Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-749b/14/RS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-09-18
Teza: Czy przejęcie przez wierzyciela na własność nieruchomości będzie podlegało opodatkowaniu VAT według stawki 23%?
Słowa kluczowe: grunty; komornik; lokal; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 2 czerwca 2014 r. (data wpływu 10 czerwca 2014 r.), uzupełnionym w dniu 15 września 2014 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku zbycia w postępowaniu egzekucyjnym (Km ) nieruchomości– **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 10 czerwca 2014 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 15 września 2014 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku zbycia w postępowaniu egzekucyjnym (Km) nieruchomości.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Przeciwko dłużnikowi prowadzone są postępowania egzekucyjne. Spółka prowadzi działalność od 1994 r., jest czynnym podatnikiem VAT. Spółka nie posiada innych nieruchomości, poza niżej wymienionymi, w przeszłości nie dokonywała transakcji zbycia nieruchomości.

Jeden z wierzycieli egzekwujących złożył wniosek o przejęcie niesprzedanych w drodze licytacji nieruchomości dłużnika o nr KW (działka nr 4/13), KW (działka nr 4/15) oraz KW (działka nr 4/19). W ujęciu „kodeksowym" działki tworzą jedną nieruchomość składającą się z trzech działek gruntu w użytkowaniu wieczystym. Powierzchnia działki nr 4/13 wynosi 333 m², jest to nieruchomość gruntowa zabudowana budynkiem magazynowym, który stanowi oddzielny od gruntu przedmiot własności. Powierzchnia działki nr 4/15 wynosi 827 m², jest to nieruchomość gruntowa zabudowana budynkiem magazynowym, który stanowi oddzielny od gruntu przedmiot własności. Powierzchnia działki nr 4/19 wynosi 7.760 m², jest to nieruchomość gruntowa niezabudowana. Działka jest częściowo utwardzona płytami betonowymi i częściowo ogrodzona płotem z siatki stalowej. W północnej części działki znajduje się słup energetyczny oraz napowietrzna linia energetyczna. W części południowej znajduje się zbiornik p.poż. Na działce ustanowiono służebności drogowe na rzecz nieruchomości sąsiednich. Działka spełnia rolę drogi wewnętrznej oraz parkingu dla nieruchomości wycenianej oraz nieruchomości sąsiednich. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego nieruchomość położona jest w jednostce terytorialnej oznaczonej symbolem T1.

T1.1. Ustala się zakaz rozbudowy lub lokalizacji nowych obiektów związanych z działalnością gospodarczą, produkcyjną lub usługową o szkodliwym oddziaływaniu na środowisko, o ile w wyniku rozbudowy i lokalizacji nowych obiektów nie nastąpi znaczne ograniczenie lub likwidacja szkodliwego oddziaływania.

T1.2. Ustala się zakaz utrwalania obiektów i funkcji związanych z działalnością gospodarczą i produkcyjną lub usługową o szkodliwym oddziaływaniu na środowisko.

T1.3. Ustala się zakaz lokalizacji funkcji mieszkalnych w strefie 100 m od linii rozgraniczającej drogi nr 6. Wyjątek stanowić może zabudowa mieszkalna jako towarzysząca innym funkcjom.

T1.4. Ustala się zakaz lokalizacji zabudowy mieszkaniowej, jednorodzinnej o charakterze zabudowy szeregowej oraz zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej.

T1.5. Dopuszcza się lokalizację zabudowy mieszkaniowej, jednorodzinnej jako dopełnienie istniejących terenów mieszkaniowych oraz w ich sąsiedztwie.

T1.6. Obowiązuje zakaz dokonywania wtórnych podziałów posesji, o ile nie wynikają one z koncepcji zagospodarowania terenu dla celów podziałów geodezyjnych, obejmującej jako minimum 1 kwartał zabudowy.

T1.7. Nie dopuszcza się podziału wtórnego działek powodującego konieczność budowy bezpośrednich zjazdów z drogi krajowej nr 6 (nie dotyczy włączeń dróg serwisowych i wjazdów do miejsc obsługi podróżnych).

T1.20. W nowoprojektowanych obiektach ustala się zakaz stosowania innych rozwiązań w zakresie odprowadzania ścieków niż podłączenie do systemu kanalizacji sanitarnej, o ile sieć ta znajduje się w odległości mniejszej niż 200 m od projektowanego obiektu (działki). W pozostałych przypadkach, do czasu realizacji sieci kanalizacji sanitarnej dopuszcza się tymczasowo możliwość podłączenia do atestowanych zbiorników szczelnych. Wywóz ścieków należy powierzyć specjalistycznym służbom.

Prezes zarządu spółki oświadczył, że spółka nabyła wszystkie trzy działki w 1995 r. Od spółdzielni pracy. Aktualnie na działkach nie jest prowadzona działalność gospodarcza. Działki 4/13 i 4/15 nie są obecnie wydzierżawiane, biegły w trakcie oględzin nieruchomości przeprowadzonych w 2012 r. wskazał, że działki są wykorzystywane przez najemców do prowadzenia działalności gospodarczej. Zgodnie z oświadczeniem prezesa zarządu spółka nie ponosiła nakładów na ulepszenie/rozbudowę budynków magazynowych, które stanowiłyby co najmniej 30% jej wartości początkowej. Działka 4/19, zgodnie z oświadczeniem dłużnika, od dnia zakupu nigdy nie była przedmiotem dzierżawy. Obiekty posadowione na działce nr 4/19 są budowlami w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Budynki magazynowe znajdujące się na działkach nr 4/13 i 4/15 oraz naniesienia znajdujące się na działce nr 4/19 zostały nabyte przez dłużnika w 1995 r. aktem notarialnym - nie była wystawiona faktura. Budynki magazynowe znajdujące się na działce nr 4/13 były przedmiotem najmu do 2007 r., natomiast budynki magazynowe znajdujące się na działce nr 4/15 są przedmiotem najmu od 2009 r. do dnia dzisiejszego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy przejęcie przez wierzyciela na własność nieruchomości będzie podlegało opodatkowaniu VAT według stawki 23%?

Zdaniem Wnioskodawcy, przejęcie przez wierzyciela na własność działek 4/13 i 4/15 będzie korzystało ze zwolnienia z podatku zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, a działki 4/19 - zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy. Ponieważ działki 4/13 i 4/15 również były wykorzystywane przez najemców do prowadzenia działalności gospodarczej, przejęcie ich na własność przez wierzyciela nie będzie stanowiło pierwszego zasiedlenia. W przypadku działki 4/19 prezes zarządu spółki oświadczył, że nie była ona nigdy wydzierżawiana i nie ponosił wydatków na rozbudowę/ulepszenie nieruchomości w kwocie przewyższającej 30% wartości początkowej. W opinii Pana, jako że została zakupiona od spółdzielni pracy, dłużnikowi nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zatem przejęcie przez wierzyciela przedmiotowej działki skorzysta ze zwolnienia zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt l0a ustawy

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z brzmieniem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z treści art. 7 ust. 1 powołanej ustawy wynika, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Towarami – w myśl art. 2 pkt 6 powołanej ustawy - są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do treści art. 146a pkt 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r., w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z cytowanego przepisu wynika, że aby nastąpiło pierwsze zasiedlenie, musi dojść do oddania budynków, budowli lub ich części, do użytkowania w wykonaniu czynności podlegającej opodatkowaniu. Oznacza to, że jeżeli podatnik wybuduje obiekt lub zmodernizuje go ponosząc przy tym nakłady na ulepszenie przekraczające 30% wartości początkowej, a następnie obiekt ten (po wybudowaniu lub ulepszeniu) zostanie oddany do użytkowania w rozumieniu przepisów budowlanych i wprowadzony przez podatnika do ewidencji środków trwałych, nie jest to równoznaczne z jego zasiedleniem. W takim przypadku oddanie do użytkowania nie nastąpi bowiem w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało natomiast miejsce, gdy nowowybudowany lub zmodernizowany obiekt zostanie sprzedany lub oddany w dzierżawę, czy najem, gdyż nastąpi wówczas wykonanie czynności podlegającej opodatkowaniu.

Stosownie do art. 43 ust.1 pkt 10a powołanej ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Na podstawie ust. 7a tegoż artykułu, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Z powyższego przepisu jednoznacznie wynika, że – co do zasady – grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku, również sprzedaż gruntu, w tym zbycie prawa wieczystego użytkowania, korzysta ze zwolnienia od podatku.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego i powołanych regulacji prawnych prowadzi do stwierdzenia, że dostawa budynków magazynowych znajdujących się na działkach nr 4/13 i 4/15 będzie podlegała zwolnieniu od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdyż dojdzie do niej po upływie 2 lat od ich pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy, tj. wynajmu. Natomiast dostawa budowli znajdujących się na działce nr 4/19 będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na mocy ust. 1 pkt 10a powyższego artykułu, ponieważ dojdzie do niej w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy, a dłużnikowi nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem tej nieruchomości i nie ponosił wydatków na ich ulepszenie. W konsekwencji - uwzględniając zapis art. 29a ust. 8 ustawy - dostawa prawa użytkowania wieczystego gruntów, na których posadowione są te budynki i budowle również będzie zwolniona od podatku.

Należy podkreślić, że analiza przepisów ustawy - Prawo budowlane nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym niniejszej interpretacji udzielono przy założeniu, że obiekty, o których mowa we wniosku, stanowiły budynki lub budowle w rozumieniu ww. ustawy - Prawo budowlane.

Jednocześnie należy wskazać, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.