Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.941.2024.1.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-07
Teza: Brak opodatkowania podatkiem od towarów i usług darowizny działki wraz budynkiem na rzecz syna.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; darowizna; nieruchomości-nieruchomość zabudowana
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Nieodpłatna dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 listopada 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący
    braku opodatkowania podatkiem od towarów i usług darowizny działki wraz budynkiem
    na rzecz syna.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Przedmiotem interpretacji jest darowizna budynku użytkowego o powierzchni użytkowej
          2około 750 m położonego na działce o pow. 7,51 ara synowi.
    Budynek położony jest w ... przy ul. .... Księga wieczysta nr ....
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 2007 roku. Zgodnie z
    wpisem do ewidencji działalności gospodarczej przeważająca działalność to „Kupno i
    sprzedaż nieruchomości na własny rachunek” oznaczona kodem PKD: 68.10.Z.
    Działalność gospodarcza Wnioskodawcy polega głównie na kupnie oraz sprzedaży
    nieruchomości gruntowych.
    Wnioskodawca jest zarejestrowanym oraz czynnym podatnikiem podatku od towarów i
    usług. Jest żonaty, pozostaje z żoną we wspólności majątkowej ustawowej małżeńskiej.
    Wnioskodawca nabywa w ramach prowadzonej działalność gospodarczej nieruchomości
    niezabudowane i dokonuje ich sprzedaży, traktując jako towar inwestycyjny.
    Transakcje kupna lub sprzedaży odbywają się średnio co 2, 3 lata.
    Wnioskodawca od 1993 r. jest właścicielem zabudowanej nieruchomości położonej w ...
    przy ul. .... Nieruchomość stanowi jego majątek odrębny. Przy nabyciu ww. nieruchomości,
    nie przysługiwało Wnioskodawcy prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT. Do ceny
    zakupu działki nie był doliczony podatek VAT. W 2006 roku budynek został rozbudowany,
    znajduje się w nim 16 lokali, które w całości przeznaczone są na wynajem. Lokale nie
    stanowią wyodrębnionych nieruchomości. Na cały budynek założona jest jedna księga
    wieczysta. Nie przysługiwało Wnioskodawcy prawo do odliczenia podatku naliczonego z
    faktur dokumentujących wydatki poniesione na rozbudowę budynku i Wnioskodawca ich
    nie odliczał.
    Nieruchomość stanowi prywatny majątek wnioskodawcy. Nieruchomość nigdy nie była,
    ani obecnie nie jest w ewidencji środków trwałych i nie była amortyzowana.
    Od 2011 roku wynajem nieruchomości jest opodatkowany przez Wnioskodawcę jako
    osobę prywatną, w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Od przychodów z
    czynszu najmu odprowadzany jest podatek VAT. Koszty utrzymania budynku nie są
    odliczane od przychodów. Wynajem nie jest prowadzony w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej.
    Ze względu na wiek i zły stan zdrowia Wnioskodawca chce darować nieruchomość synowi.
    Syn nie prowadzi działalności gospodarczej i nie jest zarejestrowanym podatnikiem VAT.
    Darowizna nieruchomości nie zmieni jej statusu ani wysokości odprowadzanych podatków.

## Pytanie

Czy darowizna synowi ww. nieruchomości, tj. działki z budynkiem, w którym znajdują się
    lokale na wynajem, z majątku prywatnego Wnioskodawcy do majątku prywatnego syna
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy darowizna ww. gruntu z budynkiem użytkowym przeznaczonym
    na wynajem nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Opisana nieruchomość została zakupiona do majątku prywatnego Wnioskodawcy. Przy
    nabyciu ww. działki, nie przysługiwało Wnioskodawcy prawo do odliczenia naliczonego
    podatku VAT. Nie przysługiwało również Wnioskodawcy prawo do odliczenia podatku
    naliczonego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na rozbudowę budynku.
    Wnioskodawca wykorzystuje nieruchomość do uzyskiwania przychodów z wynajmu lokali.
    Wynajmuje jako osoba prywatna i opodatkowuje wynajem ryczałtem od przychodów
    ewidencjonowanych. Nie podjął działań mających na celu sprzedaż nieruchomości.
    Od 1993 roku jest właścicielem nieruchomości i ze względu na wiek chce ją darować
    synowi.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (Dz. U. z 2020 r. poz. 106 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne
    świadczenie usług na terytorium kraju.
    Grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy.
    Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy,
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Podatnikami, według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy, są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

    W kontekście powyższego, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako
    osoba fizyczna dokonuje określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    W kwestii opodatkowania sprzedaży nieruchomości przez osoby fizyczne wypowiedział się
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu z 15 września 2011 r. w sprawach
    połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i
    Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10).
    Jak wynika z ww. orzeczenia czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności, nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności
    gospodarczej. Sprzedaż gruntów nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jeżeli
    następuje w ramach zarządzania majątkiem prywatnym. Trybunał orzekł, że „osoby
    fizycznej, (...), nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu
    prawa UE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby”. W podobny sposób kwestię
    opodatkowania dostawy gruntu rozstrzygnięto w orzeczeniu Naczelnego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w
    myśl którego, formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także
    okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, nie mogą
    przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w
    odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika
    podatku VAT.
    Osoby fizyczne, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów
    stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, co do zasady dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym i
    wykluczone są z grona podatników VAT.
    Wnioskodawca nie chce sprzedać nieruchomości. Chce, aby ona pozostała w rodzinie.
    Uwzględniając powyższe należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie brak jest podstaw
    do uznania Wnioskodawcy za podatnika podatku od towarów i usług. Jak wynika z
    przedstawionych okoliczności sprawy, podatnik zakupił wyżej wymienioną działkę do
    majątku prywatnego. Tak więc planowana darowizna (a więc czynność nieodpłatna) działki
    z budynkiem na rzecz syna nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Z powyższych przepisów wynika, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w
    rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do
    rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą tych towarów
    w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
      przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego
      przedsiębiorstwa, w szczególności:

          1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego
            pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców,
            akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów
            stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
          2) wszelkie inne darowizny
      - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
      wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Zatem, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde
    nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, w tym także wszelkie
    inne darowizny, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich
    części składowych.
    Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to
    wszelkie przekazanie lub zużycie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazania),
    pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania).
    W myśl art. 2 pkt 14a ustawy:
      Przez wytworzenie nieruchomości – rozumie się wybudowanie budynku, budowli lub
      ich części, lub ich ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Ponadto należy zwrócić uwagę na treść przepisów Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Zgodnie
    z art. 9 Dyrektywy, podatnikiem jest każda osoba wykonująca samodzielnie i niezależnie
    od miejsca zamieszkania działalność gospodarczą bez względu na cel czy też rezultaty
    takiej działalności. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności
    wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w
    celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z powyższych przepisów wynika, że warunkiem opodatkowania danej czynności
    podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek:
      po pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
      po drugie – czynność wykonywana jest przez podmiot, który w jej ramach działa w
      charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

    Ponadto powyższe przepisy wskazują, że niezależnie od częstotliwości wykonania danej
    czynności, czynność ta podlega opodatkowaniu jeśli podmiot wykorzystuje w sposób
    ciągły w celach zarobkowych swój majątek.
    Zatem dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a
    dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji.
    Istotne dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z
    podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
    Zasadne jest zatem wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, aportu, darowizny towarów stanowiących część
    majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    Należy mieć na uwadze, że dla uznania danego majątku za prywatny, istotny jest sposób
    jego wykorzystania i charakter działań podejmowanych w odniesieniu do niego w całym
    okresie posiadania przez dany podmiot. Aby majątek uznać za prywatny musi być on w
    całym okresie posiadania wykorzystywany wyłącznie do celów prywatnych. Potwierdził to
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu w sprawie C-291/92 (Finanzamt
    Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez
    osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej wyłącznie do
    celów prywatnych. „Majątek prywatny”, to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej,
    która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej
    działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w
    całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005
    r. sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny, to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania towaru (np.
    nieruchomości) dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o
    podatku od towarów i usług, powinien być uznany za podatnika tego podatku. Tym
    samym, wykorzystywanie majątku prywatnego stanowi również działalność gospodarczą,
    jeżeli jest dokonywane dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla
    opodatkowania sprzedaży, w tym również nieruchomości, jest ustalenie m.in. czy majątek
    został nabyty i faktycznie wykorzystany na potrzeby osobiste, czy też z przeznaczeniem do
    działalności gospodarczej.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku
    osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu
    jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Natomiast dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji zbycia nieruchomości jest
    podatnikiem podatku VAT, istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność
    gospodarczą w rozumieniu przepisów cytowanej wyżej ustawy.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że od 1993 r. jest Pan właścicielem
    zabudowanej nieruchomości położonej w ... przy ul. .... Nieruchomość stanowi Pana
    majątek odrębny. Przy nabyciu ww. nieruchomości, nie przysługiwało Panu prawo do
    odliczenia naliczonego podatku VAT. Do ceny zakupu działki nie był doliczony podatek

    VAT. W 2006 roku budynek został rozbudowany, znajduje się w nim 16 lokali, które w
    całości przeznaczony są na wynajem. Lokale nie stanowią wyodrębnionych
    nieruchomości. Na cały budynek założona jest jedna księga wieczysta. Nie przysługiwało
    Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki
    poniesione na rozbudowę budynku i ich Pan nie odliczał. Od 2011 roku z tytułu wynajmu
    nieruchomości rozlicza się Pan jako osobę prywatna, w formie ryczałtu od przychodów
    ewidencjonowanych. Od przychodów z czynszu najmu odprowadzany jest podatek VAT.
    Koszty utrzymania budynku nie są odliczane od przychodów. Ze względu na wiek i zły stan
    zdrowia Pana chce Pan darować nieruchomość synowi. Syn nie prowadzi działalności
    gospodarczej i nie jest zarejestrowanym podatnikiem VAT.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów dostawa towarów będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu
    dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności
    gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika. Warto w
    tym miejscu zaznaczyć, że taka sytuacja może mieć miejsce również w odniesieniu do
    czynności dokonanej jednorazowo. Elementami przesądzającymi o uznaniu transakcji
    sprzedaży nieruchomości za prowadzenie działalności gospodarczej jest całokształt
    działań jakie wnioskodawca podjął w odniesieniu do tej nieruchomości przez cały okres jej
    posiadania.
    W tym miejscu wyjaśnić należy, że umowa najmu jest umową cywilnoprawną nakładającą
    na strony - zarówno wynajmującego, jak i najemcę - określone przepisami obowiązki.
    Zgodnie z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.) – zwanej dalej Kodeks cywilny:
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Wynika z tego, że
    umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z
    cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie rzeczy przez jego
    najemcę. Charakter stosunku prawnego, jaki kształtuje umowa najmu, wskazuje, że ma
    ona długotrwały charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe.
    Z uwagi na powyższe przepisy, odpłatne udostępnianie lokali znajdujących się w
    przedmiotowym budynku przez Pana innym podmiotom na podstawie umowy najmu
    skutkuje uzyskiwaniem przez Pana korzyści majątkowej, a tym samym wypełnia określoną
    w cyt. art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej. W analizowanym
    przypadku wystąpiły więc okoliczności, które wskazują, że dla zamierzonej czynności
    będzie występował Pan w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.
    Przechodząc natomiast do Pana wątpliwości, czy przedmiotowa darowizna będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT należy wskazać, że planowana darowizna działki
    wraz z budynkiem na rzecz syna nie będzie mieścić się w katalogu czynności
    podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług – wskazanym w art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy.
    Powyższe wynika z faktu, że czynność ta będzie co prawda czynnością wykonywaną przez
    podmiot uznany za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, w wyniku której nastąpi
    przeniesienie prawa do rozporządzania ww. nieruchomością (towarem w rozumieniu art.
    2 pkt 6 ustawy) jak właściciel. Jednakże z okoliczności sprawy wynika, że nie przysługiwało
    Panu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu
    nabycia tej nieruchomości oraz nie przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku
    naliczonego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na rozbudowę budynku.

    W tym miejscu należy zauważyć, że z powołanego wyżej art. 7 ust. 2 ustawy wynika, że
    czynnością zrównaną z odpłatną dostawą towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy,
    jest także przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego
    przedsiębiorstwa, w szczególności przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste
    podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców,
    akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących
    osób prawnych, członków stowarzyszenia oraz wszelkie inne darowizny pod warunkiem
    jednak, że podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
    wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Zatem, aby doszło do uznania czynności nieodpłatnego przekazania towarów za czynność
    zrównaną z odpłatną dostawą towarów, muszą być spełnione łącznie następujące
    warunki:
      - dokonującym nieodpłatnego przekazania jest podatnik podatku od towarów i usług,
      - przekazane przez podatnika towary należą do jego przedsiębiorstwa,
      - przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar (lub jego części składowe), w
        stosunku do którego podatnikowi przysługiwało w całości lub w części prawo do
        obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy jego
        nabyciu, imporcie lub wytworzeniu.
    Jak wskazał Pan we wniosku, w związku z nabyciem nieruchomości nie przysługiwało Panu
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Ponosił Pan
    wydatki na rozbudowę budynku mającego być przedmiotem darowizny, ale nie
    przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących
    wydatki poniesione na jego rozbudowę.
    Analiza okoliczności sprawy i obowiązujących przepisów prowadzi do wniosku, że w
    sytuacji gdy przy nabyciu działki wraz budynkiem nie przysługiwało Panu prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz nie przysługiwało
    Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki
    poniesione na rozbudowę budynku, to darowizna ww. nieruchomości na rzecz Pana syna
    nie spełnia przesłanek wynikających z art. 7 ust. 2 ustawy i nie stanowi czynności
    podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Oceniając całościowo Pana stanowisko, pomimo iż wywiódł Pan prawidłowy skutek
    prawny w zakresie braku podlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    darowizny działki wraz budynkiem na rzecz syna, z uwagi na wskazanie przez Pana, że: „w
    rozpatrywanej sprawie brak jest podstaw do uznania Wnioskodawcy za podatnika
    podatku od towarów i usług”, uznałem je za nieprawidłowe

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi
    Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym
    przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany

    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swoją aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że ta interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Końcowo należy zauważyć, że wskazany przez Pana publikator ustawy z dnia 11 marca
    2004 r. o podatku od towarów i usług wskazany we wniosku przez Pana, tj. Dz. U. z 2020 r.
    poz. 106 ze zm., jest nieaktualny. Obecnie tekst jednolity ww. ustawy opublikowany został
    w Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej