Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.535.2025.1.KF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-01
Teza: Zastosowanie VAT marży przy usługach turystyki.
Słowa kluczowe: kolonie i obozy
marża
turystyka
usługi
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII.
Procedury szczególne-Podstawa opodatkowania usług
turystyki
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 3-art. 119-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 2 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie zaliczenia usług świadczonych przez Zleceniobiorców do usług
    nabywanych od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty przy ustalaniu
    wysokości marży stanowiącej podstawę opodatkowania wykonywanych przez Państwa
    usług turystyki.

    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    A. Sp. z o.o. (dalej: Wnioskodawca lub Spółka) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług (dalej: VAT). Przedmiotem działalności Spółki jest m.in.
    działalność organizatorów turystyki.
    W ramach prowadzonej przez siebie działalności, Spółka organizuje odpłatne wyjazdy
    turystyczne – obozy sportowe o profilu (...) skierowane do dzieci i młodzieży. Opisane
    usługi Spółka rozlicza na zasadach określonych w art. 119 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r.
    o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 776.; dalej: ustawa o VAT), tj. w
    procedurze marży dla usług turystyki.
    Organizowane przez Spółkę obozy sportowe łączą elementy:
        wypoczynku i rekreacji (zakwaterowanie, wyżywienie, program sportowo-
        wychowawczy),
        szkolenia sportowego (codzienne treningi, turnieje, praca w zespołach),
        rozwoju społecznego i wychowawczego (opieka wychowawcza, zapewnienie
        bezpieczeństwa, program integracyjny).
    W celu realizacji ww. usług turystycznych Spółka zawiera umowy zlecenia z osobami, które
    mają pełnić rolę trenerów sportowych (dalej: Trenerzy).
    W (...) obozu odbywają się testy zawodników, na podstawie których Trenerzy spośród
    wszystkich uczestników wybierają drużynę, dla której przez resztę obozu prowadzą
    treningi drużynowe i codzienne mecze zakończone walką o mistrzostwo.
    Zakres usługi świadczonej przez Trenerów jest następujący:
        sprawowanie opieki wychowawczej nad grupą uczestników obozu wyznaczaną
        przez kierownika obozu reprezentującego Spółkę;
        prowadzenie zajęć sportowych (treningów (...));
        samodzielne prowadzenie przydzielonej drużyny w ramach turniejów obozowych;
        realizacja zadań wychowawczo-organizacyjnych określonych w planie działania
        obozu.
    W celu realizacji usługi, Trenerzy zobowiązani są do wykonywania określonych w umowie
    czynności, w tym m.in. do:
        zapoznania się z kartami kwalifikacyjnymi uczestników;
        wybrania zawodników spośród puli uczestników do swojej drużyny, która walczy o
        mistrzostwo obozu;
        opracowania i realizacji planów pracy wychowawczej i sportowej dla swojej drużyny;
        prowadzenia dziennika zajęć zgodnie z wytycznymi kuratorium oświaty;
        organizowania zajęć zgodnie z harmonogramem dnia i w duchu zasad obozu;
        sprawowania opieki nad uczestnikami w zakresie higieny, zdrowia i bezpieczeństwa;
        dbania o przestrzeganie standardów Polityki Ochrony Dzieci obowiązującej na
        obozie;
        wspierania pozytywnej atmosfery i rozwoju uczestników, zgodnie z duchem
        sportowej rywalizacji;

        dbania o mienie i sprzęt powierzony przez Spółkę.
    Trenerzy zobowiązują się do zachowania najwyższej staranności w zakresie opieki nad
    uczestnikami, w szczególności w zakresie bezpieczeństwa, higieny oraz zgodności działań
    z regulaminem obozu.
    Trenerzy wykonują zlecenie we własnym imieniu, samodzielnie planując i prowadząc
    szkolenie (...) swojej drużyny, z poszanowaniem regulaminu obozu oraz wspomnianych
    wyżej zasad bezpieczeństwa, higieny i organizacji obowiązujących na obozie.
    Jak zostało wskazane w umowach, Trenerzy dysponują samodzielnością oraz
    niezależnością w działaniu, która będzie przejawiać się przede wszystkim tym, że:
        w ramach powierzonych obowiązków Trenerzy mogą doprecyzować zasady pracy w
        swojej grupie (np. sposoby motywowania, nagradzania lub organizacji czasu), o ile
        nie są one sprzeczne z regulaminem obozu i nie zagrażają bezpieczeństwu
        uczestników;
        w zakresie treningów Trenerzy mają prawo do podejmowania decyzji co do metod i
        środków realizacji celów sportowych, w ramach ogólnego harmonogramu obozu;
        Trenerzy działają niezależnie, budując własną markę trenerską oraz reputację w
        środowisku sportowym.
    Ponadto, Trenerzy są uprawnieni do dokonywania zmian w harmonogramie dnia (w
    zakresie nienaruszającym zasad obozu, po akceptacji kierownika obozu) lub w razie
    zaistnienia siły wyższej.
    Za wykonanie zlecenia, Trenerowi przysługuje stałe wynagrodzenie podstawowe, ustalane
    na podstawie doświadczenia Trenera.
    Niezależnie od stałego wynagrodzenia, Trenerzy są uprawnieni do otrzymania:
        wynagrodzenia za sukces przysługującego po realizacji celu (zdobyciu mistrzostwa
        obozu przez prowadzoną przez siebie drużynę) oraz;
        wynagrodzenia prowizyjnego - za każdego uczestnika, który brał udział w drużynie
        Trenera na odbywanym obozie i zapisze się na obóz organizowany przez Spółkę w
        przyszłym roku.
    Zgodnie z zapisami umów, Trenerzy ponoszą odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną
    przez nich w związku z wykonywaniem umowy, będącą następstwem niewykonania lub
    nienależytego wykonania usług - wobec osób trzecich, w tym uczestników.
    Umowy z Trenerami przewidują karę umowną w przypadku wystąpienia po stronie
    Trenera rażącego niedbalstwa skutkującego zagrożeniem życia lub zdrowia uczestników.
    Zapis przewidujący kary umowne dla Trenerów nie ogranicza Spółki w możliwości
    dochodzenia odszkodowania przewyższającego kwotę kary umownej - na zasadach
    ogólnych, jeśli szkoda powstanie wskutek zawinionych działań lub zaniechań Trenera.
    Wnioskodawca zapewnia Trenerom infrastrukturę konieczną do realizacji przez niech
    usług, w szczególności sprzęt i akcesoria sportowe, sale oraz boiska.
    Spółka prowadzi ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy o VAT, z
    uwzględnieniem kwot wydatkowanych na nabycie towarów i usług od innych podatników
    dla bezpośredniej korzyści turysty, oraz posiada dokumenty, z których wynikają te kwoty.
    Organizowane przez Wnioskodawcę we własnym imieniu i na własny rachunek wyjazdy
    turystyczne (obozy sportowe) spełniają kryteria do uznania ich za usługi turystyki w

    rozumieniu art. 119 ust. 1 ustawy o VAT, a Wnioskodawca nie wnosi o potwierdzenie
    swojego stanowiska w tym zakresie.

## Pytanie

Czy usługi nabywane od Trenerów na podstawie umów zlecenia zawartych na opisanych
    w przedstawionym stanie faktycznym warunkach, stanowią usługi nabyte od innych
    podatników dla bezpośredniej korzyści turysty, a nie usługi własne, o których mowa w art.
    119 ust. 5 ustawy o VAT, a tym samym, czy koszty tych umów pomniejszają marżę
    stanowiącą podstawę opodatkowania wykonywanych przez Wnioskodawcę usług
    turystyki?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, usługi nabywane od Trenerów na podstawie umów zlecenia
    zawartych na opisanych w przedstawionym stanie faktycznym warunkach, stanowią usługi
    nabyte od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty, a nie usługi własne, o
    których mowa w art. 119 ust. 5 ustawy o VAT, a tym samym, koszty tych umów
    pomniejszają marżę stanowiącą podstawę opodatkowania wykonywanych przez
    Wnioskodawcę usług turystyki.
    Uzasadnienie
    Na mocy art. 119 ust. 1 ustawy o VAT - podstawą opodatkowania przy wykonywaniu usług
    turystyki jest kwota marży pomniejszona o kwotę należnego podatku, z zastrzeżeniem ust.
    5.
    Przez marżę, o której mowa w ust. 1, rozumie się różnicę między kwotą, którą ma zapłacić
    nabywca usługi, a faktycznymi kosztami poniesionymi przez podatnika z tytułu nabycia
    towarów i usług od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty; przez usługi dla
    bezpośredniej korzyści turysty rozumie się usługi stanowiące składnik świadczonej usługi
    turystyki, a w szczególności transport, zakwaterowanie, wyżywienie, ubezpieczenie (art.
    119 ust. 2 ustawy o VAT).
    Jak stanowi art. 119 ust. 3 ustawy o VAT, przepis ust. 1 stosuje się bez względu na to, kto
    nabywa usługę turystyki, w przypadku gdy podatnik: działa na rzecz nabywcy usługi we
    własnym imieniu i na własny rachunek; przy świadczeniu usługi nabywa towary i usługi od
    innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty.
    Podatnicy, o których mowa w ust. 3, są obowiązani prowadzić ewidencję, o której mowa w
    art. 109 ust. 3, z uwzględnieniem kwot wydatkowanych na nabycie towarów i usług od
    innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty oraz posiadać dokumenty, z których
    wynikają te kwoty (art. 119 ust. 3a ustawy o VAT).
    Zgodnie z art. 119 ust. 5 ustawy o VAT, w przypadku gdy przy świadczeniu usługi turystyki,
    oprócz usług nabywanych od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty,
    podatnik wykonuje we własnym zakresie część świadczeń w ramach tej usługi, zwanych
    dalej „usługami własnymi”, odrębnie ustala się podstawę opodatkowania dla usług
    własnych i odrębnie w odniesieniu do usług nabytych od innych podatników dla
    bezpośredniej korzyści turysty. W celu określenia podstawy opodatkowania dla usług
    własnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 29a.
    Biorąc pod uwagę przedstawione rozważania, stwierdzić należy, iż procedura
    opodatkowania określona w art. 119 ustawy jest procedurą szczególną, przewidującą
    uregulowania specyficzne dla działalności turystycznej i stanowiące odstępstwo od
    ogólnych zasad opodatkowania podatkiem VAT.
    W świetle powyższych regulacji, kwota marży, stanowiąca podstawę opodatkowania (po
    pomniejszeniu o kwotę należnego podatku) pomniejszana jest o faktyczne koszty
    poniesione przez podatnika:
    1) z tytułu nabycia towarów i usług,

    2) od innych podatników,
    3) dla bezpośredniej korzyści turysty.
    Jako, że Spółka będzie nabywała od Trenerów usługi w zakresie sprawowania opieki
    wychowawczej oraz prowadzenia zajęć sportowych z uczestnikami obozów - zatem
    uczestnicy obozu będą korzystać bezpośrednio z usług Trenera, to w analizowanym
    przypadku nie ma wątpliwości, że wymieniony powyżej warunek w pkt 1. i 3. należy uznać
    za spełniony. Zatem warunkiem ujęcia kosztów umów z Trenerami w kalkulacji marży na
    potrzeby rozliczenia podatku VAT z tytułu świadczonych usług turystyki jest uznanie
    Trenerów za podatników VAT, w rozumieniu ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy
    o VAT).
    Z kolei na podstawie art. 15 ust. 3 ustawy o VAT, za wykonywaną samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje się czynności:
    1) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26 lipca
    1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163.; dalej:
    ustawa o PIT);
    2) (uchylony);
    3) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy o PIT, jeżeli z
    tytułu wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych
    czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym
    wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania
    tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności
    wobec osób trzecich.
    W świetle powyższego, należy stwierdzić, że o tym, czy dana działalność ma lub też nie ma
    charakteru samodzielnej działalności gospodarczej na gruncie ustawy o VAT, decydują
    kryteria przedmiotowe określające m.in. czy działanie usługodawcy odbywa się na
    warunkach ryzyka gospodarczego (kto ponosi odpowiedzialność za wykonane usługi).
    Zdaniem Wnioskodawcy, Trenerów, z którymi Spółka zawiera umowy zlecenia, należy
    uznać za podatników w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, ponieważ określone w
    przedstawionym stanie faktycznym warunki świadczenia przez Trenerów usług spełniają
    kryteria samodzielnej działalności gospodarczej wymienione w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT,
    natomiast art. 15 ust. 3 ustawy o VAT nie znajdzie w tym przypadku zastosowania.
    Za uznaniem Trenerów za podatników VAT w rozumieniu ustawy o VAT przemawiają
    następujące okoliczności:
        samodzielność oraz niezależność w działaniu Trenera, która przejawia się w tym, że:
    · w ramach powierzonych obowiązków Trenerzy mogą doprecyzować zasady pracy w
      swojej grupie (np. sposoby motywowania, nagradzania lub organizacji czasu),
    · w zakresie treningów Trenerzy mają prawo do podejmowania decyzji co do metod i
      środków realizacji celów sportowych,

    · Trenerzy działają budując własną markę trenerską oraz reputację w środowisku
      sportowym,
    · Trenerzy są uprawnieni do samodzielnego dokonywania zmian w harmonogramie
      dnia,
        ryzyko ekonomiczne, tj. umowy zawierane przez Trenerów ze Spółką przewidują
        kary umowne (w przypadku wystąpienia po stronie Trenera rażącego niedbalstwa
        skutkującego zagrożeniem życia lub zdrowia uczestników),
        odpowiedzialność wobec osób trzecich (Trener ponosi odpowiedzialność za szkodę
        wyrządzoną przez w związku z wykonywaniem umowy, będącą następstwem
        niewykonania lub nienależytego wykonania usług),
        zmienne wynagrodzenie.
    Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie m.in. w następujących interpretacjach
    indywidualnych wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej:
        z 18 marca 2025 r., sygn. 0112-KDIL3.4012.23.2025.2.KFK, w której zostało
        wskazane: „(...) osoby zatrudnione na podstawie umowy zlecenia dysponują
        niezależnością i samodzielnością w działaniu przy wykonywaniu czynności
        będących przedmiotem umowy. Zleceniobiorcy ponoszą odpowiedzialność w
        zakresie zawartej umowy i realizowanego zlecenia (np. odpowiedzialność
        wychowawców za opiekę nad uczestnikami, odpowiedzialność opiekuna
        medycznego za postawioną diagnozę, podawane leki, odpowiedzialność ratownika
        wodnego za bezpieczeństwo dzieci na kąpielisku). Kierownik i wychowawcy oraz
        inni zatrudnieni na umowę zlecenie Zleceniobiorcy, składają oświadczenia, które są
        przechowywane w dokumentacji danego turnusu, m.in. dotyczące zobowiązań
        kierownika, oświadczenia w sprawie ochrony zdrowia i życia uczestników
        wypoczynku, zakresu czynności i obowiązków wychowawcy, oświadczenie dot. BHP,
        oświadczenie dot. RODO. Wynagrodzenie za wykonywane przez osoby zatrudnione
        na podstawie umowy zlecenia czynności w ramach zawartej umowy zlecenia jest
        ustalane na zasadzie negocjacji. Proponują Państwo wynagrodzenie, które podlega
        negocjacji np. ze względu na kwalifikacje, doświadczenie Zleceniobiorcy, czas
        wykonywania zlecenia lub zakres obowiązków. Osoby zatrudnione na podstawie
        umowy zlecenia mają wpływ na wysokość przyznanego Im wynagrodzenia za
        wykonywanie czynności w ramach zawartej umowy zlecenia, ponieważ
        wynagrodzenie to podlega negocjacji i jest indywidualnie ustalane przed
        podpisaniem umowy. (...) wynika zatem, że nie zostaną spełnione wszystkie
        okoliczności warunkujące wyłączenie czynności z działalności gospodarczej,
        określone w art. 15 ust. 3 ustawy, a co za tym idzie należy stwierdzić, że usługi
        świadczone przez osoby pełniące rolę kierowników wypoczynku, wychowawców,
        przewodników, pilotów wycieczek, opiekunów medycznych, ratowników wodnych,
        animatorów czy profilaktyków na podstawie zawartych umów zlecenia, wypełnią
        definicję działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. W
        konsekwencji, osoby świadczące te usługi na podstawie umowy, z której wynika ich

        odpowiedzialność wobec osób trzecich, należy uznać za podatników określonych w
        art. 15 ust. 1 ustawy”;
        z 2 kwietnia 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.78.2025.2.KP, zgodnie z którą: „z
        wniosku wynika, że na potrzeby świadczonych usług turystycznych będzie Pani
        podpisywała umowy zlecenie z opiekunami i wychowawcami. Będzie Pani
        rekomendować Zleceniobiorcom zawieranie umów o ubezpieczenie w związku z
        odpowiedzialnością wobec osób trzecich. Ponadto Zleceniobiorca będzie
        odpowiedzialny za wszelkie ewentualne szkody lub straty, które mogą wyniknąć z
        jego działań lub zrealizowanej usługi, które wpływają na osoby, które nie są
        bezpośrednio stronami umowy (dzieci/turystów). Zamierza Pani również
        wprowadzić do umów zapis dotyczący kar umownych z tytułu niewykonania lub
        nienależytego wykonania zlecenia. Wysokość kary będzie zależna od wartości
        niewykonanej lub nienależycie wykonanej usługi, przy czym Zleceniodawczyni
        będzie miała możliwość dochodzenia odszkodowania na zasadach ogólnych.
        Zleceniobiorca dysponuje samodzielnością oraz niezależnością w działaniu.
        Zleceniobiorca jest zobowiązany m.in. do pilotowania grupy w autokarze, opieka
        nad grupą podczas wyjazdu, modyfikowanie i zarządzanie czasem wolnym
        uczestników, opracowywanie planów pracy z grupą wynikających z programu i
        powierzonych zadań, rozwiązywanie konfliktów, lokowanie uczestników w
        pokojach, sprawdzanie listy obecności, kontrola czystości w pokojach, wsparcie
        uczestników w wykonywaniu zadań. Zadania te Zleceniobiorca będzie wykonywał z
        należytą starannością, w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami prawa, a w
        szczególności z przepisami dotyczącymi ochrony przeciwpożarowej,
        bezpieczeństwa i higieny, oraz regulujących zasady poruszania się osób po drogach
        publicznych oraz obiektach. Ponadto wynagrodzenie będzie ustalone w drodze
        negocjacji, nie jest ono ustalane z góry np. wg stawki godzinowej. (...) wynika zatem,
        że nie zostaną spełnione wszystkie okoliczności warunkujące wyłączenie czynności
        z działalności gospodarczej, określone w art. 15 ust. 3 ustawy, a co za tym idzie
        należy stwierdzić, że usługi świadczone przez osoby pełniące rolę wychowawców,
        opiekunów na podstawie zawartych umów zlecenia, wypełnią definicję działalności
        gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. W konsekwencji osoby
        świadczące te usługi na podstawie umowy, z której wynika ich odpowiedzialność
        wobec osób trzecich, należy uznać za podatników określonych w art. 15 ust. 1
        ustawy”;
        z 20 listopada 2017 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.425.2017.1.JN, zgodnie z którą: „(...)
        opiekunowie, wychowawcy zatrudnieni przez Wnioskodawcę wykonają usługi na
        podstawie umowy zlecenie. W umowach zlecenie zawieranymi ze Zleceniobiorcami
        będzie zapis o ich odpowiedzialności za wykonane czynności określone w umowie
        wobec osób trzecich. Ponadto, Zleceniobiorcy będą dysponować samodzielnością
        oraz niezależnością w działaniu, która w zależności od przedmiotu wykonywanych
        usług będzie przejawiać się tym, że podczas wykonywania zlecenia Zleceniobiorcy
        będą zobowiązani m.in. do opracowania regulaminu turnusu oraz zapoznania

        podopiecznych z jego treścią, wymogami bezpieczeństwa na wycieczkach, w czasie
        kąpieli i zajęciach sportowo-rekreacyjnych, opracowania planów pracy z grupą,
        wynikających z programu i powierzonych zadań. Zleceniobiorcy będą także
        uprawnieni do samodzielnego dokonywania zmian w planie zajęć w zakresie
        nienaruszającym programu turnusu/obozu organizowanego przez Wnioskodawcę,
        jak również do samodzielnego decydowania o miejscu, terminie oraz czasie
        spędzania wolnego czasu przez uczestników. Z powyższego wynika, że nie zostaną
        spełnione wszystkie okoliczności warunkujące wyłączenie czynności z działalności
        gospodarczej, określone w art. 15 ust. 3 ustawy, a co za tym idzie należy stwierdzić,
        że usługi świadczone przez opiekunów, wychowawców na podstawie zawartych
        umów zlecenie wypełnią definicję działalności gospodarczej, o której mowa w art.
        15 ust. 2 ustawy. Zatem osoby świadczące te usługi na podstawie umowy, z której
        wynika ich odpowiedzialność wobec osób trzecich, należy uznać za podatników
        określonych w art. 15 ust. 1 ustawy”.
    Wnioskodawca wskazuje także, że w tym względzie warto odwołać się także do
    interpretacji ogólnej Ministra Finansów z 6 października 2017 r. w sprawie zasad
    opodatkowania podatkiem VAT czynności (usług) wykonywanych przez członków zarządu
    spółek na podstawie umów zawartych w związku z regulacjami ustawy o zasadach
    kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami, w odniesieniu do
    których przychody zostały zaliczone do źródła przychodów określonego w art. 13 pkt 7
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (sygn. PT3.8101.11.2017, dalej:
    Interpretacja).
    Ze względu na specyficznie określone grono, do jakiego referuje Interpretacja, nie znajdzie
    ona bezpośredniego zastosowania w omawianej sprawie, niemniej jednak zawiera ona
    wskazania, którymi należy kierować się przy ocenie, czy dana osoba (niezależnie od
    przedmiotu działalności) może zostać uznana za podatnika VAT, zgodnie z przepisami
    ustawy o VAT.
    Zgonie z Interpretacją, nie uznaje za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą
    czynności, jeżeli z tytułu wykonania tych czynności osoby fizyczne są związane ze
    zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny co
    do:
        warunków wykonywania tych czynności (warunek pierwszy) oraz
        wynagrodzenia (warunek drugi) oraz
        odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich
        (warunek trzeci).
    Jeżeli wszystkie trzy warunki będą spełnione, to to nie będziemy mieli do czynienia z
    podatnikiem VAT. Jednocześnie brak spełnienia któregokolwiek warunku oznacza, że
    zleceniobiorca występuje w charakterze podatnika VAT.
    I Warunek pierwszy: warunki wykonywania czynności
    Ocena spełnienia tego warunku powinna uwzględniać czy osoba fizyczna samodzielnie
    wykonuje działalność gospodarczą, bez wykorzystania infrastruktury i organizacji
    wewnętrznej zlecającego, a także czy ponosi ryzyko ekonomiczne.
    Trenerzy zasadniczo korzystają z infrastruktury dostarczanej przez Spółkę (boiska, sale,
    sprzęt sportowy), przy czym – jak wskazano w stanie faktycznym oraz wcześniejszej części
    uzasadnienia – Trenerzy mają dużą swobodę i niezależność w wykonywaniu swoich

    czynności. Ponadto – jak również zostało przedstawione w stanie faktycznym oraz
    wcześniejszej części uzasadnienia – Trenerzy ponoszą ryzyko ekonomiczne w związku ze
    świadczonymi usługami.
    II Warunek drugi: wynagrodzenie
    Ocena spełnienia tego warunku powinna uwzględniać, czy wynagrodzenie ma charakter
    stały lub stały i zmienny i czy w takim razie element stały wynagrodzenia stanowi jego
    istotną część.
    Jak wskazano w stanie faktycznym Trenerzy otrzymują wynagrodzenie podstawowe oraz
    wynagrodzenie zmienne, zależne od realizacji przez nich wyznaczonych celów.
    III Warunek trzeci: odpowiedzialność wobec osób trzecich
    Ocena spełnienia tego warunku powinna uwzględniać, czy odpowiedzialność jest po
    stronie faktycznego wykonawcy, a nie zlecającego lub czy umowa w ogóle przewiduje
    odpowiedzialność wobec osób trzecich za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną
    działalnością.
    Zgodnie z zawieranymi umowami Trenerzy ponoszą odpowiedzialność wobec osób
    trzecich za szkodę wyrządzoną przez nich w związku z wykonywaniem umowy, będącą
    następstwem niewykonania lub nienależytego wykonania usług.
    Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że działalność wykonywana przez Trenerów
    na rzecz Spółki nie spełnia wszystkich warunków wynikających z Interpretacji (np. w
    zakresie odpowiedzialności wobec osób trzecich), a zatem należy uznać, że Trenerzy
    wykonując usługi opisane w stanie faktycznym niniejszego wniosku będą działać jako
    podatnicy w rozumieniu ustawy o VAT.
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy usługi wykonywane na rzecz Spółki przez Trenerów
    – na zasadach opisanych w stanie faktycznym – powinny zostać zaliczone do usług
    nabywanych od innego podatnika VAT dla bezpośredniej korzyści turysty, a tym samym
    koszty nabycia tych usług pomniejszają marżę stanowiącą podstawę opodatkowania
    wykonywanych przez Spółkę usług turystyki (obozów sportowych).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775) zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanej dalej „podatkiem”, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej,
      osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które
      nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).
    Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,

      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Należy zwrócić uwagę, że ustawa o podatku od towarów i usług przewiduje stosowanie
    szczególnej procedury m.in. dla określenia podstawy opodatkowania usług turystyki.
    I tak, stosownie do art. 119 ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania przy wykonywaniu usług turystyki jest kwota marży
      pomniejszona o kwotę należnego podatku, z zastrzeżeniem ust. 5.
    Zgodnie z art. 119 ust. 2 ustawy:
      Przez marżę, o której mowa w ust. 1, rozumie się różnicę między kwotą, którą ma
      zapłacić nabywca usługi, a faktycznymi kosztami poniesionymi przez podatnika z
      tytułu nabycia towarów i usług od innych podatników dla bezpośredniej korzyści
      turysty; przez usługi dla bezpośredniej korzyści turysty rozumie się usługi stanowiące
      składnik świadczonej usługi turystyki, a w szczególności transport, zakwaterowanie,
      wyżywienie, ubezpieczenie.
    Powyższe regulacje odnoszą się do usług, które w całości składają się na usługę
    turystyczną świadczoną przez organizatora. Użycie w cytowanym przepisie słowa „w
    szczególności” oznacza, że jest to katalog otwarty. Konsekwentnie, inne usługi stanowiące
    składniki usługi turystyki również powinny być uwzględnione. Podkreślić również należy,
    że czynnikiem wyróżniającym konkretną czynność jako usługę, jest przede wszystkim to,
    że świadczenie tej czynności zmierza do zaspokojenia określonej potrzeby zamawiającego.
    Wskazać należy, że ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia usług
    turystyki, jednak przez usługę turystyki należy rozumieć usługę świadczoną na rzecz
    turysty, która obejmować może swym zakresem cząstkowe usługi, bez których dana
    impreza turystyczna nie mogłaby się odbyć. Zatem za usługi turystyki należy uznać m.in.
    zorganizowane lub indywidualne wyjazdy wypoczynkowe połączone z rekreacją i rozrywką
    (tzn. kompleksowym programem imprez). Zgodne jest to także z potocznym rozumieniem
    słowa turystyka – w słowniku języka polskiego „turystyka” to dłuższe lub krótsze wyjazdy
    wypoczynkowe, połączone zwykle ze zwiedzaniem, uprawianiem sportu, wycieczkami itp.
    (Słownik języka polskiego, Wydawnictwo PWN Biblioteka Gazety Wyborczej).
    Jak stanowi art. 119 ust. 3 ustawy:
      Przepis ust. 1 stosuje się bez względu na to, kto nabywa usługę turystyki, w
      przypadku gdy podatnik:
      1) (uchylony)
      2) działa na rzecz nabywcy usługi we własnym imieniu i na własny rachunek;
      3) przy świadczeniu usługi nabywa towary i usługi od innych podatników dla
      bezpośredniej korzyści turysty.
      4) (uchylony).
    Łączne spełnienie powyższych przesłanek przesądza o obligatoryjności zastosowania
    szczególnej procedury opodatkowania marżą usług turystyki.
    Zgodnie z art. 119 ust. 3a ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w ust. 3, są obowiązani prowadzić ewidencję, o której
      mowa w art. 109 ust. 3, z uwzględnieniem kwot wydatkowanych na nabycie towarów
      i usług od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty, oraz posiadać
      dokumenty, z których wynikają te kwoty.
    Przedmiotowa regulacja w sposób kategoryczny zobowiązuje podatników świadczących
    usługi turystyki do prowadzenia specyficznej dla tego rodzaju działalności ewidencji.

    W myśl art. 119 ust. 5 ustawy:
      W przypadku gdy przy świadczeniu usługi turystyki, oprócz usług nabywanych od
      innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty, podatnik wykonuje we
      własnym zakresie część świadczeń w ramach tej usługi, zwanych dalej "usługami
      własnymi", odrębnie ustala się podstawę opodatkowania dla usług własnych i
      odrębnie w odniesieniu do usług nabytych od innych podatników dla bezpośredniej
      korzyści turysty. W celu określenia podstawy opodatkowania dla usług własnych
      stosuje się odpowiednio przepisy art. 29a.
    Na podstawie art. 119 ust. 6 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 5, podatnik obowiązany jest do wykazania w
      prowadzonej ewidencji, jaka część należności za usługę przypada na usługi nabyte
      od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty, a jaka na usługi własne.
    Należy podkreślić, że do towarów i usług nabytych dla bezpośredniej korzyści turysty
    można zaliczyć jedynie takie towary i usługi, które podatnik nabywa od innych podatników
    dla bezpośredniej korzyści turysty i nie stanowią one jednocześnie „środków” do
    wyświadczenia usługi własnej podatnika, która następnie staje się elementem usługi
    turystycznej. Natomiast wszelkie towary i usługi nabywane przez podatnika dla
    wyświadczenia usługi własnej, stanowiącej następnie element usługi turystyki, należy
    uznać za wydatki dotyczące usług własnych.
    W związku z powyższym dla świadczonych w ramach usługi turystyki usług własnych,
    podatnik powinien odrębnie ustalić podstawę opodatkowania i ustalić właściwą dla nich
    stawkę podatku VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług. Przedmiotem działalności Spółki jest m.in. działalność organizatorów
    turystyki. W ramach prowadzonej przez siebie działalności, Spółka organizuje odpłatne
    wyjazdy turystyczne – obozy sportowe o profilu (...) skierowane do dzieci i młodzieży.
    Opisane usługi Spółka rozlicza na zasadach określonych w art. 119 ust. 1 ustawy. W celu
    realizacji ww. usług turystycznych Spółka zawiera umowy zlecenia z osobami, które mają
    pełnić rolę trenerów sportowych. W celu realizacji usługi, Trenerzy zobowiązani są do
    wykonywania określonych w umowie czynności.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii uznania usług świadczonych przez Trenerów za
    usługi nabywane od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty i uwzględnienia
    kosztów tych umów przy ustalaniu wysokości marży stanowiącej podstawę
    opodatkowania wykonywanych przez Państwa usług turystyki.
    W tym miejscu należy wskazać, że w myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalności gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Jednocześnie, na mocy art. 15 ust. 3 ustawy nie uznaje się za samodzielną działalność
    gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, czynności wymienionych w art. 15
    ust. 3 pkt 3 ustawy.
    Jak stanowi art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy:

      Za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie
      uznaje się czynności z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9
      ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z
      tytułu wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych
      czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym
      wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków
      wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego
      wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
    Natomiast w myśl art. 13 pkt 8 lit. a) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy
      zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej
      działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki
      organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, z wyjątkiem przychodów uzyskanych
      na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika
      pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.
    Zatem jak wynika z ww. przepisu art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy, dla uznania, że określone
    czynności wykonywane przez osobę fizyczną nie stanowią samodzielnie wykonywanej
    działalności gospodarczej i tym samym pozostają poza regulacjami ustawy o podatku od
    towarów i usług, istotne jest łączne spełnienie wszystkich elementów wymienionych w tym
    przepisie, tj. związanie zleceniobiorcy ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi
    więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym, a wykonującym zlecane
    czynności co do warunków:
    1) wykonywania tych czynności,
    2) wynagrodzenia oraz
    3) odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
    Odnośnie dwóch pierwszych warunków stwierdzić należy, że każdy w zasadzie stosunek
    prawny o charakterze odpłatnym istniejący pomiędzy podmiotem zlecającym wykonanie
    danej czynności a podmiotem, który daną czynność wykonuje jest w jakimś sensie
    określony co do warunków wykonywania danych czynności oraz wynagrodzenia.
    Jednakże, nie w każdym stosunku cywilnoprawnym określony jest zakres
    odpowiedzialności zlecającego za wykonanie zlecanych czynności. Należy przy tym
    zauważyć, że sformułowanie art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy, odnoszące się do
    odpowiedzialności należy rozumieć jako odpowiedzialność zleceniodawcy w stosunku do
    osób trzecich, za czynności realizowane przez zleceniobiorcę w ramach wykonywania
    zlecenia. Tylko w takim przypadku ryzyko wykonania czynności zleconych przechodzi z
    faktycznego wykonawcy na osobę zlecającą ich wykonanie, co wyklucza samodzielny
    charakter działalności zleceniobiorcy.
    Tak rozumiana odpowiedzialność za wykonanie czynności określa, kto ponosi ryzyko
    prowadzonej działalności, a tym samym wskazuje na wyłączenie ze sfery samodzielności (i
    z grona podatników podatku od towarów i usług) tego podmiotu, który nie odpowiada za
    efekt wykonywanej pracy wobec osób trzecich.
    Nie będzie więc podatnikiem w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług osoba,
    która w ramach podpisanej umowy tworzyć będzie ze zlecającym więzi analogiczne ze
    stosunkiem pracy, nie ponosząc tym samym ryzyka ekonomicznego w związku z
    wykonywanymi czynnościami. Tylko spełnienie wymogów wyłączających samodzielność
    działania poprzez zawarcie więzi prawnej między zleceniodawcą a zleceniobiorcą co do
    warunków wykonywania zleconych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności
    zlecającego za wykonanie tych czynności wobec osób trzecich, pozwala jednocześnie
    wyłączyć wykonywane czynności z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

    Z wniosku wynika, że na potrzeby świadczonych usług turystycznych będą Państwo
    podpisywali umowy zlecenie z osobami, które będą pełniły rolę trenerów sportowych.
    Ponadto, zgodnie z zapisami umowy, Zleceniobiorca będzie odpowiedzialny za wszelkie
    ewentualne szkody, które mogą wyniknąć z jego działań lub zrealizowanej usługi, które
    wpływają na osoby, które nie są bezpośrednio stronami umowy (osób trzecich). Umowa
    przewiduje również zapis dotyczący kar umownych z tytułu niewykonania lub
    nienależytego wykonania zlecenia. Dodatkowo, zapewnią Państwo Trenerom
    infrastrukturę konieczną do realizacji przez nich usług, tj. sprzęt, akcesoria sportowe, sale
    oraz boiska. Ponadto, Trenerowi przysługuje wynagrodzenie podstawowe, ustalone na
    podstawie doświadczenia Trenera, a dodatkowo wynagrodzenie „za sukces” przysługujące
    po realizacji celu oraz prowizyjne, za każdego uczestnika, który brał udział w drużynie
    Trenera.
    Z powyższego wynika zatem, że nie zostaną spełnione wszystkie okoliczności warunkujące
    wyłączenie czynności z działalności gospodarczej, określone w art. 15 ust. 3 ustawy, a co
    za tym idzie należy stwierdzić, że usługi świadczone przez osoby pełniące rolę Trenerów
    na podstawie zawartych umów zlecenia, wypełnią definicję działalności gospodarczej, o
    której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. W konsekwencji osoby świadczące te usługi na
    podstawie umowy, z której wynika ich odpowiedzialność wobec osób trzecich, należy
    uznać za podatników określonych w art. 15 ust. 1 ustawy.
    Zatem odnosząc przedstawiony we wniosku opis sprawy do powołanych norm prawnych
    należy stwierdzić, że nabywane przez Państwa od innych podatników usługi tj. od
    Trenerów, będą podlegać zaliczeniu do usług nabywanych dla bezpośredniej korzyści
    turysty, jako stanowiące składnik świadczonej usługi turystycznej, a tym samym będą
    Państwo zobowiązani do uwzględnienia ich przy ustalaniu podstawy opodatkowania
    według szczególnej procedury rozliczania podatku od towarów i usług.
    Jak już wcześniej wskazano, zgodnie z art. 119 ust. 2 ustawy przez usługi dla bezpośredniej
    korzyści turysty rozumie się usługi stanowiące składnik świadczonej usługi turystyki, a w
    szczególności transport, zakwaterowanie, wyżywienie, ubezpieczenie. Użycie w ww.
    przepisie słowa „w szczególności” oznacza, że jest to katalog otwarty. Konsekwentnie, inne
    usługi stanowiące składnik usługi turystyki również objęte są tym przepisem.
    W tym miejscu należy również wskazać, że z powołanego wyżej art. 13 pkt 8 lit. a) ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że należności otrzymywane na
    podstawie zawartej umowy zlecenia, z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie
    umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności
    gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9, stanowią przychód osoby
    będącej zleceniobiorcą. Tak więc otrzymywane przez Zleceniobiorców należności na
    gruncie art. 13 pkt 8 lit. a) ww. ustawy stanowią składnik uzyskiwanego od Państwa
    wynagrodzenia.
    W świetle powołanego art. 29a ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest wszystko, co
    stanowi zapłatę, którą usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu świadczenia usług.
    Jeżeli zatem należność wynikająca z zawartej umowy zlecenia, pełniących rolę Trenerów z
    tytułu wykonywanych czynności, które na gruncie ustawy spełniają definicję wykonywanej
    samodzielnie działalności gospodarczej, stanowią wynagrodzenie za świadczenie tych
    usług, to należy je uwzględniać przy ustalaniu podstawy opodatkowania według
    szczególnej procedury rozliczania podatku VAT marża. Należności te, jako element
    wynagrodzenia za nabywane od innych podatników usługi (Trenerów) na podstawie art.
    119 ust. 2 ustawy podlegają zaliczeniu do usług nabywanych dla bezpośredniej korzyści
    turysty i jako składnik usługi turystycznej podlegają rozliczeniu według szczególnej
    procedury rozliczania podatku od towarów i usług.
    Tym samym, usługi nabywane od Trenerów na podstawie umów zlecenia, zawartych na
    opisanych w przedstawionym stanie faktycznym warunkach, będą Państwo mogli zaliczyć

    do usług nabytych od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty, a w
    konsekwencji koszty tych umów będą pomniejszały marżę stanowiącą podstawę
    opodatkowania wykonywanych przez Państwa usług turystyki.
    Tym samym Państwa stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.