Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-885/10/DP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-12-08
Teza: Czy kwota stanowiąca równowartość uiszczonego przez właściciela podatku od wydzierżawionej nieruchomości, która to kwota została następnie „zwrócona" właścicielowi przez dzierżawcę na podstawie stosownego zapisu w umowie dzierżawy, jest składnikiem przychodu osiąganego przez wydzierżawiającego z przedmiotowej umowy?
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe; czynsz; opłata-opłata administracyjna; umowa-umowa najmu
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 6 

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 9 września 2010 r. (data wpływu 13 września 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie opodatkowania przychodów uzyskiwanych z dzierżawy nieruchomości - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 września 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie opodatkowania przychodów uzyskiwanych z dzierżawy nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu 11 lutego 2008 r. zawarta została umowa dzierżawy nieruchomości rolnej, składającej się z działek Nr 5 i 6. Dzierżawca wykorzystuje ww. nieruchomość na prowadzenie działalności gospodarczej. Przychód osiągany przez Wydzierżawiającego z tytułu tej umowy jest opodatkowany ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Wydzierżawiający ww. działki zmarł, a jego spadkobiercą jest Wnioskodawca.

Przedmiotowe działki podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości dopiero od momentu zawarcia umowy dzierżawy. Przed zawarciem umowy dzierżawy ww. nieruchomość nie była opodatkowana podatkiem od nieruchomości, gdyż nie była wówczas przeznaczona na prowadzenie działalności gospodarczej (art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (tj. Dz. U. z 2010, Nr 95, poz. 613). Obowiązek ten powstał na skutek zawarcia umowy dzierżawy.

Wnioskodawca oraz dzierżawca zamierzają podpisać aneks do ww. umowy, w którym będzie m.in. zapis, iż dzierżawca zobowiązany będzie do „zwrotu" na rzecz wydzierżawiającego podatku od nieruchomości należnego od dzierżawionego gruntu. Zwrot podatku ma następować raz na kwartał, na podstawie wystawionej przez wydzierżawiającego noty obciążeniowej oraz decyzji podatkowej wydanej przez wójta gminy.

Wnioskodawca rozliczając się z podatku dochodowego nie będzie zaliczał do przychodu kwoty zwróconego na jego rzecz przez wydzierżawiającego podatku od wydzierżawionej nieruchomości.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy kwota stanowiąca równowartość uiszczonego przez właściciela podatku od wydzierżawionej nieruchomości, która to kwota została następnie „zwrócona" właścicielowi przez dzierżawcę na podstawie stosownego zapisu w umowie dzierżawy, jest składnikiem przychodu osiąganego przez wydzierżawiającego z przedmiotowej umowy?

Uważa Pani, że wydatki związane z przedmiotem dzierżawy, w tym również podatek od nieruchomości, ponoszone faktycznie przez dzierżawcę, nie stanowią składnika przychodu osiąganego z dzierżawy, ale pod warunkiem, iż obowiązek ponoszenia tych wydatków przez dzierżawcę wynika ze stosownego zapisu w umowie dzierżawy. Sytuacji tej nie zmienia fakt, iż podatek od nieruchomości jest uiszczany właściwemu organowi bezpośrednio przez wydzierżawiającego, a następnie kwota stanowiąca równowartość tego podatku jest „zwracana" przez dzierżawcę.

Zgodnie z art. 6 ust. 1a ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930 ze zm.) opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają również otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.

Dodatkowe opłaty ponoszone przez dzierżawcę w związku z dzierżawą nieruchomości nie stanowią przychodu wskazanego w powyższym przepisie. Nie powodują bowiem przysporzenia majątkowego po stronie wydzierżawiającego, jak również nie mieszczą się w pojęciu świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Do opłat tych należy zaliczyć również kwoty przekazywane przez dzierżawcę wydzierżawiającemu z tytułu refundacji podatku od dzierżawionej nieruchomości.

Podobne stanowisko, tym razem odnośnie wydatków związanych z przedmiotem najmu ponoszonych przez najemcę, zaprezentowano w interpretacji wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 2 sierpnia 2010 r. (Nr IPPB1/415-599/10-2/EC).

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, iż zaniechanie przez Wnioskodawcę zaliczenia do przychodu osiąganego z umowy dzierżawy równowartości refundowanego przez dzierżawcę podatku od nieruchomości będzie zgodne z przepisami prawa podatkowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

W myśl art. 693 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz. Czynsz może być zastrzeżony w pieniądzach lub świadczeniach innego rodzaju. Może być również oznaczony w ułamkowej części pożytków.

Zgodnie z art. 2 ust. 1a ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 1998 r. Nr 144, poz. 930 ze zm.), osoby fizyczne osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, mogą opłacać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

Stosownie do zapisu art. 6 ust. 1a ww. ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają również otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu tych umów, stosuje się art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.

Z przytoczonych powyżej uregulowań prawnych wynika, iż podstawą generowania przychodów z dzierżawy jest fakt zawarcia stosownej umowy między stronami.

Uwzględniając powyższe, uznać należy, iż podstawą uzyskiwania przychodów z tytułu dzierżawy jest umowa, w której strony określają wysokość czynszu. Czynsz stanowi przysporzenie majątkowe wydzierżawiającego, a tym samym generuje przychód w rozumieniu podatkowym w przypadku otrzymania lub postawienia go do dyspozycji wydzierżawiającemu. W zależności od różnego skonstruowania stosunku prawnego umowy dzierżawy w zakresie pokrywania przez dzierżawcę pewnych płatności (świadczeń) związanych z przedmiotem dzierżawy, różne będą skutki podatkowe. Jeśli – zgodnie z umową - koszty określonych świadczeń opłaca wydzierżawiający, a następnie są one przerzucane na dzierżawcę wówczas stanowią one niewątpliwie przychód z dzierżawy po stronie wydzierżawiającego. Stanowią bowiem dla niego otrzymane środki pieniężne z tytułu zawartej umowy i są jemu należne.

Z przedstawionego w złożonym wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że zamierza Pani podpisać z dzierżawcą aneks do umowy dzierżawy, w którym będzie zapis, iż dzierżawca zobowiązany będzie do „zwrotu" na rzecz wydzierżawiającego podatku od nieruchomości.

W opisanej sytuacji to Pani, a nie dzierżawca opłaca podatek od nieruchomości. Natomiast na podstawie zawartej umowy (aneksu) będzie Pani otrzymywała należne sobie kwoty w ustalonej wysokości, odpowiadającej kwocie zapłaconego podatku od nieruchomości.

Wobec powyższego, w świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz zanalizowanych przepisów prawa podatkowego uznać należy, iż określona w umowie wysokość czynszu oraz kwota „zwróconego” na Pani rzecz, zapłaconego wcześniej podatku od nieruchomości stanowić będzie dla Pani przysporzenie majątkowe, generujące przychód podlegający opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.