Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4014.157.2023.2.JS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2023-07-03
Teza: Umowa pożyczki - zawarta za granicą, środki pieniężne będące przedmiotem umowy za granicą, nie podlega opodatkowaniu PCC.
Słowa kluczowe: umowa-umowa pożyczki; zagranica
Zagadnienia: Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1. Przedmiot opodatkowania -Czynności podlegające opodatkowaniu-Czynności cywilnoprawne-Umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku; Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1. Przedmiot opodatkowania -Czynności podlegające opodatkowaniu-Zasada terytorialności opodatkowania
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1-ust. 1-pkt 1-lit. b; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1-ust.4-pkt 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1-ust.4-pkt 2

**Interpretacja indywidualna**

**– stanowisko prawidłowe**

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od czynności cywilnoprawnych – jest prawidłowe.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

8 maja 2023 r. wpłynął Pani wniosek z 4 maja 2023 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Wniosek dotyczy skutków podatkowych zawarcia umowy pożyczki za granicą.

Treść wniosku jest następująca:

**Opis stanu faktycznego**

Jest Pani obywatelem Hiszpanii, jest zameldowana na pobyt czasowy w (…) (od (\`(...)\`) 2020 r. do (\`(...)\`) 2025 r.) i jako osoba fizyczna posiada ustalone miejsce zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencję podatkową) w Polsce.

Zawarła Pani (\`(...)\`) 2022 r. w (…), tj. poza granicami Polski, ze swoim ojcem – J. C. umowę pożyczki (Contrato de prestamo entre particulares; dalej: "Umowa pożyczki") na zakup mieszkania w (…), przy ul. (…). Przedmiotem pożyczki były środki pieniężne w wysokości (\`(...)\`) EUR (słownie: (\`(...)\`) euro), należące do Pożyczkodawcy, które w chwili jej zawarcia znajdowały się na rachunku bankowym należącym do Pożyczkodawcy mającym siedzibę poza terytorium Polski, tj. w Hiszpanii.

W wykonaniu Umowy pożyczki środki pieniężne będące przedmiotem pożyczki zostały przekazane w jednej transzy (\`(...)\`) 2022 r. przez Pożyczkodawcę ze swojego rachunku bankowego w banku mającym siedzibę w Hiszpanii, bezpośrednio na rachunek bankowy należący do Pani, prowadzony w walucie EUR przez (\`(...)\`) z siedzibą w W. – bankiem założonym i licencjonowanym w Republice Litewskiej, zarejestrowanym pod numerem spółki (…), działającym na podstawie litewskiej Ustawy o płatnościach Republiki Litewskiej.

**Pytanie**

Czy pożyczka udzielona przez Pożyczkodawcę na Pani rzecz podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych?

**Pani stanowisko w sprawie**

Pani zdaniem, pożyczka udzielona przez Pożyczkodawcę na Pani rzecz nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają m.in. umowy pożyczki pieniędzy. Należy jednak zwrócić uwagę na fakt, że w myśl art. 1 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, czynności cywilnoprawne podlegają podatkowi, z zastrzeżeniem ust. 4a i 5 (przy czym przepisy te dotyczą umowy zamiany oraz umowy spółki, a zatem pozostają, według Pani, bez znaczenia w przedmiotowym wypadku), jeżeli ich przedmiotem są:

1) rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2) rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z treści powołanego przepisu wynika, że umowa pożyczki podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeżeli w chwili zawarcia umowy jej przedmiot, tj. pieniądze znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wówczas nie ma znaczenia, gdzie umowa zostanie zawarta i gdzie mają miejsce zamieszkania strony umowy.

Pożyczka podlega również podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeśli pieniądze będące przedmiotem pożyczki w chwili jej zawarcia znajdują się za granicą oraz nabywca – pożyczkobiorca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a czynność zostanie dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Mając powyższe na uwadze, w Pani opinii opisana umowa pożyczki nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, gdyż środki pieniężne będące przedmiotem umowy pożyczki w chwili jej zawarcia (oraz w chwili przekazania) znajdowały się na rachunku bankowym Pożyczkodawcy prowadzonym przez bank nieposiadający siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz umowa pożyczki została zawarta poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (w Hiszpanii).

Biorąc pod uwagę okoliczności wskazane w stanie faktycznym sprawy, tj.:

1) fakt, że umowa w zakresie Pożyczki została zawarta w Madrycie, tj. na terytorium Hiszpanii, czyli poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz;

2) fakt, iż przedmiot Pożyczki, tj. środki pieniężne, których dotyczy, znajdowały się w chwili zawarcia umowy (oraz znajdowały się w chwili poprzedzającej przekazanie środków) na rachunku bankowym Pożyczkodawcy prowadzonym przez bank, nieposiadający siedziby na terytorium Polski,

− w Pani ocenie Pożyczka nie powinna podlegać podatkowi od czynności cywilnoprawnych.

Przywołała Pani kilka interpretacji indywidualnych, które mają potwierdzać Pani stanowisko.

W Pani ocenie z treści art. 1 ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych wynika, iż podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają czynności, których przedmiotem są rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Tym samym, Pani zdaniem, Pożyczka udzielona przez Pożyczkodawcę na Pani rzecz nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 111 ze zm.):

Podatkowi podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.

Na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:

Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2 powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej.

Zgodnie jednak z art. 4 pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:

Obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych ciąży, przy umowie pożyczki, na biorącym pożyczkę.

Stosownie do treści art. 6 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy:

Podstawę opodatkowania przy umowie pożyczki – stanowi kwota lub wartość pożyczki, a w przypadku umowy określającej, że wypłata środków pieniężnych nastąpi niejednokrotnie i ich suma nie jest znana w chwili zawarcia umowy – kwota każdorazowej wypłaty środków pieniężnych.

Na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:

Stawka podatku od umowy pożyczki wynosi – 0,5%, z zastrzeżeniem ust. 5.

W związku z powyższymi regulacjami prawnymi należy stwierdzić, że umowa pożyczki podlega generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych i obowiązek uiszczenia tego podatku ciąży na biorącym pożyczkę.

Zgodnie jednak z art. 1 ust. 4 ww. ustawy:

Czynności cywilnoprawne podlegają podatkowi, z zastrzeżeniem ust. 4a i 5, jeżeli ich przedmiotem są:

1) rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2) rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z treści powołanego przepisu wynika, że umowa pożyczki podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeżeli w chwili zawarcia umowy jej przedmiot, tj. pieniądze znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wówczas nie ma znaczenia, gdzie umowa zostanie zawarta i gdzie mają miejsce zamieszkania (siedzibę) strony umowy.

Pożyczka podlega również podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeśli pieniądze będące przedmiotem pożyczki w chwili jej zawarcia znajdują się za granicą, ale nabywca – pożyczkobiorca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, i czynność zostanie dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że jest Pani obywatelką Hiszpanii, mieszkającą w Polsce (zameldowaną w kraju na pobyt czasowy). Zawarła Pani w (\`(...)\`) 2022 r. w Hiszpanii umowę, na podstawie której Pani ojciec pożyczył Pani pieniądze na zakup mieszkania w Polsce. W wykonaniu ww. umowy środki pieniężne będące przedmiotem pożyczki zostały przekazane w jednej transzy w (\`(...)\`) 2022 r. przez Pożyczkodawcę z jego rachunku bankowego w banku mającym siedzibę w Hiszpanii. Wpłynęły one bezpośrednio na rachunek bankowy, należący do Pani, prowadzony w euro przez bank z siedzibą w W.

Wobec powyższego, skoro umowa pożyczki została zawarta poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, środki pieniężne będące przedmiotem umowy pożyczki, w momencie zawarcia umowy pożyczki (tj. (\`(...)\`) 2022 r.) również znajdowały się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, to zawarta umowa pożyczki nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i musi się Pani zastosować do interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Ma Pani prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

\- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

\- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.