Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.726.2025.2.SR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-30
Teza: Oddanie w najem Sprzętu na rzecz Spółki stanowiące odpłatne
świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy,
podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na
mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
najem
spółki-spółka celowa
świadczenie-świadczenie usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 10 października 2025 r. (wpływ 10 października 2025 r.) -
    w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    (...) (dalej: (...), Wnioskodawca) jest (...) osobą prawną, polskim rezydentem podatkowym
    oraz jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od towarów i usług (dalej: VAT).
    (...) działa na podstawie (...), oraz statutu (...). (...) jest również (...).
    Źródłem przychodów (...) są publiczne środki budżetowe, przyznawane przez (...) w
    ramach dotacji podmiotowej dla danego roku.
    Dodatkowo, w ramach finansowania (...) przyznawane są dotacje celowe na określone
    zadania, tj.:
      - dotacje na inwestycje i zakupy inwestycyjne,
      - dotacje na realizację zadań statutowych,
      - dotacje ze środków Unii Europejskiej.
    Otrzymane przez (...) dotacje podlegają rozliczeniu zgodnie z zawartymi umowami.
    Dotacje podmiotowa, majątkowa oraz statutowa są rozliczane na dzień 31 grudnia danego
    roku.
    (...) wykonuje zadania ściśle określone przepisami (...).

    Zgodnie z (...), (...) może powołać spółkę celową, w celu realizacji zadań (...). Działając na
    ww. podstawie, (...) powołała (...) sp. z o.o., która wpisana została do Krajowego Rejestru
    Sądowego dnia (...) (dalej: Spółka). Spółka posiada siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej oraz jest zarejestrowana na terytorium kraju jako czynny podatnik VAT. Jedynym
    wspólnikiem spółki jest (...). Spółka ta zawarła, w celu realizacji swoich zadań ustawowych,
    umowę z (...) o świadczenie (...) począwszy od (...).
    Dla umożliwienia Spółce realizacji jej statutowych zadań, w maju 2025 r. (...) podpisała ze
    Spółką umowę, której przedmiotem było oddanie Spółce do odpłatnego używania
    składników majątku trwałego należących do (...), tj. sprzętu komputerowego (dalej: Sprzęt).
    Umowa najmu uregulowała prawo Spółki do użytkowania Sprzętu oraz wynagrodzenie (...)
    z tego tytułu. Na dzień dzisiejszy, (...) traktuje świadczenie tych usług jako opodatkowane
    świadczenie na gruncie VAT. W konsekwencji, (...) wystawia Spółce fakturę VAT w związku
    ze świadczeniem najmu i odprowadza z tego tytułu podatek VAT należny.
    (...) co do zasady nie odlicza podatku VAT od zakupów dokonywanych na potrzeby swojej
    działalności statutowej. Odliczenia VAT dokonuje jedynie w zakresie czynności
    opodatkowanych, tj. związanych z zawartymi umowami cywilnoprawnymi. Jako czynności
    opodatkowane (...) traktuje, oprócz wspomnianych umów cywilnoprawnych zawartych ze
    Spółką, także sprzedaż okazjonalną samochodów czy wynajem pomieszczeń na rzecz
    podmiotów trzecich, niezwiązanych z (...).
    Precyzując powyższe, (...) wykonuje dwa rodzaje działalności - związane z jej działalnością
    statutową, tj. między innymi odpłatne udostępnianie Sprzętu Spółce, oraz niezwiązaną z
    jej działalnością statutową. Za działalność niezwiązaną z jej działalnością statutową (...)
    uznaje następujące dostawy towarów i świadczenia usług:
    - Sprzedaż okazjonalna składników majątku trwałego (np. używanych samochodów,
      mebli czy złomu), niezwiązana bezpośrednio z realizacją zadań statutowych.
      Odbiorcami są zarówno pracownicy (...) - osoby fizyczne oraz podmioty trzecie. (...)
      sprzedaje środki trwałe w ramach ich wymiany na nowe bądź te środki trwałe, które
      zostały uszkodzone i nie są zdatne do dalszego użytkowania.
    - Okazjonalny najem pomieszczeń na rzecz podmiotów zewnętrznych, niepowiązanych z
      (...).
    - Refakturowanie mediów (energia elektryczna, woda, ścieki, odpady) na rzecz innych
      podmiotów korzystających z infrastruktury (...) (najemców pomieszczeń).
    - Odpłatne udostępnianie samochodów służbowych pracownikom do celów prywatnych.
    Natomiast jako czynności odpłatne związane z działalnością statutową, (...) realizuje m.in.
    wskazaną wyżej umowę najmu Sprzętu dla Spółki (...).

## Pytanie

Czy w odniesieniu do odpłatnego świadczenia usług związanych z działalnością statutową
    (...) opisanych w stanie faktycznym, tj. oddania Sprzętu w najem Spółce, (...) postępuje
    prawidłowo, działając w charakterze podatnika VAT, a w konsekwencji czy prawidłowo
    opodatkowuje te czynności podatkiem VAT i odprowadza z tego tytułu podatek do urzędu
    skarbowego?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, nieprawidłowe jest dotychczasowe postępowanie (...), zgodnie z
    którym w odniesieniu do świadczenia usług związanych z działalnością statutową, tj.
    odpłatnego oddania Sprzętu w najem Spółce, (...) działa w charakterze podatnika VAT, a w
    konsekwencji opodatkowuje te czynności podatkiem VAT i odprowadza z tego tytułu

    podatek do urzędu skarbowego. Powyższe wynika z faktu, że (...) nie działa w charakterze
    podatnika VAT z uwagi na treść art. 15 ust. 1 ustawy VAT, a w konsekwencji świadczenie
    tych Usług nie powinno stanowić czynności opodatkowanej podatkiem VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Zdaniem Wnioskodawcy, świadczenie przez (...) usług w ramach działalności statutowej,
    opisanych w stanie faktycznym, tj. odpłatnego oddania Sprzętu w najem Spółce, nie
    powinno podlegać opodatkowaniu VAT. Świadcząc te usługi (...) nie występuje jako
    podatnik VAT z uwagi na art. 15 ust. 1 ustawy VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
    kraju.
    Zgodnie zaś z art. 8 ust. 1 ustawy VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
      w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Należy zatem uznać, że działalność opisana w stanie faktycznym będzie stanowić
    świadczenie usług w rozumieniu ustawy VAT.
    Dla opodatkowania czynności podatkiem VAT muszą zostać spełnione łącznie przesłanki:
    przedmiotowa - czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, oraz podmiotowa - czynność została wykonana przez
    podmiot, który w związku z jej wykonaniem działa jako podatnik VAT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Jak wskazuje art. 9 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej: Dyrektywa VAT), „podatnikiem”
    jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność
    gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. Dalej, „działalność
    gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych
    zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności
    wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w
    celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Ustawa VAT nie ogranicza zakresu podmiotów, które mogą działać jako podatnicy VAT.
    Warunkiem konstytutywnym dla występowania w roli podatnika VAT jest dokonanie
    czynności w ramach samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej. Art. 15 ust. 2

    ustawy VAT wymienia katalog czynności stanowiących działalność gospodarczą - jest to
    wszelka działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Art. 15 ust. 2 zdanie drugie ustawy VAT wskazuje cechy szczególne
    działalności gospodarczej. Dokonując analizy przywołanej normy można określić
    konstytutywne cechy działalności gospodarczej, tj.:
      1) wykorzystywanie towarów lub wartości niematerialnych;
      2) wykonywanie w sposób ciągły;
      3) wykonywanie w celu zarobkowym.
    Ponadto, podmiot wykonujący działalność jest podatnikiem VAT pod warunkiem, że
    działalność gospodarczą wykonuje samodzielnie.
    W orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej potwierdzone zostało
    stanowisko, że sam fakt dokonania czynności przez podmiot zarejestrowany jako podatnik
    VAT nie oznacza, że podlega ona opodatkowaniu VAT. Możliwe jest bowiem, że w
    odniesieniu do danej transakcji podmiot nie występuje w roli podatnika, co z kolei
    wyklucza opodatkowanie tej transakcji VAT (wyrok TSUE z 4 października 1995 r., C-291
    /92, Finanzamt Uelzen przeciwko Dieter Armbrecht, EU:C:1995:304). Jak potwierdził WSA w
    Rzeszowie, ani formalny status danego podmiotu jako zarejestrowanego podatnika VAT,
    ani okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z
    zamiarem częstotliwości, nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez
    każdorazowego ustalenia, że w odniesieniu do tej konkretnej czynności podmiot ten
    występował w charakterze podatnika podatku od towarów i usług (wyrok WSA w
    Rzeszowie z 22 lutego 2024 r., I SA/Rz 597/23).
    Nie ma wątpliwości, że usługi najmu Sprzętu opisane w stanie faktycznym wykonywane są
    z wykorzystaniem towarów, tj. Sprzętu - spełniona zostaje więc pierwsza z opisanych
    przesłanek. Czynność wykonywana jest również w sposób ciągły - „ciągłość” to
    niejednorazowość, nieincydentalność wykorzystania składników majątku. Przez ciągłe
    wykorzystywanie składników majątku trzeba będzie rozumieć takie wykorzystanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania (A.
    Bartosiewicz [w:] VAT. Komentarz, wyd. XVIII, Warszawa 2024, art. 15). Odpowiada to
    sytuacji opisanej w stanie faktycznym.
    Wnioskodawca wskazuje jednak, że wykonywana przez (...) działalność w zakresie
    wynajmu Sprzętu na rzecz Spółki nie ma charakteru zarobkowego. O zarobkowym
    charakterze działalności nie decyduje faktyczne osiągnięcie zysku (czy też brak zysku), ale
    zamiar jego osiągnięcia (wyrok WSA w Bydgoszczy z 19 września 2017 r., I SA/Bd 710/17,
    wyrok NSA z 9 marca 2016 r., II FSK 1423/14). Istotą zarobkowego charakteru działalności
    jest, że podmiot wykonujący działalność gospodarczą ma nadzieję na osiągnięcie zysku
    oraz bierze na siebie ekonomiczne ryzyko działalności gospodarczej - poniesienia straty.
    Należy zaznaczyć, że cele i zadania (...) wynikają z (...) i zostały szczegółowo wskazane w
    stanie faktycznym. Dla realizacji tych zadań, (...) powołała Spółkę stanowiącą spółkę
    celową, zapewniającą (...). Oddanie do używania Sprzętu przez (...) ma umożliwić Spółce
    wykonywanie zadań, do których została powołana, a poprzez to również wykonywanie
    zadań (...). Zadania i cele te nie mają charakteru zarobkowego i nie są ukierunkowane na
    osiągnięcie zysku. Przeciwnie, działalność (...) finansowana jest ze środków publicznych, a
    (...) nie ponosi ekonomicznego ryzyka swojej działalności.
    (...) nie stanowi też podmiotu, który wykonuje działalność gospodarczą samodzielnie. Jak
    wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, działalnością samodzielną jest
    taka działalność, w której dany podmiot sam podejmuje decyzje o czynionych działaniach,
    nawet w sytuacji, gdy jego decyzja jest w jakiś sposób przez inne podmioty zalecana lub
    oczekiwana, a co wiąże się z określonymi skutkami dla przedsiębiorcy (wyrok NSA z 14
    listopada 2024 r., I FSK 19/23).

    Usługi (...) są ściśle podporządkowane realizacji jej ustawowych zadań, a (...) nie
    uczestniczy w rynku jako podmiot gospodarczy. Oddanie Sprzętu do używania Spółce nie
    jest wynikiem autonomicznej decyzji handlowej, lecz wynika z obowiązków nałożonych
    przepisami prawa. (...) nie ma swobody w wyborze warunków tego działania ani
    kontrahenta, nie kształtuje też istotnych elementów stosunku prawnego w sposób
    właściwy dla niezależnego przedsiębiorcy.
    Warto również zaznaczyć, że także Spółka (...) została uznana jako podmiot, który nie
    działa w charakterze podatnika VAT z uwagi na niespełnienie przesłanek z art. 15 ust. 1
    ustawy o VAT. W wyniku skargi Spółki na negatywną interpretację indywidualną Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej, WSA w (...) w sprawie o sygn. (...), wyrokiem z (...) (wyrok
    nieprawomocny) potwierdził, że prace wykonywane przez Spółkę na rzecz (...) nie będą
    stanowić samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy VAT,
    a w konsekwencji nie będą podlegały opodatkowaniu VAT. W przywołanym orzeczeniu sąd
    stwierdził:
    „Dlatego - inaczej niż wydaje się uważać organ interpretacyjny - odpłatność świadczeń
    Skarżącej nie przesądza jeszcze o prowadzeniu przez nią (samodzielnej) działalności
    gospodarczej i posiadaniu statusu podatnika VAT.
    W sytuacji, gdy Skarżąca mimo odpłatności za jej czynności (świadczenia) nie prowadzi
    (samodzielnej) działalności gospodarczej, w zakresie tych czynności (świadczeń) nie jest
    podatnikiem VAT.”
    Biorąc pod uwagę powyższe, tym bardziej (...), jako organ władzy publicznej, nie będzie
    wykonywał działalności gospodarczej i nie będzie działał w charakterze podatnika VAT w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 z tytułu świadczenia usług najmu na rzecz Spółki.
    W konsekwencji, powyższe wyklucza uznanie (...) za podmiot samodzielnie prowadzący
    działalność gospodarczą jako podatnik VAT, a transakcję polegającą na wynajmie Sprzętu
    Spółce jako opodatkowaną VAT.
    Poza wskazanym art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, (...) nie będzie działała w charakterze
    podatnika VAT również z uwagi na treść art. 15 ust. 6 ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 15. ust. 6 ustawy VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy
    publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Przepis ten wyłącza z grona podatników VAT organy władzy publicznej oraz urzędy
    obsługujące te organy, o ile wykonują czynności o charakterze władczym, w ramach zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały powołane.
    (...) jest organem władzy publicznej w rozumieniu art. 15 ust. 6 ustawy VAT. Została
    powołana na podstawie przepisów ustawowych do wykonywania zadań o charakterze
    publicznoprawnym, w tym w szczególności do (...). (...). Charakter działalności (...) jest ściśle
    związany z realizacją celów publicznych i nie ma na celu prowadzenia działalności
    komercyjnej. Spełniony tym samym zostaje warunek pierwszy wyłączenia wynikającego z
    art. 15 ust. 6 ustawy VAT.
    Przepis art. 15 ust. 6 ustawy VAT stanowi implementację art. 13 ust. 1 Dyrektywy VAT.
    Przepis ten stanowi: „krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty
    prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą
    podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli
    pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
    transakcjami. Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują
    takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
    gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń

    konkurencji. W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za
    podatników w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka
    skala tych działań sprawia, że mogą być one pominięte”.
    Jednocześnie, dla wyłączenia działań organu władzy publicznej ze sfery podlegającej
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy VAT,
    konieczne jest spełnienie równocześnie trzech przesłanek (wyrok WSA w Bydgoszczy z 7
    marca 2023 r., I SA/Bd 19/23, LEX nr 3511864):
      1) działania te muszą być wykonywane przez podmiot prawa publicznego,
      2) analizowane działania muszą być wykonywane w celu realizacji zadań nałożonych
      ustawami na podmiot prawa publicznego, dla wykonania których ten podmiot prawa
      publicznego (organ władzy publicznej) został powołany,
      3) działania nie mogą prowadzić do znaczących zakłóceń konkurencji.
    Dla zastosowania wyłączenia, czynności dokonywane przez organ nie mogą być również
    wykonywane na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Jak wskazano uprzednio, (...) jest podmiotem prawa publicznego, a realizowane przez (...)
    działania mają na celu wykonanie zadań nałożonych ustawami. Tym samym spełnione są
    warunki pierwszy i drugi zastosowania wyłączenia.
    Usługi (...) związane z odpłatnym oddaniem Sprzętu do używania Spółce nie mają
    charakteru komercyjnego i nie prowadzą do zakłócenia warunków konkurencji. Sprzęt
    został udostępniony Spółce wyłącznie na potrzeby realizacji zadań publicznych
    powierzonych (...) i Spółce w zakresie (...). Tego rodzaju działalność nie jest prowadzona na
    rynku otwartym ani nie jest skierowana do nieokreślonego kręgu odbiorców. Nie istnieje
    alternatywna oferta rynkowa, która mogłaby konkurować z tymi działaniami (...), ponieważ
    są one realizowane wyłącznie w ramach struktur publicznych, na podstawie przepisów
    prawa, a nie w warunkach wolnorynkowej konkurencji. (...) nie działa w celu osiągania
    przychodów z tego tytułu ani nie oferuje swoich usług podmiotom trzecim na rynku, co
    całkowicie wyklucza zakłócenie warunków konkurencji. Tym samym spełniony będzie
    również trzeci warunek wyłączenia.
    Zastosowaniu ww. wyłączenia z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT nie będzie stał na przeszkodzie
    również fakt, że Sprzęt jest udostępniony Spółce na podstawie cywilnoprawnej umowy
    najmu. Jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych (wyrok WSA w Krakowie
    z 29 lipca 2020 r., I SA/Kr 342/20), działania w formie cywilnoprawnej nie można
    utożsamiać z urzeczywistnianiem działalności gospodarczej wtedy, gdy organ władzy
    publicznej wykonuje zadania, do realizacji których został powołany, a z drugiej strony
    niekiedy władcze działania wywołują konsekwencje podatkowe w podatku od towarów i
    usług. Nie można stawiać swoistego „znaku równości” pomiędzy zawarciem
    cywilnoprawnej umowy, a aktywnością, którą należy sytuować w płaszczyźnie art. 15 ust. 2
    ustawy o VAT. Choć wykonywanie zadań organu jest realizowane z wykorzystaniem
    umowy cywilnoprawnej, nie ma ono charakteru działalności gospodarczej, natomiast
    pozostanie w sferze jej władztwa (imperium) i - co za tym idzie - poza systemem podatku
    od towarów i usług.
    Jak wskazuje prof. Ryszard Mastalski w głosie do wyroku NSA z dnia 9 czerwca 2017 r.,
    sygn. akt I FSK 1271/15, w odniesieniu do art. 15 ust. 6 ustawy o VAT: „odczytując
    przedstawiony przepis „dosłownie”, jedynie w granicach samego brzmienia słów w nim
    zawartych, można dojść do dość paradoksalnego, wręcz absurdalnego wniosku, że w
    przypadku gdy zadania publiczne wykonywane są przez powołane do ich realizacji organy
    władzy publicznej oraz urzędy obsługujące te organy, przestają być zadaniami
    publicznymi, kiedy są realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych, przekształcając
    się wtedy w swego rodzaju działalność komercyjną. Wypada przy tym podkreślić, że
    chodziłoby tu, przy ograniczeniu się jedynie do prostej wykładni językowej, o samą formę
    prawną czynności cywilnoprawnej, przy zupełnym pominięciu jej treści. Stawianie formy

    prawnej czynności podlegającej opodatkowaniu przed jej rzeczywistą treścią pozostaje w
    sprzeczności z wykładnią prawa podatkowego opartą na regule „treść przed formą”. (...)
    Chodzi zwłaszcza o rozważenie zagadnienia umów cywilnoprawnych, na które powołują
    się analizowane przepisy ustawy VAT, z punktu widzenia przedstawianej już zasady treści
    przed formą. Należy zatem ustalić, czy i w jakim zakresie umowy cywilnoprawne, o których
    mowa w art. 15 ust. 6 ustawy VAT, powinno się traktować jedynie jako czynności organów
    publicznych przybierające formę umów cywilnoprawnych, czy też są to w pełni umowy
    prawa cywilnego (prywatnego) oparte na podstawowych regułach ich funkcjonowania, tj.
    na autonomii woli stron oraz wynikającej z tego swobody umów.”
    Biorąc pod uwagę powyższe, fakt zawarcia przez (...) ze Spółką formalnej umowy
    cywilnoprawnej nie stanowi przeszkody dla wyłączenia wskazanego w art. 15 ust. 6 ustawy
    o VAT, bowiem decydujące znaczenie ma cel oraz charakter podejmowanych czynności,
    które w tym przypadku pozostają w sferze realizacji zadań publicznych powierzonych (...),
    a nie w sferze działalności komercyjnej. Oznacza, że w odniesieniu do świadczenia usług
    związanych z działalnością statutową, a opisanych w stanie faktycznym, (...) nie będzie
    podatnikiem VAT, a w konsekwencji świadczenie tych usług nie będzie stanowić czynności
    opodatkowanej podatkiem VAT.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, zarówno z uwagi na treść art. 15 ust. 6 ustawy o
    VAT jak i art. 15. ust. 1 i 2 ustawy VAT, świadczone usługi będą wykonywane poza
    działalnością gospodarczą. W konsekwencji, usługi te nie będą opodatkowane na gruncie
    VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art.
    7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Przez świadczenie usług należy rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą towarów i
    świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie
    świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań
    podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności

    lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy
    rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie,
    wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też
    tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Przy ocenie charakteru świadczenia
    jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do „grona” usług każde
    świadczenie, które nie jest dostawą w rozumieniu art. 7 ustawy.
    Zatem każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu,
    zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w
    rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione
    następujące warunki:
      - w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
      strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
      - świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu musi istnieć bezpośredni związek o
    charakterze przyczynowym, pomiędzy jej wykonaniem a otrzymanym świadczeniem
    wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za
    wyodrębnioną czynność w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany
    świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania
    świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu
    dokonującego dostawy towaru lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru,
    odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia
    wzajemnego).
    W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przyjmuje się, że
    odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą
    towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym
    wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej
    formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i
    usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została
    skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy
    została powiększona także o zysk sprzedającego. Skoro przepisy nie określają formy
    zapłaty za świadczoną usługę należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć
    postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi
    (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego
    wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz
    świadczącego usługę. Ponadto, aby dana czynność (świadczenie) podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze
    przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana
    zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego
    otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach
    zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy
    podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    W konsekwencji powyższego stwierdzić należy, że opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego
    istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną

    korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne
    korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty
    świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług.
    Taka konstrukcja definicji świadczenia usług jest wyrazem zasady powszechności
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji dokonywanych w ramach
    profesjonalnego obrotu gospodarczego.
    Nie każda jednak czynność stanowiąca świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ustawy,
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Na mocy art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższe przepisy są odzwierciedleniem art. 9 i art. 13 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE
    Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
    dodanej (Dz. Urz. UE. L. 347 z 2006 r. s. 1 ze zm.), zgodnie z którymi:
      Podatnikiem jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług. Są Państwo (...) osobą prawną działającą na
    podstawie (...). Są Państwo również (...). Wykonują Państwo zadania ściśle określone

    przepisami (...). W celu realizacji zadań (...) utworzyli Państwo Spółkę (...) sp. z o.o. Spółka ta
    zawarła, w celu realizacji swoich zadań ustawowych, umowę z Państwem o świadczenie (...)
    . Dla umożliwienia Spółce realizacji jej statutowych zadań, w maju 2025 r. podpisali
    Państwo ze Spółką umowę, której przedmiotem było oddanie Spółce do odpłatnego
    używania składników majątku trwałego należących do Państwa, tj. sprzętu
    komputerowego (Sprzęt). Umowa najmu uregulowała prawo Spółki do użytkowania
    Sprzętu oraz wynagrodzenie należne Państwu z tego tytułu. Na dzień dzisiejszy, traktują
    Państwo świadczenie tych usług jako opodatkowane świadczenie na gruncie VAT. W
    konsekwencji, wystawiają Państwo Spółce fakturę VAT w związku ze świadczeniem najmu i
    odprowadzają Państwo z tego tytułu podatek VAT należny.
    Mają Państwo wątpliwości, czy w odniesieniu do odpłatnego świadczenia usług
    związanych z Państwa działalnością statutową, tj. oddania Sprzętu w najem Spółce,
    postępują Państwo prawidłowo, działając w charakterze podatnika VAT, a w konsekwencji
    czy prawidłowo opodatkowują Państwo te czynności podatkiem VAT i odprowadzają z
    tego tytułu podatek do urzędu skarbowego.
    Kwestię zawierania umów reguluje ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).
                              1Zasada swobody umów zapisana jest w art. 353 Kodeksu cywilnego:
      Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania,
      byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie
      ani zasadom współżycia społecznego.
    Strony mogą dowolnie ustalać stosunki cywilnoprawne, jednakże postanowienia umów
    nie mogą pozostawać w sprzeczności z innymi przepisami prawa, do stosowania których
    strony są zobowiązane.
    Jak wynika z art. 659 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony - zarówno
    wynajmującego, jak i najemcę - określone przepisami obowiązki.
    Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Z powyższego wynika,
    że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z
    cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie rzeczy przez jej
    najemcę.
    Zatem na gruncie ustawy o podatku VAT, oddanie przez Państwa w najem Sprzętu na
    rzecz Spółki za wynagrodzeniem wypełnia definicję świadczenia usług w rozumieniu art. 8
    ust. 1 ustawy, gdyż w jej wyniku powstaje bezpośredni związek o charakterze
    przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą, a otrzymanym wynagrodzeniem.
    Wskazać należy, że o działalności gospodarczej w rozumieniu ww. przepisu art. 15 ust. 2
    ustawy można mówić wyłącznie w odniesieniu do podatnika podatku VAT w rozumieniu
    wyżej powołanego art. 15 ust. 1 ustawy, stąd też niezbędne jest ustalenie, czy z tytułu
    wynajmu Sprzętu występują Państwo w charakterze podatnika podatku VAT.
    Z przytoczonego wcześniej przepisu art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że co do zasady (...)
    osoba prawna, wykonując we własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające
    definicję działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy, mieści się w
    kategorii podmiotów wymienionych w tym przepisie.

    W kontekście niniejszej sprawy, należy zwrócić uwagę na treść zdania drugiego definicji
    pojęcia „działalność gospodarcza”, w której mówi się o wykorzystywaniu m.in. towarów w
    sposób ciągły do celów zarobkowych. Takie wykorzystywanie towarów ma miejsce
    poprzez oddanie ich w stosunki obligacyjne (najem, dzierżawa, leasing, itp.). Najem
    wypełnia zatem określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej.
    Analizy wymaga zatem ustalenie, czy z tytułu czynności wskazanych we wniosku nie są
    Państwo wyłączeni z kręgu podatników podatku VAT na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy.
    Z przepisu tego wynika, że organy władzy publicznej nie są podatnikami podatku od
    towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa
    publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty lub składki. Podmioty te
    są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w przypadku wykonywanych przez
    nie czynności na podstawie zawartych umów/stosunków cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter podmiotowo-przedmiotowy. W świetle wskazanych unormowań organy władzy
    publicznej na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym
    charakterze:
      - podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
      odrębnymi przepisami prawa, oraz
      - podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów
      cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem wyłączenie z grona podatników podatku od towarów i usług organów władzy
    publicznej jest możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych
    im specyficznych zadań i funkcji państwowych.
    Jak wynika z utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE):
    „(...) ocena art. 13 ust. 1 dyrektywy 2006/112 w świetle celów wspomnianej dyrektywy
    świadczy o tym, że dla zastosowania zasady nieopodatkowania muszą zostać spełnione
    łącznie dwa warunki, a mianowicie prowadzenie działalności przez podmiot publiczny,
    przy czym działalność ta powinna być wykonywana w charakterze organu władzy
    publicznej (zob. podobnie w szczególności postanowienie Mihal, C 456/07, EU:C:2008:293,
    pkt 16 i przytoczone tam orzecznictwo, a także wyrok Komisja/Niderlandy, C 79/09, EU:C:
    2010:171, pkt 79).” (wyrok w sprawie C-174/14 Saudacor, pkt 51).
    Ponadto:
    „(...) działalnością wykonywaną w charakterze organu władzy publicznej w rozumieniu
    tego przepisu jest działalność wykonywana przez podmioty prawa publicznego w ramach
    właściwego dla nich reżimu prawnego, z wyłączeniem tej działalności, która jest
    wykonywana przez nich na tych samych warunkach prawnych, co prywatni przedsiębiorcy
    (zobacz w szczególności ww. wyrok w sprawie Fazenda Publica, pkt 17 i przytoczone tam
    orzecznictwo).” (wyrok w sprawie C-288/07 Isle of Wight Council, pkt 21).
    Podobnie stwierdził TSUE w orzeczeniu w sprawie C-4/89 - Comune di Carpaneto
    Piascentino i inni a fficio provinciale imposta sul valore aggiunto di Piacenza:
    „Art. 4(5) VI Dyrektywy należy interpretować w taki sposób, aby czynności wykonywane
    przez organy publiczne w rozumieniu tego przepisu stanowiły czynności wykonywane
    przez organy prawa publicznego podlegające szczególnym zasadom prawnym mającym
    do nich zastosowanie. Drugi akapit tej regulacji należy natomiast interpretować w taki

    sposób, aby Państwa Członkowskie zobowiązane były zapewnić, by organy prawa
    publicznego traktowane były jak podatnicy w związku z czynnościami wykonywanymi w
    charakterze organów publicznych w przypadku, gdy czynności te mogą być również
    podejmowane w ramach działalności konkurencyjnych przez przedsiębiorców prywatnych,
    jeśli traktowanie tych organów jako podmiotów nieposiadających statusu podatnika
    mogłoby prowadzić do istotnego naruszenia zasad konkurencji.”
    Wyłączenie przewidziane w art. 15 ust. 6 ustawy ma zastosowanie, gdy podmiot mający
    status organu władzy publicznej (urzędu obsługującego ten organ) wykonuje czynności o
    charakterze władczym, które związane są z realizacją zadań nałożonych na ten organ
    przepisami prawa, do których realizacji został on powołany (działanie w określonym
    reżimie publicznoprawnym). Natomiast w odniesieniu do pozostałych czynności, mających
    cywilnoprawny charakter, organ władzy publicznej, co do zasady, będzie podatnikiem
    podatku od towarów i usług.
    Innymi słowy organ (urząd obsługujący ten organ) będzie uznany za podatnika podatku od
    towarów i usług w dwóch przypadkach - gdy wykonuje czynności inne niż te, które
    mieszczą się w ramach jego zadań (co wynika z pierwszej części art. 15 ust. 6 ustawy o
    podatku od towarów i usług) oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego
    zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych. Stąd też aby uznać, że organ
    działa w zakresie swoich funkcji ustawowych i jednocześnie nie korzysta z formy
    cywilistycznej musi zaistnieć sytuacja tego rodzaju, że przy realizacji danego zadania -
    określonej prawem czynności wykonywanej w interesie publicznym, organ ten
    wyposażony jest we władztwo publiczne, tj. występuje w pozycji nadrzędnej w stosunku
    do innych podmiotów uczestniczących w danej czynności.
    Jak Państwo wskazali we wniosku, działającą Państwo na podstawie (...).
    Zgodnie z (...).
    Uwzględniając opis sprawy stwierdzić należy, że wynajem Sprzętu nie jest realizowany w
    ramach działań zakreślonych dla Państwa w (...). Świadczone przez Państwa usługi
    wynajmu Sprzętu wynikają z zawartych przez Państwa umów cywilnoprawnych. Zatem
    pomiędzy Państwem, a odbiorcą świadczonych przez Państwa usług powstał wzajemny,
    zobowiązaniowy stosunek umowny o charakterze odpłatnym. W związku z tym w
    niniejszej sprawie nie ma do Państwa zastosowania wyłączenie, o którym mowa w art. 15
    ust. 6 ustawy i w odniesieniu do ww. czynności należy uznać Państwa za podmiot
    działający w charakterze podatnika w rozumieniu przepisów art. 15 ust. 1 w związku z art.
    15 ust. 2 ustawy.
    W związku z tym, że świadczone przez Państwa czynności polegające na udostępnianiu
    Sprzętu są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem) w ramach zawartej umowy
    cywilnoprawnej (umowa najmu), należy stwierdzić, że w odniesieniu do świadczenia tych
    usług nie działają Państwo jako organ władzy publicznej i w konsekwencji nie mogą
    Państwo skorzystać z wyłączenia, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy. W
    przedmiotowej sprawie nie można uznać, że Państwa działania w tym zakresie
    podporządkowane są ścisłemu reżimowi publicznoprawnemu.
    W tym miejscu zaznaczyć trzeba, dla uzyskania statusu podatnika VAT nie ma znaczenia
    rezultat prowadzonej działalności. Podatnikiem będzie podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą bez względu na to, czy przynosi ona zyski. Podatnikami VAT są również
    podmioty, których cel działalności nie jest związany z prowadzeniem działalności
    komercyjnej nastawionej na osiąganie zysków lub też przeznaczające uzyskane zyski na
    cele społecznie użyteczne (charytatywne, kulturalne, naukowe itd.). Gdyby nawet podatnik
    nie osiągnął z tytułu prowadzonej działalności dochodu, to nie zmienia faktu, że
    wykonując czynności będące przedmiotem działalności gospodarczej wystąpi w
    charakterze podatnika podatku VAT - bowiem będzie świadczył w tym zakresie usługi,
    które podlegają VAT. Oznacza to w konsekwencji, że jeżeli podmiot uzyska jakąkolwiek
    zapłatę za te usługi w sensie ekonomicznym (nawet bilansując tylko poniesione w związku

    z nim wydatki), to owe wynagrodzenie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT według
    właściwych reguł.
    W tym miejscu podkreślić należy, że okoliczność, że Spółka świadczy na Państwa rzecz
    usługi (...) związane z realizacją Państwa zadań statutowych z wykorzystaniem oddanego
    jej w najem Sprzętu, pozostaje bez wpływu na uznanie, że wynajem Sprzętu stanowi na
    gruncie ustawy o VAT działalność gospodarczą, a Państwo w tym zakresie działają w
    charakterze podatnika podatku VAT.
    W konsekwencji, oddanie w najem Sprzętu na rzecz Spółki stanowiące odpłatne
    świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Jednocześnie odpłatne świadczenie usług wskazanych przez Państwa we wniosku nie
    zostało przez ustawodawcę wymienione wśród usług zwolnionych od podatku, w
    konsekwencji podlega opodatkowaniu według stawki VAT właściwej dla tych usług.
    Podsumowując, w odniesieniu do odpłatnego świadczenia usług związanych z
    działalnością statutową (...) opisanych w stanie faktycznym, tj. oddania Sprzętu w najem
    Spółce, postępują Państwo prawidłowo, działając w charakterze podatnika VAT, a w
    konsekwencji prawidłowo opodatkowują Państwo te czynności podatkiem VAT i
    odprowadzają z tego tytułu podatek do urzędu skarbowego.
    Zatem Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (pytania). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy i własnym stanowisku, które nie
    zostały objęte pytaniami nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa - rozpatrzone.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego,
    kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.