Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-189/09/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-05-28
Teza: Możliwość odliczenia przez bank podatku naliczonego wynikającego z faktur otrzymanych od "K", dokumentujących usługi certyfikacyjne.
Słowa kluczowe: podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; refakturowanie; usługi-usługi o charakterze niematerialnym; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 5 marca 2009 r. (data wpływu 9 marca 2009 r.), uzupełnionym pismami z dnia 21 kwietnia 2009 r. (data wpływu 24 kwietnia 2009 r.) oraz z dnia 13 maja 2009 r. (data wpływu 18 maja 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku naliczonego z faktur otrzymanych od "K" dokumentujących usługi certyfikacyjne - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 marca 2009 r. złożono wniosek, uzupełniony pismami z dnia 21 kwietnia 2009 r. i 13 maja 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku naliczonego z faktur otrzymanych od „K” dokumentujących usługi certyfikacyjne.

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniach, zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Bank zawarł umowę z „K” o pośrednictwo w zakresie świadczenia usług certyfikacyjnych. Świadczący usługi będzie wystawiał faktury na Bank, natomiast Bank będzie odsprzedawał usługi w tej samej cenie bezpośrednio klientom, także wystawiając stosowne faktury (refakturowanie). Z tytułu pośrednictwa Bank będzie otrzymywał premie pieniężne.

Bank jest zarejestrowanym i czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu świadczenia usług pośrednictwa sprzedaży ubezpieczeń, od których odprowadza podatek należny. Nie korzysta ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Usługi certyfikacyjne Bank klasyfikuje pod symbolem PKWiU 93.05.12-00.00 usługi pozostałe, gdzie indziej niesklasyfikowane. Wskazano, iż ww. usługi certyfikacyjne nie mają związku z wykonywanymi przez Bank czynnościami zwolnionymi lub niepodlegającymi opodatkowaniu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Bank będzie mógł skorzystać, w związku z wykonywaniem czynności pośrednictwa sprzedaży usług certyfikacyjnych, z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wskazanego na fakturach otrzymanych od „K”?

Zdaniem Wnioskodawcy, będzie podatnikiem podatku od towarów i usług, według stawki widniejącej na wystawionych przez „K” fakturach, pomimo że sam nie świadczy usług certyfikacyjnych (refakturuje). Dlatego nie będzie mógł obniżyć podatku należnego o podatek naliczony.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Podatnikami, stosownie do art. 15 ust. 1 ww. ustawy, są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 7 ust. 1 powołanej ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Według art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Ze złożonego wniosku oraz pisma uzupełniającego wynika, że Bank jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu wykonywania czynności opodatkowanych, takich jak pośrednictwo w sprzedaży usług ubezpieczeniowych. Będzie nabywał i odsprzedawał usługi certyfikacyjne – nabycie tych usług udokumentowane będzie fakturami wystawionymi przez „K”, a ich odsprzedaż dokumentowana będzie fakturami wystawionymi przez Bank na rzecz klientów - w tej samej cenie (na zasadzie refakturowania). Wskazano, iż usługi te według przepisów o statystyce publicznej, stanowią usługi pozostałe gdzie indziej niesklasyfikowane (PKWiU 93.05.12-00.00).

Zarówno przepisy cyt. ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisy wykonawcze do tej ustawy nie regulują zagadnienia odsprzedaży, tzw. refakturowania. Należy więc w tej sytuacji odwołać się do zapisu zawartego w art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. Nr L 347/1), zgodnie z którym w przypadku, gdy podatnik działając we własnym imieniu, lecz na rachunek innej osoby, uczestniczy w świadczeniu usług, uznaje się, że podatnik ten nabył i wyświadczył te usługi.

W oparciu o powyższą regulację przyjęta praktyka i orzecznictwo dopuszczają sytuacje, w których koszty niektórych usług, gdzie odbiorcą jest inny podmiot niż podmiot obciążony przez świadczącego usługę, mogą być przenoszone na faktycznego odbiorcę, poprzez wystawianie tzw. „refaktur”. Refakturowanie polega więc na zafakturowaniu przez jeden podmiot innemu podmiotowi, odsprzedaży usług bez doliczania marży, a celem jest przeniesienie kosztów przez podmiot refakturujący na podmiot, który z danych usług faktycznie korzysta. Podmiot refakturujący jest z jednej strony nabywcą usługi, z drugiej zaś wykonawcą tej samej usługi.

W świetle powołanego przepisu Dyrektywy należy stwierdzić, iż Bank dokonuje nabycia usług certyfikacyjnych, a następnie ich sprzedaży. Występuje więc jako usługodawca tych usług. Z uwagi na to, że usługi certyfikacyjne stanowią czynności opodatkowane, od których Bank będzie zobowiązany rozliczyć podatek należny, stosownie do art. 86 ust. 1 powołanej ustawy będzie miał prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie tych usług od „K”.

Końcowo należy wskazać, że interpretację wydano w oparciu o klasyfikację statystyczną wskazaną we wniosku. Organ wydający interpretację indywidualną, nie jest bowiem właściwy do weryfikacji poprawności dokonanej przez Wnioskodawcę klasyfikacji usług według PKWiU, gdyż zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje swoje towary i usługi według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. To Podatnika obciąża obowiązek i ryzyko prawidłowego sklasyfikowania wykonywanych usług.

Ponadto informuje się, iż interpretacja niniejsza nie rozstrzyga kwestii prawidłowości opodatkowania przez Bank usług pośrednictwa w sprzedaży ubezpieczeń, gdyż nie przedstawiono w tym zakresie własnego stanowiska oraz nie zadano pytania.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania niniejszej interpretacji.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.