Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.118.2025.3.RMA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-14
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego za roboty
budowlane w związku z zapadłym wyrokiem sądowym.
Słowa kluczowe: gmina
miasto
odliczenia-brak prawa do odliczenia
postępowanie-postępowanie sądowe
przedawnienie
roboty-roboty budowlane
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Wyłączenie stosowania
obniżenia podatku - brak prawa do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 3a-pkt 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 11 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia podatku naliczonego. Treść wniosku
    jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Na podstawie umowy z dnia 27 marca 2013 r. zawartej przez Gminę Miejską (...) z
    Konsorcjum firm: AA Spółka Jawna (Lider Konsorcjum) z siedzibą w (...) oraz BB – Uczestnik
    Konsorcjum z siedzibą w (...), podmioty te zobowiązały się do wykonania przewidzianych w
    niej robót budowlanych. Przedmiotem umowy były roboty budowlane polegające na
    budowie: dworca wraz z infrastrukturą towarzyszącą, garażu wielopoziomowego,
    połączenia drogowego oraz rozbudowie przejścia podziemnego. Za wykonanie
    przedmiotu umowy ustalono wynagrodzenie ryczałtowe w wysokości (...) zł brutto z
    rozpisaniem na następujące części:
      a) budowa budynku dworca wraz infrastrukturą towarzyszącą w wysokości (...) zł
        brutto, łącznie z należnym podatkiem VAT,
      b) budowa garażu wielopoziomowego wraz z infrastrukturą towarzyszącą w wysokości
        (...) zł brutto, łącznie z należnym podatkiem VAT,
      c) budowa połączenia drogowego (...) w wysokości (...) zł brutto, łącznie z należnym
        podatkiem VAT,
      d) rozbudowa istniejącego przejścia podziemnego w wysokości (...) zł brutto, łącznie z
        należnym podatkiem VAT.
    Pozwem z 22 września 2017 r. o zapłatę (data wniesienia pozwu 25 września 2017 r.)
    powód BB oraz AA sp. j. w (...) wnieśli o zasądzenie od pozwanej Gminy Miejskiej (...) na
    rzecz strony powodowej kwoty (...) zł wraz z odsetkami za opóźnienie od dnia 20 listopada
    2016 r. do dnia zapłaty na rzecz AA sp. j. W uzasadnieniu pozwu strona powodowa
    wskazała, że wykonała roboty dodatkowe obejmujące:
        roboty ziemne i konstrukcyjne na budowie garażu wielopoziomowego,
        roboty konstrukcyjne dotyczące szybu windowego,
        roboty polegające na zastosowaniu trzpieni dylatacyjnych w konstrukcji stropów
        garażu,
        dodatkowe badania geotechniczne stopnia zagęszczenia nasypu.
    W procesie cywilnym roszczenia nie udokumentowano przy pomocy faktur VAT, a faktury
    dokumentujące te prace nie zostały przez Wykonawcę wystawione, a tym bardziej
    doręczone Zamawiającemu. Fakt wykonania robót dodatkowych został potwierdzony przy
    pomocy środków dowodowych, w tym opinią biegłego z zakresu budownictwa.
    Poszczególne roboty dodatkowe zostały wykonane w 2013 r. i 2014 r. Roboty te służą
    sprzedaży opodatkowanej Gminy Miejskiej (...).
    Wyrokiem z dnia 18 lutego 2025 r. Sąd Okręgowy w (...) Wydział Gospodarczy zasądził od
    pozwanej Gminy Miejskiej (...) na rzecz powódki AA spółka jawna z siedzibą w (...) łączną
    kwotę (...) zł brutto wraz z odsetkami od dnia 20 listopada 2016 roku do dnia zapłaty

    tytułem wynagrodzenia brutto za wykonanie przez powodów prac dodatkowych w 2013 r.
    Kwota ta obejmuje podatek VAT z tytułu świadczenia usług budowlanych w wysokości
    23%, co wyraźnie stwierdzono w uzasadnieniu ww. wyroku. Wykonawca zażądał zapłaty za
    roboty dodatkowe już w listopadzie 2013 r., a w kwietniu 2014 r. skierował do sądu
    zawezwanie do próby ugodowej mającej na celu uzyskanie zapłaty za wykonane usługi.
    Wykonawca nie wystawił faktury na rzecz Gminy Miejskiej (...), a tym bardziej jej nie
    doręczył.
    Pytania
      1) Czy w zaistniałym stanie faktycznym w przypadku wystawienia faktury VAT za
        dodatkowe roboty budowlane, wykonane przez Wykonawcę w 2013 r., które
        zostaną udokumentowane fakturą VAT wystawioną po uprawomocnieniu się
        wyroku Sądu Okręgowego z 18 lutego 2025 r., wskazującej na datę dostawy w 2013
        r., Gminie Miejskiej (...) przysługiwać będzie prawo do odliczenia podatku
        naliczonego od towarów i usług w deklaracji rozliczeniowej VAT za okres
        rozliczeniowy, w którym Gmina otrzyma fakturę VAT dokumentującą realizację ww.
        usług budowlanych?
      2) Czy w zaistniałym stanie faktycznym w przypadku odmowy wystawienia faktury VAT
        za dodatkowe roboty budowlane, które zostały wykonane przez Wykonawcę w 2013
        r., jak też doręczenia jej Wnioskodawcy, Gminie Miejskiej (...) przysługiwało będzie
        prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z prawomocnego wyroku
        Sądu Okręgowego z 18 lutego 2025 r. stwierdzającego zarówno fakt wykonania
        przedmiotowych robót budowlanych, jak też należne za nie na rzecz Wykonawcy
        wynagrodzenie, w ramach którego ujęty został podatek VAT w wysokości 23%?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    W zaistniałym stanie faktycznym w przypadku wystawienia faktury VAT za dodatkowe
    roboty budowlane, wykonane przez Wykonawcę w 2013 r., które zostaną
    udokumentowane fakturą VAT wystawioną po uprawomocnieniu się wyroku Sądu
    Okręgowego z 18 lutego 2025 r., wskazującą na datę dostawy w 2013 r., Gminie Miejskiej
    (...) przysługiwać będzie prawo do odliczenia podatku naliczonego od towarów i usług w
    deklaracji rozliczeniowej VAT za okres rozliczeniowy, w którym Gmina otrzyma fakturę VAT
    dokumentującą realizację ww. usług budowlanych.
    Po pierwsze wskazać należy, że na gruncie podatku od towarów i usług prawo
    Wnioskodawcy do odliczenia podatku naliczonego nie może powstać wcześniej aniżeli
    obowiązek podatkowy u dostawcy usługi. Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy z dnia 11 marca
    2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 z późn. zm.), prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu
    za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika
    towarów i usług powstał obowiązek podatkowy. Jest to jednak najwcześniejszy okres
    rozliczeniowy, za który nabywca usługi może odliczyć podatek naliczony z tytułu dostawy
    usługi, w analizowanym przypadku usługi budowlanej.
    Zgodnie z art. 19a ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług,
    usługę, dla której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie terminy
    płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego okresu, do którego
    odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.
    Usługę świadczoną w sposób ciągły przez okres dłuższy niż rok, dla której w związku z jej
    świadczeniem w danym roku nie upływają terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za
    wykonaną z upływem każdego roku podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia
    tej usługi. Zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 3 lit. a ustawy VAT obowiązek podatkowy powstaje
    z chwilą wystawienia faktury w przypadkach, o których mowa w art. 106b ust. 1, z tytułu
    świadczenia usług budowlanych lub budowlano-montażowych. Zgodnie z art. 19a ust. 7
    ustawy w przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie wystawił

    faktury lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu
    terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku, gdy nie
    określono takiego terminu – z chwilą upływu terminu płatności.
    Podatnik dokonujący dostawy usług budowlanych jest zobowiązany do udokumentowania
    transakcji przy pomocy faktury VAT. Na podstawie art. 106i ust. 3 pkt 1 ustawy fakturę
    wystawia się nie później niż 30. dnia od dnia wykonania usług – w przypadku, o którym
    mowa w art. 19a ust. 5 pkt 3 lit. a) ustawy o VAT. W świetle powyższych regulacji
    obowiązek podatkowy w przypadku usług budowlanych wykonywanych etapami powstaje
    z chwilą wystawienia faktury z tytułu wykonania całości lub części prac budowlanych lub
    budowlano-montażowych. Faktura taka powinna być wystawiona najpóźniej 30. dnia od
    dnia wykonania ww. usług. Jeżeli podatnik tego nie zrobił lub wystawił ją z opóźnieniem –
    obowiązek podatkowy powstanie z chwilą upływu terminu na jej wystawienie, tj. 30. dnia
    od dnia wykonania usług. Skoro Wykonawca zażądał zapłaty za roboty dodatkowe już w
    listopadzie 2013 r., a w kwietniu 2014 r. skierował do sądu zawezwanie do próby
    ugodowej mającej na celu uzyskanie zapłaty za wykonane usługi, obowiązek podatkowy
    po stronie Wykonawcy powstał już w 2013 r.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi VAT
    przysługuje prawo do odliczenia VAT. Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot
    podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i
    usług. Przy czym prawo do odliczenia powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w
    odniesieniu do nabytych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy,
    ale nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę. Zgodnie
    z art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym
    podatnik otrzymał fakturę. Oznacza to, że prawo do odliczenia podatku VAT od zakupów
    udokumentowanych fakturą przysługuje podatnikowi nabywającemu usługę najwcześniej
    w rozliczeniu za okres, w którym otrzymał on fakturę.
    Regulacje prawne obowiązujące na podstawie ustawy o VAT określają terminy
    wystawiania faktur. Nie oznacza to jednak, że niewystawienie faktury w terminie skutkuje
    niemożnością późniejszego wystawienia faktury. Dopuszczalne jest zatem wystawienie
    faktury z datą wystawienia późniejszą niż data sprzedaży i wykraczającą poza termin
    wystawienia faktury uwzględniony w ustawie o VAT. Faktura wystawiona po terminie jest
    wprawdzie fakturą wystawioną z naruszeniem terminu, obowiązujące przepisy nie
    wyłączają jednak ani nie ograniczają prawa do odliczenia podatku VAT z faktur
    wystawionych po terminie. Fakt nieterminowego wystawienia faktury przez sprzedawcę
    nie wpływa zatem na prawo do odliczenia podatku VAT u nabywcy. Nabywca, tu
    Wnioskodawca, może zatem uznać fakturę wystawioną z naruszeniem terminu za
    dokument uprawniający go do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    Wnioskodawca jest uprawniony do odliczenia podatku VAT z faktury wystawionej po
    terminie „na bieżąco”, a więc najwcześniej w rozliczeniu za okres, w którym podatnik tę
    fakturę otrzymał. Jeżeli nie odliczy VAT we wspomnianym terminie, wówczas może tego
    dokonać w deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych
    (jeśli rozlicza VAT miesięcznie) lub w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych
    okresów rozliczeniowych (gdy rozlicza VAT kwartalnie).
    Reasumując, w zaistniałym stanie faktycznym w przypadku wystawienia faktury VAT za
    dodatkowe roboty budowlane, wykonane przez wykonawcę w 2013 r., po terminie
    wynikającym z ustawy o VAT Gminie Miejskiej (...) przysługiwać będzie prawo do odliczenia
    podatku naliczonego od towarów i usług w deklaracji rozliczeniowej VAT za okres
    rozliczeniowy, w którym Gmina otrzyma fakturę VAT dokumentującą realizację ww. usług
    budowlanych.
    Ad. 2

    Zdaniem Wnioskodawcy w zaistniałym stanie faktycznym w przypadku odmowy
    wystawienia faktury VAT za dodatkowe roboty budowlane wykonane przez Wykonawcę w
    2013 r., jak też doręczenia jej Wnioskodawcy, Gminie Miejskiej (...) przysługiwało będzie
    prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z prawomocnego wyroku Sądu
    Okręgowego z 18 lutego 2025 r. stwierdzającego zarówno fakt wykonania
    przedmiotowych robót budowlanych, jak też należne za nie na rzecz Wykonawcy
    wynagrodzenie, w ramach którego ujęty został podatek VAT w wysokości 23%.
    W przypadku, gdyby wykonawca nie udokumentował dostawy robót dodatkowych fakturą
    VAT, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego
    udokumentowanego wyrokiem z 18 lutego 2025 r. Podstawowa zasada neutralności VAT
    wymaga, by prawo do odliczenia naliczonego VAT zostało przyznane w razie spełnienia
    przesłanek materialnych, nawet jeśli podatnicy nie spełnili niektórych wymagań
    formalnych. W konsekwencji, jeżeli organy podatkowe posiadają informacje niezbędne do
    ustalenia, że spełnione są przesłanki materialne, to nie mogą one wprowadzać w
    odniesieniu do przysługującego podatnikowi prawa do odliczenia tego podatku
    dodatkowych warunków, które mogłyby w efekcie praktycznie uniemożliwić wykonanie
    tego prawa (por. wyrok TS z dnia 15 września 2016 r., Barlis 06 – Investimentos
    Imobiliários e Turísticos, C#516/14, EU:C:2016:690, pkt 42 i przytoczone tam
    orzecznictwo). W związku z tym Trybunał orzekł, że organy podatkowe nie mogą odmówić
    prawa do odliczenia VAT tylko na tej podstawie, że faktura nie spełnia przesłanek
    wymaganych w art. 226 pkt 6 i 7 dyrektywy 2006/112, jeżeli dysponują one wszystkimi
    informacjami do zbadania, że spełnione są przesłanki materialne dotyczące tego prawa
    (tak TS w wyroku z dnia 15 września 2016 r., Barlis 06 – Investimentos Imobiliários e
    Turísticos, C#516/14, EU:C:2016:690, pkt 43).
    Zaznaczenia przy tym wymaga także, że prawo do odliczenia jest związane z rzeczywistą
    realizacją dostawy towarów lub świadczenia usług, a w przypadku gdy materialne
    przesłanki prawa do odliczenia VAT zostały spełnione, niezależnie od tego, czy VAT
    wskazano w dokumencie noszącym tytuł „Faktura”, czy w innym dokumencie, takim jak
    przykładowo umowa zawarta przez strony czy wyrok sądu powszechnego, nabywca ma
    prawo do odliczenia VAT z tego dokumentu.
    Pojęcie faktury określono w artykułach 218 i 219 Dyrektywy 2006/112. Zgodnie z
    powyższymi przepisami, państwa członkowskie uznają za faktury dokumenty lub noty w
    formie papierowej lub formie elektronicznej, które spełniają warunki określone w tej
    dyrektywie. Ponadto każdy dokument lub notę, która zmienia fakturę pierwotną i odnosi
    się do niej w sposób wyraźny i jednoznaczny, uznaje się za fakturę. W związku z tym, aby
    dokument mógł zostać uznany za fakturę, po pierwsze, trzeba w nim wykazać VAT, a po
    drugie, musi on zawierać te z informacji, o których mowa w przepisach zatytułowanej
    „Dane umieszczane na fakturach” sekcji 4 w rozdziale 3 objętym tytułem XI ww. dyrektywy,
    które są niezbędne do tego, by organ podatkowy mógł ustalić, czy materialne przesłanki
    prawa do odliczenia VAT zostały spełnione. Przykładowo w wyroku TS z 29 września 2022
    r. w sprawie C-235/21 Raiffeisen Leasing Trybunał orzekł, że umowa może zostać uznana
    za fakturę, o ile zawiera wszystkie informacje niezbędne dla organów podatkowych do
    ustalenia, czy materialne przesłanki prawa do odliczenia zostały spełnione.
    TSUE argumentował, że celem informacji wskazanych w artykule 226 Dyrektywy 2006/112,
    które obligatoryjnie muszą być zawarte na fakturze, jest umożliwienie organom
    podatkowym monitorowania zapłaty VAT oraz ustalenia, czy istnieje prawo do odliczenia.
    Zatem kierując się podstawową zasadą neutralności, prawo do odliczenia podatku VAT
    powinno być przyznane w przypadku spełnienia przesłanek materialnych, nawet w
    przypadku, gdy podatnicy nie spełnili niektórych wymogów formalnych. Reasumując swoje
    rozważania TSUE stwierdził, że aby dokument mógł zostać uznany za fakturę, powinien
    spełniać dwa warunki:
        trzeba w nim wykazać VAT

      oraz
        musi zawierać takie z informacji wymienionych w sekcji 4 w rozdziale 3 objętych
        tytułem XI dyrektywy („Dane umieszczane na fakturach”), które są niezbędne dla
        organu podatkowego do ustalenia, czy przesłanki materialne prawa do odliczenia
        podatku VAT zostały spełnione.
    Mając powyższe na uwadze, skoro skierowany do Wnioskodawcy wyrok Sądu Okręgowego
    w (...) z dnia 18 lutego 2025 r. zasądzający od pozwanej Gminy Miejskiej (...) na rzecz
    powódki AA spółka jawna z siedzibą w (...) łączną kwotę (...) zł brutto wraz z odsetkami od
    dnia 20 listopada 2016 roku do dnia zapłaty tytułem wynagrodzenia brutto za wykonanie
    przez powodów prac dodatkowych w 2013 r. wskazuje zarówno kwotę wynagrodzenia,
    kwotę podatku VAT oraz usługę, za którą wynagrodzenie to jest należne, Wnioskodawca w
    przypadku odmowy wystawienia faktury przez Wykonawcę jest uprawniony do odliczenia
    VAT z tego dokumentu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Zasady dokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu regulują przepisy art.
    106a-106q ustawy.
    Jak stanowi art. 2 pkt 22 i 31 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
      22) sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne
      świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową
      dostawę towarów.
      31) fakturze – rozumie się przez to dokument w formie papierowej lub w formie
      elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej
      podstawie.
    Na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:

      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    W myśl art. 106i ust. 3 pkt 1) ustawy:
      Fakturę wystawia się nie później niż 30. dnia od dnia wykonania usług - w przypadku,
      o którym mowa w art. 19a ust. 5 pkt 3 lit. a.
    Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Stosownie do art. 19 ust. 3 ustawy:
      Usługę, dla której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie
      terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego okresu,
      do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia
      świadczenia tej usługi. Usługę świadczoną w sposób ciągły przez okres dłuższy niż
      rok, dla której w związku z jej świadczeniem w danym roku nie upływają terminy
      płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego roku
      podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.
    W myśl art. 19a ust. 5 pkt 3) lit. a ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury w przypadkach, o
      których mowa w art. 106b ust. 1, z tytułu świadczenia usług budowlanych lub
      budowlano-montażowych.
    Stosownie do art. 19a ust. 7 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie wystawił faktury
      lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu
      terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku gdy
      nie określono takiego terminu - z chwilą upływu terminu płatności.
    Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub
      importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
    Stosownie do art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
      przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a - powstaje nie wcześniej
      niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.
    W myśl art. 86 ust. 11 ustawy:
      Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach
      określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w
      deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w
      przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za
      jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.
    Zgodnie z art. 86 ust. 13 ustawy:
      Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć
      kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej:

      1) za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, albo
      2) za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika,
        o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, za jeden z dwóch następnych okresów
        rozliczeniowych, po okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo do
        obniżenia kwoty podatku należnego
      - nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało
      prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Ustawodawca umożliwił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości
    lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych,
    wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    W myśl art. 88 ust. 3a pkt 2) ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Zgodnie z art. 21 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”:
      Zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa
      podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania.
    W myśl art. 59 § 1 pkt 9 Ordynacji podatkowej:
      Zobowiązanie podatkowe wygasa w całości lub w części wskutek przedawnienia.
    Zgodnie z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej:
      Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
    W świetle art. 70 § 6 Ordynacji podatkowej:
      Bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego nie rozpoczyna się, a
      rozpoczęty ulega zawieszeniu, z dniem:
      1) wszczęcia postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie
        skarbowe, o którym podatnik został zawiadomiony, jeżeli podejrzenie
        popełnienia przestępstwa lub wykroczenia wiąże się z niewykonaniem tego
        zobowiązania;
      2) wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję dotyczącą tego
        zobowiązania;
      3) wniesienia żądania ustalenia przez sąd powszechny istnienia lub nieistnienia
        stosunku prawnego lub prawa;
      4) doręczenia postanowienia o przyjęciu zabezpieczenia, o którym mowa w art. 33d §
        2, lub doręczenia zarządzenia zabezpieczenia w trybie przepisów o postępowaniu
        egzekucyjnym w administracji;
      5) doręczenia zawiadomienia o przystąpieniu do zabezpieczenia w przypadkach
        określonych w art. 32a § 3 i art. 35 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o
        postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2022 r. poz. 479, 1301,
        1692, 1967, 2127 i 2180);

      6) wystąpienia przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, na wniosek strony, o
        którym mowa w art. 119h § 2, o opinię Rady do Spraw Przeciwdziałania Unikaniu
        Opodatkowania, zwanej dalej „Radą”, co do zasadności zastosowania art. 119a
        lub środków ograniczających umowne korzyści.
    W myśl art. 70 § 7 Ordynacji podatkowej:
      Bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się, a po zawieszeniu biegnie dalej, od dnia
      następującego po dniu:
      1) prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe
        lub wykroczenie skarbowe;
      2) doręczenia organowi podatkowemu odpisu orzeczenia sądu administracyjnego, ze
        stwierdzeniem jego prawomocności;
      3) uprawomocnienia się orzeczenia sądu powszechnego w sprawie ustalenia
        istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa;
      4) wygaśnięcia decyzji o zabezpieczeniu;
      5) zakończenia postępowania zabezpieczającego w trybie przepisów o postępowaniu
        egzekucyjnym w administracji;
      6) doręczenia stronie opinii Rady wydanej po wystąpieniu przez Szefa Krajowej
        Administracji Skarbowej, na wniosek strony, o którym mowa w art. 119h § 2, co
        do zasadności zastosowania art. 119a lub środków ograniczających umowne
        korzyści, lub po dniu upływu terminu na wydanie tej opinii.
    Z opisu sprawy wnika, że na podstawie umowy z 27 marca 2013 r. zawartej przez Państwa
    z Konsorcjum firm: AA Spółka Jawna oraz BB, podmioty te zobowiązały się do wykonania
    przewidzianych w niej robót budowlanych. Przedmiotem umowy były roboty budowlane
    polegające na budowie dworca wraz z infrastrukturą towarzyszącą, garażu
    wielopoziomowego, połączenia drogowego oraz rozbudowie przejścia podziemnego. Za
    wykonanie przedmiotu umowy ustalono wynagrodzenie ryczałtowe.
    Pozwem z 22 września 2017 r. o zapłatę powód BB oraz AA sp. j. wnieśli o zasądzenie od
    Państwa na rzecz strony powodowej kwoty (...) zł wraz z odsetkami za opóźnienie od dnia
    20 listopada 2016 r. do dnia zapłaty na rzecz AA sp. j. W uzasadnieniu pozwu strona
    powodowa wskazała, że wykonała roboty dodatkowe.
    W procesie cywilnym roszczenia nie udokumentowano przy pomocy faktur VAT, a faktury
    dokumentujące te prace nie zostały przez Wykonawcę wystawione i doręczone
    Zamawiającemu. Fakt wykonania robót dodatkowych został potwierdzony przy pomocy
    środków dowodowych, w tym opinią biegłego z zakresu budownictwa. Poszczególne
    roboty dodatkowe zostały wykonane w 2013 r. i 2014 r.
    Wyrokiem z 18 lutego 2025 r. Sąd Okręgowy w (...) zasądził od Państwa na rzecz powódki
    AA spółka jawna łączną kwotę (...) zł brutto wraz z odsetkami tytułem wynagrodzenia za
    wykonanie przez powodów prac dodatkowych w 2013 r. Kwota ta obejmuje podatek VAT z
    tytułu świadczenia usług budowlanych w wysokości 23%, co wyraźnie stwierdzono w
    uzasadnieniu ww. wyroku. Wykonawca zażądał zapłaty za roboty dodatkowe już w
    listopadzie 2013 r., a w kwietniu 2014 r. skierował do sądu zawezwanie do próby
    ugodowej mającej na celu uzyskanie zapłaty za wykonane usługi. Wykonawca nie wystawił
    faktury na rzecz Państwa, a tym bardziej jej nie doręczył.
    Państwa wątpliwości dotyczą tego, czy w przypadku wystawienia faktury VAT za
    dodatkowe roboty budowlane wykonane przez Wykonawcę w 2013 r., które zostaną
    udokumentowane fakturą VAT wystawioną po uprawomocnieniu się wyroku Sądu
    Okręgowego z 18 lutego 2025 r., wskazującej na datę dostawy w 2013 r., będzie Państwu
    przysługiwać prawo do odliczenia podatku naliczonego od towarów i usług w deklaracji za
    okres, w którym otrzymają Państwo fakturę VAT dokumentującą realizację ww. usług

    budowlanych (pytanie nr 1) oraz czy w przypadku odmowy wystawienia faktury VAT za
    ww. dodatkowe roboty budowlane, będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia
    podatku naliczonego wynikającego z prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z 18
    lutego 2025 r. stwierdzającego zarówno fakt wykonania przedmiotowych robót
    budowlanych, jak też należne za nie na rzecz Wykonawcy wynagrodzenie, w ramach
    którego ujęty został podatek VAT w wysokości 23% (pytanie nr 2).
    W zaistniałej sytuacji należy przeanalizować regulacje prawne dotyczące instytucji
    przedawnienia.
    Zgodnie z instytucją przedawnienia w odniesieniu do okresu, który uległ przedawnieniu
    nie mogą być dokonywane żadne czynności ani zwiększające zobowiązanie podatkowe,
    ani zmniejszające zobowiązanie podatkowe. Podatnik nie jest tym samym zobowiązany do
    posiadania dokumentów oraz ewidencji prowadzonych dla celów rozliczania podatku za
    okresy, które uległy przedawnieniu.
    Przedawnienie oznacza, że po upływie określonego czasu od momentu powstania
    zobowiązania podatkowego zobowiązanie to wygasa, a organ podatkowy, po upływie
    terminu przedawnienia, nie może domagać się uregulowania (nie ma możliwości
    wyegzekwowania) należnego świadczenia. Należy przy tym zauważyć, że przedawnienie
    następuje z mocy prawa.
    Jak Państwo wskazali, fakt wykonania robót dodatkowych został potwierdzony przy
    pomocy środków dowodowych, w tym opinią biegłego z zakresu budownictwa.
    Poszczególne roboty dodatkowe zostały wykonane w 2013 r. i 2014 r.
    Termin przedawnienia zobowiązania podatkowego zaczyna biec od końca roku
    kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności, czyli z pierwszym dniem następnego
    roku, a kończy się z upływem 5 lat. Zatem termin początkowy i końcowy przedawnienia
    podatkowego wyznacza termin płatności tegoż zobowiązania (z zastrzeżeniem instytucji
    zawieszenia i przerwania biegu przedawnienia, które wpływają na końcowy termin
    przedawnienia).
    Zatem zobowiązanie podatkowe w podatku VAT za wskazane okresy rozliczeniowe 2013 i
    2014 r. uległo już przedawnieniu zgodnie z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej (przy
    założeniu, że w sprawie nie wystąpiły okoliczności powodujące przerwanie lub zawieszenie
    biegu przedawnienia, a zobowiązanie podatkowe nie jest zabezpieczone hipoteką lub
    zastawem skarbowym).
    Z okoliczności sprawy wynika, że nie wystąpiły okoliczności przerywające lub zawieszające
    bieg przedawnienia przewidziane przez przepisy prawa podatkowego. Na powyższe nie
    ma także wpływu toczące się przez Sądem Okręgowym w (...) postępowanie.
    Zatem zasądzenie od Państwa wyrokiem z 18 lutego 2025 r. kwoty (...) zł brutto wraz
    odsetkami za wykonanie prac dodatkowych w 2013 r. (tj. po okresie 12 lat od faktycznego
    wykonania robót budowlanych) nie będzie skutkowało powstaniem obowiązku
    podatkowego po stronie usługodawcy, tj. AA spółka jawna.
    Istotą przedawnienia jest bowiem to, że wskutek upływu określonego czasu zobowiązanie
    podatkowe wygasa z mocy prawa (przestaje istnieć stosunek zobowiązaniowy pomiędzy
    wierzycielem publicznoprawnym a podatnikiem). Tym samym podatnik po upływie
    terminu z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej nie ma obowiązku i nie ma możliwości
    wykazania podatku należnego z tytułu wykonanych czynności (nie można wykazać
    podatku należnego z tytułu zdarzenia objętego zobowiązaniem podatkowym, które uległo
    już przedawnieniu). Podatnik (sprzedawca) nie ma również prawa do wystawienia faktury
    dokumentującej te czynności (wystawiona w tej sytuacji faktura dotyczyłaby bowiem
    okresu przedawnionego). Prawa i obowiązki w zakresie rozliczenia podatku należnego (w
    tym poprzez korektę deklaracji podatkowej) i wystawienia faktury dokumentującej
    wykonane czynności podlegające opodatkowaniu VAT istnieją dopóty, dopóki
    zobowiązanie podatkowe za dany okres rozliczeniowy nie ulegnie przedawnieniu. Jeżeli

    bowiem przedawnia się zobowiązanie podatkowe, to wraz z nim przedawnieniu ulegają
    także inne elementy danego stosunku prawno-podatkowego.
    Zobowiązanie podatkowe kształtuje się za dany okres rozliczeniowy w następstwie
    zestawienia w ramach deklaracji kwot podatku należnego i podatku naliczonego.
    Instytucja przedawnienia ma to do siebie, że w odniesieniu do okresu, który uległ
    przedawnieniu, nie mogą być dokonywane żadne czynności, ani zwiększające
    zobowiązanie podatkowe, ani zmniejszające zobowiązanie podatkowe. Z chwilą upływu
    terminu przedawnienia nie jest możliwa ani modyfikacja już dokonanego rozliczenia
    podatkowego przez podatnika, ani też kontrola (weryfikacja) jego prawidłowości przez
    organ podatkowy. Nie ma też możliwości złożenia korekty deklaracji za okresy, w stosunku
    do których w podatku VAT nastąpiło przedawnienie zobowiązania podatkowego.
    Skoro więc doszło do przedawnienia zdarzenia, z którego podatek należny miałby być
    wykazany, to nie można mówić o podatku naliczonym, a nabywca nie ma możliwości
    odliczenia tego podatku. Prawo do odliczenia podatku naliczonego zasadniczo jest
    skorelowane z momentem, w którym podatek VAT staje się wymagalny, czyli z momentem
    powstania obowiązku podatkowego. Podatek naliczony powinien być należny. Ponadto
    prawo do odliczenia podatku naliczonego, gwarantujące zachowanie zasady neutralności
    podatku VAT, realizowane jest co do zasady w oparciu o otrzymane przez podatnika
    faktury z wykazanym VAT. Jeżeli więc nastąpiło przedawnienie podatku należnego
    (podatek ten nie zostanie przez usługodawcę wykazany w rozliczeniu podatkowym i nie
    zostanie wystawiona faktura dokumentująca wykonanie usługi), to po stronie nabywcy nie
    powstanie prawo do odliczenia podatku naliczonego.
    Zatem sprzedawca - AA spółka jawna nie jest zobowiązany (nie może) wykazać podatku
    należnego z tytułu wykonanych w 2013 r. dodatkowych robót w odniesieniu do okresu, za
    który zobowiązanie podatkowe uległo już przedawnieniu. Wykonawca nie ma też prawa
    do wystawienia w 2025 r. faktury dokumentującej wykonane w 2013 r. usługi budowlane
    objęte okresem przedawnienia. Tym samym nabywca, tj. Państwo nie są uprawnieni do
    odliczenia podatku naliczonego z tytułu wykonanych w 2013 r. prac dodatkowych przez AA
    spółka jawna.
    Tym samym w sytuacji dodatkowych robót budowlanych, wykonanych przez Wykonawcę
    w 2013 r., które zostaną udokumentowane fakturą VAT wystawioną po uprawomocnieniu
    się wyroku Sądu Okręgowego z 18 lutego 2025 r., będzie mieć zastosowanie ww. art. 88
    ust. 3a pkt 2 ustawy, pozbawiający prawa do odliczenia podatku naliczonego. Wystawiona
    w tym przypadku faktura będzie dokumentowała transakcję, która nie podlega
    opodatkowaniu - zobowiązanie podatkowe uległo bowiem przedawnieniu.
    Podobnie w sytuacji odmowy wystawienia i doręczenia faktury VAT za dodatkowe roboty
    budowlane, które zostały wykonane przez Wykonawcę w 2013 r., nie będzie Państwu
    przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z prawomocnego
    wyroku Sądu Okręgowego z 18 lutego 2025 r. stwierdzającego zarówno fakt wykonania
    przedmiotowych robót budowlanych, jak też należne za nie na rzecz Wykonawcy
    wynagrodzenie, w ramach którego ujęty został podatek VAT w wysokości 23%. Ww. uwagi
    dotyczące przedawnienia będą mieć zastosowanie również w tym przypadku.
    Dodatkowo należy odnieść się do wskazanego przez Państwa wyroku Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 29 września 2022 r. w sprawie C-235/21 Raiffeisen
    Leasing, z którego wywodzą Państwo prawo do odliczenia podatku naliczonego w opisanej
    sytuacji.
    W ww. na wyroku TSUE wskazał, że:
      „(...) celem art. 203 dyrektywy 2006/112 jest eliminacja ryzyka uszczuplenia wpływów
      podatkowych, ryzyka tego można uniknąć, w przypadku, gdy organ podatkowy
      dysponuje informacjami niezbędnymi do ustalenia, czy materialne przesłanki prawa

      do odliczenia VAT zostały spełnione, niezależnie od tego, czy VAT wskazano w
      dokumencie noszącym tytuł „Faktura”, czy w innym dokumencie, takim jak umowa
      zawarta przez strony.
      (...) aby dokument mógł zostać uznany za fakturę w rozumieniu art. 203 tej
      dyrektywy, po pierwsze, trzeba w nim wykazać VAT, a po drugie, musi on zawierać te
      z informacji, o których mowa w przepisach zatytułowanej „Dane umieszczane na
      fakturach” sekcji 4 w rozdziale 3 objętym tytułem XI wspomnianej dyrektywy, które
      są niezbędne do tego, by organ podatkowy mógł ustalić, czy materialne przesłanki
      prawa do odliczenia VAT zostały spełnione” (pkt 41 i pkt 42).
    W sprawie C-235/21 Raiffeisen Leasing przedmiotem wykładni Trybunału był art. 203
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r., s. 1, ze zm.),
    zwanej dalej „dyrektywą 2006/112/WE”. Przepis ten stanowi, że:
      Każda osoba, która wykazuje VAT na fakturze, jest zobowiązana do zapłaty tego
      podatku.
    Jest to zatem przepis sankcyjny, który nakłada na każdą osobę, która wystawia fakturę – w
    tym tzw. pustą fakturę – obowiązek zapłaty podatku wykazanego na tej fakturze.
    Orzeczenie TSUE nie dokonuje natomiast wykładni przepisów dyrektywy 2006/112/WE
    regulujących zasady wystawiania faktur.
    Zatem zarówno w przypadku faktury VAT za dodatkowe roboty budowlane, wykonane
    przez Wykonawcę w 2013 r., wystawioną po uprawomocnieniu się wyroku Sądu
    Okręgowego z 18 lutego 2025 r., jak również w sytuacji odmowy wystawienia tej faktury
    VAT - nie będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w
    deklaracji za okres rozliczeniowy, w którym otrzymają Państwo fakturę VAT
    dokumentującą realizację ww. usług budowlanych oraz podatku naliczonego wynikającego
    z prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z 18 lutego 2025 r. stwierdzającego fakt
    wykonania przedmiotowych robót budowlanych, jak też należne za nie na rzecz
    Wykonawcy wynagrodzenie, w ramach którego ujęty został podatek VAT w wysokości 23%.
    Stanowisko w zakresie pytań nr 1 i 2 jest zatem nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.