Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.301.2022.2.JO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-09-13
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży udziału w prawie użytkowania wieczystego działki.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; majątek-majątek prywatny; odliczenia-odliczenie podatku naliczonego od zakupu; umowa-umowa przedwstępna
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2

**Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe**

**Szanowni Państwo,**

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest **prawidłowe** w części dotyczącej braku uznania Wnioskodawczyni za podatnika podatku VAT z tytułu planowanej sprzedaży udziału w prawie użytkowania wieczystego działki nr 1.

**Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej**

21 czerwca 2022 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 20 czerwca 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych sprzedaży udziału w prawie użytkowania wieczystego działki nr 1. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 8 września 2022 r. (data wpływu 9 września 2022 r.)

Treść wniosku wspólnego jest następująca:

**Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem**

1) Zainteresowany będący stroną postępowania:

¾ A. S.

2) Zainteresowani niebędący stroną postępowania:

¾ A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością

**Opis zdarzenia przyszłego**

A. S. (Wnioskodawczyni, Zainteresowana będąca stroną postępowania) jest osobą fizyczną nie prowadzącą działalności gospodarczej ani nie będącą zarejestrowanym podatnikiem VAT.

Na podstawie umowy z dnia 22 sierpnia 2014 roku o ustanowieniu użytkowania wieczystego gruntu, zawartą ze Skarbem Państwa i Miastem (…) na rzecz m.in. Wnioskodawczyni (udział 16/128) zostało ustanowione prawo użytkowania wieczystego gruntu stanowiącego obecnie działkę gruntu o numerze ewidencyjnym 1 o powierzchni 1475 m.kw., zlokalizowaną w (…), dla której Sąd Rejonowy (…) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi obecnie księgę wieczystą nr (…).

Wnioskodawczyni jest spadkobierczynią poprzedniego właściciela nieruchomości, A. M. i jest adresatem decyzji restytucyjnej nr (…) wydanej przez Prezydenta (…) z dnia 7 lutego 2014 roku, sprostowanej następnie postanowieniem nr (…) z dnia 10 czerwca 2014 roku, znak (….) mającej na celu zaspokojenie jej roszczeń przysługujących na podstawie art. 7 Dekretu z dnia 26 października 1945 roku o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze miasta stołecznego Warszawy (Dz. U. z 1945 r., nr 50, poz. 279 ze zmianami) odnoszących się do przedwojennego gruntu oznaczonego jako „hip. Nr (…)”. Umowa o ustanowieniu użytkowania wieczystego gruntu nastąpiła w wykonaniu ww. decyzji restytucyjnej.

Wnioskodawczyni wraz z innymi współużytkownikami wieczystymi planuje zbyć udział w prawie użytkowania wieczystego ww. działki na rzecz A. sp. z o.o. (Nabywca, Zainteresowany niebędący stroną postępowania).

Na gruncie od ok. 2008 roku znajduje się parking. Powstał on zatem przed zwrotem gruntu spadkobiercom przedwojennych właścicieli i został zbudowany najprawdopodobniej przez (…) w czasie budowy metra w tym rejonie miasta. Jedynym źródłowym dokumentem, z którego Wnioskodawczyni może czerpać wiedzę o pochodzeniu utwardzenia gruntu, jest operat szacunkowy (wycena) z dnia 5 grudnia 2014 r. sporządzony przez biegłego na potrzeby sprzedaży udziału Skarbu Państwa w ww. gruncie. Wskazano w nim, iż brak jest daty budowy przedmiotowego utwardzenia oraz iż nie otrzymano wówczas od właściciela gruntu żadnej dokumentacji budowlanej. Wyceniono wówczas wartość naniesień związanych z utwardzeniem gruntu na 297.000 zł. Utwardzenie to z pewnością wykonane było dużo wcześniej, z informacji nieudokumentowanych i przekazów ustnych wynikało, iż wykonane było w związku z budową metra.

Zgodnie ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego (….) (uchwała Rady (….) nr (…) z dnia 10 października 2006 r.) leży on na obszarze terenów wielofunkcyjnych (oznaczonych symbolem C/HU 30), z dopuszczeniem funkcji handlowej o powierzchni sprzedaży powyżej 2.000 m.kw. Plan zagospodarowania przestrzennego dla obszaru (…) (w tym dla gruntu) jest obecnie opracowywany, na podstawie uchwały Rady (…) nr (….) z dnia 26 sierpnia 2010 r. w sprawie projektu tego planu.

Dnia 31 sierpnia 2017 roku (…) wydał decyzję o warunkach zabudowy numer (…), ustalającą warunki zabudowy dla projektowanej inwestycji polegającej na budowie kompleksu biurowo-usługowego z parkingiem podziemnym m.in. na działce gruntu nr 1, która to decyzja stała się ostateczna w dniu 22 września 2017 roku. W dniu 20 lutego 2020 roku (…) wydał decyzję nr (…) o przeniesieniu tej decyzji na Nabywcę.

Wnioskodawczyni nie dokonywała od czasu nabycia udziału w prawie użytkowania wieczystego ww. działki żadnych nakładów na nieruchomość. Grunt obciążony jest nieodpłatnym i ustanowionym na czas nieoznaczony prawem służebności przesyłu polegającym na prawie korzystania w oznaczonym zakresie z nieruchomości obciążonej, zgodnie z przeznaczeniem urządzeń metra oraz nieodpłatnym i ustanowionym na czas nieoznaczony prawem użytkowania polegającym na prawie korzystania w oznaczonym zakresie z nieruchomości obciążonej, zgodnie z przeznaczeniem urządzeń metra.

Grunt jest przedmiotem umowy najmu z dnia 13 maja 2019 roku, zawartej przez innego niż Wnioskodawczyni współużytkownika wieczystego, na rzecz właściciela/użytkownika wieczystego sąsiedniej nieruchomości w związku z prowadzonymi przez niego pracami budowlanymi.

Wnioskodawczyni (oraz inni współużytkownicy wieczyści gruntu) i Nabywca zawarli przedwstępną umowę sprzedaży, na podstawie której zobowiązali się zawrzeć, pod warunkiem niewykonania prawa pierwokupu przysługującego miastu (…) na podstawie art. 109 ust. 1 punkt 2 Ustawy o gospodarce nieruchomościami z dnia 21 sierpnia 1997 roku lub miastu (…) lub Skarbu Państwa – na podstawie art. 111a ust. 1 punkt 3 Ustawy o gospodarce nieruchomościami z dnia 21 sierpnia 1997 roku, umowę sprzedaży udziału w prawie użytkowania wieczystego ww. gruntu.

W umowie przedwstępnej Wnioskodawczyni nie zawarła żadnych postanowień, aby Nabywca mógł dysponować ww. gruntami na cele budowlane w celu prowadzenia badań technicznych i środowiskowych czy uzyskania uzgodnień i decyzji związanych z realizacją przyszłej zabudowy przez Nabywcę.

Nabywca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Nabywana działka będzie częścią inwestycji Nabywcy polegającej na budowie budynków usługowych. Budynki/lokale w tych budynkach będą po zakończeniu inwestycji przedmiotem najmu, bądź sprzedane wraz z udziałem w działce, które to transakcje stanowić będą dla Nabywcy czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług.

Wnioskodawczyni i Nabywca powzięli wątpliwość co do opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży udziału w prawie użytkowania wieczystego działki nr 1 przez Wnioskodawczynię.

W przypadku uzyskania interpretacji, iż z tytułu sprzedaży tego udziału Wnioskodawczyni jest podatnikiem VAT, dokona ona zgłoszenia rejestracyjnego w tym zakresie. W przypadku uzyskania interpretacji, iż z tytułu sprzedaży tego udziału (z uwagi na znajdujące się na nich budowle) jest zwolniona z podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, Wnioskodawczyni i Nabywca zrezygnują z tego zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, składając nie później niż 1 (jeden) dzień roboczy przed dniem zawarcia umowy sprzedaży zgodne oświadczenie, spełniające wymogi określone w art. 43 ust. 10 pkt 2 i art. 43 ust. 11 ustawy o VAT.

W uzupełnieniu wskazali Państwo następująco:

Wnioskodawczyni nabyła udział w prawie wieczystego użytkowania nieruchomości 22 sierpnia 2014 roku w wykonaniu decyzji restytucyjnej. Wnioskodawczyni nie posiada wiedzy o wykorzystywaniu działki przed 2014 rokiem. Po tym roku nie służyła ona do prowadzenia działalności gospodarczej.

Grunt obciążony jest nieodpłatnym i ustanowionym na czas nieoznaczony prawem służebności przesyłu polegającym na prawie korzystania w oznaczonym zakresie z nieruchomości obciążonej, zgodnie z przeznaczeniem urządzeń metra oraz nieodpłatnym i ustanowionym na czas nieoznaczony prawem użytkowania polegającym na prawie korzystania w oznaczonym zakresie z nieruchomości obciążonej, zgodnie z przeznaczeniem urządzeń metra.

Od dnia 13 maja 2019 roku grunt jest przedmiotem najmu zawartego przez jednego ze współużytkowników wieczystych (nie przez Wnioskodawczynię jako wynajmującego), na potrzeby zaplecza budowy i placu składowego właściciela/użytkownika wieczystego sąsiedniej nieruchomości w związku z prowadzonymi przez niego pracami budowlanymi. Wnioskodawczyni nie otrzymuje odpłatności za ten najem. Czynsz, biorąc po uwagę lokalizację gruntu, miał charakter symboliczny i wynosił 9.000 zł miesięcznie (od 30 czerwca 2022 roku – 10.000 zł). Do 2021 r. najemcą był B. sp. z o.o., od stycznia do czerwca 2022 r. C. Sp. z o.o., a obecnie jest nim D. sp. z o.o. (właściciel budynku P. na sąsiedniej nieruchomości).

Wnioskodawczyni nie użytkowała działki samodzielnie.

Grunt obciążony jest prawem służebności i użytkowania oraz przedmiotem umowy najmu opisanej powyżej.

Wnioskodawczyni nie zbywała innych nieruchomości.

Wnioskodawczyni na chwilę obecną nie planuje sprzedaży jakichkolwiek innych nieruchomości.

Wnioskodawczyni nie prowadziła żadnych działań marketingowych w celu sprzedaży działki nr 1.

Strony zobowiązały się do zawarcia umowy sprzedaży gruntu oraz do niezwłocznego wzajemnego informowania się o ziszczeniu się lub nieziszczeniu (w zależności od sytuacji) któregokolwiek z poniższych warunków.

Wnioskodawczyni zobowiązała się do:

a) umożliwienia Kupującemu dokonania wszelkich czynności w ramach postępowań toczących się odnośnie gruntu, w tym postępowania przed Ministrem Rozwoju i Finansów, postępowania ze skargi do WSA lub innych postępowań dotyczących decyzji Ministra Rozwoju i Finansów, postępowania przed Komisją do spraw nieruchomości warszawskich, lub przed innymi organami administracji publicznej lub sądami, oraz wstąpienie do powyższych postępowań w celu zapewnienia tytułu prawnego do udziału w prawie wieczystego użytkowania gruntu,

b) w przypadku, jeśli którykolwiek ze sprzedających utraci tytuł prawny do gruntu (lub udział w nim), do tego, że bez uzasadnionej zwłoki umożliwi Kupującemu podjęcie wszelkich czynności przed sądami lub organami administracji publicznej w celu nabycia lub uzyskania zwrotu przez sprzedających całości lub części gruntu lub udziału w nim a także umożliwi Kupującemu podjęcie wszelkich czynności mających na celu zabezpieczenie w inny sposób tytułu prawnego sprzedających do gruntu, w całości, w części lub udziale,

c) współpracy z Kupującym i wspieraniu go w procesie nabywania przez Kupującego (lub podmiot wskazany przez Kupującego) udziału w gruncie objętego postępowaniem przed Ministrem Rozwoju i Finansów oraz do nie podejmowania żadnych czynności zmierzających do nabycia przez siebie udziału w gruncie objętego postępowaniem przed Ministrem Rozwoju i Finansów.

Umowa sprzedaży zostanie zawarta, o ile wcześniej spełnią się następujące warunki zawieszające:

a) uzyskanie przez strony, na podstawie wspólnych wniosków, indywidualnej interpretacji podatkowej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, potwierdzającej sposób opodatkowani transakcji podatkiem od towarów i usług Kupującego, pełnomocnictwa do wystąpienia o wyżej opisaną interpretację; oraz

b) w księdze wieczystej prowadzonej dla gruntu nie będą ujawnione żadne wzmianki, ostrzeżenia, wpisy o wnioskach lub zakazach; oraz

c) nie zajdą żadne inne okoliczności wyłączające nabycie w dobrej wierze przez Kupującego od Wnioskodawcy udziałów w prawie użytkowania wieczystego gruntu, przy czym niniejszy warunek uznaje się za niespełniony jedynie wówczas, gdy wystąpienie wspomnianych okoliczności zostanie udokumentowane na piśmie, a w szczególności w postaci dokumentu dołączonego do akt postępowania administracyjnego, sądowego lub arbitrażowego lub akt wieczystoksięgowych lub pisemnego pozwu lub pisemnego oświadczenia złożonego przez dowolną osobę, z wyjątkiem: Kupującego lub podmiotów powiązanych z Kupującym lub jakiegokolwiek podmiotu działającego na rzecz lub na polecenie Kupującego lub podmiotu powiązanego z Kupującym; oraz

d) w księdze wieczystej prowadzonej dla gruntu nie będą ujawnione żadne obciążenia gruntu, z wyjątkiem istniejącej służebności, istniejącego użytkowania, hipoteki Kupującego, umowy najmu oraz innych obciążeń zaakceptowanych na piśmie prze Kupującego; oraz

e) decyzja o warunkach zabudowy oraz decyzja przenosząca decyzję o warunkach zabudowy na rzecz Kupującego pozostaną niezmienione, ostateczne i prawomocne; oraz

f) nie zostanie uchwalony projekt Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego ani jakikolwiek inny miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dotyczący gruntu albo, jeśli zostanie uchwalony, będzie zezwalał na realizację inwestycji zgodnie z warunkami decyzji o warunkach zabudowy oraz decyzji lokalizacyjnej, nie będzie znacząco różnił się od warunków ustanowionych w decyzji o warunkach zabudowy, nie będzie stanowił podstawy do uchylenia decyzji o warunkach zabudowy na podstawie art. 65 Ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ani nie będzie skutkować wygaśnięciem decyzji o warunkach zabudowy; oraz

g) nowa decyzja lokalizacyjna zostanie wydana na rzecz Kupującego i stanie się ostateczna i prawomocna.

Wnioskodawczyni udzieliła Nabywcy pełnomocnictwa do zawarcia w jej imieniu aneksu do przedwstępnej umowy sprzedaży, przedłużającego termin na zawarcie warunkowej umowy sprzedaży (tj. wskazującego jej nową ostateczną datę), a także do zawarcia w jej imieniu warunkowej umowy sprzedaży oraz umowy przenoszącej prawo wieczystego użytkowania gruntu (na warunkach określonych w umowie przedwstępnej).

Wnioskodawczyni udzieliła osobie wskazanej przez Kupującego pełnomocnictwa do wystąpienia z wnioskiem o wyżej opisaną interpretację indywidualną w zakresie prawa podatkowego.

Współwłaścicielami naniesień związanych z utwardzeniem gruntu (parkingu) są zgodnie z prawem współużytkownicy wieczyści gruntu.

a) 17 grudnia 2015 roku została zawarta umowa sprzedaży przez Skarb Państwa udziału 1/4 w prawie użytkowani wieczystego gruntu z prawami z nim związanymi na rzecz innego niż Wnioskodawczyni współużytkownika wieczystego działki. W umowie tej wzmiankowane zostały naniesienia w postaci parkingu, które według oświadczenia przedstawiciela Skarbu Państwa zawartego we wspomnianej umowie sprzedaży spełnia definicję budowli. Wspomniana umowa sprzedaży z 2015 roku nie wskazywała daty oddania parkingu do używania, znajduje się on na gruncie od ok. 2008 roku. Powstał on zatem, przed zwrotem gruntu spadkobiercom przedwojennych właścicieli i został zbudowany najprawdopodobniej przez (…) w czasie budowy metra w tym rejonie miasta. Jedynym źródłowym dokumentem, z którego Wnioskodawczyni może czerpać wiedzę o pochodzeniu parkingu jest udostępniony przez innego współużytkownika wieczystego działki operat szacunkowy (wycena) z dnia 5 grudnia 2014 roku sporządzony przez biegłego na potrzeby zakupu przez niego udziału Skarbu Państwa w ww. gruncie.

Wspomniana umowa sprzedaży udziału z 2015 roku w swojej treści odwołuje się w zakresie naniesień również do znajdującej się na działce kanalizacji deszczowej (odwodnienia parkingu) oraz oświetlenia (latarnie).

Pod poziomem gruntu ww. działki znajdują się stanowiące odrębny przedmiot własności urządzenia stacji metra, będące własnością miasta stołecznego Warszawy oraz elementy wyposażenia będące własnością spółki E. i stanowiące części składowe jej przedsiębiorstwa.

b) Wnioskodawczyni w ostatnich 2 latach nie ponosiła żadnych nakładów na ulepszenie ww. budowli.

**Pytania:**

1\. Czy Wnioskodawczyni będzie z tytułu planowanej sprzedaży udziału w prawie użytkowania wieczystego działki nr 1 podatnikiem podatku od towarów i usług?

2\. W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie 1 – czy sprzedaż udziału w prawie użytkowania wieczystego działki nr 1 będzie podlegała zwolnieniu z VAT?

3\. W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie 2 – czy jeśli Wnioskodawczyni i Nabywca zrezygnują z tego zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, składając zgodne oświadczenie, spełniające wymogi określone w art. 43 ust. 10 pkt 2 i art. 43 ust. 11 ustawy o VAT, sprzedaż udziału w prawie użytkowania wieczystego działki nr 1 będzie podlegała stawce 23% VAT?

4\. W przypadku, wbrew stanowisku Zainteresowanych, odpowiedzi twierdzącej na pytanie 1 oraz odpowiedzi negatywnej na pytanie 2 lub twierdzącej na pytanie 3 – czy Nabywcy przysługiwać będzie prawo do odliczenia całości podatku VAT związanego z nabyciem udziału w prawie użytkowania wieczystego działki nr 1 od Wnioskodawczyni?

**Stanowisko Zainteresowanych w sprawie**

1\. Zdaniem Zainteresowanych, Wnioskodawczyni z tytułu planowanej sprzedaży udziału w prawie użytkowania wieczystego działki nr 1 nie będzie podatnikiem podatku od towarów i usług.

2\. W przypadku, wbrew stanowisku Zainteresowanych, odpowiedzi twierdzącej na pytanie 1, zdaniem Zainteresowanych sprzedaż udziału w prawie użytkowania wieczystego działki nr 1 nie będzie podlegała zwolnieniu z VAT.

3\. W przypadku, wbrew stanowisku Zainteresowanych, odpowiedzi twierdzącej na pytanie 2, zdaniem Zainteresowanych, jeśli Wnioskodawczyni i Nabywca zrezygnują z tego zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, składając zgodne oświadczenie, spełniające wymogi określone w art. 43 ust. 10 pkt 2 i art. 43 ust. 11 ustawy o VAT, sprzedaż udziału w prawie użytkowania wieczystego działki nr 1 będzie podlegała stawce 23% VAT.

4\. W przypadku, wbrew stanowisku Zainteresowanych, odpowiedzi twierdzącej na pytanie 1 oraz odpowiedzi negatywnej na pytanie 2 lub twierdzącej na pytanie 3, zdaniem Zainteresowanych, Nabywcy przysługiwać będzie prawo do odliczenia całości podatku VAT związanego z nabyciem udziału w prawie użytkowania wieczystego działki nr 1 od Wnioskodawczyni.

Uzasadnienie

1.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT, podatnikami podatku od towarów i usług są m.in. osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Ust. 2 z kolei definiuje działalność gospodarczą jako wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Obejmuje ona w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z treści przytoczonych przepisów wynika, że aby zachowania danego podmiotu uznać za działalność gospodarczą, istotne znaczenia ma ich zorganizowany i ciągły charakter. Zatem planowana przez Wnioskodawczynię dostawa gruntu podlegałaby opodatkowaniu VAT, gdyby jej działaniom w tym zakresie można było przypisać wskazane znamiona działalności gospodarczej.

W kwestii opodatkowania VAT dostawy nieruchomości istotne jest, czy zbywca w celu jej dokonania podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca lub usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. ustawy o VAT (co skutkowałoby uznaniem go za podatnika), czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządzania majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie (a już w szczególności prywatne, jakim jest spadkobranie) lub sprzedaż rzeczy nie stanowi bowiem wykorzystywania majątku rzeczowego w sposób ciągły w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 Dyrektywy VAT, a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

W orzecznictwie powstałym na gruncie wskazanych przepisów ustawy o VAT i Dyrektywy VAT (m.in. wyrok NSA z dnia 27 maja 2014 r., sygn. akt I FSK 774/13) sądy administracyjne wskazują na kryteria, jakimi należy kierować się przy ocenie, czy mamy do czynienia z działalnością gospodarczą w zakresie obrotu nieruchomościami czy z zarządem majątkiem prywatnym. Zgodnie z nim na gospodarczy charakter uzyskiwanego dochodu może wskazywać zespół powiązanych ze sobą działań podatnika, polegających na: wielokrotnym nabywaniu nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. sposób wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym przygotowanych w ten sposób do zbycia nieruchomości oraz dokonywaniu tych transakcji (nabycia i zbycia) w stosunkowo krótkim przedziale czasowym.

O kwalifikacji uzyskanych przez podatnika dochodów do działalności gospodarczej nie mogą zaś, zdaniem sądów administracyjnych, w sposób zasadniczy i wyłączny decydować takie tylko okoliczności jak: liczba transakcji sprzedaży, osiągnięcie zysku (rozumianego jako nadwyżka między kosztami zakupu, a przychodem ze sprzedaży), poddział dużej nieruchomości gruntowej na mniejsze działki dla poprawy możliwości zagospodarowania oraz poszukiwanie nabywców przez składanie ofert sprzedaży. Wszystkie te formy aktywności mogą mieścić się w zwykłych czynnościach związanych z właściwym zarządem własnym majątkiem. Nie przekraczają granic takiego zarządu czynności stanowiące naturalną konsekwencję prawidłowego gospodarowania własnym mieniem. Działań z zachowaniem – normalnych w takich przypadkach – reguł gospodarności nie należy z definicji utożsamiać z działalnością gospodarczą. W ramach zwykłego zarządu sprawami majątkowymi może mieścić się również np. nabycie nieruchomości na tzw. lokatę i dochód ze sprzedaży takiej nieruchomości także nie będzie związany z działalnością gospodarczą, jeżeli między datą nabycia i sprzedaży upłynął dłuższy okres, a na operację zbycia takiej nieruchomości nie nakładałyby się inne transakcje o podobnym charakterze, tworzące razem obraz działalności zorganizowanej i ciągłej, z której podatnik uczyniłby sobie trwałe źródło zarobkowania.

Dokonanie przez Wnioskodawczynię czynności sprzedaży udziału w prawie użytkowania wieczystego wskazanej działki nie przesądza o tym, że z tego powodu stanie się ona podatnikiem VAT. Przyjęcie, iż zbywając je Wnioskodawczyni działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność handlową wymagałoby, aby jej czynności w zakresie tej sprzedaży przybrały formę profesjonalną (zawodową) i ciągłą (stałą), powtarzalną, potwierdzoną obiektywnymi dowodami zamiaru ich kontynuacji, czyli w konsekwencji formę zorganizowaną. Przesłanka stałości wynika z porównania z art. 9 i art. 12 Dyrektywy VAT – art. 12 wprowadza jako zasadę szczególną możliwość uznania za podatników także podmiotów działających w sposób sporadyczny, co oznacza, iż zasadą ogólną jest, by taka działalność była opodatkowana jedynie gdy wykonywana jest w sposób niesporadyczny (stały).

W świetle powyższego, jednorazowa sprzedaż udziału w prawie użytkowania wieczystego działki nabytej przez Wnioskodawczynię w spadku i pozostawionej do dziś w niezmienionym stanie, nie może być uznane za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 Ustawy o VAT. Nie miało bowiem miejsca nabycie przez Wnioskodawczynię towaru w celu jego dalszej odsprzedaży (lecz w drodze dziedziczenia), ani poniesienia nakładów na tę rzecz, w żadnym wypadku nie można mówić o zorganizowanym i ciągłym charakterze tej działalności w odniesieniu do zbywanego udziału w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości.

Zdaniem Zainteresowanych, Wnioskodawczyni z tytułu planowanej sprzedaży udziału w prawie użytkowania wieczystego działki nr 1 nie będzie zatem podatnikiem podatku od towarów i usług.

2.

Zgodnie z przepisami Prawa budowalnego roboty budowlane polegające na utwardzeniu powierzchni gruntu na działce nie były budową obiektu budowlanego, nawet jeśli utwardzony teren jest wykorzystywany np. jako parking. Skoro bowiem utwardzenie powierzchni gruntu na działkach budowlanych zostało zamieszczone w art. 29 ust. 4 pkt 4 Prawa budowalnego, a nie w ust. 1-3, to utwardzenie to było zaliczane do tego typu robót budowlanych, które nie wymagając pozwolenia dodatkowo w myśl tego przepisu nie były budową. Nie istnieje odpowiednia dla budowy dokumentacja budowlana i prace nie mogły prowadzić w efekcie końcowym do powstania budowli w rozumieniu art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego. Wyznacznikiem rozumienia art. 29 ust. 4 pkt 4 Prawa budowlanego nie mogło być przeznaczenie, sposób użytkowania utwardzonej powierzchni działki budowlanej, ale istota robót.

Skoro utwardzenie działki nr 1 nie jest budowlą, jego sprzedaż nie jest objęta zwolnieniem z art. 43 ust. 1 pkt 10 ani pkt 10a ustawy o VAT.

3.

W przypadku, wbrew stanowisku Zainteresowanych, odpowiedzi twierdzącej na pytanie 2, Wnioskodawczyni i Nabywca zamierzają złożyć zgodne oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia (wyborze opodatkowania) dostawy budynków i budowli, o których mowa w art. 43 ust. 10 i ust. 11 ustawy o VAT. Oznacza to, zdaniem Zainteresowanych, iż pod warunkiem spełnienia wymogów formalnych takiego oświadczenia i złożenia go przed dniem dokonania dostawy naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu dla Nabywcy, dostawa budynku i budowli podlegać będzie opodatkowaniu. W związku z tym, jeżeli sprzedaż udziału w prawie użytkowania wieczystego działki nr 1, wbrew stanowisku Zainteresowanych, będzie podlegać opodatkowaniu VAT, i nie będzie zwolniona z tego podatku w wyniku złożonego przez Wnioskodawczynię i Nabywcę przed dniem dokonania dostawy zgodnego oświadczenia, o których mowa w art. 43 ust. 10 i ust. 11 ustawy o VAT, zdaniem Zainteresowanych sprzedaż ta podlegać będzie opodatkowaniu 23% stawce VAT. Nie jest to bowiem nieruchomość będąca obiektem budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, której dostawa podlegałaby opodatkowaniu według stawki 8%. Zgodnie zaś z art. 29a ust. 8 Ustawy o VAT, w przypadku dostawy budynków i budowli trwale związanych z gruntem, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu (prawa wieczystego użytkowania gruntu – art. 7 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT), co oznacza, że cały obrót z tytułu sprzedaży udziału w prawie użytkowania wieczystego działki nr 1 opodatkowany będzie tą samą stawką VAT 23%.

4.

Nabywca prowadzić będzie działalność m.in. w zakresie realizacji projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków. Nabywany od Wnioskodawczyni udział w prawie użytkowania wieczystego działki stanie się częścią inwestycji Nabywcy polegającej na budowie budynków usługowych. Budynki/lokale w tych budynkach będą po zakończeniu inwestycji przedmiotem najmu, bądź sprzedane wraz z udziałem w działce, które to transakcje stanowić będą dla Nabywcy czynności opodatkowane VAT.

Na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT nabywcy przysługiwać będzie – pod warunkami i na zasadach określonych w innych przepisach tej ustawy - prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego na zakupach inwestycyjnych i bieżących, w zakresie, w jakim nabywane towary i usługi będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Kwotę podatku naliczonego podlegającego odliczeniu stanowi m.in. suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez Nabywcę z tytułu nabycia towarów i usług oraz dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonania usługi (art. 86 ust. 2 pkt 1 Ustawy o VAT).

Ponieważ nabyty od Wnioskodawczyni udział w prawie użytkowania wieczystego działki będzie wykorzystywany przez Nabywcę do wykonywania czynności opodatkowanych, w przypadku – wbrew stanowisku Zaineresowanych odpowiedzi twierdzącej na pytanie 1 oraz odpowiedzi negatywnej na pytanie 2 lub twierdzącej na pytanie 3, przysługiwać mu będzie prawo do odliczenia całości podatku VAT związanego z nabyciem udziału w prawie użytkowania wieczystego działki nr 1 od Wnioskodawczyni.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Pojęcie sprzedaży zostało zdefiniowane w art. 2 pkt 22 ustawy, zgodnie z którym:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Na mocy art. 7 ust. 1 pkt 6 i 7 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;

7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy.

Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem według art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1 ze zm.):

Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:

a) określone udziały w nieruchomości;

b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;

c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.

Potwierdził to również Naczelny Sąd Administracyjny w (\`(...)\`) w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.

**Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2022 r. poz. 1360 ze zm.).**

W myśl art. 195 Kodeksu cywilnego:

Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).

W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości.

Zgodnie z art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:

Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Jak stanowi art. 198 ustawy Kodeksu cywilnego:

Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli.

Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.

Jednakże nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Mocą ust. 2 powołanego artykułu:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowani podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które cechuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:

„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem natomiast takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem w kwestii opodatkowania VAT sprzedaży działki istotne jest, czy sprzedający w celu dokonania sprzedaży gruntu podjął lub podejmie aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania zbywcy nieruchomości za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 112 (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W tym miejscu należy przywołać orzeczenie z 15 września 2011 r. TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, w którym TSUE wskazał, że: „(…) czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej (zob. wyrok z dnia 20 czerwca 1996 r. w sprawie C-155/94 Wellcome Trust, Rec. s. I-3013, pkt 32). Należy dodać, że sama liczba i zakres transakcji sprzedaży dokonanych w niniejszej sprawie nie ma charakteru decydującego. Jak orzekł Trybunał, zakres transakcji sprzedaży nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych (zob. podobnie ww. wyrok w sprawie Wellcome Trust, pkt 37). Podobnie okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. Inaczej jest natomiast w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy VAT. Takie aktywne działania mogą polegać na przykład na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, w związku z czym w takiej sytuacji dostawy terenu budowlanego nie można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności”.

Zatem przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).

Tym samym aby uznać, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być, np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych regulacji wynika, że w świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów, budynków i budowli) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.

W analizowanej sprawie Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, czy Wnioskodawczyni z tytułu planowanej sprzedaży udziału w prawie użytkowania wieczystego działki nr 1 będzie podatnikiem podatku od towarów i usług.

W niniejszej sprawie brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności Wnioskodawczyni w przedmiocie zbycia udziału w działce 1, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Jak wynika z okoliczności sprawy Wnioskodawczyni jest spadkobierczynią poprzedniego właściciela nieruchomości i planuje sprzedać udział w prawie wieczystego użytkowania ww. działki na rzecz A. sp. z o.o. Wnioskodawczyni co prawda zawarła z Nabywcą przedwstępną umowę sprzedaży udziału w prawie użytkowania wieczystego ww. działki, jednakże w umowie tej Wnioskodawczyni nie zawarła żadnych postanowień, aby Nabywca mógł dysponować ww. gruntami na cele budowlane w celu prowadzenia badań technicznych i środowiskowych czy uzyskania uzgodnień i decyzji związanych z realizacją przyszłej zabudowy przez Nabywcę. Wnioskodawczyni udzieliła co prawda Nabywcy pełnomocnictwa, jednakże wyłącznie do zawarcia w jej imieniu aneksu do przedwstępnej umowy sprzedaży, przedłużającego termin na zawarcie warunkowej umowy sprzedaży (tj. wskazującego jej nową ostateczną datę), a także do zawarcia w jej imieniu warunkowej umowy sprzedaży oraz umowy przenoszącej prawo wieczystego użytkowania gruntu (na warunkach określonych w umowie przedwstępnej). Od nabycia przez Wnioskodawczynię w 2014 r. w wykonaniu decyzji restytucyjnej działka nie służyła do prowadzenia działalności gospodarczej. Grunt obciążony jest nieodpłatnym i ustanowionym na czas nieoznaczony prawem służebności przesyłu polegającym na prawie korzystania w oznaczonym zakresie z nieruchomości obciążonej, zgodnie z przeznaczeniem urządzeń metra oraz nieodpłatnym i ustanowionym na czas nieoznaczony prawem użytkowania polegającym na prawie korzystania w oznaczonym zakresie z nieruchomości obciążonej, zgodnie z przeznaczeniem urządzeń metra. Co prawda od 13 maja 2019 roku grunt jest przedmiotem umowy najmu zawartej przez innego niż Wnioskodawczyni użytkownika wieczystego, jak również Wnioskodawczyni nie otrzymuje odpłatności za ten najem. Ponadto Wnioskodawczyni nie podejmowała od czasu nabycia udziału w prawie użytkowania wieczystego działki żadnych nakładów na nieruchomość, jak również nie prowadziła żadnych działań marketingowych w celu sprzedaży tej działki. W analizowanej sytuacji nie wystąpił zatem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż udziału w przedmiotowej nieruchomości wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni nie będzie podejmować takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Działania podejmowane przez Wnioskodawczynię należą zatem do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Dokonując sprzedaży udziału w prawie użytkowania wieczystego działki nr 1 Wnioskodawczyni będzie korzystać z przysługującego Jej prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie będą miały zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.

Mając na uwadze treści powołanych uregulowań na tle opisu sprawy należy stwierdzić, że sprzedaż udziału w prawie użytkowania wieczystego działki nr 1 należącej do Wnioskodawczyni, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż stanowi ona majątek prywatny, a Wnioskodawczyni nie wykorzystywała ww. nieruchomości do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. W opisanej sytuacji Wnioskodawczyni nie wystąpi dla tej czynności w charakterze podatnika, a tym samym sprzedaż udziału w prawie użytkowania wieczystego działki nr 1 będzie sprzedażą majątku osobistego, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie znajdą zastosowania.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania **nr 1** należało uznać za **prawidłowe**.

Tym samym, skoro Organ uznał, że Wnioskodawczyni nie będzie z tytułu planowanej sprzedaży udziału w prawie użytkowania wieczystego działki nr 1 podatnikiem podatku od towarów i usług, wskazać należy, że nie wydaje się interpretacji w zakresie pytań nr 2-4 dotyczącego kwestii zastosowania zwolnienia od podatku, właściwej stawki podatku dla sprzedaży ww. udziału oraz prawa Nabywcy do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu nabycia tego udziału, gdyż interpretacji w tym zakresie Państwo oczekiwaliście w przypadku uznania, że Wnioskodawczyni będzie działała w charakterze podatnika VAT z tytułu przedmiotowej sprzedaży udziału w działce.

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawiliście i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazujemy, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

‒ Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i muszą się Państwo zastosować do interpretacji.

‒ Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania**

Pani A. S. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

‒ w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

‒ w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).