Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.618.2024.4.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-30
Teza: Skutki podatkowe wynikające z wniesienia wkładu niepieniężnego do spółki jawnej oraz w rezultacie przystąpienia do tej spółki.
Słowa kluczowe: aport; cena-ceny transferowe; dokumentacja-dokumentacja podatkowa; koszt-koszty uzyskania przychodów; przychód; spółki-spółka jawna; wierzytelność
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1a. Ceny transferowe-Oddział 3. Dokumentacja cen transferowych-Obowiązek sporządzania lokalnej dokumentacji cen transferowych-Inna transakcja; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia niestanowiące przychodu-Wkład niepieniężny (aport) wnoszony do spółki niebędącej osobą prawną; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia stanowiące przychód-Wniesienie do spółki albo spółdzielni wkładu niepieniężnego; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Koszty dot. udziałów, akcji, papierów wartościowych, pochodnych instrumentów finansowych-Koszty z tytułu objęcia udziałów (akcji) w spółce albo wkładów w spółdzielni w zamian za wkład niepieniężny-Wkład w postaci wierzytelności zaliczonej uprzednio do przychodów należnych
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1a-Oddział 3-art. 11k-ust. 2-pkt 4; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 7; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12-ust. 4-pkt 3c; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 1j

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 31 października 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej w zakresie skutków podatkowych wynikających z wniesienia
    wkładu niepieniężnego do spółki jawnej oraz w rezultacie przystąpienia do tej spółki.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 9 stycznia 2025 r. (wpływ 14 stycznia 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością będącą wyłącznym
    dystrybutorem w Europie/Polsce (...) (marka X) a także dystrybutorem innych produktów
    wystroju wnętrz takich jak np.(...) produkowany pod własną marką Wnioskodawcy.
    Niezależnie od tego Wnioskodawca ma w swojej ofercie wysokiej jakości (...).
    Wnioskodawca prowadzi w powyższym zakresie zarówno sprzedaż hurtową, jak i
    detaliczną.
    Wnioskodawca (Spółka) jest Polskim rezydentem podatkowym, którego dochody w całości
    podlegają opodatkowaniu w Polsce na zasadach określonych w art. 3 ust. 1-1a ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych (CIT). Podobnie wszyscy wspólnicy
    Wnioskodawcy są Polskimi rezydentami podatkowymi, których dochody podlegają w
    całości opodatkowaniu w Polsce na zasadach określonych w art. 3 ust. 1-1a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT).
    Właścicielami udziałów w Spółce są trzy osoby fizyczne. Obecnie Wnioskodawca planuje
    obecnie przystąpić do spółki jawnej w której wspólnikami są te same osoby fizyczne, które

    są wspólnikami Wnioskodawcy (Wnioskodawca oraz spółka jawna są powiązane
    osobowo). Przystępując do spółki jawnej Wnioskodawca wniesie tytułem swego wkładu
    wierzytelność Wnioskodawcy wobec tej spółki jawnej. Dokładna kwota stanowiąca wartość
    wnoszonej wierzytelności, nie jest obecnie znana z tego względu, że w ramach bieżącej
    współpracy z jednej strony Wnioskodawca wystawia na rzecz spółki jawnej na bieżąco
    nowe faktury, z drugiej zaś strony spółka jawna dokonuje zapłaty za faktury wystawiane
    przez Wnioskodawcę wcześniej. Wnioskodawca pragnie ponadto nadmienić, iż planuje
    dokonanie wniesienia wierzytelności w wysokości wartości nominalnej, wynikającej z
    wystawionych przez niego faktur.
    Wnioskodawca oraz spółka jawna uznają, że nominalna wartość wnoszonej wierzytelności
    wynikająca z zsumowania kwoty faktur wystawionych przez Wnioskodawcę na rzecz spółki
    jawnej, oddaje rynkową wartość tych wierzytelności w momencie ich wnoszenia.
    W rezultacie przystąpienia Wnioskodawcy do spółki jawnej, zmianie ulegnie umowa spółki
    jawnej w zakresie obejmującym osoby wspólników (dojdzie do poszerzenia składu
    wspólników o Wnioskodawcę) oraz w zakresie obejmującym udział poszczególnych
    wspólników w zyskach i stratach spółki jawnej – implicite udział dotychczasowych
    wspólników w zyskach i stratach spółki jawnej ulegnie pomniejszeniu. Dojdzie również do
    ustanowienia w spółce jawnej udziału kapitałowego przystępującego wspólnika
    (Wnioskodawcy) w wysokości wartości nominalnej wnoszonej przez niego wierzytelności.
    Ponadto w wyniku opisanej czynności, zważywszy na fakt, iż jeden i ten sam podmiot
    (spółka jawna) stanie się dłużnikiem i wierzycielem tego samego tytułu, (spółka jawna
    stanie się podmiotem praw i obowiązków w ramach tego samego stosunku prawnego),
    dojdzie do tzw. konfuzji (wygaśnięcia wierzytelności).
    Wnioskodawca pragnie zaznaczyć, iż należności stanowiące źródło ww. wierzytelności o
    których mowa, zostały przez niego zaliczone do przychodów należnych oraz podlegały
    /podlegają opodatkowaniu podatkiem CIT. Niezależnie zaś od tego Wnioskodawca
    dokonywał opodatkowania każdej kwoty należności podatkiem VAT, który był ujmowany
    przez Wnioskodawcę na wystawianych przez niego fakturach oraz uwzględniany (jako
    podatek należny) w rozliczeniach podatkowych i deklaracjach Wnioskodawcy.
    W celu nakreślenia możliwie szerokiego kontekstu sytuacji związanej z istnieniem oraz
    funkcjonowaniem zarówno Wnioskodawcy jak i spółki jawnej oraz okoliczności
    planowanego przystąpienia przez Wnioskodawcę do spółki jawnej, Wnioskodawca pragnie
    wyjaśnić, iż przedmiotem działalności spółki jawnej jest również dystrybucja (zarówno
    marki (...) (marka X) – w tym zakresie spółka jawna funkcjonuje jako część sieci dealerskiej
    Wnioskodawcy, oraz (...) (marka Y) – w tym zakresie spółka jawna działa niezależnie) a
    także sprzedaż (...). Spółka ta (tj. spółka jawna) powstała oryginalnie z przekształcenia
    spółki cywilnej w roku 2002, zaś pierwotnie została powołana w celu rozdzielenia
    działalności gospodarczej polegającej na dystrybucji produktów konkurencyjnych wobec
    produktów głównego kontrahenta i dostawcy Wnioskodawcy tj. firmy (...) będącej
    producentem (...) (marka X) z którą Wnioskodawca podpisał umowę dystrybucyjną.
    Model współpracy Wnioskodawcy oraz spółki jawnej opiera się generalnie rzecz biorąc na
    wzajemnym świadczeniu sobie usług oraz na zaopatrywaniu spółki jawnej, jako dealera w
    (...) (X) (sporadycznie dochodzi do transakcji, w których to spółka jawna zaopatruje
    Wnioskodawcę w (...) (Y), jeśli Wnioskodawca ze swojej strony zgłasza zapotrzebowanie na
    zaopatrzenie konkretnego, swojego Klienta w produkt tańszy niż (...) (X)). Jeśli chodzi
    natomiast o wzajemne świadczenie usług to Wnioskodawca udostępnia spółce jawnej
    odpłatnie, część swojej powierzchni magazynowej natomiast spółka jawna świadczy na
    rzecz Wnioskodawcy odpłatne usługi logistyczne (obsługa magazynu Wnioskodawcy). W
    rezultacie we wzajemnych rozliczeniach spółek doszło do powstania wierzytelności, która
    ma być przedmiotem wkładu Wnioskodawcy do spółki jawnej.
    Wnioskodawca pragnie przy tym zaznaczyć, że:

    a) Wartość wierzytelności stanowiących przedmiot wkładu do spółki jawnej nie
      przekracza kwot określonych w art. 11k ust. 2 CIT,
    b) Zarówno Wnioskodawca, jak i spółka jawna oraz wszyscy wspólnicy Wnioskodawcy
      (oraz spółki jawnej):
          mają (odpowiednio) siedzibę lub miejsca zamieszkania na terytorium
          Rzeczpospolitej Polskiej,
          nie korzystają ze zwolnień podmiotowych stanowiących treść art. 6 CIT,
          nie osiągają dochodów z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie
          specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art.
          16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach
          ekonomicznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1604),
          nie osiągają dochodów z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o
          wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych
          inwestycji (Dz. U. z 2023 r. poz. 74, 1688 i 2005), i uzyskane na terenie
          określonym w tej decyzji o wsparciu,
          nie ponieśli straty podatkowej w roku ubiegłym tj. 2023 (zważywszy, iż do
          planowanego wniesienia przez Wnioskodawcę opisanej w tym wniosku
          wierzytelności do spółki jawnej oraz przystąpienia do tej spółki, może dojść w
          roku 2025, Wnioskodawca postuluje przyjęcie przez Dyrektora KIS dla potrzeb
          ustalenia zdarzenia przyszłego, iż wymienione podmioty nie poniosą straty
          podatkowej również w roku 2024).
    Niezależnie od tego Wnioskodawca pragnie zaznaczyć, iż na dzień składania Wniosku,
    wspólnicy spółki jawnej nie podjęli jeszcze decyzji odnośnie złożenia przez spółkę jawną
    zawiadomienia, o którym mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 lit. b, ustawy o podatku dochodowym
    od osób prawnych, w terminie 14 dni, licząc od dnia zaistnienia zmiany w składzie
    wspólników spółki jawnej (CIT-15J).
    W związku z opisanym powyżej zamierzeniem, Wnioskodawca powziął wątpliwość
    odnośnie skutków podatkowych planowanej czynności. Wnioskodawca pragnie
    nadmienić, iż osobne wnioski o interpretacje indywidualne odnoszące się do skutków
    podatkowych planowanej czynności dla wspólników spółki jawnej oraz samej spółki
    jawnej, zostaną złożone odpowiednio przez te podmioty.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    W roku dokonania wkładu o którym mowa we wniosku, suma wartości wszystkich
    transakcji zaliczanych do kategorii innych transakcji niż określone w art. 11k ust. 2 pkt 1-3
    CIT (tzn. innych niż transakcje towarowe, finansowe, usługowe) nie przekroczy u
    Wnioskodawcy kwoty 2 000 000 zł.
    Pytania
    1. Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, wniesienie przez Wnioskodawcę jako wkładu do
      spółki jawnej, własnej wierzytelności wobec tej spółki oraz w rezultacie przystąpienie
      do tej spółki, spowoduje powstanie po stronie Wnioskodawcy przychodu na gruncie
      ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

    2. Czy w odniesieniu do sytuacji, w której wniesienie przez Wnioskodawcę własnej
      wierzytelności do spółki jawnej oraz w rezultacie przystąpienie do tej spółki,
      spowoduje powstanie po stronie Wnioskodawcy przychodu na gruncie ustawy o
      podatku dochodowym od osób prawnych, Wnioskodawca będzie również uprawniony
      do rozpoznania z tego tytułu kosztu podatkowego?
    3. Czy wniesienie przez Wnioskodawcę wierzytelności do spółki jawnej i w rezultacie
      przystąpienie do tej spółki, stanowić czynność opodatkowaną podatkiem od towarów i
      usług (VAT)?
    4. Czy w przypadku przeprowadzenia czynności opisanych we wniosku, Wnioskodawca
      będzie zobowiązany do sporządzenia dokumentacji podatkowej cen transferowych?
    Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena Państwa stanowiska w zakresie pytań nr 1,
    2 i 4 dotyczącego podatku dochodowego od osób prawnych. W zakresie pytania nr 3
    dotyczącego podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Państwa stanowisko w sprawie
    ad pyt. 1
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że skutki wniesienia przez niego jako wkładu do spółki
    jawnej, jego własnej wierzytelności do spółki jawnej w zamian za objęcie udziałów tej
    spółki (oraz w rezultacie przystąpienie do tej spółki), będą uzależnione od tego, czy spółka
    jawna w wyniku zmiany składu osobowego wspólników spowodowanego przystąpieniem
    do niej Wnioskodawcy, złoży czy też nie złoży informacji, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt
    1a lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w terminie 14 dni, licząc od
    dnia zmiany składu osobowego swoich wspólników.
    W przypadku złożenia ww. informacji przez spółkę jawną, przychód po stronie
    Wnioskodawcy nie powstanie, gdyż nie dojdzie do zmiany statusu spółki jawnej na gruncie
    CIT (nie stanie się ona podatnikiem CIT). W przypadku jednak niezłożenia ww. informacji
    przez spółkę jawną, wskutek zmiany jej statusu na gruncie podatku CIT, Wnioskodawca
    powinien rozpoznać przychód z tytułu objęcia udziałów (a w konsekwencji w celu
    określenia dochodu, również koszt podatkowy z tego tytułu, co jest przedmiotem
    osobnego pytania).
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    W myśl art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1800 ze zm., dalej: „ustawa CIT”), ustawa reguluje
    opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób prawnych i spółek kapitałowych
    w organizacji.
    Zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy CIT, przepisy ustawy mają również zastosowanie do
    jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, z wyjątkiem przedsiębiorstw
    w spadku i spółek niemających osobowości prawnej, z zastrzeżeniem ust. 1 i 3.
    Stosownie do art. 1 ust. 3 ustawy CIT, przepisy ustawy mają również zastosowanie do:
    1) spółek komandytowych i spółek komandytowo-akcyjnych mających siedzibę lub zarząd
      na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
    1a) spółek jawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
      jeżeli wspólnikami spółki jawnej nie są wyłącznie osoby fizyczne oraz spółka jawna
      nie złoży:
      a) przed rozpoczęciem roku obrotowego informacji, według ustalonego wzoru, o
        podatnikach podatku dochodowego od osób prawnych oraz o podatnikach
        podatku dochodowego od osób fizycznych, posiadających, bezpośrednio lub za
        pośrednictwem podmiotów niebędących podatnikami podatku dochodowego,
        prawa do udziału w zysku tej spółki, o którym mowa odpowiednio w art. 5 ust. 1

        albo o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, 1163, 1243, 1551 i
        1574), lub
      b) aktualizacji informacji, o której mowa w lit. a, w terminie 14 dni, licząc od dnia
        zaistnienia zmian w składzie podatników, lub
      c) informacji, o której mowa w lit. a, w terminie 14 dni, licząc od dnia zarejestrowania
        spółki jawnej – w przypadku nowo utworzonej spółki jawnej oraz spółki jawnej
        powstałej z przekształcenia innej spółki
      – do naczelnika urzędu skarbowego właściwego ze względu na siedzibę spółki jawnej
        oraz naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla każdego podatnika
        osiągającego dochody z takiej spółki;
    2) spółek niemających osobowości prawnej mających siedzibę lub zarząd w innym
      państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego innego państwa są
      traktowane jak osoby prawne i podlegają w tym państwie opodatkowaniu od całości
      swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania.
    Zgodnie zaś z art. 1 ust. 5 ustawy CIT, spółka jawna posiada status podatnika odpowiednio
    od pierwszego dnia roku obrotowego, o którym mowa w ust. 3 pkt 1a lit. a, albo od dnia
    zaistnienia zmian w składzie podatników, o których mowa w ust. 3 pkt 1a lit. b, do dnia
    likwidacji spółki lub wykreślenia z właściwego rejestru.
    W myśl art. 4a pkt 14 ustawy CIT, ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą
    prawną – oznacza to spółkę inną niż określona w pkt 21.
    Zgodnie z art. 4a pkt 21 ustawy CIT, ilekroć w ustawie jest mowa o spółce – oznacza to:
    a) spółkę posiadającą osobowość prawną, w tym także spółkę zawiązaną na podstawie
      rozporządzenia Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r. w sprawie
      statutu spółki europejskiej (SE) (Dz. Urz. WE L 294 z 10.11.2001, str. 1, ze zm.; Dz.Urz.
      UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6, t. 4, str. 251),
    b) spółkę kapitałową w organizacji,
    c) spółki, o których mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 1a mające siedzibę lub zarząd na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
    d) spółkę niemającą osobowości prawnej mającą siedzibę lub zarząd w innym państwie,
      jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego innego państwa jest traktowana
      jak osoba prawna i podlega w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich
      dochodów bez względu na miejsce ich osiągania.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy CIT, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są
    w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Przepisy art. 12 ust. 1 ustawy CIT, nie definiują pojęcia przychodu, jednak zawarty w nich
    otwarty katalog przykładowych rodzajów przysporzeń stanowiących przychody pozwala
    na przyjęcie, że za przychody uznaje się przysporzenia o charakterze definitywnym (trwałe
    i bezzwrotne), które skutkują zwiększeniem aktywów lub zmniejszeniem pasywów
    podatnika, a nie zostały wyłączone na mocy przepisów art. 12 ust. 4 ustawy o CIT.
    Natomiast w myśl art. 12 ust. 4 pkt 3c ustawy CIT, do przychodów nie zalicza się
    przychodów z tytułu przeniesienia własności składników majątku będących przedmiotem
    wkładu niepieniężnego (aportu) wnoszonych do spółki niebędącej osobą prawną, w tym
    wnoszonych do takiej spółki składników majątku otrzymanych przez podatnika w
    następstwie likwidacji spółki niebędącej osobą prawną, wystąpienia z takiej spółki albo
    zmniejszenia udziału kapitałowego w takiej spółce.
    Przenosząc powyższe na grunt przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego należy
    zauważyć, iż przywołany powyżej przepis art. 12 ust. 4 pkt 3c w sposób jednoznaczny
    stwierdza brak możliwości przypisania przychodu, dla podatnika podatku dochodowego

    od osób prawnych, takiego jak Wnioskodawca, wnoszącego aport do każdej spółki
    niebędącej osobą prawną.
    Zważywszy, iż spółka jawna spełnia powyższy warunek (nie posiada osobowości prawnej),
    to w przypadku wniesienia przez Wnioskodawcę do spółki jawnej opisanej w treści
    wniosku, wierzytelności pieniężnej przysługującej Wnioskodawcy wobec tej spółki (oraz w
    rezultacie przystąpienia przez Wnioskodawcę do tej spółki jawnej) po stronie
    Wnioskodawcy nie powstanie przychód do opodatkowania z tego tytułu. Powyższe
    znajdzie zastosowanie w sytuacji, w której wspólnicy spółki jawnej podejmą decyzję, w
    efekcie której spółka jawna złożyłaby informację, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1a lit. b
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w terminie 14 dni, licząc od dnia
    zaistnienia zmian w składzie wspólników spółki.
    W opinii Wnioskodawcy, sytuacja kształtować się będzie jednak odmiennie w przypadku,
    jeśli wspólnicy spółki jawnej, po wniesieniu przez Wnioskodawcę opisanego we wniosku
    wkładu niepieniężnego w postaci wierzytelności i przystąpieniu w związku z tym do spółki
    jawnej, podejmą decyzję o niezłożeniu informacji, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1a lit. b
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w terminie 14 dni, licząc od dnia
    zaistnienia zmian w składzie wspólników spółki jawnej.
    Jakkolwiek bowiem niezłożenie takiej informacji nie spowoduje naturalnie zmiany statusu
    spółki jawnej na gruncie przepisów Kodeksu Spółek Handlowych (spółka jawna nie
    przestanie wskutek takiego działania wspólników być spółką nie będącą osobą prawną), to
    jednak ze względu na treść przywołanych przepisów ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych formułujących zakres podmiotowy funkcjonowania ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych, to w opinii Wnioskodawcy de facto przestanie być ona
    objęta zakresem przedmiotowym art. 12 ust. 4 pkt 3c ustawy.
    Z przytoczonych przepisów wynika mianowicie, iż ustawa o podatku dochodowym od
    osób prawnych znajduje zastosowanie do spółek jawnych w których jednym ze
    wspólników stanie się spółka z ograniczoną odpowiedzialnością i równocześnie taka
    spółka jawna nie złoży w określonym terminie informacji do naczelnika urzędu
    skarbowego właściwego ze względu na siedzibę spółki jawnej oraz naczelnika urzędu
    skarbowego właściwego dla każdego podatnika osiągającego dochody z takiej spółki o
    podatnikach podatku dochodowego od osób prawnych oraz o podatnikach podatku
    dochodowego od osób fizycznych, posiadających, bezpośrednio lub za pośrednictwem
    podmiotów niebędących podatnikami podatku dochodowego, prawa do udziału w zysku
    tej spółki, (art. 1 ust. 3 pkt 1a lit. b ustawy CIT).
    W myśl art. 4a pkt 14 ustawy CIT, ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą
    prawną – oznacza to spółkę inną niż określona w pkt 21. Tymczasem zgodnie z art. 4a pkt
    21 lit. b ustawy CIT, ilekroć w ustawie jest mowa o spółce oznacza to spółki, o których
    mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 1a (czyli w szczególności spółki jawne które w obliczu zmiany
    składu osobowego wspólników, skutkującej przystąpieniem do spółki wspólnika innego
    niż osoba fizyczna, nie złożyły informacji w tej kwestii do właściwych naczelników urzędu
    skarbowego) mające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Innymi słowy, w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jedynie
    takie spółki jawne, które wskutek zmiany składu osobowego wspólników polegającej na
    przystąpieniu do spółki jawnej innego podmiotu niż osoba fizyczna (w szczególności sp. z
    o.o., jak opisano we wniosku) złożyły naczelnikowi urzędu skarbowego stosowną
    informację i w związku z tym nie stały się podatnikami podatku dochodowego od osób
    prawnych, spełniają definicję spółki nie będącej osobą prawną na gruncie art. 4a pkt 14
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    W związku z powyższym w przypadku, jeśli wspólnicy opisanej w zdarzeniu przyszłym
    spółki jawnej, po wniesieniu do tej spółki przez Wnioskodawcę wierzytelności opisanych
    we wniosku i w rezultacie po przystąpieniu przez Wnioskodawcę do tej spółki jako jednego
    ze wspólników, podejmą decyzję w myśl której spółka jawna nie złoży do naczelnika

    urzędu skarbowego w stosownym terminie informacji o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1a
    lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (co będzie równoznaczne z
    uzyskaniem przez spółkę jawną statusu podatnika podatku dochodowego od osób
    prawnych), to w myśl przytoczonych przepisów oraz przeprowadzonego rozumowania,
    spółka jawna nie będzie „spółką nie będącą osobą prawną” w rozumieniu ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych.
    W dalszej zaś konsekwencji powyższego rozumowania, należy zaś przyjąć, iż do przychodu
    Wnioskodawcy uzyskanego w związku z wniesieniem wierzytelności i przystąpieniem do
    spółki jawnej w okolicznościach opisanych w zdarzeniu przyszłym, nie będzie mieć
    zastosowanie wyłączenie o którym mowa w art. 12 ust. 4 pkt 3c ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych a co za tym idzie, zdarzenie to spowoduje powstanie po
    stronie Wnioskodawcy przychodu, podobnie jak w przypadku wniesienia aportu w postaci
    wierzytelności do innej spółki będącej podatnikiem podatku dochodowego od osób
    prawnych np. do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Powstanie przychodu w takim
    przypadku należy w opinii Wnioskodawcy rozpoznać w oparciu o przepis art. 12 ust. 1 pkt
    7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w szczególności ze względu na art.
    4a pkt 16 tej ustawy który stanowi że ilekroć w ustawie jest mowa o udziale (akcji) –
    oznacza to również ogół praw i obowiązków wspólnika w spółce, o której mowa w art. 1
    ust. 3. Powstanie przychodu rodzi zaś pytanie o ustalenie kosztu jego uzyskania, co
    pozwoli na określenie dochodu jako kategorii stanowiącej podstawę opodatkowania, co
    stanowi przedmiot pyt. Nr 2 poniżej.
    ad pyt. 2
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż w odniesieniu do sytuacji, w której wniesienie przez
    Wnioskodawcę własnej wierzytelności do spółki jawnej oraz w rezultacie przystąpienie do
    tej spółki, spowoduje powstanie po stronie Wnioskodawcy przychodu na gruncie ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych, Wnioskodawca będzie również uprawniony do
    rozpoznania z tego tytułu kosztu podatkowego w oparciu o postanowienia art. 15 ust. 1j
    pkt 2b oraz ust. 1o ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione
    w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Powyższe oznacza, że podatnik ma prawo do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich
    wydatków, pod warunkiem, iż nie zostały one wymienione w art. 16 ust. 1 ww. ustawy oraz
    że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością, a ich poczynienie ma lub może mieć
    wpływ na możliwość powstania przychodu (w tym zachowania lub zabezpieczenia
    przychodów). Przepis ten konstytuuje więc zasadę, stosownie do której pomiędzy kosztem
    podatkowym oraz przychodami podatnika musi wystąpić związek przyczynowo – skutkowy.
    Kosztem uzyskania przychodów będzie zatem taki koszt, który spełnia łącznie następujące
    warunki:
        został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
        pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
        przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
        przez osoby inne niż podatnik),
        jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
        pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

        poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła
        przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
        został właściwie udokumentowany,
        nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww.
        ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Należy przy tym zauważyć, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter
    ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien
    podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest
    sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów
    uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W
    pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowo – skutkowego
    pomiędzy poniesieniem kosztu, a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania
    przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich
    uzyskiwania.
    Koszty ponoszone przez podatnika należy ocenić pod kątem ich celowości, a więc dążenia
    do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania
    przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek
    przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie
    jego przychodu.
    W świetle art. 15 ust. 1j pkt 2b ustawy o CIT w przypadku objęcia udziałów (akcji) w spółce
    albo wkładów w spółdzielni w zamian za wkład niepieniężny – na dzień objęcia tych
    udziałów (akcji) albo wkładów w spółdzielni – ustala się koszt uzyskania przychodu, o
    którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 7, w wysokości wartości wierzytelności, w części
    zaliczonej uprzednio do przychodów należnych – jeżeli przedmiotem wkładu
    niepieniężnego jest wierzytelność zaliczona uprzednio do przychodów należnych
    podmiotu wnoszącego ten wkład.
    Z kolei zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1o ustawy o CIT, jeżeli podatnik w związku z
    obejmowaniem udziałów (akcji) w zamian za wkład niepieniężny poniósł wydatki związane
    z objęciem tych udziałów (akcji), to wydatki te powiększają koszty uzyskania przychodów, o
    których mowa w ust. 1j.
    Należy przy tym zauważyć, że w myśl art. 4a pkt 16 CIT, ilekroć w ustawie CIT jest mowa o
    udziale (akcji) – oznacza to również ogół praw i obowiązków wspólnika w spółce, o której
    mowa w art. 1 ust. 3 tej ustawy.
    W rezultacie Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż w przypadku, w którym wniesienie
    przez Wnioskodawcę własnej wierzytelności do spółki jawnej (i w rezultacie przystąpienie
    do tej spółki), spowodowałoby powstanie po stronie Wnioskodawcy przychodu na gruncie
    art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (w szczególności w
    okolicznościach, które Wnioskodawca przedstawił we własnym stanowisku do pyt. 1),
    Wnioskodawca będzie również uprawniony do rozpoznania z tego tytułu kosztu
    podatkowego na podstawie art. 15 ust. 1j oraz 1o ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych.
    ad pyt. 4
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż w przypadku przeprowadzenia czynności opisanych
    we wniosku, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do sporządzenia dokumentacji
    podatkowej cen transferowych.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Zgodnie z art. 11k ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1800 ze zm., dalej: „CIT”), podmioty powiązane są
    obowiązane do sporządzania w postaci elektronicznej lokalnej dokumentacji cen

    transferowych za rok podatkowy, w terminie do końca dziesiątego miesiąca po
    zakończeniu roku podatkowego, w celu wykazania, że ceny transferowe zostały ustalone
    na warunkach, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane.
    W myśl art. 11k ust. 2 ustawy o CIT, lokalna dokumentacja cen transferowych jest
    sporządzana dla transakcji kontrolowanej o charakterze jednorodnym, której wartość
    przekracza w roku podatkowym następujące progi dokumentacyjne:
    1) 10 000 000 zł – w przypadku transakcji towarowej;
    2) 10 000 000 zł – w przypadku transakcji finansowej;
    3) 2 000 000 zł – w przypadku transakcji usługowej;
    4) 2 000 000 zł – w przypadku innej transakcji niż określona w pkt 1-3.
    Zgodnie z art. 11a ust. 1 pkt 4 ww. ustawy, ilekroć w Rozdziale o Cenach transferowych
    jest mowa o podmiotach powiązanych – oznacza to:
    a) podmioty, z których jeden podmiot wywiera znaczący wpływ na co najmniej jeden inny
      podmiot, lub
    b) podmioty, na które wywiera znaczący wpływ:
        ten sam inny podmiot lub
        małżonek, krewny lub powinowaty do drugiego stopnia osoby fizycznej
        wywierającej znaczący wpływ na co najmniej jeden podmiot, lub
    c) spółkę niebędącą osobą prawną i jej wspólnika, lub
    ca) spółkę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1, i jej komplementariusza, lub
    cb) spółkę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1a, i jej wspólnika, lub
    d) podatnika i jego zagraniczny zakład, a w przypadku podatkowej grupy kapitałowej –
      spółkę kapitałową wchodzącą w jej skład i jej zagraniczny zakład.
    Powołane przepisy odwołują się do pojęcia transakcji kontrolowanych, których definicja
    ustawowa zawarta została w art. 11a ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT. Przepis ten stanowi, że
    ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o transakcji kontrolowanej – oznacza to
    identyfikowane na podstawie rzeczywistych zachowań stron działania o charakterze
    gospodarczym, w tym przypisywanie dochodów do zagranicznego zakładu, których
    warunki zostały ustalone lub narzucone w wyniku powiązań.
    Wskazane przepisy nakładają obowiązki dokumentacyjne na podmioty powiązane w
    rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT. Z opisu stanu faktycznego wynika, że w
    niniejszej sprawie do transakcji dochodzi pomiędzy podmiotami powiązanymi. Kwestia ta
    jako element stanu faktycznego, nie będzie zatem przedmiotem dalszych rozważań.
    Jak wynika z powołanego wyżej art. 11k ust. 2 ustawy o CIT, przepis ten określa progi
    dokumentacyjne dla określonych rodzajów transakcji. Istotnymi z punktu widzenia
    zawieranych transakcji są także dalsze ustępy art. 11k ww. ustawy. I tak, stosownie do art.
    11k ust. 3 ustawy o CIT, progi dokumentacyjne są ustalane odrębnie dla:
    1) każdej transakcji kontrolowanej o charakterze jednorodnym niezależnie od
      przyporządkowania transakcji kontrolowanej do transakcji towarowych, finansowych,
      usługowych albo innych transakcji;
    2) strony kosztowej i przychodowej.
    Artykuł 11k ust. 4 ww. ustawy stanowi natomiast, że wartość transakcji kontrolowanej o
    charakterze jednorodnym, o której mowa w ust. 2-3, jest ustalana bez względu na liczbę
    dokumentów księgowych, dokonanych lub otrzymanych płatności oraz podmiotów
    powiązanych, z którymi zawierana jest transakcja kontrolowana.

    Na podstawie art. 11k ust. 5 ww. ustawy, przy ocenie, czy transakcja kontrolowana ma
    charakter jednorodny, uwzględnia się:
    1) jednolitość transakcji kontrolowanej w ujęciu ekonomicznym oraz
    2) kryteria porównywalności określone w przepisach wydanych na podstawie art. 11j ust.
      1 pkt 1 oraz
    3) metody weryfikacji cen transferowych, o których mowa w art. 11 d ust. 1-3, oraz
    4) inne istotne okoliczności transakcji kontrolowanej.
    Jak wynika z powyższego progi ustalone są odrębnie dla każdego zbioru pojedynczych
    transakcji kontrolowanych o charakterze jednorodnym – co oznacza, że wartości
    pojedynczych transakcji kontrolowanych o jednorodnym charakterze na potrzeby
    określenia obowiązku sporządzania dokumentacji cen transferowych sumuje się i
    następnie określa się, do której z kategorii transakcji wskazanych w art. 11k ust. 2 ustawy
    o CIT można zakwalifikować transakcje jednorodne. Po wybraniu kategorii transakcji
    zsumowaną wartość pojedynczych transakcji kontrolowanych o jednorodnym charakterze
    odnosi się do progu przewidzianego dla danej kategorii transakcji. Aby więc prawidłowo
    ustalić obowiązki dokumentacyjne konieczne jest nie tylko ustalenie jednorodnej
    transakcji kontrolowanej, ale również jednoznaczne ustalenie kategorii, do której powinna
    zostać zakwalifikowana dana transakcja kontrolowana.
    Pojęcie „transakcja kontrolowana” nie zostało zdefiniowane w przepisach ustawy o CIT.
    Jednocześnie ustawa nie zawiera definicji pojęcia „transakcja”. Definicji takiej nie zawierają
    także przepisy prawa cywilnego, zatem należy stwierdzić, iż pojęcie to nie posiada definicji
    legalnej. W tym stanie rzeczy, zgodnie z powszechnie przyjętą dyrektywą wykładni
    językowej, pojęciom użytym w przepisach, a nie posiadającym definicji legalnej, należy
    przypisać znaczenie, jakie to pojęcie ma w naturalnym języku potocznym. Stąd, zasadne
    jest odwołanie się do słownikowej definicji tych pojęć (tu: wyrok NSA z 30 września 2015 r.,
    sygn. akt II FSK 3137/14).
    Zgodnie z definicją internetowego Słownika Języka Polskiego (www.sjp.pwn.pl) przez
    transakcję należy rozumieć „operację handlową dotyczącą kupna lub sprzedaży towarów
    lub usług”, „umowę handlową na kupno lub sprzedaż towarów lub usług; też zawarcie
    takiej umowy”.
    Na potrzeby interpretacji przepisów rozdziału 1a ustawy o CIT – pojęcie „transakcja”
    zostało szeroko zaprezentowane w wyroku z 8 marca 2016 r., sygn. akt II FSK 4000/13,
    wskazanym również przez Spółkę, w którym NSA utożsamia pojęcie transakcji z pojęciem
    umowy i dowodzi, że: „użyte w art. 9a ust. 1 tej ustawy ma już ugruntowane znaczenie
    zarówno w orzecznictwie, jak i w doktrynie. Wskazuje się mianowicie przy odczytywaniu
    jego znaczenia na konieczność odwołania się do reguł znaczeniowych języka polskiego i
    sięgnięcia do definicji słownikowych, zgodnie z którymi „transakcja” jest rozumiana jako
    „zawarcie umowy, zwłaszcza handlowej, dotyczącej kupna lub sprzedaży; układ,
    porozumienie jako wynik rokowań” (P. Małecki, M. Mazurkiewicz, pkt IV.2 (w:) Komentarz
    do art. 9a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Lex/el.; znaczenie to
    przyjęto za Słownikiem języka polskiego, PWN). Dalej wskazano w cytowanej publikacji, że
    w ujęciu słownikowym „transakcja” to operacja handlowa albo bankowa typu kupno-
    sprzedaż, ale na większą skalę także porozumienie, układ w jakiejś sprawie, które jest
    wynikiem rokowań, przetargów i ustępstw. (...)
    Należy zatem przyjąć, że transakcją w świetle art. 9a ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.) będzie także
    wniesienie aportu do spółki kapitałowej w formie udziałów lub akcji, zakup (nabycie)
    udziałów czy objęcie akcji lub udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym w zamian
    za wkład pieniężny”.
    W opinii Wnioskodawcy, powyższe rozumowanie będzie mieć zastosowanie również w
    przypadku wniesienia aportu (tu: wierzytelności) do spółki jawnej.

    Jednocześnie ustawa o CIT nie zawiera również definicji pojęcia „towar”. Zgodnie ze
    Słownikiem Języka Polskiego przez „towar” należy rozumieć wytwór pracy ludzkiej
    zaspokajający jakąś potrzebę człowieka, produkowany na sprzedaż. Stąd, powyższa
    definicja „towaru” jest rozumiana szeroko i obejmuje wszystkie aktywa materialne.
    Dokonując oceny, do której kategorii powinna zostać zakwalifikowana transakcja
    wniesienia aportu należy wskazać na objaśnienia TPR wydane do rozporządzenia Ministra
    Finansów z 21 grudnia 2018 r. w sprawie informacji o cenach transferowych w zakresie
    podatku dochodowego od osób prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2487 ze zm.), w których
    wskazano, że podatnicy zobowiązani są zakwalifikować przeprowadzane transakcje do
    poszczególnych „Kategorii transakcji” i w ramach tych kategorii przypisać transakcje do
    odpowiednich kodów (zgodnie z ich ujęciem w lokalnej dokumentacji cen transferowych).
    W kategorii „transakcje związane z obrotem towarowym” (sprzedaż/zakup towarów) nie
    zostały wskazane transakcje wniesienia aportu, co jednoznacznie wyklucza ujęcie takich
    transakcji jako „towarowych”. Natomiast transakcje aportowe (wniesienie/otrzymanie
    aportu) zostały ujęte w kategorii „transakcje dotyczące aktywów” (transakcje kapitałowe).
    Zatem, ustawodawca wyraźnie rozróżnia ten rodzaj transakcji kontrolowanej. Z tego
    względu do transakcji towarowych zaliczane są tylko transakcje związane z działalnością
    gospodarczą dotyczące zakupu/sprzedaży towarów w obrocie produkcyjno-
    dystrybucyjnym. Jednak w tej kategorii transakcji nie zostały ujęte transakcje wniesienia
    /otrzymania aportu.
    Stąd, transakcje wniesienia aportu na gruncie przepisów dotyczących dokumentacji cen
    transferowych należy kwalifikować z punku widzenia skutków prawnych, jakie te
    transakcje powodują (np. zwiększenie aktywów, podwyższenie kapitału).
    Określenie, czy jest to aport mający charakter materialny (rzecz) czy też charakter
    niematerialny z punktu widzenia obowiązku dokumentacyjnego i informacyjnego cen
    transferowych – jak to wyraźnie wynika z ww. objaśnień TPR – pozostaje bez znaczenia dla
    określenia kategorii transakcji kontrolowanej.
    Charakter transakcji wniesienia aportu z całą pewnością nie pozwala też zaliczyć jej do
    kategorii transakcji finansowej, czy też usługowej, stąd należy stwierdzić, że wniesienie
    aportu stanowi transakcję inną określoną w art. 11k ust. 2 pkt 4 ustawy o CIT, dla której
    próg dokumentacyjny wynosi 2 000 000 zł.
    Jak wskazał Wnioskodawca w treści wniosku (dokonując opisu zdarzenia przyszłego),
    wartość wierzytelności stanowiącej przedmiot wkładu do spółki jawnej nie przekracza
    wskazanej powyżej kwoty. Z tego względu Wnioskodawca nie będzie objęta obowiązkiem
    sporządzenia dokumentacji podatkowej cen transferowych.
    Niezależnie od tego Wnioskodawca pragnie zwrócić uwagę na istniejące zwolnienie z
    obowiązku sporządzenia dokumentacji podatkowej cen transferowych wynikające z treści
    art. 11n ustawy CIT. Zważywszy na opisane w treści wniosku okoliczności stanowiące
    element zdarzenia przyszłego z których wynika, że Wnioskodawca spełnia warunki
    niezbędne dla zwolnienia z obowiązku sporządzenia dokumentacji podatkowej wynikające
    z art. 11n ustawy o CIT, to nie będzie podlegał temu obowiązkowi również ze względu na
    to zwolnienie.
    Wymaga jednak podkreślenia, że jeżeli podmiot rozpozna wystąpienie zwolnienia z art.
    11n ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r., to zgodnie z art. 11t ust. 1 pkt 2 taki podmiot
    będzie zobowiązany do przekazania Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej, w terminie
    do końca jedenastego miesiąca po zakończeniu roku podatkowego, za pomocą środków
    komunikacji elektronicznej, informacji o cenach transferowych za rok podatkowy,
    sporządzonej na podstawie wzoru dokumentu elektronicznego zamieszczonego w
    Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra
    właściwego do spraw finansów publicznych (informacja TPR-C).
    Nie mniej jednak, Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż obowiązek ten nie znajdzie
    zastosowania w jego przypadku gdyż obowiązek sporządzenia dokumentacji podatkowej

    w przypadku opisanej w zdarzeniu przyszłym czynności nie wystąpi u Wnioskodawcy ze
    względu na nieprzekroczenie progu dokumentacyjnego a nie ze względu na spełnienie
    warunków określonych w art. 11n ust. 1 CIT, jako że przepis ten ma zastosowanie
    wyłącznie do tych transakcji, które przekraczają próg dokumentacyjny określony w art.
    11k ust. 2 pkt 4 ustawy o CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób prawnych
      i spółek kapitałowych w organizacji.
    Zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy o CIT:
      Przepisy ustawy mają również zastosowanie do jednostek organizacyjnych
      niemających osobowości prawnej, z wyjątkiem przedsiębiorstw w spadku i spółek
      niemających osobowości prawnej, z zastrzeżeniem ust. 1 i 3.
    Stosownie do art. 1 ust. 3 ustawy o CIT:
      Przepisy ustawy mają również zastosowanie do:
      1) spółek komandytowych i spółek komandytowo-akcyjnych mających siedzibę lub
        zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
      1a) spółek jawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej, jeżeli wspólnikami spółki jawnej nie są wyłącznie osoby fizyczne oraz
        spółka jawna nie złoży:
      a) przed rozpoczęciem roku obrotowego informacji, według ustalonego wzoru, o
        podatnikach podatku dochodowego od osób prawnych oraz o podatnikach
        podatku dochodowego od osób fizycznych, posiadających, bezpośrednio lub za
        pośrednictwem podmiotów niebędących podatnikami podatku dochodowego,
        prawa do udziału w zysku tej spółki, o którym mowa odpowiednio w art. 5 ust. 1
        albo o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.), lub
      b) aktualizacji informacji, o której mowa w lit. a, w terminie 14 dni, licząc od dnia
        zaistnienia zmian w składzie podatników, lub
      c) informacji, o której mowa w lit. a, w terminie 14 dni, licząc od dnia zarejestrowania
        spółki jawnej – w przypadku nowo utworzonej spółki jawnej oraz spółki jawnej
        powstałej z przekształcenia innej spółki
      – do naczelnika urzędu skarbowego właściwego ze względu na siedzibę spółki jawnej
      oraz naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla każdego podatnika osiągającego
      dochody z takiej spółki;
      2) spółek niemających osobowości prawnej mających siedzibę lub zarząd w innym
        państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego innego państwa
        są traktowane jak osoby prawne i podlegają w tym państwie opodatkowaniu od
        całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania;
      3) fundacji rodzinnych w organizacji.
    Zgodnie zaś z art. 1 ust. 5 ustawy o CIT:

      Spółka jawna posiada status podatnika odpowiednio od pierwszego dnia roku
      obrotowego, o którym mowa w ust. 3 pkt 1a lit. a, albo od dnia zaistnienia zmian w
      składzie podatników, o których mowa w ust. 3 pkt 1a lit. b, do dnia likwidacji spółki
      lub wykreślenia z właściwego rejestru.
    W myśl art. 4a pkt 14 ustawy o CIT:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną – oznacza to spółkę
      inną niż określona w pkt 21.
    Zgodnie z art. 4a pkt 21 ustawy o CIT:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce – oznacza to:
      a) spółkę posiadającą osobowość prawną, w tym także spółkę zawiązaną na
        podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r.
        w sprawie statutu spółki europejskiej (SE) (Dz. Urz. WE L 294 z 10.11.2001, str. 1, z
        późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6, t. 4, str. 251),
      b) spółkę kapitałową w organizacji,
      c) spółki, o których mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 1a, mające siedzibę lub zarząd na
        terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
      d) spółkę niemającą osobowości prawnej mającą siedzibę lub zarząd w innym
        państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego innego państwa
        jest traktowana jak osoba prawna i podlega w tym państwie opodatkowaniu od
        całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że planują Państwo przystąpić do spółki jawnej,
    w której wspólnikami są te same osoby fizyczne, które są wspólnikami Spółki. Przystępując
    do spółki jawnej wniosą Państwo tytułem swego wkładu wierzytelność wobec tej spółki
    jawnej. Należności stanowiące źródło wierzytelności zostały przez Państwa zaliczone do
    przychodów należnych oraz podlegały/podlegają opodatkowaniu podatkiem CIT.
    Wspólnicy spółki jawnej nie podjęli jeszcze decyzji odnośnie złożenia przez spółkę jawną
    zawiadomienia, o którym mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 lit. b, ustawy o podatku dochodowym
    od osób prawnych, w terminie 14 dni, licząc od dnia zaistnienia zmiany w składzie
    wspólników spółki jawnej (CIT-15J).
    W pierwszej kolejności przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia rozpoznania
    przychodu w związku z wniesieniem do spółki jawnej własnej wierzytelności wobec tej
    spółki oraz w rezultacie przystąpienie do tej spółki.
    Udziały (akcje) w spółkach kapitałowych mogą być obejmowane w dwojaki sposób, tj. w
    zamian za wkład pieniężny albo za wkład niepieniężny (aport).
    Przedmiotem aportu mogą być wszystkie przedmioty majątkowe (prawa i rzeczy), o ile są
    zbywalne i mogą jako aktywa wejść do bilansu spółki, przy czym muszą być one
    wymienione w umowie ze wskazaniem osoby wnoszącej i przeznaczonych za ten aport
    udziałów (akcji). Wspólnik i akcjonariusz nie może potrącać swoich wierzytelności wobec
    spółki kapitałowej z wierzytelnością spółki względem wspólnika z tytułu należnej wpłaty na
    poczet udziałów albo akcji. Nie wyłącza to potrącenia umownego (art. 14 § 4 Kodeksu
    Spółek Handlowych). Szczególnym rodzajem wkładu jest natomiast wierzytelność
    przysługująca podmiotowi (np. wspólnikowi) w stosunku do spółki.
    Zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 3c ustawy o CIT:
      Do przychodów nie zalicza się przychodów z tytułu przeniesienia własności
      składników majątku będących przedmiotem wkładu niepieniężnego (aportu)
      wnoszonych do spółki niebędącej osobą prawną, w tym wnoszonych do takiej spółki

      składników majątku otrzymanych przez podatnika w następstwie likwidacji spółki
      niebędącej osobą prawną, wystąpienia z takiej spółki albo zmniejszenia udziału
      kapitałowego w takiej spółce.
    Przy czym, jak już wskazano, przez spółkę niebędącą osobą prawną należy w myśl art. 4a
    pkt 14 ustawy CIT rozumieć spółkę inną niż określoną w pkt 21, a więc m.in. spółkę jawną
    pod określonymi w ustawie warunkami.
    Stosownie natomiast do art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o CIT:
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności: wartość
      wkładu określona w statucie lub umowie spółki, a w razie ich braku wartość wkładu
      określona w innym dokumencie o podobnym charakterze – w przypadku wniesienia
      do spółki albo spółdzielni wkładu niepieniężnego; jeżeli jednak wartość ta jest niższa
      od wartości rynkowej tego wkładu albo wartość wkładu nie została określona w
      statucie, umowie albo innym dokumencie o podobnym charakterze, przychodem
      jest wartość rynkowa takiego wkładu określona na dzień przeniesienia własności
      przedmiotu wkładu niepieniężnego; przepis art. 14 ust. 2 stosuje się odpowiednio.
    Źródłem powstania przychodu opisanego w wymienionym przepisie, powstającego po
    stronie podmiotu wnoszącego aport (wkład niepieniężny), jest objęcie udziałów (akcji) w
    zamian za wkład niepieniężny, z wyłączeniem przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej
    części (art. 12 ust. 4 pkt 25 ustawy o CIT). Przychodem określonym w tym przepisie jest
    wartość wkładu określona w statucie lub umowie spółki, a w razie ich braku wartość
    wkładu określona w innym dokumencie o podobnym charakterze. Jeżeli wartość ta będzie
    niższa od jego wartości rynkowej albo nie zostanie ona określona w statucie, umowie
    spółki albo innym dokumencie o podobnym charakterze, przychodem jest wartość
    rynkowa takiego wkładu.
    W związku z powyższym stwierdzić należy, że o ile spółka jawna pozostanie spółką
    transparentną podatkowo, a więc spółką niebędącą osobą prawną – to wniesienie przez
    Państwa wkładu niepieniężnego do tej spółki nie spowoduje po Państwa stronie
    powstania przychodu podatkowego.
    Bez znaczenia jest natomiast, jakie składniki majątku są przedmiotem aportu. Każdy
    bowiem aport (niezależnie od jego przedmiotu) do spółki niebędącej osobą prawną nie
    generuje u wnoszącego przychodu podatkowego.
    Z kolei w przypadku, gdy spółka jawna stanie się podatnikiem podatku dochodowego od
    osób prawnych, a co za tym idzie osobą prawną – to w wyniku wniesienia wkładu
    niepieniężnego w postaci wierzytelności po Państwa stronie powstanie przychód
    podatkowy zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o CIT.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Kolejną Państwa wątpliwość budzi kwestia, czy w przypadku powstania przychodu będą
    Państwo również uprawnieni do rozpoznania kosztu podatkowego z tytułu wniesienia do
    spółki jawnej własnej wierzytelności wobec tej spółki.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Powyższe oznacza, że podatnik ma prawo do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich
    wydatków, pod warunkiem, że nie zostały one wymienione w art. 16 ust. 1 ww. ustawy
    oraz że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością, a ich poczynienie ma lub może
    mieć wpływ na możliwość powstania przychodu (w tym zachowania lub zabezpieczenia
    przychodów). Przepis ten konstytuuje więc zasadę, stosownie do której pomiędzy kosztem
    podatkowym oraz przychodami podatnika musi wystąpić związek przyczynowo-skutkowy.

    Kosztem uzyskania przychodów będzie zatem taki koszt, który spełnia łącznie następujące
    warunki:
        został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
        pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
        przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
        przez osoby inne niż podatnik),
        jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
        pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
        poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła
        przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
        został właściwie udokumentowany,
        nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww.
        ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Należy przy tym zauważyć, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter
    ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien
    podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest
    sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów
    uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W
    pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowo-skutkowego
    pomiędzy poniesieniem kosztu, a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania
    przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich
    uzyskiwania.
    Koszty ponoszone przez podatnika należy ocenić pod kątem ich celowości, a więc dążenia
    do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania
    przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek
    przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie
    jego przychodu.
    W świetle art. 15 ust. 1j pkt 2b ustawy o CIT:
      W przypadku objęcia udziałów (akcji) w spółce albo wkładów w spółdzielni w zamian
      za wkład niepieniężny – na dzień objęcia tych udziałów (akcji) albo wkładów w
      spółdzielni – ustala się koszt uzyskania przychodu, o którym mowa w art. 12 ust. 1
      pkt 7, w wysokości wartości wierzytelności, w części zaliczonej uprzednio do
      przychodów należnych – jeżeli przedmiotem wkładu niepieniężnego jest
      wierzytelność zaliczona uprzednio do przychodów należnych podmiotu wnoszącego
      ten wkład.
    Z kolei zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1o ustawy o CIT:
      Jeżeli podatnik w związku z obejmowaniem udziałów (akcji) w zamian za wkład
      niepieniężny poniósł wydatki związane z objęciem tych udziałów (akcji), to wydatki te
      powiększają koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 1j.
    Powołany przepis art. 15 ust. 1j pkt 2b ustawy o CIT stanowi o wierzytelności zaliczonej
    uprzednio do przychodów należnych. W związku z tym, że należności stanowiące źródło
    wierzytelności zostały przez Państwa zaliczone do przychodów należnych, przepis art. 15
    ust. 1j pkt 2b powołanej ustawy będzie miał zastosowanie.

    W momencie objęcia udziałów za wkład niepieniężny w postaci wierzytelności będą zatem
    mogli Państwo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów kwoty wierzytelności, które
    poprzednio zostały zaliczone do przychodów należnych.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.
    Następną kwestią do rozstrzygnięcia jest obowiązek sporządzenia dokumentacji
    podatkowej cen transferowych.
    Zgodnie z art. 11k ust. 1 ustawy o CIT:
      Podmioty powiązane są obowiązane do sporządzania w postaci elektronicznej
      lokalnej dokumentacji cen transferowych za rok podatkowy, w terminie do końca
      dziesiątego miesiąca po zakończeniu roku podatkowego, w celu wykazania, że ceny
      transferowe zostały ustalone na warunkach, które ustaliłyby między sobą podmioty
      niepowiązane.
    W myśl art. 11k ust. 2 ustawy o CIT:
      Lokalna dokumentacja cen transferowych jest sporządzana dla transakcji
      kontrolowanej o charakterze jednorodnym, której wartość przekracza w roku
      podatkowym następujące progi dokumentacyjne:
      1) 10 000 000 zł - w przypadku transakcji towarowej;
      2) 10 000 000 zł - w przypadku transakcji finansowej;
      3) 2 000 000 zł - w przypadku transakcji usługowej;
      4) 2 000 000 zł - w przypadku innej transakcji niż określona w pkt 1-3.
    Zgodnie z art. 11a ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:
      Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o podmiotach powiązanych – oznacza to:
      a) podmioty, z których jeden podmiot wywiera znaczący wpływ na co najmniej jeden
        inny podmiot, lub
      b) podmioty, na które wywiera znaczący wpływ:
      - ten sam inny podmiot lub
      - małżonek, krewny lub powinowaty do drugiego stopnia osoby fizycznej
        wywierającej znaczący wpływ na co najmniej jeden podmiot, lub
      c) spółkę niebędącą osobą prawną i jej wspólnika, lub
      ca) spółkę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1, i jej komplementariusza, lub
      cb) spółkę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1a, i jej wspólnika, lub
      d) podatnika i jego zagraniczny zakład, a w przypadku podatkowej grupy kapitałowej
        – spółkę kapitałową wchodzącą w jej skład i jej zagraniczny zakład.
    Powołane przepisy odwołują się do pojęcia transakcji kontrolowanych, których definicja
    ustawowa zawarta została w art. 11a ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT. Przepis ten stanowi, że:
      Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o transakcji kontrolowanej – oznacza to
      identyfikowane na podstawie rzeczywistych zachowań stron działania o charakterze
      gospodarczym, w tym przypisywanie dochodów do zagranicznego zakładu, których
      warunki zostały ustalone lub narzucone w wyniku powiązań.
    Wskazane przepisy nakładają obowiązki dokumentacyjne na podmioty powiązane w
    rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT. Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że w
    niniejszej sprawie do transakcji dochodzi pomiędzy podmiotami powiązanymi. Kwestia ta,
    jako element stanu faktycznego, nie będzie zatem przedmiotem dalszych rozważań.

    Jak wynika z powołanego wyżej art. 11k ust. 2 ustawy o CIT, przepis ten określa progi
    dokumentacyjne dla określonych rodzajów transakcji. Istotnymi z punktu widzenia
    zawieranych transakcji są także dalsze ustępy art. 11k ww. ustawy.
    I tak, stosownie do art. 11k ust. 3 ustawy o CIT:
      Progi dokumentacyjne są ustalane odrębnie dla:
      1) każdej transakcji kontrolowanej o charakterze jednorodnym niezależnie od
        przyporządkowania transakcji kontrolowanej do transakcji towarowych,
        finansowych, usługowych albo innych transakcji;
      2) strony kosztowej i przychodowej.
    Art. 11k ust. 4 ww. ustawy stanowi natomiast, że:
      Wartość transakcji kontrolowanej o charakterze jednorodnym, o której mowa w ust.
      2-3, jest ustalana bez względu na liczbę dokumentów księgowych, dokonanych lub
      otrzymanych płatności oraz podmiotów powiązanych, z którymi zawierana jest
      transakcja kontrolowana.
    Na podstawie art. 11k ust. 5 powołanej ustawy:
      Przy ocenie, czy transakcja kontrolowana ma charakter jednorodny, uwzględnia się:
      1) jednolitość transakcji kontrolowanej w ujęciu ekonomicznym oraz
      2) kryteria porównywalności określone w przepisach wydanych na podstawie art. 11j
        ust. 1 pkt 1, oraz
      3) metody weryfikacji cen transferowych, o których mowa w art. 11d ust. 1-3, oraz
      4) inne istotne okoliczności transakcji kontrolowanej.
    Dodatkowo zgodnie z art. 11n pkt 1 ustawy o CIT:
      Obowiązek sporządzenia lokalnej dokumentacji cen transferowych, o którym mowa
      w art. 11k ust. 1, nie ma zastosowania do transakcji kontrolowanych:
      1) zawieranych wyłącznie przez podmioty powiązane mające miejsce zamieszkania,
        siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w roku podatkowym,
        w którym każdy z tych podmiotów powiązanych spełnia łącznie następujące
        warunki:
      a) nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 6,
      b) nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a i 34a,
      c) nie poniósł straty podatkowej.
    Jak wynika z powyższego progi ustalone są odrębnie dla każdego zbioru pojedynczych
    transakcji kontrolowanych o charakterze jednorodnym – co oznacza, że wartości
    pojedynczych transakcji kontrolowanych o jednorodnym charakterze na potrzeby
    określenia obowiązku sporządzania dokumentacji cen transferowych sumuje się i
    następnie określa się, do której z kategorii transakcji wskazanych w art. 11k ust. 2 ustawy
    o CIT można zakwalifikować transakcje jednorodne. Po wybraniu kategorii transakcji
    zsumowaną wartość pojedynczych transakcji kontrolowanych o jednorodnym charakterze
    odnosi się do progu przewidzianego dla danej kategorii transakcji. Aby więc prawidłowo
    ustalić obowiązki dokumentacyjne konieczne jest nie tylko ustalenie jednorodnej
    transakcji kontrolowanej ale również jednoznaczne ustalenie kategorii, do której powinna
    zostać zakwalifikowana dana transakcja kontrolowana.
    Ustawa o CIT nie zawiera definicji pojęcia „transakcja”. Definicji takiej nie zawierają także
    przepisy prawa cywilnego, zatem należy stwierdzić, iż pojęcie to nie posiada definicji
    legalnej. W tym stanie rzeczy, zgodnie z powszechnie przyjętą dyrektywą wykładni
    językowej, pojęciom użytym w przepisach, a nie posiadającym definicji legalnej, należy

    przypisać znaczenie, jakie to pojęcie ma w naturalnym języku potocznym. Stąd, zasadne
    jest odwołanie się do słownikowej definicji tych pojęć (tu: wyrok NSA z 30 września 2015 r.,
    sygn. akt II FSK 3137/14).
    Zgodnie z definicją internetowego Słownika Języka Polskiego (www.sjp.pwn.pl) przez
    transakcję należy rozumieć „operację handlową dotyczącą kupna lub sprzedaży towarów
    lub usług”, „umowę handlową na kupno lub sprzedaż towarów lub usług; też zawarcie
    takiej umowy”.
    Na potrzeby interpretacji przepisów rozdziału 1a ustawy o CIT – pojęcie „transakcja”
    zostało szeroko zaprezentowane w wyroku z 8 marca 2016 r, sygn. akt II FSK 4000/13,
    wskazanym również przez Spółkę, w którym NSA utożsamia pojęcie transakcji z pojęciem
    umowy i dowodzi, że: „użyte w art. 9a ust. 1 tej ustawy ma już ugruntowane znaczenie
    zarówno w orzecznictwie, jak i w doktrynie. Wskazuje się mianowicie przy odczytywaniu
    jego znaczenia na konieczność odwołania się do reguł znaczeniowych języka polskiego i
    sięgnięcia do definicji słownikowych, zgodnie z którymi „transakcja” jest rozumiana jako
    „zawarcie umowy, zwłaszcza handlowej, dotyczącej kupna lub sprzedaży; układ,
    porozumienie jako wynik rokowań” (P. Małecki, M. Mazurkiewicz, pkt IV.2 /w:/ Komentarz
    do art. 9a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Lex/el.; znaczenie to
    przyjęto za Słownikiem języka polskiego, PWN). Dalej wskazano w cytowanej publikacji, że
    w ujęciu słownikowym „transakcja” to operacja handlowa albo bankowa typu kupno-
    sprzedaż, ale na większą skalę także porozumienie, układ w jakiejś sprawie, które jest
    wynikiem rokowań, przetargów i ustępstw. (...)
    Należy zatem przyjąć, że transakcją w świetle art. 9a ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.) będzie także
    wniesienie aportu do spółki kapitałowej w formie udziałów lub akcji, zakup (nabycie)
    udziałów czy objęcie akcji lub udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym w zamian
    za wkład pieniężny”.
    W związku z powyższym, każde wniesienie aportu do spółki powiązanej będzie uznane za
    transakcję kontrolowaną.
    Jednocześnie ustawa o CIT nie zawiera również definicji pojęcia „towar”.
    Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego przez „towar” należy rozumieć wytwór pracy
    ludzkiej zaspokajający jakąś potrzebę człowieka, produkowany na sprzedaż. Stąd,
    powyższa definicja „towaru” jest rozumiana szeroko i obejmuje wszystkie aktywa
    materialne.
    Dokonując oceny, do której kategorii powinna zostać zakwalifikowana transakcja
    wniesienia aportu należy wskazać na objaśnienia TPR wydane do rozporządzenia Ministra
    Finansów z 21 grudnia 2018 r. w sprawie informacji o cenach transferowych w zakresie
    podatku dochodowego od osób prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2487 ze zm.), w których
    wskazano, że podatnicy zobowiązani są zakwalifikować przeprowadzane transakcje do
    poszczególnych „Kategorii transakcji” i w ramach tych kategorii przypisać transakcje do
    odpowiednich kodów (zgodnie z ich ujęciem w lokalnej dokumentacji cen transferowych).
    W kategorii „transakcje związane z obrotem towarowym” (sprzedaż/zakup towarów) nie
    zostały wskazane transakcje wniesienia aportu, co jednoznacznie wyklucza ujęcie takich
    transakcji jako „towarowych”. Natomiast transakcje aportowe (wniesienie/otrzymanie
    aportu) zostały ujęte w kategorii „transakcje dotyczące aktywów” (transakcje kapitałowe).
    Zatem, ustawodawca wyraźnie rozróżnia ten rodzaj transakcji kontrolowanej. Z tego
    względu do transakcji towarowych zaliczane są tylko transakcje związane z działalnością
    gospodarczą dotyczące zakupu/sprzedaży towarów w obrocie produkcyjno-
    dystrybucyjnym. Jednak w tej kategorii transakcji nie zostały ujęte transakcje wniesienia
    /otrzymania aportu.
    Stąd, transakcje wniesienia aportu na gruncie przepisów dotyczących dokumentacji cen
    transferowych należy kwalifikować z punku widzenia skutków prawnych, jakie te
    transakcje powodują (np. zwiększenie aktywów, podwyższenie kapitału). Określenie, czy

    jest to aport mający charakter materialny (rzecz) czy też charakter niematerialny z punku
    widzenia obowiązku dokumentacyjnego i informacyjnego cen transferowych – jak to
    wyraźnie wynika z ww. objaśnień TPR – pozostaje bez znaczenia dla określenia kategorii
    transakcji kontrolowanej.
    W związku z tym, nie można uznać transakcji wniesienia aportu jako transakcji o
    charakterze towarowym. Charakter transakcji wniesienia aportu z całą pewnością nie
    pozwala też zaliczyć jej do kategorii transakcji finansowej, czy też usługowej, stąd należy
    stwierdzić, że wniesienie aportu stanowi transakcję inną określoną w art. 11k ust. 2 pkt 4
    ustawy o CIT, dla której próg dokumentacyjny wynosi 2 000 000 zł.
    Jak wskazali Państwo w uzupełnieniu wniosku, w roku dokonania wkładu, o którym mowa
    we wniosku, suma wartości wszystkich transakcji zaliczanych do kategorii innych
    transakcji niż określone w art. 11k ust. 2 pkt 1-3 ustawy o CIT (tzn. innych niż transakcje
    towarowe, finansowe, usługowe) nie przekroczy u Wnioskodawcy kwoty 2 000 000 zł.
    W związku z nieprzekroczeniem progu określonego w art. 11k ust. 2 pkt 4 ustawy o CIT,
    nie będą Państwo zobowiązani do sporządzenia dokumentacji podatkowej cen
    transferowych.
    W związku z tym, że nie będą mieli Państwo obowiązku sporządzenia dokumentacji cen
    transferowych na podstawie art. 11k ust. 2 pkt 4 ustawy o CIT, nie będą Państwo korzystać
    ze zwolnienia zawartego w art. 11n pkt 1 ustawy o CIT. Spełnienie warunków określonych
    w art. 11n ust. 1 ustawy o CIT brane jest bowiem pod uwagę w przypadku, gdy transakcje
    przekraczają progi dokumentacyjne określone w art. 11k ust. 2 ustawy o CIT.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 4 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.