Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-887/09-4/BD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-09-23
Teza: Czy możliwe jest nadanie jednego numeru identyfikacji podatkowej dla Starostwa Powiatowego i Powiatu?
Słowa kluczowe: numer-Numer Identyfikacji Podatkowej (NIP); podatnik; powiat; starostwo; status; zgłoszenie-zgłoszenie rejestracyjne
Przepisy: [NIP] Ustawa o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników-Rozdział 1-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Starostwa Powiatowego, przedstawione we wniosku z dnia 7 lipca 2009 r. (data wpływu do: Ministerstwa Finansów 14 lipca 2009 r., Biura KIP w Lesznie 27 lipca 2009 r.), uzupełnionym pismem z dnia 8 września 2009 r. (data wpływu: 11 września 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zasad ewidencji i identyfikacji podatników i płatników w zakresie nadania numeru identyfikacji podatkowej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 lipca 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej zasad ewidencji i identyfikacji podatników i płatników w zakresie nadania numeru identyfikacji podatkowej. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 8 września 2009 r. o wskazanie własnego stanowiska w sprawie oraz o informację dotyczącą wniesienia opłaty.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Starostwo Powiatowe decyzją Urzędu Skarbowego z dnia 6 stycznia 1999 r. otrzymało numer identyfikacji podatkowej.

Powiat, mimo wyposażenia wprost w ustawie w osobowość prawną sam jako taki istnieje, ale nie funkcjonuje w sensie realizacji zadań lub występowania w obrocie prawnym. Dla stworzenia możliwości realizacji zadań publicznych oraz istnienia w obrocie prawnym Powiat działa przez swoje wybieralne organy przedstawicielskie. Sfera decyzyjna zastrzeżona jest dla Rady Powiatu lub Zarządu Powiatu, zaś sfera wykonawcza dla Zarządu Powiatu oraz organów administracji powiatu, w tym w szczególności Starostwa Powiatowego, które zapewnia realizację zadań Powiatu oraz jego obsługę techniczo-organizacyjną.

W dniu 28 listopada 2008 r. Starostwo Powiatowe podpisało skutecznie umowę z Wojewódzkim Funduszem Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej na realizację przedsięwzięcia pn. „Likwidacja (…)”. Podmiotami w tej umowie dotacji był WFOŚiGW oraz Powiat z numerem identyfikacji podatkowej Starostwa Powiatowego reprezentowanego przez Wicestarostę i Członka Zarządu.

W dniu 24 lipca 2009 r. Starostwo podpisało podobną umowę, jednak w tym roku WFOŚiGW zmienił zasady i oczekuje dodatkowo decyzji w sprawie nadania numeru identyfikacji podatkowej dla Powiatu.

W wyniku niejednoznacznych i niekonsekwentnych interpretacji organów podatkowych powstały wątpliwości kogo należy uznać za podatnika VAT, urząd - w tym przypadku Starostwo Powiatowe , czy jednostkę samorządu terytorialnego - w tym przypadku Powiat.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy możliwe jest nadanie numeru identyfikacji podatkowej dla podatnika o nazwie „Powiat – Starostwo Powiatowe ?
2.  Jeżeli tak, to jakie czynności należy podjąć, aby do aktualnie posiadanego numeru NIP, do danych adresata dopisać „Powiat”?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie ulega wątpliwości, że stronami umowy dotacji są: WFOŚiGW w (…), wyposażony ustawowo w osobowość prawną (art. 400 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska – t. j. Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150 ze zm.) oraz Powiat, również wyposażony w osobowość prawną z mocy ustawy (art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym – t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.). WFOŚiGW jest państwowym funduszem celowym w rozumieniu ustawy o finansach publicznych. Jest też jednorodnie zinstytucjonalizowany (art. 412 ustawy Prawo ochrony środowiska). Zadania WFOŚiGW podzielone są pomiędzy Radę Nadzorczą i Zarząd, który w zawieranych umowach reprezentuje Fundusz.

Powiat jest lokalną wspólnotą samorządową tworzoną przez wszystkich mieszkańców powiatu oraz odpowiednim terytorium (art. 1 ustawy o samorządzie powiatowym). Jest więc osobą prawną o niezinstytucjonalizowanym i osobowo nieokreślonym bycie, jak ma to miejsce w przypadku innych osób prawnych.

Powiat, mimo wyposażenia wprost w ustawie w osobowość prawną sam jako taki istnieje, ale nie funkcjonuje w sensie realizacji zadań lub występowania w obrocie prawnym. Dla stworzenia możliwości realizacji zadań publicznych oraz istnienia w obrocie prawnym, Powiat działa przez swoje wybieralne organy przedstawicielskie. Sfera decyzyjna zastrzeżona jest dla Rady Powiatu lub Zarządu Powiatu, zaś sfera wykonawcza dla Zarządu Powiatu oraz dla organów administracji powiatu, w tym w szczególności Starostwa Powiatowego, które zapewnia realizację zadań Powiatu oraz jego obsługę teczniczno-organizacyjną.

Nie jest możliwe wykonanie jakiejkolwiek czynności, która ustawowo zastrzeżona jest dla Powiatu przez sam Powiat bez udziału jednostek organizacyjnych Powiatu, w tym w zakresie obsługi finansowej, technicznej i prawnej bez Starostwa Powiatowego.

Powiat mimo wyposażenia bezpośrednio w osobowość prawną nie ma siedziby, adresu itp. Podobnie rzecz się ma ze Skarbem Państwa, Gminą czy Województwem. Nie wydaje się zatem sensownym i prawnie uzasadnionym twierdzenie, że Skarb Państwa, Województwo czy Powiat mogą być samodzielnie identyfikowane numerami dla konkretnych celów podatkowych (chociażby przez brak adresu, siedziby, podmiotów odpowiedzialnych za zobowiązania i uprawnionych do ich zaciągania). Jest to możliwe dopiero przy zastosowaniu konstrukcji instytucjonalnej wskazującej podmiot, a nawet konkretne osoby odpowiedzialne i upoważnione, szczególnie w zakresie zobowiązań.

Dlatego też, na gruncie prawa samorządowego i praktyki, wypracowano prawidłowy schemat reprezentacji spraw Powiatu, szczególnie w zakresie zaciągania zobowiązań.

Według tej reguły – w przedmiotowym przypadku – Powiat jako strona stosunku zobowiązaniowego określany jest w sposób następujący: „Powiat reprezentowany przez – tu: wskazani imiennie dwaj członkowie organu Powiatu, tj. Zarządu Powiatu”. Zarząd Powiatu wykonuje zadania Powiatu przy pomocy Starostwa Powiatowego (art. 33 ustawy o samorządzie powiatowym), a więc nie własne czy też Rady, ale Powiatu. Nie ma więc innej możliwości do realizacji zadań Powiatu. Występowanie więc przedstawicieli organów Powiatu jest prawnie konieczne dla skuteczności czynności prawnych (reprezentacja), zaś wykonanie zadań Powiatu zastrzeżone jest wyłącznie dla Starostwa oraz powiatowych jednostek organizacyjnych.

Ustawa o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników uniemożliwia wielokrotne składanie zgłoszenia identyfikacyjnego przez podatnika lub płatnika (art. 5 ust. 1), a formalny wykaz danych, które zgłoszenie identyfikacyjne winno zawierać (art. 5 ust. 3 cyt. wyżej ustawy) dodatkowo eliminuje Powiat z możliwości skutecznego zgłoszenia identyfikacyjnego.

W świetle powyższego żądanie decyzji w sprawie nadania numeru identyfikacji podatkowej dla Powiatu w miejsce dotychczas stosowanego numeru NIP Starostwa Powiatu we wszystkich zawieranych skutecznie przez 10 lat zobowiązaniach wydaje się nie mieć uzasadnienia. Stwierdzić można z całą pewnością, że numer identyfikacji podatkowej (NIP) nadany dla Starostwa Powiatu … decyzją z dnia 6 stycznia 1999 r. jest numerem identyfikacji podatkowej dla Powiatu.

Zdaniem Wnioskodawcy, możliwym i prawnie dopuszczalnym jest wystąpienie do właściwego organu podatkowego (urzędu skarbowego) o zmianę decyzji o nadaniu numeru NIP z dnia 6 stycznia 1999 r. poprzez uzupełnienie nazwy podatnika i dopisanie zwrotu: „Powiat”.

Podstawą do wystąpienia może być art. 155 kpa. Zmianie takiej nie sprzeciwia się żaden przepis szczególny, zmiana ta zgodna jest z interesem społecznym oraz uzasadnionym interesem strony.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zasady powstania powszechnego obowiązku ewidencyjnego dla celów podatkowych, w którego zakres wchodzi w szczególności obowiązek dokonania zgłoszenia identyfikacyjnego składanego w celu uzyskania numeru identyfikacji podatkowej, reguluje ustawa z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 269, poz. 2681 ze zm.).

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ww. ustawy, osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, podlegają obowiązkowi ewidencyjnemu oraz otrzymują numery identyfikacji podatkowej, zwane dalej NIP.

Stosownie do ust. 2 i ust. 3 cyt. wyżej przepisu, obowiązkowi ewidencyjnemu podlegają również inne podmioty niż wymienione w ust. 1, jeżeli na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, a w szczególności zakłady (oddziały) osób prawnych, płatnicy podatków oraz płatnicy składek ubezpieczeniowych – podmioty te również otrzymują numer identyfikacji podatkowej (NIP).

Powyższe oznacza, że każdy podmiot, który należy do jednej z ww. kategorii, jest obowiązany do złożenia zgłoszenia identyfikacyjnego. Obowiązek dokonania zgłoszenia identyfikacyjnego dotyczy podmiotów, które na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami lub płatnikami podatków.

W myśl art. 7 § 1 Ordynacji podatkowej (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, podlegająca na mocy ustaw podatkowych obowiązkowi podatkowemu.

Powiat, w rozumieniu ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.), jest jednostką samorządu terytorialnego. Posiada osobowość prawną i wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Jest właścicielem mienia i innych praw majątkowych oraz samodzielnie prowadzi gospodarkę finansową na podstawie budżetu powiatu.

Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym, organami powiatu są rada powiatu i zarząd. Zarząd jest organem wykonawczym powiatu (art. 26 ust. 1 powołanej ustawy), który w myśl art. 33 tej ustawy wykonuje zadania powiatu przy pomocy starostwa powiatowego oraz jednostek organizacyjnych powiatu, w tym powiatowego urzędu pracy.

Jak wynika z powyższego, starostwo powiatowe jest jednostką pomocniczą, służącą zarządowi do wykonania zadań powiatu oraz obsługi techniczno - organizacyjnej powiatu. Tak rozumiane starostwo powiatowe jest wyspecjalizowanym biurem o pewnym zespole pracowników oraz zasobie środków materialnych, danych do pomocy organowi w celu realizacji jego zadań i kompetencji.

Z rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 lipca 2006 r. w sprawie szczególnych zasad rachunkowości oraz planów kont dla budżetu państwa, budżetów jednostek samorządu terytorialnego oraz niektórych jednostek sektora finansów publicznych (Dz. U. z 2006 r. Nr 142, poz. 1020 ze zm.) wynika, że starostwo powiatowe nie ma możliwości prowadzenia odrębnej ewidencji księgowej, dotyczącej rozliczeń podatku od towarów i usług.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na mocy art. 15 ust. 2 ww. ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 cyt. wyżej ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji, których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336), jednostki samorządu terytorialnego zwolnione są od podatku od towarów i usług, w zakresie czynności związanych z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywanych w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powyższej konstrukcji prawnej jednoznacznie wynika, iż realizując czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (art. 5 ustawy o podatku od towarów i usług) we własnym imieniu i na własny rachunek (na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych), podatnikiem podatku VAT jest Powiat.

Starostwo Powiatowe jako jednostka wykonująca jedynie zadania Powiatu nie może być odrębnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zatem, wszelkie dokumenty wymagające oznaczenia (numeru) NIP sporządzane przez Starostwo dotyczące czynności przypisanych prawnie Powiatowi, powinny być sygnowane numerem NIP osoby prawnej, w której imieniu wykonywane są te czynności, czyli numerem NIP Powiatu.

Biorąc pod uwagę regulacje prawne wskazane w art. 2 ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników, stwierdza się, że każdy podmiot, który należy do jednej z wymienionych kategorii, jest obowiązany do złożenia zgłoszenia identyfikacyjnego. Należy podkreślić również, że nie jest prawnie dopuszczalna sytuacja nadania jednego NIP dwóm podmiotom, (z których jeden jest podatnikiem np. podatku od towarów i usług, a drugi płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych), jak również posługiwania się numerem identyfikacji podatkowej nadanym innemu podmiotowi. Numer identyfikacji podatkowej nie może być używany w oderwaniu od nazwy podmiotu, która występuje w decyzji administracyjnej o nadaniu NIP. Konsekwencją wydania ww. decyzji jest jednoznaczna identyfikacja podmiotu w systemie Poltax poprzez jego NIP i nazwę.

Wobec powyższego, podatnikiem podatku od towarów i usług w stosunku do całej działalności (Powiatu i Starostwa Powiatowego) jest wyłącznie Powiat jako jednostka samorządu terytorialnego, posiadająca osobowość prawną. Dlatego też dla celów podatku od towarów i usług Powiat i Starostwo powinny stosować jednakowe oznaczenie (numer identyfikacji podatkowej) – tj. NIP nadany Powiatowi oraz składać jedno rozliczenie deklaracyjne w podatku od towarów i usług.

Ponadto tut. Organ zwraca uwagę, iż w oparciu o art. 8 Ordynacji podatkowej, płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Zgodnie z art. 31 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, zwane dalej „zakładami pracy”, są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

Status prawny pracowników samorządowych określają przepisy ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1593 ze zm.). Stosownie do postanowień wspomnianej ustawy, pracownicy samorządowi są zatrudniani m. in. w starostwie powiatowym. Zakładem pracy dla tych osób jest zatem Starostwo Powiatowe i na nim spoczywa obowiązek poboru zaliczek na podatek dochodowy od dokonywanych wypłat ze stosunku pracy.

Starostwo Powiatowe jest, więc zakładem pracy dla pracowników samorządowych i to na nim spoczywa obowiązek poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych. W związku z powyższym Starostwo Powiatowe jako płatnik nie może posługiwać się numerem identyfikacji podatkowej Powiatu, ale powinno na potrzeby tych rozliczeń, posiadać swój odrębny NIP.

Biorąc pod uwagę opis stanu faktycznego sprawy w odpowiedzi na zadane pytanie tut. Organ stwierdza, że nie jest możliwe nadanie numeru identyfikacji podatkowej dla podatnika o nazwie „Powiat – Starostwo Powiatowe”, bowiem Powiat jako podatnik podatku od towarów i usług dla potrzeb rozliczeń w tym podatku powinien stosować NIP nadany Powiatowi. Natomiast na potrzeby rozliczeń w podatku dochodowym od osób fizycznych, Starostwo Powiatowe jako płatnik powinno stosować swój odrębny NIP.

W związku z udzieleniem na pytanie nr 1 odpowiedzi negatywnej, pytanie nr 2 stało się bezprzedmiotowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.