Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-630/11-2/MPe
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-06-21
Teza: w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku; samochód-samochód osobowy; wynajem-wynajem samochodów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 27.04.2011 r. (data wpływu 29.04.2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29.04.2011 r. wpłynął ww. wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Przedmiotem działalności Spółki jest m.in. sprzedaż samochodów osobowych, części, akcesoriów do nich, usługi serwisowe oraz wynajem samochodów zastępczych klientom Spółki. Spółka nabywa samochody osobowe, które służą wyłącznie celom zarobkowego najmu przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy. Z tytułu najmu wystawiane są odrębne faktury VAT, a płatności z tego tytułu dokonywane są przez najemców lub przez Towarzystwo Ubezpieczeń likwidujące szkodę. Samochody te nie są nigdy wykorzystywane do jakichkolwiek innych celów, a złamanie tej zasady stanowiłoby istotne naruszenie zawartej przez Spółkę umowy dealerskiej. Umowy najmu zawierane są z reguły na okres trwania naprawy pojazdu w serwisie Spółki lub na okres jaki dopuszcza ubezpieczyciel w związku z naprawą powypadkową, tj. 3-5 dni. Pojazdy te są jednak dostępne dla każdego klienta bez względu na fakt, czy naprawia on w Spółce swoje auto, czy nie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przedstawionym stanie faktycznym przy nabyciu samochodów osobowych służących wyłącznie celom najmu przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy Spółce przysługuje pełne prawo odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących ich zakup?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym spełnione są warunki zawarte w art. 86 ust. 4 pkt 7 lit b Ustawy o podatku od towarów i usług, co oznacza, że ograniczenia w odliczeniu podatku zawarte w art. 86 ust. 3 i art. 88 ust. 1 pkt 3 nie znajdują zastosowania. Stanowisko Spółki potwierdza Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z dnia 24.10.2008 r. ITPPI/443-668/08/MN.

W związku z powyższym Spółka ma prawo do pełnego odliczenia podatku VAT od zakupu tych samochodów osobowych jak i odliczenia podatku VAT od paliwa zakupionego do ww. pojazdów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie w jakim towary i usługi wykorzystywane są do wykonania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Zawarta w powyższym przepisie zasada jest zasadą ogólną, od której ustawodawca przewidział jednak pewne wyjątki.

Wskazać w tym miejscu należy, iż do dnia 31 grudnia 2010 r., zasady odliczenia podatku VAT od nabycia samochodów regulowały przepisy art. 86 ust. 3-7a ustawy.

Na mocy ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652), zwanej dalej: „ustawą nowelizującą”, z dniem 1 stycznia 2011 r., ww. przepisy art. 86 ust. 3-7a ustawy o podatku od towarów i usług zostały uchylone. Natomiast dodano m.in. przepis art. 86a ust. 1-10 ustawy o podatku od towarów i usług, w którym określono zasady odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

Stosownie do art. 9 pkt 2 ustawy nowelizującej, dodane przepisy art. 86a ust. 1-10 wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.

Natomiast, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2012 r. kwestie związane z odliczeniem podatku od towarów i usług związanego z nabyciem samochodów, regulują przepisy art. 3 ustawy nowelizującej. Stosownie do ustępu 1 tego artykułu w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczajacej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 6.000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2.

Zgodnie z treścią art. 3 ust. 2 pkt 7 tej ustawy przepis ust. 1 nie dotyczy przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:

1.  odsprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub,
2.  oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Z przedstawionego we wniosku opisu wynika, że przedmiotem działalności Spółki jest m.in. sprzedaż samochodów osobowych, części i akcesoriów samochodowych, usługi serwisowe oraz wynajem samochodów zastępczych klientom Spółki. Wnioskodawca nabywa samochody osobowe, które służą wyłącznie celom zarobkowego najmu przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy. Samochody te nie są nigdy wykorzystywane do jakichkolwiek innych celów. Umowy najmu zawierane są z reguły na okres trwania naprawy pojazdu w serwisie Spółki lub na okres jaki dopuszcza ubezpieczyciel w związku z naprawą powypadkową, tj. 3-5 dni. Pojazdy te są jednak dostępne dla każdego klienta bez względu na fakt, czy naprawia on w Spółce swoje auto, czy nie.

Zatem odpowiadając na zadane w przedmiotowym wniosku pytanie w oparciu o przedstawiony przez Wnioskodawcę stan faktyczny oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy stwierdzić należy, iż zostały spełnione przesłanki wynikające z art. art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy nowelizującej i Wnioskodawcy przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia samochodów osobowych służących wyłącznie celom najmu przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.