Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-186/11/AF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-04-28
Teza: W związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2011 r. nowego art. 786 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (rozporządzenie wykonawcze), Spółka stanęła przed wątpliwością, czy w związku z prowadzeniem obowiązku dokonywania zgłoszeń wywozowych również w przypadkach, gdy towary wspólnotowe są dostarczane ze zwolnieniem od podatku, jako dostawy zaopatrzenia na statki wodne i powietrzne (bez względu na miejsce przeznaczenia tych statków), dostawcy towarów służących zaopatrzeniu statków – i to zarówno dokonujący bezpośredniej dostawy na statek, jak również działający jako pośrednicy – nadal zachowują prawo do stosowania stawki 0%?
Słowa kluczowe: statek; stawka-stawki podatku; zaopatrzenie; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 4-art. 83

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 25 stycznia 2011 r. (data wpływu 7 lutego 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku obowiązującej do dostaw towarów służących zaopatrzeniu statków - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 lutego 2011 r. złożono wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku obowiązującej do dostaw towarów służących zaopatrzeniu statków.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka prowadzi działalność w zakresie dostaw towarów służących zaopatrzeniu statków, o których mowa w art. 83 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług. Dostawy na statki dokonywane są bądź bezpośrednio przez Spółkę, która nabywa towary od swoich kontrahentów, bądź też sama dostarcza towary kontrahentom, którzy następnie dostarczają je bezpośrednio na statki. Każda tego rodzaju transakcja sprzedaży jest opodatkowana stawką podatku w wysokości 0% - stosownie do postanowień art. 83 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

W związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2011 r. nowego art. 786 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (rozporządzenie wykonawcze), Spółka stanęła przed wątpliwością, czy w związku z prowadzeniem obowiązku dokonywania zgłoszeń wywozowych również w przypadkach, gdy towary wspólnotowe są dostarczane ze zwolnieniem od podatku, jako dostawy zaopatrzenia na statki wodne i powietrzne (bez względu na miejsce przeznaczenia tych statków), dostawcy towarów służących zaopatrzeniu statków – i to zarówno dokonujący bezpośredniej dostawy na statek, jak również działający jako pośrednicy – nadal zachowują prawo do stosowania stawki 0%?

Zdaniem Wnioskodawcy, analiza przepisu art. 786 rozporządzenia wykonawczego oraz art. 83 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług prowadzi do wniosku, że prawo do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% nie jest uzależnione od spełnienia innych przesłanek ponad tę, że sprzedawane towary mają służyć zaopatrzeniu statków, jak również ponad warunek określony w art. 83 ust. 2 ww. ustawy, tj. prowadzenia przez podatnika dokumentacji, z której jednoznacznie wynika, że dostawy te zostały wykonane przy zachowaniu warunków określonych w art. 83 ust. 1. W tym kontekście zmiany wprowadzone w prawie celnym nie wpływają na uprawnienia podatników w zakresie stosowania stawki preferencyjnej (zarówno dostaw bezpośrednich, jak i pośrednich).

Spółka zaznaczyła, iż niezależnie od powyższego z preambuły rozporządzenia wspólnotowego wprowadzającego opisane zmiany w prawie celnym wynika, iż formalności wywozowe mają być stosowane nie tylko do towarów wspólnotowych, które mają być wyprowadzone z obszaru celnego Wspólnoty, ale również do zwolnionych od podatku dostaw zaopatrzenia na statki wodne i powietrzne, tak aby osoby dokonujące takich dostaw mogły otrzymać dowód opuszczenia obszaru celnego Wspólnoty, wymagany do celów zwolnienia od podatku. Tym samym formalności wywozowe mają służyć zapewnieniu bezpieczeństwa w przemieszczaniu towarów, pozostając bez wpływu na prawo podatnika do korzystania ze stawki preferencyjnej. Co więcej jednym z celów ich wprowadzenia było umożliwienie dostawcom legitymowania się przed organami podatkowymi dowodem dokonania dostawy, o którym mowa w art. 83 ust. 2 ww. ustawy.

Podsumowując Spółka zaznaczyła, że nie ma podstaw do uznania, iż w świetle zmienionych przepisów rozporządzenia wykonawczego, transakcje sprzedaży dokonywane pomiędzy Spółką a pośrednikiem, który następnie będzie sprzedawał zakupione towary ostatecznemu nabywcy – podmiotowi użytkującemu jednostki pływające – mogły zostać wyłączone spod regulacji art. 83 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług i nie korzystać z preferencyjnej stawki podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Niniejszej interpretacji udzielono przy założeniu, że miejscem świadczenia opisanych we wniosku dostaw jest terytorium kraju.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.