Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.255.2025.2.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-13
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez
prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box).
Słowa kluczowe: IP Box
działalność-działalność badawczo-rozwojowa
ewidencja-prowadzenie ewidencji
komputery-program komputerowy
koszt-koszty kwalifikowane
oprogramowanie
prace-prace badawczo-rozwojowe
prawa-prawa autorskie
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 2
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych
    stanów faktycznych oraz zdarzeń przyszłych w podatku dochodowym od osób fizycznych
    jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 7 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych
    przez prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box). Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na
    wezwanie – pismem z 19 maja 2025 r. (wpływ 19 maja 2025 r.). Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego (wynikający z wniosku oraz jego
    uzupełnienia)
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą od marca 2022 r. jednoosobową
    działalność gospodarczą. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca wykonuje
    czynności w zakresie tworzenia oprogramowania komputerowego, wykorzystującego
    technologie sztucznej inteligencji oraz uczenia maszynowego. Wnioskodawca posiada na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3
    ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.; dalej „ustawa o PIT”). Dochody osiągane
    przez Wnioskodawcę są opodatkowane podatkiem liniowym.
    Tworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie znajduje zastosowanie do (...). (...).
    Jednym z ostatnich projektów, nad którym pracował Wnioskodawca, było opracowanie
    innowacyjnego rozwiązania wspierającego (...). (...).
    (...).
    Wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowanie nigdy nie jest efektem powtarzalnych,
    rutynowych prac, które wymagają dla osiągnięcia rezultatu jedynie podstawowych
    umiejętności programistycznych, i których rezultaty da się z góry określić i przewidzieć.
    Czynności podejmowane w ramach tworzenia lub rozwijania oprogramowania zawsze
    mają charakter twórczy, a także wymagający opracowania niekonwencjonalnych
    rozwiązań. Tworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie zawsze odznacza się
    oryginalnym oraz autorskim charakterem. W związku z powyższym tworzone
    oprogramowanie jako utwór, każdorazowo korzysta z ochrony prawnej przewidzianej na
    podstawie art. 1 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 oraz art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1062 ze zm.).
    Wnioskodawcy jako twórcy zawsze przysługują autorskie prawa osobiste do tworzonego
    oprogramowania, natomiast autorskie prawa majątkowe przysługują Wnioskodawcy do
    momentu przeniesienia ich na kontrahenta.
    Na gruncie umowy, na podstawie której Wnioskodawca obecnie świadczy usługi
    programistyczne, a która to została zawarta z zachowaniem formy wskazanej w art. 53

    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, transfer autorskich praw majątkowych
    Wnioskodawcy na kontrahenta następuje bez ograniczeń czasowych, na następujących
    polach eksploatacji:
    a) trwałego lub czasowego zwielokrotniania programu komputerowego w całości lub w
      części jakimikolwiek środkami i w jakiejkolwiek formie,
    b) tłumaczenia, przystosowania, zmiany układu lub jakichkolwiek innych zmian w
      programie komputerowym,
    c) rozpowszechniania, w tym użyczenia lub najmu programu komputerowego lub jego
      kopii.
    Transfer autorskich praw majątkowych do oprogramowania odbywa się z chwilą
    dokonania zapłaty wynagrodzenia przez kontrahenta za wykonaną pracę w danym
    miesiącu. Wynagrodzenie, które przewidziano umową łączącą strony obejmuje całość
    czynności, jakie Wnioskodawca realizuje w ramach umowy, w tym wynagrodzenie za
    przeniesienie autorskich praw majątkowych Wnioskodawcy na rzecz kontrahenta. Faktury,
    które Wnioskodawca wystawia na rzecz kontrahenta nie wyodrębniają wynagrodzenia z
    tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do poszczególnych efektów prac, gdyż
    nie jest to przyjęte w stosunkach gospodarczych. Wnioskodawca zamierza obejmować
    ulgą IP BOX wyłącznie dochody z tytułu przeniesienia kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej – autorskich praw do oprogramowania, w tym celu prowadzi ewidencję
    czasu, jaki poświęcił na prowadzenie prac programistycznych prowadzących do powstania
    prawa własności intelektualnej.
    Realizowane przez Wnioskodawcę prace w zakresie tworzenia oprogramowania mają
    charakter twórczy i innowacyjny, gdyż poprzez łączenie i wykorzystanie dostępnych
    zasobów wiedzy i umiejętności w zakresie technologii informatycznych tworzone są
    zupełnie nowe, „szyte na miarę” rozwiązania, które mają sprostać wymogom rynku oraz
    postępowi technologicznemu. Prowadzone prace nad oprogramowaniem nie mają
    charakteru rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do oprogramowania. Prace
    realizowane przez Wnioskodawcę nie są również projektami powtarzalnymi – każda nowa
    funkcjonalność, nowy projekt wymaga indywidualnego podejścia, w szczególności
    odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii. W wyniku prac prowadzonych
    nad oprogramowaniem powstaje nowy kod źródłowy. W związku z tworzeniem
    oprogramowania poprzez opracowywanie i wdrażanie nowych elementów, Wnioskodawca
    pracuje nad jego wytwarzaniem w usystematyzowany sposób, podzielony na etapy takie
    jak:
    1. zapoznanie się z wymaganiami kontrahenta, zbieranie danych oraz ich analiza,
      planowanie prac;
    2. praca nad przygotowaniem oprogramowania;
    3. optymalizacja, w tym zmiany oraz poprawki związane z wytworzeniem
      oprogramowania;
    4. test jakości, sprawności, funkcjonalności i awaryjności oprogramowania;
    5. przyjęcie przez kontrahenta wytworzonego oprogramowania.
    Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność jest działalnością twórczą, podejmowaną w
    sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Działalność Wnioskodawcy spełnia cechy
    działalności badawczo- rozwojowej:
    1. nowatorskość i twórczość – Wnioskodawca tworzy oprogramowanie lub jego
      komponenty od podstaw, w zależności od potrzeb kontrahenta. Wnioskodawca
      odpowiedzialny jest za dostarczenie konkretnego rozwiązania, wobec czego
      zobowiązany jest do samodzielnego opracowania i znalezienia odpowiedniego
      sposobu,

    2. metodyczność – Wnioskodawca prowadzi działalność systematycznie oraz
      uporządkowanie w sposób opisany powyżej.
    Odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat oraz wykonane czynności ponosi
    Wnioskodawca. Wnioskodawca wykonuje czynności w miejscu i czasie wybranym przez
    siebie, zapewniającym należyte wykonanie usługi. Jako wykonujący te czynności
    Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawca ponosi lub planuje
    ponosić następujące wydatki związane bezpośrednio z wytwarzaniem oprogramowania, a
    tym samym powstawaniem nowych praw własności intelektualnej:
    a) koszty użytkowania samochodu – za koszty użytkowania samochodu Wnioskodawca
      rozumie koszty zakupu paliwa, leasingu, amortyzacji (możliwe odpisy amortyzacyjne,
      jakie Wnioskodawca dokona w danym roku podatkowym, za który będzie korzystał z
      ulgi IP BOX) oraz ewentualnych napraw, w tym koszty serwisu, części zamiennych,
      ubezpieczenia, przeglądów;
    b) sprzęt komputerowy i urządzenia mobilne – za koszty sprzętu komputerowego i
      urządzeń mobilnych Wnioskodawca rozumie koszty zakupu laptopa, komputera
      stacjonarnego, myszki, klawiatury, monitora, mikrofonu, tableta, smartphona, kamery
      internetowej, pamięci zewnętrznej;
    c) usługi telekomunikacyjne i telefon komórkowy – za koszty usług telekomunikacyjnych
      Wnioskodawca rozumie opłaty za Internet oraz abonament telefoniczny;
    d) książki branżowe i szkolenia – pod tą kategorią Wnioskodawca rozumie wydatki
      związane z zakupem szkoleń oraz książek specjalistycznych, stanowiących źródło
      informacji o językach oprogramowania, narzędziach wykorzystywanych przy
      tworzeniu oprogramowania, technikach oprogramowania, technologiach
      informatycznych lub projektowaniu architektury systemów informatycznych, co służy
      podniesieniu kwalifikacji, poszerzając wiedzę z zakresu rozwiązań programistycznych;
    e) serwery usługi internetowe – pod tą kategorią Wnioskodawca rozumie koszty związane
      z zakupem przestrzeni dyskowej, serwerów, mocy obliczeniowej;
    f) urządzenia, sprzęty i materiały biurowe – za koszty urządzeń, sprzętów i materiałów
      biurowych Wnioskodawca rozumie koszty zakupu mebli biurowych (biurka, krzesła
      biurowego, podstawki pod komputer, kontenerów (szafek) biurowych, szafy i regałów
      biurowych), drukarki, papieru, tonerów, zakupu długopisów, notatników, brulionów,
      kartek samoprzylepnych, organizerów na biurko, segregatorów, koszulek i wkładów do
      segregatora, ołówków, cienkopisów, podkreślaczy, dziurkacza, zszywacza;
    g) księgowość – Wnioskodawca co miesiąc ponosi koszty usług księgowych.
    W przypadku nieponoszenia wskazanych powyżej kosztów Wnioskodawca nie mógłby
    realizować prac, których realizacja skutkuje powstaniem nowego prawa własności
    intelektualnej. Koszty związane z naprawami, leasingiem i eksploatacją samochodu oraz
    możliwymi podróżami służbowymi umożliwią Wnioskodawcy bezpośrednie spotkania z
    kontrahentem celem poznania jego wymagań oraz oczekiwań związanych z tworzonym
    oprogramowaniem. Osobiste zapoznanie się z indywidualnymi potrzebami klienta wpłynie
    zaś pozytywnie na efektywność oraz jakość świadczonych przez Wnioskodawcę usług
    programistycznych. Korzystanie przez Wnioskodawcę z usług telekomunikacyjnych oraz
    sprzętu komputerowego i urządzeń mobilnych jest niezbędne dla sprawnego tworzenia
    oprogramowania. Bez zakupu odpowiedniego sprzętu komputerowego, usług
    internetowych, urządzeń mobilnych wytwarzanie oprogramowania nie byłoby możliwe.
    Sprzęt komputerowy stanowi podstawowe narzędzie pracy Wnioskodawcy.
    Oprogramowanie wytwarzane jest przede wszystkim na podstawie wiedzy i doświadczenia
    Wnioskodawcy. Dla jego finalnego kształtu decydujące znaczenie mają przede wszystkim
    posiadane przez Wnioskodawcę informacje specjalne i wiedza specjalistyczna. W tym celu
    Wnioskodawca nieustannie pogłębia swój zasób wiedzy, poprzez szkolenia oraz materiały

    edukacyjne. Jednocześnie, Wnioskodawca wskazuje, że pozyskanie tego rodzaju informacji
    nie zawsze jest możliwe za pomocą źródeł bezpłatnych (biblioteki, źródła internetowe),
    gdyż poziom specjalizacji wymagany przez literaturę przedmiotu i tempo jej zmian
    sprawia, że zasadne jest korzystanie jedynie z najnowszych, profesjonalnych publikacji i
    szkoleń. Wydatki związane z zakupem materiałów i sprzętów biurowych oraz
    eksploatacyjny są Wnioskodawcy niezbędne dla tworzenia oprogramowania. Aby móc
    wykonywać swoje obowiązki, Wnioskodawca musi posiadać, rozwijać oraz utrzymywać
    odpowiednie zaplecze techniczne i biurowe. Wydatki na usługi księgowe pozwalają na
    wyszczególnienie oraz prowadzenie koniecznej ewidencji na potrzeby skorzystania z
    preferencyjnej 5% stawki podatkowej w ramach ulgi IP BOX.
    Wnioskodawca, z uwagi na zmianę formy opodatkowania na podatek liniowy od 2025
    roku, chciałby skorzystać z preferencyjnej stawki podatku dochodowego w rozliczeniu za
    bieżący rok podatkowy, jak i lata następne (zakładając, że będzie prowadził prace
    programistyczne o charakterze zbliżonym do tych przedstawionych w niniejszym wniosku).
    Wnioskodawca prowadzi odrębną ewidencje od stycznia 2025, tj. od początku bieżącego
    roku podatkowego. Wnioskodawca w prowadzonej ewidencji na bieżąco wyodrębnia
    każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Wnioskodawca ewidencję prowadzi
    w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu
    (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a także
    kosztów przypadających na każde ww. prawo w sposób zapewniający określenie
    kwalifikowanego dochodu.
    Ponadto w piśmie z 19 maja 2025 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku doprecyzował Pan
    opis sprawy w wyniku odpowiedzi na pytania:
    1) w odniesieniu do Pana działalności, w ramach której tworzy Pan i rozwija
      „oprogramowanie komputerowe” proszę wyjaśnić:
      a) jakimi zasobami wiedzy dysponował Pan przed rozpoczęciem realizacji
        poszczególnego „oprogramowania”?
      b) jaki rodzaj wiedzy i umiejętności wykorzystuje i rozwija Pan w ramach tej
        działalności? Przy użyciu jakich „innowacyjnych technologii” powstały poszczególne
        innowacyjne rozwiązania, jakie nowe zastosowania i usprawnienia odróżniają
        tworzone „oprogramowania” od już istniejących?
      c) jakie produkty, usługi, procesy oferuje Pan dotychczas w swojej działalności?
      d) na jakich rozwiązaniach wiedzowych, technicznych, technologicznych, czy
        programistycznych oparte były te produkty, usługi, procesy?
      e) co Pan zaplanował i jakie cele Pan postawił?
      f) co było efektem działań, tj. jakie nowe zastosowanie powstało przy realizacji
        opisanego projektu?
      g) w jaki sposób realizuje Pan zaplanowane przedsięwzięcie?
    2) w czym przejawia się twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w
      odniesieniu do „oprogramowań”, których dotyczy wniosek? Należy wyjaśnić jakie
      konkretne działania podejmował Pan w celu opracowania nowego/rozwijanego
      „oprogramowania”, a w szczególności:
      a) jakie konkretne działania zmierzające do usprawnienia wytworzonego już wcześniej
        w praktyce gospodarczej „oprogramowania” zostały podjęte w celu realizacji
        zlecanych zadań?
      b) w oparciu o jakie technologie zostało wytworzone/rozwinięte przez Pana
        „oprogramowanie”? Jakie konkretnie narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania
        niewystępujące w Pana praktyce gospodarczej zastosowano?

      c) co powoduje, iż wytworzone nowe „oprogramowanie” różni się od rozwiązań już
        funkcjonujących u Pana? Na czym polega/polegała oryginalność tego
        „oprogramowania”?
      d) zastosowanie jakich technologii (rozwiązań, narzędzi) powodowało, iż
        „oprogramowanie” po jego wytworzeniu lub rozwinięciu różni się od rozwiązań już
        funkcjonujących u Pana?
    3) W związku ze wskazaniem we wniosku, że
      Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność jest działalnością twórczą,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań
      proszę wyjaśnić:
      a) czy Pana działalność, w ramach której tworzy/rozwija/ulepsza Pan
        „oprogramowanie” podejmowana jest/będzie w sposób uporządkowany,
        zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie
        przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do
        osiągnięcia?
      b) jakie cele na wstępie postawił Pan sobie w zakresie poszczególnych realizowanych
        „oprogramowań” oraz źródeł finansowania zaplanowanych prac?
      c) jakie konkretnie cele zostały osiągnięte, w ramach jakich zasobów ludzkich,
        rzeczowych i finansowych nastąpiło opracowanie konkretnego rozwiązania
        praktycznego problemu lub innowacyjnego rozwiązania?
      d) na czym polegała systematyczność w odniesieniu do Pana działań w zakresie
        wykonywanych przez Pana czynności?
      e) jakie harmonogramy w związku z tym zostały opracowane (w jakim okresie?), a które
        z nich zostały faktycznie zrealizowane w stosunku do jakiego programu
        komputerowego?
    Odpowiedź: Odpowiedzi na pytania 1-3.
    Wnioskodawca dysponuje zasobami wiedzy zdobytymi poprzez lata doświadczenia w
    tworzeniu oprogramowania oraz systematyczne kształcenie w zakresie sztucznej
    inteligencji, uczenia maszynowego, analizy danych i (...). Wnioskodawca ukończył m.in.
    studia magisterskie na Politechnice w zakresie sztucznej inteligencji, a także liczne kursy
    specjalistyczne w zakresie aktualnych technologii informatycznych. Celem prowadzenia
    prac Wnioskodawca korzysta także z literatury fachowej, dokumentacji technicznej oraz
    najnowszych publikacji naukowych i raportów branżowych.
    Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności wykorzystuje i rozwija wiedzę w
    zakresie:
    (...).
    Tworzone przez Wnioskodawcę rozwiązania programistyczne odróżniają się od
    istniejących m.in. funkcją inteligentnego przenoszenia danych między wersjami
    dokumentów finansowych (version control), obsługą języków krzyżowych w ramach
    audytów międzynarodowych (cross-language), zastosowaniem agentowych systemów (...)
    do kompleksowej interpretacji wymagań audytowych.
    Tworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie znajduje zastosowanie do (...). (...).
    (...).
    4) Czy wobec zaznaczenia w opisie sprawy, że:

      (...) tworzone oprogramowanie, jako utwór, każdorazowo korzysta z ochrony prawnej
      przewidzianej na podstawie art. 1 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 oraz art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z
      dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
      należy rozumieć, że w każdym przypadku – tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w
      przypadku rozwijania utworów – efekty Pana prac były/są/będą odrębnymi
      programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
      prawie autorskim i prawach pokrewnych?
    5) Czy w przypadku rozwoju/ulepszania „oprogramowania” – efekt Pana pracy w postaci
      powstałych rozwiązań, bezpośrednio w wyniku ich stworzenia, przed implementacją,
      stanowiły/stanowią/będą stanowiły nowe, odrębne od tego oprogramowania, utwory
      w postaci programu komputerowego podlegające ochronie na podstawie art. 74
      ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych?
    6) Czy efekty Pana pracy, które nazywa Pan „oprogramowaniem” zawsze, tj. zarówno w
      przypadku ich tworzenia, jak i rozwijania, były/są/będą utworami w rozumieniu
      przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:
      · zawsze odznaczały się/odznaczają się/będą odznaczały się rzeczywiście oryginalnym,
        twórczym charakterem, zawsze były/są/będą kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej
        wartości niematerialnej;
      · nie były/nie są/nie będą jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych
        projektów zlecanych przez kontrahentów?
    Odpowiedź: Odpowiedzi na pytania 4-6.
    Tworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie, niezależnie od tego czy jest ono
    efektem rozwijania lub ulepszania, zawsze podlega ochronie na podstawie art. 74 ustawy
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych, co oznacza, że efekty prac stanowią odrębne
    programy komputerowe. Wnioskodawcy jako twórcy zawsze przysługują autorskie prawa
    osobiste do tworzonego oprogramowania, natomiast autorskie prawa majątkowe
    przysługują Wnioskodawcy do momentu przeniesienia ich na kontrahenta za
    wynagrodzeniem przewidzianym umową.
    Wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowanie nigdy nie jest efektem powtarzalnych,
    rutynowych prac, które wymagają dla osiągnięcia rezultatu jedynie podstawowych
    umiejętności programistycznych, i których rezultaty da się z góry określić i przewidzieć.
    Czynności podejmowane w ramach tworzenia lub rozwijania oprogramowania mają
    charakter twórczy, a także wymagający opracowania niekonwencjonalnych rozwiązań.
    7) W jaki sposób poszczególne umowy z Kontrahentami regulują kwestię sposobu (trybu,
      zasad) przenoszenia przez Pana na Kontrahenta praw do konkretnych stworzonych
      przez Pana „oprogramowań”? W jaki sposób odbywa się wyodrębnienie konkretnego
      „oprogramowania” i przeniesienie praw do tego efektu Pana pracy na Kontrahenta
      (jakie czynności realizujecie odpowiednio Pan i Kontrahent)? Co potwierdza
      przeniesienie tych praw?
    Odpowiedź: Zgodnie z umowami, na podstawie których Wnioskodawca świadczy usługi
    programistyczne, a które to są zawierane z zachowaniem formy wskazanej w art. 53
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, transfer autorskich praw majątkowych
    Wnioskodawcy na kontrahenta następuje bez ograniczeń terytorialnych i czasowych, na
    ściśle określonych polach eksploatacji. Transfer autorskich praw majątkowych do
    oprogramowania odbywa się automatycznie i nie wymaga od żadnej ze stron składania
    dodatkowych oświadczeń.
    8) W odniesieniu do wskazanych wydatków poniesionych na zakup przestrzeni dyskowej,
      serwerów i mocy obliczeniowej, proszę wyjaśnić:
      a) jak wykorzystuje Pan serwery w prowadzonej przez Pana działalności? Czy wydatki
        te mają charakter marketingowy?

      b) w jaki sposób wykorzystuje Pan serwery do bezpośredniego tworzenia i rozwijania
        konkretnych „oprogramowań” będących przedmiotem wniosku?
      c) jakie przesłanki świadczą o bezpośrednim powiązaniu wydatków na serwery, z
        tworzeniem i rozwijaniem konkretnych „oprogramowań” będących przedmiotem
        wniosku?
    Odpowiedź: Wnioskodawca wykorzystuje serwery wyłącznie do realizacji działań
    bezpośrednio związanych z tworzeniem i rozwijaniem oprogramowania objętego
    wnioskiem. Obejmują one m.in. środowiska testowe, trenowanie modeli językowych,
    indeksację dokumentów oraz wdrażanie rozwiązań chmurowych. Wydatki te nie mają
    charakteru marketingowego — nie są związane z reklamą czy promocją, ani też nie służą
    utrzymaniu witryny internetowej. Serwery umożliwiają Wnioskodawcy m.in. (...). Na
    bezpośrednie powiązanie tych wydatków z tworzeniem oprogramowania wskazuje
    techniczna konieczność wykorzystania środowisk serwerowych dla realizacji zadań
    obliczeniowych (trening modeli, przetwarzanie danych), a także fakt, że rozwiązania
    programistyczne nie mogłyby powstać ani działać bez środowisk serwerowych. Serwery
    zapewniają także integrację wykupionej mocy obliczeniowej z procesami
    programistycznymi (development, testy oprogramowania, wdrożenie).
    9) W jaki sposób, według jakich kryteriów przyporządkowuje Pan poszczególne wydatki z
      Pana trzeciego pytania do działań, które traktuje Pan jako działalność badawczo-
      rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej? Czy zawsze
      zalicza Pan do wskaźnika nexus wszystkie wydatki, jakie przypisuje Pan do kosztów
      uzyskania przychodów z konkretnego „programu komputerowego”? Czy stosuje Pan
      inne zasady przyporządkowania wydatków do wskaźników nexus (jeśli tak, proszę
      wyjaśnić te zasady)?
    Odpowiedź: Wnioskodawca przyporządkowuje poszczególne wydatki, do działań, które
    traktuje jako działalność badawczo-rozwojową w następujący sposób. Najpierw określa,
    czy dany wydatek stanowi koszt bezpośrednio czy pośrednio związany z wytworzeniem,
    rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej, w tym celu Wnioskodawca prowadzi odrębną ewidencje i ujmuje w niej
    koszty związane z IP BOX. Przychód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej W
    nioskodawca obniża zarówno o koszty bezpośrednie i pośrednie. Do wskaźnika nexus W
    nioskodawca zalicza jedynie koszty bezpośrednio związane z kwalifikowanym IP, tym
    samym nie wszystkie wydatki jakie przypisane są do kosztów uzyskania przychodu z
    konkretnego programu komputerowego są uwzględnione w wskaźniku nexus. Wydatki
    nieuwzględniane we wskaźniku nexus Wnioskodawca ujmuje w kosztach pośrednich. W
    takim przypadku w zależności od stopnia, w jakim przychód ze sprzedaży kwalifikowanego
    IP pozostaje w przychodzie ogółem, w takiej wysokości dany wydatek-koszt pośredni
    (którego przypisanie wprost do danego rodzaju przychodu nie jest możliwe) będzie
    stanowił koszt podlegający odliczeniu od przychodu ze sprzedaży kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej.
    Pytania
    1. Czy przedstawione w opisie prace wykonywane przez Wnioskodawcę, polegające na
      tworzeniu i rozwijaniu oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-
      rozwojowej, o której mowa w przepisach ustawy o PIT?
    2. Czy odpłatne przeniesienie przez Wnioskodawcę prawa autorskiego do
      oprogramowania w ramach wykonywanych usług programistycznych stanowi
      sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust.
      7 pkt 2 ustawy o PIT?
    3. Czy wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności
      gospodarczej, w przedstawionym we wniosku opisie, w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w

      zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, należy uznać za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus,
      o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ww. ustawy, na potrzeby
      wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej?
    4. Czy możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% do osiągniętego
      kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej,
      wyliczonego zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT w przedstawionym przez Wnioskodawcę
      opisie?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    W ocenie Wnioskodawcy, prowadzone przez niego prace, polegające na tworzeniu i
    rozwijaniu oprogramowania, spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, o
    której mowa w przepisach ustawy o PIT.
    Stosownie do treści art. 5a ust. 38 ustawy o PIT przez działalność badawczo-rozwojową
    należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Ustawodawca definiując w art. 5a ust. 39 ustawy o PIT termin badania naukowe oraz
    definiując pojęcie prace rozwojowe odwołuje się wprost do definicji zawartych w ustawie z
    dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (dalej: UPSWN).
    Tym samym, przez badania naukowe zgodnie z art. 5a ust. 39 w zw. z art. 4 ust. 2 UPSWN,
    rozumie się:
    - badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede
      wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych
      faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    - badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
      umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług
      lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast przez prace rozwojowe, stosownie do treści art. 5a ust. 38 w zw. z art. 4 ust. 3
    UPSWN, należy rozumieć działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
    wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich,
    nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w sposób ciągły i
    systematyczny samodzielnie tworzy, a także ulepsza oprogramowanie lub jego
    komponenty.
    Wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowanie nigdy nie jest efektem powtarzalnych,
    rutynowych prac, które dla osiągnięcia rezultatu wymagają jedynie podstawowych
    umiejętności programistycznych.
    Czynności podejmowane w ramach tworzenia lub rozwijania oprogramowania zawsze
    mają charakter twórczy, a także wymagają niekonwencjonalnych rozwiązań. Realizowane
    przez Wnioskodawcę prace w zakresie rozwoju oprogramowania mają charakter twórczy i
    innowacyjny, gdyż poprzez łączenie i wykorzystanie dostępnych zasobów wiedzy i
    umiejętności w zakresie technologii informatycznych tworzone są zupełnie nowe
    komponenty oprogramowania, które mają sprostać wymogom rynku, kontrahenta oraz
    postępowi technologicznemu.

    Prowadzone prace nad oprogramowaniem nie mają charakteru rutynowych i okresowych
    zmian wprowadzanych do oprogramowania. Prace realizowane przez Wnioskodawcę nie
    są również projektami powtarzalnymi – każda nowa funkcjonalność, nowy projekt lub
    oprogramowanie wymaga indywidualnego podejścia, w szczególności odpowiedniego
    zasobu wiedzy i znajomości technologii. W wyniku prac prowadzonych nad
    oprogramowaniem powstaje nowy kod źródłowy stanowiący oprogramowanie.
    Ad 2. (stanowisko przedstawione w uzupełnieniu z 19 maja 2025 r.)
    W ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym we wniosku opisie, odpłatne przeniesienie
    prawa autorskiego do oprogramowania w ramach wykonywanych usług
    programistycznych stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Dochodem z kwalifikowanego IP, zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, jest osiągnięty
    przez podatnika w ciągu roku podatkowego dochód:
    1) z opłat lub należności wynikających z umów licencyjnych, dotyczących kwalifikowanego
      IP;
    2) ze sprzedaży kwalifikowanego IP;
    3) z kwalifikowanego IP uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
    4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego IP, jeżeli zostało
      uzyskane w postępowaniu spornym, w tym w postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Wnioskodawca uzyskuje przychody z działalności, której założeniem jest stworzenie
    oprogramowania o określonych parametrach i przeniesienie praw autorskich do
    programu komputerowego na kontrahenta.
    Umowy zawierane przez Wnioskodawcę z kontrahentami wskazują, że w zakresie
    związanym z wytworzeniem oprogramowania lub jego części przenoszone są wszelkie
    prawa autorskie. Wynagrodzenie za świadczenie usług jest każdorazowo określone w
    umowach, w myśl których otrzymywane przez Wnioskodawcę wynagrodzenie, zależne od
    ilości czasu, jaki Wnioskodawca poświęcił na tworzenie lub rozwijanie oprogramowania,
    obejmuje wynagrodzenie za całość czynności, jakie Wnioskodawca realizuje w ramach
    umowy, w tym wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych do
    programu komputerowego. Wynagrodzenie jest płatne na podstawie wystawionej faktury.
    Treść wiążących Wnioskodawcę umów stanowi, że kwalifikowane prawa własności
    intelektualnej (autorskie prawa majątkowe do oprogramowania), jakie Wnioskodawca
    wytworzy w ramach zleconej usługi należą w całości do kontrahenta za co nie przewiduje
    się dodatkowego wynagrodzenia, poza tym wskazanym w umowie. Wobec tego
    otrzymywane przez Wnioskodawcę należności będą przychodem z tytułu sprzedaży
    majątkowych praw autorskich do programu komputerowego i należy je zakwalifikować
    jako kategorię sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu
    art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT.
    Ad 3.
    Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym we wniosku opisie, ponoszone wydatki, w
    zakresie w jakim przeznaczane są na wytworzenie danego programu komputerowego,
    należy uznać za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, na potrzeby wyliczenia
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Ustawodawca wskazuje, że podatnik chcący skorzystać z preferencyjnej stawki
    podatkowej, zobowiązany jest obliczyć tzw. wskaźnik Nexus.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 i ust. 5 ustawy o PIT, wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i
    wskaźnika obliczonego według wzoru: [(a+b) x 1,3]/(a+b+c+d), w którym poszczególne
    litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

    1) prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną
      z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej (lit. a),
    2) nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
      własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego
      w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3 (lit. b),
    3) nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
      własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w
      rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 (lit. c),
    4) nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (lit. d).
    Przepisy ustawy o PIT nie zawierają jakiegokolwiek katalogu kosztów kwalifikowanych.
    Natomiast zawierają odniesienie, że do kosztów kwalifikowanych nie zalicza się kosztów,
    które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym IP (art. 24d ust. 5 ustawy o PIT). Za
    koszty niezwiązane bezpośrednio z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej są w
    szczególności: odsetki, opłaty finansowe oraz koszty związane z nieruchomościami.
    Ustawodawca posłużył się tu katalogiem otwartym takich kosztów.
    Na mocy art. 30ca ust. 6 ustawy o PIT, w przypadku, gdy wartość wskaźnika, o którym
    mowa powyżej, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1. Wnioskodawca
    uzyskuje przychody z działalności, której założeniem jest przeniesienie praw autorskich do
    programu komputerowego. Za wykonane usługi Wnioskodawca otrzymuje ustalone
    wynagrodzenie obejmujące należność za sprzedaż autorskich praw majątkowych do
    programów komputerowych.
    W związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
    Wnioskodawca ponosi, planuje ponieść lub może ponieść wydatki na: utrzymanie
    samochodu, sprzęt komputerowy i urządzenia mobilne, usługi telekomunikacyjne i telefon
    komórkowy, książki branżowe i szkolenia, serwery i usługi internetowe, urządzenia,
    sprzęty i materiały biurowe, księgowość, które są również kosztami w rozumieniu art. 22
    ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT i mają na celu osiągnięcie przychodów lub
    zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów prowadzonej przez Wnioskodawcę
    pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Koszty wskazane we wniosku są bezpośrednio związane z wytworzeniem programu
    komputerowego. W przypadku nieponoszenia wskazanych we wniosku kosztów
    Wnioskodawca nie mógłby prowadzić prac, których realizacja skutkuje powstaniem
    nowego prawa własności intelektualnej. Tworzenie oprogramowania wymaga zarówno
    ponoszenia kosztów sprzętu komputerowego oraz innych wskazanych powyżej kosztów
    umożliwiających realizację prac nad tworzeniem programu komputerowego.
    Zatem wskazane wydatki jako bezpośrednio powiązane z prowadzoną przez
    Wnioskodawcę działalnością rozumianą jako samodzielne tworzenie oprogramowania,
    winny być uznane za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, o których mowa w art. 30ca
    ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT.
    Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym we wniosku opisie, ponoszone wydatki, w
    zakresie w jakim przeznaczane są lub mogą być przeznaczane na wytworzenie danego
    programu komputerowego należy uznać za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, na
    potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej.
    Ad 4.
    W ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym we wniosku opisie, sprzedaż autorskich praw
    do programu komputerowego w ramach prowadzonej działalności pozwala na
    opodatkowanie preferencyjną 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych z tej
    sprzedaży, gdyż:

    1) zalicza się do kwalifikowanych praw własności intelektualnej, które podlegają ochronie
      prawnej,
    2) spełnia kryteria niezbędne do uznania działalności za działalność badawczo-
      rozwojową, tj.:
      - działalnością twórczą (innowacyjność wewnętrzna),
      - obejmującą prace rozwojowe,
      - podejmowaną w sposób systematyczny,
      - w celu wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań;
    3) ponoszone wydatki, w zakresie w jakim przeznaczane są na wytworzenie danego
      programu komputerowego, należy uznać za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, na
      potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    Artykuł 30ca ust. 1 i następne ustawy o PIT wskazują, że dla zastosowania 5% stawki
    podatku dochodowego konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
    - wytwarzanie, rozwijanie lub ulepszanie w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej, spełniającej kryteria działalności badawczo-rozwojowej kwalifikowanych
      praw własności intelektualnej;
    - uzyskiwanie dochodu z kwalifikowanych prawa własności intelektualnej, które podlegają
      ochronie prawnej;
    - określenie wysokości dochodu jaki może być objęty preferencyjną stawką podatku za
      pomocą wskaźnika Nexus dla każdego kwalifikowanego IP odrębnie;
    - prowadzenie odrębnej ewidencji związanej z kwalifikowanymi prawami własności
      intelektualnej.
    Spełnienie powyższych przesłanek powoduje, że po zakończeniu roku podatkowego
    podatnik ma prawo do skorzystania z 5% stawki podatku dochodowego w stosunku do
    dochodów związanych ze sprzedażą kwalifikowanego IP.
    W ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym we wniosku opisie, zostały spełnione
    wszystkie ww. przesłanki, aby sprzedaż prawa autorskiego do programów
    komputerowych tworzonych samodzielnie w ramach prowadzonej pozarolniczej
    działalności gospodarczej pozwalała na opodatkowanie preferencyjną 5% stawką
    podatkową dochodów uzyskiwanych z tej sprzedaży.
    Zdaniem Wnioskodawcy, przyjęta przez niego wykładnia wskazanych na wstępie
    przepisów prawa pozwala na opodatkowanie preferencyjną 5% stawką podatkową
    dochodów uzyskiwanych ze sprzedaży autorskich praw do programu komputerowego,
    które podlegają ochronie prawnej, w przypadku uznania działalności za działalność
    badawczo-rozwojową.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
      jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      a) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
      b) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
      c) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    W związku z tym, że przepisy dotyczące IP Box odnoszą się do działalności badawczo-
    rozwojowej, należy także przytoczyć definicje, które wynikają w tym zakresie z ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.).
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych oznacza to prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 tej ustawy:

      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że od marca 2022 r. prowadzi Pan
    jednoosobową działalność gospodarczą. W ramach prowadzonej działalności wykonuje
    Pan czynności w zakresie tworzenia oprogramowania komputerowego, wykorzystującego
    technologie (...). Dochody osiągane przez Pana są opodatkowane podatkiem liniowym.
    Tworzone przez Pana oprogramowanie znajduje zastosowanie do (...). (...).
    Jednym z ostatnich projektów, nad którym Pan pracował, było opracowanie
    innowacyjnego rozwiązania wspierającego (...). (...).
    (...).
    Tworzone przez Pana oprogramowanie, niezależnie od tego czy jest ono efektem
    rozwijania lub ulepszania, zawsze podlega ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych, co oznacza, że efekty prac stanowią odrębne programy
    komputerowe. Panu, jako twórcy, zawsze przysługują autorskie prawa osobiste do
    tworzonego oprogramowania, natomiast autorskie prawa majątkowe przysługują Panu do
    momentu przeniesienia ich na kontrahenta za wynagrodzeniem przewidzianym umową.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

    W opisie sprawy wskazał Pan, że wytwarzane przez Pana oprogramowanie nigdy nie jest
    efektem powtarzalnych, rutynowych prac, które wymagają dla osiągnięcia rezultatu
    jedynie podstawowych umiejętności programistycznych, i których rezultaty da się z góry
    określić i przewidzieć. Czynności podejmowane w ramach tworzenia lub rozwijania
    oprogramowania mają charakter twórczy, a także wymagający opracowania
    niekonwencjonalnych rozwiązań. Tworzone przez Pana oprogramowanie zawsze
    odznacza się oryginalnym oraz autorskim charakterem. W związku z powyższym tworzone
    oprogramowanie jako utwór, każdorazowo korzysta z ochrony prawnej przewidzianej na
    podstawie art. 1 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 oraz art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Realizowane przez Pana prace w zakresie tworzenia oprogramowania mają charakter
    twórczy i innowacyjny, gdyż poprzez łączenie i wykorzystanie dostępnych zasobów wiedzy
    i umiejętności w zakresie technologii informatycznych tworzone są zupełnie nowe, „szyte
    na miarę” rozwiązania, które mają sprostać wymogom rynku oraz postępowi
    technologicznemu. Prowadzone prace nad oprogramowaniem nie mają charakteru
    rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do oprogramowania.
    Prace realizowane przez Pana nie są również projektami powtarzalnymi – każda nowa
    funkcjonalność, nowy projekt wymaga indywidualnego podejścia, w szczególności
    odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii. W wyniku prac prowadzonych
    nad oprogramowaniem powstaje nowy kod źródłowy. W związku z tworzeniem
    oprogramowania poprzez opracowywanie i wdrażanie nowych elementów, pracuje Pan
    nad jego wytwarzaniem w usystematyzowany sposób, podzielony na etapy.
    Prowadzona przez Pana działalność jest działalnością twórczą, podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań. Tworzy Pan oprogramowanie lub jego komponenty od
    podstaw, w zależności od potrzeb kontrahenta. Odpowiedzialny jest Pan za dostarczenie
    konkretnego rozwiązania, wobec czego zobowiązany jest do samodzielnego opracowania i
    znalezienia odpowiedniego sposobu.
    Tworzone przez Pana rozwiązania programistyczne odróżniają się od istniejących m.in.
    funkcją inteligentnego przenoszenia danych między wersjami dokumentów finansowych
    (version control), obsługą języków krzyżowych w ramach audytów międzynarodowych
    (cross-language), zastosowaniem agentowych systemów AI do kompleksowej interpretacji
    wymagań audytowych.
    (...).
    Zatem, prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wymienionego oprogramowania ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny.
    Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś
    regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o
    działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o
    efektach takich działań: planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności
    badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną
    (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu
    działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w
    omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się
    również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona
    systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-
    rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru
    prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i

    makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności”
    danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego
    czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do
    prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby
    podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy,
    przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka
    działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób
    metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wskazał Pan we wniosku, że prowadzona przez Pana działalność jest działalnością
    twórczą, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Prowadzi Pan
    działalność systematycznie oraz uporządkowanie.
    W związku z tworzeniem oprogramowania poprzez opracowywanie i wdrażanie nowych
    elementów, pracuje Pan nad jego wytwarzaniem w usystematyzowany sposób, podzielony
    na etapy takie jak:
    1. zapoznanie się z wymaganiami kontrahenta, zbieranie danych oraz ich analiza,
      planowanie prac;
    2. praca nad przygotowaniem oprogramowania;
    3. optymalizacja, w tym zmiany oraz poprawki związane z wytworzeniem
      oprogramowania;
    4. test jakości, sprawności, funkcjonalności i awaryjności oprogramowania;
    5. przyjęcie przez kontrahenta wytworzonego oprogramowania.
    W celu wytworzenia wskazanego w opisie sprawy oprogramowania podjął Pan czynności,
    (...).
    (...).
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana
    programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-
    rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem
    działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli
    podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej
    wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań,
    w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod
    względem przydatności do realizacji celu projektu.
    Z opisu sprawy przedstawionego we wniosku oraz uzupełnieniu wynika, że prowadzona
    przez Pana działalność jest działalnością twórczą, podejmowaną w sposób systematyczny
    w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia
    nowych zastosowań.
    Dysponuje Pan zasobami wiedzy zdobytymi poprzez lata doświadczenia w tworzeniu
    oprogramowania oraz systematyczne kształcenie w zakresie sztucznej inteligencji, uczenia
    maszynowego, analizy danych i (...). Ukończył Pan m.in. studia magisterskie na kierunku
    matematyka stosowana na Politechnice Wrocławskiej, z wyróżnieniem, ze specjalizacją w
    zakresie sztucznej inteligencji, a także liczne kursy specjalistyczne w zakresie aktualnych
    technologii informatycznych. Celem prowadzenia prac korzysta Pan także z literatury

    fachowej, dokumentacji technicznej oraz najnowszych publikacji naukowych i raportów
    branżowych.
    W ramach prowadzonej działalności wykorzystuje i rozwija Pan wiedzę w zakresie:
    (...).
    Realizowane przez Pana prace w zakresie tworzenia oprogramowania mają charakter
    twórczy i innowacyjny, gdyż poprzez łączenie i wykorzystanie dostępnych zasobów wiedzy
    i umiejętności w zakresie technologii informatycznych tworzone są zupełnie nowe, „szyte
    na miarę” rozwiązania, które mają sprostać wymogom rynku oraz postępowi
    technologicznemu.
    Zatem, powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    · badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    · prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności
    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.

    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan w opisie sprawy, prowadzona przez Pana działalność jest działalnością
    twórczą, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Wytwarzane przez Pana
    oprogramowanie nigdy nie jest efektem powtarzalnych, rutynowych prac, które wymagają
    dla osiągnięcia rezultatu jedynie podstawowych umiejętności programistycznych, i których
    rezultaty da się z góry określić i przewidzieć. Prowadzi Pan działalność systematycznie
    oraz uporządkowanie. Dysponuje Pan zasobami wiedzy zdobytymi poprzez lata
    doświadczenia w tworzeniu oprogramowania oraz systematyczne kształcenie w zakresie
    sztucznej inteligencji, uczenia maszynowego, analizy danych i (...). Wytwarzane przez Pana
    oprogramowanie nigdy nie jest efektem powtarzalnych, rutynowych prac, które wymagają
    dla osiągnięcia rezultatu jedynie podstawowych umiejętności programistycznych, i których
    rezultaty da się z góry określić i przewidzieć. Czynności podejmowane w ramach tworzenia
    lub rozwijania oprogramowania zawsze mają charakter twórczy, a także wymagający
    opracowania niekonwencjonalnych rozwiązań. Tworzone przez Pana oprogramowanie
    zawsze odznacza się oryginalnym oraz autorskim charakterem. Realizowane przez Pana
    prace w zakresie tworzenia oprogramowania mają charakter twórczy i innowacyjny, gdyż
    poprzez łączenie i wykorzystanie dostępnych zasobów wiedzy i umiejętności w zakresie
    technologii informatycznych tworzone są zupełnie nowe, „szyte na miarę” rozwiązania,
    które mają sprostać wymogom rynku, kontrahenta oraz postępowi technologicznemu.
    Prowadzone prace nad oprogramowaniem nie mają charakteru rutynowych i okresowych
    zmian wprowadzanych do oprogramowania. Prace realizowane przez Pana nie są również
    projektami powtarzalnymi – każda nowa funkcjonalność, nowy projekt wymaga
    indywidualnego podejścia, w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości
    technologii. W wyniku prac prowadzonych nad oprogramowaniem powstaje nowy kod
    źródłowy. Tworząc oprogramowanie korzysta Pan z takich technologii i narzędzi, jak: (...).
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wymienionego oprogramowania spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu i w warunkach działalności wynikające z
    wniosku i jego uzupełnienia.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, należy
    stwierdzić, że działalność prowadzona przez Pana polegająca na tworzeniu i rozwijaniu
    oprogramowania, spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art.
    5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
        roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
        Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
        ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności
        badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Zgodnie natomiast z ust. 4 art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
                            (a + b) x 1,3
                          a + b + c + da + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie do treści art. 30ca ust. 7 przywołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego
    konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę
    prawną.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający
    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Przepisy o IP BOX nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń
    na cele stosowania preferencji IP Box.
    Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;

      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo
        w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest
        możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy
    wskazać, że:
    - na podstawie umowy o świadczenie usług z kontrahentem, tworzy Pan oraz rozwija
      oprogramowania komputerowe w ramach prowadzonej działalności badawczo-
      rozwojowej, spełniającej definicje wskazane w ustawie o podatku dochodowym od
      osób fizycznych;
    - efekty Pana prac stanowią odrębne programy komputerowe - tworzone przez Pana
      oprogramowanie, niezależnie od tego czy jest ono efektem rozwijania lub ulepszania,
      zawsze podlega ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
      pokrewnych;
    - zawsze przysługują Panu autorskie prawa osobiste do tworzonego oprogramowania,
      natomiast autorskie prawa majątkowe przysługują Panu do momentu przeniesienia
      ich na kontrahenta;
    - na gruncie umowy, na podstawie której świadczy Pan usługi programistyczne, zawartej
      z zachowaniem formy wskazanej w art. 53 ustawy o prawie autorskim i prawach
      pokrewnych, transfer autorskich praw majątkowych na kontrahenta następuje bez
      ograniczeń czasowych, na wskazanych polach eksploatacji;

    - prowadzi Pan od stycznia 2025 r. odrębną od podatkowej księgi przychodów i
      rozchodów szczegółową ewidencję;
    - w prowadzonej ewidencji na bieżąco wyodrębnia Pan każde kwalifikowane prawo
      własności intelektualnej. Ewidencję prowadzi Pan w sposób zapewniający ustalenie
      przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na
      każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a także kosztów przypadających
      na każde ww. prawo w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, tworzone przez Pana autorskie prawo do programu
    komputerowego (oprogramowanie) jest/będzie kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego
    (oprogramowania) stanowi/będzie stanowić dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym, może/będzie Pan mógł zastosować stawkę opodatkowania 5% do
    kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej,
    na podstawie przepisów art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych w roku 2025 oraz w latach przyszłych, o ile zmianie nie ulegnie przedstawiony
    stan faktyczny.
    Przechodząc do kwestii, które z wydatków ponoszonych przez Pana w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej są kosztami poniesionymi na prowadzoną
    bezpośrednio przez Pana działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej tutejszy Organ wyjaśnia, co następuje.
    Należy przede wszystkim podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu
    opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch
    podstawowych wartości:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
    - wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
    Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że „Obliczając wysokość
    dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez

    wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku,
    niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów.
    Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego
    kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi
    kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego
    przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów
    osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
    podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica
    jest stratą z kwalifikowanego IP”.
    Objaśnienia podatkowe wskazują zatem na możliwość uwzględnienia w kalkulacji
    dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus) również kosztów
    pośrednich. Nie wskazują natomiast, w jaki sposób koszty pośrednie należy
    przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do
    pozostałych przychodów.
    W celu alokowania kosztów pośrednich do przychodów z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej można w drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z treści art. 22 ust.
    3 i ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 22 ust. 3 i 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód
      podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie
      jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła,
      koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w
      ogólnej kwocie przychodów.
    Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część dochodów z
    tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest wolna od
    opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2
    oraz przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. c, pkt 153 lit. c i pkt 154 w
    zakresie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Zatem w przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez
    podatnika w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia oprogramowania,
    można przyporządkować wydatki do przychodów ze zbycia oprogramowania według
    proporcji ustalonej jako stosunek przychodów ze zbycia oprogramowania do przychodów
    ogółem z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub
    ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.

    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez Niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez Niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Należy także zauważyć, że w przypadku poniesienia wydatku na zakup środka trwałego,
    który podlega amortyzacji podatkowej oraz ma związek z wytworzeniem, rozwojem,
    ulepszeniem kwalifikowanego IP, cały wydatek nie może zostać uwzględniony we
    wskaźniku nexus. Uwzględnić można jedynie odpisy amortyzacyjne dokonane przez
    podatnika w roku podatkowym, w którym będzie korzystał z preferencyjnej stawki
    podatkowej.
    Reasumując, wydatki ponoszone przez Pana na:
    a) użytkowanie samochodu (zakup paliwa, leasing, amortyzację oraz ewentualne
      naprawy, w tym koszty serwisu, części zamiennych, ubezpieczenia, przeglądów);
    b) sprzęt komputerowy i urządzenia mobilne (zakup laptopa, komputera stacjonarnego,
      myszki, klawiatury, monitora, mikrofonu, tableta, smartphona, kamery internetowej,
      pamięci zewnętrznej);
    c) usługi telekomunikacyjne i telefon komórkowy (opłaty za Internet oraz abonament
      telefoniczny);
    d) książki branżowe i szkolenia (zakup szkoleń oraz książek specjalistycznych,
      stanowiących źródło informacji o językach oprogramowania, narzędziach
      wykorzystywanych przy tworzeniu oprogramowania, technikach oprogramowania,
      technologiach informatycznych lub projektowaniu architektury systemów
      informatycznych);
    e) serwery, usługi internetowe (...);
    f) urządzenia, sprzęty i materiały biurowe (zakup mebli biurowych (biurka, krzesła
      biurowego, podstawki pod komputer, kontenerów (szafek) biurowych, szafy i regałów
      biurowych), drukarki, papieru, tonerów, zakup długopisów, notatników, brulionów,
      kartek samoprzylepnych, organizerów na biurko, segregatorów, koszulek i wkładów do
      segregatora, ołówków, cienkopisów, podkreślaczy, dziurkacza, zszywacza);
    g) usługi księgowe,
    mogą zostać uznane za koszty do obliczenia wskaźnika nexus, przy zachowaniu właściwej
    proporcji, o których mowa w lit. „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, jako koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana
    działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanów faktycznych, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzeń oraz

    - zdarzeń przyszłych, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu
      wydania interpretacji.
    Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie
    prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze
    interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku
    do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie
    opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas
    wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanów faktycznych oraz zdarzeń przyszłych i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.