Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-704/14-5/MT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-09-25
Teza: Czy drugie 50% otrzymanej różnicy pomiędzy nabyciem lokalu, a jego sprzedażą należy do opodatkowania przez Wnioskodawczynię w formie podatku liniowego, czy przez męża Wnioskodawczyni w formie podatku od sprzedaży nieruchomości?
Słowa kluczowe: dochód; nieruchomości; przychód; rozwiązanie; sprzedaż; spółki-spółka cywilna; zbycie-odpłatne zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 13 czerwca 2014 r. (data wpływu 16 czerwca 2014 r.) oraz uzupełnieniu wniosku z dnia 10 września 2014 r. (data nadania 11 września 2014 r., data wpływu 15 września 2014 r.) uzupełniającym braki formalne na wezwanie Nr IPPB1/415-704/14-2/MT z dnia 4 września 2014 r. (data nadania 5 września 2014 r., data doręczenia 8 września 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zbycia nieruchomości otrzymanej w związku z rozwiązaniem spółki cywilnej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 czerwca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zbycia nieruchomości otrzymanej w związku z rozwiązaniem spółki cywilnej.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 14 kwietnia 2011 roku została zawiązana aktem notarialnym Spółka Cywilna G. przez dwóch wspólników prowadzących działalność gospodarczą Iwonę R. oraz Eugeniusza J. Wspólnicy pobudowali budynek mieszkalno-usługowy. Wybudowane lokale mieszkalne zostały sprzedane. W dniu 18 listopada 2013 roku nastąpiło rozwiązanie Spółki G. aktem notarialnym na mocy którego wspólnicy oraz ich małżonkowie nabyli po 1/2 części udziałów w lokalu użytkowym U-1 przy ul. W. w P., który pozostał po podziale majątku Spółki o wartości 203252.03 zł. t.z. Eugeniusz J. wraz z żoną Ewą J. na zasadach wspólności ustawowej małżeńskiej 1/2 część udziałów o wartości 101.626,01 zł oraz Iwona R. wraz z mężem Mirosławem R. na zasadach wspólności ustawowej małżeńskiej 1/2 część udziałów o wartości 101,626,01 zł. Dnia 22 maja 2014 r. małżonkowie J. oraz małżonkowie R. sprzedali w/w lokal U-1 aktem notarialnym na rzecz kupujących Ewy i Mariusza M. za kwotę 270.000 zł. W związku ze sprzedażą na każdą stronę ( małżonków) przypada po 135.000 zł. W związku ze zlikwidowaną działalnością Iwona R. oraz Eugeniusz J. zapłacą swoją część podatku dochodowego do 20 czerwca 2014 r. (liniowy 19%). W związku z wynikającym ze sprzedaży podatkiem dochodowym Ich małżonków powstał problem w jego zapłacie. Według aktu notarialnego małżonkowie wspólników nabyli prywatnie po 25% wartości lokalu.

W odpowiedzi na wezwanie z dnia 4 września 2014 r. Nr IPPB1/415-704/14-2/MT Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie wskazując, że Spółka Cywilna G. zawiązana została w dniu 14 kwietnia 2011 roku. Głównym przedmiotem działalności spółki była realizacja projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków. Spółka zajmowała się również sprzedażą wybudowanych przez siebie mieszkań. W dniu 18 listopada 2013 roku spółka została rozwiązana. Po rozwiązaniu spółki jako wspólnik spółki cywilnej w ramach rozliczenia wkładów Wnioskodawczyni otrzymała 50% udziału w lokalu usługowym U-1 przy ul. W. w P., co stanowi kwotę 101.625,01 zł. Udział ten Wnioskodawczyni otrzymała wspólnie z mężem na zasadach wspólności ustawowej małżeńskiej. Od swojej części otrzymanej we wspólności majątkowej małżeńskiej Wnioskodawczyni odprowadziła podatek liniowy 19% jako podatek od inwentaryzacji w dniu likwidacji spółki. W kwietniu 2014 r. lokal został sprzedany. Wnioskodawczyni pozostał problem w rozliczeniu podatku od różnicy pomiędzy nabyciem lokalu, a jego sprzedażą. Zysk ze sprzedaży należy do Wnioskodawczyni i do Jej męża, który nie prowadził razem z Wnioskodawczynią Spółki Cywilnej G.

Wnioskodawczyni przeformułowała również wszystkie pytania oraz zajęła własne stanowisko do przeformułowanych pytań.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Jaki podatek od swoje części ma zapłacić mąż Wnioskodawczyni?
2.  Czy mąż Wnioskodawczyni może przeznaczyć ten podatek na cele mieszkaniowe?
3.  Czy drugie 50% otrzymanej różnicy pomiędzy nabyciem lokalu, a jego sprzedażą należy do opodatkowania przez Wnioskodawczynię w formie podatku liniowego, czy przez męża Wnioskodawczyni w formie podatku od sprzedaży nieruchomości?

Odpowiedź na pytanie nr 3 w części dotyczącej opodatkowania przychodu ze sprzedaży lokalu przez Wnioskodawczynię stanowi przedmiot niniejszej interpretacji. W zakresie pytania nr 1, nr 2 i nr 3 w części dotyczącej opodatkowania przychodu ze sprzedaży lokalu przez męża Wnioskodawczyni zostanie wydane odrębne rozstrzygniecie.

Zdaniem Wnioskodawczyni wyżej opisany lokal handlowy nabyła we wspólności ustawowej małżeńskiej. Wnioskodawczyni sprzedała go także w trakcie trwania związku małżeńskiego. Według Wnioskodawczyni różnica pomiędzy nabyciem, a sprzedażą powinna być być rozliczona podatkiem w następujący sposób:

1.  50% wartości przychodu ze sprzedaży lokalu należy do opodatkowania przez Wnioskodawczynię podatkiem liniowym w wysokości 19% w następnym miesiącu po sprzedaży lokalu,
2.  50% wartości przychodu ze sprzedaży należy do opodatkowania przez męża Wnioskodawczyni podatkiem od sprzedaży nieruchomości, na który ma czas do końca 2016 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późń. zm.), przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat (art. 8 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy).

Jak podaje przepis art. 5a pkt 26 ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną – oznacza to spółkę niebędącą podatnikiem podatku dochodowego.

W związku z tym, wielkość przychodu przypadającego na podatnika (wspólnika spółki osobowej) określa się proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku. Taką samą zasadę należy zastosować przy określaniu kosztów uzyskania przychodu, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat przypadających na wspólnika.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ww. ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Co do zasady, do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej należą wszystkie przychody osiągane w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, określone w art. 14 ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z wyjątkiem przychodów wymienionych w art. 14 ust. 3 tej ustawy.

Stosownie do treści art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem z działalności gospodarczej są przychody z odpłatnego zbycia składników majątku otrzymanych w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną lub wystąpieniem wspólnika z takiej spółki.

Natomiast przepis art. 14 ust. 3 pkt 12 lit. b) ww. ustawy stanowi, że do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia składników majątku otrzymanych w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną lub wystąpieniem wspólnika z takiej spółki, jeżeli od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła likwidacja działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie, likwidacja spółki niebędącej osobą prawną lub nastąpiło wystąpienie wspólnika z takiej spółki, do dnia ich odpłatnego zbycia upłynęło sześć lat i odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

Jak wynika z powyższego przepisu sprzedaż składnika majątku otrzymanego w wyniku likwidacji/rozwiązania spółki osobowej, jeżeli sprzedaż ta nastąpi przed upływem sześciu lat od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpi likwidacja/rozwiązanie spółki, będzie stanowiła dla wspólnika otrzymującego ten składnik przychód z działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni była wspólnikiem Spółki Cywilnej G., która została zawiązana w dniu 14 kwietnia 2011 roku. Głównym przedmiotem działalności spółki była realizacja projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków. Spółka zajmowała się również sprzedażą wybudowanych przez siebie mieszkań. W dniu 18 listopada 2013 roku spółka została rozwiązana. Po rozwiązaniu spółki jako wspólnik spółki cywilnej w ramach rozliczenia wkładów Wnioskodawczyni otrzymała 50% udziału w lokalu usługowym U-1 przy ul. W. w P., co stanowi kwotę 101.625,01 zł. Udział ten Wnioskodawczyni otrzymała wspólnie z mężem na zasadach wspólności ustawowej małżeńskiej.

Odnosząc więc powyższe do przedstawionego zdarzenia przyszłego, stwierdzić należy, że odpłatne zbycie składnika majątkowego (50% udziału w lokalu użytkowym) otrzymanego przez Wnioskodawczynię w związku z rozwiązaniem spółki cywilnej, w 2014 r. (tj. przed upływem 6 lat od dnia rozwiązania spółki cywilnej) stanowi w całości dla Wnioskodawczyni przychód ze źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc z pozarolniczej działalności gospodarczej, podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach stosowanych do opodatkowania prowadzonej przez Wnioskodawczynię pozarolniczej działalności gospodarczej, niezależnie od faktu, iż przedmiotowy lokal użytkowy stanowił współwłasność małżonków.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ,ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.