Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IP-PB3-423-297/08-2/PS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-05-14
Teza: Czy przy wypłatach odsetek na rzecz C, które nastąpią po uzyskaniu przez C statusu banku, Strona będzie miała prawo do niedobrania podatku zgodnie z art. 11 ust 3 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania pomiędzy Polską a Irlandią?
Słowa kluczowe: Irlandia; odsetki; opodatkowanie-uchylanie się od opodatkowania; podatek-pobór podatku; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; wypłata
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 3; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 4; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 21

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 30.01.2008r. (data wpływu 14.02.2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie art. 11 umowy z dnia 13 listopada 1995 r., między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Irlandii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz.U. z 1996 r. Nr 29, poz.129, z późn. zm. ), zwana dalej: umowa polsko – irlandzka) - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14.02.2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie art. 11 umowy polsko – irlandzkiej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe .

Strona zawarła umowy pożyczki ze Spółką C (C – dalej również: podmiot irlandzki), podmiotem specjalizującym się w świadczeniu usług finansowych, w tym udzielaniu pożyczek. Zgodnie z umowami Strona ponosi koszty finansowania w postaci odsetek. Wnioskodawca, jako płatnik pobiera podatek od odsetek wypłacanych na rzecz C w wysokości 10%. Obniżona stawka podatku stosowana jest przy uwzględnieniu umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej pomiędzy Polską i Irlandią. Strona posiada certyfikat rezydencji C wydany przez irlandzką administrację podatkową potwierdzający jej siedzibę dla celów podatkowych w Irlandii. C ubiega się o uzyskanie statusu banku.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy przy wypłatach odsetek na rzecz C, które nastąpią po uzyskaniu przez C statusu banku, Strona będzie miała prawo do niedobrania podatku zgodnie z art. 11 ust 3 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania pomiędzy Polską a Irlandią?

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w przypadku wypłat odsetek na rzecz C dokonanych po uzyskaniu przez C statusu banku, Strona będzie miał prawo do niepobrania podatku na podstawie art. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz art. 11 ust. 3 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania pomiędzy Polską a Irlandią pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby C certyfikatem rezydencji. Jako wypłatę Strona rozumie faktyczną zapłatę, potrącenie, kapitalizację odsetek. Zgodnie z art. 11 ust. 3 pkt c umowy polsko – irlandzkiej wszelkie odsetki, o których mowa w art. 11 ust. 1 umowy, podlegają opodatkowaniu tylko w Umawiającym się Państwie, w którym odbiorca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę, jeżeli odbiorca jest właścicielem odsetek i jeżeli odsetki są wypłacane z tytułu wszelkiego rodzaju pożyczki przyznanej przez bank. Zdaniem Strony, po uzyskaniu przez C statusu banku wszelkie pożyczki udzielone przez C, również te udzielone przed uzyskaniem tego statusu, będą rozumiane jako przyznane przez bank w rozumieniu art. 11 ust. 3 pkt c umowy i w związku z tym odsetki od nich wypłacane nie będą opodatkowane w Polsce.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Stosownie do art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.), podatnicy jeżeli nie mają na terytorium Polski siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Polski. Zgodnie art. 26 ust. 1 ww. ustawy osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz będące przedsiębiorcami osoby fizyczne, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, są obowiązane, jako płatnicy, pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat.

W myśl art. 21 ust. 1 cytowanej ustawy podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Polski, przez podatników nieposiadających w Polsce siedziby ani zarządu, przychodów z odsetek ustala się w wysokości 20% tych przychodów.

Należy jednak zauważyć, że przepisy art. 21 powołanej ustawy stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Polska (art. 22a ustawy).

W przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdą postanowienia art. 11 umowy z dnia 13 listopada 1995 r., między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Irlandii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz.U. z 1996 r. Nr 29, poz.129, z późn. zm. ).

Zgodnie z art. 11 ust. 1 umowy polsko - irlandzkiej odsetki, które powstają w Polsce i są wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Irlandii, mogą być opodatkowane w Irlandii. Jednakże, w myśl art. 11 ust. 2 umowy polsko - irlandzkiej, takie odsetki mogą być także opodatkowane w Polsce i zgodnie z polskim ustawodawstwem, lecz jeżeli odbiorca jest właścicielem odsetek podatek w ten sposób wymierzony nie może przekroczyć 10% kwoty brutto tych odsetek. Zastosowanie 10% stawki podatku będzie możliwe pod warunkiem, że właściciel odsetek ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w Irlandii i nie prowadzi w Polsce działalności poprzez położony tu zakład bądź wykonuje wolny zawód w oparciu o stałą placówkę, i wierzytelności, z tytułu której płacone są odsetki, jest faktycznie związana z takim zakładem lub taką stała placówką (art. 11 ust. 5 umowy polsko -irlandzkiej).

Zgodnie zaś z art. 11 ust. 4 umowy polsko - irlandzkiej, określenie „odsetki” oznacza dochody z wszelkiego rodzaju roszczeń wynikających z długów, zarówno zabezpieczonych, jak i nie zabezpieczonych hipoteką lub prawem uczestniczenia w zyskach dłużnika, a w szczególności dochody z pożyczek publicznych oraz dochody z obligacji lub skryptów dłużnych, włącznie z premiami i nagrodami mającymi związek z takimi pożyczkami, obligacjami lub skryptami dłużnymi, jak również każdy inny dochód, który zgodnie z prawem tego Państwa, w którym ten dochód powstaje, jest traktowany jako dochód z tytułu pożyczonych pieniędzy, lecz nie obejmuje dochodu, który na mocy artykułu 10 jest traktowany jako dywidenda. Opłat karnych z tytułu opóźnionej zapłaty nie uważa się za odsetki w rozumieniu tego artykułu.

Na mocy art. 11 ust. 3 lit. c umowy polsko-irlandzkiej odsetki, o których mowa w ust.1 tego artykułu, bez względu na postanowienia ust. 2, podlegają opodatkowaniu tylko w państwie, w którym odbiorca odsetek ma miejsce zamieszkania lub siedzibę, jeżeli odbiorca jest osobą uprawnioną do odsetek (jest właścicielem odsetek) i jeżeli takie odsetki są wypłacane z tytułu wszelkiego rodzaju pożyczki przyznanej przez bank.

Analiza postanowień art. 11 ust. 1, 2 i 3 umowy polsko-irlandzkiej prowadzi do wniosku, że odsetki będą zwolnione od opodatkowania w państwie, w którym powstają tj. w rozpatrywanej sprawie w Polsce, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: odsetki, które powstają w Polsce są wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Irlandii, odbiorca odsetek jest osobą uprawnioną do odsetek oraz odsetki są z tytułu wszelkiego rodzaju pożyczki przyznanej przez bank.

Należy zwrócić w tym miejscu uwagę na tekst Modelowej Konwencji OECD stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej. Zostały one wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień.

Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania. Zatem, obowiązki podatkowe podmiotów z siedzibą w odrębnych państwach należy rozpatrywać z uwzględnieniem postanowień umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz Modelowej Konwencji OECD wraz z Komentarzem. W Komentarzu do art. 11 Modelowej Konwencji (pkt 7.7) zwraca się szczególną uwagę na konieczność przeanalizowania postanowień umów ustanawiających warunki “jakiejkolwiek pożyczki". Celem zawarcia w umowach o unikaniu podwójnemu opodatkowaniu, zastrzeżeń dotyczących zwolnienia z opodatkowania u źródła odsetek wypłacanych z tytułu jakiejkolwiek pożyczki udzielonej przez bank, jest unikanie opodatkowania banku, który finansuje pożyczkę, udzieloną z pożyczonych mu funduszy, a w szczególności z funduszy przyjętych w depozyt. W punkcie tym stwierdza się również, iż ponieważ państwo źródła przy określaniu kwoty podatku od odsetek może zazwyczaj nie znać kosztów ponoszonych przez bank stawiający do dyspozycji fundusze, kwota podatku może przeszkodzić w zawarciu transakcji, chyba że kwota podatku będzie poniesiona przez dłużnika (ubruttowienie). Z tego powodu wiele państw pod wpływem sugestii zawartej w Komentarzu do Modelowej Konwencji postanowiło, że odsetki wypłacone bankom, będą wyłączone z opodatkowania u źródła.

Powyższa reguła przewiduje zatem wyłączenie prawa do opodatkowania odsetek przez państwo źródła, tzn. państwo, w którym odsetki powstają. Wyłączne prawo opodatkowania odsetek uzyskuje państwo rezydencji podatkowej odbiorcy odsetek.

Z treści wniosku wynika, iż Strona wypłaca podmiotowi irlandzkiemu (specjalizującemu się w świadczeniu usług finansowych) odsetki z tytułu udzielonej pożyczki (na podstawie art. 26 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zapłata odsetek dokonywana jest nie tylko w oparciu o faktyczny przepływ środków pieniężnych, ale również przez kompensatę (potrącenie) lub kapitalizacje odsetek. Odsetki te podlegają opodatkowaniu w Polsce podatkiem u źródła w wysokości 10 %. Obecnie podmiot irlandzki stara się o uzyskania statusu banku.

Jak wykazano powyżej, przepis ustępu 1 art. 11 umowy polsko-irlandzkiej wskazuje na odsetki, które powstają w Polsce i są wypłacane osobie mającej siedzibę w Irlandii. Zatem dochodem podlegającym opodatkowaniu w państwie „źródła”, tj. w opisanym zdarzeniu przyszłym w Polsce, są wypłacane odsetki, czyli istotnym w sprawie jest fakt czy na dzień ich wypłaty są one odsetkami z tytułu wszelkiego rodzaju pożyczki przyznanej przez bank.

Należy zauważyć, iż powołany ust. 3 art. 11 umowy polsko-irlandzkiej jest wyjątkiem od ogólnej zasady wyrażonej w art. 11 ust. 1 i 2 tej umowy i zgodnie z zasadami prawidłowej wykładni przepisów prawnych musi być interpretowany w sposób ścisły.

Tym samym przepis ten należy rozumieć wąsko, mianowicie wyłącznie odsetki wypłacane na w związku z pożyczkami udzielonymi (przyznanymi) przez bank, zwolnione są w państwie źródła z opodatkowania. Niedopuszczalna jest zatem wykładnia rozszerzająca, zgodnie z którą odsetki wypłacane podmiotowi, który na dzień przyznania pożyczki nie jest bankiem wymienionym w art. 11 ust. 3 lit. c umowy polsko-irlandzkiej, nie podlegają opodatkowaniu w Polsce – tj. państwie źródła (w świetle reguły interpretacyjnej zawartej w art. 3 ust. 2 umowy polsko – irlandzkiej o tym, jaki podmiot posiada status banku w rozumieniu art. 11 ust. 3 umowy, decyduje wyłącznie prawo wewnętrzne państwa, którego podmiot udzielający finansowania jest rezydentem, w przedmiotowym przypadku Irlandii).

W świetle powyższego należy uznać, iż z chwilą rozpoczęcia przez podmiot irlandzki działalności w roli banku w stosunku do odsetek wypłacanych w związku z udzieloną pożyczką przed powstaniem banku nie zostaną spełnione łącznie przesłanki uprawniające do uzyskania zwolnienia od opodatkowania odsetek wynikającego z postanowień art. 11 ust. 3 lit. c umowy polsko-irlandzkiej.

Zatem Wnioskodawca będzie zobowiązany nadal pobierać jako płatnik, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatek dochodowy od wypłaconych na rzecz podmiotu irlandzkiego odsetek. Jednak na mocy art. 21 ust. 2 i art. 26 ust. 1 tejże ustawy w związku z art. 11 ust. 2 umowy polsko – irlandzki, o ile podmiot irlandzki w dniu ich wypłaty jest właścicielem odsetek, Wnioskodawca ma prawo obniżyć stawkę podatku do wysokości 10 % kwoty brutto tych odsetek, pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podmiotu irlandzkiego dla celów podatkowych uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.