Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.782.2025.1.AA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-09
Teza: Opłaty za zajęcie pasa drogowego dróg publicznych oraz
Opłaty za zajęcie pasa drogowego dróg wewnętrznych
znajdujących się na terenie Gminy nie podlegają i nie będą
podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
drogi-droga wewnętrzna
drogi-pas drogowy-zajęcie pasa drogowego
gmina
opłata
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 15 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania Opłat za zajęcie pasa
    drogowego dróg publicznych oraz Opłat za zajęcie pasa drogowego dróg wewnętrznych.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Gmina (...) (dalej: „Gmina” lub „Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym, czynnym
    podatnikiem VAT.
    Na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2025 r. poz.
    1153, dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”) Gmina jest wyposażona w osobowość
    prawną i posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych. Gmina wykonuje zadania
    własne (określone w art. 7 ustawy o samorządzie gminnym) samodzielnie lub poprzez
    powołane gminne jednostki organizacyjne.
    W strukturze organizacyjnej Gminy występuje m.in. A. (dalej: „A.”) będący jednostką
    organizacyjną Gminy, działający w formie jednostki budżetowej.
    A. działa w szczególności na podstawie ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach
    publicznych (tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 1530 ze zm.).
    Gmina, za pośrednictwem A., realizuje zadania własne określone w art. 7 ust. 1 pkt 2 i 4
    ustawy o samorządzie gminnym, w zakresie gminnych dróg, ulic, mostów, placów,
    organizacji ruchu drogowego oraz lokalnego transportu zbiorowego.
    Gmina, za pośrednictwem A., jako zarządca dróg gminnych:
        na podstawie wydawanych decyzji administracyjnych (dalej: „Decyzje”) zgodnie z
        art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2025 r.
        poz. 889 ze zm., dalej: „ustawa o drogach publicznych”), udostępnia do zajęcia pasy
        drogowe dróg publicznych, a także
        zawiera umowy cywilnoprawne (dalej również jako: „Umowy”) na zajęcie pasa
        drogowego dróg wewnętrznych, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o drogach
        publicznych, niestanowiących dróg publicznych.
    Jednocześnie, Gmina pragnie wskazać, że Umowy są/będą zawierane wyłącznie na czas
    określony.
    Gmina za pośrednictwem A. udostępnia pas drogowy dróg publicznych lub dróg
    wewnętrznych m.in. w celu:
        prowadzenia robót w pasach drogowych;
        umieszczania w pasie drogowym urządzeń obcych, w tym infrastruktury
        telekomunikacyjnej lub technicznej, a także infrastruktury technicznej niezwiązanej
        z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego oraz
        umieszczania reklam;
        zajęcia pasa drogowego dróg publicznych lub dróg wewnętrznych w celach takich,
        jak np. poszerzenie nieruchomości, zajęcie pod garaże, parkingi, pawilony
        handlowe czy stoiska gastronomiczne;
        usuwanie awarii infrastruktury technicznej w drodze wewnętrznej.
    Ponadto, Wnioskodawca za pośrednictwem A. na podstawie Umów i Decyzji pobiera
    opłaty od podmiotów zajmujących pas drogowy (dalej: „Opłaty”), których wysokość
    ustalana jest w przypadku:

        dróg publicznych - aktualnie na podstawie uchwały nr (...) Rady Miejskiej w (...) z (...)
        2023 r. w sprawie wysokości stawek opłat za zajęcie pasa drogowego dróg
        publicznych położonych w granicach administracyjnych miasta (...) (dalej:
        „Uchwała”);
        dróg wewnętrznych - aktualnie na podstawie Zarządzenia nr (...) Prezydenta Miasta
        (...) z 23 stycznia 2019 r. w sprawie wysokości stawek opłat za zajęcie dróg
        wewnętrznych położonych w granicach administracyjnych miasta (...) wraz ze
        zmieniającymi je Zarządzeniami Prezydenta Miasta (...) nr (...) z (...) 2021 r., nr (...) z
        (...) 2021 r. oraz nr (...) z (...) 2022 r. (dalej: „Zarządzenie”).
    W przedmiotowej Uchwale ustalone zostały zróżnicowane wysokości opłat za dzień bądź
    rok zajmowania powierzchni 1 m² pasa drogowego, w zależności od rodzaju zajęcia.
    Natomiast w Zarządzeniu ustalone zostały zróżnicowane wysokości Opłat za czasowe
                                                      2korzystanie z dróg wewnętrznych za każdy dzień, miesiąc lub rok zajęcia powierzchni 1 m
    pasa drogi wewnętrznej, w zależności od rodzaju zajęcia.
    Jednocześnie Gmina pragnie wskazać, iż w zakresie Opłat dotyczących dróg wewnętrznych
    wystawia faktury i rozlicza podatek należny, niemniej obecnie powzięła wątpliwości w
    przedmiotowym zakresie.
    Pytania
    1) Czy pobierane przez Gminę Opłaty za zajęcie pasa drogowego dróg publicznych
      znajdujących się na terenie Gminy podlegają/będą podlegały opodatkowaniu VAT?
    2) Czy pobierane przez Gminę Opłaty za zajęcie pasa drogowego dróg wewnętrznych
      znajdujących się na terenie Gminy podlegają/będą podlegały opodatkowaniu VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1) Pobierane przez Gminę Opłaty za zajęcia pasa drogowego dróg publicznych
      znajdujących się na terenie Gminy nie podlegają/nie będą podlegały opodatkowaniu
      VAT.
    2) Pobierane przez Gminę Opłaty za zajęcia pasa drogowego dróg wewnętrznych
      znajdujących się na terenie Gminy nie podlegają/nie będą podlegały opodatkowaniu
      VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem podlega
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel, w tym również przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu
    działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów
    w zamian za odszkodowanie.
    Natomiast w świetle art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, świadczeniem usług jest każde świadczenie
    na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej
    osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o
    VAT.
    Należy jednak podkreślić, że zarówno odpłatna dostawa towarów, jak również odpłatne
    świadczenie usług podlegają opodatkowaniu, jeżeli są wykonywane przez podmiot
    działający w charakterze podatnika podatku VAT.

    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, w rozumieniu tej ustawy, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Zgodnie z art. 15 ust. 6, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz
    urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi
    przepisami prawa, dla których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności
    wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Mając na uwadze powyższe regulacje, w celu określenia jak traktowane są, w oparciu o
    przepisy ustawy o VAT, wykonywane przez jednostki samorządu terytorialnego czynności,
    w pierwszej kolejności należy ustalić, czy jednostki te wykonują samodzielnie działalność
    gospodarczą.
    Wprawdzie pojęcie działalności gospodarczej ma obiektywny charakter, co oznacza, że
    działalność tę ocenia się niezależnie od jej celów lub rezultatów, aby jednak dana
    działalność kwalifikowana była, jako działalność gospodarcza, musi mieć ona charakter
    trwały i być wykonywana w zamian za wynagrodzenie otrzymywane przez
    świadczeniodawcę/dostawcę.
    W odniesieniu do czynności wykonywanych przez jednostki samorządu terytorialnego
    istotne znaczenie ma zwłaszcza ta druga przesłanka, tj. to czy podmiot świadczący
    otrzymuje wynagrodzenie za świadczone usługi.
    Jak już Gmina wskazywała w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, wysokość
    Opłat ustalana jest na podstawie Uchwały oraz Zarządzenia, a więc aktów prawa
    miejscowego stanowionych przez organy jednostek samorządu terytorialnego.
    W konsekwencji, zdaniem Gminy, z uwagi na tryb ustalania wysokości Opłat, nie stanowią
    one wynagrodzenia za świadczone przez Gminę usługi.
    Mając na uwadze powyższe, pobierane przez Gminę odpłatności (Opłaty) za zajęcie pasa
    drogowego dróg publicznych i wewnętrznych nie podlegają/nie będą podlegać
    opodatkowaniu VAT.
    Stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej przepisów prawa
    podatkowego z 14 lipca 2023 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.406.2023.1.AM, w której
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”) stwierdził, iż: „Mając na uwadze
    opis sprawy oraz powołane przepisy prawa uznać należy, że pobierając opłaty za zajęcie
    pasa drogowego będą Państwo wykonywać działania mieszczące się w zakresie Państwa
    zadań własnych. Zatem w przedmiotowej sprawie pobierana przez Państwa danina o
    charakterze publicznym nie będzie stanowiła zapłaty za świadczenie usług. Należy uznać,
    że w zakresie realizacji ww. zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa są Państwo
    adresatem normy prawnej, o której mowa w art. 15 ust. 6 ustawy”.
    Analogiczne stanowisko znajduje również potwierdzenie w interpretacji indywidualnej
    przepisów prawa podatkowego z 16 kwietnia 2024 r., sygn. 0112-KDIL1-2.4012.107.2024.1.
    PM, w której DKIS stwierdził, iż: „(...) Gmina zawierając umowę w celu prowadzenia robót i
    umieszczenia w drogach wewnętrznych urządzeń infrastruktury technicznej oraz wydając
    decyzję administracyjną, w której nalicza opłaty za zajęcie pasa drogowego drogi

    publicznej na cele niezwiązane z budową, przebudową, remontem, utrzymaniem i
    ochroną dróg nie powinna doliczać podatku VAT do stawki określonej odpowiednio w
    zarządzeniu oraz określonej decyzją”.
    Także w interpretacji indywidualnej z 24 września 2024 r., sygn. 0112-KDIL1-
    2.4012.463.2024.1.AW DKIS wskazał: „(...) czynności zajęcia pasa drogowego w drodze
    wewnętrznej bądź publicznej na podstawie umowy lub wydanej decyzji administracyjnej w
    celu prowadzenia robót i umieszczenia w nim urządzeń infrastruktury technicznej, nie
    podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W konsekwencji nie są Państwo
    zobowiązani do naliczania podatku VAT do opłaty określonej w uchwale”.
    Powyższe stanowiska zostały potwierdzone również m.in. w interpretacji indywidualnej
    DKIS:
        z 11 lutego 2025 r., sygn. 0114-KDIP4-2.4012.809.2024.1.WH oraz
        z 26 lutego 2025 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.44.2025.1.DK.
        z 27 czerwca 2025 r., sygn. 0112-KDIL1-2.4012.242.2025.1.PM.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy zatem rozumieć każde zachowanie, na które
    składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie
    (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Przy ocenie
    charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona
    usług każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów w myśl art. 7 ustawy. Każde
    świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub
    tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi zatem co do zasady usługę w rozumieniu
    ustawy, niemniej jednak muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
        w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona,
        nabywca jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia;
        świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
        (wynagrodzenie).
    Oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało jako usługa
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Przy czym z ww. art. 5 ust. 1 pkt 1 jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i

    świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są
    wykonywane odpłatnie (z wyjątkiem przypadków ściśle określonych w art. 7 ust. 2 oraz w
    art. 8 ust. 2 ustawy).
    Zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy -
    opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale
    także czynnik podmiotowy - czynności muszą być wykonywane przez podatnika.
    Art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te
      organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla
      realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
      podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Organy władzy publicznej oraz urzędy obsługujące te organy są wyłączone z kręgu
    podatników podatku od towarów i usług - w zakresie czynności nałożonych przepisami
    prawa, dla realizacji których zostały powołane. Jest to wyłączenie podmiotowo-
    przedmiotowe i ma zastosowanie przy spełnieniu przez ten organ dwóch warunków:
        jego podmiotem jest organ władzy publicznej lub urząd obsługujący ten organ;
        odnosi się jedynie do czynności nałożonych przepisami prawa, dla których
        powołano te organy, z wyłączeniem czynności realizowanych na podstawie
        zawartych umów cywilnoprawnych.
    Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie są podatnikami podatku
    od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa
    publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty lub składki. Organy te są
    natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w przypadku wykonywanych przez
    nie czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału
    stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym
    wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze
    cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów
    i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Generalnie zatem wyłączone z opodatkowania podatkiem od towarów i usług są czynności
    wykonywane przez podmioty prawa publicznego (organy władzy publicznej i urzędy
    obsługujące te organy) w ramach sprawowanego przez nie władztwa publicznego.
    W opisie sprawy podali Państwo informacje, z których wynika, że:
        za pośrednictwem A. realizują Państwo zadania własne w zakresie gminnych dróg,
        ulic, mostów, placów, organizacji ruchu drogowego oraz lokalnego transportu
        zbiorowego;

        za pośrednictwem A., jako zarządca dróg gminnych:
          na podstawie wydawanych decyzji administracyjnych udostępniają Państwo do
          zajęcia pasy drogowe dróg publicznych, a także
          zawierają Państwo umowy cywilnoprawne na zajęcie pasa drogowego dróg
          wewnętrznych niestanowiących dróg publicznych;
        ww. umowy są/będą zawierane wyłącznie na czas określony;
        udostępniają Państwo pas drogowy dróg publicznych lub dróg wewnętrznych m.in.
        w celu:
          prowadzenia robót w pasach drogowych;
          umieszczania w pasie drogowym urządzeń obcych, w tym infrastruktury
          telekomunikacyjnej lub technicznej, a także infrastruktury technicznej
          niezwiązanej z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu
          drogowego oraz umieszczania reklam;
          zajęcia pasa drogowego dróg publicznych lub dróg wewnętrznych w celach
          takich jak np. poszerzenie nieruchomości, zajęcie pod garaże, parkingi,
          pawilony handlowe czy stoiska gastronomiczne;
          usuwanie awarii infrastruktury technicznej w drodze wewnętrznej;
        na podstawie Umów i Decyzji pobierają Państwo opłaty od podmiotów zajmujących
        pas drogowy, których wysokość ustalana jest w przypadku:
          dróg publicznych - aktualnie na podstawie uchwały nr (...) Rady Miejskiej w (...) z
          (...) r. w sprawie wysokości stawek opłat za zajęcie pasa drogowego dróg
          publicznych położonych w granicach administracyjnych miasta (...);
          dróg wewnętrznych - aktualnie na podstawie Zarządzenia nr (...) Prezydenta
          Miasta (...) z (...)r. w sprawie wysokości stawek opłat za zajęcie dróg
          wewnętrznych położonych w granicach administracyjnych miasta (...) wraz ze
          zmieniającymi je Zarządzeniami Prezydenta Miasta (...) nr (...) z (...) 2021 r., nr
          (...) z dnia (...) 2022 r. oraz nr (...) z (...) 2022 r.
    Mają Państwo wątpliwości, czy pobierane Opłaty za zajęcie pasa drogowego dróg
    publicznych oraz Opłaty za zajęcie pasa drogowego dróg wewnętrznych znajdujących się
    na terenie Gminy podlegają/ będą podlegały opodatkowaniu VAT.
    Istota problemu sprowadza się zatem do ustalenia, czy wykonując czynności z obszaru
    publicznoprawnego, spełniają/będą spełniali Państwo obie wskazane w art. 15 ust. 6
    ustawy przesłanki, tj. czy są/będą Państwo organem władzy publicznej oraz czy pobieranie
    określonych Opłat jest/będzie czynnością ze sfery cywilnoprawnej, czy publicznoprawnej.
    Należy zaznaczyć, że takie pojęcia jak „organ władzy publicznej”, czy „urzędy obsługujące
    te organy” nie zostały zdefiniowane w ustawie o podatku od towarów i usług. Choć w wielu
    aktach normatywnych ustawodawca posługuje się pojęciem „władza publiczna”, czy
    „organy władzy publicznej”, to jednocześnie nigdzie nie definiuje tych pojęć.
    Dokonując wykładni art. 15 ust. 6 ustawy należy więc zauważyć, że celem tej regulacji jest
    wyłączenie wszelkich organów władzy publicznej oraz innych organów podlegających
    prawu publicznemu z kategorii podatników VAT w odniesieniu do czynności
    wykonywanych przez te podmioty w charakterze władz publicznych. Podatnikiem podatku
    od towarów i usług jest więc również organ władzy publicznej oraz urząd obsługujący ten

    organ, jeżeli w stosunku do określonej czynności lub transakcji zachowuje się jak podmiot
    gospodarczy. Z tego właśnie względu, ustawodawca uznał w art. 15 ust. 6 ustawy, że
    organy (urzędy) nie są podatnikami w zakresie realizowanych zadań nałożonych
    odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem
    czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 1153):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    Art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. gminnych dróg, ulic, mostów,
      placów oraz organizacji ruchu drogowego.
    Art. 9 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym:
    1. W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także
      zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.
    2. Gmina oraz inna gminna osoba prawna może prowadzić działalność gospodarczą
      wykraczającą poza zadania o charakterze użyteczności publicznej wyłącznie w
      przypadkach określonych w odrębnej ustawie.
    3. Formy prowadzenia gospodarki gminnej, w tym wykonywania przez gminę zadań o
      charakterze użyteczności publicznej, określa odrębna ustawa.
    Art. 30 ust. 2 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zadań wójta należy w szczególności gospodarowanie mieniem komunalnym.
    Art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 889):
      Organ administracji rządowej lub jednostki samorządu terytorialnego, do którego
      właściwości należą sprawy z zakresu planowania, budowy, przebudowy, remontu,
      utrzymania i ochrony dróg, jest zarządcą drogi.
    Art. 19 ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
      Zarządcami dróg, z zastrzeżeniem ust. 3, 5, 5a i 8, są dla dróg:
      1) krajowych - Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad;
      2) wojewódzkich - zarząd województwa;
      3) powiatowych - zarząd powiatu;
      4) gminnych - wójt (burmistrz, prezydent miasta).
    Art. 21 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Zarządca drogi, o którym mowa w art. 19 ust. 2 pkt 2-4 i ust. 5, może wykonywać swoje
      obowiązki przy pomocy jednostki organizacyjnej będącej zarządem drogi, utworzonej
      odpowiednio przez sejmik województwa, radę powiatu lub radę gminy. Jeżeli
      jednostka taka nie została utworzona, zadania zarządu drogi wykonuje zarządca.
    Art. 4 pkt 1 i 2 ustawy o drogach publicznych:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:

      1) pas drogowy - wydzielony liniami rozgraniczającymi grunt wraz z przestrzenią nad i
        pod jego powierzchnią, w którym jest lub będzie usytuowana droga;
      2) droga - budowlę składającą się z części i urządzeń drogi, budowli ziemnych, lub
        drogowych obiektów inżynierskich, określonych w przepisach wydanych na
        podstawie art. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, stanowiącą całość
        techniczno-użytkową, usytuowaną w pasie drogowym i przeznaczoną do ruchu lub
        postoju pojazdów, ruchu pieszych, ruchu osób poruszających się przy użyciu
        urządzenia wspomagającego ruch, jazdy wierzchem lub pędzenia zwierząt.
    Art. 39 ust. 1 i ust. 3 ustawy o drogach publicznych:
    1. Zabrania się dokonywania w pasie drogowym czynności, które mogłyby powodować
      niszczenie lub uszkodzenie drogi i jej urządzeń albo zmniejszenie jej trwałości oraz
      zagrażać bezpieczeństwu ruchu drogowego (...).
    3. W szczególnie uzasadnionych przypadkach, z wyjątkiem ust. 31, lokalizowanie w pasie
      drogowym urządzeń obcych oraz reklam może nastąpić wyłącznie za zezwoleniem
      właściwego zarządcy drogi, wydawanym w drodze decyzji administracyjnej -
      zezwolenie nie jest wymagane w przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 7,
      lub w przypadku zawarcia umowy, o której mowa w ust. 7a lub w art. 22 ust. 2, 2a lub
      2c (...).
    Art. 40 ust. 1, ust. 2, ust. 3, ust. 11 i ust. 12 ustawy o drogach publicznych:
    1. Zajęcie pasa drogowego na cele niezwiązane z budową, przebudową, remontem,
      utrzymaniem i ochroną dróg, wymaga zezwolenia zarządcy drogi, wydanego w drodze
      decyzji administracyjnej - zezwolenie nie jest wymagane w przypadku zawarcia
      umowy, o której mowa w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c.
    2. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, dotyczy:
    1) prowadzenia robót w pasie drogowym;
    2) umieszczania w pasie drogowym liniowych urządzeń obcych;
    3) umieszczania w pasie drogowym urządzeń obcych innych niż wymienione w pkt 2 oraz
      reklam;
    4) zajęcia pasa drogowego na prawach wyłączności w celach innych niż wymienione w pkt
      1-3.
    3. Za zajęcie pasa drogowego pobiera się opłatę.
  11. Opłatę, o której mowa w ust. 3, ustala, w drodze decyzji administracyjnej, właściwy
    zarządca drogi przy udzielaniu zezwolenia na zajęcie pasa drogowego (...).
  12. Za zajęcie pasa drogowego:
    1) bez zezwolenia zarządcy drogi lub bez zawarcia umowy, o której mowa w art. 22 ust. 2,
                                    1  42a lub 2c, lub bez decyzji, o której mowa w art. 39 ust. 3 lub 3,
    2) z przekroczeniem terminu zajęcia określonego w zezwoleniu zarządcy drogi lub w
      umowie, o której mowa w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c, lub w decyzji, o której mowa w art.
          1  439 ust. 3 lub 3,
    3) o powierzchni większej niż określona w zezwoleniu zarządcy drogi lub w umowie, o
                                                    1której mowa w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c, lub w decyzji, o której mowa w art. 39 ust. 3
        4lub 3
    - zarządca drogi wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, karę pieniężną w
    wysokości 10-krotności opłaty ustalanej zgodnie z ust. 4-6.

    Działania zarządców dróg mieszczą się zatem w zakresie czynności o charakterze
    publicznoprawnym i wynikają z wykonywania przez jednostki państwowe władztwa
    publicznoprawnego.
    Art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1483):
      Dochodami publicznymi są daniny publiczne, do których zalicza się: podatki, składki,
      opłaty, wpłaty z zysku przedsiębiorstw państwowych i jednoosobowych spółek Skarbu
      Państwa oraz banków państwowych, a także inne świadczenia pieniężne, których
      obowiązek ponoszenia na rzecz państwa, jednostek samorządu terytorialnego,
      państwowych funduszy celowych oraz innych jednostek sektora finansów publicznych
      wynika z odrębnych ustaw.
    Art. 60 pkt 7 ustawy o finansach publicznych:
      Środkami publicznymi stanowiącymi niepodatkowe należności budżetowe o
      charakterze publicznoprawnym są w szczególności następujące dochody budżetu
      państwa, dochody budżetu jednostki samorządu terytorialnego albo przychody
      państwowych funduszy celowych dochody pobierane przez państwowe i
      samorządowe jednostki budżetowe na podstawie odrębnych ustaw.
    Pobieranie opłat za zajęcie pasa drogowego dróg publicznych oraz dróg wewnętrznych
    jest działaniem mieszczącym się w zakresie Państwa zadań własnych, a więc daniną o
    charakterze publicznym, która nie stanowi i nie będzie stanowiła zapłaty za świadczenie
    usług. Należy uznać, że w zakresie realizacji ww. zadań nałożonych odrębnymi przepisami
    prawa są Państwo adresatem normy prawnej, o której mowa w art. 15 ust. 6 ustawy.
    Zatem pobierane przez Państwa Opłaty za zajęcie pasa drogowego dróg publicznych oraz
    Opłaty za zajęcie pasa drogowego dróg wewnętrznych znajdujących się na terenie Gminy
    nie podlegają i nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.