Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB3/423-387/CzP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-03-05
Teza: Czy nowoutworzony NZOZ, który rozpoczął działalność 01 sierpnia 2007r. może skorzystać z jednorazowego odpisu amortyzacyjnego środków trwałych wprowadzonych do ewidencji tego podmiotu 01 listopada 2007r., a przekazanych przez Gminę na podstawie umowy cywilno-prawnej, w oparciu o art. 16k ustawy o podatku dochodowym od osób ?
Słowa kluczowe: amortyzacja; amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; działalność-likwidacja działalności; ewidencja-ewidencja środków trwałych; koszt-koszty uzyskania przychodów; podmiot-przekształcanie podmiotów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 30 listopada 2007 r. (data wpływu do tut. BKIP 17 grudnia 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie uprawnienia do jednorazowych odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej przejętych na podstawie umowy darowizny środków trwałych - **jest prawidłowe**

**

UZASADNIENIE

W dniu 17 grudnia 2007 r. wpłynął do tut. Biura wniosek Spółki o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie uprawnienia do jednorazowych odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej przejętych na podstawie umowy darowizny środków trwałych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny :

W dniu 31 października 2007r. zakończona została likwidacja Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej „W”, rozpoczęta na podstawie Uchwały Rady Miejskiej w Z. z dnia 18 grudnia 2000r. Likwidację przeprowadzał organ założycielski, którym była Gmina Z – na podstawie art. 36 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej. Zadania zlikwidowanego Zakładu przejął z dniem 01 sierpnia 2007r. Wnioskodawca. Wnioskodawca zawarł z Gminą umowę najmu pomieszczeń po zlikwidowanym zakładzie oraz na podstawie umowy darowizny zawartej z likwidatorem publicznego zakładu działającym z upoważnienia Gminy, przejął środki trwałe i wyposażenie zakładu. Na zasadzie porozumienia, w oparciu o art. 231 Kodeksu pracy przekazani zostali pracownicy zakładu. Wartość przekazanych środków trwałych i wyposażenia wynosi 118.693,12 zł. Zgodnie z ustawą o zakładach opieki zdrowotnej całość Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej po likwidacji przeszła na organ założycielski czyli Gminę Z. i tylko jej dobra wola decydowała o przekazaniu tego majątku na rzecz niepublicznego podmiotu, natomiast nie wynikało to z żadnych przepisów.

Kapitał założycielski Wnioskodawcy powstał z udziałów wspólników, którymi są osoby fizyczne. Stosownie do art. 16k ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych podatnicy, którzy podjęli działalność w roku podatkowym, w którym środki trwałe zostały wprowadzone do ewidencji oraz mali podatnicy mogą dokonywać jednorazowo odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych, jeżeli ich wartość nie przekraczała 50.000 zł, z zastrzeżeniem ust. 11, który wyłącza stosowanie tego przepisu do podmiotów powstałych z przekształcenia, połączenia, podziału podatników. Wnioskodawca pragnie skorzystać z tego przepisu w stosunku do środków trwałych otrzymanych na podstawie umowy darowizny od Gminy Z., które zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych w 2007r., to jest w roku w którym ten podatnik został zarejestrowany w KRS, i w którym podjął działalność.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca, który rozpoczął działalność 01 sierpnia 2007r., może skorzystać z jednorazowego odpisu amortyzacyjnego środków trwałych wprowadzonych do ewidencji tego podmiotu 01 listopada 2007r., a przekazanych przez Gminę na podstawie umowy cywilno-prawnej, w oparciu o art. 16k ustawy o podatku dochodowym od osób?

Zdaniem Wnioskodawcy jest on nowym podmiotem rozpoczynającym działalność w dniu 01 sierpnia 2007r. Podmiot ten powstał z woli wspólników, a nie na wskutek jakiejkolwiek decyzji organu administracyjnego. Publiczny zakład został zlikwidowany w dniu 31 października 2007r. i w tym dniu został wykreślony decyzją Wojewody z rejestru zakładów opieki zdrowotnej. Żaden przepis prawa nie przewiduje przekształcenia podmiotu publicznego jakim był SP ZOZ Przychodnia Lekarska „W.” w spółkę prawa handlowego jaką jest Wnioskodawca. Zgodnie z art. 36 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej musiała być przeprowadzona pełna likwidacja a utworzony podmiot na podstawie Kodeksu spółek handlowych rozpoczął działalność jako nowy zakład opieki zdrowotnej wymagający nowej rejestracji i jego działalność prowadzona jest na całkiem innych zasadach, jeśli chodzi o przepisy podatkowe. Pomimo kontynuacji działalności w zakresie opieki zdrowotnej, oprócz rejestracji musiał zawrzeć nową umowę najmu pomieszczeń, przejąć od Gminy sprzęt i wyposażenie na podstawie umowy cywilnej, a więc nie jest to podmiot powstały w wyniku przekształcenia lub podziału. Przemawia za tym również fakt zakończenia bytu prawnego podmiotu publicznego poprzez likwidację, wykreślenie z rejestru wojewody i KRS-u. Rejestracja i uzyskanie bytu prawnego nowego podmiotu dokonana została niezależnie od wykreślenia podmiotu publicznego i nie była zbieżna w czasie co byłoby konieczne w przypadku przekształcenia. Ustawa o zakładach opieki zdrowotnej nie przewiduje przekształcenia podmiotu o charakterze publicznym, jakim był samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej w zakład niepubliczny działający jako podmiot prawa handlowego. Między tymi podmiotami nie ma żadnego następstwa prawnego w rozumieniu przepisów prawa, jak również w zakresie funduszu założycielskiego. Gmina przejmuje zobowiązania i należności po zlikwidowanym publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej. Tym samym w ocenie podatnika posiada on status pomiotu objętego dyspozycją art. 16k ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych ( t. j. Dz. U. z 2000r., nr 54, poz. 654 z późn. zm. ), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy. Zatem, aby uznać wydatek za koszt uzyskania przychodów, muszą być spełnione następujące warunki:

1.  poniesiony wydatek musi mieć bezpośredni lub pośredni wpływ na powstanie przychodu z działalności gospodarczej,
2.  poniesiony wydatek ma na celu zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów,
3.  wydatek nie może znajdować się w katalogu kosztów negatywnych określonych w art. 16 ust. 1 ustawy.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu ich zużycia ( odpisy amortyzacyjne ). W myśl definicji środka trwałego określonej w art. 16a ust. 1 ustawy, przedmiot , aby był uznany za środek trwały musi spełniać następujące warunki:

1.  musi stanowić własność lub współwłasność podatnika,
2.  w dniu przyjęcia do używania jest kompletny i zdatny do użytku,
3.  przewidywany okres jego używania jest dłuższy niż rok,
4.  jest wykorzystywany przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Oprócz powyższych przesłanek określonych przez ustawodawcę w ustawie podatkowej przy rozstrzyganiu problemu, czy dany przedmiot może być uznany za środek trwały należy posiłkować się Klasyfikacją Środków Trwałych - Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych ( Dz. U. nr 112, poz. 1317 z późn. zm.), gdzie poszczególne środki trwałe, zakwalifikowane są do odpowiedniej grupy, podgrupy i rodzaju. Art. 16a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wymienia wśród środków trwałych m.in. maszyny, urządzenia i środki transportu. W grupie 8, podgrupie 80 Klasyfikacji Środków Trwałych określono, że rodzaj 802 obejmuje wszelkiego typu i konstrukcji samodzielną aparaturę (aparaty), sprzęt i inne wyposażenie techniczne użytkowane w placówkach i jednostkach służby i ochrony zdrowia oraz służby weterynaryjnej - zaliczaną do środków trwałych. W ramach rodzaju 802 wyodrębniono zbiór 802-0 obejmujący aparaty i sprzęt do hydro - i mechanoterapii.

W myśl art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. a) tiret pierwsze ww. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych nieodpłatnie, jeżeli nabycie to nie stanowi przychodu z tytułu nieodpłatnego otrzymania rzeczy lub praw. Zgodnie z art. 16k ust. 7 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych podatnicy w roku podatkowym, w którym rozpoczęli działalność, z zastrzeżeniem ust. 11, oraz mali podatnicy mogą dokonywać jednorazowo odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych zaliczonych do grupy 3-8 Klasyfikacji, z wyłączeniem samochodów osobowych, w roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym równowartości kwoty 50 000 euro łącznej wartości tych odpisów amortyzacyjnych.

W myśl art. 16k ust. 8 ww. ustawy podatnicy mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w ust. 7, nie wcześniej niż w miesiącu, w którym środki trwałe zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych.

Z ww. przepisów wynika więc, iż aby można wykorzystać tę metodę muszą być spełnione następujące warunki :

1.  amortyzowane mogą być wyłącznie środki trwałe z grupy 3-8 KŚT, z wyłączeniem samochodów osobowych,
2.  te środki trwałe muszą być wprowadzone do ewidencji, w roku w którym ma być dokonana amortyzacja,
3.  dokonanie jednorazowej amortyzacji od wartości początkowej do wysokości nieprzekraczającej 50.000 euro łącznej wartości tych odpisów amortyzacyjnych,
4.  rozpoczęcie działalności przez podatnika w roku podatkowym, oraz
5.  dokonanie jednorazowej amortyzacji nie wcześniej niż w miesiącu, w którym środki trwałe zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych.

Zgodnie jednak z art. 16k ust. 11 ww. ustawy przepisy ust. 7 nie mają zastosowania do podatników rozpoczynających działalność, którzy zostali utworzeni:

1.  w wyniku przekształcenia, połączenia lub podziału podatników albo
2.  w wyniku przekształcenia spółki lub spółek niemających osobowości prawnej, albo
3.  przez osoby fizyczne, które wniosły na poczet kapitału nowo utworzonego podmiotu uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty co najmniej 10.000 euro; wartość tych składników oblicza się stosując odpowiednio art. 14.

Jednocześnie należy zauważyć, iż zgodnie z art. 16k ust. 9 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przy określaniu limitu, o którym mowa w ust. 7, nie uwzględnia się odpisów amortyzacyjnych od nieprzekraczającej 3500 zł wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16f ust. 3.

Mając na uwadze powołane wyżej unormowania prawne, jak również wskazany przez Wnioskodawcę stan faktyczny, zauważyć należy, iż:

*   w odniesieniu do Spółki (Wnioskodawcy) nie zachodzą przesłanki wskazane w przepisie art. 16k ust. 11 powołanej ustawy, oraz
*   Spółka rozpoczęła działalność w roku podatkowym, wprowadziła środki trwałe do ewidencji środków trwałych, wysokość jednorazowego odpisu amortyzacyjnego nie przekracza 50.000 euro łącznej wartości odpisów amortyzacyjnych.

A zatem jeżeli nabycie środków trwałych i wyposażenia zakładu przejętych przez Wnioskodawcę na podstawie umowy darowizny zawartej z likwidatorem publicznego zakładu działającym z upoważnienia Gminy stanowiło przychód podatkowy, to Spółka ma prawo dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisem art. 16k ust. 7 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ponadto w myśl art. 16k ust. 10 ww. ustawy pomoc, o której mowa w ust. 7, stanowi pomoc de minimis udzielaną w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa wspólnotowego dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe, pod warunkiem, że nabyte środki trwałe i wyposażenie stanowiły przychód podatkowy Wnioskodawcy.

Do wniosku Spółka dołączyła kserokopie dokumentów obrazujących przedstawiony we wniosku stan faktyczny. Należy zauważyć, że wydając interpretację w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do oceny tych materiałów; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawcę i jego stanowiskiem.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.

**