Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-396/14-2/PR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-05-28
Teza: zastosowania zwolnienia dla usług zarządzania sekurytyzowanymi wierzytelnościami
Słowa kluczowe: usługi-usługi finansowe; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 2 kwietnia 2014 r. (data wpływu 7 kwietnia 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia dla usług zarządzania sekurytyzowanymi wierzytelnościami – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 7 kwietnia 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia dla usług zarządzania sekurytyzowanymi wierzytelnościami.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

B. SA utworzyło niestandaryzowane fundusze sekurytyzaryjne pod nazwą: P., a także dalej: „Fundusz". B. SA zawarło z C. S.A. (dalej: „Wnioskodawca") umowę o zarządzanie sekurytyzowanymi wierzytelnościami niestandaryzowanych sekurytyzacyjnych funduszów inwestycyjnych zamkniętych przez Centrum Finansowe Banku (dalej: „Umowa").

Zgodnie z § 2 ust. 1 Umowy, Wnioskodawca zobowiązał się do zarządzania wierzytelnościami sekurytyzowanymi Funduszu powierzonymi przez B. S.A.

Wnioskodawca, jako podmiot zarządzający sekurytyzowanymi wierzytelnościami funduszu sekurytyzacyjnego nie będący towarzystwem funduszy inwestycyjnych - spółką akcyjną, działa na podstawie zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego, zgodnie z art. 192 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 157). Zgodnie z § 2 ust. 3 Umowy, zarządzanie wierzytelnościami polega na podejmowaniu przez Wnioskodawcę czynności prawnych i faktycznych mających na celu realizację świadczeń wynikających z wierzytelności zarządzanych.

Zgodnie z § 2 ust. 4 Umowy, zarządzanie wierzytelnościami polega w szczególności na:

1.  bieżącym monitorowaniu stanu wykonania Wierzytelności Zarządzanych, w tym prowadzeniu korespondencji z dłużnikami;
2.  administrowaniu Wierzytelnościami Zarządzanymi, o którym mowa w § 5 Umowy;
3.  prowadzeniu rachunkowych ksiąg pomocniczych Funduszu w zakresie niezbędnym do prawidłowego ustalenia bieżącej wartości świadczeń wynikających z poszczególnych Wierzytelności;
4.  wycenie Wierzytelności na potrzeby ustalenia Wartości Aktywów Netto Funduszu;
5.  windykacji Wierzytelności Zarządzanych;
6.  restrukturyzacji Wierzytelności Zarządzanych;
7.  przechowywaniu dokumentów dotyczących Wierzytelności Zarządzanych na zasadach określonych w Zasadach przechowywania i archiwizowania dokumentów związanych z zawarciem i wykonywaniem umowy o zarządzanie sekurytyzowanych wierzytelności stanowiących załącznik nr 1 do Umowy;
8.  nabywaniu oraz zbywaniu Wierzytelności i Pakietów Wierzytelności na zasadach określonych w Umowie.

Zgodnie z § 11 ust. 1 Umowy, w ramach Umowy Fundusz umocowuje Wnioskodawcę do nabywania Wierzytelności w poczet Aktywów Funduszu oraz zbywania wierzytelności wchodzących w skład Aktywów Funduszu.

Zgodnie z § 11 ust. 3 Umowy, Wnioskodawca każdorazowo informuje Fundusz o zamiarze nabycia oraz zamiarze zbycia Wierzytelności lub Pakietu Wierzytelności przed wzięciem udziału w przetargu dotyczącym kupna Wierzytelności, zorganizowaniem przetargu na sprzedaż Wierzytelności lub podjęciem negocjacji w tym zakresie.

Zgodnie z § 11 ust. 6 Umowy, Funduszowi przysługuje prawo do zgłoszenia sprzeciwu wobec zamiaru nabycia bądź sprzedaży Wierzytelności lub Pakietu Wierzytelności.

Zgodnie z § 14 ust. 1 - 3 Umowy, z tytułu prowadzenia rachunkowych ksiąg pomocniczych Funduszu oraz administrowania wierzytelnościami, Wnioskodawcy przysługuje wynagrodzenie od aktywów stanowiące określony % wartości aktywów netto Funduszu w skali roku. Zgodnie z § 15 ust. 1, 2 i 3 Umowy, obowiązek poniesienia opłat (pocztowych, sądowych, skarbowych, egzekucyjnych oraz kosztów biegłych powołanych przez sąd lub komornika w toku postępowania, opłat notarialnych, zwrotu podatku od czynności cywilnoprawnych, jak też kosztów uzyskania stosownych zaświadczeń od organów administracyjnych) obciąża bezpośrednio Fundusz na wszystkich etapach postępowania, koszty związane z dochodzeniem świadczeń z wierzytelności oraz prawidłowym zarządzaniem wierzytelnościami obciążają bezpośrednio Fundusz.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy działalność Wnioskodawcy w postaci zarządzania sekurytyzowanymi wierzytelnościami korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym, jego działalność w postaci zarządzania sekurytyzowanymi wierzytelnościami korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 Nr 177, poz. 1054, z późn. zm., dalej: „ustawa o VAT").

Art. 43 ustawy o VAT wyszczególnia czynności, które podlegają zwolnieniu z opodatkowania podatkiem VAT. W szczególności, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a i b, z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwolnione są usługi zarządzania funduszami inwestycyjnymi i zbiorczymi portfelami papierów wartościowych w rozumieniu przepisów o funduszach inwestycyjnych oraz usługi zarządzania portfelami inwestycyjnymi funduszy inwestycyjnych lub ich częścią.

Czynności, które są wykonywane przez Wnioskodawcę na rzecz Funduszu w ramach Umowy to czynności, których cel jest tożsamy z celem czynności podejmowanych w ramach zarządzania aktywami finansowymi (np. akcjami, udziałami, papierami wartościowymi, itd.) każdego innego funduszu inwestycyjnego. Portfele wierzytelności to specyficzny rodzaj aktywa finansowego, różny od akcji i innych papierów wartościowych, stąd też działania podejmowane w ramach zarządzania portfelami wierzytelności muszą być dostosowane do charakteru tych aktywów. Zatem w praktyce charakter czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę zdeterminowany jest naturą aktywa, zaś istotą tych czynności jest zarządzanie aktywami.

W ocenie Wnioskodawcy, zarówno cel, jak i całokształt czynności, które są wykonywane w ramach Umowy wskazuje na ich charakter jako usługi zarządzania aktywami funduszu inwestycyjnego na zlecenie. Wszelkie czynności, które są wykonywane przez Wnioskodawcę mają bowiem na celu świadczenie na rzecz Funduszu kompleksowej usługi zarządzania aktywami.

Wnioskodawca wskazuje, że w zbliżonych sprawach, organy podatkowe wydawały interpretacje potwierdzające takt objęcia zwolnieniem z opodatkowania VAT usług analogicznych do tych, które są świadczone przez Wnioskodawcę, np. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 22 grudnia 2008 r. sygn. ILPP1/443-1107/08-3/BP, interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 17 kwietnia 2008 r. sygn. IPPP1-443-261/08-2/IZ, interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu w dnia 18 stycznia 2008 r., sygn. ILPP1/443-314/07-2/BD oraz postanowienie Naczelnika Pomorskiego Urzędu Skarbowego z dnia 29 marca 2006 r., sygn. PV1443-1 NII2006/JD.

Należy również mieć na względzie, że Wnioskodawca wykonuje czynności w oparciu o zezwolenie Komisji Nadzoru Finansowego, o którym mowa w art. 192 ustawy o funduszach inwestycyjnych. Przepis ten, po nowelizacji z dnia 4 września 2008 roku, wprost mówi o „zarządzaniu wierzytelnościami", nie zaś o ich obsłudze (poprzednio art. 191 pkt 3). Już kryteria semantyczne nakazują uznać, że zarządzanie polega na wykonywaniu czynności o charakterze bardziej kompleksowym, niż sama obsługa.

W ocenie Wnioskodawcy usługa w postaci zarządzania wierzytelnościami, mimo iż składa się z wielu usług składowych, jest usługą o charakterze kompleksowym i dla celów podatkowych powinna być traktowana jako jedna usługa o charakterze złożonym. Podział jednorodnej, kompleksowej usługi byłby podziałem sztucznym (zob. wyrok Sądu Najwyższego - Izba Administracyjna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 21 maja 2002 r., sygn. akt III RN 66/01, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 27 maja 2002 r., sygn. akt I SA/Wr 120/01). Zdaniem Wnioskodawcy, usługę w postaci zarządzania sekurytyzowanymi wierzytelnościami należy potraktować jako usługę zasadniczą (i z tą usługą należy wiązać konsekwencje podatkowe), natomiast usługi wchodzące w skład usługi zasadniczej należy potraktować jako usługi pomocnicze, do których należy zastosować te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. W orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wskazuje się, że świadczenie obejmujące z ekonomicznego punktu widzenia jedną usługę nie powinno być sztucznie dzielone, co mogłoby prowadzić do nieprawidłowości w funkcjonowaniu systemu podatku VAT (zob. wyrok w sprawie C-349/96 pomiędzy Card Protection Plan Ltd (CPP) a Commissioners of Customs and Excise (Wielka Brytania) oraz wyrok w sprawie C-231/94 pomiędzy Faaborg-Gelting Linien A/S a Finanzamt Flensburg).

Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Wnioskodawcy usługa w postaci zarządzania sekurytyzowanymi wierzytelnościami Funduszu, powinna zostać potraktowana jako usługa kompleksowa do której ma zastosowanie zwolnienie z opodatkowania przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy o podatku od towarów i usług.

W niniejszej sprawie nie bez znaczenia jest także okoliczność, że Wnioskodawca przed podpisaniem Umowy z BPS Towarzystwem Funduszy Inwestycyjnych S.A. wystąpił z analogicznym wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej, a Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia z dnia 17 listopada 2011 r. (IPPP1/443-1181/ 11-4/BS), uznał stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe, tj. że działalność jaką zamierza podjąć Wnioskodawca, a polegająca na zarządzaniu sekurytyzowanymi wierzytelnościami będzie korzystała ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Wniosek niniejszy uzasadniony jest z tego powodu, że ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013 r. poz. 35, z późn. zm.) usunięto z dniem 1 kwietnia 2013 r. ustęp 8 art. 43 ustawy o VAT zawierający definicję pojęcia „zarządzanie" użytego w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 12.

Zdaniem Wnioskodawcy powyższa zmiana nie wpływa na ocenę charakteru działalności Wnioskodawcy, a w efekcie nie powinna skutkować odmową możliwości skorzystania ze zwolnienia przewidzianego w przepisie art. 43 ust, 1 pkt 12 ustawy o VAT.

Usunięcie definicji pojęcia „zarządzanie" związane było z tym, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku w sprawie C-169/04 Abbey National wskazał, że art. 13 część B lit. d pkt 6 szóstej dyrektywy (obecnie art. 135 ust. 1 lit. g dyrektywy 2006/112/WE) nie zawiera żadnej definicji pojęcia zarządzania specjalnymi funduszami inwestycyjnymi, a wykładnia tego przepisu powinna być dokonywana z uwzględnieniem kontekstu, w jaki się wpisuje, celów oraz układu tej dyrektywy oraz z uwzględnieniem zwłaszcza ratio legis zwolnienia, które przewiduje.

Trybunał w ww. wyroku orzekł, że pojęcie "zarządzania" funduszami powierniczymi, o którym mowa w art. 13 część B lit. d pkt 6 szóstej dyrektywy jest autonomicznym pojęciem prawa wspólnotowego, którego treść nie może być zmieniona przez państwa członkowskie. Ponadto Trybunał wskazał, że pojęcie to obejmuje usługi w zakresie administracyjnego zarządzania i prowadzenia rachunkowości funduszy świadczone przez podmiot zarządzający będący osobą trzecią, jeżeli tworzą one odrębną całość i - jeśli je oceniać globalnie - są specyficzne i istotne dla zarządzania tymi funduszami. Pojęcie „zarządzanie" wyłożone przez Trybunał jest zatem pojęciem szerszym niż pojęcie „zarządzanie" zdefiniowane w uchylonym przepisie art. 43 ust 8 ustawy o VAT. Wskazuje na to chociażby wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 listopada 2011 r., sygn. akt I SA/Wr 1370/11, w którym zwrócono uwagę na nieuprawnione ograniczenie pojęcia "zarządzanie" w ustawie o VAT.

W ocenie Wnioskodawcy, skoro w poprzednio obowiązującym stanie prawnym, potwierdzono prawo Wnioskodawcy do korzystania ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem od towarów i usług, to tym bardziej nie można Wnioskodawcy odmówić tego prawa po zmianie ustawy o VAT, która to zmiana miała w omawianym zakresie charakter liberalizujący.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.