Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IP-PP2-443-1022/08-2/ASi
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-09-26
Teza: wniosek dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie uznania Zakładu Wnioskodawcy za zakład samodzielnie sporządzający bilans bądź za przedsiębiorstwo.
Słowa kluczowe: bilans; opodatkowanie; zakład; zbycie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 26 czerwca 2008r. (data wpływu 26 czerwca 2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   uznania Zakładu za zakład samodzielnie sporządzający bilans oraz opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji zbycia tego zkładu - **jest prawidłowe,**
*   w zakresie uznania za przedsiębiorstwo - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 czerwca 2008r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania Zakładu Agenta T. za zakład samodzielnie sporządzający bilans oraz opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji zbycia tego przedsiębiorstwa.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca (dalej: OFI lub Spółka), którego 100 % udziałowcem jest C. E. P. wchodzący w skład międzynarodowej grupy C. (dalej: Grupa C.), świadczy usługi dla instytucji finansowych w Polsce i za granicą. Zakres usług świadczonych przez OFI obejmuje:

1.  usługi agenta transferowego, księgowości funduszy oraz dystrybucji jednostek uczestnictwa dla instytucji finansowych, oraz
2.  usługi technologiczne dla instytucji finansowych oraz podmiotów z Grupy C. polegające na dostarczaniu technologii i rozwiązań informatycznych (aplikacje, programy, systemy komputerowe) oraz rozwijaniu już istniejących programów i aplikacji informatycznych według potrzeb zgłaszanych przez klientów.

Działalność gospodarczą OFI można zatem podzielić na dwa odrębne profile biznesowe.

1.Profil usług Agenta T.

OFI świadczy usługi Agenta T. od 1998 r. dla polskich funduszy inwestycyjnych, emerytalnych oraz ubezpieczeniowych. Od 2005r. portfel klientów OFI powiększył się o zagraniczne fundusze inwestycyjne, zarejestrowane na rynku polskim.

Usługi Agenta T. polegają m. in. na:

1.  prowadzeniu rejestrów uczestników/członków,
2.  prowadzeniu rejestrów Indywidualnych Kont Emerytalnych,
3.  prowadzeniu rejestru Generalnego Inspektora Informacji Finansowej,
4.  obsłudze baz danych dystrybutorów i uczestników funduszy,
5.  przyjmowaniu zleceń telefonicznych i internetowych,
6.  procesowaniu transakcji,
7.  rekonsyliacji transakcji,
8.  naliczaniu opłat i podatków od transakcji oraz przygotowywaniu raportów z tym związanych,
9.  rozwiązywaniu reklamacji,
10.  prowadzeniu korespondencji z uczestnikami/członkami,
11.  wysyłaniu odpowiednich potwierdzeń do uczestników/członków,
12.  obsłudze dystrybutorów,(w tym szkolenia dla pracowników dystrybutorów),
13.  archiwizowaniu dokumentacji.

W zakresie księgowości funduszy Spółka prowadzi księgi rachunkowe funduszy, świadczy bieżącą codzienną wycenę wartości aktywów oraz wartości jednostek uczestnictwa wraz z pełnym raportowaniem tych danych klientom, bankom-depozytariuszom oraz organom nadzoru.

Za pośrednictwem Internetu oraz telefonu prowadzona jest dystrybucja jednostek uczestnictwa funduszy inwestycyjnych. OFI prowadzi również infolinie, za pośrednictwem których klienci towarzystw mogą sprawdzić stan rejestru, zasięgnąć informacji na temat poszczególnych produktów. Usługi te świadczone są przez doświadczoną i wykwalifikowaną kadrę, która stanowi zdecydowaną większość personelu OFI.

2.Profil usług technologicznych (informatycznych).

Profil tej części działalności OFI rozwija się dynamicznie od 1998 r. poprzez tworzenie nowych aplikacji, programów oraz systemów informatycznych, jak i rozwijanie istniejących rozwiązań informatycznych na potrzeby użytkowników biznesowych z Polski, Luksemburga, Irlandii oraz Hong Kongu. W ramach działalności związanej z tworzeniem i rozwojem programów komputerowych oraz systemów informatycznych Spółka weryfikuje i analizuje zapotrzebowanie na rozwiązania i oprogramowanie (aplikacje) informatyczne wspomagające działalność agenta transferowego fund uszy inwestycyjnych i emerytalnych, przygotowuje rozwiązania i oprogramowanie informatyczne zgodnie z tymi zapotrzebowaniami oraz testuje i usprawnia przygotowane rozwiązania informatyczne. Działalność Spółki w tym zakresie obejmuje zarówno tworzenie nowego oprogramowania, jak i usprawnianie i modyfikacje już istniejących programów komputerowych i rozwiązań informatycznych. Opisane usługi świadczone są przez doświadczony i wykwalifikowany zespół pracowników. W ramach struktur C. zespół odpowiedzialny za ten profil działalności Spółki jest częścią regionalnego zespołu C (funkcjonującego w ramach Grupy C.). Wiąże się to z:

1.  dodatkową odrębną linią raportowania do regionalnego zespołu C
2.  dodatkowym odrębnym audytem korporacyjnym;
3.  dodatkowym odrębnym procesem kontroli i oceny wewnętrznej związanej z ryzykiem prowadzonej działalności (Risk Control SeIf Assessment);
4.  realizacją planów regionalnych.

OFl posiada w W…………trzy biura:

*   ul. C……………21
*   ul. B……………21
*   ul. C…………… 8.

W biurach przy Ul. C. oraz ul. B. zlokalizowana została zasadnicza działalność Spółki związana z pełnieniem funkcji A. T. Natomiast zasadnicza działalność Spółki związana z rozwojem technologii informatycznych mieści się w biurze przy ul. C………21.

Spółka planuje zbycie w przyszłości tej części swej działalności, która związana jest z obsługą funduszy inwestycyjnych, emerytalnych i ubezpieczeniowych (profil usług A.T.) na rzecz nabywcy, który zamierza kontynuować tę działalność przy użyciu zespołu składników nabytych od OFl. Biorąc pod uwagę, iż planowana transakcja stanowi zdarzenie przyszłe, w dalszej części opisu niniejszego wniosku Spółka opisywać będzie stan ściśle na dzień dokonania transakcji.

Zatem na dzień transakcji w Spółce istnieją i funkcjonują dwa wyodrębnione zakłady: Zakład Agenta T., oraz Zakład T., prowadzące działalność w zakresie, odpowiednio, profilu usług Agenta T. i profilu usług technologicznych, powołane uchwałą zarządu Spółki, która dokonała formalnego, organizacyjnego i finansowego wyodrębnienia dwóch zakładów w ramach struktury OFI.

Zakłady są wyposażone w odrębny majątek pozwalający na ich funkcjonowanie tzn.:

*   sprzęt biurowy (m.in. biurka, krzesła, szafy i szafki, regały);
*   urządzenia biurowe (telefony stacjonarne i komórkowe, faksy, drukarki, serwery, itp.);
*   sprzęt komputerowy wraz z oprogramowaniem,
*   inne składniki materialne i niematerialne, w tym środki trwałe i wartości niematerialne i prawne, niezbędne do prowadzenia działalności przez zakłady.

Ponadto odpowiednie umowy z dostawcami i klientami umożliwiające funkcjonowanie każdego z zakładów są im przypisane. Z tytułu realizacji tych umów zakłady prowadzą rozrachunki w sposób niezależny i ewidencjonują własne należności i zobowiązania.

Każdy z zakładów prowadzi działalność na wydzielonej powierzchni biurowej, na której jest zlokalizowany.

Zakład AgentaT. mieści się w biurze przy ul. C……….21, ul. B…………..21 oraz wydzielonej części pomieszczeń przy ul. C…………8, natomiast Zakład Technologii mieści się głównie przy ul. C…………8 oraz przy ul. C……..21.

Każdy z zakładów funkcjonuje w oparciu o umowy związane z działalnością OFI, odpowiadające profilowi prowadzonej przez te zakłady działalności (tj. umowy OFI przypisane są do zakładów zgodnie z kluczem podziału odpowiadającym profilowi prowadzonej przez zakłady działalności).

Zakłady posiadają odrębne regulaminy wewnętrzne regulujące zasady funkcjonowania każdego z nich oraz zadania, kompetencje i organizację wewnętrzną każdego z zakładów. Do zakładów przyporządkowani są pracownicy, których wiedza i doświadczenie pozwala na realizację zadań każdego z zakładów, zgodnie z profilem usług wymienionych na wstępie. Pracownicy zostali formalnie powiadomieni o ich przyporządkowaniu do zakładów. Każdy z zakładów jest traktowany jako oddzielny pracodawca z punktu widzenia przepisów prawa pracy. Oznacza to m. in, że pensje pracowników każdego z zakładów są wypłacane ze środków właściwego zakładu, na podstawie odrębnej dla każdego zakładu listy płac (przygotowywanych przez dział kadrowy). Każdy z zakładów ma odrębnie przypisaną kadrę kierowniczą. O utworzeniu zakładów zostali powiadomieni główni kontrahenci Spółki, co umożliwia tym podmiotom identyfikację zakładu Spółki, na rzecz którego wykonują usługi (umożliwia to również późniejsze przyporządkowywanie kwot wynagrodzenia należnego od zakładów Spółki).

Wraz z wyodrębnieniem organizacyjnym zakładów istnieje również ich wyodrębnienie finansowe. Każdy z zakładów posiada odrębne konto bankowe. Na moment utworzenia dla każdego z zakładów przygotowany został bilans otwarcia pozwalający na określenie pozycji finansowej każdego z zakładów. Każdy z zakładów rejestruje zdarzenia gospodarcze używając odpowiednich, przypisanych w sposób jednoznaczny kont rachunkowo-wynikowych i bilansowych. Każdy z zakładów posiada również własne, zdefiniowane w systemie finansowo-księgowym typy dokumentów, w ramach których prowadzi odrębną numerację ewidencjonowanych dowodów księgowych.

Zgodnie z uchwałą zarządu każdy z zakładów prowadzi odrębną księgowość tzn. posiada odrębny zestaw kont rachunkowo-wynikowych, bilansowych oraz odrębny zestaw dokumentów. Jednocześnie, na podstawie tej samej uchwały zakłady zostały zobligowane do sporządzania odrębnych sprawozdań finansowych.

Koszty ponoszone przez zakłady dzielą się na dwa rodzaje: te, które można powiązać wprost z działalnością danego zakładu oraz te, które z uwagi na swój ogólny charakter są kumulowane przez Zakład Agenta T., a następnie na podstawie noty obciążeniowej alokowane do Zakładu Technologii, w wartościach odpowiadających rzeczywistemu udziałowi. Rozliczenie należności/zobowiązania z tytułu noty następuje poprzez transfer gotówki.

Przykładem kosztów o charakterze ogólnym są koszty związane z bieżącą obsługą administracyjną biurową prawną i księgową rozliczane pomiędzy zakładami na zasadzie ryczałtowej. Zakład Agenta T. posiada zespół księgowy i prawny, gromadzi wszystkie koszty związane z bieżącą obsługą administracyjną biurową prawną i księgową a następnie obciąża ustaloną kwotą ryczałtową Zakład Technologii. W tym przypadku wysokość stawki ryczałtowej określona jest w oparciu o porównanie wynagrodzenia za tego typu usługi oferowanego przez podmioty zewnętrzne na rynku.

Analogiczny mechanizm jest zastosowany odnośnie kosztów ponoszonych przez Zakład Agenta T. Przykładem usług świadczonych w drugą stronę są usługi outsourcingowe w zakresie lT (informatycznym).

Usługodawcą w tym przypadku jest Zakład Technologii, usługobiorcą Zakład . Podobnie jak w przypadku kosztów obsługi administracyjnej, biurowej, prawnej i księgowej transakcja taka dokumentowana jest notą obciążeniową i rozliczana poprzez transfer gotówki pomiędzy stronami.

Zakłady prowadzą również odrębne rejestry sprzedaży i zakupów dla celów VAT, w taki sposób, aby ustalić wartości podatku VAT naliczonego i należnego wynikających z działalności każdego z zakładów (dane do deklaracji VAT-7 Spółki są uzyskiwane z połączenia rejestrów VAT obu zakładów). Zakłady rozpoznają również odrębnie wartości zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych dla pracowników przyporządkowanych do każdego z nich, na odrębnych kontach księgowych.

Zaimplementowane zasady finansowe i księgowe oraz polityka księgowa umożliwiają w efekcie sporządzanie odrębnych sprawozdań finansowych (tzn. bilansów i rachunków zysków i strat) dla każdego z zakładów, zgodnie z zasadami rachunkowości. Zakłady sporządzają okresowe (miesięczne) sprawozdania finansowe, w tym również bilanse oraz rachunki zysków i strat. Obowiązek sporządzania takich sprawozdań wynika z uchwały zarządu powołującej zakłady.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy wyodrębniony organizacyjnie i finansowo zgodnie z przedstawionym opisem Zakład . stanowi zakład samodzielnie sporządzający bilans w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT?
2.  Czy planowana przez Spółkę transakcja zbycia Zakładu (opisanego w części F niniejszego wniosku) nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, katalog czynności, które zostały wyłączone z opodatkowania VAT zawiera art. 6 ustawy o VAT. Zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zakładu (oddziału) samodzielnie sporządzającego bilans. Jednocześnie ustawa o VAT nie zawiera definicji przedsiębiorstwa oraz definicji zakładu (oddziału) samodzielnie sporządzającego bilans.

Zgodnie z ustalonymi poglądami doktryny prawa podatkowego, przedsiębiorstwo stanowi pewien zorganizowany zespół dóbr materialnych i niematerialnych zdolny do samodzielnej realizacji określonych zadań gospodarczych. Takie stanowisko znalazło potwierdzenie przykładowo w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej: WSA) w Warszawie z dnia 7 lutego 2008 r. (sygn. akt III SA/Wa 934/07; wyrok prawomocny). Natomiast zgodnie z utrwalonymi poglądami, zakład (oddział) stanowi organizacyjnie i finansowo wyodrębniony zespół składników materialnych i niematerialnych, funkcjonujący w ramach struktur przedsiębiorcy, który jest przeznaczony do realizacji określonych zadań gospodarczych. Jednostka taka musi jednocześnie posiadać kompetencje do sporządzania bilansu (elementu sprawozdania finansowego).

W świetle powyższego, pojęcie zakładu samodzielnie sporządzającego bilans powinno być utożsamiane z organizacyjnie i finansowo wyodrębnioną jednostką w ramach struktury podmiotu gospodarczego. Wyodrębnienie organizacyjne powinno, w ocenie Spółki, polegać na wyodrębnieniu składników majątkowych i niemajątkowych przeznaczonych do wykonywania określonych zadań gospodarczych, które łącznie stanowią organizacyjnie połączoną całość w ten sposób, iż tak wyodrębniona jednostka mogłaby stanowić odrębne przedsiębiorstwo funkcjonujące na rynku w sposób niezależny.

W ocenie Spółki, opisany w stanie faktycznym Zakład . wypełnia wskazane powyżej kryteria. Zakład został bowiem wyposażony w majątek (w tym środki trwałe i wartości niematerialne i prawne), który pozwala na jego niezależne funkcjonowanie na rynku. Do zakładu zostali również przyporządkowani pracownicy, którzy stanowią jeden z podstawowych elementów pozwalających na funkcjonowanie zakładu. Działalnością zakładu kieruje kierownik zakładu powołany uchwałą zarządu Spółki, a cały zakład został organizacyjnie i formalnie wyodrębniony w strukturach Spółki na podstawie uchwały zarządu oraz funkcjonuje w ustalonej lokalizacji.

Ponadto, Zakład został zobowiązany do samodzielnego sporządzania sprawozdania finansowego (tzn. bilansu oraz rachunku zysków i strat). Zakład sporządza okresowe sprawozdania finansowe. Zakład posiada wyodrębnione i przypisane w sposób jednoznaczny konta księgowe, a ewidencjonowanie zdarzeń gospodarczych w Spółce przebiega zgodnie z polityką rachunkowości zakładającą przyporządkowywanie każdego księgowania odpowiednio do jednego z istniejących zakładów. Dodatkowo, wyodrębnienie finansowe potwierdza również fakt, iż Spółka dokonuje rozliczeń pomiędzy funkcjonującymi w ramach jej struktur zakładami na zasadach takich, jakie zostałyby zastosowane, gdyby rozliczenia te dotyczyły odrębnych podmiotów.

Powyższe cechy pozwalające uznać daną jednostkę za zakład samodzielnie sporządzający bilans, w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, zostały również wskazane przez organy podatkowe w wydawanych indywidualnych interpretacjach prawa podatkowego.

Przykładowo, w postanowieniu Naczelnika I Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2007r. (sygn. 1471/VUR1/443-44/1/07/RB) oraz w decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (wydanej z upoważnienia Ministra Finansów) z dnia 5 października 2007 r. (sygn. IP-PP2-443-71/07-2/MS).

Wziąwszy powyższe pod uwagę, Strona stoi na stanowisku, że Zakład . stanowi zakład samodzielnie sporządzający bilans, o którym mowa w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, a w konsekwencji zbycie Zakładu będzie czynnością, pozostającą poza zakresem opodatkowania VAT.

Wyłącznie na marginesie należy zauważyć, że — w ocenie OFI — Zakład . (którego zbycie planuje Spółka) mógłby także zostać uznany za przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, a w konsekwencji jego zbycie również nie będzie podlegało opodatkowaniu VAT. Jak wynika z wyroku WSA w Warszawie z dnia 7 lutego 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 934/07, wykładnia tego przepisu, powinna odwoływać się do cywilistycznego ujęcia przedsiębiorstwa, co pozwala na zachowanie zgodności powołanego przepisu z nadrzędnymi normami prawa wspólnotowego: „Tak rozumianemu majątkowi w prawie polskim odpowiada pojęcie „przedsiębiorstwa” z art. 551 k.c. Przepis ten bowiem nadaje pojęciu „przedsiębiorstwo” znaczenie przedmiotowe tj. zespołu składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych”.

Z orzecznictwa Sądu Najwyższego wynika zaś, iż nawet jeżeli przedmiotem danej czynności prawnej nie jest całość składników majątkowych, ich zbycie może zostać uznane za zbycie przedsiębiorstwa, o ile stanowią one odpowiednio wyodrębnioną całość. W wyroku z dnia 8 kwietnia 2003 r. (sygn. akt IV GKN 51/01) Sąd Najwyższy stwierdził, iż „przedsiębiorstwem w znaczeniu przedmiotowym jest pewien zorganizowany zespół dóbr materialnych i niematerialnych przeznaczony do realizacji określonych zadań gospodarczych. Tak rozumiane przedsiębiorstwo może stanowić zakład lub oddział innego większego przedsiębiorstwa, w tym spółki prawa handlowego, a zatem takie oddziały czy zakłady dostatecznie wyodrębnione i odpowiednio zorganizowane stanowią przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 k. c.” \[podkreślenie Spółki\].

Również w powołanym wyroku WSA w Warszawie potwierdził, „że każdy zespół składników majątkowych, dający się wyodrębnić poprzez funkcjonalne powiązanie polegające na przydatności do realizacji określonego działania gospodarczego - bez względu na jego organizacyjne wyodrębnienie w postaci zakładu czy też oddziału - będzie przedsiębiorstwem w rozumieniu art. 551 k c. (….) Poszczególne składniki majątku staną się przedsiębiorstwem, jeżeli połączy je funkcja jaką łącznie mogą spełnić - realizować określone zadania gospodarcze”. Sąd zauważył również, że „Brak jest podstaw do uczynienia z wymogu samodzielnego sporządzania bilansu okoliczności decydującej o możliwości zastosowana art. 6 ust. 1 u. p. t. u”.

Powyższe orzeczenia potwierdzają funkcjonującą w doktrynie prawa podatkowego tzw. „koncepcję wieloprzedsiębiorczości” podmiotów gospodarczych. Zgodnie z tą koncepcją w ramach jednego podmiotu gospodarczego funkcjonować mogą odrębne przedsiębiorstwa.

W świetle powyższego nie ulega wątpliwości, że Z spełnia również definicję przedsiębiorstwa, która została zamieszczona w art. 55 1 k. c. Zbywany zakład będzie bowiem wyodrębniony organizacyjnie i finansowo oraz będzie umożliwiał samodzielne prowadzenie działalności w zakresie świadczenia usług agenta transferowego dla instytucji finansowych.

Zważywszy na powyższe, planowana transakcja zbycia Zakładu., niezależnie od uznania jego za zakład samodzielnie sporządzający bilans, czy za przedsiębiorstwo, będzie objęta regulacją art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

Spółka pragnie jednocześnie wskazać, iż przepis art. 6 pkt 1 ustawy o VAT wprowadza do polskiego porządku prawnego art. 19 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.1 2006, s. 1; dalej: dyrektywa VAT), który stanowi, iż w przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca. Analogiczne zasady mają zastosowanie w odniesieniu do usług, zgodnie z art. 29 dyrektywy VAT.

Oznacza to, że przy interpretacji art. 6 pkt 1 ustawy o VAT konieczne jest uwzględnienie treści art. 19 i art. 29 dyrektywy VAT oraz wykładni tych przepisów dokonanej przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości (dalej: ETS). Jak wynika z orzecznictwa ETS, celem przepisu art. 19 i art. 29 dyrektywy VAT (które zostały wprowadzone do polskiego porządku prawnego poprzez art. 6 pkt 1 ustawy o VAT) jest wyłączenie z zakresu opodatkowania VAT wszelkich przypadków zbycia przedsiębiorstwa lub jego części, przy pomocy której można samodzielnie wykonywać działalność gospodarczą (akapit 40 wyroku ETS w sprawie C-497/01 Zita Modes SARL przeciw Administration de l’enregistrement et des domaines). Należy ponadto zauważyć, iż zgodnie z poglądem wyrażanym przez ETS jeszcze w odniesieniu do VI Dyrektywy, w przypadku, gdy państwo członkowskie zdecyduje się na zastosowanie zasady zawartej w art. 19 i art. 29 dyrektywy VAT, powinno ją stosować do każdego przypadku zbycia przedsiębiorstwa lub jego części, przy pomocy której można samodzielnie wykonywać działalność gospodarczą. Poza zakresem tej regulacji pozostają tylko proste transakcje zbycia aktywów, takie jak sprzedaż zapasów towarów handlowych.

Podsumowując uwagi dotyczące prawa wspólnotowego, należy zatem zauważyć, że interpretacja przepisu krajowego powinna zapewniać osiągnięcie celu wyznaczonego przez implementowaną dyrektywę. Zakład ., którego zbycie planuje Spółka stanowi organizacyjnie i finansowo wyodrębnioną jednostkę organizacyjną która może być wykorzystywana do samodzielnej realizacji zadań gospodarczych w zakresie świadczenia usług agenta transferowego dla instytucji finansowych. Zatem planowane zbycie tego zakładu powinno pozostawać poza zakresem opodatkowania VAT.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego, stwierdzam co następuje.

Zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.) przepisów powołanej ustawy nie stosuje się do:

1.  transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zakładu (oddziału) samodzielnie sporządzającego bilans;
2.  czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy;
3.  działalności w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych, gier na automatach i gier na automatach o niskich wygranych, podlegającej opodatkowaniu podatkiem od gier na zasadach określonych w odrębnej ustawie.

W myśl przytoczonego przepisu transakcja zbycia przedsiębiorstwa lub zakładu samodzielnie sporządzającego bilans jest czynnością nie podlegającą ustawie z dnia 11 marca 2004 r. a w konsekwencji nie wymaga opodatkowania podatkiem VAT.

Pojęcie „transakcji zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, jest to zatem czynność, w ramach której następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem tej czynności jak właściciel.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa” czy „zakład (oddział)”, zatem dla potrzeb przepisów ustaw podatkowych należy stosować definicję zawartą w art. 55¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych, przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Natomiast w celu jego określenia terminu „zakład (oddział)”, należy odwołać się do przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t. j. Dz. U. z 2007r. Nr 155, poz. 1095 ze zm.). Przepis art. 5 pkt 4 tej ustawy stanowi, że oddziałem (zakładem) jest wyodrębniona i samodzielna organizacyjnie część działalności gospodarczej wykonywana przez przedsiębiorcę poza głównym miejscem wykonywania działalności. Stosownie do przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. z 2002r. Dz. U. Nr 76, poz. 694 ze zm.) – art. 11 ust. 2 i następne, jednostki posiadające oddziały (zakłady) mogą prowadzić księgi rachunkowe oddziałów (zakładów) w siedzibie jednostki lub oddziałów (zakładów).

Z opisanego zdarzenia przyszłego wynika, iż przedmiotem zbycia będzie Zakład, który jest zdolny do stanowienia ekonomicznie samodzielnej jednostki organizacyjnej (jest to jeden z dwóch profilów biznesowych Wnioskodawcy).

Ponadto określono, iż są to jednostki wyodrębnione organizacyjnie i finansowo, które na podstawie uchwały zostały zobligowane do sporządzania odrębnych sprawozdań finansowych.

Z powyższej analizy przepisów wynika, że zbycie tego zakładu (oddziału) nie podlega ustawie o VAT, o ile oddział ten samodzielnie sporządza bilans (czyli podlega przepisom ustawy o rachunkowości).

Jednocześnie tut. organ podatkowy nie może zgodzić się ze stanowiskiem Strony, iż Zakład Agenta T. mógłby zostać także uznany za przedsiębiorstwo.

Nie jest zbyciem przedsiębiorstwa przekazanie jego pewnych składników majątkowych, nawet jeśli stanowiłyby one jego część umożliwiającą wykonywanie działalności gospodarczej samodzielnie. Z opisanego stanu faktycznego wynika, że w chwili zbycia „zakładu sporządzającego samodzielnie bilans” nie będzie on stanowił przedsiębiorstwa u sprzedającego, a wyłącznie jego część. Niemniej jednak w powstałej sytuacji stwierdzić należy, że sama sprzedaż części przedsiębiorstwa stanowiącej zakład sporządzający bilans, nie oznacza sprzedaży przedsiębiorstwa.

Ponadto należy podkreślić, iż powołane przez Stronę wyroki: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, z 07 lutego 2008 roku (sygn. akt III Sa/Wa 934/07), Sądu Najwyższego z dnia 08 kwietnia 2003r. (sygn. akt IV CKN 51/01), Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie C-409/98 Zita Modes SARL przeciw Administration de I’enregistrement, a także interpretacja indywidualna Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 05 października (sygn. IP-PP2-443-71/07-2/MS), oraz postanowienie Naczelnika Pierwszego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie (sygn. 1471/VUR1/443-44/1/07/RB, są rozstrzygnięciami danych konkretnych przypadków, wiążą sądy i organy tylko w tym zakresie i nie mogą one być źródłem praw i obowiązków w innych sprawach.

Bowiem źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczpospolitej Polskiej są z zgodnie z art. 87 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 02 kwietnia 1997 roku (Dz. U. Nr 78, poz. 483) Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia.

Każdą sprawę organ podatkowy jest zobowiązany traktować indywidualnie, a orzeczenie podejmowane jest w oparciu o zebrany materiał dowodowy. Nie znając wyczerpującego stanu faktycznego organ podatkowy nie może opierać się na ustaleniach sądów bądź innych organów.

W związku z powyższym powołane wyroki nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa.

Uwzględniając powyższe, postanowiono jak na wstępie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.