Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.148.2018.1.SG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-06-15
Teza: w zakresie wskazania czy otrzymane od Gminy A. i Gminy B. środki finansowe na sfinansowanie kosztów związanych z realizacją inwestycji podlegają zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 21 ustawy o podatku dochodowego od osób prawnych
Słowa kluczowe: dotacja; inwestycje; zwolnienie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 12 kwietnia 2018 r. (data wpływu 19 kwietnia 2018 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie wskazania czy otrzymane od Gminy A. i Gminy B. środki finansowe na sfinansowanie kosztów związanych z realizacją inwestycji podlegają zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 21 ustawy o podatku dochodowego od osób prawnych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 kwietnia 2018 r. wpłynął do tut. Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie wskazania czy otrzymane od Gminy A. i Gminy B. środki finansowe na sfinansowanie kosztów związanych z realizacją inwestycji podlegają zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 21 ustawy o podatku dochodowego od osób prawnych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest spółką prawa handlowego, której wyłącznymi udziałowcami są Gmina A. oraz Gmina B. Jest to zatem spółka gminna, poprzez którą wykonywana jest działalność samorządowa w zakresie zadań własnych gmin, obejmująca zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym sprawy: wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych. Działalność Wnioskodawcy oprócz dostarczania mieszkańcom obu gmin wody oraz odbioru ścieków, polega także na budowie i modernizacji sieci wodociągowej i kanalizacyjnej.

Wnioskodawca zawarł 9 stycznia 2017 r. porozumienie z Gminą A. (udziałowcem), na podstawie którego Gmina zobowiązała się do sfinansowania kosztów wykonania prac projektowych, związanych z planowanymi do realizacji przez Wnioskodawcę inwestycjami w ramach Programów Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko na lata 2014-2020. Zakres poszczególnych prac projektowych, ich koszt oraz terminy realizacji, zostały szczegółowo określone w załączniku nr 1 do porozumienia pomiędzy Gmina a Wnioskodawcą.

Strony ustaliły, że wykonawców w trybie ustawy Prawo zamówień publicznych wybierze Wnioskodawca i zawrze z nimi odpowiednie umowy, zaś po wykonaniu zadania i otrzymaniu faktury od wykonawcy, obciąży Gminę notą księgową w wysokości faktycznego wynagrodzenia wykonawcy netto, a Gmina w terminie 21 dni przeleje środki na rachunek Wnioskodawcy. Na podstawie tegoż porozumienia Wnioskodawca z zachowaniem ustawy o zamówieniach publicznych dokonał wyboru wykonawców dokumentacji projektowej, zawarł z nimi umowy, a po ich wykonaniu i otrzymaniu faktur wystąpił do Gminy o ich refundacje.

Analogiczne porozumienie, dotyczące innego zadania Wnioskodawca zawarł 6 listopada 2017 r. z drugim udziałowcem, Gminą B. Zgodnie z jego treścią Wnioskodawca na podstawie dokumentacji budowlano wykonawczej, otrzymanej od Gminy, dokonał z zachowaniem przepisów ustawy Prawo zamówień publicznych wyboru wykonawcy zadania pn. „Budowa sieci wodociągowej w miejscowości K.” i zawarł z nim umowę.

Po zakończeniu robót i otrzymaniu faktury, Wnioskodawca obciążył Gminę notą księgową w wysokości 200.000 zł a Gmina zobowiązana była przekazać środki we wskazanej kwocie na rachunek Wnioskodawcy. W części obejmującej pozostałą wartość robót oraz podatek VAT, wydatki zostały pokryte ze środków Wnioskodawcy.

Wnioskodawca zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych należności otrzymane od obu gmin, na podstawie wystawionych not księgowych, uznał za przychód z momentem jego faktycznego uzyskania, czyli wpływu na jego rachunek.

Art. 17 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych określa katalog zwolnień przedmiotowych. Pkt 21 powołanego przepisu stanowi, że zwolnione od podatku są dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia, z zastrzeżeniem pkt 14a, otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków związanych z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16a-16m.

Dokumentacja projektowa sfinansowana przez Gminę A., będzie elementem wartości środków trwałych, które będą własnością Wnioskodawcy a po ich oddaniu do użytkowania będzie podlegać odpisom amortyzacyjnym. Analogicznie sieć wodociągowa w miejscowości K. po jej oddaniu do użytkowania stanowić będzie własność Wnioskodawcy i podlegać będzie odpisom amortyzacyjnym. Wnioskodawca dokonuje odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16a-16m ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Przy założeniu, iż dotacje otrzymane od obydwu Gmin na sfinansowanie środków trwałych będących własnością Wnioskodawcy będą zwolnione z podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, odpisy amortyzacyjne do wysokości tego dofinansowania nie będą stanowiły kosztów uzyskania przychodu zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 48 ww. ustawy.

Otrzymane od obu Gmin środki w ocenie Wnioskodawcy stanowią dotacje celowe dla spółki gminnej na realizację konkretnych zadań, wskazanych w niniejszym uzasadnieniu, porozumieniach. Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż środki te wypełniają znamiona dotacji, określone w przepisach o finansach publicznych.

Zgodnie z art. 127 ustawy o finansach publicznych dotacjami celowymi są środki przeznaczone na:

1.  finansowanie lub dofinansowanie:
    1.  zadań z zakresu administracji rządowej oraz innych zadań zleconych jednostkom samorządu terytorialnego ustawami,
    2.  ustawowo określonych zadań, w tym zadań z zakresu mecenatu państwa nad kulturą, realizowanych przez jednostki inne niż jednostki samorządu terytorialnego,
    3.  bieżących zadań własnych jednostek samorządu terytorialnego,
    4.  zadań agencji wykonawczych o charakterze ustawowym,
    5.  zadań zleconych do realizacji organizacjom pozarządowym,
    6.  kosztów realizacji inwestycji,
2.  dopłaty do oprocentowania kredytów bankowych w zakresie określonym w odrębnych ustawach.

Dofinansowanie przez obie gminy miało na celu pokrycie kosztów inwestycyjnych, które mieszczą się w katalogu zadań gmin, powierzonych im na podstawie ustawy.

Środki te zostały wydatkowane przez Wnioskodawcę wyłącznie na wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych wskazanych w obu porozumieniach. Cele, które zostały wprost określone w obu porozumieniach mieszczą się w ustawowym katalogu powinności gminy, jako zadania własne, dotyczące wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych.

Wnioskodawca stoi przy tym na stanowisku, iż sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę oraz kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków, należy rozumieć w sposób, który obejmuje także budowę sieci wodociągowych i wszelkie prace przygotowawcze, które są z budową związane, w szczególności prace projektowe sieci wodociągowo-kanalizacyjnych.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie.

Czy do Wnioskodawcy znajduje zastosowanie zwolnienie na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 21 ustawy od podatku dochodowego od osób prawnych?

(pytanie oznaczone we wniosku Nr 1)

Zdaniem Wnioskodawcy, w oparciu o przywołaną podstawę prawną z ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych tj. art. 17 ust. 1 pkt 21 otrzymane od obu Gmin środki finansowe, na podstawie załączonych porozumień, są zwolnione od podatku dochodowego od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1036 z późn. zm.) przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Należy zaznaczyć, że o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby prawnej decyduje jego definitywny charakter w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa tej osoby prawnej.

Przychodem są zatem wszelkie przysporzenia majątkowe o charakterze trwałym, bezzwrotnym, definitywnym, których rzeczywiste otrzymanie powoduje obowiązek zapłaty podatku dochodowego.

W świetle ww. przepisu otrzymane w sposób definitywny środki pieniężne (np. w postaci dotacji) stanowią przychód dla celów podatku dochodowego od osób prawnych.

Stosownie natomiast do art. 17 ust. 1 pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wolne od podatku są dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia, z zastrzeżeniem pkt 14a, otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków związanych z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16a-16m.

Omawiane zwolnienie dotyczy środków, które łącznie spełniają następujące kryteria:

1.  środki muszą mieć postać dotacji, subwencji, dopłaty, innego nieodpłatnego świadczenia,
2.  powyższe środki muszą zostać przekazane na konkretnie określony cel, a mianowicie pokrycie kosztów, zwrot wydatków związanych z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych,
3.  od powyższych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonuje się odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16a-16m.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest spółką prawa handlowego, której wyłącznymi udziałowcami są Gmina A. oraz Gmina B. Jest to zatem spółka gminna, poprzez którą wykonywana jest działalność samorządowa w zakresie zadań własnych gmin, obejmująca zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym sprawy: wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych. Działalność Wnioskodawcy oprócz dostarczania mieszkańcom obu gmin wody oraz odbioru ścieków, polega także na budowie i modernizacji sieci wodociągowej i kanalizacyjnej. Wnioskodawca zawarł 9 stycznia 2017 r. porozumienie z Gminą A. (udziałowcem), na podstawie którego Gmina zobowiązała się do sfinansowania kosztów wykonania prac projektowych, związanych z planowanymi do realizacji przez Wnioskodawcę inwestycjami w ramach Programów Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko na lata 2014-2020. Analogiczne porozumienie, dotyczące innego zadania Wnioskodawca zawarł 6 listopada 2017 r. z drugim udziałowcem, Gminą B. Zgodnie z jego treścią Wnioskodawca na podstawie dokumentacji budowlano wykonawczej, otrzymanej od Gminy, dokonał z zachowaniem przepisów ustawy Prawo zamówień publicznych wyboru wykonawcy zadania pn. „Budowa sieci wodociągowej w miejscowości K.” i zawarł z nim umowę. Wnioskodawca zgodnie art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych należności otrzymane od obu gmin, na podstawie wystawionych not księgowych, uznał za przychód z momentem jego faktycznego uzyskania, czyli wpływu na jego rachunek. Dokumentacja projektowa sfinansowana przez Gminę A., będzie elementem wartości środków trwałych, które będą własnością Wnioskodawcy a po ich oddaniu do użytkowania będzie podlegać odpisom amortyzacyjnym. Analogicznie sieć wodociągowa w miejscowości K. po jej oddaniu do użytkowania stanowić będzie własność Wnioskodawcy i podlegać będzie odpisom amortyzacyjnym. Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż środki te wypełniają znamiona dotacji, określone w przepisach o finansach publicznych. Dofinansowanie przez obie gminy miało na celu pokrycie kosztów inwestycyjnych, które mieszczą się w katalogu zadań gmin, powierzonych im na podstawie ustawy. Środki te zostały wydatkowane przez Wnioskodawcę wyłącznie na wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych wskazanych w obu porozumieniach. Cele, które zostały wprost określone w obu porozumieniach mieszczą się w ustawowym katalogu powinności gminy, jako zadania własne, dotyczące wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych.

Odnosząc przedstawione wyżej uregulowania prawne do opisanego wyżej stanu faktycznego, stwierdzić należy, że skoro jak wynika z wniosku Wnioskodawca na podstawie zawartych porozumień z Gminą A. oraz Gminą B. otrzymał dotację na sfinansowanie kosztów związanych z realizacją wskazanych we wniosku inwestycji, które (po ich realizacji) stanowić będą dla Wnioskodawcy środki trwałe podlegające amortyzacji, to zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 21 updop otrzymane od obu Gmin środki finansowe będą zwolnione od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie tego przepisu.

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Do wniosku dołączono dokumenty źródłowe. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretację w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawcę i jego stanowiskiem.

Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym, mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego, uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie swój pogląd dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego (którego elementy przyjmuje, jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).

Nadmienić należy, że w pozostałym zakresie objętym wnioskiem wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.