Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1462-IPPB1.4511.54.2017.1.RK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-03-14
Teza: W zakresie skutków podatkowych związanych z otrzymanym dofinansowaniem.
Słowa kluczowe: dotacja; działalność-działalność gospodarcza; zwolnienie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) w zw. z art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2016 r., poz. 1948 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 15 stycznia 2016 r. (data wpływu 19 stycznia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych związanych z otrzymanym dofinansowaniem – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 stycznia 2017 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych związanych z otrzymanym dofinansowaniem.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Z tytułu osiąganych z tego źródła dochodów opłaca podatek dochodowy w tzw. skali podatkowej (od 2017 r. w formie liniowej), a zdarzenia gospodarcze ewidencjonuje w podatkowej księdze przychodów i rozchodów. Jest również czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Przeważającym rodzajem działalności Wnioskodawcy są usługi zakwalifikowane w PKD 69.10.Z Działalność prawnicza, przy czym przed przystąpieniem do realizacji projektu zostanie rozszerzana działalności o m.in. usługi zakwalifikowane w PKD 85.59.B Pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane. Wnioskodawca nie jest objęty regulacją ustawy o systemie oświaty z 7 września 1991 r., czyli nie posiada wpisu do rejestru instytucji szkoleniowych, jak również nie uzyskał akredytacji kształcenia dla ściśle określonego zakresu szkoleń. Do chwili obecnej Wnioskodawca sporadycznie wykonywał szkolenia komercyjne, finansowane ze środków własnych zleceniodawców, jak również szkolenia finansowane w całości lub w przeważającej części ze środków unijnych - jako podwykonawca zleceniodawców będących beneficjentami projektów unijnych. Począwszy od drugiej połowy 2017 r. Wnioskodawca planuje uczestniczyć jako Partner w realizacji projektu współfinansowanego z Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa 2014-2020, działanie 3.3 Kształcenie zawodowe młodzieży na rzecz konkurencyjności podlaskiej gospodarki, na podstawie umowy o dofinansowanie tego projektu z funduszy unijnych. Warunki współpracy przy realizacji projektu pomiędzy beneficjentem, a Partnerem będzie regulować zawarta między nimi umowa partnerska. Taką formę wspólnego realizowania przedsięwzięć finansowanych ze środków unijnych dopuszcza ustawa o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2016 r., poz. 217 z późn. zm.). Celem realizowanego projektu będzie podniesienie kompetencji uczniów i uczennic oraz doskonalenie zawodowe nauczycieli z województwa . Projekt ma być zrealizowany do 31 października 2017 r. Rzeczypospolitej Polskiej.

Finansowanie projektu odbywać się będzie w następujący sposób:

*   środki unijne (EFS) - 85% (kosztów kwalifikowalnych),

*   dotacja celowa Budżetu Państwa/Funduszu Pracy - 10 % (kosztów kwalifikowalnych),

*   wkład własny beneficjenta i partnera - 5 % (kosztów kwalifikowalnych).

Łączna wartość wydatków kwalifikowalnych dla ww. projektu wyniesie ponad 350 tys. zł. Wydatki kwalifikowalne będą obejmować koszt podatku od towarów i usług. Całość planowanych wydatków w ujęciu zadaniowym oraz kwotowym zawarta będzie w budżecie projektu i obejmować ma koszty bezpośrednie oraz koszty pośrednie.

Koszty bezpośrednie finansowane będą z dotacji lub ze środków własnych i obejmą wydatki kwalifikowalne m.in. na takie zadania jak: rekrutacja, staże zawodowe uczniów i nauczycieli i związane z nimi działania (ubezpieczenie, badania lekarskie, zakup ubrań roboczych, zakwaterowanie i wyżywienie, transport do/z miejsc stażowych).

Z kolei koszty pośrednie finansowane będą z dotacji (unijnych, celowych) i rozliczane zostaną w formie ryczałtu (w wysokości 25% poniesionych, udokumentowanych i zatwierdzonych wydatków bezpośrednich). Koszty te dotyczące tzw. obsługi technicznej projektu i obejmą wydatki m.in. na obsługę księgową projektu, zatrudnienie personelu pomocniczego itp. Poniesienie kosztów pośrednich nie będzie wymagało ich ścisłego udokumentowania.

Zakres obowiązków oraz uprawnień beneficjenta i partnera będzie określony dla każdego z nich w „umowie partnerskiej" w związku z realizacją projektu. Wnioskodawca, jako partner projektu odpowiadać ma za konkretny wymieniony w umowie wykaz zadań. Na ich sfinansowanie Wnioskodawca otrzyma na specjalnie wyodrębniony rachunek bankowy zwany „rachunkiem projektu" środki finansowe przekazywane transzami z Banku Gospodarstwa Krajowego -15% i Urzędu Marszałkowskiego Województwa - 85%. Partnerowi przysługuje dofinansowanie kosztów bezpośrednich (środki zostaną przelane na rachunek projektu) oraz kosztów pośrednich. Wnioskodawca prowadzić będzie ewidencję otrzymanych wpływów i poniesionych kosztów w postaci odrębnie prowadzonej „podatkowej księgi przychodów i rozchodów dla projektu”.

Stosownie do treści art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2016 r., poz. 2032 z późn.zm..) jako przychód z działalności gospodarczej zostanie zewidencjonowana w kol. 17 „Uwagi" w dacie otrzymania dotacja na poniesione koszty pośrednie. W tej kolumnie odnotowane zostaną oprócz kwoty dotacji, nazwa umowy z Urzędem Marszałkowskim Województwa . Kwota dotacji nie będzie wpisywana w kol. 7- 9 podatkowej księgi przychodów i rozchodów ponieważ zdaniem Wnioskodawcy, jako dotacja udzielona ze środków unijnych oraz z dotacji celowej budżetu państwa korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego. Z kolei wydatki na koszty pośrednie nie są ujmowane w wymienionej księdze podatkowej, gdyż nakłady na ich poniesienie zostaną zwrócone Wnioskodawcy. Wnioskodawca dokona wyraźnego rozgraniczenia, które wydatki ponoszone będą w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i dotyczą stricte projektu unijnego oraz są finansowane z jego budżetu, a które nie dotyczą projektu lecz pozostałej działalności operacyjnej firmy. W efekcie powyższego wydatki na koszty bezpośrednie jak i pośrednie ujęte w budżecie projektu nie będą zaliczane do kosztów uzyskania przychodów przy ustalaniu podstawy opodatkowania firmy Wnioskodawcy. Przesłanką takiego rozgraniczenia dokumentacji podatkowej jest źródło finansowania otrzymanych przychodów i ponoszonych kosztów planowanych przy realizacji projektu. Dotacja na sfinansowanie projektu wymieniona będzie w umowie o dofinansowanie projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa 2014-2020, jako środki unijne z Europejskiego Funduszu Społecznego i dotacja celowa budżetu państwa. Normatywną podstawą ich udzielania jest m.in. ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2009 r., nr 157, poz. 1240 z późn. zm.)

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy otrzymana dotacja na sfinansowanie kosztów pośrednich ponoszonych przez Wnioskodawcę będzie korzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych i w związku z tym zostanie prawidłowo zewidencjonowana w podatkowej księdze przychodów i rozchodów firmy Wnioskodawcy?
2.  Czy wydatki udokumentowane, ponoszone na obsługę techniczną projektu, zakwalifikowane w budżecie projektu jako koszty pośrednie i refinansowane otrzymaną dotacją nie będą stanowić kosztów uzyskania przychodów firmy Wnioskodawcy?
3.  Czy nadwyżka pomiędzy kwotą otrzymanej dotacji na koszty pośrednie, a udokumentowanymi wydatkami zakwalifikowanymi w projekcie jako koszty pośrednie winna być zaliczona do przychodów opodatkowanych, czyli zwiększających podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym z działalności gospodarczej Wnioskodawcy?

Powyżej postawione pytanie opisują i dotyczą jednego zdarzenia przyszłego, przy czym zawierają prośbę o wyjaśnienie skutków podatkowych na gruncie kilku regulacji prawnych.

Zdaniem Wnioskodawcy.

Ad.1. Otrzymana dotacja będzie przychodem z działalności gospodarczej co wynika z treści art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Kwota dotacji nie może być wykazana w kol. 7, 8, 9 podatkowej księgi przychodów i rozchodów ponieważ taki rodzaj dotacji z uwagi na źródło, z którego pochodzi (środki unijne, dotacje celowe) jest zwolniony z podatku dochodowego. Ww. zwolnienie (przedmiotowe) zostało określone odnośnie dotacji ze środków unijnych w art. 21 ust. 1 pkt 136. Natomiast dotacja celowa budżetu państwa zwolniona jest na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 129 wyżej cytowanej ustawy.

Ad.2. Ponoszone przez niego wydatki na tzw. koszty pośrednie związane z techniczną stroną realizacji projektu, nie będą mogły być kosztami uzyskania przychodów skoro ich poniesienie zostanie zwrócone podatnikowi (Wnioskodawcy) poprzez otrzymaną na ten cel dotację. Powyższy wniosek wynika i znajduje potwierdzenie w treści art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ad.3. Wydatki na tzw. koszty pośrednie nie wymagają ścisłego udokumentowania i nie podlegają kontroli formalno - merytorycznej przy rozliczaniu projektu. Ewentualna nadwyżka pomiędzy otrzymaną dotacją w postaci ryczałtu, a udokumentowanymi wydatkami nie zwiększa podstawy do opodatkowania podatkiem dochodowym z działalności gospodarczej ponieważ otrzymana dotacja korzysta w całości ze zwolnienia podatkowego na zasadach wskazanych przez Wnioskodawcę w odpowiedzi na pytanie pierwsze.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2016 r. poz. 2032 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Stosownie natomiast do art. 14 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również dotacje, subwencje, dopłaty, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 13, i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków, z wyjątkiem gdy przychody te są związane z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których, zgodnie z art. 22a-22o, dokonuje się odpisów amortyzacyjnych.

Co do zasady, wszelkie otrzymywane przez podatnika dotacje i dopłaty związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą stanowią przychód z tej działalności. Wyjątek stanowią te dotacje, które przeznaczone są na nabycie lub wytworzenie podlegających amortyzacji środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych. Wyjątek ten nie ma jednak zastosowania w niniejszej sprawie, bowiem z wniosku jednoznacznie wynika, że Wnioskodawca z otrzymanej dotacji nie finansował wydatków inwestycyjnych.

Niektóre dotacje (dofinansowania) korzystają jednak ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym. I tak, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 129 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są dotacje, w rozumieniu przepisów o finansach publicznych, otrzymane z budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego, z zastrzeżeniem ust. 36.

Stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 136 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są płatności na realizację projektów w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich otrzymane z Banku Gospodarstwa Krajowego, z wyłączeniem płatności otrzymanych przez wykonawców. Zgodnie natomiast z art. 21 ust. 1 pkt 137 ww. ustawy, wolne od podatku są środki finansowe otrzymane przez uczestnika projektu jako pomoc udzielona w ramach programu finansowanego z udziałem środków europejskich, o których mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1870 z późn. zm.).

Mając na uwadze brzmienie powyższego przepisu należy stwierdzić, że co do zasady ustawodawca różnicuje skutki podatkowe otrzymanych dotacji i innych nieodpłatnych świadczeń w zależności od celu, na jaki zostały one przeznaczone, tj.:

*   dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na cele inne niż nabycie lub wytworzenie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych – zaliczane są do przychodów z działalności gospodarczej,

*   ww. świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków poniesionych przez podatnika na zakup lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych – nie stanowią przychodu z działalności gospodarczej.

Z opisanego zdarzenia przyszłego wywieść należy, że Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność, opodatkowaną od 2017 r. podatkiem liniowym. Wnioskodawca planuje uczestniczyć, jako Partner w realizacji projektu współfinansowanego z Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS) i dotacji celowej budżetu państwa w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa (RPOWP) 2014-2020, działanie 3.3 Kształcenie zawodowe młodzieży na rzecz konkurencyjności podlaskiej gospodarki, na podstawie umowy o dofinansowanie tego projektu w wysokości kosztów kwalifikowanych; 85% ze środków unijnych (EFS); 10% z budżetu Państwa/Funduszu Pracy (dotacja celowa); 5% wkład własny beneficjenta i partnera. Środki finansowe przekazywane będą transzami z Banku Gospodarstwa Krajowego – 15%, z Urzędu Marszałkowskiego Województwa - 85%. Wnioskodawcy przysługuje dofinansowanie kosztów bezpośrednich oraz kosztów pośrednich. Ewidencja otrzymanych wpływów i poniesionych wydatków prowadzona będzie odrębnie w podatkowej księdze przychodów i rozchodów dla realizacji tego projektu.

W efekcie powyższego koszty bezpośrednie finansowane będą z dotacji lub środków własnych, z kolei koszty pośrednie rozliczone zostaną w formie ryczałtu w wysokości 25% poniesionych, udokumentowanych, zatwierdzonych wydatków bezpośrednich w całości sfinansowanych z dotacji unijnych i celowych.

Dotacja na sfinansowanie omawianego projektu wymieniona będzie w umowie o dofinansowanie projektu w ramach regionalnego Programu Operacyjnego Województwa 2014-2020, jako środki unijne z Europejskiego Funduszu Społecznego i dotacja celowa budżetu państwa. Normatywną podstawą ich udzielania jest m.in. ustawa z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że realizowanie projektu w partnerstwie reguluje art. 33 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2016 r., poz. 217 z późn. zm.) oraz zawarta pomiędzy partnerami umowa partnerska. Z powołanych regulacji wynika, że partnerstwo polega na tym, iż podmioty tworzące partnerstwo wnoszą do projektu zasoby ludzkie, organizacyjne, techniczne lub finansowe w celu wspólnej realizacji projektu. Liderem projektu jest beneficjent, który podpisuje umowę o dofinansowanie projektu i który działa w imieniu i na rzecz partnerów. Warunki realizowania projektu partnerskiego są określone w porozumieniu lub umowie partnerskiej o charakterze cywilnoprawnym. Takie porozumienie lub umowa precyzuje w szczególności zadania partnerów, zasady wspólnego zarządzania projektem oraz sposób przekazywania przez lidera (beneficjenta) środków finansowych na pokrycie niezbędnych wydatków ponoszonych przez partnera na realizację zadań w ramach projektu. W świetle powyższego stwierdzić należy, że lider i partner (partnerzy) działają wspólnie w celu realizacji projektu. Wspólne jest też zarządzanie projektem. Partner jest podmiotem, który wnosi do projektu określone zasoby odpowiadające realizowanym zadaniom i uczestniczy w realizacji projektu na każdym jego etapie. Zatem partner to równorzędny wobec lidera (beneficjenta) podmiot, którego udział w projekcie jest podyktowany koniecznością wykorzystania posiadanych przez partnera specyficznych umiejętności, zasobów, itd. Nie jest to więc wykonawcą ani podwykonawcą, któremu – na podstawie odrębnej umowy – zlecane są określone prace (dostawy, usługi, roboty) i który za ich wykonanie pobiera wynagrodzenie.

Zgodnie z art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1870 z późn. zm.), ilekroć w ustawie jest mowa o środkach europejskich rozumie się przez to środki, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1, 2, 4 i 5a-5c.

Stosownie do treści art. 5 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, środkami publicznymi są środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA).

W myśl art. 5 ust. 3 tej ustawy, do środków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zalicza się m.in. środki pochodzące z funduszy strukturalnych, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rybackiego oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego, z wyłączeniem środków, o których mowa w pkt 5 lit. a i b, tj:

*   programów w ramach celu Europejska Współpraca Terytorialna,

*   programów, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1638/2006 z dnia 24 października 2006 r. określającym przepisy ogólne w sprawie ustanowienia Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa (Dz.Urz. UE L 310 z 09.11.2006, str. 1) oraz programów Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa,

Zgodnie z art. 117 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, budżet środków europejskich jest rocznym planem dochodów i podlegających refundacji wydatków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich, z wyłączeniem środków przeznaczonych na realizację projektów pomocy technicznej oraz środków, o których mowa w art. 4 ust. 2 rozporządzenia nr 1306/2013.

W budżecie środków europejskich – w myśl art. 117 ust. 2 ww. ustawy – ujmuje się:

*   dochody z tytułu realizacji programów finansowanych z udziałem środków europejskich,

*   wydatki na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich w części podlegającej refundacji.

Przy czym, w myśl art. 124 ust. 1 pkt 6 tej ustawy, wydatki na realizację programów finansowanych z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2, w tym wydatki budżetu środków europejskich są wydatkami budżetu państwa, które na podstawie art. 186 cytowanej ustawy o finansach publicznych mogą być przeznaczone na:

*   realizację projektów przez jednostki budżetowe,

*   płatności w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich,

*   dotacje celowe dla beneficjentów,

*   realizację projektów finansowanych w ramach Programu Środki Przejściowe,

*   realizację Wspólnej Polityki Rolnej zgodnie z odrębnymi ustawami.

Zgodnie z art. 187 ustawy o finansach publicznych, za obsługę płatności w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich, zwanych dalej „płatnościami”, odpowiada Minister Rozwoju i Finansów. Przepis art. 200 ust. 1 ww. ustawy stanowi natomiast, że obsługę bankową płatności prowadzi Bank Gospodarstwa Krajowego w ramach umowy rachunku bankowego zawartej z Ministrem Rozwoju i Finansów.

Na podstawie art. 202 ust. 1 ww. ustawy, środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu są gromadzone na wyodrębnionych rachunkach bankowych. Zauważyć należy, że zgodnie z art. 204 tej ustawy, środki, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3, są przeznaczone wyłącznie na cele określone w umowie międzynarodowej, przepisach odrębnych lub deklaracji dawcy.

Podkreślić również należy, że w świetle przepisów ustawy o finansach publicznych, środki pochodzące z Unii Europejskiej, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rybackiego oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego stanowią odrębną formę środków europejskich przeznaczonych na realizację programów finansowych z udziałem środków europejskich. Jednak zgodnie z cytowanym wyżej przepisem art. 186 pkt 2 ustawy o finansach publicznych, wydatki z budżetu środków europejskich, są wydatkami budżetu państwa, które mogą być przeznaczone na płatności w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich.

Na podstawie art. 188 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, podstawą dokonania płatności na rzecz beneficjenta jest zlecenie płatności wystawione przez instytucję, z którą beneficjent zawarł umowę o dofinansowanie projektu, oraz pisemna zgoda dysponenta części budżetowej na dokonanie płatności (…).

Zgodnie natomiast z art. 126 ustawy o finansach publicznych, dotacje są to podlegające szczególnym zasadom rozliczania środki z budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz z państwowych funduszy celowych przeznaczone na podstawie niniejszej ustawy, odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych, na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych. Przy czym, zgodnie z art. 127 ust. 2 pkt 5 tej ustawy, dotacjami celowymi są także środki przeznaczone na współfinansowanie realizacji programów finansowanych z udziałem środków europejskich.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że skoro Wnioskodawca realizuje projekt, o którym mowa we wniosku, jako Partner w oparciu o umowę partnerstwa, którą reguluje art. 33 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, to otrzymane przez Wnioskodawcę środki pieniężne - przekazane na realizację tego projektu (pochodzące z otrzymanego na ten cel dofinansowania), stanowią dla Wnioskodawcy przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, podlegający zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 129 (w części stanowiącej dotację celową z budżetu krajowego) i pkt 136 (w części stanowiącej środki europejskie) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym także „nadwyżka” ww. środków powstała na skutek specyficznego (ryczałtowego) sposobu rozliczania otrzymanej dotacji nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Odnosząc się natomiast do kwestii kosztów podatkowych wskazać należy, że konsekwencją zwolnienia z opodatkowania otrzymanych przez Wnioskodawczynię ww. środków, jest brak możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej działalności gospodarczej, wydatków sfinansowanych z tych środków.

Zgodnie bowiem z art. 22 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. W myśl natomiast art. 23 ust. 1 pkt 56 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46, 47a, 47d, 116, 122, 129, 136 i 137.

Z brzmienia ww. przepisów wynika, że wolą ustawodawcy wydatki sfinansowane ze środków zwolnionych z opodatkowania (co do zasady) podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów. Przy czym, przepis art. 23 ust. 1 pkt 56 nie dot. wyłącznie kosztów związanych z realizowanym projektem, na który została przyznana dotacja zwolniona z opodatkowania, lecz wszelkich wydatków sfinansowanych środkami pochodzącymi z tej dotacji.

Odnosząc się z kolei do sposobu ujmowania otrzymanych środków finansowych w prowadzonej księdze przychodów i rozchodów wskazać należy, że zgodnie z art. 24a ust. 1 ww. ustawy, osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej „księgą”, z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o.

Sposób prowadzenia księgi określa rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz.U. z 2014 r, poz. 1037 ze zm.). Zawarte w załączniku Nr 1 do ww. rozporządzenia „Objaśnienia do podatkowej księgi przychodów i rozchodów” wskazują w jakich kolumnach wpisywać określone przychody i koszty.

Mając na względzie powyższe, stwierdzić należy, że przychody i koszty, których wysokość nie ma wpływu na podstawę opodatkowania i wysokość należnego podatku, a więc w części objętej zwolnieniem przedmiotowym lub nie stanowiący przychodu podatkowego, nie mogą być w księdze ujmowane. Wynika to m.in. także z treści pkt 13 „Objaśnień do podatkowej księgi przychodów i rozchodów” w myśl którego „Kolumna 13 jest przeznaczona do wpisywania pozostałych kosztów (poza wymienionymi w kolumnach 10-12) z wyjątkiem kosztów, których zgodnie z art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uznaje się za koszty uzyskania przychodów.” Fakultatywnie można ująć je w kolumnie 17 (obowiązującego od 8 kwietnia 2016 r. wzoru) podatkowej księgi przychodów i rozchodów – Uwagi, w której to kolumnie, zgodnie z Objaśnieniami do podatkowej księgi przychodów i rozchodów, można ewidencjonować przychody faktycznie przez podatnika otrzymane oraz koszty faktycznie poniesione.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

*   z zastosowaniem art. 119a;

*   w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.