Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.554.2024.3.MD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-30
Teza: Możliwość skorzystania z ulgi prorodzinnej za 2023 r. na małoletnie dzieci w połowie wysokości, po rozwodzie i ustaleniach co do podziału, przy braku porozumienia między rodzicami.
Słowa kluczowe: brak; podział; rodzice; rodzice-władza rodzicielska; ulga-ulga prorodzinna; ustalanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga na dzieci; ulga prorodzinna.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 27f -ust. 4

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 listopada 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 11 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy możliwości skorzystania z ulgi prorodzinnej. Uzupełnił go Pan
    pismem z 12 grudnia 2024 r. (wpływ 16 grudnia 2024 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Jest Pan ojcem trójki dzieci:
    - A.A ur. (...) 2007 r.,
    - B.A ur. (...) 2013 r.,
    - C.A ur. (...) 2014 r.
    Dzieci nigdy nie były umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w
    rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych.
    Dzieci nigdy nie wstąpiły w związek małżeński.
    (...) 2017 r. rozwiódł się Pan z byłą żoną a matką dzieci D.A.
    Od rozwodu nieprzerwanie zarówno Pan, jak i matka dzieci posiadają nieograniczoną
    władzę rodzicielską. Od rozwodu nigdy nie została orzeczona przez sąd piecza
    naprzemienna.
    Zgodnie z wyrokiem wykonanie władzy rodzicielskiej powierzono obojgu rodzicom, a
    miejscem zamieszkania dzieci jest miejsce zamieszkania matki.
    Pan i Pana dzieci mieszkają w sąsiednich miejscowościach. Z dziećmi ma Pan stały
    kontakt. Spotyka się Pan z dziećmi co najmniej zgodnie z wyrokiem, w każdy piątek oraz co
    drugi weekend. Często też spotyka się Pan z dziećmi w ciągu tygodnia, odbiera je Pan
    wtedy ze szkoły, wiezie na dodatkowe zajęcia pozalekcyjne. Gdy są chore, przebywa Pan z
    nimi w szpitalu. Kiedy widzi się Pan z dziećmi, śpią one u Pana. Po szkole chodzi Pan z
    dziećmi na obiady. Poza alimentami dokłada się Pan do wycieczek szkolnych i wakacji.
    Zgodnie z ustaleniami ustnymi z matką dzieci, od rozwodu, z ulgi podatkowej na dzieci
    korzystał Pan z matką dzieci po połowie. Jak się okazało, matka dzieci, nie informując
    Pana, w 2023 r. skorzystała w 100% z ulgi podatkowej na dzieci, a Pan zgodnie z
    ustaleniami w 50%.
    Aktualnie, z matką dzieci nie jest Pan w stanie porozumieć się w żadnym temacie, w tym
    dotyczącym ulgi podatkowej.
    Pana wynagrodzenie pochodzi z emerytury (...) oraz z działalności.
    Zgodnie z wyrokiem Sądu Okręgowego w (...) Wydział I Cywilny z (...) 2017 r. „wykonywanie
    władzy rodzicielskiej nad dziećmi stron: A.A (...), B.A (...) i C.A (...) powierza się obojgu
    rodzicom ustalając, że miejscem zamieszkania małoletnich będzie każdorazowo miejsce
    zamieszkania powódki. Udział stron w ponoszeniu ciężarów związanych z utrzymaniem,
    wychowaniem małoletnich ustala w ten sposób, że zasądza od pozwanego do rąk
    powódki (...), zaś powódkę zobowiązuje do ponoszenia dalszych kosztów utrzymania
    małoletnich”.

## Pytanie

Czy za 2023 r. przysługuje Panu połowa ulgi prorodzinnej wynikającej z art. 27f ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych na troje małoletnich dzieci?
    Czy za 2024 r. i lata kolejne przysługuje Panu połowa ulgi prorodzinnej wynikającej z art.
    27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych na troje małoletnich dzieci?
    Pana stanowisko w sprawie

    W Pana ocenie, w aktualnym stanie faktycznym, kiedy ponosi Pan co najmniej 50%
    faktycznych kosztów utrzymania dzieci – tak.
    W 2023 r., podobnie jak w latach ubiegłych, przysługuje Panu połowa ulgi prorodzinnej,
    wynikająca z art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych na troje
    małoletnich dzieci.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie zaznacza się, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena Pana
    stanowiska w zakresie stanu faktycznego, tj. 2023 r. W zakresie zdarzenia przyszłego – w
    odniesieniu do 2024 roku i lat kolejnych – zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Zgodnie z art. 27f ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, podatnik ma prawo odliczyć
      kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego
      w roku podatkowym:
        1) wykonywał władzę rodzicielską;
        2) pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;
        3) sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie
        orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.
    Na podstawie art. 27f ust. 2 wskazanej ustawy:
      Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym
      podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w
      ust. 1, w stosunku do:
        1) jednego małoletniego dziecka – kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:
          a) pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego
            małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,
          b) niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku
            podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za
            wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko
            wymienionego w art. 6 ust. 4c i 4g, do którego ma zastosowanie kwota
            dochodu określona w lit. a;
        2) dwojga małoletnich dzieci – kwota 92,67 zł na każde dziecko;
        3) trojga i więcej małoletnich dzieci – kwota:
          a) 92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,
          b) 166,67 zł na trzecie dziecko,
          c) 225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.
    W myśl art. 27f ust. 2a powołanej ustawy:
      Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w
      danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania
      określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa
      w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2.
    Stosownie do art. 27f ust. 2b cytowanej ustawy:

      Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi określonemu
      w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego wykonywał władzę,
      pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do więcej
      niż jednego dziecka.
    Art. 27f ust. 2c przytoczonej ustawy stanowi, że:
      Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca
      kalendarzowego, w którym dziecko:
        1) na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej
        całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;
        2) wstąpiło w związek małżeński.
    Z art. 27f ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
      W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka
      wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w
      ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty
      obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem.
    Na mocy art. 27f ust. 4 ww. ustawy:
      Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo
      rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę podatnicy mogą
      odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku braku
      porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie
      wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie
      separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo
      jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo
      rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim – kwotę tę podatnicy
      odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w wysokości
      100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu
      ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.
    W świetle art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa
      z zamiarem stałego pobytu.
    Z kolei, wedle art. 26 omawianego Kodeksu:
      § 1 Miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest miejsce
      zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje władza
      rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy rodzicielskiej.
      § 2 Jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym osobne
      miejsce zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u którego
      dziecko stale przebywa. Jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z rodziców, jego
      miejsce zamieszkania określa sąd opiekuńczy.
    Zgodnie z art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę
      dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów – imiona, nazwiska oraz
      daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest obowiązany
      przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia
      prawa do odliczenia, w szczególności:
        1) odpis aktu urodzenia dziecka;
        2) zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;

        3) odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między
        rodziną zastępczą a starostą;
        4) zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.
    Art. 27f ust. 7 wskazanej ustawy stanowi:
      Przepis art. 6 ust. 8 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6.
    Według art. 6 ust. 8 ww. ustawy:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:
        1) stosuje przepisy:
          a) art. 30c lub
          b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a
            tej ustawy
        - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
        uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
        pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
        uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
        2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
        2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
        przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Na gruncie art. 92 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz.
    U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.):
      Dziecko pozostaje aż do pełnoletności pod władzą rodzicielską.
    Stosownie do art. 93 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom.
    Art. 95 § 1 cytowanego Kodeksu stanowi, że:
      Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do
      wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka, z
      poszanowaniem jego godności i praw.
    Z art. 97 § 1 przytoczonego Kodeksu wynika, że:
      Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każde z nich jest obowiązane i
      uprawnione do jej wykonywania.
    Wedle art. 107 omawianego Kodeksu:
      § 1 Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom żyjącym w rozłączeniu, sąd
      opiekuńczy może ze względu na dobro dziecka określić sposób jej wykonywania i
      utrzymywania kontaktów z dzieckiem. Sąd pozostawia władzę rodzicielską obojgu
      rodzicom, jeżeli przedstawili zgodne z dobrem dziecka pisemne porozumienie o
      sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem.
      Rodzeństwo powinno wychowywać się wspólnie, chyba że dobro dziecka wymaga
      innego rozstrzygnięcia.
      § 2 W braku porozumienia, o którym mowa w § 1, sąd, uwzględniając prawo dziecka do
      wychowania przez oboje rodziców, rozstrzyga o sposobie wspólnego wykonywania
      władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. Sąd może powierzyć
      wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę
      rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do osoby
      dziecka, jeżeli dobro dziecka za tym przemawia.

      § 3 Na zgodny wniosek stron sąd nie orzeka o utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem.
    Jak wynika z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ulga na
    małoletnie dzieci przysługuje rodzicom, jeżeli wykonują władzę rodzicielską.
    Samo posiadanie władzy rodzicielskiej jest niewystarczające do zastosowania
    przedmiotowej preferencji. Dla nabycia prawa do ulgi konieczne jest zarówno posiadanie
    przez rodzica władzy rodzicielskiej nad małoletnim dzieckiem, jak i jej faktyczne
    realizowanie, czyli wykonywanie obowiązków, dzięki którym dziecko wychowywane jest w
    sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój, w szczególności sprawowanie faktycznej
    pieczy nad dzieckiem i jego wychowywanie, troszczenie się o fizyczny i duchowy rozwój
    dziecka, a więc zapewnienie/zabezpieczenie wszystkich potrzeb dziecka od bytowych, po
    edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne i emocjonalne. Przy czym przez wychowywanie należy
    rozumieć zapewnianie stałej opieki, prowadzącej do uzyskania pełnego rozwoju fizycznego
    i psychicznego. Chodzi zatem o aktywne uczestniczenie w wychowywaniu dziecka i realny
    wpływ na rozwój jego osobowości. Realizacja prawa wykonywania władzy rodzicielskiej
    może następować przykładowo poprzez osobiste kontakty z nauczycielami, interesowanie
    się stanem zdrowia dziecka i pomoc w jego leczeniu, zapewnianie wsparcia w nauce,
    interesowanie się sposobem spędzania wolnego czasu.
    Wykonywanie władzy rodzicielskiej należy zatem odnieść do konkretnych okoliczności
    faktycznych, w oparciu o zachowania i konkretną aktywność rodziców wobec dziecka. Co
    istotne, samo tylko uiszczanie alimentów na rzecz dziecka, czy też sporadyczne spotkania
    z dzieckiem nie wypełniają tak rozumianego określenia wykonywanie władzy rodzicielskiej.
    Brzmienie art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że
    kwotę obliczoną zgodnie z art. 27f ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, rodzice mogą odliczyć od podatku:
    a) w dowolnej proporcji przez nich ustalonej,
    b) w równych częściach w przypadku braku porozumienia między rodzicami, którzy:
        - zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad
        dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub
        - gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga
        rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających
        w związku małżeńskim.
    Natomiast w przypadkach innych niż wyżej wymienione odliczenie w wysokości 100%
    stosuje ten z rodziców, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z
    dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.
    Co istotne, ww. przepis wskazuje jedynie na podział przysługującej rodzicom ulgi
    prorodzinnej i nie pozbawia on samego prawa do odliczenia. Prawo do ulgi – przy
    spełnieniu pozostałych przesłanek – przysługuje zatem na każde małoletnie dziecko, w
    stosunku do którego podatnik wykonywał władzę rodzicielską.
    Podkreślić należy, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi
    przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione
    jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.
    Z opisu przedstawionego przez Pana stanu faktycznego wynika, że matka dzieci,
    dokonując rozliczenia za 2023 r., skorzystała w 100% z ulgi podatkowej na dzieci, mimo
    ustnych ustaleń o korzystaniu od rozwodu z ulgi po połowie przez każdego z rodziców.
    Powyższe wskazuje na brak jej zgody odnośnie rozliczenia ulgi na dotychczasowych
    zasadach, oraz że nie ma porozumienia, co do wysokości odliczenia ulgi prorodzinnej za
    rok 2023 na troje małoletnich dzieci, między Panem a matką dzieci.
    W konsekwencji, w tych okolicznościach, skoro rozwiązując Pana związek małżeński przez
    rozwód, sąd powierzył obojgu rodzicom władzę rodzicielską nad małoletnimi dziećmi,

    ustalając ich miejsce zamieszkania przy matce i nie została orzeczona przez sąd piecza
    naprzemienna, nie jest Pan uprawniony do dokonania odliczenia 50% kwoty ulgi
    prorodzinnej, o której mowa w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, na ww. dzieci za każdy miesiąc roku 2023, w którym wspólnie z ich matką
    wykonywał władzę rodzicielską nad małoletnimi.
    Do Pana sytuacji znajdzie bowiem zastosowanie zdanie czwarte przepisu art. 27f ust. 4
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym w przypadkach
    innych niż wyżej wymienione odliczenie w wysokości 100% stosuje ten z rodziców, u
    którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy Kodeks cywilny.
    Tym samym Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.