Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.647.2025.1.AA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-02
Teza: Odliczenia kosztów wynagrodzeń pracowników w ramach ulgi
na ekspansję.
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia
ulga-ulga na ekspansję
wynagrodzenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga na
ekspansję.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26gb-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26gb-ust. 10
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26gb-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26gb-ust. 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26gb-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26gb-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26gb-ust. 6
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26gb-ust. 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26gb-ust. 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26gb-ust. 9
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

W dniu 4 sierpnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 4 sierpnia 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanów faktycznych oraz zdarzeń przyszłych
    Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym, który od 2003 roku prowadzi na
    terytorium Polski działalność gospodarczą w zakresie produkcji oraz zabudowy (...) w
    różnych wersjach: (...), w tym m.in. (...), stosując różne rozwiązania typu najazdy czy windy
    (dalej: „Produkty”).
    Punktem wyjścia produkowanych przez Wnioskodawcę (...) (Produktów) są pojazdy
    bazowe pozyskiwane od renomowanych marek samochodowych, dla których
    Wnioskodawca jest autoryzowanym partnerem (dalej: „Partnerzy”).
    Realizowany przez Podatnika proces produkcji (...) obejmuje kompleksowe działania
    wykonywane we własnym zakresie, począwszy od etapu projektowego aż po finalne
    wykonanie i kontrolę jakości pojazdu. Pojazdy bazowe, które Wnioskodawca pozyskuje od
    zewnętrznych dostawców, mają charakter platform pod zabudowę – są to zazwyczaj
    fabrycznie nowe podwozia z nadwoziem lub pojazdy typu van, które nie spełniają funkcji
    (...) ani nie stanowią kompletnego wyrobu gotowego.
    Po przyjęciu pojazdu bazowego rozpoczyna się pełny proces produkcyjny realizowany
    przez Wnioskodawcę w jego zakładzie. Etap projektowy obejmuje wykonanie
    dokumentacji technicznej, analizę parametrów technicznych pojazdu, planowanie
    rozkładu wnętrza, instalacji, elementów konstrukcyjnych oraz wyposażenia –
    dostosowanych do konkretnego przeznaczenia pojazdu (np. (...) etc.).
    Następnie realizowane są prace konstrukcyjne, obejmujące m.in. spawanie i wzmocnienie
    nadwozia, wspawanie konstrukcji pod podesty, przygotowanie punktów pod montaż foteli
    oraz konstrukcji haka holowniczego. W ramach prac konstrukcyjnych wykonywane są
    również modyfikacje nadkoli oraz tylnego resora – dostosowane do specyfikacji użytkowej
    pojazdu i wymagań wytrzymałościowych. Wnioskodawca wykonuje również prace (...)
    Kolejnym etapem są działania instalacyjno-montażowe. Elektrycy montują instalacje (...).
    Równolegle prowadzona jest (....)
    Każdy pojazd podlega wewnętrznej kontroli jakości, prowadzonej na poszczególnych
    etapach produkcji oraz po zakończeniu montażu – w szczególności w zakresie zgodności z
    dokumentacją techniczną, bezpieczeństwa, szczelności układów oraz działania systemów
    pokładowych.

    Wnioskodawca posiada homologację, co pozwala na rejestrację pojazdów jako fabrycznie
    nowych (...).
    Wnioskodawca nie ogranicza się do prac adaptacyjnych – zakres działań realizowanych
    przez Podatnika, w tym zmiany konstrukcyjne, wykonanie zabudowy, wyposażenia,
    instalacji i całkowite wykończenie wnętrza, sprawia, że produkt końcowy ma inny
    charakter funkcjonalny i użytkowy niż pojazd bazowy, a Wnioskodawca jest jego
    producentem. Podatnik nie nabywa i nie odsprzedaje gotowych pojazdów bezpośrednio
    od producentów.
    Obok działalności produkcyjnej, Wnioskodawca może także świadczyć usługi (np.
    serwisowe), ale mają one charakter uzupełniający, a przychody z tego tytułu stanowią
    znikomą część przychodów Podatnika. Niemniej jednak Wnioskodawca zaznacza, że nie
    uwzględnia przychodów ze świadczenia usług w kalkulacjach związanych z wdrożeniem
    ulgi na ekspansję – Wnioskodawca uwzględnia wyłącznie przychody uzyskiwane ze
    sprzedaży produktów wytworzonych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej
    (działalność produkcyjna).
    Wnioskodawca systematycznie rozwija swoje zasoby produkcyjne i inwestuje w
    technologie oraz kadrę inżynierską. Podatnik wdrożył także wewnętrzny System
    Zarządzania Jakością zgodny z normami ISO, co dodatkowo umocniło pozycję
    Wnioskodawcy jako wiarygodnego producenta.
    Wnioskodawca podejmuje działania zmierzające do zwiększenia sprzedaży swoich
    Produktów, zarówno na rynku krajowym, jak i zagranicznym. Podatnik ponosi wydatki w
    celu uzyskania wzrostu przychodów ze sprzedaży Produktów znajdujących się w jego
    ofercie sprzedażowej (dalej: „Wydatki na wzrost przychodów”).
    Wśród wydatków na wzrost przychodów znajdują się koszty wynagrodzeń pracowników
    (dalej: „Koszty Wynagrodzeń”) wykonujących prace z obszarów:
    - działań informacyjno-promocyjnych (dalej: „Pracownicy wykonujący czynności związane
      z działaniami informacyjno-promocyjnymi”),
    - przygotowania dokumentacji niezbędnej do przystąpienia do przetargu, a także w celu
      składania ofert innym podmiotom (dalej: „Pracownicy wykonujący czynności związane
      z przygotowaniem dokumentacji”).
    Pracownicy wykonujący czynności związane z działaniami informacyjno-promocyjnymi
    realizują m.in. następujące prace:
    - przygotowanie i redakcja materiałów promocyjnych,
    - zaprojektowanie konceptu i prowadzenie kampanii internetowych,
    - opracowanie treści reklamowych, informacyjnych i promocyjnych o Produktach,
    - zapewnienie sprawnej logistyki wyjazdów i prezentacji.
    Pracownicy wykonujący czynności związane z przygotowaniem dokumentacji realizują m.
    in. następujące prace:
    - przygotowywanie ofert handlowych i kalkulacji cenowych,
    - opracowywanie opisów produktów i specyfikacji technicznych Produktów,
    - przygotowywanie raportów z badań i testów wymaganych przez zamawiających,
    - przygotowywanie dokumentów potwierdzających zgodność z normami branżowymi,
    - przygotowywanie materiałów prezentacyjnych lub demonstracyjnych składanych wraz z
      ofertą,
    - sporządzanie protokołów z testów realizowanych na miejscu u zamawiającego,

    - uczestnictwo (fizycznie) w testach produktów, na etapie oceny zgodności oferowanego
      rozwiązania z wymaganiami przetargowymi.
    Działania te mają na celu skuteczne złożenie oferty sprzedaży produktów – zarówno w
    trybie zamówień publicznych (np. przetargów publikowanych w Biuletynie Informacji
    Publicznej), jak i w odpowiedzi na indywidualne zapytania ofertowe klientów
    komercyjnych.
    Pracownicy prowadzą ewidencję czasu pracy, w której określony jest zakres
    wykonywanych przez nich prac odpowiednio z obszaru działań informacyjno-
    promocyjnych lub obszaru przygotowania dokumentacji niezbędnej do przystąpienia do
    przetargu oraz w celu składania ofert innym podmiotom, ze wskazaniem ilość godzin
    poświęconych w każdym miesiącu na wykonywanie czynności ze wskazanych obszarów.
    Wydatki na wzrost przychodów nie zostały (nie zostaną) podatnikowi zwrócone w
    jakiejkolwiek formie oraz nie zostały (nie zostaną) odliczone od podstawy opodatkowania
    podatkiem dochodowym. Wydatki są rozpoznawane w kosztach uzyskania przychodów
    Podatnika.
    Wnioskodawca posiada dokumentację potwierdzającą poniesienie Kosztów Wynagrodzeń.
    Wnioskodawca nie korzystał, nie korzysta i nie zamierza korzystać ze zwolnień
    podatkowych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63a lub 63b ustawy o PIT.
    Przychody ze sprzedaży Produktów, których dotyczyły Wydatki na wzrost przychodów, w
    latach 2022-2024 corocznie wzrastały, co potwierdza zestawienie przychodów ze
    sprzedaży Produktów.
    Dla celów niniejszego wniosku Podatnik zakłada, że w kolejnych latach przychody ze
    sprzedaży Produktów nadal będą sukcesywnie wzrastać. Jednocześnie Wnioskodawca
    podkreśla, że do przychodów ze sprzedaży Produktów nie są uwzględniane przychody z:
    [1] działalności usługowej (znikomej),
    [2] odsprzedaży produktów gotowych,
    [3] sprzedaży produktów, których nie dotyczyły Wydatki na wzrost przychodów oraz
    [4] uzyskane z transakcji z podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4
    ustawy o PIT.
    Przychody podlegały opodatkowaniu na terytorium Polski.
    Podatnik wskazuje, że w przyszłości może też osiągnąć przychody ze sprzedaży produktów
    dotychczas nieoferowanych lub dotychczas nieoferowanych w danym kraju – w
    szczególności mogą to być:
    - pojazdy osobowe,
    - (...),
    - (...) wyprodukowane na modelu bazowym innej marki, niebędącej dotychczas
      partnerem Wnioskodawcy,
    - pojazdy posiadające istotnie zmienione parametry techniczne.
    Przy czym Wnioskodawca zwraca uwagę, że wszystkie powyższe produkty (dalej: „Nowe
    Produkty”) przede wszystkim wiążą się z koniecznością uzyskania nowej homologacji (w
    szczególności nie wystarczy aktualizacja posiadanej już homologacji, ale konieczne jest
    uzyskanie zupełnie nowej homologacji). Wszystkie Nowe Produkty będą produktem
    charakteryzującym się istotnie odmiennymi parametrami technicznymi – zarówno z
    perspektywy Wnioskodawcy, jak i z perspektywy jego klientów.
    Do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej Wnioskodawca stosuje
    opodatkowanie podatkiem liniowym.

    Pytania
    1. Czy Koszty Wynagrodzeń Pracowników wykonujących czynności związane z działaniami
      informacyjno-promocyjnymi mogą zostać uznane za koszty działań promocyjno-
      informacyjnych, o których mowa w art. 26gb ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT, a tym samym
      czy mogą pomniejszać podstawę opodatkowania jako koszty uzyskania przychodów
      ponoszone w celu zwiększenia sprzedaży produktów na podstawie art. 26gb ust. 1
      ustawy o PIT do limitu określonego w tym przepisie i pod warunkiem spełnienia
      wymogu wzrostu przychodów, o którym mowa w art. 26gb ust. 4 ustawy o PIT?
    2. Czy Koszty Wynagrodzeń Pracowników wykonujących czynności związane z
      przygotowaniem dokumentacji mogą zostać uznane za koszty przygotowania
      dokumentacji niezbędnej do przystąpienia do przetargu, a także w celu składania ofert
      innym podmiotom, o których mowa w art. 26gb ust. 7 pkt 5 ustawy o PIT, a tym
      samym czy mogą pomniejszać podstawę opodatkowania jako koszty uzyskania
      przychodów ponoszone w celu zwiększenia sprzedaży produktów na podstawie art.
      26gb ust. 1 ustawy o PIT do limitu określonego w tym przepisie i pod warunkiem
      spełnienia wymogu wzrostu przychodów, o którym mowa w art. 26gb ust. 4 ustawy o
      PIT?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie – w odniesieniu do pytania nr 1 – Koszty Wynagrodzeń Pracowników
    wykonujących czynności związane z działaniami informacyjno-promocyjnymi mogą zostać
    uznane za koszty działań promocyjno-informacyjnych, o których mowa w art. 26gb ust. 7
    pkt 2 ustawy o PIT, a tym samym mogą pomniejszać podstawę opodatkowania jako koszty
    uzyskania przychodów ponoszone w celu zwiększenia sprzedaży produktów na podstawie
    art. 26gb ust. 1 ustawy o PIT do limitu określonego w tym przepisie i pod warunkiem
    spełnienia wymogu wzrostu przychodów, o którym mowa w art. 26gb ust. 4 ustawy o PIT.
    W Pana ocenie – w odniesieniu do pytania nr 2 – Koszty Wynagrodzeń Pracowników
    wykonujących czynności związane z przygotowaniem dokumentacji mogą zostać uznane
    za koszty przygotowania dokumentacji niezbędnej do przystąpienia do przetargu, a także
    w celu składania ofert innym podmiotom, o których mowa w art. 26gb ust. 7 pkt 5 ustawy
    o PIT, a tym samym mogą pomniejszać podstawę opodatkowania jako koszty uzyskania
    przychodów ponoszone w celu zwiększenia sprzedaży produktów na podstawie art. 26gb
    ust. 1 ustawy o PIT do limitu określonego w tym przepisie i pod warunkiem spełnienia
    wymogu wzrostu przychodów, o którym mowa w art. 26gb ust. 4 ustawy o PIT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Uwagi ogólne
    Zgodnie z art. 26gb ust. 1 ustawy o PIT podatnik uzyskujący przychody z pozarolniczej
    działalności gospodarczej odlicza od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art.
    26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2, koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia
    przychodów ze sprzedaży produktów do wysokości dochodu uzyskanego przez podatnika
    w roku podatkowym z pozarolniczej działalności gospodarczej, nie więcej jednak niż 1 000
    000 zł w roku podatkowym.
    Wskazany powyżej przepis wprowadzający ulgę prowzrostową (ulgę na ekspansję)
    obowiązuje od 1 stycznia 2022 roku.
    Niezbędne do skorzystania z ulgi na ekspansję jest, aby:
    - produkty sprzedawane przez podatnika spełniały definicję produktów w rozumieniu
      ww. przepisu,
    - podatnik poniósł i rozpoznał w kosztach uzyskania przychodów kwalifikowane wydatki
      w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów,
    - podatnik spełnił warunek wzrostu ze sprzedaży produktów,

    - spełnione były pozostałe warunki formalne.
    W ocenie Wnioskodawcy w latach 2022-2024 spełnił on wszystkie ww. warunki. W
    odniesieniu do lat przyszłych Podatnik zakłada, że powyższe warunki również zostaną
    spełnione (w sposób opisany dla lat 2022-2024). Poniżej znajduje się uzasadnienie
    spełnienia każdej z przesłanek stosowania ulgi będącej przedmiotem zapytania.
    Warunek wzrostu ze sprzedaży produktów
    Zgodnie z art. 26gb ust. 3 ustawy o PIT przez zwiększenie przychodów ze sprzedaży
    produktów, o którym mowa w ust. 1, rozumie się odpłatne zbycie produktów do podmiotu
    niebędącego podmiotem powiązanym w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4.
    Stosownie do art. 26gb ust. 4 ustawy o PIT podatnik jest uprawniony do skorzystania z
    odliczenia pod warunkiem, że w okresie 2 kolejno następujących po sobie lat
    podatkowych, licząc od roku podatkowego, w którym poniósł koszty zwiększenia
    przychodów, o których mowa w ust. 1, zwiększył przychody ze sprzedaży produktów w
    stosunku do przychodów z tego tytułu ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego
    poprzedzającego rok poniesienia tych kosztów lub osiągnął przychody ze sprzedaży
    produktów dotychczas nieoferowanych, lub osiągnął przychody ze sprzedaży produktów
    dotychczas nieoferowanych w danym kraju.
    Natomiast na gruncie art. 26gb ust. 5 ustawy o PIT przy ustalaniu spełnienia warunku, o
    którym mowa w ust. 4, uwzględnia się wyłącznie przychody, z których dochód podlega
    opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Zgodnie z powyższym, istnieją trzy możliwości spełnienia tego warunku, tj. podatnik w
    okresie dwóch kolejno następujących po sobie lat podatkowych, licząc od roku
    podatkowego poniesienia kosztów możliwych do odliczenia w ramach ulgi:
    - zwiększy przychody ze sprzedaży produktów w stosunku do przychodów z tego tytułu
      ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego rok poniesienia tych
      kosztów lub
    - osiągnie przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych lub
    - osiągnie przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych w danym kraju.
    Odnosząc się do pierwszej możliwości, Projekt Objaśnień dotyczących ulgi na ekspansję
    wskazuje, że „warunek wzrostu przychodów powinien być odnoszony do któregokolwiek z
    dwóch lat podatkowych przewidzianych dla badania realizacji wzrostu przychodów”.
    Powyższe potwierdza także Ministerstwo Finansów w odpowiedzi na interpelację nr 37741
    (pismo nr DD5.054.8.2022) oraz Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (np. interpretacja
    z dnia 15 czerwca 2023 r., znak 0114-KDIP2-1.4010.216.2023.2.KW).
    Za Projektem Objaśnień dotyczących ulgi na ekspansję powtórzyć należy, że na potrzeby
    weryfikacji spełnienia przesłanki wzrostu przychodów nie należy uwzględniać:
    - przychodów z prowadzonej działalności usługowej,
    - przychodów podatnika z odsprzedaży gotowych produktów,
    - przychodów podatnika uzyskanych ze sprzedaży produktów, których nie dotyczyły
      koszty uzyskania przychodu odliczane w ramach ulgi na ekspansję,
    - przychody podatnika uzyskane z transakcji z podmiotami powiązanymi.
    W przypadku drugiego i trzeciego przypadku, w związku z tym, że dotyczą one osiągnięcia
    przychodów, które dotychczas nie występowały, wystarczające jest, aby podatnik osiągnął
    te przychody (odpowiednio ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych – jeżeli
    sprzedaż dotyczy produktu nowego – lub ze sprzedaży produktów dotychczas
    nieoferowanych w danym kraju – jeżeli w ramach ekspansji podatnik decyduje się na

    rozszerzenie rynków zbytu dla danego produktu). Zgodnie z Projektem Objaśnień
    dotyczących ulgi na ekspansję wymóg osiągnięcia przychodów z produktu dotychczas
    nieoferowanego:
    „należy rozumieć jako konieczność wprowadzenia do oferty przedsiębiorstwa dobra
    materialnego, które różniłoby się od dotychczas oferowanego asortymentu w stopniu
    pozwalającym uznać, że przedsiębiorca rozszerza działalność na nowy segment rynku. Z
    produktem dotychczas nieoferowanym będziemy mieli więc do czynienia, w przypadku,
    gdy skala zmian bądź usprawnień względem dotychczas oferowanych przez podatnika
    produktów uzasadnia przekonanie, że mamy do czynienia z nowym produktem w ujęciu
    rodzajowym. W konsekwencji wszelkie zmiany bądź usprawnienia, w tym opracowanie
    nowych technologii zaangażowanych w proces produkcji, które nie skutkują powstaniem
    nowego rodzaju produktu (znacząco różniącego się pod kątem specyfikacji technicznej na
    tle dotychczasowej oferty przedsiębiorcy) należy zakwalifikować jedynie jako innowacje w
    obrębie dotychczas wytwarzanego produktu. Podatnik wprowadzający do dotychczas
    wytwarzanych produktów jedynie nieznaczne modyfikacje nie może więc skorzystać z ulgi
    na ekspansję z powołaniem na realizację przesłanki osiągnięcia przychodów ze sprzedaży
    produktów dotychczas nieoferowanych”.
    W przypadku Wnioskodawcy, dla celów skorzystania z ulgi prowzrostowej w latach 2022-
    2024 spełniony został warunek wzrostu przychodów, tj. Wnioskodawca zwiększył
    przychody ze sprzedaży Produktów w stosunku do przychodów z tego tytułu ustalonych
    na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego rok poniesienia tych kosztów. Jak
    Wnioskodawca wskazał w stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym), do przychodów ze
    sprzedaży Produktów nie uwzględnia on przychodów z:
    [1] działalności usługowej (znikomej),
    [2] odsprzedaży produktów gotowych,
    [3] sprzedaży produktów, których nie dotyczyły Wydatki na wzrost przychodów oraz
    [4] uzyskanych z transakcji z podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4
    ustawy o PIT.
    W związku z tym, że warunek zwiększenia przychodów dla kolejnych lat będzie podlegał
    weryfikacji dopiero w przyszłości, dla celów niniejszego wniosku Podatnik zakłada, że
    warunek ten będzie spełniony. Przy czym w przyszłości może zarówno zostać spełniony
    warunek zwiększenia przychodów ze sprzedaży oferowanych już przez Wnioskodawcę
    Produktów, jak i może być spełniony warunek osiągnięcia przychodów z produktów
    dotychczas nieoferowanych (w kraju lub za granicą), tj. z Nowych Produktów. Jak
    Wnioskodawca wskazał w stanie faktycznym, Nowe Produkty (w tym: pojazdy osobowe;
    (...) wyprodukowane na modelu bazowym innej marki, niebędącej dotychczas partnerem
    Wnioskodawcy; pojazdy posiadające istotnie zmienione parametry techniczne) będą
    stanowić obiektywnie nowy produkt, charakteryzujący się zupełnie odmiennymi
    parametrami technicznymi od posiadanych już w ofercie Produktów – zarówno z
    perspektywy Wnioskodawcy, jak i z perspektywy jego klientów. Ponadto, Wnioskodawca
    zwraca uwagę, że wszystkie Nowe Produkty będą wymagały uzyskania zupełnie nowej
    homologacji (niejedynie aktualizacji posiadanej już homologacji), co jednoznacznie
    wskazuje na spełnienie definicji „produktu dotychczas nieoferowanego”.
    Wnioskodawca wskazuje, że jeżeli odliczy od podstawy opodatkowania koszty
    kwalifikowane, a okaże się, że w żadnym z kolejnych dwóch lat nie doszło do spełnienia
    ww. warunku, zgodnie z art. 26gb ust. 6 ustawy o PIT, w zeznaniu składanym za rok
    podatkowy, w którym upłynął termin do osiągnięcia przychodów ze sprzedaży produktów,
    dokona odpowiedniego doliczenia kwoty uprzednio odliczonej.
    Zgodnie z art. 26gb ust. 2 ustawy o PIT przez produkty rozumie się rzeczy wytworzone
    przez podatnika.

    W Projekcie Objaśnień dotyczących ulgi na ekspansję odwołano się do definicji rzeczy z
    art. 45 Kodeksu cywilnego, który definiuje je jako przedmioty materialne. W Projekcie
    Objaśnień dotyczących ulgi na ekspansję znalazła się ponadto następująca definicja
    produktów: „przedmioty materialne (rzeczy) powstałe na skutek zaangażowania
    posiadanych przez podatnika środków produkcji, których proces formowania uległ
    finalizacji, w efekcie czego produkty te zasiliły ofertę, mogą być przeznaczone do sprzedaży
    ”.
    Z definicji tej płyną dwa główne wnioski. Po pierwsze, ulga na ekspansję dotyczy wyłącznie
    produktów i nie mogą nią być objęte koszty promocji świadczonych przez podatnika usług
    oraz wszelkiego rodzaju dóbr niematerialnych.
    Drugi istotny element powyższej definicji to wymóg wytworzenia produktu przez
    podatnika. Ulga ta skierowana jest bowiem wyłącznie do podmiotów, które wytwarzają
    towar w celu jego sprzedaży.
    Ulga na ekspansję nie obejmuje działalności o charakterze wyłącznie handlowym czy
    dystrybucyjnym, jeżeli producentem towarów nie jest podatnik, w tym również takiej
    działalności, która polega na zlecaniu fizycznej produkcji towaru innym podmiotom, nawet
    w sytuacji, gdy wykorzystywana jest technologia stworzona i będąca własnością podmiotu
    zainteresowanego wdrożeniem ulgi.
    Prawo do ulgi na ekspansję nie dotyczy podatników, którzy produkcję towarów wykonują
    na zlecenie innego podmiotu i według ściśle określonego przez ten podmiot wzoru, jak
    również, gdy produkt ten został wyprodukowany wyłącznie lub w dominującej większości
    przy udziale podwykonawców i/lub zakupionych od innych podmiotów podzespołów.
    W ocenie Wnioskodawcy Produkty opisane w stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym)
    spełniają powyższą definicję.
    Po pierwsze, (...) stanowią przedmioty trwałe, materialne, jednoznacznie określone
    specyfikacją techniczną i wizualnym oznakowaniem producenta, co wyklucza ich
    klasyfikację jako usługi czy dobra niematerialne.
    Po drugie, każdy pojazd powstaje w ramach autorskiego procesu produkcyjnego,
    realizowanego przez Wnioskodawcę od etapu projektowania do momentu finalnej
    homologacji. Własne zasoby intelektualne i techniczne podatnika decydują o unikalności
    produktów, a kluczowe prace nie są zlecane podwykonawcom. Tym samym, zgodnie z
    intencją ustawodawcy, produkty te są w pełni wytworzone przez podatnika, a nie stanowią
    jedynie przedmiotu handlu czy dystrybucji. Nie można uznać, że działalność
    Wnioskodawcy ogranicza się do technicznego scalania fragmentów produktu w produkt
    końcowy. Wnioskodawca wykonuje bowiem szereg czynności prowadzących do produkcji
    Produktu. Zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym pojazdy bazowe, które
    Wnioskodawca pozyskuje od zewnętrznych dostawców, mają charakter platform pod
    zabudowę – są to zazwyczaj fabrycznie nowe podwozia z nadwoziem lub pojazdy typu van,
    które nie spełniają funkcji (...) ani nie stanowią kompletnego wyrobu gotowego. Po
    przyjęciu pojazdu bazowego rozpoczyna się pełny proces produkcyjny realizowany przez
    Wnioskodawcę w jego zakładzie. Etap projektowy obejmuje wykonanie dokumentacji
    technicznej, analizę parametrów technicznych pojazdu, planowanie rozkładu wnętrza,
    instalacji, elementów konstrukcyjnych oraz wyposażenia – dostosowanych do
    konkretnego przeznaczenia pojazdu (np. (...) etc.). Następnie realizowane są prace
    konstrukcyjne, obejmujące m.in. (...). Części te są następnie poddawane obróbce
    blacharsko-lakierniczej, realizowanej przez zewnętrzną firmę, obejmującej m.in. (...).
    Kolejnym etapem są działania instalacyjno-montażowe. Elektrycy montują instalacje
    elektryczne, w tym systemy (...). Ponadto, prowadzone są prace obejmujące szklenie
    pojazdu, konserwację podwozia oraz kompleksowe wygłuszenie. Równolegle prowadzona
    jest zabudowa i wykończenie wnętrza: (...). Pojazdy specjalistyczne (np. (...)) wyposażane są
    dodatkowo w (...). W ramach zabudowy wnętrza wykonywana jest (...).

    Montowane są również systemy (...).
    Proces produkcji kończy się jednoznacznym zdarzeniem – uzyskaniem homologacji oraz
    pozytywną kontrolą jakości. Zrealizowane prace konstrukcyjne, instalacyjne i
    wykończeniowe przekładają się na gotowy, zdatny do eksploatacji środek transportu, co
    oznacza pełne sfinalizowanie formowania produktu. Wnioskodawca wprowadza Produkty
    do oferty handlowej pod marką Wnioskodawcy, z jasno określoną ceną i warunkami
    sprzedaży.
    Ponadto, (...) wyprodukowane na podstawie platform bazowych odznaczają się nową
    funkcjonalnością i wartością użytkową, nieobecną w surowcach wyjściowych. Elementy
    konstrukcyjne, systemy techniczne oraz wyposażenie wnętrza nadają pojazdom charakter
    odrębny od pojazdów bazowych, co potwierdza, że nastąpiła realna transformacja
    półproduktów w produkty.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, Produkty spełniają definicję produktów w
    rozumieniu przepisów dotyczących ulgi na ekspansję, gdyż stanowią identyfikowalne
    rzeczy materialne, posiadające charakterystyczne i unikalne cechy, a następnie są
    wprowadzane do obrotu pod własnym znakiem towarowym Podatnika.
    W tym miejscu Wnioskodawca wskazuje na interpretację indywidualną z dnia 14 marca
    2024 r., znak 0111-KDIB1-3.4010.21.2024.1.MBD, w której Dyrektor KIS stwierdził:
    „Uwzględniając przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    oraz powyższe wyjaśnienia stwierdzić należy, że Spółka wytwarza rzecz (produkt) w
    postaci tarczy hamulcowych. Jak wskazano powyżej, wytworzyć produkt oznacza jego
    wyprodukowanie, a więc przeprowadzenie jego etapów produkcji od początku do końca.
    Oczywistym jest, że producenci tarcz hamulcowych nie są w stanie wyprodukować
    wszystkich elementów tarcz hamulcowych i zmuszeni są do nabywania niektórych
    elementów (komponentów) od dostawców zewnętrznych. Zatem, skoro Spółka produkuje
    tarcze hamulcowe do pojazdów mechanicznych, gdyż powstają one w wyniku pracy
    własnych pracowników i obsługiwanych przez nich maszyn oraz w wyniku szeregu
    czynności technologicznych i organizacyjnych (w tym opatentowanej technologii
    fosforanowania cynkowego oraz impregnacji olejowej powierzchni żeliwnych), którym
    poddawane są nabywane półprodukty, to można uznać, że wytwarza rzecz materialną
    (produkt) w prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 18eb ust. 2 ustawy
    o CIT, w postaci tarcz hamulcowych. Wskutek tych czynności powstają identyfikowalne
    rzeczy materialne, posiadające charakterystyczne i unikalne cechy, a następnie
    wprowadzane są one do obrotu pod własnym znakiem towarowym i w związku z tym,
    mogą Państwo w stosunku do tych tarcz hamulcowych opisanych w niniejszym wniosku,
    stosować przepisy art. 18eb ustawy o CIT, pozwalające na skorzystanie z tzw. ulgi na
    ekspansję”.
    Koszty kwalifikowane
    Zgodnie z art. 26gb ust. 7 ustawy o PIT za koszty poniesione w celu zwiększenia
    przychodów ze sprzedaży produktów uznaje się koszty:
    - uczestnictwa w targach (poniesione na organizację miejsca wystawowego, zakup
      biletów lotniczych dla pracowników i podatnika, zakwaterowanie i wyżywienie dla
      pracowników i podatnika);
    - działań promocyjno-informacyjnych, w tym zakupu przestrzeni reklamowych,
      przygotowania strony internetowej, publikacji prasowych, broszur, katalogów
      informacyjnych i ulotek, dotyczących produktów;
    - dostosowania opakowań produktów do wymagań kontrahentów;
    - przygotowania dokumentacji umożliwiającej sprzedaż produktów, w szczególności
      dotyczącej certyfikacji towarów oraz rejestracji znaków towarowych;

    - przygotowania dokumentacji niezbędnej do przystąpienia do przetargu, a także w celu
      składania ofert innym podmiotom.
    Ponadto, zgodnie z art. 26gb ust. 8 ustawy o PIT, podatnikowi, który w roku podatkowym
    korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63a lub 63b,
    prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów uzyskania przychodów
    poniesionych w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów, które nie są przez
    podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych
    przepisów.
    Natomiast stosownie do art. 26gb ust. 10 ustawy o PIT koszty uzyskania przychodów
    poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów podlegają odliczeniu,
    jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od
    podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    W pierwszej kolejności, w odniesieniu do Wydatków na wzrost przychodów Wnioskodawca
    wskazuje, że spełnione są wymogi z ww. przepisów, tj.:
    - sprzedaż Produktów nie jest przez Podatnika uwzględniana w kalkulacji dochodu
      zwolnionego z podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 63a lub 63b (podatnik nie
      korzysta ze wskazanych zwolnień),
    - wydatki na wzrost przychodów nie zostały Wnioskodawcy zwrócone w jakiejkolwiek
      formie oraz nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem
      dochodowym,
    - wydatki na wzrost przychodów stanowią koszty uzyskania przychodów Wnioskodawcy.
    Przesłanki formalne są zatem spełnione. Poniżej znajduje się uzasadnienie dla możliwości
    uwzględnienia Wydatków na wzrost przychodów z perspektywy ich przynależności do ww.
    kategorii kosztów kwalifikowanych do ulgi prowzrostowej.
    Koszty działań informacyjno-promocyjnych
    Zgodnie z art. 26gb ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT za koszty poniesione w celu zwiększenia
    przychodów ze sprzedaży produktów uznaje się koszty działań promocyjno-
    informacyjnych, w tym zakupu przestrzeni reklamowych, przygotowania strony
    internetowej, publikacji prasowych, broszur, katalogów informacyjnych i ulotek,
    dotyczących produktów.
    Działania informacyjno-promocyjne, w związku z brakiem definicji legalnej tego pojęcia,
    należy interpretować zgodnie z powszechnym rozumieniem tego pojęcia. I tak,
    internetowy słownik języka polskiego PWN wskazuje, że „promocja” oznacza „działania
    zmierzające do zwiększenia popularności jakiegoś produktu lub przedsięwzięcia”,
    natomiast „informacja” oznacza „to, co powiedziano lub napisano o kimś lub o czymś,
    także zakomunikowanie czegoś”. Działania promocyjno-informacyjne będą zatem
    stanowić takie aktywności, których zamiarem jest zwiększenie rozpoznawalności i
    popularności danego produktu oraz udzielanie na jego temat informacji potencjalnym
    klientom.
    Ustawodawca nie wskazał zamkniętego katalogu rodzajów takich działań (jak w przypadku
    wydatków związanych z targami), a dokonał jedynie przykładowego wyliczenia możliwych
    wydatków, w tym ponoszonych na zakup przestrzeni reklamowych (zarówno w formach
    tradycyjnych, jak i elektronicznych), przygotowanie strony internetowej oraz dotyczące
    produktów publikacje prasowe, broszury, katalogi informacyjne czy ulotki.
    Zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym (zdarzeniem przyszłym) Wnioskodawca
    ponosi Wydatki na wzrost przychodów w postaci Kosztów Wynagrodzeń Pracowników
    wykonujących czynności związane z działaniami informacyjno-promocyjnymi.

    W ocenie Wnioskodawcy wydatki te stanowią koszty działań promocyjno-informacyjnych
    dotyczących Produktów w rozumieniu przepisów ustawy o PIT i mogą być uwzględniane w
    uldze prowzrostowej.
    Wydatki te służą prezentacji i popularyzacji Produktów podatnika oraz zdobywaniu
    nowych rynków i klientów, a tym samym – zwiększaniu sprzedaży. Ich kwalifikacja do ulgi
    prowzrostowej znajduje oparcie nie tylko w literalnym brzmieniu przepisu, ale również w
    jego funkcji i celach przewidzianych przez ustawodawcę.
    Wnioskodawca prowadzi ewidencję pozwalającą na kalkulację tej części wynagrodzenia,
    która jest związana z wykonywaniem czynności z obszaru działań informacyjno-
    promocyjnych.
    Co istotne, ustawodawca w żadnym miejscu nie wyłączył z omawianej kategorii kosztów
    związanych z wynagrodzeniem pracowników ani też nie wskazał zamkniętego katalogu
    „kosztów działań informacyjno-promocyjnych”, co zdaniem Podatnika prowadzi do
    wniosku, że mogą one być rozliczane w ramach ulgi prowzrostowej. W przypadku kosztów
    związanych z targami ustawodawca zdecydował się bowiem na ścisłe określenie rodzajów
    wydatków, które mogą być uwzględniane w uldze. Skoro ograniczenia takiego nie dokonał
    wprost w przypadku innych rodzajów kosztów, nie należy domniemywać, że takie
    ograniczenie istnieje.
    W ocenie Wnioskodawcy w ramach ulgi na ekspansję podatnik może uznać za koszty
    kwalifikowane nie tylko wydatki poniesione na zewnętrzne usługi reklamowe czy zakup
    materiałów promocyjnych, lecz także wynagrodzenia pracowników, którzy w ramach
    swoich obowiązków poświęcają czas pracy na działania promocyjno-informacyjne. Praca
    specjalistów ds. marketingu i sprzedaży, grafików czy koordynatorów – obejmująca
    przygotowanie i redakcję materiałów promocyjnych, prowadzenie kampanii
    internetowych etc. – stanowi integralną część procesu zwiększania sprzedaży Produktów.
    Bez zaangażowania tych osób nie byłoby możliwe zaprojektowanie konceptu kampanii,
    opracowanie treści czy zapewnienie sprawnej logistyki wyjazdów i prezentacji. W
    konsekwencji proporcjonalna część ich wynagrodzeń, dokumentowana ewidencją czasu
    pracy i określonym zakresem zadań, spełnia przesłanki „kosztów działalności
    informacyjno-promocyjnej” ponoszonych w celu zwiększenia sprzedaży Produktów.
    Podejście takie potwierdzają także organy podatkowe, które wskazują, że również
    wynagrodzenia pracowników, którzy zajmują się przygotowywaniem działań promocyjno-
    informacyjnych czy prowadzeniem i aktualizacją strony internetowej, mogą być
    uwzględniane w uldze na ekspansję, pod warunkiem odpowiedniego udokumentowania
    czasu pracy poświęconego przez danego pracownika na te czynności.
    Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z dnia 14 listopada 2022 r., znak 0111-KDIB1-
    3.4010.366.2022.1.MBD, Organ stwierdził:
    „Wskazać należy, że ponoszone przez Wnioskodawcę następujące koszty uprawniają go
    do odliczenia: 1. wynagrodzenie pracowników za czas pracy poświęcony na prowadzenie i
    aktualizację strony internetowej, m.in. o nowo wprowadzane wyroby do oferty,
    przygotowanie bannerów reklamowych na stronę internetową (z ewidencji czasu pracy
    wynika, ile czasu pracownik poświęcił na tego typu prace); (...) Powyższe wydatki można
    zaliczyć do kosztów wymienionych w art. 18eb ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT, jako koszty
    działań promocyjno-informacyjnych, w tym zakupu przestrzeni reklamowych,
    przygotowania strony internetowej, publikacji prasowych, broszur, katalogów
    informacyjnych i ulotek, dotyczących produktów. Stwierdzić należy, że mimo braku
    literalnego odwołania do ponoszonych kosztów pracowniczych w powyższym przepisie,
    uzasadnione jest, że koszty przygotowania strony internetowej, o której mowa w tym
    przepisie mogą obejmować również koszty wynagrodzenia pracowników, którzy zajmują
    się prowadzeniem i aktualizacją strony internetowej. W takim przypadku, na podatniku
    będzie ciążył obowiązek odpowiedniego udokumentowania czasu poświęconego przez
    danego pracownika na czynności wymienione w ww. art. 18eb ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT”.

    Podobnie wypowiedział się Organ w interpretacji indywidualnej z dnia 19 stycznia 2023 r.,
    znak 0111-KDIB1-3.4010.565.2022.2.AN:
    „Stwierdzić należy, że kosztami działań promocyjno-informacyjnymi wskazanymi w
    punkcie b) wniosku, które mieszczą się w katalogu kosztów z art. 18eb ust. 7 pkt 2 ustawy
    o CIT, są: (...) –wynagrodzenia osób oddelegowanych do przygotowania działań
    promocyjno- informacyjnych, (...) Powyższe wydatki można zaliczyć do kosztów
    wymienionych w art. 18eb ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT, jako koszty działań promocyjno-
    informacyjnych, w tym zakupu przestrzeni reklamowych, przygotowania strony
    internetowej, publikacji prasowych, broszur, katalogów informacyjnych i ulotek,
    dotyczących produktów. Stwierdzić należy, że mimo braku literalnego odwołania do
    ponoszonych kosztów pracowniczych w powyższym przepisie, uzasadnione jest, że koszty
    przygotowania działań promocyjno-informacyjnych, mogą obejmować również koszty
    wynagrodzenia pracowników, którzy zajmują się tymi działaniami. W takim przypadku, na
    podatniku będzie ciążył obowiązek odpowiedniego udokumentowania czasu
    poświęconego przez danego pracownika na czynności wymienione w ww. art. 18eb ust. 7
    pkt 2 ustawy o CIT”.
    Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie Wnioskodawcy, Koszty Wynagrodzeń Pracowników
    wykonujących czynności związane z działaniami informacyjno-promocyjnymi stanowią
    wydatki, o których mowa w art. 26gb ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT, a w konsekwencji mogą
    podlegać odliczeniu w ramach ulgi na ekspansję.
    Koszty dokumentacji niezbędnej do przystąpienia do przetargu oraz w celu składania ofert
    innym podmiotom
    Zgodnie z art. 26gb ust. 7 pkt 5 ustawy o PIT za koszty poniesione w celu zwiększenia
    przychodów ze sprzedaży produktów uznaje się także koszty przygotowania dokumentacji
    niezbędnej do przystąpienia do przetargu, a także w celu składania ofert innym
    podmiotom.
    Zdaniem Wnioskodawcy wynagrodzenia pracowników poświęcających czas pracy na
    przygotowanie dokumentacji niezbędnej do przystąpienia do przetargów i składania ofert
    stanowią kwalifikowany wydatek, o którym mowa w powyższym przepisie.
    Działania te mają na celu skuteczne złożenie oferty sprzedaży produktów – zarówno w
    trybie zamówień publicznych (np. przetargów publikowanych w Biuletynie Informacji
    Publicznej), jak i w odpowiedzi na indywidualne zapytania ofertowe klientów
    komercyjnych.
    W przygotowanie tego rodzaju dokumentacji zaangażowani są pracownicy różnych
    działów – nie tylko administracyjno-handlowych (sprzedaż, prawnicy, analitycy), ale
    również technicznych i produkcyjnych. Wspólnie opracowują oni:
    - oferty handlowe i kalkulacje cenowe,
    - opisy produktów i specyfikacje techniczne,
    - raporty z badań i testów wymaganych przez zamawiających,
    - dokumenty potwierdzające zgodność z normami branżowymi,
    - materiały prezentacyjne lub demonstracyjne składane wraz z ofertą,
    - protokoły z testów realizowanych na miejscu u zamawiającego,
    - a także uczestniczą fizycznie w testach produktów, na etapie oceny zgodności
      oferowanego rozwiązania z wymaganiami przetargowymi.
    Choć pracownicy techniczno-produkcyjni nie są formalnie częścią działu sprzedaży, to ich
    udział w opracowaniu dokumentacji ofertowej ma charakter ściśle sprzedażowy – jest
    niezbędny do skutecznego złożenia oferty i pozyskania nowego kontraktu sprzedaży
    produktów. Działania te są ściśle ukierunkowane na zwiększenie lub osiągnięcie
    przychodów.

    Powyższe potwierdzają również organy podatkowe. Przykładowo, w interpretacji z dnia 14
    listopada 2022 r., znak 0111-KDIB1-3.4010.366.2022.1.MBD, Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej stwierdził:
    „Wskazać należy, że ponoszone przez Wnioskodawcę następujące koszty uprawniają go
    do odliczenia: a) wynagrodzenia pracowników działu marketingu za czas pracy
    poświęcony na przygotowanie materiałów informacyjno-promocyjnych oraz materiałów
    sprzedażowych (z ewidencji czasu pracy wynika, ile czasu pracownik poświęcił na tego
    typu prace); b) wynagrodzenie kierownika controllingu za czas pracy poświęcony na
    przygotowanie wyceny wyrobów (z ewidencji czasu pracy wynika, ile czasu pracownik
    poświęcił na tego typu prace); c) wynagrodzenie dyrektora ds. kluczowych klientów za czas
    pracy poświęcony na przygotowanie kompletnej dokumentacji niezbędnej do
    przystąpienia do przetargu, do przesłania nowej oferty oraz czas negocjacji
    przedstawionej oferty z klientem (z ewidencji czasu pracy wynika, ile czasu pracownik
    poświęcił na tego typu prace).
    Powyższe wydatki można zaliczyć do kosztów wymienionych w art. 18eb ust. 7 pkt 5
    ustawy o CIT, jako koszty przygotowania dokumentacji niezbędnej do przystąpienia do
    przetargu, a także w celu składania ofert innym podmiotom.
    Stwierdzić należy, że mimo braku literalnego odwołania do ponoszonych kosztów
    pracowniczych w powyższym przepisie, koszty przygotowania dokumentacji, o których
    mowa w tym przepisie, powinny obejmować koszty pracownicze w części, w jakiej zostały
    poniesione na przygotowanie takiej dokumentacji. Poza przypadkiem zlecenia takich
    czynności podmiotowi zewnętrznemu, to najczęściej ponoszenie kosztów pracy własnych
    pracowników umożliwia przygotowanie dokumentacji przetargowej lub ofertowej. W
    takim przypadku na podatniku będzie ciążył obowiązek odpowiedniego
    udokumentowania czasu poświęconego przez danego pracownika na czynności
    wymienione w ww. art. 18eb ust. 7 pkt 5 ustawy o CIT”.
    Podobnie, w interpretacji z dnia 19 stycznia 2023 r., znak 0111-KDIB1-3.4010.565.2022.2.
    AN:
    „Stwierdzić należy, że mimo braku literalnego odwołania do ponoszonych kosztów
    pracowniczych w powyższym przepisie, koszty przygotowania dokumentacji, o których
    mowa w tym przepisie powinny obejmować koszty pracownicze w części w jakiej zostały
    poniesione na przygotowanie takiej dokumentacji. Poza przypadkiem zlecenia takich
    czynności podmiotowi zewnętrznemu, to najczęściej ponoszenie kosztów pracy własnych
    pracowników umożliwia przygotowanie dokumentacji przetargowej lub ofertowej. W
    takim przypadku na podatniku będzie ciążył obowiązek odpowiedniego
    udokumentowania czasu poświęconego przez danego pracownika na czynności
    wymienione w ww. art. 18eb ust. 7 pkt 5 ustawy o CIT”.
    W konsekwencji, pod warunkiem odpowiedniego udokumentowania czasu pracy
    poświęconego przez danego pracownika na te czynności, Koszty Wynagrodzeń
    Pracowników wykonujących czynności związane z przygotowaniem dokumentacji również
    stanowią koszty kwalifikowane dla celów stosowania ulgi na ekspansję, o których mowa w
    art. 26gb ust. 7 pkt 5 ustawy o PIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 26gb ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Podatnik uzyskujący przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej odlicza od
      podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2,
      koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze

      sprzedaży produktów do wysokości dochodu uzyskanego przez podatnika w roku
      podatkowym z pozarolniczej działalności gospodarczej, nie więcej jednak niż 1 000
      000 zł w roku podatkowym.
    Według art. 26gb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przez produkty rozumie się rzeczy wytworzone przez podatnika.
    W świetle art. 26gb ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przez zwiększenie przychodów ze sprzedaży produktów, o którym mowa w ust. 1,
      rozumie się odpłatne zbycie produktów do podmiotu niebędącego podmiotem
      powiązanym w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4.
    W myśl art. 26gb ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnik jest uprawniony do skorzystania z odliczenia pod warunkiem, że w okresie
      2 kolejno następujących po sobie lat podatkowych, licząc od roku podatkowego, w
      którym poniósł koszty zwiększenia przychodów, o których mowa w ust. 1, zwiększył
      przychody ze sprzedaży produktów w stosunku do przychodów z tego tytułu
      ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego rok poniesienia
      tych kosztów lub osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas
      nieoferowanych, lub osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas
      nieoferowanych w danym kraju.
    Na podstawie art. 26gb ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za koszty poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów
      uznaje się koszty:
      1) uczestnictwa w targach poniesione na:
      a) organizację miejsca wystawowego,
      b) zakup biletów lotniczych dla pracowników i podatnika,
      c) zakwaterowanie i wyżywienie dla pracowników i podatnika;
      2) działań promocyjno-informacyjnych, w tym zakupu przestrzeni reklamowych,
      przygotowania strony internetowej, publikacji prasowych, broszur, katalogów
      informacyjnych i ulotek, dotyczących produktów;
      3) dostosowania opakowań produktów do wymagań kontrahentów;
      4) przygotowania dokumentacji umożliwiającej sprzedaż produktów, w szczególności
      dotyczącej certyfikacji towarów oraz rejestracji znaków towarowych;
      5) przygotowania dokumentacji niezbędnej do przystąpienia do przetargu, a także w
      celu składania ofert innym podmiotom.
    Zgodnie z art. 26gb ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o
      których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63a lub 63b, prawo do odliczenia przysługuje
      jedynie w odniesieniu do kosztów uzyskania przychodów poniesionych w celu
      zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów, które nie są przez podatnika
      uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych
      przepisów.
    W myśl art. 26gb ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty w
      celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów. W przypadku gdy podatnik
      poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od
      kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w
      pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć

      lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał
      lub miał prawo skorzystać z odliczenia.
    Zgodnie z art. 26gb ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze
      sprzedaży produktów podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone
      w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania
      podatkiem dochodowym.
    Ulga na ekspansję polega na odliczeniu od podstawy opodatkowania kosztów
    poniesionych w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów bezpośrednio
    wytworzonych przez podatnika i zbywanych na rzecz podmiotów niepowiązanych. Ulga
    umożliwia odliczenie wydatków dwa razy – zarówno jako koszty uzyskania przychodów,
    jak i w ramach samej ulgi (do kwoty 1 mln zł).
    Podatnik będzie mógł odliczyć wskazane poniżej koszty od podstawy opodatkowania,
    jeżeli po skorzystaniu z ulgi, w okresie 2 następujących po sobie lat podatkowych,
    począwszy od roku, w którym poniesione zostały koszty zwiększenia przychodów
    (dokonano odliczenia):
    · zwiększył przychody ze sprzedaży produktów w stosunku do przychodów z tego tytułu
      ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego rok poniesienia tych
      kosztów, lub
    · osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych, lub
    · osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych w danym kraju.
    Omawiana ulga skierowana jest do podatników, u których w następstwie poniesienia
    określonych wydatków (m.in. związanych z uczestnictwem w targach, na których
    prezentowane są produkty, działaniami promocyjnymi, a także przygotowaniem
    koniecznej dokumentacji), doszło do osiągnięcia (zwiększenia) przychodów ze sprzedaży
    produktów.
    Mogą oni odliczyć takie koszty od podstawy opodatkowania, jeżeli po skorzystaniu z ulgi
    wykażą stosowny wzrost przychodów ze sprzedaży produktów w okresie 2 następujących
    po sobie lat podatkowych, począwszy od roku, w którym poniesione zostały koszty
    zwiększenia tych przychodów (dokonano odliczenia).
    Jak wskazano w uzasadnieniu do projektu ustawy wprowadzającej omawiany art. 26gb
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (druk 1532), „proponowana ulga
    skierowana jest zarówno do przedsiębiorców osób fizycznych, jak i do osób prawnych.
    Zakłada odliczenie od podstawy opodatkowania wydatków, będących kosztami
    podatkowymi w rozumieniu ustawy, poniesionych w celu zwiększenia przychodów ze
    sprzedaży produktów (w tym nieoferowanych dotychczas przez podatnika do sprzedaży),
    jak również związanych z osiągnięciem takich przychodów w przypadku produktów
    dotychczas nieoferowanych w danym kraju (rynku zbytu)”.
    We wniosku wskazał Pan, że prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji oraz
    zabudowy (...) w różnych wersjach. Punktem wyjścia produkowanych przez Pana (...) są
    pojazdy bazowe pozyskiwane od renomowanych marek samochodowych, dla których jest
    Pan autoryzowanym partnerem. Realizowany przez Pana proces produkcji (...) obejmuje
    kompleksowe działania wykonywane we własnym zakresie począwszy od etapu
    projektowego aż po finalne wykonanie i kontrolę jakości pojazdu. Pojazdy bazowe, które
    Pan pozyskuje od zewnętrznych dostawców, mają charakter platform pod zabudowę – są
    to zazwyczaj fabrycznie nowe podwozia z nadwoziem lub pojazdy typu van, które nie
    spełniają funkcji (...) ani nie stanowią kompletnego wyrobu gotowego. Po przyjęciu
    pojazdu rozpoczyna się pełny proces produkcyjny realizowany w Pana zakładzie.
    Podejmuje Pan działania zmierzające do zwiększenia sprzedaży swoich produktów
    zarówno na rynku krajowym, jak i zagranicznym. W celu uzyskania wzrostu przychodów ze

    sprzedaży produktów znajdujących się w Pana ofercie sprzedażowej ponosi Pan wydatki,
    w tym koszty wynagrodzeń pracowników wykonujących prace z obszarów:
    - działań informacyjno-promocyjnych,
    - przygotowania dokumentacji niezbędnej do przystąpienia do przetargu, a także w celu
      składania ofert innym podmiotom.
    (dalej: Koszty Wynagrodzeń).
    Jakie dokładnie czynności wykonują pracownicy związani ze wskazanymi przez Pana
    obszarami opisał Pan szczegółowo we wniosku.
    Punktem wyjścia do oceny Pana stanowiska jest art. 26gb ust. 7 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym za koszty uzyskania przychodów
    poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów uznaje się koszty
    wymienione w tym przepisie.
    Wskazuję, że katalog kosztów poniesionych w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży
    produktów, uprawniających do ulgi, ma charakter zamknięty. Zatem, tylko te wydatki
    mogą być odliczone jako koszty uzyskania przychodów. Jednocześnie ocena, czy dany
    wydatek mieszczący się w tym katalogu może być uznany za podlegający odliczeniu,
    powinna być dokonywana w każdym przypadku indywidualnie.
    Z uwagi na obowiązującą w polskim systemie podatkowym zasadę powszechności
    opodatkowania, przepisy dotyczące ulg i preferencje w opodatkowaniu należy
    interpretować ściśle, zgodnie z zasadami wykładni językowej i w granicach tej wykładni.
    Zgodnie z przytoczonym na wstępie art. 26gb ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych – za koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia
    przychodów ze sprzedaży produktów uznaje się koszty działań promocyjno-
    informacyjnych, w tym zakupu przestrzeni reklamowych, przygotowania strony
    internetowej, publikacji prasowych, broszur, katalogów informacyjnych i ulotek,
    dotyczących produktów. Zauważam, że użycie w tym przepisie sformułowania „w tym”
    wskazuje na przykładowe wyliczenie kosztów związanych z działaniami promocyjno-
    informacyjnymi. Przy czym, podkreślam, że w zawartych przykładach ustawodawca
    wskazał na działania, które w sposób bezpośredni służą promowaniu i informowaniu o
    produktach podatnika.
    Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN https://sjp.pwn.pl/ – promocja to działania
    zmierzające do zwiększenia popularności jakiegoś produktu lub przedsięwzięcia.
    Natomiast reklama to działanie mające na celu zachęcenie potencjalnych klientów do
    zakupu konkretnych towarów lub do skorzystania z określonych usług, plakat, napis,
    ogłoszenie, krótki film itp. służące temu celowi. Natomiast pojęcie reklama, wg „Słownika
    języka polskiego” pod red. M. Szymczyka (Wyd. Naukowe PWN, Warszawa 2002 r.),
    oznacza rozpowszechnianie informacji o towarach, ich zaletach, wartości, miejscach i
    możliwościach nabycia, chwalenie kogoś, zalecanie czegoś przez prasę, radio, telewizję i
    inne podobne środki, np. plakaty, napisy i ogłoszenia służące temu celowi. Z kolei,
    informacja zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN (https://sjp.pwn.pl) to to, co
    powiedziano lub napisano o kimś lub o czymś, także zakomunikowanie czegoś.
    Z kolei, pod pojęciem usług reklamowych rozumie się wszelką działalność promocyjną, w
    wyniku której lub w trakcie której następuje przekazywanie treści mających za zadanie
    informować o istnieniu lub cechach oferowanych towarów lub usług w celu zwiększenia
    sprzedaży tych produktów. Usługi reklamowe mogą być wykonywane zarówno przez
    podmioty, które profesjonalnie zajmują się świadczeniem usług reklamowych, jak i
    podmioty, dla których wykonanie usługi reklamowej nie jest realizowane w ramach ich
    podstawowej działalności gospodarczej.
    Odnośnie do wydatków na działania promocyjno-informacyjne wskazuję, że w pojęciu
    zakupu przestrzeni reklamowej zawierają się koszty reklam telewizyjnych czy radiowych.

    Jeszcze raz podkreślam, że regulacje o charakterze ulg podatkowych, powinny być
    interpretowane wąsko, w myśl reguły interpretacyjnej exceptiones non sunt extendendae,
    zabraniającej rozszerzającej wykładni przepisów o charakterze wyjątkowym (a za takie
    należy uznać przepisy dotyczące ulg i zwolnień będące wyjątkami od zasady
    powszechności opodatkowania). Przepis art. 26gb ust. 7 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych zawiera katalog kosztów uzyskania przychodów objętych ulgą na
    ekspansję. Przywołane wyliczenie ma charakter zamknięty. Oznacza to, że kosztami
    uprawniającymi do skorzystania z ulgi na ekspansję są jedynie wydatki wyraźnie wskazane
    przez ustawodawcę w ramach przywołanych regulacji, a ich treść powinna być
    interpretowana ściśle.
    W kwestii rozliczenia kosztów uposażeń pracowniczych wyjaśniam, że wydatki na zakup
    biletów lotniczych dla pracowników oraz koszty zakwaterowania i wyżywienia dla
    pracowników są jedynymi rodzajami kosztów pracowniczych, jakie mogą zostać odliczone
    w związku z zastosowaniem ulgi na ekspansję. Dlatego też zakresem ulgi na ekspansję nie
    są objęte koszty wynagrodzeń pracowników zaangażowanych w działania generujące
    koszty, scharakteryzowane w art. 26gb ust. 7 pkt 2-5 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    W zakresie rozumienia wydatków zidentyfikowanych w katalogu z pkt 2-5 ust. 7 art. 26gb
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuję, że wydatki spełniają
    wymogi uznania ich za koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu w ramach ulgi na
    ekspansję wyłącznie w sytuacji, gdy zostały poniesione na rzecz kontrahenta
    zewnętrznego (wykonawcy kontraktowego) oraz w zakresie enumeratywnie wymienionym
    w tym przepisie, z czego wynika, że odliczeniu nie podlegają koszty przeznaczone na
    realizację działań mających pośredni związek z kosztami określonymi w analizowanym
    katalogu, tj. np. koszty zakupu paliwa związanego z dojazdami, koszty wynagrodzeń
    pracowników, magazynowania, doradztwa, koszty ubioru służbowego bądź jakiekolwiek
    inne wydatki niewymienione wprost w interpretowanej regulacji.
    Podkreślam również, że dokonując analizy wydatków pod kątem zastosowania ulgi na
    ekspansję, trzeba uwzględnić w procesie wykładni funkcje oraz cele, którym służyło
    stworzenie interpretowanej preferencji w podatkach dochodowych. W tym kontekście
    zasadnym jest wskazać, że wprowadzenie przedmiotowej ulgi miało prowadzić nie tylko
    do zmniejszenia obciążenia podatkowego przedsiębiorców korzystających z ulgi i tym
    samym poprawienia ich indywidualnego położenia. Przyczyny leżące u podstaw
    ustanowienia ulgi na ekspansję należy odczytywać w szerszym kontekście, czemu dał
    wyraz sam ustawodawca w uzasadnieniu ustawy dającej początek tej uldze. W części
    uzasadnienia poświęconego analizowanym przepisom ustawodawca wskazał, że
    zasadność wprowadzenia projektowanej ulgi należy odczytywać również w aspekcie
    społeczno-ekonomicznym. Poza walorem zachęty do rozszerzania skali działalności
    związanej ze sprzedażą produktów, proponowane rozwiązanie może stanowić dla
    przedsiębiorców niewątpliwe wsparcie w obecnej trudnej sytuacji ekonomicznej związanej
    (wywołanej pandemią COVID – 19). Odwołanie się do celów leżących u podstaw
    wprowadzenia ulgi na ekspansję dowodzi, że ta preferencja miała oddziaływać nie tylko
    jednostkowo na przedsiębiorców korzystających z ulgi, ale również powinna wywierać
    pozytywny wpływ na całość gospodarki. Zamierzony przez ustawodawcę, holistyczny efekt
    zostanie zrealizowany wyłącznie przy założeniu, że beneficjentami ulgi na ekspansję nie są
    jedynie podmioty korzystające z niej w swym rozliczeniu podatkowym, ale także ich
    kontrahenci, którzy świadcząc usługi bądź dostarczając towarów, o których mowa art.
    26gb ust. 7 pkt 2-5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzyskują w zamian
    środki na rozwój własnych przedsiębiorstw.
    Podkreślam również, że na gruncie prawa podatkowego obowiązuje prymat wykładni
    gramatycznej (językowej). W granicach wykładni obowiązujących przepisów prawa nie
    mieści się taka ich interpretacja, która prowadzi do wykreowania nowych norm prawnych,
    niezawartych w przepisach. Każda bowiem wykładnia powinna się sytuować w ramach

    możliwego sensu językowego danego pojęcia czy wyrażenia (por. np. wyrok NSA z 16
    czerwca 2021 r., III FSK 32/21 i z 19 września 2018 r., I GSK 2788/18, CBOSA). Odstąpienie
    przez interpretatora od sensu literalnego przepisu jest uzasadnione wyłącznie szczególnie
    ważnymi powodami. Takimi powodami mogą być np. wartości konstytucyjne. Na gruncie
    prawa podatkowego kierowanie się wykładnią celowościową, to jest z pominięciem woli
    „historycznego” prawodawcy, w oderwaniu od innych rodzajów wykładni, może prowadzić
    do wypaczenia rzeczywistych intencji prawodawcy, dowolności w stosowaniu prawa i do
    związanej z nią utraty poczucia pewności prawnej (R. Mastalski, Wprowadzenie do prawa
    podatkowego, Warszawa 1995, s. 112 i n.; por. uchwałę NSA z 29 maja 2000 r., FPS 2/00, O
    NSA 2001/1/2, M. Podat. 2000/7/3, Pr. Gosp. 2000/10/25, Glosa 2000/10/37, POP 2001/5
    /131, M. Prawn. 2000/10/643).
    Ulga zawarta w art. 26gb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi
    odstępstwo od zasady powszechności opodatkowania. W tym przedmiocie znane jest
    stanowisko sądownictwa, zgodnie z którym wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią
    wyjątek od generalnej zasady powszechności opodatkowania, a więc przy wykładni
    przepisów dotyczących ulg i zwolnień podatkowych nie jest dopuszczalne posługiwanie się
    wykładnią rozszerzającą. Tego rodzaju interpretacja kłóciłaby się bowiem z wyrażoną w
    art. 84 Konstytucji zasadą powszechności opodatkowania (przykładowo: wyrok NSA z 14
    maja 2015 r., sygn. akt II FSK 94/14).
    Przedmiotem Pana wątpliwości jest kwestia ustalenia, czy przedstawione w opisie sprawy
    Koszty Wynagrodzeń stanowią/będą stanowić koszty poniesione w celu zwiększenia
    przychodów ze sprzedaży produktów, o których mowa w art. 26gb ust. 7 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem, mając na uwadze powyższe, stwierdzam że opisane przez Pana we wniosku Koszty
    Wynagrodzeń związane z rozwojem działalności i zwiększeniem przychodów ze sprzedaży
    Pana produktów nie mieszczą się w katalogu kosztów, o których mowa w art. 26gb ust. 7
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Podsumowanie: opisane przez Pana we wniosku wydatki poniesione przez Pana w celu
    zwiększenia przychodów ze sprzedaży Pana produktów, tj.:
    - Koszty Wynagrodzeń Pracowników wykonujących czynności związane z działaniami
      informacyjno-promocyjnymi nie mogą zostać uznane za koszty działań promocyjno-
      informacyjnych, o których mowa w art. 26gb ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, oraz
    - Koszty Wynagrodzeń Pracowników wykonujących czynności związane z przygotowaniem
      dokumentacji nie mogą zostać uznane za koszty przygotowania dokumentacji
      niezbędnej do przystąpienia do przetargu, a także w celu składania ofert innym
      podmiotom, o których mowa w art. 26gb ust. 7 pkt 5 ww. ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanów faktycznych, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzeń.
    Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji stwierdzam, że zapadły one w
    indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego tę interpretację.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna

      (tożsama) z opisem stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.