Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.345.2025.1.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-23
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: nieruchomości
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
spadek
spadek-dział spadku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 6

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W 1985 r. małżeństwo ... i ... nabyli na podstawie umowy kupna sprzedaży działki w
    miejscowości ..., na których następnie wybudowali dom oraz budynek gospodarczy (dom
    wraz z budynkiem gospodarczym zostały oddane do użytkowania w 2003 r.). Małżeństwo
    posiada wspólność ustawową majątkową małżeńską.
    W dniu 9 grudnia 2020 r. zmarł mąż Wnioskodawczyni, nie pozostawiając testamentu. Na
    podstawie dziedziczenia ustawowego spadkobiercami zostali Wnioskodawczyni – ... – oraz
    trójka ich dzieci, tj.
    - ...,
    - ...,
    - ... (obecnie ...).
    W dniu 11 czerwca 2021 r. Sąd Rejonowy w ... Wydział Cywilny wydał postanowienie
    stwierdzające powyższe dziedziczenie - nabycie spadku, sygn. akt ... .
    Następnie, w dniu 22 września 2021 r. Sąd Rejonowy w ... Wydział Cywilny wydał
    postanowienie stwierdzające dział spadku w wyniku, którego udziały w wysokości 1/2
    części w prawie własności nieruchomości przypadają w całości na rzecz Wnioskodawczyni
    ..., bez dokonywania spłat, sygn. akt ... .
    W 2025 r. Wnioskodawczyni planuje dokonania sprzedaży nieruchomości nabytych w
    drodze spadku (tj. działki wraz z domem oraz budynkiem gospodarczym). Na chwilę
    obecną Wnioskodawczyni nie podjęła jeszcze żadnych kroków związanych z tą sprzedażą,
    natomiast chce poznać skutki podatkowe tej czynności. Wnioskodawczyni nie prowadzi
    działalności gospodarczej.
    Pytania
    Czy w przypadku ewentualnej sprzedaży nieruchomości, które Wnioskodawczyni nabyła
    na wyłączną własność poprzez dokonanie działu spadku po zmarłym mężu, powstanie
    źródło przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, skoro Wnioskodawczyni i Jej zmarły małżonek
    nabyli te nieruchomości do majątku wspólnego przed 2019 r.? Czy Wnioskodawczyni
    powinna rozliczyć się z Urzędem Skarbowym w związku ze sprzedażą nieruchomości? Jeśli
    tak, to w jaki sposób?
    Pani stanowisko w sprawie
    W przypadku ewentualnej sprzedaży nieruchomości w 2025 r., które Wnioskodawczyni
    nabyła na wyłączną własność poprzez dokonanie podziału majątku wspólnego
    Wnioskodawczyni i zmarłego męża oraz działu spadku po zmarłym mężu, nie powstanie
    źródło przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, skoro Wnioskodawczyni i Jej zmarły małżonek
    nabyli te nieruchomości do majątku wspólnego przed 2019 r.
    Wnioskodawczyni nie będzie miała obowiązku rozliczenia się z Urzędem Skarbowym w
    związku ze sprzedażą nieruchomości w 2025 r., gdyż nie ma konieczności zapłaty podatku.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawczyni
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
    a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    c) prawa wieczystego użytkowania gruntów, d) innych rzeczy
    - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało
    dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych

    określonych w lit. a-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    W związku z powyższym, odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w
    nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty
    podatku dochodowego.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    w przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych
    do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania wspólności
    majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku wspólnego małżonków
    praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym
    przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do
    majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w trakcie trwania wspólności
    majątkowej małżeńskiej.
    Prawo własności nieruchomości stanowiło wspólność majątkową małżeńską
    Wnioskodawczyni i Jej zmarłego męża. Wspólność małżeńska została ukształtowana jako
    wspólność łączna, tj. w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w
    majątku wspólnym, a obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku
    wspólnego.
    Nabycie przez małżonków w czasie trwania wspólności ustawowej nieruchomości,
    oznacza nabycie przez każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym
    ułamkowo udziale.
    Konsekwentnie, w przypadku sprzedaży tego prawa, każdy z małżonków zbywałby je w
    całości, a nie w określonym udziale.
    Zatem, za datę nabycia przez Wnioskodawczynię prawa własności nieruchomości, które
    wchodziły w skład majątku wspólnego małżonków będącego przedmiotem spadku i działu
    spadku po śmierci męża Wnioskodawczyni oraz podziału majątku wspólnego, należy
    uznać dzień nabycia nieruchomości do majątku wspólnego małżonków, stosownie do art.
    10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W związku z powyższym, wynikający z tego przepisu pięcioletni termin już upłynął, gdyż jak
    wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, nabycie nieruchomości przez małżonków
    nastąpiło przed 2019 r.
    Oznacza to, że ewentualne zbycie nieruchomości nie będzie stanowiło dla
    Wnioskodawczyni źródła przychodu z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Zatem, z tytułu zbycia Wnioskodawczyni nie byłaby zobowiązana do zapłaty podatku.
    Jednocześnie, nie ma w tym przypadku znaczenia fakt nabycia spadku przez
    Wnioskodawczynię po zmarłym małżonku czy też fakt, że na skutek działu spadku nabyła
    udział w nieruchomości o wartości przewyższającej Jej udział w spadku.
    Powyższe stanowisko potwierdzają liczne interpretacje podatkowe, np.
    - z 16 listopada 2022 r., nr 0115-KDIT2.4011.594.2022.1.ŁS,
    - z 15 lipca 2022 r., nr 0113-KDIPT2-2.4011.422.2022.1.AKU,
    - z 17 lutego 2023 r., nr 0115-KDIT3.4011.971.2022.1.DP,
    - z 13 grudnia 2022 r, nr 0115-KDIT2.4011.593.2022.2.ŁS,
    - z 17 marca 2023 r.; nr 0112-KDIL2-1.4011.28.2023.2.MB.
    W tej ostatniej interpretacji wskazano, że: „(...) w przypadku odpłatnego zbycia przez
    Wnioskodawczynię nieruchomości, upływ 5 letniego terminu, o którym mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od końca

    1991, czyli roku, w którym małżonkowie nabyli nieruchomości w ramach wspólności
    małżeńskiej ustawowej. Dlatego też data otwarcia spadku, czy też późniejszy podział
    majątku wspólnego z udziałem spadkobierców zmarłego męża, nie stanowi nabycia, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy. W związku z powyższym Wnioskodawczyni
    przysługuje zwolnienie z podatku dochodowego od osób fizycznych dochodu uzyskanego
    ze sprzedaży gruntów niezabudowanych wchodzących w skład otrzymanego w 1991 r.
    gospodarstwa rolnego”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
          oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą nienastępujące w
    wykonaniu działalności gospodarczej odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału
    w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc
    od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, stanowi
    źródło przychodu podlegające opodatkowaniu. Zatem, jeżeli odpłatne zbycie
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie
    pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.
    Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw
      majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.

    Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie odpłatnego
    zbycia nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest
    zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkobiercy, który
    dokonuje odpłatnego zbycia, ale także okres własności nieruchomości (praw
    majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez
    spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez
    spadkobiercę upłynęło 5 lat – to odpłatne zbycie nie podlega opodatkowaniu.
    Natomiast art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej,
      nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania
      wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku
      wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8, okres, o
      którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w
      trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Stosownie do art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8,
      odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości
      lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8, do wysokości przysługującego
      podatnikowi udziału w spadku.
    W myśl art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061 ze zm.):
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    W myśl art. 924 i art. 925 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa
      spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Stosownie do art. 1025 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku
    spadkobiercom. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami
    wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do
    chwili działu przedmiot wspólności. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja
    składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom.
    Przepis art. 1035 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego
      oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w
      częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
    Wedle art. 1037 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi
      spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze
      spadkobierców.
    Ponadto, wskazać należy, że stosunki majątkowe pomiędzy małżonkami zostały
    uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z
    2023 r. poz. 2809 ze zm.).

    Przepis art. 31 § 1 ww. Kodeksu stanowi, że:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek
      wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do
      majątku osobistego każdego z małżonków.
    Z ww. przepisu wynika, że wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność
    łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają
    określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a
    także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu
    małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy na tak
    ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, definitywne
    nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z małżonków
    tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale.
    W konsekwencji, po śmierci jednego z małżonków drugi z nich nie mógł ponownie nabyć
    udziału w tej nieruchomości w drodze dziedziczenia, jak też w drodze działu spadku, skoro
    nieruchomość ta wchodziła wcześniej do wspólnego majątku małżeńskiego, a małżonkowi
    z tego tytułu przysługiwało już prawo własności całej nieruchomości.
    Zaprezentowane stanowisko znajduje odzwierciedlenie w podjętej przez NSA uchwale w
    składzie siedmiu sędziów z dnia 15 maja 2017 r., sygn. akt II FPS 2/17, w której Sąd
    stwierdził, że dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych,
    odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8
    lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.
    U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, ze zm.), nabytych przez współmałżonka w wyniku
    dziedziczenia, datą ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu tego przepisu jest dzień
    nabycia (wybudowania) tych nieruchomości i praw majątkowych do majątku wspólnego
    małżonków. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skoro, z uwagi na wspólność
    majątkową, nie można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili
    nabycia nieruchomości w małżeństwie, to nie można też przyjąć, że pięcioletni termin
    biegnie od daty nabycia nieruchomości w drodze spadku. Dla oceny skutków
    podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości kluczowy jest moment poniesienia
    wydatku na nabycie tego składnika do majątku wspólnego i to, że tego wydatku – w
    momencie jego poniesienia – nie można przypisać jednemu, bądź drugiemu małżonkowi
    w udziałach o określonej wielkości.
    Wobec powyższego stwierdzam, że z uwagi na panujący w Pani małżeństwie ustrój
    małżeńskiej wspólności majątkowej nie można wyodrębnić udziałów, które Pani oraz Pani
    mąż posiadaliście w chwili nabycia nieruchomości. Z tego względu nie mogła Pani
    ponownie nabyć udziałów w nieruchomości, ani w drodze dziedziczenia, ani w drodze
    działu spadku. W związku z powyższym nabycie przez Panią, stosownie do art. 10 ust. 6
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nastąpiło w 1985 r., tj. w momencie
    nabycia nieruchomości do majątku wspólnego małżonków.
    Ponadto należy wskazać, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie
    zawiera definicji nieruchomości, dlatego też ustalenie znaczenia tego pojęcia wymaga
    zastosowania definicji zawartych w przepisach Kodeksu cywilnego.
    W myśl art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty) jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Stosownie do przepisu art. 47 § 2 Kodeksu cywilnego:

      Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez
      uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
      przedmiotu odłączonego.
    Ponadto, jak stanowi art. 48 Kodeksu cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili ich zasadzenia lub zasiania.
    Wyżej wymienione przepisy wyrażają generalną zasadę, że budynek jako część składowa
    nieruchomości z wyjątkami przewidzianymi w ustawie – nie może być odrębnym
    przedmiotem własności i dzieli los prawny rzeczy głównej, tj. gruntu. Dlatego też, sprzedaż
    nieruchomości obejmuje zarówno zbycie gruntu, jak i znajdującego się na nim budynku,
    trwale z nim związanego. Jednocześnie regulacja zawarta w prawie cywilnym skutkuje tym,
    że datą nabycia nieruchomości jest data nabycia prawa własności gruntu bez względu na
    to, czy na gruncie tym wybudowano budynek, czy też nie i kiedy to nastąpiło. Odmienna
    sytuacja prawna występuje tylko w przypadku użytkowania wieczystego gruntu, kiedy na
    gruncie stanowiącym własność państwową lub gminną może być wzniesiony budynek
    stanowiący własność wieczystego użytkowania (art. 235 Kodeksu cywilnego). Grunty
    stanowiące odrębny przedmiot własności są więc z natury swej nieruchomościami,
    budynki natomiast trwale z gruntem związane są częścią składową nieruchomości zgodnie
    z zasadą superficies solo cedit, w myśl której, własność nieruchomości gruntowej rozciąga
    się na budynki, które stały się częścią składową nieruchomości. Budynek trwale związany z
    gruntem, jako część składowa gruntu, nie może być przedmiotem odrębnej własności.
    W przypadku wybudowania budynku na własnym gruncie, grunt ten wraz z budynkiem
    stanowi jedną rzecz (nieruchomość). To oznacza, że skoro budynek nie stanowi odrębnej
    nieruchomości, to nie może być samodzielnym przedmiotem zbycia bez gruntu, na
    którym został wzniesiony. Sprzedaż nieruchomości obejmuje zarówno zbycie gruntu, jak i
    znajdującego się na nim budynku, trwale z nim związanego. Dlatego za datę nabycia
    nieruchomości w takim wypadku uznać należy datę nabycia gruntu, niezależnie od tego,
    kiedy na gruncie tym wzniesiono budynek.
    Tym samym, nienastępująca w wykonaniu działalności gospodarczej planowana sprzedaż
    przez Panią (np. w 2025 r.) nieruchomości nabytej przez Panią w 1985 r., nie będzie
    stanowić dla Pani źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w zw. z art. 10
    ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym, z uwagi na upływ pięcioletniego terminu, o którym mowa w art.
    10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem, planowana
    sprzedaż nie będzie skutkować obowiązkiem rozliczenia podatku dochodowego z ww.
    transakcji z Urzędem Skarbowym ani obowiązkiem uiszczenia podatku dochodowego z
    tego tytułu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą

    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w ... . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.