Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDWT.4011.62.2025.2.KGD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-18
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową
(opodatkowanie IP; BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
komputery-program komputerowy
prace-prace badawczo-rozwojowe
prawa-prawa autorskie
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe

    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy
    preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności
    intelektualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 27 czerwca 2025
    r. (data wpływu).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, posiadającą nieograniczony obowiązek podatkowy na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o PIT. Prowadzi
    on działalność gospodarczą w oparciu o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o
    Działalności Gospodarczej. Wnioskodawca prowadził działalność polegającą na pracach
    programistycznych od 1 kwietnia 2001 roku.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonywał w sposób
    systematyczny prace programistyczne zlecane przez Zleceniodawcę, prowadzące do
    powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary
    działalności. Było to oprogramowanie tworzone i rozwijane pod potrzeby indywidualne
    Zleceniodawcy (zwane dalej zamiennie: oprogramowaniem, utworem, programem
    komputerowym, aplikacją, modułem).
    Wnioskodawca ponosił ryzyko gospodarcze prowadzonej działalności gospodarczej.
    Wskazać należy, że ponosił on również normalną kodeksową odpowiedzialność
    kontraktową wynikającą z art. 471 i n. kc. W szczególności umowa łącząca ze
    Zleceniodawcą nie nosiła znamion umowy o pracę, w tym Wnioskodawca nie działał pod
    kierownictwem i w czasie i miejscu wskazanym przez Zleceniodawcę. Strony umówiły się
    zarówno co do czasu świadczenia jak i miejsca świadczenia na zasadach swobody umów.
    Wnioskodawca rozliczał się w ramach podatkowej księgi przychodów i rozchodów i
    opodatkowuje swoje dochody na zasadach podatku liniowego.
    Wnioskodawca zamierza skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w
    odniesieniu do kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    (IP Box), uregulowanego w art. 30ca ustawy o PIT, za 2019-2021.
    W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca podejmował działalność twórczą,
    która obejmowała nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej
    aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie oprogramowania oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń. Wnioskodawca wskazuje, że brak prowadzenia prac
    rozwojowych uniemożliwiłoby mu uzyskanie przychodu.
    Wnioskodawca wskazuje, że w ramach prowadzonych prac twórczych:
    1. projektował, tworzył i rozwijał oprogramowanie (...). Stworzone zostały przy użyciu (...).
    Podkreślenia wymaga fakt, że utwory tworzone oraz rozwijane przez Wnioskodawcę w
    każdym przypadku były chronione przez art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.).
    Wskazać należy, że w zakresie rozwoju Oprogramowania, Wnioskodawca stawał się
    użytkownikiem takiego na mocy postanowień umowy o świadczenie usług podpisanej ze
    Zleceniodawcą. Zobowiązuje on Wnioskodawcę do rozwoju Oprogramowania, które to
    rozwinięcie stanowiło odrębne programy komputerowe chronione w art. 74 ust. 1 i 2
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

    Działalność prowadzona była przez Wnioskodawcę w sposób ciągły i systematyczny tj.
    uporządkowany oraz według opracowanego przez siebie harmonogramu, a jej efektem
    było stworzenie Oprogramowania dopasowanego do indywidualnych potrzeb klientów.
    Działania Wnioskodawcy zmierzały do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań. Wnioskodawca w pierwszej fazie uzyskiwał brzegowe
    informacje od swojego Zleceniodawcy o zapotrzebowaniu. Dalej Wnioskodawca ustalał czy
    był w stanie w oparciu o aktualne rozwiązania w dziedzinie oprogramowania stworzyć
    dane rozwiązanie. Wnioskodawca na tej podstawie stworzył prototyp, który testował i
    finalnie dokonał implementacji rozwiązania. Rozwiązanie było końcowo akceptowane
    przez kontrahenta i testowane czy spełnia jego oczekiwania. Wnioskodawca podczas
    świadczonych usług posiadał profesjonalną wiedzę z zakresu programów komputerowych
    oraz nowych technologii programistycznych. Wnioskodawca za cel podstawowy działań
    twórczych postawił sobie stworzenie nowego programu komputerowego przy
    zastosowaniu odpowiednich technologii programistycznych. Działania te miały na celu
    usprawnienie działalności gospodarczej Zleceniodawcy. Celem Wnioskodawcy w zakresie
    źródeł finansowania była minimalizacja kosztów Zleceniodawcy, które mogłyby powstać
    przez konieczność wprowadzenia nowych urządzeń, tym samym dostosował on
    technologię do aktualnego zaplecza technicznego zleceniodawcy. O oryginalności
    tworzonych lub rozwijanych programów komputerowych przemawiał fakt każdorazowego
    zastosowania odpowiednio dobranych przez Wnioskodawcę technologii
    programistycznych opisanych w niniejszym wniosku.
    Wnioskodawca nie pozyskiwał zewnętrznych źródeł finansowania swoich prac twórczych
    poza wynagrodzeniem otrzymywanym przez niego z usług świadczonych na rzecz
    Zleceniodawcy. Wskazane powyżej efekty prowadzonych prac twórczych kwalifikowały się
    każdorazowo jako utwory w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn.
    zm.). Cechowało je to, że zawsze odznaczały się rzeczywiście oryginalnym, twórczym
    charakterem, zawsze były kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej.
    Nie były efektem pracy, która wymagała do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
    umiejętności programistycznych i które rezultaty dało się z góry określić i przewidzieć jako
    mające charakter powtarzalny oraz nie były jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez Zleceniodawcę. W przypadku rozwijania
    programów komputerowych, powstawały utwory zależne, o których mowa w art. 2 ustawy
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca również zamierzał uwzględnić
    dochód uzyskiwany z utworów zależnych przy określaniu dochodu z IP BOX.
    Prace zmierzające do stworzenia lub rozwinięcia programu komputerowego, kończyły się
    pozytywnym wynikiem, którego efektem był program komputerowy, napisany w języku
    programistycznym. Wnioskodawca wykorzystywał te wyniki we wszystkich efektach swojej
    pracy.
    Na zakończenie uznać należy, iż projekty polegające na tworzeniu i rozwoju
    Oprogramowania miały skomplikowany charakter i każdorazowo wymagały podjęcia wielu
    prac i czynności o charakterze programistycznym. Miały one przymiot indywidualności
    oraz niepowtarzalny charakter. Wnioskodawca opracowywał nowe lub ulepszone
    produkty, procesy, które w znacznym stopniu odróżniały się od rozwiązań już
    funkcjonujących u Wnioskodawcy i jego Zleceniodawcy. Wnioskodawca nie posiadał
    stałego asortymentu produktów i każdorazowo tworzył nowy program komputerowy na
    potrzeby wymagań biznesowych Zleceniodawcy.
    Przeniesienie praw majątkowych na Zleceniodawcę następowało na podstawie pisemnej
    umowy na wskazanych w niej polach eksploatacji, były to warunki zgodne z art. 41 oraz
    art. 53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przeniesienie praw
    majątkowych następowało bez dodatkowych dokumentów w momencie ustalenia utworu,
    poprzez fizyczne wydanie kodu źródłowego w postaci programu komputerowego.
    Wyodrębnienie programu komputerowego/oprogramowania komputerowego

    następowało w momencie jego ukończenia. Wnioskodawca przekazywał program
    Zleceniodawcy, a Zleceniodawca go przyjmował. Potwierdzeniem przeniesienia tych praw
    było fizyczne wydanie kodu poprzez umieszczenie go w repozytorium w chmurze.
    Wnioskodawca uzyskiwał dochód ze sprzedaży kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej do programów komputerowych (art. 30ca ust. 7 pkt. 2 ustawy o PIT).
    Wnioskodawca otrzymywał łączne wynagrodzenie za świadczone usługi programistyczne.
    Zdarzało się, że otrzymywał również wynagrodzenie za naprawę błędów oraz konsultacje
    niezwiązane bezpośrednio z tworzeniem programów. Dochód ten był każdorazowo
    wyłączany przez Wnioskodawcę z uzyskiwanego wynagrodzenia i nie będzie podlegał
    opodatkowaniu IP BOX. Taki pozostały dochód będzie opodatkowany według stawki
    podstawowej podatku. Z uwagi na fakt, że Wnioskodawca nie wyodrębniał na fakturze
    osobnej pozycji dotyczącej przeniesienia praw majątkowych do stworzonego lub
    rozwiniętego oprogramowania to był w stanie je wyodrębnić na podstawie prowadzonych
    ewidencji i zapisek. Wnioskodawca w prowadzonej ewidencji pozaksięgowej, przez którą
    ma na myśli odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, o której
    mowa w art. 30cb ust. 2 ustawy o PIT dokonywał wyodrębnienia każdego z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej (prawa IP Box). Wyodrębnionymi Prawami
    IP Box były majątkowe prawa autorskie do Oprogramowania.
    Wnioskodawca ponosił szereg kosztów bezpośrednio w następujący sposób funkcjonalnie
    związanych z tworzeniem i rozwojem Oprogramowania tj.:
    1. zakup sprzętu komputerowego – dyski twarde, monitory, mysz komputerowa, stacja
      dokująca - potrzebne bezpośrednio do pisania kodu źródłowego, testowania
      prototypów;
    2. koszty samochodowe – paliwo, serwisy – potrzebne do dojazdów do siedziby
      Zleceniodawcy celem omówienia wyników świadczenia;
    3. usługi księgowe – potrzebne Wnioskodawcy do tworzenia podatkowej księgi
      przychodów i rozchodów oraz ewidencji IP BOX;
    4. usługi telekomunikacyjne – abonament telefonii komórkowej i Internet – potrzebne
      Wnioskodawcy do tworzenia kodu źródłowego, testowania prototypów oraz zdalnej
      komunikacji ze Zleceniodawcą celem ustalania wyników świadczenia.
    Różnica pomiędzy ustalonymi w powyższy sposób Przychodami IP Box oraz Kosztami IP
    Box stanowić będzie dochód z Praw IP Box (Dochód IP Box). Wnioskodawca wyodrębniał w
    prowadzonej odrębnej od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji, każde
    Prawo IP Box (prawa autorskie do Oprogramowania). Wnioskodawca w przedmiotowej
    ewidencji dokonywał wyodrębnienia przychodów, kosztów uzyskania przychodów i
    dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej.
    Wnioskodawca dokonywał również wyodrębnienia kosztów, o których mowa w art. 30 ca
    ust. 4 ustawy o PIT przypadających na każde prawo własności intelektualnej. Rozwiązanie
    ewidencyjne umożliwiało ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej. Ewidencja taka prowadzona była na bieżąco od 1 stycznia 2019 roku.
    Uzupełnienie wniosku
    27 czerwca 2025 r. udzielił Pan odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu:
    1) Czy efekty Pana pracy, które nazywa Pan „oprogramowaniem” a także „utworem”,
      „programem komputerowym” „aplikacją”, „modułem”, „projektem”, „programem”,
      zawsze były programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art.
      74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych? Czy przysługą Panu osobiste i
      majątkowe prawa autorskie do tych „oprogramowań”?
      Odpowiedź: Tak, efekty samodzielnej pracy Wnioskodawcy, które nazywa
      „oprogramowaniem”, a także „utworem”, „programem komputerowym” „aplikacją”,
      „modułem”, „projektem” „programem”, zawsze były programami komputerowymi,

      które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
      pokrewnych. Wnioskodawcy przysługiwały zarówno majątkowe jak i osobiste prawa
      majątkowe, z tym zastrzeżeniem, że Wnioskodawca przenosi prawa majątkowe na
      Zleceniodawcę.
    2) W czym przejawia się twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w
      odniesieniu do „oprogramowań”, których dotyczy wniosek?
      Należy wyjaśnić jakie konkretne działania podejmował Pan w celu opracowania
      nowego/rozwijanego „oprogramowania”, a w szczególności:
        a) jakie konkretne działania zmierzające do usprawnienia wytworzonego już
        wcześniej w praktyce gospodarczej „oprogramowania” zostały podjęte w celu
        realizacji zlecanych zadań?
        b) w oparciu o jakie technologie zostało wytworzone/rozwinięte przez Pana
        „oprogramowanie”? Jakie konkretnie narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania
        niewystępujące w Pana praktyce gospodarczej zastosowano?
        c) co powoduje, iż wytworzone nowe „oprogramowanie” różni się od rozwiązań już
        funkcjonujących u Pana? Na czym polega oryginalność tego „oprogramowania”?
        d) zastosowanie jakich technologii (rozwiązań, narzędzi) powoduje, iż
        „oprogramowanie” po jego wytworzeniu lub rozwinięciu różni się od rozwiązań
        już funkcjonujących?
      Odpowiedź:
        a) Wnioskodawca w pierwszej fazie uzyskuje brzegowe informacje od swojego
        Zleceniodawcy o zapotrzebowaniu. Dalej Wnioskodawca ustala czy jest w stanie
        w oparciu o aktualne rozwiązania w dziedzinie oprogramowania stworzyć dane
        rozwiązanie. Wnioskodawca na tej podstawie stworzył prototyp, który testował i
        ostatecznie dokonał implementacji rozwiązania.
        b) Wnioskodawca używa technologii programistycznych opisanych przy każdym z
        programów określonych we wniosku w części G II pkt 1. Wnioskodawca
        każdorazowo tworzył nowy program komputerowy na potrzeby działalności
        Zleceniodawcy.
        c) oryginalności tworzonego oprogramowania świadczy zastosowanie
        nowoczesnych technologii programistycznych, języków programowania oraz
        przede wszystkim urzeczywistniania potrzeb biznesowych Zleceniodawcy.
        d) Wnioskodawca stosuje technologie określone we wniosku w części G II pkt 1.
    3) Jakimi zasobami wiedzy dysponował Pan przed rozpoczęciem realizacji poszczególnego
      programu komputerowego?
      Odpowiedź: Wnioskodawca posiada profesjonalną wiedzę w zakresie programowania
      programów komputerowych, popartą odpowiednim doświadczeniem zawodowym.
    4) Jaki rodzaj wiedzy i umiejętności wykorzystywał i rozwijał Pan w ramach działalności?
      Odpowiedź: Wnioskodawca łączy wiedzę teoretyczną z praktyczną w szczególności w
      zakresie pisania skryptów w językach programowania. Wnioskodawca wykorzystywał
      technologie opisane wyżej w odpowiedziach na pytania. Oprogramowania, które
      stworzył Wnioskodawca nie istniały dotychczas w działalności Zleceniodawcy, stąd jest
      to innowacyjne w obrębie działalności swojego zleceniodawcy.
    5) Wobec wskazania we wniosku, że:
      Działalność prowadzona była przez Wnioskodawcę w sposób ciągły i systematyczny, tj.
      uporządkowany oraz według opracowanego przez siebie harmonogramu, a jej
      efektem było stworzenie Oprogramowania dopasowanego do indywidualnych potrzeb
      klientów.

      proszę wyjaśnić:
        a) na czym polega systematyczność w odniesieniu do Pana działań w zakresie
        wykonywanych przez Pana czynności?
        b) jakie harmonogramy w związku z tym zostały opracowane (w jakim okresie), a
        które z nich zostały faktycznie zrealizowane w stosunku do jakiego programu
        komputerowego?
        Odpowiedź:
        a) Wnioskodawca przez systematyczność rozumie prowadzenie działań w sposób
        ciągły i zarobkowy. Prowadzona działalność nie jest działalnością dorywczą.
        b) Wnioskodawca tworzył wewnętrzne harmonogramy w okresie tworzenia
        programu komputerowego, które umożliwiały mu zaplanowanie i pilnowanie
        terminów.
    6) Czy ponosił Pan odpowiedzialność za efekty swojej pracy w stosunku do osób trzecich
      (innych niż Zleceniodawca)?
      Odpowiedź: Tak, Wnioskodawca ponosił, ponosi i będzie ponosił odpowiedzialność za
      efekty swojej pracy w stosunku do osób trzecich (innych niż Zleceniodawca).
    7) W związku ze wskazaniem w opisie stanu faktycznego
      Wnioskodawca otrzymywał łączne wynagrodzenie za świadczone usługi
      programistyczne. Zdarzało się, że otrzymywał również wynagrodzenie za naprawę
      błędów oraz konsultacje niezwiązane bezpośrednio z tworzeniem programów.
      Dochód ten był każdorazowo wyłączany przez Wnioskodawcę z uzyskiwanego
      wynagrodzenia i nie będzie podlegał opodatkowaniu IP BOX. Taki pozostały dochód
      będzie opodatkowany według stawki podstawowej podatku. Z uwagi na fakt, że
      Wnioskodawca nie wyodrębniał na fakturze osobnej pozycji dotyczącej przeniesienia
      praw majątkowych do stworzonego lub rozwiniętego oprogramowania to był w stanie
      je wyodrębnić na podstawie prowadzonych ewidencji i zapisek.
      Proszę wskazać:
        a) w jaki sposób wyodrębniał Pan z łącznego wynagrodzenia za świadczone usługi
        programistyczne wynagrodzenie za przeniesienie praw majątkowych?
        b) czy wartość wynagrodzenia za przeniesienie praw majątkowych była
        każdorazowo określana w pisemnej umowie na podstawie której przenosił Pan
        przysługujące Panu prawa majątkowe czy wynika to z jakiegoś innego
        dokumentu?
        c) jeśli wysokość wynagrodzenia za przeniesienie praw autorskich wynika z innego
        dokumentu, proszę wskazać jakiego oraz w jaki sposób ustalił Pan jego wysokość
        z kontrahentem/zlecającym?
      Odpowiedź:
        a) Wnioskodawca dokonuje takiego wyodrębnienia na podstawie harmonogramów i
        zapisek. Wnioskodawca ustala jaki czas prowadzi te pozostałe usługi i w sposób
        proporcjonalny oblicza pozostałe wynagrodzenie stanowiące wynagrodzeniem za
        przeniesienie praw majątkowych.
        b) Umowa określa całe wynagrodzenie należne Wnioskodawcy.
        c) Nie ma takiego dokumentu.
    Pytania

    1. Czy opisane prace wykonywane przez Pana rozumiane jako całość działalności
    realizowanej przez Pana w ramach zawartej umowy ze Zleceniodawcą polegające na
    tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-
    rozwojowej, o której mowa w przepisach ustawy o PIT?
    2.Czy Prawa IP Box tj. autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego,
    wskazane w niniejszym wniosku będące efektem tworzenia lub rozwijania programów
    komputerowych, spełniają definicję kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o
    których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT?
    3. Czy Dochód osiągany z przeniesienia Praw IP Box (autorskich praw majątkowych do
    programów komputerowych) z tytułu tworzenia i rozwijania programów komputerowych
    wskazanych we wniosku będzie mógł podlegać opodatkowaniu preferencyjną stawką 5%?
    4. Czy ustalając wskaźnik Nexus, będzie miał Pan prawo do uwzględniania kosztów,
    opisanych w niniejszym wniosku do litery "a" wskaźnika?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad1.
    Zdaniem Wnioskodawcy opisane prace wykonywane przez Wnioskodawcę rozumiane jako
    całość działalności realizowanej przez Wnioskodawcę w ramach umowy ze Zleceniodawcą
    polegające na tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania spełniają definicję działalności
    badawczo-rozwojowej, o której mowa w przepisach ustawy o PIT.
    Stosownie do treści art. 5a ust. 1 pkt. 38 ustawy o PIT przez działalność badawczo-
    rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace
    rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy
    oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Ustawodawca
    definiując w art. 5a ust. 1 pkt 39 ustawy o PIT termin badania naukowe oraz definiując
    pojęcie prace rozwojowe odwołuje się wprost do definicji zawartych w ustawie z dnia 20
    lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 85 z późn.
    zm.). Tym samym, przez badania naukowe zgodnie z art. 5a ust.1 pkt 39 w zw. z art. 4 ust.
    2 UPSWN, rozumie się: badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub
    teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach
    zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
    komercyjne; badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej
    wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
    lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń. Natomiast przez prace
    rozwojowe, stosownie do treści art. 5a ust. 1 pkt 38 w zw. z art. 4 ust. 3 UPSWN, należy
    rozumieć działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca jest dostawcą usług
    programistycznych. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca
    wykonuje prace programistyczne zlecane przez klientów, prowadzące do powstania
    innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary
    działalności. Prace badawczo-rozwojowe są realizowane w sposób ciągły i systematyczny.
    W celu realizacji prac badawczo-rozwojowych Wnioskodawca wykorzystuje dostępną
    aktualnie wiedzę i umiejętności z dziedziny nauki i technologii. Należy przy tym podkreślić,
    iż opisane w stanie faktycznym podejmowane prace zmierzające do stworzenia
    Oprogramowania nie mają charakteru prac rutynowych, a zadania i problemy przed
    którymi stawiany jest Wnioskodawca wymagają zawsze indywidualnego podejścia i
    praktycznego zastosowania posiadanej wiedzy i umiejętności.

    Ad 2.
    Zdaniem Wnioskodawcy Prawa IP Box tj. autorskie prawa majątkowe do programu
    komputerowego, wskazane w niniejszym wniosku będące efektem tworzenia lub
    rozwijania programów komputerowych, spełniają definicję kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT. Za takie
    ustawodawca w art. 30 ca ust. 1 uPIT traktuje m.in. autorskie prawo do programu
    komputerowego. Warunkiem jest jego ochrona prawna na podstawie przepisów
    odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest RP,
    oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest UE, których przedmiot ochrony
    został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej
    przez niego działalności badawczo-rozwojowej. W przedmiotowym wniosku,
    Wnioskodawca wskazał, że przejaw jego działań prowadzonych w ramach działalności
    gospodarczej stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a ust 1 pkt 38
    ustawy o PIT. Jego praca spełnia bowiem definicje prac rozwojowych zgodnie z art. 4 ust. 3
    ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz. U. z 2020 r.
    poz. 85 z późn. zm.), Wnioskodawca wskazuje, że w ramach działalności m.in. "tworzy" i
    "rozwija" oprogramowanie, co ustawodawca wymaga, aby uznać je za prace rozwojowe.
    Prawa autorskie realizowane przez Wnioskodawcę, są programami komputerowymi,
    podlegającymi osobnej ochronie, o której mowa w art. 74 ust. 1 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi MF do IP BOX
    (pkt. 80), program komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do
    wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia
    określonego rezultatu. Stwierdzono ponadto, że pojęcie to należy traktować szeroko.
    Wnioskodawca w takim przypadku wytwarza program komputerowy. Nadto jak zostało
    wyżej podkreślone, podlega ono ochronie prawnej.
    Ad 3.
    Zdaniem Wnioskodawcy Dochód osiągany z przeniesienia Praw IP Box (autorskich praw
    majątkowych do programów komputerowych) z tytułu tworzenia i rozwijania programów
    komputerowych wskazanych we wniosku będzie mógł podlegać opodatkowaniu
    preferencyjną stawką 5%. Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która prowadzi działalność
    gospodarczą polegającą na tworzeniu i rozwoju programów komputerowych na zlecenie.
    Wnioskodawca przenosi prawa autorskie do programów wytworzonych we własnej
    działalności gospodarczej w ramach sprzedaży tych praw. Wnioskodawca ponosi koszty,
    które mogą być uznane za bezpośrednie bowiem są związane bezpośrednio z tworzeniem
    i rozwojem Oprogramowania. Wobec czego Wnioskodawca jest w stanie ustalić wskaźnik
    Nexus dla tworzonych IP. Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej
    działalności oraz nie działa pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wskazanym przez
    Zleceniodawcę.
    Zarówno tworzone jak i rozwijane (zaimplementowane funkcjonalności, jak i ich kod
    źródłowy) programy komputerowe są chronione przez art. 74 ust. 1 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z art. 30ca ust. 2, kwalifikowanymi prawami
    własności intelektualnej są m.in. autorskie prawo do programu komputerowego.
    Warunkiem jest, że podlegają one ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych
    ustaw. W odesłaniu do ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.) w art. 1 ustawodawca wskazuje, że
    przedmiotem ochrony prawa autorskiego są utwory m.in. wyrażone słowem, symbolami
    matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe,
    kartograficzne oraz programy komputerowe). W myśl art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT
    podatnik zobowiązany jest zaprowadzić ewidencję, która umożliwia wyodrębnienie
    każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w prowadzonych księgach – tu
    podatkowych. Prowadzenie ewidencji pozaksięgowej w sposób zapewniający ustalenie
    przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
    kwalifikowane prawo własności intelektualnej nadto wyodrębnić koszty przypadające na

    każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Z uwagi na to, że Wnioskodawca
    spełnia te wszystkie przesłanki, ma prawo do opodatkowania dochodu z kwalifikowanych
    praw autorskich w stawce 5%.
    Ad 4.
    Zdaniem Wnioskodawcy ustalając wskaźnik Nexus, Wnioskodawca będzie miał prawo do
    uwzględniania wszystkich kosztów, opisanych w niniejszym wniosku do litery "a"
    wskaźnika, odrębnie na każde Prawo IP BOX. Ustawodawca w art. 30ca ust. 4 uPIT,
    wskazuje, że podatnik chcący skorzystać z preferencyjnej stawki podatkowej, zobowiązany
    jest obliczyć tzw. wskaźnik nexus. Jedną ze składowych mających zastosowanie w
    przedmiotowym wskaźniku, są koszty faktycznie poniesione przez podatnika na
    prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Zastrzeżono przy tym, że nie wszystkie
    koszty uznać można za kwalifikowane. Nie jest bezpośrednio związane z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej wartość odsetek, opłat finansowych oraz koszty
    związane z nieruchomościami. Ustawodawca posłużył się tu katalogiem otwartym takich
    kosztów. Jednak, wykładnia tego przepisu powinna prowadzić do uznania, że mowa tu o
    tzw. kosztach pasywnych i to w części finansowej oraz takich, które dotyczą miejsca
    powstawania prawa własności intelektualnej.
    Głównymi kosztami wnioskodawcy w prowadzonej działalności są koszty bezpośrednio
    związane z działalnością polegającą na realizacji praw autorskich opisanych szeroko w
    stanie faktycznym tj.:
    1. zakup sprzętu komputerowego – dyski twarde, monitory, mysz komputerowa, stacja
      dokująca - potrzebne bezpośrednio do pisania kodu źródłowego, testowania
      prototypów;
    2. koszty samochodowe – paliwo, serwisy – potrzebne do dojazdów do siedziby
      Zleceniodawcy celem omówienia wyników świadczenia;
    3. usługi księgowe – potrzebne Wnioskodawcy do tworzenia podatkowej księgi
      przychodów i rozchodów oraz ewidencji IP BOX;
    4. usługi telekomunikacyjne – abonament telefonii komórkowej i Internet – potrzebne
      Wnioskodawcy do tworzenia kodu źródłowego, testowania prototypów oraz zdalnej
      komunikacji ze Zleceniodawcą celem ustalania wyników świadczenia;
    Są to koszty bezpośrednie, a więc takie, których wartość powinna zostać zaliczona przy
    obliczaniu wskaźnika Nexus.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) stanowi, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym
    ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
        - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i

      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej wykonywał Pan w sposób systematyczny prace programistyczne
    zlecane przez Zleceniodawcę, prowadzące do powstania innowacyjnych, indywidualnych
    rozwiązań obsługujących dedykowane obszary działalności. Było to oprogramowanie
    tworzone i rozwijane pod potrzeby indywidualne Zleceniodawcy.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Wskazuje Pan, że w ramach prowadzonych prac twórczych:
    1. projektował Pan, tworzył i rozwijał oprogramowanie (...). Stworzone zostały przy użyciu
    (...).
    Efekty prowadzonych prac twórczych kwalifikują się każdorazowo jako utwory w
    rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Cechuje je to, że zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym
    charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej.
    Nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
    umiejętności programistycznych i które rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako
    mające charakter powtarzalny oraz nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez Zleceniodawcę
    Projekty polegające na tworzeniu i rozwoju Oprogramowania mają skomplikowany
    charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu prac i czynności o charakterze
    programistycznym. Mają one przymiot indywidualności oraz niepowtarzalny charakter.
    Opracowuje Pan nowe lub ulepszone produkty, procesy, które w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana i Zleceniodawcy. Nie posiada Pan
    stałego asortymentu produktów i każdorazowo tworzy nowy program komputerowy na
    potrzeby wymagań biznesowych Zleceniodawcy.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia programów
    komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo

    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wskazał Pan, że działalność prowadzona była przez Pana w sposób ciągły i systematyczny
    tj. uporządkowany oraz według opracowanego przez siebie harmonogramu, a jej efektem
    było stworzenie Oprogramowania dopasowanego do indywidualnych potrzeb klientów.
    Pana działania zmierzały do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia
    nowych zastosowań. W pierwszej fazie uzyskiwał Pan brzegowe informacje od swojego
    Zleceniodawcy o zapotrzebowaniu. Dalej ustalał Pan, czy był w stanie w oparciu o aktualne
    rozwiązania w dziedzinie oprogramowania stworzyć dane rozwiązanie. Na tej podstawie
    stworzył Pan prototyp, który testował i finalnie dokonał implementacji rozwiązania.
    Wskazał Pan, że przez systematyczność rozumie Pan prowadzenie działań w sposób ciągły
    i zarobkowy. Prowadzona działalność nie jest działalnością dorywczą.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana
    programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Wskazał Pan, że posiadał Pan profesjonalną wiedzę w zakresie programowania
    programów komputerowych, popartą odpowiednim doświadczeniem zawodowym. Łączy
    Pan wiedzę teoretyczną z praktyczną w szczególności w zakresie pisania skryptów w
    językach programowania. Wykorzystywał Pan opisane technologie, a oprogramowania,
    które Pan stworzył nie istniały dotychczas w działalności Zleceniodawcy, stąd jest to
    innowacyjne w obrębie działalności swojego zleceniodawcy.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.

    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan we wniosku, w ramach prowadzonej działalności podejmował Pan
    działalność twórczą, która obejmowała nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
    oprogramowania oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych
    produktów, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Wskazuje Pan,

    że brak prowadzenia prac rozwojowych uniemożliwiłby Panu uzyskanie przychodu. Prace
    zmierzające do stworzenia lub rozwinięcia programu komputerowego, kończyły się
    pozytywnym wynikiem, którego efektem był program komputerowy, napisany w języku
    programistycznym. Wykorzystywał Pan te wyniki we wszystkich efektach swojej pracy.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace
    rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy, Pana działalność
    polegająca na tworzeniu i rozwoju programów komputerowych spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku oraz w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego
    uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
        - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
        Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
        ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności
        badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP BOX jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
                          (a + b) x 1,3
                          a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
        a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
        związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
        b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
        c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
        d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, Pana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    programów komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której
    mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    We wniosku wskazał Pan, że uzyskiwał Pan dochód ze sprzedaży kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej do programów komputerowych (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o
    PIT). Umowa ze Zleceniodawcą określała całe należne Panu wynagrodzenie, a Pan
    wyodrębniał wynagrodzenie za przeniesienie praw majątkowych na podstawie
    harmonogramów i zapisek. Wyodrębnienie programu komputerowego/oprogramowania
    komputerowego następowało w momencie jego ukończenia. Przekazywał Pan program
    Zleceniodawcy, a Zleceniodawca go przyjmował. Potwierdzeniem przeniesienia tych praw
    było fizyczne wydanie kodu poprzez umieszczenie go w repozytorium w chmurze.

    Przeniesienie praw majątkowych na Zleceniodawcę następuje na podstawie pisemnej
    umowy na wskazanych w niej polach eksploatacji, są to warunki zgodne z art. 41 oraz art.
    53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przeniesienie praw majątkowych
    następuje bez dodatkowych dokumentów w momencie ustalenia utworu, poprzez
    fizyczne wydanie kodu źródłowego w postaci programu komputerowego.
    Ponadto z treści wniosku wynika, że wyodrębniał Pan w prowadzonej odrębnej od
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji, każde Prawo IP Box (prawa
    autorskie do Oprogramowania). W przedmiotowej ewidencji dokonywał Pan
    wyodrębnienia przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty)
    przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Dokonywał Pan
    również wyodrębnienia kosztów, o których mowa w art. 30 ca ust. 4 ustawy o PIT
    przypadające na każde prawo własności intelektualnej. Rozwiązanie ewidencyjne
    umożliwia ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ewidencja taka prowadzona była na bieżąco od 1 stycznia 2019 r.
    Zamierza Pan skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w odniesieniu do
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP Box),
    uregulowanego w art. 30ca ustawy o PIT, za lata 2019-2021.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.; dalej: „ustawa o PAIPP”).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego,
    wytwarzanego przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia autorskich praw
    majątkowych do programów komputerowych na Zleceniodawcę mieszczą się w kategorii
    przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, które są
    podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy).
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej za lata objęte wnioskiem, tj. za lata 2019-2021.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych wydatków za koszty
    uwzględniane do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca
    ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy zauważyć, że istotne jest
    to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być,
    bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wobec powyższego, wydatki, które Pan poniósł/będzie ponosił na: zakup sprzętu
    komputerowego (dyski twarde, monitory, mysz komputerowa, stacja dokująca), koszty
    samochodowe (paliwo, serwisy), usługi księgowe, usługi telekomunikacyjne, przy
    zachowaniu właściwej proporcji, mogą stanowić koszty, o których mowa w literze „a”
    wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uwzględnione
    przy wyliczaniu wskaźnika nexus dla poszczególnych kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej, w zakresie, w jakim służyły/będą służyć prowadzeniu działalności badawczo-
    rozwojowej, której efektem było/będzie powstanie kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego przedstawionego we
    wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni
    się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.

    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.