Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.446.2022.2.JKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-12-01
Teza: Czy koszty administracyjne z leasingu, tj. opłaty za udostępnienie danych osoby popełniającej wykroczenie drogowe (udzielenie informacji policji) można wliczać w koszty uzyskania przychodu w przypadku, gdy pojazd jest wynajęty i koszt z leasingu przerzucany jest na klienta docelowego?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; leasing; leasingobiorca; opłata-opłata drogowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 1

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

13 czerwca 2022 r. wpłynął Państwa wniosek z 9 czerwca 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia, czy koszty administracyjne z leasingu, tj. opłaty za udostępnienie danych osoby popełniającej wykroczenie drogowe (udzielenie informacji policji) można wliczać w koszty uzyskania przychodu w przypadku, gdy pojazd jest wynajęty i koszt z leasingu przerzucany jest na klienta docelowego.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem, które wpłynęło 19 sierpnia 2022 r.

Treść wniosku jest następująca:

### Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością. Wnioskodawca zawarł, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, umowy leasingu samochodów osobowych. Wnioskodawca świadczy usługi w zakresie długoterminowych (minimum 2 miesiące) najmów samochodów osobowych na rzecz wyłącznie podatników podatku od wartości dodanej w różnych krajach UE. Oddawane w najem pojazdy są użytkowane przez Wnioskodawcę na podstawie umowy leasingu. Wnioskodawca oddaje leasingowane przez siebie pojazdy swoim klientom do używania na podstawie umowy najmu. Ponieważ właścicielem tych samochodów są firmy leasingowe, to do tych firm trafiają wezwania dotyczące udzielenia informacji o użytkowniku pojazdu, kierowane przez organy postępowania w sprawach o wykroczenia. Z tytułu udzielenia informacji, firmy leasingowe obciążają Wnioskodawcę dodatkową opłatą manipulacyjną (stanowiącą usługę opodatkowaną VAT stawką 23%). Następnie, Wnioskodawca refakturuje te opłaty na najemcę. Wnioskodawca chce uzyskać informację czy koszty administracyjne leasingu, tj. opłata za udostępnienie danych osoby popełniającej wykroczenie drogowe (udzielenie informacji policji na potrzeby mandatów) można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu Wnioskodawcy z działalności gospodarczej.

### Pytanie

Czy koszty administracyjne z leasingu, tj. opłaty za udostępnienie danych osoby popełniającej wykroczenie drogowe (udzielenie informacji policji) można wliczać w koszty uzyskania przychodu w przypadku, gdy pojazd jest wynajęty i koszt z leasingu przerzucany jest na klienta docelowego?

### Państwa stanowisko w sprawie

Wnioskodawca jest zdania, że koszty administracyjne z leasingu, takie jak udostępnianie danych osoby popełniającej wykroczenie drogowe można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu Wnioskodawcy.

Nie budzi wątpliwości sytuacja, w której wydatki tego rodzaju dotyczą pojazdu używanego przez podatnika lub jego pracowników. Wówczas nie można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu wydatków na koszty administracyjne w postaci udostępniania danych osoby popełniające wykroczenie drogowe. Stanowisko takie potwierdza m.in. interpretacja indywidualna z 1 lutego 2017 r. nr 0461-ITPB1.4511.993.2016.1.HD, w której wskazano: „Każdy kierowca powinien przestrzegać przepisów o ruchu drogowym niezależnie od tego, czy pojazdem kieruje prywatnie, czy też wykonując służbowe obowiązki, np. podczas odbywania podróży służbowej. Z tego powodu nie można przyjąć, że w jakichkolwiek okolicznościach naruszenie przepisów drogowych przez przedsiębiorcę (lub jego pracownika) będzie usprawiedliwione. W efekcie, wydatków na omawiane opłaty - z podatkowego punktu widzenia - nie można uznać za celowe i związane z uzasadnionymi potrzebami przedsiębiorcy. Tym samym, nie stanowią one kosztów podatkowych. Wobec powyższego - zdaniem organu - w przedstawionej przez Wnioskodawcę sytuacji brak jest związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionymi przez Wnioskodawcę wydatkami na opłaty za udzielenie informacji o użytkowniku pojazdu, uiszczane na rzecz firmy leasingowej, a uzyskiwaniem przychodów z działalności gospodarczej. Przedmiotowe wydatki nie spełniają zatem przesłanek, o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych W związku z tym nie mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów.”

Jednakże w przedstawionym zdarzeniu przyszłym sytuacja wygląda inaczej, gdyż auto jest przedmiotem najmu. Wnioskodawca samodzielnie nie użytkuje tego samochodu. Wnioskodawca, jak również jego pracownicy, nie popełniają wykroczeń, których dotyczy zapytanie odpowiednich organów. Zatem, to u najemcy pojazdu przerzucona na niego opłata nie będzie kosztem uzyskania przychodu, natomiast z perspektywy Wnioskodawcy (wynajmującego pojazdy) ta opłata jest ściśle związana z przedmiotem najmu. Tym samym, jest ona też ściśle związana z przychodem Wnioskodawcy z najmu. Dlatego też, w ocenie Wnioskodawcy tego typu opłaty można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu z najmu. Są one bowiem ponoszone w celu uzyskania przychodu z najmu.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 1800 ze zm.; dalej: „updop”):

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu, a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Innymi słowy podstawową cechą kosztu podatkowego jest związek tego kosztu z przychodem (ewentualnie z zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów).

Istotne znaczenie ma również cel, w jakim został poniesiony.

A zatem, warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów, jest łączne spełnienie następujących przesłanek:

\- został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

\- jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

\- pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

\- poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

\- został właściwie udokumentowany,

\- wydatków, których zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Stwierdzenie, że określone wydatki poniesione przez podatnika spełniają wszystkie wskazane przez ustawodawcę warunki podatkowego uznania ich za koszt uzyskania przychodów stanowi niezbędną przesłankę odliczenia ich przez podatnika od osiągniętego przychodu. Powołany przepis wskazuje, że przy ocenie danego wydatku przede wszystkim musi istnieć źródło przychodów. Należy przy tym podkreślić, że obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem, a uzyskanym przychodem, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tego przychodu – każdorazowo spoczywa na podatniku.

Należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Przy czym, związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku, a osiągnięciem przychodu, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła – należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które zostały poniesione, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz, aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu nie dopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości.

Ustawodawca posługując się zwrotem „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu” przypisuje temu określeniu cechę świadomego, zamierzonego, przemyślanego i logicznego działania podatnika przyporządkowanego osiągnięciu przychodów, a nie odwołuje się do skutku będącego następstwem określonego działania. Wykładnia językowa użytego przez ustawodawcę pojęcia ,,koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu” oznacza, że podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków pod tym wszakże warunkiem, że wykaże, że świadomie poniósł określony wydatek, który ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Zależność między poniesionymi w danym czasie kosztami, a możliwością uzyskania w przyszłości z tego tytułu przychodu trzeba zatem rozpatrywać na podstawie adekwatnego związku przyczynowego. Przy kwalifikowaniu określonych wydatków poczynionych przez podatnika do kosztów podatkowych należy jednocześnie brać pod uwagę przeznaczenie wydatku (jego celowość), jak też potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodu podatnika.

Samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodu, nie stwarza domniemania, że wszystkie pozostałe koszty, które nie są wymienione w art. 16 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zostają z mocy samego prawa uznane za koszty podlegające odliczeniu. Innymi słowy, poniesienie wydatku, który nie został wyłączony w art. 16 nie oznacza, że wydatek taki automatycznie będzie uznany za koszt uzyskania przychodów. Podatnik ma bowiem możliwość odliczenia od przychodów wszelkich kosztów pod warunkiem, że mają one związek z przychodem z prowadzonej działalności (gospodarczej, wykonywanej osobiście), a ich poniesienie ma, bądź może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.

Bliżej zasadę tę opisuje wyrok NSA z 16 października 2012 r., sygn. akt II FSK 430/11, w którym stwierdzono:

Zwrot „w celu” oznacza, że nie każdy wydatek poniesiony przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością podlega odliczeniu od podstawy opodatkowania, lecz tylko ten wydatek, który pozostaje w takim związku przyczynowo - skutkowym. Poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodów. Wydatek należy oceniać mając na uwadze racjonalność określonego działania dla osiągnięcia przychodu. Poniesienie wydatku musi zatem być powiązane z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, ukierunkowaną na uzyskanie przychodów; wydatek powinien, przynajmniej potencjalnie, wpływać na wielkość uzyskiwanych lub spodziewanych przychodów z tej działalności. Kosztowa kwalifikacja konkretnego wydatku u konkretnego podatnika musi więc uwzględniać charakter i profil prowadzonej działalności gospodarczej oraz ekonomiczną racjonalność poniesionego wydatku.

Z wniosku wynika, że:

\- w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zawarli Państwo umowy leasingu samochodów osobowych.

\- świadczą Państwo usługi w zakresie długoterminowych (minimum 2 miesiące) najmów leasingowanych przez Państwa samochodów osobowych na rzecz wyłącznie podatników podatku od wartości dodanej w różnych krajach UE.

\- właścicielem wynajmowanych przez Państwa samochodów są firmy leasingowe, w związku z tym do tych firm trafiają wezwania dotyczące udzielenia informacji o użytkowniku pojazdu, kierowane przez organy postępowania w sprawach o wykroczenia.

\- z tytułu udzielenia informacji, firmy leasingowe obciążają Państwa dodatkową opłatą manipulacyjną. Następnie refakturują Państwo te opłaty na najemcę.

Państwa wątpliwość dotyczą możliwości uwzględnienia w kosztach uzyskania przychodów Państwa działalności gospodarczej (jako koszty administracyjne leasingu) opłaty za udostępnienie danych osoby popełniającej wykroczenie drogowe (udzielenie informacji policji na potrzeby mandatów), w przypadku, gdy pojazd jest wynajęty i koszt z leasingu przerzucany jest na klienta docelowego.

Przystępując do oceny możliwości zaliczenia ponoszonych przez Państwa wydatków na opłaty za udzielenie informacji o użytkowniku pojazdu do kosztów uzyskania przychodów wskazać należy, że tego typu wydatki nie zostały ujęte w katalogu wydatków nieuznawanych za koszt uzyskania przychodów zawartym w treści art. 16 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Nie każdy jednak wydatek poniesiony w prowadzeniu działalności gospodarczej można zakwalifikować jako koszt podatkowy. Zaliczeniu do tej kategorii podlega jedynie wówczas, gdy podatnik jest w stanie wykazać, że jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na powstanie (zwiększenie) przychodu z określonego źródła przychodów lub też wpływ na zabezpieczenie albo zachowanie tego źródła. Z przywołanego przepisu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, że jakkolwiek podmioty gospodarcze mogą dowolnie i swobodnie podejmować decyzje finansowe w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, to jednak kwalifikacja wydatków do kosztów podatkowych winna opierać się na przepisach prawa podatkowego. Nie każdy wydatek z racji tylko samego jego poniesienia jest kosztem podatkowym. Aby tak było, wydatek musi spełniać wskazane kryteria ustawowe. Nie ma w tym względzie dowolności i uznaniowości podyktowanej pozaustawowymi kryteriami.

W niniejszej sprawie, dla oceny, czy wydatek w postaci opłaty manipulacyjnej spełnia przesłanki wynikające z art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych kluczowe znaczenie ma fakt, że opłatą tą jest następnie obciążony najemca.

W przedstawionej sytuacji istnieje więc związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy poniesioną opłatą za udzielenie informacji a uzyskanym przychodem z działalności gospodarczej w zakresie najmu samochodów osobowych. O powiązaniu poniesionej opłaty z przychodem świadczy fakt, że Wnioskodawca ponosi opłatę w związku z zawartą umową leasingu samochodu, opłata dotyczy udzielenia informacji o najemcy a w końcowym efekcie jest ona refakturowana na najemcę. Zatem, istnieje związek między przychodem z umowy najmu a wydatkiem na opłatę za udzielenie informacji o najemcy.

Zatem, zgodzić się należy z Wnioskodawcą, że koszty administracyjne z leasingu, tj. opłaty za udostępnienie danych osoby popełniającej wykroczenie drogowe (udzielenie informacji policji) można wliczać w koszty uzyskania przychodu w przypadku, gdy pojazd jest wynajęty i koszt z leasingu przerzucany jest na klienta docelowego.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z zdarzeniem przyszłym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

\- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

\- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).