Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-347/12-4/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-07-12
Teza: Czy Spółka, jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych, ma prawo do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów przy obliczaniu zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od części wynagrodzenia dotyczącego rozporządzania majątkowymi prawami autorskimi zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stosując nadal do pozostałego wynagrodzenia z tytułu wykonywania pozostałych obowiązków pracowniczych ogólna stawkę kosztów uzyskania przychodów wynikającą Z art. 22 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: pracownik; prawa-prawa autorskie; utwory
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012, poz. 749) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko …, przedstawione we wniosku z dnia 22 marca 2012 r. (data wpływu 2 kwietna 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 2 lipca 2012 r. (data wpływu 5 lipca 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów jest:

*   **prawidłowe** – w odniesieniu do wynagrodzenia za przeniesienie praw autorskich,
*   **nieprawidłowe** – w odniesieniu do wypłacanych premii uznaniowych.

UZASADNIENIE

W dniu 2 kwietnia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

Z uwagi na fakt, że ww. wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 4 ustawy Ordynacja podatkowa, pismem z dnia 21 czerwca 2012 r. nr ILPB2/415-347/12-2/AJ, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów wezwał Zainteresowanego do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Jednocześnie poinformowano Wnioskodawcę, iż nieuzupełnienie wniosku w wyznaczonym terminie spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia.

Pouczono również Zainteresowanego, że stosownie do postanowień art. 139 § 4 w zw. z art. 14d Ordynacji podatkowej, okresu oczekiwania między wezwaniem przez organ a uzupełnieniem wniosku przez Wnioskodawcę nie wlicza się do trzymiesięcznego terminu przewidzianego na wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Wezwanie wysłano w dniu 21czerwca 2012 r. (skutecznie doręczono dnia 25 czerwca 2012 r.).

W dniu 5 lipca 2012 r. Zainteresowany uzupełnił ww. wniosek (data nadania w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego – 2 lipca 2012 r.).

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest przedsiębiorcą prowadzącym działalność w zakresie tworzenia oprogramowania. W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą Zainteresowany zatrudnia pracowników na stanowiskach: programista, tester oprogramowania, grafik komputerowy, dyrektor zarządzający, menedżer, administrator sieci, pracownik PR oraz pracownik biurowy. Z obserwacji, których dokonał Wnioskodawca pracowników można zakwalifikować do trzech grup:

*   I grupa to programiści, testerzy oprogramowania oraz graficy komputerowi,
*   II grupa to dyrektorzy zarządzający, administratorzy sieci oraz pracownicy PR,
*   III grupa to pracownicy administracyjni oraz biurowi.

Zainteresowany dokonał wyżej wymienionej kwalifikacji na podstawie czasu pracy, jakie dane grupy pracowników przeznaczają na pracę o charakterze twórczym oraz pracę o charakterze ogólnym, administracyjnym.

W I grupie pracowników zdecydowana większość czasu pracy związana jest z pracą o charakterze twórczym - 70%, tylko 30% czasu pracy dana grupa pracowników wykorzystuje na wykonywanie innych obowiązków pracowniczych.

II grupa pracowników wykonuje głównie prace administracyjne, 85% czasu pracy pracowników zakwalifikowanych do tej grupy to prace administracyjne, tylko 15% czasu pracy pracownicy wykorzystują na pracę o charakterze twórczym, np. tworzenie indywidualnych strategii marketingowych dla poszczególnych produktów, przygotowywanie kampanii promocyjnej, opracowanie prezentacji multimedialnych itp.

1.  rupa pracowników wykonuje tylko i wyłącznie prace o charakterze administracyjnym.

Obecnie umowy o pracę zawarte ze wszystkimi pracownikami nie regulują kwestii nabywania przez Pracodawcę praw majątkowych do utworów stworzonych w wyniku wykonywania przez Pracownika obowiązków wynikających ze stosunku pracy. W związku z tym Wnioskodawca dla każdego pracownika stosuje koszty uzyskania przychodów wynikające z zasad ogólnych, tj. zasad określonych w art. 22 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na chwilę obecną Wnioskodawca planuje dla I i II grupy pracowników wprowadzenie aneksów do umowy o pracę. Zainteresowany planuje wprowadzić podział wynagrodzeń pracowników zatrudnionych w I i II grupie na wynagrodzenia z tytułu nabywania przez Pracodawcę autorskich praw majątkowych do utworów stworzonych przez Pracownika w wyniku obowiązków ze stosunku pracy oraz wynagrodzenie zasadnicze z tytułu pozostałych obowiązków pracowniczych. Łącznie wynagrodzenia pracowników Zainteresowany planuje podzielić w następujący sposób:

dla I grupy pracowników odpowiednio 70% i 30%,

dla II grupy pracowników odpowiednio 15% i 85%.

W aneksie tym Wnioskodawca planuje wprowadzić również informację, iż podstawą do wypłaty wynagrodzenia za okresy niewykonywania pracy, za które pracownikom przysługuje wynagrodzenie np. urlopy wypoczynkowe, zwolnienia lekarskie, będzie wynagrodzenie łączne. Jednakże Zainteresowany takie wynagrodzenia będzie traktował jako wynagrodzenie zasadnicze, ponieważ w tym czasie pracownik nie mógł wykonywać prac o charakterze twórczym.

Wnioskodawca będzie prowadził oraz przechowywał ewidencję czasu pracy pracowników będących twórcami, a także ewidencję prac twórczych stworzonych w danym okresie rozliczeniowym.

W rezultacie wprowadzonych zmian Zainteresowany planuje zastosować podwyższone koszty uzyskania przychodów (w wysokości 50%) do wynagrodzenia z tytułu przeniesienia praw autorskich, a także do premii uznaniowych wypłacanych w związku z zakończeniem danego projektu (premie te będą wypłacane na podstawie oceny zaangażowania danego pracownika w zakończony projekt) zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W stosunku do pozostałego wynagrodzenia związanego z wykonywaniem obowiązków pracowniczych niechronionych prawem autorskim Wnioskodawca będzie stosował stawkę kosztów uzyskania przychodów wynikającą z zasad ogólnych określonych w art. 22 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca, jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych, ma prawo do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów przy obliczaniu zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od części wynagrodzenia dotyczącego rozporządzania majątkowymi prawami autorskimi zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stosując nadal do pozostałego wynagrodzenia z tytułu wykonywania pozostałych obowiązków pracowniczych ogólną stawkę kosztów uzyskania przychodów wynikającą z art. 22 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, do części wynagrodzeń dotyczących rozporządzania majątkowymi prawami autorskimi, powstałymi w wyniku pracy twórczej można zastosować podwyższone koszty uzyskania przychodów.

W myśl art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty uzyskania przychodów z tytułu korzystania przez twórców praw autorskich i artystów wykonawców z prac pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów lub rozporządzania przez nich tymi prawami, ustala się w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o którym mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b) ww. ustawy.

Twórca pozostający w stosunku pracy jest uprawniony do skorzystania z podwyższonych kosztów uzyskania przychodów z zastrzeżeniem, że przychód ten uzyskał tytułem rozporządzenia prawami autorskimi utworu, który stworzył w ramach obowiązków pracowniczych, na rzecz pracodawcy. Efektem pracy pracowników - twórców są utwory w rozumieniu przepisu art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy oprawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia 4 lutego 1994 r. (t.j. Dz. U. 06.90.631), który wskazuje, iż przedmiotem prawa autorskiego są w szczególności utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe), przy czym zgodnie z przepisem art. 1 ust. 3 cyt. ustawy - utwór jest przedmiotem prawa autorskiego od chwili ustalenia, chociażby miał postać nieukończoną.

Zgodnie z art. 74 ust. 3 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, jeżeli w umowie o pracę Spółka nie posiada zapisów, które pozostawiałyby autorskie prawa majątkowe przy twórcy, prawa majątkowe do utworów stworzonych przez pracowników w wyniku wykonywania obowiązków ze stosunku pracy przysługują pracodawcy.

W związku z tym określona w aneksie do umowy o pracę część wynagrodzenia będzie stanowiła honorarium za utwory, których właścicielem na podstawie treści umowy o pracę staje się pracodawca. Stąd przy wypłacie tego wynagrodzenia za uzyskanie praw autorskich do wytworzonych przez pracownika w ramach obowiązków pracowniczych utworów Zainteresowany uprawniony jest do stosowania zryczałtowanych 50% kosztów uzyskania przychodów, w rozumieniu art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na potwierdzenie swojego stanowiska Wnioskodawca przytoczył szereg interpretacji indywidualnych.

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy przedstawione powyżej okoliczności oraz fakt, iż Zainteresowany będzie prowadził ewidencję wytworzonych przez pracowników utworów pozwalają na stosowanie wobec części wynagrodzenia pracowników 50% kosztów uzyskania przychodu na zasadach opracowanych przez Spółkę i przedstawionych w niniejszym wniosku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za:

*   **prawidłowe** – w odniesieniu do wynagrodzenia za przeniesienie praw autorskich,
*   **nieprawidłowe** – w odniesieniu do wypłacanych premii uznaniowych.

Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy źródłami przychodów są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ww. ustawy, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Koszty uzyskania przychodów regulują przepisy Rozdziału 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do treści art. 22 ust. 1 ww. ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Przy czym koszty uzyskania przychodu ze stosunku pracy zostały ustalone w treści art. 22 ust. 2 powołanej ustawy i co do zasady określone są ryczałtowo (kwotowo) za wyjątkiem przewidzianym w art. 22 ust. 11 powołanej ustawy, gdzie przewidziano zastosowanie kosztów o wysokości faktycznie poniesionej.

Inaczej jednakże jest traktowana sprawa kosztów uzyskania przychodów twórców i autorów (artystów) zatrudnionych na umowę o pracę. O zastosowaniu 50% kosztów uzyskania przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich decyduje wyłącznie fakt uzyskania przychodu jako wynagrodzenia za wykonanie czynności (utworu), będącej przedmiotem prawa autorskiego.

W takim przypadku koszty uzyskania przychodów ustala się zgodnie z przepisem art. 22 ust. 9 pkt 3 ww. ustawy, który stanowi, iż koszty uzyskania przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami określa się w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z tym, że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.

Jak z powyższego wynika o zastosowaniu podwyższonych kosztów uzyskania przychodów decyduje wyłącznie fakt osiągnięcia przez podatnika przychodu za wykonanie czynności (utworu) będącej przedmiotem prawa autorskiego.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęć użytych w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, takich jak np. „twórca”, „korzystanie przez twórców z praw autorskich” lub pojęć z nimi związanych, jak np. „utwór”, zaś ustawodawca odsyła w tym względzie do odrębnych przepisów, przez które należy rozumieć ustawę z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631 ze zm.).

Stosownie do treści art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

W świetle art. 1 ust. 2 ww. ustawy, w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:

1.  wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe),
2.  plastyczne,
3.  fotograficzne,
4.  lutnicze,
5.  wzornictwa przemysłowego,
6.  architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne,
7.  muzyczne i słowno-muzyczne,
8.  sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne,
9.  audiowizualne (w tym filmowe).

Przychody z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich lub artystów wykonawców z praw pokrewnych albo rozporządzania tymi prawami występują wówczas, gdy spełnione są dwie przesłanki.

Po pierwsze, konieczne jest wystąpienie przedmiotu praw majątkowych w postaci utworu lub artystycznego wykonania. Po drugie zaś, osiągnięty przychód musi być bezpośrednio związany z korzystaniem z określonych praw autorskich lub pokrewnych albo rozporządzaniem nimi, stanowić skutek takiego korzystania lub rozporządzenia w postaci odpowiedniego wynagrodzenia autorskiego lub wykonawczego. W umowach, które towarzyszą zamawianiu utworów, strony powinny wyraźnie postanowić, iż przedmiotem zamówienia jest właśnie dobro niematerialne, podlegające ochronie na mocy ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Kwestie prawne związane z powstaniem i nabyciem prawa autorskiego do utworów pracowniczych reguluje art. 12 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z ust. 1 tego przepisu, jeżeli ustawa lub umowa o pracę nie stanowią inaczej, pracodawca, którego pracownik stworzył utwór w wyniku wykonywania obowiązków ze stosunku pracy, nabywa z chwilą przyjęcia utworu autorskie prawa majątkowe w granicach wynikających z celu umowy o pracę i zgodnego zamiaru stron.

Natomiast myśl art. 74 ust. 3 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, prawa majątkowe do programu komputerowego stworzonego przez pracownika w wyniku wykonywania obowiązków ze stosunku pracy przysługują pracodawcy, o ile umowa nie stanowi inaczej.

W razie zatem wykonywania na podstawie jednej umowy o pracę czynności zarówno chronionych prawem autorskim jak i niebędących przedmiotem prawa autorskiego, pozbawionych cech twórczych, z umowy tej powinno wynikać, jaka część wynagrodzenia obejmuje wynagrodzenie z tytułu korzystania z prawa autorskiego, a jaka część dotyczy czynności nie chronionych prawem autorskim.

Tylko bowiem takie rozróżnienie, jak również dokumentowanie prac – utworów chronionych prawem autorskim oraz wypłaconych wynagrodzeń z tego tytułu, daje podstawę do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów przy zapewnieniu właściwej realizacji obowiązków płatnika w zakresie prawidłowego obliczania i poboru zaliczek na podatek dochodowy. Podkreślenia przy tym wymaga, że zakwalifikowanie, czy wykonywana praca w ramach umowy o pracę jest przedmiotem prawa autorskiego jest obowiązkiem płatnika, który dokonuje świadczeń z tego tytułu.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że jeżeli czynności o charakterze twórczym wykonywane są na podstawie umowy o pracę, z której wynika jaka część wynagrodzenia obejmuje pracę twórczą i jednocześnie jest niepowtarzalna, ma indywidualny charakter oraz spełnia przesłanki utworu określone w ww. ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych, to do przychodów osiągniętych z tego źródła powinny mieć zastosowanie podwyższone 50% koszty uzyskania przychodów, zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednakże koszty uzyskania przychodów w wysokości 50% mogą być zastosowane tylko do tej części wypłaconego wynagrodzenia za pracę, która stanowi dla pracowników przychód z tytułu praw autorskich.

W przypadku wykonywania przez pracowników Wnioskodawcy innych prac, które nie mają autorskiego charakteru i nie skutkują przeniesieniem na zakład pracy majątkowych praw autorskich do powstałych utworów, wobec należnej za to części wynagrodzenia płatnik winien zastosować koszty uzyskania przychodów według zasad ogólnych.

Zauważyć również należy, iż zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Definicja prawa podatkowego zawarta jest w art. 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej, w świetle której ilekroć w ustawie jest mowa o przepisach prawa podatkowego – rozumie się przez to przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych. Natomiast poprzez ustawy podatkowe, zgodnie z art. 3 pkt 1 Ordynacji podatkowej, należy rozumieć ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich.

Stosownie do tej definicji ww. ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych nie stanowi przepisów prawa podatkowego, a więc działający w imieniu Ministra Finansów Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu nie jest upoważniony do interpretowania tej ustawy w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej, a tym samym do stwierdzenia, czy dana osoba jest twórcą w rozumieniu przepisów ww. ustawy lub czy konkretna praca stanowi prawo autorskie lub prawo pokrewne. W sprawach interpretowania przepisów ww. ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych uprawnione jest Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego Departament Departament Prawno-Legislacyjny w Warszawie.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadząc działalność gospodarczą w zakresie tworzenia oprogramowania, na podstawie umowy o pracę zatrudnia pracowników na stanowiskach: programista, tester oprogramowania, grafik komputerowy, dyrektor zarządzający, menedżer, administrator sieci, pracownik PR oraz pracownik biurowy. Jak wynika z poczynionych przez Wnioskodawcę obserwacji - 70% czasu pracy programiści, testerzy oprogramowania oraz graficy komputerowi poświęcają na pracę o charakterze twórczym, a pozostałe 30% czasu wykorzystują na wykonywanie innych obowiązków pracowniczych. Natomiast dyrektorzy zarządzający, administratorzy sieci oraz pracownicy PR 15% czasu pracy poświęcają na pracę o charakterze twórczym, a 85% czasu wykorzystują na wykonywanie prac administracyjnych.

Zainteresowany planuje dla tych pracowników w drodze aneksów do umowy o pracę, wprowadzić podział wynagrodzeń pracowników na wynagrodzenia z tytułu nabywania przez Pracodawcę autorskich praw majątkowych do utworów stworzonych przez Pracownika w wyniku obowiązków ze stosunku pracy oraz wynagrodzenie zasadniczez tytułu pozostałych obowiązków pracowniczych.

Zainteresowany planuje podzielić w następujący sposób:

dla I grupy pracowników odpowiednio 70% i 30%,

dla II grupy pracowników odpowiednio 15% i 85%.

Wnioskodawca wskazał, iż podstawą do wypłaty wynagrodzenia za okresy niewykonywania pracy, za które pracownikom przysługuje wynagrodzenie np. urlopy wypoczynkowe, zwolnienia lekarskie, będzie wynagrodzenie łączne. Jednakże Zainteresowany takie wynagrodzenia będzie traktował jako wynagrodzenie zasadnicze, ponieważ tym czasie pracownik nie mógł wykonywać prac o charakterze twórczym.

Zainteresowany będzie prowadził oraz przechowywał ewidencję czasu pracy pracowników będących twórcami, a także ewidencję prac twórczych stworzonych w danym okresie rozliczeniowym.

W rezultacie wprowadzonych zmian Zainteresowany planuje zastosować podwyższone koszty uzyskania przychodów (w wysokości 50%) do wynagrodzenia z tytułu przeniesienia praw autorskich, a także do premii uznaniowych wypłacanych w związku z zakończeniem danego projektu (premie te będą wypłacane na podstawie oceny zaangażowania danego pracownika w zakończony projekt) zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że tylko wówczas gdy:

*   praca wykonywana przez stronę tej umowy jest twórcza tzn. niepowtarzalna, ma indywidualny charakter oraz spełnia przesłanki utworu określone w ww. ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
*   strona umowy jest twórcą bądź artystą wykonawcą w rozumieniu tej ustawy,

do przychodów osiągniętych z tego źródła mogą być zastosowane, zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, 50% koszty uzyskania przychodu.

Należy podkreślić, iż z treści zawartych przez Wnioskodawcę i pracowników umów o pracę winno wynikać, że obowiązki ze stosunku pracy obejmują także działalność twórczą, a wyodrębniona część wynagrodzenia stanowi honorarium za przeniesienie praw autorskich do utworu.

Mając na uwadze wyżej przedstawione przepisy prawa oraz opis zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, iż prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, w myśl którego na gruncie niniejszej sprawy Spółka, występująca w roli płatnika, ma prawo do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów przy obliczaniu zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od części wynagrodzenia dotyczącego rozporządzania majątkowymi prawami autorskimi zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast nieprawidłowym jest stanowisko wyrażone we wniosku w zakresie możliwości zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów w odniesieniu do premii uznaniowych wypłacanych w związku z zakończeniem danego projektu, wypłacanych na podstawie oceny zaangażowania danego pracownika w zakończony projekt, która nie stanowi honorarium za korzystanie przez pracownika-twórcy z praw autorskich.

Przyznawana pracownikowi premia jest premią uzależnioną od oceny zaangażowania pracownika w projekt. Zatem nie stanowi ona przychodu za wykonanie utworu. Nie jest więc bezpośrednio związana z korzystaniem przez twórcę z praw autorskich lub rozporządzaniem tymi prawami. Nie istnieje zatem bezpośredni związek przyczynowo-skutkowy między premią uznaniową a twórczą pracą pracownika. Nie można przyjąć, iż stanowi ona zapłatę za efekt pracy twórczej skoro jej otrzymanie jest uzależnione od innych czynników, niż tylko wykonywanie czynności o charakterze twórczym.

W związku z powyższym, do przyznawanej pracownikom premii uznaniowej norma kosztów uzyskania przychodu powinna być ustalona zgodnie z postanowieniami art. 22 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem normę 50% kosztów uzyskania przychodów tytułem korzystania z praw autorskich (rozporządzania nimi) należy stosować w stosunku do wynagrodzenia uzyskanego za korzystanie z tych praw, natomiast z przyczyn powyżej wskazanych nie można zastosować jej w stosunku do pozostałych płatności przekazywanych pracownikowi, jakim jest premia uznaniowa.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.