Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.384.2025.3.MAZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-21
Teza: Opodatkowanie VAT czynności dostawy energii elektrycznej,
moment powstania obowiązku podatkowego, określenie
podstawy opodatkowania oraz obowiązek wystawienia faktury.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-pozarolnicza
działalność gospodarcza
działalność-działalność gospodarcza-prowadzenie
działalności gospodarczej
energia-energia elektryczna
energia-źródło energii-odnawialne źródło energii (OZE)
faktura-faktura VAT
obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania
obowiązku podatkowego
ogniwo fotowoltaiczne
opodatkowanie-obowiązek opodatkowania
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
podatnik-podatnik czynny
prosument
wyroby-wyroby energetyczne-energia elektryczna
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 31
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - dostawa energii elektrycznej,
cieplnej lub chłodniczej oraz gazu ziemnego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - zasada ogólna
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Elementy składowe podstawy
opodatkownia
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Kwoty nie wchodzące w skład podstawy
opodatkowania
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Termin wystawienia
faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 5-pkt 4-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106i-ust. 3-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106i-ust. 7-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106i-ust. 8
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek z 4 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    opodatkowania VAT czynności dostawy energii elektrycznej, momentu powstania
    obowiązku podatkowego, określenia podstawy opodatkowania oraz obowiązku
    wystawienia faktury, wpłynął 11 czerwca 2025 r. Uzupełnili go Państwo pismem z 18 lipca
    2025 r. (wpływ 25 lipca 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    XXXX spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej jako: „Wnioskodawca” lub „Spółka”)
    prowadzi działalność gospodarczą i jest czynnym podatnikiem VAT. W celu optymalizacji
    kosztów energii oraz realizacji celów środowiskowych, Spółka zamontowała na swoich
    nieruchomościach instalację fotowoltaiczną. Instalacja ta służy zarówno do pokrycia
    własnych potrzeb energetycznych, jak i do wprowadzania nadwyżek wyprodukowanej
    energii elektrycznej do sieci elektroenergetycznej. Rozliczenie energii odbywa się w
    systemie net-billing, zgodnie z umową zawartą z AAAA Spółka posiada status prosumenta.
    Wyprodukowana energia elektryczna w pierwszej kolejności zużywana jest na potrzeby
    własne, natomiast nadwyżka trafia do sieci. Spółka nie magazynuje energii elektrycznej.
    Wartość energii oddanej do sieci jest przeliczana przez AAAA na wartość w PLN, która
    trafia na tzw. „depozyt prosumenta” - wirtualne konto, z którego Spółka reguluje
    należności za energię pobraną z sieci. Na fakturze wystawianej przez AAAA suma
    godzinowych sald ujemnych (energia oddana do sieci) jest przeliczana po stawce za kWh
    narzuconej przez AAAA i pomniejsza o wartość do zapłaty za energię pobraną.
    W uzupełnieniu wniosku z 18 lipca 2025 r. Spółka podała następujące informacje:
    1. Instalacja fotowoltaiczna, w której spółka wytwarza energię elektryczną stanowi
      mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z 20 lutego 2015r. o odnawialnych
      źródłach energii (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.; dalej jako: „OZE”), który mówi, że:
      mikroinstalacja – [oznacza] instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
      zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci
      elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy
      osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc
      zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW.
      Posiadana przez Spółkę instalacja dysponuje mocą o wielkości (...) kW i jest określana
      na zaświadczeniu, wydanym przez ..., potwierdzającym przyłączenie jako
      mikroinstalacja prosumenta energii odnawialnej.
    2. Spółka jest prosumentem, o którym mowa w art. 2 pkt 27a, zgodnie z zapisem artykułu:
      prosument energii odnawialnej – [oznacza] odbiorcę końcowego wytwarzającego
      energię elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
      mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
      odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to przedmiotu
      przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z przepisami wydanymi na
      podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz.U.
      z 2023 r. poz. 773) oraz zgodnie z pismem otrzymanym od AAAA. Ponadto AAAA
      wystawiając fakturę za energię elektryczną umieszcza informację: Punkt poboru: ... .
    3. Umowa z AAAA (ówczesny ...) została zawarta 14.12.1999 roku i jest umową na czas
      nieokreślony. Po zamontowaniu i uruchomieniu mikroinstalacji AAAA poinformowała
      w piśmie z dnia 04.04.2023 r., że została poinformowana przez dystrybutora o
      przyłączeniu źródła wytwórczego do sieci elektroenergetycznej i na tej podstawie
      Spółka została prosumentem. Spółka miała czternastodniowe prawo do
      wypowiedzenia umowy, z którego nie skorzystała. Umowa jest aktywna.

    4. Umowa z AAAA (ówczesny ...) dotyczy świadczenia usługi przesyłowej i sprzedaży energii
      elektrycznej.
    5. Na podstawie informacji otrzymanej w mailu z dnia 03.07.2023 r. od Specjalisty ds. ...,
      czytamy:
      1. Od 24.03.2023 są Państwo rozliczani jako prosument w ramach i do czasu
        obowiązywania zawartej umowy. Od rozpoczęcia rozliczeń prosumenckich, mają
        Państwo jednomiesięczny okres rozliczeniowy. Zmiana ta ułatwia bieżące
        monitorowanie wprowadzonej i pobranej energii elektrycznej. Stawka opłaty
        abonamentowej wynika z obecnie obowiązującej taryfy.
      2. W sytuacji kiedy istnieje taka konieczność, mogą Państwo wystawić nam dokument
        kosztowy dotyczący rozliczenia depozytu prosumenckiego (net-billing), który należy
        wysłać pocztą do ... - wystawiona przez Państwa faktura powinna zawierać
        /odzwierciedlać dane zgodne z fakturę sprzedaży wystawioną dla Państwa z
        naszego systemu bilingowego. Wątpliwości związane z wystawianiem faktur
        prosimy uzgodnić ze swoimi służbami księgowo-podatkowymi, bądź pozyskać
        potwierdzenie poprzez pozyskanie indywidualnej interpretacji podatkowej.
    6. Faktura wystawiona przez AAAA dotyczy: Nabywcy (XXXX, punktu poboru, którym jest
      baza przedsiębiorstwa, na terenie której zainstalowana jest mikroinstalacja, ilości
      energii pobranej, opłat przesyłowych, prosumenta - rozliczenia energii wprowadzonej
      do sieci; kwoty do zapłaty za zużytą energię w wysokości pomniejszonej o wartość
      energii wprowadzonej do sieci, tzw. depozytu.
    7. Z pozyskanych w ogólnodostępnych źródłach informacji Spółka wnioskuje, że AAAA nie
      posiada koncesji na wytwarzanie energii elektrycznej (ew. koncesje posiadają inne
      podmioty z grupy AAAA lub spółki celowe), nie posiada koncesji na magazynowanie
      energii elektrycznej, nie posiada koncesji na dystrybucję/ przesyłanie energii
      elektrycznej (tę funkcję pełni ...), posiada koncesję na AAAA energią elektryczną. Spółka
      uważa, że ... powinien samodzielnie udzielić we własnym imieniu odpowiedzi na
      postawione pytanie.
    8. Spółka nie posiada koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję
      lub AAAA energią elektryczną.
    9. Łączna moc posiadanej instalacji fotowoltaicznej, w której Spółka produkuje energię
      elektryczną nie przekracza 1MW.
    Pytania (we wniosku pytania nr 1, nr 2 – ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu
    wniosku – oraz część pytania nr 3)
    1. Czy w związku z sumą godzinowych sald ujemnych, stanowiących wartość energii
      oddanej do sieci w systemie net-billing, Spółka powinna wystawić fakturę sprzedaży
      VAT dla AAAA?
    2. Czy i w jaki sposób, w świetle ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
      usług, dostawa wyprodukowanej przez Spółkę energii elektrycznej na rzecz AAAA
      skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego oraz jakie konsekwencje podatkowe (w
      zakresie VAT) wiążą się z tą transakcją po stronie Spółki, w tym w szczególności:
      - czy czynność ta podlega opodatkowaniu VAT jako dostawa towarów?
      - kiedy powstaje obowiązek podatkowy z tytułu tej dostawy?
      - jaka jest prawidłowa podstawa opodatkowania oraz moment i zasady
        dokumentowania dostawy energii elektrycznej wyprodukowanej przez Spółkę dla
        AAAA?
    3. Czy obowiązek podatkowy w podatku VAT, związany ze sprzedażą przez Spółkę energii
      na rzecz AAAA, powstaje z datą otrzymania faktury od AAAA?

    Państwa stanowisko w sprawie (w zakresie pytania nr 2 ostatecznie sformułowane w
    uzupełnieniu wniosku)
    1 Obowiązek wystawienia faktury VAT.
      Zdaniem Spółki, w związku z oddawaniem energii elektrycznej do sieci w systemie net-
      billing, Spółka uważa, że powinna wystawić fakturę VAT dokumentującą sprzedaż
      energii na rzecz AAAA. Zgodnie z aktualnymi interpretacjami indywidualnymi oraz
      stanowiskiem organów podatkowych, czynny podatnik VAT, będący prosumentem,
      który wprowadza energię do sieci, dokonuje odpłatnej dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, a czynność ta podlega opodatkowaniu VAT, gdyż można
      domniemywać, że sprzedaż energii elektrycznej należy rozpatrywać jako działalność
      gospodarczą w kontekście art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, a
      Wnioskodawcę za podatnika podatku VAT. Dokonuje on bowiem dostawy energii
      elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji na podstawie umowy, która została
      zawarta z dostawcą energii elektrycznej i otrzymuje za ten fakt (czerpie korzyści)
      wynagrodzenie. Wartość energii oddanej do sieci, stanowiąca podstawę rozliczenia w
      systemie net-billing, można traktować jako wynagrodzenie za dostawę towarów, co
      obliguje Spółkę do wystawienia faktury VAT na rzecz AAAA.
      W świetle powyższego Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowości swojego
      stanowiska, tj. Spółka powinna wystawiać fakturę VAT dla AAAA, dokumentującą
      sprzedaż energii oddanej do sieci w systemie net-billing.
    2 Zdaniem Spółki, dostawa wyprodukowanej przez nią energii elektrycznej na rzecz AAAA,
      w ramach rozliczenia net-billing, stanowi odpłatną dostawę towarów w rozumieniu art.
      7 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2024
      r. poz. 775, ze zm.).
      Spółka, będąc czynnym podatnikiem VAT jest zobowiązana do opodatkowania tej
      czynności podatkiem od towarów i usług oraz do wystawienia faktury VAT,
      dokumentującej dostawę energii elektrycznej zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o
      VAT. Podstawą opodatkowania jest wartość energii oddanej do sieci, ustalona zgodnie
      z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT i odpowiadająca ustalonej ilości energii oraz cenie
      stosowanej w systemie net-billing, bez kompensowania z energią pobraną.
      Obowiązek podatkowy powstaje na zasadach szczególnych, wskazanych w art. 19a ust.
      5 pkt 4 ustawy o VAT, tj. z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż z upływem
      terminu płatności określonego dla energii oddanej do sieci. Spółka uznaje, że za
      moment powstania obowiązku podatkowego należy przyjąć dzień wystawienia faktury
      dokumentującej rozliczenie energii elektrycznej przez AAAA.
      Podsumowując, Spółka stoi na stanowisku, że:
      - dostawa wyprodukowanej energii elektrycznej do AAAA podlega opodatkowaniu VAT
        jako dostawa towarów,
      - obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później niż z
        upływem terminu płatności,
      - podstawą opodatkowania jest wartość energii elektrycznej oddanej do sieci,
      - Spółka jest zobowiązana do wystawiania faktur VAT z tego tytułu.
    3. Moment powstania obowiązku podatkowego w VAT.
      Spółka uważa, że obowiązek podatkowy w zakresie VAT, związany ze sprzedażą energii
      elektrycznej powstaje z datą otrzymania faktury od AAAA. W systemie net-billing
      wartość energii oddanej do sieci jest rozliczana poprzez wirtualny depozyt
      prosumenta, a faktyczne rozliczenie następuje w momencie wystawienia faktury przez
      AAAA, która uwzględnia saldo energii oddanej i pobranej. W przypadku VAT, zgodnie z
      art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy o VAT, w odniesieniu do dostaw energii elektrycznej

      obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż z
      upływem terminu płatności. W praktyce fakturę wystawia AAAA, a Spółka powinna ją
      otrzymać i na tej podstawie rozliczyć podatek VAT.
      W świetle powyższego Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowości swojego
      stanowiska, tj. obowiązek podatkowy w VAT powstaje z datą otrzymania faktury od
      AAAA.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:
    - prawidłowe w zakresie opodatkowania VAT czynności dostawy energii elektrycznej
      wyprodukowanej przez Spółkę w instalacji fotowoltaicznej (w części pytanie nr 2)
    - nieprawidłowe w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego (w części
      pytanie nr 2 oraz w części pytanie nr 3);
    - nieprawidłowe w zakresie dotyczącym określenia podstawy opodatkowania (w części
      pytanie nr 2);
    - prawidłowe w zakresie dotyczącym obowiązku wystawienia faktury dokumentującej
      dostawę energii elektrycznej (w części pytanie nr 2 oraz pytanie nr 1).

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 775, ze zm.; dalej jako: „ustawa” lub „ustawa o VAT”):
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
      odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów (...).
    Zarówno dostawa towarów jak i świadczenie usług mieszczą się w definicji sprzedaży,
    określonej w art. 2 pkt 22 ustawy, zgodnie z którym:
      Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Jak wynika z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, bezwzględnym warunkiem dla uznania, że dostawa
    towarów oraz świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    jest „odpłatność” za daną czynność. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy
    towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym
    wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga
    zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć należy prawo podmiotu
    sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy
    usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia
    wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa),

    w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego
    choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien
    odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym
    świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Co do zasady, opodatkowaniu podlegają czynności odpłatne, przy czym z przepisów nie
    wynika, że odpłatność za czynności dostawy towarów lub świadczenia usług musi mieć
    postać pieniężną. Odpłatność jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać
    rzeczową – zapłata w innym towarze lub usłudze albo mieszaną – zapłata w części
    pieniężna i w części rzeczowa. Innymi słowy, dla uznania czynności za odpłatną
    wystarczające jest, by istniała możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w
    stosunku do świadczenia wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za tę czynność.
    Jednocześnie wskazać należy, że nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów
    czy świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania
      usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art.
      138f.
    Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności
    podlegające opodatkowaniu VAT, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w
    momencie powstania obowiązku podatkowego. Powyższy przepis formułuje zasadę
    ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy
    towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu
    za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien
    być rozliczony za ten okres.
    Przepis art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a ustawy stanowi:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury z tytułu dostaw energii
      elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego.
    Na mocy art. 19a ust. 7 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie wystawił faktury
      lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu
      terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku gdy nie
      określono takiego terminu – z chwilą upływu terminu płatności.
    Według art. 2 pkt 31 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze − rozumie się przez to dokument
      w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą
      i przepisami wydanymi na jej podstawie.

    Faktury są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze
    dokonywane przez podatnika. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym
    wymiarze podatku od towarów i usług, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe
    oznaczenie wszystkich elementów faktury. Wystawienie faktury należy rozumieć jako
    sporządzenie ww. dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi (nabywcy), a
    przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego.
    Przepis art. 106b ust. 1 ustawy stanowi, że:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
        106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku
        od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby
        prawnej niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta
        z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany
        w pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
        których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt
        4,
      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust.
        1b.
    Zgodnie z art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy:
      Fakturę wystawia się nie później niż z upływem terminu płatności − w przypadku, o
      którym mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4.
    Na mocy art. 106i ust. 7 pkt 1 ustawy:
      Faktury nie mogą być wystawione wcześniej niż 60. dnia przed dokonaniem dostawy
      towaru lub wykonaniem usługi.
    Stosownie do treści art. 106i ust. 8 ustawy:
      Przepis ust. 7 pkt 1 nie dotyczy wystawiania faktur w zakresie dostawy i świadczenia
      usług, o których mowa w art. 19a ust. 3, 4 i ust. 5 pkt 4, jeżeli faktura zawiera
      informację, jakiego okresu rozliczeniowego dotyczy.
    Jak stanowi art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Z przytoczonego powyżej przepisu art. 29a ust. 1 ustawy wynika, że podstawą
    opodatkowania jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub
    usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub
    osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o
    podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub
    usług świadczonych przez podatnika. Kluczowa dla konstrukcji podstawy opodatkowania
    jest analiza pojęcia wynagrodzenia rozumianego jako wszystko, co stanowi zapłatę

    otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów
    lub świadczenie usług.
    W myśl art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    Natomiast jak stanowi art. 29a ust. 7 ustawy:
      Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
        momencie sprzedaży;
      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
        wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
        ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji
        na potrzeby podatku.
    Zgodnie z art. 2 pkt 19 i pkt 27a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach
    energii (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1361, ze zm.; dalej jako: „ustawa o OZE”:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      19) mikroinstalacja – instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
        zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci
        elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy
        osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc
        zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW;
      27a) prosument energii odnawialnej – odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
        elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
        mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
        odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to
        przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z
        przepisami wydanymi na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r.
        o statystyce publicznej (Dz.U. z 2023 r. poz. 773).
    Stosownie do art. 3 ustawy o OZE:
      Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
      elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i
      warunkach określonych w ustawie – Prawo energetyczne, z wyłączeniem wytwarzania
      energii elektrycznej:
      1) w mikroinstalacji;
      2) w małej instalacji;
      3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33
        ustawy – Prawo energetyczne;
      4) wyłącznie z biopłynów.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca

      2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego
      energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do
      sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z
      wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    W myśl art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o OZE:
      Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do prosumenta energii
      odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których mowa w ust. 2a-2d, na
      podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości
      energii elektrycznej w punkcie poboru energii prosumenta energii odnawialnej.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
    4 ust. 2a-7 ustawy o OZE.
    Stosownie do art. 4 ust. 2b ustawy o OZE:
      Rozliczenia pomiędzy sprzedawcą, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, a prosumentem
      energii odnawialnej, prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem
      wirtualnym energii odnawialnej są prowadzone na podstawie ilości energii
      sumarycznie zbilansowanej w każdej godzinie. Sumarycznie zbilansowana ilość energii
      elektrycznej, wprowadzona do i pobrana z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej,
      przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej
      lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, jest wyznaczana dla danej godziny
      metodą wektorową według następującego wzoru:
      Eb(t) = Ep(t) – Ew(t)
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      Eb(t) – ilość energii sumarycznie zbilansowanej w godzinie (t), wyrażoną w kWh,
      podlegającą rozliczeniu w danym okresie rozliczeniowym; wartość dodatnia oznacza
      ilość energii elektrycznej pobranej w danej godzinie (t) z sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej, a wartość ujemna oznacza ilość energii elektrycznej
      wprowadzonej w danej godzinie (t) do tej sieci,
      Ep(t) – sumę ze wszystkich faz ilości energii elektrycznej pobranej w godzinie (t) z sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej, wyrażoną w kWh,
      Ew(t) – sumę ze wszystkich faz ilości energii elektrycznej wprowadzonej w godzinie (t)
      do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, wyrażoną w kWh, przy czym dla
      prosumenta wirtualnego energii odnawialnej jako ilość energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przyjmuje się ilość energii
      elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii wyznaczoną
      zgodnie z ust. 2 pkt 3 lit. b.
    Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa w
      ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z ust.
      2a-2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej wprowadzonej do
      sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób określony w art. 4b, oraz
      wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną w sposób określony w art.
      4c ust. 3.
    Na mocy art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
      Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
      elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii

      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w
      ustawie – Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu
      art. 3 tej ustawy.
    Natomiast art. 4 ust. 11 ustawy o OZE stanowi, że:
      W przypadku gdy:
      1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie
        odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci
        zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, o którym mowa w
        art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o których mowa w
        ust. 4;
      2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
        prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w
        ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca kalendarzowego
        środków odpowiadających wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
        dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w okresie 12 kolejnych
        miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki stanowią nadpłatę, która jest
        zwracana prosumentowi energii odnawialnej, prosumentowi zbiorowemu energii
        odnawialnej lub prosumentowi wirtualnemu energii odnawialnej przez
        sprzedawcę, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w terminie nie dłuższym niż do
        końca 13. miesiąca następującego po danym miesiącu. Wysokość zwracanej
        nadpłaty nie może przekroczyć dwudziestu procent wartości energii elektrycznej
        wprowadzonej do sieci w miesiącu kalendarzowym, którego dotyczy zwrot
        nadpłaty.
    Zgodnie z art. 4 ust. 11a pkt 1 ustawy o OZE:
      Wysokość zwracanej nadpłaty, o której mowa w ust. 11 pkt 2, nie może przekroczyć 20
      % wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu kalendarzowym,
      którego dotyczy zwrot nadpłaty − w przypadku gdy wartość energii elektrycznej
      wytworzonej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego
      energii odnawialnej jest wyznaczana zgodnie z art. 4b ust. 1.
    W myśl art. 4b ust. 1 ustawy o OZE:
      W przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub prosument zbiorowy energii
      odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle energii i
      wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca 2022 r.
      do 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt
      2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi iloczyn:
      1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
        niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej w
        art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
      2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 5,
        wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
    W myśl art. 4b ust. 2 ustawy o OZE
      W przypadku gdy prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii
      odnawialnej lub prosument wirtualny energii odnawialnej wytworzył energię
      elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej od 1 lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa w
      art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi

      sumę następujących iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania
      niezbilansowania (t) w tym miesiącu:
      1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej
        oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną;
      2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli wartość
        tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w celu
        wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t przez
        prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem
        zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej
        przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    Zgodnie z art. 4b ust. 4 ustawy o OZE:
      Rynkowa cena energii elektrycznej ustalana jest dla każdego okresu rozliczania
      niezbilansowania, w rozumieniu art. 2 pkt 15 rozporządzenia Parlamentu
      Europejskiego i Rady (UE) 2019/943 z dnia 5 czerwca 2019 r. w sprawie rynku
      wewnętrznego energii elektrycznej (Dz. Urz. UE L 158 z 14.6.2019, str. 54), zwanego
      dalej „rozporządzeniem 2019/943”, jako ważona wolumenem obrotu średnia z cen
      energii elektrycznej określonych dla polskiego obszaru rynkowego dla wszystkich sesji
      notowań danej doby w systemie kursu jednolitego na rynkach dnia następnego,
      prowadzonych:
      1) przez giełdę towarową w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 26 października
        2000 r. o giełdach towarowych (Dz.U. z 2024 r. poz. 910) oraz
      2) w ramach jednolitego łączenia rynków dnia następnego prowadzonego przez
        wyznaczonych ... rynku energii elektrycznej.
    Przepisy art. 4c ust. 1-5 ustawy o OZE definiują tzw. „depozyt prosumencki”:
      1) Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o
        których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii
        odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
        wirtualnego energii odnawialnej, zwane dalej „kontem prosumenta”, na którym
        ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których
        mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię
        elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci,
        zwaną dalej „depozytem prosumenckim”.
      2) Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta
        energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
        wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej od
        sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa w ust. 1.
      3) Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w
        ust. 2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla
        wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym,
        ilości energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
        przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art. 4
        ust. 2b symbolem Eb(t) przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży
        energii elektrycznej uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i
        fiskalne, stosowanej w rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla
        tego okresu rozliczenia niezbilansowania.

      4) Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego
        jest ustalana i przyporządkowywana do konta prosumenckiego w kolejnym
        miesiącu kalendarzowym.
      5) Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
        prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt
        prosumencki na koncie prosumenta.
      6) Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
        prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art. 4
        ust. 11 pkt 2 środki umarza się.
    Z kolei art. 40 ust. 1-1aa ustawy o OZE wskazuje, że:
      1. Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42 ust.
        1, art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE
        sprzedawca energii elektrycznej, zwany dalej „sprzedawcą zobowiązanym”, na
        podstawie umowy, o której mowa w art. 5 ustawy – Prawo energetyczne.
      1a. Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w ust. 1, ma obowiązek dokonać
        rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba że
        rozliczenia dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej,
        prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
        odnawialnej lub spółdzielnię energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej
        lub umowy sprzedaży.
      1aa. Sprzedawcą wybranym, o którym mowa w ust. 1a, może być także sprzedawca
        zobowiązany.
    W zakresie w jakim powołane przepisy dotyczą prosumenta wirtualnego energii
    odnawialnej, wchodzą one w życie 2 lipca 2025 r.
    Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT. Spółka zamontowała na swoich
    nieruchomościach instalację fotowoltaiczną, która służy zarówno do pokrycia własnych
    potrzeb energetycznych, jak i do wprowadzania nadwyżek wyprodukowanej energii
    elektrycznej do sieci elektroenergetycznej. Rozliczenie energii odbywa się w systemie net-
    billing, zgodnie z umową zawartą z AAAA Spółka posiada status prosumenta.
    Wyprodukowana energia elektryczna w pierwszej kolejności zużywana jest na potrzeby
    własne, natomiast nadwyżka trafia do sieci. Spółka nie magazynuje energii elektrycznej.
    Wartość energii oddanej do sieci jest przeliczana przez AAAA na wartość w PLN, która
    trafia na tzw. „depozyt prosumenta” - wirtualne konto, z którego Spółka reguluje
    należności za energię pobraną z sieci. Na fakturze wystawianej przez AAAA suma
    godzinowych sald ujemnych (energia oddana do sieci) jest przeliczana po stawce za kWh
    narzuconej przez AAAA i pomniejsza o wartość do zapłaty za energię pobraną.
    Państwa wątpliwości wyrażone w trzech pytaniach sprowadzają się w istocie do
    następujących kwestii zawartych w pytaniu nr 2, ostatecznie sformułowanym w
    uzupełnieniu wniosku:
    - czy dostawa wyprodukowanej przez Spółkę energii elektrycznej na rzecz AAAA podlega
      opodatkowaniu VAT jako dostawa towarów?
    - kiedy powstaje obowiązek podatkowy z tytułu tej dostawy?
    - jaka jest prawidłowa podstawa opodatkowania oraz moment i zasady dokumentowania
      dostawy energii elektrycznej wyprodukowanej przez Spółkę dla AAAA?
    W świetle zacytowanych wyżej przepisów, na gruncie ustawy o podatku od towarów i
    usług, sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii wyprodukowanej z
    odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady spełnia definicję
    działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna
    dostawa towarów, na zasadach dla niej określonych. Kwalifikacji tej nie zmienia treść art. 4

    ust. 8 ustawy o OZE, gdyż ustawa o podatku od towarów i usług definiuje we własnym
    zakresie działalność gospodarczą i definicja ta jest szersza niż np. zakres działalności
    gospodarczej wynikający z ustawy – Prawo przedsiębiorców.
    W wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że:
    „Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym lub
    obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po pierwsze
    ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii elektrycznej
    ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po drugie energia ta
    jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym, stanowi „działalność
    gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów”.
    Ustawa nie definiuje co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Jednak dla uznania, że
    dostawa towarów oraz świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika z art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy. Odpłatność oznacza, że wykonanie czynności (dostawy towarów oraz
    świadczenia usług) nastąpiło za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie
    to zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który
    wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy
    dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymaną zapłatą, będącą świadczeniem
    wzajemnym. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek
    prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz
    wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności
    wynagrodzenie musi być wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono
    postać pieniężną, gdyż wynagrodzenie (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może
    również przybrać postać rzeczową (zapłatą za towar lub usługę może być inny towar lub
    usługa), albo mieszaną (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa). Innymi słowy,
    musi istnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia
    wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie z dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Jak już więc wskazano, sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii (instalacji fotowoltaicznej) za
    wynagrodzeniem, co do zasady wypełnia definicję działalności gospodarczej i podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów, co znajduje
    potwierdzenie w przywołanym wyroku TSUE w sprawie C-219/12.
    W okolicznościach rozpatrywanej sprawy sprzedaż przez Spółkę energii elektrycznej,
    wyprodukowanej w instalacji fotowoltaicznej, należy uznać za działalność gospodarczą w
    kontekście brzmienia art. 15 ust. 2 ustawy. W tym wypadku – choć Spółka posiada status
    prosumenta – nie znajdzie zastosowania przepis art. 4 ust. 8 ustawy o OZE, wyłączający
    wytwarzanie i wprowadzanie do sieci elektroenergetycznej tej energii elektrycznej z
    pojęcia działalności gospodarczej właściwej dla ustawy o VAT. Z kolei Spółka jest i będzie z
    tego tytułu podatnikiem podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.
    Jak wynika z opisu sprawy, w związku z zamontowaną instalacją fotowoltaiczną, Spółka
    korzysta z rozliczenia wartości energii elektrycznej oddanej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej sieci, opierając się
    w tym wypadku na regulacji art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE.
    Z przepisów ustawy o OZE wynika, że w przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub
    prosument zbiorowy energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym
    źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1
    lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej (o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o
    OZE) jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego zgodnie z cyt. art. 4b ust. 2
    ustawy o OZE i stanowi sumę iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów

    rozliczania niezbilansowania (t) w tym miesiącu, tj.: ilości energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta energii
    odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego
    energii odnawialnej, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb(t), przyjmującym wartość
    ujemną i rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
    wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w celu
    wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie (t) przez
    prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem zbiorowym
    energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej, przyjmuje się cenę
    równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18 ustawy o OZE.
    Wskazane przepisy wyznaczają zatem wartość kwoty należnej prosumentowi za
    wprowadzenie energii elektrycznej do sieci określonej według ww. zasad. Kwotę tę należy
    uznać za wynagrodzenie należne Wnioskodawcy za dostawę energii elektrycznej
    wytworzonej w mikroinstalacji (instalacji fotowoltaicznej). Z przywołanych przepisów
    ustawy o OZE wynika również, że wartość depozytu prosumenta jest przeznaczana na
    rozliczenie zobowiązań prosumenta, a zatem będzie pomniejszać kwotę podlegającą
    zapłacie przez prosumenta w danym okresie rozliczeniowym.
    W związku z tym, w przypadku wytworzenia przez Spółkę energii elektrycznej w instalacji
    fotowoltaicznej i wprowadzenia jej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej,
    Wnioskodawca będzie dokonywać dostawy tej energii, za którą będzie przysługiwało
    Spółce wynagrodzenie. Depozyt prosumencki, który pokazuje ilości energii elektrycznej i
    wartości energii elektrycznej, o których mowa w art. 4 ust. 1a ustawy o OZE, oraz
    wynikającą z nich wartość środków należną prosumentowi za energię elektryczną
    wprowadzoną do sieci, jak wynika z powyższych przepisów, może pomniejszyć kwotę
    zobowiązania prosumenta wobec sprzedawcy energii elektrycznej z tytułu zakupu tej
    energii od sprzedawcy. Przeznaczenie depozytu prosumenta na rozliczenie zobowiązań
    prosumenta energii odnawialnej, z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy tej
    energii, nie powoduje, że nie dochodzi do dostawy energii elektrycznej przez prosumenta
    na rzecz sprzedawcy energii elektrycznej.
    W konsekwencji Wnioskodawca, jako prosument – zarejestrowany, czynny podatnik VAT –
    poprzez wprowadzanie energii wyprodukowanej w instalacji fotowoltaicznej wskazanej we
    wniosku do sieci elektroenergetycznej, będzie dokonywać na rzecz przedsiębiorstwa
    energetycznego, z którym ma zawartą umowę, dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust.
    1 ustawy. W związku z powyższym, wprowadzanie do sieci przez Wnioskodawcę prądu,
    który jest wyprodukowany w instalacji fotowoltaicznej stanowi odpłatną dostawę towarów
    podlegającą opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i
    usług.
    Natomiast fakt wzajemnego kompensowania zobowiązania prosumenta wobec
    przedsiębiorstwa energetycznego i tego przedsiębiorstwa wobec prosumenta (co wynika z
    art. 4c ust. 3 ustawy o OZE) pozostaje bez wpływu na określenie odpłatnego charakteru
    dokonywanej przez Spółkę dostawy energii elektrycznej wytworzonej w instalacji
    fotowoltaicznej.
    Wobec powyższego, odnosząc się do części wątpliwości wyrażonych w pytaniu nr 2, Organ
    pragnie zauważyć, że czynność dostawy energii elektrycznej wyprodukowanej przez
    Spółkę w instalacji fotowoltaicznej podlega opodatkowaniu VAT jako dostawa towarów. W
    tym zakresie stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.
    W przypadku dostaw energii elektrycznej na rzecz innego podatnika podatku VAT,
    obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, zaś faktura powinna być
    wystawiona najpóźniej z chwilą upływu terminu płatności. W sytuacji, gdy podatnik nie

    wystawił w tym terminie faktury lub wystawił ją z opóźnieniem – obowiązek podatkowy
    powstanie z chwilą upływu terminu na jej wystawianie, a w przypadku gdy nie określono
    takiego terminu – z chwilą upływu terminu płatności.
    W analizowanym przypadku przez „termin płatności” rozumie się termin płatności za
    dostawę energii wprowadzonej do sieci przez prosumenta.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo rozliczani przez AAAA jako prosument w okresach
    jednomiesięcznych. Mogą Państwo wystawiać dokument dotyczący rozliczenia depozytu
    prosumenckiego (net-billing). Faktura wystawiana przez Spółkę powinna zawierać
    /odzwierciedlać dane zgodne z fakturą sprzedaży wystawiona dla Spółki z systemu
    billingowego AAAA.
    Wskazany model net-billingu przewiduje, że wyprodukowana i wprowadzona do sieci
    energia elektryczna będzie zapisywana wartościowo jako tzw. depozyt prosumencki na
    Państwa indywidualnym koncie i będzie pomniejszać kwotę podlegającą (ewentualnie)
    zapłacie z tytułu zużycia prądu na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego w danym
    okresie rozliczeniowym. Model rozliczeń między Państwem a AAAA wskazuje na
    stosowanie kompensaty należności wzajemnych, gdyż kwota należna do zapłaty przez
    Państwa z tytułu pobranej energii jest pomniejszana o kwotę należną Państwu od
    sprzedawcy energii, w związku z energią wprowadzoną do sieci.
    Wobec powyższego – zgodnie z powołanymi przepisami – Spółka jest zobowiązana,
    stosownie do art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, do udokumentowania fakturą sprzedaży
    energii elektrycznej na rzecz AAAA, w terminie wskazanym w art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy,
    tj. nie później niż z upływem terminu płatności.
    Obowiązek podatkowy w przedstawionych przez Wnioskodawcę okolicznościach sprawy
    powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a oraz art. 19a ust. 7 ustawy. Dla dostawy
    energii elektrycznej dokonanej przez Spółkę obowiązek podatkowy wiąże się z chwilą
    wystawienia przez Państwa faktury lub z chwilą upływu terminu na jej wystawienie (gdy
    Państwo nie wystawią faktury lub wystawią ją z opóźnieniem), a w przypadku gdy nie
    określono takiego terminu – z chwilą upływu terminu płatności. Należy podkreślić, że jest
    to termin płatności za dostawę energii wprowadzonej do sieci przez prosumenta, którym
    jest Wnioskodawca.
    Odnosząc się natomiast do Państwa wątpliwości – co do momentu powstania obowiązku
    podatkowego w związku z dostawą wyprodukowanej przez Spółkę energii elektrycznej –
    wyrażonych w części pytania nr 2 oraz pytaniu nr 3, należy zauważyć, że błędnie Spółka
    uznała, że za moment powstania obowiązku podatkowego należy przyjąć dzień
    wystawienia faktury dokumentującej rozliczenie energii elektrycznej przez AAAA.
    Wystawienie faktury przez AAAA stanowi element rozliczenia dostaw wzajemnych energii
    elektrycznej, wskazując równocześnie wartość energii elektrycznej dostarczonej przez
    Spółkę do sieci. Jest to zatem przesłanka dla Spółki, która jest rozliczana w okresach
    jednomiesięcznych i w związku z tym powinna wystawić fakturę za energię dostarczoną do
    AAAA. Wówczas obowiązek podatkowy powstanie zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a
    ustawy, tj. z chwilą wystawienia faktury przez Spółkę z tytułu dostaw energii elektrycznej.
    Zatem nie faktura wystawiana przez AAAA wyznacza moment powstania obowiązku
    podatkowego, a wyłącznie faktura wystawiona przez Spółkę. Z informacji zawartych przez
    Państwa w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego wynika jednoznacznie – co
    wskazał już Organ – że mogą Państwo wystawić fakturę, gdy zaistnieje taka konieczność.
    Oznacza to, że nie zostały określone terminy, w których Spółka wystawia/będzie
    wystawiała faktury za dostawy energii elektrycznej. Natomiast wystawiona przez Spółkę
    faktura powinna odzwierciedlać/zawierać dane zgodne z fakturą wystawioną przez AAAA
    dla Spółki.
    Reasumując – obowiązek podatkowy w przedstawionych okolicznościach stanu
    faktycznego/zdarzenia przyszłego powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a ustawy,
    czyli z chwilą wystawienia faktury przez Spółkę. Natomiast, gdy Spółka nie wystawi faktury,

    obowiązek podatkowy powstanie zgodnie z art. 19a ust. 7 ustawy, co oznacza – w sytuacji,
    gdy nie jest określony termin wystawienia faktury przez Spółkę – że nastąpi to z chwilą
    upływu terminu płatności.
    Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie momentu powstania obowiązku
    podatkowego (w części pytanie nr 2 oraz pytanie nr 3) należy uznać za nieprawidłowe.
    Z przepisu art. 29a ust. 1 ustawy wynika, że podstawą opodatkowania jest wszystko, co
    stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma
    otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z
    otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze
    mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych
    przez podatnika. Kluczowa dla konstrukcji podstawy opodatkowania jest analiza pojęcia
    wynagrodzenia rozumianego jako wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą
    dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Przepisy art. 4c ust. 1-5 ustawy o OZE definiują pojęcie „depozytu prosumenckiego” oraz
    sposób jego rozliczania. Wynika z nich, że depozyt prosumencki pokazujący wartość
    środków należną prosumentowi za energię wprowadzoną do sieci (ilość energii i wartość
    tej energii) przeznaczony jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta energii odnawialnej,
    z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta. Jak
    wynika z treści art. 4c ust. 4 ustawy o OZE, wartość depozytu prosumenckiego dotycząca
    danego miesiąca kalendarzowego jest ustalana i przyporządkowywana do konta
    prosumenckiego w kolejnym miesiącu kalendarzowym. Depozyt zapisany na koncie
    prosumenckim służy więc do regulowania zobowiązań, natomiast nie wpływa na kwestię
    ustalania podstawy opodatkowania.
    Fakt wzajemnego kompensowania zobowiązania prosumenta wobec przedsiębiorstwa
    energetycznego i tego przedsiębiorstwa wobec prosumenta, pozostaje bez wpływu na
    określenie wysokości podstawy opodatkowania. Wskazana wartość (iloczyn energii
    wprowadzonej po zbilansowaniu międzyfazowym i ceny rynkowej) jest wartością należną
    za wytworzenie i wprowadzenie przez prosumenta energii do sieci. Podatek z tytułu tej
    dostawy energii elektrycznej wprowadzonej przez prosumenta do sieci należy więc liczyć
    od sumy wskazanej wartości (iloczynu energii wprowadzonej po zbilansowaniu
    międzyfazowym i ceny rynkowej), tj. metodą „w stu”.
    Jak z powyższego wynika, jeżeli w danym okresie rozliczeniowym Spółka jako prosument
    wprowadzi do sieci mniej energii elektrycznej niż z tej sieci pobierze, nie oznacza to, że po
    Państwa stronie, w danym okresie rozliczeniowym, nie wystąpi podstawa opodatkowania,
    a w związku z tym nie powstanie obowiązek podatkowy. Jeżeli z saldowania ilościowego,
    dokonywanego w każdej godzinie doby, będzie wynikało, że prosument wprowadził więcej
    energii niż pobrał z sieci, w odniesieniu do tak wprowadzonej energii elektrycznej wystąpi
    u Państwa podstawa opodatkowania, a w związku z tym powstanie również obowiązek
    podatkowy (pomimo, że w skali całego okresu rozliczeniowego pobrali Państwo więcej
    energii niż wprowadzili do sieci).
    Zatem podstawę opodatkowania u Państwa jako prosumenta z tytułu rozliczenia
    wytworzonej energii elektrycznej w instalacji fotowoltaicznej stanowi wartość ustalona
    jako iloczyn ilości energii elektrycznej wprowadzonej przez Państwa sieci po zbilansowaniu
    godzinowym (czyli z uwzględnieniem bilansowania międzyfazowego) i rynkowej ceny
    energii elektrycznej.
    W konsekwencji podstawę opodatkowania u Państwa – prosumenta energii odnawialnej –
    przy wprowadzaniu do sieci energetycznej prądu, który jest produkowany/zostanie
    wyprodukowany za pomocą instalacji, stanowi/będzie stanowić wartość ustalona jako
    iloczyn ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci przez Państwa po zbilansowaniu
    międzyfazowym i rynkowej ceny energii elektrycznej. Wskazana wartość (iloczyn energii
    wprowadzonej po zbilansowaniu międzyfazowym i ceny rynkowej) – jak stwierdzono
    powyżej – jest wartością należną Państwu z tytułu rozliczenia wprowadzonej do sieci

    energii elektrycznej wytworzonej w instalacji, obejmującą całość należnego Państwu
    świadczenia od przedsiębiorstwa energetycznego. W efekcie w celu określenia podstawy
    opodatkowania tak określona wartość energii elektrycznej wprowadzonej przez Państwa
    do sieci należy pomniejszyć o kwotę występującego dla tej dostawy podatku należnego.
    Oznacza to, że tak określona wartość energii elektrycznej (iloczyn energii wprowadzonej
    do sieci po zbilansowaniu międzyfazowym i ceny rynkowej) stanowi kwotę brutto z tytułu
    dostawy wprowadzonej przez Państwa (tj. prosumenta) do sieci energii elektrycznej,
    wytworzonej w instalacji, czyli jest to kwota zawierająca w sobie podatek VAT.
    Z przepisu art. 29a ust. 6 pkt 1 ustawy o VAT wynika, że z podstawy opodatkowania
    wyłączona jest kwota podatku. Zatem w okolicznościach sprawy, gdy podatek z tytułu
    dostawy energii elektrycznej wprowadzonej przez Spółkę (prosumenta) do sieci należy
    liczyć od sumy wskazanej jako wartość tej energii (iloczynu energii wprowadzonej po
    zbilansowaniu międzyfazowym i ceny rynkowej), tj. metodą „w stu”, to podstawą
    opodatkowania jest wartość energii elektrycznej pomniejszona o podatek należny od tej
    energii. Błędnie więc Spółka przyjęła, że podstawą opodatkowania w przedstawionych
    okolicznościach sprawy jest wartość energii elektrycznej oddanej do sieci.
    Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, w zakresie dotyczącym określenia podstawy
    opodatkowania (w części pytanie nr 2), jest nieprawidłowe.
    Jak wskazano powyżej, dostawa wyprodukowanej przez Spółkę w instalacji fotowoltaicznej
    energii elektrycznej na rzecz AAAA, stanowi czynność opodatkowaną. Zatem sprzedaż tej
    energii elektrycznej przez Spółkę powinna być udokumentowania fakturą. Zgodnie
    bowiem z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
    dokumentującą sprzedaż. Wystawienie faktury pozostaje w ścisłym związku z powstaniem
    obowiązku podatkowego.
    Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, w zakresie dotyczącym obowiązku wystawienia
    faktury dokumentującej dostawę energii elektrycznej (w części pytanie nr 2 oraz pytanie nr
    1), należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

W zakresie podatku dochodowego od osób prawnych (we wniosku część pytania nr 3)
    wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (zadanych pytań) Wnioskodawcy, w odniesieniu do opisanego stanu faktycznego i
    zdarzenia przyszłego. Zauważyć bowiem należy, że to wyłącznie Wnioskodawca, w treści
    składanego wniosku, kształtuje jego zakres przedmiotowy. Zatem kwestie, które nie
    zostały objęte pytaniami wskazanymi we wniosku, nie mogą być rozpatrzone – zgodnie z
    art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2023 r.
    poz. 2383, ze zm.; dalej jako: „Ordynacja podatkowa”).
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego
      obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym;
    - zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego
      obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem

    interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź
    traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
    Ordynacji podatkowej. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli
    Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia
    przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej jako: „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.