Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP1/4512-586/15-2/IG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2016-01-18
Teza: Czy w związku z przedstawionym powyżej przedsięwzięciem Miastu ….. przysługiwać będzie uprawnienie do zwrotu bądź odzyskania w jakikolwiek inny sposób przewidziany w ustawie o podatku VAT podatku naliczonego, zapłaconego wykonawcom, którzy na podstawie zawartych umów wykonają prace związane z ww. zadaniem inwestycyjnym i wystawią w związku z tym Miastu faktury VAT zawierające ten podatek?
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu; miasto; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) i w związku z art. 16 ustawy z dnia 10 września 2015 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U., poz. 1649 z późn. zm.) oraz § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 19 listopada 2016 r. (data wpływu 20 listopada 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zwrotu podatku naliczonego w związku z realizacją zadania inwestycyjnego pn. „….” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 listopada 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zwrotu podatku naliczonego w związku z realizacją zadania inwestycyjnego pn. „….”.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Miasto jest zarejestrowanym i czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT) i składa z tego tytułu stosowne deklaracje miesięczne (VAT - 7).

Miasto w 2015 i 2016 roku będzie realizować zadanie inwestycyjne pn. „…..”.

Na realizację tego zadania Miasto wystąpiło z wnioskiem do Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, o częściowe dofinansowanie w postaci dotacji celowej w ramach Programu Priorytetowego - „Wykonanie podłączeń budynków do zbiorczego systemu kanalizacyjnego”.

Zgodnie z programem dofinansowanie udzielane jest w formie dotacji. Dofinansowanie obejmuje koszty zakupu materiałów niezbędnych do wykonania podłączeń budynków do kanalizacji sanitarnej oraz koszty robót budowlano-montażowych związanych z usługą wykonania podłączeń budynków do kanalizacji sanitarnej. Kwota wsparcia wynosi do 50% kosztów całkowitych zadania, przy czym dotacja na wykonanie jednego podłączenia budynku do kanalizacji sanitarnej nie może przekroczyć 3.000,00 zł.

Program wyróżnia beneficjentów wsparcia finansowego: Beneficjenta (Wnioskodawcę) - jednostki samorządu terytorialnego lub podmioty świadczące usługi publiczne w ramach realizacji zadań własnych gmin w zakresie gospodarki wodno-ściekowej z terenu województwa łódzkiego oraz Beneficjentów końcowych (odbiorcy pomocy) - właścicieli lub posiadających prawo do dysponowania podłączanymi nieruchomościami.

Pozytywne rozpatrzenie wniosku oraz przyznanie Miastu dofinansowania z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w ramach Programu Priorytetowego na wykonanie podłączeń budynków do zbiorczego Systemu Kanalizacyjnego stanowi podstawę do zawarcia pomiędzy Miastem, a wnioskodawcą (beneficjentem końcowym) umowy o udzielenie dotacji celowej.

W przypadku udzielenia dotacji odbiorcom pomocy przez Beneficjenta na podstawie art. 403 ust. 4 i następne ustawy Prawo ochrony środowiska, warunkiem ubiegania się o dofinansowanie jest posiadanie przez Beneficjenta uchwały właściwej rady gminy w sprawie zasad udzielania dotacji celowej na dofinansowanie kosztów budowy podłączeń budynków do kanalizacji sanitarnej. Rada Miasta ….. podjęła stosowną uchwałę - Uchwała Nr …. Rady Miasta …. z dnia 21 lipca 2015 r. w sprawie zasad udzielania dotacji celowej na dofinansowanie kosztów inwestycji z zakresu ochrony środowiska i gospodarki wodnej w zakresie budowy przyłączy kanalizacyjnych (opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa ….., 28 lipca 2015 r., poz. 2998).

Zgodnie z zasadami przyjętymi przez Radę Miasta …..:

*   „ § 1. O dotację celową mogą ubiegać się podmioty wymienione w art. 403 ust. 4 Prawo ochrony środowiska (tj.: Dz. U. z 2013 r. poz. 1232 ze zm.) zwanymi dalej „beneficjentami końcowymi” lub „wnioskodawcami”.

*   § 2. Dotacja celowa przeznaczona jest na dofinansowanie kosztów zadania inwestycyjnego z zakresu ochrony środowiska i gospodarki wodnej w zakresie budowy przyłączy kanalizacyjnych na podstawie wniosków złożonych w 2015 roku.

*   § 3. Dotacja celowa będzie przyznawana beneficjentom końcowym zadania i wypłacona przez Miasto bezpośrednio na konto wykonawcy przyłączy kanalizacyjnych po rozliczeniu kosztów ich budowy.

(\`(...)\`)”

Wysokość dotacji do jednego wybudowanego przyłącza kanalizacyjnego wynosi:

1.  100% kosztów wykonania dokumentacji projektowej;
2.  50% wartości kosztów budowy przyłącza (w tym zakup i dostawa urządzeń i materiałów) jednak nie więcej niż 3 000,00 zł (słownie: trzy tysiące złotych);
3.  100% kosztów odłączenia szamba;
4.  100% kosztów nadzoru inwestorskiego;
5.  100% kosztów wykonania inwentaryzacji powykonawczej.

Pozostałe koszty stanowiące uzupełnienie do 100% kosztów wykonania przyłącza, ponosi beneficjent końcowy. Wg zasad przyjętych w ww. Uchwale rozliczenie dotacji z beneficjentem końcowym następuje pod warunkiem:

1.  przedłożenia, w ustalonym w umowie o udzielnie dotacji terminie, umowy na odbiór nieczystości ciekłych zawartej z ….. Wodociągi i Kanalizacja Sp. z o.o.;
2.  terminowej wpłaty na konto, wskazane w umowie o udzielnie dotacji, kwoty należnej z tytułu udziału własnego.

Z treści oświadczeń woli zawartych we wnioskach złożonych w Urzędzie Miasta ….. przez beneficjentów końcowych wynika, m.in. że upoważniają Miasto ….. do wyłonienia, na ich rzecz, z zastosowaniem przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 907 z późn. zm.) wykonawcy/ów dokumentacji projektowej przyłącza kanalizacyjnego i wykonawcy/ów robót polegających na budowie przyłącza na nieruchomości, dokonania rozliczeń na podstawie zawartych z nimi umów.

Za wykonane roboty budowlane wykonawca będzie wystawiał Miastu faktury VAT. Wynagrodzenie wykonawcy zostanie sfinansowane z dotacji celowej uzyskanej z WFOŚiGW w Łodzi, środków własnych Miasta oraz z wkładu własnego beneficjenta końcowego.

Zapłata nastąpi po odbiorze wszystkich wybudowanych przyłączy (odbiory poszczególnych będą następowały sukcesywnie) w przyjętym przez Miasto ….. protokole końcowym odbioru robót.

Miasto wystawiać będzie faktury poszczególnym beneficjentom końcowym, których przedmiotem będzie: (1) wykonanie dokumentacji projektowej, (2) budowa przyłącza, (3) odłączenie szamba, (4) nadzór inwestorski, (5) wykonanie inwentaryzacji powykonawczej (dokumentacji powykonawczej) dla każdego wybudowanego przyłącza.

Wartość faktury dla beneficjenta końcowego odpowiadać będzie 100% wartości nakładów poniesionych na budowę przyłącza.

Do jej rozliczenia wystarczającym będzie dokonanie wpłaty przez beneficjenta końcowego części odpowiadającej wkładowi własnemu, wskazanemu w umowie o dofinansowanie z nim zawartej.

Po zakończeniu inwestycji i rozliczeniu, właścicielem wytworzonego majątku (przyłącza kanalizacyjnego) będzie beneficjent końcowy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z przedstawionym powyżej przedsięwzięciem Miastu ….. przysługiwać będzie uprawnienie do zwrotu bądź odzyskania w jakikolwiek inny sposób przewidziany w ustawie o podatku VAT podatku naliczonego, zapłaconego wykonawcom, którzy na podstawie zawartych umów wykonają prace związane z ww. zadaniem inwestycyjnym i wystawią w związku z tym Miastu faktury VAT zawierające ten podatek?

Zdaniem Wnioskodawcy, przedstawiony stan faktyczny na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług uprawnia Wnioskodawcę do pomniejszenia podatku należnego wynikającego z wystawionych beneficjentom końcowym przez Miasto faktur VAT o podatek naliczony zawarty w fakturach nabycia towarów i usług projektowych i budowlanych, niezbędnych do wytworzenia przyłączy kanalizacyjnych.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 77, poz. 1054. z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. W świetle art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi, w niniejszym przypadku Wnioskodawcy, skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Przeniesienie własności budowli powstałych w wyniku realizacji projektu (przyłączy kanalizacyjnych) mające charakter czynności odpłatnej nie wyłączonej spod opodatkowania podatkiem VAT rodzi skutki podatkowe po stronie podatku należnego.

Kolejną okolicznością wymagającą wyjaśnienia jest to, iż w myśl art. 2 ust 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2015 r., poz. 1515), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 powoływanej wyżej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. Zadania własne obejmują m.in. sprawy, o których mowa w art. 7 ust 1 pkt 3) ww. ustawy w zakresie wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych. Opisane we wniosku przedsięwzięcie nie stanowi jednak realizacji zadania publicznego nałożonego na gminy albowiem stosownie do art. 15 ust 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2015r. poz. 139) „Realizację budowy przyłączy do sieci oraz studni wodomierzowej, pomieszczenia przewidzianego do lokalizacji wodomierza głównego i urządzenia pomiarowego zapewnia na własny koszt osoba ubiegająca się o przyłączenie nieruchomości do sieci”. Wnioskodawca w opisywanym przypadku nie realizuje własnego zadania publicznego.

W nawiązaniu do opisanego zdarzenia przyszłego oraz obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa podatkowego należy stwierdzić, iż warunki wynikające z ww. art. 86 ust. 1 ustawy, uprawniające do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, będą spełnione w związku z realizacją przedmiotowego zadania inwestycyjnego ponieważ - jak wskazał Wnioskodawca – towary i usługi nabywane w związku z realizacją projektu będą miały związek z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Stosownie do treści art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje czynny zarejestrowany podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających temu podatkowi.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z art. 8 ust. 2a ustawy wynika, że w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

Oznacza to, że podmiot świadczący (sprzedający) daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi. Przeniesienie ciężaru kosztów na inną osobę, nie może być zatem w żaden inny sposób potraktowane niż jako świadczenie usługi w tym samym zakresie.

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów w myśl art. 7 ustawy. Pojęcie usługi według ustawy o podatku od towarów i usług jest szersze od definicji usługi w rozumieniu klasyfikacji statystycznych.

Oznacza to, że w definicji tej mieszczą się również określone zachowania, które nie zostały sklasyfikowane w PKWiU. Zauważyć również należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Art. 15 ust. 1 ustawy stanowi, iż podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, należy rozumieć wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z kolei, stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, iż organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347, poz. 1 ze zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013r., poz. 594 z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej, wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz (art. 7 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy o samorządzie gminnym).

Ponadto, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2015r., poz. 139), zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków jest zadaniem własnym gminy.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne jest obowiązane zapewnić budowę urządzeń wodociągowych i urządzeń kanalizacyjnych, ustalonych przez gminę w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego, w zakresie uzgodnionym w wieloletnim planie rozwoju i modernizacji, o którym mowa w art. 21 ust. 1.

Natomiast zgodnie z przepisem art. 15 ust. 2 ww. ustawy, realizację budowy przyłączy do sieci oraz studni wodomierzowej, pomieszczenia przewidzianego do lokalizacji wodomierza głównego i urządzenia pomiarowego zapewnia na własny koszt osoba ubiegająca się o przyłączenie nieruchomości do sieci.

Z powołanych wyżej przepisów wynika zatem, iż gmina w ramach zadań własnych zobowiązana jest do zapewnienia budowy urządzeń wodociągowych i urządzeń kanalizacyjnych (w rozumieniu przepisów ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków), nie jest natomiast zobowiązana do realizacji budowy przyłączy do sieci, gdyż powyższe zapewnia na własny koszt osoba ubiegająca się o przyłączenie nieruchomości do sieci. Tym samym budowa przyłącza wodociągowego nie mieści się w ramach zadań własnych gminy.

Z opisu sprawy wynika, że Miasto będzie realizować zadanie inwestycyjne pn. „…..”. Na realizację tego zadania Miasto wystąpiło z wnioskiem do Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej…., o częściowe dofinansowanie w postaci dotacji celowej w ramach Programu Priorytetowego - „Wykonanie podłączeń budynków do zbiorczego systemu kanalizacyjnego”. Dofinansowanie obejmuje koszty zakupu materiałów niezbędnych do wykonania podłączeń budynków do kanalizacji sanitarnej oraz koszty robót budowlano-montażowych związanych z usługą wykonania podłączeń budynków do kanalizacji sanitarnej. Kwota wsparcia wynosi do 50% kosztów całkowitych zadania, przy czym dotacja na wykonanie jednego podłączenia budynku do kanalizacji sanitarnej nie może przekroczyć 3.000,00 zł. Za wykonane roboty budowlane wykonawca będzie wystawiał Miastu faktury VAT. Wynagrodzenie wykonawcy zostanie sfinansowane z dotacji celowej uzyskanej z WFOŚiGW ….., środków własnych Miasta oraz z wkładu własnego beneficjenta końcowego. Miasto wystawiać będzie faktury poszczególnym beneficjentom końcowym, których przedmiotem będzie:(1) wykonanie dokumentacji projektowej, (2) budowa przyłącza, (3) odłączenie szamba, (4) nadzór inwestorski, (5) wykonanie inwentaryzacji powykonawczej (dokumentacji powykonawczej) dla każdego wybudowanego przyłącza. Wartość faktury dla beneficjenta końcowego odpowiadać będzie 100% wartości nakładów poniesionych na budowę przyłącza. Do jej rozliczenia wystarczającym będzie dokonanie wpłaty przez beneficjenta końcowego części odpowiadającej wkładowi własnemu, wskazanemu w umowie o dofinansowanie z nim zawartej. Po zakończeniu inwestycji i rozliczeniu, właścicielem wytworzonego majątku (przyłącza kanalizacyjnego) będzie beneficjent końcowy. Wnioskodawca w opisywanym przypadku nie realizuje zadania publicznego.

W świetle ww. przepisów oraz okoliczności sprawy należy uznać, iż przyłącza, o których mowa we wniosku, są przyłączami których realizacja, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, należy do osoby ubiegającej się o przyłączenie do sieci. Obowiązek realizacji przyłączy objętych zakresem pytania leży w gestii poszczególnych właścicieli nieruchomości. Wnioskodawca będzie pobierał od mieszkańców opłaty za budowę przyłączy w części wkładu własnego. Wnioskodawca nabędzie więc usługę budowy przyłączy kanalizacyjnych od podmiotu zewnętrznego, a następnie „odsprzeda tą usługę” i obciąży mieszkańca stosownym wynagrodzeniem.

Wobec powyższego należy stwierdzić, iż świadczenie Gminy – budowa przyłączy kanalizacyjnych – stanowi odpłatne świadczenie, które zgodnie z przywołanym wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT. Odpłatne świadczenie usług dokonywane na rzecz beneficjentów końcowych, będzie stanowić świadczenie usług, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy.

Tym samym czynności będące przedmiotem wniosku, za które Wnioskodawca będzie otrzymywał wpłaty od mieszkańców stanowiące wynagrodzenie za budowę przyłączy będą podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż stanowią zapłatę z tytułu czynności, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, wykonywanych przez Wnioskodawcę będącego w tym zakresie podatnikiem podatku VAT.

Ponadto należy zauważyć, że ani przepisy ustawy, ani też rozporządzeń wykonawczych do ustawy nie przewidują zwolnienia dla usług odpłatnego wykonania przyłączy kanalizacyjnych, w związku z czym, usługi te nie korzystają ze zwolnienia z VAT.

Jak już wyżej podano, warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek nabywanych towarów i usług z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Zrealizowanie tego prawa możliwe jest wyłącznie przez podatników zarejestrowanych jako „podatnicy VAT czynni”.

Mając na uwadze opis sprawy oraz obowiązujące przepisy, należy wskazać, iż nabywane przez wnioskodawcę w celu realizacji inwestycji towary i usługi będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Reasumując, Wnioskodawcy będącemu czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, przysługuje prawo do zwrotu podatku VAT w związku z realizacją zadania inwestycyjnego pn. „…..”, ponieważ – jak wynika z okoliczności sprawy – nabywane towary i usługi w ramach realizacji inwestycji będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Przy czym prawo to przysługuje, o ile nie wystąpią przesłanki negatywne wymienione w art. 88 ustawy. Nadto, W sytuacji gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, będzie w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Zasady zwrotu różnicy regulują przepisy art. 87 ust. 2- ust. 10a ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ….., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.