Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-1446/11-2/KT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-01-31
Teza: Przedmiotem dostawy będzie niezabudowany grunt wraz z posadowionym na nim ogrodzeniem, które nie jest obiektem trwale z tym gruntem związanym. Ta niezabudowana nieruchomość gruntowa stanowi teren budowlany, należy więc uznać, że jej dostawa nie będzie korzystać ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, winna być więc opodatkowana podatkiem od towarów i usług według stawki podstawowej w wysokości 23%.
Słowa kluczowe: grunty-sprzedaż gruntów; nieruchomości; nieruchomości-nieruchomość budowlana; nieruchomości-nieruchomość niezabudowana; ogrodzenie; stawka; teren-teren niezabudowany; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 27.10.2011 r. (data wpływu 04.11.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży prawa użytkowania wieczystego nieruchomości niezabudowanej wraz z ogrodzeniem - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 04.11.2011 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży prawa użytkowania wieczystego nieruchomości (gruntu niezabudowanego) wraz z posadowionym na niej ogrodzeniem.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka Akcyjna w likwidacji zamierza dokonać odpłatnego zbycia w 2011 roku prawa użytkowania wieczystego niezabudowanej nieruchomości gruntowej o powierzchni 1.756 m² (dalej: „Nieruchomość”). Dla wyżej wymienionej Nieruchomości nie został określony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, brak również decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Według wypisu z rejestru gruntów Nieruchomość jest zaliczana do Innych terenów zabudowanych. Zgodnie z ustaleniami Studium Uwarunkowań Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego uchwalonego przez Radę Miasta uchwałą z dnia 10 października 2006 r., teren, na którym znajduje się Nieruchomość, położony jest na obszarze w strefie centrum miasta o oznaczeniu C/UH > 30 - tereny wielofunkcyjne z dopuszczeniem funkcji sprzedaży o powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m² i o maksymalnej wysokości zabudowy powyżej 30 m.

Nieruchomość jest ogrodzona ogrodzeniem z prętów płaskich, wybudowanym w 1976 r. (dalej: „Obiekt”) przez Przedsiębiorstwo Państwowe (dalej: „Przedsiębiorstwo”), któremu nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w stosunku do tego Obiektu (z uwagi na brak przepisów o VAT w okresie budowy).

Wartość początkowa Obiektu na dzień wprowadzenia do ewidencji środków trwałych przez Przedsiębiorstwo wynosiła 51,70 zł (po uwzględnieniu denominacji), a z uwzględnieniem aktualizacji wynikającej z odrębnych przepisów - 37.327,56 zł. Przedsiębiorstwo ponosiło nakłady inwestycyjne na ulepszenie Obiektu (w dniu 28.12.2001 r. - 16.586,23 zł i w dniu 31.05.2007 r. - 2.213,81 zł), w stosunku do których miało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Obiekt ten nie był odpłatnie udostępniany przez Przedsiębiorstwo innym podmiotom. Obiekt znajdujący się na Nieruchomości nie jest obiektem trwale związanym z gruntem.

W dniu 23.03.2007 r., Przedsiębiorstwo zostało przekształcone w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa - Spółka Akcyjna (dalej: „Spółka”). Spółka została wpisana w dniu 26.07.2007 roku do Rejestru Przedsiębiorców, prowadzonego przez Sąd Rejonowy XII Wydział Gospodarczy w Krajowym Rejestrze Sądowym. W wyniku komercjalizacji Spółka przejęła cały majątek trwały i obrotowy Przedsiębiorstwa (w tym ww. Nieruchomość i Obiekt), który został wprowadzony do ewidencji Spółki według wartości ewidencyjnej.

Spółka (wcześniej Przedsiębiorstwo) prowadzi działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem od towarów i usług, tj. działalność poligraficzną (do 22.04.2010 roku) oraz najem nieruchomości (do dnia dzisiejszego). Wszystkie środki trwałe posiadane przez Spółkę, w tym ww. Nieruchomość i Obiekt, służą do prowadzenia powyższej działalności. Przy czym Nieruchomość oraz znajdujący się na niej Obiekt nigdy nie były oddane do odpłatnego korzystania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi, tj. nie były one przedmiotem najmu. W stosunku do wymienionego powyżej Obiektu Spółka nie ponosiła nakładów inwestycyjnych, względem których miała prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż prawa użytkowania wieczystego opisanej powyżej nieruchomości wraz ze znajdującą się na niej budowlą będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, czy też będzie zwolniona od tego podatku?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż opisanej nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki podstawowej.

Odnosząc się do analizowanego stanu faktycznego należy stwierdzić, że w niniejszej sytuacji będziemy mieć do czynienia ze sprzedażą prawa użytkowania wieczystego gruntu niezabudowanego, stanowiącego teren budowlany. Ogrodzenia znajdującego się na ww. gruncie nie można uznać za trwałą zabudowę, bowiem obiekt ten nie jest trwale związany z gruntem.

Prawo użytkowania wieczystego gruntu jest innym niż własność prawem rzeczowym oraz jest wartością niematerialną i prawną. W art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2004 r. Nr 54 poz. 535 ze zm.) ustanowiono, że przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej, jest świadczeniem usług.

Zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), zwalnia się od podatku dzierżawę gruntów przeznaczonych na cele rolnicze, a także zbycie prawa użytkowania wieczystego tych gruntów .

W związku z powyższym, sprzedaż przez podatnika związanego z jego działalnością prawa użytkowania wieczystego gruntów innych niż rolnicze podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W przypadku, gdy sprzedaży podlega prawo wieczystego użytkowania gruntu niezabudowanego, innego niż rolniczy - stawką właściwą jest stawka podatku VAT w wysokości 23%, zgodnie z art. 41 ust. 1 i art. 146a pkt 1 ww. ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega między innymi odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 cyt. ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postaci energii, natomiast na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1.  przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
2.  wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3.  wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4.  wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5.  ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
6.  oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7.  zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Co do zasady, stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 cyt. ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast w myśl art. 146a ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%, z zastrzeżeniem art. 146f (…). Jednakże zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 cyt. ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Powyższe wskazuje, że opodatkowaniu podlegają te dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku gruntów niezabudowanych, tylko te, które stanowią tereny budowlane lub przeznaczone pod zabudowę.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka zamierza dokonać zbycia prawa użytkowania wieczystego niezabudowanej nieruchomości gruntowej. Dla tej nieruchomości nie został określony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, brak również decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Według wypisu z rejestru gruntów Nieruchomość jest zaliczana do „innych terenów zabudowanych”, natomiast zgodnie ze Studium Uwarunkowań Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego, teren, na którym znajduje się nieruchomość, położony jest na obszarze w strefie centrum miasta o oznaczeniu „tereny wielofunkcyjne z dopuszczeniem funkcji sprzedaży o powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m² i o maksymalnej wysokości zabudowy powyżej 30 m”. Wnioskodawca wskazał, że jest to teren budowlany. Nieruchomość jest ogrodzona ogrodzeniem z prętów płaskich, wybudowanym w 1976 r., które nie jest obiektem trwale związanym z gruntem. Spółka prowadzi działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem od towarów i usług. Wszystkie środki trwałe posiadane przez Spółkę, w tym ww. nieruchomość wraz z ogrodzeniem, służą do prowadzenia tej działalności.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle, rozstrzyga przepis art. 29 ust. 5 cyt. ustawy, zgodnie z którym w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Z kolei na podstawie § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), zwalnia się od podatku zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, jeżeli budynki te lub budowle albo ich części są zwolnione od podatku.

Z powyższego wynika, że, co do zasady, grunt będący przedmiotem sprzedaży (w tym zbycie prawa użytkowania wieczystego) podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki, budowle lub ich części na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu (w tym zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntu) korzysta z tego zwolnienia.

Zatem, aby stwierdzić, czy dostawa prawa użytkowania wieczystego nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu, czy też będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT, konieczne jest ustalenie, czy dana nieruchomość jest zabudowana, a w przypadku, gdy nie jest, to czy jest przeznaczona pod zabudowę czy też nie.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje terminu „teren niezabudowany”. Jednak mając na uwadze zapis art. 29 ust. 5 cyt. ustawy należy wyciągnąć wniosek, że skoro nie wyodrębnia się wartości gruntu w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, to należy uznać, iż zwolnieniu podlega dostawa jedynie takiej nieruchomości gruntowej (nie przeznaczonej pod zabudowę), na której nie znajdują się żadne budynki lub budowle czy też ich części, a w konsekwencji na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług za teren niezabudowany należy uznać teren, na którym nie znajdują się budynki, budowle lub ich części.

Należy zauważyć, że w myśl art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. z 2010 r. Dz. U. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć:

1.  budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi,
2.  budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami,
3.  obiekt małej architektury.

Zgodnie z art. 3 pkt 3 ww. ustawy, przez budowlę należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową. Natomiast art. 3 pkt 9 ww. ustawy wskazuje, iż przez urządzenia budowlane należy rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.

W niniejszej sprawie przedmiotem dostawy będzie niezabudowany grunt wraz z posadowionym na nim ogrodzeniem, które nie jest obiektem trwale z tym gruntem związanym. Z uwagi na fakt, iż z art. 3 pkt 9 cyt. ustawy Prawo budowlane wynika, iż ww. ogrodzenie stanowi urządzenie budowlane (urządzenie techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem), a nie samodzielną budowlę zdefiniowaną w art. 3 pkt 3 ww. ustawy, którą uznaje się za towar na gruncie podatku od towarów i usług, nie znajdzie tu zastosowania art. 29 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż nie wystąpi dostawa budowli, do której można byłoby „przypisać” grunt.

Tym samym należy uznać, iż przedmiotowa nieruchomość gruntowa, w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług, jest niezabudowana. W konsekwencji o tym, czy dostawa prawa użytkowania wieczystego gruntu, o której mowa we wniosku, będzie podlegać opodatkowaniu czy też będzie korzystała ze zwolnienia z podatku od towarów i usług, decydować będzie przeznaczenie tej nieruchomości. A zatem konieczne jest ustalenie czy ww. niezabudowana nieruchomość jest gruntem budowlanym lub przeznaczonym pod zabudowę czy też nie.

Jak już zauważono wyżej, zwolnieniu z podatku od towarów i usług podlegają jedynie tereny niezabudowane inne niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Skoro zatem będąca przedmiotem zapytania niezabudowana nieruchomość gruntowa stanowi, jak wskazano we wniosku, teren budowlany, należy uznać, że jej dostawa nie będzie korzystać ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, winna być więc opodatkowana podatkiem od towarów i usług według stawki podstawowej w wysokości 23%.

Reasumując, dla potrzeb podatku od towarów i usług za teren niezabudowany należy uznać taki teren, na którym nie znajdują się budynki, budowle lub ich części. W sytuacji zbycia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej niezabudowanej, lecz przeznaczonej pod zabudowę, należy taką transakcję opodatkować 23% stawką podatku VAT.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy uznaje się za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.