Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP1/443-1059/11-4/IG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2012-04-03
Teza: czynność sprzedaży części (transformatorów) i złomu w wyniku modernizacji środka trwałego nie korzysta ze zwolnienia od podatku, określonego w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy lecz podlega opodatkowaniu według stawki podstawowej 23%.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; modernizacja; sprzedaż-sprzedaż opodatkowana; stawka-stawki podatku; złom
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 19 grudnia 2011 r. (data wpływu 23 grudnia 2011 r.) uzupełnionym pismem z dnia 19 marca 2012r. (data wpływu 22 marca 2012r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży części i złomu uzyskanych w wyniku modernizacji środka trwałego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 grudnia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży części i złomu uzyskanych w wyniku modernizacji środka trwałego.

Wniosek uzupełniono pismem z dnia 19 marca 2012r. (data wpływu 22 marca 2012r.) w zakresie doprecyzowania zaistniałego stanu faktycznego, uzupełnienia własnego stanowiska i opłaty.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka dokonała w 2011r. modernizacji środka trwałego o nazwie , poprzez wymianę starych transformatorów na bardziej efektywne. W wyniku modernizacji odzyskano stare transformatory oraz złom. Spółka dokonała sprzedaży transformatorów oraz złomu, dokumentując te transakcje fakturami VAT z zastosowaniem stawki podstawowej tj. 23%. Spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od nabycia stacji trafo, w związku z tym, że środek trwały został wniesiony aportem w dniu 01.07.1997r. na pokrycie udziałów.

Spółka jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Sprzedaż złomu klasyfikuje pod symbolem 38.32.29.0 wg klasyfikacji PKWiU, a sprzedaż zdemontowanego transformatora pod symbolem 27.11.41.0.

Sprzedawane towary przed modernizacją były wykorzystywane do sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT.

Nabycie towarów na modernizację było dokumentowane fakturami VAT.

Po zdemontowaniu transformatory nie były używane przez spółkę (demontaż i przyjęcie na magazyn datuje się 04.07.2011r., a ich sprzedaż 05.07.2011r.)

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy sprzedaż części i złomu uzyskanych w wyniku modernizacji środka trwałego powinna podlegać opodatkowaniu na zasadach ogólnych /stawka 23%/, czy jest z tego obowiązku zwolniona na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT?
2.  Jeżeli sprzedaż byłaby zwolniona, to czy znajdzie zastosowanie art. 90 ust. 5 ustawy o VAT?
3.  Czy należy dokonać korekty podatku naliczonego zgodnie z art. 91 ust. 7-7c ustawy o VAT, od zakupów poniesionych w 2011 roku na modernizację?

Zdaniem Wnioskodawcy, na mocy art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W myśl ust. 2 ww. artykułu przez towary używane rozumie się ruchomości, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku, po nabyciu prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel. Z przepisu tego wynika, że używanym towarem jest taki towar, który był używany przez podatnika dokonującego jego sprzedaży przez co najmniej 6 miesięcy. Spółka dokonała zbycia nie samych towarów, a jedynie ich części i złomu pozostałego po modernizacji. Do momentu sprzedaży części i złom nie były używane przez Spółkę. W związku z tym, że sprzedawane części i złom nie były używane przez podatnika /w rozumieniu art. 43 ust. 2 ustawy/ ich sprzedaż podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

Zgodnie z art. 90 ust. 1 należy wyodrębnić kwoty podatku naliczonego związanego z czynnościami w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, jak również do których takie prawo nie przysługuje. W przypadku gdyby sprzedaż złomu i transformatorów była sprzedażą zwolnioną, to czy zgodnie z art. 90 ust. 5 do ustalenia proporcji nie wlicza się sprzedaży złomu i transformatorów, traktując tę sprzedaż jako sprzedaż towarów zaliczanych przez podatnika do środków trwałych.

Zdaniem Spółki sprzedaż tych towarów należy traktować jako sprzedaż środków trwałych, gdyż pochodzą one z demontażu środków trwałych, więc nie należy ich traktować jako odrębny towar, jako że stanowiły część składową środka trwałego.

Spółka dokonuje modernizacji stacji trafo ponosząc nakłady, które są dokumentowane fakturami VAT. Z faktur tych odlicza podatek VAT w pełnej wysokości.

Czy w przypadku gdyby sprzedaż złomu i części odzyskanych w wyniku modernizacji była zwolniona, to czy zgodnie z art. 91 ust. 7 wystąpi zmiana prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od zakupów towarów przeznaczonych na modernizację. Czy w takim przypadku należy dokonać korekty zgodnie z art. 91 ust. 7c.

Zdaniem Spółki, środki trwałe służyły sprzedaży opodatkowanej, a więc i nakłady na nie służą sprzedaży opodatkowanej. Spółka nie sprzedaje środków trwałych, a tylko złom i odzyskane części, które zdaniem Spółki nie są towarami używanymi, więc nie zachodzi konieczność korekty podatku w myśl art. 91 ust. 7c ustawy o podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przez dostawę towarów, w świetle art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Należy zaznaczyć, że w myśl obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011 r. przepisu art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Przepis art. 2 pkt 6 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. stanowi, iż przez towary rozumie się rzeczy ruchome oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stawka podatku – na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o VAT wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2 – 12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust.

W świetle regulacji zawartej w art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dostawę towarów używanych, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego;

Przez towary używane, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się ruchomości, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku po nabyciu prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel (art. 43 ust. 2 ustawy).

Niedopełnienie któregokolwiek z warunków określonych w art. 43 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy, powoduje, iż dostawa towarów nie może korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, na podstawie tych przepisów.

Używanie towaru przez użytkownika przez okres 6 miesięcy powoduje możliwość skorzystania ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy przy dostawie tego towaru. Zatem znaczenie ma czas, przez jaki towar ten używany jest przez podatnika dokonującego jego dostawy. To zaś oznacza, że sprzedaż rzeczy ruchomej, która w okresie 6 miesięcy poprzedzających dostawę nie była używana przez dostawcę, nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ustawy.

Za „używanie”, jako przesłankę zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, nie można uznać posiadania towaru, któremu nie towarzyszy faktyczne jego wykorzystywanie. Nie jest zatem wystarczające samo tylko posiadanie danego towaru przez wskazany przepisem czas.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca, który jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, w 2011r. dokonał modernizacji środka trwałego o nazwie „stacja trafo”, poprzez wymianę starych transformatorów na bardziej efektywne. W wyniku modernizacji odzyskano stare transformatory oraz złom. Zainteresowany sprzedał transformatory oraz złom, dokumentując te transakcje fakturami VAT z zastosowaniem stawki podstawowej tj. 23%. Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od nabycia stacji trafo, w związku z tym, że środek trwały został wniesiony aportem w dniu 01.07.1997r. na pokrycie udziałów. Sprzedaż złomu Zainteresowany zaklasyfikował pod symbolem 38.32.29.0 wg klasyfikacji PKWiU, a sprzedaż zdemontowanego transformatora pod symbolem 27.11.41.0. Sprzedawane towary przed modernizacją były wykorzystywane do sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT. Po zdemontowaniu transformatory nie były używane przez Wnioskodawcę (demontaż i przyjęcie na magazyn datuje się na 4.07.2011r., a ich sprzedaż na 5.07.2011r.).

Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, że wymieniona we wniosku dostawa części nie może być uznana za sprzedaż towarów używanych, gdyż towary te nie wypełniają warunków, o których mowa w art. 43 ust. 2 ustawy.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że Wnioskodawca, dokonuje dostawy towarów w rozumieniu art. 5 ust. 1 i art. 7 ust. 1 ustawy.

Stosownie do art. 41 ust. 13 ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, niewymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej podlegają opodatkowaniu stawką w wysokości 22%, z wyjątkiem tych, dla których w ustawie lub przepisach wykonawczych określono inną stawkę.

Równocześnie zgodnie z obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 wynosi 23%.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca zaklasyfikował sprzedaż złomu pod symbolem PKWiU 38.32.29.0 - Surowce wtórne z pozostałych metali, natomiast sprzedaż transformatorów pod symbolem PKWiU 27.11.41.0 - Transformatory z ciekłym dielektrykiem. Wobec tego, iż dla tych symboli ustawodawca nie przewidział obniżonych stawek opodatkowania należy uznać, iż sprzedaż będzie opodatkowana stawka 23%.

W tej sytuacji czynność sprzedaży części (transformatorów) i złomu w wyniku modernizacji środka trwałego nie korzysta ze zwolnienia od podatku, określonego w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy lecz podlega opodatkowaniu według stawki podstawowej 23%.

W związku z faktem, że sprzedaż, o której mowa w pytaniu nr 1 wniosku, opodatkowana jest na zasadach ogólnych wg stawki 23%, tym samym bezprzedmiotowa staje się odpowiedź na pytania nr 2 i 3, które dotyczą konsekwencji podatkowych w zakresie wystąpienia sytuacji sprzedaży zwolnionej z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tutejszy Organ informuje ponadto, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisywanym stanie faktycznym, które nie zostały objęte pytaniem - nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 - rozpatrzone.

Ponadto należy podkreślić, iż zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Końcowo nadmienia się, iż w związku z okolicznością, że tut. Organ nie wydał interpretacji w zakresie pytań nr 2 i 3, tj. konsekwencji podatkowych w sytuacji uznania sprzedaży za zwolnioną z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, kwota 80 zł uiszczona przez Wnioskodawcę w dniu 19 marca 2012 r., będzie zwrócona na rachunek bankowy wskazany w części F wniosku ORD-IN, zgodnie z art. 14f § 2a ww. ustawy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.