Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-453/14-1/AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-11-02
Teza: - Czy całość wydatków związanych z wdrożeniem systemu SAP (tj. koszty wdrożenia obejmujące również licencję, a nie obejmujące późniejszych opłat związanych z funkcjonowaniem systemu) Spółka będzie mogła zaliczyć do wartości początkowej wartości niematerialnej i prawnej w postaci licencji na SAP pomimo, że część płatności z tytułu tych wydatków będzie dokonywana w przyszłości po wprowadzeniu licencji do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych? (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) - Czy odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnej i prawnej w postaci licencji na SAP (której wartość początkowa została powiększona o koszty wdrożenia) będą w całości stanowiły koszt uzyskania przychodu Spółki pod warunkiem uregulowania płatności poszczególnych rat w przyjętych w umowie terminach płatności? (pytanie oznaczone we wniosku nr 3)
Słowa kluczowe: amortyzacja; amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; Chiny; komputery-program komputerowy; koszt-koszty uzyskania przychodów; licencja; należność-należności licencyjne; oprogramowanie; wartości-wartości niematerialne i prawne; wartość-wartość początkowa
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 201 ze zm.) oraz art. 223 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2016 r., poz. 1948 ze zm.), po ponownym rozpatrzeniu, w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 15 stycznia 2015 r., sygn. akt I SA/Rz 1026/14 oraz wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 czerwca 2017 r. sygn. akt II FSK 1494/15, wniosku z 16 kwietnia 2014 r. (data wpływu 18 kwietnia 2014 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione w ww. wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy:

*   całość wydatków związanych z wdrożeniem systemu SAP będzie mogła zostać zaliczona do wartości początkowej wartości niematerialnej i prawnej w postaci licencji na SAP (pytanie oznaczone we wniosku nr 2),
*   odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnej i prawnej w postaci licencji na SAP (której wartość początkowa została powiększona o koszty wdrożenia) będą w całości stanowiły koszt uzyskania przychodu Spółki pod warunkiem uregulowania płatności poszczególnych rat w przyjętych w umowie terminach płatności (pytanie oznaczone we wniosku nr 3)

– **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

Dotychczasowy przebieg postępowania

W dniu 18 kwietnia 2014 r. wpłynął do BKIP wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy:

*   całość wydatków związanych z wdrożeniem systemu SAP będzie mogła zostać zaliczona do wartości początkowej wartości niematerialnej i prawnej w postaci licencji na SAP,
*   odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnej i prawnej w postaci licencji na SAP (której wartość początkowa została powiększona o koszty wdrożenia) będą w całości stanowiły koszt uzyskania przychodu Spółki pod warunkiem uregulowania płatności poszczególnych rat w przyjętych w umowie terminach płatności.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 4 lipca 2014 r. Znak: IBPBI/2/423-452/14/AK, IBPBI/2/423-453/14/AK, IBPBI/2/423-454/14/AK wezwano do ich uzupełnienia. Uzupełnienia dokonano 14 lipca 2014 r.

W dniu 24 lipca 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego Znak: IBPBI/2/423-453/14/AK, w której uznał stanowisko Spółki w zakresie ustalenia, czy całość wydatków związanych z wdrożeniem systemu SAP będzie mogła zostać zaliczona do wartości początkowej wartości niematerialnej i prawnej w postaci licencji na SAP (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) za nieprawidłowe. W związku z powyższym, pytanie oznaczone we wniosku nr 3 dotyczące ustalenia, czy odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnej i prawnej w postaci licencji na SAP (której wartość początkowa została powiększona o koszty wdrożenia) będą w całości stanowiły koszt uzyskania przychodu Spółki pod warunkiem uregulowania płatności poszczególnych rat w przyjętych w umowie terminach płatności stało się bezprzedmiotowe.

Interpretacja indywidualna została skutecznie doręczona 29 lipca 2014 r. Pismem z 12 sierpnia 2014 r. (data wpływu 20 sierpnia 2014 r.), wniesiono wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, na które udzielono odpowiedzi pismem z 10 września 2014 r. Znak: IBPBI/2/4232-79/14/AK odmawiając zmiany ww. interpretacji. Odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa została skutecznie doręczona 15 września 2014 r. Pismem opatrzonym datą 15 października 2014 r. (data wpływu 16 października 2014 r.), wniesiono skargę na ww. interpretację indywidualną. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, pismem z 14 listopada 2014 r. Znak: IBPBI/2/4240-90/14/AK udzielił odpowiedzi na skargę przesyłając ją, wraz z aktami sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. W wyniku rozpatrzenia skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z 15 stycznia 2015 r. sygn. akt I SA/Rz 1026/14 uchylił zaskarżoną interpretację. Od powyższego wyroku, Organ wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W wyniku jej rozpatrzenia Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z 14 czerwca 2017 r. sygn. akt II FSK 1494/15 oddalił skargę kasacyjną

Prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 15 stycznia 2015 r. sygn. akt I SA/Rz 1026/14 wraz z aktami sprawy wpłynął do Organu 11 października 2017 r.

W myśl art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Wskutek powyższego, wniosek Strony wymaga ponownego rozpatrzenia przez tut. Organ.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym. Obecnie Wnioskodawca jest na etapie wdrożenia systemu informatycznego zarządzania przedsiębiorstwem (dalej: „SAP”). Prace wdrożeniowe będą realizowane za pośrednictwem pracowników podmiotu będącego chińskim rezydentem podatkowym. W związku z pracami wdrożeniowymi Wnioskodawca będzie ponosił różnego rodzaju koszty związane z wdrożeniem systemu SAP. Na koszty te będą składać się licencja na oprogramowanie SAP a także koszty wdrożenia (głównie będą to koszty zewnętrznych konsultantów). Natomiast po wdrożeniu Systemu SAP Wnioskodawca będzie ponosił koszty związane z funkcjonowaniem systemu (tzw. maintenance) tj. m.in. koszty dzierżawy serwera zlokalizowanego w Chinach w oparciu, o który funkcjonować będzie SAP oraz koszty usługi serwisowej związanej z oprogramowaniem. Koszty te będą ponoszone na rzecz podmiotu będącego chińskim rezydentem podatkowym.

Wnioskodawca nie wyklucza, że postanowienia umowne związane z wdrożeniem SAP przewidywać będą zapisy, na podstawie których koszt wdrożenia oprogramowania (a także udzielenia licencji) nie będzie rozliczany/płacony jednorazowo, a zapłata następować będzie w ratach regulowanych w przeciągu kolejnych kilku lat. Z kolei płatność za późniejsze utrzymanie serwera oraz opłaty typu maintenance będą ponoszone cykliczne w kolejnych okresach korzystania z oprogramowania SAP.

Wdrażane oprogramowanie SAP będzie wykorzystywane na potrzeby własne Wnioskodawcy. Nie jest wykluczone, że w związku z wdrożeniem SAP, przez czas realizacji projektu na terytorium Polski powstanie zakład chińskiego rezydenta podatkowego. W przypadku, gdy płatność będzie realizowana przez Spółkę z pominięciem zakładu podatnika chińskiego na terenie Polski, Spółka będzie dysponować certyfikatem potwierdzającym chińską rezydencję podatkową.

W uzupełnieniu wniosku z 11 lipca 2014 r. (data wpływu 14 lipca 2014 r.) Wnioskodawca wskazał, że w związku z udzieloną licencją na oprogramowanie SAP na Wnioskodawcę nie zostaną przeniesione autorskie prawa majątkowe, a Wnioskodawca będzie posiadał jedynie prawo do korzystania z oprogramowania SAP.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytania:

*   Czy całość wydatków związanych z wdrożeniem systemu SAP (tj. koszty wdrożenia obejmujące również licencję, a nie obejmujące późniejszych opłat związanych z funkcjonowaniem systemu) Spółka będzie mogła zaliczyć do wartości początkowej wartości niematerialnej i prawnej w postaci licencji na SAP pomimo, że część płatności z tytułu tych wydatków będzie dokonywana w przyszłości po wprowadzeniu licencji do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych? (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)
*   Czy odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnej i prawnej w postaci licencji na SAP (której wartość początkowa została powiększona o koszty wdrożenia) będą w całości stanowiły koszt uzyskania przychodu Spółki pod warunkiem uregulowania płatności poszczególnych rat w przyjętych w umowie terminach płatności? (pytanie oznaczone we wniosku nr 3)

Ad. 2

Zdaniem Wnioskodawcy, całość wydatków związanych z wdrożeniem systemu SAP będzie mogła zostać zaliczona do wartości początkowej wartości niematerialnej i prawnej w postaci licencji na SAP pomimo, że część płatności z tytułu tych wydatków będzie dokonywana również w przyszłości po wprowadzeniu licencji do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych.

Ad. 3

Zdaniem Wnioskodawcy, odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnej i prawnej w postaci licencji na SAP (której wartość początkowa została powiększona o koszty wdrożenia) będą w całości stanowiły koszt uzyskania przychodu Spółki pod warunkiem uregulowania płatności poszczególnych rat w przyjętych w umowie terminach płatności.

Uzasadnienie:

Ustawą z dnia 16 listopada 2012 r. o redukcji niektórych obciążeń administracyjnych w gospodarce (Dz.U. 2012, poz. 1342) doszło do nowelizacji ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm. dalej „Ustawa CIT”), poprzez wprowadzenie m.in. art. 15b Ustawy CIT, który przewiduje konieczność dokonywania korekty kosztów uzyskania przychodów w przypadku wystąpienia tzw. zatorów płatniczych, tj. sytuacji w której kwota zobowiązania podatnika wobec jego kontrahenta nie zostanie uregulowana w ustalonym terminie.

I tak, stosownie do treści art. 15b ust. 1 ustawy o CIT, w przypadku zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kwoty wynikającej z faktury (rachunku), a jeżeli nie istniał obowiązek wystawienia faktury (rachunku) - kwoty wynikającej z umowy albo innego dokumentu, i nieuregulowania tej kwoty w terminie 30 dni od daty upływu terminu płatności, podatnik jest obowiązany do zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę wynikającą z tych dokumentów. Dodatkowo ust. 2 stanowi, że jeżeli termin płatności jest dłuższy niż 60 dni, zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę wynikającą z dokumentów, o których mowa w ust. 1, dokonuje się z upływem 90 dni od daty zaliczenia tej kwoty do kosztów uzyskania przychodów, o ile nie została ona uregulowana w tym terminie.

Stosownie do art. 15b ust. 6 Ustawy CIT, przepisy te znajdują również odpowiednie zastosowanie w wypadku nabycia wartości niematerialnych i prawnych do tej części odpisów amortyzacyjnych, które podatnik zaliczył do kosztów uzyskania przychodu.

Stosownie natomiast do brzmienia art. 16g ust. 1 pkt 1 Ustawy CIT, za wartość początkową wartości niematerialnych i prawnych uważa się w razie odpłatnego nabycia cenę jej nabycia, rozumianą jako kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania wartości niematerialnej i prawnej do używania, w tym o koszty instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych. Wobec tego wartość początkowa licencji przyznanej na SAP powinna obejmować także koszty wdrożenia oprogramowania prowadzące do jego zindywidualizowania pod potrzeby Spółki.

Biorąc pod uwagę powyższe regulacje należy zauważyć, że wartość początkowa wartości niematerialnej i prawnej nie jest w żaden sposób uzależniona od faktu dokonania zapłaty. Przy jej ustalaniu ma jedynie znaczenie kwota jaka jest należna zbywcy, tzn. uzgodniona w tym zakresie pomiędzy stronami umowy.

Równocześnie stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b Ustawy CIT, za koszty uzyskania przychodów nie uważa się wydatków poniesionych na nabycie wartości niematerialnych i prawnych, przy czym wydatki te stanowią koszty uzyskania przychodu poprzez odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej tych wartości.

W ocenie Spółki, o braku możliwości zaliczania poszczególnych odpisów amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodu nie może przesądzać fakt, że ewentualne płatności na rzecz kontrahenta będą dokonywane w określonych umownie terminach następujących po upływie 90 dni od daty zaliczenia kwoty wynikającej z odpisu do kosztów uzyskania przychodu. W ocenie Spółki przyjęcie odmiennego stanowiska byłoby sprzeczne z celem nowelizacji Ustawy CIT, która miała w założeniu ograniczyć zatory płatnicze powstające w wyniku nieregulowania należności przez kontrahentów. Natomiast istotą sprzedaży na raty jest wyznaczenie nabywcy dłuższego terminu płatności wynagrodzenia. Takie wynagrodzenie, co do zasady, będzie uwzględniało już koszt pieniądza w czasie, a zatem nie sposób przyjąć, że jest działaniem na szkodę wierzyciela; tym samym w ocenie Spółki nie prowadzi to do powstania zatorów płatniczych (gdyż wierzyciel zgodnie z umową nie spodziewa się uzyskania płatności wcześniej niż w ustalonych w harmonogramie terminach)..

Na poparcie swojego stanowiska w powyższym zakresie Spółka wskazuje na wyrok WSA w Warszawie z 24 marca 2014 r. (sygn. akt III SA/Wa 2328/13), w którym sąd uznał, że „w przypadku sprzedaży na raty nie dochodzi do powstania zatorów płatniczych, którym miałoby przeciwdziałać ograniczenia zawarte w art. 15b Ustawy CIT - dopiero nieuregulowanie konkretnej raty w terminie wynikającym z ustaleń stron powinno skutkować koniecznością dokonania korekty kosztów uzyskania przychodu”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Nadmienia się, że w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania pierwotnej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.