Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.1049.2024.1.JSZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-10
Teza: Zastosowanie stawki podatku VAT w wysokości 0% w związku z wewnątrzwspólnotową dostawą towarów na podstawie posiadanych dokumentów.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa; dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów; stawka
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka podatku 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów -  dokumenty; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Warunki zastosowania stawki podatku 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów - dokumentowanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 11; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0% w związku z
    wewnątrzwspólnotową dostawą towarów na podstawie posiadanych dokumentów. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

... Sp. z o.o. (dalej: Spółka, Wnioskodawca) jest polską spółką z siedzibą w ... Jej głównym
    przedmiotem działalności jest (...). Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: VAT) w Polsce. Spółka posiada również
    rejestrację w Polsce na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych i w związku z tym
    posiada ważny numer identyfikacyjny na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych
    (numer VAT-UE).
    Materiały produkowane przez Spółkę są przedmiotem sprzedaży na rzecz kontrahentów
    polskich i zagranicznych. Istotna część sprzedaży realizowana jest na rzecz podmiotów
    unijnych, posiadających siedzibę w różnych państwach członkowskich (dalej: Kontrahenci
    UE). W związku z tą sprzedażą, Wnioskodawca dokonuje wywozu towarów z Polski do
    innych krajów członkowskich. Wywóz (transport) jest realizowany w wykonaniu dostawy
    towarów dokonywanej przez Spółkę.
    Kontrahenci UE będący nabywcami towarów sprzedawanych (dostarczanych) przez
    Wnioskodawcę są każdorazowo podatnikami podatku od wartości dodanej
    zidentyfikowanymi na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium innego
    kraju unijnego niż Polska i posiadają w związku z tym właściwy i ważny numer
    identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany przez inny kraj członkowski
    niż Polska.
    Ww. transakcje są przez Spółkę traktowane i wykazywane w rozliczeniach z tytułu VAT
    (deklaracji/pliku JPK_V7 oraz informacji podsumowującej o transakcjach
    wewnątrzwspólnotowych) jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów (dalej: WDT). We
    właściwym rozliczeniu stosowana jest również stawka 0% VAT z uwagi na posiadane przez
    Wnioskodawcę w swojej dokumentacji dowody potwierdzające, że towary będące
    przedmiotem danego WDT zostały wywiezione z terytorium Polski i dostarczone do
    danego nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju
    (Polski).
    W większości przypadków pełne i jednoznaczne dowody dokonania WDT Spółka uzyskuje
    w relatywnie krótkim terminie. Zdarzają się jednak również sytuacje (zwłaszcza w
    odniesieniu do niektórych Kontrahentów UE), w których występują znaczne opóźnienia

    czasowe w tym zakresie. W związku z tym, Wnioskodawca planuje wprowadzenie nowej
    procedury dotyczącej zasad dokumentowania WDT na potrzeby stosowania stawki 0%
    VAT. Procedura ta miałaby zastosowanie przede wszystkim do tych Kontrahentów UE, w
    odniesieniu do których występują wskazane powyżej opóźnienia czasowe, ale Spółka nie
    wyklucza też jej rozszerzenia na innych klientów unijnych. Ta nowa procedura będzie
    stosowana obok (niezależnie) od dotychczasowej, która opiera się na gromadzeniu
    podpisanych listów przewozowych CMR, oświadczeń z portali klienta, itd. (ta
    dotychczasowa procedura nie jest przedmiotem pytania w niniejszym wniosku i
    podawana jest jedynie jako element tła, w celu przedstawienia kompleksowego i pełnego
    opisu). Zgodnie z planowanym nowym podejściem, Spółka celem wykazania dostarczenia
    w ramach WDT towarów do Kontrahentów UE gromadzić będzie następujące dokumenty:
      · faktura sprzedaży wystawiona na danego Kontrahenta UE zawierającą specyfikację
        poszczególnych sztuk ładunku (towarów będących przedmiotem dostawy ze strony
        Wnioskodawcy) bezpośrednio w treści takiej faktury lub jako dodatkowy dokument
        (załącznik),
      · zbiorcze zestawienie faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz danego
        Kontrahenta UE w danym okresie (dalej: Zestawienie). Zestawienie będzie
        przesyłane konkretnemu Kontrahentowi UE drogą elektroniczną, po zakończeniu
        okresu rozliczeniowego, którego dotyczy (zasadniczo - okresu miesięcznego).
        Zestawienie może znajdować się bezpośrednio w treści wiadomości mailowej lub
        stanowić będzie osobny plik (załącznik) dołączony do takiej wiadomości.
    W treści wiadomości mailowej z Zestawieniem (lub w treści Zestawienia stanowiącego
    odrębny plik dołączony do takiej wiadomości) przesłanej do Kontrahentów UE znajdzie się
    informacja, zgodnie z którą, w przypadku braku udzielenia przez Kontrahenta UE
    odpowiedzi potwierdzającej dostarczenie mu towarów objętych Zestawieniem lub w
    przypadku braku wniesienia uwag co do treści Zestawienia w określonym terminie od
    otrzymania Zestawienia, Spółka przyjmie, iż towary objęte Zestawieniem zostały danemu
    Kontrahentowi UE faktycznie dostarczone. Termin na potwierdzenie może się różnić w
    zależności od danego Kontrahenta UE i specyfiki branży, do której należy, ale w żadnym
    wypadku nie będzie krótszy niż 14 dni.
    Jeżeli dany Kontrahent nie odpowie w określonym w wiadomości terminie, zastosowanie
    znajdzie instytucja tzw. milczącego potwierdzenia. Tym samym, informacje zawarte w
    Zestawieniu potraktowane zostaną przez Wnioskodawcę jako akceptacja stanu
    faktycznego przedstawionego w tym Zestawieniu, tj. jako potwierdzenie dostawy towarów
    w ramach WDT do danej lokalizacji znajdującej się na terytorium UE. Spółka zakłada, że
    będzie to dotyczyć tylko części Kontrahentów (pozostała część prześle potwierdzenia
    wprost, a nie dorozumiane).
    Zestawienia (potwierdzone w sposób milczący) będą przez Wnioskodawcę co do zasady
    zgromadzone przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
    rozliczeniowy. W takim przypadku Spółka planuje ujmować tak potwierdzone dostawy
    jako WDT ze stawką 0% VAT (ścieżka „na bieżąco”). Może też się okazać, że dane
    potwierdzenia dostaw (którymi wcześniej Spółka nie dysponowała) zostaną zgromadzone
    po upływie terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy. W
    takim przypadku Spółka planuje dokonanie korekty właściwej deklaracji podatkowej,
    poprzez ujęcie w niej tych WDT ze stawką 0% VAT (ścieżka „poprzez korektę”).
    Transport (wywóz) towarów w ramach WDT dokonywanego przez Wnioskodawcę na rzecz
    Kontrahentów UE będzie każdorazowo realizowany przez podmiot trzeci - zewnętrzną
    firmę transportową lub bezpośrednio przez nabywcę z wykorzystaniem własnych środków
    transportu. Warunki dostawy (ustalane w oparciu o reguły Incoterms) są przy tym
    zróżnicowane w zależności od ustaleń z danym Kontrahentem UE. W każdym przypadku
    transport jest jednak związany z transakcją sprzedaży towarów dokonywaną przez Spółkę
    (transport następuje w wykonaniu dostawy).

    WDT realizowane przez Wnioskodawcę będą każdorazowo wykazywane w zbiorczej
    informacji podsumowującej o transakcjach wewnątrzwspólnotowych (tzw. informacjach
    VAT-UE).
    W momencie składania deklaracji (pliku JPK_V7), w którym Wnioskodawca będzie
    wykazywał ww. transakcje jako WDT, Spółka będzie zarejestrowana jako podatnik VAT UE.

## Pytanie

Czy w odniesieniu do WDT realizowanych przez Wnioskodawcę na rzecz Kontrahentów UE
    i dokumentowanych w sposób przedstawiony w ramach zdarzenia przyszłego opisanego
    we wniosku, tj. przy wykorzystaniu Zestawienia zaakceptowanego przez Kontrahentów UE
    w sposób dorozumiany (w formie tzw. milczącej akceptacji), znajdzie zastosowanie stawka
    0% VAT, o której mowa w art. 42 ust. 1 ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, WDT dokumentowane w sposób przedstawiony w opisie
    zdarzenia przyszłego objętego niniejszym wnioskiem, tj. z wykorzystaniem Zestawienia
    oraz instytucji tzw. milczącego potwierdzenia ze strony Kontrahentów UE, mogą korzystać
    z opodatkowania stawką 0% VAT, o której mowa w art. 42 ust. 1 ustawy o VAT. Przepisy
    ustawy o VAT nie wprowadzają bowiem zamkniętego katalogu dokumentów (dowodów)
    możliwych do wykorzystania na potrzeby zastosowania stawki 0% VAT w WDT. W związku
    z tym, każdy dokument (dowód) - niezależnie od jego formy - potwierdzający
    jednoznacznie, że towar został w ramach WDT dostarczony do nabywcy z siedzibą w
    innym niż Polska kraju unijnym, powinien zostać uznany za wystarczający do
    zastosowania stawki 0% VAT.
    Zgodnie z definicja zawartą w art. 13 ust. 1 ustawy o VAT, przez WDT rozumie się wywóz
    towarów następujący w wykonaniu dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ustawy o
    VAT, z terytorium Polski na terytorium innego niż Polska kraju członkowskiego UE.
    Regulacja ta znajduje zastosowanie m.in. pod warunkiem, że nabywca towarów jest
    podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji
    wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
    kraju (art. 13 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT).
    Jednocześnie, transakcje WDT podlegają, co do zasady, opodatkowaniu stawką 0% VAT
    (art. 42 ust. 1 ustawy o VAT), pod warunkiem łącznego spełnienia niżej wymienionych
    kryteriów:
      1) podatnik VAT dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny
        numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez
        państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod
        stosowany dla podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi,
      2) podatnik VAT przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany
        okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące
        przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium
        kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż
        terytorium kraju,
      3) podatnik VAT składając deklarację podatkową, w której wykazuje to WDT, jest
        zarejestrowany jako podatnik VAT UE.
    Dodatkowym warunkiem do zastosowania stawki 0% VAT jest złożenie poprawnej i
    zawierającej prawidłowe dane zbiorczej informacji podsumowującej o transakcjach
    wewnątrzunijnych, w której dane WDT zostanie przez podatnika wykazane (art. 42 ust. 1a
    ustawy o VAT).

    Jednocześnie, jak wynika z art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, dodatkowym warunkiem
    formalnym umożliwiającym opodatkowanie WDT stawką 0% VAT jest dysponowanie przez
    dostawcę:
      · dokumentami przewozowymi otrzymanymi od przewoźnika (spedytora)
        odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju (z Polski), z których
        jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia
        na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju (Polski) - w
        przypadkach, gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi), czyli
        podmiotowi zewnętrznemu oraz
      · specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku.
    Z dalszych regulacji (art. 42 ust. 11 ustawy o VAT), wynika jednak, że w przypadku braku
    możliwości jednoznacznego udowodnienia na podstawie ww. dokumentów wymienionych
    w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT faktu dostarczenia towarów do nabywcy znajdującego się na
    terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju (Polski), dowodami
    wykorzystywanymi na potrzeby zastosowania stawki 0% VAT w WDT mogą być również
    inne dokumenty wskazujące, że do WDT rzeczywiście doszło, w szczególności:
      · korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie,
      · dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu,
      · dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa
        ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w
        takim przypadku - inny dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania,
      · dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa
        członkowskiego innym niż terytorium kraju (Polski).
    Z konstrukcji ww. przepisu wynika, że wymieniony w treści tej regulacji katalog tzw.
    dokumentów pomocniczych wykorzystywanych na potrzeby WDT ma charakter otwarty.
    Oznacza to, że polski podatnik VAT ma prawo potwierdzać fakt dokonania dostawy na
    rzecz podatnika podatku od wartości dodanej w innym państwie członkowskim również w
    oparciu o inne dokumenty niewymienione wprost w treści art. 42 ust. 11 ustawy o VAT.
    Takie podejście znajduje potwierdzenie również w orzecznictwie sądowym. Jak wskazuje
    bowiem Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: NSA) w uchwale wydanej przez poszerzony
    skład siedmiu sędziów z 11 października 2010 r., sygn. I FPS 1/10, przepisy wskazane w
    art. 42 ustawy o VAT powinny być stosowane z uwzględnieniem normy określonej w art.
    180 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, w świetle której „jako dowód
    należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest
    sprzeczne z prawem”. W treści ww. uchwały, NSA wskazał wyraźnie, iż dowody
    wymienione w art. 42 ust. 3 i ust. 4 ustawy o VAT nie mają charakteru bezwzględnie
    obligatoryjnego. Dlatego też w przypadku, gdy podatnik nie dysponuje kompletem
    dokumentów wskazanych w tym przepisie, bądź posiadane dokumenty zawierają pewne
    braki formalne, może on posłużyć się innymi dowodami potwierdzającymi dokonanie WDT.
    W tej samej uchwale stwierdzono także wprost, że „(...) dla zastosowania stawki 0% przy
    wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wystarczającym jest, aby podatnik posiadał
    jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione
    dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub innymi dowodami w formie
    dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa, o ile łącznie potwierdzają fakt wywiezienia i dostarczenia towarów będących
    przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do nabywcy znajdującego się na
    terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.”
    Odnosząc powyższe rozważania do opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego we
    wniosku, na wstępie wskazać należy, że dostawy realizowane przez Spółkę na rzecz

    Kontrahentów UE spełniają definicję WDT, o której mowa w art. 13 ust. 1 w zw. z art. 13
    ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT. Transakcje Spółki stanowią bowiem dostawę towarów, o której
    mowa w art. 7 ustawy o VAT. W związku z tymi dostawami dochodzi do wywozu
    sprzedawanych przez Wnioskodawcę towarów z terytorium kraju (z Polski) na terytorium
    innego kraju członkowskiego UE. Innymi słowy, wywóz towarów (realizowany przez
    podmiot trzeci / zewnętrzny lub bezpośrednio przez nabywcę) jest dokonywany w
    wykonaniu dostawy towarów występującej po stronie Spółki. Kontrahenci UE są przy tym
    podatnikami od wartości dodanej zidentyfikowanymi na potrzeby transakcji
    wewnątrzwspólnotowych w krajach innych niż Polska. W dalszej kolejności, należy
    przeanalizować, czy w odniesieniu do realizowanych przez Wnioskodawcę transakcji WDT
    może znaleźć zastosowanie stawka 0% VAT z uwagi na spełnienie warunków ustawowych
    wymienionych w art. 42 ustawy o VAT.
    Jak wskazano powyżej, Kontrahenci UE będący nabywcami towarów dostarczanych w
    ramach WDT przez Wnioskodawcę będą posiadali ważny numer identyfikacyjny dla
    transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany im przez państwo członkowskie inne niż
    Polska. Wymóg z art. 42 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT będzie więc spełniony. WDT realizowane
    przez Spółkę na rzecz Kontrahentów UE będą również wykazywane w deklaracji (pliku
    JPK_V7) składanym przez Wnioskodawcę. W momencie składania tej deklaracji (pliku
    JPK_V7) Spółka będzie zarejestrowana jako podatnik VAT UE. Wypełniona zostanie zatem
    również dyspozycja art. 42 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT.
    Spółka będzie również raportować realizowane przez siebie transakcje WDT z
    poszczególnymi Kontrahentami UE w tzw. informacji podsumowującej składanej za dany
    miesiąc. Informacja ta będzie zawierała wszystkie wymogi, o których mowa w art. 100 ust.
    8 ustawy o VAT. Tym samym spełniona będzie również przesłanka z art. 42 ust. 1a ustawy
    o VAT.
    Ostatnim wymogiem niezbędnym do zastosowania stawki 0% VAT w odniesieniu do WDT
    jest spełnienie wymogów dokumentacyjnych wskazanych z art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o
    VAT w odniesieniu do transakcji sprzedażowych realizowanych na rzecz Kontrahentów UE.
    W ocenie Wnioskodawcy - biorąc pod uwagę opis zdarzenia przyszłego przedstawionego
    we wniosku - warunek ten również zostanie spełniony. Jak bowiem wskazano w treści
    wniosku, Spółka będzie dysponować kopią faktury uwzględniającą specyfikę
    poszczególnych sztuk ładunku (art. 42 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT). Dodatkowym
    dokumentem potwierdzającym dostarczenie towarów do Kontrahentów UE będzie
    Zestawienie.
    Zdaniem Wnioskodawcy, Zestawienie należy w tym przypadku uznać za dokument, o
    którym mowa w art. 43 ust. 11 ustawy o VAT. Dotyczy to również przypadków, w których
    Kontrahenci UE nie odsyłają do Wnioskodawcy informacji zwrotnej w zakresie informacji
    zawartych w tym Zestawieniu, a z ustaleń między stronami będzie wynikać, iż brak
    odpowiedzi potwierdzającej dostarczenie towarów objętych Zestawieniem lub brak
    wniesienia uwag co do treści Zestawienia w określonym terminie równoznaczny będzie z
    akceptacją i potwierdzeniem realizacji dostaw objętych Zestawieniem.
    Taki dokument ma bowiem jednakową moc dowodową jak zbiorcze potwierdzenie
    odbioru towarów formalnie potwierdzone / podpisane przez Kontrahenta UE. Należy
    bowiem wskazać, że ustalony przez strony termin na potwierdzenie otrzymania towarów
    każdorazowo daje Kontrahentowi UE możliwość dokonania szczegółowej weryfikacji
    danych zawartych w Zestawieniu oraz przedstawienie ewentualnych uwag co do jego
    treści. Nie ulega natomiast wątpliwości, iż każdy racjonalny przedsiębiorca zgłosiłby Spółce
    wszelkie zauważone braki w towarach mających być przedmiotem WDT dokonywanych na
    jego rzecz (udokumentowanych fakturami dostarczonymi Kontrahentom UE).
    Należy w tym miejscu również podkreślić, iż niezgłoszenie przez Kontrahenta UE
    zastrzeżeń może być w ocenie Spółki postrzegane jako jego oświadczenie woli zgodne z
    ustaleniami stron oraz z informacją zawartą w wiadomości elektronicznej zawierającej
    Zestawienie (która stanowi, iż brak przekazania informacji zwrotnej oznacza w istocie

    potwierdzenie otrzymania towarów udokumentowanych fakturami, których numery
    wymienione zostały w zestawieniu). Wykładnia przepisów o oświadczeniu woli
    obowiązująca na gruncie prawa cywilnego wskazuje bowiem, że „bierne zachowanie
    podmiotu prawa cywilnego, brak jego aktywności (nazywany w doktrynie milczeniem)
    może być sposobem złożenia oświadczenia woli, jeżeli istnieją reguły znaczeniowe wiążące
    z nim sens w postaci woli wywołania skutku prawnego” (Gniewek E., Kodeks Cywilny.
    Komentarz, Legalis 2014).
    W świetle powyższego, w ocenie Spółki, Zestawienie przesyłane do Kontrahentów UE i
    niekwestionowane przez nich co do jego treści, wraz z otrzymaną wcześniej fakturą i
    specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku (w formie odrębnego dokumentu lub
    zawartego bezpośrednio w treści faktury) powinny być uznane za dokumenty (dowody)
    potwierdzające, że towary będące przedmiotem WDT realizowanych na rzecz
    Kontrahentów UE zostały wywiezione z terytorium Polski i dostarczone do Kontrahentów
    UE na terytorium innego państwa członkowskiego.
    Stanowisko o możliwości wykorzystania tzw. milczącej akceptacji w odniesieniu do
    zbiorczych zestawień dostaw realizowanych w danym okresie na rzecz kontrahentów
    unijnych jako dokumentu wykorzystywanego na potrzeby udowodnienia dostarczenia
    towarów do nabywców i tym samym zastosowania stawki 0% VAT znajduje potwierdzenie
    w wielu pismach organów podatkowych - m.in. w interpretacjach indywidualnych
    Dyrektora KIS: z 12 sierpnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.303.2024.1.GK , z 24
    kwietnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.35.2024.3.GK, z 16 marca 2022 r., sygn. 0111-
    KDIB3-3.4012.634.2021.3.PJ, z 31 sierpnia 2021 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.304.2021.1.PC,
    z 24 maja 2021 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.90.2021.1.ŁN, z 17 sierpnia 2020 r., sygn. 0114-
    KDIP1-2.4012.277.2020.1.ŁN, z 14 maja 2020 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.159.2020.1.MAZ,
    z 25 kwietnia 2018 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.251.2018.1.WH, z 7 czerwca 2017 r., sygn.
    0112-KDIL1-3.4012.117.2017.1.KB.
    Mając na uwadze wszystkie wskazane powyżej okoliczności, Wnioskodawca uważa, że
    przedstawiony przez niego w ramach opisu zdarzenia przyszłego sposób
    dokumentowania WDT w oparciu o fakturę zawierającą specyfikację poszczególnych sztuk
    ładunku oraz Zestawienie, którego potwierdzenie dokonywane będzie przez
    Kontrahentów UE w sposób dorozumiany, tj. w drodze tzw. milczącej akceptacji, będzie
    uprawniał Spółkę do zastosowania stawki 0% VAT w odniesieniu do WDT realizowanych na
    rzecz Kontrahentów UE.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej "podatkiem",
      podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy
    miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

    W myśl art. 2 pkt 1 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju – rozumie się przez to
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Jak stanowi art. 2 pkt 3 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium Unii Europejskiej – rozumie się
      przez to terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej [...].
    Na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium państwa członkowskiego –
      rozumie się przez to terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii
      Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a;
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Według art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Z art. 13 ust. 1 ustawy wynika, że:
      Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5,
      rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych
      w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z
      zastrzeżeniem ust. 2-8.
    Zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy:
      Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:
      1) podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby
        transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego
        innym niż terytorium kraju;
      2) osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest
        zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium
        państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
      3) podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą
        podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na
        terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju,
        niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe,
        które, zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą
        zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów
        akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
      4) podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w
        innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem
        dostawy są nowe środki transportu.
    Na podstawie art. 13 ust. 6 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy
      jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od
      podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7.
    Dla uznania danej czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów musi zaistnieć
    wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, w
    wyniku dokonania dostawy tych towarów (przeniesienia prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel).
    W kwestii dokumentacji uprawniającej do zastosowania stawki podatku w wysokości 0%
    dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów od dnia 1 stycznia 2020 r. zastosowanie

    mają przepisy rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2018/1912 z dnia 4 grudnia 2018
    r. zmieniającego rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 282/2011 w odniesieniu do
    niektórych zwolnień związanych z transakcjami wewnątrzwspólnotowymi (Dz. Urz. UE L Nr
    311 z 7.12.2018, s. 10), zwanego dalej „rozporządzeniem 2018/1912”. Rozporządzenie 2018
    /1912 ma zasięg ogólny, wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich
    państwach członkowskich. Rozporządzenie 2018/1912 wprowadza m.in. domniemania
    wzruszalne odnoszące się do dowodów wymaganych do zastosowania zwolnienia z
    prawem do odliczenia (stawki 0%) z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.
    I tak, zgodnie z treścią art. 45a wprowadzonego rozporządzeniem 2018/1912:
      1. Do celów stosowania zwolnień ustanowionych w art. 138 dyrektywy 2006/112/WE
        domniemywa się, że towary zostały wysłane lub przetransportowane z państwa
        członkowskiego do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza jego terytorium,
        ale na terytorium Wspólnoty, w którymkolwiek z następujących przypadków:
        a) sprzedawca wskazuje, że towary zostały wysłane lub przetransportowane
          przez niego lub przez osobę trzecią działającą na jego rzecz, oraz sprzedawca
          jest w posiadaniu co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności
          dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie
          różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od
          nabywcy, albo sprzedawca jest w posiadaniu jakichkolwiek pojedynczych
          dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), wraz z jakimikolwiek pojedynczymi
          niebędącymi ze sobą w sprzeczności dowodami, o których mowa w ust. 3 lit.
          b), potwierdzających wysyłkę lub transport, które zostały wydane przez dwie
          różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od
          nabywcy;
        b) sprzedawca jest w posiadaniu następujących dokumentów:
          (i) pisemnego oświadczenia nabywcy potwierdzającego, że towary zostały
              wysłane lub przetransportowane przez nabywcę lub przez osobę
              trzecią działającą na rzecz nabywcy, oraz wskazującego państwo
              członkowskie przeznaczenia towarów; takie pisemne oświadczenie
              określa: datę wystawienia; nazwę lub imię i nazwisko oraz adres
              nabywcy; ilość i rodzaj towarów; datę i miejsce przybycia towarów; w
              przypadku dostawy środków transportu, numer identyfikacyjny
              środków transportu; oraz identyfikację osoby przyjmującej towary na
              rzecz nabywcy; oraz
          (ii) co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o
              których mowa w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne
              strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i
              nabywcy, lub jakichkolwiek pojedynczych dowodów, o których mowa w
              ust. 3 lit. a), wraz z jakimikolwiek pojedynczymi niebędącymi ze sobą w
              sprzeczności dowodami, o których mowa w ust. 3 lit. b),
              potwierdzających transport lub wysyłkę, które zostały wydane przez
              dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od
              sprzedawcy i od nabywcy. Nabywca dostarcza sprzedawcy pisemne
              oświadczenie, o którym mowa w lit. b) ppkt (i), do dziesiątego dnia
              miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła dostawa.
      2. Organ podatkowy może obalić domniemanie przyjęte na podstawie ust. 1.
      Do celów ust. 1 następujące dokumenty są akceptowane jako dowód wysyłki lub
      transportu:
        a) dokumenty odnoszące się do wysyłki lub transportu towarów, takie jak
          podpisany list przewozowy CMR, konosament, faktura za towarowy przewóz
          lotniczy lub faktura od przewoźnika towarów;
        b) następujące dokumenty:

          (i) polisa ubezpieczeniowa w odniesieniu do wysyłki lub transportu towarów
              lub dokumenty bankowe potwierdzające zapłatę za wysyłkę lub
              transport towarów;
          (ii) dokumenty urzędowe wydane przez organ władzy publicznej, na przykład
              notariusza, potwierdzające przybycie towarów do państwa
              członkowskiego przeznaczenia;
          (iii) poświadczenie odbioru wystawione przez prowadzącego magazyn w
              państwie członkowskim przeznaczenia, potwierdzające składowanie
              towarów w tym państwie członkowskim.
    Jednakże wskazać należy, że niespełnienie warunków wprowadzonych ww.
    rozporządzeniem nie oznacza, że stawka 0% nie będzie miała zastosowania. W takiej
    sytuacji dostawca będzie musiał udowodnić w inny sposób, zgodnie z dotychczasowymi
    przepisami ustawy, że warunki zastosowania stawki 0% zostały spełnione.
    W myśl art. 41 ust. 3 ustawy:
      W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z
      zastrzeżeniem art. 42.
    Stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki
      podatku 0%, pod warunkiem że:
      1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny
        numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez
        państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod
        stosowany dla podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;
      2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany
        okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące
        przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium
        kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż
        terytorium kraju;
      3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów,
        jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.
    Warunki te muszą być spełnione łącznie. Spełnienie pierwszego z nich ma zagwarantować,
    że czynność zostanie potraktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie w kraju odbiorcy
    i zostanie tam faktycznie opodatkowana, a drugi wskazuje, że istotnie nastąpił wywóz
    towarów z jednego państwa członkowskiego (z kraju) i jego transport (przemieszczenie) do
    innego państwa członkowskiego. Istotą transakcji wewnątrzwspólnotowych jest faktyczne
    opodatkowanie dostawy towaru w państwie przeznaczenia (do którego towar jest
    docelowo przemieszczany). Dostawa, która następuje na terytorium państwa dostawcy
    towarów, jest opodatkowana stawką 0%, a w państwie nabywcy następuje opodatkowanie
    tej dostawy według stawki podatku tam właściwej. Transakcja opodatkowana w ten
    sposób ma na celu uniknięcie zakłócania konkurencji, powodowanego podwójnym
    opodatkowaniem lub brakiem opodatkowania. Jednak zastosowanie stawki 0% przy
    wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów uzależnione jest także od zarejestrowania
    podatnika jako podatnika VAT UE, najpóźniej w momencie składania deklaracji
    uwzględniającej daną dostawę.
    W myśl art. 42 ust. 1a ustawy:
      Stawka podatku, o której mowa w ust. 1, nie ma zastosowania, jeżeli:
      1) podatnik nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 100 ust. 1 pkt 1 lub ust. 3
        pkt 1, lub
      2) złożona informacja podsumowująca nie zawiera prawidłowych danych
        dotyczących wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów zgodnie z wymogami, o
        których mowa w art. 100 ust. 8

      - chyba że podatnik należycie na piśmie wyjaśnił uchybienie naczelnikowi urzędu
      skarbowego.
    Podstawowe znaczenie dla udokumentowania wywozu towarów w ramach
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, realizowanej z udziałem przewoźnika lub
    spedytora odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, mają dokumenty
    wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy.
    Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy:
      Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie
      potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
      dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju:
      1) dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora)
        odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których
        jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich
        przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju -
        w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
      2) (uchylony)
      3) specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku
      4) (uchylony)
      - z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.
    Jednak w myśl art. 42 ust. 11 ustawy:
      W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają
      jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w
      ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa
      wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:
      1) korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;
      2) dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;
      3) dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy
        dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej
        formie, w takim przypadku inny - dokument stwierdzający wygaśnięcie
        zobowiązania;
      4) dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa
        członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Przy czym, w myśl art. 42 ust. 12 ustawy:
      Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie został spełniony przed upływem
      terminu do złożenia deklaracji podatkowej za:
      1) okres kwartalny - podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa
        w art. 109 ust. 3, za ten okres; podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o
        której mowa w art. 109 ust. 3, za następny okres rozliczeniowy ze stawką
        właściwą dla dostawy danego towaru na terytorium kraju, jeżeli przed upływem
        terminu do złożenia deklaracji podatkowej za ten następny okres rozliczeniowy
        nie posiada dowodów, o których mowa w ust. 1 pkt 2;
      2) okres miesięczny podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa
        w art. 109 ust. 3, za ten okres; podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o
        której mowa w art. 109 ust. 3, za kolejny po następnym okresie rozliczeniowym
        okres rozliczeniowy ze stawką właściwą dla dostawy danego towaru na
        terytorium kraju, jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatnik
        za ten kolejny po następnym okresie rozliczeniowym okres rozliczeniowy nie
        posiada dowodów, o których mowa w ust. 1 pkt 2.
    Natomiast według art. 42 ust. 12a ustawy:

      W przypadkach, o których mowa w ust. 12, otrzymanie dowodów, o których mowa w
      ust. 1 pkt 2, upoważnia podatnika do wykazania wewnątrzwspólnotowej dostawy
      towarów ze stawką 0% w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za okres
      rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu dokonania przez
      niego tej dostawy, i dokonania korekty deklaracji podatkowej oraz odpowiednio
      informacji podsumowującej, o której mowa w art. 100 ust. 1.
    Należy wskazać, że jeżeli wywóz towarów następuje w wyniku dokonania transakcji z
    ustalonym nabywcą, w celu dostawy, tj. przeniesienia na konkretny podmiot prawa do
    rozporządzania wywożonym towarem jak właściciel, zachodzi wówczas
    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, której po stronie nabywcy odpowiada
    wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie. Podkreślić należy, że
    zakwalifikowanie danej transakcji jako dostawy wewnątrzwspólnotowej, na podstawie art.
    13 ust. 1 ustawy, wymaga czasowego i materialnego związku pomiędzy dostawą danego
    towaru i jego transportem.
    W związku z tym istotne jest to, aby ww. dokumenty zawierały informacje, z których
    wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa
    członkowskiego. Ponadto, dokumenty, o których mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, mają
    łącznie potwierdzać określony fakt, co oznacza, że zebrane razem mają dać jednoznaczną
    informację, której wymaga ten przepis.
    Brzmienie art. 42 ust. 3 ustawy wskazuje na podstawowy katalog dokumentów,
    potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę do nabywcy na terytorium
    innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami
    określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Nie oznacza to jednak, że dla potwierdzenia tej
    okoliczności wymagane jest „łączne” posiadanie wszystkich typów dokumentów
    wymienionych w powyższych przepisach, o ile posiadane dokumenty jednoznacznie
    potwierdzają dostarczenie nabywcy towarów na terytorium innego państwa
    członkowskiego. Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie
    gwarantuje podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach
    wewnątrzwspólnotowych.
    Istotne jest aby dokumenty zawierały informacje, z których wynika, że określony towar
    został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego niż terytorium
    kraju. Dokumenty mają łącznie potwierdzać określony fakt, co oznacza, że zebrane razem
    mają dać jednoznaczną informację, że określony towar został faktycznie dostarczony
    nabywcy do innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju.
    Powyższe rozważania potwierdza uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11
    października 2010 r., sygn. akt I FPS 1/10, w której Sąd podkreślił, że
    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów jest przede wszystkim jedną z czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, o czym stanowi art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy
    o VAT. Co do zasady, polega ona na wywozie towarów z terytorium kraju (Polski), w
    wykonaniu czynności określonych w art. 7, czyli dostawy towarów, na terytorium innego
    państwa członkowskiego, w określonych w ustawie warunkach. Wewnątrzwspólnotowa
    dostawa towarów, przy spełnieniu określonych w ustawie przesłanek, podlega
    opodatkowaniu według stawki 0% (tzw. wspólnotowe zwolnienie z prawem do odliczenia),
    co z jednej strony powoduje, że transakcja wywozu towaru z Polski do innego kraju
    członkowskiego nie jest obciążana podatkiem, a jednocześnie dostawcy pozwala na
    odzyskanie podatku uiszczonego przy nabyciu tego towaru, co zapewnia realizację zasady
    neutralności podatku od towarów i usług. Zasada ta obowiązuje jednak tylko wówczas,
    gdy w wyniku tej transakcji (wywozu) obowiązek naliczenia podatku ciąży na nabywcy
    towaru (w innym państwie członkowskim), w wyniku wewnątrzwspólnotowego nabycia
    towaru (WNT) na terenie jego kraju (zasada opodatkowania w kraju przeznaczenia,
    konsumpcji). NSA stwierdził, że samo brzmienie art. 42 ust. 3 i 4 ustawy o VAT wskazuje na
    podstawowy katalog dokumentów potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich
    dostawę na terytorium innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony

    dodatkowymi dokumentami określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT. Tym samym,
    zdaniem Sądu, w świetle art. 42 ust. 1, 3 i 11 ustawy o VAT dla zastosowania stawki 0%
    przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wystarczającym jest, aby podatnik
    posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT,
    uzupełnione dokumentami, wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT lub innymi
    dowodami w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa, o ile łącznie potwierdzają fakt dostawy do nabywcy znajdującego się na
    terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Zatem mając na uwadze powołane powyżej przepisy oraz uchwałę Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, należy stwierdzić, że dla zastosowania stawki 0% dla
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów wystarczającym jest na gruncie polskich
    przepisów, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3
    ustawy, uzupełnione dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Dla
    udokumentowania takiej dostawy podatnik może także posiadać inne dowody w formie
    dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.), zgodnie z którym jako dowód należy
    dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z
    prawem.
    Podsumowując, dla zastosowania stawki podatku w wysokości 0% podatnik musi posiadać
    w swojej dokumentacji dowody, które łącznie potwierdzą fakt wywiezienia z terytorium
    kraju i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do
    nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
    kraju.
    Przy czym przepisy regulujące prawo do zastosowania preferencyjnej stawki podatku nie
    określają formy dokumentów potwierdzających wywiezienie i dostarczenie towarów
    będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy. Obowiązujące w tym zakresie
    przepisy nie uzależniają zastosowania stawki 0% od posiadania oryginałów dokumentów
    w formie papierowej. Skoro przepisy nie stanowią o ich formie, stąd można wnioskować,
    że każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych dokumentów
    została uprawdopodobniona. W dobie szeroko rozwiniętych technik komunikacji nie ma
    podstaw, aby odmawiać mocy dowodowej dokumentowi sporządzonemu i przesłanemu w
    formie elektronicznej. Jeżeli zatem jest to dokument udostępniony w formie
    elektronicznej, e-mail, lub jako skan dokumentu załączony do wiadomości e-mail
    otrzymanej od przewoźnika lub kontrahenta, niebudzący wątpliwości co do jego
    autentyczności, może on stanowić dowód, o którym mowa w powołanych przepisach
    ustawy. Należy zatem przyjąć, że każda forma dokumentu jest dopuszczalna, pod
    warunkiem, że autentyczność i integralność z dokumentami źródłowymi została
    wystarczająco uprawdopodobniona. Dokumenty powinny jednoznacznie dowodzić
    dostarczenie towarów do ich odbiorcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż
    terytorium kraju.
    Ponadto wskazać należy, że faktura sprzedaży wypełnia znamiona specyfikacji, tj. zawiera
    dane dotyczące w szczególności nazwy i ilości towarów będącego przedmiotem dostawy,
    umożliwiając jego identyfikację.
    Za możliwością uznania, iż faktura stanowi specyfikację poszczególnych sztuk ładunku,
    przemawia ugruntowana w tym zakresie praktyka organów podatkowych oraz sądów
    administracyjnych. Dla przykładu, w wyroku z 9 grudnia 2009 r. o sygn. I FSK 1388/08,
    Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż: “(...) nie wydaje się, by podatnik był zmuszony
    do posiadania w swej dokumentacji odrębnej specyfikacji dostarczanych w ramach VAT
    towarów, jeśli specyfikacja taka została zawarta w fakturze VAT. (...). Jeżeli na fakturze
    wskazano dane, jakie powinna zawierać specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (tj. m.
    in. nazwę i ilość towarów), faktura taka w istocie stanowi specyfikację poszczególnych

    sztuk ładunku. (...) posiadanie w takim przypadku odrębnej od faktury specyfikacji
    poszczególnych sztuk ładunku nie jest konieczne do zastosowania 0% VAT w przypadku
    WDT (...)”.
    Odnosząc się do powołanych wyżej przepisów zauważyć należy, że prawo podatnika do
    zastosowania przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawki podatku w wysokości
    0% uzależnione jest od posiadania dokumentów potwierdzających jednoznacznie, że
    doszło do wywozu towarów poza terytorium Polski i dostarczenia ich do nabywcy w innym
    państwie członkowskim UE. Istotą przywołanych przepisów jest przede wszystkim
    zobowiązanie podatnika do udowodnienia, że towary będące przedmiotem dostawy
    rzeczywiście opuściły terytorium kraju i zostały dostarczone do ich nabywcy na terytorium
    innego państwa członkowskiego. Zasadniczą kwestią jest zatem, aby posiadane przez
    Państwa dokumenty łącznie, jednoznacznie, potwierdzały, że towary te były przedmiotem
    WDT.
    Z opisu sprawy wynika, że jesteście Państwo polską spółką, zarejestrowanym czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług w Polsce i głównym przedmiotem Państwa
    działalności jest tworzenie, produkcja i dystrybucja materiałów i zrównoważonych
    rozwiązań dla rynku budowlanego, motoryzacyjnego i przemysłowego. Posiadają Państwo
    również rejestrację w Polsce na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych i w związku z
    tym posiadają Państwo ważny numer identyfikacyjny na potrzeby transakcji
    wewnątrzwspólnotowych (numer VAT-UE). Materiały produkowane przez Państwa są
    przedmiotem sprzedaży na rzecz kontrahentów polskich i zagranicznych. Istotna część
    sprzedaży realizowana jest na rzecz podmiotów unijnych, posiadających siedzibę w
    różnych państwach członkowskich. W związku z tą sprzedażą, dokonują Państwo wywozu
    towarów z Polski do innych krajów członkowskich. Wywóz (transport) jest realizowany w
    wykonaniu dostawy towarów dokonywanej przez Państwa. Kontrahenci UE będący
    nabywcami towarów sprzedawanych (dostarczanych) przez Państwa są każdorazowo
    podatnikami podatku od wartości dodanej zidentyfikowanymi na potrzeby transakcji
    wewnątrzwspólnotowych na terytorium innego kraju unijnego niż Polska i posiadają w
    związku z tym właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji
    wewnątrzwspólnotowych nadany przez inny kraj członkowski niż Polska.
    Planują Państwo wprowadzenie nowej procedury dotyczącej zasad dokumentowania WDT
    na potrzeby stosowania stawki 0% VAT. Procedura ta miałaby zastosowanie przede
    wszystkim do tych Kontrahentów UE, w odniesieniu do których występują wskazane
    powyżej opóźnienia czasowe, ale nie wykluczają Państwo też jej rozszerzenia na innych
    klientów unijnych. Ta nowa procedura będzie stosowana obok (niezależnie) od
    dotychczasowej, która opiera się na gromadzeniu podpisanych listów przewozowych CMR,
    oświadczeń z portali klienta, itd. Zgodnie z planowanym nowym podejściem, celem
    wykazania dostarczenia w ramach WDT towarów do Kontrahentów UE gromadzić będą
    Państwo następujące dokumenty:
      · faktura sprzedaży wystawiona na danego Kontrahenta UE zawierającą specyfikację
        poszczególnych sztuk ładunku (towarów będących przedmiotem dostawy ze strony
        Wnioskodawcy) bezpośrednio w treści takiej faktury lub jako dodatkowy dokument
        (załącznik),
      · zbiorcze zestawienie faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz danego
        Kontrahenta UE w danym okresie (dalej: Zestawienie). Zestawienie będzie
        przesyłane konkretnemu Kontrahentowi UE drogą elektroniczną, po zakończeniu
        okresu rozliczeniowego, którego dotyczy (zasadniczo - okresu miesięcznego).
        Zestawienie może znajdować się bezpośrednio w treści wiadomości mailowej lub
        stanowić będzie osobny plik (załącznik) dołączony do takiej wiadomości.
    W treści wiadomości mailowej z Zestawieniem (lub w treści Zestawienia stanowiącego
    odrębny plik dołączony do takiej wiadomości) przesłanej do Kontrahentów UE znajdzie się
    informacja, zgodnie z którą, w przypadku braku udzielenia przez Kontrahenta UE

    odpowiedzi potwierdzającej dostarczenie mu towarów objętych Zestawieniem lub w
    przypadku braku wniesienia uwag co do treści Zestawienia w określonym terminie od
    otrzymania Zestawienia, przyjmą Państwo, iż towary objęte Zestawieniem zostały danemu
    Kontrahentowi UE faktycznie dostarczone. Termin na potwierdzenie może się różnić w
    zależności od danego Kontrahenta UE i specyfiki branży, do której należy, ale w żadnym
    wypadku nie będzie krótszy niż 14 dni. Jeżeli dany Kontrahent nie odpowie w określonym
    w wiadomości terminie, zastosowanie znajdzie instytucja tzw. milczącego potwierdzenia.
    Tym samym, informacje zawarte w Zestawieniu potraktowane zostaną przez Państwa jako
    akceptacja stanu faktycznego przedstawionego w tym Zestawieniu, tj. jako potwierdzenie
    dostawy towarów w ramach WDT do danej lokalizacji znajdującej się na terytorium UE.
    Uwzględniając powołane przepisy prawa oraz okoliczności sprawy należy stwierdzić, że
    opisane wyżej dokumenty posiadane przez Państwa w odniesieniu do transakcji WDT
    stanowić będą dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art.
    42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, będą potwierdzały dostarczenie towarów będących
    przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy na terytorium
    państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju, a w konsekwencji będą upoważniały
    Państwa (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) do zastosowania
    stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy
    towarów.
    Tym samym Państwa stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie
    mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.
    Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle
    związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia
    przyszłego). Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez
    Państwa w złożonym wniosku.
    Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.