Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-1-2/4510-276/15/KP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-10-02
Teza: w zakresie ustalenia wysokości przychodu, w związku ze sprzedażą ogółu praw i obowiązków w spółce osobowej
Słowa kluczowe: przychód; sprzedaż-sprzedaż praw; spółki-spółka komandytowa
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 15 lipca 2015 r. (data wpływu do tut. Biura 21 lipca 2015 r.), uzupełnionym 8 i 10 września 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia wysokości przychodu, w związku ze sprzedażą ogółu praw i obowiązków w spółce osobowej (część pytania oznaczonego we wniosku Nr 2) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 lipca 2015 r. do tut. Biura wpłynął wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia wysokości dochodu, w związku ze sprzedażą ogółu praw i obowiązków w spółce osobowej. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem 4 września 2015 r. Znak: IBPB-1-2/4510-275/15/KP, Znak: IBPB-1-2/4510-276/15/KP, wezwano do jego uzupełnienia. Uzupełnienia wniosku dokonano 8 i 10 września 2015 r.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (dalej również: „Bank”) podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania (jest polskim rezydentem podatkowym). Przedmiotem działalności Banku jest między innymi udzielanie pożyczek oraz kredytów. Wnioskodawca, wraz z kilkunastoma innymi bankami krajowymi i zagranicznymi (dalej: „Konsorcjum Banków”), bierze udział w finansowaniu polskiego przedsiębiorstwa prowadzonego w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Dłużnik”).

W związku z trudną sytuacją finansową Dłużnika, Konsorcjum Banków planuje restrukturyzację wierzytelności kredytowych, aby ułatwić/umożliwić Dłużnikowi obsługę zobowiązań zgodnie z uzgodnionym z nim nowym harmonogramem.

W związku ze znaczną ilością podmiotów uczestniczących w Konsorcjum Bankowym, już na etapie podpisywania umowy restrukturyzacyjnej wprowadzane są postanowienia mające w przyszłości ułatwić ewentualne dochodzenie należności (m.in. zobowiązując członków Konsorcjum Banków w określonych sytuacjach do podporządkowania się woli większości, np. w zakresie wyboru inwestora bądź przyjęcia konkretnej oferty zaproponowanej przez danego inwestora). W związku z powyższym, Wnioskodawca jako komandytariusz, wspólnie z zależną od siebie spółką z ograniczoną odpowiedzialnością działającą jako komplementariusz (dalej „Komplementariusz”) zamierza utworzyć spółkę komandytową z siedzibą na terytorium Polski, (dalej: „Spółka”) oraz wnieść do tej Spółki wierzytelności z tytułu należnych Wnioskodawcy od Dłużnika kwot głównych udzielonych przez Wnioskodawcę kredytów, naliczonych lecz niezapłaconych przez dłużnika odsetek, oraz ewentualnie innych należności pobocznych związanych z tymi kredytami, o ile takie będą istniały (dalej: „Wierzytelności”).

Wierzytelności te:

i.nie będą stanowiły przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa Banku,

ii. mogą być zarówno niewymagalne jak i wymagalne,

iii. nie będą przedawnione,

iv. nie będą dotyczyły kredytów wyłudzonych.

Wnioskodawca przewiduje zbycie swojego udziału (ogółu praw i obowiązków) w Spółce na rzecz krajowego lub zagranicznego nabywcy, w tym nie wyklucza zbycia na rzecz swojej spółki zależnej. Uzyskana w zamian za udział w Spółce cena może być niższa niż wartość nominalna pozostających do zapłaty przez Dłużnika wierzytelności, w tym kwot głównych wierzytelności. Wnioskodawca nie zaliczył wierzytelności do kosztów uzyskania przychodów, w szczególności na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 25 ustawy o CIT. Wnioskodawca natomiast mógł utworzyć odpisy aktualizujące w stosunku do części wierzytelności. Odpisy aktualizujące nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w związku ze sprzedażą przez niego udziału (ogółu praw i obowiązków) w Spółce, zarówno w sytuacji, gdy cena będzie wyższa od wartości nominalnej tych Wierzytelności, jak również gdy cena będzie równa lub niższa od wartości nominalnej tych Wierzytelności, przychodem Wnioskodawcy będzie należna mu cena, z uwzględnieniem art. 14 ustawy o CIT? (część pytania oznaczonego we wniosku Nr 2)

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku ze sprzedażą przez niego udziału (ogółu praw i obowiązków) w Spółce, zarówno w sytuacji, gdy cena będzie wyższa od wartości nominalnej tych Wierzytelności, jak również gdy cena będzie równa lub niższa od wartości nominalnej tych Wierzytelności, przychodem Wnioskodawcy będzie należna mu cena, z uwzględnieniem art. 14 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”).

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy o CIT, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o CIT, przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy lub praw majątkowych, z zastrzeżeniem ust. 4, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie. Jeżeli jednak cena bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.

W związku z powyższym, w związku ze sprzedażą udziału (ogółu praw i obowiązków) w Spółce przychodem Wnioskodawcy będzie należna mu cena, a jeżeli cena ta bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiegnie od wartości rynkowej tego udziału, przychodem Wnioskodawcy będzie wartość rynkowa udziału.

Reasumując, w związku ze sprzedażą przez Wnioskodawcę udziału (ogółu praw i obowiązków) w Spółce, zarówno w sytuacji, gdy cena będzie wyższa od wartości nominalnej tych Wierzytelności, jak również gdy cena będzie równa lub niższa od wartości nominalnej tych Wierzytelności, przychodem Wnioskodawcy będzie należna mu cena, z uwzględnieniem art. 14 ustawy o CIT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

W zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 1 i części pytania oznaczanego we wniosku Nr 2 wydano odrębne rozstrzygnięcia.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu ul. Św. Mikołaja 78-79 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 14 marca 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.