Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-648
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-02-15
Teza: Czy przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego wniesienie przez Wnioskodawcę do spółki komandytowej wkładu niepieniężnego w postaci swojego przedsiębiorstwa nie będzie podlegać opodatkowaniu w na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 3c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: aport; przedsiębiorstwa; przychód; spółki-spółka komandytowa; spółki-spółka osobowa; wkład-wkłady niepieniężne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 8 grudnia 2011 r. (data wpływu 15 grudnia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych aportu niepieniężnego w postaci przedsiębiorstwa do spółki komandytowej – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 15 grudnia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych między innymi w zakresie skutków podatkowych aportu niepieniężnego w postaci przedsiębiorstwa do spółki komandytowej.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W.. Prowadzi, miedzy innymi, sprzedaż hurtową i detaliczną kwiatów i roślin.

W przyszłości ma zostać założona nowa spółka komandytowa, w której komandytariuszami będą Tomasz K., Anna K., Grzegorz G., Agnieszka G. (udziałowcy Sp. o.o.) natomiast komplementariuszem będzie Sp. z o. o. w W.

W następnej kolejności Sp. z o. o. wniesie prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo, w rozumieniu art. 55(1) kodeksu cywilnego, jako wkład do tej spółki komandytowej.

Przedsiębiorstwo wnoszone do spółki komandytowej będzie obejmować cały zespół składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej spółki.

Po wniesieniu prowadzonego przez siebie przedsiębiorstwa do spółki komandytowej Sp. z o. o. będzie, zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości, kontynuowała prowadzenie ksiąg rachunkowych, co zgodnie jest z dyspozycją art. 55(2) kodeksu cywilnego.

Wniesienie przedmiotowego przedsiębiorstwa spółki, jako wkładu niepieniężnego do spółki komandytowej, powiązane będzie z przejęciem przez tę spółkę zobowiązań (długów związanych funkcjonalnie z działalnością gospodarczą) wnoszonego przedsiębiorstwa, ustalonych na dzień wniesienia. W związku z wniesieniem przedsiębiorstwa przez Sp. z o. o. do spółki komandytowej dojdzie do przejęcia przez tę spółkę zakładu pracy w trybie art. 23(1) kodeksu pracy, a tym samym nastąpi przejęcie przez spółkę komandytową wszystkich pracowników Sp. z o. o.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego wniesienie przez Wnioskodawcę do spółki komandytowej wkładu niepieniężnego w postaci swojego przedsiębiorstwa nie będzie podlegać opodatkowaniu w na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 3c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Stanowisko Wnioskodawcy.

Zdaniem Wnioskodawcy wniesienie wkładu niepieniężnego (aportu) w postaci przedsiębiorstwa osoby prawnej do spółki komandytowej, nie posiadającej osobowości prawnej, nie stanowi przychodu do opodatkowania na podstawie przepisów art. 12 ust. 4 pkt. 3 c ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, po stronie wspólnika wnoszącego wkład. Spółka komandytowa na podstawie art. 4 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych należy do osobowych spółek prawa handlowego. Stosownie do art. 102 kodeksu spółek handlowych spółka komandytowa jest spółką osobową mającą na celu prowadzenia przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia (komplementariusz), a odpowiedzialność co najmniej jednego wspólnika (komandytariusza) jest ograniczona, zgodnie z art. 3 ustawy. Przez umowę spółki handlowej wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu przez wniesienie wkładów. Wkłady wnoszone do spółek mogą mieć charakter pieniężny albo niepieniężny. Wkładami niepieniężnymi mogą być w szczególności prawo własności, inne prawa rzeczowe, prawa majątkowe na dobrach niematerialnych. Źródłem pochodzenia wkładów może być również majątek w postaci przedsiębiorstwa wspólnika wnoszącego wkład.

Zgodnie z odesłaniem zawartym w art. 4a pkt 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, pojęcie przedsiębiorstwo użyte w przepisach ustawy należy rozumieć tak, jak zostało zdefiniowane w kodeksie cywilnym. Definicja przedsiębiorstwa została zawarta w art. 55(1) ustawy kodeks cywilny i stanowi, że przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. W przepisie tym wyszczególniono otwarty katalog składników przedsiębiorstwa, tj. oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo, własność nieruchomości lub ruchomości. W tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości i ruchomości, prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości i ruchomości, wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne, koncesje, licencje i zezwolenia, patenty i inne prawa własności przemysłowej, majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne, tajemnice przedsiębiorstwa, księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

W skład przedsiębiorstwa mogą wchodzić również inne niż wymienione składniki, a niektóre z nich nie będą występowały. Przedsiębiorstwo stanowi sumę nie tylko składników materialnych i niematerialnych ale przede wszystkim element organizacji pozwalający na odróżnienie tego przedsiębiorstwa. Podmiot może być traktowany jako przedsiębiorstwo, jeżeli posiada zdolność do prowadzenia zorganizowanej działalności gospodarczej tak jak w przypadku wnioskodawcy. Stosownie zaś do art. 55(2) ustawy kodeks cywilny czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych. W omawianym zdarzeniu przyszłym, po wniesieniu prowadzonego przez siebie przedsiębiorstwa do spółki komandytowej Sp. z o. o. będzie, zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości, kontynuowała prowadzenie ksiąg rachunkowych, co zgodnie jest z dyspozycją art. 55(2) kodeksu cywilnego.

Wniesienie aportu w postaci przedsiębiorstwa osoby prawnej do spółki osobowej powoduje podwyższenie majątku spółki komandytowej i w wyniku wniesienia następuje przeniesienia własności składników majątku do i spółki niebędącej osoba prawną, a tym samym na mocy przepisów art. 12 ust. 4 pkt 3 c ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, dla wnoszącego wkład, do przychodów nie zalicza się przychodów z tytułu wniesienia przedsiębiorstwa do spółki osobowej.

W świetle obowiązującego stanu stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zasady tworzenia i funkcjonowania spółek osobowych, w tym spółki komandytowej regulują przepisy ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94 poz. 1037 ze zm.).

Zgodnie z art. 4 § 1 pkt 2 Kodeksu spółek, spółkami kapitałowymi są: spółka z ograniczoną odpowiedzialnością oraz spółka akcyjna, natomiast do spółek osobowych zalicza się: spółkę jawną, spółkę partnerską, spółkę komandytową i spółkę komandytowo - akcyjną (art. 4 § 1 pkt 1 tej ustawy).

Jak wynika z art. 102 Kodeksu spółek handlowych spółka komandytowa jest spółką osobową mającą na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia (komplementariusz), a odpowiedzialność co najmniej jednego wspólnika (komandytariusza) jest ograniczona.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397, ze zm.) – przepisy ustawy mają zastosowanie do osób prawnych, spółek kapitałowych w organizacji oraz do jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, z wyjątkiem spółek niemających osobowości prawnej.

Należy zwrócić uwagę na definicję zawartą w art. 4a pkt 14 ww. ustawy, zgodnie z którą przez spółkę niebędącą osobą prawną rozumie się spółkę niebędącą podatnikiem podatku dochodowego. W związku z tym należy uznać, iż spółka osobowa (w przedmiotowej sprawie - spółka komandytowa), której przepisy Kodeksu spółek handlowych nie przyznają osobowości prawnej - nie posiada podmiotowości prawnopodatkowej, a zatem nie może ona zostać uznana za podatnika podatku dochodowego od osób prawnych. Innymi słowy spółka komandytowa dla celów podatkowych jest „transparentna”.

Nie oznacza to jednakże, iż dochody przez nią uzyskiwane są wyłączone spod opodatkowania podatkiem dochodowym. Należy bowiem zwrócić uwagę, że na podstawie art. 5 ust. 1 ww. ustawy, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, z zastrzeżeniem art. 1 ust. 3 (nie mającym tutaj zastosowania), ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku (udziału). W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Zasady te stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, zwolnień i ulg podatkowych oraz obniżenia dochodu, podstawy opodatkowania lub podatku – art. 5 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Skutki podatkowe związane z wniesieniem przedsiębiorstwa jako wkładu niepieniężnego do spółki osobowej traktuje przepis art. 12 ust. 4 pkt 3c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, stanowiący, iż do przychodów nie zalicza się przychodów z tytułu przeniesienia własności składników majątku będących przedmiotem wkładu niepieniężnego (aportu) wnoszonych do spółki niebędącej osobą prawną, w tym wnoszonych do takiej spółki składników majątku otrzymanych przez podatnika w następstwie likwidacji spółki niebędącej osobą prawną bądź wystąpienia z takiej spółki.

Podsumowując zatem, wniesienie przez Spółkę wkładu niepieniężnego (aportu) w postaci swojego przedsiębiorstwa do spółki osobowej (spółki komandytowej), tytułem wkładu niepieniężnego, nie będzie skutkować powstaniem przychodu podatkowego po stronie Spółki. Planowane działanie będzie stanowić dla Wnioskodawcy czynność neutralną podatkowo na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Reasumując stanowisko Spółki wyrażone we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego należy uznać za prawidłowe.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10–562 Olsztyn po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.