Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-2.4014.153.2025.1.PB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-10
Teza: W zakresie skutków podatkowych zawarcia umów
ustanowienia odrębnej własności lokali mieszkalnych i
przeniesienia ich własności.
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny
lokal-odrębna własność lokalu
podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych
umowa-umowa ustanowienia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 1. Przedmiot opodatkowania -Czynności
podlegające opodatkowaniu-Czynności cywilnoprawne-
Umowy sprzedaży rzeczy i praw majątkowych
Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 3. Podstawa opodatkowania oraz wysokość
podatku-Stawki podatku-Czynności cywilnoprawne-
Umowa sprzedaży
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 1-art. 1-ust. 1-pkt 1-lit. a
[PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 3-art. 7-ust. 1 -pkt 1
[PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 3-art. 7a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    9 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 8 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków
    podatkowych zawarcia umów ustanowienia odrębnej własności lokali mieszkalnych i
    przeniesienia ich własności. Uzupełnili go Państwo pismem z 20 maja 2025 r. (wpływ 21
    maja 2025 r.) Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
      Pan K. W.
      (...);
    2. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
      Pani N. W.
        (...);

## Opis zdarzenia przyszłego

W dniu (...) 2022 r., Państwo N. i K. małżonkowie W. (Zainteresowana niebędąca stroną
    postępowania i Zainteresowany będący stroną postępowania, dalej: Nabywcy, Kupujący),
    zawarli ze Spółką (...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. jako
    Deweloperem umowy deweloperskie zobowiązujące do ustanowienia odrębnej własności
    6 lokali mieszkalnych i przeniesienia ich własności na rzecz Nabywców, zlokalizowane w
    jednym z budynków wybudowanym na jednej nieruchomości gruntowej. W innym
    budynku posadowionym na tej samej nieruchomości Zainteresowani posiadają już nabyte
    umową ustanowienia odrębnej własności i przeniesienia własności lokalu mieszkalnego
    sporządzoną (...) 2023 r. dwa lokale mieszkalne.
    W wykonaniu ww. umów, strony (Nabywcy oraz Deweloper) w 2025 r. zawarły umowy
    ustanowienia odrębnej własności lokali mieszkalnych i przeniesienia ich własności na
    Nabywców dotyczące 3 lokali mieszkalnych stanowiących odrębne nieruchomości
    zlokalizowane w jednym budynku wybudowanym na jednej nieruchomości gruntowej.
    Transakcje te były opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
    W wyniku powyższych umów na dzień składania zapytania N. i K. małżonkowie W.
    pozostają właścicielami 5 lokali mieszkalnych położonych w dwóch budynkach
    posadowionych na jednej nieruchomości gruntowej.
    W wykonaniu ww. umów, strony (Nabywcy oraz Deweloper) w 2025 r. mają zawrzeć
    kolejne 3 umowy dotyczące kolejnych 3 lokali mieszkalnych stanowiących odrębne
    nieruchomości zlokalizowane w jednym budynku wybudowanym na jednej nieruchomości
    gruntowej.
    Transakcja ta będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

    Inwestycja realizowana jest w oparciu o przepisy ustawy deweloperskiej (zgodnie z art. 76
    ust. 1 ustawy z dnia 20 maja 2021 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub
    domu jednorodzinnego oraz Deweloperskim Funduszu Gwarancyjnym, do przedsięwzięć
    deweloperskich, w przypadku których rozpoczęcie sprzedaży nastąpiło przed dniem
    wejścia w życie niniejszej ustawy i przed tym dniem zawarto co najmniej jedną umowę
    deweloperską w rozumieniu art. 3 pkt 5 ustawy uchylanej w art. 80, w okresie 2 lat od dnia
    wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe oraz przepisy art. 10
    ust. 1-3, art. 11 oraz art. 43 ust. 1 pkt 7 i 9 niniejszej ustawy, w związku z czym w
    analizowanych okolicznościach stosuje się ustawę deweloperską).
    Zawarte w 2022 r. w formie aktów notarialnych umowy deweloperskie spełniają wszystkie
    warunki wynikające z ustawy deweloperskiej, w szczególności na podstawie umów
    Deweloper zobowiązuje się do ustanowienia i przeniesienia na Nabywców po zakończeniu
    przedsięwzięcia deweloperskiego prawa, o którym mowa w art. 1 ustawy deweloperskiej
    (to jest m.in. własności lokali), a Nabywcy zobowiązują się do spełnienia świadczenia
    pieniężnego na rzecz Dewelopera na poczet ceny nabycia tego prawa.
    Zawarte w 2025 r. między Deweloperem a Nabywcami umowy ustanowienia odrębnej
    własności lokali oraz przeniesienia ich własności na Nabywców będą zawierały zapisy
    obejmujące:
    - ustanowienie przez umocowanego przedstawiciela Dewelopera odrębnej własności
      skonkretyzowanego lokalu mieszkalnego,
    - przeniesienia prawa własności tego lokalu na rzecz Nabywców wraz z prawami
      związanymi z jego własnością,
    - przyjęcia przeniesienia tego lokalu przez Nabywców wraz z prawami związanymi z jego
      własnością za świadczenie pieniężne określone w umowie,
    - oświadczenie stron, ile wyniesie świadczenie pieniężne zawierające podatek od
      towarów i usług.
    Umowy ustanowienia odrębnej własności lokali oraz przeniesienia ich własności między
    Deweloperem a Nabywcami zostaną zawarte w formie aktów notarialnych przed
    Notariuszem.

## Pytanie

Czy zawarcie w 2025 r. umów ustanowienia odrębnej własności lokali mieszkalnych i
    przeniesienia ich własności dotyczących pozostałych 3 lokali mieszkalnych stanowiących
    odrębne nieruchomości w jednym budynku wybudowanym na jednej nieruchomości
    gruntowej, opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, dla których w 2022 r. zostały
    zawarte umowy deweloperskie między Nabywcami a Deweloperem, nie będzie podlegało
    opodatkowaniu przez Nabywców podatkiem od czynności cywilnoprawnych w przypadku
    szóstego i każdego kolejnego zakupionego lokalu mieszkalnego w tym budynku, a w
    konsekwencji Notariusz jako płatnik nie będzie zobowiązany do poboru tego podatku od
    Zainteresowanych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Zainteresowanych, ustanowienie odrębnej własności i sprzedaż ponad 6 lokali
    na rzecz Kupujących, stanowiących odrębne nieruchomości w jednym lub kilku budynkach
    wybudowanych na jednej nieruchomości gruntowej, opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług, które zostaną nabyte w wykonaniu umów deweloperskich zawartych w
    latach 2021 - 2023 (winno być: w 2022 r.) między Kupującymi a Deweloperem, nie będzie
    skutkowało opodatkowaniem podatkiem od czynności cywilnoprawnych (PCC) zakupu

    szóstego i każdego kolejnego lokalu mieszkalnego w tym budynku, budynkach lub
    udziałów w takim lokalu. Tym samym, Notariusz nie będzie zobowiązany do poboru PCC
    od Zainteresowanych (podatnika).
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) Ustawy o PCC podatkowi podlegają m.in. umowy
    sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych.
    Na podstawie art. 2 pkt 4 lit. a) Ustawy o PCC nie podlegają podatkowi czynności
    cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany w zakresie, w jakim są opodatkowane
    podatkiem od towarów i usług, z wyjątkiem umów sprzedaży, których przedmiotem jest
    lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość, opodatkowanych zgodnie z art. 7a.
    Jak stanowi art. 7a ust. 1 Ustawy o PCC (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2024 r.)
    w przypadku gdy kupujący nabywa co najmniej sześć lokali mieszkalnych stanowiących
    odrębne nieruchomości w jednym lub kilku budynkach wybudowanych na jednej
    nieruchomości gruntowej, opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, lub udziały w
    tych lokalach albo nabył już co najmniej pięć takich lokali lub udziały w nich, stawka
    podatku od zawartej z tym samym kupującym umowy sprzedaży szóstego i każdego
    następnego takiego lokalu w tym budynku lub budynkach lub udziału w takim lokalu,
    wynosi 6%.
    Co do zasady zatem, zgodnie z Ustawą o PCC, od 1 stycznia 2024 r. sprzedaż lokali
    mieszkalnych, które są opodatkowane podatkiem od towarów i usług, w przypadku, w
    którym lokale stanowią odrębne nieruchomości w jednym lub kilku budynkach
    wybudowanych na jednej nieruchomości gruntowej, będą podlegały opodatkowaniu
    podatkiem od czynności cywilnoprawnych w wysokości 6%, jeśli kupujący nabywa co
    najmniej 6 lokali lub nabył już co najmniej 5 lokali lub udziały w nich. Opodatkowaniu
    podlega sprzedaż szóstego i każdego następnego lokalu w tym budynku lub budynkach
    lub udziału w takim lokalu. Na podstawie art. 7a ust. 2 Ustawy o PCC, jeżeli nabycie lokalu
    mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość następuje na współwłasność przez
    kilku kupujących, przepis ust. 1 stosuje się także wtedy, gdy chociażby jeden z kupujących
    jest zobowiązany do uiszczenia podatku w takiej stawce.
    Podstawę opodatkowania, zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1 Ustawy o PCC stanowi wartość
    rynkowa rzeczy.
    Podatnikiem podatku, na mocy art. 4 pkt 1 Ustawy o PCC jest kupujący.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 5 ust. 3 Ustawy o PCC w przypadku, gdy nabycie lokalu
    mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość następuje przez kilku kupujących,
    zobowiązanymi solidarnie do zapłaty podatku według stawki określonej w art. 7a ust. 1, są
    wyłącznie kupujący spełniający warunki, o których mowa w tym przepisie.
    Dodatkowo, jak stanowi art. 10 ust. 2 Ustawy o PCC notariusze są płatnikami podatku od
    czynności cywilnoprawnych dokonywanych w formie aktu notarialnego.
    Przepisy art. 7a Ustawy o PCC obowiązujące od dnia 1 stycznia 2024 r. zostały
    wprowadzone na mocy Ustawy wprowadzającej.
    Zgodnie z art. 13 ust. 2 tej ustawy, przepisów art. 2 pkt 4 lit. a), art. 5 ust. 3 oraz art. 7a
    ustawy zmienianej w art. 4 (tj. Ustawy o PCC), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie
    stosuje się do umów sprzedaży zawieranych w związku z wykonaniem umów
    zobowiązujących do dokonania tej sprzedaży, zawartych przed dniem wejścia w życie art.
    4 niniejszej ustawy.
    Z kolei art. 4, na mocy art. 17 Ustawy wprowadzającej, wchodzi w życie z dniem 1 stycznia
    2024 r. Powyższe oznacza, że jeśli przed 1 stycznia 2024 r. doszło do zawarcia umowy
    zobowiązującej do dokonania sprzedaży lokali mieszkalnych, które będą spełniały warunki
    z ww. art. 7a Ustawy o PCC, to takie transakcje sprzedaży nie będą podlegały
    opodatkowaniu PCC według nowowprowadzonych zasad.

    W ocenie Zainteresowanych, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym powyższy przepis
    art. 13 ust. 2 Ustawy wprowadzającej znajdzie zastosowanie, ponieważ sprzedaż lokali
    mieszkalnych na rzecz Kupujących, do której ma dojść w 2024 r. (winno być: w 2025 r.),
    będzie stanowiła wykonanie zobowiązania z umów deweloperskich zobowiązujących do
    wyodrębnienia lokali mieszkalnych i przeniesienia ich własności na Kupujących, zawartych
    w 2021 r., 2022 r. oraz 2023 r. (winno być: w 2022 r.), czyli zanim art. 4 Ustawy
    wprowadzającej wszedł w życie.
    Zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego (ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks
    cywilny, t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1610):
    - art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego: umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania
    nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do
    tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny
    stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły,
    - art. 156 Kodeksu cywilnego: jeżeli zawarcie umowy przenoszącej własność następuje w
    wykonaniu zobowiązania wynikającego z uprzednio zawartej umowy zobowiązującej do
    przeniesienia własności, z zapisu zwykłego, z bezpodstawnego wzbogacenia lub z
    innego zdarzenia, ważność umowy przenoszącej własność zależy od istnienia tego
    zobowiązania,
    - art. 157 § 2 Kodeksu cywilnego: jeżeli umowa zobowiązująca do przeniesienia własności
    nieruchomości została zawarta pod warunkiem lub z zastrzeżeniem terminu, do
    przeniesienia własności potrzebne jest dodatkowe porozumienie stron obejmujące ich
    bezwarunkową zgodę na niezwłoczne przejście własności,
    - art. 353 § 1 Kodeksu cywilnego: zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać
    od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić,
    - art. 535 § 1 Kodeksu cywilnego: przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się
    przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się
    rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.
    Zgodnie z Ustawą deweloperską:
    - art. 1 Ustawy deweloperskiej: ustawa reguluje zasady ochrony praw nabywcy, wobec
    którego deweloper zobowiązuje się do ustanowienia odrębnej własności lokalu
    mieszkalnego i przeniesienia własności tego lokalu na nabywcę, albo do przeniesienia
    na nabywcę własności nieruchomości zabudowanej domem jednorodzinnym lub
    użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej i własności domu jednorodzinnego
    na niej posadowionego stanowiącego odrębną nieruchomość,
    - art. 3 pkt 5 Ustawy deweloperskiej: użyte w ustawie określenie umowa deweloperska
    oznacza - umowę, na podstawie której deweloper zobowiązuje się do ustanowienia lub
    przeniesienia na nabywcę po zakończeniu przedsięwzięcia deweloperskiego prawa, o
    którym mowa w art. 1, a nabywca zobowiązuje się do spełnienia świadczenia
    pieniężnego na rzecz dewelopera na poczet ceny nabycia tego prawa,
    - art. 26 ust. 1 Ustawy deweloperskiej: umowę deweloperską zawiera się w formie aktu
    notarialnego,
    - art. 27 ust. 1 Ustawy deweloperskiej: przeniesienie na nabywcę prawa, o którym mowa w
    art. 1, poprzedzone jest odbiorem lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego
    przez nabywcę, który następuje po zawiadomieniu o zakończeniu budowy domu

    jednorodzinnego, przy jednoczesnym braku sprzeciwu ze strony właściwego organu,
    albo na podstawie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie,
    - art. 3 pkt 10 Ustawy deweloperskiej: użyte w ustawie określenie rozpoczęcie sprzedaży
    oznacza podanie do publicznej wiadomości informacji na temat rozpoczęcia procesu
    oferowania lokali mieszkalnych lub domów jednorodzinnych w ramach określonego
    przedsięwzięcia deweloperskiego,
    - art. 17 ust. 1 Ustawy deweloperskiej: deweloper, który rozpoczyna sprzedaż obowiązany
    jest sporządzić prospekt informacyjny dotyczący danego przedsięwzięcia
    deweloperskiego,
    - art. 20 ust. 1 Ustawy deweloperskiej: deweloper jest obowiązany przekazać nabywcy
    szczegółowe informacje dotyczące swojej sytuacji prawno-finansowej oraz
    przedsięwzięcia deweloperskiego, w tym konkretnego, oferowanego do sprzedaży
    lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego, w zakresie określonym w prospekcie
    informacyjnym,
    - art. 37 Ustawy deweloperskiej: przepis art. 4 ustawy stosuje się do przedsięwzięć
    deweloperskich, w odniesieniu do których rozpoczęcie sprzedaży nastąpiło po dniu
    wejścia w życie ustawy.
    Analiza powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że umowa deweloperska jest umową
    zobowiązującą. W szczególności na jej podstawie nie dochodzi do przeniesienia własności
    nieruchomości. Jednocześnie, w wykonaniu zobowiązań wprowadzonych w umowie
    deweloperskiej, deweloper ustanawia odrębną własność lokalu mieszkalnego i przenosi
    na nabywcę własność tego lokalu, a nabywca spełnia świadczenie pieniężne na rzecz
    dewelopera - tym samym dochodzi do umowy sprzedaży uregulowanej w przepisach
    Kodeksu cywilnego.
    Potwierdza to także okoliczność, że przedmiotem umowy przenoszącej własność jest obok
    ustanowienia odrębnej własności lokalu, jego sprzedaży na rzecz kupującego -
    postanowienia umowy przenoszącej własność wprost traktują, że dochodzi do sprzedaży
    lokalu. W umowie występują wszystkie elementy charakteryzujące umowę sprzedaży
    określone Kodeksem cywilnym. Również Ustawa deweloperska, mimo że wprost nie
    referuje do „umowy sprzedaży”, to w swoich postanowieniach kilkukrotnie odnosi się do
    sprzedaży jako stosunku prawnego, którego dotyczy ta ustawa.
    Ponadto, w orzecznictwie wskazuje się, że:
    - wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 3 kwietnia 2019 r., sygn. VII AGa 1959/18:
    „Umowa deweloperska jest umową nazwaną o skutku wyłącznie zobowiązującym, zaś
    umowa zawierana w jej wykonaniu - umową rozporządzającą. Są to więc dwie umowy
    nazwane i brak podstaw by przepisy dotyczące sprzedaży zastosować do umowy
    deweloperskiej”;
    - wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 15 lipca 2021 r., sygn. I ACa 86/20: „umowa
    deweloperska jest odpłatną umową o przeniesienie własności rzeczy przyszłej
    (nieruchomości) o skutku wyłącznie zobowiązującym. Zawiera w sobie elementy trzech
    umów: sprzedaży (rzeczy przyszłej), o dzieło oraz o roboty budowlane. Jej zawarcie jest
    możliwe do czasu zakończenia przedsięwzięcia deweloperskiego. Wykonanie umowy
    deweloperskiej następuje w wyniku zawarcia umowy w formie aktu notarialnego o
    skutku rozporządzającym.”;
    - interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 25 listopada 2022
    r., Znak: Znak: 0115-KDIT3.4011.675.2022.2.JS: „Z treści powyższych przepisów wynika
    zatem jednoznacznie, że przeniesienie własności nieruchomości następuje z chwilą

    zawarcia w formie aktu notarialnego ostatecznej umowy sprzedaży tej nieruchomości.
    Zarówno zawarcie umowy deweloperskiej, jak też dokonanie, stosownie do tej umowy,
    wpłat na poczet ceny, bez wątpienia mogą prowadzić do nabycia własności
    nieruchomości lub praw, ale nie są z nim równoważne. Moment przeniesienia
    własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego, a art. 158
    Kodeksu określa wyraźnie formę tej czynności prawnej. Z kolei umowa deweloperska
    nie jest umową przenoszącą własność nieruchomości. Jest niejako przyrzeczeniem do
    przeniesienia na nabywcę po zakończeniu przedsięwzięcia deweloperskiego prawa
    własności do lokalu, co nastąpi dopiero w momencie zawarcia np. umowy sprzedaży
    przenoszącej własność nieruchomości. Treścią umowy deweloperskiej jest zatem
    jedynie zobowiązanie się stron do ustanowienia na rzecz nabywcy po zakończeniu
    przedsięwzięcia deweloperskiego odrębnej własności lokalu mieszkalnego i
    przeniesienia własności tego lokalu na nabywcę, lecz tej własności sama umowa
    deweloperska nie przenosi.”
    Mając powyższe na uwadze, umowy deweloperskie mają charakter zobowiązujący i
    zobowiązują m.in. do sprzedaży na rzecz kupujących określonych lokali mieszkalnych.
    Tym samym, w opisywanym zdarzeniu przyszłym, zawarcie w 2022 r. umów
    deweloperskich, na podstawie których Deweloper zobowiązał się m.in. do przeniesienia
    na Kupujących po zakończeniu przedsięwzięcia deweloperskiego prawa własności lokali
    mieszkalnych, stanowi zobowiązanie do zawarcia umów przenoszących własność, na
    podstawie których, w istocie, dojdzie do wyodrębnienia lokali mieszkalnych i ich sprzedaży.
    Deweloper oraz Kupujący zawarli umowy deweloperskie zobowiązujące do sprzedaży
    ponad 6 lokali mieszkalnych stanowiących odrębne nieruchomości w jednym lub kilku
    budynkach wybudowanych na jednej nieruchomości gruntowej, opodatkowanych
    podatkiem od towarów i usług w 2022 r. czyli zanim art. 4 Ustawy wprowadzającej wszedł
    w życie.
    Tym samym, zdaniem Zainteresowanych, warunki do zastosowania regulacji z art. 13 ust.
    2 Ustawy wprowadzającej w analizowanych okolicznościach zostaną spełnione, gdyż
    umowy deweloperskie zobowiązujące do sprzedaży lokali mieszkalnych zostały zawarte
    przed dniem wejścia w życie art. 4 Ustawy wprowadzającej (przed 1 stycznia 2024 r.).
    W konsekwencji, w tak opisanych okolicznościach, zakup przez Kupujących szóstego i
    każdego kolejnego lokalu mieszkalnego stanowiących odrębne nieruchomości w jednym
    lub kilku budynkach wybudowanych na jednej nieruchomości gruntowej,
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, które zostaną nabyte w 2025 r., w
    wykonaniu umów deweloperskich zawartych w 2022 r. nie będzie podlegać
    opodatkowaniu PCC według stawki 6%, i Notariusz nie będzie zobowiązany do poboru
    tego podatku od Kupujących.
    Potwierdzeniem stanowiska Zainteresowanych są m.in. następujące pozytywne
    interpretacje indywidualne:
    - Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 16 lutego 2024
      r., Znak: 0111-KDIB2-3.4014.5.2024.1.MD: „Z przedstawionego opisu zdarzenia
      przyszłego wynika, że podpisali Państwo 14 umów przedwstępnych (...) 2023 r.
      Zamierzają Państwo przystąpić do podpisania umów przyrzeczonych - przenoszących
      prawo własności nieruchomości oraz ustanawiających prawo odrębnej własności
      lokali w 2024 r.
      Zatem mając na uwadze fakt, że podpisanie umów przedwstępnych nastąpiło (...)
      2023 r., a tym samym przed dniem wejścia w życie art. 4 ww. ustawy zmieniającej, tj. 1
      stycznia 2024 r., to umowy sprzedaży lokali mieszkalnych zawarte po 1 stycznia 2024
      r. w wykonaniu umów przedwstępnych zawartych w 2023 r. nie będą podlegać

      podatkowi od czynności cywilnoprawnych według stawki 6% przewidzianej w art. 7a
      ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, obowiązującym od 1 stycznia
      2024 r.”
    - Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 16 lutego 2024
      r., Znak: 0111-KDIB2-3.4014.4.2024.1.MD: „Z przedstawionego opisu zdarzenia
      przyszłego wynika, że podpisali Państwo sześć umów przedwstępnych (...) 2022 r. oraz
      kolejnych pięć umów przedwstępnych (...) 2023 r. Zamierzają Państwo przystąpić do
      podpisania umów przyrzeczonych - przenoszących prawo własności nieruchomości
      oraz ustanawiających prawo odrębnej własności lokali w 2024 r. Zatem mając na
      uwadze fakt, że podpisanie umów przedwstępnych nastąpiło w 2022 i 2023 r., a tym
      samym przez dniem wejścia w życie art. 4 ww. ustawy zmieniającej, tj. 1 stycznia 2024
      r., to umowy sprzedaży lokali mieszkalnych zawarte po 1 stycznia 2024 r. w wykonaniu
      umów przedwstępnych zawartych w 2022 i 2023 r. nie będą podlegać podatkowi od
      czynności cywilnoprawnych według stawki 6% przewidzianej w art. 7a ust. 1 ustawy o
      podatku od czynności cywilnoprawnych, obowiązującym od 1 stycznia 2024 r.”
    - Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 30 listopada
      2023 r., Znak: 0111-KDIB2-2.4014.230.2023.1.PB: „Zatem mając na uwadze fakt, że
      podpisanie umów przedwstępnych nastąpiło 28 października 2022 r. i 29 listopada
      2022 r., a tym samym przez dniem wejścia w życie art. 4 ww. ustawy, tj. 1 stycznia
      2024 r., to umowy sprzedaży lokali mieszkalnych zawarte przez Państwa jako nabywcę
      w 2024 r. w wykonaniu umów przedwstępnych zawartych w 2022 r. nie będą podlegać
      podatkowi od czynności cywilnoprawnych według stawki 6% przewidzianej w art. 7a
      ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych w brzmieniu obowiązującym
      od 1 stycznia 2024 r.”
    - Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 6 grudnia 2023
      r., Znak: 0111-KDIB2-2.4014.287.2023.1.PB: „Zatem mając na uwadze fakt, że
      podpisanie umowy przedwstępnej nastąpiło 8 lutego 2023 r., a tym samym przez
      dniem wejścia w życie art. 4 ww. ustawy, tj. 1 stycznia 2024 r., to umowa sprzedaży
      lokali mieszkalnych zawarta w terminie do 31 maja 2024 r. w wykonaniu umowy
      przedwstępnej zawartej w 2023 r. nie będzie podlegać podatkowi od czynności
      cywilnoprawnych według stawki 6% przewidzianej w art. 7a ust. 1 ustawy o podatku
      od czynności cywilnoprawnych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2024 r.”

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności
    cywilnoprawnych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 295) stanowi, że:
    Podatkowi podlegają:
    1) następujące czynności cywilnoprawne:
        a) umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
        b) umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
        c) (uchylona)
        d) umowy darowizny - w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i
          ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
        e) umowy dożywocia,

        f) umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności - w części
          dotyczącej spłat lub dopłat,
        g) (uchylona)
        h) ustanowienie hipoteki,
        i) ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej
          służebności,
        j) umowy depozytu nieprawidłowego,
        k) umowy spółki;
    2) zmiany umów wymienionych w pkt 1, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy
        opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, z zastrzeżeniem ust.
        3 pkt 4;
    3) orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one
        takie same skutki prawne, jak czynności cywilnoprawne wymienione w pkt 1 lub
        2.
    Należy stwierdzić, że ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia
    czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Tym
    samym, o kwalifikacji określonej czynności prawnej, a w konsekwencji o jej podleganiu
    opodatkowaniu tym podatkiem decyduje jej treść (elementy przedmiotowo istotne), a nie
    nazwa. Zatem, jeżeli strony zawierają umowę i układają stosunki w jej ramach w określony
    sposób, to dla oceny czy powstanie obowiązek podatkowy w podatku od czynności
    cywilnoprawnych, w związku z dokonaniem wskazanej w ustawie czynności, miarodajne
    będą rzeczywiste prawa i obowiązki stron tej umowy pozwalające na ich kwalifikacje pod
    względem prawnym.
    Na podstawie art. 535 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    Z powyższego wynika, że elementami przedmiotowo istotnymi umowy sprzedaży są:
    oznaczenie przedmiotu sprzedaży oraz cena. Innymi słowy, za umowę sprzedaży zostanie
    uznana tylko taka umowa, która definiuje zarówno przedmiot sprzedaży, jak i cenę
    należną sprzedającemu. Cena jest ekwiwalentem rzeczy lub praw, nabytych w drodze
    umowy sprzedaży. Zawiera ona w sobie trzy elementy: wartość rzeczy, zysk sprzedawcy
    oraz koszty po jego stronie.
    Jak wskazano w wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 10 października 2012 r.
    sygn. akt I ACa 704/12 „Umowa sprzedaży ma charakter umowy konsensualnej. O tym, czy
    doszło do jej zawarcia decyduje wyłącznie złożenie zgodnych oświadczeń woli stron.
    Wydanie rzeczy czy też zapłata ceny są zdarzeniami będącymi jedynie przejawami
    wykonania umowy i nie mają wpływu na ocenę jej ważności, ani też nie decydują o
    kwalifikacji umowy jako wzajemnej.”
    W myśl art. 3 pkt 1, 4 i 5 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o ochronie praw nabywcy
    lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego (t.j. Dz.U. 2021 r. poz. 1445), która - jak
    Państwo wskazali - ma zastosowanie w Państwa sprawie:
    Użyte w ustawie określenia oznaczają:
    1) deweloper - przedsiębiorcę w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks
        cywilny (Dz.U. z 2017 r. poz. 459, 933 i 1132), który w ramach prowadzonej

        działalności gospodarczej na podstawie umowy deweloperskiej zobowiązuje się
        do ustanowienia prawa, o którym mowa w art. 1, i przeniesienia tego prawa na
        nabywcę;
      4) nabywca - osobę fizyczną, która na podstawie umowy deweloperskiej
        uprawniona jest do przeniesienia na nią prawa, o którym mowa w art. 1, oraz
        zobowiązuje się do spełnienia świadczenia pieniężnego na rzecz dewelopera na
        poczet ceny nabycia tego prawa;
      5) umowa deweloperska - umowę, na podstawie której deweloper zobowiązuje się
        do ustanowienia lub przeniesienia na nabywcę po zakończeniu przedsięwzięcia
        deweloperskiego prawa, o którym mowa w art. 1, a nabywca zobowiązuje się do
        spełnienia świadczenia pieniężnego na rzecz dewelopera na poczet ceny nabycia
        tego prawa.
    Z kolei, zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t.j. Dz. U. z
    2021 r. poz. 1048 ze zm.):
    1. Odrębną własność lokalu można ustanowić w drodze umowy, a także jednostronnej
      czynności prawnej właściciela nieruchomości albo orzeczenia sądu znoszącego
      współwłasność.
    2. Umowa o ustanowieniu odrębnej własności lokalu powinna być dokonana w formie
      aktu notarialnego; do powstania tej własności niezbędny jest wpis do księgi
      wieczystej.
    3. W razie ustanowienia odrębnej własności lokalu bez zaświadczenia, o którym mowa w
      art. 2 ust. 3, powództwo o stwierdzenie nieważności takiego ustanowienia może
      wnieść również właściwy z uwagi na położenie nieruchomości wójt, burmistrz albo
      prezydent miasta, starosta.
    Na podstawie art. 8 ustawy o własności lokali:
  1. Umowa o ustanowieniu odrębnej własności lokalu powinna określać w szczególności:
      1) rodzaj, położenie i powierzchnię lokalu oraz pomieszczeń do niego przynależnych;
      2) wielkość udziałów przypadających właścicielom poszczególnych lokali w
        nieruchomości wspólnej.
        2. Współwłaściciele mogą w umowie określić także sposób zarządu nieruchomością
          wspólną.
        3. Umowa o ustanowieniu odrębnej własności lokalu może być zawarta albo przez
          współwłaścicieli nieruchomości, albo przez właściciela nieruchomości i nabywcę
          lokalu.
    W doktrynie wskazuje się, że „Postanowienia wymienione w art. 8 ust. 1 WłLokU dotyczą
    tylko oznaczenia przedmiotu umowy, tj. lokalu i związanego z jego własnością udziału w
    nieruchomości wspólnej. Elementy wymienione w art. 8 ust. 1 WłLokU nie stanowią
    elementów przedmiotowo istotnych (essentialia negotii) umowy o ustanowieniu odrębnej
    własności lokalu, ponieważ nie jest to nowy typ umowy nazwanej (por. jednak Doliwa,
    Prawo mieszkaniowe, 2021, art. 8 WłLokU, Nb 2 oraz post. SN z 18.4.2019 r., II CSK 138/18,
    Legalis). Essentialia negotii umowy o ustanowieniu odrębnej własności lokalu będą różne
    w zależności od tego, jakiego typu będzie to umowa, a więc czy będzie to przykładowo
    umowa sprzedaży odrębnej własności lokalu, umowa darowizny, zamiany, czy umowa
    zawarta między współwłaścicielami znosząca częściowo współwłasność nieruchomości.”
    (Art. 8 WłLokU red. serii Osajda/red. tomu Lackoroński 2022, wyd. 12/Zawadzka)

    Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że (...) 2022 r. zawarli Państwo ze Spółką (...) Spółką z
    ograniczoną odpowiedzialnością jako Deweloperem umowy deweloperskie zobowiązujące
    do ustanowienia odrębnej własności 6 lokali mieszkalnych i przeniesienia ich własności na
    rzecz Nabywców, zlokalizowane w jednym z budynków wybudowanym na jednej
    nieruchomości gruntowej. W innym budynku posadowionym na tej samej nieruchomości
    posiadają Państwo już nabyte umową ustanowienia odrębnej własności i przeniesienia
    własności lokalu mieszkalnego sporządzoną (...) 2023 r. dwa lokale mieszkalne. W
    wykonaniu ww. umów, strony (Nabywcy oraz Deweloper) w 2025 r. zawarły umowy
    ustanowienia odrębnej własności lokali mieszkalnych i przeniesienia ich własności na
    Nabywców dotyczące 3 lokali mieszkalnych stanowiących odrębne nieruchomości
    zlokalizowane w jednym budynku wybudowanym na jednej nieruchomości gruntowej. Na
    dzień składania zapytania pozostają Państwo właścicielami 5 lokali mieszkalnych
    położonych w dwóch budynkach posadowionych na jednej nieruchomości gruntowej. W
    2025 r. mają Państwo zawrzeć kolejne 3 umowy dotyczące kolejnych 3 lokali mieszkalnych.
    Zawarte w 2025 r. między Deweloperem a Nabywcami umowy ustanowienia odrębnej
    własności lokali oraz przeniesienia ich własności na Nabywców będą zawierały zapisy
    obejmujące:
    - ustanowienie przez umocowanego przedstawiciela Dewelopera odrębnej własności
      skonkretyzowanego lokalu mieszkalnego,
    - przeniesienia prawa własności tego lokalu na rzecz Nabywców wraz z prawami
      związanymi z jego własnością,
    - przyjęcia przeniesienia tego lokalu przez Nabywców wraz z prawami związanymi z
      jego własnością za świadczenie pieniężne określone w umowie,
    - oświadczenie stron, ile wyniesie świadczenie pieniężne zawierające podatek od
      towarów i usług.
    Umowy ustanowienia odrębnej własności lokali oraz przeniesienia ich własności między
    Deweloperem a Nabywcami zostaną zawarte w formie aktów notarialnych przed
    Notariuszem.
    Podsumowując dotychczasowe rozważania, ekwiwalentem przedmiotu sprzedaży jest w
    ramach umowy sprzedaży cena rozumiana jako świadczenie pieniężne. Oprócz określenia
    ceny umowa sprzedaży musi naturalnie zawierać także inne istotne elementy
    charakterystyczne dla tego stosunku prawnego, w tym w szczególności strony umowy, jej
    przedmiot (tj. przedmiot sprzedaży), określone obowiązki stron (oraz zasady ich
    wykonania) oraz zasady odpowiedzialności w razie niewykonania lub nienależytego
    wykonania umowy.
    W przedmiotowej sprawie - jak wynika wprost z opisu zdarzenia przyszłego - zawarte w
    2025 r. umowy będą zawierały zapisy obejmujące ustanowienie przez Dewelopera
    odrębnej własności skonkretyzowanego lokalu mieszkalnego, przeniesienie prawa
    własności tego lokalu na Państwa rzecz wraz z prawami związanymi z jego własnością oraz
    przyjęcie przeniesienia tego lokalu za świadczenie pieniężne określone w umowie.
    Z powyższego wynika, że w rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z elementami
    przedmiotowo istotnymi umowy sprzedaży, bowiem w opisanej sytuacji oznaczony
    zostanie przedmiot sprzedaży oraz wystąpi cena, rozumiana jako świadczenie pieniężne,
    która jest ekwiwalentem przedmiotu umowy sprzedaży.
    Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, że opisane we wniosku umowy ustanowienia
    odrębnej własności lokali mieszkalnych i przeniesienia ich własności będą stanowiły
    umowy sprzedaży, które jako przedmiot opodatkowania literalnie wskazuje art. 7a ust. 1
    oraz art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, skoro
    umowy te zawierać będą zarówno oznaczenie przedmiotu sprzedaży jak i cenę sprzedaży,
    a zatem elementy określone w art. 535 Kodeksu cywilnego.
    W myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:

      Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania
      czynności cywilnoprawnej.
    Na podstawie art. 4 pkt 1 ww. ustawy:
      Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 5, ciąży przy umowie sprzedaży - na
      kupującym.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 i 3 ww. ustawy:
      1. Obowiązek zapłaty podatku ciąży na podatnikach tego podatku.
      3. W przypadku gdy nabycie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość
        następuje przez kilku kupujących, zobowiązanymi solidarnie do zapłaty podatku
        według stawki określonej w art. 7a ust. 1, są wyłącznie kupujący spełniający
        warunki, o których mowa w tym przepisie.
    W oparciu o art. 6 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Podstawę opodatkowania stanowi przy umowie sprzedaży - wartość rynkowa rzeczy
      lub prawa majątkowego.
    Wartość rynkową określa się na zasadach wskazanych w art. 6 ust. 2 ww. ustawy, w myśl
    którego:
      Wartość rynkową przedmiotu czynności cywilnoprawnych określa się na podstawie
      przeciętnych cen stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z
      uwzględnieniem ich miejsca położenia, stanu i stopnia zużycia, oraz w obrocie
      prawami majątkowymi tego samego rodzaju, z dnia dokonania tej czynności, bez
      odliczania długów i ciężarów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
    Stawki podatku wynoszą od umowy sprzedaży:
    a) nieruchomości, rzeczy ruchomych, prawa użytkowania wieczystego, własnościowego
      spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego prawa do lokalu
      użytkowego oraz wynikających z przepisów prawa spółdzielczego: prawa do domu
      jednorodzinnego oraz prawa do lokalu w małym domu mieszkalnym - 2%,
    b) innych praw majątkowych - 1%.
    Natomiast na podstawie art. 7a ww. ustawy:
    1. W przypadku gdy kupujący nabywa co najmniej sześć lokali mieszkalnych stanowiących
      odrębne nieruchomości w jednym lub kilku budynkach wybudowanych na jednej
      nieruchomości gruntowej, opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, lub
      udziały w tych lokalach albo nabył już co najmniej pięć takich lokali lub udziały w nich,
      stawka podatku od zawartej z tym samym kupującym umowy sprzedaży szóstego i
      każdego następnego takiego lokalu w tym budynku lub budynkach lub udziału w
      takim lokalu, wynosi 6%.
    2. Jeżeli nabycie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość następuje na
      współwłasność przez kilku kupujących, przepis ust. 1 stosuje się także wtedy, gdy
      chociażby jeden z kupujących jest zobowiązany do uiszczenia podatku w takiej stawce.
      Przepisy art. 7 ust. 3 pkt 1 stosuje się odpowiednio.
    Na podstawie art. 2 pkt 4 lit. a) i b) ww. ustawy:
    Nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany:

      a) w zakresie, w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług, z wyjątkiem
        umów sprzedaży, których przedmiotem jest lokal mieszkalny stanowiący odrębną
        nieruchomość, opodatkowanych zgodnie z art. 7a,
      b) jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z
        tytułu dokonania tej czynności, z wyjątkiem:
      - umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część,
        albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do
        lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo
        do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych
        prawach,
      - umów sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.
    Ww. art. 7a został dodany do ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych na mocy
    art. 4 pkt 3 ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o zmianie ustawy o samorządzie gminnym,
    ustawy o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa, ustawy o gospodarce
    nieruchomościami, ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych oraz niektórych
    innych ustaw (Dz.U. z 2023 r. poz. 1463), natomiast na mocy art. 4 pkt 1 tej ustawy
    zmieniono brzmienie art. 2 pkt 4 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
    Na podstawie art. 17 ustawy o zmianie ustawy o samorządzie gminnym, ustawy o
    społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa, ustawy o gospodarce nieruchomościami,
    ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych oraz niektórych innych ustaw:
      Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 8 pkt
      9 lit. b, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia oraz z
      wyjątkiem art. 4 pkt 1-3 i art. 8 pkt 1-6, pkt 7 lit. a tiret pierwsze i drugie, pkt 8 i 9 lit. a
      oraz pkt 10-19, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2024 r.
    Zgodnie natomiast z art. 13 ustawy o zmianie ustawy o samorządzie gminnym, ustawy o
    społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa, ustawy o gospodarce nieruchomościami,
    ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych oraz niektórych innych ustaw:
    1. Przepisy ustawy zmienianej w art. 4, w brzmieniu dotychczasowym, stosuje się do
      opodatkowania czynności cywilnoprawnych dokonanych przed dniem wejścia w życie
      art. 4 niniejszej ustawy.
    2. Przepisów art. 2 pkt 4 lit. a, art. 5 ust. 3 oraz art. 7a ustawy zmienianej w art. 4, w
      brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie stosuje się do umów sprzedaży
      zawieranych w związku z wykonaniem umów zobowiązujących do dokonania tej
      sprzedaży, zawartych przed dniem wejścia w życie art. 4 niniejszej ustawy.
    Z treści przywołanych przepisów ustawy o zmianie ustawy o samorządzie gminnym,
    ustawy o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa, ustawy o gospodarce
    nieruchomościami, ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych oraz niektórych
    innych ustaw wynika, że przepisu art. 7a wprowadzającego 6% stawkę podatku od
    czynności cywilnoprawnych nie stosuje się do umów sprzedaży zawieranych w związku z
    wykonaniem umów zobowiązujących do dokonania tej sprzedaży, zawartych przed dniem
    wejścia w życie art. 4 tej ustawy. Jeśli więc do zawarcia umowy zobowiązującej do
    dokonania sprzedaży co najmniej sześciu lokali mieszkalnych stanowiących odrębne
    nieruchomości w jednym lub kilku budynkach wybudowanych na jednej nieruchomości
    gruntowej doszło przed 1 stycznia 2024 r., zawarcie umowy przenoszącej własność po tej
    dacie nie będzie skutkować opodatkowaniem sprzedaży szóstego i każdego następnego
    lokalu według stawki 6%.
    Jak wynika z art. 3 pkt 5 ustawy o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu
    jednorodzinnego umowa deweloperska jest umową, na podstawie której deweloper

    zobowiązuje się do ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego i przeniesienia
    własności tego lokalu na nabywcę, a tym samym jest umową dwustronnie zobowiązującą.
    Zatem mając na uwadze fakt, że zawarcie umów deweloperskich nastąpiło 22 listopada
    2022 r., a tym samym przez dniem wejścia w życie art. 4 ww. ustawy, tj. 1 stycznia 2024 r.,
    to umowy ustanowienia odrębnej własności lokali mieszkalnych i przeniesienia ich
    własności, które w istocie będą umowami sprzedaży, zawarte przez Państwa po 1 stycznia
    2024 r. w wykonaniu umów deweloperskich zawartych w 2022 r. nie będą podlegać
    podatkowi od czynności cywilnoprawnych według stawki 6% przewidzianej w art. 7a ust. 1
    ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych w brzmieniu obowiązującym od 1
    stycznia 2024 r.

## Dodatkowe informacje

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych stwierdzić należy,
    że zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą Organu
    w sprawie będącej przedmiotem niniejszego wniosku.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli
    skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1. z zastosowaniem art. 119a;
      2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan K. W. (Zainteresowany będący stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.