Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-1334/08-3/KR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-11-28
Teza: Jeżeli nie przysługuje Spółce prawo do odliczenia podatku naliczonego, to czy nieodliczony podatek VAT można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; odliczenia-odliczenie podatku; podatek-podatek naliczony
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 28.08.2008r. (data wpływu 08.09.2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 08.09.2008r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe.

S Polska Sp. z o.o. (dalej zwana: Spółką) jest spółką prowadzącą działalność podstawową w zakresie usuwania i unieszkodliwiania odpadów. Spółka w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą dokonuje następujących rodzajów zakupów:

1.  usług gastronomicznych w trakcie spotkań z przedstawicielami kontrahentów Spółki, odbywanych celem rozpoczęcia albo renegocjacji zasad współpracy;
2.  artykułów spożywczych w związku z realizacją obowiązków nałożonych przez przepisy prawa pracy, a także. dla pracowników do ogólnej konsumpcji (kawa, herbata, mleko lub śmietanka do kawy itp.); na wewnętrzne spotkania firmowe pracowników i członków zarządu Spółki, na szkolenia pracowników Spółki;
3.  kwiatów w związku z pogrzebem pracowników Spółki albo osób reprezentujących w kontaktach ze Spółką jej kontrahentów, w tym spółki z grupy S (spółki zależne od Spółki), z którymi Spółka rozwija współpracę gospodarczą
4.  kwiatów na śluby pracowników Spółki;
5.  upominki, w tym kwiaty, dla kontrahentów Spółki, z którymi Spółka rozwija współpracę gospodarczą.

W związku z przedstawionym stanem faktycznym Spółka powzięła wątpliwości co do zakresu prawa do odliczenia podatku naliczonego przy ich zakupie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Jeżeli nie przysługuje Spółce prawo do odliczenia podatku naliczonego, to czy nieodliczony podatek VAT można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów?

Zdaniem Spółki, Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a) ustawy z dnia 15 lutego 1992 r o podatku dochodowym ód osób prawnych (T. J. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, ze zm.), nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, podatku od towarów i usług, z tym że jest kosztem uzyskania przychodów podatek naliczony, jeżeli podatnik zwolniony jest od podatku od towarów i usług lub nabył towary i usługi w celu wytworzenia albo odprzedaży towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku od towarów i usług, a także w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług - jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej. W dotychczasowej praktyce Spółka przyjmowała, że wyłączenie wydatku z kategorii kosztów uzyskania przychodów i w konsekwencji wyłączenie prawa do odliczenia podatku naliczonego (na podstawie art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT), skutkuje brakiem możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów również nieodliczonej kwoty podatku naliczonego. Spółka powzięła jednak wątpliwość co do prawidłowości swojej praktyki w związku z pismem Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia. 14 maja 2008 r. nr IP-PB3-423- 302/08-2/ECH. W piśmie tym Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że VAT zapłacony przy wydatkach na reprezentację, w części w której podatnik nie może go odliczyć jest kosztem uzyskania przychodów. Biorąc za podstawę powyższe pismo w opinii Spółki przysługuje jej prawo zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów podatku VAT naliczonego przy zakupie usług gastronomicznych w trakcie spotkań z przedstawicielami kontrahentów Spółki, odbywanych celem rozpoczęcia albo renegocjacji zasad współpracy. Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego wyżej stanowiska.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.