Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-338/07/BWo
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-03-03
Teza: Czy fakturę od klienta, wystawioną w związku z reklamacją można potraktować w całości (tzn. wartość reklamowanego detalu + koszty transportu + koszty obsługi reklamacji) jako WNT?
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa; faktura-faktura korygująca; import-import usług; podatek-podatek od towarów i usług; towar-zwrot towarów; transport-transport wewnątrzwspólnotowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 108

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 26 listopada 2007r. (data wpływu 3 grudnia 2007r.), uzupełnionego pismem z dnia 22 lutego 2008r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania zwrotu towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz kosztów reklamacji związanych ze zwrotem towarów - **jest nieprawidłowe.**

**

UZASADNIENIE

W dniu 3 grudnia 2007r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania zwrotu towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz kosztów reklamacji związanych ze zwrotem towarów. Pismem z dnia 22 lutego 2008r. Wnioskodawca dokonał uzupełnienia stanu faktycznego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością dokonującą transakcji z podmiotami mającymi siedziby na terytoriach innych państw członkowskich Wspólnoty. Sprzedaż ta jest traktowana jako WDT. Zdarza się, że klient reklamuje otrzymane wyroby. Odsyła wówczas reklamowany wyrób i wystawia fakturę. Na fakturze tej znajdują się następujące pozycje: nazwa, ilość, cena i wartości reklamowanego detalu, koszty transportu, koszty obsługi tej reklamacji opisane jako opłaty administracyjne lub koszty obsługi lub robocizna. Dla transakcji na fakturze Wnioskodawca podaje swój numer NIP poprzedzony kodem PL. W przypadku zwrotu wyrobu, kontrahent odsyła reklamowany wyrób w okresie krótszym niż 30 dni od daty dokonania sprzedaży, która stała się przedmiotem reklamacji.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w związku z przedstawionym stanem faktycznym otrzymaną od klienta fakturę, wystawioną w związku z reklamacją można potraktować w całości (tzn. wartość reklamowanego detalu + koszty transportu + koszty obsługi reklamacji) jako WNT?

Zdaniem Wnioskodawcy, fakturę wystawioną przez kontrahenta na reklamowane detale, koszty transportu i koszty obsługi reklamacji można potraktować w całości jako WNT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Zgodnie z art. 91 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. U.E. L. Nr 347, poz. 1 ze zm.) (wcześniej art. 11C ust. 1 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku), państwa członkowskie mają obowiązek zapewnić podatnikom możliwość skorygowania podstawy opodatkowania w przypadku odwołania, odmowy, całkowitego lub częściowego braku zapłaty, obniżki ceny po dokonaniu dostawy towarów lub wykonaniu usługi.

Wyrazem realizacji wyżej wymienionego obowiązku są przepisy § 16 i § 17 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005r., w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.). Zgodnie § 16 ust. 1 cyt. rozporządzenia, w przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy o VAT, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą. ust. 2 § 16 ww. rozporządzenia określa co powinna zawierać faktura korygująca, tj.:

1.  numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
2.  dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca: a) określone w § 9 ust. 1 pkt 1-3, b) nazwę towaru lub usługi objętych rabatem;
3.  kwotę i rodzaj udzielonego rabatu;
4.  kwotę zmniejszenia podatku należnego.

Stosownie do § 16 ust. 3 cyt. rozporządzenia, przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku:

1.  zwrotu sprzedawcy towarów oraz zwrotu nabywcy kwot nienależnych, o których mowa w art. 29 ust. 4 ustawy;
2.  zwrotu nabywcy zaliczek, przedpłat, zadatków lub rat, podlegających opodatkowaniu.

Na podstawie § 16 ust. 4 cyt. rozporządzenia w przypadku wystawienia faktury korygującej dotyczącej wewnątrzwspólnotowej dostawy, sprzedawca nie jest obowiązany posiadać potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez nabywcę.

Zdaniem Wnioskodawcy zwrot towarów należy w całości potraktować jako wewnatrzwspólnotowe nabycie towarów. W odniesieniu do powyższego należy wskazać, iż zwrot towarów z reklamacji nie stanowi wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. Zgodnie z art. 9 ust. 1 cyt. ustawy, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz. Do wystąpienia wewnątrzwspólnotowego nabycia konieczne jest, aby przywóz towarów do Polski następował w związku z wykonaną wcześniej przez kontrahenta dostawą tych towarów. Sam fakt przywozu towarów na terytorium państwa członkowskiego - odmiennie niż w przypadku importu - nie oznacza jeszcze, że miała miejsce transakcja wewnątrzwspólnotowa. Przykładem takiego ruchu towarów jest transport towarów (powrotny) w związku z ich reklamacją. Otrzymanie przez producenta lub handlowca z powrotem towaru w wyniku jego zwrotu nie oznacza, że dokonuje on nabycia wewnątrzwspólnotowego. Powoduje natomiast obowiązek korekty podstawy opodatkowania dla uprzednich dostaw wewnątrzwspólnotowych.

Zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy o VAT, obrót zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, a także kwot wynikających z dokonanych korekt faktur. W odniesieniu do przedstawionego stanu faktycznego, w przypadku zwrotu wyrobów, które były przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów Wnioskodawca zobowiązany jest zatem do wystawienia faktury korygującej, zgodnie z powyżej zacytowanymi przepisami dotyczącymi podatku od towarów i usług.

Natomiast w odniesieniu do pozostałych kosztów związanych ze zwrotem reklamowanych towarów tj. robocizna, koszty obsługi, koszty obsługi reklamacji opisane jako opłaty administracyjne oraz koszty transportu niezbędnym jest określenie miejsca świadczenia usług. Ogólna reguła dotycząca miejsca świadczenia usług określona została w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Przepis ten stanowi, iż w przypadku świadczenia usług miejscem świadczenia jest miejsce, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, z którego świadczy usługę – miejsce, gdzie świadczący usługę posiada stałe miejsce prowadzenia działalności; w przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności – miejsce stałego zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-6 i art. 28.

Odstępstwo od tej zasady przewidziane zostało między innymi w art. 27 ust. 2 pkt 3 lit. d) ustawy, zgodnie z którym w przypadku świadczenia usług na ruchomym majątku rzeczowym miejscem świadczenia usług jest miejsce, gdzie usługi są faktycznie świadczone, z zastrzeżeniem art. 28. Ruchomy majątek rzeczowy nie został zdefiniowany w ustawie o VAT, jednak należy zaliczyć do niego towary niebędące nieruchomościami oraz budowlami trwale związanymi z gruntem. Katalog usług na ruchomym majątku rzeczowym obejmuje np. naprawę rzeczy ruchomej, usługi serwisowe i gwarancyjne związane z rzeczami ruchomymi, instalację, montaż i demontaż rzeczy ruchomych, przetwarzanie i uszlachetnianie. Wykonane przez kontrahenta czynności związane z reklamacją należy zatem potraktować jako usługi na ruchomym majątku rzeczowym, o których mowa w art. 27 ust. 2 pkt 3 lit. d) ustawy o VAT, dla których miejscem świadczenia usług jest miejsce, gdzie usługi są faktycznie świadczone.

Jednakże zgodnie z art. 28 ust. 7, w przypadku usług, o których mowa w art. 27 ust. 2 pkt 3 lit. c i d, świadczonych dla nabywcy, który podał wykonującemu te usługi numer, pod którym jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium państwa członkowskiego, na którym usługi są wykonywane, miejscem świadczenia usług jest terytorium państwa członkowskiego, które wydało nabywcy usługi ten numer, pod warunkiem, że towary po wykonaniu tych usług zostaną wywiezione z terytorium państwa członkowskiego, na którym usługi te zostały faktycznie wykonane. W stanie faktycznym Wnioskodawca wyjaśnił, iż reklamowane towary są odsyłane w okresie krótszym niż 30 dni od dokonania sprzedaży oraz dla tej transakcji Wnioskodawca podaje swój nr NIP poprzedzony kodem PL, zatem zostają spełnione warunki wymienione w powołanym art. 28 ust. 7 ustawy tj. podany zostanie numer, pod którym nabywca jest zidentyfikowany na potrzeby podatku na terytorium kraju innym niż terytorium świadczenia usług oraz towary zostaną wywiezione z terytorium państwa, na którym są świadczone usługi. Wobec powyższego usługi te będą uznane za świadczone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, co powoduje, iż będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Ponadto Wnioskodawca jest obciążany kosztami transportu reklamowanych towarów. W przypadku świadczenia usług transportowych, zgodnie z art. 27 ust. 2 pkt 2 cyt. ustawy miejscem świadczenia usług jest miejsce, gdzie odbywa się transport, z uwzględnieniem pokonanych odległości, z zastrzeżeniem art. 28. W myśl art. 28 ust. 1, w przypadku transportu towarów, którego rozpoczęcie i zakończenie ma miejsce odpowiednio na terytorium dwóch różnych państw członkowskich, zwanego dalej „wewnątrzwspólnotową usługą transportu towarów", miejscem świadczenia usługi jest miejsce, gdzie transport towarów się rozpoczyna, z zastrzeżeniem ust. 3. Z ustępu 3 tegoż artykułu wynika, że w przypadku gdy nabywca usługi, o której mowa w ust. 1 i 2, podał dla tej czynności świadczącemu wewnątrzwspólnotową usługę transportu towarów numer, pod którym jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia transportu, miejscem świadczenia usługi jest terytorium państwa członkowskiego, które wydało nabywcy ten numer.

W związku z powyższym w odniesieniu do kosztów transportu oraz kosztów obsługi reklamacji znajdują zastosowanie przepisy dotyczące importu usług. Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 9 ustawy o VAT przez import usług rozumie się świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4. W myśl art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, będące usługobiorcami usług świadczonych przez podatników posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania albo pobytu poza terytorium kraju. Zgodnie z art. 17 ust. 2 cyt. ustawy, przepisów ust. 1 pkt 4 i 5 nie stosuje się w przypadku świadczenia usług i dostawy towarów, od których podatek należny został rozliczony przez usługodawcę lub dokonującego dostawy towarów na terytorium kraju, z wyłączeniem świadczenia usług określonych w art. 27 ust. 3 lub art. 28 ust. 3, 4, 6 i 7 oraz dostawy gazu w systemie gazowym lub energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym, dla których w każdym przypadku podatnikiem jest usługobiorca lub nabywca towarów. Stosownie do art. 17 ust. 4 ustawy o VAT, w przypadkach wymienionych w art. 28 ust. 3, 4, 6 i 7 przepis ust. 1 pkt 4 stosuje się, jeżeli usługobiorcą jest podmiot zarejestrowany jako podatnik VAT UE, zgodnie z art. 97.

W odniesieniu do przedstawionego stanu faktycznego, podkreślić należy, iż na fakturach dokumentujących zwrot towarów oraz koszty usług związanych z obsługą reklamacji (robocizna, opłaty, koszty transportu) został wskazany numer NIP Wnioskodawcy poprzedzony kodem PL. W związku z powyższym dla ww. usług związanych z obsługą reklamacji, miejscem świadczenia będzie terytorium kraju, zatem to na Wnioskodawcy będzie spoczywał obowiązek naliczenia podatku od towarów i usług. Natomiast zwrot towarów z reklamacji Wnioskodawca zobowiązany jest udokumentować fakturą korygującą, zgodnie z przepisami § 16 cyt. rozporządzenia. Faktura ta winna odnosić się do dokonanej uprzednio wewnatrzwspólnotowej dostawy towarów.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy, że fakturę wystawioną przez klienta na reklamowane detale, koszty transportu i koszty obsługi reklamacji można potraktować w całościowo jako WNT, należało uznać za **nieprawidłowe.**

**

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

****