Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-350/08/WN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-07-09
Teza: stawka podatku VAT na roboty budowlane w Rodzinnym Domu Dziecka wraz z Domem Zakonnym, w którym znajdują się także kaplica, zakrystia i dwa stanowiska garażowe.
Słowa kluczowe: budynek-budynek mieszkalny; budynek-budynek niemieszkalny; stawka-stawki podatku; usługi-usługi remontowo-budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Przedsiębiorstwa Budowlano-Produkcyjnego „X” Sp. z o.o., przedstawione we wniosku z dnia 27 marca 2008r. (data wpływu 9 kwietnia 2008r.), uzupełnionym pismem z dnia 29 maja 2008r. (data wpływu 4 czerwca 2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie stawki podatku VAT na roboty budowlane w Rodzinnym Domu Dziecka wraz z Domem Zakonnym, w którym znajdują się także kaplica, zakrystia i dwa stanowiska garażowe – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 9 kwietnia 2008r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie stawki podatku VAT na roboty budowlane w Rodzinnym Domu Dziecka wraz z Domem Zakonnym, w którym znajdują się także Kaplica, Zakrystia i dwa stanowiska garażowe.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 29 maja 2008r. (data wpływu 4 czerwca 2008r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 21 maja 2008r. znak: IBPP2/443-350/08/WN.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest Spółką z o.o. i prowadzi działalność w branży budowlanej. W niedalekiej przyszłości będzie zawierać kontrakt, którego przedmiotem będą roboty budowlane, budowlano-montażowe, instalacyjne i inne, mające na celu kompleksową realizację inwestycji pn. „Rodzinny Dom Dziecka wraz z Domem Zakonnym Zgromadzenia Sług Miłości".

Zgodnie z opisem technicznym do projektu architektoniczno-budowlanego dla powyższej budowy, Rodzinny Dom Dziecka stanowi odrębną całość połączoną łącznikiem z Domem Zakonnym i jest przeznaczony na pobyt stały dzieci w wydzielonych pokojach z łazienkami, pokojem do nauki, pokojem komputerowym, świetlicą, jadalnią, pomieszczeniami dla personelu opiekuńczo-wychowawczego.

Natomiast Dom Zakonny posiada zaprojektowane lokale mieszkalne (pokój z łazienką i przedpokojem) przeznaczone dla księży oraz osób związanych z prowadzonym Rodzinnym Domem Dziecka.

Ponadto zaprojektowano w całym kompleksie budynków (w części Domu Zakonnego) także Kaplicę, Zakrystię i dwa stanowiska garażowe wraz z infrastrukturą.

Dodatkowo w piśmie z dnia 29 maja 2008r. Wnioskodawca wyjaśnił, iż przedmiotem umowy będzie budowa ww. obiektu wraz z infrastrukturą. Dom Dziecka oraz Dom Zakonny sklasyfikowane zostały w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11, grupa 113 – budynki zbiorowego zamieszkania, w tym domy mieszkalne dla ludzi starszych, studentów, dzieci i innych grup społecznych, np. domy opieki społecznej, hotele robotnicze, internaty i bursy szkolne, domy studenckie, domy dziecka, domy dla bezrobotnych, itp., budynki mieszkalne na terenie koszar, budynki rezydencji prezydenckich i biskupich.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Jaką należy zastosować stawkę podatku VAT do powyższej budowy?

Zdaniem Wnioskodawcy, należy zastosować stawkę 22% do infrastruktury towarzyszącej, a do Domu Dziecka i Domu Zakonnego jako obiektów budownictwa mieszkaniowego znajdujących się w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11, zastosować strukturę według powierzchni i stawkę podatku odpowiednio 7% i 22%.

Powierzchnia lokali mieszkalnych: powierzchnia całkowita obiektu = 7% VAT.

Powierzchnia lokali użytkowych (kaplica, garaże, zakrystia): powierzchnia całkowita obiektu = 22% VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) co do zasady stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Stosownie do zapisu art. 41 ust. 2 wskazanej ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się – w myśl ust. 12 wskazanego artykułu w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2008r. – do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z ust. 12a tegoż artykułu, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Według zapisu ust. 12b wskazanego artykułu, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

\- budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2, - lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku w wysokości 7% stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej (art. 41 ust. 12c ustawy).

Ponadto, zgodnie z treścią § 5 ust. 1a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970, ze zm., ostatnia zmiana Dz. U. z 2007r. Nr 249 poz. 1861) stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7% również w odniesieniu do:

1.  robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych,
2.  obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 12 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

\- w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy.

Zgodnie z art. 2 pkt 12 ustawy przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Wskazać należy, że nie zawsze budynki mają jednorodny charakter. W sytuacji, gdy część budynku wykorzystywana jest do celów mieszkalnych, a pozostała część do innych celów, wówczas sposób zakwalifikowanie danego budynku znajduje się w przepisach rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.), stanowiącego usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. W przepisach tych zdefiniowano m. in. pojęcia takie jak:

\- obiekty budowlane - to konstrukcje połączone z gruntem w sposób trwały, wykonane z materiałów budowlanych i elementów składowych, będące wynikiem prac budowlanych; - budynki - to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych, przystosowane do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów.

Budynki dzielą się na mieszkalne i niemieszkalne:

\- budynki mieszkalne - to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadkach, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem, - budynki niemieszkalne - to obiekty budowlane wykorzystywane głównie dla potrzeb niemieszkalnych. W przypadku, gdy co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest do celów mieszkalnych, budynek klasyfikowany jest jako budynek mieszkalny.

Część „mieszkaniowa” budynku mieszkalnego obejmuje pomieszczenia mieszkalne – kuchnie, pokoje wypoczynkowe, sypialnie, pomieszczenia pomocnicze, piwnice oraz pomieszczenia ogólnego użytkowania (np. wózkarnie, suszarnie). Natomiast z uregulowań zawartych w ustawie z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), wynika, że pod pojęciem obiektu budowlanego rozumie się budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi. Budynkiem zaś jest taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach (art. 3 pkt 1 lit. a i pkt 2).

Zarówno ustawa o podatku od towarów i usług, jak i przepisy wykonawcze do tej ustawy, nie precyzują terminu „lokal mieszkalny”. W związku z tym, należy posiłkować się definicją lokalu mieszkalnego zawartą w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 80, poz. 903 ze zm.), który stanowi, że samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Do lokalu mieszkalnego przynależeć mogą, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet bezpośrednio do niego nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, zwane dalej „pomieszczeniami przynależnymi”, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż (art. 2 ust. 4 ww. ustawy). W tym miejscu należy podkreślić, iż na gruncie ww. ustawy o własności lokali ustawodawca czyni wyraźne rozróżnienie pomiędzy dwoma pojęciami normatywnymi:

\- pojęciem „pomieszczenie pomocnicze” - pomieszczenie, które wraz z izbą lub zespołem izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, służy zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych (w danym przypadku chodzi więc wyraźnie o taki funkcjonalny związek tych „pomieszczeń”) z „izbą lub zespołem izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi”, który polega na wykorzystaniu całej tej „przestrzeni” bezpośrednio dla zaspokajania mieszkalnych potrzeb ludzi) - art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r., - pojęciem „pomieszczenie przynależne”, które w sensie funkcjonalnym nie zawsze jest przestrzenią przeznaczoną dla bezpośredniego zaspokajania mieszkaniowych potrzeb ludzi, lecz ma służyć zaspokojeniu innych potrzeb tych osób, które korzystają z samodzielnego lokalu mieszkalnego – art. 2 ust. 4 cytowanej wyżej ustawy.

Jednocześnie należy zwrócić uwagę, iż definicję pojęcia „lokal użytkowy” zawiera § 3 pkt 14 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.). Zgodnie z tą definicją, pod pojęciem lokalu użytkowego należy rozumieć jedno pomieszczenie lub zespół pomieszczeń, wydzielone stałymi przegrodami budowlanymi, niebędące mieszkaniem, pomieszczeniem technicznym albo pomieszczeniem gospodarczym.

W tym miejscu należy podkreślić, że fakt zaklasyfikowania budynku do grupy 11 PKOB, nie stanowi jednoznacznej przesłanki do zastosowania od dnia 1 stycznia 2008r. 7% stawki podatku od towarów i usług. Zgodnie bowiem z cyt. powyżej przepisami art. 41 ust. 12 i 12a ustawy o podatku od towarów i usług oraz § 5 ust. 1a pkt 2 rozporządzenia, stawką 7% nie są objęte lokale użytkowe.

Odnosząc wskazane regulacje prawne do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, iż od dnia 1 stycznia 2008r., zgodnie z art. 41 ust. 12 w związku z ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz § 5 ust. 1a cytowanego wyżej rozporządzenia Ministra Finansów, 7% stawka podatku od towarów i usług, znajduje zastosowanie jedynie w odniesieniu do robót polegających na realizacji obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca zamierza zawrzeć kontrakt, którego przedmiotem będą roboty budowlane, budowlano–montażowe, instalacyjne i inne, mające na celu kompleksową realizację inwestycji pn. „Rodzinny Dom Dziecka wraz z Domem Zakonnym Zgromadzenia Sług Miłości".

Rodzinny Dom Dziecka stanowi odrębną całość połączoną łącznikiem z Domem Zakonnym i jest przeznaczony na pobyt stały dzieci w wydzielonych pokojach z łazienkami, pokojem do nauki, pokojem komputerowym, świetlicą, jadalnią, pomieszczeniami dla personelu opiekuńczo-wychowawczego.

Natomiast Dom Zakonny posiada zaprojektowane lokale mieszkalne (pokój z łazienką i przedpokojem) przeznaczone dla księży, oraz osób związanych z prowadzonym Rodzinnym Domem Dziecka.

Ponadto zaprojektowano w całym kompleksie budynków (w części Domu Zakonnego) także kaplicę, zakrystię i dwa stanowiska garażowe wraz z infrastrukturą. Dom Dziecka oraz Dom Zakonny sklasyfikowane zostały w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11, grupa 113 – budynki zbiorowego zamieszkania, w tym domy mieszkalne dla ludzi starszych, studentów, dzieci i innych grup społecznych, np. domy opieki społecznej, hotele robotnicze, internaty i bursy szkolne, domy studenckie, domy dziecka, domy dla bezrobotnych, itp., budynki mieszkalne na terenie koszar, budynki rezydencji prezydenckich i biskupich.

W świetle powyższego, w przypadku gdy Wnioskodawca wykona usługi, których przedmiotem będzie kompleksowa realizacja inwestycji budynku mieszkalnego (sklasyfikowanego w PKOB 113) jako całości, w którym znajdują się zarówno lokale mieszkalne, jak również części użytkowe, wspólne dla całego budynku, usługi te będą w całości opodatkowane stawką preferencyjną podatku od towarów i usług 7%. W sytuacji jednak, gdyby świadczone przez Wnioskodawcę usługi dotyczyły wyłącznie lokali użytkowych, zlokalizowanych w przedmiotowym budynku mieszkalnym, wówczas w odniesieniu do nich zastosowanie znalazłaby stawka podstawowa w wysokości 22%.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy, iż do budowy Domu Dziecka i Domu Zakonnego jako obiektów budownictwa mieszkaniowego znajdujących się w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11, powinno się zastosować strukturę według powierzchni i stawkę podatku odpowiednio 7% i 22%, należało uznać za nieprawidłowe.

Odnosząc się natomiast do kwestii opodatkowania usług budowlanych dotyczących infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu, należy zauważyć, iż w świetle zmian przepisów o podatku od towarów i usług (tj. utraty z dniem 31 grudnia 2007r. mocy obowiązującej przepisu art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o VAT) od dnia 1 stycznia 2008r. usługi budowlane dotyczące infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu podlegają opodatkowaniu 22% stawką podatku VAT na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o VAT.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie należało uznać za prawidłowe.

W konsekwencji oceniając stanowisko Wnioskodawcy całościowo należało uznać je za **nieprawidłowe**.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Należy jednocześnie zauważyć, iż niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii poprawności dokonanego przez Wnioskodawcę zaklasyfikowania przedmiotu sprzedaży według PKOB. Należy bowiem zauważyć, że tut. organ nie jest właściwy do weryfikacji poprawności dokonanej klasyfikacji budynków sprzedawanych, według PKOB, gdyż zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje swoje towary i usługi według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych zainteresowany podmiot może zwrócić się o udzielenie informacji w tym zakresie do Urzędu Statystycznego w Łodzi. Tak więc to Podatnika obciąża obowiązek i ryzyko prawidłowego sklasyfikowania wykonywanych usług, a w razie wątpliwości Podatnik może w tym zakresie zwrócić się do Urzędu Statystycznego w Łodzi.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.