Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.110.2025.4.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-16
Teza: Nieposiadanie stałego miejsca powadzenia działalności
gospodarczej w Polsce oraz sposób rozliczenia Projektu.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów
działalność-działalność gospodarcza-stałe miejsce
prowadzenia działalności
import-import usług
miejsce-miejsce opodatkowania
nabycie-wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 3. Wewnątrzwspólnotowe
nabycie towarów i wewnątrzwspólnotowa dostawa
towarów-Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 3. Wewnątrzwspólnotowe
nabycie towarów i wewnątrzwspólnotowa dostawa
towarów-Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Inni podatnicy-Inni podatnicy -
dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Inni podatnicy-Inni podatnicy -
importu usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 2. Miejsce świadczenia przy
wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Definicja podatnika przy określeniu
miejsca świadczenia usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Miejsce świadczenia usług na rzecz
podatnika
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 9-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 17-ust. 1-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 17-ust. 1-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 17-ust. 1-pkt 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 17-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 1-pkt 3
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 2-art. 25-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28b-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28b-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w
    zakresie nieposiadania stałego miejsca powadzenia działalności gospodarczej w Polsce
    oraz rozliczenia Projektu. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z
    14 kwietnia 2025 r. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A. SE jest spółką działającą jako spółka europejska z siedzibą w (...) i jest niemieckim
    rezydentem dla celów podatkowych (dalej: Spółka/Wnioskodawca).
    Spółka planuje realizację projektu w Polsce (dalej: Projekt) za pośrednictwem swojego
    oddziału zarejestrowanego w Danii - B. SE, (...) (dalej: Oddział), tj. Projekt w Polsce będzie
    realizowany przez Oddział.
    Oddział, na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej pomiędzy
    Niemcami a Danią oraz lokalnego (duńskiego i niemieckiego) prawa, traktowany jest jako
    stały zakład Spółki w Danii. Oddział w Danii nie jest traktowany jako oddzielny/niezależny
    rezydent podatkowy od Spółki. Jako stały zakład Spółki, dla potrzeb rozliczenia CIT Odział
    jest traktowany w Dani jako oddzielny podatnik, tj. wszystkie przychody i koszty
    przypisane do Oddziału podlegają opodatkowaniu w Danii i Oddział wypełnia deklaracje
    CIT i dokonuje płatności podatku dochodowego.
    Spółka posiada również w Polsce zagraniczny zakład, który obecnie składa zerowe
    deklaracje CIT. Zakład ten nie jest w ogóle zaangażowany w realizację Projektu.
    Wnioskodawca jest zarejestrowany jako podatnik VAT w Polsce, w tym również dla
    transakcji wewnątrzwspólnotowych i wypełnia swoje miesięczne obowiązki
    sprawozdawcze w zakresie podatku VAT.
    Projekt będzie realizowany na rzecz polskiej spółki kapitałowej (dalej: Nabywca). W ramach
    Projektu Spółka jest zobowiązana do dostawy na rzecz Nabywcy części składowych do
    budowy (...) (...) oraz następnie świadczenie usług nadzoru nad instalacją tych części w (...)
    przez Nabywcę. Instalacja części jest realizowana samodzielnie przez Nabywcę.
    W ramach Projektu, w dniu (...) 2023 r., Oddział zawarł z Nabywcą umowę na „dostawę
    (...)” (dalej: Umowa). Przedmiotem Umowy jest dostawa (...) oraz prace nadzorcze
    prowadzone przez pracowników Oddziału, tj. nadzór nad montażem, nadzór nad
    uruchomieniem oraz nadzór nad próbami (...).
    Wartość prac nadzorczych prowadzonych na miejscu realizacji Projektu w Polsce stanowić
    będzie około (...)% wartości całego Projektu. Pozostała część wartości Projektu dotyczy
    dostarczonych towarów i związanej z nimi dokumentacji.
    Prace nadzorcze będą realizowane przez Oddział w (...) Nabywcy zlokalizowanej w Polsce.
    Zgodnie z planem, prace na miejscu realizacji Projektu powinny rozpocząć się w (...) 2027
    r., tj. pracownicy Oddziału mają pojawić się na miejscu realizacji Projektu (...) 2027 r.
    Planowane jest aby prace na miejscu realizacji Projektu zakończyły się w (...) 2030 r.
    Zapewnienie nadzoru nad instalacją dostarczanych części jest niezbędne do
    prawidłowego uruchomienia i eksploatacji dostarczonych części. Oddział zobowiązany jest
    jedynie do zapewnienia obecności inżynierów, którzy posiadają odpowiednie kompetencje
    i będą nadzorować montaż i uruchomienie dostarczonych części.
    Inżynierowie wykonujący usługi nadzoru na miejscu realizacji Projektu w Polsce będą
    pracownikami zatrudnionymi i wynagradzanymi przez Oddział (dalej: Inżynierowie).

    Strategiczne i kluczowe działania Oddziału związane z zawarciem Umowy i spełnieniem jej
    warunków będą realizowane w przeważającej części w Danii. Sprzęt będzie produkowany i
    składany w Danii oraz w zakładach poddostawców Oddziału.
    Projekt będzie realizowany łącznie przez okres (...) miesięcy, z czego Inżynierowie będą
    obecni na miejscu realizacji Projektu w okresie (...) miesięcy. Z uwagi na fakt, że rola
    Oddziału na miejscu realizacji Projektu jest rolą nadzorczą, Inżynierowie Oddziału nie
    będą obecni na miejscu przez cały okres (...) miesięcy, tj. Inżynierowie Oddziału dołączą na
    miejsce realizacji Projektu na etapach, na których wymagany będzie ich nadzór nad
    pracami prowadzonymi przez Nabywcę. Inżynierowie będą odpowiedzialni za trzy rodzaje
    prac na miejscu realizacji Projektu, tj. za nadzór nad instalacją, nadzór nad
    uruchomieniem i próby (...).
    Prace na miejscu realizacji Projektu będą prowadzone na (...). Oddział planuje (...) dni
    pracy Inżyniera na (...), co daje łącznie (...) dni pracy (...). (...) dni pracy na (...) będą
    rozkładać się na poniższe okresy czasowe: przez (...) miesiąca będzie realizowany nadzór
    nad instalacją, przez (...) miesiąc będzie realizowany nadzór nad uruchomieniem, przez (...)
    miesiąca będą realizowane próby (...).
    Oddział zakłada, że w jednym czasie na miejscu realizacji Projektu, z uwagi na naturę
    prowadzonych prac, będzie oddelegowany jeden Inżynier.
    Zgodnie z zaplanowanym harmonogramem wszystkie poszczególne prace będą
    wykonywane w jednomiesięcznych okresach:
        Nadzór and instalacją - (...); (...); (...)..
        Nadzór nad uruchomieniem - (...); (...); (...).
        Próby (...) - (...); (...); (...).
    Prace nie będą wykonywane przez całe ww. jednomiesięczne okresy - pomiędzy
    poszczególnymi czynnościami Inżynierów będą występować przerwy, aby umożliwić
    Nabywcy instalację sprzętu od innych dostawców oraz inne prace, które nie wymagają
    nadzoru ze strony Inżynierów. Pomiędzy tymi działaniami Inżynierowie będą wracać do
    Danii.
    Na ten moment nie jest planowane aby przerwy pomiędzy tymi jednomiesięcznymi
    okresami były dłuższe niż (...) miesięcy, co jednak ostatecznie będzie zależne od tępa prac
    prowadzonych przez Nabywcę.
    Na miejscu realizacji Projektu Inżynierowie będą odpowiedzialni za nadzór nad instalacją,
    nadzór nad uruchomieniem i nadzór nad próbami (...), tj.:
        Sprzęt dostarczany dla Nabywcy jest wykonywany na zamówienie - w tym
        przypadku są to (...) z (...), instalacją hydrauliczną, itp. W konsekwencji, ważne jest,
        aby Nabywca w procesie ich instalacji na (...) postępował zgodnie z instrukcją
        instalacji przygotowaną przez Inżynierów - tym samym rolą Inżynierów na miejscu
        realizacji Projektu będzie sprawdzanie, czy Nabywca postąpił zgodnie z
        dostarczonymi instrukcjami.
        W zakresie nadzoru nad instalacją/nadzoru nad uruchomieniem, Inżynierowie będą
        sprawdzać, czy dostarczona instrukcja jest przestrzegana - tj. po zakończeniu przez
        Nabywcę instalacji/uruchomienia sprzętu dostarczonego przez Oddział,
        Inżynierowie pojawią się na miejscu realizacji Projektu, aby sprawdzić, czy prace
        wykonane przez Nabywcę zostały wykonane zgodnie z dostarczoną instrukcją.

        Próba (...) polegać będzie na teście (...) i całego wyposażenia, w którym uczestniczyć
        będą dostawcy, (...), które musi zatwierdzić poprawność funkcjonowania (...), oraz
        użytkownik końcowy. Inżynierowie Oddziału będą nadzorować te testy i doradzać w
        przypadku problemów z dostarczonym sprzętem.
    Wszystkie usługi świadczone przez Inżynierów na miejscu realizacji Projektu - tj. nadzór
    nad instalacją, nadzór nad uruchomieniem i próby (...) - mają wyłącznie charakter
    nadzorczy (wszystkie świadczone usługi są dalej zdefiniowane jako: Usługi Nadzorcze).
    Inżynierowie Oddziału nie będą fizycznie zaangażowani w prace na miejscu realizacji
    Projektu - tj. nie będą wykonywać usług instalacyjnych ani konstrukcyjnych. Tylko
    pracownicy Nabywcy będą odpowiedzialni za usługi instalacyjne i konstrukcyjne.
    Usługi Nadzorcze świadczone dla Projektu odbywają się na (...) i jako takie nie są związane
    z nieruchomościami położonymi w Polsce.
    Tylko Inżynierowie Oddziału mogą sprawować nadzór nad instalacją i uruchomieniem
    dostarczanego sprzętu ze względu na ich profesjonalną wiedzę na temat tego procesu. Ich
    profesjonalna wiedza i doświadczenie gwarantuje wykonanie instalacji i uruchomienia
    zgodnie z wymaganiami i dostarczoną instrukcją.
    Nadzór może obejmować wydawanie przez Oddział lub jego Inżynierów uwag lub
    dyspozycji w celu prawidłowej realizacji Projektu. Oddział nie będzie miał jednak żadnej
    kontroli ani nadzoru nad pracownikami Nabywcy, w szczególności nie będzie uprawniony
    do wydawania im poleceń służbowych.
    Dostawa sprzętu oraz Usługi Nadzorcze zostaną wykonane w ramach jednej umowy, tj.
    Umowy.
    Wnioskodawca/Oddział nie będzie wynajmował/posiadał/dzierżawił żadnych pomieszczeń
    w Polsce przeznaczonych do organizacji zakwaterowania i transportu na miejsce dla
    swoich pracowników. Inżynierowie Oddziału będą zakwaterowani na czas realizacji
    Umowy w hotelu w Polsce i będą wykonywać usługi nadzoru w (...) należącej do Nabywcy.
    Oddział nie będzie zatrudniał żadnych pracowników w Polsce. Odział nie będzie również
    miał żadnych stałych przedstawicieli handlowych ani innych osób pozyskujących nowych
    klientów dla Oddziału/Wnioskodawcy w Polsce. Inżynierowie Oddziału nie będą
    uprawnieni do zawierania lub negocjowania umów w imieniu i na rzecz Oddziału
    /Wnioskodawcy. Obecność pracowników, w tym Inżynierów lub przedstawicieli Oddziału w
    Polsce będzie miała miejsce wyłącznie w związku z wykonaniem Usług Nadzorczych.
    Osoby dedykowane przez Oddział do wykonywania Usług Nadzorczych na miejsce
    realizacji Projektu nie będą miały swobodnego dostępu do żadnych pomieszczeń w Polsce
    i w Polsce nie będzie dedykowanych pomieszczeń dla takich osób, aby umożliwić im
    wykonywanie pracy (np. dedykowane biuro, pokój, biurko).
    Osoby oddelegowane przez Oddział do wykonywania Usług Nadzorczych na miejsce
    realizacji Projektu nie będą miały zapewnionego lokalu/sprzętu (takiego jak komputer,
    drukarka itp.) w Polsce (wynajmowanego/dzierżawionego/będącego własnością Oddziału
    /Wnioskodawcy/jakiegokolwiek innego podmiotu). Jako że rola Inżynierów polega na
    nadzorowaniu, nie muszą oni i nie będą oni wykonywać swojej pracy na miejscu realizacji
    Projektu przy użyciu jakiegokolwiek sprzętu/przyborów/narzędzi.
    Wnioskodawca/Oddział nie będzie wynajmował/posiadał/dzierżawił żadnego lokalu w
    Polsce przeznaczonego na potrzeby realizacji Umowy (np. biura).
    Wnioskodawca/Oddział nie będzie zamawiał żadnych usług/towarów u podwykonawców,
    chyba, że jedna z części zamówionych u poddostawcy ulegnie awarii.
    Zarząd Spółki nie ma siedziby w Polsce.

    Inżynierowie Oddziału nie będą uprawnieni do udzielania instrukcji lub bieżącego
    zarządzania zespołem odpowiedzialnym za usługi instalacyjne lub konstrukcyjne. Oddział i
    Wnioskodawca nie są zaangażowani w prace instalacyjne lub konstrukcyjne na miejscu
    realizacji Projektu. Prace instalacyjne i konstrukcyjne pozostają w gestii Nabywcy.
    Kierownicy Projektów, którzy będą instruować Inżynierów i którym Inżynierowie będą
    składać raporty, będą przebywać w Danii.
    Decyzje biznesowe dotyczące realizacji Projektu podejmowane będą w Danii.
    Oddział i Wnioskodawca nie sprawują bezpośredniej kontroli nad pracownikami/zasobami
    technicznymi osób trzecich w Polsce (m.in. Nabywcy).
    Spółka nie posiada również oddziału, biura, personelu ani innej stałej fizycznej obecności
    w Polsce, poza Inżynierami Oddziału, którzy będą świadczyli Usługi Nadzorcze.
    Obecność pracowników Oddziału w Polsce ma charakter tymczasowy i jest związana ze
    świadczeniem Usług Nadzoru.
    Oddział jest odpowiedzialny za swój personel, w tym za Inżynierów.
    Nabywca i Spółka nie są podmiotami powiązanymi w rozumieniu polskiego prawa
    podatkowego.
    Spółka i Nabywca przewidują, iż w trakcie trwania Projektu mogą zostać zawarte ustalenia,
    które w ramach odrębnej umowy, zobowiążą Spółkę do świadczenia dodatkowych usług
    na rzecz Nabywcy (dalej: Dodatkowe usługi). Dodatkowe usługi będą świadczone z kraju
    siedziby Spółki lub Oddziału, bez związku z nieruchomościami położonymi na terytorium
    Polski i Usługami Nadzorczymi. Opodatkowanie VAT tych dodatkowych usług będzie
    podlegało zasadom ogólnym ustalania miejsca świadczenia dla potrzeb VAT.
    W uzupełnieniu do wniosku udzielili Państwo odpowiedzi na pytania:
    1) W jaki sposób jest realizowana działalność gospodarcza Spółki w kraju siedziby
      działalności oraz siedziby Oddziału (należy ogólnie bez wskazywania szczegółów lecz w
      sposób nie budzący wątpliwości wskazać jak Państwa Spółka prowadzi działalność w
      Niemczech oraz Danii, np. czy działalność w kraju siedziby/siedziby Oddziału ogranicza
      się tylko do posiadania biura, czy w kraju siedziby/siedziby Oddziału Państwa Spółka
      korzysta z jakichś magazynów, czy w kraju siedziby i/lub siedziby Oddziału odbywa się
      produkcja towarów, w sposób ogólny jakie zasoby osobowe i techniczne posiada w
      kraju siedziby i siedziby Oddziału, itp.)?
    Odp. A. SE to firma działająca jako spółka europejska z siedzibą w (...) i jest rezydentem
    podatkowym w Niemczech. Główna działalność Spółki w Niemczech polega na produkcji
    towarów, które są następnie dostarczane w Niemczech lub innych krajach UE i poza UE.
    Zakłady produkcyjne i magazyny firmy znajdują się w Niemczech. Spółka jest
    zarejestrowana w Polsce dla celów podatkowych. Posiada zagraniczny zakład w Polsce,
    który obecnie składa zerowe deklaracje CIT. Zakład ten nie jest w ogóle zaangażowany w
    realizację projektu opisanego w niniejszym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
    prawa podatkowego.
    Spółka posiada zarejestrowany oddział w Danii, B. SE, (...) (dalej: Oddział), dla którego
    wdroży w Polsce projekt objęty niniejszym wnioskiem. Oddział w Danii nie jest traktowany
    jako odrębny/niezależny podmiot od Spółki, lecz jako odrębny podatnik, tj. to Oddział
    składa deklaracje CIT i VAT oraz płaci podatki w swoim imieniu. Duński Oddział ma swoją
    siedzibę, zatrudnia personel, który zostanie oddelegowany do Polski w (...) roku w celu
    realizacji projektu. Ponadto Oddział posiada wystarczającą infrastrukturę w Danii, która
    pozwala mu działać i realizować projekt w Polsce, zatrudnia również znaczną liczbę
    pracowników. Oddział był wcześniej odrębnym/niezależnym podmiotem, ale został
    połączony z A. SE w (...) roku, w wyniku czego stał się oddziałem. Jednakże nie zmieniło to
    działalności gospodarczej prowadzonej przez Oddział, tj. z perspektywy biznesowej nadal
    działa jako odrębny/niezależny podmiot.

    W ramach umowy będącej przedmiotem niniejszego wniosku zakłady produkcyjne i
    magazyny znajdujące się w Danii zostaną zaangażowane do jego wykonania. Dodatkowo
    Spółka zaangażuje jednego poddostawcę w Hiszpanii.
    2) Czy na terytorium Polski będziecie Państwo współpracować z podmiotami trzecimi
      /podwykonawcami, prowadzącymi w Państwa imieniu działalność gospodarczą na
      terytorium Polski; jeśli tak, to na czym ta działalność będzie polegać i czy Państwa
      Spółka będzie posiadała bezpośrednią kontrolę nad zasobami osobowymi
      /technicznymi/rzeczowymi tego podmiotu trzeciego/podwykonawcy; na czym ta
      kontrola będzie polegała i w jaki sposób będzie realizowana?
    Odp. Spółka nie zamierza współpracować z żadnymi podwykonawcami ani angażować
    żadnych stron trzecich do realizacji Projektu w Polsce oraz do prowadzenia działalności
    gospodarczej w Polsce w imieniu Spółki.
    Wszyscy inżynierowie serwisowi oraz sprawujący nadzór nad pracami będą delegowani
    bezpośrednio z Danii na krótkie okresy, po kilka dni za każdym razem.
    3) Jakie konkretne postanowienia wynikają z umowy łączącej Państwa z Nabywcą co do
      przedmiotu umowy, zasad współpracy oraz wzajemnych rozliczeń? Do czego
      zobowiązane są strony w związku z zawartą umową?
    Odp. Przedmiot Umowy oraz wszystkie informacje dotyczące projektu i zasady
    współpracy, istotne z punktu widzenia wydania interpretacji indywidualnej zostały już
    przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego w złożonym wniosku. Uzupełniając te
    informacje, Spółka wyjaśnia, że faktury za projekt będą wystawiane przez Oddział jako
    podatnika w Danii. Płatności będą dokonywane przez Nabywcę na rzecz Oddziału.
    4) Jak dokładnie rozliczana będzie umowa z Nabywcą; czy dostawy towarów, prace
      nadzorcze (nadzór nad montażem, uruchomieniem oraz próbami (...)) oraz
      „Dodatkowe usługi” będą fakturowane osobno, jako oddzielne świadczenia?
    Odp. Przedmiotem projektu jest dostawa (...) wraz z nadzorem nad instalacją, nadzorem
    nad uruchomieniem i próbą (...). Wszystkie te czynności będą wykonywane w ramach
    jednego kontraktu. Oddział będzie wystawiał faktury odrębnie za odpowiednią część
    projektu (Kamienie milowe) oraz odrębnie za „Dodatkowe usługi”, jeśli faktycznie
    wystąpią. Kontrakt przewiduje protokoły odbioru, które Nabywca akceptuje za część lub
    całość wykonanych prac. Kamień milowy może dotyczyć częściowo wykonanego projektu
    lub na jego koniec. Może się zdarzyć, że jedna faktura zostanie wystawiona za
    zaakceptowaną część projektu, która dotyczy tylko dostawy towarów. Kontrakt obejmuje
    następujące Kamienie milowe płatności dla każdego projektu za nadzór/próby
    odbywające się w Polsce:
        Wstępne uruchomienie, (...);
        Próby odbiorcze w (...), (...);
        Próby odbiorcze na (...), (...).
    5) Na czym będą polegać „Dodatkowe usługi”, o których mowa we wniosku; należy
      wskazać informacje istotne z punktu widzenia ustalenia miejsca świadczenia tych
      usług.
    Odp. Oddział jest głównym wykonawcą projektu, a jego pracownicy będą wykonywać
    prace nadzorcze w Polsce. Zasadniczo „Dodatkowe usługi” nie będą uwzględnione w
    umowie dotyczącej projektu, ale mogą być świadczone na podstawie odrębnych
    zamówień w trakcie trwania projektu. Mogą to być np. usługi konserwacyjne i naprawcze
    lub niektóre modyfikacje projektu, które pojawią się w trakcie jego trwania, ale nie będą
    dotyczyć głównego przedmiotu kontraktu.

    Nie będą to usługi związane z nieruchomościami znajdującymi się w Polsce i mogą być
    również świadczone z Danii. W celu świadczenia takich usług, Oddział poda swój duński
    numer podatkowy.
    6) Który podmiot (spółka z siedzibą w Niemczech, oddział zarejestrowany w Danii) będzie
      świadczył „Dodatkowe usługi” i jakim numerem NIP będą się Państwo posługiwać w tej
      transakcji?
    Odp. Oddział jest głównym wykonawcą projektu, a jego pracownicy będą wykonywać
    prace nadzorcze w Polsce. Zasadniczo „Dodatkowe usługi” nie będą uwzględnione w
    umowie dotyczącej projektu, ale mogą być świadczone na podstawie odrębnych
    zamówień w trakcie trwania projektu. Mogą to być np. usługi konserwacyjne i naprawcze
    lub niektóre modyfikacje projektu, które pojawią się w trakcie jego trwania, ale nie będą
    dotyczyć głównego przedmiotu kontraktu.
    Nie będą to usługi związane z nieruchomościami znajdującymi się w Polsce i mogą być
    również świadczone z Danii. W celu świadczenia takich usług, Oddział poda swój duński
    numer podatkowy.
    7) Czy na terytoriom Polski będziecie Państwo nabywać jakieś towary lub usługi? Jeśli tak,
      to jakie? Czy nabywane na terytorium Polski towary lub usługi wykorzystywane będą
      na potrzeby działalności gospodarczej Spółki w Polsce?
    Odp. Spółka nie planuje zakupu żadnych towarów i usług w Polsce na potrzeby realizacji
    Projektu. Może się zdarzyć, że podczas pobytu pracowników Oddziału w Polsce zostaną
    zakupione usługi gastronomiczne lub noclegowe w związku z delegowaniem pracowników.
    8) Czy Państwa kontrahent (Nabywca w Polsce) jest czynnym podatnikiem podatku VAT?
      Czy jest zarejestrowany jako podatnik VAT-UE? Jakim nr NIP będzie się posługiwał w
      transakcji, o której mowa we wniosku?
    Odp. Nabywca jest zarejestrowany jako aktywny podatnik VAT również do celów transakcji
    wewnątrzwspólnotowych pod numerem NIP (...). Ponieważ dostawa odbywa się w Polsce i
    podlega polskiemu VAT, użyje tego numeru NIP do transakcji.
    9) Czy są Państwo producentem (...) dostarczanych do Nabywcy w Polsce, czy też
      nabywacie je od poddostawców (jeśli towary są nabywane od poddostawców to w jaki
      sposób odbywa się ich transport i kto jest odpowiedzialny za ten transport)?
    Odp. Towary będą produkowane przez podmiot trzeci poza Polską. Towary będą
    transportowane do Polski z innego kraju UE przez Spółkę na warunkach Incoterms DAP
    (...). Zgodnie z uzgodnionymi warunkami Incoterms DAP (...) „dostarczone do miejsca”,
    przeniesienie ryzyka ze Spółki na Nabywcę następuje, gdy towary dotrą do wyznaczonego
    miejsca i są przygotowane do rozładunku (w znaczeniu pełnego zakresu projektu -
    ukończenie nadzoru, prób (...), szkoleń). Oznacza to, że zakończenie wszystkich
    zobowiązań umownych przez Spółkę należy traktować jako dostawę do miejsca
    przeznaczenia.
    Umowa przewiduje protokoły odbioru, w których Nabywca akceptuje część lub całość
    wykonanych prac. Zakończenie dostawy zostanie potwierdzone protokołem. Protokoły
    odbioru mogą być częściowe lub na koniec projektu. W rezultacie powyższego Spółka
    przenosi prawo do dysponowania towarami na kupującego w momencie zakończenia
    projektu (ukończenia nadzoru, prób (...), szkoleń).
    10) W jakim kraju rozpoczyna się dostawa towarów (...) do Nabywcy? Gdzie (w jakim kraju)
      dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel? Kto jest
      organizatorem transportu i jakie podmioty biorą udział w transakcji związanej z
      dostawą (...)?
    Odp. Towary będą produkowane przez podmiot trzeci poza Polską. Planowane jest, że
    będą transportowane z Danii lub od poddostawcy z Hiszpanii. Towary będą
    transportowane do Polski z innego kraju UE przez Spółkę na warunkach Incoterms DAP

    (...). Zgodnie z uzgodnionymi warunkami Incoterms DAP (...) „dostarczone do miejsca”,
    przeniesienie ryzyka ze Spółki na Nabywcę następuje, gdy towary dotrą do wyznaczonego
    miejsca i są przygotowane do rozładunku (w rozumieniu pełnego zakresu projektu -
    ukończenie nadzoru, prób (...) i szkoleń). Oznacza to, że zakończenie wszystkich
    zobowiązań umownych przez firmę należy traktować jako dostawę do miejsca
    przeznaczenia.
    Umowa przewiduje protokoły odbioru, w których Nabywca akceptuje część lub całość
    wykonanych prac. Zakończenie dostawy zostanie potwierdzone protokołem. Protokoły
    odbioru mogą być częściowe lub na koniec projektu. W rezultacie powyższego Spółka
    przenosi prawo do dysponowania towarami na kupującego w momencie zakończenia
    projektu (ukończenia nadzoru, prób (...), szkoleń). Dostawa do Nabywcy następuje tylko w
    Polsce, ponieważ odbywa się po transporcie do Polski i zakończeniu wszystkich prac
    zawartych w opisie projektu.
    11) Czy na terytorium Danii posiadacie stałe miejsce prowadzenia działalności
      gospodarczej, które bierze udział w transakcji? Czy jesteście Państwo tam
      zarejestrowani do transakcji wewnątrzwspólnotowych? Jakim numerem NIP będą się
      Państwo posługiwać w transakcjach z Nabywcą?
    Odp. Zgodnie z duńskim prawem podatkowym B. SE, (...), z punktu widzenia prawna
    stanowi oddział prowadzący działalność gospodarczą w Danii. Ze względu na zasoby
    techniczne i osobowe zlokalizowane w Danii, oddział jest traktowany jako stałe miejsce
    prowadzenia działalności gospodarczej i stały zakład w Danii. Oddział jest zarejestrowany
    w Danii dla celów CIT i VAT (również dla celów wewnątrzwspólnotowych) i używa numerów
    identyfikacji podatkowej nadanych w tym kraju do transakcji podlegających
    opodatkowaniu w Danii. Na potrzeby transakcji będącej przedmiotem wniosku oddział
    będzie używał duńskiego numeru identyfikacji podatkowej w przypadku, gdy transakcja
    będzie podlegać duńskim podatkom.
    12) Czy dostawa towarów będących przedmiotem wniosku (...) na rzecz Nabywcy na
      terytorium Polski będzie stanowiła dla Państwa Spółki - w myśl przepisów
      obowiązujących na terytorium Danii - wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na
      rzecz Nabywcy, czy też będziecie Państwo przemieszczać na teren Polski towary, które
      w momencie przemieszczenia będą należały wciąż do Państwa a nie do Nabywcy
      (transakcja wewnątrzwspólnotowa na własną rzecz), a dopiero później, już na
      terytorium Polski, będziecie dokonywać ich sprzedaży dla Nabywcy?
    Odp. Będzie to wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, z warunkiem dostawy DAP, czyli
    Spółka płaci za odprawę celną, cła i podatki. Towary będą produkowane przez podmiot
    trzeci poza Polską. Planowane jest, że będą transportowane z Danii lub od poddostawcy z
    Hiszpanii. Towary będą transportowane do Polski z innego kraju UE przez Spółkę na
    warunkach Incoterms DAP (...).
    13) Czy zamierzają Państwo zawierać umowy z innymi kontrahentami (niż Nabywca
      wymieniony we wniosku) na terytorium Polski; jeśli tak, to kto będzie zawierał umowy
      z kontrahentami w imieniu Państwa Spółki w zakresie prowadzonej w Polsce
      działalności; jakie, do kogo należące i na terytorium jakiego państwa znajdujące się
      zasoby osobowe oraz techniczne (urządzenia/narzędzia) będą w tym procesie
      wykorzystywane?
    Odp. Obecnie Spółka nie ma planów zawierania umów z innymi podmiotami w Polsce.
    Pytania (oznaczone we wniosku nr 2 i 3)
    1) Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym Spółka nie posiada w Polsce
      stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej dla potrzeb VAT?
    2) Jeżeli odpowiedź na pytanie 1 jest twierdząca, czy prawidłowym jest:

        a) zastosowanie przez Spółkę mechanizmu odwrotnego obciążenia i rozliczenie
        podatku VAT w Polsce z tytułu dostawy Projektu lub jego części oraz
        Dodatkowych usług przez Nabywcę w zakresie w jakim stanowią one świadczenie
        usług na gruncie VAT?
        b) naliczenie przez Spółkę podatku VAT z tytułu dostawy Projektu w zakresie w jakim
        dostawa Projektu lub jego części będzie stanowiła dostawę towarów dla potrzeb
        VAT w Polsce?
    Państwa stanowisko w sprawie (do pytania oznaczonego we wniosku nr 2 i 3)
    1) Realizacja Projektu przez Spółkę nie spowoduje powstania w Polsce stałego miejsca
      prowadzenia działalności gospodarczej dla potrzeb VAT.
    2) W związku z brakiem stałego miejsca prowadzenia działalności dla potrzeb VAT w
      Polsce:
        a) Spółka będzie zobowiązana do zastosowania mechanizmu odwrotnego
        obciążenia w zakresie w jakim dostawa Projektu lub jego części oraz Dodatkowe
        usługi będą stanowiły świadczenie usług dla potrzeb VAT w Polsce. W takim
        przypadku podatnikiem z tytułu dostawy Projektu będzie Nabywca.
        b) Spółka będzie zobowiązana do naliczenia podatku VAT z tytułu dostawy Projektu
        w zakresie w jakim dostawa Projektu lub jego części będzie stanowiła dostawę
        towarów dla potrzeb VAT w Polsce.
    W przedmiocie pytania pierwszego:
    Przepisy ustawy o VAT, jak i przepisy wykonawcze do tego aktu prawnego nie definiują
    pojęcia „stałe miejsce prowadzenia działalności”.
    Definicja stałego miejsca prowadzenia działalności zawarta została w art. 11 pkt
    Rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r.
    ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (dalej: Rozporządzenie 282/2011), zgodnie z
    którym, cyt:
    „1. Na użytek stosowania art. 44 dyrektywy 2006/112/WE „stałe miejsce prowadzenia
    działalności gospodarczej” oznacza dowolne miejsce - inne niż miejsce siedziby
    działalności gospodarczej podatnika, o którym mowa w art. 10 niniejszego rozporządzenia
    - które charakteryzuje się wystarczającą stałością oraz odpowiednią strukturą w zakresie
    zaplecza personalnego i technicznego, by umożliwić mu odbiór i wykorzystywanie usług
    świadczonych do własnych potrzeb tego stałego miejsca prowadzenia działalności
    gospodarczej.
    2. Na użytek stosowania następujących artykułów „stałe miejsce prowadzenia działalności
    gospodarczej” oznacza dowolne miejsce - inne niż miejsce siedziby działalności
    gospodarczej podatnika, o którym mowa w art. 10 niniejszego rozporządzenia - które
    charakteryzuje się wystarczającą stałością oraz odpowiednią strukturą w zakresie zaplecza
    personalnego i technicznego, by umożliwić mu świadczenie usług, które wykonuje:
        a) art. 45 dyrektywy 2006/112/WE;
        b) począwszy od 1 stycznia 2013 r. - art. 56 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2006/112
        /WE;
        c) do 31 grudnia 2014 r. - art. 58 dyrektywy 2006/112/WE;
        d) art. 192a dyrektywy 2006/112/WE.
    3. Fakt posiadania numeru identyfikacyjnego VAT sam w sobie nie jest wystarczający, by
    uznać, że podatnik posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.”
    Ponadto, zgodnie z art. 22 ust. 1 Rozporządzenia 282/2011, cyt.:

    „Aby określić stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, na rzecz
    którego świadczona jest usługa, usługodawca analizuje charakter i zastosowanie
    świadczonej usługi.
    W przypadku gdy charakter i zastosowanie świadczonej usługi nie pozwalają usługodawcy
    określić stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, na rzecz którego
    świadczona jest usługa, określając to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej,
    analizuje on w szczególności, czy umowa, zamówienie i numer identyfikacyjny VAT
    przyznany przez państwo członkowskie usługobiorcy i przekazany usługodawcy przez
    usługobiorcę wskazują stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej jako miejsce
    odbioru usługi i czy stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej jest tożsame z
    podmiotem płacącym za usługę.
    W przypadku gdy na mocy akapitów pierwszego i drugiego niniejszego ustępu nie można
    określić stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, na rzecz
    którego świadczona jest usługa, lub gdy usługi objęte art. 44 dyrektywy 2006/112/WE są
    świadczone na rzecz podatnika w ramach umowy obejmującej co najmniej jedną usługę
    wykorzystywaną w sposób nieidentyfikowalny i niewymierny, usługodawca ma prawo
    stwierdzić, że usługi są świadczone na rzecz miejsca, w którym usługobiorca ma siedzibę
    działalności gospodarczej.”
    Dodatkowo, zgodnie ze zdaniem drugim art. 53 Rozporządzenia 282/2011, cyt. „W
    przypadku gdy zasoby stałego miejsca prowadzenia działalności wykorzystuje się jedynie
    do zadań administracyjnych, takich jak księgowość, fakturowanie i odzyskiwanie
    należności, uznaje się, że nie są one wykorzystywane do celów realizacji dostawy towarów
    lub świadczenia usług.”
    W celu zdefiniowania tego pojęcia należy odnieść się również do przepisów Dyrektywy VAT
    2006/112 (dalej: Dyrektywa VAT).
    Zgodnie z art. 44 Dyrektywy VAT: „Miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika
    działającego w takim charakterze jest miejsce, w którym podatnik ten posiada siedzibę
    swojej działalności gospodarczej. Jeżeli jednak usługi te są świadczone na rzecz stałego
    miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika znajdującego się w miejscu
    innym niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest
    stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej. W przypadku braku takiej siedziby
    lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej miejscem świadczenia usług
    jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą ma stałe miejsce zamieszkania lub
    zwykłe miejsce pobytu.”
    W związku z faktem, że pkt. 14 preambuły do Rozporządzenia 282/2011 wskazuje, iż „Aby
    zapewnić jednolite stosowanie zasad dotyczących miejsca dokonania transakcji
    podlegających opodatkowaniu, należy wyjaśnić pojęcia, takie jak: siedziba działalności
    gospodarczej podatnika, stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, stałe
    miejsce zamieszkania oraz zwykłe miejsce pobytu. Stosowanie możliwie jak najbardziej
    precyzyjnych i obiektywnych kryteriów powinno ułatwić stosowanie tych pojęć w praktyce;
    należy przy tym uwzględniać orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości” - orzecznictwo
    takie powinno zostać uwzględnione dokonując wykładni m.in. pojęcia stałego miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej dla potrzeb VAT.
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) wielokrotnie wypowiadał się w
    przedmiocie wskazanych w przepisach unijnych warunków kształtujących definicję stałego
    miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, np.: wyrok TSUE z dnia 7 maja 2020 r., C-
    547/18, cyt.: „jeżeli najbardziej użytecznym łącznikiem w celu określenia miejsca
    świadczenia usług z podatkowego punktu widzenia, a zatem łącznikiem głównym, jest
    miejsce, w którym podatnik ma siedzibę działalności gospodarczej, uwzględnienie stałego
    miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika stanowi odstępstwo od tej
    ogólnej zasady, jeżeli są spełnione określone warunki (wyrok z dnia 16 października 2014
    r., Welmory, C-605/12, EU:C:2014:2298, pkt 53, 56)”.

    Biorąc pod uwagę powyższe regulacje unijne jak i wskazane stanowisko TSUE należy
    stwierdzić, iż determinanty stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej
    zawierają się w łącznym spełnieniu poniższych warunków:
    1. Wystarczający poziom stałości miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.
    2. Występowanie odpowiedniej struktury w zakresie zaplecza personalnego i
      technicznego.
    3. Prowadzenie działalności gospodarczej w sposób umożliwiający odbiór i wykorzystanie
      usług świadczonych dla własnych potrzeb tego stałego miejsca prowadzenia
      działalności gospodarczej - niezależność tego miejsca.
    Mając na względzie definicję pojęcia „stałego miejsca prowadzenia działalności
    gospodarczej” zawartą w art. 11 ust. 1 Rozporządzenia 282/2011, należy zwrócić uwagę na
    użycie spójnika „oraz”. Oznacza to, że brak spełnienia choćby jednego ze wskazanych
    warunków prowadzi do uznania, iż nie powstało stałe miejsce prowadzenia działalności w
    rozumieniu przepisów o VAT.
    Z opisu zdarzenia przyszłego Spółki wynika, że żaden z powyższych warunków nie jest
    spełniony, co skutkuje brakiem stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce, co
    znajduje potwierdzenie w poniższym uzasadnieniu.
    Ad. 1 Wystarczający poziom stałości miejsca prowadzenia działalności gospodarczej
    Żaden z przytoczonych przepisów Dyrektywy VAT ani Rozporządzenia 282/2011 nie
    wskazuje jak należy interpretować pojęcie wystarczające stałości miejsca prowadzenia
    działalności.
    Zgodnie z definicją Słownika Języka Polskiego PWN, pojęcie „stały” oznacza m.in.
    „pozostający w tym samym miejscu i położeniu”, „trwale związany z jakimś miejscem lub
    jakąś osobą; też: bywający gdzieś często”, „nieulegający zmianom”, „trwający bez przerwy”,
    czy też „odbywający się regularnie”.
    W świetle powyższych określeń, kluczowe dla spełnienia warunku wystarczającej stałości
    jest osiągnięcie określonego stopnia zaangażowania, który determinował będzie
    ukształtowany i nieprzemijający sposób prowadzenia działalności.
    Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem organów podatkowych „stałe miejsce
    prowadzenia działalności charakteryzować się musi pewnym określonym stopniem
    zaangażowania, które pozwala na uznanie, że działalność prowadzona jest w tym miejscu
    nie w sposób przemijający, czy też okresowy. Konieczna jest zatem pewna określona
    minimalna skala działalności, która stanowi zewnętrzną oznakę, że działalność w tym
    miejscu prowadzona jest stale.” (np. interpretacje indywidualne wydane przez Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej sygn. 0114-KDIP1-2.4012.384.2021.3.RST, 0114-KDIP1-
    2.4012.294.2022.2.RD, 0114-KDIP1-2.4012.59.2021.2.AC).
    Sposób wykładni warunku wystarczającego poziomu stałości miejsca prowadzenia
    działalności gospodarczej był niejednokrotnie przedmiotem orzeczeń TSUE. Przykładem
    może być wyrok z dnia 4 lipca 1985 r., w sprawie C-168/84, Gunter Berkholz przeciwko
    Finanzamt Hamburg-Mitte-Altstadt. cyt.: „kontekstu koncepcji użytych w art. 9 oraz z jego
    celu wynika, że, jak stwierdzono powyżej, usług tych nie można uznać za świadczone w
    miejscu prowadzenia działalności innym, niż miejsce siedziby usługodawcy, chyba że to
    miejsce prowadzenia działalności jest pewnych minimalnych rozmiarów oraz stale obecne
    są w nim zasoby zarówno ludzkie, jak i techniczne konieczne do świadczenia usług. (...)
    Na pierwsze pytanie Finanzgericht należy zatem odpowiedzieć następująco: art. 9(1) VI
    Dyrektywy z 17.5.1977 r. należy interpretować tak, iż instalacja dla celów prowadzenia
    działalności komercyjnej, takiej jak eksploatacja automatów do gry, na pokładzie statku
    żeglującego po otwartym morzu poza terytorium kraju może być uznana za stałe miejsce
    prowadzenia działalności w rozumieniu tego przepisu jedynie, jeśli to stałe miejsce
    prowadzenia działalności pociąga za sobą stałą obecność zasobów tak ludzkich, jak i

    technicznych, koniecznych do świadczenia tych usług i nie jest właściwe uznanie tych
    usług za wykonane w miejscu, gdzie usługodawca posiada swoją siedzibę.”
    Wskazane stanowisko TSUE, zgodnie z którym w celu uznania, że miejsce prowadzenia
    działalności ma charakter stały, niezbędne jest zaangażowanie odpowiedniej struktury
    osobowej i technicznej, potwierdzają również sądy administracyjne. Przykładem może być
    wyrok WSA w Gliwicach z 28 lipca 2020 r., sygn. I SA/Gl 141/20, cyt.: „Kierując się
    powyższymi wskazaniami, wynikającymi również z innych wyroków TSUE, dotyczących
    ustalenia miejsca stałego prowadzenia działalności wskazać należy, że konieczna jest
    pewna określona minimalna skala aktywności, która stanowi zewnętrzne znamię, że
    działalność w tym miejscu prowadzona jest stale (orzeczenie C-231/94), tj. w sposób stały,
    powtarzalny i nieprzemijający (orzeczenie 168/84), wymagana jest też minimalna trwałość
    poprzez zgromadzenie stałych zasobów ludzkich i technicznych koniecznych dla
    świadczenia określonych usług w sposób niezależny (orzeczenie C-73/06 czy C-260/95)”.
    Zgodnie z opisanym planowanym modelem działalności:
        Spółka za pośrednictwem Oddziału będzie realizować Projekt w Polsce.
        Projekt jest z góry zaplanowany na określony czas realizacji, przy czym rzeczywista
        obecność Inżynierów w Polsce będzie ograniczona wyłącznie do kilkudziesięciu dni
        w roku.
        Po każdej wykonanej części Projektu (zakończeniu określonych w harmonogramie
        prac nadzorczych) Inżynierowie będą wracać do Danii, nie będą zostawać w Polsce
        do czasu realizacji kolejnej fazy Projektu. W Polsce przez cały czas trwania Projektu
        nie będzie przebywał żaden Inżynier ani inna osoba uprawniona do prowadzenia w
        imieniu Oddziału Projektu.
        Spółka nie będzie dysponowała miejscem, które można uznać za siedzibę czy biuro,
        zarówno jako własne zasoby jak i zasoby Nabywcy.
        Ściśle określony zakres Usług Nadzoru wyklucza wykonywanie w Polsce
        jakichkolwiek innych czynności poza ustalonymi, w szczególności podejmowanie
        czynności zarządzania nad Projektem, zawierania umów czy reprezentacji Oddziału.
        Większa część Projektu i większe zaangażowanie czasu i ludzi w realizację Projektu
        następuje w Danii - prace projektowe, produkcyjne montażowe odbywają się na
        terytorium Danii.
    Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że nie są spełnione przesłanki dla uznania,
    że stopnień zaangażowania Spółki poprzez Oddział w Polsce jest wystarczający lub
    działalność prowadzona jest w danym miejscu w sposób stały.
    Warto również podkreślić, iż dla potrzeb realizacji Projektu Spółka/Oddział nie będzie
    dokonywać zakupów towarów lub usług, które miałyby być bezpośrednio wykorzystane
    przy jego realizacji. Oznacza to, iż realizacja Projektu w Polsce będzie odbywać się
    wyłącznie poprzez dostawę (...) oraz Usługi Nadzorcze Inżynierów polegające wyłączenie
    na nadzorze nad działaniami Nabywcy. Zatem jedyne czynności podejmowane w Polsce
    mają na celu realizację Projektu i nie prowadzą do podejmowania innych działań, niż te
    które są ściśle określone dla danej fazy Projektu.
    Przekazywanie uwag czy dyspozycji Nabywcy odbywać się będzie wyłącznie w celu
    świadczenia Usług Nadzoru i w żadnych momencie realizacji Projektu nie ma prowadzić
    do sprawowania kontroli nad zasobami Nabywcy.

    Wniosek: działalność gospodarcza realizowana przez Spółkę za pośrednictwem Oddziału
    nie charakteryzuje się stopniem zaangażowania pozwalającym na uznanie, że kryterium
    wystarczającej stałości zostało spełnione.
    Ad. 2 Występowanie odpowiedniej struktury w zakresie zaplecza personalnego i
    technicznego
    Przesłanka posiadania odpowiedniej struktury w zakresie zaplecza personalnego i
    technicznego dla utworzenia stałego miejsce prowadzenia działalności wynika
    bezpośrednio zarówno z przepisów unijnych definiujących to zagadnienie, jak i z
    ugruntowanego orzecznictwa TSUE w tym zakresie.
    Przykładowo, w wyroku TSUE z 3 czerwca 2021 r., C-931/19 Titanium Ltd przeciwko
    Finanzamt Österreich wskazano iż: „Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału
    pojęcie „stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej” wymaga stałej obecności
    zasobów ludzkich i technicznych niezbędnych do świadczenia określonych usług. Wymaga
    ono zatem wystarczającego stopnia trwałości oraz struktury, która z punktu widzenia
    zasobów ludzkich i technicznych jest w stanie umożliwić samodzielne świadczenie
    rozpatrywanych usług (wyrok z dnia 28 czerwca 2007 r., Planzer Luxembourg, C-73/06, EU:
    C:2007:397, pkt 54 i przytoczone tam orzecznictwo). W szczególności struktura
    pozbawiona własnego personelu nie może mieścić się w zakresie pojęcia „stałego miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej” (zob. podobnie wyrok z dnia 17 lipca 1997 r., ARO
    Lease, C-190/95, EU:C:1997:374, pkt 19).”
    Zastosowanie koniunkcji poprzez użycie spójnika „i” oznacza, iż spełnienie przesłanki
    będzie miało miejsce jedynie wówczas gdy obecna będzie zarówno odpowiednia struktura
    personalna jak i odpowiednia struktura techniczna. Potwierdzeniem powyższego może
    być wyrok NSA z dnia 16 lutego 2016, sygn. I FSK 2004/13, cyt. „Drugą z przesłanek, którą
    należy wziąć pod uwagę przy kwalifikacji stałego miejsca prowadzenia działalności to
    odpowiednia struktura w zakresie zaplecza personalnego i technicznego (...).
    Dla uznania bowiem danego miejsca za stałe miejsce prowadzenia działalności konieczne
    jest spełnienie dwóch warunków - obecności personelu oraz zaplecza technicznego. Stałe
    miejsce prowadzenia działalności to struktura wyposażona zarówno w środki techniczne,
    jak i w czynnik ludzki. Bez czynnika ludzkiego dana struktura nie jest stałym miejsce
    prowadzenia działalności.”
    Zgodnie z opisanym zdarzeniem przyszłym:
        Spółka nie jest właścicielem żadnych nieruchomości czy powierzchni, z którym
        można by powiązać działalność Spółki w Polsce. Wynajem miejsc hotelowych na
        czas pobytu Inżynierów w Polsce nie może być uznany za takie miejsce, ponieważ
        służy on wyłącznie zaspokajaniu potrzeb osobistych Inżynierów.
        Spółka za pośrednictwem Oddziału nie sprawuje kontroli nad zasobami
        technicznymi i personalnymi Nabywcy. Uwagi czy dyspozycje kierowane do
        Nabywcy będą miały jedynie na celu wykonanie Usług Nadzoru i montażu zgodnie z
        Instrukcją. Nabywca prowadzi prace montażowe wyłącznie na własną rzecz.
        Oddział nie zatrudnia żadnych pracowników w Polsce. W szczególności nie ma
        stałych przedstawicieli handlowych ani innych osób pozyskujących nowych klientów
        Rola Inżynierów polega wyłącznie na nadzorowaniu prac Nabywcy, dlatego nie
        muszą oni i nie będą wykonywać swojej pracy na miejscu realizacji Projektu przy
        użyciu jakiegokolwiek sprzętu/przyborów/narzędzi.
        Spółka za pośrednictwem Oddziału czy samodzielnie nie sprowadzi do Polski
        urządzeń czy narzędzi, które miałyby być wykorzystane przy realizacji Projektu.

        Inżynierowie będą jedynymi osobami obecnymi w Polsce dla potrzeb realizacji
        Projektu. Managerowi Projektu jak wszystkie inne osoby podejmujące decyzje w
        Projekcie pozostają w Danii.
        Spółka nabywa lub może nabywać w Polsce dodatkowe usługi, takie jak np. usługi
        doradztwa, czy inne usługi pośrednictwa. Przedmiotowe usługi nie są lub nie byłyby
        bezpośrednio i wyłącznie związane z działalnością gospodarczą Spółki.
    Biorąc powyższe pod uwagę, nie ulega wątpliwości, iż:
        Spółka nie posiada w Polsce ani własnego zaplecza personalnego ani własnego
        zaplecza technicznego.
        Na potrzeby realizacji Projektu w Polsce nie będzie w sposób stały obecny personel
        Oddziału - Inżynierowie będą przyjeżdżać do Polski na miesięczne okresy
        świadczenia Usług Nadzoru. Po zakończeniu danego etapu Usług Nadzoru będą
        wracać do Danii.
        Do dyspozycji Oddziału i jej Inżynierów nie zostaną postawione żadne zasoby
        Nabywcy - pomieszczenia, biura, narzędzia, które mogłyby służyć im do realizacji
        Projektu.
        Wszelkie decyzje w zakresie prowadzonej w Polsce działalności gospodarczej oraz
        Projektu są związane z realizacją znajdującej się w Danii, gdzie odbywa się realna
        kontrola nad działalnością Spółki w Polsce.
    Wniosek: Warunek występowania odpowiedniej struktury w zakresie zaplecza
    personalnego i technicznego w ocenie Spółki nie zostanie w przypadku Projektu w Polsce
    spełniony.
    Powyższe potwierdzają organy podatkowe w wydanych interpretacjach indywidualnych
    jak również orzecznictwo sądów administracyjnych:
    - interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej dnia
    11 kwietnia 2022 r., sygn.: 0114-KDIP1-2.4012.12.2022.2.PC, cyt.: „W analizowanej sprawie
    bowiem nie posiadacie Państwo jakiekolwiek kontroli nad zasobami osobowymi
    Usługodawcy oraz nad zasobami technicznymi/rzeczowymi Usługodawcy. Nie posiadacie
    również wpływu na to jaka część zasobów technicznych/rzeczowych Usługodawcy zostanie
    wykorzystana do świadczenia usług, nie posiadacie wpływu na to jaka część zasobów
    osobowych Usługodawcy zostanie wykorzystana do świadczenia usług na rzecz Spółki.
    Państwa Spółka nie ma również wpływu na czas pracy zasobów osobowych Usługodawcy.
    Zatem należy stwierdzić, że Państwa Spółka nie posiada zaplecza personalnego i
    technicznego na terytorium Polski, tym samym nie jest spełniona podstawowa przesłanka
    do uznania, że Spółka na terytorium Polski posiada stałe miejsce prowadzenia działalności
    gospodarczej. W analizowanym przypadku nie można więc uznać, że Państwa Spółka
    zorganizowała odpowiednie zasoby świadczące o prowadzeniu samodzielnej działalności
    gospodarczej na terytorium Polski. Państwa Spółka nie dysponuje odpowiednimi
    zasobami osobowymi i technicznymi oraz nie sprawuje kontroli nad takimi zasobami
    należącymi do Usługodawcy co oznacza brak spełnienia podstawowych przesłanek
    świadczących o prowadzeniu w sposób stały działalności gospodarczej na terytorium
    kraju. Zatem, Państwa Spółka nie posiada na terytorium Polski stałego miejsca
    prowadzenia działalności, a sam fakt nabywania usług magazynowo logistycznych od
    Usługodawcy nie może powodować automatycznego uznania, że istnieje na terytorium
    Polski stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.”

    - interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej dnia
    17 listopada 2021 r., sygn.: 0114-KDIP1-2.4012.384.2021.3.RST, cyt.: „dla istnienia stałego
    miejsca prowadzenia działalność nie jest konieczne posiadanie własnego zaplecza
    personalnego oraz technicznego i kryterium to może być spełnione również w przypadku
    korzystania przez Spółkę z personelu i infrastruktury technicznej Usługodawcy. Niemniej
    jednak korzystanie przez Wnioskodawcę z usług Usługodawcy nie oznacza, że jego
    zaplecze personalne i techniczne pozostaje w bezpośredniej zależności od Wnioskodawcy
    i stanowi jego stałe miejsce prowadzenia działalności. W analizowanej sprawie Spółka nie
    ma kontroli nad zasobami osobowymi oraz technicznymi i rzeczowymi Usługodawcy, jak
    również nie ma i nie będzie miała wpływu jak część tych zasobów ma zostać wykorzystana
    do świadczenia usług na jego rzecz. Zatem Spółka nie zorganizowała w Polsce zaplecza
    traktowanego jak własne świadczącego o prowadzeniu części działalności gospodarczej na
    terytorium Polski.”
    - wyrok WSA w Gliwicach z 28 lipca 2020 r., sygn. akt I SA/Gl 141/20, cyt.: „Podkreślenia
    wymaga, że owej koniecznej kontroli skarżącej nad personelem i zapleczem technicznym
    w Polsce nie można wywodzić z ustalonych między skarżącą, a Usługodawcami zasad
    świadczenia usług, które - co oczywiste - określane są pomiędzy stronami każdej tego
    rodzaju umowy i z uprawnień strony do żądania spełnienia warunków ustalonych przez
    kontrahentów.”
    - wyrok WSA w Warszawie z 12 lipca 2017 r., sygn. akt III SA/WA 1979/16, cyt.: „choć
    personel taki nie musi być "własny" (jak wyżej wskazał Sąd, w pełni akceptowalny jest
    outsourcing), to jednak wymagane jest określone władztwo nad takim personelem. Usługi
    zawsze przecież wykonuje jakiś personel, toteż pominięcie tego wymogu władztwa
    oznaczałoby, że to kryterium jest spełnione zawsze, niezależnie od zakresu uprawnień
    podmiotu do władczego kierowania takim personelem, sprawowania nad nim kontroli
    albo narzucania sposobu wykonywania zleconej usługi. Pracownicy Podwykonawcy nie
    mogą być więc uznani za element zasobów Skarżącej.”
    Ad. 3. Prowadzenie działalności gospodarczej w sposób umożliwiający odbiór i
    wykorzystanie usług świadczonych dla własnych potrzeb tego stałego miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej
    Jak wynika z treści przepisu art. 11 ust. 1 Rozporządzenia 282/2011 dla wykreowania
    stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej nie wystarczy, że dany podmiot
    posiada w Polsce jakąkolwiek strukturę w zakresie zaplecza personalnego i technicznego.
    Struktura ta musi umożliwiać mu odbiór i wykorzystywanie usług świadczonych do
    własnych potrzeb stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej - w sposób
    niezależny od działalności prowadzonej w miejscu siedziby.
    Potwierdzeniem powyższego może być wyrok TSUE z 16.10.2014, C-605/12 w sprawie
    Welmory Sp. z o.o. v. Dyrektor Izby Skarbowej w Gdańsku, cyt.: „Z orzecznictwa Trybunału
    w tej dziedzinie (zob. w szczególności wyrok Planzer Luxembourg, C#73/06, EU:C:2007:
    397, pkt 54 i przytoczone tam orzecznictwo), którym bezpośrednio inspiruje się brzmienie
    art. 11 rozporządzenia wykonawczego można wywnioskować, że stałe miejsce
    prowadzenia działalności powinno charakteryzować się wystarczającą stałością oraz
    odpowiednią strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, by umożliwić mu
    odbiór i wykorzystywanie usług świadczonych do własnych potrzeb tego stałego miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej.”
    Zgodnie ze wskazanym zakresem Projektu:
        W ramach Projektu Oddział dostarczy (...) oraz będzie wykonywał Usługi Nadzorcze
        w (...) w Polsce, tj. nadzór nad montażem, nadzór nad uruchomieniem oraz próby

        (...). Projekt będzie realizowany łącznie przez okres (...) miesięcy, z czego
        Inżynierowie będą obecni na miejscu realizacji Projektu przez kilka dni w okresie (...)
        miesięcy.
        Strategiczne i kluczowe działania Oddziału związane z zawarciem Umowy i
        spełnieniem jej warunków będą realizowane w przeważającej części w Danii:
        Ø Sprzęt będzie produkowany i montowany w Danii oraz w zakładach
        poddostawców Oddziału,
        Ø kierownicy, którzy będą instruować Inżynierów i Inżynierowie będą składać im
        raporty będą znajdować się w Danii,
        Ø decyzje biznesowe dotyczące realizacji projektu będą podejmowane w Danii.
        Zapewnienie nadzoru nad instalacją dostarczanych części jest niezbędne do
        prawidłowego uruchomienia i eksploatacji dostarczonych części:
        Ø Oddział zobowiązany jest do zapewnienia Inżynierów, którzy posiadają
        odpowiednie kompetencje i będą nadzorować montaż i uruchomienie
        dostarczonych części. Ich profesjonalna wiedza i doświadczenie gwarantuje
        wykonanie instalacji i uruchomienia zgodnie z wymaganiami i dostarczoną
        instrukcją.
        Ø Inżynierowie Oddziału nie będą uprawnieni do udzielania instrukcji lub bieżącego
        zarządzania zespołem odpowiedzialnym za usługi instalacyjne lub konstrukcyjne.
        Ø Oddział jest odpowiedzialny za swój personel, w tym za Inżynierów.
        Zasoby osobowe i techniczne Oddziału obecne w Polsce będą ograniczone czasowo
        i organizacyjnie:
        Ø Obecność pracowników Oddziału w Polsce będzie miała charakter tymczasowy i
        będzie związana wyłącznie ze świadczeniem Usług Nadzoru.
        Ø Inżynierowie pracujący na miejscu realizacji Projektu w Polsce będą zatrudnieni
        przez Oddział i oddelegowani z zakładu Oddziału zlokalizowanego we (...) w Danii.
        Inżynierowie nie będą obecni na miejscu przez cały okres (...) miesięcy. Zgodnie z
        planem (...) dni pracy Inżyniera jest przewidziane na jeden (...), co daje łącznie (...)
        dni pracy (...).
        Ø Wnioskodawca/Oddział nie będzie wynajmował/posiadał/dzierżawił żadnego
        lokalu w Polsce przeznaczonego na potrzeby realizacji Umowy (np. biura).
        Ø Wnioskodawcy/Oddział nie będzie wynajmował/posiadał/dzierżawił żadnych
        pomieszczeń w Polsce przeznaczonych do organizacji zakwaterowania i
        transportu na miejsce dla swoich pracowników.
        Ø Oddział nie będzie zatrudniał żadnych pracowników w Polsce - brak stałych
        przedstawicieli handlowych czy innych osób pozyskujących nowych klientów dla
        Oddziału/Wnioskodawcy w Polsce.
        Ø Inżynierowie nie będą mieli zapewnionego sprzętu (takiego jak komputer,
        drukarka itp.) w Polsce (wynajmowanego/dzierżawionego/będącego własnością
        Oddziału/Wnioskodawcy/ jakiegokolwiek innego podmiotu).
        Ø Zarząd Spółki nie ma siedziby w Polsce.

        Ø Oddział i Wnioskodawca nie będą sprawować bezpośredniej kontroli nad
        pracownikami/zasobami technicznymi osób trzecich w Polsce (w szczególności
        nad zasobami Nabywcy).
        Ø Inżynierowie Oddziału nie będą uprawnieni do zawierania lub negocjowania
        umów w imieniu i na rzecz Oddziału/Wnioskodawcy.
        Wnioskodawca/Oddział nie będzie zamawiał żadnych usług/towarów u
        podwykonawców.
    Biorąc pod uwagę powyższe należy uznać, iż zarówno sposób organizacji i zarządzania
    Projektem przez Oddział jak i obecność zasobów ludzkich i infrastruktury technicznej w
    Polsce nie pozwala na uznanie jego działalności w Polsce za prowadzonej w sposób stały i
    niezależny od działalności prowadzonej w miejscu siedziby.
    Co więcej Usługi Nadzorcze nad pracami wykonywanymi przez Nabywcę, nie dają podstaw
    do uznania, iż Inżynierowie sprawują jakąkolwiek kontrolę nad zasobami Nabywcy w
    Polsce, która umożliwiałaby Oddziałowi niezależnego prowadzenia działalności
    gospodarczej w Polsce.
    Nabywca wykonuje prace montażowe na swoją rzecz a jedynie nadzór Inżynierów może
    zagwarantować wykonanie tych prac zgodnie z Instrukcją i w sposób umożliwiający
    prawidłowe funkcjonowanie (...).
    Wniosek: W świetle powyższego, przesłanka prowadzenia działalności gospodarczej w
    sposób umożliwiający odbiór i wykorzystanie usług świadczonych dla własnych potrzeb
    tego stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej nie jest spełniona w
    przypadku Spółki działającej za pośrednictwem Oddziału.
    Powyższe stanowisko Spółki potwierdzają również organy podatkowe w wydanych
    interpretacjach indywidualnych oraz sądy administracyjne wydanych orzeczeniach,
    przykładowo:
    - interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej dnia
    21 listopada 2021 r., sygn.: 0114-KDIP1-1.4012.561.2021.2.JO, cyt.: „Montaż urządzeń
    stanowiący złożony proces, wymagający specjalistycznych umiejętności ma zostać
    zrealizowany na terenie fabryki Nabywcy w Polsce, gdzie montaż maszyny następuje przy
    użyciu własnych zasobów technicznych i osobowych, a pracownicy Spółki mogą korzystać
    z niektórych zasobów technicznych Nabywcy (np. pomieszczeń socjalnych i sanitarnych).
    Jednakże Spółka nie będzie posiadała bezpośredniej kontroli nad jakimkolwiek zapleczem
    Nabywcy. Natomiast w zakresie współpracy z Podwykonawcą, Spółka udziela niezbędnych
    wskazówek i dokonuje odbioru wykonanych prac, lecz nie sprawuje bezpośredniej kontroli
    nad zasobami/zapleczem Podwykonawcy. Co więcej, oprócz przedmiotowej dostawy z
    montażem Spółka nie prowadzi żadnej innej działalności na terytorium Polski, w
    szczególności nie zatrudnia pracowników, nie wynajmuje również biur, magazynów ani
    innych pomieszczeń. [...] nie można uznać, że w analizowanym przypadku jest spełnione
    kryterium stałości prowadzonej na terytorium kraju, stwierdzić należy, że Spółka nie
    posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.”
    - interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 8 marca 2022 r.,
    nr 0114-KDIP1-2.4012.549.2021.3.JO, cyt.: „Zatem, pomimo dostarczania towarów do
    Magazynu znajdującego się na terytorium Polski oraz nabywania w tym celu usług od A.
    nie można uznać, że Państwa Spółka na terytorium Polski niezależnie od działalności
    prowadzonej w Niemczech posiadając zaplecze personalne i techniczne prowadzi w
    sposób stały działalność gospodarczą. Co prawda, dla istnienia stałego miejsca
    prowadzenia działalność nie jest konieczne posiadanie własnego zaplecza personalnego
    oraz technicznego i kryterium to może być spełnione również w przypadku korzystania
    przez Państwa Spółkę z personelu i infrastruktury technicznej A. Niemniej jednak

    korzystanie przez Państwa Spółkę z usług A. nie oznacza, że jego zaplecze personalne i
    techniczne pozostaje w bezpośredniej zależności od Państwa Spółki i stanowi jego stałe
    miejsce prowadzenia działalności. Państwa Spółka mimo, że podjęła współpracę z A. i
    planuje dokonywać sprzedaży towarów magazynowanych na terytorium Polski przez czas
    nieograniczony, nie zorganizowała w Polsce zaplecza traktowanego jak własne
    świadczącego o prowadzeniu części działalności gospodarczej na terytorium Polski.”
    - interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 25 stycznia 2022r.,
    nr 0114-KDIP1-2.4012.542.2021.3.RST. cyt.: „Mając na uwadze orzecznictwo TSUE,
    powyższe przepisy prawa oraz okoliczności rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że
    Spółka nie będzie posiadała stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w
    Polsce. Spółka nie zorganizuje bowiem na terytorium kraju w sposób stały odpowiednich
    zasobów ludzkich i technicznych umożliwiających samodzielne prowadzenie działalności w
    kraju. Z opisu sprawy wynika, że Spółka planuje dokonać na terytorium Polski tzw.
    dostawy z montażem. Przy tym, część prac montażowych na terytorium Polski będzie
    wykonywana przez pracowników podwykonawcy, jednak Spółka nie będzie sprawowała
    bezpośredniej kontroli nad zapleczem podwykonawców (wykonawców instalacji
    elektrycznych i monterów), a jedynie pośredni nadzór. [...] Nie można zatem uznać, że
    działalność gospodarcza prowadzona w Polsce ma charakter stały, wyrażony w
    szczególności jako zamiar podatnika co do prowadzonej działalności z tego miejsca w
    sposób permanentny/długofalowy. Dla uznania, że dany podmiot posiada na terytorium
    Polski stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej decydujący jest m.in. fakt, że
    struktura funkcjonująca przez określony czas charakteryzuje się wystarczającą stałością, a
    nie została założona dla potrzeb przemijających. Stałość prowadzonej działalności musi
    być odnoszona do czynnika czasu, czyli do długości okresu działalności, do jej zamierzonej
    lub faktycznej powtarzalności i systematyczności.”
    - interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 1 czerwca 2021 r.,
    nr 0114-KDIP1-2.4012.93.2021.3.AC, cyt.: „nie można uznać, że Spółka na terytorium Polski
    w sposób samodzielny w stosunku do działalności prowadzonej w Austrii posiadając
    zaplecze personalne i techniczne prowadzi w sposób stały część działalności gospodarczej.
    Co prawda, Spółka sprowadza Towary na terytorium Polski, które następnie sprzeda w
    ramach czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na
    terytorium Polski. Jednocześnie Spółka nabywa od polskiej Firmy Logistycznej usługi
    polegające na transportowaniu, rozpakowywaniu, magazynowaniu, przygotowywaniu do
    transportu Towarów oraz strojenie Towarów od Firmy strojącej. Jednak Firma logistyczna,
    poza magazynowaniem i transportem towarów, nie spełnia żadnych innych funkcji. Spółka
    nie ma prawa udzielać instrukcji, wydawać poleceń, kontrolować ani nadzorować pracy
    pracowników Firmy logistycznej. Spółka nie ma wpływu na sposób wykonywania usługi
    przez Firmę logistyczną. Przedstawiciele Spółki nie mają swobodnego wstępu na teren
    magazynu. Spółka nie jest jedynym i wyłącznym klientem Firmy logistycznej. Również
    strojenie instrumentów odbywa się bez fizycznego udziału przedstawicieli Spółki. Firma
    strojąca i jej pracownicy nie są w żaden sposób kontrolowani przez Spółkę. Przy tym
    Spółka nie posiada w Polsce oddziału, filii ani biura. Spółka nie posiada w Polsce żadnego
    personelu, ani żadnego zaplecza technicznego takiego jak np. biuro lub inne
    pomieszczenia, maszyny, samochody i inny sprzęt (w tym również nie wynajmuje ich).
    Decyzje biznesowe związane ze sprzedażą Towarów podejmowane są w Austrii. Zatem nie
    można uznać, że Spółka zorganizowała na terytorium Polski zaplecze personalne i
    techniczne świadczące o prowadzeniu części działalności gospodarczej na terytorium
    Polski. W tym konkretnym przypadku należy stwierdzić, że nie są spełnione przesłanki do
    uznania, że Spółka na terytorium Polski posiada stałe miejsce prowadzenia działalności
    gospodarczej.”
    - wyrok WSA w Gliwicach z 6 października 2020 r., sygn. akt I SA/Gl 1401/19, cyt.:
    „Działalność usługodawców posiadających magazyny zlokalizowane w Polsce, jak wynika z
    treści wniosku, na rzecz skarżącej, jest tylko częścią jej działalności bez możliwości
    nadzoru nad wykonywaniem zakupionych usług, bez dysponowania personelem ani

    konieczną infrastrukturą. Skarżąca nie zatrudnia bowiem na terytorium Polski
    pracowników, nie oddelegowuje swoich pracowników do wykonywania zadań na
    terytorium Polski, ani też nie pozyskuje ich w ramach outsourcingu. Nie sprawuje kontroli
    usługodawców, poza umownym określeniem warunków świadczenia usługi kontrolą
    przestrzegania wykonania umownych warunków. Personel usługodawców, wykonując
    czynności (techniczne) składające się na świadczenie usług pomocniczych nabywanych
    przez skarżącą, nie działa w imieniu skarżącej ani na jej rzecz. Jest zatrudniony przez
    usługodawców, wykonuje ich polecenia. Podobnie rzecz ma się z infrastrukturą, która nie
    podlega nadzorowi skarżącej i może być wykorzystywana do świadczenia analogicznych
    usług na rzecz innych podmiotów. (...) Nie można tracić z pola widzenia tego, że usługi
    świadczone na rzecz skarżącej w Polsce są tylko częścią jej działalności gospodarczej,
    prowadzonej także poza Polską, w tym w państwie, w którym spółka ma siedzibę. (...).
    Uwzględniając wskazane przesłanki ustalania stałego miejsca prowadzenia działalności
    oraz przedstawiony przez skarżącą stan faktyczny stwierdzić należy, że skarżąca jedynie
    nabywa w Polsce usługi pomocnicze dla głównej działalności prowadzonej poza Polską”.
    - wyrok TSUE z dnia 7 kwietnia 2022 r. w sprawie C-333/Berlin Chemie A. Menarini SR, cyt.:
    „Nie można zatem mówić o stałym miejscu prowadzenia działalności gospodarczej, po
    pierwsze, bez rozpoznawalnej struktury, która materializuje się poprzez istnienie zaplecza
    personalnego i technicznego. Po drugie, struktura ta nie może mieć jedynie
    jednorazowego charakteru.”
    W przedmiocie pytania drugiego:
    Zgodnie z uzasadnieniem do pytania drugiego powyżej Spółka nie posiada stałego miejsca
    prowadzenia działalności dla potrzeb VAT w związku z realizacją Projektu w Polsce.
    W celu ustalenia miejsca opodatkowania dostawy opisanej w stanie faktycznym, w tym
    Dodatkowych usług oraz podmiotu zobowiązanego do rozliczenia podatku VAT konieczna
    jest analiza przepisów mających zastosowanie w sprawie.
    Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, cyt.: „Miejscem dostawy towarów
    jest w przypadku towarów, które są instalowane lub montowane, z próbnym
    uruchomieniem lub bez niego, przez dokonującego ich dostawy lub przez podmiot
    działający na jego rzecz - miejsce, w którym towary są instalowane lub montowane; nie
    uznaje się za instalację lub montaż prostych czynności umożliwiających funkcjonowanie
    montowanego lub instalowanego towaru zgodnie z jego przeznaczeniem.”
    W odniesieniu do świadczenia usług, zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, miejscem
    świadczenia usług na rzecz podatnika jest „miejsce, w którym podatnik będący
    usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art.
    28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.”
    Wniosek: W sytuacji opisanej w zdarzeniu przyszłym, miejscem świadczenia dla Projektu
    jest Polska (kraj instalacji i kraj siedziby Nabywcy), bez względu na to czy sam projekt dla
    potrzeb VAT w Polsce zostanie zakwalifikowany jako świadczenie usług czy dostawa
    towarów.
    Dla transakcji, które podlegają opodatkowaniu VAT w Polsce koniczne jest ustalenie który
    z podmiotów (sprzedawca czy nabywca) jest podatnikiem VAT z tytułu jej dokonania. Co
    do zasady podatnikiem VAT jest sprzedawca. Jeżeli jednak zachodzą przesłanki wskazane
    w przepisie art. 17 ustawy o VAT, podatnikiem VAT może być nabywca i to on będzie
    zobowiązany do rozliczenia VAT z tytułu dokonanej transakcji.
    W myśl art. 17 ust.1 pkt 4 i 5 ustawy o VAT, cyt.: „Podatnikami są również osoby prawne,
    jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne (...):
    4) nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
    a) usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz
    stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w

    przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest zarejestrowany
    zgodnie z art. 96 ust. 4,
    b) usługobiorcą jest:
        w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o którym mowa w
        art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,
        zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,
        w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których
        miejscem świadczenia usług, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju -
        podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o
        którym mowa w art. 15,
        w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający
        siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności
        gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o
        którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i
        zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4;
    5) nabywające towary, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
    a) dokonującym ich dostawy na terytorium kraju jest podatnik nieposiadający siedziby
    działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na
    terytorium kraju, a w przypadku dostawy towarów:
        innych niż gaz w systemie gazowym, energia elektryczna w systemie
        elektroenergetycznym, energia cieplna lub chłodnicza przez sieci dystrybucji
        energii cieplnej lub chłodniczej,
        innej niż transfer bonów jednego przeznaczenia
        podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
    c) nabywcą jest:
        w przypadku nabycia gazu w systemie gazowym, energii elektrycznej w systemie
        elektroenergetycznym, energii cieplnej lub chłodniczej przez sieci dystrybucji
        energii cieplnej lub chłodniczej - podmiot zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4
        lub art. 97 ust. 4,
        w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których
        miejscem dostawy towarów, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju -
        podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o
        którym mowa w art. 15,
        w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający
        siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności
        gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o
        którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i
        zarejestrowana zgodnie z art. 97 ust. 4.”

    W oparciu o zacytowane przepisy, określenie podatnika VAT z tytułu dostawy Projektu lub
    jego części, w tym także Dodatkowych usług, zobowiązanego do rozliczenia podatku VAT
    w tym zakresie jest bezpośrednio związane z kwalifikacją Projektu lub jego części jako
    dostawy towarów lub jako świadczenie usług.
    Przy czym dostawa Projektu lub jej części może zostać zakwalifikowana jako dostawa
    towarów lub świadczenie usług na gruncie VAT.
    W zakresie w jakim dostawa Projektu lub jego części zostanie zakwalifikowana na gruncie
    VAT jako:
        świadczenie usług (w szczególności Dodatkowe usługi) - podatnikiem VAT dla
        Projektu lub jego części będzie Nabywca, ponieważ:
        · Spółka:
          Ø nie ma siedziby i stałego miejsca prowadzenia działalności dla VAT
          Ø jest zarejestrowana na VAT ale świadczone usługi nie stanowią usług z art.
            28e ustawy o VAT.
        · Nabywca:
          Ø jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym,
          Ø posiada siedzibę działalności w Polsce.
        dostawa towarów - podatnikiem VAT dla Projektu lub jego części będzie Spółka,
        ponieważ:
        · Spółka:
          Ø nie ma siedziby i stałego miejsca prowadzenia działalności dla VAT
          Ø jest zarejestrowana dla potrzeb VAT w Polsce.
        · Nabywca:
          Ø jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym,
          Ø posiada siedzibę działalności w Polsce.
    W przypadku, gdy podatnikiem VAT dla opodatkowania świadczenia w ramach Projektu
    lub jego części (w tym Dodatkowych usług) jest Nabywca, Spółka nie będzie zobowiązana
    do opodatkowania tego świadczenia i wystawienia faktur zgodnie z wymaganiami polskiej
    ustawy o VAT. Dokumentując transakcje objęte Projektem i Dodatkowe usługi, dla którego
    opodatkowania podatnikiem jest Nabywca, Spółka zastosuje mechanizm odwrotnego
    obciążenia wg regulacji kraju siedziby wskazując na niej dane Nabywcy z uwzględnieniem
    jego numeru VAT z przedrostkiem PL.
    Podsumowując, w sprawie będącej przedmiotem niniejszego wniosku:
        - zarówno charakter Projektu, tj.:
          · jego określony w czasie termin jego realizacji,
          · sposób jego realizacji, tj.:
          Ø strategiczne i kluczowe działania Oddziału związane z zawarciem Umowy i
            spełnieniem jej warunków będą realizowane w przeważającej części w Danii,
          Ø sprzęt będzie produkowany i montowany w Danii oraz w zakładach
            poddostawców Oddziału,
          · jak i stopień zaangażowania zasobów Oddziału (Inżynierów) w Polsce, tj.:

          Ø wyłącznie okresowa obecność,
          Ø brak jakiegokolwiek stałego miejsca wykonywania zadań w Polsce,
      jednoznacznie wskazują, że Projekt nie wyczerpuje znamion stałego miejsca
      prowadzenia działalności gospodarczej na gruncie VAT.
        - ze względu na brak stałego miejsca prowadzenia działalności dla VAT:
          · Spółka będzie zobowiązana do zastosowania mechanizmu odwrotnego
            obciążenia w zakresie w jakim dostawa Projektu lub jego części oraz
            Dodatkowe usługi będą stanowiły świadczenie usług dla potrzeb VAT w
            Polsce. W takim przypadku podatnikiem z tytułu dostawy Projektu będzie
            Nabywca.
          · Spółka będzie zobowiązana do naliczenia podatku VAT z tytułu dostawy
            Projektu w zakresie w jakim dostawa Projektu lub jego części będzie
            stanowiła dostawę towarów dla potrzeb VAT w Polsce.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju - rozumie się przez to
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy:

      Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione
      są następujące warunki:
    a. usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz
      stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w
      przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest zarejestrowany
      zgodnie z art. 96 ust. 4,
    b. usługobiorcą jest:
      - w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o którym mowa w
      art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,
      zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,
      - w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których
      miejscem świadczenia usług, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju -
      podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o
      którym mowa w art. 15,
      - w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający
      siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności
      gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o
      którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana
      lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4.
    Art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy stanowi, że:
      Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające towary, jeżeli łącznie spełnione
      są następujące warunki:
    a. dokonującym ich dostawy na terytorium kraju jest podatnik nieposiadający siedziby
      działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej na terytorium kraju, a w przypadku dostawy towarów:
      - innych niż gaz w systemie gazowym, energia elektryczna w systemie
      elektroenergetycznym, energia cieplna lub chłodnicza przez sieci dystrybucji energii
      cieplnej lub chłodniczej,
      - innej niż transfer bonów jednego przeznaczenia
      - podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
    b. nabywcą jest:
      - w przypadku nabycia gazu w systemie gazowym, energii elektrycznej w systemie
      elektroenergetycznym, energii cieplnej lub chłodniczej przez sieci dystrybucji energii
      cieplnej lub chłodniczej - podmiot zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4 lub art. 97
      ust. 4,
      - w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których
      miejscem dostawy towarów, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju -
      podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o
      którym mowa w art. 15,
      - w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający
      siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności
      gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o
      którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana
      zgodnie z art. 97 ust. 4,
    c. dostawa towarów nie jest dokonywana w ramach wewnątrzwspólnotowej sprzedaży
      towarów na odległość lub sprzedaży na odległość towarów importowanych

      rozliczanej w procedurze szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 9, lub na
      zasadach odpowiadających tym regulacjom.
    Według art. 17 ust. 2 ustawy:
      W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4 i 5, usługodawca lub dokonujący
      dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.
    Powołany art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy wprowadza mechanizm tzw. odwrotnego
    obciążenia, który polega na opodatkowaniu dostawy towarów i świadczenia usług przez
    nabywcę towarów lub usług. Przepis ten ma zastosowanie, gdy miejscem dostawy
    towarów lub świadczenia usług, a tym samym opodatkowania, ustalonym na podstawie
    przepisów ustawy, jest terytorium Polski. Przy tym warunkiem zastosowania odwrotnego
    obciążenia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy względem usług jest spełnienie
    warunków dotyczących usługodawcy jak i usługobiorcy. Natomiast warunkiem
    zastosowania odwrotnego obciążenia, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy względem
    dostawy towarów jest spełnienie warunków dotyczących podmiotu dokonującego
    dostawy towarów oraz nabywającego towar.
    Na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 1, 2 i 3 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku:
    1) towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich
      nabywcę lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w
      momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.
    2) towarów, które są instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez
      niego, przez dokonującego ich dostawy lub przez podmiot działający na jego rzecz -
      miejsce, w którym towary są instalowane lub montowane; nie uznaje się za instalację
      lub montaż prostych czynności umożliwiających funkcjonowanie montowanego lub
      instalowanego towaru zgodnie z jego przeznaczeniem.
    3) towarów niewysyłanych ani nietransportowanych - miejsce, w którym towary
      znajdują się w momencie dostawy.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęć „montaż lub instalacja”,
    niemniej jednak stosownie do cytowanego art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy, do instalacji lub
    montażu nie zalicza się prostych czynności umożliwiających funkcjonowanie
    montowanego lub instalowanego towaru zgodnie z jego przeznaczeniem. Jako „proste
    czynności” należy rozumieć działania, umożliwiające funkcjonowanie danego towaru
    /sprzętu, które potencjalny nabywca mógłby wykonać we własnym zakresie. Za montaż
    lub instalację należy uznać takie czynności, które wymagają specjalistycznej wiedzy i
    umiejętności znanych przede wszystkim dostawcy montowanego lub instalowanego
    towaru/sprzętu. Jeżeli więc montaż jest skomplikowany, złożony i wymaga specjalistycznej
    wiedzy, którą ma jedynie dostawca, mamy do czynienia z dostawą z montażem, w
    rozumieniu art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Należy również zauważyć, że art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy, ma co do zasady zastosowanie w
    sytuacji gdy towar jest przemieszczany z terytorium jednego kraju, zazwyczaj w częściach,
    na terytorium innego kraju gdzie jest montowany lub instalowany w sposób na tyle
    skomplikowany, że montażu może dokonać wyłącznie dostawca lub podmiot działający na
    jego rzecz a nie nabywca. Wówczas to usługi montażu/instalacji powiększają podstawę
    opodatkowania sprzedawanego towaru.
    Według art. 13 ust. 1 ustawy:
      przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5,
      rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych
      w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z
      zastrzeżeniem ust. 2-8.

    Zgodnie art. 9 ust. 1 ustawy:
      przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4,
      rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w
      wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa
      członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.
    W myśl art. 25 ust. 1 ustawy:
      wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów uznaje się za dokonane na terytorium
      państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie zakończenia
      ich wysyłki lub transportu.
    Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy:
      podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej oraz osoby fizyczne dokonujące wewnątrzwspólnotowego
      nabycia towarów.
    Przy czym, stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 lit. b) ustawy:
      wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 9, nie występuje w
      przypadku, gdy dostawa towarów, w wyniku której ma miejsce
      wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów na terytorium kraju stanowiłaby dostawę
      towarów, o której mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2.
    Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w
    rozdziale 3 działu V ustawy.
    Stosownie do art. 28a ustawy:
      Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:
    1) ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
    a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
      art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez
      względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
    b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana
      lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;
    2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji
      nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia
      usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich
      świadczonych na jego rzecz usług.
    Wskazany powyżej art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy.
    Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług.
    Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność
    gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej
    ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty
    wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich
    oraz państw trzecich.
    Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:
      Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest
      miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
      gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust.
      1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    Natomiast jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:

      W przypadku, gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba
      działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce
      prowadzenia działalności gospodarczej.
    Z niniejszych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na
    rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1
    i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy podlega opodatkowaniu
    w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla
    stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w
    innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia
    tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa
    jest świadczona.
    Powyższy przepis jest odzwierciedleniem art. 44 Dyrektywy 112, zgodnie z którym:
      Miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika działającego w takim charakterze
      jest miejsce, w którym podatnik ten posiada siedzibę swojej działalności
      gospodarczej. Jeżeli jednak usługi te są świadczone na rzecz stałego miejsca
      prowadzenia działalności gospodarczej podatnika znajdującego się w miejscu innym
      niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest
      stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej. W przypadku braku takiej
      siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej miejscem
      świadczenia usług jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą ma stałe
      miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.
    Z powyższych przepisów wynika, że co do zasady miejscem świadczenia usług na rzecz
    podatnika prowadzącego działalność gospodarczą jest miejsce, w którym podatnik ten
    posiada swoją siedzibę. Odstępstwem od tej ogólnej zasady jest opodatkowanie
    świadczonej temu nabywcy usługi z uwzględnieniem jego stałego miejsca prowadzenia
    działalności gospodarczej w innym kraju niż jego siedziba.
    Z treści wniosku wynika, że Spółka posiada siedzibę działalności gospodarczej w
    Niemczech, posiada także oddział zarejestrowany w Danii, za pośrednictwem którego
    zamierza realizować w Polsce projekt na rzecz polskiej spółki kapitałowej. Oddział w Danii
    nie jest traktowany jako odrębny od Spółki podmiot, lecz jako odrębny podatnik.
    Wnioskodawca jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku VAT w Polsce, w tym
    również dla transakcji wewnątrzwspólnotowych. Umowa na realizację projektu została
    zawarta (...) r., a jej przedmiotem jest dostawa (...) oraz prace nadzorcze, w tym nadzór
    nad montażem, nadzór nad uruchomieniem oraz nadzór nad próbami (...). W ramach
    odrębnej umowy Spółka może być także zobligowana przez swojego kontrahenta do
    świadczenia dodatkowych usług na jego rzecz, takich jak np. usługi konserwacyjne i
    naprawcze lub niektóre modyfikacje projektu (niezwiązane z głównym przedmiotem
    kontraktu).
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy Spółka posiada na terytorium Polski stałe
    miejsce prowadzenia działalności gospodarczej dla celów VAT.
    Odnosząc się do przedmiotowej kwestii należy wskazać, że dla ujednolicenia stosowanych
    zasad dotyczących miejsca opodatkowania transakcji podlegających opodatkowaniu
    definicja „stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej” została zawarta w
    rozporządzeniu 282/2011.
    Z części wstępnej (preambuły) - punkt (4) wynika, że podstawowym celem niniejszego
    rozporządzenia 282/2011 jest zapewnienie jednolitego stosowania obecnego systemu
    VAT, poprzez określenie przepisów wykonawczych do dyrektywy 2006/112/WE, w
    szczególności w odniesieniu do podatników, dostawy towarów i świadczenia usług oraz
    miejsca transakcji podlegających opodatkowaniu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności
    określoną w art. 5 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej niniejsze rozporządzenie nie

    wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. Przyjęcie rozporządzenia,
    jako wiążącego i mającego bezpośrednie zastosowanie we wszystkich państwach
    członkowskich, w sposób najpełniejszy zapewnia jednolite stosowanie.
    Natomiast w punkcie (14) stwierdzono, że:
      Aby zapewnić jednolite stosowanie zasad dotyczących miejsca dokonania transakcji
      podlegających opodatkowaniu, należy wyjaśnić pojęcia, takie jak: siedziba
      działalności gospodarczej podatnika, stałe miejsce prowadzenia działalności
      gospodarczej, stałe miejsce zamieszkania oraz zwykłe miejsce pobytu. Stosowanie
      możliwie jak najbardziej precyzyjnych i obiektywnych kryteriów powinno ułatwić
      stosowanie tych pojęć w praktyce; należy przy tym uwzględniać orzecznictwo
      Trybunału Sprawiedliwości.
    W myśl art. 11 ust. 1 rozporządzenia 282/2011:
      Na użytek stosowania art. 44 dyrektywy 2006/112/WE „stałe miejsce prowadzenia
      działalności gospodarczej” oznacza dowolne miejsce - inne niż miejsce siedziby
      działalności gospodarczej podatnika, o którym mowa w art. 10 niniejszego
      rozporządzenia - które charakteryzuje się wystarczającą stałością oraz odpowiednią
      strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, by umożliwić mu odbiór i
      wykorzystywanie usług świadczonych do własnych potrzeb tego stałego miejsca
      prowadzenia działalności gospodarczej.
    Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia 282/2011:
      Na użytek stosowania następujących artykułów stałe miejsce prowadzenia
      działalności gospodarczej oznacza dowolne miejsce - inne niż miejsce siedziby
      działalności gospodarczej podatnika, o którym mowa w art. 10 niniejszego
      rozporządzenia - które charakteryzuje się wystarczającą stałością oraz odpowiednią
      strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, by umożliwić mu
      świadczenie usług, które wykonuje:
      a) art. 45 dyrektywy 2006/112/WE;
      b) począwszy od 1 stycznia 2013 r. - art. 56 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2006/112
        /WE;
      c) do 31 grudnia 2014 r. - art. 58 dyrektywy 2006/112/WE;
      d) art. 192a dyrektywy 2006/112/WE.
    Jak stanowi art. 11 ust. 3 rozporządzenia 282/2011:
      Fakt posiadania numeru identyfikacyjnego VAT sam w sobie nie jest wystarczający,
      by uznać, że podatnik posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.
    Na podstawie art. 53 ust. 1 rozporządzenia 282/2011:
      Na użytek stosowania art. 192a dyrektywy 2006/112/WE stałe miejsce prowadzenia
      działalności gospodarczej podatnika jest brane pod uwagę wyłącznie wtedy, gdy
      charakteryzuje się ono wystarczającą stałością oraz odpowiednią strukturą w
      zakresie zaplecza personalnego i technicznego, by umożliwić mu dokonanie dostawy
      towarów lub świadczenie usług, w których uczestniczy.
    Przy wykładni pojęcia „stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej”, odwołując
    się do orzeczeń TSUE, należy wskazać, że o ww. miejscu można mówić jeżeli występuje
    odpowiednia struktura w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, niezbędna do
    prowadzenia działalności gospodarczej oraz istnieje pewna minimalna skala działalności
    gospodarczej, która pozwala na uznanie, że działalność podatnika w tym miejscu nie jest
    prowadzona w sposób okresowy, jak również działalność z tego miejsca jest prowadzona
    w sposób samodzielny w stosunku do działalności siedziby przedsiębiorstwa. Natomiast
    na temat stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej wielokrotnie wypowiadał
    się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, np. wyrok z 3 czerwca 2021 r. w sprawie C-

    931/19 (Titanium), wyrok z dnia 7 kwietnia 2022 r. w sprawie C#333/20 (Berlin Chemie A.
    Menarini SRL), wyrok z dnia 29 czerwca 2023 r. w sprawie C#232/22 (Cabot Plastics
    Belgium SA), wyrok z dnia 13 kwietnia 2024 r. w sprawie C#533/22 (SC Adient Ltd & Co.
    KG). Podobne tezy zawiera orzecznictwo krajowe np. I FSK 1194/20, I FSK 1679/20, I SA/Gl
    521/23.
    Z uwagi na definicję stałego miejsca prowadzenia działalności wynikającą z
    przedmiotowego rozporządzenia 282/2011, jak również utrwalone orzecznictwo
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz orzecznictwo polskich sądów
    administracyjnych w powyższym zakresie, wymienić można kilka przesłanek, których
    zaistnienie powoduje, że można mówić o „stałym miejscu prowadzenia działalności”. Jak
    wynika z samej nazwy „stały”, to trwale związany z danym miejscem, nieprzenośny,
    niezmienny. Powyższe wskazuje, że stałe miejsce prowadzenia działalności
    charakteryzować się musi pewnym określonym stopniem zaangażowania, które pozwala
    na uznanie, że działalność prowadzona jest w tym miejscu nie w sposób przemijający, czy
    też okresowy. Konieczna jest zatem pewna określona minimalna skala działalności, która
    stanowi zewnętrzną oznakę, że działalność w tym miejscu prowadzona jest stale.
    Zaangażowanie, o którym mowa powinno również przybrać konkretny wymiar osobowo-
    rzeczowy, pozwalający na świadczenie usług w sposób niezależny. Innymi słowy, dla
    uznania, że określone miejsce prowadzenia działalności ma charakter stały, konieczne jest
    istnienie w tym miejscu infrastruktury technicznej oraz personelu ludzkiego, który
    samodzielnie może świadczyć określone czynności. Taka osobowo-rzeczowa struktura w
    stałym miejscu prowadzenia działalności powinna występować w sposób stały, tzn.
    powtarzalny i nieprzemijający.
    Pojęcie stałego miejsca prowadzenia działalności nie sposób również rozpatrywać w
    oderwaniu od definicji działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy.
    Zgodnie z tym przepisem:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Z uwagi na wskazane w powołanym wyżej przepisie kryteria, stwierdzić należy, że podmiot
    posiada stałe miejsce prowadzenia działalności na terytorium kraju, jeżeli przy
    wykorzystaniu na jego terytorium infrastruktury oraz personelu, w sposób zorganizowany
    oraz ciągły, prowadzi działalność, w ramach której dokonuje czynności opodatkowanych
    podatkiem od towarów i usług. Przyjąć zatem należy, że infrastruktura techniczna i
    zaangażowanie osobowe musi pozostawać w ścisłym związku z dokonywaniem czynności
    podlegających opodatkowaniu. Zatem koniecznym dla uznania za stałe miejsce
    prowadzenia działalności jest to, aby to miejsce nie tylko wykorzystywało towary i usługi,
    lecz także samo mogło wykonywać czynności podlegające opodatkowaniu zgodnie z art. 5
    ust. 1 ustawy. Przy czym, nie jest konieczne dla uznania działalności podmiotu za stałe
    miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, aby przy wykorzystaniu
    wystarczających środków sam podmiot świadczył usługi, czy też dokonywał dostaw
    towarów. Ważne również aby stworzona struktura działalności podmiotu miała możliwość
    odbioru i korzystania z usług dostarczonych na własne potrzeby.
    Jednocześnie do przyjęcia stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w
    danym państwie nie jest konieczne posiadanie własnego zaplecza personalnego i
    technicznego, podatnikowi musi jednak przysługiwać - na podstawie wymogu
    wystarczającej stałości miejsca działalności - porównywalna kontrola nad zapleczem
    personalnym i technicznym innego podmiotu, jak gdyby było ono jego własnym zapleczem.
    Na podstawie wymienionych przesłanek można uznać, że jeżeli dany podmiot posiada w
    danym państwie personel oraz strukturę (w tym infrastrukturę techniczną), cechującą się

    odpowiednią stałością, to posiada stałe miejsce prowadzenia działalności w tym państwie.
    Bez znaczenia pozostaje natomiast - co należy podkreślić - czy są to pracownicy
    zatrudnieni bezpośrednio przez ten podmiot, czy też „własna” infrastruktura. Z
    przywołanych wyroków TSUE wynika, że także korzystanie z zasobów ludzkich i
    technicznych innego podmiotu może prowadzić do powstania stałego miejsca
    prowadzenia działalności w innym kraju.
    Należy także wskazać na wyrok C-232/22 z dnia 29 czerwca 2023 r., w którym TSUE orzekł,
    że: „podatnik będący usługobiorcą, którego siedziba działalności gospodarczej znajduje się
    poza Unią, nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w państwie
    członkowskim, w którym ma siedzibę podmiot świadczący dane usługi, pod względem
    prawnym odrębny od tego usługobiorcy, jeżeli nie posiada on tam odpowiedniej struktury
    w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, która może stanowić to stałe miejsce
    prowadzenia działalności gospodarczej, i to nawet wówczas, gdy podatnik świadczący
    usługi wykonuje na rzecz tego podatnika będącego usługobiorcą, w wykonaniu
    wyłącznego zobowiązania umownego, usługi w postaci produkcji z materiałów
    powierzonych oraz szereg świadczeń akcesoryjnych lub uzupełniających, które
    przyczyniają się do działalności gospodarczej podatnika będącego usługobiorcą w tym
    państwie członkowskim”.
    Warto w tym miejscu przywołać również wyrok z dnia 13 czerwca 2024 r. o sygn. C#533
    /22, w którym TSUE orzekł, że: „(...) spółka będąca podatnikiem VAT, mająca siedzibę
    działalności gospodarczej w jednym państwie członkowskim, która korzysta z usług
    świadczonych przez spółkę z siedzibą w innym państwie członkowskim, nie posiada
    stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w tym ostatnim państwie
    członkowskim, jeżeli zaplecze personalne i techniczne, którym dysponuje ona w
    rzeczonym państwie członkowskim, nie jest odrębne od zaplecza, za pomocą którego
    świadczone są na jej rzecz usługi, lub jeżeli to zaplecze personalne i techniczne zapewnia
    jedynie wykonywanie czynności przygotowawczych lub pomocniczych (pkt 81)”.
    Jak wskazał WSA w wyroku sygn. akt III SA/Wa 2074/20: „W kwestii ustalania miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej podatnika nie można pominąć też regulacji art. 53
    ust. 1 i 2 Rozporządzenia, który odnosi się do obowiązku podatkowego podatnika
    mającego stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium państwa
    członkowskiego. Przepisy te stanowią, że na użytek stosowania art. 192a dyrektywy 2006
    /112/WE stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej podatnika uwzględnia się
    wyłącznie wtedy, gdy charakteryzuje się ono wystarczającą stałością oraz odpowiednią
    strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, by umożliwić mu dokonanie
    dostawy towarów lub świadczenie usług, w których uczestniczy (ust. 1). W przypadku gdy
    podatnik ma stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium państwa
    członkowskiego, w którym należny jest VAT, uznaje się, że to stałe miejsce prowadzenia
    działalności gospodarczej nie uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług w
    rozumieniu art. 192a lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, chyba że zaplecze techniczne i
    personel tego stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej są wykorzystywane
    przez tego podatnika do celów niezbędnych do realizacji podlegającej opodatkowaniu
    transakcji dostawy tych towarów lub świadczenia tych usług w tym państwie
    członkowskim - przed dostawą towarów lub świadczeniem usług lub w ich trakcie (ust. 2).”
    Natomiast orzeczenie NSA z 3 października 2019 r. (I FSK 980/17) porusza kwestię
    „samowystarczalności” stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej: „To, czy
    posiadane w danym miejscu siły i środki są odpowiednie, powinno być oceniane
    każdorazowo w kontekście konkretnych usług. Pamiętać bowiem należy, że owe siły i
    środki mają być odpowiednie do tego, aby umożliwić albo odbiór i wykorzystanie
    nabywanych usług, albo świadczenie usług. Innymi słowy, powinno być tak, że to ta
    właśnie struktura faktycznie konsumuje, zużywa usługi. Jeśli nie jest możliwe, aby dana
    struktura (z uwagi na swoje zaplecze personalne i techniczne) była w stanie skonsumować
    nabywane usługi, to należy ją uznać za niebędącą w tym przypadku stałym miejscem

    prowadzenia działalności. Odpowiednio - stałe miejsce prowadzenia działalności powinno
    mieć w dyspozycji takie siły i środki, aby było w stanie wyświadczyć usługi, które sprzedaje.
    Tylko wówczas w odniesieniu do sprzedawanych usług może być ono uznane za stałe
    miejsce prowadzenia działalności”.
    Mając na uwadze orzecznictwo TSUE, powyższe przepisy prawa oraz okoliczności
    rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że A. SE nie posiada stałego miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce. Spółka nie zorganizuje bowiem na
    terytorium kraju w sposób stały odpowiednich zasobów osobowych i technicznych
    umożliwiających samodzielne prowadzenie działalności gospodarczej. Jak sami Państwo
    wskazaliście Spółka planuje realizację projektu w Polsce za pośrednictwem swojego
    Oddziału zarejestrowanego w Danii. Zawarta przez Oddział i Nabywcę umowa obejmuje
    „dostawę (...)” oraz prace nadzorcze, które będą prowadzone w (...) Nabywcy,
    zlokalizowanej w Polsce. Strategiczne i kluczowe działania Oddziału związane z zawarciem
    umowy i spełnieniem jej warunków będą realizowane w przeważającej części w Danii.
    Zarząd Spółki nie ma siedziby w Polsce, a decyzje biznesowe dotyczące realizacji projektu
    będą podejmowane w Danii. Instalacja dostarczonych przez Oddział części będzie
    realizowana samodzielnie przez Nabywcę, a Inżynierowie Oddziału nie będą uprawnieni
    do udzielania instrukcji lub bieżącego zarządzania zespołem odpowiedzialnym za usługi
    instalacyjne lub konstrukcyjne. Ani Spółka, ani Oddział nie są zaangażowane w prace
    instalacyjne lub konstrukcyjne na miejscu realizacji projektu, gdyż pozostają one w gestii
    Nabywcy. Kierownicy Projektów, którzy będą instruować Inżynierów i którym Inżynierowie
    będą składać raporty, będą przebywać w Danii.
    Należy wskazać, że za „stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej” należy uznać
    każde miejsce inne niż siedziba działalności gospodarczej podatnika, jeżeli łącznie zostaną
    spełnione warunki: posiadania w tym miejscu zaplecza personalnego i technicznego,
    ponadto zaplecze to musi posiadać strukturę, która umożliwia odbiór i wykorzystanie
    nabywanych usług dla własnych potrzeb oraz musi charakteryzować się stałością. W
    analizowanej sprawie Oddział realizujący projekt nie będzie zatrudniał w Polsce żadnych
    pracowników. Odział nie będzie również miał żadnych stałych przedstawicieli handlowych
    ani innych osób pozyskujących nowych klientów dla Oddziału/Spółki w Polsce.
    Inżynierowie Oddziału, wykonujący usługi nadzoru na miejscu realizacji projektów Polsce,
    będą pracownikami zatrudnionymi i wynagradzanymi przez Oddział i nie będą uprawnieni
    do zawierania lub negocjowania umów w imieniu i na rzecz Oddziału/Wnioskodawcy.
    Projekt będzie realizowany łącznie przez okres (...) miesięcy, z czego Inżynierowie będą
    obecni na miejscu realizacji projektu w okresie (...) miesięcy. Z uwagi na fakt, że rola
    Oddziału na miejscu realizacji projektu jest rolą nadzorczą, Inżynierowie Oddziału nie
    będą obecni na miejscu przez cały okres (...) miesięcy, tj. Inżynierowie Oddziału dołączą na
    miejsce realizacji Projektu na etapach, na których wymagany będzie ich nadzór nad
    pracami prowadzonymi przez Nabywcę. Prace na miejscu realizacji projektu będą
    prowadzone na (...). Oddział planuje (...) dni pracy Inżyniera na (...), co daje łącznie (...) dni
    pracy (...). Pomiędzy poszczególnymi czynnościami Inżynierów będą występować przerwy,
    aby umożliwić Nabywcy instalację sprzętu od innych dostawców oraz inne prace, które nie
    wymagają nadzoru ze strony Inżynierów. Pomiędzy tymi działaniami Inżynierowie będą
    wracać do Danii. Ponadto z wniosku wynika, że wartość prac nadzorczych prowadzonych
    na miejscu realizacji projektu w Polsce stanowić będzie około (...)% wartości całego
    projektu. Odnośnie zasobów rzeczowych należy zauważyć, że Spółka, ani Oddział nie
    będzie wynajmowała/posiadała żadnych pomieszczeń w Polsce przeznaczonych do
    organizacji zakwaterowania i transportu na miejsce dla swoich pracowników. Inżynierowie
    Oddziału będą zakwaterowani na czas realizacji Umowy w hotelu w Polsce i będą
    wykonywać usługi nadzoru w (...) należącej do Nabywcy oraz nie będą mieli swobodnego
    dostępu do żadnych pomieszczeń w Polsce i w Polsce nie będzie dedykowanych
    pomieszczeń dla takich osób, aby umożliwić im wykonywanie pracy (np. dedykowane
    biuro, pokój, biurko). Osoby oddelegowane przez Oddział do wykonywania usług
    nadzorczych na miejsce realizacji projektu nie będą miały zapewnionego lokalu/sprzętu

    (takiego jak komputer, drukarka itp.) w Polsce. Jako że rola Inżynierów polega na
    nadzorowaniu, nie muszą oni i nie będą oni wykonywać swojej pracy na miejscu realizacji
    Projektu przy użyciu jakiegokolwiek sprzętu/przyborów/narzędzi. Tym samym nie sposób
    uznać, że za pomocą zasobów osobowych i technicznych zlokalizowanych na terytorium
    Polski Spółka jest w stanie w sposób niezależny i samodzielny prowadzić część działalności
    gospodarczej na terytorium Polski.
    Warunek prowadzenia działalności w sposób niezależny sprawia, że zaplecze składające
    się na stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej musi być w stanie zawierać
    umowy w zakresie zwykłego zarządu (bieżącej działalności) tego miejsca jak np. umowy na
    dostarczanie towaru czy też wykonywanie usług. Zaplecze personalne i techniczne
    powinno funkcjonować w ramach odpowiedniej struktury, która umożliwia stałemu
    miejscu prowadzenia działalności gospodarczej odbiór i wykorzystanie nabywanych usług
    dla własnych potrzeb. Istniejące zaplecze personalne i techniczne musi być w stanie
    prowadzić działalność gospodarczą. W analizowanej sprawie aktywność Spółki oraz jej
    Oddziału w Polsce nie ma samodzielnego charakteru w stosunku do działalności
    prowadzonej w siedzibie Spółki/Oddziału, a Spółka nie planuje zakupu żadnych towarów i
    usług w Polsce na potrzeby realizacji projektu. Nie można więc uznać, że Spółka lub jej
    Oddział w sposób samodzielny w stosunku do działalności prowadzonej w kraju siedziby,
    posiadając opisane we wniosku zaplecze personalne i techniczne, prowadzi w sposób
    stały część działalności gospodarczej na terytorium Polski.
    Należy zauważyć, że dla istnienia stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej
    nie jest konieczne posiadanie własnego zaplecza personalnego oraz technicznego i
    kryterium to może być spełnione również w przypadku korzystania przez usługobiorcę z
    personelu i infrastruktury technicznej usługodawcy (np. podwykonawcy). Jednak w takim
    przypadku zaplecze to musi być dostępne dla usługobiorcy jak jego własne tj.
    usługobiorca musi sprawować nad nim kontrolę porównywalną do tej, jaką sprawuje nad
    zapleczem własnym. W analizowanej sprawie sytuacja taka nie ma miejsca, gdyż ani
    Spółka, ani jej Oddział nie będzie zamawiać żadnych usług/towarów u podwykonawców.
    Spółka nie zamierza współpracować z żadnymi podwykonawcami ani angażować żadnych
    stron trzecich do realizacji Projektu w Polsce oraz do prowadzenia działalności
    gospodarczej w Polsce w imieniu Spółki. Spółka i jej Oddział nie będzie więc posiadać
    kontroli nad zasobami osobowymi, technicznymi i rzeczowymi podwykonawców, która
    byłaby porównywalna do kontroli nad własnymi zasobami. Tym samym nie zostaną
    spełnione podstawowe warunki prowadzące do powstania stałego miejsca prowadzenia
    działalności gospodarczej na terytorium kraju.
    Do przyjęcia istnienia stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej ważne jest
    również, aby miejsce to charakteryzowało się „wystarczającą stałością”, czyli strukturą o
    wystarczającej (minimalnie wymaganej dla prowadzenia działalności gospodarczej)
    trwałości poprzez zorganizowanie zasobów ludzkich i zaplecza technicznego tak, aby miały
    one możliwości wykorzystania usług dla własnych potrzeb. Zatem, decydujący jest fakt, że
    struktura funkcjonująca przez określony czas charakteryzuje się wystarczającą stałością, a
    nie została założona dla potrzeb przemijających. Stałość prowadzonej działalności musi
    być odnoszona do czynnika czasu, czyli do długości okresu działalności, do jej zamierzonej
    lub faktycznej powtarzalności i systematyczności. Ponownie wskazać należy, że Spółka nie
    zatrudnia w Polsce żadnych pracowników, jej Oddział oddelegowuje jedynie pracowników,
    zatrudnionych na stałe w miejscy siedziby Oddziału, tj. w Danii, do wykonywania
    określonych prac na czas realizacji projektu. Spółka nie posiada także na terytorium Polski
    żadnych zasobów technicznych i rzeczowych. Zatem, nie sposób uznać, że Spółka (lub jej
    Oddział) na terytorium Polski posiada zasoby osobowe oraz techniczne niezbędne do
    prowadzenia działalności, które cechowałyby się kryterium stałości, gdyż obecność na
    terytorium Polski oddelegowanych pracowników będzie miała charakter tymczasowy. W
    konsekwencji nie można zatem uznać, że działalność gospodarcza prowadzona przez

    Spółkę/Oddział w Polsce będzie miała charakter stały, wyrażony w szczególności jako
    zamiar podatnika co do prowadzenia działalności z tego miejsca w sposób permanentny
    /długofalowy.
    W konsekwencji, oceniając całokształt okoliczności niniejszej sprawy należy stwierdzić, że
    Spółka nie będzie posiadała w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności
    gospodarczej.
    Tym samym, stanowisko w zakresie pytania nr 1 (oznaczonego we wniosku nr 2) jest
    prawidłowe.
    Ponadto Państwa wątpliwości dotyczą rozliczenia Projektu, tj. tego czy Spółka będzie
    zobowiązana do zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia w zakresie w jakim
    dostawa projektu oraz „Dodatkowe usługi” świadczone na rzecz Nabywcy będą stanowiły
    świadczenie usług oraz czy Spółka będzie zobowiązana do naliczenia na terytorium kraju
    podatku VAT z tytułu realizacji projektu w zakresie w jakim stanowi on dostawę towarów.
    Jak wynika z opisu sprawy, przedmiotem umowy zawartej przez Oddział z Nabywcą jest
    dostawa (...) oraz prace nadzorcze prowadzone przez pracowników Oddziału, tj. nadzór
    nad montażem, nadzór nad uruchomieniem oraz nadzór nad próbami (...). Instalacja
    części jest realizowana samodzielnie przez Nabywcę. Prace nadzorcze będą realizowane
    przez Odział w (...) Nabywcy zlokalizowanej w Polsce. Zapewnienie nadzoru nad instalacją
    dostarczanych części jest niezbędne do prawidłowego uruchomienia i eksploatacji
    dostarczonych części. Oddział zobowiązany jest jedynie do zapewnienia obecności
    inżynierów, którzy posiadają odpowiednie kompetencje i będą nadzorować montaż i
    uruchomienie dostarczonych części.
    „Dodatkowe usługi” nie będą uwzględnione w umowie dotyczącej projektu, ale mogą być
    świadczone na podstawie odrębnych zamówień w trakcie trwania projektu. Mogą to być
    np. usługi konserwacyjne i naprawcze lub niektóre modyfikacje projektu, które pojawią się
    w trakcie jego trwania, ale nie będą dotyczyć głównego przedmiotu kontraktu. Nie będą to
    usługi związane z nieruchomościami znajdującymi się w Polsce i mogą być również
    świadczone z Danii. W celu świadczenia takich usług, Oddział poda swój duński numer
    podatkowy.
    Oddział będzie wystawiał faktury odrębnie za odpowiednią część projektu (Kamienie
    milowe) oraz odrębnie za „Dodatkowe usługi”, jeśli faktycznie wystąpią.
    Nabywca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT, zarejestrowanym również do
    celów transakcji wewnątrzwspólnotowych.
    W odniesieniu do towarów wskazali Państwo, że będą one produkowane przez podmiot
    trzeci poza Polską. Towary będą transportowane do Polski z innego kraju UE (z Danii lub
    od poddostawcy z Hiszpanii) przez Spółkę na warunkach Incoterms DAP (...). Jak wskazali
    Państwo w uzupełnieniu wniosku, dostawa towarów (...) na rzecz Nabywcy będzie
    stanowiła dla Państwa wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności należy wskazać, że w
    opisanym we wniosku zdarzeniu nie ma zastosowania powołany przez Państwa we
    własnym stanowisku art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy. Z literalnego brzemienia tego przepisu
    wynika, że z dostawą towarów z montażem możemy mieć do czynienia wówczas gdy
    towary są instalowane lub montowane przez dokonującego dostawę lub podmiot
    działający na jego rzecz. Przepis ten zatem nie obejmuje sytuacji, w której dokonywany
    jest montaż przez nabywcę lub w którym nabywca angażuje inny podmiot do montażu.
    Nie uwzględniono również w tym przepisie sytuacji dokonywania przez dostawcę towarów
    jedynie nadzoru nad montażem. W opisanym zdarzeniu, jak Spółka wskazała, instalacja
    części jest realizowana samodzielnie przez Nabywcę, natomiast Oddział zobowiązany jest
    jedynie do zapewnienia obecności inżynierów, którzy posiadają odpowiednie kompetencje
    i którzy będą nadzorować montaż i uruchomienie dostarczonych części. Tym samym
    montaż nie będzie wykonywany przez Oddział lecz będzie wykonywał go Nabywca. Mając

    na uwadze powyższe wskazać należy, że warunki wynikające z art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy
    co do podmiotu wykonującego montażu towarów nie zostały spełnione. Zatem transakcja
    dokonana przez Państwa na rzecz Nabywcy nie stanowi dostawy z montażem, o której
    mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    W analizowanym przypadku pomiędzy dokonywaną przez Spółkę dostawą towarów a
    świadczonymi przez nią usługami nadzoru nad montażem i uruchomieniem, nie zachodzi
    związek tego rodzaju, że rozdzielenie tych świadczeń (dla celów opodatkowania
    podatkiem VAT) miałoby sztuczny charakter. Usługi nadzoru choć dotyczą dostarczonych
    towarów (...) mają charakter samoistny i należy je uznać za świadczenie odrębne od
    pozostałych świadczeń. Tym bardziej, że montaż tych części dokonuje Nabywca, a Spółka
    sprawuje tylko nadzór nad tym montażem. W kontekście świadczeń złożonych istotne
    znaczenie ma bowiem również, czy poszczególne świadczenia mogą występować w
    obrocie gospodarczym niezależnie i czy mogą być wykonane przez dowolny inny podmiot.
    W konsekwencji usługi nadzoru nie są ściśle związane z pozostałymi świadczeniami
    realizowanymi w ramach umowy i nie tworzą w aspekcie gospodarczym jednej całości,
    której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter. Zatem w analizowanym przypadku mamy
    do czynienia z odrębnymi świadczeniami, tj. dostawą towarów oraz świadczeniem usługi
    nadzoru nad montażem i uruchomieniem. Usługa nadzoru w tym przypadku ma charakter
    samoistny i tym samym, opodatkowanie usługi nadzoru świadczonej przez Spółkę należy
    rozpatrywać odrębnie od dostawy (...).
    Jak wynika z opisu sprawy Klient ma siedzibę działalności gospodarczej w Polsce i jest
    czynnym podatnikiem VAT. Natomiast Oddział, jak Państwo wskazali, posiada stałe
    miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w Danii i w Danii jest zarejestrowany dla
    celów podatku VAT. W Polsce jesteście Państwo zarejestrowani jako podatnik VAT, w tym
    również do transakcji wewnątrzwspólnotowych. Jednakże, jak stwierdzono w niniejszej
    interpretacji nie będziecie Państwo posiadali stałego miejsca prowadzenia działalności
    gospodarczej w Polsce. Wywóz towarów (...) z terytorium innego kraju UE na terytorium
    kraju nastąpi na rzecz ustalonego/znanego nabywcy na moment rozpoczęcia transportu
    towarów, z którym Spółka ma podpisaną umowę. Powyższa transakcja, jak wskazali
    Państwo we wniosku stanowi dla Państwa wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem w odniesieniu do transakcji dostawy opisanych towarów pomiędzy Spółką a
    Klientem miejsce opodatkowania tej dostawy należy ustalić w myśl art. 22 ust. 1 pkt 1
    ustawy (odpowiednik tego przepisu obowiązujący na terytorium danego kraju UE). W
    konsekwencji miejscem dostawy jest miejsce w którym towary znajdują się w momencie
    rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy tj. w analizowanym przypadku terytorium
    kraju UE. Zatem transakcja ta dla Spółki nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w
    Polsce. W konsekwencji, do rozliczenia podatku VAT z tytułu WDT zastosowanie znajdą
    przepisy prawa podatkowego obowiązujące w danym kraju UE. Zaś dla Państwa Klienta
    stanowić będzie wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 9 ust. 1
    ustawy.
    W odniesieniu do wykonywanych przez Spółkę usług nadzoru nad montażem i
    uruchomieniem wskazać należy, że świadczenie to, jak ustaliłem, należy rozpatrywać
    odrębnie od dostawy towarów, a zatem do tego świadczenia zastosowanie mają przepisy
    dotyczące miejsca świadczenia usług. Należy jeszcze raz podkreślić, że opisana transakcja
    stanowi transakcję wewnątrzwspólnotową (dostawę towarów) oraz świadczenie usług
    (nadzór nad montażem i uruchomieniem).
    Wskazali Państwo, że Dodatkowe usługi nie będą uwzględnione w umowie dotyczącej
    projektu i będą świadczone na podstawie odrębnych zamówień w trakcie trwania
    projektu. A zatem i do tych usług zastosowanie mają przepisy dotyczące miejsca
    świadczenia usług.
    Świadczone przez Spółkę usługi nadzoru nad montażem i uruchomieniem jak i opisane we
    wniosku Dodatkowe usługi stanowią usługi do których stosuje się art. 28b ustawy (tj. są to
    usługi do których nie stosuje się szczególnych zasad ustalania miejsca świadczenia usług

    na podstawie art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art.
    28n). Tym samym miejscem ich opodatkowania będzie siedziba lub stałe miejsce
    prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy. Jak wskazano we wniosku Nabywca
    posiada siedzibę działalności gospodarczej w Polsce, tym samym usługi świadczone na
    jego rzecz, stosownie do ww. art. 28b ustawy, będą opodatkowane na terytorium Polski.
    Co do zasady, podmiotem zobowiązanym do rozliczenia podatku VAT należnego jest
    podatnik, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, czyli podmiot, który samodzielnie
    prowadzi działalność gospodarczą, tj. dokonuje odpłatnego świadczenia usług. Niemniej
    jednak w przypadku spełnienia warunków określonych w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy,
    podatnikiem staje się nabywca usługi, jeśli dokonał on nabycia usługi od dostawcy spoza
    terytorium Polski. Przepis ten wprowadza mechanizm tzw. odwrotnego obciążenia, który
    polega na opodatkowaniu usług przez usługobiorcę. Warunkiem zastosowania
    odwrotnego obciążenia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy względem usług jest
    spełnienie warunków dotyczących usługodawcy jak i usługobiorcy. Jak wynika z art. 17 ust.
    1 pkt 4 ustawy warunkiem niezbędnym do tego, aby w przypadku nabycia usług
    podatnikiem stał się usługobiorca jest, to aby dokonującym ich świadczenia na terytorium
    kraju był podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca
    prowadzenia działalności na terytorium kraju.
    W Państwa sytuacji powołany przepis znajdzie zastosowanie, bowiem, jak już ustaliłem,
    Spółka nie będzie posiadać stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na
    terytorium kraju. Zatem Spółka, jako podmiot, który nie posiada stałego miejsce
    prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, świadczący odpłatne usługi na rzecz
    polskiego Nabywcy, nie będzie zobowiązana do rozliczenia podatku należnego z tytułu
    świadczonych usług.
    W konsekwencji Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 (oznaczonego we wniosku nr
    3) całościowo uznaję za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Niniejsze rozstrzygnięcie dotyczy podatku od towarów i usług (pytania oznaczone we
    wniosku nr 2 i 3). Jednocześnie Organ wskazuje, że w zakresie podatku dochodowego od
    osób prawnych (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) zostało wydane odrębne
    rozstrzygnięcie.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Podkreślamy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.