Zmiana interpretacji indywidualnej
Sygnatura: DD9/033/449/MWD/2014/RWPD-70523
Organ: Minister Finansów
Data wydania: 2014-10-15
Teza: Czy zwrot poniesionych kosztów budowy wodociągu ulicznego wraz ze zwrotem kosztów sądowych zasądzonych przez sąd jest przychodem Wnioskodawczyni i stanowi podstawę do opodatkowania podatkiem od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: budowa; przychód-źródła przychodu; rekompensata; wodociągi; zwrot-zwrot nakładów
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11

Zmiana interpretacji indywidualnej

Na podstawie art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) Minister Finansów, w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z dnia 22 maja 2013 r. nr IPTPB2/415-163/13-2/KKu wydanej w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi, zmienia z urzędu wyżej wymienioną interpretację stwierdzając, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 04 marca 2013 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie:

*   zwolnienia od podatku zwrotu poniesionych nakładów na budowę sieci wodociągowej, **jest nieprawidłowe,**

*   opodatkowania odsetek naliczonych od zasądzonej kwoty głównej oraz uznania, iż zwrot kosztów sądowych nie podlega opodatkowaniu, **jest prawidłowe.**

Uzasadnienie

Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi, działając na podstawie § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, ze zm.), wydał w dniu 22 maja 2013 r., w imieniu Ministra Finansów, interpretację indywidualną dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania zwrotu nakładów poniesionych przez osobę fizyczną na budowę sieci wodociągowej. Interpretacja wydana została na wniosek Pani z dnia 04 marca 2013 r.

Z przedstawionego we wniosku zaistniałego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni w dniu 9 listopada 2005 r. nabyła wraz z mężem działkę budowlaną, położoną w mieście X. Przed rozpoczęciem budowy domu jednorodzinnego okazało się, że sieć wodociągowa przy ulicy. A., biegnąca od ulicy R. kończyła się przed nieruchomością Wnioskodawczyni i Jej męża na wysokości sąsiednich działek. Po uzyskaniu informacji w Urzędzie Miasta, że przewidywany termin kontynuacji budowy wodociągu ulicznego przez Gminę nastąpi w 2008 r. – Wnioskodawczyni wraz z mężem zaproponowali, że wykonają go z własnych środków w zamian za ich zwrot w planowanej dacie realizacji. Gmina budowę tego wodociągu miała ujętą w zakresie rzeczowym projektu pn. ,,Wodociągi i Oczyszczalnia Ścieków’’ finansowanego ze środków Unii Europejskiej – Funduszu Spójności. Gmina pomimo ustawowego obowiązku wybudowania tego wodociągu w ramach zadań własnych i zapewnionych funduszy z Unii Europejskiej odmówiła zawarcia umowy na propozycję Wnioskodawczyni i Jej męża odnośnie zastępczej realizacji. Z uwagi na konieczność opuszczenia w ciągu roku poprzedniego miejsca zamieszkania i szybkiego wybudowania nowego lokum, Wnioskodawczyni z mężem wybudowała za własne fundusze przedmiotowy wodociąg uliczny jako przedłużenie istniejącej w tej ulicy sieci wodociągowej. Pomimo licznych starań Wnioskodawczyni i Jej mąż nie uzyskali pozasądowo zwrotu poniesionych nakładów. Gmina jako właściciel sieci miejskiej protokołem z dnia 10 stycznia 2007r. przejęła tytułem darmym na stan swojego majątku wybudowany przez Wnioskodawczynię i Jej męża odcinek przedmiotowego wodociągu, a następnie zrealizowała na przełomie 2009/2010 r. dalszy odcinek przyłączając się do końcówki zlokalizowanej przy posesji Wnioskodawczyni i Jej męża. Koszt budowy odcinka tej sieci wyniósł 20520zł i został zwrócony Wnioskodawczyni i Jej mężowi przez Gminę wraz z odsetkami i kosztami procesu dopiero na skutek wydanego wyroku, zasądzającego tę należność. Organ finansowy Gminy informacją PIT-8C, kierowaną do Urzędu Skarbowego powiadomił Wnioskodawczynię, że kwotę 29.684,85 zł (obejmującą zwrot nakładów z odsetkami i koszty procesu) uznał jako przychody Wnioskodawczyni w 2012 r. podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy zwrot poniesionych kosztów budowy wodociągu ulicznego o długości 40 m.b. będącego dalszym odcinkiem sieci wodociągowej w ul. A. wraz ze zwrotem kosztów sądowych zasądzonych przez Sąd Rejonowy jest przychodem Wnioskodawczyni i stanowi podstawę do opodatkowania podatkiem od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawczyni z obowiązujących przepisów wynika, że :

*   art. 7 ust. l pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym - traktujący o tym, że zbiorowe zaopatrzenie w wodę mieszkańców Gminy jest jej zadaniem własnym i to ona ma obowiązek ponoszenia kosztów budowy sieci wodociągowej.

*   art. 25 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami – traktujący o tym, że gospodarowanie nieruchomościami gminnymi polega m.in. w szczególności na wyposażaniu nieruchomości w sieć wodociągową.

*   art. 3, art. 31 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę traktujące, iż prywatnej nieruchomości nie obciążają koszty związane z budową ogólnej sieci wodociągowej, a w przypadku jej wybudowania przez właściciela nieruchomości, należy mu się refundacja poniesionych kosztów.

Zdaniem Wnioskodawczyni, powyższe stanowisko poparte jest licznym orzecznictwem Sądu Najwyższego oraz doktryną prawną znanych autorytetów, dającym jeszcze dalej idącą interpretację, w wyniku której uznaje się, że nawet odcinek wodociągowy leżący poza granicą nieruchomości a łączący go z siecią uliczną, nie jest przyłączem ogólnie obciążającym kosztami wybudowania właściciela nieruchomości, np. uchwała SN z 13 września 2007 r., sygn. III CZP 79/07. Mając na uwadze powyżej zacytowane przepisy i orzecznictwo Sądu, Wnioskodawczyni stwierdziła, że zasądzona Jej przez Sąd Rejonowy kwota 25174 zł, na którą składa się suma 20520zł wydana na wybudowanie sieci ulicznej wodociągowej oraz suma 3454 zł zasądzona tytułem zwrotu kosztów sądowych - nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Według Wnioskodawczyni podatkowi temu mogą jedynie podlegać naliczone odsetki od zasądzonej kwoty głównej – jako przychód.

Reasumując, zdaniem Wnioskodawczyni kwota rekompensaty za wybudowaną sieć i zasądzone koszty sądowe w łącznej kwocie 25174 zł nie jest przychodem wykazanym w PIT-8C i jest zwolniona od podatku na podstawie art. ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Organ finansowy Gminy według Wnioskodawczyni nadużył wobec Niej prawa. Zdaniem Wnioskodawczyni, nie można bowiem wywodzić w stosunku do Jej stanu faktycznego i prawnego skutków prawnych z interpretacji indywidualnej z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. IPTB1/415-122/12-3/KO dotyczącej innej osoby i innego stanu faktycznego, tj. wykupienia przez Gminę przyłącza obciążającego właściciela nieruchomości.

Wydając w imieniu Ministra Finansów, interpretację indywidualną z dnia 22 maja 2013 r. nr IPTPB2/415-163/13-2/KKu, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi uznał stanowisko Wnioskodawczyni za nieprawidłowe, wskazując m.in., że (…) zwrot poniesionych kosztów budowy wodociągu ulicznego wraz ze zwrotem kosztów sądowych jest przychodem z innych źródeł, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy (\`(...)\`).

Po zapoznaniu się z aktami sprawy Minister Finansów zważył, co następuje.

Interpretacja indywidualna przepisów prawa podatkowego wydana przez upoważniony organ nie jest prawidłowa.

Stosownie do art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2006 r. Nr 123, poz. 858, ze zm.), osoby, które wybudowały z własnych środków urządzenia wodociągowe i urządzenia kanalizacyjne, mogą je przekazywać odpłatnie gminie lub przedsiębiorstwu wodociągowo-kanalizacyjnemu, na warunkach uzgodnionych w umowie.

Z przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni, wraz z mężem, wybudowała za własne fundusze wodociąg, który następnie w dniu 10 stycznia 2007r. został przejęty przez gminę tytułem darmym. Na mocy wyroku sądowego Wnioskodawczyni otrzymała z gminy zwrot poniesionych nakładów na budowę wodociągu wraz z odsetkami i kosztami procesowymi. Następnie gmina przekazała Wnioskodawczyni informację PIT-8C za 2012r.

Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014r. poz. 121), urządzenia, między innymi wodociągowo-kanalizacyjne, z chwilą ich fizycznego połączenia z siecią należącą do gminy przestają być częścią składową nieruchomości i uzyskują status samoistnych rzeczy ruchomych.

Przechodząc na grunt przepisów prawa podatkowego należy zauważyć, że ustawodawca w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, ze zm.), jako odrębne źródło przychodów wyodrębnił odpłatne zbycie innych rzeczy. Skoro urządzenia wodociągowo-kanalizacyjne, jak wyżej wskazano, mają status rzeczy ruchomej i nie stanowią części nieruchomości to przychód z tytułu ich odpłatnego przekazania na rzecz gminy należy przyporządkować do źródła wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie np. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 października 2012 r., sygn. akt II FSK 421/11. Sąd w orzeczeniu tym stwierdził m.in., że: (\`(...)\`) Urządzenie wodociągowo-kanalizacyjne, służące do doprowadzania do nieruchomości wody i odprowadzania z niej ścieków, z chwilą połączenia z siecią przestaje być częścią składową nieruchomości, uzyskując status samoistnej rzeczy ruchomej. Wynagrodzenie otrzymane przez osobę, która urządzenie takie wybudowała z własnych środków i zgodnie z art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2006 r. Nr 123, poz. 858 ze zm.) odpłatnie przekazała je gminie lub przedsiębiorstwu wodociągowo-kanalizacyjnemu, stanowi przychód z odpłatnego zbycia innych rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) (\`(...)\`).

Powołany przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy stanowi, że źródłem przychodu jest odpłatne zbycie innych rzeczy - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie.

Zasady ustalania dochodu z odpłatnego zbycia rzeczy, reguluje art. 24 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli przychód z odpłatnego zbycia nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej, to dochodem jest różnica pomiędzy przychodem uzyskanym z odpłatnego zbycia rzeczy a kosztem ich nabycia, zmniejszona o wartość nakładów poczynionych w czasie posiadania rzeczy.

Z kolei, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Wydatki te muszą zostać prawidłowo udokumentowane.

Analizując prawnopodatkowe konsekwencje przedmiotowego stanu faktycznego, należy stwierdzić, że kwota obejmująca zwrot poniesionych kosztów budowy, stanowiąca ostateczny rezultat rozliczeń pomiędzy Wnioskodawczynią a gminą, powoduje powstanie realnej korzyści finansowej po stronie Wnioskodawczyni.

Zatem jeżeli przejęcie przez gminę odcinka sieci wodociągowej zostało dokonane przed upływem pół roku licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło jej nabycie (wybudowanie), to otrzymana kwota tytułem zwrotu kosztów budowy sieci, stanowi przychód ze źródła o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy. Natomiast przekazanie tej sieci po upływie wyżej wymienionego okresu, nie spowoduje powstania zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z kolei odsetki naliczone od zasądzonej kwoty głównej, stanowią przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu na ogólnych zasadach, według skali podatkowej określonej w art. 27 ust. 1 ustawy. Kwota wypłaconych odsetek powinna zostać wykazana w informacji PIT-8C.

Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Użycie w cytowanym powyżej przepisie sformułowania "w szczególności" świadczy o przykładowym charakterze katalogu przychodów z innych źródeł. Stąd też przychodami z innych źródeł są także inne przychody, niewymienione wprost w tym przepisie, w tym odsetki należne od dłużnika za czas opóźniania się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego.

W konsekwencji stwierdza się, iż nie mają zastosowania przepisy art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych

W kwestii kosztów postępowania sądowego należy wyjaśnić, że zwrot tych kosztów nie stanowi przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak wynika z art. 98 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 101, ze zm.) koszty procesu obciążają, co do zasady, stronę przegrywającą sprawę. Po stronie Wnioskodawczyni, w związku z dokonanym zwrotem, nie nastąpiło realne przysporzenie majątkowe, ponieważ zwrot kosztów procesu stanowi zwrot poniesionych wcześniej nakładów niezbędnych do celowego dochodzenia swoich praw.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej opisanego zaistniałego stanu faktycznego w zakresie uznania, że kwota z tytułu zwrotu kosztów budowy odcinka sieci wodociągowej jest zwolniona od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy, jest nieprawidłowe. Natomiast w pozostałym zakresie stanowisko Wnioskodawczyni jest prawidłowe.

Minister Finansów, jeżeli stwierdzi nieprawidłowość wydanej interpretacji indywidualnej, stosownie do art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej dokonuje, z urzędu, jej zmiany, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Przepis ten nie zawiera ograniczeń czasowych, co oznacza, że jeśli stwierdzona zostanie nieprawidłowość wydanej interpretacji indywidualnej, Minister Finansów może z urzędu zmienić ją w każdym czasie.

W konsekwencji należało, z urzędu, dokonać zmiany pisemnej interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi, działającego w imieniu Ministra Finansów, gdyż uznanie przez ten organ, że (…) zwrot poniesionych kosztów budowy wodociągu ulicznego wraz ze zwrotem kosztów sądowych jest przychodem z innych źródeł, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy (…), jest nieprawidłowe.

Zmieniona interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania zmienianej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego , po uprzednim wezwaniu na piśmie Ministra Finansów – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu zmienionej interpretacji – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.).

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się (w dwóch egzemplarzach) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli Minister Finansów nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Skargę wnosi się za pośrednictwem Ministra Finansów, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), na adres: ul. Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.