Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.292.2025.1.OS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-11
Teza: Nieuznanie za podatnika prowadzącego działalność
gospodarczą w związku ze sprzedażą działek oraz brak
obowiązku odprowadzenia podatku VAT od sprzedanych
działek.
Słowa kluczowe: budowa-działka pod budowę
czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
podatnik-podatnik czynny
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 12 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej który dotyczy nieuznania Pani za podatnika prowadzącego działalność
    gospodarczą w związku ze sprzedażą działek oraz braku obowiązku odprowadzenia
    podatku VAT od sprzedanych działek.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W dniu 25-01-2022 roku otrzymała Pani aktem poświadczenia dziedziczenia spadek po
    matce, prawo własności nieruchomości stanowiącej działki gruntu. W dniu 15-09-2022
    roku umową darowizny otrzymała Pani po ojcu nieruchomości stanowiące działki gruntu.
    Działki wykorzystywane były wyłącznie na potrzeby prywatne, nigdy nie była tam
    prowadzona działalność gospodarcza. Jest Pani emerytką, nie prowadzi Pani działalności
    gospodarczej i nie jest Pani podatnikiem VAT. W roku 2023 dokonała Pani podziału całej
    nieruchomości na 11 mniejszych działek, ma Pani zamiar sprzedać wszystkie działki. W
    celu dokonania podziału geodezyjnego działek konieczne było wystąpienie do Urzędu
    Gminy o wydanie warunków zabudowy przeznaczenie działek określono jako działki
    budowlane z funkcją zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej.
    Numery działek będące przedmiotem planowanej sprzedaży: ....
    Nie podejmowała Pani, nie podejmuje Pani i nie będzie Pani podejmowała czynności w
    celu uatrakcyjnienia ww. działek dla celów sprzedaży. Zostało zamieszczone ogłoszenie w
    sieci internetowej, w dniu 27.02.2025 została podpisana umowa pośrednictwa sprzedaży z
    biurem nieruchomości w ..., ze względu na odległość Pani miejsca zamieszkania ok. 100
    km od działek i Pani wiek, nie jest Pani biegła w sieci internetowej, aby móc samemu
    prowadzić działania marketingowe.
    Działki będą miały dostęp do mediów z inicjatywy kupującego. Kupujący będzie
    występował o zgodę na dostęp do mediów.
    Dla ww. działek nie zostało i nie zostanie wydane przed sprzedażą pozwolenie na budowę.
    Została wydana tylko decyzja podziałowa ww. działek przez Urząd Miasta w ...
    Nie zawierała Pani i nie zamierza zawierać umowy przedwstępnej sprzedaży ww. działek.
    Nie udzieliła Pani i nie zamierza Pani udzielać nabywcy/innemu podmiotowi
    pełnomocnictw, zgód, upoważnień w celu występowania w Pani imieniu w sprawach
    dotyczących przedmiotowych działek.
    Działki przed podziałem/po podziale nie były, nie są i nie będą udostępniane innym
    osobom na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Nie dokonywała Pani wcześniej sprzedaży nieruchomości.
    Nie posiada Pani innych działek na sprzedaż.

## Pytanie

Czy w momencie sprzedaży wydzielonych działek transakcje te potraktowane zostaną jako
    prowadzenie działalności gospodarczej i będzie Pani zobowiązana do odprowadzenia
    podatku VAT?
    Pani stanowisko w sprawie
    Sprzedaż działek należy uznać za czynność zarządu majątkiem prywatnym, a nie
    działalności gospodarczej, zatem takie zbycie nie podlega opodatkowaniu podatkiem od

    towarów i usług. W zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży nieruchomości
    wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu z dnia 15
    września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10. TSUE orzekł, że czynności
    związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być
    uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji
    sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi
    prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami
    stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że
    przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia
    wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do
    zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunt (działka) spełnia definicję towaru wynikającą
    z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów na terytorium kraju, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej
    opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy lub
    świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, podlega jednak opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym
    podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz

      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w
    świetle przytoczonych wyżej przepisów status podatnika podatku od towarów i usług
    wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem
    podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    Zatem, kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność
    ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie
    oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Nie
    jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie
    prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie
    określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej,
    nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Wykorzystywanie składników majątku, tj. takie wykorzystywanie majątku, które
    charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania, które polega na
    czerpaniu dochodów ze składnika majątku, wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej. Należy stwierdzić, że każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do
    wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005
    r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego
    we wniosku opisu sprawy, w celu dokonania sprzedaży przedmiotowych działek
    podejmowała/będzie podejmowała Pani aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością
    uznania Pani za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego
    przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą
    majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego
    w tym zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia TSUE z 15 września

    2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10)
    oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w
    Warszawie (C-181/10). TSUE orzekł w tej sprawie, że czynności związane ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie
    działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić
    kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się
    poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą, a czynnościami stanowiącymi
    działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed
    sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej
    ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Przykładowo podane zostały działania polegające na
    uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Zatem przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze
    podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy,
    wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
    (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    zaistnienia pojedynczych z nich.
    Ze wskazanych regulacji należy wywnioskować, że w świetle definicji zawartej w art. 15
    ustawy, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą
    istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi
    również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych
    w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom
    podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia
    działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu
    podatnika.
    Należy stwierdzić, że uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności
    działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej
    się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że:
    - otrzymała Pani działki w drodze dziedziczenia oraz umowy darowizny,
    - działki wykorzystywane były wyłącznie na potrzeby prywatne, nigdy nie była tam
      prowadzona działalność gospodarcza.

    - jest Pani emerytką, nie prowadzi Pani działalności gospodarczej i nie jest Pani
      podatnikiem VAT.
    - w roku 2023 dokonała Pani podziału całej nieruchomości na 11 mniejszych działek, ma
      Pani zamiar sprzedać wszystkie działki. W celu dokonania podziału geodezyjnego
      działek konieczne było wystąpienie do Urzędu Gminy o wydanie warunków zabudowy
      przeznaczenie działek określono jako działki budowlane z funkcją zabudowy
      mieszkaniowej jednorodzinnej.
    - numery działek będące przedmiotem planowanej sprzedaży: ....
    - nie podejmowała Pani, nie podejmuje Pani i nie będzie Pani podejmowała czynności w
      celu uatrakcyjnienia ww. działek dla celów sprzedaży.
    - działki będą miały dostęp do mediów z inicjatywy kupującego. Kupujący będzie
      występował o zgodę na dostęp do mediów.
    - dla ww. działek nie zostało i nie zostanie wydane przed sprzedażą pozwolenie na
      budowę. Została wydana tylko decyzja podziałowa ww. działek.
    - nie zawierała Pani i nie zamierza zawierać umowy przedwstępnej sprzedaży ww. działek.
    - nie udzieliła Pani i nie zamierza Pani udzielać nabywcy/innemu podmiotowi
      pełnomocnictw, zgód, upoważnień w celu występowania w Pani imieniu w sprawach
      dotyczących przedmiotowych działek.
    - działki przed podziałem/po podziale nie były, nie są i nie będą udostępniane innym
      osobom na podstawie umów cywilnoprawnych.
    - nie dokonywała Pani wcześniej sprzedaży nieruchomości.
    - nie posiada Pani innych działek na sprzedaż.
    W okolicznościach niniejszej sprawy działania podjęte w związku z planowaną sprzedażą
    działek, polegające na podziale działek oraz wystąpieniu o warunki zabudowy, nie
    przesądzają o prowadzeniu przez Panią działalności w formie zorganizowanej, handlowej.
    Jak bowiem wynika z przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy poza podziałem
    oraz uzyskaniem ww. warunków zabudowy, nie podejmowała Pani żadnych działań
    zwiększających wartość nieruchomości. W świetle wyroku TSUE w sprawach połączonych
    C-180/10 i C-181/10 nie zaangażowała Pani środków podobnych do wykorzystywanych
    przez handlowców wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości
    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie obrotem
    nieruchomościami. W sprawie można mówić tylko o pojedynczej czynności, o której mowa
    w wyroku TSUE C-180/10 i C-181/10, polegającej na podziale działek i w tym celu
    wystąpieniu o warunki zabudowy, nie mamy natomiast do czynienia z ciągiem
    przytoczonych w tym orzeczeniu okoliczności, które mogłyby przemawiać za uznaniem
    Pani za podatnika podatku od towarów i usług z tytułu tej sprzedaży. W świetle
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, nie można zatem mówić o aktywnych
    działaniach w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu
    środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez podmioty zajmujące się
    profesjonalnie tego rodzaju sprzedażą. W okolicznościach niniejszej sprawy nie wystąpił
    ciąg czynności świadczący o zorganizowanym i celowym działaniu z zamierzeniem
    sprzedaży ww. działek.
    Wobec powyższego należy uznać, że w okolicznościach wskazanych w opisie sprawy,
    zbycie przez Panią działek nr ..., nie będzie stanowić działalności gospodarczej
    podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż – w świetle wskazanych przez Panią okoliczności
    sprawy – brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności Pani w przedmiocie zbycia
    tychże działek, która to aktywność byłaby porównywalna do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego –
    stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności).

    W przedmiotowej sprawie brak jest zatem przesłanek przesądzających o uznaniu Pani w
    zakresie sprzedaży ww. działek, za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy,
    prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem, w
    rozpatrywanej sprawie planowaną sprzedaż działek nr ..., należy uznać za czynność
    związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności, która to czynność oznacza
    działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i
    usług nie mają zastosowania.
    Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz opis sprawy, stwierdzam, że
    dokonując sprzedaży działek nr ... nie będzie Pani działała w charakterze podatnika
    podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego
    działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, tym samym planowana przez Panią
    sprzedaż działek nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. W związku z powyższym nie będzie Pani
    zobowiązania do zapłaty podatku VAT.
    Zatem Pani stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zauważyć, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej
    sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem
    zaznaczam, że niniejsza interpretacja nie wywiera skutków prawnych dla Pani męża oraz
    pozostałych współwłaścicieli działek, o których mowa we wniosku.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi
    Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym
    przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, w szczególności
    dokonania przed sprzedażą działek dodatkowych czynności, w tym np. zmierzających do
    uzbrojenia działek w media, udzielenia pełnomocnictw wydana interpretacja traci swą
    aktualność.
    Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.