Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-338/12-4/KT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-07-11
Teza: Zwolnienie z opodatkowania darowizny nieruchomości oraz obowiązek korekty podatku naliczonego.
Słowa kluczowe: darowizna; dostawa; korekta; nieruchomości; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 91; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 22.03.2012 r. (data wpływu 26.03.2012 r.), uzupełnionym w dniu 05.06.2012 r. (data wpływu 11.06.2012 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 25.05.2012 r. (skutecznie doręczone w dniu 30.05.2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania darowizny nieruchomości oraz korekty podatku naliczonego

*   **jest prawidłowe** \- w zakresie zwolnienia od podatku darowizny nieruchomości (pytanie nr 1),

*   **jest nieprawidłowe** - w zakresie obowiązku korekty odliczonego podatku naliczonego w związku z nabyciem tej nieruchomości (pytanie nr 2).

UZASADNIENIE

W dniu 26.03.2012 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania darowizny nieruchomości oraz obowiązku korekty podatku naliczonego. Wniosek został uzupełniony pismem złożonym w dniu 05.06.2012 r. (data wpływu 11.06.2012 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu nr IPPP3/443-338/12-2/KT z dnia 25.05.2012 r.

Za podstawę do wydania niniejszej interpretacji przyjęto opis zdarzenia przyszłego, pytania i stanowisko Strony sformułowane w uzupełnionym wniosku ORD-IN z dnia 05.06.2012 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Od 1989 roku Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą jako osoba fizyczna, jest podatnikiem podatku od towarów i usług od chwili jego wprowadzenia. Wszystkie rodzaje działalności Wnioskodawcy podlegają podatkowi VAT. Wnioskodawca nie posiada rozdzielności majątkowej.

W dniu 21.05.2008 r. Wnioskodawca zawarł z deweloperem umowę o budowę i sprzedaż lokalu użytkowego o powierzchni 67 m², z przeznaczeniem na biuro handlowe dla prowadzonego przeze Wnioskodawcę Przedsiębiorstwa Wielobranżowego. W dniu 07.11.2008 r. Wnioskodawca zawarł drugą umowę z tym samym deweloperem na zakup miejsca parkingowego w budynku, w którym znajduje się lokal użytkowy.

Zgodnie z zawartymi umowami wpłaty dokonywane były ratami wg poniższego zestawienia:

Za lokal użytkowy: I rata 31.05.2008 r., II rata 31.07.2008 r., III rata 30.09.2008 r., IV rata 31.12.2008 r. Za miejsce parkingowe: I rata 14.11.2008 r., II rata 31.07.2009 r.

Na wszystkie raty Wnioskodawca otrzymywał faktury VAT. Wnioskodawca odliczył podatek naliczony w pełnej wysokości.

Lokal użytkowy Wnioskodawca przejął protokolarnie od dewelopera dnia 17.06.2009 r., miejsce parkingowe natomiast dnia 23.12.2009 r.

W lokalu Wnioskodawca wykonał osobiście drobne prace, które nie wymagały użycia materiałów. Od momentu podpisania protokołu przejęcia lokalu do dnia spisania aktu notarialnego płacił co miesiąc ryczałtowe opłaty eksploatacyjne, na które otrzymywał od dewelopera faktury VAT.

Z uwagi na problemy, jakie miał deweloper z uzyskaniem pozwolenia na użytkowanie od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, akt notarialny przeniesienia własności został podpisany dopiero 20.01 .2010 r.

Lokal i miejsce parkingowe zostały wpisane do ewidencji środków trwałych dnia 20.01.2010 r. Ponieważ w czasie trwania tej inwestycji Wnioskodawca zachorował, zrezygnował z urządzania biura i w dniu 21.02.2010 r. wydzierżawił odpłatnie na czas nieokreślony lokal i miejsce parkingowe swojemu synowi, który jest podatnikiem VAT, a jego działalność to: nadzory budowlane, projektowanie i inne usługi związane z procesem inwestycyjnym.

Obecnie stan zdrowia Wnioskodawcy nie ulega poprawie i dlatego chce On umową darowizny przekazać synowi (nadal wydzierżawiającemu) lokal i miejsce parkingowe wraz z przynależnym terenem. Aktu darowizny Wnioskodawca chce dokonać w lipcu 2012 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. 2004 nr 54 poz.535 z późn.zm.), Dział I art. 2 pkt 14, Dział II Rozdział 2 art. 7 ust. 1 pkt 2, rozdział 2 (zwolnienia) art. 43 ust. 1 pkt 10, darowizna Wnioskodawcy będzie zwolniona od podatku od towarów i usług?
2.  Czy Wnioskodawca będzie musiał, w związku ze zwolnieniem darowizny od podatku VAT, zwrócić odliczony podatek za lokal użytkowy i miejsce parkingowe?

Stanowisko Wnioskodawcy:

1.  W świetle wymienionych w poz. 69 wniosku przepisów, Wnioskodawca uważa, że spełnia warunki, aby Jego darowizna była zwolniona od podatku VAT (jeżeli nastąpi w lipcu 2012r.)
2.  Zdaniem Wnioskodawcy (w zakresie pytania 2), nie musi On dokonywać korekty naliczonego podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe – w części dotyczącej zwolnienia od podatku darowizny nieruchomości – oraz za nieprawidłowe – w zakresie obowiązku korekty podatku naliczonego przy nabyciem tej nieruchomości.

Ad. 1

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast towarami, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

Jak wynika z cyt. wyżej przepisów, podstawowe czynności, które podlegają opodatkowaniu - tj. dostawa towarów oraz świadczenie usług - muszą mieć charakter odpłatny. Odpłatność oznacza w tym przypadku wykonanie ich za wynagrodzeniem.

Z analizy powyższych przepisów wynika również, że opodatkowaniu podatkiem VAT podlega nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa podatnika, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tego towaru. Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie tych towarów pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania).

Zatem opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega, co do zasady, odpłatna dostawa towarów (rozumiana jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel), a także wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, a w szczególności darowizny, pod warunkiem, że podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności w całości lub w części.

Z wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą jako osoba fizyczna, jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Działalność Wnioskodawcy podlega podatkowi VAT. Podatnik nabył lokal użytkowy z przeznaczeniem na biuro handlowe dla prowadzonego przedsiębiorstwa oraz miejsce parkingowe w tym samym budynku. Lokal i miejsce parkingowe zostały wpisane do ewidencji środków trwałych. Z faktur VAT dokumentujących powyższe zakupy Wnioskodawca odliczył podatek naliczony w pełnej wysokości. Wnioskodawca planuje umową darowizny przekazać swojemu synowi (któremu obecnie wydzierżawia przedmiotowe nieruchomości) lokal i miejsce parkingowe wraz z przynależnym terenem.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż wskazana darowizna środków trwałych z działalności gospodarczej Wnioskodawcy będzie mieściła się w pojęciu dostawy towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy. Podatnikowi przysługiwało bowiem prawo do odliczenia podatku naliczonego przy ich nabyciu, co oznacza, że zostały spełnione przesłanki warunkujące zrównanie nieodpłatnego przekazania z odpłatną dostawą towarów. Zatem, przedmiotowa darowizna nieruchomości będzie w tym przypadku stanowiła dostawę towarów, w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, i w związku z tym czynność ta będzie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem.

Podstawowa stawka podatku – w myśl art. 41 ust. 1 ustawy – wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Niemniej, jak wynika z art. 146a ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%, z zastrzeżeniem art. 146f.

Jednocześnie, zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla niektórych czynności obniżone stawki lub zwolnienie od podatku.

I tak, stosownie do przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Przez pierwsze zasiedlenie – zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Co istotne, oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, a za takie można rozumieć m. in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Przedmiotowa nieruchomość nie musi być faktycznie zamieszkała, lecz winna być przejęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy winno nastąpić w ramach wykonania przez sprzedającego czynności podlegających opodatkowaniu.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Jak stanowi przepis art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Należy podkreślić, że w myśl art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Tak więc, ustawodawca daje podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – możliwość zrezygnowania ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych.

Rozpatrując opodatkowanie dostawy nieruchomości należy mieć również na uwadze przepis art. 29 ust. 5 ustawy, zgodnie z którym, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Wnioskodawca wskazał, że w dniu 21.05.2008 r. zawarł z deweloperem umowę o budowę i sprzedaż lokalu użytkowego, natomiast w dniu 07.11.2008 r. drugą umowę na zakup miejsca parkingowego w tym samym budynku. Płatności za te nieruchomości dokonał w ratach, na które otrzymał faktury. Lokal użytkowy Wnioskodawca przejął protokolarnie od dewelopera w dniu 17.06.2009 r., miejsce parkingowe natomiast w dniu 23.12.2009 r. W lokalu Wnioskodawca wykonał osobiście drobne prace, które nie wymagały użycia materiałów. Od momentu podpisania protokołu przejęcia lokalu do dnia spisania aktu notarialnego płacił co miesiąc ryczałtowe opłaty eksploatacyjne, na które otrzymywał od dewelopera faktury VAT. Akt notarialny przeniesienia własności został podpisany w dniu 20.01.2010 r., w tym samy dniu lokal i miejsce parkingowe zostały wpisane do ewidencji środków trwałych.

W czasie trwania tej inwestycji Wnioskodawca zachorował, zrezygnował więc z urządzania biura i w dniu 21.02.2010 r. wydzierżawił odpłatnie na czas nieokreślony lokal i miejsce parkingowe swojemu synowi, który jest podatnikiem VAT. W lipcu 2012 r. Wnioskodawca planuje umową darowizny przekazać synowi lokal i miejsce parkingowe wraz z przynależnym terenem.

Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz opisane zdarzenie przyszłe wskazać należy, iż dostawa mająca postać darowizny nieruchomości składającej się z lokalu użytkowego oraz miejsca parkingowego, znajdujących się w tym samym budynku, korzystać będzie ze zwolnienia od podatku VAT. Powyższe wynika z faktu, iż przedmiotowa dostawa nie nastąpi w ramach pierwszego zasiedlenia ani w okresie krótszym niż dwa lata od tego zasiedlenia (zarówno w przypadku lokalu jak i miejsca parkingowego), przez co spełnione zostaną przesłanki określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. W tej sytuacji – zgodnie z art. 29 ust. 5 ustawy – zwolniony od podatku od towarów i usług będzie także grunt przynależny do tej nieruchomości.

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie jest prawidłowe.

Ad. 2

Dokonanie darowizny nieruchomości w sposób, który – co zostało wykazane powyżej – nie będzie rodził obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług, spowoduje zmianę przeznaczenia poniesionych wydatków ze związanych z wykonywaniem czynności opodatkowanych na związane z czynnościami zwolnionymi od podatku. W związku z powyższym, zaistnieje okoliczność zmieniająca prawo podatnika do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków poniesionych na nabycie wykorzystywanej nieruchomości, która rodzi obowiązek dokonania przez Podatnika korekty odliczonego wcześniej podatku naliczonego, o czym stanowi art. 91 ust. 7 ustawy.

Zgodnie z treścią tego przepisu, zasady dokonywania korekt podatku określone w art. 91 ust. 1-6 ustawy stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Przepis ten nakazuje więc dokonać korekty podatnikom, którzy odliczyli podatek naliczony w całości, jako że nabyty towar miał służyć wyłącznie sprzedaży opodatkowanej.

Na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub 10 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

W myśl art. 91 ust. 2 ustawy, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym, że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

W oparciu o art. 91 ust. 2a ustawy, obowiązek dokonywania korekt w ciągu 10 lat, o którym mowa w ust. 2, nie dotyczy opłat rocznych pobieranych z tytułu oddania gruntu w użytkowanie wieczyste; w przypadku tych opłat przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio. Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy (art. 91 ust. 3 ustawy).

Zgodnie z art. 91 ust. 4 ustawy, w przypadku, gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.

Stosownie do art. 91 ust. 5 ustawy, w przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 - w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy.

W myśl art. 91 ust. 6 ustawy, w przypadku, gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:

1.  opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi związane jest z czynnościami opodatkowanymi;
2.  zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.

Jak już wskazano powyżej, na podstawie art. 91 ust. 7 ustawy, przepisy art. 91 ust. 1-6 stosuje się odpowiednio, w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się to prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Ponadto, zgodnie z art. 91 ust. 7a ustawy, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.

W przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7 lit a), wykorzystywanych przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 7 lit. c (art. 91 ust. 7 lit. b).

Zgodnie z art. 91 ust. 7 lit. c) ustawy, jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia towarów lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności, w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje - korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy.

Stosownie do art. 91 ust. 7 lit d) ustawy, w przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia tej zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana. Na podstawie art. 91 ust. 8 ustawy, korekty, o której mowa w ust. 5-7, dokonuje się również, jeżeli towary i usługi nabyte do wytworzenia towaru, o którym mowa w ust. 2, zostały zbyte lub zmieniono ich przeznaczenie przed oddaniem tego towaru do użytkowania.

Na podstawie powołanych wyżej przepisów stwierdzić należy, iż podatnik jest zobowiązany, co do zasady, dokonać korekty odliczonego podatku naliczonego w sytuacji, gdy zmienia się przeznaczenie środków trwałych (np. ze związanych z czynnościami opodatkowanymi na związane z czynnościami zwolnionymi od podatku), wartości niematerialnych i prawnych, podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych nabywcy lub podatnik dokonał odliczenia podatku naliczonego w wyższej lub niższej wartości niż wyliczona na dany rok.

Jak wynika z powyższych regulacji, podatnikowi wykorzystującemu środki trwałe (nieruchomości) wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych, przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od tych środków w całości. Jednakże zmiana przeznaczenia przedmiotowej nieruchomości powoduje bezwzględnie zmianę prawa do odliczenia podatku naliczonego.

W przypadku zwolnionej z opodatkowania darowizny nieruchomości, przy nabyciu której odliczono podatek naliczony, należy dokonać korekty tego podatku. Mając zatem na uwadze, że nabyta przez Wnioskodawcę nieruchomość zaliczona do środków trwałych (podlegających amortyzacji stosownie do przepisów o podatku dochodowym), od której Podatnik dokonał odliczenia podatku naliczonego, zostanie przekazana w formie darowizny jako zwolniona od podatku (stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy), wówczas – zgodnie z art. 91 ust. 2 w związku z art. 91 ust. 7 i 7a ustawy – należy objąć ją wynikającym ze wskazanego przepisu okresem korekty (rocznym w przypadku lokalu o wartości nieprzekraczającej 15.000 zł lub 10-letnim w przypadku lokalu o wartości przekraczającej tę kwotę).

Wobec powyższego, Wnioskodawca zobowiązany jest w stosunku do zakupionej nieruchomości (lokalu użytkowego oraz miejsca parkingowego), której zbycie w formie darowizny nastąpi w lipcu 2012 roku, do dokonania – na podstawie przepisu art. 91 ust. 2 - korekty podatku naliczonego od poniesionych wydatków, proporcjonalnie do pozostałego okresu korekty, który wynosi 10 lat, licząc od roku oddania nieruchomości do użytkowania (przy założeniu, że wartość tej nieruchomości przekracza kwotę 15.000 zł). Korekty należy dokonać jednorazowo, zgodnie z art. 91 ust. 5 ustawy, w deklaracji podatkowej VAT-7 za okres rozliczeniowy, w którym nastąpi darowizna nieruchomości, w poz. 53 ze znakiem „minus”.

Z uwagi na powyższe, stanowisko Wnioskodawcy w tej części należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.