Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDWT.4011.34.2020.2.BK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-08-25
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży części działki nabytej w drodze działu spadku.
Słowa kluczowe: działki; dziedziczenie; nieruchomości; spadek; spadek-dział spadku; sprzedaż; zbycie-odpłatne zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a pkt 1, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 27 czerwca 2020 r. (data wpływu 1 lipca 2020 r.), uzupełnionym pismami z dnia 5 i 17 sierpnia 2020 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie powstania przychodu z tytułu sprzedaży działki gruntu – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 lipca 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony w dniu 7 i 19 sierpnia 2020 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie powstania przychodu z tytułu sprzedaży działki gruntu.

We wniosku oraz jego uzupełnieniach przedstawiono następujący stan faktyczny.

Dnia 29 września 2001 r. zmarła matka Wnioskodawczyni, natomiast 29 września 2010 r. ojciec. Do spadku po zmarłych rodzicach była powołana Wnioskodawczyni, brat Wnioskodawczyni oraz dzieci po zmarłym Jej bracie. W wyniku zgodnego działu spadku orzeczonego postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 14 grudnia 2016 r. Wnioskodawczyni otrzymała na wyłączną własność część działki nr 1, tj. działkę o obecnym numerze ewidencyjnym 4 o powierzchni 2,8647 ha oraz działki o numerze 3 i 2 o łącznej powierzchni 0,78 ha. W skład spadku wchodziło również prawo własności nieruchomości położonej w M., objętej księgą wieczystą, oznaczonej w ewidencji gruntów jako działki o numerach 5, 1, 6, 7, 8 i 9 o łącznej powierzchni 8,4333 ha. Przeprowadzony dział spadku był zgodny i nieodpłatny, nie towarzyszyły mu żadne spłaty i dopłaty. Wartość wszystkich składników majątkowych uzyskanych w wyniku działu spadku nie przekraczała dotychczasowego udziału Wnioskodawczyni w rzeczy wspólnej (masie spadkowej).

W dniu 28 maja 2020 r. Wnioskodawczyni dokonała sprzedaży działki nr 2, o pow. 0,54 ha, oznaczonej w ewidencji gruntów symbolem R - grunty orne. Wnioskodawczyni podaje, że działkę tę nabyli rodzice w dniu 26 lipca 1975 r. Wyżej wymieniona nieruchomość stanowiła składnik majątku wspólnego rodziców. Wnioskodawczyni podkreśla, że w chwili sprzedaży ww. działka wchodziła w skład gospodarstwa rolnego. Działka będąca przedmiotem sprzedaży w ewidencji gruntów sklasyfikowana została jako tereny rolne do zalesienia. Przedmiotowa działka została zakupiona przez kupującego (potwierdzone zapisem w akcie notarialnym ) z zamiarem prowadzenia działalności rolniczej, w związku z czym nie utraciła charakteru rolnego. Jednocześnie nabywca nieruchomości oświadczył, że przez co najmniej 5 lat od dnia nabycia prowadzić będzie osobiście działalność rolniczą. Nabywca nie ma statusu rolnika. Dla obrębu ewidencyjnego w okręgu, w którym znajduje się ta nieruchomość gruntowa został opracowany uproszczony plan urządzenia lasu na okres 2016-2025, przy czym działka nr 2 nie jest objęta powyższym planem urządzenia lasu.

W akcie notarialnym zostały ujęte zapisy, że Skarb Państwa: Lasy Państwowe, Nadleśnictwo, jak i Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa działający w imieniu Skarbu Państwa nie wykona prawa pierwokupu.

Sprzedaż przedmiotowej działki nie nastąpiła w ramach wykonywania działalności gospodarczej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawczyni podlega obowiązkowi podatkowemu od sprzedaży przedmiotowej nieruchomości?

Zdaniem Wnioskodawczyni, nie podlega obowiązkowi podatkowemu od sprzedaży ww. działki, ponieważ posiada nadal powyżej 1 ha przeliczeniowego ziemi. Ponadto, kupująca oświadczyła, że będzie prowadziła na tej działce działalność rolniczą. Dodatkowo Wnioskodawczyni podkreśliła, że nieruchomość ta nie jest objęta planem urządzenia lasu. Ponadto, Skarb Państwa: Lasy Państwowe, Nadleśnictwo oraz Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa nie wykonał prawa pierwokupu (zgodnie z zapisem w akcie notarialnym). Po sprzedaży tej działki Wnioskodawczyni nadal posiada 4,958 ha przeliczeniowego ziemi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1426 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c- przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie zostaje dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Według zaś art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Natomiast, stosownie do art. 10 ust. 7 ww. ustawy, nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że dnia 29 września 2001 r. zmarła matka Wnioskodawczyni, natomiast 29 września 2010 r. ojciec. Do spadku po zmarłych rodzicach była powołana Wnioskodawczyni, brat Wnioskodawczyni oraz dzieci po zmarłym Jej bracie. W wyniku zgodnego działu spadku orzeczonego postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 14 grudnia 2016 r. Wnioskodawczyni otrzymała na wyłączną własność część działki nr 1, tj. działkę o obecnym numerze ewidencyjnym 4 o powierzchni 2,8647 ha oraz działki o numerze 3 i 2 o łącznej powierzchni 0,78 ha. W skład spadku wchodziło również prawo własności nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako działki o numerach 5, 1, 6, 7, 8 i 9 o łącznej powierzchni 8,4333 ha. Przeprowadzony dział spadku był zgodny i nieodpłatny, nie towarzyszyły mu żadne spłaty i dopłaty. Wartość wszystkich składników majątkowych uzyskanych w wyniku działu spadku nie przekraczała dotychczasowego udziału Wnioskodawczyni w rzeczy wspólnej (masie spadkowej).

W dniu 28 maja 2020 r. Wnioskodawczyni dokonała sprzedaży działki nr 2, o pow. 0,54 ha, oznaczonej w ewidencji gruntów symbolem R - grunty orne. Działkę tę nabyli rodzice w dniu 26 lipca 1975 r. Wyżej wymieniona nieruchomość stanowiła składnik majątku wspólnego rodziców.

Sprzedaż przedmiotowej działki nie nastąpiła w ramach wykonywania działalności gospodarczej.

W świetle art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r., poz. 1145, z późn. zm.), prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób. W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku (art. 925 Kodeksu cywilnego).

Stosownie do art. 1035 Kodeksu cywilnego, jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.

Powyższe oznacza, że do momentu dokonania działu spadku, spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku. W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane poszczególnym, spadkobiercom przechodzą na nich. Ustaje więc wspólność majątku spadkowego. Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców (art. 1037 § 1 Kodeksu cywilnego).

Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadły poszczególnym spadkobiercom.

Z instytucją działu spadku mamy więc do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności. Nie zmienia to faktu, że dział spadku jest zawsze konsekwencją wcześniejszego nabycia spadku. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom.

W rezultacie w wyniku działu spadku dochodzi więc jedynie do nowego ukształtowania prawa własności poprzez odebranie temu prawu cechy wspólności.

Tak więc, co do zasady, dział spadku jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy w wyniku tej czynności podatnik otrzymuje nieruchomość, w której po dokonanym podziale ulega powiększeniu udział jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał. Zatem, jeżeli przy dokonaniu działu spadku wystąpiło przysporzenie majątku ponad posiadany udział przed ich dokonaniem, oznacza to, że dla udziału w nieruchomości nabytego w drodze działu spadku dniem nabycia jest dzień, w którym nastąpiła ww. czynność.

Dział spadku nie stanowi nabycia rzeczy, jeżeli jest ekwiwalentny w naturze i następuje bez spłat i dopłat lub też mieści się w udziale jaki przypadał współwłaścicielowi w rzeczy wspólnej (spadku).

Natomiast, jak wskazano wyżej, gdy w wyniku działu spadku udział danej osoby ulega powiększeniu, mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku osobistego.

Powyższe potwierdza brzmienie art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając zatem na uwadze wyżej przywołane przepisy prawa oraz opisany stan faktyczny, w szczególności fakt, iż dokonany w 2016 r. dział spadku odbył się bez spłat i dopłat a wartość nabytych przez Wnioskodawczynię nieruchomości mieściła się w udziale jaki przysługiwał Jej w majątku wspólnym przed dokonaniem tej czynności prawnej, stwierdzić należy, że w związku z dokonanym działem spadku u Wnioskodawczyni nie wystąpiło nabycie, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dokonana przez Wnioskodawczynię w dniu 28 maja 2020 r. sprzedaż działki nr 2, nabytej na wyłączną własność w drodze działu spadku po zmarłych rodzicach, nie stanowi więc źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ odpłatne jej zbycie nastąpiło po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez spadkodawców (1975 r.).

Ze względu na to, że w niniejszej sprawie odpłatne zbycie przedmiotowej działki nie skutkuje dla Wnioskodawczyni powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym, nie ma tu zastosowania zwolnienie przedmiotowe określone w art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Skoro Wnioskodawczyni nie uzyskała przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym, to nie wystąpi przychód, który mógłby korzystać ze zwolnienia podatkowego.

Reasumując, zgodzić się należy z Wnioskodawczynią, że nie ma ona obowiązku zapłaty podatku dochodowego z tytułu sprzedaży działki oznaczonej nr 2. Jednakże przytoczona we wniosku argumentacja Wnioskodawczyni, dotycząca nadal posiadanej przez nią nieruchomości jest niewłaściwa, gdyż nie znajduje oparcia w przepisach podatkowych, natomiast fakt, że kupująca oświadczyła, że będzie na działce prowadziła działalność rolniczą pozostaje w niniejszej sprawie bez znaczenia.

W myśl zasady, że wadliwa argumentacja Wnioskodawczyni, przy prawidłowo wywiedzionym skutku prawnym, winna skutkować uznaniem stanowiska podatnika za nieprawidłowe, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.

Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.