Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-502/10-4/WM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-07-28
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zbycia nieruchomości.
Słowa kluczowe: majątek-podział majątku dorobkowego; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; przychód-moment powstania przychodów; zbycie-odpłatne zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 7 kwietnia 2010 r. (data wpływu 13 kwietnia 2010 r.), uzupełnionym pismem (data wpływu 19 lipca 2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zbycia nieruchomości – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 kwietnia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zbycia nieruchomości.

Z uwagi na fakt, że ww. wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, pismem z dnia 2 lipca 2010 r. nr ILPB2/415-502/10-2/WM Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów wezwał Zainteresowanego do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Jednocześnie poinformowano Wnioskodawcę, iż nieuzupełnienie wniosku w wyznaczonym terminie spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłano w dniu 2 lipca 2010 r. (skutecznie doręczono dnia 12 lipca 2010 r.), zaś w dniu 19 lipca 2010 r. Zainteresowany uzupełnił ww. wniosek w siedzibie organu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca podaje, iż 1993 r. wraz z żoną zakupił nieruchomość, tj. działkę gruntu wraz z posadowionym na niej domem mieszkalnym.

W 2006 r. wyrokiem sądu rejonowego w stosunku do małżonków został orzeczony rozwód. Następnie postanowieniem sądu rejonowego z dnia x 2007 r. Zainteresowany stał się wyłącznym właścicielem ww. nieruchomości, której wartość wyceniono na 77 800 zł. Jednakże Wnioskodawca został zobowiązany do dokonania spłaty połowy tej kwoty na rzecz byłej żony w terminie trzech miesięcy.

Zainteresowany w styczniu br. sprzedał ww. nieruchomość za kwotę 207 000 zł. Wnioskodawca podaje, iż wartość tego domu w okresie od grudnia 2007 r. do stycznia 2010 r. wzrosła o 129 200 zł z uwagi na fakt, iż dom został przez Niego wyremontowany – wewnątrz, jak i na zewnątrz. Ponadto, Wnioskodawca poczynił nakłady związane z przełożeniem dachu. Zainteresowany nadmienia, iż wartość tego domu w grudniu 2007 r. była oparta o wycenę rzeczoznawcy – biegłego sądowego.

Wnioskodawca wskazuje, iż w przedmiotowym domu był zameldowany na pobyt czasowy, ze względu na fakt, że nabył On mieszkanie służbowe i tam był zameldowany na pobyt stały.

W uzupełnieniu do wniosku podano, iż wartość otrzymanej – w wyniku podziału majątku małżeńskiego – nieruchomości nie przekracza udziału, jaki przysługiwał Zainteresowanemu w majątku dorobkowym małżeńskim.

Ponadto, Wnioskodawca wskazał, iż dnia x 2003 r. małżonkowie podpisali umowę dotyczącą kredytu hipotecznego na okres 300 miesięcy, na łączną kwotę 12 600 CHF – ok. 350 000 zł. Dnia x 2008 r. (po uprawomocnieniu się wyroku dotyczącego podziału majątku małżeńskiego) do spłaty ww. kredytu pozostała kwota 11 278,28 CHF – w przeliczeniu na PLN wg kursu z dnia x 2008 r. – 25 358,08 zł. Zainteresowany pragnie nadmienić, iż od ww. daty do dnia x 2010 r. (sprzedaż domu) sam spłacał zaległą kwotę w wysokości 25 358,08 zł, a następnie rozwiązał umowę hipoteczną z bankiem, który udzielił przedmiotowego kredytu.

Zainteresowany przy spłacie ww. kredytu nie odliczał odsetek na podstawie art. 26b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym do końca 2006 r.

Dnia x 2010 r. Wnioskodawca dokonał odpłatnego zbycia przedmiotowej nieruchomości. Jednakże ww. zbycie nie było związane z działalnością gospodarczą.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy Wnioskodawca ma zapłacić podatek dochodowy – w jakiej wysokości i w jakim terminie?
2.  Czy ww. podatek Zainteresowany ma zapłacić od ½ wartości domu?
3.  Czy ta wartość (połówki domu) jest wyliczona wg stanu na grudzień 2007 r., czy też ze stycznia 2010 r.?

Zdaniem Wnioskodawcy, powinien On zapłacić podatek dochodowy od kwoty obliczonej w następujący sposób – 77 800 zł : 2 = 38 400 zł. W opinii Zainteresowanego, od tak obliczonej kwoty powinien zapłacić 19% podatek, jednakże z uwzględnieniem odliczenia kwoty, którą przeznaczył na spłatę byłej żony oraz kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup tej nieruchomości.

Ponadto, Wnioskodawca wskazuje, iż chciałby skorzystać z możliwością, jaką daje przepis art. 21 ust. 1 pkt 32 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. i otrzymaną ze sprzedaży kwotę przeznaczyć na cele mieszkaniowe, tj. na zakup mieszkania dla studiującej córki. Przy okazji rozpatrywania kwestii związanej z możliwością skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego Zainteresowany wskazuje, iż przekroczenie terminu (nie z Jego winy) nie pozwala Mu na złożenie w urzędzie skarbowym stosownego oświadczenia.

Wnioskodawca podaje, iż w przypadku, gdyby trzeba było zapłacić podatek dochodowy, winien on być obliczony od kwoty 73 910,00 zł minus koszty notarialne poniesione w związku ze sprzedażą mieszkania. Kwota ta, zdaniem Zainteresowanego, przedstawia oszacowaną przez biegłego sądowego wartość ww. nieruchomości z dnia x 2007 r., wg której dokonano podziału wspólnego majątkowego.

Końcowo, Wnioskodawca nadmienia, iż od czasu rozpadu małżeństwa, tj. stycznia 2004 r. całkowity koszt remontu przedmiotowego domu poniósł samodzielnie. Zainteresowany ponosił wydatki związane z zakupem materiałów budowlanych, opłaceniem fachowców budowlanych oraz opłaty administracyjne, tj. podatek od nieruchomości za lata 2004-2009.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W przypadku sprzedaży nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment jej nabycia.

Wskazać należy, iż stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. Nr 9, poz. 59 ze zm.).

Zgodnie z art. 31 § 1 ww. ustawy, z chwilą zawarcia małżeństwa między małżonkami z mocy prawa powstaje wspólność majątkowa obejmująca przedmioty nabyte w czasie jego trwania przez oboje małżonków lub jednego z nich. Na skutek wyroku sądowego orzekającego rozwód, wspólność majątkowa małżeńska ustaje, a do majątku, który był nią objęty stosuje się przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Zgodnie z art. 501 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, w razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa majątkowa małżeńska stanowi inaczej.

Za datę nabycia nieruchomości w przypadku sprzedaży nieruchomości, która przypadła osobie w wyniku podziału majątku wspólnego, należy przyjąć datę jej nabycia w czasie trwania związku małżeńskiego, jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości w wyniku podziału, mieści się w udziale, jaki przysługuje byłemu małżonkowi w majątku dorobkowym małżeńskim. Jeżeli natomiast wartość otrzymanej przez byłego małżonka nieruchomości przekracza jego udział w majątku dorobkowym małżeńskim, to wówczas za datę nabycia tej części nieruchomości, która przekracza udział byłego małżonka w majątku dorobkowym małżeńskim, należy przyjąć dzień dokonania podziału majątku wspólnego.

Z analizy wniosku wynika, że Zainteresowany w 1993 r. nabył na zasadzie wspólności majątkowej małżeńskiej działkę gruntu wraz z posadowionym na niej domem. Następnie w stosunku do małżonków został orzeczony rozwód. W związku z powyższym, w 2007 r., dokonano podziału majątkowego małżeńskiego. Wnioskodawca stał się jedynym właścicielem ww. nieruchomości. Jednakże wyrokiem sądu został zobowiązany do dokonania spłaty na rzecz małżonki. W 2010 r. Zainteresowany dokonał sprzedaży przedmiotowej nieruchomości. Ww. zbycie nie było związane z działalnością gospodarczą. Ponadto, wartość otrzymanej przez Zainteresowanego nieruchomości – w wyniku podziału majątku małżeńskiego – mieści się w udziale jaki przysługiwał Mu w majątku dorobkowym małżeńskim.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, iż kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości nabytej w czasie trwania związku małżeńskiego w 1993 r. – nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak wynika bowiem ze stanu faktycznego wartość otrzymanej przez Zainteresowanego – w 2007 r. w wyniku podziału majątkowego małżeńskiego –nieruchomości mieści się w udziale, jaki przysługiwał Mu w majątku dorobkowym małżeńskim. Zatem za datę nabycia tej nieruchomości należy przyjąć rok 1993.

W świetle powyższego, Wnioskodawca nie jest zobowiązany do zapłaty podatku z tytułu odpłatnego zbycia przedmiotowej nieruchomości z uwagi na upływ pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.

Tym samym, z uwagi na brak źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu, stanowisko Zainteresowanego w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego uznano za nieprawidłowe. Jednakże, podkreślić należy, iż na gruncie analizowanej sprawy, po stronie Wnioskodawcy nie wystąpi obowiązek podatkowy w związku z odpłatnym zbyciem przedmiotowej nieruchomości.

Końcowo, tut. Organ wskazuje, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku i zajętym przez Wnioskodawcę stanowiskiem – nie prowadzi postępowania dowodowego (w tym nie jest obowiązany, ani uprawniony do oceny dołączonych do wniosku kserokopii dokumentów), które w przedmiotowej sprawie umożliwiłoby pełną ocenę skutków podatkowych przedmiotowej sprzedaży nieruchomości. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b Ordynacji podatkowej jest bowiem sam przepis prawa. W przypadku, gdy przytoczony we wniosku opis stanu faktycznego różni się od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, to wówczas wydana interpretacja nie chroni Wnioskodawcy przed skutkami podatkowymi dotyczącymi rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.