Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.485.2025.1.KT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-01
Teza: Zastosowanie stawki podatku 0% w wewnątrzwspólnotowej
dostawie towarów na podstawie posiadanych dokumentów.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Warunki
zastosowania stawki podatku 0% przy
wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 1-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 11-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 11-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 11-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 11-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 3-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 3-pkt 3
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 0% - wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy zastosowania stawki podatku 0% w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów na
    podstawie posiadanych dokumentów.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Spółka (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest spółką kapitałową mającą siedzibę na
    terytorium Polski, zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Spółka prowadzi
    działalność gospodarczą w zakresie (...) i jest podmiotem należącym do międzynarodowej
    grupy („Grupa”), która posiada ugruntowaną pozycję na rynku (...).
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka współpracuje z podatnikami
    posiadającymi siedzibę w innych krajach Unii Europejskiej (dalej także: „UE”),
    zarejestrowanymi do celów rozliczania podatku od wartości dodanej (dalej:
    „Kontrahenci”). Spółka dokonuje na ich rzecz wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów
    (dalej: „WDT”), o których mowa w art. 13 ust. 1 ustawy o VAT. Transakcje te dokonywane
    są wyłącznie z Kontrahentami, którzy posiadają właściwy i ważny numer identyfikacyjny
    dla transakcji wewnątrzwspólnotowych i podali go Spółce.
    W każdym z przypadków będących przedmiotem wniosku, miejscem rozpoczęcia
    transportu towarów jest terytorium Polski, a miejscem ich przeznaczenia (tj. zakończenia
    transportu) jest terytorium innego państwa członkowskiego UE. Informacje o
    dokonywanych WDT Spółka wykazywać będzie w składanych prawidłowo i terminowo
    informacjach podsumowujących.
    Spółka, w celu zastosowania stawki 0% podatku VAT z tytułu WDT, będzie gromadzić
    dokumenty potwierdzające, że towary zostały wywiezione z kraju i dostarczone do
    odbiorcy na terytorium innego państwa członkowskiego UE niż Polska.
    W szczególności, do każdej dostawy Spółka posiada fakturę dokumentującą dokonaną
    dostawę towarów, na której wskazano dane, które powinna zawierać specyfikacja
    poszczególnych sztuk ładunku (m.in. nazwa i ilość towarów). Zazwyczaj Spółka posiada do
    każdej dostawy kopię międzynarodowego listu przewozowego CMR otrzymanego od
    przewoźnika. Mogą zdarzyć się jednak przypadki, w których Spółka nie będzie posiadała
    tego dokumentu (albo uzyska go dopiero kilka miesięcy po dostawie). W związku z tym
    Wnioskodawca gromadzić będzie dodatkową dokumentację potwierdzającą wywóz

    towarów na terytorium innego państwa członkowskiego (różnego rodzaju – zarówno
    dowody wymienione wprost w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, jak i takie niewymienione
    wprost w przepisach), np.:
      · szczegółową listę nadanych przesyłek, z wyszczególnieniem numerów zamówień oraz
        adresatów,
      · raport od przewoźnika w formie pliku elektronicznego, potwierdzający dostawę
        przesyłek do nabywców, zawierający w szczególności: numery zamówień, nazwy i
        adresy dostawy) oraz daty dostawy,
      · dokumenty potwierdzające zapłatę za towar przez nabywcę (wyciągi bankowe),
      · korespondecję e-mail,
      · oświadczenie Kontrahenta o otrzymaniu towarów będących przedmiotem
        dokonanych w danym okresie WDT.
    Z uwagi na znaczną liczbę dostaw Grupa, do której należy Spółka wdrożyła system
    elektroniczny (tzw. monitor POD), w którym będą generowane automatycznie lub
    manualnie kopie dowodów dostawy, tzw. POD (Proof of Delivery). System będzie miał
    zastosowanie zarówno w ramach procesów wewnątrzgrupowych oraz dla klientów
    zewnętrznych.
    POD (Proof of Delivery) zawierał będzie informacje o odbiorcy, jego numerze VAT,
    numerze dostawy, numerze faktury, miejscu i miesiącu dostawy oraz ilości i nazwie
    towarów. Dokument będzie miał swój indywidualny numer, datę wydania i będzie
    zatytułowany „Certification of entry of the object of an intra-Community supply into
    another EU Member State” (tłum: Poświadczenie wprowadzenia przedmiotu dostawy
    wewnątrzwspólnotowej do innego państwa członkowskiego UE).
    POD zawierał będzie również oświadczenia następującej treści: „I as the customer hereby
    certify my receipt/the entry of the listed objects of an Intra-Community supply in the
    assigned month and the place as stated in above section” (tłum: Ja, jako klient, niniejszym
    potwierdzam odbiór/wprowadzenie wymienionych przedmiotów dostawy
    wewnątrzwspólnotowej w wyznaczonym miesiącu i miejscu, jak podano w powyższej
    sekcji”) oraz „Confirmed through data sent by customer („Potwierdzone danymi
    przesłanymi przez klienta”).
    POD zastąpi dotychczasowo zbierane oświadczenia Kontrahenta o otrzymaniu towarów
    będących przedmiotem dokonanych w danym okresie WDT. Dokument ten będzie
    powstawał w formacie elektronicznym i będzie pojawiał się w systemie Kontrahentowi,
    który – po otrzymaniu dostaw wykazanych w dokumencie – elektronicznie potwierdzi ich
    faktyczne otrzymanie.
    Od strony technicznej, każda faktura kwalifikująca się do POD będzie przenoszona do
    systemu elektronicznego, z dedykowanym statusem umożliwiającym użytkownikowi
    sprawdzenie czy do danej dostawy pojawił się już dowód dostawy, czy nie, to znaczy:
      · Status czerwony – brak POD,
      · Status żółty – w oczekiwaniu na odpowiedź od klienta,
      · Status zielony – dowód doręczenia już w posiadaniu (potwierdzony elektronicznie lub
        przesłany ręcznie).
    Docelowo POD zastąpi dotychczasowy proces, w którym Kontrahenci otrzymywali
    podobny dokument poprzez e-mail, drukowali go, opatrzyli podpisem (własnoręcznym lub
    elektronicznym), a następnie odsyłali Spółce jego skan w formie załącznika do wiadomości
    e-mail. W nowym systemie, POD może być generowany automatycznie (dla klientów
    korzystających z integracji EBI – wewnątrzgrupowych i w ramach samofakturowania SBI)
    lub manualnie (dla klientów zewnętrznych niekorzystających z integracji systemu EBI),
    warianty opisano szczegółowo niżej.

    Możliwe warianty:
      A. Proces automatyczny dla klientów wewnątrzgrupowych (Inter/Intra Company):
        · W przypadku klientów wewnątrzgrupowych dokumenty POD generowane będą
        automatycznie na podstawie poprawnych danych dotyczących ilości, miesiąca i
        miejsca odbioru towarów.
        · System sam zweryfikuje dane, a w przypadku zgodności wygenerowany zostanie
        podpisany certyfikat (GR - Goods Receipt). Jeśli zgadzają się ilości, miesiąc i
        miejsce odbioru towaru, na tej podstawie system wygeneruje POD.
        · W przypadku jakichkolwiek błędów czy niezgodności ww. danych, automatyczne
        generowanie będzie blokowane, to znaczy w razie błędu system nie wystawi
        POD.
        · Użytkownicy jedynie monitorują czy automatyczny proces działa prawidłowo;
        użytkownik nie może modyfikować żadnych danych w żadnym momencie
        automatycznego procesu
      B. Proces automatyczny dla klientów SBI (samofakturowanie):
        · W przypadku klientów objętych SBI (samofakturowaniem), POD będzie
        generowany automatycznie na podstawie danych EDI przesyłanych przez
        klientów.
        · Wymagana będzie zgodność ilości, daty i miejsca odbioru.
        · W przypadku jakichkolwiek niezgodności ww. danych, automatyczne generowanie
        będzie blokowane, to znaczy w razie błędu system nie wystawi POD.
        · Użytkownicy jedynie monitorują czy automatyczny proces działa prawidłowo;
        użytkownik nie może modyfikować żadnych danych w żadnym momencie
        automatycznego procesu
      C. Proces manualny dla klientów zewnętrznych:
        · Na bieżąco aktualizowana jest baza adresów e-mailowych do klientów z podziałem
        na daną spółkę.
        · Z poziomu monitora POD na podpięty adres e-mailowy wysyłane są pdf-y
        certyfikatów, które podpisane z pieczątką powinny wrócić na skrzynkę email
        osoby, która wygenerowała taki certyfikat; wraz z wygenerowanym załącznikiem
        wysyłana jest również informacja do klienta nt. implementacji procesu POD.
        · Klient zobowiązany jest do odesłania podpisanego i opieczętowanego dokumentu.
        · Użytkownicy jedynie monitorują czy proces działa prawidłowo; użytkownik nie
        może modyfikować żadnych danych w żadnym momencie procesu manualnego.
    Spółka nie planuje drukować wszystkich POD, będą one jednak archiwizowane w systemie
    elektronicznym.
    Po pełnym wdrożeniu nowego systemu możliwa jest sytuacja, w której Spółka w
    odniesieniu do dokonanej dostawy WDT będzie w posiadaniu wyłącznie: (i) faktury
    dokumentującej dostawę WDT na której wskazano dane, które powinna zawierać
    specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (m.in. nazwa i ilość towarów) oraz (ii)
    elektronicznego potwierdzenia odbioru określonych towarów przez Kontrahenta (POD) w
    jednym z powyższych trzech wariantów.

## Pytanie

Czy opisane dokumenty POD (Proof of Delivery), generowane automatycznie lub
    manualnie w ramach procesów wewnątrzgrupowych oraz dla klientów zewnętrznych,
    dokumentujące dokonanie dostawy WDT, spełniają wymogi określone w art. 42 ustawy o
    VAT i tym samym wraz z fakturą, tak zgromadzona dokumentacja przez Wnioskodawcę

    przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej w podatku VAT za dany okres
    rozliczeniowy, umożliwia Wnioskodawcy zastosowanie stawki podatku 0% w
    wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy POD (Proof of Delivery), generowany automatycznie lub
    manualnie w ramach procesów wewnątrzgrupowych oraz dla klientów zewnętrznych,
    może stanowić dowód uprawniający do zastosowania stawki 0% VAT przy WDT, zgodnie z
    art. 42 ustawy o VAT.
    UZASADNIENIE:
      1. Uwagi ogólne
      a) Warunki zastosowania dla WDT stawki 0% VAT
    Transakcje WDT zasadniczo podlegają opodatkowaniu według 0% stawki VAT (tzw.
    zwolnienie z prawem do odliczenia). Art. 42 ust. 1 ustawy o VAT wskazuje warunki, które
    muszą zostać spełnione, aby podatnik był uprawniony do zastosowania 0% stawki
    podatku, tj.: „(...)
      · podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer
        identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo
        członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla
        podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;
      · podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
        rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące
        przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium
        kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż
        terytorium kraju;
      · podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest
        zarejestrowany jako podatnik VAT UE”.
    Należy przy tym zaznaczyć, iż stosowanie 0% stawki VAT z tytułu WDT nie powinno być
    postrzegane jako wyjątek od reguły, lecz jako reguła, od której wyjątkiem jest stosowanie
    stawki krajowej. Jak bowiem zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w
    wyroku z dnia 16 stycznia 2012 r. (sygn. III SA/Wa 1220/11) „dokonanie dostaw skutkować
    powinno stawką podatkową 0%, która – wbrew stanowisku Organów – w ramach WDT nie
    jest żadną stawką preferencyjną, lecz jedyną i podstawową”.
    Jak zostało podniesione w opisie sprawy, zarówno warunek wskazany w pkt 1 jak i
    warunek wskazany w pkt 3 zacytowanego powyżej przepisu, będą przez Wnioskodawcę
    spełnione. Spółka bowiem dokonuje i zamierza dokonywać dostaw na rzecz Kontrahentów
    posiadających właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji
    wewnątrzwspólnotowych (nadany przez właściwe państwo członkowskie), którzy podadzą
    go Spółce, a także jest zarejestrowana jako podatnik VAT UE.
    Spółka spełniać będzie również warunek, o którym mowa w dodanym z dniem 1 lipca
    2020 r. do ustawy o VAT art. 42 ust. 1a, tj. będzie składała prawidłowo i terminowo
    informacje podsumowujące VAT-UE.
    Tym samym, kluczowym warunkiem jaki powinien podlegać analizie w celu stwierdzenia,
    czy Spółce przysługuje prawo do zastosowania 0% stawki VAT w przypadku realizowanych
    dostaw, jest posiadanie przez nią dokumentacji potwierdzającej, że towary zostały
    wywiezione z terytorium Polski i dostarczone do nabywcy na terytorium innego państwa
    członkowskiego (stosownie do ww. treści przepisu art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT).
      b) Dowody dokumentujące wywóz towarów z terytorium kraju i dostarczenie ich na
        terytorium innego kraju członkowskiego
    Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, wskazanymi powyżej dowodami, są:

      · dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za
        wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary
        zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa
        członkowskiego inne niż terytorium kraju – w przypadku gdy przewóz towarów jest
        zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
      · specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku,
      · jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem WDT do
        nabywcy znajdującego się na terytorium innego państwa członkowskiego.
    Artykuł 42 ust. 4 ustawy o VAT modyfikuje ww. warunki dla przypadków, gdy wywóz
    towarów dokonywany jest bezpośrednio przez podatnika dokonującego takiej dostawy
    lub przez ich nabywcę, przy użyciu własnego środka transportu podatnika lub nabywcy.
    Jak jednak zostało wyżej wskazane, sytuacje takie nie występują w przypadku Spółki.
    Spółka zaznacza, że zgodnie z dominującym w praktyce i orzecznictwie podejściem
    posiadanie specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku w postaci odrębnego od faktury
    dokumentu nie jest konieczne do zastosowania stawki 0% VAT z tytułu WDT. Jeżeli na
    fakturze wskazano dane, które powinna zawierać specyfikacja poszczególnych sztuk
    ładunku (m.in. nazwa i ilość towarów), to faktura taka stanowi w istocie również
    specyfikację poszczególnych sztuk ładunku.
    Przedstawioną tezę potwierdził, przykładowo, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w
    interpretacji indywidualnej z dnia 9 czerwca 2014 r., sygn. ILPP4/443-117/14-2/BA, w której
    organ wskazał, że „w związku z tym, że faktura jaką Spółka posiada w swojej dokumentacji
    zawiera treść wypełniającą znamiona specyfikacji, to dokument, o którym mowa w art. 42
    ust. 3 pkt 3 ustawy (specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku) nie musi być przez nią
    sporządzony oddzielnie”.
    Ponadto, zgodnie z treścią przepisu art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, w przypadku gdy
    dokumenty wymienione w ust. 3 nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia towarów do
    nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
    kraju, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty
    wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:
      · korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie,
      · dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu,
      · dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma
        charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim
        przypadku - inny dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania,
      · dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa
        członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Jednocześnie, Spółka pragnie podkreślić, iż wymieniony powyżej katalog tzw. dokumentów
    pomocniczych ma charakter otwarty (na co wskazuje zwrot „w szczególności”), co oznacza,
    iż podatnik ma prawo potwierdzać fakt dokonania dostawy na rzecz podatnika w innym
    państwie członkowskim również innymi niż wymienione w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT
    dokumentami.
    Jak wskazują bowiem przedstawiciele doktryny prawa podatkowego, w celu
    udokumentowania WDT podatnik może posłużyć się w zasadzie zupełnie dowolnymi
    dokumentami. Takie stanowisko zostało również potwierdzone w orzecznictwie
    Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: „NSA”), w uchwale wydanej przez poszerzony
    skład siedmiu sędziów, z dnia 11 października 2010 r., sygn. I FPS 1/10, w której
    stwierdzono m.in., że przepisy wskazane w art. 42 powinny być stosowane z
    uwzględnieniem normy określonej w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. –
    Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), w świetle której
    „jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a

    nie jest sprzeczne z prawem”. Co więcej, NSA wskazał wyraźnie, iż dowody określone w
    art. 42 ust. 3 i 4 ustawy o VAT nie mają charakteru bezwzględnie obligatoryjnych. Dlatego
    też w przypadku, gdy podatnik nie dysponuje kompletem dokumentów wskazanych w art.
    42 ust. 3 i 4 ustawy o VAT, bądź posiadane dokumenty zawierają pewne braki formalne,
    może on posłużyć się innymi dowodami potwierdzającymi dokonanie dostawy
    wewnątrzwspólnotowej.
    W tej samej uchwale stwierdzono także, że „dla zastosowania stawki 0% przy
    wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wystarczającym jest, aby podatnik posiadał
    jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione
    dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub innymi dowodami w formie
    dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja
    podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), o ile łącznie potwierdzają fakt
    wywiezienia i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
    dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż
    terytorium kraju”.
    W związku z powyższym Spółka stoi na stanowisku, że dla zastosowania stawki 0% VAT z
    tytułu WDT nie jest konieczne posiadanie wszystkich dokumentów wymienionych w art. 42
    ust. 3 ustawy o VAT, a jedynie posiadanie jednego z dowodów wskazanych w tym
    przepisie razem z innymi dokumentami wymienionymi w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT
    (bądź też innymi dowodami, niewymienionymi w tym przepisie), które łącznie,
    jednoznacznie potwierdzają dostawę towarów do finalnego nabywcy na terytorium innego
    niż Polska państwa członkowskiego.
      c) Dokumenty otrzymywane drogą elektroniczną
    W opinii Spółki, przepisy art. 42 ust. 2 i ust. 11 ustawy o VAT nie zawierają wymogu, by
    dokumentacja potwierdzająca dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów
    gromadzona była wyłącznie w formie papierowej. Tym samym, zdaniem Spółki
    dopuszczalne jest, aby niektóre dokumenty dodatkowe przyjęły formę elektroniczną, bądź
    też były Spółce przesłane w formie elektronicznej. Spółka pragnie zwrócić uwagę, iż do
    takiego wniosku prowadzi m.in. analiza wyroku WSA w Warszawie z dnia 12 lutego 2009 r.
    (sygn. akt III SA/Wa 1909/08), w którym Sąd stwierdził, iż: „z przywołanych przepisów nie
    wynika wymóg, aby dokumenty potwierdzające wewnątrzwspólnotowy charakter
    transakcji miały formę papierową. Biorąc pod uwagę, że nigdzie nie stanowi się o formie
    dokumentów, zasadniczo dopuszczalna będzie każda forma, byle uprawdopodobniona
    była autentyczność tych dokumentów. Zgodzić się zatem należy z twierdzeniem, że
    dowodem może być także dokument w formie elektronicznej lub przesłany faksem”.
    Powyżej wskazane podejście jest prezentowane również przez organy podatkowe.
    Przykładowo:
      · Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 1 sierpnia
        2019 r. (sygn. 0112-KDIL1-3.4012.293.2019.2.PR) stwierdził, że „Przepisy ustawy nie
        uzależniają zastosowania dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów stawki
        podatku w wysokości 0% od posiadania oryginałów dokumentów w formie
        papierowej. Skoro przepisy nie stanowią o ich formie, stąd można wnioskować, że
        każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych
        dokumentów została uprawdopodobniona. (...) dokumenty przewozowe (listy
        przewozowe CMR) gromadzone i przechowywane wyłącznie w formie
        elektronicznej, bez jednoczesnego przechowywania ich w formie papierowej, będą
        miały moc dowodową dokumentów, o których mowa w art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy”.
      · Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 2 lutego
        2018 r. (sygn. 0112-KDIL1-3.4012.614.2017.3.IT) stwierdził, że „Dla zastosowania
        stawki w wysokości 0% dla transakcji wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów nie
        jest konieczne zatem posiadanie oryginałów dokumentów w formie papierowej,
        wystarczy ich wersja elektroniczna. Jeżeli są to dokumenty przesyłane w formie

        elektronicznej, niebudzące wątpliwości co do ich autentyczności, mogą one
        stanowić dowody (dokumenty) potwierdzające, że towary będące przedmiotem
        danej wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały dostarczone na terytorium państwa
        członkowskiego inne niż terytorium kraju”.
      · Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 7 czerwca
        2017 r. (sygn. 0112-KDIL1-3.4012.117.2017.1.KB) przyjął za prawidłowe stanowisko
        wnioskodawcy, zgodnie z którym gromadzone przez wnioskodawcę w formie
        elektronicznej wysłane nabywcom zbiorcze zestawienia faktur oraz otrzymane od
        tych nabywców potwierdzenia stanowiły dokumentację wystarczającą do
        zastosowania stawki 0% z tytułu WDT.
      · Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 17 lipca
        2015 r. (sygn. IBPP4/4512-191/15/EK) wskazał, iż „zauważyć należy, że powołane
        powyżej przepisy nie stanowią o formie dokumentów. Zasadniczo dopuszczalna jest
        każda forma dokumentu, byle uprawdopodabniała ona wywóz towarów z
        terytorium kraju i ich dostarczenie na terytorium innego państwa członkowskiego.
        W dobie szeroko rozumianej komunikacji technicznej nie ma podstaw do
        odmawiania mocy dowodowej dokumentowi przesyłanemu w formie
        elektronicznej, skanem czy faxem”.
    Analogiczne stanowisko zaprezentowane zostało w interpretacji indywidualnej Dyrektora
    Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 26 lipca 2013 r. (sygn. IPPP3/443-484/13-4/JK),
    interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 22 maja 2014 r.
    (sygn. ITPP3/443-98/14/MD), interpretacjach indywidualnych Dyrektora Izby Skarbowej w
    Łodzi z dnia 10 marca 2015 r. (sygn. IPTPP2/443-929/14-2/DS) oraz z dnia 18 lutego 2015 r.
    (sygn. IPTPP2/443-856/14-4/IR).
    Mając na względzie powyższe uwagi, w ocenie Spółki, w przypadku otrzymywania przez
    nią drogą elektroniczną dokumentów wymienionych w opisie zdarzenia przyszłego, będą
    one stanowić dowód, o którym mowa odpowiednio w art. 42 ust. 3 lub ust. 11 ustawy o
    VAT.
      2. Analiza dokumentacji posiadanej przez Spółkę
    Jak wynika z przedstawionych przez Spółkę wariantów dokumentacji WDT, Spółka będzie
    każdorazowo posiadać fakturę (lub jej kopię) dokumentującą dokonaną WDT, zawierającą
    specyfikację poszczególnych sztuk ładunku. W niektórych przypadkach Spółka posiadać
    będzie również podpisany przez odbiorcę towaru list CMR. Mogą zdarzyć się jednak
    przypadki, w których Spółka nie będzie posiadała tego dokumentu – w związku z tym
    Wnioskodawca zamierza gromadzić dodatkową dokumentację potwierdzającą wywóz
    towarów na terytorium innego państwa członkowskiego (różnego rodzaju – zarówno
    dowody wymienione wprost w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, jak i takie niewymienione
    wprost w przepisach – w zależności od danego wariantu opisanego powyżej).
    W ocenie Spółki, posiadane przez nią dokumenty, w przypadku każdego z
    przedstawionych Wariantów, będą potwierdzać jednoznacznie dokonanie dostawy
    towarów do nabywcy na terytorium innego państwa UE.
    Mając natomiast na uwadze przywołaną powyżej uchwałę NSA z dnia 11 października
    2010 r., sygn. I FPS 1/10, Spółka stoi na stanowisku, że dla zastosowania stawki 0% VAT w
    przypadku WDT nie jest konieczne posiadanie wszystkich dokumentów wymienionych w
    art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, a jedynie posiadanie jednego z dowodów wskazanych w tym
    przepisie (np. specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku) razem z innymi dokumentami
    (mogą to być dokumenty wymienione w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT lub też inne dowody),
    które łącznie, jednoznacznie potwierdzają dostawę towarów do nabywcy na terytorium
    innego niż Polska państwa członkowskiego.
    Wobec tego Spółka w szczególności wskazuje, że jej zdaniem brak w niektórych sytuacjach
    podpisanego przez odbiorcę listu przewozowego, o którym mowa w art. 42 ust. 3 pkt 1

    ustawy o VAT, nie pozbawia Spółki prawa do zastosowania 0% stawki VAT, jeżeli będzie
    ona dysponowała dodatkową dokumentacją, łącznie jednoznacznie potwierdzającą
    dostawę towarów do Kontrahenta na terytorium innego państwa członkowskiego UE.
    W dyskutowanym wariancie, Spółka będzie dysponować fakturą (lub jej kopią)
    dokumentującą dokonaną WDT, zawierającą specyfikację poszczególnych sztuk ładunku –
    Spółka nie będzie natomiast posiadała międzynarodowego listu przewozowego CMR
    podpisanego przez odbiorcę. W związku z tym, że w ocenie Spółki dokument ten nie
    spełnia samodzielnie wymogów wskazanych w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, Spółka uzupełni
    swoją dokumentację innym dowodem potwierdzającym jednoznacznie dostarczenie
    towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego (innego niż
    terytorium kraju) – tj. potwierdzeniem odbioru określonych towarów przez Kontrahenta.
    Potwierdzenie to może przybrać formę POD.
    Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, POD będzie zawierać oświadczenie
    Kontrahenta o otrzymaniu towarów będących przedmiotem dokonanych w danym okresie
    WDT. Na dokumencie POD znajdą się dane pozwalające na identyfikację konkretnych
    dostaw, tj. dane odbiorcy, numer VAT odbiorcy, numer faktury, numer dostawy, miejsce
    dostawy, miesiąc dostawy, specyfikacja (ilość i nazwa towaru objętego dostawą).
    Dokument miał swój indywidualny numer, datę wydania i będzie zatytułowany
    „Certification of entry of the object of an intra-Community supply into another EU
    Member State” (tłum: Poświadczenie wprowadzenia przedmiotu dostawy
    wewnątrzwspólnotowej do innego państwa członkowskiego UE). POD zastąpi
    dotychczasowo zbierane oświadczenia Kontrahenta o otrzymaniu towarów będących
    przedmiotem dokonanych w danym okresie WDT.
    W przypadku dostaw wewnątrzgrupowych lub opartych na samofakturowaniu, dokument
    ten będzie powstawał w formacie elektronicznym i będzie pojawiał się w systemie
    Kontrahentowi, który – po otrzymaniu dostaw wykazanych w dokumencie – elektronicznie
    potwierdzi ich faktyczne otrzymanie.
    W przypadku klientów zewnętrznych z niezintegrowanym systemem EDI, dokument ten
    system będzie przygotowywał w formacie elektronicznym i przesyłał Kontrahentowi, który
    – po otrzymaniu dostaw wykazanych w dokumencie – wydrukuje go, opatrzy pieczątką i
    podpisem (własnoręcznym lub elektronicznym), a następnie odeśle Spółce jego skan w
    formie załącznika do wiadomości e-mail.
    Co istotne, użytkownicy systemu (zarówno ze strony Spółki, Grupy i Kontrahenta) będą
    jedynie monitorować czy proces działa prawidłowo; żaden użytkownik nie może
    modyfikować żadnych danych w żadnym momencie procesu automatycznego i procesu
    manualnego.
    Spółka stoi na stanowisku, że dokument POD jednoznacznie potwierdza dostarczenie
    towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innego niż
    terytorium kraju. Otrzymanie wyraźnego oświadczenia Kontrahenta będzie stanowić
    bowiem formę aktywnego potwierdzenia odbioru przez niego towarów w innym państwie
    członkowskim.
    Również podpisanie i opatrzenie pieczątką przez Kontrahenta dowodu dostawy w
    procesie manualnym, na którym znajdują się dane Spółki, dane odbiorcy oraz specyfikacja
    towarów będących przedmiotem dostawy, należy uznać za złożenie przez niego
    oświadczenia o odbiorze towarów będących przedmiotem WDT na terytorium innego
    państwa UE. Spółka pragnie podkreślić, że jest stanowisko znajduje poparcie m.in. w
    następujących pismach organów podatkowych:
      · W interpretacji indywidualnej z 20 listopada 2017 r. znak: 0111-KDIB3-
        3.4012.115.2017.1.PK, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zgodził się ze
        stanowiskiem wnioskodawcy, zgodnie z którym „będąc w posiadaniu kopii faktury
        zawierającej specyfikację poszczególnych sztuk ładunku oraz zbiorczego
        zestawienia dostaw podpisanego przez Kontrahenta bądź skanu zbiorczego

        zestawienia dostaw podpisanego przez Kontrahenta” będzie on uprawniony do
        zastosowania stawki VAT 0% w stosunku do wewnątrzwspólnotowych dostaw
        towarów.
      · W interpretacji indywidualnej z 7 czerwca 2017 r. znak: 0112-KDIL1-3.4012.117.2017.1.
        KB Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zgodził się ze stanowiskiem Spółki,
        zgodnie z którym dokumentacja WDT w postaci: (i) kopii faktury zawierającej
        specyfikację poszczególnych sztuk ładunku oraz (ii) otrzymanego drogą
        elektroniczną zbiorczego potwierdzenia odbioru towarów zawierającego wykaz
        faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz nabywcy w danym okresie,
        będącego oświadczeniem, iż towary zostały otrzymane przez Nabywcę na
        terytorium innego państwa członkowskiego, podpisanym przez osobę upoważniona
        przez Nabywcę – jest wystarczająca do zastosowania stawki 0% do WDT.
      · W interpretacji indywidualnej z 6 marca 2020 r. znak: 0113-KDIPT1-2.4012.735.2019.2.
        KT, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że „dokument WZ podpisany
        przez: (i) Spółkę, zawierający informację, że wskazane w nim Towary zostały wydane
        z magazynu, w tym m.in. informację odnośnie ilości i rodzaju wydanego Towaru z
        magazynu oraz (ii) zagraniczny magazyn odbierający Towary po ich dostarczeniu (tj.
        magazyn należący do Nabywcy lub obsługiwany przez podmiot trzeci)” potwierdza
        wywóz towarów z terytorium kraju oraz ich dostarczenie do nabywcy znajdującego
        się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.
      3. Uwagi dot. tzw. pakietu Quick Fixes
    Dodatkowo należy podkreślić, że celem usprawnienia funkcjonowania wspólnego systemu
    VAT w zakresie transakcji transgranicznych, Unia Europejska opracowała pakiet zmian
    zwanych zbiorczo „Quick Fixes”. Składają się nań następujące akty prawne:
      · Dyrektywa – termin jej implementacji to 1 stycznia 2020 r., jednakże w Polsce
        nastąpiło to dopiero z dniem 1 lipca 2020 r.; zmiany z niej wynikające, które mają
        znaczenie dla niniejszego wniosku (modyfikacja brzmienia art. 42 ust. 1 pkt 1, nowy
        art. 42 ust. 1a), są omawiane w innych częściach wniosku niż niniejsza;
      · Rozporządzenie – wiąże ono w całości i jest bezpośrednio stosowane w polskim
        porządku prawnym od dnia 1 stycznia 2020 r. Wprowadza ono m.in. domniemanie,
        że WDT zostało dokonane w wypadku, gdy podatnik posiadać będzie wskazane w
        nim expressis verbis dokumenty.
    Implementacja tych przepisów nastąpiła również w innych państwa członkowskich, w
    których działają spółki z Grupy. Wdrożenie w Grupie systemu POD jest jednym z kroków
    wynikających z potrzeby dostosowania się wynikającego z tych przepisów obowiązku
    przedstawienia dowodu na zwolnienie z podatku VAT fakturowania
    wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów.
    Zgodnie z Rozporządzeniem, domniemywa się, że towary zostały wysłane lub
    przetransportowane z państwa członkowskiego do miejsca przeznaczenia znajdującego
    się poza jego terytorium, ale na terytorium Wspólnoty, w przypadku gdy podatnik
    dokonujący WDT posiadać będzie co najmniej dwa niebędące ze sobą w sprzeczności
    dowody, które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie
    nawzajem i niezależne od sprzedawcy i nabywcy.
    Dokumenty uprawniające do skorzystania z ww. domniemania można podzielić
    zasadniczo na dwie grupy:
      · grupa A: dokumenty odnoszące się do wysyłki lub transportu towarów, takie jak
        podpisany list przewozowy CMR, konosament, faktura za towarowy przewóz
        lotniczy lub faktura od przewoźnika towarów;
      · grupa B: polisa ubezpieczeniowa w odniesieniu do wysyłki lub transportu towarów lub
        dokumenty bankowe potwierdzające zapłatę za wysyłkę lub transport towarów;

        dokumenty urzędowe wydane przez organ władzy publicznej, na przykład
        notariusza, potwierdzające przybycie towarów do państwa członkowskiego
        przeznaczenia; poświadczenie odbioru wystawione przez prowadzącego magazyn w
        państwie członkowskim przeznaczenia, potwierdzające składowanie towarów w tym
        państwie członkowskim.
    W przypadku, gdy transport organizuje sprzedawca (towary zostały wysłane lub
    przetransportowane przez niego lub przez osobę trzecią działającą na jego rzecz), do
    skorzystania z domniemania wystarczające jest posiadanie dwóch dowodów z grupy A
    wydanych przez dwie różne strony, niezależne od siebie, od sprzedawcy i od nabywcy,
    albo też jednego dowodu z grupy A i jednego dowodu z grupy B (również wydanych przez
    dwie różne strony, niezależne od siebie, od sprzedawcy i od nabywcy).
    W sytuacji, gdy za transport odpowiada nabywca (towary zostały wysłane lub
    przetransportowane przez niego lub przez osobę trzecią działającą na jego rzecz), poza
    posiadaniem ww. dowodów (tj. dwóch dowodów z grupy A, lub jednego dowodu z grupy A
    i jednego dowodu z grupy B), sprzedawca dla zastosowania stawki 0% posiadać musi
    również pisemne oświadczenie nabywcy, że towary zostały przetransportowane,
    wskazujące państwo UE przeznaczenia towarów (zawierające elementy określone w
    Rozporządzeniu). Oświadczenie takie powinno być dostarczone sprzedawcy do
    dziesiątego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła dostawa.
    Spółka wskazuje jednak, że w jej ocenie brak posiadania przez Spółkę dokumentacji, o
    której mowa w Rozporządzeniu, nie powoduje że nie jest ona uprawniona do
    zastosowania stawki 0% przy WDT. Spółka spełnia bowiem warunki dokumentacyjne
    zgodnie z przepisami polskiej ustawy o VAT (o czym była mowa powyżej).
    Zdaniem Spółki metody dokumentacji WDT, które zamierza stosować w celu
    opodatkowania stawką 0% VAT, nie stoją w sprzeczności z Rozporządzeniem. Zawarte w
    tym akcie prawnym regulacje dotyczące dokumentacji WDT ustanawiają bowiem jedynie
    wzruszalne domniemanie, zgodnie z którym w przypadku zgromadzenia określonej
    dokumentacji uważa się, że doszło do przemieszczenia towarów między krajami UE, co
    związane jest z prawem do zastosowania stawki 0% z tytułu WDT. Domniemanie to nie
    wyłącza jednak możliwości zastosowania stawki 0% VAT w przypadku WDT na podstawie
    dokumentów gromadzonych przez Spółkę, które są zgodne z ustawą o VAT.
    Stanowisko to znajduje potwierdzenie m.in. w:
      · treści komunikatu zamieszczonego na stronie internetowej Ministerstwa Finansów z
        dnia 23 grudnia 2019 r., dotyczącego skutków prawnych opóźnienia w
        implementacji pakietu „Quick Fixes” i sposobu postępowania w okresie
        przejściowym (dostęp 3 września 2020 r.: https://www.gov.pl/web/ finanse
        /implementacja-dyrektywy- 20181910-dot-tzw-pakietu-quick-fixes):
        „Rozporządzenie wykonawcze 2018/1912 w art. 45a wprowadza domniemania
        wzruszalne odnoszące się do dowodów wymaganych do zastosowania zwolnienia z
        prawem do odliczenia (stawki 0%) z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy
        towarów. Niespełnienie warunków wprowadzonych ww. rozporządzeniem nie
        oznacza, że stawka 0% nie będzie miała zastosowania. W takiej sytuacji dostawca
        będzie musiał udowodnić w inny sposób, zgodnie z dotychczasowymi przepisami
        ustawy o VAT, że warunki zastosowania stawki 0% zostały spełnione. Sytuacja taka
        nie ulegnie zmianie po wejściu w życie ustawy implementującej prawo unijne”.
      · uzasadnieniu do projektu ustawy nowelizującej wdrażającej postanowienia Dyrektywy
        „Quick Fixes” (ustawa z dnia 28 maja 2020 r. o zmianie ustawy o podatku
        dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku od towarów i usług, ustawy o
        wymianie informacji podatkowych z innymi państwami oraz niektórych innych
        ustaw; Dz. U. z 2020 r. poz. 1106): „Niespełnienie warunków domniemania nie
        oznacza automatycznie, że stawka 0% nie będzie miała zastosowania. W takiej
        sytuacji na dostawcy ciąży obowiązek udowodnienia w inny sposób, zgodnie z

        przepisami ustawy o VAT, że warunki zastosowania stawki 0% zostały spełnione.
        Inaczej mówiąc, jeśli domniemanie nie ma zastosowania, sytuacja pozostaje taka
        sama, jak obecnie”;
      · treści wyjaśnień do pakietu „Quick Fixes” opublikowanych przez Dyrekcję Generalną
        Komisji Europejskiej ds. Opodatkowania i Unii Celnej (DG TAXUD) (dostęp 3
        września 2020 r.: https://ec.europa.eu/taxation_customs/sites/taxation/files
        /explanatory_notes_2020_quick_fixes_pl.pdf): „Państwa członkowskie mają
        obowiązek stosowania art. 45a rozporządzenia wykonawczego. Oznacza to, że jeżeli
        warunki określone w tym przepisie są spełnione, dostawca będzie mógł skorzystać z
        odpowiedniego domniemania. Państwa członkowskie mają również możliwość
        określenia w swoich krajowych przepisach w dziedzinie VAT innych domniemań
        dotyczących dowodu transportu, które mogą pozostawiać więcej swobody niż
        domniemanie przewidziane w art. 45a RW. W takim przypadku dostawca mógłby
        skorzystać z domniemań określonych w art. 45a RW lub domniemań w krajowych
        przepisach dotyczących VAT, o ile spełnione są odpowiednie warunki. W tym
        względzie istniejące krajowe przepisy dotyczące VAT, w których określono warunki
        dotyczące dowodu transportu dające więcej swobody niż warunki przewidziane w
        art. 45a RW, mogą być nadal stosowane.”;
      · interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 12 lutego
        2020 r. sygn. 0112-KDIL1-3.4012.522.2019.1.AKR;
      · interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 20 marca
        2020 r. o sygn. 0114-KDIP1-2.4012.9.2020.1.PC;
      · interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 29
        kwietnia 2020 r. o sygn. 0111-KDIB3-3.4012.50.2020.1.PJ;
      · interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 11
        sierpnia 2020 r. o sygn. 0114- KDIP1-1.4012.281.2020.1.IZ.
    Mając na względzie przedstawioną argumentację, Spółka stoi na stanowisku, iż
    wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów udokumentowane pytaniu powinny być
    opodatkowane stawką 0% VAT.
    Spółka pragnie dodatkowo wskazać na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej z dnia 10 sierpnia 2021 r. o sygn. 0114-KDIP1-2.4012.265.2021.1.PC,
    w której opisano sytuację podobną do tej przedstawionej w niniejszym wniosku i w której
    uznano stanowisko podatnika za prawidłowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Informuję, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem,
    nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, należy
    zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści

    wniosku opisie sprawy. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny
    stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w
    sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy,
    udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
      albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.