Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-530/10/PP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-07-01
Teza: Czy wydatki poniesione przez Spółkę związane z usunięciem kolizji inwestycyjnej – przesunięciem linii kablowej należącej do innych podmiotów – mogą zostać zaliczone do kosztów podatkowych (pytanie oznaczone we wniosku Nr 1)?
Słowa kluczowe: infrastruktura; instalacja; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; przyłącze; sieć
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 23 marca 2010 r. (data wpływu do tut. BKIP 2 kwietnia 2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości uznania za koszty uzyskania przychodów wydatków poniesionych na usunięcie kolizji inwestycyjnej (pytanie oznaczone we wniosku Nr 1) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 kwietnia 2010 r. wpłynął do tut. Biura wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości uznania za koszty uzyskania przychodów wydatków poniesionych na usunięcie kolizji inwestycyjnej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

X (dalej: „Wnioskodawca”, „Spółka”) rozpoczął w 2009r. proces inwestycyjny związany z budową łącznika płyty postojowej z drogą startową lotniska na terenie dzierżawionym od innego podmiotu. W trakcie prowadzonych prac pojawiła się konieczność dokonania przeniesienia kabli energetycznych należących do innych podmiotów (tzw. kolizja inwestycyjna). Wykonanie prac prowadzących do usunięcia kolizji inwestycyjnej – przeniesienie kabla – było konieczne dla wykonania inwestycji budowy łącznika.

Prace związane z przebudową infrastruktury należącej do innych podmiotów dotyczyły:

1.  przeniesienia kabla należącego do Jednostki Wojskowej,
2.  przeniesienia kabla należącego do Zakładu Energetycznego,
3.  przeniesienia kabla należącego do Wnioskodawcy.

Efekty wykonanych prac – nowo umiejscowiony kabel wraz z wymaganą dokumentacją techniczną – w jednym przypadku został przekazany zakładowi energetycznemu, w kolejnym zostanie przekazany Jednostce Wojskowej. Dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej Spółka korzysta jedynie z kabla będącego jej własnością. Spółka nie czerpie ani nie czerpała energii elektrycznej z przeniesionych linii kablowych należących do innych podmiotów. Przedmiotowa linia kablowa nie jest związana technicznie ani funkcjonalnie z prowadzoną inwestycją budowy łącznika.

Wydatki poniesione na prace związane z przeniesieniem linii kablowej nie zostaną Spółce zwrócone przez właścicieli infrastruktury.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wydatki poniesione przez Spółkę związane z usunięciem kolizji inwestycyjnej – przesunięciem linii kablowej należącej do innych podmiotów – mogą zostać zaliczone do kosztów podatkowych (pytanie oznaczone we wniosku Nr 1)?

Zdaniem Spółki, wydatki związane z dokonanymi pracami przesunięcia linii kablowej mogą zostać zaliczone do kosztów podatkowych Spółki. W opisywanym stanie faktycznym należy zastosować ogólną definicję kosztów podatkowych zawartą w ustawie o CIT, w art. 15 ust. 1, zgodnie z którą takimi kosztami są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem zamkniętego katalogu kosztów wskazanych w przepisach art. 16 ustawy o CIT.

Jednocześnie w opinii Spółki, z uwagi na fakt, że nakłady na infrastrukturę należącą do innych podmiotów nie zostały wymienione bezpośrednio w przepisach art. 16 ust. 1 ustawy CIT, jako wydatki niestanowiące kosztów podatkowych, możliwość zaliczenia ich do kosztów podatkowych będzie uzależniona od faktycznego związku przedmiotowych wydatków z przychodem lub zabezpieczeniem źródła przychodów Spółki.

Zdaniem Wnioskodawcy, powyższa przesłanka będzie spełniona w przypadku prac dokonanych w celu usunięcia kolizji inwestycyjnej – a więc wydatków ponoszonych na przesunięcie linii kablowej, również w części niestanowiącej własności Spółki. Wnioskodawca pragnie bowiem podkreślić, iż celem dokonanych prac i poniesionych wydatków jest rozbudowa infrastruktury Spółki służącej wykonywaniu jej działalności gospodarczej, z której wyniknęła konieczność naruszenia cudzej własności. W rezultacie więc, pomimo faktu, że nakłady Wnioskodawcy odnoszą się do środków trwałych należących do innych podmiotów, należy uznać je za wydatki związane z osiągnięciem i zabezpieczeniem źródeł przychodów Spółki, bowiem bez takiej ingerencji wykonanie prac związanych z budową przez Wnioskodawcę łącznika nie byłoby w ogóle możliwe.

Konkludując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że prace wykonane na cudzej infrastrukturze przyczyniają się do umożliwienia i rozwoju dalszego prowadzenia działalności przez Spółkę, a więc tym samym osiągnięcia i zabezpieczenia możliwości uzyskiwania przychodów.

Powyższe stanowisko Wnioskodawcy zostało potwierdzone między innymi w interpretacji z dnia 15 grudnia 2008r., wydanej za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu (Znak ILPB3/423-590/08-2/DS.).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm., zwanej dalej „updop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (…). Powyższe oznacza, że wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami lub służą zachowaniu bądź zabezpieczeniu źródła przychodów. Kosztami będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w tym celu, nawet wówczas gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty.

Zatem, do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów uzyskania przychodów. Podatnik, zaliczając dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów, winien wykazać jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz to, że poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu lub że wydatek ten jest związany z konkretnym przedsięwzięciem gospodarczym.

Katalog wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, pomimo ich związku z przychodami i prowadzoną działalnością gospodarczą zawarty został w art. 16 ust. 1 updop. Należy jednak pamiętać, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, nie stwarza domniemania, iż wszelkie pozostałe koszty, które nie są zamieszczone w art. 16 updop, zostaną ex lege uznane za koszty uzyskania przychodów.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

1.  został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
2.  jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
3.  pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
4.  poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
5.  został właściwie udokumentowany,
6.  nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 updop nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Podkreślenia wymaga fakt, iż prawidłowe zaliczenie wydatku do kosztów uzyskania przychodów uwarunkowane jest wykazaniem jego celowości i związku z przychodem, jak i prawidłowym udokumentowaniem. Należy zwrócić przy tym uwagę, że to na podatniku ciąży obowiązek wykazania związku poniesionych wydatków z przychodami, bo to on wywodzi korzystne dla siebie skutki prawne w postaci zmniejszenia zobowiązania podatkowego.

Należy przy tym mieć na uwadze, iż zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 14 updop, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów darowizn i ofiar wszelkiego rodzaju, z wyjątkiem dokonywanych między spółkami tworzącymi podatkową grupę kapitałową, a także wpłat na rzecz Polskiej Organizacji Turystycznej (…).

Nieodpłatne przekazanie, jakie ma miejsce w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku nie ma jednakże cech charakterystycznych dla darowizny, tj. dobrowolności spełnienia świadczenia oraz braku jakiejkolwiek ekwiwalentności – Spółka aby zbudować łącznik płyty postojowej z drogą startową lotniska musiała bowiem dokonać zmian w zakresie linii kablowej i przekazać je później Zakładowi Energetycznemu oraz Jednostce Wojskowej.

Ze stanu faktycznego przedstawionego przez Spółkę wynika, że wydatki poniesione na przebudowę istniejącej linii kablowej energii elektrycznej mają pośredni związek z prowadzoną przez Spółkę działalnością. Jako nakłady poniesione na infrastrukturę elektroenergetyczną zewnętrzną, są nierozerwalnie związane z inwestycją główną, tzn. budową łącznika płyty postojowej z drogą startową lotniska, która przyczyni się do zwiększenia przychodów z działalności X. W tym przypadku zachowany więc zostanie związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu.

Wskazać w tym miejscu również należy, iż zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b updop, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części. Art. 16g ust. 1 pkt 2 updop stanowi, iż za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się w razie wytworzenia we własnym zakresie koszt wytworzenia, za który uważa się wartość w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się: kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania (art. 16g ust. 4 updop). W przedstawionym stanie faktycznym przepisy te nie znajdują jednakże zastosowanie albowiem jak wskazała Spółka linia kablowa nie jest ani technicznie, ani też funkcjonalnie związana z prowadzoną przez Nią inwestycją w postaci budowy łącznika płyty postojowej z drogą startową lotniska.

Stanowisko Spółki jest zatem prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.