Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/4512-522/15-4/KC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-09-04
Teza: W zakresie zastosowania stawki podatku w wysokości 23% dla refakturowanych kosztów użytkowania lokalu i zarządu nieruchomością
Słowa kluczowe: koszt; lokal-lokal użytkowy; refakturowanie; użytkowanie (używanie); wspólnoty
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Z 2015 r. poz. 613) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 26 maja 2015 r. (data wpływu 27 maja 2015 r.) uzupełnione pismem z dnia 28 sierpnia 2015 r. (data wpływu 31 sierpnia 2015 r.) w odpowiedzi na wezwanie Organu z dnia 20 sierpnia 2015 r. (data doręczenia 25 sierpnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania stawki podatku w wysokości 23% dla refakturowanych kosztów użytkowania lokalu i zarządu nieruchomością – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 maja 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania stawki podatku w wysokości 23% dla refakturowanych kosztów użytkowania lokalu i zarządu nieruchomością. Niniejszy wniosek uzupełniono pismem z 28 sierpnia 2015 r. (data wpływu 31 sierpnia 2015 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z dnia 20 sierpnia 2015 r. (skutecznie doręczonego w dniu 25 sierpnia 2015 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółdzielnia Mieszkaniowa w S. posiadała Pawilon Usługowo - Handlowy w swoich zasobach przy ul. P. 1 z lokalami użytkowymi z prawem własnościowym. W dniu 2 maja 2008 roku właściciele lokali, powołali Wspólnotę Pawilonu Usługowo - Handlowego. Część lokali została przeniesiona jako odrębna własność, lecz dwa lokale w ww. Wspólnocie pozostały ze statusem spółdzielczego własnościowego prawa do lokali użytkowych.

Z tym dniem Spółdzielnia została pozbawiona zarządu nad tą nieruchomością. Jeden z właścicieli lokalu użytkowego o statusie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu nie zgadza się wnosić opłat za użytkowanie swojego lokalu do Wspólnoty Pawilonu Usługowo-Handlowego. Wobec powyższego Wspólnota Pawilonu Usługowo - Handlowego wystawia rachunki za czynsz i media Spółdzielni Mieszkaniowej. Wspólnota nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Spółdzielnia otrzymując rachunek zwykły z podziałem na poszczególne koszty od Wspólnoty Pawilonu Usługowo - Handlowego dokonywała refakturowania tj. "przerzucenia" kosztów opłat, na właściciela który faktycznie z tej usługi korzysta wystawiając fakturę VAT z 23% podatkiem od ogólnej kwoty obciążenia. Traktując kwotę ogólną z rachunku wystawionego przez Wspólnotę jako koszty ogólne, Spółdzielnia dolicza do niej 23% podatku VAT.

W piśmie z dnia 28 sierpnia 2015 r., będącym uzupełnieniem przedstawionego stanu faktycznego, Spółdzielnia wskazała, że jest właścicielem lokalu zarządzanego przez Wspólnotę Pawilonu Usługowo-Handlowego. Z tego tytułu Spółdzielnia uiszcza na rzecz Wspólnoty koszty użytkowania lokalu i zarządu nieruchomością. Koszty uiszczane są na podstawie przedstawianych przez Wspólnotę rachunków. Spółdzielcze własnościowe prawo do przedmiotowego lokalu użytkowego przysługuje osobie fizycznej niebędącej członkiem Spółdzielni. Koszty związane z lokalem, a uiszczane na rachunek Wspólnoty przez Spółdzielnię, Spółdzielnia refakturuje wskazanej osobie w sposób opisany we wniosku. Jednocześnie Spółdzielnia wskazuje, że między wskazanymi podmiotami nie ma żadnej umowy najmu.

Na takie obciążenie fakturą VAT przez Spółdzielnię nie zgadza się właściciel lokalu argumentując to tym, że podatek VAT już raz został skalkulowany w rachunku obciążającym Spółdzielnię przez Wspólnotę i po raz drugi nie będzie płacił tego samego podatku wynikającego z faktury wystawionej przez Spółdzielnię.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Spółdzielnia kupując usługę od Wspólnoty bez podatku VAT i wyświadczając tę samą usługę na rzecz osoby trzeciej powinna zastosować stawkę podatku VAT 23% od ogólnej kwoty obciążenia, czy też dzielić tę kwotę na poszczególne pozycje z rachunku? Czy powinna refakturować koszty zarządu nieruchomością ze stawką 23% podatku VAT, a świadczenia odrębne tj. zużycie wody ze stawką 8% podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy;

Wnioskodawca wskazuje, że nie łączy go żadna umowa najmu z właścicielem lokalu. Z tytułu własnościowego prawa do lokalu i opłaty za użytkowanie lokalu ponosi według statutu i regulaminu Spółdzielni. Statut oraz regulamin nie reguluje rozliczeń z tytułu podatku VAT.

W ustawie o VAT w art. 8 ust. 2a jest zapis, że gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

Rozstrzygnięcie powyższej kwestii jest dla Wnioskodawcy istotne, z uwagi na fakt że Spółdzielnia pozwała właściciela lokalu użytkowego do sądu z tytułu zalegania z opłatami eksploatacyjnymi za ww lokal.

W związku z otrzymywaniem rachunków (zwykłych) od Wspólnoty w zakresie refakturowania "odsprzedaży" usług za eksploatację lokalu użytkowego (odsprzedaż usług na rzecz osoby trzeciej Spółdzielni) Spółdzielnia otrzymując taki rachunek też działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej bez jakiejkolwiek marży, refakturowała odsprzedaż usług podmiotowi, który faktycznie korzystał z danej usługi.

Brak umowy najmu (ponieważ przysługuje mu prawo własnościowe do lokalu użytkowego) dla celów podatku VAT traktowane jest jako niełącząca Strony w umowie sprzedaż o charakterze zasadniczym. Czyli od rachunku otrzymanego od Wspólnoty Spółdzielnia nalicza podatek VAT 23%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast jak wynika z art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stosownie do art. 8 ust. 2a ustawy, w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że podatnik ten sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

Powyższy przepis stanowi implementację art. 28 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1, ze zm.), zgodnie z którym w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że podatnik ten sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

Oznacza to, że podmiot świadczący (sprzedający) daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi. Przeniesienie ciężaru kosztów na inną osobę, nie może być zatem w żaden inny sposób potraktowane niż jako świadczenie usługi w tym samym zakresie. Konsekwencją uznania podatnika biorącego udział w odsprzedaży usługi za świadczącego, jest wystawienie przez niego faktury dokumentującej wyświadczenie tej usługi.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jako Spółdzielnia Mieszkaniowa posiadała Pawilon Usługowo - Handlowy z lokalami użytkowymi z prawem własnościowym, w którym od maja 2008 roku właściciele lokali, powołali Wspólnotę. Część lokali została przeniesiona jako odrębna własność, lecz dwa lokale w ww. Wspólnocie pozostały ze statusem spółdzielczego własnościowego prawa do lokali użytkowych. Z tym dniem Wnioskodawca został pozbawiony zarządu nad tą nieruchomością.

Jeden z właścicieli lokalu użytkowego o statusie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu nie zgadza się wnosić opłat za użytkowanie swojego lokalu do Wspólnoty Pawilonu Usługowo-Handlowego. Wobec tego Wspólnota wystawia rachunki za czynsz i media Wnioskodawcy. Wspólnota nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca uiszcza na rzecz Wspólnoty koszty użytkowania lokalu i zarządu nieruchomością. Koszty uiszczane są na podstawie przedstawianych przez Wspólnotę rachunków. Spółdzielcze własnościowe prawo do przedmiotowego lokalu użytkowego przysługuje osobie fizycznej niebędącej członkiem Spółdzielni. Koszty związane z lokalem, a uiszczane na rachunek Wspólnoty Wnioskodawca refakturuje wskazanej osobie wystawiając fakturę VAT z 23% podatkiem od ogólnej kwoty obciążenia.

Wątpliwości Wnioskodawcy wiążą się z uznaniem, czy kupując usługę od Wspólnoty bez podatku VAT i wyświadczając tę samą usługę na rzecz osoby trzeciej powinien zastosować stawkę podatku VAT 23% od ogólnej kwoty obciążenia, czy też dzielić tę kwotę na poszczególne pozycje z rachunku.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W myśl natomiast przepisu art. 41 ust. 2 ustawy – dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. Jednak stosownie do art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%,
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy wynosi 8%.
3.  stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2 wynosi 7%,
4.  stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

Z powyższych regulacji wynika, że w przypadku, gdy ani ustawa, ani przepisy wykonawcze nie przewidują dla danego świadczenia obniżonej stawki, bądź zwolnienia, należy je opodatkować według 23% stawki podatku.

Zarówno w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Niewymienienie danego towaru lub usługi w ustawie lub przepisach wykonawczych jako czynności opodatkowanych stawką obniżoną lub zwolnionych od podatku jest jednoznaczne z obowiązkiem zastosowania stawki podstawowej. Tym samym, skoro usługi zarządu nieruchomością nie mieszczą się w żadnej z czynności, wymienionych w załącznikach do ustawy czy rozporządzeniach, nie korzysta ona z możliwości zastosowania obniżonej stawki podatku.

I tak, w załączniku nr 3 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług, opodatkowanych w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r. stawką podatku w wysokości 8%, pod pozycją PKWiU znajdują się „Usługi związane z uzdatnianiem i dostarczaniem wody za pośrednictwem sieci wodociągowych”. Zatem, w sytuacji gdy usługa świadczona przez podatnika mieści się w grupowaniu: PKWiU 36.00.20.0 usługa ta podlega opodatkowaniu stawką podatku VAT w wysokości 8%. Zatem w sytuacji odsprzedaży przez Wnioskodawcę na rzecz właściciela lokalu kosztów zużycia wody, stawką właściwą dla tego typu usług będzie stawka w wysokości 8%.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1.  sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
2.  sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju i sprzedaż wysyłkową na terytorium kraju na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
3.  wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
4.  otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4.

Jak wskazano wyżej, regulacja art. 8 ust. 2a ustawy ma zastosowanie w sytuacji, w której podatnik nabywa usługę, a następnie w „stanie nieprzetworzonym” (identycznym jak w chwili jej nabycia) odsprzedaje ją swojemu kontrahentowi, samemu nie wykonując fizycznie przedmiotowej usługi, gdzie świadczenie takich usług powinno zostać zatem opodatkowane VAT według stawki właściwej dla danego rodzaju usługi.

Wnioskodawca podaje, że otrzymuje od Wspólnoty Pawilonu rachunek, ponieważ nie jest ona podatnikiem VAT, na którym wyszczególnione są koszty dotyczące lokalu, które co do zasady obciążają właściciela lokalu użytkowego o statusie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu. Wnioskodawca dokonuje następnie odsprzedaży tych usług na rzecz właściciela lokalu, traktując kwotę ogólną z rachunku jako koszty ogólne i dolicza do niej 23 % podatku.

Mając na uwadze powyższe przepisy i analizując przedstawiony stan faktyczny, uznać należy, że Wnioskodawca w sposób nieprawidłowy dokonuje „przerzucenia” kosztów użytkowania lokalu i zarządu nieruchomością na właściciela lokalu użytkowego. Skoro Wnioskodawca otrzymuje rachunek z podziałem na koszty użytkowania lokalu i koszty zarządu nieruchomością, i nie łączy Wnioskodawcy oraz właściciela lokalu żadna umowa najmu, to na podstawie zapisu art. 8 ust. 2a ustawy, Wnioskodawca, działający w tej sytuacji jako podatnik świadczący dane usługi, powinien wystawić fakturę, na której umieszcza wszystkie koszty dotyczące świadczeń w tym samym zakresie, z uwzględnieniem właściwej stawki dla danego świadczenia.

Innymi słowy, czynności te stanowić będą po stronie Wnioskodawcy odpłatne świadczenie usług, które zgodnie z przywołanym na wstępie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, według właściwej stawki dla danego świadczenia. Dla kosztów zarządu nieruchomością Wnioskodawca zastosuje stawkę podstawową w wysokości 23% podatku, natomiast zużycie wody, przy zastosowaniu odpowiedniej klasyfikacji statystycznej będzie opodatkowane stawką podatku w wysokości 8%.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za nieprawidłowe.

Ponadto wskazać należy, że zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym zaznaczenia wymaga, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (pytanie) Wnioskodawca. Inne kwestie przedstawione w opisie stanu faktycznego, bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. 2012, poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.