Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-1546/09-6/BD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-03-03
Teza: Obowiązek wykazania w zgłoszeniu identyfikacyjnym NIP-2 wszystkich miejsc prowadzenia działalności.
Słowa kluczowe: działalność-wykonywanie działalności-miejsce wykonywania działalności; obowiązek-obowiązek ewidencyjny; zgłoszenie-zgłoszenie aktualizacyjne
Przepisy: [NIP] Ustawa o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników-Rozdział 2-art 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej, przedstawione we wniosku z dnia 9 grudnia 2009 r. (data wpływu: 15 grudnia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zasad ewidencji i identyfikacji podatników i płatników w zakresie obowiązku wykazania w zgłoszeniu identyfikacyjnym NIP-2 wszystkich miejsc prowadzenia działalności – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 grudnia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej zasad ewidencji i identyfikacji podatników i płatników w zakresie obowiązku wykazania w zgłoszeniu identyfikacyjnym NIP-2 wszystkich miejsc prowadzenia działalności.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

(…) S.A. prowadzi działalność gospodarczą na terenie 3 elektrowni położonych w dwóch różnych miejscowościach. Fakt ten potwierdzono w zgłoszeniu rejestracyjnym miejsca wykonywania działalności NIP-2.

Spółka jako całość tworzy jeden podmiot organizacyjny, dla którego prowadzone są jedne księgi rachunkowe i który ma wspólny jeden Zarząd. Oprócz podstawowych jednostek wytwórczych jakimi są bloki energetyczne i skupiona wokół nich infrastruktura przemysłowa w obrębie ogrodzenia, Spółka posiada ponadto cały szereg urządzeń technicznych i hydrotechnicznych oraz budowli położonych na terenie wielu gmin, jak np.: pompownia (…), odparowalnik (…), zbiornik wstępnego schładzania, składowisko północne odpadów paleniskowych, przepompownia wału Jeziora (…), kanały zrzutowe i obieg chłodzący wody technologicznej długości ok. 50 km przebiegający przez kilka okolicznych gmin.

Spółka posiada również ośrodek wypoczynkowy wydzierżawiony innemu podmiotowi jak również dzierżawi, dla potrzeb prowadzonej działalności biuro w X, z którego część poddzierżawia innej spółce. W niektórych z tych miejsc są zatrudnieni pracownicy obsługujący urządzenia, ale w miejscach tych (poza ośrodkiem wypoczynkowym i biurem w X) nie są świadczone usługi zewnętrzne i nie są uzyskiwane przychody. Są to jedynie miejsca obsługujące technologiczny proces wytwarzania energii elektrycznej.

Wnioskodawca zauważa, iż fakt posiadania wszystkich tych obiektów znajduje pełne odzwierciedlenie w prowadzonej przez Spółkę szczegółowej ewidencji środków trwałych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy zgłoszeniu identyfikacyjnemu dla celów rejestracji NIP podlegają wszystkie miejsca prowadzenia działalności, a więc czy obejmuje wszystkie miejsca w których znajdują się urządzenia, czy budowle będące własnością Spółki, czy też miejscami tymi są miejscowości z których prowadzona jest sprzedaż energii elektrycznej i ewentualnie innych usług, czy towarów?

Zdaniem Wnioskodawcy, stosownie do postanowień art. 5 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników, podatnicy obowiązani są do dokonania zgłoszenia identyfikacyjnego.

Zgłoszenie identyfikacyjne podatników niebędących osobami fizycznymi zawiera w szczególności pełną i skróconą nazwę (firmę), formę organizacyjno-prawną, adres siedziby, numer identyfikacyjny REGON, organ rejestrowy lub ewidencyjny i numer nadany przez ten organ, wykaz rachunków bankowych, adres miejsca przechowywania dokumentacji rachunkowej oraz przedmiot wykonywanej działalności określony według obowiązujących standardów klasyfikacyjnych, a ponadto:

1.  w przypadku zakładów (oddziałów) osób prawnych oraz innych wyodrębnionych jednostek wewnętrznych będących podatnikami - NIP oraz inne dane dotyczące jednostki macierzystej;
2.  w przypadku spółek cywilnych, jawnych, partnerskich, komandytowych oraz komandytowo-akcyjnych dane dotyczące wspólników, w tym również NIP nadany poszczególnym wspólnikom;
3.  w przypadku podatkowych grup kapitałowych - dane dotyczące spółek wchodzących w skład grupy, w tym również NIP nadane tym spółkom.

Ponieważ ustawa nie precyzuje pojęcia miejsca prowadzenia działalności dlatego za celowe wydaje się przyjęcie, że miejscem prowadzenia działalności jest miejsce w którym dokonywana jest sprzedaż i uzyskiwane są przychody. W przypadku Spółki są to 2 miejscowości w których usytuowane są elektrownie. Nie jest miejscem wykonywania działalności np. przepompownia wału Jeziora (…).

Dla celów informacyjnych Spółka prowadzi szczegółową ewidencję, w której znajduje się wykaz całego posiadanego majątku oraz miejsca jego lokalizacji. Jak się wydaje powtarzanie tego w zgłoszeniu identyfikacyjnym nie znajduje żadnego uzasadnienia w przepisach prawa.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 269, poz. 2681 ze zm.), zwanej dalej ustawą, zgłoszenie identyfikacyjne podatników niebędących osobami fizycznymi zawiera w szczególności pełną i skróconą nazwę (firmę), formę organizacyjno-prawną, adres siedziby, numer identyfikacyjny REGON, organ rejestrowy lub ewidencyjny i numer nadany przez ten organ, wykaz rachunków bankowych, adres miejsca przechowywania dokumentacji rachunkowej oraz przedmiot wykonywanej działalności określony według obowiązujących standardów klasyfikacyjnych, a ponadto:

1.  w przypadku zakładów (oddziałów) osób prawnych oraz innych wyodrębnionych jednostek wewnętrznych będących podatnikami - NIP oraz inne dane dotyczące jednostki macierzystej;
2.  w przypadku spółek cywilnych, jawnych, partnerskich, komandytowych oraz komandytowo-akcyjnych – dane dotyczące wspólników, w tym również NIP nadany poszczególnym wspólnikom;
3.  w przypadku podatkowych grup kapitałowych - dane dotyczące spółek wchodzących w skład grupy, w tym również NIP nadane tym spółkom.

Jak stanowi art. 5 ust. 4 ustawy, zgłoszenie identyfikacyjne podatników wykonujących działalność gospodarczą zawiera również informacje dotyczące tej działalności.

Natomiast zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy, podatnicy mają obowiązek aktualizowania danych objętych zgłoszeniem identyfikacyjnym przez dokonanie zgłoszenia aktualizacyjnego do właściwego naczelnika urzędu skarbowego określonego w art. 4 – wymienieni w art. 6 ust. 1, tj. podatnicy podatku od towarów i usług lub podatku akcyzowego – nie później niż w terminie 7 dni od dnia, w którym nastąpiła zmiana danych.

Na podstawie delegacji ustawowej wynikającej z art. 5 ust. 5 ustawy zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 29 września 2009 r. w sprawie wzorów formularzy zgłoszeń identyfikacyjnych (Dz. U. Nr 161, poz. 1282).

Zgłoszenie identyfikacyjne/zgłoszenie aktualizacyjne osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, będącej podatnikiem lub płatnikiem (NIP-2), stanowi załącznik nr 2 do niniejszego rozporządzenia. W opisie pola B.11 niniejszego zgłoszenia, określonego jako „adresy miejsc prowadzenia działalności”, wypełniając warunki ustawowe zgłoszenia identyfikacyjnego wymienione w art. 5 ust. 4 ustawy wpisano: „W zgłoszeniu identyfikacyjnym należy podać adresy wszystkich miejsc wykonywania działalności (również hurtowni, magazynów, składów), a w zgłoszeniu aktualizacyjnym – stosownie do okoliczności i zmian. W przypadku braku miejsca na wpisanie dalszych adresów należy wypełnić formularz NIP-C lub sporządzić listę adresów tych miejsc z zaznaczeniem powodu zgłoszenia każdego adresu. W przypadku adresu nietypowego (np. sklep w przejściu podziemnym, działalność na terenie całego kraju) dane adresowe należy podać z możliwą dokładnością.”

Zauważyć należy, iż ani ustawa z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników, ani też ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa nie definiują pojęcia „miejsce prowadzenia działalności”. Jedynie art. 3 pkt 9 ustawy Ordynacja podatkowa stanowi, iż pod pojęciem „działalności gospodarczej” rozumie się każdą działalność zarobkową w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, w tym wykonywanie wolnego zawodu, a także każdą inną działalność zarobkową wykonywaną we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek, nawet gdy inne ustawy nie zaliczają tej działalności do działalności gospodarczej lub osoby wykonujące taką działalność – do przedsiębiorców.

Natomiast art. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t. j. Dz. U. z 2007 Nr 155, poz. 1095 ze zm.) wskazuje jedynie, iż działalnością gospodarczą jest zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły.

Można również posiłkować się pojęciem działalności gospodarczej określonej w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), która w art. 15 ust. 2 wskazuje, iż działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

A zatem za miejsce prowadzenia działalności, w świetle powyższych regulacji, należałoby uznać miejsce, gdzie zdefiniowana w powyższych przepisach działalność gospodarcza jest wykonywana. Ponadto winna być ona prowadzona w celach zarobkowych, tj. w celu osiągnięcia przychodu (zysku) oraz wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły lub chociażby częstotliwy.

Skoro jednak bezpośrednio z przepisów prawa nie wynika definicja „miejsca prowadzenia działalności” należy wziąć pod uwagę jego słownikowe brzmienie. Miejsce prowadzenia działalności oznacza zatem miejsce, w którym przedsiębiorca podejmuje czynności w zakresie działalności gospodarczej lub statutowej. Za takie miejsca można przykładowo uznać filie, przedstawicielstwa, oddziały, punkty, w których przedsiębiorca podejmuje czynności, nawet w sytuacji, gdy są one organizacyjnie podporządkowane.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że Spółka prowadzi działalność gospodarczą na terenie 3 elektrowni położonych w dwóch różnych miejscowościach. Jednostka jako całość tworzy jeden podmiot organizacyjny, dla którego prowadzone są jedne księgi rachunkowe i który ma wspólny Zarząd. Oprócz podstawowych jednostek wytwórczych jakimi są bloki energetyczne i skupiona wokół nich infrastruktura przemysłowa w obrębie ogrodzenia, Spółka posiada ponadto cały szereg urządzeń technicznych i hydrotechnicznych oraz budowli położonych na terenie wielu gmin, jak np.: pompownia (…), odparowalnik (…), zbiornik wstępnego schładzania, składowisko północne odpadów paleniskowych, przepompownia wału Jeziora (…), kanały zrzutowe i obieg chłodzący wody technologicznej długości ok. 50 km przebiegający przez kilka okolicznych gmin.

Spółka posiada również ośrodek wypoczynkowy wydzierżawiony innemu podmiotowi jak również dzierżawi, dla potrzeb prowadzonej działalności biuro w (…), z którego część poddzierżawia innej spółce. W niektórych z tych miejsc są zatrudniani pracownicy obsługujący urządzenia, ale w miejscach tych (poza ośrodkiem wypoczynkowym i biurem w X) nie są świadczone usługi zewnętrzne i nie są uzyskiwane przychody. Są to jedynie miejsca obsługujące technologiczny proces wytwarzania energii elektrycznej.

Wnioskodawca zauważa, iż fakt posiadania wszystkich tych obiektów znajduje pełne odzwierciedlenie w prowadzonej przez Spółkę szczegółowej ewidencji środków trwałych.

W świetle przywołanych powyżej przepisów prawa, w których określono co należy rozumieć pod pojęciem działalności gospodarczej oraz znaczenia słownikowego pojęcia: „miejsce prowadzenia działalności”, w przedstawionym przez Wnioskodawcę stanie faktycznym należy stwierdzić, iż położenia wszystkich posiadanych przez Spółkę nieruchomości, w których wykonywana jest przez Wnioskodawcę jakakolwiek działalność, należy uznać za „miejsca prowadzenia działalności” i jako takie winny zostać wymienione w polu B.11 formularza NIP-2, a w przypadku, gdy ich liczba przekroczy 3, w formularzu NIP-C lub wskazane poprzez sporządzenie listy adresów tych miejsc z zaznaczeniem powodu zgłoszenia każdego adresu.

Reasumując, w świetle ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników oraz na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 listopada 2003 r. w sprawie wzorów formularzy zgłoszeń identyfikacyjnych, a także w świetle definicji słownikowej „miejsca prowadzenia działalności”, Spółka w zgłoszeniu NIP-2, w polu B.11 powinna wskazać położenia (adresy) wszystkich miejsc, w których są wykonywane czynności, mające związek z wykonywaną działalnością gospodarcza, dotyczy to zatem również budowli oraz urządzeń technicznych i hydrotechnicznych.

W niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej obowiązku wykazania w zgłoszeniu identyfikacyjnym NIP-2 wszystkich miejsc prowadzenia działalności.

Natomiast postępowanie w zakresie określenia miejsca prowadzenia działalności w przypadku najmu nieruchomości, tut. Organ umorzył postanowieniem nr ILPP1/443-1546/09-7/BD z dnia 3 marca 2010 r.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr i o 3, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.