Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1462-IPPP2.4512.973.2016.1.IZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2017-02-27
Teza: Z uwagi na to, że jak wskazał Wnioskodawca w związku z połączeniem państwowych instytucji kultury, nastąpi likwidacja działalności, Wnioskodawca zobowiązany będzie do wypełnienia wszystkich warunków określonych w wyżej powołanym § 15 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących. Zgodzić należy się więc z Wnioskodawcą, że na dzień zakończenia działalności opodatkowanej, Wnioskodawca zobowiązany będzie dokonać odczytania zawartości pamięci fiskalnej wszystkich posiadanych kas rejestrujących w obecności uprawnionego pracownika Urzędu Skarbowego i serwisantów kas fiskalnych.
Słowa kluczowe: kasa-kasa rejestrująca; korekta-korekta podatku; spis-spis z natury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 4-art. 14; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 91

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z dnia 12 grudnia 2016 r. (data wpływu 14 grudnia 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku sporządzenia spisu z natury, zasad dokonania korekty podatku oraz obowiązku dokonania odczytu kas rejestrujących – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 14 grudnia 2016 r. wpłynął ww. wniosek, o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku sporządzenia spisu z natury, zasad dokonania korekty podatku oraz obowiązku dokonania odczytu kas rejestrujących.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest państwową instytucją kultury działającą na podstawie:

1.  ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U z 2012 r. poz. 406, z 2014 r. poz. 423 oraz z 2015 r. poz. 337 i 1505 ),
2.  ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o kinematografii (tj. Dz. U. z 2015 r. poz 1403,1830)
3.  statutu instytucji zatwierdzonego przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Zarządzeniem z dnia 5 grudnia 2016 roku. Jest wpisana do rejestru instytucji kultury prowadzonego przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest zgodnie ze statutem ochrona narodowego dziedzictwa kulturalnego w dziedzinie kinematografii i upowszechnianie kultury filmowej, a w szczególności:

1.  gromadzenie, katalogowanie, zachowanie i restaurowanie:
    1.  materiałów negatywowych, kopii wzorcowych oraz innych archiwalnych kopii filmowych filmów polskich,
    2.  archiwalnych kopii filmowych filmów nie będących filmami polskimi, jeżeli filmy te mają istotne znaczenie dla polskiej kultury, nauki lub życia społecznego;
2.  wypracowanie metodologii archiwizacji filmów polskich i polskiej dokumentacji historyczno-filmowej;
3.  gromadzenie i archiwizacja dokumentacji dotyczącej produkcji filmów i rozpowszechniania filmów;
4.  upowszechnianie kultury filmowej, w tym udostępnianie zasobów sztuki filmowej;
5.  gromadzenie zbiorów bibliotecznych oraz eksponatów dotyczących historii filmu i kinematografii;
6.  prowadzenie katalogu dzieł filmowych;
7.  współpraca z krajowymi i zagranicznymi podmiotami;
8.  prowadzenie kina „Iluzjon”;
9.  działalność kulturalno-oświatowa i działalność wydawnicza polegająca w szczególności na przygotowywaniu i wydawaniu opracowań dotyczących działalności statutowej Wnioskodawcy oraz materiałów filmowych i filmograficznych znajdujących się w jej zasobach w formie drukowanej lub multimedialnej;
10.  wspieranie działań na rzecz upowszechniania kultury filmowej w zakresie rozpowszechniania i promocji filmów o wysokich walorach artystycznych oraz edukacyjnych w kinach studyjnych;
11.  współuczestnictwo w przedsięwzięciach mających na celu upowszechnianie kultury filmowej, w tym imprez filmowych oraz edukacji filmowej w szczególności w kinach studyjnych;
12.  produkcja filmów o tematyce związanej z przedmiotem działania Wnioskodawcy oraz współudział w produkcjach filmowych w oparciu o zasoby Wnioskodawcy.

Wnioskodawca prowadzi - jako dodatkową - działalność gospodarczą według zasad określonych w obowiązujących przepisach, zbliżonych z celami statutowymi. Działalność ta prowadzona jest w zakresie:

1.  najmu i dzierżawy składników majątkowych,
2.  produkcji i sprzedaży wydawnictw książkowych, audiowizualnych, multimedialnych, zdjęć oraz innych publikacji i materiałów filmograficznych,
3.  projekcji filmów, w tym w szczególności w kinie Iluzjon,
4.  usług archiwizacji i konserwacji materiałów filmowych,
5.  usług kserograficznych,
6.  wypożyczania kopii filmowych,
7.  udzielania licencji na rozpowszechnianie filmów, do których Wnioskodawca posiada autorskie prawa majątkowe lub prawa dystrybucyjne,
8.  usługi przegrywania i skanowania materiałów filmowych i filmograficznych.

Zadania Wnioskodawcy zostały sklasyfikowane w PKD 9102Z Działalność muzeów.

Dnia 31 października 2016 r. poz. 62 w Dzienniku Urzędowym Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego zostało opublikowane Zarządzenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 28 października w sprawie połączenia państwowych instytucji kultury.

Z dniem 1 marca 2017 r. dokonuje się połączenia państwowych instytucji kultury.

Przejęcie przez Wnioskodawcę mienia oraz zobowiązań i wierzytelności łączonych instytucji kultury następuje z chwilą wpisu Wnioskodawcy do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.

Przejęcie mienia oraz zobowiązań i wierzytelności następuje na podstawie bilansów oraz protokołów zdawczo - odbiorczych łączonych instytucji kultury, sporządzonych zgodnie z zasadami rachunkowości określonymi w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości ( Dz. U. z 2016 r. poz. 1047) według stanu na dzień 28 lutego 2017 r.

Wnioskodawcy zostanie nadany statut w trybie określonym w ustawie z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Wnioskodawca jest podatnikiem podatku VAT. W ramach wykonywania swoich obowiązków statutowych oraz wykonywania działalności gospodarczej świadczone usługi są opodatkowane (brak usług zwolnionych z VAT - nie występuje działalność mieszana).

W związku z powyższym nasuwają się wątpliwości w następujących obszarach:

1.  Wnioskodawca dokonuje zakupu środków trwałych w postaci maszyn i urządzeń oraz nieruchomości a także wartości niematerialnych i prawnych dokonując odliczenia podatku naliczonego od nabywanych towarów i usług oraz nabywanych środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, zgodnie z treścią art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. W latach poprzednich występowała również sprzedaż usług własnych zwolniona z podatku VAT a dotycząca udostępnienia materiałów archiwalnych, co spowodowało konieczność stosowania proporcji, którego poziom określany był indywidualnie dla każdego roku, np. w 2009 r. wskaźnik procentowy podatku naliczonego do odliczenia kształtował się na poziomie 96%, pozostałe 4% obciążały koszty instytucji lub zwiększały wartość środka trwałego, a tym samym zwiększały koszty amortyzacji. W tym też okresie Wnioskodawca dokonywał zakupu środków trwałych i nieruchomości, dla których ustawodawca w art. 91 ust. 2 ustawy o VAT przewidział 10-letni dla nieruchomości i 5-letni dla pozostałych środków trwałych powyżej 15 tys. zł. okres korekty. Na dzień złożenia wniosku Wnioskodawca posiada środki trwałe w postaci nieruchomości, które są objęte jeszcze okresem korekty, który nie zakończy się w dniu 1.03.2017 roku, kiedy to nastąpi połączenie i w wyniku tego połączenia powstanie państwowa instytucja kultury.
2.  Wnioskodawca dokonuje sprzedaży usług na rzecz osób prywatnych przy zastosowaniu kas fiskalnych, które zostały zgłoszone w Urzędzie Skarbowym i zaopatrzone w numer unikatowy. Usługi te są opodatkowane różnymi stawkami podatku VAT. Brak jest usług zwolnionych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

Czy w związku z zarządzeniem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 28 października 2016 r. w sprawie połączenia państwowych instytucji kultury oraz powstania w wyniku połączenia nowej państwowej instytucji kultury należy:

1.  przeprowadzić inwentaryzację środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych i sporządzić remanent likwidacyjny przez Wnioskodawcę wykazując środki trwałe objęte okresem korekty, o którym mowa w art. 91 ust. 2 ustawy o VAT, i czy należy dokonać jednorazowej korekty VAT w odniesieniu do całego pozostałego jeszcze okresu korekty, ponieważ łączenie instytucji kultury będzie mieć miejsce przed upływem okresu korekty, a jeśli nie, to czy korekta ta powinna być dokonywana przez nową instytucję powstałą w wyniku połączenia.
2.  dokonać odczytu pamięci kas fiskalnych (odczytanie zawartości pamięci fiskalnej) służących ewidencjonowaniu sprzedaży opodatkowanej na rzecz osób prywatnych, a następnie dokonać likwidacji tych kas lub też, czy po dokonaniu odczytu pamięci kas fiskalnych można zamontować nowy moduł pamięci fiskalnej, a następnie urządzenie to wykorzystać w nowej instytucji.

Stanowisko Wnioskodawcy:

Ad.1.

W związku z zarządzeniem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 28 października 2016 roku w sprawie połączenia obu instytucji kultury oraz powstania nowej państwowej instytucji kultury, Wnioskodawca nie jest zobowiązany do przeprowadzenia inwentaryzacji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych i sporządzenia remanentu likwidacyjnego i wykazania środków trwałych objętych okresem korekty, o którym mowa w art. 91 ust. 2 ustawy o podatku VAT.

Obowiązek taki spoczywa na spółkach cywilnych lub handlowych niemających osobowości prawnej w przypadku ich rozwiązania oraz osobach fizycznych w przypadku zaprzestania wykonywania przez nich czynności podlegających opodatkowaniu (art. 14 ust. 2, 5 i 6 ustawy o podatku VAT).

W związku natomiast z zaprzestaniem wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu (likwidacja działalności) Wnioskodawca jest obowiązany do dokonania w ostatniej deklaracji podatkowej VAT (w tym przypadku będzie to deklaracja za miesiąc luty 2017 r. przekazana do 25 marca 2017 r. jako ostatni okres rozliczeniowy) jednorazowej korekty VAT w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Chodzi o te środki trwałe, dla których ustawodawca w art. 91 ust. 2 przewidział 10 - letni i 5 - letni okres korekty. W przypadku Wnioskodawcy chodzi o nieruchomości objęte korektą 10 lat, z czego do końca 2016 roku Wnioskodawca dokonał korekty tylko 5 lat.

Zdaniem Wnioskodawcy połączenie instytucji kultury, o których mowa wyżej, nie powinna wpływać na możliwość kontynuowania dalszego odliczania podatku VAT od nieruchomości będących w okresie korekty.

Ad.2.

W związku z zarządzeniem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 28 października 2016 roku w sprawie połączenia państwowych instytucji kultury oraz powstała w wyniku połączenia państwowa instytucja kultury\`(...)\`, dokona przejęcia mienia oraz zobowiązań i wierzytelności łączonych instytucji kultury z chwilą wpisu Wnioskodawcy do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.

Wobec powyższego zdaniem Wnioskodawcy na dzień zakończenia działalności opodatkowanej, Wnioskodawca jest zobowiązany dokonać odczytania zawartości pamięci fiskalnej wszystkich posiadanych kas rejestrujących w obecności uprawnionego pracownika Urzędu Skarbowego i serwisantów kas fiskalnych. Następnie, nowa już instytucja kultury powstała w wyniku połączenia, po przejęciu majątku powinna dokonać aktualizacji danych kas fiskalnych (wymiana modułu fiskalnego), co w następstwie skutkować będzie wydaniem decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego o nadaniu nowego numeru ewidencyjnego i numeru unikatowego dla nowej instytucji kultury.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r. poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, w świetle art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Natomiast, przez świadczenie usług, w myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy (\`(...)\`).

Ze złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca jest państwową instytucją kultury działającą na podstawie ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o kinematografii, statutu instytucji zatwierdzony przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Zarządzeniem z dnia 5 grudnia 2016 roku. Jest wpisana do rejestru instytucji kultury prowadzonego przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Wnioskodawca jest podatnikiem podatku VAT. W ramach wykonywania swoich obowiązków statutowych oraz wykonywania działalności gospodarczej świadczone usługi są opodatkowane (brak usług zwolnionych z VAT - nie występuje działalność mieszana). Dnia 31 października 2016 r. poz. 62 w Dzienniku Urzędowym Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego zostało opublikowane Zarządzenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 28 października w sprawie połączenia państwowych instytucji kultury. Z dniem 1 marca 2017 r. dokonuje się połączenia państwowych instytucji kultury. Powołana w wyniku połączenia państwowa instytucja kultury otrzymuje\`(...)\`

Przejęcie przez Wnioskodawcę mienia oraz zobowiązań i wierzytelności łączonych instytucji kultury następuje z chwilą wpisu Wnioskodawcy do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego. Przejęcie mienia oraz zobowiązań i wierzytelności następuje na podstawie bilansów oraz protokołów zdawczo - odbiorczych łączonych instytucji kultury, sporządzonych zgodnie z zasadami rachunkowości określonymi w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą obowiązku sporządzenia remanentu likwidacyjnego w związku z połączeniem Wnioskodawcy powstanie\`(...)\`

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem podlegają towary własnej produkcji i towary, które po nabyciu nie były przedmiotem dostawy towarów, w przypadku:

1.  rozwiązania spółki cywilnej lub handlowej niemającej osobowości prawnej;
2.  zaprzestania przez podatnika, o którym mowa w art. 15, będącego osobą fizyczną wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, obowiązanego, na podstawie art. 96 ust. 6, do zgłoszenia zaprzestania działalności naczelnikowi urzędu skarbowego.

W myśl ust. 2 powyższego artykułu, przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9.

Stosownie do zapisu art. 14 ust. 3 ustawy, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w art. 15, będący osobą fizyczną nie wykonywał czynności podlegających opodatkowaniu co najmniej przez 10 miesięcy. Nie dotyczy to podatników, którzy zawiesili wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 14 ust. 4 ustawy, przepisy ust. 1 i 3 stosuje się do towarów, w stosunku do których przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3, podatnicy są obowiązani sporządzić spis z natury towarów na dzień rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, zwany dalej „spisem z natury”. Podatnicy są obowiązani załączyć informację o dokonanym spisie z natury, o ustalonej na jego podstawie wartości i o kwocie podatku należnego, do deklaracji podatkowej składanej za okres obejmujący dzień rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu - art. 14 ust. 5 ustawy.

Z powyższych przepisów wynika, że obowiązek sporządzenia spisu z natury mają wyłącznie podmioty wymienione w art. 14 ustawy, a więc spółki cywilne i handlowe nieposiadające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne w przypadku rozwiązania spółki bądź zaprzestania wykonywania czynności opodatkowanych.

Oznacza to więc, że regulacja art. 14 ustawy nie ma zastosowania do Wnioskodawcy, ponieważ jest On państwową instytucją kultury, a więc podmiotem niewymienionym w treści art. 14 ust. 1 ustawy.

W konsekwencji zgodzić należy się z Wnioskodawcą, że w związku z połączeniem państwowych instytucji kultury, tj. - Wnioskodawcy i\`(...)\`, w wyniku którego powstanie., Wnioskodawca nie ma obowiązku sporządzenia spisu z natury, o którym mowa w art. 14 ust. 5 ustawy.

W tym miejscu zauważyć należy, że ustawa o podatku od towarów i usług, ani przepisy rozporządzeń wydanych na jej podstawie nie posługują się pojęciem „inwentaryzacji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych” i „remanentu likwidacyjnego”. Oznacza to więc, że przepisy w zakresie podatku do towarów i usług nie regulują zasad przeprowadzania inwentaryzacji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych oraz sporządzania remanentu likwidacyjnego.

Wnioskodawca w złożonym wniosku wskazał również, że dokonuje zakupu środków trwałych w postaci maszyn i urządzeń oraz nieruchomości a także wartości niematerialnych i prawnych dokonując odliczenia podatku naliczonego od nabywanych towarów i usług oraz nabywanych środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, zgodnie z treścią art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. W latach poprzednich występowała również sprzedaż usług własnych zwolniona z podatku VAT a dotycząca udostępnienia materiałów archiwalnych, co spowodowało konieczność stosowania proporcji, którego poziom określany był indywidualnie dla każdego roku, np. w 2009 r. wskaźnik procentowy podatku naliczonego do odliczenia kształtował się na poziomie 96%, pozostałe 4% obciążały koszty instytucji lub zwiększały wartość środka trwałego, a tym samym zwiększały koszty amortyzacji. W tym też okresie Wnioskodawca dokonywał zakupu środków trwałych i nieruchomości, dla których ustawodawca w art. 91 ust. 2 ustawy o VAT przewidział 10-letni dla nieruchomości i 5-letni dla pozostałych środków trwałych powyżej 15 tys. zł. okres korekty.

Na dzień złożenia wniosku Wnioskodawca posiada środki trwałe w postaci nieruchomości, które są objęte jeszcze okresem korekty, który nie zakończy się w dniu 1 marca 2017 roku, kiedy to nastąpi połączenie i w wyniku tego połączenia powstanie państwowa instytucja kultury pod nazwą\`(...)\`.

Wnioskodawca ma wątpliwość, czy w odniesieniu do środków trwałych objętych okresem korekty, o którym mowa w art. 91 ust. 2 ustawy o VAT należy dokonać jednorazowej korekty VAT w odniesieniu do całego pozostałego jeszcze okresu korekty.

Co zasady, zgodnie z art. 86. ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Stosownie do zapisu art. 90 ust. 2 ustawy, jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo - art. 90 ust. 3 ustawy.

Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub 10 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

W myśl art. 91 ust. 2 ustawy, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Zgodnie z art. 91 ust. 2a ustawy, obowiązek dokonywania korekt w ciągu 10 lat, o którym mowa w ust. 2, nie dotyczy opłat rocznych pobieranych z tytułu oddania gruntu w użytkowanie wieczyste; w przypadku tych opłat przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy- art. 91 ust. 3 ustawy.

W myśl art. 91 ust. 4 ustawy, w przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.

Stosownie do zapisu ust. 5 powyższego artykułu, w przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 - w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy.

Zgodnie z art. 91 ust. 6 ustawy, w przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:

1.  opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
2.  zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.

Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi – art. 91 ust. 7 ustawy.

W myśl ust. 7a ww. artykułu, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.

Zgodnie z art. 91 ust. 7b ustawy, w przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 7c.

Jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia towarów lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności, w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje - korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy – art. 91 ust. 7c ustawy.

Stosownie do zapisu art. 91 ust. 7d ustawy, w przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia tej zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana.

Analiza powołanych wyżej przepisów jednoznacznie wskazuje, że w przypadku, gdy w okresie korekty nastąpi zmiana przeznaczenia środka trwałego (np. jego sprzedaż, likwidacja działalności gospodarczej, aport), w sytuacji gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi, podatnik jest obowiązany dokonać korekty podatku. Jak wynika z art. 91 ust. 2 ustawy dla środków trwałych, których wartość początkowa przekracza 15 000 zł ustawodawca przewidział 10-letni okres korekty licząc od roku, w którym nieruchomość oddana została do użytkowania, natomiast dla środków trwałych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, ustawodawca przewidział 5-letni okres korekty. W przypadku likwidacji działalności gospodarczej korekty tej należy dokonać w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.

Biorąc pod uwagę treść obowiązujących przepisów oraz przedstawiony opis zdarzenia przyszłego, z którego wynika, że w związku z Zarządzeniem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 28 października w sprawie połączenia państwowych instytucji kultury, Wnioskodawca zaprzestanie wykonywania czynności opodatkowanych (likwidacja działalności), Wnioskodawca zobowiązany będzie do dokonania jednorazowej korekty podatku naliczonego związanego z posiadanymi środkami trwałymi w odniesieniu do pozostałego okresu korekty. Korekty tej należy dokonać w deklaracji podatkowej VAT składanej za ostatni okres rozliczeniowy, tj. w przypadku Wnioskodawcy, w deklaracji podatkowej za miesiąc luty 2017 roku.

Uwzględniając powyższe okoliczności zgodzić należy się z poglądem Wnioskodawcy, że Wnioskodawca, obowiązany jest do dokonania w ostatniej deklaracji podatkowej VAT za miesiąc luty 2017 r. jednorazowej korekty podatku naliczonego związanego z posiadanymi środkami trwałymi (nieruchomościami) w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty.

Ze złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca dokonuje sprzedaży usług na rzecz osób prywatnych przy zastosowaniu kas fiskalnych, które zostały zgłoszone w Urzędzie Skarbowym i zaopatrzone w numer unikatowy. Usługi te są opodatkowane różnymi stawkami podatku VAT. Brak jest usług zwolnionych.

Wnioskodawca ma również wątpliwość, czy w związku z Zarządzeniem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 28 października 2016 r. w sprawie połączenia państwowych instytucji kultury, co spowoduje zaprzestanie działalności gospodarczej Wnioskodawcy, istnieje konieczność sporządzenia odczytu pamięci posiadanych kas fiskalnych.

Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z treści art. 111 ust. 1 ustawy – który stanowi, że podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Jak wynika z art. 111 ust. 7a pkt 1 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia sposób prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących, w tym o zastosowaniu specjalnym dla specyficznego rodzaju działalności, oraz warunki używania kas przez podatników, uwzględniając potrzebę właściwego ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących przez podatników, o których mowa w ust. 1, oraz potrzebę przeciwdziałania nieewidencjonowaniu obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas przez tych podatników, jak również zapewnienia kontroli prawidłowości rozliczania podatku.

Na podstawie ww. upoważnienia, Minister Finansów w dniu 14 marca 2013 r. wydał rozporządzenie w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. z 2013 r. poz. 363).

Zgodnie z § 15 ust. 1 wyżej powołanego rozporządzenia, w przypadku zakończenia przez kasę pracy w trybie fiskalnym podatnik:

1.  wykonuje raport fiskalny dobowy i raport fiskalny okresowy (miesięczny);
2.  składa w terminie 7 dni od dnia zakończenia pracy kasy w trybie fiskalnym wniosek do naczelnika urzędu skarbowego o dokonanie odczytu pamięci fiskalnej kasy, którego wzór stanowi załącznik nr 3 do rozporządzenia;
3.  składa wniosek o wyrejestrowanie kasy z ewidencji prowadzonej przez naczelnika urzędu skarbowego;
4.  dokonuje przy pomocy serwisanta kasy odczytu zawartości pamięci fiskalnej kasy przez wykonanie raportu rozliczeniowego za cały okres pracy kasy w obecności pracownika urzędu skarbowego.

Stosownie do zapisu ust. 2 powyższego przepisu, odczyt, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, powinien być zakończony protokołem z czynności odczytania zawartości pamięci fiskalnej kasy sporządzonym przez pracownika urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem § 27. Raport stanowi załącznik do protokołu. Wzór protokołu stanowi załącznik nr 4 do rozporządzenia.

Z uwagi na to, że jak wskazał Wnioskodawca w związku z połączeniem państwowych instytucji kultury, nastąpi likwidacja działalności, Wnioskodawca zobowiązany będzie do wypełnienia wszystkich warunków określonych w wyżej powołanym § 15 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących.

Zgodzić należy się więc z Wnioskodawcą, że na dzień zakończenia działalności opodatkowanej, Wnioskodawca zobowiązany będzie dokonać odczytania zawartości pamięci fiskalnej wszystkich posiadanych kas rejestrujących w obecności uprawnionego pracownika Urzędu Skarbowego i serwisantów kas fiskalnych.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy uznać należy za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawce oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

W tym miejscu wskazać należy, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii związanych z dokonania korekty podatku oraz sposobu prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących przez nową instytucję powstałą w wyniku połączenia Wnioskodawcy i drugiej instytucji kultury. Zgodnie bowiem z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Oznacza to więc, że interpretacja wydawana jest w indywidualnej sprawie zainteresowanego, który składa wniosek o jej wydanie.

Tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 57 § 1 pkt 1 - 4 ww. ustawy). Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydana w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.