Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 3063-ILPB1-2.4511.115.2017.1.JK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-03-27
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych przeniesienia prawa własności urządzeń wodociągowych za wynagrodzeniem.
Słowa kluczowe: podatek; przychód; zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) oraz art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 22 lutego 2017 r. (data wpływu 27 lutego 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych przeniesienia prawa własności urządzeń wodociągowych za wynagrodzeniem – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 27 lutego 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych przeniesienia prawa własności urządzeń wodociągowych za wynagrodzeniem.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej.

W dniu 6 lutego 2008 r. w A. Wnioskodawca zawarł ze spółką „B” z siedzibą w A. przy ul. (…) umowę o wykonanie odcinka sieci wodociągowej o długości 118,50 mb wraz z przyłączami wodociągowymi do nowo budowanych budynków jednorodzinnych i złączenia ich z czynną siecią wodociągową zlokalizowanych na działkach nr 32, 31/6, 39/12, 39/9, 39/7 AM12 w A. na ul. (…).

Wybudowanie tej sieci było niezbędne do podłączenia budowanego przez Wnioskodawcę domu jednorodzinnego do miejskiej sieci wodociągowej. Wnioskodawca musiał to zrobić własnym kosztem i staraniem. Za wykonanie tych prac zgodnie z umową zapłacił spółce „B” z własnych środków łączną kwotę 22 298,33 złotych brutto (faktura vat nr 00/00/2008 z dnia 11.02.2008 r. i faktura vat nr 00/00/2008 z dnia 26.02.2008 r.).

Budowa tego odcinka sieci wodociągowej wraz z przyłączami i złączeniem z czynną siecią wodociągową należącą do spółki „B” rozpoczęła się w dniu 10 marca 2008 r. i zakończyła się w dniu 13 marca 2008 r. Prace odbywały się zgodnie z projektem i wymaganymi uzgodnieniami. Całość udokumentowano w dzienniku budowy.

W dniu 14 marca 2008 r. Zainteresowany zawiadomił o zakończeniu budowy Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie zgłaszał sprzeciwu w sprawie przystąpienia do użytkowania odcinka sieci wodociągowej z przyłączami. Wobec powyższego w dniu 26 lutego 2008 r. Wnioskodawca podpisał ze spółką „B” umowę o zaopatrzaniu w wodę budowanego domu jednorodzinnego na działce oznaczonej nr 39/7. Do dnia 21 czerwca 2016 r. Wnioskodawca był właścicielem wybudowanej wtedy sieci wodociągowej o długości 118,50 mb na własnej nieruchomości stanowiącej drogę dojazdową do nowo wybudowanych domów. Wodę do domów wybudowanych na ul. (…) w A. dostarcza spółka „B”, która korzysta z wybudowanego przez Wnioskodawcę odcinka sieci wodociągowej.

W dniu 21 czerwca 2016 r. w A. Wnioskodawca zawarł ze spółką „B” z siedzibą w A. przy ul. (…) umowę przekazania wybudowanej w 2008 r. sieci wodociągowej na podstawie art. 31 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (t.j. Dz.U. z 2006 r. nr 123, poz. 858 ze zm.).

Umowa określała zasady odpłatnego przeniesienia na rzecz spółki prawa własności do sieci wodociągowej wykonanej z rur PCV o średnicy 110 mm i długości 118,50 mb wybudowanej przez Wnioskodawcę na jego nieruchomości oznaczonej nr 39/12 stanowiącej drogę dojazdową do nowo wybudowanych domów i wpiętej w 2008 roku do sieci miejskiej.

W zamian za przeniesienie na spółkę prawa własności powyższej sieci wodociągowej Zainteresowany otrzymał w lipcu 2016 r. od „B” należność w kwocie 7050 złotych wpłaconą na jego konto bankowe.

W miesiącu styczniu 2017 roku Zainteresowany otrzymał od spółki „B” druk PIT-8C, w którym zamieszczona jest informacja o wysokości przychodu w kwocie 7050 złotych tytułem odpłatnego przekazania urządzeń wodociągowych na podstawie art. 31 ustawy o zaopatrzeniu w wodę. Kwota ta została potraktowana przez spółkę „B” jako przychód Wnioskodawcy, o którym mowa w art. 20 ust. 1, w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2016 r. poz. 2032 ze zm.).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy należność w kwocie 7050 złotych jaką Wnioskodawca otrzymał w związku z odpłatnym przekazaniem urządzeń wodociągowych stanowi dla niego przychód z innych źródeł, zgodnie z art. 20 ust. 1, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2016 r. poz. 2032 ze zm.) tak jak określiła to spółka „B” wystawiając dokument PIT-8C?
2.  Czy należność w kwocie 7050 złotych jaką Wnioskodawca otrzymał w związku z odpłatnym przekazaniem urządzeń wodociągowych stanowi dla niego przychód ze zbycia innych rzeczy, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2016 r. poz. 2032 ze zm.) i tym samym uzyskane przez Wnioskodawcę środki finansowe nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, wypłaconą należność w kwocie 7050 złotych za odpłatne przekazanie urządzeń wodociągowych należy zakwalifikować do źródła jakim jest odpłatne zbycie innych rzeczy, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który stanowi, że „źródłami przychodów są: odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2 (\`(...)\`) innych rzeczy, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem 5 lat, licząc od końca roku, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany”.

Zgodnie z art. 49 § 1 Kodeksu cywilnego (Dz.U. z 2014 r., poz. 121), urządzenia służące do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu, energii elektrycznej oraz inne urządzenia podobne nie należą do części składowych nieruchomości, jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa, co oznacza, że urządzenia wybudowane przez prywatnego inwestora, po ich fizycznym połączeniu z sieciami przedsiębiorstwa, uzyskają status rzeczy ruchomej, która może być przedmiotem odpłatnego zbycia.

Dlatego nie ma podstaw do kwalifikowania takiego przychodu do przychodu z innych źródeł, o jakim mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do którego należy zaliczyć tylko te przychody, które nie mogą być zakwalifikowane do pozostałych kategorii źródeł, wymienionych w treści art. 10 ust. 1 cyt. ustawy.

Biorąc pod uwagę, że przychód z tytułu odpłatnego zbycia urządzeń wodno-kanalizacyjnych stanowi przychód ze zbycia innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych to nie stanowi źródła przychodu i tym samym uzyskane przez Wnioskodawcę z tego tytułu środki finansowe nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2016 r., poz. 2032) – opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy – źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

− jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie innych niż nieruchomość rzeczy następuje przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jak natomiast stanowi art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów są tzw. inne źródła, do których – w myśl art. 20 ust. 1 ustawy – zalicza się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że w 2008 r. Wnioskodawca wybudował odcinek sieci wodociągowej.

Stosownie do art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 139), osoby, które wybudowały z własnych środków urządzenia wodociągowe i urządzenia kanalizacyjne, mogą je przekazywać odpłatnie gminie lub przedsiębiorstwu wodociągowo-kanalizacyjnemu, na warunkach uzgodnionych w umowie. Stosownie do art. 31 ust. 2 ww. ustawy, przekazywane urządzenia, o których mowa w ust. 1, powinny odpowiadać warunkom technicznym określonym w odrębnych przepisach. Na podstawie art. 31 ust. 3 ww. ustawy, należność za przekazane urządzenia wodociągowe i urządzenia kanalizacyjne może być rozłożona na raty lub uwzględniona w rozliczeniach za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków.

Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r. poz. 459 ze zm.), urządzenia, między innymi wodociągowo-kanalizacyjne, z chwilą ich fizycznego połączenia z siecią należącą do gminy czy przedsiębiorstwa przestają być częścią składową nieruchomości i uzyskują status samoistnych rzeczy ruchomych.

Jak wskazuje się w orzecznictwie (np. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 października 2012 r., sygn. akt II FSK 421/11): (\`(...)\`) Urządzenie wodociągowo-kanalizacyjne, służące do doprowadzania do nieruchomości wody i odprowadzania z niej ścieków, z chwilą połączenia z siecią przestaje być częścią składową nieruchomości, uzyskując status samoistnej rzeczy ruchomej. Wynagrodzenie otrzymane przez osobę, która urządzenie takie wybudowała z własnych środków i zgodnie z art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2006 r. Nr 123, poz. 858 ze zm.) odpłatnie przekazała je gminie lub przedsiębiorstwu wodociągowo-kanalizacyjnemu, stanowi przychód z odpłatnego zbycia innych rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) (\`(...)\`).

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że odpłatne zbycie, o którym mowa w przedmiotowym wniosku nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zbycie to mogłoby ewentualnie stanowić źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) cyt. ustawy.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi jednak, że źródłem przychodu jest odpłatne zbycie innych rzeczy – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie.

Reasumując: skoro odpłatne zbycie ww. sieci (2016 r.) nastąpiło po upływie 6 miesięcy, licząc od końca miesiąca przyłączenia wybudowanej sieci, zgodnie z umową zawartą z przedsiębiorstwem wodociągowo-kanalizacyjnym (2008 r.), to nie powstanie przychód, a tym samym zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.