Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.285.2025.2.MŻA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-18
Teza: Świadczone przez Wnioskodawcę usługi dziennikarskie nie
korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust.
1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT, w konsekwencji ich wartość należy
uwzględniać w limicie, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.
Słowa kluczowe: działalność-działalność kulturalna
prawa-prawa autorskie
twórcy
usługi-usługi dziennikarskie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi kulturalne świadczone
przez indywidualnych twórców i artystów wykonawców
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 33-lit. b

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 16 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy zastosowania zwolnienia dla świadczonych usług na

    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy. Uzupełnił Pan wniosek - w odpowiedzi na
    wezwanie - pismem z 23 maja 2025 r. (wpływ 23 maja 2025 r.). Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Świadczy Pan usługi dziennikarskie (robi Pan wywiady w telewizji, występuje Pan w
    programach sportowych) oraz usługi pisania tekstów do filmów dokumentalnych o piłce
    nożnej, pisze Pan artykuły, opracowuje scenariusze, komentarze narracyjne, przygotowuje
    Pan pozostałe materiały informacyjne oraz teksty do programów sportowych
    emitowanych w telewizji.
    Ma Pan podpisaną umowę z kontrahentem A. sp. z o.o. dla którego świadczy Pan wyżej
    wymienione usługi.
    W zawartej umowie zostało zapisane, że kontrahent wypłaca Panu ryczałtowe
    wynagrodzenie miesięczne, które zawiera również wynagrodzenie za przeniesienie
    autorskich praw majątkowych oraz udzielenie innych zezwoleń, przeniesienie praw
    zależnych do Utworów, ich fragmentów, utworów w wersji nieukończonej oraz praw
    pokrewnych do artystycznych wykonań, praw własności intelektualnej.
    Na fakturze, którą wystawia Pan do kontrahenta nie ma wyszczególnionych usług
    artystycznych i praw autorskich, świadczonych przez Pana dla kontrahenta ze względu na
    to, że już to zostało zapisane w zawartej pomiędzy Panem a kontrahentem umowie. Usługi
    artystyczne i prawa autorskie wynoszą od 30% do 50% Pana przychodów rocznych.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
    Świadczone przez Pana usługi artystyczne polegają na tworzeniu autorskich tekstów oraz
    utworów (m.in. scenariuszy, materiałów redakcyjnych, narracji do dokumentów, itp.),
    które są przedmiotem przekazania praw autorskich. Usługi te mają charakter twórczy i
    indywidualny, a wynagrodzenie ryczałtowe obejmuje również przeniesienie autorskich
    praw majątkowych do tych utworów.
    Jest Pan w stanie wyodrębnić powyższe usługi artystyczne z pozostałych działań
    wykonywanych w ramach umowy z A. Sp. z o.o., a także przypisać im odpowiednią część
    wynagrodzenia, odpowiadającą wartości tych usług.
    Wynagrodzenie wypłacane Panu z tytułu usług artystycznych i przekazania praw
    autorskich stanowi honorarium. Jego wysokość została określona w umowie w sposób
    jasny, precyzyjny i jednoznacznie przypisany do wykonania dzieła o charakterze twórczym.
    Wykonując powyższe usługi działa Pan jako twórca w rozumieniu ustawy z 4 lutego 1994 r.
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Tworzy Pan oryginalne utwory słowne, które
    mają indywidualny charakter i są rezultatem Pana działalności twórczej.
    W wyniku realizacji usług powstaje „utwór” w rozumieniu art. 1 ust. 1 ww. ustawy. Są to m.
    in. teksty publicystyczne, scenariusze, komentarze redakcyjne itp.
    Pana nazwisko lub pseudonim bywa podawane do publicznej wiadomości w związku z
    publikacją utworów, jednak nie jest to warunkiem koniecznym ich powstania.
    Zawierając umowy, przekazuje Pan majątkowe prawa autorskie lub udziela Pan licencji do
    korzystania z utworów - zgodnie z postanowieniami umownymi.
    Świadczone usługi są usługami kulturalnymi, gdyż mają na celu tworzenie, opracowanie
    oraz przekazanie treści o charakterze artystycznym i informacyjnym, przeznaczonych dla
    szerokiego odbiorcy w ramach środków masowego przekazu.
    Pana usługi przyczyniają się do tworzenia i upowszechniania dorobku kulturalnego -
    poprzez redagowanie treści o wysokiej wartości artystycznej i edukacyjnej, dostępnych
    publicznie za pośrednictwem mediów (np. telewizji, internetu).

    Wykonuje Pan usługi wymienione w art. 43 ust. 19 ustawy o VAT - jako twórca
    przekazujący prawa autorskie do utworów słownych, co (w Pana ocenie) uprawnia do
    stosowania zwolnienia z VAT.
    Wartość dokonanej przez Pana sprzedaży (bez podatku VAT) po odjęciu usług
    artystycznych nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000 zł.
    Wartość dokonanej przez Pana sprzedaży (bez podatku VAT) nie przekroczyła łącznie w
    bieżącym roku podatkowym kwoty 200 000 zł.
    Nie wykonuje Pan czynności określonych w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów
    i usług.

## Pytanie

Czy musi być Pan podatnikiem VAT, jeżeli Pana przychód ogółem przekroczył 200.000,00 zł
    i w tym przychodzie są świadczone przez Pana usługi artystyczne i prawa autorskie do
    tekstów i utworów, które wg artykułu 43 ust. 1 podatek od towarów i usług są zwolnione z
    podatku VAT?
    Jeżeli odjąć przychody z działalności artystycznej i przeniesienia praw autorskich, to Pana
    przychód nie przekracza kwoty 200.000,00 zł.
    Pana stanowisko w sprawie
    Uważa Pan, mimo tego, że usługi artystyczne i prawa autorskie nie zostały
    wyszczególnione na fakturze, że jest Pan zwolniony podmiotowo w części świadczonych
    przez Pana usług artystycznych oraz praw autorskich z podatku od towarów i usług, więc
    nie musi być podatnikiem VAT. Pana przychód nie obejmujący praw autorskich oraz usług
    artystycznych nie przekracza kwoty 200,000,00 zł.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i
    równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle
    określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej
    upoważnienia.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez:

      a) podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych
        przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji
        kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym
        instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu
        działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną,
      b) indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie
        autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za
        przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego
        wykonania utworów.
    Na mocy art. 43 ust. 19 ustawy:
      zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do:
      1) usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach;
      2) wstępu:
      a) na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i
        wykonawstwa artystycznego i literackiego,
      b) do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych,
      c) do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym;
      3) wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez
        biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą;
      4) usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach;
      5) działalności agencji informacyjnych;
      6) usług wydawniczych;
      7) usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34;
      8) usług ochrony praw.
    Warunkiem zastosowania zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy jest
    zatem spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju
    świadczonych usług (kulturalnych), ale także przesłanki podmiotowej odnoszącej się do
    usługodawcy.
    Ustawodawca określając katalog podmiotów, które mogą korzystać ze zwolnienia od
    podatku - w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy - wymienia indywidualnych twórców i
    artystów wykonawców, odsyłając w celu zdefiniowania tych pojęć do ustawy z dnia 4
    lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 87 ze
    zm.), zwanej dalej ustawą o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    I tak, zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o
      indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości,
      przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
    Na podstawie art. 1 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:
      1) wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie,
        publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);
      2) plastyczne;
      3) fotograficzne;
      4) lutnicze;

      5) wzornictwa przemysłowego;
      6) architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;
      7) muzyczne i słowno-muzyczne;
      8) sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;
      9) audiowizualne (w tym filmowe).
    Zgodnie z art. 1 ust. 3 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      utwór jest przedmiotem prawa autorskiego od chwili ustalenia, chociażby miał postać
      nieukończoną.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej.
    Stosownie do art. 8 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze
      uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej
      wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.
    W myśl art. 8 ust. 3 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      dopóki twórca nie ujawnił swojego autorstwa, w wykonywaniu prawa autorskiego
      zastępuje go producent lub wydawca, a w razie ich braku - właściwa organizacja
      zbiorowego zarządzania prawami autorskimi.
    Ustawodawca posłużył się syntetyczną definicją utworu, określając w sposób generalny
    cechy konieczne wyróżniające utwór od innych rezultatów działalności człowieka.
    Utwór musi zatem wykazywać łącznie trzy cechy:
    1) stanowić przejaw działalności człowieka (twórcy);
    2) stanowić przejaw działalności twórczej;
    3) mieć indywidualny charakter.
    Tak sformułowana treść przepisów określających zwolnienie od podatku od towarów i
    usług, gdzie szczególnie akcentowana jest „indywidualność twórców i artystów
    wykonawców”, w zestawieniu z brzmieniem przepisów ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych pozwala stwierdzić, iż intencją ustawodawcy podatkowego było
    objęcie zwolnieniem wyłącznie takich usług kulturalnych, które świadczone są przez
    twórców, artystów wykonawców, z uwzględnieniem ich szczególnych relacji z dziełem,
    utworem.
    Pana wątpliwości dotyczą ustalenia czy dla świadczone przez Pana usług artystycznych i
    praw autorskich do tekstów i utworów po przekroczeniu 200 000 zł znajdzie zastosowanie
    artykuł 43 ust. 1 podatku od towarów i usług.
    Analizując powołane wyżej regulacje dotyczące zwolnienia od podatku od towarów i usług
    przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy w zakresie usług kulturalnych, zauważyć
    należy, że warunkiem zastosowania ww. zwolnienia od podatku jest spełnienie przesłanki
    o charakterze podmiotowym odnoszącej się do usługodawcy, jak również
    przedmiotowym, dotyczącym rodzaju świadczonych usług. Niespełnienie chociażby jednej
    z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie będzie miało zastosowania.
    Wskazał Pan, że świadczy usługi dziennikarskie (robi Pan wywiady w telewizji, występuje
    Pan w programach sportowych) oraz usługi pisania tekstów do filmów dokumentalnych o
    piłce nożnej, pisze Pan artykuły, opracowuje scenariusze, komentarze narracyjne,
    przygotowuje Pan pozostałe materiały informacyjne oraz teksty do programów
    sportowych emitowanych w telewizji. Ma Pan podpisaną umowę z kontrahentem dla
    którego świadczy Pan wyżej wymienione usługi. W zawartej umowie zostało zapisane, że

    kontrahent wypłaca Panu ryczałtowe wynagrodzenie miesięczne, które zawiera również
    wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych oraz udzielenie innych
    zezwoleń, przeniesienie praw zależnych do utworów, ich fragmentów, utworów w wersji
    nieukończonej oraz praw pokrewnych do artystycznych wykonań, praw własności
    intelektualnej. Świadczone przez Pana usługi artystyczne polegają na tworzeniu autorskich
    tekstów oraz utworów (m.in. scenariuszy, materiałów redakcyjnych, narracji do
    dokumentów, itp.), które są przedmiotem przekazania praw autorskich. Usługi te mają
    charakter twórczy i indywidualny, a wynagrodzenie ryczałtowe obejmuje również
    przeniesienie autorskich praw majątkowych do tych utworów. Wynagrodzenie wypłacane
    Panu z tytułu usług artystycznych i przekazania praw autorskich stanowi honorarium. Jego
    wysokość została określona w umowie w sposób jasny, precyzyjny i jednoznacznie
    przypisany do wykonania dzieła o charakterze twórczym. Wykonując powyższe usługi
    działa Pan jako twórca w rozumieniu ustawy z 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych. Tworzy Pan oryginalne utwory słowne, które mają indywidualny
    charakter i są rezultatem Pana działalności twórczej. W wyniku realizacji usług powstaje
    „utwór” w rozumieniu art. 1 ust. 1 ww. ustawy. Są to m.in. teksty publicystyczne,
    scenariusze, komentarze redakcyjne itp. Pana nazwisko lub pseudonim bywa podawane
    do publicznej wiadomości w związku z publikacją utworów, jednak nie jest to warunkiem
    koniecznym ich powstania. Zawierając umowy, przekazuje Pan majątkowe prawa
    autorskie lub udziela Pan licencji do korzystania z utworów - zgodnie z postanowieniami
    umownymi.
    Zatem z przedstawionych informacji wynika, że spełnia Pan przesłankę podmiotową
    określoną w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy. Jako element opisu sprawy wskazał Pan, że
    wykonując powyższe usługi działa Pan jako twórca w rozumieniu ustawy z 4 lutego 1994 r.
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    W celu rozstrzygnięcia, czy ma Pan prawo do zastosowania zwolnienia od podatku w
    stosunku do świadczonych usług, należy ustalić, czy świadczenia opisane we wniosku
    wypełniają przesłankę przedmiotową określoną w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy.
    Ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera definicji usług kulturalnych, jednak
    należy uznać, że usługą taką będzie usługa związana z kulturą, a z uwagi na brak definicji
    kultury w prawie podatkowym odnieść się trzeba do znaczenia słownikowego, mając na
    uwadze charakter, jaki ma spełniać ta definicja w tym przypadku. Tym samym wskazać
    należy, że kultura oznacza „materialną i umysłową działalność społeczeństw oraz jej
    wytwory”, zaś usługa to „pomoc okazana komuś”, „działalność gospodarcza służąca do
    zaspokajania potrzeb ludzi”. Natomiast określenie „kulturalny” oznacza „odnoszący się do
    tworzenia i upowszechniania kultury lub stanowiący jej składnik”. Właściwym więc wydaje
    się przyjęcie, że kultura to ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, funkcjonujących w
    postaci np. dzieł artystycznych, związanych z twórczością artystyczną (np. o charakterze
    literackim, naukowym, plastycznym, muzycznym).
    W skład grupy podmiotów uprawnionych do zwolnienia weszli indywidualni twórcy i
    artyści wykonawcy, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    wynagradzani w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw
    autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.
    Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze nie definiują pojęć
    „kultura” i „usługa kulturalna”. Zatem przy dokonywaniu interpretacji przepisu art. 43 ust.
    1 pkt 33 lit. b ustawy, posłużyć się należy wykładnią literalną, odwołując się do językowego
    znaczenia tych pojęć.
    Zgodnie z jej regułami, odnosząc się do znaczenia terminu „usługi kulturalne” w języku
    potocznym, możemy stwierdzić, że pod pojęciem tym kryją się usługi odnoszące się do
    kultury, w zakresie kultury, itp. Natomiast kultura to „całokształt materialnego i
    duchowego dorobku ludzkości, a także ogół wartości zasad i norm współżycia przyjętych
    przez dane zbiorowości; wszystko to, co powstaje dzięki pracy człowieka, co jest
    wytworem jego myśli i działalności. Kultura dzieli się na: materialną, której zakres pokrywa

    się z pojęciem cywilizacja, i duchową - ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, nauki,
    moralności funkcjonujących w postaci dzieł artystycznych, wierzeń, obyczajów, a także
    uznanych wartości, takich jak: prawda, sprawiedliwość, wolność, równość itp. (Roman
    Smolski, Marek Smolski, Elżbieta Helena Stadtműller „Słownik Encyklopedyczny Edukacja
    Obywatelska” Wydawnictwo Europa, Warszawa 1999). Encyklopedia Popularna w haśle
    „kultura” podaje, że jest to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości
    gromadzony, utrwalany i wzbogacany w ciągu jej dziejów, przekazywany z pokolenia na
    pokolenie; w skład tak pojętej kultury wchodzą nie tylko wytwory materialne i instytucje
    społeczne, ale także zasady współżycia społecznego, sposoby postępowania, wzory,
    kryteria ocen estetycznych i moralnych przyjęte w danej zbiorowości i wyznaczające
    obowiązujące zachowania” (Encyklopedia Popularna PWN, Wydanie XV, Państwowe
    Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1982).
    Przez potoczne rozumienie pojęcia „kultura” możemy zatem uznać całokształt wytworów
    materialnych i umysłowych społeczności.
    W sytuacji, gdy wykładnia językowa nie przynosi oczekiwanych rezultatów, wskazanym jest
    sięgnięcie do wykładni systemowej oraz funkcjonalnej. W tym celu należy sięgnąć do
    ustaw wprost lub pośrednio odnoszących się do działalności prowadzonej w sferze
    kulturalnej, np. ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i
    prowadzeniu działalności kulturalnej (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 87):
      działalność kulturalna w rozumieniu niniejszej ustawy polega na tworzeniu,
      upowszechnianiu i ochronie kultury.
    A zatem za usługi kulturalne można uznać usługi polegające na tworzeniu,
    upowszechnianiu i ochronie kultury, przez którą należy rozumieć naturalne i kulturalne
    dziedzictwo ludzkości o charakterze materialnym i niematerialnym, w szczególności w
    zakresie historii, nauki i sztuki. Podkreślić należy, że nie każda usługa świadczona przez
    twórcę/artystę, jest usługą kulturalną. Nawet, jeżeli usługa jest świadczona przez twórcę
    /artystę wykonawcę w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych oraz wynagradzana w formie honorarium za przekazanie lub udzielenie
    licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania, nie oznacza, że jest to
    usługa kulturalna.
    Przechodząc do przesłanki przedmiotowej warunkującej zastosowanie zwolnienia, o
    którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b) ustawy i odnosząc się do wyrażonych
    wątpliwości, należy stwierdzić, że nie świadczy Pan w ramach zawartej umowy usług
    kulturalnych. Z opisu sprawy wynika wprost, że świadczy Pan usługi dziennikarskie
    (przeprowadza Pan wywiady w telewizji, występuje Pan w programach sportowych) oraz
    wykonuje usługi pisania tekstów do filmów dokumentalnych o piłce nożnej, pisze Pan
    artykuły, opracowuje scenariusze, komentarze narracyjne, przygotowuje Pan pozostałe
    materiały informacyjne oraz teksty do programów sportowych emitowanych w telewizji.
    Wskazał Pan, że świadczone usługi mają na celu tworzenie, opracowanie oraz przekazanie
    treści o charakterze artystycznym i informacyjnym, przeznaczonych dla szerokiego grona
    odbiorców w ramach środków masowego przekazu.
    Całokształt przedstawionych przez Pana okoliczności sprawy wskazuje, że świadczy Pan
    usługi dziennikarskie, na które składają się wywiady w telewizji, występy w programach
    sportowych oraz nierozerwalnie związane z nimi usługi pisania tekstów do filmów
    dokumentalnych o piłce nożnej, pisanie artykułów, scenariuszy, komentarzy narracyjnych
    oraz przygotowanie materiałów informacyjnych i tekstów do programów sportowych
    emitowanych w telewizji. Realizowane przez Pana świadczenia dotyczą tematyki sportowej
    i informacyjnej. Jak wynika z okoliczności sprawy, przedmiotem zawartej umowy jest
    świadczenie usług dziennikarskich, natomiast pozostałe usługi, w których upatruje Pan
    walor artystyczny i autorski mają nierozerwalny związek ze świadczonymi usługami o
    charakterze dziennikarskim. Przygotowywane autorskie teksty oraz utwory w postaci, np.

    scenariuszy, materiałów redakcyjnych czy narracji do dokumentów, które są ściśle
    związane z wykonywanym przez Pana zawodem dziennikarza sportowego, nie mogą
    wbrew Pana twierdzeniu stanowić odrębnych usług od usług dziennikarskich, do
    wykonywania jakich jest Pan zobowiązany na podstawie zawartej umowy. W konsekwencji
    nie są to usługi kulturalne polegające na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury,
    przez którą należy rozumieć naturalne i kulturalne dziedzictwo ludzkości o charakterze
    materialnym i niematerialnym.
    Tym samym, nie spełnia Pan przesłanki przedmiotowej określonej w art. 43 ust. 1 pkt 33
    lit. b ustawy.
    Ponadto, w uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że wykonuje Pan usługi wymienione w art.
    43 ust. 19 ustawy o VAT, co wyklucza zastosowanie zwolnienia od podatku dla
    realizowanych przez Pana świadczeń w zakresie opisanych usług dziennikarskich na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT.
    Odnosząc się do Pana wątpliwości, należy zaznaczyć, że ustawodawca przewiduje
    zwolnienie podmiotowe od podatku VAT dla pewnej grupy podatników. Regulacje w tym
    zakresie zostały zawarte w art. 113 ustawy.
    Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy:
      zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość
      sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000 zł.
      Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.
    W myśl art. 113 ust. 2 ustawy:
      do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
      1) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz wewnątrzwspólnotowej sprzedaży
      towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium
      kraju;
      1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega
      opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
      2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust.
      3, z wyjątkiem:
      a) transakcji związanych z nieruchomościami,
      b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
      c) usług ubezpieczeniowych
      - jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
      3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym
      są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych podlegających amortyzacji.
    Stosownie do art. 113 ust. 5 ustawy:
      jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę,
      o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą
      przekroczono tę kwotę.
    Z powyższych regulacji wynika, że zwolnieniem od podatku na podstawie art. 113 ust. 1
    ustawy mogą być objęci podatnicy prowadzący działalność gospodarczą, u których
    wartość sprzedaży w poprzednim roku podatkowym nie przekroczyła kwoty 200.000,00 zł
    bez kwoty podatku. W przypadku przekroczenia ww. kwoty z tytułu świadczenia czynności

    podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, podatnik zobowiązany będzie do
    dokonania rejestracji dla potrzeb podatku od towarów i usług na zasadach określonych w
    ustawie.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że wartość dokonanej przez Pana sprzedaży (bez
    podatku VAT) po odjęciu usług artystycznych nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku
    podatkowym kwoty 200 000 zł.
    Jak rozstrzygnięto powyżej, świadczone przez Pana usługi dziennikarskie nie korzystają ze
    zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT, w
    konsekwencji ich wartość należy uwzględniać w limicie, o którym mowa w art. 113 ust. 1
    ustawy.
    Zatem, w zakresie usług dziennikarskich nie może Pan korzystać ze zwolnienia
    podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.
    W konsekwencji, w związku z przekroczeniem kwoty wskazanej w art. 113 ust. 1 ustawy, tj.
    200.000 zł, utracił Pan prawo do korzystania ze zwolnienia od podatku na podstawie art.
    113 ust. 1 ustawy i jest Pan zobowiązany zarejestrować się jako czynny podatnik podatku
    VAT.
    A zatem Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.