Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-492/12/JG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-06-26
Teza: Czy wnioskodawca od sprzedaży przedmiotowej nieruchomości powinien zapłacić podatek dochodowy od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: nabycie; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; spadek; spadek-dział spadku
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 19

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pana stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 22 marca 2012 r. (data wpływu do tut. Biura 28 marca 2012 r.), uzupełnionym w dniu 18 czerwca 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 marca 2012 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości.

W związku z brakami formalnymi, pismem z dnia 07 marca 2012 r. Znak: IBPBII/2/415-492/12/JG wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku. Uzupełnienia dokonano w dniu 18 czerwca 2012 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca w 1992 r. odziedziczył 1/3 w drodze spadku po zmarłym ojcu. W skład spadku wchodziły nieruchomości zarówno, budynki jak i grunty. Pozostałymi spadkobiercami była matka i brat wnioskodawcy. W 2011 r. spadkobiercy dokonali podziału spadku, gdzie wnioskodawca otrzymał działkę zabudowaną starym budynkiem mieszkalnym. Wartość całej masy spadkowej pod zmarłym ojcu będąca przedmiotem działu spadku została przez spadkobierców wyliczona na wartość rynkową na łączną kwotę 165.710,00 zł. Wartość spadku została nabyta na podstawie ustawy w wysokości 1/3 całego majątku. W postanowieniu o dziale spadku spadkobiercy postanowili, że prawo własności nieruchomości opisanej w księdze wieczystej po oznaczeniem X…087/7 dzielą w następujący sposób: działkę o pow. 711 m2 nabywa wnioskodawca, natomiast resztę nieruchomości o pow. 3108 m2 jego brat. Wnioskodawca podkreślił, iż nie zostały wycenione poszczególne nieruchomości wchodzące w skład majątku w związku z tym nie jest w stanie stwierdzić jaka była wartość nabytego majątku w wyniku działu spadku. Dział spadku odbył się bez żadnych spłat i dopłat. W wyniku działu spadku właścicielem nieruchomości był tylko wnioskodawca. W 2011 r. wnioskodawca sprzedał odziedziczone nieruchomości.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wnioskodawca od sprzedaży przedmiotowej nieruchomości powinien zapłacić podatek dochodowy od osób fizycznych ?

Zdaniem wnioskodawcy, nie powinien zapłacić podatku dochodowego od osób fizycznych od sprzedaży nieruchomości, ponieważ prawo do tej nieruchomości nabył z chwilą spadku (1992 r.) a nie z chwilą działu spadku. Powyższe stanowisko wnioskodawca popiera wyrokiem NSA z dnia 13 września 2011 r. sygn. akt II FSK 500/10.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) - c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.) podlegającym opodatkowaniu źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2 m.in.:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych formułuje generalną zasadę, iż sprzedaż nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie - nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Aby dokonać prawnopodatkowej oceny skutków podatkowych czy w przedmiotowej sprawie sprzedaż nieruchomości (udziału w nieruchomości) stanowi w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródło przychodu podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym kluczowe jest ustalenie momentu i podstawy jej nabycia przez wnioskodawcę.

Przepisy prawa w sposób jednoznaczny określają moment i podstawę nabycia nieruchomości udziałów w nieruchomości). W przypadku nabycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości w drodze spadku datą nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest data otwarcia spadku, czyli śmierć spadkodawcy.

Zgodnie bowiem z art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.) spadek to prawa i obowiązki zmarłego wynikające ze stosunków cywilnoprawnych, które z chwilą jego śmierci przechodzą na następców prawnych.

W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku (art. 925 Kodeksu cywilnego). Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei sąd postanowieniem stwierdza jedynie fakt nabycia spadku przez spadkobiercę (art. 1025 § k.c.). Tak więc istotnym z punktu widzenia prawa jest dzień otwarcia spadku, czyli data śmierci spadkodawcy.

Natomiast stosownie do treści art. 1035 Kodeksu cywilnego, jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego stosuje się przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Do momentu zniesienia tej współwłasności lub dokonania działu spadku, spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku.

Jednak zgodnie z art. 1036 Kodeksu cywilnego istnieje możliwość rozporządzenia przez spadkobierców prawem lub rzeczą należącą do spadku, mimo istnienia współwłasności, jeśli następuje to za zgodną wolą wszystkich spadkobierców.

Tak więc, z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. Dochodzi wówczas do powstania wspólności majątku spadkowego. Wspólność ta nie jest tożsama ze wspólnością w częściach ułamkowych w rozumieniu art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego, gdyż jej przedmiotem jest spadek, a nie rzecz. Wspólnością objęte są wszystkie prawa majątkowe podlegające dziedziczeniu i istniejące w chwili otwarcia spadku, a więc także prawa z istoty swej podzielne.

W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane poszczególnym spadkobiercom, stosownie do wielkości ich udziałów, przechodzą na nich, ustaje więc wspólność majątku spadkowego. Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadły poszczególnym spadkobiercom i nie zmieni tego fakt, że dział spadku jest czynnością wtórną do nabycia spadku.

Jeżeli zatem udział w nieruchomościach nabytych przez spadkobiercę w wyniku podziału jest zgodny z udziałem posiadanym przed działem spadku - nie następuje nabycie skutkujące dla opodatkowania, ponieważ w ten sposób nie ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczami (nieruchomościami), jak i stan jej majątku osobistego. Dział spadku, w wyniku którego udział w nieruchomościach nie zwiększył się, zmienia wyłącznie charakter własności. Jednakże nabycie nieruchomości w drodze działu spadku w części przekraczającej udział spadkowy (nawet wówczas, jeżeli nabycie to następuje nieodpłatnie) stanowi o nowej dacie nabycia nieruchomości w tej części, która przekracza udział nabyty w spadku.

Z chwilą działu spadku jedni spadkobiercy tracą własność udziałów nabytych przez siebie w spadku, a własność tę dopiero z tą chwilą nabywają inni spadkobiercy. Nie ma zatem prawnych podstaw do twierdzenia, że całą rzecz lub prawo nabywa spadkobierca w chwili śmierci spadkodawcy, skoro w tej dacie jest jedynie jednym ze współwłaścicieli rzeczy lub prawa. Taki spadkobierca nie jest w dacie śmierci spadkodawcy właścicielem całej rzeczy lub prawa, lecz jedynie właścicielem udziału w niej. Pozostałe udziały może nabyć, ale dopiero w wyniku dokonania innych czynności prawnych - od pozostałych spadkobierców.

Jak wynika z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wnioskodawca w 1992 r. w drodze spadku nabył udział 1/3. W skład spadku wchodziły nieruchomości zarówno budynki jak i grunty. Następnie w 2011 r. został dokonany dział spadku, w wyniku którego wnioskodawca otrzymał działkę o pow. 711 m2 zabudowaną starym budynkiem mieszkalnym. Wartość całej masy spadkowej po zmarłym ojcu będąca przedmiotem działu spadku wynosiła łącznie 165.710,00 zł. W 2011 r. wnioskodawca sprzedał odziedziczone nieruchomości.

Przenosząc powyższe uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy mając na uwadze opisany we wniosku i uzupełnieniu stan faktyczny sprawy w kontekście zapytania wnioskodawcy nie można potwierdzić słuszności jego stanowiska, iż będąca przedmiotem sprzedaży nieruchomość w 2011 r. została w całości nabyta przez wnioskodawcę wyłącznie w drodze spadku a tym samym na wnioskodawcy z tytułu jej sprzedaży nie ciąży obowiązek zapłaty podatku dochodowego.

W stanie faktycznym miały miejsca dwa zdarzenia cywilnoprawne tj. spadek i dział spadku, które nie są zdarzeniami tożsamymi. Nabycie spadku bowiem nie jest tożsame ze spadkiem. Jak już wyżej wskazano z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. Dział spadku polega na dokonaniu podziału rzeczy wspólnej należącej do wszystkich współwłaścicieli, ponieważ współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy. W rezultacie działu spadku dochodzi do nowego ukształtowania prawa własności poprzez odebranie temu prawu cechy wspólności.

Analizując przedmiotową sprawę tut. Organ nie ma żadnych wątpliwości, że wnioskodawca w drodze spadku po zmarłym ojcu jaki miał miejsce w 1992 r. nabył 1/3 udziału w całej masie spadkowej w skład, której wchodziły budynki i grunty. Innymi słowy wnioskodawca w drodze spadku w każdej rzeczy, prawie wchodzącym w skład masy spadkowej posiadał udział w wysokości 1/3. Tak więc nabycie 1/3 udziału należy niewątpliwie utożsamiać z datą nabycia spadku tj. 1992 r. Tym samym przychód uzyskany z tytułu odpłatnego zbycia w 2011 r. udziału w ww. nieruchomości nabytego w drodze spadku po ojcu w wysokości odpowiadającej udziałowi wynoszącemu 1/3 nie podlega w ogóle opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie przez wnioskodawcę tego udziału upłynął 5 letni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy. Przychód ze zbycia nieruchomości w tej części nie podlega w ogóle opodatkowaniu.

Z kolei o tym, czy w przedmiotowej sprawie nabycie przez wnioskodawcę w drodze działu spadku tych części nieruchomości, które nabyli w spadku inni spadkobiercy jest nabyciem w drodze spadku decyduje to czy w wyniku działu spadku wartość majątku przysługującego wnioskodawcy (czyli wartość nieruchomości o pow. 711 m 2) wyniosła mniej, tyle samo, czy więcej niż wartość udziału przysługującego wnioskodawcy w masie spadkowej po zmarłym ojcu przed działem spadku (czyli wartość 1/3 całej masy spadkowej).

Wnioskodawca wskazał, że wartość całej masy spadkowej po zmarłym ojcu będąca przedmiotem działu spadku została przez spadkobierców wyliczona na wartość rynkową na łączną kwotę 165.710,00 zł. W rezultacie na rzecz każdego spadkobiercy w tym również wnioskodawcy przypada kwota w wysokości ok. 55.236,66 zł (wartość masy spadkowej 165.710,00 : 3 spadkobierców). Na skutek działu spadku wnioskodawca stał się właścicielem nieruchomości o pow. 711 m2, którą następnie sprzedał w 2011 r., przy czym jak wskazał, nie jest w stanie stwierdzić jaka była wartość majątku nabytego przez niego w drodze działu spadku. Skoro tak to w żadnym wypadku Organ nie może potwierdzić stanowiska wnioskodawcy, który twierdzi, że będącą przedmiotem sprzedaży nieruchomość nabył wyłącznie w drodze spadku. W tej sytuacji stosownych ustaleń winien zatem dokonać wnioskodawca samodzielnie a ich prawidłowość może być zweryfikowana przez organy podatkowe w drodze postępowania podatkowego.

Dla obliczenia czy i jaki udział w nieruchomości o pow. 711 m2 wnioskodawca nabył ponad udział nabyty w spadku po ojcu należy ustalić czy w wyniku dokonanego działu spadku po jego stronie udział uległ powiększeniu a należy to zrobić porównując 1/3 całej wartości masy spadkowej, która była przedmiotem działu spadku (kwota 165.710,00 : 3 - wartość ta będzie odzwierciedlała udział w wysokości 1/3 nabyty w spadku po ojcu) z wartością rynkową otrzymanej w wyniku działu spadku nieruchomości (wartość ta będzie odzwierciedlała udział nabyty w drodze działu spadku). Ww. wyliczenia należy dokonać w oparciu o obiektywne kryteria czyli na podstawie cen rynkowych obowiązujących na danym obszarze w dniu dokonania działu spadku, a nie według subiektywnego przekonania wnioskodawcy i spadkobierców.

Jeżeli tak ustalona wartość majątku (zabudowanej działki) przyznanego w wyniku działu spadku po zmarłym ojcu będzie równa bądź mniejsza niż wartość udziału wnioskodawcy w całej masie spadkowej przed działem spadku to dokonany w 2011 r. dział spadku nie będzie stanowił dla wnioskodawcy nowego nabycia. W takim przypadku wnioskodawca nie nabywa bowiem w wyniku działu spadku żadnej wartości ponad tę, która przysługiwała mu w wyniku nabycia spadku czyli można by stwierdzić, że nabycie nieruchomości w drodze działu spadku jest nabyciem w spadku. Gdyby natomiast w wyniku porównania wartości udziału nabytego w całym spadku z wartością nieruchomości nabytej w wyniku działu spadku okazało się, że nieruchomość (zabudowana działka) nabyta w drodze działu spadku ma wyższą wartość niż udział wnioskodawcy w całym spadku to wartość nadwyżki ponad udział w całym spadku odzwierciedlać będzie udział nabyty przez wnioskodawcę w 2011 r. w drodze działu spadku ponad udział pierwotnie nabyty w spadku w 1992 r.

Wówczas skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości w części nabytej ponad udział w spadku będą podlegać ocenie na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym po 01 stycznia 2009 r. Ustawą bowiem z dnia 06 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316 ze zm.) zmieniono m.in. zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nowe zasady opodatkowania, zgodnie z art. 14 ustawy zmieniającej, mają zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionej straty) od dnia 01 stycznia 2009 r. Dział spadku miał miejsce 2011 r.

I tak zgodnie z zapisem art. 30e ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od dnia 01 stycznia 2009 r., od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy jego obliczenia.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Przy czym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ww. ustawy).

Stosownie natomiast do art. 22 ust. 6d ww. ustawy za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Wysokość ww. nakładów, stosownie do art. 22 ust. 6e tej ustawy, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

Zgodnie z art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39) wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych. Oznacza to, że przychód ze sprzedaży nieruchomości może korzystać ze zwolnienia od podatku pod warunkiem wydatkowania go na wskazane w ustawie cele i przy spełnieniu wszystkich ustawowych przesłanek zwolnienia.

Podsumowując, we wskazanym stanie faktycznym stwierdzić, że nabycie przedmiotowej nieruchomości nastąpiło w 1992 r. w drodze spadku można by wówczas, gdyby wartość majątku przyznanego wnioskodawcy w wyniku działu spadku po zmarłym ojcu ustalona na dzień działu spadku była równa bądź mniejsza niż wartość udziału wnioskodawcy w całej masie spadkowej po zmarłym ojcu przed działem spadku. Taka okoliczność nie wynika jednak ze stanu faktycznego, co wyklucza możliwość uznania stanowiska wnioskodawcy za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Do wniosku wnioskodawca dołączył plik dokumentów. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretację w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawcę i jego stanowiskiem. Wobec tego niniejszą interpretację wydano w oparciu o stan faktyczny przedstawiony przez wnioskodawcę w złożonym wniosku.

Odnosząc się do powołanego przez wnioskodawcę wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazać należy, iż orzeczenie to dotyczy tylko konkretnej, indywidualnej sprawy osądzonej w określonym stanie faktycznym i w tej sprawie rozstrzygnięcie w nim zawarte jest wiążące. Natomiast Organy podatkowe, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, iż nie stanowią materialnego prawa podatkowego. Nadrzędnym celem organów podatkowych jest wydawanie interpretacji zgodnych z literą prawa.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.