Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-373b/13/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-07-11
Teza: Stawka podatku obowiązującej przy sprzedaży napoju.
Słowa kluczowe: napoje; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 16 kwietnia 2013 r. (data wpływu 19 kwietnia 2013 r.), uzupełnionym w dniu 4 czerwca 2013 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku obowiązującej przy sprzedaży napoju …– **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 19 kwietnia 2013 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 4 czerwca 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku obowiązującej przy sprzedaży napoju….

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujący stan faktyczny.

Prowadzi Pan – jako osoba fizyczna - działalność gospodarczą w zakresie usług gastronomicznych. Jest podatnikiem VAT czynnym, zobowiązanym do składania miesięcznych deklaracji dla podatku od towarów i usług. Jest też zarejestrowany jako podatnik VAT UE.

W ramach prowadzonej działalności gastronomicznej nabywa od „C” spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, popularny napój o nazwie ….. W fakturach dokumentujących jego nabycie sprzedawca wskazuje, iż jest on opodatkowany stawką podatku od towarów i usług w wysokości 5%. Dokonując sprzedaży przedmiotowego napoju, ewidencjonuje go Pan za pośrednictwem kasy rejestrującej i wykazuje przy ewidencji niniejszej sprzedaży stawkę podatkową podatku od towaru i usług w wysokości 5%. Ww. napój jest sklasyfikowany pod symbolem PKWiU 11.07.19.0. Jest to nektar wieloowocowy z dodatkiem witamin, wyprodukowany z zagęszczonych soków i zagęszczonego przecieru. W napoju zawartość zagęszczonych soków owocowych, soku warzywnego lub owocowo-warzywnego i zagęszczonego przecieru owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego, nie może być mniejsza niż 52%. Charakter prowadzonego przez Pana lokalu gastronomicznego nie wymaga, aby posiłki były konsumowane wyłącznie na miejscu. W lokalu są przygotowywane posiłki na indywidualne zamówienie klientów. Lokal znajduje się w centrum handlowym w tzw. strefie food court, w której znajdują się stoliki umożliwiające spożycie posiłków na miejscu. Stoliki nie stanowią integralnej części lokalu gastronomicznego. Posiłki w lokalu nie są podawane przez kelnerów. Lokal jest typowym lokalem „fast food”, w którym sprzedaje się posiłki na wynos lub do szybkiej konsumpcji na miejscu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy dokonując sprzedaży w punkcie gastronomicznym napoju o nazwie ….., nabywany od firmy „C”, ma Pan prawo stosować stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 5%?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z załącznikiem nr 10 do ustawy o podatku od towarów i usług, stawkę podatku w wysokości 5%, o której mowa w art. 41 ust. 2 ustawy, podatnicy mogą stosować jedynie do towarów nieprzetworzonych. Stwierdził Pan, że ponieważ organy skarbowe tolerują, iż na terenie Rzeczypospolitej Polskiej firma „C” do towarów przetworzonych stosuje 5% stawkę podatku, to dokonując sprzedaży w punkcie gastronomicznym ww. napoju nabywanego od tej firmy, ma prawo stosować stawkę podatku w tej wysokości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Z treści art. 7 ust. 1 powołanej ustawy wynika, że dostawą towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zgodnie z art. 14 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347 str.1 ze zm.), „dostawa towarów” oznacza przeniesienie prawa do rozporządzania rzeczą jak właściciel.

Zgodnie z art. 24 ust. 1 ww. Dyrektywy, „świadczenie usług” oznacza każdą transakcję, która nie stanowi dostawy towarów.

Według art. 6 ust. 1 Rozporządzenia Wykonawczego Rady (UE) Nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 77 str. 1), usługi restauracyjne i cateringowe oznaczają usługi polegające na dostarczaniu gotowej lub niegotowej żywności lub napojów albo żywności i napojów, przeznaczonych do spożycia przez ludzi, wraz z odpowiednimi usługami wspomagającymi pozwalającymi na ich natychmiastowe spożycie. Dostarczanie żywności lub napojów lub żywności i napojów stanowi jedynie element większej całości, w której muszą przeważać usługi. Usługi restauracyjne polegają na świadczeniu takich usług w lokalu należącym do usługodawcy, podczas gdy usługi cateringowe polegają na świadczeniu takich usług poza lokalem usługodawcy.

W myśl ust. 2 ww. artykułu, za usługi cateringowe i restauracyjne w rozumieniu ust. 1 nie uznaje się dostawy gotowej lub niegotowej żywności lub napojów albo dostawy gotowej lub niegotowej żywności i napojów, wraz z ich transportem lub bez niego, ale bez żadnych innych usług wspomagających.

Należy wskazać, iż przedmiotem wielu orzeczeń wydawanych zarówno przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, jak i krajowe sądy administracyjne, była kwestia kompleksowości usług. Wspólną tezą tego orzecznictwa jest stwierdzenie, iż w sytuacji gdy dwa lub więcej niż dwa świadczenia (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie dla celów podatku od wartości dodanej.

W wyroku C-349/96 w sprawie Card Protection Plan Ltd, Trybunał stwierdził, że „pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.

Z powyższego wynika, że rozstrzygając, czy w konkretnej sprawie mamy do czynienia z jednym, czy z wieloma świadczeniami, istotne jest dokonanie analizy z punktu widzenia klienta - odbiorcy tych czynności. Poza tym ustalenie, czy świadczenie złożone należy zakwalifikować jako dostawę towarów, czy jako świadczenie usług, wymaga uwzględnienia wszelkich okoliczności, w jakich następuje transakcja, w celu określenia jej elementów charakterystycznych i dominujących.

Stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do treści art. 146a pkt 1, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych wydanych na jej podstawie, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.

Na podstawie art. 41 ust. 2a ustawy, dla towarów wymienionych w załączniku nr 10 do ustawy stawka podatku wynosi 5%.

W załączniku tym, w poz. 31 zostały wymienione pozostałe napoje bezalkoholowe (PKWiU 11.07.19.0) – wyłącznie niegazowane napoje:

1.  w których udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego,
2.  zawierające tłuszcz mlekowy.

Zgodnie z art. 2 pkt 30 ustawy, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o PKWiU ex - rozumie się przez to zakres wyrobów lub usług węższy niż określony w danym grupowaniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

Ze złożonego wniosku wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą - lokal gastronomiczny. Jest podatnikiem VAT czynnym, zarejestrowanym również jako podatnik VAT UE. W ramach prowadzonej działalności gastronomicznej nabywa popularny napój, który w fakturach zakupu opodatkowany jest stawką podatku w wysokości 5%. Przy sprzedaży przedmiotowego napoju, stosuje Pan stawkę w wysokości 5%. Ww. napój jest sklasyfikowany symbolem PKWiU 11.07.19.0. Jest to nektar wieloowocowy z dodatkiem witamin, wyprodukowany z zagęszczonych soków i zagęszczonego przecieru, których zawartość nie może być mniejsza niż 52%. Charakter prowadzonego przez Pana lokalu gastronomicznego nie wymaga aby posiłki były konsumowane wyłącznie na miejscu. Jest to lokal typu „fast food”, w którym sprzedaje się posiłki na wynos lub do szybkiej konsumpcji na miejscu. Lokal znajduje się w centrum handlowym w tzw. strefie food court, w której znajdują się stoliki umożliwiające spożycie posiłków na miejscu, nie stanowiące integralnej części lokalu. Posiłki są przygotowywane na indywidualne zamówienie klientów, nie są podawane przez kelnerów.

Mając na uwadze okoliczności wskazane w stanie faktycznym oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że dokonywana sprzedaż napoju …. nie stanowi sprzedaży usług gastronomicznych. Skoro ww. napój sklasyfikowany jest pod symbolem PKWiU 11.07.19.0 i zawiera – jak wynika z wniosku – więcej niż 20% soku owocowego, jego sprzedaż – zgodnie z art. 41 ust. 2a ustawy w związku z poz. 31 załącznika nr 10 – objęta jest 5% stawką podatku. Treść wniosku nie wskazuje bowiem, aby ww. napój był napojem gazowanym.

Należy wskazać, iż w odniesieniu do kwestii obowiązku naliczenia podatku należnego z tytułu nabycia od kontrahenta unijnego usług udzielenia licencji i usług reklamy oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego od tej transakcji, została wydana odrębna interpretacja nr ITPP2/443-373a/13/AP.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H.Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.