Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.662.2025.2.AKR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-31
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków
związanych z termomodernizacją budynków.
Słowa kluczowe: budynek
instalacja
odliczenia
odliczenia-odliczenie podatku
odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
ogniwo fotowoltaiczne
szkoły
współczynnik-prewspółczynnik
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do
celów działalności gospodarczej jak i do celów innych niż
działalność gospodarcza (prewspółczynnik)
2
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2d
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2f
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2g
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2h
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 10a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 10b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 18 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków
    związanych z termomodernizacją 1, 2, budynku 3, budynku 4, budynku 5 oraz Szkoły
    Podstawowej.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 26 września 2025 r. (wpływ 26 września 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina (...) w (dalej: Gmina lub Wnioskodawca) jest podatnikiem podatku od towarów i
    usług (dalej również: VAT), zarejestrowanym jako podatnik czynny.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z
    2024 r. poz. 1465, dalej: ustawa o samorządzie gminnym), Gmina wykonuje zadania
    publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Jednocześnie w myśl art. 6
    ust. 1 cytowanej ustawy, do zakresu działania Gminy należą wszystkie sprawy publiczne o
    znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań
    własnych Gminy należą m.in. sprawy związane z utrzymaniem gminnych obiektów i
    urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych, stosownie do art. 7
    ust. 1 pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym, jak również sprawy edukacji, kultury
    fizycznej i turystyki, a także kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury
    oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami.
    W strukturze organizacyjnej Gminy znajdują się jednostki organizacyjne. Gmina zwraca
    uwagę, iż w świetle ustawy z dnia 5 września 2016 r. o szczególnych zasadach rozliczeń
    podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych
    przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków
    pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego
    Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2016
    r. poz. 1454 ze zm.), w dniu 1 stycznia 2017 r. doszło do scentralizowania rozliczeń VAT
    Gminy i jej jednostek organizacyjnych. W związku z tym, od tego dnia jednostki
    organizacyjne nie funkcjonują jako odrębni od Gminy podatnicy VAT.
    W strukturze organizacyjnej Gminy funkcjonują m.in. poniższe jednostki organizacyjne
    mające status jednostek budżetowych:
    - (...),
    - Szkoła Podstawowa (...) (dalej: Szkoła),
    - (...),
    - (...),
    - (...),
    - (...),

    - (...).
    W strukturze organizacyjnej Gminy funkcjonuje również (...) mająca status samorządowej
    instytucji kultury.
    Gmina planuje w latach 2026-2027 realizację projektu pn.: „(...)” (dalej: Zadanie lub
    Inwestycja). Projekt ten Gmina zamierza zrealizować przy udziale dofinansowania ze
    środków Funduszu na rzecz Sprawiedliwej Transformacji (FST) w ramach Priorytetu (...).
    W ramach tej Inwestycji zostaną zrealizowane następujące projekty (dalej łącznie:
    Projekty):
    - termomodernizacja budynku użyteczności publicznej – 1;
    - termomodernizacja budynku użyteczności publicznej – 2;
    - termomodernizacja budynku użyteczności publicznej – 3;
    - termomodernizacja budynku użyteczności publicznej – budynek 4;
    - termomodernizacja budynku użyteczności publicznej – 5;
    - termomodernizacja budynku użyteczności publicznej – Szkoła Podstawowa (...).
    Celem Zadania jest zwiększenie efektywności energetycznej budynków użyteczności
    publicznej, w tym budynku, w którym mieści się Szkoła Podstawowa (...) będąca jednostką
    budżetową Gminy. Realizacja projektu przyniesie korzyści zarówno ekonomiczne, jak i
    środowiskowe. Realizacja Inwestycji doprowadzi do znacznej redukcji emisji
    zanieczyszczeń do atmosfery, co niewątpliwie będzie miało pozytywny wpływ na jakość
    życia mieszkańców. Ponadto, realizacja Projektu będzie stanowiła okazję do edukacji
    społeczności lokalnej na temat efektywnego wykorzystania energii oraz ochrony
    środowiska. Popularyzacja takich działań może wpłynąć na większą świadomość
    ekologiczną mieszkańców. Efektywnie zmodernizowane budynki będą wymagały
    mniejszej ilości energii co przełoży się bezpośrednio na rachunki za jej zużycie. Zakres
    wykonywanych prac obejmuje w szczególności:
    1:
    1) docieplenie – ściany zewnętrzne,
    2) docieplenie – ściana w gruncie,
    3) dach,
    4) drzwi (drzwi),
    5) instalacja wod-kan,
    6) instalacja elektryczna.
    Dodatkowe roboty budowlane: odwodnienie i izolacja ścian fundamentowych.
    Obecnie Gmina zawarła nieodpłatną umowę użyczenia na rzecz klubu sportowego,
    zgodnie z którą to Gmina płaci za media. Tym samym, nieruchomość ta nie generuje dla
    Gminy jakichkolwiek wpływów finansowych.
    2:
    - prace rozbiórkowe,
    - docieplenie – strop przy przepływie ciepła z dołu do góry.
    Dodatkowe roboty budowlane: odwodnienie i izolacja ścian fundamentowych.
    Obiekt jest przedmiotem umowy użyczenia na rzecz (...). Tym samym, nieruchomość ta nie
    generuje dla Gminy jakichkolwiek wpływów finansowych.
    3:
    1) ocieplenie ścian zewnętrznych,

    2) ocieplenie dachu płaskiego,
    3) wymiana stolarki okiennej i drzwiowej,
    4) montaż ekologicznego źródła ciepła typu OZE na potrzeby c.o. i c.w.u. z modernizacją
      instalacji,
    5) montaż instalacji paneli PV wraz z magazynem energii na potrzeby energetyczne
      budynku.
    Dodatkowe roboty budowlane: odwodnienie i izolacja ścian fundamentowych.
    Obecnie Gmina zawarła porozumienie na nieodpłatne użytkowanie obiektu dla
    Stowarzyszenia (...), zgodnie z którym to Gmina płaci za media. Tym samym,
    nieruchomość ta nie generuje dla Gminy jakichkolwiek wpływów finansowych.
    4:
    1) wydzielenie w obiekcie następujących pomieszczeń: (...),
    2) wykonania wymiany istniejącej konstrukcji dachu na nową bądź wykonanie remontu i
      wzmocnienia istniejącej drewnianej konstrukcji nośnej dachu,
    3) wykonanie remontu ścian zewnętrznych obiektu wraz z ich wzmocnieniem i
      zamurowaniem zbędnych otworów drzwiowych i okiennych i wykonaniem nowych
      otworów drzwiowych i okiennych,
    4) wykonanie izolacji poziomej i pionowej fundamentów,
    5) wykonanie opaski wokół budynku,
    6) wykonanie schodów wewnętrznych zapewniających dostęp na poziom I piętra,
    7) wykonanie instalacji elektrycznych w budynku,
    8) wykonanie instalacji teletechnicznych i niskoprądowych,
    9) przygotowanie podłoża pod wykonanie instalacji c.o. w postaci ogrzewania
      podłogowego we wszystkich pomieszczeniach,
    10) wykonanie ogrzewania gazowego z butli,
    11) wykonanie instalacji wody zimnej wraz z przyłączem wodociągowym,
    12) wykonanie instalacji ciepłej wody – użytkowej,
    13) wykonanie instalacji kanalizacji sanitarnej z odprowadzeniem ścieków do zbiornika
      bezodpływowego (...),
    14) wykonanie instalacji kanalizacji deszczowej z odprowadzeniem wody opadowej do
      zbiorników podziemnych (...).
    Budynek będzie miał zaplecze szatniowe dla przyległego boiska do piłki nożnej. Na chwilę
    obecną Gmina nie wynajmuje tego obiektu ani nie zawarła żadnej umowy cywilnoprawnej
    związanej z tym obiektem. Po zakończeniu Inwestycji z nieruchomości korzystać będzie (...).
    5:
    1) ocieplenie ścian zewnętrznych,
    2) ocieplenie dachu płaskiego,
    3) wymiana stolarki okiennej i drzwiowej,
    4) montaż ekologicznego źródła ciepła typu OZE na potrzeby c.o. i c.w.u z modernizacją
      instalacji,
    5) montaż instalacji paneli PV wraz z magazynem energii na potrzeby energetyczne
      budynku.
    Dodatkowe roboty budowlane: odwodnienie i izolacja ścian fundamentowych.

    Budynek należy do (...) – zatem Gmina nie jest jego właścicielem – na czas realizacji
    inwestycji Budynek zostanie oddany w użyczenie do Gminy. Po zakończeniu Inwestycji
    nieruchomość nie będzie generować po stronie Gminy jakichkolwiek wpływów
    finansowych. (...) nie będzie zobowiązana do jakichkolwiek odpłatności na rzecz Gminy.
    Szkoła Podstawowa (...):
    1) ocieplenie dachu w części ogrzewanej,
    2) ocieplenie stropu pod poddaszem nieogrzewanym użytkowym,
    3) częściowa wymiana dachu w części nieogrzewanej.
    Dodatkowe roboty budowlane: odwodnienie i izolacja ścian fundamentowych.
    Budynek Szkoły Podstawowej (...) jest/będzie przez Gminę wykorzystywany przede
    wszystkim do realizacji zadań własnych Gminy w zakresie edukacji. Pełni on bowiem rolę
    budynku szkolnego. Zasadniczo więc budynek Szkoły wykorzystywany jest do działalności
    niepodlegającej opodatkowaniu VAT, niemniej jednak – w marginalnym zakresie służy
    również do działalności opodatkowanej VAT według właściwych stawek oraz może służyć
    do działalności korzystającej ze zwolnienia z VAT.
    Tym samym, infrastruktura powstała w wyniku termomodernizacji budynku Szkoły będzie
    wykorzystywana do działalności mieszanej (tj. działalność opodatkowana VAT, zwolniona z
    VAT oraz niepodlegająca VAT). Jednocześnie Gmina nie ma możliwości przyporządkowania
    wydatków na Projekt do konkretnej działalności Gminy. Gmina nie zna bowiem sposobu,
    aby wydatki mieszane bezpośrednio i wyłącznie przyporządkować odpowiednio do
    czynności opodatkowanych VAT, zwolnionych z VAT lub też do zdarzeń w ogóle
    niepodlegających regulacjom VAT.
    W tym zakresie Gmina uważa, że zastosowanie powinien znaleźć prewspółczynnik VAT
    obliczony dla Szkoły (nie prewspółczynnik VAT określony dla Gminy (Urzędu Gminy)) oraz
    współczynnik Szkoły.
    Roczny wstępny prewspółczynnik na rok 2025 dla Szkoły Podstawowej (...) nie przekracza
    1%. Współczynnik wyniósł 100% (aktualnie brak czynności zwolnionych z VAT w Szkole).
    Towary i usługi nabyte w ramach realizowanej Inwestycji, w ocenie Gminy wykorzystywane
    będą zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej (opodatkowanej VAT), jak i
    do celów innych niż działalność gospodarcza (niepodlegająca opodatkowaniu) i nie jest
    przy tym możliwe przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej
    (objętej zakresem VAT) lub też niepodlegającej opodatkowaniu VAT.
    Wydatki związane z realizacją Projektów zostaną udokumentowane wystawianymi przez
    dostawców i wykonawców fakturami VAT, na których Gmina będzie oznaczona jako
    nabywca przedmiotowych towarów i usług.
    Projekty będą finansowane ze środków uzyskanych z Funduszu na rzecz Sprawiedliwej
    Transformacji (FST) z czego część będą stanowić środki uzyskane w ramach dotacji a część
    w ramach pożyczki.
    Doprecyzowanie opisu sprawy
    W odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu, wskazali Państwo następujące informacje:
    1. Do jakich czynności będą Państwo wykorzystywać po zakończeniu inwestycji budynek
      4:
        a) opodatkowanych podatkiem od towarów i usług,
        b) zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług (należy wskazać
        podstawę prawną zwolnienia),
        c) niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
      Odpowiedź:

      Do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    2. Czy w związku z montażem instalacji paneli PV (instalacji fotowoltaicznej) wraz z
      magazynem energii na potrzeby energetyczne budynków:
    - 3,
    - 5
      będą Państwo prosumentem energii odnawialnej, w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy
      z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361
      ze zm.)?
      Informacji proszę udzielić odrębnie dla każdej instalacji związanej z ww. budynkami.
      Odpowiedź:
        - 3
      W związku z planowaną produkcją energii elektrycznej z odnawialnych źródeł, całość
      wyprodukowanej energii będzie spożytkowana na potrzeby własne. Nadwyżki energii
      będą magazynowane w dedykowanych systemach magazynowania energii. W
      przypadku osiągnięcia pełnej pojemności magazynu, na wykonaną instalację
      (falowniki) zostaną zamontowane urządzenie blokujące (regulator wypływu prądu)
      wypływ wyprodukowanego prądu do sieci energetycznej. Blokada (regulator)
      wypływu prądu z fotowoltaiki do sieci, jest to urządzenie zapobiegające oddawaniu
      nadwyżek energii wyprodukowanej przez instalację fotowoltaiczną do publicznej
      sieci elektroenergetycznej. Działa to poprzez automatyczne dostosowywanie mocy
      falownika do aktualnego zapotrzebowania na energię w obiekcie, w którym jest
      zainstalowana fotowoltaika. Działanie blokady wypływu prądu polega na:
        · monitoringu poboru prądu w obiekcie i porównuje go z produkcją z instalacji PV,
          w przypadku, gdy produkcja prądu przewyższa zapotrzebowanie, regulator
          ogranicza moc falownika, aby nie przekazywać nadwyżek do sieci;
        · realizowane to jest poprzez regulację prądu wyjściowego falownika lub w
          skrajnych przypadkach odłączenie falownika od sieci.
      W związku z powyższym, nie przewiduje się, aby w ramach tej instalacji zachodziła
      potrzeba bycia prosumentem, gdyż energia nie będzie przekazywana do sieci.
        - 5
      W związku z planowaną produkcją energii elektrycznej z odnawialnych źródeł, całość
      wyprodukowanej energii będzie spożytkowana na potrzeby własne. Nadwyżki energii
      będą magazynowane w dedykowanych systemach magazynowania energii. W
      przypadku osiągnięcia pełnej pojemności magazynu, na wykonaną instalację
      (falowniki) zostaną zamontowane urządzenie blokujące (regulator wypływu prądu)
      wypływ wyprodukowanego prądu do sieci energetycznej. Blokada (regulator)
      wypływu prądu z fotowoltaiki do sieci, jest to urządzenie zapobiegające oddawaniu
      nadwyżek energii wyprodukowanej przez instalację fotowoltaiczną do publicznej
      sieci elektroenergetycznej. Działa to poprzez automatyczne dostosowywanie mocy
      falownika do aktualnego zapotrzebowania na energię w obiekcie, w którym jest
      zainstalowana fotowoltaika. Działanie blokady wypływu prądu polega na:
        · monitoringu poboru prądu w obiekcie i porównuje go z produkcją z instalacji PV,
          w przypadku, gdy produkcja prądu przewyższa zapotrzebowanie, regulator
          ogranicza moc falownika, aby nie przekazywać nadwyżek do sieci;
        · realizowane to jest poprzez regulację prądu wyjściowego falownika lub w
          skrajnych przypadkach odłączenie falownika od sieci.
      W związku z powyższym, nie przewiduje się, aby w ramach tej instalacji zachodziła
      potrzeba bycia prosumentem, gdyż energia nie będzie przekazywana do sieci.

    3. Czy panele PV, o których mowa we wniosku, będą stanowiły mikroinstalację w
      rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o odnawialnych źródłach energii?
      Odpowiedź:
      Każda instalacja, o której mowa we wniosku będzie stanowiła mikroinstalację w
      rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    4. Czy zostanie zawarta przez Państwa umowa z przedsiębiorstwem energetycznym?
      Jeżeli tak, to proszę wskazać:
    a) jakie zasady zostaną określone do rozliczenia wyprodukowanej z paneli PV energii
      elektrycznej?
      Odpowiedź:
      3 – brak rozliczeń w zakresie energii wprowadzonej z paneli PV ze względu na
      zainstalowanie blokad, które uniemożliwią oddawanie energii.
      4 instalacja – brak rozliczeń w zakresie energii wprowadzonej z paneli PV ze względu
      na zainstalowanie blokad, które uniemożliwią oddawanie energii.
      5 instalacja – brak rozliczeń w zakresie energii wprowadzonej z paneli PV ze względu
      na zainstalowanie blokad, które uniemożliwią oddawanie energii.
    b) czy ww. umowa będzie przewidywała wynagrodzenie dla Państwa w związku z
      wyprodukowaną energią elektryczną z paneli PV?
      Odpowiedź:
      3 – brak rozliczeń w zakresie energii wprowadzonej z paneli PV ze względu na
      zainstalowanie blokad, które uniemożliwią oddawanie energii.
      4 instalacja – brak rozliczeń w zakresie energii wprowadzonej z paneli PV ze względu
      na zainstalowanie blokad, które uniemożliwią oddawanie energii.
      5 instalacja – brak rozliczeń w zakresie energii wprowadzonej z paneli PV ze względu
      na zainstalowanie blokad, które uniemożliwią oddawanie energii.
    5. Czy w przypadku instalacji, o której mowa we wniosku, będą Państwo korzystali z
      rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu o
      art. 4 ust. 1 ustawy o odnawialnych źródłach energii?
      Informacji proszę udzielić odrębnie dla każdej instalacji związanej z ww. budynkami.
      Odpowiedź Gminy:
      3 – brak rozliczeń w zakresie energii wprowadzonej z paneli PV ze względu na
      zainstalowanie blokad, które uniemożliwią oddawanie energii.
      4 instalacja – brak rozliczeń w zakresie energii wprowadzonej z paneli PV ze względu
      na zainstalowanie blokad, które uniemożliwią oddawanie energii.
      5 instalacja – brak rozliczeń w zakresie energii wprowadzonej z paneli PV ze względu
      na zainstalowanie blokad, które uniemożliwią oddawanie energii.
    6. Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 5 jest twierdząca, to czy będą Państwo otrzymywali z
      tego tytułu wynagrodzenie?
      Informacji proszę udzielić odrębnie dla każdej instalacji związanej z ww. budynkami.
      Odpowiedź:
      Nie dotyczy.
    7. Czy w przypadku instalacji, o której mowa we wniosku, będą Państwo korzystali z
      rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu
      o art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii? Jeśli tak, to czy będzie

      prowadzone dla Państwa „konto prosumenta”, które zawiera ewidencję ilości energii
      elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których mowa w art. 4 ust. 1a, oraz
      wynikającą z nich wartość środków za energię elektryczną należną Państwu za energię
      elektryczną wprowadzoną do sieci? Informacji proszę udzielić odrębnie dla każdej
      instalacji związanej z ww. budynkami.
      Odpowiedź:
      3 – brak rozliczeń w zakresie energii wprowadzonej z paneli PV ze względu na
      zainstalowanie blokad, które uniemożliwią oddawanie energii.
      4 instalacja – brak rozliczeń w zakresie energii wprowadzonej z paneli PV ze względu
      na zainstalowanie blokad, które uniemożliwią oddawanie energii.
      5 instalacja – brak rozliczeń w zakresie energii wprowadzonej z paneli PV ze względu
      na zainstalowanie blokad, które uniemożliwią oddawanie energii.
    8. Czy ww. instalacja, o której mowa we wniosku, mieści się w przepisach określonych w
      art. 4d ust. 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii? Jeśli tak, to proszę wskazać
      konkretny punkt ww. przepisu.
      Informacji proszę udzielić odrębnie dla każdej instalacji związanej z ww. budynkami.
      Odpowiedź:
      3 – NIE
      4 – NIE
      5 – NIE
    9. Czy w przypadku wystąpienia nadwyżki energii elektrycznej wyprodukowanej przez
      instalację fotowoltaiczną i wprowadzonej do sieci wobec ilości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci:
    a) będą Państwo mogli ją wykorzystać w późniejszym terminie? Jeżeli tak, to proszę
      wskazać w jakim terminie?
    b) niewykorzystana w określonym terminie nadwyżka „przepada”?
      Informacji proszę udzielić odrębnie dla każdej instalacji związanej z ww. budynkami.
      Odpowiedź:
      Nie dotyczy (w związku z udzieloną odpowiedzią na pyt. 2).
    Pytania
    1. Czy Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków
      związanych z termomodernizacją 1, które zostaną poniesione w ramach Projektu?
    2. Czy Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków
      związanych z termomodernizacją 2, które zostaną poniesione w ramach Projektu?
    3. Czy Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków
      związanych z termomodernizacją budynku 3, które zostaną poniesione w ramach
      Projektu?
    4. Czy Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków
      związanych z termomodernizacją budynku 5, które zostaną poniesione w ramach
      Projektu?
    5. Czy Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków
      związanych z termomodernizacją budynku 4, które zostaną poniesione w ramach
      Projektu?
    6. Czy Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków
      związanych z termomodernizacją Szkoły Podstawowej (...), które zostaną poniesione w
      ramach Projektu?

    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków
      związanych z termomodernizacją 1, które zostaną poniesione w ramach Projektu.
    2. Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków
      związanych z termomodernizacją 2, które zostaną poniesione w ramach Projektu?
    3. Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków
      związanych z termomodernizacją budynku 3, które zostaną poniesione w ramach
      Projektu.
    4. Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków
      związanych z termomodernizacją budynku 5, które zostaną poniesione w ramach
      Projektu.
    5. Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków
      związanych z termomodernizacją budynku 4, które zostaną poniesione w ramach
      Projektu.
    6. Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków
      związanych z termomodernizacją Szkoły Podstawowej (...), które zostaną poniesione w
      ramach Projektu.
    UZASADNIENIE
    Ad 1-5.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego z pewnymi zastrzeżeniami, które nie mają zastosowania w
    przedmiotowej sprawie.
    Z treści powyższej regulacji wynika, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przysługuje podatnikom VAT w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został
    naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.
    Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia, w każdym przypadku istotne jest
    więc ustalenie, czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT:
    a) zostały nabyte przez podatnika tego podatku oraz
    b) pozostają w bezspornym związku z wykonywanymi przez podatnika czynnościami
      opodatkowanymi VAT.
    Odnosząc się do warunku nabywania towarów i usług przez podatnika, należy wskazać, iż
    definicja podatnika została uregulowana w art. 15 ustawy o VAT. Zgodnie z ust. 1 tego
    przepisu, za podatników uznaje się osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
    osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o VAT,
    rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym
    podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób
    wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności
    czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i
    prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Stosownie natomiast do art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów
    władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

    Zapis cytowanego powyżej art. 15 ust. 6 ustawy o VAT jest odzwierciedleniem art. 13
    Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r., s. 1, ze zm.),
    zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa
    publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
    transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
    należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.
    Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji,
    są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby
    wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.
    W myśl art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym gmina wykonuje zadania publiczne w
    imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 tej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie
    sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych
    podmiotów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, zaspokajanie zbiorowych potrzeb
    wspólnoty należy do zadań własnych gminy. Jednocześnie gmina jest zobowiązana do
    utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów
    administracyjnych, co wynika z art. 7 ust. 1 pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym.
    Mając na uwadze powyższe należy uznać, iż Gmina nabywając towary/usługi celem
    realizacji Projektów, nie nabędzie ich w związku z prowadzeniem działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT i tym samym nie będzie działała w
    charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 tej ustawy.
    Wydatki na Projekt będą bowiem ponoszone w związku z realizacją zadań własnych Gminy
    związanych z utrzymaniem gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz
    obiektów administracyjnych, stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 15 ustawy o samorządzie
    gminnym, jak również sprawy edukacji, kultury fizycznej i turystyki, a także kultury, w tym
    bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad
    zabytkami.
    W konsekwencji, Gmina nie będzie wykorzystywała nabytych w ramach realizacji
    Projektów towarów/usług do świadczenia odpłatnych usług/dostawy towarów, które
    podlegałyby opodatkowaniu VAT po stronie Gminy i stanowiłyby działalność gospodarczą
    Gminy w rozumieniu ustawy o VAT.
    Wydatki na Projekty zostaną zatem poniesione przez Gminę do realizacji zadań własnych,
    poza działalnością gospodarczą Gminy, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a tym
    samym nie zostanie spełniona pierwsza przesłanka warunkująca prawo do odliczenia VAT,
    stanowiąca o ponoszeniu wydatków przez podatnika tego podatku w ramach
    wykonywanej przez niego działalności gospodarczej.
    Stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie m.in. w:
    - interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 28 lipca
      2023 r. sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.394.2023.1.MH, w której organ wskazał, że: „Mając
      na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony we wniosku opis sprawy,
      stwierdzam, że Państwa Gmina nie będzie miała prawa do odliczenia podatku
      naliczonego w całości lub w części w związku z realizacją zadania pn. »...«, ponieważ
      efekty realizacji tego zadania nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych
      podatkiem od towarów i usług”;
    - interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 11 lipca
      2023 r. sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.341.2023.1.MG, w której organ stwierdził, że: „W
      odniesieniu do prawa do częściowego odliczenia VAT naliczonego od wydatków na
      przedsięwzięcie pn. »...« w 2024 r. i kolejnych latach (w przypadku gdyby inwestycja nie

      zakończyła się w 2024 r.) w części dotyczącej budynku Szkoły Podstawowej 2, wskazać
      należy, że analogicznie jak w roku 2023 r., Państwa Miastu i Gminie nie będzie
      przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, ponieważ budynek ww.
      szkoły nie będzie wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych
      podatkiem od towarów i usług”.
    W świetle powyższego, Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT
    naliczonego od wydatków na Budynki Użyteczności Publicznej, w związku z tym, że te
    obiekty będą wykorzystywane przez Gminę wyłącznie do realizacji zadań własnych Gminy,
    a tym samym nie będą służyć czynnościom opodatkowanym VAT Gminy.
    Ad 6.
    Jak Gmina wskazała powyżej, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art.
    120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Prawo to przysługuje podatnikowi pod warunkiem, że nie
    zachodzą przesłanki negatywne, sprecyzowane w art. 88 ustawy o VAT.
    Jak wskazuje art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma
    kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
        a) nabycia towarów i usług,
        b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania przez
    tego podatnika czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego) i jednocześnie nie
    występują przesłanki negatywne, o których mowa w art. 88 ustawy o VAT.
    Stosownie do art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku nabycia towarów i usług
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
    osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których
    mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę
    podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia
    proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
    działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Jak stanowi art. 86 ust. 2b ustawy o VAT, sposób określenia proporcji najbardziej
    odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez
    niego nabyć, jeżeli:
    1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
      proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
      czynności opodatkowane oraz
    2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność
      gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów

      osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o
      których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy
      przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Stosownie natomiast do art. 86 ust. 2c ustawy o VAT, przy wyborze sposobu określenia
    proporcji można wykorzystać w szczególności następujące dane:
    1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
      gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach
      działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
    2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
      działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
      przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą działalnością;
    3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności
      gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym
      wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych na
      sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż gospodarcza;
    4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w ogólnej
      średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i poza tą
      działalnością.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2d ustawy o VAT, w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w
    przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Ponadto, jak wskazuje art. 86 ust. 2g ustawy VAT, proporcję określa się procentowo w
    stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.
    Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a i 10 stosuje się odpowiednio.
    W myśl art. 86 ust. 2h ustawy o VAT, w przypadku, gdy podatnik, dla którego sposób
    określenia proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany
    zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie
    będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i
    dokonywanych przez niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny
    sposób określenia proporcji.
    Jak natomiast stanowi art. 86 ust. 22 ustawy o VAT, minister właściwy do spraw finansów
    publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników
    sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej
    przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane,
    na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego
    sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
    niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji zostało wydane Rozporządzenie w sprawie pre-
    współczynnika.
    Rozporządzenie to określa, w przypadku niektórych podatników, w tym właśnie jednostek
    samorządu terytorialnego, sposób określania zakresu wykorzystywania nabywanych
    towarów i usług do celów działalności gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający
    specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich
    nabyć oraz wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku
    naliczonego z wykorzystaniem sposobu określenia proporcji (§ 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia).
    Powyższe rozporządzenie wprowadza wzory, według których wyznaczane są sposoby
    określenia proporcji, uznane za najbardziej odpowiadające specyfice wykonywanej przez
    tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć. Metody te mają charakter
    „obrotowy”, polegający na ustaleniu „udziałów” z tytułu działalności gospodarczej w
    całkowitym „obrocie” z tytułu działalności gospodarczej oraz działalności pozostającej
    poza sferą podatku od towarów i usług.

    W przypadku jednostki budżetowej jako sposób określenia proporcji – stosownie do § 3
    ust. 3 Rozporządzenia w sprawie pre-współczynnika, proporcję odliczenia ustala się
    według wzoru:
    X = A x 100/D
    gdzie poszczególne symbole oznaczają:
    X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby całkowitej,
    A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez jednostkę budżetową,
    stanowiący część rocznego obrotu jednostki samorządu terytorialnego z działalności
    gospodarczej,
    D – dochody wykonane jednostki budżetowej.
    Z przywoływanego powyżej art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, wprost wynika, iż w przypadku
    nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez
    podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, w
    sytuacji gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie
    jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.
    Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji
    działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy. Jednocześnie, w
    związku z prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania
    czy sytuacje, które nie generują opodatkowania podatkiem VAT, ale nie stanowią
    odrębnego przedmiotu działalności tego podatnika.
    Nie podlegają one opodatkowaniu podatkiem VAT, jednakże ich występowanie nie
    oznacza, że u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością
    gospodarczą. Natomiast przez cele inne rozumie się sferę działalności danego podmiotu
    niebędącą działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy (przykładowo – w
    przypadku Gminy – działalność w zakresie edukacji, kultury fizycznej i turystyki, a także
    kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury w ramach utrzymania
    obiektów użyteczności publicznej).
    Postanowienia Rozporządzenia w sprawie pre-współczynnika wskazują, iż intencją
    ustawodawcy jest stosowanie przez jednostki samorządu terytorialnego odmiennych
    sposobów określania proporcji w odniesieniu do wydatków ponoszonych w związku z
    działalnością realizowaną poprzez poszczególne jednostki organizacyjne jednostek
    samorządu terytorialnego, tak aby spełnione zostały warunki określone w art. 86 ust. 2b
    ustawy o VAT.
    Tym samym, do poszczególnych kategorii wydatków ponoszonych przez Gminę w związku
    z jej działalnością wykonywaną samodzielnie, poprzez zakłady budżetowe lub jednostki
    budżetowe należy zastosować sposób określenia proporcji właściwy dla podmiotu, który
    wykorzystuje nabyte towary i usługi w prowadzonej w imieniu i na rzecz Gminy
    działalności.
    Takie stanowisko znajduje potwierdzenie w szczególności w broszurze informacyjnej
    wydanej przez Ministerstwo Finansów w dniu 24 listopada 2016 r., w której stwierdzono,
    że „Wyliczony dla jednostki organizacyjnej prewspółczynnik znajdzie zasadniczo
    zastosowanie do zakupów towarów i usług zarówno dokonywanych przez tą jednostkę
    organizacyjną, jak i JST, wykorzystywanych jednak przez tą jednostkę organizacyjną do ww.
    celów, tj. celów „mieszanych”.
    Również w interpretacji indywidualnej z dnia 11 kwietnia 2017 r., sygn. 2461-IBPP3.
    4512.16. 2017.1.EJ, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: Dyrektor KIS) wskazał,
    że: „Zauważyć należy, że w przypadku jednostki samorządu terytorialnego, na którą
    przepisy nakładają realizację określonych zadań i która realizuje te zadania przy pomocy
    swoich jednostek organizacyjnych uzasadnione jest – pomimo, że podatnikiem podatku
    VAT jest Miasto – wyliczenie kwoty podatku naliczonego podlegającego odliczeniu przez

    jednostkę samorządu terytorialnego w oparciu o sposoby określania preproporcji,
    obliczone odrębnie dla wskazanych jednostek organizacyjnych” i tym samym „w
    przypadku inwestycji służących działalności opodatkowanej i niepodlegającej
    opodatkowaniu VAT, odliczenie podatku naliczonego od inwestycji realizowanej przez
    Jednostkę Inwestującą i przekazanej do Jednostki Wykorzystującej winno nastąpić według
    prewspółczynnika obliczonego dla Jednostki Wykorzystującej, która bezpośrednio realizuje
    obrót z działalności gospodarczej, opodatkowanej podatkiem VAT”.
    Gmina zwraca również uwagę na interpretację z dnia 17 marca 2017 r. o sygn. 2461-IBPP1.
    4512.44. 2017.1.AW, w której Dyrektor KIS wskazał, że „w przypadku jednostki samorządu
    terytorialnego sposób określenia proporcji ustala się odrębnie dla każdej z jednostek
    organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego. (...) Oznacza to, że w przypadku
    jednostek samorządu terytorialnego, nie będzie ustalany jeden „całościowy” sposób
    określenia proporcji dla jednostek samorządu terytorialnego jako osoby prawnej, tylko
    będą ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla wymienionych wyżej jego
    poszczególnych jednostek organizacyjnych”, zgadzając się jednocześnie ze stanowiskiem
    wnioskującego powiatu, że wnioskodawca „dokonując odliczeń podatku VAT od zakupów
    związanych wyłącznie z utrzymaniem, eksploatacją, remontami obiektów sportowych, w
    odniesieniu do których jest zobowiązany do stosowania przepisów o sposobie określenia
    proporcji (tzw. prewspółczynniku) zawartych w art. 86 ust. 2a-h ustawy o VAT będzie (...)
    uprawniony w odniesieniu do tych zakupów do stosowania prewspółczynnika ustalonego
    odrębnie dla każdej Szkoły”.
    Powyższe prowadzi do stwierdzenia, iż w odniesieniu do towarów i usług nabywanych w
    celu wykonywania przez daną jednostkę budżetową powierzonej jej działalności zasadne
    wydaje się uwzględnianie przy wyborze sposobu określenia proporcji, charakterystyki
    działalności wykonywanej poprzez tę jednostkę budżetową przy wykorzystaniu tych
    zakupów.
    Z przywołanych regulacji wynika, że w celu odliczenia podatku naliczonego, podatnik – w
    pierwszej kolejności powinien przyporządkować ponoszone wydatki do poszczególnych
    rodzajów działalności (opodatkowanej podatkiem VAT, zwolnionej z opodatkowania VAT i
    niepodlegającej opodatkowaniu tym podatkiem) i następnie dokonać odliczenia pełnych
    kwot VAT naliczonego od wydatków związanych wyłącznie z czynnościami
    opodatkowanymi VAT.
    Mając na uwadze powyższe, w ocenie Gminy należy uznać, iż wydatki jakie Gmina ponosi
    /poniesie na realizację Inwestycji są związane zarówno z prowadzoną przez Gminę,
    poprzez jej jednostki budżetowe działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy (tj. będą służyły wykonywaniu przez Gminę, za pośrednictwem jednostek
    budżetowych czynności opodatkowanych VAT) jak i z czynnościami niepodlegającymi
    opodatkowaniu VAT.
    W takim przypadku zatem, zdaniem Gminy, powinna ustalić kwotę podatku naliczonego w
    oparciu o proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT z uwzględnieniem
    wzoru dla jednostki budżetowej określonego w Rozporządzeniu w sprawie pre-
    współczynnika.
    Stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych
    Dyrektora KIS wydanych w podobnych sprawach.
    Przykładowo zostało ono wyrażone w interpretacji indywidualnej z dnia 16 marca 2021 r.,
    sygn. 0114-KDIP4-1.4012.39.2021.2.APR, w której Dyrektor KIS stwierdził, że: „Mając na
    uwadze obowiązujące przepisy oraz opis sprawy należy stwierdzić, że Gminie będzie
    przysługiwało częściowe prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z
    termomodernizacją budynku Urzędu Miejskiego wykorzystywanego przez Gminę zarówno
    do celów działalności gospodarczej, jak również do celów innych niż działalność
    gospodarcza, na podstawie art. 86 ust. 2a ustawy z uwzględnieniem przepisów
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania

    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
    w przypadku niektórych podatników. Następnie, skoro nabywane towary i usługi będą
    wykorzystywane również do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług,
    Gmina winna zastosować przepisy art. 90 ust. 2 i 3 ustawy”.
    Zbieżne stanowisko zaprezentowane zostało w interpretacji indywidualnej z dnia 7 lutego
    2022 r., sygn. 0114-KDIP4-1.4012.761.2021.1.AM, w której Dyrektor KIS wskazał, że: „W
    sytuacji, gdy Wnioskodawca nie będzie miał obiektywnej możliwości ścisłego
    przyporządkowania wydatków poniesionych na realizację opisanych zadań do celów
    wykonywanej działalności gospodarczej i do celów innych niż działalność gospodarcza,
    Wnioskodawca będzie zobowiązany w pierwszej kolejności do wydzielenia podatku
    naliczonego podlegającego odliczeniu przy zastosowaniu współczynnika (proporcji)
    zgodnie z zasadami określonymi w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, z uwzględnieniem
    przepisów wykonawczych do tej ustawy (rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17
    grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych
    towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników)”.
    Również w interpretacji indywidualnej z dnia 3 sierpnia 2021 r., sygn. 0113-KDIPT1-
    1.4012.364. 2021.2.JK, Dyrektor KIS stwierdził, że: „Podsumowując należy stwierdzić, że w
    sytuacji, gdy wydatki związane z realizacją projektu pn. »...« będą związane z czynnościami
    opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług, zwolnionymi od ww. podatku oraz
    niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT, a Wnioskodawca nie będzie miał
    możliwości przypisania poniesionych wydatków do poszczególnych rodzajów czynności, to
    Gminie będzie przysługiwało prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego w
    związku z realizacją ww. projektu, na podstawie art. 86 ust. 1 w zw. z art. 86 ust. 2a i
    następne ustawy, przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r.
    oraz przepisów art. 90 ust. 2 i następne ustawy, tj. przy zastosowaniu prewspółczynnika i
    współczynnika skalkulowanego dla urzędu obsługującego Gminę. Prawo do odliczenia
    podatku VAT będzie przysługiwało, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek
    negatywnych, określonych w art. 88 ustawy”.
    Podobne stanowisko Dyrektor KIS zaprezentował w interpretacji indywidualnej z dnia 4
    lipca 2019 r. o sygn. 0115-KDIT1-2.4012.242.2019.2.AP.
    Według art. 90 ust. 10 ustawy, w przypadku, gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:
    1) przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu,
      wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 10 000 zł –
      podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
    2) nie przekroczyła 2% – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.
    Jak wskazano wyżej, zgodnie z art. 90 ust. 10 pkt 2, jeżeli proporcja nie przekroczy 2%
    podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0% i nie dokonywać odliczeń podatku
    naliczonego.
    Prewspółczynnik dla Szkoły Podstawowej (...) nie przekracza 1%. Gmina uznaje zatem, że
    wynosi ona 0% i tym samym nie będzie przysługiwało jej prawo do odliczenia VAT
    naliczonego od wydatków związanych z termomodernizacją Szkoły Podstawowej (...), które
    zostaną poniesione w ramach Projektu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza, zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    W oparciu o art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku,
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Natomiast, na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani, jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani, jako podatnicy VAT czynni.
    Odnosząc się do kwestii objętej zakresem pytań należy w pierwszej kolejności ustalić, czy
    towary i usługi nabyte przez Państwa w związku z realizacją projektu pn. „(...)”,
    polegającego na zwiększeniu efektywności energetycznej budynków użyteczności
    publicznej – 1, 2, budynku 3, budynku 5, budynku 4 – będą wykorzystywane przez Państwa
    do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    Na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:

      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W świetle art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Według art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Zauważyć należy, że jak wynika z ww. przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, bezwzględnym
    warunkiem dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jest „odpłatność” za daną czynność.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć należy prawo podmiotu
    sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy
    usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia
    wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa),
    w przypadku, którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego
    choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien
    odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym
    świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Jednocześnie wskazać należy, iż nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów czy
    świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W myśl art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji, których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.),
    zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie, z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują, jako organy władzy publicznej, nawet, jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba, że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Z powołanych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego nie są
    podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują,
    jako podmioty prawa publicznego, nawet, jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty
    lub składki. Podmioty te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w
    przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:
    · podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
      odrębnymi przepisami prawa, oraz
    · podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów
      cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi, więc charakter wykonywanych czynności: czynności o
    charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast
    czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za
    podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy
    towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które

    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy)
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2025
    r. poz. 1153):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Jak wynika z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy utrzymania gminnych obiektów i
      urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.
    Realizacja tych zadań następować może także w drodze dostawy towarów i świadczenia
    usług w rozumieniu art. 7 i art. 8 ustawy (w zakresie dostaw i usług, co do zasady
    odpłatnych). Gmina, w celu wypełnienia nałożonych na nią zadań, organizuje warunki dla
    innych podmiotów bądź bezpośrednio uczestniczy w obrocie gospodarczym.
    W tym miejscu należy wskazać, że jak stanowi art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r.
    o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.), zwanej dalej
    ustawą o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      mikroinstalacja – instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
      zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci
      elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy
      osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc
      zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW.
    Według art. 2 pkt 27a ustawy o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      prosument energii odnawialnej – odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
      elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
      mikroinstalacji, pod warunkiem, że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
      odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to przedmiotu
      przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z przepisami wydanymi
      na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej
      (Dz.U. z 2023 r. poz. 773).
    Na mocy art. 3 ustawy o OZE:
      Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
      elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i
      warunkach określonych w ustawie – Prawo energetyczne, z wyłączeniem
      wytwarzania energii elektrycznej:
      1) w mikroinstalacji;
      2) w małej instalacji;

      3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33
        ustawy – Prawo energetyczne;
      4) wyłącznie z biopłynów.
    W myśl art. 4 ust. 1 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości
      energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez
      prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię elektryczną w
      mikroinstalacji o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej:
      1) większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,7;
      2) nie większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,8.
    Na podstawie art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca
      2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego
      energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do
      sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z
      wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    W świetle art. 4 ust. 2 ustawy o OZE:
      Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do:
      1) prosumenta energii odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których
        mowa w ust. 2a -2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego
        dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii
        prosumenta energii odnawialnej;
      2) prosumenta zbiorowego energii odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem
        zasad, o których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-
        rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej:
      a) wytworzonej w mikroinstalacji lub małej instalacji, przy czym ilość energii
        elektrycznej wytworzonej ustala się odpowiednio do udziału prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii odnawialnej w tej
        instalacji, określonego w umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1,
      b) pobranej przez prosumenta zbiorowego energii odnawialnej;
      3) prosumenta wirtualnego energii odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem
        zasad, o których mowa w ust. 2b-2d, na podstawie:
      a) wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii
        elektrycznej pobranej przez prosumenta wirtualnego energii odnawialnej,
      b) ilości energii elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii
        elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii, przy czym ilość energii
        elektrycznej wytworzonej ustala się jako iloczyn ilości energii elektrycznej
        wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej z tej instalacji odnawialnego źródła energii
        oraz udziału, wyrażonego w procentach z dokładnością do czterech miejsc po
        przecinku, prosumenta wirtualnego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii
        odnawialnej w tej instalacji, określonego w umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1.

    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
    4 ust. 2a-7 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa
      w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z
      ust. 2a-2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej wprowadzonej
      do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób określony w art. 4b,
      oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną w sposób określony
      w art. 4c ust. 3.
    Zgodnie z art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
      Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
      elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w
      ustawie – Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 3 tej ustawy.
    Stosownie do art. 4 ust. 10 ustawy o OZE:
      Pobrana energia elektryczna podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1 i 1a,
      jest zużyciem energii wyprodukowanej na potrzeby własne przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej i nie stanowi:
      1) sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju,
      2) zużycia energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej
        zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który
        dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu
      - w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.
        U. z 2023 r. poz. 1542, 1598 i 1723).
    Natomiast, przepis art. 4 ust. 11 ustawy o OZE stanowi, że:
      W przypadku, gdy:
      1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie
        odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci
        zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, którym mowa w
        art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, których mowa w
        ust. 4;
      2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
        prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w
        ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca
        kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej
        wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w
        okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki
        stanowią nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii odnawialnej,
        prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej lub prosumentowi wirtualnemu
        energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w
        terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca następującego po danym
        miesiącu.
    W myśl art. 4b ust. 1 ustawy o OZE:

      W przypadku prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej, który po raz pierwszy wytworzył energię elektryczną w instalacji
      odnawialnego źródła energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej do dnia 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o
      której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca
      kalendarzowego i stanowi iloczyn:
        1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
          elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
          zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
          niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej
          w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
        2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 5,
          wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
    W świetle art. 4b ust. 2 ustawy o OZE:
      W przypadku prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, który po raz pierwszy
      wytworzył energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii i wprowadził
      ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od dnia 1 lipca 2024 r., wartość
      energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla
      każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi sumę następujących iloczynów
      wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w tym
      miesiącu:
      1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej
        oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną;
      2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
        wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to
        w celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie
        t przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem
        zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej
        przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    W myśl art. 4c ust. 1-10 ustawy o OZE:
      1. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o
        których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii
        odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
        wirtualnego energii odnawialnej, zwane dalej „kontem prosumenta”, na którym
        ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których
        mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię
        elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci,
        zwaną dalej „depozytem prosumenckim”.
      2. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta
        energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
        wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej od
        sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa w ust. 1.
      3. Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w
        ust. 2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego, jako sumę iloczynów, dla
        wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym,
        ilości energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej

        przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art. 4
        ust. 2b symbolem Eb(t) przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży
        energii elektrycznej uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i
        fiskalne, stosowanej w rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla
        tego okresu rozliczenia niezbilansowania.
      4. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego
        jest ustalana, zwiększana o współczynnik 1,23 i przyporządkowywana do konta
        prosumenckiego w kolejnym miesiącu kalendarzowym.
      5. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
        prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty, jako depozyt
        prosumencki na koncie prosumenta.
      6. Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
        prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art. 4
        ust. 11 pkt 2 środki umarza się.
      7. Na rozliczenie ze sprzedawcą w pierwszej kolejności przeznacza się środki o
        najstarszej dacie przypisania do konta prosumenta, jako depozyt prosumencki.
      8. Prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
        prosument wirtualny energii odnawialnej korzystający z dostaw sprzedawcy
        innego niż sprzedawca zobowiązany, którym mowa w art. 40 ust. 1, ma prawo do
        zmiany tego sprzedawcy na sprzedawcę zobowiązanego, o którym mowa w art. 40
        ust. 1, i korzystania z rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2.
      9. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dolicza do konta prosumenta
        wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej przez prosumenta energii
        odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej, który korzystał z
        rozliczenia, o którym mowa w art. 4:
      1) ust. 1 – w przypadku, o którym mowa w art. 4 ust. 1b;
      2) ust. 1a pkt 1. Przepis art. 4 ust. 11 pkt 2 stosuje się odpowiednio.
    10. Wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej, o której mowa w ust. 9:
      1) pkt 1, wyznacza się na podstawie średniej miesięcznej ceny rynkowej
        obowiązującej dla miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym następuje koniec
        sposobu rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1,
      2) pkt 2, wyznacza się na podstawie miesięcznej rynkowej ceny energii elektrycznej
        dla czerwca 2022 r.
      - ustalanej zgodnie z art. 4b ust. 6.
    Na podstawie art. 4d ust. 2 ustawy o OZE:
      Z rozliczeń, o których mowa w art. 4 ust. 1, korzysta prosument energii odnawialnej,
      którego mikroinstalacja została przyłączona do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej:
      1) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
        którym mowa w art. 7 ust. 8d4 ustawy – Prawo energetyczne, złożonego przez
        tego prosumenta energii odnawialnej w terminie do 31 marca 2022 r., z
        zastrzeżeniem ust. 3;
      2) do 31 marca 2022 r., ale wprowadzenie energii elektrycznej do tej sieci nastąpiło
        po raz pierwszy po 31 marca 2022 r.;
      3) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
                        4którym mowa w art. 7 ust. 8d ustawy – Prawo energetyczne, złożonego w

        terminie do 31 grudnia 2023 r., w przypadku, gdy prosument ten w terminie do 31
        marca 2022 r. zawarł umowę na zakup, montaż lub dofinansowanie tej
        mikroinstalacji z jednostką samorządu terytorialnego lub innym podmiotem, który
        realizuje projekt, o którym mowa w art. 2 pkt 18 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o
        zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w
        perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2020 r. poz. 818), dofinansowany w
        ramach regionalnego programu operacyjnego, o którym mowa w art. 2 pkt 17 lit. c
        tej ustawy, z uwzględnieniem ust. 6.
    Stosownie do art. 40 ust. 1 ustawy o OZE:
      Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42 ust.
      1, art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE
      sprzedawca energii elektrycznej, zwany dalej „sprzedawcą zobowiązanym”, na
      podstawie umowy, o której mowa w art. 5 ustawy – Prawo energetyczne.
    Jak stanowi art. 40 ust. 1a ustawy o OZE:
      Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma obowiązek dokonać
      rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba, że
      rozliczenia dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej,
      prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
      odnawialnej lub spółdzielnię energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej lub
      umowy sprzedaży.
    Należy zauważyć, że do dnia 14 lipca 2018 r. obowiązywał art. 4 ust. 9 ustawy o
    odnawialnych źródłach energii, zgodnie, z którym wprowadzanie energii elektrycznej do
    sieci, a także pobieranie tej energii z sieci, o których mowa w ust. 1, nie są świadczeniem
    usług ani sprzedażą w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług.
    Wskazany art. 4 ust. 9 ustawy o odnawialnych źródłach energii został uchylony przez art. 1
    pkt 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii
    (Dz. U. 2018 r. poz. 1276). Co do zasady, zatem, czynności, o których mowa w tym
    przepisie, stanowić mogą czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, o ile są dokonywane przez podatników tego podatku.
    Wskazać należy, że w świetle zacytowanych wyżej przepisów, na gruncie ustawy o podatku
    od towarów i usług sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje
    się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jako
    odpłatna dostawa towarów, na zasadach dla niej określonych. Gminę, która dokonuje
    sprzedaży energii elektrycznej, uznać należy za podatnika podatku VAT, o którym mowa w
    art. 15 ust. 1 ustawy, gdyż w tym przypadku nie występuje wyłączenie jednostki
    samorządu terytorialnego z grona podatników na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy –
    dokonuje bowiem dostawy energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji nie jako
    organ władzy publicznej, lecz na podstawie umowy cywilnoprawnej, która zostanie
    zawarta z dostawcą energii elektrycznej. Kwalifikacji tej nie zmienia treść art. 4 ust. 8
    ustawy o OZE, gdyż ustawa o podatku od towarów i usług definiuje we własnym zakresie
    działalność gospodarczą i definicja ta jest szersza niż np. zakres działalności gospodarczej
    wynikający z ustawy – Prawo przedsiębiorców.
    W wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że:
      Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym lub
      obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po
      pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii
      elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po
      drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym,
      stanowi „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów.

    Ustawa nie definiuje co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Jednak dla uznania, że
    dostawa towarów oraz świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika z ww.
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów
    oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to
    zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który
    wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem, istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy
    dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą będącą świadczeniem
    wzajemnym. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek
    prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz
    wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności,
    wynagrodzenie musi być wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono
    postać pieniężną, gdyż wynagrodzenie (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może
    również przybrać postać rzeczową (zapłatą za towar lub usługę może być inny towar lub
    usługa), albo mieszaną (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa). Innymi słowy,
    musi istnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia
    wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Jak już więc wskazano, sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje
    się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako
    odpłatna dostawa towarów, co znajduje potwierdzenie w ww. wyroku TSUE w sprawie C-
    219/12.
    Jak wynika z okoliczności sprawy, instalacja fotowoltaiczna objęta zakresem wniosku
    będzie stanowiła mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o odnawialnych
    źródłach energii. Całość energii elektrycznej wytworzonej w instalacji fotowoltaicznej
    będzie wykorzystywana na potrzeby własne (potrzeby 3 i 4). Nadwyżki energii będą
    magazynowane w dedykowanych systemach magazynowania energii. W przypadku
    osiągnięcia pełnej pojemności magazynu, na wykonaną instalację (falowniki) zostaną
    zamontowane urządzenia blokujące (regulator wypływu prądu) wypływ
    wyprodukowanego prądu do sieci energetycznej. Ze względu na zainstalowanie blokad,
    które uniemożliwią oddawanie energii nie będą Państwo rozliczać się z przedsiębiorstwem
    energetycznym w zakresie energii wprowadzonej z paneli PV.
    Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że skoro energia elektryczna z instalacji
    fotowoltaicznej związanej z budynkiem 3 i 4 nie będzie wprowadzana do sieci zewnętrznej,
    gdyż zostaną zamontowane urządzenia blokujące wystąpienie nadwyżek (tzw. regulatory
    prądu), to nie będą Państwo dokonywali na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego
    dostawy towarów (energii) w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy. Wobec tego, działań Gminy
    związanych z zakupem i montażem paneli PV i wytwarzaniem z nich energii elektrycznej
    nie należy rozpatrywać jako prowadzenia działalności gospodarczej w kontekście art. 15
    ust. 2 ustawy, a Gminy nie należy uznać za podatnika podatku VAT, o którym mowa w art.
    15 ust. 1 ustawy.
    Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, odliczenie podatku naliczonego na zasadach
    określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były
    wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach
    działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług.
    Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do
    odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą
    uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek
    należny.

    W odniesieniu do części projektu dotyczącego 1, 2, budynku 3, budynku 4 należy wskazać,
    że stosownie do treści art. 710 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U.
    z 2025 r. poz. 1071):
      Przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas
      oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy.
    Zatem umowa użyczenia jest z natury umową nieodpłatną. Umowa użyczenia nie przenosi
    własności rzeczy. Powyższe oznacza, że oddanie do bezpłatnego używania na podstawie
    umowy użyczenia jest nieodpłatnym świadczeniem usług.
    Jak Państwo wskazali 1, 2, budynek 3, budynek 4 zostały oddane w nieodpłatne użyczenie,
    a budynek 5 będzie wykorzystywany do czynności niepodlegających opodatkowywaniu
    podatkiem VAT. Tym samy, efekty projektu w odniesieniu do ww. budynków będą
    wykorzystywane do działalności niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, tj. do
    celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, odliczenie podatku naliczonego na zasadach
    określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były
    wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach
    działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług.
    Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do
    odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą
    uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek
    należny.
    W omawianej sprawie, w odniesieniu do termomodernizacji 1, 2, budynku 3, budynku 4,
    budynku 5, warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego nie będzie spełniony, ponieważ – jak wynika z treści wniosku – efekty
    realizowanego w tej części Projektu nie będą wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT.
    W związku z powyższym, ze względu na niespełnienie podstawowej pozytywnej przesłanki,
    warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług, nie będą
    mieli Państwo – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – prawa do odliczenia podatku
    naliczonego od wydatków związanych z realizacją projektu w części dotyczącej 1, 2,
    budynku 3, budynku 4, budynku 5.
    Odnosząc się do kwestii dotyczącej prawa do odliczenia podatku naliczonego od
    wydatków związanych z realizacją projektu dotyczących Szkoły Podstawowej (...), wskazać
    należy, że wyrażoną w cytowanym wyżej art. 86 ust. 1 ustawy, generalną zasadę
    uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 86
    ust. 2a-2h ustawy.
    Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
        gospodarczej czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
        wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust.
        2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w
        tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
        gospodarczej nie jest możliwe.
    W świetle art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
        gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach
        działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
        przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
        działalnością;
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
        działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
        działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
        działalności innej niż gospodarcza;
      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
        ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej
        i poza tą działalnością.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2d ustawy:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust.
      2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Na podstawie art. 86 ust. 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
      się odpowiednio.
    W myśl art. 86 ust. 2h ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują
      przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami
      wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej
      odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez
      niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
      proporcji.
    W myśl art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za

      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z 17
    grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych
    towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników
    (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999 ze zm.), zwane dalej rozporządzeniem.
    Zgodnie z § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników, sposób określania zakresu
        wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
        uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych
        podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej
        „sposobem określenia proporcji” oraz
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
        wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Podatnikami, do których odnoszą się przepisy zawarte w rozporządzeniu, są jednostki
    samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury,
    uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
    W myśl § 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego – rozumie się przez to:
      a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
      b) jednostkę budżetową,
      c) zakład budżetowy.
    Rozporządzenie wprowadza wzory, według których będą wyznaczane sposoby określenia
    proporcji, uznane za najbardziej odpowiadające specyfice wykonywanej przez tych
    podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć.
    Według § 3 ust. 1 rozporządzenia:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala
      się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego.
    Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie będzie ustalany
    jeden „całościowy” sposób określenia proporcji dla jednostek samorządu terytorialnego
    jako osoby prawnej, tylko będą ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla
    wymienionych wyżej jej poszczególnych jednostek organizacyjnych.
    Powyższe rozporządzenie wprowadza wzory, według których wyznaczane są sposoby
    określenia proporcji, uznane za najbardziej odpowiadające specyfice wykonywanej przez
    tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć. Metody te mają charakter
    „obrotowy”, polegający na ustaleniu „udziałów” z tytułu działalności gospodarczej w
    całkowitym „obrocie” z tytułu działalności gospodarczej oraz działalności pozostającej
    poza sferą podatku od towarów i usług.
    W § 3 ust. 2, ust. 3 i ust. 4 rozporządzenia ustawodawca podał ustalony według wzoru
    sposób określania proporcji w przypadku urzędu obsługującego jednostkę samorządu
    terytorialnego, w przypadku jednostki budżetowej oraz zakładu budżetowego.

    Według § 3 ust. 3 rozporządzenia:
      Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku jednostki budżetowej
      sposób ustalony według wzoru:
      X = A x 100/D
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez jednostkę
      budżetową, stanowiący część rocznego obrotu jednostki samorządu terytorialnego z
      działalności gospodarczej,
      D – dochody wykonane jednostki budżetowej.
    Zgodnie z § 2 pkt 10 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o dochodach wykonanych jednostki budżetowej
      – rozumie się przez to dochody obejmujące dochody publiczne w rozumieniu ustawy
      o finansach publicznych, z wyjątkiem dochodów, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 4
      lit. b-d i pkt 5 ustawy o finansach publicznych, środki pochodzące z budżetu Unii
      Europejskiej oraz środki pochodzące ze źródeł zagranicznych, w rozumieniu ustawy
      o finansach publicznych, zrealizowane lub otrzymane przez tę jednostkę, wynikające
      ze sprawozdania z wykonania:
      a) planu finansowego jednostki budżetowej oraz
      b) planu dochodów i wydatków zgromadzonych na wydzielonym rachunku, o którym
        mowa w art. 223 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, jeżeli dana jednostka
        budżetowa prowadzi taki rachunek
      - powiększone o kwotę stanowiącą równowartość środków przeznaczonych na
        zasilenie tej jednostki celem realizacji przypisanych jej zadań jednostki samorządu
        terytorialnego, z wyjątkiem środków przeznaczonych na wypłatę, na podstawie
        odrębnych przepisów, zasiłków, zapomóg i innych świadczeń o podobnym
        charakterze na rzecz osób fizycznych.
    Stosownie do § 3 ust. 5 rozporządzenia:
      Dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego,
      dochody wykonane jednostki budżetowej oraz przychody wykonane zakładu
      budżetowego nie obejmują odpowiednio dochodów lub przychodów uzyskanych z
      tytułu:
      1) dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym
        są zaliczane odpowiednio przez jednostkę samorządu terytorialnego lub
        jednostkę organizacyjną jednostki samorządu terytorialnego do środków trwałych
        oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz
        gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane odpowiednio
        do środków trwałych jednostki samorządu terytorialnego lub jednostki
        organizacyjnej jednostki samorządu terytorialnego – używanych na potrzeby
        prowadzonej przez te jednostki działalności;
      2) transakcji dotyczących:
      a) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji
        finansowych,
      b) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38–41 ustawy, w zakresie, w jakim
        transakcje te mają charakter pomocniczy.

    Zauważyć również należy, że w przypadku jednostki samorządu terytorialnego, na którą
    przepisy nakładają realizację określonych zadań i która realizuje te zadania przy pomocy
    swoich jednostek organizacyjnych, uzasadnione jest – pomimo że podatnikiem podatku
    VAT jest Gmina – wyliczenie kwoty podatku naliczonego podlegającego odliczeniu przez
    jednostkę samorządu terytorialnego w oparciu o sposoby określania proporcji ustalone
    odrębnie dla wskazanych jednostek organizacyjnych, które wykorzystują majątek powstały
    w ramach konkretnej inwestycji.
    Ponadto należy wskazać, że wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy
    generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje
    zawarte w art. 90 ustawy.
    Na mocy art. 90 ust. 10 ustawy:
      W przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:
      1) przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu,
        wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 10 000 zł –
        podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
      2) nie przekroczyła 2% – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.
    Zgodnie z art. 90 ust. 10a ustawy:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego proporcję, o której mowa w ust. 2,
      ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego. Przepisy ust. 3-6 i 8-10 stosuje się odpowiednio.
    Stosownie do art. 90 ust. 10b ustawy:
      Przez jednostki organizacyjne jednostki samorządu terytorialnego, o których mowa
      w ust. 10a, rozumie się:
      1) utworzone przez jednostkę samorządu terytorialnego samorządową jednostkę
        budżetową lub samorządowy zakład budżetowy;
      2) urząd gminy, starostwo powiatowe, urząd marszałkowski.
    Powołany wyżej art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co stanowi kwotę podatku
    naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów
    wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych. Zgodnie z
    tą normą, w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów
    wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
    działalność gospodarcza (z wyjątkiem wykorzystania na cele osobiste, do których może
    mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy), w sytuacji gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku
    naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.
    Z wniosku wynika, że budynek Szkoły Podstawowej (...) jest/będzie przez Państwa
    wykorzystywany przede wszystkim do realizacji zadań własnych Gminy w zakresie
    edukacji. Zasadniczo więc budynek Szkoły wykorzystywany jest do działalności
    niepodlegającej opodatkowaniu VAT, niemniej jednak – w marginalnym zakresie służy
    również do działalności opodatkowanej VAT według właściwych stawek oraz może służyć
    do działalności korzystającej ze zwolnienia z VAT. Roczny wstępny prewspółczynnik na rok
    2025 dla Szkoły Podstawowej (...) nie przekracza 1%. Współczynnik wyniósł 100%
    (aktualnie brak czynności zwolnionych z VAT w Szkole).
    Towary i usługi nabyte w ramach realizowanej Inwestycji wykorzystywane będą zarówno
    do celów prowadzonej działalności gospodarczej (opodatkowanej VAT), jak i do celów
    innych niż działalność gospodarcza (niepodlegająca opodatkowaniu) i nie jest przy tym
    możliwe przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej (objętej
    zakresem VAT) lub też niepodlegającej opodatkowaniu VAT.

    Analiza przedstawionego opisu sprawy w kontekście obowiązujących przepisów prawa
    podatkowego prowadzi do wniosku, że wydatki dotyczące realizacji Projektu w zakresie
    odnoszącym się do Szkoły Podstawowej (...) będą wykorzystywane do działalności
    gospodarczej, jak również działalności innej niż gospodarcza. Zatem, przy odliczaniu
    podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację ww. Projektu w zakresie
    ww, budynku Szkoły powinny znaleźć odpowiednie zastosowanie regulacje art. 86 ust. 2a-
    2h ustawy.
    W konsekwencji, należy stwierdzić, że Państwo – co do zasady – będą mieli prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od zakupów
    realizowanych na potrzeby przedmiotowego projektu w części dotyczącej Szkoły
    Podstawowej (...), w takim zakresie, w jakim nabywane towary i usługi będą służyły do
    wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Należy zauważyć, że obowiązkiem podatnika w pierwszej kolejności jest przypisanie
    konkretnych wydatków do określonego rodzaju sprzedaży, z którymi wydatki te są
    związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem
    działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli
    dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe,
    podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia w całości podatku naliczonego przy nabyciu
    towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, brak jest natomiast takiego
    prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności
    niepodlegających temu podatkowi oraz zwolnionych od podatku.
    Natomiast w sytuacji, gdy przyporządkowanie ponoszonych wydatków do poszczególnych
    rodzajów działalności nie jest możliwe, a wydatki służą zarówno do celów wykonywanej
    przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność
    gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a i następne
    ustawy.
    Nie mają Państwo możliwości przyporządkowania wydatków na Projekt w części
    dotyczącej ww. Szkoły bezpośrednio do prowadzonej sprzedaży opodatkowanej i
    niepodlegającej opodatkowaniu.
    W związku z powyższym, w analizowanej sprawie należy stwierdzić, że na podstawie art.
    86 ust. 2a ustawy oraz przepisów rozporządzenia – co do zasady – będzie Państwu
    przysługiwało prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego od wydatków na
    realizację inwestycji, w części w jakiej zakupione towary i usługi będą związane z
    czynnościami opodatkowanymi VAT.
    Jak wskazano wyżej, zgodnie z art. 90 ust. 10 pkt 2, jeżeli proporcja nie przekroczy 2%
    podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0% i nie dokonywać odliczeń podatku
    naliczonego. Zasada ta – z uwagi na treść art. 86 ust. 2g ustawy – ma również
    zastosowanie do proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy. Nie oznacza to jednak,
    że wskaźnik poniżej 2% pozbawia podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego z
    zastosowaniem wyliczonej proporcji. W powyższej sytuacji bowiem podatnik ma prawo
    wyboru, czy będzie dokonywał odliczania w oparciu o wyliczoną proporcję, czy też
    zrezygnuje z tego prawa i nie będzie odliczał podatku naliczonego.
    Jak wynika z okoliczności rozpatrywanej sprawy, roczny wstępny prewspółczynnik za rok
    2025 dla Szkoły Podstawowej (...) nie przekracza 1%. Zatem, mogą Państwo uznać zgodnie
    z art. 86 ust. 2g w zw. z art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy, że proporcja ta wynosi 0%. W takiej
    sytuacji nie będą mieli Państwo prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków
    związanych z przedmiotowym Projektem w zakresie dotyczącym termomodernizacji
    Szkoły Podstawowej (...).
    Podsumowując, należy stwierdzić, że nie będzie Państwu przysługiwało prawo do
    odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków poniesionych w ramach Projektu
    związanych z termomodernizacją:

    1. 1,
    2. 2,
    3. budynku 3,
    4. budynku 5,
    5. budynku 4.
    Natomiast, w odniesieniu do wydatków poniesionych na termomodernizację Szkoły
    Podstawowej (...), na podstawie art. 86 ust. 2a ustawy oraz przepisów rozporządzenia – co
    do zasady – będzie przysługiwało Państwu prawo do częściowego odliczenia podatku
    naliczonego od tych wydatków, w części w jakiej zakupione towary i usługi będą związane
    z czynnościami opodatkowanymi VAT. Z uwagi na fakt, iż wartość prewspółczynnika dla
    jednostki budżetowej (Szkoły) nie przekracza 2%, to zgodnie z art. 86 ust. 2g w zw. z art.
    90 ust. 10 pkt 2 ustawy, będą mogli Państwo przyjąć, iż prewspółczynnik ten wynosi 0%.
    Tym samym, nie będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego
    od wydatków związanych z termomodernizacją Szkoły Podstawowej (...).
    Zatem, Państwa stanowisko w odniesieniu do pytań oznaczonych we wniosku nr 1, 2, 3, 4,
    5, 6 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Należy ponadto podkreślić, że zakres przedmiotowy wniosku wyznaczają zadane przez
    Państwa pytania. Wskazuję tym samym, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy
    będącej przedmiotem Państwa wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione w opisie
    sprawy oraz we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniami, nie mogą być –
    zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.

    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.