Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/443-474/13-7/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2013-09-18
Teza: Wnioskodawca nie ma możliwości zwrotu różnicy podatku VAT w związku z realizacją projektu, ponieważ wydatki ponoszone w ramach realizacji przedmiotowego projektu nie będą miały związku z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług.
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 10 czerwca 2013 r. (data wpływu 13 czerwca 2013 r.), uzupełnionym pismami z dnia 23 lipca 2013 r. (data wpływu 29 lipca 2013 r.), z dnia 2 sierpnia 2013 r. (data wpływu 7 sierpnia 2013 r.) oraz z dnia 26 sierpnia 2013 r. (data wpływu 28 sierpnia 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości uzyskania zwrotu różnicy podatku VAT w sposób określony w art. 87 ust. 6 ustawy w związku z realizacją zadania inwestycyjnego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 czerwca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości uzyskania zwrotu różnicy podatku VAT w sposób określony w art. 87 ust. 6 ustawy w związku z realizacją zadania.

Pismami z dnia 23 lipca 2013 r., 2 sierpnia 2013 r. oraz z dnia 26 sierpnia 2013 r. wniosek został uzupełniony poprzez doprecyzowanie opisu sprawy oraz własnego stanowiska.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny.

Gmina realizuje projekt (2010-2013).

W dniu 18 grudnia 2009 roku została zawarta umowa partnerska o wspólnej realizacji zadania inwestycyjnego Indywidualnego Projektu Kluczowego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013, Oś priorytetowa 2: ,,Wsparcie innowacyjności, budowa społeczeństwa informacyjnego oraz wzrost potencjału inwestycyjnego regionu”, Działanie 2.2: ,,Budowa infrastruktury społeczeństwa informacyjnego”, pomiędzy Województwem reprezentowanym przez Zarząd Województwa, zwanym dalej Województwem, a Gminą - Urzędem Gminy reprezentowanym przez Wójta Gminy zwanym dalej Partnerem.

Zadanie realizowane jest wspólnie z Urzędem Marszałkowskim.

Umowa odnosi się do wspólnej realizacji projektu we wszystkich jego fazach: przygotowawczej, opracowania oraz wdrożenia, a także utrzymania rezultatów projektu.

Celem projektu jest podniesienie bezpieczeństwa sieci teleinformatycznych w JST a także stworzenie nowoczesnego systemu wspomagającego zarządzanie jednostkami samorządowymi wraz z elektronicznym systemem obiegu dokumentów do JST w całym województwie.

Projekt realizowany jest w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego dla województwa na lata 2007-2013, który nierozerwalnie związany jest z wykonywaniem zadań własnych Gminy określonych w ustawie z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r, poz. 594) art. 7 ust. 1 tj. utrzymanie gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.

Podatek VAT stanowi koszt kwalifikowalny projektu.

Płatności z tytułu zakupu 2 aswitchy, wykonanie projektu technicznego oraz wykonanie instalacji okablowania strukturalnego wraz z wydzieloną siecią zasilającą w Urzędzie Gminy były poniesione w latach 2011-2012 r., w okresie w którym Gmina była podatnikiem podatku VAT.

Faktury dokumentujące poniesione wydatki związane z realizacją przedmiotowego projektu wystawione są na Gminę.

Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Efektem realizacji projektu jest:

*   zakup komputerów PC poprzez nowoczesne zestawy komputerowe wraz z oprogramowaniem umożliwi wydajną pracę na stanowiskach. Urządzenie typu firewall pozwoli na zabezpieczenie serwerów i obsługiwaną przez niego sieć komputerową przed włamaniem niepowołanych osób, a tym samym zapewni prawidłowe funkcjonowanie wszystkich urządzeń peryferyjnych w budynku Urzędu Gminy,

*   wdrożenie systemów EOD i PD wraz z serwerami tj. elektronicznego obiegu dokumentów, programów dziedzinowych umożliwi świadczenie nowoczesnych usług elektronicznych na rzecz społeczności lokalnej,

*   budowa sieci LAN – wykonanie infrastruktury sieciowej oraz nowoczesnego zaplecza teleinformatycznego.

Reasumując efektem projektu będzie zapewnienie warunków dla świadczenia usług administracyjnych dla obywateli i podmiotów gospodarczych w formie elektronicznej oraz umożliwienie bezpiecznej wymiany dokumentów urzędowych drogą elektroniczną.

Efekty projektu będą wykorzystywane do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

Wnioskodawca zarządza obecnie i będzie zarządzać wybudowaną infrastrukturą po zakończeniu realizowanego projektu inwestycyjnego.

Mienie powstałe w wyniku realizacji inwestycji będzie stanowiło środek trwały Gminy. Po zakończeniu budowy inwestycja ta będzie stanowiła własność komunalną Gminy.

W piśmie z dnia 26 sierpnia 2013 r. Wnioskodawca wskazał, iż Gminie nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku naliczonego na podstawie art. 87 ust. 1 i 87 ust. 6 ustawy o podatku VAT wynikające z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług w związku z realizacją inwestycji pod nazwą.

W okresie rozliczeniowym nie wystąpiła nadwyżka podatku naliczonego nad należnym, gdyż Gmina nie ujmowała poniesionych wydatków w deklaracji podatkowej VAT-7.

Wnioskodawca w deklaracji podatkowej złożonej za okres rozliczeniowy, którego dotyczy zakres przedstawionego we wniosku pytania, nie deklarował nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, a tym samym nie wystąpił o przeniesienie na następny okres rozliczeniowy, czy zwrot podatku na rachunek bankowy.

Gmina nie wystąpiła z wnioskiem o zwrot różnicy podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 6 ustawy, ponieważ nie deklarowała wyższego podatku naliczonego nad należnym.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w odniesieniu do realizowanego projektu (lata 2010-2013), Gmina będzie miała możliwość uzyskania zwrotu różnicy podatku VAT w sposób określony w art. 87 ust. 6 ustawy o VAT dotyczącym realizacji ww. inwestycji w szczególności wartości podatku VAT naliczonego w związku z realizacją projektu?

Zdaniem Wnioskodawcy (uzupełnionym pismami z dnia 23 lipca 2013 r. oraz z dnia 2 sierpnia 2013 r.), nie ma możliwości odzyskania podatku VAT, gdyż po zakończeniu inwestycji powstały majątek trwały będzie wykorzystywany do działalności publicznej gminy, w celu zaspokojenia potrzeb ogółu mieszkańców zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 594).

Wnioskodawca nie będzie wykorzystywał powstałego mienia do czynności opodatkowanych

Wnioskodawca nie ma możliwości uzyskania zwrotu różnicy podatku VAT w sposób określony w art. 87 ust. 6 ustawy o VAT w ramach projektu.

Gmina nie ma możliwości zwrotu różnicy podatku VAT w sposób określony w art. 87 ust. 1 ustawy o podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W świetle art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zgodnie z art. 87 ust. 2 ustawy, zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 6, następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo – kredytowej, której jest członkiem, wskazane w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych przepisach, lub na wskazany przez podatnika rachunek banku lub na rachunek spółdzielczej kasy oszczędnościowo – kredytowej, jako zabezpieczenie udzielanego przez ten bank lub przez tę kasę kredytu, na podstawie złożonego przez podatnika, do naczelnika urzędu skarbowego, w terminie do złożenia deklaracji podatkowej, pisemnego, nieodwołalnego upoważnienia organu podatkowego, potwierdzonego przez bank lub spółdzielczą kasę oszczędnościowo – kredytową udzielających kredytu, do przekazania tego zwrotu. Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej. Jeżeli przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty.

Stosownie do art. 87 ust. 6 ustawy, na wniosek podatnika, złożony wraz z deklaracją podatkową, urząd skarbowy jest obowiązany zwrócić różnicę podatku, o której mowa w ust. 2, w terminie 25 dni, licząc od dnia złożenia rozliczenia, w przypadku gdy kwoty podatku naliczonego, wykazane w deklaracji podatkowej, wynikają z:

1.  faktur dokumentujących kwoty należności, które zostały w całości zapłacone, z uwzględnieniem art. 22 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447, z późn. zm.),
2.  dokumentów celnych, deklaracji importowej oraz decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34, i zostały przez podatnika zapłacone,
3.  importu towarów rozliczanego zgodnie z art. 33a, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, świadczenia usług, dla którego podatnikiem jest ich usługobiorca, lub dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, jeżeli w deklaracji podatkowej została wykazana kwota podatku należnego od tych transakcji

\- przy czym przepisy ust. 2 zdanie drugie i trzecie, ust. 2a, 4a-4f stosuje się odpowiednio.

Art. 88 ust. 4 ustawy, stanowi dopełnienie art. 86 i określa status podatnika, umożliwiający realizację jego prawa do odliczenia, którym jest rejestracja jako podatnika VAT czynnego. Stosownie bowiem do tego przepisu obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje czynny zarejestrowany podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Stosownie do postanowień art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

W świetle art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie gminnym.

Z opisu sprawy wynika, że Gmina, będąca czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług realizuje projekt (lata 2010-2013) w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013, Oś priorytetowa 2: ,,Wsparcie innowacyjności, budowa społeczeństwa informacyjnego oraz wzrost potencjału inwestycyjnego regionu”, Działanie 2.2: ,,Budowa infrastruktury społeczeństwa informacyjnego”. Zadanie realizowane jest wspólnie z Urzędem Marszałkowskim. Umowa odnosi się do wspólnej realizacji projektu we wszystkich jego fazach: przygotowawczej, opracowania oraz wdrożenia, a także utrzymania rezultatów projektu. Celem projektu jest podniesienie bezpieczeństwa sieci teleinformatycznych w JST a także stworzenie nowoczesnego systemu wspomagającego zarządzanie jednostkami samorządowymi wraz z elektronicznym systemem obiegu dokumentów do JST w całym województwie.

Projekt jest związany z wykonywaniem zadań własnych Gminy określonych w ustawie z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (art. 7 ust. 1) tj. utrzymanie gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych. Faktury dokumentujące poniesione wydatki związane z realizacją przedmiotowego projektu wystawione są na Gminę.

Efekty projektu będą wykorzystywane do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

W okresie rozliczeniowym nie wystąpiła nadwyżka podatku naliczonego nad należnym, gdyż Gmina nie ujmowała poniesionych wydatków w deklaracji podatkowej VAT-7. Wnioskodawca w deklaracji podatkowej złożonej za okres rozliczeniowy, którego dotyczy zakres przedstawionego we wniosku pytania, nie deklarował nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, a tym samym nie wystąpił o przeniesienie na następny okres rozliczeniowy, czy zwrot podatku na rachunek bankowy. Gmina nie wystąpiła z wnioskiem o zwrot różnicy podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 6 ustawy, ponieważ nie deklarowała wyższego podatku naliczonego nad należnym.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy stwierdzić należy, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie jest spełniony, ponieważ – jak wskazał Wnioskodawca – efekty projektu będą wykorzystywane do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. W związku z powyższym, Wnioskodawca nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki ponoszone z tytułu realizacji przedmiotowego projektu. Tym samym Wnioskodawcy z tego tytułu nie przysługuje prawo do zwrotu podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

Wobec powyższego, niezasadne jest dalsze badanie ewentualnego prawa Wnioskodawcy do zwrotu różnicy podatku VAT w sposób określony w art. 87 ust. 6 ustawy.

Reasumując, Wnioskodawca nie ma możliwości zwrotu różnicy podatku VAT w związku z realizacją projektu, ponieważ wydatki ponoszone w ramach realizacji przedmiotowego projektu nie będą miały związku z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług.

W zakresie przedmiotowego projektu Zainteresowany nie ma również możliwości uzyskania zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2013 r., poz. 247, z późn. zm.). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i 4 cyt. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r. Ponieważ Wnioskodawca nie spełnia tego warunku, zatem nie ma możliwości ubiegania się o zwrot podatku VAT na podstawie przepisów rozdziału 9 ww. rozporządzenia.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Należy zauważyć, iż pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowalnym. W związku z powyższym nie zajęto stanowiska w tej sprawie.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zaistniałego stanu faktycznego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.