Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.613.2020.2.WK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-03-02
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt; proporcja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 17 grudnia 2020 r. (data wpływu 29 grudnia 2020 r.), uzupełnionym pismem z dnia 15 lutego 2021 r. (data wpływu 19 luty 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie pełnego prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją projektu pn. „(…)” – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 grudnia 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie pełnego prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją projektu pn. (\`(...)\`). Wniosek został uzupełniony przez Wnioskodawcę pismem z dnia 15 lutego 2021 r. o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Miasto (dalej: Miasto, Wnioskodawca, Zainteresowany) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT. Jako jednostka samorządu terytorialnego, wypełnia wskazania ustawowe zadania zawarte w ustawie z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r., poz. 713, z późn. zm.) i jest organem wykonującym zadania publiczne własne i zlecone z zakresu administracji rządowej zgodnie z obowiązującymi przepisami. Do zadań statutowych Miasta należy w szczególności zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej w zakresie kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych oraz utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych (art. 7 ust. 1 pkt 10 i 15 ustawy o samorządzie gminnym – Dz. U. z 2020 r., poz. 713 t.j).

Zadania te realizują Urząd Miejski i jednostki organizacyjne Miasta. Prowadzona, zarówno przez Miasto jak i jego jednostki organizacyjne, działalność z uwagi na swoją różnorodność, podlega opodatkowaniu, zwolnieniu z podatku od towarów i usług bądź nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.). Miasto w dniu 26 listopada 2020 r. złożyło w Ministerstwie Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu wniosek inwestycyjny pn. (\`(...)\`) (dalej: Projekt, Zadanie, Inwestycja), w ramach Programu inwestycji o szczególnym znaczeniu dla Sportu 2020.

Celem programu jest rozwój bazy obiektów sportowych służących potrzebom polskiego sportu wyczynowego dla zapewnienia odpowiednich warunków szkolenia i treningu sportowców, przygotowania kadry narodowej oraz organizacji zawodów. Inwestycje dotyczą budowy, przebudowy lub remontów obiektów specjalistycznych, spełniających standardy międzynarodowe, mogących stać się areną ważnych zawodów i imprez sportowych rangi ogólnopolskiej, europejskiej czy światowej. Finansowanie projektu odbywać się będzie z dwóch źródeł: 70% – Fundusz Rozwoju Kultury Fizycznej oraz 30% Rządowy Fundusz Inwestycji Lokalnych. Wartość projektu – 9.727.160 zł, w tym koszty kwalifikowane – 9.727.160 zł. Wydatki poniesione w trakcie realizacji Projektu rozliczane będą w kwotach brutto.

Projekt zakłada przebudowę istniejącego Stadionu Miejskiego (\`(...)\`).

Obecnie obiektem zarządza Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji (jednostka organizacyjna Miasta na podstawie Decyzji Prezydenta Miasta z dnia 29 grudnia 2005 r., o oddaniu w trwały zarząd nieruchomości zabudowanej, stanowiącej własność Miasta, położonej (\`(...)\`). W związku z powyższym Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji jest odpowiedzialny za nadzorowanie prawidłowej działalności obiektu w zakresie bieżącej działalności, jak i w zakresie realizacji remontów, inwestycji i napraw.

Projekt zakłada przebudowę istniejącego obiektu celem m. in. zwiększenia jego możliwości funkcjonalnych.

W ramach projektu realizowane będą:

1.  2 x boisko o wymiarach (68 x 105 m), jedno z nawierzchnią naturalną, drugie z nawierzchnią sztuczną,
2.  1 x boisko o nawierzchni naturalnej (51 x 95 m),
3.  oświetlenie – źródła LED,
4.  trybuny częściowo zadaszone i niezadaszone,
5.  ogrodzenie,
6.  piłkochwyty,
7.  bramki, chorągiewki i inny niezbędny sprzęt.

Zlokalizowane na Stadionie trzy boiska będą miały funkcję treningową oraz meczową. Będą wyposażone w niezbędną infrastrukturę (odwodnienie, nawodnienie, oświetlenie i częściowo kryta trybuna). Przebudowa stadionu ma na celu przystosowanie obiektu do aktualnie obowiązujących wymogów PZPN i zapewnienie dostępu do urządzeń sportowych osobom ze szczególnymi potrzebami. Przebudowa oświetlenia pozwoli na wydłużenie godzin treningowych w porach wieczornych i nocnych. Z kolei zaprojektowane nawierzchnie syntetyczne pozwolą na całoroczne wykorzystanie boisk w celach treningowych. Odpowiednie oświetlenie boisk, zwiększenie ich liczby oraz wydłużenie czasu treningowego umożliwi wytrenowanie dwa razy większej grupy zawodników.

Realizacja przebudowy ma na celu dostosowanie Stadionu oraz boisk zlokalizowanych na obiekcie do aktualnych wymogów Polskiego Związku Piłki Nożnej. Inwestycja będzie służyć zaspokojeniu zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej w zakresie kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych a także utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych – art. 7 ust. 1 pkt 10 i pkt 15 o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r., poz. 713, ze zm.).

Projekt zakłada, że po zrealizowaniu Inwestycji obiekt będzie wykorzystywany nieodpłatnie przez szkoły funkcjonujące na terenie Miasta, prowadzące klasy sportowe i klasy mistrzostwa sportowego oraz odpłatnie przez stowarzyszenia i kluby prowadzące treningi piłkarskie dla dziewcząt/chłopców oraz kobiet/mężczyzn. Przewiduje się również bezpłatne udostępnianie obiektu uczniom z okolicznych placówek oświatowych. Ponadto, z uwagi na fakt, że Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji pełni rolę powiatowego organizatora sportu, obiekt będzie wykorzystywany do realizacji kalendarza rozgrywek i zawodów sportowych. Dodatkowo, planowane jest eksploatowanie obiektu w celach organizacji warsztatów trenerskich, konsultacji szkoleniowych, turniejów oraz zgrupowań kadr.

Zdaniem Miasta, w zdarzeniu przyszłym nieodpłatne udostępnianie przez Miasto obiektu za pośrednictwem MOSiR-u, będzie miało na celu wyłącznie realizację ustawowych zadań własnych Miasta w zakresie kultury fizycznej, rekreacji, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych oraz utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.

Natomiast odpłatne udostępnianie obiektu odbywać się będzie na podstawie Zarządzenia Dyrektora Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji z dnia 30 grudnia 2019 r. w sprawie cennika za wynajem obiektów sportowych w Miejskim Ośrodku Sportu i Rekreacji, na podstawie którego zawierane są umowy wynajmu, które zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług są czynnością opodatkowaną. Obecnie za rok 2020 przychód z odpłatnej działalności kształtuje się na poziomie 30.975,60 zł z tytułu wynajmu pomieszczeń stadionu na działalność sportową, co stanowi 0,3% wartości Projektu (9.727.160 zł / 30.975,60 zł = 0,3%).

W wyniku realizacji Projektu i uruchomienia dodatkowych boisk treningowych, szacunkowy koszt przychodów od roku 2023 może kształtować się na poziomie 150.000,00 zł co stanowić będzie niecałe 1,5% wartości całego Projektu. Pokazane przychody wskazują, że inwestycja ma znikome przychody w stosunku do kosztów inwestycji i nigdy nie będzie działalnością, która spowoduje, że Stadion będzie na siebie zarabiał. Przedstawiona symulacja we wniosku inwestycyjnym pokazuje, że koszty rocznego utrzymania Stadionu są znacząco wyższe (512 tys. zł) niż roczne szacunkowe przychody (150 tys. zł).

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki (art. 86, art. 87 ustawy), tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z nabyciem których podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Stosownie do brzmienia art. 90 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego (ust. 1).

Z powyższego wynika, że obiekt będzie wykorzystywany zarówno do sprzedaży opodatkowanej jak i nieopodatkowanej. W przypadku Zarządcy (MOSiR), warunki uprawniające do odliczenia będą spełnione częściowo, gdyż towary i usługi nabywane w ramach realizacji Projektu są związane z czynnościami opodatkowanymi.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 15 lutego 2021 r. o następujące informację:

1.  Wnioskodawca realizując Zadanie nie będzie wykorzystywał nabytych towarów i usług wyłącznie do celów prowadzonej działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.), ale również do celów innych niż działalność gospodarcza tj. statutowa.
2.  Wnioskodawca informuje, że po zrealizowaniu przedmiotowej inwestycji obiekt będzie wykorzystywany nieodpłatnie i odpłatnie. Działalność nieodpłatna (niepodlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług) dotyczyć będzie prowadzonych czynności związanych z:
    *   wykorzystaniem stadionu przez szkoły funkcjonujące na terenie Miasta, prowadzące klasy sportowe i klasy mistrzostwa sportowego,
    *   udostępnianiem obiektu uczniom z okolicznych placówek oświatowych,
    *   wykorzystywaniem stadionu do realizacji kalendarza rozgrywek i zawodów sportowych oraz eksploatowaniem obiektu w celach organizacji warsztatów trenerskich, konsultacji szkoleniowych, turniejów oraz zgrupowań kadr (na podstawie podpisanego Oświadczenia o Porozumieniu z Polskim Związkiem Piłki Nożnej z 18 listopada 2020 r.).Natomiast działalność odpłatna (podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług) związana jest z:
3.  prowadzeniem zajęć na stadionie przez stowarzyszenia i kluby prowadzące treningi piłkarskie dla dziewcząt/chłopców oraz kobiet/mężczyzn, wykorzystywaniem stadionu do realizacji kalendarza rozgrywek i zawodów sportowych oraz eksploatowaniem obiektu w celach organizacji warsztatów trenerskich, konsultacji szkoleniowych, turniejów oraz zgrupowań kadr (działalność z innymi podmiotami niż Polski Związek Piłki Nożnej). Przychody z tej działalności przeznaczone będą w całości na cele statutowe oraz bieżące utrzymanie powstałej infrastruktury przez Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji (jednostka organizacyjna Miasta zarządzająca przedmiotowym Stadionem).W przedmiotowej inwestycji nie będzie prowadzona działalność gospodarcza związana z możliwością zwolnienia od podatku od towaru i usług. Wnioskodawca będzie miał możliwość przyporządkowania poniesionych wydatków do poszczególnych czynności dających prawo do odliczenia oraz niedających takiego prawa. Prowadzona będzie wyodrębniona ewidencja kosztów i dochodów stadionu (odrębna księgowość dla nowo powstałych trzech boisk z podziałem na działalność odpłatną i nieodpłatną).
4.  Wnioskodawca, prowadząc działalność gospodarczą będzie miał obiektywną możliwość odrębnego przyporządkowania kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT, jak i z czynnościami nieopodatkowanymi podatkiem VAT. Wnioskodawca nie będzie prowadził czynności zwolnionych od podatku VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w ramach realizowanego projektu pn. (\`(...)\`) współfinansowanego z Funduszu Rozwoju Kultury Fizycznej oraz z Rządowego Funduszu Inwestycji Lokalnych, Miasto ma możliwość odliczenia 100% podatku VAT ?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z zasadą nr 7 Rozporządzenia Komisji (WE) 448/2004 z dnia 10 marca 2004 r., koszt podatku VAT poniesionego w ramach projektu współfinansowanego z funduszy, którego nie można odzyskać w żaden sposób, a który jest ostatecznie poniesiony przez projektodawcę, jest uznawany za kwalifikowany. Oznacza to, że mimo zasady, iż podatek VAT nie jest kosztem kwalifikowanym, dopuszcza się wyjątek: jeżeli wnioskodawca nie może odliczyć podatku VAT, poniesione przez niego i udokumentowane koszty tego podatku są wydatkami kwalifikowanymi. Miasto jest podatnikiem podatku VAT, jednak biorąc pod uwagę zasadę, iż w przypadku jednostki samorządu terytorialnego jeśli w związku z zakupem jednostka samorządu terytorialnego nie będzie prowadzić działalności opodatkowanej, VAT poniesiony przez nią jest kwalifikowany.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W przypadku realizacji Projektu, Miasto będzie prowadzić działalność opodatkowaną, jak i działalność niepodlegającą VAT związaną z realizowanym Projektem.

Zgodnie z art. 15 ust. l ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Jednak zgodnie z art. 15 ust. 6 wymienionej ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, do realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. W związku z tym, iż realizowana inwestycja ma na celu zaspokojenie potrzeb publicznych oraz wypełnia zadania nałożone na Gminę przez przepisy prawa, Miasto nie jest w przedmiotowym zakresie podatnikiem podatku VAT.

Mając na uwadze art. 86 ust. 1 oraz art. 15 ust. l i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., a także fakt, iż realizowana inwestycja stanowi wypełnienie zadań, jakie są nałożone na Gminę, a jej efekty będą częściowo wykorzystywane do działalności opodatkowanej uważamy, iż Miasto ma możliwość odliczenia podatku VAT w związku z realizacją przedmiotowego Projektu.

W ramach realizowanego Projektu współfinansowanego z Funduszu Rozwoju Kultury Fizycznej oraz z Rządowego Funduszu Inwestycji Lokalnych, Miasto będzie miało możliwość odliczenia 100% podatku VAT i uznaje kwotę podatku VAT za kwotę niekwalifikowaną.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. W świetle tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT lub/i niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Z uwagi na brzmienie cytowanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług należy zauważyć, że obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku.

Wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 86 ust. 2a-2h.

Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy, sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:

1.  zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz
2.  obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.

Zgodnie z art. 86 ust. 2c ustawy, przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności następujące dane:

1.  średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
2.  średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą działalnością;
3.  roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż gospodarcza;
4.  średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i poza tą działalnością.

Zgodnie z art. 86 ust. 2d ustawy, w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.

Podatnik rozpoczynający w danym roku podatkowym wykonywanie działalności gospodarczej i działalności innej niż działalność gospodarcza, w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje dane wyliczone szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu skarbowego w formie protokołu (art. 86 ust. 2e ustawy).

Zgodnie z art. 86 ust. 2f ustawy – przepis ust. 2e stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć dane za poprzedni rok podatkowy byłyby niereprezentatywne.

Na podstawie art. 86 ust. 2g ustawy, proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a i 10 stosuje się odpowiednio.

Według art. 90 ust. 5 ustawy, do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika – używanych przez podatnika na potrzeby jego działalności.

W myśl art. 90 ust. 6 ustawy, do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu z tytułu transakcji dotyczących:

1.  pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji finansowych;
2.  usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, w zakresie, w jakim transakcje te mają charakter pomocniczy.

Przy ustalaniu proporcji zgodnie z ust. 2-6 do obrotu nie wlicza się kwoty podatku (art. 90 ust. 9a ustawy).

Zgodnie z art. 90 ust. 10 ustawy, w przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:

1.  przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu, wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 500 zł – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
2.  nie przekroczyła 2% – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.

Na podstawie cyt. art. 90 ust. 10 ustawy, podatnicy, u których proporcja sprzedaży nie przekracza 2%, mają prawo (a nie obowiązek) do uznania, że proporcja wynosi 0%. Podatnik ma zatem prawo wyboru, może dokonać odliczenia w oparciu o wyliczoną proporcję, ale może z tego prawa zrezygnować i nie odliczać podatku naliczonego.

W tym miejscu należy wskazać, że w przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji (art. 86 ust. 2h ustawy).

Jak stanowi art. 86 ust. 22 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.

Na podstawie ww. przepisu art. 86 ust. 22 ustawy zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (Dz. U. z 2015 r., poz. 2193, z późn. zm.).

Rozporządzenie to określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej „sposobem określenia proporcji” oraz wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem sposobu określenia proporcji (§ 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia).

W rozporządzeniu tym zostali wskazani podatnicy, do których przepisy w nim zawarte się odnoszą. Są to: jednostki samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury, uczelnie publiczne, instytuty badawcze.

Zgodnie z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia, w przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego, tj. sposób określenia proporcji ustala się odrębnie dla:

1.  urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego (tj. urzędu gminy, urzędu miasta, starostwa powiatowego oraz urzędu marszałkowskiego),
2.  samorządowej jednostki budżetowej,
3.  samorządowego zakładu budżetowego.

Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie będzie ustalany jeden „całościowy” sposób określenia proporcji dla jednostek samorządu terytorialnego jako osoby prawnej, tylko będą ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla wymienionych wyżej jego poszczególnych jednostek organizacyjnych.

Należy zauważyć, że powołany wyżej przepis art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co stanowi kwotę podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych. Zgodnie z tą normą, w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z wyjątkiem wykorzystania na cele osobiste, do których może mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy), w sytuacji, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.

Podkreślenia wymaga, że dla stwierdzenia, czy działalność lub transakcje stanowią „cele inne niż związane z działalnością gospodarczą” znaczenie ma, czy mieszczą się one w przedmiocie działalności danej jednostki.

Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy. W związku z prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy sytuacje, które nie generują opodatkowania podatkiem VAT. „Towarzyszą” one działalności gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie podlegają one opodatkowaniu podatkiem VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą. Za czynności zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej uznaje się także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste, w przypadkach, o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy. Uzasadnia to fakt, że chociaż czynności te z definicji nie mają związku z działalnością gospodarczą, w przypadkach określonych w tych przepisach następuje obowiązek naliczenia VAT. Natomiast przez cele inne rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy (przykładowo działalność podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność statutową).

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – w myśl art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Wobec tego należy stwierdzić, że za podatnika VAT będzie uznany tylko taki podmiot, który dokonuje czynności zmierzających do wykorzystania nabytych towarów i usług do celów opodatkowanej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Ponadto należy zauważyć, że na mocy art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-przedmiotowy.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem, jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r., poz. 713, z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszelkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, nie zastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 9, pkt 10 i 15 cyt. ustawy, zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami, kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych oraz utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.

W tym miejscu należy podkreślić, że z uwagi na swą specyfikę jednostki samorządu terytorialnego nie są podmiotami zrównanymi z komercyjnymi przedsiębiorcami. Powyższe wynika chociażby z racji uprzywilejowania tych jednostek poprzez treść art. 15 ust. 6 ustawy i nieuznawania ich za podatnika w określonych okolicznościach, tj. w przypadku działania w charakterze organu władzy publicznej, którego przymiotu komercyjny przedsiębiorca nie posiada i którego działalność, co do zasady, jest opodatkowana w całości. Z tego też względu rozpatrując w zakresie podatku VAT kwestie uprawnień i obowiązków podmiotów, takich jak jednostki samorządu terytorialnego, należy mieć na względzie okoliczność, że podmioty te – co do zasady – w odniesieniu do niektórych czynności występują jako organ władzy publicznej i nie są uznawane za podatników stosownie do ww. art. 15 ust. 6 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, Miasto jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT. Jako jednostka samorządu terytorialnego, wypełnia wskazania ustawowe zadania zawarte w ustawie z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym i jest organem wykonującym zadania publiczne własne i zlecone z zakresu administracji rządowej zgodnie z obowiązującymi przepisami. Do zadań statutowych Miasta należy w szczególności zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej w zakresie kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych oraz utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych. Zadania te realizują Urząd Miejski i jednostki organizacyjne Miasta. Miasto w dniu 26 listopada 2020 r. złożyło w Ministerstwie Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu wniosek inwestycyjny pn. (…), w ramach Programu inwestycji o szczególnym znaczeniu dla Sportu 2020. Celem programu jest rozwój bazy obiektów sportowych służących potrzebom polskiego sportu wyczynowego dla zapewnienia odpowiednich warunków szkolenia i treningu sportowców, przygotowania kadry narodowej oraz organizacji zawodów. Inwestycje dotyczą budowy, przebudowy lub remontów obiektów specjalistycznych, spełniających standardy międzynarodowe, mogących stać się areną ważnych zawodów i imprez sportowych rangi ogólnopolskiej, europejskiej czy światowej. Finansowanie projektu odbywać się będzie z dwóch źródeł: 70% – Fundusz Rozwoju Kultury Fizycznej oraz 30% Rządowy Fundusz Inwestycji Lokalnych. Wydatki poniesione w trakcie realizacji Projektu rozliczane będą w kwotach brutto. Projekt zakłada przebudowę istniejącego Stadionu Miejskiego.

Obecnie obiektem zarządza Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji (jednostka organizacyjna Miasta na podstawie Decyzji Prezydenta Miasta. W związku z powyższym Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji jest odpowiedzialny za nadzorowanie prawidłowej działalności obiektu w zakresie bieżącej działalności, jak i w zakresie realizacji remontów, inwestycji i napraw.

W ramach projektu realizowane będą:

1.  2 x boisko o wymiarach (68xl05 m), jedno z nawierzchnią naturalną, drugie z nawierzchnią sztuczną,
2.  1 x boisko o nawierzchni naturalnej (51x95 m),
3.  Oświetlenie – źródła LED,
4.  Trybuny częściowo zadaszone i niezadaszone,
5.  Ogrodzenie,
6.  Piłkochwyty,
7.  Bramki, chorągiewki i inny niezbędny sprzęt.

Zlokalizowane na Stadionie trzy boiska będą miały funkcję treningową oraz meczową. Będą wyposażone w niezbędną infrastrukturę (odwodnienie, nawodnienie, oświetlenie i częściowo kryta trybuna). Przebudowa stadionu ma na celu przystosowanie obiektu do aktualnie obowiązujących wymogów PZPN i zapewnienie dostępu do urządzeń sportowych osobom ze szczególnymi potrzebami. Przebudowa oświetlenia pozwoli na wydłużenie godzin treningowych w porach wieczornych i nocnych. Z kolei zaprojektowane nawierzchnie syntetyczne pozwolą na całoroczne wykorzystanie boisk w celach treningowych. Odpowiednie oświetlenie boisk, zwiększenie ich liczby oraz wydłużenie czasu treningowego umożliwi wytrenowanie dwa razy większej grupy zawodników. Projekt zakłada, że po zrealizowaniu Inwestycji obiekt będzie wykorzystywany nieodpłatnie przez szkoły funkcjonujące na terenie Miasta, prowadzące klasy sportowe i klasy mistrzostwa sportowego oraz odpłatnie przez stowarzyszenia i kluby prowadzące treningi piłkarskie dla dziewcząt/chłopców oraz kobiet/mężczyzn. Przewiduje się również bezpłatne udostępnianie obiektu uczniom z okolicznych placówek oświatowych. Ponadto, z uwagi na fakt, że Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji pełni rolę powiatowego organizatora sportu, obiekt będzie wykorzystywany do realizacji kalendarza rozgrywek i zawodów sportowych. Dodatkowo, planowane jest eksploatowanie obiektu w celach organizacji warsztatów trenerskich, konsultacji szkoleniowych, turniejów oraz zgrupowań kadr. Zdaniem Miasta, w zdarzeniu przyszłym nieodpłatne udostępnianie przez Miasto obiektu za pośrednictwem MOSiR-u, będzie miało na celu wyłącznie realizację ustawowych zadań własnych Miasta w zakresie kultury fizycznej, rekreacji, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych oraz utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych. Natomiast odpłatne udostępnianie obiektu odbywać się będzie na podstawie Zarządzenia Dyrektora Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji, w sprawie cennika za wynajem obiektów sportowych w Miejskim Ośrodku Sportu i Rekreacji, na podstawie którego zawierane są umowy wynajmu, które zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług są czynnością opodatkowaną. Obecnie za rok 2020 przychód z odpłatnej działalności kształtuje się na poziomie 30.975,60 zł z tytułu wynajmu pomieszczeń stadionu na działalność sportową, co stanowi 0,3% wartości Projektu (9.727.160 zł / 30.975,60 zł = 0,3%). W wyniku realizacji Projektu i uruchomienia dodatkowych boisk treningowych, szacunkowy koszt przychodów od roku 2023 może kształtować się na poziomie 150.000,00 zł co stanowić będzie niecałe 1,5% wartości całego Projektu. Pokazane przychody wskazują, że inwestycja ma znikome przychody w stosunku do kosztów inwestycji i nigdy nie będzie działalnością, która spowoduje, że Stadion będzie na siebie zarabiał. Przedstawiona symulacja we wniosku inwestycyjnym pokazuje, że koszty rocznego utrzymania Stadionu są znacząco wyższe (512 tys. zł) niż roczne szacunkowe przychody (150 tys. zł). Z powyższego wynika, że obiekt będzie wykorzystywany zarówno do sprzedaży opodatkowanej jak i nieopodatkowanej. W przypadku Zarządcy (MOSiR), warunki uprawniające do odliczenia będą spełnione częściowo, gdyż towary i usługi nabywane w ramach realizacji Projektu są związane z czynnościami opodatkowanymi. Wnioskodawca realizując Zadanie nie będzie wykorzystywał nabytych towarów i usług wyłącznie do celów prowadzonej działalności gospodarczej, ale również do celów innych niż działalność gospodarcza, tj. statutowa oraz po zrealizowaniu przedmiotowej inwestycji obiekt będzie wykorzystywany nieodpłatnie i odpłatnie. Działalność nieodpłatna (niepodlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług) dotyczyć będzie prowadzonych czynności związanych z:

*   wykorzystaniem stadionu przez szkoły funkcjonujące na terenie Miasta, prowadzące klasy sportowe i klasy mistrzostwa sportowego,
*   udostępnianiem obiektu uczniom z okolicznych placówek oświatowych,
*   wykorzystywaniem stadionu do realizacji kalendarza rozgrywek i zawodów sportowych oraz eksploatowaniem obiektu w celach organizacji warsztatów trenerskich, konsultacji szkoleniowych, turniejów oraz zgrupowań kadr (na podstawie podpisanego Oświadczenia o Porozumieniu z Polskim Związkiem Piłki Nożnej z 18 listopada 2020 r.).

Natomiast działalność odpłatna (podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług) związana jest z:

*   prowadzeniem zajęć na stadionie przez stowarzyszenia i kluby prowadzące treningi piłkarskie dla dziewcząt/chłopców oraz kobiet/mężczyzn, wykorzystywaniem stadionu do realizacji kalendarza rozgrywek i zawodów sportowych oraz eksploatowaniem obiektu w celach organizacji warsztatów trenerskich, konsultacji szkoleniowych, turniejów oraz zgrupowań kadr (działalność z innymi podmiotami niż Polski Związek Piłki Nożnej). Przychody z tej działalności przeznaczone będą w całości na cele statutowe oraz bieżące utrzymanie powstałej infrastruktury przez Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji (jednostka organizacyjna Miasta zarządzająca przedmiotowym Stadionem).

W przedmiotowej inwestycji nie będzie prowadzona działalność gospodarcza związana z możliwością zwolnienia od podatku od towaru i usług. Wnioskodawca będzie miał możliwość przyporządkowania poniesionych wydatków do poszczególnych czynności dających prawo do odliczenia oraz niedających takiego prawa. Prowadzona będzie wyodrębniona ewidencja kosztów i dochodów stadionu (odrębna księgowość dla nowo powstałych trzech boisk z podziałem na działalność odpłatną i nieodpłatną). Wnioskodawca, prowadząc działalność gospodarczą będzie miał obiektywną możliwość odrębnego przyporządkowania kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT, jak i z czynnościami nieopodatkowanymi podatkiem VAT. Wnioskodawca nie będzie prowadził czynności zwolnionych od podatku VAT.

Na tle powyższego Wnioskodawca ma wątpliwości czy w ramach realizowanego projektu pn. (\`(...)\`) współfinansowanego z Funduszu Rozwoju Kultury Fizycznej oraz z Rządowego Funduszu Inwestycji Lokalnych, Miasto ma prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją ww. Projektu.

Odnosząc się do ww. wątpliwości Wnioskodawcy wskazać należy, że w celu odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności Wnioskodawca winien przyporządkować ponoszone wydatki do poszczególnych rodzajów działalności.

Jeżeli bowiem takie wyodrębnienie jest możliwe, to na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy będzie przysługiwało pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi, brak będzie natomiast takiego prawa w stosunku do podatku naliczonego związanego z zakupem towarów i usług wykorzystywanych wyłącznie do wykonywania czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Z kolei, w sytuacji, gdy zakupione towary i usługi wykorzystywane będą zarówno do działalności gospodarczej (do czynności opodatkowanych podatkiem VAT oraz do czynności zwolnionych od podatku), jak również do celów innych niż działalność gospodarcza i nie będzie możliwości przypisania tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej, to należy dokonać wyliczenia kwoty podatku naliczonego przypisanego do działalności gospodarczej, zgodnie z art. 86 ust. 2a i następne ustawy oraz przepisami rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r.

Jak wskazała Gmina, Stadion będący przedmiotem wniosku, będzie nieodpłatnie udostępniany przez Miasto, za pośrednictwem MOSiR, w celu wyłącznie realizacji ustawowych zadań własnych Miasta w zakresie kultury fizycznej, rekreacji, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych oraz utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych. Natomiast odpłatne udostępnianie obiektu odbywać się będzie na podstawie Zarządzenia Dyrektora Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji. Za rok 2020 przychód z odpłatnej działalności z tytułu wynajmu, kształtuje się na poziomie 0,3% wartości Projektu, natomiast szacunkowy koszt przychodu od roku 2023 może kształtować się na poziomie niecałe 1,5% wartości całego Projektu. W przedmiotowej inwestycji nie będzie prowadzona działalność gospodarcza związana z możliwością zwolnienia od podatku od towaru i usług. Wnioskodawca realizując Zadanie nie będzie wykorzystywał nabytych towarów i usług wyłącznie do celów prowadzonej działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, ale również do celów innych niż działalność gospodarcza, tj. statutowa. Wnioskodawca będzie miał możliwość przyporządkowania poniesionych wydatków do poszczególnych czynności dających prawo do odliczenia oraz niedających takiego prawa. Prowadzona będzie wyodrębniona ewidencja kosztów i dochodów stadionu (odrębna księgowość dla nowopowstałych trzech boisk z podziałem na działalność odpłatną i nieodpłatną). Wnioskodawca, prowadząc działalność gospodarczą będzie miał obiektywną możliwość odrębnego przyporządkowania kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT, jak i z czynnościami nieopodatkowanymi podatkiem VAT.

Mając na uwadze powyższe rozważania należy wskazać, że skoro Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług i jak wynika z wniosku towary i usługi nabywane w związku z realizacją zadania będą związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT oraz niepodlegającymi opodatkowaniu (czyli będą wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej oraz poza prowadzoną działalnością gospodarczą), to Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w części, w jakiej efekty realizowanego zadania związane będą z czynnościami opodatkowanymi.

Przy czym w celu odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności Wnioskodawca winien przyporządkować ponoszone wydatki do poszczególnych rodzajów działalności.

Jeżeli bowiem takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej, brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do podatku naliczonego związanego z zakupem towarów i usług wykorzystywanych wyłącznie do wykonywania czynności niepodlegających temu podatkowi.

W sytuacji natomiast gdy Wnioskodawca nie będzie w stanie przyporządkować kwoty podatku naliczonego do poszczególnych rodzajów działalności, powinien ustalić kwotę podatku naliczonego do odliczenia w oparciu o proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a i następne ustawy.

W konsekwencji w ramach realizowanego projektu pn. (\`(...)\`) współfinansowanego z Funduszu Rozwoju Kultury Fizycznej oraz z Rządowego Funduszu Inwestycji Lokalnych Miasto ma prawo do odliczenia podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do towarów i usług wykorzystywanych do czynności opodatkowanych, o ile nie będą zachodziły wyłączenia zawarte w art. 88 ustawy. Brak jest natomiast takiego prawa w odniesieniu do nabywanych towarów i usług wykorzystywanych do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. W konsekwencji Wnioskodawcy nie przysługuje pełne 100% prawo do odliczenia podatku naliczonego od całości realizowanej inwestycji.

Zatem oceniając stanowisko Wnioskodawcy, z którego wynika, że Miastu przysługuje prawo do odliczenia 100% podatku VAT od poniesionych wydatków, należało uznać za nieprawidłowe.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Ponadto, należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (oraz z opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. Zastrzega się, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie podania przez Wnioskodawcę we wniosku, że wydatki ponoszone w związku z realizacją Projektu zostaną wykorzystane do działalności opodatkowanej jak i niepodlegającej. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.