Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.605.2019.1.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-02-18
Teza: W zakresie obowiązków płatnika związanych z uczestnictwem pracowników w programie motywacyjnym organizowanym przez spółkę z siedzibą w Stanach Zjednoczonych Ameryki
Słowa kluczowe: akcja; praca-stosunek pracy; pracownik; prawa-prawa majątkowe; prawo; programy-program motywacyjny; przychód; płatnik; Stany Zjednoczone
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 13 grudnia 2019 r. (data wpływu 19 grudnia 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika związanych z uczestnictwem pracowników w programie motywacyjnym organizowanym przez spółkę z siedzibą w Stanach Zjednoczonych Ameryki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 grudnia 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika związanych z uczestnictwem pracowników w programie motywacyjnym organizowanym przez spółkę z siedzibą w Stanach Zjednoczonych Ameryki.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe.

Spółka A, Inc. („A”) to globalna firma świadcząca profesjonalne usługi, oferująca klientom porady i rozwiązania w zakresie ryzyka i strategii. Jej działalność obejmuje: B, brokera ubezpieczeniowego, pośrednika i doradcę ds. ryzyka; C, specjalistów ds. ryzyka i reasekuracji; D, dostawcę doradztwa i usług związanych z zasobami ludzkimi i inwestycjami; oraz F, zajmującą się doradztwem w zakresie zarządzania, gospodarki i marek. Z ponad 65 000 pracowników na całym świecie i rocznym przychodem w wysokości 15 miliardów dolarów, A zapewnia analizy, porady i możliwości transakcyjne dla klientów w ponad 130 krajach.

Spółka została założona w Polsce w roku 2001 i zatrudnia około 1.235 osób, z czego ok. 6 pracowników uczestniczy w programie motywacyjnym, którego dotyczy niniejszy wniosek („Pracownicy”). Bezpośrednim udziałowcem Spółki jest spółka X z siedzibą w Holandii. Natomiast ostatecznym podmiotem kontrolującym Spółkę (tzn. spółką dominującą”) jest spółka A, Inc. z siedzibą w USA („A”). A jest spółką publiczną notowaną na giełdzie w Nowym Jorku (NYSE).

Zgodnie z praktyką stosowaną przez wiele międzynarodowych firm, A od czasu do czasu oferuje programy zachęt kapitałowych („Plany motywacyjne”) skierowane do kluczowych pracowników i kadry kierowniczej A oraz innych spółek grupy (mających siedzibę w Stanach Zjednoczonych lub w innych krajach, w tym w Polsce). Obecnie istniejące plany motywacyjne obejmują plan motywacyjny i nagradzania akcji A 2011/A 2011 Incentive and Stock Award Plan („Plan 2011”).

Celem Planu 2011 jest promowanie długoterminowego sukcesu A i tworzenie wartości dla akcjonariuszy poprzez zapewnienie środków do przyciągania, zatrzymywania i motywowania członków kadry kierowniczej i pracowników A oraz jej podmiotów stowarzyszonych, a także wzmacnianie wspólnych celów kadry kierowniczej i pracowników A oraz akcjonariuszy A. Plan 2011 ma za zadanie osiągnięcie tego celu poprzez zapewnienie nagród w różnych formach. Jednakże w przypadku Pracowników Spółki przewiduje się, że będą im oferowane wyłącznie nagrody w postaci Ograniczonych Ekwiwalentów Akcji /Restricted Stock Units („RSU”), Opcji na Akcje („Opcje”) i ekwiwalentów akcji uzależnionych od wyników / Performance Stock Units („PSU”). RSU, Opcje oraz PSU zwane są dalej nagrodami („Nagrody”).

Zasady Planu 2011 podlegają warunkom zawartym w dokumentach Planu 2011, w tym jego Warunkach i Informacjach oraz informacjach dla poszczególnych krajów przygotowanych przez A, a także prospekcie. Plan 2011 wszedł w życie po zatwierdzeniu przez zarząd A, a następnie po zatwierdzeniu przez akcjonariuszy A na zgromadzeniu akcjonariuszy A, które odbyło się zgodnie z prawem Delaware. Ważność, konstrukcja i skutki Planu 2011, wszelkie zasady i przepisy dotyczące Planu 2011 oraz wszelkie umowy o udzielenie zamówienia podlegają prawu stanu Delaware.

Plan 2011 r. określa kategorie osób, którym może zostać zaoferowany udział w Planie 2011 r. Są to pracownicy, konsultanci i dyrektorzy A lub jej spółek zależnych (spółką zależną jest każda spółka inna niż A w nieprzerwanym łańcuchu spółek, zaczynając od A, jeśli każda z takich spółek jest właścicielem akcji posiadających 50% lub więcej głosów w kolejnej ze spółek w łańcuchu) i jednostki stowarzyszone (niektóre zatwierdzone podmioty inne niż A lub jej spółki zależne, pod warunkiem, że A posiada bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 20% praw głosu lub udziałów w takim podmiocie) („Uczestnicy”). Pracownicy Spółki mogą zostać Uczestnikami.

Komitet ds. Wynagrodzeń zarządu A („Komitet”) kieruje bieżącym zarządzaniem Planem 2011. W szczególności Komitet ma pełne i ostateczne uprawnienia do podjęcia następujących działań: (i) wyboru Uczestników, którym można przyznać Nagrody; (ii) określenia rodzaju i liczby Nagród, które zostaną przyznane, warunków każdej przyznanej Nagrody (w tym ceny wykonania, ceny przyznania lub ceny zakupu, wszelkich ograniczeń lub warunków, harmonogramu wygaśnięcia ograniczeń lub warunków związanych ze zbywalnością lub przepadkiem, wykonalnością lub rozliczeniem Nagrody) oraz wszystkie inne kwestie, które powinny zostać określone w związku z Nagrodą; (iii) określenia formy każdej umowy o Nagrodę; (iv) przyjmowania, zmiany, zawieszania zasad i przepisów lub podejmowania wszelkich innych decyzji, które mogą być wymagane zgodnie z warunkami Planu 2011 oraz wszelkich innych kroków, jakie Komitet może uznać za konieczne lub wskazane do zarządzania Planem 2011.

Przyznanie Nagród następuje poprzez zaproponowanie przez A Uczestnikowi odpowiedniej umowy dotyczącej Nagrody („Umowa”). Spółka nie jest stroną Umowy.

Opcje reprezentują prawo Uczestnika do zakupu pewnej liczby akcji zwykłych A („Akcje”) po określonej cenie wykonania, po upływie określonego czasu, pod warunkiem kontynuowania zatrudnienia przez A lub inny podmiot stowarzyszony (w tym przez Spółkę). Co do zasady, 1/4 Akcji objętych Opcjami będzie stawała się możliwa do wykonania w każdą z czterech rocznic licząc od daty przyznania Opcji. W pewnych ograniczonych okolicznościach oraz w zakresie dozwolonym lub wymaganym przez obowiązujące prawo i regulacje, A może anulować, zmniejszyć lub zażądać zwrotu Opcji lub Akcji wyemitowanych na podstawie Opcji.

Akcje objęte Opcjami stają się możliwe do zrealizowania w momencie nabycia uprawnień. W celu zakupu Akcji za cenę wykonania, Uczestnik musi złożyć stosowne zawiadomienie o realizacji dla określonej liczby Opcji. Zapłata łącznej ceny wykonania może być dokonana w dolarach amerykańskich lub poprzez zapłatę ceny wykonania z wpływów, które Uczestnik zarabia na sprzedaży Akcji dokonanej natychmiast po wykonaniu Opcji i nabyciu Akcji.

Każde RSU i PSU stanowi niegwarantowaną i niezabezpieczoną obietnicę dostarczenia Uczestnikowi, z zastrzeżeniem warunku ciągłego zatrudnienia przez A lub dowolną jednostkę stowarzyszoną lub spółkę zależną (w tym Spółkę) określonej liczby Akcji po spełnieniu warunków nabycia uprawnień. W wyniku nabycia uprawnień do RSU i PSU Uczestnicy nabywają prawo własności równoważnej liczby Akcji bez konieczności zapłaty jakiejkolwiek kwoty za ich otrzymanie.

Co do zasady 1/3 uprawnień z RSU przysługuje w dacie każdej z trzech rocznic licząc od daty przyznania RSU. Ogólnie rzecz biorąc, uprawnienia z PSU przysługują pod warunkiem osiągnięcia określonych celów w zakresie wyników finansowych ustalonych przez Komitet w okresie wykonania i mogą uprawniać do nabycia od jednej do dwóch Akcji za każde PSU. Spółka nie jest zaangażowana w ustalanie uprawnień lub rozliczeń PSU.

Wszystkie rodzaje Nagród są przyznawane Uczestnikom przez A za darmo, tj. Uczestnicy nie płacą żadnej ceny za otrzymanie Opcji, RSU lub PSU. O ile i dopóki warunki nabycia uprawnień do Nagród nie zostaną spełnione, a Akcje nie zostaną dostarczone Uczestnikowi po wykonaniu Opcji, RSU lub PSU, Uczestnik nie ma żadnego prawa własności do Akcji (np. prawa głosu, itp.). Ponadto Nagrody zasadniczo nie mogą być przez Uczestników przenoszone na inne podmioty, z zastrzeżeniem pewnych wyjątków.

Zgodnie z zasadami Planu 2011, ani przyznanie, nabycie lub wykonanie jakiejkolwiek Nagrody, ani cokolwiek innego wynikającego z Nagrody nie daje Uczestnikowi żadnego prawa do dalszego zatrudnienia przez A lub jakąkolwiek spółkę zależną lub powiązaną przez określony czas, ani nie ogranicza w jakikolwiek sposób prawa pracodawcy Uczestnika do rozwiązania stosunku pracy Uczestnika w dowolnym momencie z dowolnego powodu.

Należy zauważyć, że umowy o pracę między Pracownikami a Spółką, ani wewnętrzne regulaminy Spółki dotyczące pracy lub wynagrodzenia nie zawierają odniesień do Planu 2011. Natomiast w niektórych wypadkach w trakcie rekrutacji nowych Pracowników i przedstawiania im oferty pracy, Spółka może informować kandydatów o tym, że podejmując zatrudnienie na danym stanowisku będą uprawnieni do uczestnictwa w Planie Motywacyjnym (np. Planie 2011) oraz że Spółka zarekomenduje Komitetowi przyznanie nowemu Pracownikowi Nagrody o określonej wartości.

Ponadto, na prośbę A, Spółka może udzielać rekomendacji dotyczących konkretnych Pracowników, którzy mogą kwalifikować się do otrzymania Nagród w ramach Planu 2011. Należy jednak podkreślić, że Spółka nie ma uprawnień do zatwierdzania przyznanych w ramach Planu 2011 Nagród (lub ich liczby, rodzaju lub wartości) Pracownikom Spółki. Wszystkie przyznania Nagród są zatwierdzane wyłącznie przez Komitet A lub w drodze przekazania uprawnień z Komitetu A do Dyrektora Generalnego A, przez Dyrektora Generalnego A.

Nie ma umowy między A a Spółką w odniesieniu do Planu 2011. Ponadto Spółka nie jest obciążana kosztem wartości Nagród przyznanych Pracownikom Spółki. Spółka nie jest zaangażowana w administrację ani oferowanie Planu 2011 w Polsce, np. Spółka nie przenosi żadnych dokumentów ani Nagród do lub od Pracowników. Uczestnicy uzyskują dostęp do swoich dokumentów z Nagrodami za pośrednictwem stron internetowych A i jej zewnętrznego usługodawcy, który pomaga A w zarządzaniu Planem 2011. Akcje nabyte na podstawie Nagród są zdeponowane na kontach Uczestników prowadzonych przez tego zewnętrznego usługodawcę.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy otrzymując Nagrody, jako Uczestnik Planu 2011 Pracownik uzyskuje przychody ze stosunku pracy i czy w związku z tym Spółka ma obowiązek, jako płatnik, do obliczenia, poboru i zapłaty do właściwego organu podatkowego zaliczek na podatek dochodowy od tych przychodów (dochodów) zgodnie z art. 31 ustawy o PIT?
2.  Czy nabywając Akcje w wyniku wykonania Nagród w ramach uczestnictwa w Planie 2011, Pracownik uzyskuje przychody ze stosunku pracy i czy w związku z tym Spółka ma obowiązek, jako płatnik, do obliczenia, poboru i zapłaty do właściwego organu podatkowego zaliczek na podatek dochodowy od tych przychodów (dochodów) zgodnie z art. 31 ustawy o PIT?
3.  Czy sprzedając Akcje nabyte uprzednio w wyniku wykonania Nagród i otrzymując przychody ze sprzedaży na zagraniczny rachunek maklerski, bez pośrednictwa Spółki, Pracownik uzyskuje przychody ze stosunku pracy i czy w związku z tym Spółka ma obowiązek, jako płatnik, do obliczenia, poboru i zapłaty do właściwego organu podatkowego zaliczek na podatek dochodowy od tych przychodów (dochodów) zgodnie z art. 31 ustawy o PIT?

Zdaniem Wnioskodawcy,

1.  Otrzymując Nagrody, jako Uczestnik Planu 2011 Pracownik nie uzyskuje przychodów ze stosunku pracy i w związku z tym Spółka nie ma obowiązku, jako płatnik, do obliczenia, poboru i zapłaty do właściwego organu podatkowego zaliczek na podatek dochodowy od tych przychodów (dochodów) zgodnie z art. 31 ustawy o PIT.
2.  Nabywając Akcje w wyniku wykonania Nagród w ramach uczestnictwa w Planie 2011, Pracownik nie uzyskuje przychodów ze stosunku pracy i w związku z tym Spółka nie ma obowiązku, jako płatnik, do obliczenia, poboru i zapłaty do właściwego organu podatkowego zaliczek na podatek dochodowy od tych przychodów (dochodów) zgodnie z art. 31 ustawy o PIT.
3.  Sprzedając Akcje nabyte uprzednio w wyniku wykonania Nagród i otrzymując przychody ze sprzedaży na zagraniczny rachunek maklerski, bez pośrednictwa Spółki, Pracownik nie uzyskuje przychodów ze stosunku pracy i w związku z tym Spółka nie ma obowiązku, jako płatnik, do obliczenia, poboru i zapłaty do właściwego organu podatkowego zaliczek na podatek dochodowy od tych przychodów (dochodów) zgodnie z art. 31 ustawy o PIT.

Zgodnie z art. 8 ustawy 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900), płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Z uwagi na powyższe na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki, tj.:

*   obliczenie,

*   pobranie,

*   wpłacenie

\- podatku, zaliczki.

Z kolei płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8 Ordynacji podatkowej, odpowiada za podatek niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony, o czym stanowi art. 30 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Przechodząc na grunt ustawy o PIT, należy wskazać, że zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1509 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów ustawy Ordynacja podatkowa zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy, źródłami przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c.

Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy o PIT, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się przychody z odpłatnego zbycia udziałów (akcji), udziałów w spółdzielni oraz papierów wartościowych.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ww. ustawy za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Zasadą jest, że obowiązek prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania, obliczenia i zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych ciąży na podatnikach. Niemniej jednak, w odniesieniu do licznych sytuacji zasada ta została wyłączona przez ustawodawcę, poprzez nałożenie obowiązków płatnika na podmioty wypłacające podatnikowi (stawiające do dyspozycji podatnika) należności stanowiące jego dochody (przychody).

W myśl art. 31 ustawy o PIT, osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, zwane dalej „zakładami pracy”, są obowiązane, jako płatnicy, obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

Stosownie do art. 42a ust. 1 cytowanej ustawy, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Jak wynika z powołanych przepisów, ustawodawca ustanowił obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych poprzez:

*   określenie rodzaju podmiotu dokonującego wypłaty (realizacji) świadczeń na rzecz podatników, przy czym rodzaj podmiotu jest określany poprzez wskazanie jego formy organizacyjnej, jego statusu bądź roli, jaką podmiot ten pełni w relacji z podatnikiem oraz

*   określenie kategorii przychodów (dochodów), w odniesieniu do których na ww. podmiotach ciążą obowiązki płatnika podatku.

Podstawowym warunkiem dla rozważań o obowiązku płatnika jest jednak istnienie relacji: udzielający świadczenia (płatnik) - uzyskujący świadczenie (podatnik). Udzieleniem świadczenia jest przy tym zarówno sytuacja, gdy świadczenie jest przekazywane bezpośrednio przez płatnika, jak również sytuacja, gdy świadczenie jest realizowane przez podmiot trzeci, ale jest „zlecane”, „organizowane” przez płatnika (czyli w istocie pochodzi od płatnika).

W szczególności, w odniesieniu do powołanego art. 31 ustawy o PIT nadającego status płatnika podatku „zakładom pracy”, należy podkreślić, że przepis ten dotyczy:

*   przychodów ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy uzyskiwanych od zakładów pracy oraz

*   zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy.

Analiza treści ww. przepisu wymaga wskazania, że ogólne określenie „przychodów” zawiera art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stosownie do tego przepisu przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Pojęcie przychodu wiąże się z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku.

Jak wynika z wyżej zacytowanego art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, ustawodawca nie ogranicza omawianego pojęcia do wynagrodzenia za pracę, a wskazany przez niego katalog rodzajów przychodów ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych zawarty w powołanym przepisie ma charakter przykładowego wyliczenia (świadczy o tym użyte sformułowanie „w szczególności”).

O tym, czy świadczenie jest przychodem ze stosunku pracy, decyduje okoliczność, czy może je otrzymać wyłącznie pracownik, czy także inna osoba, niezwiązana z pracodawcą. Istotne jest także to, czy istnieje związek prawny lub faktyczny danego świadczenia z istniejącym stosunkiem pracy. Nie ma natomiast znaczenia, z jakiego źródła pracodawca pokrywa wypłatę danych świadczeń dla pracowników - czy pokrywa wypłatę tych świadczeń bezpośrednio ze środków własnych, czy pośrednio poprzez zapewnienie wypłaty świadczeń ze źródeł bezpośrednio z pracodawcą niezwiązanych.

Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika (pracownika) powstaniem przysporzenia majątkowego, uzyskane bezpośrednio lub pośrednio od pracodawcy i mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

Na podstawie treści powyższych przepisów należy stwierdzić, że warunkiem istnienia obowiązków płatnika dla określonego podmiotu jest fakt dokonywania świadczeń przez ten podmiot na rzecz osób będących pracownikami tego podmiotu. Przesłanką zakwalifikowania przychodu do źródła określonego, jako „stosunek pracy” jest to, aby przychód stanowił wynagrodzenie w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy, czyli musi wiązać się z wykonywaniem określonej pracy na rzecz podmiotu wypłacającego to świadczenie.

Świadczenie, które nie wynika ze stosunku pracy, otrzymane od osoby trzeciej - nawet jeżeli jako kryterium stanowiące podstawę jego przyznania zostanie wskazany fakt istnienia stosunku pracy z określonym podmiotem, nie może stanowić podstawy do uznania takiego świadczenia jako pochodzącego ze stosunku pracy. Przychód taki ocenić należy jako świadczenie otrzymane od podmiotu, z którym nie łączy go stosunek pracy.

W analizowanej sprawie wątpliwości Spółki budzi kwestia ciążących na Spółce obowiązków płatnika związanych z uczestnictwem Pracowników Spółki w Planie 2011 organizowanym przez spółkę A z siedzibą w USA w sytuacji otrzymania przez Pracowników Nagród, nabycia Akcji oraz sprzedaży tych Akcji.

W związku z powyższym, należy rozważyć, czy pracownicy Spółki uczestniczący w Planie 2011 otrzymują powyższe świadczenia od Spółki, czy od innego podmiotu (spółki z siedzibą w USA, będącej spółką dominującą w stosunku do Wnioskodawcy). Obowiązki płatnika po stronie Spółki mogłyby bowiem powstać wyłącznie w odniesieniu do sytuacji udzielenia przez Spółkę świadczeń na rzecz pracowników.

Jak wskazano we wniosku:

*   podmiotem organizującym i administrującym program motywacyjny oraz przyznającym Akcje Pracownikom Spółki jest spółka dominująca z siedzibą w USA (A);

*   Pracownicy Spółki są objęci Planem 2011 na podstawie uchwały wlanego zgromadzenia akcjonariuszy spółki A (spółka dominująca) oraz wykonujących uchwałę dalszych decyzji zarządu A, działań Komitetu i umów zawartych z A;

*   Spółka nie ponosi na rzecz A kosztów związanych z uczestnictwem Pracowników w Planie 2011;

*   uprawnienie Pracowników Spółki do uzyskania Akcji spółki dominującej (A) jest związane z zatrudnieniem w Spółce, jako spółki z grupy A;

*   wszelkie warunki i kryteria uczestnictwa w Planie 2011 określa spółka A, Spółka nie będzie miała wpływu na zasady działania Planu 2011, nie będzie też stroną żadnej umowy uczestnictwa,

*   umowy o pracę między Pracownikami a Spółką, ani wewnętrzne regulaminy Spółki dotyczące pracy lub wynagrodzenia nie zawierają odniesień do Planu 2011; jedynie w niektórych wypadkach w trakcie rekrutacji nowych Pracowników Spółka składając im oferty pracy może informować ich o tym, że podejmując zatrudnienie na danym stanowisku będą uprawnieni do uczestnictwa w Planie Motywacyjnym (np. Planie 2011) oraz że Spółka zarekomenduje Komitetowi przyznanie nowemu Pracownikowi Nagrody o określonej wartości;

*   na prośbę A, Spółka może udzielać rekomendacji dotyczących konkretnych Pracowników, którzy mogą kwalifikować się do otrzymania Nagród w ramach Planu 2011; należy jednak podkreślić, że Spółka nie ma uprawnień do zatwierdzania przyznanych w ramach Planu 2011 Nagród (lub ich liczby, rodzaju lub wartości) Pracownikom Spółki; wszystkie przyznania Nagród są zatwierdzane wyłącznie przez Komitet A lub w drodze przekazania uprawnień z Komitetu A do Dyrektora Generalnego A, przez Dyrektora Generalnego A;

*   cena sprzedaży akcji nabytych w wykonaniu Nagród, pomniejszona o ewentualne opłaty brokerskie i koszty transakcyjne jest przekazywana Pracownikowi bezpośrednio przez biuro maklerskie działające na zlecenie A.

Odnosząc się zatem w pierwszej kolejności do przyznania Pracownikom Spółki Nagród, w zamian za które Uczestnicy mogą nabyć nieodpłatnie lub za odpłatnością niższą od aktualnej ceny rynkowej Akcje spółki A oraz ciążących na Spółce obowiązkach płatnika lub obowiązkach informacyjnych, należy stwierdzić, że powyższe zdarzenia nie powodują powstania przychodu w rozumieniu ustawy o PIT po stronie Pracowników. Nagrody nie są bowiem papierami wartościowymi ani nie są notowane na giełdzie papierów wartościowych, a poza tym nie są zbywalne. Zatem trudno jest wiarygodnie ustalić ich wartość rynkową. Poza tym są to instrumenty / prawa o charakterze niedefinitywnym, które nie muszą spowodować nabycia przez Pracownika Akcji (gdyż dany Pracownik może w okresie pomiędzy przyznaniem mu Nagrody, a datą ich wykonania i nabycia Akcji, utracić prawo do ich wykonania i nabycia Akcji), ani uzyskania innych korzyści materialnych. Natomiast same Nagrody nie dają Pracownikowi żadnych przywilejów akcjonariusza spółki A, a w szczególności Pracownik posiadający Nagrody nie ma prawa głosu, ani prawa do dywidendy.

Ponadto, ponieważ Spółka nie jest podmiotem dokonującym opisanych we wniosku świadczeń w postaci Nagród po stronie Spółki nie powstają obowiązki płatnika w rozumieniu art. 31 ustawy o PIT, bowiem Pracownicy Spółki nie uzyskują z tego tytułu przychodu ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 cytowanej ustawy, niezależnie od kwalifikacji podatkowej opisanych świadczeń po stronie Pracowników Spółki, jako podatników.

Odnosząc się do momentu wykonania Nagród, czyli nabycia Akcji, należy wskazać, że okoliczność, iż beneficjentami Planu 2011 są m.in. Pracownicy Spółki, nie uzasadnia wniosku, jakoby uzyskanie Akcji było świadczeniem ze stosunku pracy łączącego Spółkę z jej Pracownikami.

Jak wspomniano wcześniej, Spółka nie może samodzielnie decydować o tym, jakie rodzaje stanowisk pracy i którzy Pracownicy są dopuszczeni do udziału w Planie 2011, ani do określania liczby i wartości Nagród, które mogą otrzymać poszczególne osoby. Plan 2011 ustanowiony i zarządzany przez A reguluje wszystkie te kwestie, w szczególności określa, czy prawo do udziału w Planie 2011 przysługuje osobom zajmującym w danym czasie określone rodzaje stanowisk w podmiotach należących do grupy kapitałowej A, w tym w Spółce.

Warto podkreślić, że nabycie Akcji w wykonaniu Nagród przez Pracowników Spółki zależy nie od tego, aby dana osoba przez cały wymagany okres pozostawała pracownikiem Spółki, ale by była pracownikiem jakiejkolwiek spółki kontrolowanej przez A. Może być zatem tak, że dany Pracownik przenosi się do innego niż Spółka podmiotu z grupy A i tam kontynuuje zatrudnienie, nadal posiadając prawo do uzyskania Akcji w wykonaniu Nagród (możliwa jest także sytuacja odwrotna - przeniesienie Pracownika do Spółki z innego podmiotu z grupy A).

Reasumując, ponieważ Spółka nie jest podmiotem dokonującym opisanych we wniosku świadczeń w postaci Nagród po stronie Spółki nie powstają obowiązki płatnika w rozumieniu art. 31 ustawy o PIT, bowiem Pracownicy Spółki nie uzyskują z tego tytułu przychodu ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 cytowanej ustawy, niezależnie od kwalifikacji podatkowej opisanych świadczeń po stronie Pracowników Spółki, jako podatników.

Natomiast w odniesieniu do ciążących na Wnioskodawcy obowiązków płatnika i obowiązków informacyjnych związanych ze sprzedażą akcji, nabytych uprzednio w wyniku wykonania Nagród, cena sprzedaży Akcji nabytych w wykonaniu Nagród, pomniejszona o ewentualne opłaty brokerskie i koszty transakcyjne, jest przekazywana Pracownikowi bezpośrednio przez biuro maklerskie. W związku z powyższym, mając na uwadze fakt, że Spółka nie jest podmiotem, który dokonuje wypłaty gotówkowej Pracownikom uczestniczącym w Planie 2011, nie ciążą na Spółce obowiązki płatnika, o których mowa w art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz obowiązki informacyjne wynikające z treści art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu dokonania wypłaty gotówkowej uczestnikom przez podmiot trzeci.

Stanowisko wyrażone przez Spółkę znajduje oparcie w licznych wyrokach Wojewódzkich Sądów Administracyjnych i Naczelnego Sądu Administracyjnego (np. wyrok WSA w Szczecinie z 16 lutego 2012 r., I SA/Sz 1006/11; wyrok WSA w Warszawie z 10 grudnia 2012 r., III SA/Wa 945/12; wyrok WSA w Warszawie z 17 września 2012 r., III SA/Wa 3562/11; wyrok WSA w Warszawie z 4 grudnia 2012 r., III SA/Wa 997/12; wyrok NSA z 5 października 2011 r., II FSK 517/10; wyrok NSA z 27 kwietnia 2011 r., II FSK 1410/10; wyrok NSA z 27 kwietnia 2011 r., II FSK 2176/09).

Stanowisko wyrażone przez Spółkę znajduje poparcie w licznych interpretacjach organów podatkowych. Tytułem przykładu można wskazać na następujące interpretacje: IPPB2/415 -339/14-4/MG; IPPB2/415-565/13-2/MK; IBPBII/415-171/14/MM, IPPB2/415-67/13-2/AS, IPPB2/415-67/13-3/AS, ITPB2/415-75/13/IB, 0114-KDIP3-2.4011.440.2018.2.MZ; 0114-KDIP3-2.4011.239.2019.2.LS.

Tytułem przykładu, w interpretacji z 11 maja 2016 r. (IBPB-2-2/4511-314/16/MZM), w stanie faktycznym analogicznym do przedstawionego w niniejszym wniosku stwierdzono, że „w związku z uczestnictwem pracowników Wnioskodawcy w programie motywacyjnym organizowanym przez spółkę amerykańską, pracownicy Wnioskodawcy nie uzyskują przychodu ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji Wnioskodawca działający w charakterze płatnika nie jest zobowiązany do pobrania i wpłacenia zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych z ww. tytułu. Nie zmienia tego nawet okoliczność obciążania Wnioskodawcy kosztami akcji przyznanych w programie i zdeponowanych na rachunkach brokerskich pracowników, gdyż nie jest to świadczenie Wnioskodawcy ponoszone na rzecz pracowników a jedynie rozliczenie między podmiotami powiązanymi”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia, pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Z uwagi na powyższe na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki podatkowe, tj.:

1.  obliczenie,
2.  pobranie,
3.  wpłacenie

\- podatku, zaliczki lub raty.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Dla celów podatkowych nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób, których skutkiem jest nieodpłatne lub częściowo odpłatne - tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu - przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

W myśl art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Stosownie do art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, zwane dalej „zakładami pracy”, są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

Podstawowym warunkiem dla rozważań o obowiązku płatnika jest jednak istnienie relacji: udzielający świadczenia (płatnik) - uzyskujący świadczenie (podatnik). Udzieleniem świadczenia jest przy tym zarówno sytuacja, gdy świadczenie jest przekazywane bezpośrednio przez płatnika, jak również sytuacja, gdy świadczenie jest realizowane przez podmiot trzeci, ale jest „zlecane”, „organizowane” przez płatnika (czyli w istocie pochodzi od płatnika).

W szczególności, w odniesieniu do powołanego art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nadającego status płatnika podatku „zakładom pracy”, należy podkreślić, że przepis ten dotyczy:

*   przychodów ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy uzyskiwanych od zakładów pracy oraz

*   zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy.

Jak wynika z wyżej zacytowanego art. 12 ust. 1 ww. ustawy, ustawodawca nie ogranicza omawianego pojęcia do wynagrodzenia za pracę, a wskazany przez niego katalog rodzajów przychodów ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych zawarty w powołanym przepisie ma charakter przykładowego wyliczenia (świadczy o tym użyte sformułowanie „w szczególności”).

O tym, czy świadczenie jest przychodem ze stosunku pracy, decyduje okoliczność, czy może je otrzymać wyłącznie pracownik, czy także inna osoba, niezwiązana z pracodawcą. Istotne jest także to, czy istnieje związek prawny lub faktyczny danego świadczenia z istniejącym stosunkiem pracy. Nie ma natomiast znaczenia, z jakiego źródła pracodawca pokrywa wypłatę danych świadczeń dla pracowników - czy pokrywa wypłatę tych świadczeń bezpośrednio ze środków własnych, czy pośrednio poprzez zapewnienie wypłaty świadczeń ze źródeł bezpośrednio z pracodawcą niezwiązanych.

Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika (pracownika) powstaniem przysporzenia majątkowego, uzyskane bezpośrednio lub pośrednio od pracodawcy i mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

W analizowanej sprawie wątpliwości Spółki budzi kwestia ciążących na Spółce obowiązków płatnika związanych z uczestnictwem pracowników Spółki w programie motywacyjnym organizowanym przez spółkę amerykańską.

Należy zatem rozważyć, czy pracownicy Spółki otrzymują świadczenie od Spółki, jako pracodawcy, czy też od innego podmiotu (spółki z siedzibą w USA, będącej spółką dominującą w stosunku do Spółki). Obowiązki płatnika po stronie Spółki mogłyby bowiem powstać wyłącznie w odniesieniu do sytuacji udzielania przez Spółkę świadczeń na rzecz swoich pracowników.

W związku z uczestnictwem w programie motywacyjnym organizowanym przez spółkę amerykańską, pracownicy Spółki otrzymują od spółki amerykańskiej Nagrody w postaci Ograniczonych Ekwiwalentów Akcji (RSU), Opcji na Akcje (Opcje) i ekwiwalentów akcji uzależnionych od wyników (PSU). Przedmiotowy Plan wszedł w życie po zatwierdzeniu przez Zarząd spółki amerykańskiej, a następnie po zatwierdzeniu przez akcjonariuszy spółki amerykańskiej na zgromadzeniu akcjonariuszy spółki. Komitet ds. Wynagrodzeń Zarządu spółki amerykańskiej, kieruje bieżącym zarządzaniem Planem, ma on pełne i ostateczne uprawnienia do wyboru Uczestników, którym można przyznać Nagrody, określenia rodzaju i liczby Nagród, warunków każdej przyznanej Nagrody (w tym ceny wykonania, ceny przyznania lub ceny zakupu, wszelkich ograniczeń lub warunków, harmonogramu wygaśnięcia ograniczeń lub warunków związanych ze zbywalnością lub przepadkiem, wykonalnością lub rozliczeniem Nagrody), określenia formy każdej umowy o Nagrodę. Spółka amerykańska proponuje przyznanie Uczestnikowi Nagrody, natomiast polska spółka nie jest stroną tej umowy. Umowy o pracę między Pracownikami a Spółką, ani wewnętrzne regulaminy Spółki dotyczące pracy lub wynagrodzenia nie zawierają odniesień do Planu. W niektórych wypadkach w trakcie rekrutacji nowych Pracowników i przedstawiania im oferty pracy, Spółka może informować kandydatów o tym, że podejmując zatrudnienie na danym stanowisku będą uprawnieni do uczestnictwa w Planie, oraz że Spółka zarekomenduje Komitetowi przyznanie nowemu Pracownikowi Nagrody o określonej wartości. Na prośbę spółki amerykańskiej, Spółka może także udzielać rekomendacji dotyczących konkretnych Pracowników, którzy mogą kwalifikować się do otrzymania Nagród w ramach Planu. Spółka nie ma jednak uprawnień do zatwierdzania przyznanych w ramach Planu Nagród (lub ich liczby, rodzaju lub wartości) Pracownikom Spółki. Zarówno przyznanie, jak i nabycie czy wykonanie jakiejkolwiek Nagrody, ani cokolwiek innego wynikającego z Nagrody nie daje pracownikowi Spółki żadnego prawa do dalszego zatrudnienia przez spółkę amerykańską lub jakąkolwiek spółkę zależną lub powiązaną przez określony czas, ani nie ogranicza w jakikolwiek sposób prawa pracodawcy Uczestnika do rozwiązania stosunku pracy w dowolnym momencie z dowolnego powodu. Pomiędzy Spółką a spółka amerykańską, nie ma zawartej umowy w odniesieniu do Planu. Spółka nie jest także obciążana kosztem wartości Nagród przyznanych Pracownikom Spółki. Spółka nie jest zaangażowana w administrację ani oferowanie Planu w Polsce (np. Spółka nie przenosi żadnych dokumentów ani Nagród do lub od Pracowników). Uczestnicy uzyskują dostęp do swoich dokumentów z Nagrodami za pośrednictwem stron internetowych spółki amerykańskiej i jej zewnętrznego usługodawcy, który pomaga spółce zagranicznej w zarządzaniu Planem. Akcje nabyte przez Pracowników Spółki na podstawie Nagród są zdeponowane na kontach Uczestników prowadzonych przez tego zewnętrznego usługodawcę.

W tak przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym nie można stwierdzić, że świadczenia pracowników związane z uczestnictwem w Planie są przez nich uzyskiwane od Spółki jako pracodawcy. Podmiotem przekazującym opisane świadczenia (Nagrody) jest bowiem spółka z siedzibą w Stanach Zjednoczonych Ameryki, jako świadczeniodawca i jednocześnie spółka, której akcje stają się własnością Pracowników Spółki. Przedstawione okoliczności faktyczne sprawy nie dają podstaw do uznania, że spółka z siedzibą w Stanach Zjednoczonych, jako spółka dominująca realizuje na rzecz Pracowników Spółki świadczenia „zlecone”, „zorganizowane” przez Spółkę.

Skoro Spółka nie jest i nie będzie podmiotem dokonującym opisanych we wniosku świadczeń na rzecz swoich pracowników, pracownicy nie uzyskują przychodu ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym po stronie Spółki nie powstają obowiązki płatnika określone w art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, niezależnie od kwalifikacji podatkowej opisanych świadczeń po stronie pracowników Spółki, jako podatników.

Należy zatem zgodzić się ze stanowiskiem Spółki odnośnie pytania Nr 1, 2 i 3, tj. że:

*   Otrzymując Nagrody, jako Uczestnik Planu Pracownik Spółki nie uzyskuje przychodu ze stosunku pracy i w związku z tym Spółka nie ma obowiązku, jako płatnik, do obliczenia, poboru i zapłaty do właściwego organu podatkowego zaliczek na podatek dochodowy od tych przychodów (dochodów) zgodnie z art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

*   Nabywając Akcje w wyniku wykonania Nagród w ramach uczestnictwa w Planie, Pracownik Spółki nie uzyskuje przychodu ze stosunku pracy i w związku z tym Spółka nie ma obowiązku, jako płatnik, do obliczenia, poboru i zapłaty do właściwego organu podatkowego zaliczek na podatek dochodowy od tych przychodów (dochodów) zgodnie z art. 31 ww. ustawy.

*   Sprzedając Akcje nabyte uprzednio w wyniku wykonania Nagród i otrzymując przychody ze sprzedaży na zagraniczny rachunek maklerski, bez pośrednictwa Spółki, Pracownik Spółki nie uzyskuje przychodu ze stosunku pracy i w związku z tym Spółka nie ma obowiązku, jako płatnik, do obliczenia, poboru i zapłaty do właściwego organu podatkowego zaliczek na podatek dochodowy od tych przychodów (dochodów) zgodnie z art. 31 ww. ustawy.

Ponadto należy podkreślić, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest wyłącznie kwestia istnienia po stronie Wnioskodawcy obowiązków płatnika określonych w art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z treścią sformułowanych we wniosku pytań. Niniejsza interpretacja indywidualna nie rozstrzyga natomiast, czy uzyskiwane przez pracowników Spółki od spółki z siedzibą w Stanach Zjednoczonych świadczenia, tj. przyznane nagrody w postaci ograniczonych ekwiwalentów akcji (RSU), opcji na akcje oraz ekwiwalentów akcji uzależnionych od wyników (PSU), nabycie akcji w wyniku realizacji przyznanych praw oraz sprzedaż przedmiotowych akcji, w związku z opisanym planem motywacyjnym powoduje po ich stronie obowiązki podatkowe, w szczególności nie rozstrzyga, czy uzyskane świadczenia są przychodami pracowników, w tym przychodami z określonych źródeł przychodów oraz o momencie ich uzyskania. Kwestie te nie są bowiem decydujące dla wyjaśnienia indywidualnej sprawy Spółki, jako podmiotu nie dokonującego opisanych świadczeń.

W związku z powyższym stanowisko Spółki odnośnie pytania Nr 1, 2 i 3 uznano za prawidłowe.

Odnośnie powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych oraz przywołanych wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego - wskazać należy, że orzeczenia te dotyczą tylko konkretnej, indywidualnej sprawy, jak również powołane wyroki dotyczą konkretnych spraw podatników osądzonych w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Natomiast organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, natomiast w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.