Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.600.2024.1.DP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-23
Teza: Brak opodatkowania nieodpłatnego udostępnienia Spółce
nabytych w ramach realizacji Projektu autobusów i urządzeń,
brak prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków
na realizację Projektu.
Słowa kluczowe: autobus
czynności-czynności opodatkowane
gmina
odliczenia-brak prawa do odliczenia
odliczenia-prawo do odliczenia
projekt
transport-transport publiczny
użyczenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Nieodpłatne świadczenie usług
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 31 października 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Miasto (...) (dalej: Miasto) jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od
    towarów i usług (VAT).
    Z dniem 1 stycznia 2017 r. podjęło scentralizowane rozliczanie podatku VAT wraz z
    jednostkami organizacyjnymi Miasta i zakładem budżetowym. Z dniem 31 maja 2023 r.
    nastąpiła likwidacja samorządowego zakładu budżetowego. Zlikwidowany samorządowy
    zakład budżetowy został przejęty przez istniejącą jednostkę budżetową pod nazwą (...),
    która przejęła zadania realizowane przez zlikwidowany zakład.
    Jako jednostka samorządu terytorialnego (dalej: JST) posiada osobowość prawną nadaną
    ustawowo przez art. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U.
    2024 poz. 1465) i prowadzi gospodarkę finansową na zasadach określonych w przepisach
    ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. 2024 poz. 1530). Miasto
    wykonuje przede wszystkim tzw. zadania własne nałożone na jednostkę odrębnymi
    przepisami prawa, dla realizacji których zostało powołane. Zdecydowana większość tych
    zadań jest wykonywana przez Miasto w ramach reżimu publicznoprawnego, niektóre
    czynności Miasto wykonuje na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych, traktując je
    jako podlegające przepisom ustawy o VAT.
    Realizacja usług publicznego transportu zbiorowego w Mieście jest wykonywana przez
    spółkę pod nazwą Spółka sp. z o. o. (dalej: Spółka), której Miasto jest założycielem i 100 %
    udziałowcem. Spółka posiada status podmiotu wewnętrznego w rozumieniu
    obowiązujących przepisów i orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej,
    której podstawowym celem i przedmiotem działania jest wykonywanie zadania własnego
    Miasta w zakresie transportu zbiorowego, wynikającego z przepisu art. 7 ust. 1 pkt 4
    ustawy o samorządzie gminnym. Spółka jest odrębnym, zarejestrowanym i czynnym
    podatnikiem podatku VAT.
    Miasto powierzyło Spółce z o. o. świadczenie usług publicznego transportu zbiorowego na
    terenie Miasta i gmin – A., B., C., z którymi zostały zawarte przez Miasto stosowne
    porozumienia międzygminne. Na realizację zadania z zakresu przewozów pasażerskich o
    charakterze użyteczności publicznej powyżej wymienione gminy zgodnie z zawartymi
    porozumieniami w formie dotacji celowej przekazują Miastu środki finansowe na
    podstawie comiesięcznego rozliczenia kosztów świadczonych usług lokalnego przewozu

    zbiorowego (wykonania na terenie ww. gmin wozokilometrów i ustalonego w drodze
    negocjacji wskaźnika kosztu 1 wozokilometra).
    Miasto posiada 100 % udziałów w Spółce i ma wpływ na decyzje strategiczne i
    indywidualne w zakresie zarządzania oraz sprawowania skutecznej kontroli, zgodnie z
    zawartą umową wykonawczą z dnia 31 października 2014 r. o świadczenie usług w
    zakresie publicznego transportu zbiorowego. Miasto jak i powołana przez nie Spółka z o.
    o. wykonują we własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicje
    działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy, i działają w charakterze
    podatników podatku VAT. Wskazać należy, że dla uzyskania statusu podatnika VAT nie ma
    znaczenia rezultat prowadzonej działalności. Podatnikiem jest podmiot prowadzący
    działalność gospodarczą bez względu na to, czy przynosi ona zyski. Podatnikami VAT są
    podmioty, których cel działalności nie jest związany z prowadzeniem komercyjnej
    działalności nastawionej na osiąganie zysków. Podatnik nieosiągający z tytułu
    prowadzonej działalności dochodu a wykonujący czynności będące przedmiotem
    działalności gospodarczej wystąpi w charakterze podatnika podatku VAT- ponieważ
    świadczy usługi, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT. Oznacza to w
    konsekwencji, że jeżeli podmiot uzyska jakąkolwiek zapłatę za te usługi w sensie
    ekonomicznym (bilansując tylko poniesione w związku z nim wydatki), to wynagrodzenie w
    formie rekompensaty podlega opodatkowaniu podatkiem VAT według właściwych reguł.
    Zasady finansowania przewozów o charakterze publicznym zostały uregulowane w
    ustawie z 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (Dz. U. z 2023 r. poz.
    2778 ze zm.). Artykuł 4 ust. 1 pkt 15 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym stanowi,
    że użyte w ustawie określenie rekompensata oznacza środki pieniężne lub inne korzyści
    majątkowe przyznane operatorowi publicznego transportu zbiorowego w związku ze
    świadczeniem usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym,
    organizatorem publicznego transportu zbiorowego, właściwym ze względu na obszar
    działania lub zasięg przewozów, jest Miasto:
    1) na linii komunikacyjnej albo sieci komunikacyjnej w gminnych/miejskich przewozach
    pasażerskich; 2) któremu powierzono zadanie organizacji publicznego transportu
    zbiorowego na mocy porozumienia między gminami – na linii komunikacyjnej albo sieci
    komunikacyjnej w gminnych/ miejskich przewozach pasażerskich, na obszarze gmin, które
    porozumienie zawarły.
    W związku z powierzeniem przez Miasto Spółce ww. zadania Spółka otrzymuje z tytułu
    wykonywanych usług przewozowych wynagrodzenie (rekompensatę). Przy ustalaniu
    rekompensaty uwzględnia się wysokość faktycznych kosztów świadczenia usług
    poniesionych przez Spółkę w okresie rozliczeniowym, za który rekompensata jest
    obliczana.
    Ww. wynagrodzenie wypłaca Spółce Miasto na podstawie przedłożonego wniosku o
    wypłatę rekompensaty (opodatkowane 8 % stawką podatku VAT) z tytułu poniesionych
    kosztów w związku ze świadczeniem przez Spółkę sp. z o. o. usług w zakresie publicznego
    transportu zbiorowego. Powyższa rekompensata pokrywa stratę jaką Spółka ponosi na
    świadczeniu bezpłatnych usług przewozowych.
    Zgodnie z Uchwałą nr (...) Rady Miasta (...) z dnia (...) 2017 r. uchylającą uchwałę w sprawie
    ustalania cen za usługi przewozowe w publicznym transporcie zbiorowym w zakresie
    zadania o charakterze użyteczności publicznej w gminnych przewozach pasażerskich (Dz.
    Urz. Woj. (...) z 2017 r. (...)) wprowadzona została bezpłatna komunikacja miejska, w
    związku z tym rekompensata za świadczone usługi przewozowe w autobusach
    komunikacji miejskiej pokrywa w 100 % kosztów działalności komunikacyjnej
    (podstawowej), powiększonych o rozsądny zysk. Cena biletów za przejazd w tym
    przypadku nie jest ustalana, gdyż przewozy są dla wszystkich bezpłatne.

    Do zadań własnych Miasta należy zaspokojenie potrzeb wspólnoty, w tym m. in. zadania
    obejmujące sprawy lokalnego transportu zbiorowego (art. 7 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy o
    samorządzie gminnym). Miasto wypłaca Spółce z o. o., której powierzyło świadczenie
    bezpłatnych usług przewozowych autobusami komunikacji miejskiej dla lokalnej
    społeczności, rekompensatę (tj. zwrot kosztów działalności komunikacyjnej powiększony o
    rozsądny zysk zgodnie z Rozporządzeniem (WE) Nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i
    Rady Europy z dnia 23 października 2007 r.).
    Miasto od 1 stycznia 2025 r. będzie realizowało projekt pn. „(...)” (Nr naboru: (...)).
    Powyższy projekt jest współfinansowany ze środków Europejskich Funduszy
    Strukturalnych i Inwestycyjnych w ramach programu: Fundusze Europejskie (...) 2021-
    2027, Priorytet „Zrównoważona Mobilność Miejska”, Działanie „Zrównoważona Mobilność
    Miejska – Nabór konkurencyjny II”.
    W ramach powyższego projektu Miasto zaplanowało m. in.:
    (...)
    Celem realizowanego projektu jest redukcja emisji zanieczyszczeń powietrza na terenie
    Miasta.
    Podatek od towarów i usług ww. projekcie jest kwalifikowalny.
    Zakup ww. majątku, tj. autobusów elektrycznych, instalacji fotowoltaicznych, wiat
    przystankowych zostanie udokumentowany fakturami VAT wystawionymi na Miasto.
    Wartość początkowa zakupionego ww. doposażenia majątku dla Spółki będzie przez
    Miasto corocznie aktualizowana poprzez dokonywanie odpisów amortyzacyjnych na
    zasadach ogólnych, uwzględniając przy ustalaniu okresu i rocznej stawki amortyzacyjnej
    okres ekonomicznej użyteczności zgodnie z art. 32 Ustawy o rachunkowości.
    Miasto zamierza przekazać Spółce w formie umowy użyczenia zakupiony majątek nie
    wykorzystując go po zakupie do jakichkolwiek innych celów. Uzyskane w formie
    bezpłatnego użyczenia środki majątkowe będą wykorzystywane przez Spółkę do realizacji
    świadczenia usług publicznych w miejskiej komunikacji zbiorowej na terenie Miasta, w
    formie bezpłatnych usług przewozowych.
    W konsekwencji Spółka będzie realizować usługi transportowe na otrzymanym w formie
    użyczenia majątku. Nieodpłatne użyczenie przez Miasto autobusów, wiat przystankowych
    oraz instalacji fotowoltaicznych będzie odbywało się w ramach realizacji zdań własnych
    Miasta i stanowić będzie sprawę publiczną należącą do sfery działalności JST.
    Przedmiotowe czynności będą realizowane poza zakresem działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a Miasto, realizując umowę użyczenia, nie będzie
    występowało w charakterze podatnika VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 361 t.j. ) opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
    kraju.
    Stosownie do treści art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel (...).
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
    1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
    jakiej dokonano czynności prawnej;

    2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
    czynności lub sytuacji;
    3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
    działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT dla uznania, że świadczenie podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bezwzględnym warunkiem jest
    „odpłatność” za daną czynność.
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę i odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi zostaje wypłacone
    wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i
    przekazanym za nią wynagrodzeniem. Wypłacający wynagrodzenie otrzymuje w zamian
    świadczenie przynoszące mu korzyść.
    Z kolei zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o VAT postanowiono, że za odpłatne świadczenie
    usług uznaje się:
    1. użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż
    działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika
    lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców,
    akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących
    osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub
    w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z
    tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
    2. nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym
    byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich
    domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
    oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność
    gospodarcza podatnika.
    Należy zauważyć, że nie każda jednak czynność stanowiąca świadczenie usług w
    rozumieniu art. 8 ustawy o VAT podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być
    wykonana przez podatnika.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza - według art. 15 ust. 2 ustawy o VAT - obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Należy zauważyć, że w świetle art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika
    organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których
    zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.

    Z ww. przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku
    od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter
    cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą
    to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności
    cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany, wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa
    cywilnego (nazwanych i nienazwanych) - tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
    Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
    (Dz. U. z 2024 r. poz. 609, t.j.), Miasto wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na
    własną odpowiedzialność.
    Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania
    gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami
    na rzecz innych podmiotów.
    W myśl art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy o samorządzie gminnym, zaspokajanie zbiorowych
    potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy, w szczególności zadania własne
    obejmują sprawy lokalnego transportu zbiorowego.
    Umowa użyczenia jest umową uregulowaną w art. 710-719 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964
    r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 t.j. z dnia 17 lipca 2024 r.). Przez umowę
    użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub
    nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy (art. 710 Kodeksu
    cywilnego).
    Istotnymi cechami tej umowy są zatem dwa elementy: oddanie rzeczy do używania na
    pewien czas i nieodpłatność. Umowa użyczenia nie przenosi własności rzeczy. Oznacza to,
    że oddanie do bezpłatnego używania na podstawie umowy użyczenia jest nieodpłatnym
    świadczeniem usług.
    Wyjaśnić należy, że z czynnością opodatkowaną mamy do czynienia wtedy, gdy podlega
    ona opodatkowaniu na podstawie art. 5 ustawy o VAT oraz jest dokonywana przez
    podmiot działający w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.
    Czynności wynikające z zadań własnych, nałożonych odrębnymi przepisami, realizowane
    w ramach reżimu publicznoprawnego, z tytułu których Miasto nie uzyskuje wpływów,
    pozostają poza zakresem ustawy o podatku od towarów i usług. Są one bowiem
    realizowane przez Miasto poza zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy o VAT, a Miasto realizując te czynności, nie występuje w charakterze
    podatnika podatku VAT, bowiem działa w tym zakresie jako organ władzy – w rozumieniu
    art. 15 ust. 6 ustawy o VAT. Świadczenie polegające na nieodpłatnym udostępnianiu przez
    Miasto autobusów, wiat przystankowych, instalacji fotowoltaicznych na podstawie umowy
    użyczenia będzie odbywało się w celu wykonywania zadań własnych Miasta. Nieodpłatne
    udostępnianie na podstawie umowy użyczenia, realizowane w celu wykonywania zadań
    własnych Miasta, stanowi sprawę publiczną, należącą do sfery działalności jednostki
    samorządowej.
    Nieodpłatne udostępnianie autobusów przez Miasto na podstawie umowy użyczenia
    będzie realizowane poza zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy o VAT, a Miasto realizując te czynności nie będzie występowało w charakterze
    podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT. Zatem nieodpłatne
    udostępnienie nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT i nie znajdzie
    zastosowania art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, bowiem nieodpłatne udostępnianie będzie
    odbywało się w związku z wykonywaniem przez Miasto zadań publicznych, we własnym
    imieniu i na własną odpowiedzialność.
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Zgodnie z ww. przepisem, w zakresie, w jakim towary i usługi
    są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym

    mowa w art. 15 ustawy o VAT, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19
    oraz art. 124.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma
    kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
    1. nabycia towarów i usług,
    2. dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    W związku z powyższym prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku
    naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od
    podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.
    Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien
    spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go - dla tej czynności - za podatnika podatku od
    towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Zgodnie z powołanym przepisem, rozliczenie podatku naliczonego uwarunkowane jest
    tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego
    czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania
    czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W przedmiotowej sprawie
    warunki uprawniające do odliczenia podatku VAT naliczonego nie są spełnione. Realizacja
    Projektu odbywa się w ramach realizacji zadań własnych, do których zgodnie z art. 7 ust. 1
    pkt 4 ustawy o samorządzie gminnym należy w szczególności zaspokajanie zbiorowych
    potrzeb lokalnego transportu zbiorowego. Efekty Projektu zostaną udostępnione na
    podstawie umowy użyczenia, nie będą służyć Miastu do realizacji czynności podlegających
    opodatkowaniu podatkiem VAT. Zatem, nie zostały spełnione przesłanki wynikające z art.
    86 ust. 1 ustawy o VAT uprawniające do odliczenia podatku naliczonego.

## Pytanie

1. Czy Miasto, udostępniając autobusy, wiaty przystankowe oraz urządzenia
      fotowoltaiczne na podstawie umowy użyczenia, będzie wykonywało czynności
      podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT?
    2. Czy Miastu będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT wskazanego na
    fakturach dokumentujących nabycie towarów i usług w związku z realizacją
    przedmiotowego Projektu?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Miasto stoi na stanowisku, że bezpłatne użyczenie Spółce autobusów elektrycznych,
    instalacji fotowoltaicznych a także wiat przystankowych nie będzie stanowić czynności
    podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Nieodpłatne udostępnianie autobusów elektrycznych, wiat przystankowych, instalacji
    fotowoltaicznych przez Miasto na podstawie umowy użyczenia będzie realizowane poza
    zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a Miasto
    realizując te czynności nie będzie występowało w charakterze podatnika podatku VAT, o
    którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT. Zatem nieodpłatne udostępnienie nie będzie
    podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT i nie znajdzie zastosowania art. 8 ust. 2 ustawy

    o VAT, ponieważ nieodpłatne udostępnianie będzie odbywało się w związku z
    wykonywaniem przez Miasto zadań publicznych, we własnym imieniu i na własną
    odpowiedzialność.
    Analogiczne stanowisko zawarte jest w Interpretacji Indywidualnej wydanej przez
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 25 lipca 2024 r. - 0113-KDIPT1-
    2.4012.402.2024.2.JS.
    2. Zdaniem Miasta, Miasto nie będzie miało prawa do odliczenia podatku VAT od
    wydatków związanych z realizacją przedmiotowego Projektu.
    W myśl art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, rozliczenie podatku naliczonego uwarunkowane jest
    tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego
    czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania
    czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej sprawie warunki
    uprawniające do odliczenia podatku VAT naliczonego nie są spełnione. Realizacja Zadania
    odbywa się w ramach realizacji zadań własnych, do których zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 4
    ustawy o samorządzie gminnym należy w szczególności zaspokajanie zbiorowych potrzeb
    lokalnego transportu zbiorowego. Efekty Inwestycji zostaną udostępnione na podstawie
    umowy użyczenia, nie będą służyć Miastu do realizacji czynności podlegających
    opodatkowaniu podatkiem VAT. Zatem, nie zostały spełnione przesłanki wynikające z art.
    86 ust. 1 ustawy o VAT uprawniające do odliczenia podatku naliczonego. Podsumowując,
    Miasto nie będzie miało prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków na przedmiotowe
    zadanie. Analogiczne stanowisko zawarte jest w Interpretacji Indywidualnej wydanej przez
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 25 lipca 2024 r. - 0113-KDIPT1-
    2.4012.402.2024.2.JS.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady opodatkowania podatkiem od towarów i usług definiuje ustawa z dnia 11 marca
    2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwana dalej
    „ustawą”.
    Art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede
    wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu,
    które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego. Stronami tego
    stosunku są:
        odbiorca (nabywca) usługi, oraz
        podmiot świadczący usługę.

    Świadczenie jest odpłatne, gdy istnieje stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a
    odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi wypłacane jest wynagrodzenie. Musi istnieć
    bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem.
    Oznacza to, że ze stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa,
    musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
    W ściśle określonych przypadkach opodatkowaniu podatkiem VAT podlega również
    nieodpłatne przekazanie towarów i nieodpłatne świadczenie usług.
    Art. 8 ust. 2 ustawy:
    Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
      1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych
        niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych
        podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników,
        udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków
        organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli
        podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
        podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
        wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
      2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
        tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
        spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
        członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do
        celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Aby ustalić, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na
    mocy art. 8 ust. 2 ustawy, istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli
    nieodpłatne świadczenie będzie się wpisywało w cel prowadzonej działalności, wówczas
    nie można uznać takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług podlegające
    opodatkowaniu.
    Opodatkowaniu podlegają natomiast te usługi, których cel nie wiąże się z prowadzoną
    działalnością. Usługi niezwiązane z prowadzeniem działalności gospodarczej to wszelkie
    usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami tej działalności. Oznacza
    to usługi, które nie mają wpływu na przyszłe obroty przedsiębiorstwa, jego zyski,
    wizerunek, odbiór przez kontrahentów.
    Niedopełnienie któregokolwiek z warunków określonych w art. 8 ust. 2 ustawy, jest
    podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Aby czynność była opodatkowana podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana
    przez podatnika.
    Art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Art. 15 ust. 6 ustawy:

      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te
      organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla
      realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
      podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Organy władzy publicznej mają na gruncie podatku od towarów i usług szczególny status.
    Są uznawane za podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności:
        inne niż te, które mieszczą się w ramach ich zadań, oraz
        mieszczące się w ramach ich zadań, ale wykonywane na podstawie umów
        cywilnoprawnych.
    Jeśli zaś organ władzy publicznej podejmuje realizację zadań jako podmiot prawa
    publicznego, wówczas nie jest podatnikiem VAT, nawet jeśli pobiera należności, opłaty lub
    składki.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności – czy są to czynności
    publicznoprawne czy cywilnoprawne.
    Rolę gminy szczegółowo określa ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.
    j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.).
    Art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    Art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy lokalnego transportu zbiorowego.
    Art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także
      zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od
    towarów i usług. Są Państwo organizatorem publicznego transportu zbiorowego,
    właściwym ze względu na obszar działania lub zasięg przewozów, o którym mowa w art. 7
    ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (Dz. U. z
    2023 r. poz. 2778 ze zm.).
    Realizując zadania własne gminy z zakresu lokalnego transportu zbiorowego, powierzyli
    Państwo Spółce świadczenie usług publicznego transportu zbiorowego na terenie Miasta
    oraz gmin, z którymi zawarli Państwo porozumienie. Z tytułu wykonywanych usług
    przewozowych Spółka otrzymuje wynagrodzenie (rekompensatę), która pokrywa 100 %
    kosztów działalności komunikacyjnej (podstawowej), powiększonych o rozsądny zysk.
    Przewozy są dla wszystkich bezpłatne.
    Będą Państwo realizować projekt pn. „(...)”. Zaplanowali Państwo:
    (...)
    Zamierzają Państwo przekazać Spółce zakupiony majątek w formie umowy użyczenia. Nie
    będą go Państwo wykorzystywać po zakupie do żadnych innych celów. Uzyskane w formie
    bezpłatnego użyczenia środki majątkowe będą wykorzystywane przez Spółkę do realizacji

    świadczenia usług publicznych w miejskiej komunikacji zbiorowej na terenie Miasta, w
    formie bezpłatnych usług przewozowych. W konsekwencji Spółka będzie realizować usługi
    transportowe na otrzymanym w formie użyczenia majątku.
    Nieodpłatne użyczenie Spółce autobusów, wiat przystankowych oraz instalacji
    fotowoltaicznych będzie realizacją ustawowych zdań własnych Miasta i stanowić będzie
    sprawę publiczną należącą do sfery działalności JST.
    Państwa wątpliwości dotyczą opodatkowania czynności udostępnienia autobusów, wiat
    przystankowych oraz urządzeń fotowoltaicznych na podstawie umowy użyczenia.
    Umowa użyczenia została zdefiniowana w art. 710 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas
      oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy.
    Umowa użyczenia nie przenosi własności rzeczy. Oddanie do bezpłatnego używania na
    podstawie umowy użyczenia jest nieodpłatnym świadczeniem usług.
    Dla stwierdzenia, czy w analizowanej sprawie nieodpłatne świadczenie usług podlega
    opodatkowaniu, niezbędne jest ustalenie celu takiego świadczenia.
    Będą Państwo nieodpłatnie udostępniać Spółce autobusy, wiaty przystankowe oraz
    instalacje fotowoltaiczne w ramach realizacji swoich ustawowych zadań w zakresie
    transportu zbiorowego. Nieodpłatne udostępnienie przez Państwa ww. składników
    majątkowych będzie służyło realizacji przez Spółkę umowy wykonawczej o świadczenie
    usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego.
    Przepis art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy ma zastosowanie tylko do tych usług nieodpłatnych,
    które nie spełniają wymienionego w nim warunku, tj. dotyczy tych usług nieodpłatnych,
    które służą celom innym niż działalność gospodarcza podatnika. Jeśli ten warunek nie jest
    spełniony, nie można potraktować usługi świadczonej nieodpłatnie jako usługi odpłatnej i
    objąć jej zakresem opodatkowania VAT.
    W świetle art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy czynność nieodpłatnego udostępnienia Spółce
    nabytych w ramach realizacji Projektu autobusów, wiat przystankowych oraz urządzeń
    fotowoltaicznych nie jest nieodpłatnym świadczeniem usług do celów innych niż
    działalność gospodarcza podatnika, zatem nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania 1 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą prawa do odliczenia podatku VAT wskazanego na fakturach
    dokumentujących nabycie towarów i usług w związku z realizacją przedmiotowego
    Projektu.
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    gdy:
        podatek odlicza zarejestrowany czynny podatnik podatku od towarów i usług,
        towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami
    opodatkowanymi podatnika. Ta zasada wyłącza jednocześnie możliwość odliczania
    podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, czyli gdy są wykorzystywane do czynności
    zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających opodatkowaniu.
    Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje pod warunkiem, że:
        spełnione zostały przesłanki pozytywne, wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy oraz
        nie zaistniały przesłanki negatywne, określone w art. 88 ustawy.
    W art. 88 ustawy przedstawiona jest lista wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Podstawowym warunkiem odliczenia podatku VAT jest związek nabytych towarów i usług
    ze sprzedażą generującą podatek należny. W omawianej sprawie związek taki nie
    występuje.
    Zakupione w ramach Projektu autobusy, wiaty przystankowe oraz urządzenia
    fotowoltaiczne będą Państwo nieodpłatnie użyczać Spółce, co będzie – jak wskazano
    powyżej – czynnością niepodlegającą opodatkowaniu. A zatem ww. składniki majątkowe
    nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych i w konsekwencji nie zostanie
    spełniona podstawowa pozytywna przesłanka, która pozwala na odliczenie podatku
    naliczonego, jaką jest związek nabywanych towarów i usług z czynnościami
    opodatkowanymi.
    Zatem nie będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT wskazanego na
    fakturach dokumentujących nabycie towarów i usług w związku z realizacją
    przedmiotowego Projektu.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili, i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie
    są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników w zakresie możliwości zaliczania
    wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają
    przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy
    podatkowe przywołane w uzasadnieniu interpretacji mogą jedynie pomóc Państwu
    ocenić, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowalnym. W związku z
    powyższym nie zajęto stanowiska w tej sprawie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani

        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...) Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.