Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.108.2025.1.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-03
Teza: Możliwość wyboru indywidualnej stawki amortyzacji.
Słowa kluczowe: stawka
stawka-stawka amortyzacyjna
stawka-stawka indywidualna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Odpisy amortyzacyjne.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22j
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22j-ust. 8

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

W dniu 6 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 3 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Treść wniosku
    jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pan mikroprzedsiębiorcą, Pana forma opodatkowania – zasady ogólne, książka
    przychodów i rozchodów. Firma wybudowała środek trwały położony w powiecie (...) –
    budynek usługowy – zakład wulkanizacyjny na podstawie decyzji numer (...) została

    wydana w dniu (...).2023 r., uprawomocniła się w grudniu 2023 r., zmieniona decyzją
    numer (...) została wydana w dniu (...) .2024 r., uprawomocniona w lipcu 2024 r. – wydane
    przez Starostę (...) Wybudowany środek trwały mieści się w kategorii wytworzonych we
    własnym zakresie budynków (lokali) niemieszkalnych, zaliczony do 1 grupy klasyfikacji
    środków trwałych.
    Dnia 10.10.2024 r. firma złożyła zawiadomienie o zakończeniu budowy. W związku z czym
    przedmiotowa hala produkcyjno-magazynowa po raz pierwszy do ewidencji środków
    trwałych zostanie wprowadzona w 2025 r.
    Podatnicy będący mikroprzedsiębiorcami, małymi lub średnimi przedsiębiorcami w
    rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców, mogą
    indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla wytworzonych we własnym zakresie
    środków trwałych będących budynkami (lokalami) niemieszkalnymi i budowlami,
    zaliczonymi do grupy 1 i 2 Klasyfikacji po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji
    środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych danego podatnika, w
    przypadku gdy ten środek trwały znajduje się na obszarze gminy:
    1) zlokalizowanej w powiecie, w którym przeciętna stopa bezrobocia wynosi co najmniej
      120% przeciętnej stopy bezrobocia w kraju, oraz
    2) w której wskaźnik dochodów podatkowych na jednego mieszkańca w gminie jest
      mniejszy niż 100% wskaźnika dochodów podatkowych dla wszystkich gmin.
    W przypadku gdy środek trwały, o którym mowa w art. 22j ust. 8, znajduje się na obszarze
    gminy zlokalizowanej w powiecie, w którym przeciętna stopa bezrobocia wynosi:
    1) od 120% do 170% przeciętnej stopy bezrobocia w kraju – okres amortyzacji dla tego
      środka trwałego nie może być krótszy niż 10 lat.
    2) powyżej 170% przeciętnej stopy bezrobocia w kraju – okres amortyzacji dla tego
      środka trwałego nie może być krótszy niż 5 lat.
    Firma oświadcza, że spełnia ww. warunki, ponieważ przeciętna stopa bezrobocia w kraju
    lipiec 2024 r. 5,0%. Przeciętna stopa bezrobocia w powiecie (...) lipiec 2024 r. 9,0%.

## Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym firma postąpi słusznie, ustalając dla przedmiotowego
    budynku, oddanego do użytkowania i tym samym wprowadzonego do ewidencji firmy w
    roku 2025 r., amortyzację według indywidualnej stawki, tj. stawki 20% przez okres 5 lat
    zgodnie z artykułem 22j ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, zamiast stawki 2,5%, według której przewidywany okres amortyzacji wyniesie
    40 lat, pomimo iż pozwolenie na jego budowę uzyskano w 2023 r., a zmiana pozwolenia
    na budowę w czerwcu 2024 r.?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, amortyzacji podlegają stanowiące własność lub współwłasność podatnika,
    nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu
    przyjęcia do używania budowle, budynki oraz lokale o przewidywanym okresie dłuższym
    niż rok, wykorzystywane na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością
    gospodarczą.
    W myśl artykułu 22j ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatnicy mogą
    indywidualnie ustalać stawki amortyzacyjne po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji
    danego podatnika, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż 5 lat dla budynków
    (lokali) i budowli.
    Zdaniem Wnioskodawcy spełnia warunki do zastosowania indywidualnej stawki
    amortyzacyjnej w wysokości 20%

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Kosztami uzyskania przychodów prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej
    są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z tą
    działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów bądź też zabezpieczenie lub
    zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów wskazanej ustawy nie
    podlegają wyłączeniu z tych kosztów. Przy czym, związek przyczynowy między
    poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem
    jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego
    związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do
    osiągnięcia przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.
    Z uwagi na fakt, że niektóre składniki majątku wykorzystywane są przez podatników w
    dłuższym okresie, a nie tylko w roku ich nabycia/wytworzenia, ustawodawca przyjął
    zasadę, że wydatki na ich nabycie/wytworzenie zalicza się do kosztów uzyskania
    przychodów sukcesywnie, w miarę ich zużycia.
    Stosownie do art. 22 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie
      zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23. W przypadku spółek
      nieruchomościowych odpisy dotyczące środków trwałych zaliczonych do grupy 1
      Klasyfikacji nie mogą być w roku podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z
      przepisami o rachunkowości odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia
      środków trwałych, obciążające w tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
    Zasady dotyczące dokonywania odpisów z tytułu zużycia środków trwałych (odpisów
    amortyzacyjnych) zawarte zostały w art. 22a-22o tej ustawy. Najważniejsze jest jednak to,
    że zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i
      zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
        1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
        2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
        3) inne przedmioty
      – o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
      podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością
      gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub
      umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    Z przytoczonego przepisu wynika więc, że środki trwałe podlegają amortyzacji, o ile
    spełniają następujące warunki:
    - stanowią własność lub współwłasność podatnika,

    - zostały nabyte lub wytworzone we własnym zakresie przez podatnika,
    - są kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania,
    - przewidywany okres ich używania jest dłuższy niż rok,
    - są wykorzystywane przez podatnika m.in. na potrzeby związane z prowadzoną przez
      niego działalnością gospodarczą.
    W sytuacji, gdy podatnik zamierza amortyzować środek trwały, istotne jest też ustalenie
    jego wartości początkowej.
    Zgodnie z art. 22f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość nie prowadzą
      działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości
      początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których
      mowa w art. 22a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 22b.
    Zgodnie natomiast z art. 22f ust. 3 tej ustawy:
      Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 22h-22m, gdy wartość
      początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia
      do używania jest wyższa niż 10 000 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest
      równa lub niższa niż 10 000 zł, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22d ust. 1, mogą
      dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 22h-22m albo jednorazowo – w
      miesiącu oddania do używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i
      prawnej, albo w miesiącu następnym.
    W myśl art. 22h ust. 2 omawianej ustawy:
      Podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22l i 22ł, dokonują wyboru jednej z metod
      amortyzacji określonej w art. 22i-22k dla poszczególnych środków trwałych przed
      rozpoczęciem ich amortyzacji, wybraną metodę stosuje się do pełnego
      zamortyzowania danego środka trwałego.
    Jak stanowi art. 22i ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 22j-22ł,
      dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie
      stawek amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1.
    Z powyższych regulacji wynika więc, że to do podatnika należy wybór metody amortyzacji.
    Wyboru tego dokonuje się dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem ich
    amortyzowania i stosuje się aż do pełnego zamortyzowania tego składnika.
    Możliwość ustalenia przez podatnika indywidualnej stawki amortyzacyjnej przewiduje art.
    22j ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:
      Podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22l, mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne
      dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych
      do ewidencji danego podatnika, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż:
      1) dla środków trwałych zaliczonych do grupy 3-6 i 8 Klasyfikacji:
      a) 24 miesiące – gdy ich wartość początkowa nie przekracza 25 000 zł,
      b) 36 miesięcy – gdy ich wartość początkowa jest wyższa od 25 000 zł i nie przekracza
      50 000 zł,
      c) 60 miesięcy – w pozostałych przypadkach;
      2) dla środków transportu, w tym samochodów osobowych – 30 miesięcy;
      3) dla budynków (lokali) i budowli, innych niż wymienione w pkt 4 – 10 lat, z
      wyjątkiem:

      a) trwale związanych z gruntem budynków handlowo-usługowych wymienionych w
      rodzaju 103 Klasyfikacji i innych budynków niemieszkalnych wymienionych w rodzaju
      109 Klasyfikacji, trwale związanych z gruntem,
      b) kiosków towarowych o kubaturze poniżej 500 m3, domków kempingowych i
      budynków zastępczych
      – dla których okres amortyzacji – nie może być krótszy niż 3 lata;
      4) dla budynków (lokali) niemieszkalnych, dla których stawka amortyzacyjna z
      Wykazu stawek amortyzacyjnych wynosi 2,5% – 40 lat pomniejszone o pełną liczbę
      lat, które upłynęły od dnia ich oddania po raz pierwszy do używania do dnia
      wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych prowadzonej przez podatnika, z tym że okres amortyzacji nie może być
      krótszy niż 10 lat.
    Przedmiotem Pana pytania jest ustalenie, czy może Pan stosować indywidualną stawkę
    amortyzacyjną wobec budynku usługowego (zakład wulkanizacyjny). Co jednak
    najistotniejsze, podniesione przez Pana wątpliwości dotyczą regulacji wprowadzonych
    ustawą z dnia 17 sierpnia 2023 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. 2023 r. poz.
    1787), gdyż przedmiotem Pana zainteresowania jest ustalenie stawki amortyzacyjnej w
    oparciu o regulacje dotyczące specyfiki obszaru, na którym ten środek trwały się znajduje.
    Stosownie do powyższego, wskazuję, że zgodnie z art. 22j ust. 7 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy będący mikroprzedsiębiorcami, małymi lub średnimi przedsiębiorcami w
      rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców mogą
      indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla wytworzonych we własnym zakresie
      środków trwałych będących budynkami (lokalami) niemieszkalnymi i budowlami,
      zaliczonymi do grupy 1 i 2 Klasyfikacji, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji
      środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych danego podatnika, w
      przypadku gdy ten środek trwały znajduje się na obszarze gminy:
        1) zlokalizowanej w powiecie, w którym przeciętna stopa bezrobocia wynosi co
          najmniej 120% przeciętnej stopy bezrobocia w kraju, oraz
        2) w której wskaźnik dochodów podatkowych na jednego mieszkańca w gminie
          jest mniejszy niż 100% wskaźnika dochodów podatkowych dla wszystkich gmin.
    Na podstawie art. 22j ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku gdy środek trwały, o którym mowa w ust. 7, znajduje się na obszarze
      gminy zlokalizowanej w powiecie, w którym przeciętna stopa bezrobocia wynosi:
        1) od 120% do 170% przeciętnej stopy bezrobocia w kraju – okres amortyzacji dla
          tego środka trwałego nie może być krótszy niż 10 lat;
        2) powyżej 170% przeciętnej stopy bezrobocia w kraju – okres amortyzacji dla tego
          środka trwałego nie może być krótszy niż 5 lat.
    W myśl art. 22j ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Spełnienie warunków, o których mowa w ust. 7, ustala się na miesiąc, w którym
      wystąpiło jedno z następujących zdarzeń:
        1) uprawomocniła się decyzja o pozwoleniu na budowę;
        2) upłynął termin na wniesienie sprzeciwu wobec dokonanego zgłoszenia budowy
          albo wydano zaświadczenie o braku podstaw do wniesienia takiego sprzeciwu;
        3) środek trwały został po raz pierwszy wprowadzony do ewidencji środków
          trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych – w przypadku gdy budowa

          tego środka trwałego nie wymaga uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę
          albo dokonania zgłoszenia budowy lub z innych przyczyn nie doszło do wydania
          takiej decyzji albo dokonania takiego zgłoszenia.
    Wyjaśniam również, że zgodnie z art. 22j ust. 10-13 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych:
      10. Przez przeciętną stopę bezrobocia w powiecie i przeciętną stopę bezrobocia w
      kraju, o których mowa w ust. 7 pkt 1 i ust. 8, rozumie się przeciętną stopę bezrobocia
      w powiecie i przeciętną stopę bezrobocia w kraju ogłoszone przez Prezesa Głównego
      Urzędu Statystycznego na podstawie art. 82 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o
      promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy w roku bezpośrednio
      poprzedzającym rok, w którym wystąpiło zdarzenie określone w ust. 9.
      11. Przez wskaźnik dochodów podatkowych na jednego mieszkańca w gminie i
      wskaźnik dochodów podatkowych dla wszystkich gmin, o których mowa w ust. 7 pkt
      2, rozumie się odpowiednio wskaźnik G i wskaźnik Gg w rozumieniu art. 20 ust. 4 i 5
      ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego
      (Dz.U. z 2022 r. poz. 2267, z 2023 r. poz. 1586 i 2005 oraz z 2024 r. poz. 123),
      stanowiące podstawę do wyliczenia kwot części wyrównawczej subwencji ogólnej na
      rok bezpośrednio poprzedzający rok, w którym wystąpiło zdarzenie określone w ust.
      9.
      12. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w terminie do dnia 31 grudnia
      każdego roku, ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym
      Rzeczypospolitej Polskiej ,,Monitor Polski'”, wartości wskaźników, o których mowa w
      ust. 11.
      13. Pomoc, o której mowa w ust. 7, stanowi pomoc de minimis udzielaną w zakresie i
      na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa Unii
      Europejskiej dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis.
    Zaznaczam jednak, że zgodnie z art. 3 cytowanej wyżej ustawy o zmianie ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych:
      Przepisy art. 22j ust. 7–13 ustawy zmienianej w art. 1 i art. 16j ust. 7–13 ustawy
      zmienianej w art. 2 mają zastosowanie do środków trwałych będących budynkami
      (lokalami) niemieszkalnymi i budowlami, w przypadku których po dniu 31 grudnia
      2023 r.:
        1) nastąpiło uprawomocnienie się decyzji o pozwoleniu na budowę albo
        2) upłynął termin na wniesienie sprzeciwu wobec dokonanego zgłoszenia budowy
          albo wydanie zaświadczenia o braku podstaw do wniesienia takiego sprzeciwu,
          albo
        3) nastąpiło wprowadzenie po raz pierwszy do ewidencji środków trwałych oraz
          wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli budowa tego środka trwałego nie
          wymaga uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę albo dokonania zgłoszenia
          budowy lub z innych przyczyn nie doszło do wydania takiej decyzji albo
          dokonania takiego zgłoszenia.
    We wniosku podał Pan, że jest Pan mikroprzedsiębiorcą. Pana Firma wybudowała środek
    trwały – budynek usługowy (zakład wulkanizacyjny – dalej: Budynek usługowy) na
    podstawie decyzji, która została wydana w listopadzie 2023 r. i uprawomocniła się w
    grudniu 2023 r. Decyzja ta została zmieniona w czerwcu 2024 r., a zmiana ta
    uprawomocniła się w lipcu 2024 r. Jak Pan wskazał – wytworzony Budynek usługowy
    mieści się w kategorii wytworzonych we własnym zakresie budynków (lokali)
    niemieszkalnych zaliczonych do 1 grupy klasyfikacji środków trwałych. Budynek usługowy
    zostanie po raz pierwszy wprowadzony do ewidencji środków trwałych w 2025 r. Budynek

    usługowy znajduje się w gminie (...) Przeciętna stopa bezrobocia w powiecie (...) w lipcu
    2024 r. wynosiła 9%, natomiast przeciętna stopa bezrobocia w kraju w lipcu 2024 r. wynosi
    5%.
    Co jednak istotne, jednym z wymogów wprowadzonych przez cytowany powyżej przepis
    art. 22j ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest to, żeby środek
    trwały (budynek/lokal niemieszkalny, budowla) został wytworzony we własnym zakresie
    przez podatnika.
    Natomiast w myśl art. 22j ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    spełnienie warunków, o których mowa w ust. 7, ustala się na miesiąc, w którym wystąpiło
    jedno z następujących zdarzeń:
    - uprawomocniła się decyzja o pozwoleniu na budowę;
    - upłynął termin na wniesienie sprzeciwu wobec dokonanego zgłoszenia budowy albo
      wydano zaświadczenie o braku podstaw do wniesienia takiego sprzeciwu;
    - środek trwały został po raz pierwszy wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych – w przypadku gdy budowa tego środka trwałego
      nie wymaga uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę albo dokonania zgłoszenia
      budowy lub z innych przyczyn nie doszło do wydania takiej decyzji albo dokonania
      takiego zgłoszenia.
    Jak już podkreśliłem, w art. 3 wskazanej nowelizacji zaznaczono, że prawo do ustalania
    stawki amortyzacyjnej w sposób indywidulany na podstawie art. 22j ust. 7 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych przysługuje wyłącznie wobec środków trwałych
    będących budynkami (lokalami) niemieszkalnymi i budowlami, w przypadku których po 31
    grudnia 2023 r.:
    - nastąpiło uprawomocnienie się decyzji o pozwoleniu na budowę albo
    - upłynął termin na wniesienie sprzeciwu wobec dokonanego zgłoszenia budowy albo
      wydanie zaświadczenia o braku podstaw do wniesienia takiego sprzeciwu, albo
    - nastąpiło wprowadzenie po raz pierwszy do ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych, jeżeli budowa tego środka trwałego nie wymaga
      uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę albo dokonania zgłoszenia budowy lub z
      innych przyczyn nie doszło do wydania takiej decyzji albo dokonania takiego
      zgłoszenia.
    W opisanym zdarzeniu wskazał Pan, że uprawomocnienie się decyzji – pozwolenia na
    budowę Budynku usługowego nastąpiło w grudniu 2023 r. Zatem warunek wskazany w
    przytoczonym powyżej przepisie nie został spełniony w Pana przypadku.
    Powyższe wyklucza możliwość skorzystania przez Pana z ustalenia indywidualnej stawki
    amortyzacji na podstawie art. 22j ust. 7-13 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych
    Podsumowanie: w opisanym zdarzeniu nie może Pan ustalić indywidualnej stawki
    amortyzacji zgodnie z art. 22j ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w
    wysokości 20%, ponieważ pozwolenie na budowę Budynku usługowego uprawomocniło
    się w grudniu 2023 r.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).

      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.