Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.693.2025.2.WS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-21
Teza: Koszty uzyskania przychodów; drugi samochód
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
koszt-koszty uzyskania przychodów
samochód
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 sierpnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 24 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 19 września 2025 r. (wpływ 19 września 2025 r.)
    – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą pod nazwą (...), której przedmiotem
    jest świadczenie usług badania sprawozdań finansowych (...). Rozlicza się Pan podatkiem
    liniowym.
    W ramach prowadzonej działalności posiada Pan jeden samochód osobowy w leasingu
    operacyjnym. Jednak z uwagi na specyfikę pracy oraz potrzeby związane z jej
    wykonywaniem zakup drugiego pojazdu stał się koniecznością.
    1. Zabezpieczenie ciągłości pracy w przypadku awarii pierwszego pojazdu. Posiadanie tylko
      jednego samochodu niesie ryzyko przerw w działalności w sytuacji jego awarii lub
      konieczności przeprowadzenia naprawy. Drugi pojazd zapewni Panu możliwość
      kontynuowania pracy bez przestojów, co jest kluczowe dla utrzymania płynności
      finansowej firmy.
      Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: kosztami
      uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub
      zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.
    2. Specyfika działalności wymagająca mobilności. W ramach świadczonych usług badania
      sprawozdań finansowych regularnie jeździ Pan do klientów. Wymaga to częstych
      wyjazdów w teren, nierzadko w miejsca oddalone od siedziby firmy. Drugi samochód
      ułatwi realizację tych zadań, zwiększając efektywność pracy.
    3. Optymalizacja kosztów eksploatacji. Planowany zakup drugiego samochodu dotyczy
      pojazdu o mniejszej mocy i niższych kosztach eksploatacji w porównaniu z obecnie
      posiadanym autem. Dzięki temu możliwe będzie bardziej ekonomiczne wykorzystanie
      pojazdów. Jeden samochód do spotkań biznesowych oraz pracy u klienta w ich biurach.
      Drugi natomiast do poruszania się w obrębie siedziby własnej firmy.
    Uzupełnienie wniosku
    Czy drugi samochód, który zamierza Pan kupić, będzie stanowić samochód osobowy, o
    którym mowa w art. 5a pkt 19a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.)?
    Tak, samochód będzie stanowić samochód osobowy.
    Czy drugi samochód będzie stanowić środek trwały w prowadzonej przez Pana
    działalności gospodarczej?
    Nie, samochód będzie użytkowany w ramach leasingu operacyjnego.
    Czy drugi samochód będzie Pan wykorzystywać również do celów niezwiązanych z
    działalnością gospodarczą?
    Tak, samochód będzie wykorzystywany również poza działalnością gospodarczą.
    Czy drugi samochód będzie pojazdem elektrycznym w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z
    dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych (Dz.U. z 2024 r.
    poz. 1289, 1853 i 1881) lub pojazdem napędzanym wodorem w rozumieniu art. 2 pkt 15
    tej ustawy:
    a) jeśli tak – czy jego wartość będzie przewyższać kwotę 225 000 zł,
    b) jeśli nie – czy jego wartość będzie przewyższać kwotę 150 000 zł?
    Nie będzie pojazdem elektrycznym ani napędzanym wodorem. Jego wartość nie
    przekracza 150 000 zł.
    Jakie dokładnie wydatki z użytkowaniem oraz eksploatacją drugiego samochodu będzie
    Pan ponosić; proszę przedstawić zamknięty katalog tych wydatków?
    Wydatki związane z zakupem paliwa, serwis samochodu (wymiana części
    eksploatacyjnych), ubezpieczenie pojazdu.

## Pytanie

1. Czy zakup drugiego samochodu osobowego może zostać uznany za wydatek związany z
      prowadzoną działalnością gospodarczą i zaliczony do kosztów uzyskania przychodu?
    2. Czy wydatki na eksploatację drugiego pojazdu (np. paliwo, ubezpieczenie, serwis)
      również mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu?
    Pana stanowisko w sprawie
    Powołując się na przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które nie
    zawierają żadnych ograniczeń w odniesieniu do liczby samochodów osobowych, z których
    przedsiębiorca może korzystać w jednoosobowej działalności gospodarczej uważa Pan, że
    zasadnym jest zaliczenie zakupu drugiego pojazdu i wydatków na eksploatację z nim
    związanych do kosztów uzyskania przychodu.
    W podobnych pismach odnośnie zdarzeń przyszłych Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej wydał pozytywne dla wnioskodawców interpretacje: (...)

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest:
    · nieprawidłowe – w części dotyczącej możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania
      przychodów zakupu drugiego pojazdu,
    · prawidłowe – w pozostałej części.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem
      kosztów wymienionych w art. 23.
    Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodów” zawarte w tym przepisie oznacza, że nie
    wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z osiąganiem przychodów z
    tytułu działalności gospodarczej podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania.
    Zauważam, że przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia
    jakiegoś stanu rzeczy (przychodów), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”, jeżeli
    na podstawie dostępnej wiedzy o związkach przyczynowo-skutkowych można zasadnie
    stwierdzić, że poniesiony koszt może przynieść oczekiwane następstwo (przychody).
    Dlatego kosztem uzyskania przychodów są wszelkie wydatki, których poniesienie
    pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem przychodów z tego źródła
    bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów i nie są wymienione w
    art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów, powinien – w
    myśl powołanego przepisu – spełniać łącznie następujące warunki:
    - pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami lub źródłem
      przychodów i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo
      zabezpieczenia źródła przychodów,
    - nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów,
      wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    - być właściwie udokumentowany.
    Kosztami uzyskania przychodów prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej
    są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z tą
    działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów bądź też zabezpieczenie lub
    zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów wskazanej ustawy nie
    podlegają wyłączeniu z tych kosztów. Przy czym związek przyczynowy między

    poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodów bądź zachowaniem lub
    zabezpieczeniem ich źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego
    wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie
    może przyczynić się do osiągnięcia przychodów bądź służyć zachowaniu lub
    zabezpieczeniu źródła przychodów.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że prowadzi Pan jednoosobową
    działalność gospodarczą. Rozlicza się Pan podatkiem liniowym. W ramach prowadzonej
    działalności posiada Pan jeden samochód osobowy w leasingu operacyjnym. Jednak z
    uwagi na specyfikę pracy oraz potrzeby związane z jej wykonywaniem zakup drugiego
    pojazdu stał się koniecznością. Drugi samochód będzie samochodem osobowym i będzie
    użytkowany również w ramach leasingu operacyjnego. Samochód będzie wykorzystywany
    również poza działalnością gospodarczą. Jego wartość nie przekroczy 150 000 zł. Potrzeba
    posiadania dwóch samochodów jest podyktowana koniecznością zabezpieczenia ciągłości
    pracy w przypadku awarii pierwszego pojazdu, koniecznością mobilności oraz
    optymalizacji kosztów eksploatacji.
    Pana wątpliwość budzi kwestia, czy do kosztów uzyskania przychodów może Pan zaliczyć
    koszty związane z zakupem drugiego samochodu oraz koszty związane z używaniem
    drugiego samochodu osobowego w ramach leasingu operacyjnego, tj. zakupem paliwa,
    serwisem (wymianą części eksploatacyjnych), ubezpieczeniem.
    W kontekście tych wątpliwości wyjaśniam, że decydującym czynnikiem pozwalającym
    zaliczyć dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów jest poniesienie go w celu
    osiągnięcia przychodów, przy czym każdy wydatek, poza wyraźnie wskazanym w ustawie,
    wymaga indywidualnej oceny pod kątem adekwatnego związku z przychodami i
    racjonalności działania dla osiągnięcia przychodów. Przy kwalifikowaniu poniesionych
    wydatków należy wziąć pod uwagę ich celowość oraz potencjalną możliwość przyczynienia
    się wydatku do osiągnięcia przychodów, a także racjonalność wydatków, to znaczy ich
    adekwatność do rzeczywistych potrzeb i zakresu prowadzonej działalności oraz
    konieczność ich poniesienia dla osiągnięcia przychodów.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie ograniczają możliwości
    wykorzystywania na potrzeby działalności gospodarczej różnych środków transportu, w
    tym także samochodów osobowych oraz ilości zakupionych środków transportu.
    Warunkiem koniecznym dla uznania wydatków poniesionych na określony składnik
    majątku, w Pana przypadku samochodu osobowego, za koszt uzyskania przychodów jest
    jego wykorzystywanie na potrzeby i w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Podkreślam, że wykazanie związku przyczynowo-skutkowego między wykorzystywaniem
    samochodu a osiągniętymi przychodami spoczywa na Panu. To Pan będzie osiągać
    korzyści polegające na możliwości zaliczenia wydatków poniesionych w związku z
    wykorzystywaniem drugiego samochodu osobowego, jego eksploatacją i ubezpieczeniem
    do kosztów uzyskania przychodów i tym samym obniżeniu podstawy opodatkowania
    podatkiem dochodowym. Brak jest przeszkód prawnych, aby w prowadzonej działalności
    gospodarczej wykorzystywał Pan kilka samochodów osobowych, o ile jest to uzasadnione
    rodzajem prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej. Jeżeli zatem charakter
    prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej (np. jej rozmiar, sposób wykonywania
    usług) uzasadnia wykorzystywanie w tej działalności gospodarczej dwóch środków
    transportu (samochodów), to (co do zasady) wydatki związane z tymi pojazdami – w
    ustawowych granicach – mogą stanowić koszty uzyskania przychodów tej działalności.
    W tym miejscu podkreślam, że użytkując samochód osobowy na podstawie leasingu
    operacyjnego, nie rozlicza Pan zakupu tego samochodu. Nie może Pan bowiem
    wprowadzić tego samochodu do ewidencji środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych i amortyzować go w czasie. Amortyzacji pojazdu dokonuje
    firma leasingowa, gdyż to ona przez cały okres leasingu jest właścicielem pojazdu.

    Natomiast zasady opodatkowania stron leasingu reguluje rozdział 4a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 23a pkt 1 ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych:
      Ilekroć w rozdziale jest mowa o umowie leasingu – rozumie się przez to umowę
      nazwaną w kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze
      stron, zwana dalej „finansującym”, oddaje do odpłatnego używania albo używania i
      pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej
      dalej „korzystającym”, podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości
      niematerialne i prawne, a także grunty oraz prawo wieczystego użytkowania
      gruntów.
    Na podstawie art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w
      podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych stanowią przychód finansującego i odpowiednio w
      przypadku, o którym mowa w pkt 1, koszt uzyskania przychodów korzystającego, z
      zastrzeżeniem ust. 2 i 3, jeżeli:
      1) umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym nie jest osoba wymieniona w pkt
        2, została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40%
        normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli przedmiotem umowy leasingu są
        podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości
        niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 5 lat, jeżeli jej
        przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości;
      2) umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym jest osoba fizyczna
        nieprowadząca działalności gospodarczej, została zawarta na czas oznaczony;
      3) suma ustalonych opłat w umowie leasingu, o której mowa w pkt 1 lub 2,
        pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej
        wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych,
        a w przypadku zawarcia przez finansującego następnej umowy leasingu środka
        trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej będących uprzednio przedmiotem
        takiej umowy odpowiada co najmniej jego wartości rynkowej z dnia zawarcia
        następnej umowy leasingu; przepis art. 19 stosuje się odpowiednio.
    Zatem, co do zasady, jeżeli umowa leasingu spełnia określone w art. 23b ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych warunki, to wówczas ponoszone przez
    leasingobiorcę (korzystającego – prowadzącego pozarolniczą działalność gospodarczą) w
    związku z tą umową wydatki w podstawowym okresie, z tytułu używania przedmiotu
    leasingu mogą stanowić koszty uzyskania przychodów.
    Ponadto w myśl art. 23 ust. 1 pkt 47a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów dotyczących samochodu osobowego
      opłat wynikających z umowy leasingu, o której mowa w art. 23a pkt 1, umowy najmu,
      dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze, z wyjątkiem opłat z tytułu
      składek na ubezpieczenie samochodu osobowego, w wysokości przekraczającej ich
      część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej kwota 150 000 zł pozostaje do wartości
      samochodu osobowego będącego przedmiotem tej umowy.
    Zgodnie z art. 23 ust. 5c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku samochodu osobowego oddanego do używania na podstawie umowy
      leasingu, o której mowa w art. 23a pkt 1, ograniczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt
      47a, stosuje się do tej części opłaty, która stanowi spłatę wartości samochodu
      osobowego.
    Przepis ten rozciąga limit rozliczania wydatków na korzystanie z samochodu
    osobowego na podstawie umowy leasingu operacyjnego, umowy najmu, dzierżawy lub

    inne umowy o podobnym charakterze. Limit ten koresponduje z (podwyższonym)
    limitem stosowanym przy dokonywaniu odpisów amortyzacyjnych od nabytego
    samochodu i ustalany jest proporcją wartości samochodu będącego przedmiotem
    umowy leasingu, najmu (itp.) i kwoty 150 000 zł.
    Z przepisu tego wynika zatem, że nie stanowią kosztów uzyskania przychodów
    dotyczące samochodu osobowego opłaty wynikające z umów leasingu w wysokości
    przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej kwota 150 000 zł pozostaje
    do wartości samochodu osobowego będącego przedmiotem tej umowy.
    Limit ten ma zastosowanie do tej części opłaty, która stanowi spłatę wartości samochodu
    osobowego – części kapitałowej raty leasingowej.
    Wartość drugiego z używanych w działalności gospodarczej przez Pana samochodów
    osobowych nie przekroczy 150 000,00 zł. Dlatego też przepis art. 23 ust.1 pkt 47a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, ograniczający wysokość kosztów uzyskania
    przychodów z tytułu opłat leasingowych nie znajdzie w Pana sytuacji zastosowania.
    Stosownie natomiast do art. 23 ust. 1 pkt 46a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów 25% poniesionych wydatków, z
      zastrzeżeniem pkt 36, z tytułu kosztów używania samochodu osobowego, innego niż
      określony w pkt 46, na potrzeby prowadzonej przez podatnika działalności
      gospodarczej – jeżeli samochód osobowy jest wykorzystywany również do celów
      niezwiązanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika.
    Zatem wszelkie wydatki związane z korzystaniem (eksploatacją) z samochodu osobowego
    służącego podatnikowi także do innych celów niż działalność gospodarcza będą podlegać
    zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w wysokości 75% tych wydatków.
    Jak stanowi art. 23 ust. 1 pkt 47 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów składek na ubezpieczenie
      samochodu osobowego, innego niż określony w pkt 46, w wysokości przekraczającej
      ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej kwota 150 000 zł pozostaje do wartości
      samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia.
    Ograniczenie to odnosi się wyłącznie do składek na dobrowolne ubezpieczenie
    komunikacyjne. Oznacza to, że w przypadku opłacania składek na ubezpieczenie
    samochodu osobowego składki te stanowią koszt uzyskania przychodów tylko w części
    ustalonej od wartości samochodu nieprzekraczającej równowartości 150 000 zł z dnia
    zawarcia umowy ubezpieczenia w wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia.
    Skoro wartość drugiego samochodu wykorzystywanego w Pana działalności gospodarczej
    nie przekroczy wartości 150 000,00 zł, ograniczenie co do zaliczania w poczet kosztów
    uzyskania przychodów składki na ubezpieczenie dobrowolne tego samochodu nie ma
    zastosowania. Ponadto wskazał Pan, że samochód będzie wykorzystywany również poza
    działalnością gospodarczą. Dlatego też wskazane przez Pana wydatki dotyczące
    eksploatacji tego drugiego samochodu osobowego podlegają zaliczeniu w koszty
    podatkowe z zastosowaniem regulacji art. 23 ust. 1 pkt 46a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Podsumowanie: będzie miał Pan możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów
    raty leasingowe dotyczące drugiego samochodu osobowego wykorzystywanego w Pana
    jednoosobowej działalności gospodarczej. Ponadto będzie Pan miał możliwość zaliczenia
    do tych kosztów wydatków związanych z utrzymaniem i eksploatacją drugiego samochodu
    osobowego w jednoosobowej działalności gospodarczej przy założeniu użytku tzw.
    mieszanego, czyli w 75% tych wydatków. Do kosztów uzyskania przychodów będzie miał

    Pan również możliwość zaliczenia w pełnej wysokości wydatków na koszty ubezpieczenia
    drugiego samochodu osobowego wykorzystywanego w Pana jednoosobowej działalności
    gospodarczej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji stwierdzam, że zapadły one w
    indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego tę interpretację.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.