Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IP-PP2-443-584/08-2/AS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-06-19
Teza: określenie terminu odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury wystawionej przez kontrahenta
Słowa kluczowe: faktura-faktura VAT; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; podatek-podatek należny; podatek-podatek naliczony
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 20 marca 2008r. (data wpływu 03 kwietnia 2008r.) - o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia terminu odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury wystawionej przez kontrahenta – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 03 kwietnia 2008r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia terminu odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury wystawionej przez kontrahenta.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka powstała w dniu 20 września 2007r. Zgodnie z wpisem do Krajowego Rejestru Sądowego przedmiotem działalności Spółki jest m.in. zbiórka, przetwarzanie, gospodarowanie oraz sprzedaż zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego (elektrorecykling). W celu zbudowania swojej pozycji na rynku, Spółka dnia 23 października 2007r. zawarła z podmiotem prowadzącym już działalność w zakresie elektrorecyklingu „Umowę o przejęcie i utworzenie rynku usług”. Podpisując powyższą umowę kontrahent Spółki złożył oświadczenie, iż jest podmiotem prowadzącym działalność w zakresie zbiórki i przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego oraz, że zawarł umowy z określonymi klientami, tworzące „Rynek Usług” w rozumieniu przedmiotowej umowy. Jednocześnie kontrahent Spółki zobowiązał się świadczyć na jej rzecz m.in. następujące usługi:

*   przygotowanie strategii postępowania mającej na celu skuteczne przeniesienie „Rynku Usług” na Spółkę,

*   podejmowanie z własnej inicjatywy lub na prośbę Spółki wszelkich działań, w tym nawiązywanie bezpośrednich kontaktów, inicjujących spotkania z klientami w celu prezentacji Spółki jako przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie elektrorecyklingu oraz dysponującego należytym doświadczeniem w tej materii,

*   organizowanie na swój koszt spotkań z klientami z udziałem Spółki, w tym zapewnienie odpowiednich warunków logistycznych, oprawy spotkań oraz prezentacji Spółki,

*   zapewnienie udziału przedstawicieli Spółki w spotkaniach z klientami,
*   spowodowania pozytywnego nastawienia klientów do Spółki,
*   wyjaśnianie wątpliwości klientów, udostępnianie klientom wszelkich informacji lub dokumentów dotyczących prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarcze
*   przygotowywanie dla klientów ofert współpracy ze Spółką,

*   prowadzenie negocjacji z klientami mających na celu doprowadzenie do podpisania przez klientów odpowiednich aneksów do istniejących umów lub do zawarcia nowych umów wedle wzoru stosowanego przez Spółkę, tak aby Spółka stała się stroną umów z klientami (przejęcie klientów),

*   podejmowanie wspomnianych czynności w stosunku do innych podmiotów niż klienci kontrahenta Spółki, w celu ich pozyskania jako nowych klientów Spółki.Z tytułu czynności wykonywanych na podstawie powyższej umowy kontrahentowi Spółki przyznane zostało wynagrodzenie. Jednocześnie zgodnie z odpowiednim postanowieniem umowy wspomniane wynagrodzenie miało stać się wymagalne w dniu 31 stycznia 2008r., pod warunkiem, iż w tym dniu Spółka byłaby stroną umów z klientami na rok 2008 przynoszącymi w tym roku określoną wysokość przychodów. Powyższy warunek został spełniony i dnia 1 lutego 2008r. kontrahent Spółki wystawił na jej rzecz fakturę z uwzględnieniem podatku VAT według stawki 22%. Powyższa kwota została przez Spółkę wypłacona.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy naliczony podatek VAT wynikający z otrzymanej przez Spółkę faktury powinien zostać odliczony w momencie jej otrzymania lub w miesiącu następnym w świetle przepisów ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, naliczony VAT udokumentowany otrzymaną od kontrahenta fakturą powinien pomniejszyć należny VAT w miesiącu otrzymania faktury przez Spółkę lub w miesiącu następnym, zgodnie z ogólną regułą wyrażoną w art. 86 ust. 10 pkt 1 Ustawy o VAT. W szczególności świadczona na rzecz Spółki usługa polegająca na przeniesieniu na nią „Rynku Usług” oraz pozyskaniu dla niej nowych klientów nie jest usługą, dla której Ustawa o VAT przewidywałaby inny moment odliczenia naliczonego podatku VAT niż wskazany we wspomnianym przepisie Jednocześnie w analizowanym stanie faktycznym, zdaniem Spółki, nie znajduje zastosowania art. 86 ust. 12 Ustawy o VAT stanowiący, iż w przypadku otrzymania faktury dokumentującej świadczenie usługi przed jej wykonaniem prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT powstaje dopiero z momentem rzeczywistego wykonania usługi. Zgodnie z przytoczonym postanowieniem zawartej przez strony umowy określone w niej wynagrodzenie stawało się wymagalne z dniem 31 stycznia 2008r. o ile do tego dnia Spółka zawarła z klientami umowy o łącznej wartości w ustalonej przez strony wysokości. Powyższe sformułowanie wskazuje, iż strony umowy uznały warunek zawarcia umów o określonej wartości w określonym terminie za wystarczającą przesłankę wykonania usługi i tym samym wypłaty kontrahentowi Spółki całego ustalonego w umowie wynagrodzenia. Tym samym należy przyjąć, iż spełnienie powyższego warunku, tzn. doprowadzenie przez kontrahenta Spółki do zawarcia przez nią wspomnianych umów, oznacza wykonanie przez niego zobowiązania oraz wykonanie usługi na gruncie Ustawy o VAT.

Biorąc powyższe pod uwagę, z uwagi na fakt, iż Spółka otrzymała fakturę dokumentującą wykonaną usługę (oraz że kwota z niej wynikająca została przez nią wypłacona), przysługuje jej prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT zgodnie z ogólną regułą wyrażoną w art. 86 ust. 10 pkt 1 Ustawy o VAT.

Powyższa argumentacja znajduje swoje oparcie nie tylko w brzmieniu przytoczonych przepisów prawa, lecz również w orzecznictwie sądów administracyjnych oraz interpretacjach organów podatkowych. Przykładowo Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 12 września 2000r. (sygn. I SA/Ka 680/1999) stwierdził, iż prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT przysługuje w przypadku skumulowania dwóch okoliczności - otrzymania faktury oraz wykonania usługi, przy czym podstawowym kryterium pozwalającym na stwierdzenie, iż usługa została wykonana, jest wykonanie czynności świadczonych w ramach danego typu usługi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl podstawowej zasady, obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi - art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.). Gdy dana transakcja ma być potwierdzona fakturą VAT, obowiązek podatkowy przesuwa się na dzień wystawienia faktury, nie później jednak niż na siódmy dzień, licząc od dnia wydania towaru czy wykonania usługi. W stosunku do niektórych czynności ustawodawca określił termin powstania obowiązku w sposób odmienny.

Zgodnie z ogólną zasadą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Kwotę podatku naliczonego, w myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ww. ustawy, stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Odliczenie podatku naliczonego związanego ze świadczeniem przedmiotowych usług odbywać się będzie na zasadzie określonej w art. 86 ust. 10 pkt 1 ww. ustawy, zgodnie z którym prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-4 oraz ust. 11, 12, 16 i 18. Jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może, zgodnie z art. 86 ust. 11 ww. ustawy, obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za następny okres rozliczeniowy.

Natomiast zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego.

Przepisy o podatku od towarów i usług dla wymienionych we wniosku usług nie przewidują szczególnego momentu odliczenia podatku naliczonego.

Na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz w oparciu o przedstawiony we wniosku stan faktyczny należy stwierdzić, że Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur od kontrahenta, zgodnie z art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).