Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-1280/13-4/KOM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-02-27
Teza: prawo do wykazania w deklaracji VAT-7 nadwyżki podatku naliczonego nad należnym przysługującej przed wykreśleniem podatnika z rejestru podatników VAT
Słowa kluczowe: deklaracje; nadwyżki; podatek-podatek naliczony
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony - przedstawione we wniosku z dnia 21 listopada 2013 r. (data wpływu 28 listopada 2013 r.) uzupełnionym pismem z dnia 10 lutego 2014 r. (data wpływu 14 lutego 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do wykazania w deklaracji VAT-7 nadwyżki podatku naliczonego nad należnym przysługującej przed wykreśleniem podatnika z rejestru podatników VAT **\- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 listopada 2013 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do wykazania w deklaracji VAT-7 nadwyżki podatku naliczonego nad należnym przysługującej przed wykreśleniem podatnika z rejestru podatników VAT. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 10 lutego 2014 r. (data wpływu 14 lutego 2014 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z dnia 31 stycznia 2014 r. znak IPPP2/443-1280/13-2/KOM (skutecznie doręczone dnia 5 lutego 2014 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Postanowieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 8 marca 2012 r. podatnik – C. Sp. z o. o. - został wykreślony z rejestru podatników podatku od towarów i usług na podstawie art. 216 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.)

W uzasadnieniu tego postanowienia stwierdzono, że Wnioskodawca został zarejestrowany w zakresie podatku od towarów i usług z dniem 29 listopada 2002 r., a ostatnią złożoną deklaracją jest deklaracja VAT-7 za 01/2009 r.

Pomimo wezwań „nie podjętych w terminie” Wnioskodawca nie zgłosił się w celu złożenia brakujących deklaracji VAT-7.

Ze względu na brak kontaktu z podatnikiem, zgodnie z art. 96 ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z dnia 11 marca 2004 r. z późn. zm.) Naczelnik Urzędu Skarbowego wykreślił z urzędu Wnioskodawcę z rejestru jako podatnika VAT.

W ostatniej złożonej deklaracji VAT-7 za styczeń 2009 r. Wnioskodawca miał do przeniesienia kwotę 19.933,- PLN.

W uzupełnieniu z dnia 10 lutego 2014 r. (data wpływu 14 lutego 2014 r.) Wnioskodawca wskazał, że:

1.  Data wykreślenia przez Naczelnika Urzędu Skarbowego z rejestru podatników podatku VAT to 8 marca 2012 r.
2.  Poprzez użycie sformułowania „zaktualizowanie statusu spółki poprzez złożenie VAT-R” Wnioskodawca rozumie formalną ponowną rejestrację do podatku VAT jako czynnego podatnika. Zdaniem Wnioskodawcy, przy uwzględnieniu tego samego nr NIP i REGON, nie będzie to nowy podatnik VAT. Spółka złoży wszelkie zaległe dokumenty za okres, w którym nie prowadziła działalności, tj. od złożenia ostatniej deklaracji VAT za styczeń 2009 r. Firma C. Sp. z o. o. prowadziła działalność gospodarczą do stycznia 2009 r. i potem w grudniu 2013 r. wznowiła działalność gospodarczą.
3.  Spółka w okresie od lutego 2009 r. do listopada 2013 r. nie prowadziła działalności gospodarczej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku):

W związku z zaistniałą sytuacją Spółka chce potwierdzić, czy ma możliwość przeniesienia kwoty 19.933,- PLN wykazanej w deklaracji VAT za styczeń 2009 r. na deklarację VAT za grudzień 2013 r.?

Stanowisko Wnioskodawcy (ostatecznie doprecyzowane w uzupełnieniu do wniosku):

Zgodnie z art. 86 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004r. (Dz. U. Nr 54, poz. 535) „W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego\`(...)\`” oraz art. 86 pkt 19 ustawy „Jeżeli w okresie rozliczeniowym podatnik nie wykonywał czynności opodatkowanych na terytorium kraju oraz nie wykonywał czynności poza terytorium kraju kwotę podatku naliczonego może przenieść do rozliczenia na następny okres rozliczeniowy.”

Wnioskodawca ma prawo wykazać w kolejnej deklaracji VAT-7 kwotę do przeniesienia z deklaracji za styczeń 2009 r. Obecnie Wnioskodawca nie występuje o zwrot kwoty podatku VAT wykazanej w deklaracji VAT-7 za styczeń 2009 r., tj. kwoty 19.933,- PLN.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Podstawowa zasada dotycząca możliwości odliczenia podatku naliczonego została sformułowana w art. 86 ust. 1 ustawy. W przepisie tym wskazano, że w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

W myśl art. 86 ust. 19 ustawy, jeżeli w okresie rozliczeniowym podatnik nie wykonał czynności opodatkowanych na terytorium kraju oraz nie wykonywał czynności poza terytorium kraju, kwotę podatku naliczonego może przenieść do rozliczenia na następny okres rozliczeniowy.

Stosownie do postanowień art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Z powyższego przepisu wynika zatem, że w sytuacji, gdy u podatnika występuje nadwyżka kwoty podatku naliczonego nad podatkiem należnym uprawnienia podmiotu do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu bezpośredniego tej różnicy, mają charakter równorzędny i od podatnika zależy, z którego uprawnienia skorzysta.

Stosownie do art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Z zacytowanego powyżej przepisu wynika, że tylko podatnicy zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni mają prawo do obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego.

Zgodnie zaś z art. 96 ust. 9 ustawy, naczelnik urzędu skarbowego wykreśla z urzędu podatnika z rejestru jako podatnika VAT bez konieczności zawiadamiania o tym podatnika, jeżeli w wyniku podjętych czynności sprawdzających okaże się, że podatnik nie istnieje lub mimo podjętych udokumentowanych prób nie ma możliwości skontaktowania się z podatnikiem albo jego pełnomocnikiem.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca był podatnikiem VAT od 29 listopada 2002 r. do 8 marca 2012 r., gdyż z tym dniem został wykreślony przez Naczelnika Urzędu Skarbowego - w trybie art. 96 ust. 9 ustawy - z rejestru podatników podatku VAT. Wnioskodawca prowadził działalność gospodarczą do stycznia 2009 r. Deklaracje składał od 2002 r. do stycznia 2009 r. W ostatniej deklaracji VAT-7 za styczeń 2009 r. Wnioskodawca wykazał kwotą 19.933 zł do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy.

W grudniu 2013 r. Wnioskodawca wznowił swoją działalność gospodarczą i w związku z tym dokonał ponownej rejestracji w podatku VAT, przy uwzględnieniu tego samego nr NIP i REGON. Wnioskodawca złoży wszelkie zaległe dokumenty za okres, w którym nie prowadził działalności, tj. od złożenia ostatniej deklaracji VAT za styczeń 2009 r.

Wątpliwość Wnioskodawcy dotyczy tego, czy ma On możliwość przeniesienia kwoty 19.933,- PLN wykazanej w deklaracji VAT-7 za styczeń 2009 r. do deklaracji VAT-7 za grudzień 2013 r.

Trzeba zauważyć, że prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możność wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami.

Z uwagi na to, że prawo do odliczenia powinno być realizowane natychmiast po powstaniu podatku naliczonego, decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia będzie miała kwestia jego zadeklarowania.

Przepisy dotyczące podatku od towarów i usług przewidują dwie możliwości rozliczenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym:

*   do zwrotu na rachunek bankowy wskazany przez podatnika lub też
*   do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy.

Wybór możliwości rozliczenia powyższej kwoty został pozostawiony do decyzji samego podatnika. Naczelnik Urzędu Skarbowego nie ma możliwości zmiany woli podatnika w tym zakresie.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca nie zawiesił ani nie zakończył w 2009 r. prowadzenia działalności gospodarczej i pozostaje w gronie podatników VAT, co przejawia się ponowną rejestracją w tym podatku w grudniu 2013 r. i planowanym złożeniem zaległych deklaracji VAT za okres luty 2009 r. – listopad 2013 r., tak więc uwzględniając przywołany powyżej stan prawny stwierdzić należy, że Wnioskodawca będzie mógł wykazać w deklaracji VAT-7 złożonej za grudzień 2013 r. kwotę do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości 19.933,- PLN, która to kwota została wykazana w ostatniej złożonej przed wykreśleniem z rejestru podatników deklaracji za styczeń 2009 r. Trzeba jednak podkreślić, że żeby Wnioskodawca miał do tego prawo, to musi tę kwotę (19.933,- PLN) wykazać w każdej zaległej deklaracji VAT, którą zamierza złożyć za okres kiedy ich nie składał, tj. luty 2009 r. - listopad 2013 r.).

Stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe

Końcowo należy dodać, że zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 czerwca 2009 r. sygn. akt I FPS 9/08 oraz linią orzeczniczą sądów do rozliczeń, w których obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług przekształcił się w kwotę zwrotu różnicy podatku lub nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym, która może być zadeklarowana przez podatnika do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy zastosowanie ma przepis art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym zobowiązanie podatkowe, przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

Istotą przedawnienia uregulowanego w art. 70 Ordynacji podatkowej jest to, że na skutek upływu czasu zobowiązanie podatkowe wygasa z mocy prawa, zobowiązanie podatkowe bowiem przestaje istnieć.

Tut. organ wskazując ww. przepisy dotyczące przedawnienia nie dokonał przy tym interpretacji tej kwestii, gdyż nie było to przedmiotem zapytania ani stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.