Zmiana interpretacji indywidualnej
Sygnatura: DPP13.8223.30.2020.CPXJ
Organ: Szef Krajowej Administracji Skarbowej
Data wydania: 2020-07-20
Teza: Możliwość zwolnienia od opodatkowania otrzymanego odszkodowania.
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny; odszkodowania; roboty-roboty budowlane; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

Zmiana interpretacji indywidualnej

Na podstawie art. 14e § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900) Szef Krajowej Administracji Skarbowej, w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z dnia 10 października 2019 r. nr 0111-KDIP2-1.4010.327.2019.2.SP, wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej zmienia z urzędu wyżej wymienioną interpretację stwierdzając, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 24 lipca 2019 r. (data wpływu: 29 lipca 2019 r.), uzupełnionym pismem z dnia 26 września 2019 r. (data wpływu: 1 października 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie możliwości zwolnienia od opodatkowania otrzymanego odszkodowania w części dotyczącej:

*   lokali mieszkalnych zamieszkałych przez członków Wspólnoty - **jest prawidłowe**,
*   lokali mieszkalnych, których właścicielem jest członek Wspólnoty, zamieszkałych przez najemców - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 29 lipca 2019 r. wpłynął do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zwolnienia od opodatkowania otrzymanego odszkodowania.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wspólnota w 2006 roku zawarła umowę z wykonawcą na realizację robót budowlanych na budynku Wspólnoty w zakresie remontu i docieplenia budynku mieszkalnego wielorodzinnego. W trakcie robót inspektorzy nadzoru (inwestorskiego i autorskiego) zapewniali Wspólnotę o prawidłowości wykonywanych robót budowlanych. Po zakończeniu robót przystąpiono do ich odbioru i wtedy zaczęły ujawniać się wady i błędy wykonawcze, z których najpoważniejsze były liczne pęknięcia nowego docieplenia elewacji.

Wspólnota zleciła firmie zewnętrznej opracowanie ekspertyzy technicznej. Ekspertyza wykazała, że w trakcie robót wykonawca popełnił wszystkie błędy, jakie możliwe były do popełnienia w tego rodzaju robotach budowlanych. Roboty nie zostały odebrane przez Wspólnotę.

Wspólnota wystąpiła z pozwem do sądu: wniosła o zasądzenie od pozwanych na rzecz (…) kwoty odszkodowania wraz z odsetkami ustawowymi do dnia zapłaty oraz zwrotu kosztów postępowania tytułem odszkodowania za szkody spowodowane wykonaniem robót budowlanych - remontu elewacji z dociepleniem budynku mieszkalnego wielorodzinnego - w sposób wadliwy, grożący bezpieczeństwu ludzi i mienia. Do powstania szkody doprowadziły działania i zaniechania pozwanych. Dochodzona kwota odszkodowania obejmowała koszt wykonania robót budowlanych, zajęcia terenu, koszty ekspertyz, koszt demontażu reklam, utracone korzyści z zamieszczania reklam i uwzględniała zatrzymane kwoty wynagrodzenia za wykonywane usługi.

W dniu 7 listopada 2016 roku Sąd I instancji wydał wyrok zasądzając od pozwanych na rzecz Wspólnoty odszkodowanie wraz z odsetkami za opóźnienie. Kwota z depozytu sądowego we wrześniu 2018 r. - w wyniku egzekucji komorniczej - została przelana przez komornika na rachunek bankowy Wspólnoty. Sąd apelacyjny w roku 2019 utrzymał w mocy wyrok sądu instancji nie zmniejszając ogólnej sumy odszkodowania należnego Wspólnocie.

Wspólnota, po otrzymaniu odszkodowań od ubezpieczycieli pozwanych, podjęła uchwałę o przeznaczeniu otrzymanych i zasądzonych środków finansowych na remont elewacji; środki te gromadzone są na odrębnym rachunku bankowym. Na remont zostają przeznaczone wszystkie środki zasądzone wraz z odsetkami. Zważywszy na znaczny wzrost cen materiałów i usług budowlanych od roku 2008 oraz konieczność poniesienia dodatkowych kosztów (np. nowy projekt budowlany, utylizacja styropianu, który zostanie zdjęty z elewacji podczas rozbiórki docieplenia) środki zasądzone wraz z odsetkami mogą okazać się niewystarczające na wykonanie remontu elewacji.

W lutym 2019 r., w drodze konkursu ofert, Wspólnota wybrała projektanta i zawarła umowę o opracowanie projektu rozbiórki wadliwego i wykonania nowego docieplenia. Na rok 2020 Wspólnota planuje wykonanie remontu elewacji, który będzie finansowany z zasądzonych wraz z odsetkami środków otrzymanych na mocy wyroku sądowego.

W odpowiedzi na wezwanie, pismem z dnia 26 września 2019 r. Wnioskodawca uzupełnił stan faktyczny w sprawie poprzez wskazanie, że:

W skład budynku Wspólnoty wchodzą:

1.  Lokale mieszkalne zamieszkałe przez:
    *   Członków Wspólnoty
    *   Najemców (kilka lokali, których właścicielem jest członek Wspólnoty – C.)
2.  Lokale użytkowe stanowiące własność członków Wspólnoty, głównie C.

Przeprowadzony w roku 2006 remont elewacji (docieplenie) dotyczył części mieszkalnej budynku.

Lokale użytkowe znajdujące się na parterze budynku nie były i nie będą objęte dociepleniem elewacji, całą powierzchnię elewacji parteru stanowią witryny. Zasądzone przez Sąd odszkodowanie wraz z odsetkami (z tytułu wadliwie wykonanego docieplenia) nie będzie przeznaczone na remont lokali użytkowych.

Odszkodowanie wraz z odsetkami jest w całości przeznaczone na wymianę docieplenia elewacji (rozbiórkę wadliwie wykonanego docieplenia i wykonanie nowego, prawidłowego docieplenia elewacji).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy dochód stanowiący otrzymane odszkodowanie wraz z należnymi odsetkami do dnia zapłaty podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych jeśli został w całości przeznaczony na wykonanie remontu budynku Wspólnoty zgodnie z podjętymi uchwałami?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT, wolne od podatku są dochody wspólnot prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej, jeśli zostały przeznaczone na cele związane z utrzymaniem tych zasobów. Tym samym należy uznać, że dochód z otrzymanego odszkodowania jest zwolniony z CIT.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, w interpretacji indywidulanej z dnia 10 października 2019 r., nr 0111-KDIP2-1.4010.327.2019.2.SP uznał za prawidłowe stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym odszkodowanie wraz z odsetkami z tytułu wadliwie wykonanych robót budowlanych będzie podlegać zwolnieniu z opodatkowania, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT, w zakresie jakim obejmuje lokale mieszkalne zamieszkałe przez członków Wspólnoty. Natomiast w pozostałym zakresie uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe.

Po zapoznaniu się z aktami sprawy Szef Krajowej Administracji Skarbowej stwierdza, że interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, jest nieprawidłowa w tej części, która kwestionuje możliwość zwolnienia z opodatkowania odszkodowania wraz z odsetkami obejmującego lokale zamieszkałe przez najemców lokali Wspólnoty.

Z opisu stanu faktycznego sprawy wynika, że Wspólnota otrzymała odszkodowanie wraz z odsetkami (dalej łącznie: „odszkodowanie”) z tytułu wadliwie wykonanego remontu elewacji wraz z dociepleniem budynku mieszkalnego, które w całości przeznaczy na utrzymanie zasobów mieszkaniowych.

Istotą sprawy jest ustalenie, czy otrzymane odszkodowanie w całości podlega zwolnieniu z opodatkowania, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy z dnia z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U z 2018 r. poz. 1036, ze zm.), dalej: „updop”, w sytuacji, gdy odszkodowanie za wadliwie docieplenie budynku dotyczy nieruchomości, w której są lokale mieszkalne należące do członków Wspólnoty, lokale mieszkalne, należące do członków Wspólnoty, ale użytkowane przez najemców oraz lokale użytkowe.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 44 updop, wolne od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi - w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi.

W celu prawidłowej wykładni powyższego przepisu należy odwołać się do definicji gospodarki zasobami mieszkaniowymi i zasobów mieszkaniowych. Pojęcia te zostały wyjaśnione w interpretacji ogólnej Ministra Finansów z dnia 5 marca 2008 r.

DD6/8213/11/KWW/07/MB7/82.

I tak, przez „zasoby mieszkaniowe”, o których mowa w przepisie art. 17 ust. 1 pkt 44 updop, należy rozumieć m.in. :

*   znajdujące się w budynku mieszkalnym lokale mieszkalne wraz z przynależnymi do nich pomieszczeniami oraz wyposażenie techniczne, jak np.(\`(...)\`);
*   pomieszczenia znajdujące się w budynku mieszkalnym lub poza nim, związane z administrowaniem i zapewnieniem bezawaryjnego funkcjonowania osiedlowych budynków mieszkalnych, tj.(\`(...)\`):
    *   budowle komunikacyjne, jak: drogi osiedlowe, ulice, chodniki,
    *   inne budowle i urządzenia związane z ukształtowaniem i zagospodarowaniem terenu, mające wpływ na prawidłowe funkcjonowanie osiedlowych budynków mieszkalnych, jak np.: latarnie oświetleniowe, ogrodzenia, parkingi, trawniki, kontenery na śmieci.

W interpretacji ogólnej stwierdzono ponadto, iż związane z wyżej wymienionymi budynkami (lokalami mieszkalnymi i pomieszczeniami), obiektami i urządzeniami przychody (np. opłaty, czynsze, odsetki za zwłokę od nieterminowych ich wpłat) oraz sfinansowane z nich koszty stanowią przychody i koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Stanowią one jednocześnie przychody i koszty podatkowe w rozumieniu updop (art. 12 ust. 1 pkt 1 oraz art. 15 ust. 1, z uwzględnieniem art. 16 ust. 1 ustawy). Dochód powstały z tego tytułu, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 44 updop, wolny jest od podatku dochodowego, o ile przeznaczony zostanie na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych.

W interpretacji ogólnej wskazano również, że pojęcie „zasobów mieszkaniowych” nie może być rozciągane na lokale użytkowe wynajmowane osobom fizycznym oraz osobom prawnym przez podatników, o których mowa w wyżej wymienionym art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy. Z treści tego przepisu wynika bowiem, że zwolnieniu podlegają jedynie dochody uzyskane z „gospodarki zasobami mieszkaniowymi”. Nie mogą zatem być nim objęte dochody osiągane z pozostałej działalności gospodarczej, jaką jest np. wynajmowanie lokali niemieszkalnych (użytkowych).

Zdaniem Szefa Krajowej Administracji Skarbowej w niniejszej sprawie kluczowa jest treść interpretacji ogólnej, z której wynika, że lokale mieszkalne stanowią zasoby mieszkaniowe.

W przypadku możliwości zwolnienia z opodatkowania odszkodowania przypadającego na lokale mieszkalne, których właścicielami są osoby będące członkami Wspólnoty, w tym lokale wynajmowane przez nich osobom spoza Wspólnoty, należy mieć na uwadze, że wyjaśnienia dotyczące pojęcia „zasobów mieszkaniowych” w żaden sposób nie różnicują lokali mieszkalnych, w szczególności na rodzaj przysługującego prawa do ich własności, lub przynależności do Wspólnoty. Wobec tego lokale mieszkalne - należące do członków Wspólnoty, w tym te, które są wynajmowane osobom spoza Wspólnoty stanowią zasoby mieszkaniowe, do których ma zastosowanie art. 17 ust. 1 pkt 44 updop. A zatem, odszkodowanie w zakresie lokali mieszkalnych w całości podlega zwolnieniu z opodatkowania.

Końcowo Szefa KAS zauważa, że z przychodów z gospodarki zasobami mieszkaniowymi należy wyłączyć tę część odszkodowania, która przypada na lokale użytkowe.

Co do zasady, wyłączeniu z przychodów gospodarki zasobów mieszkaniowych podlegają wszelkie usługi związane z wynajmowaniem lokali, czy powierzchni użytkowych. Skoro pożytki z lokali użytkowych nie są uwzględniane w dochodach zwolnionych z opodatkowania, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 44 updop, to również odszkodowanie z tytułu wadliwie wykonanego docieplenia przypisane odpowiednio do lokali użytkowych należy z tych dochodów wyłączyć.

Z powyższych względów dokonano zmiany interpretacji indywidulanej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w dniu 10 października 2019 r. nr 0111-KDIP2-1.4010.327.2019.2.SP.

Zgodnie z art. 14e § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, Szef Krajowej Administracji Skarbowej może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Przepis ten nie zawiera ograniczeń czasowych, co oznacza, że jeśli stwierdzona zostanie nieprawidłowość wydanej interpretacji indywidualnej, Szef Krajowej Administracji Skarbowej może, z urzędu, zmienić ją w dowolnym czasie.

Zmieniona interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania zmienionej interpretacji.

Pouczenie

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia (art. 3 § 2 pkt 4a, art. 13 § 1 i § 2 i art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.).

Skargę wnosi się za pośrednictwem Szefa Krajowej Administracji Skarbowej (którego działanie jest przedmiotem skargi):

*   w dwóch egzemplarzach, na adres: Ministerstwo Finansów, ul. Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa (art. 47 § 1 i art. 54 § 1 ww. ustawy)

lub

*   w formie dokumentu elektronicznego bez dołączania odpisów, zawierającą adres elektroniczny oraz podpisaną kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Ministerstwa Finansów na platformie ePUAP: /bx1qpt265q/SkrytkaESP (art. 46 § 2a, art. 47 § 3 i art. 54 § 1a ww. ustawy). Datą wniesienia skargi w formie dokumentu elektronicznego jest określona w urzędowym poświadczeniu odbioru data jej wprowadzenia do systemu teleinformatycznego Ministerstwa Finansów (art. 83 § 5 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 57a ww. ustawy skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.