Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-266a/12/IK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-06-05
Teza: Czy zamiana nieruchomości korzysta ze zwolnienia?
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość zabudowana; stawka-stawki podatku; zamiana
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Jednostki, przedstawione we wniosku z dnia 27 lutego 2012 r. (data wpływu 5 marca 2012 r.), uzupełnionym w dniu 4 czerwca 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, w zakresie podatku od towarów i usług w części, dotyczącej opodatkowania czynności dostawy nieruchomości zabudowanej w drodze zamiany – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 marca 2012 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności dostawy nieruchomości zabudowanej w drodze zamiany.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina Miasto jest właścicielem nieruchomości położonej przy P., w skład której wchodzi działka nr 30/3 oraz budynek wolnostojący wykorzystywany jako Miejski Dom Kultury. Decyzją o komunalizacji z dnia 7 marca 1991 r. ww. nieruchomość została przejęta od Skarbu Państwa przez Miasto – jako składnik mienia komunalnego. Na mocy odrębnego postępowania Miasto przejęło nieodpłatnie całą nieruchomość wraz z wyposażeniem i bezpośrednio przekazało je nieodpłatnie w trwały zarząd (decyzją z dnia 12 marca 1991 r. dla Miejskiego Domu Kultury). Z chwilą uzyskania przez MDK osobowości prawnej zaszła konieczność zmiany formy udostępnienia nieruchomości. Decyzją z dnia 7 grudnia 2005 r. wygaszono trwały zarząd i zawarto umowę użytkowania. Obecnie MDK użytkuje budynek zgodnie z umową na czas nieoznaczony. Gmina Miasto od chwili przejęcia nieruchomości nie ponosiła żadnych wydatków na ulepszenie budynku Miejskiego Domu Kultury. Budynek ani jego części nie były wykorzystywane przez Gminę do wykonywania czynności opodatkowanych. Miejski Dom Kultury nie dokonywał również żadnych odliczeń podatku związanych z pracami remontowymi lub inwestycjami w obiekcie (pierwsze odliczenia podatku MDK rozpoczął dopiero 1 czerwca 2011 r.). W uzupełnieniu do wniosku wskazano iż umowa użytkowania z Miejskim Domem Kultury zawarta w 2005 r. była odpłatna.

Skarb Państwa jest właścicielem nieruchomości położonej przy ul. K., w skład której wchodzi działka nr 88/1,88/2 oraz budynek wolnostojący, wykorzystywany jako Państwową Szkołę Muzyczną I stopnia. Budynek został wybudowany w 1935 r. i modernizowany był w 1977 r. w latach 2007-2010, prowadzone były na terenie budynku prace remontowe i inwestycje o łącznej wartości 623 500 zł, ale podatek naliczony nie był z tego powodu odliczany. Gmina Miasta zamierza dokonać zamiany własnej nieruchomości położonej przy P. na nieruchomość Skarbu Państwa, położoną przy ul. K. Skarb Państwa przy transakcji zamiany reprezentować będzie Starosta Powiatu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy zamiana opisanej nieruchomości korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, zamiana nieruchomości korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług. Budynek zajmowany przez MDK mieścił pierwotnie Powiatowy Komitet PZPR, a więc był wybudowany przed 1993 r. i po wybudowaniu był oddany do użytkowania, co stanowiło pierwsze zasiedlenie w rozumieniu definicji art. 2 pkt 14 ustawy. W budynku nie przeprowadzono żadnych robót modernizacyjnych. Podobnie przedstawia się stan prawny budynku należącego do Skarbu Państwa. Budynek wybudowany w 1935 r., modernizowany 1977 r., a więc przed datą wprowadzenia podatku (1993 r.). Budynek był remontowany w latach 2007-2010, ale podatek związany z tymi robotami nie był odliczany. Skoro zatem, w stosunku do obydwu budynków nastąpiło pierwsze zasiedlenie w rozumieniu przepisów i od tego zasiedlenia upłynął już okres 2 lat, a Skarbowi Państwa nie przysługiwało odliczenie podatku, w związku z prowadzonymi pracami, to zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy o podatku od towarów i usług zwalnia się od podatku budynki i budowle, jeżeli dostawa następuje po pierwszym zasiedleniu oraz w sytuacji, gdy doszło do ulepszenia po pierwszym zasiedleniu, ale ulepszenie to stanowiło co najmniej 30% wartości początkowej tego budynku, ale podmiot dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Jedynym więc kryterium zwolnienia budynków od podatku jest czas, jaki upłynął od pierwszego zasiedlenia. Nie ma znaczenia czy dostawcy przysługiwało przy nabywaniu budynku prawo do odliczenia podatku należnego i jaki był jego zakres. Nawet jeżeli dostawcy prawo to przysługiwało (co w podawanym stanie faktycznym jest wykluczone w związku z rozpoczęciem odliczania podatku naliczonego od zależnego dopiero od 1 czerwca 2011 r. i niedokonywaniem żadnych inwestycji modernizacyjnych), to dostawa jest zwolniona od podatku po upływie określonego czasu od pierwszego zasiedlenia (2 lata).

Reasumując, w przedmiotowym stanie faktycznym dostawa - zamiana opisanych wyżej nieruchomości korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami – w świetle art. 2 pkt 6 ustawy – są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust.1 ww. ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez umowę zamiany należy rozumieć umowę cywilnoprawną, na podstawie której każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej rzeczy - art. 603 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Zatem w przypadku zamiany obie strony przenoszą na siebie wzajemnie własność rzeczy, występując zarówno w charakterze dostawcy, jak i w charakterze nabywcy. Zapis art. 604 Kodeksu cywilnego daje dyspozycję odpowiedniego stosowania do zamiany przepisów o sprzedaży. Umowa zamiany jest umową wzajemną, bardzo zbliżoną do umowy sprzedaży. Różnica w stosunku do umowy sprzedaży polega na tym, że w miejsce świadczenia ceny pojawia się obowiązek drugiej strony przeniesienia własności rzeczy. Ze względu na wzajemny charakter umowy, wartość świadczonych rzeczy powinna być ekwiwalentna. Dopłata przez jedną ze stron do świadczenia, wynikająca z różnicy wartości rzeczy będącej przedmiotem zamiany nie zmienia charakteru umowy (chyba, że ze względu na jej wartość ma ona charakter ceny jak w umowie sprzedaży).

Jak wynika z powyższego, przeniesienie własności towaru realizowane w oparciu o umowę zamiany stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jako odpłatna dostawa towarów.

Co do zasady stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Natomiast zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej przewidziano opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

I tak, stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10 pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b), nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat (ust. 7a ww. artykułu).

Jednocześnie na mocy art. 43 ust. 10 omawianego artykułu, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10 i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Z treści ust. 11 ww. artykułu wynika, że oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1.  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2.  planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
3.  adres budynku, budowli lub ich części.

W art. 2 pkt 14 ustawy, ustawodawca określił co należy rozumieć pod pojęciem pierwszego zasiedlenia. Zgodnie z tym przepisem, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej;

Z treści powyższego przepisu wynika, że aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków (budowli) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Jeżeli zatem podatnik wybuduje obiekt lub go zmodernizuje, przy czym nakłady na ulepszenie przekroczą 30% wartości początkowej, a następnie obiekt ten (lub ulepszenie) zostanie oddany do użytkowania (wprowadzony przez podatnika do ewidencji środków trwałych), nie oznacza to, że został on zasiedlony. Oddanie do użytkowania nie nastąpiło bowiem w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany obiekt zostanie sprzedany lub np. oddany w dzierżawę, najem. Zarówno sprzedaż, jak i dzierżawa są bowiem czynnościami podlegającymi opodatkowaniu.

Wskazać należy, iż zgodnie z treścią art. 29 ust. 5 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Z okoliczności sprawy wynika, że przedmiotem dostawy w ramach umowy zamiany będzie nieruchomość zabudowana, będąca własnością Gminy Miasta. Gmina przejęła nieruchomość od Skarbu Państwa w roku 1991 r. wskutek decyzji o komunalizacji. Następnie przekazała nieruchomość w trwały zarząd MDK. W 2005 r. Gmina wygasiła trwały zarząd i oddała przedmiotową nieruchomość MDK w odpłatne użytkowanie. Gmina Miasto od chwili przejęcia nieruchomości nie ponosiło żadnych wydatków na ulepszenie budynku Miejskiego Domu Kultury. Budynek ani jego części nie były wykorzystywane przez Miasto do wykonywania czynności opodatkowanych. Miejski Dom Kultury nie dokonywał również żadnych odliczeń podatku związanych z pracami remontowymi lub inwestycjami w obiekcie (pierwsze odliczenia podatku MDK rozpoczął dopiero 1 czerwca 2011 r.). Jak wskazano we wniosku Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia w związku z przejęciem przedmiotowej nieruchomości.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego na tle powołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, iż przedmiotowa transakcja korzystać będzie ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, z uwagi na to, iż pomiędzy pierwszym zasiedleniem (oddanie nieruchomości Gminy Miasto do odpłatnego użytkowania Miejskiemu Domowi Kultury), a planowaną dostawą przedmiotowej nieruchomości upłynął okres dłuższy niż 2 lata, o ile strony transakcji nie wybiorą opcji opodatkowania, o której mowa w art. 43 ust. 10 ustawy. Powyższe zasady opodatkowania dotyczą także gruntu, na którym posadowiony jest budynek, stosownie do powołanego wyżej art. 29 ust. 5 ustawy.

Końcowo należy zaznaczyć, że w kwestii, dotyczącej dostawy w drodze zamiany nieruchomości Skarbu Państwa wydano postanowienie znak ITPP1/443-266b/11/IK.

Interpretacja dotyczy opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń