Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.592.2020.2.AKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-09-22
Teza: Opodatkowanie czynności zniesienia współwłasności nieruchomości w zamian za przejęcie przez Wnioskodawcę całości pozostałego do spłaty długu wobec banku
Słowa kluczowe: dług-zwolnienie z długu; kredyt-kredyt hipoteczny; lokal-lokal mieszkalny; zniesienie-zniesienie współwłasności
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 22 czerwca 2020 r. (data wpływu 23 czerwca 2020 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania czynności zniesienia współwłasności nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 czerwca 2020 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, podatku od czynności cywilnoprawnych oraz podatku od spadków i darowizn.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca w 2008 r. wraz z … (obecnie \`(...)\` – zmiana nazwiska z \`(...)\` na \`(...)\` nastąpiła po ślubie, czyli w 2009 r.) nabył nieruchomość (samodzielny lokal mieszkalny nr … o powierzchni użytkowej 66,75 m2) zlokalizowaną w … przy ul. …. Nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nr … nastąpiło w drodze zawarcia umowy sprzedaży w formie aktu notarialnego (Repertorium „A” nr … z dnia 1 lipca 2008 r.). Na mocy umowy przeniesienia własności lokalu w formie aktu notarialnego (Repertorium „A” nr … z dnia 9 lutego 2009 r.) wyodrębniona została odrębna własność lokalu nr … położonego przy ul. … w …, z którą to własnością związany jest udział w prawie użytkowania wieczystego gruntu i własności części wspólnych budynku i urządzeń, które nie służą do wyłącznego użytku właścicieli poszczególnych lokali. W chwili nabycia mieszkania Wnioskodawca i Pani \`(...)\` byli stanu wolnego. Związek małżeński zawarli w dniu 26 września 2009 r.

Nabycie przedmiotowej nieruchomości zostało sfinansowane ze środków pieniężnych pochodzących z kredytu hipotecznego nr … z dnia 1 lipca 2008 r., udzielonego przez Bank …, zaciągniętego wspólnie na podstawie umowy z bankiem, o wartości całkowitej 226 173 zł, indeksowanego do CHF, z zastosowaniem kursu sprzedaży CHF obowiązującego w dniu płatności raty kredytu (tj. 112 676,61 CHF na dzień zawarcia umowy kredytowej). Kredyt został udzielony na 35 lat (tj. 420 rat) licząc od dnia wypłaty kredytu. Na nieruchomości bank ustanowił zabezpieczenie kredytu wraz z odsetkami w postaci hipoteki kaucyjnej do kwoty 384 494 zł 10 gr, wpisanej w dziale IV księgi wieczystej …. Ustanowiona hipoteka kaucyjna, zgodnie z umową kredytu hipotecznego, zabezpiecza spłatę zobowiązania kredytowego. Zgodnie z treścią umowy kredytowej Wnioskodawca odpowiada solidarnie wspólnie z \`(...)\` za wynikające z niej zadłużenie.

Od 2017 r. Wnioskodawca nie pozostaje w związku małżeńskim z … (jest po rozwodzie), w chwili zakupu mieszkania byli i są obecnie osobami niespokrewnionymi, będąc jednocześnie współwłaścicielami przedmiotowego mieszkania w udziałach po 1/2, w związku z czym są zaliczani do tzw. III grupy podatkowej w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i darowizn. W przeciągu najbliższych dwóch miesięcy planują dokonać czynności polegającej na zniesieniu współwłasności przedmiotowego mieszkania w taki sposób, że Wnioskodawca nabędzie całe przedmiotowe mieszkanie na wyłączną własność bez jakichkolwiek spłat i dopłat na rzecz \`(...)\`, a więc \`(...)\` przeniesie na Wnioskodawcę cały przysługujący jej udział 1/2 mieszkania i nie otrzyma z tego tytułu żadnego pieniężnego wynagrodzenia. Jednocześnie Wnioskodawca w umowie zniesienia współwłasności, w zamian za takie zniesienie współwłasności, zobowiąże się do przejęcia w całości zaciągniętego pierwotnie kredytu hipotecznego i oświadczy, że będzie spłacał cały kredyt sam i nie będzie z tego tytułu żądał od \`(...)\` żadnych spłat jako dłużnika solidarnego, zwalniając ją w ten sposób ze spłacania kredytu (czyli nie zażąda od niej zwrotu spłaconego kredytu w części, jaka przypadałaby na przysługujący jej udział).

Określając wzajemne zobowiązania związane ze zniesieniem współwłasności nieruchomości oraz przyjmując, że to Wnioskodawca nabędzie całe mieszkanie na wyłączną własność bez jakichkolwiek spłat i dopłat na rzecz \`(...)\`, a więc \`(...)\` nie otrzyma z tego tytułu żadnego wynagrodzenia, przyjęli oboje – jako świadczenie ekwiwalentne odpowiadające zbywanemu udziałowi w nieruchomości – zwolnienie \`(...)\` z długu z tytułu kredytu. Zniesienie współwłasności nastąpi więc w zamian za zwolnienie \`(...)\` z długu. Zwolnienie z długu będzie miało charakter nieodpłatny i nie będzie stanowiło przysporzenia majątkowego dla \`(...)\`. Między Wnioskodawcą i \`(...)\` nie nastąpi żaden przepływ środków pieniężnych. Bank decyzją kredytową dot. wniosku nr … z dnia 4 czerwca 2020 r. wyraził zgodę na takie zwolnienie z długu \`(...)\`, pod warunkiem podpisania aneksu do umowy kredytowej i spełnienia warunków jego wejścia w życie, w tym podpisanie aktu notarialnego dot. zniesienia współwłasności do dnia ważności decyzji, czyli do dnia 3 sierpnia 2020 r. Po sporządzeniu przedmiotowego aktu notarialnego bank wypisze \`(...)\` z umowy kredytowej. W efekcie czego faktycznym i jedynym zobowiązanym z tytułu umowy kredytowej zaciągniętej pierwotnie przez Wnioskodawcę i \`(...)\` pozostanie Wnioskodawca. Po zawarciu umowy przejęcia długu z umowy kredytowej w postaci aneksu do umowy kredytowej, \`(...)\` nie będzie już solidarnie odpowiadać za zobowiązania z tytułu umowy kredytu, natomiast Wnioskodawca stanie się jedyną osobą zobowiązaną wobec banku do uregulowania całości zobowiązania z tytułu kredytu zaciągniętego na nabycie nieruchomości na podstawie umowy o kredyt hipoteczny nr … z dnia 1 lipca 2008 r.

W chwili nabycia nieruchomości Wnioskodawca i \`(...)\` byli stanów wolnych. W chwili zakupu mieszkania byli oraz są obecnie osobami niespokrewnionymi, będąc jednocześnie współwłaścicielami przedmiotowego mieszkania w udziałach po 1/2, w związku z czym są zaliczani do tzw. III grupy podatkowej w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Pozostała rzeczywista wartość zadłużenia z tytułu kredytu na zakup nieruchomości będzie wyższa aniżeli wartość rynkowa mieszkania w dniu zniesienia współwłasności przedmiotowego mieszkania. Aktualna wartość rynkowa mieszkania wynosi ok. 230 000 zł, natomiast wartość pozostałego do spłaty zadłużenia na dzień 22 czerwca 2020 r. wynosi 77 805,73 CHF, tj. ok. 320 450 zł 68 gr (wg tabelki kursów walut obcych Banku … na dzień 22 czerwca 2020 r.).

Przewidywany termin zniesienia współwłasności nastąpi przed dniem 4 sierpnia 2020 r.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy czynność zniesienia współwłasności nieruchomości posiadanej przez \`(...)\` w zamian za przejęcie przez Wnioskodawcę całości pozostałego do spłaty długu wobec banku przypadającego na \`(...)\`, będzie stanowiła po stronie Wnioskodawcy źródło przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), a tym samym czy spowoduje to powstanie po stronie Wnioskodawcy obowiązku podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych?
2.  Czy czynność zniesienia współwłasności nieruchomości posiadanej przez \`(...)\` w zamian za przejęcie przez Wnioskodawcę całości pozostałego do spłaty długu wobec banku przypadającego na \`(...)\`, podlega opodatkowaniu Wnioskodawcy podatkiem od czynności cywilnoprawnych?
3.  Czy w związku z faktem, iż w chwili nabycia przedmiotowego mieszkania Wnioskodawca i \`(...)\` byli stanów wolnych, obecnie są osobami niespokrewnionymi, będąc jednocześnie współwłaścicielami przedmiotowego mieszkania w udziałach po 1/2, w związku z czym w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i darowizn są zaliczani do tzw. III grupy podatkowej, czynność zniesienia współwłasności nieruchomości podlega opodatkowaniu Wnioskodawcy podatkiem od spadków i darowizn?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych oznaczone we wniosku nr 1, natomiast odpowiedź na pytania w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych oznaczone nr 2 oraz podatku od spadków i darowizn oznaczone nr 3, zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Zdaniem Wnioskodawcy, po Jego stronie nie wystąpi dochód do opodatkowania, a tym samym nie będzie On zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego z tytułu odpłatnego zbycia udziałów (czyli ceny określonej w umowie zniesienia współwłasności), ponieważ koszt wskazany w art. 22 ust. 6 lit. c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi wartość ujemną.

Wnioskodawca swoje stanowisko chciałby uzasadnić faktem, że kwota zwolnienia z długu \`(...)\` (czyli dług jaki przejmie na siebie Wnioskodawca) na dzień 22 czerwca 2020 r. wynosi 160 225 zł 31 gr (tj. 1/2 z 320 450 zł 62 gr), natomiast cena rynkowa przedmiotowego udziału wynosi 115 000 zł (tj. 1/2 z 230 000 zł). Dodatkowo, Wnioskodawca jest przekonany, że przeniesienie kredytowego zobowiązania finansowego przy jednoczesnym zniesieniu współwłasności, nie stanowi dochodu żadnej ze stron, gdyż stan majątkowy stron nie uległ zmianie. Tym samym uważa On, że nie ma podstawy do naliczenia podatku dochodowego, gdyż dochód nie istnieje.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1426, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W art. 10 ust. 1 ww. ustawy ustawodawca dokonał rozróżnienia źródeł przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. I tak zgodnie z art. 10 ust. 1 ww. ustawy – źródłami przychodów są:

1.  stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta;
2.  działalność wykonywana osobiście;
3.  pozarolnicza działalność gospodarcza;
4.  działy specjalne produkcji rolnej;
5.  (uchylony);
6.  najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą;
7.  kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c;
8.  odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
    1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    4.  innych rzeczy,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany;

8a) działalność prowadzona przez zagraniczną jednostkę kontrolowaną;

8b) niezrealizowane zyski, o których mowa w art. 30da;

1.  inne źródła.

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 – zgodnie z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Stosownie natomiast do treści art. 11 ust. 1 ww. ustawy – przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Zgodnie z art. 195 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r., poz. 1145, z późn. zm.) własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).

Jak wynika z art. 210 ww. ustawy – każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Powyższe zniesienie może nastąpić poprzez:

*   podział rzeczy wspólnej – każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości (art. 211 ustawy Kodeks cywilny);

*   podział z wyrównaniem udziałów, spłatą lub dopłatą – jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia sądu, wartość poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne (art. 212 § 1 ustawy Kodeks cywilny); w przypadku, gdy rzecz nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do okoliczności jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo sprzedana stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego (art. 212 § 2 ustawy Kodeks cywilny);

Zgodnie z art. 519 § 1 ustawy Kodeks cywilny – osoba trzecia może wstąpić na miejsce dłużnika, który zostaje z długu zwolniony (przejęcie długu).

Przejęcie długu – w myśl art. 519 § 2 Kodeksu cywilnego – może nastąpić:

1.  przez umowę między wierzycielem a osobą trzecią za zgodą dłużnika; oświadczenie dłużnika może być złożone którejkolwiek ze stron;
2.  przez umowę między dłużnikiem a osobą trzecią za zgodą wierzyciela; oświadczenie wierzyciela może być złożone którejkolwiek ze stron; jest ono bezskuteczne, jeżeli wierzyciel nie wiedział, że osoba przejmująca dług jest niewypłacalna.

Zgodnie natomiast z art. 523 Kodeksu cywilnego – jeżeli w umowie o przeniesienie własności nieruchomości nabywca zobowiązał się zwolnić zbywcę od związanych z własnością długów, poczytuje się w razie wątpliwości, że strony zawarły umowę o przejęcie tych długów przez nabywcę.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że w 2008 r. Wnioskodawca wraz z … (obecnie \`(...)\`) nabył nieruchomość w drodze umowy sprzedaży W chwili nabycia mieszkania Wnioskodawca i Pani \`(...)\` byli stanu wolnego. Związek małżeński zawarli w dniu 26 września 2009 r.

Nabycie przedmiotowej nieruchomości zostało sfinansowane ze środków pieniężnych pochodzących z kredytu hipotecznego udzielonego przez bank w dniu 1 lipca 2008 r. zaciągniętego wspólnie na podstawie umowy z bankiem. Zgodnie z treścią umowy kredytowej Wnioskodawca odpowiada solidarnie wspólnie z \`(...)\` za wynikające z niej zadłużenie.

Od 2017 r. Wnioskodawca nie pozostaje w związku małżeńskim z \`(...)\` (jest po rozwodzie), w chwili zakupu mieszkania byli i są obecnie osobami niespokrewnionymi, będąc jednocześnie współwłaścicielami przedmiotowego mieszkania w udziałach po 1/2. W najbliższym czasie planują dokonać czynności polegającej na zniesieniu współwłasności przedmiotowego mieszkania w taki sposób, że Wnioskodawca nabędzie całe przedmiotowe mieszkanie na wyłączną własność bez jakichkolwiek spłat i dopłat na rzecz \`(...)\`, a \`(...)\` przeniesie na Wnioskodawcę cały przysługujący jej udział 1/2 mieszkania i nie otrzyma z tego tytułu żadnego pieniężnego wynagrodzenia. Jednocześnie Wnioskodawca w umowie zniesienia współwłasności, w zamian za takie zniesienie współwłasności, zobowiąże się do przejęcia w całości zaciągniętego pierwotnie kredytu hipotecznego i oświadczy, że będzie spłacał cały kredyt sam i nie będzie z tego tytułu żądał od \`(...)\` żadnych spłat jako dłużnika solidarnego, zwalniając ją w ten sposób ze spłacania kredytu.

Określając wzajemne zobowiązania związane ze zniesieniem współwłasności nieruchomości oraz przyjmując, że to Wnioskodawca nabędzie całe mieszkanie na wyłączną własność bez jakichkolwiek spłat i dopłat na rzecz \`(...)\`, przyjęli oboje – jako świadczenie ekwiwalentne odpowiadające zbywanemu udziałowi w nieruchomości – zwolnienie \`(...)\` z długu z tytułu kredytu. Zniesienie współwłasności nastąpi więc w zamian za zwolnienie \`(...)\` z długu. Zwolnienie z długu będzie miało charakter nieodpłatny i nie będzie stanowiło przysporzenia majątkowego dla \`(...)\`. Między Wnioskodawcą i \`(...)\` nie nastąpi żaden przepływ środków pieniężnych. Bank wyraził zgodę na takie zwolnienie z długu \`(...)\`, pod warunkiem podpisania aneksu do umowy kredytowej i spełnienia warunków jego wejścia w życie, w tym podpisanie aktu notarialnego dot. zniesienia współwłasności do dnia ważności decyzji. Po sporządzeniu przedmiotowego aktu notarialnego bank wypisze \`(...)\` z umowy kredytowej. W efekcie czego faktycznym i jedynym zobowiązanym z tytułu umowy kredytowej zaciągniętej pierwotnie przez Wnioskodawcę i \`(...)\` pozostanie Wnioskodawca. Po zawarciu umowy przejęcia długu z umowy kredytowej w postaci aneksu do umowy kredytowej, \`(...)\` nie będzie już solidarnie odpowiadać za zobowiązania z tytułu umowy kredytu, natomiast Wnioskodawca stanie się jedyną osobą zobowiązaną wobec banku do uregulowania całości zobowiązania z tytułu kredytu zaciągniętego na nabycie nieruchomości na podstawie umowy o kredyt hipoteczny z dnia 1 lipca 2008 r. Przewidywany termin zniesienia współwłasności nastąpi przed dniem 4 sierpnia 2020 r.

Mając na uwadze obowiązujące przepisy oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny stwierdzić należy, że w wyniku zawartej pomiędzy Wnioskodawcą a Panią \`(...)\` umowy zniesienia współwłasności nieruchomości, której są oboje współwłaścicielami, Wnioskodawca stanie się wyłącznym właścicielem przedmiotowej nieruchomości i będzie zobowiązany do spłaty kredytu hipotecznego, zaciągniętego wspólnie z Panią \`(...)\` Zatem, Wnioskodawca nabędzie udział 1/2 w przedmiotowej nieruchomości w zamian za spłatę kredytu, a więc nie uzyska On nieodpłatnego przysporzenia majątkowego. W konsekwencji po stronie Wnioskodawcy nie wystąpi przychód skutkujący powstaniem zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ czynność nabycia nieruchomości – zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – nie jest źródłem przychodów, który skutkowałby powstaniem obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że czynność zniesienia współwłasności nieruchomości nie spowoduje po stronie Wnioskodawcy obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Końcowo wskazać należy, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację indywidualną w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.), opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Należy wskazać, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy Organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie się różnił od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie przedstawionego stanu faktycznego.

Organ podatkowy zauważa, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym niniejsza interpretacja jest wiążąca dla Wnioskodawcy jako osoby występującej z wnioskiem, nie wywiera natomiast skutku prawnego dla Pani \`(...)\`

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, ul. …, …, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała, lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.