Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-156/14/BP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-04-16
Teza: Czy w przedstawionej sytuacji powstanie różnic ilościowych, w tym zarówno strat jak i nadwyżek, podczas przemieszczenia wyrobów węglowych związanego z realizacją dostawy wewnatrzwspólnotowej lub eksportem tych wyrobów stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem akcyzowym po stronie Wnioskodawcy, w konsekwencji czego Wnioskodawca jest zobowiązany do odprowadzenia akcyzy od tych różnic?
Słowa kluczowe: akcyza-wyroby akcyzowe-przemieszczanie wyrobów akcyzowych; dokumenty; ubytki; węgiel
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z 21 stycznia 2014 r. (data wpływu 27 stycznia 2014 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania strat i nadwyżek wyrobów węglowych – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 27 stycznia 2014 r. został złożony do Organu ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania wyrobów akcyzowych oraz w zakresie opodatkowania strat i nadwyżek wyrobów węglowych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

„X” S.A. (dalej: „Wnioskodawca”, „Spółka”) prowadzi działalność jako pośredniczący podmiot węglowy (dalej: „PPW”) w rozumieniu ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (tekst jednolity: Dz. U. z 2011 r., nr 108, poz. 626 w brzmieniu nadanym nowelizacją z dnia 12 lipca 2013 r., Dz. U. z 2013 r. nr 939; dalej: „ustawa”).

Przedmiot prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej obejmuje w szczególności wydobycie oraz sprzedaż wyrobów węglowych o kodzie CN 2701 (dalej: „wyroby węglowe” lub „węgiel”). W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka może dokonywać m.in. wewnątrzwspólnotowej dostawy oraz eksportu wyrobów węglowych.

W trakcie przemieszczania wyrobów węglowych w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy, bądź eksportu, może dochodzić do powstawania różnego rodzaju różnic ilościowych, w tym strat lub nadwyżek, wynikających m.in. z właściwości fizykochemicznych sprzedawanego przez Spółkę węgla, warunków atmosferycznych, konstrukcji oraz stanu technicznego wykorzystywanych środków transportu, dokładności stosowanej aparatury pomiarowej, dokonanych kradzieży bądź tzw. usypów. W konsekwencji powyższego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej mogą mieć miejsce sytuacje, w których wynikająca z pomiaru dokonanego przy użyciu wag Spółki ilość wyrobów węglowych wydanych do przemieszczenia będzie się różnić od ilości, która według pomiaru dokonanego w miejscu finalnego przeznaczenia tych wyrobów (znajdującego się poza granicami kraju), dotarła do tego miejsca.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w przedstawionej sytuacji powstanie różnic ilościowych, w tym zarówno strat jak i nadwyżek, podczas przemieszczenia wyrobów węglowych związanego z realizacją dostawy wewnatrzwspólnotowej lub eksportem tych wyrobów stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem akcyzowym po stronie Wnioskodawcy, w konsekwencji czego Wnioskodawca jest zobowiązany do odprowadzenia akcyzy od tych różnic?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionej sytuacji powstanie różnic ilościowych, w tym zarówno strat jak i nadwyżek, podczas przemieszczenia wyrobów węglowych związanego z realizacją dostawy wewnatrzwspólnotowej lub eksportem tych wyrobów nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, w konsekwencji czego Spółka nie jest zobowiązana do odprowadzenia akcyzy od tych różnic.

Na gruncie obowiązującego brzmienia ustawy opodatkowaniu akcyzą podlegają m.in. wyroby akcyzowe, za które zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy uznaje się m.in. wyroby energetyczne określone w załączniku nr 1 do ustawy. Jednocześnie ustawa wprowadza pojęcie wyrobów węglowych, do których należą m.in. przeznaczone do celów opałowych wyroby oznaczone kodem CN 2701 - tj. węgiel, brykiety, brykietki i podobne paliwa stałe wytwarzane z węgla.

Jak wskazano w opisie zdarzenia będącego przedmiotem niniejszego wniosku Spółka dokonuje dostawy wewnatrzwspólnotowej oraz eksportu węgla o kodzie CN 2701. Tym samym wyrób ten, jeżeli jest przeznaczony do celów opałowych, na gruncie ustawy stanowi wyrób akcyzowy należący jednocześnie do kategorii wyrobów węglowych.

Zawarty w art. 9a ust. 1 ustawy znowelizowany katalog czynności podlegających opodatkowaniu wśród czynności opodatkowanych akcyzą wymienia m.in. powstanie ubytków wyrobów węglowych. Tym samym w przypadku wyrobów węglowych powstanie ubytków stanowi odrębny i samodzielny przedmiot opodatkowania akcyzą.

Równocześnie zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 20 ustawy w brzmieniu nadanym jej przez ustawę z dnia 12 lipca 2013 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2013 r. nr 939; dalej: „nowelizacja”) za ubytki wyrobów akcyzowych rozumie się m. in. wszelkie straty wyrobów węglowych powstałe w trakcie ich przemieszczania na terytorium kraju w związku z wykonaniem czynności stanowiącej przedmiot opodatkowania akcyzą.

Zatem straty wyrobów węglowych stanowią ubytki w rozumieniu ustawy jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących przesłanek:

i.straty powstały w związku z wykonaniem czynności stanowiącej przedmiot opodatkowania akcyzą;

ii.straty powstały w trakcie przemieszania wyrobów węglowych na terytorium kraju.

W analizowanej sytuacji należałoby zaznaczyć, że w świetle art. 9a ustawy w przypadku wyrobów węglowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju finalnemu nabywcy węglowemu;
2.  nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego;
3.  import wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego;
4.  użycie wyrobów węglowych przez pośredniczący podmiot węglowy;
5.  użycie wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego;
    1.  nabytych w ramach zwolnienia, o którym mowa w art. 31 a ust. 1, do celów innych niż zwolnione na podstawie tego przepisu, przy czym za takie użycie uznaje się również naruszenie warunków, o których mowa w art. 31 a ust. 3, a także sprzedaż, eksport lub dostawę wewnątrzwspólnotową wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego zamiast użycia ich do celów, o których mowa w art. 31 a ust. 1,
    2.  uzyskanych w sposób inny niż w drodze nabycia,
    3.  jeżeli nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży wyrobów węglowych finalnemu nabywcy węglowemu, a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony w należnej wysokości;
6.  użycie lub sprzedaż wyrobów węglowych uzyskanych w drodze czynu zabronionego pod groźbą kary;
7.  powstanie ubytków wyrobów węgłowych.

W świetle brzmienia powyższego przepisu ustawy należałoby zatem przyjąć, że na gruncie obecnego brzmienia ustawy dokonywane przez PPW eksport bądź wewnątrzwspólnotową dostawa wyrobów węglowych nie stanowią przedmiotu opodatkowania akcyzą - nie są zatem czynnościami opodatkowanymi, o których mowa w definicji ubytków wyrobów węglowych zawartej w art. 2 ust. 1 pkt 20 ustawy. Już z literalnego brzmienia przytoczonego art. 9a ustawy wynika bowiem, że opodatkowaniu akcyzą nie podlega ani eksport, ani dostawa wewnątrzwspólnotową wyrobów węglowych. Tym samym w ocenie Wnioskodawcy w przedmiotowej sytuacji straty powstałe podczas przemieszczania wyrobów węglowych związanego z realizacją dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportem tych wyrobów nie powstają w związku z wykonaniem czynności stanowiącej przedmiot opodatkowania akcyzą, a tym samym nie powstaje obowiązek zapłaty akcyzy od tych strat.

Równocześnie ewentualne nadwyżki powstałe podczas przemieszczania wyrobów węglowych związanego z realizacją dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportem tych wyrobów nie stanowią przedmiotu opodatkowania podatkiem akcyzowym, bowiem również nie zostały ujęte w art. 9a ustawy.

Reasumując powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, różnice ilościowe powstałe podczas przemieszczenia wyrobów węglowych związanego z realizacją dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportem tych wyrobów nie stanowią ubytków wyrobów węglowych w rozumieniu ustawy, gdyż nie stanowią one strat powstałych podczas przemieszczenia wyrobów węglowych na terytorium kraju w związku z wykonaniem czynności stanowiącej przedmiot opodatkowania akcyzą.

W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionej sytuacji powstanie różnic ilościowych podczas przemieszczenia wyrobów węglowych związanego z realizacją dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportem tych wyrobów nie stanowi po stronie Spółki czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, w konsekwencji czego, nie jest ona zobowiązana do odprowadzenia akcyzy od tych różnic.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z dnia 14 marca 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.