Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1-443-187/09-2/JL
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-05-06
Teza: Planowaną sprzedaż gruntów należy traktować jako dostawę towarów, która w oparciu o regulację zawartą w art. 5 ust. 1 ustawy podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług przy zastosowaniu stawki 22%.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu; częstotliwość; działki; grunty-sprzedaż gruntów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 27.02.2009 r. (data wpływu 02.03.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży gruntu - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 02.03.2009 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży gruntu.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu 19.01.1996 r., mocą aktu notarialnego wnioskodawca nabył z żoną na zasadzie wspólności majątkowej niezabudowaną działkę, w części zalesioną a w części będącą gruntem rolnym o niskiej wartości rolniczej (klasa V i VI). W dniu 27.05.2008 r. wnioskodawca wystąpił do Prezydenta Miasta z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy. Po przeprowadzeniu postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy Urząd Miasta wydał w dniu 21.08.2008 r. decyzję o warunkach zabudowy dla inwestycji: budynek mieszkalny i budynek gospodarczy w siedlisku rolniczym, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Ww. działka została zakupiona jako majątek prywatny (tj. poza działalnością gospodarczą) oraz nie była ujęta w ewidencji środków trwałych prowadzonej dla potrzeb działalności gospodarczej.

W przyszłości wnioskodawca zamierza wraz z małżonką sprzedać przedmiotową działkę (każdy swoją część w wys. 50%), przy czym są oni czynnymi podatnikami VAT i dokonywali już sprzedaży nieruchomości.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy sprzedaż przedmiotowej działki jest opodatkowana stawką 22% VAT (tj. na zasadach ogólnych), czy też winna być zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT?
2.  Czy dla potrzeb rozstrzygnięcia ww. kwestii opodatkowania bądź zwolnienia przedmiotowej transakcji od VAT ma znaczenie na gruncie przepisów o VAT rodzaj i zakres przeznaczenia ww. działki pod zabudowę, jeżeli tak to jakie przepisy o VAT to regulują?

Zdaniem wnioskodawcy przedmiotowa transakcja winna być opodatkowana stawką 22%. Nie dotyczy jej zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT z racji wydania przez Urząd Miasta decyzji o warunkach zabudowy. Zarówno ustawa o podatku od towarów i usług jak i towarzyszące jej przepisy wykonawcze nie uzależniają kwestii zastosowania zwolnienia wymienionego w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy od rodzaju i zakresu wydanej decyzji o warunkach zabudowy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ww. ustawy pod pojęciem dostawy towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W myśl art. 2 pkt 6 cyt. ustawy towarami są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2).

Analizując powyższe przepisy ustawy należy stwierdzić, że odpłatna dostawa gruntu jest dostawą towarów i co do zasady podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Stawka podatku VAT wynosi w myśl art. 41 cyt. ustawy 22%.

Dla wyjaśnienia kwestii opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży przez osobę fizyczną gruntów będących jej własnością należy stwierdzić, iż istotne znaczenie ma ustalenie, czy osoba fizyczna dokonując sprzedaży działa w okolicznościach, które pozwalają potraktować te czynności jako działalność gospodarczą. Opierając się na analizie definicji działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług należy uznać, że podatnikiem podatku od towarów i usług staje się osoba dokonująca określonej czynności w ramach tej działalności. W przypadku sprzedaży działek podatnikiem tego podatku będzie więc podmiot, który wykonując taką czynność choćby jednorazowo działa niezależnie jako handlowiec.

Mając na uwadze powyższe, uzasadnionym jest twierdzenie, że warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem był podatnikiem podatku od towarów i usług.

Dostawa gruntów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy dokonywana jest przez podatnika podatku od towarów i usług lub przez osobę fizyczną niebędącą podatnikiem tego podatku, jeżeli sprzedaży można przypisać znamiona działalności gospodarczej prowadzonej z zamiarem wykonywania jej w sposób częstotliwy. Chociaż ustawa nie definiuje pojęcia częstotliwości, przez zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonego działania. O kwestii częstotliwości nie decyduje czasookres wykonywania czynności (rok, dwa czy pięć lat), ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności lub zamiar powtarzalności. Aby zatem dostawę towarów (nawet jednorazową) uznać za działalność gospodarczą należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik działając w charakterze producenta, handlowca lub usługodawcy, miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności.

Z przedstawionej we wniosku sytuacji wynika, że wnioskodawca zamierza wraz z małżonką sprzedać przedmiotową działkę (każdy swoją część w wys. 50%), przy czym są oni czynnymi podatnikami VAT i dokonywali już sprzedaży nieruchomości.

W związku z powyższym, uzasadnionym jest przypisanie charakteru handlowego podejmowanym przez Wnioskodawcę czynnościom, co wiąże się z wypełnieniem dyspozycji art. 15 ust. 1 i 2 ustawy i uznaniem tych czynności za działalność gospodarczą, wykonywaną przez podatnika podatku od towarów i usług. Planowaną sprzedaż gruntów należy traktować jako dostawę towarów, która w oparciu o regulację zawartą w art. 5 ust. 1 ustawy podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług przy zastosowaniu stawki 22%. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT i dokonywał już sprzedaży nieruchomości. Opisana we wniosku sprzedaż będzie więc kolejną transakcją zbycia gruntu dokonywaną przez wnioskującego. Przedmiotowa transakcja spełnia definicję działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ww. ustawy, a Wnioskodawca dokonując opisanej we wniosku transakcji, będzie działał w charakterze podatnika VAT.

W przedmiotowej sprawie, bez znaczenia dla zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 cyt. ustawy, jest kwestia decyzji o warunkach zabudowy dla opisanej działki. Przepis ten umożliwia zwolnienie z podatku VAT sprzedaży terenów niezabudowanych i nieprzeznaczonych pod zabudowę, przy czym dla prawidłowego określenia przeznaczenia terenów istotne znaczenie odgrywa miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, o którym mowa w art. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.). Wnioskodawca słusznie zauważa, że nie ma przepisów uzależniających zastosowanie powyższego zwolnienia od decyzji o warunkach zabudowy dla gruntu.

Ponadto przedmiotowa sprzedaż działki nie będzie mogła korzystać z powyższego zwolnienia, gdyż jak wynika z wniosku, znajduje się ona w obszarze przeznaczonym pod zabudowę, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.