Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-1577/09/SD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-03-11
Teza: Czy opłata roczna z tytułu wyłączenia gruntów z produkcji rolnej (płatność rozłożona jest na 10 lat, rocznie wynosi 3.427,52 zł.), na której stoi stacja paliw, stanowi koszt uzyskania przychodu Spółki? (pytanie wymienione we wniosku jako pierwsze)
Słowa kluczowe: dzierżawa; grunty-grunty rolne; grunty-wyłączenie gruntów; koszt-koszty uzyskania przychodów; opłata
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 10 grudnia 2009 r. (data wpływu do tut. BKIP 14 grudnia 2009 r.), uzupełnionym w dniu 17 lutego 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów opłaty rocznej z tytułu wyłączenia gruntów z produkcji rolnej (pytanie wymienione we wniosku jako pierwsze) - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 grudnia 2009 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów opłaty rocznej z tytułu wyłączenia gruntów z produkcji rolnej.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 29 stycznia 2010 r. znak: IBPBI/2/423-1577/09/SD wezwano do ich uzupełnienia. Uzupełnienia wniosku dokonano w dniu 17 lutego 2010 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Jeden ze wspólników jako swój udział do spółki wniósł działkę rolniczą, na tej działce wybudowano stację paliw. Do prowadzenia tej działalności Spółka wydzierżawiła obok swojej działki stojący budynek.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy opłata roczna z tytułu wyłączenia gruntów z produkcji rolnej (płatność rozłożona jest na 10 lat, rocznie wynosi 3.427,52 zł.), na której stoi stacja paliw, stanowi koszt uzyskania przychodu Spółki? (pytanie wymienione we wniosku jako pierwsze)

Zdaniem Spółki, ww. koszt jest związany z działalnością Spółki i służy osiąganym przychodom, a tym samym powinien stanowić koszt uzyskania przychodu Spółki.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, ze zm., dalej „ustawa o pdop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Z wykładni gramatycznej użytego przez ustawodawcę zwrotu „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów” wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia do celów podatkowych wszelkich kosztów, pod tym jednak warunkiem, że ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Zatem, aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, to pomiędzy tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowo-skutkowy tego typu, że poniesiony wydatek ma wpływ lub może mieć wpływ na powstanie, czy też zwiększenie przychodu.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1266 ze zm.), osoba, która uzyskała zezwolenie na wyłączenie gruntów z produkcji, jest obowiązana uiścić należność i opłaty roczne (…). Obowiązek taki powstaje od dnia faktycznego wyłączenia gruntów z produkcji.

Przez opłatę roczną rozumie się opłatę roczną z tytułu użytkowania na cele nierolnicze lub nieleśne gruntów wyłączonych z produkcji, w wysokości 10% należności wyrażonej w tonach ziarna żyta lub w m3 drewna, uiszczaną w razie trwałego wyłączenia przez lat 10 (…) – por. art. 4 pkt 13 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych.

Z kolei należnością, w myśl art. 4 pkt 12 tej ustawy, jest jednorazowa opłata z tytułu trwałego wyłączenia gruntów z produkcji.

Z powyższego wynika, iż opłata roczna za wyłączenie gruntów rolnych z produkcji jest kosztem związanym ze sposobem ich użytkowania. Opłata ta ma więc charakter kosztu ogólnego, związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W świetle powyższych przepisów należy uznać, iż:

*   wydatki związane z opłatą roczną z tytułu wyłączenia gruntów z produkcji rolnej nie zostały wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o pdop, oraz
*   poniesione zostały w celu uzyskania przychodów, a zatem stanowią dla Spółki koszty uzyskania przychodów.

Reasumując, stanowisko Spółki należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienia się, iż w zakresie pytania wymienionego we wniosku jako drugie wydano odrębną interpretację indywidualną.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, ul. Kośnego 70, 45-372 Opole, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.