Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-808b/09/MT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-03-15
Teza: Czy możliwe jest wydanie skutecznej prawnie interpretacji indywidualnej w sytuacji, gdy Wnioskodawca otrzymał wcześniej decyzję organu podatkowego w takiej samej sprawie?
Słowa kluczowe: decyzja; interpretacja; odmowa; postępowanie; stan-stan faktyczny
Przepisy: [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział II-Rozdział 1a-art. 14b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 11 grudnia 2009 r. (data wpływu 14 grudnia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej możliwości wydania skutecznej prawnie interpretacji indywidualnej w sytuacji, gdy wnioskodawca otrzymał wcześniej decyzję organu podatkowego w takiej samej sprawie - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 grudnia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej możliwości wydania skutecznej prawnie interpretacji indywidualnej w sytuacji, gdy wnioskodawca otrzymał wcześniej decyzję organu podatkowego w takiej samej sprawie.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka złożyła w 2006 r. do Naczelnika Urzędu Skarbowego - na podstawie art. 14a § 1 i 2 Ordynacji podatkowej (w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2007 r.) - wniosek o wydanie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w jej indywidualnej sprawie, w której nie toczyło się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym. We wniosku Spółka przedstawiła w sposób wyczerpujący stan faktyczny, którego miała dotyczyć interpretacja, oraz własne stanowisko w sprawie.

W wyniku rozpatrzenia przedmiotowego wniosku Naczelnik Urzędu Skarbowego doręczył Spółce w ustawowym terminie postanowienie w sprawie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, w którym uznał jej stanowisko za nieprawidłowe. Spółka wniosła zażalenie na przedmiotowe postanowienie, jednakże w wyniku jego rozpatrzenia Dyrektor Izby Skarbowej, w drodze postanowienia, utrzymał w mocy niekorzystne dla niej postanowienie w sprawie interpretacji. Postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w sprawie interpretacji zostało doręczone Spółce przed dniem 1 lipca 2007 r.

Przed dniem 1 lipca 2007 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego wydał również i doręczył Spółce decyzję podatkową dotyczącą tego samego stanu faktycznego, który był przedmiotem wspomnianego wyżej postanowienia w sprawie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego. Decyzja dotyczyła rozliczenia podatkowego wyłącznie za jeden okres rozliczeniowy (luty 2006 r.), spośród wielu okresów rozliczeniowych, w których występuje ten sam stan faktyczny. Spółka nie wniosła odwołania od przedmiotowej decyzji, w związku z czym stała się ona ostateczna i funkcjonuje do dziś w obrocie prawnym.

Obecnie Spółka planuje złożenie, na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2007 r.), wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, identycznych ze stanem faktycznym, którego dotyczyło opisane wcześniej postanowienie w sprawie interpretacji oraz wspomniana decyzja organu podatkowego.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy - w świetle art. 14b § 5 Ordynacji podatkowej (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2007 r.) - Spółka może wystąpić na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2007 r.) z wnioskiem o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w jej indywidualnej sprawie, dotyczącej stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, identycznych ze stanem faktycznym, którego dotyczyło postanowienie w sprawie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, wydane Spółce na podstawie art. 14a § 1 i § 4 Ordynacji podatkowej (w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2007 r.)?
2.  Jeśli odpowiedź na pytanie nr 1 będzie twierdząca, to czy pominięcie w treści oświadczenia, o którym mowa w przepisie art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2007 r.), informacji o wspomnianym w pytaniu nr 1 postanowieniu w sprawie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego nie narazi Wnioskującego o wydanie interpretacji indywidualnej na odpowiedzialność karną oraz nie pozbawi wydanej interpretacji indywidualnej prawnej skuteczności?
3.  Czy - w świetle art. 14b § 5 Ordynacji podatkowej (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2007 r.) - Spółka może wystąpić na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2007 r.) z wnioskiem o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w jej indywidualnej sprawie, dotyczącej stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, identycznych ze stanem faktycznym, który został objęty ostateczną decyzją podatkową jeżeli wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej będzie dotyczył innych okresów rozliczeniowych niż okres objęty przedmiotową decyzją?
4.  Jeśli odpowiedź na pytanie nr 3 będzie twierdząca, to czy pominięcie w treści oświadczenia, o którym mowa w przepisie art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2007 r.), informacji o wspomnianej w pytaniu nr 3 decyzji ostatecznej nie narazi Wnioskującego o wydanie interpretacji indywidualnej na odpowiedzialność karną oraz nie pozbawi wydanej interpretacji indywidualnej prawnej skuteczności, jeżeli wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej będzie dotyczył innych okresów rozliczeniowych niż okres objęty przedmiotową decyzją?

Niniejsza interpretacja stanowi ocenę stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania trzeciego i czwartego. Stanowisko Spółki w pozostałym zakresie będzie przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.

Zdaniem Wnioskodawcy, wydanie wobec niego przez organ podatkowy decyzji podatkowej dotyczącej tylko jednego okresu rozliczeniowego (miesiąca lutego 2006 r.) nie wpływa na możliwość złożenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w trybie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2007 r.) w stosunku do pozostałych (tzn. innych niż luty 2006 r.) okresów rozliczeniowych, których wspomniana decyzja nie dotyczy, a w których występuje identyczny stan faktyczny (wystąpi w przyszłości identyczne zdarzenie przyszłe).

Jak podnosi Spółka, nie może ulegać wątpliwości, iż wydana wobec niej decyzja organu podatkowego jest decyzją rozstrzygającą sprawę co do jej istoty w rozumieniu art. 14b § 5 Ordynacji podatkowej (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2007 r.). Jednakże, w jej ocenie, wynikający z wydania przedmiotowej decyzji brak możliwości złożenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w trybie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2007 r.) może dotyczyć jedynie zapytania o okres, za który została wydana wspomniana decyzja, tj. za luty 2006 r. Wyłączenie możliwości wystąpienia przez nią z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej w odniesieniu do pozostałych okresów rozliczeniowych (w tym do okresów przyszłych) byłoby pozbawione podstaw prawnych, gdyż za te okresy nie toczy się żadne postępowanie lub kontrola, ani też nie zostały wydane w odniesieniu do tych okresów żadne decyzje lub postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.

Zdaniem Zainteresowanego, gdyby przyjąć odmienną interpretację, tzn. że wydanie decyzji podatkowej za jakikolwiek okres wyłącza możliwość uzyskania interpretacji indywidualnej w odniesieniu do wszelkich okresów rozliczeniowych, w których wystąpił ten sam stan faktyczny, co objęty decyzją wówczas konsekwentnie należałoby przyjąć, iż samo wszczęcie postępowania podatkowego za jakikolwiek okres również powodowałoby taką niedopuszczalność w odniesieniu do wszelkich okresów, w których wystąpił ten sam stan faktyczny, co będący przedmiotem wszczętego postępowania. Przepis art. 14b § 5 Ordynacji podatkowej (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2007 r.) w kontekście przesłanek wyłączających dopuszczalność wydawania interpretacji indywidualnej traktuje bowiem identycznie wydanie decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty, jak i toczenie się postępowania podatkowego (kontrolnego), które zostało wszczęte i na dzień złożenia wniosku o wydanie interpretacji nie zostało jeszcze zakończone decyzją. Tymczasem w sytuacji wszczętego i niezakończonego jeszcze postępowania za jeden tylko z wielu okresów rozliczeniowych (gdy podmiot postępowania w istocie nie zna jeszcze stanowiska organu co do prawidłowości dokonanego samoobliczenia podatku w odniesieniu do danego stanu faktycznego), całkowicie nielogicznym i niezgodnym z celami instytucji indywidualnych interpretacji byłoby – w ocenie Spółki – pozbawienie podatnika (płatnika) możliwości uzyskania ochrony wynikającej z uzyskania interpretacji w odniesieniu do okresów rozliczeniowych, za które postępowanie nie zostało jeszcze wszczęte. Jak podkreśla Zainteresowany, zarówno wydana decyzja podatkowa, jak i wszczęte postępowanie podatkowe (postępowanie kontrolne) mają swój ściśle określony zakres przedmiotowy, którym jest weryfikacja rozliczenia podatku za ściśle wskazany okres, i tylko w odniesieniu do tego okresu mogą one powodować wyłączenie możliwości uzyskania interpretacji indywidualnej.

Tym samym, Spółka uważa, że wydanie wobec niej decyzji dotyczącej wyłącznie miesiąca lutego 2006 r. nie może pozbawiać jej możliwości uzyskania interpretacji indywidualnej w odniesieniu do wszelkich innych okresów rozliczeniowych, nawet jeżeli stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) w tych okresach byłby identyczny (byłoby identyczne) ze stanem faktycznym objętym wydaną decyzją.

Równocześnie Wnioskodawca stoi na stanowisku, że składając wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, może pominąć w oświadczeniu wymaganym przez art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2007 r.) informację o wydaniu wobec niego wskazanej powyżej decyzji podatkowej, jeżeli w przedmiotowym wniosku wyraźnie zaznaczy, iż dotyczy on stanu faktycznego, który wystąpił w późniejszych okresach rozliczeniowych niż okres objęty decyzją. Skoro bowiem wnioskowana interpretacja indywidualna - w zamierzeniu Spółki - ma nie dotyczyć okresu rozliczeniowego objętego decyzją (z racji zawężenia wniosku do późniejszych okresów rozliczeniowych), to brak jest konieczności składania oświadczenia o rozstrzygnięciach merytorycznych, które zostały wydane za okres nie objęty wnioskiem.

Z powyższych względów Spółka uważa, że w zaistniałych okolicznościach może złożyć wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w trybie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2007 r.), dotyczącej stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, identycznych ze stanem faktycznym, który był przedmiotem decyzji organu podatkowego, pod warunkiem jednak, że wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej będzie dotyczył innych okresów rozliczeniowych niż objęte wspomnianą decyzją.

Równocześnie, według Spółki, pominięcie w treści oświadczenia, o którym mowa w art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2007 r.), informacji o wydanej decyzji organu podatkowego, nie narazi wnioskującego o wydanie interpretacji indywidualnej na odpowiedzialność karną oraz nie pozbawi wydanej interpretacji indywidualnej prawnej skuteczności, pod warunkiem jednak, że wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej będzie dotyczył innych okresów rozliczeniowych niż okres objęty wspomnianą decyzją.

Niezależnie od argumentacji przedstawionej powyżej, Spółka podkreśla, iż dopuszczalny jest również pogląd, iż przepisy art. 14b § 4 i 5 Ordynacji podatkowej (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2007 r.) mają zastosowanie wyłącznie do zdarzeń, które miały miejsce począwszy od dnia wejścia w życie tych przepisów, czyli począwszy od dnia 1 lipca 2007 r. Pogląd taki został wyrażony przykładowo w cytowanej już wcześniej indywidualnej interpretacji z dnia 2 czerwca 2008 r., nr ILPB3/423-163/08-4/MC, wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu. Przy takiej wykładni okazałoby się, że decyzje i postanowienia, które zostały wydane przed dniem 1 lipca 2007 r., w ogóle nie mają jakiegokolwiek znaczenia przy ocenie dopuszczalności wydania interpretacji. Jak podnosi Spółka, omawiany pogląd dodatkowo potwierdza prawidłowość jej stanowiska.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie pytania trzeciego i czwartego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Stosownie jednak do art. 14b § 5 powołanej ustawy nie wydaje się interpretacji indywidualnej w zakresie tych elementów stanu faktycznego, które w dniu złożenia wniosku o interpretację są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej albo gdy w tym zakresie sprawa została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej.

Interpretacja indywidualna wydawana jest na podstawie okoliczności faktycznych ujawnianych przez zainteresowanego w treści wniosku o jej wydanie. Organ właściwy do wydawania tego rodzaju rozstrzygnięć nie prowadzi postępowania dowodowego w celu ustalenia okoliczności faktycznych sprawy, w tym w celu ustalenia, czy zaistniały okoliczności, o których mowa w art. 14b § 5 Ordynacji podatkowej. Z tego względu, wnioskujący o wydanie interpretacji zobowiązany jest - na mocy art. 14b § 4 tej ustawy - złożyć oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej. W razie złożenia fałszywego oświadczenia wydana interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych.

W przypadku natomiast, gdy z treści złożonego wniosku wynika, że wystąpiła którakolwiek z okoliczności wymienionych w art. 14b § 5 Ordynacji podatkowej, stanowi to podstawę dla odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Zgodnie bowiem z art. 165a § 1 w zw. z art. 14h ww. ustawy, w sytuacji gdy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej został wniesiony przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym, Wnioskodawca zamierza złożyć wnioski o wydanie pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczących oceny prawnej stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. Ma jednak wątpliwości odnośnie możliwości uzyskania skutecznych prawnie interpretacji indywidualnych w sytuacji, gdy ocena prawna stanu faktycznego identycznego ze stanem faktycznym i zdarzeniem przyszłym przedstawionymi w treści wniosku o wydanie interpretacji, jednak zaistniałego w innych okresach rozliczeniowych niż objęte zakresem wniosku, stanowiła przedmiot ostatecznej decyzji organu podatkowego.

Rozstrzygnięcie przedmiotowej kwestii wymaga szczegółowej analizy art. 14b § 5 Ordynacji podatkowej. Jak wynika z treści tego przepisu, odnosi się on wyłącznie do sytuacji, gdy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczy stanu faktycznego. Zakresem jego zastosowania nie są natomiast objęte przypadki, gdy przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jest zdarzenie przyszłe. Nie jest bowiem możliwe, aby niezaistniały jeszcze stan przyszły był przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej ani by w tym zakresie sprawa została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej.

Ocena wniosku o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącego stanu faktycznego w kontekście zaistnienia przesłanek z art. 14b § 5 Ordynacji podatkowej, wymaga natomiast zbadania, czy na dzień złożenia wniosku o wydanie interpretacji stan faktyczny przedstawiony w treści wniosku:

*   jest przedmiotem toczących się - z udziałem wnioskodawcy jako strony - postępowań podatkowych, kontroli podatkowych, postępowań kontrolnych organów kontroli skarbowej albo

*   jest przedmiotem sprawy podatkowej rozstrzygniętej co do jej istoty na rzecz wnioskodawcy w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej.

Należy w tym celu uwzględnić takie elementy stanu faktycznego, jak podmioty, zdarzenia, czynności, których dotyczy oraz moment jego zaistnienia.

Innymi słowy o tożsamości stanu faktycznego będącego przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji i stanu faktycznego będącego przedmiotem postępowań bądź rozstrzygnięć, o których mowa w art. 14b § 5 Ordynacji podatkowej można mówić, gdy stanowią one te same zdarzenia lub czynności, dotyczące tych samych podmiotów, zaistniałe w tym samym momencie lub okresie.

Jednocześnie, jak słusznie wskazał Wnioskodawca, zarówno postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa, postępowanie kontrolne organu kontroli skarbowej, jak i wydana decyzja lub postanowienie organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej mają swój ściśle określony zakres przedmiotowy. W szczególności, dotyczą one konkretnych rozliczeń podatkowych za ściśle wskazany okres i tylko w odniesieniu do tych rozliczeń stanowią przeszkodę dla uzyskania interpretacji indywidualnej.

Unormowanie art. 14b § 5 Ordynacji podatkowej reguluje bowiem w istocie kwestię kolizji postępowania interpretacyjnego z innymi, wskazanymi w tym przepisie postępowaniami oraz kolizję rozstrzygnięcia interpretacyjnego z rozstrzygnięciem wymiarowym. W zakresie pierwszej kwestii ustawodawca zdecydował się na wprowadzenie zasady zakazu konkurencyjności postępowania interpretacyjnego, przyznając przy tym pierwszeństwo postępowaniu podatkowemu, kontroli podatkowej oraz postępowaniu kontrolnemu organu kontroli skarbowej. W zakresie rozstrzygnięć wymiarowych postanowiono natomiast ograniczyć prawo do uzyskania interpretacji w odniesieniu do tych zdarzeń, których skutki prawno - podatkowe zostały już władczo ukształtowane. Takie rozwiązanie ma na celu uniknięcie ewentualnego istnienia w obrocie prawnym aktów administracyjnych odmiennie kształtujących prawa i obowiązki danego podmiotu w zakresie konkretnego zdarzenia.

Jednocześnie z uwagi na informacyjną i gwarancyjną funkcję interpretacji uzasadnione jest umożliwienie podmiotom zainteresowanym otrzymania pisemnej interpretacji w odniesieniu do określonych zdarzeń podatkowych występujących w jego działalności w sposób powtarzalny. Zasadności takiego podejścia nie zmienia fakt, że analogiczne zdarzenie było już przedmiotem rozstrzygnięcia co do istoty sprawy w decyzji wymiarowej organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej, ponieważ nie gwarantuje to powtarzalności rozstrzygnięcia wymiarowego za kolejne okresy rozliczeniowe.

Wobec powyższego, sytuacja, w której podmiot zainteresowany zwraca się o pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego w odniesieniu do stanu faktycznego, w ramach którego nie doszło do władczego ukształtowania sytuacji prawnej wnioskodawcy, nie wypełnia hipotezy art. 14b § 5 Ordynacji podatkowej.

Podsumowując, przepis art. 14b § 5 Ordynacji podatkowej, nie sprzeciwia się wydaniu pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, identycznych ze stanem faktycznym, który został objęty ostateczną decyzją podatkową, jeżeli wniosek o wydanie interpretacji będzie dotyczył innych okresów rozliczeniowych niż okres objęty decyzją lub postanowieniem organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej rozstrzygającym sprawę co do jej istoty. Oznacza to, że wydanie wobec Spółki decyzji dotyczącej wyłącznie rozliczeń podatkowych za miesiąc luty 2006 r. nie pozbawia jej możliwości uzyskania interpretacji indywidualnej w przedmiocie rozliczeń wszelkich innych okresów, nawet jeżeli stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) w tych okresach byłby identyczny (byłoby identyczne) ze stanem faktycznym objętym wydaną decyzją.

W konsekwencji, jeżeli wniosek o wydanie interpretacji będzie dotyczył stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), który wystąpił (wystąpi) w innych okresach rozliczeniowych niż okres objęty wskazaną decyzją, pominięcie w treści oświadczenia, o którym mowa w art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej informacji o wydaniu ww. decyzji podatkowej nie narazi Wnioskodawcy na odpowiedzialność karną oraz sankcję braku skuteczności prawnej wydanej interpretacji indywidualnej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu jej datowania.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15 – 950 Białystok po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.