Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.754.2025.1.MN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-17
Teza: Możliwość skorzystania z zaniechania (kredyt na zakup
mieszkania) i skutków podatkowych otrzymanego zwrotu.
Słowa kluczowe: garaż
kredyt-kredyt hipoteczny
mieszkanie-zakup mieszkania
przychód
ugody
umorzenie
zaniechanie
zwrot
Zagadnienia: Ordynacja podatkowa-Dział III Zobowiązania podatkowe-
Rozdział 1 Powstawanie zobowiąznia podatkowego-
Zaniechanie poboru podatku
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
1
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    20 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 12 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1) Zainteresowany będący stroną postępowania:
        A.A.
    2) Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
        B.B.

## Opis zdarzenia przyszłego

28 stycznia 2008 r. został zaciągnięty kredyt hipoteczny na zakup mieszkania.
    Bank i Kredytobiorcę łączy Umowa kredytu nr (...). Kredyt jest indeksowany do waluty
    obcej tj. franka szwajcarskiego. Bank wypłacił 370.000,00 PLN, co stanowiło równowartość
    168.158,89 CHF.
    Kredyt został zaciągnięty przez Panią B.B. oraz Pana A.A. na zakup w udziałach po 1/2
                                                    2prawa własności do lokalu mieszkalnego w (...) przy ul. (...) o powierzchni niespełna 60m.
    8 sierpnia 2009 r. Pani B.B. i Pan A.A. zawarli sakrament małżeństwa, a następnie urodziła
    im się córka C.C. Od samego początku mieszkają w mieszkaniu, na którego zakup
    zaciągnięty został kredyt.
    Pan A.A. poza udziałem 1/2 w prawie własności do lokalu mieszkalnego przy ul. (...) oraz
    udziałem 1/72 w prawie własności do lokalu niemieszkalnego - garażu podziemnego,
    posiada 1/2 udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego
    (mieszkanie zapisane za życia przez rodziców, którzy do chwili obecnej w nim mieszkają i
    zgodnie z aktem notarialnym będą mieszkać do śmierci) oraz posiada prawo własności do
                          2działki rekreacyjnej o powierzchni 1008 m.
    Pan A.A. w ramach nierejestrowanej działalności gospodarczej, w roku 2024, w czasie
    wolnym, sporadycznie, w ramach swoich zainteresowań, udzielał korepetycji z matematyki.
    Pani B.B. poza udziałem 1/2 w prawie własności do lokalu mieszkalnego przy ul. (...) oraz
    udziałem 1/72 w prawie własności do lokalu niemieszkalnego - garażu podziemnego, nie
    posiada majątku odrębnego. Od listopada 2020 r. w ramach nierejestrowanej działalności
    gospodarczej sporadycznie sprzedaje wytworzone hobbystycznie, w czasie wolnym,
    rękodzieło.
    Od dnia udzielenia kredytu do dnia dzisiejszego kredyt jest spłacany terminowo.
    Ponieważ według Kredytobiorców umowa kredytowa zawiera niezgodne z prawem zapisy
    wystąpiono na drogę sądową przeciw Bankowi, w szczególności o: ustalenie nieważności
    Umowy w całości lub w części oraz o zapłatę z ww. tytułów, ewentualnie o uznanie
    postanowień Umowy, w tym dotyczących klauzuli ryzyka walutowego, zasad indeksacji,
    zasad ustalania kursów walut, za niewiążące na podstawie art. 385 z ind. 1 i nast. Kodeksu
    cywilnego oraz o zapłatę z tego tytułu.

    W związku z powyższym pomiędzy Kredytobiorcami a Bankiem toczy się postępowanie
    prowadzone przed Sądem Okręgowym w (...), Wydział Cywilny, pod sygn. akt (...), w toku
    którego Kredytobiorca podnosi zarzuty na tle abuzywności postanowień Umowy,
    kwestionując w szczególności zasady ustalania Tabeli Kursów, klauzulę indeksacyjną, co
    zdaniem Kredytobiorcy prowadzi do nieważności Umowy, jak również podnosi inne
    zarzuty względem Umowy.
    Zamiarem Banku i Kredytobiorcy jest polubowne rozstrzygnięcie sporu dotyczącego
    ważności Umowy i kompleksowe uregulowanie rozliczeń wynikających z Umowy oraz
    uchylenie niepewności co do roszczeń wynikających z tego stosunku i zakończenie
    istniejącego sporu na tym tle oraz doprowadzenie do wygaśnięcia wszelkich wzajemnych
    roszczeń objętych postępowaniem sądowym.
    W księgach rachunkowych Banku na dzień 5 maja 2025 r. wysokość zadłużenia (kapitał)
    Kredytobiorcy z tytułu Umowy wynosiła 94.639,94 CHF, co oznacza, że po przeliczeniu na
    walutę polską po średnim kursie Narodowego Banku Polskiego z dnia poprzedzającego
    dzień sporządzenia Ugody, zadłużenie (kapitał) Kredytobiorcy na ten dzień wynosiło
    432.069,18 PLN.
    Bank zwalnia Kredytobiorcę z długu (umarza zadłużenie), na kwotę 432.069,18 PLN.
    Na skutek indywidualnych uzgodnień, Strony zgodnie postanawiają, że Kredyt udzielony
    na podstawie Umowy został w całości spłacony, a Bank dokona na rzecz Kredytobiorcy
    zwrotu kwoty, która na dzień sporządzenia Ugody wynosi 19.000,00 PLN.
    Kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na zakup jednej inwestycji mieszkaniowej.
    Kredytobiorcy nigdy nie korzystali z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
    Kredyt został udzielony przez podmiot, którego działalność według Państwa wiedzy
    podlegała państwowemu nadzorowi tj. (...) Oddział w Polsce z siedzibą w (...). Obecnym
    następcą prawnym banku który udzielił nam kredytu, którego dotyczy wniosek, jest (...) w
    (...) prowadzący w Polsce działalność za pośrednictwem oddziału (Spółka Akcyjna) Oddział
    w Polsce.
    Kredyt został zabezpieczony hipotecznie na nieruchomości, której dotyczył zaciągnięty
    kredyt, tj. lokalu mieszkalnym nr (...) w bloku mieszkalnym przy ul. (...) w (...), Księga
    Wieczysta nr (...) ((...), Wydział KW).
    Kredyt został zaciągnięty tylko na mieszkanie. Mieszkanie oraz garaż mają odrębną księgę
    wieczystą. Nr KW mieszkania został wskazany w poprzednim punkcie.
    Wszyscy kredytobiorcy odpowiadają za spłatę kredytu solidarnie.
    Ugoda nie została podpisana, jej ewentualne podpisanie uzależnione jest m.in. od wyniku
    uzyskanej interpretacji podatkowej.
    Przewalutowanie nastąpi według kursu średniego NBP poprzedzającego dzień
    sporządzenia ugody, którego zastosowanie.
    Z proponowanej treści ugody wynika, że:
    W księgach rachunkowych Banku na dzień 5 maja 2025 r. wysokość zadłużenia (kapitał)
    Kredytobiorcy z tytułu Umowy wynosiła 94.639,94 CHF, co oznacza, że po przeliczeniu na
    walutę polską po średnim kursie Narodowego Banku Polskiego z dnia poprzedzającego
    dzień sporządzenia Ugody, zadłużenie (kapitał) Kredytobiorcy na ten dzień wynosiło
    432.069,18 PLN. Dokładny kurs, który przyjęto do przeliczeń można ustalić poprzez
    podzielenie ustalonej kwoty zadłużenia w PLN przez kwotę wskazanego zadłużenia w CHF
    - co daje po zaokrągleniu ok. 4,5654 zł/CHF.

    Przewalutowanie będzie polegać na przeliczeniu kredytu w ten sposób, jakby od początku
    był kredytem Złotowym, zaś oprocentowanie kredytu opierało się na wskaźniku WIBOR.
    Szczegółowe zasady w tym zakresie zostały przywołane powyżej.
    Przewalutowanie miałoby nastąpić poprzez zawarcie ugody, która zmodyfikowałaby
    pierwotne warunki umowy kredytowej.
    Według proponowanej wersji ugody kredyt miałby zostać przewalutowany według
    następujących zasad i warunków:
    3. W księgach rachunkowych Banku na dzień 5 maja 2025 r. wysokość zadłużenia (kapitał)
    Kredytobiorcy z tytułu Umowy wynosiła 94.639,94 CHF, co oznacza, że po przeliczeniu na
    walutę polską po średnim kursie Narodowego Banku Polskiego z dnia poprzedzającego
    dzień sporządzenia Ugody, zadłużenie (kapitał) Kredytobiorcy na ten dzień wynosiło
    432.069,18 PLN.
    4. Strony dokonują zmiany waluty obcej zadłużenia, określonej w Umowie, na walutę
    polską zgodnie z zasadami określonymi w niniejszej Ugodzie.
    5. Za podstawę ustalenia wysokości zadłużenia do całkowitej spłaty kredytu Strony
    przyjęły, iż kredyt udzielony na podstawie Umowy zostanie rozliczony tak, jakby od daty
    zawarcia Umowy:
    a. stanowił kredyt zlotowy udzielony w kwocie 370.000,00 PLN;
    b. oprocentowany był na podstawie stopy referencyjnej WIBOR 3M obowiązującej na
    dzień roboczy poprzedzający dzień uruchomienia kredytu (pierwszej transzy kredytu) oraz
    marży w wysokości 1,45 p.p.;
    c. wysokość marży, o której mowa w pkt b, odpowiada wysokości marży kredytów
    mieszkaniowych ponad średnią wartość WIBOR dla miesiąca, w którym został
    uruchomiony kredyt (pierwsza transza kredytu); informacja o jej wysokości dla
    poszczególnych miesięcy dostępna jest w tabeli „Marża kredytów mieszkaniowych” w
    arkuszu „Marża ponad śr. WIBOR- od 2005 r" w kolumnie „Marża ponad średnią wartość
    WIBOR® 3M”,opublikowanej przez Komisję Nadzoru Finansowego na stronie internetowej
    www.knf.gov.pl pod tytułem „Dane statystyczne opisujące marżę ponad średnią wartość
    WIBOR® dla potrzeb ugód dotyczących walutowych kredytów mieszkaniowych”;
    d. pierwszy okres obowiązywania wskaźnika referencyjnego WIBOR kończył się w dniu
    poprzedzającym dzień wymagalności trzeciej raty kredytu;
    e. kolejne trzymiesięczne okresy obowiązywania wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M
    kończyły się w dniu poprzedzającym dzień, który datą odpowiada dniowi, w którym
    rozpoczął się poprzedni okres obowiązywania wskaźnika referencyjnego:
    a. z systemem spłat w ratach równych;
    b. z zachowanym obecnym okresem kredytowania (data ostatecznej spłaty kredytu
    określona na dzień sporządzenia Ugody).
    Warunki udzielenia kredytu w PLN, o którym mowa w ust. 5 powyżej:
        kwota kredytu (kapitał) stanowiła sumę kwot wypłaconych tytułem kredytu i
        wynosiła 370.000,00 PLN;
        oprocentowanie kredytu zostało określone według zmiennej stopy procentowej
        jako suma stopy referencyjnej WIBOR 3M i marży w wysokości 1,45 p.p. W dniu
        wypłaty kredytu oprocentowanie wynosiło 7,11 p.p. gdzie stopa referencyjna
        WIBOR 3M na dzień roboczy poprzedzający dzień wypłaty kredytu bądź pierwszej
        transzy kredytu wynosiła 5,66 p.p.;

        pierwszy okres obowiązywania wskaźnika referencyjnego WIBOR kończył się w dniu
        poprzedzającym dzień wymagalności trzeciej raty kredytu;
        kolejne trzymiesięczne okresy obowiązywania stopy referencyjnej kończyły się w
        dniu poprzedzającym dzień, który datą odpowiada dniowi, w którym rozpoczął się
        poprzedni okres obowiązywania stopy referencyjnej, przy uwzględnieniu że rok ma
        365 dni, a miesiąc rzeczywistą ilość dni;
        marża, o której mowa w pkt b., odpowiada wysokości marży kredytów
        mieszkaniowych ponad średnią wartość WIBOR dla miesiąca, w którym został
        uruchomiony kredyt (pierwsza transza kredytu); informacja o jej wysokości dla
        poszczególnych miesięcy dostępna jest w tabeli „Marża kredytów mieszkaniowych”
        w arkuszu „Marża ponad śr. WIBOR-od 2005 r.” w kolumnie „Marża ponad średnią
        wartość WIBOR® 3M" opublikowanej przez Komisję Nadzoru Finansowego na
        stronie internetowej www.knf.gov.pl pod tytułem „Dane statystyczne opisujące
        marżę ponad średnią wartość WIBOR® dla potrzeb ugód dotyczących walutowych
        kredytów mieszkaniowych”;
        informacja o wysokości dziennej stopy referencyjnej WIBOR 3M dostępna jest w
        tabeli „Marża kredytów mieszkaniowych” opublikowanej przez Komisję Nadzoru
        Finansowego na stronie internetowej pod adresem: https://www.knf.gov.pl
        /dla_rynku/sad_polubowny_przy_KNF/mediacja/marza3articleld-7286 2&p_id=18
        pod tytułem „Dane statystyczne opisujące marżę ponad WIBOR® dla potrzeb ugód
        dotyczących walutowych kredytów mieszkaniowych”. Informacja o wysokości
        dziennej wartości wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M od 2021 roku wskazana jest
        w tabeli „Dane opóźnione" opublikowanej przez (...) na stronie internetowej (...);
        zachowany zostaje okres kredytowania aktualny na dzień sporządzenia Ugody,
        rozliczenie dotychczasowych spłat w ramach kredytu udzielonego na podstawie
        Umowy na poczet kredytu w PLN kształtuje się następująco:
          każda dotychczasowa spłata raty kredytu zostanie zaliczona w pierwszej
          kolejności na poczet rat odsetkowych, a następnie - rat kapitałowych kredytu w
          PLN. Powstała nadwyżka pomniejsza kapitał do spłaty kredytu, od którego
          naliczane są kolejne odsetki, a niedobór - powiększa kapitał do spłaty, od
          którego naliczane są kolejne odsetki;
          w przypadku spłat dokonanych bezpośrednio w CHF, spłaty przeliczone
          zostaną w oparciu o średni kurs NBP z dnia poprzedzającego spłatę raty;
          po zmianie waluty obcej kredytu na walutę PLN, pozostałe do spłaty zadłużenie
          (kapitał) Kredytobiorcy względem Banku z tytułu Umowy, na dzień
          sporządzenia Ugody wynosi 266.947,38 PLN (słownie złotych: dwieście
          sześćdziesiąt sześć tysięcy dziewięćset czterdzieści siedem, 38/100).
    Na skutek indywidualnych uzgodnień, Strony zgodnie postanawiają, że Kredyt udzielony
    na podstawie Umowy został w całości spłacony, a Bank dokona na rzecz Kredytobiorcy
    zwrotu kwoty, która na dzień sporządzenia Ugody wynosi 19.000,00 PLN [„kwota zwrotu”].
    10. Bank zwalnia Kredytobiorcę z długu (umarza zadłużenie), na kwotę 432.069,18 PLN.
    Kwota umorzenia stanowi kwotę wskazaną w ust. 3.

    11. Bank zobowiązuje się do zapłaty na rzecz Kredytobiorcy kwoty nadpłaty, o której
    mowa w ust. 9 powyżej, w kwocie 19.000,00 PLN w terminie 30 dni od dnia zawarcia
    niniejszej Ugody.
    Pytania
    1) Czy w wyniku zwolnienia z części długu (umorzenia kwoty 432.069,18 PLN) po stronie
      kredytobiorcy powstaje przychód, a w związku z tym Bank ma obowiązek informacyjny
      (tj. sporządzić informację PIT-11 zgodnie z właściwymi przepisami prawa?
    2) Czy do ww. opisu faktycznego i osiągniętego przychodu ma zastosowanie regulacja
      rozporządzenia Ministra Finansów dotycząca zaniechania poboru podatku
      dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
      hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe?
    3) Czy zgodnie z obowiązującymi przepisami, ugoda, w przypadku jej zawarcia na ww.
      warunkach podlega zwolnieniu z obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób
      fizycznych w całości, tj. zarówno jeśli chodzi o wskazaną w ugodzie kwotę zwolnienia z
      długu (umorzenia), tj. 432,069,18 zł jako „umorzoną" kwotę pozostałą do spłaty po
      przewalutowaniu kredytu, jak i zwróconą w ramach ugody na rzecz kredytobiorców
      kwoty określonej jako kwota nadpłaty, tj. 19.000 zł?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Według podatników, w opisanym stanie faktycznym mają zastosowanie przepisy
    Rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przy chodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz.U. 2024 poz. 1912 ze zm.). Kredyt
    posłużył na własne cele mieszkaniowe i zaciągnięty został na realizację jednej inwestycji
    mieszkaniowej. W mieszkaniu tym będącym jednym gospodarstwem domowym
    prowadzonym przez Państwa B.B. i A.A., na którego zakup został zaciągnięty kredyt
    podatnicy mieszkają od początku do chwili obecnej. Mieszkanie to w myśl przepisów
    stanowi jeden lokal mieszkalny. Stroną umowy kredytowej są dwie osoby fizyczne tj. B.B.
    (z domu (...)) i A.A. jednak osoby te nigdy nie korzystały z zaniechania poboru podatku od
    kwoty umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego. W związku z
    powyższym, stoją Państwo na stanowisku, że w opisanym stanie faktycznym w wyniku
    zwolnienia z części długu Bank nie ma podstaw do sporządzenia informacji PIT - 11, a
    powstały przychód w wysokości 432.069,18 zł (stan na 5 maja 2025 r.) podlega
    zaniechaniu poboru podatku dochodowego. Kredytobiorca w trwającym sporze z Bankiem
    ma prawo złożyć oświadczenie dotyczące spełnienia warunków do zaniechania poboru
    podatku dochodowego od osób fizycznych.
    W opinii Wnioskodawców, w przypadku zawarcia ugody w przedmiotowym stanie
    faktycznym, będą oni w całości zwolnieni z obowiązku zapłaty podatku dochodowego -
    zarówno w zakresie kwoty opisanej w ugodzie jako kwota umorzenia jak i kwoty opisanej
    jako zwrot nadpłaty.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika - tj. takie
        pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
        zainkasował, objął w posiadanie”;
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika -
        tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
        odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć
        do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i
        wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby
        stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Źródła przychodów
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu

      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Wskazali Państwo, że na podstawie proponowanej ugody bank umorzy Państwu
    zadłużenie i dokona na Państwa rzecz zwrotu określonej kwoty.
    Należy zatem przeanalizować skutki podatkowe powyższych czynności.
    Zwrot określonej kwoty
    Ugoda - jako jeden z typów umów - regulowana jest przepisami Kodeksu cywilnego.
    Zgodnie z art. 917 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    1071):
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy
    między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej
    niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez
    wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa
    stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy
    ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje
    od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów,
    zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.
    Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną
    ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się
    do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym
    podstawę zawarcia ugody.
    W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z którym kauzalność ugody
    przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć strony po zawarciu ugody.
    Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze wzajemnych ustępstw stron,
    zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub
    zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu istniejącego lub mogącego powstać.
    Instytucja kredytu została natomiast uregulowana przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony

      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega - co do zasady -
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Państwa skutki podatkowe z tytułu zwrotu określonej kwoty
    Jak wynika z opisu sprawy, Bank proponuje Państwu zwrot określonej kwoty. Z opisu
    sprawy wynika, że kredyt został przez Państwa spłacony, a Bank dokona na Państwa rzecz
    zwrotu nadpłaty.
    W przypadku zwrotu nadpłaconych wcześniej środków pieniężnych - taka operacja nie
    spełnia celu przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika - ani poprzez
    zwiększenie aktywów ani poprzez zmniejszenie jego pasywów. Po stronie Kredytobiorcy
    nie dochodzi do powstania przysporzenia majątkowego, bowiem otrzymuje on z
    powrotem zwrot swoich własnych środków, które wcześniej wpłacił tytułem spłaty kredytu
    ponad to, co powinien był zapłacić. Taka wypłata będzie więc kredytobiorcy neutralna
    podatkowo - po jego stronie nie powstanie przychód w rozumieniu przepisów ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym.
    Skoro więc otrzymają Państwo od banku zwrot nadpłaty, to otrzymana przez Państwa
    kwota w ogóle nie będzie stanowiła przychodu.
    Tym samym - nie będzie na Państwu ciążył obowiązek zapłaty podatku dochodowego od
    osób fizycznych z tego tytułu.
    Zatem w tej kwestii Państwa stanowisko jest prawidłowe.
    Umorzenie wierzytelności
    Odrębną kwestią jest umorzenie wierzytelności, które następuje w przypadku zwolnienia z
    długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania
    świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je
    przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.

    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy Kodeks
    cywilny:
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną Państwu kwotę wierzytelności z tytułu zaciągniętego kredytu
    należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9
    w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zaniechanie poboru podatku
    Jednakże zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102) w aktualnie obowiązującym brzmieniu zmienionym
    Rozporządzeniem Ministra Finansów z 20 grudnia 2024 r. (Dz. U. 2024 poz. 1912):
        1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
          kwot:
        1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
          przypadku gdy:
        a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
          mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego -
          gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
          inwestycji mieszkaniowej, oraz
        b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
          zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
          kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a
          inwestycji mieszkaniowej;
        2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
          udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
          indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
          zastosowania ujemnego oprocentowania.
        2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
        1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
        2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
        3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
          umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
          szczególności ubezpieczeń.
        3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki
          inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
          podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn.
          zm.), zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności

          z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu
          mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej
          ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
        4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem
          refinansowym lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny,
          zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę
          wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części
          odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego
        5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a,
          rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
        1) jednego gospodarstwa domowego albo
        2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
          mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna
          osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I
          grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983
          r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043).
        6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
          gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
          mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
          wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
        7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
          inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
          osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
          zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Stosownie do § 4a tego rozporządzenia:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, w przypadku pożyczek, o których mowa w §
      3 ust. 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia
      2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia:
        1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
          rozumieć kredyt, który został:
        1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
          podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
          uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw
          regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
        2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
          nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
          prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
          udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
          mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
        3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
          lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
        2. Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki
          określone w ust. 1.

    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
          mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu,
          a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
          wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem
          lub lokalem,
        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
          udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
          mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
          prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
          tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
          gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub
          udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt
          ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
          mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie
    następujące przesłanki:
    1. kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;
    2. kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
    3. kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
    4. kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego
      kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.
    Państwa skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności
    Jedną z przesłanek do skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie
    kredytu na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Z opisu sprawy wynika, że kredyt został przeznaczony na nabycie lokalu mieszkalnego.
    Zatem główna przesłanka została spełniona.
    Ponadto, z przedstawionych przez Państwa informacji wynika, że kredyt był udzielony
    przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot uprawniony do udzielania kredytów na
    podstawie odrębnych ustaw, kredyt był zabezpieczony hipotecznie i nie korzystali
    Państwo wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu zaciągniętego na
    własne cele mieszkaniowe i zabezpieczonego hipotecznie.

    Wobec spełnienia przesłanek wynikających z omawianego Rozporządzenia - będą Państwo
    mogli skorzystać z zaniechania poboru podatku w odniesieniu do umorzonej
    wierzytelności z tytułu kredytu zaciągniętego na zakup lokalu mieszkalnego
    mieszkaniowego. Co za tym idzie - nie będą Państwo zobowiązani do zapłaty podatku
    dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.
    Bank nie będzie miał obowiązku wystawienia Państwu informacji PIT-11 z tego tytułu.
    W tej kwestii Państwa stanowisko również jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa
    jest sam przepis prawa. Istotą interpretacji indywidualnej jest rozstrzygnięcie, czy
    prawidłowo postrzegają Państwo, jakie skutki prawne na gruncie określonych przepisów
    prawa podatkowego wywołuje przedstawiony przez Państwa stan faktyczny. W polskim
    systemie prawa podatkowego obowiązuje zasada samoobliczenia podatku. Wydanie
    interpretacji indywidualnej nie zwalnia podatnika z obowiązku obliczenia podstawy
    opodatkowania oraz zobowiązania podatkowego. Stąd też nie analizowałem
    przedstawionych przez Państwa kwot.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy
        zastosują się do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan A.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa

    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.