Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/4512-451/16-2/MD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-10-20
Teza: brak obowiązku obliczania kwoty podatku naliczonego, w tym od zakupów towarów i usług związanych z realizacją inwestycji (modernizacja obiektu), z zastosowaniem sposobu określania proporcji zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; działalność-działalność gospodarcza; odliczenia-prawo do odliczenia; proporcja; teatr; współczynnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 22 kwietnia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 12 lipca 2016 r. (data wpływu 14 lipca 2016 r.) uzupełnionym pismem z 20 września 2016 r. (data wpływu 21 września 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku obliczania kwoty podatku naliczonego, w tym od zakupów towarów i usług związanych z realizacją inwestycji (modernizacja obiektu), z zastosowaniem sposobu określania proporcji zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 lipca 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku obliczania kwoty podatku naliczonego, w tym od zakupów towarów i usług związanych z realizacją inwestycji (modernizacja obiektu), z zastosowaniem sposobu określania proporcji zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 20 września 2016 r. (data wpływu 21 września 2016 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 9 września 2016 r. znak: IBPP3/4512-451/16-1/MD.

W przedmiotowym wniosku uzupełnionym pismem z 20 września 2016 r. został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Podstawowymi celami Teatru są działania na rzecz rewitalizacji N., tworzenie ośrodka szerokiej wymiany artystycznej, a także tworzenie i upowszechnianie kultury teatralnej oraz pokrewnych dyscyplin artystycznych. Teatr realizuje swoje cele w szczególności przez:

1.  produkcję i eksploatację przedstawień teatralnych i plenerowych, realizację projektów filmowych, radiowo- telewizyjnych, wydawniczych, fonograficznych i multimedialnych,
2.  realizację, inicjowanie i popieranie nowatorskich projektów artystycznych, ze szczególnym uwzględnieniem działań teatralnych, filmowych i projektów interdyscyplinarnych, badanie i eksplorację wszelkich dziedzin życia społecznego i kulturowego w celu wykorzystania w artystycznej pracy oraz prowadzenie szerokiej dyskusji na temat duchowej kondycji człowieka XXI wieku poprzez: organizacje spotkań, seminariów, działalność wydawniczą, promocyjną, wystawienniczą, edukacyjną i społeczną,
3.  tworzenie warunków sprzyjających twórczości i rozwojowi talentów artystycznych młodych twórców,
4.  współpracę z instytucjami i organizacjami o celach zbieżnych ze statutowymi celami Teatru,
5.  prowadzenie działalności eksperymentalnej, laboratoryjnej i warsztatowej,
6.  propagowanie nowoczesnych technologii w wypowiedzi artystycznej,
7.  tworzenie społeczeństwa obywatelskiego ze szczególnym uwzględnieniem aktywizacji osób wykluczonych i wolontariatu,
8.  prowadzenie działalności w zakresie dziedzictwa kulturalnego i naturalnego, w tym także na rzecz rewitalizacji środowiska lokalnego (Statut par. 4 Uchwała Nr xx/zzz/12 Rady Miasta K. z dnia 11 lipca 2012 r.).

Wykonywana działalność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i obejmuje:

1.  usługi kulturalne wyłącznie w zakresie wstępu (\`(...)\`) na widowiska artystyczne, opodatkowane 8% stawką podatku na podstawie art, 41 ust. 2 w zw. Z art. 146 a pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, polegające na sprzedaży biletów wstępu na koncerty,
2.  usługi kulturalne – objęte zwolnieniem z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy od towarów i usług, polegające na odpłatnym wykonywaniu koncertów,
3.  wynajem pomieszczeń, powierzchni reklamowej, opodatkowane stawką podstawową,
4.  usługi reklamowe, opodatkowane stawką podstawową,
5.  sprzedaż zużytych środków trwałych, opodatkowane stawką podstawową,
6.  sprzedaż wydawnictw (opodatkowane 5% lub 23%),
7.  Prowizja od sprzedaży biletów na przedsięwzięcia artystyczne obce (stawka podstawowa).

Ponadto w Teatrze wydawane są również nieodpłatnie wejściówki na spektakle, przy czym wydanie to jest kwalifikowane jako nieodpłatne świadczenie usług i nie podlega opodatkowaniu na gruncie podatku VAT na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o VAT (wejściówki te traktuje się jako działania reklamowe i promocyjne).

W minionym roku, jak również w bieżącym Teatr realizuje różnorodne projekty o charakterze edukacyjno-animacyjno-artystycznym (zgodnie z celami Teatru określonymi w Statucie) obejmujące różnorodne formy artystyczne: koncerty, warsztaty, spektakle, pokazy, warsztaty edukacyjne. Projekty są finansowane/dofinansowane z różnych źródeł (dotacji). Udział/wstęp na tego rodzaju przedsięwzięcia artystyczne są nieodpłatne lub odpłatne dla uczestników i realizowane w siedzibie lub poza siedzibą Teatru.

Przychodami dla Teatru są: przychody z prowadzonej działalności, w tym ze sprzedaży składników majątku ruchomego, przychody z najmu i dzierżawy składników majątkowych, dotacje podmiotowe od j.s.t., dotacje celowe, środki otrzymane od osób fizycznych i prawnych oraz z innych źródeł (art. 27 ww. ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej)

W dniu 27 października 2014 r. umową użytkowania w formie aktu notarialnego repertorium Axxxx/2014, Miasto K. ustanowiło odpłatne prawo użytkowania do dnia 16 stycznia 2031 r. na udziale w wysokości 31/100 części zabudowanej nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjna nr xx. o powierzchni 0,8527 ha, obręb A., położonej w os. S. 26 w K. – N na cele związane z działalnością statutową Teatru „X” z siedzibą os. S 25 w K. – N.. W wyniku przedmiotowej inwestycji tj. prac budowlanych, instalacyjnych i adaptacyjnych w obecnym budynku szkolnym uruchomiona zostanie działalność „Domu ….”

Modernizowany obiekt będzie wykorzystywany w całości na działalność statutową a działania w nim realizowane będą polegały na wdrażaniu programu kulturalno-edukacyjnego ukierunkowanego na rozwój sztuki współczesnej opartej na dorobku i potencjale N.i lokalnych artystów. Planowane są m.in. rezydencje artystyczne, tworzenie kolekcji fotografii oraz dzieł tworzonych przez lokalnych artystów, organizację bezpłatnych warsztatów (np. zapoznające z technikami artystycznymi i rzemieślniczymi), wydarzeń plenerowych nieodpłatnych dla mieszkańców N. Powstaną także sale prób, garderoby dla aktorów, pracownie m.in. ceramiczna, krawiecka, tapicerska, fotograficzna, modelarsko-stolarska i plastyczno-malarska, a także czytelnio-kawiarnia.

Obiekt będzie wykorzystywany do kategorii czynności opodatkowanych, zwolnionych, a także niepodlegających opodatkowaniu jednakże nierozerwalnie towarzyszących prowadzonej działalności statutowej i niestanowiących obok niej odrębnego przedmiotu działalności czyli w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle powyższej interpretacji kwoty podatku naliczonego z tytułu zakupów inwestycyjnych dotyczących modernizacji przedmiotowego obiektu zaliczają się w całości do działalności gospodarczej (statutowej) Teatru.

Teatr dokonuje nabycia towarów i usług, które są wykorzystywane do działalności gospodarczej (statutowej).

Teatr jest w stanie dokonać przypisania zakupów towarów i usług wyłącznie do przedsięwzięć artystycznych realizowanych nieodpłatnie dotyczących kosztów bezpośrednich. Natomiast nie jest możliwe takie przypisanie w stosunku do zakupów związanych z kosztami pośrednimi takimi jak: czynsz za wynajem budynku, energia elektryczna, cieplna, woda itp.

Wydawane nieodpłatnie wejściówki jak również nieodpłatne wstępy na wydarzenia organizowane przez Teatr to usługi które mają integralny związek z prowadzoną działalnością statutową Teatru. Promują Teatr w lokalnym środowisku N., dostarczają wiedzy o działalności i ofercie Teatru, tworzą i upowszechniają kulturę i edukację teatralną oraz pokrewne dyscypliny artystyczne. Korzyści odnoszone przez Teatr to pośrednio wzrost przychodów z działalności statutowej obejmującej wpływy z biletów na spektakle i inne wydarzenia biletowane, pozytywne budowanie marki Teatru, jego prestiżu jako miejsca co wpływa pozytywnie na możliwości wynajmu sal teatralnych i pomieszczeń na organizację prestiżowych wydarzeń przez firmy i instytucje samorządowe.

Otrzymywane dotacje podmiotowe i celowe nie mają wpływu na cenę świadczonych usług przez Teatr gdyż ceny ustalane są zarządzeniem Dyrektora Teatru na podstawie analizy lokalnego rynku teatralnego i kulturalnego. Aktualnie obowiązująca cena biletów jest stała od 7 lat a wysokość dotacji zmieniała się w każdym roku budżetowym.

Dotacja podmiotowa przeznaczona jest na dofinansowanie działalności bieżącej w zakresie realizowanych zadań statutowych w tym na utrzymanie i remonty obiektów. Dotacja celowa finansuje koszty realizacji inwestycji i wskazanych zadań oraz programów.

Otrzymane dotacje podmiotowe i celowe są wykorzystywane w całości do działalności związanej z czynnościami opodatkowanymi, zwolnionymi a także niepodlegającymi opodatkowaniu jednakże nierozerwalnie towarzyszącymi prowadzonej działalności statutowej i niestanowiącymi obok niej odrębnego przedmiotu działalności czyli w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Otrzymane dotacje przeznaczone są na działalność gospodarczą (statutową) Teatru.

Otrzymane dotacje służą do finansowania działalności gospodarczej (statutowej) Teatru

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca będzie zobowiązany obliczać kwotę podatku naliczonego, w tym od zakupów towarów i usług związanych z realizacją inwestycji (modernizacja obiektu), z zastosowaniem sposobu określenia proporcji zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT?

Stanowisko Wnioskodawcy:

W ocenie stanu faktycznego opisanym powyżej u Wnioskodawcy nie powstanie obowiązek stosowania proporcji zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy VAT. Wynika to z:

1.  Cała podstawowa działalność realizowana jest odpłatnie, a zatem na gruncie podatku VAT kwalifikowana jest jako działalność gospodarcza podlegająca opodatkowaniu, gdyż obrót z jej tytułu wykazywany jest w deklaracji podatkowej,
2.  Co do wydawanych nieodpłatnie wejściówek należy wskazać, że ich wydanie jest w ramach działań promocyjnych;
3.  Otrzymywane dotacje same w sobie (bez uwzględnienia działań z nich finansowanych) nie rodzą obowiązku obliczania i stosowania proporcji (obowiązek ten generują działania wykonywane „na zewnątrz”, a nie sposób ich finansowania);
4.  Jeśli chodzi o przedsięwzięcia artystyczne dofinansowane lub finansowane ze środków publicznych i realizowane nieodpłatnie nie są typem działań, które powodują obowiązek stosowania proporcji z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, gdyż w tym przypadku Teatr ma możliwość dokładnego określenia, jakie zakupy towarów i usług związane są ze świadczeniem ww. usług. W konsekwencji nie będzie jej w ogóle przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego we wskazanych fakturach.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Powołany art. 86 ust. 1 ustawy stanowi, że w zakresie, w jakim towary i usługi wykorzystywane są do celów transakcji opodatkowanych podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Przedstawiona w art. 86 ust. 1 ustawy, zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Odliczeniu może podlegać tylko ten podatek naliczony (ta jego część), który związany jest z wykonywaniem czynności opodatkowanych.

Stosownie do art. 86 ust. 2a ustawy, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy, sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:

1.  zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz
2.  obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego – art. 86 ust. 22 ustawy.

Powołany wyżej art. 86 ust. 2a ustawy, wprost określa, co stanowi kwotę podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych.

Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i 3 ustawy. W związku z prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy sytuacje, które nie generują opodatkowania VAT. „Towarzyszą” one działalności gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie podlegają one opodatkowaniu VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą. Za czynności zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej uznaje się także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste, w przypadkach o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy. Uzasadnia to fakt, że chociaż czynności te z definicji nie mają związku z działalnością gospodarczą, w przypadkach określonych w tych przepisach następuje obowiązek naliczenia VAT. Natomiast przez cele inne, rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i 3 ustawy.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zgodnie a art. 8 ust. 2 ustawy – za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych,
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Zauważyć należy, że definicja działalności gospodarczej wynikająca z ustawy o podatku od towarów i usług ma charakter autonomiczny i winna być rozpatrywana niezależnie od innych przepisów regulujących działalność teatru. Ponadto wskazać należy, że definicja zawarta w art. 15 ust. 2 ustawy stanowi wprost jakiego rodzaju czynności należy uznać za działalność gospodarczą, stąd też należy dokonać jej wykładni literalnej.

W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z instytucją kultury, zatem zasadnym jest odwołanie do przepisów ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz.U. z 2012 r. poz. 406 ze zm.) określającej zasady tworzenia i działania instytucji kultury.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ww. ustawy działalność kulturalna polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury. Formami organizacyjnymi działalności kulturalnej są w szczególności: teatry, opery, operetki, filharmonie, orkiestry, instytucje filmowe, kina, muzea, biblioteki, domy kultury, ogniska artystyczne, galerie sztuki oraz ośrodki badań i dokumentacji w różnych dziedzinach kultury (art. 2 ww. ustawy).

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, jednostki samorządu terytorialnego organizują działalność kulturalną, tworząc samorządowe instytucje kultury, dla których prowadzenie takiej działalności jest podstawowym celem statutowym.

Instytucje kultury, dla których organizatorami są jednostki samorządu terytorialnego, mogą otrzymywać dotacje celowe na zadania objęte mecenatem państwa, w tym dotacje celowe na finansowanie lub dofinansowanie kosztów realizacji inwestycji, z budżetu państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego (art. 9 ust. 3 ww. ustawy).

Na mocy art. 12 ustawy organizator zapewnia instytucji kultury środki niezbędne do rozpoczęcia i prowadzenia działalności kulturalnej oraz do utrzymania obiektu, w którym ta działalność jest prowadzona.

Stosownie do art. 28 ust. 1 ustawy instytucja kultury pokrywa koszty bieżącej działalności i zobowiązania z uzyskiwanych przychodów. Natomiast przepisy art. 28 ust. 2 i 3 stanowią, że przychodami instytucji kultury są przychody z prowadzonej działalności, w tym ze sprzedaży składników majątku ruchomego, przychody z najmu i dzierżawy składników majątkowych, dotacje podmiotowe i celowe z budżetu państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, środki otrzymane od osób fizycznych i prawnych oraz z innych źródeł. Organizator przekazuje instytucji kultury środki finansowe w formie dotacji:

1.  podmiotowej na dofinansowanie działalności bieżącej w zakresie realizowanych zadań statutowych, w tym na utrzymanie i remonty obiektów;
2.  celowej na finansowanie lub dofinansowanie kosztów realizacji inwestycji;
3.  celowej na realizację wskazanych zadań i programów.

W pierwszej kolejności wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia czy będzie on zobowiązany obliczać kwotę podatku naliczonego z zastosowaniem sposobu określania proporcji zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT.

Z opisu sprawy wynika, że Teatr w ramach swojej działalności wykonuje czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług (usługi kulturalne wyłącznie w zakresie wstępu (\`(...)\`) na widowiska artystyczne, wynajem pomieszczeń, powierzchni reklamowej, usługi reklamowe, sprzedaż zużytych środków trwałych, sprzedaż wydawnictw, prowizja od sprzedaży biletów na przedsięwzięcia artystyczne obce) i korzystające ze zwolnienia (usługi kulturalne – objęte zwolnieniem z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy od towarów i usług, polegające na odpłatnym wykonywaniu koncertów), a także niepodlegające opodatkowaniu w tym nieodpłatnie wejściówki na spektakle, przy czym wydanie to jest kwalifikowane jako nieodpłatne świadczenie usług i nie podlega opodatkowaniu na gruncie podatku VAT na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o VAT (wejściówki te traktuje się jako

działania reklamowe i promocyjne) oraz różnorodne projekty o charakterze

edukacyjno-animacyjno-artystycznym (zgodnie z celami Teatru określonymi w Statucie) obejmujące różnorodne formy artystyczne: koncerty, warsztaty, spektakle, pokazy, warsztaty edukacyjne. Projekty są finansowane/dofinansowane z różnych źródeł (dotacji). Udział/wstęp na tego rodzaju przedsięwzięcia artystyczne są nieodpłatne lub odpłatne dla uczestników i realizowane w siedzibie lub poza siedzibą Teatru.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że wydawane nieodpłatne wejściówki jak również nieodpłatne wstępy na wydarzenia organizowane przez Wnioskodawcę promują Teatr w lokalnym środowisku N., dostarczają wiedzy o działalności i ofercie Teatru, tworzą i upowszechniają kulturę i edukację teatralną oraz pokrewne dyscypliny artystyczne. Z tak opisanych okoliczności nie wynika, że działania te mają na celu wyłącznie zwiększenie (bezpośrednio/pośrednio) sprzedaży opodatkowanej (np. mają na celu poszerzenie grona widzów, którzy skorzystają ostatecznie z odpłatnej usługi świadczonej przez Teatr). Argumentacja Wnioskodawcy wskazuje bardziej na działania upowszechniające kulturę w szerokim tego pojęcia znaczeniu, czyli realizację celów statutowych, do których Teatr jako instytucja kultury została powołana. Należy podkreślić, że promocja Teatru w lokalnym środowisku może służyć zarówno realizacji celów statutowych nieodpłatnych, jak również działalności gospodarczej, Wnioskodawca wskazał, ze nieodpłatne wydarzenia m.in. tworzą i upowszechniają kulturę i edukację teatralną oraz pokrewne dyscypliny artystyczne. W konsekwencji nie można uznać, że nieodpłatne przedsięwzięcia artystyczne są organizowane wyłącznie w celach marketingowych, a ich jedynym zadaniem jest zwiększenie obrotów z działalności odpłatnej Teatru.

W opisanej sytuacji uzasadnione jest stwierdzenie, że wydatki na nabycie towarów i usług ponoszone przez Teatr wykorzystywane są zarówno do celów działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza. Nie można więc zgodzić się z Wnioskodawcą, że cała aktywność Teatru powinna być traktowana jako działalność gospodarcza.

Wnioskodawca wskazał, że jest w stanie dokonać przypisania zakupów towarów i usług, które są związane z przedsięwzięciami artystycznymi realizowanymi nieodpłatnie wyłącznie dotyczących kosztów bezpośrednich. Natomiast nie jest możliwe takie przypisanie w stosunku do zakupów związanych z kosztami pośrednimi takimi jak: czynsz za wynajem budynku, energia elektryczna, cieplna, woda itp.

Jak wskazano powyżej, przepisy art. 86 ust. 2a znajdują zastosowanie wyłącznie w przypadku zakupów towarów i usług mających związek zarówno z działalnością gospodarczą, jak i z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności innej niż gospodarcza, których przypisanie w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.

Skoro więc, Wnioskodawca jest w stanie dokonać przypisania zakupów towarów i usług, które są związane z przedsięwzięciami artystycznymi realizowanymi nieodpłatnie w odniesieniu do kosztów bezpośrednich związanych wyłącznie z działalnością inną niż działalność gospodarcza, z tytułu której nie przysługuje mu prawo do odliczania podatku naliczonego, to nie ma obowiązku stosowania do tej części zakupów unormowań zawartych w treści przepisu art. 86 ust. 2a ustawy o VAT.

Okoliczności sprawy wskazują jednak, że niektóre zakupy towarów i usług mają związek zarówno z działalnością gospodarczą, jak i z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności innej niż gospodarcza tj. zakupy związane z kosztami pośrednimi takimi jak: czynsz za wynajem budynku, energia elektryczna, cieplna, woda itp. – w stosunku do których – jak wskazał Wnioskodawca – nie jest w stanie dokonać przypisania zakupów towarów i usług, które są związanych wyłącznie z działalnością inną niż działalność gospodarcza. Zatem do tego typu zakupów znajdą zastosowanie przepisy art. 86 ust. 2a-2h ustawy i w konsekwencji Teatr będzie zobowiązany do stosowania proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą również kwestii ustalenia czy Wnioskodawca będzie zobowiązany obliczać kwotę podatku naliczonego dotyczącego zakupów i towarów związanych z realizacją inwestycji tj. modernizacją budynku szkolnego, w którym zostanie uruchomiona działalność „Domu ….” z zastosowaniem sposobu określania proporcji zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT.

Z opisu sprawy wynika, że w dniu 27 października 2014 r. umową użytkowania w formie aktu notarialnego Miasto K. ustanowiło odpłatne prawo użytkowania do 16 stycznia 2031 r. na udziale w wysokości 31/100 części zabudowanej nieruchomości położonej w os. S. 26 w K. – N. na cele związane z działalnością statutową Wnioskodawcy.

W wyniku przedmiotowej inwestycji tj. prac budowlanych, instalacyjnych i adaptacyjnych w obecnym budynku szkolnym uruchomiona zostanie działalność „Domu ….”.

Modernizowany obiekt jak wskazał Wnioskodawca będzie wykorzystywany w całości na działalność statutową, a działania w nim realizowane będą polegały na wdrażaniu programu kulturalno-edukacyjnego ukierunkowanego na rozwój sztuki współczesnej opartej na dorobku i potencjale N.i lokalnych artystów. Planowane są m.in. rezydencje artystyczne, tworzenie kolekcji fotografii oraz dzieł tworzonych przez lokalnych artystów, organizację bezpłatnych warsztatów (np. zapoznające z technikami artystycznymi i rzemieślniczymi), wydarzeń plenerowych nieodpłatnych dla mieszkańców N.. Powstaną także sale prób, garderoby dla aktorów, pracownie m.in. ceramiczna, krawiecka, tapicerska, fotograficzna, modelarsko-stolarska i plastyczno-malarska, a także czytelnio-kawiarnia.

Wnioskodawca podał, że obiekt będzie wykorzystywany do kategorii czynności opodatkowanych, zwolnionych, a także niepodlegających opodatkowaniu. Wprawdzie Wnioskodawca podał, że czynności niepodlegające opodatkowaniu nierozerwalnie towarzyszą prowadzonej działalności statutowej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności czyli w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Natomiast w ocenie organu, w tym konkretnym przypadku Wnioskodawca nie wskazał, okoliczności potwierdzających, że działalność nieodpłatna wykonywana w remontowanym budynku, w którym zostanie uruchomiona działalność „Domu …” wykonywana jest wyłącznie w ramach działalności gospodarczej.

Jak już wykazano powyżej nie cała aktywność Teatru powinna być traktowana jako działalność gospodarcza. Realizacja w modernizowanym budynku, nieodpłatnych działań polegających na wdrażaniu programu kulturalno-edukacyjnego ukierunkowanego na rozwój sztuki współczesnej, będzie znajdowała przełożenie na popularyzowanie zarówno odpłatnych jak i nieodpłatnych form działalności statutowej Teatru.

Zatem, ponieważ Wnioskodawca poza działalnością gospodarczą wykonuje również inną niż gospodarcza działalność, w sytuacji, gdy nabywane towary i usługi są wykorzystywane do działalności gospodarczej i do celów innych niż działalność gospodarcza, a Wnioskodawca nie ma możliwości przypisania ich wyłącznie do działalności gospodarczej, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego jedynie w zakresie, w jakim te towary i usługi służą do wykonywania przez Wnioskodawcę czynności opodatkowanych VAT, mają/będą miały zastosowanie zasady odliczania podatku naliczonego określone w art. 86 ust. 2a-2h ustawy o podatku od towarów i usług, przy czym Teatr będzie mógł skorzystać z metody zaproponowanej dla samorządowych instytucji kultury w rozporządzeniu w sprawie sposobu określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników. Prawo do odliczenia podatku naliczonego na powyższych zasadach będzie przysługiwało, o ile nie zajdą wyłącznie zawarte w art. 88 ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Ponadto zaznaczyć należy, że w niniejszej interpretacji nie poddawano ocenie kwestii zastosowania art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy w odniesieniu do nieodpłatnie wydawanych wejściówek na spektakle oraz czy otrzymane dofinasowanie stanowi podstawę opodatkowania w rozumieniu art. 29a ustawy o VAT.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.