Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/436-58/10-2/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-06-04
Teza: Czy Spółce przysługuje prawo do ponownego skorygowania deklaracji PCC i stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych w momencie zarejestrowania udziałowca w KRS?
Słowa kluczowe: deklaracje; korekta; nadpłata; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Sp. z o.o., przedstawione we wniosku z dnia 1 marca 2010 r. (data wpływu 4 marca 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie możliwości złożenia korekty deklaracji – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 4 marca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie możliwości złożenia korekty deklaracji.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

W dniu 8 maja 2008 r. Spółka zawarła umowę pożyczki z udziałowcem będącym zagraniczną osobą fizyczną. Otrzymane środki finansowały inwestycję, a zapłacony podatek od czynności cywilnoprawnych (0,5%) zwiększył wartość początkową środków trwałych.

Po kilku miesiącach Spółka otrzymała informację, że objęcie udziałów przez tego udziałowca wymagało zezwolenia dewizowego. w związku z tym Spółka, dokonała zmian w Krajowym Rejestrze Sądowym (KRS) wykreślając udziałowca, w dniu 24 lutego 2009 r. skorygowała deklarację PCC zgodnie z art. 7 pkt 4 do wysokości 2% podatku podstawy, a o różnicę pomiędzy 0,5% a 2% zapłaconego podatku od czynności cywilnoprawnych, skorygowała wartość początkową środków trwałych.

W dniu 19 grudnia 2008 r. Spółka otrzymała decyzję MSWiA, że pożyczkodawca uzyskał zezwolenie na nabycie udziałów w Spółce.

W najbliższym czasie Spółka wystąpi do KRS o ponowne wpisanie wspólnika.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Spółce przysługuje prawo do ponownego skorygowania deklaracji PCC i stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych w momencie zarejestrowania udziałowca w KRS?

Zdaniem Wnioskodawcy, ponieważ zostały uchylone (poprzez wydane zezwolenia) skutki nieważności umowy sprzedaży udziałów, opłata skarbowa powinna być ustalona w wysokości 0,5% - art. 7 ust. 1 pkt 9, a Spółce przysługuje prawo korekty deklaracji i stwierdzenia nadpłaty.

Tut. Organ informuje, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest stan faktyczny w zakresie możliwości złożenia korekty deklaracji. Natomiast odnośnie zdarzenia przyszłego w zakresie możliwości złożenia korekty deklaracji została wydana w dniu 4 czerwca 2010 r. odrębna interpretacja indywidualna nr ILPB2/436-58/10-3/MK.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 24 marca 1920 r. o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców (t.j. Dz. u. z 2004 r. Nr 167, poz. 1758 ze zm.), nabycie nieruchomości przez cudzoziemca wymaga zezwolenia. Zezwolenie jest wydawane, w drodze decyzji administracyjnej, przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, jeżeli sprzeciwu nie wniesie Minister Obrony Narodowej, a w przypadku nieruchomości rolnych, jeżeli sprzeciwu również nie wniesie minister właściwy do spraw rozwoju wsi. w myśl art. 1b ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, w rozumieniu ustawy cudzoziemcem jest osoba fizyczna nieposiadająca obywatelstwa polskiego.

Według art. 3 ust. 2 ww. ustawy, zezwolenie jest ważne dwa lata od dnia wydania.

Na podstawie art. 3e ust. 1 ww. ustawy, nabycie lub objęcie przez cudzoziemca udziałów lub akcji w spółce handlowej z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a także każda inna czynność prawna dotycząca udziałów lub akcji wymaga zezwolenia ministra właściwego do spraw wewnętrznych, jeżeli w ich wyniku spółka będąca właścicielem lub wieczystym użytkownikiem nieruchomości na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stanie się spółką kontrolowaną. Zezwolenia ministra właściwego do spraw wewnętrznych wymaga również nabycie lub objęcie przez cudzoziemca udziałów lub akcji w spółce handlowej z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, będącej właścicielem lub wieczystym użytkownikiem nieruchomości na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli spółka ta jest spółką kontrolowaną, a udziały lub akcje nabywa lub obejmuje cudzoziemiec niebędący udziałowcem lub akcjonariuszem spółki (art. 3e ust. 2). Na mocy art. 3e ust. 4 ww. ustawy, do zezwoleń, o których mowa w ust. 1 i 2, przepisy art. 1 – 3d stosuje się odpowiednio.

Art. 5 ww. ustawy, stanowi, że bez przedstawienia zezwolenia ministra spraw wewnętrznych, a w przypadku ustanowienia w zezwoleniu specjalnych warunków – także dowodu z dokumentu urzędowego o ich spełnieniu, nie można dokonywać czynności prawnych oraz wpisów prawa własności i prawa użytkowania wieczystego.

Konsekwencją powyższego jest przyjęcie przez ustawodawcę, że nabycie nieruchomości przez cudzoziemca wbrew przepisom ustawy jest nieważne. w razie nabycia nieruchomości wbrew przepisom ustawy, o nieważności nabycia orzeka sąd także na żądanie, właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości, wójta (burmistrza, prezydenta miasta), starosty, marszałka województwa lub wojewody albo na żądanie ministra właściwego do spraw wewnętrznych (art. 6 ust. 1 i 2).

Stosownie do treści art. 6 ust. 3 ww. ustawy, przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do nabycia lub objęcia udziałów lub akcji w spółce handlowej wbrew przepisom art. 3e, z tym że żądanie, o którym mowa w ust. 2, zgłosić może także każdy udziałowiec lub akcjonariusz spółki.

Z powyższego wynika więc, że nabycie przez cudzoziemca udziałów w spółce handlowej, o której mowa w art. 3e ww. ustawy, wymaga uzyskania przez taką osobę stosownego zezwolenia odpowiedniego organu administracji publicznej – ministra właściwego do spraw wewnętrznych. w przypadku nieposiadania takiego zezwolenia czynność objęcia udziałów jest nieważna. Podkreślenia wymaga również fakt, że zezwolenie wydane na podstawie przepisów ustawy o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców jest ważne dwa lata od dnia wydania.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. k) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz. u. z 2007 r. Nr 68, poz. 450 ze zm.) – w brzmieniu obowiązującym w dacie zawarcia opisanej we wniosku umowy pożyczki – podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają umowy spółki (akty założycielskie). Stosownie do art. 1 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy podatkowi podlegają również zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 4.

Na podstawie art. 1 ust. 3 pkt 2 ww. ustawy, w przypadku umowy spółki za zmianę uważa się, przy spółce kapitałowej – wniesienie lub podwyższenie wniesionego do spółki wkładu, którego wartość powoduje podwyższenie kapitału zakładowego, pożyczkę udzieloną spółce przez wspólnika (akcjonariusz) oraz dopłaty.

Stosownie do art. 3 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 4 pkt 9 ww. ustawy, obowiązek podatkowy w takiej sytuacji powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej i przy umowie spółki ciąży na spółce. z kolei podstawę opodatkowania przy pożyczce udzielonej przez wspólnika lub akcjonariusz stanowi – kwota lub wartość pożyczki (art. 6 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy). Natomiast stawka podatku wynosi 0,5% - art. 7 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. ustawy podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają również umowy pożyczki. w przypadku, gdy nie jest to pożyczka udziałowca dla spółki, a więc gdy nie mamy do czynienia ze zmianą umowy spółki podstawę opodatkowania, stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 7 ustawy, stanowi kwota lub wartość pożyczki. Stawka podatku wynosi 2% - art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że w maju 2008 r. Wnioskodawca zawarł umowę pożyczki z udziałowcem będącym zagraniczną osobą fizyczną (pożyczkodawca) i odprowadził podatek od czynności cywilnoprawnych w wysokości 0,5%. Jednakże z uwagi na brak stosownego zezwolenia Zainteresowany musiał dokonać zmian w Krajowym Rejestrze Sądowym polegających na wykreśleniu ww. udziałowca. w następstwie powyższego przedmiotowa pożyczka nie mogła zostać, na gruncie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, potraktowana jako zmiana umowy spółki i podlegać opodatkowaniu wg stawki - 0,5%, lecz zaliczona jako umowa pożyczki i podlegać opodatkowaniu wg stawki 2%. w związku z powyższym w lutym 2009 r. skorygowano deklarację w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych i odprowadzono podatek wg stawki 2%. w dniu 9 grudnia 2008 r. Spółka otrzymała decyzję MSWiA, że pożyczkodawca uzyskał zezwolenie na nabycie udziałów w Spółce. w najbliższym czasie Spółka wystąpi do KRS o ponowne wpisanie wspólnika.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że w stanie prawnym obowiązującym do 31 grudnia 2008 r. na gruncie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych umowa pożyczki udzielona spółce z ograniczoną odpowiedzialnością przez jej udziałowca była opodatkowana i traktowana jako zmiana umowy tej spółki, w konsekwencji podlegała opodatkowaniu wg stawki 0,5%. Zatem warunkiem niezbędnym do zakwalifikowania danej pożyczki, na gruncie ww. ustawy, jako zmiany umowy spółki jest by pożyczkodawca posiadał status udziałowca.

Skoro zatem, w dacie udzielenia przedmiotowej pożyczki pożyczkodawca nie mógł być udziałowcem Wnioskodawcy, z uwagi na brak stosownego zezwolenia, to zawarta umowa nie mogła zostać potraktowana jak zmiana umowy spółki kapitałowej i podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych wg stawki 0,5%. Zasadnie zatem w dniu 24 lutego 2009 r. skorygowano deklarację dotyczącą tego podatku i zapłacono podatek wg stawki 2%. Na zakończenie dodać należy, że ponowne wpisanie osoby pożyczkodawcy jako udziałowca Spółki w następstwie zezwolenia wydanego po zawarciu umowy pożyczki pozostaje bez wpływu na powyższe, gdyż – jak wcześniej zaznaczono – aby przedmiotowa pożyczka mogła być uznana za zmianę umowy spółki, niezbędne było posiadanie przez pożyczkodawcę statusu udziałowca w chwili dokonania tej czynności.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.