Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDWT.4011.107.2025.2.KGD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-05
Teza: Możliwość zastosowania podwyższonych kosztów uzyskania
przychodu.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
pracownik
umowa-umowa o pracę
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-Koszty w z tytułu stosunku służbowego,
stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz
pracy nakładczej.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 13
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 2-pkt 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go
    Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 16 sierpnia 2025 r. (data wpływu).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Jest Pan zatrudniony na podstawie umowy o pracę. Pracodawca ma siedzibę w A. Praca
    świadczona jest w trybie hybrydowym – dwa dni w tygodniu w siedzibie pracodawcy w A.,
    natomiast trzy dni w tygodniu w formie pracy zdalnej. Zgodnie z postanowieniami
    zawartej umowy o pracę jako miejsce wykonywania pracy zdalnej wskazane zostały dwa
    adresy: adres w A. (lokal mieszkalny, który wynajmuje Pan na czas wykonywania pracy w
    A.), oraz adres w B., który jest Pana miejscem stałego zameldowania oraz miejscem, z
    którego faktycznie wykonuje Pan część obowiązków służbowych. Ze względu na sytuację
    rodzinną, regularnie wykonuje Pan część obowiązków pracowniczych z B., przy czym co
    najmniej dwa dni w tygodniu przebywa Pan w A. i wykonuje Pan pracę z biura lub z
    wynajmowanego lokalu.
    Uzupełnienie stanu faktycznego
    W uzupełnieniu z dnia 16 sierpnia 2025 r. (data wpływu) wskazał Pan, że nie otrzymuje Pan
    od pracodawcy dodatku za rozłąkę oraz że nie otrzymuje Pan od pracodawcy zwrotu
    kosztów dojazdu niezaliczonych do przychodów podlegających opodatkowaniu.

## Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym może Pan stosować podwyższone koszty
    uzyskania przychodu?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, przedstawiony stan faktyczny spełnia przesłanki do zastosowania
    podwyższonych kosztów uzyskania przychodu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów zostały określone w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów są stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy
      stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni
      zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
    Natomiast w świetle art. 12 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy

      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za
      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Natomiast stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    W myśl art. 22 ust. 2 tej ustawy:
      Koszty uzyskania przychodów z tytułu stosunku służbowego, stosunku pracy,
      spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej:
        1) wynoszą 250 zł miesięcznie, a za rok podatkowy łącznie nie więcej niż 3000 zł - w
        przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody z tytułu jednego stosunku
        służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy
        nakładczej;
        2) nie mogą przekroczyć łącznie 4500 zł za rok podatkowy - w przypadku gdy
        podatnik uzyskuje przychody równocześnie z tytułu więcej niż jednego stosunku
        służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy
        nakładczej;
        3) wynoszą 300 zł miesięcznie, a za rok podatkowy łącznie nie więcej niż 3600 zł - w
        przypadku gdy miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest
        położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, i podatnik nie
        uzyskuje dodatku za rozłąkę;
        4) nie mogą przekroczyć łącznie 5400 zł za rok podatkowy - w przypadku gdy
        podatnik uzyskuje przychody równocześnie z tytułu więcej niż jednego stosunku
        służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy
        nakładczej, miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone
        poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, i podatnik nie uzyskuje
        dodatku za rozłąkę.
    Stosownie zaś do art. 22 ust. 13 ww. ustawy:
      Przepisów ust. 2 pkt 3 i 4 oraz ust. 11 nie stosuje się w przypadku, gdy pracownik
      otrzymuje zwrot kosztów dojazdu do zakładu pracy, z wyjątkiem, gdy zwrócone koszty
      zostały zaliczone do przychodów podlegających opodatkowaniu.
    Jak wynika z opisu stanu faktycznego jest Pan zatrudniony na umowę o pracę, pracodawca
    ma siedzibę w A. Świadczy Pan pracę w trybie hybrydowym – dwa dni w tygodniu w A. w
    siedzibie pracodawcy, trzy dni w formie zdalnej. Ma Pan dwa adresy zamieszkania. W A.
    wynajmuje Pan lokal mieszkalny na czas świadczenia pracy w zakładzie pracy natomiast w
    B., jest Pan zameldowany i ze względu na sytuację rodzinną wykonuje Pan część
    obowiązków pracowniczych. Zatem jedno z miejsc Pana zamieszkania położone jest w
    poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy. Wskazał Pan również, że nie
    otrzymuje od pracodawcy dodatku za rozłąkę oraz że nie otrzymuje od pracodawcy zwrot
    kosztów dojazdu niezaliczony do przychodów podlegających opodatkowaniu.
                                  1Wobec powyższego wskazać należy, że zgodnie z art. 68 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r.
    Kodeks pracy (Dz. U. z 2025 r. poz. 277 ze zm.):
      Praca może być wykonywana całkowicie lub częściowo w miejscu wskazanym przez
      pracownika i każdorazowo uzgodnionym z pracodawcą, w tym pod adresem
      zamieszkania pracownika, w szczególności z wykorzystaniem środków bezpośredniego
      porozumiewania się na odległość (praca zdalna).
    Zatem zgodnie z art. 22 ust. 2 pkt 3 oraz art. 22 ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, tzw. podwyższone koszty uzyskania przychodów z tytułu stosunku

    służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej, tj.
    koszty kwotowe w wysokości 300 zł miesięcznie (a za rok podatkowy łącznie w wysokości
    nie wyższej niż 3 600 zł) przysługują w przypadku gdy miejsce stałego lub czasowego
    zamieszkania pracownika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład
    pracy, oraz pracownik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę lub zwrotu kosztów dojazdu do
    zakładu pracy (chyba że zwrócone koszty zostały zaliczone do przychodów podlegających
    opodatkowaniu).
    W sytuacji zatem, gdy miejsce stałego lub czasowego zamieszkania pracownika jest
    położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, to niezależnie od
    faktycznego miejsca wykonywania pracy zdalnej (o której mowa w art. 681 Kodeksu
    pracy), pracownikowi przysługują podwyższone koszty uzyskania przychodów.
    Mając na uwadze przedstawione uregulowania prawne oraz opisany we wniosku stan
    faktyczny stwierdzić należy, że skoro:
    • Pana miejsce zamieszkania znajduje się w B.,
    • zakład pracy ma siedzibę w A.,
    • nie otrzymuje Pan od pracodawcy dodatku za rozłąkę,
    • nie otrzymuje Pan od pracodawcy zwrotu kosztów dojazdu niezaliczonych do
      przychodów podlegających opodatkowaniu,
    to może Pan zastosować podwyższone koszty uzyskania przychodów.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.