Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.332.2025.4.AS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-30
Teza: Nieuznanie Zainteresowanych za działających w charakterze
podatników podatku VAT przy sprzedaży Działek Zbywanych
oraz Działek Zbytych.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    28 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 28 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy nieuznania Państwa za działających w charakterze

    podatników podatku VAT przy sprzedaży Działek Zbywanych oraz Działek Zbytych (pytania
    oznaczone we wniosku nr 3 i nr 4).
    Uzupełnili go Państwo pismem z 1 lipca 2025 r. (wpływ 1 lipca 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie.
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1) Zainteresowany będący stroną postępowania:
      W. K.
      (...)
    2) Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
      A. K.
      (...)
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Pan W. K. (dalej: Wnioskodawca będący stroną postępowania) oraz Pani A. K. K. (dalej:
    Wnioskodawczyni niebędąca stroną postępowania) są osobami fizycznymi mającymi
    miejsce zamieszkania na terytorium Polski, posiadającymi polską rezydencję podatkową.
    W dalszej części niniejszego wniosku Wnioskodawca będący stroną postępowania oraz
    Wnioskodawczyni niebędąca stroną postępowania będą określani łącznie jako
    Wnioskodawcy.
    Wnioskodawcy na zasadach współwłasności majątkowej małżeńskiej są właścicielami
    niezabudowanych działek gruntu położonych w (...), gm. (...), szerzej opisanych w dalszej
    części niniejszego wniosku.
    Przedmiotowe działki gruntu zostały nabyte przez Wnioskodawców w ramach zakupu
    większej nieruchomości gruntowej o pow. (...) ha (tj. wówczas działki o numerze (...))
    dokonanego 18 grudnia 2015 r. (nabycie nastąpiło od osób fizycznych, do majątku
    osobistego małżonków). Nabycie przedmiotowej nieruchomości nastąpiło celem
    powiększenia prowadzonego przez Wnioskodawców gospodarstwa rolnego w rozumieniu
    przepisów o podatku rolnym, stąd Wnioskodawcy w zakresie w jakim nabycie obejmowało
    nabycie tej nieruchomości byli zwolnieni z podatku od czynności cywilnoprawnych na
    podstawie art. 9 ust. 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Nabyciu
    przedmiotowej działki gruntu towarzyszyło nabycie w tym samym dniu innej działki gruntu
    (tj. działki o nr 15), stanowiącej de facto drogę dojazdową do działki o nr (...) (nabycie
    również nastąpiło do majątku wspólnego małżonków od jednego ze sprzedających działkę
    o nr (...)).
    Nabycie tej nieruchomości zbiegło się w czasie ze sprzedażą przez Wnioskodawcę
    będącego stroną postępowania wszystkich posiadanych udziałów w spółce (...) Sp. z o.o.
    (wpis zmian w KRS tej Spółki nastąpił 27 listopada 2015 r.), która również zajmowała się
    działalnością rolniczą, tj. uprawą zbóż, hodowlą zwierząt, tj. bydła i trzody chlewnej oraz
    hodowlą ryb na stawach – na obszarze ponad (...) ha gruntów i (...) ha lustra wody na
    stawach. Sprzedaż udziałów podyktowana była również wiekiem wspólnika Spółki oraz
    pogarszającym się zdrowiem Wnioskodawców oraz brakiem następców prawnych
    chętnych do prowadzenia tak dużej działalności rolniczej. Wnioskodawca będący stroną
    postępowania po transakcji zbycia udziałów w tej spółce, pełnił rolę prokurenta do
    momentu połączenia tej spółki ze spółką, która nabyła udziały od Wnioskodawcy (tj. do 7
    października 2016 r.). Wynikało to z tego, iż nowy właściciel zaproponował mu
    prowadzenie Spółki do czasu wdrożenia nowego właściciela i płynnej dalszej działalności
    Spółki.

    Zbycie udziałów w ww. Spółce podyktowane było nie tylko korzystną ofertą ze strony
    nowego właściciela, ale i chęcią ograniczenia zaangażowania osobistego i zawodowego
    Wnioskodawcy. Zbycie udziałów podyktowane było również wiekiem wspólnika Spółki oraz
    pogarszającym się zdrowiem Wnioskodawców oraz brakiem chętnych następców wśród
    dzieci do prowadzenia tak dużej działalności rolniczej w ramach tej Spółki.
    Wnioskodawczyni niebędąca stroną postepowania prowadziła z kolei jednoosobową
    działalność gospodarczą (sklep) opodatkowaną podatkiem VAT, w postaci handlu
    częściami rolniczymi w (...). Sklep prowadzony był w budynku zakupionym przez
    Wnioskodawców w roku 2015 i sprzedanym w roku 2024 wraz z całym towarem. Wówczas
    Wnioskodawczyni niebędąca stroną postępowania zlikwidowała działalność gospodarczą.
    Nieruchomość (tj. działka o numerze (...)) już w dniu jej nabycia przeznaczona była zgodnie
    z postanowieniami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego wsi (...) z 15
    czerwca 2015 r. (uchwała nr (...) Rady Gminy (...)) w znacznej części pod zabudowę
    mieszkaniową, przy czym Wnioskodawcy nie brali żadnego aktywnego udziału w procesie
    uchwalania tego planu, nie zgłaszając przy tym żadnych uwag do projektu tego planu. W
    momencie zakupu tej działki przez Wnioskodawców, Gmina naliczyła sprzedającemu
    opłatę planistyczną z tytułu wzrostu wartości i sprzedaży przed upływem 5 lat po
    zatwierdzeniu MPZP, przy czym kwotę tej opłaty uiścili Wnioskodawcy (po transakcji),
    ponieważ sprzedający od 30 lat mieszka w (...) i strony tej transakcji poczynili po prostu
    takie ustalenia.
    Począwszy od nabycia wyżej przedstawionej nieruchomości, Wnioskodawcy w sposób
    faktyczny wykorzystywali nieruchomość na cele rolnicze. Na działce po sukcesywnie
    prowadzonej rekultywacji były uprawiane różne rośliny rolnicze – kukurydza, bobik i
    zboża. Były również prowadzone prace melioracyjne przez Rejonowy Związek Spółek
    Wodnych w (...) z uwagi na wieloletnie zaniedbania, które doprowadziły do znacznego
    zabagnienia działki. Z tytułu tej działalności rolniczej, Wnioskodawcy odprowadzali i wciąż
    odprowadzają podatek rolny. Wykorzystanie działki do celów rolnych wiązało się nie tylko
    z koniecznością rekultywacji, ale i wycinki części drzew (przeprowadzonej na wniosek
    Wnioskodawców i wskutek braku sprzeciwu ze strony Wójta Gminy (...))
    27 lutego 2018 r. Wnioskodawcy nabyli (od osób fizycznych i do majątku wspólnego) w
    bezpośrednim sąsiedztwie działek (...) oraz 15, inną działkę gruntu – o numerze 14 (o pow.
    (...) ha), oznaczoną w Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego symbolem
    MN69 – tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, KDW – tereny dróg
    wewnętrznych. Działka ta została zakupiona celem wykonania większego i swobodnego
    dojazdu maszyn rolniczych o większych gabarytach. Była również rekultywowana i
    użytkowana rolniczo, ale z uwagi na nieuregulowane stosunki wodne i duże trudności w
    poruszaniu się sprzętem rolniczym, po 3 latach Wnioskodawcy zrezygnowali z jej
    użytkowania (formalnie jednak wchodziła ona do gospodarstwa rolnego Wnioskodawców).
    Pismem (...) Urząd Gminy (...) (dalej: Gmina) zwrócił się do Wnioskodawców z wnioskiem o
    wyrażenie zgody na nieodpłatne przekazanie na rzecz Gminy części działki o numerze (...),
    w związku z zamiarem rozbudowy drogi gminnej na odcinku pomiędzy ul. (...) a ul. (...) w
    (...). Gmina zobowiązała się przy tym do poniesienia wszystkich kosztów związanych z:
    a) podziałem działki (...),
    b) przeniesieniem prawa własności wydzielonej działki na Gminę i,
    c) budową nowego odcinka drogi gminnej oraz mostu łączących drogi gminne.
    Wniosek Gminy spotkał się finalnie z akceptacją Wnioskodawców (pismem z 7 listopada
    2019 r.), którzy myśleli już wówczas o powolnym zaprzestaniu działalności rolniczej w
    związku z planowanym przejściem na emeryturę i generalnie pogarszającym się stanem
    zdrowia obojga z Wnioskodawców.

    W praktyce propozycja Gminy wiązała się z wydzieleniem drogi gminnej przechodzącej w
    istocie przez niemal sam środek działki (...), wykorzystywanej przez Wnioskodawców na
    cele rolnicze. Wprawdzie samo wydzielenie takiej działki pod drogę gminną nie
    uniemożliwiało Wnioskodawcom prowadzenia działalności rolniczej, ale z drugiej strony
    stworzyło im perspektywę dalszych podziałów tej działki zgodnych z Miejscowym Planem
    Zagospodarowania Przestrzennego i finalnie zmiany planów angażujących
    Wnioskodawców w działalność rolniczą.
    Skutkiem akceptacji Wnioskodawców wniosku Gminy o nieodpłatne przekazanie Gminie
    części działki (...) (pod budowę drogi gminnej) było zawarcie przez Wnioskodawców (...).
    Porozumienia z Gminą w przedmiocie zgody na dokonanie geodezyjnego wydzielenia
    części działki o pow. ok. (...) ha pod drogę gminną i następnie nieodpłatnego przekazania
    tej drogi na rzecz Gminy.
    W tym celu, decyzją Wójta Gminy (...) działka gruntu o numerze (...) została podzielona na
    działkę (...) o pow. (...) ha, działkę (...) o pow. (...) ha oraz działkę (...) o pow. (...) ha, a
    następnie Wnioskodawcy przekazali nieodpłatnie Gminie działkę (...) na podstawie umowy
    przekazania z 29 kwietnia 2022 r.
    Po podziale działki (...) w sposób zaprezentowany powyżej oraz przekazaniu Gminie działki
    o nr (...), działki pozostałe we własności Wnioskodawców w dalszym ciągu były
    wykorzystywane (i na tyle na ile mogą są nadal wykorzystywane) na cele rolnicze, jednakże
    wskutek podziału działki (...) na trzy mniejsze działki oraz realizacji inwestycji drogowej
    przez Gminę, tereny nieruchomości stały się wysoce atrakcyjne pod względem ich
    zagospodarowania na cele mieszkaniowe.
    W międzyczasie (jeszcze przed podziałem całej działki (...) na mniejsze), Wnioskodawcy 17
    marca 2020 r. zawarli nieodpłatną umowę dzierżawy części tej działki (tj. pow. (...) ha) z
    osobą fizyczną, na czas nieokreślony, w zamian za utrzymanie tych gruntów rolnych w
    należytej kulturze rolnej (umowa w dalszym ciągu obowiązuje i jest ważna do momentu
    wypowiedzenia). Z tego tytułu Wnioskodawcy nie osiągają żadnych pożytków (raz jeszcze
    podkreślają, że umowa jest nieodpłatna, zaś dzierżawca jest zobowiązany wyłącznie do
    utrzymania gruntów rolnych w należytej kulturze rolnej).
    Po podziale działki (...), z Wnioskodawcami zaczęli kontaktować się potencjalni nabywcy
    działek, w tym mniejsze podmioty działające w branży deweloperskiej, chcące nabyć część
    nieruchomości od Wnioskodawców. Okoliczności te sprawiły, że Wnioskodawcy uznali, że
    prowadzenie działalności rolniczej na przedmiotowych terenach, również w perspektywie
    osiągnięcia wieku emerytalnego nie ma większego sensu. Działka (...) charakteryzowała się
    również bardzo słabą klasą bonitacji (V i VI) co nie gwarantowało opłacalności produkcji
    rolniczej – coraz większe koszty prowadzenia działalności rolniczej na takiej klasie gruntów
    powodowały drastyczny spadek dochodów.
    Wnioskodawcy w tej sytuacji podjęli rozmowy w szczególności z jednym z lokalnych
    deweloperów (dalej: Nabywca), który był najbardziej zainteresowany nabyciem części
    posiadanych przez Wnioskodawców nieruchomości.
    Nabywca był w szczególności zainteresowany nabyciem Działki (...) stąd (...) zawarł z
    Wnioskodawcami dwie przedwstępne umowy sprzedaży działek gruntu, które miały
    powstać w wyniku podziału działki (...) (tj. działki o projektowanym numerze 16 o
    projektowanej pow. (...) ha oraz działki o projektowanym numerze 17 i projektowanej pow.
    (...) ha). Obie przedwstępne umowy sprzedaży (odpowiednio umowa z 1 sierpnia 2024 r.
    dotyczyła działki 17, zaś umowa z 2 sierpnia 2024 r. dotyczyła działki 16) w swojej treści
    były tożsame i nie zawierały żadnych zobowiązań Wnioskodawców w stosunku do
    Nabywcy, wskazując jedynie, że do zawarcia umów przyrzeczonych dojdzie pod
    warunkiem, że w chwili zawarcia umowy przyrzeczonej:
    1) przedmiot przyrzeczonej umowy sprzedaży wolny będzie od jakichkolwiek ciężarów i
      ograniczeń, w tym hipotek i służebności,

    2) obowiązywać będzie ostateczna decyzja zatwierdzająca projekt podziały działki (...), w
      wyniku którego zostaną wydzielone geodezyjnie obie działki.
    Strony obu umów przedwstępnych postanowiły, że w razie niewykonania umów
    przyrzeczonych:
    1) przez Spółkę, Wnioskodawcy będą mogli bez wyznaczenia terminu dodatkowego od
      umowy odstąpić i otrzymany w ramach umowy przedwstępnej zadatek zachować,
    2) przez Wnioskodawców, Spółka mogła żądać od nich sumowy zadatku w kwocie
      dwukrotnie wyższej.
    Celem realizacji ww. umów przyrzeczonych, Wnioskodawcy wystąpili 8 listopada 2024 r. z
    wnioskiem o zatwierdzenie projektu podziału działki (...), zaś 20 listopada 2024 r., Wójt
    Gminy wydał decyzję zatwierdzającą ten podział, zgodnie z postanowieniami umów
    przedwstępnych (podział nastąpił przy tym zgodnie z postanowieniami Miejscowego Planu
    Zagospodarowania Przestrzennego z roku 2015).
    Dzięki uzyskaniu ww. decyzji Wnioskodawcy umową z:
    1) 18 grudnia 2024 r. sprzedali na rzecz Nabywcy działkę o numerze 17 o pow. (...) ha,
    2) 25 lutego 2025 r. sprzedali na rzecz Nabywcy działkę o numerze 16 o pow. (...) ha
      (przedmiotowa umowa została dodatkowo poprzedzona warunkową umową
      sprzedaży z 20 grudnia 2024 r., z uwagi na fakt, że w stosunku do działki 16 prawo
      pierwokupu przysługiwało Krajowemu Ośrodkowi Wsparcia Rolnictwa, który
      ostatecznie z tego prawa nie skorzystał).
    Wnioskodawcy, wcześniej, bo w listopadzie 2023 r. złożyli również wniosek o podział
    działki o numerze (...) o pow. (...) ha na dwie inne działki, tj.:
    1) Działkę 1 o pow. (...) ha wydzieloną pod tereny łąk i zieleni o funkcjach ochronnych
      oraz kompozycyjnych oraz w niewielkiej części pod tereny ekosystemów roślinno-
      wodnych,
    2) Działkę (...) i pow. (...) ha wydzieloną pod teren zabudowy mieszkaniowej
      jednorodzinnej, teren wód powierzchniowo śródlądowych, teren ekosystemów
      roślinno-wodnych oraz teren dróg wewnętrznych.
    Przedmiotowy podział (zgodny zresztą z postanowieniami Miejscowego Planu
    Zagospodarowania Przestrzennego z roku 2015) został zaakceptowany decyzją Wójta
    Gminy (...).
    W kolejnych miesiącach Gmina (...) dostrzegając zmiany dokonane przez Wnioskodawców
    ponownie wystąpiła do Wnioskodawców z propozycją odkupienia działki 1 o pow. (...) ha, z
    zastrzeżeniem, że przeniesienie własności nastąpi po przekazaniu wydzielonej części
    działki (...) pod drogę o pow. (...) ha.
    Celem więc wydzielenia działki o pow. (...) ha z działki (...) oraz w związku z faktem, że
    działka o numerze (...) wciąż była zbyt duża, a ponadto postanowienia Miejscowego
    przewidywały jej dość zróżnicowane przeznaczenie, co utrudnia w każdym przypadku
    sprzedaż takiej nieruchomości, Wnioskodawcy 8 listopada 2024 r. wystąpili o kolejny
    podział tej działki na mniejsze działki gruntu, tj.
    1) Działkę 2 o pow. 0,1425 ha,
    2) Działkę 3 o pow. 0,1291 ha,
    3) Działkę 4 o pow. 0,1293 ha,
    4) Działkę 5 o pow. 0,1293 ha,
    5) Działkę 6 o pow. 0,1293 ha,
    6) Działkę 7 o pow. 0,1293 ha,

    7) Działkę 8 o pow. 0,1355 ha,
    8) Działkę 9 o pow. 0,1274 ha,
    9) Działkę 10 o pow. 0,1274 ha,
    10) Działkę 11 o pow. 0,1006 ha,
    11) Działkę 12 o pow. 0,1002 ha,
    12) Działkę 13 o pow. 0,1065 ha,
    13) Działkę (...) o pow. (...) ha (działka która będzie przedmiotem nieodpłatnego
      przekazania na rzecz Gminy (...), stanowiąca de facto odcinek łączący działkę (...)
      przekazaną Gminie (...) 29 kwietnia 2022 r. z ulicą (...),
    14) Działkę (...) o pow. 1,8976 ha.
    Decyzją (...) Wójt Gminy zatwierdził podział działki (...) zgodnie z wnioskiem
    Wnioskodawców. Obecnie Wnioskodawcy oczekują na transakcję sprzedaży Gminie (...)
    działki 1 oraz przekazania nieodpłatnie tej Gminie działki (...).
    W dalszej części niniejszego wniosku, działki gruntu o numerach 1 oraz 2-13 (łącznie
    trzynaście działek ewidencyjnych gruntu) będą określane jako Działki Zbywane.
    Działka (...) o powierzchni 1,8976 ha w najbliższym czasie nie będzie przedmiotem
    sprzedaży z uwagi na jej rolnicze przeznaczenie w MPZP i będzie zagospodarowana
    rolniczo przez Wnioskodawców, na tyle na ile zdrowie Wnioskodawcom pozwoli prowadzić
    taką działalność.
    W międzyczasie Wnioskodawcy sprzedali dwóm osobom fizycznym 6 września 2024 r.
    działkę o nr 14 o pow. (...) ha oraz działkę 15 o pow. 0,0186 ha, nabyte w roku 2018. Przy
    sprzedaży tych działek Wnioskodawcy skorzystali z pośrednictwa biura nieruchomości i po
    dokonaniu tej sprzedaży umowa z tym biurem została rozwiązana. Sprzedaż ta nastąpiła
    na rzecz osoby, która nabyła również sklep z towarami prowadzony przez
    Wnioskodawczynię niebędącą stroną postępowania. Działki te, oraz działki sprzedane
    przez Wnioskodawców na rzecz Nabywcy, tj. działki o nr 16 oraz 17 oraz będą określane
    jako Działki Zbyte.
    Wnioskodawcy poza ww. podziałami nie podejmowali żadnych aktywnych działań w
    stosunku do Działek Zbywanych oraz Działek Zbytych, w tym:
    1) nie wynajmowali, ani też nie wydzierżawiali tych gruntów,
    2) nie wykorzystywali gruntów na cele prowadzonej przez siebie działalności
      gospodarczej innej niż rolnicza,
    3) nigdy nie prowadzili i nie zamierzają prowadzić działalności gospodarczej, której
      przedmiotem byłyby nieruchomości,
    4) nie podejmowali żadnych działań zmierzających do uatrakcyjnia posiadanych działek,
      w tym ich uzbrojenia w przyłącza wodno-kanalizacyjne, gazowe, energetyczne czy
      budowy dróg; działki nie są ogrodzone,
    5) nie podejmowali żadnych działań marketingowych lub reklamowych w celu ich
      sprzedaży,
    6) nie udzielali żadnych pełnomocnictw związanych z tymi działkami osobom trzecim, w
      tym opisanemu powyżej Nabywcy.
    Wszystkie dotychczasowe transakcje sprzedaży działek, Wnioskodawcy dokonywali w
    ramach rozporządzenia majątkiem prywatnym, nie odprowadzając z tego tytułu podatku
    dochodowego od osób fizycznych, jako że do sprzedaży dochodziło po upływie 5 lat licząc
    od końca roku kalendarzowego w którym działki zostały nabyte (de facto w roku 2015). Z
    tytułu sprzedaży ww. działek, Wnioskodawcy nie odprowadzali również podatku od

    towarów i usług, traktując sprzedaż jako niewykonywaną w ramach działalności
    gospodarczej.
    Wnioskodawcy zamierzają sprzedać wyżej opisane Działki Zbywane i przeznaczyć
    uzyskane ewentualnie środki finansowe na:
    1) zakup działki budowlanej i budowę domu w bezpośrednim sąsiedztwie (...), gdzie
      mieszkają dzieci Wnioskodawcy, oraz
    2) darowiznę na rzecz dzieci.
    Wnioskodawcy planują więc sprzedać Działki Zbywane ponieważ chcą uporządkować
    swoje sprawy majątkowe w związku z upływem lat, przejściem na emeryturę oraz
    kłopotami zdrowotnymi obojga Wnioskodawców. Wnioskodawcy biorą również pod
    uwagę, przeznaczenie środków ze sprzedaży na finansowanie swojego leczenia w
    wysokospecjalistycznych ośrodkach komercyjnych w Polsce jak i poza granicami kraju.
    Niewykluczone, że Wnioskodawcy rozważą sprzedaż opisanych wyżej Działek Zbywanych
    Nabywcy, któremu sprzedane zostały działki 16 oraz 17, innemu podmiotowi
    gospodarczemu, zajmującemu się działalnością deweloperską bądź też indywidualnym
    nabywcom (osobom fizycznym). W praktyce więc, sprzedaż Działek Zbywanych (pomijając
    działkę 1 która zostanie sprzedana na rzecz Gminy) może nastąpić jednorazowo bądź też
    będzie wykonywana sukcesywnie, w miarę pojawienia się kolejnych nabywców,
    zamierzających wybudować na nich domy oraz niezbędną infrastrukturę, własnym
    staraniem.
    W każdym jednak razie, Wnioskodawcy nie planują dokonywać dalszych działań w
    stosunku do każdej z Działek Zbywanych bądź zawierać umowy przedwstępne,
    uzależniające dokonanie sprzedaży od spełnienia określonych warunków prawnych bądź
    biznesowych.
    Ponadto, w odniesieniu do Działek Zbywanych, będących przedmiotem planowej
    sprzedaży, Wnioskodawcy nie będą ponosić wydatków, czy nakładów w celu ich
    uatrakcyjnienia – ponad te czynności, które już zostały dokonane i opisane w niniejszym
    wniosku o wydanie interpretacji (w zasadzie działania te ograniczały się do ww. podziałów).
    Wnioskodawcy są właścicielami również innych gruntów rolnych położonych w gminie (...)
    o powierzchni (...) ha, łąki o powierzchni (...) ha w (...) oraz nieruchomości, którą
    zamieszkują (również w (...)).
    Wnioskodawcy nie prowadzili działalności w obszarach zaliczanych do działów specjalnych
    produkcji rolnej.
    Doprecyzowanie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    1) Pytanie „Czy wcześniej dokonywał Pan i/lub Pana żona sprzedaży nieruchomości? Jeśli
      tak, to proszę wskazać:
    a) kiedy i w jaki sposób stał się Pan i/lub Pana żona posiadaczem tych nieruchomości?
    b) w jakim celu nieruchomości te zostały nabyte?
    c) w jaki sposób nieruchomości były przez Pana i/lub Pana żonę wykorzystywane od
      momentu wejścia w ich posiadanie do chwili sprzedaży?
    d) kiedy dokonał Pan i/lub Pana żona ich sprzedaży i co było przyczyną ich sprzedaży?
    e) ile nieruchomości zostało sprzedanych i jakich (niezabudowanych czy zabudowanych,
      jeśli zabudowanych to czy były to nieruchomości mieszkalne czy użytkowe)?
    f) na co zostały przeznaczone środki ze sprzedaży ww. nieruchomości”?
      Odpowiedź: Tak, Wnioskodawcy w ramach współwłasności majątkowej małżeńskiej
      dokonywali w przeszłości transakcji zakupu i sprzedaży nieruchomości, tj.

    a) 8 października 1992 r., nabyli od Państwowego Gospodarstwa Rolnego w (...),
      nieruchomość zabudowaną budynkiem mieszkalnym (w zabudowie bliźniaczej)
      położoną w (...) przy ul. (...) (działka gruntu o powierzchni (...) ha), wykorzystywaną dla
      celów mieszkaniowych i która została sprzedana przez Wnioskodawców 14
      października 2014 r., po wybudowaniu nowego domu w którym Wnioskodawcy
      zamieszkują, tj. pod obecnym adresem (...).
    b) 18 marca 2013 r. nabyli niezabudowaną nieruchomość gruntową położoną we wsi (...),
      gmina i powiat (...), stanowiąca działkę gruntu o nr. (...) o powierzchni (...) ha, z
      zamiarem budowy domu rodzinnego w zabudowie zagrodowej, ale z uwagi na brak
      uzbrojenia nieruchomości w media, Wnioskodawcy zrezygnowali z budowy domu i
      nieruchomość była przez nich użytkowana rolniczo jako łąka; finalnie nieruchomość
      została sprzedana 3 grudnia 2021 r., z uwagi na utrudnienia w zagospodarowaniu
      nieruchomości i nieopłacalność użytkowania oraz chęć uporządkowania spraw
      majątkowych, o której mowa w złożonym wniosku o wydanie interpretacji podatkowej.
    c) 4 sierpnia 2015 r. nabyli zabudowaną pawilonem handlowym nieruchomość gruntową
      (działka nr (...)), o powierzchni (...) ha położoną w (...) nr (...) (gmina i powiat (...));
      pawilon handlowy był wykorzystywany przez Wnioskodawczynię w ramach
      prowadzonej działalności gospodarczej (sklep z częściami rolniczymi), a sprzedana 10
      czerwca 2024 r.; nieruchomość jako sklep z częściami rolniczymi została sprzedana
      przez Wnioskodawców z powodu zakończenia działalności gospodarczej przez
      Wnioskodawczynię, zaś dochód z tego tytułu został rozliczony w ramach prowadzonej
      przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej.
      Środki finansowe uzyskane ze sprzedaży ww. nieruchomości, zostały przeznaczone
      przez Wnioskodawców na budowę i zagospodarowanie obecnego miejsca
      zamieszkania (pod adresem: (...)), darowizny dla dzieci oraz na leczenie obojga z
      Wnioskodawców.
    2) Pytanie „Czy posiada Pan i/lub Pana żona jeszcze inne nieruchomości przeznaczone w
      przyszłości do sprzedaży? (...)”.
      Odpowiedź: Nie, Wnioskodawcy nie posiadają innych nieruchomości przeznaczonych w
      przyszłości do sprzedaży.
    3) Pytanie „(...) proszę wskazać jakie było przeznaczenie, zgodnie z Miejscowym Planem
      Zagospodarowania Przestrzennego, pozostałej części działki nr (...)”?
      Odpowiedź: Zgodnie z zaświadczeniem Urzędu Gminy (...) z 2 grudnia 2015 r., działka
      nr (...) przeznaczona była zgodnie z następującymi symbolami:
    a) ZRe – tereny łąk i zieleni o funkcjach ochronnych,
    b) ZN – tereny ekosystemów roślinno-wodnych,
    c) MN – tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej,
    d) KDW – tereny dróg wewnętrznych,
    e) WS – tereny wód powierzchniowych śródlądowych.
    4) Pytanie „Czy dla działek gruntu o numerach14, 15, 16, 17 na dzień sprzedaży była
      wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu? Jeśli tak, kto i w
      jakim celu wystąpił o tę decyzję”?
      Odpowiedź: Nie, dla ww. działek na dzień sprzedaży nie były wydane decyzje o
      warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (działki objęte były postanowieniami
      Miejscowego Planu Zagospodarowania Terenu).
    5) Pytanie „Czy występowali Państwo o zmianę przeznaczenia terenu bądź o decyzję o
      wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej dla działek gruntu o numerach 14, 15, 16, 17”?

      Odpowiedź: Nie, Wnioskodawcy nie występowali o zmianę przeznaczenia terenu bądź
      o decyzję o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej.
    6) Pytanie „Czy dla działek gruntu o numerach 1 oraz 2-13 na dzień sprzedaży będzie
      wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu? Jeśli tak, kto i w
      jakim celu wystąpi o tę decyzję”?
      Odpowiedź: Nie, Wnioskodawcy wskazują, że dla działek gruntu o numerach 1 oraz 2-
      13 na dzień sprzedaży nie będzie wydana decyzja o warunkach zabudowy i
      zagospodarowania terenu (nie ma zresztą takiej potrzeby, bowiem działki objęte są
      postanowieniami Miejscowego Planu Zagospodarowania Terenu).
      Wnioskodawcy wskazują ponadto, że działka 1 została już przez Wnioskodawców
      sprzedana – 29 maja 2025 r.
    7) Pytanie „Czy występowali Państwo lub będą występowali o zmianę przeznaczenia
      terenu bądź o decyzję o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej dla działek gruntu o
      numerach 1 oraz 2-13”?
      Odpowiedź: Nie, Wnioskodawcy nie występowali i nie będą występowali o zmianę
      przeznaczenia terenu bądź o decyzję o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej dla
      działek gruntu o numerach 1 oraz 2-13.
      Wnioskodawcy wskazują ponadto, że działka 1 została już przez Wnioskodawców
      sprzedana – w dniu 29 maja 2025 r.
    8) Pytanie „Kiedy planujecie Państwo sprzedać działki gruntu o numerach 1 oraz 2-13?
      Proszę o wskazanie roku, w którym zamierzają Państwo sprzedać te działki”.
      Odpowiedź: Wnioskodawcy wskazują, że:
    a) działka 1 została już przez Wnioskodawców sprzedana –29 maja 2025 r.,
    b) działki 2-13 będą przeznaczone do sprzedaży najwcześniej w roku 2026.
    1) Pytanie „Czy z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego, w ramach którego opisane
      we wniosku działki były wykorzystywane, był/jest Pan i/lub Pana żona czynnym,
      zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT? Jeżeli nie, to z jakiego powodu”?
      Odpowiedź: Wnioskodawcy wskazują, że z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego,
      w ramach którego opisane we wniosku działki były wykorzystywane, nie byli i nie są
      zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, bowiem nie dokonują dostawy żadnych
      towarów ani też nie świadczą usług. Wnioskodawcy nie dokonywali sprzedaży płodów
      rolnych bowiem ziemia (działki gruntu) były ciągle rekultywowane ze względu na klasę
      ziemi oraz złe stosunki wodne na nieruchomościach. Z tych względów uprawiane
      rośliny (płody rolne) były przeorywane i wykorzystywane jako nawóz aby polepszyć
      klasę ziemi.
    2) Pytanie „Czy z tytułu prowadzenia ww. gospodarstwa rolnego posiadał/posiada Pan i
      /lub Pana żona status rolnika ryczałtowego”?
      Odpowiedź: Nie. Wnioskodawcy nie posiadali oraz nie posiadają statusu rolnika
      ryczałtowego w rozumieniu ustawy o VAT. Jedynie Wnioskodawczyni niebędąca stroną
      postępowania posiadała status podatnika VAT w okresie prowadzenia działalności
      gospodarczej, w ramach której prowadziła sklep z częściami rolniczymi (który został
      sprzedany).
    3) Pytanie „Czy z opisanych we wniosku Działek Zbywanych i Działek Zbytych dokonywał
      /dokonuje Pan i/lub Pana żona sprzedaży płodów rolnych pochodzących z własnej
      działalności rolniczej? Jeśli tak, to jakich, kiedy i czy sprzedaż była/jest opodatkowana
      podatkiem VAT”?

      Odpowiedź: Wnioskodawca będący stroną postępowania nigdy nie był zarejestrowany
      jako podatnik VAT, ani też rolnik ryczałtowy.
      Z kolei Wnioskodawczyni niebędąca stroną postępowania (małżonka), była
      zarejestrowana jako podatnik VAT czynny w okresie prowadzenia działalności
      gospodarczej, w ramach której prowadziła sklep z częściami rolniczymi (który został
      sprzedany).
      Wnioskodawcy nie dokonywali sprzedaży płodów rolnych bowiem ziemia (działki
      gruntu) były ciągle rekultywowane ze względu na klasę ziemi oraz złe stosunki wodne
      na nieruchomościach. Z tych względów uprawiane rośliny (płody rolne) były
      przeorywane i wykorzystywane jako nawóz aby polepszyć klasę ziemi. Wnioskodawcy
      więc przygotowywali ziemię (rozumianą jako glebę) pod prowadzenie typowego
      gospodarstwa rolnego, lecz z biegiem czasu (zwłaszcza po sprzedaży udziałów w spółce
      o której mowa we wniosku o wydanie interpretacji) okazało się, że sytuacja zdrowotna
      Wnioskodawców stawała się coraz gorsza (choroba nowotworowa Wnioskodawczyni
      niebędącej stroną postępowania; kiepski słuch oraz reumatoidalne zapalenie stawów
      Wnioskodawcy będącego stroną postępowania).
    Pytania
    1) Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawców, że w przedstawionym opisie
      zdarzenia przyszłego, przy sprzedaży Działek Zbywanych nie będą działali w
      charakterze podatników VAT? (pytanie oznaczone we wniosku nr 3)
    2) Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawców, że w przedstawionym opisie
      zaistniałego stanu faktycznego, przy sprzedaży Działek Zbytych nie działali w
      charakterze podatników VAT? (pytanie oznaczone we wniosku nr 4)
    Państwa stanowisko w sprawie
    1) W przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego, przy sprzedaży Działek Zbywanych
      Wnioskodawcy nie będą działać w charakterze podatników VAT.
    2) W przedstawionym opisie zaistniałego stanu faktycznego, przy sprzedaży Działek
      Zbytych nie działali w charakterze podatników VAT.
    Uzasadnienie Państwa stanowiska w sprawie
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju
    (...).
    Przez towary – stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a
    także wszelkie postacie energii.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 tego artykułu – obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    W świetle przytoczonych wyżej przepisów status podatnika VAT wynika z okoliczności
    dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy

    osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT,
    istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu
    przepisów ustawy o VAT.
    Powyższe oznacza również, iż osoby fizyczne dokonujące sprzedaży, przekazania lub
    darowizny towarów stanowiących część ich majątku osobistego (takiego, który nie został
    nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej), nie są zaliczane do grona podatników VAT.
    Konsekwentnie nie jest podatnikiem VAT ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle
    regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności
    gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 6 lipca 2018 r. (sygn. I FSK 1986
    /16), dla oceny, czy dany podmiot sprzedając działki działa w charakterze podatnika VAT w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, istotne pozostają kryteria określone przez
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 15 września 2011 r. w sprawach
    połączonych C-180/10 i C-181/10.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) z 15 września 2011 r. w
    sprawach C-180/10 i C-181/10 wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem
    prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności
    gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium
    rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza
    zakresem zastosowania Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, a czynnościami stanowiącymi
    działalność gospodarczą (dalej: Dyrektywa). Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność,
    że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia
    wyższej ceny łącznej nie powinna świadczyć, iż działał on w charakterze podatnika. Całość
    powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    zainteresowanego.
    Jak wyjaśnił jednocześnie Trybunał inaczej jest w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego
    pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym – jak podkreślił TSUE na tego rodzaju aktywność „handlową”
    wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie
    jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich (podobnie NSA w wyroku z 23 czerwca 2020
    r., sygn. I FSK 1076/16).
    W tym miejscu zaznaczyć należy również, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje
    na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie
    C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów

    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby
    być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03
    Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie
    wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    W orzecznictwie polskich sądów administracyjnych w tym Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, po wydaniu orzeczeń TSUE w sprawach Trybunału C-180/10 i C-181/10
    wykształciła się spójna linia orzecznicza, uwzględniająca wskazania płynące z tych
    orzeczeń. Na tej podstawie przyjmuje się, że przy ocenie działalności osoby sprzedającej
    nieruchomości należy uwzględniać czynności podejmowane na poszczególnych etapach
    aktywności sprzedającego w ich całokształcie. Należy przede wszystkim mieć na uwadze te
    elementy, które łączą się z nakładami inwestycyjnymi wykraczającymi poza standardowe
    działania zarządu majątkiem prywatnym. To, czy dana osoba fizyczna sprzedając działki
    budowlane działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność
    gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie
    przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej
    osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności
    przybierają formę zorganizowaną (np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę,
    jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu
    sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o
    warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze).
    Przy czym, co wyraźnie podkreśla się w orzecznictwie, na tego rodzaju aktywność
    „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia pojedynczych z tych okoliczności (por. wyroki NSA: z
    17 stycznia 2013 r., sygn. akt I FSK 239/12; z 29 kwietnia 2014 r., sygn. akt I FSK 621/13, z 9
    maja 2014 r., sygn. akt I FSK 811/13). Z punktu widzenia możliwego zastosowania art. 15
    ust. 1 i 2 u.p.t.u. istotny jest zakres czynności, jakie podmiot podejmuje w odniesieniu do
    nieruchomości i czy powoduje to zaangażowanie środków podobnych do tych jakie
    wykorzystują w tym celu podmioty zajmujące się profesjonalnym obrotem
    nieruchomościami (wyrok WSA w Poznaniu z 20 kwietnia 2021 r., sygn. I SA/Po 832/20).
    W orzecznictwie utrwalony został pogląd, iż okolicznościami wskazującymi na
    prowadzenie działalności gospodarczej są przede wszystkim z góry założony cel
    ekonomiczny, istnienie elementu ciągłości danych czynności, stwierdzenie istnienia celu
    zarobkowego oraz ustalenie, czy do zbycia dochodzi w warunkach zorganizowania (taki
    pogląd utrwalony został w orzecznictwie sądowo-administracyjnym na gruncie PIT, nie
    mniej w ocenie Wnioskodawcy powyższe tezy znajdują zastosowanie również na gruncie
    regulacji VAT; m.in. w wyrokach NSA z 3 października 2017 r., II FSK 2346/15; z 10 kwietnia
    2013 r., II FSK 1686/11; z 30 maja 2012 r., II FSK 2230/10 i II FSK 2243/10; z 1 kwietnia 2010
    r., II FSK 1933/08; z 2 kwietnia 2009 r., II FSK 1937/07, z 16 kwietnia 2009 r., II FSK 28/08).
    W jednym z najnowszych orzeczeń NSA w tym zakresie, Sąd zauważył, że w kontekście
    sprzedaży gruntu (działek budowlanych) przyjmuje się, że taka dostawa może zostać
    uznana za podlegającą opodatkowaniu, jeżeli sprzedający występuje jako profesjonalista
    w zakresie obrotu nieruchomościami, a więc w sposób zawodowy, tj. zorganizowany i
    ciągły. Takie działanie ma miejsce w szczególności w sytuacji, gdy sprzedawca podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców, np. polegające na

    uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. W każdej sprawie konieczne jest
    ustalenie, że w odniesieniu do danej czynności dany podmiot występował w charakterze
    podatnika, tj. jako osoba angażująca środki podobne do wykorzystywanych przez
    handlowca, a nie osoba wykonująca prawo własności w stosunku do tego gruntu. Nie
    może być bowiem mowy o działaniu w charakterze podatnika VAT w przypadku sprzedaży
    przez daną osobę jej majątku prywatnego (osobistego), tj. takiego, który nie jest przez nią
    wykorzystywany na potrzeby działalności gospodarczej i nie jest przedmiotem tej
    działalności (wyrok NSA z 3 marca 2023 r., sygn. I FSK 25/20).
    To, czy dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że
    jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego
    przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która
    może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną (np. nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy),
    czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla
    sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług
    deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze). Przedmiotem
    profesjonalnego obrotu mogą być również składniki majątku nabyte pierwotnie do celów
    osobistych i w takich celach wykorzystywane. Ważne, by w momencie sprzedaży gruntów
    podatnik podjął w istocie aktywne i planowe działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez handlowców
    (wyrok WSA w Gliwicach z 12 maja 2021 r., sygn. I SA/Gl 1479/20; podobnie WSA we
    Wrocławiu w wyroku z 13 kwietnia 2021 r., sygn. I SA/Wr 681/20).
    Przy ocenie działalności osoby sprzedającej nieruchomości, należy uwzględnić wszystkie
    etapy tej aktywności. Ocena podejmowanych działań powinna uwzględniać działania na
    poszczególnych etapach aktywności sprzedającego w ich całokształcie, a nie wyłącznie
    osobno (WSA w Bydgoszczy w wyroku z 7 lipca 2020 r., sygn. I SA/Bd 76/20). Stąd też
    stwierdzenie czy dana osoba fizyczna, sprzedając działki gruntu działa w charakterze
    podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą, wymaga ustalenia, że jej
    działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czyli stałą
    (powtarzalność czynności i zamiar wykazany obiektywnymi dowodami ich kontynuacji), a
    w konsekwencji zorganizowaną (wyrok WSA w Szczecinie z 11 sierpnia 2021 r. sygn. I SA/Sz
    486/21), przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    ustalonych okoliczności (tak NSA w wyroku z 23 czerwca 2020 r. sygn. I FSK 1758/17).
    Należy przede wszystkim mieć na uwadze te elementy, które łączą się z nakładami
    inwestycyjnymi wykraczającymi poza standardowe działania zarządu majątkiem
    prywatnym (wyrok NSA z 30 kwietnia 2021 r., sygn. I FSK 1269/18), jednakże jak słusznie
    zauważył WSA w Rzeszowie w wyroku z 5 marca 2020 r., sygn. I SA/Rz 913/19, trudno
    oczekiwać od podmiotu, który zbywa składnik swojego majątku prywatnego, aby nie
    kierował się przy tym rachunkiem ekonomicznym i powstrzymywał od działań, które
    pozwolą mu uzyskać jak najwyższą cenę, w obawie przed obłożeniem transakcji sprzedaży
    daniną publicznoprawną.
    Uzyskanie warunków zabudowy oraz pozwolenia na budowę nie jest samo w sobie
    czynnością profesjonalną, na tyle specyficzną, że dostępną czy stosowaną wyłącznie przez
    podmioty trudniące się profesjonalnym obrotem nieruchomości, tak jak w ogóle nie może
    być mowy o uznaniu za takową opublikowanie (umieszczenia) ogłoszenia o sprzedaży w
    Internecie.
    Innymi słowy, na profesjonalny obrót nieruchomościami może wskazywać, rozpatrywany
    całościowo, zespół powiązanych ze sobą działań podatnika, powtarzalnych,
    uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do osiągnięcia zysku, w szczególności
    łącznie polegających na wielokrotnym nabywaniu nieruchomości, ich zaawansowanym

    przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza zwykły zarząd mieniem),
    wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym odpowiednio przygotowanych
    nieruchomości. Równocześnie oczywistym jest, że zwykłe wykonywanie przez właściciela
    prawa własności nie może samo z siebie być uznawane za prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Jak wskazał NSA w wyroku z 5 marca 2019 r., sygn. II FSK 829/17, samo tylko
    wyodrębnienie z jednej nieruchomości działek gruntu, powiązane także z koniecznością
    uprzedniego uzyskania stosownych decyzji administracyjnych (zatwierdzenie podziału,
    ustalenie warunków zabudowy – w przypadku braku miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego) nie wykracza poza działania mieszczące się w
    zwykłym zarządzie własnymi sprawami majątkowymi. Błędne jest automatyczne wiązanie
    z działalnością gospodarczą takich działań podatnika, jak zlecenie sprzedaży rzeczy
    profesjonalnej agencji czy też poszukiwanie przezeń nabywcy za pomocą Internetu. Takie
    zachowania, w szczególności w XXI wieku, nie wykraczają poza normalny zarząd własnymi
    sprawami majątkowymi.
    W podobnym tonie wypowiedział się NSA 18 grudnia 2018 r., (sygn. II FSK 2577/17), kiedy
    Sąd zarysował pewną granicę wykonywania działalności gospodarczej, wskazując, iż „nie
    ma podstaw aby podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym
    zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne
    gospodarowanie tym majątkiem oraz zaspokajanie potrzeb rodziny, kwalifikować jako
    prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej”.
    Z drugiej zaś strony, powyższe sytuacje należy jednak odróżnić wyraźnie od przypadków,
    w których podatnik podejmuje pojedyncze działania, nieukierunkowane na uczynienie ze
    zbycia nieruchomości stałego źródła zarobkowania, lecz na osiągnięcie choćby
    korzystniejszej ceny ze zbycia nieruchomości. Fakt, iż podatnik podejmuje starania jedynie
    celem wzrostu wartości nieruchomości nie mogą być postrzegane jako świadczące o
    prowadzonej działalności gospodarczej, lecz powinny być traktowane jako właściwy zarząd
    majątkiem własnym. Jak wskazuje się w orzecznictwie (wyrok WSA w Gdańsku z 17
    kwietnia 2019 r., sygn. I SA/Gd 170/19), „można mówić o gospodarowaniu osobistym
    majątkiem, jeżeli zamiarem podatnika jest jedynie spieniężenie części lub całości swojego
    majątku. Pieniądze uzyskane ze sprzedaży majątku nie są wówczas reinwestowane, czyli
    przeznaczane na zakup kolejnych rzeczy tego samego rodzaju i przygotowanie ich do
    sprzedaży, a następnie sprzedaż, ale są wykorzystywane na inne cele, jak zwłaszcza
    bieżące potrzeby podatnika. Podkreślić przy tym należy konieczność badania
    rzeczywistego wykorzystania pieniędzy uzyskanych ze sprzedaży, a nie jedynie sam zamiar
    podatnika co do sposobu ich wykorzystania”. Przy czym „zamiar”, jako wyraz wewnętrznej
    motywacji osoby do podejmowania określonych działań, wyraża co najwyżej uzasadnienie
    na moment podejmowania decyzji i nabycia nieruchomości.
    Przesłanki przemawiające za brakiem możliwości uznania Wnioskodawców za podatników
    VAT.
    Biorąc pod uwagę powyższą analizę regulacji ustawy o VAT oraz orzecznictwa sądowo –
    administracyjnego uznać należy, iż Wnioskodawcy przy transakcji sprzedaży:
    a) Działek Zbywanych nie będą działać w charakterze podatników VAT;
    b) Działek Zbytych nie działali w charakterze podatników VAT.
    W szczególności okoliczności oraz zakres aktywności Wnioskodawców nie wskazują aby:
    a) uczynili lub mieli uczynić sobie ze zbycia ww. działek, aktywności o charakterze
      zarobkowym,
    b) angażowali lub mieli angażować środki podobne do wykorzystywanych przez
      producentów, handlowców i usługodawców.

    Wnioskodawcy podnoszą, że dla uzasadnienia stanowiska w przedmiocie braku
    opodatkowania VAT sprzedaży Działek Zbywanych jak i Działek Zbytych znajdują również
    argumenty i okoliczności tożsame do przedstawionych na gruncie uzasadnienia do
    stanowiska w przedmiocie braku opodatkowania PIT.
    W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że Wnioskodawcy nabyli przedmiotowe
    Działki Zbywane/oraz Działki Zbyte (w ramach nabycia większej nieruchomości) w celach
    prowadzenia działalności rolniczej (którą Wnioskodawca będący stroną postępowania
    prowadził również przed nabyciem tej nieruchomości w ramach spółki, w której posiadał
    udziały).
    To wyłącznie okoliczności faktyczne, a w szczególności inicjatywa Gminy zmierzająca do
    rozbudowy terenów mieszkaniowych (poprzez rozbudowę sieci dróg gminnych), jak
    również stan zdrowia Wnioskodawców, spowodowały, że zmieniły się również plany
    życiowe Wnioskodawców, zakładające zaprzestanie działalności rolniczej i chęć
    spieniężenia posiadanego majątku prywatnego. Jak wskazali Wnioskodawcy, budowa
    drogi gminnej (o którą Wnioskodawcy nie wnioskowali sami) wprawdzie nie
    uniemożliwiała dalszemu prowadzeniu działalności rolniczej, niemniej jednak szerzej
    otworzyła perspektywę sprzedaży działek jako budowlanych.
    Dalsze działania Wnioskodawców przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego, a
    zmierzające do podziału nabytej działki na Działki Zbywane zostały zrealizowane wyłącznie
    po to, aby móc sprzedawać przedmiotowe działki potencjalnym nabywcom.
    Wnioskodawcy nie dokonywali jednak, jak również nie planują dokonywać na Działkach
    Zbywanych jakichkolwiek innych działań zwiększających ich wartość.
    W szczególności Wnioskodawcy nie zamierzają zajmować się rozbudową infrastruktury w
    postaci sieci doprowadzających media do działek, bądź też dalszej rozbudowy dróg
    wewnętrznych na nieruchomościach.
    Innymi słowy, w ocenie Wnioskodawców, okoliczności oraz zakres ich aktywności nie
    wskazują aby uczynili oni ze zbycia Działek Zbywanych aktywności o charakterze
    zarobkowym, czy też angażowali środki podobne do wykorzystywanych przez
    producentów, handlowców i usługodawców. Sprzedaż Działek Zbywanych będzie więc
    podyktowana wyłącznie chęcią ich zbycia w takiej postaci, w jakiej zostały nabyte
    (pomijając podziały nabytej nieruchomości, które w ogóle warunkują sprzedaż).
    Istotnym w kontekście planowanego zbycia Działek Zbywanych jest fakt, że Wnioskodawcy
    nie planują reinwestować środków ze sprzedaży w nabycie kolejnych nieruchomości
    przeznaczonych do dalszej sprzedaży, lecz zamierzają przeznaczyć te środki na
    wybudowanie domu, w okolicy bliskiej zamieszkaniu ich dzieciom, zaś w pozostałym
    zakresie środki zostaną przekazane dzieciom w drodze darowizny oraz ewentualnie
    przeznaczyć te środki na leczenie.
    W ocenie Wnioskodawców, na ocenę stanowiska wpływa również fakt, iż Działki Zbywane
    nigdy nie były i nie będą do dnia sprzedaży wprowadzone do ewidencji środków trwałych,
    bowiem Wnioskodawcy nie prowadzą takiej działalności, a Działki są wyłącznie
    wykorzystywane na działalność rolniczą.
    W powyższych okolicznościach, trudno mówić więc o zorganizowaniu i ciągłości
    aktywności jako warunku identyfikacji działalności gospodarczej, zaś tylko takie transakcje
    należy zaliczać do przychodów z działalności gospodarczej, które cechuje ciągłość, stałość i
    powtarzalność.
    Stanowisko Wnioskodawców znajduje również potwierdzenie w świetle najnowszego
    orzecznictwa sadowo – administracyjnego jak również praktyki organów podatkowych:
    a) w wyroku WSA w Szczecinie z 9 stycznia 2025 r., sygn. I SA/Sz 468/24, Sąd potwierdził,
      iż Podział dużej nieruchomości na mniejsze działki w celu łatwiejszej jej sprzedaży
      mieści się w działaniach właścicielskich, które mogą obejmować również działania w

      celu uatrakcyjnienia przedmiotu sprzedaży. Także przyłączenie się do zainicjowanego
      przez sąsiada procesu doprowadzenia do nieruchomości energii elektrycznej nie
      stanowi działań o profesjonalnym charakterze.
    b) W wyroku WSA w Białymstoku z 23 października 2024 r. sygn. I SA/Bk 273/24 Sąd
      zauważył, że „Sam fakt podziału gruntu, sam fakt wystąpienia o warunki zabudowy,
      czy też sama liczba transakcji, wielkość zarobku, nie przesądzają o kwalifikacji ich jako
      działań typowych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami, ale działania tego
      typu mogą być w ten sposób ocenione w zależności od okoliczności danego
      przypadku”.
    c) W wyroku NSA z 11 września 2024 r. sygn. I FSK 20/21 r., Sąd potwierdził, że „O
      działaniu jako podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą nie mogą świadczyć
      jedynie: podział nieruchomości na mniejsze działki, wytyczenie drogi wewnętrznej, czy
      też wielokrotność transakcji sprzedaży. Te okoliczności są działaniami, które
      podejmuje się również w ramach obrotu zaliczanego do zarządu majątkiem
      prywatnym”.
    d) W interpretacji indywidualnej z 28 kwietnia 2025 r., sygn. 0114-KDIP4-1.4012.85.2025.2.
      AK, organ potwierdził stanowisko podatnika, wskazując, iż: „Nie zamierza Pani jednak
      ani przeznaczać do działalności gospodarczej Działek ani pozostawić Działek w swoim
      majątku np. w celach inwestycyjnych. Na nieruchomości, w skład której wchodziłyby
      działki ewidencyjne o nr 3, 4 oraz 5 (Działka nr 2) oraz działki ewidencyjne, które miały
      być nabyte przez Panią w wyniku planowanej zamiany działek o nr ew. 1 oraz 2
      (Działka nr 1), planowała Pani budowę domu. Działki, po ich nabyciu, nie były/nie są
      wykorzystywane przez Panią do działalności gospodarczej, działalności rolniczej, ani
      nie figurowały/nie figurują w ewidencji środków trwałych. Nie czerpała z nich Pani ani
      nie czerpie żadnych pożytków. Z uwagi na powyższe okoliczności należy uznać, że
      sprzedaż Działek nie będzie stanowić działalności gospodarczej podlegającej
      opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest przesłanek świadczących o takiej Pani aktywności
      w przedmiocie zbycia tych nieruchomości, która byłaby porównywalna do działań
      podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak zawodowego –
      stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności)”.
    W świetle powyższych uwag, orzecznictwa sądowo – administracyjnego, w ocenie
    Wnioskodawców, podejmowane przez nich czynności mieszczą się w zakresie tzw.
    zwykłego zarządu majątkiem własnym, bowiem mają one na celu prawidłowe
    gospodarowanie tym majątkiem oraz zaspokajanie potrzeb własnych, stąd nie powinny
    być kwalifikowane jako mieszące się w ramach działalności gospodarczej. W konsekwencji,
    w ocenie Wnioskodawców, prawidłowe jest stanowisko, iż:
    a) w przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego, przy sprzedaży Działek Zbywanych nie
      będą działali w charakterze podatników VAT;
    b) w przedstawionym opisie zaistniałego stanu faktycznego, przy sprzedaży Działek
      Zbytych nie działali w charakterze podatników VAT.
    W związku z powyższym, Wnioskodawcy wnoszą o potwierdzenie prawidłowości
    stanowiska przedstawionego na wstępie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W świetle art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Natomiast stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z przedstawionymi przepisami, zarówno grunty, jak i budynki spełniają definicję
    towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność
    odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 14 z 11.12.2006 s. 1 ze zm.), zwanej dalej
    „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
        a) określone udziały w nieruchomości;
        b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
        c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
          prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej
          części.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług
    również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości) stanowi odpłatną
    dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011
    r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej
    „Kodeksem cywilnym”.
    Zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.
    Zatem należy uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną
    postacią prawną własności.
    Zgodnie z art. 196 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.

    Na podstawie art. 196 § 2 ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Przepis art. 198 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych
      współwłaścicieli.
    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że
    współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Należy w tym miejscu wyjaśnić, że prawo dopuszcza, aby własność tej samej rzeczy
    przysługiwała niepodzielnie kilku osobom.
    Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa dnia z 25 lutego
    1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.), zwanej dalej
    „Kodeksem rodzinnym i opiekuńczym”.
    Na mocy art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek
      wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do
      majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    Na podstawie art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Jak stanowi art. 36 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.
    Jak wynika z art. 36 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    W myśl art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.

    W akcie notarialnym dokumentującym tego rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są
    oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między nimi ustawowa wspólność majątkowa.
    Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną uprawniającą
    do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego, a w czasie jej
    trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego.
    Ustawa o podatku od towarów i usług nie wymienia małżonków jako odrębnej kategorii
    podatników. Stwarza to dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą szczególną
    sytuację prawną. Żaden z przepisów ustawy nie zabrania małżonkom prowadzenia
    działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby
    pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność
    majątkowa.
    W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który
    dokona czynności podlegającej opodatkowaniu.
    Jeżeli zatem przedmiotem dostawy jest majątek wspólny małżonków, to podatnikiem
    podatku od towarów i usług w okolicznościach wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten
    małżonek, który dokonuje dostawy we własnym imieniu (który jest stroną czynności
    prawnej) – jako podatnik VAT.
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowych (oraz udziałów we współwłasności nieruchomości), traktowane
    jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy,
    podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W świetle art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem

    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    W tym miejscu należy również wskazać, że na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112
    /WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych
    za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych.
    „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez
    nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach

    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    W orzeczeniu z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko
    Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko
    Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10), Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej stwierdził, że dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać
    za objętą podatkiem od wartości dodanej pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi
    jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
    Z ww. orzeczenia wynika również, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem
    prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności
    gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium
    rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza
    zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą. Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę,
    która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując
    aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza
    zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze
    podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy,
    wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
    (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    zaistnienia pojedynczych z nich.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo właścicielami niezabudowanych działek gruntu,
    nabytych w ramach zakupu większej nieruchomości gruntowej, celem powiększenia
    prowadzonego przez Państwa gospodarstwa rolnego. Nabyciu przedmiotowej działki
    gruntu towarzyszyło nabycie w tym samym dniu innej działki nr 15, stanowiącej de facto
    drogę dojazdową do działki o nr (...) (nabycie również nastąpiło do majątku wspólnego
    małżonków od jednego ze sprzedających działkę o nr (...)). Działka nr (...) już w dniu jej
    nabycia przeznaczona była zgodnie z postanowieniami MPZP w znacznej części pod
    zabudowę mieszkaniową, przy czym nie brali Państwo żadnego aktywnego udziału w
    procesie uchwalania tego planu, nie zgłaszając przy tym żadnych uwag do projektu tego
    planu. Począwszy od nabycia ww. nieruchomości, w sposób faktyczny wykorzystywali
    Państwo nieruchomość na cele rolnicze. Na działce po sukcesywnie prowadzonej
    rekultywacji były uprawiane różne rośliny rolnicze – kukurydza, bobik i zboża. Były również
    prowadzone prace melioracyjne. Z tytułu tej działalności rolniczej, odprowadzali i wciąż
    odprowadzają Państwo podatek rolny. Wykorzystanie działki do celów rolnych wiązało się
    nie tylko z koniecznością rekultywacji, ale i wycinki części drzew. W roku 2018 nabyli

    Państwo działkę gruntu nr (...). Działka ta została zakupiona celem wykonania większego i
    swobodnego dojazdu maszyn rolniczych o większych gabarytach. Była również
    rekultywowana i użytkowana rolniczo, ale po 3 latach zrezygnowali Państwo z jej
    użytkowania (formalnie jednak wchodziła ona do Państwa gospodarstwa rolnego). W roku
    2019 Gmina zwrócił się do Państwa z wnioskiem o nieodpłatne przekazanie na rzecz
    Gminy części działki o numerze (...). Gmina zobowiązała się przy tym do poniesienia
    wszystkich kosztów związanych m.in. z podziałem działki (...). W roku 2021 zawarli Państwo
    Porozumienie z Gminą w przedmiocie zgody na dokonanie geodezyjnego wydzielenia
    części działki pod drogę gminną i następnie nieodpłatnego przekazania tej drogi na rzecz
    Gminy. W tym celu, działka nr (...) została podzielona na działkę (...), działkę (...) oraz
    działkę (...). Po podziale działki (...) oraz przekazaniu Gminie działki o nr (...), działki
    pozostałe w Państwa własności w dalszym ciągu były wykorzystywane (i na tyle na ile
    mogą są nadal wykorzystywane) na cele rolnicze. W roku 2020 zawarli Państwo
    nieodpłatną umowę dzierżawy części działki nr (...) z osobą fizyczną, na czas nieokreślony,
    w zamian za utrzymanie tych gruntów rolnych w należytej kulturze rolnej (umowa w
    dalszym ciągu obowiązuje i jest ważna do momentu wypowiedzenia). Z tego tytułu nie
    osiągają Państwo żadnych pożytków. Po podziale działki (...), zaczęli się z Państwem
    kontaktować potencjalni nabywcy. Podjęli Państwo rozmowy w szczególności z jednym z
    lokalnych deweloperów. Nabywca był w szczególności zainteresowany nabyciem Działki
    (...), stąd zawarł z Państwem dwie przedwstępne umowy sprzedaży działek gruntu, które
    miały powstać w wyniku podziału działki (...) (tj. działki nr 16 oraz nr 17). Obie
    przedwstępne umowy sprzedaży w swojej treści były tożsame i nie zawierały żadnych
    zobowiązań Państwa w stosunku do Nabywcy. Celem realizacji ww. umów przyrzeczonych,
    wystąpili Państwo z wnioskiem o zatwierdzenie projektu podziału działki (...). Wójt Gminy
    wydał decyzję zatwierdzającą ten podział, zgodnie z postanowieniami umów
    przedwstępnych. 18 grudnia 2024 r. sprzedali Państwo na rzecz Nabywcy działkę nr 17, a
    25 lutego 2025 r. sprzedali Państwo na rzecz Nabywcy działkę nr 16. W listopadzie 2023 r.
    złożyli Państwo również wniosek o podział działki o numerze (...) na dwie inne działki, tj.:
    działkę nr 1 oraz działkę nr (...). W kolejnych miesiącach Gmina ponownie wystąpiła do
    Państwa z propozycją odkupienia działki nr 1, z zastrzeżeniem, że przeniesienie własności
    nastąpi po przekazaniu wydzielonej części działki (...) pod drogę. Celem więc wydzielenia
    działki z działki (...) oraz w związku z faktem, że działka o numerze (...) wciąż była zbyt duża,
    8 listopada 2024 r. wystąpili Państwo o kolejny podział tej działki na mniejsze działki
    gruntu, tj.: nr 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, (...) (działka która będzie przedmiotem
    nieodpłatnego przekazania na rzecz Gminy), (...). Obecnie oczekują Państwo na transakcję
    sprzedaży Gminie działki 1 oraz przekazania nieodpłatnie tej Gminie działki (...). Przez
    Działki Zbywane należy rozumieć działki nr 1 oraz od 2 do 13. W międzyczasie sprzedali
    Państwo dwóm osobom fizycznym działkę nr 14 oraz działkę nr 15. Przy sprzedaży tych
    działek skorzystali Państwo z pośrednictwa biura nieruchomości i po dokonaniu tej
    sprzedaży umowa z tym biurem została rozwiązana. Sprzedaż ta nastąpiła na rzecz osoby,
    która nabyła również sklep z towarami prowadzony przez Panią. Działki te, oraz działki
    sprzedane przez Państwa na rzecz Nabywcy, tj. działki o nr 16 oraz 17 oraz są określane
    jako Działki Zbyte. Poza ww. podziałami nie podejmowali Państwo żadnych aktywnych
    działań w stosunku do Działek Zbywanych oraz Działek Zbytych. Nie wynajmowali, ani też
    nie wydzierżawiali Państwo tych gruntów, nie wykorzystywali Państwo gruntów na cele
    prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej innej niż rolnicza, nigdy nie prowadzili
    i nie zamierzają Państwo prowadzić działalności gospodarczej, której przedmiotem byłyby
    nieruchomości, nie podejmowali Państwo żadnych działań zmierzających do uatrakcyjnia
    posiadanych działek, w tym ich uzbrojenia w przyłącza wodno-kanalizacyjne, gazowe,
    energetyczne czy budowy dróg; działki nie są ogrodzone, nie podejmowali Państwo
    żadnych działań marketingowych lub reklamowych w celu ich sprzedaży oraz nie udzielali
    Państwo żadnych pełnomocnictw związanych z tymi działkami osobom trzecim, w tym
    opisanemu powyżej Nabywcy. Wszystkie dotychczasowe transakcje sprzedaży działek,
    dokonywali Państwo w ramach rozporządzenia majątkiem prywatnym. Z tytułu sprzedaży
    ww. działek, nie odprowadzali Państwo podatku od towarów i usług, traktując sprzedaż

    jako niewykonywaną w ramach działalności gospodarczej. Zamierzają Państwo sprzedać
    wyżej opisane Działki Zbywane i przeznaczyć uzyskane ewentualnie środki finansowe na
    zakup działki budowlanej i budowę domu oraz darowiznę na rzecz dzieci. Niewykluczone,
    że rozważą Państwo sprzedaż opisanych wyżej Działek Zbywanych Nabywcy, któremu
    sprzedane zostały działki 16 oraz 17, innemu podmiotowi gospodarczemu, zajmującemu
    się działalnością deweloperską bądź też indywidualnym nabywcom. Sprzedaż Działek
    Zbywanych może nastąpić jednorazowo bądź też będzie wykonywana sukcesywnie, w
    miarę pojawienia się kolejnych nabywców. Nie planują Państwo dokonywać dalszych
    działań w stosunku do każdej z Działek Zbywanych bądź zawierać umowy przedwstępne,
    uzależniające dokonanie sprzedaży od spełnienia określonych warunków prawnych bądź
    biznesowych. W odniesieniu do Działek Zbywanych, nie będą Państwo ponosić wydatków,
    czy nakładów w celu ich uatrakcyjnienia. Nie prowadzili Państwo działalności w obszarach
    zaliczanych do działów specjalnych produkcji rolnej.
    W ramach współwłasności majątkowej małżeńskiej dokonywali Państwo w przeszłości
    transakcji zakupu i sprzedaży nieruchomości:
    · nieruchomość zabudowana budynkiem mieszkalnym, wykorzystywana dla celów
      mieszkaniowych, która została sprzedana po wybudowaniu nowego domu w którym
      Wnioskodawcy zamieszkują;
    · działka nr (...), na której zrezygnowali Państwo z budowy domu i użytkowali ją Państwo
      rolniczo jako łąka;
    · działka nr (...), zabudowana pawilonem handlowym, wykorzystywanym przez Panią w
      ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Nie posiadają Państwo innych nieruchomości przeznaczonych w przyszłości do sprzedaży.
    Dla ww. działek na dzień sprzedaży nie były wydane decyzje o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu.
    Nie występowali Państwo o zmianę przeznaczenia terenu bądź o decyzję o wyłączeniu
    gruntów z produkcji rolnej.
    Dla działek nr 1 oraz 2-13 na dzień sprzedaży nie będzie wydana decyzja o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu.
    Działka nr 1 została już sprzedana – 29 maja 2025 r.
    Nie występowali i nie będą Państwo występowali o zmianę przeznaczenia terenu bądź o
    decyzję o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej dla działek gruntu o numerach 1 oraz 2-
    13.
    Działki nr 2-13 będą przeznaczone do sprzedaży najwcześniej w roku 2026.
    Z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego, w ramach którego opisane we wniosku
    działki były wykorzystywane, nie byli i nie są Państwo zarejestrowanym podatnikiem
    podatku VAT, bowiem nie dokonują dostawy żadnych towarów ani też nie świadczą usług.
    Nie dokonywali Państwo sprzedaży płodów rolnych, bowiem ziemia (działki gruntu) były
    ciągle rekultywowane ze względu na klasę ziemi oraz złe stosunki wodne na
    nieruchomościach. Z tych względów uprawiane rośliny (płody rolne) były przeorywane i
    wykorzystywane jako nawóz aby polepszyć klasę ziemi.
    Nie posiadali oraz nie posiadają Państwo statusu rolnika ryczałtowego w rozumieniu
    ustawy. Jedynie Pani posiadała status podatnika VAT w okresie prowadzenia działalności
    gospodarczej, w ramach której prowadziła sklep z częściami rolniczymi.
    Nigdy nie był Pan zarejestrowany jako podatnik VAT, ani też rolnik ryczałtowy. Z kolei Pani
    była zarejestrowana jako podatnik VAT czynny w okresie prowadzenia działalności
    gospodarczej, w ramach której prowadziła Pani sklep z częściami rolniczymi. Nie
    dokonywali Państwo sprzedaży płodów rolnych, bowiem ziemia (działki gruntu) były ciągle
    rekultywowane ze względu na klasę ziemi oraz złe stosunki wodne na nieruchomościach.

    Z tych względów uprawiane rośliny (płody rolne) były przeorywane i wykorzystywane jako
    nawóz aby polepszyć klasę ziemi. Przygotowywali Państwo ziemię (rozumianą jako glebę)
    pod prowadzenie typowego gospodarstwa rolnego, lecz z biegiem czasu okazało się, że
    Państwa sytuacja zdrowotna stawała się coraz gorsza.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii nieuznania Państwa za działających w charakterze
    podatników podatku VAT przy sprzedaży Działek Zbywanych oraz Działek Zbytych (pytania
    oznaczone we wniosku nr 3 i nr 4).
    Należy więc przeanalizować całokształt działań, jakie podjęli Państwo w odniesieniu do
    posiadanych nieruchomości, które były i będą przedmiotem sprzedaży i ustalić, czy w
    odniesieniu do opisanych czynności, będą Państwo spełniali przesłanki do uznania
    Państwa za podatników podatku od towarów i usług.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska
    judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź
    darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został
    nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach
    działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w
    jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które
    dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona
    podatników VAT.
    W przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując
    sprzedaży Działek Zbytych oraz Działek Zbywanych – wystąpią Państwo w charakterze
    podatników w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzących działalność gospodarczą, w
    myśl art. 15 ust. 2 ustawy, polegającą na handlu nieruchomościami. Jak wcześniej
    wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT
    nie wystarcza stwierdzić jedynie dostawy towarów, lecz wymagane jest określenie
    podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako
    podatnika podatku od towarów i usług.
    W rozpatrywanej sprawie, sprzedaż działek Zbytych i Działek Zbywanych należy uznać za
    czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Jak wynika bowiem z
    opisu sprawy, z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego, w ramach którego opisane we
    wniosku działki były wykorzystywane, nie byli i nie są Państwo zarejestrowanym
    podatnikiem podatku VAT, bowiem nie dokonują Państwo dostawy żadnych towarów ani
    też nie świadczą usług. Nie dokonywali Państwo sprzedaży płodów rolnych, bowiem
    ziemia (działki gruntu) były ciągle rekultywowane ze względu na klasę ziemi oraz złe
    stosunki wodne na nieruchomościach. Z tych względów uprawiane rośliny (płody rolne)
    były przeorywane i wykorzystywane jako nawóz aby polepszyć klasę ziemi.
    Działki Zbywane, jak również część Działek Zbytych powstała z podziału działki nr (...). Poza
    podziałem nie podejmowali Państwo żadnych innych działań, mających na celu
    uatrakcyjnienie omawianych działek do sprzedaży – nie wynajmowali, ani też nie
    wydzierżawiali Państwo tych gruntów, nie wykorzystywali Państwo gruntów na cele
    prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, nigdy nie prowadzili i nie zamierzają
    Państwo prowadzić działalności gospodarczej, której przedmiotem byłyby nieruchomości,
    nie podejmowali Państwo żadnych działań zmierzających do uatrakcyjnia posiadanych
    działek, działki nie są ogrodzone, nie podejmowali Państwo żadnych działań
    marketingowych lub reklamowych w celu ich sprzedaży oraz nie udzielali Państwo
    żadnych pełnomocnictw związanych z tymi działkami osobom trzecim.
    W niniejszej sprawie, brak zatem jest aktywnych działań Państwa, które zmierzałyby do
    uatrakcyjnienia gruntów będących/mających być przedmiotem sprzedaży, zatem brak jest
    przesłanek świadczących o takiej Państwa aktywności w przedmiocie zbycia Działek

    Zbytych oraz Działek Zbywanych, która byłaby porównywalna do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego –
    stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpił bowiem ciąg
    zdarzeń, które jednoznacznie przesądzą, że sprzedaż ww. działek wypełnia przesłanki
    działalności gospodarczej. Nie podejmowali Państwo takich aktywnych działań w zakresie
    obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny
    do wykorzystywanych przez handlowców. W ww. przypadku nie podejmują Państwo
    szeregu zorganizowanych czynności zmierzających do podniesienia wartości gruntu.
    Z wniosku wynika również, że część działki nr (...) jest objęta nieodpłatną umową
    dzierżawy z osobą fizyczną, na czas nieokreślony, w zamian za utrzymanie tych gruntów
    rolnych w należytej kulturze rolnej (umowa w dalszym ciągu obowiązuje i jest ważna do
    momentu wypowiedzenia).
    Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że w myśl art. 693 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do
      używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Natomiast art. 710 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:
      Przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas
      oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy.
    Istotnymi cechami umowy użyczenia są dwa elementy: oddanie rzeczy do używanie na
    pewien czas oraz nieodpłatność. Zatem należy uznać, że umowa nieodpłatnej dzierżawy
    stanowi w swojej istocie umowę użyczenia, gdyż z tytułu nieodpłatnego udostępnienia
    nieruchomości nie uzyskują Państwo przysporzenia majątkowego.
    W związku z powyższym, nieodpłatne użyczenie nieruchomości nie stanowi działalności
    gospodarczej.
    Wyżej wymienione działania nie mogą więc świadczyć o zamiarze wykonywania
    działalności gospodarczej w zakresie profesjonalnego obrotu nieruchomościami.
    Zatem, w związku ze sprzedażą Działek Zbytych oraz Działek Zbywanych korzystają
    Państwo z przysługującego Państwu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, co nie
    jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, bowiem
    czynność ta oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o
    podatku od towarów i usług nie mają zastosowania. Brak tego statusu pozbawia Państwa
    cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie
    sprzedaży Działek Zbytych oraz Działek Zbywanych, a ich dostawy, cech czynności
    podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Skutkiem powyższego, transakcja sprzedaży Działek Zbytych oraz Działek Zbywanych, nie
    podlega/nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem w
    związku z tą sprzedażą nie występują/nie wystąpią Państwo w charakterze podatników
    podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzących działalność
    gospodarczą zdefiniowaną w art. 15 ust. 2 ustawy.
    Podsumowując, stwierdzam, że przy sprzedaży Działek Zbytych oraz Działek Zbywanych
    nie działali/nie będą Państwo działali w charakterze podatników podatku VAT.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 3 i 4
    należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:

    · stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia
    · zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w
      dniu wydania interpretacji.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym i zdarzeniem
    przyszłym, Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację
    oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego i zdarzenia
    przyszłego, w szczególności na wskazaniu przez Państwa, że „Wnioskodawcy nie
    dokonywali sprzedaży płodów rolnych bowiem ziemia (działki gruntu) były ciągle
    rekultywowane ze względu na klasę ziemi oraz złe stosunki wodne na nieruchomościach.
    Z tych względów uprawiane rośliny (płody rolne) były przeorywane i wykorzystywane jako
    nawóz aby polepszyć klasę ziemi. Wnioskodawcy więc przygotowywali ziemię (rozumianą
    jako glebę) pod prowadzenie typowego gospodarstwa rolnego, lecz z biegiem czasu [...]
    okazało się, że sytuacja zdrowotna Wnioskodawców stawała się coraz gorsza”. W
    przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych podlega odrębnemu
    rozpatrzeniu.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
      ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania

    Pan W. K. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.