Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-933/12-2/AMN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-12-17
Teza: Jaką formę dokumentacji finansowej: pełną księgowość czy księgę przychodów i rozchodów powinien prowadzić właściciel przedszkola niepublicznego?
Słowa kluczowe: księgi; przedszkole-przedszkole niepubliczne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 5a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko xx, przedstawione we wniosku z dnia 19 września 2012 r. (data wpływu 20 września 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie prowadzenia ksiąg podatkowych przez osobę prowadzącą przedszkole niepubliczne – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 września 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie prowadzenia ksiąg podatkowych przez osobę prowadzącą przedszkole niepubliczne.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni prowadzi od dnia xx września 2012 r. Niepubliczne Przedszkole zgłoszone do ewidencji szkól i placówek niepublicznych prowadzonej przez Gminę Miejską w C. Wnioskodawczyni nie jest zarejestrowana w CEDIG, gdyż zgodnie z art. 42 ust. 2a ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (ostatnia zmiana: Dz. U. z 2011 r. Nr 139, poz. 814), wpisowi do rejestru podmiotów nie podlega osoba fizyczna w zakresie prowadzonej działalności oświatowej obejmującej prowadzenie przedszkola, szkoły, placówki lub innej jednostki organizacyjnej, o której mowa w art. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, ze zm.), natomiast jest zarejestrowana w RSPO zgodnie z art. 7 ustawy o systemie informacji oświatowej (Dz. U. z 2011, Nr 139, poz. 814).

Osoba prowadząca przedszkole niepubliczne otrzymała zaświadczenie o numerze identyfikacyjnym regon, w którym zaświadcza się, że na podstawie złożonego wniosku jest jednostką organizacyjną niemającą osobowości prawnej o nazwie: Niepubliczne Przedszkole. Do numeru regon przypisane są następujące informacje:

*   Szczególna forma prawna: 82 Przedszkola niepubliczne,
*   Własność: 214 Własność krajowych osób fizycznych,
*   Rodzaj przeważającej działalności: 8510Z Wychowanie przedszkolne.

W związku z wystawionym regonem wezwano do Urzędu Skarbowego właściciela przedszkola celem nadania nowego numeru NIP nie na osobę fizyczną, którym Wnioskodawczyni posługiwała się dotychczas, a na odrębną jednostkę, uzasadniając to tym, iż w nazwie prowadzonej działalności nie zawarto imienia i nazwiska właściciela przedszkola.

W związku z powyższym urząd skarbowy poinformował Wnioskodawczynię, iż nie będąc osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą zobowiązana jest do prowadzenia ksiąg rachunkowych i nie korzysta z uprawnień art. 24a ust.1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie prowadzenia księgi przychodów i rozchodów. Nadmieniono, że Wnioskodawczyni nie przekroczy w roku podatkowym przychodu w wysokości 1.200.000 euro.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Jaką formę dokumentacji finansowej: pełną księgowość czy księgę przychodów i rozchodów powinien prowadzić właściciel przedszkola niepublicznego?

Zdaniem Wnioskodawczyni, jako osoba fizyczna korzysta z uprawnień art. 24a ust.1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie prowadzenia księgi przychodów i rozchodów, gdyż nie przekroczy w roku podatkowym przychodu w wysokości 1.200.000 euro.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na gruncie ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) przychody, jakie uzyskuje Wnioskodawczyni jako podatnik osiągane są w związku z prowadzeniem niepublicznego przedszkola i podlegają zaliczeniu do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy, tj. pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9;

Stosownie do art. 5b ust. 1 ww. ustawy, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
2.  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;
3.  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

W świetle cytowanej powyżej definicji działalności gospodarczej, zawartej w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, prowadzenie niepublicznych przedszkoli, o których mowa w ustawie o systemie oświaty, jest rodzajem aktywności określonej jako działalność podjęta w celu zarobkowym, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły.

Zgodnie z przepisem art. 24a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej "księgą", z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o.

Stosownie do zapisu art. 24a ust. 4 ww. ustawy, obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych dotyczy osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, jeżeli ich przychody, w rozumieniu art. 14, za poprzedni rok podatkowy wyniosły w walucie polskiej co najmniej równowartość kwoty określonej w euro w przepisach o rachunkowości.

W myśl art. 24a ust. 5 cyt. ustawy, osoba fizyczna, spółka cywilna osób fizycznych, spółka jawna osób fizycznych lub spółka partnerska może prowadzić księgi rachunkowe również od początku następnego roku podatkowego, jeżeli przychody, w rozumieniu art. 14, za poprzedni rok podatkowy są niższe niż równowartość w walucie polskiej kwoty określonej w euro w przepisach o rachunkowości. W tym przypadku osoba ta lub wspólnicy spółki przed rozpoczęciem roku podatkowego są obowiązani do zawiadomienia o tym naczelnika urzędu skarbowego właściwego w sprawach opodatkowania podatkiem dochodowym.

Z kolei z art. 24a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że wyrażone w euro wielkości, o których mowa w ust. 4 i 5, przelicza się na walutę polską według średniego kursu ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w dniu 30 września roku poprzedzającego rok podatkowy.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. z 2009 r. Dz. U. Nr 152, poz. 1223 ze zm.), przepisy ustawy o rachunkowości, zwanej dalej "ustawą", stosuje się, z zastrzeżeniem ust. 3, do mających siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych, spółek partnerskich oraz spółdzielni socjalnych, jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 1.200.000 euro.

Mając na uwadze treść przytoczonego uprzednio art. 24a ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazać należy, że możliwość wyboru sposobu ewidencjonowania zdarzeń gospodarczych (podatkowa księga przychodów i rozchodów lub księgi rachunkowe) jest ograniczona limitem przychodu z tego źródła.

W świetle opisanego we wniosku stanu faktycznego oraz powołanych przepisów należy stwierdzić, iż jako osoba fizyczna prowadząca przedszkole niepubliczne Wnioskodawczyni może w celu ewidencji podatkowej prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów. Jednakże w sytuacji, gdy uzyskane przez Zainteresowaną przychody netto za poprzedni rok obrotowy wyniosą co najmniej równowartość w walucie polskiej 1.200.000 Euro, to począwszy od dnia 1 stycznia następnego roku Wnioskodawczyni będzie zobowiązana do prowadzenia ksiąg rachunkowych.

Niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie skutków podatkowych przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, nie rozstrzyga zaś kwestii prawidłowości działań na gruncie przepisów odrębnych (w tym przepisów o systemie oświaty oraz ustawy o swobodzie działalności gospodarczej).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług, został rozstrzygnięty odrębnym pismem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.