Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.550.2025.2.MC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-21
Teza: Ustalenie czy Spółka zachowuje prawo do odliczenia podatku
VAT z faktur dokumentujących wewnątrzwspólnotowe nabycie
skradzionych łuków oraz czy Spółka ma obowiązek
opodatkowania kradzieży mienia Spółki.
Słowa kluczowe: kradzież
odliczenia-brak prawa do odliczenia
towar-dostarczenie towarów
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 9-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w
    zakresie ustalenia:
      czy zachowują Państwo prawo do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących
      wewnątrzwspólnotowe nabycie skradzionych łuków,
      czy mają Państwo obowiązek opodatkowania kradzieży mienia Państwa Spółki.
    Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 16 lipca 2025 r. (wpływ 16
    lipca 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W kwietniu 2025 roku spółka ... zakupiła 4 sztuki łuków giętych z rur stalowych u swojego
    kontrahenta z zagranicy: ... NIP: ... . Zakup został udokumentowany dwoma fakturami
    zakupu (nr ... z dnia ... oraz ... z dnia ...). Transport towarów był po stronie ... i został on
    zlecony firmie Sp. z o.o. z siedzibą w ... (NIP ...). Do wykonania zlecenia transportowego
    firma ... wynajęła rumuńskiego przewoźnika firmę ... . Zakupione przez ... łuki zostały
    załadowane w zakładzie sprzedającego w dniu 01.04.2025 na rumuńską ciężarówkę w celu
    ich przywozu do Polski i rozładunku w dniu 3 kwietnia 2025 roku. Ciężarówka jednak nie
    dojechała do celu, a kontakt, zarówno z kierowcą tej ciężarówki jak i właścicielem firmy ... ,
    mimo wielu prób stał się niemożliwy.
    W dniu 04.04.2025 zostało złożone zawiadomienie w Komisariacie Policji w ... przez
    Członka Zarządu ... o przywłaszczeniu przez przewoźnika – firmę ... rur metalowych giętych
    na szkodę ... . Rury do dziś dnia nie zostały odnalezione, śledztwo w tej sprawie prowadzi
    Komisariat Policji w ... . Kontaktu z kierowcą, jak i właścicielem firmy nie nawiązano. Z
    uwagi na upływ 30 dni od wyznaczonej daty dostawy, Spółka ... uznała ładunek za
    zaginiony.
    W dniu 06.05.2025 podpisane zostało porozumienie pomiędzy ... a ..., w którym ...
    potwierdziło swoją odpowiedzialność wobec ... za niewykonanie zlecenia transportowego,
    w tym utratę ładunku w postaci łuków. Uznało też roszczenia ... z tytułu utraty ładunku.
    W uzupełnieniu wniosku wskazano:
      1) Na pytanie: „Od kiedy (proszę wskazać dzień, miesiąc i rok) i w jakim zakresie
        prowadzą Państwo działalność gospodarczą?”, Spółka podała, że ... Spółka Akcyjna
        (... S.A.) z siedzibą w ... powstała na podstawie aktu notarialnego z dnia 14 lipca
        1993 r. Rejestracji dokonał Sąd Gospodarczy w ... dnia 3 sierpnia 1993 r. pod
        numerem ... . Spółka została wpisana dnia 23 kwietnia 2001 roku do Krajowego
        Rejestru Sądowego (KRS) pod numerem ... w Sądzie Rejonowym VIII Wydział
        Gospodarczy KRS w ... .
        Spółka jest firmą produkcyjno-handlową, ..... Spółka jest producentem .... Produkty
        Spółki wykorzystywane są m.in. ....
        W ramach kompleksowej obsługi klientów Spółka zajmuje się dystrybucją.....
      2) Na pytanie: „Czy są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od
        towarów i usług?”, Spółka podała, że tak.

      3) Na pytanie: „Czy są Państwo zarejestrowani jako podatnik VAT-UE na terytorium
        Polski?”, Spółka podała, że tak.
      4) Na pytanie: „Czy podali Państwo kontrahentowi z zagranicy do transakcji, o której
        mowa w opisie sprawy, numer VAT-UE przyznany na terytorium Polski czy na
        terytorium innego kraju członkowskiego? Jeżeli tak, to należy wskazać jakiego
        kraju?”, wskazano, że Spółka podała numer VAT-UE przyznany na terytorium Polski.
      5) Na pytanie: „Czy zakupione towary (łuki gięte z rur stalowych), udokumentowane
        fakturami: nr ... z ... r. oraz nr ... z 9.04.2025 r. miały służyć działalności gospodarczej
        Państwa Spółki? Jeżeli tak, to należy wskazać do jakich czynności miały zostać
        wykorzystane tj. czy do czynności:
      a) opodatkowanych podatkiem od towarów i usług?
      b) zwolnionych od podatku od towarów i usług?
      c) niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?”,
        Spółka podała:
        a) opodatkowanych podatkiem od towarów i usług: tak,
        b) zwolnionych od podatku od towarów i usług: nie
        c) niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług: nie.
      6) Na pytanie: „Czy ww. faktury dokumentujące transakcje, o których mowa we
        wniosku, zostały Państwa Spółce przesłane i doręczone?”, Spółka podała, że tak
        otrzymała faktury dokumentujące zakup towarów.
      7) Na pytanie: „Czy kontrahent z zagranicy, o którym mowa w opisie sprawy
        dokonujący dostawy przedmiotowych towarów jest podatnikiem, o którym mowa w
        art. 15 ustawy lub podatnikiem podatku od wartości dodanej?”, Spółka podała, że
        tak, kontrahent jest podatnikiem VAT zarejestrowanym w ... .
      8) Na pytanie: „W jakim kraju kontrahent z zagranicy, o którym mowa w opisie sprawy
        dokonujący dostawy przedmiotowych towarów posiada siedzibę działalności
        gospodarczej?”, Spółka podała, że ... .
      9) Na pytanie: „Czy zakład sprzedającego, w którym zostały załadowane zakupione
        przez Państwa Spółkę ww. towary znajduje się w tym samym kraju co siedziba
        działalności kontrahenta z zagranicy? Jeżeli nie, to należy wskazać w jakim kraju się
        znajduje zakład sprzedającego, o którym mowa w opisie sprawy?”, Spółka podała,
        że zakład znajduje się w tym samym kraju.
      10) Na pytanie: „Według jakich warunków dostawy dokonano sprzedaży ww. towarów
        (czy odbyło się to np. na zasadach ..., itp.)?”, Spółka podała: zamówienie realizowano
        na warunkach Incoterms FCA.
      11) Na pytanie: „Jakie były postanowienia pomiędzy Państwa Spółką a kontrahentem z
        zagranicy co do praw i obowiązków ww. stron umowy w zakresie ryzyka i
        odpowiedzialności za organizację transportu ww. towarów?”, Spółka podała, że z
        godnie z warunkami Incoterms FCA, Sprzedający zobowiązany był do załadunku
        towaru przewoźnikowi wskazanemu przez Spółkę. Ryzyko związane z towarem
        przechodzi na kupującego w momencie przekazania towaru przewoźnikowi w
        uzgodnionym miejscu.
      12) Na pytanie: „Czy zadeklarowali i wykazali Państwo podatek należny z tytułu
        transakcji wewnątrzwspólnotowego nabycia ww. towarów, które zostały
        udokumentowane dwoma ww. fakturami? Jeżeli tak to należy wskazać w jakim
        okresie rozliczeniowym?”, Spółka podała, że tak, w miesiącu kwietniu 2025 roku.
      13) Na pytanie: „Czy odliczyli Państwo podatek VAT z tytułu transakcji
        wewnątrzwspólnotowego nabycia ww. towarów, które zostały udokumentowane
        dwoma ww. fakturami? Jeżeli tak to należy wskazać w jakim okresie
        rozliczeniowym?”, Spółka podała, że nie odliczyła podatku.
      14) Na pytanie: „W związku z okolicznością wynikającą z opisu sprawy, że „(...) złożone
        zostało zawiadomienie w Komisariacie Policji w ... (...)” proszę o wskazanie:

          a) Czy w związku z opisaną sytuacją został sporządzony raport policji
          /protokół?
          b) Czy raport/protokół zawierał ilość skradzionego (przywłaszczonego przez
          przewoźnika ...) towaru, miejsce kradzieży i numer rejestracyjny pojazdu,
          którym towar został skradziony?
    Proszę opisać wszystkie okoliczności zdarzenia mające znaczenie w tym zakresie.”,
    Spółka podała:
          a) W dniu 04.04.2025 r. zawiadomiono (zawiadamiającym był ... Sp. z o.o. -
            spedytor) komisariat Policji w ... o przywłaszczeniu rur metalowych
            giętych przez przewoźnika z rumuńskiej firmy ... czym działano na szkodę
            firmy ... S.A. tj. o czyn z art. 284 § 1 k.k.
        b) Spółka posiada potwierdzenie złożenia zawiadomienia przez ... Sp. z o.o.
          (spedytor), w którym stwierdzono:
          „o przywłaszczeniu w okresie czasu od 01.04.2025 roku do dnia 04.04.2025
          roku na terenie Niemiec, woj. ..., rur metalowych giętych, za które był
          odpowiedzialny zawiadamiający przez przewoźnika z rumuńskiej firmy ...
          czym działano na szkodę firmy ... S.A. tj. o czyn z art. 284 § 1 k.k.” –
          pisownia oryginalna.
      15) Na pytanie: „Czy postępowanie prowadzone przez organy ścigania, w związku ze
        zgłoszeniem kradzieży towarów, zostało obecnie zakończone? Jeżeli tak, to jakie są
        ustalenia organu ścigania?”, Spółka podała, że postępowanie nie zostało jeszcze
        zakończone.
      16) Na pytanie: „Czy skradzione towary były ubezpieczone i czy podjęli Państwo
        działania w celu uzyskania równowartości od ubezpieczyciela (jeżeli tak, proszę
        wskazać jakie)?”, Spółka podała, że zdarzenie zostało zgłoszone Ubezpieczycielowi ...
        S.A., jednak w związku z tym, że Spedytor pokrył straty związane z kradzieżą Spółka
        odstąpiła od dochodzenia odszkodowania z polisy.
    Pytania
      1) Czy w przedstawionym stanie faktycznym spółka ... S.A. zachowuje prawo do
        odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących wewnątrzwspólnotowe nabycie
        skradzionych łuków?
      2) Czy w przypadku zachowania prawa do odliczenia podatku VAT z faktur
        dokumentujących wewnątrzwspólnotowe nabycie skradzionych łuków, istnieje
        obowiązek opodatkowania podatkiem VAT faktu kradzieży mienia ... S.A.?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Spółka stoi na stanowisku, iż w opisanej sytuacji Spółka nie ma prawa do odliczenia
    naliczonego podatku VAT, a co za tym idzie nie ma obowiązku opodatkowania podatkiem
    VAT faktu kradzieży mienia ... S.A.
    Z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego (prawo do odliczenia) przysługuje w zakresie, w jakim towary i
    usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W przypadku
    Spółki zakupione łuki miały być wykorzystane do wykonania czynności opodatkowanych
    jednak, w związku z zaistniałą kradzieżą, Spółka nie ma takiej możliwości. Już w momencie
    księgowania faktury Spółka jest świadoma, że kupione przez nią łuki nie zostaną przez
    Spółkę wykorzystane do czynności opodatkowanych.
    Z kolei art. 91 ust. 7d ustawy o VAT zobowiązuje Spółkę do korekty naliczonego podatku w
    przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od
    towarów i usług.
    Niedobór towarów Spółki uznany został za zawiniony. Konsekwencjami niedoboru została
    obciążona Spółka ..., która to uznała swoją odpowiedzialność.

    W JPK złożonym za miesiąc 04.2025 faktury dokumentujące zakup skradzionych łuków
    zostały wykazane jedynie z podatkiem należnym (odwrotne obciążenie). Podatek naliczony
    wynikający z tych faktur nie został wykazany i odliczony.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej "podatkiem",
      podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy
    miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium
    kraju.
    W myśl art. 2 pkt 1 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju – rozumie się przez to
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Stosownie do art. 2 pkt 2 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o państwie członkowskim - rozumie się
      przez to państwo członkowskie Unii Europejskiej, a także Irlandię Północną w
      zakresie określonym w Protokole w sprawie Irlandii / Irlandii Północnej do Umowy o
      wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii
      Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz. Urz. UE L 29 z
      31.01.2020, str. 7, z późn. zm.).
    Jak stanowi art. 2 pkt 3 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium Unii Europejskiej – rozumie się
      przez to terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej [...].
    Zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium państwa członkowskiego –
      rozumie się przez to terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii
      Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 2 pkt 11 ustawy:

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o podatku od wartości dodanej - rozumie
      się przez to podatek od wartości dodanej nakładany na terytorium państwa
      członkowskiego, z wyjątkiem podatku od towarów i usług nakładanego tą ustawą.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy:
      Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4,
      rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w
      wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa
      członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.
    Na mocy art. 9 ust. 2 ustawy:
      Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:
      1) nabywcą towarów jest:
      a) podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a
        nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,
      b) osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a
      - z zastrzeżeniem art. 10;
      2) dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.
    W świetle art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Zaznaczyć należy, że w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów
    opodatkowaniu podatkiem VAT podlega czynność nabycia towarów. Należny podatek z
    tytułu obrotu rozliczany jest przez nabywcę towaru w państwie, do którego następuje
    dostawa towarów. Transakcji wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów towarzyszy
    zawsze lustrzana czynność, wykonywana przez drugą stronę transakcji, tj. dostawa
    towarów (co do zasady mająca charakter dostawy wewnątrzwspólnotowej). Podkreślić
    jednakże należy, że niewłaściwe rozpoznanie przez kontrahenta zagranicznego jego
    dostawy, nie powoduje braku wystąpienia u polskiego nabywcy wewnątrzwspólnotowego
    nabycia. Podobnie – zadeklarowanie przez kontrahenta zagranicznego
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów nie powoduje, że u polskiego nabywcy
    automatycznie dochodzi do nabycia wewnątrzwspólnotowego.
    Wskazać należy, że potraktowanie danej czynności jako wewnątrzwspólnotowego nabycia
    towarów zawsze wymaga spełnienia dwóch podstawowych warunków:

      po pierwsze, podmiot z jednego państwa członkowskiego musi nabyć prawo do
      rozporządzania towarami jak właściciel, tak więc na rzecz tego podmiotu musi być
      dokonana dostawa,
      po drugie, po nabyciu towary są przemieszczane na terytorium innego państwa
      członkowskiego niż państwo wysyłki, przy czym nie gra tu roli, kto faktycznie
      przewozi towar i na czyje zlecenie jest to czynione, gdyż towary w wyniku dokonanej
      dostawy mogą być wysyłane lub transportowane przez dokonującego dostawy,
      nabywcę towarów lub na ich rzecz.
    Interpretując zawarty w art. 9 ustawy zwrot „nabycie prawa do rozporządzania towarami
    jak właściciel” należy podkreślić, iż chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego
    dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą dostawy
    towarów nie jest bowiem przeniesienie prawa własności. Zwrotu „prawo do
    rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawo własności”. Istotny
    jest przede wszystkim aspekt ekonomiczny, a nie prawny transakcji, w ramach której
    podatnik przenosi na nabywcę prawo do rozporządzania towarami jak właściciel. Akcent
    sformułowanej definicji położony został głównie na podkreślenie przeniesienia
    ekonomicznego władztwa nad rzeczą w taki sposób, aby nabywca mógł nią dysponować
    podobnie jak właściciel.
    Dodatkowo, transakcja może zostać uznana za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o
    którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy pod warunkiem, że nabywcą towarów
    transportowanych z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego
    kraju członkowskiego jest podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od
    wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,
    lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa powyżej, natomiast
    dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w art. 15, lub
    podatnikiem podatku od wartości dodanej.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L z 2006 r., nr 347, str. 1, z
    późn. zm.) „podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
    jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
    działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
    handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalność rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą
    uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub
    wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z opisu sprawy wynika, że jesteście Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług i zarejestrowanym podatnikiem VAT-UE na terytorium Polski.
    Jesteście Państwo firmą produkcyjno-handlową, ...., itd. W ramach kompleksowej obsługi
    klientów zajmują się Państwo dystrybucją .....
    W kwietniu 2025 r. zakupili Państwo łuki gięte z rur stalowych u kontrahenta z zagranicy: ...
    NIP: ... . Kontrahent jest podatnikiem VAT zarejestrowanym w ... . Posiada siedzibę
    działalności gospodarczej w ... . Zakład Sprzedającego, w którym zostały załadowane
    zakupione przez Państwa towary znajduje się w tym samym kraju, co siedziba działalności
    tego kontrahenta.
    Ww. zakup został udokumentowany dwoma fakturami zakupu (nr ... z 09.04.2025 r. oraz ...
    z 08.04.2025 r.). Transport towarów był po Państwa stronie i został zlecony firmie ... Sp. z o.
    o. z siedzibą w ... (NIP ...). Do wykonania zlecenia transportowego firma ... wynajęła
    rumuńskiego przewoźnika firmę ... . Zakupione przez Państwa łuki zostały załadowane w
    zakładzie Sprzedającego 01.04.2025 r. na rumuńską ciężarówkę w celu ich przywozu do
    Polski i rozładunku 3 kwietnia 2025 r. Ciężarówka jednak nie dojechała do celu, a kontakt,

    zarówno z kierowcą ciężarówki jak i właścicielem firmy ..., mimo wielu prób stał się
    niemożliwy.
    Kontrahentowi z zagranicy, do transakcji, o której mowa w opisie sprawy, podali Państwo
    numer VAT-UE przyznany na terytorium Polski. Otrzymali Państwo faktury dokumentujące
    zakup ww. towarów. Zakupione towary (łuki gięte z rur stalowych), udokumentowane
    fakturami miały służyć Państwa działalności gospodarczej i miały zostać wykorzystane do
    czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Sprzedaży ww. towarów
    dokonano na warunkach dostawy Incoterms FCA, zgodnie z którymi, Sprzedający
    zobowiązany był do załadunku towaru przewoźnikowi wskazanemu przez Państwa.
    Ryzyko związane z towarem przeszło na Państwa jako kupującego w momencie
    przekazania towaru przewoźnikowi w uzgodnionym miejscu.
    Dnia 04.04.2025 r. zostało złożone zawiadomienie w Komisariacie Policji w ... przez
    Członka Zarządu ... o przywłaszczeniu przez przewoźnika – firmę ... rur metalowych giętych
    na Państwa szkodę. Rury nadal nie zostały odnalezione, śledztwo w tej sprawie prowadzi
    Komisariat Policji w ... . Z uwagi na upływ 30 dni od wyznaczonej daty dostawy, uznali
    Państwo ładunek za zaginiony. Posiadają Państwo potwierdzenie złożenia zawiadomienia
    przez ... Sp. z o.o. (spedytor), w którym stwierdzono o przywłaszczeniu w okresie od
    01.04.2025 r. do dnia 04.04.2025 r. na terenie Niemiec, rur metalowych giętych, za które
    był odpowiedzialny zawiadamiający przez przewoźnika z rumuńskiej firmy ... czym
    działano na szkodę firmy ... S.A. tj. o czyn z art. 284 § 1 k.k. Postępowanie prowadzone
    przez organy ścigania, w związku ze zgłoszeniem kradzieży towarów, nie zostało
    zakończone. Zdarzenie zostało zgłoszone Państwa ubezpieczycielowi, jednak w związku z
    tym, że Spedytor pokrył straty związane z kradzieżą, odstąpili Państwo od dochodzenia
    odszkodowania z polisy. Dnia 06.05.2025 r. podpisane zostało porozumienie pomiędzy ...
    a ... , w którym ... potwierdziło swoją odpowiedzialność wobec Państwa, w tym utratę
    ładunku w postaci łuków. Uznało też Państwa roszczenia z tytułu utraty ładunku.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w analizowanej sprawie łuki gięte, które zakupili
    Państwo od niemieckiego kontrahenta zostały odebrane na terytorium Niemiec przez
    przewoźnika wynajętego przez firmę ... , której został zlecony transport towarów, a więc
    działającej na Państwa zlecenie. Ww. kontrahent jest podatnikiem VAT zarejestrowanym w
    Niemczech. Zakup łuków giętych został udokumentowany otrzymanymi przez Państwa
    dwoma fakturami zakupu. Sprzedaży ww. towarów dokonano na warunkach dostawy
    Incoterms FCA, zgodnie z którymi Sprzedający zobowiązany był do załadunku towarów
    przewoźnikowi wskazanemu przez Państwa w celu ich przywozu do Polski. Jak Państwo
    podali - ryzyko związane z towarem przeszło na kupującego w momencie przekazania
    towaru przewoźnikowi w uzgodnionym miejscu. Ww. towary miały zostać wykorzystane w
    Państwa działalności gospodarczej do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    Zatem w okolicznościach niniejszej sprawy z momentem odbioru przez przewoźnika
    towarów od niemieckiego kontrahenta z miejsca załadunku i przejęciem, w ramach
    udzielonego przez Państwa zlecenia, obowiązku przetransportowania ich do państwa
    członkowskiego przeznaczenia, tj. do Polski, należy uznać, że nastąpiło przeniesienie na
    Państwa prawa do rozporządzania ww. łukami giętymi jak właściciel.
    W związku z powyższym, skoro nabyli Państwo od niemieckiego kontrahenta prawo do
    rozporządzania jak właściciel ww. towarami, które w wyniku dokonanej dostawy były
    transportowane celem przemieszczenia ich na terytorium kraju to należy stwierdzić, że w
    niniejszej sprawie miało miejsce wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa
    w art. 9 ust. 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na
    terytorium kraju, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy.
    Podkreślić należy, że w transakcji wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów
    opodatkowaniu podlega czynność nabycia towarów. Podatek należny z tytułu danej
    czynności faktycznej (którą jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami, u
    jednego kontrahenta stanowiące wewnątrzwspólnotowe nabycie, u drugiego zaś
    odpowiednio wewnątrzwspólnotową dostawę) rozliczany jest przez nabywcę towarów.

    Wobec powyższego są Państwo zobowiązani z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia
    towarów od niemieckiego kontrahenta odprowadzić podatek należny.
    Natomiast w sytuacji, gdy po przeniesieniu na Państwa prawa do rozporządzania towarem
    jak właściciel przez kontrahenta niemieckiego - ... NIP: ... doszło do kradzieży, to sama
    czynność kradzieży na rzecz podmiotu, który przejął towar podczas transportu nie
    podlega przez Państwa opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Odnosząc się do faktu kradzieży mienia Państwa Spółki wskazać należy, że Trybunał
    Sprawiedliwości w wyroku z 14 lipca 2005 roku (C-435/03) w sprawie możliwości
    zakwalifikowania kradzieży towarów jako opodatkowanej dostawy towarów dla potrzeb
    podatku VAT stwierdził, że „kradzież towarów z definicji nie przynosi poszkodowanemu z
    powodu tej kradzieży żadnej korzyści materialnej. A zatem nie może być ona postrzegana
    jako dostawa towarów „dokonywana odpłatnie” w rozumieniu art. 2 dyrektywy i w związku
    z tym nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    (...)”.
    W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Bezpośredni związek
    pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług, a otrzymanym wynagrodzeniem
    istnieje wówczas, gdy jest możliwe zidentyfikowanie bezpośredniej i jasno
    zindywidualizowanej korzyści na rzecz dostawcy towaru lub świadczącego usługę oraz gdy
    świadczenie wzajemne pozostaje w bezpośrednim związku ze świadczeniem dokonanej
    czynności. Dla uznania, że dostawa towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika
    z ww. przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. W przypadku kradzieży towarów brak jest
    świadczenia wzajemnego.
    Jak wskazano wyżej bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem
    usług, a otrzymanym wynagrodzeniem istnieje wówczas, gdy jest możliwe
    zidentyfikowanie bezpośredniej i jasno zindywidualizowanej korzyści na rzecz dostawcy
    towaru lub świadczącego usługę oraz gdy świadczenie wzajemne pozostaje w
    bezpośrednim związku ze świadczeniem dokonanej czynności.
    Wobec powyższego w okolicznościach niniejszej sprawy nie można stwierdzić, że dokonali
    Państwo przeniesienia prawa dysponowania towarem jak właściciel na rzecz na podmiotu,
    który przejął – towary (łuki gięte) w trakcie ich transportu zleconego przez Państwa firmie
    ... , zatem nie przekazali Państwo towarów z własnej woli żadnemu innemu podmiotowi.
    Z kolei odnosząc się do kwestii zachowania przez Państwa prawa do odliczenia podatku
    VAT z faktur dokumentujących wewnątrzwspólnotowe nabycie skradzionych łuków,
    wskazać należy, że podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego
    zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy. Zgodnie z tym przepisem:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. c) ustawy:

      Kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku należnego z tytułu
      wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9.
    Jak stanowi art. 86 ust. 10 ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub
      importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
    Natomiast w myśl art. 86 ust. 10b pkt 2 ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
      przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 4 lit. c – powstaje zgodnie z ust. 10, pod
      warunkiem że podatnik:
      a) (uchylona)
      b) uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia
        towarów w deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten
        podatek.
    Stosownie do art. 86 ust. 11 ustawy:
      Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach
      określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w
      deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w
      przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za
      jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.
    Na podstawie art. 86 ust. 13 ustawy:
      Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć
      kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej:
      1) za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, albo
      2) za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika,
        o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, za jeden z dwóch następnych okresów
        rozliczeniowych, po okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo do
        obniżenia kwoty podatku należnego
      - nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało
        prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Zatem prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego
    dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których
    nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Prawo do odliczenia podatku stanowi integralną część mechanizmu VAT i co do zasady nie
    może być ograniczane. Prawo to jest wykonywane w sposób bezpośredni w stosunku do
    całego podatku obciążającego transakcje powodujące naliczenie podatku. Jest to tzw.
    zasada neutralności, która jest podstawową zasadą VAT wynikającą z charakteru podatku
    konsumpcyjnego.
    Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości
    lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych,

    wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Z kolei, na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 7 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do
      czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze
      – w części dotyczącej tych czynności.
    Zatem w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu
    albo jest zwolniona od podatku lub gdy wystawiono faktury, w których została wykazana
    kwota podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się
    kwoty podatku, podatnik mimo spełnienia przesłanek, o których mowa art. 86 ustawy, nie
    ma prawa do odliczenia podatku naliczonego wykazanego w otrzymanej fakturze.
    Natomiast w myśl art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    W tym miejscu należy wskazać, że prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako
    integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane ani pod względem
    czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Możliwość wykonania tego prawa
    powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały
    pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami.
    Aby jednak powstało prawo do odliczenia podatku VAT musi być zrealizowana
    transakcja gospodarcza, w której podatek VAT jest naliczany. Prawidłowe określenie
    charakteru przeprowadzanej transakcji ma wpływ na rozliczenie podatku VAT zarówno
    należnego, jak i naliczonego. W przypadku tzw. dostaw krajowych, polski nabywca
    (podatnik VAT) otrzymuje od sprzedawcy fakturę z wykazaną kwotą podatku VAT
    obliczoną według właściwej stawki obowiązującej w Polsce, a następnie kwotę tę
    traktuje, co do zasady, jako kwotę podatku podlegającą odliczeniu.
    Inaczej jest, gdy transakcja ma charakter wewnątrzwspólnotowy, a polski podatnik VAT
    dokonuje nabycia towarów, które w wyniku dostawy dokonanej na jego rzecz są
    transportowane z innego kraju unijnego do Polski. Wówczas mamy do czynienia z
    wewnątrzwspólnotowym nabyciem towarów, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy. W
    takim przypadku to polski nabywca jest zobowiązany do rozliczenia podatku należnego
    z przeprowadzanej transakcji, przy czym kwota podatku należnego jest równa kwocie
    podatku naliczonego podlegającego odliczeniu w przypadku gdy nabywane towary
    mają służyć polskiemu podatnikowi do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Biorąc pod uwagę fakt, że prawo do odliczenia powinno być realizowane natychmiast po
    powstaniu podatku naliczonego, decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do
    odliczenia ma zamierzony (zadeklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami
    opodatkowanymi. Jeśli podatnik zamierza przeznaczyć dane towary lub usługi na cele

    działalności opodatkowanej, to jest uprawniony do odliczenia podatku naliczonego przy
    nabyciu tych towarów i usług.
    Zatem najistotniejszym warunkiem umożliwiającym podatnikowi podatku od towarów i
    usług skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Z kolei zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego
    zostały określone w art. 91 ustawy.
    Stosownie do treści art. 91 ust. 1 ustawy:
      Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86
      ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z
      art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób
      określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na
      podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
    W myśl art. 91 ust. 7 ustawy:
      Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do
      obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
      wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo
      nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    Stosowanie do art. 91 ust. 7d ustawy:
      W przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od
      towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów
      handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do
      czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku
      należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku
      należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia
      tej zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej
      składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana.
    Również przepisy art. 91 ust. 2-6, 7a-7c, 7e i 8 ustawy regulują zasady dokonywania
    korekty, o której mowa w ust. 1.
    Przepisy art. 91 wprowadzają konstrukcję korekty podatku naliczonego dokonywaną z
    uwagi na zmianę struktury sprzedaży albo na zmianę pierwotnego przeznaczenia towaru
    lub usługi (z którą związany jest podatek naliczony). Wprowadzenie procedury korekty
    związane jest z faktem, że we wspólnym systemie VAT obowiązuje zasada odliczenia
    niezwłocznego, tzn. w momencie nabycia. W tym momencie czasowym związek towaru z
    danym rodzajem czynności (opodatkowane, zwolnione, mieszane) ma zazwyczaj charakter
    planowany. Do czasu faktycznego wykorzystania nabytego towaru lub usługi faktyczny
    związek z danym rodzajem czynności może się zmienić, przekreślając prawo do odliczenia
    albo uzasadniając dokonanie odliczenia.
    Jak Państwo wskazali w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z kradzieżą towarów
    (łuków giętych z rur stalowych). Z okoliczności sprawy wynika, że zdarzenie utraty towaru
    odbyło się bez Państwa wiedzy i woli oraz z przyczyn od Państwa niezależnych. Ponadto z
    opisu sprawy wynika, że jesteście Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT a
    ww. towary miały zostać wykorzystane w Państwa działalności gospodarczej do czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT.
    Mając na uwadze powyższe należy zauważyć, iż niedobory mogą być zawinione, jak i
    niezawinione. Niedobory zawinione, są to niedobory, które powstały na skutek
    niedopełnienia obowiązków przez osobę materialnie odpowiedzialną za powierzone jej
    mienie. Natomiast niedobory niezawinione to te, które powstały z przyczyn niezależnych
    od osób materialnie odpowiedzialnych. Niedobory te mogą powstać na skutek zdarzeń
    losowych np.: pożaru, kradzieży, powodzi, zalania, jak również wskutek transportu, braku

    prądu itp. Są to przyczyny, na które osoba materialnie odpowiedzialna nie miała żadnego
    wpływu.
    W przypadku powstania niedoborów (czy to zawinionych czy niezawinionych) dochodzi do
    sytuacji, w której nabyte towary nie zostaną wykorzystane do działalności opodatkowanej,
    co jest niezbędnym warunkiem dokonania odliczenia.
    W przedmiotowej sprawie należy odwołać się do orzeczenia Europejskiego Trybunału
    Sprawiedliwości (obecnie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej) z dnia 15 stycznia
    1998 r. w sprawie C-37/95 pomiędzy Państwem Belgijskim a Ghent Coal Terminal NV, w
    którym Trybunał stwierdził (odwołując się do zasady neutralności podatku VAT), że w
    sytuacji kiedy nabycie towarów i usług zostało poczynione z zamiarem wykorzystania ich
    do działalności opodatkowanej, ale z powodów pozostających poza kontrolą podatnika,
    nie wykorzystał on nabytych towarów i usług w prowadzeniu tej działalności, prawo
    podatnika do odliczenia zostaje zachowane.
    W świetle powołanego wyroku, należy stwierdzić, że w przypadku, gdy zakup danego
    towaru przez podatnika jest dokonany z zamiarem wykorzystania tego towaru do
    działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług, to pomimo utraty danego
    towaru z przyczyn od niego niezależnych, tj. w sposób niezawiniony, czy – jak to ujął
    Trybunał – „z powodów pozostających poza kontrolą podatnika”, jego prawo do odliczenia
    w związku z nabyciem tego towaru zostaje zachowane.
    Jak wynika z okoliczności sprawy, nabyte w kwietniu 2025 r. towary od niemieckiego
    kontrahenta miały służyć Państwa Spółce w działalności gospodarczej do czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT. Natomiast utrata towaru nastąpiła z przyczyn od
    Państwa niezależnych, pozostających poza Państwa kontrolą. Ponadto podali Państwo, że
    zadeklarowali i wykazali w rozliczeniu za kwiecień 2025 r. podatek należny z tytułu
    transakcji wewnątrzwspólnotowego nabycia ww. towarów, które zostały
    udokumentowane dwoma fakturami wystawionymi w kwietniu 2025 r.
    W związku z powyższym w okolicznościach tej sprawy zachowują Państwo prawo do
    odliczenia kwoty podatku naliczonego, którą stanowi kwota podatku należnego z tytułu
    wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów mających służyć do wykonywania czynności
    opodatkowanych. W opisanej sytuacji w przypadku utraty towaru z przyczyn od Państwa
    niezależnych, nie doszło do zmiany przeznaczenia ww. towarów (skradzionych łuków
    giętych), z którymi związany jest podatek naliczony.
    Wobec powyższego, w sytuacji utraty towaru z przyczyn niezależnych od Państwa, prawo
    do odliczenia podatku naliczonego w związku z wewnątrzwspólnotowym nabyciem
    towarów od niemieckiego kontrahenta, zostaje zachowane.
    W związku z powyższym, oceniając całościowo Państwa stanowisko w zakresie
    sformułowanych we wniosku pytań należało uznać je za nieprawidłowe, jakkolwiek wywieli
    Państwo prawidłowy skutek prawny w części braku opodatkowania kradzieży mienia
    Państwa Spółki, to jednak w oparciu o odmienną argumentację niż wskazana przez Organ
    w niniejszym rozstrzygnięciu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wskazuję, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej
    sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W
    przedmiotowej sprawie powyższa interpretacja indywidualna wywiera zatem skutek
    prawny wyłącznie dla Państwa jako Wnioskodawcy.

    Jednocześnie informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej
    przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie
    zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej –
    rozpatrzone.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, należy
    zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści
    wniosku opisie sprawy. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny
    stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w
    sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy,
    udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz.
      111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
      sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w ... . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.