Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.560.2025.1.MJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-14
Teza: Prawo do odliczenia części VAT naliczonego z tytułu wydatków
ponoszonych na realizację inwestycji.
Słowa kluczowe: gmina
projekt
proporcja
termomodernizacja
świetlica
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do
celów działalności gospodarczej jak i do celów innych niż
działalność gospodarcza (prewspółczynnik)
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2g
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 10-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 12 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia
    części VAT naliczonego z tytułu wydatków ponoszonych na realizację inwestycji „ ...”,
    według proporcji VAT skalkulowanej na podstawie § 3 ust. 2 Rozporządzenia.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina ... (dalej: Gmina lub Wnioskodawca) jest zarejestrowana na potrzeby podatku od
    towarów i usług (dalej również: VAT) jako podatnik VAT czynny.
    Wnioskodawca podejmuje działania mając na celu podnoszenie atrakcyjności Gminy oraz
    komfortu życia jej mieszkańców.
    Gmina jest właścicielem m.in. świetlic wiejskich, stanowiących zasadniczo budynki
    użyteczności publicznej, wykorzystywane przez Gminę do realizacji zadań własnych, do
    których, stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
    (dalej: ustawa o samorządzie gminnym), należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb
    wspólnoty, m.in. w zakresie kultury oraz utrzymania gminnych obiektów i urządzeń
    użyteczności publicznej. Świetlice wiejskie częściowo służą potrzebom gminnym, tzn.
    organizacji spotkań z mieszkańcami, zebrań gminnych.
    Jednocześnie, świetlice przeznaczone są do odpłatnego udostępniania na rzecz
    podmiotów zewnętrznych. Gmina świadczy odpłatne usługi najmu w szczególności na
    rzecz mieszkańców Gminy oraz lokalnych przedsiębiorców zainteresowanych organizacją
    w świetlicach spotkań, szkoleń, pokazów, uroczystości rodzinnych (wesela, chrzciny, etc.).
    Gmina zamierza ponieść wydatki inwestycyjne w zakresie jednej z takich świetlic wiejskich,
    tj. zrealizować zadanie pod nazwą: „ ...”. W ramach zadania zakupiona i zamontowana
    zostanie instalacja fotowoltaiczna o mocy 8,8 kWp oraz pompa ciepła ok. 25 kW wraz z
    grzejnikami elektrycznymi o mocy 1000W szt. 3 w pomieszczeniach technicznych. Nowa
    instalacja ogrzewania zastąpi istniejące źródło ciepła.
    Na realizację zadania Gmina ubiega się o dofinansowanie z Wojewódzkiego Funduszu
    Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w .... Wydatki zostaną udokumentowane
    fakturami, na których Gmina widnieć będzie jako nabywca.
    Po zakończeniu inwestycji Wnioskodawca będzie wykorzystywał świetlicę wiejską w ...
    analogicznie jak pozostałe, należące do niego, świetlice, tj. w dwojaki sposób. Świetlica
    będzie służyła wewnętrznym potrzebom gminnym, takim jak spotkania z mieszkańcami,
    organizacja wyborów, udostępnianie nieruchomości celem spotkań mieszańców, zebrań
    gminnych, etc. z tytułu prowadzenia tej działalności Gmina nie będzie rozliczać VAT
    należnego, jako że działalność tę należy, jej zdaniem, traktować jako działalność publiczna,
    niepodlegająca opodatkowaniu VAT.
    Jednocześnie możliwe będzie również odpłatne wynajęcie świetlicy wiejskiej w .....
    Wnioskodawca obserwuje potrzeby podmiotów zewnętrznych w zakresie wynajmowania
    obiektów celem organizacji w nich prywatnych spotkań, przyjęć, uroczystości, pokazów,
    szkoleń, etc. Odpłatne udostępnianie świetlicy obywać się będzie na podstawie
    zawieranych umów cywilnoprawnych. Świadczone przy użyciu świetlicy odpłatne

    czynności polegające na udostępnianiu obiektu, Gmina wykazywać będzie w swoich
    rejestrach sprzedaży i składanych rozliczeniach VAT.
    Gmina nie będzie przy tym miała możliwości przyporządkowania wydatków ponoszonych
    na realizację inwestycji do poszczególnych rodzajów czynności wykonywanych w ramach
    funkcjonowania świetlicy w ..... Tym samym, nie sposób rozdzielić, która część wydatków
    będzie służyła do działalności niepodlegającej VAT, a która do działalności opodatkowanej
    VAT. Całość ponoszonych wydatków będzie bowiem niepodzielnie służyć całości
    działalności Gminy wykonywanej przy użyciu tej konkretnej świetlicy wiejskiej.
    Z uwagi na ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki związane niepodzielnie z różnymi
    obszarami jego działalności, Wnioskodawca dokonuje wyliczenia proporcji VAT dla urzędu
    obsługującego Gminę na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia
    17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych
    towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników
    (dalej: Rozporządzenie). Obecnie proporcja ta dla Urzędu Gminy wynosi 11%.

## Pytanie

Czy Gminie będzie przysługiwać prawo do odliczenia części VAT naliczonego z tytułu
    wydatków ponoszonych na realizację inwestycji „ ...”, według proporcji VAT skalkulowanej
    na podstawie § 3 ust. 2 Rozporządzenia?
    Pytanie dotyczy jednego zdarzenia przyszłego.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Gminie będzie przysługiwać prawo do odliczenia części VAT naliczonego z tytułu wydatków
    ponoszonych na realizację inwestycji „ ...”, według proporcji VAT skalkulowanej na
    podstawie § 3 ust. 2 Rozporządzenia.
    UZASADNIENIE:
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (dalej: ustawa o VAT), podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim
    towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z
    zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Prawo to
    przysługuje podatnikowi pod warunkiem, że nie zachodzą przesłanki negatywne,
    sprecyzowane w art. 88 ustawy o VAT.
    Celem odliczenia podatku VAT konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
      wydatek musi zostać poniesiony przez podatnika VAT,
      wydatek musi mieć związek z dokonywanymi przez podatnika czynnościami
      opodatkowanymi VAT,
      nie występują przesłanki negatywne, o których mowa w art. 88 ustawy o VAT.
    Innymi słowy, nie jest możliwe obniżenie podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    przez podmiot, który nie występuje w tym zakresie w roli podatnika VAT. Nie jest, przy
    tym, możliwe obniżenie podatku należnego o podatek naliczony wynikający z wydatków
    poniesionych przez podatnika w związku z wykonywaniem czynności pozostających poza
    zakresem ustawy o VAT bądź czynności zwolnionych z tego podatku.

    Należy zauważyć również, że ustawodawca w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT nie uzależnia
    prawa do odliczenia VAT od związku dokonywanych zakupów z obecnie wykonywanymi
    przez podatnika czynnościami opodatkowanymi VAT. Wystarczającym argumentem do
    odliczenia VAT naliczonego jest fakt, iż towary i usługi nabyte zostały w celu ich
    wykorzystania w ramach działalności opodatkowanej podatnika. Jednocześnie należy mieć
    na uwadze, iż podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego, nie
    musi czekać do momentu aż nabyty towar lub usługa zostaną faktycznie wykorzystane na
    potrzeby działalności opodatkowanej.
    Wydatki na realizację inwestycji „ ...” będą ponoszone z zamiarem ich późniejszego
    wykorzystania m.in. do działalności gospodarczej, jak tylko będzie to możliwe, tj. jak tylko
    inwestycja zostanie oddana do użytkowania.
    Jednocześnie, z uwagi na fakt, iż wydatki będą ponoszone przez Gminę na ogrzewanie
    obiektu, który wykorzystywany będzie częściowo do czynności podlegających
    opodatkowaniu VAT, należy uznać, że wydatki te będą związane, zdaniem Wnioskodawcy,
    z wykonywaniem czynności, które dają podatnikowi prawo do częściowego obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Jednocześnie zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku nabycia towarów i usług
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
    osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których
    mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę
    podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”, tj. pre-współczynnika VAT.
    Ponadto ustawodawca wskazał, że sposób określenia proporcji powinien najbardziej
    odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez
    niego nabyć.
    Ustawodawca wskazał w art. 86 ust. 22, iż Minister właściwy do spraw finansów
    publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników
    sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej
    przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane,
    na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego
    sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
    niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników.
    Rozporządzenie to określa w szczególności sposób określania pre-współczynnika VAT dla
    jednostek samorządu terytorialnego, samorządowych instytucji kultury, państwowych
    instytucji kultury oraz uczelni publicznych i instytutów badawczych.
    W myśl § 3 ust. 1 Rozporządzenia w przypadku jednostki samorządu terytorialnego
    sposób określenia proporcji ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych
    jednostki samorządu terytorialnego.
    Sposób określania proporcji dla urzędu obsługującego jednostkę samorządu
    terytorialnego został określony natomiast w § 3 ust. 2 Rozporządzenia.
    Tym samym w odniesieniu do wydatków ponoszonych przez Gminę na świetlicę przy
    odliczaniu VAT w tym zakresie, zdaniem Wnioskodawcy, zobowiązany on będzie do
    zastosowania pre-współczynnika VAT wyliczonego zgodnie z przepisami Rozporządzenia
    dla urzędu obsługującego Gminę. Sposób określenia proporcji wskazany w

    Rozporządzeniu bowiem, w opinii Gminy, najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej
    przez nią działalności i dokonywanych przez nią nabyć w związku ze świetlicą w .....
    Stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: DKIS) wydanych w podobnych sprawach.
    Przykładowo w interpretacji indywidualnej z dnia 28 listopada 2017 r., sygn. 0111-KDIB3-
    2.4012.530.2017.1.MGO, DKIS stwierdził, że: „Wnioskodawcy z faktur dotyczących zakupu
    towarów i usług dotyczącym remontu Spichlerza w związku z realizacją inwestycji pn. „...”,
    będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego w takim zakresie w jakim nabywane towary i usługi będą przez
    Wnioskodawcę wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Wnioskodawca wskazał
    bowiem, że budynek Spichlerza wykorzystywany jest w ograniczonym zakresie do
    działalności opodatkowanej określonymi stawkami VAT, a ponadto w budynku Spichlerza
    prowadzona jest również działalność niepodlegająca opodatkowaniu podatkiem VA T oraz
    działalność zwolniona. Tym samym w odniesieniu do towarów i usług dotyczących
    remontu Spichlerza, które będą wykorzystywane do celów działalności gospodarczej oraz
    innych niż działalność gospodarcza tj. działalności niepodlegającej opodatkowaniu, a
    jednocześnie zakupów tych nie można jednoznacznie przyporządkować wyłącznie do
    działalności gospodarczej - Wnioskodawca będzie zobowiązany dokonać odliczenia
    podatku naliczonego zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT.
    Zbieżne stanowisko zaprezentowane zostało w interpretacji indywidualnej z dnia 15 maja
    2018 r., sygn. 0114-KDIP4.4012.249.2018.1.MP. w której DKIS wskazał, że: „W sytuacji, gdy
    Wnioskodawca nie będzie miał obiektywnej możliwości ścisłego przyporządkowania
    wydatków poniesionych na realizację opisanych zadań do celów wykonywanej działalności
    gospodarczej i do celów innych niż działalność gospodarcza. Wnioskodawca będzie
    zobowiązany w pierwszej kolejności do wydzielenia podatku naliczonego podlegającego
    odliczeniu przy zastosowaniu współczynnika (proporcji) zgodnie z zasadami określonymi w
    art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, z uwzględnieniem przepisów wykonawczych do tej ustawy
    (rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu
    określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej w przypadku niektórych podatników)”.
    W interpretacji indywidualnej z dnia 21 maja 2018 r., sygn. 0112-KDIL1-2.4012.162.2018.2.
    ISN, DKIS stwierdził, że: „należy zgodzić się z Gminą, że w związku z realizacją projektu
    polegającego na termomodernizacji budynku Urzędu Gminy, w odniesieniu do wydatków,
    których Gmina nie będzie w stanie bezpośrednio przypisać do działalności gospodarczej, a
    wykorzystywanych do celów działalności gospodarczej i do celów innych niż działalność
    gospodarcza, przysługuje prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego z faktur
    dokumentujących nabycie towarów i usług, na zasadach określonych w art. 86 ust. 2a-2h
    ustawy o podatku od towarów i usług, przy uwzględnieniu § 3 ust. 2 rozporządzenia
    Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określenia zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w
    przypadku niektórych podatników”.
    W konsekwencji, zdaniem Gminy, z tytułu ponoszonych przez Gminę wydatków na
    realizację inwestycji „ ...”, tj. ogrzewanie obiektu który wykorzystywany będzie do
    działalności podlegającej opodatkowaniu! VAT oraz pozostającej poza zakresem ustawy o
    VAT, Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia części VAT naliczonego z tytułu
    wydatków ponoszonych w związku ze świetlicą, według proporcji VAT skalkulowanej na
    podstawie § 3 ust. 2 Rozporządzenia.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775), zwanej dalej ustawą. Zgodnie z tym przepisem:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi;
    Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami,
    które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w
    przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz
    niepodlegających temu podatkowi.
    Podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno
    przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Należy ponadto zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze
    sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku
    zakupów z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym
    jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu
    rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te
    dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowoprawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Z uwagi na brzmienie cytowanych przepisów ustawy należy zauważyć, że obowiązkiem
    podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju sprzedaży, z
    którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z
    jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur
    zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku.
    Wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą
    do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 86 ust. 2a-2h
    ustawy.
    W świetle art. 86 ust. 2a ustawy:

      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    W oparciu art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
        gospodarczej czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
        wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust.
        2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w
        tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
        gospodarczej nie jest możliwe.
    Stosownie do art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
        gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w
        ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
        przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
        działalnością;
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
        działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
        działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
        działalności innej niż gospodarcza;
      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
        ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności
        gospodarczej i poza tą działalnością.
    Według art. 86 ust. 2d ustawy:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust.
      2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Na mocy art. 86 ust. 2e ustawy:
      Podatnik rozpoczynający w danym roku podatkowym wykonywanie działalności
      gospodarczej i działalności innej niż działalność gospodarcza, w celu obliczenia

      kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje dane
      wyliczone szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu
      skarbowego w formie protokołu.
    Na podstawie art. 86 ust. 2f ustawy:
      Przepis ust. 2e stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do
      wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć dane za
      poprzedni rok podatkowy byłyby niereprezentatywne.
    Jak stanowi art. 86 ust. 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a i 10 stosuje się
      odpowiednio.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 90 ust. 10 ustawy:
      W przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:
      1) przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu,
        wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 10 000 zł –
        podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
      2) nie przekroczyła 2% - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.
    W tym miejscu należy wskazać, że w myśl art. 86 ust. 2h ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują
      przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami
      wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej
      odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez
      niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
      proporcji.
    W świetle art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie ww. przepisu art. 86 ust. 22 ustawy zostało wydane rozporządzenie
    Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w
    przypadku niektórych podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej
    rozporządzeniem.
    W oparciu o § 1 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
        wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
        gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez
        tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej
        „sposobem określenia proporcji”;
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
        wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.

    W rozporządzeniu tym zostali wskazani podatnicy, do których przepisy w nim zawarte
    się odnoszą. Są to: jednostki samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje
    kultury, państwowe instytucje kultury, uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
    Stosownie do zapisów § 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o: jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego – rozumie się przez to:
      a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
      b) jednostkę budżetową,
      c) zakład budżetowy.
    Według § 3 ust. 1 rozporządzenia:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala
      się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego.
    Zatem w przypadku jednostki samorządu terytorialnego, sposób określenia proporcji
    ustala się odrębnie dla:
      urzędu obsługującego jednostki samorządu terytorialnego (tj. urzędu gminy,
      urzędu miasta, starostwa powiatowego oraz urzędu marszałkowskiego),
      jednostki budżetowej,
      zakładu budżetowego.
    Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie będzie ustalany
    jeden „całościowy” sposób określenia proporcji dla jednostek samorządu terytorialnego
    jako osoby prawnej, tylko będą ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla
    wymienionych wyżej jego poszczególnych jednostek organizacyjnych.
    Wyżej wymienione rozporządzenie wprowadza wzory, według których wyznaczane są
    sposoby określenia proporcji, uznane za najbardziej odpowiadające specyfice
    wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć.
    Metody te mają charakter „obrotowy”, polegający na ustaleniu „udziałów” z tytułu
    działalności gospodarczej w całkowitym „obrocie” z tytułu działalności gospodarczej
    oraz działalności pozostającej poza sferą podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z § 3 ust. 2 rozporządzenia:
      Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku urzędu obsługującego
      jednostkę samorządu terytorialnego sposób ustalony według wzoru:
      X = A x 100 / DUJST
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez urząd obsługujący
      jednostkę samorządu terytorialnego, stanowiący część rocznego obrotu jednostki
      samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,
      D   – dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu UJST
      terytorialnego.
    Według § 2 pkt 4 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o obrocie – rozumie się przez to podstawę
      opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5
      ustawy, w zakresie:
      a) dokonywanych przez podatników:

      · odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju,
      · odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,
      · eksportu towarów,
      · wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które
        podlegałyby opodatkowaniu podatkiem gdyby były wykonywane na terytorium
        kraju.
    W myśl § 2 pkt 9 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o dochodach wykonanych urzędu
      obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego – rozumie się przez to dochody
      obejmujące dochody publiczne, środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz
      środki pochodzące ze źródeł zagranicznych, w rozumieniu ustawy o finansach
      publicznych – wynikające ze sprawozdania rocznego z wykonania budżetu jednostki
      samorządu terytorialnego, pomniejszone o:
      a) dochody, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 4 lit. b–d i pkt 5 ustawy o finansach
        publicznych,
      b) zwrot różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy, lub zwrot kwoty
        podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy,
      c) dochody wykonane jednostki budżetowej powiększone o kwotę stanowiącą
        równowartość środków przeznaczonych na wypłatę przez tę jednostkę, na
        podstawie odrębnych przepisów, zasiłków, zapomóg i innych świadczeń o
        podobnym charakterze na rzecz osób fizycznych, celem realizacji zadań jednostki
        samorządu terytorialnego,
      d) środki finansowe pozostające na wydzielonym rachunku, o którym mowa w art.
        223 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, odprowadzone na rachunek budżetu
        jednostki samorządu terytorialnego,
      e) wpłaty nadwyżki środków obrotowych zakładu budżetowego,
      f) kwoty stanowiące równowartość środków, innych niż stanowiące zapłatę, o której
        mowa w art. 29a ust. 1 ustawy, przekazanych zakładom budżetowym, innym
        jednostkom sektora finansów publicznych oraz innym osobom prawnym lub
        jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej, z
        wyłączeniem kwot, które zostały zwrócone, celem realizacji przez te podmioty
        zadań jednostki samorządu terytorialnego,
      g) odszkodowania należne jednostce samorządu terytorialnego, pomniejszone o
        kwoty odszkodowań stanowiących zapłatę, o której mowa w art. 29a ust. 1
        ustawy.
    Zgodnie z § 3 ust. 5 rozporządzenia:
      Dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego,
      dochody wykonane jednostki budżetowej oraz przychody wykonane zakładu
      budżetowego nie obejmują odpowiednio dochodów lub przychodów uzyskanych z
      tytułu:
      1) dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym
        są zaliczane odpowiednio przez jednostkę samorządu terytorialnego lub
        jednostkę organizacyjną jednostki samorządu terytorialnego do środków
        trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji,
        oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane
        odpowiednio do środków trwałych jednostki samorządu terytorialnego lub
        jednostki organizacyjnej jednostki samorządu terytorialnego – używanych na
        potrzeby prowadzonej przez te jednostki działalności;
      2) transakcji dotyczących:

      a) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji
        finansowych,
      b) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38–41 ustawy, w zakresie, w jakim
        transakcje te mają charakter pomocniczy.
    Należy zauważyć, że powołany wyżej przepis art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co
    stanowi kwotę podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług,
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych. Zgodnie z tą normą, w przypadku nabycia towarów
    i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z wyjątkiem
    wykorzystania na cele osobiste, do których może mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8
    ust. 2 ustawy), w sytuacji gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności
    gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze
    sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów
    działalności gospodarczej.
    Podkreślenia wymaga, że dla stwierdzenia, czy działalność lub transakcje stanowią „cele
    inne niż związane z działalnością gospodarczą” znaczenie ma, czy mieszczą się one w
    przedmiocie działalności danej jednostki.
    Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji
    działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy. W związku z
    prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy
    sytuacje, które nie generują opodatkowania podatkiem VAT. „Towarzyszą” one
    działalności gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności
    podatnika. Nie podlegają one opodatkowaniu podatkiem VAT, jednakże ich
    występowanie nie oznacza, że u podatnika występują czynności wykonywane poza
    działalnością gospodarczą.
    Natomiast przez cele inne rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą
    działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy (przykładowo
    działalność podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność
    statutową).
    Należy wskazać, że na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również
    pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług
    wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy,
    ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany
    jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu
    ustawy.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Ponadto należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,

      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od
    towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które
    mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w
    ramach zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika
    ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o
    charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników,
    natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych
    podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie
    odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy)
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych) – tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2024 r., poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Natomiast w świetle art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    W oparciu o art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy.
    Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także
      zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.
    Z powyższych konstrukcji prawnych jednoznacznie wynika, że gmina, wykonując we
    własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności
    gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy, działa w charakterze podatnika
    podatku VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że Gmina jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny. Gmina
    jest właścicielem m.in. świetlic wiejskich, stanowiących zasadniczo budynki użyteczności
    publicznej, wykorzystywane przez Gminę do realizacji zadań własnych oraz do odpłatnego
    udostępniania na rzecz podmiotów zewnętrznych. Odpłatne udostępnianie świetlicy
    obywać się będzie na podstawie zawieranych umów cywilnoprawnych. Gmina zamierza
    ponieść wydatki inwestycyjne w zakresie jednej z takich świetlic wiejskich. W ramach
    zadania zakupiona i zamontowana zostanie instalacja fotowoltaiczna oraz pompa ciepła
    wraz z grzejnikami elektrycznymi. Na realizację zadania Gmina ubiega się o
    dofinansowanie z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w
    .... Wydatki zostaną udokumentowane fakturami, na których Gmina widnieć będzie jako
    nabywca. Po zakończeniu inwestycji Wnioskodawca będzie wykorzystywał świetlicę

    wiejską w dwojaki sposób. Gmina nie będzie przy tym miała możliwości
    przyporządkowania wydatków ponoszonych na realizację inwestycji do poszczególnych
    rodzajów czynności wykonywanych w ramach funkcjonowania świetlicy. Tym samym, nie
    sposób rozdzielić, która część wydatków będzie służyła do działalności niepodlegającej
    VAT, a która do działalności opodatkowanej VAT. Z uwagi na ponoszone przez
    Wnioskodawcę wydatki związane niepodzielnie z różnymi obszarami jego działalności,
    Wnioskodawca dokonuje wyliczenia proporcji VAT dla urzędu obsługującego Gminę na
    podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w
    sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do
    celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników. Obecnie proporcja
    ta dla Urzędu Gminy wynosi 11%.
    Wątpliwości Gminy dotyczą kwestii prawa do odliczenia podatku VAT przy zastosowaniu
    prewspółczynnika w związku z poniesieniem wydatków na realizację Zadania.
    Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do
    odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą
    uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek
    należny.
    Jak wskazano wyżej, obniżenie podatku należnego o podatek naliczony może nastąpić
    jedynie na ściśle określonych przez ustawodawcę zasadach, a jedną z podstawowych
    przesłanek pozytywnych jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi
    czynnościami opodatkowanymi.
    Należy zauważyć, że obowiązkiem podatnika w pierwszej kolejności jest przypisanie
    konkretnych wydatków do określonego rodzaju sprzedaży, z którymi wydatki te są
    związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem
    działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli
    dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe,
    podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia w całości podatku naliczonego przy
    nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, brak jest natomiast
    takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania
    czynności niepodlegających temu podatkowi oraz zwolnionych od podatku.
    Natomiast w sytuacji, gdy przyporządkowanie ponoszonych wydatków do
    poszczególnych rodzajów działalności nie jest możliwe, a wydatki służą zarówno do
    celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
    działalność gospodarcza, podatnik powinien ustalić proporcję, o której mowa w art. 86
    ust. 2a i następne ustawy.
    Jak Państwo wskazali, po zakończeniu Inwestycji świetlica będzie służyła wewnętrznym
    potrzebom gminnym. Jednocześnie możliwe będzie również odpłatne wynajęcie
    świetlicy wiejskiej. Odpłatne udostępnianie świetlicy odbywać się będzie na podstawie
    zawieranych umów cywilnoprawnych. W konsekwencji efekty inwestycji będą
    wykorzystywane do celów prowadzonej działalności gospodarczej (czynności
    opodatkowane podatkiem VAT) oraz do celów innych niż działalność gospodarcza
    (czynności niepodlegające opodatkowaniem podatkiem VAT). Nie będą mieli Państwo
    przy tym możliwości przyporządkowania wydatków ponoszonych na realizację
    inwestycji do poszczególnych rodzajów czynności wykonywanych w ramach
    funkcjonowania świetlicy. Tym samym, nie sposób rozdzielić, która część wydatków
    będzie służyła do działalności niepodlegającej VAT, a która do działalności
    opodatkowanej VAT. Całość ponoszonych wydatków będzie bowiem niepodzielnie
    służyć całości działalności Gminy wykonywanej przy użyciu tej konkretnej świetlicy
    wiejskiej.
    Mając na uwadze powyższe, będzie Państwu przysługiwało prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od poniesionych wydatków w części w
    jakiej są związane z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

    Należy jednak zauważyć, że w myśl art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy, jeżeli proporcja nie
    przekroczy 2%, podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0% i nie dokonywać
    odliczeń podatku naliczonego. Zasada ta – z uwagi na treść art. 86 ust. 2g ustawy – ma
    również zastosowanie do proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy. Nie oznacza
    to jednak, że wskaźnik poniżej 2% pozbawia podatnika prawa do odliczenia podatku
    naliczonego z zastosowaniem wyliczonej proporcji. W powyższej sytuacji bowiem
    podatnik ma prawo wyboru, czy dokona on odliczenia w oparciu o wyliczoną proporcję,
    czy też zrezygnuje z tego prawa i nie odliczy podatku naliczonego.
    Zatem w kontekście obowiązujących przepisów prawa podatkowego oraz mając na
    uwadze, że prewspółczynnik ustalony dla urzędu obsługującego jednostkę samorządu
    terytorialnego przekroczył/przekroczy 2%, w odniesieniu do poniesionych wydatków w
    ramach realizowanego Zadania będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia
    części podatku naliczonego wyłącznie w zakresie, w jakim te towary i usługi będą służyły
    do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, tj. z zastosowaniem art.
    86 ust. 2a-2h ustawy, z uwzględnieniem przepisów cyt. rozporządzenia. Prawo to będzie
    państwu przysługiwało pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych
    wynikających z art. 88 ustawy.
    Podsumowując, będzie Państwu przysługiwać prawo do odliczenia części VAT
    naliczonego z tytułu wydatków ponoszonych na realizację inwestycji „ ...”, według
    proporcji VAT skalkulowanej na podstawie § 3 ust. 2 rozporządzenia
    Tym samym, Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym
    przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.