Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDWPT.4011.99.2025.3.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-16
Teza: Prawo do skorzystania z dodatkowego odliczenia w ramach
ulgi badawczo; rozwojowej.
Słowa kluczowe: know-how
koszt-koszty kwalifikowane
licencja
materiały
ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga na
działalność badawczo-rozwojową.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26e-ust. 2-pkt 2

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie podkreślenia wymaga, że zgodnie z Pani intencjami, niniejszy wniosek
    dotyczy zarówno stanu faktycznego, tj. Projektów realizowanych przez Pana od 2020 r.,
    jak i zdarzenia przyszłego, tj. Projektów o analogicznym charakterze, które będą
    realizowane w najbliższych latach.

    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm., t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm., t. j.
    Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm., Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm., t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    163 ze zm.):
        Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
        wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
        których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru
        podatku.
    W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
        Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
        działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
        - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
        Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
        spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
          wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
          niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
          przez zlecającego te czynności;
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
          prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
        Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
        działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
        podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
        wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy :
        Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
          r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i
          1897),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018
          r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
        Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe
        w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie
        wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 85 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2021 poz. 478 ze zm.; t. j. Dz. U. z
    2022 r. poz. 574 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 742 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2024 poz. 1571 ze
    zm.).:
        Badania naukowe są działalnością obejmującą:

        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
          przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
          obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
          komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
          oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów,
          procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast zgodnie art. 4 ust. 3 ww. ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
        Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
        wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
        narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
        projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
        procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
        zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Zatem z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje
    się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów/usług
    oraz procesów i technologii produkcji.
    Przenosząc powyższe na grunt Pana sprawy, wyraźnie podkreślam, że w celu
    stwierdzenia, czy prowadzi Pan działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić
    analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które
    mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podmiotu,
    które spełniają definicję wskazaną w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć –
    powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast,
    że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka
    o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia
    się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości,
    której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej
    może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań
    niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podmiotu lub na tyle
    innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących
    u tego podmiotu.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą między innymi w
    zakresie ....... Pana wieloletnia współpraca z jednostkami naukowymi z całej Polski, w tym
    ....... ma charakter ciągły i jest stale kontynuowana. Rezultatem oraz potwierdzeniem tych
    prac są liczne zgłoszenia patentowe oraz publikacje naukowe z Pana udziałem. Pana d
    ziałalność koncentruje się na dostarczaniu swoim klientom magazynów energii
    elektrycznej oraz magazynów energii cieplnej zarówno dla gospodarstw domowych jak i
    dla przedsiębiorstw.
    W ramach prowadzonej działalności, realizuje Pan m.in. prace (dalej: Projekty) w ramach,
    których:
    - opracowuje nowe i/lub ulepszone produkty, przede wszystkim na konkretne zlecenie
      klientów, które mają na celu przede wszystkim: ........,

    - opracowuje nowe i ulepszone rozwiązania technologiczne, które mają np. .......
    Przykładami Projektów realizowanych przez Pana w ostatnich latach, obecnie
    realizowanych i zaplanowanych są:
    1. Opracowanie konstrukcji i wykonanie .........
    2. Projekt i wykonanie ......
    3. Opracowanie konstrukcji i wytworzenie .........
    4. Opracowanie konstrukcji i wytworzenie .......
    5. Opracowanie i wykonanie .......
    6. Opracowanie i wykonanie ...........
    7. Opracowanie i wykonanie .........
    8. Opracowanie i wykonanie .........
    9. Opracowanie i wykonanie ........
    W ramach standardowego Projektu nakierowanego na innowacje procesowe, jego
    realizacja ma podobny przebieg do innowacji produktowej, tylko efektem prowadzonych
    prac B+R jest zmiana technologiczna - innowacyjna technologia wytwarzania danego
    wyrobu.
    Przykładami Projektów nakierowanych na wprowadzenie innowacji procesowych
    realizowanych przez Pana w ostatnich latach, obecnie prowadzonych i planowanych do
    realizacji są: (...).
    W uzupełnieniu wniosku dodał Pan, że Pana działalność ma charakter twórczy o
    indywidualnym charakterze (tj. jest wyrazem własnej twórczości intelektualnej, posiada
    charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny w pomyśle, jest nastawiona na tworzenie
    nowych oryginalnych rozwiązań, o charakterze unikatowym). Projekty realizowane przez
    Pana nie mają charakteru powtarzającego się. Każdy Projekt ma unikalny charakter i jest
    wynikiem potrzeby opracowania przez Pana nowych lub ulepszonych produktów.
    Zatem, prowadzona przez Pana działalność dotycząca opisanych prac ma twórczy
    charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności
    w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W
    związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny”
    występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a
    więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu,
    najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja
    obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego
    systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność
    badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik
    stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet
    incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb
    rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że
    spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od
    ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być
    prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej
    działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził

    chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do
    osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność
    systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    W odniesieniu do kryterium systematyczności wskazał Pan, że Pana działania
    podejmowane są w sposób systematyczny. Harmonogramy w zależności od wielkości
    projektu były bardziej lub mniej rozbudowane i zawierały szacowany czas realizacji
    projektu i/lub czas realizacji poszczególnych etapów projektu.
    Zatem kryterium systematyczności w odniesieniu do opisanych prac jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji –
    głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest
    zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań
    projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym
    zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do
    nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym
    określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem
    przydatności do realizacji celu projektu. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową,
    przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać
    w ramach bieżących albo przyszłych projektów.
    W odniesieniu do tego kryterium wskazał Pan, że zdobyte przez Pana przez lata
    doświadczenie w działalności o charakterze B+R jest kontynuowane, a jego efektem jest
    dostarczanie swoim klientom innowacyjnych produktów (tj. ......) nie tylko spełniających
    ich oczekiwania i wymagania jakościowe, ale również wyprzedzające ich oczekiwania.
    Poprzez współpracę z jednostkami naukowymi takimi jak: ..........zdobywana jest wiedza o
    trendach i nowościach światowych w dziedzinie ....... oraz doświadczenie w eksploatacji
    ........., a następnie ta wiedza jest implementowana do Pana produktów, jakimi są ....... W
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej zatrudnia Pan personel na podstawie
    umów o pracę oraz umów zlecenie, przede wszystkim osoby z wyższym wykształceniem
    technicznym, specjalizujące się m.in. w mechatronice, informatyce.
    Ponadto, w uzupełnieniu wniosku dodał Pan, że przed rozpoczęciem projektów
    dysponował Pan szeroką wiedzą teoretyczną, praktyczną, branżową i rynkową. A w
    szczególności wiedza z zakresu wytrzymałości materiałów, z zakresu magnetyzmu i
    materiałów magnetycznych, wiedza z zakresu nanotechnologii, wiedza z zakresu
    przewodnictwa i termodynamiki, wiedza z zakresu mechaniki płynów, wiedza z zakresu
    mechaniki i napędów oraz mechatroniki, wiedza o technologii przetwarzania materiałów
    polimerowych, wiedza z zakresu technologii obróbki metali i spawalnictwa oraz wiedza o
    charakterze ogólnotechnicznym. Wiedza została wykorzystana i poselekcjonowana w
    następujących dziedzinach: konstruowanie i wytwarzanie prototypów, wytwarzanie i
    magazynowanie energii elektrycznej i cieplnej, rejestracja i monitoring energii cieplnej i
    elektrycznej. W ramach prac połączono i kształtowano istniejącą wiedzę: wiedza z
    zakresu przewodnictwa i termodynamiki, wiedza z zakresu mechaniki oraz mechatroniki,
    wiedza o technologii przetwarzania materiałów polimerowych, wiedza z zakresu
    technologii obróbki metali i spawalnictwa oraz wiedza o charakterze ogólnotechnicznym.
    Efektem tego połączenia i kształtowania było:
    - opracowanie konstrukcji i wykonanie .....,
    - projekt i wykonanie .......,
    - opracowanie konstrukcji i wytworzenie ......,
    - opracowanie konstrukcji i wytworzenie .......,

    - opracowanie i wykonanie .....,
    - opracowanie i wykonanie ......,
    - opracowanie i wykonanie ........
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
      - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2
        ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
      - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik
    „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie
    wszystkich tych czynności, tj.:
      · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin.
    Prace te obejmują kolejno:
      · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się
        z wiedzą, zrozumienie jej;
      · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
        różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych
        oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych
        celów badan rozwojowych;
      · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i
        łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych
        procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac
        rozwojowych;
      · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla
        osiągnięcia celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
      · planowaniu produkcji oraz
      · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
        procesów lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace
    rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów
    lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Zwracam też uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności
    podmiotu, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją

    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Tym samym ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów,
    procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal
    automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas), będzie
    każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Z informacji zawartych we wniosku i jego uzupełnieniu wynika, że Projekty realizowane
    przez Pana:
    - prowadzone są w sposób systematyczny,
    - mają charakter twórczy,
    - mają na celu zwiększanie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie zasobów wiedzy do
      tworzenia nowych zastosowań,
    - nie mają charakteru rutynowych i okresowych zmian.
    Ponadto, założeniem realizowanych przez Pana Projektów jest opracowanie nowych,
    nieistniejących wcześniej produktów lub istotnie ulepszonych produktów, stanowiących
    innowację co najmniej w skali przedsiębiorstwa. Nie są i nie będą efektem pracy, która
    wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności i której rezultaty da
    się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Nie są/nie będą
    jedynie „techniczną”, a są/będą „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów.
    Wobec powyższych okoliczności i przedstawienia wszystkich cech charakterystycznych
    dla działalności badawczo-rozwojowej, stwierdzam że wskazana w opisie sprawy
    działalność w zakresie opisanych prac stanowi działalność badawczo-rozwojową, o której
    mowa w ww. art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia
    innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu - takich jak te, które
    zostały wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu i w warunkach działalności
    wynikające z wniosku i jego uzupełnienia.
    Przechodząc do kwestii ulgi na działalność badawczo-rozwojową, wskazuję, że zgodnie z
    art. 26e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
        Podatnik uzyskujący przychody ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 odlicza
        od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust.
        2, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową,
        zwane dalej ,,kosztami kwalifikowanymi''. Kwota odliczenia nie może w roku
        podatkowym przekroczyć kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika ze źródła
        określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3.
    Aby stwierdzić, czy przysługuje Panu prawo do skorzystania z odliczenia w ramach tzw.
    ulgi badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 26e ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, niezbędna jest ocena, czy spełnione są pozostałe warunki do
    skorzystania z tego odliczenia, w tym czy koszty poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym
    przepisami art. 26e ust. 2 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 26e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
        Za koszty kwalifikowane uznaje się:
        1) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12
          ust. 1, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności

          określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń
          społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności
          badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym
          miesiącu;
        1a) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13
        pkt 8 lit. a i c, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności
        określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń
        społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w
        zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu
        przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o
        dzieło
        w danym miesiącu;
        2) nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną
          działalnością badawczo-rozwojową;
        2a) nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego
        wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-
        rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń
        pomiarowych;
        3) ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub
          wykonywane na podstawie umowy przez podmioty, o których mowa w art. 7
          ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie
          wyższym i nauce, a także nabycie od takiego podmiotu wyników prowadzonych
          przez niego badań naukowych, na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej;
        4) odpłatne korzystanie z aparatury naukowo-badawczej wykorzystywanej
          wyłącznie w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli to
          korzystanie nie wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z
          podatnikiem w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4;
        4a) nabycie usługi wykorzystania aparatury naukowo-badawczej wyłącznie na
        potrzeby prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli zakup usługi nie
        wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu
        art. 23m ust. 1 pkt 4;
        5) koszty uzyskania i utrzymania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy,
          prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, poniesione na:
        a) przygotowanie dokumentacji zgłoszeniowej i dokonanie zgłoszenia do Urzędu
          Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej lub odpowiedniego zagranicznego
          organu, łącznie z kosztami wymaganych tłumaczeń na język obcy,
        b) prowadzenie postępowania przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej lub
          odpowiedni zagraniczny organ, poniesione od momentu zgłoszenia do tych
          organów, w szczególności opłaty urzędowe i koszty zastępstwa prawnego i
          procesowego,
        c) odparcie zarzutów niespełnienia warunków wymaganych do uzyskania patentu,
          prawa ochronnego na wzór użytkowy lub prawa z rejestracji wzoru
          przemysłowego zarówno w postępowaniu zgłoszeniowym, jak i po jego
          zakończeniu, w szczególności koszty zastępstwa prawnego i procesowego,
          zarówno w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej, jak i w
          odpowiednim zagranicznym organie,
        d) opłaty okresowe, opłaty za odnowienie, tłumaczenia oraz dokonywanie innych
          czynności koniecznych dla nadania lub utrzymania ważności patentu, prawa
          ochronnego na wzór użytkowy oraz prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, w
          szczególności koszty walidacji patentu europejskiego.
    W myśl art. 26e ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
        Za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym,
        zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków
        trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w
        prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów
        osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.

    Jak stanowi art. 26e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
        Koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone
        w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy obliczenia podatku.
    Natomiast zgodnie z art. 26e ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
        Podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o
        których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63a lub 63b, prawo do odliczenia przysługuje
        jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika
        uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych
        przepisów.
    Z kolei w myśl art. 26e ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w
    brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.:
        Kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:
        1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą,
          małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6
          marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców – 150% kosztów, o których mowa w ust.
          2-3a;
        2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a – 150%
          kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a, ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o
          których mowa w ust. 2 pkt 5;
        3) w przypadku pozostałych podatników – 100% kosztów, o których mowa w ust. 2-
          3.
    Natomiast zgodnie z art. 26e ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych –
    w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.:
        Kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:
        1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą,
          małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6
          marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców – 200% kosztów, o których mowa w ust.
          2-3a;
        2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a – 200%
          kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a, ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o
          których mowa w ust. 2 pkt 5;
        3) w przypadku pozostałych podatników – 100% kosztów, o których mowa w ust. 2
          pkt 2-5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.
    Ponadto, jak wynika z art. 26e ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    – w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.:
        Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
        kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo
        wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń,
        odliczenia – odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części – dokonuje się w
        zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących
        bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z
        odliczenia.
    Zgodnie natomiast z art. 26e ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych –
    w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.:
        Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
        kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo
        wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń,
        odliczenia – odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części – dokonuje się w
        zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących
        bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z
        odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się
        kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 26eb ust. 1.

    W myśl art. 24a ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
        Podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają
        skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 26e, są obowiązani w prowadzonej
        księdze albo w prowadzonych księgach rachunkowych, o których mowa w ust. 1,
        wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.
    Na podstawie tych przepisów stwierdzam, że aby podatnikowi podatku dochodowego od
    osób fizycznych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów
    kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym, powinny być łącznie
    spełnione następujące warunki:
      1) podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową,
      2) koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty
        uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób
        fizycznych,
      3) koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu
        kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 26e ust. 2, 2a i 3 ustawy o
        podatku dochodowym od osób fizycznych,
      4) podatnik nie uwzględnił kosztów kwalifikowanych w kalkulacji dochodu
        zwolnionego z podatku na podstawie przepisów art. 21 ust. 1 pkt 63a lub pkt 63b
        ww. ustawy,
      5) w ewidencji, o której mowa w art. 24a ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od
        osób fizycznych, podatnik wyodrębnił koszty działalności badawczo-rozwojowej,
      6) podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające
        odliczeniu,
      7) kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych
        w ustawie,
      8) koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub
        nie zostały odliczone od podstawy obliczenia podatku.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że:
    - posiada Pan nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce,
    - prowadzi Pan działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem liniowym,
    - nie posiada Pan statusu centrum badawczo-rozwojowego,
    - nie prowadzi Pan działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej,
    - nie korzysta Pan ze zwolnień od podatku, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63a oraz
      63b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    - koszty, które mają podlegać odliczeniu w ramach ulgi na działalność badawczo-
      rozwojową, stanowią w myśl przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych koszty uzyskania przychodów,
    - koszty, które mają podlegać odliczeniu w ramach ulgi na działalność badawczo-
      rozwojową, nie będą Panu zwrócone,
    - koszty, które mają podlegać odliczeniu w ramach ulgi na działalność badawczo-
      rozwojową, nie zostały odliczone od podstawy obliczenia podatku,
    - w podatkowej księdze przychodów i rozchodów wyodrębnia Pan koszty działalności
      badawczo-rozwojowej (koszty kwalifikowane) - zgodnie z art. 24a ust. 1b ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Biorąc powyższe pod uwagę, ma Pan prawo – co do zasady – do zastosowania ulgi
    badawczo-rozwojowej.
    W odniesieniu do uznania ponoszonych przez Pana w związku z działalnością badawczo-
    rozwojową opisanych we wniosku wydatków za koszty kwalifikowane w rozumieniu art.
    26e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stwierdzam, co następuje.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
        Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
        przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia
        źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ust. 1.
    Definicja kosztów uzyskania przychodów sformułowana przez ustawodawcę ma
    charakter ogólny. Z tego względu – każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika
    podlega indywidualnej ocenie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Jednocześnie,
    art. 23 ust. 1 ww. ustawy zawiera zamknięty katalog wydatków, których podatnik nie
    może zaliczyć do kosztów pomniejszających przychody nawet wówczas, gdy mają one
    związek z prowadzoną przez niego działalnością i zostały poniesione w celu uzyskania
    przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.
    Z wniosku wynika, że w związku z działalnością badawczo-rozwojową ponosi Pan wydatki
    na nabycie surowców i materiałów, w tym zarówno surowce i materiały w stanie
    surowym, półprodukty i podzespoły/urządzenia, które stają się elementem prototypu, w
    tym koszty transportu i pakowania. W ramach prowadzonej działalności badawczo-
    rozwojowej wykorzystuje Pan w szczególności takie materiały i surowce jak:
    - materiały hutnicze ze stali węglowej jak i stopowej (stal nierdzewna) oraz elementy
      konstrukcyjne z tych materiałów do budowy stanowisk badawczych oraz prototypów,
    - tworzywa sztuczne i materiały konstrukcyjne do budowy stanowisk badawczych i
      prototypów,
    - materiały izolacyjne do budowy prototypów (poprawienie energochłonności i klasy
      energetycznej buforów),
    - podzespoły elektroniczne do budowy stanowisk badawczych,
    - materiały i akcesoria spawalnicze,
    - celki bateryjne (ogniwa), akcesoria elektryczne oraz elementy mechatroniki do budowy
      stanowisk badawczych i prototypów.
    W odniesieniu do kosztów materiałów i surowców zużytych podczas prac badawczo-
    rozwojowych zwracam uwagę, że w art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych ustawodawca posługuje się pojęciami „materiały” oraz „surowce”,
    które nie zostały zdefiniowane w przepisach ustawy o podatku dochodowym od
    fizycznych, stanowiąc przy tym, że w podstawie obliczania ulgi uwzględnione mogą być
    wyłącznie materiały i surowce związane bezpośrednio z prowadzoną przez podatnika
    działalnością badawczo-rozwojową.
    Jeżeli chodzi o pojęcie „surowce”, w związku z brakiem definicji niniejszego pojęcia na
    gruncie przepisów podatkowych i rachunkowych, dla celów ustalania zakresu
    zastosowania ulgi należy posłużyć się znaczeniem pojęcia „surowce” funkcjonującym na
    gruncie języka powszechnego, gdzie „surowce” to „materiały naturalne pochodzenia
    zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub
    energii” (www.sjp.pwn.pl).
    Z kolei, w zakresie interpretacji pojęcia „materiały” należy odwołać się do interpretacji
    tego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o
    rachunkowości (Dz. U. Z 2023 r., poz. 120, ze zm.).
    Zgodnie art. 3 ust. 1 pkt 19 tej ustawy:

        Ilekroć w ustawie jest mowa o rzeczowych aktywach obrotowych - rozumie się
        przez to materiały nabyte w celu zużycia na własne potrzeby, wytworzone lub
        przetworzone przez jednostkę produkty gotowe (wyroby i usługi) zdatne do
        sprzedaży lub w toku produkcji, półprodukty oraz towary nabyte w celu odprzedaży
        w stanie nieprzetworzonym;
    W świetle ww. przepisu, materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.
    Pogląd ten znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że materiały
    to składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które jednostka
    nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na potrzeby
    wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności
    ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe
    wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności
    pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a
    pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do
    uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.
    Konstrukcja art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w
    związku z poczynionymi powyżej uwagami pozwala na zaliczenie do kosztów
    kwalifikowanych, kosztów wszelkich materiałów i surowców, których definicje
    słownikowe przytoczono powyżej, stanowiących koszty uzyskania przychodów,
    niezbędnych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli bez takich
    elementów niemożliwe będzie jej prowadzenie.
    Innymi słowy, kosztami kwalifikowanymi będą wydatki na surowce i materiały, bez
    których niemożliwe byłoby nie tylko wytworzenie jakichś prototypów, prowadzenie
    samych badań, wdrażania różnych procesów w ramach prac badawczo-rozwojowych, ale
    również bez których niemożliwym byłoby wprowadzenie i wykorzystanie odpowiednich
    narzędzi i oprzyrządowania dla prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej.
    Biorąc pod uwagę przedstawione we wniosku okoliczności, stwierdzam, że wydatki na
    surowce i materiały w stanie surowym, półprodukty i podzespoły/urządzenia, które stają
    się elementem prototypu, w tym koszty transportu i pakowania − jako poniesione przez
    Pana na nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną
    działalnością badawczo-rozwojową, a które nie zostały/zostaną Panu zwrócone – mogą
    zostać zakwalifikowane do kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 26e ust. 2
    pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 i nr 2 uznałem za prawidłowe.
    Z wniosku wynika, że poniósł Pan również wydatek na nabycie licencji niewyłącznej na
    korzystanie z know–how, który został zaliczony do kosztów uzyskania przychodów i nie
    podlega amortyzacji. Licencja nie stanowi w prowadzonej przez Pana działalności
    wartości niematerialnej i prawnej. Zakup licencji był niezbędny do prowadzenia badań
    badawczo-rozwojowych nad stworzeniem własnego lepszego/innowacyjnego produktu.
    Pozyskana licencja była punktem wyjścia do prac nad opracowaniem nowego urządzenia.
    W analizowanej sprawie stwierdzam, że wydatek dotyczący nabycia licencji niewyłącznej
    na korzystanie z know–how nie stanowi wydatku na nabycie surowców i materiałów, o
    których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ponadto wyjaśniam, że zgodnie z powołanym wczesniej art. 26e ust. 2 pkt 2a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych:
        Za koszty kwalifikowane uznaje się nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu
        specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności
        badawczo-rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz
        urządzeń pomiarowych;
    Przyjmuje się, że nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego
    wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w

    przypadku którego istnieje możliwość przypisania go do działalności badawczo-
    rozwojowej, uznaje się za koszty kwalifikowane w ramach ww. działalności.
    W związku z brakiem definicji pojęcia sprzętu specjalistycznego na gruncie przepisów
    podatkowych, dla celów ustalania zakresu zastosowania ulgi posłużyć należy się
    znaczeniem pojęcia „sprzęt” funkcjonującym na gruncie języka powszechnego, gdzie
    sprzęt oznacza:
    „1. przedmiot użytkowy
    2. przedmioty używane do jakichś prac lub w jakichś okolicznościach” (www.sjp.pwn.pl).
    Pojęcie „specjalistyczny” wg Słownika języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego
    oznacza „związany z pewną specjalnością; dotyczący specjalisty lub specjalizacji;
    specjalny”.
    Koszty nabycia licencji niewyłącznej na korzystanie z know – how – nie stanowią przede
    wszystkim przedmiotu dlatego też nie mogą stanowić kosztu kwalifikowanego w oparciu
    o art. 26e ust. 2 pkt 2a ustawy o ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Koszty nabycia licencji nie mogą być również rozpatrywane zgodnie z art. 26e ust. 2 pkt 4
    ww. ustawy. Zgodnie z tym przepisem:
        Za koszty kwalifikowane uznaje się odpłatne korzystanie z aparatury naukowo-
        badawczej wykorzystywanej wyłącznie w prowadzonej działalności badawczo-
        rozwojowej, jeżeli to korzystanie nie wynika z umowy zawartej z podmiotem
        powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4.
    Ustawa o podatku dochodowym nie definiuje, co należy rozumieć pod pojęciem
    aparatury badawczo-rozwojowej. W świetle wyjaśnień Głównego Urzędu Statystycznego
    – aparatura naukowo-badawcza to zestawy urządzeń badawczych, pomiarowych lub
    laboratoryjnych o małym stopniu uniwersalności i wysokich parametrach technicznych
    (zazwyczaj wyższych o kilka rzędów dokładności pomiaru w stosunku do typowej
    aparatury stosowanej dla celów produkcyjnych lub eksploatacyjnych).
    Stąd wynika, że aparatura badawczo-rozwojowa musi być wykorzystywana wyłącznie na
    potrzeby prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
    Jak z powyższego wynika, przepisy o kosztach kwalifikowanych nie przewidują takiego
    tytułu odliczenia jak nabycie licencji niewyłącznej na korzystanie z know – how.
    Zgodnie natomiast z art. 26e ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
        Za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym,
        zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków
        trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w
        prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów
        osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
    Jeśli więc koszty takiej licencji spełniałyby kryteria uznania ich za zawartość niematerialną
    i prawną, to w konsekwencji – w oparciu o treść art. 26e ust. 3 omawianej ustawy –
    odpisy amortyzacyjne od jej wartości początkowej mogłyby stanowić koszty
    kwalifikowane.
    W konsekwencji, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 3, zgodnie z którym, ma Pan
    prawo zaliczyć wydatek na nabycie licencji do kosztów kwalifikowanych, o którym mowa
    w art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uznałem za
    nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy :
        stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w
        dacie zaistnienia zdarzenia oraz
        zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w
        dniu wydania interpretacji.
    Odnośnie powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych informuję, że dotyczą
    one tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, w określonych stanach
    faktycznych czy zdarzeniach przyszłych i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte
    są wiążące. Natomiast organy podatkowe, pomimo że w ocenie indywidualnych spraw
    podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami innych organów podatkowych, to
    nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią
    materialnego prawa podatkowego.
    Ponadto, pytania przedstawione przez Pana we wniosku o wydanie interpretacji
    indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym,
    wydana interpretacja dotyczy tylko spraw będących przedmiotem wniosku (Pana
    zapytań). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy , nieobjęte pytaniami, nie
    zostały rozpatrzone w tej interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.