Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL4.4012.208.2018.1.JKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-06-20
Teza: Możliwość odzyskania przez Gminę poniesionego kosztu podatku VAT w związku z realizacją projektu ,,Rozwój i integracja systemów informatycznych wspierających komunikację elektroniczną” 2.1.1 WRPO.
Słowa kluczowe: gmina; komunikacja; odliczenia-prawo do odliczenia; odzyskanie; projekt; systemy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 87; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 25 kwietnia 2018 r. (data wpływu 7 maja 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia 5 czerwca 2018 r. (data wpływu 6 czerwca 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odzyskania poniesionego kosztu podatku VAT w związku z realizacja projektu pn. ,,Rozwój i integracja systemów informatycznych wspierających komunikację elektroniczną” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 maja 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odzyskania poniesionego kosztu podatku VAT w związku z realizacja projektu pn. ,,Rozwój i integracja systemów informatycznych wspierających komunikację elektroniczną”. Wniosek został uzupełniony w dniu 6 czerwca 2018 r. o adres elektronicznej skrzynki podawczej na platformie ePUAP.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina od 1 stycznia 2017 r. jest ,,Vatowcem”, jednak na podstawie art. 85 ust. 1 ustawy w związku z art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r., z późn. zm., pomimo uzyskania prawnej, faktycznej możliwości odzyskania poniesionego kosztu podatku VAT, Gmina nie może, w przypadku kosztów poniesionych w ramach realizacji projektu WRPO 2.1.1. Rozwój i integracja systemów informatycznych wspierających komunikację elektroniczną, odzyskać poniesionego kosztu podatku VAT w żadnym jego elemencie.

Gmina jest partnerem ww. projektu złożonego przez Gminę A, który na mocy uchwały Zarządu Województwa z dnia 19 maja 2017 r. został przyjęty do dofinansowania. Gmina w ramach realizacji swojego zadania planuje w roku 2018 ponieść następujące wydatki:

*   zakup środków trwałych – sprzęt niezbędny do wdrożenia elektronicznego obiegu dokumentów;
*   zakup oprogramowania (licencji) wraz z wdrożeniem;
*   integracja utworzonych systemów z systemami dziedzinowymi, stworzenie formularzy e-usług;
*   szkolenia dla użytkowników.

Realizacja projektu przyczyni się do usprawnienia działalności Gminy funkcjonującej w charakterze organu władzy publicznej, a zatem jego realizacja nie będzie miała bezpośredniego wpływu ani skutku w postaci zwiększenia przychodu podlegającego regulacjom ustawy o VAT (w żadnym przypadku nie wiąże się z czynnościami opodatkowanymi VAT realizowanymi przez Gminę). Brak stosownego dokumentu z Izby Skarbowej uniemożliwi zaliczenie poniesionych wydatków brutto, czyli VAT jako kosztu kwalifikowalnego.

Faktury dokumentujące nabycie towarów i usług w ramach projektu będą wystawiane wyłącznie na Wnioskodawcę – Gminę.

Korzystanie z powstałego systemu informatycznego będzie bezpłatne dla wszystkich użytkowników.

System informatyczny w związku z realizacją projektu nie będzie wykorzystywany do obsługiwania czynności o charakterze cywilnoprawnym.

Projekt nie wpłynie na wysokość i zwiększenie obrotu gospodarczego realizowanego przez Gminę – brak nowych obrotów.

Planuje się wprowadzenie nowych e-usług: podatek rolny od osób prawnych i fizycznych, podatek od nieruchomości od osób prawnych i fizycznych, deklaracja o wysokości miesięcznej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, zgłaszanie usterek i problemów na terenie Gminy, wydawanie gadżetów promocyjnych, informacja o przeznaczeniu terenów w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego, oświadczenia o wartości sprzedaży napojów alkoholowych, zmiana adresu do korespondencji lub zamieszkania oraz elektroniczny obieg dokumentów. Wszystkie działania znajdują się poza działalnością gospodarczą i czynnościami o charakterze publicznoprawnym. Każdy element zmodernizowanego systemu nie będzie miał bezpośredniego związku ani nie będzie wykorzystywany do czynności opodatkowanych, związanych z realizacją umów cywilnoprawnych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gmina ma możliwość odzyskania poniesionego kosztu podatku VAT w związku z realizacją projektu pn. ,,Rozwój i integracja systemów informatycznych wspierających komunikację elektroniczną” 2.1.1 WRPO?

Zdaniem Wnioskodawcy, Gmina nie ma możliwości odzyskania poniesionego kosztu podatku VAT w związku z realizacją projektu pn. ,,Rozwój i integracja systemów informatycznych wspierających komunikację elektroniczną” w ramach 2.1.1. WRPO.

Realizacja projektu nie ma skutków w postaci zwiększenia przychodów podlegających regulacjom ustawy o VAT i nie wiąże się z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Natomiast w myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Na mocy art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika zostały określone w art. 87 ust. 2-6 ustawy.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – w myśl art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w świetle art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W oparciu o art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r., poz. 994, z późn. zm.), gmina wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy.

Z opisu sprawy wynika, Gmina od 1 stycznia 2017 r. jest ,,Vatowcem”, jednak na podstawie art. 85 ust. 1 ustawy w związku z art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, pomimo uzyskania prawnej, faktycznej możliwości odzyskania poniesionego kosztu podatku VAT, Gmina nie może, w przypadku kosztów poniesionych w ramach realizacji projektu WRPO 2.1.1. Rozwój i integracja systemów informatycznych wspierających komunikację elektroniczną, odzyskać poniesionego kosztu podatku VAT w żadnym jego elemencie. Gmina jest partnerem ww. projektu złożonego przez Gminę A, który na mocy uchwały Zarządu Województwa z dnia 19 maja 2017 r. został przyjęty do dofinansowania. Gmina w ramach realizacji swojego zadania planuje w roku 2018 ponieść następujące wydatki:

*   zakup środków trwałych – sprzęt niezbędny do wdrożenia elektronicznego obiegu dokumentów;
*   zakup oprogramowania (licencji) wraz z wdrożeniem;
*   integracja utworzonych systemów z systemami dziedzinowymi, stworzenie formularzy e-usług;
*   szkolenia dla użytkowników.

Realizacja projektu przyczyni się do usprawnienia działalności Gminy funkcjonującej w charakterze organu władzy publicznej, a zatem jego realizacja nie będzie miała bezpośredniego wpływu ani skutku w postaci zwiększenia przychodu podlegającego regulacjom ustawy o VAT (w żadnym przypadku nie wiąże się z czynnościami opodatkowanymi VAT realizowanymi przez Gminę). Faktury dokumentujące nabycie towarów i usług w ramach projektu będą wystawiane wyłącznie na Wnioskodawcę – Gminę. Korzystanie z powstałego systemu informatycznego będzie bezpłatne dla wszystkich użytkowników. System informatyczny w związku z realizacją projektu nie będzie wykorzystywany do obsługiwania czynności o charakterze cywilnoprawnym. Projekt nie wpłynie na wysokość i zwiększenie obrotu gospodarczego realizowanego przez Gminę – brak nowych obrotów. Planuje się wprowadzenie nowych e-usług: podatek rolny od osób prawnych i fizycznych, podatek od nieruchomości od osób prawnych i fizycznych, deklaracja o wysokości miesięcznej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, zgłaszanie usterek i problemów na terenie Gminy, wydawanie gadżetów promocyjnych, informacja o przeznaczeniu terenów w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego, oświadczenia o wartości sprzedaży napojów alkoholowych, zmiana adresu do korespondencji lub zamieszkania oraz elektroniczny obieg dokumentów. Wszystkie działania znajdują się poza działalnością gospodarczą i czynnościami o charakterze publicznoprawnym. Każdy element zmodernizowanego systemu nie będzie miał bezpośredniego związku ani nie będzie wykorzystywany do czynności opodatkowanych, związanych z realizacją umów cywilnoprawnych.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy Gmina ma możliwość odzyskania poniesionego kosztu podatku VAT w związku z realizacją projektu ,,Rozwój i integracja systemów informatycznych wspierających komunikację elektroniczną” 2.1.1 WRPO.

Rozpatrując prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, należy mieć na uwadze, że system odliczenia ma na celu całkowite uwolnienie podatnika od ciężaru VAT, zapłaconego lub podlegającego zapłacie w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Natomiast nie daje uprawnienia do odliczenia w przypadku czynności będących poza zakresem działalności gospodarczej. Oznacza to, że podatnik nie może domagać się prawa do odliczenia podatku naliczonego, nie płacąc podatku należnego.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT, jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny (opodatkowaną). W niniejszej sprawie związek taki nie wystąpi, skoro – jak wskazano we wniosku – realizacja projektu nie będzie miała bezpośredniego wpływu ani skutku w postaci zwiększenia przychodu podlegającego regulacjom ustawy o VAT (w żadnym przypadku nie wiąże się z czynnościami opodatkowanymi VAT realizowanymi przez Gminę).

Ponadto, każdy element zmodernizowanego systemu nie będzie miał bezpośredniego związku ani nie będzie wykorzystywany do czynności opodatkowanych, związanych z realizacją umów cywilnoprawnych.

W świetle powołanych przepisów prawa należy zatem stwierdzić, że w przedstawionej sprawie warunki uprawniające do odliczenia podatku, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, nie będą spełnione. Wydatki związane z wykonaniem tej inwestycji nie będą bowiem służyły czynnościom opodatkowanym podatkiem VAT.

Tym samym Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur związanych z prowadzoną inwestycją.

W związku z poniesionymi wydatkami, Wnioskodawca nie ma również możliwości uzyskania zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1686, z późn. zm.). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. złożenie zgłoszenia rejestracyjnego i pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i 4 ww. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r. Ponieważ Zainteresowany nie spełnia tych warunków, nie ma zatem możliwości ubiegania się o zwrot podatku VAT na podstawie przepisów rozdziału 4 cyt. Rozporządzenia.

Podsumowując, w związku z realizacją inwestycji Gmina nie ma możliwości odzyskania poniesionego kosztu podatku VAT w związku z realizacją projektu ,,Rozwój i integracja systemów informatycznych wspierających komunikację elektroniczną” 2.1.1 WRPO.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w odniesieniu do zadanego pytania należało uznać za prawidłowe.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (oraz z opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

W tym miejscu należy nadmienić, że kryterium kwalifikowalności wydatków w ramach rozliczeń dotyczących wykorzystywanych środków pomocowych Unii Europejskiej (w tym kwalifikowalności podatku od towarów i usług), nie jest zagadnieniem regulowanym przez przepisy prawa podatkowego. Określenie kryteriów kwalifikowalności wydatków objętych dofinansowaniem w ramach programu operacyjnego, zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2017 r., poz. 1376, z późn. zm.), należy do zadań instytucji zarządzającej, która na podstawie art. 25 ust. 1 ww. ustawy, odpowiada za prawidłową realizację programu operacyjnego.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.