Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/4511-1-1280/15-3/TW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-12-09
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów osiąganych z tytułu najmu gruntu, opodatkowania przychodów osiąganych z tytułu najmu gruntu wraz z Budynkiem i w zakresie kosztów uzyskania przychodów.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; udział; wspólnik
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 15 września 2015 r. (data wpływu 15 września 2015 r.), uzupełnionym w dniu 22 września 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie:

*   opodatkowania przychodów osiąganych z tytułu najmu gruntu – **jest prawidłowe,**
*   opodatkowania przychodów osiąganych z tytułu najmu gruntu wraz z Budynkiem – **jest prawidłowe,**
*   kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 września 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów osiąganych z tytułu najmu gruntu, opodatkowania przychodów osiąganych z tytułu najmu gruntu wraz z Budynkiem i w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

Wniosek uzupełniono w dniu 22 września 2015 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, polskim rezydentem podatkowym (dalej „Wnioskodawczyni”). Wnioskodawczyni wspólnie z małżonkiem prowadzi obecnie działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej, w której Wnioskodawczyni i jej mąż są jedynymi wspólnikami z udziałami w zysku po 50%. Spółka cywilna prowadzi działalność w zakresie medycyny estetycznej i kosmetologii. Wnioskodawczyni nie prowadzi obecnie działalności gospodarczej (jednoosobowa działalność gospodarcza Wnioskodawczyni została zlikwidowana; działalność gospodarcza jest prowadzona wyłącznie w ramach spółki cywilnej). Wnioskodawczyni jest współwłaścicielem nieruchomości gruntowej położonej w Poznaniu (dalej: „Nieruchomość”). Drugim współwłaścicielem Nieruchomości jest małżonek Wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni i jej małżonek mają po 50% udziału we własności Nieruchomości. Nieruchomość wchodzi do majątku wspólnego Wnioskodawczyni i jej małżonka. Nieruchomość została zabudowana budynkiem, w którym prowadzona jest działalność spółki cywilnej (dalej „Budynek”). Budynek został wybudowany ze środków spółki cywilnej i podlega amortyzacji przez spółkę cywilną. Nieruchomość nie została przeniesiona do spółki cywilnej i stanowi prywatny majątek Wnioskodawczyni i jej małżonka. W związku z rozwojem działalności Wnioskodawczyni wraz z mężem rozważają możliwość zmiany formy prawnej, w której prowadzona jest działalność gospodarcza. Planowane jest przekształcenie spółki cywilnej w spółkę komandytową (dalej „Spółka”), gdzie komandytariuszami będzie Wnioskodawczyni i jej mąż a komplementariuszem zostanie spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Wnioskodawczyni z mężem rozważają zawarcie ze Spółką umowy najmu lub dzierżawy (w zależności od decyzji, w dalszej części wniosku, tj. w stanie faktycznym, pytaniach oraz stanowisku Wnioskodawczyni i jego uzasadnieniu, dla uproszczenia będzie mowa o umowie najmu) Nieruchomości. W zależności od decyzji biznesowych przedmiotem umowy najmu będzie albo sama działka gruntu (bez Budynku) lub grunt wraz z Budynkiem (w sytuacji, gdy dojdzie do rozliczenia nakładów na Budynek między Spółką a Wnioskodawczynią i jej małżonkiem). Wysokość czynszu za najem (dalej „Czynsz”) zostanie ustalona w oparciu o ceny rynkowe. Wnioskodawczyni planuje za najem Nieruchomości wystawić rachunek na Spółkę, zgodnie z umową najmu. Wnioskodawczyni zamierza złożyć do właściwego Naczelnika Urzędu Skarbowego oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, zgodnie z Ustawą PIT oraz Ustawą o ryczałcie.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy przychód przypadający Wnioskodawczyni z tytułu najmu Nieruchomości – w przypadku, gdy przedmiotem najmu będzie wyłącznie grunt – Wnioskodawczyni może opodatkować zryczałtowanym podatkiem dochodowym w stawce 8,5%?
2.  Czy przychód przypadający Wnioskodawczyni z tytułu najmu Nieruchomości – w przypadku, gdy przedmiotem najmu będzie grunt wraz z Budynkiem – Wnioskodawczyni może opodatkować zryczałtowanym podatkiem dochodowym w stawce 8,5%?
3.  Czy w razie najmu Nieruchomości przez Wnioskodawczynię i jej małżonka na rzecz Spółki, Czynsz zapłacony przez Spółkę z tytułu najmu Nieruchomości stanowi w całości koszt uzyskania przychodu w podatku dochodowym od osób fizycznych dla wspólników Spółki (w tym również dla Wnioskodawczyni) ze źródła przychodów pozarolnicza działalność gospodarcza?

Zdaniem Wnioskodawczyni, w odniesieniu do pytania 1, uzyskiwany przez nią przychód z tytułu wynajmowania Nieruchomości Spółce – gdy przedmiotem najmu będzie wyłącznie grunt – będzie opodatkowany zryczałtowanym podatkiem dochodowym w stawce 8,5%.

Zdaniem Wnioskodawczyni, w odniesieniu do pytania 2, uzyskiwany przez nią przychód z tytułu wynajmowania Nieruchomości Spółce – gdy przedmiotem najmu będzie grunt wraz z Budynkiem – będzie opodatkowany zryczałtowanym podatkiem dochodowym w stawce 8,5%.

Zdaniem Wnioskodawczyni, w odniesieniu do pytania 3, w przypadku najmu Nieruchomości przez Wnioskodawczynię i jej małżonka na rzecz Spółki, Czynsz zapłacony przez Spółkę z tytułu najmu Nieruchomości stanowić będzie w całości koszt uzyskania przychodu w podatku dochodowym dla wspólników Spółki (w tym również dla Wnioskodawczyni) ze źródła przychodów pozarolnicza działalność gospodarcza.

Uzasadnienie.

Ad. 1.

Ustawa PIT rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie do przepisów tej ustawy, odrębnymi źródłami przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt 3 i 6 Ustawy PIT:

*   pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3),
*   najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą (pkt 6).

Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 Ustawy PIT. Zgodnie z tym przepisem, za pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ustawy.

Jednocześnie, zgodnie z przepisem art. 14 ust. 2 pkt 11 Ustawy PIT, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą. Regulacja ta koreluje z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 6 Ustawy PIT, zgodnie z którym jednym ze źródeł przychodów (innym niż pozarolnicza działalność gospodarcza) jest: „najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą”.

W świetle powyższych regulacji należy uznać, że najem stanowi odrębne od pozarolniczej działalności gospodarczej źródło przychodu (art. 10 ust. 1 pkt 6 Ustawy PIT), choć może także istnieć sytuacja, w której najem jest dokonywany w ramach działalności gospodarczej i co za tym idzie przychód z takiej umowy najmu będzie zaliczany do źródła przychodów – działalność gospodarcza (art. 10 ust. 1 pkt 3 Ustawy PIT). Jednocześnie, jeśli przedmiotem najmu nie jest składnik majątku związanym z działalnością gospodarczą wynajmującego i/lub wynajmujący nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie najmu, uzyskiwany przez wynajmującego przychód będzie przychodem zaliczanym do źródła przychody z najmu (art. 10 ust. 1 pkt 6 Ustawy PIT).

Z definicji zawartej w Ustawie PIT wyłaniają się dwie wyraźne przesłanki, od łącznego spełnienia których zależne jest uznanie określonej czynności za wykonanej w ramach działalności gospodarczej. Do przesłanek tych należy działanie przez podatnika w zakresie danej czynności w sposób: a. zorganizowany, b. ciągły. Powołując się na orzecznictwo sądowe, jako cechy działalności gospodarczej Wnioskodawczyni wskazuje również:

1.  zawodowy (zatem nie amatorski, nie okazjonalny) charakter działalności,
2.  podporządkowanie się zasadom racjonalnego gospodarowania (reguła opłacalności i zysku),
3.  powtarzalność działań (standaryzacja transakcji, seryjność produkcji, liczba transakcji),
4.  aktywne uczestnictwo w obrocie gospodarczym.

Tylko łączne spełnienie wymienionych powyżej przesłanek pozwoliłoby na stwierdzenie istnienia działalności gospodarczej wykonywanej przez Wnioskodawczynię w zakresie wynajmu Nieruchomości należącej do majątku prywatnego Wnioskodawczyni.

Stan faktyczny przedstawiony we wniosku wyraźnie wskazuje na to, iż wskazane powyżej przesłanki w odniesieniu do Wnioskodawczyni nie są spełnione. Wynajem nie będzie miał charakteru zorganizowanego i profesjonalnego. Nie można mówić również o zawodowym charakterze wynajmu nieruchomości przez Wnioskodawczynię czy aktywnym uczestniczeniu w obrocie gospodarczym – wynajmująca i jej małżonek nie zamierzają wynajmować innych nieruchomości komukolwiek innemu ani też oferować wynajmu Nieruchomości na rzecz innych podmiotów niż Spółka. Mając na uwadze powyższe oraz fakt, że Wnioskodawczyni nie prowadzi obecnie samodzielnej jednoosobowej działalności gospodarczej jako osoba fizyczna (obecnie wyłącznie w ramach spółki cywilnej, jako jej wspólnik) oraz że składnik jej prywatnego majątku (współwłasność w Nieruchomości) nie jest wykorzystywany przez Wnioskodawczynię do prowadzenia działalności gospodarczej, najem Nieruchomości należy uznać za tzw. najem prywatny stanowiący źródło przychodu, o którym mowa w przepisie art. 10 ust. 1 pkt 6 Ustawy PIT.

Jednocześnie, zgodnie z przepisem art. 9a ust. 6 Ustawy PIT „Dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są opodatkowane na zasadach określonych w ustawie, chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.” Oznacza to, że ustawodawca przyznaje podatnikom możliwość wyboru sposobu opodatkowania przychodów uzyskiwanych z tytułu najmu, uzależniając skuteczność tej decyzji od zachowania określonych procedur wynikających z Ustawy o ryczałcie. Jedyne obostrzenie wynika z przepisu art. 14 ust. 2 pkt 11 Ustawy PIT i nakazuje zaliczyć do przychodów z działalności gospodarczej „przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą”, przy czym z treści przepisu wynika, że to związanie ma w takim przypadku występować z działalnością gospodarczą podatnika (Wnioskodawczyni). W przypadku Wnioskodawczyni przywołany przepis nie będzie miał jednak zastosowania, ponieważ wynajmowana Spółce Nieruchomość stanowi prywatny majątek Wnioskodawczyni i Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej polegającej na najmie nieruchomości. Wnioskodawczyni będzie mogła zatem skorzystać z możliwości opodatkowania przychodów z najmu zryczałtowanym podatkiem dochodowym, stosownie do przepisu art. 2 ust. 1a Ustawy o ryczałcie, zgodnie z którym: „Osoby fizyczne osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, mogą opłacać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.”

Także art. 6 ust. 1a Ustawy o ryczałcie stanowi, że: „Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają również otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.” Jednocześnie warunkiem zryczałtowanego opodatkowania jest złożenie przez Wnioskodawczynię – w terminach wynikających z przepisów Ustawy o ryczałcie – do właściwego dla siebie naczelnika urzędu skarbowego pisemnego oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

W takiej sytuacji, zgodnie z przepisem art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a) Ustawy o ryczałcie stawka podatku wyniesie 8,5%.

Zaprezentowane przez Wnioskodawczynię stanowisko znajduje potwierdzenie nie tylko w przepisach prawa, ale również w interpretacjach indywidualnych Ministra Finansów. Przykładowo, w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 12 września 2014 r. sygn. IBPBI/1/415-701/14/WRz i IBPBI/1/415-702/14/WRz organ stwierdził, iż: „Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że aby przychody uzyskane z tytułu najmu nieruchomości, mogły zostać zaliczone do przychodów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. przychodów z tzw. najmu prywatnego, a które przy spełnieniu warunków określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, mogły być opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych wg stawki 8,5% - nieruchomość ta nie może stanowić składnika majątku prowadzonej działalności, a dotycząca jej najmu umowa musi zostać zawarta poza działalnością gospodarczą.”

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz w świetle obowiązujących przepisów prawa Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że kwota otrzymanego przez nią Czynszu, na podstawie zawartej ze Spółką umowy najmu Nieruchomości (w sytuacji, gdy przedmiotem najmu będzie wyłącznie grunt), będzie mogła podlegać opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym w stawce 8,5%.

Ad. 2

W opinii Wnioskodawczyni argumentacja przedstawiona w odniesieniu do punktu 1 znajduje w pełni zastosowanie również do sytuacji, w której przedmiotem najmu będzie grunt wraz z Budynkiem. Również w takiej sytuacji Wnioskodawczyni będzie uprawniona – po dokonania odpowiedniego zawiadomienia naczelnika właściwego urzędu skarbowego – do opodatkowania przychodu przypadającego mu z tytułu najmu Nieruchomości zryczałtowanym podatkiem dochodowym w stawce 8,5%.

Ad. 3

Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 Ustawy PIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Zatem kosztem uzyskania przychodów są wszystkie wydatki, których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo – skutkowym z uzyskaniem przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów i nie są wymienione w art. 23 Ustawy PIT.

Kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z oceny związku z prowadzoną działalnością winno wynikać, iż poniesiony wydatek obiektywnie może się przyczynić do osiągnięcia przychodów z danego źródła. Tym samym, aby dany wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów musi spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowo - skutkowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie może znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 Ustawy PIT,
*   musi być właściwie udokumentowany.

W przedstawionym we wniosku zdarzeniu przyszłym, Czynsz wynikający z umowy najmu zapłacony przez Spółkę na rzecz Wnioskodawczyni i jej małżonka stanowi koszt uzyskania przychodu w podatku dochodowym od osób fizycznych dla wspólników Spółki (w tym również dla Wnioskodawczyni) ze źródła przychodów jakim jest pozarolniczą działalność gospodarcza. W analizowanej sytuacji mamy bowiem do czynienia z poniesieniem kosztu (w postaci zapłaty Czynszu) przez Spółkę z tytułu wynajmu Nieruchomości, która jest wykorzystywana w działalności prowadzonej przez Spółkę (stanowi jej siedzibę i miejsce, w którym świadczone są usługi Spółki na rzecz jej klientów). Tym samym należy uznać, że ponoszony wydatek jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą i pozwala na osiąganie przychodów w ramach Spółki.

Jednocześnie zgodnie z art. 8 ust. 1 Ustawy PIT, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Stosownie do treści art. 8 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat.

Umowa Najmu Nieruchomości zostanie zawarta pomiędzy dwoma odrębnymi uczestnikami obrotu gospodarczego, tj. pomiędzy Spółką (najemcą) oraz Wnioskodawczynią i jej małżonkiem jako osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej (wynajmujący). Nie można więc uznać, że jest to „świadczenie samemu sobie". Wystawiony przez Wnioskodawczynię i jej męża rachunek z tytułu Najmu Nieruchomości stanowić będzie podstawę do zaliczenia poniesionego wydatku dla wspólników Spółki (również dla Wnioskodawczyni), proporcjonalnie do udziału w zysku przysługującego im w Spółce.

Powyższe znajduje również oparcie w stanowiskach organów podatkowych. Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z 24 kwietnia 2014 r. (sygn. IPPB1/415-166/14-3/EC) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie wskazał, że „wydatki ponoszone przez spółkę komandytową tytułem najmu od Wnioskodawczyni przedmiotowej nieruchomości mogą stanowić w całości koszty uzyskania przychodów spółki komandytowej, przy czym, dla Wnioskodawczyni ww. wydatek może stanowić koszt uzyskania przychodów, w wielkości proporcjonalnej do jego udziału w zyskach spółki, stosownie do treści cyt. powyżej art. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.”

Z uwagi na powyższe wydatki (Czynsz) ponoszone przez Spółkę z tytułu najmu Nieruchomości od Wnioskodawczyni i jej małżonka będą stanowić w całości koszty uzyskania przychodów z działalności prowadzonej przez Spółkę, przy czym, dla Wnioskodawczyni ww. wydatek może stanowić koszt uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób fizycznych ze źródła przychodów pozarolnicza działalność gospodarcza, w wielkości proporcjonalnej do jej udziału w zyskach Spółki, stosownie do regulacji art. 8 Ustawy PIT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawczyni.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie tut. Organ wskazuje, że – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Zatem interpretacje prawa podatkowego wydaje się wyłącznie na wniosek zainteresowanego i tylko w jego indywidualnej sprawie. Zainteresowanym jest każdy, kto złoży wniosek w sprawie indywidualnej, która jego dotyczy.

Z uwagi na to, że przedmiotowy wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego został złożony przez jednego ze wspólników Spółki, zaznacza się, że niniejsza interpretacja odnosi się tylko i wyłącznie do Wnioskodawczyni i nie ma zastosowania do pozostałego wspólnika.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawczynię pism co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, tut. organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.