Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP5/4512-1-48/16-4/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-05-12
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie ujęcia dotacji otrzymanych z budżetu państwa i budżetu jednostki samorządu terytorialnego do obrotu przy ustalaniu proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a-2h.
Słowa kluczowe: dotacja; odliczenia-prawo do odliczenia; proporcja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 15 lutego 2016 r. (data wpływu 18 lutego 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 18 kwietnia 2016 r. (data wpływu 21 kwietnia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ujęcia dotacji otrzymanych z budżetu państwa i budżetu jednostki samorządu terytorialnego do obrotu przy ustalaniu proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a-2h – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 lutego 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ujęcia dotacji otrzymanych z budżetu państwa i budżetu jednostki samorządu terytorialnego do obrotu przy ustalaniu proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a-2h. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 18 kwietnia 2016 r. o doprecyzowanie opisu sprawy oraz o pełnomocnictwo.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Związek działa na podstawie Prawa Wodnego z dnia 18 lipca 2001 r., tekst jednolity Dz. U. z 2015 r., poz. 469. Realizacja zadań statutowych Spółki wodnej, polegająca m.in. na konserwacji urządzeń melioracji wodnych na obszarze działania Spółki nie stanowi świadczenia usług w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca wykonuje również konserwację urządzeń melioracji wodnych na zlecenie, nie dla członków i wówczas zakres tych usług podlega opodatkowaniu stawką 23%.

Do realizacji zadań statutowych Zainteresowany otrzymuje dotację z budżetu państwa (Urząd Marszałkowski, Urząd Wojewódzki) oraz z budżetu jednostki samorządu terytorialnego (Gminy). Dotacje te, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, są wolne od podatku.

Od stycznia 2016 r. ustalając kwoty VAT podlegające odliczeniu w sytuacji, gdy wydatek związany jest zarówno z czynnością opodatkowaną, jak i pozostającą poza regulacjami ustawy o VAT (statutowymi) Wnioskodawca stosuje ustalony prewspółczynnik.

Prewspółczynnik Zainteresowany obliczył na podstawie obrotu osiągniętego w roku podatkowym 2015. Do rocznego obrotu z działalności nie wliczył otrzymanych ww. dotacji. Czyli Wnioskodawca zastosował proporcję obrotu rocznego, czynności w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego/do obrotu rocznego z działalności bez dotacji.

W uzupełnieniu do wniosku z dnia 18 kwietnia 2016 r. Wnioskodawca wskazał, że:

1.  Związek nie jest jednostką organizacyjną jednostki samorządu terytorialnego.
2.  Związek w ramach działalności statutowej wykonuje wyłącznie czynności niestanowiące działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z poźn. zm.) zwana dalej ustawą.
3.  Dotacje, które otrzymuje Związek z budżetu państwa oraz z budżetu jednostki samorządu terytorialnego są związane tylko z działalnością inną niż gospodarcza (tzn. z działalnością statutową).
4.  Dotacje będące przedmiotem zapytania nie mają bezpośredniego wpływu na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez Zainteresowanego.
5.  Rejonowy Związek Spółek Wodnych dokonując zakupu towarów i usług związanych zarówno z działalnością gospodarczą, jak i z działalnością statutową bezpośrednio przypisuje do poszczególnych rodzajów działalności.
6.  Dla Związku najbardziej reprezentatywną metodą określoną w art. 86 ust. 2c ustawy jest metoda oparta na danych finansowych wskazanych w art. 86 ust. 2c pkt 3 ustawy (roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż gospodarcza).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy przy ustaleniu pre-współczynnika należy do rocznego obrotu z działalności jaką wykonuje Wnioskodawca doliczyć dotacje z budżetu państwa i budżetu jednostki samorządu terytorialnego?

Zdaniem Wnioskodawcy, przy ustaleniu pre-współczynnika do rocznego obrotu z działalności jaką wykonuje, Wnioskodawca nie dolicza dotacji z budżetu państwa i budżetu jednostki samorządu terytorialnego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarcza, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Natomiast w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy W świetle tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Należy zauważyć, że od dnia 1 stycznia 2016 r. na podstawie art. 1 pkt 4 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy – Prawo zamówień publicznych (Dz. U., poz. 605) do ustawy dodane zostały m.in. przepisy art. 86 ust. 2a-2h, natomiast w oparciu o art. 1 pkt 9 dodane zostały przepisy art. 90c.

Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

W myśl art. 86 ust. 2b ustawy, sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:

1.  zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz
2.  obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.

Zgodnie z art. 86 ust. 2c ustawy, przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności następujące dane:

1.  średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
2.  średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą działalnością;
3.  roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż gospodarcza;
4.  średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i poza tą działalnością.

Przepis art. 86 ust. 2d ustawy stanowi, że w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.

Na mocy art. 86 ust. 2e ustawy, podatnik rozpoczynający w danym roku podatkowym wykonywanie działalności gospodarczej i działalności innej niż działalność gospodarcza, w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje dane wyliczone szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu skarbowego w formie protokołu.

Stosownie do art. 86 ust. 2f ustawy, przepis ust. 2e stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć dane za poprzedni rok podatkowy byłyby niereprezentatywne.

Na podstawie art. 86 ust. 2g ustawy, proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a i 10 stosuje się odpowiednio.

W tym miejscu zauważyć należy, że w świetle art. 90 ust. 5 ustawy – wskazanym w cyt. art. 86 ust. 2g ustawy – do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika – używanych przez podatnika na potrzeby jego działalności.

Zgodnie z art. 90 ust. 6 ustawy, do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu z tytułu transakcji dotyczących:

1.  pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji finansowych;
2.  usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, w zakresie, w jakim transakcje te mają charakter pomocniczy.

Przy ustalaniu proporcji zgodnie z ust. 2-6 do obrotu nie wlicza się kwoty podatku (art. 90 ust. 9a ustawy).

Na podstawie art. 90 ust. 10 ustawy, w przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:

1.  przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu, wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 500 zł – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
2.  nie przekroczyła 2% – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.

Z kolei w przepisie art. 86 ustawy, po ust. 21 został dodany ust. 22, z którego wynika, że minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.

Jednak i w takich przypadkach możliwe będzie stosowanie przez podatników innego sposobu określenia proporcji. Wynika to z art. 86 ust. 2h ustawy, który stanowi, że w przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji, wskazują przepisy wykonawcze, uzna, że wskazany zgodnie z tymi przepisami sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć, może zastosować inny, bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji.

Powołany wyżej przepis art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co stanowi kwotę podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych. Zgodnie z tą normą, w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z wyjątkiem wykorzystania na cele osobiste, do których może mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy), w sytuacji gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.

Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i 3 ustawy. Mieszczą się tutaj również działania, czy sytuacje występujące w ramach działalności gospodarczej, jednakże niegenerujące opodatkowania podatkiem VAT. W związku z prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą bowiem wystąpić działania czy sytuacje, które nie generują opodatkowania VAT. „Towarzyszą” one działalności gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie podlegają one opodatkowaniu VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą. Przykładowo może to być otrzymanie dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze niemających bezpośredniego wpływu na cenę dostarczanych przez podatnika towarów lub usług przez niego świadczonych lecz wykorzystywanych w całości do wykonywania działalności gospodarczej objętej podatkiem VAT.

Natomiast przez cele inne rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i 3 ustawy (przykładowo działalność podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność statutową), a także cele prywatne, które z założenia nie mają nic wspólnego z działalnością gospodarczą podatnika.

Zgodnie z powołanymi przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez podatnika podatku VAT do wykonywania czynności opodatkowanych.

Celem zrealizowania przysługującego uprawnienia podatnik jest obowiązany do bezpośredniego przyporządkowania dokonanych zakupów do czynności dających prawo do odliczenia. Jeśli nie jest możliwe przypisanie dokonanych zakupów towarów i usług w całości do czynności dających prawo do odliczenia, ponieważ podatnik świadczy jeszcze inne czynności, ma on prawo do odliczenia jedynie tej kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać tym czynnościom.

Sposób określenia proporcji (sposób wyliczenia kwoty podatku naliczonego do odliczenia), który winien zostać zastosowany w ww. przypadkach uzależniony jest od charakteru wykonywanych przez podatnika – obok czynności opodatkowanych – innych dodatkowych czynności – pozostających poza działalnością gospodarczą w rozumieniu VAT (niepodlegających opodatkowaniu VAT) i zwolnionych od VAT.

W konsekwencji, w pierwszej kolejności celem ustalenia czy znajdą zastosowanie zasady odliczania proporcjonalnego należy ustalić charakter wszystkich wykonywanych przez podatnika czynności.

W przypadku zakupu towarów i usług wykorzystywanych przez podatnika zarówno do celów działalności gospodarczej, jak i do celów pozostających poza taką działalnością, których przypisanie w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe podatnik może dokonać odliczenia podatku naliczonego zawartego w ich cenie tylko w takiej części, którą można proporcjonalnie przypisać do jego działalności gospodarczej. A zatem w takiej sytuacji zastosowanie znajdą zasady wskazane w powołanych art. 86 ust. 2a-2h ustawy. Wybór sposobu, według którego dokonuje się tego proporcjonalnego przypisania, należy do podatnika. Przepisy ustawowe wymagają jedynie aby odpowiadał on najbardziej specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

Będzie to spełnione, jeśli sposób ten:

*   zapewni dokonanie odliczenia podatku naliczonego wyłącznie w części przypadającej na działalność gospodarczą (co do zasady dotyczącej czynności opodatkowanych VAT) oraz
*   obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadających na działalność gospodarczą oraz na cele inne (z wyjątkiem celów prywatnych) – gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Wnioskodawca działa na podstawie ustawy Prawo Wodne. Realizacja zadań statutowych Spółki wodnej, polegająca m.in. na konserwacji urządzeń melioracji wodnych na obszarze działania Spółki nie stanowi świadczenia usług w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Wnioskodawca wykonuje również konserwację urządzeń melioracji wodnych na zlecenie, nie dla członków i wówczas zakres tych usług podlega opodatkowaniu stawką 23%. Do realizacji zadań statutowych Zainteresowany otrzymuje dotację z budżetu państwa (Urząd Marszałkowski, Urząd Wojewódzki) oraz z budżetu jednostki samorządu terytorialnego (Gminy). Od stycznia 2016 r. ustalając kwoty VAT podlegającej odliczeniu w sytuacji, gdy wydatek związany jest zarówno z czynnością opodatkowaną, jak i pozostającą poza regulacjami ustawy o VAT (statutowymi) Wnioskodawca stosuje ustaloną proporcję. Proporcję Zainteresowany obliczył na podstawie obrotu osiągniętego w roku podatkowym 2015. Do rocznego obrotu z działalności nie wliczył otrzymanych ww. dotacji. Czyli Wnioskodawca zastosował proporcję obrotu rocznego czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego / do obrotu rocznego z działalności bez dotacji. Ponadto Wnioskodawca wskazał, że nie jest jednostką organizacyjną jednostki samorządu terytorialnego. Zainteresowany w ramach działalności statutowej wykonuje wyłącznie czynności niestanowiące działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Natomiast dotacje, które otrzymuje z budżetu państwa oraz z budżetu jednostki samorządu terytorialnego są związane tylko z działalnością inną niż gospodarcza (tzn. działalnością statutową). Dotacje te nie mają bezpośredniego wpływu na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez Zainteresowanego. Wnioskodawca dokonując zakupu towarów i usług związanych zarówno z działalnością gospodarczą, jak i z działalnością statutową bezpośrednio przypisuje je do poszczególnych rodzajów działalności. Wnioskodawca wskazał, że najbardziej reprezentatywną metodą określoną w art. 86 ust. 2c ustawy jest w jego przypadku metoda oparta na danych finansowych określonych w art. 86 ust. 2c pkt 3 ustawy (roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż gospodarcza).

Przy tak przedstawionym opisie sprawy Wnioskodawca ma wątpliwości, czy przy ustalaniu proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy, powinien do rocznego obrotu z działalności jaką wykonuje doliczyć dotacje z budżetu państwa i z budżetu jednostki samorządu terytorialnego.

Biorąc pod uwagę powołane przepisy w kontekście przedstawionego opisu sprawy należy wskazać, że w przypadku dokonywania zakupów wykorzystywanych do celów mieszanych (działalności gospodarczej oraz celów innych niż działalność gospodarcza), Wnioskodawca może dokonać odliczenia podatku naliczonego zawartego w ich cenie tylko w takiej części, którą można proporcjonalnie przypisać do jego działalności gospodarczej związanej z czynnościami opodatkowanymi. W sytuacji, gdy nie jest możliwe bezpośrednie przyporządkowanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.

W przypadku zatem, gdy przyjęta przez Wnioskodawcę, zaproponowana we wniosku, metoda – odpowiadająca metodzie wskazanej w art. 86 ust. 2c pkt 3 ustawy – odpowiada specyfice wykonywanej działalności i dokonywanych nabyć, w ten sposób, że zapewnia dokonanie odliczenia podatku naliczonego wyłącznie w części przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz obiektywnie odzwierciedla cześć wydatków przypadających na działalność gospodarczą oraz na cele inne (z wyjątkiem celów prywatnych) – gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe – Wnioskodawca może zastosować ją celem proporcjonalnego obliczenia podatku naliczonego.

W tej sytuacji, współczynnik obliczany jest w oparciu o następujące dane: roczny obrót z działalności gospodarczej (licznik) w rocznym obrocie podatnika z działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności (mianownik). Co istotne w mianowniku proporcji należy uwzględnić wartość dotacji, subwencji i dopłat o podobnych charakterze otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez podatnika działalności innej niż gospodarcza.

Należy bowiem zauważyć, że z powołanego wyżej przepisu art. 86 ust. 2c pkt 3 ustawy jednoznacznie wynika, że przy wyliczeniu proporcji o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy należy uwzględnić roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż gospodarcza.

Przy czym wskazać należy, że w kategorii „przychodu”, o którym mowa w ww. art. 86 ust. 2c pkt 3 ustawy, będą się mieścić także dotacje, subwencje oraz inne dopłaty o podobnym charakterze otrzymane na sfinansowanie działalności innej niż gospodarcza. Oznacza to, że nie wszystkie dofinansowania będą zaliczane do mianownika tego ułamka, ale tylko takie, które finansują inną aktywność podatnika (poza VAT). W kategorii tej nie będą zatem mieściły się dotacje wykorzystywane do wykonywania działalności gospodarczej.

Nadmienia się przy tym, że pojęcie obrotu, powinno być interpretowane tak jak w przypadku art. 90 ustawy. Obrót powinien być rozumiany jako kwota należna z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług pomniejszona o VAT. Obrót ten będzie – dla celów określenia mianownika proporcji – powiększany o otrzymane przychody z innej niż gospodarcza działalności.

W rozpatrywanej sprawie Wnioskodawca wskazał, że na realizację zadań statutowych otrzymuje dotacje z budżetu państwa i z budżetu jednostki samorządu terytorialnego, które są związane tylko z działalnością inną niż gospodarcza (tzn. działalnością statutową) i nie mają one bezpośredniego wpływu na cenę towarów dostarczanych i usług świadczonych przez Zainteresowanego.

Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że skoro otrzymane przez Wnioskodawcę dotacje stanowią źródło finansowania działalności innej niż gospodarcza, to powinny one znaleźć odzwierciedlenie we współczynniku wyliczonym w celu ustalenia kwoty podatku naliczonego podlegającego odliczeniu zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy w zw. z art. 86 ust. 2c pkt 3 ustawy.

Z przepisu art. 86 ust. 2c pkt 3 wprost wynika, że w mianowniku oprócz rocznego obrotu z działalności gospodarczej ujmuje się przychody z innej działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze otrzymywanych na sfinansowanie wykonywanej działalności innej niż gospodarcza.

Zatem przychody, które Wnioskodawca otrzymuje na sfinansowanie działalności innej niż gospodarcza, (tj. dotacje z budżetu państwa oraz z budżetu jednostek samorządu terytorialnego) winny zostać uwzględnione w mianowniku proporcji.

Podsumowując, Wnioskodawca przy ustaleniu proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy, powinien do rocznego obrotu z tytułu działalności jaką wykonuje doliczyć dotacje otrzymane z budżetu państwa i z budżetu jednostki samorządu terytorialnego, przy czym dotacje powyższe powinny być doliczone jedynie do mianownika.

Tym samym za nieprawidłowe należy uznać wyrażone we wniosku stanowisko zgodnie z którym przy ustaleniu proporcji do rocznego obrotu z działalności jaką wykonuje Wnioskodawca, nie dolicza się dotacji z budżetu państwa i z budżetu jednostki samorządu terytorialnego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

W tym miejscu wskazać należy, że weryfikacja informacji, na podstawie których Wnioskodawca dokonuje proporcjonalnego odliczenia i ocena prawidłowości wybranej metody leży poza obszarem kompetencyjnym organu podatkowego, wydającego interpretacje indywidualne i nie jest możliwa w postępowaniu o wydanie interpretacji indywidualnej w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej, ponieważ tut. Organ przy wydawaniu interpretacji indywidualnej nie dysponuje odpowiednimi narzędziami, w tym określonymi w Dziale IV ustawy Ordynacja podatkowa, umożliwiającymi przeprowadzenie postępowania w zakresie oceny dowodów w sprawie. Podkreślić należy, że ustawa o podatku od towarów i usług wskazuje metody odliczenia proporcjonalnego, jednakże wybór tej metody pozostawia podatnikowi. Oceny prawidłowości tego wyboru będzie mógł dokonać jedynie właściwy organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w toku kontroli podatkowej.

Należy zauważyć, że stosownie do przepisu art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa – składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Zatem zaznacza się, że wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku stanie faktycznym, w tym przede wszystkim na informacjach, że Rejonowy Związek Spółek Wodnych w ramach działalności statutowej wykonuje wyłącznie czynności niestanowiące działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a dotacje, które otrzymuje z budżetu państwa oraz z budżetu jednostki samorządu terytorialnego są związane tylko z działalnością inną niż gospodarcza (tzn. działalnością statutową) i nie mają one bezpośredniego wpływu na cenę towarów dostarczanych i usług świadczonych przez Zainteresowanego, jak również na informacji, że Wnioskodawca ponosi wydatki zawiązane zarówno z czynnościami opodatkowanymi jak i pozostającymi poza regulacjami ustawy o VAT. Informacje te przyjęto jako elementy opisu sprawy i nie były one przedmiotem dalszej analizy. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego stanu faktycznego, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.