Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB4/4511-144/16/JG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-04-28
Teza: Czy w przedstawionym stanie faktycznym istnieje obowiązek złożenia zeznania podatkowego, zapłaty podatku dochodowego w roku 2016 od sprzedaży przedmiotowej nieruchomości, jeżeli nieruchomość ta została zbyta w roku 2015?
Słowa kluczowe: nieruchomości; przychód; przychód-źródła przychodu; spadek; spadek-dział spadku
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 5 lutego 2016 r. (data wpływu 11 lutego 2016 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 lutego 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 15 czerwca 2004 r. Postanowieniem Sądu Rejonowego w X Wydział I Cywilny Wnioskodawca nabył spadek po zmarłym w dniu 1 listopada 2000 r. ojcu. Sąd w ww. postanowieniu stwierdził, że spadek po ojcu stanowiący 1/6 udziału we współwłasności użytkowania wieczystego działki gruntu i we współwłasności części nieruchomości zabudowanej składającej się z działki numer 508 o powierzchni 470 m² położonej w X zabudowaną domem mieszkalnym (1/2 bliźniaka) znajdującym się w stanie do gruntownego remontu oraz budynkiem gospodarczym na podstawie ustawy nabyli: wdowa A oraz dzieci B, C w 1/3 części każdy z nich.

W dniu 5 maja 2005 r. aktem notarialnym repertorium A numer … ciotka Wnioskodawcy D darowała mu cały swój udział wynoszący 24/144 całości w prawie użytkowania wieczystego działki gruntu i we współwłasności części nieruchomości zabudowanej, składającej się z działki numer 508 o powierzchni 470 m² położonej w X zabudowaną domem mieszkalnym (1/2 bliźniaka) znajdującym się w stanie do gruntownego remontu oraz budynkiem gospodarczym.

W dniu 12 kwietnia 2006 r. aktem notarialnym repertorium A numer … ciotka Wnioskodawcy E darowała mu cały swój udział wynoszący 24/144 całości w prawie użytkowania wieczystego działki gruntu i we współwłasności części nieruchomości zabudowanej, składającej się z działki numer 508 o powierzchni 470 m² położonej w X zabudowaną domem mieszkalnym (1/2 bliźniaka) znajdującym się w stanie do gruntownego remontu oraz budynkiem gospodarczym.

W dniu 20 marca 2013 roku zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego w X Wydział I Cywilny dokonano:

1.  zniesienia współwłasności budynku mieszkalnego położonego w X na działce nr 508, dla których to praw Sąd Rejonowy w X prowadzi księgę wieczystą oznaczoną numerem …, a które to prawa przedstawiają łączną wartość 250.000 zł,
2.  ustanowienia odrębnej własności lokalu nr 1 położonego na parterze składającego się z trzech pokoi, kuchni i przedpokoju, łazienki z wc o łącznej powierzchni 68,79 m², do którego przynależeć będą: kotłownia (o powierzchni 6,9 m²), pomieszczenie gospodarcze (o powierzchni 6,88 m² znajdujące się na piętrze dobudowanego budynku gospodarczego) i garaż (o powierzchni 15,41 m² znajdujący się w dobudowanym budynku gospodarczym), przy czym łączna powierzchnia użytkowa lokalu nr 1 wynosić będzie 97,98 m² i z lokalem tym będzie wiązał się udział w prawie użytkowania działki nr 508 oraz w częściach wspólnych budynków wynoszący 657/1000, który to lokal przyznano na własność A, B i C w udziałach do 1/3 części.
3.  ustanowienia odrębnej własności lokalu nr 2 położonego na parterze składającego się z dwóch pokoi, kuchni, pomieszczenia gospodarczego i sanitarnego o łącznej powierzchni 38,87 m², do którego przynależeć będą: piwnica (o powierzchni 2,32 m²) i pomieszczenie gospodarcze (o powierzchni 10,02 m² znajdujące się na parterze dobudowanego budynku gospodarczego), przy czym łączna powierzchnia użytkowa lokalu nr 2 wynosić będzie 51,21 m² i z lokalem tym wiązał się będzie udział w prawie użytkowania działki nr 508 oraz w częściach wspólnych budynków wynoszący 343/1000 części, który to lokal przyznany zostaje na wyłączą własność A.
4.  zniesienie współwłasności następuje bez obowiązku dopłat i spłat, a utworzone na podstawie punktów 2 i 3 lokale zaznaczone są na szkicach budynku sporządzonych przez biegłą sądową i stanowią integralną część niniejszego postanowienia.

Jak wynika z treści zacytowanych istotnych elementów powołanego postanowienia ustanowiona na rzecz Wnioskodawcy odrębna własność budynku mieszkalnego wynosi 1/3 z 657/1000, czyli 0,219.

Jak z powyższego wynika w wyniku spadkobrania oraz darowizn Wnioskodawca objął we współwłasność 0,390 części z całości, co wynika ze zsumowania poniższych wartości:

*   spadek po ojcu 1/18 część z całości,
*   darowizna od pierwszej ciotki 24/144 część z całości,
*   darowizna od drugiej ciotki 24/144 część z całości.

Natomiast w wyniku zniesienia współwłasności i ustanowienia odrębnej własności Wnioskodawca objął w posiadanie 0,219 części z całości.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w przedstawionym stanie faktycznym istnieje obowiązek złożenia zeznania podatkowego, zapłaty podatku dochodowego w roku 2016 od sprzedaży przedmiotowej nieruchomości, jeżeli nieruchomość ta została zbyta w roku 2015?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 lit a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłem przychodów jest odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości jeżeli nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło jej nabycie.

Zdaniem Wnioskodawcy, data zniesienia współwłasności i ustanowienia odrębnej własności nie jest datą od której należy liczyć pięcioletni okres dla zaistnienia zwolnienia od opodatkowania odpłatnego zbycia, ponieważ nabyte na własność przez Wnioskodawcę mienie jest mniejsze od udziału jaki przypadał mu w rzeczy wspólnej i odbyło się ono bez spłat i dopłat. Data ta miałaby znaczenie gdyby w wyniku zniesienia współwłasności zwiększył się stan majątku osobistego Wnioskodawcy.

Analizując orzecznictwo sądów administracyjnych jak i stanowisko organów podatkowych wyrażane w interpretacjach indywidualnych Wnioskodawca uważa, że prezentowane przez Niego stanowisko jest z nim zgodne.

Biorąc powyższe pod uwagę, Wnioskodawca uważa, że nie jest zobowiązany do złożenia zeznania podatkowego i zapłaty podatku, ponieważ minęło pięć lat od końca roku podatkowego, w którym nieruchomość tę nabył.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienić należy, że organ podatkowy rozpatruje sprawę tylko i wyłącznie w granicach stanu faktycznego przedstawionego we wniosku przez Wnioskodawcę. Organ interpretacyjny nie przeprowadza postępowania dowodowego. Jeśli stan faktyczny przedstawiony we wniosku nie odpowiada rzeczywistości, interpretacja nie wywołuje skutków ochronnych w stosunku do Wnioskodawcy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w X po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87 – 100 Toruń, ul. Św. Jakuba