Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.442.2020.1.WN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-09-15
Teza: brak uznania Wnioskodawcy za podatnika z tytułu wynajmu hal magazynowych, które będą wynajmowane przez Żonę Wnioskodawcy we własnym imieniu i na własną rzecz
Słowa kluczowe: małżeństwo; nieruchomości; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2020 r., poz. 1325 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 5 czerwca 2020 r. (data wpływu 9 czerwca 2020 r. oraz 15 czerwca 2020 r.), uzupełnionym w dniu 20 sierpnia 2020 r. (data wpływu 21 sierpnia 2020 r.), pismem 7 września 2020 r. (data wpływu 7 września 2020 r.) oraz pismem z 8 września 2020 r. (data wpływu 8 września 2020 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku uznania Wnioskodawcy za podatnika z tytułu wynajmu hal magazynowych, które będą wynajmowane przez Żonę Wnioskodawcy we własnym imieniu i na własną rzecz - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 czerwca 2020 r. oraz 15 czerwca 2020 r został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie m.in. dotyczącej podatku od towarów i usług w ww. zakresie.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 20 sierpnia 2020 r. (data wpływu 21 sierpnia 2020 r.), przesłanym w związku z wezwaniem tut. organu z 12 sierpnia 2020 r. znak: 0115-KDIT3.4011.387.2020.2.AWO, 0115-KDIT3.4011.390.2020.1.AWO, 0111-KDIB3-1.4012.442.2020.4.WN, 0111-KDIB3-1.4012.602.2020.l.WN, 0111-KDIB2-2.4015.50.2020.3.PB, 0111-KDIB2-2.4015.62.2020.2.PB, pismem 7 września 2020 r. (data wpływu 7 września 2020 r.) oraz pismem z 8 września 2020 r. (data wpływu 8 września 2020 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca oraz Żona Wnioskodawcy to małżonkowie posiadający rozdzielność majątkową. Wnioskodawca prowadzi indywidualną działalność gospodarczą w zakresie szkoleń strzeleckich/ organizacji eventów itd. Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej z uwagi na osiągany przychód nie jest zobowiązany z tytułu podatku od towarów i usług. Żona Wnioskodawcy na dzień złożenia wniosku jest jedyną właścicielką nieruchomości gruntowej. Na nieruchomości posadowione są obiekty przeznaczone na najem długoterminowy - hale magazynowe. Żona Wnioskodawcy wynajmuje hale magazynowe jako osoba prywatna - uiszczając przy tym zryczałtowaną stawkę podatku z tytułu najmu. W przyszłości Wnioskodawca oraz jego Żona:

1.  Planują w drodze aktu notarialnego ustanowić współwłasność ww. nieruchomości w drodze darowizny w taki sposób, że Wnioskodawca nabędzie 1/2 udziałów w nieruchomości, a Żona Wnioskodawcy pozostanie współwłaścicielem w/w nieruchomości w 1/2.
2.  Wnioskodawca w drodze umowy użyczenia 1/2 udziału w ww. nieruchomości przekaże do korzystania ww. nieruchomość w całości żonie. Umowa zakładać będzie możliwość wykorzystania posadowionych hal magazynowych na najem przez użytkownika - Żonę Wnioskodawcy. Na mocy umowy o sposobie korzystania z nieruchomości decydować będzie wyłączenie Żona Wnioskodawcy.
3.  Żona Wnioskodawcy będzie wynajmowała hale magazynowe we własnym imieniu i na własną rzecz Wnioskodawca nie będzie pobierał z tego tytułu jakichkolwiek opłat.

W związku z powyższym opisem w zakresie podatku od towarów i usług zadano następujące pytanie doprecyzowane pismem z 7 września 2020 r.:

Czy w wyniku działalności prowadzonej przez żonę Wnioskodawcy na całości nieruchomości w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca stanie się podatnikiem z tytułu podatku od towarów i usług?

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie podatku od towarów i usług ostatecznie doprecyzowane pismem z 8 września 2020 r.:

Zdaniem Wnioskodawcy z uwagi na fakt, że jako podmiot odrębny nie jest stroną umowy najmu hal i magazynów oraz nie odnosi jakichkolwiek korzyści z tego tytułu wynajmu wskazanych hal i magazynów nie stanie się podatnikiem z tytułu podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.) zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

W myśl art. 2 pkt 1 ustawy, przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

W przytoczonych przepisach została zrealizowana zasada powszechności opodatkowania wyrażona w art. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1, z późn. zm.). Definicja świadczenia usług stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów. To pozwala stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają wszystkie czynności odpłatnego obrotu profesjonalnego.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

W kontekście powyższego należy stwierdzić, że każdy, kto dokonuje czynności, które są konieczne do przyszłego wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy, powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.

Natomiast nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że uznanie, iż dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca oraz Żona Wnioskodawcy to małżonkowie posiadający rozdzielność majątkową. Wnioskodawca prowadzi indywidualną działalność gospodarczą w zakresie szkoleń strzeleckich/organizacji eventów itd. Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej z uwagi na osiągany przychód nie jest zobowiązany z tytułu podatku od towarów i usług. Żona Wnioskodawcy na dzień złożenia wniosku jest jedyną właścicielką nieruchomości gruntowej. Na nieruchomości posadowione są obiekty przeznaczone na najem długoterminowy - hale magazynowe. Żona Wnioskodawcy wynajmuje hale magazynowe jako osoba prywatna - uiszczając przy tym zryczałtowaną stawkę podatku z tytułu najmu.

W przyszłości Wnioskodawca oraz jego Żona:

1.  Planują w drodze aktu notarialnego ustanowić współwłasność ww. nieruchomości w drodze darowizny w taki sposób, że Wnioskodawca nabędzie 1/2 udziałów w nieruchomości, a Żona Wnioskodawcy pozostanie współwłaścicielem w/w nieruchomości w 1/2
2.  Wnioskodawca w drodze umowy użyczenia 1/2 udziału w w/w nieruchomości przekaże do korzystania ww. nieruchomość w całości żonie. Umowa zakładać będzie możliwość wykorzystania posadowionych hal magazynowych na najem przez użytkownika - Żonę Wnioskodawcy. Na mocy umowy o sposobie korzystania z nieruchomości decydować będzie wyłączenie Żona Wnioskodawcy.
3.  Żona Wnioskodawcy będzie wynajmowała hale magazynowe we własnym imieniu i na własną rzecz Wnioskodawca nie będzie pobierał z tego tytułu jakichkolwiek opłat.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności oraz powołany stan prawny należy stwierdzić, że na gruncie ustawy po podatku od towarów i usług małżonkowie stanowią odrębnych podatników. Zatem, skoro jak wynika z wniosku pomiędzy małżonkami istnieje rozdzielność majątkowa, małżonkowie są odrębnymi podatnikami, a nieruchomość jest wykorzystywana w całości wyłącznie przez Żonę Wnioskodawcy do prowadzenia działalności gospodarczej (najem), Wnioskodawca nie czerpie z tytułu najmu żadnych korzyści, to podmiotem świadczącym usługi najmu jest wyłącznie Żona Wnioskodawcy. W konsekwencji Wnioskodawca nie będzie uznany za podatnika z tytułu świadczenia usług najmu.

Reasumując, skoro przedmiotowa nieruchomość jest wykorzystywana wyłącznie przez Żonę Wnioskodawcy do prowadzenia przez nią działalności gospodarczej w zakresie najmu, to Wnioskodawca jako podmiot odrębny, który nie będzie stroną umowy najmu/dzierżawy hal magazynowych oraz nie będzie odnosił jakichkolwiek korzyści z tego tytułu nie będzie podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Niniejsza interpretacja rozstrzyga ściśle w zakresie sformułowanego pytania oraz stanowiska, stąd wszelkie inne kwestie nieobjęte pytaniem nie były przedmiotem interpretacji.

W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oraz w zakresie podatku od spadków i darowizn zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zauważyć należy również, iż zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). A zatem wniosek o wydanie interpretacji może być złożony tylko w indywidualnej sprawie zainteresowanego. Z tych też względów - z uwagi na indywidualny charakter interpretacji przepisów prawa podatkowego - zaznacza się, iż niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy jedynie Wnioskodawcy, nie zaś żony Wnioskodawcy. Uwzględniając powyższe wskazać należy, iż interpretacja nie wywołuje skutków prawnych dla żony Wnioskodawcy, która zawrze umowę najmu/dzierżawy hal magazynowych. W konsekwencji regulacje zawarte w art. 14k-14n ustawy Ordynacja podatkowa nie będą miały zastosowania dla żony Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.Zgodnie z art. 57a ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.