Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.759.2020.1.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-12-08
Teza: niepodleganie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług sprzedaży nieruchomości w ramach postępowania egzekucyjnego
Słowa kluczowe: dostawa; działki; komornik; nieruchomości; opodatkowanie; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 29 września 2020 r. (data wpływu 8 października 2020r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie niepodlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług sprzedaży nieruchomości w ramach postępowania egzekucyjnego **\- jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 października 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie niepodlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług sprzedaży nieruchomości w ramach postępowania egzekucyjnego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w … prowadzi egzekucję z nieruchomości położonej w …, przy ul. \`(...)\`, gmina …, powiat …, dla której Sąd Rejonowy w … prowadzi księgę wieczystą o numerze KW … (działka nr 1, powierzchnia 0,4930 ha), stanowiącej własność dłużnika K.M., PESEL: ….

Według stanu wynikającego z treści księgi wieczystej nieruchomości, ustalonego przy użyciu przeglądarki ksiąg wieczystych systemu EKW Ministerstwa Sprawiedliwości udostępnionej w sieci publicznej Internet, jest to nieruchomość gruntowa. Według stanu faktycznego, nieruchomość składa się z jednej zabudowanej działki ewidencyjnej gruntu nr 1 (obręb nr …). Sposób użytkowania nieruchomości: działka gruntu zabudowana budynkiem gospodarczym z częścią użytkową na cele mieszkaniowe. Nieruchomość jest fragmentarycznie ogrodzona (ogrodzenie sąsiedniej odrębnej nieruchomości) i jest zabudowana. Charakteryzuje się średnią intensywnością wykorzystania terenu pod zabudowę obiektami kubaturowymi.

Na nieruchomości zlokalizowane są następujące obiekty budowlane:

*   budynki: budynek gospodarczy z częścią użytkowaną na cele mieszkalne (rok zakończenia budowy: 1980 - według danych ewidencyjnych), obiekt w zabudowie wolnostojącej, powierzchnia użytkowa: 328,4 m2,

*   budowle: przyłącza do sieci infrastruktury technicznej oraz wewnętrzne sieci i urządzenia: przyłącza - wodociągowe (z sieci gminnej - według oświadczenia właściciela nieruchomości, brak naniesienia przyłącza na mapie zasadniczej), energetyczne (napowietrzne, ze słupem żelbetowym zlokalizowanym na działce nr 1); toaleta (drewniana, dobudowana do północnego szczytu budynku); wewnętrzna droga dojazdowa do budynku (gruntowa).

Na nieruchomości zlokalizowane są również inne części składowe gruntu:

*   lokalne zakrzewienia i zadrzewienia (dzikie i ozdobne),

*   niska roślinność łąkowa i ozdobna (lokalnie),

*   lokalne pozostałości budowlane po byłych obiektach budowlanych.

Dla terenu stanowiącego działkę ewidencyjną numer 1 (obręb ewid. …) brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ani nie wydano decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

W związku z brakiem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przeznaczenie nieruchomości ustalono na podstawie Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy … zatwierdzonego Uchwałą nr … Rady Gminy … z dnia … 2017 r., zgodnie z którym przedmiotowa nieruchomość znajduje się w strefie oznaczonej symbolem E - rolniczo-osadniczej, podstrefie E-8.

Według oświadczenia złożonego przez dłużnika w dniu 17 kwietnia 2019 r.:

*   w dniu nabycia nieruchomości nie prowadził on działalności gospodarczej,

*   nie posiada wiedzy na temat statusu podatkowego w zakresie podatku VAT podmiotu/osoby od której nastąpiło nabycie nieruchomości,

*   aktualnie nie prowadzi on działalności gospodarczej,

*   w związku z nabyciem nieruchomości nie przysługiwało dłużnikowi prawo do odliczenia od kwoty podatku należnego kwoty podatku naliczonego,

*   dłużnik podniósł wydatki na ulepszenie nieruchomości, w stosunku do których miał prawo do obniżenia podatku należnego od podatku naliczonego,

*   nakłady te były wyższe niż 30% wartości początkowej nieruchomości,

*   dłużnik nabył 1/2 część nieruchomości w formie spadku po zmarłej matce w sierpniu 1983 r., natomiast 1/2 część otrzymał również w sierpniu 1983 r. od swojej ciotki w zamian za emeryturę rolniczą.

Ponadto, według oświadczenia złożonego przez właściciela ww. nieruchomości - Pana K.M. z dnia 5 sierpnia 2020 r.:

*   działalność gospodarczą prowadził od 1973 r. do 2005 r.,

*   w okresie prowadzonej działalności gospodarczej nie był czynnym podatnikiem VAT,

*   budynek i budowle znajdujące się na działce nr 1 będącej przedmiotem sprzedaży były wykorzystywane przez dłużnika od chwili wejścia w ich posiadanie do chwili sprzedaży, wyłącznie na potrzeby działalności gospodarczej dłużnika (w zakresie każdej budowli i budynku),

*   budynki i budowle były wykorzystywane przez cały okres prowadzonej działalności gospodarczej do hodowli bydła mlecznego i opasowego,

*   ujęty we wniosku budynek gospodarczy z częścią użytkową na cele mieszkaniowe oraz budowle, nigdy nie były przedmiotami najmu lub dzierżawy,

*   budynek oraz budowle były wykorzystywane wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku (każdy z budynków),

*   pierwsze zasiedzenie budynków i budowli miało miejsce w 2000 r.,

*   budynek, budynki i budowle są związane z gruntem trwale,

*   poniesione nakłady za ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym,

*   nakłady zostały poniesione tak, w odniesieniu do budynku gospodarczego z częścią użytkowaną na cele mieszkaniowe oraz budowli,

*   poniesione nakłady były znaczne i w odniesieniu do budynku gospodarczego z częścią użytkowaną na cele mieszkaniowe oraz każdej z budowli w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej,

*   w odniesieniu do budynku gospodarczego i budowli na działce, ulepszenie zostało oddane do użytku w 1988 r.

Egzekucja z przedmiotowej nieruchomości znajduje się na etapie zakończenia opisu i oszacowania oraz oczekuje na ustalenie przez Sąd pierwszego terminu licytacji

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż przedmiotowej nieruchomości powinna zostać opodatkowana podatkiem od towarów i usług, a jeżeli tak, to jaką komornik powinien zastosować stawkę?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż przedmiotowej nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Na wstępie należy zauważyć, że jakkolwiek Wnioskodawca wskazał we wniosku, że wniosek dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, to jednakże mając na uwadze okoliczności sprawy, z których wynika, że egzekucja z nieruchomości oczekuje na ustalenie przez Sąd pierwszego terminu licytacji, tut. Organ uznał, iż przedmiotowy wniosek dotyczy zdarzenia przyszłego.

Zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2019 r. poz. 1438, z późn. zm.) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.

Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.), zgodnie z którym płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Przepis art. 18 ustawy wprowadza szczególną na gruncie przepisów ustawy regulację, kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika – dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących własnością dłużnika będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik; w przypadku, gdy powyższa czynność nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku.

Tym samym komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz do uwzględnienia w trakcie sprzedaży towarów okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary – na mocy art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W świetle ww. przepisów, nieruchomość spełnia definicję towaru, wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jej sprzedaż stanowić będzie dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Nie każda jednak czynność, stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - według art. 15 ust. 2 ustawy - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r., s. 1, z późn. zm.), podatnikiem jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Uwzględniając powyższe przepisy stwierdzić należy, iż opodatkowanie danej czynności podatkiem od towarów i usług uwarunkowane jest łącznym spełnieniem dwóch przesłanek. Po pierwsze więc, konkretna czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, po wtóre – musi być dokonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

W nawiązaniu do regulacji zawartych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy do art. 18 ustawy, wskazać należy, że w przypadku, gdy dłużnik – właściciel danej nieruchomości – jest podatnikiem podatku od towarów i usług, wówczas komornik jest płatnikiem podatku VAT z tytułu dostawy nieruchomości.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest komornikiem sądowym i prowadzi egzekucję z nieruchomości stanowiącej własność dłużnika. Według stanu faktycznego, nieruchomość składa się z jednej zabudowanej działki ewidencyjnej gruntu nr 1. Nieruchomość jest fragmentarycznie ogrodzona (ogrodzenie sąsiedniej odrębnej nieruchomości) i jest zabudowana.

Na nieruchomości zlokalizowane są następujące obiekty budowlane:

*   budynki: budynek gospodarczy z częścią użytkowaną na cele mieszkalne (rok zakończenia budowy: 1980 - według danych ewidencyjnych), obiekt w zabudowie wolnostojącej, powierzchnia użytkowa: 328,4 m2,

*   budowle: przyłącza do sieci infrastruktury technicznej oraz wewnętrzne sieci i urządzenia: przyłącza - wodociągowe (z sieci gminnej - według oświadczenia właściciela nieruchomości, brak naniesienia przyłącza na mapie zasadniczej), energetyczne (napowietrzne, ze słupem żelbetowym zlokalizowanym na działce nr 1); toaleta (drewniana, dobudowana do północnego szczytu budynku); wewnętrzna droga dojazdowa do budynku (gruntowa).

Ponadto, według oświadczenia złożonego przez właściciela ww. nieruchomości:

*   działalność gospodarczą prowadził od 1973 r. do 2005 r.,

*   w okresie prowadzonej działalności gospodarczej nie był czynnym podatnikiem VAT,

*   budynek i budowle znajdujące się na działce nr 1 będącej przedmiotem sprzedaży były wykorzystywane przez dłużnika od chwili wejścia w ich posiadanie do chwili sprzedaży, wyłącznie na potrzeby działalności gospodarczej dłużnika (w zakresie każdej budowli i budynku),

*   budynki i budowle były wykorzystywane przez cały okres prowadzonej działalności gospodarczej do hodowli bydła mlecznego i opasowego,

*   ujęty we wniosku budynek gospodarczy z częścią użytkową na cele mieszkaniowe oraz budowle, nigdy nie były przedmiotami najmu lub dzierżawy,

*   budynek oraz budowle były wykorzystywane wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku (każdy z budynków),

*   pierwsze zasiedzenie budynków i budowli miało miejsce w 2000 r.,

*   budynek, budynki i budowle są związane z gruntem trwale,

*   poniesione nakłady za ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym,

*   nakłady zostały poniesione tak, w odniesieniu do budynku gospodarczego z częścią użytkowaną na cele mieszkaniowe oraz budowli,

*   poniesione nakłady były znaczne i w odniesieniu do budynku gospodarczego z częścią użytkowaną na cele mieszkaniowe oraz każdej z budowli w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej,

*   w odniesieniu do budynku gospodarczego i budowli na działce, ulepszenie zostało oddane do użytku w 1988 r.

Z powołanych powyżej przepisów wynika, że opodatkowanie danej czynności podatkiem od towarów i usług uwarunkowane jest łącznym spełnieniem dwóch przesłanek. Po pierwsze konkretna czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, po wtóre – musi być dokonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zatem w pierwszej kolejności należy rozważyć kwestię, czy dłużnik działa jako podatnik podatku od towarów i usług w odniesieniu do sprzedaży nieruchomości, a tym samym sprzedaż ta jest wykonywana w ramach działalności gospodarczej.

Jak wskazał Wnioskodawca, budynek i budowle znajdujące się na działce nr 1 będącej przedmiotem sprzedaży były wykorzystywane przez dłużnika od chwili wejścia w ich posiadanie do chwili sprzedaży, wyłącznie na potrzeby działalności gospodarczej dłużnika (w zakresie każdej budowli i budynku). Zatem, dostawa nieruchomości będzie dotyczyła majątku wykorzystywanego w działalności gospodarczej dłużnika. Wobec tego, skoro przedmiotowa nieruchomość była wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej, to z tytułu transakcji sprzedaży tej nieruchomości, dłużnik występuje w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.

Mając na uwadze powyższe przepisy, stwierdzić należy, że planowana przez komornika sprzedaż zabudowanej działki oznaczonej numerem 1 należącej do dłużnika stanowi odpłatną dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Podkreślić należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla dostawy budynków i budowli spełniających określone w tych przepisach warunki.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich nastąpiło pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

Przez pierwsze zasiedlenie, według art. 2 pkt 14 ustawy, rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z ww. przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku, budowli lub ich części do używania. Zatem aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na potrzeby własne.

W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Powyższe przepisy wskazują, jakie muszą zostać spełnione warunki aby sprzedaż budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Z przepisów tych wynika, że prawo do zwolnienia przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów będących przedmiotem sprzedaży nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

Natomiast w przypadku, gdy nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Dodatkowo wskazać należy, że zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Jak wskazano wyżej, przedmiotowa nieruchomość składa się z działki o nr 1, na której posadowione są: budynek gospodarczy z częścią użytkowaną na cele mieszkalne (rok zakończenia budowy: 1980 - według danych ewidencyjnych) oraz budowle: przyłącza do sieci infrastruktury technicznej oraz wewnętrzne sieci i urządzenia: przyłącza - wodociągowe, toaleta, wewnętrzna droga dojazdowa do budynku (gruntowa). Budynek i budowle znajdujące się na działce nr 1 mającej być przedmiotem sprzedaży były wykorzystywane przez dłużnika od chwili wejścia w ich posiadanie do chwili sprzedaży, wyłącznie na potrzeby działalności gospodarczej dłużnika (w zakresie każdej budowli i budynku). Dłużnik ponosił nakłady na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym w odniesieniu do budynku gospodarczego z częścią użytkowaną na cele mieszkaniowe oraz każdej z budowli, które stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej budynków i budowli. W odniesieniu do budynku gospodarczego i budowli na działce, ulepszenie zostało oddane do użytku w 1988 r.

W celu ustalenia czy w analizowanej sprawie dla dostawy budynków i budowli położonych na działce nr 1 zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku od towarów i usług, należy w pierwszej kolejności rozstrzygnąć czy w odniesieniu do przedmiotowych budynków i budowli nastąpiło pierwsze zasiedlenie.

W świetle przedstawionych we wniosku okoliczności i przywołanych przepisów, należy stwierdzić, że planowana sprzedaż przedmiotowych budynków i budowli posadowionych na działce nr 1 w ramach postępowania egzekucyjnego będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem miało już miejsce pierwsze zasiedlenie budynku gospodarczego z częścią użytkowaną na cele mieszkalne oraz budowli znajdujących się na działce nr 1 oraz pomiędzy pierwszym zasiedleniem a ich dostawą upłynie okres dłuższy niż 2 lata.

Zgodnie z cytowanym wcześniej art. 29a ust. 8 ustawy, sprzedaż gruntu, tj. działki nr 1, na którym znajdują się: budynek gospodarczy z częścią użytkowaną na cele mieszkalne oraz budowle, również będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Tak więc, skoro sprzedaż nieruchomości składającej się z działki nr 1 zabudowanej budynkiem gospodarczym z częścią użytkowaną na cele mieszkalne oraz budowlami będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to tym samym bezzasadnym stało się badanie przesłanek do zastosowania zwolnienia od podatku w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 10a oraz pkt 2 ustawy.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że dostawa nieruchomości tj. zabudowanej działki nr 1 w ramach postępowania egzekucyjnego będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jednakże będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym sprzedaż nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, który ją wydał (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.