Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-926/10-3/EN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-09-16
Teza: Jak należy postąpić w przypadku otrzymania faktur korygujących zawierających błędne daty wystawienia?
Słowa kluczowe: faktura; faktura-faktura korygująca; faktura-faktura zaliczkowa; odbiór-potwierdzenie odbioru; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106d; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106f; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106g; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106h; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106i; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106j; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106k; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106l; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106m; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106n; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106o; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106p; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106q

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 18 czerwca 2010 r. (data wpływu 23 czerwca 2010 r.) uzupełnionym pismem z dnia 10 września 2010 r. (data wpływu 13 września 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie postępowania w przypadku otrzymania faktur korygujących wystawionych w sposób nieprawidłowy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 czerwca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie postępowania w przypadku otrzymania faktur korygujących wystawionych w sposób nieprawidłowy. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 10 września 2010 r. (data wpływu 13 września 2010 r.) o doprecyzowanie stanu faktycznego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni w połowie stycznia bieżącego roku podpisała zamówienie na realizację sesji zdjęciowej. Odbyła się ona w zaplanowanym terminie, a poprzedzona została wpłatą zaliczki w dniu 15 stycznia.

W dniu 12 marca 2010 r. Zainteresowana otrzymała list polecony zawierający dwie faktury VAT:

1.  fakturę zaliczkową wystawioną z datą 31 stycznia 2010 r. i datą sprzedaży 31 marca 2010 r.,
2.  fakturę rozliczającą całą usługę wystawioną z datą 3 marca 2010 r.

Ww. faktury zostały wystawione mimo, iż usługa nie została w pełni wykonana, ponadto zawierały błędy; faktura zaliczkowa sporządzona została z błędną datą zarówno wystawienia jak i sprzedaży, faktura końcowa natomiast nie zawierała adnotacji o wystawionej wcześniej fakturze zaliczkowej, z faktury tej nie wynikało również na jaką kwotę opiewała całość wyświadczonej usługi.

W dniu 15 marca 2010 r. Wnioskodawczyni zwróciła się z prośbą o wystawienie korekt do wyżej wymienionych faktur.

W odpowiedzi na ww. prośbę Zainteresowana w dniu 8 kwietnia 2010 r. otrzymała list polecony, w którym zamiast faktur korygujących znajdowały się kolejne dwie faktury dokumentujące to samo zdarzenie, jednak o odmiennej numeracji i odmiennych od poprzednich datach wystawienia i sprzedaży. List zawierał również pisemną informację o treści: „faktury poprawne wystawiliśmy ponownie”. Tym samym Wnioskodawczyni znalazła się w posiadaniu czterech oryginałów faktur, o czym poinformowała kontrahenta pismem z dnia 12 kwietnia 2010 r., w którym to po raz kolejny poprosiła o wystawienie korekt do faktur otrzymanych w marcu.

Dnia 26 kwietnia 2010 r. przesłano Zainteresowanej faksem faktury korygujące, o które wnioskowała. Oryginały i kopie zostały dosłane listem poleconym bez zwrotnego potwierdzenia odbioru w dniu 2 czerwca 2010 r., po kolejnej pisemnej prośbie Wnioskodawczyni.

Na otrzymanych korektach widniały następujące daty wystawienia:

1.  na fakturze korygującej fakturę zaliczkową 31 stycznia 2010 r.,
2.  na fakturze korygującej fakturę końcową 3 marca 2010 r.

Zainteresowana uważa, iż w świetle przeprowadzonej przez nią korespondencji wyraźnie widać, że przesłane korekty nie zostały wystawione z podanymi datami. Realną datą ich powstania jest dzień 26 kwietnia, czyli dzień, w którym otrzymała je faxem.

W uzupełnieniu do wniosku Zainteresowana poinformowała, że prowadzi działalność gospodarczą i jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Jak należy postąpić w przypadku otrzymania faktur korygujących zawierających błędne daty wystawienia?

Zdaniem Wnioskodawczyni, nie powinna potwierdzić przyjęcia faktur korygujących zawierających błędne daty wystawienia.

Zainteresowana rozważa dwie możliwości zareagowania na zaistniałą sytuację:

1.  odesłać wystawcy nie podpisane faktury korygujące wraz z pisemnym oświadczeniem będącym wyrazem stanowiska Zainteresowanej w sprawie,
2.  wysłać do wystawcy pisemne oświadczenie będące wyrazem stanowiska Wnioskodawczyni w sprawie, natomiast otrzymane faktury korygujące zatrzymać do czasu, aż kontrahent dostarczy jej korekty wystawione w sposób poprawny, tj. zgodny ze stanem faktycznym.

Ponieważ ustawodawca nie precyzuje w jakiej formie nabywca ma dokonać potwierdzenia odbioru faktury korygującej, zatem potwierdzenie to może mieć dowolną formę, która pozwoli na jednoznaczne stwierdzenie, iż sprzedawca to potwierdzenie otrzymał.

W odniesieniu do pierwszej propozycji Zainteresowana obawia się, że wystawca będąc w posiadaniu potwierdzenia nadania listu poleconego, z chwilą otrzymania odesłanych przez nią mimo, że nie podpisanych faktur korygujących uzna je za potwierdzone. Z tego też względu propozycja druga wydaje jej się bardziej skuteczna, gdyż zmobilizuje wystawcę do podjęcia określonych działań zmierzających do rozwiązania problemu, tj. w tym konkretnym przypadku, wystawienia i dostarczenia korekt zgodnych ze stanem faktycznym.

W związku z powyższym Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że nie powinna potwierdzić przyjęcia faktur korygujących zawierających błędne daty wystawienia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Stosownie do art. 29 ust. 4 ustawy, podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b.

Na podstawie art. 29 ust. 4a ustawy, w przypadku gdy podstawa opodatkowania ulega zmniejszeniu w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze, obniżenia podstawy opodatkowania podatnik dokonuje pod warunkiem posiadania, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, potwierdzenia otrzymania korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi, dla którego wystawiono fakturę. Uzyskanie potwierdzenia otrzymania przez nabywcę towaru lub usługi korekty faktury po terminie złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia podatnika do uwzględnienia korekty faktury za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskano.

Na mocy art. 29 ust. 4b ustawy, warunku posiadania przez podatnika potwierdzenia odbioru korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi nie stosuje się:

1.  w przypadku eksportu towarów, wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz dostawy towarów, dla której miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju;
2.  wobec nabywców, na których rzecz jest dokonywana sprzedaż: energii elektrycznej i cieplnej, gazu przewodowego, usług telekomunikacyjnych i radiokomunikacyjnych oraz usług wymienionych w poz. 138 i 153 załącznika nr 3 do ustawy.

Przepis ust. 4a stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia korekty faktury do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna (art. 29 ust. 4c ustawy).

Powołane wyżej regulacje art. 29 ust. 4a i 4c ustawy o podatku od towarów i usług jasno stanowią, iż kwoty, o które zmniejsza się podstawę opodatkowania oraz podatku należnego muszą zostać udokumentowane fakturą korygującą. Faktura korygująca, bez potwierdzenia jej odbioru nie stanowi wystarczającej podstawy do obniżenia podatku należnego – dopiero potwierdzenie odbioru faktury korygującej przez nabywcę powoduje akceptację zmiany wartości zawartych na fakturze i daje prawo do takiego obniżenia.

Art. 86 ust. 10a ustawy stanowi, iż w przypadku gdy nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, o której mowa w art. 29 ust. 4a lub 4c, jest on obowiązany do zmniejszenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym tę korektę faktury otrzymał. Jeżeli podatnik nie obniżył kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego określonego w fakturze, której korekta dotyczy, a prawo do takiego obniżenia mu przysługuje, zmniejszenie kwoty podatku naliczonego uwzględnia się w rozliczeniu za okres, w którym podatnik dokonuje tego obniżenia.

Zgodnie z przepisem art. 19 ust. 1 ustawy, obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

Natomiast jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury nie później niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi (art. 19 ust. 4 ustawy).

W myśl przepisu art. 19 ust. 5 ustawy, ust. 4 stosuje się odpowiednio do faktur za częściowe wykonanie usługi.

W art. 19 ust. 11 ustawy postanowiono, że jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część należności, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w tej części.

Podstawowy obowiązek dokumentowania obrotu dla potrzeb podatku od towarów i usług fakturami VAT przez podatników tego podatku, został określony w art. 106 ust. 1 ustawy, w myśl którego podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy (\`(...)\`).

Zasady wystawiania faktur VAT i innych dokumentów z nimi zrównanych uregulowane zostały szczegółowo w przepisach rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.), zwane dalej rozporządzeniem.

Na podstawie § 5 ust. 1 rozporządzenia, faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej:

1.  imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;
2.  numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11;
3.  numer kolejny faktury oznaczonej jako "FAKTURA VAT";
4.  dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury;
5.  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
6.  miarę i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług;
7.  cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
8.  wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
9.  stawki podatku;
10.  sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu;
11.  kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
12.  kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem.

Na mocy § 9 ust. 1 rozporządzenia, fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od dnia wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem § 10-12.

Jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część lub całość należności, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od dnia, w którym otrzymano część lub całość należności od nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 (§ 10 ust. 1 rozporządzenia).

Według § 10 ust. 5 rozporządzenia, jeżeli faktury, o których mowa w ust. 1-3, nie obejmują całej ceny brutto, sprzedawca po wydaniu towaru lub wykonaniu usługi wystawia fakturę na zasadach określonych w § 5 i 7-9, z tym że sumę wartości towarów (usług) pomniejsza się o wartość otrzymanych części należności, a kwotę podatku pomniejsza się o sumę kwot podatku wykazanego w fakturach dokumentujących otrzymanie części należności; taka faktura powinna zawierać również numery faktur wystawionych przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi.

Jak wynika z przytoczonych przepisów, fakturę wystawia sprzedawca będący podatnikiem podatku od towarów i usług, w celu udokumentowania dokonanej sprzedaży towarów lub świadczonych usług. Faktura VAT jest dokumentem sformalizowanym (potwierdzającym zaistnienie określonej zaszłości gospodarczej), który powinien spełniać szereg wymogów przewidzianych przepisami prawa. Prawidłowość materialno-prawna faktury VAT zachodzi wówczas, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze, czyli w istocie stwierdza fakt dostawy określonych towarów lub usług. Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi, a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego. Faktura jest więc dokumentem stwierdzającym wystąpienie u podatnika okoliczności powodujących powstanie obowiązku podatkowego.

Zgodnie z § 13 ust. 1 rozporządzenia, w przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą.

Fakturę korygującą wystawia się również, gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury (§ 14 ust. 1 rozporządzenia).

Kwestię poprawności wystawienia faktur korygujących reguluje § 14 ust. 3 rozporządzenia, który stanowi, iż faktura korygująca wystawiana w przypadku pomyłek, o których mowa w ust. 1, zawiera dane określone w ust. 2 pkt 1 i pkt 2 lit. a, kwoty podane w omyłkowej wysokości oraz kwoty w wysokości prawidłowej.

Z powołanego wyżej przepisu wynika, iż faktura korygująca powinna zawierać co najmniej:

1.  numer kolejny oraz datę jej wystawienia,
2.  dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca określone w § 5 ust. 1 pkt 1-4 (tj.: imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy, numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy (…), numer kolejny faktury oznaczonej jako „FAKTURA VAT”, dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury).

Ponadto zgodnie z § 13 ust. 4 rozporządzenia, do faktur korygujących stosuje się odpowiednio przepisy § 5 ust. 5-7 i § 7. Natomiast stosownie do § 13 ust. 5 rozporządzenia, faktury korygujące powinny zawierać wyraz „korekta” albo wyrazy „FAKTURA KORYGUJĄCA”.

Stosownie do § 15 ust. 1 rozporządzenia, nabywca towaru lub usługi, który otrzymał fakturę lub fakturę korygującą zawierającą pomyłki dotyczące jakiejkolwiek informacji wiążącej się zwłaszcza ze sprzedawcą lub nabywcą lub oznaczeniem towaru lub usługi, z wyjątkiem pomyłek w pozycjach faktury określonych w § 5 ust. 1 pkt 6-12, może wystawić fakturę nazwaną notą korygującą.

Nota korygująca jest przesyłana wystawcy faktury lub faktury korygującej, wraz z kopią (§ 15 ust. 2 rozporządzenia).

W § 15 ust. 3 rozporządzenia postanowiono, iż nota korygująca powinna zawierać co najmniej:

1.  numer kolejny i datę jej wystawienia;
2.  imiona i nazwiska albo nazwy bądź nazwy skrócone wystawcy noty i wystawcy faktury albo faktury korygującej oraz ich adresy i numery identyfikacji podatkowej;
3.  dane zawarte w fakturze, której dotyczy nota korygująca, określone w § 5 ust. 1 pkt 1-4;
4.  wskazanie treści korygowanej informacji oraz treści prawidłowej.

Jeżeli wystawca faktury lub faktury korygującej akceptuje treść noty, potwierdza ją podpisem osoby uprawnionej do wystawienia faktury lub faktury korygującej (§ 15 ust. 4 rozporządzenia).

Zgodnie z ust. 5 ww. paragrafu, noty korygujące powinny zawierać wyrazy „NOTA KORYGUJĄCA”.

§ 15 ust. 6 rozporządzenia stanowi, iż przepisy ust. 2-4 nie naruszają przepisów dotyczących wystawiania faktur korygujących.

W przypadku not korygujących wystawianych w formie elektronicznej przepisy § 6 ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio (§ 15 ust. 7 rozporządzenia).

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawczyni podpisała zamówienie na realizację sesji zdjęciowej, która odbyła się w zaplanowanym terminie, a poprzedzona została wpłatą zaliczki w dniu 15 stycznia. Natomiast w dniu 12 marca 2010 r. Zainteresowana otrzymała list polecony zawierający dwie faktury VAT: fakturę zaliczkową wystawioną z datą 31 stycznia 2010 r. i datą sprzedaży 31 marca 2010 r., oraz fakturę rozliczającą całą usługę wystawioną z datą 3 marca 2010 r. Ww. faktury zostały wystawione mimo, iż usługa nie została w pełni wykonana, ponadto zawierały błędy; faktura zaliczkowa sporządzona została z błędną datą zarówno wystawienia jak i sprzedaży, faktura końcowa natomiast nie zawierała adnotacji o wystawionej wcześniej fakturze zaliczkowej, z faktury tej nie wynikało również na jaką kwotę opiewała całość wyświadczonej usługi.

W dniu 15 marca 2010 r. Wnioskodawczyni zwróciła się z prośbą o wystawienie korekt do wyżej wymienionych faktur. W odpowiedzi na ww. prośbę Zainteresowana w dniu 8 kwietnia 2010 r. otrzymała list polecony, w którym zamiast faktur korygujących znajdowały się kolejne dwie faktury dokumentujące to samo zdarzenie, jednak o odmiennej numeracji i odmiennych od poprzednich datach wystawienia i sprzedaży. List zawierał również pisemną informację o treści: „faktury poprawne wystawiliśmy ponownie”. Tym samym Wnioskodawczyni znalazła się w posiadaniu czterech oryginałów faktur, o czym poinformowała kontrahenta pismem z dnia 12 kwietnia 2010 r., w którym to po raz kolejny poprosiła o wystawienie korekt do faktur otrzymanych w marcu.

Dnia 26 kwietnia 2010 r. przesłano Zainteresowanej faksem faktury korygujące, o które wnioskowała. Oryginały i kopie zostały dosłane listem poleconym bez zwrotnego potwierdzenia odbioru w dniu 2 czerwca 2010 r., po kolejnej pisemnej prośbie Wnioskodawczyni. Na otrzymanych korektach widniały następujące daty wystawienia: na fakturze korygującej fakturę zaliczkową 31 stycznia 2010 r., na fakturze korygującej fakturę końcową 3 marca 2010 r.

Zainteresowana uważa, iż w świetle przeprowadzonej przez nią korespondencji wyraźnie widać, że przesłane korekty nie zostały wystawione z podanymi datami. Realną datą ich powstania jest dzień 26 kwietnia, czyli dzień, w którym otrzymała je faxem.

W związku z powyższym, Wnioskodawczyni ma wątpliwości czy powinna potwierdzić przyjęcie ww. faktur korygujących zawierających – w jej opinii – błędne daty ich wystawienia, czy powinna wysłać do wystawcy pisemne oświadczenie będące wyrazem jej stanowiska w sprawie, a otrzymane faktury korygujące zatrzymać do czasu, aż kontrahent dostarczy jej korekty wystawione w sposób poprawny, tj. zgodny ze stanem faktycznym.

W świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, faktury VAT są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika. Faktura jest dokumentem stwierdzającym wystąpienie u podatnika okoliczności (tj. dostawa towarów lub wykonanie usługi) powodujących powstanie obowiązku podatkowego. Faktura pełni rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich jej elementów. Jeżeli więc faktura dokumentująca zdarzenie gospodarcze zawiera pomyłki lub błędy w jakiejkolwiek pozycji, powinna zostać skorygowana w ten sposób, aby odzwierciedlała faktycznie dokonaną transakcję między określonymi podmiotami gospodarczymi. A zatem celem wystawienia faktury korygującej jest doprowadzenie faktury pierwotnej do stanu odpowiadającego rzeczywistości.

Faktura VAT zaliczkowa (dokumentująca wpłaconą zaliczkę w dniu 15 stycznia 2010 r.) została wystawiona z datą 31 stycznia 2010 r. i datą sprzedaży 31 marca 2010 r. Zdaniem Wnioskodawczyni faktura ta została wystawiona z błędną datą zarówno wystawienia jak i sprzedaży.

W ocenie tut. Organu, niewątpliwie kontrahent Wnioskodawczyni wystawiając fakturę VAT dokumentującą wpłaconą zaliczkę ma obowiązek wystawienia jej w terminie 7 dni od dnia jej otrzymania, natomiast Zainteresowana nie ma wiedzy, kiedy przedmiotowa zaliczka wpłynęła na konto jej kontrahenta. Podkreślić jednak należy, iż faktura zaliczkowa, w pozycji „data sprzedaży” powinna wskazywać dzień otrzymania zaliczki, a nie datę ostatecznego wykonania usługi. Również faktura VAT rozliczająca końcowe wykonanie usługi nie powinna zostać wystawiona, jeżeli usługa nie została w całości wykonana.

Błędy, które mają miejsce w opisanym stanie faktycznym nie mogą zostać przez nabywcę (Wnioskodawczynię) skorygowane za pomocą noty korygującej.

Mając na uwadze powołane przepisy, tut. Organ stwierdza, iż fakturę zaliczkową kontrahent powinien wystawić z rzeczywistą datą wystawienia nie później niż 7. dnia od dnia otrzymania zaliczki. Jakiekolwiek błędy na tej fakturze dotyczące daty wystawienia i daty sprzedaży powinny zostać przez kontrahenta skorygowane fakturą korygującą te właśnie nieprawidłowości. Natomiast fakturę końcową rozliczającą ostatecznie wykonaną usługę kontrahent Zainteresowanej ma obowiązek wystawienia najpóźniej 7. dnia od dnia wykonania usługi. I jak słusznie zauważyła Wnioskodawczyni, usługodawca ma obowiązek odniesienia się w fakturze końcowej rozliczającej usługę do wcześniej wystawionych faktur dokumentujących otrzymaną zaliczkę (zaliczki).

Wystawienie faktury VAT przed wykonaniem usługi rodzi u kontrahenta obowiązek podatkowy w myśl art. 108 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym w przypadku gdy osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej lub osoba fizyczna wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku, jest obowiązana do jego zapłaty.

Natomiast Wnioskodawczyni miałaby dopiero prawo do odliczenia podatku VAT, w myśl zapisu art. 86 ust. 12 ustawy, z chwilą wykonania usługi. Jednak w opisanej sprawie Zainteresowana miała prawo żądać skorygowania faktury VAT końcowej.

Dlatego też w opisanej sprawie jeżeli wystawione przez usługodawcę faktury korygujące faktury pierwotne zawierają błędy lub pomyłki, to Zainteresowana może wysłać do wystawcy informację o występujących w nich błędach lub pomyłkach, a otrzymane faktury korygujące zatrzymać do czasu, aż kontrahent dostarczy jej faktury korygujące wystawione w sposób prawidłowy, tj. zgodny ze stanem faktycznym.

Jednocześnie tut. Organ zwraca uwagę na powołany przepis art. 86 ust. 10a ustawy, w świetle którego, o ile Wnioskodawczyni odliczyła z wcześniej wystawionych faktur podatek naliczony, to ma obowiązek zmniejszenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym otrzymała korektę tych faktur.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.