Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-21/14-7/TW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-04-07
Teza: Czy Wnioskodawca postąpi prawidłowo zaliczając otrzymane odszkodowanie od ubezpieczyciela do przychodów podatkowych?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; odszkodowania; pożar; przychód-przychód z działalności gospodarczej; strata; towar
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 3 stycznia 2014 r. (data wpływu 8 stycznia 2014 r.), uzupełnionym w dniu 3 marca 2014 r., o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 stycznia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów i w zakresie opodatkowania przychodów.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14f § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 27 lutego 2014 r. znak ILPB1/415-21/14-2/TW na podstawie art. 169 § 1 i § 2 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem rozpatrzenia wniosku jedynie w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 3 marca 2014 r., w tym samym dniu wniosek uzupełniono (dokonano wpłaty).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca posiada chłodnię składową. Działalność Wnioskodawcy polega na tym, że świadczy usługi przechowywania powierzonego towaru w chłodni przez okres ustalony przez obydwie strony transakcji. W dniu 29 kwietnia 2013 r. doszło do pożaru pomieszczeń magazynowych i chłodni. W czasie pożaru w chłodni znajdowały się towary powierzone do przechowywania przez kontrahentów. W wyniku pożaru przechowywane towary częściowo uległy zniszczeniu, w związku z czym Wnioskodawca zobowiązany był wypłacić odszkodowanie za zniszczony towar.

Wnioskodawca posiadał polisę ubezpieczeniową na wypadek pożaru. Część odszkodowania została pokryta z pieniędzy otrzymanych od ubezpieczyciela, resztę Wnioskodawca pokrył z własnych środków na podstawie ugody zawartej z poszkodowanymi kontrahentami.

Śledztwo prowadzone w sprawie pożaru zaistniałego w dniu 29 kwietnia 2013 r. w pomieszczeniach magazynowych chłodni, gdzie n/n sprawca poprzez niezabezpieczone okno pomieszczenia magazynowego chłodni dostał się do wnętrza budynku, a następnie za pomocą substancji łatwopalnej dokonał podpalenia przechowywanego tam towaru na szkodę podmiotów gospodarczych, które powierzyły towar do przechowania, zostało umorzone przez KMP wobec niewykrycia sprawcy czynu.

Uzasadnienie postanowienia o umorzeniu zawiera następujący zapis:

„Podczas penetracji terenu przyległego do budynku, przez odpowiednie służby, przy jednym z dwóch okien ściany zewnętrznej ujawniono na trawiastym podłożu podstawioną drewnianą paletę i otwarte okno. Przez opisane otwarte okno, sprawca dostał się do wnętrza pomieszczenia, okno to nie posiada zasuniętej żaluzji, która jest zamontowana, na drugim sąsiednim oknie jest zasunięta co uniemożliwia jego otworzenie lub wypchnięcie. Okno nie posiada śladów mechanicznych uszkodzeń, co może świadczyć o tym, że zostało otworzone od wewnątrz lub pozostawiono je niedomknięte”.

Obiekt chłodni posiada zamontowany system monitoringu, który jednak nie przyniósł wymiernych efektów przy ustalaniu sprawcy.

Pomimo faktu, że sprawca pożaru nie został zidentyfikowany, brak jest przesłanek aby stwierdzić, że pożar powstał na skutek działań bądź też zaniechań Wnioskodawcy; obiekt objęty był systemem monitoringu, posiadał ubezpieczenie na wypadek pożaru, które zostało wypłacone, instalacja elektryczna była sprawna, a w momencie podpalenia nikt z pracowników ani też Wnioskodawca nie byli obecni w miejscu zdarzenia.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie w zakresie opodatkowania przychodów.

Czy Wnioskodawca postąpi prawidłowo zaliczając otrzymane odszkodowanie od ubezpieczyciela do przychodów podatkowych?

Zdaniem Wnioskodawcy, odnosząc się natomiast do kwestii otrzymanego odszkodowania w związku z zaistniałym zdarzeniem losowym, tj. pożarem w majątku Wnioskodawcy, wskazać należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji przychodu podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 10 ust. 1, że źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Z kolei zgodnie z art. 14 ust. 1 za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont, przy uwzględnieniu ust. 2 pkt 12: przychodem z działalności gospodarczej są również otrzymane odszkodowania za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą lub z prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej.

Reasumując, odszkodowanie, które otrzymał Wnioskodawca za doznane szkody pożarowe, a więc szkody związane z ogólnym ryzykiem prowadzenia działalności gospodarczej, będzie przychodem podatkowym z działalności gospodarczej w momencie otrzymania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Odrębnym źródłem przychodów jest, wskazana w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, pozarolnicza działalność gospodarcza.

W świetle art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Stosownie do treści art. 14 ust. 2 pkt 12 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również otrzymane odszkodowania za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą lub z prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej.

W tym miejscu podkreślić należy, że przywoływany przepis art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wymienia wszystkich przychodów z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 3 ww. ustawy. Natomiast przepis art. 14 ust. 2 pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na niektóre rodzaje przychodów zaliczanych również do przychodów z działalności gospodarczej.

Z powyższego zatem wynika, że – co do zasady – przychodem podatkowym z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej jest każda wartość wchodząca w skład majątku podatnika, powiększająca jego aktywa, mająca definitywny charakter, którą może on rozporządzać jako własną.

Skoro przedmiotowe odszkodowanie pozostaje w bezpośrednim związku z działalnością gospodarczą, to przychód z tytułu otrzymanego odszkodowania należy rozliczyć w ramach źródła przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy.

Z powyższego przepisu wynika zatem, że odszkodowanie otrzymane za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, co do zasady, stanowi przychód z działalności gospodarczej. W związku z faktem, że Wnioskodawcy na skutek pożaru zostało wypłacone odszkodowanie z polisy ubezpieczeniowej, za szkodę dotyczącą składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, to będzie ono stanowić przychód z prowadzonej działalności gospodarczej. Przychód ten w całości podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Mając na uwadze informacje przedstawione we wniosku oraz powołane przepisy uznać należy, że Wnioskodawca postąpi prawidłowo zaliczając otrzymane odszkodowanie od ubezpieczyciela do przychodów podatkowych prowadzonej działalności gospodarczej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Wniosek w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów w dniu 7 kwietnia 2014 r. został rozstrzygnięty odrębną interpretacją indywidualną nr ILPB1/415-21/14-6/TW.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.