Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.347.2020.1.WR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-09-14
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego.
Słowa kluczowe: podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; podatek-podatek od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 16 czerwca 2020 r. (data wpływu 24 czerwca 2020 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z wydatkami poniesionymi przez Wnioskodawcę dla potrzeb realizacji projektu pn. „\`(...)\`”– **jest prawidłowe**.****

****

UZASADNIENIE

W dniu 24 czerwca 2020 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z wydatkami poniesionymi przez Wnioskodawcę dla potrzeb realizacji projektu pn. „\`(...)\`”.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

X miasto na prawach powiatu, dalej: Miasto lub Wnioskodawca, posiada status czynnego podatnika VAT o numerze NIP \[…\]. Od 1 stycznia 2017 r. Miasto wraz ze swoimi jednostkami organizacyjnymi rozlicza podatek VAT w scentralizowanym systemie rozliczeń.

Miasto realizuje zadania z zakresu administracji samorządowej należące zarówno do gminy, jak i powiatu. Jak stanowi art. 92 ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. 2019 poz. 511 ze zm.), miasto na prawach powiatu jest gminą wykonującą zadania powiatu na zasadach określonych w tej ustawie. Stosownie do przepisów ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2020 poz. 713) dalej: u.s.g., Miasto jest jednostką samorządu terytorialnego posiadającą osobowość prawną, wykonującą zadania publiczne we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność (art. 2 ust. 1 i 2 u.s.g.). Miasto realizuje zadania własne, które polegają na zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 u.s.g. zadania własne gminy obejmują zaspokojenie zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej w zakresie: ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej.

Mając na uwadze powyższe zadania własne Miasto będzie realizować projekt pn.: „…” - konkurs grantowy, dalej: Projekt. Projekt uzyskał dofinansowanie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa \[…\] na lata \[…\], Oś Priorytetowa IV. Efektywność energetyczna, odnawialne źródła energii i gospodarka niskoemisyjna, Działanie 4.1 Odnawialne źródła energii, Poddziałanie 4.1.3 Odnawialne źródła energii ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.

Projekt polega na udzieleniu grantów (dofinansowania) na dostawę i montaż instalacji odnawialnych źródeł energii wytwarzających energię cieplną i elektryczną w domach jednorodzinnych, zamieszkałych przez mieszkańców Miasta. W ramach projektu dokonany zostanie wybór operatora koordynującego i nadzorującego projekt w imieniu Miasta. Poniesione zostaną także koszty promocji projektu. W projekcie przewidziano dofinansowanie 1000 szt. instalacji OZE, w tym instalacje fotowoltaiczne, instalacje kolektorów słonecznych oraz pompy ciepła.

Podstawowym celem Projektu jest ograniczenie emisji gazów cieplarnianych do atmosfery i obniżenia zanieczyszczenia powietrza w mieście.

Beneficjentami projektu są:

1.  Miasto, udzielające grantów na zakup i montaż instalacji OZE,
2.  właściciele nieruchomości położonych na terenie Miasta, dalej: Mieszkańcy - grantobiorcy.

Projekt obejmuje dwie części:

a) część dotyczącą udzielania przez Miasto dotacji

Wnioskodawca przyznaje właścicielom nieruchomości (budynków mieszkalnych) położonych na terenie miasta dotację w wysokości 95% kosztów netto montażu instalacji fotowoltaicznej, instalacji kolektorów słonecznych oraz pomp ciepła. Koszty kwalifikowane poniesione przez mieszkańców objęte dotacją nie obejmują podatku VAT. Zgodnie z regulaminem Projektu właściciel nieruchomości zobowiązany jest najpierw wykonać inwestycję we własnym zakresie oraz uregulować należności za nabyte w tym celu towary i usługi. Przyznana dotacja będzie stanowić częściowe refinansowanie poniesionych przez Mieszkańca nakładów.

b) część dotyczącą obsługi Projektu

Obsługa projektu zostanie zlecona wyspecjalizowanemu podmiotowi zewnętrznemu, dalej: Operator Projektu, do którego zadań należeć będzie m.in.: obsługa wniosków mieszkańców, weryfikacja wniosków, ocena spełnienia wymogów formalnych i rzeczowych, weryfikacja prawidłowości przeprowadzenia inwestycji, organizacja odbioru inwestycji przez inspektorów nadzoru, sprawowanie bieżącego nadzoru nad realizacją Projektu. Operator Projektu za swoje usługi będzie wystawiał Miastu faktury VAT. Wnioskodawca poniesie również wydatki na promocję Projektu, w szczególności na: wykonanie wymaganej tablicy informacyjnej o projekcie oraz wykonanie strony www dedykowanej dla promocji Projektu.

Koszty kwalifikowalne, ponoszone przez Wnioskodawcę, obejmują podatek VAT i zostaną dofinansowane z UE w wysokości 95%.

Wnioskodawca nie będzie właścicielem powstałej w trakcie realizacji projektu infrastruktury oraz nie będzie pobierał żadnych opłat od Mieszkańców, którym zostaną przyznane granty. Przedmiotowe instalacje będą własnością Mieszkańców, którzy we własnym imieniu i na własny rachunek zrealizują inwestycje objęte Projektem, a od Miasta otrzymają zwrot poniesionych nakładów (grant) do wysokości 95% wydatków netto, nie więcej niż ustalony limit.

Realizacja Projektu rozpocznie się w II połowie 2020 roku.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Miastu będzie przysługiwać całkowite lub częściowe prawo do odzyskania (odliczenia) podatku VAT związanego z wydatkami poniesionymi w ramach realizacji Projektu w zakresie opisanym w punkcie b)?

Zdaniem Wnioskodawcy, Miasto stoi na stanowisku, że nie będzie mu przysługiwało prawo do odzyskania (odliczenia) podatku VAT związanego z wydatkami poniesionymi w ramach realizacji Projektu w zakresie opisanym w poz. 74 punkcie b).

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego określone są w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106 ze zm.), dalej: ustawa o VAT. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

*   nabycia towarów i usług,
*   dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Podatnik ma prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia zarówno tzw. przesłanek pozytywnych - zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT. Powyższa zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Ponadto prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z powołanych przepisów wynika, że za podatnika podatku VAT będzie uznany tylko taki podmiot, który dokonuje czynności zmierzających do wykorzystania nabytych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższe przepisy wskazują, że organy władzy publicznej nie będą podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te będą natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd. W tym tylko zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Gmina, w świetle art. 2 u.s.g. wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Na podstawie art. 6 ust. 1 tej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Miasto w trakcie realizacji Projektu będzie ponosiło wydatki na usługi świadczone przez Operatora Projektu oraz promocję Projektu. Efekty realizacji Projektu nie będą wykorzystywane przez Miasto do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, a wytworzona w ramach Projektu infrastruktura nie będzie jego własnością.

Z uwagi na fakt, że obniżenie kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez podatnika podatku VAT, w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, a w przedmiotowej sytuacji warunki te nie zostaną spełnione, Miasto nie będzie miało prawa do odzyskania (odliczenia) podatku VAT wynikającego z faktur z tytułu nabycia towarów i usług związanych z realizacją Projektu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczenia podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106 ze zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 cyt. ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Jak wynika z powołanych przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Na zakres prawa do odliczenia w sposób bezpośredni wpływa pojmowanie statusu danego podmiotu, jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

W myśl art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z treści powołanych przepisów wynika, że za podatnika VAT będzie uznany tylko taki pomiot, który dokonuje czynności zmierzających do wykorzystania nabytych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Zatem jednostka samorządu terytorialnego działa w charakterze podatnika wykonując we własnym imieniu i na własny rachunek wszelkie czynności, które mają charakter cywilnoprawny i spełniają ww. definicję działalności gospodarczej.

Gmina, w świetle art. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. 2020 r., poz. 713, dalej jako: „ustawa o samorządzie gminnym”), wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Na podstawie art. 6 ust. 1 tej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, nie zastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych Gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej (art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy).

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca, mając na uwadze zadania własne, zamierza zrealizować projekt pn. ”\`(...)\`” dofinansowany z Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata. Projekt polega na udzieleniu grantów (dofinansowania) na dostawę i montaż instalacji odnawialnych źródeł energii wytwarzających energię cieplną i elektryczną w domach jednorodzinnych, zamieszkałych przez mieszkańców Miasta.

Projekt obejmuje dwie części:

a) część dotyczącą udzielania przez Miasto dotacji

W ramach tej części Wnioskodawca przyznaje właścicielom nieruchomości (budynków mieszkalnych) położonych na terenie miasta dotację w wysokości 95% kosztów netto montażu instalacji fotowoltaicznej, instalacji kolektorów słonecznych oraz pomp ciepła. Koszty kwalifikowane poniesione przez mieszkańców objęte dotacją nie obejmują podatku VAT. Zgodnie z regulaminem Projektu właściciel nieruchomości zobowiązany jest najpierw wykonać inwestycję we własnym zakresie oraz uregulować należności za nabyte w tym celu towary i usługi. Przyznana dotacja będzie stanowić częściowe refinansowanie poniesionych przez Mieszkańca nakładów.

b) część dotyczącą obsługi Projektu

Obsługa projektu zostanie zlecona wyspecjalizowanemu podmiotowi zewnętrznemu, dalej: Operator Projektu, do którego zadań należeć będzie m.in.: obsługa wniosków mieszkańców, weryfikacja wniosków, ocena spełnienia wymogów formalnych i rzeczowych, weryfikacja prawidłowości przeprowadzenia inwestycji, organizacja odbioru inwestycji przez inspektorów nadzoru, sprawowanie bieżącego nadzoru nad realizacją Projektu. Operator Projektu za swoje usługi będzie wystawiał Miastu faktury VAT. Wnioskodawca poniesie również wydatki na promocję Projektu, w szczególności na: wykonanie wymaganej tablicy informacyjnej o Projekcie oraz wykonanie strony www dedykowanej dla promocji Projektu.

Wnioskodawca wskazał również, że nie będzie właścicielem powstałej, w trakcie realizacji Projektu, infrastruktury oraz nie będzie pobierał żadnych opłat od Mieszkańców, którym zostaną przyznane granty. Instalacje, o których mowa we wniosku, będą własnością Mieszkańców, którzy we własnym imieniu i na własny rachunek zrealizują inwestycje objęte Projektem, a od Wnioskodawcy otrzymają zwrot poniesionych nakładów do wysokości 95% wydatków netto, lecz nie więcej niż ustalony limit.

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego w związku z realizacją ww. projektu, w zakresie czynności oznaczonych w pkt b).

Jak wcześniej wskazano odliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W omawianej sprawie warunek uprawniający do odliczenia podatku naliczonego, w zakresie czynności opisanych w pkt b) opisu zdarzenia przyszłego nie został spełniony, ponieważ, jak wskazano we wniosku, realizacja opisanego zadania nastąpi w zakresie zadań własnych, do realizacji których Gmina jest zobowiązana przepisami ustawy o samorządzie gminnym. Ponadto jak wynika z okoliczności sprawy, nabywane podczas realizacji inwestycji towary i usługi, w zakresie opisanych w pkt b) opisu zdarzenia przyszłego, nie będą służyły do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym, Wnioskodawca nie będzie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z wydatkami poniesionymi z tytułu realizacji ww. Projektu w zakresie opisanym w pkt b) opisu zdarzenia przyszłego.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Należy także zauważyć, że pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych.

Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowalnym. W związku z powyższym nie zajęto stanowiska w tej sprawie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 1325, z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

****