Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-1074/14-2/MS1
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-12-12
Teza: Czy przychody z tytułu wykonywania na zlecenie Sądu czynności biegłego sądowego mogą być rozliczane jako przychody z działalności gospodarczej i opodatkowane na zasadach podatku liniowego?
Słowa kluczowe: biegły-biegły sądowy; działalność-działalność gospodarcza; opinia; opodatkowanie; podatek-podatek liniowy; sądy; wycena
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 5a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 24 września 2014 r. (data wpływu 29 września 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie określenia źródła przychodów z tytułu wykonywania czynności biegłego sądowego **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 września 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie określenia źródła przychodów z tytułu wykonywania czynności biegłego sądowego.

We wniosku i uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. W ramach prowadzonej działalności wykonuje usługi sporządzania wycen oraz różnego rodzaju ekspertyz, dodatkowo świadczy także usługi doradcze w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania.

Zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności (PKD) przeważająca działalność Wnioskodawcy zaklasyfikowana jest pod kodek 68.31.Z czyli Pośrednictwo w obrocie nieruchomościami, podklasa ta obejmuje także doradztwo i szacowanie wartości nieruchomości związanych z jej kupnem, sprzedażą lub dzierżawą. Dla potrzeb podatku od towarów i usług Wnioskodawca jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT. Podatek dochodowy z działalności gospodarczej Wnioskodawca rozlicza na zasadach „podatku liniowego” zgodnie z art. 30c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm. (dalej „Ustawa”, w oparciu o ewidencję prowadzoną przy zastosowaniu podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

Dodatkowo Wnioskodawca jest także na liście biegłych sądowych i wykonuje na zlecenie sądów opinie z zakresu wyceny. Za wykonane opinie i analizy wysławia dla sądów faktury z uwzględnieniem podatku VAT. Faktury Wnioskodawca wystawia z prowadzonej przez Niego działalności gospodarczej. Do tej pory z racji traktowania przychodów biegłego sądowego jako przychodów z działalności wykonywanej osobiście, Sąd wypłacając wynagrodzenie za wykonywane przez Wnioskodawcę czynności biegłego sądowego pomniejsza kwotę wydającą z wystawionej faktury VAT o zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych, która następnie jest przekazywana na konto właściwego urzędu skarbowego. Jako podatnik VAT Wnioskodawca rozlicza podatek od towarów i usług w prowadzonej działalności gospodarczej, jednakże jak już Wnioskodawca wspomniał, przychody z tytułu wykonywania czynności biegłego sądowego rozlicza jako przychody z działalności wykonywanej osobiście, które opodatkowane są według skali podatkowej zgodnie z art. 27 ust. 1 Ustawy. W związku z powyższym nie uwzględnia powyższego przychodu w prowadzonej podatkowej książce przychodów i rozchodów jako przychodu z działalności gospodarczej.

Sąd po zakończeniu roku przysyła do Wnioskodawcy oraz do właściwego dla Wnioskodawcy urzędu skarbowego informację PIT-11, w której wykazuje wypłacone kwoty stanowiące wynagrodzenie za czynności biegłego w pozycji dotyczącej przychodów z osobiście wykonywanej działalności, o której mowa w art. 13 pkt 6 Ustawy.

W przypadku wykonania przez Wnioskodawcę czynności biegłego, zlecający podmiot (Sąd) nie bierze odpowiedzialności za opinie i ekspertyzy, które Wnioskodawca wykonuje. Odpowiedzialność merytoryczna i rachunkowa za sporządzone opinie rzeczoznawcy spoczywa wyłącznie na Wnioskodawcy.

Przedmiotem interpretacji są wątpliwości Wnioskodawcy czy w świetle wydanej przez Ministra Finansów Interpretacji ogólnej z dnia 22 maja 2014 r, przychody z wykonywania przez Wnioskodawcę czynności biegłego sądowego na zlecenie Sądu mogą być traktowane jako przychody z działalności gospodarczej i rozliczane na zasadach opodatkowania działalności tj. 19% podatkiem liniowym.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy przychody z tytułu wykonywania na zlecenie Sądu czynności biegłego sądowego mogą być rozliczane jako przychody z działalności gospodarczej i opodatkowane na zasadach podatku liniowego?

Zdaniem Wnioskodawcy.

Zdaniem Wnioskodawcy przychody z tytułu wykonywania czynności biegłego sądowego na zlecenie Sądu mogą być rozliczane jako przychody z prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Jeżeli w działalności gospodarczej Wnioskodawca wybrał sposób opodatkowania zgodnie z art. 30c Ustawy. (podatek liniowy) przychody te będą rozliczane z zastawaniem takiego opodatkowania.

Na podstawie przepisu art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów zwolnionych na podstawie art. 25, 52, 52a i 52c wymienionej Ustawy oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 2 ww. Ustawy, źródłem przychodów jest działalność wykonywana osobiście.

Natomiast w myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 Ustawy, źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Definicja działalności gospodarczej zawarta jest w art. 5a pkt 6 Ustawy. Zgodnie z tą definicją, ilekroć w Ustawie jest mowa o działalności gospodarczej abo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:

*   wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
*   polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
*   polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w powyższym przepisie Ustawy jest dopełniona także przesłankami negatywnymi zawartymi w art. 5b ust. 1 Ustawy. Zgodnie z nim za działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

*   odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
*   są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego te czynności,
*   wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Z uwagi na powyższe należy uznać, iż aby dane czynności mogły zostać zaliczone do przychodów z działalności gospodarczej, muszą one spełniać warunki opisane w art. 5a pkt 6 Ustawy i jednocześnie nie mogą spełniać łącznie przesłanek zawartych w art. 5b Ustawy.

Zgodnie z art. 13 pkt 6 Ustawy za przychody z działalności wykonywanej osobiście uważa się przychody z tytułu wykonywania usług na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło uzyskiwane wyłącznie od:

1.  osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
2.  właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością, - z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

W przypadku przychodów z działalności wykonywanej osobiście na organach dokonujących wypłaty kwot wynagrodzenia spoczywa obowiązek płatnika, określony w art. 41 ust. 1 Ustawy. Zgodnie z nim osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Zatem płatnicy są obowiązani do poboru zaliczek na podatek dochodowy w wysokości 18% należności pomniejszonej o koszty uzyskania przychodów, w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 Ustawy.

Na podstawie art. 42 ust. 1 Ustawy, płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jednakże w przypału, gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

W myśl art. 42 ust. 2 pkt 1 Ustawy w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani przesiać podatnikom, o których mowa:

*   w art. 3 ust. 1 oraz urzędom skarbowym, którymi kierują naczelnicy urzędów skarbowych właściwi według miejsca zamieszkania podatnika - imienne informacje o wysokości dochodu, o którym mowa w art. 41 ust. 1, sporządzone według ustalonego wzoru;
*   w art. 3 ust. 2a oraz urzędom skarbowym, którymi kierują naczelnicy urzędów skarbowych właściwi w sprawach opodatkowania osób zagranicznych - imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru, również gdy płatnik w roku podatkowym sporządzał i przekazywał informacje w trybie przewidzianym w ust. 4.

Jednocześnie, zgodnie z treścią art. 45 Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy są obowiązani składać Urzędom Skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 7 i 8.

Natomiast w przypadku przychodów kwalifikowanych jako przychody z działalności gospodarczej definiowane w art. 14 ust. 1 Ustawy zobowiązanym do zapłaty podatku jest sam podatnik. Zgodnie z art. 44 ust. 1 pkt 1 Ustawy podatnicy osiągający dochody z działalności gospodarczej są obowiązani bez wezwana wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy według określonych zasad.

Zgodnie z art. 44 ust. 2 Ustawy podatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani wpłacać zaliczki miesięczne. Z kolei ust. 3f powyższego artykułu mówi, że podatnicy uzyskujący dochody z działalności gospodarczej, opodatkowani na zasadach określonych w art. 30c Ustawy (podatek liniowy), są obowiązani wpłacać na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje właściwy Naczelnik Urzędu Skarbowego, zaliczki miesięczne w wysokości różnicy między podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku, obliczonym zgodnie z art. 30c Ustawy, a sumą należnych zaliczek za poprzednie miesiące, z uwzględnieniem art. 27b Ustawy.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie wykonywania wycen i ekspertyz, świadczy także usługi doradcze. Dodatkowo na zlecenie Sądu wykonuje czynności biegłego sądowego. Zadana wykonywane w ramach funkcji biegłego sądowego są zbieżne z usługami wykonywanymi dla innych podmiotów w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej.

Minister Finansów w dniu 22 maja 2014 roku wydał interpretację ogólną (sygn. DD2/033/30/KBF/l4/RD-47426), która miała na celu ujednolicenie stanowiska w sprawie możliwości zaliczenia w określonych warunkach, przychodów wymienionych w katalogu przychodów i działalności wykonywanej osobiście do źródła - działalność gospodarcza. Zgodniez wyjaśnieniami Ministra Finansów w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody z działalności wykonywanej osobiście wymienionych w art. 13 pkt 2-8 Ustawy może dla celów podatku dochodowego zaliczyć te przychody do działalności gospodarczej, pod warunkiem, że uzyskuje je w ramach działalności gospodarczej, zdefiniowanej w powoływanym już wyżej art. 5a pkt 6 Ustawy i jednocześnie nie zachodzą łącznie przesłanki negatywne, o których mowa w art. 5b ust. 1 Ustawy. Zatem w opisywanym przypadku należy przeanalizować, czy świadczone usługi biegłego sądowego spełniają warunki art. 5a pkt 6 i jednocześnie nie wypełniają łącznie przesłanek zawartych w art. 5b ust. 1 Ustawy.

Nie ulega wątpliwości, że wykonywane przez Wnioskodawcę usługi stanowią działalność zarobkową prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat w sposób zorganizowany i ciągły.

Jednocześnie zgodne z wyjaśnieniami Ministra Finansów zawartymi w powołanej Interpretacji ogólnej sam fakt, że dany rodzaj przychodów został wymieniony w katalogu przychodów z działalności wykonywanej osobiście, nie powoduje, że przychód ten nie jest możliwy do zakwalifikowania jako przychód z działalności gospodarczej.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że spełnione zostały w stosunku do wykonanej przez Wnioskodawcę działalności biegłego sądowego pozytywne przesłanki uznania ich za przychody z działalności gospodarczej.

Kolejnym krokiem jest rozważenie czy w opisanym przypadku nie zachodzą łącznie przesłanki negatywne zawarte w art. 5b ust. 1 Ustawy. Jak wskazywał Wnioskodawca w opisie stanu faktycznego w przypadku wykonania przez Wnioskodawcę czynności biegłego, zlecający podmiot nie bierze odpowiedzialności za opinie i ekspertyzy, które wykonał. Zatem jak wynika przytoczonych powyżej argumentów negatywne przesłanki zawarte w art. 5b ust. 1 Ustawy nie mają zastosowania w opisywanym przypadku. Zgodnie bowiem z brzmieniem przepisu w celu wyeliminowania kwalifikacji przychodu jako przychodu i działalności gospodarczej przesłanki muszą być spełnione łącznie. Nieziszczenie się choćby jednej i nich powoduje, że przychód taki nie może być z automatu nieuznany jato przychód z działalności gospodarczej.

Reasumując z uwagi na powyższe należy stwierdzić, że w opisanej sytuacji przychody osiągane przez Wnioskodawcę z tytułu czynności wykonywanych jako biegły sądowy mogą być zakwalifikowane jako przychody z działalności gospodarczej i opodatkowane na zasadach podatku liniowego o których mowa w art. 30c Ustawy. Tym samym, wykonując czynności biegłego sądowego na zlecenie Sądu, Wnioskodawca powinien wskazać, że przychody uzyskane z Sądu rozliczać będzie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, a Sąd nie będzie zobowiązany do poboru podatku dochodowego jako płatnik oraz nie będzie konieczne przygotowanie przez Sąd informacji PIT-11 po zakończeniu roku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.