Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.16.2025.1.DS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-26
Teza: Brak prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją zadania.
Słowa kluczowe: budowa-budowa drogi; gmina; projekt; zadania-zadania własne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług  
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 7 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług w ramach Projektu.

    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Gmina (...) (dalej: „Gmina” lub „Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym, czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Począwszy od 1 stycznia 2017 r. Gmina rozlicza się dla potrzeb VAT wspólnie ze swoimi
    jednostkami organizacyjnymi, składając scentralizowane rozliczenia VAT pod NIP Gminy.
    Gmina realizowała projekt (...) (dalej: „projekt”). Projekt obejmował:
    - opracowanie dokumentacji projektowej i uzyskanie zgłoszenia robót budowlanych,
    - roboty rozbiórkowe,
    - roboty ziemne,
    - wykonanie podbudowy z kruszywa,
    - ustawienie krawężników,
    - ustawienie obrzeży,
    - wykonanie zjazdów z kostki brukowej betonowej,
    - wykonanie nawierzchni jezdni z betonu asfaltowego,
    - wykonanie poboczy z kruszywa,
    - wykonanie oznakowania drogowego,
    - wykonanie kanalizacji deszczowej w drodze,
    - przebudowę oświetlenia drogowego na energooszczędne ledowe,
    - nasadzenia drzew,
    - prace porządkowe,
    - ustawienie tablic informacyjnych,
    - nadzór inwestorski.
    W wyniku wykonania ww. prac przebudowano drogę gminną o długości około (...) km.
    Wszystkie wydatki związane z realizacją projektu zostały poniesione i udokumentowane
    przez usługodawców/dostawców wystawianymi na rzecz Gminy fakturami VAT. Jako
    nabywca na fakturach widnieje Gmina z podanym numerem NIP Gminy, posiadająca
    osobowość prawną i będąca podatnikiem podatku od towarów i usług, jako odbiorca
    Urząd Miejski w (...) – jednostka organizacyjna Gminy (...), przy pomocy której Jej organ
    wykonawczy realizuje swoje zadania.
    Realizacja projektu zakończyła się w grudniu 2024 r.
    Koszt projektu wyniósł (...) zł. Gminie została przyznana na ten cel pomoc w wysokości (...)
    zł, zgodnie z umową nr (...) zawartą pomiędzy Gminą a Samorządem Województwa.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.), do zadań własnych Gminy należą w szczególności
    sprawy dotyczące ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony
    środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej, gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz
    organizacji ruchu.
    Biorąc pod uwagę wyznaczony przepisami wskazanej ustawy zakres zadań Gminy oraz
    zakres przedmiotowy projektu, należy w konsekwencji wskazać, iż realizacja projektu
    stanowiła realizację zadań własnych Gminy.
    Na bazie powstałej w wyniku projektu infrastruktury Gmina nie zamierza prowadzić
    działalności gospodarczej. Na terenie objętym projektem Gmina nie będzie świadczyć

    żadnych odpłatnych usług, pobierać żadnych opłat, droga oraz cała infrastruktura z nią
    związana będzie ogólnie dostępna i bezpłatna. Towary i usługi nabyte w ramach projektu
    nie są więc związane z działalnością opodatkowaną.

## Pytanie

Czy Gmina (...) ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług w ramach Projektu (...)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa zdaniem, według art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego związanego z ich nabyciem.
    Z powyższych regulacji wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy odliczenia tego dokonuje zarejestrowany,
    czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, w związku z
    nabyciem których podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych.
    Towary i usługi nabyte przez Gminę w ramach realizacji projektu nie będą
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, Gminie nie przysługuje
    więc prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    związanego z ich nabyciem.
    Ponadto art. 15 ust. 6 cytowanej ustawy mówi, że nie uznaje się za podatnika organów
    władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Realizacja projektu stanowiła realizację zadań własnych Gminy nałożonych na Nią ustawą
    o samorządzie gminnym. Gmina nie występuje tu więc w roli podatnika.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ponadto, ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w
    całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek
    pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek
    negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które
    pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    W myśl art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien
    spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od
    towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    W świetle postanowień art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez
      względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W myśl art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie
    gminnym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.):

      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Na mocy art. 6 ust. 1 ww. ustawy:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gmin. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów
      oraz organizacji ruchu drogowego.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy)
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych). W tym tylko zakresie ich czynności mają charakter
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Oznacza to, że w pozostałym
    zakresie np. w zakresie zadań własnych nałożonych na gminę na podstawie odrębnych
    przepisów, jednostki samorządu terytorialnego nie występują jako podatnicy podatku
    VAT, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki.
    Ponadto, stosownie do art. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 320 ze zm.):
      Drogą publiczną jest droga zaliczona na podstawie niniejszej ustawy do jednej z
      kategorii dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z
      ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach
      szczególnych.
    W myśl art. 2 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Drogi publiczne ze względu na funkcje w sieci drogowej dzielą się na następujące
      kategorie:
        1) drogi krajowe;
        2) drogi wojewódzkie;
        3) drogi powiatowe;
        4) drogi gminne.
    Przepis art. 7 ust. 1 ustawy o drogach publicznych określa, że:
      Do dróg gminnych zalicza się drogi o znaczeniu lokalnym niezaliczone do innych
      kategorii, stanowiące uzupełniającą sieć dróg służących miejscowym potrzebom, z
      wyłączeniem dróg wewnętrznych.
    Na podstawie art. 8 ust. 1, 2 i 3 ustawy o drogach publicznych:
      1. Drogi, parkingi oraz place przeznaczone do ruchu pojazdów, niezaliczone do
      żadnej z kategorii dróg publicznych i niezlokalizowane w pasie drogowym takiej
      drogi, są drogami wewnętrznymi.
      2. Budowa, przebudowa, remont, utrzymanie, ochrona i oznakowanie dróg
      wewnętrznych oraz zarządzanie nimi należy do zarządcy terenu, na którym jest
      zlokalizowana droga, a w przypadku jego braku – do właściciela tego terenu.
      3. Finansowanie zadań, o których mowa w ust. 2, należy do zarządcy terenu, na
      którym jest zlokalizowana droga, a w przypadku jego braku – do właściciela tego
      terenu.

    Na mocy art. 19 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Organ administracji rządowej lub jednostki samorządu terytorialnego, do którego
      właściwości należą sprawy z zakresu planowania, budowy, przebudowy, remontu,
      utrzymania i ochrony dróg, jest zarządcą drogi.
    Zgodnie z art. 19 ust. 2 ww. ustawy:
      Zarządcami dróg, z zastrzeżeniem ust. 3, 5, 5a i 8, są dla dróg:
        1) krajowych – Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad;
        2) wojewódzkich – zarząd województwa;
        3) powiatowych – zarząd powiatu;
        4) gminnych – wójt (burmistrz, prezydent miasta).
    Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług w ramach Projektu
    pn. (...).
    Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na
    zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane
    towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika VAT w
    ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem
    od towarów i usług.
    Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do
    odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą
    uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek
    należny.
    W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie będą spełnione bowiem –
    jak wskazali Państwo w opisie sprawy – wszystkie wydatki związane z realizacją Projektu
    zostały poniesione i udokumentowane przez usługodawców/dostawców wystawianymi na
    rzecz Państwa Gminy fakturami. Na bazie powstałej w wyniku projektu infrastruktury nie
    zamierzają Państwo prowadzić działalności gospodarczej, nie będą Państwo świadczyć
    żadnych odpłatnych usług, pobierać żadnych opłat, a droga oraz cała infrastruktura z nią
    związana będzie ogólnie dostępna i bezpłatna. Towary i usługi nabyte w ramach projektu
    nie są więc związane z działalnością opodatkowaną.
    Zatem, w analizowanej sprawie podstawowe warunki uprawniające do odliczenia podatku
    naliczonego nie będą spełnione. Tym samym w odniesieniu do przedmiotowej Inwestycji –
    na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – nie mają Państwo możliwości odliczenia naliczonego
    podatku VAT.
    Podsumowanie
    Gmina (...) nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług w ramach Projektu (...).
    Państwa stanowisko oceniłem jako prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zauważam, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym

    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Podkreślam, że ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.