Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1257/12-5/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-03-13
Teza: Czy Zainteresowany powinien dokonać korekty wszystkich faktur VAT wystawionych dotychczas i zwierających podatek od towarów i usług poprzez naliczenie rekompensaty z pominięciem podatku VAT oraz skorygować deklaracje VAT za te okresy?
Słowa kluczowe: bilety; czynności-czynności opodatkowane; dofinansowanie; dotacja; odliczenia; opodatkowanie; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; podatek; podatek-podatek od towarów i usług; przewóz-przewóz osób; rekompensata; transport; usługi; usługi-usługi przewozowe; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 10 grudnia 2012 r. (data wpływu 14 grudnia 2012 r.) uzupełnionym pismem z dnia 18 lutego 2013 r. (data wpływu 20 lutego 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług jest:

*   **prawidłowe** – w zakresie możliwości wystawienia faktur korygujących,
*   **nieprawidłowe** – w zakresie okresu w jakim należy dokonać korekty deklaracji podatkowych.

UZASADNIENIE

W dniu 14 grudnia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości wystawienia faktur korygujących oraz okresu w jakim należy dokonać korekty deklaracji podatkowych. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 18 lutego 2013 r. (data wpływu 20 lutego 2013 r.) o doprecyzowanie których stanów faktycznych i zdarzeń przyszłych dotyczy uiszczona opłata.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

K. Sp. z o.o. w G. jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W dniu 30 marca 1995 r. aktem notarialnym została założona K. Sp. z o. o. w G.. W chwili ustanowienia Spółki wszystkie udziały objęte zostały przez Gminę Miejską G. i stan ten do dnia dzisiejszego nie uległ zmianie. Kapitał zakładowy na dzień złożenia niniejszego wniosku wynosi 8.824.300,00 zł i dzieli się na 88.243 równe i niepodzielne udziały po 100,00 zł za każdy udział i w całości objęty jest przez Gminę Miejską G.. Spółka prowadzi działalność w zakresie transportu lądowego pasażerskiego, miejskiego i podmiejskiego (PKD 4931 Z) na terenie miasta i gminy.

W dniu 19 października 2010 r. Spółka zawarła z Gminą Miejską G. umowę o świadczenie usług publicznych – umowę wykonawczą dotyczącą realizacji zadania własnego Gminy Miejskiej G. w zakresie lokalnego transportu zbiorowego, która weszła w życie w dniu 1 stycznia 2011 r. i obowiązywała do dnia 31 grudnia 2011 r.

Następnie dokładnie taką samą umowę zawarto w dniu 29 grudnia 2011 r., która weszła w życie w dniu 1 stycznia 2012 r. i obowiązuje do dnia 31 grudnia 2012 r. Ponadto obecnie przedłożono Gminie Miejskiej projekt umowy (identyczny jak dwie ww. umowy) na rok 2013. Podstawę prawną umów stanowi:

1.  Rozporządzenie (WE) nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczące usług publicznych w zakresie kolejowego i drogowego transportu pasażerskiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 1191/69 i (EWG) nr 1107/70;
2.  Ustawa z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (Dz.U.2011.5.13 z dnia 7 stycznia 2011 r.).

W myśl art. 2 przywołanego wyżej Rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 K. Sp. z o. o. w G. podlega kontroli właściwemu organowi, jakim jest Gmina Miejska G. i spełnia wymogi stawiane „podmiotom wewnętrznym”.

Przedmiotem wymienionych wyżej umów jest szczegółowe określenie warunków organizacyjnych, proceduralnych, finansowych oraz prawnych wykonywania przez Spółkę na rzecz Gminy usług publicznych w zakresie lokalnego transportu zbiorowego, w tym w szczególności zadań przewozowych w komunikacji autobusowej powierzonych do wykonywania Spółce aktem założycielskim. Zgodnie z treścią umowy do obowiązków Spółki należy m.in.:

1.  wykonywanie na terenie Gminy oraz ewentualnie Gmin członków porozumienia komunalnego przewozów pasażerskich na liniach autobusowych, zgodnie z rozkładem jazdy i normami jakościowymi ustalonymi w umowie;
2.  prowadzenie sprzedaży biletów;
3.  ponoszenie odpowiedzialności za szkody wynikłe z ruchu pojazdów, stanu technicznego nienależytego wykonania niniejszej Umowy wobec pasażerów i osób trzecich;
4.  przestrzeganie zatwierdzonych przez Gminę lub upoważnionego przedstawiciela Gminy rozkładów jazdy;
5.  udostępnianie na każde żądanie upoważnionego przedstawiciela Gminy zapisów z urządzeń technicznych (monitorujących) rejestrujących sposób realizacji usługi przewozowej;
6.  przestrzeganie postanowień uchwał właściwych organów w sprawie taryf oraz przepisów porządkowych związanych z przewozem osób i bagażu pojazdami Spółki.

Szczególnie istotne dla finansów Spółki są rozdziały 6, 7 i 8 umów zawierające zasady ustalania wielkości zadań oraz wysokości rocznej rekompensaty opisane w § 9 umowy w następujący sposób:

1.  Z tytułu wykonywania przez Spółkę zadań przewozowych w komunikacji miejskiej, powierzonych aktem założycielskim, Spółka ma prawo do rekompensaty;
2.  Wysokość rekompensaty wyliczana jest na zasadach określonych w Rozporządzeniu (WE) nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady, z uwzględnieniem ilości usług przewozowych;
3.  Wysokość rekompensaty nie może przekroczyć kwoty niezbędnej do pokrycia całości lub w odpowiedniej części kosztów związanych z wykonywaniem usług użyteczności publicznej, przy uwzględnieniu związanych z tym przychodów i rozsądnego zysku.
4.  Roczna wysokość rekompensaty nie może przekroczyć kwoty odpowiadającej wynikowi finansowemu netto, który obliczany jest jako:
    1.  suma kosztów poniesionych przez Spółkę związanych z wykonywaniem usług użyteczności publicznej,
    2.  minus przychody taryfowe i inne przychody wygenerowane podczas wypełniania usług przewozowych zdefiniowane w § 16 pkt 5 z uwzględnieniem upustów handlowych,
    3.  plus „rozsądny zysk” – rozumiany jako średnioroczna stopa zwrotu z kapitału własnego, który nie może przekroczyć 6,0% w ujęciu realnym w całym okresie trwania umowy,
    4.  plus podatek dochodowy w obligatoryjnym wymiarze.
5.  Przy wyliczeniu wielkości należnej rekompensaty uwzględnione zostają wszystkie koszty ponoszone przez Spółkę. Są to w szczególności:
    1.  wszystkie koszty bezpośrednie oraz pośrednie (m.in.: koszty amortyzacji, koszty wynagrodzeń oraz pochodnych, koszty materiałów eksploatacyjnych, koszty ubezpieczeń, koszty obsługi technicznej, koszty napraw i remontów pojazdów, koszty podatków i opłat, pozostałe koszty, koszty związane z utrzymaniem i korzystaniem z niezbędnej infrastruktury technicznej, koszty wyposażenia pojazdów oraz realizacji usługi przewozowej według założonych norm jakości określonych w Załączniku Nr 6 niniejszej Umowy, koszty wydziałowe, itp.) tworzące tzw. techniczny koszt wytworzenia,
    2.  koszty ogólnozakładowe zarządu,
    3.  koszty finansowe. Koszty kalkulowane będą zgodnie z obowiązującymi zasadami rachunkowości.
6.  Roczna wysokość należnej rekompensaty oraz określona wielkość zadań przewozowych na dany okres, wyznaczą odpowiednio stawkę na pokrycie kosztu jednostkowego wozokilometra.
7.  Ustalona rekompensata stanowi wynagrodzenie Spółki za zrealizowane zadania przewozowe i jest wartością netto. Zostanie powiększona o należny podatek od towarów i usług według obowiązujących przepisów.
8.  Rozliczenie rekompensaty za świadczone usługi przewozowe następować będzie w cyklach miesięcznych na podstawie cząstkowych faktur VAT.

Uchwałą Rady Miejskiej w G. z dnia 5 grudnia 2011 r., została ustalona ostateczna wartość rekompensaty za rok 2011 w wysokości 5.526.000,00 zł. Rekompensata na rok 2012 przyznana została w drodze Uchwały Rady Miasta w G. z dnia 28 grudnia 2011 r. w kwocie 6.506.000,00 zł. Wartość rekompensaty na rok 2013 nie jest jeszcze znana. Spółka uzyskuje następujące przychody:

1.  Przychody z działalności podstawowej:
    1.  rekompensata od Gminy Miejskiej G.,
    2.  sprzedaż biletów,
    3.  najem autobusu z kierowcą,
    4.  reklamy na autobusie;
2.  Przychody ze sprzedaży pozostałych usług:
    1.  najmy i dzierżawy nieruchomości,
    2.  usługi warsztatowe;
3.  Przychody ze sprzedaży materiałów.
4.  Przychody z operacji finansowych.
5.  Pozostałe przychody operacyjne – np. odszkodowania oraz opłaty dodatkowe za jazdę bez ważnego biletu.

Wszystkie wystawione przez Spółkę faktury VAT w całym roku 2011 oraz w roku 2012 do listopada dla Gminy Miejskiej G. na rekompensatę zawierały podatek VAT w stawce 8%, który następnie wykazywany był w deklaracjach podatkowych VAT-7 jako podatek należny.

Ceny biletów za przejazd komunikacją miejską ustalone zostały Uchwałą Rady Miejskiej w G. z dnia 30 czerwca 2009 r. (z późn. zm.: Uchwałą Rady Miejskiej w G. z dnia 30 maja 2011 r. i Uchwałą Rady Miejskiej w G. z dnia 28 grudnia 2011 r.) w sprawie ustalenia taryfy opłat przewozu osób i bagażu, opłat dodatkowych oraz zasad korzystania z przejazdów bezpłatnych i ulgowych w miejskiej komunikacji zbiorowej obowiązującej na obszarze gminy miejskiej G. realizowanej przez K. Sp. z o. o. w G. w granicach administracyjnych miasta G. na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 4 i art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zmianami), w związku z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 2001 r. o cenach (Dz. U. z 2001 r. Nr 97, poz. 1050 ze zmianami) oraz art. 33a i 34a ust. 2 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. Prawo przewozowe (Dz. U. z 2000 r. Nr 50, poz. 601 ze zmianami).

Zasady korzystania z komunikacji miejskiej uregulowane zostały przez Zarządzenie Prezydenta Miasta G. z dnia 11 stycznia 2012 r. w sprawie zatwierdzenia „Regulaminu korzystania z usług miejskiej komunikacji zbiorowej organizowanej przez K. Sp. z o.o. w G.” na podstawie art. 13 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (tekst jedn. Dz. U. z 2011 r. Nr 45, poz. 236).

Rekompensata, otrzymywana przez Spółkę od Gminy na pokrycie kosztów związanych z wykonywaniem usług przewozowych nie ma żadnego wpływu na cenę biletu, czyli na cenę świadczonej usługi transportowej i ma ona charakter ogólny, jest dofinansowaniem kosztów działalności.

Dodatkowo Wnioskodawca wyjaśnił, że zadane pytanie dotyczy stanu faktycznego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Zainteresowany powinien dokonać korekty wszystkich faktur VAT wystawionych dotychczas i zwierających podatek od towarów i usług poprzez naliczenie rekompensaty z pominięciem podatku VAT oraz skorygować deklaracje VAT za te okresy?

Zdaniem Wnioskodawcy, za okres od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2012 r., należy sporządzić faktury korygujące VAT, zaś przedmiotowa rekompensata, jako niepodlegająca ustawie o podatku od towarów i usług, winna być dokumentowana w wartościach nie zawierających podatku VAT. Tym samym za wskazany okres należy dokonać korekty deklaracji podatkowych zmniejszając podatek należny. W przyszłości Spółka nie powinna wykazywać już tego podatku ani w fakturach ani w deklaracjach VAT-7.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe w zakresie możliwości wystawienia faktur korygujących, oraz nieprawidłowe w zakresie okresu w jakim należy dokonać korekty deklaracji podatkowych.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Zagadnienia związane z wystawianiem faktur korygujących uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.) obowiązującym do dnia 30 marca 2011 r. oraz obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2011 r. rozporządzeniu z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360 ze zm.).

Zgodnie z § 13 ust. 1 ww. rozporządzeń w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2012 r., w przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą.

Jak wynika § 13 ust. 3 rozporządzenia z dnia 28 listopada 2008 r. (odpowiednio ust. 5 rozporządzenia z dnia 28 marca 2011 r.) w brzmieniu obowiązującym w badanym okresie, przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku:

1.  zwrotu sprzedawcy towarów oraz zwrotu nabywcy kwot nienależnych, o których mowa w art. 29 ust. 4 ustawy;
2.  zwrotu nabywcy zaliczek, przedpłat, zadatków lub rat, podlegających opodatkowaniu.

Ponadto w myśl § 14 ust. 1 ww. rozporządzeń w ww. brzmieniu, fakturę korygującą wystawia się również, gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.

Z przytoczonych uregulowań wynika zatem, iż istotą faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych. Faktury korygujące wystawia się w celu udokumentowania ostatecznej wielkości sprzedaży w danym okresie rozliczeniowym.

Wskazać również należy, iż w przypadku gdy podstawa opodatkowania ulega zmniejszeniu w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze, obniżenia podstawy opodatkowania podatnik dokonuje pod warunkiem posiadania, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, potwierdzenia otrzymania korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi, dla którego wystawiono fakturę. Uzyskanie potwierdzenia otrzymania przez nabywcę towaru lub usługi korekty faktury po terminie złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia podatnika do uwzględnienia korekty faktury za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskano (art. 29 ust. 4a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

W myśl natomiast art. 29 ust. 4b ustawy, warunku posiadania przez podatnika potwierdzenia odbioru korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi nie stosuje się w:

1.  eksporcie towarów i wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów;
2.  dostawie towarów i świadczeniu usług, dla których miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju;
3.  sprzedaży: energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, gazu przewodowego, usług telekomunikacyjnych i radiokomunikacyjnych oraz usług wymienionych w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy;
4.  pozostałych przypadkach, jeżeli w wystawionej fakturze, do której odnosi się korekta, nie wykazano kwoty podatku.

Natomiast stosownie do art. 29 ust. 4c ustawy, przepis ust. 4a stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia korekty faktury do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna.

Ustawodawca nie sprecyzował, w jakiej formie nabywca ma dokonać potwierdzenia odbioru faktury korygującej. Zatem, potwierdzenie może mieć dowolną formę, która pozwoli na jednoznaczne stwierdzenie, iż sprzedawca to potwierdzenie otrzymał. Dopiero posiadanie takiego potwierdzenia uprawnia sprzedawcę do stosownego obniżenia podstawy opodatkowania oraz podatku należnego.

W tym miejscu należy podkreślić, że według art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej, zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W chwili ustanowienia Spółki wszystkie udziały objęte zostały przez Gminę Miejską G. i stan ten do dnia dzisiejszego nie uległ zmianie. Zainteresowany prowadzi działalność w zakresie transportu lądowego pasażerskiego, miejskiego i podmiejskiego (PKD 4931 Z) na terenie miasta i gminy.

W dniu 19 października 2010 r. Spółka zawarła z Gminą Miejską G. umowę o świadczenie usług publicznych – umowę wykonawczą dotyczącą realizacji zadania własnego Gminy Miejskiej G. w zakresie lokalnego transportu zbiorowego, która weszła w życie w dniu 1 stycznia 2011 r. i obowiązywała do dnia 31 grudnia 2011 r.

Następnie dokładnie taką samą umowę zawarto w dniu 29 grudnia 2011 r., która weszła w życie w dniu 1 stycznia 2012 r. i obowiązuje do dnia 31 grudnia 2012 r. Ponadto obecnie przedłożono Gminie Miejskiej projekt umowy (identyczny jak dwie ww. umowy) na rok 2013.

Przedmiotem wymienionych wyżej umów jest szczegółowe określenie warunków organizacyjnych, proceduralnych, finansowych oraz prawnych wykonywania przez Spółkę na rzecz Gminy usług publicznych w zakresie lokalnego transportu zbiorowego, w tym w szczególności zadań przewozowych w komunikacji autobusowej powierzonych do wykonywania Spółce aktem założycielskim. Zgodnie z treścią umowy do obowiązków Spółki należy m.in.:

1.  wykonywanie na terenie Gminy oraz ewentualnie Gmin członków porozumienia komunalnego przewozów pasażerskich na liniach autobusowych, zgodnie z rozkładem jazdy i normami jakościowymi ustalonymi w umowie;
2.  prowadzenie sprzedaży biletów;
3.  ponoszenie odpowiedzialności za szkody wynikłe z ruchu pojazdów, stanu technicznego nienależytego wykonania niniejszej Umowy wobec pasażerów i osób trzecich;
4.  przestrzeganie zatwierdzonych przez Gminę lub upoważnionego przedstawiciela Gminy rozkładów jazdy;
5.  udostępnianie na każde żądanie upoważnionego przedstawiciela Gminy zapisów z urządzeń technicznych (monitorujących) rejestrujących sposób realizacji usługi przewozowej;
6.  przestrzeganie postanowień uchwał właściwych organów w sprawie taryf oraz przepisów porządkowych związanych z przewozem osób i bagażu pojazdami Spółki.

Wszystkie wystawione przez Spółkę faktury VAT w całym roku 2011 oraz w roku 2012 do listopada dla Gminy Miejskiej G. na rekompensatę zawierały podatek VAT w stawce 8%, który następnie wykazywany był w deklaracjach podatkowych VAT-7 jako podatek należny.

Jak wskazano w interpretacji z dnia 13 marca 2013 r. nr ILPP2/443-1257/12-4/AD rekompensaty, które otrzymała Spółka od Gminy służyły wyrównaniu kosztów działalności Spółki (pokrycia ujemnego wyniku finansowego netto wynikającego z różnicy poniesionych kosztów i przychodów), nie stanowiły obrotu w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem VAT.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż wystawione przez Spółkę w 2011 i 2012 r. faktury VAT związane z opodatkowaniem otrzymanych rekompensat, skutkują możliwością wystawienia przez Spółkę faktur korygujących faktury pierwotnie, jednakże z uwzględnieniem terminów przedawnienia określonego w art. 70 ustawy Ordynacja podatkowa.

Tym samym, w tym zakresie stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Wobec powyższego, Spółka jest uprawniona do skorygowania podatku należnego wynikającego z tych faktur korygujących, na zasadach i w terminach określonych w art. 29 ust. 4a-4c ustawy o podatku od towarów i usług. Należy zatem podkreślić, iż Spółka ma uprawnienie do rozliczenia faktur korygujących w deklaracjach VAT-7, pod warunkiem posiadania potwierdzenia odbioru tych faktur przez nabywców. W tym przypadku obniżenia podstawy opodatkowania Spółka dokonuje pod warunkiem posiadania, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, potwierdzenia otrzymania korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi, dla którego wystawiono fakturę. Jeżeli zaś Spółka uzyska takie potwierdzenie po terminie złożenia deklaracji za dany okres rozliczeniowy, może uwzględnić fakturę korygującą za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskała.

A zatem w tym zakresie stanowisko Wnioskodawcy uznano za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Ponadto, tut. Organ informuje, że w pozostałym zakresie zostały wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.