Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/4512-643/15-4/BH
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-09-23
Teza: udzielenie przez Pożyczkodawcę pożyczki na rzecz Wnioskodawcy jako odpłatne świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, będzie stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, jednak z uwagi na fakt, że powyższa usługa mieści się w zakresie czynności, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy – korzystać będzie ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie tego przepisu.
Słowa kluczowe: pożyczka; usługi-usługi finansowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 30 czerwca 2015 r. (data wpływu 6 lipca 2015 r.) uzupełnionym pismem z dnia 28 sierpnia 2015 r. (data wpływu 31 sierpnia 2015 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 12 sierpnia 2015 r. doręczonego Stronie w dniu 21 sierpnia 2015 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania czynności udzielenia pożyczki na rzecz Wnioskodawcy za czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT oraz w zakresie zastosowania przez Pożyczkodawcę zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 lipca 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania czynności udzielenia pożyczki na rzecz Wnioskodawcy za czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT oraz w zakresie zastosowania przez Pożyczkodawcę zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony w dniu 28 sierpnia 2015 r. na wezwanie tut. Organu z dnia 12 sierpnia 2015 r. Nr IPPP2/4512-643/15-2/BH.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca zawarł ze spółką, której jest większościowym udziałowcem, jako pożyczkodawcą, umowę pożyczki na 12.000.000 zł z kwotami pożyczki płatnymi w dwóch transzach po 6.000.000 każda. Okresem spłaty pożyczki jest jeden rok licząc od dnia jej udzielenia. Pożyczka została udzielona odpłatnie, z oprocentowaniem wynoszącym w skali roku WYB1D 1Y z dnia płatności danej transzy+1%. Oprocentowanie uzyskane z powyższej pożyczki zostało ustalone na zasadach komercyjnych, przy tym będzie wyższe, niż pożyczkodawca uzyskałby z umieszczenia przedmiotowych środków na lokatach bankowych.

Po stronie Wnioskodawcy, który w powyższej transakcji jest pożyczkobiorcą, uzyskane środki posłużą udzieleniu odpłatnej pożyczki innemu podmiotowi. Dzięki oprocentowaniu wyższemu niż pożyczka udzielona mu przez Pożyczkodawcę również Wnioskodawca osiągnie zysk z tej drugiej transakcji pożyczkowej (kwota uzyskanych odsetek od umowy pożyczki z podmiotem trzecim będzie wyższa niż kwota odsetek jaką wnioskodawca będzie zobowiązany zapłacić swojemu pożyczkodawcy).

Pożyczka może zostać spłacona przez Wnioskodawcę wcześniej niż przed upływem roku, w takim razie oprocentowanie będzie naliczone proporcjonalnie do okresu jaki upłynie od udzielenia do spłaty pożyczki.

Środki jakie Pożyczkodawca zamierza przeznaczyć na udzielenie pożyczki pochodzą ze środków własnych Wnioskodawcy, wypracowanych przez wnioskodawcę w toku prowadzonej działalności gospodarczej, stanowiąc środki przejściowo wolne i dzięki temu możliwe do zainwestowania w udzielenie pożyczki.

Pożyczkodawca jako jedna ze spółek holdingu przewiduje możliwość zawierania w przyszłości kolejnych umów pożyczek ze swoim udziałowcem lub innymi spółkami powiązanymi (spółki z grupy kapitałowej N.) na tych samych lub podobnych zasadach.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Wnioskodawca ma wątpliwości czy Pożyczkodawca z tytułu powyższej umowy pożyczki powinien zostać uznany za podatnika VAT świadczącego usługę zwolnioną z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy z dnia 1 1marca 2004 r. o podatku od towarów i usług zwalnia się od podatku usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę.

Zdaniem Wnioskodawcy w jego indywidualnej sytuacji należy przyjąć, że z tytułu zawarcia opisanej wyżej umowy Pożyczkodawca, od którego otrzymał on kwotę pożyczki, jest podatnikiem VAT, świadczącym usługę objętą przedmiotowym zwolnieniem podatkowym, zgodnie z powołanym wyżej przepisem. W przekonaniu Wnioskodawcy powyższy pogląd wynika z następujących przesłanek:

1.  pożyczkodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT, wykonującym działalność gospodarczą,
2.  środki pieniężne przeznaczone na udzielenie pożyczki pochodzą z działalności gospodarczej pożyczkodawcy,
3.  środki te są środkami czasowo wolnymi i jako takie są możliwe do zainwestowania przez pożyczkodawcę,
4.  pożyczka została udzielona odpłatnie, na warunkach komercyjnych a celem jej udzielenia ze strony pożyczkodawcy jest osiągnięcie dochodu z oprocentowania, przewyższającego oprocentowanie lokat bankowych.

Pożyczkodawca zakłada, że będzie prowadził działalność w zakresie udzielania pożyczek, tak na rzecz spółek z nim powiązanych jak i innych podmiotów gospodarczych,

Wnioskodawca jest przedsiębiorcą zarejestrowanym jako podatnik czynny VAT i użyje środków uzyskanych w ramach pożyczki w ramach swojej działalności gospodarczej (udzieli wyżej oprocentowanej pożyczki na rzecz podmiotu trzeciego).

Biorąc powyższe pod uwagę należy uznać,że zawarcie umowy pożyczki przez Pożyczkodawcę nie odbyło się incydentalnie, lecz w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, z wykorzystaniem wypracowanych w ramach tej działalności środków pieniężnych czyli zapleczem dla udzielenia powyższej pożyczki jest przedsiębiorstwo pożyczkodawcy Pożyczkodawca w oparciu o swoje przedsiębiorstwo ma zarówno realną możliwość jak też i wolę zawierania podobnych umów pożyczek w przyszłości.

Ze względu na to, że z tytułu zawartej umowy pożyczki pożyczkodawca winien zostać uznany za podatnika VAT, świadczącego usługę zwolnioną z podatku, a na kwotę odsetek od pożyczki wnioskodawca winien wystawić odpowiednie faktury.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z pózn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy przez towary należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu, które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywca usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów i świadczenie usługi w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca zawarł ze spółką, której jest większościowym udziałowcem, jako pożyczkodawcą, umowę pożyczki na 12.000.000 zł z kwotami pożyczki płatnymi w dwóch transzach po 6.000.000 każda. Okresem spłaty pożyczki jest jeden rok licząc od dnia jej udzielenia. Pożyczka została udzielona odpłatnie, z oprocentowaniem wynoszącym w skali roku WYB1D 1Y z dnia płatności danej transzy+1%. Oprocentowanie uzyskane z powyższej pożyczki zostało ustalone na zasadach komercyjnych, przy tym będzie wyższe, niż pożyczkodawca uzyskałby z umieszczenia przedmiotowych środków na lokatach bankowych. Po stronie Wnioskodawcy, który w powyższej transakcji jest pożyczkobiorcą, uzyskane środki posłużą udzieleniu odpłatnej pożyczki innemu podmiotowi. Dzięki oprocentowaniu wyższemu niż pożyczka udzielona mu przez pożyczkodawcę również Wnioskodawca osiągnie zysk z tej drugiej transakcji pożyczkowej (kwota uzyskanych odsetek od umowy pożyczki z podmiotem trzecim będzie wyższa niż kwota odsetek jaką wnioskodawca będzie zobowiązany zapłacić swojemu pożyczkodawcy). Pożyczkodawca jako jedna ze spółek holdingu przewiduje możliwość zawierania w przyszłości kolejnych umów pożyczek ze swoim udziałowcem lub innymi spółkami powiązanymi (spółki z grupy kapitałowej N.) na tych samych lub podobnych zasadach.

Wnioskodawca ma wątpliwości czy Pożyczkodawca udzielający pożyczki na rzecz Wnioskodawcy powinien być uznany za podatnika podatku VAT świadczącego usługę, oraz czy usługa ta jest zwolniona z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT.

Istota umowy pożyczki została zawarta w art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121). Zgodnie z tym przepisem przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

W wyniku spełnienia świadczenia przez dającego pożyczkę, określone przedmioty majątkowe staja się własnością biorącego pożyczkę. Zasilają one jednak tylko czasowo majątek biorącego pożyczkę, który jest zobowiązany do zwrotu, tj. do przeniesienia na druga stronę własności tej samej ilości pieniędzy lub rzeczy tego samego rodzaju.

Czynności polegające na udzielaniu pożyczek pieniężnych podlegających oprocentowaniu stanowią odpłatne świadczenie usług i podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Udzielenie pożyczki stanowi świadczenie na rzecz innego podmiotu, polegające na udostępnieniu kapitału na wskazany w umowie okres. Czynność udzielenia pożyczki w zamian za wynagrodzenie w postaci odsetek lub prowizji z tytułu korzystania z cudzego kapitału traktowana jest jako świadczenie usług.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz wskazane wyżej przepisy należy stwierdzić, że opisana we wniosku czynność udzielenia pożyczki przez Pożyczkodawcę na rzecz Wnioskodawcy stanowi czynność wykonaną w ramach działalności gospodarczej jako odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 ustawy.

Stawka podatku, na postawie art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże w treści ustawy ustawodawca przewidział dla niektórych czynności zwolnienie od podatku. Zakres i zasady tych zwolnień zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy zwolnione są od podatku usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę.

Analiza opisu stanu faktycznego oraz obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa podatkowego prowadzą do wniosku, że udzielenie przez Pożyczkodawcę pożyczki na rzecz Wnioskodawcy jako odpłatne świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, będzie stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, jednak z uwagi na fakt, że powyższa usługa mieści się w zakresie czynności, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy – korzystać będzie ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie tego przepisu.

A zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, że w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.