Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.170.2025.2.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-16
Teza: Skutki podatkowe odpłatnego zbycia nieruchomości przez
osobę małoletnią.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
darowizna
małoletni
nieruchomości-zbycie nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Pozostałe zwolnienia.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30e

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 3 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 14 kwietnia 2025 r. (wpływ 18 kwietnia 2025
    r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Dostała Pani (...) w darowiźnie od dziadków mieszkanie, które sprzedała przed upływem 5
    lat. Pani mama była Pani przedstawicielem. Dostaliście Państwo zgodę Sądu Rodzinnego w
    (...) na sprzedaż.
    Pani dziadkowie zaznaczyli sobie w akcie notarialnym dożywotnie użytkowanie
    mieszkania. Niestety po niedługim czasie zaczęły się problemy zdrowotne u dziadków –
    problemy z kręgosłupem, chodzeniem i nie mieli siły wychodzić z domu, ponieważ
    mieszkanie znajdowało się na ostatnim piętrze w czteropiętrowym bloku bez windy.
    Pani rodzice mieli swoje mniejsze mieszkanie na parterze, które znajdowało się na drugim
    końcu miasta. Dlatego wspólnie podjęliście decyzję, że sprzedacie mieszkanie, które
    dziadkowie przepisali na Panią, a oni przyjdą mieszkać na mieszkanie Pani rodziców, żeby
    mieli nisko i żeby Pani mama miała do nich bliżej w razie gdyby potrzebowali codziennej
    pomocy z jej strony. Za zgodą Sądu Rodzinnego i po konsultacji w Urzędzie Skarbowym
    sprzedaliście Państwo mieszkanie.
    Pani rodzice wzięli kredyt na nowe, większe mieszkanie, po to, aby Pani i Pani brat
    mieliście swoje pokoje, a co za tym idzie – lepsze warunki do nauki i rozwoju. Za pieniądze
    ze sprzedaży zrobiliście Państwo generalne remonty nowo zakupionego mieszkania oraz
    mieszkania, w którym wcześniej mieszkaliście. Za resztę pieniędzy spłaciliście Państwo
    poprzedni kredyt hipoteczny. Z racji tego, że podczas całego procesu sprzedaży
    mieszkania reprezentowała Panią Pani mama, to wszystkie faktury jakie posiada za
    remonty, za całe wyposażenie – Pani mama posiada na siebie.
    Niestety podczas wizyty w Urzędzie Skarbowym, kiedy Pani mama dopytywała o sprzedaż i
    zakup mieszkania, o ten podatek 19%, o remont i wszelkie wydatki za pieniądze ze
    sprzedaży – nikt nie wspomniał, że zakupione mieszkanie oraz wszystkie dowody zakupu,
    faktury Pani mama musi mieć na Panią. Pani w Urzędzie poinformowała/potwierdziła Pani
    mamie tylko, że jeśli po sprzedaży mieszkania, przeznaczy pieniądze na zakup nowego,
    lub na remonty czy spłatę kredytu, to będziecie Państwo zwolnieni z podatku. Dlatego
    Pani mama była przekonana, że tak będzie i że może spać spokojnie. A jako „zwykły”
    człowiek nie pomyślałaby, żeby jakiekolwiek faktury brać na nieletnią córkę, a tym bardziej
    żeby kupić na dziecko mieszkanie. Pani mama myślała, że darowizna to co innego. Pani
    mama była pewna, że skoro jako rodzic reprezentuje córkę, to tak, jak Państwo zrobiliście
    będzie dobrze. A nowe mieszkanie Pani rodzice chcieli przepisać na Panią w chwili
    osiągnięcia przez Panią pełnoletności. A teraz – kiedy Pani mama poszła drugi raz do
    Urzędu Skarbowego, żeby móc wypełnić PIT-39, powiedziano jej zupełnie co innego.
    W piśmie z 14 kwietnia 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku potwierdziła Pani, że
    wniosek dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych oraz udzieliła następujących
    odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
    1. Czy zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) ma Pani
      nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce?

    Odpowiedź: Tak, posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, zgodnie z
    art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    2. Kiedy (proszę o wskazanie dokładnej daty – dd-mm-rrrr) otrzymała Pani w darowiźnie
      od dziadków przedmiotowe mieszkanie?
    Odpowiedź: Przedmiotowe mieszkanie otrzymała Pani na podstawie umowy darowizny
    sporządzonej (...) grudnia 2023 r. w formie aktu notarialnego przed notariuszem (...).
    Zgodnie z § 5 umowy wszelkie prawa i obowiązki związane z nabytym lokalem przeszły na
    Panią (...) grudnia 2023 r., w tym dniu nastąpiło również przeniesienie posiadania lokalu.
    3. Kiedy (proszę o wskazanie dokładnej daty – dd-mm-rrrr) nastąpiła sprzedaż
      otrzymanego w darowiźnie od dziadków mieszkania?
    Odpowiedź: Sprzedaż darowanego Pani przez dziadków mieszkania nastąpiła (...) sierpnia
    2024 r. na podstawie umowy sprzedaży zawartej (...) sierpnia 2024 r. sporządzonej w
    formie aktu notarialnego przed zastępcą notarialnym (...) zastępującą notariusz (...).
    Kupujący wszedł w posiadanie sprzedawanego (darowanego Pani przez dziadków) lokalu
    (...) sierpnia 2024 r.
    4. W związku ze wskazaniem w opisie sprawy, że:
      Za pieniążki ze sprzedaży zrobiliśmy generalne remonty nowo zakupionego
      mieszkania, oraz mieszkania w którym wcześniej mieszkaliśmy. Za resztę pieniążków
      spłaciliśmy poprzedni kredyt hipoteczny.
      (...) pieniążki otrzymane ze sprzedaży mieszkania zostały przeznaczone na własne
      cele mieszkaniowe, remont i spłatę kredytu (...).
      proszę wskazać:
      a) na jakie dokładnie cele i w jakim terminie (proszę podać rok/lata) został
        wydatkowany przychód ze sprzedaży mieszkania otrzymanego przez Panią w
        darowiźnie od dziadków? Proszę wymienić enumeratywnie wszystkie wydatki
        sfinansowane ww. środkami.
      Odpowiedź:
      Poprzednie mieszkanie, w którym mieszka Pani obecnie z dziadkami:
      Spłata pozostałej części kredytu mieszkaniowego (...) zł;
      Meble kuchenne, szafa zabudowana przedpokój (...) zł;
      AGD (...) zł;
      Łazienka płytki, armatura łazienka, płytki kuchnia (...) zł;
      Elektryka (...) zł;
      Farby (...) zł;
      (...) (gniazdka itp.) (...) zł;
      Drzwi wejściowe, 1 drzwi pokojowe, drzwi do łazienki, panele, robocizna (...) zł;
      Meble pokojowe (...) zł;
      Stół i krzesła do salonu (...) zł;
      Stół i krzesła kuchnia (...) zł;
      Pan za remont (...) zł.
      Nowo nabyte mieszkanie, w którym mieszka Pani z rodzicami:
      Meble kuchenne, szafa pod zabudowę przedpokój, szafa w łazience i pod umywalkę,
      szafa wc (...) zł;
      AGD (...) zł;

      Płytki łazienka, płytki kuchnia i przedpokój (...) zł;
      Wyposażenie łazienki – armatura łazienkowa, wc (...) zł;
      Farby (...) zł;
      (...) (kontakty, gniazdka, żyrandole, żarówki, domofon itp.) (...) zł;
      Drzwi wejściowe, drzwi wc, drzwi łazienka, 3 pary drzwi pokojowych, panele, wylewka,
      listwy, korek, robocizna (...) zł;
      Meble – pokój syna, łóżko – pokój syna, sofa – salon, stół i krzesła – salon (...) zł;
      Parapety – 3 pokoje (...) zł;
      Meble, łóżko – pokój córki (...) zł;
      Pan za remont (...) zł;
      Karnisze (...) zł.
      b) co rozumie Pani pod pojęciem „poprzedni kredyt hipoteczny”? Czy jest to kredyt
        hipoteczny zaciągnięty na zakup mieszkania, w którym obecnie mieszkają Pani
        dziadkowie?
      Odpowiedź: Pod pojęciem „poprzedni kredyt hipoteczny” rozumie Pani zobowiązanie
      wynikające z umowy kredytu zawartej pomiędzy (...), oraz Pani rodzicami – (...) – (...)
      kwietnia 2015 r. Przedmiotem „poprzedniego kredytu hipotecznego” były środki na
      zakup lokalu mieszkalnego znajdującego się w (...). W tym lokalu obecnie mieszkają
      Pani dziadkowie, natomiast Pani również mieszka z dziadkami.
    5. W odniesieniu do ww. kredytu hipotecznego, który został spłacony z kwoty pochodzącej
      ze sprzedaży mieszkania otrzymanego w darowiźnie od Pani dziadków, proszę wskazać:
      a) kiedy (proszę o wskazanie dokładnej daty – dd-mm-rrrr) został zaciągnięty ww.
        kredyt?
      Odpowiedź: Umowa kredytu została zawarta (...) kwietnia 2015 r.
      b) czy został on zaciągnięty w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-
        kredytowej, mających siedzibę w Polsce, innym państwie członkowskim Unii
        Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru
        Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej?
      Odpowiedź: Umowa kredytu została zawarta z (...).
      c) czy w umowie kredytowej został określony cel, na jaki został on zaciągnięty, jeżeli
        tak to jaki cel wynika z tej umowy?
      Odpowiedź: Tak, był to cel umowy kredytu – zakup mieszkania na rynku wtórnym
      położonego przy (...) i cel dowolny.
      d) czy była Pani stroną umowy kredytowej i czy odpowiadała Pani za spłatę ww.
        kredytu solidarnie, a więc do pełnej wysokości?
      Odpowiedź: Nie, nie była Pani stroną umowy kredytu, stronami umowy kredytu byli
      Pani rodzice – (...) oraz (...). Nie odpowiadała Pani w żaden sposób za ten kredyt, Pani
      odpowiedzialność zatem nie była solidarna.
      e) kiedy (proszę o wskazanie daty – dd-mm-rrrr) zostały przekazane środki uzyskane
        ze sprzedaży mieszkania otrzymanego w darowiźnie od dziadków na spłatę ww.
        kredytu?
      Odpowiedź: Środki na spłatę kredytu uzyskane ze sprzedaży mieszkania
      otrzymanego w darowiźnie od dziadków zostały przekazane do (...) sierpnia 2024 r.,
      w kwocie (...) zł.

      f) czy w mieszkaniu, na którego zakup zaciągnięty był ww. kredyt hipoteczny,
        realizowała Pani własne cele mieszkaniowe, tj. czy mieszkała Pani w tym
        mieszkaniu?
      Odpowiedź: Tak, w tym mieszkaniu realizowane były przez Panią własne cele
      mieszkaniowe. W tym mieszkaniu od (...) kwietnia 2015 r. mieszkała Pani ze swoimi
      rodzicami – (...). W tym mieszkaniu Pani rodzice mieszkali do października 2024 r.
      Obecnie w tym lokalu mieszka Pani wspólnie z dziadkami. Aktualnie mieszka Pani
      również w (...) z rodzicami. Nie jest Pani w stanie określić jednego swojego miejsca
      zamieszkania. Bywa, że większość czasu w tygodniu przebywa Pani raz w jednym
      mieszkaniu z dziadkami, a raz w drugim z rodzicami. Odległość między tymi dwoma
      lokalami to około 200 m.
    6. Kto jest właścicielem (wynikającym z aktu notarialnego) nowo nabytego mieszkania i
      kiedy zostało ono nabyte (proszę o wskazanie dokładnej daty – dd-mm-rrrr), w którym
      zrobiony został generalny remont ze środków pochodzących ze sprzedaży mieszkania,
      które otrzymała Pani w darowiźnie od dziadków?
    Odpowiedź: Właścicielami (wynikającymi z aktu notarialnego) nowo nabytego mieszkania,
    w którym obecnie mieszka Pani z rodzicami, są (...) w całości, pozostający w ustawowej
    wspólności majątkowej małżeńskiej. Mieszkanie to zostało nabyte przez Pani rodziców (...)
    czerwca 2024 r. w drodze umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego przed
    notariuszem (...). W tym mieszkaniu został wykonany generalny remont ze środków
    pochodzących ze sprzedaży mieszkania, które otrzymała Pani w darowiźnie od dziadków.
    7. Kto jest właścicielem (wynikającym z aktu notarialnego) mieszkania, w którym obecnie
      mieszkają Pani dziadkowie i w którym zrobiony został generalny remont ze środków
      pochodzących ze sprzedaży mieszkania, które otrzymała Pani w darowiźnie od
      dziadków?
    Odpowiedź: Właścicielami (wynikającymi z aktu notarialnego), w którym obecnie mieszka
    Pani z dziadkami i w którym zrobiony został generalny remont ze środków pochodzących
    ze sprzedaży mieszkania, które otrzymała Pani w darowiźnie od dziadków są (...) w całości,
    pozostający w ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej.
    8. Czy w nowo nabytym mieszkaniu realizuje Pani własne cele mieszkaniowe, tj. czy
      mieszka Pani w tym mieszkaniu?
    Odpowiedź: Tak, mieszka Pani w nowo nabytym mieszkaniu ze swoimi rodzicami – (...).
    Mieszka Pani również z dziadkami. Nie jest Pani w stanie określić jednego swojego miejsca
    zamieszkania. Bywa, że większość czasu w tygodniu przebywa Pani raz w jednym
    mieszkaniu z dziadkami, a raz w drugim z rodzicami. Odległość między tymi dwoma
    lokalami to około 200 m.
    9. Na kogo (proszę wskazać imię i nazwisko) wystawiane były rachunki/faktury lub inne
      dowody potwierdzające wydatkowanie pieniędzy na ww. remonty?
    Odpowiedź: Wszelkie rachunki oraz faktury, dowody potwierdzające wydatkowanie
    pieniędzy na ww. remonty były wystawiane na Pani mamę – (...). Pani mama zajmowała się
    za Panią wszelkimi tego rodzaju sprawami.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Czy przychody uzyskane ze zbycia mieszkania, które otrzymała Pani w darowiźnie od
    dziadków i następnie wydatkowane na spłatę kredytu na mieszkanie, w którym mieszkała
    Pani z rodzicami i obecnie mieszka z dziadkami oraz generalne remonty na mieszkanie, w
    którym obecnie mieszka Pani z dziadkami i aktualnie mieszka z rodzicami, należy
    kwalifikować do wydatków realizujących cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust.
    1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy PIT?

    Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)
    Przychody uzyskane ze zbycia mieszkania, które otrzymała Pani w darowiźnie od dziadków
    i następnie wydatkowane na spłatę kredytu na mieszkanie, w którym mieszkała Pani z
    rodzicami i obecnie mieszka z dziadkami oraz generalne remonty na mieszkanie, w
    którym obecnie mieszka Pani z dziadkami i aktualnie mieszka z rodzicami, należy
    kwalifikować do wydatków realizujących cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust.
    1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy PIT.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy PIT, wolne od podatku dochodowego od osób
    fizycznych są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych w
    wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na
    własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
    majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech
    lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany
    ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne
    cele mieszkaniowe.
    Należy wskazać, że podstawową funkcją zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt
    131 ustawy PIT jest rozwój określonej dziedziny życia gospodarczego i społecznego.
    Dlatego też, badając przesłanki wypełnienia „własnego celu mieszkaniowego”, należy mieć
    na uwadze wsparcie państwa w zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych obywateli. Przepisy
    art. 21 ust. 25 ustawy PIT mają charakter nieostry, elastyczny, właśnie z uwagi na
    konieczność dostosowania regulacji podatkowych do dynamicznych zmian zachodzących
    na rynku obrotu nieruchomościami, w tym do zmian technologii stosowanych w
    budownictwie oraz pewnych współcześnie przyjętych standardów wykończeniowych.
    Wydatki będące podstawą do skorzystania z ulgi mieszkaniowej muszą zatem uwzględniać
    społeczny cel przedmiotowego zwolnienia, a tym samym nie mogą być kwalifikowane w
    oderwaniu od realiów społecznych.
    Jak już wyżej Pani wskazywała, nie jest Pani w stanie określić jednego swojego miejsca
    zamieszkania. Bywa, że większość czasu w tygodniu przebywa Pani raz w jednym
    mieszkaniu z dziadkami, a raz w drugim z rodzicami. Odległość między tymi dwoma
    lokalami to około 200 m.
    W orzecznictwie przyjmuje się, że za wydatki spełniające kryteria art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d
    ustawy PIT można uważać, w szczególności, wykonanie robót budowlanych w istniejącym
    lub nowopowstałym budynku/lokalu mieszkalnym wraz z wymianą/instalacją składników
    wyposażenia technicznego budynku lub lokalu (np. instalacji wodnej, kanalizacyjnej,
    centralnego ogrzewania, ciepłej wody, gazu przewodowego).
    Co istotne, z uwagi na nieostry charakter pojęcia „własnych celów mieszkaniowych” należy
    uznać, że sam „cel mieszkaniowy” w danym budynku (lokalu) realizowany jest pośrednio
    dzięki możliwości zabezpieczenia i realizacji w nim podstawowych potrzeb życiowych
    człowieka. Projektując omawiane zwolnienie podatkowe, ustawodawca nie miał na celu
    zawężenia katalogu wydatków mieszkaniowych wyłącznie do tych wydatków, które wiążą
    się z przygotowaniem budynku (lokalu) do tzw. „stanu surowego zamkniętego”. Własny cel
    mieszkaniowy polegać ma bowiem na możliwości zamieszkiwania i funkcjonowania w
    budynku (lokalu), czyli normalnej ludzkiej egzystencji.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a-c przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
        kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że nienastępujące w wykonywaniu
    działalności gospodarczej odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w
    nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, przed
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.
    Zatem, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw
    następuje po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia
    nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu.
    W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości
    oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c cytowanej ustawy, decydujące
    znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    uzyskanego z tego tytułu dochodu ma zatem ustalenie momentu oraz sposobu ich
    nabycia.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia nabycia, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy. Należy zatem wskazać, że nabyciem w
    rozumieniu tego przepisu jest każda czynność, na mocy której na osobę fizyczną –
    nabywcę – przechodzi własność nieruchomości, bez względu na to, czy nabycie następuje
    w sposób odpłatny czy nieodpłatny. Natomiast moment przeniesienia prawa własności w
    prawie podatkowym określony jest zgodnie z normami prawa cywilnego.
    I tak, stosownie do art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z kolei w świetle art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.

    Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy
    jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do
    spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do
    dokonania rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie
    obdarowanego o przyjęciu darowizny. Jeżeli przedmiotem darowizny jest
    nieruchomość, to umowa darowizny pod rygorem nieważności, powinna mieć formę
    aktu notarialnego.
    Tym samym, zawarcie umowy darowizny nieruchomości powoduje przejście jej
    własności na obdarowanego z chwilą zawarcia aktu notarialnego, w którym darczyńca
    daruje tę nieruchomość obdarowanemu, a obdarowany darowiznę przyjmuje. Zatem za
    datę nabycia nieruchomości należy przyjąć dzień, w którym nastąpiła darowizna.
    Aby ustalić, czy w przedmiotowej sprawie sprzedaż przez Panią nieruchomości
    (darowanego przez Pani dziadków mieszkania) podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, istotne jest ustalenie, czy jej odpłatne zbycie
    nastąpiło po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie przez Panią tej nieruchomości.
    Z opisu sprawy wynika, że umową darowizny z (...) grudnia 2023 r. otrzymała Pani od
    dziadków mieszkanie, natomiast jego sprzedaż nastąpiła (...) sierpnia 2024 r.
    Z uwagi na fakt, że nabycie nieruchomości przez Panią nastąpiło w 2023 r., to dokonana
    sprzedaż w 2024 r. – nastąpiła przed upływem 5-letniego terminu zawartego art. 10 ust. 1
    pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zatem będzie stanowić źródło
    przychodu i będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Jak stanowi art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    W świetle art. 19 ust. 3 ww. ustawy:
      Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się
      na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego
      samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia
      zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę
    zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia,
    zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się
    wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja
    sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane
    z tą czynnością, np. koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego,

    prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie
    związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości). Pomiędzy tymi wydatkami a
    dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Koszty te
    nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód.
    Kosztów odpłatnego zbycia nie należy utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu.
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu odbywa się zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną
    nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku
      od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa
      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w
      drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
      poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe,
      w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada
      łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary
      spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika
      długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i
      polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił
      roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.
    Według art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Na podstawie art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek
        dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131,
        lub
      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    W myśl natomiast art. 30e ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131
      podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45
      ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od
      następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4,
      do dnia zapłaty podatku włącznie.
    Stosownie do art. 45 ust. 1a pkt 3 ww. ustawy:

      W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom
      skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego
      w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w
      art. 30e.
    Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na podstawie art. 21 ust.
    1 pkt 131 tej ustawy – może jednak zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy
    spełnieniu warunków określonych w tym przepisie.
    Z przepisu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wynika, że:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione
      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:
    dochód zwolniony = D × W/P
    gdzie:
    D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,
    W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych,
    P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.
    Cytowany powyżej przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym wiąże
    skutki prawne w postaci zwolnienia od opodatkowania z faktem przeznaczenia – w
    warunkach określonych w ustawie – uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości
    i praw majątkowych przychodu wyłącznie na własne cele mieszkaniowe wymienione w
    przepisie art. 21 ust. 25 ww. ustawy.
    Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z
    tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości (prawa majątkowego), jaka proporcjonalnie
    odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w
    osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego
    zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego
    tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.
    Tym samym, aby dochód z tytułu sprzedaży nieruchomości był w całości zwolniony z
    podatku dochodowego, cały przychód ze zbytej nieruchomości musi być wydatkowany na
    własne cele mieszkaniowe, wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku
    podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Jak stanowi art. 21 ust. 25 pkt 1 i pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
      1) wydatki poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
        należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
        Szwajcarskiej;
      2) wydatki poniesione na:
      a) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
        przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym
        mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1,
      b) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
        przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym
        mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w
        lit. a,
      c) spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu
        (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z
        odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu
        (pożyczki), o których mowa w lit. a lub b
      - w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę
        w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
        Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z
        zastrzeżeniem ust. 29 i 30.
    Na mocy art. 21 ust. 26 ww. ustawy:
      Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d
      i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
      mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne budynek, lokal lub
      pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się również
      niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub
      pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie

      ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,
      prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich
      prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
    Zgodnie z art. 21 ust. 29 ww. ustawy:
      W przypadku gdy kredyt (pożyczka), o którym mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c, stanowi
      część kredytu (pożyczki) przeznaczonego na spłatę również innych niż wymienione w
      tych przepisach zobowiązań kredytowych (pożyczkowych) podatnika, za wydatki
      poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      przypadające na spłatę kredytu (pożyczki) określonego w ust. 25 pkt 2 lit. a-c oraz
      zapłacone odsetki od tej części kredytu (pożyczki), która proporcjonalnie przypada
      na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c.
    W myśl art. 21 ust. 30 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa
      w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w
      rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym
      oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane
      zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika
      korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    W konsekwencji, korzystanie ze zwolnienia od podatku jest możliwe wyłącznie w sytuacji,
    gdy spełnione są wszelkie przesłanki określone w przepisie stanowiącym podstawę
    prawną danej preferencji. W przypadku niewypełnienia warunków określonych w wyżej
    cytowanym art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    podatnik traci prawo do ulgi i jest zobowiązany zapłaty podatku dochodowego.
    Rozstrzygając zatem o prawie do zwolnienia z opodatkowania należy pamiętać, że zawarty
    w art. 21 ust. 25 ustawy katalog wydatków uprawniających do zwolnienia ma charakter
    zamknięty i w związku z tym tylko wydatkowanie środków na realizację celów w nim
    wskazanych pozwala na skorzystanie ze zwolnienia z opodatkowania. Inne wydatki niż
    wymienione w tym katalogu nie uprawniają do skorzystania z powyższego zwolnienia.
    Ponadto należy zauważyć, że wszelkiego rodzaju ulgi czy zwolnienia są odstępstwem od
    konstytucyjnej zasady równości i powszechności opodatkowania, w sposób szczegółowy
    uregulowanymi w przepisach materialnego prawa podatkowego. Są one przywilejami, z
    których podatnik ma prawo, a nie obowiązek skorzystania. Zatem oceniając ciążące na
    nim obowiązki wynikające z zastosowania danej ulgi czy zwolnienia podatkowego należy
    dokonać ścisłej, literalnej wykładni przepisu regulującego daną ulgę czy zwolnienie. W
    związku z tym, tylko wydatkowanie środków uzyskanych z odpłatnego zbycia
    nieruchomości i praw majątkowych – w terminie i na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt
    131, a szczegółowo określone w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych pozwala na zastosowanie przedmiotowego zwolnienia.
    Podkreślić należy, że kwestia wydatkowania środków pieniężnych uzyskanych ze
    sprzedaży nieruchomości (udziału w niej) powinna być dla celów podatkowych
    udokumentowana rzetelnymi i wiarygodnymi dowodami. Jednakże ustawa o podatku
    dochodowym od osób fizycznych nie przewiduje ściśle określonego sposobu
    dokumentowania poniesionego wydatku. W przypadku korzystania z ulg i zwolnień
    podatkowych, również wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy spełnieniu
    wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku,
    który wywodzi z tego określone skutki prawne. Natomiast organ podatkowy weryfikujący
    możliwość skorzystania ze zwolnienia, uprawniony jest żądać od podatników przedłożenia
    dokumentów, z których będzie wynikało, kiedy i przez kogo wydatki zostały poniesione.
    Takimi dokumentami mogą być m.in. rachunki, faktury VAT, paragony, umowy, akt

    notarialny, dokumenty potwierdzające spłatę kredytu, bądź też inne dokumenty, które ten
    fakt mogą w sposób wiarygodny potwierdzić.
    Należy zauważyć, że z wykładni językowej przytoczonych wyżej przepisów, a w
    szczególności z zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy sformułowania: „(...) wolne
    od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości (...), jeżeli
    począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku
    podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej
    nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele
    mieszkaniowe (...)” wynika, że podstawową okolicznością decydującą o stosowaniu
    powyższego zwolnienia jest przeznaczenie w określonym czasie przychodów uzyskanych
    ze sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych na własne cele mieszkaniowe. Innymi
    słowy ważny jest moment uzyskania przychodu i poniesienia wydatku. Termin do
    wydatkowania środków rozpoczyna się bowiem począwszy od dnia sprzedaży a kończy z
    upływem trzech lat liczonych od końca roku, w którym miała miejsce sprzedaż
    nieruchomości lub praw. Środki przeznaczone na ww. cele mieszkaniowe muszą
    bezwzględnie pochodzić ze sprzedaży nieruchomości lub praw.
    Ponadto treść art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wskazuje, że oprócz czasu, w którym przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości ma
    zostać wydatkowany, istotny jest również cel, na który został wydatkowany. Ustawodawca
    w art. 21 ust. 25 ww. ustawy zawarł katalog wydatków stanowiących „własne cele
    mieszkaniowe” podatnika, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy. Katalog
    tych wydatków – jak już wyżej wyjaśniono – ma charakter zamknięty, jest to wyliczenie
    enumeratywne. Ustawodawca formułując zwolnienie przedmiotowe w sposób
    jednoznaczny wskazał realizację celów mieszkaniowych, które pozwalają na skorzystanie
    ze zwolnienia z opodatkowania dochodu ze sprzedaży.
    Ze zwolnienia tego wypływa daleko idąca konsekwencja zawarta w stwierdzeniu „własne
    cele mieszkaniowe”. Poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem
    „własne” świadczy o tym, że ustawodawca przewidując podstawę do zastosowania ww.
    zwolnienia i dopisując ten przymiotnik podkreślił, że celem nadrzędnym jest zwolnienie
    tylko takiego przychodu, który wydatkowany zostanie na zaspokojenie „własnych celów
    mieszkaniowych” rozumianych jako potrzeba zapewnienia sobie dachu nad głową. Tak
    więc uregulowane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy zwolnienie od podatku dochodowego w
    zamierzeniach ustawodawcy realizować ma cel, jakim jest zaspokojenie własnych potrzeb
    mieszkaniowych podatnika, a nie lokata kapitału lub zdobywanie źródła zarobkowania
    bądź zapewnienie dachu nad głową innym osobom niż podatnik. Wyraz „mieszkaniowe” w
    wyrażeniu „własne cele mieszkaniowe” należy odnosić podmiotowo do zamiaru
    zamieszkiwania związanego z różnymi sposobami wydatkowania przychodu, a nie do
    wydatkowania przychodu w znaczeniu jedynie przedmiotowym.
    Zamiarem ustawodawcy tworzącego zwolnienie przedmiotowe w art. 21 ust. 1 pkt 131
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych było zachęcanie podatników do
    nabywania w miejsce zbywanych praw majątkowych czy nieruchomości, innych
    nieruchomości lub praw przeznaczonych do zaspokajania ich indywidualnych potrzeb
    mieszkaniowych. U podstaw omawianego zwolnienia legło założenie, że nie powinny być
    opodatkowane środki wydane na realizację własnego celu mieszkaniowego. Powyższe
    wnioski wynikają wprost z brzmienia przepisu normującego powyższe zwolnienie.
    Analizując możliwość skorzystania z powyższego zwolnienia przedmiotowego przez osobę
    małoletnią należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks
    rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.):
    W myśl art. 98 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Rodzice są przedstawicielami ustawowymi dziecka pozostającego pod ich władzą
      rodzicielską. Jeżeli dziecko pozostaje pod władzą rodzicielską obojga rodziców, każde
      z nich może działać samodzielnie jako przedstawiciel ustawowy dziecka.

    Zgodnie z art. 101 § 1-3 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      § 1. Rodzice obowiązani są sprawować z należytą starannością zarząd majątkiem
      dziecka pozostającego pod ich władzą rodzicielską.
      § 2. Zarząd sprawowany przez rodziców nie obejmuje zarobku dziecka ani
      przedmiotów oddanych mu do swobodnego użytku.
      § 3. Rodzice nie mogą bez zezwolenia sądu opiekuńczego albo, w przypadkach
                    1wskazanych w art. 640 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania
      cywilnego (Dz.U. z 2023 r. poz. 1550, 1429, 1606, 1615, 1667 i 1860), sądu spadku
      dokonywać czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu ani wyrażać zgody
      na dokonywanie takich czynności przez dziecko.
    Stosownie do art. 156 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Opiekun powinien uzyskać zezwolenie sądu opiekuńczego albo, w przypadkach
                    1wskazanych w art. 640 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania
      cywilnego, sądu spadku we wszelkich ważniejszych sprawach, które dotyczą osoby
      lub majątku małoletniego.
    Według art. 11 Kodeksu cywilnego:
      Pełną zdolność do czynności prawnych nabywa się z chwilą uzyskania pełnoletności.
    Natomiast przepis art. 12 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Nie mają zdolności do czynności prawnych osoby, które nie ukończyły lat trzynastu,
      oraz osoby ubezwłasnowolnione całkowicie.
    Na mocy zaś art. 14 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Czynność prawna dokonana przez osobę, która nie ma zdolności do czynności
      prawnych, jest nieważna.
    Mając na uwadze powyższe przepisy wskazać należy, że opieka rodziców nad dzieckiem
    obejmuje nie tylko jego osobę, ale i majątek. Zarządzanie majątkiem dziecka wymaga
    podejmowania różnych decyzji. W tej mierze Kodeks rodzinny i opiekuńczy rozróżnia
    czynności dokonywane w ramach zwykłego zarządu oraz czynności przekraczające zakres
    zwykłego zarządu. Na zwykły zarząd składają się działania służące prowadzeniu bieżących
    spraw związanych ze zwykłym korzystaniem z przedmiotów należących do majątku
    dziecka.
    Ustawodawca nie podał natomiast katalogu czynności przekraczających zakres zwykłego
    zarządu. Należy przyjąć, że taki charakter mają wszystkie czynności dotyczące
    nieruchomości, a zatem również sprzedaż nieruchomości.
    „Przez czynności zwykłego zarządu należy rozumieć załatwianie przez rodziców bieżących
    spraw związanych ze zwykłym korzystaniem z przedmiotów wchodzących w skład majątku
    małoletniego, utrzymywanie ich w stanie niepogorszonym. Wszystko, co nie mieści się w
    tych granicach, należy do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu.
    Przykładowo do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu należy zaliczyć:
    odpłatne nabycie składnika majątkowego przez dziecko, zrzeczenie się własności
    wartościowej rzeczy, ustanowienie na nieruchomości ograniczonego prawa rzeczowego,
    zaciągnięcie pożyczki w kwocie przekraczającej bieżące potrzeby, zawarcie na czas dłuższy
    umowy dzierżawy, zrzeczenie się dziedziczenia, odrzucenie spadku, przyjęcie spadku
    wprost” (J. Ignatowicz, Kodeks rodzinny (...), red. K. Pietrzykowski, 2010, s. 908–909). W
    doktrynie i orzecznictwie funkcjonuje pogląd, że o potraktowaniu danej czynności jako
    czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu decyduje ciężar gatunkowy tej
    czynności, wartość przedmiotu czynności, skutki w sferze majątku dziecka przy

    uwzględnieniu dobra dziecka i ochrony jego interesów życiowych (uchwała pełnego składu
    Izby Cywilnej SN z 30 kwietnia 1977 r., sygn. Akt III CZP 73/76 OSNCP 1978, nr 2, poz. 19, i
    orzeczenie SN z 17 października 2000 r., sygn. akt I CKN 319/2000, Lexis.pl nr 7297897).
    „Miernikiem czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu jest ciężar gatunkowy
    dokonywanej czynności, jej skutków w sferze majątku małoletniego, wartości przedmiotu
    danej czynności oraz szeroko pojęte dobro dziecka i ochrona jego interesów życiowych.
    Konsekwencją braku zezwolenia sądu opiekuńczego z art. 101 § 3 jest nieważność
    dokonanej czynności” (uchwała pełnego składu Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z 30
    kwietnia 1977 r.).
    Odnosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy zauważyć należy, że dochód ze
    sprzedaży nieruchomości osoby małoletniej nie jest przekazywany rodzicom. Sąd
    opiekuńczy najpierw musi wyrazić zgodę na sprzedaż nieruchomości lub prawa (sprzedaż
    nieruchomości stanowiącej własność lub współwłasność małoletniego jest czynnością
    przekraczającą zakres zwykłego zarządu jego majątkiem, do którego z mocy prawa
    upoważnieni są rodzice), następnie środki, co do zasady, złożone są w depozycie sądowym
    do czasu osiągnięcia przez małoletniego pełnoletniości. Każde wydatkowanie pieniędzy
    odbywa się tylko za zgodą sądu, także gdy chodzi o wydatkowanie na cele umożliwiające
    zwolnienie z opodatkowania przychodu ze sprzedaży nieruchomości lub wymienionych w
    ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych praw do nieruchomości.
    Pani wątpliwość budzi kwestia, czy przychód uzyskany ze zbycia mieszkania, które
    otrzymała Pani w darowiźnie od dziadków i następnie wydatkowany na spłatę kredytu na
    mieszkanie, w którym mieszkała Pani z rodzicami i obecnie mieszka z dziadkami oraz na
    generalne remonty mieszkania, w którym obecnie mieszkają Pani dziadkowie i
    mieszkania, w którym aktualnie mieszka Pani z rodzicami, należy kwalifikować do
    wydatków realizujących cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w
    związku z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W kwestii uznania za wydatki na własne cele mieszkaniowe wydatków poniesionych na
    spłatę kredytu, o którym mowa we wniosku, wskazać trzeba, że zgodnie z uprzednio
    cytowanym przepisem art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ustawy za wydatki poniesione na własne
    cele mieszkaniowe uważa się m.in. spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu
    (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego
    zbycia, w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę
    w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
    Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, na nabycie
    budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego
    stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie
    gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w
    takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem (art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a), czy
    nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
    takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w
    takim prawie (art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. b).
    Konstrukcja powołanych przepisów oraz ich wykładnia literalna prowadzą do
    jednoznacznych rezultatów jeżeli chodzi o kwestię uzależnienia prawa do zwolnienia od
    faktu zaciągnięcia określonego kredytu. Zwolnienie w sposób literalny odnosi się do
    sytuacji spłaty kredytu, w przypadku którego wynika, że został on zaciągnięty na ściśle
    określony cel mieszkaniowy. Ustawodawca wymaga dla takiego kredytu określenia
    konkretnego celu.
    Jak wynika z opisu sprawy otrzymała Pani od dziadków na podstawie umowy darowizny
    sporządzonej (...) grudnia 2023 r. w formie aktu notarialnego mieszkanie, które sprzedała
    przed upływem 5 lat. Pani mama była Pani przedstawicielem. Pani rodzice dostali zgodę
    Sądu Rodzinnego w (...) na sprzedaż. Za pieniądze ze sprzedaży zrobiono generalne
    remonty nowo zakupionego mieszkania oraz mieszkania, w którym wcześniej
    mieszkaliście. Za resztę pieniędzy spłacony został poprzedni kredyt hipoteczny

    (zobowiązanie wynikające z umowy kredytu zawartej pomiędzy (...), oraz Pani rodzicami –
    (...) z (...) kwietnia 2015 r.), którego przedmiotem były środki na zakup lokalu mieszkalnego
    znajdującego się w (...). W tym lokalu obecnie mieszkają Pani dziadkowie. Nie była Pani
    stroną umowy kredytu, stronami umowy kredytu byli Pani rodzice – (...) oraz (...). Nie
    odpowiadała Pani w żaden sposób za ten kredyt, Pani odpowiedzialność zatem nie była
    solidarna. W mieszkaniu tym realizowane były przez Panią własne cele mieszkaniowe. Od
    (...) kwietnia 2015 r. mieszkała Pani w nim ze swoimi rodzicami – (...). Obecnie w tym lokalu
    mieszka Pani wspólnie z dziadkami. Aktualnie mieszka Pani również w (...) z rodzicami. Nie
    jest Pani w stanie określić jednego swojego miejsca zamieszkania. Bywa, że większość
    czasu w tygodniu przebywa Pani raz w jednym mieszkaniu z dziadkami, a raz w drugim z
    rodzicami. Odległość między tymi dwoma lokalami to około 200 m. Właścicielami
    mieszkania (wynikającymi z aktu notarialnego), w którym obecnie mieszkają Pani
    dziadkowie są Pani rodzice – (...) w całości, pozostający w ustawowej wspólności
    majątkowej małżeńskiej.
    Z powyższego wynika, że nie była Pani jednym z kredytobiorców kredytu zaciągniętego na
    zakup lokalu mieszkalnego znajdującego się w (...) oraz, że ww. kredyt nie został
    zaciągnięty na sfinansowanie przez Panią (jako właściciela lub współwłaściciela) zakupu
    tego mieszkania (mimo, że zamieszkuje Pani w nim z dziadkami), lecz w celu zakupu
    mieszkania, którego jedynymi właścicielami są Pani rodzice.
    Innymi słowy, w momencie zaciągania omawianego kredytu na zakup ww. mieszkania nie
    stała się Pani właścicielką ani współwłaścicielką tego mieszkania. Właścicielami mieszkania
    (wynikającymi z aktu notarialnego), na który został zaciągnięty kredyt w 2015 r. są Pani
    rodzice – (...) w całości, pozostający w ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Natomiast ustawodawca w art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych warunkuje prawo do ulgi z tytułu spłaty kredytu od wypełnienia wszystkich
    warunków wskazanych w przepisach, tj.:
      · kredyt musi być zaciągnięty przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z
        odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c,
      · kredyt musi być zaciągnięty jedynie na cele określone w pkt 1, czyli między innymi na
        zakup mieszkania stanowiącego własność lub współwłasność podatnika, a nie
        zakup takiego mieszkania na rzecz innych osób, nawet jeżeli są z nim
        spokrewnione.
    Celem ustawodawcy było bowiem premiowanie zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych przez podatnika. Spłacony kredyt (pożyczka) nie ma być jakimkolwiek
    kredytem (pożyczką), lecz musi spełniać ściśle określone ustawą wymagania. Musi to być
    bowiem kredyt (pożyczka) – co wynika literalnie z art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych – zaciągnięty przez podatnika na cele określone w pkt 1,
    tj. m.in. na nabycie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębna nieruchomość lub udziału
    w takim lokalu mieszkalnym (art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a), na spłatę kredytu (pożyczki) oraz
    odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania
    przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele
    określone w pkt 1 (art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) z uwzględnieniem art. 21 ust. 25a ww. ustawy.
    Przepis wyraźnie bowiem stanowi, że kredyt (pożyczka) ma być zaciągnięty na cele
    określone w pkt 1, a więc na cele mieszkaniowe. Istotne jest także, aby spłacany kredyt
    zaciągnięty był przed dniem uzyskania przychodu ze sprzedaży oraz żeby kredyt ten
    zaciągnięty był przez osobę, która uzyskuje przychód ze sprzedaży.
    Podsumowując, przepis art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wprost określa, że wolne od podatku dochodowego są wydatki poniesione na
    spłatę kredytu oraz odsetek od tego kredytu zaciągniętego przez podatnika przed dniem
    uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, na cele wskazane w art. 21 ust. 25 pkt 1, czyli m.
    in. na zakup własnego mieszkania, a więc takiego, do którego przysługuje podatnikowi
    tytuł własności bądź współwłasności. Warunek ten musi być zatem spełniony już w
    momencie zaciągania kredytu. W rozpatrywanej sprawie nie mamy natomiast z taką

    sytuacją do czynienia, gdyż zaciągnięty (...) kwietnia 2015 r. kredyt został przeznaczony na
    sfinansowanie zakupu mieszkania, którego właścicielami stali się wyłącznie Pani rodzice.
    Nie ma w tym przypadku znaczenia, że mieszkała Pani w tym mieszkaniu, skoro kredyt
    został zaciągnięty przez Pani rodziców na sfinansowanie zakupu mieszkania, którego
    jedynymi właścicielami stali się Pani rodzice.
    Zatem, przeznaczenie przez Panią środków pieniężnych z odpłatnego zbycia w 2024 r.
    nieruchomości, na spłatę kredytu zaciągniętego przez Pani rodziców na zakup mieszkania
    należącego tylko do Pani rodziców, a nie do Pani – wbrew Pani twierdzeniu – nie jest
    realizacją Pani własnego celu mieszkaniowego, określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Fakt, że w dacie zawarcia umowy
    kredytowej nie była Pani właścicielką lub współwłaścicielką przedmiotowej nieruchomości,
    której wyłącznymi właścicielami byli wówczas i są nadal Pani rodzice, a także kredyt nie
    został zaciągnięty przez Panią, jednoznacznie przesądza o braku możliwości skorzystania
    ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Uwzględniając powyższe stwierdzam, że wydatki na spłatę kredytu zaciągniętego w 2015
    r., na sfinansowanie zakupu mieszkania przez Pani rodziców, nie stanowią dla Pani
    wydatków na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a, w
    związku z brzmieniem pkt 1 tego ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych i z uwagi na powyższe nie wypełniają wszystkich ustawowych warunków do
    skorzystania ze zwolnienia na zasadach określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W konsekwencji, spłaty kredytu zaciągniętego w 2015 r. przez Pani rodziców na zakup
    mieszkania, które jest własnością tylko Pani rodziców, częścią kwoty pozyskanej ze
    sprzedaży w 2024 r. mieszkania, które otrzymała Pani w drodze darowizny od dziadków w
    2023 r., nie można potraktować jako wydatek na cele, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt
    131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc tzw. ulgę mieszkaniową.
    Odnosząc się do kwestii wydatkowania przez Panią przychodu uzyskanego ze zbycia
    mieszkania, które otrzymała Pani w darowiźnie od dziadków na generalne remonty w
    mieszkaniu, w którym obecnie mieszka Pani z dziadkami i w mieszkaniu, w którym
    aktualnie mieszka Pani z rodzicami wskazuję, że zgodnie z uprzednio cytowanym
    przepisem art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    zawiera on przymiotnik „własny”. Przy interpretacji tych przepisów przymiotnika „własny”
    nie można pominąć.
    Przy czym przez „własny” należy w szczególności rozumieć lokal mieszkalny, w stosunku
    do którego przysługuje podatnikowi prawo własności (współwłasności) w rozumieniu
    przepisów Kodeksu cywilnego, na co wskazuje treść cytowanego art. 21 ust. 26 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wskazać należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje
    pojęcia „remont” użytego w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Dla wyjaśnienia tego pojęcia, należy odnieść się do jego znaczenia
    funkcjonującego w języku powszechnym. I tak, „remont” to „doprowadzenie jakiegoś
    budynku lub urządzenia do stanu używalności; naprawa, odnawianie (czegoś)”.
    Synonimami tego pojęcia są m.in. „naprawa, przebudowa, odrestaurowanie,
    modernizacja”.
    Pojęcie remontu zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 8 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo
    budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418), zgodnie z którym:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o remoncie – należy przez to rozumieć wykonywanie w
      istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu
      stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza
      się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.

    Niemniej jednak, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie odwołuje się do
    tej regulacji. Tym samym, definicja „remontu” funkcjonująca na gruncie ustawy Prawo
    budowlane nie może być wprost przenoszona na grunt omawianej ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Może być natomiast uwzględniona jako jeden z
    elementów służących ustaleniu znaczenia pojęcia „remontu” dla celów podatku
    dochodowego od osób fizycznych.
    Za „remont” budynku mieszkalnego, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych należy więc uznać prace dotyczące tego
    budynku, służące jego utrzymaniu we właściwym stanie, doprowadzeniu go do pożądanej
    zdolności użytkowej, modernizacji jego elementów składowych. Co istotne, w każdym
    przypadku remont dotyczy „materii” budynku mieszkalnego, a więc jego ścian, podłóg,
    sufitu, okien, drzwi, wyposażenia technicznego takiego jak instalacje: wodna,
    kanalizacyjna, elektryczna, grzewcza, gazowa bądź innych elementów trwale połączonych
    konstrukcyjnie z elementami budowlanymi budynku.
    Ustawodawca w art. 21 ust. 26 ww. ustawy wskazał, że przez własny budynek, lokal lub
    pomieszczenie, o którym mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się budynek, lokal lub
    pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego
    podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu
    jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne
    budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się
    również niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub
    pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie ich
    własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do
    domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach, jeżeli
    uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
    Wskazać przy tym należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach: z 28 maja 2019 r.,
    sygn. akt II FSK 1754/17 oraz z 13 listopada 2018 r., sygn. akt II FSK 3228/16 wyjaśnił, że
    brzmienie przepisu (art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych) jest czytelne i jasne, pozwalające przy zastosowaniu metod wykładni językowej
    odczytać treść normy prawnej w stopniu koniecznym i wystarczającym do identyfikacji
    zakresu zwolnienia podatkowego. Wynika z niego niewątpliwie, że poniesienie wydatków
    na własne cele mieszkaniowe to poniesienie wydatku na budowę budynku, który stanowi
    własność albo współwłasność podatnika w rozumieniu prawa cywilnego, przy czym
    zwolnienie przysługuje, jeżeli wydatki na ten właśnie cel zostały poczynione w okresie
    wskazanym przez ustawodawcę. Jest oczywiste, że aby poczynić wydatki na tak określony
    cel, trzeba być właścicielem (współwłaścicielem) nieruchomości, na którą czyni się wydatki
    – i to w terminie zakreślonym w przepisie. Inaczej nie dochodzi do poniesienia wydatków
    na własne cele mieszkaniowe, co wyklucza możliwość skorzystania ze zwolnienia.
    Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy wiąże skutek prawny w postaci zwolnienia
    określonego dochodu od opodatkowania podatkiem dochodowym zarówno z terminem
    wydatkowania środków pieniężnych, jak i z faktem dysponowania przez podatnika tytułem
    własności lub współwłasności.
    Zgodnie bowiem z cytowanym wcześniej art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, przez własny lokal, o którym mowa w ww. przepisie rozumie się lokal
    stanowiący własność lub współwłasność podatnika. To oznacza, że w okresie jaki został
    przewidziany przez ustawodawcę na wydatkowanie środków ze sprzedaży, musi być
    spełniony warunek określony tym przepisem, czyli lokal mieszkalny musi stanowić
    własność lub współwłasność podatnika (a więc podatnikowi musi przysługiwać tytuł
    własności lub współwłasności do lokalu).
    Ustawowy termin na wydatkowanie środków z odpłatnego zbycia nieruchomości lub
    udziału w nieruchomości oraz praw majątkowych, o których mowa w art. 30e ww. ustawy,
    wynosi trzy lata od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie. Wydatki
    na remont np. lokalu mieszkalnego uznaje się za wydatki poniesione na cele

    mieszkaniowe wyłącznie, jeśli przed upływem ww. okresu nastąpi nabycie własności
    (współwłasności) np. lokalu mieszkalnego, co wynika z art. 21 ust. 26 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. W przeciwnym razie, w sytuacji gdy środki zostaną
    wydatkowane na lokal mieszkalny, do którego podatnik nie dysponuje i nie będzie
    dysponował w okresie trzech lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    odpłatne zbycie, tytułem własności (współwłasności), zwolnienie określone w art. 21 ust. 1
    pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie będzie przysługiwało.
    Tymczasem z opisu sprawy wynika, że właścicielami lokalu mieszkalnego znajdującego się
    w (...) (wynikającymi z aktu notarialnego), w którym obecnie mieszka Pani z dziadkami i w
    którym zrobiony został generalny remont ze środków pochodzących ze sprzedaży
    mieszkania, które otrzymała Pani w darowiźnie od dziadków są (...) w całości, pozostający
    w ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej. Z kolei właścicielami (wynikającymi z
    aktu notarialnego) nowo nabytego mieszkania, w którym obecnie mieszka Pani z
    rodzicami, również są (...) w całości, pozostający w ustawowej wspólności majątkowej
    małżeńskiej. Mieszkanie to zostało nabyte przez Pani rodziców (...) czerwca 2024 r. w
    drodze umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego. Nowe mieszkanie Pani
    rodzice chcieli przepisać na Panią w chwili osiągnięcia przez Panią pełnoletności. W tym
    mieszkaniu został również wykonany generalny remont ze środków pochodzących ze
    sprzedaży mieszkania, które otrzymała Pani w darowiźnie od dziadków. Wszelkie rachunki
    oraz faktury, dowody potwierdzające wydatkowanie pieniędzy na ww. remonty były
    wystawiane na Pani mamę – (...). Pani mama zajmowała się za Panią wszelkimi tego
    rodzaju sprawami. Z przedstawionych okoliczności sprawy nie wynika zatem, że w okresie
    trzech lat od końca roku kalendarzowego, w którym sprzedała Pani lokal mieszkalny
    otrzymany w darowiźnie, nabędzie Pani własność (współwłasność) dwóch mieszkań, w
    których zostały przeprowadzone generalne remonty.
    Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzam, że w przedmiotowej sprawie wydatki jakie
    zostały poniesione na remonty dwóch ww. mieszkań, do których nie przysługują Pani
    prawa własności, nie stanowią wydatków na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art.
    21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Podsumowując, dochód pochodzący ze sprzedaży lokalu mieszkalnego nabytego w
    drodze darowizny od dziadków w 2023 r., w części wydatkowanej na generalne remonty w
    dwóch mieszkaniach, tj. w którym obecnie mieszkają Pani dziadkowie oraz w którym
    aktualnie mieszka Pani z rodzicami, nie został przeznaczony na Pani własne cele
    mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, ponieważ tytuł prawny własności obu mieszkań posiadają Pani
    rodzice, a nie Pani, dlatego też nie jest Pani uprawniona do skorzystania ze zwolnienia od
    podatku uregulowanego w ww. przepisie.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wskazuję, że interpretacja indywidualna nie ma charakteru decyzji uznaniowej, Organ
    dokonuje wykładni przepisów jakie mają zastosowanie w przedstawionym stanie
    faktycznym i wykładnia ta nie jest uzależniona od życiowej sytuacji podatnika. Te
    okoliczności może brać pod uwagę naczelnik właściwego urzędu skarbowego, który na
    podstawie art. 67a § 1 Ordynacji podatkowej na wniosek podatnika, w przypadkach
    uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może m.in.
    odroczyć termin płatności podatku lub rozłożyć zapłatę podatku na raty; odroczyć lub
    rozłożyć na raty zapłatę zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę lub odsetki od

    nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek, a nawet umorzyć w całości lub w części
    zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę. Wobec tego, w przypadku pozostawania w
    trudnej sytuacji materialnej czy życiowej może Pani zwrócić się z takim wnioskiem do
    właściwego naczelnika urzędu skarbowego.
    Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym. Wnioskodawca ponosi ryzyko
    związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu
    zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko
    wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej,
    bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie
    wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.