Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-946/08-3/ES
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-11-12
Teza: Czy w przypadku przeniesienia (zbycia) przez spółkę komandytową drugą prawa użytkowania wieczystego, które to prawo spółka komandytowa druga nabyła uprzednio jako wkład niepieniężny - koszt uzyskania przychodu (rozpoznawany u wnioskodawcy stosownie do jego udziału w zysku spółki komandytowej pierwszej oraz przy uwzględnieniu udziału spółki komandytowej pierwszej w zyskach spółki komandytowej drugiej), stanowić będzie wartość, po jakiej ww.prawo użytkowania wieczystego zostało przeniesione na spółkę komandytową drugą i zapisane w jej księgach jako wartość niematerialna i prawna?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; nieruchomości; opłata-opłata za użytkowanie wieczyste; spółki-spółka komandytowa; spółki-spółka komandytowo-akcyjna; spółki-spółka osobowa; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste; wartość-wartość rynkowa; wkład; wkład-wkłady niepieniężne; zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z dnia 12.08.2008 r. (data wpływu 18.08.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów w przypadku zbycia prawa wieczystego użytkowania wniesionego jako wkład niepieniężnego do spółki osobowej - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18.08.2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów w przypadku zbycia prawa wieczystego użytkowania wniesionego jako wkład niepieniężnego do spółki osobowej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest obecnie wspólnikiem spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, zwanej dalej „spółka”, która wkrótce zostanie przekształcona w spółkę komandytowo-akcyjną lub w spółkę komandytową (a w dalszej kolejności w spółkę komandytowo - akcyjną) (dalej dla uproszczenia spółka komandytowa pierwsza”).

Wnioskodawca pozostawał będzie nadal wspólnikiem tego podmiotu. W dalszej kolejności planowane jest, że spółka komandytowa pierwsza (tj. Spółka powstała z przekształcenia spółki z o.o.), przystąpi do innej spółki komandytowej lub komandytowo-akcyjnej (dalej dla uproszczenia „spółka komandytowa druga”) jako komandytariusz lub akcjonariusz wnosząc do niej wkład niepieniężny w postaci niezabudowanych i zabudowanych działek gruntu będących przedmiotem wieczystego użytkowania spółki komandytowej pierwszej (dalej „prawa użytkowania wieczystego”).

Przedmiotowe prawo użytkowania wieczystego zostanie wniesione do spółki komandytowej drugiej wg jej obecnej wyceny rynkowej i wg takiej wartości zostanie ono zapisane w księgach rachunkowych spółki komandytowej drugiej jako środek trwały, zaś podatkowo zostanie ono wpisane jako wartość niematerialna i prawna. Możliwe jest, że po jakimś czasie spółka komandytowa druga podejmie decyzję o zbyciu prawa użytkowania wieczystego na podmiot trzeci.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy wniesienie przez spółkę komandytową pierwszą do spółki komandytowej drugiej jako wkładu niepieniężnego prawa użytkowania wieczystego wg wartości rynkowej tego prawa spowoduje powstanie u wnioskodawcy przychodu podatkowego podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a jeśli tak, to w jaki sposób winien zostać ustalony przychód oraz koszt uzyskania przychodów (dochód) w związku z tak przeprowadzoną transakcją i jaki podatek winien przypadać do zapłaty?
2.  Czy w przypadku przeniesienia (zbycia) przez spółkę komandytową drugą prawa użytkowania wieczystego, które to prawo spółka komandytowa druga nabyła uprzednio jako wkład niepieniężny - koszt uzyskania przychodu (rozpoznawany u wnioskodawcy stosownie do jego udziału w zysku spółki komandytowej pierwszej oraz przy uwzględnieniu udziału spółki komandytowej pierwszej w zyskach spółki komandytowej drugiej), stanowić będzie wartość, po jakiej ww. prawo użytkowania wieczystego zostało przeniesione na spółkę komandytową drugą i zapisane w jej księgach jako wartość niematerialna i prawna?

Odpowiedź na pytanie drugie stanowi przedmiot niniejszej interpretacji indywidualnej. Wniosek w zakresie pytania pierwszego zostanie rozpatrzony odrębną interpretacją.

Zdaniem Wnioskodawcy w przypadku odpłatnego przeniesienia przez spółkę komandytową drugą prawa użytkowania wieczystego, wniesionego do tego podmiotu tytułem wkładu niepieniężnego, na podmiot trzeci koszt uzyskania przychodu (rozpoznawany u każdego ze wspólników tej spółki) winna stanowić wartość, po jakiej prawo użytkowania wieczystego zostało wniesione do spółki komandytowej lub spółki komandytowo- akcyjnej (wartość początkowa prawa wieczystego użytkowania gruntu jako wartości niematerialnej i prawnej).

Za słusznością ww. stanowiska przemawiają następujące względy:

1.  zgodnie z treścią art. 22g ust. 1 pkt 4) u.p.d.f., (który ma zastosowanie do wkładów do spółek nieposiadających osobowości prawnej, a zatem do spółki komandytowej i spółki komandytowo-akcyjnej) wkład do spółki w postaci środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych jest ujmowany w księgach tego podmiotu wg wartości początkowej ustalonej przez wspólników na dzień wniesienia wkładu lub udziału, nie wyższej jednak od ich wartości rynkowej, z dnia wniesienia wkładu”. Zgodnie zatem z ww. zapisem wkład do spółki osobowej jest zapisywany w księgach podmiotu wg wartości początkowej ustalonej przez wspólników. Wartość ta nie może być jednak wyższa jednakże, aniżeli wartość rynkowa wnoszonych środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych.
2.  wartość początkowa, o której mowa powyżej, ma w przekonaniu wnioskodawcy podstawowe znaczenie dla ustalenia kosztu uzyskania przychodu w sytuacji odpłatnego zbycia przedmiotowego prawa użytkowania wieczystego jako wartości niematerialnej i prawnej). Wskazuje na to w szczególności treść art. 24 ust 2 pkt 1) u.p.d.f. Regulacja ta ma zastosowanie do wspólników - osób fizycznych, Zgodnie z tym przepisem „dochodem z odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, wykorzystywanych na potrzeby działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej, jest przychód z odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. b), a w pozostałych przypadkach dochodem lub stratą jest różnica między przychodem z odpłatnego zbycia:

1.  przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących:

1.  środkami trwałymi,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł,
3.  wartościami niematerialnymi i prawnymi - ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio”.

3) skoro art. 24 ust. 2 pkt 1) u.p.d.f. stosuje się poprzez art. 12 ust. 2 pkt 1) u.p.d.f. także do przychodów ze zbycia wartości niematerialnych i prawnych, to oznaczą że przy zbyciu prawa wieczystego użytkowania gruntów koszt uzyskania przychodu stanowić będzie wartość ww. prawa zapisana w księgach spółki komandytowej drugiej. Potwierdza tę tezę także szereg pism organów podatkowych: i tak np. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Warszawie w postanowieniu z dnia 2.10.2006 r. (1471/DPD/423-94/06/KK) w zakresie następującego stanu faktycznego, z przedstawionego przez stronę we wniosku stanu faktycznego wynika, że dnia 04.11.1992r. zgromadzenie wspólników podjęło uchwałę o podwyższeniu kapitału zakładowego spółki o kwotę 1.584.000 zł, poprzez utworzenie 1584 nowych udziałów o wartości 1 000 zł każdy. Udziały przyznano w całości pracowniczej spółdzielni budowlano - mieszkaniowej w zamian za wniesiony do spółki aport w postaci prawa użytkowania wieczystego gruntu w warszawie, przeznaczonego pod zabudowę zespołu usługowo - mieszkaniowego. Wartość początkowa przedmiotowej nieruchomości wynosiła 1.584.000 zł. Strona wprowadziła do ksiąg rachunkowych w/w prawo wieczystego użytkowania, w pozycji „środki trwałe” - „grunty, prawo wieczystego użytkowania.” Spółka zamierza sprzedać wybudowany na tym gruncie budynek wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntu. Spółka stoi na stanowisku, iż wartość początkowa prawa użytkowania wieczystego gruntu może stanowić w całości koszt uzyskania przychodu w przypadku sprzedaży gruntu wraz z położonym na nim budynkiem. Strona wskazuje, że stosownie do art. 16c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie amortyzowała prawa użytkowania wieczystego do gruntu. Również zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 tej ustawy nie uznano jednorazowo za koszty uzyskania przychodów. Zdaniem spółki wydatki związane z nabyciem środków trwałych, pomniejszone o odpisy amortyzacyjne są kosztem uzyskania przychodów w przypadku ich odpłatnego zbycia. Ponieważ strona nie amortyzowała prawa wieczystego użytkowania gruntu, jej zdaniem, wartość początkowa tego gruntu będzie stanowiła w całości koszt uzyskania przychodu w przypadku jego odpłatnego zbycia wraz z położonym na niej budynkiem” - stwierdził, że „stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy. Z powołanego przepisu wynika, iż aby dany wydatek mógł być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, nie może znajdować się w wykazie wydatków nieuznawanych z mocy ustawy za taki koszt, zawartym w art. 16 ust. 1. Artykuł 16 ust. 1 w pkt 1 lit. a tej ustawy wyłącza z kosztów uzyskania przychodów wydatki na nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów. Wydatki te, zgodnie z powołanym przepisem, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów z zastrzeżeniem pkt 8a, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia. Ponieważ, stosownie do art. 16c pkt 1 ww. ustawy prawo wieczystego użytkowania gruntu nie podlega amortyzacji, dlatego też w przypadku zbycia tego prawa, jego wartość ustalona przez podatnika na dzień wniesienia go aportem do spółki, będzie w całości stanowić koszt uzyskania przychodów w myśl art. 16 ust. 1 pkt i cyt. ustawy, pod warunkiem jednak, że wartość ta nie będzie wyższa od wartości rynkowej (\`(...)\`)„. Reasumując, w ocenie naczelnika tutejszego urzędu przedstawione we wniosku stanowisko strony jest prawidłowe.

4) zasadę uznawania za koszt uzyskania przychodu wartości początkowej środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych uzyskanych w drodze aportu wykazanych w księgach danego podmiotu (przy ewentualnym uwzględnieniu podatkowych odpisów amortyzacyjnych, jeśli chodzi o środki trwałe) potwierdzają także jednolite stanowiska organów podatkowych:

A) kierując się zatem literalnym brzmieniem art. 5 oraz powołanych powyżej przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, należy stwierdzić, że spółka, jako jeden ze wspólników spółki komandytowej, ma prawo do uwzględnienia w kosztach uzyskania przychodów (proporcjonalnie do posiadanego udziału) odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od nieruchomości stanowiącej majątek spółki komandytowej, a w przypadku sprzedaży tej nieruchomości przez spółkę komandytową - również kosztów związanych z tym przychodem. Koszt uzyskania przychodu z jego tytułu należy ustalić w wysokości wartości początkowej nieruchomości wniesionej aportem do spółki komandytowej, pomniejszonej o dokonane dotychczas odpisy amortyzacyjne, czyli wartości rynkowej określonej w umowie spółki osobowej. Pomniejszonej o dokonane odpisy amortyzacyjne.

Reasumując, prawidłowe jest stanowisko spółki, że opodatkowaniu podlegać będzie różnica pomiędzy ceną uzyskaną z tytułu sprzedaży nieruchomości a wartością początkową tej nieruchomości pomniejszoną o sumę dokonanych odpisów amortyzacyjnych oraz że przychody i koszty uzyskania przychodu poszczególnych wspólników spółki komandytowej ustalane będą proporcjonalnie do posiadanych przez nich udziałów”. - postanowienie Naczelnika Pierwszego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie z dnia 25.06.2007 r. Nr 1471/DPR2/423-40/07/AB.

B) „Ponadto organ odwoławczy zauważa, iż strona uzyska przychód zgodnie z art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w momencie sprzedaży przez spółkę komandytową nieruchomości będącej przedmiotem wkładu. Kosztem uzyskania przychodów będzie wówczas wartość początkowa nieruchomości pomniejszona o odpisy amortyzacyjne, z zachowaniem zasad wyrażonych w art. 5 updop”. - decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 19.06.2007 r. 1401/BP-I/006-1136/06/KS,

C) „stosownie do art. 24 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dochodem z odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 wykorzystywanych na potrzeby działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej, jest przychód z odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. b), a w pozostałych przypadkach dochodem lub stratą jest różnica między przychodem z odpłatnego zbycia a wartością początkową, wykazaną w ewidencji „ środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem pkt 2, powiększona o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od tych środków i wartości. W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku oraz, z zastrzeżeniem ust. 1 a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe. Ustęp 2 tego artykułu stanowi, iż zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczenia kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat, ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością w formie spółki nie będącej osobą prawną. Z powyższych przepisów wynika, iż w przypadku sprzedaży nieruchomości koszty uzyskania tego przychodu ustalą się w wysokości wartości początkowej nieruchomości lub ustalonej na dzień wniesienia wkładu, pomniejszonej o sumę odpisów amortyzacyjnych. Zatem w sytuacji, gdy spółka komandytowa dokona sprzedaży gruntu, wniesionego przez wspólnika aportem do spółki, a uznanego przez spółkę za środek trwały, kosztem uzyskania przychodu będzie wartość nieruchomości ustalona na dzień wniesienia wkładu nie wyższa jednak od ich wartości rynkowej z dnia wniesienia wkładu”.- postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Oświęcimiu z dnia 14.03.2007 r. Nr PDF I/415-80/06.

Reasumując z zdaniem wnioskodawcy:

1.  wniesienie wkładu niepieniężnego do spółki osobowej nie powoduje powstania po stronie podmiotu wnoszącego wkład przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym, operacja ta pozostaje zatem neutralna podatkowo,
2.  w przypadku zbycia przez spółkę komandytową lub komandytowo-akcyjną prawa użytkowania wieczystego wniesionego do tego podmiotu tytułem wkładu niepieniężnego - koszt uzyskania przychodu winna stanowić wartość początkowa (czyli wartość, po jakiej nieruchomości te zostały nabyte przez spółkę komandytową) przedmiotu wkładu wynikająca z ksiąg spółki komandytowej lub komandytowo-akcyjnej, pomniejszona o dokonane odpisy amortyzacyjne.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam, co następuje.

W myśl art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14 poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Natomiast z treści art. 23 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy wynika, iż nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:

1.  nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,
2.  nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,
3.  ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 22g ust. 17 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych

\- wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów przy określaniu dochodu z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d), oraz gdy odpłatne zbycie rzeczy i praw jest przedmiotem działalności gospodarczej, a także w przypadku odpłatnego zbycia składników majątku związanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, bez względu na czas ich poniesienia.

Stosownie do treści art. 24 ust. 2 zd. 2 ww. ustawy dochodem z odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą jest różnica między przychodem z odpłatnego zbycia, a wartością początkową wykazaną w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem pkt 2, powiększona o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od tych środków i wartości. Wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ustala się według zasad określonych w art. 22g ww. ustawy.

Przepis art. 22g ust. 1 pkt 4 ww. ustawy stanowi, że za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do osobowej spółki handlowej – ustaloną przez wspólników na dzień wniesienia wkładu lub udziału, wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej z dnia wniesienia wkładu.

Przy czym zgodnie z art. 22a ww. ustawy amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

\- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Zgodnie z art. 22c ww. ustawy amortyzacji nie podlegają grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów (…).

Odnosząc powyższe uregulowania do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, iż w przypadku zbycia przez spółkę osobową, wniesionego do niej w formie wkładu niepieniężnego, prawa wieczystego użytkowania gruntu, koszt uzyskania przychodów winien zostać ustalony w wysokości wartości tego prawa wykazanej w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych bez pomniejszenia o odpisy amortyzacyjne. Wskazać przy tym należy, iż ustalona przez wspólników ww. wartość początkowa wniesionego prawa wieczystego użytkowania gruntu, nie może być wyższa od jego wartości rynkowej ustalonej na dzień wniesienia wkładu.

Ponadto zauważyć należy, iż stosownie do cytowanego wyżej art. 8 ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tak ustalone koszty uzyskania przychodów u każdego wspólnika będą określone proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku spółki osobowej.

W oparciu o tak określone koszty uzyskania przychodu, dochód z tytułu sprzedaży przedmiotowej nieruchomości, należy wyliczyć w oparciu o powołaną podstawę art. 24 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy, iż kosztem uzyskania przychodu jest wartość początkowa pomniejszona o dokonane odpisy amortyzacyjne jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

W odniesieniu do powołanych przez wnioskodawcę postanowień organów podatkowych należy stwierdzić, że orzeczenia te zapadły w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul.1-ego Maja 10, 09-402 Płock.