Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.932.2024.1.AKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-14
Teza: Niepodleganie opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży
działek powstałych z podziału nieruchomości.
Słowa kluczowe: grunty-dostawa gruntu
grunty-grunt niezabudowany
majątek-majątek prywatny
umowa-umowa przedwstępna
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 listopada 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 17 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży
    działek powstałych z podziału Nieruchomości. Uzupełniła go Pani pismem z 17 listopada
    2024 r. (data wpływu 13 grudnia 2024 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Pani A.A (dalej: Wnioskodawczyni lub Podatniczka) ma 70 lat, od roku 2014 pozostaje na
    emeryturze, a od 2021 r. jest wdową. Podatniczka jest obecnie właścicielką nieruchomości
    gruntowej opisanej poniżej, którą zamierza sprzedać m.in. w związku z podeszłym
    wiekiem, a także ze względu na fakt, iż od roku 2001 cierpi na nieuleczalną chorobę
    (stwardnienie rozsiane) i potrzebuje środków m.in. na leczenie oraz rehabilitację.
    Umową darowizny z dn. 27.02.1976 r. małżonkowie C. i . D. dokonali notarialnie (nr Rep. A-
    l-nr ...) darowizny na rzecz swojego syna, tj. E.E. Przedmiotem darowizny była
    nieruchomość położona w ... przy ul. ..., stanowiąca działkę o numerze ewidencyjnym .., o
    obszarze wynoszącym 0,5176 ha (dalej zwana: Nieruchomością). Analiza zmian danych
    ewidencyjnych odnoszących się do Nieruchomości wskazuje, że była ona oznaczona jako
    „Użytek gruntowy : B- SIII a”. Darowizna nastąpiła do majątku osobistego E.E..
    Wnioskodawczyni oraz A.A w dn. 11.11.1978 r. wstąpili w związek małżeński.
    W dn. 28.08.2014 r. aktem notarialnym zawartym w Kancelarii Notarialnej w (...) przed
    notariuszem (...) (Repertorium A nr .) między małżonkami (E.E oraz Wnioskodawczynią)
    zawarta została umowa o rozszerzeniu wspólności ustawowej. Zgodnie z treścią § 2 ww.
    umowy, małżonkowie rozszerzyli „wspólność ustawową panującą w ich małżeństwie na
    wszystkie prawa, które zostały nabyte przez którekolwiek z nich, przed zawarciem związku
    małżeńskiego, jak i w czasie jego trwania”.
    W dniu 22.01.2021 r. E.E. zmarł po długiej i ciężkiej chorobie (tj. po 10 latach od diagnozy).
    Małżonek pozostawił po sobie testament. W efekcie dziedziczenia po zmarłym mężu, co
    zostało potwierdzone zarejestrowanym aktem poświadczenia dziedziczenia (akt notarialny
    Repertorium A nr ...), Wnioskodawczyni nabyła udział w Nieruchomości, stając się w ten
    sposób wyłącznym właścicielem Nieruchomości.
    Sama Nieruchomość była w rodzinie męża od roku 1961. Nieruchomość była gruntem
    rolnym i w takim zakresie była wykorzystywana przez rodziców zmarłego męża.
    Nieruchomość nigdy nie była z kolei zarobkowo wykorzystywana rolniczo przez samą
    Wnioskodawczynię. Wnioskodawczyni nigdy też nie prowadziła zarobkowo działalności
    gospodarczej w jakimkolwiek zakresie. Nieruchomość nie była także przedmiotem najmu
    lub dzierżawy, gdzie wydzierżawiającym lub wynajmującym byłby małżonek
    Wnioskodawczyni lub też ona sama.
    Nieruchomość ma specyficzny kształt oraz wymiary. Jej długość wynosi ok. 200 metrów a
    szerokość to ok. 18 metrów (od strony drogi) i lekko rozszerza się ku końcowi do wartości
    ostatecznej 22 metry. Jest to zatem bardzo wąski i długi pasek gruntu. Nieruchomość ma
    dostęp do drogi publicznej tylko od jednej strony i to w dodatku tej węższej. Nadto od
    strony drogi (czyli tej węższej) znajduje się dom mieszkalny, w którym Podatniczka obecnie
    zamieszkuje już sama. Budynek jest typowym jednorodzinnym domem mieszkalnym z

    przełomu lat 70/80. Szerokość domu to 10 metrów. Po każdej stronie, patrząc od przodu
    budynku i drogi przebiegającej wzdłuż ściany frontowej tego budynku, do granicy działki
    każdego z sąsiadów, tj. po lewej i prawej stronie od każdego narożnika budynku, jest po 4
    metry. Budowę tego budynku mieszkalnego rozpoczął mąż Podatniczki jeszcze pod koniec
    lat 70. Budowę ukończono na początku lat 80. Obecnie budynek wymaga istotnych
    nakładów remontowych. Za tym budynkiem znajduje się stary budynek gospodarczy,
    który wymagałby rozebrania.
    Wnioskodawczyni m.in. ze względu na trudną sytuację życiową jest zmuszona sprzedać
    część Nieruchomości. Środki są jej potrzebne m.in. na utrzymanie, leki i rehabilitację w
    związku z postępującą chorobą, o której mowa wyżej. Część środków ze sprzedaży
    Wnioskodawczyni zamierza darować dzieciom, gdyż ma już dorosłego syna i córkę.
    Wnioskodawczyni nie planuje inwestować jakichkolwiek środków uzyskanych ze sprzedaży
    – w zakup innej nieruchomości, jak też nie zamierza przeznaczyć tych środków na otwarcie
    lub prowadzenie jakiejkolwiek działalności gospodarczej. Próba sprzedaży części
    Nieruchomości miała już miejsce wcześniej. Jednakże niekorzystny, opisany wyżej, kształt
    Nieruchomości istotnie utrudnia spieniężenie wydzielonych działek. Na dzień dzisiejszy
    Wnioskodawczyni nie widzi zatem sensu, aby w dalszym ciągu być właścicielem całej
    Nieruchomości, tym bardziej, że chciałaby pomóc swoim dzieciom, ograniczyć koszty
    utrzymania, wyremontować własny dom i mieć środki na godne życie i leczenie. Dziś
    Wnioskodawczyni wykorzystuje Nieruchomość raptem w ok. 5% jej powierzchni, a
    pozostała część to faktyczne nieużytki. Jak się zresztą ostatnio okazało, na końcowej części
    tej działki są znoszone nawet śmieci przez nieznane jej osoby.
    Wnioskodawczyni i jej mąż (jeszcze przed śmiercią męża) – podjęli próbę wydzielenia
    części Nieruchomości i doprowadzenia do sprzedania planowanych do wydzielenia
    działek, jako części tej Nieruchomości. Już wtedy mieli na uwadze głównie postępującą
    chorobę męża i samej Wnioskodawczyni. Specyficzny kształt Nieruchomości powodował
    jednak, że zachodziła trudność z wydzieleniem działek pod sprzedaż. Przede wszystkim
    nie sposób było wydzielić drogę, która zapewniłaby działkom powstałym z wydzielenia
    dostęp do drogi publicznej. A jak wiadomo warunkiem podziału jest zapewnienie
    wydzielonym działkom dostępu do drogi publicznej. Jednocześnie działki bez dostępu do
    drogi są w zasadzie niezbywalne.
    Okazało się zatem, że w zasadzie jedyną szansą byłoby, aby porozumieć się z właścicielem
    działki przylegającej do dłuższego boku Nieruchomości bądź od jednej, bądź od drugiej
    strony. Działki sąsiadów także mają wydłużony kształt, podobnie jak działka
    Wnioskodawczyni. Chodziłoby bowiem głównie o to, że warunkiem było wspólne
    wydzielenie drogi pod wydzielane w przyszłości działki usytuowane w tylnych częściach
    dwóch nieruchomości (tj. jednej należącej do Wnioskodawczyni, a drugiej należącej do
    któregoś z sąsiadów). Droga zatem musiałaby powstać w części „kosztem” Nieruchomości
    Wnioskodawczyni oraz w części „kosztem” nieruchomości sąsiada. Przy takim wspólnym
    porozumieniu udałoby się być może sprzedać część Nieruchomości należącej obecnie do
    Wnioskodawczyni.
    Początkowo przeprowadzone rozmowy z sąsiadami nic nie dały. Sąsiedzi się wycofywali.
    W styczniu 2020 r. małżonkowie podpisali umowę pośrednictwa w sprzedaży. Umowa
    została zawarta na okres do 31.12.2020 r. Była to umowa rezultatu. Zatem typowa umowa
    na pośrednictwo w sprzedaży nieruchomości z wynagrodzeniem dla pośrednika ujętym
    jako success fee, czyli jako % od uzyskanej ceny ze sprzedaży. Ze względu na wiek i
    choroby - Wnioskodawczyni z mężem nie byli w stanie sami zajmować się sprzedażą.
    Pośrednik jednak nie doprowadził do sprzedaży części Nieruchomości.
    Jedyne co, to skontaktował się z małżonkami deweloper, z którym podjęte zostały wstępne
    rozmowy. Deweloper ten był zainteresowany kupnem części Nieruchomości, ale tylko

    łącznie z całą działką sąsiednią. Deweloper ten wystąpił nawet (w swoim imieniu) do
    Prezydenta Miasta o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Wniosek dotyczył
    Nieruchomości Wnioskodawczyni (działka nr ...) oraz sąsiada (działka nr ...). W dniu
    06.03.2020 r. – na wniosek dewelopera została wydana taka decyzja. Z jej treści wynikało,
    że: „ustala się warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie 8 budynków
    mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej, przewidziana do realizacji na
    działkach nr ... i ..., obręb ...., położonych w ... przy ulicy ...”. Jednym z uwarunkowań tej
    decyzji było dopuszczenie wydzielenia 8 działek budowlanych pod projektowane budynki
    w zabudowie bliźniaczej oraz maksymalne 3 działki budowlane pod istniejące budynki, a
    także drogi wewnętrzne, z następującymi uwagami:
                                      2- powierzchnia każdej działki budowlanej - minimum 700 m;
      - droga wewnętrzna zlokalizowana wzdłuż wschodniej granicy terenu inwestycji o
        szerokości minimum 6 m;
      - zaleca się zakończenie drogi nawrotka o normatywnych odległościach.
    Ówcześnie sąsiedzi jednak nie zgodzili się ostatecznie na transakcję. Do transakcji zatem
    nie doszło.
    W roku 2021 na sąsiedniej działce z tyłu inny deweloper rozpoczął inwestycję.
    Wnioskodawczyni skontaktowała się z nim. Zaproponowała mu sprzedaż części
    Nieruchomości. Deweloper był zainteresowany. Ostatecznie jednak także się wycofał.
    W międzyczasie jednak w związku z planowaniem ww. transakcji z deweloperem
    Wnioskodawczyni otrzymała dwie interpretacje indywidualne dot. podatku VAT:
    1. z dn. 13.10.2021 r. nr 0112-KDIL3.4012.242.2021.4.AK oraz
    2. z dn. 06.12.2021 r. nr 0112-KDIL3.4012.350.2021.1.AK.
    We wnioskach o wydanie obu ww. interpretacji opisano zdarzenia przyszłe różniące się
    między sobą tym, że w jednym przypadku deweloper miał otrzymać od Wnioskodawczyni
    pełnomocnictwo do wystąpienia o wydanie warunków zabudowy, a w drugim nie.
    Ostatecznie takie pełnomocnictwo nie zostało jednak udzielone i to właśnie ta okoliczność
    zadecydowała, że deweloper się wycofał z transakcji. Zatem zdarzenia przyszłe opisane we
    wnioskach o wydanie wzmiankowanych interpretacji – się nie ziściły.
    Wnioskodawczyni, po nieudanych próbach sprzedania części Nieruchomości, w pełni
    zdała sobie już sprawę, że bez zapewnienia dostępu do drogi publicznej i wydzielenia
    działek pod drogę zapewniającą komunikację dla wydzielanych działek z wąskiego
    prostokąta Nieruchomości – część Nieruchomości jest w zasadzie „niesprzedawalna”. W
    tym miejscu wskazuje się, że Wnioskodawczyni podejmowała także próby, polegające na
    kierowaniu stosownych próśb do władz samorządowych, o wyznaczenie drogi, co
    umożliwiłoby w końcu wydzielenie na tyłach Nieruchomości dalszych działek i ich
    sprzedaż. Niestety prośby spełzły na niczym.
    Wnioskodawczyni musiałaby zatem sprzedać Nieruchomość jako całość, ale wówczas nie
    miałaby sama gdzie zamieszkać, a nadto nie mogłaby darować działki swoim dzieciom.
    Takie rozwiązanie zatem nie wchodzi w rachubę. Na ten bowiem moment syn
    Wnioskodawczyni zamierza na wydzielonej części Nieruchomości, którą otrzyma w
    darowiźnie od Wnioskodawczyni wybudować swój własny dom.
    W roku 2022 okazało się, że jeden z sąsiadów (działka nr ...) sprzedał swoją działkę w
    całości nowemu nabywcy (dalej: Nowy Właściciel). Nowy Właściciel skontaktował się z
    Wnioskodawczynią i zaproponował dostęp do drogi publicznej, właśnie na takiej zasadzie,
    że każda ze stron wydzieli ze swojej nieruchomości skrawek pod drogę dojazdową i
    obciąży swoją część stosowną służebnością na rzecz drugiej strony. W efekcie

    Wnioskodawczyni oraz nowy właściciel działki sąsiedniej w dn. 22.11.2023 r. zawarli w
    formie aktu notarialnego umowę, którą zatytułowano: „Przedwstępne Umowy
    Ustanowienia Służebności”. Według § 3 tej umowy Wnioskodawczyni „oświadcza, że
    planuje dokonać podziału geodezyjnego działki numer ... zapisanej w księdze wieczystej
    pod oznaczeniem (...), w efekcie którego ma powstać 6 (sześć) działek gruntu – o
    projektowanych numerach od ... (...) do ... (...), w tym jedna wydzielona pod drogę
    wewnętrzną – o projektowanym numerze ...(...)”. Z kolei Nowy Właściciel „oświadcza, że
    planuje dokonać podziału geodezyjnego działki numer ... zapisanej w księdze wieczystej
    pod oznaczeniem (...), w efekcie którego ma powstać 7 (siedem) działek gruntu – o
    projektowanych numerach od ... (...) do ... (...), w tym jedna wydzielona pod drogę
    wewnętrzną – o projektowanym numerze ... (...). Dalej stwierdzono w treści tegoż § 3, co
    następuje: „Stawający zgodnie oświadczają, że zarówno ilość, numeracja, jak i
    powierzchnia działek mogą ulec zmianie. Stawający oświadczają ponadto, że
    projektowane działki drogowe samodzielnie nie spełniają warunków przewidzianych dla
    dróg, wobec czego istnieje konieczność wzajemnego ustanowienia służebności
    gruntowych na tych działkach”.
    Każda ze stron zobowiązała się w tej przedwstępnej umowie przedłożyć do umowy
    przyrzeczonej dokumenty geodezyjne pozwalające na ujawnienie podziału geodezyjnego
    obu działek w księgach wieczystych, a także wszelkie inne niezbędne do zawarcia umowy
    przyrzeczonej dokumenty. Strony zobowiązały się, że ustanowienie służebności nastąpi
    najpóźniej w terminie do 31.12.2024 r. Wedle treści § 5 umowy przedwstępnej
    Wnioskodawczyni zobowiązała się zatem, iż „ustanowi na nieruchomości stanowiącej o
    projektowanym numerze ..., dla której zostanie założona nowa księga wieczysta po
    odłączeniu jej z księgi wieczystej Kw. numer (...) – nieodpłatną i na czas nieokreślony
    służebność gruntową polegającą na prawie swobodnego przejazdu i przechodu przez tę
    działkę, jak również na prawie przeprowadzania i utrzymywania w należytym stanie sieci
    przyłączy gazowych, elektroenergetycznych, wodociągowych, kanalizacyjnych,
    telekomunikacyjnych, cieplnych i wszelkich innych mediów oraz na swobodnym dostępie i
    dojeździe do tych sieci w celu usuwania awarii, wykonywania prac eksploatacyjnych,
    konserwatorskich, remontowych lub modernizacyjnych, przez nieruchomość obciążoną –
    na rzecz każdoczesnego właściciela nieruchomości stanowiących działki o projektowanych
    numerach od ... do ..., które powstaną z podziału geodezyjnego działki numer ... zapisanej
    w księdze wieczystej Kw. numer (...) celem umożliwienia dostępu do drogi publicznej, a
    przebieg projektowanej służebności został zaznaczony kolorem zielonym na załączniku do
    niniejszego aktu”.
    Następnie w treści § 6 tegoż aktu, drugostronnie Nowy Nabywca poczynił analogiczne
    zobowiązanie, tj., że „ustanowi na nieruchomości stanowiącej o projektowanym numerze
    ..., dla której zostanie założona nowa księga wieczysta po odłączeniu jej z księgi wieczystej
    Kw. numer (...) - nieodpłatną i na czas nieokreślony służebność gruntową polegającą na
    prawie swobodnego przejazdu i przechodu przez tę działkę, jak również na prawie
    przeprowadzania i utrzymywania w należytym stanie sieci przyłączy gazowych,
    elektroenergetycznych, wodociągowych, kanalizacyjnych, telekomunikacyjnych, cieplnych i
    wszelkich innych mediów oraz na swobodnym dostępie i dojeździe do tych sieci w celu
    usuwania awarii, wykonywania prac eksploatacyjnych, konserwatorskich, remontowych
    lub modernizacyjnych, przez nieruchomość obciążoną – na rzecz każdoczesnego
    właściciela nieruchomości stanowiących działki o projektowanych numerach od ... do ...,
    które powstaną z podziału geodezyjnego działki numer ... zapisanej w księdze wieczystej
    Kw. numer (...) celem umożliwienia dostępu do drogi publicznej, a przebieg projektowanej
    służebności został zaznaczony kolorem zielonym na załączniku do niniejszego aktu”.
    W treści tej umowy przedwstępnej każda ze stron zastrzegła na swoją rzecz karę umowną
    na wypadek, gdyby druga strona wycofała się z zawarcia umowy przyrzeczonej. Kara
    miałaby odpowiadać sumie kosztów poniesionych przez daną stronę z tytułu podziału

    geodezyjnego, w tym opłaty urzędowe, koszty uzyskania dokumentów geodezyjnych,
    wynagrodzenie geodety i opłaty publicznoprawne z tytułu podziału, w tym opłatę
    adiacencką, i to w terminie 7 dni kalendarzowych od dnia zapłaty.
    Wnioskodawczyni, jak i Nowy Właściciel, przystąpili następnie do czynności związanych z
    podziałem swoich nieruchomości.
    Nieruchomość należąca do Wnioskodawczyni (działka przed podziałem nr ...) na skutek
    ostatecznej decyzji administracyjnej zatwierdzającej projekt podziału (z dn. 23.05.br.)
    została podzielona na następujące działki:
    1. nr ... o pow. 918 m.kw, oznaczenie B,
    2. nr ... o pow. 378 m.kw, oznaczenie B i pow. 583 m.kw oznaczenie S-Rllla,
    3. nr ... o pow. 1054 m.kw oznaczenie S-Rllla,
    4. nr ... o pow. 845 m.kw oznaczenie S-Rllla,
    5. nr ... o pow. 844 m.kw oznaczenie S-Rllla
    6. nr ... o pow. 69 m.kw, oznaczenie B i pow. 475 m.kw oznaczenie S-Rllla
    Również nieruchomość Nowego Właściciela została podzielona na 7 działek, w tym
    wydzielono działkę nr ... o pow. 165 m.kw, oznaczenie BP i pow. 283 m.kw oznaczenie S-
    Rllla.
    Przywołana wyżej decyzja administracyjna odnosi się do wszystkich 13 działek
    zlokalizowanych zarówno na Nieruchomości, jak też do nieruchomości Nowego
    Właściciela.
    W dn. 26.06.2024 r. Wnioskodawczyni oraz Nowy Właściciel zawarli umowę przyrzeczoną
    (akt notarialny rep. A nr ...). W jej treści oświadczyli, że „działki oznaczone numerami ... i ...
    stanowić będą drogowe drogi wewnętrzne, jednakże samodzielnie nie spełniają
    warunków przewidzianych dla dróg, wobec czego istnieje konieczność wzajemnego
    ustanowienia służebności gruntowych na tych działkach”.
    Następnie Wnioskodawczyni (§ 5) oświadczyła, że „ustanawia na nieruchomości
    stanowiącej działkę o numerze ... (...) dla której zostanie założona nowa księga wieczysta
    po odłączeniu jej z księgi wieczystej Kw. numer (...) - nieodpłatną i na czas nieokreślony
    służebność gruntową polegającą na prawie swobodnego przejazdu i przechodu przez tę
    działkę jak również na pawie przeprowadzenia i utrzymywania w należytym stanie sieci
    przyłączy gazowych, elektroenergetycznych, wodociągowych, kanalizacyjnych,
    telekomunikacyjnych, cieplnych i wszelkich innych mediów oraz na swobodnym dostępie i
    dojeździe do tych sieci w celu usuwania awarii, wykonywania prac eksploatacyjnych,
    konserwatorskich, remontowych lub modernizacyjnych, a także wywozu odpadów stałych
    i ciekłych przez nieruchomość obciążoną - na rzecz każdoczesnego właściciela
    nieruchomości stanowiącej działki o numerach od ... do ... powstałe z podziału
    geodezyjnego działki numer ... (...) celem umożliwienia dostępu do drogi publicznej, a
    przebieg projektowanej służebności został zaznaczony kolorem zielonym na złączniku do
    niniejszego aktu”. Nowy Właściciel wyraził zgodę, jako właściciel służebności władnącej.
    I dalej w § 6 tegoż aktu Nowy Właściciel ustanowił analogiczną służebność na rzecz
    „każdoczesnego właściciela nieruchomości stanowiącej działki o numerach od ... do
    ...powstałe z podziału geodezyjnego działki numer ... (...) celem umożliwienia dostępu do
    drogi publicznej (...)”. Jako działkę obciążoną służebnością wskazano tym razem działkę nr
    .... Wnioskodawczyni także wyraziła na powyższe zgodę.
    Działka nr ... nie została objęta służebnością, gdyż posiada ona bezpośredni dostęp do
    drogi publicznej i zostanie ona wyodrębniona do nowo założonej księgi wieczystej.
    Wnioskodawczyni na mocy § 10 wniosła o odłączenie z dotychczasowej księgi wieczystej

    Kw. numer (...) działki nr ... i założenie dla niej nowej księgi wieczystej z wpisem prawa
    własności na rzecz Wnioskodawczyni. Jest to bowiem działka, na której stoi dom
    Podatniczki i której nie zamierza się wyzbywać, a jak wspominano już na wstępie, ta część
    jej Nieruchomości ma bezpośredni dostęp do drogi publicznej. Z powyższego wynika
    zatem, że pozostała część Nieruchomości, a więc stanowiąca działki ... do ..., pozostają w
    dotychczasowej księdze wieczystej. Natomiast dla działki nr ..., jak już wskazano wyżej –
    także będzie założona nowa księga wieczysta.
    Wobec faktu, że na chwilę obecną wyodrębnione działki mają już zapewniony dostęp do
    drogi publicznej poprzez ustanowioną służebność – Wnioskodawczyni w dniu 08.11.2024
    r. zawarła umowę darowizny (repozytorium A numer ...), w której na mocy § 3 daruje
    działkę o numerze ewidencyjnym ... oraz udziały wynoszące 1/4 części działki o numerze
    ewidencyjnym ... swojej córce do jej majątku osobistego oraz umowę darowizny
    (repozytorium A numer ...), w której na mocy § 3 daruje działkę o numerze ewidencyjnym
    ... oraz udziały wynoszące 1/4 części działki o numerze ewidencyjnym ... swojemu synowi
    do jego majątku osobistego.
    Wnioskodawczyni zamierza pozbyć się wydzielonych działek o numerach ewidencyjnych ...
    i ... oraz 2/4 udziałów w działce o numerze ewidencyjnym ... sprzedając je na rynku.
    Sprzedając powstałe z podziału działki, Wnioskodawczyni wskazuje, że:
    1. działki, które będą sprzedawane będą działkami niezabudowanymi;
    2. działki te będą miały zapewniony dostęp do drogi publicznej, a to dzięki ustanowionym
    służebnościom gruntowym, o czym była mowa powyżej;
    3. działki, które będą zbywane nie były nigdy z jej udziałem lub udziałem jej męża
    przedmiotem umowy dzierżawy, najmu lub przedmiotem innej podobnej do tychże
    umowy obligacyjnej;
    4. w stosunku do sprzedawanych działek nie będzie Wnioskodawczyni doprowadzała
    żadnych mediów (prąd, woda, gaz, etc.);
    5. w stosunku do sprzedawanych działek nie będzie Wnioskodawczyni występowała o
    jakąkolwiek zmianę przeznaczenia lub odrolnienie, nie będzie też występowała o wydanie
    warunków zabudowy, pozwolenia na budowę, ani też nie będzie udzielała żadnemu
    podmiotowi stosownych w tym zakresie pełnomocnictw;
    6. na dzień złożenia tego wniosku Nieruchomość nie są objęta planem zagospodarowania
    przestrzennego;
    7. Wnioskodawczyni nie wykorzystywała i do dnia sprzedaży nie zamierza wykorzystywać
    działek w celach w jakikolwiek sposób związanych z prowadzoną przez nią działalnością
    gospodarczą lub rolniczą, albowiem jak wskazywano ona takiej nigdy nie prowadziła i nie
    zamierza prowadzić;
    8. Wnioskodawczyni niej jest i nigdy nie była podatnikiem VAT;
    9. Środki finansowe uzyskane ze sprzedaży działek na rynku nie posłużą ani na nabycie
    innych nieruchomości celem ich dalszej odsprzedaży, ani nie zostaną w żaden sposób
    zainwestowane w związku z jakąkolwiek działalności gospodarczą;
    10. Wnioskodawczyni nie posiada ani nie jest właścicielem żadnej innej nieruchomości;
    11. Wnioskodawczyni nie dokonywała wcześniej sprzedaży żadnych innych nieruchomości;
    12. Poza wskazanymi w niniejszym wniosku działaniami - Wnioskodawczyni nie planuje
    podejmowania żadnych dalszych czynności, które miałyby zmierzać do uatrakcyjnienia
    działek przed ich sprzedażą;

    13. Wnioskodawczyni zawrze umowę przedwstępną sprzedaży jeśli przyszli kupujący będą
    chcieli taką umowę zawrzeć. Wnioskodawczyni będzie w tej materii uzależniona od woli
    nabywców, którzy w ten sposób będą chcieli zabezpieczyć ustalone warunki sprzedaży.

## Pytanie

Czy planowana przez Wnioskodawczynię sprzedaż działek powstałych z podziału
    przedmiotowej Nieruchomości poprzedzona zawarciem umowy przedwstępnej, będzie
    podlegała opodatkowaniu na gruncie ustawy z dn. 11.03.2024 r. o podatku od towarów i
    usług?
    Pani stanowisko w sprawie
    W przekonaniu Wnioskodawczyni – dokonując w przyszłości sprzedaży działek powstałych
    z podziału Nieruchomości, sprzedaż tych działek nie będzie podlegała opodatkowaniu na
    gruncie ustawy z dn. 11.03.2024 r. o podatku od towarów i usług (dalej: VatU).
    Powyższe wynika z faktu, że Wnioskodawczyni nie jest i nie może być uznana za podatnika
    VAT w związku z planowaną sprzedażą działek.
    W pierwszej kolejności należało zważyć, że w zakresie, w jakim Wnioskodawczyni będzie
    realizować sprzedaż działek - nie będzie ona działać w charakterze profesjonalisty.
    Przepisy VatU stanowią tymczasem regulację, która odnosi się do obrotu profesjonalnego.
    Aby można było przypisać planowanym transakcjom walor profesjonalny należałoby z
    kolei wcześniej przesądzić, że wobec Wnioskodawczyni spełnione są przesłanki wynikające
    z art. 15 ust. 1 i ust. 2 VatU.
    Z brzmienia art. 15 ust. 1 VatU wynika, że podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Wedle art. 15 ust. 2 VatU, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że w zakresie planowanej sprzedaży
    przedmiotowych działek nie sposób przypisać jest, że działać będzie jako podatnik VAT.
    Aktywności Wnioskodawczyni nie można bowiem przypisać, że spełnia ona cechy
    działalności prowadzonej w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Wnioskodawczyni
    zamierza jedynie ze względu na wiek, chorobę oraz chęć doposażenia własnych dzieci, etc.
    – rozporządzić częścią swojego prywatnego majątku. Natomiast jak wskazuje się w
    orzecznictwie sądów administracyjnych oraz TSUE – w zakresie, w jakim dany podmiot
    rozporządza swoim majątkiem prywatnym to tym samym nie działa jako podatnik VAT.
    Dokonując analizy opisanego stanu faktycznego oraz zamierzonego w przyszłości
    zdarzenia przyszłego (tj. zamierzona sprzedaż działek) – trzeba uwzględnić, że
    Wnioskodawczyni nie nabyła tych działek z zamiarem zbycia.
    W szczególności nie można też przypisać działaniom Wnioskodawczyni, że zakresem
    aktywności przekroczyła ramy zarządu majątkiem prywatnym, po przekroczeniu których
    to ram można już mówić, iż dana aktywność staje się aktywnością producenta, wytwórcy
    lub usługodawcy. Wnioskodawczyni nie zamierza środków ze sprzedaży inwestować w
    jakąkolwiek działalność, której można by przypisać cechy działalności gospodarczej w
    rozumieniu VatU. Środki zamierza wykorzystać m.in. na lepsze życie, a to głównie w

    związku z chorobą, na którą cierpi, zakup leków, które nie są refundowane przy chorobie
    na którą cierpi. Nie można także twierdzić, że dany podmiot działa jako podatnik VAT,
    jeżeli podejmuje działania, które – jak w stanie faktycznym tej sprawy – mają doprowadzić
    w końcu do tego, że dana część nieruchomości uzyska cechy akceptowalne na rynku oraz
    wymagane przez przepisy prawa administracyjnego (dostęp do drogi publicznej).
    Przeciwko możliwości uznania Wnioskodawczyni za działającą w charakterze podatnika
    VAT przemawia nadto fakt, iż szereg wcześniejszych prób zbycia swojego majątku
    prywatnego się nie powiodło. Jest też oczywistym fakt, że wielość tych prób
    dokonywanych w przeszłości – zresztą nieudanych – nie może być uznana za działalność o
    charakterze „ciągłym” w rozumieniu art. 15 ust. 2 VatU. Z „ciągłością” mielibyśmy bowiem
    do czynienia, gdyby środki ze sprzedaży jednej działki były inwestowane w kolejne
    nieruchomości, które z kolei byłyby przedmiotem dalszej odsprzedaży. W stanie
    faktycznym przedmiotowej sprawy z takim przypadkiem nie mamy jednak do czynienia.
    Najnowsze orzecznictwo nie pozwala także na przyjęcie tezy, że fakt wydania przed
    sprzedażą danej działki/działek decyzji o warunkach zabudowy – może być postrzegany na
    gruncie VatU jako przesłanka przesądzająca o spełnieniu się warunków określonych w art.
    15 ust. 1-2 VatU. W najnowszym orzecznictwie wskazuje się, że jest to typowe działanie
    właściciela, które nosi znamiona racjonalnego kroku wpływającego na uzyskanie wyższej
    ceny ze sprzedaży. Działanie takie jako w pełni racjonalne mieści się jeszcze ciągle poza
    zakresem pojęcia działalność gospodarcza, które definiuje się w VatU. W stanie
    faktycznym przedmiotowej sprawy dodatkowo trzeba jednak odnotować, iż decyzja WZ
    nie została wydana z wniosku Wnioskodawczyni, a jedynie z wniosku dewelopera, który
    wcześniej interesował się zakupem, od którego zresztą później odstąpił.
    W dniu 10.10.2024 r. została wydana interpretacja indywidualna nr 0112-KDIL1-
    2.4012.461.2024.1.NF, w której stwierdza się, że planowana przez Wnioskodawczynię (...)
    sprzedaż działek powstałych z podziału Nieruchomości nie będzie podlegać
    opodatkowaniu podatkiem VAT na gruncie ustawy. Jednocześnie w niniejszej interpretacji
    w dodatkowych informacjach o zakresie rozstrzygnięcia zaznaczono, że w sytuacji zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci
    swoją aktualność. W szczególności jeśli okaże się, że z potencjalnym nabywcą zawrze (...) z
    Wnioskodawczynią (...) umowę przedwstępną interpretacja straci swoją aktualność.
    Zawarcie umowy przedwstępnej sprzedaży między Wnioskodawczynią a kupującym nie
    może być postrzegana na gruncie VatU jako przesłanka przesądzająca o spełnieniu się
    warunków określonych w art. 15 ust. 1-2 VatU. W praktyce bardzo często przed
    podpisaniem ostatecznej umowy sprzedaży nieruchomości zawierana jest umowa
    przedwstępna. Z reguły jest to robione po to, żeby kupujący zdołał zdobyć finansowanie
    na zakup działki, np. otrzymać kredyt w banku. Banki wymagają kopii umów
    przedwstępnych do udzielenia kredytu. Kupujący dzięki umowie przedwstępnej chce też
    zabezpieczyć się przed tym, że właściciel sprzeda w międzyczasie nieruchomość komuś
    innemu. Zawarcie umowy przedwstępnej sprzedaży nosi znamiona racjonalnego kroku
    zabezpieczającego interesy kupującego, jak i sprzedającego. Działanie takie jako w pełni
    racjonalne mieści się jeszcze ciągle poza zakresem pojęcia działalność gospodarcza, które
    definiuje się w VatU. W stanie faktycznym tej sprawy analiza zatem, czy w odniesieniu do
    działek powstałych z podziału i planowanych do sprzedaży przez Wnioskodawczynię,
    wydano decyzję WZ lub czy istnieje plan zagospodarowania przestrzennego oraz czy
    Wnioskodawczyni zawrze umowę przedwstępną z kupującym – nie wydaje się mieć
    większej doniosłości. Nie wydaje się także celowe, jako przedwczesne, badanie przesłanek
    ewentualnego zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 VatU.
    Wynika to z faktu, że najpierw należałoby potwierdzić, że Wnioskodawczyni będzie działać
    jako podatnik VAT, a dopiero później można by się zastanawiać, czy zachodzą przesłanki
    do zastosowania zwolnienia przedmiotowego. W stanie faktycznym tej sprawy – zdaniem
    Wnioskodawczyni – taka sytuacja nie ma miejsca, albowiem planowana sprzedaż działek

    będzie następowała w ramach zarządu majątkiem prywatnym, a co za tym idzie, czynności
    sprzedaży będą poza systemem VatU.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zatem w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej
    przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi
    towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.),
    zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
        prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej
        części.
    Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości zarówno
    gruntowych, jak i zabudowanych dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako
    czynność odpłatnej dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej
    opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana
    tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Według przepisu art. 15 ust. 1 ustawy:

      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku
    należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością
    lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje
    na prowadzenie działalności gospodarczej.
    Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle
    regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności
    gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej
    działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za
    podatnika w zakresie tych czynności.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    prywatnego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    Natomiast wykorzystywanie składników majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością
    lub długim okresem trwania i które polega na czerpaniu dochodów ze składnika majątku,
    wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej. Każdy, kto dokonuje czynności, które
    zmierzają do wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i
    usług.
    Zatem wykorzystywanie majątku należącego do danej osoby stanowi działalność
    gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy
    działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów
    zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy
    też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy,
    jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy. Zasadnym jest odwołanie się do treści
    orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które

    dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od
    wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności
    gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część
    majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana
    dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika
    zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać
    zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku prywatnego.
    Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być, np. wybudowanie domu
    dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w
    wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE,
    który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb
    własnych.
    W rozpatrywanej sprawie należy również odwołać się do orzeczenia Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław
    Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10), z którego wynika, że
    dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od
    wartości dodanej pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności
    związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
    Z ww. orzeczenia wynika również, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem
    prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności
    gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium
    rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza
    zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pani właścicielką działki nr .... Podejmowała Pani wcześniej
    nieudane próby jej sprzedaży. Zawarła Pani umowę z właścicielem sąsiedniej działki w celu
    wydzielenia działki stanowiącej drogę wewnętrzną. Następnie przystąpiła Pani do
    czynności związanych z podziałem swojej nieruchomości. Działka nr ... została podzielona
    na działki: nr ..., ..., ..., ..., ... i ... Planuje Pani sprzedać działki o numerach ewidencyjnych ... i
    ... oraz 2/4 udziałów w działce o numerze ewidencyjnym .... Działki te będą
    niezabudowane. Będą miały zapewniony dostęp do drogi publicznej, a to dzięki
    ustanowionym nieodpłatnym służebnościom gruntowym. Działki, które będą zbywane nie
    były nigdy przedmiotem umowy dzierżawy, najmu lub przedmiotem innej podobnej do
    tychże umowy obligacyjnej. W stosunku do sprzedawanych działek nie będzie Pani
    doprowadzała żadnych mediów (prąd, woda, gaz, etc.) oraz nie będzie Pani występowała o
    jakąkolwiek zmianę przeznaczenia lub odrolnienie, nie będzie też występowała Pani o
    wydanie warunków zabudowy, pozwolenia na budowę, ani też nie będzie udzielała
    żadnemu podmiotowi stosownych w tym zakresie pełnomocnictw. Na dzień złożenia tego
    wniosku Nieruchomość nie jest objęta planem zagospodarowania przestrzennego. Nie
    wykorzystywała Pani i do dnia sprzedaży nie zamierza Pani wykorzystywać działek w
    celach w jakikolwiek sposób związanych z prowadzoną przez Panią działalnością
    gospodarczą lub rolniczą, albowiem takiej Pani nigdy nie prowadziła i nie zamierza
    prowadzić. Środki finansowe uzyskane ze sprzedaży działek na rynku nie posłużą ani na

    nabycie innych nieruchomości celem ich dalszej odsprzedaży, ani nie zostaną w żaden
    sposób zainwestowane w związku z jakąkolwiek działalnością gospodarczą. Nie posiada
    Pani, ani nie jest Pani właścicielem żadnej innej nieruchomości. Nie sprzedawała Pani
    wcześniej żadnych innych nieruchomości. Poza wskazanymi działaniami nie planuje Pani
    podejmowania żadnych dalszych czynności, które miałyby zmierzać do uatrakcyjnienia
    działek przed ich sprzedażą. Zawrze Pani umowę przedwstępną sprzedaży, jeśli przyszli
    kupujący będą chcieli taką umowę zawrzeć. Będzie Pani w tej materii uzależniona od woli
    nabywców, którzy w ten sposób będą chcieli zabezpieczyć ustalone warunki sprzedaży.
    Odnosząc się do zakresu niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży działek
    o numerach ewidencyjnych ... i ... oraz 2/4 udziałów w działce o numerze ewidencyjnym ...
    zauważam, że kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w tym
    kwestie dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje Kodeks cywilny.
    Zgodnie z art. 535 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu
    cywilnego, w myśl którego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej, albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 ustawy Kodeks cywilny.
    Zgodnie z art. 389 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej
      umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy
      przyrzeczonej.
      Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został
      oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez
      stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są
      uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła
      inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła
      stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej
      nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej
      zawarcia.
    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.
    Tym samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna,
    będąca przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona
    została w formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności
    nieruchomości.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów dostawa towarów (w tym nieruchomości)
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy
    działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia
    działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu
    podatnika.
    W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny
    towarów stanowiących część majątku prywatnego, tj. majątku, który nie został nabyty w

    celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności
    gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie
    realizowana transakcja. Co do zasady osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach
    zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    W sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać Panią w związku ze sprzedażą działek
    o numerach ewidencyjnych ... i ... oraz 2/4 udziałów w działce o numerze ewidencyjnym ...
    za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą
    w myśl art. 15 ust. 2 ustawy.
    Z przedstawionego opisu sprawy nie wynika taka Pani aktywność, która wykraczałaby
    poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Nie będzie
    Pani podejmowała szeregu aktywnych działań w stosunku do działek, które świadczyłyby o
    angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców w
    ramach działalności gospodarczej. Z kolei wskazane przez Panią czynności względem ww.
    działek nie przesądzają o prowadzeniu przez Panią działalności w zakresie obrotu
    nieruchomościami w formie zorganizowanej, handlowej. Jak bowiem Pani wskazała, ww.
    działki stanowią Pani majątek prywatny i nie były wykorzystywane do prowadzenia
    działalności gospodarczej, nie były przedmiotem najmu, dzierżawy lub przedmiotem innej
    podobnej do tychże umowy obligacyjnej.
    Zatem w tej sytuacji będzie Pani dokonywała sprzedaży tych działek i udziałów w działkach
    w ramach majątku prywatnego, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej,
    do której nie mają zastosowania przepisy ustawy.
    W związku z powyższym, sprzedaż działek o numerach ewidencyjnych ... i ... oraz 2/4
    udziałów w działce o numerze ewidencyjnym ... – nie będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem VAT, stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Podsumowując, stwierdzam, że planowana przez Panią sprzedaż działek powstałych z
    podziału Nieruchomości, która to sprzedaż będzie poprzedzona zawarciem umowy
    przedwstępnej, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT na gruncie ustawy.
    Pani stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Zatem interpretacja ta nie wywiera skutków prawnych dla Pani syna i córki.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania).
    Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być
    – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi
    Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej

    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym
    przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swą aktualność.
    Ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
    co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w.... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.