Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-915/10-6/LK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-12-29
Teza: odliczenia podatku naliczonego
Słowa kluczowe: aport; nieruchomości; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług

Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 16.09.2010 r. (data wpływu 17.09.2010 r.), uzupełnionym w dniu 11.10.2010 r. (data wpływu 14.10.2010 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 01.10.2010 r. oraz uzupełnionego w dniu 17.11.2010 r. (data wpływu 22.11.2010 r.) na wezwanie z dnia 08.11.2010 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odliczenia podatku naliczonego - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17.09.2010 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odliczenia podatku naliczonego.

Wniosek uzupełniony został pismem z dnia 11.10.2010 r. (data wpływu 14.10.2010 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie do uzupełnienia z dnia 01.10.2010 r. nr IPPP3/443-915/10-2/LK oraz uzupełniony pismem z dnia 17.11.2010 r. (data wpływu 22.11.2010 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie z dnia 08.11.2010 r. nr IPPP3-443-915/10-4/LK.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenia przyszła:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą jako spółka komandytowa i jest czynnym podatnikiem i płatnikiem podatku VAT. Do spółki komandytowej zamierza przystąpić nowy wspólnik zwany dalej X. X jest właścicielem prawa wieczystego użytkowania gruntu oraz własności budynków i budowli posadowionych na tym gruncie. X posiada również prawa własności gruntu i własności budynków i budowli posadowionych na tym gruncie.

X nosi się z zamiarem w najbliższym czasie przystąpienia do spółki Wnioskodawcy w roli komandytariusza, wnosząc do spółki Wnioskodawcy wkład w postaci prawa wieczystego użytkowania gruntów oraz prawa własności gruntu, własności budynków i budowli posadowionych na tych gruntach. Wkład do spółki komandytowej Wnioskodawcy w postaci prawa wieczystego użytkowania gruntu, prawa własności gruntu oraz własności budynków i budowli posadowionych na tych gruntach, zostanie wyceniony według aktualnej wartości rynkowej innej aniżeli wartość księgowa składników majątku będących przedmiotem aportu, a więc odbiegająca od ceny po jakiej spółka kupiła to prawo użytkowania wieczystego gruntu oraz własności budynków i budowli posadowionych na tym gruncie.

W uzupełnieniu dodano, iż Spółka będzie wykorzystywała nabyte w ramach aportu prawa użytkowania wieczystego gruntów, prawa własności gruntów oraz własności budynków i budowli posadowionych na tych gruntach na potrzeby związane z działalnością opodatkowaną. Faktura zostanie wystawiona w dniu podpisania umowy o wniesieniu wkładu niepieniężnego. Nastąpi to po podpisaniu umowy. Ponadto wskazano, iż nie doszło do zasiedlenia budynków i że budynki są przed zasiedleniem. Spółce nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego oraz nie ponoszono wydatków na przedmiotowe budynki przekraczające 30 % ich wartości początkowej, w stosunku do których miał prawo do obniżenia podatku należnego.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczania VAT naliczonego wykazanego na fakturze VAT wystawionej przez nowego wspólnika spółki komandytowej X i dokumentującej odpłatną dostawę towarów przez X?
2.  Czy prawo do odliczenia VAT naliczonego wykazanego na fakturze otrzymanej od X przysługuje w rozliczeniu za miesiąc jej otrzymania lub w ciągu kolejnych dwóch miesięcy?
3.  Czy jeśli Wnioskodawca złoży wniosek o wcześniejszy zwrot różnicy podatku VAT, jest uprawniony do otrzymania zwrotu w terminie 25 dni od dnia złożenia rozliczenia (na podstawie art. 87 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, (dalej: „ustawa o VAT”), jeżeli kwoty podatku naliczonego wykazane w deklaracji wynikają z faktury dokumentującej aport?

Ad. 1.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (\`(...)\`). Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Wnioskodawca będzie wykorzystywał nabyte w ramach aportu prawa użytkowania wieczystego gruntów, prawa własności gruntów oraz własności budynków i budowli posadowionych na tych gruntach na potrzeby własne związane z prowadzoną działalnością gospodarczą lub do ewentualnej modernizacji, przebudowy, rozbudowy celem sprzedaży. Spółka będzie wykorzystywała nabyte w ramach aportu prawa użytkowania wieczystego gruntów, prawa własności gruntów oraz własności budynków i budowli posadowionych na tych gruntach na potrzeby związane z działalnością opodatkowaną. W przypadku sprzedaży całości lub części przedmiotu aportu, czynności te będą opodatkowane podatkiem VAT. W konsekwencji, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia w całości podatku VAT naliczonego z otrzymanej faktury dokumentującej aport.

Wnioskodawca wskazuje, że od 1 kwietnia 2009 roku aporty do spółek prawa handlowego (z wyjątkiem aportu przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części) podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT bez opcji zwolnienia z podatku. W rezultacie, wniesienie aportem prawa wieczystego użytkowania gruntu, prawa własności gruntu oraz własności budynków i budowli posadowionych na tych gruntach do Wnioskodawcy podlega opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT jako odpłatna dostawa towarów.

Firma X, jako sprzedawca, jest zobowiązany do wystawienia faktury dokumentującej dostawę towarów na zasadach ogólnych. Ponadto, w opisanym stanie faktycznym nie znajdzie zastosowania zwolnienie z opodatkowania VAT, o którym mowa w art. 43 ustawy o VAT, ponieważ budynki będące przedmiotem aportu nie były nigdy wcześniej wynajmowane w całości lub części oraz nie miała miejsca sprzedaż lokali w tych budynkach, nie doszło zatem do pierwszego zasiedlenia w rozumieniu przepisów o VAT (art. 2 pkt 14 ustawy o VAT). Co więcej, X odliczył podatek VAT naliczony wynikający z nabycia prawa wieczystego użytkowania gruntu, prawa własności gruntu oraz własności budynków i budowli posadowionych na tych gruntach.

W konsekwencji nie znajdzie zastosowania art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Podsumowując, Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia VAT naliczonego wykazanego na fakturze wystawionej przez X wnoszącego aport na podstawie art. 86 ust. 1 w związku z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o VAT.

Ad. 2.

Zgodnie z art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18. Natomiast zgodnie z ust. 11 tego artykułu, jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy, Wnioskodawca nabędzie prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem prawa wieczystego użytkowania gruntu, prawa własności gruntu oraz własności budynków i budowli posadowionych na tych gruntach w drodze aportu w rozliczeniu za miesiąc, w którym otrzyma fakturę VAT dokumentującego aport, lub w rozliczeniu za jeden z dwóch następnych miesięcy.

Wnioskodawca dodaje, że w przypadku wniesienia prawa wieczystego użytkowania gruntu, prawa własności gruntu oraz własności budynków i budowli posadowionych na tych gruntach na pokrycie udziału w spółce Wnioskodawcy. Wnioskodawca zgodnie z kodeksem spółek handlowych nabywa prawo własności prawa wieczystego użytkowania gruntu oraz własności budynków i budowli posadowionych na tym gruncie z chwilą podpisania stosownej umowy spółki lub wprowadzenia zmian do umowy spółki. W konsekwencji, dostawa towarów polegającą na przeniesieniu własności rzeczy (tutaj: prawa wieczystego użytkowania gruntu, prawa własności gruntu oraz własności budynków i budowli posadowionych na tych gruntach), zostaje wykonana w tym samym momencie.

W związku z tym, w ocenie Wnioskodawcy, nie znajdzie zastosowania art. 86 ust. 12 ustawy o VAT, zgodnie z którym prawo do odliczania podatku VAT może zostać odroczone w czasie w przypadku otrzymania faktury, ale przed wydaniem towarów.

Podsumowując, Wnioskodawca nabędzie prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem prawa wieczystego użytkowania gruntu, prawa własności gruntu oraz własności budynków i budowli posadowionych na tych gruntach w rozliczeniu za miesiąc, w którym otrzyma fakturę VAT dokumentującą aport, lub w rozliczeniu za jeden z dwóch następnych miesięcy.

Ad. 3.

Zgodnie z art. 87 ust. 6 pkt 1 ustawy o VAT, „na wniosek podatnika, złożony wraz z deklaracją podatkową, urząd skarbowy jest obowiązany zwrócić różnicę podatku, o której mowa w ust. 2, w terminie 25 dni, licząc od dnia złożenia rozliczenia, w przypadku gdy kwoty podatku naliczonego, wykazane w deklaracji podatkowej, wynikają z faktur dokumentujących kwoty należności, które zostały w całości zapłacone, z uwzględnieniem art. 22 ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2007r. Nr 155, poz. 1095, z późn. zm.) (dalej; „ustawa o swobodzie działalności gospodarczej”)”.

Natomiast zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, „dokonywanie lub przyjmowanie płatności związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą następuje za pośrednictwem rachunku bankowego przedsiębiorcy w każdym przypadku, gdy:

1.  stroną transakcji, z której wynika płatność, jest inny przedsiębiorca oraz
2.  jednorazowa wartość transakcji, bez względu na liczbę wynikających z niej płatności, przekracza równowartość 15.000 Euro przeliczonych na złote według średniego kursu walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski ostatniego dnia miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym dokonano transakcji.”

W ocenie Wnioskodawcy, Wnioskodawca przekazawszy wspólnikom w zamian za aport świadczenia w postaci praw majątkowych i po dokonaniu przelewu na rachunek bankowy wszelkich kwot do zapłaty wynikających z faktur ujętych przez Wnioskodawcę w rozliczeniach VAT, za które złożona została deklaracja z wnioskiem o zwrot bezpośredni - będzie uprawniona do uznania, na potrzeby ustalenia terminu, w jakim może się ona ubiegać o zwrot nadwyżki podatku naliczonego, że podatek naliczony związany z aportem wynika z faktury dokumentującej należności w całości zapłacone w rozumieniu art. 87 ust. 6 pkt 1 ustawy o VAT oraz że spółce Wnioskodawcy przysługuje zwrot podatku w terminie 25 dni.

Potwierdzeniem takiego stanowiska jest także interpretacja indywidualna z dnia 13 października 2009 r., wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (sygn. IPPP3/443-610/09-2/KT).

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, powinien być uprawniony do wystąpienia o 25-dniowy zwrot podatku VAT, jeżeli wszystkie faktury VAT zostały uregulowane bądź w formie przekazania praw majątkowych bądź w formie zapłaty.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższego uregulowania wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione jednocześnie warunki: odliczenia dokonuje podatnik VAT oraz towary i usługi, z których nabyciem wiąże się podatek naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Powołany wyżej przepis wyklucza jednocześnie możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych (czynności zwolnione od podatku VAT, czynności niepodlegające opodatkowaniu VAT).

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m. in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Stosownie do art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą jako spółka komandytowa i jest czynnym podatnikiem i płatnikiem podatku VAT. Do spółki komandytowej zamierza przystąpić nowy wspólnik w roli komandytariusza, wnosząc do spółki Wnioskodawcy wkład w postaci prawa wieczystego użytkowania gruntów oraz prawa własności gruntu, własności budynków i budowli posadowionych na tych gruntach. Wnioskodawca będzie wykorzystywał nabyte w ramach aportu prawa użytkowania wieczystego gruntów, prawa własności gruntów oraz własności budynków i budowli posadowionych na tych gruntach na potrzeby własne związane z prowadzoną działalnością gospodarczą lub do ewentualnej modernizacji, przebudowy, rozbudowy celem sprzedaży. Nowy wspólnik, jako sprzedawca, zobowiązany jest do wystawienia faktury dokumentującej dostawę towarów na zasadach ogólnych.

Aby stwierdzić, czy Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z przedmiotowej transakcji, należy zbadać, czy nie zaistnieją przesłanki określone w art. 88 ustawy o VAT, w szczególności czy ww. transakcja będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT oraz czy nie będzie z tego podatku zwolniona.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, należy rozumieć rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Stosownie do art. 7 ust. 1 cyt. ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Przez sprzedaż natomiast rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (art. 2 pkt 22 ustawy o VAT).

Za aport uważa się wkład niepieniężny wniesiony do spółki na pokrycie kapitału zakładowego, w postaci wartości niematerialnych (praw) lub rzeczy. Wniesienie wkładu wiąże się z przeniesieniem na spółkę wszelkich praw do przedmiotu wkładu, a więc także prawa własności, jeżeli przysługuje ono wspólnikowi.

Wniesienie aportu w postaci prawa wieczystego użytkowania gruntów oraz prawa własności gruntu, własności budynków i budowli posadowionych na tych gruntach do spółki spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów zawartej w art. 5 ust. 1 ustawy, a tym samym w rozumieniu art. 2 pkt 22 tejże ustawy uznawane jest za sprzedaż, ponieważ dostawa ta odbywa się za wynagrodzeniem (wniesienie aportu spełnia przymiot odpłatności, istnieje bowiem bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów, a otrzymanym wynagrodzeniem w formie wyrażonych pieniężnie udziałów), a jej efektem jest przeniesienie na inny podmiot prawa do rozporządzania przedmiotowymi towarami jak właściciel.

Zatem wniesienie do spółki komandytowej przedmiotowej nieruchomości jako wkładu niepieniężnego, stanowi odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

Co do zasady stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy stawka podatku wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Od powyższej zasady, ustawodawca ustanowił szereg wyjątków, a jednym z nich jest wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zwolnienie od podatku dostawy budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W tym miejscu zauważyć należy, iż zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30 % wartości początkowej.

Jak wynika z powyższych uregulowań zwolnienie od podatku od towarów i usług stosuje się w odniesieniu do sprzedaży całości lub części budynków, jeżeli w momencie dostawy są już zasiedlone, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a ich dostawą jest dłuższy niż 2 lata.

Z przedstawionej we wniosku sytuacji wynika, że do spółki komandytowej Wnioskodawcy zamierza przystąpić nowy wspólnik, wnosząc wkład w postaci prawa wieczystego użytkowania gruntów oraz prawa własności gruntu, własności budynków i budowli posadowionych na tych gruntach. Wspólnik ten, jako sprzedawca, zobowiązany jest do wystawienia faktury dokumentującej dostawę towarów na zasadach ogólnych. W uzupełnieniu Spółka wskazała, iż nie doszło do zasiedlenia budynków. Budynki są przed zasiedleniem w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT. We własnym stanowisku Wnioskodawca stwierdził, że „X odliczył podatek VAT naliczony wynikający z nabycia prawa wieczystego użytkowania gruntu, prawa własności gruntu oraz własności budynków i budowli posadowionych na tych gruntach”. W uzupełnieniu Spółka sprostowała, iż wnoszącemu aport „nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego oraz nie ponoszono wydatków na przedmiotowe budynki przekraczające 30% ich wartości początkowej w stosunku do których miał prawo do obniżenia podatku należnego”, co tut. Organ przyjął za stan rzeczywisty w rozpatrywanym zdarzeniu przyszłym.

Analizując powołane powyżej przepisy, a także biorąc pod uwagę fakt, iż – jak wskazuje Wnioskodawca - nie doszło do pierwszego zasiedlenia przedmiotowych budynków w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, stwierdzić należy, iż wniesienie aportem ww. nieruchomości zabudowanej do spółki komandytowej nie korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10, z uwagi na niespełnienie przesłanki określonej w lit. a tego przepisu.

W przedmiotowej sprawie przywołać należy jednakże przepis art. 43 ust. 1 pkt 10a ww. ustawy o VAT, zgodnie z którym zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30 % wartości początkowej tych obiektów.

Biorąc pod uwagę fakt, iż w stosunku do obiektów (tj. budynków i budowli) nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego i nie ponosił on wydatków na przedmiotowe budynki przekraczające 30 % ich wartości początkowej w stosunku do których miał prawo do obniżenia podatku należnego, stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie spełnione zostały obie przesłanki art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, kwalifikujące przedmiotowe budynki i budowle do sprzedaży zwolnionej.

Podkreślić również należy, iż stosownie do art. 43 ust. 10 powołanej ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Prawo podatnika do rezygnacji ze zwolnienia z podatku, wyrażone w cyt. art. 43 ust. 10 ustawy o VAT odnosi się wyłącznie do zwolnienia dostawy budynków, budowli lub ich części na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 cyt. ustawy. Natomiast aport przedmiotowej nieruchomości korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT. Nie jest więc możliwe dokonanie wyboru opodatkowania przedmiotowej transakcji stawką podatku w wysokości 22% na podstawie art. 43 ust. 10 tej ustawy, bowiem przepis ten odnosi się jedynie do dostawy zwolnionej na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10. W stosunku natomiast do dostawy zwolnionej z podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a przepis art. 43 ust. 10 nie ma zastosowania.

Zwrócić należy również uwagę na treść art. 29 ust. 5 powołanej ustawy o VAT, zgodnie z którym w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale związanych z gruntem. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku VAT, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Stosownie zaś do § 12 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224 poz. 1799 ze zm.) zwalnia się od podatku zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, jeżeli budynki te lub budowle albo ich części są zwolnione od podatku.

Reasumując, powołane przepisy prawa podatkowego w konfrontacji z przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym prowadzą do stwierdzenia, iż wniesienie aportem ww. nieruchomości zabudowanej do spółki komandytowej nie jest zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10, lecz korzysta z tego zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a w związku z art. 29 ust. 5 ustawy o VAT i § 12 ust. 1 pkt 11 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. W konsekwencji, Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z otrzymanej faktury dokumentującej aport.

Mając powyższe na względzie, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie przedstawionego zdarzenia przyszłego należało uznać za nieprawidłowe.

Jednocześnie zauważyć należy, iż w związku z uznaniem stanowiska Spółki za nieprawidłowe w odniesieniu do pytania 1, tj. w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z otrzymanej faktury dokumentującej aport, odpowiedź na pytania 2 i 3 stała się bezprzedmiotowa.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ podatkowy zauważa, iż w związku z tym, że złożony wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego rozpatrzono jedynie w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z otrzymanej faktury dokumentującej aport, podlega on opłacie w wysokości 40 zł. Wnioskodawca dokonał wpłaty w wysokości 120 zł za wydanie interpretacji indywidualnej w dniu 17 września 2010 r. Zatem kwota 80 zł zgodnie z art. 14f § 2a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.) zostanie zwrócona przekazem pocztowym na adres wskazany w części B.3 złożonego wniosku ORD-IN.

Zgodnie z art. 14b § 3 cyt. w sentencji ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Podkreślenia wymaga, iż interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. Tym samym niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawioną przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku oraz uzupełnieniu sytuację, w której Wnioskodawca jednoznacznie określił - odnośnie budynków będących przedmiotem aportu - iż „… nie doszło do zasiedlenia budynków, budynki są przed zasiedleniem. Nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego oraz nie ponoszono wydatków na przedmiotowe budynki przekraczające 30% ich wartości początkowej w stosunku do których miał prawo do obniżenia podatku należnego”.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.