Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB3/423-258/12-4/GG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2012-10-25
Teza: Czy wadium zapłacone w związku z uczestnictwem w przetargu, które nie zostało Spółce zwrócone, będzie dla Spółki stanowiło koszt uzyskania przychodów?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; przetarg; wadium; wynagrodzenia
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością , reprezentowanej przez pełnomocnika , przedstawione we wniosku z dnia 9 lipca 2012 r. (data wpływu 13 lipca 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 1 października 2012 r. (data wpływu 4 października 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zakwalifikowania do kosztów uzyskania przychodów utraconego wadium (pytanie nr 1) – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 lipca 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zakwalifikowania:

1.  do kosztów uzyskania przychodów utraconego wadium,
2.  do przychodu otrzymanego wynagrodzenia za odstąpienie od zawarcia umów.

Z uwagi na braki ww. wniosku, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi, działając w imieniu Ministra Finansów, na podstawie art. 169 § 1 i § 2 w związku z art. 14h oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) pismem z dnia 12 września 2012 r., nr IPTPB3/423-258/12-2/GG, wystąpił do Wnioskodawcy o jego uzupełnienie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia go bez rozpatrzenia.

Przedmiotowe wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 25 września 2012 r.

W dniu 4 października 2012 r. wpłynęło do tut. Organu uzupełnienie wniosku, nadane za pośrednictwem placówki pocztowej operatora publicznego w dniu 1 października 2012 r., w dniu 28 września 2012 r. wniesiono drugą opłatę od wniosku w wysokości 40 zł.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca - Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Spółka) jest Spółką działającą w branży rolno-spożywczej. W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą Spółka uczestniczyła w „Przetargu na dostarczanie gotowych artykułów spożywczych do organizacji charytatywnych” Program 2012, organizowanym przez Agencję Rynku Rolnego. W związku z przystąpieniem do przetargu Spółka wpłaciła wadium w wysokości zł. W pierwotnych założeniach towary, których dostarczanie jest przedmiotem przetargu, miały być nabywane przez Spółkę od Jej podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Spółka nie zajmuje się bowiem produkcją tego rodzaju towarów).

Po ogłoszeniu przez Agencję Rynku Rolnego wyników przetargu na dostarczanie artykułów spożywczych do organizacji charytatywnych w ramach programu „Dostarczanie nadwyżek żywności najuboższej ludności Unii Europejskiej” Program 2012 okazało się, że w części zadań Spółka zajęła pierwsze miejsce, a podmiot powiązany drugie.

W związku z powyższym Spółka oraz podmiot powiązany, jako uczestnicy jednej grupy kapitałowej, podpisały porozumienie, którego celem była maksymalizacja zysków osiąganych przez grupę kapitałową, do której należą.

Na podstawie zawartego porozumienia Spółka zobowiązała się, iż nie podpisze umów z Agencją Rynku Rolnego na wykonanie zadań w ramach przetargu na dostarczanie artykułów spożywczych do organizacji charytatywnych w ramach programu „Dostarczanie nadwyżek żywności najuboższej ludności Unii Europejskiej” Program 2012 (w zakresie, w którym oferta Spółki została uznana za najkorzystniejszą). W wyniku rezygnacji Spółki, za najkorzystniejszą ofertę uznano ofertę drugiego w kolejności podmiotu, czyli podmiotu powiązanego ze Spółką. W wyniku rezygnacji z przystąpienia do podpisania umów z ARR Spółka utraciła wpłacone wcześniej wadium w kwocie zł.

W związku z rezygnacją Spółki z podpisania umowy i zawarciem porozumienia, podmiot powiązany zapłacił na rzecz Spółki kwotę zł netto tytułem wynagrodzenia za powstrzymanie się przez Nią od podpisania umów na realizację zadań, będących przedmiotem przetargu.

Z uwagi na powyższe, pomimo utraty wadium, Spółka uzyska przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Odstąpienie przez Spółkę od podpisania umowy nie wiąże się zatem z zaniedbaniem po stronie Spółki, ale jest racjonalnym działaniem prowadzącym do uzyskania przychodu.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wyjaśnił, iż On oraz podmiot, z którym zawarto porozumienie są podmiotami powiązanymi. Jednocześnie Wnioskodawca w ramach wykonywanej działalności gospodarczej nie zajmuje się produkcją towarów, która była przedmiotem przetargu. Zatem, nawet w przypadku podpisania umowy po wygraniu przetargu, Spółka i tak zleciłaby wykonanie usługi do podmiotu powiązanego. Mimo to, mając na uwadze dążenie do maksymalizacji zysków w grupie oraz zwiększenie szans wygrania przetargu, Spółka postanowiła wziąć udział w przetargu. Zatem, celem zawartego porozumienia i odstąpienia od zawarcia umowy był zamiar przeniesienia zlecenia do podmiotu, który faktycznie będzie realizował dostawę (bez pośrednictwa Spółki-Wnioskodawcy).

Podstawą zatrzymania wadium przez Organizatora Przetargu jest pkt 27 „Warunków Przetargu na dostarczanie gotowych artykułów spożywczych zakupionych na rynku do organizacji charytatywnych” Program 2012 oraz pismo od Agencji Rynku Rolnego z dnia 25 maja 2012 r., stanowiące odpowiedź na pismo Spółki o rezygnacji z zawarcia umowy.

Dodatkowo podstawę prawną zatrzymania wadium ustanawia art. 704 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.).

Różnica w kwocie wynagrodzenia stanowi wynagrodzenie, która Spółka otrzymuje w zamian za odstąpienie od przetargu.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy wadium zapłacone w związku z uczestnictwem w przetargu, które nie zostało Spółce zwrócone, będzie dla Spółki stanowiło koszt uzyskania przychodów?
2.  Czy w przypadku uznania stanowiska Spółki w zakresie pytania nr 1 za nieprawidłowe, po stronie Spółki nie wystąpi przychód w związku z otrzymaniem wynagrodzenia za odstąpienie od zawarcia umów?

Niniejsza interpretacja stanowi udzielenie odpowiedzi na pytanie nr 1 wniosku, natomiast w zakresie pytania nr 2 zostanie wydana odrębna interpretacja.

Zdaniem Wnioskodawcy, zapłacone i utracone wadium związane z uczestnictwem w przetargu, będzie stanowiło dla Spółki koszt uzyskania przychodów.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 zd. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. l.

Z powyższej regulacji wynikają następujące warunki uznania wydatku za koszt uzyskania przychodów:

1.  wydatek musi być definitywnie poniesiony;
2.  wydatek musi być poniesiony w celu uzyskania przychodów, ewentualnie w celu zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów;
3.  wydatek powinien nie może być wymieniony w art. 16 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, określającym katalog wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów.

Zdaniem Spółki, w odniesieniu do zapłaconego przez Nią wadium, wszystkie wyżej wskazane warunki są spełnione, a zatem może ono stanowić dla Spółki koszt podatkowy.

Poniesienie wydatku z majątku podatnika oznacza, że pokryty jest on co do zasady z zasobów majątkowych podatnika w sposób ostateczny. Wydatek musi zostać faktycznie poniesiony w sensie realnym, tzn. musi nastąpić uszczuplenie zasobów finansowych, z których wydatek jest dokonywany. W przypadku Spółki zapłacone wadium z chwilą dokonywania zapłaty nie ma charakteru definitywnego.

Zgodnie z art. 704 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), w warunkach aukcji albo przetargu można zastrzec, że przystępujący do aukcji albo przetargu powinien, pod rygorem niedopuszczenia do nich, wpłacić organizatorowi określoną sumę albo ustanowić odpowiednie zabezpieczenie jej zapłaty (wadium).

Jeżeli uczestnik aukcji albo przetargu, mimo wyboru jego oferty, uchyla się od zawarcia umowy, której ważność zależy od spełnienia szczególnych wymagań przewidzianych w ustawie, organizator aukcji albo przetargu może pobraną sumę zachować albo dochodzić zaspokojenia z przedmiotu zabezpieczenia. W pozostałych wypadkach zapłacone wadium należy niezwłocznie zwrócić, a ustanowione zabezpieczenie wygasa. Jeżeli organizator aukcji albo przetargu uchyla się od zawarcia umowy, ich uczestnik, którego oferta została wybrana, może żądać zapłaty podwójnego wadium albo naprawienia szkody.

Celem instytucji wadium jest zabezpieczenie interesów obu stron umowy poprzez niejako nakłonienie stron do jej zawarcia. Dzięki wadium każda ze stron zabezpiecza się na wypadek uchylania się od zawarcia umowy przez drugą stronę. Strona która nie wykona swojego zobowiązania traci wpłacone wadium.

W związku z tym, z chwilą zapłaty wadium nie ma ono charakteru definitywnego, albowiem co do zasady podlega zwrotowi. Tylko w określonych w przepisach sytuacjach, wadium zostaje zatrzymane. I to właśnie z chwilą zatrzymania wadium staje się ono wydatkiem o charakterze definitywnym. Wówczas bowiem przesądzona zostaje okoliczność, iż wadium nie zostanie zwrócone, lecz zatrzymane przez stronę transakcji.

Zatem, w stanie faktycznym przedstawionym przez Spółkę, wadium stanie się wydatkiem o charakterze definitywnym z chwilą jego zatrzymania przez Agencję Rynku Rolnego. Wówczas pierwszy z warunków uznania wydatku za koszt podatkowy zostanie spełniony.

Wydatki poniesione przez podatnika w ramach prowadzonej działalności gospodarczej mogą zostać przez niego zaliczone do kosztów uzyskania przychodów pod warunkiem jednak, że ich poniesienie miało na celu osiągnięcie przychodu lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodu. Oznacza to, że aby dany wydatek był wydatkiem poniesionym w celu uzyskania przychodów, musi być przede wszystkim poniesiony w związku z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podmiot ponoszący ten wydatek.

Ponadto poniesienie tego wydatku ma wpływ na wielkość przychodu osiąganego przez danego podatnika lub może mieć taki wpływ, aczkolwiek wystąpienie przychodu nie jest warunkiem koniecznym dla uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu.

Zdaniem Spółki, w sytuacji przedstawionej w stanie faktycznym, wydatek ponoszony na zapłatę wadium niewątpliwie jest związany z uzyskiwanym przychodem. Odstępując od zawarcia umowy z ARR Spółka uzyskuje bowiem, na podstawie zawartego porozumienia, od podmiotu powiązanego wynagrodzenie za powstrzymanie się od podpisania umów. W związku z tym w przypadku Spółki nie ma miejsca rezygnacja z podpisania umowy wynikająca z konieczności ograniczenia strat. Rezygnacja z podpisania umów nie jest również konsekwencją zaniedbania i niedopatrzenia ze strony Spółki. Spółka podjęła bowiem racjonalną i ekonomicznie uzasadnioną decyzję o odstąpieniu od zawarcia umów. Decyzja ta wiąże się z uzyskaniem konkretnego przychodu (korzyści finansowej). Decyzja ta nie doprowadziła do powstania jakiegokolwiek uszczerbku po stronie Spółki. Wręcz przeciwnie. Jej podjęcie ma na celu uzyskanie konkretnego przysporzenia po stronie Spółki.

Powyższe stanowisko w zakresie związku danego wydatku z przychodem potwierdza m.in. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, który w wyroku z dnia 22 września 2011 r. (sygn. akt I SA/Po 534/11) orzekł, że: „Ustawodawca posługując się zwrotem »koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu przypisuje temu określeniu cechę świadomego, zamierzonego, przemyślanego i logicznego działania podatnika podporządkowanego osiągnięciu przychodów, a nie odwołuje się do skutku będącego następstwem określonego działania. Wykładnia językowa użytego przez ustawodawcę pojęcia koszty poniesione celu osiągnięcia przychodu” oznacza, iż podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków pod tym wszakże warunkiem, iż wykaże, że świadomie poniósł określony wydatek, który ma bezpośredni związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jego poniesienie miało lub mogło mieć bezpośredni wpływ na wielkość osiągniętego przychodu”.

Nie ulega zatem wątpliwości, że drugi ze wskazanych na wstępie warunków uznania wydatku za koszt podatkowy został spełniony.

Ponadto, zdaniem Spółki, zapłacone przez Nią wadium nie zostało również wymienione w katalogu wydatków określonym w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W szczególności, w przedmiotowej sytuacji nie ma zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 56 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który stanowi, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat (kosztów) powstałych w wyniku utraty dokonanych przedpłat (zaliczek, zadatków) w związku z niewykonaniem umowy. W przedmiotowej sytuacji Spółka nie ponosi bowiem straty związanej z niewykonaniem umowy. Wręcz przeciwnie, rezygnacja z podpisania umowy wiąże się z uzyskaniem przychodu przez Spółkę. Spółka nie ponosi zatem ubytku majątkowego związanego z odstąpieniem od zawarcia umów z Agencją Rynku Rolnego.

Za możliwością zaliczenia wadium do kosztów podatkowych opowiedział się również Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 30 marca 2009 r. (sygn. IPPB1/415-19/09-2/ES). Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie uznał bowiem, że koszty wadium zapłacone celem uczestnictwa w przetargu stanowią koszt prowadzonej działalności i powinny, w związku z czym być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu, w sytuacji, gdy z ekonomicznego punktu widzenia decyzja o poniesieniu tych kosztów była zasadna. Organ uznał bowiem, że: „Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodu” zawarte we wskazanym przepisie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z osiąganiem przychodów z tytułu działalności gospodarczej Wnioskodawcy podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu lub zachowanie źródła tego przychodu. Zauważyć należy, iż przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”, jeżeli na podstawie dostępnej wiedzy o związkach przyczynowo-skutkowych można zasadnie uznać, że poniesiony koszt może przynieść oczekiwane następstwo (przychód). Zatem, możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania przychodu, uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności w momencie dokonywania wydatku, będzie on miał odzwierciedlenie w przychodach. (\`(...)\`) Zgodnie z powyższym stanowisko Wnioskodawcy, iż kwota utraconego wadium w sytuacji, gdy w wyniku wygrania przetargu nie zawarto umowy, może zostać zaliczona w ciężar kosztów uzyskania przychodów, jest prawidłowe”.

Mając na względzie powyższe uwagi Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego stanowiska.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca potwierdził stanowisko zajęte uprzednio we wniosku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Stosownie do tych uregulowań, podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod tym jednak warunkiem, iż wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

1.  został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika,
2.  jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
3.  pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
4.  poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
5.  został właściwie udokumentowany,
6.  nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Zatem, za koszty uzyskania przychodów należy uznać wszelkie wydatki, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, tj. wymienionych w negatywnym katalogu wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo – skutkowym z przychodami.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 56 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat (kosztów) powstałych w wyniku utraty dokonanych przedpłat (zaliczek, zadatków) w związku z niewykonaniem umowy. Zatem, utrata wręczonej przedpłaty (zaliczki, zadatku) powoduje, że powstała w ten sposób strata nie będzie zaliczona do kosztów uzyskania przychodów. Ze względów ekonomicznych utracona przedpłata jest stratą uznawaną przez prawo bilansowe (tj. obciąża majątek podatnika), jednak na gruncie prawa podatkowego strata powstała w wyniku utraty zaliczki w związku z niewykonaniem umowy nie stanowi kosztu uzyskania przychodów, ponieważ została wprost wymieniona w katalogu zawartym w art. 16 ust. 1 ustawy.

Zadatek i wadium są zdefiniowane odpowiednio w art. 394 i art. 704 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Zgodnie z brzmieniem art. 394 ww. Kodeksu, w braku odmiennego zastrzeżenia umownego albo zwyczaju zadatek dany przy zawarciu umowy ma to znaczenie, że w razie niewykonania umowy przez jedną ze stron druga strona może bez wyznaczenia terminu dodatkowego od umowy odstąpić i otrzymany zadatek zachować, a jeżeli sama go dała, może żądać sumy dwukrotnie wyższej. W razie wykonania umowy zadatek ulega zaliczeniu na poczet świadczenia strony, która go dała; jeżeli zaliczenie nie jest możliwe, zadatek ulega zwrotowi. W razie rozwiązania umowy zadatek powinien być zwrócony, a obowiązek zapłaty sumy dwukrotnie wyższej odpada. To samo dotyczy wypadku, gdy niewykonanie umowy nastąpiło wskutek okoliczności, za które żadna ze stron nie ponosi odpowiedzialności albo za które ponoszą odpowiedzialność obie strony.

Zgodnie z art. 704 ww. Kodeksu, w warunkach aukcji albo przetargu można zastrzec, że przystępujący do aukcji albo przetargu powinien, pod rygorem niedopuszczenia do nich, wpłacić organizatorowi określoną sumę albo ustanowić odpowiednie zabezpieczenie jej zapłaty (wadium). Jeżeli uczestnik aukcji albo przetargu, mimo wyboru jego oferty, uchyla się od zawarcia umowy, której ważność zależy od spełnienia szczególnych wymagań przewidzianych w ustawie, organizator aukcji albo przetargu może pobraną sumę zachować albo dochodzić zaspokojenia z przedmiotu zabezpieczenia. W pozostałych wypadkach zapłacone wadium należy niezwłocznie zwrócić, a ustanowione zabezpieczenie wygasa. Jeżeli organizator aukcji albo przetargu uchyla się od zawarcia umowy, ich uczestnik, którego oferta została wybrana, może żądać zapłaty podwójnego wadium albo naprawienia szkody.

Instytucje zadatku i wadium mają ten sam cel - służą zabezpieczeniu interesów obu stron umowy, gdyż ich celem jest w istocie niejako nakłonienie stron do jej zawarcia. Dzięki nim każda ze stron zabezpiecza się na wypadek uchylania się od zawarcia umowy przez drugą stronę. Strona która nie wykona swojego zobowiązania traci wpłacony zadatek (wadium).

Z uwagi na powyższy charakter obu instytucji zasadne jest objęcie regulacją zawartą w cytowanym powyżej art. 16 ust. 1 pkt 56 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych również przedpłat uiszczonych tytułem wadium.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą Spółka uczestniczyła w „Przetargu na dostarczanie gotowych artykułów spożywczych do organizacji charytatywnych” Program 2012, organizowanym przez Agencję Rynku Rolnego. W związku z przystąpieniem do przetargu Spółka wpłaciła wadium w wysokości zł. W pierwotnych założeniach towary, których dostarczanie jest przedmiotem przetargu, miały być nabywane przez Spółkę od Jej podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Spółka nie zajmuje się bowiem produkcją tego rodzaju towarów). Po ogłoszeniu przez Agencję Rynku Rolnego wyników przetargu na dostarczanie artykułów spożywczych do organizacji charytatywnych w ramach programu „Dostarczanie nadwyżek żywności najuboższej ludności Unii Europejskiej” Program 2012 okazało się, że w części zadań Spółka zajęła pierwsze miejsce, a podmiot powiązany drugie.

W związku z powyższym Spółka oraz podmiot powiązany, jako uczestnicy jednej grupy kapitałowej podpisały porozumienie, którego celem była maksymalizacja zysków osiąganych przez grupę kapitałową, do której należą. Na podstawie zawartego porozumienia Spółka zobowiązała się, iż nie podpisze umów z Agencją Rynku Rolnego na wykonanie zadań w ramach przetargu na dostarczanie artykułów spożywczych do organizacji charytatywnych w ramach programu „Dostarczanie nadwyżek żywności najuboższej ludności Unii Europejskiej” Program 2012 (w zakresie, w którym oferta Spółki została uznana za najkorzystniejszą). W wyniku rezygnacji Spółki, za najkorzystniejszą ofertę uznano ofertę drugiego w kolejności podmiotu, czyli podmiotu powiązanego ze Spółką. W wyniku rezygnacji z przystąpienia do podpisania umów z Agencją Rynku Rolnego Spółka utraciła wpłacone wcześniej wadium w kwocie zł. W związku z rezygnacją Spółki z podpisania umowy i zawarciem porozumienia, podmiot powiązany zapłacił na rzecz Spółki kwotę zł netto tytułem wynagrodzenia za powstrzymanie się przez nią od podpisania umów na realizację zadań, będących przedmiotem przetargu.

Przenosząc sprawę wadium na grunt przepisów podatkowych należy zauważyć, że z punktu widzenia Wnioskodawcy, wadium jest świadczeniem warunkowym, które w razie przegrania przetargu podlega zwrotowi. Stanowi rodzaj depozytu przekazanego organizatorowi. Jak podano wyżej warunkiem uznania konkretnego wydatku za koszt podatkowy jest m.in. definitywność wydatku, co oznacza, że wartość poniesionego wydatku nie zostanie podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona. Nie będą stanowiły kosztów uzyskania przychodów wydatki, które z założenia mogą zostać zwrócone. W takim rozumieniu kosztu podatkowego, wadium, które w razie przegrania przetargu podlega zwrotowi, nie stanowi takiego kosztu. Jest neutralne podatkowo. Zwrot wadium nie stanowi przychodu. W sytuacji zaś, gdy podatnik wpłacający wadium wygra przetarg, przekazaną kwotę wadium może zaliczyć na poczet przyszłej zapłaty. W takiej też sytuacji, gdy mimo wygranego przetargu, podatnik wycofa się z umowy, utracone wadium nie będzie kosztem uzyskania przychodu.

W przedstawionym stanie faktycznym kwota, którą Spółka wydała w związku z przystąpieniem do przetargu, stanowi dla Niej uszczerbek majątkowy (związany z jej utratą) powstały w wyniku niewykonania umowy.

W przedmiotowej sprawie nie jest przy tym istotne z jakich przyczyn i czyjej winy nastąpiła rezygnacja z podpisania umowy. Zatem, kwota wpłacona tytułem wadium, która w związku z wygranym przetargiem i rezygnacją z podpisania umów z Agencją Rynku Rolnego nie została zwrócona Wnioskodawcy, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 56 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie może stanowić kosztu uzyskania przychodów.

Biorąc powyższe pod uwagę, stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.