Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.735.2019.2.BO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-02-12
Teza: Możliwość skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej
Słowa kluczowe: odliczenia; ulga-ulga termomodernizacyjna
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 4 grudnia 2019 r. (data wpływu 6 grudnia 2019 r.), uzupełnionym pismem z dnia 5 lutego 2020 r. (data wpływu 6 lutego 2020 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 grudnia 2019 r. wpłynął do Organu podatkowego ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej.

Wniosek ten nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), w związku z powyższym pismem z dnia 30 stycznia 2020 r., Nr 0113-KDIPT2-2.4011.735.2019.1.BO, wezwano Wnioskodawczynię na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłane zostało w dniu 30 stycznia 2020 r. (skutecznie doręczone w dniu 3 lutego 2020 r.). W dniu 6 lutego 2020 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku z dnia 4 grudnia 2019 r. (data nadania 5 lutego 2020 r.).

We wniosku i jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni jest właścicielem domu jednorodzinnego, który został wybudowany w 1998 r. W 2019 r. Wnioskodawczyni poniosła wydatek na montaż ceramicznego wkładu kominowego w istniejącym kominie. Kominem odprowadzane są spaliny z pieca służącego do ogrzewania budynku mieszkalnego oraz do podgrzewania wody użytkowej. Komin musiał zostać zmodernizowany z powodu bardzo dużych strat ciepła, nieefektywnego spalania i ogólnego zniszczenia. Na poniesiony wydatek firma kominiarska wystawiła fakturę VAT, którą Wnioskodawczyni uregulowała. Wkład kominowy to element, który montuje się w murowanym kominie. Odprowadza spaliny z kotła, zapewnia szczelność czym znacząco podnosi efektywność ogrzewania budynku.

W piśmie z dnia 5 lutego 2020 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawczyni wskazała, że poniesione przez Nią wydatki, związane z montażem ceramicznego wkładu kominowego w istniejącym kominie, nie zostaną Jej zwrócone w żadnej formie, poza skorzystaniem z ulgi termomodernizacyjnej w przypadku uzyskania pozytywnej interpretacji. Poniesione wydatki nie zostały ani nie zostaną zaliczone do kosztów uzyskania przychodów ani odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym oraz nie zostały i nie zostaną uwzględnione przez Nią w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej (chodzi o inne ulgi niż termomodernizacyjna).

Wnioskodawczyni poniosła wydatek na montaż ceramicznego wkładu kominowego w istniejącym kominie. Firma kominiarska przeprowadziła modernizację komina, a następnie umieściła w kominie ceramiczny wkład. Na wykonane prace i wkład Wnioskodawczyni otrzymała fakturę … z dnia 23 września 2019 r. na kwotę 6 500 zł, która została opłacona w dniu 25 września 2019 r. przelewem. W przypadku uzyskania pozytywnej interpretacji Wnioskodawczyni zamierza odliczyć kwotę 6 500 zł w ramach tzw. ulgi termomodernizacyjnej w rozliczeniu rocznym za 2019 r. Montaż wkładu kominowego będący przedmiotem wniosku miał miejsce w „budynku mieszkalnym jednorodzinnym”, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r., poz. 1186, z późn. zm.). Wnioskodawczyni jest właścicielem tego budynku od dnia 12 marca 2018 r. Nabyła go na mocy umowy działu spadku i nieodpłatnego zniesienia współwłasności (akt notarialny z dnia 12 marca 2018 r., Rep. A nr …). Wnioskodawczyni jest podatnikiem PIT - podatku dochodowego od osób fizycznych. Jej dochody z umowy o pracę, czy umowy zlecenia opodatkowane są według skali podatkowej. Wnioskodawczyni nie opłaca ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych i nie opłaca podatku według jednolitej stawki 19%. Na fakturze VAT dokumentującej usługę montażu ceramicznego wkładu kominowego w istniejącym kominie nie rozdzielono należności za zakup ceramicznego wkładu kominowego oraz za usługę jego montażu. „Duże straty ciepła” w omawianym budynku objawiały się tym, że ściana w budynku w miejscu, w którym przebiega komin przed modernizacją była gorąca. Spaliny wychodzące z pieca miały bardzo wysoką temperaturę. Ciepło zamiast trafiać do instalacji grzewczej „uciekało” kominem. Stary komin charakteryzował się również bardzo nierównomiernym ciągiem powietrza. Powodowało to bardzo szybkie i niedokładne spalanie opału, a innym razem zadymianie kotłowni. Piec centralnego ogrzewania ani instalacja grzewcza nie zostały wymienione w tym samym czasie co modernizacja komina. Piec zostanie wymieniony w ciągu najbliższego roku. Aktualnie Wnioskodawczyni wnioskuje o wymianę pieca w ramach programu wymiany pieców organizowanego przez gminę. Wymiana komina ma korzystny wpływ na poprawę efektywności energetycznej budynku mieszkalnego. Obecnie spaliny wydobywające się z pieca mają niską temperaturę. Ciepło jest przekazywane do instalacji grzewczej bez ogromnych strat, które miały miejsce wcześniej. Opał spala się jednostajnie i dokładnie dzięki szczelnemu kominowi i dobremu ciągowi. Wskutek inwestycji montażu wkładu zwiększyła się wydajność kotła, gdyż wytworzone ciepło trafia do instalacji grzewczej, a nie „ucieka” kominem, a co za tym idzie trzeba wytworzyć mniej energii aby osiągnąć tę samą temperaturę w budynku co przed remontem komina. Dzięki temu, że komin ma zamontowany wkład i jest szczelny, opał spala się efektywnie i bez strat.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawczyni ma możliwość odliczenia wydatków poniesionych w 2019 r. na montaż ceramicznego wkładu kominowego w posiadanym domu od podstawy obliczenia podatku w rozliczeniu rocznym składanym za 2019 r. na podstawie art. 26h ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli na podstawie tzw. ulgi termomodernizacyjnej?

Zdaniem Wnioskodawczyni, ma Ona prawo dokonać odliczenia wydatków poniesionych w 2019 r. na montaż ceramicznego wkładu kominowego w posiadanym budynku mieszkalnym w rozliczeniu rocznym za 2019 r. w ramach tzw. ulgi termomodernizacyjnej. Wnioskodawczyni jest właścicielem budynku mieszkalnego i poniosła wydatek będący ulepszeniem, który powoduje zmniejszenie strat energii. Zastosowanie wkładu kominowego pozwoli przede wszystkim zaoszczędzić na ogrzewaniu domu dzięki podniesieniu znacząco efektywności ogrzewania budynku.

W objaśnieniach podatkowych Ministerstwa Finansów z dnia 9 września 2019 r. (www.gov.pl) jest napisane, że za przedsięwzięcie termomodernizacyjne należy uznać przedsięwzięcie, którego przedmiotem jest m.in. ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie zapotrzebowania na energię dostarczaną na potrzeby ogrzewania i podgrzewania wody użytkowej oraz ogrzewania budynków mieszkalnych oraz ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie strat energii pierwotnej (\`(...)\`) w lokalnych źródłach ciepła. Również katalog wydatków uprawniających do ulgi termomodernizacyjnej, określony w rozporządzeniu Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 21 grudnia 2018 r. (Dz. U. z 2018 r., poz. 2489), zawiera usługi wymiany elementów istniejącej instalacji ogrzewczej lub instalacji przygotowania ciepłej wody użytkowej. Podsumowując, Wnioskodawczyni uważa przedsięwzięcie montażu wkładu kominowego w istniejącym przewodzie kominowym w budynku mieszkalnym będącym Jej własnością za uprawniające Ją do skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej w rozliczeniu rocznym składanym za 2019 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 26h ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), podatnik będący właścicielem lub współwłaścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego ma prawo odliczyć od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2, wydatki poniesione w roku podatkowym na materiały budowlane, urządzenia i usługi, związane z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w tym budynku, określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 10, które zostanie zakończone w okresie 3 kolejnych lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek.

W myśl ww. przepisu adresatami ulgi termomodernizacyjnej są podatnicy podatku dochodowego opłacający podatek według skali podatkowej, 19% stawki podatku oraz opłacający ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, będący właścicielami lub współwłaścicielami jednorodzinnych budynków mieszkalnych, ponoszący wydatki na realizację przedsięwzięć termomodernizacyjnych. Ponadto, odliczenie przysługuje pod warunkiem zakończenia przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w okresie do 3 kolejnych lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek.

Zgodnie z art. 5a pkt 18b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, budynek mieszkalny jednorodzinny, o którym mowa w ww. art. 26h ust. 1 to budynek mieszkalny jednorodzinny w rozumieniu art. 3 pkt 2a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r., poz. 1186, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 3 pkt 2a ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o budynku mieszkalnym jednorodzinnym - należy przez to rozumieć budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku.

Zatem, oznacza to budynek już wybudowany. W przypadku nowo budowanego budynku (w momencie ponoszenia wydatków), podatnik nie jest właścicielem budynku lecz nakładów, które prowadzą do powstania budynku.

Z kolei art. 5a pkt 18c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych definiuje przedsięwzięcie termomodernizacyjne jako przedsięwzięcie termomodernizacyjne w rozumieniu ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów (Dz. U. z 2018 r., poz. 966, z późn. zm.).

W myśl art. 2 pkt 2 ustawy o wspieraniu termomodernizacji i remontów użyte w ustawie określenia oznaczają przedsięwzięcia termomodernizacyjne - przedsięwzięcia, których przedmiotem jest:

1.  ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie zapotrzebowania na energię dostarczaną na potrzeby ogrzewania i podgrzewania wody użytkowej oraz ogrzewania do budynków mieszkalnych, budynków zbiorowego zamieszkania oraz budynków stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego służących do wykonywania przez nie zadań publicznych,
2.  ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie strat energii pierwotnej w lokalnych sieciach ciepłowniczych oraz zasilających je lokalnych źródłach ciepła, jeżeli budynki wymienione w lit. a), do których dostarczana jest z tych sieci energia, spełniają wymagania w zakresie oszczędności energii, określone w przepisach prawa budowlanego, lub zostały podjęte działania mające na celu zmniejszenie zużycia energii dostarczanej do tych budynków,
3.  wykonanie przyłącza technicznego do scentralizowanego źródła ciepła, w związku z likwidacją lokalnego źródła ciepła, w wyniku czego następuje zmniejszenie kosztów pozyskania ciepła dostarczanego do budynków wymienionych w lit. a),
4.  całkowita lub częściowa zamiana źródeł energii na źródła odnawialne lub zastosowanie wysokosprawnej kogeneracji.

Katalog wydatków podlegających odliczeniu znajduje się w załączniku do rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 21 grudnia 2018 r. w sprawie określenia wykazu rodzajów materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2489).

Odliczeniu podlegają wydatki na materiały budowlane i urządzenia:

1.  materiały budowlane wykorzystywane do docieplenia przegród budowlanych, płyt balkonowych oraz fundamentów wchodzące w skład systemów dociepleń lub wykorzystywane do zabezpieczenia przed zawilgoceniem;
2.  węzeł cieplny wraz z programatorem temperatury,
3.  kocioł gazowy kondensacyjny wraz ze sterowaniem, armaturą zabezpieczającą i regulującą oraz układem doprowadzenia powietrza i odprowadzenia spalin,
4.  kocioł olejowy kondensacyjny wraz ze sterowaniem, armaturą zabezpieczającą i regulującą oraz układem doprowadzenia powietrza i odprowadzenia spalin,
5.  zbiornik na gaz lub zbiornik na olej,
6.  kocioł na paliwo stałe spełniający co najmniej wymagania określone w rozporządzeniu Komisji (UE) 2015/1189 z dnia 28 kwietnia 2015 r. w sprawie wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla kotłów na paliwa stałe (Dz. Urz. UE L 193 z dnia 21 lipca 2015 r., s. 100),
7.  przyłącze do sieci ciepłowniczej lub gazowej,
8.  materiały budowlane wchodzące w skład instalacji ogrzewczej,
9.  materiały budowlane wchodzące w skład instalacji przygotowania ciepłej wody użytkowej,
10.  materiały budowlane wchodzące w skład systemu ogrzewania elektrycznego,
11.  pompa ciepła wraz z osprzętem,
12.  kolektor słoneczny wraz z osprzętem,
13.  ogniwo fotowoltaiczne wraz z osprzętem,
14.  stolarka okienna i drzwiowa, w tym okna, okna połaciowe wraz z systemami montażowymi, drzwi balkonowe, bramy garażowe, powierzchnie przezroczyste nieotwieralne,
15.  materiały budowlane składające się na system wentylacji mechanicznej wraz z odzyskaniem ciepła lub odzyskiem ciepła i chłodu.

Odliczeniem objęte są również wydatki na następujące usługi:

1.  wykonanie audytu energetycznego budynku przed realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego,
2.  wykonanie analizy termograficznej budynku,
3.  wykonanie dokumentacji projektowej związanej z pracami termomodernizacyjnymi,
4.  wykonanie ekspertyzy ornitologicznej i chiropterologicznej,
5.  docieplenie przegród budowlanych lub płyt balkonowych lub fundamentów,
6.  wymiana stolarki zewnętrznej np.: okien, okien połaciowych, drzwi balkonowych, drzwi zewnętrznych, bram garażowych, powierzchni przezroczystych nieotwieralnych,
7.  wymiana elementów istniejącej instalacji ogrzewczej lub instalacji przygotowania ciepłej wody użytkowej lub wykonanie nowej instalacji wewnętrznej ogrzewania lub instalacji przygotowania ciepłej wody użytkowej,
8.  montaż kotła gazowego kondensacyjnego,
9.  montaż kotła olejowego kondensacyjnego,
10.  montaż pompy ciepła,
11.  montaż kolektora słonecznego,
12.  montaż systemu wentylacji mechanicznej z odzyskiem ciepła z powietrza wywiewanego,
13.  montaż instalacji fotowoltaicznej,
14.  uruchomienie i regulacja źródła ciepła oraz analiza spalin,
15.  regulacja i równoważenie hydrauliczne instalacji,
16.  demontaż źródła ciepła na paliwo stałe.

Analiza powyższych przepisów oraz załącznika do wskazanego wyżej rozporządzenia zawierającego wykaz rodzajów materiałów, urządzeń i usług, na które przysługuje ulga prowadzi do wniosku, że wskazana ulga dotyczy wydatków ściśle związanych z termomodernizacją istniejącego budynku, poniesionych m.in. na modernizację systemu grzewczego, tj. usługę wymiany elementów istniejącej instalacji ogrzewczej oraz materiały budowlane wchodzące w skład instalacji ogrzewczej.

W myśl art. 26h ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kwota odliczenia nie może przekroczyć 53 000 zł w odniesieniu do wszystkich realizowanych przedsięwzięć termomodernizacyjnych w poszczególnych budynkach, których podatnik jest właścicielem lub współwłaścicielem.

Stosownie do art. 26h ust. 3 ww. ustawy, wysokość wydatków ustala się na podstawie faktur wystawionych przez podatnika podatku od towarów i usług niekorzystającego ze zwolnienia od tego podatku. Jeżeli poniesione wydatki były opodatkowane podatkiem od towarów i usług, za kwotę wydatku uważa się wydatek wraz z podatkiem od towarów i usług, o ile podatek ten nie został odliczony na podstawie ustawy o podatku od towarów i usług (art. 26h ust. 4 cyt. ustawy).

Natomiast, zgodnie z art. 26h ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odliczeniu nie podlegają wydatki w części, w jakiej zostały:

1.  sfinansowane (dofinansowane) ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej lub wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej lub zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie;
2.  zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub uwzględnione przez podatnika w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej.

Powyższa regulacja wskazuje na brak możliwości odliczenia wydatków, których podatnik nie poniósł, gdyż zostały mu zrefinansowane (zwrócone). Odliczeniu podlegają te wydatki, których ciężar ekonomiczny ponosi podatnik (uszczuplają jego majątek). Nie ma także możliwości odliczenia wydatków, które w jakiejkolwiek formie pomniejszyły już zobowiązanie podatkowe podatnika.

Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono wydatki (art. 26h ust. 6 ww. ustawy).

W myśl art. 26h ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kwota odliczenia nieznajdująca pokrycia w rocznym dochodzie podatnika podlega odliczeniu w kolejnych latach, nie dłużej jednak niż przez 6 lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek.

Zgodnie z art. 26h ust. 8 ww. ustawy, podatnik, który po roku, w którym dokonał odliczeń, otrzymał zwrot odliczonych wydatków na realizację przedsięwzięcia termomodernizacyjnego, jest obowiązany doliczyć odpowiednio kwoty poprzednio odliczone do dochodu za rok podatkowy, w którym otrzymał ten zwrot. W przypadku niezrealizowania przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w terminie, o którym mowa w ust. 1, podatnik dolicza kwoty poprzednio odliczone do dochodu za rok podatkowy, w którym upłynął ten termin (art. 26h ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Reasumując, podatnik będący właścicielem lub współwłaścicielowi istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego ma prawo odliczyć od podstawy obliczenia podatku, wydatki poniesione w roku podatkowym na materiały budowlane, urządzenia i usługi, związane z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w tym budynku, które zostanie zakończone w okresie 3 kolejnych lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek. Kwota odliczenia nie może przekroczyć 53 000 zł w odniesieniu do wszystkich realizowanych przedsięwzięć termomodernizacyjnych w poszczególnych budynkach, których podatnik jest właścicielem lub współwłaścicielem. Każdy ze współwłaścicieli ma prawo odliczyć całość poniesionych przez siebie wydatków. Wysokość wydatków ustala się na podstawie faktur wystawionych przez podatnika podatku od towarów i usług niekorzystającego ze zwolnienia od tego podatku. Katalog wydatków podlegających odliczeniu znajduje się w załączniku do rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju w sprawie określenia wykazu rodzajów materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych i wyłącznie w zakresie tych wydatków, podatnikowi przysługuje ulga termomodernizacyjna. Jednakże odliczeniu nie podlegają wydatki w części, w jakiej zostały:

*   sfinansowane (dofinansowane) ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej lub wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej lub zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie;

*   zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub uwzględnione przez podatnika w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawczyni od dnia 12 marca 2018 r. jest właścicielem domu jednorodzinnego, który został wybudowany w 1998 r. W 2019 r. Wnioskodawczyni poniosła wydatek na montaż ceramicznego wkładu kominowego w istniejącym kominie. Z tytułu poniesionego wydatku otrzymała fakturę VAT, którą uregulowała. Na fakturze VAT dokumentującej usługę montażu ceramicznego wkładu kominowego w istniejącym kominie nie rozdzielono należności za zakup ceramicznego wkładu kominowego oraz za usługę jego montażu. Wkład kominowy to element, który montuje się w murowanym kominie. Odprowadza on spaliny z kotła zapewniając szczelność, czym znacząco podnosi efektywność ogrzewania budynku. Istniejący komin, którym odprowadzane były spaliny z pieca służącego do ogrzewania budynku mieszkalnego oraz do podgrzewania wody użytkowej, musiał zostać zmodernizowany z powodu bardzo dużych strat ciepła, nieefektywnego spalania i ogólnego zniszczenia. „Duże straty ciepła” w omawianym budynku objawiały się tym, że ściana w budynku w miejscu, w którym przebiega komin przed modernizacją była gorąca. Spaliny wychodzące z pieca miały bardzo wysoką temperaturę. Ciepło zamiast trafiać do instalacji grzewczej „uciekało” kominem. Stary komin charakteryzował się również bardzo nierównomiernym ciągiem powietrza. Powodowało to bardzo szybkie i niedokładne spalanie opału, a innym razem zadymianie kotłowni. Piec centralnego ogrzewania ani instalacja grzewcza nie zostały wymienione w tym samym czasie co modernizacja komina. Wymiana komina ma korzystny wpływ na poprawę efektywności energetycznej budynku mieszkalnego. Obecnie spaliny wydobywające się z pieca mają niską temperaturę. Ciepło jest przekazywane do instalacji grzewczej bez ogromnych strat, które miały miejsce wcześniej. Opał spala się jednostajnie i dokładnie dzięki szczelnemu kominowi i dobremu ciągowi. Wskutek inwestycji montażu wkładu zwiększyła się wydajność kotła, gdyż wytworzone ciepło trafia do instalacji grzewczej, a nie „ucieka” kominem, a co za tym idzie trzeba wytworzyć mniej energii aby osiągnąć tę samą temperaturę w budynku co przed remontem komina. Dzięki temu, że komin ma zamontowany wkład i jest szczelny, opał spala się efektywnie i bez strat. Poniesione przez Wnioskodawczynię wydatki, związane z montażem ceramicznego wkładu kominowego w istniejącym kominie, nie zostały Jej zwrócone w żadnej formie. Ww. wydatki nie zostały ani nie zostaną zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, ani odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym oraz nie zostały i nie zostaną uwzględnione przez Nią w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej (nie dotyczy ulgi termomodernizacyjnej). Wnioskodawczyni zamierza odliczyć powyższy wydatek w wysokości 6 500 zł w ramach tzw. ulgi termomodernizacyjnej w rozliczeniu rocznym za 2019 r. Montaż wkładu kominowego będący przedmiotem wniosku miał miejsce w „budynku mieszkalnym jednorodzinnym”, w rozumieniu przepisów ustawy Prawo budowlane. Wnioskodawczyni jest podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych. Jej dochody z umowy o pracę, czy umowy zlecenia opodatkowane są według skali podatkowej.

Używanie pieca centralnego ogrzewania na paliwo stałe w budynku mieszkalnym wiąże się z koniecznością odprowadzenia z niego spalin. Zgodnie z art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane przez urządzenia budowlane rozumie się urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietnikiem.

Cechą wyróżniającą urządzenia budowlane pozostaje ich związanie z obiektem budowlanym w sposób funkcjonalny, umożliwiający użytkowanie obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, które z kolei przesądza o rodzaju urządzeń technicznych niezbędnych do jego eksploatacji.

Komin jest częścią instalacji centralnego ogrzewania, czyli częścią urządzenia technicznego związanego z obiektem budowlanym (wyrok NSA z dnia 10 stycznia 2017 r., sygn. akt II OSK 927/15).

Mając na uwadze powyższe uregulowania prawne oraz przedstawiony w treści wniosku opis zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że Wnioskodawczyni ma możliwość odliczenia w rozliczeniu rocznym składanym za 2019 r. od podstawy obliczenia podatku wydatków poniesionych w 2019 r. na montaż ceramicznego wkładu kominowego poprawiającego efektywność energetyczną w budynku mieszkalnym, którego jest właścicielem, w ramach ulgi termomodernizacyjnej na podstawie art. 26h ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawczyni należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tutejszy Organ podkreśla, że jednym z celów interpretacji indywidualnych jest zinterpretowanie przepisów budzących wątpliwość wśród podatników, w określonych stanach faktycznych czy zdarzeniach przyszłych. Przepis art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) nakłada na Organ podatkowy obowiązek udzielania interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego. Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ww. ustawy jest sam przepis prawa. Wnioskodawczyni ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.