Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-645b/13/IB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-09-23
Teza: Czy Podatnik przy obliczaniu kwot przychodów w celu rozliczeń z podatku dochodowego od osób fizycznych zobowiązany jest do samodzielnego przeliczania kwot uzyskiwanego wynagrodzenia, o których mowa w kontrakcie na polskie złote?
Słowa kluczowe: przychód-przychody w walutach obcych; waluta-kurs walut; waluta-stosowanie kursu walut
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 14 czerwca 2013 r. (data wpływu 24 czerwca 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie przychodów wyrażonych w walucie obcej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 czerwca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie m.in. przychodów wyrażonych w walucie obcej.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca - dalej jako „Podatnik" - posiada obywatelstwo duńskie. Z dniem 1 sierpnia 2012 r. zawarł ze spółką duńską z siedzibą w Danii kontrakt menadżerski na okres co najmniej 3 lat (tj. do 31 lipca 2015 r.) - dalej jako „kontrakt". Na jego podstawie zobowiązał się do pełnienia funkcji dyrektora (managing director) w spółce z siedzibą w Polsce (dalej jako „Spółka"). Miejscem pracy wskazanym w kontrakcie jest miasto w Polsce, tu też w związku z wykonywaniem obowiązków zawodowych obecnie osiadł i przebywa na co dzień Podatnik. W tym mieście również na co dzień mieszka w wynajmowanym domu.

Wynagrodzenie Podatnika określone w kontrakcie wyrażone jest w koronach duńskich przeliczonych w tejże umowie również na polskie złote. Wypłata następuje przez duńską spółkę w polskiej walucie na konto Podatnika w polskim banku. Przez wzgląd na powyższe Podatnik z dniem 1 sierpnia 2012 r. osiedlił się w Polsce i zamieszkuje na terenie Polski. Wystąpił z wnioskiem o nadanie NIP do polskich organów podatkowych - NIP został nadany. Uzyskał także numer PESEL oraz zaświadczenie o zameldowaniu w Polsce na pobyt czasowy.

Sporadycznie odwiedza Danię, gdzie posiada (na własność) nieruchomość, którą wystawił na sprzedaż. Jest tam jeszcze zameldowany, niemniej jednak jest to tylko status formalny - nie przebywa na stałe na terenie Danii. Formalny brak wymeldowania z duńskiej nieruchomości występuje wyłącznie z przyczyn uznania przez Podatnika, że jest to element bez żadnego znaczenia prawnego.

Podatnik samodzielnie opłaca od swojego wynagrodzenia - począwszy od 1 sierpnia 2012 r. - zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych w Polsce. Złożył również zeznanie roczne za 2012 r., gdzie wykazał zarobki osiągnięte w Polsce od 1 sierpnia 2012 r. oraz rozliczył wynikający z tego tytułu podatek dochodowy. Obecnie jego centrum interesów życiowych (od 1 sierpnia 2012 r.) znajduje się w Polsce. W Polsce urządził wynajmowany dom - przywiózł swoje meble z Danii; zawiera nowe znajomości i zdobywa przyjaciół; organizuje swój wolny czas. Od 1 sierpnia 2012 r. w zasadzie nieprzerwanie przebywa w Polsce. Nie wie, czy po upływie 3 lat (tj. zakończeniu zawartego kontraktu) wróci do Danii, czy zostanie w Polsce - realnie rozważa możliwość dalszego (po zakończeniu kontraktu) zamieszkiwania na terenie RP.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy Podatnik od dnia 1 sierpnia 2012 r. stał się polskim rezydentem podatkowym i podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) - dalej jako „updof"?
2.  Czy Podatnik przy obliczaniu kwot przychodów w celu rozliczeń z podatku dochodowego od osób fizycznych zobowiązany jest do samodzielnego przeliczania kwot uzyskiwanego wynagrodzenia, o których mowa w kontrakcie na polskie złote?
3.  Czy posiadanie czasowego miejsca zameldowania na terytorium Polski jest podstawą do określenia urzędu skarbowego właściwego do odprowadzania podatku dochodowego od osób fizycznych oraz zaliczek na ten podatek w sytuacji, gdy miejsce zamieszkania (codziennego przebywania) Podatnika jest odmienne od jego miejsca czasowego zameldowania na terytorium Polski?
4.  Czy sprzedaż nieruchomości położonej w Danii przez Podatnika, który jest jej właścicielem rodzi skutki podatkowe po Jego stronie na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i powoduje konieczność rozliczenia przychodu/dochodu uzyskanego z tytułu tej transakcji w Polsce?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie drugie. W pozostałym zakresie zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Zdaniem Wnioskodawcy – w zakresie pytania drugiego – zgodnie z regulacją art. 11a ust. 1 updof, przychody w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu.

W ramach kontraktu, który Podatnik zawarł ze spółką duńską z siedzibą w Danii, strony tego stosunku cywilnoprawnego ustaliły wysokość wynagrodzenia. Przez wzgląd na fakt, że umowa została zawarta przez podmiot duński, na terenie Danii, wynagrodzenie to zostało określone w koronach duńskich. Niemniej jednak również w tej samej umowie (kontrakcie) jej strony uzgodniły wartość tego wynagrodzenia w przeliczeniu na polskie złote. Podatnik z tytułu realizacji ww. kontraktu uzyskuje wynagrodzenie w polskich złotych, które co miesiąc wpływa na jego konto bankowe w polskim banku. Dlatego też należy uznać, że faktycznie uzyskuje on przychody wyrażone w walucie polskiej, pomimo określenia jego wynagrodzenia w ramach kontraktu także w koronach duńskich. Nie znajdzie zatem zastosowania w tym wypadku regulacja art. 11a ust. 1 updof, o której mowa powyżej i tym samym Podatnik nie jest zobowiązany do samodzielnego przeliczania kwot uzyskiwanego wynagrodzenia, o których mowa w kontrakcie na polskie złote. Kwoty te są bowiem już w polskich złotych wypłacane przez duńską spółkę, która przelewa wynagrodzenie na polskie konto Podatnika.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 11a ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) przychody w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu.

Jak wynika z treści wniosku wynagrodzenie Wnioskodawcy określone w kontrakcie jest wyrażone w koronach duńskich przeliczonych w tejże umowie również na polskie złote.

Wypłata następuje przez duńską spółkę w polskiej walucie na konto Wnioskodawcy w polskim banku.

W świetle powyższego, Wnioskodawca nie uzyskuje zatem przychodów w walucie obcej, a tym samym nie znajduje zastosowania art. 11a ust. 1 ww. ustawy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.