Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.662.2020.1.RS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-11-10
Teza: Powstanie u mieszkańca gminy przychodu i obowiązek informacyjny.
Słowa kluczowe: energia-źródło energii; gmina; instalacja; projekt; przychód
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a pkt 1, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 11 września 2020 r. (data wpływu) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku informacyjnego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 września 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku informacyjnego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina (Wnioskodawczyni) jest jednostką samorządu terytorialnego. W ramach wykonywania zadań własnych, o jakich mowa w szczególności w art. 7 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz art. 403 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, Wnioskodawczyni realizuje zadania wynikające z obowiązku ochrony środowiska i przyrody.

Projekt pn. „(…)” w ramach Działania 2.4 Infrastruktura energetyczna przyjazna środowisku zakwalifikował się do dofinansowania ze środków Unii Europejskiej.

Wnioskodawczyni na podstawie zawartej umowy w dniu 16 listopada 2010 r. z Województwem przystąpiła w 2010 r. do jego realizacji.

Środki z Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa są środkami, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o finansach publicznych. Wnioskodawczyni, przystępując do realizacji projektu, wypełniła swoje ustawowe zadania. W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, gminy wykonują zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność, natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 tej ustawy, do zakresu działania gmin należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o samorządzie gminnym, sprawy ochrony środowiska i przyrody należą do zadań własnych gmin. Finansowanie ochrony środowiska w zakresie przedsięwzięć związanych z ochroną powietrza i wspomagania wykorzystania lokalnych źródeł energii odnawialnej oraz wprowadzania bardziej przyjaznych dla środowiska nośników energii jest zadaniem własnym gmin. Celem realizacji inwestycji było zmniejszenie poziomu zanieczyszczenia powietrza, powstającego wskutek podgrzewania przez mieszkańców wody do celów użytkowych za pomocą węgla i miału węglowego, pozwalające na redukcję emisji gazów cieplarnianych do atmosfery. Korzyścią z montażu zestawu solarnego dalej również instalacja, dla mieszkańców Gminy było uzyskanie źródła energii służącego do ogrzania wody praktycznie bez ponoszenia kosztów.

W ramach projektu Wnioskodawczyni zamontowała 14 sztuk zestawów kolektorów słonecznych typu płaskiego 3 panelowych na budynkach użyteczności publicznej, będących Jej własnością oraz 549 sztuk zestawów kolektorów słonecznych typu płaskiego 1, 2, 3, 4, 5 i 7 panelowych na nieruchomościach stanowiących własność osób fizycznych. Kolektory słoneczne zamontowano na dachach lub ścianach budynków mieszkalnych. Zamontowane zestawy solarne oraz generowana za ich pomocą energia cieplna jest wykorzystywana do ogrzania ciepłej wody na potrzeby gospodarstw domowych.

Wnioskodawczyni w celu realizacji projektu zawarła w formie pisemnej umowy cywilnoprawne z właścicielami nieruchomości w celu montażu instalacji solarnych. W umowach ustalono wzajemne zobowiązania stron pod względem organizacyjnym i finansowym oraz warunki montażu i eksploatacji zestawów solarnych. Określono też warunki użyczenia nieruchomości dla potrzeb realizacji Projektu.

W latach 2010-2015 Wnioskodawczyni zrealizowała Projekt tj. wyłoniła dostawcę zestawów solarnych, zapewniła nadzór inwestorski, ustaliła harmonogram rzeczowo-czasowo- finansowy realizacji montażu zestawów solarnych, przeprowadziła odbiory częściowe i odbiór końcowy oraz dokonała rozliczenia finansowego Projektu.

Zestawy solarne wraz z całą instalacją są własnością Wnioskodawczyni przez okres 5 lat od dnia zatwierdzenia, przez Instytucję Zarządzającą programem, końcowego wniosku o płatność z realizacji Projektu oraz jego rozliczenia tj. przez okres trwałości Projektu.

Na ten okres Wnioskodawczyni nieodpłatnie użyczyła właścicielom nieruchomości zestawy solarne do korzystania zgodnie z ich przeznaczeniem zobowiązując do ich właściwej eksploatacji. W przypadku uszkodzenia instalacji w okresie nieobjętym gwarancją urządzenia (np. celowego lub nieumyślnego uszkodzenia, uszkodzenia powstałego w wyniku niewłaściwej eksploatacji) właściciel nieruchomości zobowiązany był do pokrycia kosztów naprawy. Uczestnicy projektu nie ponosili żadnych innych opłat poza opłatami eksploatacyjnymi (energia elektryczna do zasilania pomp obiegowych i sterowania).

Przez cały okres trwania umowy właściciel nieruchomości był zobowiązany do zapewnienia Wnioskodawczyni, a także osobom przez Nią wskazanym, bezpłatnego dostępu do zainstalowanego zestawu solarnego. Wnioskodawczyni po przekazaniu przedmiotowych instalacji nie ponosiła żadnych kosztów związanych z ich eksploatacją. Po upływie trwałości projektu zestawy solarne mają zostać przekazane uczestnikom Projektu, bez konieczności dokonywania przez nich żadnych płatności na rzecz Wnioskodawczyni.

Projekt został zrealizowany przez Wnioskodawczynię przy dofinansowaniu ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2014 w wysokości 55,67% kosztów kwalifikowanych, gdzie Beneficjentem środków została Wnioskodawczyni oraz uczestnicy projektu. Każdy uczestnik projektu dobrowolnie zobowiązał się w deklaracji udziału w projekcie oraz w umowie cywilnoprawnej do partycypacji w kosztach realizacji projektu w wysokości 2.500 zł przypadającej na budynek prywatny poprzez wpłatę odpowiedniej kwoty na rachunek bankowy Wnioskodawczyni.

Wnioskodawczyni poniosła wydatki za wykonanie zestawów kolektorów słonecznych na podstawie zawartych z wykonawcami umów i wystawianych przez nich faktur VAT. Wykonawca, który został wyłoniony w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego, wykonał na rzecz Wnioskodawczyni usługę polegającą na dostawie wraz z montażem zestawów kolektorów słonecznych typu płaskiego z osprzętem do przygotowywania ciepłej wody użytkowej. Natomiast Wnioskodawczyni wykonała na rzecz mieszkańców usługę polegającą na zabezpieczeniu rzeczowej realizacji Projektu.

Projekt zakłada, że po zamontowaniu, instalacja solarna będzie własnością Wnioskodawczyni przez cały okres trwałości Projektu (tj. minimum 5 lat). Po upływie okresu trwałości Projektu kompletna instalacja zostanie przekazana mieszkańcowi na własność.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z udziałem w Projekcie po stronie mieszkańca powstaje przychód z innych źródeł podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji Wnioskodawczyni jest zobowiązana do sporządzenia PIT-8C (tj. informacji o wypłaconym stypendium, o przychodach z innych źródeł oraz o niektórych dochodach z kapitałów pieniężnych) albo jakiejkolwiek innej deklaracji w rozumieniu art. 3 pkt 5 Ordynacji podatkowej?

Zdaniem Wnioskodawczyni, przekazanie przez Nią po 5 latach od zakończenia trwałości Projektu prawa własności instalacji solarnych na rzecz mieszkańców gminy uczestników Projektu bez dodatkowego wynagrodzenia zgodnie z zawartymi umowami, nie stanowi odrębnej czynności lecz końcowy element wykonania usługi świadczonej przez Wnioskodawczynię na rzecz mieszkańców. Po stronie mieszkańca nie powstaje przychód z innych źródeł podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a Wnioskodawczyni nie jest zobowiązana do sporządzenia PIT-8C (tj. informacji o wypłaconym stypendium, o przychodach z innych źródeł oraz o niektórych dochodach z kapitałów pieniężnych). Nie będzie też zobowiązana do sporządzenia jakiejkolwiek innej deklaracji w rozumieniu art. 3 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa.

Zasady udziału w Projekcie są dla wszystkich mieszkańców takie same. Każdy mieszkaniec mógł wypełnić stosowną deklarację uczestnictwa w Projekcie. Po zakwalifikowaniu do Projektu, zasady montażu instalacji, możliwość korzystania z nich w okresie trwałości Projektu, jak i zasady przejścia na własność po upływie tego okresu są dla wszystkich mieszkańców jednakowe. Zatem świadczenia te nie mają charakteru indywidualnego. Nie można zatem w związku z tym mówić o powstaniu przysporzenia majątkowego dla konkretnego mieszkańca. Tylko w przypadku, gdyby konkretny, zindywidualizowany mieszkaniec korzystał z instalacji lub nabył instalację na preferencyjnych zasadach w stosunku do innych mieszkańców, powstałby u niego przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji w związku z realizacją Projektu po stronie mieszkańca nie powstaje przychód z innych źródeł (zarówno w związku z zamontowaniem instalacji na nieruchomości, którymi dysponuje mieszkaniec, możliwości korzystania z niej przez okres trwałości Projektu, jak i z tytułu przeniesienia jej na własność mieszkańca po tym okresie). Tym samym, Wnioskodawczyni nie ma obowiązku sporządzenia Informacji o wypłaconym stypendium, o przychodach z innych źródeł oraz o niektórych dochodach z kapitałów pieniężnych (PIT-8C), ani też jakiejkolwiek innej deklaracji w rozumieniu art. 3 pkt 5 Ordynacji podatkowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1426 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Również zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, przysporzeniem majątkowym i przychodem w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są nie tylko aktywa, które ulegają zwiększeniu u podatnika, ale także zmniejszenie jego pasywów.

W art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych określono katalog źródeł przychodów, wyszczególniając w pkt 9 – inne źródła.

Zgodnie z treścią art. 20 ust. 1 ww. ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Sformułowanie „w szczególności” dowodzi, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.

O przychodzie podatkowym z innych źródeł należy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

W świetle powyższego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega dochód uzyskiwany w wyniku określonych czynności faktycznych i prawnych, w następstwie których mamy do czynienia z przyrostem mienia. Tak więc podstawą uzyskania przychodów z innych źródeł mogą być tylko takie czynności, w wyniku których następuje po stronie osoby fizycznej przysporzenie majątkowe.

Stosownie do art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Zgodnie z art. 45b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzory deklaracji i informacji, o których mowa w art. 35 ust. 10, art. 38 ust. 1a, art. 39 ust. 1 i 3, art. 42 ust. 1a i 2, art. 42a ust. 1, art. 42e ust. 5 i 6 oraz art. 43 ust. 1, wraz z objaśnieniami co do sposobu ich wypełniania, terminu i miejsca składania; rozporządzenie ma na celu umożliwienie identyfikacji podatnika, płatnika i urzędu skarbowego, do którego kierowany jest formularz, oraz poprawnego obliczenia przez płatnika lub podatnika podatku oraz zaliczek na podatek.

Roczne obliczenie podatku, informacje i deklaracje, o których mowa w art. 34 ust. 7 i 8, art. 35 ust. 10, art. 38 ust. 1a i 1b, art. 39 ust. 1-4, art. 42 ust. 1a-4, art. 42a ust. 1 oraz art. 42e ust. 5 i 6, składa się urzędowi skarbowemu za pomocą środków komunikacji elektronicznej, zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej (art. 45ba ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Z przedstawionego opisu zdarzenia wynika, że Gmina (Wnioskodawczyni) jest jednostką samorządu terytorialnego. W ramach wykonywania zadań własnych, o jakich mowa w szczególności w art. 7 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy o samorządzie gminnym oraz art. 403 ust. 2 ustawy Prawo ochrony środowiska, Wnioskodawczyni realizuje zadania wynikające z obowiązku ochrony środowiska i przyrody.

Projekt pn. „(…)” w ramach Działania 2.4 Infrastruktura energetyczna przyjazna środowisku zakwalifikował się do dofinansowania ze środków Unii Europejskiej.

Wnioskodawczyni na podstawie zawartej umowy w dniu 16 listopada 2010 r. z Województwem przystąpiła w 2010 r. do jego realizacji.

Środki z Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa są środkami, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o finansach publicznych. Wnioskodawczyni, przystępując do realizacji projektu, wypełniła swoje ustawowe zadania. W myśl art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, gminy wykonują zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność, natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 tej ustawy, do zakresu działania gmin należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o samorządzie gminnym, sprawy ochrony środowiska i przyrody należą do zadań własnych gmin. Finansowanie ochrony środowiska w zakresie przedsięwzięć związanych z ochroną powietrza i wspomagania wykorzystania lokalnych źródeł energii odnawialnej oraz wprowadzania bardziej przyjaznych dla środowiska nośników energii jest zadaniem własnym gmin. Celem realizacji inwestycji było zmniejszenie poziomu zanieczyszczenia powietrza, powstającego wskutek podgrzewania przez mieszkańców wody do celów użytkowych za pomocą węgla i miału węglowego, pozwalające na redukcję emisji gazów cieplarnianych do atmosfery. Korzyścią z montażu zestawu solarnego dalej również instalacja, dla mieszkańców Gminy było uzyskanie źródła energii służącego do ogrzania wody praktycznie bez ponoszenia kosztów.

W ramach projektu Wnioskodawczyni zamontowała 14 sztuk zestawów kolektorów słonecznych typu płaskiego 3 panelowych na budynkach użyteczności publicznej, będących Jej własnością oraz 549 sztuk zestawów kolektorów słonecznych typu płaskiego 1, 2, 3, 4, 5 i 7 panelowych na nieruchomościach stanowiących własność osób fizycznych. Kolektory słoneczne zamontowano na dachach lub ścianach budynków mieszkalnych. Zamontowane zestawy solarne oraz generowana za ich pomocą energia cieplna jest wykorzystywana do ogrzania ciepłej wody na potrzeby gospodarstw domowych.

Wnioskodawczyni w celu realizacji projektu zawarła w formie pisemnej umowy cywilnoprawne z właścicielami nieruchomości w celu montażu instalacji solarnych. W umowach ustalono wzajemne zobowiązania stron pod względem organizacyjnym i finansowym oraz warunki montażu i eksploatacji zestawów solarnych. Określono też warunki użyczenia nieruchomości dla potrzeb realizacji Projektu.

W latach 2010-2015 Wnioskodawczyni zrealizowała Projekt tj. wyłoniła dostawcę zestawów solarnych, zapewniła nadzór inwestorski, ustaliła harmonogram rzeczowo-czasowo- finansowy realizacji montażu zestawów solarnych, przeprowadziła odbiory częściowe i odbiór końcowy oraz dokonała rozliczenia finansowego Projektu.

Zestawy solarne wraz z całą instalacją są własnością Wnioskodawczyni przez okres 5 lat od dnia zatwierdzenia, przez Instytucję Zarządzającą programem, końcowego wniosku o płatność z realizacji Projektu oraz jego rozliczenia tj. przez okres trwałości Projektu.

Na ten okres Wnioskodawczyni nieodpłatnie użyczyła właścicielom nieruchomości zestawy solarne do korzystania zgodnie z ich przeznaczeniem zobowiązując do ich właściwej eksploatacji. W przypadku uszkodzenia instalacji w okresie nieobjętym gwarancją urządzenia (np. celowego lub nieumyślnego uszkodzenia, uszkodzenia powstałego w wyniku niewłaściwej eksploatacji) właściciel nieruchomości zobowiązany był do pokrycia kosztów naprawy. Uczestnicy projektu nie ponosili żadnych innych opłat poza opłatami eksploatacyjnymi (energia elektryczna do zasilania pomp obiegowych i sterowania).

Przez cały okres trwania umowy właściciel nieruchomości był zobowiązany do zapewnienia Wnioskodawczyni, a także osobom przez Nią wskazanym, bezpłatnego dostępu do zainstalowanego zestawu solarnego. Wnioskodawczyni po przekazaniu przedmiotowych instalacji nie ponosiła żadnych kosztów związanych z ich eksploatacją. Po upływie trwałości projektu zestawy solarne mają zostać przekazane uczestnikom Projektu, bez konieczności dokonywania przez nich żadnych płatności na rzecz Wnioskodawczyni.

Projekt został zrealizowany przez Wnioskodawczynię przy dofinansowaniu ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2014 w wysokości 55,67% kosztów kwalifikowanych, gdzie Beneficjentem środków została Wnioskodawczyni oraz uczestnicy projektu. Każdy uczestnik projektu dobrowolnie zobowiązał się w deklaracji udziału w projekcie oraz w umowie cywilnoprawnej do partycypacji w kosztach realizacji projektu w wysokości 2.500 zł przypadającej na budynek prywatny poprzez wpłatę odpowiedniej kwoty na rachunek bankowy Wnioskodawczyni.

Wnioskodawczyni poniosła wydatki za wykonanie zestawów kolektorów słonecznych na podstawie zawartych z wykonawcami umów i wystawianych przez nich faktur VAT. Wykonawca, który został wyłoniony w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego, wykonał na rzecz Wnioskodawczyni usługę polegającą na dostawie wraz z montażem zestawów kolektorów słonecznych typu płaskiego z osprzętem do przygotowywania ciepłej wody użytkowej. Natomiast Wnioskodawczyni wykonała na rzecz mieszkańców usługę polegającą na zabezpieczeniu rzeczowej realizacji projektu.

Projekt zakłada, że po zamontowaniu, instalacja solarna będzie własnością Wnioskodawczyni przez cały okres trwałości Projektu (tj. minimum 5 lat). Po upływie okresu trwałości Projektu kompletna instalacja zostanie przekazana mieszkańcowi na własność.

Na podstawie powyższego wywieść można, że zasady udziału w Projekcie są dla wszystkich mieszkańców takie same. Po zakwalifikowaniu do Projektu, zasady montażu instalacji, możliwość korzystania z nich w okresie trwałości Projektu, jak i zasady przejścia na własność po upływie tego okresu są dla wszystkich mieszkańców jednakowe. Zatem w omawianej sytuacji nie można mówić o powstaniu przysporzenia majątkowego dla konkretnego mieszkańca. Tylko w przypadku, gdyby konkretny, zindywidualizowany mieszkaniec korzystał z instalacji lub nabył instalację na preferencyjnych zasadach w stosunku do innych mieszkańców, powstałby u niego przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W rezultacie, z tytułu korzystania z instalacji wykorzystujących odnawialne źródła energii przez okres trwałości projektu, jak i z tytułu nabycia tych instalacji po upływie tego okresu ­ nie powstanie po stronie mieszkańców gminy przychód w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem na Wnioskodawczyni nie będzie ciążył obowiązek sporządzenia dla ww. mieszkańców informacji, o której mowa w art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zauważyć jednak należy, że zgodnie z § 1 pkt 3 lit. a) i b) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 grudnia 2019 r. w sprawie określenia niektórych wzorów oświadczeń, deklaracji i informacji podatkowych obowiązujących w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2397), określa się wzór informacji o:

*   niektórych dochodach z kapitałów pieniężnych (PIT-8C), stanowiący załącznik nr 7 do rozporządzenia,
*   przychodach z innych źródeł oraz o dochodach i pobranych zaliczkach na podatek dochodowy (PIT-11), stanowiący załącznik nr 8 do rozporządzenia.

Na podstawie § 2 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia, wzory, o których mowa w § 1 pkt 2 i 3, stosuje się do przychodów, dochodów (strat) uzyskanych (poniesionych) od dnia 1 stycznia 2019 r.

Ponadto z dniem 18 listopada 2020 r. wejdzie w życie rozporządzenie Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 21 października 2020 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie określenia niektórych wzorów oświadczeń, deklaracji i informacji podatkowych obowiązujących w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1940). Na podstawie § 1 rozporządzenia zmieniającego, w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 9 grudnia 2019 r. w sprawie określenia niektórych wzorów oświadczeń, deklaracji i informacji podatkowych obowiązujących w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych (Dz. U. poz. 2397) załączniki nr 4, 6 i 8 do rozporządzenia otrzymują brzmienie określone odpowiednio w załącznikach nr 1-3 do niniejszego rozporządzenia.

Wzory określone w załącznikach nr 1-3 do niniejszego rozporządzenia stosuje się do przychodów, dochodów (strat) uzyskanych (poniesionych) od dnia 1 stycznia 2020 r. (§ 2 ust. 1 rozporządzenia zmieniającego).

Zgodnie zatem z ustalonym w rozporządzeniu wzorem informacji PIT-8C, dotyczy ona wyłącznie niektórych dochodów z kapitałów pieniężnych. Natomiast w przypadku podlegających opodatkowaniu należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1 ustawy, właściwym jest ich ujęcie w informacji o przychodach z innych źródeł oraz o dochodach i pobranych zaliczkach na podatek dochodowy PIT-11.

W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawczyni, że opisane czynności nie stanowią przysporzenia dla mieszkańca i w związku z tym nie będzie Ona zobligowana do sporządzenia informacji o przychodach z innych źródeł ani też jakiejkolwiek innej deklaracji należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.