Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.701.2025.2.EK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-18
Teza: Nieodpłatne przeniesienie działki wraz z nakładami jako
czynność podlegająca opodatkowaniu VAT, podstawa
opodatkowania.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane
czynności-czynności opodatkowane podatkiem od
towarów i usług
czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
dostawa-dostawa towarów
dostawa-nieodpłatna dostawa towarów
nakłady
nieruchomości-nieruchomość zabudowana
odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
podatek-podatek naliczony
spółki-majątek spółki
spółki-spółka jawna
wycofanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Nieodpłatna dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - dostawa
budynków lub budowli trwale związanych z gruntem lub
ich części
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - nieodpłatna
dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 14a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług – jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 19 września 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie:
    - kwalifikacji na gruncie ustawy przeniesienia ze Spółki nieruchomości do majątku
      prywatnego wspólników jako nieodpłatnego przeniesienia w rozumieniu art. 7 ust. 2
      pkt 1 (pytanie oznaczone we wniosku nr 1);
    - określenia podstawy opodatkowania dla czynności przeniesienia ze Spółki
      nieruchomości do majątku prywatnego wspólników (pytanie oznaczone we wniosku nr
      2) – w przypadku, gdy odpowiedź w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowa;
    - pytania oznaczonego we wniosku nr 3 i nr 4.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 26 listopada 2025 r. (wpływ 26 listopada 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka, rozpoczęła działalność: (...) sierpnia 2015 r.
    Głównym przedmiotem jej działalności jest: (...). Spółka jest czynnym podatnikiem podatku
    VAT.
    W roku 2020 Spółka dokonała zakupu działki. Od sierpnia 2020 r. na terenie tej działki
    trwa budowa 3 domków letniskowych. Nakłady związane z budową były pokrywane ze
    środków ww. Spółki. Wybudowane domki miały służyć działalności gospodarczej w formie
    wynajmu krótkoterminowego. W środkach trwałych Spółki jawnej inwestycja oznaczona
    nadal jako środek trwały w budowie. Spółka korzystała z odliczenia VAT naliczonego od
    zakupionych materiałów i robót budowlanych. Od zakupu działki Spółka nie odliczyła VAT.
    Wspólnicy spółki jawnej postanowili dokonać przeniesienia wyżej opisanej nieruchomości
    (działki wraz z budowanymi domkami) do majątku prywatnego wspólników. Każdy ze
    wspólników będzie posiadał udział w nieruchomości w wymiarze takim samym jakim
    przysługuje im prawo do udziału w zysku (tj. każdy z nich otrzyma udział w nieruchomości
    w wymiarze 33,33%). Czynność ta zostanie dokonana aktem notarialnym. Budowane
    domki nie są wykończone, ale posiadają ściany, drzwi, okna oraz dachy. Można więc
    uznać, że na dziś stopień ich wykończenia można uznać za „deweloperski”. Co oznacza, że
    spełniają one definicję budynku.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu sprawy
    1. Do majątku prywatnego wspólników zostaną przeniesione tzw. „domki”, czyli budynki
      służące krótkim pobytom o charakterze rekreacyjnym, wypoczynkowym. Domki
      położone są w (...) na działkach nr: 1, 2, 3 (zakup nieruchomości gruntowej na
      podstawie (...)).
    2. Nabycie gruntu, tj. działek nr 1, 2, 3, odbyło się na podstawie Aktu notarialnego, bez
      faktury, bez możliwości odliczenia podatku VAT.
    3. Spółce nie przysługiwało prawo odliczenia podatku VAT od nabycia gruntu, na którym
      postawiono „domki”.
    4. Przekazanie „domków” nastąpi bez zbędnej zwłoki po otrzymaniu indywidualnej
      interpretacji i dokonaniu aktu notarialnego. Wstępnie planuje się te czynności na
      marzec 2026 r.
    5. Budowa 3 domków letniskowych będzie widoczna w ewidencji środków trwałych jako
      „środek trwały w budowie” ze względu na stan techniczny budynków, które nadal
      wymagają nakładów inwestycyjnych, remontów, wyposażenia zanim będą gotowe do
      użytkowania.

    6. Na pytanie: „Czy na moment przeniesienia ww. nieruchomości do majątku prywatnego
      wspólników domki będą spełniały definicję budynku według art. 3 pkt 2 ustawy z dnia
      7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.)? Odpowiedzi
      proszę udzielić odrębnie do każdego budynku”, odpowiedzieli Państwo: „Tak, każdy z
      domków będzie spełniał definicję budynku według art. 3 pkt 2 ustawy Prawo
      budowlane, tj.: „Ilekroć w ustawie jest mowa o: budynku – należy przez to rozumieć
      taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni
      za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach”.
    7. Na pytanie: „Czy do momentu przeniesienia ww. nieruchomości do majątku prywatnego
      wspólników dojdzie do zajęcia (oddania do użytkowania) budynków lub ich części, ich
      używania, w tym na potrzeby własne Spółki? Odpowiedzi proszę udzielić odrębnie do
      każdego budynku.
      Jeśli tak, to:
      a) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a przeniesienia ww. nieruchomości do majątku
        prywatnego wspólników upłynie okres dłuższy niż 2 lata?
      b) w jaki sposób w tym czasie Spółka będzie wykorzystywała ww. nieruchomość?,
      odpowiedzieli Państwo: „Nie dojdzie do użytkowania nieruchomości, w tym również na
      potrzeby własne Spółki”.
    8. Przeniesienie ww. nieruchomości do majątku prywatnego wspólników nie będzie miało
      wpływu na rozliczenia między Spółką a jej wspólnikami.
    9. Przeniesienie ww. nieruchomości do majątku prywatnego wspólników nie wiąże się ze
      spełnieniem jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego.
    10. Wspólnicy zamierzają wykorzystywać „domki” na użytek własny/prywatny bez
      oddawania go wynajem krótko- czy długoterminowy osobom trzecim.
    Pytania
    1. Czy przedmiotowe przeniesienie będzie na gruncie ustawy o VAT nieodpłatnym
      przeniesieniem w rozumieniu art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT?
    2. Jeśli odpowiedź na pytanie pierwsze jest prawidłowa, to czy podstawą opodatkowania
      będzie wartość poniesionych nakładów (materiały budowlane oraz roboty budowlane),
      ale bez wartości działki?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Państwa zdaniem: tak, jest to nieodpłatna dostawa, w myśl art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o
    VAT. Wynika to z literalnego brzmienia tego artykułu.
    Ad 2.
    Państwa zdaniem: tak, wartość takiej dostawy powinno się obliczyć wg wartości
    poniesionych kosztów wytworzenia (zbudowania) tych domków z pominięciem wartości
    nabytej działki.
    Zdanie końcowe art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT stanowi, że: „jeżeli podatnikowi
    przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub
    ich części składowych”.
    Natomiast art. 29a ustawy o VAT w następujących ustępach stanowi:

    · ust. 2: „W przypadku dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2 pkt 1, podstawą
      opodatkowania jest cena nabycia towarów lub towarów podobnych, a gdy nie ma ceny
      nabycia – koszt wytworzenia, określone w momencie tej dostawy towarów” oraz
    · ust. 8: „W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu”.
    Dokonując wykładni ww. przepisów w kontekście stanu faktycznego należy dojść do
    następujących wniosków:
    1) co prawda zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT „grunt przyjmuje stawkę podatkową
      właściwą dla budynku”, to mając na względzie specyfikę tej dostawy (dokonanej na
      postawie art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT) oraz fakt, że w stosunku do dostawy
      (nabycia) gruntu Spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia VAT, to należy
      stwierdzić, iż z powodu braku odliczenia VAT od zakupionej działki, ta transakcja
      znajduje się poza dyspozycją art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, a w rezultacie również jest
      poza dyspozycją art. 29a ust. 2 ustawy o VAT (ponieważ tam wspomina się wyłącznie o
      dostawach z art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT);
    2) mając na względzie wnioski z pkt 1) podstawą opodatkowania tej dostawy będą koszty
      wytworzenia (zbudowania) domków z pominięciem działki, ponieważ jest ona poza
      dyspozycją art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W świetle art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:
      1) przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w
        imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów
        w zamian za odszkodowanie;
      2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej
        umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy
        sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w
        następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty
        ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
      3) wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a
        komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
      4) wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu,
        jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
      5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego,
        ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz

        przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na
        spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz
        członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub
        lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni
        własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
      6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
      7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się przez rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
      energii.
    W sytuacji więc, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy i
    gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak
    właściciel, mamy do czynienia z dostawą tych towarów w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z kolei w świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z treści art. 5 ust. 1 pkt 1 wynika zatem, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których
    przedmiotem jest odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, pod
    warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i wykonywane
    w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
    Ponadto, zgodnie z unormowaniami zawartymi w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy, w
    pewnych ściśle określonych przypadkach, również nieodpłatne przekazanie towarów i
    nieodpłatne świadczenie usług należy uznać za spełniające definicję odpłatnej dostawy
    towarów lub odpłatnego świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy
    podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Jak stanowi art. 8 ust. 2 ustawy:
      Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
      1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych
        niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów
        osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników,
        wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników,
        członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli
        podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
        podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
        wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
      2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników,
        w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
        spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
        członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do
        celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Przepis art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy wskazuje, że opodatkowaniu podlega jako odpłatne
    świadczenie usług, użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do
    celów innych niż działalność gospodarcza (w tym w szczególności m.in. do celów
    osobistych podatnika lub jego pracowników), jeżeli przysługiwało mu prawo do odliczenia
    podatku VAT naliczonego, w całości lub w części, przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu

    tych towarów lub ich części składowych. Tylko łączne zaistnienie ww. przesłanek umożliwia
    objęcie zakresem opodatkowania VAT usług świadczonych nieodpłatnie.
    Z kolei analizując treść art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy należy zauważyć, że dla ustalenia, czy
    konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy tego przepisu
    istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisywało
    się będzie w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej
    nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie
    zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych
    okoliczności, jakie w danej sprawie występują.
    Przy czym, za usługi niezwiązane z prowadzeniem przedsiębiorstwa (świadczone do celów
    innych niż działalność gospodarcza) należy uznać wszelkie usługi, których świadczenie
    odbyło się bez związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą.
    Natomiast przez usługi związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa należy rozumieć te
    usługi, które są wykonywane nieodpłatnie w związku z potrzebami prowadzonej
    działalności gospodarczej podatnika, potrzebami związanymi z funkcjonowaniem
    prowadzonego przedsiębiorstwa. W tym więc aspekcie winny być rozpatrywane działania
    podejmowane przez dany podmiot.
    Ponadto stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
      przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego
      przedsiębiorstwa, w szczególności:
      1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego
        pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców,
        akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów
        stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
      2) wszelkie inne darowizny
      - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
        podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
        wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Jak wynika z powyższych uregulowań opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do
    przedsiębiorstwa, w tym także wszelkie inne darowizny, z którym wiąże się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo
    do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu,
    imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.
    Zatem, aby nieodpłatne przekazanie towarów – w świetle powołanego art. 7 ust. 2 ustawy
    – podlegało opodatkowaniu VAT konieczne jest łączne spełnienie następujących
    warunków:
    · nieodpłatne przekazanie dokonywane jest przez podatnika podatku VAT,
    · przekazane przez podatnika towary należą do jego przedsiębiorstwa,
    · przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar, w stosunku do którego
      podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tego towaru lub jego
      części składowych.
    Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to
    wszelkie przekazanie lub zużycie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazania),
    pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania).
    Jak wynika z treści art. 7 ust. 2 ustawy przesłanka do opodatkowania nieodpłatnego
    przekazania nieruchomości wystąpi nie tylko w sytuacji, gdy przy jej nabyciu przysługiwało

    prawo do odliczenia podatku naliczonego, ale również wówczas, gdy prawo takie
    przysługuje w związku z nabyciem lub wytworzeniem części składowych tej nieruchomości.
    Analizując treść art. 7 ust. 2 ustawy warto odwołać się również do orzecznictwa Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który wielokrotnie wypowiadał się w kwestii
    opodatkowania nieodpłatnych świadczeń. W wyroku z 27 czerwca 1989 r. w sprawie C-50
    /88 (Heinz Kuchne) Trybunał stwierdził, że ze wspólnym systemem podatku od wartości
    dodanej spójne jest nieopodatkowanie amortyzacji aktywów przedsiębiorstwa w
    odniesieniu do ich prywatnego użytku w przypadku, gdy VAT od tych towarów nie
    podlegał odliczeniu, przy jednoczesnym opodatkowaniu wydatków ponoszonych na
    utrzymanie i używanie towarów, w odniesieniu do których podatnik jest uprawniony do
    odliczenia podatku. Rozwiązanie to pozwala zarówno uniknąć podwójnego
    opodatkowania samych towarów, jak i braku opodatkowania ostatecznej konsumpcji.
    Również w orzeczeniu z 25 maja 1993 r. w sprawie C-193/91 (Gerhard Mohsche) oraz w
    orzeczeniu z 17 maja 2001 r. w połączonych sprawach C-322/99 (Hans-Georg Fisher) i C-
    323/99 (Klaus Brandenstein) Trybunał wskazał, że nieodpłatne świadczenia mogą być
    opodatkowane wyłącznie w takim zakresie, w jakim podatnikowi przysługiwało prawo do
    obniżenia podatku naliczonego.
    Jak wynika z powyższego kluczowym elementem determinującym opodatkowanie
    podatkiem od towarów i usług czynności polegającej na nieodpłatnym przekazaniu
    towarów jest to, czy przy nabyciu (w tym również imporcie lub wytworzeniu) tych towarów
    lub ich części składowych podatnikowi przysługiwało – w całości lub w części – prawo do
    odliczenia podatku naliczonego.
    Za prawidłowością takiego rozstrzygnięcia przemawia zarówno treść przywołanych wyżej
    przepisów, jak i wskazane orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który
    opowiada się za opodatkowaniem podatkiem VAT nieodpłatnych dostaw tych towarów,
    przy nabyciu których podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku
    naliczonego. Tylko takie rozwiązanie pozwala bowiem zarówno uniknąć podwójnego
    opodatkowania, jak i braku opodatkowania ostatecznej konsumpcji.
    Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług musi być
    wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonywaniem jest podatnikiem podatku
    od towarów i usług.
    Według art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że:
    · Są Państwo czynnym podatnikiem podatku VAT.
    · W 2020 r. zakupili Państwo grunt, tj. działkę nr 1, 2, 3.
    · Spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT od nabycia ww.
      nieruchomości.
    · Od sierpnia 2020 r. na terenie ww. nieruchomości trwa budowa 3 domków letniskowych.

    · Nakłady związane z budową były pokrywane ze środków Spółki. Spółka korzystała z
      odliczenia podatku naliczonego od zakupionych materiałów i robót budowlanych.
    · Wybudowane domki miały służyć działalności gospodarczej w formie wynajmu
      krótkoterminowego.
    · Inwestycja widoczna jest w ewidencji środków trwałych Spółki jako „środek trwały w
      budowie”.
    · Wspólnicy Spółki postanowili przenieść ww. nieruchomość, tj. działki wraz z
      budowanymi domkami, do majątku prywatnego wspólników – każdy ze wspólników
      będzie posiadał udział w nieruchomości w wymiarze takim samym, jakim przysługuje
      im prawo do udziału w zysku (tj. każdy z nich otrzyma udział w nieruchomości w
      wymiarze 33,33%). Przeniesienie nieruchomości nie wiąże się ze spełnieniem
      jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego.
    · Do momentu przeniesienia nieruchomości do majątku prywatnego wspólników
      prowadzona inwestycja nadal będzie oznaczona w ewidencji środków trwałych Spółki
      jako „środek trwały w budowie” ze względu na stan techniczny budynków, które nadal
      wymagają nakładów inwestycyjnych, remontów, wyposażenia zanim będą gotowe do
      użytkowania.
    · Na moment przeniesienia ww. nieruchomości do majątku prywatnego wspólników k
      ażdy z domków letniskowych będzie spełniał definicję budynku zgodnie z art. 3 pkt 2
      ustawy Prawo budowlane.
    · Do momentu przeniesienia ww. nieruchomości do majątku prywatnego wspólników nie
      dojdzie do użytkowania nieruchomości, w tym na potrzeby własne Spółki.
    Na tle tak przedstawionego opisu sprawy Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności
    dotyczą ustalenia, czy przeniesienie nieruchomości opisanej we wniosku będzie na
    gruncie ustawy nieodpłatnym przeniesieniem w rozumieniu art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy.
    Ze względu na to, że ustawa o podatku od towarów i usług zawiera własną definicję
    dostawy nie istnieją przesłanki by dostawę towarów na gruncie podatku VAT utożsamiać z
    cywilnoprawną umową dostawy czy sprzedaży. Dostawa w ustawie o podatku od towarów
    i usług ma szerszy zakres, jej istotą jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami
    jak właściciel. Należy podkreślić, że „prawo do rozporządzania towarami jak właściciel”, do
    której to kategorii odwołał się ustawodawca w art. 7 ust. 1 ustawy, nie może być
    utożsamiane z prawem własności w rozumieniu cywilnoprawnym.
    W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntował się pogląd, zgodnie z którym
    „rozporządzanie towarami jak właściciel” rozumieć należy szeroko i w oderwaniu od
    cywilnego prawa własności, a podstawowe znaczenie dla opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług ma nie tyle aspekt prawny, a aspekt faktyczny i ekonomiczny,
    sprowadzający się do faktycznej możliwości dysponowania towarem, a nie rozporządzania
    nim w sensie prawnym (por. np. wyroki NSA: z 14 września 2010 r., I FSK 1389/09; z 28
    maja 2010 r., I FSK 963/09; z 5 czerwca 2008 r., I FSK 739/07; wyroki WSA: w Gdańsku z 3
    grudnia 2009 r., I SA/Gd 642/09; w Warszawie z 29 lipca 2009 r., III SA/Wa 518/09; w
    Olsztynie z 16 kwietnia 2009 r., I SA/O1136/09; w Warszawie z 27 listopada 2008 r. III SA
    /Wa 1741/08, CBOSA).
    W powołanych orzeczeniach wskazuje się przede wszystkim na faktyczne przeniesienie
    władztwa nad rzeczą (przekazanie możliwości dysponowania nią w znaczeniu
    ekonomicznym), samo przeniesienie prawa własności uznając za drugorzędne.
    Stanowisko takie znajduje potwierdzenie również w orzecznictwie TSUE. Przykładowo
    zwrócić należy uwagę na orzeczenie w sprawie C-320/88, Shipping and Forwarding Safe B.
    V. v. Staatsecretaris van Financien, gdzie Trybunał stwierdził, że wyrażenie „dostawa
    towarów” w rozumieniu art. 5(1) VI Dyrektywy (obecnie art. 14 ust. 1 Dyrektywy 112)
    oznacza także przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, nawet jeżeli nie

    dochodzi do przeniesienia własności rzeczy w sensie prawnym. Z przepisu tego, zdaniem
    Trybunału, wynika, że kładzie on raczej nacisk na faktyczne dysponowanie rzeczą jak
    właściciel („własność ekonomiczna”), a nie na zbycie prawa własności (M. Chomiuk, [w:] VI
    Dyrektywa VAT, pod red. K. Sachsa, s. 108 i 122). Stanowisko TSUE potwierdzające brak
    bezpośredniej zależności pojęcia „dostawy towarów” od prawa własności potwierdzone
    zostało również w innych orzeczeniach – por. np. wyroki ETS: z 4 października 1995 r. w
    sprawie C-291/92, z 6 lutego 2003 r. w sprawie C-185/01, z 21 kwietnia 2005 r. w sprawie C-
    25/03, czy z 21 marca 2007 r. w sprawie C-111/05.
    Przepis art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy zrównujący wskazane w nim czynności z odpłatną
    dostawą stanowi implementację art. 5 ust. 6 VI Dyrektywy, a po jej uchyleniu – art. 16
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE. L Nr 347, poz. 1, z późn. zm.). Zgodnie z art. 5
    ust. 6 VI dyrektywy zastosowanie przez podatnika towarów stanowiących część aktywów
    jego przedsiębiorstwa do celów prywatnych jego lub jego pracowników, lub też pozbycie
    się ich nieodpłatnie albo bardziej ogólnie użycie ich do celów innych niż prowadzona przez
    niego działalność, jeśli podatek od wartości dodanej od powyższych towarów lub ich części
    składowych podlegały w całości lub w części odliczeniu, będzie traktowane jako dostawa
    odpłatna. Jednakże jako takie nie jest traktowane przekazanie próbek towarów lub
    towarów stanowiących prezenty o małej wartości do celów działalności podatnika.
    Stosownie natomiast do art. 16 Dyrektywy 2006/112/WE wykorzystanie przez podatnika
    towarów stanowiących część majątku jego przedsiębiorstwa do celów prywatnych
    podatnika lub jego pracowników, które przekazuje nieodpłatnie lub w ujęciu ogólnym,
    które przeznacza do celów innych niż prowadzona przez niego działalność, gdy VAT od
    powyższych towarów lub ich części podlegał w całości lub w części odliczeniu, jest
    uznawane za odpłatną dostawę towarów.
    Jak wynika z treści wniosku przedmiotem przekazania z majątku Państwa Spółki do
    majątku prywatnego wspólników jest towar w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy, tj. działki
    wraz z budowanymi domkami letniskowymi. Podali Państwo, że nakłady związane z
    budową domków letniskowych były pokrywane ze środków Spółki, a Spółka korzystała z
    odliczenia podatku naliczonego od zakupionych materiałów i robót budowlanych.
    Ponadto – jak Państwo wskazali – przeniesienie nieruchomości nie wiąże się ze
    spełnieniem jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego. Każdy ze wspólników będzie
    posiadał udział w nieruchomości w wymiarze takim samym jakim przysługuje im prawo do
    udziału w zysku (tj. każdy z nich otrzyma udział w nieruchomości w wymiarze 33,33%).
    Zatem na podstawie przedstawionego opisu sprawy oraz obowiązujących w tym zakresie
    przepisów prawa stwierdzam, że nieodpłatne wycofanie nieruchomości z majątku
    Państwa Spółki do majątku prywatnego wspólników będzie czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Spełnione bowiem zostaną przesłanki wynikające z treści art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy.
    Podsumowując stwierdzam, że opisane we wniosku przeniesienie nieruchomości z
    majątku Spółki do majątku prywatnego wspólników będzie stanowiło na gruncie ustawy
    nieodpłatne przeniesienie w rozumieniu art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy, które będzie podlegało
    opodatkowaniu zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 oceniłem jako prawidłowe.
    Przechodząc z kolei do kwestii określenia podstawy opodatkowania dla czynności
    przeniesienia ze Spółki nieruchomości do majątku prywatnego wspólników wskazuję, że
    zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy:

      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    W myśl art. 29a ust. 2 ustawy:
      W przypadku dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2, podstawą
      opodatkowania jest cena nabycia towarów lub towarów podobnych, a gdy nie ma
      ceny nabycia - koszt wytworzenia, określone w momencie tej dostawy towarów.
    Ponadto w świetle art. 2 pkt 14a ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o wytworzeniu nieruchomości - rozumie się
      przez to wybudowanie budynku, budowli lub ich części, lub ich ulepszenie w
      rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.
    Z powyższego wynika, że w przypadku, gdy ma miejsce nieodpłatna dostawa towarów
    spełniająca warunki dla zrównania jej z dostawą odpłatną podlegającą opodatkowaniu na
    mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest cena nabycia lub koszt
    wytworzenia towaru, określone w momencie dostawy towaru, tj. w momencie jego
    przekazania. Oznacza to, że podstawą opodatkowania jest wprawdzie cena nabycia lub
    koszt wytworzenia towaru, lecz skorygowana na dzień, w którym dochodzi do
    nieodpłatnego przekazania tego towaru.
    W związku z powyższym stwierdzam, że podstawę opodatkowania nieodpłatnego
    przekazania nieruchomości, tj. działki wraz z budowanymi domkami, zgodnie z art. 29a
    ust. 2 ustawy, należy odnieść do wartości wydatków poniesionych przez Państwa na
    wytworzenie (wybudowanie) budynków, w stosunku do których przysługiwało Państwo
    prawo do odliczenia podatku naliczonego.
    Ponadto, co do zasady, w przypadku dostawy gruntu zabudowanego, grunt ten przyjmuje
    stawkę podatku VAT (lub zwolnienie od podatku) taką jak budynki i budowle na nim
    posadowione i trwale z gruntem związane.
    Zgodnie bowiem z treścią art. 29a ust. 8 ustawy:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    Jednak skoro w przedstawionej sytuacji przy nabyciu nieruchomości, tj. działek gruntu nr
    1, 2, 3, Spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT, to wartość nabycia
    gruntu nie wchodzi do podstawy opodatkowania.
    Podsumowując stwierdzam, że w okolicznościach analizowanej sprawy podstawą
    opodatkowania przeniesienia nieruchomości z majątku Spółki do majątku wspólników
    będzie wartość poniesionych przez Spółkę nakładów (materiały budowlane oraz roboty
    budowlane), określona w momencie ich przekazania, czyli uwzględniająca ich realną
    wartość w momencie przekazania, bez wartości nabycia gruntów.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 oceniłem jako prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy
    co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej,
    kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie
    wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Zauważam także, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    Państwa wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz
    własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniami nie mogą być – zgodnie z art.
    14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Jednocześnie zaznaczam, że wydana interpretacja – zgodnie z Państwa wolą wyrażoną w
    piśmie z 26 listopada 2025 r. – dotyczy wyłącznie:
    - kwalifikacji na gruncie ustawy przeniesienia ze Spółki nieruchomości do majątku
      prywatnego wspólników jako nieodpłatnego przeniesienia w rozumieniu art. 7 ust. 2
      pkt 1 (pytanie oznaczone we wniosku nr 1);
    - określenia podstawy opodatkowania dla czynności przeniesienia ze Spółki
      nieruchomości do majątku prywatnego wspólników (pytanie oznaczone we wniosku nr
      2).
    Natomiast w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3 i 4 wydałem postanowienie o
    umorzeniu postępowania w tej części Państwa wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.