Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.228.2025.1.AS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-14
Teza: W zakresie ustalenia, czy przychody osiągane przez Spółkę z
tytułu opłat abonamentowych stanowią przychody, o których
mowa w art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. e ustawy o CIT.
Słowa kluczowe: abonament
abonament-opłata abonamentowa
licencja
nabywca-nabywca końcowy
oprogramowanie
podatek
podatek-podatek ryczałtowy-ryczałt od dochodów spółek
– CIT estoński
prawa-prawa autorskie
przychód
sprzedaż
warunki
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Stawka podatku-Ryczałt od dochodów
spółek kapitałowych-Warunki opodatkowania ryczałtem
od dochodów spółek kapitałowych
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6b-Oddział 2-art. 28j-ust. 1-pkt 2-lit. e

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 maja 2025 r. za pośrednictwem platformy ePUAP wpłynął Państwa wniosek z 14 maja
    2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w podatku dochodowym od osób prawnych
    w zakresie ustalenia, czy przychody osiągane przez Spółkę z tytułu opłat abonamentowych
    stanowią przychody, o których mowa w art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. e ustawy o CIT.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest spółką kapitałową prawa polskiego, podlegającą w Rzeczypospolitej
    Polskiej opodatkowaniu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich
    osiągania. Spółka korzysta z opodatkowania w formie ryczałtu od dochodów spółek (tzw.
    estońskiego CIT).
    Głównym źródłem przychodów Spółki są opłaty abonamentowe uiszczane przez
    użytkowników (klientów biznesowych) za dostęp do platformy (...) (dalej: „Platformy”) –
    serwisu internetowego i aplikacji (...).
    Platforma umożliwia (...). Użytkownik uzyskuje dostęp do pełnych funkcjonalności
    Platformy po zawarciu umowy drogą elektroniczną, tj. po dokonaniu rejestracji, akceptacji
    regulaminu i opłaceniu abonamentu. Wysokość opłat abonamentowych jest ustalana w
    oparciu o liczbę aktywnych uczestników przypisanych do konta użytkownika, zgodnie z
    obowiązującym cennikiem.
    Na podstawie regulaminu, użytkownicy uzyskują dostęp do funkcjonalności platformy na
    zasadzie ograniczonego, niewyłącznego i niezbywalnego uprawnienia do korzystania z niej
    w ramach prowadzonej działalności. Spółka nie przenosi na użytkowników żadnych praw
    autorskich ani praw własności przemysłowej do Platformy ani jej elementów. Zgodnie z
    regulaminem, użytkownicy nie są uprawnieni do kopiowania, modyfikowania,
    zwielokrotniania, rozpowszechniania ani integrowania oprogramowania Platformy z
    innymi systemami. Korzystanie z Platformy możliwe jest wyłącznie w środowisku
    kontrolowanym przez Spółkę, poprzez dostęp do konta użytkownika.
    Spółka stale rozwija oprogramowanie dostępne w ramach Platformy, w tym aktualizuje
    istniejące moduły, wdraża nowe funkcjonalności oraz dostosowuje je do potrzeb
    użytkowników. W ramach świadczonej usługi Spółka zapewnia klientom pełną
    infrastrukturę techniczną – obejmującą hosting, przechowywanie danych, konserwację,
    aktualizacje oraz zabezpieczenia systemowe – dzięki czemu użytkownicy nie ponoszą
    kosztów związanych z utrzymywaniem własnych serwerów ani troską o kwestie
    cyberbezpieczeństwa.
    W ramach współpracy z klientami Spółka zapewnia indywidualne wsparcie techniczne i
    operacyjne. Klienci otrzymują pomoc we wdrożeniu platformy oraz bieżącą obsługę, przy
    czym kontakt z użytkownikami ma często charakter bezpośredni i regularny. Dodatkowo,
    w ramach usługi Spółka udostępnia aplikację mobilną, (...).

## Pytanie

Czy przychody osiągane przez Spółkę z tytułu opłat abonamentowych stanowią przychody,
    o których mowa w art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. e ustawy o CIT.

    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, przychody osiągane przez Spółkę z tytułu opłat
    abonamentowych nie stanowią przychodów, o których mowa w art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. e
    ustawy o CIT.
    Uzasadnienie
    Możliwość skorzystania z estońskiego CIT jest obwarowana szeregiem warunków
    wskazanych w art. 28j oraz 28k ustawy o CIT. W art. 28j ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT
    wprowadzono wymóg posiadania przez podatnika odpowiedniej struktury przychodowej.
    Zgodnie z tym przepisem, opodatkowaniu estońskim CIT może podlegać podatnik, będący
    polskim rezydentem podatkowym, jeżeli mniej niż 50% przychodów z działalności
    osiągniętych w poprzednim roku podatkowym, liczonych z uwzględnieniem kwoty
    należnego podatku od towarów i usług pochodzi:
    a) z wierzytelności,
    b) z odsetek i pożytków od wszelkiego rodzaju pożyczek,
    c) z części odsetkowej raty leasingowej,
    d) z poręczeń i gwarancji,
    e) z praw autorskich lub praw własności przemysłowej, w tym z tytułu zbycia tych praw,
    f) ze zbycia i realizacji praw z instrumentów finansowych,
    g) z transakcji z podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT
      – w przypadku, gdy w związku z tymi transakcjami nie jest wytwarzana wartość dodana
      pod względem ekonomicznym lub wartość ta jest znikoma.
    W kontekście generowanych przez Spółkę przychodów z tytułu opłat abonamentowych,
    przepisem wymagającym analizy jest art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. e ustawy o CIT, który odnosi
    się do przychodów z praw autorskich lub praw własności przemysłowej, w tym z tytułu
    zbycia tych praw.
    Jak wynika z objaśnień Ministerstwa Finansów z 23 grudnia 2021 r. „Przewodnik do
    Ryczałtu od dochodów spółek”, celem wprowadzenia tego warunku było ograniczenie
    możliwości korzystania z opodatkowania ryczałtem przez podmioty nieprowadzące
    aktywnej działalności gospodarczej, nakierowane na czerpanie przychodów głównie z
    pasywnych źródeł przychodów. Powyższe pasywne źródła przychodów ustawodawca
    wymienił w art. 28j ust. 1 pkt 2 ustawy CIT, wśród których znajdują się m.in. przychody z
    praw autorskich lub praw własności przemysłowej, w tym z tytułu zbycia tych praw.
    W ocenie Wnioskodawcy art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. e ustawy o CIT w żadnym wypadku nie
    powinien znajdować zastosowania do podatników, którzy prowadzą aktywną działalność
    gospodarczą (operacyjną), lecz ze względu na jej charakter wykorzystują prawa autorskie
    lub prawa własności przemysłowej. Takie podejście powodowałoby, iż podmiotami
    uprawnionymi do skorzystania z estońskiego CIT byliby wyłącznie podatnicy prowadzący
    prostą działalność produkcyjną lub handlową, co przeczyłoby nie tylko celowi
    analizowanego art. 28j ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, ale również ogólnym założeniom
    estońskiego CIT. Estoński CIT został wprowadzony do ustawy o CIT jako narzędzie
    proinwestycyjne, mające na celu wspieranie rozwoju gospodarki i zwiększanie jej
    konkurencyjności. Stąd rozszerzająca interpretacja art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. e ustawy o CIT,
    zawężająca de facto zakres stosowania estońskiego CIT do podmiotów prowadzących
    prostą działalność handlową lub produkcyjną, powinna zostać odrzucona jako sprzeczna z
    założeniami całego systemu estońskiego CIT.
    Również wykładnia literalna art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. e ustawy o CIT prowadzi do wniosku, że
    odnosi się on wyłącznie do przychodów osiąganych bezpośrednio z praw autorskich lub
    praw własności przemysłowej (w tym z tytułu zbycia tych praw).

    Na taką interpretację wskazuje użyte w przywołanym przepisie sformułowanie „z praw
    autorskich (...)”. Gdyby celem ustawodawcy było wyłączenie z estońskiego CIT podatników
    osiągających przychody pozostające w jakimkolwiek związku z prawami autorskimi lub
    prawami własności przemysłowej (a nie tylko przychodów z pasywnej działalności
    gospodarczej polegających na ich udostępnianiu lub zbyciu) omawiany przepis
    zawierałaby sformułowanie: „przychody związane z prawami autorskimi” lub „przychody
    osiągane bezpośrednio lub pośrednio z praw autorskich”.
    W związku z powyższym, wobec brzmienia art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. e ustawy o CIT, jedyną
    akceptowalną wykładnią jest taka, zgodnie z którą przepis ten odnosi się wyłącznie do
    przychodów bezpośrednio osiąganych z praw autorskich lub praw własności
    przemysłowej.
    W ocenie Wnioskodawcy, przychody uzyskiwane przez Spółkę z tytułu opłat
    abonamentowych nie mają charakteru pasywnego – przeciwnie, są efektem prowadzenia
    aktywnej, zorganizowanej działalności gospodarczej. Spółka stale rozwija swoje
    oprogramowanie, wdraża nowe funkcje i odpowiada na potrzeby użytkowników.
    Przychody te są rezultatem bieżącej obsługi klienta, zapewnienia infrastruktury
    technicznej (w tym hostingu, przechowywania danych, aktualizacji i zabezpieczeń),
    wsparcia technicznego oraz ciągłej współpracy z klientami.
    Spółka nie przenosi na użytkowników praw autorskich do oprogramowania stanowiącego
    podstawę Platformy, ani nie udziela im licencji w rozumieniu art. 74 i 75 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm., dalej: „u.p.a.p.p.”).
    Zgodnie z regulaminem świadczenia usług, użytkownicy uzyskują jedynie dostęp do
    funkcjonalności platformy w ramach ograniczonego, niewyłącznego i niezbywalnego
    uprawnienia do korzystania z niej w środowisku kontrolowanym przez Spółkę, bez
    możliwości:
    - kopiowania lub modyfikacji programu,
    - zwielokrotniania jego kodu,
    - wprowadzania go do obrotu,
    - czy łączenia z innym oprogramowaniem.
    Nie są im udzielane jakiekolwiek prawa eksploatacyjne z art. 74 ust. 4 u.p.a.p.p., ani nie
    dochodzi do przekazania egzemplarza programu w rozumieniu art. 75 ust. 2 i 3 u.p.a.p.p.,
    ponieważ użytkownik nie uzyskuje możliwości korzystania z oprogramowania poza
    interfejsem udostępnianym przez Spółkę. Dostęp do platformy odbywa się wyłącznie
    przez logowanie się do konta i korzystanie z określonych funkcji w sposób przewidziany
    przez regulamin. Tym samym brak jest podstaw do uznania, że uzyskiwane przez Spółkę
    przychody wynikają z udostępnienia lub zbycia praw autorskich.
    Warto wskazać, iż w piśmiennictwie wskazuje się, iż do przeniesienia autorskich praw
    majątkowych dochodzi wówczas, gdy wynika to wyraźnie z postanowień umowy zawartej
    w formie pisemnej. Oznacza to, iż dla zaistnienia skutku kwalifikacji umowy jako umowy
    przenoszącej autorskie prawa majątkowe wymagane jest wyraźne postanowienie o
    przeniesieniu prawa, co powoduje, że w przypadku braku takiego wyraźnego
    postanowienia nie można dokonać interpretacji oświadczeń woli na rzecz umowy
    przenoszącej. W przypadku Spółki żadne z postanowień regulaminu nie przewiduje
    przeniesienia praw autorskich – wręcz przeciwnie, dostęp do platformy odbywa się
    wyłącznie na zasadzie ograniczonego uprawnienia do korzystania w ramach świadczonej
    usługi.
    Stanowisko to znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej:
    - z 23 lutego 2024 r., sygn. 0114-KDIP2-2.4010.688.2023.2.IN,
    - z 1 lutego 2023 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.738.2022.1.AR,

    - z 17 listopada 2023 r., sygn. 0111-KDIB1-2.4010.446.2023.2.AW.
    W świetle powyższego należy przyjąć, że przychody Spółki z tytułu opłat abonamentowych
    nie stanowią wynagrodzenia za korzystanie z praw autorskich, lecz są rezultatem
    świadczenia złożonych i ciągłych usług na rzecz klientów biznesowych, polegających na
    bieżącej obsłudze oraz udostępnianiu funkcjonalności platformy cyfrowej. Działalność ta
    nie wpisuje się w katalog przychodów pasywnych, o których mowa w art. 28j ust. 1 pkt 2
    ustawy o CIT.
    Mając na uwadze powyższe, Spółka stoi na stanowisku, że przychody osiągane z tytułu
    opłat abonamentowych za dostęp do Platformy nie stanowią przychodów z praw
    autorskich, ani z tytułu zbycia tych praw, o których mowa w art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. e
    ustawy o CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji. Przede
    wszystkim przedmiotem interpretacji nie była ocena, czy w istocie spełniacie Państwo
    pozostałe przesłanki do korzystania z zasad opodatkowania ryczałtem od dochodów
    spółek.
    Zgodnie z art. 28j ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Opodatkowaniu ryczałtem może podlegać podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1,
      jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:
      2) mniej niż 50% przychodów z działalności osiągniętych w poprzednim roku
      podatkowym, liczonych z uwzględnieniem kwoty należnego podatku od towarów i
      usług, pochodzi:
      a) z wierzytelności,
      b) z odsetek i pożytków od wszelkiego rodzaju pożyczek,
      c) z części odsetkowej raty leasingowej,
      d) z poręczeń i gwarancji,
      e) z praw autorskich lub praw własności przemysłowej, w tym z tytułu zbycia tych praw,
      f) ze zbycia i realizacji praw z instrumentów finansowych,
      g) z transakcji z podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 - w
      przypadku gdy w związku z tymi transakcjami nie jest wytwarzana wartość dodana
      pod względem ekonomicznym lub wartość ta jest znikoma;
      3) podatnik:
        a) zatrudnia na podstawie umowy o pracę co najmniej 3 osoby w przeliczeniu na
          pełne etaty, niebędące udziałowcami, akcjonariuszami ani wspólnikami tego
          podatnika, przez okres co najmniej 300 dni w roku podatkowym, a w
          przypadku gdy rokiem podatkowym nie jest okres kolejnych dwunastu
          miesięcy kalendarzowych - przez co najmniej 82% dni przypadających w roku
          podatkowym, lub
        b) ponosi miesięcznie wydatki w kwocie stanowiącej co najmniej trzykrotność
          przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw z tytułu

          wypłaty wynagrodzeń na rzecz zatrudnionych na podstawie umowy innej niż
          umowa o pracę co najmniej 3 osób fizycznych, niebędących udziałowcami,
          akcjonariuszami ani wspólnikami tego podatnika, jeżeli w związku z wypłatą
          tych wynagrodzeń na podatniku ciąży obowiązek poboru zaliczek na podatek
          dochodowy od osób fizycznych i składek określonych w ustawie z dnia 13
          października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych;
      4) prowadzi działalność w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki
      akcyjnej, prostej spółki akcyjnej, spółki komandytowej, spółki komandytowo-akcyjnej,
      której odpowiednio udziałowcami, akcjonariuszami lub wspólnikami są wyłącznie
      osoby fizyczne nieposiadające praw majątkowych związanych z prawem do
      otrzymania świadczenia jako założyciele (fundatorzy) lub beneficjenci fundacji, trustu
      lub innego podmiotu albo stosunku prawnego o charakterze powierniczym;
      5) nie posiada udziałów (akcji) w kapitale innej spółki, tytułów uczestnictwa w
      funduszu inwestycyjnym lub w instytucji wspólnego inwestowania, ogółu praw i
      obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną oraz innych praw majątkowych
      związanych z prawem do otrzymania świadczenia jako założyciel (fundator) lub
      beneficjent fundacji, trustu lub innego podmiotu albo stosunku prawnego o
      charakterze powierniczym;
      6) nie sporządza za okres opodatkowania ryczałtem sprawozdań finansowych zgodnie
      z MSR na podstawie art. 45 ust. 1a i 1b ustawy o rachunkowości;
      7) złoży zawiadomienie o wyborze opodatkowania ryczałtem, według ustalonego
      wzoru, do właściwego naczelnika urzędu skarbowego w terminie do końca pierwszego
      miesiąca pierwszego roku podatkowego, w którym ma być opodatkowany ryczałtem.
    Podatnik, aby móc korzystać z opodatkowania w formie ryczałtu od dochodów spółek, o
    którym mowa w rozdziale 6b ustawy o CIT (tzw. estoński CIT), jest zobowiązany spełniać
    warunki określone w ww. przepisach o ryczałcie. Dodatkowo przepisy ustawy o CIT
    wyłączają wprost niektóre kategorie podatników z zakresu podmiotowego tej regulacji.
    W myśl art. 28f ust. 1 ustawy CIT:
      Opodatkowanie ryczałtem obejmuje okres bezpośrednio po sobie następujących 4 lat
      podatkowych wskazany przez podatnika w zawiadomieniu, o którym mowa w art. 28j
      ust. 1 pkt 7.
    Po zakończeniu okresu czteroletniego, jeśli podatnik spełnia warunki ustawowe, może
    kontynuować rozliczenia zgodnie z przepisami rozdziału 6b ustawy CIT, w kolejnym
    okresie czteroletnim.
    Stosownie do art. 28f ust. 2 ustawy CIT:
      Opodatkowanie ryczałtem przedłuża się na kolejne okresy bezpośrednio po sobie
      następujących 4 lat podatkowych, chyba że podatnik złoży informację o rezygnacji z
      opodatkowania ryczałtem w deklaracji, o której mowa w art. 28r ust. 1, składanej za
      ostatni rok podatkowy, w którym podatnik był opodatkowany ryczałtem.
    Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że korzystają Państwo z
    opodatkowania w formie ryczałtu od dochodów spółek (tzw. estońskiego CIT).
    Głównym źródłem Państwa przychodów są opłaty abonamentowe uiszczane przez
    użytkowników (klientów biznesowych) za dostęp do platformy (...) – serwisu internetowego
    i aplikacji (...). Użytkownik uzyskuje dostęp do pełnych funkcjonalności Platformy po
    zawarciu umowy drogą elektroniczną, tj. po dokonaniu rejestracji, akceptacji regulaminu i
    opłaceniu abonamentu. Wysokość opłat abonamentowych jest ustalana w oparciu o liczbę
    aktywnych uczestników przypisanych do konta użytkownika, zgodnie z obowiązującym
    cennikiem. Na podstawie regulaminu, użytkownicy uzyskują dostęp do funkcjonalności
    platformy na zasadzie ograniczonego, niewyłącznego i niezbywalnego uprawnienia do
    korzystania z niej w ramach prowadzonej działalności. Nie przenoszą Państwo na

    użytkowników żadnych praw autorskich ani praw własności przemysłowej do Platformy
    ani jej elementów. Zgodnie z regulaminem, użytkownicy nie są uprawnieni do kopiowania,
    modyfikowania, zwielokrotniania, rozpowszechniania ani integrowania oprogramowania
    Platformy z innymi systemami. Korzystanie z Platformy możliwe jest wyłącznie w
    środowisku kontrolowanym przez Państwa, poprzez dostęp do konta użytkownika. Stale
    rozwijają Państwo oprogramowanie dostępne w ramach Platformy, w tym aktualizują
    istniejące moduły, wdrażają nowe funkcjonalności oraz dostosowują je do potrzeb
    użytkowników. W ramach świadczonej usługi zapewniają Państwo klientom pełną
    infrastrukturę techniczną – obejmującą hosting, przechowywanie danych, konserwację,
    aktualizacje oraz zabezpieczenia systemowe – dzięki czemu użytkownicy nie ponoszą
    kosztów związanych z utrzymywaniem własnych serwerów ani troską o kwestie
    cyberbezpieczeństwa. W ramach współpracy z klientami zapewniają Państwo
    indywidualne wsparcie techniczne i operacyjne. Klienci otrzymują pomoc we wdrożeniu
    platformy oraz bieżącą obsługę, przy czym kontakt z użytkownikami ma często charakter
    bezpośredni i regularny.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia ustalenia, czy przychody osiągane przez
    Spółkę z tytułu opłat abonamentowych stanowią przychody, o których mowa w art. 28j
    ust. 1 pkt 2 lit. e ustawy o CIT.
    Odnosząc się do powyższej wątpliwości należy w pierwszej kolejności zauważyć, iż
    wskazane w art. 28j ust. 1 pkt 2 ustawy CIT warunki dotyczące struktury przychodów mają
    w zamierzeniu ograniczać możliwość korzystania z nowej formy opodatkowania tym
    podmiotom, które nie prowadzą aktywnej działalności gospodarczej, a swoje dochody
    opierają na pasywnych źródłach przychodów.
    W przepisie art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. e ustawy CIT ustawodawca wyklucza bowiem możliwość
    skorzystania z ryczałtu od dochodu spółek kapitałowych przez podmioty uzyskujące więcej
    niż 50% przychodów z praw autorskich lub praw własności przemysłowej, w tym z tytułu
    zbycia tych praw.
    W celu określenia zakresu praw autorskich wg polskich przepisów, należy odnieść się do
    art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.; dalej: „upapp”) w myśl którego:
      Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o
      indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości,
      przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
    Ponadto w art. 1 ust. 2 pkt 1 upapp stwierdza się, że:
      W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory wyrażone słowem,
      symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne,
      naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe).
    W art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim, zawarto ogólną normę opisującą utwór, będący
    przedmiotem prawa autorskiego, natomiast ust. 2 tegoż artykułu ma charakter
    pomocniczy. Dla uznania danego dzieła za przedmiot prawa autorskiego nie wystarcza
    ustalenie, że mieści się ono w jednej z nazwanych ustawowo kategorii, podanych jako
    katalog otwarty. Ustawodawca, wyszczególniając przykładowe kategorie utworów,
    posłużył się porządkującym kryterium przedmiotu twórczości i użytych w niej środków
    wyrazu. Oznacza to, że niektóre dzieła chronione mogą być przyporządkowane do więcej
    niż jednego przedziału klasyfikacyjnego. Utwory wyrażone w sposób określony w art. 1
    ust. 2 pkt 1 stanowią niejednorodną grupę utworów będących przedmiotem prawa
    autorskiego. Grupa ta została wyodrębniona ze względu na stosowane przez twórcę
    techniczne środki wyrazu, czyli utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi,
    znakami graficznymi. W grupie tej wyodrębniono podkategorie wg przedmiotu twórczości,
    czyli literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe.
    W myśl art. 74 ust. 1 upapp:

      Programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy
      niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej.
    Ponadto, zgodnie z art. 74 ust. 2 zdanie pierwsze ww. ustawy:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia.
    Jak wskazuje powołany przepis, program komputerowy podlega ochronie niezależnie od
    formy (sposobu) wyrażenia, a więc w postaci „programu źródłowego” i „programu
    maszynowego”, „programu wpisanego do pamięci stałej komputera”, itd. Podlega on
    ochronie również wówczas, gdy jest utrwalony w odręcznie sporządzonych notatkach, w
    dokumentacji projektowej, wytwórczej i użytkowej.
    Stosownie do treści art. 74 ust. 4 upapp:
      Autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego, z zastrzeżeniem
      przepisów art. 75 ust. 2 i 3, obejmują prawo do:
      1) trwałego lub czasowego zwielokrotnienia programu komputerowego w całości lub
        w części jakimikolwiek środkami i w jakiejkolwiek formie; w zakresie, w którym dla
        wprowadzania, wyświetlania, stosowania, przekazywania i przechowywania
        programu komputerowego niezbędne jest jego zwielokrotnienie, czynności te
        wymagają zgody uprawnionego;
      2) tłumaczenia, przystosowywania, zmiany układu lub jakichkolwiek innych zmian w
        programie komputerowym, z zachowaniem praw osoby, która tych zmian
        dokonała;
      3) rozpowszechniania, w tym użyczenia lub najmu, programu komputerowego lub
        jego kopii.
    Reasumując, należy stwierdzić, że w rozumieniu polskich przepisów o prawie autorskim,
    przedmiotem tego prawa są wszelkie przejawy działalności twórczej o indywidualnym
    charakterze bez względu na to, czy są to dzieła artystyczne, utwory naukowe lub literackie.
    Program komputerowy został wymieniony przez ustawodawcę jako przedmiot prawa
    autorskiego. Jednocześnie możliwe jest przeniesienie praw czy też udzielenie prawa do
    korzystania z autorskich praw majątkowych w stosunku do programu komputerowego.
    Zgodnie z art. 41 ust. 2 upapp:
      Umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych lub licencja obejmują pola
      eksploatacji wyraźnie w nich wymienione.
    Jak wskazuje natomiast art. 53 ww. ustawy:
      Umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych wymaga zachowania formy
      pisemnej pod rygorem nieważności.
    Oznacza to, że niezachowanie formy pisemnej powoduje bezwzględną nieważność takiej
    umowy, wobec czego nie wystąpi skutek w postaci zamierzonego przeniesienia praw.
    W tym miejscu wskazać należy, że abonamentowa (czasowa) forma licencjonowania
    umożliwia użytkownikowi dostęp do określonego pakietu licencji przez określony czas,
    oczywiście z możliwością stałego ich odnawiania.
    Istotą licencji prawa autorskiego jest udzielenie prawa do korzystania z utworu (a
    właściwie praw do utworu, a nie utworu jako „egzemplarza”) oraz określenie pól
    eksploatacji tego utworu.
    Jak stanowi natomiast art. 75 ust. 2 i 3 upapp:
      2. Nie wymaga zezwolenia uprawnionego:

      1) sporządzenie kopii zapasowej, jeżeli jest to niezbędne do korzystania z programu
        komputerowego. Jeżeli umowa nie stanowi inaczej, kopia ta nie może być używana
        równocześnie z programem komputerowym;
      2) obserwowanie, badanie i testowanie funkcjonowania programu komputerowego w
        celu poznania jego idei i zasad przez osobę posiadającą prawo korzystania z
        egzemplarza programu komputerowego, jeżeli, będąc do tych czynności
        upoważniona, dokonuje ona tego w trakcie wprowadzania, wyświetlania,
        stosowania, przekazywania lub przechowywania programu komputerowego;
      3) zwielokrotnianie kodu lub tłumaczenie jego formy w rozumieniu art. 74 ust. 4 pkt 1 i
        2, jeżeli jest to niezbędne do uzyskania informacji koniecznych do osiągnięcia
        współdziałania niezależnie stworzonego programu komputerowego z innymi
        programami komputerowymi, o ile zostaną spełnione następujące warunki:
      a) czynności te dokonywane są przez licencjobiorcę lub inną osobę uprawnioną do
        korzystania z egzemplarza programu komputerowego bądź przez inną osobę
        działającą na ich rzecz,
      b) informacje niezbędne do osiągnięcia współdziałania nie były uprzednio łatwo
        dostępne dla osób, o których mowa pod lit. a,
      c) czynności te odnoszą się do tych części oryginalnego programu komputerowego,
        które są niezbędne do osiągnięcia współdziałania.
      3. Informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 3, nie mogą być:
      1) wykorzystane do innych celów niż osiągnięcie współdziałania niezależnie
        stworzonego programu komputerowego;
      2) przekazane innym osobom, chyba że jest to niezbędne do osiągnięcia
        współdziałania niezależnie stworzonego programu komputerowego;
      3) wykorzystane do rozwijania, wytwarzania lub wprowadzania do obrotu programu
        komputerowego o istotnie podobnej formie wyrażenia lub do innych czynności
        naruszających prawa autorskie
    Powyższe przepisy wskazują na zakres działania, który nie narusza autorskich praw
    majątkowych do programu komputerowego i nie wymaga zezwolenia uprawnionego.
    Istotna jest także regulacja zawarta w art. 52 ust. 1 upapp, zgodnie z którą
    Jeżeli umowa nie stanowi inaczej, przeniesienie własności egzemplarza utworu nie
    powoduje przejścia autorskich praw majątkowych do utworu.
    Zauważyć należy, że w przypadku licencji użytkownika końcowego nie dochodzi do
    udzielenia prawa do korzystania z autorskich praw majątkowych w stosunku do programu
    komputerowego w rozumieniu ww. przepisu, a jedynie do udzielenia prawa do używania
    określonego egzemplarza utworu (np. poprzez dostęp do korzystania z oprogramowania
    dla określonej ilości użytkowników). W szczególności, w przypadku licencji użytkownika
    końcowego, użytkownik ten nie uzyskuje praw do czerpania korzyści z autorskich praw
    majątkowych na zasadach przewidzianych w art. 74 ust. 4 upapp, tj. do:
    - trwałego lub czasowego zwielokrotnienia programu komputerowego w całości lub w
      części jakimikolwiek środkami i w jakiejkolwiek formie; w zakresie, w którym dla
      wprowadzania, wyświetlania, stosowania, przekazywania i przechowywania programu
      komputerowego niezbędne jest jego zwielokrotnienie, czynności te wymagają zgody
      uprawnionego;
    - tłumaczenia, przystosowywania, zmiany układu lub jakichkolwiek innych zmian w
      programie komputerowym, z zachowaniem praw osoby, która tych zmian dokonała;
    - rozpowszechniania, w tym użyczenia lub najmu, programu komputerowego lub jego
      kopii.

    W kontekście powyższych rozważań należy stwierdzić, że należność z tytułu opłat
    abonamentowych za używanie oprogramowania komputerowego, uiszczanych przez
    użytkowników końcowych, które nie obejmują uprawnień wynikających z art. 74 ust. 4
    upapp, nie będzie stanowiło przychodu z praw autorskich, w tym z tytułu zbycia tych praw.
    Umowa abonamentowa na używanie oprogramowania komputerowego dla użytkownika
    końcowego, nie stanowi licencji w rozumieniu upapp, gdyż nie obejmuje ona takich pól
    eksploatacji, jak choćby prawo do: modyfikowania, kopiowania, powielania, trwałego lub
    czasowego zwielokrotnienia programu.
    Z powyższych rozważań wynika, że w przypadku wskazanych we wniosku umów
    abonamentowych dot. dostępu do Platformy, tj. serwisu internetowego i aplikacji (...) nie
    dochodzi do przejścia praw majątkowych. Zatem uzyskiwane przez Państwa należności z
    tytułu opłat abonamentowych nie stanowią przychodów z praw autorskich, w tym z tytułu
    zbycia tych praw, o których mowa w art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. e ustawy o CIT.
    Państwa stanowisko w powyższym zakresie należało zatem uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego podanego przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych należy
    stwierdzić, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla Organu
    wydającego przedmiotową interpretację. Powołane interpretacje nie stanowią źródła
    prawa, wiążą strony w konkretnej indywidualnej sprawie, więc zawartego w nich
    stanowiska organu podatkowego nie można wprost przenosić na grunt niniejszej sprawy.
    Każdą sprawę Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących
      przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.