Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.348.2025.4.PT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-18
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości nabytej w ramach
umowy powierniczej.
Słowa kluczowe: grunty-podział gruntu
powiernictwo
umowa-umowa powiernictwa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 24 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 22 maja 2025 r. (wpływ 27 maja 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest Polskim rezydentem podatkowym, którego dochody w całości
    podlegają opodatkowaniu w Polsce na zasadach określonych w art. 3 ust. 1 - 1a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca jest radcą prawnym i prowadzi
    indywidualną działalność gospodarczą, przy czym obecnie w przeważającym zakresie
    przedmiotem jego działalności gospodarczej jest pozostałe doradztwo w zakresie
    prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania (PKD 70.22.Z)
    Jako formę opodatkowania w roku 2023 r. oraz 2024 r. i 2025 r. Wnioskodawca wybrał
    ryczałt od przychodów ewidencjonowanych. Wnioskodawca jest również czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług w związku z czynnościami wykonywanymi w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Umowa powiernicza i jej najważniejsze postanowienia
    Wnioskodawca zawarł w dniu 28 lipca 2023 r. umowę powierniczą z osobą fizyczną,
    obywatelem Polskim będącym jednak rezydentem podatkowym Szwajcarii. W relacji
    umownej Wnioskodawca jest Powiernikiem, natomiast druga strona (rezydent podatkowy
    Szwajcarii) jest Powierzającym. Na mocy zawartej umowy Powierzający zlecił Powiernikowi
    (Wnioskodawcy) realizację następujących czynności:
    1. Dokonanie zakupu w imieniu własnym i do majątku osobistego Powiernika, ale na rzecz
      i na rachunek Powierzającego wskazanej w umowie powierniczej niezabudowanej
      działki gruntu („Nieruchomości”) za określoną w tej umowie cenę, a następnie
    2. zbycia w imieniu własnym Powiernika, ale na rzecz i na rachunek Powierzającego ww.
      Nieruchomości po możliwie najwyższej cenie, celem maksymalizacji zysku ze
      sprzedaży, gdzie przez zysk strony umowy powierniczej rozumiały różnicę pomiędzy
      ceną uzyskaną przez Powiernika ze sprzedaży nieruchomości a ceną nabycia
      Nieruchomości przez Powiernika, pomniejszoną o koszty:
      a) związane z zawarciem i realizacją umowy powierniczej,
      b) zwiększeniem wartości Nieruchomości (np. koszty podziału nieruchomości -
        zagadnienie podziału zostanie wyjaśnione w dalszej części Wniosku) oraz
      c) wszelkie koszty podatkowe, a następnie
    3. dokonania zwrotnego przelewu na rzecz Powierzającego kwoty wpłaconej przez
      Powierzającego na rzecz Powiernika w celu zapłaty ceny za Nieruchomość,
      powiększonej o kwotę odpowiadającą 80% zysku ze sprzedaży Nieruchomości w
      terminie 7 dni od otrzymania przez Powiernika ceny za sprzedaną Nieruchomość.
    Ponadto strony umowy powierniczej postanowiły, że Powiernik nie jest uprawniony do
    zbycia Nieruchomości, po cenie niższej od ceny jej nabycia, chyba, że strony umowy
    powierniczej wyraźnie postanowią inaczej, co zostanie potwierdzone ich oświadczeniami
    co najmniej w formie dokumentowej pod rygorem nieważności. W pozostałym zakresie
    Powiernik jest uprawniony do zbycia Nieruchomości na zasadach wedle własnego uznania.
    W celu umożliwienia Powiernikowi realizacji jego zobowiązań wynikających z umowy w
    terminie 5 dniu od jej zawarcia Powierzający zobowiązał się wpłacić na rzecz Powiernika
    kwotę umożliwiającą dokonanie nabycia Nieruchomości.
    Powierzający i Powiernik ustalili ponadto w umowie powierniczej wysokość
    wynagrodzenia za realizację opisanego powyżej przedmiotu tej umowy w wysokości 20%
    zysku ze sprzedaży Nieruchomości, którą to kwotę Powiernik będzie mógł samodzielnie
    rozliczyć tj. zatrzymać, dokonując wypłaty Powierzającemu 80% pozostałej części zysku.
    Ponadto strony umowy powierniczej zobowiązały się względem siebie do realizacji umowy
    powierniczej z najwyższą starannością, niezwłocznego podejmowania działań koniecznych

    do realizacji umowy, przestrzegania wszystkich obowiązków wynikających z umowy oraz
    niedokonywania jakiejkolwiek czynności prawnej, która mogłaby zaszkodzić skuteczności
    któregokolwiek z postanowień Umowy.
    Wnioskodawca pragnie zaznaczyć, że:
    a) W terminie wskazanym w treści umowy powierniczej i zgodnie z jej postanowieniami,
      Powierzający wpłacił na rzecz Powiernika kwotę umożliwiającą realizację przez
      Powiernika postanowień umowy w zakresie zakupu Nieruchomości w imieniu własnym
      i do majątku osobistego Powiernika, ale na rzecz i na rachunek Powierzającego,
    b) W dniu 27 lipca 2023 r. Wnioskodawca/Powiernik dokonał nabycia w imieniu własnym i
      do majątku osobistego Powiernika, ale na rzecz i na rachunek Powierzającego,
      opisanej w umowie powierniczej Nieruchomości. W dniu nabycia Nieruchomości przez
      Powiernika znajdowała się ona w trakcie rozpoczętego postępowania podziałowego,
      które jednak nie było zakończone (zakończenie postępowania podziałowego miało
      miejsce w czasie, w którym Wnioskodawca/Powiernik był już fiducjarnym właścicielem
      Nieruchomości),
    c) W najbliższym czasie Wnioskodawca planuje dokonanie zbycia (działając w imieniu
      własnym, ale na rzecz i na rachunek Powierzającego) jednej z działek gruntu
      powstałych po podziale Nieruchomości oraz udziałów w jednej (szóstej) działce gruntu
      stanowiącej po podziale Nieruchomości drogę dojazdową.
    d) Następnie Wnioskodawca/Powiernik w wykonaniu postanowień umowy powierniczej
      dokona zwrotnego przelewu na rzecz Powierzającego (na rachunek wskazany przez
      Powierzającego), kwoty wpłaconej przez Powierzającego na rzecz Powiernika w celu
      zapłaty ceny za Nieruchomość w proporcji przypadającej na sprzedaną działkę
      (powiększonej o zysk wypracowany na sprzedaży tej działki również w proporcji
      przypadającej na sprzedawaną działkę).
    W celu uniknięcia wątpliwości, Wnioskodawca (Powiernik) pragnie poinformować, iż
    Nieruchomość stanowiąca przedmiot Wniosku, (zarówno w momencie nabycia jak i
    obecnie) położona była (i jest nadal) na obszarze objętym Miejscowym Planem
    Zagospodarowania Przestrzennego w którym przeznaczona jest pod zabudowę.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Nabycie Nieruchomości przez wnioskodawcę (Powiernika) nie zostało udokumentowane
    fakturą ze wskazanym podatkiem VAT. Powiernik nabył bowiem Nieruchomość od osoby
    fizycznej, która nie dokonywała transakcji sprzedaży tej nieruchomości działając w
    charakterze podatnika VAT lecz w ramach rozporządzenia prywatnym majątkiem (co
    wynika z oświadczenia złożonego w akcie notarialnym). Przy transakcji nabycia w ogóle nie
    wystąpił zatem podatek naliczony do odliczenia. Nie doszło zatem do sytuacji w której
    można byłoby rozważać ewentualne uprawnienie wnioskodawcy/Powiernika do odliczenia
    podatku, lub też brak takiego uprawnienia, jako że podatek taki (podatek naliczony do
    odliczenia) w ogóle nie wystąpił przy tej transakcji (transakcja poza VAT). Skoro bowiem
    przy nabyciu podatek VAT w ogóle nie wystąpił, to nie można mówić o braku prawa do
    odliczenia.
    Wnioskodawca (Powiernik) od momentu nabycia Nieruchomości, dokonał jej podziału na
    mniejsze działki z których jedna jest właśnie przedmiotem pytania (na marginesie
    wnioskodawca (Powiernik) pragnie wskazać, że w najbliższej perspektywie będzie
    sprzedawał kolejne działki powstałe po podziale, ponieważ w okresie po złożeniu wniosku
    o wydanie interpretacji, zgłosili się kolejni kupcy).
    W związku z podziałem Nieruchomości, konieczne było poniesienie przez wnioskodawcę
    (Powiernika), kosztów w postaci wynagrodzenia za usługi geodety (faktura VAT z
    podatkiem VAT naliczonym, który wnioskodawca odliczył).

    Aby każda z podzielonych działek miała możliwość wjazdu na drogę publiczną
    wnioskodawca (Powiernik) przeprowadził również postępowanie uzgodnieniowe z
    zarządcą drogi w celu uzyskania decyzji o zezwoleniu na lokalizację zjazdu (która to
    decyzję Powiernik uzyskał).
    Wszystkie te czynności miały na celu zwiększenie wartości Nieruchomości dla potrzeb jej
    sprzedaży (tj. sprzedaży poszczególnych działek powstałych po podziale w tym w
    szczególności działki stanowiącej przedmiot wniosku), w celu maksymalizacji zysku
    Powierzającego, gdyż od początku intencją wnioskodawcy (Powiernika) było prowadzenie
    działań mających na celu zwiększenie wartości zbywczej gruntu tak aby uzyskać jak
    najwyższą cenę przy sprzedaży poszczególnych działek składających się na Nieruchomość.
    Wnioskodawca/Powiernik pragnie nadmienić, że zobowiązanie do takiego działania
    stanowi istotny element umowy jaką zawarł z Powierzającym.
    Z powyższych względów, Nieruchomość (przez co również wnioskodawca/Powiernik
    rozumie wszystkie działki powstałe po jej podziale), nie była/nie będzie wykorzystywana
    przez wnioskodawcę (Powiernika) wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku w
    okresie jej/ich posiadania. Odpowiadając zaś ściśle na zadane pytanie można w świetle
    powyższych wyjaśnień odpowiedzieć, że w ogóle nie była wykorzystywana do czynności
    zwolnionych z VAT.
    Pytania
    1) Czy Wnioskodawca postąpi prawidłowo uznając, że dokonując transakcji sprzedaży
      opisanej w pkt. C) powyżej (sprzedaż w wykonaniu umowy powierniczej, działki
      powstałej wskutek podziału Nieruchomości), będzie działał jako podatnik podatku od
      towarów i usług (VAT) i w rezultacie dokumentując dokonaną transakcję sprzedaży
      poprzez wystawienie faktury VAT oraz odprowadzając do Urzędu Skarbowego podatek
      VAT należny?
    2) Czy Wnioskodawca postąpi prawidłowo uznając, że obowiązek podatkowy z tytułu
      transakcji sprzedaży opisanej w pkt. C) powyżej (sprzedaż w wykonaniu umowy
      powierniczej działki powstałej wskutek podziału Nieruchomości) w zakresie podatku
      dochodowego od osób fizycznych nie ciąży na Wnioskodawcy (Powierniku), lecz na
      Powierzającym?
    Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 2 w zakresie podatku
    dochodowego od osób fizycznych. W zakresie pytania nr 1 dotyczącym podatku od
    towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pana stanowisko w sprawie
    Stanowisko Wnioskodawcy Ad. Pyt. 2
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w okolicznościach zdarzenia przyszłego
    stanowiącego kanwę dla wniosku o interpretację, postąpi prawidłowo uznając, że
    obowiązek podatkowy z tytułu transakcji sprzedaży opisanej w pkt. C) powyżej (sprzedaż
    działki w wykonaniu umowy powierniczej) w zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych nie ciąży na Wnioskodawcy/Powierniku, lecz na Powierzającym.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Wnioskodawca uzasadniając swoje stanowisko w zakresie opodatkowania dokonanych
    transakcji sprzedaży podatkiem od towarów i usług, odniósł się w pierwszej kolejności do
    cywilnoprawnej charakterystyki umowy powierniczej jako umowy nienazwanej, której
    konstrukcja oraz istotne cechy podlegają zasadzie swobody kontraktowej (swobody
    konstruowania umów). Przytoczony tam opis znajduje pełne zastosowanie jako część
    argumentacji Wnioskodawcy odnoszącej się również do zagadnienia opodatkowania
    czynności sprzedaży gruntu w oparciu o postanowienia umowy powierniczej, podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.

    Odnosząc się natomiast do zagadnienia stanowiącego przedmiot ww. pytania na gruncie
    podatkowym (PIT), Wnioskodawca/Powiernik pragnie zwrócić uwagę, że:
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm), opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów
    wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów
    Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. W myśl art. 11 ust. 1 tej ustawy,
    przychodami są, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
    praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art.
    30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku
    kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w
    naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Do przychodów podatkowych zalicza się tylko takie przychody, które w danym momencie
    są trwałe, definitywne i bezwarunkowe. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody, lecz
    przychody, które stanowić będą trwałe przysporzenie majątkowe. Co do zasady więc, o
    zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów podlegających
    opodatkowaniu decyduje definitywny charakter tego przysporzenia, w tym sensie, że w
    sposób ostateczny faktycznie powiększa ono majątek podatnika (takie, którymi może
    rozporządzać jak właściciel).
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
    a. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    b. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    c. prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    d. innych rzeczy
    - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
    dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
    określonych w lit. ac) przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku
    licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te
    odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części lub udziału w nieruchomości oraz wymienionych praw majątkowych przed upływem
    5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie
    rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli
    odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw
    majątkowych następuje po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    miało miejsce nabycie - nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem, przychód uzyskany z
    odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości i praw
    majątkowych w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    W obrocie gospodarczym zarówno osoby fizyczne, osoby prawne, jak i jednostki
    organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej nie muszą działać osobiście. Jednym ze
    sposobów działania poprzez inny podmiot jest umowa powiernictwa. Powiernik na
    zewnątrz działa jako samodzielny podmiot, jednak z mocy wewnętrznego porozumienia z
    powierzającym, działa na jego rzecz, a nie występuje we własnym interesie.
    Przychodu ze sprzedaży nieruchomości w wykonaniu umowy powierniczego zlecenia, nie
    można traktować jako przysporzenia zleceniobiorcy/powiernika. Umowa ta będzie
    bowiem dla tej osoby neutralna podatkowo. Czynność sprzedaży nieruchomości przez

    osobę, która nie występuje we własnym interesie, lecz na rzecz faktycznego nabywcy
    (zlecającego), jako wykonana w ramach realizacji umowy zlecenia powierniczego, nie
    wywoła zatem skutków prawnych w podatku dochodowym od osób fizycznych u
    powiernika. W przypadku wykonania umowy powierniczej podatnikiem z tytułu zbycia
    nieruchomości nabytej w drodze umowy powierniczej nie jest powiernik tylko
    zleceniodawca (powierzający).
    Reasumując, u Wnioskodawcy/Powiernika nie wystąpi obowiązek podatkowy w podatku
    dochodowym od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w pkt. C)
    opisu zdarzenia przyszłego. Okoliczność, iż Nieruchomość nabyta w całości, jest zbywana
    po jej podziale (który to podział, jako procedura był w trakcie realizacji w momencie
    nabywania tej Nieruchomości przez Powiernika) nie ma znaczenia dla takiej oceny na
    gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych. W związku z powyższym, Powiernik nie
    ma obowiązku rozliczać się z podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu
    odpłatnego zbycia Nieruchomości dokonanego w oparciu o Umowę Powierniczą tj. w
    przypadku sprzedaży dokonanej przez oraz w imieniu powiernika, ale na rzecz
    powierzającego.
    W rezultacie, Wnioskodawca/Powiernik uważa, że postąpi w tej kwestii prawidłowo
    uznając, że w związku z planowaną sprzedażą działki (pkt. C opisu zdarzenia przyszłego),
    nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych. Ze względu
    bowiem na obowiązek przekazania środków uzyskanych ze sprzedaży na rachunek
    powierzającego, nie dojdzie u niego do definitywnego przysporzenia z tego tytułu a zatem
    nie dojdzie do powstania przychodu z tego tytułu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 11 ust. 1 tej ustawy, przychodami są:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Do przychodów podatkowych zalicza się tylko takie przychody, które w danym momencie
    są trwałe, definitywne i bezwarunkowe. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody, lecz
    przychody, które stanowić będą trwałe przysporzenie majątkowe. Co do zasady więc, o
    zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów podlegających
    opodatkowaniu decyduje definitywny charakter tego przysporzenia, w tym sensie, że w
    sposób ostateczny faktycznie powiększa ono majątek podatnika (takie, którymi może
    rozporządzać jak właściciel).
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c. prawa wieczystego użytkowania gruntów,

      d. innych rzeczy
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane
      w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w
      lit. a)-c) przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło nabycie lub wybudowanie,
      a innych rzeczy - przed upływem pół roku licząc od końca miesiąca, w którym
      nastąpiło nabycie;
      w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części lub udziału w nieruchomości oraz wymienionych praw majątkowych przed upływem
    5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie
    rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli
    odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw
    majątkowych następuje po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    miało miejsce nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem, przychód uzyskany z
    odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości i praw
    majątkowych w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    W obrocie gospodarczym zarówno osoby fizyczne, osoby prawne, jak i jednostki
    organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej nie muszą działać osobiście. Jednym ze
    sposobów działania poprzez inny podmiot jest umowa powiernictwa. Powiernik na
    zewnątrz działa jako samodzielny podmiot, jednak z mocy wewnętrznego porozumienia z
    powierzającym, działa na jego rzecz, a nie występuje we własnym interesie.
    Powiernictwo nie jest uregulowane w prawie polskim jako odrębna instytucja prawna.
                                                    1Podstawą do konstruowania czynności powierniczych jest wyrażona w przepisie art. 353
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1061 ze zm.)
    zasada swobody kontraktowej. Zgodnie z ww. przepisem strony zawierające umowę mogą
    ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały
    się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.
    Najczęściej podstawą do skonstruowania umowy powierniczej jest umowa zlecenia. Prawa
    i obowiązki stron tej umowy należy zatem zasadniczo oceniać według przepisów o
    zleceniu.
    Jak wynika z treści art. 734 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Przez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania
      określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie.
      § 2. W braku odmiennej umowy zlecenie obejmuje umocowanie do wykonania
      czynności w imieniu dającego zlecenie. Przepis ten nie uchybia przepisom o formie
      pełnomocnictwa.
    W myśl art. 735 Kodeksu cywilnego, istotą umowy zlecenia jest:
      § 1. Jeżeli ani z umowy, ani z okoliczności nie wynika, że przyjmujący zlecenie
      zobowiązał się wykonać je bez wynagrodzenia, za wykonanie zlecenia należy się
      wynagrodzenie.
      § 2. Jeżeli nie ma obowiązującej taryfy, a nie umówiono się o wysokość
      wynagrodzenia, należy się wynagrodzenie odpowiadające wykonanej pracy.
    Stosownie do art. 740 Kodeksu cywilnego:

      Przyjmujący zlecenie powinien udzielać dającemu zlecenie potrzebnych wiadomości
      o przebiegu sprawy, a po wykonaniu zlecenia lub po wcześniejszym rozwiązaniu
      umowy złożyć mu sprawozdanie. Powinien mu wydać wszystko, co przy wykonaniu
      zlecenia dla niego uzyskał, chociażby w imieniu własnym.
    Biorąc powyższe przepisy pod uwagę, wskazać należy, że istotą umowy zlecenia jest
    odpłatne lub nieodpłatne dokonanie określonej czynności prawnej w imieniu dającego
    zlecenie lub (jeżeli tak stanowi umowa) w imieniu własnym, lecz na rachunek zlecającego.
    W tym ostatnim wypadku wszelkie nabycie praw lub rzeczy ma charakter powierniczy
    (fiducjarny), a przyjmujący zlecenie ma obowiązek wydać zlecającemu wszystko, co przy
    wykonaniu zlecenia dla niego uzyskał, chociażby w imieniu własnym.
    Władztwo nad nabytymi prawami, jakie można przypisać zleceniobiorcy wykonującemu
    zlecenie powiernicze jest ograniczone. Są to następujące ograniczenia:
        ograniczenie czasowe – zleceniobiorca obowiązany jest przekazać nabyte prawa
        bądź uzyskane korzyści na pierwsze żądanie zleceniobiorcy,
        ustawowo wyłączona możliwość rozporządzania tymi prawami lub korzyściami na
        rzecz innej osoby niż zleceniodawca lub wskazany przez niego podmiot, co
        powoduje wyłączenie możliwości efektywnego zwiększenia masy majątkowej
        zleceniobiorcy o prawa nabyte w wykonaniu powiernictwa,
        nieekwiwalentność dla zleceniobiorcy zbycia nabytych we własnym imieniu, lecz na
        rachunek zlecającego praw – prawa te przenoszone są na zlecającego nieodpłatnie
        – zgodnie z art. 742 Kodeksu cywilnego; dający zlecenie zwraca przyjmującemu
        zlecenie jedynie wydatki, które ten poczynił w celu należytego wykonania zlecenia
        oraz zwalnia go od zobowiązań, które ten w powyższym celu zaciągnął w imieniu
        własnym,
        w przypadku przenoszenia powierniczo nabytych praw na wskazaną przez
        zlecającego osobę trzecią, cena zbycia stanowi należność zleceniodawcy (art. 740
        Kodeksu cywilnego),
        przyjmującemu zlecenie nie wolno używać we własnym interesie rzeczy i pieniędzy
        dającego zlecenie; od sum pieniężnych zatrzymanych ponad potrzebę wynikającą z
        wykonywania zlecenia, powinien płacić dającemu zlecenie odsetki ustawowe (art.
        741 Kodeksu cywilnego).
    Z wniosku wynika, że zawarł Pan w dniu 28 lipca 2023 r. umowę powierniczą z osobą
    fizyczną, obywatelem Polskim będącym rezydentem podatkowym Szwajcarii. W relacji
    umownej jest Pan Powiernikiem, natomiast druga strona (rezydent podatkowy Szwajcarii)
    jest Powierzającym. Na mocy zawartej umowy Powierzający zlecił Panu zakup w imieniu
    własnym i do majątku osobistego Pana, ale na rzecz i na rachunek Powierzającego
    wskazanej w umowie powierniczej niezabudowanej działki gruntu za określoną w tej
    umowie cenę, a następnie zbycie w imieniu własnym Pana, ale na rzecz i na rachunek
    Powierzającego ww. Nieruchomości po możliwie najwyższej cenie, celem maksymalizacji
    zysku ze sprzedaży. W dniu 27 lipca 2023 r. dokonał Pan nabycia w imieniu własnym i do
    Pana majątku osobistego, ale na rzecz i na rachunek Powierzającego, opisanej w umowie
    powierniczej Nieruchomości. W dniu nabycia Nieruchomości przez Pana znajdowała się
    ona w trakcie rozpoczętego postępowania podziałowego, które jednak nie było
    zakończone (zakończenie postępowania podziałowego miało miejsce w czasie, w którym
    Wnioskodawca/Powiernik był już fiducjarnym właścicielem Nieruchomości). W najbliższym
    czasie planuje Pan dokonanie zbycia (działając w imieniu własnym, ale na rzecz i na

    rachunek Powierzającego) jednej z działek gruntu powstałych po podziale Nieruchomości
    oraz udziałów w jednej (szóstej) działce gruntu stanowiącej po podziale Nieruchomości
    drogę dojazdową. Następnie w wykonaniu postanowień umowy powierniczej dokona
    zwrotnego przelewu na rzecz Powierzającego (na rachunek wskazany przez
    Powierzającego), kwoty wpłaconej przez Powierzającego na rzecz Pana w celu zapłaty ceny
    za Nieruchomość w proporcji przypadającej na sprzedaną działkę (powiększonej o zysk
    wypracowany na sprzedaży tej działki również w proporcji przypadającej na sprzedawaną
    działkę).
    Biorąc pod uwagę przedstawiony opis stanu faktycznego, a także powołane powyżej
    przepisy, wskazać należy, że przychodu ze sprzedaży nieruchomości w wykonaniu umowy
    powiernictwa, nie można traktować jako przysporzenia zleceniobiorcy - powiernika.
    Umowa ta będzie bowiem dla tej osoby neutralna podatkowo. Czynność sprzedaży
    nieruchomości przez osobę, która nie występuje we własnym interesie, lecz na rzecz
    faktycznego nabywcy (zlecającego), jako wykonana w ramach realizacji umowy zlecenia
    powierniczego, nie wywoła zatem skutków prawnych w podatku dochodowym od osób
    fizycznych u powiernika. W przypadku wykonania umowy powierniczej podatnikiem z
    tytułu zbycia nieruchomości nabytej w drodze umowy powierniczej nie jest powiernik
    tylko zleceniodawca.
    Reasumując, u Powiernika nie wystąpi obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od
    osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia Nieruchomości, dokonanego w oparciu o
    Umowę powierniczą. W związku z powyższym, Powiernik nie ma obowiązku rozliczać się z
    podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia Nieruchomości
    dokonanego w oparciu o Umowę powierniczą tj. w przypadku sprzedaży dokonanej przez
    oraz w imieniu powiernika, ale na rzecz powierzającego.
    Wobec tego, że po stronie Pana (Powiernika) realizacja umowy powiernictwa z tytułu
    zbycia nieruchomości, nie wywoła skutków prawnych w podatku dochodowym od osób
    fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Jednocześnie wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Przedmiotowa interpretacja dotyczy tylko Pana indywidualnej sprawy i nie wywołuje
    skutków podatkowych dla Powierzającego.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanego przez Pana w złożonym wniosku.
    W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111).

    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...).
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.