Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPB1.4511.1058.2016.2.KU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-03-31
Teza: Jaka kwota będzie podlegała opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (zaistniały stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe) - czy będzie to kwota stanowiąca równowartość określonego umowami czynszu miesięcznego, stanowiącego przychód podatnika (np. 700 zł miesięcznie), czy też kwota obejmująca obok czynszu także opłaty za media (kwota zmienna, np. 150 zł miesięcznie), do których zgodnie z umową zobowiązany jest najemca, czyli kwoty czynszu do Spółdzielni Mieszkaniowej oraz opłaty za gaz, prąd i internet (łącznie kwota, np. 850 zł miesięcznie)?
Słowa kluczowe: czynsz; lokal; media; najem; opodatkowanie-podstawa opodatkowania
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 1; [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) w związku z art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., 1948, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 22 grudnia 2016 r. (data wpływu 28 grudnia 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 2 marca 2017 r. (data wpływu 7 marca 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie sposobu opodatkowania przychodów z najmu **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 grudnia 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Wniosek ten nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), w związku z czym pismem z dnia 15 lutego 2017 r., Nr 1061-IPTPB1.4511.1058.2016.1.KU, na podstawie art. 169 § 1 i § 2 w związku z art. 14h wymienionej ustawy, wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie do uzupełnienia ww. wniosku wysłano w dniu 15 lutego 2017 r. (data doręczenia 2 marca 2017 r.). Wnioskodawczyni uzupełniła ww. wniosek pismem z dnia 2 marca 2017 r. (data wpływu 7 marca 2017 r.), nadanym w dniu 2 marca 2017 r.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

Od 2015 r. Wnioskodawczyni wynajmuje lokal mieszkalny na cele mieszkaniowe, osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej. Z każdą osobą Wnioskodawczyni ma zawartą odrębną, pisemną umowę najmu. Umowa obejmuje jeden pokój w mieszkaniu z możliwością korzystania z pomieszczeń wspólnych takich jak: kuchnia, łazienka, korytarz. Od 2015 r. najem opodatkowany został przez Wnioskodawczynię ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych wysokości 8,5%. Na podstawie zapisów zawartych w umowach, najemcy zobowiązani są do płacenia czynszu w łącznej kwocie, np. 850 zł (tj. 700 zł czynsz + 150 zł media). Czynsz ten płatny jest na rachunek bankowy, do l0-go dnia każdego miesiąca za dany miesiąc. Ponadto, strony umowy ustalają, że najemcy zobowiązani są do ponoszenia opłaty czynszowej do Spółdzielni, opłaty za media (gaz, prąd) oraz za internet. Najemcy za pośrednictwem wynajmującego, wpłacają comiesięcznie zaliczkowo kwotę, np. 150 zł. Stroną umów na dostawę tych mediów jest wynajmujący mieszkanie. Wysokość opłat wynika z uchwał Spółdzielni Mieszkaniowej oraz jest obliczana na podstawie wskaźników liczników i faktur od usługodawców rozliczających zużycie mediów (prąd, gaz, internet). Bieżące miesięczne zużycie oraz opłaty dzielone są przez liczbę osób zamieszkujących lokal w danym miesiącu. Na zakończenie umowy najmu, zostaje dokonane końcowe rozliczenie, na podstawie faktycznego rocznego zużycia mediów, czyli faktycznie poniesionego zobowiązania przez najemcę. Wobec tego najemca zobowiązany jest pokryć niedobór między wniesioną zaliczką, a faktycznym zużyciem, natomiast wynajmujący zwrócić najemcy kwotę ewentualnej nadpłaty. Wszystkie wyodrębnione w umowie najmu opłaty najemca zobowiązany jest wnosić na rachunek bankowy wynajmującego. Otrzymane należności z tytułu opłat za media nie stanowią dla Wnioskodawczyni przychodu, gdyż jest Ona tylko pośrednikiem w przekazywaniu powyższych środków, dzięki temu ma pewność, że wszystkie zobowiązania są płacone terminowo. Do powyższych opłat nie dolicza żadnych dodatkowych opłat z tytułu eksploatacji. Dotychczas do kwoty przychodów z najmu Wnioskodawczyni wliczała oprócz czynszu, również opłaty za media do płacenia których, zgodnie z umową zobowiązany był najemca. W trwających obecnie umowach najmu do opłaty za media, zobowiązany jest najemca.

W piśmie z dnia 2 marca 2017 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawczyni wskazała, że jest współwłaścicielem wynajmowanego lokalu mieszkalnego. Razem z mężem na podstawie aktu notarialnego są jedynymi właścicielami - spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego na prawach współwłasności ustawowej małżeńskiej. Umowy najmu Wnioskodawczyni zawarła w sierpniu 2015 r., natomiast kolejne umowy zawarła w sierpniu 2016 r. Po zakończeniu terminu zawartych umów najmu Wnioskodawczyni ma zamiar podpisać kolejne umowy najmu mieszkania na cele mieszkaniowe z osobami prywatnymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej. Ponadto, Wnioskodawczyni dodała, że nie prowadzi działalności gospodarczej. Umowy najmu zawarła jako osoba prywatna, nieprowadząca działalności gospodarczej. Dochody uzyskane z najmu stanowią Jej jedyne źródło utrzymania. Oświadczenie o opodatkowaniu przychodów uzyskanych z najmu ryczałtem Wnioskodawczyni składa w imieniu swoim i męża do 20 stycznia co roku. Ww. oświadczenie Wnioskodawczyni złożyła w 2015 r., 2016 r. i w 2017 r. W treści oświadczenia napisano, że Wnioskodawczyni rozlicza się płacąc ryczałt 8,5%, jako osoba prywatna, nieprowadząca działalności gospodarczej, a podatek i deklaracje składa Wnioskodawczyni.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku):

Jaka kwota będzie podlegała opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (zaistniały stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe) - czy będzie to kwota stanowiąca równowartość określonego umowami czynszu miesięcznego, stanowiącego przychód podatnika (np. 700 zł miesięcznie), czy też kwota obejmująca obok czynszu także opłaty za media (kwota zmienna, np. 150 zł miesięcznie), do których zgodnie z umową zobowiązany jest najemca, czyli kwoty czynszu do Spółdzielni Mieszkaniowej oraz opłaty za gaz, prąd i internet (łącznie kwota, np. 850 zł miesięcznie)?

Zdaniem Wnioskodawczyni, powinna Ona płacić podatek od kwoty wynagrodzenia za wynajmowany pokój (700 zł czynsz), co stanowi faktyczny Jej przychód. Pozostała kwota, którą według umowy płaci również najemca (np.150 zł media), jest tylko przekazywana za Jej pośrednictwem do Spółdzielni Mieszkaniowej i dostawców mediów jako składnik utrzymania nieruchomości. Kwota za media nie stanowi dla Wnioskodawczyni korzyści majątkowej.

Kwestie pobierania czynszu oraz innych opłat z tytułu najmu lokali mieszkaniowych reguluje ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U z 2016 r., poz. 1610).

Art. 9 ust. 5 i ust. 6 ww. ustawy stanowi, że w stosunkach najmu oprócz czynszu wynajmujący może pobierać jedynie opłaty niezależne od właściciela. Opłaty niezależne pobierane bezpośrednio mogą być przez właściciela wtedy, kiedy korzystający nie ma zawartej umowy bezpośrednio z dostawcą mediów lub dostawcą usług.

Zaznaczyć należy, że najemca nie ma możliwości odrębnego podpisania umów na dostawę mediów, oznacza to też, że właściciel mieszkania-podatnik ma obowiązek dostarczenia tych mediów do lokalu dla najemcy.

Stosunek najmu reguluje ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2016 r., poz. 380, z późn. zm.), gdzie w art. 659 § 1 wskazano, że przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu czynsz. Wyodrębnienie od czynszu innych opłat jest zatem zgodne z przepisami.

Zdaniem Wnioskodawczyni, dostarczenie mediów i usług, których zwrot jest dokonywany przez najemcę na podstawie faktycznego zużycia, należy rozpatrywać wyłącznie w kontekście podpisanej umowy najmu, na podstawie stanu faktycznego.

W ocenie Wnioskodawczyni, kwotą podlegającą opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem od przychodów ewidencjonowanych będzie jedynie kwota stanowiąca równowartość określonego umowami czynszu miesięcznego stanowiącego dochód podatnika (np. 700 zł miesięcznie), nie zaś kwota obejmująca obok czynszu także kwoty czynszu do Spółdzielni Mieszkaniowej oraz opłat za gaz, prąd i internet (łącznie np. 850 zł miesięcznie).

Ponadto Wnioskodawczyni wskazuje, że na stronie Ministerstwa Finansów w publikacji z dnia 15 kwietnia 2011 r. - Jak rozliczyć dochody z najmu i dzierżawy w podatku dochodowym od osób fizycznych? - Ministerstwo Finansów wyjaśnia co jest przychodem z najmu, dzierżawy. „Przychodem jest co do zasady umówiony czynsz, jaki płaci nam najemca (dzierżawca). Najczęściej są to pieniądze, ale zapłata może nastąpić również w naturze. Uwaga! Do przychodu nie zaliczamy natomiast ponoszonych przez najemcę wydatków (opłat) związanych z przedmiotem najmu (np. opłaty związane z lokalem takie jak: czynsz uiszczany do spółdzielni łub wspólnocie mieszkaniowej, abonament za istniejące w tym lokalu media oraz inne opłaty ustalane ryczałtowo, jak również opłaty za rozmowy telefoniczne przeprowadzane z aparatu zainstalowanego w wynajmowanym lokalu, wodę, energię elektryczną oraz gaz, które nie są ustalone w sposób ryczałtowy), gdy z umowy wynika, że najemca jest zobowiązany do ich ponoszenia”.

Kiedy powstaje przychód z najmu, dzierżawy? „Przychód z tytułu najmu, dzierżawy powstaje, gdy faktycznie otrzymamy lub będą nam postawione do dyspozycji pieniądze i wartości pieniężne albo wartość pieniężne albo wartość otrzymanych świadczeń w naturze”.

Korzystne interpretacje podatkowe, mówiące o tym, że podatek ryczałtowy można płacić jedynie od czynszu najmu, a nie od opłat związanych z nieruchomością uzyskali też inni wynajmujący w interpretacjach indywidualnych Nr: IPPB1/415-804/09-2/MT, ILPB1/415-189/10-4/TW, ILPB1/415-101/10-2/IM, IPPB1/415-42/10-2/ES, DP.I415/19/06, IPPB1/415-736/10-2/EC.

Podobne stanowisko zajął Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 3 grudnia 2009 r., Nr IPPB1/415-804/09-2/MT, stwierdzając, że: „Zgodnie z art. 6 ust. la ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 1998 r., Nr 144, poz. 930, z późn. zm.), opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają również otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu tych umów stosuje się art. 11 ust. 2-2b ustawy z dnia 26 lipca 199l r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176, z późn. zm.).

Podstawą ustalenia wysokości przychodu z najmu jest zawarcie pomiędzy stronami stosownej umowy. Strony umowy określają w niej wysokość czynszu. Otrzymany czynsz jest przysporzeniem majątkowym podatnika, a tym samym, stanowi przychód w rozumieniu podatkowym. Składnikiem przychodu osiągniętego z najmu przez Wnioskodawcę nie będą natomiast ponoszone przez najemcę wydatki (opłaty) związane z przedmiotem najmu (przykładowo opłaty za wodę, ścieki, energię) jeżeli z umowy wynika, że najemca zobowiązany jest do ich ponoszenia. Opłaty te nie mieszczą się w pojęciu „świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń”, o których mowa w art. 6 ust. 1a ww. ustawy, jak również nie powodują przysporzenia majątkowego po stronie podatnika. Bez znaczenia pozostaje tu fakt, że Wnioskodawca sam dokonuje opłat za media zużyte przez najemcę, a najemca dokonuje zwrotu tych opłat na rachunek bankowy Wnioskodawcy. Bez znaczenia jest również fakt, że najemca dokonuje wpłat kilka dni przed terminem umownym, bowiem wpłaty te są dokonywane w miesiącach, w których przypada termin płatności za media, a wcześniejsze wpłaty nie są powodowane żadnymi umownymi, czy pozaumownymi postanowieniami między stronami. Zaznaczyć należy, że przychód z tytułu czynszu powstaje w miesiącu w którym czynsz został otrzymany lub postawiony do dyspozycji podatnika. W przypadku Wnioskodawcy decyduje data wpływu kwoty czynszu na rachunek bankowy”.

Natomiast w interpretacji indywidualnej z dnia 6 sierpnia 2010 r., Nr ILPB1/415-101/10-2/IM Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu stwierdził: „Określona w umowie wysokość czynszu stanowi przysporzenie majątkowe wynajmującego, a tym samym generuje przychód w rozumieniu podatkowym. Jednakże aby powstał przychód po strome wynajmującego muszą zaistnieć przesłanki określone w wyżej powołanym art. 6 ust. la ustawy, czyli czynsz musi zostać otrzymany lub postawiony do dyspozycji wynajmującego. Składnikiem przychodu osiągniętego z najmu przez wynajmującego nie będą natomiast ponoszone przez najemcę wydatki (opłaty) związane z przedmiotem najmu (przykładowo opłaty związane z lokalem takie jak: kwoty czynszu do Spółdzielni oraz opłat za gaz, prąd i internet), jeżeli z umowy wynika, że najemca jest zobowiązany do ich ponoszenia.

Dodatkowe opłaty ponoszone przez najemcę z związku z użytkowaniem lokalu mieszkalnego nie mieszczą się bowiem w pojęciu świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. l1 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r., Nr 14 poz. 176, z późn. zm.), jak również nie powodują przysporzenia majątkowego po stronie wynajmującego.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że zgodnie z zawartą umową najmu, to najemca obowiązany jest do ponoszenia wydatków za media, wodę, energię elektryczną. Wnioskodawca będzie tylko pośrednikiem w przekazywaniu powyższych środków”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawczyni.

Jednocześnie zauważyć należy, że niniejsza interpretacja oparta została na przepisach ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2016 r., poz. 2180, z późn. zm.).

Należy zauważyć, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego, w którym zastosowanie znajdą, np. przepisy art. 180 i 191 ustawy Ordynacja podatkowa. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Na podatniku spoczywa obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe różnić się będą od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawczyni w zakresie rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.