Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/4511-1-768/16-3/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-07-25
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie ustalenia daty nabycia w drodze zasiedzenia udziału w nieruchomości.
Słowa kluczowe: data; nieruchomości; nieruchomości-nabycie nieruchomości; udział; zasiedzenie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 21 czerwca 2016 r. (data wpływu 24 czerwca 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 15 lipca 2016 r. (data wpływu 18 lipca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia daty nabycia w drodze zasiedzenia udziału w nieruchomości – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 24 czerwca 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia daty nabycia w drodze zasiedzenia udziału w nieruchomości .

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Postanowieniem z dnia 19 listopada 2014 r. wydanym w sprawie z wniosku A przy udziale Miasta oraz Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta o stwierdzenie zasiedzenia (sygn. akt (…)), Sąd Rejonowy, stwierdził, że A nabyła przez zasiedzenie w dniu 7 maja 2009 r. udział wynoszący 3/4 części we własności nieruchomości położonej w B. przy ul. C., stanowiącej działkę nr 30, arkusz mapy (..), dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą, w której w dziale II jako właściciel widnieje Miasto.

Postanowieniem z dnia 9 czerwca 2015 roku (sygn. akt (…)) Sąd Okręgowy oddalił apelację Miasta oraz Skarbu Państwa od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 19 listopada 2014 roku. Zatem z dniem 9 czerwca 2015 roku uprawomocniło się postanowienie Sądu I instancji stwierdzające zasiedzenie w dniu 7 maja 2009 r. udziału wynoszącego 3/4 części we własności nieruchomości położonej w B. przy ul. C., stanowiącej działkę nr 30, arkusz (…).

Pozostały udział 1/4 części w nieruchomości położonej w B. przy ul. C. stanowiącej działkę nr 30 z arkusza mapy (…), dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą, Wnioskodawczyni nabyła w drodze dziedziczenia ustawowego po swoim ojcu D, zmarłym w dniu 21 marca 1976 r. Stwierdzenie nabycia spadku po D nastąpiło postanowieniem częściowym Sądu Rejonowego z dnia 3 sierpnia 2010 r. w sprawie o sygn. akt (…), na rzecz córki spadkodawcy A - w 1/2 części oraz na rzecz żony spadkodawcy - w 1/2 części. Wpis prawa własności nastąpił w dniu 5 marca 2014 r. na wniosek z dnia 25 lutego 2014 r.

Działka nr 30, arkusz mapy (…) o powierzchni 0,5076 ha jest zabudowana w części budynkiem mieszkalnym Wnioskodawczyni.

Wnioskodawczyni, jako jedyny właściciel nieruchomości zapisanej w księdze wieczystej (…) wszczęła procedurę podziału działki nr 30 z arkusza mapy (…) w B. Po uprawomocnieniu się podziału zamierza zbyć przynajmniej jedną z czterech wydzielonych, niezabudowanych działek w drodze umowy sprzedaży, przy czym Wnioskodawczyni w ogóle nie prowadzi i nie będzie prowadzić działalności gospodarczej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy wskazany w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych 5 - letni termin jest liczony od końca roku kalendarzowego, w którym zaistniał dzień nabycia udziału 3/4 przez zasiedzenie wskazany w powyższym postanowieniu Sądu Rejonowego z dnia 19 listopada 2014 roku (tj. 7 maja 2009 roku) a nie od dnia wydania ww. postanowienia, czy też od dnia jego uprawomocnienia się?

Zdaniem Wnioskodawczyni, wskazany w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych 5 - letni termin jest liczony od końca roku kalendarzowego, w którym zaistniał dzień nabycia przez zasiedzenie wskazany w powyższym postanowieniu, tj. 7 maja 2009 roku a nie od dnia wydania ww. postanowienia, czy też od dnia jego uprawomocnienia się.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (zwanej dalej: „Ustawą) źródłami przychodów są:

odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Zgodnie z art. 172 § 1 i § 2 ww. Kodeksu cywilnego posiadacz nieruchomości nie będący jej właścicielem nabywa własność ex lege, jeżeli posiada nieruchomość nieprzerwanie od dwudziestu lat jako posiadacz samoistny, chyba że uzyskał posiadanie w złej wierze. W takim przypadku nabycie nieruchomości następuje po upływie trzydziestu lat. Zasiedzenie jest zatem instytucją, która sankcjonuje trwający od dłuższego czasu stan faktyczny posiadania i jest sposobem nabywania własności. Warunkami niezbędnymi do zasiedzenia jest posiadanie samoistne i nieprzerwane oraz odpowiedni upływ czasu. Przy spełnieniu powyższych przesłanek posiadacz nabywa prawo własności. Postanowienie sądu ma charakter deklaratywny. Sąd stwierdza nabycie własności nieruchomości przez zasiedzenie. A zatem jedynie dla potrzeb dowodowych, dla formalnego ustalenia legitymacji właściciela, następuje sądowe stwierdzenie zasiedzenia.

Takie stanowisko zajął Minister Finansów w interpretacjach:

*   z dnia 6 czerwca 2014 r., ILPB2/415-288/14-2/AJ;
*   z dnia 4 stycznia 2012 r., IPTPB2/2/415-623/11-4/Ko,
*   z dnia 27 października 2010 r., IBPBII/2/415-892/10/MMa.

Z powyższego wynika, że datą nabycia przedmiotowego udziału 3/4 we własności nieruchomości jest data wskazana w treści postanowienia sądu jako data nabycia własności nieruchomości, a nie data widniejąca na postanowieniu jako dzień wydania albo sporządzenia postanowienia, bądź też data uprawomocnienia się wyroku sądu.

W związku z tym, w przedmiotowej sprawie w przekonaniu Wnioskodawczyni, 5 letni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym, upłynął w zakresie udziału 3/4 w dniu 31 grudnia 2014 roku. W zakresie udziału 1/4 nabytego w drodze spadkobrania okres ten liczony jest od końca roku kalendarzowego w którym doszło do otwarcia spadku, tj. od 1976 roku.

W konsekwencji przyjętego stanowiska cena uzyskana ze zbycia w przyszłości przez Wnioskodawczynię działek wydzielonych geodezyjnie z działki nr 30 z arkusza mapy (…) w B., nie będzie uznana za źródło przychodu w rozumieniu w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie będzie rodzić obowiązku zapłaty podatku dochodowego w tym zakresie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpi po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust.1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a co za tym idzie, kwota uzyskana z tego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że w dniu 9 czerwca 2015 r. uprawomocniło się postanowienie Sądu I instancji stwierdzające, iż Wnioskodawczyni nabyła przez zasiedzenie z dniem 7 maja 2009 r. udział wynoszący 3/4 części we własności nieruchomości stanowiącej działkę, położonej w B.

Zatem w celu ustalenia w przedmiotowej sprawie daty nabycia (o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym) ww. udziału w nieruchomości, należy odwołać się do przepisów Kodeksu cywilnego, dotyczącego nabycia w drodze zasiedzenia.

Mając na względzie przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2016 r., poz. 380 z późn. zm.), w szczególności zaś Działu III, Tytułu I Księgi drugiej tej ustawy, nabycie własności może nastąpić m.in. poprzez jej przeniesienie w wyniku umowy, zasiedzenie bądź też w wyniku innych zdarzeń.

Zgodnie z art. 172 § 1 i § 2 ww. Kodeksu cywilnego – posiadacz nieruchomości niebędący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada nieruchomość nieprzerwanie od dwudziestu lat jako posiadacz samoistny, chyba że uzyskał posiadanie w złej wierze (zasiedzenie). W takim przypadku nabycie nieruchomości następuje po upływie trzydziestu lat. Zasiedzenie jest zatem instytucją, która sankcjonuje trwający od dłuższego czasu stan faktyczny posiadania i jest sposobem nabywania własności. Warunkami niezbędnymi do zasiedzenia jest posiadanie samoistne i nieprzerwane oraz odpowiedni upływ czasu. Przy spełnieniu powyższych przesłanek posiadacz nabywa prawo własności.

Warunkiem nabycia własności nie jest natomiast orzeczenie sądu stwierdzające nabycie własności. Orzeczenie takie stanowi dowód nabycia własności i jest orzeczeniem deklaratywnym czyli stwierdzającym zaistnienie pewnych faktów, na które można się powołać w celu, np. dokonania wpisu prawa własności do księgi wieczystej.

Z powyższych przepisów wynika, że datą nabycia własności nieruchomości jest data wskazana w treści postanowienia sądu jako data nabycia własności nieruchomości, a nie data widniejąca na postanowieniu jako dzień wydania albo sporządzenia postanowienia, bądź też data uprawomocnienia się postanowienia sądu.

Dlatego też słuszne jest twierdzenie Wnioskodawczyni, że wskazany w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych 5-letni termin winien być liczony od wskazanego w prawomocnym postanowieniu dnia nabycia przez zasiedzenie udziału 3/4 w nieruchomości (tj. 7 maja 2009 r.) , a nie od dnia wydania ww. postanowienia, czy też od dnia jego uprawomocnienia się.

Końcowo, w odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawczynię interpretacji indywidualnych, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego, czy też zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.