Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/436-294/11-2/MZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-09-06
Teza: Jeżeli zawarta umowa cesji nie nosiła znamion żadnej z umów wymienionych w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych, Wnioskodawca nie był zobowiązany do zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych. Natomiast, jeżeli zawarta umowa cesji posiadała znamiona jednej z umów wymienionych w art. 1 ustawy, wówczas podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
Słowa kluczowe: cesja; deweloper; lokal-lokal mieszkalny; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; prawa; umowa; umowa-umowa przedwstępna
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 3-art. 7

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 25.07.2011 r. (data wpływu 29.07.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie umowy cesji praw - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 29.07.2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie umowy cesji praw.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 20.07.2011 r. Wnioskodawca podpisał aneks do umowy przedwstępnej sprzedaży lokalu mieszkalnego wraz z miejscem postojowym, stając się Kupującym w rozumieniu umowy. „Osoba” w której prawa i obowiązki wszedł Wnioskodawca na podstawie aneksu, podpisała z deweloperem umowę przedwstępną sprzedaży (realizacyjną na wybudowanie lokalu) oraz wpłaciła 30% ceny określonej w umowie. W przedmiotowym aneksie osoba ta oraz deweloper oświadczają, że w dniu jego podpisania Wnioskodawca stał się Kupującym, przy czym środki wpłacone przez „Osobę” zaliczone zostają na poczet ceny lokalu, a rozliczenie z tego tytułu pomiędzy Wnioskodawcą a „Osobą” nastąpi na podstawie oddzielnego porozumienia.

W dniu 20.07.2011 r. Wnioskodawca podpisał z „Osobą” Porozumienie/Cesję praw, na mocy którego wpłacił „Osobie” kwotę równą kwocie wpłaconej na poczet ceny lokalu. Nie wpłacił z tego tytułu żadnej kwoty odstępnego. Akt notarialny z deweloperem Wnioskodawca będzie podpisywał a zarazem kupował nieruchomość lokalową i dopłacał brakujące 70% ceny w grudniu. W urzędzie skarbowym w którym Wnioskodawca się rozlicza, uzyskał sprzeczne informacje, tzn. według jednego z pracowników powinien zapłacić, podatek wg innego nie powinien. W krajowej infolinii podatkowej poinformowano Wnioskodawcę, że nie powinien płacić podatku od cesji praw. Ani w Aneksie ani w Porozumieniu/Cesji praw nie występuje sformułowanie „sprzedaje, sprzedaż itp.”. W aneksie jest sformułowanie, że deweloper i „Osoba” oświadczają, że Wnioskodawca jest Kupującym, natomiast w Porozumieniu/Cesji, że na podstawie aneksu „wstąpił w prawa i obowiązki Kupującego”.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca jest obowiązany zapłacić podatek od czynności cywilnoprawnych czy nie?

Zdaniem Wnioskodawcy

Według informacji uzyskanych w Urzędzie Skarbowym oraz Krajowej Informacji Podatkowej, Wnioskodawca nie powinien płacić podatku od cesji praw. Katalog umów i czynności cywilno-prawnych jest zamknięty i nie obejmuje umowy cesji praw.

Ponadto interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (sygnatura: IPPB2/436-243/09-2/AF) z dnia 29.08.2009 r. w sprawie podobnej do Wnioskodawcy (cesja praw do lokalu mieszkalnego) wskazuje na brak konieczności uiszczenia podatku od czynności cywilno-prawnej.

Biorąc pod uwagę powyższe, Wnioskodawca uważa, że nie powinien płacić podatku od czynności cywilno-prawnej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 649 ze zm.) podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają następujące czynności cywilnoprawne:

1.  umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
2.  umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
3.  (uchylona),
4.  umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
5.  umowy dożywocia,
6.  umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat lub dopłat,
7.  (uchylona),
8.  ustanowienie hipoteki,
9.  ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
10.  umowy depozytu nieprawidłowego,
11.  umowy spółki;

Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają też zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne (art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy).

Ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Jednocześnie ustawowe wyliczenie zostało wzmocnione zasadą, zgodnie z którą o kwalifikacji określonej czynności prawnej, a w konsekwencji o jej podleganiu tym podatkiem decyduje jej treść (elementy przedmiotowo istotne), a nie nazwa. Tym samym, jeżeli strony zawierają umowę i układają stosunki w jej ramach w określony sposób to dla oceny, czy powstanie obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych, w związku z dokonaniem wskazanej w ustawie czynności, miarodajne będą rzeczywiste prawa i obowiązki stron tej umowy pozwalające na ich kwalifikacje pod względem prawnym. Oznacza to, że opodatkowaniu podlegają wyłącznie umowy wymienione w regulacji art. 1 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy.

Szczegółowe określenie zakresu przedmiotowego ma określone konsekwencje. Ustawodawca, wprowadzając zasadę numerus clausus czynności podlegających opodatkowaniu, wyłączył od opodatkowania inne podobne, które nie zostały wyraźnie wskazane w przepisie. Oznacza to, że czynności niewymienione w ustawowym katalogu nie podlegają opodatkowaniu, nawet gdy wywołują skutki w sferze gospodarczej takie same bądź podobne do tych, które zostały w nim wyliczone.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż w dniu 20.07.2011 r. Wnioskodawca podpisał aneks do umowy przedwstępnej sprzedaży lokalu mieszkalnego wraz z miejscem postojowym, stając się Kupującym w rozumieniu umowy. „Osoba” w której prawa i obowiązki wszedł Wnioskodawca na podstawie aneksu, podpisała z deweloperem umowę przedwstępną sprzedaży (realizacyjną na wybudowanie lokalu) oraz wpłaciła 30% ceny określonej w umowie. W przedmiotowym aneksie osoba ta oraz deweloper oświadczają, że w dniu jego podpisania Wnioskodawca stał się Kupującym, przy czym środki wpłacone przez „Osobę” zaliczone zostają na poczet ceny lokalu, a rozliczenie z tego tytułu pomiędzy Wnioskodawcą a „Osobą” nastąpi na podstawie oddzielnego porozumienia. W dniu 20.07.2011 r. Wnioskodawca podpisał z „Osobą” Porozumienie/Cesję praw, na mocy którego wpłacił „Osobie” kwotę równą kwocie wpłaconej na poczet ceny lokalu. Nie wpłacił z tego tytułu żadnej kwoty odstępnego. Akt notarialny z deweloperem Wnioskodawca będzie podpisywał a zarazem kupował nieruchomość lokalową i dopłacał brakujące 70% ceny w grudniu. Ani w Aneksie ani w Porozumieniu/Cesji praw nie występuje sformułowanie „sprzedaje, sprzedaż itp.”. W aneksie jest sformułowanie, że deweloper i „Osoba” oświadczają, że Wnioskodawca jest Kupującym, natomiast w Porozumieniu/Cesji, że na podstawie aneksu „wstąpił w prawa i obowiązki Kupującego”.

Umowa cesji należy do czynności prawnych rozporządzających o skutkach zbliżonych do umów przenoszących własność. Z uwagi na to, iż ustawodawca nie nadał cesji praw formy samoistnej umowy należy posiłkować się treścią art. 510 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), z którego wynika, że czynnością prawną stanowiącą podstawę cesji może być umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia wierzytelności.

Podkreślić należy, że umowa cesji jako nie wymieniona w art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, o ile nie przybierze postaci jednej z umów wymienionych w tym przepisie w szczególności umowy sprzedaży uregulowanej w przepisach Kodeksu cywilnego, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

W związku z powyższym, jeżeli zawarta umowa cesji nosi znamiona jednej z umów wymienionych w art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, wówczas zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej.

W myśl art. 4 ustawy obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem art. 5, ciąży m.in.:

*   przy umowie sprzedaży – na kupującym;
*   przy umowie zamiany – na stronach czynności;
*   przy umowie darowizny – na obdarowanym;

Zgodnie z art. 5 ust. 1 obowiązek zapłaty podatku ciąży na podatnikach tego podatku. Jeżeli obowiązek podatkowy ciąży na kilku podmiotach albo na stronach umowy zamiany, albo na wspólnikach spółki cywilnej, zobowiązanymi solidarnie do zapłaty podatku są odpowiednio te podmioty, strony umowy zamiany albo wspólnicy spółki cywilnej.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy stawki podatku od umowy sprzedaży, zamiany oraz darowizny praw majątkowych wynoszą 1%.

A zatem, jeżeli zawarta umowa cesji nie nosiła znamion żadnej z umów wymienionych w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych, Wnioskodawca nie był zobowiązany do zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych. Natomiast, jeżeli zawarta umowa cesji posiadała znamiona jednej z umów wymienionych w art. 1 ustawy, wówczas podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistniałego zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.