Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-1124/11/IK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-12-29
Teza: Korekta wykazanej wcześniej w deklaracji kwoty podatku VAT z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz eksportu.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa; eksport; odbiór-potwierdzenie odbioru; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 3 października 2011 r. (data wpływu 7 października 2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie korekty wykazanej wcześniej w deklaracji kwoty podatku VAT z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz eksportu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 października 2011 r. został złożony ww. wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie korekty wykazanej wcześniej w deklaracji kwoty podatku VAT z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz eksportu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny (zdarzenie przyszłe):

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca dokonuje miedzy innymi wewnątrzwspólnotowych dostaw oraz eksportu towarów. W sytuacjach, w których przed złożeniem deklaracji podatkowej, warunki o których mowa w art. 41 i 42 ustawy o VAT uprawniające do zastosowania stawki 0% od tych czynności nie są spełnione, Spółka opodatkowuje przedmiotowe transakcje jako dostawa na terytorium kraju, ze stawką właściwą dla sprzedaży towaru na terenie Polski tj. 23%

Obliczając kwotę podatku należnego VAT z zastosowaniem stawek właściwych dla dostawy towaru na terytorium kraju. Wnioskodawca traktuje kwotę wynikającą z faktury jako kwotę netto czyli tzw. metoda „od stu:, co zilustrowano poniższym przykładem:

Kwota należności wykazana w fakturze VAT: 100 jednostek netto, VAT 0 jednostek, brutto 100 jednostek

Obliczona stawka krajowa VAT: 23% x 100 jednostek netto

Wykazany przez Wnioskodawcę VAT należny 23j.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy Wnioskodawca postępuje prawidłowo?

Czy Wnioskodawca postąpi prawidłowo dokonując korekt deklaracji VAT, w których dotychczas obliczała należny podatek metodą „od stu”, stosując metodę „w stu” w oparciu o brzmienie art. 29 ust. 1 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.  Dotychczasowe obliczanie podatku należnego zarówno dla WDT jak i eksportu było prawidłowe. Jednakże w oparciu o interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach sygn. IBPP3/443-840/08/DG, w której przedstawiony stan faktyczny jest identyczny ze stanem faktycznym Wnioskodawcy, stwierdza że postępuje nieprawidłowo gdyż dodatkowe uzupełnienie dotyczące wyjaśnienia art. 29 ustawy o VAT, stwierdza, że właściwym jest naliczanie podatku należnego od kwoty należnej nabywcy czyli poprzez zastosowanie metody „w stu”
2.  Wnioskodawca postąpi prawidłowo dokonując korekt deklaracji VAT, w których obliczał należny podatek VAT „od stu” stosując metodę „w stu” w oparciu o brzmienie art. 29 ust. 1 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT, przez eksport towarów rozumie się przez to potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej w wykonaniu czynności określonych w art. 7, jeżeli wywóz jest dokonany przez:

1.  dostawcę lub na jego rzecz, lub
2.  nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę dla celów wyposażenia lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków transportu służących do celów prywatnych.

Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8 (art. 13 ust. 1 ustawy o VAT).

Zgodnie z art. 41 ust. 4 cyt. ustawy, w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%.

W myśl art. 41 ust. 6 tejże ustawy, stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5, pod warunkiem że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej.

Jeżeli jednak ww. warunek nie zostanie spełniony to, zgodnie z art. 41 ust. 7 ustawy o VAT, podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres rozliczeniowy, lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod warunkiem otrzymania dokumentu wymienionego w ust. 6 przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za ten następny okres. W przypadku nieotrzymania tego dokumentu w terminie określonym w zdaniu poprzednim mają zastosowanie stawki właściwe dla dostawy tego towaru na terytorium kraju.

Zgodnie z ust. 8 ww. artykułu 41 przepis ust. 7 stosuje się w przypadku, gdy podatnik posiada dokument celny potwierdzający procedurę wywozu.

Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, posiada kopię dokumentu, w którym urząd celny określony w przepisach celnych potwierdził wywóz tych towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Z dokumentu, o którym mowa w zdaniu pierwszym, musi wynikać tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu. Przepisy ust. 7 i 9 stosuje się odpowiednio (art. 41 ust. 11 ustawy o VAT).

W myśl art. 41 ust. 9 cyt. ustawy, otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej w terminie późniejszym niż określony w ust. 6 i 7 upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten dokument.

Natomiast zgodnie z art. 42 ust. 1 cyt. ustawy wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem że:

1.  podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, i podał ten numer oraz swój numer, o którym mowa w art. 97 ust. 10, na fakturze stwierdzającej dostawę towarów;
2.  podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju.

Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju:

1.  dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju - w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
2.  kopia faktury,
3.  specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku.

– z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.

Stosownie do art. 42 ust. 12, jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie został spełniony przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za:

1.  okres kwartalny - podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za ten okres; podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za następny okres rozliczeniowy ze stawką właściwą dla dostawy danego towaru na terytorium kraju, jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za ten następny okres rozliczeniowy nie posiada dowodów, o których mowa w ust. 1 pkt 2;
2.  okres miesięczny - podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za ten okres; podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za kolejny po następnym okresie rozliczeniowym okres rozliczeniowy ze stawką właściwą dla dostawy danego towaru na terytorium kraju, jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatnik za ten kolejny po następnym okresie rozliczeniowym okres rozliczeniowy nie posiada dowodów, o których mowa w ust. 1 pkt 2.

Zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy o VAT, w przypadkach, o których mowa w ust. 12, otrzymanie dowodów, o których mowa w ust. 1 pkt 2, upoważnia podatnika do wykazania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów ze stawką 0% w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za okres rozliczeniowy, w którym dostawa ta została dokonana, i dokonania korekty deklaracji podatkowej oraz odpowiednio informacji podsumowującej, o której mowa w art. 100 ust. 1.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy zarówno w przypadku eksportu, jak i dostaw wewnątrzwspólnotowych, jeżeli podatnik w powyżej wskazanych terminach nie otrzymał (nie posiada) wymaganych dokumentów potwierdzających odpowiednio dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej lub wywóz towarów poza terytorium Wspólnoty, obowiązany jest opodatkować tę dostawę przy zastosowaniu stawki właściwej dla danej dostawy w kraju.

Natomiast zgodnie z art. 29 ust. 1, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Cytowany powyżej przepis stanowi definicję podstawy opodatkowania podatkiem VAT, którą jest obrót, czyli kwota należna z tytułu sprzedaży pomniejszona o kwotę należnego podatku. W związku z powyższym, w przedmiotowej sprawie, kwota obrotu z kontrahentem (kwota brutto) zawiera podatek VAT.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia wynika, że Wnioskodawca dokonuje eksportu i wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów z zastosowaniem stawki 0%, W sytuacjach, w których przed złożeniem deklaracji podatkowej, warunki o których mowa w art. 41 i 42 ustawy o VAT uprawniające do zastosowania stawki 0% od tych czynności nie są spełnione, Wnioskodawca opodatkowuje przedmiotowe transakcje jako dostawę na terytorium kraju, ze stawką właściwą dla sprzedaży towaru na terenie Polski tj. 23%. Obliczając kwotę podatku należnego VAT z zastosowaniem stawek właściwych dla dostawy towaru na terytorium kraju. Wnioskodawca traktuje kwotę wynikającą z faktury jako kwotę netto czyli tzw. metoda „od stu”.

Mając na uwadze opis zdarzenia oraz powołane regulacje z zakresu podatku od towarów i usług, w tym przede wszystkim treść art. 29 ust. 1 ustawy, należy wskazać, że wystawiając faktury korygujące eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, określając podstawę opodatkowania Wnioskodawca powinien naliczać podatek od kwoty należnej od nabywcy pomniejszonej o kwotę podatku należnego. Tym samym Wnioskodawca powinien posłużyć się tzw. metodą „w stu”. W sytuacji gdy Wnioskodawca wystawił faktury korygujące i określając podstawę opodatkowania metodą „od stu” winien wystawić korekty faktur do faktur korygujących, w których należy wykazać kwotę podatku wyliczoną rachunkiem „w stu”. Przedmiotowa korekta powinna mieć odzwierciedlenie w deklaracjach VAT-7, w których Wnioskodawca obliczył należny podatek VAT „metodą od stu”.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy nalało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Józefa Ignacego Kraszewskiego 4A, 35-016 Rzeszów po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi –Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.