Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/4513-30/15/EK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-06-25
Teza: nieuznanie za wyrób akcyzowy aromatyzowanej masy i brak obowiązku oznaczania znakami akcyzy
Słowa kluczowe: akcyza; podatek-podatek akcyzowy; wyroby-wyroby tytoniowe; znak-znak akcyzy
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział IV-Rozdział 3-art. 98

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z 13 marca 2015 r. (data wpływu 23 marca 2015 r.) uzupełnionym pismem z 16 czerwca 2015 r. (data wpływu 19 czerwca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie uznania nabywanej masy aromatyzowanej za wyrób akcyzowy i obowiązku oznaczania jej znakami akcyzy - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 marca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie uznania nabywanej masy aromatyzowanej za wyrób akcyzowy i obowiązku oznaczania jej znakami akcyzy.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem 16 czerwca 2015 r., będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 11 czerwca 2015 r. znak: IBPP4/443-30/15/EK.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca zamierza importować do Polski spoza obszaru Unii Europejskiej lub nabywać wewnątrzunijnie produkty będące - masą aromatyzowaną (do dalszej odsprzedaży). Masa ta składać się będzie z następujących składników: trzcina cukrowa, melasa, naturalne aromaty, fruktoza, gliceryna (glikol propylenowy), kawałki owoców i lub kwiatów lub innych elementów roślin będących źródłem naturalnych aromatów roślinnych. Masa nie zawiera tytoniu ani nikotyny, co zostanie potwierdzone zaświadczeniem wydanym przez producenta masy. Produkt może znaleźć bardzo szerokie zastosowanie. Począwszy od możliwości odparowywania w kominkach aromaterapeutycznych w celu uzyskiwania przyjemnego aromatu, poprzez stosowanie jako źródło pary (w postaci dymu aromatyzowanego) jak i przez użytkowników fajek wodnych tradycyjnych lub waporyzerów elektronicznych, w których to przedmiotach podczas ogrzewania dochodzić będzie do odparowania gliceryny i wytworzenia aromatyzowanego dymu (pary glikolowej). Należy także stanowczo podkreślić, że wyrób opisywany w żaden sposób nie jest przeznaczony do palenia jak tytoń, papieros, cygaro lub cygaretka lub do bezpośredniego spalania przy użyciu ognia lub kontaktu z jego bezpośrednim źródłem. Taka forma użycia produktu powoduje jego karmelizację i całkowitą utratę podstawowej cechy produktu a więc aromatyzowania poprzez uwalnianie pary glikolowej.

Wnioskodawca wskazał również, że wyrób opisany w żaden sposób nie jest przeznaczony do palenia jak tytoń, papieros, cygaro lub cygaretka lub do bezpośredniego spalania przy użyciu ognia lub kontaktu z jego bezpośrednim źródłem. Taka forma użycia produktu powoduje jego karmelizację i całkowitą utratę podstawowej cechy produktu a więc aromatyzowania poprzez uwalnianie pary glikolowej.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, że produkt nie nadaje się do palenia, bez dalszego przetwarzania przemysłowego a próba podjęcia spalania opisywanego produktu powoduje utratę podstawowej właściwości jaką jest uwalnianie pary glikolowej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy produkt opisany we wniosku, który może znaleźć bardzo szerokie zastosowanie, począwszy od możliwości odparowywania w kominkach aromaterapeutycznych w celu uzyskiwania przyjemnego aromatu, poprzez stosowanie jako źródło pary (dymu aromatyzowanego), jak i przez użytkowników fajek wodnych tradycyjnych lub waporyzerów elektronicznych, w których to przedmiotach podczas ogrzewania dochodzić będzie do odparowania gliceryny i wytworzenia aromatyzowanego dymu (pary glikolowej) należy uznać, że jest wyrobem akcyzowym, oraz czy jest obowiązek oznaczania tego produktu znakami akcyzy?

Zdaniem Wnioskodawcy, opisywany produkt, nie jest wyrobem akcyzowym i nie ma obowiązku oznaczania go znakami akcyzy. Wnioskodawca w świetle przepisu art. 98 ust. 8 ustawy (Dz.U. 108 poz. 626) dokona zakupu bądź nabycia wewnątrzwspólnotowego oraz dalszej odsprzedaży produktu opisanego wyżej, jako produktu neutralnego, w stosunku do wyrobów uznawanych przez ustawę jako akcyzowe i bez obowiązku stosowania przepisów ustawy o podatku akcyzowym. W świetle przepisu art. 98 ust. 8 ustawy (Dz.U. 108 poz. 626) produkty składające się w całości albo w części z substancji innych niż tytoń, lecz poza tym spełniające kryteria ustalone w ust. 2, 3 lub 5, są traktowane jako papierosy i tytoń do palenia. Jednakże nie traktuje się jako wyrobów tytoniowych produktów, które nie zawierają tytoniu i są wykorzystywane wyłącznie w celach medycznych.

Z analizy przepisów ustawy akcyzowej (ust. 2, 3 lub 5) przepisu art. 98 ust. 8 wynika, że za papieros uznaje się:

*   tytoń zrolowany nadający się do palenia w tej postaci, który nie jest cygarami ani cygaretkami w rozumieniu ust. 4;
*   tytoń zrolowany, który w drodze prostej, nieprzemysłowej obróbki jest umieszczany w tutkach z bibuły papierosowej;
*   tytoń zrolowany, który w drodze prostej, nieprzemysłowej obróbki jest owijany w bibułę papierosową.

a contrario wyrób będący przedmiotem analizy nie wypełnia przesłanek art. 98 ust. 8 ustawy i dalej

Do celów akcyzy, tytoń zrolowany, o którym mowa w ust. 2, uznaje się za:

*   dwa papierosy - w przypadku gdy, wyłączając filtr lub ustnik, jest on dłuższy niż 8 centymetrów, ale nie dłuższy niż 11 centymetrów;
*   trzy papierosy - w przypadku gdy, wyłączając filtr lub ustnik, jest on dłuższy niż 11 centymetrów, ale nie dłuższy niż 14 centymetrów;
*   cztery papierosy - w przypadku gdy, wyłączając filtr lub ustnik, jest on dłuższy niż 14 centymetrów, ale nie dłuższy niż 17 centymetrów
*   pięć papierosów - w przypadku gdy, wyłączając filtr lub ustnik, jest on dłuższy niż 17 centymetrów, ale nie dłuższy niż 20 centymetrów.

Za tytoń do palenia uznaje się:

*   tytoń, który został pocięty lub inaczej podzielony, skręcony lub sprasowany w postaci bloków oraz nadający się do palenia bez dalszego przetwarzania przemysłowego;
*   odpady tytoniowe będące pozostałościami liści tytoniu i produktami ubocznymi uzyskanymi podczas przetwarzania tytoniu lub produkcji wyrobów tytoniowych, oddane do sprzedaży detalicznej, niebędące papierosami, cygarami lub cygaretkami, a nadające się do palenia.

Opisywany produkt będący przedmiotem wniosku o interpretację indywidualną nie wypełnia definicji żadnego z wymienionych ustępów analizowanego przepisu, co za tym nie jest wyrobem akcyzowym i nie wymaga oznaczania znakami akcyzy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2014 r., poz. 752, z późn. zm.), dalej zwanej ustawą, użyte w ustawie określenia oznaczają: wyroby akcyzowe - wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

W pozycji 42 załącznika nr 1 do ustawy zawierającego wykaz wyrobów akcyzowych wskazano, że wyrobami akcyzowymi są papierosy, tytoń do palenia, cygara i cygaretki bez względu na kod CN; natomiast w pozycji 45 do wyrobów akcyzowych zaliczono (bez względu na kod CN) susz tytoniowy.

Zgodnie z art. 98 ust. 1 ustawy do wyrobów tytoniowych w rozumieniu ustawy zalicza się bez względu na kod CN:

1.  papierosy;
2.  tytoń do palenia;
3.  cygara i cygaretki.

W myśl art. 98 ust. 2 ustawy za papierosy uznaje się:

1.  tytoń zrolowany nadający się do palenia w tej postaci, który nie jest cygarami ani cygaretkami w rozumieniu ust. 4;
2.  tytoń zrolowany, który w drodze nieprzemysłowej obróbki jest umieszczany w tutkach z bibuły papierosowej;
3.  tytoń zrolowany, który w drodze prostej, nieprzemysłowej obróbki jest owijany w bibułę papierosową.

Zgodnie z art. 98 ust. 5 ustawy, za tytoń do palenia uznaje się:

1.  tytoń, który został pocięty lub inaczej podzielony, skręcony lub sprasowany w postaci bloków oraz nadający się do palenia bez dalszego przetwarzania przemysłowego;
2.  odpady tytoniowe będące pozostałościami liści tytoniu i produktami ubocznymi uzyskanymi podczas przetwarzania tytoniu lub produkcji wyrobów tytoniowych, oddane do sprzedaży detalicznej, niebędące papierosami, cygarami lub cygaretkami, a nadające się do palenia.

Ponadto, produkty składające się w całości albo w części z substancji innych niż tytoń, lecz poza tym spełniające kryteria ustalone w ust. 2, 3 lub 5, są traktowane jako papierosy i tytoń do palenia. Jednakże nie traktuje się jako wyrobów tytoniowych produktów, które nie zawierają tytoniu i są wykorzystywane wyłącznie w celach medycznych (art. 98 ust. 8 ustawy).

Co do zasady w myśl powyższych przepisów, za tytoń do palenia, uznaje się tytoń, który został pocięty lub inaczej podzielony, skręcony lub sprasowany w postaci bloków, nadający się do palenia bez dalszego przetwarzania przemysłowego. Ponadto za tytoń do palenia, w rozumieniu ustawy, uważa się również produkty składające się w całości albo w części z substancji innych niż tytoń – spełniające kryteria ustalone w ust. 5 art. 98 ustawy. Zatem akcyzie mogą podlegać produkty, które nie zawierają tytoniu ale spełniają kryteria określone w przepisie art. 98 ust. 5 ustawy.

Z opodatkowania akcyzą wyłączono natomiast wyroby, które nie zawierają tytoniu i są wykorzystywane wyłącznie w celach medycznych (sytuacja ta nie jest jednak przedmiotem wniosku).

Natomiast zgodnie z art. 114 ww. ustawy, obowiązkowi oznaczania znakami akcyzy podlegają wyroby akcyzowe określone w załączniku nr 3 do ustawy.

Zgodnie z brzmieniem poz. 10 załącznika nr 3 do ww. ustawy, obowiązkiem oznaczania znakami akcyzy objęto wyroby bez względu na kod CN dotyczące wyrobu (grupy wyrobów) określonych jako: papierosy, tytoń do palenia, cygara i cygaretki.

Wątpliwości Wnioskodawcy budzi kwestia czy masa aromatyzowana jest wyrobem akcyzowym oraz czy ma obowiązek oznaczania tego produktu znakami akcyzy.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca zamierza importować do Polski spoza obszaru Unii Europejskiej lub nabywać wewnątrzwspólnotowo produkty będące masą aromatyzowaną. Masa ta składać się będzie z następujących składników: trzcina cukrowa, melasa, naturalne aromaty, fruktoza, gliceryna (glikol propylenowy), kawałki owoców i lub kwiatów lub innych elementów roślin będących źródłem naturalnych aromatów roślinnych. Masa nie zawiera tytoniu ani nikotyny. Produkt może znaleźć bardzo szerokie zastosowanie - począwszy od możliwości odparowywania w kominkach aromaterapeutycznych w celu uzyskiwania przyjemnego aromatu, poprzez stosowanie jako źródło pary (dymu aromatyzowanego), jak i przez użytkowników fajek wodnych tradycyjnych lub waporyzerów elektronicznych, w których to przedmiotach podczas ogrzewania dochodzić będzie do odparowania gliceryny i wytworzenia aromatyzowanego dymu (pary glikolowej). Opisywany wyrób w żaden sposób nie jest przeznaczony do palenia jak tytoń, papieros, cygaro lub cygaretka lub bezpośredniego spalania przy użyciu ognia lub kontaktu z jego bezpośrednim źródłem. Taka forma użycia produktu powoduje całkowitą utratę podstawowej cechy produktu, a więc aromatyzowania poprzez uwalnianie pary glikolowej. Wnioskodawca wskazał również, że wyrób opisany w żaden sposób nie jest przeznaczony do palenia jak tytoń, papieros, cygaro lub cygaretka lub do bezpośredniego spalania przy użyciu ognia lub kontaktu z jego bezpośrednim źródłem. Taka forma użycia produktu powoduje jego karmelizację i całkowitą utratę podstawowej cechy produktu a więc aromatyzowania poprzez uwalnianie pary glikolowej. Ponadto Wnioskodawca wskazał, że produkt nie nadaje się do palenia, bez dalszego przetwarzania przemysłowego a próba podjęcia spalania opisywanego produktu powoduje utratę podstawowej właściwości jaką jest uwalnianie pary glikolowej.

Wnioskodawca wskazał zatem, że opisany produkt ma bardzo szerokie zastosowanie. Począwszy od możliwości odparowania jak i używania w tradycyjnych fajkach wodnych.

Biorąc pod uwagę regulacje zawarte w ww. przepisach ustawy, należy zauważyć, że wskazują one, iż skład i przeznaczenie wyrobu nie mają decydującego znaczenia przy ocenie czy powinien być on uznany za tytoń do palenia. W świetle art. 98 ust. 5 pkt 1 ustawy, kryterium rozstrzygającym, czy wyrób niezawierający tytoniu należy uznać za tytoń do palenia w rozumieniu ustawy, jest fakt, czy wyrób ten nadaje się do palenia bez dalszego przetwarzania przemysłowego. W związku z powyższym w sytuacji gdyby masa aromatyczna opisana we wniosku nadawałaby się do palenia bez dalszego przetwarzania przemysłowego np. w fajkach wodnych, to byłaby wyrobem akcyzowym w rozumieniu przepisów ustawy i podatku akcyzowym, przy czy bez znaczenia byłoby jej przeznaczenie określone przez sprzedawcę do celów innych niż do bezpośredniego palenia.

W tym miejscu zauważyć jednakże należy, że zgodnie z przedstawionym przez Wnioskodawcę zdarzeniem przyszłym mającym być przedmiotem interpretacji, opisany produkt nie nadaje się do palenia bez dalszego przetwarzania przemysłowego.

Stosownie zatem do powyższego, ponieważ opisany w zdarzeniu przyszłym, produkt będący przedmiotem sprzedaży nie nadaje się do palenia bez dalszego przetwarzania przemysłowego nie będzie on wyrobem akcyzowym, o którym mowa w art. 98 ust. 5 ustawy i nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. W związku z powyższym Wnioskodawca nie ma również obowiązku oznaczania tego produktu znakami akcyzy.

Stosownie do powyższego stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Należy jednak podkreślić, że zadaniem Organu w postępowaniu w przedmiocie wydania interpretacji jest wyłącznie ocena prawna sytuacji objętej wnioskiem opisanej przez Wnioskodawcę a nie dokonywanie jakichkolwiek własnych ustaleń faktycznych związanych z postępowaniem podatkowym, o którym mowa w Dziale IV Ordynacji podatkowej. Wniosek strony o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza wobec tego granice rozpoznawania danej sprawy i jest rozpatrywany zgodnie z Rozdziałem 1a Działu II Ordynacji podatkowej, który nie przewiduje w tym trybie prowadzenia postępowania podatkowego zmierzającego do ustalenia stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.

Nie oznacza to zatem, że w toku kontroli podatkowej lub w postępowaniu podatkowym prowadzonym przez właściwy organ podatkowy w celu zweryfikowania prawdziwości okoliczności faktycznych wskazanych we wniosku o wydanie interpretacji nie mogą zostać poczynione ustalenia faktyczne odmienne od przedstawionych przez podatnika we wniosku. W takiej sytuacji stwierdzenie odmiennego stanu faktycznego może stanowić podstawę do dokonania wobec podatnika wymiaru podatku akcyzowego. Przeszkodą tego wymiaru nie będzie wtedy interpretacja stwierdzająca, iż stanowisko strony jest prawidłowe, gdyż stanowisko to będzie się odnosić w istocie do innego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), niż tego ustalonego przez organ podatkowy w postępowaniu wymiarowym (zob. m. in. wyrok WSA w Poznaniu z 10 listopada 2009 r., sygn. akt I S.A./Po 869/09, lex nr 541931).

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.