Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.286.2025.2.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-27
Teza: Zapewnienie dojazdu do i z zakładu pracy bez dodatkowej
odpłatności po stronie pracowników, nie stanowi
nieodpłatnego świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 2
pkt 2 ustawy o VAT.
Słowa kluczowe: opodatkowanie
pracownik
transport
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Nieodpłatne świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 3 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług, w kwestii ustalenia czy organizacja
    przez Państwa nieodpłatnego transportu umożliwiającego pracownikom dojazd do i z
    zakładu produkcyjnego, stanowi nieodpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8
    ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT i z którym przepisy wiążą konieczność rozliczenia podatku VAT
    należnego.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 15 maja 2025 r. (wpływ 21
    maja 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) sp. z o.o. z siedzibą w Polsce (dalej: Spółka, Wnioskodawca) należy do
    międzynarodowej grupy podmiotów będących światowym liderem w (...). Główne pozycje
    w asortymencie Spółki znajdują (...) i (...), (...) i inne elementy pomiarowe. Swoje
    rozwiązania Spółka dostarcza przedsiębiorstwom użyteczności publicznej, gminom i
    podmiotom przemysłowym zlokalizowanym w Polsce, innych niż Polska krajów należących
    do Unii Europejskiej oraz do podmiotów z siedzibą w krajach trzecich (poza UE).
    Spółka planuje zapewniać swoim pracownikom bezpłatny transport do i z zakładu
    produkcyjnego zlokalizowanego w (...) - wsi sołeckiej leżącej w gminie (...).
    Transport dokonywany będzie za pomocą autobusów kursujących po stałych liniach i
    przystankach oraz według określonego rozkładu jazdy umożliwiającego dojazd
    pracowników do zakładu Spółki w godzinach pozwalających na rozpoczęcie pracy zgodnie
    z ustalonymi godzinami pracy dla poszczególnych zmian. Po zakończeniu zmiany zostaną
    oni również odebrani i odwiezieni po tej samej trasie (z przystankami w tym samym
    miejscu). Usługa transportowa realizowana będzie przez określony podmiot zewnętrzny i
    niezależny (niepowiązany z Wnioskodawcą), który otrzymywać będzie stałe zryczałtowane
    wynagrodzenie za każdy zrealizowany przejazd (kurs tam i z powrotem) w danym
    miesiącu, niezależne od liczby przewiezionych osób (pracowników). Jednocześnie, każdy z
    pracowników chętnych do skorzystania z takiego przejazdu otrzyma kartę uprawniającą
    do wstępu do autobusu (identyfikator). Ma to na celu wyeliminowanie przypadków
    skorzystania z usługi przez osoby do tego nieuprawnione. Ww. usługa transportowa
    dokumentowana będzie przez przewoźnika fakturą miesięczną z naliczonym podatkiem
    VAT. Spółka odlicza VAT z ww. faktury traktując nabywaną usługę jako pośrednio związaną
    z realizowanymi przez nią czynnościami opodatkowanymi VAT.
    Wpływ na podjęcie decyzji o organizacji transportu do i z zakładu produkcyjnego przez
    Spółkę ma kilka okoliczności faktycznych, do których zaliczyć należy przede wszystkim:
    1) lokalizację zakładu i ograniczone możliwości dojazdu z wykorzystaniem komunikacji
      publicznej. Jak wskazano powyżej, zakład Wnioskodawcy położony jest na obszarze
      wiejskim. Obszar ten nie posiada stałej, regularnej i niezawodnej komunikacji
      umożliwiającej codzienny sprawny i punktualny dojazd na teren zakładu. Często
      niezbędne jest dokonywanie dodatkowych przesiadek (transport kombinowany) co
      zwiększa ryzyko braku dojazdu na czas, utrudnia komfort jazdy oraz może negatywnie
      oddziaływać na jakość wykonywanych przez nich działań w czasie pracy. Dodatkowo
      zauważyć należy, że praca w zakładzie Spółki realizowana jest w trybie zmianowym, a

      dojazd z wykorzystaniem komunikacji publicznej w godzinach nocnych (zmiana nocna)
      jest praktycznie niemożliwy;
    2) ograniczoną podaż pracowników na rynku lokalnym i chęć zachowania
      konkurencyjności na rynku pracy. Spółka zatrudnia w większości pracowników
      fizycznych odpowiedzialnych za wykonywanie czynności manualnych. Biorąc pod
      uwagę lokalizację zakładu i specyfikę wykonywanej przez nich pracy, Wnioskodawca
      musi poszukiwać pracowników w coraz bardziej oddalonych lokalizacjach
      znajdujących się niejednokrotnie kilkadziesiąt kilometrów od zakładu. Takie dojazdy
      generują dla nich istotne koszty, co obniża atrakcyjność oferty Spółki. Tym samym,
      organizacja transportu przez Wnioskodawcę umożliwia mu zachowanie
      konkurencyjności na lokalnym rynku. Oferta pracy uwzględniająca tę okoliczność
      pozwala więc zachować odpowiednią pozycję umożliwiając jednocześnie aktywizację
      zawodową osób z obszarów dotkniętych wykluczeniem komunikacyjnym na
      okolicznych terenach wiejskich. Stanowi też odpowiedź na brak dostępności
      pracowników na rynku lokalnym znajdującym się najbliżej Spółki. Jak wynika z
      obserwacji dokonywanych w dłuższym okresie czasu, jedyną możliwością dotarcia do
      nowych pracowników jest otwarcie możliwości zatrudnienia z nieco bardziej
      oddalonych lokalizacji;
    3) dynamiczny wzrost zatrudniania obserwowany w ostatnich latach (zatrudnienie na
      koniec (...) 2025 r. wyniosło (...) osób plus (...) osoby zapewnianie przez agencję pracy
      tymczasowej w porównaniu do (...) osób plus (...) osób z agencji pracy tymczasowej na
      koniec (...) 2024 r.) i związaną z tym ograniczoną przestrzeń parkingową. Liczba miejsc
      parkingowych znajdujących się w okolicach zakładu produkcyjnego Spółki jest niższa
      niż ogólna liczba pracowników (obecnie Spółka dysponuje ok. (...) miejsc parkingowych
      dostępnych do wykorzystania). W związku z tym, w przypadku chęci dojazdu przez
      wszystkich pracowników własnym (prywatnym) środkiem transportu, ilość miejsc
      parkingowych, którymi dysponuje Wnioskodawca mogłaby okazać się
      niewystarczająca.
    Uzupełnienie
    Pismem z 15 maja 2025 r. uzupełnili Państwo opis zdarzenia przyszłego odpowiadając na
    poniższe pytania:
    1. Czy są Państwo czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług?
      Tak, Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    2. Czy usługa bezpłatnego transportu do i z zakładu produkcyjnego zlokalizowanego w (...)
      będzie służyć wyłącznie do celów prowadzonej przez Państwa działalności
      gospodarczej?
      Z punktu widzenia Wnioskodawcy, zapewnienie pracownikom bezpłatnego dojazdu do
      zakładu produkcyjnego z okolicznych miejscowości służy wyłącznie jego celom
      gospodarczym. Jak bowiem wskazano w treści wniosku, taki transport nakierowany
      jest bowiem m.in. na usprawnienie pracy, utrzymanie konkurencyjności na rynku
      pracy oraz otwarcie na pracowników z dalszych regionów geograficznych, gdzie nie są
      dostępne możliwości dojazdu do zakładu pracy Wnioskodawcy alternatywnymi
      środkami komunikacji publicznej.
    3. Czy usługa bezpłatnego transportu do i z zakładu produkcyjnego zlokalizowanego w (...)
      będzie świadczona wyłącznie na rzecz Państwa pracowników?
      Tak, transport zapewniany będzie tylko pracownikom Wnioskodawcy. Jak wskazano w
      treści wniosku, skorzystanie z transportu możliwe będzie po wcześniejszym okazaniu
      karty przejazdu (identyfikatora) przy wejściu do pojazdu. Karty te (identyfikatory)
      wydawane będą tylko pracownikom.

    4. Czy będą Państwo pobierać opłaty od pracowników korzystających ze zorganizowanego
      bezpłatnego transportu do i z zakładu produkcyjnego zlokalizowanego w (...)?
      Jak wskazano w treści wniosku, transport będzie pracownikom zapewniany bezpłatnie.
      Wnioskodawca nie będzie pobierał z tego tytułu dodatkowych opłat od pracowników.
    5. Czy będą Państwo potrącać z wynagrodzenia pracowników korzystających ze
      zorganizowanego bezpłatnego transportu do i z zakładu produkcyjnego
      zlokalizowanego w (...) jakiekolwiek opłaty związane ze świadczeniem ww. usługi?
      Tak jak wskazano w treści wniosku oraz odpowiedzi na pytanie nr 4 w Wezwaniu,
      transport objęty wnioskiem będzie realizowany nieodpłatnie. Wnioskodawca nie
      będzie w związku z tym pobierał od pracowników opłat z tytułu korzystania z
      transportu - bezpośrednio lub pośrednio w formie potrącenia z wynagrodzenia za
      pracę.
    6. Czy transport będzie realizowany wyłącznie w ramach wyznaczonych przystanków?
      Tak, transport realizowany będzie wyłącznie w ramach określonej i ustalonej z
      przewoźnikiem trasy oraz wyznaczonych przystanków, na których umożliwione będzie
      wsiadanie wyłącznie przez pracowników oraz z uwzględnieniem korzystnych lokalizacji
      pod względem możliwości pozyskania nowych pracowników dla wskazanych wcześniej
      potrzeb rekrutacyjnych związanych stricte z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy.
    7. Kto będzie ustalać linie, przystanki oraz rozkład jazdy?
      Linie, przystanki i rozkład jazdy ustalane będą przez Wnioskodawcę wspólnie z
      przewoźnikiem - w zależności od potrzeb Wnioskodawcy i możliwości przewoźnika.
    8. Czy rozkład jazdy będzie ulegał zmianom? Jeżeli tak to z jakich powodów i jak często?
      Ustalony rozkład jazdy będzie miał charakter stały w takim sensie, że ustalona
      umowne trasa ani godziny przyjazdów/odjazdów nie będą modyfikowane w toku
      poszczególnych kursów. Uzgodniony rozkład będzie obowiązujący zarówno dla
      kierowcy jak i pracowników.
      Wnioskodawca będzie dążył do tego, żeby ustalony rozkład jazdy był biznesowo
      optymalny pod względem długości trasy, ilości przystanków oraz miejsc docelowych.
      Jeśli pojawi się uzasadniona potrzeba zmiany trasy w przyszłości - np. zwiększone
      zapotrzebowanie na pracowników i możliwość pozyskania ich z obszaru nieobjętego
      ustaloną pierwotnie trasą, Wnioskodawca nie wyklucza modyfikacji w tym zakresie
      celem dostosowania do zmian wynikających z uwarunkowań zewnętrznych (otwarcie
      na nowe rynki pracy). Takie ewentualne działania będą jednak miały charakter
      incydentalny.
    Wnioskodawca potwierdza przy tym poprawność przedstawionego przez siebie opisu
    zdarzenia przyszłego. Ww. wyjaśnienia nie modyfikują go, a jedynie stanowią
    doprecyzowania i odniesienia do kwestii poruszonych w Wezwaniu.

## Pytanie

Czy biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego, organizacja
    przez Spółkę nieodpłatnego transportu umożliwiającego pracownikom dojazd do i z
    zakładu produkcyjnego, stanowi w okolicznościach powyżej opisanych nieodpłatne
    świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT i z którym przepisy
    wiążą konieczność rozliczenia podatku VAT należnego?
    Państwa stanowisko w sprawie

    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że zapewnienie przez Spółkę dojazdu do i z zakładu
    pracy bez dodatkowej odpłatności po stronie pracowników, nie stanowi nieodpłatnego
    świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT. Czynność ta, biorąc pod
    uwagę okoliczności przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego, jest bowiem
    realizowana przede wszystkim w interesie Wnioskodawcy, a osobista korzyść
    pracowników korzystających ze zorganizowanego transportu ma w tym przypadku
    znaczenie drugorzędne.
    Dominujące znaczenie ma w tym zakresie cel gospodarczy związany z prowadzoną
    działalnością gospodarczą. Wyklucza to konieczność opodatkowania VAT takich usług po
    stronie Wnioskodawcy (rozliczenia podatku VAT należnego). Szczegółowa argumentacja w
    tym zakresie zaprezentowana została poniżej.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlega m.in. odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Kluczowym elementem do
    objęcia VAT powstającego między stronami stosunku zobowiązaniowego jest więc jego
    odpłatność (ekwiwalentność).
    W drodze wyjątku od ww. zasady, ustawodawca w art. 8 ust. 2 ustawy o VAT wymienił
    sytuacje w których usługi świadczone nieodpłatnie (bez wynagrodzenia ze strony
    usługobiorcy) zrównane zostały z usługami realizowanymi za wynagrodzeniem dla celów
    VAT i jako takie podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.
    Z przepisu tego wynika, że za odpłatne świadczenie usług podlegające VAT uważa się
    również:
    1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż
      działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych
      podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników,
      udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków
      organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi
      przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów
      lub ich części składowych;
    2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym
      byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i
      ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków
      stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż
      działalność gospodarcza podatnika.
    Regulacja ta odpowiada treści art. 26 ust. 1 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada
    2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej: Dyrektywa
    VAT).
    W przypadku analizowanym w ramach niniejszego wniosku, kluczowe znaczenie dla
    ustalenia prawidłowych zasad opodatkowania VAT usług dojazdu zapewnianych przez
    Wnioskodawcę ma art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT wskazany powyżej (art. 26 ust. 1 pkt 2
    Dyrektywy VAT). Z jego treści wynika, że warunkami niezbędnymi do zaistnienia
    nieodpłatnego świadczenia podlegającego opodatkowaniu tym podatkiem jest zaistnienie
    prywatnej konsumpcji (wykorzystania na cele prywatne) po stronie beneficjenta danego
    świadczenia oraz brak związku pomiędzy nieodpłatnym świadczeniem a działalnością
    gospodarczą (prowadzeniem przedsiębiorstwa) realizowaną przez usługodawcę. Oba te
    warunki muszą być spełnione łącznie.
    Brak jednego z nich wyklucza zaistnienie nieodpłatnie realizowanej usługi opodatkowanej
    VAT. W związku z tym, kluczowe znaczenie dla ustalenia prawidłowych zasad
    opodatkowania takich usług ma ustalenie czy dana czynność realizowana jest na potrzeby

    prywatne danej jednostki (osoby) czy też jej realizacja pozostaje w związku z prowadzoną
    działalnością gospodarczą. W tym pierwszym przypadku wystąpi konieczność
    opodatkowania VAT. Przypadek drugi nie jest natomiast objęty VAT w ogóle.
    Zarówno przepisy krajowe jak i unijne nie zawierają wytycznych pozwalających na
    jednoznaczne ustalenie ww. okoliczności. Każdorazowo konieczne jest więc dokonywanie
    odrębnej analizy zakresu obu ww. pojęć oraz podjęcie próby ustalenia czy dane
    świadczenie realizowane jest celem spełnienia prywatnych (osobistych) potrzeb
    usługobiorcy czy też związane jest z celem biznesowym (gospodarczym) usługodawcy.
    Często w ramach jednego i tego samego świadczenia realizowane są oba ww. cele. W
    takich przypadkach konieczne jest ważenie interesów stron i próba ustalenia który z nich
    jest w danym przypadku istotniejszy, a który z nich ma charakter wyłącznie uboczny
    wobec drugiego (ale z nim powiązany).
    Przekładając powyższe na opis zdarzenia przyszłego przedstawionego w niniejszym
    wniosku, kluczowe znaczenie będzie miało ustalenie czy planowane przez Spółkę podjęcie
    działań zmierzających do zapewnienia nieodpłatnego transportu z i do zakładu stanowić
    będzie w przeważającej mierze korzyść biznesową (istniejącą po stronie Wnioskodawcy)
    czy też będzie to przede wszystkim tzw. benefit pracowniczy spełniający w pierwszej
    kolejności ich prywatne (osobiste) cele.
    Kwestia dowozu pracowników do miejsca wykonywania pracy w kontekście zasad
    nieodpłatnego świadczenia usług była przedmiotem analizy Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej dokonanej w wyroku z 16 października 1997 r. w sprawie C-258/95 Julius
    Fillibeck Sóhne GmbH & Co. KG v. Finanzamt Neustadt. W jego treści TSUE stwierdził, że
    art. 6 ust. 2 VI dyrektywy (obecnie art. 26 Dyrektywy VAT i odpowiadający mu art. 8 ust. 2
    ustawy o VAT) powinien być interpretowany w ten sposób, że transport pomiędzy
    miejscem zamieszkania a miejscem pracy, zapewniony pracownikom nieodpłatnie, służy,
    co do zasady, prywatnym potrzebom pracowników, innym niż związanym z
    przedsiębiorstwem.
    Jednakże, jak wskazał TSUE w ww. wyroku, przepis ten nie ma zastosowania w sytuacji
    zaistnienia pewnych okoliczności, takich jak trudność w znalezieniu innych odpowiednich
    środków transportu, jak również zmiany miejsca wykonywania pracy, gdzie wymagania
    biznesowe powodują, iż konieczne jest z punktu widzenia pracodawcy zapewnienie
    transportu pracownikom. W takim przypadku usługa transportowa nie jest świadczona na
    cele inne niż związane z przedsiębiorstwem i nie podlega opodatkowaniu VAT. Korzyść
    istniejąca po stronie pracownika ma bowiem w takich przypadkach charakter uboczny a
    interes pracodawcy wysuwa się w takich przypadkach na pierwszy plan. Podobne wnioski
    TSUE zaprezentował również w wyroku z 11 grudnia 2008 r. w sprawie C-371/07, Danfoss A
    /S, AstraZeneca.
    Przypadki zapewnienia nieodpłatnych dojazdów pracownikom przez pracodawcę i zasady
    opodatkowania takich zdarzeń na gruncie VAT były również przedmiotem krajowego
    orzecznictwa. Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z 8 października 2014 r. I FSK
    1513-4/13 wskazał, że takie czynności nie stanowią nieodpłatnego świadczenia usług
    podlegającego opodatkowaniu VAT w przypadkach gdy dojazd do zakładu pracy jest
    utrudniony z uwagi na jego usytuowanie, konieczność pokonywania znacznych odległości
    przez pracowników oraz występujące problemy z punktualnością. Jak wskazał NSA, takie
    działania podejmowane przez podatnika (pracodawcę) stanowią odpowiedź na „(...) realne
    gospodarcze potrzeby podatnika (...). Skarżąca organizując transport do miejsca
    prowadzenia działalności, w tym również dla pracowników firm zewnętrznych, kieruje się
    w pierwszej kolejności koniecznością zapewnienia sprawnego dojazdu tych osób do swojej
    siedziby. Jest to ważne z punktu widzenia jej interesów, jako przedsiębiorcy. Osobiste
    korzyści z tego tytułu po stronie odbiorców świadczonej usługi mają znaczenie
    drugorzędne".
    Przenosząc powyższe rozważania na realia przedmiotowej sprawy, Spółka uważa że
    organizowany przez nią transport pracowników do i z zakładu pracy nie spełnia

    przesłanek do uznania go za nieodpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 2 pkt
    2 ustawy o VAT. Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, decyzja o realizacji tego
    przedsięwzięcia wynika przede wszystkim z lokalizacji zakładu, realiów biznesowych i
    specyfiki lokalnego rynku pracy, na którym funkcjonuje. W szczególności, stanowi ona
    wyjście naprzeciw ograniczeniom o charakterze komunikacyjno- infrastrukturalnym
    związanym z lokalizacją zakładu w (...) i utrudnionym dojazdem na miejsce.
    Zbiorczy transport pracowniczy ma również na celu usprawnienie pracy. Dzięki niemu
    istniał będzie szybki i niezawodny środek komunikacji zapewniający dojazd pracowników
    do zakładu w określonym czasie i na określoną godzinę. Kursy realizowane będą bowiem
    wg określonych harmonogramów, a podmiot realizujący transport posiada odpowiednie
    doświadczenie, uprawnienia w zakresie przewozu osób oraz aktywa (flotę transportową)
    niezbędną do prawidłowej realizacji usług, w tym gwarantującą podstawienie zastępczego
    pojazdu w razie awarii w ciągu maksymalnie 30 minut.
    Skorzystanie z transportu zapewnianego przez Spółkę pozwoli również na utrzymanie
    konkurencyjności, otwarcie Wnioskodawcy na potencjalnych nowych pracowników z
    dalszych miejscowości co z kolei potencjalnie przełoży się na dalsze zwiększanie
    zatrudnienia i rozwój działalności, a w szerszej perspektywie stanowić może o
    pozytywnym odbiorze Spółki jak obecnego i potencjalnego pracodawcy na danym rynku
    pracy obejmującym określony obszar geograficzny. Czynności te mają więc w pierwszej
    kolejności związek z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą i realizowane są
    w celach z nią związanych. Korzyść występująca po stronie pracowników ma natomiast
    względem tego charakter wtórny, uboczny i drugorzędny.
    Tym samym, nie są spełnione warunki niezbędne do uznania nieodpłatnie świadczonej
    przez Spółki usługi w postaci organizacji transportu pracowników za świadczenie
    podlegające opodatkowaniu VAT. Czynność ta powinna więc pozostać poza zakresem
    opodatkowania VAT co oznacza, że Spółka nie będzie miała obowiązku naliczenia podatku
    należnego z tytułu jej realizacji.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...).
    Natomiast zgodne art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa..
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać
    się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i
    zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako
    usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie,
    które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Zauważyć również należy, iż usługą będzie
    tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca
    świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością, a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    Należy również wskazać, że w świetle art. 8 ust. 2 ustawy w pewnych, ściśle określonych
    przypadkach, również nieodpłatne świadczenie usług należy uznać za spełniające definicję
    odpłatnego świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W myśl bowiem art. 8 ust. 2 ustawy:
      Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
      1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych
        niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów
        osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników,
        wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników,
        członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli
        podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
        podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
        wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
      2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników,
        w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
        spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
        członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do
        celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Z powyższego przepisu wynika, że aby nieodpłatne świadczenie usług podlegało
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, muszą być spełnione określone warunki:
      - w przypadku użycia towarów stanowiących część przedsiębiorstwa – użycie ich do
        celów innych niż działalność gospodarcza podatnika oraz istnienie prawa podatnika
        do odliczenia – w całości lub w części – podatku naliczonego przy nabyciu tych
        towarów (warunki te muszą być spełnione łącznie),
      - w przypadku świadczenia usług – świadczenie ich do celów innych niż działalność
        gospodarcza podatnika.
    Za usługi świadczone do celów innych niż działalność gospodarcza należy uznać wszelkie
    usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności
    gospodarczej. Niedopełnienie któregokolwiek z warunków określonych w art. 8 ust. 2
    ustawy, jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

    Zatem opodatkowaniu podlegać powinno, jako odpłatne świadczenie usług, użycie
    towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność
    gospodarcza (w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego
    pracowników), jeżeli przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, w
    całości lub w części, przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych
    towarów lub ich części składowych. Tylko łączne zaistnienie ww. przesłanek umożliwia
    zastosowanie fikcji prawnej i objęcie zakresem opodatkowania VAT usług świadczonych
    nieodpłatnie. Jeśli jeden z tych warunków nie jest spełniony, podatnik nie powinien
    opodatkowywać takiego nieodpłatnego świadczenia usług.
    Zauważenia wymaga, że dla ustalenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług
    podlega opodatkowaniu na mocy cytowanego wyżej przepisu, istotne jest ustalenie celu
    takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisywało się będzie w cel
    prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej
    czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu, nie zostanie
    spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności, jakie w
    danej sprawie występują.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że należą Państwo do
    międzynarodowej grupy podmiotów będących światowym liderem w (...). Planują Państwo
    zapewniać swoim pracownikom bezpłatny transport do i z zakładu produkcyjnego
    zlokalizowanego w (...). Transport dokonywany będzie za pomocą autobusów kursujących
    po stałych liniach i przystankach oraz według określonego rozkładu jazdy umożliwiającego
    dojazd pracowników do zakładu Państwa Spółki w godzinach pozwalających na
    rozpoczęcie pracy zgodnie z ustalonymi godzinami pracy dla poszczególnych zmian.
    Usługa transportowa realizowana będzie przez określony podmiot zewnętrzny i niezależny
    (niepowiązany z Państwem), który otrzymywać będzie stałe zryczałtowane wynagrodzenie
    za każdy zrealizowany przejazd (kurs tam i z powrotem) w danym miesiącu, niezależne od
    liczby przewiezionych osób (pracowników). Każdy z pracowników chętnych do
    skorzystania z takiego przejazdu otrzyma kartę uprawniającą do wstępu do autobusu
    (identyfikator) w celu wyeliminowanie przypadków skorzystania z usługi przez osoby do
    tego nieuprawnione.
    Wpływ na podjęcie przez Państwa decyzji o organizacji transportu do i z zakładu
    produkcyjnego ma kilka okoliczności faktycznych, do których zaliczyć należy przede
    wszystkim:
    1) lokalizację zakładu i ograniczone możliwości dojazdu z wykorzystaniem komunikacji
      publicznej. Państwa zakład położony jest na obszarze wiejskim. Obszar ten nie
      posiada stałej, regularnej i niezawodnej komunikacji umożliwiającej codzienny
      sprawny i punktualny dojazd na teren zakładu. Często niezbędne jest dokonywanie
      dodatkowych przesiadek (transport kombinowany) co zwiększa ryzyko braku dojazdu
      na czas, utrudnia komfort jazdy. Praca w Państwa zakładzie realizowana jest w trybie
      zmianowym, a dojazd z wykorzystaniem komunikacji publicznej w godzinach nocnych
      (zmiana nocna) jest praktycznie niemożliwy;
    2) ograniczoną podaż pracowników na rynku lokalnym i chęć zachowania
      konkurencyjności na rynku pracy. Zatrudniają Państwo w większości pracowników
      fizycznych odpowiedzialnych za wykonywanie czynności manualnych. Biorąc pod
      uwagę lokalizację zakładu i specyfikę wykonywanej przez nich pracy, muszą Państwo
      poszukiwać pracowników w coraz bardziej oddalonych lokalizacjach znajdujących się
      niejednokrotnie kilkadziesiąt kilometrów od zakładu. Takie dojazdy generują dla
      pracowników istotne koszty, co obniża atrakcyjność Państwa oferty. Organizacja
      transportu umożliwia zachowanie konkurencyjności na lokalnym rynku. Oferta pracy
      uwzględniająca tę okoliczność pozwala więc zachować odpowiednią pozycję
      umożliwiając jednocześnie aktywizację zawodową osób z obszarów dotkniętych
      wykluczeniem komunikacyjnym na okolicznych terenach wiejskich. Stanowi też
      odpowiedź na brak dostępności pracowników na rynku lokalnym znajdującym się
      najbliżej Państwa zakładu;

    3) dynamiczny wzrost zatrudniania obserwowany w ostatnich latach i związaną z tym
      ograniczoną przestrzeń parkingową. Liczba miejsc parkingowych znajdujących się w
      okolicach Państwa zakładu produkcyjnego jest niższa niż ogólna liczba pracowników.
    Z Państwa punktu widzenia, zapewnienie pracownikom bezpłatnego dojazdu do zakładu
    produkcyjnego z okolicznych miejscowości służy wyłącznie jego celom gospodarczym.
    Transport nakierowany jest m.in. na usprawnienie pracy, utrzymanie konkurencyjności na
    rynku pracy oraz otwarcie na pracowników z dalszych regionów geograficznych, gdzie nie
    są dostępne możliwości dojazdu do Państwa zakładu pracy alternatywnymi środkami
    komunikacji publicznej.
    Usługa bezpłatnego transportu do i z zakładu produkcyjnego zlokalizowanego w (...)
    będzie świadczona wyłącznie na rzecz Państwa pracowników.
    Transport objęty wnioskiem będzie realizowany nieodpłatnie. Nie będą Państwo pobierać
    od pracowników opłat z tytułu korzystania z transportu - bezpośrednio lub pośrednio w
    formie potrącenia z wynagrodzenia za pracę.
    Transport realizowany będzie wyłącznie w ramach określonej i ustalonej z przewoźnikiem
    trasy oraz wyznaczonych przystanków, na których umożliwione będzie wsiadanie
    wyłącznie przez pracowników oraz z uwzględnieniem korzystnych lokalizacji pod
    względem możliwości pozyskania nowych pracowników dla wskazanych wcześniej potrzeb
    rekrutacyjnych związanych stricte z Państwa działalnością gospodarczą.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy organizacja przez Państwa nieodpłatnego
    transportu umożliwiającego pracownikom dojazd do i z zakładu produkcyjnego, stanowi
    nieodpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT i z
    którym przepisy wiążą konieczność rozliczenia podatku VAT należnego.
    W tym miejscu należy przywołać orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z
    16 października 1997 r., wydane w sprawie C-258/95 pomiędzy Juliusz Fillibeck Söhne
    GmbH & CO.KG a Finanzamt Neustadt (Niemcy). Wyrok ten dotyczy opodatkowania
    nieodpłatnego świadczenia na rzecz pracowników dowozu do pracy jednakże, został w
    nim poruszony także temat, kiedy przekazana usługa jest świadczeniem dla celów
    osobistych pracowników, a kiedy jest świadczeniem na potrzeby działalności gospodarczej
    pracodawcy.
    Trybunał rozważał, czy bezpłatny dowóz pracowników na teren przedsiębiorstwa stanowi
    świadczenie usług za wynagrodzeniem w rozumieniu artykułu 6 (2) (b) Szóstej Dyrektywy.
    Trybunał wskazał, że w większości sytuacji usługi transportowe świadczone nieodpłatnie
    na rzecz pracowników podlegają regulacjom artykułu 6 (2) (b). Decyzja wyboru środka
    transportu (lub lokalizacji zamieszkania) leży bowiem w gestii pracowników, a
    udostępnienie im dodatkowej możliwości dojazdu do pracy służy jedynie ich potrzebom
    osobistym. Istnieją jednak sytuacje, w których usługi transportowe świadczone przez
    pracodawcę są jedyną możliwością dowozu pracowników do miejsca pracy (co miało
    miejsce w przedmiotowej sprawie). Wówczas, takie usługi służą celom prowadzonej przez
    pracodawcę działalności gospodarczej, a osobiste korzyści uzyskiwane przez pracowników
    mają znaczenie drugorzędne w stosunku do korzyści gospodarczych. Innymi słowy, w
    przypadku gdy charakter prowadzonej działalności wymusza na pracodawcy zapewnienie
    transportu jego pracownikom do lub z miejsca pracy, uważa się, że usługi przewozu
    wykonywane są jedynie na potrzeby związane z prowadzoną działalnością.
    Jeżeli nieodpłatne świadczenie będzie się wpisywało w cel prowadzonej działalności
    gospodarczej, tzn. nieodpłatne świadczenie usług będzie wykonane w związku z
    potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej podatnika, potrzebami związanymi z
    funkcjonowaniem prowadzonego przedsiębiorstwa, wtedy przesłanka uznania takiej
    nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie
    zostanie spełniona.
    W świetle powyższego, oceniając, czy dana usługa służy działalności przedsiębiorstwa
    podatnika, należy zbadać, czy jest ona dla tego celu niezbędna, jak również zważyć, czyja
    korzyść jest dominująca. Jeżeli korzyść podatnika przeważa nad korzyścią pracownika,

    wówczas świadczenie to zachowuje swój nieodpłatny charakter i nie podlega
    opodatkowaniu.
    Biorąc pod uwagę przedstawione we wniosku okoliczności sprawy oraz obowiązujące
    przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że w tej konkretnej sprawie nieodpłatne
    świadczenie usług dowozu pracowników wykonywane jest do celów związanych z Państwa
    działalnością gospodarczą. Państwa zakład położony jest na obszarze wiejskim. Obszar
    ten nie posiada stałej, regularnej i niezawodnej komunikacji umożliwiającej codzienny
    sprawny i punktualny dojazd na teren zakładu. Praca w Państwa zakładzie realizowana
    jest w trybie zmianowym, a dojazd z wykorzystaniem komunikacji publicznej w godzinach
    nocnych (zmiana nocna) jest praktycznie niemożliwy. Są Państwo zmuszeni poszukiwać
    pracowników w coraz bardziej oddalonych lokalizacjach znajdujących się niejednokrotnie
    kilkadziesiąt kilometrów od Państwa zakładu. Dojazdy generują dla pracowników istotne
    koszty, natomiast organizacja transportu umożliwia zachowanie Państwu
    konkurencyjności na lokalnym rynku. Zatem mając na uwadze treść orzecznictwa TSUE
    powołaną powyżej należy stwierdzić, że w tej konkretnej sprawie, z uwagi na lokalizację
    Państwa zakładu i utrudniony dojazd pracowników pracujących w systemie 3 zmianowym,
    dominująca korzyść ze świadczenia nieodpłatnego transportu pozostaje po Państwa
    (pracodawcy) stronie, a nie po stronie pracownika.
    W konsekwencji przesłanki, o których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy nie zostaną
    spełnione.
    Tym samym, organizacja przez Państwa nieodpłatnego transportu umożliwiającego
    pracownikom dojazd do i z zakładu produkcyjnego, nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług. Zatem, nie są Państwo zobowiązani do naliczania podatku
    należnego z tyt. świadczenia ww. usług.
    W związku z powyższym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we
    wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego
    podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku
    zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).

    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...), (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych
    reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.