Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.110.2022.2.MM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-05-18
Teza: Sprzedaż niezabudowanej nieruchomości nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Słowa kluczowe: grunty-grunt niezabudowany; majątek-majątek prywatny; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

1 marca 2022 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży niezabudowanej nieruchomości (działki nr 1/4).

Uzupełniła go Pani - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 12 maja 2022 r. (wpływ 16 maja 2022 r.).

Treść wniosku jest następująca:

### Opis zdarzenia przyszłego

5 lipca 2013 r. nabyła Pani aktem notarialnym Rep. A nr (…) w drodze darowizny (od Ojca) nieruchomość stanowiącą grunty orne, o powierzchni 2251 m2, działka nr 1/4 (\`(...)\`), obręb (…), numer Księgi Wieczystej (…).

Darczyńca - Pani Ojciec nabył przedmiotową działkę od Skarbu Państwa jako grunty orne 28 grudnia 2000 r. - akt notarialny Rep. A nr (…). Zakup przez Darczyńcę przedmiotowej działki od Skarbu Państwa nie był obciążony podatkiem od towarów i usług. Przez cały okres posiadania przedmiotowych gruntów rolnych Darczyńca nie dokonał na nich żadnych inwestycji, w tym inwestycji objętych podatkiem od towarów i usług.

Od dnia nabycia przedmiotowej działki w drodze darowizny do dnia dzisiejszego nie dokonała Pani i nie zamierza też Pani dokonać żadnej inwestycji, w tym inwestycji objętych podatkiem od towarów i usług. Od dnia zakupu przez Darczyńcę do dnia dzisiejszego przedmiotowa nieruchomość stanowi grunt orny.

Rada Miejska (…) podjęła Uchwałę nr (…) z 12 czerwca 2008 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie (…) oraz dla zespołów urbanistycznych (…), która to obejmowała przedmiotową nieruchomość gruntową.

W zapisach uchwalonego planu przedmiotowe grunty mają przeznaczenie oznaczone symbolem 4MW:

\- przeznaczenie podstawowe:

a. - zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna

b. - zieleń

c. - usługi podstawowe

d. - zdrowie i opieka społeczna

e. - wychowanie i nauczanie

f. - obiekty upowszechniania kultury

g. - wystawy i ekspozycje

h. - terenowe urządzenia sportowe.

Cytowana uchwała Rady Miejskiej (…) wpłynęła na uatrakcyjnienie opisanej nieruchomości gruntowej, jednak ani Darczyńca, ani Pani nie wpływaliście na jej podjęcie.

Ponadto informuje Pani, że:

1) przedmiotowa nieruchomość gruntowa - grunty orne, jest nieruchomością niezabudowaną,

2) nie podjęła Pani żadnej aktywności celem uatrakcyjnienia przedmiotowej nieruchomości jak uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, zmianę warunków zabudowy,

3) nie podjęła Pani czynności marketingowych w celu jej sprzedaży,

4) jest Pani czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, prowadzi Pani działalność gospodarczą w zakresie krótkotrwałego najmu lokali mieszkalnych - lokale nie stanowią Pani własności, jest Pani ich najemcą.

### Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego

### 1) Działka od chwili nabycia do momentu podjęcia przez Panią decyzji o jej sprzedaży była nieużytkiem, nie była przez Panią wykorzystana w żaden sposób.

### 2) Przedmiotowa nieruchomość nie była wykorzystywana przez Panią w prowadzonej działalności.

### 3) Działka nie była i nie jest przedmiotem umowy najmu ani dzierżawy, ani innej umowy o podobnym charakterze.

### 4) Z przyszłym nabywcą nie zawarła Pani żadnej umowy przedwstępnej ani nie sporządziła z nim żadnych dokumentów w tej sprawie, ponieważ nabywca nie jest na dzień dzisiejszy ostatecznie ustalony.

### 5) Nie udzieliła Pani przyszłemu nabywcy działki ani innemu podmiotowi pełnomocnictwa, zgody, upoważnienia do działania w Pani imieniu przy czynnościach związanych ze sprzedażą działki, ponieważ nie ma Pani skonkretyzowanego nabywcy.

### 6) W przeszłości dokonała Pani sprzedaży działki będącej Pani własnością, którą nabyła Pani w drodze umowy kupna sprzedaży w 2008 r., działka była nieużytkiem, nie czerpała Pani z niej żadnych dochodów, sprzedaż nastąpiła 4 lata temu.

### 7) Posiada Pani inne nieruchomości, jednak nie zamierza ich sprzedawać, nie ma Pani takich planów ani potrzeb. Część nieruchomości nabyła Pani kilkanaście lat temu w drodze umowy kupna sprzedaży, a część w drodze darowizny w lipcu 2013 r.

### Ponadto informuje Pani, że środki pieniężne pozyskane ze sprzedaży przedmiotowej działki posłużą Pani na spłatę kredytu, zakup większego mieszkania oraz na zaspokojenie potrzeb egzystencjalnych Pani i Pani rodziny.

### Pytanie

Czy sprzedaż nieruchomości gruntowej niezabudowanej będącej Pani majątkiem osobistym będzie podlegało podatkowi od towarów i usług?

**Stanowisko Pani w sprawie**

Zgodnie z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r., czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej, jeżeli sprzedaż miała charakter jednorazowy, incydentalny, taka sprzedaż winna być potraktowana jako sprzedaż prywatnego majątku.

Takie też stanowisko zawarł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w wyroku z 11 marca 2011 r. sygn. akt SA/Ol 51/15, tym samym przedmiotowa sprzedaż nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Jeżeli natomiast sprzedaż ma charakter zbliżony do handlu profesjonalnego w zakresie obrotu nieruchomościami, a osoba sprzedająca podejmuje szereg aktywnych działań oraz angażuje dodatkowe środki oraz czynności w zakresie takiego odpłatnego zbycia, transakcja ta może zostać zakwalifikowana jako podlegająca VAT.

Takie stanowisko znajduje potwierdzenie w treści interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 4 marca 2019 r., 0111-KDIB3-2.4012.791.2018.2.MGO: „Zatem jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku gdy brak jest przesłanek świadczących o aktywności sprzedawcy w przedmiocie zbycia nieruchomości, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem - zbycie nieruchomości nie stanowi działalności handlowej podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, lecz mieści się w ramach zarządu majątkiem prywatnym”.

W ocenie organów podatkowych oraz sądów administracyjnych - są kluczowe w kontekście powyższego rozgraniczenia. Również w tym przypadku nie istnieją żadne przepisy ustawowe, co obliguje do sięgnięcia do dostępnych wyroków, przykładowo w wyroku NSA z 6 lipca 2018 r., I FSK 1986/16, możemy przeczytać: „To, czy dana osoba fizyczna, sprzedając działki budowlane, działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną (np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze). Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia pojedynczych z tych okoliczności”.

Organy podatkowe wskazują szereg czynności i działań, które potencjalnie mogą świadczyć o tym, że osoba fizyczna działa w charakterze podatnika VAT. Należą do nich czynności mające na celu tzw. „uatrakcyjnienie działek”, czyli np.:

\- wytyczenie do nich dróg dojazdowych,

\- uzbrojenie (doprowadzenie mediów),

\- wystąpienie o miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego,

\- uprzednie odrolnienie gruntu,

\- jego nabycie w celu odsprzedaży,

\- czas i sposób nabycia działki.

Istotnym czynnikiem jest tu podejmowanie przez sprzedających działań marketingowych, czyli takich, które wykraczają poza zwyczajowo przyjęte normy dotyczące ogłaszania zamiaru sprzedaży działki; takimi powszechnie przyjętymi działaniami według organów jest zazwyczaj korzystanie z usług biur sprzedaży nieruchomości i wystawianie tam ogłoszeń o chęci sprzedaży działki; w żadnym razie nie jest jednak możliwe precyzyjne określenie, co organ ostatecznie uzna za działania marketingowe.

Mając powyższe na uwadze stoi Pani na stanowisku, że sprzedaż przedmiotowej nieruchomości gruntowej stanowiącej Pani majątek osobisty, nie zobowiązuje Pani do naliczenia i odprowadzenia podatku od towarów i usług, ponieważ jest to czynność jednorazowa, związana ze zwykłym wykonywaniem prawa własności, nie nosi znamion działalności gospodarczej, tym samym nie mieści się w zapisie art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług. Grunt rolny nabyła Pani w drodze darowizny w 2013 r., nie dokonała Pani żadnych zmian w przeznaczeniu przedmiotowej nieruchomości, ciąg zdarzeń między nabyciem a sprzedażą świadczy o braku z Pani strony traktowania nieruchomości jako majątku wchodzącego w skład działalności gospodarczej.

Reasumując, sprzedaż przedmiotowej nieruchomości gruntowej nie mieści się w zapisie art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług, tym samym transakcja nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 931), zwanej dalej ustawą:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej "podatkiem", podlegają:

1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady :

„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.

„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Jednocześnie, w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:

Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności dostawy terenu budowlanego.

Zgodnie z art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:

„Teren budowlany” to każdy grunt nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.

Opodatkowaniu VAT podlega, na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady, odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze.

Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).

Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem w kwestii opodatkowania sprzedaży niezabudowanej nieruchomości – działki nr 1/4 istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego opisu sprawy w celu dokonania sprzedaży ww. gruntu podjęła/podejmie Pani aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców lub usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Panią za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r., w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy.

Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT.

Analiza przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy oraz treści powołanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, że w stosunku do sprzedaży niezabudowanej działki nr 1/4 brak jest przesłanek pozwalających uznać Panią za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Z przedstawionego opisu sprawy nie wynika taka Pani aktywność, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Z okoliczności sprawy wynika bowiem, że 5 lipca 2013 r. nabyła Pani w drodze darowizny od Ojca niezabudowaną nieruchomość stanowiącą grunty orne - działkę nr 1/4. Rada Miejska (…) podjęła Uchwałę z 12 czerwca 2008 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, która obejmowała przedmiotową nieruchomość gruntową i wpłynęła na uatrakcyjnienie opisanej nieruchomości, jednak ani Darczyńca, ani Pani nie wpływaliście na jej podjęcie.

Od dnia nabycia przedmiotowej działki do dnia dzisiejszego nie dokonała Pani i nie zamierza dokonać żadnej inwestycji celem uatrakcyjnienia przedmiotowej nieruchomości, jak np. uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, zmianę warunków zabudowy, nie podjęła Pani czynności marketingowych w celu sprzedaży nieruchomości. Działka od chwili nabycia do momentu podjęcia przez Panią decyzji o jej sprzedaży była nieużytkiem, nie była przez Panią wykorzystana w żaden sposób. Jest Pani czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i prowadzi Pani działalność gospodarczą w zakresie krótkotrwałego najmu lokali mieszkalnych (lokale nie stanowią Pani własności), lecz zgodnie ze wskazaniem przedmiotowa nieruchomość nie była wykorzystywana przez Panią w prowadzonej działalności. Działka nie była i nie jest przedmiotem umowy najmu ani dzierżawy, ani innej umowy o podobnym charakterze.

Ponadto z przedstawionego opisu sprawy wynika, że nie zawarła Pani umowy przedwstępnej z przyszłym nabywcą ani nie sporządziła Pani żadnych dokumentów w tej sprawie, ponieważ nabywca nie jest na dzień dzisiejszy ostatecznie ustalony. Nie udzieliła Pani przyszłemu nabywcy działki ani innemu podmiotowi pełnomocnictwa, zgody, upoważnienia do działania w Pani imieniu przy czynnościach związanych ze sprzedażą działki. W przeszłości sprzedała Pani działkę będącą Pani własnością, którą nabyła Pani w drodze umowy kupna sprzedaży w 2008 r. (działka była nieużytkiem, nie czerpała Pani z niej żadnych dochodów). Posiada Pani inne nieruchomości - część z nich nabyła Pani kilkanaście lat temu w drodze umowy kupna sprzedaży, a część w drodze darowizny w lipcu 2013 r., jednak nie zamierza Pani ich sprzedawać. Środki pieniężne pozyskane ze sprzedaży przedmiotowej działki posłużą Pani na spłatę kredytu, zakup większego mieszkania oraz na zaspokojenie potrzeb egzystencjalnych Pani i Pani rodziny.

Tym samym w niniejszej sprawie, w odniesieniu do planowanej sprzedaży niezabudowanej nieruchomości – działki nr 1/4 nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż wskazanej we wniosku nieruchomości wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjęła Pani takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, która świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Działania podejmowane przez Panią stanowią jedynie racjonalny sposób zagospodarowania posiadanego majątku prywatnego.

Należy zatem uznać, że dokonując sprzedaży niezabudowanej nieruchomości korzysta Pani z przysługującego prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Brak tego statusu pozbawia Panią cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 cyt. ustawy, w zakresie sprzedaży działki, a dostawę - cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy.

W konsekwencji, w stosunku do sprzedaży niezabudowanej nieruchomości – działki nr 1/4 - nie będzie Pani występowała w charakterze podatnika podatku VAT, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ww. ustawy.

W związku z powyższym, sprzedaż przez Panią niezabudowanej nieruchomości – działki nr 1/4 nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Wobec powyższego, stanowisko Pani należało uznać za **prawidłowe**.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazujemy, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywało się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

*   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Pani sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i musi się Pani zastosować do interpretacji.
*   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

*   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
*   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).