Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.287.2025.2.JS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-30
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości otrzymanej w
darowiźnie.
Słowa kluczowe: darowizna
grunty-podział gruntu
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
zbycie-odpłatne zbycie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Wniosek
    uzupełniła Pani pismem z 6 maja 2025 r. (wpływ: 8 maja 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    W 1998 r. działka nr 1 nabyta na Pani ówczesne nazwisko panieńskie A.A, stanu wolnego,
    akt notarialny darowizny ½ udziału, jako współwłaściciel z siostrą i szwagrem B.B, C.B (oni
    po ¼, razem ½).
    W 2014 r. część budowlana działki 1 została podzielona na 2 równe części: 1/1 – 9,59 ara i 1
    /2 – 9,59 ara. Nadal byli Państwo współwłaścicielami w ½ udziału oraz pozostałej części
    niezabudowanej. Nosiła Pani wówczas nazwisko A.D.
    W 2021 r. została ściągnięta współwłasność z działek budowlanych, postanowieniem sądu
    z (...) 2021 r., sygn. akt (...), z którego wynika, że działka 1/1 przeszła na Pani własność A.C
    (obecne nazwisko). Dołącza Pani kopię odpisu aktu małżeństwa.
    Działka 1/2 przeszła na własność B i C.B, bez spłat i dopłat.
    Pani swoją działkę 1/1 sprzedała 20 marca 2025 r. celem spłaty do 2 maja 2025 r. innego
    zobowiązania sądowego z (...) 2024 r., sygn. akt (...).
    Załączniki:
    1) Akt notarialny darowizny z (...) 1998 r.
    2) Wykaz zmian działek z kwietnia 2014 r.
    3) Postanowienie sądowe z (...) 2021 r.
    4) Odpis skrócony aktu małżeństwa.
    5) Akt notarialny sprzedaży działki z (...) 2025 r.
    6) Wypis i wyrys z rejestru gruntów.
    Uzupełnienie okoliczności faktycznych sprawy:
    (...) 1998 r. Pani ojciec E.A aktem darowizny przekazał Pani, będącej stanu wolnego –
    panna oraz Pani siostrze z mężem działkę 1 o powierzchni 0,79 ha (79 arów), w równych
    częściach po ½ dla Pani i ½ dla Pani siostry z mężem.
    Działka ta w całości miała status rolny, jednakże Pani ani współwłaściciele nie uprawialiście
    jej. Nie była też dzierżawiona. Jedyne czynności na tejże działce polegały na jej koszeniu i
    utrzymaniu w czystości.
    W 2010 r., na prośbę właściciela sąsiedniej działki (2), z działki 1 i 2 utworzyli Państwo
    drogę wewnętrzną. Wtedy to działka 1 stała się działką 1/3, pomniejszoną o tę drogę. W
    drodze został umieszczony słup energetyczny dający możliwość podłączenia do każdej z
    działek.
    Działka pozostała nieużytkiem, nigdy nieogrodzonym, ani niezabudowanym.
    Nie występowała Pani ani współwłaściciele o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania przestrzennego, czy też o zmianę przeznaczenia terenu, ani o decyzję
    o wyłączeniu z produkcji rolnej.
    W 2024 r. zmieniono plan zagospodarowania przestrzennego gminy X, w wyniku czego
    0,1918 ha (19,18 arów) z działki 1/3 zostało przekształcone na budowlane. Część

    budowlana została podzielona na 2 równe części po 9,59 arów – działka 1/1 i 9,59 arów –
    działka 1/2.
    Pozostała część (0,5345 ha – 53,45 arów) – działka 1/4 pozostała rolna.
    Po tych podziałach wszystkie te działki miały tą samą księgę wieczystą o nr KW (...).
    Pani nie mając konkretnego wówczas planu, co do przeznaczenia działek, nie wnosiła Pani
    o zmianę księgi wieczystej geodezyjnie – podzielonych działek.
    W 2021 r. wniosła Pani o zniesienie współwłasności działek 1/2 i 1/3, w wyniku czego
    została Pani jedynie właścicielką działki 1/1, a Pani siostra z mężem jedynymi właścicielami
    działki 1/2.
    Obie działki miały tę samą powierzchnię, dostęp do drogi i prądu. Jako, że obie były tej
    samej wartości to podział nastąpił bez żadnych spłat.
    Działka 1/4 o powierzchni 0,5345 ha (53,45 arów) pozostała we współwłasności i nie była
    przedmiotem postępowania.
    W 2024 r. podpisała Pani ugodę podziału majątku (sygn. akt (...)) z Pani byłym mężem. Do
    (...) 2025 r. zobowiązała się Pani spłacić byłego męża z jego części domu, którego budowę
    rozpoczęli Państwo wspólnie zaciągając kredyt. Kwota tej spłaty to 159 500 zł, która to
    Pani wykonała. Dom znajduje się w stanie surowym, zamkniętym i pozostałe pieniądze ze
    sprzedaży działki 1/1 zostaną przeznaczone na jego wykończenie i ogrodzenie.
    (...) 2025 r. jako osoba fizyczna, nie prowadząc żądnej działalności gospodarczej,
    podpisując akt notarialny, sprzedała Pani działkę 1/1 za kwotę 390 000 zł.
    Sprzedaż nie nastąpiła w wyniku zarejestrowanej działalności gospodarczej. Nigdy Pani
    takowej nie prowadziła. Pracowała Pani w oparciu o umowę, a obecnie od 1 kwietnia 2025
    r. na umowę zlecenia jako (...).
    Na krótko przed sprzedażą, na prośbę osoby kupującej, wyodrębniła Pani do działki 1/1
    KW o nr (...).
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Czy sprzedaż przez Panią działki 1/1, której współwłasność zniesiono w 2021 r., ale
    będącej częścią działki podarowanej Pani w 1998 r., podlega opodatkowaniu podatkiem
    od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Pani zdaniem, sprzedaż działki 1/1 będącej częścią działki 1, którą to ojciec przekazał Pani i
    Pani siostrze wraz z mężem w równych częściach po ½ w 1998 r. nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zniesienie współwłasności 2 działek 1/1 (na Pani własność) i 1/2 (na własność Pani siostry z
    mężem) odbyło się bez spłat i dopłat. Nie wzbogaciła się Pani na zniesieniu
    współwłasności.

    Nadmienia Pani, że korzystając z infolinii skarbowej, urząd skarbowy poinformował Panią,
    iż w tym przypadku podatek nie ma zastosowania.
    Takiej samej informacji udzielił Pani notariusz, sporządzając umowę (akt notarialny)
    podczas odczytywania i złożenia podpisów.
    Wniosek o wydanie interpretacji złożyła Pani, gdyż nie chce Pani bazować tylko na
    informacji przekazanej ustanie, a na pisemnej interpretacji dotyczącej tylko Pani i
    dotyczącej Pani sprawy, tzn. zaistniałego stanu faktycznego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która została wyrażona w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 powołanej ustawy jednym ze źródeł przychodów jest:
    odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
      dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
      określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Tym samym, każda czynność prawna, której przedmiotem jest odpłatne zbycie – które nie
    następuje w wykonaniu działalności gospodarczej - nieruchomości lub praw
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c cytowanej ustawy, stanowi źródło przychodów
    w rozumieniu tego przepisu, jeżeli zostanie dokonana w określonym czasie, tj. przed
    upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.
    Dlatego też w przypadku sprzedaży nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii
    opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu
    przychodu ma moment i sposób nabycia tej nieruchomości.
    W opisie sprawy podała Pani, że:
    · w 1998 r. otrzymała Pani od ojca w drodze darowizny ½ udziału w nieruchomości –
      działce nr 1, pozostałą ½ udziału w tej nieruchomości otrzymała Pani siostra z
      małżonkiem;

    · w 2014 r. część budowlana działki nr 1 została przez Państwa podzielona na dwie działki
      1/1 oraz 1/2. Każda z tych działek miała taką samą powierzchnię – 9,59 ara. Pozostała
      część działki miała nadal charakter rolny;
    · Na moment podziału geodezyjnego działek nie zostały ustanowione odrębne księgi
      wieczyste;
    · W 2021 r. wniosła Pani o zniesienie współwłasności działki nr 1/1 oraz 1/2. W wyniku
      zniesienia współwłasności działka 1/1 stała się Pani własnością, a działka 1/2 stała się
      własnością Pani siostry i jej małżonka;
    · Działki 1/1 oraz 1/2 miały tę samą powierzchnię i były tej samej wartości, dlatego też
      zniesienie współwłasności obyło się bez żadnych spłat;
    · Postanowiła Pani sprzedać swoją działkę 1/1 i przed jej sprzedażą została ustanowiona
      dla tej działki odrębna księga wieczysta;
    · W 2025 r. dokonała Pani sprzedaży działki nr 1/1;
    · Sprzedaż tej działki nie nastąpiła w wykonaniu zarejestrowanej działalności
      gospodarczej.
    Wątpliwości Pani sprowadzają się do ustalenia, czy sprzedaż działki 1/1 podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych oraz kiedy doszło do nabycia
    tej nieruchomości przez Panią.
    Zauważam, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia
    nabycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy. Dlatego też wyjaśniam, że nabyciem
    w rozumieniu tego przepisu jest każda czynność, na mocy której na osobę fizyczną –
    nabywcę – przechodzi własność nieruchomości, bez względu na to, czy nabycie następuje
    w sposób odpłatny czy nieodpłatny. Natomiast moment przeniesienia prawa własności w
    prawie podatkowym określony jest zgodnie z normami prawa cywilnego.
    Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061 ze zm.):
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z kolei, w myśl art. 46 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Stosownie do art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (
    t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 341):
      Dla każdej nieruchomości prowadzi się odrębną księgę wieczystą, chyba że przepisy
      szczególne stanowią inaczej. Dotyczy to także nieruchomości lokalowych oraz
      nieruchomości, w których nieruchomości lokalowe zostały wyodrębnione.
    Wykładnia pojęcia nieruchomości była przedmiotem wielu orzeczeń Sądu Najwyższego,
    zgodnie z dominującą w nich koncepcją nieruchomością jest część powierzchni ziemskiej,
    dla której urządzono księgę wieczystą. Zatem, gdy dla określonej nieruchomości zostanie
    założona księga wieczysta obowiązuje reguła „jedna księga wieczysta - jedna
    nieruchomość”. (zob. uchwała Sądu Najwyższego - Izba Cywilna, z 21 marca 2013 r. sygn.
    akt III CZP 8/13, opubl: Biuletyn SN rok 2013, Nr 3 oraz Naczelnego Sąd Administracyjnego
    w wyroku z 24 czerwca 2009 r. sygn. akt. II FSK 292/08). Zgodnie z tym poglądem

    graniczące ze sobą działki, będące własnością tej samej osoby, dla których prowadzone są
    oddzielne księgi wieczyste, stanowią dwie odrębne nieruchomości w rozumieniu art. 46 §
    1 ustawy Kodeks cywilny.
    Stosownie do art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Z kolei art. 196 § 1 i § 2 ww. Kodeksu stanowi, że:
      § 1. Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
      § 2. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona
      wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego
      działu.
    Zgodnie zaś z art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to może
      być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć. Jednakże w
      ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego
      przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
    Natomiast zgodnie z art. 211 ww. Kodeksu:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło
      przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy
      lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą
      istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
    Art. 212 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      § 1. Jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia sądu, wartość
      poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Przy podziale
      gruntu sąd może obciążyć poszczególne części potrzebnymi służebnościami
      gruntowymi.
      § 2. Rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do okoliczności
      jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo sprzedana
      stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego.
    Z zawartej we wskazanym przepisie definicji wynika, że współwłasność charakteryzuje się
    trzema podstawowymi cechami: jednością przedmiotu, wielością podmiotów oraz
    niepodzielnością wspólnego prawa.
    Jedność przedmiotu oznacza, że w stosunku współwłasności przedmiotem prawa
    własności przysługującego kilku osobom jest jedna rzecz ruchoma lub nieruchomość. Jeśli
    rzecz wchodzi w skład zbioru rzeczy, stanowiącego pewną funkcjonalną całość, to
    współwłasność dotyczy każdej pojedynczej rzeczy wchodzącej w skład takiego zbioru, nie
    zaś zbioru. Istotną cechą charakteryzującą współwłasność jest wielość podmiotów prawa
    własności jednej rzeczy. Chodzi tu o co najmniej dwie lub więcej osób, które pomimo
    łączącego je stosunku współwłasności są nadal odrębnymi podmiotami prawa. We
    współwłasności prawo własności przysługuje, jak wynika z brzmienia zacytowanego
    przepisu, niepodzielnie kilku osobom. Żaden ze współwłaścicieli nie ma więc wyłącznego
    prawa do fizycznie wydzielonej części rzeczy, a każdemu z nich przysługuje jednakowe
    prawo do całej rzeczy, ograniczone jedynie takim samym prawem pozostałych
    współwłaścicieli.
    Zgodnie z teorią prawa rzeczowego, przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy
    w drodze zniesienia współwłasności jest nabyciem tych rzeczy.

    Natomiast, biorąc pod uwagę przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze
    współwłaścicieli w wyniku dokonanego zniesienia współwłasności, jeśli:
    · podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub
    · wartość rzeczy mieści się w udziale, jaki przysługiwał tej osobie w majątku wspólnym.
    Jeżeli więc spełnione są wymienione wyżej warunki zniesienie współwłasności
    nieruchomości nie może być rozpatrywane w kategoriach nabycia. W takiej sytuacji za
    datę jej nabycia uznać należy datę pierwotnego nabycia udziału w nieruchomości. Jeżeli
    jednak na skutek dokonanego zniesienia współwłasności przysługujący danej osobie
    udział ulega powiększeniu lub też towarzyszą mu spłaty i dopłaty, wówczas czynność ta
    skutkuje nabyciem ponad dotychczas posiadany udział.
    Skoro zatem:
    · na moment wyodrębnienia geodezyjnego działki nr 1/1 oraz 1/2 nie stały się odrębnymi
      nieruchomościami (nie posiadały odrębnych ksiąg wieczystych);
    · działka 1/1 oraz 1/2 były tej samej wartości;
    · zniesieniu współwłasności nie towarzyszyły spłaty
    to uznaję, że datą nabycia działki nr 1/1 przez Panią jest data otrzymania udziału w działce
    nr 1 w drodze darowizny od Pani ojca w 1998 r.
    Dlatego też sprzedaż działki 1/1 w 2025 r. nie spowodowała u Pani powstania obowiązku
    podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym stanowisko Pani uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.