Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.137.2019.2.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-06-07
Teza: stawki podatku dla dostawy dzieł sztuki
Słowa kluczowe: stawka-stawki podatku-obniżenie stawki podatku; sztuka-dzieło sztuki; twórcy; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 4-art. 120

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 5 kwietnia 2019 r. (data wpływu 9 kwietnia 2019 r.) uzupełnionym pismem z dnia 10 maja 2019 r. (data wpływu 16 maja 2019 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 30 kwietnia 2019 r. (skutecznie doręczone w dniu 7 maja 2019 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla dostawy dzieł sztuki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 kwietnia 2019 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla dostawy dzieł sztuki. Wniosek uzupełniony został pismem z dnia 10 maja 2019 r. (data wpływu 16 maja 2019 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie Organu nr 0114-KDIP1-3.4012.137.2019.1.KP z dnia 30 kwietnia 2019 r. (skutecznie doręczone Stronie w dniu 7 maja 2019 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (ostatecznie sformułowane w odpowiedzi na wezwanie):

Wnioskodawca - podatnik (artysta rzeźbiarz, tokarz) prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Podatnik jest twórcą swoich prac, czyli spełnia zapisy ustawy świadczące o tym, że jest podstawa do zastosowania obniżonej stawki VAT. Zgodnie z ustawą o podatku VAT, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, wynosi 8 %. Zgodnie z art. 146a pkt 2 ustawy o VAT od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2018 r., punkt 3.1.a (1) dostawa dzieł sztuki dokonywanej, a) przez ich twórcę lub spadkobiercę twórcy.

Podatnik wykonuje obiekty rzeźbiarskie drewniane przy pomocy obróbki ręcznej oraz tokarki. Wszystkie prace są przez Wnioskodawcę sygnowane. Część prac symbolicznie nawiązuje do formy naczynia. Część ma wyłącznie dekoracyjny charakter. Prace artysty, mimo że wyrastają z tradycji rzemiosła artystycznego są traktowane jako obiekty rzeźbiarskie. Prace były pokazywane na wielu wystawach w Polsce i za granicą, figurują też w katalogach aukcyjnych (m.in. największego domu aukcyjnego).

Artysta nie posiada wykształcenia kierunkowego. Ze względu na przekaz artystyczny swoich prac artysta wykorzystuje wyłącznie drewno z uszkodzonych drzew a każda praca ma jednostkowy, niepowtarzalny charakter nie tylko ze względu na rysunek drewna ale na formę nadaną przez artystę.

W klasyfikacji kodów PKD (Polska Klasyfikacja Działalności), Wnioskodawca posługuje się kodem 90.03.Z „Artystyczna i literacka działalność twórcza”. Podatnik klasyfikuje swoją działalność pod kodami PKWiU: 90.03.13.0, 47.00.89.0, 47.00.69.0.

W przypadku wykonania serii kilkunastu takich samych przedmiotów o charakterze stricte użytkowym podatnik stosuje 23 % stawkę VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w odpowiedzi na wezwanie):

Czy Wnioskodawca – podatnik artysta, rzeźbiarz prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą może zastosować obniżoną 8 % stawkę podatku VAT przy sprzedaży swoich prac zgodnie z art. 146a pkt 2 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, obiekty Jego autorstwa zdecydowanie spełniają kryterium „dzieł sztuki” i obniżona stawka podatku VAT może zostać zastosowana.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przepis art. 2 pkt 6 ustawy stanowi, że przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Natomiast, przez świadczenie usług – w myśl art. 8 ust. 1 ustawy – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Jak stanowi art. 5a ustawy – towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Klasyfikacją statystyczną dotyczącą towarów i usług, która ma zastosowanie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług, od 1 stycznia 2011 r. jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) – (Dz. U. Nr 207, poz. 1293, z późn. zm.).

Jak wynika z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 wynosi 23%.

Na podstawie art. 146aa ust.1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż - 6% stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

W treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

I tak, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku – art. 41 ust. 2 ustawy – wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Jednocześnie zgodnie z art. 146a pkt 2 ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Stosownie do art. 146aa ust. 1 pkt 2 tej ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż - 6% stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Natomiast, zgodnie z art. 120 ust. 2 ustawy – stawkę podatku 7% stosuje się do importu dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich oraz antyków.

Na podstawie art. 120 ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy – stawkę podatku 7% stosuje się również do dostawy dzieł sztuki dokonywanej przez ich twórcę lub spadkobiercę twórcy.

W myśl art. 120 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy – na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału przez dzieła sztuki rozumie się oryginalne rzeźby oraz posągi z dowolnego materiału, pod warunkiem że zostały one wykonane w całości przez artystę; odlewy rzeźby, których liczba jest ograniczona do 8 egzemplarzy, a wykonanie było nadzorowane przez artystę lub jego spadkobierców (CN 9703 00 00), (PKWiU ex 90.03.13.0).

Zgodnie z art. 2 pkt 30 ustawy, przez PKWiU ex – rozumie się zakres wyrobów lub usług węższy niż określony w danym grupowaniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

Zatem umieszczenie tego dopisku przy konkretnym symbolu statystycznym ma na celu zawężenie stosowania obniżonej stawki podatku VAT tylko do towarów należących do wymienionego grupowania statystycznego, spełniającego określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce „nazwa towaru”.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca (artysta rzeźbiarz, tokarz) prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Wnioskodawca jest twórcą swoich prac. Podatnik wykonuje obiekty rzeźbiarskie drewniane przy pomocy obróbki ręcznej oraz tokarki. Wszystkie prace są przez Wnioskodawcę sygnowane. Część prac symbolicznie nawiązuje do formy naczynia. Część ma wyłącznie dekoracyjny charakter. Prace artysty, mimo że wyrastają z tradycji rzemiosła artystycznego są traktowane jako obiekty rzeźbiarskie. Prace były pokazywane na wielu wystawach w Polsce i za granicą, figurują też w katalogach aukcyjnych. Artysta nie posiada wykształcenia kierunkowego. Ze względu na przekaz artystyczny swoich prac artysta wykorzystuje wyłącznie drewno z uszkodzonych drzew a każda praca ma jednostkowy, niepowtarzalny charakter nie tylko ze względu na rysunek drewna ale na formę nadaną przez artystę. W klasyfikacji kodów PKD (Polska Klasyfikacja Działalności), Wnioskodawca posługuje się kodem 90.03.Z „Artystyczna i literacka działalność twórcza”. Podatnik klasyfikuje swoją działalność pod kodami PKWiU: 90.03.13.0, 47.00.89.0, 47.00.69.0. W przypadku wykonania serii kilkunastu takich samych przedmiotów o charakterze stricte użytkowym podatnik stosuje 23 % stawkę VAT.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Wnioskodawcy budzi, czy sprzedaż dzieł sztuki będzie opodatkowana stawką podatku VAT w wysokości 8%.

Należy wskazać, że z treści art. 120 ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy wynika, że stawka 8% ma zastosowanie wyłącznie do dostawy dzieł sztuki dokonywanej przez ich twórcę lub spadkobiercę twórcy.

Jak wskazał Zainteresowany (sprzedawca), jest on twórcą swoich prac. Przedmiotem sprzedaży będą dzieła sztuki, obiekty rzeźbiarskie drewniane wykonane przy pomocy obróbki ręcznej oraz tokarki przez twórcę-sprzedawcę, tj. przez Wnioskodawcę, sklasyfikowane w grupowaniu PKWiU 90.03.13.0. Ponadto każda praca ma jednostkowy niepowtarzalny charakter oraz jest sygnowana przez Wnioskodawcę.

Mając na uwadze przywołane przepisy oraz przedstawiony we wniosku opis sprawy należy stwierdzić, że skoro przedmiotowe obiekty rzeźbiarskie drewniane zostały sklasyfikowane w grupowaniu PKWiU 90.03.13.0 i jednocześnie nie będą stanowić masowo produkowanych reprodukcji i typowych wyrobów rzemieślniczych o charakterze handlowym oraz Wnioskodawca jako twórca będzie dokonywał sprzedaży tych wyrobów, to sprzedaż ta będzie mogła korzystać z obniżonej stawki w wysokości 8%, na podstawie art. 120 ust. 3 pkt 1 lit. a w związku z art. 146aa ust. 1 pkt 2 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Stosownie do § 2 ww. artykułu przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4 0/0, 00-013 Warszawa, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.