Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4.4012.434.2019.11.KS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-21
Teza: Uznania dokonywanych czynności za świadczenie
kompleksowej usługi pośrednictwa ubezpieczeniowego oraz
zwolnienia od podatku usług dotyczących umów
ubezpieczenia.
Słowa kluczowe: ubezpieczenia
usługi-usługi pośrednictwa
świadczenie-świadczenie kompleksowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 37

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 lipca 2019 r. wpłynął Państwa wniosek z 1 lipca 2019 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    A. sp. z o.o. (dalej jako: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym podatnikiem
    VAT czynnym. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka świadczy (...).
    Spółka świadczy usługi zarówno na rzecz klientów biznesowych, jak i indywidualnych.
    Wnioskodawca ma także status agenta ubezpieczeniowego w rozumieniu przepisów
    Ustawy o dystrybucji ubezpieczeń z dnia 15 grudnia 2017 r. (t. j. Dz.U. z 2017 r., poz. 2486)
    i jest podmiotem wpisanym do właściwego rejestru agentów ubezpieczeniowych.
    Z uwagi na silną konkurencję na polskim rynku (...) oraz ewoluujące potrzeby i oczekiwania
    klientów, Spółka stale rozwija zakres oferowanych usług. W związku z tym, Wnioskodawca
    nieustannie wprowadza nowe oferty, w ramach których klienci mają możliwość wyboru
    różnych produktów (nie tylko typowych usług (...) z szerokiego wachlarza usług
    oferowanych przez Spółkę lub jej partnerów.
    Spółka przystąpiła do współpracy z podmiotami prowadzącymi działalność
    ubezpieczeniową (dalej: „Ubezpieczyciele” lub „Ubezpieczyciel”) w celu zaoferowania
    klientom, z którymi Spółka ma zawarte umowy o świadczenie usług (...) (dalej: „Abonenci”),
    usług ubezpieczeniowych. W celu oferowania tych usług Spółka zawarła z
    Ubezpieczycielem umowę agencyjną (dalej: „Umowa Agencyjna I”).
    Model, w którym oferowane jest ubezpieczenie przewiduje współpracę pomiędzy
    Wnioskodawcą a zewnętrznym podmiotem świadczącym usługi obsługi telefonicznej - call-
    center (dalej: „Call-Center”), który także zawarł z Ubezpieczycielem umowę agencyjną
    (dalej: „Umowa Agencyjna II”).
    Spółka oraz Call-center współpracują ze sobą wykonując szereg czynności na rzecz
    Ubezpieczyciela. Działania te mają na celu doprowadzenie do zawarcia przez
    Ubezpieczyciela umów z Abonentami, zainteresowanych wybranymi produktami
    ubezpieczeniowymi znajdującymi się w ofercie Ubezpieczyciela. W praktyce, do zawarcia
    umowy ubezpieczenia przez Abonenta niezbędne jest współdziałanie Spółki i Call-center.
    W związku z modelem w jakim jest oferowane ubezpieczenie, Ubezpieczyciel zawarł ze
    Spółką i z Call-center umowę trójstronną (dalej: „Umowa trójstronna”), w której zostały
    określone ramowe zasady współpracy stron. W Umowie trójstronnej Spółka i Call-center
    zobowiązały się m.in. do prowadzenia wspólnych działań zmierzających do zawarcia przez
    Ubezpieczyciela umów ubezpieczenia z Abonentami.
    Zgodnie z Umową Agencyjną I, wynikające z niej czynności pośrednictwa
    ubezpieczeniowego wykonywane przez Spółkę obejmują w szczególności:
    a. pozyskiwanie klientów;
    b. wykonywanie czynności przygotowawczych zmierzających do zawierania umów
      ubezpieczenia;
    c. zawieranie umów ubezpieczenia w zakresie i na zasadach określonych w
      poszczególnych porozumieniach wykonawczych i pełnomocnictwie udzielonym
      Wnioskodawcy.
    W ramach powyższych czynności Spółka uczestniczy w administrowaniu i wykonywaniu
    umów ubezpieczenia, także w sprawach o odszkodowanie.

    Ponadto, Spółka i Ubezpieczyciel zawarły Umowę poręczenia, w ramach której
    Wnioskodawca dokona poręczenia zapłaty składek ubezpieczeniowych należnych
    Ubezpieczycielowi od Abonentów, z tytułu umów ubezpieczenia zawartych za
    pośrednictwem Spółki.
    W ramach obowiązków wynikających z Umowy Agencyjnej I, Wnioskodawca może
    uzgadniać z Ubezpieczycielem szczegółowe działanie zmierzające do efektywnego
    wykonywania zobowiązań umownych, w szczególności:
    a) popularyzowanie wśród Abonentów usług ubezpieczenia oferowanych przez
      Ubezpieczyciela;
    b) wyselekcjonowanie Abonentów w celu składania im propozycji zawarcia umów
      ubezpieczenia pod kątem ich potencjalnego zainteresowania zawarciem takich umów
      ubezpieczenia i spełniania przez nich warunków umożliwiających zaoferowanie im
      tych umów ubezpieczenia;
    c) uzyskiwanie zgód Abonentów na przedstawienie przez Ubezpieczyciela oferty zawarcia
      umowy ubezpieczenia, w tym zgód na wykorzystanie (...) urządzeń końcowych dla
      celów marketingu bezpośredniego;
    d) dokonywanie identyfikacji i weryfikacji tożsamości klienta przed zawarciem umowy
      ubezpieczenia;
    e) zamieszczenie na jednej ze stron internetowych Spółki informacji na temat umów
      ubezpieczenia, w szczególności:
          informacji o umowach ubezpieczenia i możliwości ich zawarcia;
          dokumentów związanych z umowami ubezpieczenia, tj. ogólnych warunków
          ubezpieczenia, wzoru wniosku o wypłatę świadczenia, informacji na temat
          sposobu zgłaszania zdarzeń ubezpieczeniowych, zasad i form składania
          reklamacji, danych kontaktowych infolinii Ubezpieczyciela dedykowanej do
          obsługi umów ubezpieczenia;
    f) przyjmowanie w imieniu Ubezpieczyciela oświadczeń woli zawarcia umowy
      ubezpieczenia składanych przez Abonentów, przekazywanych Wnioskodawcy za
      pośrednictwem Call-center, poprzez zatwierdzanie listy tych Abonentów, sporządzanej
      przez Call-center;
    g) informowanie ubezpieczających o wysokości składek ubezpieczeniowych należnych z
      tytułu umowy ubezpieczenia poprzez umieszczenie informacji o ich wysokości w
      dokumentacji związanej ze świadczeniem przez Spółkę usług (...);
    h) przyjmowanie w imieniu Ubezpieczyciela składek ubezpieczeniowych i przekazywanie
      ich Ubezpieczycielowi;
    i) dokonywania w imieniu Ubezpieczyciela zwrotów składek nienależnych
      ubezpieczającym, jeżeli taki zwrot jest należny (np. wynika z odstąpienia
      ubezpieczającego od umowy ubezpieczenia);
    j) sporządzanie i przekazywanie Ubezpieczycielowi cyklicznych raportów składkowych,
      zawierających w szczególności listę osób, które zawarły umowę ubezpieczenia wraz z
      informacją o opłaceniu przez nie składek ubezpieczeniowych z tytułu zawartych umów
      ubezpieczenia, czy też listę osób które odstąpiły od zawartych umów ubezpieczenia;
    k) udostępnianie Abonentom, którzy wyrazili stosowne zgody, ogólnych warunków
      ubezpieczenia, na podstawie których zawierane są z Abonentami umowy
      ubezpieczenia;

    l) wykonywanie innych czynności agencyjnych związanych z obsługą umów ubezpieczenia
      ustalonych z Ubezpieczycielem w trybie roboczym.
    W praktyce Spółka może dokonywać szeregu różnych czynności, związanych z
    oferowaniem ubezpieczeń wśród Abonentów, których celem jest zawarcie umowy
    ubezpieczenia pomiędzy Abonentem a Ubezpieczycielem.
    Z uwagi na to, że ubezpieczenie jest oferowane Abonentom Spółki, to Wnioskodawca
    posiada odpowiednią bazę danych tych Abonentów - w szczególności ich dane
    kontaktowe. W związku z tym, Spółka kontaktuje się z Abonentami z zamiarem
    przedstawienia oferty ubezpieczeniowej. W praktyce, w imieniu Spółki kontaktować się
    może także podmiot trzeci. W związku z tym, że Call-center posiada odpowiednie zasoby i
    infrastrukturę do kontaktu telefonicznego z Abonentami (w tym osobami, które mogą być
    zainteresowane ubezpieczeniem), w ramach przyjętego modelu współpracy, Spółka zleciła
    wykonywanie niektórych czynności właśnie Call-center.
    Do czynności tych należy nawiązywanie przez Call-center kontaktu telefonicznego z
    Abonentami wytypowanymi przez Wnioskodawcę w celu pozyskania zgód Abonentów na:
        wykorzystywanie przez Ubezpieczyciela urządzeń (...) należących do Abonentów dla
        celów marketingu bezpośredniego;
        ujmowanie składki ubezpieczeniowej w dokumentacji związanej ze świadczeniem
        przez Spółkę usług (...) i zobowiązanie do ich zapłaty we właściwych terminach;
        udostępnienie Wnioskodawcy danych objętych tajemnicą ubezpieczeniową w celu
        realizacji poręczenia przez Spółkę zapłaty składek ubezpieczeniowych należnych
        Ubezpieczycielowi z tytułu umów ubezpieczenia zawartych za pośrednictwem
        Spółki;
        udostępnienie Ubezpieczycielowi przez Spółkę danych osobowych Abonentów w
        celu i w zakresie niezbędnym do zaoferowania oraz zawarcia przez Ubezpieczyciela
        z tymi Abonentami umów ubezpieczenia.
    Także w związku z tym, że Umowa trójstronna przewiduje ścisłą współpracę pomiędzy
    Spółką a Call-center w praktyce, część czynności zmierzających do zawarcia przez
    Ubezpieczyciela umów ubezpieczenia, Call-center może wykonywać na rzecz
    Wnioskodawcy a część, bezpośrednio na rzecz Ubezpieczyciela.
    Jak wskazano powyżej, jednym z elementów usługi świadczonej na rzecz Ubezpieczyciela
    przez Spółkę jest przyjmowanie w imieniu Ubezpieczyciela oświadczeń woli zawarcia
    umowy ubezpieczenia składanych przez klientów. W praktyce, aby do tego doszło, Call-
    center może sporządzać i przekazywać Wnioskodawcy raport zawierający listę osób, które
    wyraziły chęć (złożyły oświadczenia woli) zawarcia umów ubezpieczenia. W takim
    przypadku Wnioskodawca może dokonywać sprawdzenia poprawności tej listy, w
    szczególności poprzez zweryfikowanie czy wiek tych osób umożliwia im zawarcie danej
    umowy ubezpieczenia. Zatwierdzenie listy osób przez Wnioskodawcę może skutkować
    przyjęciem w imieniu Ubezpieczyciela oświadczenia woli zawarcia umowy ubezpieczenia
    przez Abonenta.
    W zamian za wykonywane czynności Spółce przysługuje od Ubezpieczyciela
    wynagrodzenie w formie prowizji. Wysokość prowizji ustalana jest na podstawie sumy
    składek przekazywanych Ubezpieczycielowi przez Wnioskodawcę. Niezależnie Call-center
    otrzymuje wynagrodzenie od Ubezpieczyciela za usługi wykonane na rzecz
    Ubezpieczyciela w oparciu o Umowę Agencyjną II.
    Pismem z 17 września 2019 r. (data wpływu 19 września 2019 r.) w odpowiedzi na
    wezwanie z 5 września 2019 r., Nr 0114-KDIP4.4012.434.2019.1.KS Wnioskodawca na

    pytanie organu jakie konkretnie czynności wykonuje Spółka w ramach współpracy z
    podmiotami prowadzącymi działalność ubezpieczeniową Wnioskodawca poinformował, że
    jak wskazano w stanie faktycznym wniosku, ramowe warunki współpracy pomiędzy Spółką
    a Ubezpieczycielem wynikają z zawartej pomiędzy stronami umowy agencyjnej (we
    wniosku oznaczona jako „Umowa Agencyjna I”). Zgodnie z umową, czynności
    pośrednictwa ubezpieczeniowego wykonywane przez Spółkę sprowadzają się zasadniczo
    do kilku obszarów, tj. (i) pozyskiwanie klientów, (ii) wykonywanie czynności
    przygotowawczych zmierzających do zawarcia umów ubezpieczenia, (iii) zawieranie umów
    ubezpieczenia w zakresie i na zasadach określonych w poszczególnych porozumieniach
    wykonawczych i pełnomocnictwie udzielonym Spółce (przez Ubezpieczyciela). W ramach
    ww. czynności Spółka uczestniczy również w administrowaniu i wykonywaniu umów
    ubezpieczenia, także w sprawach o odszkodowanie (w tym w ramach prowadzonych
    działań związanych z opieką posprzedażową nad klientem).
    W skrócie, istotą czynności Spółki jest pozyskanie dla Ubezpieczycieli nowych klientów
    (którzy zawrą umowę ubezpieczenia z Ubezpieczycielem) oraz utrzymanie tych klientów,
    aby w przyszłości byli skłonni do przedłużenia umowy na kolejny okres.
    Zgodnie z postanowieniami umownymi, szczegółowy zakres czynności, które będą
    wykonywane przez Spółkę w imieniu i na rzecz Ubezpieczyciela, jest określany przez
    strony w poszczególnych porozumieniach wykonawczych dotyczących konkretnych
    produktów ubezpieczeniowych (zawieranych do Umowy Agencyjnej I). Spółka przedstawiła
    we wniosku zakres czynności, zmierzających do wykonywania zobowiązań umownych. W
    odpowiedzi na wezwanie, poniżej Spółka doprecyzowała zakres przedstawionych we
    wniosku czynności, wykonywanych w ramach usług świadczonych jako agent
    ubezpieczeniowy (w ramach Umowy Agencyjnej I):
    a) popularyzowanie wśród Abonentów usług ubezpieczenia oferowanych przez
      Ubezpieczyciela, - działania te obejmują m.in. aktywne informowanie Abonentów o
      możliwości zawarcia umowy ubezpieczenia za pośrednictwem Spółki, przygotowanie i
      utrzymanie przez Wnioskodawcę strony internetowej wraz z zamieszczeniem na niej
      informacji na temat danego produktu ubezpieczeniowego dostępnego w ofercie
      Ubezpieczyciela, przesyłanie do Abonentów wiadomości SMS z informacją o
      dostępnym produkcie ubezpieczeniowym oraz zachęcającej do zapoznania się z
      ogólnymi warunkami ubezpieczenia dla danego produktu ubezpieczeniowego;
    b) wyselekcjonowanie Abonentów w celu składania im propozycji zawarcia umów
      ubezpieczenia pod kątem ich potencjalnego zainteresowania zawarciem takich umów
      ubezpieczenia i spełniania przez nich warunków umożliwiających zaoferowanie im
      tych umów ubezpieczenia - w ramach tych czynności, spośród ogółu swoich
      Abonentów Spółka dokonuje wyboru tych, których uznaje za potencjalnie
      zainteresowanych usługą ubezpieczenia. Selekcja odbywa się w oparciu o szereg
      kryteriów (takich jak przedział wiekowy, staż w sieci itp.) uzgodnionych między
      Wnioskodawcą a Ubezpieczycielem. Ponadto, Spółka wykorzystuje w celu selekcji
      klientów specjalnie opracowany do tego celu model statystyczny (będący własnością
      Spółki), - dzięki opracowanemu narzędziu analitycznemu, Spółka jest w stanie
      wyselekcjonować osoby, które mogą być zainteresowane ofertą Ubezpieczyciela;
    c) uzyskiwanie zgód Abonentów na przedstawienie przez Ubezpieczyciela oferty zawarcia
      umowy ubezpieczenia, w tym zgód na wykorzystanie (...)urządzeń końcowych dla
      celów marketingu bezpośredniego - w ramach tych operacji Wnioskodawca (lub
      podmiot działający na jego zlecenie) kontaktuje się z potencjalnym klientem w celu
      pozyskania zgody na przedstawienie im oferty zawarcia umowy ubezpieczenia;
    d) dokonywanie identyfikacji i weryfikacji tożsamości klienta przed zawarciem umowy
      ubezpieczenia - na etapie oferowania produktów ubezpieczeniowych Wnioskodawca
      zobowiązany jest w szczególności do weryfikacji danych osobowych klienta - celem
      potwierdzenia, czy dana osoba jest Abonentem Spółki i czy będzie możliwe zawarcie z
      nią umowy ubezpieczenia;

    e) zamieszczenie na jednej ze stron internetowych Spółki informacji na temat umów
      ubezpieczenia, w szczególności:
          informacji o umowach ubezpieczenia i możliwości ich zawarcia;
          dokumentów związanych z umowami ubezpieczenia, tj. ogólnych warunków
          ubezpieczenia, wzoru wniosku o wypłatę świadczenia, informacji na temat
          sposobu zgłaszania zdarzeń ubezpieczeniowych, zasad i form składania
          reklamacji, danych kontaktowych infolinii Ubezpieczyciela dedykowanej do
          obsługi umów ubezpieczenia.
    Zamieszczenie ww. informacji na stronie internetowej Spółki ma na celu nie tylko
    popularyzowanie wśród klientów oferty ubezpieczeniowej (vide lit. a. powyżej), ale wiąże
    się z zapewnieniem klientowi opieki posprzedażowej już po zawarciu umowy
    ubezpieczenia - klient posiada dostęp do informacji na temat ubezpieczenia, w tym
    warunków realizacji świadczenia, OWU itp.);
    f) przyjmowanie w imieniu Ubezpieczyciela oświadczeń woli zawarcia umowy
      ubezpieczenia składanych przez Abonentów, przekazywanych Wnioskodawcy za
      pośrednictwem Call-center, poprzez zatwierdzanie listy tych Abonentów, sporządzanej
      przez Call-center - w tym obszarze działania Spółki polegają m.in. na weryfikacji przez
      Spółkę poszczególnych osób, które wyraziły chęć zakupu polisy ubezpieczeniowej, pod
      kątem spełnienia określonych warunków niezbędnych do zawarcia umowy
      ubezpieczenia. Wspomniane zatwierdzenie osób (listy osób) przez Wnioskodawcę jest
      równoznaczne z przyjęciem przez Ubezpieczyciela oświadczeń woli zawarcia umowy
      ubezpieczenia składanych przez Abonentów (w tym zakresie Spółka działa w imieniu
      Ubezpieczyciela);
    g) informowanie ubezpieczających o wysokości składek ubezpieczeniowych należnych z
      tytułu umowy ubezpieczenia poprzez umieszczenie informacji o ich wysokości w
      dokumentacji związanej ze świadczeniem przez Spółkę usług (...) - w ramach ww.
      czynności Spółka przekazuje Abonentom informacje na temat wysokości składki
      ubezpieczeniowej oraz okresu, którego dana składka dotyczy - informacja ta wskazana
      jest w comiesięcznej dokumentacji towarzyszącej fakturze, wystawionej przez Spółkę
      w związku ze świadczeniem usług (...);
    h) przyjmowanie w imieniu Ubezpieczyciela składek ubezpieczeniowych i przekazywanie
      ich Ubezpieczycielowi - w praktyce Abonenci wpłacają składki ubezpieczeniowe, co do
      zasady, razem z płatnością za usługi (...) na konto Wnioskodawcy. Następnie Spółka
      przekazuje je Ubezpieczycielowi. Spółka również weryfikuje terminowość takich wpłat,
      a także dokonuje windykacji wpłat opóźnionych;
    i) dokonywanie w imieniu Ubezpieczyciela zwrotów składek nienależnych
      ubezpieczającym, jeżeli taki zwrot jest należny (np. wynika z odstąpienia
      ubezpieczającego od umowy ubezpieczenia). W praktyce, w sytuacji odstąpienia przez
      klienta od umowy ubezpieczenia bądź złożenia przez klienta reklamacji, Spółka
      dokonuje zwrotu klientom (w imieniu Ubezpieczyciela) nienależnie pobranych składek;
    j) sporządzanie i przekazywanie Ubezpieczycielowi cyklicznych raportów składkowych,
      zawierających w szczególności listę osób, które zawarły umowę ubezpieczenia wraz z
      informacją o opłaceniu przez nie składek ubezpieczeniowych z tytułu zawartych umów
      ubezpieczenia, czy też listę osób które odstąpiły od zawartych umów ubezpieczenia -
      raporty cykliczne wiążą się z zarządzeniem zawartymi umowami ubezpieczenia i mają
      na celu gromadzenie aktualnych danych na temat poszczególnych umów. Raporty
      stanowią również podstawę do rozliczenia między Ubezpieczycielem a
      ubezpieczającym, jak i Wnioskodawcą a Ubezpieczycielem;

    k) udostępnianie Abonentom, którzy wyrazili stosowne zgody, ogólnych warunków
      ubezpieczenia, na podstawie których zawierane są z Abonentami umowy
      ubezpieczenia - jak wskazano powyżej, przed zawarciem umowy, Wnioskodawca
      umożliwia Abonentom zapoznanie się z ogólnymi warunkami ubezpieczenia poprzez
      przekazanie ich Abonentowi lub skierowanie na odpowiednią stronę internetową
      (prowadzoną przez Wnioskodawcę);
    l) wykonywanie innych czynności agencyjnych związanych z obsługą umów ubezpieczenia
      ustalonych z Ubezpieczycielem w trybie roboczym - czynności te wiążą się z
      zarządzeniem zawartymi umowami ubezpieczenia oraz mają na celu zapewnienie
      klientom opieki posprzedażowej. W ramach tych czynności, w sytuacji wystąpienia
      rozbieżności pomiędzy danymi Wnioskodawcy a danymi Ubezpieczyciela,
      Wnioskodawca dokonuje wyjaśnienia zidentyfikowanych rozbieżności, np. czy dany
      klient ma aktywne ubezpieczenie, itp.
    Ponadto, w ramach opieki posprzedażowej Spółka zapewnia klientom możliwość kontaktu
    w sprawie zawartych umów ubezpieczenia - zarówno w salonach stacjonarnych pod
    marką Spółki, jak i poprzez infolinię prowadzoną przez Spółkę.
    Dodatkowo, w ramach współpracy, Spółka i Ubezpieczyciel zawarli Umowę poręczenia, w
    ramach, której Wnioskodawca dokonuje poręczenia zapłaty składek ubezpieczeniowych
    należnych Ubezpieczycielowi od Abonentów, z tytułu umów ubezpieczenia zawartych za
    pośrednictwem Spółki (poręczenie obejmuje maksymalnie 3 składki ubezpieczeniowe).
    Jest to dodatkowy element, który ma umożliwiać/ułatwiać dogodny sposób zawierania
    umów ubezpieczenia pomiędzy Abonentami a Ubezpieczycielem.
    Na pytanie Organu, które konkretnie czynności (proszę podać odrębnie poszczególne
    czynności) wskazane w opisie stanu faktycznego będące przedmiotem pytania
    interpretacyjnego, były wykonywane w celu zawarcia umów ubezpieczenia Wnioskodawca
    poinformował, że jak wskazano powyżej, w ramach współpracy z Ubezpieczycielem,
    Spółka wykonuje szereg różnych czynności, których zasadniczym (głównym) celem jest
    doprowadzenie do zawarcia umowy ubezpieczenia pomiędzy Abonentem a
    Ubezpieczycielem. Czynności wykonywane przez Spółkę składają się na jedną,
    kompleksową usługę pośrednictwa ubezpieczeniowego, którą nabywa Ubezpieczyciel.
    Jednocześnie, Spółka podkreśla, że część z tych czynności Spółka wykonuje przed
    zawarciem danej umowy pomiędzy klientem a Ubezpieczycielem, zaś część z nich jest
    wykonywana już po zawarciu danej umowy z Abonentem.
    W nawiązaniu do otrzymanego Wezwania, Spółka wskazała poniżej czynności, których
    wykonywanie bezpośrednio przyczynia się do zawarcia danej umowy ubezpieczenia z
    Abonentem (czynności te wykonywane są co do zasady przed zawarciem takiej umowy).
    Są to następujące czynności:
        popularyzowanie wśród Abonentów usług ubezpieczenia oferowanych przez
        Ubezpieczyciela;
        wyselekcjonowanie Abonentów w celu składania im propozycji zawarcia umów
        ubezpieczenia pod kątem ich potencjalnego zainteresowania zawarciem takich
        umów ubezpieczenia i spełniania przez nich warunków umożliwiających
        zaoferowanie im tych umów ubezpieczenia;
        uzyskiwanie zgód Abonentów na przedstawienie przez Ubezpieczyciela oferty
        zawarcia umowy ubezpieczenia, w tym zgód na wykorzystanie (...) urządzeń
        końcowych dla celów marketingu bezpośredniego;
        dokonywanie identyfikacji i weryfikacji tożsamości klienta przed zawarciem umowy
        ubezpieczenia;

        zamieszczenie na jednej ze stron internetowych Spółki informacji na temat umów
        ubezpieczenia, w szczególności:
          informacji o umowach ubezpieczenia i możliwości ich zawarcia;
          dokumentów związanych z umowami ubezpieczenia, tj. ogólnych warunków
          ubezpieczenia, wzoru wniosku o wypłatę świadczenia, informacji na temat
          sposobu zgłaszania zdarzeń ubezpieczeniowych, zasad i form składania
          reklamacji, danych kontaktowych infolinii Ubezpieczyciela dedykowanej do
          obsługi umów ubezpieczenia;
        przyjmowanie w imieniu Ubezpieczyciela oświadczeń woli zawarcia umowy
        ubezpieczenia składanych przez Abonentów, przekazywanych Wnioskodawcy za
        pośrednictwem Call-center, poprzez zatwierdzanie listy tych Abonentów,
        sporządzanej przez Call-center;
        udostępnianie Abonentom, którzy wyrazili stosowne zgody, ogólnych warunków
        ubezpieczenia, na podstawie których zawierane są z Abonentami umowy
        ubezpieczenia.
    Niezależnie od powyższych czynności Spółka wykonuje szereg działań, które mają
    charakter tzw. opieki posprzedażowej nad klientem (przykładowo administrowanie i
    wykonywanie zawartych umów ubezpieczenia), które to czynności, pomimo tego, że są w
    praktyce wykonywane już po zawarciu danej umowy ubezpieczenia, także mogą mieć
    wpływ na jej zawarcie lub przedłużenie na kolejny okres. W opinii Spółki, dzięki
    zapewnieniu odpowiedniego poziomu opieki posprzedażowej klienci mogą decydować się
    na zawarcie umowy ubezpieczenia z danym Ubezpieczycielem. Taki cel mają także
    czynności stanowiące uatrakcyjnienie oferty Ubezpieczyciela (np. bieżące przyjmowanie
    wpłat od klientów w imieniu Ubezpieczyciela, co stanowi udogodnienie dla klientów).
    Ponadto, czynności wykonywane już po zawarciu umowy z Abonentem, mają na celu
    utrzymanie klienta na przyszłość i powiązanie go z Ubezpieczycielem w dłuższej
    perspektywie oraz w szerszym zakresie produktów, a tym samym (pośrednio) ich celem
    jest doprowadzenie do zawarcia kolejnych umów ubezpieczenia z klientem w przyszłości
    (dotyczących kolejnych produktów ubezpieczeniowych) lub przedłużenie umowy
    dotychczasowej.

## Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym wykonywane przez
    Spółkę w ramach uzgodnień z Ubezpieczycielem czynności, opisane w stanie faktycznym
    powinny zostać uznane za świadczenie kompleksowej usługi pośrednictwa
    ubezpieczeniowego i tym samym korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem
    VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37 Ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach uzgodnień z
    Ubezpieczycielem czynności należy traktować jako kompleksową usługę pośrednictwa w
    świadczeniu usług ubezpieczeniowych, korzystającą ze zwolnienia z podatku VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37 Ustawy o VAT. Powyższe wynika w szczególności z faktu, że
    istotą wykonywanych czynności jest pozyskanie klientów dla Ubezpieczyciela.
    1. Zwolnienie z VAT czynności wykonywanych przez Spółkę w ramach uzgodnień z
      Ubezpieczycielem.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

    Jak wynika z art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z kolei zgodnie z art. 8 ust. 1 Ustawy o
    VAT przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej,
    osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie
    stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. Podstawowa stawka podatku dla ww.
    czynności podlegających opodatkowaniu VAT na terytorium kraju, zgodnie z przepisem
    art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 Ustawy o VAT, wynosi obecnie 23%.
    Niezależnie od powyższego, przepisy Ustawy o VAT przewidują dla niektórych towarów i
    usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 37 Ustawy o VAT zwalnia się od podatku usługi
    ubezpieczeniowe, usługi reasekuracyjne i usługi pośrednictwa w świadczeniu usług
    ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, a także usługi świadczone przez ubezpieczającego
    w zakresie zawieranych przez niego umów ubezpieczenia na cudzy rachunek, z
    wyłączeniem zbywania praw nabytych w związku z wykonywaniem umów ubezpieczenia i
    umów reasekuracji.
    Jak wynika z przepisu art. 43 ust. 15 Ustawy o VAT, zwolnienia, o których mowa w ust. 1
    pkt 7, 12 i 37-41 nie mają zastosowania do:
    a) czynności ściągania długów, w tym factoringu;
    b) usług doradztwa;
    c) usług w zakresie leasingu.
    Powyższy przepis art. 43 ust. 1 pkt 37 Ustawy o VAT stanowi implementację do polskiego
    ustawodawstwa art. 135 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada
    2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (t. j. Dz. U. UE L 347,
    str. 1 ze zm., dalej: „Dyrektywa VAT”), zgodnie z którym państwa członkowskie zwalniają z
    podatku transakcje ubezpieczeniowe i reasekuracyjne, wraz z usługami pokrewnymi
    świadczonymi przez brokerów ubezpieczeniowych i agentów ubezpieczeniowych.
    Należy przy tym podkreślić, że ani przepisy krajowe, ani też przepisy Dyrektywy VAT nie
    zawierają definicji „usługi pośrednictwa”. Zgodnie natomiast z definicją zawartą w
    internetowej wersji Słownika języka polskiego PWN (http://sjp.pwn.pl/), przez
    „pośrednictwo” rozumie się „działalność osoby trzeciej mającą na celu porozumienie się
    między stronami lub załatwienie jakichś spraw dotyczących obu stron”, bądź „kojarzenie
    kontrahentów w transakcjach handlowych oraz umożliwianie kontaktu uczestnikom rynku
    pracy”.
    Zatem mając na względzie przedstawioną definicję wskazać należy, iż pojęcie
    „pośrednictwo” obejmuje czynności dokonywane w imieniu oraz na rzecz innego
    podmiotu gospodarczego, w wyniku których dochodzi lub może dojść do zawarcia
    transakcji między tym przedsiębiorcą a podmiotem trzecim.
    Dodatkowo, Spółka wskazuje, że obecnie świadczenie usług pośrednictwa
    ubezpieczeniowego w Polsce reguluje ustawa o dystrybucji ubezpieczeń z dnia 15 grudnia
    2017 r. (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 2486, dalej: „Ustawa o dystrybucji ubezpieczeń”), zgodnie
    z którą pośrednictwem ubezpieczeniowym jest wykonywanie dystrybucji ubezpieczeń lub
    dystrybucji reasekuracji przez pośredników ubezpieczeniowych. Z kolei, zgodnie z tą
    ustawą, dystrybucja ubezpieczeń oznacza działalność wykonywaną wyłącznie przez
    dystrybutora ubezpieczeń polegającą na:
    1) doradzaniu, proponowaniu lub wykonywaniu innych czynności przygotowawczych
      zmierzających do zawarcia umów ubezpieczenia lub umów gwarancji
      ubezpieczeniowych;
    2) zawieraniu umów ubezpieczenia lub umów gwarancji ubezpieczeniowych w imieniu
      zakładu ubezpieczeń, w imieniu lub na rzecz klienta albo bezpośrednio przez zakład
      ubezpieczeń;

    3) udzielaniu pomocy przez pośrednika ubezpieczeniowego w administrowaniu
      umowami ubezpieczenia lub umowami gwarancji ubezpieczeniowych i ich
      wykonywaniu, także w sprawach o odszkodowanie lub świadczenie.
    Zgodnie z Ustawą o dystrybucji ubezpieczeń, dystrybutorem ubezpieczeń jest np. zakład
    ubezpieczeń czy agent ubezpieczeniowy.
    W celu rozstrzygnięcia, co w świetle ww. przepisów prawa podatkowego należy rozumieć
    pod pojęciem „pośrednictwa” warto odnieść się do orzecznictwa Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”).
    W tym kontekście należy wskazać, że zasadniczym kryterium, pozwalającym na ustalenie,
    czy dana osoba jest pośrednikiem ubezpieczeniowym, czy też nie, jest charakter
    wykonywanych przez nią czynności. Przykładowo w wyroku z 21 czerwca 2007 r. w sprawie
    Volker Ludwig (sygn. C-453/05) TSUE stwierdził, że pośrednictwo „obejmuje działalność
    wykonywaną przez osobę pośredniczącą, która nie jest stroną umowy dotyczącej
    produktu finansowego i której działalność różni się od typowych świadczeń umownych
    wykonywanych przez strony tych umów. W istocie pośrednictwo stanowi usługę
    świadczoną na rzecz strony umowy, za którą wypłaca ona wynagrodzenie jako za odrębną
    działalność pośrednictwa (...). Pośrednictwo stanowi działalność polegającą na
    pośredniczeniu, która może obejmować między innymi wskazywanie stronie danej umowy
    okazji do zawarcia takiej umowy, przy czym celem takiej działalności jest uczynienie
    wszystkiego, co niezbędne, aby dwie strony zawarty umowę, a sam pośrednik nie ma
    żadnego interesu w zakresie treści umowy”. Ponadto, TSUE w ww. wyroku podkreślił, że:
    „pojęcie pośrednictwa nie wymaga koniecznie, aby pośrednik działający jako subagent
    agenta głównego kontaktował się bezpośrednio z dwiema stronami umowy, aby
    negocjować wszystkie klauzule, jednakże pod warunkiem, że jego działalność nie
    ogranicza się do zobowiązania do wykonania części czynności faktycznych związanych z
    umową”.
    W wyroku z 13 grudnia 2001 r. w sprawie Commissioners of Customs & Excise (sygn. C-235
    /00) TSUE odniósł się, do znaczenia słowa „negocjacje” - które było używane w przepisach
    unijnych względem pośrednictwa zwolnionego z podatku. W ocenie TSUE słowo
    „negocjacje” odnosi się do działalności pośrednika, który nie przyjmuje roli żadnej ze stron
    umowy dotyczącej produktu finansowego oraz którego działalność polega na czymś
    innym niż świadczenie usług wchodzących w zakres umowy, typowo wykonywanych przez
    strony takich umów: „Wyrażenie „negocjacje”, w świetle art. 13 lit. d) pkt 5, odnosi się do
    pośrednika, który nie jest stroną w umowie dotyczącej
    produktu finansowego i którego zadania są czymś innym niż czynności kontraktowe
    zwykle wykonywane przez strony tej umowy. Negocjacje są usługą świadczoną i
    wynagradzaną przez stronę umowy jako osobny akt mediacji. Mogą one między innymi
    polegać na wskazaniu odpowiednich okoliczności dla podpisania umowy, nawiązaniu
    kontaktu z drugą stroną lub na podjęciu w imieniu klienta negocjacji dotyczących
    szczegółów opłat, które mają być uiszczone przez każdą ze stron”.
    Tym samym, zdaniem TSUE, pośrednikiem jest więc podmiot niebędący żadną ze stron
    umowy, ale świadczący usługę na rzecz strony umowy w zamian za wynagrodzenie.
    Pośrednictwo może natomiast polegać na przykład na stwarzaniu odpowiednich
    okoliczności dla podpisania umowy lub nawiązaniu kontaktu z potencjalnym klientem.
    W wyroku z 20 listopada 2003 r. w sprawie Taksatorringen (C-8/01) TSUE potwierdził, że
    pojęcie usług pokrewnych, świadczonych przez brokerów i pośredników
    ubezpieczeniowych w rozumieniu Dyrektywy VAT, dotyczy wyłącznie świadczeń
    dokonanych przez profesjonalistów, którzy utrzymują stosunki jednocześnie z
    ubezpieczycielem i ubezpieczonym, przy założeniu, że broker/agent ubezpieczeniowy jest
    wyłącznie pośrednikiem.
    W wyroku z 17 marca 2016 r. w sprawie Aspiro S.A. (C-40/15) TSUE wskazał, że: „W
    pierwszej kolejności usługodawca powinien pozostawać w stosunku z ubezpieczycielem i

    ubezpieczonym (wyrok Taksatorringen, C-8/01, EU:C:2003:621, pkt 44). Stosunek ten może
    być wyłącznie pośredni, jeżeli usługodawca jest podwykonawcą brokera lub agenta (zob.
    podobnie wyrok J.C.M. Beheer, C-124/07, EU:C:2008:196, pkt 29). W drugiej kolejności jego
    działalność powinna obejmować istotne aspekty pośrednictwa ubezpieczeniowego, takie
    jak wyszukiwanie klientów ubezpieczeniowych i kontaktowanie ich z ubezpieczycielem
    (zob. podobnie wyrok Arthur Andersen, C-472/03, EU:C:2005:135, pkt 33, 36)”.
    Mając na uwadze wnioski płynące z przytoczonego orzecznictwa TSUE, usługa
    pośrednictwa ma następujące cechy:
    1) pośrednik nie jest stroną umowy dotyczącej produktu finansowego i jego działalność
      różni się od typowych świadczeń umownych wykonywanych przez strony tych umów,
    2) strona transakcji wypłaca pośrednikowi wynagrodzenie za świadczoną przez niego
      usługę pośrednictwa,
    3) celem działań pośrednika jest kojarzenie dwóch stron i doprowadzenie do zawarcia
      przez nie umowy (przy czym sam pośrednik nie ma żadnego interesu w zakresie treści
      umowy).
    Biorąc pod uwagę powyższe konkluzje, zakres usług pośrednictwa jest interpretowany
    przez TSUE szeroko i w praktyce pośrednictwo może oznaczać wszelkie czynności
    profesjonalnego pośrednika (np. agenta), które zmierzają do doprowadzenia do zawarcia
    umowy np. pomiędzy zakładem ubezpieczeń a podmiotem potencjalnie zainteresowanym
    ubezpieczeniem.
    Podobne wnioski płyną z analizy orzecznictwa polskich sądów administracyjnych. W tym
    miejscu warto przytoczyć na przykład wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
    Gliwicach z 15 maja 2018 r. (sygn. III SA/GI 146/18, sprawa dotyczyła co prawda
    pośrednictwa kredytowego ,niemniej w ocenie Wnioskodawcy tezy wyroku mają
    zastosowanie do usług pośrednictwa ubezpieczeniowego), w którym sąd wskazał, że
    usługą pośrednictwa są czynności polegające na stworzeniu klientowi możliwości kontaktu
    z doradcą lub możliwości pobrania, wypełnienia i złożenia wniosku (kredytowego), a
    następnie zawarcia umowy (kredytowej). Przedstawione w stanie faktycznym sprawy
    czynności (które zostały uznane za pośrednictwo) obejmowały przykładowo: informowanie
    klientów o możliwości i zasadach sprzedaży z użyciem kredytu oraz umożliwienie
    oznakowania miejsca wykonywania czynności bankowych przez bank na terenie punktu
    handlowego wnioskodawcy, zapewnienie bezpiecznego miejsca do przechowywania
    dokumentacji kredytowej banku, kierowanie potencjalnych klientów do punktów obsługi
    klienta w celu dalszej obsługi w zakresie produktów finansowych.
    Jednocześnie, sąd zwrócił uwagę, że pośrednictwo nie obejmuje wykonywania czynności o
    charakterze technicznym (np. rozsyłania do klientów maili, ulotek reklamowych). W ww.
    wyroku WSA stwierdził, że: „nie stanowią pośrednictwa finansowego czynności faktyczne o
    charakterze technicznym i typowym (typu call-center, rozsyłanie e-maili czy ulotek
    reklamowych losowo wybranym lub anonimowym adresatom, kopertowanie
    korespondencji). Są nimi natomiast takie czynności, które wymagają od pośrednika
    zaangażowania lub także kontaktu z potencjalnym indywidualnym klientem, takie jak
    „stworzenia użytkownikowi możliwości kontaktu z doradcą lub możliwości pobrania,
    wypełnienia i złożenia wniosku, a następnie zawarcia umowy”, a więc zachęcenie,
    udzielenie informacji w żądanym zakresie, doręczenie formularzy czy odbiór dokumentów
    od kredytobiorcy. Wyliczenie to ma oczywiście charakter przykładowy i nie oznacza, że
    usługami pośrednictwa mogą być tylko takie świadczenia, które spełniają wszystkie
    podane wyżej warunki” (podkreślenie Spółki).
    Warto także przytoczyć np. wyrok WSA w Warszawie z 17 listopada 2017 r. (sygn. III SA/Wa
    3159/16), w którym sąd stwierdził, że pośrednictwo ubezpieczeniowe nie kończy się z
    chwilą zawarcia umowy, ale trwa także po jej zawarciu w postaci opieki posprzedażowej.
    W tym kontekście WSA wskazał, że do czynności pośrednictwa ubezpieczeniowego należą
    także działania składające się na obsługę posprzedażową, takie jak np. odbieranie

    oświadczeń, dyspozycji, informowanie towarzystwa ubezpieczeń o składanych przez
    ubezpieczonych żądaniach i reklamacjach, realizowanie obowiązków informacyjnych
    wynikających z procesu obsługi reklamacji, przekazywanie przez pośrednika do
    towarzystwa ubezpieczeń przyjętych zawiadomień i oświadczeń składanych w związku z
    zawartą umową ubezpieczenia. WSA w wydanym wyroku wskazał wprost, że takie „
    czynności są charakterystyczne dla działalności agenta ubezpieczeniowego, a agent
    występuje tu w roli pośrednika między ubezpieczycielem, a ubezpieczonym. Czynności
    dodatkowe, realizowane już po zawarciu umowy ubezpieczenia są naturalną
    konsekwencją (stanowią dopełnienie) zawarcia - za pośrednictwem agenta - umowy. (...)
    Opieka posprzedażową nad klientem jest normalnym działaniem biznesowym w celu
    rozpowszechniania produktów ubezpieczenia. Logika i doświadczenie życiowe wskazuje,
    że agent, który: a) nie będzie odbierał od ubezpieczonego zawiadomień, oświadczeń,
    dyspozycji, odsyłając klienta do innych podmiotów (...) nie powinien liczyć, że ten klient
    będzie chciał kontynuować dalszą współpracę z agentem. Trudno oczekiwać, aby klient
    niezadowolony z obsługi jego spraw w zakresie obowiązującej umowy zechciał zawrzeć
    nowy kontrakt lub przedłużyć dotychczasowy. Opieka posprzedażowa nad klientem jest
    też - w szerokim znaczeniu - elementem „wyszukania” klienta na kolejne okresy
    ubezpieczeniowe oraz ma na celu sprzedaż kolejnych produktów ubezpieczeniowych”.
    Tezy cytowanego wyżej wyroku potwierdził WSA w Warszawie w wyroku z 21 listopada
    2018 r. (sygn. III SA/Wa 62/18) wskazując, że pośrednictwem ubezpieczeniowym jest
    również obsługa posprzedażową ubezpieczonego, a pośrednictwo ubezpieczeniowe w
    istocie polega na „zdobyciu” klienta, utrzymaniu go na przyszłość i powiązaniu klienta z
    ubezpieczycielem w dłuższej perspektywie oraz w szerszym zakresie produktów, a nie
    tylko na jednorazowej czynności wyszukania klienta, przekazania jego danych do
    ubezpieczyciela i zawarcia z nim jednej umowy.
    Podobnie stwierdził WSA w Warszawie w wyroku z 19 września 2018 r. (sygn. III SA/Wa
    2981/17).
    Z kolei WSA w Warszawie w wyroku z 13 lipca 2016 r. (sygn. VIII SA/Wa 27/16), podkreślił że
    aby uznać daną usługę za pośrednictwo kluczowe jest otrzymywanie przez pośrednika
    wynagrodzenia prowizyjnego od zawartych umów ubezpieczeniowych. WSA wskazał tutaj,
    że: „Jeżeli bowiem skarżąca otrzymuje prowizję tylko od wartości umów ubezpieczenia
    turystycznego zawartych pomiędzy klientem (turystą) i Ubezpieczycielem bez udziału osób
    trzecich poza skarżącą, to należałoby uznać, że wyłącznie dzięki działaniom skarżącej
    umowa ubezpieczenia została zawarta. W takich przypadkach, jeżeli skarżąca prowadzi
    stosowne rejestry (księgi) w sposób umożliwiający wyodrębnienie jej należności z tytułu
    otrzymywanej prowizji związanej ze świadczeniem usług pośrednictwa
    ubezpieczeniowego, to może oznaczać, że zastosowanie w sprawie znajdować będzie art.
    135 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 112 rozumiany w sposób, o którym mowa w orzecznictwie
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zob. pkt 35 - 45 wyroku TSUE z 17 marca
    2016 r. w sprawie Aspiro, C - 40/15). Jeżeli bowiem efektem czynności podejmowanych
    przez Spółkę w ramach realizacji umowy zawartej z Ubezpieczycielem jest wyszukanie
    klientów i kontaktowanie ich z ubezpieczycielem, dzięki czemu zawierane są usługi
    ubezpieczenia turystycznego wskazywane przez Spółkę, z tytułu których otrzymuje ona
    stosowną prowizję, to może oznaczać, że przedmiotowe czynności dotyczą kojarzenia
    klientów z Ubezpieczycielem”.
    Obszerne i pojemne rozumienie pojęcia „pośrednictwo” znajduje odzwierciedlenie także w
    szerokiej praktyce interpretacyjnej polskich organów podatkowych. Przykładowo w
    interpretacji indywidulanej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 16
    maja 2018 r. (sygn. 0115-KDIT1-1.4012.161.2018.1.MM), organ podatkowy stwierdził, że:
    „żeby uznać daną działalność za pośrednictwo konieczne jest, aby pośrednik wykonał
    przynajmniej niektóre z niżej wymienionych czynności:
        wskazywanie stronie danej umowy okazji do zawarcia takiej umowy,

        uczynienie wszystkiego, co niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę,
        prowadzenie negocjacji polegających na jednoznacznie określonym akcie mediacji,
        nawiązywanie kontaktu z drugą stroną lub negocjowanie, w imieniu i na rzecz
        klienta, warunków płatności, jakich ma dokonać jedna ze stron”.
    Jednocześnie w tej interpretacji organ podatkowy zauważył, że dla zwolnienia z podatku
    VAT usługi pośrednictwa ubezpieczeniowego nie będzie miało znaczenia, że część usług
    będzie zlecona do wykonania podmiotowi trzeciemu, podkreślając, że: „Jak wynika z treści
    wniosku - usługi, które Spółka planuje świadczyć na rzecz funkcjonującego na rynku
    towarzystwa ubezpieczeniowego, będą zmierzały do zawarcia pomiędzy ubezpieczającym
    a ubezpieczycielem umowy ubezpieczenia majątkowego, to usługi te będą stanowiły
    usługi pośrednictwa ubezpieczeniowego, które zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o
    podatku od towarów i usług - będą podlegały zwolnieniu od podatku. Nie będzie miało
    przy tym znaczenia, że usługi te będą świadczone na odległość (za pośrednictwem call-
    center) i że część z nich będzie zlecona do wykonania podmiotowi trzeciemu (sieci
    handlowej)”.
    Podobne stanowisko zostało przedstawione w interpretacji indywidualnej wydanej przez
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 20 kwietnia 2017 r. (sygn. 0114-KDIP4.
    4012.316.2017.2.IGO), w której organ podatkowy jednoznacznie wskazał, że: „Opisane we
    wniosku czynności świadczone będą przez Wnioskodawcę na rzecz towarzystwa
    ubezpieczeniowego, mają na celu uczynienie wszystkiego co niezbędne, aby dwie strony
    zawarły umowę (...). Ponadto wynagrodzenie Spółki uzależnione będzie od uzyskanej
    sprzedaży ubezpieczeń. Analiza wymienionych we wniosku czynności, w kontekście
    obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa podatkowego oraz powołanego
    orzecznictwa TSUE prowadzi do wniosku, że wykonywane przez Spółkę czynności
    (wymienione w opisie zdarzenia przyszłego) są usługami w zakresie pośrednictwa w
    świadczeniu usług ubezpieczeniowych”. Do czynności przedstawionych we wniosku
    należało w szczególności prowadzenie prac przygotowawczych zmierzających do zawarcia
    polis ubezpieczeniowych (w tym rozpoznanie potrzeb ubezpieczeniowych klienta,
    informowanie klienta o produktach ubezpieczeniowych, przekazywanie klientowi
    materiałów reklamujących oraz informujących o produktach ubezpieczeniowych, wydanie
    dokumentów niezbędnych do złożenia wniosku ubezpieczeniowego, należyta identyfikacja
    klienta, dokonanie wstępnej weryfikacji wniosków ubezpieczeniowych pod względem
    formalnym, przyjmowanie i poświadczanie podpisu klienta na wniosku
    ubezpieczeniowym, rzetelne informowanie o warunkach ubezpieczenia, niezwłoczne
    przesłanie wniosku o ubezpieczenie po jego podpisaniu przez klienta do ubezpieczyciela,
    wydawanie ogólnych warunków umowy), przekazywanie potencjalnym klientom wszelkich
    informacji dotyczących polis ubezpieczeniowych, prowadzenie negocjacji z potencjalnymi
    klientami, zarządzanie polisami ubezpieczeniowymi i ich administrowanie.
    Analogiczne stanowisko przedstawił Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji
    indywidualnej z 9 lutego 2016 r. (sygn. ILPP3/4512-1-238/15-2/DC), w którym uznał, że:
    „Zainteresowany wykonuje czynności przygotowawcze zmierzające do zawarcia umów
    ubezpieczenia, w tym zakresie informuje o dostępnych ubezpieczeniach, o przedmiocie
    ubezpieczenia w zakresie ochrony ubezpieczeniowej oraz uzyskuje od klientów
    pełnomocnictwa (a więc wskazuje Stronom danej umowy okazję do jej zawarcia, a celem
    tego działania jest wykonanie wszystkiego co niezbędne by Strony zawarły umowę).
    Jednocześnie z katalogu czynności do których zobligowany jest Wnioskodawca wynika, że
    Zainteresowany nie ma żadnego interesu w zakresie treści umowy. Ponadto
    podejmowane przez Wnioskodawcę czynności nie stanowią jedynie ogólnych informacji o
    możliwości zawarcia umowy, gdyż Zainteresowany analizuje oferty ubezpieczeniowe pod
    kątem ryzyk dla klientów i pisze rekomendacje brokerskie dotyczące wyboru najlepszej
    oferty jak również prowadzi w imieniu klientów negocjacje warunków ubezpieczenia i
    wspiera zawarcie umowy. Skutkiem powyższego - w świetle powołanego orzeczenia TSUE -

    świadczone usługi to pośrednictwo ubezpieczeniowe, które na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
    37 ustawy, korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług”.
    Biorąc pod uwagę praktykę interpretacyjną polskich organów podatkowych można
    stwierdzić, że usługą pośrednictwa ubezpieczeniowego są wszelkie działania zmierzające
    do doprowadzenia do zawarcia przez dwie strony umowy ubezpieczeniowej. W praktyce
    za pośrednictwo ubezpieczeniowe uznawane są takie czynności jak: rozpowszechnianie
    produktów ubezpieczeniowych, wyszukiwanie klientów ubezpieczeniowych i
    nawiązywanie kontaktów między klientami a ubezpieczycielem, wskazywanie
    zainteresowanemu okazji do zawarcia takiej umowy, negocjowanie w imieniu i na rzecz
    ubezpieczyciela warunków ubezpieczenia, pozyskiwanie klientów oraz zawieranie umów
    ubezpieczeń w imieniu i na rzecz strony umowy, a także uczestniczenie w
    administrowaniu i wykonywaniu umów ubezpieczenia. Przy czym działalność pośrednika
    nie może ograniczać się jedynie do czynności administracyjnych (lub technicznych)
    związanych z umową.
    Powyższe, szerokie rozumienie pojęcia pośrednictwa potwierdził również Naczelny Sąd
    Administracyjny (dalej: „NSA”) w wyroku z 26 czerwca 2013 r. (sygn. I FSK 923/12),
    odnosząc się do świadczenia usługi pośrednictwa w nabywaniu szeroko rozumianych
    usług finansowych (ubezpieczeniowych i bankowych) przy wykorzystaniu sieci Internet. Jak
    podkreśla NSA w ww. wyroku: „Celem świadczonych przez skarżącą usług jest skojarzenie
    dwóch stron i doprowadzenie do zawarcia umowy między użytkownikiem a instytucją
    finansową. Skoro bowiem użytkownik po zapoznaniu się z przedstawioną przez skarżącą
    ofertą instytucji finansowych może wybrać odpowiedni dla niego produkt i go zakupić lub
    zgłosić zainteresowanie nim, to stworzona zostaje możliwość nawiązania kontaktu z
    instytucją finansową i nabycia jej produktu. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego
    takim działaniem spółka spełnia wynikający z powołanych wyżej orzeczeń TSUE warunek
    uczynienia wszystkiego, co niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę, a sama spółka
    jako pośrednik nie ma żadnego interesu w zakresie treści umowy. Zatem uznać należy, że
    w przedstawionym stanie faktycznym spółka świadczy usługi pośrednictwa finansowego
    korzystające ze zwolnienia z opodatkowania VAT”.
    Jak wskazano powyżej, wszystkie czynności wykonywane przez Spółkę w imieniu i na rzecz
    Ubezpieczyciela mają na celu doprowadzenie do zawarcia umowy ubezpieczenia między
    Abonentem i Ubezpieczycielem.
    Na dowód powyższego, Wnioskodawca wskazuje, że działając na podstawie Umowy
    Agencyjnej I, wykonuje szereg czynności obejmujących w szczególności pozyskiwanie
    klientów, wykonywanie czynności przygotowawczych zmierzających do zawierania umów
    ubezpieczenia, zawieranie umów ubezpieczenia w zakresie i na zasadach określonych w
    poszczególnych porozumieniach wykonawczych i pełnomocnictwie udzielonym
    Wnioskodawcy. Spółka wykonuje także działania polegające na opiece posprzedażowej w
    szczególności poprzez bieżące przyjmowanie wpłat w imieniu Ubezpieczyciela (co ma
    wpływać na zwiększoną atrakcyjność usługi Ubezpieczyciela) czy też udostępnianiu
    informacji na temat sposobu zgłaszania zdarzeń ubezpieczeniowych.
    Wnioskodawca, w oparciu o Umowę Agencyjną I, podejmuje szereg działań zmierzających
    do zawarcia umowy Ubezpieczenia pomiędzy Abonentem a Ubezpieczycielem. W związku
    z tym Wnioskodawca w szczególności jest aktywnie zaangażowany w proces obejmujący
    selekcjonowanie (typowanie) potencjalnych klientów, w celu złożenia im propozycji
    zawarcia umów ubezpieczenia, a także w proces popularyzowania wśród Abonentów
    informacji o umowach ubezpieczenia oferowanych przez Ubezpieczyciela, na przykład
    poprzez zamieszczenie na jednej ze swoich stron internetowych informacji na temat
    umów ubezpieczenia i możliwości ich zawarcia. Spółka przyjmuje/waliduje również w
    imieniu Ubezpieczyciela oświadczenia woli zawarcia umowy ubezpieczenia składane przez
    Abonentów (w sposób opisany w stanie faktycznym). Ponadto Spółka informuje

    Abonentów o wysokości składek ubezpieczeniowych należnych z tytułu umowy
    ubezpieczenia, przyjmuje w imieniu Ubezpieczyciela składki ubezpieczeniowe od
    Abonentów i przekazuje je Ubezpieczycielowi.
    Powyższe czynności Wnioskodawca wykonuje w charakterze agenta ubezpieczeniowego -
    tj. podmiotu profesjonalnie zajmującego się działalnością w zakresie pośrednictwa
    ubezpieczeniowego. Spółka za swoje działania otrzymuje wynagrodzenie w postaci
    prowizji od Ubezpieczyciela.
    W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy spełnione są wszystkie przesłanki (także te
    wynikające z orzecznictwa TSUE), aby wykonywane przez Spółkę czynności uznać za usługi
    pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych.
    W tym miejscu Wnioskodawca zwraca uwagę, że na powyższy wniosek nie wpływa fakt, że
    Spółka będzie w rzeczywistości prowadzić wspólne działania sprzedażowe we współpracy
    z Call-center, mające na celu doprowadzenie do zawarcia przez Ubezpieczyciela umów
    ubezpieczenia z Abonentami. Współpraca pomiędzy Spółką a Call-center wynika ze
    sprzyjających współpracy okoliczności - Spółka posiada odpowiednią bazę danych tych
    Abonentów, zaś Call-center posiada odpowiednie zasoby i infrastrukturę do kontaktu
    telefonicznego z Abonentami.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy czynności wykonywane w ramach uzgodnień z
    Ubezpieczycielem stanowią usługę pośrednictwa ubezpieczeniowego, o której mowa w
    art. 43 ust. 1 pkt 37 Ustawy o VAT, a zatem podlegają one zwolnieniu z VAT.
    2) Czynności wykonywane przez Spółkę w ramach uzgodnień z Ubezpieczycielem jako
      elementy usługi kompleksowej.
    Jak wskazano w opisanym stanie faktycznym, Wnioskodawca wykonuje w imieniu i na
    rzecz Ubezpieczyciela szereg czynności, stanowiących w praktyce elementy świadczenia
    złożonego, którego celem jest kompleksowe obsłużenie klienta i doprowadzenie do
    zawarcia przez niego umowy z Ubezpieczycielem.
    Należy zauważyć, że sposób opodatkowania świadczeń złożonych nie wynika wprost z
    brzmienia przepisów prawa podatkowego. Koncepcja opodatkowania takich czynności dla
    celów podatku VAT ukształtowana została na gruncie orzecznictwa TSUE, znajdując
    również wyraz w praktyce krajowych sądów administracyjnych oraz interpretacjach
    indywidualnych wydawanych przez polskie organy podatkowe.
    W tym miejscu podkreślić należy, że co do zasady, każde świadczenie dla celów
    opodatkowania podatkiem VAT powinno być traktowane jako odrębne i niezależne.
    Jednak w sytuacji, gdy jedna usługa obejmuje w istocie kilka świadczeń, usługa ta stanowi
    z ekonomicznego punktu widzenia świadczenie jednolite, które nie powinno być sztucznie
    dzielone dla celów podatkowych. Podstawowym kryterium pozwalającym uznać zbiór
    określonych czynności za usługę kompleksową (złożoną) jest określenie wzajemnych
    relacji pomiędzy czynnościami wchodzącymi w skład takiej usługi, w szczególności pod
    kątem celów, które one realizują. Czynność należy uznać za pomocniczą w stosunku do
    czynności zasadniczej, jeżeli nie stanowi ona dla klienta (odbiorcy usługi) celu samego w
    sobie, ale jest środkiem do skorzystania (lepszego wykorzystania) z czynności zasadniczej.
    Podstawowym celem czynności pomocniczej, tworzącej - razem z czynnością główną -
    czynność kompleksową, jest zatem wykorzystanie bądź lepsze wykorzystanie przez klienta
    czynności głównej.
    Tym samym, aby dana czynność pomocnicza mogła być uznana za element czynności
    kompleksowej powinna służyć bezpośrednio realizacji czynności głównej. W celu ustalenia
    czy dana czynność może być uznana za czynność złożoną, konieczne jest zbadanie
    przebiegu konkretnej transakcji z uwzględnieniem wszystkich jej ekonomicznych
    aspektów. Takie podejście do tematyki świadczeń kompleksowych potwierdzał
    wielokrotnie TSUE w wydawanych wyrokach. Przykładowo w wyroku w sprawie Card
    Protection Plan Ltd. z 25 lutego 1999 r. (sygn. C-349/96) TSUE wskazał, że po pierwsze

    każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność
    złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie
    rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W wyroku tym TSUE wskazał,
    że: „świadczenie jednolitej usługi ma miejsce w szczególności w przypadkach, gdy jeden
    lub więcej elementów może być uznany za tworzący świadczenie (usługę) główne podczas,
    gdy jeden lub więcej elementów mogą być uznane za świadczenia (usługi) dodatkowe, do
    których stosuje się te same konsekwencje podatkowe, jak w przypadku świadczenia
    (usługi) głównego. Usługa musi być uznana za dodatkową w stosunku do usługi głównej,
    jeżeli nie stanowi dla nabywcy celu samego w sobie, ale środek lepszego wykorzystania
    dostarczonej usługi głównej”.
    Do podobnych wniosków prowadzi stanowisko TSUE przedstawione w wyroku w sprawie
    Levob Verzekeringen BV z 27 października 2005 r. (sygn. C-41/04), w którym TSUE
    stwierdził, że: „jeżeli dwa lub więcej świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika
    na rzecz konsumenta, rozumianego jako konsumenta przeciętnego, są tak ściśle związane,
    że obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie
    miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jedno
    świadczenie do celów stosowania podatku od wartości dodanej”. Ponadto TSUE wskazał w
    tym wyroku, że usługę kompleksową powinien cechować związek czasowy między
    poszczególnymi jej elementami, aby stanowiły one całość.
    Analiza orzeczeń TSUE odnoszących się do traktowania dla celów VAT świadczeń
    kompleksowych prowadzi do wniosku, iż aby daną transakcję można było traktować jako
    usługę złożoną, należy przede wszystkim poszukiwać elementów charakterystycznych dla
    rozpatrywanej czynności celem określenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi,
    rozumianemu jako przeciętny konsument, kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też
    jedno świadczenie.
    Odnosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, zdaniem Wnioskodawcy, wymienione w
    stanie faktycznym usługi świadczone przez Spółkę (w imieniu i na rzecz Ubezpieczyciela) w
    ramach uzgodnień z Ubezpieczycielem mają charakter jednej, kompleksowej usługi.
    Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę stanowią w istocie szereg działań,
    zmierzających do zawarcia przez Abonenta umowy z Ubezpieczycielem oraz jego
    kompleksowego obsłużenia w trakcie trwania umowy ubezpieczenia.
    Tym samym, w przypadku Spółki oddzielenie poszczególnych czynności wymienionych w
    stanie faktycznym miałoby charakter sztuczny i nie odzwierciedlałoby natury
    ekonomicznej usług Wnioskodawcy. Jak najbardziej zasadne jest zatem, aby czynności
    wykonywane przez Wnioskodawcę traktować jako świadczenie kompleksowe właśnie
    dlatego, że czynności te ze względu na swoje właściwości i charakter tworzą razem
    ekonomicznie spójną usługę dla nabywcy (Ubezpieczyciela).
    W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, wykonywane przez niego czynności stanowią
    kompleksową usługę w zakresie pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych,
    która podlega zwolnieniu z VAT. Zakres wykonywanych czynności i ich charakterystyka
    wskazują bowiem, że Wnioskodawca świadczyć będzie usługi pośrednictwa
    ubezpieczeniowego, których celem jest pozyskanie jak największej ilości klientów na rzecz
    Ubezpieczyciela.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w polskim orzecznictwie sądowo-administracyjnym. W
    tym zakresie spółka pragnie zwrócić szczególną uwagę na wyrok WSA w Warszawie z 19
    września 2018 r. (sygn. III SA/Wa 2981/17), w którym sąd nie zgodził się ze stanowiskiem
    organu podatkowego, że tylko część wykonywanych przez podatnika czynności może
    zostać zakwalifikowana jako usługa pośrednictwa korzystająca ze zwolnienia z VAT. W
    ocenie sądu organ w sztuczny sposób podzielił czynności wykonywane przez podatnika na
    czynności wykonywane przed zawarciem umowy oraz czynności wykonywane po zawarciu
    umowy (do których należały czynności związane z zarządzaniem, wykonywaniem lub
    utrzymaniem już zawartych za pośrednictwem podatnika umów ubezpieczenia,
    polegające na udzielaniu pomocy w sprawie roszczeń osobom ubezpieczonym). W ustnym

    uzasadnieniu do wyroku WSA wskazał, że czynności wykonywane przed zawarciem
    umowy oraz po jej zawarciu umowy należy traktować kompleksowo. W sytuacji, gdy usługi
    są świadczone przez brokera ubezpieczeniowego w zgodzie z odpowiednimi przepisami,
    nie ma podstawy, by kwestionować możliwość zastosowania zwolnienia. Nawet czynności
    o charakterze technicznym, które służą realizacji zawartej już umowy ubezpieczenia, także
    podlegają zwolnieniu.
    Ponadto, w omówionym już wyroku z 17 listopada 2017 r. (sygn. III SA/Wa 3159/16) WSA w
    Warszawie jednoznacznie stwierdził, że omawiane w sprawie czynności dodatkowe,
    wykonywane przez pośrednika już po zawarciu umowy z klientem (tzw. opieka
    posprzedażowa) są naturalną konsekwencją zawarcia za pośrednictwem agenta umowy z
    klientem i stanowią element kompleksowej usługi pośrednictwa ubezpieczeniowego. W
    wydanym orzeczeniu WSA podkreślił, że: „wyżej wskazane czynności świadczone przez
    Skarżącą mają charakter jednej złożonej usługi, w której można wyróżnić usługę główną,
    wobec której reszta świadczeń ma zadanie uzupełniające i pomocnicze. W realiach
    przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, czynności świadczone przez Stronę
    mają więc charakter jednolitego świadczenia. Rozdzielenie tych świadczeń z perspektywy
    klienta byłoby sztuczne i niezrozumiałe” (podkreślenie Spółki).
    Stanowisko, zgodnie z którym szereg różnych czynności związanych z zawieraniem umów
    ubezpieczeniowych w imieniu zakładu/towarzystwa ubezpieczeniowego stanowi usługę
    kompleksową pośrednictwa ubezpieczeniowego, jest zgodnie ze stanowiskiem
    prezentowanym przez organy podatkowe w interpretacjach indywidualnych.
    Przykładowo Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 16
    maja 2018 r. (sygn. 0115-KDIT1-1.4012.161.2018.1.MM) stwierdził, że: „Spółka zamierza
    świadczyć za wynagrodzeniem usługi pośrednictwa dla funkcjonującego na rynku
    ubezpieczeń towarzystwa ubezpieczeniowego i tylko z nim będzie związana umową
    dotyczącą pośrednictwa. Umowa ta będzie obejmowała kompleksowe usługi zmierzające
    do zawarcia pomiędzy ubezpieczającym a ubezpieczycielem umowy ubezpieczenia
    majątkowego lub osobowego, polegające m.in. na kontakcie z osobą zainteresowaną
    uzyskaniem przedmiotowego ubezpieczenia, przedstawieniem tej osobie oferty,
    warunków i wszystkich niezbędnych informacji związanych z oferowaną polisą. Czynności
    te będą wykonywane na odległość (za pośrednictwem call-center) przez pracowników
    Spółki posiadających stosowne kwalifikacje i uprawnienia (...) w kontekście
    obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa podatkowego, przywołanego
    orzecznictwa TSUE oraz wcześniejszych rozważań dotyczących usług kompleksowych
    prowadzi do stwierdzenia, że skoro - jak wynika z treści wniosku usługi, które Spółka
    planuje świadczyć na rzecz funkcjonującego na rynku towarzystwa ubezpieczeniowego,
    będą zmierzały do zawarcia pomiędzy ubezpieczającym a ubezpieczycielem umowy
    ubezpieczenia majątkowego, to usługi te będą stanowiły usługi pośrednictwa
    ubezpieczeniowego, które zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o podatku od towarów i
    usług, będą podlegały zwolnieniu od podatku. Nie będzie miało przy tym znaczenia, że
    usługi te będą świadczone na odległość (za pośrednictwem call-center) i że część z nich
    będzie zlecona do wykonania podmiotowi trzeciemu (sieci handlowej)”.
    Tym samym, zgodnie z przytoczonymi tezami orzeczeń TSUE oraz polskich sądów
    administracyjnych, a także wskazaną praktyką organów podatkowych w przedmiotowej
    sprawie, w związku ze świadczeniem przez Spółkę szeregu czynności mających na celu
    doprowadzenie do zawarcia przez Abonenta umowy z Ubezpieczycielem, niewątpliwie
    mamy do czynienia z usługą kompleksową, którą jest usługa pośrednictwa
    ubezpieczeniowego.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy wykonywane przez niego czynności w ramach
    uzgodnień z Ubezpieczycielem stanowią kompleksową usługę w zakresie pośrednictwa w
    świadczeniu usług ubezpieczeniowych, która podlega zwolnieniu z VAT na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 37 Ustawy o VAT. Zakres wykonywanych przez Wnioskodawcę czynności oraz
    ich charakterystyka wskazują bowiem, że Spółka świadczyć będzie usługi pośrednictwa

    ubezpieczeniowego, których celem jest doprowadzenie do zawarcia umowy pomiędzy
    Abonentem a ubezpieczycielem i pozyskanie jak największej ilości klientów na rzecz
    Ubezpieczyciela.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 9 października 2019 r. wydałem interpretację
    indywidualną znak 0114-KDIP4.4012.434.2019.2.KS, w której uznałem Państwa stanowisko
    w zakresie:
        określenia dokonywanych czynności za świadczenie kompleksowej usługi
        pośrednictwa ubezpieczeniowego – za nieprawidłowe,
        zwolnienia od opodatkowania usług polegających na doprowadzeniu do zawarcia
        umów ubezpieczenia (czynności wymienionych w ppkt a) – f) oraz w ppkt k) i część
        czynności wymienionych w ppkt h) – za prawidłowe,
        pozostałych czynności – za nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Państwu 24 października 2019 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    12 listopada 2019 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...).
    Wnieśli Państwo o:
    1. uwzględnienie skargi i uchylenie Interpretacji w Zaskarżonej części – na podstawie art.
      146 § 1 w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz c PPSA,
    2. zasądzenie na rzecz Państwa od strony przeciwnej kosztów postępowania, w tym
      kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych – na podstawie art. 200
      PPSA.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny (...) – wyrokiem z 29 października 2020 r. sygn. akt III SA
    /Wa 2794/19:
        uchylił skarżoną interpretację w części w jakiej uznano za nieprawidłowe
        stanowisko w zakresie „pozostałych czynności”,
        oddalił skargę w części w jakiej uznano za nieprawidłowe stanowisko w zakresie
        uznania dokonywanych czynności za świadczenie kompleksowe usług pośrednictwa
        ubezpieczeniowego.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Państwo również wnieśli skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu
    Administracyjnego
    Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie – wyrokiem z 26 listopada 2024 r. sygn. akt I
    FSK 509/21 oddalił skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 26 listopada 2024
    r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):

      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
        uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Wojewódzki Sąd Administracyjny (...) i Naczelny Sąd Administracyjny w ww.
        wyrokach;
        ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w części
        prawidłowe i w części nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że interpretację oparto na przepisach prawa podatkowego
    obowiązujących w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym we wniosku stanie
    faktycznym, bowiem niniejsza interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej samej
    sprawy w wyniku orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...) z 29
    października 2020 r. sygn. akt III SA/Wa 2794/19 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego
    z 26 listopada 2024 r. sygn. akt I FSK 509/21.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2174 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów
      i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      przez towary należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
      przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7.
    Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy:
      stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art.
      120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.
    Stosownie art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy:
      w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla
      którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia
      2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której
      mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż - 6%, stawka podatku, o
      której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej
    ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od
    podatku.

    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy:
      zwalnia się od podatku usługi ubezpieczeniowe, usługi reasekuracyjne i usługi
      pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, a także
      usługi świadczone przez ubezpieczającego w zakresie zawieranych przez niego
      umów ubezpieczenia na cudzy rachunek, z wyłączeniem zbywania praw nabytych w
      związku z wykonywaniem umów ubezpieczenia i umów reasekuracji.
    Zwolnienie zawarte w przywołanym przepisie stanowi implementację do polskiego
    porządku prawnego art. 135 ust. 1 lit. a Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada
    2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z
    11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.), dalej Dyrektywa zgodnie z którym:
      państwa członkowskie zwalniają transakcje ubezpieczeniowe i reasekuracyjne, wraz
      z usługami pokrewnymi świadczonymi przez brokerów ubezpieczeniowych i agentów
      ubezpieczeniowych.
    Jak stanowi art. 43 ust. 15 ustawy:
      zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 37-41, nie mają zastosowania do:
    1) czynności ściągania długów, w tym factoringu;
    2) usług doradztwa;
    3) usług w zakresie leasingu.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczą
    Państwo usługi (...), głównie w zakresie (...). Państwo mają także status agenta
    ubezpieczeniowego w rozumieniu przepisów Ustawy o dystrybucji ubezpieczeń z dnia 15
    grudnia 2017 r. i są podmiotem wpisanym do właściwego rejestru agentów
    ubezpieczeniowych. Przystąpili Państwo do współpracy z podmiotami prowadzącymi
    działalność ubezpieczeniową („Ubezpieczyciele” lub „Ubezpieczyciel”) w celu zaoferowania
    klientom, z którymi mają Państwo zawarte umowy o świadczenie usług (...) („Abonenci”),
    usług ubezpieczeniowych. W celu oferowania tych usług zawarli Państwo z
    Ubezpieczycielem umowę agencyjną („Umowa Agencyjna I”). Model, w którym oferowane
    jest ubezpieczenie przewiduje współpracę pomiędzy Państwem a zewnętrznym
    podmiotem świadczącym usługi obsługi telefonicznej - call-center („Call-Center”), który
    także zawarł z Ubezpieczycielem umowę agencyjną („Umowa Agencyjna II”). Państwo oraz
    Call-center współpracują ze sobą wykonując szereg czynności na rzecz Ubezpieczyciela.
    Działania te mają na celu doprowadzenie do zawarcia przez Ubezpieczyciela umów z
    Abonentami, zainteresowanych wybranymi produktami ubezpieczeniowymi znajdującymi
    się w ofercie Ubezpieczyciela. W praktyce, do zawarcia umowy ubezpieczenia przez
    Abonenta niezbędne jest współdziałanie Państwa i Call-center. Ramowe warunki
    współpracy pomiędzy Państwem a Ubezpieczycielem wynikają z zawartej pomiędzy
    stronami umowy agencyjnej („Umowa Agencyjna I”). Zgodnie z umową, czynności
    pośrednictwa ubezpieczeniowego wykonywane przez Państwa sprowadzają się
    zasadniczo do kilku obszarów, tj. (i) pozyskiwanie klientów, (ii) wykonywanie czynności
    przygotowawczych zmierzających do zawarcia umów ubezpieczenia, (iii) zawieranie umów
    ubezpieczenia w zakresie i na zasadach określonych w poszczególnych porozumieniach
    wykonawczych i pełnomocnictwie udzielonym Państwu (przez Ubezpieczyciela). W ramach
    ww. czynności Państwo uczestniczą również w administrowaniu i wykonywaniu umów
    ubezpieczenia, także w sprawach o odszkodowanie (w tym w ramach prowadzonych
    działań związanych z opieką posprzedażową nad klientem). Istotą Państwa czynności jest
    pozyskanie dla Ubezpieczycieli nowych klientów (którzy zawrą umowę ubezpieczenia z
    Ubezpieczycielem) oraz utrzymanie tych klientów, aby w przyszłości byli skłonni do
    przedłużenia umowy na kolejny okres. Zgodnie z postanowieniami umownymi,
    szczegółowy zakres czynności, które będą wykonywane przez Państwa w imieniu i na rzecz
    Ubezpieczyciela, jest określany przez strony w poszczególnych porozumieniach
    wykonawczych dotyczących konkretnych produktów ubezpieczeniowych (zawieranych do

    Umowy Agencyjnej I). Przedstawili Państwo we wniosku zakres czynności, zmierzających
    do wykonywania zobowiązań umownych. Zakres przedstawionych we wniosku czynności,
    wykonywanych w ramach usług świadczonych jako agent ubezpieczeniowy (w ramach
    Umowy Agencyjnej I) stanowi:
    a) popularyzowanie wśród Abonentów usług ubezpieczenia oferowanych przez
      Ubezpieczyciela, - działania te obejmują m.in. aktywne informowanie Abonentów o
      możliwości zawarcia umowy ubezpieczenia za Państwa pośrednictwem,
      przygotowanie i utrzymanie przez Państwa strony internetowej wraz z
      zamieszczeniem na niej informacji na temat danego produktu ubezpieczeniowego
      dostępnego w ofercie Ubezpieczyciela, przesyłanie do Abonentów wiadomości SMS z
      informacją o dostępnym produkcie ubezpieczeniowym oraz zachęcającej do
      zapoznania się z ogólnymi warunkami ubezpieczenia dla danego produktu
      ubezpieczeniowego;
    b) wyselekcjonowanie Abonentów w celu składania im propozycji zawarcia umów
      ubezpieczenia pod kątem ich potencjalnego zainteresowania zawarciem takich umów
      ubezpieczenia i spełniania przez nich warunków umożliwiających zaoferowanie im
      tych umów ubezpieczenia - w ramach tych czynności, spośród ogółu swoich
      Abonentów, dokonują Państwo wyboru tych, których uznają za potencjalnie
      zainteresowanych usługą ubezpieczenia. Selekcja odbywa się w oparciu o szereg
      kryteriów (takich jak przedział wiekowy, staż w sieci itp.) uzgodnionych między
      Państwem a Ubezpieczycielem. Ponadto, wykorzystują Państwo w celu selekcji
      klientów specjalnie opracowane do tego celu model statystyczny (będący Państwa
      własnością) - dzięki opracowanemu narzędziu analitycznemu, są Państwo w stanie
      wyselekcjonować osoby, które mogą być zainteresowane ofertą Ubezpieczyciela;
    c) uzyskiwanie zgód Abonentów na przedstawienie przez Ubezpieczyciela oferty zawarcia
      umowy ubezpieczenia, w tym zgód na wykorzystanie (...) urządzeń końcowych dla
      celów marketingu bezpośredniego - w ramach tych operacji Państwo (lub podmiot
      działający na Państwa zlecenie) kontaktuje się z potencjalnym klientem w celu
      pozyskania zgody na przedstawienie im oferty zawarcia umowy ubezpieczenia;
    d) dokonywanie identyfikacji i weryfikacji tożsamości klienta przed zawarciem umowy
      ubezpieczenia - na etapie oferowania produktów ubezpieczeniowych zobowiązani są
      Państwo w szczególności do weryfikacji danych osobowych klienta - celem
      potwierdzenia, czy dana osoba jest Państwa Abonentem i czy będzie możliwe zawarcie
      z nią umowy ubezpieczenia;
    e) zamieszczenie na jednej z Państwa stron internetowych informacji na temat umów
      ubezpieczenia, w szczególności:
    - informacji o umowach ubezpieczenia i możliwości ich zawarcia;
    - dokumentów związanych z umowami ubezpieczenia, tj. ogólnych warunków
      ubezpieczenia, wzoru wniosku o wypłatę świadczenia, informacji na temat sposobu
      zgłaszania zdarzeń ubezpieczeniowych, zasad i form składania reklamacji, danych
      kontaktowych infolinii Ubezpieczyciela dedykowanej do obsługi umów ubezpieczenia.
    Zamieszczenie ww. informacji na Państwa stronie internetowej ma na celu nie tylko
    popularyzowanie wśród klientów oferty ubezpieczeniowej (vide lit. a. powyżej), ale wiąże
    się z zapewnieniem klientowi opieki posprzedażowej już po zawarciu umowy
    ubezpieczenia - klient posiada dostęp do informacji na temat ubezpieczenia, w tym
    warunków realizacji świadczenia, OWU itp.);
    f) przyjmowanie w imieniu Ubezpieczyciela oświadczeń woli zawarcia umowy
      ubezpieczenia składanych przez Abonentów, przekazywanych Państwu za
      pośrednictwem Call-center, poprzez zatwierdzanie listy tych Abonentów, sporządzanej
      przez Call-center - w tym obszarze Państwa działania polegają m.in. na weryfikacji
      przez poszczególnych osób, które wyraziły chęć zakupu polisy ubezpieczeniowej, pod

      kątem spełnienia określonych warunków niezbędnych do zawarcia umowy
      ubezpieczenia. Wspomniane zatwierdzenie osób (listy osób) przez Państwa jest
      równoznaczne z przyjęciem przez Ubezpieczyciela oświadczeń woli zawarcia umowy
      ubezpieczenia składanych przez Abonentów (w tym zakresie działają Państwo w
      imieniu Ubezpieczyciela);
    g) informowanie ubezpieczających o wysokości składek ubezpieczeniowych należnych z
      tytułu umowy ubezpieczenia poprzez umieszczenie informacji o ich wysokości w
      dokumentacji związanej ze świadczeniem przez Państwa usług (...) - w ramach ww.
      czynności przekazują Państwo Abonentom informacje na temat wysokości składki
      ubezpieczeniowej oraz okresu, którego dana składka dotyczy - informacja ta wskazana
      jest w comiesięcznej dokumentacji towarzyszącej fakturze, wystawionej przez Państwa
      w związku ze świadczeniem usług (...);
    h) przyjmowanie w imieniu Ubezpieczyciela składek ubezpieczeniowych i przekazywanie
      ich Ubezpieczycielowi - w praktyce Abonenci wpłacają składki ubezpieczeniowe, co do
      zasady, razem z płatnością za usługi (...) na Państwa konto. Następnie Państwo
      przekazują je Ubezpieczycielowi. Państwo również weryfikują terminowość takich
      wpłat, a także dokonują windykacji wpłat opóźnionych;
    i) dokonywanie w imieniu Ubezpieczyciela zwrotów składek nienależnych
      ubezpieczającym, jeżeli taki zwrot jest należny, (np. wynika z odstąpienia
      ubezpieczającego od umowy ubezpieczenia). W praktyce, w sytuacji odstąpienia przez
      klienta od umowy ubezpieczenia bądź złożenia przez klienta reklamacji, dokonują
      Państwo zwrotu klientom (w imieniu Ubezpieczyciela) nienależnie pobranych składek;
    j) sporządzanie i przekazywanie Ubezpieczycielowi cyklicznych raportów składkowych,
      zawierających w szczególności listę osób, które zawarły umowę ubezpieczenia wraz z
      informacją o opłaceniu przez nie składek ubezpieczeniowych z tytułu zawartych umów
      ubezpieczenia, czy też listę osób które odstąpiły od zawartych umów ubezpieczenia -
      raporty cykliczne wiążą się z zarządzeniem zawartymi umowami ubezpieczenia i mają
      na celu gromadzenie aktualnych danych na temat poszczególnych umów. Raporty
      stanowią również podstawę do rozliczenia między Ubezpieczycielem a
      ubezpieczającym, jak i Państwem a Ubezpieczycielem;
    k) udostępnianie Abonentom, którzy wyrazili stosowne zgody, ogólnych warunków
      ubezpieczenia, na podstawie których zawierane są z Abonentami umowy
      ubezpieczenia - jak wskazano powyżej, przed zawarciem umowy, umożliwiają Państwo
      Abonentom zapoznanie się z ogólnymi warunkami ubezpieczenia poprzez przekazanie
      ich Abonentowi lub skierowanie na odpowiednią stronę internetową (prowadzoną
      przez Państwa);
    l) wykonywanie innych czynności agencyjnych związanych z obsługą umów ubezpieczenia
      ustalonych z Ubezpieczycielem w trybie roboczym - czynności te wiążą się z
      zarządzeniem zawartymi umowami ubezpieczenia oraz mają na celu zapewnienie
      klientom opieki posprzedażowej. W ramach tych czynności, w sytuacji wystąpienia
      rozbieżności pomiędzy Państwa danymi a danymi Ubezpieczyciela, dokonują Państwo
      wyjaśnienia zidentyfikowanych rozbieżności, np. czy dany klient ma aktywne
      ubezpieczenie, itp.
    Ponadto, w ramach opieki posprzedażowej zapewniają Państwo klientom możliwość
    kontaktu w sprawie zawartych umów ubezpieczenia - zarówno w salonach stacjonarnych
    pod Państwa marką, jak i poprzez infolinię prowadzoną przez Państwa.
    Dodatkowo, w ramach współpracy, Państwo i Ubezpieczyciel zawarli Umowę poręczenia,
    w ramach której dokonują Państwo poręczenia zapłaty składek ubezpieczeniowych
    należnych Ubezpieczycielowi od Abonentów, z tytułu umów ubezpieczenia zawartych za
    Państwa pośrednictwem. Jest to dodatkowy element, który ma umożliwiać/ułatwiać
    dogodny sposób zawierania umów ubezpieczenia pomiędzy Abonentami a
    Ubezpieczycielem.

    W ramach współpracy z Ubezpieczycielem, wykonują Państwo szereg różnych czynności,
    których zasadniczym (głównym) celem jest doprowadzenie do zawarcia umowy
    ubezpieczenia pomiędzy Abonentem a Ubezpieczycielem. Czynności wykonywane przez
    Państwa składają się na jedną, kompleksową usługę pośrednictwa ubezpieczeniowego,
    którą nabywa Ubezpieczyciel. Część z tych czynności wykonują Państwo przed zawarciem
    danej umowy pomiędzy klientem a Ubezpieczycielem, zaś część z nich jest wykonywana
    już po zawarciu danej umowy z Abonentem.
    Wskazali Państwo czynności, których wykonywanie bezpośrednio przyczynia się do
    zawarcia danej umowy ubezpieczenia z Abonentem (czynności te wykonywane są co do
    zasady przed zawarciem takiej umowy). Są to następujące czynności:
        popularyzowanie wśród Abonentów usług ubezpieczenia oferowanych przez
        Ubezpieczyciela;
        wyselekcjonowanie Abonentów w celu składania im propozycji zawarcia umów
        ubezpieczenia pod kątem ich potencjalnego zainteresowania zawarciem takich
        umów ubezpieczenia i spełniania przez nich warunków umożliwiających
        zaoferowanie im tych umów ubezpieczenia;
        uzyskiwanie zgód Abonentów na przedstawienie przez Ubezpieczyciela oferty
        zawarcia umowy ubezpieczenia, w tym zgód na wykorzystanie (...) urządzeń
        końcowych dla celów marketingu bezpośredniego;
        dokonywanie identyfikacji i weryfikacji tożsamości klienta przed zawarciem umowy
        ubezpieczenia;
        zamieszczenie na jednej z Państwa stron internetowych informacji na temat umów
        ubezpieczenia, w szczególności:
        informacji o umowach ubezpieczenia i możliwości ich zawarcia;
        dokumentów związanych z umowami ubezpieczenia, tj. ogólnych warunków
        ubezpieczenia, wzoru wniosku o wypłatę świadczenia, informacji na temat
        sposobu zgłaszania zdarzeń ubezpieczeniowych, zasad i form składania
        reklamacji, danych kontaktowych infolinii Ubezpieczyciela dedykowanej do
        obsługi umów ubezpieczenia;
        przyjmowanie w imieniu Ubezpieczyciela oświadczeń woli zawarcia umowy
        ubezpieczenia składanych przez Abonentów, przekazywanych Państwu za
        pośrednictwem Call-center, poprzez zatwierdzanie listy tych Abonentów,
        sporządzanej przez Call-center;
        udostępnianie Abonentom, którzy wyrazili stosowne zgody, ogólnych warunków
        ubezpieczenia, na podstawie których zawierane są z Abonentami umowy
        ubezpieczenia.
    Niezależnie od powyższych czynności wykonują Państwo szereg działań, które mają
    charakter tzw. opieki posprzedażowej nad klientem (przykładowo administrowanie i
    wykonywanie zawartych umów ubezpieczenia), które to czynności, pomimo tego, że są w
    praktyce wykonywane już po zawarciu danej umowy ubezpieczenia, także mogą mieć
    wpływ na jej zawarcie lub przedłużenie na kolejny okres. Dzięki zapewnieniu
    odpowiedniego poziomu opieki posprzedażowej klienci mogą decydować się na zawarcie
    umowy ubezpieczenia z danym Ubezpieczycielem. Taki cel mają także czynności
    stanowiące uatrakcyjnienie oferty Ubezpieczyciela, (np. bieżące przyjmowanie wpłat od
    klientów w imieniu Ubezpieczyciela, co stanowi udogodnienie dla klientów).

    Ponadto, czynności wykonywane już po zawarciu umowy z Abonentem, mają na celu
    utrzymanie klienta na przyszłość i powiązanie go z Ubezpieczycielem w dłuższej
    perspektywie oraz w szerszym zakresie produktów, a tym samym (pośrednio) ich celem
    jest doprowadzenie do zawarcia kolejnych umów ubezpieczenia z klientem w przyszłości
    (dotyczących kolejnych produktów ubezpieczeniowych) lub przedłużenie umowy
    dotychczasowej.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii uznania dokonywanych czynności za świadczenie
    kompleksowej usługi pośrednictwa ubezpieczeniowego oraz zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o VAT.
    W odniesieniu do kwestii świadczeń kompleksowych należy wskazać, że zarówno przepisy
    ustawy o VAT, jak i prawo unijne nie zawierają stosownych definicji świadczenia złożonego
    (kompleksowego). Pojęcie to zdefiniowane zostało w orzecznictwie Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej, a w ślad za nim w orzecznictwie administracyjnym.
    Punktem wyjścia przy definicji świadczenia złożonego jest teza, że każde świadczenie
    powinno być traktowane odrębnie i niezależnie (jako przedmiot opodatkowania), a
    traktowanie ich jako świadczeń złożonych ma charakter wyjątkowy. Pogląd taki pojawił się
    w orzeczeniu Trybunału z 25 lutego 1999 r. C-349/96 Card Protection Plan Ltd, gdzie
    Trybunał uznał, że świadczenie obejmujące jedną usługę z ekonomicznego punktu
    widzenia nie powinno być sztucznie dzielone, by nie zakłócić funkcjonowania systemu
    VAT, należy określić zasadnicze cechy transakcji w celu ustalenia, czy podatnik świadczy na
    rzecz klienta kilka odrębnych usług zasadniczych, czy też jedną usługę. Pojedyncze
    świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje
    się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi
    pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi
    zasadniczej. Pogląd ten był powtarzany w orzeczeniach późniejszych, np. w wyroku z 27
    października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV.
    Z kolei w wyroku z 29 marca 2007 r. w sprawie C-111/05 Aktiebolaget NN Trybunał wyraził
    pogląd, że:
      „mając na uwadze dwie okoliczności, mianowicie po pierwsze, z art. 2 (1) szóstej
      dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być zwykle uznawana za odrębną i
      niezależną, a po drugie, że transakcja złożona z jednego świadczenia w aspekcie
      gospodarczym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie pogarszać
      funkcjonalności systemu podatku VAT, należy w pierwszej kolejności poszukiwać
      elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej transakcji celem określenia, czy
      podatnik zapewnia klientowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy jedno
      świadczenie”.
    Zatem, aby stwierdzić, czy dane świadczenie jest świadczeniem złożonym
    (kompleksowym), winno ono składać się z różnych czynności, których realizacja prowadzi
    do jednego celu. Na świadczenie takiego rodzaju składa się więc kombinacja różnych
    czynności, prowadzących do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne
    świadczenia pomocnicze. Natomiast za pomocniczą należy uznać taką czynność, jeśli nie
    stanowi celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub
    wykorzystania świadczenia zasadniczego. Innymi słowy, pojedyncza czynność lub
    świadczenie traktowana jest jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel
    świadczenia pomocniczego jest zdeterminowany przez świadczenie główne, które
    zarazem nie może zostać wykonane lub wykorzystane bez świadczenia pomocniczego.
    Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że nie wszystkie wymienione przez Państwa
    czynności mają charakter jednej złożonej usługi, w której można wyróżnić usługę główną,
    wobec której reszta świadczeń ma zadanie uzupełniające i pomocnicze. Czynności
    świadczone przez Państwa nie mają charakteru jednolitego świadczenia usługi związanej z
    pośrednictwem ubezpieczeniowym i stanowią tylko część z jego składników; natomiast
    występują w nim również czynności, które swoimi cechami nie wykazują związku z

    pośrednictwem ubezpieczeniowym sensu stricte. W analizowanym przypadku oddzielenie
    poszczególnych czynności wykonywanych przez Państwa w ramach realizacji umowy nie
    ma więc charakteru sztucznego. Zasadne jest zatem, aby czynności wykonywanych przez
    Państwa nie traktować jako świadczenia kompleksowego właśnie dlatego, że czynności te
    ze względu na swoje właściwości i charakter nie mogą tworzyć razem ekonomicznie
    spójnej usługi dla nabywcy.
    Tym samym Państwa stanowisko w ww. zakresie należało uznać za nieprawidłowe.
    W zakresie zwolnienia od podatku świadczonych usług wskazać należy, że pojęcia
    używane do oznaczenia zwolnień, o których mowa w art. 43 ustawy o VAT, należy
    interpretować ściśle, zważywszy, że zwolnienia te stanowią odstępstwa od ogólnej zasady,
    zgodnie z którą podatek VAT pobierany jest od każdej usługi świadczonej odpłatnie przez
    podatnika. Zatem w pierwszej kolejności należy określić, jakie czynności miał na myśli
    prawodawca formułując w art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o VAT zwolnienie dla świadczonych
    usług ubezpieczeniowych, usług reasekuracyjnych oraz usług pośrednictwa w świadczeniu
    tych usług. Użyte w powyższym przepisie pojęcie „usługi ubezpieczeniowej” nie zostało
    zdefiniowane w Dyrektywie 112, zatem należy w tym względzie odwołać się do orzeczeń
    TSUE.
    Trybunał orzekł, że istotą transakcji ubezpieczeniowej jest w ogólnym rozumieniu, że
    ubezpieczyciel zobowiązuje się w przypadku gdy zaistnieje ryzyko objęte ubezpieczeniem,
    świadczyć ubezpieczonemu usługę uzgodnioną podczas zawierania umowy w zamian za
    uprzednią wpłatę składki (wyroki TS w sprawie Card Protection Plan C-349/96, EU:C:1999:
    93, pkt 17; Skandia C-240/99, EU:C:2001:140, pkt 37; Taksatororringen C-8/01, EU:C:2003:
    621, pkt 39). Trybunał wyraził stanowisko, że transakcja ubezpieczeniowa nieodzownie
    pociąga za sobą istnienie umowy między dostawcą usługi ubezpieczenia i osobą, która jest
    ubezpieczona na wypadek ryzyka, czyli ubezpieczonym.
    Biorąc pod uwagę opis sprawy stwierdzić należy, że nie wykonują Państwo czynności
    ubezpieczeniowych. Nie występują Państwo w roli ubezpieczyciela, który w przypadku
    wystąpienia ryzyka objętego umową ubezpieczenia będzie zobowiązany do świadczenia
    na rzecz ubezpieczonego klienta. W rozpatrywanym przypadku między Państwem a
    klientami nie istnieje żaden stosunek prawny ubezpieczenia. Nie świadczą Państwo
    również usług reasekuracyjnych, polegających na wykonywaniu czynności związanych z
    przyjmowaniem ryzyka cedowanego przez zakład ubezpieczeń lub przez zakład
    reasekuracji oraz dalsze cedowanie przyjętego ryzyka.
    Z kolei w celu zdefiniowania pojęcia „pośrednika ubezpieczeniowego” należy odwołać się
    do wyroku Trybunału w sprawie Taksatorringen, C-8/01, EU:C:2003:621. W tym wyroku
    Trybunał stwierdził, że pojęcie usług pokrewnych, świadczonych przez brokerów i
    pośredników ubezpieczeniowych w rozumieniu art. 13 część B lit. a) Szóstej Dyrektywy
    Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich
    w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej:
    ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EWG; Dz. Urz. z dnia 13 czerwca 1977 r.
    Nr L 145, s. 1 i nast. ze zm.; obecnie art. 135 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 112) dotyczy wyłącznie
    świadczeń dokonanych przez profesjonalistów, którzy utrzymują stosunki jednocześnie z
    ubezpieczycielem i ubezpieczonym, przy założeniu, że broker ubezpieczeniowy jest
    wyłącznie pośrednikiem. Pojęcie to kładzie nacisk - w obrębie dziedziny takiej jak
    rozpowszechnianie produktów ubezpieczenia, którą cechuje duża złożoność i
    różnorodność - na działanie zewnętrzne pośrednika ubezpieczeniowego, czyli jego pozycję
    pośrednika między ubezpieczającym a zakładem ubezpieczeniowym, co jest nieodzownie
    związane z istnieniem relacji między tymi dwiema stronami.
    W wyroku z 3 marca 2005 r. w sprawie Arthur Andersen & Co. Accountants c.s., C-472/03,
    ETS ocenił, że czynności „back-office” – w zakres których wchodzi m.in. przyjmowanie
    wniosków o ubezpieczenie, prowadzenie postępowania w zakresie zmian do umów oraz
    zmiany taryf, wydawanie polis, administrowanie nimi oraz rozwiązywanie umów
    ubezpieczenia, zarządzaniu szkodami, ustalaniu i wypłacaniu prowizji pośrednikom

    ubezpieczeniowym, wykonywane na rzecz zakładu ubezpieczeniowego za
    wynagrodzeniem, nie stanowią usług pokrewnych czynnościom ubezpieczeniowym
    dokonywanym przez brokera bądź pośrednika ubezpieczeniowego.
    Z wymienionego orzeczenia wynika, że istotnym aspektem pośrednictwa finansowego jest
    wyszukiwanie klientów i kontaktowanie ich z ubezpieczycielem.
    Dla potrzeb analizowanej sprawy istotna jest też opinia Rzecznika Generalnego do sprawy
    Arthur Andersen & Co. Accountants, C-472/03, EU:C:2005:8; w pkt 24 opinii stwierdzono, że
      „pojęcie „usług pokrewnych, świadczonych przez brokerów i pośredników
      ubezpieczeniowych” w rozumieniu art. 13 część B lit. a) szóstej dyrektywy „dotyczy
      wyłącznie świadczeń dokonanych przez profesjonalistów, którzy utrzymują stosunki
      jednocześnie z ubezpieczycielem i ubezpieczonym, przy założeniu, że broker
      ubezpieczeniowy jest wyłącznie pośrednikiem”(18). Pojęcie to kładzie nacisk – w
      obrębie dziedziny takiej jak rozpowszechnianie produktów ubezpieczenia(19), której
      modus operandi cechuje duża złożoność i różnorodność(20) – na działanie
      zewnętrzne pośrednika ubezpieczeniowego, czyli jego pozycję pośrednika między
      ubezpieczającym a zakładem ubezpieczeniowym, co jest nieodzownie związane z
      istnieniem relacji między tymi dwiema stronami”.
    W wyroku Trybunału w sprawie Volker Ludwig, C-453/05, Trybunał nie wykluczył
    możliwości zastosowania zwolnienia od opodatkowania w stosunku do tych czynności
    wykonywanych przez pośrednika, które polegają na analizowaniu stanu majątkowego i
    potrzeb inwestycyjnych potencjalnych klientów oraz przeprowadzaniu analizy majątkowej
    klienta w celu zaoferowania mu odpowiedniego produktu finansowego. W takiej sytuacji
    Trybunał zaakceptował stanowisko, że pośrednictwo nie powinno być ograniczone w
    ujęciu ekonomicznym wyłącznie do tych czynności, które ukierunkowane są na
    skojarzenie stron umowy w imieniu zleceniodawcy.
    Powyższe pozostaje w zgodzie z wnioskami, jakie wypływają z wyroku Trybunału z 17
    marca 2016 r. w sprawie Aspiro S.A, C-40/15. Wprawdzie powyższy wyrok dotyczył pytania,
    czy usługi z zakresu likwidacji szkód ze zdarzeń ubezpieczeniowych są zwolnione z
    podatku VAT, jeżeli ubezpieczyciel sam nie wykonuje tego zadania, lecz zleca je
    podmiotowi trzeciemu, to jednak stanowisko zajęte przez Trybunał i przeprowadzona w
    tym wyroku wykładnia pojęć „transakcja ubezpieczeniowa” oraz „usługi pokrewne”, jest
    przydatna dla wyjaśnienia użytego w art. 43 ust. 1 pkt 37 u.p.t.u., sformułowania „usługa
    pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych”. W ważnym dla rozpoznawanej
    sprawy pkt 39 uzasadnienia wyroku, w którym omówiono usługi świadczone przez
    brokerów i agentów ubezpieczeniowych lub ich podwykonawców, Trybunał podkreślił, że
    usługi te „powinny być charakterystyczne dla działalności brokera lub agenta
    ubezpieczeniowego, która polega na wyszukiwaniu klientów i kontaktowaniu ich z
    ubezpieczycielem w celu zawarcia umów ubezpieczenia”.
    W analizowanej sprawie istotna jest także opinia Rzecznika Generalnego w sprawie C-40
    /15. W pkt 31 opinii Rzecznik Generalny stwierdza, że:
      „Na podstawie art. 135 ust. 1 lit. a) dyrektywy VAT z podatku VAT zwolnione są tylko
      „usługi pokrewne” transakcjom ubezpieczeniowym i reasekuracyjnym. Wyrażenie to
      jest zgodnie ze swoim brzmieniem dość szerokie i zasadniczo może obejmować
      wszystkie usługi mające związek z ubezpieczeniem”, a w pkt 37 opinii stwierdza, że
      „świadczący usługi pokrewne transakcjom ubezpieczeniowym musi przynajmniej
      prowadzić główną działalność brokera lub agenta ubezpieczeniowego”.
    Ponadto w wyroku w sprawie C-124/07 pomiędzy J.C.M. Beheer B.V. a Staatssecretaris yan
    Financien, TSUE zwrócił uwagę, że przepisy wspólnotowe nie zawierają żadnych
    wskazówek odnoszących się do stosunku pomiędzy brokerem lub pośrednikiem
    ubezpieczeniowym a stronami umowy ubezpieczeniowej, do której się przyczynił.
    Stwierdzenie posiadania statusu brokera lub pośrednika ubezpieczeniowego zależy zatem
    od cech badanej działalności. Działalność pośrednictwa ubezpieczeniowego dotyczy

    działalności wykonywanej przez pośrednika, który nie zajmuje miejsca jakiejkolwiek ze
    stron umowy, dotyczącej produktu ubezpieczeniowego. Powinna to być usługa wykonana
    na rzecz strony umowy oraz opłacona przez nią jako odrębna działalność pośrednictwa.
    Pośrednictwo ma na celu dokonanie wszelkich niezbędnych czynności faktycznych lub
    czynności prawnych związanych z zawieraniem lub wykonywaniem umów ubezpieczenia.
    Z kolei w wyroku z 21 czerwca 2007 r. w sprawie C-453/05 Volker Ludwig przeciwko
    Finanzamt Luckenwalde, TSUE stwierdził, że:
      „Pojęcie „pośrednictwa” zawarte w art. 13 część B lit. d) pkt 1–5 szóstej dyrektywy nie
      jest zdefiniowane przez tę dyrektywę. Trybunał orzekł już jednak w kontekście pkt 5
      tego przepisu, że pojęcie to obejmuje działalność wykonywaną przez osobę
      pośredniczącą, która nie jest stroną umowy dotyczącej produktu finansowego i
      której działalność różni się od typowych świadczeń umownych wykonywanych przez
      strony tych umów. W istocie pośrednictwo stanowi usługę świadczoną na rzecz
      strony umowy, za którą wypłaca ona wynagrodzenie jako za odrębną działalność
      pośrednictwa. W tym kontekście celem takiej działalności jest uczynić wszystko co
      niezbędne, by dwie strony zawarły umowę, przy czym pośrednik nie ma żadnego
      interesu w zakresie treści umowy (zob. podobnie wyrok z dnia 13 grudnia 2001 r. w
      sprawie C#235/00 CSC Financial Services, Rec. str. I#10237, pkt 39). Natomiast nie
      ma miejsca działalność polegająca na pośrednictwie, jeśli jedna ze stron umowy
      zleca podwykonawcy część czynności faktycznych związanych z umową (zob.
      podobnie ww. wyrok w sprawie CSC Financial Services, pkt 40)”.
    W uzasadnieniu wyroku w sprawie CSC Financial Services Ltd. (wyrok TSUE z 13 grudnia
    2001 r., C-235/00), która to spółka świadczyła usługi typu call center na rzecz instytucji
    finansowych, Trybunał podjął się próby konstruowania definicji samego pośrednictwa.
    Pośrednikiem jest więc podmiot niebędący żadną ze stron umowy, ale świadczący usługę
    na rzecz strony w zamian za wynagrodzenie. W skład usługi wchodzić może zwłaszcza
    prowadzenie negocjacji. Celem pośrednictwa jest natomiast uczynienie wszystkiego co
    niezbędne, by dwie strony zawarły umowę. Z kolei nie może być mowy o pośrednictwie
    wówczas, gdy jedna ze stron umowy zleca tylko podwykonawcy część czynności
    faktycznych.
    W kwestii znaczenia słowa „negocjacje”, w kontekście art. 13 część B lit. d pkt 5 Dyrektywy
    TSUE w ww. wyroku wskazał, że odnosi się ono do działalności pośrednika, który nie
    przyjmuje roli którejkolwiek ze stron umowy dotyczącej produktu finansowego oraz
    którego działalność polega na czymś innym, niż świadczenie usług wchodzących w zakres
    umowy, typowo wykonywanych przez strony takich umów. Negocjacje stanowią usługę
    świadczoną na rzecz strony umowy oraz są wynagradzane przez nią, polegającą na
    jednoznacznie określonym akcie mediacji. Mogą one polegać m.in. na wskazywaniu
    odpowiednich możliwości zawarcia takiej umowy, nawiązywanie kontaktu z drugą stroną
    lub negocjowanie, w imieniu i na rzecz klienta, warunków płatności, jakich ma dokonać
    jedna ze stron. Celem negocjacji jest zatem wykonanie wszystkich czynności niezbędnych
    w celu zawarcia przez dwie strony umowy, przy jednoczesnym braku jakiegokolwiek
    własnego zaangażowania negocjatora określonego w warunkach umowy. Z drugiej strony,
    nie stanowi negocjacji sytuacja, w której jedna ze stron powierza podwykonawcy część
    formalności administracyjnych związanych z umową, takich jak udzielanie informacji
    drugiej stronie oraz przyjmowanie i przetwarzanie wniosków, zapisów na papiery
    wartościowe, będące przedmiotem umowy. W takim przypadku, podwykonawca zajmuje
    tę samą pozycję, jak strona sprzedająca produkt finansowy i nie jest zatem
    pośrednictwem”.
    Powyższe tezy znalazły potwierdzenie w wyroku w sprawie C-40/15, gdzie Trybunał
    wskazał (w kontekście uznania danej działalności za usługi „świadczone przez brokerów
    ubezpieczeniowych i agentów ubezpieczeniowych” w rozumieniu art. 135 ust. 1 lit. a
    Dyrektywy VAT), że w pierwszej kolejności usługodawca powinien pozostawać w stosunku
    z ubezpieczycielem i ubezpieczonym. Stosunek ten może być wyłącznie pośredni, jeżeli

    usługodawca jest podwykonawcą brokera lub agenta. W drugiej kolejności jego
    działalność powinna obejmować istotne aspekty pośrednictwa ubezpieczeniowego, takie
    jak wyszukiwanie klientów ubezpieczeniowych i kontaktowanie ich z ubezpieczycielem.
    Jak wynika z powołanych przepisów krajowych, wskazanego przepisu Dyrektywy oraz
    orzecznictwa TSUE, zwolnieniu od podatku podlegają usługi pośrednictwa
    ubezpieczeniowego, w tym wykonywane przez brokerów i agentów ubezpieczeniowych.
    Zasadniczym kryterium pozwalającym na ustalenie, czy i w jakim zakresie dany podmiot
    jest pośrednikiem ubezpieczeniowym jest charakter wykonywanych przez niego usług.
    Usługa pośrednictwa ubezpieczeniowego ma na celu dokonanie wszelkich niezbędnych
    czynności faktycznych lub czynności prawnych związanych z zawieraniem lub
    wykonywaniem umów ubezpieczenia. Pośrednictwo ubezpieczeniowe obejmuje takie
    czynności, które odbywają się przy udziale ubezpieczonego, tzw. front-office, przy czym
    nie ma znaczenia to, czy inicjatorem tych czynności będzie agent, czy sam ubezpieczony.
    Podstawowe znaczenia ma interakcja między agentem a ubezpieczonym, uzewnętrzniona
    wobec ubezpieczonego. W zakresie usługi pośrednictwa w świadczeniu usług
    ubezpieczeniowych mieszczą się usług typu „front-office” dokonywane wobec
    ubezpieczonego już po zawarciu umowy ubezpieczenia.
    Z kolei pojęcie „pośrednictwo w świadczeniu usług ubezpieczeniowych” zawarte w art. 43
    ust. 1 pkt 37 ustawy o VAT nie może obejmować czynności administrowania
    ubezpieczeniem dokonywanych bez udziału ubezpieczonego, czynności wewnętrznych
    tzw. „back-office”. W przypadku czynności typu „back-office” ich adresatem nie jest
    ubezpieczony, mimo, że czynności te dotyczą jego spraw.
    A zatem pośrednictwo ubezpieczeniowe obejmuje tylko takie czynności, które
    dokonywane są wobec ubezpieczonego i wobec niego uzewnętrznionych czynności typu
    „front-office” w odróżnieniu od czynności jedynie technicznych, nazywanych czynnościami
    typu „back-office”. Pośrednictwo ubezpieczeniowe nie kończy się z chwilą zawarcia
    umowy, ale trwa także po jej zawarciu w postaci opieki posprzedażowej, albowiem
    pośrednictwo ubezpieczeniowe polega wprawdzie na doprowadzenia do zawarcia
    stosownej umowy z klientem, lecz także czynieniu starań w celu zachowania z tym
    klientem relacji umożliwiającej kontynuowanie i rozwijanie tak zawiązanej współpracy w
    oparciu o przyszłe stosunki prawne i możliwość świadczenia na rzecz raz już pozyskanego
    klienta kolejnych usług. W tym ujęciu pojęcie to zakłada nie tylko dokonanie jednorazowej
    czynności wyszukania klienta, przekazania jego danych do ubezpieczyciela i zawarcia z
    nim jednej umowy, lecz także podejmowania dalszych aktywności utrzymujących raz
    zawartą z tym klientem umowę oraz zmierzających do zawierania z nim relacji i umów
    kolejnych.
    W świetle powyższego stwierdzić należy, że przy interpretacji art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o
    VAT, należy kierować się celem i charakterem czynności agenta, a nie tylko czasem ich
    dokonania. Czynności wchodzące w zakres usługi pośrednictwa ubezpieczeniowego mogą
    być dokonane także po zawarciu umowy ubezpieczenia. W rezultacie czynności
    dodatkowe, realizowane już po zawarciu umowy ubezpieczenia, stanowią naturalną
    konsekwencję (dopełnienie) umowy zawartej wcześniej za pośrednictwem agenta.
    W rozpatrywanej sprawie spośród czynności wykonywanych przez Państwa, tylko
    czynności mające na celu dokonanie wszelkich niezbędnych czynności faktycznych lub
    czynności prawnych związanych z zawieraniem lub wykonywaniem umów ubezpieczenia
    stanowią pośrednictwo ubezpieczeniowe zwolnione z podatku VAT.
    Analiza wymienionych w stanie faktycznym czynności, do których zobowiązali się Państwo
    na podstawie zawartej z Ubezpieczycielem umowy agencyjnej I, w kontekście powołanych
    przepisów prawa oraz orzeczeń TSUE prowadzi do wniosku, że tylko część z nich może być
    zakwalifikowana jako usługi pośrednictwa ubezpieczeniowego. I tak:

        popularyzowanie wśród Abonentów usług ubezpieczenia oferowanych przez
        Ubezpieczyciela;
        wyselekcjonowanie Abonentów w celu składania im propozycji zawarcia umów
        ubezpieczenia pod kątem ich potencjalnego zainteresowania zawarciem takich
        umów ubezpieczenia i spełniania przez nich warunków umożliwiających
        zaoferowanie im tych umów ubezpieczenia;
        uzyskiwanie zgód Abonentów na przedstawienie przez Ubezpieczyciela oferty
        zawarcia umowy ubezpieczenia, w tym zgód na wykorzystanie (...) urządzeń
        końcowych dla celów marketingu bezpośredniego;
        dokonywanie identyfikacji i weryfikacji tożsamości klienta przed zawarciem umowy
        ubezpieczenia;
        zamieszczenie na jednej ze stron internetowych Spółki informacji na temat umów
        ubezpieczenia, w szczególności:
          informacji o umowach ubezpieczenia i możliwości ich zawarcia;
          dokumentów związanych z umowami ubezpieczenia, tj. ogólnych warunków
          ubezpieczenia, wzoru wniosku o wypłatę świadczenia, informacji na temat
          sposobu zgłaszania zdarzeń ubezpieczeniowych, zasad i form składania
          reklamacji, danych kontaktowych infolinii Ubezpieczyciela dedykowanej do
          obsługi umów ubezpieczenia;
        przyjmowanie w imieniu Ubezpieczyciela oświadczeń woli zawarcia umowy
        ubezpieczenia składanych przez Abonentów, przekazywanych Państwu za
        pośrednictwem Call-center, poprzez zatwierdzanie listy tych Abonentów,
        sporządzanej przez Call-center;
        udostępnianie Abonentom, którzy wyrazili stosowne zgody, ogólnych warunków
        ubezpieczenia, na podstawie których zawierane są z Abonentami umowy
        ubezpieczenia,
        przyjmowanie w imieniu Ubezpieczyciela składek ubezpieczeniowych i
        przekazywanie ich Ubezpieczycielowi,
    – należy uznać za czynności z zakresu pośrednictwa ubezpieczeniowego.
    W zakresie usług pośrednictwa ubezpieczeniowego mieszczą się także następujące
    czynności wykonywane przez Państwa:
        informowanie ubezpieczających o wysokości składek ubezpieczeniowych należnych
        z tytułu umowy ubezpieczenia poprzez umieszczenie informacji o ich wysokości w
        dokumentacji związanej ze świadczeniem przez Spółkę usług (...) - gdzie w ramach
        ww. czynności przekazują Państwo Abonentom informacje na temat wysokości
        składki ubezpieczeniowej oraz okresu, którego dana składka dotyczy - informacja ta
        wskazana jest w comiesięcznej dokumentacji towarzyszącej fakturze, wystawionej
        przez Spółkę w związku ze świadczeniem usług (...)
        dokonywanie w imieniu Ubezpieczyciela zwrotów składek nienależnych
        ubezpieczającym, jeżeli taki zwrot jest należny, (np. wynika z odstąpienia
        ubezpieczającego od umowy ubezpieczenia).

    Wskazane wyżej czynności mają charakter jednej, złożonej usługi pośrednictwa
    ubezpieczeniowego, w której można wyróżnić usługę główną, wobec której reszta
    świadczeń ma zadanie uzupełniające i pomocnicze. Czynności te świadczone przez
    Państwa mają charakter jednolitego świadczenia, a ich rozdzielenie z perspektywy klienta
    byłoby sztuczne i niezrozumiałe.
    Tym samym, wykonywane przez Państwa czynności wymienione w ppkt a) – g) oraz w ppkt
    k), i) a także część czynności wymienionych w ppkt h) (odpowiednio doprecyzowane
    również w uzupełnieniu wniosku) należy uznać za usługi pośrednictwa w świadczeniu
    usług ubezpieczeniowych, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy, podlegające
    zwolnieniu od podatku.
    A zatem Państwa stanowisko w zakresie zwolnienia od podatku czynności wymienionych
    w ppkt a) – g) oraz w ppkt k), i) a także część czynności wymienionych w ppkt h) należało
    uznać za prawidłowe.
    Z kolei wykonywane przez Państwa czynności, tj.:
        sporządzanie i przekazywanie Ubezpieczycielowi cyklicznych raportów
        składkowych, zawierających w szczególności listę osób, które zawarły umowę
        ubezpieczenia wraz z informacją o opłaceniu przez nie składek ubezpieczeniowych
        z tytułu zawartych umów ubezpieczenia, czy też listę osób, które odstąpiły od
        zawartych umów ubezpieczenia (ppk j),
        wykonywanie innych czynności agencyjnych związanych z obsługą umów
        ubezpieczenia ustalanych z Ubezpieczycielem w trybie roboczym (czynności
        związanych z zarządzeniem zawartymi umowami ubezpieczenia oraz mających na
        celu zapewnienie klientom opieki posprzedażowej) (ppk l),
        weryfikacja terminowości wpłat składek ubezpieczeniowych, a także dokonywanie
        windykacji wpłat opóźnionych,
        dokonywanie przez Państwa poręczenia zapłaty składek ubezpieczeniowych
        należnych Ubezpieczycielowi od klientów, z tytułu umów ubezpieczenia zawartych
        za pośrednictwem Spółki.
    – nie stanowią czynności z zakresu pośrednictwa ubezpieczeniowego. Są to czynności
    administrowania ubezpieczeniem typu „back-office”, gdzie usługa jest realizowana
    pomiędzy ubezpieczycielem i agentem. Dla klienta jest bez znaczenia, kto (agent, czy
    ubezpieczający) weryfikuje terminowość wpłat składek oraz zajmuje się ich windykacją.
    System wewnętrznego raportowania agenta do ubezpieczyciela także jest zagadnieniem
    pozostającym poza zakresem umowy ubezpieczeniowej. Bez znaczenia dla umowy
    ubezpieczeniowej i poza wiedzą klienta pozostaje też dokonywanie przez Państwa
    poręczenia zapłaty składek ubezpieczeniowych należnych Ubezpieczycielowi od klientów,
    z tytułu umów ubezpieczenia zawartych za pośrednictwem Spółki.
    Wyżej wskazane czynności nie stanowią kompleksowej usługi pośrednictwa
    ubezpieczeniowego. Czynności te z uwagi na swoje właściwości i charakter nie mogą
    tworzyć razem ekonomicznie spójnej usługi dla nabywcy. Usługi te nie będą tak ściśle ze
    sobą związane, że będą obiektywnie tworzyły jedno niepodzielne świadczenie
    gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny w rozumieniu orzecznictwa
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
    Tym samym, wykonywanych przez Państwa ww. czynności nie można uznać za usługi
    pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych, o których mowa w art. 43 ust. 1
    pkt 37 ustawy i nie korzystają ze zwolnienia od podatku.

    W świetle powyższego Państwa stanowisko w zakresie uznania dokonywanych ww.
    czynności za świadczenie kompleksowej usługi pośrednictwa ubezpieczeniowego oraz
    zwolnienia od podatku wskazanych powyżej czynności należało uznać za nieprawidłowe.
    Mając zatem na uwadze przedstawiony opis sprawy, Państwa wyjaśnienia, powołane
    przepisy prawa oraz ich wykładnię dokonaną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w
    Warszawie w wyroku z 29 października 2020 r., sygn. akt III SA/Wa 2794/19 oraz Naczelny
    Sąd Administracyjny w wyroku z 26 listopada 2024 r. sygn. akt I FSK 509/21, stwierdzić
    należy, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.