Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-76/11-4/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-04-21
Teza: 1. Podatek od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla usług najmu lokali mieszkalnych. 2. Podatek od towarów i usług w zakresie sposobu dokumentowania usług najmu.
Słowa kluczowe: opodatkowanie; podatek-podatek od towarów i usług; wysokość; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki jawnej, przedstawione we wniosku z dnia 3 stycznia 2011 r. (data wpływu 17 stycznia 2011 r.), uzupełnionym z dnia 28 marca 2011 r. (data wpływu 1 kwietnia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   stawki podatku VAT dla usług najmu lokali mieszkalnych – **jest prawidłowe,**
*   sposobu dokumentowania usług najmu – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 stycznia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla usług najmu lokali mieszkalnych oraz sposobu dokumentowania usług najmu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Małżeństwo będące właścicielami kilku mieszkań wynajmuje wszystkie te mieszkania na rzecz Spółki. Spółka jawna wynajmuje mieszkania firmom i osobom fizycznym. Do czynności wynajmu osobom fizycznym wystawia faktury VAT ze stawką zwolnioną. Stawka ta wynika z wynajmu mieszkań na cele mieszkaniowe, co jest jednoznacznie ustalone w umowie. W przypadku wynajmu na cele działalności gospodarczej Spółka stosuje stawkę podstawową.

Mieszkania, które wynajmuje Spółka, są własnością małżeństwa, które jednocześnie jest jedynymi wspólnikami spółki jawnej (małżeństwo posiada równe udziały w spółce i nie posiada rozdzielności majątkowej). Małżeństwo wystawia faktury za wynajem wszystkich mieszkań na rzecz Spółki, która to zawiera ostateczne umowy z klientem końcowym.

W złożonym w dniu 1 kwietnia 2011 r. uzupełnianiu do wniosku Zainteresowany oświadczył, że zarówno Pani X i Pan Y, jak i Spółka jawna są zarejestrowanymi czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy prawidłowe jest wystawienie faktury VAT wykazując, iż czynność wynajmu mieszkań na cele mieszkaniowe podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem VAT?
2.  Czy prawidłowe jest wystawianie przez wspólników Spółki jawnej posiadających równe udziały faktur związanych z wynajmem ogółu mieszkań dla Spółki jawnej?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1.

Wynajem mieszkań na cele mieszkaniowe (nie na cele prowadzenia działalności gospodarczej) podlega zwolnieniu od podatku VAT.

Ad. 2.

Nie ma potrzeby wystawiania faktur związanych z wynajmem ogółu mieszkań na rzecz Spółki jawnej w sytuacji, kiedy właścicielami mieszkań są wspólnicy Spółki jawnej w równych udziałach.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za:

*   **prawidłowe** w części dotyczącej stawki podatku VAT dla usług najmu lokali mieszkalnych,
*   **nieprawidłowe** w części dotyczącej sposobu dokumentowania usług najmu.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Według art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Art. 8 ust. 1 ustawy, stanowi natomiast, że przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W myśl obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011 r. art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Od dnia 1 stycznia 2011 r. na potrzeby podatku od towarów i usług stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.).

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i ust. 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednocześnie zaznacza się, że w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. na podstawie art. 146a pkt 1 ustawy, wprowadzonego art. 19 pkt 5 ustawy z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. Nr 238, poz. 1578 ze zm.) oraz zmienionego art. 9 pkt 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 257, poz. 1726), stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%, z zastrzeżeniem art. 146f.

Jednakże, zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Zagadnienie zwolnień od podatku uregulowane zostało w art. 43 ustawy. Należy tu zauważyć, że z dniem 1 stycznia 2011 r. uchylony został przepis art. 43 ust. 1 ustawy, który wskazywał usługi zwolnione od podatku, odsyłając do załącznika nr 4 do ustawy. W załączniku tym wymienione były usługi zwolnione od podatku VAT, identyfikowane na podstawie klasyfikacji statystycznej (PKWiU).

Obecnie w związku z implementacją przepisów prawa wspólnotowego do polskiego porządku prawnego dla zwolnień wymienionych w art. 43 ust. 1 ustawy nie przyjęto klasyfikacji statystycznej jako podstawy zwolnienia od podatku od towarów i usług.

W myśl obowiązującego od 1 stycznia 2011 r. art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy, zwalnia się od podatku usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe.

Należy jednak zauważyć, że stosownie do art. 43 ust. 20 ustawy, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 36, nie ma zastosowania do usług wymienionych w poz. 163 załącznika nr 3 do ustawy, tj. „usług związanych z zakwaterowaniem” – symbol PKWiU 55.

Załącznik nr 3 do ustawy stanowi „Wykaz towarów i usług podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki 8%”, wśród których wymienione zostały usługi zaklasyfikowane do grupowania PKWiU 55 „usługi związane z zakwaterowaniem”.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż małżeństwo będące właścicielami kilku mieszkań wynajmuje wszystkie te mieszkania na rzecz Wnioskodawcy, tj. Spółki jawnej. Spółka wynajmuje mieszkania firmom i osobom fizycznym. Z umowy wynika, iż jest to wynajem na cele mieszkaniowe. Małżeństwo wystawia faktury za wynajem wszystkich mieszkań na rzecz Spółki, która to zawiera ostateczne umowy z klientem końcowym.

Z powołanych powyżej przepisów wynika, iż zwolnieniu od podatku VAT podlegają usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe, lecz ze zwolnienia tego ustawodawca wyłączył usługi sklasyfikowane w PKWiU pod symbolem 55 „usługi związane z zakwaterowaniem”. Usługi te, jako wymienione w załączniku nr 3 do ustawy, podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki 8%.

Podatnikami – stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy – są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na podstawie art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Przez sprzedaż – w myśl art. 2 ust. 22 ustawy – rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Z opisu przedstawionego we wniosku wynika, że Spółka, jak i Pani X i Pan Y są zarejestrowanymi czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług.

W świetle powołanych przepisów oraz przedstawionego stanu faktycznego, należy stwierdzić, że Pani X i Pan Y, jako zarejestrowani czynni podatnicy podatku zobowiązani są do wystawienia na Spółkę jawną faktur VAT dokumentujących czynności podlegające opodatkowaniu czyli w przedmiotowej sprawie usługi najmu mieszkań.

Reasumując, usługi świadczone przez Spółkę polegające ma wynajmie mieszkań na cele mieszkaniowe korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, pod warunkiem, iż nie są to usługi związane z zakwaterowaniem, sklasyfikowane w grupowaniu 55 PKWiU. Rozliczenie pomiędzy małżonkami, będącymi wspólnikami Spółki, a Wnioskodawcą, z uwagi na treść art. 106 ust. 1 ustawy, powinno odbywać się na podstawie faktur VAT.

Nadmienić jednocześnie należy, iż obowiązek prawidłowego klasyfikowania świadczonych usług bądź dostarczanych towarów należy do usługodawcy (lub dostawcy towarów) i tut. Organ nie jest upoważniony do dokonywania takiej klasyfikacji bądź do oceny klasyfikacji dokonanej przez Wnioskodawcę.

Jednocześnie informuje się, że od dnia 1 kwietnia 2011 r. ustawą z dnia 18 marca 2011 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy – Prawo o miarach (Dz. U. Nr 64, poz. 332) art. 106 ust. 1 ustawy otrzymał brzmienie: „Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16”.

W niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla usług najmu lokali mieszkalnych oraz sposobu dokumentowania usług najmu. Kwestia dotycząca podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów została rozstrzygnięta w interpretacji indywidualnej nr ILPB1/415-59/11-4/AO z dnia 21 kwietnia 2011 r.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.