Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.650.2025.1.AMA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-16
Teza: Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy
zastosowaniu kas rejestrujących.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów
kasa-kasa rejestrująca-obowiązek instalacji kasy
rejestrującej
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 3. Kasy rejestrujące-Obowiązek
prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas
rejestrujących
Przepisy: [VAT] Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie
zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży
przy zastosowaniu kas rejestrujących (od 1.01.2025)-§ 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 3-art. 111-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 13 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług, który dotyczy braku obowiązku
    prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    A. AG (dalej: Spółka lub Wnioskodawca) z siedzibą w Szwajcarii jest czynnym podatnikiem
    VAT w Polsce. Spółka zarejestrowana jest do VAT w Polsce od 1 lutego 2023 r.
    Spółka dokonała rejestracji ze względu na planowaną działalność handlową na rzecz osób
    fizycznych, której miejscem opodatkowania VAT jest Polska.
    Przedmiotem działalności Spółki jest handel m.in. (...) na rzecz osób fizycznych
    nieprowadzących działalności gospodarczej.
    Spółka nie ma stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce.
    Spółka nie posiada ani nie wynajmuje w Polsce sklepów ani magazynów ani nie posiada
    jakiegokolwiek tytułu prawnego do nieruchomości w Polsce.
    Spółka nie zatrudnia w Polsce personelu i na terytorium kraju nie prowadzi żadnej
    fizycznej sprzedaży.
    Dostawy realizowane przez Wnioskodawcę dokonywane są w drodze sprzedaży
    wysyłkowej towarów na odległość (dalej: sprzedaż wysyłkowa lub WSTO) w rozumieniu
    definicji z art. 2 pkt 22a ustawy o VAT. Spółka nie dokonuje natomiast sprzedaży w
    rozumieniu definicji zawartej w art. 2 pkt 22 ustawy o VAT.
    Wartość sprzedaży wysyłkowej do Polski przekracza 10 000 EUR rocznie.
    Spółka nie jest zarejestrowana do jednej z procedur szczególnych, o których mowa w
    dziale XII rozdziale 6a i 7 ustawy o VAT, w tym m.in. do VAT OSS, oraz nie zamierza się
    zarejestrować do ww. procedur.
    Zamówienia na towary składane są głównie w formie pisemnej, w drodze odpowiedzi na
    zamówienia wysyłkowe lub poprzez bezpośrednią płatność za zamówienie. Niewielka
    część zamówień rejestrowana jest telefonicznie.
    Towary wysyłane są z magazynu w Niemczech, gdzie Spółka jest zarejestrowana pod
    numerem (...).
    Towary są transportowane z Niemiec do Polski na rzecz Spółki, przez usługodawcę z
    siedzibą w Niemczech. Usługodawca przygotowuje na zlecenie Wnioskodawcy towary
    (będące własnością Spółki a znajdujące się w jego magazynie w Niemczech) do
    bezpośredniej wysyłki do klienta w Polsce a następnie organizuje transport z magazynu w
    Niemczech do klienta w Polsce.
    Spółka pozostaje właścicielem towaru i ponosi wszelkie ryzyka jak właściciel. W razie
    zagubienia towaru lub jego zniszczenia w transporcie Spółka ma roszczenia do
    usługodawcy świadczącego usługi transportowe/kurierskie/pocztowe o wypłatę
    odszkodowania.

    Transport w zależności od potrzeby może być podzielony na etapy np. przesyłki
    przygotowane dla klienta są transportowane z Niemiec do Polski transportem lądowym
    na paletach następnie przepakowane i nadane pocztą na adres klienta. Wszystkie te
    czynności nie są wykonywane bezpośrednio przez Wnioskodawcę, ale na jego zlecenie
    przez usługodawcę. Do momentu dostarczenia towaru klientowi końcowemu w Polsce
    Spółka pozostaje właścicielem towaru. Własność towaru przechodzi na nabywcę (klienta)
    w momencie odbioru przesyłki.
    W przesyłce wraz z towarem dostarczana jest klientowi faktura. Zapłata za towar
    następuje za pobraniem przez kuriera. Wpłaty dokonywane są na konto Wnioskodawcy
    odrębnie za każdą dostawę.
    Sprzedaż wysyłkowa towarów na odległość dokonywana na rzecz osób fizycznych w
    poszczególnych państwach UE jest wykazana w deklaracjach VAT składanych w tych
    Państwach. Dotyczy to również Polski.
    Sprzedaż wysyłkowa opodatkowana jest na zasadach ogólnych. Nie jest stosowana
    procedura VAT marża.
    Sprzedaż wysyłkowa na rzecz osób fizycznych w Polsce udokumentowana jest fakturami i
    wykazywana w deklaracji VAT w Polsce. Sprzedaż wysyłkowa towarów które spełniają
    warunki zwolnienia jest wykazywana w deklaracji VAT jako zwolniona, sprzedaż wysyłkowa
    towarów, które nie podlegają zwolnieniu, jest wykazywana w deklaracji VAT ze stawką 23%.
    Faktura dostarczona klientowi zawiera:
        datę wystawienia;
        numer faktury zgodny z przyjęta numeracją,
        dane Spółki jako sprzedawcy, wraz z NIP-PL,
        dane nabywcy towaru imię, nazwisko, adres,
        datę dostawy,
        nazwę sprzedawanego artykułu,
        ilość sprzedanych artykułów,
        cenę netto towaru,
        wartość sprzedanych wysyłkowo towarów,
        stawkę podatku oraz wartość podatku,
        sumę sprzedaży wysyłkowej netto, z podziałem na wartości objęte poszczególnymi
        stawkami podatku oraz sprzedaż wysyłkową zwolnioną od podatku,
        kwoty podatku VAT z podziałem na poszczególne stawki,
        kwotę należności ogółem.
    Numer NIP Spółki wykazany na fakturze to (...). Stawka podatku jest różna w zależności od
    rodzaju towaru. Spółka do tej pory dokonywała w Polsce transakcji opodatkowanych
    stawką 23% oraz objętej zwolnieniem z art. 122 w zw. z art. 121 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2
    ustawy z dnia 11 marca 2004 r., ustawy o VAT.
    Niektóre towary dostarczane przez Spółkę do klientów w Polsce zostały wymienione w § 4
    ust. 1 pkt 1 lit. m rozporządzenia w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji
    sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, co oznacza, że zgodnie z tym przepisem
    ich sprzedaż podlega obowiązkowi prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy
    rejestrującej.
    W Polsce w czerwcu 2024 r. umową spółki założono spółkę usługową, która jest
    podmiotem powiązanym z Wnioskodawcą (dalej: Spółka powiązana). Spółka powiązana
    będzie zajmować się doradztwem w zakresie sprzedawanych wysyłkowo produktów,

    obsługą reklamacji i podobne (call center) dla różnych podmiotów z grupy kapitałowej m.
    in. dla Wnioskodawcy. Pracownicy Spółki powiązanej nie będą upoważnieni do
    negocjowania i zawierania umów sprzedaży wysyłkowej w imieniu Wnioskodawcy.
    Spółka powiązana nie będzie świadczyła usług bezpośrednio dla Wnioskodawcy. Umowa
    na świadczenie usług będzie zawarta z innym podmiotem z grupy z siedzibą na terytorium
    Szwajcarii, który jest obecnie i pozostanie w przyszłości odpowiedzialny za wsparcie
    sprzedaży towarów dostarczanych przez Wnioskodawcę.
    Spółka powiązana jeszcze nie rozpoczęła działalności na terytorium Polski oraz nie
    zatrudniła pracowników.

## Pytanie

Czy Spółka, w przedstawionym stanie faktycznym ma obowiązek prowadzenia ewidencji
    sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Spółki, na gruncie obowiązujących przepisów ustawy o VAT oraz wydanych do
    niej rozporządzeń:
        w sprawie kas rejestrujących,
        w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy
        zastosowaniu kas rejestrujących i
        w sprawie wymagań technicznych dla kas rejestrujących
    - Spółka nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas
    rejestrujących.
    Uzasadnienie własnego stanowiska w sprawie:
    Konieczność prowadzenia ewidencji przy pomocy urządzeń rejestrujących została
    przewidziana w art. 111 ust. 1 ustawy o VAT, w którym ustawodawca doprecyzował
    zarówno warunki przedmiotowe jak i podmiotowe prowadzenia takiej ewidencji.
    Zgodnie z przywoływanym przepisem:
    „Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących
    działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić
    ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.”
    Zasadniczo jednak dla celów opodatkowania ustawa o VAT posługuje się pojęciem nie
    samej sprzedaży, ale dostaw towarów i świadczeń usług. Dla właściwego zatem
    zrozumienia jakie czynności generują obowiązek prowadzenia ewidencji przy pomocy kasy
    rejestrującej należałoby sięgnąć do definicji sprzedaży, którą na potrzeby stosowania
    przepisów ustawy o VAT ustawodawca zamieścił w jej słowniku.
    Zgodnie zatem z art. 2 pkt 22 ustawy o VAT:
    „Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
    dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów
    oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.”
    Jak nietrudno zauważyć, ustawodawca definiuje „sprzedaż” dla potrzeb wszystkich
    przepisów ustawy o VAT, w których posługuje się tym terminem.
    Należy zauważyć, że w art. 2 pkt 22a ustawodawca definiuje również, będące
    przedmiotem aktywności Spółki na terytorium kraju, WSTO.
    Zgodnie z ww. przepisem:
    „Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów
    na odległość - rozumie się przez to dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych

    przez dostawcę lub na jego rzecz, w tym wtedy, gdy dostawca uczestniczy pośrednio w
    transporcie lub wysyłce towarów, z terytorium państwa członkowskiego innego niż
    terytorium państwa członkowskiego zakończenia wysyłki lub transportu towarów do
    nabywcy, który jest:
      a) podatnikiem podatku od towarów i usług lub osobą prawną niebędącą podatnikiem
        podatku od towarów i usług, którzy nie mają obowiązku rozliczania
        wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9, lub
      b) podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą
        podatnikiem podatku od wartości dodanej, którzy nie mają obowiązku rozliczania
        wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów odpowiadającego
        wewnątrzwspólnotowemu nabyciu towarów, o którym mowa w art. 9, lub c)
        podmiotem niebędącym podatnikiem
    - pod warunkiem, że dostarczane towary nie są nowymi środkami transportu ani
    towarami, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2”.
    Jak wprost wynika z przywołanych powyżej definicji, ustawodawca wyraźnie różnicuje
    sprzedaż od WSTO. Jednocześnie w żadnym z przepisów ustawy o VAT nie wskazano, aby
    dla potrzeb stosowania tej ustawy zrównywać WSTO i sprzedaż.
    Skoro więc zgodnie z cytowanym już art. 111 ust. 1 ustawy o VAT obowiązkowi ewidencji
    przy pomocy kasy rejestrującej podlega dokonywana na rzecz osób fizycznych oraz
    rolników ryczałtowych sprzedaż, zdefiniowana w samej ustawie o VAT to w praktyce
    obowiązkowi takiej ewidencji podlegać powinny jedynie (z zachowaniem odmienności
    dokumentowania poniższych rodzajów transakcji w przypadku, gdy nabywcą jest osoba
    fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej):
      1) dostawa towarów na terytorium kraju,
      2) świadczenie usług na terytorium kraju,
      3) eksport towarów,
      4) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
    Ponieważ jednak WSTO nie zostało w przepisach ustawy o VAT uwzględnione w definicji
    sprzedaży jak również żaden z przepisów tej ustawy nie nakazuje odpowiedniego
    stosowania dla potrzeb WSTO przepisów o obowiązku rejestracji sprzedaży dokonywanej
    na rzecz osób fizycznych przy pomocy kas fiskalnych, należy stwierdzić, że WSTO nie
    podlega obowiązkowi rejestrowania przy pomocy kas fiskalnych.
    W efekcie Spółka, która nie dokonuje na terytorium kraju sprzedaży, a 100%
    dokonywanych przez Nią transakcji stanowi WSTO, nie jest zobowiązana do
    ewidencjonowania transakcji dokonywanych na rzecz osób przy pomocy kasy rejestrującej
    nawet jeżeli asortyment Spółki stanowią towary nie korzystające ze zwolnienia z
    ewidencjonowania zgodnie z rozporządzeniem w sprawie zwolnień z obowiązku
    prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.
    Wynika to z faktu, że o obowiązku rejestracji przy pomocy kas fiskalnych decyduje w
    pierwszym rzędzie zgodnie z ww. przepisami ustawy o VAT rodzaj dokonywanych
    transakcji podczas gdy rodzaj dostarczanego towaru ma dla tego obowiązku znaczenie
    wtórne. Innymi słowy, rodzaj towaru może zadecydować o konieczności
    ewidencjonowania jego dostawy dopiero jeżeli transakcja, w ramach której jest
    dostarczany sama w sobie podlega obowiązkowi ewidencji przy pomocy kasy fiskalnej.
    Warto również dodać, że WSTO zastąpiła, z momentem wprowadzenia, do polskich
    regulacji VAT, przepisów dotyczących e-commerce, uprzednio funkcjonujący szczególny
    rodzaj transakcji jaką była sprzedaż wysyłkowa na terytorium kraju (tj. sprzedaż
    wysyłkowa dokonywana z innego kraju UE do polskiego konsumenta).

    Co istotne, w historycznych przepisach ustawy o VAT podobnie jak obecnie definicje
    sprzedaży i sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju stanowiły dwa niezależne od siebie
    rodzaje transakcji.
    Należy zatem przyjąć, że gdyby wolą racjonalnego ustawodawcy było obciążenie
    obowiązkiem prowadzenia ewidencji przy pomocy kas rejestrujących podmiotów
    dokonujących WSTO to wraz z nowelizacją przepisów w zakresie e-commerce w definicji
    sprzedaży dodałby do wyliczenia transakcji, które ją stanowią również WSTO.
    Alternatywnie dodałby do ustawy o VAT przepis stanowiący, że obowiązkowi
    ewidencyjnemu, o którym mowa w art. 111 ust. 1 podlega również WSTO.
    Tego jednak nie uczyniono, co zdaniem Spółki wprost wskazuje, że wolą ustawodawcy nie
    było nakładanie obowiązku ewidencji przy pomocy kas rejestrujących na podmioty
    dokonujące WSTO.
    Dodatkowego argumentu za twierdzeniem o braku obowiązku ewidencjonowania WSTO
    przy pomocy kas rejestrujących dostarcza analiza stanowisk organów podatkowych
    prezentowanych na gruncie przepisów, które zostały znowelizowane przez wspomniany
    pakiet e-commerce.
    Mianowicie, przed wprowadzeniem do ustawy o VAT pakietu e-commerce transakcje
    dokonywane przez Wnioskodawcę klasyfikowane byłyby jako sprzedaż wysyłkowa na
    terytorium kraju.
    Co istotne w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez organy podatkowe dla
    podatników dokonujących takiej sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju organy
    bezspornie uznawały odmienność sprzedaży i sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju i
    potwierdzały brak obowiązku ewidencjonowania tego rodzaju sprzedaży wysyłkowej przy
    pomocy kas rejestrujących.
    Tak przykładowo orzekł Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z 17 marca
    2017 r., sygn.: 1462-IPPP2.4512.53.2017.1.DG, w której uznał m.in.: „Definicja „sprzedaży”
    uregulowana w art. 2 pkt 22 ustawy nie obejmuje swoim zakresem „sprzedaży wysyłkowej
    na terytorium kraju”, gdyż dokonywane przez Spółkę dostawy nie będą stanowiły
    „odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju”, ponieważ towary te Wnioskodawca
    będzie transportował każdorazowo z terytorium innego państwa UE niż Polska. Ponadto,
    co istotne w rozpatrywanej sprawie, Spółka nie posiada stałego miejsca prowadzenia
    działalności gospodarczej w Polsce, nie posiada w Polsce żadnej infrastruktury biznesowej
    - w szczególności nie posiada pracowników, lokali, biura handlowego, punktu sprzedaży
    itp. Cała sprzedaż realizowana będzie z zagranicy. Jak wynika z wniosku towary będą
    dostarczane za pośrednictwem operatorów pocztowych lub firm kurierskich,
    bezpośrednio z Niemiec do klientów w Polsce.
    Zatem Wnioskodawca, w przedstawionej we wniosku sytuacji, nie będzie miał
    obowiązku ewidencjonowania dokonywanej dostawy przy zastosowaniu kasy
    rejestrującej, gdyż realizowana przez niego sprzedaż wysyłkowa na terytorium kraju nie
    podlega ewidencjonowaniu za pomocą kasy rejestrującej.”
    Skoro więc:
        definicja WSTO jest sukcesorem definicji m.in. sprzedaży wysyłkowej na terytorium
        kraju w stosunku do której organy podatkowe uznawały brak obowiązku
        ewidencjonowania jej przy pomocy kas rejestrujących,
        racjonalny ustawodawca nie zmienił w ramach dokonanej nowelizacji ustawy o VAT
        przepisów, w ten sposób, aby bezspornie sprzedaż podlegająca obowiązkowi
        ewidencji przy pomocy kasy rejestrującej obejmowała również WSTO,

    - to należy uznać, że podobnie jak uprzednio sprzedaż wysyłkowa na terytorium kraju,
    również WSTO nie podlega obowiązkowi ewidencji przy pomocy kasy rejestrującej.
    Końcowo warto dodać, że co prawda przepisy rozporządzeń stanowią regulacje wtóre
    wobec ustawy o VAT jednak dostarczają one dodatkowych, racjonalnych argumentów za
    brakiem obowiązku ewidencjonowania WSTO przy pomocy kas rejestrujących z uwagi na
    brak posiadania przez podatników siedzib lub miejsc prowadzenia działalności w Polsce.
    Zarówno ustawa o VAT w jej art. 111 ust. 3a ustawy o VAT oraz § 9 ust. 1 rozporządzenia w
    sprawie kas rejestrujących nakładają na podatnika ewidencjonującego sprzedaż za
    pomocą kas fiskalnych wiele obowiązków. Z ich treści wynika, że podatnicy prowadzący
    ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani:
        dokonywać niezwłocznego zgłoszenia właściwemu podmiotowi prowadzącemu
        serwis kas rejestrujących każdej nieprawidłowości w pracy kasy;
        udostępniać kasy do kontroli stanu nienaruszalności kasy i prawidłowości jej pracy
        na każde żądanie właściwych organów;
        poddawać kasy obowiązkowemu przeglądowi technicznemu wykonywanemu przez
        podmiot prowadzący serwis główny lub podmiot prowadzący serwis w terminach
        określonych w § 55;
        dokonywać wpisów do książki kasy przewidzianych do wykonania przez podatnika
        oraz umożliwiać dokonanie wpisów do książki kasy podmiotowi prowadzącemu
        serwis główny lub podmiotowi prowadzącemu serwis.
    Zgodnie natomiast z § 26 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących, każdy wydawany
    paragon musi podawać adres punktu sprzedaży, a w przypadku sprzedaży prowadzonej w
    miejscach niestałych - adres siedziby lub miejsca zamieszkania podatnika.
    Zgodnie z wzorami dokumentów (załącznik nr 3, załącznik nr 4) do rozporządzenia
    Ministra Finansów w sprawie kas rejestrujących podatnik obowiązany jest wskazać
    dokładny adres instalacji kasy, co nie jest możliwe w przypadku podmiotu
    nieposiadającego fizycznego punktu sprzedaży na terytorium kraju.
    Również z § 22, § 25, § 26, § 28, § 29, § 30 rozporządzenia w sprawie wymagań
    technicznych dla kas rejestrujących wynika, że każdy podmiot objęty obowiązkiem
    instalacji kasy rejestrującej musi posiadać miejsce bądź miejsca jej fizycznego
    zainstalowania, czyli punkty sprzedaży. Takie miejsca podlegają zgłoszeniu we właściwym
    urzędzie skarbowym. W załączniku nr 2 do tego rozporządzenia (we wzorze książki kasy
    rejestrującej), wskazano jako wymaganą informację adres miejsca, w którym kasa jest
    użytkowana. Dodatkowo każdą zmianę miejsca używania kasy należy zgłosić do
    właściwego urzędu skarbowego i ująć w książce kasy.
    Ww. przepisy dotyczące kas fiskalnych nie regulują sytuacji, kiedy sprzedawca
    zobowiązany do prowadzenia ewidencji sprzedaży za pomocą kas rejestrujących nie
    posiada w Polsce siedziby ani fizycznego miejsca dokonywania dostaw (punktu sprzedaży).
    Zostały bowiem ustanowione tylko i wyłącznie do podmiotów taką siedzibę bądź punkt
    sprzedaży posiadających.
    W związku z powyższym, również na gruncie celowościowej interpretacji przepisów
    rozporządzeń wydanych do ustawy o VAT w zakresie obowiązków ewidencji przy pomocy
    kas, należy stwierdzić, że w przypadku podatników, którzy nie mają siedziby ani punktu
    sprzedaży na terytorium, Polski i zawierają umowy sprzedaży na odległość, niemożliwe
    jest dochowanie warunków technicznych prowadzenia ewidencji za pomocą kasy fiskalnej,
    a obowiązek ewidencjonowania sprzedaży towarów za pomocą kas rejestrujących nie
    istnieje. Obowiązek ten dotyczy wyłącznie podatników, którzy posiadają na terytorium

    kraju punkt sprzedaży (placówkę handlową) wykorzystywany do prowadzenia
    przedmiotowej sprzedaży. Jedynie bowiem takie podmioty posiadając siedzibę bądź punkt
    sprzedaży są w stanie czynić zadość obowiązkom określonym w przepisach dot. kas
    rejestrujących w tym m.in. wskazać adres instalacji i przechowywania kas.
    Skoro zatem, Wnioskodawca nie posiada żadnego fizycznego miejsca sprzedaży
    wysyłkowej oraz siedziby bądź stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium
    Polski nie ma technicznej możliwości instalacji kasy rejestrującej. W związku z powyższym
    również z tego względu (niezależnie od dokonywania nie podlegającego obowiązkowi
    ewidencji przy pomocy kasy WSTO) Wnioskodawca nie jest zobowiązany do prowadzenia
    ewidencji dokonywanej sprzedaży wysyłkowej przy pomocy kasy rejestrującej na rzecz
    osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej.
    Za miejsce sprzedaży nie będzie mogła być również uznana siedziba lub biuro spółki
    powiązanej w Polsce, gdyż pracownicy tej Spółki nie będą prowadzili fizycznej sprzedaży
    wysyłkowej (punktu sprzedaży), a nawet nie będą uprawnieni do zawierania umów
    sprzedaży wysyłkowej na odległość. Funkcją Spółki powiązanej będzie wyłącznie wsparcie
    procesów logistycznych związanych z dostawami towarów i reklamacyjnych oraz
    doradztwo (call center).
    Takie stanowisko jest zgodne z:
        konstytucyjną zasadą praworządności zgodnie z którą organy państwa mogą
        działać wyłącznie na podstawie przepisów prawa i nie mogą wymagać od podatnika
        stosowania się do zasad, które przepisami prawa nie zostały w sposób
        wystarczająco jasny uregulowane,
        zasadą racjonalnego prawodawcy i zaufania do organów państwa, zgodnie z którą,
        gdyby intencją prawodawcy było objęcie obowiązkiem ewidencjonowania
        sprzedaży również podatników z siedzibą poza terytorium Polski, którzy nie
        posiadają stałych punktów sprzedaży, to zapewniłby ku temu odpowiednie warunki
        techniczne.
    Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w wydawanych do tej pory
    interpretacjach indywidualnych, np. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej
    w Warszawie z 27 listopada 2014 r., sygn. IPPP2/443-845/14-2/RR, interpretacja Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej z 25 kwietnia 2017 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.15.2017.1.
    MT czy z 16 lutego 2023 r., sygn.: 0114-KDIP1-3.4012.635.2022.1.PRM.
    Wprawdzie wskazane interpretacje opierają się na rozporządzeniach, które już nie
    obowiązują, ale nowe które je zastąpiły nie uległy zmianom, które powodowałyby, że
    stanowisko organów w zakresie braku obowiązku ewidencji przy pomocy kasy
    rejestrującej stałoby się nieaktualne.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;

      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    Przy tym, w myśl art. 2 pkt 1 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju - rozumie się przez to
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa terytorium państwa członkowskiego -
      rozumie się przez to terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii
      Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    W świetle art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...).
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Jak wynika z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Z kolei z art. 2 pkt 22a ustawy wynika, że:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o wewnątrzwspólnotowej sprzedaży
      towarów na odległość - rozumie się przez to dostawę towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dostawcę lub na jego rzecz, w tym wtedy, gdy dostawca
      uczestniczy pośrednio w transporcie lub wysyłce towarów, z terytorium państwa
      członkowskiego innego niż terytorium państwa członkowskiego zakończenia wysyłki
      lub transportu towarów do nabywcy, który jest:
      a) podatnikiem podatku od towarów i usług lub osobą prawną niebędącą
        podatnikiem podatku od towarów i usług, którzy nie mają obowiązku rozliczania
        wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9, lub
      b) podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą
        podatnikiem podatku od wartości dodanej, którzy nie mają obowiązku rozliczania
        wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów odpowiadającego
        wewnątrzwspólnotowemu nabyciu towarów, o którym mowa w art. 9, lub
      c) podmiotem niebędącym podatnikiem
      - pod warunkiem że dostarczane towary nie są nowymi środkami transportu ani
      towarami, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2.
    Na mocy art. 22 ust. 1 pkt 1a ustawy:

      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku wewnątrzwspólnotowej sprzedaży
      towarów na odległość - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie
      zakończenia wysyłki lub transportu do nabywcy.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1a pkt 1 ustawy:
      Przepisów ust. 1 pkt 1a-1c nie stosuje się do towarów, o których mowa w art. 120
      ust. 1 podlegających opodatkowaniu podatkiem na zasadach określonych w art. 120
      ust. 4 i 5.
    Stosownie do art. 22a ust. 1 ustawy:
      Przepis art. 22 ust. 1 pkt 1a nie ma zastosowania, jeżeli łącznie spełnione są
      następujące warunki:
      1) dostawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, a w razie braku takiej
        siedziby - stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, tylko na
        terytorium jednego państwa członkowskiego;
      2) towary są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego
        inne niż terytorium państwa członkowskiego, o którym mowa w pkt 1;
      3) suma całkowitej wartości dostaw towarów wysyłanych lub transportowanych na
        terytorium państwa członkowskiego, o którym mowa w pkt 2, oraz całkowitej
        wartości usług, o których mowa w art. 28k ust. 1, świadczonych na rzecz
        podmiotów, o których mowa w art. 28k ust. 2 pkt 2, pomniejszona o kwotę
        podatku lub podatku od wartości dodanej, nie przekroczyła w trakcie roku
        podatkowego ani w poprzednim roku podatkowym kwoty 10 000 euro lub jej
        równowartości wyrażonej w walucie krajowej państwa członkowskiego, o którym
        mowa w pkt 1, przy czym w przypadku dostawcy posiadającego siedzibę
        działalności gospodarczej, a w razie braku takiej siedziby - stałe miejsce
        zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, tylko na terytorium kraju, wyrażona w
        złotych równowartość kwoty w euro wynosi 42 000 zł.
    Zgodnie z art. 22a ust. 2 ustawy:
      Jeżeli w trakcie roku podatkowego kwota, o której mowa w ust. 1 pkt 3, zostanie
      przekroczona, przepis art. 22 ust. 1 pkt 1a stosuje się, począwszy od dostawy, w
      związku z którą przekroczono tę kwotę.
    Natomiast w myśl art. 22a ust. 3 ustawy:
      Dostawca, do którego ma zastosowanie przepis ust. 1, może wskazać jako miejsce
      dostawy miejsce, o którym mowa w art. 22 ust. 1 pkt 1a. Dostawca, którego towary w
      momencie rozpoczęcia ich wysyłki lub transportu znajdują się na terytorium kraju,
      wskazuje miejsce dostawy przez złożenie zawiadomienia o takim wyborze w terminie
      do 10. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano tego wyboru,
      na zasadach określonych w art. 28p.
    Jak wynika z powołanych przepisów, co do zasady, miejscem dostawy (opodatkowania) w
    przypadku wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość (WSTO) jest kraj, w
    którym towary znajdują się w momencie zakończenia wysyłki lub transportu do nabywcy
    (konsumenta). Natomiast w sytuacji, gdy są spełnione warunki określone w art. 22a ust. 1
    ustawy, za miejsce opodatkowania dostawy towarów uznaje się kraj rozpoczęcia wysyłki
    /transportu towarów.
    Z opisu sprawy wynika, że przedmiotem Państwa działalności jest handel m.in. (...) na
    rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej (sprzedaż wysyłkowa do
    Polski). Realizowane przez Państwa dostawy dokonywane są w drodze sprzedaży
    wysyłkowej towarów na odległość.
    Towar wysyłany (transportowany) jest do klienta w Polsce z magazynu w Niemczech.

    Towary znajdujące się w magazynie w Niemczech są Państwa własnością. Zlecają Państwo
    organizację procesów logistycznych usługodawcy z siedzibą w Niemczech, który
    przygotowuje towary do wysyłki i organizuje transport z magazynu w Niemczech
    bezpośrednio do klienta w Polsce.
    Transport może być podzielony na etapy np. przesyłki przygotowane dla klienta są
    transportowane z Niemiec do Polski transportem lądowym na paletach, następnie
    przepakowane i nadane pocztą na adres klienta. Wszystkie te czynności nie są
    wykonywane bezpośrednio przez Państwa, ale na Państwa zlecenie przez usługodawcę.
    Do momentu dostarczenia towaru klientowi końcowemu w Polsce, pozostają Państwo
    właścicielem towaru. Ponoszą Państwo wszelkie ryzyka jak właściciel. Własność towaru
    przechodzi na nabywcę (klienta) w momencie odbioru przesyłki.
    Sprzedaż wysyłkowa na rzecz osób fizycznych w Polsce udokumentowana jest fakturami i
    wykazywana w deklaracji VAT w Polsce.
    W przesyłce wraz z towarem dostarczana jest klientowi faktura z Państwa Numer NIP (...).
    Faktura ta zawiera m.in. dane Spółki (sprzedawcy), dane nabywcy towaru, datę dostawy,
    nazwę sprzedawanego artykułu, ilość i cenę netto towaru, stawkę oraz wartość podatku.
    Stawka podatku jest różna w zależności od rodzaju towaru. Do tej pory dokonywali
    Państwo w Polsce transakcji opodatkowanych stawką 23% oraz objętej zwolnieniem z art.
    122 w zw. z art. 121 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2 ustawy.
    Państwa sprzedaż wysyłkowa opodatkowana jest na zasadach ogólnych. Nie jest
    stosowana procedura VAT-marża.
    Nie są Państwo zarejestrowani do jednej z procedur szczególnych, o których mowa w
    dziale XII rozdziale 6a i 7 ustawy, w tym m.in. do VAT OSS, oraz nie zamierzają Państwo się
    zarejestrować do ww. procedur.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii braku obowiązku prowadzenia ewidencji
    sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy wskazać, że zgodnie z art. 111 ust. 1
    ustawy:
      Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących
      działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić
      ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.
    Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia
    ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy
    dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych
    nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem,
    podstawowym kryterium decydującym o obowiązku stosowania do ewidencjonowania
    sprzedaży za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy świadczeń wykonywanych
    przez podatnika.
    Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że Państwa siedziba znajduje się w
    Szwajcarii. Od 1 lutego 2023 r. zarejestrowani są w Polsce dla celów VAT. Prowadzą
    Państwo odpłatne dostawy m.in. towarów wymienionych w § 4 ust. 1 pkt 1 lit. m
    rozporządzenia na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej.
    Zamówienia na towary składane są głównie w formie pisemnej, w drodze odpowiedzi
    na zamówienia wysyłkowe lub poprzez bezpośrednią płatność za zamówienie.
    Niewielka część zamówień rejestrowana jest telefonicznie. Zapłata za towar następuje
    za pobraniem przez kuriera. Wpłaty dokonywane są na Państwa konto odrębnie za
    każda dostawę. W Polsce nie mają Państwo stałego miejsca prowadzenia działalności
    gospodarczej. Nie posiadają Państwo ani nie wynajmują Państwo w Polsce sklepów ani

    magazynów, ani nie posiadają Państwo jakiegokolwiek tytułu prawnego do
    nieruchomości, w Polsce. Nie zatrudniają Państwo w Polsce personelu i na terytorium
    kraju nie prowadzą Państwo żadnej fizycznej sprzedaży.
    Ponownego wskazania w tym miejscu wymaga, że obowiązek prowadzenia ewidencji
    sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących dotyczy podatników dokonujących
    sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz
    rolników ryczałtowych, stosownie do art. 111 ust. 1 ustawy. Pod pojęciem „sprzedaży”
    rozumie się natomiast odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Oznacza to, że jeżeli miejscem opodatkowania WSTO będzie terytorium innego niż
    Polska państwa członkowskiego, takie wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów nie
    będą mieściły się pod pojęciem sprzedaży, określonym w art. 2 pkt 22 ustawy.
    Natomiast, wewnątrzwspólnotowa sprzedaż towarów na odległość, której miejscem
    opodatkowania będzie Polska, będzie stanowiła dostawę towarów na terytorium kraju.
    Tym samym, podatnicy, którzy od dnia 1 lipca 2021 r. dokonują wewnątrzwspólnotowej
    sprzedaży towarów na odległość, której miejscem opodatkowania jest terytorium
    innego niż Polska państwa członkowskiego, nie podlegają obowiązkowi prowadzenia
    ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących. Jeżeli natomiast miejscem
    opodatkowania WSTO (miejscem dostawy towarów) jest terytorium Polski, co ma
    miejsce w analizowanej sprawie, to takie wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów na
    odległość podlegają, co do zasady, obowiązkowi ewidencji przy użyciu kasy rejestrującej
    jako sprzedaż na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz
    rolników ryczałtowych.
    W konsekwencji powyższego, nie można zgodzić się z Państwem, że ponieważ „(...) WSTO
    nie zostało w przepisach ustawy o VAT uwzględnione w definicji sprzedaży jak również
    żaden z przepisów tej ustawy nie nakazuje odpowiedniego stosowania dla potrzeb WSTO
    przepisów o obowiązku rejestracji sprzedaży dokonywanej na rzecz osób fizycznych przy
    pomocy kas fiskalnych (...), (...) to WSTO nie podlega obowiązkowi rejestrowania przy
    pomocy kas fiskalnych”.
    Obowiązujące przepisy przewidują jednak kilka zwolnień z tego obowiązku.
    Na mocy delegacji ustawowej zawartej w art. 111 ust. 8 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze
      rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre
      czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze
      zwolnienia, mając na uwadze interes publiczny, w szczególności sytuację budżetu
      państwa. (...).
    Kwestie dotyczące zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy użyciu kas
    rejestrujących niektórych czynności i niektórych grup podatników oraz terminów
    rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących reguluje
    rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. w sprawie zwolnień z
    obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1902), zwane dalej „rozporządzeniem”.
    Zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania przy użyciu kas rejestrujących zostało
    określone w § 2 i § 3 rozporządzenia. Przepisy te wskazują na dwojakiego rodzaju
    zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kas
    rejestrujących, tj. zwolnienie określonych grup podatników (zwolnienie podmiotowe) i
    zwolnienie konkretnych czynności (zwolnienie przedmiotowe).
    Stosownie do § 2 ust. 1 rozporządzenia:
      Zwalnia się z obowiązku prowadzenia ewidencji w danym roku podatkowym, nie
      dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2027 r., czynności wymienione w załączniku do
      rozporządzenia.

    W myśl § 2 ust. 2 rozporządzenia:
      W odniesieniu do niektórych czynności wymienionych w załączniku do
      rozporządzenia zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się zgodnie z
      warunkami określonymi w tym załączniku.
    Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia:
      Zwalnia się z obowiązku prowadzenia ewidencji w danym roku podatkowym, nie
      dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2027 r. podatników, u których wartość
      sprzedaży dokonanej na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności
      gospodarczej oraz rolników ryczałtowych w poprzednim roku podatkowym nie
      przekroczyła kwoty 20 000 zł, a w przypadku podatników rozpoczynających w
      poprzednim roku podatkowym dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz
      osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników
      ryczałtowych, jeżeli wartość sprzedaży z tego tytułu, w proporcji do okresu
      wykonywania tych czynności w poprzednim roku podatkowym, nie przekroczyła
      kwoty 20 000 zł.
    Pod poz. 41 załącznika do rozporządzenia, wskazano, że zwolniona z obowiązku
    prowadzenia ewidencji sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej jest:
      Dostawa towarów w systemie wysyłkowym (pocztą lub przesyłkami kurierskimi),
      jeżeli dostawca towaru otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za
      pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej
      (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w
      spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), a z ewidencji
      i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie
      czynności dotyczyła i na czyją rzecz została dokonana (dane nabywcy, w tym jego
      adres).
    Przy czym, jak stanowi § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia:
      Zwolnień, o których mowa w § 2 i § 3, nie stosuje się w przypadku dostawy:
      a) gazu płynnego,
      b) części do silników (CN 8409 91 00 i 8409 99 00),
      c) silników do napędu pojazdów i motocykli, silników spalinowych tłokowych z
        zapłonem iskrowym i samoczynnym do różnego rodzaju jednostek, w tym
        motocykli (CN 8407 i 8408),
      d) nadwozi do pojazdów silnikowych (CN 8707),
      e) przyczep i naczep (CN 8716 10, 8716 31 00, ex 8716 39, 8716 40 00), kontenerów
        (CN 8609 00),
      f) części przyczep, naczep i pozostałych pojazdów bez napędu mechanicznego (CN
        8716 90),
      g) części i akcesoriów do pojazdów silnikowych (CN 8708, 9401 99 20 i 9401 99 80), to
        jest do:
        - ciągników,
        - pojazdów silnikowych do przewozu dziesięciu lub więcej osób z kierowcą,
        - samochodów i pozostałych pojazdów silnikowych przeznaczonych zasadniczo
          do przewozu osób, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi)
          oraz samochodami wyścigowymi,
        - pojazdów silnikowych do transportu towarów,
        - pojazdów silnikowych specjalnego przeznaczenia, innych niż te zasadniczo
          przeznaczone do przewozu osób lub towarów, w szczególności: pojazdów

          pogotowia technicznego, dźwigów samochodowych, pojazdów strażackich,
          betoniarek samochodowych, zamiatarek, polewaczek, przewoźnych
          warsztatów, ruchomych stacji radiologicznych
        - z wyłączeniem motocykli,
      h) komputerów stacjonarnych i przenośnych, w tym laptopów i tabletów, oraz
        urządzeń peryferyjnych do nich, konsol do gier, części do komputerów i konsol,
      i) wyrobów elektronicznych, w tym odbiorników telewizyjnych i radiowych,
        gramofonów, głośników, telefonów, w tym smartfonów, smartwatchów, anten,
        wyświetlaczy, monitorów, aparatów do zapisu lub odtwarzania obrazu i dźwięku,
        nawigacji, urządzeń pamięci trwałej, taśm, dysków, urządzeń alarmowych,
      j) wyrobów optycznych, w tym lornetek, lunet, rzutników,
      k) silników elektrycznych, prądnic i transformatorów,
      l) sprzętu fotograficznego, w tym cyfrowych i konwencjonalnych aparatów
        fotograficznych, soczewek, obiektywów, kamer, projektorów filmowych,
      m) wyrobów z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali, których dostawa nie
        może korzystać ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwanej dalej
        „ustawą”,
      n) zapisanych i niezapisanych nośników danych cyfrowych i analogowych,
      o) wyrobów przeznaczonych do użycia, oferowanych na sprzedaż lub używanych jako
        paliwa silnikowe albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, bez
        względu na kod CN,
      p) wyrobów tytoniowych (CN 2401, 2402, 2403), z wyłączeniem towarów
        dostarczanych na pokładach samolotów,
      q) napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,2%, napojów
        alkoholowych będących mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych, w których
        zawartość alkoholu przekracza 0,5% (bez względu na kod CN), z wyłączeniem
        towarów dostarczanych na pokładach samolotów,
      r) perfum i wód toaletowych (CN 3303 00 10, 3303 00 90), z wyłączeniem towarów
        dostarczanych na pokładach samolotów,
      s) wyrobów klasyfikowanych do CN 2404 i 8543 40 00, przeznaczonych do palenia lub
        do wdychania bez spalania, z wyłączeniem towarów dostarczanych na pokładach
        samolotów,
      t) wyrobów zawierających w swym składzie alkohol etylowy o objętościowej mocy
        powyżej 50% objętości, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, w tym
        rozpuszczalników, płynów odkażających, rozcieńczalników farb, płynów do
        odmrażania,
      u) węgla, brykietów i podobnych paliw stałych wytwarzanych z węgla, węgla
        brunatnego, koksu i półkoksu, przeznaczonych do celów opałowych,
      w) towarów przy użyciu urządzeń obsługiwanych przez klienta, które również w
        systemie bezobsługowym przyjmują należność w bilonie, banknotach lub innej
        formie (bezgotówkowej) i wydają towar.
    Zatem, zwolnień z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kasy
    rejestrującej, o których mowa w § 2 i § 3 rozporządzenia, nie stosuje się w przypadku
    dostawy towarów, które zostały wymienione w § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia. Tym
    samym, dostawy towarów wymienionych w § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia
    dokonywane na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz
    rolników ryczałtowych podlegają bezwzględnemu obowiązkowi ewidencjonowania

    sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, niezależnie od przysługującego
    podatnikowi zwolnienia od tego obowiązku na podstawie § 2 i § 3 powołanego
    rozporządzenia.
    Aby podatnik miał prawo do skorzystania ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania
    sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia w
    zw. z poz. 41 załącznika do rozporządzenia, muszą łącznie zostać spełnione następujące
    warunki:
        dostawa towarów musi być dokonywana w systemie wysyłkowym,
        zapłata za towar musi być dokonana w całości za pośrednictwem poczty, banku lub
        spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej na rachunek bankowy podatnika
        lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej,
        której jest członkiem;
        z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę musi jednoznacznie wynikać,
        jakiej konkretnie czynności zapłata dotyczyła i na czyją rzecz została dokonana oraz
        przedmiotem świadczenia nie są towary wymienione w § 4 ust. 1 pkt 1
        rozporządzenia.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków oznacza brak możliwości zastosowania
    zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej.
    Uważają Państwo również, że skoro nie posiadają Państwo żadnego „fizycznego”
    miejsca sprzedaży wysyłkowej oraz siedziby bądź stałego miejsca prowadzenia
    działalności na terytorium Polski nie mają Państwo technicznej możliwości instalacji
    kasy rejestrującej. Tym samym, nie są Państwo zobowiązani do prowadzenia ewidencji
    sprzedaży towarów przy pomocy kasy rejestrującej na rzecz osób fizycznych
    nieprowadzących działalności gospodarczej.
    Należy wskazać, że brak jest szczególnych regulacji prawnych pozwalających na
    przyznanie podmiotowi zagranicznemu bez siedziby oraz stałego miejsca prowadzenia
    działalności gospodarczej na terytorium Polski statusu podmiotu zwolnionego z
    obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej.
    Dostawę towarów wymienionych w § 4 rozporządzenia w sprawie zwolnień z kas
    rejestrujących należy traktować szczególnie.
    Mając na uwadze powyższe, prowadzenie ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas
    rejestrujących ma charakter obowiązkowy i powszechny. Podmioty dokonujące
    sprzedaży na terytorium kraju na rzecz konsumentów powinny stosować ogólne zasady
    związane z ewidencjonowaniem sprzedaży za pośrednictwem kasy rejestrującej – w tym
    bezwzględny obowiązek używania tej kasy wynikający z § 4 rozporządzenia w sprawie
    zwolnień z kas rejestrujących. Przepisy techniczne związane ze stosowaniem kas
    rejestrujących mają charakter wtórny względem przepisów dotyczących zakresu
    obowiązku stosowania tych kas. Warunkowanie ograniczenia tych obowiązków może
    wynikać tylko z zapisów w zakresie zwolnienia.
    Biorąc pod uwagę obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy
    stwierdzić, że z uwagi na to, że sprzedawane przez Państwa towary zostały wymienione
    w § 4 ust. 1 pkt 1 lit. m rozporządzenia w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia
    ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, a Spółka jest zobowiązana
    do opodatkowania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów na odległość w Polsce,
    zgodnie z obowiązującymi w Polsce przepisami, mają Państwo obowiązek
    ewidencjonowania sprzedaży ww. towarów przy zastosowaniu kas rejestrujących,
    określony w art. 111 ust. 1 ustawy.
    Państwa stanowisko uznaję za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku.
    Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści
    wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny
    stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w
    sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać
    należy, że są one rozstrzygnięciami w konkretnych sprawach, osadzonymi w
    określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym. Podstawowym zadaniem organu
    administracji podatkowej jest działanie zgodnie z przepisami prawa. Rozstrzygnięcia
    dokonane w podobnych sprawach nie mogą stanowić podstawy do żądania
    analogicznego rozstrzygnięcia w Państwa sprawie, jeśli w tej indywidualnej sprawie
    przepisy nie pozwalają na takie rozstrzygnięcie.
    Pragnę zwrócić uwagę na rozstrzygnięcie zawarte w wyroku WSA w Gliwicach z 1 lutego
    2010 r., sygn. akt I SA/Gl 671/09, w którym Sąd zauważa, iż zasada budzenia zaufania do
    organów podatkowych nie oznacza, że organ podatkowy nie może w podobnym stanie
    faktycznym wydać rozstrzygnięcia odmiennie rozstrzygającego dane zagadnienie, od
    poprzednio wydanego. Zdaniem Sądu nie można żądać od organów podatkowych, by
    raz podjęte stanowisko, które następnie okazało się błędne w oparciu o ogólną zasadę,
    miało być kontynuowane. Praktyka taka byłaby sprzeczna z zasadą praworządności (art.
    120 Ordynacji podatkowej i art. 7 Konstytucji RP), która zobowiązuje organy
    administracji do czuwania nad tym, by prowadzone przez nie postępowania, jak i
    wydane rozstrzygnięcia, były zgodne z obowiązującym porządkiem prawnym.
    W konsekwencji, interpretacje rozbieżne bądź wątpliwe mogą być poddane weryfikacji
    w trybie art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym:
      Szef Krajowej Administracji Skarbowej może z urzędu zmienić wydaną interpretację
      indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności
      orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii
      Europejskiej.
    Oznacza to, że interpretacje indywidualne wydawane przez upoważniony do tego organ -
    w tym także powołane przez Państwa na potwierdzenie własnego stanowiska
    interpretacje indywidualne sygn.: IPPP2/443-845/14-2/RR, 1462-IPPP2.4512.53.2017.1.DG,
    0114-KDIP1-3.4012.15.2017.1.MT, 0114-KDIP1-3.4012.635.2022.1.PRM - każdorazowo
    podlegają analizie i weryfikacji, a w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, Szef
    Krajowej Administracji Skarbowej może zmienić nieprawidłową interpretację indywidualną.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa

        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.