Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-740/14/AŻ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-12-12
Teza: Czy w sytuacji zakupu jabłek (owoców) i ich udostępnienia przez Spółkę dla pracowników świadczenie to może być uznane za przychód pracownika podlegający doliczeniu do podstawy opodatkowania przez Spółkę, jako płatnika?
Słowa kluczowe: pracodawca; pracownik; przychód; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) − Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 08 września 2014 r. (data wpływu do Biura – 12 września 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych udostępniania jabłek (owoców) pracownikom – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 września 2014 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. w zakresie skutków podatkowych udostępniania jabłek (owoców) pracownikom.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca (spółka akcyjna) prowadzi działalność w zakresie:

1.  produkcji urządzeń fiskalnych oraz podzespołów i części do tych wyrobów,
2.  produkcji wag elektronicznych, drukarek etykietujących,
3.  sprzedaży wyrobów wymienionych w pkt a) i b),
4.  usług serwisowych, gwarancyjnych i pogwarancyjnych, w stosunku do produkowanych przez siebie wyrobów oraz do sprzedawanych urządzeń innych producentów,
5.  usług wykonywanych na materiałach powierzonych,
6.  zakupu i sprzedaży akcesoriów i materiałów eksploatacyjnych do produkowanych urządzeń fiskalnych, wag elektronicznych i drukarek etykietujących,
7.  zakupu i sprzedaży urządzeń do wyposażenia sklepów,
8.  remontów i modernizacji posiadanego parku maszynowego.

W związku z prowadzoną działalnością produkcyjną oraz handlową Spółka zatrudnia pracowników na różnego rodzaju stanowiskach pracy.

Aktualnie celem poprawy warunków pracy oraz atmosfery w pracy, jak też celem wypełnienia norm wynikających z przepisów dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy (bhp) Spółka zdecydowała się na dokonywanie następujących zakupów dla pracowników:

1.  Zakup jabłek (owoców) - jabłka (owoce) są dostarczane 2 razy w tygodniu do Spółki w ilościach uwzględniających liczbę pracowników. Kosze z jabłkami wystawiane są w ogólnodostępnych pomieszczeniach kuchennych (socjalnych) oraz na wydziałach produkcyjnych. Spółka nie prowadzi ewidencji w zakresie wydania i spożycia jabłek (owoców).
2.  Zakup soków w kartonach oraz wody w dystrybutorach - celem spełnienia wymogów wynikających z przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (bhp) Spółka dokonuje zakupu soków i wody dla pracowników. Soki i woda są dostępne dla pracowników i nie jest prowadzona ewidencja dotycząca spożycia. Dodatkowo soki i woda są dostępne w sekretariacie Spółki celem ich podania podczas spotkań z klientami, kontrahentami, narad lub szkoleń mających miejsce w Spółce.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy w sytuacji zakupu jabłek (owoców) i ich udostępnienia przez Spółkę dla pracowników świadczenie to może być uznane za przychód pracownika podlegający doliczeniu do podstawy opodatkowania przez Spółkę, jako płatnika?

Zdaniem Spółki w sytuacji zakupu jabłek (owoców) i ich udostępnienia przez Spółkę dla pracowników świadczenie to nie może być uznane za przychód pracownika podlegający doliczeniu do podstawy opodatkowania przez Spółkę, jako płatnika. Spółka jako płatnik nie ma obowiązku uwzględnienia tego świadczenia przy kalkulacji podatku dochodowego od osób fizycznych dla pracowników.

Wnioskodawca wskazał, iż dokonując analizy opisanego w stanie faktycznym zdarzenia dotyczącego zakupu i postawienia do dyspozycji pracownikom Spółki jabłek (owoców) kluczowe znaczenie ma odwołanie się do tezy sformułowanej w wydanym przez Trybunał Konstytucyjny wyroku z 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13, dotyczącym kwestii zgodności z Konstytucją art. 12 ust. 1 w związku z art. 11 ust. 1 oraz art. 12 ust. 3 w związku z art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Trybunał wskazał bowiem w uzasadnieniu wyroku, co następuje:

„W konsekwencji, zdaniem Trybunału, przeprowadzona powyżej analiza pozwala na określenie cech istotnych kategorii „innych nieodpłatnych świadczeń” jako przychodu w rozumieniu art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Należy przyjąć, że za przychód pracownika mogą być uznane świadczenia, które:

*   po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie),
*   po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść,
*   po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).”

W sytuacji przedstawionego w opisie stanu faktycznego zakupu i udostępnienia jabłek (owoców) dla pracowników istotnym jest czy trzeci warunek uznania świadczenia za przychód, tj. możliwość jego indywidualizacji, jest spełniony. Jabłka wystawiane (udostępniane) są przez Spółkę dla pracowników w ogólnodostępnych koszach (w pomieszczeniach kuchennych i na produkcji), tj. są stawiane do dyspozycji pracowników i brak jest możliwości konkretyzacji świadczenia.

Zatem – w opinii Wnioskodawcy − istnieją przesłanki do uznania, iż pracownikom nie może być doliczany przychód z tytułu konsumpcji jabłek (owoców). Udostępnienie jabłek (owoców) nie może być uznane za przychód z tytułu tzw. nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu art. 12 ust. 1 w związku z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie ma obiektywnej możliwości ustalenia wartości świadczenia przypisanego do pracownika.

Na potwierdzenie swojego stanowiska Wnioskodawca przywołał interpretacje z 2 lipca 2014 r. znak: ILPB1/415-424/14-2/AA oraz z 4 czerwca 2013 r. znak: IBPB II/1/415-259/13/HK a także wywiad prasowy Wiceministra Finansów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie zaznacza się, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawcy w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych udostępniania jabłek (owoców) pracownikom w przedstawionym stanie faktycznym. W pozostałym zakresie wniosku wydano odrębne rozstrzygnięcia.

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania. W myśl tej zasady, wyrażonej w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Art. 11 ust. 2a ustawy stanowi, iż wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1.  jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
2.  jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
3.  jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;
4.  w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji pojęcia „nieodpłatnego świadczenia”. Dokonując więc wykładni gramatycznej, za „nieodpłatne świadczenie” uznać należy świadczenie „nie wymagające opłaty, takie za które się nie płaci, bezpłatne” (Nowy Słownik Języka Polskiego, PWN, Warszawa 2003 r.). Zatem należy przyjąć, że nieodpłatnym świadczeniem jest takie zdarzenie, którego skutkiem (następstwem) jest nieodpłatne przysporzenie majątku jednej osobie, kosztem majątku innej osoby, innego podmiotu.

Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku danej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

W myśl art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Przy czym, zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 12 ust. 3 ww. ustawy, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b.

Z opisu stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca − Spółka akcyjna, celem poprawy warunków pracy oraz atmosfery w pracy, jak też celem wypełnienia norm wynikających z przepisów dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy (bhp), zdecydowała się na zakup jabłek (owoców) dla pracowników. Jabłka (owoce) są dostarczane 2 razy w tygodniu do Spółki w ilościach uwzględniających liczbę pracowników. Kosze z jabłkami wystawiane są w ogólnodostępnych pomieszczeniach kuchennych (socjalnych) oraz na wydziałach produkcyjnych. Spółka nie prowadzi ewidencji w zakresie wydania i spożycia jabłek (owoców).

Analizując przedstawiony we wniosku stan faktyczny w pierwszej kolejności należy wskazać, iż aby świadczenia uzyskiwane od pracodawcy podlegały opodatkowaniu, muszą prowadzić do pojawienia się po stronie pracownika dochodu, czyli korzyści majątkowej, która może wystąpić bądź w postaci powiększenia aktywów, co jest zwykłym skutkiem wypłaty pieniędzy, albo w postaci zaoszczędzenia wydatków, co może być następstwem świadczenia rzeczowego lub w formie usługi. W wyniku takiego świadczenia w majątku pracownika nie pojawia się wprawdzie realny dochód (w znaczeniu ekonomicznym), ale ponieważ znaczenie dochodu na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych jest szersze, zaoszczędzenie wydatków musi być traktowane na równi z przyrostem majątku.

Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13 definiując pojęcie „innych nieodpłatnych świadczeń” jako przychodu, w rozumieniu art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazał, iż za przychód pracownika mogą być uznane takie świadczenia, które:

1.  zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie),
2.  zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść,
3.  korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).

W powołanym wyroku Trybunał zwrócił uwagę, że świadczenia w naturze i inne nieodpłatne świadczenia – w przeciwieństwie do pieniędzy i wartości pieniężnych – są traktowane jako przychód wyłącznie pod warunkiem, że są „otrzymane”, co ma wskazywać na bezwzględnie − w odniesieniu do tego przychodu − wymagany realny charakter świadczenia. W odniesieniu do pieniędzy (wartości pieniężnych) owo skonkretyzowanie i przypisanie ich jako przychodu będącego podstawą opodatkowania jest możliwe bez elementu realnego, tj. wydania sumy podatnikowi. Natomiast − w odniesieniu do innych nieodpłatnych świadczeń − bez elementu realnego w postaci otrzymania korzyści przez pracownika, nie uzyskuje on przychodu. Tym bardziej, bez skonkretyzowanego i indywidualnie przypisanego świadczenia, brak podstaw do określenia jego wysokości.

W treści wniosku Wnioskodawca wskazał, iż kosze z jabłkami wystawiane są w ogólnodostępnych pomieszczeniach, zaś Spółka nie prowadzi ewidencji w zakresie wydania i spożycia jabłek (owoców).

W rezultacie zatem wartość udostępnionych pracownikom jabłek nie stanowi przychodu dla tych osób. Przychód bowiem nie powstanie w sytuacji, gdy niemożliwym jest skonkretyzowanie odbiorcy świadczenia, jak również gdy nie można zindywidualizować wartości świadczenia przypadającego na konkretną osobę. Zatem na Wnioskodawcy nie ciążą obowiązki płatnika z tytułu udostępnienia jabłek pracownikom.

Wobec powyższej argumentacji stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice; po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.