Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/415-927/12-2/SP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-01-29
Teza: Wynagrodzenie za pracę wykonywaną w piątki na terenie Węgier przez osobę mającą miejsce zamieszkania na terenie Węgier podlega opodatkowaniu zgodnie z art. 15 ust. 1 Konwencji polsko-węgierskiej tylko w państwie zamieszkania, tj. na Węgrzech i nie podlega opodatkowaniu w Polsce.
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek płatnika; przychód-przychód ze stosunku pracy; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; Węgry
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 31.10.2012 r. (data wpływu 06.11.2012. r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania wynagrodzenia pracownika mającego miejsce zamieszkania na Węgrzech za pracę wykonywaną na Węgrzech – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 06.11.2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania wynagrodzenia pracownika mającego miejsce zamieszkania na Węgrzech za pracę wykonywaną na Węgrzech.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca zatrudnia pracownika obywatela Węgier, który jest rezydentem podatkowym Węgier, tam ma stałe miejsce zamieszkania, centrum życiowe (pozostawiona rodzina: żona, dziecko). Pracownik ma zawartą tylko jedną umowę o pracę z Wnioskodawcą, w której od dnia 01.02.2012 r. został zawarty zapis: stałe miejsce pracy od poniedziałku do czwartku: Wnioskodawca, a dodatkowo na wniosek pracownika strony ustalają jako zmienne miejsce pracy w piątek: Budapeszt (Węgry). Spółka nie ma zakładu pracy na Węgrzech, w rozumieniu konwencji. Pracownik w piątki wykonuje pracę na rzecz Spółki (nie na rzecz innej firmy), w Budapeszcie, a praca ta ma charakter telepracy. Pracownik pozostaje w Budapeszcie na weekendy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w świetle przepisów podatkowych, przepisów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz w świetle zapisu w umowie o pracę, podatek od wynagrodzenia za pracę wykonywaną w piątki na terenie Węgier, powinien być płacony przez pracownika na terenie Węgier?

Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle art. 3 ust. 2a-2 ustawy o PIT oraz w związku z art. 15 polsko-węgierskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, podatek od wynagrodzenia za pracę wykonywaną w piątki na terenie Węgier – powinien być płacony przez pracownika na terenie Węgier.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.), osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do art. 3 ust. 2b ww. ustawy za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się w szczególności dochody (przychody) z:

1.  pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia,
2.  działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia,
3.  działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
4.  położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości, w tym ze sprzedaży takiej nieruchomości.

W myśl art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych powołane wyżej przepisy art. 3 ust. 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Na podkreślenie zasługuje fakt, że katalog dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o którym mowa w powoływanym przepisie art. 3 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest katalogiem zamkniętym. Tak więc ustawodawca dopuszcza istnienie także innych dochodów, które należy uznać za osiągnięte na terytorium Polski. W przepisie tym przewidziano opodatkowanie oparte na zasadzie źródła. Jeżeli źródło przychodów nierezydenta znajduje się na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, to Rzeczpospolita Polska ma prawo opodatkować dochody uzyskane z tego źródła na zasadach obowiązujących w tym państwie (ograniczony obowiązek podatkowy).

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca zatrudnia pracownika obywatela Węgier, który jest rezydentem podatkowym Węgier, tam ma stałe miejsce zamieszkania, centrum życiowe (pozostawiona rodzina: żona, dziecko). Z zawartej umowy o pracę wynika, iż praca wykonywana jest w Polsce (od poniedziałku do czwartku i w ramach telepracy na Węgrzech (piątek). Spółka nie ma zakładu pracy na Węgrzech, w rozumieniu konwencji. Pracownik pozostaje w Budapeszcie na weekendy.

W przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie Konwencja polsko-węgierska.

W myśl art. 4 ust. 1 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Węgierską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzona w Budapeszcie dnia 23.09.1992 r. (Dz. U. z 2002 r. Nr 108, poz. 946), określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie" oznacza każdą osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na miejsce zamieszkania, jej miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 Konwencji, z uwzględnieniem postanowień artykułów 16, 18, 19, 20 i 21 płace, uposażenia i inne podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga z pracy najemnej, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że praca wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca jest tam wykonywana, to osiągane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Natomiast w świetle art. 15 ust. 2 Konwencji, bez względu na postanowienia ustępu 1, wynagrodzenia, jakie osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga z pracy najemnej, wykonywanej w drugim Umawiającym się Państwie, podlegają opodatkowaniu tylko w pierwszym Państwie, gdy:

1.  odbiorca przebywa w drugim Państwie przez okres lub okresy nie przekraczające łącznie 183 dni podczas danego roku kalendarzowego oraz
2.  wynagrodzenia są wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w drugim Państwie, oraz
3.  wynagrodzenia nie są ponoszone przez zakład lub stałą placówkę, którą pracodawca posiada w drugim Państwie.

Przepis art. 15 ust. 1 cytowanej Konwencji ustala ogólną zasadę w zakresie opodatkowania dochodu z tytułu pracy najemnej, zgodnie z którą taki dochód podlega opodatkowaniu w państwie, w którym praca jest rzeczywiście wykonywana. Komentarz do Modelowej Konwencji OECD jednoznacznie wskazuje, że „praca jest wykonywana w miejscu, w którym osoba fizycznie przebywa, gdy wykonuje pracę, za którą otrzymuje wynagrodzenie” (por. MK OECD – Komentarz do art. 15 pkt 1, pkt 1 ).

Zauważyć zatem należy, iż przepisy umowy odnoszą się do miejsca, w którym praca jest faktycznie wykonywana, nie zaś do miejsca pracy określonego w zawartej umowie o pracę.

W przypadku rezydenta Węgier zatrudnionego na umowę o pracę opodatkowaniu w Polsce, zgodnie z ww. zasadami, podlega dochód za okres, w którym praca jest rzeczywiście wykonywana na terytorium Polski, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia. Jeżeli więc wynagrodzenie otrzymywane przez ww. pracownika dotyczy pracy faktycznie wykonywanej zarówno w Polsce, jak i na Węgrzech, zasadnym jest przypisanie odpowiedniej wysokości wynagrodzenia w zależności od ilości dni, w których praca była faktycznie wykonywana na terytorium danego państwa.

Ustalone wynagrodzenie za dni pracy powinno odpowiadać ustalonym zgodnie z umową o pracę dniom pracy. Dni pracy rozumiane powinny być natomiast jako dni kalendarzowe minus wszystkie dni wolne od pracy zgodnie z zawartą umową o pracę (np. soboty, niedziele, ustawowe dni wolne od pracy).

Reasumując, należy stwierdzić, iż wynagrodzenie za pracę wykonywaną w piątki na terenie Węgier przez osobę mającą miejsce zamieszkania na terenie Węgier podlega opodatkowaniu zgodnie z art. 15 ust. 1 Konwencji polsko-węgierskiej tylko w państwie zamieszkania, tj. na Węgrzech i nie podlega opodatkowaniu w Polsce.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.