Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/4510-736/15-2/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-09-03
Teza: Zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatków na organizację Dnia Dziecka, zapewnienie atrakcji dla dzieci podczas pokazu nowego modelu samochodu oraz stworzenie stałego miejsca zabaw przy salonie samochodowym dla dzieci klientów.
Słowa kluczowe: impreza; kontrahent; koszt-koszty uzyskania przychodów; reklama; reprezentacja; wydatek
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 4 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 6 sierpnia 2015 r. (data wpływu 14 sierpnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na organizację Dnia Dziecka, zapewnienie atrakcji dla dzieci podczas pokazu nowego modelu samochodu oraz stworzenie stałego miejsca zabaw przy salonie samochodowym dla dzieci klientów - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 sierpnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na organizację Dnia Dziecka, zapewnienie atrakcji dla dzieci podczas pokazu nowego modelu samochodu oraz stworzenie stałego miejsca zabaw przy salonie samochodowym dla dzieci klientów.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością \[dalej jako „Spółka”\] w ramach prowadzonej działalności zajmuje się przede wszystkim sprzedażą i naprawą samochodów. Spółka pełni rolę dealera samochodowego danej marki - xxx - koncernu produkującego samochody. Spółka jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych i podlega opodatkowaniu w Polsce od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania (jest rezydentem podatkowym w Polsce). W ramach rozwoju rozpoznawalności poszczególnych modeli samochodów sprzedawanych przez Spółkę organizowany jest szereg różnego rodzaju działań marketingowych.

Jednym z takich działań jest organizacja „Dnia Dziecka”. W szczególności Spółka ponosi koszty związane z organizacją imprezy otwartej w której uczestniczą obecni i przyszli potencjalni klienci wraz ze swoimi dziećmi. W ramach imprezy Spółka organizuje różnego rodzaju atrakcje dla najmłodszych uczestników w postaci gier i zabaw w tym w szczególności organizuje tor do jazdy samochodzikami dla dzieci uczestniczących w imprezie. Samochodziki te oznaczone są logo xxx a w miejscu, w którym odbywa się impreza eksponowane są w widocznych miejscach emblematy marki i rodzajów oferowanych przez Spółkę samochodów. Jednocześnie podstawowym elementem organizowanej imprezy jest ekspozycja modelu samochodu aktualnie promowanego przez Spółkę (np. xxx, yyy etc). Prezentowane samochody ustawione są w widocznych eksponowanych miejscach. Klienci w czasie trwania imprezy, mogą zapoznać się z informacjami dotyczącymi nowego modelu samochodu oraz mogą obejrzeć same samochody. Dla wszystkich uczestników imprezy Spółka oferuje także drobny poczęstunek.

Innymi działaniami związanym z promocją działalności Spółki są organizowane pokazy nowych modeli samochodów, na które zapraszani są zarówno obecni jak i przyszli potencjalni klienci Spółki. Zdarza się często, iż klienci przychodzą na tego typu pokazy wraz z dziećmi. W związku z powyższym, obok głównych kosztów prezentacji modelu samochodu, Spółka ponosi także koszt dodatkowych atrakcji przygotowanych dla dzieci klientów. Przykładowo jest to koszt wynajmu dmuchanego zamku, gokartów czy koszt zakupu kredek i zatrudnienia opiekunki na czas imprezy.

Jeszcze innym kosztem ponoszonym przez Spółką związanym z obecnością dzieci klientów w salonie są koszty stałego punktu zabaw, który znajduje się przy salonie samochodowym Spółki. Klienci przychodząc do salonu samochodowego często z dziećmi mają zapewniony przez Spółkę dodatkowy komfort w postaci miejsca, gdzie dzieci klientów mogą oddać się zabawie podczas gdy ich rodzice załatwiają sprawy związane z prezentacja samochodu, jego nabyciem lub serwisem etc.

Przedmiotem wniosku o interpretację indywidualną prawa podatkowego są wątpliwości Spółki, czy opisane powyżej koszty związane atrakcjami dla dzieci klientów oferowanymi podczas różnego rodzaju imprez oraz jako stały plac zabaw przy salonie samochodowym mogą stanowić dla Spółki koszt uzyskania przychodu.

Należy przy tym wskazać, że Spółka, zapewniając dzieciom klientów określone atrakcje podczas pokazu modelu samochodu, w salonie czy też wręcz organizując imprezy dla dzieci powiązane z promocją marki, nagłaśnia ten fakt w mediach. Jest to więc pewnego rodzaju zachęta dla klientów do przyjścia na event, w którym dzieci mogą skorzystać z atrakcji typu dmuchany zamek, zjeżdżalnia czy tor wyścigowy małymi samochodami xxx.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy ponoszone przez Spółkę koszty związane z organizacją Dnia Dziecka, zapewnieniem atrakcji dla dzieci podczas pokazu nowego modelu samochodu, stworzeniem stałego miejsca zabaw przy salonie samochodowym dla dzieci klientów mogą stanowić dla Spółki koszt uzyskania przychodu zgodnie z art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, koszty przez nią ponoszone i opisane w stanie faktycznym stanowią podatkowy koszt uzyskania przychodu w rozumieniu przepisów art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (tj. Dz. U. z 2014 Nr 74, poz. 851 z późn. zm. \[dalej jako „Ustawa”\]).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Decydującym czynnikiem pozwalającym zaliczyć dany wydatek do kosztów uzyskana przychodów jest zatem poniesienie go w celu osiągnięcia przychodu, przy czym każdy wydatek poza wyraźnie wskazanym w ustawie - wymaga indywidualnej oceny pod kątem jego związku z przychodami i racjonalności działania dla osiągnięcia przychodu. Przy kwalifikowaniu poniesionych wydatków trzeba brać pod uwagę ich celowość oraz potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodu, a także racjonalność wydatków, to znaczy ich adekwatność do rzeczywistych potrzeb i zakresu prowadzonej działalności oraz konieczność ich poniesienia dla osiągnięcia przychodu, bądź zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodu.

Stosownie zaś do przepisu art. 16 ust. 1 pkt 28 cyt. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje zarówno pojęcia reprezentacji, jak i reklamy wobec czego należy uznać, że pojęcia te powinny być w kontekście analizowanego przepisu rozumiane w sposób przyjęty w języku potocznym.

Na gruncie języka polskiego słowo reprezentacja to okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia, związana ze stanowiskiem, pozycją społeczną (Słownik Języka Polskiego, PWN, Warszawa, 2003).

W odniesieniu do działalności gospodarczej, reprezentacja jest rozumiana jako działania, które polegająca kontaktach oficjalnych i handlowych z innymi podmiotami gospodarczymi i które mają na celu kształtowanie oraz utrwalanie korzystnego, pozytywnego wizerunku firmy poprzez, np. sposób podejmowania kontrahentów, poczęstunek, wręczanie upominków. Z powyższego wynika, iż o reprezentacji można mówić w odniesieniu do działań mających na celu stworzenie i utrwalenie jak najkorzystniejszego wizerunku firmy na zewnątrz, to jest w relacji z kontrahentami (ich przedstawicielami), gośćmi i potencjalnymi klientami.

Z kolei reklama w świetle objaśnień zawartych w „Słowniku języka polskiego” opracowanym pod redakcją M. Szymczaka (Warszawa 1994, tom III) to: „rozpowszechnianie informacji o towarach, ich zaletach, wartości, miejscach i możliwościach nabycia, chwalenie kogoś, zalecanie czegoś przez prasę, radio, telewizję, środki (np. plakaty, napisy, ogłoszenia itp.) służące temu celowi”. Marketingiem zaś, według definicji zawartej w „Słowniku Wyrazów Obcych” (wyd. PWN), jest „działalność gospodarcza polegająca na kształtowaniu stosunków między producentem a odbiorcą towarów, dotyczącą w szczególności ustalania wielkości produkcji, określania cen, metod dystrybucji, usług gwarancyjnych, reklamy i promocji sprzedaży”. Marketing to pojęcie w którego zakresie mieści się reklama. Dla celów podatkowych, określenia te mogą być stosowane zamiennie, bowiem skutki podatkowe łączone z tymi terminami są tożsame. Dla celów niniejszego pisma używane będzie pojęcie „wydatku reklamowego”.

Wydatki poniesione na reklamę, w pełnej wysokości podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem, że wydatki te pozostają w związku z przychodami uzyskiwanymi przez podatnika.

Biorąc pod uwagę powyższe, dla podatkowej kwalifikacji danego wydatku do kosztów reklamy lub kosztów reprezentacji kluczowe znaczenie ma celowość poniesienia tego wydatku. Innymi słowy, dany wydatek jest wydatkiem reprezentacyjnym, gdy jego głównym celem jest wywołanie jak najlepszego wrażenia przy reprezentowaniu firmy. Jednakże, gdy celem danego wydatku jest promocja firmy, reklama jej usług, informowanie o działalności biznesowej, to dany wydatek nie jest wydatkiem reprezentacyjnym, lecz reklamowym. W konsekwencji wydatek taki stanowi koszt uzyskania przychodów.

Jak opisano wstanie faktycznym Spółka w ramach działań marketingowych skierowanych na promocję sprzedawanych przez siebie samochodów, ponosi koszty organizacji imprezy „Dzień Dziecka” skierowanej do dzieci obecnych i potencjalnych klientów, koszty atrakcji dla dzieci klientów podczas prezentacji nowego modelu samochodu jak również koszty urządzenia miejsca zabaw przy salonie samochodowym. Powyższe koszty mają związek z prowadzoną działalnością Spółki. Głównym celem Spółki jest bowiem promowanie marki i modeli sprzedawanych samochodów, oraz ułatwienie klientom dostępu do informacji o oferowanych samochodach poprzez organizację czasu dla dzieci klientów.

W przypadku organizacji imprezy „Dzień Dziecka” znaczenie ma przede wszystkim promocja marki samochodu poprzez prezentowanie w ogólnodostępnych miejscach loga marki producenta samochodów oferowanych przez Spółkę oraz samej Spółki. Dodatkowo przy organizacji imprezy organizowane są także ekspozycje określonych modeli samochodów. Klienci przychodząc z dziećmi na tego typu imprezę mogą uzyskać niezbędne informacje od personelu zatrudnionego przez Spółkę na temat oferowanych przez nią modeli samochodów. Jednocześnie dzięki atrakcjom przygotowanym dla najmłodszych - klient może z większym zaangażowaniem poświęcić czas na zapoznanie się z ofertą Spółki. Przekłada się to następnie na przyszłą sprzedaż i uzyskiwanie dodatkowych przychodów przez Spółkę. Często organizowanie imprez dla dzieci ma za zadanie przyciągnąć klientów, którzy podczas takiej imprezy mają okazję zapoznać się z marką i modelami samochodów xxx. Zawsze imprezy takie organizowane są pod hasłem xxx a logo xxx i Spółki umieszczone jest we wszelkich możliwych miejscach.

Z analogiczną sytuacją mamy do czynienia w przypadku organizacji pokazu nowego modelu, gdzie Spółka dodatkowo zapewnia atrakcje dla dzieci np. w postaci przygotowanego dmuchanego zamku czy zjeżdżalni oraz w przypadku przygotowanego stałego miejsca zabaw dla najmłodszych przy salonie samochodowym Spółki.

W dobie dzisiejszego rynku i szeroko rozumianej konkurencji powyższe działania wpisują się już w kanon działalności marketingowej. Obecnie firmy wykorzystują każdą okazję aby zapoznać klienta ze swoją ofertą i w delikatny sposób przekonać go do zakupu danego towaru (samochodu), Jest to nowoczesny marketing, który obecnie stanowi standard na rynku. Należy zwrócić uwagę, iż obecnie klienci nabywający towary w postaci samochodów, czyli towary niestanowiące codziennych wydatków oczekują podobnego zachowania ze strony firm (Sprzedawców). Jest to związane z obecnymi prawami rynku i warunkami dyktowanymi przez stronę reprezentującą popyt czyli nabywców (klientów).

Należy zwrócić uwagę, iż w podobnym tonie wypowiadali się już w wydawanych Interpretacjach Indywidualnych Dyrektorzy Izb Skarbowych. Przykładowo Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w Interpretacji Indywidualnej z dnia21 kwietnia 2009 r. (sygn. IBPB1/2/423W-45/09/MS), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w Interpretacji Indywidualnej z dnia 21 czerwca 2003 r. (sygn. ITPB3/423-184/08/MK). W powołanych interpretacjach organy stwierdzały m.in., że „:reklama to działania podmiotu gospodarczego kształtujące popyt na dane towary, usługi lub markę, poprzez poszerzenie wiedzy o nich, mające na celu zachęcenie jak największej liczby potencjalnych klientów do zakupu towarów lub usług tego podmiotu gospodarczego. Może to być realizowane za pomocą rozmaitych środków wyrazu oraz przy użyciu zróżnicowanych środków przekazu, w tym poprzez rozpowszechnianie logo firmy”. Organy zatem przyznawały rację podatnikom, iż przypadku organizacji różnego rodzaju imprez, które mają na celu zachęcenie klientów do zakupu oferowanych produktów, koszty organizacji imprez stanowią podatkowy koszt uzyskani przychodu.

Podsumowując, głównym celem organizacji powyższych działań przez Spółkę jest promocja danej marki samochodu, czy też konkretnego modelu jak również dotarcie z informacjami o sprzedawanych samochodach do jak największej ilości odbiorców i ułatwienie im zapoznania się z ofertą Spółki. Zatem, zdaniem Spółki koszty działań marketingowych opisanych we wniosku stanowić będą dla Spółki koszty uzyskania przychodu w myśl przepisu art. 15 ust. 1 Ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.