Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-1.4011.226.2025.3.KB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-02
Teza: Skutki podatkowe umorzenia pozostałej do spłaty części
kredytu hipotecznego na podstawie zawartej ugody sądowej.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt hipoteczny
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    17 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 12 kwietnia 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej dotyczący skutków podatkowych dotyczących umorzenia przez

    Bank na podstawie zawartej ugody pozostałej do spłaty części kredytu hipotecznego
    zaciągniętego w 2006 r. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismami z
    25 maja i 23 czerwca 2025 r. (daty wpływu 26 maja i 23 czerwca 2025 r.). Treść wniosku
    wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
      A.A
      ul. (...);
    2. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
      B.A
      ul. (...).

## Opis zdarzenia przyszłego

W 2006 r. zaciągnął Pan z żoną, z którą ma wspólnotę majątkową, kredyt na zakup
    pierwszego mieszkania wraz z przynależną komórką lokatorską oraz udziałami w gruncie,
    położonych w X (sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb
    mieszkaniowych). Zakup ten został dokonany u dewelopera, którego siedziba mieści się w
    X. Kredyt został zaciągnięty jako tzw. kredyt walutowy (frank szwajcarski), choć udzielono
    go Państwu w złotówkach, wypłata nastąpiła w złotówkach i spłata, aż do wejścia w życie
    ustawy antyspreadowej – także następowała w złotówkach. Umowa kredytowa z Bankiem
    Y została podpisana w październiku 2006 r.
    Inwestycja została zakończona przez dewelopera w styczniu 2008 r., natomiast akt
    notarialny na kredytowane mieszkanie, tj. umowa ustanowienia odrębnej własności lokalu
    mieszkalnego wraz z umową sprzedaży został podpisany w marcu 2008 r.
    W lutym 2016 r. zawarli Państwo notarialnie z osobą fizyczną, przedwstępną umowę
    sprzedaży kredytowanego mieszkania. W kwietniu 2016 r. podpisali Państwo notarialnie
    umowę sprzedaży tego mieszkania. Powyższe odbyło się na podstawie aneksu do umowy
    kredytowej, zgodnie z którym zmieniony został przedmiot zabezpieczenia, na inny lokal
    mieszkalny, niż w pierwotnej umowie. Inny lokal mieszkalny zakupili Państwo z
    oszczędności oraz z uzyskanej ceny sprzedaży kredytowanego mieszkania. Kredyt w
    Banku Y był dalej spłacany. Przez cały ww. okres są Państwo związani tylko jedną umową
    kredytową, wspomnianą na początku i aneksowaną.
    W grudniu 2024 r. podjęli Państwo w stosunku do Banku Y działania prawne – złożony
    został pozew sądowy o unieważnienie umowy, przy pomocy pełnomocnika. Pozew dotyczy
    roszczeń o uznanie postanowień Umowy w tym dotyczących zasad ustalania kursu waluty,
                                                1klauzuli ryzyka walutowego i zasad indeksacji za niewiążące na podstawie art. 385 i nast.
    Kodeksu cywilnego lub stwierdzenia nieważności Umowy lub o zapłatę z ww. tytułów oraz
    abuzywność postanowień umowy. Uzyskali Państwo zabezpieczenie roszczeń poprzez
    wstrzymanie płatności rat kredytu.
    W lutym 2025 r., w wyniku podjęcia opisanych działań prawnych (tj. pozwu sądowego)
    dostali Państwo od banku propozycję ugody. Propozycja ugody jest związana m.in. z
    umorzeniem zadłużenia Kredytobiorców (tj. Pana i żony) oraz zapłaty na rzecz
    Kredytobiorców kwoty zwrotu części kosztów postępowania sądowego w tym zwrotu ½
    opłaty sądowej od pozwu oraz kosztów zastępstwa procesowego wynikających z
    Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat
    za czynności radców prawnych (Dz. U. 2018.265). Na wysokość zadłużenia z tytułu umowy
    kredytowej składa się kwota kapitału kredytu oraz kwota odsetek. W wyniku zwolnienia z
    części długu (umorzenia), może powstać dla Państwa przychód, który podlega
    opodatkowaniu.

    Zostali Państwo też poinformowani o Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca
    2022 r. (Dz. U. 2022 poz. 592) w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od
    niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na
    cele mieszkaniowe. Możliwość skorzystania z tych przepisów jest uwarunkowana
    spełnieniem warunków wskazanych w tym rozporządzeniu.
    Uzupełnienie
    Zgodnie z § 2 pkt 3 Umowy o Kredyt hipoteczny nr (...), cel kredytu stanowił zakup
    mieszkania w budowie od dewelopera.
    Punkt 4 rzeczonej umowy określa natomiast przedmiot kredytowania w rozumieniu
    postanowień Umowy: Nieruchomość; KW: Nowozakładana prowadzona przez Sąd
    Rejonowy w (...) IV Wydział Ksiąg Wieczystych; Adres: A, Nr domu: 1 (potem przyznano
    numer 1), Lokal: 2, Miejscowość: X.
    W związku z powyższym, kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
    mieszkaniowej.
    Zgodnie z zapisem w Umowie o Kredyt hipoteczny nr (...), Kredytobiorcą łącznie są: A.A i B.
    A.
    Potwierdzili Państwo, że kredyt został zaciągnięty na cele mieszkaniowe, o których mowa
    w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (nabycie lokalu
    mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość).
    Zgodnie z § 2 pkt 5 Umowy o Kredyt hipoteczny nr (...) przedmiot zabezpieczenia, na
    którym została ustanowiona hipoteka na rzecz banku, w rozumieniu postanowień Umowy
    to: Nieruchomość; KW: Nowozakładana prowadzona przez Sąd Rejonowy w (...) IV Wydział
    Ksiąg Wieczystych; Adres: A, Nr domu: 1 (potem przyznano numer 1), Lokal: 2,
    Miejscowość: X. Potwierdzają to stosowne wpisy w Księdze Wieczystej nr (...).
    Potwierdzili Państwo, że mieszkanie wraz z komórką lokatorską zostały ujęte w jednej
    Księdze Wieczystej. Potwierdzają to stosowne wpisy w Księdze Wieczystej nr (...).
    Ugoda z bankiem nie została jeszcze zawarta. Warunek zawarcia tej ugody definiuje kilka
    kryteriów. Jednym z nich jest możliwość skorzystania z prawa do zaniechania poboru
    podatku dochodowego od dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym
    udzielonym na cele mieszkaniowe, na podstawie Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia
    11 marca 2022 roku (Dz. U. z 2022 r. poz. 592) wraz z późniejszymi zmianami, tj.
    Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2022 r. (Dz. U. z 2022 r. poz. 2743)
    oraz Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2024 r. (Dz. U. 2024 r. poz.
    1912). Sprawa o unieważnienie kredytu jest w toku, aktualnie na etapie: po wyroku Sądu I
    instancji, uwzględniającego Państwa powództwo, a przed drugą instancją. W przypadku
    pozytywnej interpretacji – ugoda zostanie zawarta po jej otrzymaniu, o ile bank podtrzyma
    swoją propozycję.
    Wskazali Państwo, że kwotę zadłużenia stanowi kwota kapitału kredytu oraz kwota
    odsetek.
    Na podstawie proponowanej ugody, Bank zwolni Kredytobiorcę z długu (umarza
    zadłużenie Kredytobiorcy) w zakresie kwoty kapitału kredytu i kwoty odsetek. Ponadto
    Bank zobowiąże się do zapłaty na rzecz Kredytobiorcy zwrotu części kosztów
    postępowania sądowego, w tym zwrotu ½ opłaty sądowej oraz kosztów zastępstwa
    procesowego. Ugoda nie przewiduje zwrotu nadpłaconych kwot ponad kapitał kredytu.
    Zgodnie z § 2 pkt 1 Umowy o Kredyt hipoteczny nr (...) kwota kredytu wynosi 252 390 PLN
    (słownie: dwieście pięćdziesiąt dwa tysiące trzysta dziewięćdziesiąt 00/100 PLN).
    Na dzień 18 sierpnia 2024 r. spłacili Państwo kredyt w wysokości 280.460,53 zł oraz kwotę
    6.956,00 zł z tytułu UNWW (ubezpieczenia niskiego wkładu własnego), z tytułu
    ubezpieczenia nieruchomości 5.606,00 zł, prowizję za podwyższone ryzyko 1.569,48 zł,

    prowizję za zwiększone ryzyko banku z tytułu występowania niskiego wkładu 669,57 zł,
    opłatę za kontrolę inwestycji 200,00 zł, prowizję za udzielenie kredytu 2.523,90 zł.
    Kwota wierzytelności pozostałej do spłaty stanowi – wynikającą z ksiąg bankowych –
    różnicę salda kredytu na datę zawarcia ugody i kwoty przez Państwa spłaconej tytułem rat.
    Wyjaśnili Państwo, że Bank sam uzupełni kwotę w PIT-11 i będzie to kwota aktualna na
    datę zawarcia ugody. „Kwotę wierzytelności” będzie stanowić różnica sumy wykazana w
    księgach bankowych jako saldo kredytowe, a kwotą spłaconą przez Państwa. Z uwagi na
    stan sprawy „w toku” nie da się wskazać tej wartości.
    Aneks do umowy kredytowej zawarty w 2016 r. nie był związany ze zmianą kwoty czy
    przeznaczenia kredytu, ale był związany jedynie ze zmianą zabezpieczenia kredytu. Nie
    skutkowało to wg banku – który w 2006 r. kredytował zakup pierwszego lokalu
    mieszkalnego – powstaniem nowej umowy kredytowej tylko aneksowaniem umowy
    kredytowej z 2006 r. Zakup obecnego lokalu mieszkalnego w 2016 r. nie był kredytowany
    przez kredyt zaciągnięty w 2006 r., ponieważ lokal ten został zakupiony ze środków
    własnych oraz ze środków uzyskanych ze sprzedaży pierwszego lokalu mieszkalnego.
    Nie korzystali Państwo z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności
    z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w
    Umowie o Kredyt Hipoteczny nr (...) inwestycji mieszkaniowej, ponieważ nie mają Państwo
    innych kredytów mieszkaniowych (hipotecznych).
    Ponadto, wyjaśniając jakie należności związane z zakupem opisanego lokalu mieszkalnego
    obejmował udzielony przez Bank w 2006 r. kredyt hipoteczny, w szczególności, czy w
    kwocie kapitału udzielonego kredytu hipotecznego (252 390 PLN) mieszczą się
    jakiekolwiek prowizje, ubezpieczenia oraz inne dodatkowe opłaty i koszty dodatkowe
    związane z tym kredytem (np. wskazane w uzupełnieniu wniosku: UNWW, ubezpieczenie
    nieruchomości, prowizja za podwyższone ryzyko, prowizja za zwiększone ryzyko banku z
    tytułu występowania niskiego wkładu, opłata za kontrolę inwestycji, prowizja za udzielenie
    kredytu), wskazali Państwo, że kwota kredytu wymieniona w par. 2 pkt 1 umowy o kredyt
    hipoteczny została w całości wpłacona na konto dewelopera na podstawie umowy nr (...) o
    wybudowanie budynku i przedwstępnej umowy sprzedaży lokalu mieszkalnego. Kwota ta
    nie obejmuje kosztów dodatkowych związanych z kredytem.

## Pytanie

Czy w doniesieniu do obecnego stanu faktycznego przysługuje Państwu prawo do
    zaniechania poboru podatku dochodowego od dochodów (przychodów) związanych z
    kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe wynikające z Rozporządzania
    Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. (Dz. U. 2022 poz. 592) w sprawie zaniechania
    poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
    kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe wraz z późniejszymi zmianami,
    tj. Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2022 r. (Dz. U. z 2022 r. poz. 2743)
    oraz Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2024 r. (Dz. U. 2024 r. poz.
    1912) zmieniającym rozporządzenie w sprawie zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe?
    W uzupełnieniu wniosku z 23 czerwca 2025 r. potwierdzili Państwo, że pytanie
    interpretacyjne dotyczy zaniechania poboru podatku dochodowego od dochodu
    (przychodu) związanego kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe
    wynikającego z rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Państwa stanowisko w sprawie

    Państwa zdaniem, bazując na Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r.
    (Dz. U. z 2022 r. poz. 592) wraz z późniejszymi zmianami, tj. Rozporządzeniu Ministra
    Finansów z dnia 20 grudnia 2022 r. (Dz. U. z 2022 r. poz. 2743) oraz Rozporządzeniu
    Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2024r. (Dz. U. 2024 r. poz. 1912), spełnione są
    warunki wskazane w wyżej wymienionych rozporządzeniach, co skutkuje prawem do
    zaniechania poboru podatku dochodowego od dochodów (przychodów) związanych z
    kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Zgodnie z wyżej wymienionymi rozporządzeniami – co zostało ujęte również w
    interpretacji indywidualnej z dnia 9 stycznia 2025 r., sygnatura: 0114-KDIP3-
    2.4011.859.2024.2.MN – zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym
    kwot wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione
    łącznie następujące przesłanki:
    1. kredyt był zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej (§ 1 pkt 1 ust. 1a);
    2. kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego
      kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie (§ 1 pkt 1 ust. 1b);
    3. kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw (§ 3 ust. 1);
    4. kredyt był zabezpieczony hipotecznie (§ 3 ust. 2);
    5. zaniechanie to ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych w okresie od
      dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. (§ 4 ust. 2 wraz z późniejszymi
      zmianami);
    Zgodnie z powyższym (pkt 1), zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób
    fizycznych od kwot umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu
    mieszkaniowego jest możliwe gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację
    jednej inwestycji mieszkaniowej, na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Zgodnie z § 1 pkt 2 Umowy o Kredyt Hipoteczny nr (...), bank udziela Kredytobiorcom
    (Panu i żonie) kredytu w kwocie, na cel i na warunkach określonych w umowie kredytowej.
    Cel kredytu został wyraźnie określony w § 2 pkt 3 rzeczonej umowy o kredyt hipoteczny:
    zakup mieszkania w budowie od dewelopera oraz w § 2 pkt 4 tej samej umowy, gdzie
    określonym przedmiotem kredytowania w rozumieniu postanowień umowy jest
    nieruchomość położona w Krakowie.
    Kwestia dotycząca definicji lokalu mieszkalnego z przynależną komórką lokatorską jest
    ujęta w ustawie z 4 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1048),
    dokładnie w art. 2 ust. 2 oraz art. 2 ust. 4 tej ustawy. Pomieszczenia przynależne związane
    z lokalem mieszkalnym i stanowiące jedną nieruchomość objętą jedną księgą wieczystą są
    jako całość uznawane za lokal mieszkalny mieszczący się w katalogu wydatków podanym
    w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z dnia 26 lipca 1991
    r., co zostało opisane w interpretacji indywidualnej z dnia 9 stycznia 2025 r., sygnatura:
    0114-KDIP3-2.4011.859.2024.2.MN.
    Obecny lokal mieszkalny służy do zaspokajania Państwa potrzeb mieszkaniowych i jest
    zabezpieczeniem kredytu zaciągniętego w 2006 r. (na podstawie Księgi Wieczystej nr (...)).
    Zmiana umowy kredytowej z 2016 r. nie była związana ze zmianą kwoty czy przeznaczenia
    kredytu, ale była związana jedynie ze zmianą zabezpieczenia kredytu. Nie skutkowało to
    wg banku – który w 2006 r. kredytował zakup pierwszego lokalu mieszkalnego –
    powstaniem nowej umowy kredytowej, tylko aneksowaniem umowy kredytowej z 2006 r.
    Zakup obecnego lokalu mieszkalnego w 2016 r. nie był kredytowany przez kredyt
    zaciągnięty w 2006 r., ponieważ lokal ten został zakupiony ze środków własnych oraz ze
    środków uzyskanych ze sprzedaży pierwszego lokalu mieszkalnego, co zostało wyjaśnione
    powyżej. Kwestia zmiany zabezpieczenia kredytu została wyjaśniona w interpretacji
    indywidualnej z dnia 1 grudnia 2023 r., sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.814.2023.2.MKA.

    Kolejny warunek opisany wyżej (pkt 2) jest spełniony, ponieważ nie korzystali Państwo z
    zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
    mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w Umowie o Kredyt
    Hipoteczny nr (...) inwestycji mieszkaniowej, ponieważ nie mają Państwo innych kredytów
    mieszkaniowych (hipotecznych).
    Państwa Umowa o Kredyt Hipoteczny nr (...) została sporządzona w dniu (...) 2006 r. i
    podpisana przez obie strony (Państwa i Bank Y) (...) 2006 r., co spełnia warunek opisany w
    pkt 3 powyżej.
    Kolejny warunek z pkt 4 jest spełniony na podstawie § 2 pkt 5 Umowy o Kredyt Hipoteczny
    nr (...), który wskazuje nieruchomość położoną przy ulicy A w X jako przedmiot
    zabezpieczenia kredytu hipotecznego, na którym zostanie ustanowiona hipoteka na rzecz
    Banku Y. Ta sama nieruchomość została ujęta w § 2 pkt 4 jako przedmiot kredytowania.
    Potwierdzają to stosowne wpisy w Księdze Wieczystej nr (...).
    Propozycja Ugody – wspominanej w części związanej z opisem stanu faktycznego –
    zostanie przez Państwa rozpatrzona w czasie ujętym w pkt 5 powyżej.
    Pozostaje dla Państwa oczywistym, że kredyt został w 100% zaciągnięty na realizację
    inwestycji mieszkaniowej, a w ramach realizacji umowy kredytowej doszło do zmiany
    sposobu zabezpieczenia kredytu. Kredyt jest jeden (aneks tutaj nie zmienia istoty), cel i
    węzeł obligacyjny – także jest jeden i jest to także pierwsza i ostatnia umowa kredytowa.
    Innych Państwo nie zawierali.
    W Państwa ocenie, przysługuje Państwu prawo do zaniechania poboru podatku na
    podstawie § 1 ust. 1 pkt 1) rozporządzenia Ministra Finansów z dn. 20 grudnia 2024 r. od
    kwoty umorzonej (w przypadku zawarcia ugody z bankiem), gdyż zrealizowali Państwo cel
    umowy kredytowej i wiąże Państwa ta sama umowa kredytowa. Fakt dokonania zmiany
    zabezpieczenia nie ma, Państwa zdaniem, wpływu na spełnienie przesłanek dla
    możliwości realizacji prawa zaniechania poboru podatku na podstawie ww. przepisów.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
     dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku
    oraz
     dochodów, od których zaniechano poboru podatku na podstawie przepisów Ordynacji
    podatkowej.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.

    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art.
      24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z
      tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty
      uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    Ogólne pojęcie przychodu zostało wyjaśnione w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Ustawodawca przyjął zasadę, że przychodami są:
    1) pieniądze i wartości pieniężne, które:
        · zostały otrzymane przez podatnika – czyli takie pieniądze i wartości pieniężne,
        które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;
        · zostały postawione do dyspozycji podatnika – czyli takie przysporzenia, które
        zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i
        środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a
        więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie
        jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i
        wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    2) wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń – czyli
      takie przysporzenia majątkowe, które mają postać:
        · świadczeń w naturze (otrzymane rzeczy lub prawa);
        · nieodpłatnych świadczeń innych niż świadczenia w naturze (np. otrzymane usługi).
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny. Z
    uwagi na wyróżnienie przez ustawodawcę przychodów o charakterze niepieniężnym,
    uznaje się, że przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy jest nie tylko uzyskanie
    przez podatnika nowych aktywów, ale także zmniejszenie jego pasywów.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji pojęcia
    „nieodpłatnego świadczenia”. Dokonując zatem wykładni gramatycznej, za „nieodpłatne
    świadczenie” uznać należy świadczenia „nie wymagające opłaty, takie, za które się nie
    płaci, bezpłatne”. Zatem należy przyjąć, że nieodpłatnym świadczeniem jest takie
    zdarzenie, którego skutkiem (następstwem) jest nieodpłatne przysporzenie majątku
    jednej osobie kosztem majątku innej osoby, innego podmiotu. Nieodpłatne świadczenie w
    znaczeniu prawa podatkowego obejmuje nie tylko świadczenie w rozumieniu prawa
    cywilnego (działanie lub zaniechanie na rzecz innej strony), ale w jego zakres wchodzą
    także wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest
    uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne oraz
    gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne przysporzenie majątku mające konkretny
    wymiar finansowy.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę

    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł
    przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów są:
        - inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. W związku z tym każde
    świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii
    przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww.
    ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej
    ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę w przytoczonym już wcześniej art. 11 ust.
    1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z definicji tej wywieść można
    również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są
    określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i
    zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    Stosownie natomiast do treści art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.
    j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):

      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego
    istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie,
    celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie,
    strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym
    elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w
    orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie
    tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku
    prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.
    Kwestia zaniechania podatku od kwoty umorzonych wierzytelności – które to umorzenie
    ma miejsce od 1 stycznia 2022 r. do 31 grudnia 2026 r. – została uregulowana w § 1
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.):
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
      kwot:
        1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
          a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
            mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego -
            gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
            inwestycji mieszkaniowej, oraz
          b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
            korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
            wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
            innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
        2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
        1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
        2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
        3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
      niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.), zaniechanie,
      o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
      wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty
      zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
      lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym

      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
      inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
        1) jednego gospodarstwa domowego albo
        2)więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
      gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
      albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
      osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby
      fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
      zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:
      1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
        1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
        2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
        3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
      uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
        udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,

        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
        e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie
    następujące przesłanki:
    • kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;
    • kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot uprawniony do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
    • kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
    • kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego
      kredytu na cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiują pojęcia lokalu
    mieszkalnego, zatem dla zdefiniowania tego pojęcia należy odwołać się do przepisów
    ustawy z 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1048).
    Zgodnie z art. 2 ust. 2 tej ustawy:
      Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi
      ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi,
      które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb
      mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali
      wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne.
    Natomiast w myśl art. 2 ust. 4 ww. ustawy:
      Do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet
      do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości
      gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności:
      piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej „pomieszczeniami przynależnymi”.
    Z powyższego wynika, że do lokalu mieszkalnego mogą przynależeć inne pomieszczenia.
    W sytuacji, gdy pomieszczenia typu komórka lokatorska są ściśle powiązane z lokalem
    mieszkalnym i nie stanowią odrębnej nieruchomości uregulowanej odrębną księgą
    wieczystą, wówczas można przyjąć, że jako całość stanowią lokal mieszkalny mieszczący
    się w katalogu wydatków, o którym mowa w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że w październiku 2006 r. zaciągnęli
    Państwo kredyt, na podstawie Umowy o Kredyt hipoteczny nr (...) z Bankiem Y. Kredyt
    został zaciągnięty jako tzw. kredyt walutowy (frank szwajcarski). Kredyt został zaciągnięty
    na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (nabycie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną

    nieruchomość wraz z przynależną komórką lokatorską oraz udziałami w gruncie,
    położonych w X). Przedmiot zabezpieczenia, na którym została ustanowiona hipoteka na
    rzecz banku, w rozumieniu postanowień Umowy to: Nieruchomość; KW: Nowozakładana
    prowadzona przez Sąd Rejonowy w (...) IV Wydział Ksiąg Wieczystych; Adres: A, Nr domu: 1
    (potem przyznano numer 1), Lokal: 2, Miejscowość: X, tj. nieruchomość, na którą
    zaciągnęli Państwo kredyt hipoteczny.
    W kwietniu 2016 r. podpisali Państwo notarialnie z osobą fizyczną, umowę sprzedaży ww.
    kredytowanego mieszkania. Na podstawie aneksu do umowy kredytowej zmieniony został
    przedmiot zabezpieczenia – inny lokal mieszkalny, niż w pierwotnej umowie. Inny lokal
    mieszkalny zakupili Państwo z oszczędności oraz z uzyskanej ceny sprzedaży
    kredytowanego mieszkania. Kredyt w Banku Y był dalej spłacany. Przez cały ww. okres są
    Państwo związani tylko jedną umową kredytową, wspomnianą na początku i aneksowaną.
    Aneks do umowy kredytowej zawarty w 2016 r. nie był związany ze zmianą kwoty czy
    przeznaczenia kredytu, ale był związany jedynie ze zmianą zabezpieczenia kredytu. Nie
    skutkowało to wg banku – który w 2006 r. kredytował zakup pierwszego lokalu
    mieszkalnego – powstaniem nowej umowy kredytowej tylko aneksowaniem umowy
    kredytowej z 2006 r.
    W lutym 2025 r., w wyniku podjęcia działań prawnych (tj. pozwu sądowego) dostali
    Państwo od banku propozycję ugody. Propozycja ugody jest związana m.in. z umorzeniem
    Państwa zadłużenia. Na wysokość zadłużenia z tytułu umowy kredytowej składa się kwota
    kapitału kredytu oraz kwota odsetek.
    Zgodnie z § 2 pkt 1 Umowy o Kredyt hipoteczny nr (...) kwota kredytu wynosi 252 390 PLN
    (słownie: dwieście pięćdziesiąt dwa tysiące trzysta dziewięćdziesiąt 00/100 PLN). Na dzień
    18 sierpnia 2024 r. spłacili Państwo kredyt w wysokości 280.460,53 zł. Kwota kredytu
    została w całości wpłacona na konto dewelopera na podstawie umowy nr (...) o
    wybudowanie budynku i przedwstępnej umowy sprzedaży lokalu mieszkalnego. Kwota ta
    nie obejmowała kosztów dodatkowych związanych z kredytem. Kwota wierzytelności
    pozostałej do spłaty stanowi – wynikającą z ksiąg bankowych – różnicę salda kredytu na
    datę zawarcia ugody i kwoty przez Państwa spłaconej tytułem rat.
    Nie korzystali Państwo z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności
    z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w
    Umowie o Kredyt Hipoteczny nr (...) inwestycji mieszkaniowej.
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego oraz obowiązujące
    w tym zakresie przepisy prawa stwierdzić należy, że wartość umorzonej części kredytu na
    podstawie ugody, którą zamierzają Państwo zawrzeć z bankiem, będzie stanowić dla
    Państwa przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, kwalifikowany do źródła, o którym mowa w art.
    10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Jednocześnie, skoro kredyt hipoteczny (zabezpieczony w postaci hipoteki na
    nieruchomości), udzielony przed 15 stycznia 2015 r. został zaciągnięty i przeznaczony na
    zakup lokalu mieszkalnego wraz z przynależną komórką lokatorską oraz udziałami w
    gruncie, to uznać należy, że kredyt ten spełnia definicję kredytu mieszkaniowego, o
    którym mowa w cytowanym § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Konsekwentnie,
    do uzyskanego przez Państwa przychodu związanego z umorzeniem przez Bank
    pozostałej części kredytu hipotecznego zaciągniętego w 2006 r., zastosowanie znajdzie
    zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie ww.
    rozporządzenia Ministra Finansów. Tym samym nie będą Państwo zobowiązani do zapłaty
    podatku dochodowego z tytułu umorzenia przez bank wierzytelności z tytułu kredytu

    hipotecznego. Zmiana przedmiotu zabezpieczenia hipotecznego – zgodnie z Państwa
    stanowiskiem – nie ma wpływu na możliwość skorzystania z zaniechania poboru podatku
    na podstawie ww. rozporządzenia.
    Podkreślam ponadto, że wobec treści § 4 cytowanego rozporządzenia Ministra Finansów,
    zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych ma zastosowanie tylko
    wówczas, gdy ugoda z bankiem, na mocy której dojdzie do umorzenia wierzytelności,
    zostanie zawarta w okresie obowiązywania rozporządzenia, tj. do 31 grudnia 2026 r.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zastrzec, że interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie sprawy będącej
    przedmiotem wniosku w kontekście sformułowanego pytania interpretacyjnego,
    natomiast nie rozstrzyga innych kwestii opisanych we wniosku.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis zdarzenia przyszłego przedstawionego
    we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni
    się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie pełniła funkcji ochronnej.
    Ponadto, w odniesieniu do wskazanych przez Państwa interpretacji indywidualnych
    stwierdzić należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają
    zastosowania w sprawie będącej przedmiotem wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
      ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan A.A (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.