Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.181.2019.1.EN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-06-18
Teza: w zakresie ustalenia, czy prawidłowa jest metoda pomniejszania przez Wnioskodawcę, zgodnie z art. 24b ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, sumy przychodów, o których mowa w art. 24b ust. 1 ww. ustawy z poszczególnych budynków, o kwotę 10 mln zł, bez uwzględniania przychodów z budynków osiąganych przez inne podmioty wchodzące w skład grupy kapitałowej, do której należy Wnioskodawca
Słowa kluczowe: budynek; podmiot-podmioty powiązane; przychód
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 900) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 18 kwietnia 2019 r. (data wpływu 24 kwietnia 2019 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy prawidłowa jest metoda pomniejszania przez Wnioskodawcę, zgodnie z art. 24b ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, sumy przychodów, o których mowa w art. 24b ust. 1 ww. ustawy z poszczególnych budynków, o kwotę 10 mln zł, bez uwzględniania przychodów z budynków osiąganych przez inne podmioty wchodzące w skład grupy kapitałowej, do której należy Wnioskodawca – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 kwietnia 2019 r. do tut. Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy prawidłowa jest metoda pomniejszania przez Wnioskodawcę, zgodnie z art. 24b ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, sumy przychodów, o których mowa w art. 24b ust. 1 ww. ustawy z poszczególnych budynków, o kwotę 10 mln zł, bez uwzględniania przychodów z budynków osiąganych przez inne podmioty wchodzące w skład grupy kapitałowej, do której należy Wnioskodawca.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca - Sp. z o.o. (dalej jako: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest spółką kapitałową, działającą na rynku nieruchomości komercyjnych. Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym. Wnioskodawca funkcjonuje w ramach grupy kapitałowej.

Spółka nie posiada w innym podmiocie bezpośrednio lub pośrednio:

*   udziałów w kapitale, ani
*   praw głosu w organach kontrolnych, stanowiących lub zarządzających, ani
*   udziałów lub praw do udziału w zyskach lub majątku lub ich ekspektatywy, w tym jednostek uczestnictwa i certyfikatów inwestycyjnych.

50% udziałów we Wnioskodawcy posiada polska spółka kapitałowa, zaś pozostałe 50% udziałów posiada osoba fizyczna będąca polskim rezydentem podatkowym.

Część spółek kapitałowych oraz spółek osobowych funkcjonujących w grupie kapitałowej, do której należy Wnioskodawca, posiada na własność lub współwłasność budynki oddane w całości albo w części do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze. Budynki te położone są na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz zostały zakwalifikowane na cele podatkowe jako środki trwałe tych spółek kapitałowych i spółek osobowych.

Ponadto, w ramach grupy kapitałowej, w której funkcjonuje Spółka, jedna ze spółek kapitałowych jest właścicielem certyfikatów inwestycyjnych funduszu inwestycyjnego zamkniętego aktywów niepublicznych, który to fundusz, w ramach swojej strategii inwestycyjnej, nabył udziały w spółkach kapitałowych, które są właścicielami albo współwłaścicielami budynków oddanych w całości albo w części do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze. Budynki te położone są na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz zostały zakwalifikowane na cele podatkowe jako środki trwałe tychże spółek.

Wnioskodawca jest właścicielem samodzielnego i samowystarczalnego budynku (obiekt magazynowy z zapleczem socjalno - biurowym), oddanego do używania na podstawie umowy najmu, położonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Budynek jest zakwalifikowany podatkowo przez Spółkę jako środek trwały, o którym mowa w art. 16a ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Budynek stanowiący własność Spółki położony jest w miejscowości X. Budynek ten pełni funkcję magazynowo - biurową, o powierzchni użytkowej 12873,89 m2 . Obiekt należy do grupy obiektów magazynowych klasy A. Część powierzchni użytkowej budynku, tj. 12618,73 m2 (około 98% powierzchni budynku), została przez Wnioskodawcę oddana w długoterminowy najem, w zamian za co otrzymuje od najemcy czynsz najmu. Pozostała część powierzchni użytkowej budynku, tj. 255,16 m2 (około 2% powierzchni budynku), stanowi rezerwację powierzchni dla aktualnego najemcy na podstawie umowy najmu, za którą to rezerwację najemca płaci opłatę eksploatacyjną. Najemca płaci zatem na rzecz spółki czynsz najmu za około 98% powierzchni budynku oraz opłatę eksploatacyjną za około 2% powierzchni budynku.

Wnioskodawca, przez wzgląd na wejście w życie z dniem 1 stycznia 2019 r. ustawy z dnia 15 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. z 2018 r., poz. 1291; dalej jako: „Ustawa Zmieniająca”), powziął wątpliwość, jak, z uwagi na funkcjonowanie Spółki w grupie kapitałowej powinien obliczać kwotę, o której mowa w art. 24b ust. 9 ustawy o CIT w związku z ust. 10 tegoż artykułu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowa jest metoda pomniejszania przez Wnioskodawcę, zgodnie z art. 24b ust. 9 ustawy o CIT, sumy przychodów, o których mowa w art. 24b ust. 1 ustawy o CIT, z poszczególnych budynków, o kwotę 10 000 000 zł, bez uwzględnienia przychodów z budynków osiąganych przez inne podmioty wchodzące w skład grupy kapitałowej, do której należy również Wnioskodawca?

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowa jest metoda pomniejszania przez Wnioskodawcę, zgodnie z art. 24b ust. 9 ustawy o CIT, sumy przychodów, o których mowa w art. 24b ust. 1 ustawy o CIT, z poszczególnych budynków, o kwotę 10 000 000 zł, bez uwzględnienia przychodów z budynków osiąganych przez inne podmioty wchodzące w skład grupy kapitałowej, do której należy również Wnioskodawca.

Artykuł 24b ust. 1 ustawy o CIT, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2019 r., a nadanym Ustawą Zmieniającą, stanowi, iż podatek dochodowy od przychodu ze środka trwałego będącego budynkiem, który:

1.  stanowi własność albo współwłasność podatnika,
2.  został oddany w całości albo w części do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze,
3.  jest położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

\-zwany dalej „podatkiem od przychodów z budynków”, wynosi 0,035% podstawy opodatkowania za każdy miesiąc.

Przez środek trwały będący budynkiem rozumieć należy, interpretując powyższy przepis zgodnie z zasadami systemowej wykładni prawa, budynki objęte hipotezą przepisu art. 16a ust. 1 ustawy o CIT.

Natomiast pojęcie budynku interpretować należy zgodnie przepisem art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1202 ze zm.).

Spółka, zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym, jest podatnikiem podatku od przychodów z budynków stanowiących jej własność, gdyż:

1.  jest właścicielem budynku będącego środkiem trwałymi,
2.  budynek ten (około 98% powierzchni użytkowej budynku) został oddany w długoterminowy najem,
3.  budynek ten położony jest na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W związku z powyższym, spełnione zostały wszystkie przesłanki z art. 24b ust. 1 ustawy o CIT, aby przychód ze środka trwałego będącego budynkiem opodatkować podatkiem od przychodów z budynków.

Zgodnie z art. 24b ust. 9 ustawy o CIT, podstawę opodatkowania stanowi suma przychodów, o których mowa w ust. 1, z poszczególnych budynków, pomniejszona o kwotę 10 000 000 zł.

Przez przychód rozumie się ustaloną na pierwszy dzień każdego miesiąca wartość początkową podlegającego opodatkowaniu środka trwałego wynikającą z prowadzonej ewidencji, a w miesiącu, w którym środek trwały został wprowadzony do ewidencji - wartość początkową ustaloną na dzień wprowadzenia środka trwałego do ewidencji (art. 24b ust. 3 ustawy o CIT).

Z uwagi na fakt, iż Wnioskodawca oddał najemcy budynek do używania w części (zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym, w najem oddano około 98% powierzchni użytkowej budynku, zaś pozostałe 2% powierzchni użytkowej budynku jest zarezerwowane dla najemcy, jednak na moment wystąpienia z niniejszym wnioskiem nie zostało oddane do używania), przychód powinien zostać ustalony proporcjonalnie do udziału powierzchni użytkowej oddanej do używania (około 98% powierzchni użytkowej budynku) w całkowitej powierzchni użytkowej tego budynku (art. 24b ust. 6 ustawy o CIT).

Zgodnie z art. 24b ust. 10 ustawy o CIT, w przypadku gdy podatnik posiada udział w kapitale innego podmiotu w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 w zakresie, o którym mowa w art. 11a ust. 2 pkt 1, kwotę, o której mowa w ust. 9, ustala się w takiej proporcji, w jakiej przychód, o którym mowa w ust. 1, pozostaje do ogólnej kwoty takich przychodów podatnika oraz podmiotów z nim powiązanych.

Pojęcie „podmioty powiązane”, zgodnie z art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, oznacza:

1.  podmioty, z których jeden podmiot wywiera znaczący wpływ na co najmniej jeden inny podmiot, lub
2.  podmioty, na które wywiera znaczący wpływ:

*   ten sam inny podmiot lub
*   małżonek, krewny lub powinowaty do drugiego stopnia osoby fizycznej wywierającej znaczący wpływ na co najmniej jeden podmiot, lub

4.  spółkę niemającą osobowości prawnej i jej wspólników, lub
5.  podatnika i jego zagraniczny zakład, a w przypadku podatkowej grupy kapitałowej - spółkę kapitałową wchodzącą w jej skład i jej zagraniczny zakład.

Artykuł 24b ust. 10 ustawy o CIT doprecyzowuje ponadto, iż chodzi o udział w kapitale podmiotu powiązanego „w zakresie, o którym mowa w art. 11a ust. 2 pkt 1”. W myśl tego artykułu, przez wywieranie znaczącego wpływu, o którym mowa w art. 11a ust. 1 pkt 4 lit. a i b, rozumie się posiadanie bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 25%:

1.  udziałów w kapitale lub
2.  praw głosu w organach kontrolnych, stanowiących lub zarządzających, lub
3.  udziałów lub praw do udziału w zyskach lub majątku lub ich ekspektatywy, w tym jednostek uczestnictwa i certyfikatów inwestycyjnych.

W związku z powyższym stwierdzić należy, iż regulacja art. 24b ust. 10 ustawy o CIT nie dotyczy sytuacji, w których podatnik podatku od przychodów z budynków nie posiada bezpośrednio lub pośrednio w innych spółkach:

*   udziałów w kapitale lub
*   praw głosu w organach kontrolnych, stanowiących lub zarządzających, lub
*   udziałów lub praw do udziału w zyskach lub majątku lub ich ekspektatywy, w tym jednostek uczestnictwa i certyfikatów inwestycyjnych.

Zgodnie z opisem stanu faktycznego Wnioskodawca nie posiada bezpośrednio lub pośrednio:

*   udziałów w kapitale innych podmiotów, ani
*   praw głosu w organach kontrolnych, stanowiących lub zarządzających innych podmiotów, ani
*   udziałów lub praw do udziału w zyskach innych podmiotów lub ich majątku lub ich ekspektatywy, w tym jednostek uczestnictwa i certyfikatów inwestycyjnych innych podmiotów.

W związku z tym regulacja art. 24b ust. 10 ustawy o CIT, nie będzie miała zastosowania do Wnioskodawcy.

Z uwagi na powyższe, w opisanym stanie faktycznym zastosowanie znajdzie art. 24b ust. 9 ustawy o CIT, tj. obliczając podstawę opodatkowania, Spółka pomniejszy sumę przychodów, o których mowa w art. 24b ust. 1 ustawy o CIT, z poszczególnych budynków, o kwotę 10 000 000 zł, bez uwzględnienia przychodów z budynków osiąganych przez inne podmioty w ramach grupy kapitałowej, do której należy Wnioskodawca.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż w przedstawionym stanie faktycznym prawidłowa jest metoda pomniejszania przez Wnioskodawcę, zgodnie z art. 24b ust. 9 ustawy o CIT, sumy przychodów, o których mowa w art. 24b ust. 1 ustawy o CIT, z poszczególnych budynków, o kwotę 10 000 000 zł, bez uwzględnienia przychodów z budynków osiąganych przez inne podmioty wchodzące w skład grupy kapitałowej, do której należy również Wnioskodawca.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Na wstępie należy zaznaczyć, że przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest wyłącznie kwestia pomniejszania sumy przychodów, o których mowa w art. 24b ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1922 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 865, dalej: „u.p.d.o.p.”) z poszczególnych budynków, o kwotę 10.000.000 zł, zgodnie z zakresem wyznaczonym treścią pytania zawartego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

Z dniem 1 stycznia 2019 r., na mocy ustawy z dnia 15 czerwca 2018 r., o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. z 2018 r., poz. 1291), zostało wprowadzone nowe brzmienie przepisu art. 24b u.p.d.o.p.

Zgodnie z art. 24b ust. 1 u.p.d.o.p., w znowelizowanym brzmieniu, podatek dochodowy od przychodu ze środka trwałego będącego budynkiem, który:

1.  stanowi własność albo współwłasność podatnika,
2.  został oddany w całości albo w części do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze,
3.  jest położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

\-zwany dalej „podatkiem od przychodów z budynków”, wynosi 0,035% podstawy opodatkowania za każdy miesiąc.

Zgodnie z art. 24b ust. 3 u.p.d.o.p., przychód, o którym mowa w ust. 1, stanowi ustalona na pierwszy dzień każdego miesiąca wartość początkowa podlegającego opodatkowaniu środka trwałego wynikająca z prowadzonej ewidencji, a w miesiącu, w którym środek trwały został wprowadzony do ewidencji - wartość początkowa ustalona na dzień wprowadzenia środka trwałego do ewidencji.

W przypadku gdy budynek został oddany do używania w części, przychód ustala się proporcjonalnie do udziału powierzchni użytkowej oddanej do używania w całkowitej powierzchni użytkowej tego budynku. Proporcję, o której mowa w zdaniu pierwszym, ustala się na dzień określony w ust. 3 (art. 24b ust. 6 u.p.d.o.p.).

W myśl art. 24b ust. 9 u.p.d.o.p., podstawę opodatkowania stanowi suma przychodów, o których mowa w ust. 1, z poszczególnych budynków, pomniejszona o kwotę 10.000.000 zł.

Stosownie natomiast do art. 24b ust. 10 u.p.d.o.p., w przypadku gdy podatnik posiada udział kapitale innego podmiotu w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 w zakresie, o którym mowa w art. 11a ust. 2 pkt 1, kwotę, o której mowa w ust. 9, ustala się w takiej proporcji, w jakiej przychód, o którym mowa w ust. 1, pozostaje do ogólnej kwoty takich przychodów podatnika oraz podmiotów z nim powiązanych.

Jak wynika z art. 11a ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p., ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o podmiotach powiązanych – oznacza to:

1.  podmioty, z których jeden podmiot wywiera znaczący wpływ na co najmniej jeden inny podmiot, lub
2.  podmioty, na które wywiera znaczący wpływ:

*   ten sam inny podmiot lub
*   małżonek, krewny lub powinowaty do drugiego stopnia osoby fizycznej wywierającej znaczący wpływ na co najmniej jeden podmiot, lub

4.  spółkę niemającą osobowości prawnej i jej wspólników, lub
5.  podatnika i jego zagraniczny zakład, a w przypadku podatkowej grupy kapitałowej – spółkę kapitałową wchodzącą w jej skład i jej zagraniczny zakład.

W myśl art. 11a ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p., przez wywieranie znaczącego wpływu, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 lit. a i b, rozumie się posiadanie bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 25%:

1.  udziałów w kapitale lub
2.  praw głosu w organach kontrolnych, stanowiących lub zarządzających, lub
3.  udziałów lub praw do udziału w zyskach lub majątku lub ich ekspektatywy, w tym jednostek uczestnictwa i certyfikatów inwestycyjnych.

Zgodnie z art. 11a ust. 3 u.p.d.o.p., posiadanie pośrednio udziału lub prawa, o którym mowa

w ust. 2 pkt 1, oznacza sytuację, w której jeden podmiot posiada w drugim podmiocie udział lub prawo za pośrednictwem innego podmiotu lub większej liczby podmiotów, przy czym wielkość posiadanego pośrednio udziału lub prawa odpowiada:

1.  wielkości udziału albo prawa łączącego dowolne dwa podmioty spośród wszystkich podmiotów uwzględnianych przy ustalaniu posiadania pośrednio udziału lub prawa – w przypadku gdy wszystkie wielkości udziałów lub praw łączących te podmioty są równe;
2.  najniższej wielkości udziału lub prawa łączącego podmioty, pomiędzy którymi wielkość posiadanego pośrednio udziału lub prawa jest ustalana - w przypadku gdy wielkości udziałów lub praw łączących te podmioty są różne;
3.  sumie wielkości posiadanych pośrednio udziałów lub praw - w przypadku gdy podmioty, pomiędzy którymi wielkość posiadanego pośrednio udziału lub prawa jest ustalana, łączy więcej niż jeden posiadany pośrednio udział lub prawo.

Jeżeli pomiędzy podmiotami występują relacje, które nie są ustanawiane lub utrzymywane z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych, w tym mające na celu manipulowanie strukturą właścicielską lub tworzenie cyrkularnych struktur właścicielskich, to podmioty, pomiędzy którymi występują takie relacje, uznaje się za podmioty powiązane (art. 11a ust. 4 u.p.d.o.p.).

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika m.in., że Wnioskodawca jest spółką kapitałową, działającą na rynku nieruchomości komercyjnych. Spółka funkcjonuje w ramach grupy kapitałowej. Spółka nie posiada w innym podmiocie bezpośrednio lub pośrednio:

*   udziałów w kapitale, ani
*   praw głosu w organach kontrolnych, stanowiących lub zarządzających, ani
*   udziałów lub praw do udziału w zyskach lub majątku lub ich ekspektatywy, w tym jednostek uczestnictwa i certyfikatów inwestycyjnych.

50% udziałów we Wnioskodawcy posiada polska spółka kapitałowa, zaś pozostałe 50% udziałów posiada osoba fizyczna będąca polskim rezydentem podatkowym.

Część spółek kapitałowych oraz spółek osobowych funkcjonujących w grupie kapitałowej, do której należy Wnioskodawca, posiada na własność lub współwłasność budynki oddane w całości albo w części do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze. Budynki te położone są na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz zostały zakwalifikowane na cele podatkowe jako środki trwałe tych spółek kapitałowych i spółek osobowych. Ponadto, w ramach grupy kapitałowej, w której funkcjonuje Spółka, jedna ze spółek kapitałowych jest właścicielem certyfikatów inwestycyjnych funduszu inwestycyjnego zamkniętego aktywów niepublicznych, który to fundusz, w ramach swojej strategii inwestycyjnej, nabył udziały w spółkach kapitałowych, które są właścicielami albo współwłaścicielami budynków oddanych w całości albo w części do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze. Budynki te położone są na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz zostały zakwalifikowane na cele podatkowe jako środki trwałe tychże spółek. Wnioskodawca jest właścicielem samodzielnego i samowystarczalnego budynku (obiekt magazynowy z zapleczem socjalno - biurowym), oddanego do używania na podstawie umowy najmu. Budynek jest zakwalifikowany podatkowo przez Spółkę jako środek trwały, o którym mowa w art. 16a ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Budynek ten pełni funkcję magazynowo - biurową, o powierzchni użytkowej 12873,89 m2 . Część powierzchni użytkowej budynku, tj. 12618,73 m2 (około 98% powierzchni budynku), została przez Wnioskodawcę oddana w długoterminowy najem, w zamian za co otrzymuje od najemcy czynsz najmu. Pozostała część powierzchni użytkowej budynku, tj. 255,16 m2 (około 2% powierzchni budynku), stanowi rezerwację powierzchni dla aktualnego najemcy na podstawie umowy najmu, za którą to rezerwację najemca płaci opłatę eksploatacyjną. Najemca płaci zatem na rzecz spółki czynsz najmu za około 98% powierzchni budynku oraz opłatę eksploatacyjną za około 2% powierzchni budynku.

Mając na uwadze ww. przepisy oraz przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego w pierwszej kolejności wyjaśnić należy, iż art. 24b ust. 10 u.p.d.o.p. należy rozumieć w ten sposób, że w przypadku podmiotów powiązanych kapitałowo w rozumieniu odpowiednich przepisów ustaw o podatku dochodowym, kwota 10.000.000,00 zł będzie dzielona na te podmioty w proporcji, w jakiej przychód z budynku podatnika pozostaje w ogólnej kwocie przychodów wszystkich podmiotów powiązanych. W związku z tym nie jest możliwe, by kwota wolna w przypadku podmiotów powiązanych przekroczyła 10.000.000,00 zł łącznie.

Powyższe wynika z uzasadnienia do wprowadzanych od 1 stycznia 2019 r. zmian w opodatkowaniu tzw. „podatkiem od nieruchomości komercyjnych” (Dz.U. z 2018 r., poz. 1291). Z uzasadnienia wynika, że w przypadku podmiotów powiązanych kapitałowo w rozumieniu odpowiednich przepisów ustaw o podatku dochodowym kwota 10 mln zł będzie dzielona na te podmioty w proporcji, w jakiej przychód z budynku podatnika pozostaje w ogólnej kwocie przychodów wszystkich podmiotów powiązanych. Rozwiązanie to ma na celu przeciwdziałanie ewentualnemu przenoszeniu własności (współwłasności) budynków pomiędzy podmiotami powiązanymi w celu uniknięcia opodatkowania podatkiem minimalnym.

Z przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu stanu faktycznego wynika, że nie posiada on w innym podmiocie bezpośrednio lub pośrednio:

*   udziałów w kapitale, ani
*   praw głosu w organach kontrolnych, stanowiących lub zarządzających, ani
*   udziałów lub praw do udziału w zyskach lub majątku lub ich ekspektatywy, w tym jednostek uczestnictwa i certyfikatów inwestycyjnych.

Taki opis stanu faktycznego nie uzasadnia akceptacji stanowiska Wnioskodawcy, z którego wynika, że prawidłowa jest metoda pomniejszania przez Wnioskodawcę, zgodnie z art. 24b ust. 9 ustawy o CIT, sumy przychodów, o których mowa w art. 24b ust. 1 ustawy o CIT, z poszczególnych budynków, o kwotę 10 000 000 zł, bez uwzględnienia przychodów z budynków osiąganych przez inne podmioty wchodzące w skład grupy kapitałowej, do której należy również Wnioskodawca.

W tym przypadku, fakt że Wnioskodawca nie posiada udziałów w kapitale innych podmiotów z Grupy nie oznacza, braku obowiązku odpowiedniego stosowania art. 24b ust. 10 ustawy, gdyż jak wynika z opisu stanu faktycznego, Wnioskodawca funkcjonuje w grupie podmiotów powiązanych kapitałowo, w której 50% udziałów we Wnioskodawcy posiada polska spółka kapitałowa, zaś pozostałe 50% udziałów posiada osoba fizyczna będąca polskim rezydentem podatkowym.

Natomiast w przypadku grupy podmiotów powiązanych kapitałowo kwota 10 000 000 zł może zostać uwzględniona w obliczeniu podstawy opodatkowania tylko jednokrotnie, w związku z czym należy brać pod uwagę nie tylko spółki z którymi Wnioskodawca jest powiązany w sposób określony w art. 11a ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p., ale także podmioty, w których Wnioskodawca nie posiada udziałów kapitałowych w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p. w zakresie, o którym mowa w art. 11a ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p. w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2019 r., a które posiadają udział w kapitale Wnioskodawcy lub są powiązane z Wnioskodawcą w inny sposób określony w art. 11a ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p. – poprzez posiadanie co najmniej 25% praw głosów w organach Wnioskodawcy lub praw do co najmniej 25% udziału w jego zyskach lub majątku.

W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 i 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …,za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.