Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.236.2020.3.RST
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-08-20
Teza: Opodatkowanie czynności udzielania pożyczek.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; pożyczka; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku wspólnym z dnia 3 czerwca 2020 r. (data wpływu 18 czerwca 2020 r.), uzupełnionym poprzez wniesienie dodatkowej opłaty w dniu 18 sierpnia 2020 r. (data wpływu 19 sierpnia 2020 r.) na wezwanie Organu z dnia 17 sierpnia 2020 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie skutków podatkowych wynikających z udzielenia pożyczki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 czerwca 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie skutków podatkowych wynikających z udzielenia pożyczki. Wniosek uzupełniono poprzez wniesienie dodatkowej opłaty w dniu 18 sierpnia 2020 r. (data wpływu 19 sierpnia 2020 r.) na wezwanie Organu z dnia 17 sierpnia 2020 r.

We wniosku złożonym przez:

*   Zainteresowanego będącego stroną postępowania: Spółka A
*   Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania Spółka C

przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą związaną z budownictwem oraz obsługą rynku nieruchomości, a jej głównym przedmiotem jest wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi. W przedmiocie działalności gospodarczej Wnioskodawcy nie została ujęta działalność finansowa, w szczególności związana z udzielaniem pożyczek pieniężnych. Wnioskodawca jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług („podatek VAT”).

W lutym 2020 roku Wnioskodawca udzielił oprocentowanej pożyczki pieniężnej innej spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, która również jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku VAT. Następnie Wnioskodawca udzielił kolejnych pożyczek pieniężnych. Oprocentowanie pożyczek stanowić będzie wynagrodzenie należne Wnioskodawcy za ich udzielenie. Pożyczki były przekazywane przez Wnioskodawcę na rachunki bankowe pożyczkobiorców.

Ponadto, w związku z panującą obecnie nadzwyczajną sytuacją (rozprzestrzenianie się wirusa SARS- CoV-2 i związane w tym realne zagrożenie zapaści w wielu gałęziach gospodarki), Wnioskodawca planuje dalsze udzielanie wsparcia finansowego w drodze pożyczek pieniężnych (zwane dalej "Pożyczkami") innym podmiotom (zarówno osobom fizycznym, osobom prawnym jak i spółkom prawa handlowego nie posiadającym osobowości prawnej), w tym Zainteresowanemu. Oprocentowanie Pożyczki będzie stanowić wynagrodzenie należne Wnioskodawcy od Zainteresowanego za ich udzielenie. Na dzień sporządzenia niniejszego wniosku, Zainteresowany nie uzyskał od Wnioskodawcy Pożyczki.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy Pożyczka udzielona przez Wnioskodawcę na rzecz Zainteresowanego podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem VAT?
2.  Czy Pożyczka udzielona przez Wnioskodawcę na rzecz Zainteresowanego podlegać będzie zwolnieniu przedmiotowemu od podatku VAT na podstawie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (zwanej dalej jako: „VAT”)?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Stanowisko odnośnie pytania ad.1:

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie natomiast z przepisem art. 8 ust. 1 VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 VAT.

Mając na uwadze podstawową zasadę powszechności opodatkowania podatkiem VAT, wszelkie czynności gospodarcze podejmowane przez podmiot będący czynnym podatnikiem podatku VAT w ramach prowadzonej działalności i spełniające kryteria zaklasyfikowania ich jako dostawy towarów lub świadczenia usług, powinny być zatem uznane za czynności podlegające VAT.

Do uznania danej czynności za usługę konieczne jest przy tym istnienie bezpośredniego odbiorcy wykonywanego świadczenia (beneficjenta czynności). Dodatkowo, świadczenie to musi mieć odpłatny charakter, a o takim można mówić wówczas, gdy stosunek prawny istniejący pomiędzy świadczącym usługę a jej odbiorcą przewiduje określone wynagrodzenie należne świadczącemu usługę za jej wykonanie, będące dla niego bezpośrednią korzyścią.

Określona czynność podlega przy tym opodatkowaniu podatkiem VAT, jeżeli jest dokonywana przez podmiot występujący w charakterze podatnika podatku VAT. Zgodnie natomiast z przepisem art. 15 ust. 1 VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców, usługodawców oraz osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy (art. 15 ust. 2 VAT).

Zgodnie z art. 720 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku Kodeks cywilny (zwanej dalej jako: „k.c.”), przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. W wyniku spełnienia świadczenia przez dającego pożyczkę, określone przedmioty majątkowe stają się własnością biorącego pożyczkę. Zasilają one jednak majątek biorącego pożyczkę tylko czasowo, jako że zobowiązany jest on do ich zwrotu, tj. do przeniesienia na drugą stronę własności tej samej ilości pieniędzy albo rzeczy tego samego rodzaju. Strony umowy pożyczki mogą przy tym umówić się, że biorący pożyczkę wraz ze zwrotem przedmiotu pożyczki (określonej ilości pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku) będzie musiał uiścić dającemu pożyczkę również ustalone wynagrodzenie z tytułu korzystania z jego składników majątkowych, przybierające formę odsetek.

W świetle powyższego, mając na uwadze:

*   udzielenie w przyszłości przez Wnioskodawcę na rzecz Zainteresowanego Pożyczki w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej (udzielanie pożyczek przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą powinno być bowiem identyfikowane i zaliczane do zawodowej płaszczyzny działalności danej jednostki),
*   zastrzeżenie odsetek należnych Wnioskodawcy od Zainteresowanego z tytułu udzielenia Pożyczek (stanowią one wynagrodzenie Wnioskodawcy i świadczą o odpłatnym charakterze usługi),
*   działanie Wnioskodawcy w charakterze czynnego podatnika podatku VAT w odniesieniu do Pożyczek udzielonych w przyszłości na rzecz Zainteresowanego,

Wnioskodawca i Zainteresowany stoją na stanowisku, że udzielanie w przyszłości Pożyczek będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatne wykonywanie usług.

Stanowisko odnośnie pytania ad. 2:

W myśl przepisu art. 43 ust. 1 pkt 38 VAT zwalnia się od podatku VAT usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę.

W świetle powyższego, mając na uwadze okoliczności wskazane w opisie stanu faktycznego oraz ad. 1 niniejszego wniosku, Wnioskodawca i Zainteresowany stoją na stanowisku, że umowy (usługi) Pożyczek mieszczą się w zakresie zwolnień przedmiotowych, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 38 VAT, a tym samym podlegać będą zwolnieniu od podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Należy zaznaczyć, iż Pożyczkobiorca został uznany za podmiot Zainteresowany w sprawie będącej przedmiotem wniosku w związku z możliwością opodatkowania ww. czynności podatkiem od czynności cywilnoprawnych w przypadku, gdyby czynność udzielenia pożyczki przez Pożyczkodawcę nie podlegała przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.

Jednocześnie należy wskazać, że niniejsza interpretacja rozstrzyga przedstawione zdarzenie przyszłe wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. W zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Nadmienia się, że tekst jednolity ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług został opublikowany w Dz. U. z 2020 r, poz. 106. Aktualna treść art. 15 ust. 2 ustawy ma brzmienie: „Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych”. Jednakże aktualna treść przepisu, nie ma wpływu na przedmiotowe rozstrzygnięcie.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Zainteresowanemu będącemu stroną postępowania (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…) za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.