Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-985/10-4/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-12-07
Teza: 1. Czy w myśl art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, przekazanie Zespołowi Szkół majątku Warsztatów Szkolnych w celu kontynuowania działalności dydaktyczno - wychowawczej i opiekuńczej w zakresie praktycznej nauki zawodu, należy traktować jako dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy? 2. Czy od nieodpłatnego przekazania majątku jednostce macierzystej, należy naliczyć i odprowadzić należny podatek VAT?
Słowa kluczowe: gospodarstwa-gospodarstwa pomocnicze; opodatkowanie; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Zespołu Szkół, przedstawione we wniosku z dnia 31 sierpnia 2010 r. (data wpływu do: Izby Skarbowej w Poznaniu 3 września 2010, Biura KIP w Lesznie 8 września 2010 r.), uzupełnionym pismem z dnia 24 listopada 2010 r. (data wpływu 26 listopada 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania majątku Warsztatów Szkolnych jednostce macierzystej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 września 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania majątku Warsztatów Szkolnych jednostce macierzystej. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony w dniu 26 listopada 2010 r. o doprecyzowanie zaistniałego stanu faktycznego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Zgodnie z ustawą z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz.1240) oraz ustawą z dnia 27 sierpnia 2009 r. „Przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1241) oraz Zarządzeniem nr (…) Prezydenta Miasta X z dnia 23 czerwca 2010 r. ulega likwidacji gospodarstwo pomocnicze – Warsztaty Szkolne Zespołu Szkól.

Od dnia 1 września 2010 r. Warsztaty Szkolne stają się integralną częścią Zespołu Szkół i będą kontynuowały swoją działalność. Składniki majątkowe, należności i zobowiązania zlikwidowanych Warsztatów zgodnie z Zarządzeniem nr (…) Prezydenta Miasta X z dnia 23 czerwca 2010 r. przejmuje Zespół Szkół. W związku z powyższym, majątek Warsztatów Szkolnych na dzień likwidacji zostanie zinwentaryzowany i przekazany protokolarnie Zespołowi Szkół.

Warsztaty Szkolne, jako gospodarstwo pomocnicze były płatnikiem VAT. Zespól Szkół od dnia 2 września 2010 r. w ramach rachunku dochodów własnych, także staje się płatnikiem VAT. Do dnia likwidacji dyrekcja Zespołu Szkół i Warsztatów była jedna, jednostki posiadały odrębne nr NIP, wartość budynków zajmowanych przez Warsztaty widniała na stanie Szkoły, natomiast wartość środków trwałych Warsztatów była na stanie Warsztatów.

Ze złożonego w dniu 26 listopada 2010 r. uzupełnienia do wniosku wynika, iż zarządzeniem Nr (…) Prezydenta Miasta X z dnia 23 czerwca 2010 r. została podjęta decyzja o likwidacji Warsztatów Szkolnych.

Przekazany majątek Warsztatów Szkolnych należy traktować jako transakcję zbycia „zorganizowanej części przedsiębiorstwa” przez którą zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Decyzją o likwidacji Warsztatów zgodnie z art. 27 ust. 3 powołanej ustawy o finansach publicznych z dnia 30 czerwca 2005 r. składniki majątkowe, należności i zobowiązania zlikwidowanego gospodarstwa pomocniczego przejmuje jednostka budżetowa przy której funkcjonowało gospodarstwo pomocnicze. W związku z powyższym majątek Warsztatów Szkolnych na dzień likwidacji zostanie zinwentaryzowany i przekazany protokolarnie jednostce budżetowej (Zespołowi Szkół).

Przekazanie majątku pozostałego po zlikwidowanym gospodarstwie pomocniczym nie należy traktować jako dostawy towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Szkoła jest jednostką budżetową nieposiadającą osobowości prawnej. Warsztaty Szkolne będące gospodarstwem pomocniczym nie posiadały osobowości prawnej.

Szkoła będzie kontynuować działalność dydaktyczno-wychowawczą i opiekuńczą w zakresie praktycznej nauki zawodu dla uczniów ZS. Gospodarstwo pomocnicze było płatnikiem podatku od towarów i usług.

W Statucie Zespołu Szkół „Uchwała Nr (…) Rady Miejskiej w X z dnia 30 stycznia 2002 r. w sprawie aktu założycielskiego Zespołu Szkół, nadania statutu” było wymienione gospodarstwo pomocnicze jako część składowa zespołu.

W rozdziale i w § 4 statutu Szkoły widnieje zapis: „W Zespole funkcjonuje gospodarstwo pomocnicze Warsztaty Szkolne przy Zespole”. W rozdziale II § 6 pkt 6 i pkt 7 przedmiotowego statutu jest mowa o: „przygotowaniu do wykonania zawodu” oraz „zapewnieniu praktycznej nauki zawodu i realizacji zajęć praktycznych zgodnie z podstawą programową szkół wchodzących w skład Zespołu”. Uzupełnieni wniosku nie zawierało załącznika w postaci statutu Szkoły.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie zredagowane w uzupełnieniu z dnia 24 listopada 2010 r.).

Czy od nieodpłatnego przekazania majątku jednostce macierzystej, należy naliczyć i odprowadzić należny podatek VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, przekazanie majątku pozostałego po zlikwidowanym gospodarstwie pomocniczym, nie należy traktować jako dostawy towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, gdyż przejęty majątek przez jednostkę budżetową, tj. Zespół Szkół, będzie w dalszym ciągu służył prowadzeniu działalności dydaktyczno-wychowawczej i opiekuńczej w zakresie praktycznej nauki zawodu, tzn. będzie podmiotem tej samej działalności jak w gospodarstwie pomocniczym.

W opinii Wnioskodawcy, nie należy naliczać i odprowadzać podatku należnego VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 2 pkt 6 ustawy stanowi, iż przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia;
2.  wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

Na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Wyłączenie stosowania ustawy od podatku od towarów i usług przewidziane w art. 6 ust. 1 ustawy, obejmuje jednakże tylko te czynności zrównane z pojęciem dostawy towarów, których przedmiotem jest przedsiębiorstwo lub zorganizowana część przedsiębiorstwa.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”, zatem dla potrzeb przepisów ustaw podatkowych należy posłużyć się definicją sformułowaną w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.).

Zgodnie z art. 55¹ k.c., przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych, przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zatem składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, iż można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.

Ponadto art. 55² k.c. stanowi, iż czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba, że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

Zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy, przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Wobec powyższego, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy więc do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są wszystkie następujące przesłanki:

1.  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
2.  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
3.  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
4.  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Z opisu sprawy wynika, iż zarządzeniem Prezydenta Miasta z dnia 23 czerwca 2010 r. ulega likwidacji gospodarstwo pomocnicze – Warsztaty Szkolne Zespołu Szkół. Od dnia 1 września 2010 r. Warsztaty Szkolne stają się integralną częścią Zespołu Szkół i będą kontynuowały swoją działalność. Składniki majątkowe, należności i zobowiązania zlikwidowanych Warsztatów przejmuje Zespół Szkół. Majątek Warsztatów Szkolnych na dzień likwidacji zostanie zinwentaryzowany i przekazany protokolarnie Zespołowi Szkół. Warsztaty Szkolne, jako gospodarstwo pomocnicze były płatnikiem VAT. Wnioskodawca od dnia 2 września 2010 r. w ramach rachunku dochodów własnych, także staje się płatnikiem VAT.

Dodatkowo, Zainteresowany wskazał, iż przekazanie majątku Warsztatów Szkolnych należy traktować jako transakcję zbycia „zorganizowanej części przedsiębiorstwa”, zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (t. j. z 2005 r. Dz. U. Nr 249, poz. 2104 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2009 r., sektor finansów publicznych tworzyły m.in.:

1.  organy władzy publicznej, w tym organy administracji rządowej, organy kontroli państwowej i ochrony prawa, sądy i trybunały;
2.  gminy, powiaty i samorząd województwa, zwane dalej „jednostkami samorządu terytorialnego”, oraz ich związki;
3.  jednostki budżetowe, zakłady budżetowe i gospodarstwa pomocnicze jednostek budżetowych.

W myśl obowiązującego do dnia 31 grudnia 2010 r. art. 26 ust. 1 ww. ustawy, gospodarstwem pomocniczym jednostki budżetowej, zwanym dalej „gospodarstwem pomocniczym”, jest wyodrębniona z jednostki budżetowej, pod względem organizacyjnym i finansowym, część jej podstawowej działalności lub działalność uboczna.

Stosownie do art. 26 ust. 2 powołanej ustawy o finansach publicznych, gospodarstwo pomocnicze pokrywa koszty swojej działalności z uzyskiwanych przychodów własnych (…).

Art. 27 ust. 2 cyt. ustawy stanowił do dnia 31 grudnia 2009 r., iż tworząc gospodarstwo pomocnicze kierownik jednostki budżetowej określa nazwę i siedzibę gospodarstwa pomocniczego, nazwę i siedzibę jednostki budżetowej, przedmiot działalności wyodrębnionej z zakresu działalności jednostki budżetowej oraz składniki majątkowe przydzielone gospodarstwu przez jednostkę budżetową. Ponadto z art. 27 ust. 3 ww. ustawy wynikało, że składniki majątkowe, należności i zobowiązania zlikwidowanego gospodarstwa pomocniczego przejmowała jednostka budżetowa, przy której funkcjonowało gospodarstwo.

Na podstawie art. 87 pkt 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1241 ze zm.), z dniem 31 grudnia 2010 r. zakończeniu ulega likwidacja gospodarstw pomocniczych gminnych, powiatowych i wojewódzkich jednostek budżetowych.

Gospodarstwa pomocnicze państwowej jednostki budżetowej likwiduje – w myśl art. 89 ust. 1 ww. ustawy – kierownik jednostki budżetowej, przy którym funkcjonuje gospodarstwo. Likwidacja następuje, stosownie do art. 89 ust. 2 cyt. ustawy, po uzyskaniu opinii dotyczącej terminu rozpoczęcia i zakończenia likwidacji:

1.  wójta, burmistrza lub prezydenta miasta - w przypadku gospodarstw pomocniczych gminnych jednostek budżetowych albo
2.  zarządu powiatu lub województwa - w przypadku odpowiednio gospodarstw pomocniczych powiatowych i wojewódzkich jednostek budżetowych.

Powyższy wymóg nie dotyczy likwidacji gospodarstwa pomocniczego działającego przy jednostce budżetowej, której kierownikiem jest wójt, burmistrz lub prezydent miasta (art. 89 ust. 3). Pozostałe po likwidacji składniki majątkowe, należności i zobowiązania zlikwidowanego gospodarstwa pomocniczego przejmuje – jak stanowi art. 89 ust. 4 – jednostka budżetowa, przy której funkcjonowało gospodarstwo. Przejęcie następuje na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego.

Odnosząc powyższe do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego należy stwierdzić, iż wymieniony majątek Warsztatów Szkolnych, który ma zostać nieodpłatnie przekazany – w drodze likwidacji – jednostce macierzystej, tj. Zespołowi Szkół, jest wyodrębniony organizacyjnie. Ponadto, gospodarstwo pomocnicze jest również wyodrębnione finansowo. Przedstawione powyżej fakty pozwalają uznać, że wyodrębniona organizacyjnie całość jest w stanie samodzielnie funkcjonować na rynku, a więc będzie także wyodrębniona funkcjonalnie.

Wobec powyższego stwierdza się, iż majątek Warsztatów Szkolnych, wyodrębniony organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie, jest zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów art. 2 pkt 27e ustawy.

Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy stwierdza się, iż przekazanie majątku Warsztatów Szkolnych jednostce macierzystej, tj. Zespołowi Szkół nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług – stosownie do art. 6 pkt 1 ustawy – bowiem przekazany majątek spełnia definicję zorganizowanej części przedsiębiorstwa zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy. Tym samym Zainteresowany nie jest zobowiązany do naliczenia i odprowadzenia podatku.

Tut. Organ informuje, że w niniejszej interpretacji indywidualnej załatwiono wniosek w części dotyczącej opodatkowania nieodpłatnego przekazania majątku Warsztatów Szkolnych jednostce macierzystej. Natomiast, kwestia dotycząca stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie nadwyżki podatku naliczonego nad podatkiem należnym została rozstrzygnięta w postanowieniem z dnia 7 grudnia 2010 r. nr ILPP1/443-985/10-5/AK.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.