Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.70.2025.1.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-17
Teza: Zaliczenia wydatków na wyposażenie kuchni do ulgi rehabilitacyjnej.
Słowa kluczowe: remonty; ulga-ulga rehabilitacyjna; wydatek-wydatki na rehabilitację
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podstawa opodatkowania. Odliczenia.-Odliczanie wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 26-ust. 7a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 stycznia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 16 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskuje Pani o interpretację indywidualną dotyczącą odliczenia od podatku w ramach
    ulgi rehabilitacyjnej poniesionych wydatków na modernizację i adaptację kuchni. Wydatki
    zamierza Pani odliczyć w rozliczeniu podatkowym PIT-36 za 2024 r. W całym roku
    podatkowym była Pani i jest zatrudniona na umowę o pracę i uzyskiwała podlegające
    opodatkowaniu dochody z umowy o pracę wg skali podatkowej oraz dochody z działów
    specjalnych produkcji rolnej ustalone na podstawie norm szacunkowych.
    Orzeczenie zostało wydane 17 sierpnia 2021 r. przez Powiatowy Zespół do Spraw
    Orzekania o Niepełnosprawności,(...). Orzeczenie wydano do 31 sierpnia 2025 r.
    Niepełnosprawność datowana jest 12 lipca 2021 r. Ww. orzeczenie obowiązywało przez
    cały rok podatkowy, w którym poniosła Pani wydatki. Symbol przyczyny
    niepełnosprawności 09-M - choroby układu moczowo-płciowego (nowotwór piersi).
    Wydatki na modernizację i adaptację kuchni poniosła Pani w 2024 r. Wszystkie wydatki
    udokumentowane są fakturami imiennymi i zawierają dane sprzedającego (towar i
    usługę), rodzaj zakupionego towaru i usługi oraz kwotę zapłaty. Ww. wydatki zostały
    sfinansowane z własnych środków (zabudowa kuchenna) oraz sprzedaż ratalna (sprzęt
    kuchenny). Nie zostaną sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego
    funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności,
    Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków
    Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. Nie
    zostaną zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i nie zostaną odliczone od dochodów
    opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30 i nie zostaną odliczone od przychodu
    na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. Nie zostaną Pani
    zwrócone w jakiejkolwiek formie.
    W niniejszej sprawie chciałaby Pani skorzystać w ramach ulgi rehabilitacyjnej z odliczenia
    wydatków poniesionych w związku z zakupem wymienionych mebli oraz ich montażem.
    Wydatki, będące przedmiotem wniosku, a związane z remontem kuchni, stanowią wydatki
    na przystosowanie mieszkania odpowiadają potrzebom wynikającym z rodzaju posiadanej
    niepełnosprawności:
    - wyposażenie mebli w szuflady i systemy cargo, zamiast szafek otwieranych klasycznie;
    - piekarnik na odpowiednim poziomie;
    - podniesienie blatu roboczego.
    Meble zostały wykonane na wymiar, jako zabudowa stała, są niezbędnym elementem
    rehabilitacji i ułatwiają wykonywanie czynności życiowych. Zabudowa kuchenna posiada
    indywidualne cechy wyróżniające ją od innego sprzętu tego typu: szuflady i system cargo
    zamiast otwieranych, klasycznych szafek, piekarnik na odpowiedniej wysokości,
    podwyższony blat roboczy.

## Pytanie

Czy w ramach ulgi rehabilitacyjnej określonej w art. 26b ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, w zeznaniu podatkowym za 2024 r. może Pani dokonać odliczeń
    wymienionych wydatków na wykonanie zabudowy kuchennej?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Pani, przedstawione fakty uzasadniają możliwość odliczenia w zeznaniu
    podatkowym za 2024 r. wyżej wymienionych wydatków, jako kosztów przystosowania i
    wyposażenia mieszkania dla potrzeb osoby niepełnosprawnej. Szuflady ułatwiają Pani
    dostęp do przechowywanych przedmiotów, minimalizując konieczność sięgania głęboko
    do szafek, co po operacji, z ograniczeniami ruchowymi (jak ograniczenie zasięgu ramienia)
    jest trudne i bolesne. Łatwość wyciągnięcia całej zawartości jednym ruchem eliminuje
    konieczność długotrwałego schylania się i odciąża ramiona oraz kręgosłup. Umieszczenie
    piekarnika wyżej niż standardowo, na poziomie wzroku, eliminuje konieczność schylania
    się przy jego używaniu. Jest to szczególnie istotne dla Pani, gdyż ma ograniczoną

    ruchomość w obrębie ramion i kręgosłupa. Ułatwia to Pani, także wyciąganie gorących
    naczyń i kontrolę nad przygotowywanym jedzeniem, co poprawia bezpieczeństwo i
    zmniejsza ryzyko kontuzji lub poparzeń. Wyższy blat, to również mniejsze obciążenie dla
    pleców i ramion, co jest ważne dla Pani jako osoby po chorobie nowotworowej, po
    operacji prawej piersi, która wpłynęła na mobilność kończyn górnych, szczególnie ręki
    prawej (jest Pani praworęczna). Są to elementy, które pomagają Pani zachować większą
    samodzielność, zwłaszcza przy ograniczeniach wynikających z wcześniejszego zabiegu,
    zastosowanego leczenia (chemioterapia i radioterapia) i ograniczeń ruchowych (skutki
    uboczne stosowanej hormonoterapii), co przekłada się na wyższą jakość życia.
    Posiada Pani imienną fakturę na wykonaną usługę, wydatki zostały sfinansowane z
    środków własnych i nie zostaną w jakikolwiek sposób sfinansowane.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-
      30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24
      ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na
      cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania
      czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego
      osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby
      niepełnosprawne.
    Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed
    opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7 i 7b-
    7g tego artykułu.
    Przepis art. 26 ust. 7a ww. ustawy stanowi, że:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na:
    1) adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do
      potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
    2) przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z
      niepełnosprawności;
    2a) zakup, naprawę lub najem wyrobów medycznych wymienionych w wykazie
      wyrobów medycznych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust.
      4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych
      specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz.U. z 2023 r.
      poz. 826, 1733, 1938 i 2105) oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie
      z przewidzianym zastosowaniem, z wyjątkiem pieluchomajtek, pieluch
      anatomicznych, chłonnych majtek, podkładów i wkładów anatomicznych;
    3) zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych
      w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do
      potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich
      używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, niewymienionych w wykazie, o
      którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego;
    3a) pieluchomajtki, pieluchy anatomiczne, chłonne majtki, podkłady, wkłady
      anatomiczne, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
    4) zakup wydawnictw i materiałów (pomocy) szkoleniowych, stosownie do potrzeb
      wynikających z niepełnosprawności;

    5) odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym;
    6) odpłatność za pobyt w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, zakładzie rehabilitacji
      leczniczej, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym;
    6a) odpłatność za pobyt opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy
      inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą
      niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym, w zakładzie lecznictwa
      uzdrowiskowego lub zakładzie rehabilitacji leczniczej;
    6b) odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne;
    7) opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z
      niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa, w kwocie
      nieprzekraczającej w roku podatkowym 2 280 zł;
    8) utrzymanie psa asystującego, o którym mowa w ustawie o rehabilitacji zawodowej, w
      kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2 280 zł;
    9) opiekę pielęgniarską w domu nad osobą niepełnosprawną w okresie przewlekłej
      choroby uniemożliwiającej poruszanie się oraz usługi opiekuńcze świadczone dla
      osób niepełnosprawnych zaliczonych do I grupy inwalidztwa;
    10) opłacenie tłumacza języka migowego;
    11) kolonie i obozy dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób
      niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25. roku życia;
    12) leki, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne
      (Dz. U. z 2022 r. poz. 2301 oraz z 2023 r. poz. 605, 650, 1859 i 1938) – w wysokości
      stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym
      miesiącu a kwotą 100 zł, jeżeli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna
      powinna stosować stale lub czasowo te leki;
    13) odpłatny przewóz:
      a) osoby niepełnosprawnej – karetką transportu sanitarnego,
      b) osoby niepełnosprawnej, zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa, oraz dzieci
        niepełnosprawnych do lat 16 – również innymi środkami transportu niż
        wymienione w lit. a);
    14) używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby
      niepełnosprawnej lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną
      albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16. roku życia – w wysokości
      nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2 280 zł;
    15) odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem:
      a) na turnusie rehabilitacyjnym,
      b) w zakładach, o których mowa w pkt 6,
      c) na koloniach i obozach dla dzieci i młodzieży, o których mowa w pkt 11,
      d) opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub dzieci
        niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą niepełnosprawną na
        turnusie rehabilitacyjnym lub w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, lub
        zakładzie rehabilitacji leczniczej.
    Na podstawie art. 26 ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie
      zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu
      rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności,
      Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków

      Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo
      nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki
      były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu
      podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną
      (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
    Stosownie do treści art. 26 ust. 7 pkt 4 ww. ustawy:
      Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na
      podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w
      szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i
      sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę
      zapłaty – w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.
    Art. 26 ust. 7c ww. ustawy wskazuje, że:
      W przypadku wydatków, o których mowa w ust. 7a pkt 7, 8 i 14, nie jest wymagane
      posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość. Jednakże na żądanie
      organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do
      ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:
    1) wskazać z imienia i nazwiska osoby, które opłacono w związku z pełnieniem przez nie
      funkcji przewodnika;
    2) okazać certyfikat potwierdzający status psa asystującego.
    W myśl art. 26 ust. 7d ww. ustawy:
      Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez
      osobę, której dotyczy wydatek:
    1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni
      niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
    2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy,
      rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
    3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego
      na podstawie odrębnych przepisów.
    Zgodnie z przepisem art. 26 ust. 7f ww. ustawy:
      Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
    1) I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do
      których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
    a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
      aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo
    b) znaczny stopień niepełnosprawności;
      II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do
      których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
    a) całkowitą niezdolność do pracy albo
    b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.
    Ponadto, zgodnie z art. 26 ust. 7g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, może być dokonane również w przypadku,
      gdy osoba, której dotyczy wydatek, posiada orzeczenie o niepełnosprawności
      wydane przez właściwy organ na podstawie odrębnych przepisów obowiązujących
      do dnia 31 sierpnia 1997 r.

    Zauważyć należy, że odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od
    daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że
    niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej
    sytuacji, podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu
    jako data ustalenia niepełnosprawności.
    Natomiast w myśl art. 26 ust. 13a ww. ustawy:
      Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie
      zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od
      dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały
      odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku
      dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
    Należy zaznaczyć, że wszelkiego rodzaju ulgi i zwolnienia są wyjątkiem od konstytucyjnej
    zasady równości i powszechności opodatkowania, dlatego winny być interpretowane
    ściśle z literą prawa. Niedopuszczalna jest zatem ich interpretacja rozszerzająca. Zatem
    wydatki poniesione na inne cele − nawet wówczas gdy zostały poniesione w związku z
    niepełnosprawnością − nie korzystają z odliczeń w ramach omawianej ulgi.
    Z treści wniosku wynika, że wydatki w ramach ulgi rehabilitacyjnej zamierza Pani odliczyć
    w rozliczeniu podatkowym PIT-36 za 2024 r. W całym roku podatkowym była Pani i jest
    zatrudniona na umowę o pracę i uzyskiwała podlegające opodatkowaniu dochody z
    umowy o pracę według skali podatkowej oraz dochody z działów specjalnych produkcji
    rolnej ustalonego na podstawie norm szacunkowych.
    Orzeczenie zostało wydane 17 sierpnia 2021 r. przez Powiatowy Zespół do Spraw
    Orzekania o Niepełnosprawności. Orzeczenie wydano do 31 sierpnia 2025 r.
    Niepełnosprawność datowana jest 12 lipca 2021 r. Ww. orzeczenie obowiązywało przez
    cały rok podatkowy, w którym poniosła Pani wydatki. Symbol przyczyny
    niepełnosprawności 09-M - choroby układu moczowo-płciowego (nowotwór piersi).
    Wydatki na modernizację i adaptację kuchni poniosła Pani w 2024 r. Wszystkie wydatki
    udokumentowane są fakturami imiennymi i zawierają dane sprzedającego (towar i
    usługę), rodzaj zakupionego towaru i usługi oraz kwotę zapłaty. Ww. wydatki zostały
    sfinansowane z własnych środków (zabudowa kuchenna) oraz sprzedaż ratalna (sprzęt
    kuchenny). Nie zostaną sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego
    funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności,
    Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków
    Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. Nie
    zostaną zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i nie zostaną odliczone od dochodów
    opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c i nie zostaną odliczone od
    przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. Nie zostaną
    Pani zwrócone w jakiejkolwiek formie.
    W przedstawionej sprawie chciałaby Pani skorzystać w ramach ulgi rehabilitacyjnej z
    odliczenia wydatków poniesionych w związku z zakupem wymienionych mebli oraz ich
    montażem.
    Wydatki na remont kuchni stanowią wydatki na przystosowanie mieszkania i odpowiadają
    potrzebom wynikającym z rodzaju posiadanej niepełnosprawności:
    - wyposażenie mebli w szuflady i systemy cargo, zamiast szafek otwieranych klasycznie;
    - piekarnik na odpowiednim poziomie;
    - podniesienie blatu roboczego.
    Wskazuje Pani, że meble zostały wykonane na wymiar, jako zabudowa stała, są
    niezbędnym elementem rehabilitacji i ułatwiają wykonywanie czynności życiowych.

    Zabudowa kuchenna posiada indywidualne cechy wyróżniające ją od innego sprzętu tego
    typu: szuflady i system cargo zamiast otwieranych, klasycznych szafek; piekarnik na
    odpowiedniej wysokości, podwyższony blat roboczy.
    Rozpatrując czy wydatki, o których mowa we wniosku można zakwalifikować do wydatków
    na cele rehabilitacyjne wymienione w art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, czyli do wydatków na adaptację i wyposażenie mieszkań oraz
    budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z Pani niepełnosprawności,
    koniecznym jest wyjaśnienie znaczenia użytych w przepisie pojęć „adaptacja” i
    „wyposażenie”. Zgodnie z językowym znaczeniem terminu „adaptacja” to „przystosowanie
    do innego użytku, przerobienie dla nadania innego charakteru, np. w budownictwie
    przeróbka budynku” (Mały słownik języka polskiego, Warszawa 1994). Natomiast
    „wyposażenie” to urządzenia potrzebne do prawidłowego funkcjonowania czegoś. W
    doktrynie zwraca się uwagę, że przez adaptację i wyposażenie, o których mowa w art. 26
    ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć takie
    przystosowanie mieszkania (budynku), które umożliwia lub ułatwia życie w nim osobie
    niepełnosprawnej. Pojęcie „adaptacja” rozumieć należy więc jako „przystosowanie”, które
    jednak niekoniecznie oznaczać musi „ulepszenie”, czy „przekształcenie” zaistniałego stanu
    rzeczy - w tym przypadku warunków mieszkaniowych dla potrzeb osoby
    niepełnosprawnej. Adaptacją mieszkania lub budynku mieszkalnego jest zatem przeróbka,
    mająca mu nadać inny charakter, przystosować do innego użytku, natomiast wyposażenie
    mieszkania oraz budynku mieszkalnego - to przydanie jemu rzeczowych elementów
    zwiększających jego walory użytkowe. Zatem adaptacja i wyposażenie lokalu (budynku)
    mieszkalnego musi ułatwiać osobie niepełnosprawnej egzystowanie w tym lokalu
    (budynku), biorąc pod uwagę rodzaj niepełnosprawności.
    Jednocześnie podkreślić należy, że art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych nie określa szczegółowo, jakiego rodzaju wydatki poniesione na adaptację
    i wyposażenie podlegają odliczeniu, ani też nie zawiera żadnego wyłączenia konkretnego
    rodzaju wydatków. Jednak warunkiem zastosowania tego odliczenia, jest to by adaptacja
    (wyposażenie) mieszkania (budynku mieszkalnego) odpowiadała potrzebom wynikającym
    z niepełnosprawności. Dlatego też, istotne są okoliczności danej sprawy, tzn. czy
    konkretne elementy adaptacji, czy wyposażenia mieszkania spełniają dla osoby
    niepełnosprawnej tę funkcję. Dokonanie adaptacji mieszkania lub budynku mieszkalnego
    do innych potrzeb i jego wyposażenie w nowe elementy rzeczowe ma - dla uznania
    wydatków poniesionych na nie za wydatki na cele rehabilitacyjne - znaczenie tylko o tyle, o
    ile u podstaw takiej adaptacji lub wyposażenia leżą potrzeby wynikające z
    niepełnosprawności podatnika lub osoby pozostającej na jego utrzymaniu. Za wydatki na
    cele rehabilitacyjne, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, można zatem uznać wydatki poniesione na np.
    likwidację barier architektonicznych, budowę podjazdów dla osób poruszających się na
    wózkach inwalidzkich, „poszerzenie drzwi”, likwidację progów, założenie okien
    zamykanych z niskiego poziomu, położenie terakoty antypoślizgowej, likwidację wanny i
    zainstalowanie brodzika z panelem prysznicowym i siedziskiem dla osób
    niepełnosprawnych ruchowo, założenie „wiszącego” sedesu oraz umywalki „bez nogi”
    umożliwiających swobodne podjechanie wózkiem, także montaż wszelkiego rodzajów
    uchwytów, specjalnych baterii dla osób z niepełnosprawnymi dłońmi, montaż drzwi
    przesuwnych.
    We wniosku wskazała Pani, że meble zostały wykonane na wymiar, jako zabudowa stała,
    są niezbędnym elementem rehabilitacji i ułatwiają wykonywanie czynności życiowych. Z
    abudowa kuchenna posiada indywidualne cechy wyróżniające ją od innego sprzętu tego
    typu: szuflady i system cargo zamiast otwieranych, klasycznych szafek; piekarnik na
    odpowiedniej wysokości, podwyższony blat roboczy.
    Jednak w opisanym zdarzeniu przyszłym wskazanych wydatków związanych z wykonaniem
    zabudowy kuchennej nie można uznać za wydatki poniesione na cele rehabilitacyjne.

    Niewątpliwie wykonanie zabudowy kuchennej wpłynie na polepszenie Pani warunków
    bytowych, jednakże trudno doszukać się w tych wydatkach, cech mających związek z
    posiadaną przez Panią niepełnosprawnością. Dopiero bowiem spełnienie tego warunku
    umożliwia zaliczenie wydatków do wydatków poniesionych na cele rehabilitacyjne. Sam
    fakt zamontowania szuflad i systemów cargo trudno uznać za wystarczający do
    zakwalifikowania tych wydatków jako wydatków związanych z posiadaną
    niepełnosprawnością. Jak bowiem powszechnie wiadomo, szuflady i systemy cargo
    stanowią standardowe wyposażenie mebli kuchennych. Również podniesie piekarnika na
    określoną wysokość nie powoduje, że zakup piekarnika i jego zamontowanie można
    odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej, gdyż piekarnik jest powszechnym wyposażeniem
    kuchni. Podobnie zamontowanie podwyższonego blatu roboczego nie skutkuje tym, że
    wydatki związane z zakupem i montażem blatu kuchennego, stanowiącego standardowe
    wyposażenie kuchni, można odliczyć w ramach ww. ulgi.
    Ponadto, jak powszechnie wiadomo, również standardowe dostępne w sklepach szafki
    kuchenne wiszące mają różną wysokość oraz można montować je na dowolnej wysokości,
    zależnej od potrzeb użytkownika, w tym m.in. mając na uwadze jego wzrost. Natomiast
    dostępne w sklepach szafki podblatowe mają wysokość dostosowaną do przeciętnego
    wzrostu użytkownika tak, że korzystanie z nich (za wyjątkiem osób o nietypowym wzroście
    lub poruszających się na wózku inwalidzkim) nie powinno nastręczać problemu. W ofercie
    sklepów znajdują się szafki podblatowe, które ustawiane są na wymiennych nóżkach,
    zatem, regulacja wysokości tych szafek również nie powinna nastręczać większych
    problemów.
    Wobec powyższego nie sposób uznać, że zakup i montaż mebli kuchennych na wymiar, w
    szczególności wyposażenie mebli w szuflady i systemy cargo, zamiast szafek otwieranych
    klasycznie; piekarnik na odpowiednim poziomie; podniesienie blatu roboczego – był
    podyktowany jedynie potrzebami wynikającymi z Pani niepełnosprawności.
    Zatem, w świetle przedstawionych okoliczności, Pani ww. wydatków na wykonanie i
    montaż zabudowy kuchennej, nie sposób zakwalifikować do wydatków poniesionych na
    adaptację i wyposażenie mieszkania określonych w art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, gdyż wydatki te nie miały związku z potrzebami
    wynikającymi z Pani niepełnosprawności.
    Wydatków poniesionych przez Panią na wykonanie i montaż zabudowy kuchennej nie
    sposób zakwalifikować również do żadnej innej kategorii wydatków na cele
    rehabilitacyjne, wymienionych w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Z treści art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że
    do wydatków na zakup indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych
    niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, nie
    można zaliczyć wydatków na sprzęt gospodarstwa domowego.
    Reasumując, Pani wydatków poniesionych na wykonanie i montaż zabudowy kuchennej
    nie sposób zakwalifikować do żadnej z kategorii wydatków na cele rehabilitacyjne, które
    enumeratywnie wymienione zostały w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych i wydatków tych nie może Pani odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zastrzec, że interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w
    kontekście przedstawionego pytania i własnego stanowiska, natomiast nie rozstrzyga
    innych kwestii wynikających z opisu sprawy, które nie były przedmiotem pytania i
    własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej.

    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.