Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-129/11/RSz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-04-08
Teza: stawka podatku VAT przy oddaniu nieruchomości w użytkowanie wieczyste
Słowa kluczowe: opłata-opłata za użytkowanie wieczyste; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2, § 5 i § 10 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 20 stycznia 2011r. (data wpływu 27 stycznia 2011r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT przy oddaniu nieruchomości w użytkowanie wieczyste - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 stycznia 2011r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT przy oddaniu nieruchomości w użytkowanie wieczyste.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

Miasto O., będące od dnia 1 września 2010r. czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (do dnia 31 sierpnia 2010r. podatnikiem podatku od towarów i usług był Urząd Miasta O.), oddaje osobom fizycznym oraz osobom prawnym, w użytkowanie wieczyste, nieruchomości gruntowe lub ich części, będące własnością Miasta lub Skarbu Państwa.

Prawo wieczystego użytkowania jest prawem rzeczowym, którego treść i granice określone zostały w przepisach ustawy - Kodeks cywilny oraz w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (t.j.: Dz. U. z 2010r. nr 102, poz. 651, z późn. zm.).

Zgodnie z treścią art. 232 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), grunty stanowiące własność Skarbu Państwa, a położone w granicach administracyjnych miast oraz grunty Skarbu Państwa położone poza tymi granicami, lecz włączone do planu zagospodarowania przestrzennego miasta i przekazane do realizacji jego zadań, a także grunty stanowiące własność jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków, mogą być oddawane w użytkowanie wieczyste osobom fizycznym i osobom prawnym. W przypadkach przewidzianych w przepisach szczególnych przedmiotem użytkowania wieczystego mogą być także inne grunty Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków. Oddanie gruntu lub jego części w użytkowanie wieczyste następuje na podstawie umowy sporządzonej w formie aktu notarialnego, a następnie wpisu do księgi wieczystej. Oddając nieruchomość gruntową w użytkowanie wieczyste Miasto O. pobiera opłatę pierwszą oraz opłaty roczne, płatne jednorazowo, do dnia 31 marca danego roku. Do dnia 31 grudnia 2010r. zarówno przy opodatkowaniu pierwszej opłaty, jak i opłat rocznych od użytkowania wieczystego gruntów, ustanowionego po dniu 1 maja 2004r., Miasto stosowało stawkę podatku od towarów i usług, o której mowa w art. 41 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, tj. stawkę w wysokości 22%.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy do opłat rocznych za użytkowanie wieczyste gruntu, uiszczanych od dnia 1 stycznia 2011r., na podstawie umów zawartych do dnia 31 grudnia 2010r., w formie aktów notarialnych, należy stosować stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu wydania gruntu w użytkowanie wieczyste, tj. stawkę w wysokości 22%?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Prawo wieczystego użytkowania jest prawem rzeczowym, którego treść i granice określone zostały zasadniczo w przepisach ustawy - Kodeks cywilny oraz w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami. Użytkowanie wieczyste jest prawem ustanowionym na rzeczy cudzej, jednak pozwala uznać oddanie gruntu za czynność dającą prawo do rozporządzania tym gruntem (towarem) jak właściciel. W świetle art. 233 § 1 ustawy Kodeks cywilny, użytkownik wieczysty może w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego oraz przez umowę o oddanie gruntu Skarbu Państwa lub gruntu jednostek samorządu terytorialnego w użytkowanie wieczyste, korzystać z gruntu z wyłączeniem innych osób. W tych samych granicach użytkownik wieczysty może swoim prawem rozporządzać. Z przepisów art. 234, art. 235 i art. 237 Kodeksu cywilnego wynikają kolejne uprawnienia użytkownika wieczystego, ukształtowane na wzór uprawnień właściciela. Wnioskodawca wskazuje ponadto, iż z regulacji zawartych w art. 71 ust. 1-4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami wynika, że za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste pobiera się pierwszą opłatę i opłaty roczne. Pierwsza opłata za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste w drodze przetargu podlega zapłacie jednorazowo, nie później niż do dnia zawarcia umowy o oddanie tej nieruchomości w użytkowanie wieczyste. Opłaty roczne wnosi się przez cały okres użytkowania wieczystego, w terminie do dnia 31 marca każdego roku, z góry za dany rok. W myśl art. 27 ww. ustawy, ustanowienie użytkowania wieczystego następuje w momencie dokonania wpisu tego prawa do księgi wieczystej, na podstawie zawartej w formie aktu notarialnego umowy o jego ustanowieniu.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl postanowień art. 7 ust. 1 pkt 6 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste.

Ustawowe uregulowanie charakteru czynności oddania gruntów w wieczyste użytkowanie jako dostawy towarów oznacza, iż wykonanie tej czynności następuje w całości w momencie oddania gruntu do używania, tj. w momencie dokonania wpisu tego prawa do księgi wieczystej, na podstawie zawartej w formie aktu notarialnego umowy o jego ustanowieniu. Jeśli użytkowanie wieczyste gruntu zostało ustanowione przed dniem zmiany przepisów ustawy o podatku od towarów, tj. przed dniem 1 stycznia 2011r., oznacza to, że czynność ta, tj. dostawa gruntu, została zrealizowane w całości przed dniem zmiany stawek podatkowych. W ustawie z dnia 26 listopada 2010r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. Nr 238, poz. 1578), do art. 41 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług dodano ust. 14a - 14h, w których zawarto przepisy przejściowe. W ust. 14a zawarto zapis, z którego wynika, iż (cyt.): „W przypadku czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem, która została wykonana przed dniem zmiany stawki podatku, dla której obowiązek podatkowy powstaje w dniu zmiany stawki podatku lub po tym dniu, czynność ta podlega opodatkowaniu według stawek podatku obowiązujących dla tej czynności w momencie jej wykonania". Ponieważ czynność użytkowania wieczystego gruntów (dostawa gruntów), z umów zawartych przez Miasto O. z użytkownikami wieczystymi przed dniem zmiany stawek podatkowych, została w całości wykonana z chwilą ustanowienia prawa wieczystego użytkownika, tj. z chwilą dokonania wpisu tego prawa do księgi wieczystej, na podstawie zawartej w formie aktu notarialnego umowy o jego ustanowieniu, kolejne opłaty roczne należy - zdaniem Miasta O. - opodatkowywać stawką podatku w wysokości 22%, niezależnie od tego, iż obowiązek podatkowy od tych opłat powstaje już pod rządami zmienionej, obowiązującej od dnia 1 stycznia 2011r. ustawy o podatku od towarów i usług.

Tak więc, niezależnie od tego, kiedy będzie powstawał obowiązek podatkowy, dla zastosowania określonej stawki podatku od towarów i usług dla czynności oddania gruntu w użytkowanie wieczyste decydujący jest moment wydania nieruchomości użytkownikowi wieczystemu. W związku z tym, iż wydanie gruntu w użytkowanie wieczyste miało miejsce przed dniem 1 stycznia 2011r., opłaty roczne z tego tytułu, zdaniem Miasta O., należy opodatkowywać stawką obowiązującą w dniu wydania gruntu do używania, która do dnia 31 grudnia 2010r. wynosiła 22%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 pkt 6 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste.

W myśl art. 19 ust. 16b ustawy o VAT, w przypadku oddania gruntu w użytkowanie wieczyste obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z upływem terminu płatności poszczególnych opłat pobranych z tego tytułu.

Stawka podatku od towarów i usług, w myśl art. 41 ust. 1 ustawy o VAT wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże zgodnie z obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011r. art. 146a pkt 1 ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

W ramach dokonanej ustawą z dnia 26 listopada 2010r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. Nr 238 poz. 1578 ze zm.) nowelizacji obwiązującej obecnie ustawy o VAT, skutkującej m.in. okresowym podwyższeniem obowiązujących stawek VAT, przewidziano przepisy przejściowe regulujące w sposób jednoznaczny zasady stosowania podwyższonych okresowo stawek VAT w zależności od rodzaju czynności podlegających opodatkowaniu oraz terminu ich wykonania. Stosowne uregulowania zawarte zostały w znowelizowanym art. 41 ww. ustawy o VAT poprzez dodanie nowych ust. 14a-14h.

Stosownie do treści art. 41 ust. 14a ustawy w przypadku czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem, która została wykonana przed dniem zmiany stawki podatku, dla której obowiązek podatkowy powstaje w dniu zmiany stawki podatku lub po tym dniu, czynność ta podlega opodatkowaniu według stawek podatku obowiązujących dla tej czynności w momencie jej wykonania.

Odpowiedź na pytanie o stawkę podatku od towarów i usług, postawione przez Wnioskodawcę w przedmiotowym wniosku, wymaga w pierwszej kolejności ustalenia czy w sytuacji przedstawionej we wniosku, dochodzi do wykonania czynności dostawy i w jakiej dacie.

Prawo wieczystego użytkowania jest prawem rzeczowym, którego treść i granice określone zostały zasadniczo w przepisach ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) oraz w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2010r. Nr 102, poz. 651 ze zm.).

Z zawartych tam regulacji wynika, iż użytkowanie wieczyste stanowi wprawdzie prawo do rzeczy cudzej, ale daje użytkownikowi wieczystemu uprawnienia do dysponowania rzeczą w sposób zbliżony do właściciela. W świetle art. 233 Kodeksu cywilnego użytkownik wieczysty (osoba fizyczna lub prawna) może, w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego oraz przez umowę o oddanie gruntu Skarbu Państwa lub gruntu jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w użytkowanie wieczyste, korzystać z gruntu z wyłączeniem innych osób. W tych samych granicach użytkownik wieczysty może swoim prawem rozporządzać. W myśl natomiast art. 238 Kodeksu cywilnego, wieczysty użytkownik uiszcza przez czas trwania swego prawa opłatę roczną.

Stosownie natomiast do art. 71 ust. 1-4 ww. ustawy o gospodarce nieruchomościami, za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste pobiera się pierwszą opłatę i opłaty roczne. Pierwsza opłata za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste w drodze przetargu podlega zapłacie jednorazowo, nie później niż do dnia zawarcia umowy o oddanie tej nieruchomości w użytkowanie wieczyste. Pierwszą opłatę za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste w drodze bezprzetargowej można rozłożyć na oprocentowane raty. W sprawach tych stosuje się odpowiednio przepis art. 70 ust. 2-4. Opłaty roczne wnosi się przez cały okres użytkowania wieczystego, w terminie do dnia 31 marca każdego roku, z góry za dany rok. Opłaty rocznej nie pobiera się za rok, w którym zostało ustanowione prawo użytkowania wieczystego. Właściwy organ, na wniosek użytkownika wieczystego złożony nie później niż 14 dni przed upływem terminu płatności, może ustalić inny termin zapłaty, nieprzekraczający danego roku kalendarzowego.

Z powyższych przepisów wywnioskować należy, iż w przypadku użytkowania wieczystego właścicielem gruntu przez cały okres użytkowania pozostaje Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego. Użytkownik wieczysty w tym czasie posiada zatem we władaniu rzecz cudzą. Jego prawo w stosunku do tego gruntu pozwala na dysponowanie rzeczą w sposób zbliżony do właściciela. Wykonanie więc tego świadczenia w całości następuje z chwilą ustanowienia prawa użytkowania wieczystego.

W związku z powyższym w ustawie o podatku od towarów i usług oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste potraktowano jak dostawę towarów.

W przepisie art. 7 ust. 1 pkt 6 cyt. ustawy o VAT, jako dostawę towaru uznano właśnie oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste. Wykonanie dostawy nastąpi z chwilą wydania użytkownikowi wieczystemu, który od tej chwili dysponuje gruntem jak właściciel. W momencie oddania gruntu w użytkowanie wieczyste spełniona zatem zostaje przesłanka do uznania tej czynności za dostawę towaru określoną w art. 7 ust. 1 ustawy.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Miasto O., będące od dnia 1 września 2010r. czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, oddaje osobom fizycznym oraz osobom prawnym, w użytkowanie wieczyste, nieruchomości gruntowe lub ich części, będące własnością Miasta lub Skarbu Państwa. Oddanie gruntu lub jego części w użytkowanie wieczyste następuje na podstawie umowy sporządzonej w formie aktu notarialnego, a następnie wpisu do księgi wieczystej. Oddając nieruchomość gruntową w użytkowanie wieczyste Miasto O. pobiera opłatę pierwszą oraz opłaty roczne, płatne jednorazowo, do dnia 31 marca danego roku. Do dnia 31 grudnia 2010r. zarówno przy opodatkowaniu pierwszej opłaty, jak i opłat rocznych od użytkowania wieczystego gruntów, ustanowionego po dniu 1 maja 2004r., Miasto stosowało stawkę podatku od towarów i usług, o której mowa w art. 41 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, tj. stawkę w wysokości 22%.

W okolicznościach sprawy przedstawionych w przedmiotowym wniosku, oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste nastąpiło przed dniem 1 stycznia 2011r. Wobec tego dokonywane w 2011r. i w latach następnych opłaty roczne z tytułu użytkowania wieczystego, płatne do dnia 31 marca każdego roku za dany rok z góry, winny zostać opodatkowane z uwzględnieniem przepisu art. 41 ust. 14a ustawy o VAT, a zatem winny zostać opodatkowane według stawki podatku obowiązującej dla czynności użytkowania wieczystego, obowiązującej w momencie wykonania tej czynności tj. oddania gruntu w użytkowanie wieczyste. Tak więc niezależnie od tego kiedy powstaje, określony przepisem art. 19 ust. 16b ustawy o VAT, obowiązek podatkowy, opłaty roczne za poszczególne lata z tytułu tego prawa, opodatkowane winny być zawsze stawką obowiązującą w dniu wydania gruntu.

Zatem, należne opłaty roczne dotyczące prawa użytkowania wieczystego gruntu ustanowionego do dnia 31 grudnia 2010r., uiszczanie od dnia 1 stycznia 2011r. winny być, na podstawie art. 41 ust. 1 w związku z art. 41 ust. 14a ustawy o VAT, opodatkowane stawką 22%.

Wobec powyższego stanowisko przedstawione przez Wnioskodawcę uznać należy za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Nadmienia się, iż zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.