Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.179.2025.2.MSO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-08
Teza: Interpretacja indywidualna w zakresie nie wliczania do limitu
zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od
towarów i usług, dochodu z tytułu odpłatnego najmu
nieruchomości na cele mieszkaniowe należącej do majątku
wspólnego małżonków w sytuacji, gdy umowa najmu została
sporządzona wyłącznie na nazwisko małżonki.
Słowa kluczowe: limit-limit obrotu
małżonkowie
najem-najem na cele mieszkalne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 5
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 9 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie nie wliczania do
    limitu zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług,
    dochodu z tytułu odpłatnego najmu nieruchomości na cele mieszkaniowe należącej do
    majątku wspólnego małżonków w sytuacji, gdy umowa najmu została sporządzona
    wyłącznie na nazwisko małżonki. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem
    z 9 kwietnia 2025 r. (data wpływu 9 kwietnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Prowadzi Pan działalność gospodarczą, która korzysta ze zwolniona z VAT na podstawie
    art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o podatku od towarów i usług. Pana żona, (...), prowadzi odrębną
    działalność gospodarczą, w której jest czynnym podatnikiem VAT.
    Wspólnie nabyli Państwo nieruchomość w postaci lokalu mieszkalnego, przy czym nie
    posiadacie Państwo ustanowionej rozdzielności majątkowej. Pana żona planuje rozpocząć
    wynajem tej nieruchomości, a umowa najmu zostanie sporządzona wyłącznie na jej
    nazwisko. Wynajem będzie realizowany na potrzeby mieszkaniowe. Dochód z wynajmu
    zostanie opodatkowany zryczałtowanym podatkiem dochodowym od przychodów
    ewidencjonowanych, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a) ustawy o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne – stawka
    wyniesie 8,5% (od przychodu do 100 000 zł rocznie, z ewentualną modyfikacją dla
    nadwyżki zgodnie z obowiązującymi przepisami).
    Doprecyzował Pan

## Opis zdarzenia przyszłego

– w odpowiedzi na wezwanie – o
    następujące informacje:
    1. W odpowiedzi na pytanie wskazuje Pan, iż w myśl art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy VAT
    zwalnia się od podatku usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania
    nieruchomości o charakterze mieszkalnym, na własny rachunek, wyłącznie na cele
    mieszkaniowe. Zgodnie z art. 106b ust. 2 ustawy VAT podatnik nie jest obowiązany
    do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów wydanych na podstawie art.
    82 ust. 3. W związku z powyższym wynajem prywatnych nieruchomości jako
    czynność zwolniona z VAT nie obliguje wynajmującego do wystawiania z tego tytułu
    faktury dlatego faktury za wynajem nie będą wystawiane. W przypadku omawianym

    w art. 106b ust. 3 pkt 2 ustawy VAT, gdzie czytamy, że na żądanie nabywcy towaru
    lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż
    zwolnioną wówczas faktura zostanie wystawiona na dane mojej żony.
    2. Wynagrodzenie za opisaną we wniosku usługę najmu będzie przelewane na konto
    bankowe Pana żony.
    3. Data rozpoczęcia wykonywania mojej działalności gospodarczej to 2011-07-26.
    Pytania
    Czy prawidłowym jest nie wliczenie do obrotu Pana działalności, która korzysta z
    wspomnianego zwolnienia z VAT do obrotu 200 tyś. rocznie na podstawie art. 113 ust. 1 i
    9 ustawy o podatku od towarów i usług dochodu z wynajmu nieruchomości
    (mieszkalnych)?
    Pana stanowisko w sprawie
    Mając na uwadze że przychody z wynajmu nieruchomości (mieszkalnych) – mimo że są
    zwolnione z VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT – wlicza się do ogólnego
    obrotu przy obliczaniu limitu dla zwolnienia z VAT zgodnie z art. 113 ust. 2 pkt 2 lit. a)
    ustawy o podatku od towarów i usług, pomimo braku formalnej rozdzielności majątkowej,
    dochód z wynajmu, wynikający z wynajmu nieruchomości nabytej wspólnie, zostanie
    przypisany wyłącznie do działalności Pana żony na podstawie umowy z potencjalnym
    najemcą (umowa taka zostanie sporządzona na zasadzie swobody umów, wynikającej z
    art. 353¹ Kodeksu cywilnego) i nie zostanie wliczony do obrotu Pana działalności która
    korzysta z wspomnianego zwolnienia z VAT do obrotu 200 tyś. rocznie na podstawie art.
    113 ust. 1 i 9 ustawy o podatku od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm. ), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o
    VAT” opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7 (...).
    Z cytowanych wyżej przepisów ustawy wynika, że przez usługę należy rozumieć każde
    świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów.
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług w
    rozumieniu art. 5 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Dostawa towarów lub świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywane są przez podmiot mający status
    podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej
    transakcji.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ww. ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów

    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Zatem definicja działalności gospodarczej ma charakter uniwersalny, pozwalający na
    objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określaną
    działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy tym, z art. 15 ust. 2
    ustawy jednoznacznie wynika, że pod pojęciem działalności gospodarczej należy rozumieć
    także czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i
    prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. W tym przypadku decydujące
    znaczenie ma ciągłość wykorzystywania majątku. Wykorzystywanie towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych ma miejsce przede wszystkim poprzez oddanie ich w stosunki
    obligacyjne, np. w najem, dzierżawę itp. Przy czym przez ciągłość wykorzystywania
    składników majątku rozumieć należy także wykorzystanie majątku, które charakteryzuje
    się powtarzalnością lub długim okresem trwania.
    Należy wskazać, że umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony –
    zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki.
    Jak wynika z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 1061 ze zm.) przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy
    rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się
    płacić wynajmującemu umówiony czynsz.
    Zatem, najem jest umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Z powyższego wynika,
    że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z
    cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie lokalu przez jego
    najemcę. Należy wskazać, że umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na
    strony – zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki.
    W konsekwencji, najem nieruchomości stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym
    mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i świadczony jest w ramach działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a tym samym podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Należy również zauważyć, że ustawodawca przewiduje zwolnienie od podatku od towarów
    i usług dla pewnej grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113
    ustawy.
    Na mocy art. 113 ust. 1 ustawy zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez
    podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku
    podatkowym kwoty 200 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.
    W myśl art. 2 pkt 22 ustawy ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży –
    rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Z przepisu art. 113 ust. 5 ustawy wynika, że jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od
    podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci
    moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
    W myśl art. 113 ust. 13 ustawy zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do
    podatników:
      1) dokonujących dostaw:
      a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,

      b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o
        podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
      - energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
      - wyrobów tytoniowych,
      - samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika,
        na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych
        podlegających amortyzacji,
      c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1
        pkt 10 lit. a i b,
      d) terenów budowlanych,
      e) nowych środków transportu,
      f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego
        systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności
        stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków
        porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
      - preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
      - komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
      - urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
      - maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
      g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
      - pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
      - motocykli (PKWiU ex 45.4)
      2) świadczących usługi:
      a) prawnicze,
      b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i
        hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze
        sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
      c) jubilerskie,
      d) ściągania długów, w tym factoringu;
      3) uchylony.
    W świetle powołanych wyżej przepisów podatnik, aby skorzystać ze zwolnienia
    przewidzianego w art. 113 ustawy nie może wykonywać czynności wymienionych w art.
    113 ust. 13 ustawy.
    Kwestie dotyczące stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje natomiast
    ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
    2809 ze zm.), zwanej dalej „Kodeksem rodzinnym i opiekuńczym”.
    Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego z chwilą zawarcia
    małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa
    (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania
    przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty
    majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z
    małżonków.

    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego w czasie trwania wspólności
    ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może
    również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie
    ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych
    przedmiotach należących do tego majątku.
    Jak stanowi art. 36 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego oboje małżonkowie są
    obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w szczególności udzielać sobie
    wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem
    wspólnym i o zobowiązaniach obciążających majątek wspólny.
    W myśl natomiast art. 36 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego każdy z małżonków
    może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że przepisy poniższe stanowią
    inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które dotyczą przedmiotów
    majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym czynności zmierzające do
    zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego zgoda drugiego małżonka
    jest potrzebna do dokonania czynności prawnej prowadzącej do zbycia, obciążenia,
    odpłatnego nabycia nieruchomości lub użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej
    do oddania nieruchomości do używania lub pobierania z niej pożytków.
    Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną uprawniającą
    do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego, a w czasie jej
    trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego oboje
    małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów wymienionych w ww. art. 15 ust. 1
    ustawy. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą
    szczególną sytuację prawną. Należy zauważyć, że żaden z przepisów ustawy nie zabrania
    małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma
    przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności
    istniała ustawowa wspólność majątkowa.
    Status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności
    podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest więc ten z małżonków, który dokona czynności podlegającej opodatkowaniu.
    Autonomiczność prawa podatkowego wyklucza bowiem możliwość interpretacji
    przepisów, która zakładałaby, że stosunki majątkowe między małżonkami, regulowane
    przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, mogą kształtować zakres praw i
    obowiązków podatników podatku od towarów i usług.
    Jeżeli zatem, przedmiotem odpłatnego świadczenia usług jest majątek wspólny
    małżonków, to podatnikiem podatku od towarów i usług w okolicznościach wskazanych w
    art. 15 ustawy będzie ten małżonek, który dokonuje dostawy we własnym imieniu (który
    jest stroną czynności prawnej) – jako podatnik VAT. Natomiast jeżeli małżonkowie
    dokonali czynności wspólnie, to każdy z nich z osobna jest podatnikiem podatku od
    towarów i usług z tego tytułu.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą, która korzysta ze
    zwolniona z VAT na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Pana żona, (...), prowadzi odrębną działalność gospodarczą, w której jest czynnym
    podatnikiem VAT. Wspólnie nabyli Państwo nieruchomość w postaci lokalu mieszkalnego.
    Pana żona planuje rozpocząć wynajem tej nieruchomości, a umowa najmu zostanie

    sporządzona wyłącznie na jej nazwisko. Wynagrodzenie będzie przelewane na konto
    bankowe Pana żony. Wynajem będzie realizowany na potrzeby mieszkaniowe.
    Jak już wcześniej wyjaśniono, skoro nieruchomość jest własnością obojga małżonków, to
    podatnikiem jest ten z małżonków, który faktycznie dokonuje czynności związanych z
    najmem, np. zawarł umowę, otrzymuje czynsz. Pana żona planuje rozpocząć wynajem
    nieruchomości będącej we współwłasności majątkowej małżeńskiej, a umowa najmu
    zostanie sporządzona wyłącznie na jej nazwisko. Stroną wynajmującą zawartej umowy
    najmu będzie wyłącznie Pana małżonka, a wynagrodzenie będzie przelewane na jej konto
    bankowe. Czynsz otrzymywany przez Pana żonę z tytułu najmu lokalu będzie stanowić
    wynagrodzenie za sprzedaż dokonywaną wyłącznie przez żonę. Zatem, nie będzie Pan
    zobowiązany wliczać do limitu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, dochodu z
    opisanego we wniosku z tytułu najmu uzyskiwanego przez Pana żonę.
    Reasumując, do limitu zwolnienia podmiotowego nie powinien Pan wliczać wartości
    sprzedaży osiąganej przez Pana małżonkę z tytułu najmu przedmiotowej nieruchomości.
    Zatem Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawili i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wskazujemy, że interpretacja ta wywołuje skutki podatkowe jedynie dla Pana, nie ma
    natomiast zastosowania dla Pana żony.
    Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Nadmienia się, że niniejsza
    interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W przypadku
    zmiany któregokolwiek z elementów opisu stanu, wydana interpretacja traci swoją
    aktualność.
    Przedmiotem niniejszej interpretacji nie był ocena, czy prowadzona przez Pana działalność
    gospodarcza korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy o VAT,
    gdyż nie było to przedmiotem wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa przepisów art. 14k-14n Ordynacji
    podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące
    przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są
    przedmiotem decyzji wydanej:
    1. z zastosowaniem art. 119a;
    2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3. zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

    Stosownie do art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa przepisów art. 14k-14n nie
    stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest
    skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej
    lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.