Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.455.2025.3.AWO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-28
Teza: Możliwość zastosowania podwyższonej stawki amortyzacji na
pojazdy transportu medycznego.
Słowa kluczowe: ambulans
amortyzacja-amortyzacja przyspieszona
amortyzacja-odpisy amortyzacyjne
działalność-działalność gospodarcza
działalność-działalność gospodarcza-jednoosobowa
działalność gospodarcza
koszt-koszty uzyskania przychodów
stawka-preferencyjna stawka amortyzacji
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Odpisy amortyzacyjne.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Odpisy amortyzacyjne.-
Budowle, budynki, lokale,maszyny, urządzenia, środki
transportu, inne przedmioty o przewidywanym okresie
użytkowania dłuższym niż rok.
1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Stawki amortyzacyjne.-
Podwyższone stawki amortyzacyjne.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22i-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22i-ust. 2-pkt 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22i-ust. 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22i-ust. 7

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych - jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 22 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z: 2 lipca 2025 r. -
    przekazanym przez Urząd Skarbowy w (...) znak (...) (wpływ 17 lipca 2025 r.) oraz pismem z
    11 lipca 2025 r. (wpływ 18 lipca 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Prowadzi Pan działalność gospodarczą w formie jednoosobowej. W ramach prowadzonej
    działalności świadczy Pan usługi w zakresie transportu medycznego (zarówno lokalnego,
    jak i międzynarodowego), a także transportu krwi na ratunek życia i zdrowia.
    Jako przeważającą działalność gospodarczą w Centralnej Ewidencji i Informacji o
    Działalności Gospodarczej ma Pan wpisany kod: PKD 86.92.Z - Transport pacjentów
    karetką.
    Realizuje Pan swoje usługi w oparciu o umowy zawierane z:
    · POZ (Przychodnie Lekarskie - Podstawowej Opieki Zdrowotnej) - w zakresie transportu
      medycznego,
    · Szpitalami (...) - w zakresie transportu krwi na ratunek,
    · Laboratoriami ((...)), oraz
    · Ubezpieczycielami - w zakresie transportu międzynarodowego.
    Na chwilę składania wniosku posiada Pan w swojej flocie następujące pojazdy:
    1) ambulans do przejazdów międzynarodowych, pokonujący rocznie około: 120.000 km,
    2) cztery ambulanse do przejazdów regionalnych, tj. krajowych na obszarze (...) - każdy z
      nich przejeżdża rocznie około: 60.000 km,
    3) trzy pojazdy do transportu krwi na ratunek życia i zdrowia - każdy z nich pokonuje
      rocznie około: 50.000 km.
    Wszystkie pojazdy stanowią Pana własność i kupowane były używane - z rynku wtórnego.
    Przy pomocy wyżej wskazanych pojazdów transportuje Pan materiał biologiczny (w tym
    krew) oraz pacjentów. W związku z powyższym, ambulanse funkcjonują jako ambulanse
    typu: A1 i A2. Pojazdy te posiadają również specjalistyczne - wymagane przez przepisy -
    wyposażenie.

    Jak zostało wskazane w treści opisu stanu faktycznego, pojazdy przejeżdżają rocznie od
    50.000 km do ponad 100.000 km (każdy). Jednocześnie, pojazdy wykorzystywane są w
    trybie uprzywilejowanym (posiadają zezwolenie na uprzywilejowanie w ruchu drogowym),
    co powoduje ich szybsze niszczenie i wzmożoną eksploatację. Pojazdy użytkowane są w
    zasadzie całodobowo.
    W uzupełnieniu wniosku - odpowiadając na następujące pytania - doprecyzował Pan
    natomiast, że:
    1) Jaka jest forma opodatkowania dochodów/przychodów z prowadzonej przez Pana
      działalności gospodarczej?
      Forma opodatkowania to podatek liniowy.
    2) Czy pojazdy, o które Pan pyta, tj.:
      · ambulans do przejazdów międzynarodowych,
      · cztery ambulanse do przejazdów regionalnych, tj. krajowych na obszarze (...),
      · trzy pojazdy do transportu krwi na ratunek życia i zdrowia
      stanowią środki trwałe w Pana działalności gospodarczej?
        Tak, wszystkie pojazdy stanowią środki trwałe w działalności gospodarczej.
    3) Kiedy – proszę, żeby Pan podał datę – wprowadził Pan te pojazdy do ewidencji
      środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych?
      · ambulans do przejazdów międzynarodowych: 17 września 2021 r.,
      · ambulanse do przejazdów regionalnych - kolejno: 9 maja 2025 r., 31 lipca 2020 r., 15
      maja 2020 r., 15 marca 2020 r.,
      · pojazdy do transportu krwi - kolejno: 20 października 2023 r., 1 października 2022 r.,
      1 lipca 2024 r.
    4) Do jakiej grupy, podgrupy i rodzaju Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT) –
      Rozporządzenia z 3 października 2016 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (t. j.
      Dz. U. z 2016 r. poz. 1864) zakwalifikował Pan wskazane wyżej pojazdy?
      Wszystkie wskazane pojazdy zostały zakwalifikowane do:
      · grupy: 7 - środki transportu,
      · podgrupy: 74 - pojazdy mechaniczne,
      · rodzaju: 743- samochody specjalne.
    5) Czy każdy z pojazdów był/jest/będzie używany bardziej intensywnie w stosunku do
      warunków przeciętnych? Jeśli tak, to: W jakim okresie? Jak często?
      Każdy z pojazdów używany jest bardziej intensywnie w stosunku do warunków
      przeciętnych. Co do pytania jakim okresie i jak często - ciężko odpowiedzieć na to
      pytanie w sposób jednoznaczny, bowiem w branży, w której pojazdy te są
      wykorzystywane, nie ma sezonu i pojazdy wykorzystywane są całorocznie, w
      zależności od potrzeb. Zarówno ambulanse, jak i pojazdy do transportu krwi są w
      ciągłej gotowości dojazdy na sygnale (jazdy bardziej intensywnej i dynamicznej niż
      normalna jazda).
    6) Czy każdy z pojazdów, o które Pan pyta był/jest/będzie:
    a) używany są w pracy na trzy zmiany – jeśli tak – to: Na jakich zasadach? W jakim
      okresie? Jak często?

    b) używany w warunkach wskazujących na bardziej intensywne zużycie (terenowych, w
      warunkach leśnych lub innych – jakich?) – jeśli tak – to: W jaki sposób? Gdzie? Na jakich
      zasadach? Kiedy? Jak często?
      a) Wszystkie samochody są używane całodobowo. Co do zasady, od dnia
      wprowadzenia w środki trwałe do - zazwyczaj - szkody całkowitej.
      b) Tak - dotyczy to każdego z pojazdów - są to sytuacje ratowania zdrowia lub życia
      ludzkiego, w tym jazdy interwencyjne, czy jazda uprzywilejowana - dynamiczna - co
      wpływa na szybsze zużycie się pojazdów ze względu na właśnie dynamiczną jazdę
      (jazda na sygnale, nagłe hamowanie, nagłe przyspieszanie w sposób bardziej
      intensywny niż w przypadku normalnej jazdy). Nie da się jednoznacznie określić
      częstotliwości przejazdów - jest to każdorazowo określne w umowach z podmiotami
      wskazanymi w treści wniosku o wydanie interpretacji. Pojazdy jednak są co do zasady
      w gotowości całodobowo.

## Pytanie

Czy może Pan do używanych w ramach wymienionej działalności pojazdów stosować
    podwyższoną stawkę amortyzacji - przy zastosowaniu współczynnika nie wyższego niż 1,4
    - zgodnie z art. 22i ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pana stanowisko
    Pana zdaniem może Pan stosować do pojazdów używanych w ramach wymienionej
    działalności - polegającej na ratowaniu zdrowia i życia ludzkiego - podwyższoną stawkę
    amortyzacji przy zastosowaniu współczynnika nie wyższego niż 1,4 - zgodnie z art. 22i ust.
    2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Podał Pan, że zgodnie z art. 22i ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 22j-22ł, dokonuje się
    przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek
    amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1.
    Zaznaczył Pan również, że art. 22i ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych określa sytuacje i przesłanki, w których dla wskazanych środków trwałych,
    podatnicy mogą stawki wskazane w Wykazie podwyższać. Jak Pan wskazał, punkt 2
    wymienionego przepisu określa, że: „dla maszyn, urządzeń i środków transportu, z
    wyjątkiem morskiego taboru pływającego, używanych bardziej intensywnie w stosunku do
    warunków przeciętnych albo wymagających szczególnej sprawności technicznej, przy
    zastosowaniu w tym okresie współczynników nie wyższych niż 1,4”.
    Artykuł 22i ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych precyzuje, że:
    wyjaśnienia dotyczące warunków używania budynków i budowli, określenia szczególnej
    sprawności technicznej maszyn, urządzeń i środków transportu oraz maszyn i urządzeń
    poddanych szybkiemu postępowi technicznemu, o których mowa w ust. 2, zawarte są w
    objaśnieniach do Wykazu stawek amortyzacyjnych.
    Zauważa Pan, że we wskazanych objaśnieniach (a dokładnie w punkcie 3 Wyjaśnień)
    ustawodawca określił, że przez maszyny, urządzenia i środki transportu wymagające
    szczególnej sprawności technicznej, o których mowa w art. 22i ust. 2 pkt 2, rozumie się te
    obiekty, które używane są w pracy na trzy zmiany, mimo że nie działają ze swej istoty w
    ruchu ciągłym, używane w warunkach terenowych, w warunkach leśnych, pod ziemią lub
    innych wskazujących na bardziej intensywne zużycie.
    W Pana ocenie, z powodów wymienionych w opisie stanu faktycznego, pojazdy, za
    pomocą których świadczy Pan usługi transportu medycznego, a także transportu krwi na
    ratunek życia i zdrowia, spełniają wymienione w ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych przesłanki do zastosowania podwyższonej stawki amortyzacji (o współczynnik
    maksymalny: 1,4).

    Świadczą o tym:
    · bardzo intensywna eksploatacja - wynika ona wprost z ilości przejechanych kilometrów
      rocznie przez każdy pojazd, która w ciągu roku wynosi minimum: 50.000 km,
    · sposób eksploatacji - poza znaczącą, ponadnormatywną ilością przejeżdżanych rocznie
      kilometrów, Pana pojazdy są też pojazdami uprzywilejowanymi co powoduje
      możliwość (a niekiedy konieczność) znacznie gwałtowniejszej jazdy i większego zużycia,
    · przeznaczenie pojazdów - Pana pojazdy są pojazdami przeznaczonymi w celu
      świadczenia usług polegających na ratowaniu zdrowia i życia ludzkiego, a co za tym
      idzie wymagana jest od nich szczególna sprawność techniczna (chociażby przez
      odpowiednie normy i przepisy).
    Zauważa Pan również, że kwestia możliwości podwyższenia stawki amortyzacyjnej
    pojazdów była przedmiotem licznych interpretacji - co prawda interpretacje te dotyczą
    możliwości podwyższenia stawki na podstawie art. 16i ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych, jednakże przepis ten, tak jak określone w nim przesłanki
    są identyczne, jak wskazane w art. 22i ust. 2 pkt. 2 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    I tak:
    1) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 4 lutego 2020
      r. znak 0111-KDIB1-1.4010.546.2019.1.MF, potwierdził stanowisko Wnioskodawcy w
      zakresie możliwości stosowania podwyższonej o współczynnik 1,4 stawki
      amortyzacyjnej w stosunku do pojazdów wykorzystywanych do świadczenia usług
      transportu medycznego:
      Odnosząc powyższe do przedstawionych przepisów prawa, należy zgodzić się z
      Wnioskodawcą, że jednym z kryteriów oceny, czy pojazdy używane są bardziej
      intensywnie w warunkach wskazujących na bardziej intensywne zużycie, może być
      przebieg konkretnego środka transportu. Jak wskazał sam Wnioskodawca, przebieg
      samochodów osobowych wynosi średnio 100.000 do 150.000 kilometrów. Ponadto, z
      uwagi na charakter świadczonych usług - transport w celu ratowania życia i zdrowia
      ludzkiego, pojazdy wymagają szczególnej sprawności technicznej. W praktyce po około
      4-5 latach ich użytkowania karetki nie nadają się ] do dalszej eksploatacji właśnie z
      uwagi na ich ponadprzeciętne zużycie. Wobec powyższego, stwierdzić należy, że
      Wnioskodawca ma prawo podane w Wykazie stawek amortyzacyjnych stawki
      podwyższyć w stosunku do zakupionych przez siebie pojazdów wykorzystywanych do
      świadczenia usług transportu medycznego, ze względu na okoliczność, że pojazdy te
      eksploatowane są bardzo intensywnie w systemie trzy zmianowym i wymagają
      szczególnej sprawności technicznej, przy zastosowaniu w tym zakresie
      współczynników nie wyższych niż 1,4.
    2) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z 30 marca 2009 r.
      znak ILPB1/415-52/09-2/AA wskazał, że:
      (...) stawka amortyzacyjna dla samochodów osobowych może być podwyższona o
      współczynnik 1,4, gdy są one wynajmowane dla szkoły nauki jazdy, a zatem
      użytkowane w warunkach wymagających szczególnej sprawności technicznej lub
      bardziej intensywnie w stosunku do warunków przeciętnych (przy pojazdach, których
      roczny przebieg wynosił około 60 000 - 70 000 km).
    3) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 2 grudnia 2021
      r. (znak 0111-KDIB1-3.4010.440.2021.1.IM) wskazał, że wnioskodawca mógł
      zastosować podwyższoną o współczynnik 1,4 stawkę amortyzacyjną w stosunku do
      samochodu rajdowego, wskazując że:

      Samochód będzie wykorzystywany tylko i wyłącznie w rajdach samochodowych, a są
      to zawody sportowe organizowane na różnych nawierzchniach, często w bardzo
      trudnych warunkach terenowych. Pojazdy są tam silnie eksploatowane, zniszczeniu
      ulega m.in. karoseria czy zawieszenie. W rezultacie, po jednym sezonie rajdowym
      wartość rynkowa samochodu bardzo spada. (...) Odnosząc cytowane powyżej przepisy
      do przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego, należy zgodzić się z
      Wnioskodawcą, że samochód rajdowy jest środkiem transportu: - wymagającym
      szczególnej sprawności technicznej, - używanym bardziej intensywnie w stosunku do
      warunków przeciętnych, - oraz używanym w warunkach terenowych. Zatem zostały
      spełnione warunki stosownie do art. 16i ust. 2 pkt 2 i art. 16i ust. 7 ustawy o CIT oraz
      objaśnieniami do Wykazu stawek amortyzacyjnych i Spółka może stosować
      podwyższoną stawkę amortyzacji przy zastosowaniu współczynnika nie wyższego niż
      1.4.
    4) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 17 stycznia 2012
      r. (znak IPPB3/423-992/11-2/JD) potwierdził stanowisko Wnioskodawcy w zakresie
      tego, że:
      (...) w przypadku, gdy roczny przebieg pojazdu przekracza 50 tys. kilometrów, można
      przyjąć, że jest on używany bardziej intensywnie w stosunku do warunków
      przeciętnych, a co za tym idzie stosować podwyższoną stawkę amortyzacyjną (przy
      zastosowaniu współczynnika nie wyższego niż 1,4).
    5) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 17 kwietnia 2014
      r. (znak IPPB5/423-89/14-2/MK) potwierdził stanowisko wnioskodawcy w zakresie tego,
      że:
      (...) w przypadku, gdy roczny przebieg pojazdu wynosi 50 tys. kilometrów i więcej,
      można przyjąć, że jest on używany bardziej intensywnie w stosunku do warunków
      przeciętnych, a co za tym idzie stosować podwyższoną stawkę amortyzacyjną (przy
      zastosowaniu współczynnika nie wyższego niż 1,4).
    Mając powyższe na uwadze, uważa Pan, że nie sposób nie zauważyć, że stan faktyczny
    przedstawiony w niniejszym wniosku odpowiada wyżej przywołanym interpretacjom,
    zarówno co do:
    · większości (ponadnormatywny przebieg, specjalna sprawność techniczna, charakter
      świadczonych usług) stanu faktycznego (interpretacja numer: 1),
    · przesłanek związanych ze specjalną sprawnością techniczną pojazdów i intensywnością
      używania (interpretacje numer: 2 i 3),
    · ilości przejeżdżanych rocznie kilometrów wynoszącej: 50.000 km i więcej (interpretacje
      numer: 4 i 5),
    - a co za tym idzie również Panu, odpowiednio, przysługuje prawo do stosowania do
    pojazdów używanych do działalności polegającej na ratowaniu zdrowia i życia ludzkiego,
    podwyższonej stawki amortyzacji - przy zastosowaniu współczynnika nie wyższego niż 1,4
    - zgodnie z art. 22i ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W uzupełnieniu wniosku dodał Pan, że Pana zdaniem, może Pan stosować do pojazdów
    używanych w ramach wymienionej działalności polegającej na ratowaniu zdrowia i życia
    ludzkiego, podwyższoną stawkę amortyzacji - przy zastosowaniu współczynnika nie
    wyższego niż 1,4 - zgodnie z art. 22i ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Podał Pan, że kwestie przedstawione w uzupełnieniu stanu faktycznego nie wpłynęły na
    zmianę stanowiska - pojazdy w dalszym ciągu są bardzo intensywnie eksploatowane -
    wynika ona wprost z ilości przejechanych rocznie przez każdy pojazd kilometrów, która w
    ciągu roku wynosi minimum: 50.000 km. Ich sposób eksploatacji jest poza znaczącą,
    ponadnormatywną ilością przejeżdżanych rocznie kilometrów Pana pojazdy są też

    pojazdami uprzywilejowanymi co powoduje możliwość (a niekiedy konieczność) znacznie
    gwałtowniejszej jazdy i większego zużycia. Pana pojazdy są pojazdami przeznaczonymi w
    celu świadczenia usług polegających na ratowaniu zdrowia i życia ludzkiego, a co za tym
    idzie wymagana jest od nich szczególna sprawność techniczna (chociażby przez
    odpowiednie normy i przepisy).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz.U. 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Zgodnie z generalną zasadą zawartą w cytowanym przepisie, aby określony wydatek
    można było uznać za koszt uzyskania przychodu, to pomiędzy tym wydatkiem, a
    osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek tego typu, że poniesienie wydatku ma lub
    może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu, zachowanie lub
    zabezpieczenie źródła przychodów.
    Kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione
    wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie
    przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Przy czym - związek
    przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodów bądź
    zachowaniem lub zabezpieczeniem ich źródła - należy oceniać indywidualnie w stosunku
    do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek
    obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów bądź służyć zachowaniu lub
    zabezpieczeniu źródła przychodów.
    W świetle powyższego, żeby wydatek poniesiony przez Podatnika stanowił dla niego koszt
    uzyskania przychodu, muszą zostać spełnione następujące warunki, tzn. dany wydatek:
    · został poniesiony przez Podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność Podatnika przez osoby
      inne niż Podatnik),
    · jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została Podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    · pozostaje w związku z prowadzoną przez Podatnika działalnością gospodarczą,
    · poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    · został właściwie udokumentowany,
    · nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 wskazanej ustawy
      nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Pierwsze zdanie art. 22 ust. 8 wskazanej ustawy stanowi natomiast, że:
      Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie
      zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.
    Z przepisu art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
      Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i
      zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

        1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
        2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
        3) inne przedmioty
      - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
      podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą
      albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy
      określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    W myśl art. 22h ust. 1 pkt 1 cytowanej ustawy:
      Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych
      lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 22k, począwszy od
      pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość
      wprowadzono do ewidencji (wykazu), z zastrzeżeniem art. 22e, do końca tego
      miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich
      wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub
      stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy,
      których, zgodnie z art. 23 ust. 1, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Z punktu widzenia podniesionej przez Panią problematyki, wskazuję również, że na
    podstawie art. 22i ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 22j-22ł, dokonuje
      się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek
      amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1.
    W myśl art. 22i ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy mogą podane w Wykazie stawek amortyzacyjnych stawki podwyższać dla
      maszyn, urządzeń i środków transportu, z wyjątkiem morskiego taboru pływającego,
      używanych bardziej intensywnie w stosunku do warunków przeciętnych albo
      wymagających szczególnej sprawności technicznej - przy zastosowaniu w tym okresie
      współczynników nie wyższych niż 1,4.
    Zgodnie z art. 22i ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W razie wystąpienia bądź ustania warunków uzasadniających podwyższenie stawek, o
      których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, stawki te ulegają podwyższeniu lub obniżeniu od
      miesiąca następującego po miesiącu, w którym zaistniały okoliczności uzasadniające
      te zmiany.
    Stosownie do art. 22i ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wyjaśnienia dotyczące warunków używania budynków i budowli, określenia
      szczególnej sprawności technicznej maszyn, urządzeń i środków transportu oraz
      maszyn i urządzeń poddanych szybkiemu postępowi technicznemu, o których mowa w
      ust. 2, zawarte są w objaśnieniach do Wykazu stawek amortyzacyjnych.
    Zgodnie z punktem 3 tych Objaśnień:
      Przez maszyny, urządzenia i środki transportu wymagające szczególnej sprawności
      technicznej, o których mowa w art. 22i ust. 2 pkt 2, rozumie się te obiekty, które
      używane są w pracy na trzy zmiany, mimo że nie działają ze swej istoty w ruchu
      ciągłym, używane w warunkach terenowych, w warunkach leśnych, pod ziemią lub
      innych wskazujących na bardziej intensywne zużycie.
    Ustawodawca nie określa natomiast przesłanek, jakie powinny być spełnione, żeby
    zasadne stało się uznanie, że środki trwałe wskazane w art. 22i ust. 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych używane są bardziej intensywnie w stosunku do
    warunków przeciętnych. Sformułowanie to należy więc interpretować zgodnie z jego
    wykładnią językową.

    Z tego powodu - posiłkując się do Słownikiem Języka Polskiego PWN [https://sjp.pl]
    zauważam, że termin:
    · „intensywny” oznacza:
      mający duże natężenie,
    · „przeciętny” oznacza natomiast m.in.:
      niewyróżniający się, zwykły, typowy, pospolity.
    Z przedstawionego przez Pana opisu sprawy wynika m.in., że:
    · prowadzi Pan działalność gospodarczą,
    · posiada Pan w swojej flocie następujące pojazdy:
      – ambulans do przejazdów międzynarodowych, pokonujący rocznie około: 120.000 km,
      – cztery ambulanse do przejazdów regionalnych, tj. krajowych na obszarze (...) - każdy
      z nich przejeżdża rocznie około: 60.000 km,
      – trzy pojazdy do transportu krwi na ratunek życia i zdrowia - każdy z nich pokonuje
      rocznie około: 50.000 km,
    · wszystkie pojazdy stanowią środki trwałe w Pana działalności gospodarczej,
    · pojazdy:
      – przejeżdżają rocznie od 50.000 km do ponad 100.000 km (każdy),
      – wykorzystywane są w trybie uprzywilejowanym (posiadają zezwolenie na
      uprzywilejowanie w ruchu drogowym), co powoduje ich szybsze niszczenie i
      wzmożoną eksploatację,
      – użytkowane są w zasadzie całodobowo (co do zasady, od dnia wprowadzenia w
      środki trwałe do - zazwyczaj - szkody całkowitej),
    · każdy z pojazdów używany jest bardziej intensywnie w stosunku do warunków
      przeciętnych,
      – zarówno ambulanse, jak i pojazdy do transportu krwi są w ciągłej gotowości dojazdy
      na sygnale (jazdy bardziej intensywnej i dynamicznej niż normalna jazda),
      – są to sytuacje ratowania zdrowia lub życia ludzkiego, w tym jazdy interwencyjne, czy
      jazda uprzywilejowana - dynamiczna - co wpływa na szybsze zużycie się pojazdów ze
      względu na właśnie dynamiczną jazdę (jazda na sygnale, nagłe hamowanie, nagłe
      przyspieszanie w sposób bardziej intensywny niż w przypadku normalnej jazdy).
    Wobec powyższego, skoro – jak Pan wskazał – każdy z pojazdów używany jest bardziej
    intensywnie w stosunku do warunków przeciętnych, gdyż wykorzystywane są w trybie
    uprzywilejowanym co powoduje m.in. ich szybsze niszczenie i wzmożoną eksploatację
    (użytkowane są w zasadzie całodobowo) – to wobec tych pojazdów – może Pan skorzystać
    z podwyższenia stawek, o których mowa w art. 22i ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Z wyżej wskazanych powodów, Pana stanowisko, z którego wynika m.in., że:
      (...) może Pan stosować do pojazdów używanych w ramach wymienionej działalności -
      polegającej na ratowaniu zdrowia i życia ludzkiego - podwyższoną stawkę amortyzacji
      przy zastosowaniu współczynnika nie wyższego niż: 1,4 - zgodnie z art. 22i ust. 2 pkt 2
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    - uznaję więc za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Końcowo zaznaczam, że:
    · przedstawiany przez Pana zakres żądania (zadane pytanie) zakreśla granice w jakich
      mogę wydać interpretację indywidualną. Przedmiotowe rozstrzygnięcie dotyczy więc
      tylko wyznaczonego przez Pana przedmiotu wniosku - zakresu Pana pytania,
    · niniejsza interpretacja nie rozstrzyga o prawidłowości dokonanej przez Pana klasyfikacji
      środków trwałych. Obowiązek prawidłowego zaklasyfikowania środka trwałego do
      właściwej grupy/rodzaju spoczywa na Podatniku,
    · przedmiotem interpretacji indywidualnej może być więc wyłącznie sam przepis prawa.
      Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego
      nie podlega bowiem regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
      kontrolnego. Nie prowadzę również postępowania dowodowego. Z tego powodu
      niniejszej odpowiedzi udzielono wyłącznie w oparciu o informacje podane we wniosku.
    Ponadto wyjaśniam, że 17 lipca 2025 r. wpłynęło Pana pismo stanowiące odpowiedź na
    wezwanie, które wysłaliśmy do Pana 26 czerwca 2025 r. (znak wezwania 0115#KDIT3.
    4011.455.2024.1.AWO). Brak Pana odpowiedzi na wyżej wskazane wezwanie (brak wpływu
    niniejszego pisma) stanowiło podstawę dla zakończenia postępowania w tej sprawie
    (postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej z wniosku złożonego przez
    Pana 29 maja 2025 r., procedowanego pod znakiem 0115#KDIT3.4011.455.2025.AWO,
    zostało zakończone 16 lipca 2025 r. wydaniem postanowienia o pozostawieniu tego
    wniosku bez rozpatrzenia). Ze względu na okoliczność, że przedmiotowe uzupełnienie
    zostało nam przekazane 17 lipca 2025 r. przez Urząd Skarbowy w (...) (pismem o znaku
    (...)), powołane postanowienie - z dniem wydania tej interpretacji – staje się
    bezprzedmiotowe.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA) albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.