Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.913.2024.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-13
Teza: Skutki podatkowe umorzenia części kredytu hipotecznego w
ramach zawartej ugody z bankiem
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt hipoteczny
kredyt-kredyt mieszkaniowy
kredyt-spłata kredytu
ugody
umowa
wierzytelność-umorzenie wierzytelności
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
zobowiązanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 listopada 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 20 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 10 lutego 2025 r. (wpływ 14 lutego 2025 r.) –
    w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W maju 2008 roku zaciągnęła Pani wspólnie z bratem kredyt hipoteczny w walucie CHF.
    Kredyt został przeznaczony w całości na zakup mieszkania, co zostało udokumentowane w
    akcie notarialnym. Zarówno kredyt, jak i własność nieruchomości zostały podzielone po
    50% między Panią a Pani bratem, gdyż jedna osoba (brat) nie miała wystarczającej
    zdolności kredytowej. Mieszkanie zostało zakupione wyłącznie w celach mieszkaniowych i
    było zamieszkiwane przez Pani brata. Pani natomiast była zameldowana pod innym
    adresem i nie stanowiliście Państwo jednego gospodarstwa domowego. Obecnie bank
    proponuje podpisanie ugody dotyczącej umorzenia części zadłużenia.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 97 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT), a
    także na podstawie Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 grudnia 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku od niektórych dochodów (Dz.U. z 2022 r. poz. 2734),
    przychody uzyskane w wyniku umorzenia części kredytu hipotecznego mogą podlegać
    zwolnieniu z podatku, o ile spełnione są określone warunki.
    Chciałaby Pani uzyskać interpretację, czy w opisanej sytuacji ewentualne korzyści
    wynikające z podpisania ugody będą podlegały zwolnieniu z opodatkowania.
    W uzupełnieniu wniosku podała Pani, że kredyt zaciągnięty wspólnie przez Panią i Pani
    brata został zabezpieczony w postaci hipoteki na kupionej ze środków kredytowych
    nieruchomości. Kredyt został zaciągnięty wyłącznie na zakup nieruchomości
    mieszkaniowej. Całość środków pieniężnych uzyskanych w ramach kredytu została
    przeznaczona wyłącznie na cele mieszkaniowe, tj. zakupu jednego mieszkania. Bank, który
    udzielił Pani i Pani bratu, jako współkredytobiorcom kredytu, podlega nadzorowi
    państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym (KNF). Wspólnie z bratem była
    Pani zobowiązana do solidarnej (a więc do pełnej wysokości) spłaty ww. kredytu.
    Propozycja ugody zakłada umorzenie obojgu kredytobiorcom, tj. Pani i bratu zadłużenia.
    Na kwotę zadłużenia, które Bank planuje umorzyć składają się: raty kapitałowo-
    odsetkowe, opłaty dodatkowe wymagane aby doszło do zawarcia umowy kredytu, tj.
    opłata tytułem ubezpieczenia niskiego wkładu własnego, opłata składek na poczet
    ubezpieczenia, odsetki ustawowe za opóźnienie banku wyliczone za okres od dnia wpływu
    pozwu sądowego do banku do dnia propozycji ugody. Podczas spłaty kredytu nie
    wystąpiły odsetki karne dla kredytobiorców. W przeszłości nigdy nie korzystała Pani z
    zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
    mieszkaniowego, o którym mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Nieruchomość na
    nabycie której zostały wydatkowane środki z kredytu mieszkaniowego jest położona w
    Polsce.

## Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym kwoty uzyskane w wyniku umorzenia części
    zadłużenia w CHF przez bank, na podstawie ugody, będą zwolnione z podatku
    dochodowego na podstawie przepisów Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27
    grudnia 2022 r., a jeśli nie, to jakie obowiązki podatkowe powstaną w tym zakresie?
    Pani stanowisko w sprawie (zaprezentowane we wniosku i jego uzupełnieniu)
    Kredyt hipoteczny został zaciągnięty wyłącznie na cele mieszkaniowe i został wykorzystany
    w całości na zakup nieruchomości.
    Rozporządzenie Ministra Finansów dotyczy osób, które zaciągnęły kredyt hipoteczny na
    cele mieszkaniowe, co w Pani przypadku miało miejsce.
    Wątpliwości budzi fakt, że mieszkanie było użytkowane wyłącznie przez Pani brata, a Pani
    była zameldowana pod innym adresem. Prosi Pani o wyjaśnienie, czy w świetle tych
    okoliczności spełnia Pani wymogi określone w przepisach o zwolnieniu.
    Ponadto, Pani zdaniem, jako współkredytobiorca spełnia Pani wszystkie wymagane
    warunki do zwolnienia z podatku dochodowego od kwot możliwych do uzyskania w
    wyniku umorzenia przez (...) Bank części zadłużenia w CHF ( kredyt hipoteczny
    waloryzowany kursem CHF) na podstawie przepisów zawartych w Rozporządzeniu
    Ministra Finansów z dnia 27 grudnia 2022r.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów ze wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.

    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że
    pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje
    ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem
    jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami
    lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar
    finansowy.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 – inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Wątpliwość Pani budzą skutki podatkowe zawarcia ugody z Bankiem, w wyniku której
    dojdzie do umorzenia przez Bank części zadłużenia, a w szczególności kwestia, że
    mieszkanie było użytkowane wyłącznie przez Pani brata, a Pani była zameldowana pod
    innym adresem.
    W tym miejscu wyjaśnić należy, że na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych
    inne skutki prawnopodatkowe wywołuje przewalutowanie kredytu, a inne umorzenie tego
    kredytu.
    W ramach operacji przewalutowania nie dochodzi do transferu/przelewu środków
    pieniężnych, nie dochodzi do uregulowania w jakiejkolwiek formie zobowiązania
    wynikającego z umowy kredytu – zmianie ulega jedynie waluta, w której zobowiązanie ma

    być uregulowane. Przewalutowanie stanowi wyłącznie techniczną operację zamiany kwoty
    wyrażonej w określonej walucie, na tę samą kwotę wyrażoną w innej walucie. Tym samym,
    przewalutowanie nie skutkuje powstaniem przychodu w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez bank części wierzytelności
    od kredytu hipotecznego, zaciągniętego przez Panią, wskazuję, że instytucja kredytu
    uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    W związku z tym, że Pani i Pani brat jesteście solidarnie zobowiązani do spłaty kredytu
    należy wskazać na zapis art. 366 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, w
    którym zgodnie z jego § 1:
      Kilku dłużników może być zobowiązanych w ten sposób, że wierzyciel może żądać
      całości lub części świadczenia od wszystkich dłużników łącznie, od kilku z nich lub od
      każdego z osobna, a zaspokojenie wierzyciela przez któregokolwiek z dłużników
      zwalnia pozostałych (solidarność dłużników).
    W myśl natomiast § 2 tego przepisu:
      Aż do zupełnego zaspokojenia wierzyciela wszyscy dłużnicy solidarni pozostają
      zobowiązani.
    Z istoty solidarnej odpowiedzialności dłużników wynika, że aż do zupełnego zaspokojenia
    wierzyciela wszyscy dłużnicy solidarni pozostają zobowiązani. Każdy z dłużników
    solidarnych odpowiada więc za całość długu, a nie tylko za część, jaką można by mu
    przypisać poprzez np. równy podział kwoty długu pomiędzy zobowiązanych.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1061 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego należy
    zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z
    art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Poprawność powyższego stanowiska potwierdza wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 18 maja 2012 r., sygn. akt II FSK 2633/10, w którym Sąd wskazał, że:
    „gdy dochodzi do umorzenia wierzytelności przez kredytodawcę nie jest istotne, czy u

    podstaw uzyskanego nieodpłatnego świadczenia leży umowa o zwolnienie z długu, czy też
    decyzja wierzyciela o rezygnacji z dochodzenia należności. Zasadnicze znaczenie ma
    bowiem to, że w następstwie takich zdarzeń dłużnik zostaje zwolniony z obowiązku spłaty
    zadłużenia. Po jego stronie powstaje tym samym przychód stanowiący równowartość
    umorzonej kwoty zobowiązania, którego nie musi już świadczyć na rzecz wierzyciela.
    Faktyczna rezygnacja wierzyciela z dochodzenia należności prowadzi więc do powstania
    przychodu, podobnie jak w przypadku zawarcia umowy o zwolnienie z długu, albowiem w
    każdym z tych przypadków po stronie dłużnika ustaje obowiązek spełnienia świadczenia.
    Należy bowiem zauważyć, że pojęcie „nieodpłatnego świadczenia” obejmuje wszystkie
    zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści
    kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze,
    których skutkiem jest nieodpłatne, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny
    wymiar finansowy”.
    W tym miejscu wskazuję na rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:
        1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
          kwot:
          1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu
            mieszkaniowego, w przypadku gdy:
              a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
              mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu
              mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na
              realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz
              b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
              korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
              wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
              realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
          2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu
            mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz
            nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z
            powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.
        2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
          1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
          2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
          3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do
            zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług
            dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.
        3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki
          inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
          podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn.
          zm.), zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności
          z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu
          mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej
          ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
        4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem
          refinansowym lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny,

          zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę
          wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części
          odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
        5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a,
          rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
          1) jednego gospodarstwa domowego albo
          2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby
            fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej
            niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami
            zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1
            ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z
            2023 r. poz. 1774 i 1843).
        6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
          gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
          mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
          wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
        7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
          inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
          osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
          zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
        1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
          podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
          uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw
          regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
        2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
          nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
          prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
          udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
          mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
        3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
          lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym
    kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i
    zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez
    podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w
    przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art.
    21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:

              a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim
              budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość
              lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w
              gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w
              takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
              b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu
              mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu
              jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim
              prawie,
              c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w
              takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub
              udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową
              budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w
              gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
              prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
              zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
              d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego
              budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
              e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele
              mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części,
              własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia
              niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Z opisu sprawy wynika, że:
    - w 2008 r. zaciągnęła Pani wspólnie z bratem kredyt hipoteczny na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej;
    - Bank, który udzielił kredytu podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad
      rynkiem finansowym (KNF);
    - środki pieniężne uzyskane w ramach kredytu zostały przeznaczona na cele
      mieszkaniowe;
    - wspólnie z bratem była Pani zobowiązana do solidarnej (a więc do pełnej wysokości)
      spłaty ww. kredytu;
    - nie korzystała Pani z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z
      tytułu kredytu zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej.
    Ponadto, wskazała Pani, że Bank zaproponował zawarcie ugody, która zakłada umorzenie
    Kredytobiorcom części zadłużenia. Na kwotę zadłużenia, które Bank planuje umorzyć
    składają się: raty kapitałowo-odsetkowe, opłaty dodatkowe wymagane aby doszło do
    zawarcia umowy kredytu, tj. opłata tytułem ubezpieczenia niskiego wkładu własnego,
    opłata składek na poczet ubezpieczenia, odsetki ustawowe za opóźnienie banku wyliczone
    za okres od dnia wpływu pozwu sądowego do banku do dnia propozycji ugody.
    Zatem, w odniesieniu do kwestii umorzenia przez Bank części zadłużenia podkreślenia
    wymaga, że zaniechanie poboru podatku jest wyjątkiem od zasady powszechności
    opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających to prawo należy
    stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie przepisów.
    Jak już wcześniej wskazałem, zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do
    umorzonych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych

    hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
    udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w przypadku, gdy kredyt
    mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w
    przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty mieszkaniowe
    zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej oraz w
    przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
    korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji
    mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia).
    W świetle literalnego brzmienia przepisów ww. rozporządzenia (§ 3 pkt 3, § 1 ust. 3)
    istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w
    art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Mając na uwadze przedstawione we wniosku stan faktyczny oraz powołane przepisy
    prawa stwierdzam, że umorzenie przez Bank części kwoty kredytu hipotecznego
    zaciągniętego przez Panią w 2008 r., stanowić będzie dla Pani przychód w rozumieniu art.
    11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych
    świadczeń klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20
    ust. 1 tej ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Jednakże, do uzyskanego przez Panią przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności
    z tytułu kredytu hipotecznego do kwoty umorzonej wierzytelności w części, w jakiej kwota
    kredytu zaciągnięta przez Panią na zakup mieszkania pozostaje do całkowitej kwoty
    zaciągniętego kredytu hipotecznego, zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku
    dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia
    11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe. Będzie Pani bowiem spełniać wszystkie przesłanki umożliwiające
    zastosowanie ww. zaniechania w odniesieniu do tej części umorzonego kredyt.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Odnosząc się natomiast do kwestii umorzenia przez Bank zadłużenia z tytułu opłat
    dodatkowych, tj. opłat dotyczących ubezpieczenia niskiego wkładu własnego oraz opłat
    dotyczących składek na poczet ubezpieczenia wyjaśniam, że z literalnego brzmienia
    cytowanego wcześniej § 1 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia wynika, że kwotami wierzytelności,
    które mogą korzystać z zaniechania są kwoty kapitału, odsetek, prowizji i opłat
    niezbędnych do zawarcia kredytu mieszkaniowego, zaś „koszty usług dodatkowych, w
    szczególności ubezpieczeń” nie mogą z tego zaniechania skorzystać.
    Zatem, zaniechanie nie obejmuje kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
    mieszkaniowego w części w jakiej kwota kredytu przeznaczona na finasowanie opłaty
    tytułem ubezpieczenia niskiego wkładu własnego oraz opłaty składek na poczet
    ubezpieczenia, pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu.
    Podsumowując, w związku z umorzeniem przez Bank w ramach zawartej ugody części
    zadłużenia z tytułu kredytu hipotecznego do kwoty umorzonej wierzytelności w części, w
    jakiej kwota kredytu zaciągnięta przez Panią na zakup mieszkania pozostaje do całkowitej
    kwoty zaciągniętego kredytu hipotecznego, zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru
    podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra
    Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego
    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe.
    Zaniechanie nie obejmuje kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
    mieszkaniowego w części w jakiej kwota kredytu przeznaczona na finasowanie opłaty
    dotyczącej ubezpieczenia niskiego wkładu własnego oraz opłaty dotyczącej składek na
    poczet ubezpieczenia, pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu. Zatem od tej

    części umorzonej kwoty, w jakiej zgodnie z powyższymi wyjaśnieniami stanowi ona dla
    Pani przychód, winna Pani zapłacić podatek dochodowy.
    Mając na względzie to co wywiedziono wcześniej stwierdzam, że fakt użytkowania
    mieszania – o którym mowa we wniosku – wyłącznie przez Pani brata, pozostaje bez
    znaczenia dla rozstrzygnięcia analizowanej sprawy.
    W konsekwencji, Pani stanowisko w sprawie, że: spełnia Pani wszystkie wymagane
    warunki do zwolnienia z podatku dochodowego od kwot możliwych do uzyskania w
    wyniku umorzenia przez (...) Bank części zadłużenia w CHF (kredyt hipoteczny
    waloryzowany kursem CHF) na podstawie przepisów zawartych w Rozporządzeniu
    Ministra Finansów z dnia 27 grudnia 2022 r. uznałem za nieprawidłowe.
    Ponadto, odniesieniu do przywołanego przez Panią w sprawie art. 21 ust. 1 pkt 97 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT), wskazuję że przepis ten dotyczy
    dodatków mieszkaniowych i ryczałtu na zakup opału, przyznane na podstawie odrębnych
    przepisów o dodatkach mieszkaniowych, zatem nie ma on zastosowania w analizowanej
    sprawie.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Przedmiotem interpretacji indywidualnej w analizowanej sprawie – zgodnie z
    zaprezentowanym we wniosku przez Panią pytaniem – są skutki podatkowe wynikające z
    umorzenia przez Bank części zadłużenia.
    Końcowo wyjaśniam, że zgodnie ze wskazaniem we wniosku o wydanie interpretacji
    indywidualnej Pani jest wnioskodawcą w niniejszej sprawie. Tym samym wystąpiła Pani o
    interpretację przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako jeden ze
    współkredytobiorców. Dlatego niniejsza interpretacja stanowi odpowiedź na pytanie w
    niej zawarte tylko w odniesieniu do Pani osoby. Nie wywiera ona skutku prawnego dla
    drugiego współkredytobiorcy (Pani brata).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.