Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.804.2024.2.MC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-10
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT sprzedaży niezabudowanej
działki.
Słowa kluczowe: dzierżawa
grunty-sprzedaż gruntów
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
pełnomocnictwo
umowa-umowa przedwstępna
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 33
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 28 października 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczący podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania
    podatkiem VAT sprzedaży nieruchomości – stanowiącej niezabudowaną działkę, która
    powstanie w wyniku podziału działki nr 1/2 – bez uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1
    pkt 9 ustawy o VAT.
    Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem sygnowanym datą 23 grudnia
    2024 r. (wpływ 27 lutego 2025 r.) oraz pismem sygnowanym datą 20 stycznia 2025 r.
    (wpływ 27 lutego
    2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu do wniosku)
    Wnioskodawcy przysługuje prawo własności na prawach ustawowej wspólności
    majątkowej małżeńskiej niezabudowanej nieruchomości, położonej w miejscowości (...),
    gmina (...), powiat (...), województwo (...), składające się z działki numer 1/2 o pow. (...) ha,
    dla której Sąd Rejonowy (...) prowadzi księgę KW nr (...). Prawo własności nieruchomości
    składającej się z działki nr 1/2 Wnioskodawca wraz z małżonką nabył na podstawie umowy
    darowizny z dnia (...) 1993 r., Rep(...).
    Z działki nr 1/2 o pow. (...) ha zostanie wydzielona niezabudowana działka o pow. (...) ha i
    stanowi ona przedmiot sprzedaży.
    Nieruchomość nie była w okresie 5 lat i nie jest aktualnie wykorzystywana na cele
    prowadzonej działalności gospodarczej oraz nie stanowi przedsiębiorstwa ani jego
    zorganizowanej części. Działka nr 1/2 jest zabudowana budynkiem gospodarczym, została
    nabyta od osoby fizycznej i posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej. Wypis z

    rejestru gruntów, wydany z up. Starosty (...) dnia (...) 2023 r., za nr (...), na którym m.in.
    uwidoczniono działkę nr 1/2 o pow. (...) ha, w opisie użytków stanowiącą łąki trwałe (L),
    grunty orne (R) i grunty rolne zabudowane (Br-R), położoną w miejscowości (...), obrębie
    (...), jednostka ewidencyjna (...), powiecie (...), województwie (...), zabudowaną budynkiem
    produkcyjnym, usługowym i gospodarczym dla rolnictwa o jednej kondygnacji nadziemnej
                    2i powierzchni zabudowy (...) m.
    Zaświadczenie wydane z up. Wójta Gminy (...) z dnia (...) 2023 r., z numerem (...), wynika, że
    nieruchomość położona w obrębie geodezyjnym (...), oznaczona nr działki 1/2 nie posiada
    miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zaś w studium uwarunkowań i
    kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy (...), nieruchomość oznaczona jest
    symbolami (...) – zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z nieuciążliwymi usługami
    komercyjnymi – tereny zainwestowane i rozwojowe oraz (...) tereny ochrony ekologicznej,
    ponadto na części działki znajdują się stanowiska obserwacji archeologicznej; z
    dokumentu tego ponadto wynika, że wskazana działka nie wchodzi w skład terenu
    przewidzianego do rewitalizacji, o którym mowa w rozdziale 5 ustawy z dnia 9
    października 2015 r. o rewitalizacji, i w stosunku do działki tej nie toczy się postępowanie
    administracyjne mające na celu zmianę sposobu użytkowania gruntów.
    Zaświadczenie wydane z up. Starosty (...) dnia (...) 2023 r., numer (...) z którego wynika, że
    działka nr 1/2 położona w obrębie (...), jednostka ewidencyjna (...) nie jest objęta
    uproszczonym planem urządzenia lasu ani dla ww. działki nie była wydana decyzja w
    trybie art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach.
    Wnioskodawca wraz z małżonką zamierza sprzedać spółce prawo własności
    niezabudowanej działki o pow. (...) ha, która powstanie w wyniku podziału działki nr 1/2,
    dla której Sąd Rejonowy (...) prowadzi księgę (...).
    Ponadto, kupujący podejmie szereg działań związanych z nieruchomością, co zostanie
    opisane poniżej.
    Wnioskodawca dzierżawi działkę Kupującej Spółce (Umowa dzierżawy nr (...) wraz z
    aneksem nr (...) zawartych (...) 2023 r. na okres trzech miesięcy). Kupująca spółka planuje
    na tej działce wybudować obiekt handlowo-usługowy o powierzchni zabudowy minimum
      2(...) m wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum (...) miejsc postojowych oraz
    prowadzić na tym terenie działalność gospodarczą. W akcie notarialnym nr (...) z dnia (...)
    2023 r. umowa przedwstępna, kupująca nieruchomość spółka zobowiązała się do
    załatwienia wszystkich formalności związanych z inwestycją na tych działkach. To jest
    spółka zobowiązuje się do:
    1. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z
      której będzie wynikać możliwość zabudowania Nieruchomości obiektami zgodnie z
      planami inwestycyjnymi Spółki, w tym jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-
                                      2usługowym o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż (...) m, wraz z miejscami
      parkingowymi w liczbie co najmniej (...) miejsc postojowych.
    2. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę, z
      której będzie wynikać możliwość zabudowy nieruchomości jednokondygnacyjnym
                                        2obiektem handlowo-usługowym o powierzchni zabudowy (...) m w tym sala sprzedaży
                2o powierzchni (...) m wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum (...) miejsc
      parkingowych.
    3. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy organ
      lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową nieruchomość
      lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według koncepcji Spółki, a także
      uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych
      utrudniających obsługę komunikacyjną Nieruchomości.

    4. Uzyskania pozwolenia na wycięcie drzew obejmującego zgodę na dokonanie przez
      Kupującą Spółkę odpowiednich nasadzeń zamiennych.
    5. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji na wycinkę drzew
      kolidujących z zakresem przebudowy pasa drogowego określonym przez zarządcę
      drogi obejmującej zgodę na dokonanie przez Kupującą Spółkę odpowiednich
      nasadzeń zamiennych.
    6. Niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
      koniecznością rekultywacji.
    7. Potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na nieruchomości
      budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych.
    8. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej oraz wykonalnej decyzji o podziale działki nr 1/2
      zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującej Spółki.
    9. Uzyskania warunków technicznych przyłączy – kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji
      deszczowej oraz przyłącza energetycznego.
    10. Uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
      planowanym obiektem handlowym.
    11. Uzyskania promesy na sprzedaż każdego rodzaju alkoholu w planowanym obiekcie
      handlowo-usługowym.
    Tym samym w momencie uzyskania przez Kupującego powyższych decyzji i pozwoleń
    Wnioskodawca wraz z małżonką zobowiązuje się sprzedać mu działkę o pow. (...) ha, która
    powstanie w wyniku podziału działki nr 1/2.
    Na zakończenie należy podkreślić, że:
    1. W stosunku do przedmiotowej działki Wnioskodawca nie ponosił jakichkolwiek
      nakładów w celu jej uatrakcyjnienia.
    2. W stosunku do ww. nieruchomości Wnioskodawca nigdy samodzielnie nie podejmował
      żadnych działań marketingowych, nie ogłaszał sprzedaży w środkach masowego
      przekazu, w szczególności nie ogłaszał sprzedaży w Internecie, prasie, radiu.
    3. W zakresie zbycia nieruchomości Wnioskodawca nie współpracuje z biurami
      pośrednictwa lub innymi podmiotami pośredniczącymi w obrocie zbywaną
      nieruchomością.
    4. Powyższa nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana przez Wnioskodawcę w
      działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    5. Działka, która ma być przedmiotem sprzedaży, jest niezabudowana.
    6. Kupująca spółka wystąpi o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla nabywanej
      działki umożliwiającą zabudowę handlowo-usługową wraz z infrastrukturą
      towarzyszącą.
    7. Kupująca spółka jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT.
    8. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Wnioskodawca wraz z małżonką oświadczają, że udzielają Kupującej pełnomocnictwa z
    prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi
    organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i
    prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych powyżej, w
    szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień,
    dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie Nieruchomości
    szczegółowo opisanych powyżej warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci
    wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w

    szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich
    odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do
    złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru.
    Sprzedający oświadczają, że przez cały okres obowiązywania umowy przedwstępnej
    niniejsze pełnomocnictwo jest nieodwołalne i nie wygasa wskutek śmierci mocodawców.
    Sprzedający oświadczają, że wyrażają zgodę na dysponowanie przez Kupującą
    przedmiotową Nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2) w
    związku art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 1994, Nr 89,
    poz. 414, z późn. zm.), w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę,
    uzyskanie zgód, opinii itp. oraz udostępniają Kupującej Nieruchomość celem
    przeprowadzenia badań gruntu.
    Sprzedający oświadczają, że wyrażają zgodę na usytuowanie przez Kupującą własnym
    kosztem i staraniem na Nieruchomości tymczasowego przyłącza energetycznego zgodnie
    z warunkami technicznymi przyłączenia do sieci oraz treścią umowy przyłączeniowej
    zawartej z operatorem.
    Jednocześnie Kupująca oświadcza, że w przypadku nie zawarcia przez strony umowy
    przyrzeczonej sprzedaży usunie własnym kosztem i staraniem urządzenia usytuowane na
    nieruchomości.
    Ponadto, jak to już podkreślano działka będąca przedmiotem przyszłej sprzedaży jest
    współwłasnością. Wniosek dla współmałżonka zostanie złożony w tym samym dniu, co
    przedmiotowy wniosek. Czyli oboje właściciele złożą wniosek.
    W uzupełnieniu do wniosku udzielił Pan odpowiedzi na poniższe pytania:
    1. Z tytułu prowadzenia jakiej dokładnie działalności gospodarczej, o której mowa w art.
      15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
      2024 r. poz. 361 ze zm.), jest Pan czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku
      VAT ?
        Odp. Działalność usługowa.
    2. Czy prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie usług deweloperskich lub innych
      tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze?
        Odp. Nie.
    3. Do jakich celów działka nr 1/2 była/jest/będzie wykorzystywana od chwili jej nabycia do
      momentu jej planowanej sprzedaży, w szczególności czy działka ta służy w całym
      okresie jej posiadania wyłącznie Pana osobistym potrzebom (jakim?)?
        Odp. Do celów osobistych. Była także dzierżawiona spółce, która ma zamiar
        kupić działkę.
    4. Czy działka nr 1/2 wykorzystywana była/jest/będzie w całym okresie jej posiadania
      wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT?
        Odp. Tak poza okresem dzierżawy dla spółki, która ma zamiar ją kupić.
    5. Czy stroną umowy dzierżawy jest zarówno Pan, jak i Pana żona? Jeżeli nie, to kto jest
      stroną tej umowy dzierżawy?
        Odp. Oboje z żoną.
    6. Czy czynsz z tytułu dzierżawy ww. działki był/jest/będzie dokumentowany fakturami?
      Jeżeli tak, to kto wystawiał/wystawia/będzie wystawiał faktury? Jeżeli nie, to proszę
      wskazać dlaczego.
        Odp. Tak. Pan będzie wystawiał faktury, ponieważ jest Pan podatnikiem podatku
        VAT, a dzierżawa jest opodatkowana.

    7. Czy rozliczenia podatku należnego z tytułu dzierżawy ww. działki dokonywał/będzie
      dokonywał Pan razem z żoną, wyłącznie Pan, czy wyłącznie Pana żona? Z jakich
      powodów i na jakiej podstawie prawnej?
        Odp. Pan rozlicza podatek z tytułu dzierżawy.
    8. Jeżeli podatek należny z tytułu dzierżawy ww. działki nie był/nie będzie rozliczany, to z
      jakiego powodu?
        Odp. Jest rozliczany.
    9. Czy ww. działka była/jest/będzie wykorzystywana przez Pana żonę w działalności
      gospodarczej, zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy?
        Odp. Nie.
    10. Czy ww. działka była/jest/będzie wykorzystywana przez Pana żonę w działalności
      rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy, prowadzonej przez Pana żonę?
        Odp. Nie.
    11. Czy z tytułu prowadzenia ww. działalności gospodarczej/działalności rolniczej Pana
      żona była/jest/będzie zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i
      usług?
        Odp. Jest Pan czynnym podatnikiem podatku VAT z tytułu działalności usługowej.
        Pana żona nie jest podatnikiem VAT.
    12. Czy Pana żona posiadała/posiada/będzie posiadała status rolnika ryczałtowego w
      rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy, czyli rolnika dokonującego dostawy produktów
      rolnych lub świadczącego usługi rolnicze, korzystającego ze zwolnienia od podatku na
      podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy, z wyjątkiem rolnika obowiązanego na podstawie
      odrębnych przepisów do prowadzenia ksiąg rachunkowych? Jeżeli tak, to proszę
      wskazać w jakim okresie.
        Odp. Nie.
    13. Czy ww. działka była/jest/będzie wykorzystywana przez Pana w działalności rolniczej, o
      której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy, prowadzonej przez Pana?
        Odp. Nie.
    14. Czy z tytułu prowadzenia ww. działalności rolniczej był/jest/będzie Pan
      zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług?
        Odp. Nie.
    15. Czy posiadał/posiada/będzie posiadał Pan status rolnika ryczałtowego w rozumieniu
      art. 2 pkt 19 ustawy, czyli rolnika dokonującego dostawy produktów rolnych lub
      świadczącego usługi rolnicze, korzystającego ze zwolnienia od podatku na podstawie
      art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy, z wyjątkiem rolnika obowiązanego na podstawie odrębnych
      przepisów do prowadzenia ksiąg rachunkowych? Jeżeli tak, to proszę wskazać w jakim
      okresie.
        Odp. Nie.
    16. Czy z ww. działki były sprzedawane płody rolne opodatkowane podatkiem od towarów
      i usług? Jeżeli tak, to przez Pana, czy Pana żonę?
        Odp. Nie.

## Pytanie

Czy sprzedaż niezabudowanej działki o pow. (...) ha, która powstanie w wyniku podziału
    działki nr 1/2 jest opodatkowana podatkiem VAT bez uwzględnienia zwolnienia z art. 43
    ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT?

    Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku)
    Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż działki o pow. (...) ha, która powstanie w wyniku
    podziału działki nr 1/2, jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 1570 ze zm.), zwanej dalej, ustawą lub ustawą o VAT,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6
    ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. W tym
    miejscu należy wyjaśnić problematykę współwłasności. Problematyka ta została
    uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z
    2023 r. poz. 1610 ze zm.). Ze współwłasnością mamy do czynienia wtedy, gdy własność tej
    samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom (art. 195 Kodeksu cywilnego).
    W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy
    ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości. Podkreślić należy, że
    współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli (art. 198 ustawy – Kodeks cywilny). Rozporządzanie
    udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział. Stosownie do art. 31 §
    1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2020 r. poz.
    1359 ze zm.), z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
    wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte
    w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny).
    Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego
    każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bez udziałowej). Tym
    samym, oboje małżonkowie muszą dokonać sprzedaży nieruchomości. Tym samym,
    Wnioskodawca dokonuje sprzedaży działek.
    Wnioskodawca przypomina, iż na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel (...). W świetle powyższej definicji sprzedaży nie każda jednak
    czynność stanowiąca dostawę towarów jest opodatkowana podatkiem VAT. Z
    opodatkowaną dostawą, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT mamy do czynienia pod
    warunkiem wykonania jest przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług. Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT,
    podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Natomiast działalność
    gospodarcza, według art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem, podatnik, tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku

    należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością
    lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje
    na prowadzenie działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Jak wskazano
    wyżej, działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
    lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
    szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
    niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu. Czyli podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów
    lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zdaniem Wnioskodawcy o przejawach takiej aktywności w zakresie obrotu
    nieruchomościami, można mówić, gdy czynności wykonane przez sprzedającego
    przybierają formę zorganizowaną może to być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod
    zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia
    pojedynczych z nich.
    Wnioskodawca stwierdza, że w celu dokonania sprzedaży ww. gruntu podejmował
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług.
    Na działce nr 1/2 od momentu nabycia do momentu zbycia nie prowadzono żadnych
    działalności gospodarczych. W stosunku do ww. nieruchomości Wnioskodawca
    samodzielnie nigdy nie podejmował żadnych działań marketingowych, nie ogłaszał
    sprzedaży w środkach masowego przekazu, w szczególności nie ogłaszał sprzedaży w
    Internecie, prasie, radiu. Ponadto należy podkreślić, iż doszło do udzielenia Kupującemu
    pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania
    przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich
    działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń na budowę
    obiektu handlowego z parkingiem, w szczególności składania wniosków oraz odbioru
    wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z
    uzyskaniem na terenie działki nr 1/2 warunków technicznych dotyczących przyłączenia do
    sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej,

    w szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich
    odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do
    złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru.
    Wnioskodawca uważa, iż warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od
    towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność
    ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związek z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zdaniem Wnioskodawcy, jak to już wyżej podkreślono, sam nie podejmował on działań
    charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami, powyższe czynności
    zostaną jednak podjęte przez Kupującego, który będzie działał jako pełnomocnik
    Sprzedającego.
    W myśl art. 96 ww. Kodeksu, umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać
    się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
    (pełnomocnictwo). Stosownie do art. 98 ww. Kodeksu, pełnomocnictwo ogólne obejmuje
    umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do czynności przekraczających zakres
    zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo określające ich rodzaj, chyba że ustawa
    wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej czynności. Stosownie do art. 99 § 1 Kodeksu
    cywilnego, jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,
    pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej formie. W
    myśl § 2 powołanego artykułu, pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem
    nieważności udzielone na piśmie. Na mocy art. 108 ww. Kodeksu, pełnomocnik nie może
    być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w imieniu mocodawcy, chyba że co
    innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze względu na treść czynności prawnej
    wyłączona jest możliwość naruszenia interesów mocodawcy. Przepis ten stosuje się
    odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik reprezentuje obie strony. Z regulacji art. 109
    ww. Kodeksu wynika, że przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku,
    gdy oświadczenie woli ma być złożone przedstawicielowi. Czyli jak wynika z przepisów art.
    95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo – to jednostronne oświadczenie osoby
    (mocodawcy), na mocy którego inna osoba (pełnomocnik) staje się upoważniona do
    działania w imieniu mocodawcy.
    Zatem, każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie
    udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Czyli składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania
    wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie działki 1/2 warunków
    technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji
    deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu
    publicznego, w praktyce wywołuje skutki dla Kupującego. Tym samym Wnioskodawca
    twierdzi, iż dokonywał on czynności, które zazwyczaj dokonuje profesjonalny sprzedawca.
    Zdaniem Wnioskodawcy, w tej sytuacji zachowuje się jak podatnik podatku VAT
    wymieniony w art. 15 ww. ustawy. Kupujący będzie bowiem w jego imieniu dokonywał
    szeregu określonych czynności w związku ze sprzedażą wydzielonej działki z
    nieruchomości nr 1/2.
    Przechodząc do możliwości zwolnienia działek jako terenów innych niż tereny budowlane,
    zdaniem Wnioskodawcy nie znajdzie ono tutaj zastosowania. Wnioskodawca uważa
    bowiem, iż w związku z podjętymi działaniami tereny te utracą taki charakter, a także
    obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego nie są tereny wymienione w
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. Przez tereny budowlane – w świetle art. 2 pkt 33 ustawy
    – rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego. Należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia
    27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2020 r. poz.
    293), kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
    uchwalenie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy

    oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód
    wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów
    zamkniętych, należy do zadań własnych gminy. Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww. ustawy –
    ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
    określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
    miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. O przeznaczeniu nieruchomości
    stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan zagospodarowania
    przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o
    warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego. W związku z
    powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać przeznaczenie
    określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania
    przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy nieruchomości.
    Wnioskodawca podkreśla, iż na moment sprzedaży działka będzie objęta decyzją o
    warunkach zabudowy wydaną w oparciu o zapisy w miejscowym planie
    zagospodarowania przestrzennego. Tym samym, ww. działka będzie stanowiła teren
    budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy i w rezultacie jej sprzedaż nie będzie
    korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Zdaniem Wnioskodawcy, przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki uniemożliwiające
    zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o
    VAT.
    W konsekwencji Wnioskodawca uważa, że sprzedaż niezabudowanej działki o pow. (...) ha
    wydzielonej z działki nr 1/2 stanowiącej teren budowlany będzie opodatkowana
    podatkiem VAT i nie korzysta ze zwolnienia z VAT. Na zakończenie w związku z tym, iż
    działka nie korzysta ze zwolnienia będą Państwo musieli jej sprzedaż udokumentować
    fakturą VAT. W przypadku bowiem sprzedaży opodatkowanej dokumentem
    potwierdzającym jej nabycie w świetle ustawy o podatku od towarów i usług jest faktura.
    W tym bowiem przypadku kupującym jest spółka, a więc czynny podatnik podatku od
    towarów i usług i zgodnie z art. 106b ustawy o VAT taką transakcję muszą Państwo
    udokumentować fakturą.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju (...).
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Ponadto jak wskazuje art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowych (działek), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347 z 11.12.2006 r., s. 1, ze zm.), zwanej
    dalej „Dyrektywą 2006/112/WE” Rady:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
        prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 195 ustawy Kodeks cywilny:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Jak stanowi art. 196 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    W myśl art. 196 § 2 ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
    W tym miejscu zauważyć, że kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami
    reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r.
    poz. 2809 ze zm.).
    Stosownie do art. 31 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek
      wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do
      majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.

    W myśl art. 36 § 1 oraz § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      § 1. Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem
      wspólnym, w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku
      wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach
      obciążających majątek wspólny.
      § 2. Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba
      że przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności,
      które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne, w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy,
    bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym
    podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w
    świetle przytoczonych wyżej przepisów, status podatnika podatku od towarów i usług
    wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem
    podatku VAT, istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.

    Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie
    prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie
    określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej,
    nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest, czy w celu dokonania sprzedaży
    danej nieruchomości zbywca będzie podejmował aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością
    uznania Go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu,
    a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach
    zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi
    wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu
    dochodu, jako że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze
    sprzedaży tej rzeczy.
    Z orzeczenia TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby
    przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności
    związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być
    uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji
    sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi
    prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady,
    a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału –
    okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu
    osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się
    do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE.
    Zatem, za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów
    angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości
    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że zamierza Pan sprzedać Spółce posiadany
    udział w nieruchomości – stanowiącej niezabudowaną działkę, która powstanie w wyniku
    podziału działki nr 1/2. Spółka planuje na działce wybudować obiekt handlowo-usługowy i
    prowadzić na tym terenie działalność gospodarczą. W akcie notarialnym – umowa

    przedwstępna, kupująca nieruchomość Spółka zobowiązała się do załatwienia wszystkich
    formalności związanych z inwestycją na tej działce. W tym celu udzielił Pan Spółce
    pełnomocnictwa do działania w Pana imieniu przed wszelkimi organami.
    Przy tak przedstawionym opisie sprawy w pierwszej kolejności należy ustalić, czy
    planowana transakcja sprzedaży udziału w niezabudowanej działce która powstanie w
    wyniku podziału działki nr 1/2, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług.
    Zatem, należy przeanalizować całokształt działań, jakie podjął Pan w odniesieniu do działki
    będącej przedmiotem planowanej sprzedaży i ustalić, czy w odniesieniu do podjętych
    czynności, będzie Pan spełniał przesłanki do uznania Pana za podatnika podatku od
    towarów i usług.
    Należy wskazać, że kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w
    tym kwestie dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje art. 535 ustawy
    Kodeks cywilny, zgodnie z którym:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 ustawy
    Kodeks cywilny, w myśl którego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 ustawy Kodeks cywilny.
    Przepis art. 389 § 1 i § 2 ustawy Kodeks cywilny wskazuje, że:
      § 1. Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia
      oznaczonej umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia
      umowy przyrzeczonej.
      § 2. Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został
      oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez
      stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są
      uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła
      inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła
      stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej
      nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej
      zawarcia.
    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.
    Tym samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna,
    będąca przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona
    została w formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności
    nieruchomości.
    Ponadto, w sprawie będącej przedmiotem złożonego wniosku, istotne znaczenie ma
    kwestia udzielenia pełnomocnictwa, która uregulowana jest w Tytule IV Działu VI
    Przedstawicielstwo, Rozdział I Przepisy ogólne, Rozdział II Pełnomocnictwo Kodeksu
    cywilnego.
    Zgodnie z art. 95 § 1 i § 2 ustawy Kodeks cywilny:

      § 1. Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z
      właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez
      przedstawiciela.
      § 2. Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania
      pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.
    W myśl art. 96 ustawy Kodeks cywilny:
      Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie
      (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
      (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 ustawy Kodeks cywilny:
      Pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do
      czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo
      określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej
      czynności.
    Zgodnie z art. 99 § 1 i § 2 ustawy Kodeks cywilny:
      § 1. Jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,
      pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej
      formie.
      § 2. Pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na
      piśmie.
    W myśl art. 108 ustawy Kodeks cywilny:
      Pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonywa w
      imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze
      względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów
      mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik
      reprezentuje obie strony.
    Z regulacji art. 109 ustawy Kodeks cywilny wynika, że:
      Przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie
      woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo – to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem, każda
    czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego
    pełnomocnictwa, wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Wskazał Pan we wniosku, że udziela Pan Kupującej Spółce pełnomocnictwa do
    reprezentowania Pana przed wszelkimi organami. Udzielone pełnomocnictwo upoważnia
    Spółkę do:
    1. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z
      której będzie wynikać możliwość zabudowania Nieruchomości obiektami zgodnie z
      planami inwestycyjnymi Spółki, w tym jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-
                                      2usługowym o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż (...) m, wraz z miejscami
      parkingowymi w liczbie co najmniej (...) miejsc postojowych,
    2. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę, z
      której będzie wynikać możliwość zabudowy nieruchomości jednokondygnacyjnym
                                        2obiektem handlowo-usługowym o powierzchni zabudowy (...) m, w tym salą
                      2sprzedaży o powierzchni (...) m wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum (...)
      miejsc parkingowych,

    3. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy
      organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową
      nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według koncepcji
      Spółki, a także uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń
      tonażowych utrudniających obsługę komunikacyjną Nieruchomości,
    4. Niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
      koniecznością rekultywacji,
    5. Potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na
      nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych,
    6. Uzyskania warunków technicznych przyłączy – kanalizacji sanitarnej, wodnej,
      kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego,
    7. Uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
      planowanym obiektem handlowym,
    8. Uzyskania zezwolenia na sprzedaż każdego rodzaju alkoholu w planowanym obiekcie
      handlowo-usługowym.
    Na podstawie udzielonego pełnomocnictwa upoważnił Pan Spółkę do występowania przed
    wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań
    faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych powyżej,
    w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień,
    dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie działki warunków
    technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji
    deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o
    wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskania decyzji na lokalizację
    zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz
    odbioru. Przez cały okres obowiązywania umowy przedwstępnej udzielone
    pełnomocnictwo jest nieodwołalne i nie wygasa wskutek śmierci mocodawców.
    Wyraził Pan również zgodę na dysponowanie przez Spółkę przedmiotową działką na cele
    budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 3 ust. 1 ustawy Prawo
    budowlane, w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskania
    zgód, opinii itp. oraz udostępnił Pan Kupującej działkę celem przeprowadzenia badań
    gruntu.
    Wyraził Pan także zgodę na usytuowanie przez Spółkę własnym kosztem i staraniem na
    działce tymczasowego przyłącza energetycznego zgodnie z warunkami technicznymi
    przyłączenia do sieci oraz treścią umowy przyłączeniowej zawartej z operatorem.
    Jednocześnie Spółka oświadczyła, że w przypadku nie zawarcia przez strony umowy
    przyrzeczonej sprzedaży, usunie własnym kosztem i staraniem urządzenia usytuowane na
    działce.
    Fakt, że ww. działania nie będą podejmowane bezpośrednio przez Pana, ale przez osoby
    trzecie (Kupującą Spółkę), nie oznacza, że pozostają bez wpływu na Pana sytuację prawną.
    Po udzieleniu pełnomocnictwa, czynności wykonane przez Kupującą wywołują skutki
    bezpośrednio w Pana sferze prawnej – jako mocodawcy. Kupująca Spółka, dokonując ww.
    działań, uatrakcyjni przedmiotową działkę, której jest Pan współwłaścicielem. Działania te,
    dokonywane za Pana zgodą, wpłyną na podniesienie atrakcyjności niezabudowanej działki
    powstałej z wydzielania działki numer 1/2, jako towaru i wzrost jej wartości.
    Do czasu zawarcia umowy przyrzeczonej, ww. działka jest Pana własnością i będzie
    podlegała wielu czynnościom. Wszystkie te czynności z punktu widzenia podatku VAT,
    zostaną „wykonane” w Pana sferze podatkowo-prawnej.
    Tezę taką potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 6 lipca 2017 r., sygn. akt I
    FSK 2033/15, wyrażony na gruncie podobnego aczkolwiek nie identycznego stanu
    faktycznego, w którym stwierdził: „Fakt, że zasadnicza aktywność w zakresie planowanego

    procesu inwestycyjnego spoczywać będzie na spółce jest bez znaczenia dla uznania go za
    podatnika, skoro Spółka − jako jego pełnomocnik − jest jedynie jego reprezentantem w
    tych czynnościach, działając w jego imieniu i na jego rzecz, czyli w jego interesie
    majątkowym. Podejmowanie aktywności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 1 i 2 u.
    p.t.u. za pośrednictwem pełnomocnika nie zwalnia mocodawcy, w którego imieniu i na
    rzecz działa pełnomocnik, od przymiotu bycia podatnikiem VAT w rozumieniu tych
    przepisów”.
    Na podstawie udzielonego przez Pana pełnomocnictwa, Spółka Kupująca podejmie szereg
    szczegółowo opisanych wyżej działań, w efekcie których nastąpi uatrakcyjnienie
    sprzedawanej działki, co de facto skutkować będzie wzrostem jej wartości. Nie ulega
    wątpliwości, że szeroko zakrojony zakres przygotowania działki do sprzedaży nie jest
    typowy do działań podejmowanych przez osoby fizyczne w zakresie zarządzania
    majątkiem osobistym – prywatnym. W efekcie wykonywanych czynności, dostawie będzie
    podlegała działka o zupełnie innym charakterze niż w chwili zawarcia umowy
    przedwstępnej. Nie zmienia tego okoliczność, że działań tych nie podejmie Pan, lecz
    Kupująca Spółka. Do dnia sprzedaży działki, czynności wykonywane przez Spółkę w
    ramach udzielonego jej pełnomocnictwa, wywołują skutki bezpośrednio w Pana sferze
    prawnej, gdyż to Pan jest stroną podejmowanych czynności, a nie Spółka występująca jako
    Pana pełnomocnik.
    Podjęta przez Pana aktywność wykracza zatem poza ramy czynności związanych ze
    zwykłym wykonywaniem prawa własności w odniesieniu do posiadanej działki będącej
    przedmiotem sprzedaży, a zaistniały ciąg zdarzeń wskazuje, że jej sprzedaż nastąpi w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej, z tytułu której będzie Pan podatnikiem
    podatku VAT.
    Tym samym, dokonując dostawy udziału w niezabudowanej działce powstałej z podziału
    działki nr 1/2, nie będzie Pan zbywał majątku osobistego, ale majątek wykorzystywany
    przez Pana w działalności gospodarczej.
    Biorąc pod uwagę wskazany powyżej całokształt podjętych przez Pana działań stwierdzić
    należy, że planowana przez Pana sprzedaż udziałów w niezabudowanej działce powstałej z
    podziału działki nr 1/2 – zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy – będzie stanowiła dostawę
    dokonywaną przez Pana jako podatnika w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Wobec powyższego, skoro w przedmiotowej sprawie wystąpią przesłanki stanowiące
    podstawę uznania Pana za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego
    działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to czynność dostawy udziału w
    niezabudowanej działce powstałej z podziału działki nr 1/2 będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust.
    1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Jednakże wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być opodatkowana tym
    podatkiem.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych – rozumie się
      przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

    Zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, obejmuje zbycie
    nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one
    przeznaczone pod zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania z
    ww. zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów, jest przeznaczenie gruntu na cele
    inne niż budowlane. Przy czym, o tym, że dany teren jest terenem budowlanym
    przesądzają zapisy w planie zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach
    zabudowy.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód
      wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów
      zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu,
      należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    W myśl art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego: miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku, decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W tym miejscu wskazania wymaga, że stosownie do treści wyroku Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente
    Emmen – „teren budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany
    przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę. Zatem, także w
    świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać można jedynie
    taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.
    W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać
    przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy
    nieruchomości.
    Podkreślić należy, że analiza powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy
    wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku obejmuje zbycie nieruchomości
    niezabudowanych (gruntów) innych niż tereny budowlane.
    Z opisu sprawy wynika, że działka powstałej z podziału działki nr 1/2 położona jest na
    terenach, dla których nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.
    Jednocześnie, z zawartej umowy przedwstępnej wynika, że Spółka zobowiązała się do
    uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z której
    będzie wynikać możliwość zabudowania Nieruchomości obiektami zgodnie z planami

    inwestycyjnymi Spółki. Wobec powyższego, na postawie udzielonego pełnomocnictwa,
    Kupująca Spółka otrzymała pozytywną decyzję o warunkach zabudowy dla działki będącej
    przedmiotem sprzedaży.
    Zatem, niezabudowana działka powstała z podziału działki nr 1/2 na moment dostawy
    będzie stanowiła teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy (na podstawie
    wydanej decyzji o warunkach zabudowy) i w rezultacie jej sprzedaż nie będzie korzystała
    ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości nie wystąpią przesłanki
    uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o
    przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów (w tym nieruchomości), spełnione muszą być
    łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
    · towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania;
    · brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
      wytworzeniu) tych towarów.
    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia
    dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    Przy czym, jak wskazał NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również
      wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy, gdy podatnik nie ma
      prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych
      przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną
      od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak
      odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w
      ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok TSUE z 8 grudnia 2005 r. w sprawie
      C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku
      naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie
    wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia VAT.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie może
    mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży, w
    wyniku której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług.

    Przenosząc powyższą analizę na grunt rozpatrywanej sprawy należy zauważyć, że zgodnie
    z opisem sprawy, Prawo własności nieruchomości składającej się z działki nr 1/2 nabył Pan
    wraz z małżonką na podstawie umowy darowizny w 1993 roku.
    Podkreślić należy, że na mocy obowiązującej do końca kwietnia 2004 r. ustawy z 8 stycznia
    1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze
    zm.), grunty nie były uznawane za towar, dlatego sprzedaż gruntu nie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT. Zatem, w momencie nabycia nieruchomości nie wystąpił
    podatek naliczony, który mógłby podlegać odliczeniu. Nie można tym samym uznać, że nie
    przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku VAT, skoro nabył Pan działkę nr 1/2 bez
    naliczenia podatku VAT. Ponadto, jak wynika z opisu sprawy, działka powstała z podziału
    działki nr 1/2 nie była wykorzystywana przez Pana przez cały okres jej posiadania
    wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług gdyż była
    przedmiotem umowy dzierżawy zawartej ze Spółką, która zamierza nabyć działkę. Z tego
    tytułu, Pan jako podatnik podatku VAT, dla zawartej umowy dzierżawy wystawiał faktury w
    celu udokumentowania tej opodatkowanej czynności.
    Wobec tego, w omawianej sytuacji, zwolnienie od podatku VAT na podstawie przepisu art.
    43 ust. 1 pkt 2 ustawy, nie będzie miało miejsca, gdyż nie zostaną spełnione warunki
    zawarte w tym przepisie. Zatem, w przedmiotowej sprawie, dostawa udziału w
    niezabudowanej działce powstałej z podziału działki nr 1/2 nie będzie mogła korzystać
    także ze zwolnienia od podatku na podstawie ww. przepisu.
    W konsekwencji stwierdzam, że sprzedaż przez Pana udziału w niezabudowanej działce
    powstałej z podziału działki nr 1/2 będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1
    ustawy, która nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 2 i pkt 9 ustawy, a zatem będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług według
    stawki właściwej dla przedmiotu dostawy.
    Wobec powyższego Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zauważam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku.
    W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Podkreślam, że ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Jednocześnie informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej
    przedmiotem wniosku – pytania sformułowanego przez Pana we wniosku. Inne kwestie
    przedstawione w opisie sprawy oraz we własnym stanowisku, które nie zostały objęte

    pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Dotyczy to w szczególności kwestii udokumentowania tej transakcji.
    Ponadto, interpretacja dotyczy tylko Pana jako Wnioskodawcy, który wystąpił z wnioskiem
    o wydanie interpretacji prawa podatkowego w swojej indywidualnej sprawie i nie
    wywołuje skutków prawnych dla współwłaściciela.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.