Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4012.60.2018.5.AKR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-06-15
Teza: Rozliczenia wynagrodzenia, dokumentowania otrzymanego wynagrodzenia, momentu powstania obowiązku podatkowego w przypadku zakupu nagród na podstawie przedpłaty otrzymanej od klienta, ewidencjonowania na kasie rejestrującej wydania nagród, dokumentowania sprzedaży w sytuacji niewydania nagród , korekty dokumentacji w sytuacji, gdy Wnioskodawca zakupi nagrody po cenie niższej od określonej pomiędzy Wnioskodawcą a Klientem, podstawy opodatkowania przy wydaniu nagród w sytuacji ich zakupu od Zleceniodawcy akcji promocyjnej za 1 zł.
Słowa kluczowe: bony; dokumentowanie; faktura; kasa-kasa rejestrująca; nagrody; nagrody-nagrody pieniężne; promocja-akcja promocyjna
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106d; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106f; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106g; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106h; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106i; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106j; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106k; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106l; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106m; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106n; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106o; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106p; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106q; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 1 lutego 2018 r. (data wpływu 14 lutego 2018 r.) uzupełnionego pismem z dnia 27 kwietnia 2018 r. (data wpływu 7 maja 2018 r.) oraz pismem sygnowanym data 27 kwietnia 2018 r. (data wpływu 24 maja 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   rozliczenia wynagrodzenia – **jest prawidłowe,**
*   dokumentowania otrzymanego wynagrodzenia – **jest prawidłowe,**
*   momentu powstania obowiązku podatkowego w przypadku zakupu nagród na podstawie przedpłaty otrzymanej od klienta – **jest nieprawidłowe,**
*   ewidencjonowania na kasie rejestrującej wydania nagród – **jest nieprawidłowe,**
*   dokumentowania sprzedaży w sytuacji niewydania nagród – **jest nieprawidłowe,**
*   korekty dokumentacji w sytuacji, gdy Wnioskodawca zakupi nagrody po cenie niższej od określonej pomiędzy Wnioskodawcą a Klientem – **jest nieprawidłowe,**
*   podstawy opodatkowania przy wydaniu nagród w sytuacji ich zakupu od Zleceniodawcy akcji promocyjnej za 1 zł – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 lutego 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w ww. zakresie. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony w dniu 7 maja 2018 r. oraz w dniu 24 maja 2018 r. o doprecyzowanie opisu sprawy, przeformułowanie pytań, własne stanowisko w sprawie oraz o podpis Wnioskodawcy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest spółką kapitałową, która w ramach swojej działalności gospodarczej będzie przeprowadzać akcje promocyjne na zlecenie swoich klientów. Działania promocyjne mają na celu m.in. zachęcanie osób lub firm do nabycia towarów lub usług klientów Wnioskodawcy. Podejmowane przez Wnioskodawcę przeprowadzenie akcji promocyjnych nakierowane jest na doraźne zwiększenie przychodów zleceniodawców akcji promocyjnych.

Planowane akcje promocyjne każdorazowo będą oparte na regulaminie. Promocje będą realizowane na zlecenie klienta Wnioskodawcy, na podstawie odrębnie podpisanej umowy regulującej wzajemne prawa oraz obowiązki stron, w tym określające wynagrodzenie należne Wnioskodawcy z tytułu realizowanych działań. Wnioskodawca w takim modelu będzie występował na zewnątrz jako organizator akcji promocyjnej, odpowiedzialny prawnie względem uczestników za wyłonienie laureatów akcji, za wydanie im nagród, za przeprowadzenie postępowań reklamacyjnych. Umowa zlecenia będzie odpowiednio adresowała te elementy, a w szczególności stosownie do art. 734 § 2 Kodeksu cywilnego będzie określała, że Wnioskodawca realizując akcje promocyjne działa w imieniu własnym ale na rzecz dającego zlecenie.

Regulamin akcji promocyjnej będzie zawierał w szczególności następujące postanowienia:

1.  wskazanie na konkretne grono adresatów danej akcji promocyjnej,
2.  określenie warunków pozwalających na wzięcie udziału w promocji,
3.  pula nagród,
4.  określenie warunków dla przyznawania nagród,
5.  formy odbioru nagrody.

Nagrodami w akcjach promocyjnych mogą być towary, usługi, środki pieniężne lub kupony (bony) uprawniające do nabycia określonych towarów lub usług. Wnioskodawca będzie nabywał przedmioty przeznaczone na nagrody w akcji promocyjnej od podmiotów trzecich albo bezpośrednio od swoich klientów. Źródłem dla pokrycia kosztów nagród będzie wynagrodzenie należne Wnioskodawcy od klienta z tytułu realizacji umowy zlecenia. Wnioskodawca zakłada, że koszty nagród będzie rozliczał ze swoim klientem odrębnie od wynagrodzenia należnego z tytułu świadczonych przez siebie usług.

Wnioskodawca dopuszcza następujące formy rozliczeń kosztów nagród z Klientem:

1.  klient zapłaci Wnioskodawcy całość kwoty na nagrody z góry w formie przedpłaty,
2.  klient zapłaci 50% ceny nagród z góry, z kolei następne 50% po wydaniu nagród,
3.  klient będzie rozliczał się z dołu po wydaniu nagród przez Wnioskodawcę.

Odrębnie istnieje jeszcze możliwość, występująca niekiedy w obrocie, że klient samodzielnie dostarczy Wnioskodawcy nagrody (np. przedmioty swojej produkcji lub z magazynu) i sprzeda je Wnioskodawcy po cenie ustalonej przez strony, która może przyjąć formę ceny obniżonej (np. do 1 zł netto).

Wnioskodawca przewiduje następujące formy wydawania nagród w akcjach promocyjnych:

1.  wydanie nagród do rąk własnych laureatów,
2.  wydanie nagród laureatom za pośrednictwem poczty lub kuriera na wskazany przez nich adres.

Może się zdarzyć również, że w promocji część lub całość nagród finalnie nie zostanie wydana, z uwagi na niską aktywność uczestników, braki formalne w zgłoszeniach udziału w akcji lub tym podobne okoliczności.

W związku z tak przedstawionym stanem faktycznym Wnioskodawca powziął szereg wątpliwości dotyczących:

1.  podatku od towarów i usług (VAT),
2.  podatku dochodowego od osób prawnych (CIT),
3.  podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT)

– w związku z zakupem i wydawaniem nagród w realizowanych akcjach promocyjnych na zlecenie swoich klientów.

W uzupełnieniu do wniosku Spółka wskazała w odpowiedzi na pytania:

1.  Czy zleceniodawcami akcji promocyjnych są podmioty prowadzące działalność gospodarczą? Tak zleceniodawcami są tylko podmioty prowadzące działalność gospodarczą.
2.  W czyim imieniu i na czyją rzecz Wnioskodawca kupuje nagrody? Wnioskodawca kupuje nagrody we własnym imieniu i na własną rzecz. Faktury kosztowe z tytułu zakupu nagród wystawiane są bezpośrednio na Wnioskodawcę. Wnioskodawca jest właścicielem nagród. Towary przeznaczone na nagrody trafiają do ewidencji księgowej Wnioskodawcy. Następnie Wnioskodawca bezpośrednio wydaje te nagrody uczestnikom akcji promocyjnych. W szczególności w żadnym momencie nie dochodzi do przekazania faktycznego lub formalnego nagród na rzecz Zleceniodawcy akcji.
3.  Czy można wykonać usługę akcji promocyjnych bez wydawania nagród? W stanie faktycznym opisanym we wniosku, nie ma możliwości zrealizowania akcji promocyjnej bez wydawania nagród. Wnioskodawca prosi o udzielenie odpowiedzi dot. rozliczeń w akcji promocyjnej z nagrodami.
4.  W jakich okolicznościach w związku z jakimi promocjami wydawane będą nagrody i czy będą wydawane osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej oraz rolnikom ryczałtowym? Nagrody będą wydawane w związku z konkursami, sprzedażami premiowymi i programami lojalnościowymi, które nie stanowią konkursów ani sprzedaży premiowej. Nagrody będą wydawane również osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie planuje organizować akcji, w których laureatami mogą zostać rolnicy ryczałtowi.
5.  Kto wystawia notę księgową za kwotę przeznaczoną na nagrody, Wnioskodawca czy zleceniodawca? Jeśli Wnioskodawca, to dlaczego czynność ta dokumentowana będzie notą księgową? Notę księgową za kwotę przeznaczoną na nagrody wystawia Wnioskodawca, obciążając nią Zleceniodawcę. Czynność ta będzie dokumentowana notą księgową ponieważ Wnioskodawca nie świadczy w tym zakresie żadnej usługi ani dostawy towaru na rzecz Zleceniodawcy. Wydanie nagród w akcji promocyjnej będzie stanowić odpłatną dostawę towarów na rzecz uczestników akcji promocyjnej, realizowaną przez Wnioskodawcę, za którą płaci Zleceniodawca (vide: wyrok TSUE C-53/09 oraz C-55/09 oraz art. 29a ust. 1 ustawy o VAT). Tym samym należność przypadająca Wnioskodawcy od Zleceniodawcy jest realnie zapłatą za tę dostawę towarów/świadczenie usług na rzecz uczestników promocji (zapłata przez osobę trzecią w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy o VAT).
6.  Czy Wnioskodawca ma każdorazowo ze Zleceniodawcą ustaloną z góry cenę za usługę dotyczącą akcji promocyjnych i za wartość wydanych towarów (nagród)? Jeżeli okoliczność ta ma znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, Wnioskodawca chciałby uzyskać informację dla obu możliwych sytuacji tj.:
    1.  Kwota za organizację akcji ma charakter ryczałtowy, określony z góry (taka sytuacja ma miejsce przy większości konkursów)
    2.  Kwota za organizację akcji ma charakter zmienny – jest uzależniona od czasu trwania akcji oraz jej popularności wśród grupy docelowej (np. sprzedaż premiowa oraz programy lojalnościowe) – w takim przypadku rozliczenia dokonywane są zazwyczaj miesięcznie, z uwzględnieniem stałego kosztu obsługi akcji, kosztów nagród oraz niekiedy dodatkowego wynagrodzenia Wnioskodawcy za popularność akcji.
7.  Czy nagrody spełniają warunki do uznania ich za prezenty o małej wartości zgodnie z art. 7 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług? Mogą wystąpić sytuację w których wydawane nagrody spełnią warunki do uznania ich za prezenty o małej wartości zgodnie z art. 7 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług. Jednocześnie Wnioskodawca zwraca uwagę, że z uwagi na okoliczność, że wydanie nagród może zostać uznane za odpłatną dostawę towarów na rzecz uczestników akcji, przepis art. 7 ust. 4 ustawy o VAT nie powinien znajdować zastosowania, jako dedykowany dla nieodpłatnych wydań towarów.
8.  Czy Wnioskodawca będzie dokonywać dostawy towarów wymienionych w § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 20 grudnia 2017 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących? Wnioskodawca wskazuje, że mogą zdarzyć się sytuacje, że podczas akcji promocyjnych mogą być realizowane dostawy towarów wymienionych w § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 20 grudnia 2017 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących. W szczególności może to dotyczyć wskazanych w rozporządzeniu towarów w § 4 ust. 1 pkt 1 lit. i), j), k), 1), o).
9.  Na czyją rzecz Wnioskodawca będzie dokonywać wysyłki nagród, czy na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych czy też podmiotów prowadzących działalność gospodarczą? Wysyłka nagród będzie dokonywana na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz na rzecz osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą. W akcjach nie będą brali udziału rolnicy ryczałtowi.
10.  Należy wskazać czy w sytuacji, gdy za nagrody płatności będzie dokonywał zleceniodawca, a nagrody zostaną wysłane laureatom to czy z ewidencji i dowodów dokumentujących nabycie nagród a następnie ich wydanie za pośrednictwem poczty lub kuriera będzie jednoznacznie wynikać, jakiej konkretnie nagrody zapłata dotyczyła i na czyją rzecz została dokonana (dane laureata, w tym jego adres)? Doprecyzowując powyższe wątpliwości organu Wnioskodawca wskazuje, że w praktyce zleceniodawca dokona zapłaty za wszystkie nagrody w akcji promocyjnej jednym zbiorczym przelewem (ewentualnie w 2-3 transzach). W dowodach przelewu nie będzie wskazania jakiej dokładnie nagrody, czy nagrodzonego dotyczy dany przelew (na etapie przelewu nagrodzeni uczestnicy zazwyczaj w ogóle nie będą jeszcze znani). Jednocześnie z dodatkowych dowodów, które Wnioskodawca będzie posiadał po wydaniu nagród – ewidencje wygranych oraz dowody doręczenia nagród pocztą lub kurierem – będzie jednoznacznie wynikać komu określone nagrody zostały wręczone.
11.  Czy w stosunku do Wnioskodawcy powstał wcześniej obowiązek rozpoczęcia ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej, tj. czy Wnioskodawca utracił zwolnienie podmiotowe? Wskazać od kiedy? Wnioskodawca zrezygnował ze zwolnienia podmiotowego wskazanego w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów usług.
12.  Czy Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia podatku naliczonego od nabycia nagród? Powyższe pytanie wydaje się nie dotyczy stanu faktycznego sprawy, lecz stanu prawnego. W opinii Wnioskodawcy będzie on miał prawo do odliczenia podatku VAT od nabycia nagród, mając na uwadze, że nagrody te zostaną następnie wykorzystane przez Wnioskodawcę do realizacji czynności odpłatnej dostawy nagród na rzecz uczestników akcji, za którą zapłaci Zleceniodawca (zgodnie z dyspozycją wyroków TSUE C-53/09 oraz C-55/09).

Ponadto, w odpowiedzi na wezwanie Wnioskodawca wskazał, że źródłem pokrycia kosztów nagród za 1 zł netto od Klienta Wnioskodawcy nie będzie wynagrodzenie z tytułu realizacji umowy zlecenia. Wnioskodawca będzie pokrywał koszt nagród za 1 zł netto z własnych środków. Zleceniodawca będzie sprzedawał nagrody Wnioskodawcy wprost za kwotę 1 zł i nie będzie to istotny koszt, mający wpływ na wysokość wynagrodzenia Wnioskodawcy z tytułu świadczenia usługi obsługi akcji promocyjnej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy Wnioskodawca powinien odrębnie rozliczać swoje wynagrodzenie należne od klienta w podziale na część odpowiadającą kosztom nagród oraz na część odpowiadającą usłudze organizacji akcji promocyjnej?
2.  W jaki sposób Wnioskodawca powinien udokumentować rozliczenie należnego mu wynagrodzenia od klienta?
3.  W jakim momencie z tytułu dostawy nagród powstaje obowiązek podatkowy w przypadku zakupu nagród na podstawie przedpłaty otrzymanej od Klienta Wnioskodawcy?
4.  Czy na potrzeby wydawania nagród w realizowanych przez Wnioskodawcę promocjach konieczne będzie ewidencjonowanie wydawania ww. nagród przy użyciu kasy fiskalnej, a jeżeli tak, to w którym momencie powinno dojść do takiego zaewidencjonowania i przekazania paragonu nabywcy?
5.  Czy w przypadku nagród wydawanych za pośrednictwem poczty lub kuriera także będzie konieczne zastosowanie kasy fiskalnej?
6.  W przypadku niewydania nagród, w jaki sposób Wnioskodawca powinien dokumentować sprzedaż? (pytanie ostatecznie sprecyzowane w uzupełnieniu do wniosku).
7.  Czy w przypadku, gdy Wnioskodawca otrzymał od zleceniodawcy z góry kwotę przeznaczoną na nagrody na podstawie noty księgowej, a następnie okazało się, że Wnioskodawca zakupił na rynku nagrody po cenie niższej od tej określonej pomiędzy Wnioskodawcą a jego klientem, to czy Wnioskodawca musi korygować notę księgową wartość różnicy i w stosunku do nadwyżki wystawić Klientowi odrębną fakturę VAT (przy założeniu, że Wnioskodawca nie jest zobowiązany do zwrotu różnicy na rzecz swojego klienta)?
8.  Czy wydając w akcji promocyjnej uczestnikom nagrody zakupione uprzednio za 1 zł netto od klienta Wnioskodawcy, Wnioskodawca zobowiązany jest przyjąć przeciętną rynkową wartość zakupu nagrody dla potrzeb rozliczenia VAT należnego, czy też może rozliczyć podatek VAT według wartości jej zakupu?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że powinien rozliczać wynagrodzenie należne mu od klienta w podziale na część dotyczącą usług marketingowych oraz na część obejmującą koszty wydawanych w akcji promocyjnej nagród. Wniosek taki wynika z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (por. sprawy Commissioners for Her Majesty’s Reyenue and Customs p-ko Loyalty Management UK Ltd., sygnatura C-53/09 oraz p-ko Baxi Group Ltd., sygnatura C-55/09). Stanowisko to zostało następnie potwierdzone w orzecznictwie polskiego Naczelnego Sądu Administracyjnego, w tym w wyrokach z dnia 9 stycznia 2014 r. sygn. akt I FSK 271/13 oraz z dnia 7 lutego 2014 roku sygn. akt I FSK 454/13.

Ad. 2

Zgodnie z powołanym orzecznictwem koszty nagród wypłacane Wnioskodawcy przez Klienta nie stanowią zapłaty za świadczenie usługi ani dostawę towarów na rzecz Klienta Wnioskodawcy. Z formalnego punktu widzenia, wydając nagrody uczestnikom Wnioskodawca realizuje odpłatną dostawę towarów/świadczenie usług, ale na rzecz nagradzanych uczestników akcji promocyjnej. Należność przypadająca Wnioskodawcy od Klienta jest realnie zapłatą za tę dostawę towarów/świadczenie usług na rzecz uczestników promocji (zapłata przez osobę trzecią w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy o VAT). Tym samym rozliczenie należności za nagrody na linii Wnioskodawca – Klient powinno zostać dokonane nie na podstawie faktury VAT, lecz na podstawie noty księgowej opiewającej na wartość brutto nagród wydawanych w akcji promocyjnej.

Ad. 3

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że obowiązek podatkowy powstanie z chwilą otrzymania przedpłaty od Klienta Wnioskodawcy na poczet zakupu nagród dla uczestników akcji promocyjnej, stosownie do art. 19a ust. 8 ustawy o VAT. W przypadku, gdy w ramach przedpłaty Klient płaci jedynie część kosztów nagród, to wówczas obowiązek podatkowy powstanie w stosunku do otrzymanej części z chwilą jej otrzymania, a w pozostałej części z chwilą wydania nagrody.

Ad. 4

W świetle art. 111 ust. 1 ustawy o VAT Wnioskodawca wydając nagrody lub świadcząc usługi za odpłatnością na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej jest obowiązany prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących. Należy zwrócić uwagę, że z powodu systemu rozliczeń wynagrodzenia za wydawane nagrody Wnioskodawca nie będzie w praktyce w stanie na bieżąco śledzić swojego rachunku bankowego w celu weryfikacji, w którym dokładnie momencie wpłynęła od Klienta płatność za nagrody. W przekonaniu Wnioskodawcy wystarczające będzie jednak, jeżeli stosowne paragony fiskalne zostaną wystawione z datą wydania nagrody laureatom akcji, jednak nie później niż w ostatnim dniu danego okresu rozliczeniowego dla potrzeb podatku VAT.

Zgodnie z art. 111 ust. 3a pkt 1, podatnicy prowadzący ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani: 1) dokonywać wydruku paragonu fiskalnego lub faktury z każdej sprzedaży oraz wydawać wydrukowany dokument nabywcy. Należy wskazać, że na dzień otrzymania przedpłaty od Klienta Wnioskodawca nie zna jeszcze laureatów nagród w akcji promocyjnej, a tym samym nie jest w stanie przekazać im paragonów z kasy fiskalnej. W opinii Wnioskodawcy rozwiązaniem tej sytuacji mogłoby być wydrukowanie paragonu z kasy fiskalnej za okres otrzymania przedpłaty, a następnie przekazanie paragonu wraz z nagrodą uczestnikowi po jego wyłonieniu. Wprawdzie pomiędzy wystawieniem paragonu fiskalnego a wydaniem nagrody może minąć kilkanaście, a niekiedy nawet kilkadziesiąt dni, jest to jednak (wydaje się) jedyny sposób, aby uczynić zadość regulacjom art. 111 ust. 3a w zw. z art. 19a ust. 8 ustawy o VAT.

Ad. 5

Zdaniem Wnioskodawcy w przypadku wydania nagród za pośrednictwem poczty lub kuriera nie trzeba tego ewidencjonować za pomocą kasy fiskalnej. Podstawą prawną takiego podejścia jest rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, a dokładnie załącznik do tego rozporządzenia w pkt 38 i 39:

Pkt 38 załącznika do rozporządzenia:

Dostawa towarów w systemie wysyłkowym (pocztą lub przesyłkami kurierskimi), jeżeli dostawca towaru otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła i na czyją rzecz została dokonana (dane nabywcy, w tym jego adres).

Pkt 39 załącznika do rozporządzenia:

Świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli świadczący usługę otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła.

Ad. 6 (ostatecznie sprecyzowane w uzupełnieniu do wniosku)

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku niewydania wszystkich nagród w akcji promocyjnej, konieczne będzie dokonanie korekty ewidencji sprzedaży prowadzonej za pośrednictwem kasy fiskalnej. Do korekty dokumentacji sprzedaży znajdą odpowiednio zastosowanie przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z 14 marca 2013 roku w sprawie kas rejestrujących, które w § 3 ust. 4 opisują korektę ewidencji sprzedaży:

1.  Zwroty towarów i uznane reklamacje towarów i usług, które skutkują zwrotem całości lub części należności (zapłaty) z tytułu sprzedaży, ujmuje się w odrębnej ewidencji zawierającej:
    1.  datę sprzedaży;
    2.  nazwę towaru lub usługi pozwalającą na jednoznaczną ich identyfikację i ewentualnie opis towaru lub usługi stanowiący rozwinięcie tej nazwy;
    3.  termin dokonania zwrotu towaru lub reklamacji towaru lub usługi;
    4.  wartość brutto zwracanego towaru lub wartość brutto towaru lub usługi będących przedmiotem reklamacji oraz wartość podatku należnego – w przypadku zwrotu całości należności z tytułu sprzedaży;
    5.  zwracaną kwotę (brutto) oraz odpowiadającą jej wartość podatku należnego – w przypadku zwrotu części należności z tytułu sprzedaży;
    6.  dokument potwierdzający dokonanie sprzedaży;
    7.  protokół przyjęcia zwrotu towaru lub reklamacji towaru lub usługi podpisany przez sprzedawcę i nabywcę.Jednocześnie w takim stanie rzeczy dojdzie do sytuacji, w której Wnioskodawca pozostanie właścicielem nagród (towarów/usług), za które Wnioskodawcy zapłacił Klient. W przekonaniu Wnioskodawcy w takim przypadku, o ile w związku z niewydaniem nagród nie będą miały miejsca odrębne rozliczenia na linii Wnioskodawca-Klient, Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku dokonywania innych rozliczeń podatkowych.

Ad. 7 (ostatecznie sprecyzowane w uzupełnieniu do wniosku)

W przypadku, gdy finalnie Wnioskodawcy uda się zakupić nagrody po wartości niższej od tej, która pierwotnie miała być przeznaczona na nagrody, Wnioskodawca nie ma obowiązku dokonywania korekt całej dokumentacji księgowej związanej z otrzymanymi przedpłatami oraz wystawionymi paragonami. Klient Wnioskodawcy zapłacił bowiem w trybie przedpłaty cenę za nagrody, która została umówiona pomiędzy Klientem a Wnioskodawcą.

Ad. 8

W przypadku zakupu przez Wnioskodawcę nagród bezpośrednio od Klienta po obniżonej cenie w celu ich wydania uczestnikom akcji promocyjnej, Wnioskodawca jest uprawniony do przyjęcia wartości transakcji pomiędzy Wnioskodawcą a Klientem jako podstawy do opodatkowania podatkiem VAT dostawy nagród uczestnikom akcji promocyjnej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie:

*   rozliczenia wynagrodzenia – **jest prawidłowe,**
*   dokumentowania otrzymanego wynagrodzenia – **jest prawidłowe,**
*   momentu powstania obowiązku podatkowego w przypadku zakupu nagród na podstawie przedpłaty otrzymanej od klienta – **jest nieprawidłowe,**
*   ewidencjonowania na kasie rejestrującej wydania nagród – **jest nieprawidłowe,**
*   dokumentowania sprzedaży w sytuacji niewydania nagród – **jest nieprawidłowe,**
*   korekty dokumentacji w sytuacji, gdy Wnioskodawca zakupi nagrody po cenie niższej od określonej pomiędzy Wnioskodawcą a Klientem – **jest nieprawidłowe,**
*   podstawy opodatkowania przy wydaniu nagród w sytuacji ich zakupu od Zleceniodawcy akcji promocyjnej za 1 zł – **jest prawidłowe.**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przy czym towarami – w myśl art. 2 pkt 6 cyt. ustawy – są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast art. 8 ust. 1 ustawy stanowi, że przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi (art. 8 ust. 2a ustawy).

Należy zauważyć, że jak wynika z ww. przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług dla uznania, że dostawa towarów i świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność. Odpłatność oznacza dokonanie dostawy towarów lub świadczenia usług za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie, nagroda. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.

Powyższa analiza prowadzi do wniosku, że istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą.

Zarówno dostawa towarów, jak i świadczenie usług, mieszczą się w definicji sprzedaży, określonej w art. 2 pkt 22 ustawy, według której sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. I tak, w wyroku z dnia 1 kwietnia 1982 r. w sprawie C-89/81 Hong Kong Trade Development Council TSUE stwierdził, że wskazane w sprawie czynności podlegają opodatkowaniu jedynie wtedy, gdy zostały wykonane odpłatnie. Analizując głębiej ten problem Trybunał Sprawiedliwości UE w wyroku z dnia 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council stwierdził, że czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem.

Na uwagę zasługuje także orzeczenie z dnia 3 kwietnia 1994 r. w sprawie C-16/93 R.J. Tolsma, gdzie podkreślono, że dla wystąpienia opodatkowania podatkiem od towarów i usług konieczne staje się zaistnienie bezpośredniego związku płatności z konkretną czynnością oraz istnienie konsumenta tej czynności.

Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).

W konsekwencji powyższych okoliczności należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Wskazać należy, że w niektórych przypadkach płatności za dany towar/usługę może dokonać podmiot trzeci, a nie podmiot (osoba) na rzecz którego następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel/na rzecz której świadczona jest usługa. Taka sytuacja może mieć miejsce, np. w trakcie realizacji programów lojalnościowych lub akcji marketingowych, w których są przekazywane uczestnikom nagrody.

Ponadto, w myśl art. 7 ust. 2 powołanej ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

– jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

W myśl art. 8 ust. 2 ustawy – za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych,
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Z okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku wynika, że Wnioskodawca w ramach swojej działalności gospodarczej będzie prowadzić akcje promocyjne na zlecenie swoich Klientów. Planowane akcje promocyjne każdorazowo będą oparte na regulaminie. Promocje będą realizowane na zlecenie Klienta Wnioskodawcy, na podstawie odrębnie podpisanej umowy regulującej wzajemne prawa oraz obowiązki stron, w tym określające wynagrodzenie należne Wnioskodawcy z tytułu realizowanych działań. Wnioskodawca w takim modelu będzie występował na zewnątrz jako organizator akcji promocyjnej, odpowiedzialny prawnie względem uczestników za wyłonienie laureatów akcji, za wydanie im nagród, za przeprowadzenie postępowań reklamacyjnych.

Nagrodami w akcjach promocyjnych mogą być towary, usługi, środki pieniężne lub kupony (bony) uprawniające do nabycia określonych towarów lub usług. Wnioskodawca będzie nabywał przedmioty przeznaczone na nagrody w akcji promocyjnej od podmiotów trzecich albo bezpośrednio od swoich Klientów. Źródłem dla pokrycia kosztów nagród będzie wynagrodzenie należne Wnioskodawcy od Klienta z tytułu realizacji umowy zlecenia. Wnioskodawca zakłada, że koszty nagród będzie rozliczał ze swoim Klientem odrębnie od wynagrodzenia należnego z tytułu świadczonych przez siebie usług.

Wnioskodawca dopuszcza następujące formy rozliczeń kosztów nagród z Klientem:

1.  klient zapłaci Wnioskodawcy całość kwoty na nagrody z góry w formie przedpłaty,
2.  klient zapłaci 50% ceny nagród z góry, z kolei następne 50% po wydaniu nagród,
3.  klient będzie rozliczał się z dołu po wydaniu nagród przez Wnioskodawcę.

Wnioskodawca kupuje nagrody we własnym imieniu i na własną rzecz. Faktury kosztowe z tytułu zakupu nagród wystawiane są bezpośrednio na Wnioskodawcę. Wnioskodawca jest właścicielem nagród. Towary przeznaczone na nagrody trafiają do ewidencji księgowej Wnioskodawcy. Następnie Wnioskodawca bezpośrednio wydaje te nagrody uczestnikom akcji promocyjnych. W szczególności w żadnym momencie nie dochodzi do przekazania faktycznego lub formalnego nagród na rzecz Zleceniodawcy akcji.

Nagrody będą wydawane w związku z konkursami, sprzedażami premiowymi i programami lojalnościowymi, które nie stanowią konkursów ani sprzedaży premiowej. Nagrody będą wydawane również osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie planuje organizować akcji, w których laureatami mogą zostać rolnicy ryczałtowi.

W odniesieniu do powyższego opisu sprawy, wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą odrębnego rozliczenia należnego mu od klienta wynagrodzenia w podziale na część odpowiadającą kosztom nagród oraz na część odpowiadającą usłudze organizacji akcji promocyjnej oraz sposobu dokumentowania wynagrodzenia.

Podobna kwestia była przedmiotem orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) z dnia 7 października 2010 r. w sprawach połączonych Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs v. Loyalty Management UK Ltd i Baxi Group (C-53/09, C-55/09). Spółka Baxi zleciła zarządzanie programem lojalnościowym spółce @1 Ltd. Zarządzanie tym programem przez spółkę @1 obejmowało w szczególności jego promocję wśród klientów poprzez katalogi oraz Internet, rozpatrywanie wniosków o członkostwo w programie, zarządzanie kontami klientów, wybór, nabywanie i dostarczanie prezentów lojalnościowych, jak również prowadzenie infolinii dla klientów.

TSUE rozpatrując sprawę wskazał, że „płatności dokonywane przez sponsora na rzecz podmiotu zarządzającego omawianym programem, który to podmiot dostarcza klientom prezenty lojalnościowe należy uznać w części za wynagrodzenie płacone przez osobę trzecią za dostawę towarów klientom, a w części za wynagrodzenie za usługi świadczone przez zarządzającego tym programem na rzecz sponsora.”

TSUE wskazał, że spółka @1, której spółka Baxi zleciła zarządzanie programem lojalnościowym, zaopatruje się w prezenty lojalnościowe, a ich zasób stanowi własność tej spółki. Wobec tego spółka @1 nie tylko ma prawo do przekazywania prezentów lojalnościowych klientom jak właściciel, ale w rzeczywistości jest ona ich właścicielem.

W analizowanej sprawie TSUE stwierdził, że aby ustalić, czy czynność polegająca na dostarczeniu prezentów lojalnościowych podlega podatkowi VAT należy ustalić, czy na mocy art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy stanowi ona dostawę towarów lub świadczenie usług dokonywane odpłatnie na terytorium kraju przez podatnika działającego w takim charakterze.

TSUE powołał art. 5 ust. 1 Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich, dotyczących podatków obrotowych – Wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa opodatkowania (77/388/EWG z późn. zm.), który stanowi, że za dostawę towarów uważa się przeniesienie prawa do rozporządzania rzeczą jak właściciel i stwierdził, że z brzmienia tego przepisu wynika, że pojęcie dostawy towarów obejmuje nie tylko przeniesienie własności w formie przewidzianej przez dane prawo krajowe, lecz obejmuje ono także wszelkie przeniesienie władztwa nad rzeczami, które pozwala drugiej stronie na rozporządzanie nimi jak właściciel. Następnie TSUE powołał art. 6 ust. 1 szóstej dyrektywy, zgodnie z którym „świadczenie usług” należy rozumieć jako każdą czynność niestanowiącą dostawy towarów. Dalej TSUE wskazał, że z przedmiotowej sprawy wynika, że Spółka X, której Spółka Baxi zleciła zarządzanie programem lojalnościowym, zaopatruje się w prezenty lojalnościowe, a ich zasób stanowi własność tej spółki. Wobec tego Spółka X nie tylko ma prawo do przekazywania prezentów lojalnościowych klientom jak właściciel, ale w rzeczywistości jest ona ich właścicielem. Ponadto w przedmiotowej sprawie Spółka X dostarcza prezenty lojalnościowe.

TSUE wskazał ponadto, że odpłatna dostawa towarów lub świadczenie usług w rozumieniu art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy zakłada istnienie bezpośredniego związku pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym wynagrodzeniem. Szósta dyrektywa nie wymaga dla uznania dostawy towarów lub świadczenia usług za czynności odpłatne w rozumieniu art. 2 pkt 1 tej dyrektywy, by wynagrodzenie za te towary lub usługi było płatne bezpośrednio przez ich odbiorcę. Zgodnie bowiem z art. 11 część A ust. 1 lit. a tej dyrektywy wynagrodzenie może pochodzić od osoby trzeciej.

W konsekwencji TSUE stwierdził, że płatności dokonywane przez sponsora na rzecz podmiotu zarządzającego omawianym programem, który to podmiot dostarcza klientom prezenty lojalnościowe należy uznać w części za wynagrodzenie płacone przez osobę trzecią za dostawę towarów klientom, a w części za wynagrodzenie za usługi świadczone przez zarządzającego tym programem na rzecz sponsora.

Przenosząc powyższe tezy na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że w przedstawionej sytuacji otrzymywane przez Wnioskodawcę wynagrodzenie dotyczy w rzeczywistości wykonania przez niego działań promocyjnych (usługi promocyjne) oraz obejmuje zapłatę za zakupione nagrody. Fakt, że wydanie laureatom towarów i usług (nagród) następuje nieodpłatnie nie oznacza (jak słusznie wskazał Wnioskodawca), że czynność ta jest czynnością nieodpłatną. Jak wynika z wniosku, wynagrodzenie z tytułu świadczenia usług polegających na przeprowadzeniu akcji promocyjnych przez Wnioskodawcę na rzecz klientów, obejmuje również koszty nabycia nagród przez Wnioskodawcę. Zatem w przypadku wydania laureatom towarów zapłaty nie dokonuje nabywca (laureat prowadzonej akcji promocyjnej) lecz Klient, na rzecz którego usługa jest wykonywana. Wydanie tych towarów i usług w ramach organizowanych akcji wypełnia znamiona dostawy towarów i świadczenia usług w rozumieniu przepisu art. 7 ust. 1 ustawy i art. 8 ust. 1 ustawy. Następuje tu przeniesienie na podmioty trzecie – tj. uczestników akcji promocyjnych (laureatów) – prawa do rozporządzania jak właściciel wydawanymi towarami, nabytymi uprzednio przez Wnioskodawcę. Zatem wynagrodzenie wypłacone Spółce przez Klienta za wykonanie przez nią czynności w ramach zawartej umowy obejmuje w rzeczywistości dwa elementy – pierwszym elementem tej kwoty jest wynagrodzenie za usługi świadczone przez Spółkę na rzecz klienta (Wnioskodawca będzie występował na zewnątrz jako organizator akcji promocyjnej, odpowiedzialny prawnie względem uczestników za wyłonienie laureatów akcji, za wydanie im nagród, za przeprowadzenie postępowań reklamacyjnych.), natomiast drugim elementem kwoty jest wynagrodzenie wypłacane przez tego Klienta za dostawę towarów i usługi (nagrody) dokonywaną przez Spółkę na rzecz podmiotów trzecich (laureatów akcji).

Pomimo tego, że świadczona przez Wnioskodawcę usługa promocyjna obejmuje różne elementy w tym wydanie nagród, to należy zauważyć, że organizacja akcji promocyjnych świadczona przez Wnioskodawcę, gdzie wydawanie nagród w ramach różnych przedsięwzięć jest jednym z jej elementów, nie jest uznawana na gruncie przepisów o podatku od towarów usług za jedno świadczenie. Jak wskazano wyżej, w ramach realizowanego przez Wnioskodawcę świadczenia wykonywane są dwie czynności: świadczenie usługi promocyjnej na rzecz Klienta i wydanie nagród na rzecz laureatów prowadzonych akcji. Obie te czynności dokonywane są odpłatnie. Płatności za świadczenie usług promocyjnych i wydanie nagród dokonuje Klient – Zleceniodawca akcji promocyjnej. Przy czym mimo, że płatności za nagrody dokonuje Klient dostawa ta jest realizowana na rzecz laureata. W związku z powyższym obie czynności wykonywane przez Wnioskodawcę podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, jedna – wydanie nagród – jako odpłatna dostawa towarów (art. 7 ust. 1 ustawy) i odpłatne świadczenie usług (art. 8 ust. 1 ustawy), a druga jako świadczenie usług promocyjnych, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy. Wnioskodawca powinien zatem odrębnie opodatkować wydanie nagród laureatom w postaci towarów i usług oraz odrębnie świadczoną usługę promocyjną. Przy czym Organ ponownie wskazuje, że wydania nagród dokonywane będą na rzecz laureata, natomiast świadczenie usług promocyjnych na rzecz Klienta.

Wnioskodawca w ramach nagród, oprócz towarami i usługami, dysponuje również otrzymanymi środkami pieniężnymi oraz kuponami (bony) uprawniającymi do nabycia określonych towarów i usług.

W świetle przywołanego wyżej art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług czynności wypłaty/wydania uczestnikom akcji promocyjnych nagród w postaci środków pieniężnych oraz wydania kuponów (bonów) uprawniających do nabycia określonych towarów i usług nie można utożsamiać z dostawą towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Należy zauważyć, że przepisy w zakresie podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia kuponu (bonu). Natomiast Słownik Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN) definiuje „bon” jako „dowód uprawniający do otrzymania w oznaczonym terminie pewnych towarów, sumy pieniędzy lub usług”. W konsekwencji, kupon (bon) nie jest towarem, o którym mowa w art. 2 pkt 6 ustawy, lecz jedynie dokumentem uprawniającym do otrzymania, w oznaczonym terminie, pewnej sumy pieniędzy lub zakupu towarów/usług. Skoro kuponu, jak i środków pieniężnych nie uznajemy za towar w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług to wypłaty/wydania uczestnikom programów środków pieniężnych wydania kuponów (bonów) uprawniających do nabycia określonych towarów i usług nie można utożsamiać z dostawą towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Wypłaty/wydania środków pieniężnych i wydania kuponów (bonów) uprawniających do nabycia określonych towarów i usług uczestnikom akcji promocyjnych nie można również uznać za świadczenie usług za odpłatnością. Wnioskodawca wypłacając/wydając uczestnikom akcji promocyjnych nagrody w postaci środków pieniężnych i kuponów (bonów) uprawniających do nabycia określonych towarów i usług nie dokonuje świadczenia usług.

A zatem, czynność wypłaty/wydania uczestnikom programów środków pieniężnych i kuponów (bonów) uprawniających do nabycia określonych towarów i usług stanowiących nagrody w akcjach promocyjnych nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Czynność ta nie będzie stanowić świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, ani nie będzie dostawą towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 tej ustawy. Tym samym, czynność wypłaty/wydania nagród w postaci środków pieniężnych oraz kuponów (bonów) uprawniających do nabycia określonych towarów i usług uczestnikom akcji promocyjnych nie będzie mieścić się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, wymienionych w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że Wnioskodawca powinien odrębnie rozliczyć swoje wynagrodzenie od klienta w podziale na część wynagrodzenia za nabyte i następie wydane nagrody oraz na część odpowiadającą usłudze organizacji akcji promocyjnych.

Wskazać należy, że w przedmiotowej sprawie bez znaczenia pozostaje fakt, że otrzymywane przez Wnioskodawcę wynagrodzenie na organizację akcji promocyjnej ma charakter ryczałtowy lub zmienny.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie rozliczenia wynagrodzenia (pytanie nr 1) należało uznać za prawidłowe.

Stosownie do treści art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Faktury są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku od towarów i usług, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów faktury.

Zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 1-15 ustawy, faktura powinna zawierać:

1.  datę wystawienia;
2.  kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
3.  imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
4.  numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;
5.  numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
6.  datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;
7.  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
8.  miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
9.  cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
10.  kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
11.  wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
12.  stawkę podatku;
13.  sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
14.  kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
15.  kwotę należności ogółem (…).

Z tych przepisów wynika, że faktury są dokumentami sformalizowanymi i muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa krajowego w tym względzie. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona w sposób prawidłowy zdarzenie gospodarcze. Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ust. 1 ustawy mają znaczenie dowodowe.

Umieszczenie zatem na fakturze w części przeznaczonej na nazwę (rodzaj) towaru lub usługi kilku różnych świadczeń wskazuje, że przedmiotem sprzedaży jest kilka odrębnych świadczeń. Organ nadmienia przy tym, że cel fiskalny obligatoryjnego „fakturowania” niektórych zdarzeń gospodarczych, nie wyklucza prywatnoprawnego charakteru faktury. Szczególnie wówczas, gdy jest to jedyny dokument stworzony dla potrzeb danej transakcji.

W myśl art. 111 ust. 1 ustawy, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Stosownie do art. 111 ust. 1a ustawy, do obrotu wykazywanego w ewidencji, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się kwoty podatku należnego.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

Jak wskazano wcześniej czynność wydania nagród rzeczowych (towarów i usług) w ramach akcji promocyjnej, jako odpłatna dostawa towarów oraz jako odpłatne świadczenie usług, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy i stanowi sprzedaż w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

W konsekwencji należy stwierdzić, że co do zasady, wydanie przez Wnioskodawcę nagród w postaci towarów i usług, na rzecz uczestników akcji promocyjnych będących osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej, za które to nagrody płatności dokonuje Klient Wnioskodawcy zlecający przeprowadzenia danej akcji promocyjnej – podlega, co do zasady, obowiązkowi ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Jak wskazano wyżej, czynność wypłaty/wydania uczestnikom akcji promocyjnych środków pieniężnych i kuponów (bonów) uprawniających do nabycia określonych towarów i usług stanowiących nagrody w akcjach promocyjnych nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Tym samym, czynność ta nie mieści się w pojęciu „sprzedaży”, o której mowa w art. 111 ust. 1 w związku z art. 2 pkt 22 ustawy. Wobec powyższego Wnioskodawca nie jest zobowiązany do prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej w związku z wydaniem nagród w postaci środków pieniężnych i kuponów (bonów) uprawniających do nabycia określonych towarów i usług.

Wskazać należy, że nota księgowa nie jest dokumentem przewidzianym przez przepisy o podatku VAT i jako taka nie jest objęta regulacją tych przepisów. Należy jednak stwierdzić, iż brak jest przeciwwskazań na gruncie przepisów dotyczących podatku VAT dla dokumentowania określonych czynności notami księgowymi.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że w przypadku należnego od Klienta wynagrodzenia za usługę promocyjną oraz za wydanie nagród (towary i usługi) na rzecz osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą Wnioskodawca zobowiązany będzie do dokumentowania fakturą VAT, zgodnie z przepisami art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy. Z kolei w odniesieniu do nagród (towarów i usług), które wydane zostaną osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej, Wnioskodawca obowiązany będzie czynność tę – co do zasady – ewidencjonować przy użyciu kasy rejestrującej.

Zatem, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany wystawić faktury na rzecz Klienta dotyczącej wynagrodzenia za nagrody (towary i usługi). Natomiast, w związku z faktem, że czynność wypłaty/wydania uczestnikom akcji promocyjnych środków pieniężnych i kuponów (bonów) uprawniających do nabycia określonych towarów i usług stanowiących nagrody w akcjach promocyjnych nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, to Wnioskodawca nie będzie zobowiązany wystawić faktury na tę część wynagrodzenia otrzymanego od Klienta, jak również nie ma obowiązku tej czynności ewidencjonować przy użyciu kasy rejestrującej.

Natomiast, wskazać należy, że dokumentowanie za pomocą noty księgowej otrzymanego przez Wnioskodawcę od Klienta wynagrodzenie na nagrody, które zostaną wydane osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej – nie jest nieprawidłowe.

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie dokumentowania otrzymanego wynagrodzenia (pytanie nr 2) należało uznać za prawidłowe.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą również momentu powstania obowiązku podatkowego w przypadku zakupu nagród na podstawie przedpłaty otrzymanej od Klienta.

Regulacje dotyczące momentu powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług zawiera przepis art. 19a ust. 1 ustawy, w myśl którego, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

Zgodnie z tą regulacją podatek stanie się wymagalny w okresie dokonania dostawy towaru lub wykonania usługi i co do zasady zostanie rozliczony za ten okres rozliczeniowy.

Jednocześnie należy zwrócić uwagę, że dla powstania obowiązku podatkowego na zasadach ogólnych nie ma zupełnie znaczenia chwila wystawienia faktury.

Na mocy art. 19a ust. 8 ustawy – jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z zastrzeżeniem ust. 5 pkt 4.

Powyższy przepis reguluje kwestię terminu powstania obowiązku podatkowego w stosunku do dostawy towarów/świadczenia usług, w sytuacji, gdy podatnik otrzymał całość lub część zapłaty przed ich realizacją.

Z wniosku wynika, że Wnioskodawca dopuszcza następujące formy rozliczeń kosztów nagród z Klientem:

1.  klient zapłaci Wnioskodawcy całość kwoty na nagrody z góry w formie przedpłaty,
2.  klient zapłaci 50% ceny nagród z góry, z kolei następne 50% po wydaniu nagród,
3.  klient będzie rozliczał się z dołu po wydaniu nagród przez Wnioskodawcę.

Należy zauważyć, że ustawodawca nie zamieścił w treści ustawy o podatku od towarów i usług definicji zaliczki ani przedpłaty. Zgodnie ze „Słownikiem języka polskiego PWN”, zaliczka to część należności wpłacana lub wypłacana z góry na poczet należności. Zatem zaliczkę wpłaca się na poczet przyszłej dostawy towarów lub przyszłego wykonania usługi przed faktyczną dostawą lub faktycznym wykonaniem usługi. Natomiast przez przedpłatę należy rozumieć określoną sumę pieniędzy, stanowiącą część ceny towaru lub usługi, wpłacaną z góry w celu uzyskania gwarancji zakupu lub wykonania usługi w określonym terminie.

Stosownie do powyższej definicji, zaliczka jak również przedpłata jako zapłata na poczet przyszłej należności musi być powiązana z konkretną transakcją.

Wskazać należy, że w sytuacji, gdy przedmiot przyszłej dostawy nie jest jeszcze w momencie zapłaty szczegółowo określony (Wnioskodawca nie wie jakie konkretnie nagrody zakupi) to dopiero z chwilą dokonania dostawy towarów (wydania nagród), powstaje obowiązek podatkowy, o którym mowa w art. 19a ust. 1 ustawy.

Natomiast nie powstanie obowiązek podatkowy wobec wcześniej otrzymanych należności od Zleceniodawcy akcji promocyjnej. Obowiązek podatkowy nie powstanie również w związku z wydaniem nagród w postaci pieniężnej, jak i bonów towarowych, ponieważ, jak wskazano wcześniej w interpretacji, czynności te nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że obowiązek podatkowy z tytułu dostawy nagród zakupionych w związku z otrzymaną od Klienta przedpłatą powstanie – zgodnie z ast. 19a ust. 1 ustawy – w momencie wydania nagród.

Tym samym oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego w przypadku zakupu nagród na podstawie przedpłaty otrzymanej od klienta (pytanie nr 3) należało uznać je za nieprawidłowe.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą również obowiązku ewidencjonowania przy pomocy kasy rejestrującej wydania nagród.

Jak już wcześniej wskazano obowiązek prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kasy rejestrującej unormowany został w przepisie art. 111 ust. 1 ustawy.

Na mocy delegacji ustawowej zawartej w art. 111 ust. 8 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze zwolnienia, mając na uwadze interes publiczny, w szczególności sytuację budżetu państwa (…).

Kwestie dotyczące zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy użyciu kas rejestrujących niektórych czynności i niektórych grup podatników oraz terminów rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących od 1 stycznia 2018 r. reguluje rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 20 grudnia 2017 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2017 r., poz. 2454, z późn. zm.), zwane dalej rozporządzeniem.

Regulacje zawarte w powołanym rozporządzeniu przewidują zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących ze względu na: wysokość obrotu – do określonej tym przepisem wysokości obrotów (zwolnienie podmiotowe) oraz rodzaj prowadzonej działalności zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia (zwolnienie przedmiotowe).

Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2018 r. podatników, u których obrót zrealizowany na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych nie przekroczył w poprzednim roku podatkowym kwoty 20 000 zł, a w przypadku podatników rozpoczynających w poprzednim roku podatkowym dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli obrót z tego tytułu nie przekroczył, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w poprzednim roku podatkowym, kwoty 20 000 zł.

Powyższe zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy rejestrującej ma charakter podmiotowy, tj. dotyczy podmiotu.

Zwolnienie z obowiązku rejestrowania obrotu za pomocą kasy rejestrującej może dotyczyć również niektórych czynności wykonywanych przez podatnika – jest to zwolnienie przedmiotowe.

Natomiast w myśl § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2018 r., czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia. W odniesieniu do niektórych czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się zgodnie z warunkami określonymi w tym załączniku.

Jednocześnie wskazać należy, że w § 4 rozporządzenia wymienione zostały niektóre czynności wyłączające możliwość korzystania ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania, o którym mowa w § 2 i § 3.

Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia, zwolnień z obowiązku ewidencjonowania, o których mowa w § 2 i § 3, nie stosuje się w przypadku:

1.  dostawy:
    1.  gazu płynnego,
    2.  części do silników (PKWiU 28.11.4),
    3.  silników spalinowych wewnętrznego spalania w rodzaju stosowanych do napędu pojazdów (PKWiU 29.10.1),
    4.  nadwozi do pojazdów silnikowych (PKWiU 29.20.1),
    5.  przyczep i naczep; kontenerów (PKWiU 29.20.2),
    6.  części przyczep, naczep i pozostałych pojazdów bez napędu mechanicznego (PKWiU 29.20.30.0),
    7.  części i akcesoriów do pojazdów silnikowych (z wyłączeniem motocykli), gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 29.32.30.0),
    8.  silników spalinowych tłokowych wewnętrznego spalania w rodzaju stosowanych w motocyklach (PKWiU 30.91.3),
    9.  sprzętu radiowego, telewizyjnego i telekomunikacyjnego, z wyłączeniem lamp elektronowych i innych elementów elektronicznych oraz części do aparatów i urządzeń do operowania dźwiękiem i obrazem, anten (PKWiU ex 26 i ex 27.90),
    10.  sprzętu fotograficznego, z wyłączeniem części i akcesoriów do sprzętu i wyposażenia fotograficznego (PKWiU ex 26.70.1),
    11.  wyrobów z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali, których dostawa nie może korzystać ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwanej dalej „ustawą”,
    12.  zapisanych i niezapisanych nośników danych cyfrowych i analogowych,
    13.  wyrobów przeznaczonych do użycia, oferowanych na sprzedaż lub używanych jako paliwa silnikowe albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, bez względu na symbol PKWiU,
    14.  wyrobów tytoniowych (PKWiU 12.00), napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,2% oraz napojów alkoholowych będących mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych, w których zawartość alkoholu przekracza 0,5%, bez względu na symbol PKWiU, z wyłączeniem towarów dostarczanych na pokładach samolotów,
    15.  perfum i wód toaletowych (PKWiU 20.42.11.0), z wyłączeniem towarów dostarczanych na pokładach samolotów,
2.  świadczenia usług:
    1.  przewozów pasażerskich w samochodowej komunikacji, z wyłączeniem przewozów wymienionych w poz. 15 i 16 załącznika do rozporządzenia,
    2.  przewozu osób oraz ich bagażu podręcznego taksówkami,
    3.  naprawy pojazdów silnikowych oraz motorowerów (w tym naprawy opon, ich zakładania, bieżnikowania i regenerowania),
    4.  w zakresie wymiany opon lub kół dla pojazdów silnikowych oraz motorowerów,
    5.  w zakresie badań i przeglądów technicznych pojazdów,
    6.  w zakresie opieki medycznej świadczonej przez lekarzy i lekarzy dentystów, z wyłączeniem usług świadczonych przez osoby wymienione w poz. 51 załącznika do rozporządzenia,
    7.  prawniczych, z wyłączeniem usług określonych w poz. 28 załącznika do rozporządzenia,
    8.  doradztwa podatkowego,
    9.  związanych z wyżywieniem (PKWiU 56), wyłącznie:
        1.  świadczonych przez stacjonarne placówki gastronomiczne, w tym również sezonowo, oraz
        2.  usług przygotowywania żywności dla odbiorców zewnętrznych (catering),
    10.  fryzjerskich, kosmetycznych i kosmetologicznych,
    11.  kulturalnych i rozrywkowych - wyłącznie w zakresie wstępu na przedstawienia cyrkowe,
    12.  związanych z rozrywką i rekreacją - wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne,
    13.  (uchylona).

Stosownie do § 4 ust. 2 rozporządzenia, przepisu ust. 1 pkt 1 nie stosuje się do dostawy towarów, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b-l, będącej dostawą towarów, o której mowa w poz. 36 załącznika do rozporządzenia.

Na podstawie § 4 ust. 3 rozporządzenia, przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do świadczenia usług:

1.  zgodnie z warunkami określonymi w poz. 36 załącznika do rozporządzenia przez podatnika, o którym mowa w art. 8 ust. 2a ustawy;
2.  o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. f-h , jeżeli świadczenie tych usług zgodnie z warunkami określonymi w poz. 39 załącznika do rozporządzenia ma miejsce wyłącznie przy wykorzystaniu środków porozumiewania się na odległość, lub których rezultat jest przekazywany wyłącznie przy wykorzystaniu tych środków;
3.  o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. f, zgodnie z warunkami określonymi w poz. 51 załącznika do rozporządzenia;
4.  o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. i, na pokładach samolotów lub w sposób określony w poz. 46 załącznika do rozporządzenia.

Zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej dostaw towarów i świadczenia usług może mieć charakter podmiotowy, przedmiotowy lub podmiotowo-przedmiotowy. Jednakże w każdym przypadku, zwolnienie to nie ma zastosowania w sytuacji dostaw towarów, które zostały wymienione w § 4 rozporządzenia.

Wskazać należy, że w poz. 38 i poz. 39 załącznika do rozporządzenia, jako czynność korzystającą ze zwolnienia, wymieniono:

*   (poz. 38) dostawa towarów w systemie wysyłkowym (pocztą lub przesyłkami kurierskimi), jeżeli dostawca towaru otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła i na czyją rzecz została dokonana (dane nabywcy, w tym jego adres);
*   (poz. 39) świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli świadczący usługę otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła.

Zatem, aby podatnik miał prawo do skorzystania ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia w powiązaniu z poz. 38 i 39 załącznika do rozporządzenia, muszą łącznie zostać spełnione następujące warunki:

*   zapłata za towar/usługę musi być dokonana w całości za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem);
*   z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę musi jednoznacznie wynikać, jakiej konkretnie czynności zapłata dotyczyła i na czyją rzecz została dokonana, przy czym w przypadku dostawy towarów ustawodawca wyraźnie wskazał, że należy podać dane nabywcy, w tym jego adres; przedmiotem świadczenia nie są usługi wymienione w § 4 rozporządzenia, chyba że zachodzą przesłanki z § 4 ust. 2 i § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Niespełnienie jednego z powyższych warunków oznacza brak możliwości zastosowania zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Z opisu sprawy wynika, że nagrody będą wydawane w związku z konkursami, sprzedażami premiowymi i programami lojalnościowymi, które nie stanowią konkursów ani sprzedaży premiowej. Nagrody będą wydawane osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie planuje organizować akcji, w których laureatami mogą zostać rolnicy ryczałtowi. Wysyłka nagród będzie dokonywana na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz na rzecz osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą. W akcjach nie będą brali udziału rolnicy ryczałtowi. Wnioskodawca wskazał, że w praktyce zleceniodawca dokona zapłaty za wszystkie nagrody w akcji promocyjnej jednym zbiorczym przelewem (ewentualnie w 2-3 transzach). W dowodach przelewu nie będzie wskazania jakiej dokładnie nagrody, czy nagrodzonego dotyczy dany przelew (na etapie przelewu nagrodzeni uczestnicy zazwyczaj w ogóle nie będą jeszcze znani). Jednocześnie z dodatkowych dowodów, które Wnioskodawca będzie posiadał po wydaniu nagród – ewidencje wygranych oraz dowody doręczenia nagród pocztą lub kurierem – będzie jednoznacznie wynikać komu określone nagrody zostały wręczone.

Mogą zdarzyć się sytuacje, że podczas akcji promocyjnych mogą być realizowane dostawy towarów wymienionych w § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 20 grudnia 2017 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących. W szczególności może to dotyczyć wskazanych w rozporządzeniu towarów w § 4 ust. 1 pkt 1 lit. i, j, k, 1, o.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że nie zostaną spełnione łącznie warunki umożliwiające zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej dokonywanej przez Wnioskodawcę sprzedaży towarów/usług (tj. wydań nagród) na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia w zw. z poz. 38 (towary) lub/i poz. 39 (usługi) załącznika do rozporządzenia. Powyższe wynika z faktu, że w dowodach przelewu nie będzie wskazane jakich dokładnie nagród ten przelew dotyczył, z wniosku również nie wynika, aby Wnioskodawca posiadał dokumentację wskazującą na ilość i specyfikację zakupionych nagród w momencie otrzymania środków pieniężnych na zakup nagród. Co prawda, z dodatkowych dowodów, które Wnioskodawca będzie posiadał po wydaniu nagród – ewidencje wygranych oraz dowody doręczenia nagród pocztą lub kurierem – będzie jednoznacznie wynikać komu określone nagrody zostały wręczone, jednakże istotnym jest aby z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynikało jakich konkretnie nagród dotyczył przelew. Zatem, warunek zwolnienia z ewidencjonowania przy zastosowaniu kasy rejestrującej, na mocy § 2 ust. 1 rozporządzenia w zw. z poz. 38 i poz. 39 załącznika do rozporządzenia, wydania nagród nie zostanie spełniony.

Wskazać należy, że w przypadku gdy przekazywane nagrody będą towarami lub usługami wymienionymi w § 4 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 rozporządzenia, to ich wydanie będzie zawsze podlegać ewidencjonowaniu przy użyciu kasy rejestrującej.

W konsekwencji, przekazanie uprawnionym uczestnikom (osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej) akcji promocyjnych nagród w postaci towarów lub usług będzie podlegać ewidencjonowaniu przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Ponadto, w związku z faktem, że czynność wypłaty/wydania uczestnikom akcji promocyjnych nagród w postaci środków pieniężnych i kuponów (bonów) uprawniających do nabycia określonych towarów i usług nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, to Wnioskodawca nie będzie zobowiązany ewidencjonować przy użyciu kasy rejestrującej tych czynności.

Jak wskazano we wcześniej powołanym art. 111 ust. 1 ustawy, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Stosownie do treści art. 111 ust. 3a pkt 1 ustawy, podatnicy prowadzący ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani dokonywać wydruku paragonu fiskalnego lub faktury z każdej sprzedaży oraz wydawać wydrukowany dokument nabywcy, zaś zgodnie z art. 111 ust. 3a pkt 8 ustawy – dokonywać wydruku emitowanych przez kasę rejestrującą dokumentów i ich kopii.

Na podstawie art. 109 ust. 3 ustawy, podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 lub 9, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą dane niezbędne do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej oraz informacji podsumowującej. Ewidencja powinna zawierać w szczególności dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku należnego, korekt podatku należnego, kwoty podatku naliczonego obniżającej kwotę podatku należnego, korekt podatku naliczonego, kwoty podatku podlegającej wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu, a także inne dane służące identyfikacji poszczególnych transakcji, w tym numer, za pomocą którego kontrahent jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej.

Przytoczona regulacja wskazuje zatem na konieczność prowadzenia przez podatnika ewidencji, służącej prawidłowemu sporządzeniu deklaracji podatkowej.

Ewidencja prowadzona w kasie rejestrującej jest niezależna od ewidencji, której prowadzenia wymagają inne przepisy, w szczególności art. 109 ust. 3 ustawy. Ewidencja prowadzona na podstawie art. 111 ustawy dotyczy bowiem części sprzedaży podatnika na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Ewidencja sprzedaży prowadzona przy zastosowaniu kasy rejestrującej spełnia wymogi zawarte w art. 109 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług wyłącznie w przypadku, gdy zawiera dane niezbędne do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej, tj. dane odzwierciedlające rzeczywisty przebieg transakcji.

Kwestie dotyczące prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej regulują przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. z 2013 r., poz. 363).

Stosownie do § 2 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących, ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:

*   dokumencie fiskalnym – rozumie się przez to paragon fiskalny, fakturę i raport fiskalny (pkt 1);
*   paragonie fiskalnym – rozumie się wydrukowany dla nabywcy przez kasę w momencie sprzedaży dokument fiskalny z dokonanej sprzedaży (pkt 12);
*   raporcie fiskalnym (dobowym, okresowym, w tym miesięcznym, oraz rozliczeniowym) – rozumie się przez to dokument fiskalny zawierający dane sumaryczne o obrocie i kwotach podatku za daną dobę lub za wybrany okres w ujęciu według poszczególnych stawek podatku oraz sprzedaży zwolnionej od podatku (pkt 19).

Zgodnie z § 3 ust. 2 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących, otrzymanie przed dokonaniem sprzedaży całości lub części należności (zapłaty) podlega ewidencjonowaniu z chwilą jej otrzymania.

Na podstawie § 6 ust. 1 pkt 1, 3 i 4 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących, podatnicy, prowadząc ewidencję:

*   wydają nabywcy, bez jego żądania, paragon fiskalny;
*   sporządzają raport fiskalny dobowy po zakończeniu sprzedaży za dany dzień, nie później jednak niż przed dokonaniem pierwszej sprzedaży w dniu następnym;
*   sporządzają raport fiskalny okresowy (miesięczny) po zakończeniu sprzedaży za dany miesiąc, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po danym miesiącu.

Jak już wcześniej wskazano, wydanie w opisany we wniosku sposób nagród w postaci towarów i usług, stanowi dostawę wyłączoną ze zwolnienia z ewidencjonowania na kasie rejestrującej. Zatem, Wnioskodawca dokonując wydania nagród będzie miał obowiązek zaewidencjonowania na kasie rejestrującej każdego wydania nagród (towaru lub usługi) osobie fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej lub rolnikowi ryczałtowemu w momencie wydania towaru lub usługi.

Wydawanie nagród powinno być ewidencjonowane na kasie rejestrującej w taki sposób, by Wnioskodawca na podstawie prowadzonej ewidencji posiadał wszelkie dane umożliwiające prawidłowe sporządzenie deklaracji podatkowej, odzwierciedlającej wszelkie transakcje dokonane w danym okresie rozliczeniowym. Zatem Wnioskodawca dokonując wydania nagrody, rejestruje tą transakcję przy użyciu kasy rejestrującej, w okresie rozliczeniowym w którym doszło do wydania nagrody.

Zatem, Wnioskodawca dokonując wydania nagród będzie miał obowiązek zaewidencjonowania na kasie rejestrującej każde wydanie takiego towaru lub usługi osobie fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej w momencie wydania towaru lub wykonania usługi oraz wydania paragonu nabywcy.

Oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ewidencjonowania na kasie rejestrującej wydania nagród (pytanie 4 i 5) należało uznać je za nieprawidłowe.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą również dokumentowania sprzedaży w sytuacji niewydania nagród.

Wskazać należy, że przekazanie towarów i usług uczestnikom akcji promocyjnych, jako odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Jak już wskazano wcześniej fakt, że zapłaty dokonuje osoba inna niż nabywca nie zmienia tego, że nastąpiła odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej.

Zatem w przypadku wydania nagród osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej, należy kierować się przepisami regulującymi kwestie prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego zawartymi w cyt. rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2017 r.

Mając na uwadze przepis art. 2 ust. 22 ustawy ewidencjonowaniu przy użyciu kasy rejestrującej podlega sprzedaż, tj. odpłatne wydanie towarów i odpłatne świadczenie usług. Jak rozstrzygnięto wcześniej, otrzymane od zleceniodawcy kwoty na zakup nagród (przed ich wydaniem) nie rodzą obowiązku podatkowego. Oznacza to, że dopiero wydanie nagród (towarów i usług) rodzi obowiązek ich udokumentowania. Skoro, jak wskazał w opisie sprawy Wnioskodawca, może się zdarzyć również, że w promocji część lub całość nagród finalnie nie zostanie wydana, z uwagi na niską aktywność uczestników, braki formalne w zgłoszeniach udziału w akcji lub tym podobne okoliczności, tzn. że nie doszło do sprzedaży, a tym samym nie powstał obowiązek podatkowy i obowiązek właściwego dokumentowania.

Ponadto nagrody pozostaną w posiadaniu Wnioskodawcy.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że Wnioskodawca nie ma obowiązku dokumentowania w żaden sposób niewydania nagród, bowiem dopiero wydanie towarów i wyświadczenie określonych usług rodzi obowiązek podatkowy i obowiązek udokumentowania tego zdarzenia.

Natomiast, jak rozstrzygnięto wyżej w interpretacji, dokonane przez Klienta wcześniejsze wpłaty na zakup nagród nie stanowią zaliczki, przedpłaty i nie rodzą obowiązku podatkowego, w myśl art. 19a ust. 8 ustawy, a tym samym nie ma obowiązku ewidencjonowania tego zdarzenia na kasie rejestrującej. Oznacza to, że późniejsze niewydanie nagród nie rodzi obowiązku korygowania ewidencji sprzedaży dokonanej przy użyciu kasy rejestrującej.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie dokumentowania sprzedaży w sytuacji niewydania nagród (pytanie 6) należało uznać za nieprawidłowe.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą także korekty dokumentacji w sytuacji, gdy zakupi on nagrody po cenie niższej od określonej pomiędzy Wnioskodawcą a Klientem.

Jak zostało wskazane wyżej, otrzymanie od zleceniodawcy kwoty na zakup nagród (przed ich wydaniem) nie rodzi obowiązku podatkowego, tzn. że dopiero wydanie nagród w postaci towarów i usług rodzi obowiązek ich udokumentowania. Wnioskodawca otrzymał od zleceniodawcy z góry kwotę przeznaczoną na nagrody, a następnie okazało się, że zakupił na rynku nagrody po cenie niższej od tej określonej pomiędzy nim a Klientem i nie będzie zobowiązany do zwrotu różnicy na rzecz Klienta. W związku z opisaną sytuacją nie dojdzie na rzecz Klienta (Zleceniodawcy) do wydania żadnych towarów, jak i świadczenia usług. Tym samym Zainteresowany nie będzie zobowiązany do dokumentowania powstałej nadwyżki w gotówce fakturą. Ponadto, nie ma obowiązku korygowania ewidencji prowadzonej przy użyciu kasy rejestrującej, ponieważ, jak wcześniej wskazano, otrzymana zaliczka na zakup nagród nie rodzi obowiązku podatkowego.

Natomiast w odniesieniu do korygowania wystawionej na rzecz Zleceniodawcy noty księgowej, wskazać należy, że nota księgowa nie jest dokumentem przewidzianym przez przepisy o podatku VAT i jako taka nie jest objęta regulacją tych przepisów. Jednak, o ile nie sprzeciwiają się temu inne przepisy, Wnioskodawca nie musi w opisanej sytuacji korygować wystawionej wcześniej noty.

Zatem, w przedstawionej wyżej sytuacji Wnioskodawca nie będzie zobowiązany wystawić Klientowi w odniesieniu do powstałej nadwyżki w gotówce odrębnej faktury.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie korekty dokumentacji w sytuacji, gdy zakupi on nagrody po cenie niższej od określonej pomiędzy Wnioskodawcą a Klientem (pytanie 7) należało uznać za nieprawidłowe.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą także podstawy opodatkowania przy wydaniu nagród w sytuacji ich zakupu od Zleceniodawcy akcji promocyjnej za 1 zł.

Z wniosku wynika, że istnieje możliwość, iż Klient samodzielnie dostarczy Wnioskodawcy nagrody (np. przedmioty swojej produkcji lub z magazynu) i sprzeda je Wnioskodawcy po cenie ustalonej przez strony, która może przyjąć formę ceny obniżonej (np. do 1 zł netto). Źródłem pokrycia kosztów nagród za 1 zł netto od Klienta Wnioskodawcy nie będzie wynagrodzenie z tytułu realizacji umowy zlecenia. Wnioskodawca będzie pokrywał koszt nagród za 1 zł netto z własnych środków. Zleceniodawca będzie sprzedawał nagrody Wnioskodawcy wprost za kwotę 1 zł i nie będzie to istotny koszt, mający wpływ na wysokość wynagrodzenia Wnioskodawcy z tytułu świadczenia usługi obsługi akcji promocyjnej.

Zatem, w opisanej sytuacji nie dojdzie do zapłaty przez Zleceniodawcę należności za wydanie nagród na rzecz uczestników akcji promocyjnych, ponieważ to Wnioskodawca kupuje te nagrody w swoim imieniu i na swoją rzecz od Klienta za obniżoną do 1 zł kwotę oraz źródłem pokrycia kosztów tych nagród nie będzie wynagrodzenie należne Wnioskodawcy z tytułu realizacji umowy zlecenia. Oznacza to, że wydanie przez Wnioskodawcę nagród będzie czynnością nieodpłatną, która w świetle art. 7 ust. 2 ustawy, jest czynnością podlegającą opodatkowaniu, ponieważ – jak wskazał Wnioskodawca – przysługuje mu prawo do odliczenia podatku VAT od nabycia nagród.

Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

W myśl art. 29a ust. 2 ustawy, w przypadku dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2, podstawą opodatkowania jest cena nabycia towarów lub towarów podobnych, a gdy nie ma ceny nabycia – koszt wytworzenia, określone w momencie dostawy tych towarów.

Na podstawi art. 32 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy między nabywcą a dokonującym dostawy towarów lub usługodawcą istnieje związek, o którym mowa w ust. 2, oraz w przypadku gdy wynagrodzenie jest:

1.  niższe od wartości rynkowej, a nabywca towarów lub usług nie ma zgodnie z art. 86, art. 86a, art. 88 i art. 90 oraz z przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 3 pełnego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  niższe od wartości rynkowej, a dokonujący dostawy towarów lub usługodawca nie ma zgodnie z art. 86, art. 86a, art. 88 i art. 90 oraz z przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 3 pełnego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a dostawa towarów lub świadczenie usług są zwolnione od podatku,
3.  wyższe od wartości rynkowej, a dokonujący dostawy towarów lub usługodawca nie ma zgodnie z art. 86, art. 86a, art. 88 i art. 90 oraz z przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 3 pełnego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego

– organ podatkowy określa podstawę opodatkowania zgodnie z wartością rynkową, jeżeli okaże się, że związek ten miał wpływ na ustalenie wynagrodzenia z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług.

Związek, o którym mowa w ust. 1, istnieje, gdy między kontrahentami lub osobami pełniącymi u kontrahentów funkcje zarządzające, nadzorcze lub kontrolne zachodzą powiązania o charakterze rodzinnym lub z tytułu przysposobienia, kapitałowym, majątkowym lub wynikające ze stosunku pracy. Związek ten istnieje także, gdy którakolwiek z wymienionych osób łączy funkcje zarządzające, nadzorcze lub kontrolne u kontrahentów – art. 32 ust. 2 ustawy.

W myśl art. 32 ust. 3 ustawy, przez powiązania rodzinne, o których mowa w ust. 2, rozumie się małżeństwo oraz pokrewieństwo lub powinowactwo do drugiego stopnia.

Przez powiązania kapitałowe, o których mowa w ust. 2, rozumie się sytuację, w której jedna z osób lub jeden z kontrahentów posiada prawo głosu wynoszące co najmniej 5% wszystkich praw głosu lub dysponuje bezpośrednio lub pośrednio takim prawem – art. 32 ust. 4 ustawy.

Zgodnie z art. 32 ust. 5 ustawy, przepisy ust. 1-4 nie mają zastosowania w przypadku transakcji zawieranych pomiędzy podmiotami powiązanymi, w odniesieniu do których właściwy organ podatkowy, na podstawie ustawy – Ordynacja podatkowa, wydał decyzję o uznaniu prawidłowości wyboru i stosowania metody ustalania ceny transakcyjnej między podmiotami powiązanymi.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy, stwierdzić należy, że w opisanej sytuacji, kiedy Wnioskodawca wydaje w akcji promocyjnej uczestnikom nieodpłatne nagrody zakupione uprzednio za 1 zł netto od Klienta, podstawą opodatkowania będzie cena ich nabycia, w myśl art. 29a ust. 2 ustawy z zastrzeżeniem art. 32 ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie podstawy opodatkowania przy wydaniu nagród w sytuacji ich zakupu od Zleceniodawcy akcji promocyjnej za 1 zł (pytanie 8) należało uznać za prawidłowe.

Niniejsza interpretacja dotyczy rozliczenia wynagrodzenia, dokumentowania otrzymanego wynagrodzenia, momentu powstania obowiązku podatkowego w przypadku zakupu nagród na podstawie przedpłaty otrzymanej od klienta, ewidencjonowania na kasie rejestrującej wydania nagród, dokumentowania sprzedaży w sytuacji niewydania nagród, korekty dokumentacji w sytuacji, gdy zakupi on nagrody po cenie niższej od określonej pomiędzy Wnioskodawcą a Klientem, podstawy opodatkowania przy wydaniu nagród w sytuacji ich zakupu od Zleceniodawcy akcji promocyjnej za 1 zł. W pozostałym zakresie wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie.

Tut. organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności powstania obowiązku podatkowego oraz sposobu dokumentowania dalszego zadysponowania przez Wnioskodawcę niewydanych nagród.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.