Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0461-ITPB3.4510.743.2016.1.MJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2017-02-20
Teza: Ustalenie, czy wydatki związane z inwestycją planowane i poniesione w następnym roku podatkowym 2017 będą wpływały na zwiększenie wartości początkowej środka trwałego jakim jest budynek, czy będą stanowiły koszt uzyskania przychodu w momencie poniesienia.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; modernizacja; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 12 grudnia 2016 r. (data wpływu 19 grudnia 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 25 stycznia 2017 r. (data wpływu 31 stycznia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy wydatki związane z inwestycją planowane i poniesione w następnym roku podatkowym 2017 będą wpływały na zwiększenie wartości początkowej środka trwałego jakim jest budynek, czy będą stanowiły koszt uzyskania przychodu w momencie poniesienia – **jest prawidłowe** (pytanie nr 4 wniosku).

UZASADNIENIE

W dniu 19 grudnia 2016 r. wpłynął ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 25 stycznia 2017 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie prawidłowości rozliczenia wydatków związanych z przyłączeniem do sieci gazowej.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe oraz stan faktyczny:

X Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Y, jest podmiotem prawa handlowego wpisanym do Krajowego Rejestru Sądowego.. Spółka jest właścicielem budynku oddanego do użytkowania w 2009 roku. Budynek został wzniesiony przez profesjonalną firmę budowlaną. W wartość początkową budynku wchodzi instalacja gazowa oraz kocioł gazowy. Spółka zasilana jest gazem płynnym propan. W tym celu na terenie nieruchomości usytuowane są 2 zbiorniki na gaz. Za korzystanie ze zbiorników naziemnych Spółka ponosi comiesięczną opłatę.

Zgodnie z planem zagospodarowania Starostwo rozpoczęło inwestycję polegającą na doprowadzeniu gazu ziemnego na w/w terenie. W związku z powyższym Spółka podpisała z XY Sp. z o.o. (XY) umowę o przyłączenie do sieci gazowej. Przedmiotem umowy jest przyłączenie do sieci gazowej XY instalacji gazowej Spółki znajdującej się w obiekcie, którym jest budynek handlowy zlokalizowany w L. Zgodnie z warunkami umowy XY zobowiązane jest między innymi do budowy przyłącza z punktem gazowym, a Spółka do budowy instalacji gazowej. Granicę własności między siecią gazową XY a instalacją gazową Spółki stanowi kurek główny zlokalizowany w szafce na granicy posesji. Szafka gazowa wraz z urządzeniami w niej zamontowanymi stanowiącymi wyposażenie punktu gazowego, w szczególności układ pomiarowo-rozliczeniowy zostaną zakupione oraz zamontowane przez XY i stanowią jej własność. Koszt realizacji przyłączenia ponoszone są przez XY. Spółka zobowiązana jest do uiszczenia na rzecz XY opłaty za przyłączenie.

Zgodnie z warunkami Spółka została obciążona fakturą proforma tytułem „przedpłaty 50% opłaty przyłączeniowej zgodnie z umową", która została udokumentowana fakturą treści „zaliczka tytułem opłaty przyłączeniowej zgodnie z umową o przyłączenie do sieci gazowej".

II część w wysokości odpowiadającej różnicy pomiędzy wysokością opłaty za przyłączenie a wysokością przedpłaty zostanie przez Spółkę uregulowana po zrealizowaniu przedmiotu umowy potwierdzonego protokołem odbioru, na podstawie faktury wystawionej przez XY. Zgodnie z umową Spółka poniosła na dzień składania wniosku ORD-IN opłatę skarbową za pozwolenie na budowę w wysokości 105,00 zł oraz wydatek na projekt budowlany w wysokości 800,00 zł. Stosownie do projektu budowlanego projektowana instalacja gazowa zewnętrzna połączona zostanie z istniejącą instalacją zewnętrzną, która aktualnie jest instalacją gazu płynnego. Zgodnie z decyzją Starosty zatwierdzającego projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę Spółka zobowiązana jest przed przystąpieniem do wykonania robót zdemontować istniejące zbiorniki na gaz. Zgodnie z postanowieniami umowy zawartej między Spółką G. z siedzibą w W zwanej „umową komercyjną na wykonanie instalacji gazowych oraz dostawy gazu luzem (zbiornik G)", Spółka poniosła koszt wykonania instalacji w kwocie 1,00 zł (koszt wykonania instalacji zbiornikowej 4200,00 zł, rabat za wykonanie instalacji 4199,00 zł), którą odniesiono w wartość inwestycji polegającej na wybudowaniu budynku i która jest odnoszona w koszty poprzez dokonywane odpisy amortyzacyjne. Za użytkowanie zbiorników Spółka płaci comiesięczną opłatę w wysokości 36,00 zł, którą zalicza bezpośrednio w koszy uzyskania przychodu każdego okresu rozliczeniowego wynoszącego jeden miesiąc kalendarzowy. Stosownie do postanowień Stron umowy w momencie jej rozwiązania Spółka zobowiązana jest ponieść koszty demontażu polegającego na usunięciu pozostałości gazu ze zbiorników (w wysokości 300,00 zł za zbiornik) oraz koszty usunięcia zbiorników (300,00 zł za zbiornik).

Ponadto w uzupełnieniu wniosku Spółka wskazała, że rozpoczęte prace w zakresie doprowadzenia gazu ziemnego mają na celu ulepszenie posiadanego środka trwałego poprzez:

*   rozbudowę (wybudowanie instalacji zewnętrznej - nowego odcinka - i jej włączenie od szafki gazowej do istniejącej instalacji gazowej),
*   przebudowę (zmianom będą podlegały ustawienia kotła - niezbędne przeinstalowanie z poboru gazu ciekłego naziemny, demontaż zbiorników na gaz),
*   modernizację (środek trwały, którym jest budynek zostanie zmodernizowany, unowocześniony, dostosowany do standardów).

Dzięki ulepszeniu wzrośnie tym samym wartość użytkowa budynku mierzona w szczególności kosztami jego eksploatacji.

Spółka wyjaśniła również, ze zgodnie z przyjętą polityką rachunkowości, przedpłaty dotyczące konkretnych usług, które zostaną wykonane w przyszłości odnosi się w wartości netto na konto czynnych rozliczeń międzyokresowych kosztów. Po wykonaniu usługi kwota przedpłaty (bez podlegającego odliczeniu podatku VAT) zostaje wyksięgowana z rozliczeń międzyokresowych czynnych i odniesiona w koszty uzyskania przychodu jako koszt poniesiony. Pierwszą ratę za przyłącze ujęto w księgach rachunkowych dnia 17 czerwca 2015 roku w kwocie 2.067,33 zł netto.

W związku z powyższym zadano min. następujące pytanie (oznaczone nr 4 wniosku).:

Czy wydatki związane z inwestycją planowane i poniesione w następnym roku podatkowym 2017 będą wpływały na zwiększenie wartości początkowej środka trwałego jakim jest budynek, czy będą stanowiły koszt uzyskania przychodu w momencie poniesienia?

Wnioskodawca przedstawił następujące stanowisko:

W związku z rozbudową i ulepszeniem instalacji będącej składową budynku, Spółka zobligowana przepisami prawa budowlanego zobowiązana będzie powołać kierownika budowy i ponieść szereg wydatków związanych z przeprowadzeniem inwestycji, jej realizacją i odbiorem. Do wydatków tych Spółka zaliczy z pewnością wynagrodzenie kierownika budowy, wydatki na zakup materiałów niezbędnych do przeprowadzenia prac budowlanych, koszty przeinstalowania kotła (dostosowanie do poboru gazu ziemnego z gazu płynnego), opłaty związane z odbiorem i inne, które na dzień składania wniosku nie są jeszcze skonkretyzowane a ich wartość nie jest znana. W opinii Spółki, jeśli wydatki poniesione na inwestycję w roku 2017 przewyższą wartość 3500,00 zł wpłyną na zmianę wartości początkowej środka trwałego jakim jest budynek. Jeśli suma wydatków będzie niższa, będą one stanowiły koszt uzyskania przychodu w momencie poniesienia. Spółka odnosi się bowiem ponownie do zapisu art. 16g ust. 13 ustawy, zgodnie z którym środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 3500 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji. Wówczas kosztem będą odpisy amortyzacyjne. Jeśli okaże się, że suma wydatków nie przekracza wartości 3500,00 zł, wówczas nie będą one stanowić ulepszenia. Wartość poniesionych wydatków Spółka będzie miała prawo odnieść w koszty uzyskania przychodu roku podatkowego 2017 w momencie poniesienia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w powyższym zakresie jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201), odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.