Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-1189/11-4/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-01-17
Teza: Czy Sprzedający zbywa zorganizowaną część przedsiębiorstwa i czy na wystawionej fakturze VAT kwota podatku jest podatkiem naliczonym i uprawnia Wnioskodawcę do obniżenia podatku należnego?
Słowa kluczowe: lokal-lokal użytkowy; odliczenia-odliczenie podatku; podatek-podatek naliczony; podatek-zwrot podatku; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 12 października 2011r. (data wpływu 17 października 2011r.), uzupełnione pismem z dnia 27 grudnia 2011r. (data wpływu 30 grudnia 2011r.) w odpowiedzi na wezwanie z dnia 16 grudnia 2011r. znak IPPP2/443-1189/11-2/MM o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącego podatku od towarów i usług w zakresie nieuznania sprzedawanych składników majątku za zorganizowaną część przedsiębiorstwa oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 października 2011r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania sprzedawanych składników majątku za zorganizowaną część przedsiębiorstwa oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego. Przedmiotowy wniosek zawierał braki w przedstawionym stanie faktycznym. W związku z czym tut. Organ podatkowy pismem z dnia 16 grudnia 2011r. znak IPPP2/443-1189/11-2/MM wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o powyższe braki.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca zawarł umowę, której nadano tytuł: „Umowa sprzedaży części zorganizowanego przedsiębiorstwa oraz przejęcia umowy najmu lokalu użytkowego i umowy leasingu urządzenia”, w której jest kupującym. Paragraf opisujący przedmiot umowy ma następującą treść: „Przedmiotem umowy jest zorganizowana część przedsiębiorstwa o nazwie B., w skład której wchodzi:

1.  Tytuł do lokalu użytkowego o powierzchni 300 mkw. 35 w W. - na podstawie umowy najmu z dnia 27.04.2009r. zawartej z właścicielem nieruchomości M. spółka z o.o. z siedzibą w W., na czas oznaczony do dnia 27.04.2014 r. (\`(...)\`);
2.  Wyposażenie lokalu użytkowego obejmujące jego zabudowę trwałą, meble, sprzęt AGD i wyposażenie kuchni oraz urządzenia do zabaw dzieci, opisane w załączniku nr 2 do umowy;
3.  Umowa leasingu Sprzedającego z E.sp. z o.o. z dnia 5 maja 2009 r. na leasing konstrukcji (…);
4.  Strona internetowa o nazwie www. b..pl wraz z cesją domeny;
5.  Stan magazynowy produktów spożywczych i napojów według remanentu na dzień zawarcia umowy (\`(...)\`);
6.  Umowy usługi organizacji imprez dla dzieci zawarte przez Sprzedającego, których realizacja przypada na okres po podpisaniu niniejszej umowy wraz z uiszczonymi na ten cel zaliczkami”.

Ponadto Sprzedawca zobowiązał się „na swój koszt w przeciągu 1 miesiąca od daty podpisania niniejszej umowy naprawić będącą na wyposażeniu lokalu podłogę wykonaną z paneli gąbczastych, jak i dwie sztuki armatek pneumatycznych (wraz z ich mocowaniem) stanowiących element wyposażenia konstrukcji do zabaw”. Kupujący natomiast zobowiązał się do przejęcia umowy leasingu i umowy najmu, a do czasu ich przejęcia do zwracania Sprzedającemu odpowiednio rat leasingowych oraz kosztów najmu i bieżącej eksploatacji, a także do zwrócenia Sprzedającemu kaucji wpłaconej przez niego na podstawie umowy najmu właścicielowi lokalu użytkowego.

Załącznik nr 2 umowy sprzedaży wymienia następujące rzeczy: 1. Klimatyzatory wiszące - szt. 2; 2. Odkurzacz; 3. Odkurzacz pionowy; 4. Wieża CD; 5 Meble: a) stoliki okrągłe - szt. 5, b) krzesła chromowane - szt. 20, c) stoły dziecięce - szt. 4, d) krzesła dziecięce - szt 30; 6. Wyposażenie kuchni: a) lada barowa, b) blat ze zlewozmywakiem i baterią, c) kuchenka mikrofalowa, d) ekspres do kawy, e) zmywarka gastronomiczna; 7. Oświetlenie: a) lampy jarzeniowe wiszące - szt. 5, b) lampa nad barem, c) lampki nad zlewem; 8. Wyposażenie toalety: a) zlew z baterią na szafce plus lustro, b) dolnopłuk, c) szafka wisząca, d) terakota na podłodze; 9. Aranżacja wnętrza, tj. ścianki działowe wydzielające dwa pokoje dziecięce i toaletę (drzwi drewniane), w wydzielonych pomieszczeniach sufity podwieszane z halogenkami, wykładzina w pokojach i części barowej; 10. Zabawki: kulki w basenach, piłki, domek, kuchnia dziecięca, namiot z tunelem, bujaki, zabawki pluszowe, książki, klocki, samochodziki.

Sprzedający wystawił fakturę VAT i opodatkował sprzedaż stawką 23%. Przedmiot transakcji nazwał „sprzedaż części zorganizowanego przedsiębiorstwa”.

Umowa nie reguluje spraw związanych z dalszym losem osób zatrudnianych przez Sprzedającego przy prowadzeniu bawialni (jedna osoba od poniedziałku do piątku, kilka osób na weekendy i organizację urodzin). Wnioskodawca zatrudnia te osoby na podstawie nowozawartych umów. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i świadczy m. in. usługi rozrywkowe i rekreacyjne związane z wynajmem atrakcji na wszelkiego rodzaju imprezy opodatkowane podatkiem od towarów i usług. W wyniku podpisania powyższej umowy i przejęcia sali zabaw o nazwie własnej .B. Wnioskodawca zaczął również prowadzić bawialnię świadczącą usługi dla osób indywidualnych oraz organizację urodzin dla dzieci.

W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca wskazał, co następuje:

1.  Dokonana przez Sprzedającego sprzedaż sali zabaw o nazwie B. stanowi zespół składników materialnych, mianowicie
    1.  wyposażenie lokalu użytkowego obejmujące jego zabudowę trwałą, meble, sprzęt AGD i wyposażenie kuchni oraz urządzenia do zabaw dzieci;
    2.  stan magazynowy produktów spożywczych i napojów według remanentu na dzień zawarcia umowy;

i niematerialnych, mianowicie:

1.  tytuł do lokalu użytkowego o powierzchni 300 mkw, 35 w W. na podstawie umowy najmu z dnia 27.04.2009r. zawartej z właścicielem nieruchomości M. Spółka z o.o. z siedzibą w W.na czas oznaczony do dnia 27.04.2014r.;
2.  umowa leasingu Sprzedającego z E. Sp. z o.o. z dnia 5 maja 2009 r. na leasing konstrukcji;
3.  strona internetowa wraz z cesją domeny;
4.  umowy usługi organizacji imprez dla dzieci zawarte przez Sprzedającego, których realizacja przypada na okres po podpisaniu niniejszej umowy wraz z uiszczonymi na ten cel zaliczkami

Zdaniem Wnioskodawcy można uznać, że wejście w miejsce sprzedawcy w pozycję najemcy w umowie najmu, w pozycję korzystającego w umowie leasingu, jak i zobowiązanie Wnioskodawcy do zorganizowania imprez dla dzieci zawarte przez Sprzedającego należy zaliczyć do zespołu składników materialnych i niematerialnych do pozycji zobowiązania.

Jednak jak było już podane we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w umowie sprzedaży części zorganizowanego przedsiębiorstwa Wnioskodawca dodatkowo zobowiązał się do przejęcia umowy najmu lokalu użytkowego i umowy leasingu urządzenia. Zdaniem Wnioskodawcy przejęcie tych zobowiązań nastąpiło na mocy odrębnych umów.

U Sprzedającego nie było wyodrębnienia finansowego sali zabaw o nazwie B., to jest pieniądze zarobione przez salę zabaw służyły innym aspektom działalności Sprzedającego (osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą) oraz jego potrzebom prywatnym i odwrotnie. Wyodrębnienie organizacyjne było dość pełne, a przejawiało się w tym, że sala była samodzielna, zatrudniane tam osoby nie pracowały gdzie indziej u Sprzedającego, w tej lokalizacji Sprzedający nie prowadził innej działalności. Jedynie z uwagi na niewielką skalę biznesu księgowość była wspólna dla wszystkich przedmiotów działalności Sprzedającego, a także sala zabaw B. nie posiadała samochodu wyłącznie na własne potrzeby.

Transakcja zbycia przez Sprzedającego sali zabaw B. będzie obejmowała wszystkie składniki majątkowe materialne związane z tą salą zabaw łącznie z efektami napraw podłogi i armatek pneumatycznych. Sala zabaw nie posiadała własnych środków pieniężnych, należności i zobowiązań pieniężnych (nie wspomniano o nich w umowie sprzedaży), które miałyby przejść na Wnioskodawcę. Składniki majątkowe niematerialne objęte umową sprzedaży Wnioskodawca podał w pkt 1.

Nabyta sala zabaw B. służy Wnioskodawcy do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Sprzedający zbywa zorganizowaną część przedsiębiorstwa i czy na wystawionej fakturze VAT kwota podatku jest podatkiem naliczonym i uprawnia Wnioskodawcę do obniżenia podatku należnego?

Zdaniem Wnioskodawcy (uzupełnionym pismem z dnia 27 grudnia 2011r.):

Opisany przedmiot umowy sprzedaży nie może być uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Urządzona w wynajętym lokalu bawialnia dla dzieci nie jest wystarczająco wyodrębniona pod względem funkcjonalnym, prawnym ani ekonomicznym. Co prawda posiada oznaczenie indywidualizujące, własność ruchomości, prawa wynikające z umów najmu i z innego stosunku prawnego, ale nie posiada środków pieniężnych (nie wspomniano o nich w umowie), zobowiązań pieniężnych, koncesji, licencji, zezwoleń, patentów, praw autorskich itd. (art. 55¹ Kodeksu cywilnego). W tytule umowy strony zapisały „umowa sprzedaży części zorganizowanego przedsiębiorstwa” zamiast poprawnego zwrotu „umowa sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa”. Zdaniem Wnioskodawcy nabył on tylko składniki mienia i zobowiązał się do przejęcia umowy najmu i leasingu. Gdyby nabywał zorganizowaną część przedsiębiorstwa zbyteczne byłoby zamieszczanie w tytule umowy zwrotu „\[umowa\] przejęcia umowy najmu lokalu użytkowego i umowy leasingu urządzenia”, bo obowiązek ten byłby oczywistym skutkiem zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa i nastąpiłby z mocy prawa, a nie dzięki podpisywaniu przejęcia umów (art. 55² Kodeksu cywilnego). Tytuł umowy nie ma znaczenia przesądzającej w kwalifikowaniu umowy, a jedynie pomocnicze. Ważniejsza jest treść umowy. Umowa nie reguluje spraw związanych z dalszym losem osób zatrudnianych przez Sprzedającego przy prowadzeniu bawialni. Ponadto Sprzedający wystawił fakturę VAT ze stawką 23%, czym sam przyznał, że nie jest pewny, iż zawarta umowy stanowi zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Podsumowując zdaniem Wnioskodawcy Sprzedający nie zbywa zorganizowanej części przedsiębiorstwa, a kwota podatku naliczonego na wystawionej fakturze VAT uprawnia Wnioskodawcę do obniżenia podatku należnego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. 2011r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej „ustawą o VAT”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Przez towary, w świetle art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jednocześnie art. 6 ustawy o VAT wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod zakresu stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są tutaj wskazane te czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszcząc się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług. Z uwagi jednakże na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.

Stosownie do postanowień art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ustawodawca w ww. przepisie nie zdefiniował, co należy rozumieć pod pojęciem „transakcji zbycia”. Uwzględniając zakres przedmiotowy ustawy o podatku od towarów i usług pojęcie to należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, tzn. zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem tych czynności, jak właściciel np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aport).

Wyłączenie stosowania ustawy o VAT przewidziane w przepisie art. 6 pkt 1 tej ustawy obejmuje jednakże tylko te czynności zrównane z pojęciem dostawy towarów, których przedmiotem jest przedsiębiorstwo lub zorganizowana część przedsiębiorstwa.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują terminu „przedsiębiorstwo”. Z tej przyczyny dla celów określenia zakresu pojęcia „przedsiębiorstwo” wykorzystuje się regulację zawartą w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), który to przepis stanowi, że przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zatem, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, iż można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.

Ponadto art. 552 Kodeksu cywilnego stanowi, iż czynność prawna, mająca za przedmiot przedsiębiorstwo, obejmuje wszystko co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba, że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

W związku z powyższym, jeżeli przedmiotem transakcji sprzedaży jest przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego, to należy uznać, że w sytuacji tej znajdzie zastosowanie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa.

Natomiast, zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa jest – w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT – organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ponadto, wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, posiada wewnętrzną samodzielność finansową, ale także która mogłaby samodzielnie jako niezależne przedsiębiorstwo realizować zadania gospodarcze.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego (niezależnego) funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość) oraz pozwolą na samodzielne prowadzenie działalności gospodarczej.

Podsumowując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy więc do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są wszystkie następujące przesłanki:

1.  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
2.  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
3.  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
4.  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Podkreślić również należy, iż tak rozumiana zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest towarem w świetle definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT.

Z treści wniosku oraz uzupełnienia do niego wynika, że Wnioskodawca zawarł umowę, na mocy której nabył salę zabaw o nazwie „B.”. W skład sprzedawanej przez Sprzedającego sali zabaw wchodzi zespół składników materialnych tj. wyposażenie lokalu użytkowego obejmujące jego zabudowę trwałą, meble, sprzęt AGD i wyposażenie kuchni oraz urządzenia do zabaw dzieci; stan magazynowy produktów spożywczych i napojów według remanentu na dzień zawarcia umowy, a także zespół składników niematerialnych tj. tytuł do lokalu użytkowego na podstawie zawartej umowy najmu; umowa leasingu zawarta przez Sprzedającego z osobą trzecią na leasing konstrukcji; strona internetowa o nazwie www.B..waw.pl wraz z cesją domeny; umowy usługi organizacji imprez dla dzieci zawarte przez Sprzedającego, których realizacja przypada na okres po podpisaniu niniejszej umowy wraz z uiszczonymi na ten cel zaliczkami. Ponadto z uzupełnienia do wniosku wynika, że sala zabaw nie posiadała własnych środków pieniężnych, należności i zobowiązań, które miałyby przejść na Wnioskodawcę.

Jak wskazano wyżej podstawowym wymogiem do uznania zbycia majątku za przedsiębiorstwo jest spełnienie warunków określonych w art. 551 Kodeksu cywilnego. Natomiast w przypadku uznania składników za zorganizowaną część przedsiębiorstwa istotne jest to, aby stanowiły one zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań, należności oraz środki pieniężne), podlegające wydzieleniu w istniejącym przedsiębiorstwie na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Istotnym jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie.

Z powyższego jednoznacznie wynika, iż przedmiotem dokonanej transakcji zbycia Sali zabaw na rzecz Wnioskodawcy nie jest przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego, jak również zorganizowana część przedsiębiorstwa zdefiniowana w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, bowiem sala zabaw nie jest zorganizowanym zespołem „składników”, gdyż w jej skład wchodzą wyłącznie materialne składniki w postaci wyposażenia lokalu użytkowego, stanu magazynowego produktów spożywczych oraz niematerialne składniki w postaci tytułu do lokalu użytkowego na podstawie umowy najmu prawa wynikające z zawartej umowy leasingu, strony internetowej przedmiotowej sali wraz z cesją domeny oraz umowy usługi organizacji imprez dla dzieci zawarte przez Sprzedającego. Z umowy sprzedaży nie wynika, aby na Wnioskodawcę przeszły zobowiązania (co jest warunkiem sine qua non uznania zespołu składników materialnych i niematerialnych za zorganizowaną część przedsiębiorstwa) i należności pieniężne wygenerowane przez salę zabaw. Ponadto z treści wniosku nie wynika, aby przedmiotowa sala zabaw była wyodrębniona finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie Sprzedającego, bowiem dla wszystkich przedmiotów działalności Sprzedającego prowadzona była wspólna księgowość, co eliminuje możliwość przyporządkowania ewidencji zdarzeń gospodarczych i związanych z tym przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań jedynie do przedmiotu działalności prowadzonej przez Sprzedającego w postaci sali zabaw dla dzieci.

Dlatego też należy zgodzić się z Wnioskodawcą co tego, że nabyta sala zabaw dla dzieci o nazwie „B.” nie stanowi, w myśl art. 2 pkt 27e ustawy o VAT zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Nie jest również przedsiębiorstwem w rozumieniu art. 55¹ kodeksu cywilnego. Wnioskodawca nabył wyłącznie poszczególne składniki majątku Sprzedającego podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na zasadach ogólnych.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie nieuznania nabytej Sali zabaw za zorganizowaną część przedsiębiorstwa należało uznać za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca dokonał nabycia składników majątku (materialnych i niematerialnych) w postaci lokalu użytkowego, w którym zorganizowana została sala zabaw dla dzieci o nazwie „B.”. Przedmiotowa transakcja została opodatkowana przez Sprzedającego podatkiem VAT z zastosowaniem stawki 23%. Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT i świadczy m.in. usługi rozrywkowe i rekreacyjne związane z wynajmem atrakcji na wszelkiego rodzaju imprezy opodatkowane podatkiem VAT. Ponadto z uzupełnienia do wniosku wynika, że przedmiotowa sala zabaw służy Wnioskodawcy do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego tut. Organ podatkowy stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe. Kluczowym przepisem pozwalającym rozwiązać wskazany we wniosku problem jest przepis art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Z treści tego przepisu wynika, iż podatnik ma uprawnienie do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadku, gdy nabyte towary i usługi służą mu do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Z treści wniosku oraz uzupełnienia do niego wynika, że nabytą salę zabaw Wnioskodawca wykorzystuje do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT tj. do świadczenia usług rozrywkowych i rekreacyjnych związanych z wynajmem atrakcji na wszelkiego rodzaju imprezy.

W konsekwencji tut. Organ podatkowy jest zdania, że Wnioskodawca ma uprawnienie do odliczenia podatku naliczonego z faktury VAT dokumentującej nabycie składników materialnych i niematerialnych w postaci sali zabaw dla dzieci.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.