Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.525.2025.2.BD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-12
Teza: Ustalenie, czy wydatki na sfinansowanie polisy i umów
dodatkowych dla pracownika Wnioskodawcy stanowią dla
Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu, o którym mowa w
art. 15 ust. 1 updop.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
polisa ubezpieczeniowa
pracownik-świadczenia na rzecz pracowników
umowa-umowa ubezpieczenia
wynagrodzenia-wynagrodzenie pracownika
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w
    zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Uzupełnili go Państwo pismem z 12
    listopada 2024 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    A sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca”) jest podatnikiem podatku dochodowego od osób
    prawnych podlegającym opodatkowaniu na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej od całości
    swoich dochodów niezależnie od miejsca ich osiągnięcia oraz zarejestrowanym i czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług w Polsce.
    Wnioskodawca zawarł w dniu (...) 2025 roku z B S.A. (dalej: „B”) umowę podstawową
    Ubezpieczenia na (...) (dalej: „polisa”), w celu zapewnienia sukcesji majątkowej.
    Na podstawie polisy Wnioskodawca zawarł również umowy dodatkowe: (...) (dalej: „umowy
    dodatkowe”).
    Ubezpieczonym na podstawie polisy i umów dodatkowych jest pracownik Wnioskodawcy,
    który jest jednocześnie wspólnikiem oraz prezesem zarządu Wnioskodawcy – (...) (dalej:
    „Ubezpieczony”).
    Uposażonymi są zstępni (...):
    1) (...) – wspólnika Wnioskodawcy,
    2) (...),
    (dalej: „Uposażeni”).
    Przedmiotem ubezpieczenia jest życie i zdrowie Ubezpieczonego.
    Z tytułu zawartych przez Wnioskodawcę polisy i umów dodatkowych Ubezpieczonemu i
    Uposażonym przysługują świadczenia dodatkowe w postaci: (...).
    Polisę zawarto na podstawie wypełnionego wniosku o ubezpieczenie na życie.
    Poniżej znajduje się treść Ogólnych Warunków Ubezpieczenia (dalej: „OWU”):
    (...)
    Wyżej opisane wydatki są finansowane ze środków obrotowych Wnioskodawcy.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że:
    Pokrycie przez Wnioskodawcę kosztów polisy i umów dodatkowych powoduje powstanie
    po stronie członka zarządu wymiernej korzyści majątkowej – osoba ta uzyskuje ochronę
    ubezpieczeniową bez konieczności ponoszenia wydatku, który w normalnych warunkach
    poniosłaby samodzielnie. Wartość tej korzyści ma konkretny wymiar finansowy.
    Świadczenie to pozostaje zatem w bezpośrednim związku z uzyskiwanym przez członka
    zarządu przychodem z tytułu pełnienia funkcji, o którym mowa w art. 13 pkt 7 ustawy PIT.
    Wartość sfinansowanej przez Wnioskodawcę składki stanowi dla członka zarządu
    przychód w naturze (świadczenie niepieniężne), który – zgodnie z art. 11 ust. 1 oraz ust. 2a
    tej ustawy – podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych według
    zasad właściwych dla danego źródła przychodu.
    Tym samym sfinansowanie przez Wnioskodawcę składki ubezpieczeniowej i umów
    dodatkowych należy traktować jako element wynagrodzenia członka zarządu, stanowiący
    dla niego przysporzenie majątkowe, które jest związane z pełnioną funkcją i stanowi
    przychód w rozumieniu przepisów ustawy PIT.
    Ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki nie zostaną Spółce zwrócone.
    Prawo do świadczeń z polisy i umów dodatkowych na rzecz Ubezpieczonego wynika z
    protokołu Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników Wnioskodawcy z dnia (...) 2025
    roku.

    Polisa przewiduje wypłatę środków z tytułu dożycia oznaczonego wieku oraz możliwość
    wypłaty kwoty związanej z odstąpieniem od umowy.
    Polisa stanowi ubezpieczenie na życie, które obejmuje również elementy dotyczące
    ochrony zdrowia. Ubezpieczenie to należy do Grupy 1 Działu I (ubezpieczenia na życie).
    Umowy dodatkowe należą do Grupy 3 Działu I (ubezpieczenia wypadkowe i chorobowe).

## Pytanie

Czy przedstawione w opisie zaistniałego stanu faktycznego wydatki na sfinansowanie
    polisy i umów dodatkowych dla pracownika Wnioskodawcy stanowią dla Wnioskodawcy
    koszt uzyskania przychodu, o którym mowa w art. 15 ust. 1 updop?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, przedstawione w opisie zaistniałego stanu faktycznego wydatki
    na sfinansowanie polisy i umów dodatkowych dla pracownika Wnioskodawcy stanowią dla
    Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu, o którym mowa w art. 15 ust. 1 updop.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT: „Kosztami uzyskania przychodów są koszty
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania
    albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust.
    1”.
    W świetle powyższego przepisu należy podkreślić, że aby wydatek poniesiony przez
    podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, musi spełnić następujące
    warunki:
    · został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby
      inne niż podatnik),
    · jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    · pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    · poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów, -został właściwie
      udokumentowany.
    Należy przy tym zauważyć, że wskazana w art. 15 ust. 1 updop definicja została
    sformułowana w sposób ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez
    podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji
    prawnej, z wyjątkiem sytuacji gdy ustawa expressis verbis wskazuje przynależność
    wydatku do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go
    do takiego rodzaju kosztów. Podatnik oceniając związek wydatku z prowadzoną
    działalnością gospodarczą winien zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się
    do osiągnięcia przychodów lub ich zabezpieczenia. Ponadto, należy mieć na względzie, że
    podatnik uznając wydatek za koszt uzyskania przychodów odnosi ewidentne korzyści
    albowiem o ten koszt zmniejsza podstawę opodatkowania. Na nim więc spoczywa ciężar
    udowodnienia, że określony wydatek jest kosztem uzyskania przychodów. Podatnik
    zobowiązany jest wykazać nie tylko fakt poniesienia danego wydatku, ale także jego
    celowość i racjonalność, pozwalające na uznanie za koszt wydatków, których charakter nie
    budzi wątpliwości.
    Należy zauważyć, że ustawodawca nie definiuje, co należy rozumieć pod pojęciami: „w
    celu” osiągnięcia przychodu, jak i „zachowanie” lub „zabezpieczenie” źródła przychodów.
    Zgodnie z definicjami zawartymi w Słowniku języka polskiego PWN, pojęcie:

    · „celowość” oznacza: „przydatność do jakichś potrzeb”, „świadome zmierzanie do celu”,
      „taki przebieg zjawisk, zdarzeń, działań ludzkich, jakby w swym rozwoju zmierzały one
      do określonego celu”,
    · „zabezpieczyć” oznacza: „zapewnienie ochrony przed czymś niebezpiecznym lub
      szkodliwym”, „uczynienie bezpiecznym”, „zapewnienie utrzymania czegoś w
      dotychczasowym stanie”, „zapewnienie komuś środków do życia”, „zapewnienie
      zaspokojenia roszczenia lub wykonanie kary”, natomiast
    · „zachować” oznacza: „pozostać w posiadaniu czegoś”, „dochować coś w niezmienionym
      stanie mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności”, „uchronić przed
      zapomnieniem”.
    Określony cel musi być widoczny w momencie ponoszenia kosztu. Ponadto, poniesione
    koszty winny omawiany cel realizować lub co najmniej zakładać jego realność. Koszty
    poniesione na zachowanie źródła przychodu to takie koszty, które poniesione zostały, aby
    przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym
    stanie oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast jako zabezpieczenie źródła
    przychodów powinno się przyjmować koszty poniesione na ochronienie istniejącego
    źródła przychodów, w taki sposób, aby to źródło funkcjonowało w bezpieczny sposób.
    Kosztami podatkowymi - co do zasady - są tzw. koszty pracownicze. Koszty te obejmują
    nie tylko wynagrodzenia zasadnicze, wszelkiego rodzaju nagrody, premie, ale i diety, inne
    należności za czas podróży służbowej, wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji
    zawodowych pracowników, świadczenia medyczne oraz inne wydatki na rzecz
    pracowników, pod warunkiem spełnienia przesłanki wynikającej z art. 15 ust. 1 updop.
    Podsumowując, wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy
    jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania
    przychodu zaistnieje związek przyczynowy i koszt nie będzie objęty dyspozycją art. 16 ust.
    1 updop.
    Rozpatrując analizowany stan faktyczny należy podkreślić, że:
    · polisa, jak również umowy dodatkowe, które obejmują swym zakresem inne grupy
      ryzyka zostały zawarte w celu umacnianiu więzi pracownika z Wnioskodawcą i
      zwiększonego zaangażowania pracownika w działalność Wnioskodawcy,
    · polisa, jak również umowy dodatkowe pełnią funkcję motywacyjną jako dodatkowe
      nieodpłatne świadczenie i dodatek do wynagrodzenia (pozapłacowy element), który
      wpłynie bezpośrednio na sytuację finansową pracownika oraz zadowolenie z
      wykonywanej pracy.
    Opłacanie przez Wnioskodawcę składek na dodatkową ochronę ubezpieczeniową sprzyja
    większemu zaangażowaniu pracownika w efektywną pracę na rzecz Wnioskodawcy,
    realizację wyznaczanych celów, kreowaniu określonych i oczekiwanych postaw oraz ma na
    celu zachęcenie do podejmowania większej odpowiedzialności, a przez to w sposób
    pośredni może przyczynić się do zwiększenia osiąganych przez Wnioskodawcę
    przychodów.
    Nadto art. 16 ust. 1 pkt 59 updop stanowi, że nie uważa się za koszty uzyskania
    przychodów: „składek opłaconych przez pracodawcę z tytułu zawartych lub odnowionych
    umów ubezpieczenia na rzecz pracowników, z wyjątkiem umów dotyczących ryzyka, o
    którym mowa w dziale I w grupach 1, 3 i 5 oraz w dziale II w grupach 1 i 2 załącznika do
    ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, jeżeli
    uprawnionym do otrzymania świadczenia nie jest pracodawca i umowa ubezpieczenia w
    okresie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym ją zawarto lub odnowiono,
    wyklucza:
    a) wypłatę kwoty stanowiącej wartość odstąpienia od umowy,
    b) możliwość zaciągania zobowiązań pod zastaw praw wynikających z umowy,

    c) wypłatę z tytułu dożycia wieku oznaczonego w umowie”.
    Z art. 16 ust. 1 pkt 59 updop należy wyciągnąć wniosek, że możliwość zaliczenia przez
    Wnioskodawcę, będącego pracodawcą Ubezpieczonego, do kosztów uzyskania
    przychodów ponoszonych przez niego wydatków dotyczących składek w związku z
    zawartą polisą ustawodawca uzależnił od jednoczesnego spełnienia wszystkich trzech
    wymienionych w przepisie przesłanek.
    Pierwsza z nich wskazuje na grupy ubezpieczenia jakie można zaliczyć do kosztów
    uzyskania przychodów. Zawarto w tym zakresie odniesienia do załącznika do ustawy o
    działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej. Analiza wskazanego załącznika pozwala
    przypisać wskazane umowy do dwóch wymienionych w nim grup. Mianowicie mowa o
    polisie i umowach dodatkowych.
    Druga przesłanka wskazuje, że uprawnionym do otrzymania świadczenia nie może być
    pracodawca.
    Natomiast trzecia wskazuje, że umowa ubezpieczenia w okresie pięciu lat od końca roku
    kalendarzowego, w którym ją zawarto lub odnowiono winna wykluczać wypłatę kwoty
    stanowiącej wartość odstąpienia od umowy, możliwość zaciągania zobowiązań pod
    zastaw praw wynikających z umowy i wypłatę z tytułu dożycia wieku oznaczonego w
    umowie.
    Niespełnienie nawet jednej z nich powoduje brak możliwości zaliczenia składek na
    ubezpieczenie do kosztów uzyskania przychodów.
    Odnosząc powyższe na grunt opisanego stanu faktycznego i wskazanych zapisów polisy i
    OWU należy wskazać, że zawarta polisa w całości pozwala na możliwość zaliczenia ich do
    kosztów uzyskania przychodu w przypadku osoby będącej zatrudnioną na umowie o
    pracę.
    Generalną zasadą, wskazaną w updop, jest, że chociaż opłacane przez pracodawcę składki
    z tytułu umów ubezpieczenia na rzecz pracowników nie stanowią kosztów uzyskania
    przychodów, to jednak ustawodawca przewidział w tym zakresie wyjątek, który wynika ze
    spełnienia warunków określonych w art. 16 ust. 1 pkt 59 updop.
    Z opisu rozpatrywanego stanu faktycznego wynika, że powyższe warunki zostają
    spełnione zarówno w zakresie polisy, jak i umów dodatkowych, których beneficjentem
    będzie Pracownik.
    Znajduje to swoje uzasadnienie w orzeczeniach organów administracyjnych, jak np. w
    wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 czerwca 2011 r. nr sygn. II FSK 212
    /10: „Artykuł 16 ust. 1 pkt 59 updop znajduje zastosowanie do składek opłaconych z tytułu
    umów ubezpieczenia zawartych na rzecz pracowników, co wprost wynika z jego treści.
    Zatem aby wywodzić z tego unormowania konsekwencje podatkowe w stosunku do
    wydatków spółki kapitałowej, poniesionych z tytułu opłaty składek ubezpieczenia
    zawartego na rzecz członków jej organów statutowych, należy wykazać, że osoby te są
    jednocześnie pracownikami spółki”.
    Z kolei artykuł 16 ust. 1 pkt 38 updop stanowi, że nie uważa się za koszty uzyskania
    przychodów: wydatków związanych z dokonywaniem jednostronnych świadczeń na rzecz
    wspólników lub członków spółdzielni niebędących pracownikami w rozumieniu odrębnych
    przepisów, z tym że wydatki ponoszone na rzecz członków rolniczych spółdzielni
    produkcyjnych i innych spółdzielni zajmujących się produkcją rolną są kosztem uzyskania
    przychodów w części dotyczącej działalności objętej obowiązkiem podatkowym w zakresie
    podatku dochodowego.
    Updop nie definiuje pojęcia „świadczenia” oraz „jednostronnego świadczenia”. Zgodnie ze
    słownikiem języka polskiego PWN, 2003 r. świadczenie jednostronne to zobowiązanie,
    przy którym tylko jedna z objętych nim stron jest uprawniona, tj. takie, które nie jest
    wynikiem lub podstawą świadczenia wzajemnego, mającego charakter ekwiwalentny, przy

    czym przez pojęcie świadczenia należy rozumieć obowiązek wykonania „czegoś na czyjąś
    rzecz”.
    Zatem w dyspozycji ww. przepisu mieszczą się sytuacje, gdy spółka kapitałowa wykonuje
    świadczenie na rzecz swojego wspólnika, nie otrzymując w zamian żadnego świadczenia
    wzajemnego. Nie znajdzie on natomiast zastosowania w przypadku, gdy świadczenia
    wypłacane na rzecz udziałowca dotyczą pełnienia funkcji w organie zarządzającym.
    Odpowiada im wówczas wykonywanie przez tą osobę fizyczną określonych czynności na
    rzecz spółki, co wyklucza możliwość uznania tych świadczeń za mające charakter
    jednostronny.
    W opisanym stanie faktycznym nie można określić decyzji o ubezpieczeniu wspólnika,
    będącego jednocześnie prezesem zarządu Wnioskodawcy jako o świadczeniu
    jednostronnym, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 38 updop, bowiem w przedstawionym
    opisie sprawy świadczeniu Wnioskodawcy na rzecz prezesa zarządu w postaci opłacania
    składki ubezpieczeniowej odpowiada jego wzajemne świadczenie na rzecz Spółki w
    postaci wykonywania przez niego określonych czynności i zadań wynikających z pełnionej
    funkcji.
    Brak jest również podstaw do zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 38a updop, stanowiącego, że
    nie uważa się za koszty uzyskania przychodów: wydatków na rzecz osób wchodzących w
    skład rad nadzorczych, komisji rewizyjnych lub organów stanowiących osób prawnych
    oraz spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1, z wyjątkiem wynagrodzeń wypłacanych z
    tytułu pełnionych funkcji, gdyż prezes zarządu nie stanowi przedstawiciela żadnego z
    organów w nim wymienionych.
    W związku z tym, analiza możliwości zaliczenia wydatków z tytułu składek od polisy i
    umów dodatkowych powinna opierać się na zaistnieniu związku przyczynowo-skutkowego
    pomiędzy wydatkami a przychodami lub źródłami przychodów Spółki, wskazanymi w art.
    15 ust. 1 updop.
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w tym wypadku nie ma podstaw do rozróżniania
    kosztów opłaconej polisy ubezpieczeniowej w zakresie polisy i umów dodatkowych. W
    przypadku pracownika wyłączenie z możliwości zaliczenia wskazanych wydatków do
    kosztów wynikało z bezpośredniego wyłączenia wskazanego w art. 16 ust. 1 pkt 59 ustawy
    o CIT. Jak zostało to wskazane powyżej, przepisu tego nie można odnieść do prezesa
    zarządu. Podstawą analizy wskazanego wydatku byłaby zatem wyłącznie kwestia
    wynikająca z dyspozycji normy wskazanej w art. 15 ust. 1 updop.
    Zdaniem Wnioskodawcy, powiązanie pomiędzy zabezpieczeniem źródeł przychodów
    Wnioskodawcy a benefitami uzyskanymi przez wspólnika, będącego jednocześnie
    prezesem zarządu z tytułu pełnej polisy ubezpieczeniowej jest oczywiste i związane z
    funkcją motywacyjną oraz ochronną jakiej Wnioskodawca może oczekiwać w celu
    zabezpieczenia nieprzerwanych możliwości przychodowych wynikających z działań
    podejmowanych przez prezesa zarządu. Powiązanie to występuje również w zakresie
    wskazanym w polisie. Celem objęcia ubezpieczeniem jest zwiększenie atrakcyjności
    zatrudnienia, a co za tym idzie zwiększenie lojalności Ubezpieczonych wobec
    Wnioskodawcy, zabezpieczenie zdrowia i życia prezesa zarządu w związku z wykonywaną
    pracą oraz odciążenie Wnioskodawcy od potencjalnego ryzyka finansowego wiążącego się
    z nieszczęśliwymi wypadkami. Zdaniem Wnioskodawcy, zakres ubezpieczenia oraz jego cel
    realizują jedną z przesłanek uznania danego kosztu za koszt uzyskania przychodu, tj.
    zabezpieczają źródło uzyskania przychodów, dając objętym ubezpieczeniem dodatkowy
    komfort, który równoważy trudności wynikające z ryzyka zawodowego, oraz pokrywają się
    z przesłanką przełożenia się na przychody Wnioskodawcy, ponieważ ograniczają kwestie
    ryzyka wynikającego z sukcesji majątkowej w Spółce na wypadek nieszczęśliwego wypadku.
    Wnioskodawca stoi zatem na stanowisku, że wydatki na składki z tytułu polisy i umów
    dodatkowych w pełnym zakresie mogą stanowić koszt uzyskania przychodu dla Spółki.

    Mając na uwadze powyższe, przedstawione w opisie zaistniałego stanu faktycznego
    wydatki na sfinansowanie polisy i umów dodatkowych dla pracownika będącego
    jednocześnie prezesem zarządu Wnioskodawcy będą stanowić dla Wnioskodawcy koszt
    uzyskania przychodu, o którym mowa w art. 15 ust. 1 updop.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają przepisy
    art. 15 oraz 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych
    (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm. dalej: „updop”).
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 updop:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (...)
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu,
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    ocenie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu
    a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu
    podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.
    Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma
    cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów,
    jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością
    powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.
    W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt
    uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:
    - wydatek został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on
      zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
      przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez
      osoby inne niż podatnik),
    - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    - został właściwie udokumentowany,
    - nie może znajdować się w grupie wydatków, których nie uważa się za koszty uzyskania
      przychodów.
    Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie
    wymienionych w stosownych przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób

    prawnych, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku
    przyczynowo-skutkowym z osiągniętymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo
    zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.
    Właściwa i zgodna z treścią ustawowej regulacji kwalifikacja kosztów uzyskania
    przychodów powinna brać pod uwagę:
    - przeznaczenie wydatku (jego celowość, zasadność dla funkcjonowania podmiotu) oraz
    - potencjalną możliwość (analizowaną w dacie poniesienia wydatku na podstawie
      obiektywnych przesłanek) przyczynienia się danego wydatku do osiągnięcia przychodu.
    Podatnik oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą winien
    zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodu.
    Ponadto, należy mieć na względzie, że podatnik uznając wydatek za koszt uzyskania
    przychodu odnosi ewidentne korzyści, ponieważ o ten koszt zmniejsza podstawę
    opodatkowania. Na nim więc spoczywa ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest
    kosztem uzyskania przychodu.
    Należy przy tym zauważyć, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter
    ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien
    podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest
    sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów
    uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W
    pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy
    poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów
    podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
    Podatnik oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą winien
    zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodów.
    Ponadto, należy mieć na względzie, że podatnik uznając wydatek za koszt uzyskania
    przychodów odnosi ewidentne korzyści albowiem o ten koszt zmniejsza podstawę
    opodatkowania. Na podatniku spoczywa więc ciężar udowodnienia, że określony wydatek
    jest kosztem uzyskania przychodów.
    Uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest możliwe tylko wtedy, gdy z
    prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika ponad wszelką wątpliwość, że
    jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. Podatnik zobowiązany jest więc wykazać
    nie tylko fakt poniesienia danego wydatku, ale także jego celowość i racjonalność. Przy
    ustalaniu kosztów uzyskania przychodów, nie można uznać za koszt wydatków, których
    charakter budzi wątpliwości.
    W tym miejscu należy zauważyć, że ustawodawca nie definiuje, co należy rozumieć pod
    pojęciami: „w celu” osiągnięcia przychodu, jak i „zachowanie” lub „zabezpieczenie” źródła
    przychodów.
    Zgodnie z definicjami zawartymi w Słowniku języka polskiego PWN, pojęcie:
        a. „celowość” oznacza: „przydatność do jakichś potrzeb”, „świadome zmierzanie do
        celu”, „taki przebieg zjawisk, zdarzeń, działań ludzkich, jakby w swym rozwoju
        zmierzały one do określonego celu”,
        b. „zabezpieczyć” oznacza: „zapewnienie ochrony przed czymś niebezpiecznym lub
        szkodliwym”, „uczynienie bezpiecznym”, „zapewnienie utrzymania czegoś w
        dotychczasowym stanie”, „zapewnienie komuś środków do życia”, „zapewnienie
        zaspokojenia roszczenia lub wykonanie kary”, natomiast
        c. „zachować” oznacza: „pozostać w posiadaniu czegoś”, „dochować coś w
        niezmienionym stanie mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności”,
        „uchronić przed zapomnieniem”.

    Można więc przyjąć, że koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów to takie koszty,
    które są poniesione w trakcie dążenia do uzyskania przychodów. Określony cel musi być
    widoczny w momencie ponoszenia kosztu. Ponadto, poniesione koszty winny omawiany
    cel realizować lub co najmniej zakładać jego realność. Koszty poniesione na zachowanie
    źródła przychodu to takie koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła
    przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło
    w ogóle dalej istniało. Natomiast jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się
    przyjmować koszty poniesione na ochronienie istniejącego źródła przychodów, w taki
    sposób, aby to źródło funkcjonowało w bezpieczny sposób.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy wydatki na sfinansowanie polisy i umów
    dodatkowych dla pracownika Wnioskodawcy stanowią koszt uzyskania przychodu, o
    którym mowa w art. 15 ust. 1 updop.
    W tym miejscu należy zauważyć, że kosztami podatkowymi – co do zasady – są tzw. koszty
    pracownicze. Koszty te obejmują nie tylko wynagrodzenia zasadnicze, wszelkiego rodzaju
    nagrody, premie, ale i diety, inne należności za czas podróży służbowej, wydatki związane
    z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych pracowników, świadczenia medyczne oraz inne
    wydatki na rzecz pracowników, pod warunkiem spełnienia przesłanki wynikającej z art. 15
    ust. 1 updop.
    Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi
    możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (nie wymienionych w art.
    16 ust. 1 updop), pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek z
    prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość
    osiągniętego przychodu.
    Tak więc, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie, racjonalnie i gospodarczo
    uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem
    jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem
    wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.
    Jak wynika z art. 16 ust. 1 pkt 59 updop:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów składek opłaconych przez
      pracodawcę z tytułu zawartych lub odnowionych umów ubezpieczenia na rzecz
      pracowników, z wyjątkiem umów dotyczących ryzyka, o którym mowa w dziale I w
      grupach 1, 3 i 5 oraz w dziale II w grupach 1 i 2 załącznika do ustawy z dnia 11
      września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, jeżeli
      uprawnionym do otrzymania świadczenia nie jest pracodawca i umowa
      ubezpieczenia w okresie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym ją
      zawarto lub odnowiono, wyklucza:
      a) wypłatę kwoty stanowiącej wartość odstąpienia od umowy,
      b) możliwość zaciągania zobowiązań pod zastaw praw wynikających z umowy,
      c) wypłatę z tytułu dożycia wieku oznaczonego w umowie.
    Kosztem uzyskania przychodów mogą być zatem opłacone przez pracodawcę składki
    ubezpieczeniowe na rzecz pracowników, które są wymienione w załączniku do ustawy
    dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (t.j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1526), tj. ubezpieczenia:
    - na życie (dział I, grupa 1),
    - na życie, jeżeli są związane z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym, a także
      ubezpieczenia na życie, w których świadczenie zakładu ubezpieczeń jest ustalane w
      oparciu o określone indeksy lub inne wartości bazowe (dział I, grupa 3),
    - wypadkowe i chorobowe, jeżeli są uzupełnieniem ubezpieczeń wymienionych w
      grupach 1-4 (dział I, grupa 5),

    - wypadku, w tym wypadku przy pracy i choroby zawodowej (dział II, grupa 1),
    - choroby (dział II, grupa 2).
    Nie będą natomiast kosztem uzyskania przychodów składki płacone z tytułu umów
    ubezpieczenia innych, niż wymienione powyżej.
    Z powyższego przepisu wynika, że możliwość zaliczenia przez pracodawcę do kosztów
    uzyskania przychodów ponoszonych przez niego wydatków dotyczących składek w
    związku z zawartymi umowami ubezpieczenia, ustawodawca uzależnił od jednoczesnego
    spełnienia wszystkich przesłanek wskazanych w cytowanym powyżej art. 16 ust. 1 pkt 59
    updop.
    Pierwsza przesłanka wskazuje grupy umów ubezpieczenia, druga dotyczy uprawnionego
    do otrzymania świadczenia, którym nie może być pracodawca, natomiast zgodnie z
    trzecią, umowa ubezpieczenia w okresie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego,
    w którym ją zawarto lub odnowiono winna wykluczać wypłatę kwoty stanowiącej wartość
    odstąpienia od umowy, możliwość zaciągania zobowiązań pod zastaw praw wynikających
    z umowy, wypłatę z tytułu dożycia wieku oznaczonego w umowie.
    Należy podkreślić, że niespełnienie tych przesłanek lub zmiana okoliczności faktycznych, w
    wyniku której przynajmniej jedna z nich przestaje być spełniona, skutkuje brakiem
    możliwości zaliczenia składek na ubezpieczenie do kosztów uzyskania przychodów.
    Ponadto, aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów,
    między tym kosztem, a przychodem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Chodzi
    tu o związek tego typu, że poniesienie kosztu ma wpływ na powstanie lub zwiększenie
    przychodu.
    W rozpatrywanej sprawie zawarli Państwo umowę podstawową Ubezpieczenia na (...) w
    celu zapewnienia sukcesji majątkowej wraz umowami dodatkowymi. Ubezpieczonym na
    podstawie polisy i umów dodatkowych jest pracownik Wnioskodawcy, który jest
    jednocześnie wspólnikiem oraz prezesem zarządu Wnioskodawcy. Przedmiotem
    ubezpieczenia jest życie i zdrowie Ubezpieczonego, a uposażonymi są zstępni
    Ubezpieczonego. Z tytułu zawartych przez Wnioskodawcę polisy i umów dodatkowych
    Ubezpieczonemu i Uposażonym przysługują świadczenia dodatkowe w postaci: (...).
    Pomimo, że generalną zasadą jest, że opłacane przez pracodawcę składki z tytułu umów
    ubezpieczenia na rzecz pracowników nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, to
    jednak ustawodawca przewidział w tym zakresie wyjątek, który − przy spełnieniu
    wszystkich warunków określonych w art. 16 ust. 1 pkt 59 updop − daje możliwość
    zaliczenia wydatków pracodawcy z tytułu składek na ubezpieczenie pracowników do
    kosztów uzyskania przychodów.
    Z opisu rozpatrywanej sprawy wynika, że nie wszystkie wymagane przepisem art. 16 ust. 1
    pkt 59 updop warunki w Państwa przypadku zostaną spełnione.
    Jak wskazali Państwo w opisie sprawy, polisa stanowi ubezpieczenie na życie, które
    obejmuje również elementy dotyczące ochrony zdrowia. Ubezpieczenie to należy do
    Grupy 1 Działu I (ubezpieczenia na życie). Umowy dodatkowe należą do Grupy 3 Działu I
    (ubezpieczenia wypadkowe i chorobowe). Polisa przewiduje również wypłatę środków z
    tytułu dożycia oznaczonego wieku oraz możliwość wypłaty kwoty związanej z
    odstąpieniem od umowy.
    Z powyższego wynika, że pierwsza przesłanka wskazująca na grupy umów ubezpieczenia,
    zostanie spełniona bowiem, zawarta przez Państwa Polisa należy do Grupy 1 Działu I, a
    Umowy dodatkowe do Grupy 3 Działu I.
    Druga dotyczy podmiotu uprawnionego do otrzymania świadczenia, którym w
    analizowanej sprawie jest pracownik Wnioskodawcy, będący jednocześnie wspólnikiem
    oraz prezesem zarządu.

    Natomiast zgodnie z trzecią przesłanką, umowa ubezpieczenia w okresie pięciu lat, licząc
    od końca roku kalendarzowego, w którym ją zawarto lub odnowiono winna wykluczać
    wypłatę kwoty stanowiącej wartość odstąpienia od umowy, możliwość zaciągania
    zobowiązań pod zastaw praw wynikających z umowy, wypłatę z tytułu dożycia wieku
    oznaczonego w umowie.
    Jak wynika z uzupełnienia wniosku przesłanka ta nie zostanie spełniona, bowiem polisa
    przewiduje wypłatę środków z tytułu dożycia oznaczonego wieku oraz możliwość wypłaty
    kwoty związanej z odstąpieniem od umowy.
    W związku z niespełnieniem przesłanki wynikającej z art. 16 ust. 1 pkt 59 updop, Państwa
    wydatki na sfinansowanie polisy i umów dodatkowych dla pracownika w związku z
    zawarciem na jego rzecz umowy ubezpieczenia na życie z (...), będą wyłączone z kosztów
    uzyskania przychodów na podstawie ww. przepisu.
    Natomiast odnosząc się do kwestii możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu
    wydatków na sfinansowanie polisy i umów dodatkowych na rzecz pracownika będącego
    jednocześnie członkiem zarządu wskazać należy, że zawarcie z członkiem zarządu umowy
    o pracę spowoduje, że będzie on posiadał wobec spółki podwójny status, inaczej będą się
    również przedstawiać zasady odpowiedzialności w ramach obydwu ról. Członek zarządu
    będący pracownikiem może również otrzymywać odrębne wynagrodzenie z tytułu
    stosunku pracy oraz z tytułu pełnienia funkcji w organie zarządzającym spółki. Taki
    podwójny status powoduje, że relacje członka zarządu będącego pracownikiem spółki
    regulują dwa reżimy prawne – przepisy prawa pracy oraz prawa handlowego.
    Z uwagi na fakt, że w analizowanym przypadku członek zarządu jest również wspólnikiem
    Spółki, w tym zakresie ocena prawna przedmiotowych wydatków wymaga odniesienia się
    do postanowień art. 16 ust. 1 pkt 38a updop, zgodnie z którym:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na rzecz osób
      wchodzących w skład rad nadzorczych, komisji rewizyjnych lub organów
      stanowiących osób prawnych oraz spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1, z
      wyjątkiem wynagrodzeń wypłacanych z tytułu pełnionych funkcji.
    Zgodnie z art. 201 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (t.j.
    Dz.U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.):
      Zarząd prowadzi sprawy spółki i reprezentuje spółkę.
    Oznacza to, że zarząd prowadzi sprawy spółki we wszystkich obszarach niezastrzeżonych
    wyraźnie do kompetencji innych organów spółki oraz reprezentuje spółkę. Prowadzenie
    spraw spółki dotyczy sfery wewnętrznej funkcjonowania spółki (podejmowania decyzji
    organizacyjnych i gospodarczych w spółce), natomiast reprezentacja odnosi się do relacji
    zewnętrznych (składania oświadczeń woli wobec innych niż spółka uczestników obrotu
    prawnego).
    Treść art. 16 ust. 1 pkt 38a updop, nie uwzględnia zatem wydatków na rzecz osób
    wchodzących w skład organów zarządzających osób prawnych, pozwalając tym samym na
    zaliczanie do kosztów uzyskania przychodów również innych niż wynagrodzenie z tytułu
    pełnionej funkcji wydatków ponoszonych na rzecz tych osób, przy zachowaniu ogólnych
    warunków wynikających z art. 15 ust. 1 updop.
    Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że w odniesieniu do wydatków na rzecz
    członka zarządu nie będzie miał zastosowania przepis art. 16 ust. 1 pkt 38a updop, gdyż
    zarząd nie jest organem stanowiącym, lecz organem zarządzającym, wykonawczym.
    W sprawie nie znajduje również zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 38 updop, zgodnie z
    którym:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków związanych z
      dokonywaniem jednostronnych świadczeń na rzecz wspólników lub członków
      spółdzielni niebędących pracownikami w rozumieniu odrębnych przepisów, z tym że

      wydatki ponoszone na rzecz członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych i innych
      spółdzielni zajmujących się produkcją rolną są kosztem uzyskania przychodów w
      części dotyczącej działalności objętej obowiązkiem podatkowym w zakresie podatku
      dochodowego.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje pojęcia „świadczenia”
    oraz „jednostronnego świadczenia”. Należy więc przyjąć rozumienie tego pojęcia w języku
    potocznym. Świadczenie jednostronne to zobowiązanie, przy którym tylko jedna z
    objętych nim stron jest uprawniona, tj. takie, które nie jest wynikiem lub podstawą
    świadczenia wzajemnego, mającego charakter ekwiwalentny, przy czym przez pojęcie
    świadczenia należy rozumieć obowiązek wykonania „czegoś na czyjąś rzecz” (Słownik
    języka polskiego, PWN, 2003 r.).
    Zatem w dyspozycji ww. przepisu mieszczą się sytuacje, gdy spółka kapitałowa wykonuje
    świadczenie na rzecz swojego wspólnika, nie otrzymując w zamian żadnego świadczenia
    wzajemnego. Nie znajdzie on natomiast zastosowania w przypadku, gdy świadczenia
    wypłacane na rzecz udziałowca dotyczą pełnienia funkcji w organie zarządzającym.
    Odpowiada im wówczas wykonywanie przez tę osobę fizyczną określonych czynności na
    rzecz spółki, co wyklucza możliwość uznania tych świadczeń za mające charakter
    jednostronny.
    Z opisu sprawy wynika, że pokrycie przez Wnioskodawcę kosztów polisy i umów
    dodatkowych powoduje powstanie po stronie członka zarządu wymiernej korzyści
    majątkowej – osoba ta uzyskuje ochronę ubezpieczeniową bez konieczności ponoszenia
    wydatku, który w normalnych warunkach poniosłaby samodzielnie. Wartość tej korzyści
    ma konkretny wymiar finansowy.
    Świadczenie to pozostaje zatem w bezpośrednim związku z uzyskiwanym przez członka
    zarządu przychodem z tytułu pełnienia funkcji, o którym mowa w art. 13 pkt 7 ustawy z
    dnia z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r.,
    poz. 163 ze zm., dalej: ustawa PIT). Wartość sfinansowanej przez Wnioskodawcę składki
    stanowi dla członka zarządu przychód w naturze (świadczenie niepieniężne), który –
    zgodnie z art. 11 ust. 1 oraz ust. 2a tej ustawy – podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych według zasad właściwych dla danego źródła przychodu.
    Tym samym sfinansowanie przez Wnioskodawcę składki ubezpieczeniowej i umów
    dodatkowych należy traktować jako element wynagrodzenia członka zarządu, stanowiący
    dla niego przysporzenie majątkowe, które jest związane z pełnioną funkcją i stanowi
    przychód w rozumieniu przepisów ustawy PIT.
    Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że w analizowanej sprawie nie można
    mówić o świadczeniu jednostronnym, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 38 updop,
    bowiem sfinansowanie przez Spółkę umowy ubezpieczenia na życie z (...) pozostaje w
    bezpośrednim związku z uzyskiwanym przez członka zarządu przychodem z tytułu
    pełnienia tej funkcji.
    Podsumowując, wydatki jakie ponieśli Państwo na składki z tytułu zawarcia na rzecz
    członka zarządu umowy ubezpieczenia na życie z (...), stanowiące element jego
    wynagrodzenia z tytułu pełnionej funkcji, spełniają dyspozycję art. 15 ust. 1 updop, zatem
    mogą stanowić koszty uzyskania przychodu Spółki.
    Tym samym, Państwa stanowisko należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Odnosząc się do przywołanego przez Państwa wyroku należy zaznaczyć, że orzeczenia
    sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast organ, mimo że w

    ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami
    sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie
    stanowią materialnego prawa podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.