Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.423.2020.2.MO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-08-04
Teza: brak prawa do odliczenia w całości lub części kwot podatku VAT wynikających z faktur dokumentujących realizację zadania pn. „”
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia-brak prawa do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 8 czerwca 2020 r. (data wpływu), uzupełnionym pismem z dnia 21 lipca 2020 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia w całości lub części kwot podatku VAT wynikających z faktur dokumentujących realizację zadania pn. „”– **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 czerwca 2020 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia w całości lub części kwot podatku VAT wynikających z faktur dokumentujących realizację zadania pn. „”.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 21 lipca 2020 r. (data wpływu) poprzez wskazanie nazwy Wnioskodawcy, doprecyzowanie opisu sprawy, sformułowanie stanowiska do postawionego we wniosku pytania, wskazanie przepisów prawa oraz adresu organu podatkowego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny (doprecyzowany w uzupełnieniu wniosku)

Gmina X jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i składa co miesiąc deklarację VAT-7. W 2020 roku Gmina X pozyskała dofinansowanie na realizację projektu pn.: „” w ramach poddziałania 19.2 „Wsparcie na wdrożenie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność” objętego PROW na lata 2014-2020. Umowa o przyznaniu pomocy Nr … zawarta w dniu 27 kwietnia 2020 r. pomiędzy Gminą X a Województwem Y obejmuje przebudowę budynku OSP w miejscowości Z, na działce 1.

Przedmiotowy zakres robót będzie zawierał:

*   roboty rozbiórkowe ( rozebranie drewnianych podłóg, słupów )

*   podbicie i posadzka ( podbicie betonem ław i fundamentów)

*   instalacja wodociągowa i kanalizacyjna.

Celem realizowanego projektu przez Gminę X jest poprawa aktywności społecznej mieszkańców obszarów wiejskich poprzez przebudowę ogólnodostępnego i niekomercyjnego budynku OSP w miejscowości Z. Jest to budynek wolnostojący, parterowy, z poddaszem nie użytkowym, murowany z cegły pełnej, z dachem dwuspadowym o konstrukcji drewnianej, pokryty płytami azbestowo-cementowymi. Powierzchnia zabudowy budynkiem wynosi 152,2 m2. Do budynku przed laty został dobudowany garaż na samochód strażacki o pow. 48,3 m2. Budynek wymaga przebudowy ze względu na bezpieczeństwo uczestników świetlicy. Rozebranie garażu OSP wnioskodawca wykona własnym nakładem środków wraz ze zdjęciem i utylizacją eternitu. W ramach pozyskanych środków zaplanowane są 3 działania: rozebranie podłóg, sceny i kuchni w części świetlicowej budynku, wykonanie podbicia fundamentu od strony północnej, wykonanie dodatkowego fundamentu oporowego, wykonanie hydroizolacji, instalacja kanalizacyjna i wodociągowa. Są to działania nie tylko modernizacyjne ale przede wszystkim służące zabezpieczeniu budynku przed degradacją oraz zapewnienie bezpieczeństwa osób korzystających ze świetlicy. Kolejnymi etapami będzie wyposażenie budynku na potrzeby funkcjonowania świetlicy wiejskiej. Ten etap przeprowadzi samorząd w oparciu o własne środki w latach następnych. Realizacja operacji jest bardzo istotna ze względu na zrównoważone rozmieszczenie ogólnodostępnej i niekomercyjnej infrastruktury kulturalno-rekreacyjnej. Budynek będzie wykorzystywany do działalności innej niż gospodarcza w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Budynek ze względu na swoją dostępność stanowić będzie swego rodzaju centrum aktywności i miejsce integracji członków wspólnoty wiejskiej. Gmina ponosić będzie bieżące koszty utrzymania obiektu w zakresie remontów i modernizacji, ogrzewania, dostaw energii elektrycznej i wody, odbioru ścieków i odpadów. Faktury dokumentujące nabycie towarów i usług w związku z realizacją zadania będącego przedmiotem wniosku będą wystawiane na Gminę X. Operacja będzie przedsięwzięciem niedochodowym, a przebudowana ogólnodostępna infrastruktura będzie służyła mieszkańcom Gminy X.

Załącznikiem wymaganym do przedłożenia wniosku o płatność jest interpretacja indywidualna przepisów prawa podatkowego dotycząca podatku od towarów i usług VAT. W związku z tym, że Gmina jako wnioskodawca ubiegała się o zaliczenie kosztów podatku VAT realizowanej inwestycji do kosztów kwalifikowanych projektu i tym samym będzie ubiegała się o dofinansowanie w kwotach brutto musi wykazać, iż podatek VAT nie będzie mógł być przez Gminę odliczony w całości lub w części, zarówno podczas realizacji inwestycji, jak i po jej zakończeniu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gmina ma możliwość odliczenia w całości lub w części kwot podatku VAT wynikających z faktur dokumentujących realizację zadania pn.: „” w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020, zarówno w trakcie realizacji zadania, jak i po zakończeniu?

Zdaniem Wnioskodawcy (sformułowanym ostatecznie w uzupełnieniu wniosku), zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106 z późn. zm.), Gmina w związku z ww. inwestycją nie będzie miała możliwości odliczenia naliczonego podatku VAT, ani w całości, ani w części, zarówno w trakcie ponoszenia wydatków na inwestycję, jak i po jej zakończeniu, ponieważ inwestycja mieści się w zakresie zadań własnych Gminy, nałożonych przepisami prawa oraz nie będzie służyła wykonywaniu przychodowej działalności, w tym opodatkowanej podatkiem VAT z wykorzystaniem przebudowanej infrastruktury.

Inwestycja w zakresie przebudowy budynku OSP na potrzeby rozwoju infrastruktury kulturalno-rekreacyjnej w miejscowości Z na terenie Gminy X w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020, będzie wykonywana i wykorzystywana przez organ władzy publicznej w zakresie realizowania zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których został on powołany, czyli ustawą z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r., poz. 713 z późn. zm.).

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.), rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 tejże ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

W przedmiotowej sprawie warunek uprawniający do takiego odliczenia nie zostanie spełniony, gdyż inwestycja opisana w treści wniosku realizowana będzie w ramach zadań własnych Gminy. Wyremontowana infrastruktura będzie służyła zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty. Gmina nie będzie pobierała opłat za korzystanie ze świetlicy, ani biletowała organizowanych wydarzeń kulturalnych.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że Gmina, nabywając towary i usługi celem realizowania przedmiotowej inwestycji, nie będzie nabywała ich jako podatnik podatku VAT, w ramach swojej działalności gospodarczej.

W związku z powyższym, Gmina nie będzie mogła odliczyć w całości, ani w części podatku VAT poniesionego na inwestycję jak i na późniejsze wydatki związane z utrzymaniem przebudowanej świetlicy, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U z 2020 r., poz. 106 z późn. zm.).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z art. 87 ust. 1 ustawy wynika, że w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Gmina, w świetle art. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r., poz. 713), wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Na podstawie art. 6 ust. 1 tej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie jest spełniony, ponieważ – z okoliczności sprawy nie wynika, że – efekty zrealizowanego zdania są wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. W związku z powyższym, Zainteresowany nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z wydatkami ponoszonymi z tytułu realizacji ww. zdania. Tym samym, Wnioskodawcy z tego tytułu nie przysługuje prawo do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

Reasumując, Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia w całości lub w części kwot podatku VAT wynikających z faktur dokumentujących realizację zadania pn.: „”, ponieważ efekty zrealizowanego zdania nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zauważyć należy, iż pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowalnym. W związku z powyższym nie zajęto stanowiska w tej sprawie.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Organu, który ją wydał (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.