Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.168.2019.2.HD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-03-19
Teza: Opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową – IP BOX.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; IP Box; komputery-program komputerowy; koszt-koszty uzyskania przychodów; prawa-prawa autorskie; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku; usługi
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 29 ; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30b; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30c; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30d (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 20 grudnia 2019 r. (data wpływu 31 grudnia 2019 r.), uzupełnionym w dniu 10 marca 2020 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 grudnia 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony w dniu 10 marca 2020 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Zajmuje się tworzeniem oprogramowania. Prowadzi tę działalność od stycznia 2016 r.

Wnioskodawca posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium RP w myśl art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dachowym od osób fizycznych. Zaś jego forma opodatkowania to podatek liniowy.

Wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowanie stanowi utwory podlegające ochronie na podstawie ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

W celu realizowania projektów Wnioskodawca prowadzi stale prace rozwojowe polegające na zwiększaniu zasobów wiedzy, co umożliwia mu ich zastosowanie przy tworzeniu programów komputerowych (aplikacji) rozwiązujących konkretne problemy praktyczne i posiadających usprawnienia umożliwiające wykonywanie pewnych czynności w sposób sprawniejszy, szybszy i skuteczniejszy.

Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność badawczo-rozwojowa ma charakter twórczy, jest podejmowana w sposób systematyczny, a jej celem jest wykorzystywanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań – spełnia więc ona definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 34 w związku z pkt 39 i 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wytworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie podlega ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

W ramach swojej działalności gospodarczej Wnioskodawca opracowuje nowe lub ulepszone produkty, usługi i procesy niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej lub na tyle innowacyjnie, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących – co wynika z zawartych w dalszej części wniosku opisów opracowywanych przez Wnioskodawcę projektów.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej osiąga dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Wnioskodawca prowadzi podatkową księgę przychodowi rozchodów, jak również prowadzi odrębna od niej ewidencję, która pozwala na ustalenie przychodów kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 przypadających na każde ww. prawo w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.

Wnioskodawca pracuje w bieżącym roku podatkowym nad następującymi projektami:

1.  X – którego celem jest stworzenie nowego standardu (protokołu) wymiany informacji między liniami lotniczymi i innymi dostawcami usług. Protokół ma zapewniać:
    
    1.  dużą elastyczność w tworzeniu ofert kompilowanych z list produktów od różnych dostawców w jednym zamówieniu (przykładowo sprzedawanie lotu wraz z posiłkami i Wi-Fi, taksówką i pobytem w hotelu);
    2.  wygodne rozliczanie pomiędzy dostawcami (przede wszystkim możliwość adekwatnego podziału pieniędzy pomiędzy różnych dostawców w zależności od wyświadczonych usług);
    3.  możliwie największą decentralizację, w ramach której każdy może tworzyć oferty z nieswoich produktów, co umożliwi wyeliminowanie jednego z poziomów w procesie sprzedaży, tj. tzw. travel agentów, więc w efekcie przyczyni się do obniżenia ceny końcowej;
    4.  wyeliminowanie starych ograniczeń stosowanych obecnie protokołów, które występują w różnych wariantach (zwykle każda linia lotnicza ma swój własny) i bardzo trudno jest je rozwijać i utrzymywać, zaś próby koordynacji w tych warunkach są chaotyczne i skomplikowane.
    
    W ramach tego projektu Wnioskodawca podjął następujące działania rozwojowe:
    1.  opracowanie wstępnej wersji protokołu;
    2.  tworzenie „bramki” umożliwiającej tłumaczenie obecnych systemów linii lotniczych na nowy protokół;
    3.  stworzenie serwisu umożliwiającego łączenie lotów dowolnych linii lotniczych (obecne protokoły na to nie pozwalają, linie muszę mieć podpisane umowy i muszą być zintegrowane);
    4.  zapisywanie zamówień w technologii Blockchaine (hyperledger fabric) i możliwość wirtualnego rozliczania między liniami lotniczymi.
2.  Y – który ma na celu stworzenie bota (działającego na stronach (…) i (…)), za pomocą którego można zamówić lot i który będzie współdziałał ze standardem X opisanym powyżej. W ramach realizacji tego projektu:
    1.  stworzona została baza danych i zaimportowano do niej loty;
    2.  stworzono możliwość zamawiania połączeń z międzylądowaniem;
    3.  stworzono silnik bota, który rozmawia z użytkownikiem i zgodnie z jego życzeniami zamawia bilet;
    4.  podłączono zintegrowany systemem – sposób płatności;
    5.  zintegrowano z istniejącym systemem linii lotniczych.
3.  Z – który ma na celu umożliwienie przyjmowania płatności za bilety lotnicze w postaci kryptowaluty e. – stanowi on rozwinięcie projektu Y. Dzięki zastosowaniu tego oprogramowania użytkownik ma możliwość wybrania płatności za pomocą kryptowaluty e. na publicznym Blockchainie. Aby to umożliwić stworzone zostały następujące elementy:
    1.  smart contract – umożliwiający przyjmowanie wpłat (solidity, truffle);
    2.  strona internetowa – umożliwiająca płatność za pomocą wtyczki do przeglądarki Metamask (WEB3J);
    3.  usługa nasłuchująca na transakcje w publicznym Blockchainie e. (java, WEB3J);
    4.  stworzenie bota, który w sposób asynchroniczny wysyła walutę e. na giełdę kryptowalut, automatycznie zamienia e. na euro, a następnie wysyła kwotę w euro do linii lotniczych.
4.  Q – którego celem jest wdrożenie systemu umożliwiającego rozliczenia w czasie rzeczywistym pomiędzy lotniskiem a operatorem parkingu na lotnisku oraz pomiędzy lotniskiem a liniami lotniczym lądującymi na danym lotnisku (tzw. landing fee zależne od ilości pasażerów). Planowanym efektem wdrożenia tego oprogramowania będzie jednolity system rozliczający opłaty między różnymi stronami umożliwiający uzgadnianie warunków umów w sposób zdecentralizowany. Do systemu będzie można dodać nowych aktorów i wewnętrzny protokół będzie wolny od przestarzałych protokołów używanych obecnie. W trakcie pracy nad projektem stworzono w ramach systemu następujące moduły:
    1.  integracyjny – polegający na stworzeniu oprogramowania pobierającego dane z obecnych systemów i transformację tych danych na potrzeby nowego protokołu w czasie rzeczywistym;
    2.  zastosowano w tym celu technologię REST API – java;
    3.  platformę do rozliczeń – do stworzenia której użyty został korporacyjny Blockchain hyperledger fabric (jest to nowe rozwiązanie – póki co nie ma wielu projektów, które się na nim opierają);
    4.  użyto chaincode – czyli „smartcontractów” w hyperledger fabric – umożliwiającego deterministyczne operacje na danych w środowisku rozproszonym;
    5.  stworzono mechanizm „podpisywania” kontraktów przez wszystkie zainteresowane strony za pomocą technologii Blockchain (oraz chaincode-u);
    6.  stworzono narzędzie do administracji siecią hyperledger fabric oraz zarządzaniem uprawnieniami w jej ramach;
    7.  stworzono API – do komunikacji z innymi modułami (użyto w tym celu technologii java);
    8.  stworzono GUI – interfejs użytkownika w formie strony internetowej (react.js), który umożliwia generowanie raportów, podgląd aktualnych stanów konta i rozliczeń w platformie.
5.  W – którego celem jest stworzenie narzędzia („pluginu”) pozwalającego na rozliczanie sprzedawanych produktów między liniami lotniczymi. Obecnie linie lotnicze są w stanie sprzedawać swoje loty na stronach internetowych w taki sposób, że – przykładowo – na stronie linii K można kupić bilet do Bangkoku z przesiadką w Moskwie, ale lot Warszawa-Moskwa jest dostarczany przez linię M, zaś lot Moskwa-Bangkok przez inną linię lotniczą. Często do lotu są dodawane inne produkty (posiłek, dostęp do sieci Wi-Fi, etc.). Obecnie trudno jest wdrożyć współpracę między liniami lotniczymi, gdyż wymaga to integracji systemów tych linii, a te są często przestarzałe i mają duże różnorakie ograniczania. Opracowywane oprogramowanie będzie stanowiło narzędzie, które dzięki łatwej integracji na stronie internetowej linii lotniczych będzie zapewniało:
    1.  łatwą integrację systemów rożnych linii lotniczych;
    2.  wyświetlanie dodatkowych produktów innych linii lotniczych na stronie linii sprzedającej pierwszy lot;
    3.  przeprowadzenie „rozliczenia” między liniami według przyjętego przez link porozumienia;
    4.  wysyłanie informacji do zewnętrznego systemu (operatora płatności) o tym, ile pieniędzy powinien przelać z konta jednej linii na konto drugiej linii.

Z uzupełnienia wniosku wynika, że Wnioskodawca rozwija i ulepsza istniejące już oprogramowanie, jednak odbywa się to poprzez tworzenie nowego oprogramowania, które jest następnie łączone z oprogramowaniem „głównym” – część kodu, która stanowi ulepszenie lub rozwinięcie sama w sobie stanowi nowe oprogramowanie. Zmiany wprowadzane przez Wnioskodawcę mają charakter zmian okresowych, ale nie są rutynowe, gdyż każdorazowo rozwiązywane są inne problemy i wprowadzane inne funkcjonalności. W okresie modyfikowania programu komputerowego prawo do modyfikowanej części stanowiącej osobne oprogramowanie – należy do Wnioskodawcy.

Odrębna ewidencja, prowadzona jest przez Wnioskodawcę na bieżąco od początku działalności badawczo-rozwojowej, która zmierzała do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego IP, zawiera comiesięczne zestawienie dokumentów, które potwierdzają poniesione wydatki dotyczące projektu kwalifikowanego IP na koniec danego miesiąca, tj. w sposób zapewniający wyodrębnienie poszczególnych autorskich praw do programu komputerowego oraz ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów oraz dochodu (straty) przypadających na każde z takich praw.

W związku ze świadczonymi przez Wnioskodawcę usługami odpowiedzialność wobec osób trzecich za ich rezultat oraz wykonywanie nie ponoszą ww. Podmioty. Zaś czynności zlecone Wnioskodawcy w ramach świadczenia tych usług na rzecz ww. Podmiotów nie są wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecających te czynności. Wnioskodawca, jako wykonujący wyżej opisane usługi, ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością.

Wnioskodawca chce zastosować preferencyjną stawkę opodatkowania wynoszącą 5% uzyskanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej za 2019 r.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy powyższe sytuacje pozwalają na skorzystanie z ulgi podatkowej IP-BOX i zastosowanie przepisów pozwalających na preferencyjne opodatkowanie 5% stawką podatkową dochodów uzyskanych przez Wnioskodawcę z tytułu wytworzenia opisanych programów?

Zdaniem wnioskodawcy, opisana sytuacja wypełnia znamiona uprawniające do skorzystania z ulgi IP-BOX (art. 30ca i 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), gdyż:

1.  Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych;
2.  Wnioskodawca uzyskuje dochód z kwalifikowanego IP jakim jest autorskie prawo do programu komputerowego, gdyż opracowane przez niego programy spełniają definicyjne wymogi programu komputerowego. Zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych autorskie prawo do programu komputerowego jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej;
3.  Kwalifikowane IP zostały wytworzone w ramach prowadzonych przez Wnioskodawcę prac badawczo-rozwojowych, ze szczególnym naciskiem na działania rozwojowe polegające na stałym i systematycznym wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Artykuł 5 pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odwołuje się do definicji legalnej prac rozwojowych zawartej w art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, zgodnie z którą prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. W świetle opisanych powyżej prac i działań – nie budzi wątpliwości, że przedmiotowe programy komputerowe zostały wytworzone w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej i w oparciu o rozwiązania technologiczne, które Wnioskodawca poznał i których nauczył się, stosował dzięki tej działalności i w jej ramach.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.

Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193), w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 30ca i art. 30cb. Ustawa ta wprowadziła do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych korzystne rozwiązanie podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej (tzw. IP BOX).

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.) jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

*   prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
2.  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;
3.  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1.  patent,
2.  prawo ochronne na wzór użytkowy,
3.  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
4.  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
5.  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,
6.  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
7.  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432),
8.  autorskie prawo do programu komputerowego

*   podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ustawy).

Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1.  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
2.  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
3.  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
4.  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1.  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;
2.  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
3.  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;
4.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
5.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji (art. 30cb ust. 2 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy w przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Jak wynika z powyższych regulacji podatnicy, którzy opodatkowują dochody z kwalifikowanych IP stawką 5%, mają obowiązek prowadzenia wyodrębnionej ewidencji dla wszystkich operacji finansowych związanych z uzyskiwaniem tych dochodów. Przepisy o IP Box nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji IP Box. Jednak dla celów obliczenia dochodu z kwalifikowanego IP istotne jest, by ewidencja ta była prowadzona w sposób należyty tak, aby móc w rocznym zeznaniu podatkowym wykazać łączną sumę przychodów, kosztów podatkowych, dochodów, strat, dochodów podlegających opodatkowaniu stawką 5% oraz dochodu, który nie będzie podlegał preferencyjnemu opodatkowaniu.

Podkreślić należy, że obowiązek bieżącego i prawidłowego wyodrębniania przychodów i kosztów dotyczących kwalifikowanego IP dotyczy również podatników prowadzących rozliczenia w formie podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1231 ze zm.).

Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy – jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Przenosząc powyższe do przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego stwierdzić należy, że uzyskany przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej dochód ze sprzedaży kwalifikowanych praw własności intelektualnej, tj. autorskich oprogramowań, które stanowią utwory prawnie chronione i zostały wytworzone w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, kwalifikuje się do dochodów z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że Wnioskodawca może skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów z tego tytułu za 2019 r. według stawki 5% po zakończeniu roku podatkowego, tj. w zeznaniu rocznym składanym w 2020 r.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Końcowo zaznaczyć należy, że tutejszy organ wydając interpretację w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i jego stanowiskiem, tym samym organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku ww. postępowań okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie się różnił od stanu występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.

Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.