Wiążąca informacja stawkowa
Sygnatura: 0112-KDSL2-2.450.1126.2020.5.IP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-04-26
Teza: WIS TOWAR – drób żywy (kurczak żywy zwany Brojlerem)
Słowa kluczowe: sprzedaż; towar; umowa; Wiążąca Informacja Stawkowa (WIS)
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146aa

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 13 § 2a pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową i art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 27 października 2020 r. (data wpływu 3 listopada 2020 r.), uzupełnionego pismem z dnia 10 lutego 2021 r. (data wpływu 10 lutego 2021 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

**Przedmiot wniosku:** towar – drób żywy (kurczak żywy zwany Brojlerem)

**Opis towaru:**

Na podstawie zawartej umowy Wnioskodawca zobowiązał się do sprzedaży na rzecz Kupującego Towaru w postaci drobiu żywego (kurczak żywy – zwany w umowie pomiędzy Wnioskodawcą i Kupującym: Brojlerem). Wnioskodawca nabywa Towar od Dostawców we własnym imieniu i na własną rzecz. Po zakupie Towaru od Dostawcy, a przed sprzedażą na rzecz Kupującego, w sensie prawnym, Wnioskodawca jest właścicielem Towaru i może nim dysponować jak właściciel. Jednocześnie z zawartej pomiędzy Wnioskodawcą a Kupującym umowy wynika, że własność Brojlerów i ryzyko związane z Brojlerami przechodzi z Wnioskodawcy na Kupującego, w momencie załadunku Brojlerów na samochód dostawczy, który ma przetransportować Brojlery od Dostawcy do ubojni Kupującego. Wnioskodawca będzie dokonywał sprzedaży Towarów na rzecz Kupującego we własnym imieniu i na własny rachunek. Wnioskodawca dokonuje płatności za Towar z własnych środków. Świadczenie będące przedmiotem wniosku odbywa się na podstawie umowy zawartej pomiędzy Wnioskodawcą a Kupującym (czyli ubojnią Brojlerów).

**Rozstrzygnięcie:** CN 0105

**Stawka podatku od towarów i usług:** 8%

**Podstawa prawna:** art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 2 i ust. 1a ustawy oraz poz. 7 załącznika nr 3 do ustawy.

**Cel wydania WIS:** określenie stawki podatku od towarów i usług.

UZASADNIENIE

W dniu 3 listopada 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie wiążącej informacji stawkowej w zakresie określenia klasyfikacji według PKWiU i stawki podatku VAT dla usługi pośrednictwa w zakupie i sprzedaży Towarów. Wniosek uzupełniono w dniu 10 lutego 2021 r. o doprecyzowanie opisu świadczenia oraz kserokopie umów zawartych przez Wnioskodawcę z Dostawcą oraz Kupującym.

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis towaru.

Na podstawie zawartej umowy Wnioskodawca (zwany dalej również Sprzedającym) zobowiązał się do sprzedaży na rzecz Kupującego określonego rodzaju towarów (dalej zwany Towarem), a Kupujący zobowiązał się do zakupu Towaru od Sprzedającego. Kupujący dostarczy Sprzedającemu z co najmniej 7 dniowym wyprzedzeniem zamówienie na określoną ilość Towaru, którą nabędzie w odpowiednim terminie. Strony umowy potwierdzają pisemnie szczególne warunki dziennej sprzedaży Towarów, w tym ilość, szczegółowe dane firmy (dalej zwanej Dostawcą), od której Kupujący nabywa Towar, cenę oraz szczegóły dotyczące transportu i dostawy Towaru do Kupującego. Wszelkie umowy zawarte pomiędzy Dostawcami a Sprzedającym winny spełniać wymogi Kupującego, w szczególności odnoszące się do jakości Towarów, wagi oraz innych norm, a spełnienie tych wymogów podlega akceptacji ze strony Kupującego. Dostawa Towarów od Dostawcy do Kupującego będzie się odbywać przy użyciu środków transportu zapewnionych na koszt Kupującego. Własność Towarów i ryzyko związane z Towarami przechodzi na Kupującego w momencie załadunków Towarów na samochód dostawczy, który ma przetransportować Towary do Kupującego od Dostawcy. Cena sprzedaży Towarów płatna przez Kupującego na rzecz Sprzedającego jest obliczana na podstawie ceny sprzedaży płaconej przez Sprzedającego na rzecz odpowiedniego Dostawcy (tzw. Cena Podstawowa). Cena sprzedaży Towarów przez Sprzedającego do Kupującego jest równa Cenie Podstawowej powiększonej o ustaloną kwotowo prowizję za każdy kilogram Towarów nabytych przez Kupującego. Prowizja ta stanowi wynagrodzenie dla Sprzedającego za obsługę całego procesu zakupu Towarów od Dostawców i sprzedaży na rzecz Kupującego (czyli za tzw. pośrednictwo w zakupie i sprzedaży Towarów) i jest oddzielnie fakturowana przez Sprzedającego na Kupującego. (…).

(…)

Uzasadnienie sposobu zidentyfikowania świadczenia na potrzeby podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W tym miejscu należy wyjaśnić, że istota dostawy w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy polega na „przeniesieniu prawa” do rozporządzania towarami jak właściciel. Pojęcie „rozporządzanie towarami jak właściciel” należy rozumieć szeroko, jako obejmujące nie tylko uprawnienie do prawnego dysponowania towarem. Przepis ustawy o podatku od towarów i usług ma zastosowanie do każdego przeniesienia prawa na inną stronę, które to przeniesienie skutkuje tym, że strona uzyskuje de facto możliwość korzystania z rzeczy tak jak właściciel, nawet jeśli nie wiązało się to z przeniesieniem własności w sensie cywilistycznym, wskazując na uniezależnienie opodatkowania od przeniesienia własności towarów. Znajduje to wyraz w formule „jak właściciel”, co implikuje możliwość uznania za dostawę towarów również owego faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą bez względu na to, czy w rzeczywistości w ślad za tym doszło do przeniesienia prawa własności. Należy rozróżnić pojęcie „rozporządzanie towarem jak właściciel” w ujęciu ustawowym i pojęcie własności w ujęciu cywilistycznym. Dostawa towarów w rozumieniu ustawy nie obejmuje bowiem tylko sprzedaży towarów w sensie cywilnoprawnym. Dla uznania, że miała miejsce dostawa towarów, wystarczy, że podmiot nabędzie tzw. własność ekonomiczną, tzn. będzie miał możliwości dowolnego rozporządzania i dysponowania otrzymanym towarem.

W świetle przepisu art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Przez usługę należy zatem rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów.

W dniu 3 listopada 2020 r. do tutejszego organu wpłynął przedmiotowy wniosek o wydanie wiążącej informacji stawkowej. W przedmiotowym wniosku, w części D. „Zakres wniosku” poz. 52 druku WIS-W Wnioskodawca wskazał, że wniosek dotyczy usługi. Ponadto w poz. 54 wniosku, jako „Klasyfikację, według której ma zostać zaklasyfikowany towar lub usługa” wskazano Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług.

Uwzględniając przywołane wyżej przepisy ustawy oraz mając na uwadze żądanie Wnioskodawcy, w pierwszej kolejności należy ustalić, czy w okolicznościach niniejszej sprawy mamy do czynienia ze świadczeniem usług, czy z dostawą towaru.

Celem rozstrzygnięcia powyższych wątpliwości wskazać w pierwszej kolejności należy, że usługi (…) nie zostały zdefiniowane w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług jak również w przepisach wykonawczych do tej ustawy. Również wśród umów wymienionych przez kodeks cywilny nie wymieniono umowy pośrednictwa. Dwie definicje pośrednictwa zawiera natomiast Słownik języka polskiego PWN, (www.sjp.pwn.pl), zgodnie z którym jest to działalność osoby trzeciej, mająca na celu porozumienie się między stronami lub załatwienie jakichś spraw dotyczących obu stron; występowanie w roli łącznika lub rozjemcy. Równorzędnie, zgodnie z drugą definicją – przez pośrednictwo rozumie się załatwianie dla zarobku różnego rodzaju transakcji handlowych między dwiema stronami, kojarzenie kontrahentów w transakcjach handlowych, pośredniczenie w zawieraniu takich transakcji. W tym zakresie należy stwierdzić, że wykonywane przez podmiot wszelkie czynności zmierzające do zawarcia między dwiema różnymi stronami transakcji handlowych można uznać za pośrednictwo.

W kwestii co należy rozumieć przez „pośrednictwo” wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE). I tak w wyroku z dnia 21 czerwca 2007 r. w sprawie C-453/05. W wyroku tym TSUE stwierdził, że „pośrednictwo stanowi działalność polegającą na pośredniczeniu, która może obejmować między innymi wskazywanie stronie danej umowy okazji do zawarcia takiej umowy, kontaktowanie się z drugą stroną i negocjowanie w imieniu i na rzecz klienta warunków świadczeń wzajemnych, przy czym celem takiej działalności jest uczynienie wszystkiego, co niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę, a sam pośrednik nie ma żadnego interesu w zakresie treści umowy. Zatem pojęcie pośrednictwa nie wymaga koniecznie, aby pośrednik działający jako subagent agenta głównego kontaktował się bezpośrednio z dwiema stronami umowy, aby negocjować wszystkie klauzule, jednakże pod warunkiem że jego działalność nie ogranicza się do zobowiązania do wykonania części czynności faktycznych związanych z umową” (podkreślenie tutejszego organu).

Z kolei w wyroku z dnia 13 grudnia 2001 r. w sprawie C-235/00 Trybunał orzekł, że pojęcie pośrednictwa obejmuje działalność wykonywaną przez osobę pośredniczącą, która nie jest stroną umowy dotyczącej produktu finansowego i której działalność różni się od typowych świadczeń umownych wykonywanych przez strony tych umów. W istocie pośrednictwo stanowi usługę świadczoną na rzecz strony umowy, za którą wypłaca ona wynagrodzenie jako za odrębną działalność pośrednictwa. Działalność ta może obejmować m.in. wskazywanie stronie danej umowy okazji do zawarcia takiej umowy, kontaktowanie się z drugą stroną i negocjowanie w imieniu i na rzecz klienta warunków świadczeń wzajemnych. Celem takiej działalności jest uczynienie wszystkiego, co niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę, a sam pośrednik nie ma żadnego interesu w zakresie treści umowy. TSUE w orzeczeniu tym uznał, że znaczenie słowa „negocjacje”, w kontekście art. 13 część B lit. d pkt 5 VI Dyrektywy, odnosi się do działalności pośrednika, który nie przyjmuje roli którejkolwiek ze stron umowy dotyczącej produktu finansowego oraz którego działalność polega na czymś innym, niż świadczenie usług wchodzących w zakres umowy, typowo wykonywanych przez strony takich umów. Negocjacje stanowią usługę świadczoną na rzecz strony umowy oraz są wynagradzane przez nią, polegającą na jednoznacznie określonym akcie mediacji. Mogą one polegać m.in. na wskazywaniu odpowiednich możliwości zawarcia takiej umowy, nawiązywanie kontaktu z drugą stroną lub negocjowanie, w imieniu i na rzecz klienta, warunków płatności, jakich ma dokonać jedna

ze stron. Celem negocjacji jest zatem wykonanie wszystkich czynności niezbędnych w celu zawarcia przez dwie strony umowy, przy jednoczesnym braku jakiegokolwiek własnego zaangażowania negocjatora określonego w warunkach umowy.

Dokonana przez tutejszy organ analiza wniosku, uzupełnienia oraz dołączonych do niego załączników (umów) wykazała, że w przedmiotowej sprawie w odniesieniu do przedmiotu świadczenia realizowanego przez Wnioskodawcę nie można mówić o usłudze (…).

Analiza odpowiedzi udzielonych przez Wnioskodawcę w uzupełnieniu do wniosku z dnia 10 lutego 2021 r. oraz analiza treści załączonych do ww. uzupełnienia umów wykazała, że pomiędzy Wnioskodawcą a Dostawcą oraz pomiędzy Wnioskodawcą a Kupującym dochodzi do dwóch odrębnych transakcji, których potwierdzeniem są zawarte odrębne umowy: umowa kupna zawarta pomiędzy Wnioskodawcą a Dostawcą oraz umowa sprzedaży zawarta pomiędzy Wnioskodawcą a Kupującym. Z okoliczności sprawy wynika jednoznacznie, że w analizowanym przypadku to Wnioskodawca jest stroną umowy zarówno w przypadku nabycia drobiu żywego od Dostawcy, jak i w przypadku sprzedaży drobiu żywego Kupującemu. Obu tych transakcji – nabycia Brojlerów oraz sprzedaży Brojlerów – Wnioskodawca dokonuje we własnym imieniu i na własną rzecz/na własny rachunek. Powyższe potwierdza też sam Wnioskodawca wskazując, że „Wnioskodawca nabywa Towar od Dostawców we własnym imieniu i na własną rzecz” oraz „Wnioskodawca będzie dokonywał sprzedaży Towarów na rzecz Kupującego we własnym imieniu i na własny rachunek”.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca, choć nie dysponuje fizycznie towarem, to ma tzw. własność ekonomiczną towaru, tzn. ma możliwość dysponowania towarem, jak właściciel. Powyższe znajduje potwierdzenie w udzielonych przez Wnioskodawcę odpowiedziach („Po zakupie Towaru od Dostawcy, a przed sprzedażą na rzecz Kupującego, w sensie prawnym, Wnioskodawca jest właścicielem Towaru i może nim dysponować jak właściciel”), jak i postanowieniach umowy sprzedaży zawartej przez Wnioskodawcę z Kupującym, w szczególności w pkt (…), z którego wynika, że własność Brojlerów i ryzyko związane z Brojlerami przechodzi z Wnioskodawcy na Kupującego w momencie załadunku Brojlerów na samochód dostawczy, który ma przetransportować Brojlery od Dostawcy do ubojni Kupującego. W rozpatrywanej sprawie istotne są również warunki dotyczące rozliczeń finansowych pomiędzy stronami umów. Wynika z nich jednoznacznie, że Wnioskodawca dokonuje płatności za Towar z własnych środków (…) oraz, że cena sprzedaży Brojlerów płatna jest przez Kupującego na rzecz Sprzedającego (Wnioskodawcy) – pkt (…).

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy to Wnioskodawca jest stroną umowy sprzedaży drobiu żywego (kurczaków żywych zwanych Brojlerami), jest właścicielem Towaru i dysponuje nim jak właściciel, dokonuje transakcji we własnym imieniu i na własną rzecz oraz odpowiada wobec Kupującego za terminowość dostaw oraz jakość dostarczanych Brojlerów, to należy uznać, że pomiędzy Wnioskodawcą a Kupującym (Ubojnią) dochodzi do dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy. Tym samym, w przedmiotowej sprawie nie można mówić o świadczeniu przez Wnioskodawcę usług pośrednictwa w zakupie i sprzedaży Towarów.

Podsumowując, mając na uwadze przywołane wyżej przepisy ustawy, definicje „pośrednictwa” oraz orzecznictwo TSUE dotyczące tej kwestii zauważyć należy, że czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę nie można uznać za „działalność osoby trzeciej, mającą na celu porozumienie się między stronami lub załatwienie jakichś spraw dotyczących obu stron”, ani też za „załatwianie dla zarobku różnego rodzaju transakcji handlowych między dwiema stronami”, bowiem – wbrew twierdzeniom Wnioskodawcy – nie pośredniczy on w sprzedaży pomiędzy Dostawcą a Kupującym. Wnioskodawca w przedmiotowej sprawie jest stroną zawieranej z Kupującym umowy, której przedmiotem jest sprzedaż i dostawa żywych kurcząt (Brojlerów) z przeznaczeniem ich do uboju, a dokonując tej sprzedaży Wnioskodawca przenosi na Kupującego prawo do rozporządzania Towarem jak właściciel. W związku z powyższym należy stwierdzić, że świadczenie realizowane przez Wnioskodawcę na rzecz Kupującego, polegające na sprzedaży drobiu żywego (kurczak żywy zwany Brojlerem) należy uznać za dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.

Uzasadnienie klasyfikacji towaru.

W tym miejscu należy wskazać, że – zgodnie z art. 5a ustawy – towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Zgodnie z art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej Nomenklatura scalona obejmuje:

1.  nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego;
2.  wspólnotowe podpodziały do tej nomenklatury nazywane „podpozycjami CN” w tych przypadkach, gdy określona jest odpowiadająca stawka celna;
3.  przepisy wstępne, dodatkowe uwagi do sekcji lub działów oraz przypisy odnoszące się do podpozycji CN.

Jednolitemu stosowaniu zarówno Systemu Zharmonizowanego (HS), jak i Nomenklatury scalonej (CN) służą Noty wyjaśniające.

Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze scalonej podlega regułom zawartym w Ogólnych regułach interpretacji Nomenklatury scalonej zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednego i tego samego działu, pozycji i podpozycji z wyłączeniem wszelkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.

Reguła 1. Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej (ORINS) wskazuje, że tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne. Dla celów prawnych klasyfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z Ogólnymi regułami interpretacji Nomenklatury scalonej.

Odnosząc się do klasyfikacji przedmiotowego towaru należy wskazać na dział 01 w sekcji I Nomenklatury scalonej, zatytułowany „Zwierzęta żywe”.

Z uwag do sekcji I (pkt 1) wynika, że „Każda informacja w tej sekcji dotycząca konkretnego rodzaju lub gatunku zwierzęcia odnosi się również do młodych sztuk tego rodzaju lub gatunku, jeśli z kontekstu nie wynika inaczej”.

Z kolei Noty wyjaśniające do działu 01 wskazują m.in., że obejmuje on „wszystkie stworzenia żywe (do spożycia lub innych celów), z wyjątkiem:

1.  Ryb i skorupiaków, mięczaków i pozostałych bezkręgowców wodnych.
2.  Kultur mikroorganizmów i pozostałych produktów objętych pozycją 3002.
3.  Zwierząt wchodzących w skład cyrków, menażerii i innych wędrownych pokazów zwierząt (pozycja 9508)”.

W pozycji 0105 mieści się „Drób domowy żywy, to znaczy ptactwo z gatunku Gallus domesticus, kaczki, gęsi, indyki i perliczki”.

Z not wyjaśniających do HS do pozycji 0105 wynika, że: „Pozycja ta obejmuje tylko żywe ptaki domowe z gatunków wyszczególnionych w pozycji.

Ptactwo z gatunku Gallus domesticus obejmuje kurczęta i kapłony. Pozostałe żywe ptaki (np. kuropatwy, bażanty, gołębie, dzikie kaczki, dzikie gęsi) zostały wyłączone (pozycja 0106)”.

Uwzględniając powyższe, przedmiotowy towar spełnia kryteria i posiada właściwości dla towarów objętych pozycją 0105 Nomenklatury scalonej (CN). Klasyfikacja towaru została dokonana zgodnie z postanowieniami 1. reguły Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej.

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jak stanowi art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zgodnie z art. 146aa ust. 1a ustawy, jeżeli w roku następującym po roku, dla którego osiągnięte zostały wartości, o których mowa w ust. 1, zostaną spełnione warunki, o których mowa w art. 112d ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, stosowanie stawek, o których mowa w ust. 1, przedłuża się do końca roku następującego po roku, w którym:

1.  kwota wydatków jest obliczana zgodnie z art. 112aa ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach pub-licznych w związku ze spełnieniem warunków, o których mowa w art. 112d ust. 4 tej ustawy, oraz
2.  wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%.

Z art. 41 ust. 2 ustawy wynika, że dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1.

Zgodnie z art. 146aa ust. 1 pkt 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

W załączniku nr 3 do ustawy zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, w poz. 7 wskazano ex 01 CN – Zwierzęta żywe – wyłącznie:

1.  0101 Konie, osły, muły i osłomuły, żywe,
2.  0102 Bydło żywe,
3.  0103 Świnie żywe,
4.  0104 Owce i kozy, żywe,
5.  0105 Drób domowy żywy, to znaczy ptactwo z gatunku Gallus domesticus, kaczki, gęsi, indyki i perliczki,
6.  ex 0106 – króliki, strusie, pszczoły, jedwabniki, trzmiele, entomofagi (wyłącznie stawonogi i nicienie), przeszkolone psy przewodniki dla ociemniałych.

Jednocześnie zgodnie z art. 2 pkt 30 ustawy, przez oznaczenie ex rozumie się zakres towarów i usług węższy niż określony odpowiednio w danym dziale, pozycji, podpozycji lub kodzie Nomenklatury scalonej (CN) lub danym grupowaniu klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej.

Zatem umieszczenie ww. oznaczenia przy konkretnym dziale, pozycji, podpozycji lub kodzie Nomenklatury scalonej (CN) ma na celu zawężenie stosowania obniżonej stawki podatku VAT tylko do towarów należących do wymienionego działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN), spełniających określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce „Nazwa towaru lub usługi (grupy towarów lub usług)”.

W związku z powyższym, ponieważ opisany we wniosku towar klasyfikowany jest do pozycji 0105 Nomenklatury scalonej (CN) i wymieniony został w poz. 7 pkt 5 załącznika nr 3 do ustawy, jego dostawa, import lub wewnątrzwspólnotowe nabycie podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 2 i ust. 1a ustawy oraz poz. 7 załącznika nr 3 do ustawy.

Informacje dodatkowe

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do towarów tożsamych pod każdym względem z towarem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, w odniesieniu do towaru będącego jej przedmiotem, który zostanie sprzedany, zaimportowany lub wewnątrzwspólnotowo nabyty po dniu, w którym WIS została doręczona (art. 42c ust. 1 pkt 1 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

*   podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),
*   towar, będący przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia jej wydania (art. 42ha ustawy), przy czym wygasa ona z mocy prawa przed upływem tego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług odnoszących się do towaru, będącego przedmiotem tej WIS, w wyniku której WIS staje się niezgodna z tymi przepisami. Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, w wyniku których stała się z nimi niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia, na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała, lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP.

W przypadku wnoszenia odwołania w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).