Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.702.2024.2.AN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-14
Teza: Uznanie prowadzonej przez Spółkę działalności za badawczo; rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 i 28 Ustawy CIT oraz
prawo do odliczenia ponoszonych kosztów kwalifikowanych
na wynagrodzenia oraz materiały. Prawo do skorzystania ze ze
zwrotu gotówkowego, o którym mowa w art. 18da ustawy o
CIT.
Słowa kluczowe: koszt-koszty kwalifikowane
materiały
odliczenia
pracownik
ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
wynagrodzenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Słowniczek-Badania naukowe
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Słowniczek-Działalność badawczo-rozwojowa
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Słowniczek-Prace rozwojowe
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy
opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-
rozwojową-Koszty kwalifikowane poniesione na
działalność badawczo-rozwojową
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy
opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-
rozwojową-Warunki skorzystania z ulgi
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 26
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 27
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 28
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 2-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 2-pkt 1a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 2-pkt 2
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 listopada 2024 r., wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia, o wydanie
    interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, który
    dotyczy ulgi badawczo-rozwojowej.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie, pismem z 6 stycznia 2025 r. (data
    wpływu do Organu, tego samego dnia).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest osobą prawną – spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, która
    posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Polski zgodnie z art. 3 ust. 1
    ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z

    2022 r., poz. 2587 z późn. zm., dalej: „ustawa CIT”). Prowadzi on działalność gospodarczą w
    oparciu o wpis do Krajowego Rejestru Sądowego, posiada siedzibę w Polsce i podlega w
    Polsce opodatkowaniu podatkiem CIT, od całości swoich dochodów. Wpis w Krajowym
    Rejestrze Sądowym nastąpił (...). Przedmiotem prowadzonej przez Wnioskodawcę
    działalności gospodarczej jest między innymi (...) (dalej łącznie: „Projekty”). Wnioskodawca
    zatrudnia (...) pracowników, którzy w zależności od posiadanych kompetencji podzieleni są
    na działy:
    - Dział Elektryczny (...);
    (...);
    - Dział instalacji mechanicznych;
    - Dział spawalniczy.
    Pracownicy zatrudnieni przez Wnioskodawcę, w zależności od ww. Działu posiadają
    wykształcenie i doświadczenie z zakresu automatyki, robotyki, programowania PLC,
    elektroniki, opracowywania instalacji elektrycznych oraz spawalnictwa. Pracownicy
    Wnioskodawcy biorą udział w szkoleniach, w których nabywają nową wiedzę (...). Każdy z
    wskazanych powyżej działów realizuje inny rodzaj projektów na zlecenie klientów. Należy
    zaznaczyć, iż każdy realizowany projekt różni się od poprzedniego. Wnioskodawca nie
    realizuje powtarzalnych produktów lub usług, a każde zlecenie otrzymane od klienta
    wymaga indywidualnego podejścia. Przykładami projektów realizowanych przez
    poszczególne działy są:
    1. Projekt 1 (...);
    2. Projekt 2 (...);
    3. Projekty 3 (...).
    Wskazane powyżej Projekty obejmują dwa rodzaje działalności. Projekt 1 miał na celu
    opracowanie ulepszonego procesu produkcji (dalej jako: „Proces spawania”), natomiast
    projekty 2 i 3 miały na celu stworzenie nowego produktu (dalej jako: „Instalacje”).
    Wnioskodawca podejmując się opracowania nowego Projektu stosuje określony schemat
    postępowania, w oparciu o który realizowane są projekty. Proces opracowania nowego
    Projektu zostaje zainicjowany przez zapytanie ofertowe otrzymane od klienta. Klientami
    Wnioskodawcy są m.in. firmy z branży automatyki przemysłowej, producenci
    wykorzystujący proces spawania dla opracowania oferowanych produktów oraz osoby
    fizyczne lub przedsiębiorcy, poszukujących rozwiązań smart home dla posiadanych
    budynków. Klienci Wnioskodawcy nie mogli znaleźć na rynku rozwiązania standardowego,
    oferowanego jako gotowy produkt. Dlatego też zapytania ofertowe, które otrzymuje
    Wnioskodawca dotyczą opracowania nowego, indywidualnego rozwiązania, które dopiero
    musi zostać opracowane/wymyślone. Na etapie zawierania umowy z klientem
    Wnioskodawca nie zna jeszcze kształtu ostatecznego produktu lub procesu. Klient nie
    dostarcza mu żadnych instrukcji jak należy wykonać Projekt. To w jaki sposób wyglądały
    będą finalnie opracowane Instalacje zależy od Wnioskodawcy. Klienci przekazują
    Wnioskodawcy jedynie informacje o pożądanej funkcjonalności (...), natomiast to od
    Wnioskodawcy zależy jej ostateczny kształt i forma. Podobnie w przypadku projektów (...),
    przed przystąpieniem do prac klient nie definiuje działań, które doprowadzić mają do
    ulepszenia procesu produkcji, to Wnioskodawca na podstawie posiadanej wiedzy i
    doświadczenia doprowadza do ulepszenia istniejącego procesu, tak by uzyskać poprawę
    jakości i wydajności.
    Jak wskazano powyżej, każdy z Projektów realizowany jest przez pracowników
    posiadających specjalistyczną wiedzę. Wnioskodawca tworzy harmonogram realizacji
    danego projektu, który definiuje jego cele. W ramach prowadzonej dokumentacji projektu
    ewidencjonowane są wszystkie działania podejmowane na danym projekcie, związane z
    samym opracowaniem rozwiązań technologicznych, jak również ewidencjonowaniem
    czasu pracy pracowników i wykorzystanych materiałów. Jeżeli w ramach realizacji projektu
    pojawiają się zmiany, dotyczące sposobu jego realizacji, są one ewidencjonowane i

    zachowywane. W ten sposób Wnioskodawca prowadzi każdy projekt w sposób
    uporządkowany, zgodnie z przygotowanym harmonogramem. Do poszczególnych etapów
    realizacji projektu należą:
    (...).
    Prace opisane powyżej stanowią działalność badawczo – rozwojową w zakresie prac
    rozwojowych:
    1. Mają one charakter twórczy - gdyż ich celem jest stworzenie nowych, oryginalnych
    rozwiązań lub tworzenie ulepszonych procesów. Każdy z realizowanych przez
    Wnioskodawcę Projektów stanowi nowe rozwiązanie, realizowane po praz pierwszy. W
    konsekwencji, w wyniku realizacji projektów, których dotyczy przedmiotowy wniosek o
    wydanie interpretacji, tworzone są za każdym razem nowe rozwiązania – nowe produkty
    oraz ulepszone procesy.
    2. Prowadzone są w sposób systematyczny – w sposób metodyczny, uporządkowany i
    zaplanowany, a charakter działalności świadczy, iż w taki sam sposób będą prowadzone
    również w przyszłości.
    3. Obejmują one prace rozwojowe, w ramach których Wnioskodawca wykorzystuje
    dostępną i posiadaną wiedzę i umiejętności, łączy je i kształtuje w celu projektowania i
    tworzenia nowych produktów lub ulepszania procesów.
    4. Wykorzystanie i łączenie posiadanej obecnie wiedzy prowadzi do powstania wartości
    dodanej w postaci nowej Instalacji/ulepszonego Procesu Spawania.
    5. Opracowane Instalacje lub Procesy spawania stanowią efekt wiedzy pracowników, w
    ramach jej wykorzystania powstały nowe rozwiązania obejmujące wspólne
    funkcjonowanie układów technicznych, elektronicznych oraz mechanicznych sterowanych
    przez przygotowane oprogramowanie. Opracowane, innowacyjne rozwiązania
    technologiczne stanowiącą nową wiedzę, która może zostać wykorzystana częściowo w
    kolejnych realizowanych Projektach lub w przypadku powielenia skończonego i
    funkcjonującego Projektu. Prowadzone prace B+R mają na celu nie tylko rozwój nowych
    produktów, ale także przyczyniają się do rozwoju wiedzy technicznej w całej branży.
    Realizowane projekty badawczo-rozwojowe są źródłem nowej wiedzy, w trakcie ich
    realizacji formułowane są innowacyjne idee i rozwiązania.
    6. Prace nie stanowią rutynowych i okresowych zmian w produktach. Przedmiot
    działalności gospodarczej Wnioskodawcy, opisany w niniejszym wniosku stanowi
    działalność twórczą podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów
    wiedzy oraz wykorzystania tych zasobów do tworzenia nowych zastosowań. Należy
    podkreślić, że każdy z opracowanych Projektów, tak jak w opisanych powyżej przykładach,
    wymagał indywidualnego i odrębnego podejścia. W konsekwencji powyższego
    podejmowane przez Wnioskodawcę działania (...) są i będą pracami rozwojowymi. W
    wyniku prac rozwojowych Wnioskodawca realizuje za każdym razem inne Instalacje.
    Również prace rozwojowe w zakresie ulepszania Procesów (...), za każdym razem dotyczy
    innego procesu produkcji – (...). Prace rozwojowe prowadzone są na każdym z etapów od
    etapu koncepcji do etapu testów.
    Działalność badawczo-rozwojowa w zakresie prac rozwojowych, których przedmiotem jest
    niniejszy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej prowadzona była w latach 2021–
    2023, oraz prowadzona będzie w latach kolejnych. W ramach realizowanej działalności
    Badawczo - Rozwojowej, Wnioskodawca ponosił koszty uzyskania przychodu stanowiące
    koszty materiałów (materiały, części, podzespoły). Wnioskodawca posiada odrębną dla
    każdego opracowanego Projektu, ewidencję kosztów materiałów, wykorzystanych podczas
    opracowania Projektu. Koszty te stanowią wartości fakturowe nabytych materiałów.
    Ewidencja zawiera jedynie koszty materiałów wykorzystywanych do danego
    opracowanego Projektu. Wnioskodawca ponosi także koszty związane z wynagrodzeniami
    pracowników, którzy poświęcili czas na realizację prac rozwojowych. Wnioskodawca
    posiada odrębną dla każdego opracowanego Projektu, ewidencję godzin pracy
    pracowników. Pracownicy zaangażowani w realizację prac rozwojowych, których
    wynagrodzenia stanowią dla Wnioskodawcy koszty kwalifikowane, o których mowa w art.
    18d ust. 2 pkt 1 i 1a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zatrudnieni są na

    podstawie umowy o pracę, umowy zlecenia lub umowy o dzieło. Koszty wynagrodzeń
    pracowników stanowią należności, o których mowa w art. 12 ust. 1 i art. 13 pkt 8 lit. a
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca jako koszty
    kwalifikowane rozliczane w ramach ulgi B+R będzie rozliczał koszty wynagrodzeń, wraz ze
    sfinansowanymi przez płatnika składkami z tytułu tych należności określonymi w ustawie z
    dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, oraz finansowane przez
    pracodawcę wpłaty na pracownicze plany kapitałowe (PPK); z wyłączeniem składek na
    Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, Fundusz
    Solidarnościowy oraz wpłat na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych. Wnioskodawca w
    tym zakresie chce dokonać zaliczenia do kosztów kwalifikowanych kosztów wynagrodzeń
    pracowników realizujących w jego strukturze opisane w niniejszym wniosku prace
    badawczo-rozwojowe. Wnioskodawca chce zaliczyć do kosztów kwalifikowanych wydatki
    związane z wynagrodzeniem pracowników realizujących prace B+R obejmujące:
    wynagrodzenie zasadnicze, dodatek funkcyjny, ryczałt za godziny nadliczbowe, premie
    uznaniowe, (z pominięciem tych składników, które przypadają na okresy
    nieusprawiedliwionej nieobecności Pracowników), a ponadto składki z tytułu tych
    należności, w części finansowanej przez Wnioskodawcę jako płatnika składek (składki na
    ubezpieczenie emerytalne, rentowe, wypadkowe), w takiej części, w jakiej czas
    przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie
    przepracowanym przez pracownika w danym miesiącu. Dodatkowo, do kosztów
    kwalifikowanych Wnioskodawca zamierza zaliczyć koszty wypłacanych pracownikom
    należności z tytułu: ekwiwalentów za niewykorzystany urlop, wynagrodzenia za czas
    choroby, urlopu, lub innej usprawiedliwionej nieobecności zgodnie ze stanowiskiem
    wyrażonym w interpretacji ogólnej z 13 lutego 2024 r. znak DD8.8203.1.2021, które będzie
    miało zastosowanie do opisanego w niniejszym wniosku stanu faktycznego.
    Wnioskodawca jest w stanie wskazać ww. koszty na podstawie ewidencji przypisanej do
    każdego z realizowanych Projektów. Pomiędzy każdym z kosztów zachodzi bezpośredni
    związek z realizacją każdego z Projektów.
    Ponadto, Wnioskodawca oświadcza, że:
    - chce skorzystać z możliwości zastosowania ulgi badawczo-rozwojowej w zakresie
    kosztów poniesionych na realizację opracowywanych Projektów w okresie od 2021 roku
    do końca 2023 roku oraz w latach kolejnych;
    - nie prowadzi działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej;
    - w przypadku uznania przez tutejszy organ podatkowy stanowiska Wnioskodawcy w
    zakresie prawa do skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej za prawidłowe, odliczy
    koszty kwalifikowane od podstawy opodatkowania na zasadach określonych w art. 18d
    Ustawy CIT;
    - prowadzi i będzie prowadził ewidencję, pozwalającą wyodrębnić koszty działalności w
    zakresie opisanym powyżej;
    - Wnioskodawca nie posiada/posiadał statusu centrum badawczo–rozwojowego;
    - koszty kwalifikowane nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem
    dochodowym;
    - prowadzona działalność, w zakresie objętym niniejszym wnioskiem opodatkowana była
    podatkiem dochodowym od osób prawnych;
    - w latach podatkowych, za które Wnioskodawca chciałby skorzystać z ulgi B+R, nie
    korzystał on ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a
    ustawy CIT;
    - nie uzyskał dotychczas żadnych zwrotów wydatków ponoszonych na działalność w
    zakresie opisanym powyżej;
    - nie otrzymuje żadnych dotacji unijnych na realizację projektów kwalifikujących się pod
    ulgę badawczo-rozwojową;
    - działalność Wnioskodawcy ukierunkowana jest na nowe odkrycia, ponieważ przystępując
    do realizacji każdego z Projektów nie znał założeń ich funkcjonowania. Opracowywane

    rozwiązania były nowymi koncepcjami. To z kolei prowadziło do zdobycia nowej wiedzy
    w zakresie sposobów funkcjonowania opracowywanych rozwiązań, które mogły zostać
    wykorzystane przy kolejnych opracowywanych Projektach lub przy powieleniu
    skończonego i funkcjonującego produktu/procesu;
    - działalność rozwojowa prowadzona przez Wnioskodawcę oparta jest na oryginalnych
    koncepcjach i hipotezach;
    - każdy z realizowanych Projektów odróżnia się od dotychczas opracowywanych
    rozwiązań; mając na uwadze podział procesu twórczego na etapy: koncepcja, projekt,
    realizacja, testy; oraz ilość elementów, od których zależy powodzenie projektu, na
    pierwszych etapach brak jest pewności co do wyniku końcowego. Dlatego też, na
    każdym etapie należy liczyć się z niepowodzeniem w realizacji danego projektu, co
    wymusza weryfikację i przyjęcie nowych założeń. Po fazie realizacji następuje faza
    testów, podczas której może okazać się, że założenie przyjęte na etapie koncepcji i
    projektu było niewystarczające. Wówczas może okazać się, że konieczna jest weryfikacja
    projektu oraz poprawa niektórych elementów lub całości. W konsekwencji słuszne jest
    stwierdzenie, iż przystępując do realizacji prac rozwojowych brak było pewności co do
    wyniku końcowego;
    - w pierwszym roku podatkowym Spółki oraz w drugim roku podatkowym Wnioskodawca
    osiągnął dochód niższy od kwoty przysługującego mu odliczenia zgodnie z art. 18d
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    - Wnioskodawca nie został utworzony:
    1) w wyniku przekształcenia, połączenia lub podziału podatników, albo
    2) w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną wykonującą we
    własnym imieniu działalność gospodarczą lub spółki niebędącej osobą prawną, albo
    3) przez osoby prawne, osoby fizyczne lub jednostki niemające osobowości prawnej, które
    wniosły na poczet kapitału podatnika uprzednio prowadzone przez siebie
    przedsiębiorstwo, zorganizowaną część przedsiębiorstwa lub składniki majątku tego
    przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty co
    najmniej 10 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez
    Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego
    rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł,
    przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio art. 14, albo
    4) przez osoby prawne, osoby fizyczne lub jednostki niemające osobowości prawnej
    wnoszące, tytułem wkładów niepieniężnych na poczet kapitału podatnika, składniki
    majątku uzyskane przez te osoby lub jednostki w wyniku likwidacji innych podatników,
    jeżeli te osoby lub jednostki posiadały udziały (akcje) tych innych likwidowanych
    podatników.
    Pytania
    1. Czy działalność Wnioskodawcy polegająca na opracowaniu ulepszonego procesu (...)
    oraz projektowania i budowy instalacji (...), podejmowana w sposób przedstawiony w
    opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, stanowi działalność badawczo-
    rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 i 28 Ustawy CIT, w brzmieniu obowiązującym od
    dnia 1 października 2018 r., a w konsekwencji Wnioskodawcy przysługuje prawo do
    skorzystania z odliczenia w ramach tzw. ulgi badawczo-rozwojowej, o której mowa w
    art. 18d Ustawy CIT?
    2. Czy koszty ponoszone przez Wnioskodawcę w związku z opracowaniem ulepszonego
    procesu (...) oraz projektowania i budowy instalacji (...) opisane w stanie faktycznym i
    zdarzeniu przyszłym, stanowią i będą stanowiły koszty kwalifikowane, o których mowa
    w art. 18d ust. 2 Ustawy CIT? (część pytania z wyłączeniem wynagrodzenia pracowników
    zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, za czas usprawiedliwionej nieobecności)
    3. Czy jeżeli Wnioskodawca w pierwszym roku podatkowym oraz w roku podatkowym
    następującym bezpośrednio po nim osiągnął dochód niższy od kwoty przysługującego
    mu odliczenia zgodnie z art. 18d Ustawy CIT, a Wnioskodawca w roku podatkowym

    następującym bezpośrednio po pierwszym roku podatkowym był małym
    przedsiębiorcą, Wnioskodawca będzie mógł skorzystać ze zwrotu gotówkowego, o
    którym mowa w art. 18da ustawy o CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy:
    Ad. 1
    Działalność Wnioskodawcy polegająca na opracowaniu ulepszonego procesu (...) oraz
    projektowania i budowy instalacji (...), podejmowana w sposób przedstawiony w opisie
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, stanowi działalność badawczo-rozwojową w
    rozumieniu art. 4a pkt 26 i 28 Ustawy CIT w brzmieniu obowiązującym od dnia 1
    października 2018 r., a w konsekwencji Wnioskodawcy przysługuje prawo do skorzystania
    z odliczenia w ramach tzw. ulgi badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 18d Ustawy
    CIT.
    Ad. 2
    Koszty ponoszone przez Spółkę w związku z opracowaniem ulepszonego procesu (...) oraz
    projektowania i budowy instalacji (...) opisane w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym
    stanowią i będą stanowiły koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 Ustawy
    CIT.
    Ad. 3
    Jeżeli Wnioskodawca w pierwszym roku podatkowym oraz w roku podatkowym
    następującym bezpośrednio po nim osiągnął dochód niższy od kwoty przysługującego mu
    odliczenia zgodnie z art. 18d Ustawy CIT, a Wnioskodawca w roku podatkowym
    następującym bezpośrednio po pierwszym roku podatkowym był małym przedsiębiorcą,
    to Wnioskodawca będzie mógł skorzystać ze zwrotu gotówkowego, o którym mowa w art.
    18da ustawy o CIT.
    Ad. 1
    Zgodnie z definicją działalności badawczo-rozwojowej zawartą w art. 4a pkt 26 ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych, oznacza ona działalność twórczą obejmującą
    badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu
    zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań. Natomiast, definicja prac rozwojowych zawarta w ustawie w podatku
    dochodowym od osób prawnych odsyła do art. 4 ust. 3 ustawy prawo o szkolnictwie
    wyższym, zgodnie z którym prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie,
    łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w
    tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji
    oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
    procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Prace
    opisywane we wniosku stanowią działalność B+R (prace rozwojowe) i w konsekwencji,
    koszty kwalifikowane tych prac objęte są ulgą B+R. Odnosząc się do kwestii będącej
    przedmiotem niniejszego wniosku należy wskazać, że w celu skorzystania z ulgi na
    działalność badawczo-rozwojową, należy w pierwszej kolejności przeprowadzić analizę
    nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać
    uznane za działalność badawczo-rozwojową. Działalność Wnioskodawcy polegająca na
    opracowaniu ulepszonego procesu produkcji w zakresie Procesu spawania (dalej jako:
    „Proces spawania”), oraz projektowania i budowy instalacji elektrycznych w zakresie
    Instalacji (dalej jako: „Instalacje”), obejmuje działalność badawczo rozwojową, stanowiącą
    prace rozwojowe. Spełnia ona następujące kryteria:
    - działalność stanowi działalność twórczą,
    - działalność podejmowana jest w sposób systematyczny,
    - celem działalności jest zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie zasobów wiedzy
    do tworzenia nowych zastosowań,

    - działalność polega na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej
    aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia
    zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług,
    - działalność nie stanowi rutynowych i okresowych zmian, nawet jeśli takie zmiany mają
    charakter ulepszeń.
    Odnosząc się do kryterium twórczości należy zaznaczyć, iż ustawa o podatku
    dochodowym od osób prawnych nie definiuje pojęcia „twórczy”, co oznacza, iż zgodnie z
    teorią wykładni prawa należy odwołać się do znaczenia tego słowa w języku słownikowym
    i potocznym w celu jego zrozumienia i zastosowania. Zgodnie ze słownikiem języka
    polskiego pod red. W. Doroszewskiego, charakter twórczy oznacza „tworzący lub mający
    zdolność tworzenia, mający na celu tworzenie, odkrywczy”. Warto również sięgnąć do
    Objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania
    dochodów pochodzących z prawa własności intelektualnej, tj. IP Box. Przedmiotowe
    objaśnienia dotyczą innej ulgi podatkowej, jednakże definicja działalności badawczo-
    rozwojowej jest wspólna zarówna dla ulgi IP Box, jak i dla ulgi na działalność badawczo-
    rozwojową, która została przewidziana w art. 18d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób prawnych. Jak wskazano w Objaśnieniach podatkowych, za działalność twórczą
    uznaje się działalność, której rezultat jest odpowiednio ustalony, przez co może odbyć się
    w dowolnej formie; ma charakter indywidualny, w związku z tym nie jest wynikiem
    wyłącznie mechanicznych działań, ale kreatywnych procesów myślowych; oraz ma
    charakter oryginalny tzn. stanowi nowy twór, przy czym oryginalność należy rozpatrywać
    retrospektywnie (tzn. rezultat pracy nie jest twórczy, w sytuacji, w które istnieje
    identyczne, uprzednio stworzone już dzieło). Ponadto, zostało wskazane, że: „na potrzeby
    działalności badawczo-rozwojowej, w stopniu minimalnym, wystarczające jest działanie
    twórcze na skalę przedsiębiorstwa, tzn. przedsiębiorca we własnym zakresie (w ramach
    prowadzonych prac badawczo-rozwojowych) opracowuje nowe lub ulepszone produkty,
    procesy, usługi, nawet jeżeli podobne rozwiązanie zostało już opracowane przez inny
    podmiot. Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się
    opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w
    praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika”. W Objaśnieniach wskazano
    „Twórczy charakter prac to między innymi opracowywanie prototypów i projektów
    pilotażowych oraz demonstracje, testowanie i walidacje nowych lub ulepszonych
    produktów, procesów lub usług w otoczeniu stanowiącym model warunków rzeczywistego
    funkcjonowania, których głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne
    produktów, procesów lub usług, których ostateczny kształt nie został określony. Twórczym
    charakterem prac może być w szczególności także, opracowywanie prototypów i
    projektów pilotażowych, które można wykorzystać do celów komercyjnych, w przypadku,
    gdy prototyp lub projekt pilotażowy stanowi produkt końcowy gotowy do wykorzystania
    komercyjnego, a jego produkcja wyłącznie do celów demonstracyjnych i walidacyjnych jest
    zbyt kosztowna” (Objaśnienia, s. 13). Istotna część działalności jaka jest realizowana przez
    Wnioskodawcę, w ramach prac nad modernizacją/ulepszeniem Procesów spawania lub
    projektowania i budowy Instalacji, jest nastawiona na tworzenie nowych i oryginalnych
    rozwiązań, o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego lub wtórnego
    charakteru. W świetle powyższego działalność Wnioskodawcy ma charakter twórczy,
    ponieważ jego prace składają się na projektowanie i wykonywanie nowych procesów oraz
    produktów, w szczególności opracowywanie koncepcji, tworzenie dokumentacji
    technicznej, przeprowadzanie testowania, analiz. Każdy z projektów jest tworzony dla
    zindywidualizowanych potrzeb klienta, a to zaś powoduje konieczność sięgania po
    innowacyjne, dotychczas niewykorzystywane rozwiązania, których zastosowanie pozwoli
    zrealizować projekt. Wobec tego, każdy produkt jako rezultat pracy Wnioskodawcy,
    stanowi nowe rozwiązanie, dotychczas niewystępujące w praktyce gospodarczej.
    Wnioskodawca wskazuje, że prace polegające na opracowaniu ulepszonego procesu
    produkcji w zakresie Procesu spawania oraz projektowania i budowy instalacji
    elektrycznych odznaczają się twórczym charakterem. Wniosek ten wynika również z celu i
    zakresu realizowanych prac, ponieważ prowadzą one w założeniu do powstania nowego,
    oryginalnego produktu lub nowego procesu, który znajduje zastosowanie w działalności
    gospodarczej klientów Wnioskodawcy. Jednocześnie, realizowane prace oparte są o

    wiedzę, umiejętności i inwencję pracowników oraz o testy i wdrożenie samodzielnie
    wykonanych rozwiązań (prace nie polegają na nabywaniu i implementowaniu gotowych
    rozwiązań). W opisywanym stanie faktycznym, kształt i parametry projektów są
    definiowane w całości przez Wnioskodawcę od etapu koncepcyjnego. Kryterium
    Systematyczności również nie posiada ustawowej definicji. Systematyczny charakter
    działalności oznacza, że nie ma ona charakteru jednorazowego, lecz jest prowadzona w
    sposób zorganizowany, z nastawieniem na jej ciągłe prowadzenie w przyszłości (tak, np.
    Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 8 stycznia 2018 r., nr 0114-KDIP2-
    1.4010.330.2017.1.JS, zgodnie z którą: „z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT wynika, że działalność
    badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób. Przesłankę tę
    należy rozumieć, jako zakaz obejmowania ulgą incydentalnych działań podatnika”).
    Odnosząc powyższe do przedstawionej działalności Wnioskodawcy należy wskazać, że
    prace badawczo-rozwojowe w strukturze Wnioskodawcy prowadzone są w sposób
    metodyczny, zaplanowany zgodnie z przyjętym harmonogramem, zorganizowany i ciągły.
    Nie mają one charakteru jednorazowego lub przypadkowego, co jedynie świadczy o ich
    systematycznym charakterze. Wnioskodawca realizuje projekty w sposób zorganizowany,
    w ciągu każdego roku podatkowego. Proces wykonywania zamówień jest długotrwały. W
    toku prac wykorzystywana jest wiedza pozyskana przez pracowników w ramach już
    zrealizowanych projektów, w szczególności do tworzenia nowych rozwiązań technicznych.
    Należy jednak podkreślić, że zasoby te są każdorazowo pogłębiane na potrzeby realizacji
    danego projektu pod indywidualne zamówienie, bo - jak wyjaśniano wcześniej - każda
    realizacja jest zindywidualizowana i wymaga innych rozwiązań. W rezultacie, działalność
    prowadzona przez Wnioskodawcę opisana w opisie stanu faktycznego nie ma charakteru
    incydentalnego, lecz zaplanowany i zorganizowany oraz jest prowadzona w sposób ciągły.
    Prowadzone prace nad poszczególnym projektami charakteryzują się niepewnością
    badawczą i nieprzewidywalnością, tj. członkowie zespołu projektowego pracujący nad
    stworzeniem zindywidualizowanego, dostosowanego do potrzeb klienta rozwiązania,
    muszą zmierzyć się z problemem opracowania koncepcji danego rozwiązania/
    funkcjonalności. Na każdym etapie opracowywania nowej funkcjonalności istnieje
    niepewność co do końcowego rezultatu prac, a w rezultacie - co do powodzenia całego
    projektu. Założeniem prowadzonych (...) jest poszukiwanie nowych, twórczych rozwiązań,
    mających na celu wypracowywanie oraz wprowadzanie zmienionych i ulepszonych
    procesów lub nowych produktów. Prace prowadzone są w oparciu o metodę prób i
    błędów. Istotą tych prac jest działanie w warunkach niepewności oraz brak pewności co
    do wyniku końcowego. Działania Wnioskodawcy w obszarze B+R dążą również do
    zwiększenia zasobów wiedzy oraz ich wykorzystania do tworzenia nowych zastosowań.
    Wnioskodawca wraz z każdym projektem, którego opracowanie wymaga indywidualnego
    podejścia, opracowuje nowe zastosowania, a przez to zgłębia zasoby wiedzy, rozwija
    specyficzną wiedzę oraz umiejętności, które mogą zostać wykorzystane przy kolejnych
    projektach lub przy powieleniu opracowanego nowego rozwiązania. Opisana powyżej
    działalność prowadzona przez Wnioskodawcę ukierunkowana jest na nowe odkrycia, to
    jest na tworzenie nowych innowacyjnych produktów oraz rozwiązań w nich
    wykorzystywanych - działalność ta ma charakter nowatorski, ponieważ umożliwia i polega
    na pozyskiwaniu nowej wiedzy. W ramach koncepcji, a następnie projektu realizowany jest
    proces lub produkt, którego powstanie związane jest z opracowaniem innowacji. Całe
    nowe innowacyjne elementy stanowią nowa wiedzę, dotyczącą funkcjonowania
    założonych rozwiązań. W tym zakresie nowa wiedza może zostać wykorzystana przy
    opracowaniu nowej/kolejnej maszyny lub przy powieleniu kolejnego egzemplarza
    prototypu. W końcu, działalność Wnioskodawcy w pełni wpisuje się w ustawową definicję
    prac rozwojowych, która polega na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. W
    swojej działalności Wnioskodawca wykorzystuje dostępną obecnie wiedzę z dziedzin (...),
    tylko po to aby stworzyć nowy innowacyjny produkt lub ulepszony proces, zgodny z
    oczekiwaniami klienta. Nowe rozwiązania powstają dzięki wiedzy i doświadczeniu samego
    wnioskodawcy i jego pracowników. W efekcie zatem prowadzonej przez Wnioskodawcę
    działalności badawczo rozwojowej powstaje zarówno nowa wiedza, jak i wykorzystywana
    jest aktualnie dostępna wiedza i umiejętności w celu planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia nowych, zmienionych czy usprawnionych produktów i

    procesów. Przy czym zauważyć należy, że jak wskazuje Minister Finansów w
    Objaśnieniach, nawiązując do definicji z art. 4 ust. 3 PSWN „w efekcie prac rozwojowych
    wystarczy, by podatnik zdobył i wykorzystał aktualnie dostępną wiedzę i umiejętności w
    celu planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych, zmienionych czy
    usprawnionych produktów, procesów lub usług”. Do osiągnięcia takich rezultatów
    pracownicy Wnioskodawcy muszą zatem każdorazowo nabyć nową i wykorzystać już
    posiadaną wiedzę i umiejętności. Do realizacji prac dobrani zostają pracownicy
    posiadający niezbędne kwalifikacje, umiejętności i doświadczenie. Oprócz tego pracownicy
    muszą zdobyć nową wiedzę w celu odpowiedniego przeprowadzenia projektu.
    Każdorazowo realizacja projektu wymagała przeprowadzenia prac koncepcyjnych,
    opracowania specyficznych (nowych, dotychczas przez nich nie opracowywanych)
    projektów, schematów, planów wykonania. Podczas realizacji prac pracownicy
    Wnioskodawcy często stają przed koniecznością zmierzenia się z sytuacją, w której w
    danym obszarze (w momencie definiowania wymagań) brakuje określonych informacji.
    Sytuacja ta określana jest jako tzw. „niepewność badawcza”, i jest charakterystyczna dla
    prac B+R. Wymaga ona od pracowników Wnioskodawcy samodzielnego opracowania
    koncepcji danego rozwiązania, w tym rozważenia, czy jego opracowanie jest w ogóle
    możliwe przy użyciu zakładanych metod. Rezultaty prac nad danym Projektem są
    odpowiednio dokumentowane, by możliwe było ich późniejsze odtworzenie. Nowa
    wiedza, powstała w trakcie opracowywania nowych koncepcji, może być następnie
    wykorzystywana do tworzenia innych zamówień. Należy jednak podkreślić, że zasoby te są
    każdorazowo pogłębiane na potrzeby realizacji każdego Projektu, bo - jak wyjaśniano
    wcześniej - każdy projekt ma charakter zindywidualizowany i wymaga zaprojektowania i
    zastosowania innych rozwiązań. Analogicznie, zasoby te są pogłębiane w toku prac (...), co
    odpowiada specyfice tych prac oraz je warunkuje. Rezultaty prac (...) prowadzą do
    uzyskania wyników, które mogą być wykorzystane w toku wykonywania danego prototypu
    oraz powtórzone poprzez ich odpowiednie zaadaptowanie do danego, kolejnego
    unikatowego projektu. Wszystkie projekty Wnioskodawcy charakteryzują się podobną do
    opisanej powyżej złożoności w szczególności w zakresie poszukiwania i opracowywania
    nowych rozwiązań, wskutek czego Wnioskodawca nabywa i rozwija specjalistyczną wiedzę
    oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych
    projektów. Działalność nie stanowi rutynowych i okresowych zmian, nawet jeśli takie
    zmiany mają charakter ulepszeń. Jak opisano na wstępie, prace zakwalifikowane przez
    Wnioskodawcę jako działalność badawczo-rozwojowa polegają zawsze na tworzeniu
    nowych rozwiązań. W konsekwencji powyższego, działalność Wnioskodawcy polegająca na
    projektowaniu i produkcji Prototypów stanowi działalność badawczo-rozwojową, a
    Wnioskodawca jest uprawniony do skorzystania z ulgi, o której mowa w art. 18d ust. 1
    ustawy CIT.
    Ad. 2
    Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
    kosztami kwalifikowanymi są:
    - poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1
    ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz
    sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia
    13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej
    czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w
    ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;
    - poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a
    ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz
    sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia
    13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej
    czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej
    pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy
    zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu;
    - koszty nabycia materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną
    działalnością badawczo-rozwojową.

    Wnioskodawca w tym zakresie chce dokonać zaliczenia do kosztów kwalifikowanych
    kosztów wynagrodzeń pracowników realizujących w jego strukturze opisane w niniejszym
    wniosku prace badawczo-rozwojowe oraz koszty materiałów i podzespołów
    wykorzystanych i niezbędnych do realizacji prac rozwojowych - opracowywania nowych
    procesów spawania oraz projektowania i budowy instalacji. Wnioskodawca jest w stanie
    wskazać ww. koszty na podstawie ewidencji przypisanej do każdego z realizowanych
    Projektów. Pomiędzy każdym z kosztów zachodzi bezpośredni związek z realizacja
    projektu. Wszystkie materiały, części i podzespoły wykorzystane przy opracowaniu
    projektu, w tym wykonane na indywidualne zlecenie przez Wnioskodawcę, stanowią części
    składowe urządzeń, do których zostały wykorzystane. Stanowią one koszty kwalifikowane
    ponoszone w związku z działalnością badawczo-rozwojową.
    Ad. 3
    Zgodnie z art. 18da ust. 1 ustawy o CIT, podatnikowi, który w roku rozpoczęcia
    prowadzenia działalności poniósł stratę albo osiągnął dochód niższy od kwoty
    przysługującego za ten rok odliczenia określonego w art. 18d ust. 1, przysługuje kwota
    odpowiadająca iloczynowi nieodliczonego na podstawie art. 18d ust. 1 odliczenia i stawki
    podatku określonej w art. 19 ust. 1 obowiązującej tego podatnika w danym roku
    podatkowym. Natomiast, zgodnie z ust. 2 przepis ust. 1 stosuje się również w roku
    podatkowym następującym bezpośrednio po roku rozpoczęcia działalności, jeżeli w tym
    roku podatnik, o którym mowa w ust. 1, jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim
    przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo
    przedsiębiorców. Powyższy przepis w niezmienionej treści obowiązuje od 2018 roku.
    Wnioskodawca został zarejestrowany w dniu 13 maja 2021 r. Jego pierwszy rok podatkowy
    zakończył się 31 grudnia 2021 r. Zgodnie z opisem stanu faktycznego, spełniał on
    wszystkie warunki przewidziane w art. 18da, które uprawniały go do otrzymania kwoty
    odpowiadającej iloczynowi nieodliczonego na podstawie art. 18d ust. 1 odliczenia i stawki
    podatku określonej w art. 19 ust. 1 obowiązującej wnioskodawcę w danym roku
    podatkowym. Wnioskodawca w pierwszym roku podatkowym oraz w roku podatkowym
    następującym bezpośrednio po roku rozpoczęcia osiągnął dochód niższy od kwoty
    przysługującego mu odliczenia zgodnie z art. 18d Ustawy CIT. Ponadto, Wnioskodawca
    posiada status małego przedsiębiorcy. W konsekwencji powyższego, składając korektę
    zeznania o wysokości dochodu osiągniętego i należnego podatku dochodowego wraz z
    załącznikami za lata 2021 oraz 2022 Wnioskodawcy przysługuje kwota odpowiadająca
    iloczynowi nieodliczonego na podstawie art. 18d ust. 1 odliczenia i stawki podatku
    określonej w art. 19 ust. 1 obowiązującej tego podatnika w danym roku podatkowym.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Uzasadnienie
    Ad. 1
    Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „u.p.d.o.p.”, „ustawy o CIT”),
      ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej, oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 4a pkt 27 u.p.d.o.p.,
      ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:
      a. badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
      r. -Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
      b. badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
      - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    W myśl art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
      badania naukowe są działalnością obejmującą:

      a. badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
      przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
      obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
      b. badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
      oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub
      usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Stosownie do treści art. 4a pkt 28 u.p.d.o.p.,
      ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
      prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    W celu skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić
    analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które
    mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika,
    które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 u.p.d.o.p.).
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26 u.p.
    d.o.p., zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową,
    należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności - badania podstawowe i
    badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy.
    Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka
    aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o
    charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Jak podaje słownik
    języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku
    tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś
    (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie
    prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede
    wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona
    wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że
    „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego
    działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego
    samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”.
    Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się
    opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w
    praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Po drugie, z art. 4a pkt 26 u.p.d.o.p., wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być
    podejmowana w systematyczny sposób. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN
    słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach:
    zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy,
    metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo
    „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób
    systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych
    w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest

    definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według
    pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności
    prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że
    działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy
    podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet
    incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb
    rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie
    kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej
    działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona
    ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w
    przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden
    projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia,
    harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną,
    tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na
    zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.
    Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną
    wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych
    projektów.
    Pamiętać trzeba, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac
    badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub
    zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi
    słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w
    wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu
    wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące
    udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze
    zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności
    podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem
    badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy
    badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik,
    biura studiów i projektów itp.). Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych
    zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów
    wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Co oznacza, że aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie nowych i
    oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego
    charakteru), związane z postępem naukowym, czy technologicznym.
    Na powyższe kryteria wskazał także Minister Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15
    lipca 2019 roku dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych
    przez prawa własności intelektualnej (dalej także: „Objaśnienia MF”), które w części 3.2.1.
    poświęcone są pojęciu działalności badawczo-rozwojowej, która znajduje zastosowanie m.
    in. do korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej przewidzianej w art. 18d u.p.d.o.p. - co
    zostało wskazane w samej treści objaśnień (por. pkt 31 Objaśnień MF).
    Zgodnie z Objaśnieniami MF, przez działalność twórczą należy rozumieć zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś, a twórczość działalności
    badawczo-rozwojowej przejawiać się może m.in.: opracowywaniem nowych koncepcji,
    narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub
    na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już
    funkcjonujących u podatnika.
    Dodatkowo warto nadmienić, że walidacja (według Słownika języka polskiego PWN
    rozumiana jako ogół czynności mających na celu zbadanie odpowiedniości, trafności lub
    dokładności czegoś) nowego lub ulepszonego produktu/technologii/rozwiązań zwłaszcza
    w warunkach rzeczywistego funkcjonowania, gdzie głównym celem jest dalsze
    udoskonalenie techniczne, a których ostateczny kształt nie został określony została
    wyróżniona w Objaśnieniach MF jako typowe przejawy działalności twórczej w znaczeniu
    przyjmowanym dla potrzeb definicji prac badawczo-rozwojowych (por. pkt 36 Objaśnień
    MF).

    Co więcej, jak podkreślono w Objaśnieniach MF, istotnym elementem tego rodzaju
    działalności jest kreatywna aktywność wynikająca z działalności człowieka.
    Jak wskazano w Objaśnieniach MF (na co zwrócił już uwagę Organ powyżej), w świetle
    obowiązujących w Polsce znaczeń pojęcia „systematyczność”, prowadzenie działalności w
    taki sposób może oznaczać realizację tego rodzaju działań:
    - w znaczeniu pierwszym - w sposób stały, od dłuższego czasu (regularnie), bądź
    - w znaczeniu drugim - w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (planowo,
    metodycznie).
    Dla potrzeb definicji działalności badawczo-rozwojowej, kryterium to należy rozumieć
    zgodnie z drugim znaczeniem. W świetle powyższego, oznacza to, że kryterium
    systematyczności jest spełnione, gdy działalność prowadzona jest w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu (metodycznie, zgodnie z planem).
    Należy jeszcze raz zaakcentować, że trzecim kryterium uznania danej działalności za
    badawczo-rozwojową jest zwiększanie zasobów wiedzy (zgodnie z Objaśnieniami MF – pkt
    43, to pojęcie odnosi się przede wszystkim do badań naukowych) lub wykorzystania
    istniejących zasobów wiedzy (na co nakierowane są przede wszystkim prace rozwojowe,
    obejmujące zdobywanie, łączenie i kształtowanie wiedzy) do tworzenia nowych
    zastosowań (nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług).
    Jednocześnie, jak zauważono w treści cytowanych Objaśnień MF, ustawodawca nie
    zdefiniował sformułowania „zwiększania zasobów wiedzy, jednak przyjąć można, że
    sformułowanie to należy rozumieć z perspektywy danego podatnika a kluczowym jest
    element celowościowy (tj. zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie jej do
    tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to, czy zdobywana wiedza stanowić
    będzie nowość tylko z perspektywy danego podmiotu, albo czy po jej zastosowaniu będzie
    służyć wyłącznie jednemu podmiotowi, czy też znajdzie szersze zastosowanie (por. pkt 45
    Objaśnień MF).
    Państwa działalność polegająca na opracowaniu ulepszonego procesu (...) oraz
    projektowania i budowy (...), podejmowana w sposób przedstawiony w opisie stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego, stanowi działalność badawczo-rozwojową w
    rozumieniu art. 4a pkt 26 i 28 ustawy o CIT, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1
    października 2018 r., a w konsekwencji Wnioskodawcy przysługuje prawo do skorzystania
    z odliczenia w ramach tzw. ulgi badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 18d ustawy o
    CIT.
    Zatem stanowisko w zakresie pytania nr 1, jest prawidłowe.
    Ad. 2
    Zgodnie z 18d ust. 1 u.p.d.o.p.,
      podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od
      podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów
      poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami
      kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać
      kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z
      zysków kapitałowych.
    Rodzaje kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach ulgi na działalność
    badawczo-rozwojową zostały wymienione w art. 18d ust. 2-3 u.p.d.o.p.
    Na podstawie art. 18d ust. 2 u.p.d.o.p.,
      za koszty kwalifikowane uznaje się m.in.:
      1) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust.
      1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz
      sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z
      dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w
      jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w
      ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;

      1a) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt
      8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych,
      oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w
      ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej
      części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności
      badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie
      usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu.
      2) nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną
      działalnością badawczo-rozwojową;
    Stosownie z art. 18d ust. 5 u.p.d.o.p.,
      koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w
      jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania
      podatkiem dochodowym.
    Zgodnie z art. 18d ust. 6 u.p.d.o.p.,
      podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o
      których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje
      jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika
      uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych
      przepisów.
    Natomiast, w myśl art. 18d ust. 7 u.p.d.o.p., w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia
    2021 r.,
      kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:
      1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą,
      małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca
      2018 r. – Prawo przedsiębiorców - 150% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;
      2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 150% kosztów,
      o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w
      ust. 2 pkt 5;
      3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2-3.
    Art. 18d ust. 7 u.p.d.o.p., w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.,
      kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:
      1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą,
      małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca
      2018 r. - Prawo przedsiębiorców - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;
      2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 200% kosztów,
      o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w
      ust. 2 pkt 5;
      3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2
      pkt 2-5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.
    W myśl art. 18d ust. 8 u.p.d.o.p., w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.,
      odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
      kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo
      wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń,
      odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w
      zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących
      bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z
      odliczenia.
    Art. 18d ust. 8 u.p.d.o.p., w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.,
      odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
      kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo
      wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń,
      odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w
      zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących
      bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z
      odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się
      kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1.

    Zwracam także uwagę na brzmienie przepisu art. 9 ust. 1b u.p.d.o.p., zgodnie z którym,
      podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają
      skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o
      której mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.
    W tym miejscu wskazuję, że zgodnie z zasadą, przyjętą w orzecznictwie jak i w doktrynie
    prawa podatkowego, ulgi podatkowe, w tym ulga badawczo-rozwojowa, są wyjątkiem od
    zasady równości i powszechności opodatkowania, tak więc przepisy regulujące prawo do
    ulgi winny być interpretowane ściśle.
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi
    podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu
    podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny
    być łącznie spełnione następujące warunki:
    - podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową, koszty na działalność
    badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w
    rozumieniu u.p.d.o.p.,
    - koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów
    kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2 - 3 u.p.d.o.p.,
    - ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu u.p.d.o.
    p., przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań
    podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z
    jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów,
    - jeżeli w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy
    ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia
    przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez
    podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie
    zezwolenia/decyzji o wsparciu,
    - w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b u.p.d.o.p., podatnik wyodrębnił koszty
    działalności badawczo-rozwojowej,
    - podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,
    - kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w u.p.
    d.o.p.,
    - koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie
    zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    Przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane m.in. należności z
    tytułu wynagrodzeń pracownika, który realizuje wskazany cel, tj. wykonuje prace
    badawczo-rozwojowe. Istotne jest aby pracownik faktycznie wykonywał zadania będące
    realizacją prac badawczo-rozwojowych, wówczas wynagrodzenie takiego pracownika oraz
    koszty świadczeń poniesionych na jego rzecz będą mogły stanowić dla Wnioskodawcy
    koszt kwalifikowany w całości.
    Zatem, w przypadku gdy pracownik w ramach świadczonej pracy wykonuje obowiązki nie
    tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadnym jest wyodrębnienie
    (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzenia oraz świadczeń
    wypłaconych pracownikom zajmującym się działalnością badawczo-rozwojową, a także
    składek od tych przychodów, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o
    systemie ubezpieczeń społecznych, która nie jest związana z realizacją działalności
    badawczo-rozwojowej.
    Należy podkreślić, że ustawodawca nie narzucił przedsiębiorcom formy podziału
    /wyodrębnienia. Wybór sposobu udokumentowania tych wydatków pozostawiony został
    podatnikom, którzy prowadzą działalność badawczo-rozwojową. Dlatego, wskazane jest,
    aby dla celów dowodowych, ewidencja czasu pracy, poświęconego przez pracowników na
    działalność badawczo-rozwojową, była prowadzona przez podatnika korzystającego z ulgi.

    Dodatkowo wskazać należy, że w komunikacie Ministerstwa Finansów z dnia 18 maja 2017
    r. o Uldze B+R zostało wyraźnie wskazane, że (...) prowadzenie tego rodzaju ewidencji
    przewidziane jest wprost w propozycji legislacyjnej przedstawionej w „projekcie ustawy o
    zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego działalności innowacyjnej”.
    Ustawodawca proponuje tam, aby wynagrodzenia i składki stanowiły koszty kwalifikowane
    (stanowiące bazę do wyliczenia ulgi B+R) – w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na
    realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy
    pracownika.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm., ze zm., dalej: „u.p.d.o.f.”):
      za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone
      za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    W tym miejscu zauważyć należy, że wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny
    nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki i nagrody zostały wymienione wprost w art. 12 ust.
    1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako
    przychody ze stosunku pracy, a zatem mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych,
    o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p.
    Natomiast, użyty w art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f., zwrot „w szczególności” oznacza, że
    poszczególne kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Zatem, ww.
    katalog jest katalogiem otwartym. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków
    pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika
    powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z
    pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.
    Wskazuję również, że od 1 stycznia 2018 r., przepisy podatkowe dają możliwość uznania
    za koszty kwalifikowane, poza należnościami z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz sfinansowanych przez płatnika
    składek z tytułu tych należności określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o
    systemie ubezpieczeń społecznych (w myśl art. 18d ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p.), należności z
    tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowanych przez płatnika składek z tytułu
    tych należności określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie
    ubezpieczeń społecznych (w myśl art. 18d ust. 2 pkt 1a u.p.d.o.p.).
    Zgodnie z art. 13 pkt 8 lit. a u.p.d.o.f.:
      za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy
      zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej
      działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki
      organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, -z wyjątkiem przychodów
      uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez
      podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa
      w pkt 9.
    Zatem, koszty kwalifikowane prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej stanowią
    wydatki na wynagrodzenia osób z którymi zawarta została umowa zlecenia i umowa o
    dzieło, a którzy wykonują określone prace w ramach prowadzonej przez Państwa
    działalności badawczo-rozwojowej, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na
    wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu
    przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia i o dzieło w danym
    miesiącu.

    Do kosztów kwalifikowanych w ramach ulgi badawczo-rozwojowej planują Państwo także
    zaliczyć wpłaty na Pracownicze Plany Kapitałowe na rzecz pracowników wykonujących
    czynności w ramach prac B+R.
    Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach
    kapitałowych (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 427, dalej: „ustawa PPK”), ustawa określa zasady
    gromadzenia środków w pracowniczych planach kapitałowych, zwanych dalej „PPK”,
    zawierania umów o zarządzanie PPK i umów o prowadzenie PPK, finansowania i
    dokonywania wpłat do PPK oraz dokonywania wypłat transferowych, wypłat i zwrotu
    środków zgromadzonych w PPK.
    W myśl art. 2 ust. 1 pkt 18 lit. a i d ustawy PPK,
      a) przez osoby zatrudnione należy rozumieć pracowników, o których mowa w art. 2
      ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 2022 r. poz. 1510, 1700 i
      2140), z wyjątkiem pracowników przebywających na urlopach górniczych i urlopach
      dla pracowników zakładu przeróbki mechanicznej węgla, o których mowa w art. 11b
      ustawy z dnia 7 września 2007 r. o funkcjonowaniu górnictwa węgla kamiennego (Dz.
      U. z 2022 r. poz. 1309), oraz młodocianych w rozumieniu art. 190 § 1 ustawy z dnia
      26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy.
      d) osoby fizyczne, które ukończyły 18. rok życia, wykonujące pracę na podstawie
      umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do
      której zgodnie z art. 750 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny stosuje
      się przepisy dotyczące zlecenia, Natomiast, w myśl art. 2 ust. 1 pkt 21 lit. a tej ustawy.
    Natomiast, w myśl art. 2 ust. 1 pkt 21 lit. a tej ustawy,
      a) przez podmiot zatrudniający należy rozumieć pracodawcę, o którym mowa w art.
      3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - w stosunku do osób
      zatrudnionych, o których mowa w pkt 18 lit. a, jeżeli posiada numer indentyfikacyjny;
      d) zleceniodawcę - w stosunku do osób zatrudnionych, o których mowa w pkt 18 lit.
      d, jeżeli posiada numer identyfikacyjny.
    W myśl art. 27 ust. 9 ustawy PPK,
      wpłaty finansowane przez uczestnika PPK są potrącane z wynagrodzenia po jego
      opodatkowaniu.
    Wpłaty na Pracownicze Plany Kapitałowe w części finansowanej przez pracodawcę, jako
    dodatkowy element wynagrodzenia pracownika wypełnia przesłankę do jej kwalifikacji do
    kosztów kwalifikowanych działalności B+R na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a u.p.d.o.p.
    Mając powyższe na uwadze, należy zatem przyjąć, że to faktyczne wykonywanie
    określonych czynności w zakresie działalności badawczo-rozwojowej przesądza o tym, czy
    wynagrodzenie oraz składki od wynagrodzenia (w całości lub w części) stanowią koszt
    kwalifikowany, o którym mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a u.p.d.o.p.
    Zatem, zgadzam się ze stanowiskiem, że koszty wynagrodzeń pracowników ponoszone
    przez Państwa w związku z opracowaniem ulepszonego procesu produkcji w zakresie
    Procesu spawania oraz projektowania i budowy instalacji elektrycznych w zakresie
    Instalacji opisane w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym stanowią i będą stanowiły
    koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a u.p.d.o.p.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest również kwestia odliczenia kosztów materiałów,
    części i podzespołów wykorzystywanych w ramach prowadzonej działalności badawczo-
    rozwojowej, jako kosztów kwalifikowanych, o którym mowa w art. 18d ust. 2 pkt 2 u.p.d.o.
    p.
    Art. 18d ust. 2 pkt 2 u.p.d.o.p. stanowi, że warunkiem uznania wydatków na nabycie
    materiałów i surowców jest ich bezpośredni związek z prowadzoną działalnością
    badawczo-rozwojową. Przepisy omawianej ustawy podatkowej nie precyzują co należy
    rozumieć pod pojęciem materiałów i surowców. Zatem, przyjmuje się, że materiały i
    surowce, w przypadku których istnieje możliwość ich przypisania do działalności
    badawczo-rozwojowej, uznaje się za koszty kwalifikowane w ramach ww. działalności.
    W art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT, ustawodawca posługuje się pojęciami „materiały”,
    które nie zostały zdefiniowane w przepisach ustawy o CIT, stanowiąc przy tym, że w

    podstawie obliczania ulgi uwzględnione mogą być wyłącznie materiały i surowce związane
    bezpośrednio z prowadzoną przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową.
    Z kolei, w zakresie interpretacji pojęcia „materiały”, odwołać należy się do interpretacji
    przedmiotowego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września
    1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.). W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19
    ustawy o rachunkowości, materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby
    Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że
    materiały to „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które
    jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na
    potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności
    ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe
    wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności
    pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a
    pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do
    uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Walińska
    Ewa (red.), Bek#Gaik Bogusława, Bojanowski Witold, Czajor Agnieszka, Czajor Przemysław,
    Gad Jacek, Idzikowska Gabriela, Janicka Anna, Jurewicz Anna, Kalinowski Jacek, Kuczyńska
    Iga, Mariański Adam, Michalak Marcin, Turzyński Mikołaj, Walińska Anna, Wencel
    Agnieszka, Wiatr Michał, Ustawa o rachunkowości. Komentarz, Wolters Kluwer, 2016).
    W ocenie Organu, wobec spełnienia przez Wnioskodawcę tego warunku, tj. nabycia
    materiałów, bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową,
    stwierdzam, że wydatki te stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w ww.
    przepisach.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów kwalifikowanych
    kosztów materiałów wykorzystywanych na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej,
    jest prawidłowe.
    Ad. 3
    W myśl art. 18da ust. 1 ustawy o CIT,
      podatnikowi, który w roku rozpoczęcia prowadzenia działalności poniósł stratę albo
      osiągnął dochód niższy od kwoty przysługującego za ten rok odliczenia określonego
      w art. 18d ust. 1, przysługuje kwota odpowiadająca iloczynowi nieodliczonego na
      podstawie art. 18d ust. 1 odliczenia i stawki podatku określonej w art. 19 ust. 1
      obowiązującej tego podatnika w danym roku podatkowym.
    Stosownie do art. 18da ust. 2 ustawy o CIT,
      przepis ust. 1 stosuje się również w roku podatkowym następującym bezpośrednio
      po roku rozpoczęcia działalności, jeżeli w tym roku podatnik, o którym mowa w ust.
      1, jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą w rozumieniu
      przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców.
    W myśl art. 18da ust. 4 ustawy o CIT,
      przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników rozpoczynających działalność, którzy
      zostali utworzeni:
      1) w wyniku przekształcenia, połączenia lub podziału podatników albo
      2) w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną wykonującą we
      własnym imieniu działalność gospodarczą lub spółki niebędącej osobą prawną, albo
      3) przez osoby prawne, osoby fizyczne lub jednostki niemające osobowości prawnej,
      które wniosły na poczet kapitału podatnika uprzednio prowadzone przez siebie
      przedsiębiorstwo, zorganizowaną część przedsiębiorstwa lub składniki majątku tego
      przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty
      co najmniej 10 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego
      przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku
      poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w
      zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując
      odpowiednio art. 14, albo
      4) przez osoby prawne, osoby fizyczne lub jednostki niemające osobowości prawnej
      wnoszące, tytułem wkładów niepieniężnych na poczet kapitału podatnika, składniki
      majątku uzyskane przez te osoby lub jednostki w wyniku likwidacji innych

      podatników, jeżeli te osoby lub jednostki posiadały udziały (akcje) tych innych
      likwidowanych podatników.
    Z cytowanych powyżej przepisów wynika, że podatnicy mają możliwość otrzymania
    bezpośredniego zwrotu poniesionych kosztów prac badawczo-rozwojowych (B+R). Zwrot
    przysługuje wówczas, gdy podatnik uprawniony do ulgi B+R nie może jej odliczyć w całości
    z uwagi na poniesioną stratę albo zbyt niski dochód do opodatkowania.
    Zwrot bezpośredni jest zatem alternatywą dla rozliczenia w czasie (w kolejnych latach
    podatkowych) nieodliczonej kwoty ulgi B+R.
    Skorzystanie ze zwrotu bezpośredniego wyłącza możliwość odliczenia tych samych kwot w
    ramach ulgi na B+R w kolejnych 6 latach podatkowych.
    Bezpośredni zwrot poniesionych kosztów prac badawczo-rozwojowych przysługuje
    podatnikom:
    – którzy rozpoczynają działalność gospodarczą - w roku rozpoczęcia działalności oraz
    – mikro-, małym lub średnim przedsiębiorcom - w drugim roku podatkowym prowadzenia
    tej działalności.
    Kwota zwrotu bezpośredniego stanowi iloczyn nieodliczonej części ulgi B+R oraz stawki
    podatku, obowiązującej danego podatnika w roku podatkowym, którego dotyczy zwrot.
    Biorąc pod uwagę powyższe, zgadzam się ze stanowiskiem, że jeżeli w pierwszym roku
    podatkowym oraz w roku podatkowym następującym bezpośrednio po nim osiągną
    Państwo dochód niższy od kwoty przysługującego odliczenia zgodnie z art. 18d ustawy
    CIT, a w roku podatkowym następującym bezpośrednio po pierwszym roku podatkowym
    byli Państwo małym przedsiębiorcą, będą Państwo mogli skorzystać ze zwrotu
    gotówkowego, o którym mowa w art. 18da ustawy CIT.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia:
    - czy działalność Wnioskodawcy polegająca na opracowaniu ulepszonego procesu (...) oraz
    projektowania i budowy (...), podejmowana w sposób przedstawiony w opisie stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego, stanowi działalność badawczo-rozwojową w
    rozumieniu art. 4a pkt 26 i 28 Ustawy CIT w brzmieniu obowiązującym od dnia 1
    października 2018 r., a w konsekwencji Wnioskodawcy przysługuje prawo do
    skorzystania z odliczenia w ramach tzw. ulgi badawczo-rozwojowej, o której mowa w
    art. 18d Ustawy CIT, jest prawidłowe;
    - czy koszty ponoszone przez Wnioskodawcę w związku z opracowaniem ulepszonego
    procesu (...) oraz projektowania i budowy (...) opisane w stanie faktycznym i zdarzeniu
    przyszłym, stanowią i będą stanowiły koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d
    ust. 2 Ustawy CIT, jest prawidłowe;
    - czy jeżeli Wnioskodawca w pierwszym roku podatkowym oraz w roku podatkowym
    następującym bezpośrednio po nim osiągnął dochód niższy od kwoty przysługującego
    mu odliczenia zgodnie z art. 18d Ustawy CIT, a Wnioskodawca w roku podatkowym
    następującym bezpośrednio po pierwszym roku podatkowym był małym
    przedsiębiorcą, Wnioskodawca będzie mógł skorzystać ze zwrotu gotówkowego, o
    którym mowa w art. 18da ustawy o CIT, jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    W części pytania oznaczonego we wniosku nr 2, dotyczącego uznania za koszty
    kwalifikowane wynagrodzenia za czas usprawiedliwionej nieobecności pracowników
    zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym

    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez
    Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w
    przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Pań do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).