Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-1091/09/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-02-24
Teza: Czy posiadając fakturę zakupu samochodu prywatnego, który został przeznaczony na cele prowadzonej działalności gospodarczej jako środek trwały, można przyjąć, że jego wartość początkową na dzień wprowadzenia do ewidencji środków trwałych stanowi kwota wskazana w tej fakturze?
Słowa kluczowe: amortyzacja; cena-cena nabycia; samochód; wartość-wartość początkowa-wartość początkowa środka trwałego; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 10 grudnia 2009 r. (data wpływu do tut. Biura 14 grudnia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu określenia wartości początkowej zakupionego środka trwałego (samochodu) - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 grudnia 2009 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu określenia wartości początkowej zakupionego środka trwałego (samochodu).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie produkcji ceramicznych wyrobów sanitarnych, produkcji płytek ceramicznych, sprzedaży hurtowej wyrobów metalowych, porcelanowych ceramicznych i szklanych do użytku domowego, tapet i środków czystości.

W dniu 10 lipca 2000 r. dokonał zakupu fabrycznie nowego samochodu osobowego przeznaczonego na cele prywatne.

Cena wraz z wszelkimi danymi samochodu zostały oznaczone w treści faktury VAT wystawionej dnia 10 lipca 2000 r.

W roku 2009 (19 października) Wnioskodawca postanowił wnieść wspomniany samochód od majątku prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa w charakterze środka trwałego.

Pojazd ten został przeznaczony do korzystania w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Na jakiej zasadzie należy dokonać obliczenia wartości początkowej środka trwałego wnoszonego do majątku przedsiębiorstwa z majątku prywatnego podatnika?

Czy wartość początkowa środka trwałego jest określona w oparciu o pierwotną cenę nabycia, skoro środek trwały został nabyty w drodze kupna i cena jego zakupu jest znana?

Zdaniem Wnioskodawcy, wartość początkową środka trwałego nabytego w drodze kupna stanowi cena nabycia zdefiniowana w art. 22g ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14 poz. 176 ze zm.), a także w art. 28 ust. 2 i 8 ustawy o rachunkowości, z zastrzeżeniem art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia samochodu osobowego, dokonywanych według zasad określonych w art. 22a-22o, w części ustalonej od wartości samochodu przewyższającej równowartość 20.000 euro przeliczonej na złote według kursu średniego euro ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski z dnia przekazania samochodu do używania.

Cena nabycia to cena zakupu składnika aktywów, obejmująca kwotę należną sprzedającemu, bez podlegających odliczeniu podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego, a w przypadku importu powiększona o obciążenia o charakterze publicznoprawnym oraz powiększona o koszty bezpośrednio związane z zakupem i przystosowaniem składnika aktywów do stanu zdatnego do używania lub wprowadzenia do obrotu, łącznie z kosztami transportu, jak też załadunku, wyładunku, składowania lub wprowadzenia do obrotu, a obniżona o rabaty, opusty, inne podobne zmniejszenia i odzyski.

Wnioskodawca wyraża pogląd, iż w sytuacji, gdy nie jest możliwe ustalenie ceny nabycia składnika aktywów, a w szczególności przyjętego nieodpłatnie, w tym w drodze darowizny – jego wyceny dokonuje się według ceny sprzedaży takiego samego lub podobnego przedmiotu – a więc aktualnej ceny rynkowej.

Dla celów podatkowych wartością początkową środka trwałego nabytego w drodze kupna jest zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, cena jego nabycia. W przypadku gdy ceny nabycia nie można ustalić, wartość początkową ustala się na zasadach określonych w art. 22g ust. 8 ww. ustawy. Jest to wartość ustalona przez podatnika. Przy ustalaniu tej wartości podatnik musi uwzględnić cenę rynkową wprowadzanego środka trwałego z grudnia roku poprzedzającego rok wprowadzenia go do ewidencji oraz stan i stopień jego zużycia.

Zasadne jest zatem, zdaniem Wnioskodawcy, uznanie, iż wartością początkową wprowadzonego do ewidencji środków trwałych samochodu osobowego, będzie cena nabycia – jeżeli można ją ustalić. Dopiero gdy jej ustalenie jest niemożliwe, za wartość początkową przyjmuje się cenę rynkową ustaloną w oparciu o art. 22g ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (oraz odpowiednio art. 28 ust. 2 ustawy o rachunkowości).

Jeżeli właściciel samochodu osobowego w chwili wnoszenia takiej rzeczy ruchomej jako środka trwałego do przedsiębiorstwa jest w stanie wykazać się posiadaniem faktury zakupu wspomnianego samochodu sprzed paru lat, należy więc, w myśl przytoczonych przepisów, brać pod uwagę cenę istniejącą w chwili zakupu pojazdu, która jednocześnie stanowi wartość początkową środka trwałego.

Na poparcie swojego stanowiska Wnioskodawca powołał:

*   interpretację indywidualną z dnia 9 lutego 2009 r., Znak: IPPB1/415-1403/08-2/IF, wydaną przez działającego w imieniu Ministra Finansów Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie,
*   interpretację indywidualną z dnia 21 maja 2009 r., Znak: IPPB1/415-210/09-3/MT, wydaną przez działającego w imieniu Ministra Finansów Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie,
*   interpretację indywidualną z dnia 28 maja 2008 r., Znak: IPPB1/415-390/08-3/JK, wydaną przez działającego w imieniu Ministra Finansów Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie,
*   interpretację indywidualną z dnia 15 kwietnia 2008 r., Znak: IPPB1/415-55/08-4/AJ, wydaną przez działającego w imieniu Ministra Finansów Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie,
*   interpretację indywidualną z dnia 25 lipca 2008 r., Znak: IBPB1/415-337/08/WRz wydaną przez działającego w imieniu Ministra Finansów Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Jednocześnie zauważyć należy, iż cena nabycia o której mowa w art. 22g ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14 poz. 176 ze zm.), została zdefiniowana w art. 22g ust. 3 tej ustawy, zgodnie z którym za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku.

W konsekwencji cenę nabycia wskazanego we wniosku środka trwałego ustalić należy na podstawie ww. przepisów prawa, a nie na podstawie powołanego we wniosku art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1223 ze zm.).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.