Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.669.2025.4.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-12
Teza: Brak opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży
niezabudowanych działek.
Słowa kluczowe: grunty-sprzedaż gruntów
majątek-majątek prywatny
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 października 2025 r. za pośrednictwem systemu ePUAP wpłynął Pana wniosek z dnia
    14 października 2025 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od
    towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży niezabudowanych działek
    gruntu. Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z dnia 24 listopada 2025
    r. (wpływ 25 listopada 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest obywatelem Republiki Federalnej Niemiec. Nie jest polskim
    rezydentem podatkowym w rozumieniu art. 3 ust. 1 i ust. 1a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Z uwagi na te okoliczności na terenie Rzeczypospolitej
    Polskiej posiada ograniczony obowiązek podatkowy stosownie do art. 3 ust. 2a i ust. 2b
    pkt 4 ww. ustawy.
    Pan (...) - ojciec Wnioskodawcy - również jest niemieckim rezydentem podatkowym, na
    stałe przebywającym i zamieszkującym w Republice Federalnej Niemiec. Pana ojciec (...) w
    dniu (...) 1992 r. zakupił działkę rolną nr 1, o powierzchni 2,66 ha, posiadającą księgę
    wieczystą o nr (...) położoną w obrębie (...), gmina (...). (...) Ojciec Wnioskodawcy ogrodził
    teren działki oraz wysadził w pierwszych trzech latach ok. 25.000 sadzonek świerka
    pospolitego. W okresie wakacyjnym ojciec Wnioskodawcy obkaszał choinki, a w okresie
    zimowym dokonywał ich sprzedaży uzyskując z tego tytułu dochody.
    Działka została uzbrojona w przyłącze energetyczne oraz wodociągowe, a także
    wystąpiono o pozwolenie na budowę domu. W listopadzie 2011 r. sąsiedzi ojca
    Wnioskodawcy zgłosili się z inicjatywą wystąpienia o miejscowy plan zagospodarowania
    przestrzennego - co było dla nich niezbędne celem uzyskania pozwolenia na budowę
    domu. MPZP został uchwalony w dniu (...) 2012 r.
    Kolejno, (...) ojciec Wnioskodawcy wystąpił do Burmistrza (...) o podział omawianej
    nieruchomości. Decyzją z dnia (...) 2015 r., znak: (...) ww. organ zatwierdził projekt podziału
    działki na 20 nieruchomości (działki oznaczone numerami 1/1-1/20), z czego:
        jedna działka została przeznaczona pod wewnętrzną drogę dojazdową;
        19 działek przeznaczonych zostało pod indywidualną zabudowę rekreacyjną (razem
        2,5892 ha).
    Kolejno, ze względów zdrowotnych (...) ojciec Wnioskodawcy zakończył aktywność/zajęcie
    związane ze sprzedażą choinek. Z uwagi na te okoliczności, celem zapewnienia
    zabezpieczenia finansowego synowi - (...), w tym na jego przyszłe cele mieszkaniowe, na
    podstawie aktu notarialnego z dnia 27 sierpnia 2016 r. darował synowi udział wynoszący
    ½ części w prawie własności nieruchomości niezabudowanej składającej się z działek od
    numeru 1/1 do numeru 1/20.
    (...) Wnioskodawca wraz z ojcem postanowili o sprzedaży posiadanych gruntów.
    Wnioskodawca zamierza bowiem za uzyskane z tego tytułu środki zakupić lokal
    mieszkalny w (...), który to stanowi jego centrum interesów życiowych. W tym celu ww.
    osoby umieściły na nieruchomości baner informujący o planowanej sprzedaży. Jednakże z
    uwagi na fakt, że potencjalni nabywcy nie byli zainteresowani zakupem od Wnioskodawcy
    udziału w nieruchomości, (...) Wnioskodawca wraz z (...) ojcem, aktem notarialnym z dnia 1
    sierpnia 2025 r., REP A (...) dokonali nieodpłatnego, częściowego zniesienia
    współwłasności niezabudowanej nieruchomości gruntowej.
    W konsekwencji powyższego Wnioskodawca nabył na wyłączność prawo własności
    niezabudowanej nieruchomości składającej się z działek gruntu o numerach:
        1/1 o powierzchni 0,2131 ha;

        1/2 o powierzchni 0,1017 ha;
        1/3 o powierzchni 0,1004 ha;
        1/4 o powierzchni 0,1023 ha;
        1/5 o powierzchni 0,1001 ha;
        1/6 o powierzchni 0,1001 ha;
        1/7 o powierzchni 0,1036 ha;
        1/8 o powierzchni 0,1036 ha;
        1/9 o powierzchni 0,1036 ha.
    Pozostała część nieruchomości stanowiąca niezabudowaną działkę o nr 1/10 o
    powierzchni 0,110 ha pozostała we współwłasności dotychczasowych współwłaścicieli w
    dotychczasowych udziałach.
    W ramach omawianego aktu notarialnego Strony oświadczyły, że łączna wartość
    przedmiotu zniesienia współwłasności wynosi (...) zł, z czego łączna wartość nabytych w
    wyniku częściowego zniesienia współwłasności przez:
        (...) ojca Wnioskodawcy działek stanowi kwotę (...) zł;
        (...) Wnioskodawcę działek stanowi kwotę (...) zł.
    W konsekwencji powyższego, wartość nabytego przez ojca Wnioskodawcy prawa w części
    przekraczającej wartość udziału we współwłasności, który przed jej zniesieniem
    przysługiwał temu nabywcy stanowi kwotę (...) zł.
    W tym miejscu wskazać należy, że Wnioskodawca:
        nie prowadzi działalności gospodarczej w przedmiocie obrotu nieruchomościami,
        zarówno na terenie Rzeczpospolitej Polskiej, jak i Republiki Federalnej Niemiec;
        jedyne dochody, jakie uzyskuje na terenie Niemiec wynikają ze stosunku pracy;
        nie podejmował żadnych działań mających na celu uatrakcyjnienie nieruchomości,
        nie dokonał jej podziału, nie uzbrajał działek itd.;
        od daty nabycia w drodze darowizny nie uzyskiwał żadnych przysporzeń
        majątkowych w wyniku wynajmu bądź wydzierżawiania nieruchomości bądź inne.
    Aktualnie, (...) Wnioskodawca zamierza sprzedać działki gruntu opisane w treści
    niniejszego wniosku o interpretację indywidualną.
    W uzupełnieniu wskazał Pan, że od dnia otrzymania, na podstawie umowy darowizny z
    dnia 27 sierpnia 2016 r. udziału wynoszącego ½ części w prawie własności nieruchomości
    niezabudowanej składającej się z działek od numeru 1/1 do numeru 1/20 oraz po
    nieodpłatnym, częściowym zniesieniu współwłasności, które miało miejsce w dniu 1
    sierpnia 2025 r., wykorzystuje Pan nieruchomości wyłącznie do celów osobistych.
    Grunt ten nie jest przedmiotem dzierżawy, najmu itp. Nie jest na nim również nic
    uprawiane. Nie jest on w żaden sposób wykorzystywany. Jest on wyłącznie w Pana
    posiadaniu.
    Jak wynika ze złożonego wniosku otrzymał Pan w drodze darowizny udziały w
    nieruchomościach. Aktualnie planuje Pan nieruchomości sprzedać, a za otrzymane środki
    zakupi nieruchomość w (...), w której to miejscowości posiada swój stały ośrodek
    interesów życiowych. Po dokonaniu transakcji sprzedaży działek i zakupie nieruchomości
    w (...) - nieruchomość położona poza granicami Polski będzie stanowiła jedyną
    nieruchomość posiadaną przez Pana, wykorzystywaną na własne cele mieszkaniowe.

    Nieruchomości nie zostały jeszcze sprzedane.
    W wyniku zniesienia współwłasności zmniejszył się Pana udział w nieruchomościach w
    stosunku do udziału nabytego w drodze darowizny od Pana ojca.
    Jak wynika ze złożonego wniosku - nie inicjował Pan postępowania o podział
    Nieruchomości na 20 mniejszych działek. Powyższego dokonał Pana ojciec przed
    dokonaniem na Pana rzecz darowizny, tj. przed Pana wejściem w posiadanie udziały w
    nieruchomościach.
    Nie udzielił Pan pełnomocnictwa podmiotom trzecim.
    Aktualnie nie występuje zainteresowany nabywca, z którym miałby Pan zawrzeć umowę
    przedwstępną.
    Jak wskazano w treści złożonego wniosku, na działkach został jedynie wywieszony baner,
    w którym informowano o sprzedaży. Natomiast nie jest wykluczone skorzystanie w
    przyszłości z usług biura pośrednictwa przy sprzedaży nieruchomości, z uwagi choćby na
    fakt, że nie przebywa Pan na stałe w Polsce i kontakt z ewentualnymi nabywcami może
    być utrudniony.
    Jednocześnie stanowczo podkreśla Pan, że zgodnie z aktualnym orzecznictwem
    sądowoadministracyjnym - korzystanie z usług biura pośrednictwa przy sprzedaży
    nieruchomości nie jest podstawą do przyjęcia, że sprzedaż ta dokonywana jest w ramach
    działalności gospodarczej w rozumieniu choćby art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od
    towarów i usług. Co więcej - takie działania przemawiają właśnie za prywatnym
    charakterem/sprzedażą w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwraca się Pan zatem o
    uwzględnienie aktualnego stanowiska sądowoadministracyjnego przy wydawaniu
    interpretacji indywidualnych w niniejszej sprawie.
    Z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działek, które będą
    przedmiotem sprzedaży wynika, że jest to teren przeznaczony pod zabudowę.
    Nie planuje Pan wystąpić o wydanie decyzji o warunkach zabudowy oraz o wydanie
    pozwolenia na budowę.
    Nie dokonywał Pan kiedykolwiek wcześniej sprzedaży innych nieruchomości.
    Na podstawie aktu notarialnego z dnia 19 grudnia 2003 r., Repertorium A numer (...) Pani
    (...) (matka) darowała na rzecz małoletniego syna - Pana (...) udział wynoszący ½ części w
    nieruchomości rolnej położonej w (...) gmina (...), oznaczonej numerem działki 2 o
    powierzchni 2,64 ha. Powyższa nieruchomość nie jest w żaden sposób wykorzystywana
    przez Pana, jest wyłącznie w Pana posiadaniu. Aktualnie z uwagi na charakter tejże
    nieruchomości - nie zamierza Pan dokonać sprzedaży swojego udziału, natomiast nie jest
    wykluczone, że kiedyś, w przyszłość dokona Pan sprzedaży nieruchomości. Istotnym jest
    jednak to, że na moment sporządzenia niniejszej odpowiedzi na wezwanie, jak i w
    planowanych najbliższych latach - nie ma Pan zamiaru dokonania sprzedaży posiadanego
    udziału. Jeśli jednak stanowisko w tym zakresie ulegnie zmianie - wystąpi Pan z odrębnym
    wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej, uwzględniając przy tym ewentualną
    sprzedaż nieruchomości objętą niniejszym postępowaniem o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Wskazał Pan, że nie jest jeszcze znany przyszły nabywca opisanych we wniosku
    nieruchomości.

## Pytanie

Czy przy sprzedaży nieruchomości opisanych w treści niniejszego wniosku Wnioskodawca
    będzie wypełniał definicję podatnika, o której mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od
    towarów i usług prowadzącego działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 tego
    przepisu i w związku z tym sprzedaż ta będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług?

    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy przy sprzedaży nieruchomości opisanych w treści niniejszego
    wniosku nie będzie wypełniał definicji podatnika, o której mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o
    podatku od towarów i usług, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu ust. 2
    tego przepisu, a tym samym sprzedaż ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług: podatnikami są osoby
    prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne,
    wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu
    na cel lub rezultat takiej działalności. Natomiast zgodnie z ust. 2 ww. przepisu: działalność
    gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców,
    w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób
    wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności
    czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i
    prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Mając na względzie powyższe przepisy prawa materialnego w pierwszej kolejności
    wskazać należy, że definicja pojęcia podatnika ma zasadnicze znaczenie dla zakresu
    opodatkowania. O ile bowiem określenie czynności podlegających opodatkowaniu
    wyznacza zakres przedmiotowy opodatkowania, o tyle zdefiniowanie pojęcia podatnika
    wskazuje na podmiotowy zakres opodatkowania. W efekcie opodatkowaniu mogą
    podlegać te czynności, w przypadku których spełniony został zarówno podmiotowy, jak i
    przedmiotowy zakres opodatkowania, tzn. zaistniała czynność określona jako
    opodatkowana, która została wykonana przez podmiot mający cechę podatnika. Należy w
    tym miejscu zauważyć, że oba te warunki powinny zostać spełnione jednocześnie, co
    oznacza, że w odniesieniu do danej czynności konkretny podmiot powinien występować w
    charakterze podatnika. Tak więc wykonanie czynności podlegającej opodatkowaniu przez
    podmiot niewystępujący w tym przypadku w charakterze podatnika - nawet jeśli tak w
    ogóle jest on podatnikiem z innego tytułu - pozostaje poza zakresem opodatkowania. Tak
    samo wykonanie czynności niepodlegającej opodatkowaniu przez podatnika jest
    neutralne z punktu widzenia VAT (Bartosiewicz Adam, VAT. Komentarz, wyd. XVI.
    Opublikowano: WKP 2022). Ani okoliczność, że dana czynność została wykonana
    wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości, ani nawet formalny status
    danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, nie mogą przesądzać o
    opodatkowaniu tej czynności - bez każdorazowego ustalenia, że w odniesieniu do
    konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika od towarów i
    usług (wyrok WSA w Poznaniu z 9 lutego 2010 r., sygn. akt: I SA/Po 1015/09). Pomimo, że
    ustawa nie wyraża tego wprost, należy przyjąć, że działalnością gospodarczą jest w
    zasadzie tylko ta aktywność, która wykonywana jest zawodowo, w sposób profesjonalny.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych
    czynności (Bartosiewicz Adam, VAT. Komentarz, wyd. XVI. Opublikowano: WKP 2022).
    Wskazać w tym miejscu należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się,
    iż działalność handlowa (utożsamiana tu z gospodarczą w tym zakresie) nie jest
    ograniczana w czasie i nie kończy się po sprzedaży z góry określonej ilości towarów. Z tego
    powodu nie jest działalnością handlową sprzedaż majątku osobistego (prywatnego), który
    nie został nabyty w celach odprzedaży (w celach handlowych). Jeżeli sprzedane działki
    zostały wydzielone z gruntu stanowiącego majątek osobisty sprzedawcy, który nie został
    nabyty w celu prowadzenia działalności gospodarczej, sprzedawca nie może być uznany
    za podatnika w tym zakresie (wyrok NSA z 12 stycznia 2010 r., sygn. akt: I FSK 1626/08). W
    każdym przypadku istotne znaczenie powinien mieć zamiar nabycia przedmiotowych
    gruntów (które są później sprzedawane przez takiego nabywcę). Jeśli z okoliczności sprawy
    wynika, że zamiarem nabycia było późniejsze odprzedanie gruntów, to - zasadniczo -

    należałoby takiego sprzedawcę uznać za podatnika VAT w zakresie tych sprzedaży (wyrok
    WSA w Białymstoku z 27 czerwca 2007 r. I SA/Bk 399/06). Jeśli natomiast sprzedawca
    gruntów nabywał te grunty do majątku prywatnego, dopuszczając wprawdzie możliwość
    odprzedaży, lecz nie było to jego głównym celem, to co do zasady w zakresie dokonywanej
    sprzedaży gruntów nie powinien być traktowany jako podatnik VAT. Powyższe stanowisko
    zostało również potwierdzone przez Naczelny Sąd Administracyjny, który w wyroku z dnia
    23 stycznia 2009 r., sygn. akt: I FSK 1629/07 podkreślił, że decydujące znaczenie mają
    zamiar i okoliczności nabycia składników majątku, w szczególności to, czy nabycie
    dotyczyło zaspokojenia własnych (prywatnych) potrzeb podatnika, czy też miało związek z
    prowadzoną działalnością handlową. W tych okolicznościach faktycznych uznać należy, że
    zamiar sprzedawcy winien mieć istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia o jego statusie, jako
    podatnika podatku od towarów i usług.
    Ponadto Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 11 lipca 2024 r. w sprawie
    C-182/23 wyjaśnił, że: podatnik w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit pierwszy dyrektywy VAT
    działa w tym charakterze zasadniczo jedynie wówczas, gdy czyni to w ramach swej
    działalności gospodarczej (wyrok z dnia 13 czerwca 2018 r., Polfarmex, C-421/17, EU:C:
    2018:432, pkt 37 i przytoczone tam orzecznictwo). To ostatnie kryterium jest spełnione,
    gdy podatnik przenosi własność nieruchomości wykorzystywanych do tej szeroko
    rozumianej działalności gospodarczej (zob. podobnie wyrok z dnia 13 czerwca 2018 r.,
    Polfarmex, C-421/17, EU:C:2018:432, pkt 42). TSUE w przedmiotowym wyroku wskazał
    także: „Natomiast podatnik dokonujący transakcji prywatnie nie działa w charakterze
    podatnika. W konsekwencji transakcja dokonana przez podatnika prywatnie nie podlega
    opodatkowaniu VAT (wyroki: z dnia 4 października 1995 r., Armbrecht, C-291/92, EU:C:
    1995:304, pkt 17, 18; a także z dnia 8 marca 2001 r., Bakcsi, C-415/98, EU:C:2001:136, pkt
    24).
    Uwzględniając powyższe wskazać należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych
    oraz Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) podkreśla się, że dla uznania
    danej osoby za podatnika VAT w związku ze sprzedażą nieruchomości kluczowe jest, czy
    podejmowane działania wykraczają poza zwykły zarząd majątkiem prywatnym i mają
    charakter aktywności porównywalnej do działań profesjonalnych podmiotów zajmujących
    się obrotem nieruchomościami.
    Przenosząc zatem powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że
    zdaniem Wnioskodawcy, dokonujący sprzedaży niezabudowanych nieruchomości nie
    będzie wypełniał definicji podatnika podatku od towarów i usług, o której mowa w art. 15
    ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, albowiem nie prowadzi działalności
    gospodarczej, o której mowa w ust. 2 omawianego przepisu. Za przyjęciem powyższego
    stanowiska za prawidłowe przemawia fakt, iż (...) Wnioskodawca:
        nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie zawodowego obrotu
        nieruchomościami;
        grunt nabył w wyniku darowizny dokonanej w 2016 r.;
        z posiadanych nieruchomości nie czerpie korzyści finansowych poprzez ich
        odpłatny wynajem bądź odpłatną dzierżawę;
        nie wykorzystywał gruntu do uzyskiwania dochodu w inny sposób aniżeli powyżej;
        nie podejmował żadnych działań mających na celu uatrakcyjnienie nieruchomości
        w celu zwiększenia ich wartości, w tym nie dokonał: podziału nieruchomości,
        przyłączeń mediów itd.;
        prócz wywieszenia baneru informującego o zamiarze sprzedaży nieruchomości -
        nie podejmował żadnych działań marketingowych w tym przedmiocie;

        uzyskany ze sprzedaży dochód zostanie przeznaczony na zakup lokalu
        mieszkalnego w (...), tj. zysk nie będzie reinwestowany w zakup kolejnych
        nieruchomości, które w założeniu miałby być przedmiotem dalszego obrotu;
        nie podejmuje działań/aktywności wykraczających poza zwykły zarząd majątkiem
        prywatnym, a tym samym nie występują aktywności porównywalne do działań
        profesjonalnych podmiotów zajmujących się obrotem nieruchomościami.
    Na marginesie zwrócić należy uwagę na wyrok WSA w Olsztynie z dnia 4 sierpnia 2021 r.,
    sygn. akt: I SA/OI 223/21, w którym wskazano, że sama liczba i zakres transakcji sprzedaży
    nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi
    prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy VAT a czynnościami
    stanowiącymi działalność gospodarczą. (...) Inaczej jest natomiast - wyjaśnił TSUE - w
    wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów,
    handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 (akapit drugi) dyrektywy 2006/112.
    Mając na względzie powyższe uznać należy, że sprzedaż nieruchomości, przez (...)
    Wnioskodawcę, wskazanych w treści niniejszego wniosku o interpretację indywidualną
    (pomimo ich liczby) nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Działania Wnioskodawcy mieszczą się bowiem w zarządzie majątkiem prywatnym i nie
    stanowią aktywności porównywalnych do działań profesjonalnych podmiotów
    zajmujących się obrotem nieruchomościami. W niniejszej sprawie, nie zostały zatem
    wypełnione definicje, o których mowa w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od
    towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art.
    2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów
    na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „2006/112/WE”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
      prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Należy w tym miejscu wyjaśnić, że problematyka współwłasności została uregulowana w
    art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    1071 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym.
    Na mocy art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się - jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji - przepisy odnoszące się do własności.
    Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną
    postacią prawną własności.
    Jak stanowi art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Przepis art. 198 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że
    współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Natomiast w myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie
    wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem
    trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie
    działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pan obywatelem Republiki Federalnej Niemiec. Nie jest Pan
    polskim rezydentem podatkowym i na terenie Rzeczypospolitej Polskiej posiada Pan
    ograniczony obowiązek podatkowy. Pana ojciec (również będący niemieckim rezydentem
    podatkowym i na stałe przebywający i zamieszkujący w Republice Federalnej Niemiec) w
    1992 r. zakupił działkę rolną nr 1, o powierzchni 2,66 ha, położoną w obrębie (...), gmina
    (...). Pana ojciec ogrodził teren działki oraz wysadził w pierwszych trzech latach ok. 25.000
    sadzonek świerka pospolitego. W okresie wakacyjnym Pana ojciec obkaszał choinki, a w
    okresie zimowym dokonywał ich sprzedaży uzyskując z tego tytułu dochody. Działka
    została uzbrojona w przyłącze energetyczne oraz wodociągowe, a także wystąpiono o
    pozwolenie na budowę domu. W 2011 r. sąsiedzi Pana ojca zgłosili się z inicjatywą
    wystąpienia o miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego - co było dla nich
    niezbędne celem uzyskania pozwolenia na budowę domu. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego został uchwalony w dniu (...) 2012 r. Z miejscowego
    planu zagospodarowania przestrzennego wynika, że jest to teren przeznaczony pod
    zabudowę. Pana ojciec wystąpił do Burmistrza (...) o podział nieruchomości i w 2015 r. ww.
    organ zatwierdził projekt podziału działki na 20 nieruchomości (działki oznaczone
    numerami 1/1-1/20), z czego: jedna działka została przeznaczona pod wewnętrzną drogę
    dojazdową; 19 działek przeznaczonych zostało pod indywidualną zabudowę rekreacyjną
    (razem 2,5892 ha). Ze względów zdrowotnych Pana ojciec zakończył aktywność/zajęcie
    związane ze sprzedażą choinek. Z uwagi na te okoliczności, celem zapewnienia Panu
    zabezpieczenia finansowego, w tym na Pana przyszłe cele mieszkaniowe, 27 sierpnia 2016
    r. darował Panu udział wynoszący ½ części w prawie własności nieruchomości
    niezabudowanej składającej się z działek od numeru 1/1 do numeru 1/20. Postanowiliście
    Państwo o sprzedaży posiadanych gruntów. W tym celu na nieruchomości został
    umieszczony baner informujący o planowanej sprzedaży. Jednakże z uwagi na fakt, że
    potencjalni nabywcy nie byli zainteresowani zakupem od Pana udziału w nieruchomości, 1
    sierpnia 2025 r. dokonał Pan wraz z Pana ojcem nieodpłatnego, częściowego zniesienia
    współwłasności niezabudowanej nieruchomości gruntowej. W związku z tym nabył Pan na
    wyłączność prawo własności niezabudowanej nieruchomości składającej się z działek
    gruntu o numerach: 1/1 o powierzchni 0,2131 ha; 1/2 o powierzchni 0,1017 ha; 1/3 o
    powierzchni 0,1004 ha; 1/4 o powierzchni 0,1023 ha; 1/5 o powierzchni 0,1001 ha; 1/6 o
    powierzchni 0,1001 ha; 1/7 o powierzchni 0,1036 ha; 1/8 o powierzchni 0,1036 ha; 1/9 o
    powierzchni 0,1036 ha. Niezabudowana działka nr 1/10 o powierzchni 0,110 ha pozostała
    nadal we współwłasności. Aktualnie, zamierza Pan sprzedać opisane we wniosku działki

    gruntu. Wskazał Pan ponadto, że w 2003 r., Pani (...) (matka) darowała na Pana rzecz udział
    wynoszący ½ części w nieruchomości rolnej położonej w (...) gmina (...), oznaczonej
    numerem działki 2 o powierzchni 2,64 ha. Powyższa nieruchomość nie jest w żaden
    sposób przez Pana wykorzystywana, jest wyłącznie w Pana posiadaniu i z uwagi na
    charakter tej nieruchomości - nie zamierza Pan dokonywać sprzedaży swojego udziału.
    W związku z zamiarem sprzedaży opisanych we wniosku działek gruntu powziął Pan
    wątpliwości czy dokonując sprzedaży ww. nieruchomości będzie Pan uznawany za
    podatnika podatku od towarów i usług, a tym samym czy planowana transakcja sprzedaży
    działek będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W pierwszej kolejności, aby rozstrzygnąć, czy sprzedaż ww. działek gruntu będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, należy ustalić czy w odniesieniu
    do tej czynności, będzie spełniał Pan przesłanki do uznania za podatnika podatku od
    towarów i usług.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą
    sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego
    posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością
    gospodarczą.
    Wobec tego, zasadnym jest wykluczenie z grona podatników podatku VAT osób fizycznych
    w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów
    stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W tym kontekście, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba
    fizyczna dokonuje jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana
    ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej
    działalności gospodarczej. Jednakże każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do
    wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy, jest uznany za podatnika podatku od towarów i usług. Zatem
    wykorzystywanie majątku prywatnego stanowi działalność gospodarczą, jeżeli jest
    dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla
    opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy działanie to można uznać za
    wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek został
    nabyty i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do
    działalności gospodarczej.
    W kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości istotne jest, czy zbywca w celu
    dokonania sprzedaży podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami,
    angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i
    usługodawcę, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za
    podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za
    podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu
    majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że co prawda pojęcie „majątku prywatnego” nie
    występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika ono z
    wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, dokonanej przez TSUE w sprawie C-291/92
    (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht). Przedmiotowe orzeczenie dotyczyło
    opodatkowania sprzedaży - przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości
    dodanej - części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a
    służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej
    osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb
    prowadzonej działalności gospodarczej.

    Ze wskazanego orzeczenia C-291/92 wynika, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości (lub jej części)
    wyłącznie do celów osobistych. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości
    mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03
    Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie
    wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    W zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży nieruchomości wypowiedział się Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu z 15 września 2011 r. w sprawach
    połączonych C-180/10 i C-181/10. TSUE orzekł, że czynności związane ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie
    działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić
    kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się
    poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą. Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą
    zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny
    łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem, za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego
    pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    wystąpienia pojedynczych z nich. W konsekwencji dla rozstrzygnięcia, czy podmiot w
    związku z realizacją określonej czynności występuje w charakterze podatnika wymaga
    każdorazowo oceny okoliczności faktycznych danej sprawy. Ocenie podlegać muszą
    przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu dokonania sprzedaży.
    Jak już wyżej wskazałem, istotnym dla określenia, czy w odniesieniu do konkretnej
    dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on
    działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu
    podmiotu jako podatnika VAT - co do zasady - mają dla określenia jego praw i obowiązków
    zastosowanie przepisy ustawy. Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej
    czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga zatem oceny
    każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Wskazał Pan, że w 2016 r. nabył Pan na podstawie umowy darowizny udział wynoszący ½
    części w prawie własności nieruchomości niezabudowanej składającej się z działek od
    numeru 1/1 do numeru 1/20. Następnie 1 sierpnia 2025 r. dokonał Pan wraz z Pana ojcem
    nieodpłatnego, częściowego zniesienia współwłasności niezabudowanej nieruchomości
    gruntowej i nabył Pan na wyłączność prawo własności niezabudowanej nieruchomości
    składającej się z działek gruntu o numerach: 1/1, 1/2, 1/3, 1/4, 1/5, 1/6, 1/7, 1/8, 1/9.
    Aktualnie, zamierza Pan sprzedać opisane we wniosku działki gruntu. Nie prowadzi Pan
    działalności gospodarczej w przedmiocie obrotu nieruchomościami. Jedyne dochody, jakie
    uzyskuje Pan na terenie Niemiec wynikają ze stosunku pracy. Nie podejmował Pan

    żadnych działań mających na celu uatrakcyjnienie nieruchomości, nie dokonał jej podziału,
    nie uzbrajał działek itd. Nie planuje Pan również dla nieruchomości wystąpić o wydanie
    decyzji o warunkach zabudowy oraz o wydanie pozwolenia na budowę. Od daty nabycia w
    drodze darowizny nie uzyskiwał Pan żadnych przysporizci, հ౰者င쀄怄쁀Ӑцhu,
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k - 14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.