Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.547.2025.2.MT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-18
Teza: Sprzedaż przez Wnioskodawcę działek nie nastąpi w
wykonaniu działalności gospodarczej, a zatem nie spowoduje
powstania przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust.
1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: darowizna
działalność-działalność gospodarcza
działki-działki rolne
przychód-źródła przychodu
sprzedaż-sprzedaż działek
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Definicje ustawowe.-Definicja działalności
gospodarczej.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z działalności
gospodarczej.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
1
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 6
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 27 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 3 lipca 2025 r. (wpływ 3 lipca 2025 r.) - w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pan polskim rezydentem podatkowym, który w dniu 24 kwietnia 1995 r. nabył w
    drodze darowizny od swoich rodziców grunt rolny o powierzchni 4,8 ha, położony w
    miejscowości (...) o numerze A, dla którego Sąd Rejonowy w (...), Wydział Ksiąg
    Wieczystych, prowadzi księgę wieczystą o numerze (...), oraz 2 grunty rolne o powierzchni
    1,22 ha o numerze B i C, położone we wsi (...), dla którego ten sam sąd prowadzi księgę
    wieczystą o numerze (...).
    Wykorzystywał Pan powyższe nieruchomości do prowadzenia działalności rolniczej od
    momentu ich nabycia w drodze darowizny - przez cały ten okres.
    Pod koniec 2023 r. złożył Pan do gminy wniosek o uchwalenie miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego dla wskazanych gruntów. W celu przygotowania
    wniosku, skorzystał Pan z profesjonalnej pomocy prawnej podmiotu specjalizującego się w
    tego rodzaju postępowaniach.
    W międzyczasie zgłosił się do Pana potencjalny kupujący, który wyraził zainteresowanie
    zakupem przedmiotowych działek (działki numer A oraz B). W dniu 24 lipca 2024 r. została
    zawarta przedwstępna umowa sprzedaży, uzależniona jednak od uchwalenia
    miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub wydania decyzji o warunkach
    zabudowy. W przypadku braku spełnienia tych warunków, umowa miała zostać
    rozwiązana.
    Zawarł Pan także umowę z profesjonalnym podmiotem prawnym, który miał występować
    w Pana imieniu przed właściwymi organami, w tym w szczególności przed Krajowym
    Ośrodkiem Wsparcia Rolnictwa, oraz przygotować wszelką niezbędną dokumentację do
    zawarcia umowy sprzedaży.
    W dniu 29 lipca 2024 r. Rada Gminy (...) podjęła uchwałę nr (...) w sprawie miejscowego
    planu zagospodarowania przestrzennego dla wybranych działek w miejscowościach (...) i
    (...). W ramach uchwały ustalono przeznaczenie terenów pod zabudowę mieszkaniową
    jednorodzinną, zabudowę oraz drogi dojazdowe.
    Nie dysponuje Pan wiedzą na temat tego, jakie przeznaczenie będzie miał ostatecznie
    przedmiotowy grunt oraz w jaki sposób zostanie on wykorzystany przez kupującego.
    Na chwilę obecną nie doszło do sprzedaży przedmiotowych gruntów, ze względu na Pana
    wątpliwości dotyczące potencjalnych konsekwencji podatkowych.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie zdarzenia przyszłego
    Wskazał Pan, że zamierza Pan sprzedać tylko działki o nr A i B. Nie zamierza Pan dokonać
    podziału tych działek. Powodem sprzedaży działek jest chęć zakupu mieszkania. W
    momencie nabycia działek, które zamierza Pan sprzedać, nie znajdowały się na nich
    budynki.

    Zakres pełnomocnictwa udzielonego osobie trzeciej w celu występowania w Pana imieniu
    w sprawach dotyczących sprzedaży działek, obejmuje czynności związane z wystąpieniem
    do Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa w celu przygotowania dokumentów
    niezbędnych do wykonania zawartej przedwstępnej sprzedaży działek.
    Udzielone pełnomocnictwo dotyczy:
    1) uzyskiwania wszelkich dokumentów potrzebnych do zawarcia umowy przyrzeczonej
      sprzedaży,
    2) wglądu w akta księgi wieczystej nieruchomości, uzyskiwania wszelkich dokumentów,
      odpisów, wypisów odbioru i kwitowania odbioru dokumentów potrzebnych do
      zawarcia umowy przyrzeczonej sprzedaży,
    3) zastępowania Mocodawcy i reprezentowania go oraz działania w imieniu i na rzecz
      Mocodawcy wobec wszelkich władz, urzędów, organów administracji rządowej i
      samorządowej i innych, składania wniosków, podań, skarg i innych potrzebnych do
      zawarcia umowy przyrzeczonej sprzedaży.
    Dokonał Pan wcześniej sprzedaży własnego mieszkania, oraz działki Nr D/5 we wsi (...) o
    powierzchni 0,3022 ha. Mieszkanie nabył Pan w 2002 r. Zostało ono nabyte w celach
    mieszkalnych i było wykorzystywane w osobistych celach mieszkaniowych. Sprzedaż
    nastąpiła w 2010 r., a powodem była chęć zmiany mieszkania na większe. Środki ze
    sprzedaży mieszkania zostały przeznaczone na zakup większego mieszkania, w którym
    obecnie Pan zamieszkuje.
    Działkę Nr D/5 otrzymał Pan w darowiźnie od rodziców. Nieruchomość została nabyta i
    wykorzystywana w osobistych celach mieszkalnych i stanowiła część Pana siedliska.
    Sprzedaż jej nastąpiła w 2022 r., a powodem sprzedaży była spłata kredytu
    mieszkaniowego.
    Nie posiada Pan innych nieruchomości przeznaczonych w przyszłości do sprzedaży. Do
    momentu transakcji sprzedaży działek nie będzie podejmował Pan jakichkolwiek
    czynności wymagających zaangażowania własnych środków finansowych zmierzających
    do podniesienia wartości ww. działki/działek np. doprowadzenie mediów, uzbrojenie
    działek, ogrodzenie terenu.

## Pytanie

Czy w okolicznościach przedstawionego stanu faktycznego sprzedaż wskazywanych
    nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych - jako dokonana po upływie 5 lat od daty ich nabycia?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, sprzedaż nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, pomimo utraty przez nie charakteru rolnego, w związku
    z faktem, że od momentu nabycia nieruchomości do jej sprzedaży - minęło 5 lat. Utrata
    charakteru rolnego przez te grunty nie wpłynie na brak powstania źródła przychodu po
    Pana stronie.
    Uzasadnienie stanowiska
    Zgodnie z dyspozycją art. 9 ust. 1 ustawy o PDOF, opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów
    wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów
    Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c,
    art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
    przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
    Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
    przychodów (art. 9 ust. 2 ww. ustawy).

    W odniesieniu do zbycia nieruchomości ustawy o PDOF rozróżnia dwa źródła przychodów
    oraz sposoby opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie do
    przepisów tej ustawy, odrębnymi źródłami przychodów są określone w art. 10 ust. 1: pkt 3
    - pozarolnicza działalność gospodarcza, pkt 8 - odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
    a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    d) innych rzeczy,
    - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
    dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
    określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku,
    licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te
    odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą nienastępujące w
    wykonaniu działalności gospodarczej odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału
    w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc
    od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, stanowi
    źródło przychodu podlegające opodatkowaniu i rodzi obowiązek podatkowy w postaci
    zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie - nie jest
    źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PDOF, a tym samym kwota
    uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww.
    praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Co do zasady zatem, w sytuacji w której zbycie nieruchomości następuje przed upływem 5
    lat licząc od końca roku, w którym nastąpiło jej nabycie, od dochodu z odpłatnego zbycia
    nieruchomości osoba fizyczna zapłaci podatek dochodowy wynoszący 19% podstawy
    obliczenia podatku, o czym stanowi art. 30e ustawy oPDOF.
    Dochód ze sprzedaży nieruchomości przez osobę fizyczną może być jednak zwolniony z
    podatku lub nie podlegać opodatkowaniu, w zależności do spełnienia określonych
    warunków w zakresie nabycia oraz sprzedaży.
    Odnosząc się do aktualnego brzmienia przepisów, aby dochód ze zbycia nieruchomości
    rolnej korzystał ze zwolnienia nie może on utracić swojego rolnego charakteru o czym
    stanowi art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który
    mówi o tym że zwolnieniu podlegają przychody uzyskane z odpłatnego zbycia
    nieruchomości, ich części lub udziału w nieruchomościach, wchodzących w skład
    gospodarstwa rolnego; zwolnienie nie dotyczy przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia
    gruntów, które w związku z tym odpłatnym zbyciem utraciły charakter rolny.
    Natomiast jeżeli odpłatne zbycie zostało dokonane po upływie 5 lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie - wówczas odpłatne zbycie
    nie jest opodatkowane i rozpatrywanie warunków dla zwolnienia dochodu ze sprzedaży
    tejże nieruchomości z podatku dochodowego od osób fizycznych nie jest konieczne.
    Odnosząc się do stanu faktycznego wskazać należy, że nabył Pan przedmiotowe grunty w
    drodze darowizny w 1995 r.
    Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 1061 ze zm., dalej jako „k.c.”), przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się
    do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.

    W myśl art. 155 § 1 k.c., umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania
    nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do
    tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny
    stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
    Z powyższego wynika, że darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie
    aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego) i
    zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne.
    Przenosząc powyższe na grunt tej sprawy wskazać należy, że nabył Pan przedmiotowe
    grunty w 1995 r.
    Mając na uwadze, iż grunty zostały nabyte w 1995 r., ich zbycie w chwili obecnej, a więc po
    upływie ustawowego pięcioletniego terminu, nie będzie skutkowało powstaniem po Pana
    stronie źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PDOF.
    W następstwie powyższego brak jest również wpływu samego odrolnienia na kwestie
    braku opodatkowania przedmiotowego gruntu, albowiem sama sprzedaż nie będzie
    skutkowała powstanie przychodu. W związku z tym zwolnienie, o którym mowa w art. 21
    ust. 1 pkt 28 ustawy o PDOF nie będzie mieć zastosowania.
    Oznacza to, że sprzedaż tej nieruchomości nie będzie skutkowała po Pana stronie
    powstaniem przychodu podatkowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust.
    1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r.
    poz.163 ze zm.). Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które
    zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w
    ww. ustawie albo od których zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz
    sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy:
      Źródłem przychodu jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że dokonane poza działalnością
    gospodarczą odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje
    powstaniem przychodu.
    W rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Jeżeli
    odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw następuje po
    upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie - nie jest
    źródłem przychodu a tym samym kwota uzyskana z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym.
    W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych ma moment i sposób ich nabycia. W związku z tym, dla określenia skutków
    podatkowych tego typu transakcji istotne jest ustalenie daty, od jakiej należy liczyć bieg
    pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie.
    Przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w
    nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
        odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności
        gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
        zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
        którym nastąpiło jej nabycie.
    Forma i moment nabycia nieruchomości oraz skutki podatkowe sprzedaży działek
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a
    także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również,
    na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części
    oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych.
    Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub
    praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do
    nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie
    której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.

    Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd
    stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego
    terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu
    cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe
    ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku
    podatnika.
    Jak wskazano wyżej, moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym
    określany jest zgodnie z normami prawa cywilnego.
    Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 1061 ze zm.):
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z art. 888 § 1 ww. Kodeksu wynika zaś, że:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Podstawową cechą umowy darowizny jest bezpłatne świadczenie darczyńcy na rzecz
    obdarowanego kosztem jego majątku. Darowizna należy do czynności, których celem jest
    dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego)
    i zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone, jako nieodpłatne.
    Określenie przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej
    Wskazać należy, że treść definicji zawartej w wyżej cytowanym art. 5a pkt 6 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych daje podstawę by przyjąć, że dla uznania
    określonej działalności za działalność gospodarczą, konieczne jest m. in. łączne spełnienie
    trzech warunków:
        po pierwsze, dana działalność musi być działalnością zarobkową,
        po drugie, działalnością wykonywaną w sposób zorganizowany oraz,
        po trzecie, w sposób ciągły.
    Tak więc, działalność gospodarcza to taka działalność, która:
    1. jest prowadzona w celu osiągnięcia dochodu, przy czym nawet ewentualna strata
      będąca wynikiem tej działalności nie pozbawia jej statusu działalności gospodarczej,
      bowiem istotny jest sam zamiar osiągnięcia dochodu;
    2. wykonywana jest w sposób ciągły. Jednakże przesłanki tej nie należy rozumieć jako
      konieczność wykonywania działalności bez przerwy; istotny jest zamiar powtarzalności
      określonych czynności celem osiągnięcia dochodu np. powtarzalna sprzedaż
      przedmiotów własności posiadających tożsamy charakter;
    3. prowadzona jest w sposób zorganizowany, co oznacza, że podejmowane działania są
      podporządkowane obowiązującym regułom, normom i służą osiągnięciu celu, mają
      wpływ na racjonalność gospodarowania posiadanymi środkami, a tym samym
      uczestnictwa w obrocie gospodarczym.
    Zatem, każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki stanowi w rozumieniu
    przepisów ww. ustawy pozarolniczą działalność gospodarczą niezależnie od tego, czy
    podatnik dokonał jej rejestracji.

    Zasadniczego znaczenia dla rozstrzygnięcia tak zarysowanego problemu nabiera kwestia
    ustalenia właściwych relacji między regulacją art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (w związku z art. 5a pkt 6), a art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) tej
    ustawy. Sygnalizowane w judykaturze problemy związane ze stosowaniem tych przepisów
    biorą się z tego, że z ich treści trudno wyinterpretować w sposób jednoznaczny, gdzie
    przebiega granica między tym, co stanowi obrót nieprofesjonalny, a tym co należy
    rozpoznawać jako czynności związane z prowadzeniem pozarolniczej działalności
    gospodarczej (wyrok NSA z 5 kwietnia 2016 r., sygn. akt II FSK 379/14, z 9 marca 2016 r.,
    sygn. akt II FSK 1423/14, z 9 kwietnia 2015 r., sygn. akt II FSK 773/13 i inne).
    Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a
    jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak
    prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże brak
    zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że
    działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie bowiem działalności
    gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego
    charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych
    potrzeb osoby podejmującej określone czynności.
    Prowadzenie działalności gospodarczej we własnym imieniu oznacza, że związane z
    działalnością prawa i obowiązki dotyczą osoby fizycznej, która ją prowadzi. Podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą występuje jako podmiot niezależny prawnie od
    innych podmiotów, a podejmowane przez niego czynności rodzą bezpośrednio dla niego
    określone prawa i obowiązki.
    W związku z powyższym, aby określoną działalność uznać za działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, musi ona mieć
    charakter zarobkowy. Działalność jest zarobkowa wtedy, gdy jest zdolna do potencjalnego
    generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu.
    Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie
    własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby
    czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest
    osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych
    elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności
    gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam
    prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz, czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z
    działalnością tą związanych.
    Na pojęcie „zorganizowanie” w rozumieniu art. 5a pkt 6 ww. ustawy składa się zespół
    celowych, uporządkowanych czynności o charakterze profesjonalnym, realizowanych w
    ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw.
    fazie przygotowawczej, związanej z uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie
    realizacji.
    Za takim rozumieniem pojęcia „zorganizowany” przemawia również definicja słownikowa.
    Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny Wydawnictwo Naukowe PWN pod
    redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000, „organizować” to „przygotowywać”,
    „zakładać jakieś przedsięwzięcie”, bądź w znaczeniu drugim „nadawać czemuś reguły”,
    „wprowadzać porządek”.
    Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego
    wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności
    gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w
    wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania.
    Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko
    sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez
    względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości

    wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania
    określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.
    Zatem jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 3 czerwca
    2015 roku sygn. I SA/Po 919/14:
      „Dla przyjęcia, że działalność ma charakter ciągły, nie jest niezbędne, by powtarzane
      były konkretne czynności; możliwe, że dana czynność (np. sprzedaż) będzie
      dokonana jednorazowo, natomiast wraz z poprzedzającymi ją czynnościami
      przygotowawczymi będzie tworzyła ciąg działań, który uznać należy za działalność
      gospodarczą w rozumieniu art. 5a ust. 6 u.p.d.f”.
    Przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności
    podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności,
    (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, nie powiązane ze sobą) w dziedzinie
    wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny
    rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.
    Z przytoczonych przepisów wynika, że przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może
    stanowić przychód jednego z dwóch źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej
    (art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa
    art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy. Ustalenie, z jakiego źródła pochodzi przychód, ma
    kluczowe znaczenie dla ustalenia sposobu opodatkowania przychodu.
    Wobec powyższego, w celu właściwego zakwalifikowania skutków działań podjętych przez
    Pana do właściwego źródła przychodu należy ocenić również zamiar, okoliczności i cel
    działań związanych z odpłatnym zbyciem udziałów w nieruchomościach, o których mowa
    we wniosku.
    Wątpliwości Pana budzi m. in. kwestia, czy uzyskany przychód ze sprzedaży działek będzie
    podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    W celu ustalenia prawidłowego źródła przychodów z tytułu przychodów uzyskanych ze
    sprzedaży ww. działek należy rozważyć, czy czynność sprzedaży powyższych działek
    zawiera znamiona pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Jak już wcześniej wyjaśniono, na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem
    wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    może wskazywać, rozpatrywany całościowo, zespół powiązanych ze sobą działań
    podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do
    osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na wielokrotnym nabywaniu
    nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób
    wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym
    odpowiednio przygotowanych nieruchomości. Brak jest natomiast podstaw, aby
    podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym
    majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym majątkiem,
    kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art.
    5a pkt 6 tej ustawy.
    W konsekwencji, o kwalifikacji uzyskanych przez podatnika przychodów ze sprzedaży
    nieruchomości do źródła wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych nie mogą w sposób zasadniczy i wyłączny decydować
    takie okoliczności jak: ilość działek mających być przedmiotem sprzedaży, osiągnięcie
    zysku, doprowadzenie przyłączy energetycznych i wodociągowych, uzyskania warunków
    zabudowy, złożenie wniosku o uwzględnienie działek w przyszłym planie
    zagospodarowania przestrzennego jako mieszkaniowych, czy wynajęcie agencji
    nieruchomości w celu ich sprzedaży.
    Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie
    własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności, czy też jej rodziny. Zatem
    sprzedaż, nawet wielokrotna, przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które

    nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży,
    nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    W przedstawionym zdarzeniu przyszłym nie sposób zatem przyjąć, że sprzedaż przez Pana
    działek wygeneruje przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Działki
    wykorzystywał Pan do prowadzenia działalności rolniczej. Działki te nie były i nie są
    przedmiotem najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.
    Całokształt okoliczności, a w szczególności zakres i cel Pana działania, fakt, że ewentualna
    sprzedaż działek nastąpi po upływie długiego czasu od ich nabycia w drodze darowizny
    oraz to, że decyzja o ich sprzedaży została podjęta ze względu na chęć zakupu mieszkania
    sugerują, że są to działania należące do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Pana działań polegających na złożeniu wniosku o uchwalenie miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego lub wydania decyzji o warunkach zabudowy oraz
    udzieleniu osobie trzeciej pełnomocnictwa do występowania w Pana imieniu w sprawach
    dotyczących sprzedaży działek, nie można uznać za działania zarobkowe. Jak już wcześniej
    wyjaśniono, zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest
    zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności, czy też jej
    rodziny.
    W przedmiotowej sprawie, czynności podejmowane przez Pana wskazują, że nie mają one
    charakteru profesjonalnego działania przypisywanego przedsiębiorcom i mieszczą się w
    zwykłych działaniach związanych z właściwym zarządem własnym majątkiem. Nie nabył
    Pan działek w celu ich odsprzedaży, nie prowadził w sposób profesjonalny
    zorganizowanego i ciągłego działania w celu przygotowania ich do sprzedaży. Sprzedaż
    nastąpi po upływie długiego czasu od ich nabycia. W konsekwencji, istotą Pana działań nie
    jest prowadzenie działalności gospodarczej, lecz zwykły zarząd majątkiem.
    Okoliczności dotyczące nabycia działek i planowanej sprzedaży nie dają podstaw do
    przyjęcia, że spełnione zostaną przesłanki wymienione w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych warunkujące zaliczenie planowanej sprzedaży do
    działalności gospodarczej. Nie sposób zatem uznać, że w realiach analizowanej sprawy
    działania podejmowane przez Pana pozwalają na zakwalifikowanie sprzedaży tych działek
    do kategorii przychodu z działalności gospodarczej. W świetle okoliczności
    przedstawionych we wniosku, a w szczególności ze względu na fakt, że nabył Pan te działki
    w drodze darowizny w 1995 r., nie rozpoczął na tych nieruchomościach działalności
    gospodarczej, a wykorzystywał je Pan dotychczas do działalności rolniczej, nie dokonał ich
    podziału i planuje Pan sprzedaż działek po upływie długiego okresu czasu od ich nabycia
    należy wpisać w zarząd majątkiem prywatnym i są wystarczające do uznania, że
    planowana sprzedaż przez Pana wskazanych we wniosku dwóch działek nie będzie nosiła
    przymiotów działalności gospodarczej.
    Podsumowanie
    Sprzedaż przez Pana działek nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej, a zatem
    nie spowoduje powstania przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust.1 pkt 3
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Sprzedaż działek Nr A i B nie będzie również stanowić dla Pana źródła przychodu, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ww. ustawy pomimo utraty przez nie charakteru
    rolnego, w związku z upływem okresu pięciu lat liczonego od końca roku, w którym
    nastąpiło ich nabycie.
    Skoro sprzedaż działek nie będzie stanowiła źródła przychodu podlegającego
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, to do tej sprzedaży nie będą
    miały zastosowanie zwolnienia przedmiotowe, w tym powołane przez Pana zwolnienie
    wynikające z art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Tym samym, sprzedaż przez Pana ww. działek nie będzie wiązała się z obowiązkiem
    zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Przy
    wydawaniu interpretacji indywidualnych w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa,
    opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym we
    wniosku - nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu niniejszej
    interpretacji dokonałem więc wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku stan faktyczny
    /zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego
    stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku opis zdarzenia różnić się będzie od występującego
    w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła w zakresie
    rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...).

    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.