Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-419/13/RS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-07-30
Teza: Podstawa opodatkowania sprzedaży wybudowanej infrastruktury za symboliczną kwotę.
Słowa kluczowe: infrastruktura; kwota; opodatkowanie-podstawa opodatkowania
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 32

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 30 kwietnia 2013 r. (data wpływu 6 maja 2013 r.), uzupełnionym w dniach 2 i 25 lipca 2013 r. (daty wpływu) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie podstawy opodatkowania sprzedaży wybudowanej infrastruktury za symboliczną kwotę - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 maja 2013 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniach 2 i 25 lipca 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie podstawy opodatkowania sprzedaży wybudowanej infrastruktury za symboliczną kwotę.

W złożonym wniosku oraz jego uzupełnieniach, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka planuje budowę na terenie gminy osiedla domków jednorodzinnych. W chwili obecnej trwa budowa infrastruktury, na którą składają się, m.in. sieć wodociągowa oraz sieć kanalizacyjna wraz z dwiema przepompowniami (zakończenie budowy infrastruktury planowane jest na koniec 2013 r.). Sieci położone są na gruncie stanowiącym własność Spółki, która ujęła je w ewidencji środków trwałych w budowie. Wartość wydatków poniesionych na budowę infrastruktury wyniosła ok. 400.000,00 zł. Spółka rozważa możliwość sprzedaży budowanej infrastruktury na rzecz gminy bądź przedsiębiorstwa wodno¬kanalizacyjnego za symboliczną kwotę w porównaniu do wartości nakładów poniesionych na budowę infrastruktury, tj. za np. 100,00 zł netto, czyli 123,00 zł brutto (gmina oraz przedsiębiorstwo wodnokanalizacyjne nie są zainteresowane kupnem infrastruktury za kwotę odpowiadającą wartości nakładów). Cena brutto, która zostanie określona w umowie sprzedaży, będzie kwotą należną od nabywcy. Cena ta jest ceną w rozumieniu ustawy o cenach. Plany sprzedaży infrastruktury związane są z tym, że Spółka nie jest zainteresowana ponoszeniem obciążeń wynikających z konieczności utrzymywania w należytym stanie sieci wodociągowej i kanalizacyjnej, w tym związanych z konserwacją, naprawami lub wymianą, gdyż będzie to wymagało ponoszenia dodatkowych wydatków związanych z zatrudnianiem osób lub przedsiębiorstw wykwalifikowanych w przedmiotowej branży, a którym to potencjałem Spółka nie dysponuje. Sprzedając infrastrukturę zwolni się z powyższych obciążeń. Istotny jest fakt, że oprócz gminy i przedsiębiorstwa wodnokanalizacyjnego żaden inny podmiot nie jest zainteresowany kupnem przedmiotowej infrastruktury. Sieć wodociągowa i kanalizacyjna jest budowana jako infrastruktura niezbędna do wybudowania przez Spółkę zamkniętego osiedla domów jednorodzinnych. Infrastruktura jest warunkiem koniecznym dla zrealizowania tej inwestycji. Warunkuje ona bowiem możliwość funkcjonowania osiedla, co przekłada się na możliwość sprzedaży domów w ramach inwestycji. Spółka będzie sprzedawała domy jednorodzinne, co podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Z uwagi na fakt, że wydatki poniesione na budowę infrastruktury, wykazują związek z czynnościami opodatkowanymi dokonywanymi przez nią (sprzedaż domów należących do osiedla), Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących te wydatki, z którego to prawa korzysta. Wraz z kupnem domu mieszkańcy nabędą prawo do korzystania z infrastruktury, gdyż będzie ono nieodłącznym elementem umowy sprzedaży. Kupujący nie będzie ponosił z tego tytułu żadnej dodatkowej opłaty. Ponadto infrastruktura, ani jej elementy, nie były przez Spółkę udostępniane innym podmiotom, zarówno na podstawie umowy najmu, dzierżawy, czy jakiejkolwiek innej czynności cywilnoprawnej. W omawianym stanie faktycznym nie można mówić o pierwszym zasiedleniu budowli lub ich części w rozumieniu w art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług. Przedmiotowe składniki majątkowe nie były jak dotąd oddane do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu - nie były przedmiotem sprzedaży, najmu, dzierżawy etc. Spółka nie ma żadnych powiązań ani z gminą, ani z przedsiębiorstwem wodnokanalizacyjnym, a zwłaszcza tych, o których mowa w art. 32 ww. ustawy.

W związku z powyższym, w uzupełnieniu wniosku, zadano następujące pytanie:

Czy w przypadku sprzedaży przez Spółkę, na rzecz gminy lub na rzecz przedsiębiorstwa wodnokanalizacyjnego infrastruktury (sieci wodociągowej i kanalizacyjnej wraz z dwiema przepompowniami) za symboliczną kwotę w porównaniu do wartości nakładów poniesionych na jej budowę, np. za kwotę 100,00 zł netto, podstawą opodatkowania podatkiem od towarów i usług będzie cena ustalona przez strony w umowie?

Zdaniem Wnioskodawcy, wyrażonym w uzupełnieniu, sprzedaż infrastruktury na rzecz gminy lub przedsiębiorstwa wodnokanalizacyjnego stanowi odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Jeżeli sprzedaż infrastruktury nastąpi za cenę symboliczną w porównaniu do wartości nakładów poniesionych na jej wybudowanie, np. za kwotę 100,00 zł netto, podstawą opodatkowania będzie cena ustalona przez strony w umowie, w związku z czym cena sprzedaży będzie wynosiła 123,00 zł brutto (100,00 zł + 23% VAT = 123,00 zł). Po powołaniu treści art. 29 ust. 1 ww. ustawy Spółka wskazała, że ceny towarów i usług uzgadniają strony zawierające umowę. Podkreśliła, że przepisy ww. ustawy nie ograniczają podatnika w swobodzie ustalania ceny, dlatego też strony umowy mogą ustalić nawet symboliczną ceną za towar, czy usługę. Taka sytuacja nie różni się niczym od normalnej sprzedaży towaru z zyskiem. W takim przypadku obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży. Wyjątek od powyższych zasad ogólnych zachodzi w sytuacjach wskazanych w art. 32 ustawy, które w omawianych okolicznościach sprawy nie zachodzą. Reasumując Spółka stwierdziła, że w przypadku sprzedaży gminie lub gminnemu przedsiębiorstwu wodnokanalizacyjnemu infrastruktury (sieci wodociągowej i kanalizacyjnej oraz przepompowni) za symboliczną kwotę w porównaniu do wartości nakładów poniesionych na jej budowę, np. za kwotę 100,00 zł netto, transakcja ta będzie podlegać opodatkowaniu jako odpłatna dostawa towarów. Kwotą opodatkowaną podatkiem będzie cena netto ustalona w umowie, czyli kwota 100,00 zł. Wobec powyższego wartość podatku wyniesie 23,00 zł.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 - w myśl art. 7 ust. 1 ustawy - rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Definicję pojęcia „towar” ustawodawca zawarł w art. 2 pkt 6 powołanej ustawy. Zgodnie z tym przepisem, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarze, należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do zapisu art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

W myśl art. 32 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy między nabywcą a dokonującym dostawy towarów lub usługodawcą istnieje związek, o którym mowa w ust. 2, oraz w przypadku gdy wynagrodzenie jest:

1.  niższe od wartości rynkowej, a nabywca towarów lub usług nie ma zgodnie z art. 86, 88 i 90 oraz z przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 3 pełnego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  niższe od wartości rynkowej, a dokonujący dostawy towarów lub usługodawca nie ma zgodnie z art. 86, 88 i 90 oraz z przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 3 pełnego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a dostawa towarów lub świadczenie usług są zwolnione od podatku,
3.  wyższe od wartości rynkowej, a dokonujący dostawy towarów lub usługodawca nie ma zgodnie z art. 86, 88 i 90 oraz z przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 3 pełnego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego

*   organ podatkowy określa wysokość obrotu na podstawie wartości rynkowej pomniejszonej o kwotę podatku, jeżeli okaże się, że związek ten miał wpływ na ustalenie wynagrodzenia z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług.

Na podstawie ust. 2 powołanego artykułu, związek, o którym mowa w ust. 1, istnieje, gdy między kontrahentami lub osobami pełniącymi u kontrahentów funkcje zarządzające, nadzorcze lub kontrolne zachodzą powiązania o charakterze rodzinnym lub z tytułu przysposobienia, kapitałowym, majątkowym lub wynikające ze stosunku pracy. Związek ten istnieje także, gdy którakolwiek z wymienionych osób łączy funkcje zarządzające, nadzorcze lub kontrolne u kontrahentów.

Stosownie do treści ust. 3 ww. artykułu, przez powiązania rodzinne, o których mowa w ust. 2, rozumie się małżeństwo oraz pokrewieństwo lub powinowactwo do drugiego stopnia.

Zgodnie z ust. 4 tegoż artykułu, przez powiązania kapitałowe, o których mowa w ust. 2, rozumie się sytuację, w której jedna z osób lub jeden z kontrahentów posiada prawo głosu wynoszące co najmniej 5% wszystkich praw głosu lub dysponuje bezpośrednio lub pośrednio takim prawem.

Przez sprzedaż – w myśl art. 2 pkt 22 ustawy - rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Analizując art. 29 ust. 1 w powiązaniu z art. 2 pkt 22 ustawy należy stwierdzić, że podstawą opodatkowania jest obrót, który stanowi kwotę należną z tytułu sprzedaży, a więc m. in. z tytułu odpłatnego świadczenia usług, pomniejszoną o podatek należny.

Z treści wniosku wynika, iż Spółka planuje budowę na terenie gminy osiedla domków jednorodzinnych. W chwili obecnej trwa budowa infrastruktury, na którą składają się, m.in. sieć wodociągowa oraz kanalizacyjna wraz z dwiema przepompowniami (zakończenie budowy infrastruktury planowane jest na koniec 2013 r.). Sieci położone są na gruncie stanowiącym własność Spółki, która ujęła je w ewidencji środków trwałych w budowie. Wartość wydatków poniesionych na budowę infrastruktury wyniosła ok. 400.000,00 zł. Spółka rozważa możliwość sprzedaży budowanej infrastruktury na rzecz gminy bądź przedsiębiorstwa wodnokanalizacyjnego za symboliczną kwotę w porównaniu do wartości nakładów poniesionych na budowę infrastruktury, tj. za np. 100,00 zł netto, czyli 123,00 zł brutto (gmina oraz przedsiębiorstwo wodnokanalizacyjne nie są zainteresowane kupnem infrastruktury za kwotę odpowiadającą wartości nakładów). Cena brutto, która zostanie określona w umowie sprzedaży, będzie kwotą należną od nabywcy. Cena ta jest ceną w rozumieniu ustawy o cenach. Plany sprzedaży infrastruktury związane są z tym, że Spółka nie jest zainteresowana ponoszeniem obciążeń wynikających z konieczności utrzymywania w należytym stanie sieci wodociągowej i kanalizacyjnej, w tym związanych z konserwacją, naprawami lub wymianą, gdyż będzie to wymagało ponoszenia dodatkowych wydatków związanych z zatrudnianiem osób lub przedsiębiorstw wykwalifikowanych w przedmiotowej branży, a którym to potencjałem Spółka nie dysponuje. Sprzedając infrastrukturę zwolni się z powyższych obciążeń. Istotny jest fakt, że oprócz gminy i przedsiębiorstwa wodnokanalizacyjnego żaden inny podmiot nie jest zainteresowany jej kupnem. Przedmiotowe sieci są budowane jako infrastruktura niezbędna do wybudowania zamkniętego osiedla domów jednorodzinnych i są warunkiem koniecznym dla zrealizowania tej inwestycji. Warunkuje ona bowiem możliwość funkcjonowania osiedla, co przekłada się na możliwość sprzedaży domów w ramach inwestycji. Spółka sprzedaje domy jednorodzinne. Czynność ta podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wraz z kupnem domu mieszkańcy nabędą prawo do korzystania z infrastruktury, gdyż będzie ono nieodłącznym elementem umowy sprzedaży. Kupujący nie będzie ponosił z tego tytułu żadnej dodatkowej opłaty. Infrastruktura ani jej elementy nie były przez Spółkę udostępniane innym podmiotom na podstawie umowy najmu, dzierżawy czy jakiejkolwiek innej czynności cywilnoprawnej. Spółka nie ma żadnych powiązań ani z gminą, ani z przedsiębiorstwem wodnokanalizacyjnym, a zwłaszcza tych, o których mowa w art. 32 ww. ustawy.

Mając na uwadze powyższe oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, że w związku z tym, że pomiędzy Spółką a gminą oraz przedsiębiorstwem wodnokanalizacyjnym nie ma powiązań, o których mowa w art. 32 ustawy, podstawą opodatkowania planowanej dostawy będzie kwota należna pomniejszona o podatek należny, a więc przykładowa kwota 100,00 zł.

Ponadto należy wskazać, że niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Jednocześnie należy wskazać, że zgodnie z art. 199a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm), organ podatkowy dokonując ustalenia treści czynności prawnej, uwzględnia zgodny zamiar stron i cel czynności, a nie tylko dosłowne brzmienie oświadczeń woli złożonych przez strony czynności.

W myśl § 2 tegoż artykułu, jeżeli pod pozorem dokonania czynności prawnej dokonano innej czynności prawnej, skutki podatkowe wywodzi się z tej ukrytej czynności prawnej.

Na podstawie § 3 ww. artykułu, jeżeli z dowodów zgromadzonych w toku postępowania, w szczególności zeznań strony, chyba że strona odmawia składania zeznań, wynikają wątpliwości co do istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa, z którym związane są skutki podatkowe, organ podatkowy występuje do sądu powszechnego o ustalenie istnienia lub nieistnienia tego stosunku prawnego lub prawa.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.