Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/4512-431/15-2/BS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-08-03
Teza: Stawka podatku VAT dla świadczonych usług TV
Słowa kluczowe: stawka-stawki podatku; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku; telewizja; usługi; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony - przedstawione we wniosku z dnia 29 kwietnia 2015 r. (data wpływu 7 maja 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 maja 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Obecnie planuje rozpoczęcie działalności w zakresie umożliwiania odbioru programów telewizyjnych. W ramach powyższej działalności, Spółka będzie świadczyć usługi płatnej telewizji cyfrowej w zakresie rozprowadzania i rozpowszechniania programów telewizyjnych (dalej: „Usługi”).

Wnioskodawca planuje oferowanie abonentom pakietów telewizyjnych, opartych o programy telewizyjne, nadawane jednocześnie z ich transmisją („na żywo”). Prawa do emisji programów telewizyjnych Spółka nabędzie na mocy licencji, udzielonych przez ich nadawców. Usługi będą świadczone w sposób ciągły na podstawie stosownej umowy, zawartej pomiędzy Wnioskodawcą i danym abonentem, na mocy której abonenci będą zobowiązani do dokonywania na rzecz Spółki określonych comiesięcznych płatności (opłat abonamentowych). Wysokość opłaty abonamentowej będzie uzależniona od zakresu oferty programowej (ilości programów), objętych wykupionym przez danego abonenta pakietem. Spółka planuje oferowanie niezależnie od siebie dwóch podtypów Usług, które różnić się będą co do technicznych aspektów zastosowanego przesyłu danych oraz rodzaju urządzeń odbiorczych.

1.  IPTV

Usługi w zakresie IPTV będą polegały na umożliwianiu odbioru programów telewizyjnych poprzez sieci szerokopasmowe, wykorzystujące protokół IP (tzw. Internet Protocol Television; IPTV). Sygnał telewizyjny, pobierany przez Spółkę z satelity lub za pomocą łącz światłowodowych, będzie kodowany do formatu cyfrowego i przesyłany do abonenta za pomocą sieci szerokopasmowych w transmisji strumieniowej (tzw. streaming) z użyciem technologii Internet Protocol (protokół IP). Usługi w zakresie IPTV nie są świadczone za pomocą Internetu; odbiór programów telewizyjnych umożliwiany jest drogą kablową, przy wykorzystaniu wydzielonej części sieci szerokopasmowej, w związku z czym nie jest wymagane posiadanie przez abonentów podłączenia do sieci Internet. Odbiór telewizji przez abonentów będzie możliwy za pomocą dekoderów (wraz z wyposażeniem: przewody, pilot, zasilacz, itp.), odpowiedzialnych za odpowiednią konwersję telewizyjnego sygnału cyfrowego do formatu obsługiwanego przez odbiornik telewizyjny.

1.  Telewizja internetowa

Usługi w powyższym zakresie będą polegały na umożliwianiu odbioru telewizji przez Internet jednocześnie z ich transmisją przez nadawców za pomocą sieci telewizyjnych. Sygnał telewizyjny, pobierany przez Spółkę z satelity lub za pomocą łącz światłowodowych, będzie kodowany do formatu cyfrowego i przesyłany do abonenta za pomocą transmisji strumieniowej (tzw. streaming) z użyciem technologii Internet Protocol (protokół IP). Odbiór telewizji przez abonentów będzie możliwy za pomocą odbiorników mobilnych, posiadających dostęp do Internetu, takich jak smartfony, tablety, laptopy, netbooki oraz poprzez komputery stacjonarne.

1.  Dodatkowe usługi

Dla pełnego przedstawienia stanu faktycznego Spółka zaznacza też, iż niezależnie od powyższego rozważa także posiadanie w swojej ofercie usług, polegających na wypożyczaniu filmów i audycji w wybranym przez korzystającego z usługi czasie (tzw. programów na życzenie; VOD) oraz usług nagrywania, zatrzymywania, przewijania i cofania programów telewizyjnych, jednak nie są one objęte niniejszym wnioskiem.

Wnioskodawca pragnie również podkreślić, iż wszystkie wskazane w punktach 1 2 oraz 3 usługi nie stanowią usług reklamowych i promocyjnych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

1.  Czy w świetle art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146a oraz poz. 169 do załącznika nr 3 ustawy o VAT, Usługi w zakresie IPTV, opisane we wniosku, powinny podlegać opodatkowaniu stawką 8%?
2.  Czy w świetle art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146a oraz poz. 169 do załącznika nr 3 ustawy o VAT, Usługi w zakresie telewizji internetowej, opisane we wniosku, powinny podlegać opodatkowaniu stawką 8%?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1.

Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146a oraz poz. 169 do załącznika nr 3 ustawy o VAT, Usługi w zakresie IPTV, opisane we wniosku, powinny podlegać opodatkowaniu stawką 8%.

Ad. 2.

Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146a oraz poz. 169 do załącznika nr 3 ustawy o VAT, Usługi w zakresie telewizji internetowej, opisane we wniosku, powinny podlegać opodatkowaniu stawką 8%.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

W świetle art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1, z tym, że na mocy art. 146 pkt 1, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zgodnie natomiast z art. 41 ust. 2 ustawy o VAT, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1, przy czym w świetle art. I46a pkt 2, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Poz. 169 załącznika nr 3 do ustawy o VAT wymienia usługi, inne niż usługi elektroniczne, polegające na umożliwieniu odbioru programów telewizyjnych i radiowych w rozumieniu przepisów o radiofonii i telewizji za pomocą urządzeń odbiorczych, z wyłączeniem usług polegających na wypożyczaniu filmów i audycji w wybranym przez korzystającego z usługi czasie.

Zgodnie z art. 2 pkt 26 ustawy o VAT ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o usługach elektronicznych - rozumie się przez to usługi świadczone za pomocą środków komunikacji elektronicznej, o których mowa w art. 7 rozporządzenia 282/2011.

Ustawa o VAT nie zawiera natomiast definicji pojęcia „umożliwiania odbioru programów telewizyjnych i radiowych”, o którym mowa w poz. 169 załącznika nr 3, odsyłając w tym zakresie do właściwych przepisów o radiofonii i telewizji.

W świetle art. 4 pkt 6 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 43, poz. 226 ze zm.) programem jest uporządkowany zestaw audycji, przekazów handlowych lub innych przekazów, rozpowszechniany w całości, w sposób umożliwiający jednoczesny odbiór przez odbiorców w ustalonym przez nadawcę układzie. Jak stanowi art. 4 pkt 7 urritv, rozpowszechnianiem jest emisja programu drogą bezprzewodową lub przewodową do odbioru przez odbiorców, natomiast zgodnie z art. 4 pkt 8 urritv, rozprowadzaniem jest przejmowanie rozpowszechnionego programu w całości i bez zmian oraz równoczesne, wtórne jego rozpowszechnianie.

W oparciu o powyższe brzmienie przepisów, w opinii Wnioskodawcy, planowane Usługi, niezależnie od stosowanego sposobu przesyłu danych oraz rodzaju urządzeń odbiorczych (tj. niezależnie od świadczenia Usług jako IPTV lub jako telewizji internetowej), mieszczą się w zakresie usług umożliwienia odbioru programów telewizyjnych w rozumieniu przepisów o radiofonii i telewizji za pomocą urządzeń odbiorczych podlegających, o których mowa w poz. 169 załącznika nr 3 do ustawy o VAT, podlegających opodatkowaniu preferencyjną stawką.

Zgodnie z definicją słownikową, „umożliwienie”, „umożliwić” oznacza „stworzyć warunki sprzyjające czemuś” (http://sip.pwn.pl/). Jak wskazano we wniosku, w celu realizacji planowanej Usługi, Spółka podejmuje określone czynności, takie, jak pobranie i zakodowanie sygnału telewizyjnego do formatu cyfrowego oraz przesłanie go do urządzeń odbiorczych z użyciem określonych technologii transmisyjnych. Czynności te mają na celu stworzenie warunków do odbioru przez abonenta programów telewizyjnych.

Ponadto, programy telewizyjne będą przez Spółkę udostępniane na mocy licencji, przyznanych przez nadawców, jednocześnie z ich transmisją („na żywo”), co zapewni równoczesny odbiór przez wszystkich abonentów. Usługi, których świadczenie planuje Spółka, będą polegały na rozprowadzaniu i rozpowszechnianiu programów telewizyjnych drogą bezprzewodową w sposób umożliwiający jednoczesny odbiór przez odbiorców w ustalonym przez nadawcę układzie. Powyższe, zdaniem Spółki, powinno być traktowane jako umożliwienie abonentom odbioru programów telewizyjnych za pomocą urządzeń odbiorczych.

Opisany sposób rozumienia pojęcia „umożliwiania odbioru programów telewizyjnych za pomocą urządzeń odbiorczych” jest przyjmowany także przez organy podatkowe w wydawanych interpretacjach indywidualnych. Przykładowo w interpretacji indywidualnej z dnia 12 listopada 2013 r., sygn. ITPP1/443-837/13/BK Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi stwierdził, że: „Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej korzysta Pan z udostępnionego przez nadawców na satelitach sygnału satelitarnego, który jest odbierany a następnie wprowadzany do sieci kablowej. Dalszym ciągiem zdarzeń jest reemisja sygnału przez Pana firmę, odbiorcom końcowym (abonentom) drogą kablową. W świetle tak przestawionych okoliczności, skoro wykonuje Pan usługi umożliwiania odbioru (rozprowadzania) programów telewizyjno-radiowych za pomocą urządzeń odbiorczych i o ile nie świadczy dodatkowych usług, typu: usługi elektroniczne, czy tzw. video na życzenie - VOD, stwierdzić należy, iż czynności te podlegają opodatkowaniu stawką obniżoną w wysokości 8 % na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z poz. 169 zał. nr 3 do ustawy”.

Analogiczne stanowisko o zasadności interpretacji poz. 169 załącznika nr 3 do ustawy o VAT poprzez analizę przepisów ustawy o radiofonii i telewizji zostało zajęte przez organy podatkowe także w szeregu innych interpretacji indywidualnych, por. przykładowo interpretacje indywidualne:

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 1 grudnia 2014 r., sygn. IBPP2/443-824/14/IK,
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 6 października 2014 r., sygn. IPTPP2/443-522/14-4/PR,
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 11 lipca 2014 r., sygn. IPPP3/443-337/14-2/IG,
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 14 października 2013 r., sygn. ITPP1/443-698/13/IK,
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 24 maja 2013 r., sygn. IPPP2/443-217/13-2/KOM, czy
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszc2y z 25 kwietnia 2013 r., sygn. ITPP1/443-104/13/IK, co wskazuje – zdaniem Spółki – na istnienie ustalonej linii interpretacyjnej w tym zakresie.

Jednocześnie z brzmienia poz. 169 załącznika nr 3 do ustawy o VAT wynika, iż usługi umożliwiania odbioru programów telewizyjnych za pomocą urządzeń odbiorczych są wyłączone z zakresu opodatkowania preferencyjną stawką VAT, jeżeli stanowią:

1.  usługi elektroniczne,
2.  usługi polegające na wypożyczaniu filmów i audycji w wybranym przez korzystającego z usługi czasie,
3.  usługi promocji i reklamy.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Usługi, planowane przez Spółkę, nie obejmują wypożyczania filmów i audycji w wybranym przez korzystającego z usługi czasie oraz nie stanowią usług promocji i reklamy.

Zdaniem Wnioskodawcy, konieczne jest natomiast dokonanie analizy, czy Usługi w zakresie IPTV oraz telewizji internetowej nie stanowią usług elektronicznych.

Jak wynika z art. 2 pkt 26 ustawy o VAT, w kwestii sposobu rozumienie pojęcia „usług elektronicznych”, polskie przepisy z zakresu VAT odsyłają do art. 7 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U.UE L z dnia 23 marca 2011 r. ze zm.; dalej: „Rozporządzenie”) w brzmieniu, uwzględniającym obowiązujące od 1 stycznia 2015 r. zmiany, wprowadzone przez rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 1042/2013 z dnia 7 października 2013 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 282/2011 w odniesieniu do miejsca świadczenia usług (Dz.U.UE L z dnia 26 października 2013 r.).

Zgodnie z art. 7 Rozporządzenia, do „usług świadczonych drogą elektroniczną”, o których mowa w dyrektywie 2006/112/WE, należą usługi świadczone za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej, których świadczenie – ze względu na ich charakter – jest zasadniczo zautomatyzowane i wymaga minimalnego udziału człowieka, a ich wykonanie bez wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe.

Ad. 1.

Biorąc pod uwagę literalne brzmienie art. 7 ust. 1 Rozporządzenia, w opinii Wnioskodawcy, w odniesieniu do planowanych Usług w zakresie IPTV, należy stwierdzić, iż nie spełniają one głównej przesłanki możliwości zastosowania definicji ogólnej usług elektronicznych, tj. nie są świadczone za pomocą Internetu (ani innej sieci elektronicznej).

Jak wskazano w treści wniosku, Usługi w zakresie IPTV będą świadczone drogą kablową. IPTV korzysta z sieci szerokopasmowej, wykorzystującej protokół IP, nie wymaga natomiast posiadania przez abonentów połączenia z Internetem. Dla odbioru IPTV nie jest też wymagane posiadanie komputera / innego urządzenia, umożliwiającego dostęp do Internetu. Urządzeniem odbiorczym w przypadku Usług w zakresie IPTV będzie podłączony do odbiornika telewizyjnego dekoder (wraz z jego wyposażeniem), odpowiedzialny za konwersję sygnału.

Biorąc pod uwagę powyższe, w świetle art. 41 ust. 2 w zw. z art. I46a oraz poz. 169 do załącznika nr 3 ustawy o VAT, Usługi w zakresie IPTV, opisane we wniosku, powinny podlegać opodatkowaniu stawką 8%, gdyż stanowią one usługi polegające na umożliwieniu odbioru programów telewizyjnych i radiowych w rozumieniu przepisów o radiofonii i telewizji za pomocą urządzeń odbiorczych oraz jednocześnie nie należą do:

*   usług elektronicznych, ani
*   usług polegających na wypożyczaniu filmów i audycji w wybranym przez korzystającego z usługi czasie, ani
*   usług promocji i reklamy.

Ad. 2.

Zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt f) Rozporządzenia, do usług elektronicznych zalicza się w szczególności usługi wymienione w załączniku I. W zakresie odbioru programów radiowych lub telewizyjnych, załącznik ten wyszczególnia:

*   w pkt f: odbieranie programów radiowych lub telewizyjnych rozpowszechnianych za pomocą sieci radiowej lub telewizyjnej, Internetu lub podobnej sieci elektronicznej, tj. słuchanie lub oglądanie programów w momencie wybranym przez użytkownika, na jego indywidualne życzenie, na podstawie katalogu programów wybranych przez dostawcę usług medialnych, np. telewizja lub wideo na życzenie;
*   w pkt g: odbieranie programów radiowych lub telewizyjnych rozpowszechnianych za pomocą Internetu lub podobnej sieci elektronicznej (streaming IP), chyba że są one nadawane jednocześnie z ich transmisją lub retransmisją za pomocą sieci radiowych lub telewizyjnych.

Analizując treść pkt f) załącznika I do Rozporządzenia w świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, iż Usługi w zakresie telewizji internetowej nie obejmują telewizji lub wideo na życzenie, w związku z czym nie mogą one zostać uznane za usługi elektroniczne, o których mowa w tym przepisie. Programy telewizyjne, do których dostęp będzie umożliwiany w ramach świadczonej Usługi w zakresie telewizji internetowej, będą przez Spółkę nadawane jednocześnie z ich transmisją („na żywo”).

Jeśli chodzi natomiast o możliwość zastosowania pkt g) załącznika I do Rozporządzenia, Usługi w zakresie telewizji internetowej mogą być co do zasady uznane za „odbieranie programów radiowych lub telewizyjnych rozpowszechnianych za pomocą Internetu lub podobnej sieci elektronicznej (streaming IP)”, o którym mowa w ww. przepisie. Jednocześnie jednak Spółka pragnie zwrócić uwagę, iż odbieranie programów radiowych lub telewizyjnych rozpowszechnianych za pomocą Internetu jest uznawane za usługę elektroniczną, chyba że są one nadawane jednocześnie z ich transmisją lub retransmisją za pomocą sieci radiowych lub telewizyjnych. Zdaniem Wnioskodawcy, taki sposób skonstruowania pkt g) załącznika I do Rozporządzenia wskazuje, iż przepis ten przewiduje wyjątek co do możliwości uznania odbierania programów telewizyjnych rozpowszechnianych za pomocą Internetu za usługę elektroniczną. Wprowadzone wyłączenie z zakresu usług elektronicznych zapewnia równe traktowanie umożliwiania odbioru programów telewizyjnych przez Internet w stosunku do telewizji satelitarnej, czy kablowej, w sytuacji, w której rozpowszechniane programy telewizyjne są równolegle emitowane poprzez tradycyjne środki przesyłu sygnału telewizyjnego. W świetle powyższego przepisu, telewizja rozpowszechniana za pomocą Internetu w istocie nie jest telewizją „internetową” w pełnym tego słowa znaczeniu, gdyż umożliwia ona jedynie równoległy dostęp do programów telewizyjnych, transmitowanych lub retransmitowanych za pomocą sieci telewizyjnych.

W konsekwencji, zdaniem Spółki, świadczone przez nią Usługi w zakresie telewizji internetowej nie powinny zostać uznane za usługi elektroniczne, o których mowa w art. 2 pkt 26 ustawy o VAT. Jak wskazano bowiem w opisie stanu faktycznego, Usługi w zakresie telewizji internetowej będą polegały na umożliwianiu odbioru programów telewizyjnych przez Internet z jednoczesną transmisją za pomocą sieci telewizyjnych (transmisja „na żywo”).

Spółka zaznacza, iż załącznik I do Rozporządzenia wymienia także dwa typy usług, uznawanych za usługi elektroniczne, dotyczących dostawy treści audio i audiowizualnych, tj.:

*   w pkt h: dostawę treści audio i audiowizualnych za pomocą sieci komunikacyjnych, które to treści nie są udostępniane przez dostawcę usług medialnych i nie są objęte jego odpowiedzialnością redakcyjną;
*   w pkt i: dalszą dostawę treści audio i audiowizualnych należących do dostawcy usług medialnych, lecz dostarczanych przez inny podmiot za pomocą sieci komunikacyjnych.

W opinii Spółki, Usługi w zakresie telewizji internetowej nie mogą też zostać uznane za usługi elektroniczne, określone w pkt h-i załącznika I do Rozporządzenia.

W szczególności Usługi, których świadczenie planuje Spółka, nie polegają na dostawie treści audio i audiowizualnych. Jak podkreślono w treści wniosku, usługa umożliwiania odbioru polega na zapewnieniu warunków, które pozwolą abonentowi jako odbiorcy końcowemu na odbiór programów telewizyjnych. Usługa umożliwiania odbioru programów telewizyjnych w założeniu stanowi więc usługę ciągłą, w ramach której nie jest możliwe wyodrębnienie poszczególnych pojedynczych „dostaw” treści audio i audiowizualnych. Do realizacji Usługi po stronie Wnioskodawcy dochodzi w momencie umożliwienia danemu abonentowi dostępu do rozpowszechnianych programów telewizyjnych. Jednocześnie zaznaczyć należy, iż Usługi w zakresie telewizji internetowej realizowane są za pomocą transmisji strumieniowej (tzw. streaming). Użycie technologii transmisji strumieniowej oznacza, że programy telewizyjne są przesyłane na bieżąco i odtwarzane na ekranie urządzenia odbiorczego w tym samym momencie, w którym dochodzi do ich emisji. W sytuacji, w której programy telewizyjne nie będą zapisywane na urządzeniach odbiorczych abonentów, nie można argumentować, iż Spółka dokonuje ich dostawy.

Powyższe Wnioskodawca zaznacza wyłącznie dla pełnego przedstawienia swojego stanowiska, gdyż to pkt f-g załącznika I do Rozporządzenia odnoszą się wprost do usług „odbierania programów radiowych lub telewizyjnych”, w związku z czym, zdaniem Spółki, w analizowanym stanie faktycznym powinny znaleźć zastosowanie przepisy szczegółowe, odnoszące się wprost do usług umożliwiania odbioru.

Biorąc pod uwagę powyższe, w świetle art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146a oraz poz. 169 do załącznika nr 3 ustawy o VAT, Usługi w zakresie telewizji internetowej, opisane we wniosku, powinny podlegać opodatkowaniu stawką 8%, gdyż stanowią one usługi polegające na umożliwieniu odbioru programów telewizyjnych i radiowych w rozumieniu przepisów o radiofonii i telewizji za pomocą urządzeń odbiorczych oraz jednocześnie nie należą do:

*   usług elektronicznych, ani
*   usług polegających na wypożyczaniu filmów i audycji w wybranym przez korzystającego z usługi czasie, ani
*   usług promocji i reklamy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § n 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.