Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-905/14-2/ES
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-12-01
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie opodatkowania zwrotu nakładów poniesionych przez osobę fizyczną na budowę sieci wodociągowej.
Słowa kluczowe: przekazanie-przekazanie odpłatne; skutki podatkowe; umowa; wodociągi
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 22 sierpnia 2014 r. (data wpływu 1 września 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania zwrotu nakładów poniesionych przez osobę fizyczną na budowę sieci wodociągowej, w odniesieniu do pytania nr 1 – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 września 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania zwrotu nakładów poniesionych przez osobę fizyczną na budowę sieci wodociągowej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni jest w 1/18 współwłaścicielem drogi, przy której nie ma wodociągu.

Przed rozpoczęciem wykonania inwestycji budowy wodociągu Zainteresowana została wybrana przez pozostałych współwłaścicieli do reprezentowania pozostałych osób jako inwestor i do załatwiania wszelkich formalności. W ich imieniu jako inwestor – osoba fizyczna Wnioskodawczyni zawarła umowę z S.A. na odpłatne przekazanie sieci wodociągowej po jej wybudowaniu.

Zainteresowana podkreśla, że koszty budowy wodociągu poniosło – w równej części – 14 właścicieli działek leżących przy „ich drodze”.

Według umowy – z własnych środków – współwłaściciele wybudują sieć wodociągową, a następnie przekażą odpłatnie na rzecz S.A., na warunkach uzgodnionych w umowie.

Wnioskodawczyni nadmieniła, że w umowie zawarte są podziały obowiązków.

I tak Zainteresowana jako inwestor zobowiązała się do wykonania odcinka sieci i przekazania jej po wybudowaniu na rzecz S.A., a S.A. do partycypacji w kosztach w wysokości 25% wartości sieci (21 674,98 zł).

Po przekazaniu sieci wodociągowej S.A. przeleje powyższą kwotę na konto inwestora, czyli Wnioskodawczyni. Kwota ta następnie będzie podzielona pomiędzy 14 osób, które poniosły koszty budowy wodociągu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Jakie są dla Wnioskodawczyni skutki podatkowe zawarcia umowy odpłatnego przekazania wodociągu?
2.  W jakiej formie najlepiej zwrócić pieniądze poszczególnym właścicielom, by nie budziło to jakichkolwiek wątpliwości?

Tut. Organ informuje, że przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia jest odpowiedź na pierwsze z zadanych we wniosku pytań, natomiast w przedmiocie odpowiedzi na drugie z zadanych we wniosku pytań w dniu 1 grudnia 2014 r. zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie nr ILPB2/415-905/14-3/ES.

Zdaniem Wnioskodawczyni – w odniesieniu do pytania nr 1 – zwrócone przez S.A. pieniądze nie stanowią przychodu inwestora, tylko częściowy udział S.A. w budowie wodociągu.

W ocenie Zainteresowanej budowa sieci wodociągowych jest obowiązkiem gminy, natomiast użytkownicy powinni ponosić tylko koszty budowy indywidualnych przyłączy.

W związku z powyższym zwrócona przez S.A. kwota nie powinna zostać opodatkowana.

Wnioskodawczyni uważa, że po oddaniu pozostałym właścicielom, którzy brali finansowo udział w budowie wodociągu, Jej faktyczny zwrot będzie wynosił 1/14 kwoty 21 674,98 zł, czyli 1 548,2l zł.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Jednocześnie, jak wynika z treści przepisu art. 9 ust. 2 ww. ustawy, dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Stosownie do przepisu art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 cyt. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c)
*   przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Natomiast art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, jako źródło przychodów wymienia „inne źródła”.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Jednocześnie jak wynika z treści powołanego wcześniej przepisu art. 9 ust. 2 ww. ustawy, dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów. Natomiast art. 22 ust. 1 tej ustawy stanowi, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. (…).

Wskazać należy, że zgodnie z art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzeniu ścieków (Dz. U. z 2006 r. Nr 123, poz. 858, z późn. zm.) osoby, które wybudowały z własnych środków urządzenia wodociągowe i urządzenia kanalizacyjne, mogą je przekazać odpłatnie gminie lub przedsiębiorstwu wodociągowo-kanalizacyjnemu, na warunkach uzgodnionych w umowie.

Z kolei, na podstawie art. 49 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r. poz. 121) urządzenia służące do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu, energii elektrycznej oraz inne urządzenia podobne nie należą do części składowych nieruchomości, jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa.

Osoba, która poniosła koszty budowy urządzeń, o których mowa w § 1, i jest ich właścicielem, może żądać, aby przedsiębiorca, który przyłączył urządzenia do swojej sieci, nabył ich własność za odpowiednim wynagrodzeniem, chyba że w umowie strony postanowiły inaczej. Z żądaniem przeniesienia własności tych urządzeń może wystąpić także przedsiębiorca (art. 49 § 2 Kodeksu cywilnego).

Fakt, że po fizycznym połączeniu z siecią (przedsiębiorstwem) urządzenia wodociągowo- -kanalizacyjne przestają być częścią składową nieruchomości i uzyskują status samoistnych rzeczy ruchomych, ma zasadnicze znaczenie dla przyporządkowania przychodu uzyskanego z ich odpłatnego przekazania (w rozumieniu cytowanego wyżej art. 31 ust. 1 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę), będącego przeniesieniem ich własności (w rozumieniu ww. art. 49 § 2 Kodeksu cywilnego).

W sytuacji gdy omawiane urządzenie ma status rzeczy ruchomej i nie jest częścią nieruchomości – co następuje po fizycznym połączeniu z siecią (przedsiębiorstwem) urządzenia wodociągowo- -kanalizacyjnego – to przychód uzyskany z jego odpłatnego zbycia, jako „innej rzeczy” w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy przyporządkować do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) tej ustawy.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt analizowanej sprawy, należy stwierdzić, że skutki podatkowe zawarcia umowy odpłatnego przekazania urządzenia wodociągowo-kanalizacyjnego będą zależne od statusu przekazywanego urządzenia.

Jeżeli zatem rzeczone przekazanie nastąpi po fizycznym połączeniu z siecią (przedsiębiorstwem) urządzenia wodociągowo-kanalizacyjnego, ale przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło to przyłączenie, to kwota uzyskana przez Zainteresowaną z tego tytułu będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychód, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z kolei, jeżeli rzeczone przekazanie nastąpi po fizycznym połączeniu z siecią (przedsiębiorstwem) urządzenia wodociągowo-kanalizacyjnego, ale po upływie pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło to przyłączenie, to kwota uzyskana przez Zainteresowaną z tego tytułu nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ upłynie termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast jeżeli rzeczone przekazanie nastąpi przed fizycznym połączeniem z siecią (przedsiębiorstwem) urządzenia wodociągowo-kanalizacyjnego, to kwota uzyskana przez Zainteresowaną z tego tytułu będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jako przychód z innych źródeł, o których mowa w art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawczyni, z którego wynika, że zwrócone przez S.A. pieniądze nie stanowią przychodu inwestora, tylko częściowy udział S.A. w budowie wodociągu, ponieważ budowa sieci wodociągowych jest obowiązkiem gminy, należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.