Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1-3.4012.720.2017.1.MD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-12-15
Teza: Zakres i sposób odliczenia podatku naliczonego (w tym poprzez zastosowanie tzw. prewspółczynnika) w związku z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia; zadania-zadania własne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Gminy przedstawione we wniosku z dnia 5 października 2017 r. (data wpływu 17 października 2017 r.), uzupełnionym w dniu 12 grudnia 2017 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług dotyczącej zakresu i sposobu odliczenia podatku naliczonego (w tym poprzez zastosowanie tzw. prewspółczynnika) w związku z realizacją projektu pn. „…” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 października 2017 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 12 grudnia 2017 r., o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług dotyczącej zakresu i sposobu odliczenia podatku naliczonego (w tym poprzez zastosowanie tzw. prewspółczynnika) w związku z realizacją projektu pn. „…”.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Gmina … (dalej jako „Gmina”) jest jednostką samorządu terytorialnego działającą na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Gmina wykonuje zadania własne samodzielnie lub poprzez pozostałe jednostki budżetowe i zakład budżetowy.

W Gminie realizowane są zadania publiczne z zakresu dostarczania wody i odbioru ścieków od jej mieszkańców. Gmina realizuje projekt pn. „…”, w ramach Programu Operacyjnego dla Województwa … na lata 2014-2020 r., Osi Priorytetowej 11 Środowisko, Działania 11.3 Gospodarka wodno-ściekowa, współfinansowanego z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.

Zamówienie obejmuje budowę wiaty do czasowego magazynowania osadu przy oczyszczalni ścieków. Wiata powstanie w ramach prowadzonej działalności na terenie działki ewidencyjnej nr …, obręb …, w ramach oczyszczalni ścieków. Wiata powstanie jako osłona składowych osadów z oczyszczalni. Wyposażona będzie w 4 boksy o łącznej pojemności użytkowej na osady … m3.

Zamówienie obejmuje również modernizację linii odwadniania osadu: zakres wymiany instalacji elektrycznych i technologicznych dotyczących wymiennej prasy z osprzętem. Demontaż wszystkich instalacji i urządzeń dotyczących urządzeń podlegających wymianie, załadunek transport ww. urządzeń i instalacji do siedziby zakładu budżetowego, tj. Gminnego Zakładu Usług Komunalnych … w …, ul. … (dalej jako „Zakład”). Dostarczenie niezbędnych materiałów i narzędzi oraz wykonanie nowych podejść technologicznych z niezbędnymi rurociągami oraz z podłączeniem zasilania i instalacji automatyki, sterowania miejsc zamontowania nowych urządzeń. Dostarczenie urządzeń zgodnych z przedmiotem zamówienia, podłączenie i rozruch urządzeń, szkolenie z obsługi.

Gmina ponosi również koszty związane z usługą obejmującą wsparcie pracowników Urzędu Gminy we wdrażaniu ww. projektu. Gmina zawarła umowę z … sp. z o.o., której zleciła do wykonania usługę obejmującą wsparcie pracowników Urzędu Gminy we wdrażaniu projektu. Usługa ta obejmuje:

*   wsparcie doradcze dla koordynatora projektu;
*   doradztwo w zakresie przygotowania aneksów do umowy o dofinansowanie;
*   monitorowanie postępów w osiąganiu wskaźników;
*   doradztwo w zakresie dokonania archiwizacji dokumentów;
*   doradztwo w zakresie przygotowania kontroli;
*   wsparcie w procesie kontroli.

Gmina otrzymała dofinansowanie ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa na lata 2014-2020 „…” w kwocie netto. Gmina złożyła wniosek o dofinansowanie w kwocie netto wskazując, że kosztami kwalifikowanymi dla ww. inwestycji jest wartość netto inwestycji, tj. bez VAT. VAT jako koszt niekwalifikowany nie podlega dofinasowaniu.

Za pomocą podległego jej Zakładu Gmina wystawia faktury sprzedażowe z tytułu dostarczania wody i odbioru ścieków na terenie Gminy. Tym samym osiąga obrót opodatkowany VAT z wykorzystaniem infrastruktury wodno-kanalizacyjnej, gdyż usługi zbiorowego zaopatrzenia w wodę oraz odprowadzenia ścieków są przez Gminę deklarowane dla celów VAT jako podlegające opodatkowaniu VAT.

Faktury dotyczące zakupów towarów i usług związanych z budową wiaty czasowego magazynowania osadów wraz z modernizacją linii odwadniania osadów przy oczyszczalni … są wystawiane na Gminę. Odbiorcą faktur jest również Gmina. Natomiast inwestycja będzie wykorzystywana przez Zakład.

Wybudowana wiata czasowego magazynowania osadów wraz z modernizacją linii odwadniania osadu przy oczyszczalni … będzie stanowiła własność Gminy i zostanie przyjęta na stan środków trwałych.

Gmina jako beneficjent operacji typu „…” w ramach POWP na lata 2014-2020 r., zamierza dokonywać obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w związku z wydatkami związanymi z realizacją projektu pn. „…”. Wybudowana wiata czasowego magazynowania osadu zostanie przyjęta dokumentem OT w stan majątku Gminy, następnie dokumentem PT w stan majątku Zakładu.

Użytkownikiem wytworzonego majątku będzie Zakład.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1875), Gmina utworzyła w tym celu Zakład i za jego pośrednictwem wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu VAT.

W związku z centralizacją VAT od 1 stycznia 2017 r. Zakład w dalszym ciągu jest użytkownikiem wytworzonego majątku, zaś stroną umów dotyczących zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków jest Gmina.

Zakład, jako jednostka niesamodzielna, nie jest odrębnym od Gminy podatnikiem VAT. Wystawiając faktury za dostarczoną wodę i odbiór ścieków nie dokonuje samodzielnie rozliczenia z urzędem skarbowym. Składa natomiast deklaracje cząstkowe VAT. Gmina zaś jako czynny podatnik VAT jest zobowiązana do złożenia zbiorczej deklaracji VAT. Działalność Zakładu jest w rzeczywistości przejawem działalności samej Gminy. Stąd też istnieje niewątpliwy związek między inwestycjami zrealizowanymi przez Gminę, a działalnością opodatkowaną prowadzoną przez Zakład przy wykorzystaniu powierzonego mu mienia.

W ramach realizacji projektu Gmina poprzez Zakład będzie bowiem świadczyła usługi opodatkowane VAT niepodlegające zwolnieniu od tego podatku. Do wykonania tych czynności Zakład będzie wykorzystywał mienie wytworzone przez Gminę w toku realizacji inwestycji.

Jak wynika z okoliczności sprawy, nabyte towary i usługi dotyczące dostawy wody i odbioru ścieków oraz realizowanej inwestycji (poprawa gospodarki osadowej w Gminie) służą w ramach prowadzonej działalności gospodarczej do czynności opodatkowanych, jak również do czynności nieopodatkowanych. W związku z działalnością Zakładu nie ma możliwości odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, zatem w tej sytuacji Gmina jest obowiązana do proporcjonalnego odliczenia podatku.

Przy odliczaniu kwoty podatku naliczonego Gmina będzie wykorzystywała prewspółczynnik swojego zakładu budżetowego wyliczony na podstawie danych Zakładu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

*   Czy Gminie przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług związanych z realizacją projektu inwestycyjnego dotyczącego budowy wiaty czasowego magazynowania osadów, modernizacji linii odwadniania, zakupu i montażu wyposażenia w postaci prasy do odwadniania osadu, a także z tytułu wydatku związanego ze wsparciem pracowników Urzędu Gminy … we wdrażaniu projektu pn. „…”?
*   Jeżeli tak, to jakiego prewspółczynnika użyć do wyliczenia podatku naliczonego, czy wyliczonego na bazie danych właściwych dla jednostki organizacyjnej, dla którego została przekazana inwestycja, czy prewspółczynnika Gminy?
*   Czy od momentu centralizacji rozliczeń VAT Gminy i jej jednostek organizacyjnych, w odniesieniu do odliczenia VAT od wydatków inwestycyjnych i wydatków bieżących poniesionych przez Gminę na inwestycje, które zostały przekazane jednej z jednostek organizacyjnych i które są wykorzystywane jednocześnie do działalności (opodatkowanej i nieopodatkowanej), Gmina powinna zastosować prewspółczynnik właściwy dla tejże jednostki organizacyjnej, w tym przypadku Zakładu, skalkulowany na podstawie danych właściwych dla tejże jednostki organizacyjnej.

Zdaniem Gminy:

Jeżeli ponosi wydatki inwestycyjne lub wydatki bieżące dotyczące inwestycji, które następnie przekazuje jednej ze swoich jednostek organizacyjnych – w tym przypadku do Zakładu – do wykorzystania przez tę jednostkę, to przy odliczeniu VAT naliczonego Gmina powinna zastosować prewspółczynnik właściwy dla jednostki organizacyjnej wykorzystującej zakupione towary i usługi skalkulowany w oparciu o dane właściwe dla danej jednostki.

Zdaniem Gminy, inwestycja będzie wykorzystywana w Zakładzie do czynności opodatkowanych i nieopodatkowanych. Gmina może odliczyć VAT prewspółczynnikiem wyliczonym na bazie danych Zakładu, tj. prewspółczynnikiem Zakładu.

Po centralizacji VAT, wszystkie faktury VAT zakupowe wystawiane są na Gminę. Przy czym odbiorcami faktur są poszczególne jednostki organizacyjne Gminy, w tym Zakład, które dokonują zakupów. Faktury sprzedaży również wystawiane są przez poszczególne jednostki i Zakład, jednak jako podatnik VAT, tj. sprzedawca, na fakturach widnieje Gmina.

W rezultacie wydatki związane z inwestycją ponosi Gmina, a sprzedaż wykonywana będzie w Zakładzie.

Inwestycja realizowana jest przez samą Gminę a następnie po jej zakończeniu przekazana zostanie do Zakładu, który będzie ją wykorzystywał do działalności opodatkowanej przez sprzedaż usług kanalizacyjnych i wodociągowych na rzecz mieszkańców Gminy (będą wystawiane faktury VAT) oraz do działalności nieopodatkowanej przez sprzedaż ww. usług na rzecz jednostek budżetowych „wchodzących w skład centralizacji VAT” (sprzedaż ta będzie dokumentowana notami obciążeniowymi).

Jak wynika z powyższego, inwestycja pn. „…” w ramach realizowanego projektu będzie się wiązała z wykonywaniem czynności opodatkowanych i nieopodatkowanych, a zatem pojawi się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego obliczonego na podstawie wyliczonego prewspółczynnika na zrealizowanie przedmiotowej inwestycji, albowiem towary i usługi, które zostaną nabyte przy udziale środków unijnych posłużą czynnościom opodatkowanym, jak również nieopodatkowanym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r, poz. 710, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

Według art. 86 ust. 22 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.

Na podstawie tej delegacji wydane zostało rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (Dz. U. z 2015 r., poz. 2193) – dalej jako „rozporządzenie”.

Rozporządzenie zawiera, w przypadku niektórych podatników, sposób określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej „sposobem określenia proporcji” oraz wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem sposobu określenia proporcji (§ 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia).

W rozporządzeniu zostali wskazani podatnicy, do których odnoszą się przepisy w nim zawarte. Są to:

*   jednostki samorządu terytorialnego (§ 3);
*   samorządowe instytucje kultury (§ 4);
*   państwowe instytucje kultury (§ 5);
*   uczelnie publiczne (§ 6);
*   instytuty badawcze (§ 7).

Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia, w przypadku jednostki samorządu terytorialnego, sposób określenia proporcji ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego.

Przepisy § 3 ust. 2, 3 i 4 rozporządzenia zawierają wzory określające sposób określenia proporcji dla:

*   urzędu obsługującego jednostki samorządu terytorialnego (tj. urzędu gminy, urzędu miasta, starostwa powiatowego oraz urzędu marszałkowskiego);
*   jednostki budżetowej;
*   samorządowego zakładu budżetowego.

Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie jest ustalany jeden „całościowy” sposób określenia proporcji dla jednostek samorządu terytorialnego jako osób prawnych, tylko są ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla wymienionych wyżej ich poszczególnych jednostek organizacyjnych.

Rozporządzenie wprowadza wzory, według których należy wyznaczać sposoby określenia proporcji, uznane za najbardziej odpowiadające specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć.

Zaproponowane metody mają charakter „obrotowy”, polegający na ustaleniu „udziałów” z tytułu działalności gospodarczej w całkowitym „obrocie” z tytułu działalności gospodarczej oraz działalności pozostającej poza sferą VAT.

Z kolei według § 3 ust. 4 rozporządzenia, jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku zakładu budżetowego sposób ustalony według wzoru:

X = (A x 100) / P

gdzie poszczególne symbole oznaczają:

X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby całkowitej,

A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez zakład budżetowy, stanowiący część rocznego obrotu jednostki samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,

P – przychody wykonane zakładu budżetowego.

Obrót – w myśl § 2 pkt 4 ww. rozporządzenia – należy rozumieć jako podstawę opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5 ustawy (…).

Zgodnie z § 3 ust. 5 rozporządzenia, dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego, dochody wykonane jednostki budżetowej oraz przychody wykonane zakładu budżetowego nie obejmują odpowiednio dochodów lub przychodów uzyskanych z tytułu:

1.  dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane odpowiednio przez jednostkę samorządu terytorialnego lub jednostkę organizacyjną jednostki samorządu terytorialnego do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane odpowiednio do środków trwałych jednostki samorządu terytorialnego lub jednostki organizacyjnej jednostki samorządu terytorialnego – używanych na potrzeby prowadzonej przez te jednostki działalności;
2.  transakcji dotyczących:
    1.  pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji finansowych,
    2.  usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38–41 ustawy, w zakresie, w jakim transakcje te mają charakter pomocniczy.

Z treści złożonego wniosku wynika, że Gmina (czynny podatnik podatku od towarów i usług) realizuje projekt, w ramach którego przy oczyszczalni ścieków zostanie wybudowana wiata czasowego magazynowania osadów, zmodernizowana zostanie linia odwadniania osadu, zostanie kupione i zamontowane wyposażenie w postaci prasy do odwadniania osadu. Gmina ponosi również koszty związane z usługą obejmującą wsparcie pracowników Urzędu Gminy we wdrażaniu ww. projektu. Gmina zawarła umowę ze spółką prawa handlowego, której zleciła usługę obejmującą wsparcie pracowników Urzędu Gminy we wdrażaniu projektu. Faktury dotyczące zakupów towarów i usług związanych z projektem wystawiane są na Gminę. Wybudowana infrastruktura będzie stanowiła własność Gminy i zostanie przyjęta na stan środków trwałych. Jednak wykorzystywana będzie przez Zakład (użytkownikiem wytworzonego majątku będzie Zakład). Faktury sprzedażowe z tytułu dostarczania wody i odbioru ścieków Gmina wystawia za pomocą podległego jej Zakładu. Tym samym osiąga obrót opodatkowany VAT z wykorzystaniem infrastruktury wodno-kanalizacyjnej. Działalność Zakładu jest w rzeczywistości przejawem działalności samej Gminy. Nabyte towary i usługi dotyczące dostawy wody i odbioru ścieków oraz realizowanej inwestycji (poprawa gospodarki osadowej w Gminie) służą w ramach prowadzonej działalności gospodarczej do czynności opodatkowanych (sprzedaż usług kanalizacyjnych i wodociągowych na rzecz mieszkańców Gminy), jak również do czynności nieopodatkowanych (sprzedaż ww. usług na rzecz jednostek budżetowych). Nie ma możliwości odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Na tym tle Gmina powzięła wątpliwość dotyczącą zakresu i sposobu odliczenia podatku naliczonego (w tym poprzez zastosowanie tzw. prewspółczynnika) w związku z realizacją ww. projektu.

Biorąc pod uwagę przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz cytowane regulacje z zakresu podatku od towarów i usług organ interpretacyjny wskazuje na wstępie, że zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy w sytuacji, gdy przypisanie nabywanych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe – co ma miejsce na gruncie niniejszej sprawy – kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej (tzw. „sposób określenia proporcji”). Sposób ten powinien najbardziej odpowiadać specyfice działalności wykonywanej przez podatnika i dokonywanych przez niego nabyć. Oznacza to, że Gmina zobowiązana jest do wyodrębnienia takiej części podatku naliczonego, którą można przypisać prowadzonej działalności gospodarczej. Ciężar rzetelnego ustalenia, jaka część podatku naliczonego związana jest z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jaka część wykorzystywana jest dla potrzeb innych niż prowadzona działalność gospodarcza, spoczywa na Gminie. Proporcję należy ustalać odrębnie dla urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego (np. urzędu gminy), odrębnie dla jednostek budżetowych oraz odrębnie dla samorządowego zakładu budżetowego, biorąc jednakże pod uwagę specyfikę całej działalności gospodarczej i dokonywanych nabyć każdej z tych jednostek.

Na gruncie analizowanej sprawy, Gmina słusznie uznała, że jeżeli ponosi wydatki inwestycyjne lub wydatki bieżące dotyczące inwestycji, które następnie przekazuje jednej ze swoich jednostek organizacyjnych – w tym przypadku do Zakładu – do wykorzystania przez tą jednostkę, to przy odliczeniu VAT naliczonego powinna zastosować prewspółczynnik właściwy dla jednostki organizacyjnej wykorzystującej zakupione towary i usługi skalkulowany w oparciu o dane właściwe dla danej jednostki.

Poprzez zastosowanie sposobu wyliczania proporcji zaproponowanego w rozporządzeniu (a właśnie za tym rozwiązaniem Gmina opowiedziała się w swoim stanowisku) Gmina świadcząca czynności zarówno w ramach działalności gospodarczej, jak i poza taką działalnością, wyliczy wysokość proporcji, przy zastosowaniu której może dokonywać rozdzielenia podatku naliczonego od wydatków tylko przez nią faktycznie ponoszonych, jednak wyłącznie takich, które są związane z czynnościami mieszczącymi się w pojęciu działalności gospodarczej, a których przypisanie wyłącznie do tych czynności nie jest możliwe. Metoda wskazana w rozporządzeniu najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej działalności i dokonywanych nabyć oraz z uwagi na sposób wyliczenia wskaźnika obiektywnie odzwierciedla tę część wydatków, która przypada na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza.

Podsumowanie:

*   Gminie przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług związanych z realizacją projektu inwestycyjnego dotyczącego budowy wiaty czasowego magazynowania osadów, modernizacji linii odwadniania, zakupu i montażu wyposażenia w postaci prasy do odwadniania osadu, a także z tytułu wydatku związanego ze wsparciem pracowników Urzędu Gminy we wdrażaniu ww. projektu, przy zastosowaniu prewspółczynnika ustalonego dla Zakładu zgodnie z cytowanym rozporządzeniem;
*   od momentu centralizacji rozliczeń VAT Gminy i jej jednostek organizacyjnych, w odniesieniu do odliczenia VAT od wydatków inwestycyjnych i wydatków bieżących poniesionych przez Gminę na inwestycje, które zostały przekazane jednej z jednostek organizacyjnych i które są wykorzystywane jednocześnie do działalności opodatkowanej i niepodlegającej opodatkowaniu VAT, Gmina powinna zastosować prewspółczynnik właściwy dla tejże jednostki organizacyjnej – w tym przypadku Zakładu – skalkulowany na podstawie danych właściwych dla tejże jednostki organizacyjnej.

Tym samym, stanowisko przedstawione we wniosku jest prawidłowe.

Przedstawione rozważania wymagają jednak jednego zastrzeżenia. Organ interpretacyjny przyjął, że Gmina używając określenia „działalność niepodatkowana” odnosiła się tylko do działalności niepodlegającej opodatkowaniu VAT, a nie również zwolnionej od tego podatku.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.