Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDWL.4011.99.2025.1.TW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-25
Teza: Ustalenie prawidłowości rezydencji podatkowej.
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek podatkowy-nieograniczony
obowiązek podatkowy
obowiązek-obowiązek podatkowy-ograniczony
obowiązek podatkowy
rezydencja-rezydencja podatkowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Nieograniczony i ograniczony obowiązek podatkowy.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Umowy w sprawie unikania podwójnego
opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 sierpnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 25 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 19 września 2025 r. (wpływ 19 września 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Pan (...) (dalej jako „Wnioskodawca”, „Podatnik”) od września 2025 roku podejmie się
    zatrudnienia w amerykańskim oddziale spółki (...) z siedzibą w Stanach Zjednoczonych na
    podstawie amerykańskiej umowy o pracę. W związku z koniecznością wykonywania pracy
    na terytorium kraju swojego pracodawcy i znaczną odległość pomiędzy Polską a Stanami
    Zjednoczonymi Wnioskodawca wyjedzie z Polski i przeniesie się w ramach związku z
    pełnionymi obowiązkami służbowymi do Stanów Zjednoczonych. Umowa ze spółką (...)
    została zawarta na okres od 2 września 2025 roku do 1 października 2027 roku.
    Podatnik nie planuje wracać na stałe do Polski przynajmniej do czasu zakończenia swojej
    umowy o pracę i ponadto nie wyklucza, że obecna umowa o pracę zostanie przedłużona
    na następne lata, co wydłuży okres jego zamieszkania w Stanach Zjednoczonych – w
    przypadku takiej propozycji ze strony amerykańskiego pracodawcy, Podatnik zamierza
    przyjąć ofertę przedłużenia pracy w Stanach Zjednoczonych.
    Najbliższa rodzina Wnioskodawcy (małżonka wraz z dwójką dzieci), przeniesie się z nim do
    Stanów Zjednoczonych w tym samym czasie. Dzieci wnioskodawcy nadal będą podlegać
    polskiej edukacji na zasadzie tzw. szkoły w chmurze (czyli nauka zdalna). Żona wraz z
    dziećmi przez większość czasu będą przebywać z Wnioskodawcą w Stanach
    Zjednoczonych, a sporadyczna obecność rodziny w Polsce może być spowodowana
    niezbędnymi wizytami w Polsce w sprawie edukacji obojga dzieci bądź ważniejszymi
    świętami.
    Wnioskodawca razem z rodziną, planuje mieszkać w wynajmowanym długoterminowo
    domu w Stanach Zjednoczonych, Podatnik nie wyklucza również zakupu domu w USA w
    dalszym terminie. Wnioskodawca w Polsce nadal będzie posiadał dom, w którym
    zamieszkiwać będą rodzice małżonki – dom w przyszłości może zostać sprzedany po
    unormowaniu się pobytu Wnioskodawcy w Stanach Zjednoczonych.
    Jeśli chodzi o sytuację majątkową i ekonomiczną Wnioskodawcy, to wynagrodzenie, jakie
    będzie osiągać z pracy w Stanach Zjednoczonych na rzecz tamtejszej spółki, stanowić
    będzie przeważającą część jego rocznych dochodów. Dodatkowo, Wnioskodawca jest w
    posiadaniu akcji amerykańskich spółek. W Polsce Wnioskodawca posiada tylko
    wspomniany wyżej dom, który zamierza sprzedać, jeżeli jego pobyt w Stanach
    Zjednoczonych wraz z rodziną się unormuje. Wnioskodawca oraz małżonka
    Wnioskodawcy nie planują osiągać dochodów na terytorium Polski po swoim wyjeździe.
    Na podstawie amerykańskiej umowy o pracę Wnioskodawca będzie pełnić ważną rolę
    menadżerską w amerykańskiej spółce. Zakres jego obowiązków wymagać będzie
    obecności na terytorium Stanów Zjednoczonych oraz podejmowania tam decyzji istotnych
    dla funkcjonowania lokalnej spółki. W związku z tym, że Wnioskodawca rozpocznie pracę
    we wrześniu, w 2025 roku będzie przebywał na terenie Stanów Zjednoczonych mniej niż
    183 dni. Natomiast w roku 2026 i następnych latach jego pobyt w Stanach Zjednoczonych
    wyniesie więcej niż 183 dni w skali roku, tak długo jak Wnioskodawca będzie pozostawał
    zatrudniony na podstawie amerykańskiej umowy o pracę z firmą (...). Wnioskodawca w
    Polsce zamierza przebywać jedynie incydentalnie w ramach ważniejszych świąt (np. Boże
    Narodzenie).
    Zgodnie z informacją uzyskaną przez Wnioskodawcę od doradców ze Stanów
    Zjednoczonych zostanie on uznany za rezydenta podatkowego w Stanach Zjednoczonych
    zarówno na podstawie lokalnych przepisów podatkowych, jak i na podstawie Umowy o
    unikaniu podwójnego opodatkowania od momentu przyjazdu i podjęcia pracy w Stanach
    Zjednoczonych, czego potwierdzeniem będzie mógł być certyfikat rezydencji podatkowej
    wydany przez władze podatkowe w Stanach Zjednoczonych.

## Pytanie

Czy w podanym stanie faktycznym Podatnik będzie podlegał w Polsce ograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu od momentu wyjazdu do Stanów Zjednoczonych wraz z
    rodziną, czyli od września 2025 roku oraz w kolejnych latach pobytu w Stanach
    Zjednoczonych?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, od momentu wyjazdu do Stanów Zjednoczonych wraz z rodziną,
    czyli od września 2025 roku oraz w kolejnych latach pobytu w Stanach Zjednoczonych
    powinien on podlegać ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 Ustawy o PDOF osoba, która ma miejsce zamieszkania na
    terytorium Polski (tzw. rezydenci podatkowi), podlega w Polsce obowiązkowi
    podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce
    położenia źródeł przychodów (tzw. nieograniczony obowiązek podatkowy).
    Z kolei zgodnie z art. 3 ust. 1a Ustawy o PDOF za osobę mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Polski uważa się osobę fizyczną, która posiada na terytorium Polski centrum
    interesów życiowych lub przebywa na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku
    podatkowym.
    W myśl art. 3 ust 2a Ustawy o PDOF osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu
    tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Przy czym, zgodnie z art. 4a Ustawy o PDOF przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z
    uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną
    jest Rzeczpospolita Polska.
    Miejsce zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku
    podatkowego. Innymi słowy, miejsca zamieszkania decyduje o tym, czy podatnik podlega
    nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podatnicy posiadający nieograniczony obowiązek podatkowy
    podlegają w Polsce opodatkowaniu od całości swoich dochodów (przychodów) bez
    względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Tym samym, w Polsce podlegają oni
    opodatkowaniu od dochodów osiągniętych zarówno na terytorium Polski jak i zagranicą.
    W sytuacji, w której podatnik ma miejsce zamieszkania za granicą, w Polsce ma on jedynie
    ograniczony obowiązek podatkowy, czyli w Polsce płaci on podatek jedynie od dochodów
    (przychodów) uzyskanych na terytorium Polski.
    Ustawa o PDOF w art. 3 ust. 1a określa dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się
    kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Przy czym, należy
    zwrócić uwagę, że przesłanki te rozdzielone są spójnikiem „lub”, co oznacza, że aby
    podatnik został uznany za posiadającego miejsce zamieszkania na terytorium Polski
    wystarczy, aby spełnił jedną z tych przesłanek, a w konsekwencji podlegał
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” zawarta w
    artykule 4 Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania dotyczy miejsca zamieszkania
    przyjętego w ustawodawstwach Polski i Stanów Zjednoczonych, które we własnym
    ustawodawstwie określają podstawę do uznania podatnika za posiadającego
    nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.
    Zgodnie z ustawą o PDOF, pierwszym warunkiem pozwalającym na uznanie osoby za
    mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP jaki przepisy wskazują jest posiadanie
    centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Należy
    podkreślić, że warunek ten został skonstruowany w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o

    grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie
    tego warunku posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych.
    Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć bardzo szeroko wszelkie
    powiązania rodzinne (bliższa i dalsza rodzina), aktywność społeczną, polityczną,
    kulturalną, obywatelską, przynależność do organizacji/klubów, uprawiane hobby itp. Z
    drugiej strony, przez „centrum interesów gospodarczych” należy rozumieć miejsce
    prowadzenia działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek
    nieruchomy i ruchomy, polisy ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.
    Zgodnie zaś z drugim warunkiem, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terenie Polski
    uważa się również osobę, która przebywa na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku
    podatkowym. W myśl art. 3 ust. 1a Ustawy o PDOF powyższy warunek stanowi
    samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów
    podatkowych w Polsce, niezależną od posiadania na terytorium RP centrum interesów
    życiowych.
    Wnioskodawca pragnie podkreślić, że samo uznanie podatnika za osobę mającą miejsce
    zamieszkania na terytorium Polski w rozumieniu art. 3 ust. 1a Ustawy o PDOF nie
    determinuje, że podatnik ten posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Jak
    Wnioskodawca wskazał wyżej, zgodnie z art 4a Ustawy o PDOF art. 3 ust. 1, 1a, 2a, 2b
    Ustawy o PDOF stosuje się bowiem z uwzględnieniem umów w sprawie unikania
    podwójnego opodatkowania, których stroną jest Polska. Tym samym, oznacza to, że
    ocena czy podatnik podlega w Polsce ograniczonemu czy nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu, powinna być dokonana z uwzględnieniem postanowień odpowiedniej
    umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    W stanie faktycznym będącym przedmiotem niniejszego wniosku, Wnioskodawca będzie
    mieszkał wraz z najbliższą rodziną i pracować na terenie Stanów Zjednoczonych, w
    związku z tym, oceniając, czy powinien mieć on w Polsce ograniczony czy też
    nieograniczony obowiązek podatkowy, należy wziąć pod uwagę przepisy Umowy o
    unikaniu podwójnego opodatkowania ze Stanami Zjednoczonymi.
    Na podstawie art. 4 ust. 1 Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania określenie
    „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza
    każdą osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi
    na miejsce zamieszkania, jej miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium
    o podobnym charakterze. Jednakże określenie to nie obejmuje osoby, która podlega
    opodatkowaniu w Umawiającym się Państwie z tytułu dochodu uzyskiwanego tylko w tym
    Państwie lub z tytułu majątku znajdującego się w tym Państwie.
    Zgodnie zaś z art. 4 ust. 2 Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, jeżeli
    stosownie do postanowień ustępu 1 tego artykułu osoba fizyczna ma miejsce
    zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status będzie określony według
    następujących zasad:
    a) będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie,
    w którym ona stale zamieszkuje. Jeżeli ona stale zamieszkuje w obydwu Umawiających się
    Państwach lub nie zamieszkuje w żadnym z Umawiających się Państw, to będzie uważana
    za mającą miejsce zamieszkania na terytorium tego Umawiającego się Państwa, z którym
    jej związki osobiste i majątkowe są ściślejsze (ośrodek powiązań osobistych),
    b) jeżeli nie można ustalić, w którym z Umawiających się Państw znajduje się ośrodek jej
    powiązań osobistych, to będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium tego Umawiającego się Państwa, w którym ona zazwyczaj przebywa,
    c) jeżeli ona zazwyczaj przebywa w obydwu Umawiających się Państwach lub nie przebywa
    w żadnym z Umawiających się Państw, to będzie ona uważana za mającą miejsce
    zamieszkania na terytorium tego Umawiającego się Państwa, którego jest obywatelem.

    W ocenie Wnioskodawcy, w celu dokonania prawidłowej analizy wyżej wskazanego
    przepisu, należy sięgnąć do komentarza do Komentarza Modelowej Konwencji OECD.
    Zgodnie z punktami 12-14 Komentarza Modelowej Konwencji OECD do artykułu 4 umów o
    unikaniu podwójnego opodatkowania, przy stosowaniu konwencji (gdy istnieje kolizja
    ustawodawstw obu państw) uważa się, iż miejsce zamieszkania osoby fizycznej znajduje
    się tam, gdzie osoba ta posiada stałe ognisko domowe; ognisko to musi być trwałe, co
    oznacza, że osoba ta urządziła je i zastrzegła dla swego trwałego użytkowania, w
    przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których
    wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki okres. Jeżeli chodzi o koncepcję
    określenia „ognisko domowe”, należy zaznaczyć, że każda forma mieszkania może być
    wzięta pod uwagę (dom lub apartament będący własnością lub wynajęty przez
    zainteresowanego, wynajęty pokój umeblowany). Istotnym czynnikiem jest trwałość
    zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, a oznacza to, że osoba zainteresowana czyni
    wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym
    czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych powodów może
    mieć krótkotrwały charakter (wycieczka, podróż służbowa, podróż w celach oświatowych,
    w celu odbycia kursu szkoleniowego itd.).
    Jeżeli osoba fizyczna posiada stałe ognisko domowe w obu umawiających się państwach,
    to postanowienia ustępu 2 przyznają pierwszeństwo państwu, z którym osobiste i
    ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania rozumie się
    ośrodek interesów życiowych. W przypadkach, gdy miejsca zamieszkania nie można
    ustalić na podstawie powyższej normy, postanowienia ustępu 2 dostarczają dodatkowych
    kryteriów - jest to przede wszystkim zwykłe miejsce przebywania, a następnie
    obywatelstwo danej osoby. Jeżeli osoba jest obywatelem obu państw lub nie jest
    obywatelem żadnego z nich, to sprawa może być rozstrzygnięta w drodze postępowania
    polubownego.
    Jeżeli osoba fizyczna posiada stałe ognisko domowe w obu umawiających się państwach,
    to należy zbadać fakty w celu upewnienia się, z którym z dwu państw jej osobiste i
    ekonomiczne powiązania są ściślejsze. Należy więc wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i
    towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce
    działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie
    okoliczności należy rozważyć w całości, lecz niewątpliwie należy zwrócić szczególną uwagę
    na indywidualne postępowanie danej osoby. Jeżeli osoba, mająca ognisko domowe w
    jednym państwie, utworzyła ognisko domowe w drugim państwie z zachowaniem w całej
    pełni pierwszego ogniska, to fakt, iż pierwsze z nich zostało zachowane w środowisku, w
    którym osoba ta zawsze mieszkała, pracowała i w którym znajduje się jej rodzina i mienie,
    może w połączeniu z innymi elementami wskazywać, że osoba ta zachowała ośrodek
    swych życiowych interesów w pierwszym państwie.
    Jeśli na podstawie tej analizy nie można ustalić w którym z dwóch krajów znajduje się
    ośrodek powiązań osobistych Wnioskodawcy, jego miejsce zamieszkania ustala się w
    kraju, w którym zazwyczaj on przebywa.
    Tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej zostały
    wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które
    zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień. Modelowa
    Konwencja, jak i Komentarz do niej, nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa,
    natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie
    unikania podwójnego opodatkowania.
    W ocenie Wnioskodawcy mając na uwadze stan faktyczny będący przedmiotem niniejszej
    wniosku należy uznać że Wnioskodawca na bazie lokalnych przepisów Polski i Stanów
    Zjednoczonych będzie miał miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w roku 2025
    zarówno w Polsce – przez cały rok podatkowy 2025 z uwagi na przekroczenie 183 dni
    pobytu na terytorium Polski, jak i w Stanach Zjednoczonych od momentu wyjazdu z Polski

    we wrześniu do końca grudnia tego roku, z uwagi na fakt, że Wnioskodawca od września
    2025 będzie przebywać wraz z rodziną i pracować na terenie Stanów Zjednoczonych
    (potwierdzeniu czego będzie mógł służyć certyfikat rezydencji podatkowej uzyskany w
    Stanach Zjednoczonych). W następnych latach, jednak Wnioskodawca nie powinien
    spełniać przesłanek dot. polskiej rezydencji podatkowej.
    Oznacza to, że miejsce zamieszkania Wnioskodawcy dla celów podatkowych należy ustalić
    zgodnie z regułami zawartymi w art. 4 ust. 2 lit. a) Umowy o unikaniu podwójnego
    opodatkowania miejsce zamieszkania osoby fizycznej znajduje się tam, gdzie osoba ta
    posiada stałe ognisko domowe, ognisko to musi być trwałe, co oznacza, że osoba ta
    urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwnym do przebywania
    w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest
    zamierzony na krótki okres. W ocenie Wnioskodawcy posiadać on będzie stałe miejsce
    zamieszkania zarówno w Polsce, jaki i Stanach Zjednoczonych od momentu
    przeprowadzki do Stanów Zjednoczonych razem z rodziną ze względu na posiadany w
    Polsce dostępne miejsce do pobytu dom. Jednak w okresie wrzesień-grudzień 2025 tym
    stałym miejscem zamieszkania będzie już dom w Stanach Zjednoczonych.
    W przypadku jakichkolwiek wątpliwości, zdaniem Wnioskodawcy, rozstrzygający będzie
    ośrodek interesów życiowych, czyli stopień powiązań osobistych i gospodarczych z Polską
    i Stanami Zjednoczonymi w okresie wrzesień-grudzień 2025 r. Zdaniem Wnioskodawcy
    zarówno jego ośrodek interesów osobistych – od przeniesienia do Stanów Zjednoczonych
    – będzie w Stanach Zjednoczonych (miejsce przebywania najbliższej rodziny) jak i ośrodek
    interesów ekonomicznych – od momentu podjęcia zatrudnienia w Stanach Zjednoczonych
    – będzie w Stanach Zjednoczonych (główne źródło dochodów).
    Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy za rok od przyjazdu i rozpoczęcia pracy na terenie
    Stanów Zjednoczonych w 2025 roku i w latach kolejnych (aż do momentu wyjazdu ze
    Stanów Zjednoczonych), jego miejsce zamieszkania dla celów podatkowych znajdować się
    będzie w Stanach Zjednoczonych.
    Mając zatem na uwadze powyższe, od września 2025 roku oraz w latach kolejnych
    Wnioskodawca może zostać uznany za rezydenta podatkowego w Stanach Zjednoczonych
    i w związku z tym jako polskiego nierezydenta podatkowego (posiadającego ograniczony
    obowiązek podatkowy w Polsce). Potwierdzeniem takiego rozstrzygnięcia jest również
    możliwość wydania przez organy podatkowe Stanów Zjednoczonych certyfikatu rezydencji
    podatkowej dla Wnioskodawcy na podstawie Umowy o unikaniu podwójnego
    opodatkowania.
    Biorąc powyższe pod uwagę, wnosi Pan o potwierdzenie prawidłowości stanowiska
    Wnioskodawcy, zgodnie z którym w od września 2025 roku od wyjazdu do Stanów
    Zjednoczonych wraz z rodziną oraz w kolejnych latach pobytu w Stanach Zjednoczonych
    powinien podlegać on ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna

      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.