Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDWT.4011.164.2025.3.KW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-17
Teza: Kwalifikacja prac wykonywanych przez osoby zatrudnione
przez Wnioskodawcę na stanowiskach, mieszczą się w
katalogu działalności twórczej, określonej w art. 22 ust. 9b pkt
8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
(działalności badawczo; rozwojowej)
Słowa kluczowe: działalność-działalność badawczo-rozwojowa
koszt-koszty zryczałtowane
pracownik
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-50% koszty uzyskania przychodów.
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Słowniczek-Działalność badawczo-rozwojowa
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 9b-pkt 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie uznania, że

    prace wykonywane przez pracowników Spółki zatrudnionych na stanowiskach wskazanych
    w pytaniach od 1 do 5 mieszczą się w katalogu działalności twórczej określonej w art. 22
    ust. 9b pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 3 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwania – pismami z 1 i 29
    października 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A Sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca”, „Spółka”) jest polskim rezydentem podatkowym.
    Główny kod PKD działalności Wnioskodawcy to (...).
    W ramach działalności Spółka świadczy usługi (...).
    Wnioskodawca zatrudnia na podstawie umów o pracę pracowników na następujących
    stanowiskach:
    · I,
    · II,
    · III,
    · IV,
    · V.
    Szczegółowy opis wskazanych stanowisk przedstawia się następująco:
    I (I)
    I odpowiedzialny jest za (...). W zakresie swoich obowiązków pracowniczych osoba
    zatrudniona na tym stanowisku:
    · opracowuje (...);
    · tworzy (...);
    · opracowuje i modyfikuje dokumentację (...);
    · współpracuje z zespołami (...);
    · tworzy koncepcje (...).
    II (II)
    II zajmuje się (...). W zakresie swoich obowiązków pracowniczych osoba zatrudniona na
    tym stanowisku:
    · tworzy nowe koncepcje (...);
    · opracowuje (...);
    · optymalizuje oraz rozwija (...);
    · odpowiada za (...).
    III (III)
    III zarządza zespołem (...). Zakres czynności wykonywanych przez tą osobę obejmuje w
    szczególności:
    · nadzór nad tworzeniem (...);
    · opracowywanie strategii (...);
    · współpracę w (...);

    IV (IV)
    IV zajmuje się tworzeniem (...), w tym:
    · opracowywaniem dokumentacji (...);
    · projektowaniem i optymalizacją (...), które są unikalne i wymagają kreatywnego
      podejścia.
    V (V)
    V odpowiada za projektowanie i wdrażanie (...). Jego praca obejmuje m.in.:
    · projektowanie nowych (...);
    · opracowywanie i wdrażanie nowych rozwiązań (...);
    · optymalizowanie istniejących rozwiązań (...);
    · współpracę z innymi działami (...);
    · tworzenie dokumentacji (...).
    Wymaga podkreślenia, że Wnioskodawca nie ofertuje „standardowego” produktu. Każdy
    (...) jest projektowany pod wymagania konkretnego klienta. Wymóg ten jest związany m.in.
    z koniecznością uwzględnienia warunków lokalowych, czy oczekiwaną wydajnością (...).
    Klient wskazuje Wnioskodawcy ogólną koncepcję (...). Wdrożenie tej koncepcji wymaga
    indywidualnego podejścia.
    Jednocześnie w kolejnych projektach prowadzane są ciągłe ulepszenia i optymalizacje.
    Rozwój polega projektowaniu i wdrażaniu nowych rozwiązań z zakresu (...). W opinii
    Wnioskodawcy, wyżej wskazane kategorie osób zatrudnionych będą jako twórcy
    /współtwórcy wytwarzać utwory w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 z późn. zm.). Osobom tym
    będą przysługiwać osobiste prawa autorskie w zakresie utworów powstałych w wyniku
    wykonywania obowiązków ze stosunku pracy. Z kolei majątkowe prawa autorskie, na
    mocy postanowień zawartych umów o pracę, będą przynależne Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca zakłada, że dla poszczególnych typów stanowisk wytworzą się następujące
    utwory:
    Dla IV oraz (...):(...).
    Dla V oraz (...): (...)
    Dla I: (...)
    Dla II: (...)
    Dla III: (...)
    Wskazane wyżej typy utworów w ocenie Wnioskodawcy będą cechowały się oryginalnością
    i nie będą efektem powtarzalnej pracy, której rezultat mógłby być z góry określony.
    Wnioskodawca zamierza wyodrębnić z wynagrodzenia pracowników stałą, określoną
    procentowo wartość honorarium za prace objęte 50% kosztami uzyskania przychodów.
    Honorarium za prace twórcze będzie wyodrębnione na liście płac jako odrębny składnik
    wynagrodzenia. W aneksach wskazany zostanie także sposób ustalania honorarium
    autorskiego. Rzeczywista wysokość honorarium autorskiego będzie ustalana na podstawie
    miesięcznych oświadczeń pracowników wskazujących faktyczny, procentowy czas pracy
    poświęcony na działalność twórczą, której efektem będzie utwór. Będzie również
    prowadzona ewidencja utworów wytworzonych przez pracowników pozwalająca na szybki
    dostęp do wyników pracy twórczej pracowników. Wskazana ewidencja może przyjąć
    formę komputerowej bazy danych, zawierającej nazwisko autora, opis projektu oraz datę
    przekazania dzieła firmie.
    Honorarium nie będzie przysługiwać pracownikowi podczas okresów jego nieobecności.

    W uzupełnieniu wniosku wyjaśnili Państwo, że wskazani we wniosku pracownicy nie
    wykonują badań naukowych o których mowa w art. 4 ust. 2 ustawy prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce. Natomiast w Państwa ocenie, prace te stanowią prace rozwojowe, o
    których mowa w art. 4 ust. 3 tejże ustawy, co szeroko opisane zostało we wniosku.
    Czynności pracowników sprowadzają się bowiem do wykorzystania dostępnej aktualnie
    wiedzy i umiejętności (...).
    Ponadto działania wszystkich wymienionych we wniosku pracowników Spółki mają
    charakter twórczy. Dla poszczególnych stanowisk taki charakter mają:
    Dla IV:
    · jego działania służą projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych
      produktów procesów lub usług - (...);
    · nowość polega na tworzeniu dedykowanych i personalizowanych rozwiązań dla Klienta
      (...);
    · twórczość przejawia się w wymiarze rozwiązań technicznych – (...).
    Dla V:
    · jego działania służą projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych
      produktów procesów lub usług,(...);
    · nowość w wytworzonych projektach i dokumentacji sprowadza się do (...).
    · twórczość przejawia się w wymiarze (...).
    Dla I:
    · jego działania służą projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych
      produktów procesów lub usług w ten sposób, że (...);
    · nowość przejawia się w wytworzeniu optymalnego, dostosowanego do konkretnego
      klienta projektu i sposobu jego realizacji (...);
    · twórczość przejawia się w wymiarze (...).
    Dla II:
    · jego działania służą projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych
      produktów procesów lub usług w ten sposób, że (...);
    · nowość powiązana jest z unikalnością dostosowanego rozwiązania do danego projektu;
    · twórczość przejawia się w wymiarze (...).
    Dla III:
    · działania III służą projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych
      produktów procesów lub usług.(...);
    · innowacyjność przejawia się w (...);
    · twórczość przejawia się w wymiarze (...).
    Każdy z pracowników wykonywać będzie swoje zadania w sposób systematyczny, a więc w
    sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego (...), w oparciu o
    harmonogram prac.
    Dla IV
    · pracownicy mają pracować w oparciu o harmonogram prac, (...);
    · harmonogramy prac są (...).
    Dla V:
    · pracownicy mają pracować w oparciu o harmonogram prac, (...);

    · harmonogramy prac są (...).
    Dla I:
    · pracownicy mają pracować w oparciu o harmonogram prac, (...);
    · harmonogramy prac są (...).
    Dla II:
    · pracownicy mają pracować w oparciu o harmonogram prac, (...);
    · harmonogramy prac są (...).
    Dla III:
    · pracownicy mają pracować w oparciu o harmonogram prac, (...);
    · harmonogramy prac są (...).
    Wszyscy z wymienionych pracownicy pracujący na wskazanych we wniosku stanowiskach
    wykonują swoje zadania w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Dzięki czynnościom:
    · IV - zasoby wiedzy zwiększają się dzięki (...);
    · V - zasoby wiedzy zwiększają się dzięki (...);
    · I - zasoby wiedzy zwiększają się dzięki (...);
    · II - zasoby wiedzy zwiększają się dzięki (...);
    · III - zasoby wiedzy zwiększają się dzięki (...).
    Pytania
    1. Czy prace wykonywane przez osobę zatrudnioną przez Wnioskodawcę na stanowisku I
      (I), mieszczą się w katalogu działalności twórczej określonej w art. 22 ust. 9b pkt 8)
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w konsekwencji czego możliwe
      jest stosowanie 50% kosztów uzyskania przychodu o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt
      3) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do wynagrodzenia
      przypadającego na te prace?
    2. Czy prace wykonywane przez osobę zatrudnioną przez Wnioskodawcę na stanowisku II
      (II), mieszczą się w katalogu działalności twórczej określonej w art. 22 ust. 9b pkt 8)
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w konsekwencji czego możliwe
      jest stosowanie 50% kosztów uzyskania przychodu o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt
      3) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do wynagrodzenia
      przypadającego na te prace?
    3. Czy prace wykonywane przez osobę zatrudnioną przez Wnioskodawcę na stanowisku
      III (III), mieszczą się w katalogu działalności twórczej określonej w art. 22 ust. 9b pkt 8)
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w konsekwencji czego możliwe
      jest stosowanie 50% kosztów uzyskania przychodu o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt
      3) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do wynagrodzenia
      przypadającego na te prace?
    4. Czy prace wykonywane przez osobę zatrudnioną przez Wnioskodawcę na stanowisku
      IV (IV), mieszczą się w katalogu działalności twórczej określonej w art. 22 ust. 9b pkt 8)
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w konsekwencji czego możliwe
      jest stosowanie 50% kosztów uzyskania przychodu o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt
      3) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do wynagrodzenia
      przypadającego na te prace?
    5. Czy prace wykonywane przez osobę zatrudnioną przez Wnioskodawcę na stanowisku V
      (V), mieszczą się w katalogu działalności twórczej określonej w art. 22 ust. 9b pkt 8)
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w konsekwencji czego możliwe

      jest stosowanie 50% kosztów uzyskania przychodu o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt
      3) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do wynagrodzenia
      przypadającego na te prace?
    Przedmiotem niniejszej interpretacji są ww. pytania w części dotyczącej kwalifikacji prac
    wykonywanych przez pracowników Spółki zatrudnionych na stanowiskach wskazanych w
    pytaniach od 1 do 5 jako mieszczących się w katalogu dzialalności twórczej określonej w
    art. 22 ust. 9b pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast w
    zakresie tej części ww. pytań, która dotyczy Państwa obowiązków jako płatnika, wydane
    zostanie odrębne rozstrzygnięcie.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, prace wykonywane przez pracowników zatrudnionych na
    stanowiskach wskazanych w pytaniach od 1 do 5 mieszczą się w katalogu działalności
    twórczej określonej w art. 22 ust. 9b pkt 8) ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, w konsekwencji czego możliwe jest stosowanie 50% kosztów uzyskania
    przychodu o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3) ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych do wynagrodzenia przypadającego na te prace.
    Na wstępie należy wskazać, że stosowanie 50% kosztów uzyskania przychodów, o których
    mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wymaga
    łącznego spełnienia dwóch warunków, tj. wytworzenia utworu w rozumieniu przepisów
    ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych oraz klasyfikacja utworu jako
    działalności twórczej w rozumieniu art. 22 ust. 9b ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Okolicznością warunkującą możliwość korzystania z 50% kosztów uzyskania przychodów
    jest powstanie utworu w myśl przepisów ustawy o prawach autorskich i prawach
    pokrewnych.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych przedmiotem
    prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze,
    ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu
    wyrażenia (utwór). W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:
    1) wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie,
      publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);
    2) plastyczne;
    3) fotograficzne;
    4) lutnicze;
    5) wzornictwa przemysłowego;
    6) architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;
    7) muzyczne i słowno-muzyczne;
    8) sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;
    9) audiowizualne (w tym filmowe).
    Zgodnie z art. 1 ust. 4 ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych ochrona
    przysługuje twórcy niezależnie od spełnienia jakichkolwiek formalności.
    Podkreślić również należy, że utwór jest przedmiotem prawa autorskiego od chwili
    ustalenia, chociażby miał postać nieukończoną.
    Działalność pracowników Wnioskodawcy może być określona jako „dzieło techniczne”.
    W doktrynie prawa autorskiego wskazuje się, że: (Komentarz do art. 1 ustawy o prawach
    autorskich i prawach pokrewnych, red. Ferenc-Szydełko 2021) w teorii prawa autorskiego
    oraz w judykaturze znane jest pojęcie „dzieła technicznego”, jak np. projekt,

    dokumentacja, opinia techniczna. Może być on uznany za utwór w rozumieniu prawa
    autorskiego. W kwestii takich utworów wypowiedział się SA w Poznaniu w wyroku z
    9.11.2006 r. (I ACa 490/06, niepubl.): „warunkiem przyznania ochrony prawnoautorskiej
    jest jednak, aby tego rodzaju opracowanie charakteryzowało się specyficznymi, będącymi
    wynikiem indywidualnej kreacji autora, elementami, wyrażającymi się w sposobie doboru i
    prezentacji danych oraz ich interpretacji, a także w formie osobistego i swobodnego (w
    pewnym chociaż zakresie) ich ujęcia. (...) Natomiast nie jest utworem w rozumieniu prawa
    autorskiego opracowanie stanowiące jedynie zastosowanie nawet wysoko specjalistycznej
    wiedzy technicznej, jeżeli jego treść jest z góry zdeterminowana obiektywnymi warunkami
    i wymaganiami technicznymi oraz charakterem realizowanego (rozwiązywanego)
    problemu (zadania technicznego)”.
    Sąd Najwyższy w wyroku z 19.2.2014 r. (V CSK 180/13, Legalis) stwierdził: „kategoria "dzieł
    technicznych" jest szersza niż "dokumentacja techniczna", rozumiana jako zespół
    dokumentów zawierających dane techniczne umożliwiające wyprodukowanie i
    eksploatację urządzeń technicznych. Dokumentacja techniczna często znajduje się "na
    granicy" ochrony prawnoautorskiej, ale możliwe jest w oznaczonych okolicznościach
    uznanie jej za przedmiot ochrony wynikającej z prawa autorskiego. Ochronie tej nie
    podlega samo techniczne rozwiązanie zawarte w dokumentacji, gdyż z reguły stoi temu na
    przeszkodzie brak cechy indywidualności, ale może ona objąć "dzieła techniczne", jeżeli
    konkretna dokumentacja ma cechy wyróżniające i zawiera - uzyskane przy wykorzystaniu
    swobody twórczej - swoiste cechy osiągnięte dzięki indywidualnemu wkładowi pracy
    twórczej autora. Granice indywidualnego ukształtowania dzieła technicznego są znacznie
    węższe przy dokumentacji dla celów produkcyjnych (wykonania urządzenia), a szersze
    przy dokumentacji dla celów informacyjnych lub sporządzonej w formie instrukcji obsługi
    lub opisów konstrukcji i działania urządzeń”.
    Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że finalny efekt prac jakim jest projekt, czy
    dokumentacja, korzysta z ochrony prawnoautorskiej, a więc jest utworem, gdyż
    Wnioskodawca projektuje (...). Każdy realizowany projekt jest inny, gdyż realizowany jest w
    innej lokalizacji, dla innego kontrahenta, który posiada wysoce zindywidualizowane
    zapotrzebowanie względem konkretnego (...).
    Aby podatnik mógł zastosować 50% koszty uzyskania przychodu do części wynagrodzenia
    związanego z rozporządzeniem prawami autorskimi przychody muszą być uzyskiwane z
    tych rodzajów działalności, o których mowa w art. 22 ust. 9b ustawy o PIT, tj.:
    1) działalności twórczej w zakresie architektury, architektury wnętrz, architektury
      krajobrazu, inżynierii budowlanej, urbanistyki, literatury, sztuk plastycznych,
      wzornictwa przemysłowego, muzyki, fotografiki, twórczości audialnej i audiowizualnej,
      programów komputerowych, gier komputerowych, teatru, kostiumografii, scenografii,
      reżyserii, choreografii, lutnictwa artystycznego, sztuki ludowej oraz dziennikarstwa;
    2) działalności artystycznej w dziedzinie sztuki aktorskiej, estradowej, tanecznej i cyrkowej
      oraz w dziedzinie dyrygentury, wokalistyki i instrumentalistyki;
    3) produkcji audialnej i audiowizualnej;
    4) działalności publicystycznej;
    5) działalności muzealniczej w dziedzinie wystawienniczej, naukowej, popularyzatorskiej,
      edukacyjnej oraz wydawniczej;
    6) działalności konserwatorskiej;
    7) prawa zależnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
      prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 oraz z 2020 r. poz.
      288), do opracowania cudzego utworu w postaci tłumaczenia;
    8) działalności badawczo-rozwojowej, naukowej, naukowo-dydaktycznej, badawczej,
      badawczo-dydaktycznej oraz prowadzonej w uczelni działalności dydaktycznej.

    Jako że przedmiotem interpretacji jest ustalenie, czy czynności wykonywane przez
    pracowników Wnioskodawcy stanowią działalność badawczo-rozwojową, należy w
    pierwszej kolejności odwołać się do przepisu art. 5a pkt 38 ustawy o ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem działalność badawczo-
    rozwojowa to:
    · działalność twórcza obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    · podejmowana w sposób systematyczny,
    · w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia
      nowych zastosowań.
    W opinii Wnioskodawcy pracownicy zatrudnieni na stanowiskach opisanych w niniejszym
    wniosku nie prowadzą badań naukowych. Natomiast w opinii Wnioskodawcy wykonywane
    przez nich czynności wypełniają definicję prac rozwojowych.
    Prace rozwojowe zdefiniowane są w art. 5a pkt 40 ww. ustawy i oznaczają prace
    rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce.
    Przepisy ustawy prawo o szkolnictwie wyższym i nauce definiują prace rozwojowe jako
    działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej
    aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    Powyższe przepisy wprowadzają kilka istotnych kryteriów, od których spełnienia
    uzależniona jest możliwość uznania określonych działań za działalność badawczo-
    rozwojową (przy czym kryteria te muszą być spełnione łącznie). Zgodnie z tymi kryteriami,
    działalność badawczo-rozwojowa powinna:
    · obejmować badania naukowe lub prace rozwojowe,
    · mieć twórczy charakter,
    · być podejmowana w sposób systematyczny, oraz
    · być podejmowana w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów
      wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W ocenie Wnioskodawcy czynności wykonywane przez pracowników zatrudnionych na
    stanowiskach
    · I (I)
    · II (II)
    · IV (IV)
    · V (V)
    szczegółowo przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego wypełniają definicję prac
    rozwojowych. Sprowadzają się bowiem one do wykorzystaniu dostępnej aktualnie wiedzy i
    umiejętności z (...).
    Jak wskazał Wnioskodawca czynności wykonywane przez pracowników są związane z (...),
    które w każdym przypadku mają charakter dopasowany do potrzeb klienta. Oznacza to, że
    każdy projekt wymaga twórczego wykorzystania dostępnej wiedzy w celu zaprojektowania
    unikalnego rozwiązania zgodnie z potrzebami klienta. Jednocześnie kolejne projekty
    wymagają wdrażania nowych rozwiązań z (...).

    Innymi  słowy  czynności  wykonywane  przez  pracowników  objętych  wnioskiem  są
    nakierowane na ciągły rozwój i optymalizację stosowanych rozwiązań w celu zwiększania
    ich konkurencyjności.
    Nie budzi wątpliwości twórczy charakter wykonywanych czynności, jako że Wnioskodawca
    nie ofertuje „standardowego produktu”, a każdy przypadek wymaga indywidualnego
    podejścia. Pracownicy zatrudnieni na wymienionych we wniosku stanowiskach
    każdorazowo muszą wykonywać prace obejmujące projektowanie nowych rozwiązań
    technicznych, zarządzanie projektami inżynieryjnymi, czy opracowywanie dokumentacji
    technicznej. Charakter tych stanowisk jest nierozerwalnie związany z kreowaniem
    unikalnych rozwiązań, które podlegają ochronie praw autorskich zgodnie z ustawą z dnia
    4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Biorąc pod uwagę, że opisane powyżej czynności występują w przypadku każdego
    projektu za spełniony należy uznać wymóg prowadzenia działalności badawczo-
    rozwojowej w sposób systematyczny.
    Podsumowując, w ocenie Spółki prace wykonywane przez pracowników zatrudnionych na
    stanowiskach wskazanych w pytaniach od 1 do 5 spełniają definicję działalności badawczo-
    rozwojowej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie uznania, że prace
    wykonywane przez pracowników zatrudnionych na stanowiskach wskazanych w pytaniach
    od 1 do 5 mieszczą się w katalogu działalności twórczej określonej w art. 22 ust. 9b pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.
    U. z 2025 r., poz. 163 ze zm.) stanowi, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 22 ust. 1 powołanej ustawy:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Natomiast zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Koszty uzyskania niektórych przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw
      autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych
      przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami – określa się w wysokości 50%
      uzyskanego przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a i 9b, z tym że koszty te oblicza się od
      przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na
      ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których
      mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.
    Stosownie do postanowień art. 22 ust. 9b ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Przepis ust. 9 pkt 3 stosuje się do przychodów uzyskiwanych z tytułu:
        1) działalności twórczej w zakresie architektury, architektury wnętrz, architektury
        krajobrazu, inżynierii budowlanej, urbanistyki, literatury, sztuk plastycznych,
        wzornictwa przemysłowego, muzyki, fotografiki, twórczości audialnej i
        audiowizualnej, programów komputerowych, gier komputerowych, teatru,

        kostiumografii, scenografii, reżyserii, choreografii, lutnictwa artystycznego, sztuki
        ludowej oraz dziennikarstwa;
        2) działalności artystycznej w dziedzinie sztuki aktorskiej, estradowej, tanecznej i
        cyrkowej oraz w dziedzinie dyrygentury, wokalistyki i instrumentalistyki;
        3) produkcji audialnej i audiowizualnej;
        4) działalności publicystycznej;
        5) działalności muzealniczej w dziedzinie wystawienniczej, naukowej,
        popularyzatorskiej, edukacyjnej oraz wydawniczej;
        6) działalności konserwatorskiej;
        7) prawa zależnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
        prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1062) do
        opracowania cudzego utworu w postaci tłumaczenia;
        8) działalności badawczo-rozwojowej, naukowej, naukowo-dydaktycznej, badawczej,
        badawczo-dydaktycznej oraz prowadzonej w uczelni działalności dydaktycznej.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęć użytych w art. 22
    ust. 9 pkt 3 ustawy, takich jak „twórca”, „korzystanie przez twórców z praw autorskich” lub
    pojęć z nimi związanych, jak np. „utwór”, natomiast ustawodawca odsyła w tym względzie
    do odrębnych przepisów, przez które należy rozumieć ustawę z 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 tej ustawy:
      Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o
      indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości,
      przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
    W szczególności – jak stanowi ust. 2 tego przepisu
      Przedmiotem prawa autorskiego są utwory:
        1) wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie,
        publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);
        2) plastyczne;
        3) fotograficzne;
        4) lutnicze;
        5) wzornictwa przemysłowego;
        6) architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;
        7) muzyczne i słowno-muzyczne;
        8) sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;
        9) audiowizualne (w tym filmowe).
    Z treści wniosku wynika, że Państwa wątpliwości interpretacyjne budzi kwestia, czy prace
    wykonywane przez pracowników zatrudnionych na stanowiskach wskazanych w pytaniach
    od 1 do 5 mieszczą się w katalogu działalności twórczej określonej w art. 22 ust. 9b pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Definicja działalności badawczo-rozwojowej, do której odnosi się art. 22 ust. 9b pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, została określona w art. 5a pkt 38 tej
    ustawy, zgodnie z którym:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Definicje badań naukowych i prac rozwojowych zostały zawarte w art. 5a pkt 39 i 40
    powoływanej ustawy.
    Jak stanowi art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r. poz. 478 ze zm.),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo o szkolnictwie
        wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        a) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        b) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z ustawowej definicji zawartej w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje Słownik języka polskiego PWN (Wydanie on-line: https://sjp.pwn.pl), działalność
    twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół
    działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu
    tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego
    podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem
    działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje
    nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że ustawodawca za przedmiot prawa
    autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym
    stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada
    cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia.

    Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się
    opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w
    praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny
    oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od
    dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według
    pewnego (...); też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w
    definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego (...). Zatem słowo systematycznie
    odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona
    systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-
    rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru
    prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i
    makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności”
    danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego
    czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do
    prowadzenia przez podatnika podobnej działalność w przyszłości. Wystarczające jest, aby
    podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy,
    przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka
    działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób
    metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, pracownicy Spółki rozwijają
    specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które mogą wykorzystać w ramach bieżących
    albo przyszłych projektów.
    Kluczowe również jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: badania
    naukowe i prace rozwojowe zdefiniowane w art. 4 ust. 2 i 3 ustawy Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce.
    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania tych przejawów aktywności podatnika, które mimo ulepszenia
    istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak
    innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą stanowić prac rozwojowych.
    Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że wskazani we
    wniosku pracownicy: (...):

    · wykonują prace, które jak Państwo wskazali, stanowią prace rozwojowe, o których
      mowa w art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce;
    · wykonują czynności, które stanowią działania twórcze, które służą projektowaniu i
      tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych procesów lub usług, twórczość ta
      przejawia się zarówno w wymiarze rozwiązań technicznych jak i technologicznych;
    · wykonują zadania w sposób systematyczny, a więc w sposób uporządkowany,
      zaplanowany, metodyczny, według pewnego (...), w oparciu o harmonogramy, które są
      ustalane odrębnie dla każdego projektu;
    · wykonują swoje zadania w celu zwiększenia zasobów wiedzy dzięki dokumentacji
      wytwarzanej w związku z pracą na danym projekcie, a wytworzona dokumentacja
      pozwala z kolei na wykorzystanie zawartej w niej wiedzy do pracy na przyszłych
      projektach;
    · wytwarzają utwory w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;
      wskazali Państwo, że wymienione we wniosku typy utworów będą cechowały się
      oryginalnością i nie będą efektem powtarzalnej pracy, której rezultat mógłby być z
      góry określony.
    Wobec powyższego prace wykonywane przez ww. pracowników Spółki spełniają definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie uznania czynności podejmowanych przez
    pracowników zatrudnionych na stanowiskach wskazanych w pytaniach od 1 do 5 za
    działalność określoną w art. 22 ust. 9b pkt 8tej ustawy – jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowa.