Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IP-PP2-443-329/07-2/IK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2007-12-19
Teza: Podatnikiem podatku od towarów i usług w stosunku do całej działalności (Gminy Miasta i Urzędu Miasta ) jest wyłącznie Gmina Miasta - jako jednostka samorządu terytorialnego. Zakładem pracy dla pracowników samorządowych jest Urząd Miasta i na nim spoczywa obowiązek poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych. Urząd Miasta jako płatnik nie może posługiwać numerem identyfikacji podatkowej Gminy Miasta, ale musi posiadać swój odrębny numer do tych rozliczeń i nie powinien podjąć żadnych działań w celu unieważnienia numeru identyfikacji podatkowej nadanego prawidłowo dla Urzędu Miasta jako płatnika podatków.
Słowa kluczowe: gmina; jednostka-jednostka samorządu terytorialnego; numer-Numer Identyfikacji Podatkowej (NIP); unieważnienie; urząd-urząd miejski
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 21 września 2007 (data wpływu 26 września 2007r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowości posługiwania się numerami identyfikacji podatkowej nadanymi Gminie Miasta i Urzędowi Miasta - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 września 2007r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowości posługiwania się numerami identyfikacji podatkowej nadanymi Gminie Miasta i Urzędowi Miasta.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Urząd Miejski posługuje się dwoma numerami identyfikacji podatkowej. W dniu 04.09.1993r. Urząd Miejski otrzymał numer identyfikacji X na podstawie art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług. Zgodnie z art. 20 ustawy z dnia 13 października 1995r. (Dz.U.Nr 269, poz. 2681 ze zm.) numery identyfikacyjne nadane na podstawie ustawy o podatku od towarów i usług staja NIP. Ponadto Gmina Miasto decyzja z dnia 05.11.2004r. otrzymała numer NIP: Y. Powodem wystąpienia o drugi NIP były informacje, iż błędem jest posługiwanie się numerem identyfikacji podatkowej nadanym Urzędowi Miejskiemu. Od momentu otrzymania drugiego numeru NIP Wnioskodawca składa zerowe deklaracje jako Urząd Miejski oraz deklaracje VAT (właściwe) jako Gmina Miasto.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Którym numerem NIP powinien posługiwać się podatnik?

Jakie działania powinien podjąć podatnik, aby stracił ważność NIP nadany dla Urzędu Miejskiego?

Zdaniem Wnioskodawcy, Urząd Miejski i Gmina Miasto w związku ze swoim działaniem powinny stosować jednakowe oznaczenie (NIP) oraz wystawiać jedno rozliczenie deklaracyjne. Powinno być stosowane oznaczenie NIP nadane Gminie Miastu. Aby wyeliminować z obrotu NIP nadany dla Urzędu Miejskiego należy naszym zdaniem złożyć zgłoszenie aktualizacyjne NIP2 i przyjąć fikcję prawną, że Urząd Miejski jako podatnik kończy działalność. Fikcje prawną, ponieważ podatnik ten nie prowadzi działalności. W NIP 2 w części B5, rubryce 32 należy zaznaczyć ustanie bytu prawnego, a jako datę podać datę otrzymania NIP przez Gminę Miasto tj. 05.11.2004r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Stosownie do przepisu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy.

W myśl art. 15 ust. 6 wyżej cytowanej ustawy nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Gmina zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1591 ze zm.) wykonuje zadania publiczne we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność. Jest jednostką zasadniczego podziału terytorialnego stopnia podstawowego, posiada osobowość prawną, a zatem zdolność do działania we własnym imieniu.

Gmina (jednostka samorządu terytorialnego) jest samorządową osobą prawną, która nie ma własnych struktur organizacyjnych, natomiast nałożone na nią zadania w myśl art. 33 ww. ustawy o samorządzie gminnym wykonywane są za pośrednictwem Urzędu. Zdolność prawną jak i zdolność do wykonywania czynności prawnych ma Gmina (jednostka samorządu terytorialnego), nie zaś Urząd. Urząd jest więc aparatem pomocniczym Gminy.

Uregulowania § 8 ust. 1 pkt 13 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U nr 97, poz. 970 ze zm.) stanowią o zwolnieniu od podatku od towarów i usług czynności związanych z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilno-prawnych. Z tytułu więc pozostałych czynności Gmina występuje jako podatnik podatku od towarów i usług.

Z Rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie szczególnych zasad rachunkowości oraz planów kont dla budżetu państwa, budżetów jednostek samorządu terytorialnego oraz niektórych jednostek sektora finansów publicznych z dnia 28 lipca 2006r. (Dz. U. z dnia 9 sierpnia 2006r.) wynika, że urząd nie ma możliwości prowadzenia odrębnej ewidencji księgowej, dotyczącej rozliczeń podatku od towarów i usług dla samorządowych osób prawnych oraz ich urzędów, obsługującej od strony techniczno-organizacyjnej te osoby prawne. Gmina (jednostka samorządu terytorialnego) nie może wykonywać swoich zadań statutowych bez udziału Urzędu Miasta. W związku z powyższym Gmina i Urząd Miasta powinny stosować jeden numer identyfikacji podatkowej przy składaniu deklaracji dla podatku od towarów i usług podatkowych i przy wystawianiu faktur VAT.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że podatnikiem podatku od towarów i usług w stosunku do całej działalności (Gminy Miasta i Urzędu Miasta ) jest wyłącznie Gmina Miasta - jako jednostka samorządu terytorialnego. Zgłoszenia rejestrującego – zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług w imieniu Gminy dokonuje Urząd Miasta. Dokumenty księgowe (faktury VAT i deklaracje VAT) – wystawiane i sporządzane przez Urząd Miasta, winny posiadać numer identyfikacji podatkowej Gminy Miasta - jeśli dotyczą czynności przypisanych prawnie Gminie. W zakresie podatku od towarów i usług powinno być wystawione jedno rozliczenie deklaracyjne.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz. U. z 2004 r. Nr 269, poz. 2681 ze zm.), osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, podlegają obowiązkowi ewidencyjnemu oraz otrzymują numery identyfikacji podatkowej (NIP).

Stosownie do ust. 2 i 3 cyt. wyżej przepisu, obowiązkowi ewidencyjnemu podlegają również inne podmioty niż wymienione w ust. 1, jeżeli na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, a w szczególności zakłady (oddziały) osób prawnych, płatnicy podatków oraz płatnicy składek ubezpieczeniowych – podmioty te również otrzymują NIP. Powyższe oznacza, że każdy podmiot, który należy do jednej z ww. kategorii (podatnika i płatnika), jest obowiązany do złożenia zgłoszenia identyfikacyjnego. Należy podkreślić również, że nie jest prawnie dopuszczalna sytuacja nadania jednego numeru identyfikacji podatkowej dwóm podmiotom (z których jeden jest podatnikiem np. podatku od towarów i usług, a drugi płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych), jak również posługiwania się numerem identyfikacji podatkowej nadanym innemu podmiotowi.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że z uwagi na fakt, iż zakładem pracy dla pracowników samorządowych jest Urząd Miasta i na nim spoczywa obowiązek poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych. W związku z powyższym Urząd Miasta jako płatnik nie może posługiwać się numerem identyfikacji podatkowej Gminy Miasta, ale musi posiadać swój odrębny numer do tych rozliczeń. Dlatego Urząd Miasta nie powinien podjąć żadnych działań w celu unieważnienia numeru identyfikacji podatkowej nadanego prawidłowo dla Urzędu Miasta jako płatnika podatków.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja10, 09-402 Płock.