Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-436/09-4/MG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-10-02
Teza: Opodatkowanie nieoprocentowanej pożyczki udzielonej pracownikowi ze środków obrotowych Spółki.
Słowa kluczowe: pożyczka-odsetki od pożyczki; pożyczka-pożyczka nieoprocentowana; pracodawca; pracownik; przychód-przychód ze stosunku pracy; środek-środek obrotowy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 24.06.2009 r. (data wpływu 29.06.2009 r.) oraz w uzupełnieniu wniosku z dnia 25.09.2009 r. (data nadania 25.09.2009 r., data wpływu 28.09.2009 r.) stanowiącego odpowiedź na wezwanie z dnia 17.09.2009 r. Nr IPPB2/415-436/09-2/MG i Nr IPPB2/436-249/09-2/AF (data nadania 17.09.2009 r., data doręczenia 21.09.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania nieoprocentowanej pożyczki udzielonej pracownikowi ze środków obrotowych Spółki - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29.06.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania nieoprocentowanej pożyczki udzielonej pracownikowi ze środków obrotowych Spółki.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka zamierza udzielać ze środków obrotowych nieoprocentowane pożyczki swoim pracownikom. Zostanie opracowany pisemny dokument określający zasady i warunki otrzymania pożyczki, które dla wszystkich pracowników będą jednakowe. Spółka szacuje, że w ciągu roku udzielonych zostanie maksymalnie do 10 pożyczek. Spółka jest podatnikiem podatku VAT i nie prowadzi działalności w zakresie udzielania pożyczek.

Z uwagi na stwierdzone we wniosku braki formalne, wezwano Wnioskodawcę pismem z dnia 17.09.2009 r. Nr IPPB2/415-436/09-2/MG i Nr IPPB2/436-249/09-2/AF do jego uzupełnienia poprzez:

*   przesłanie dokumentu (oryginału lub kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem przez osoby do tego uprawnione), z którego wynika prawo do występowania w imieniu Wnioskodawcy z wnioskiem o udzielenie interpretacji indywidualnej przez Pana X osobę, która podpisała wniosek,

*   wskazanie miejsca zawarcia umów pożyczek, oraz gdzie będą znajdowały się pieniądze w chwili ich zawarcia (terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, czy też terytorium innego państwa).

Wnioskodawca prawidłowo uzupełnił braki formalne wniosku w ustawowym terminie (data nadania 25.09.2009 r., data wpływu 28.09.2009 r.) oraz poinformował, iż miejscem zawierania umów pożyczek będzie siedziba Wnioskodawcy. W chwili zawarcia umowy środki pieniężne będą zdeponowane na firmowym rachunku bankowym na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej i w określonym terminie przekazywane na rachunek bankowy pożyczkobiorcy, również na terytorium RP.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy w przypadku udzielenia pracownikowi nieoprocentowanej pożyczki, wartość odsetek będzie stanowiła jego przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
2.  Czy umowa pożyczki zawarta z pracownikiem będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, w świetle przepisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych?

Odpowiedź na pytanie w pkt 1 stanowi przedmiot niniejszej interpretacji indywidualnej.

Wniosek w zakresie pytania w pkt 2 zostanie rozpatrzony odrębną interpretacją indywidualną.

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1

Wartość nienaliczonych odsetek w przypadku udzielenia pracownikowi pożyczki nieoprocentowanej nie będzie stanowiła przychodu dla pracownika ze stosunku pracy, ponieważ pracodawca nie prowadzi działalności w zakresie udzielania pożyczek oraz zasady udzielania pożyczek będą jednolite dla wszystkich pracowników. (interpretacja Izby Skarbowej w Warszawie - Nr IPPB2/415-607/08-4/SP z dnia 01.07.2008 r.).

Ad. 2

Pożyczka udzielona pracownikowi nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, ponieważ tego typu usługi podlegają przepisom VAT, jako świadczenie usług udzielania pożyczek poza sektorem bankowym (PKWIU 65.22.10) i korzystają ze zwolnienia zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów usług. Zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie podlegają opodatkowaniu tym podatkiem czynności, jeżeli jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest opodatkowana podatkiem VAT lub jest z niego zwolniona.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W art. 10 ustawy podatkowej zostały określone źródła przychodów, gdzie między innymi wymienia się: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkowstwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, pracę nakładczą, emeryturę lub rentę.

Stosownie do przepisu art. 11 ust. 1 ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14 – 15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Natomiast zgodnie z przepisem art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody ze stosunku pracy, uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Na podstawie art. 11 ust. 2a ww. ustawy wartość innych nieodpłatnych świadczeń oraz częściowo odpłatnych ustala się:

1.  jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców,
2.  jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu,
3.  jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku,
4.  w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

W myśl art. 11 ust. 2b ustawy podatkowej, jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.

W myśl art. 720 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) – dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko, co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy, tego samego gatunku i tej samej jakości.

Samo udzielenie pożyczki przez zakład pracy nie stanowi przychodu dla pracownika.

W sytuacji, gdy zakład pracy nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie udzielania pożyczek lub kredytów, a zasady udzielania tych kredytów (pożyczek) stosowane są według jednolitych reguł wobec wszystkich pracowników, wówczas brak jest podstaw do zakwalifikowania niezapłaconych odsetek z umowy pożyczki nieoprocentowanej, jako przychodu ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z analizy zdarzenia przyszłego opisanego we wniosku wynika, że Spółka zamierza udzielać swoim pracownikom nieoprocentowanych pożyczek ze środków obrotowych. Opracowany przez Spółkę dokument określi zasady i warunki udzielania pożyczek, które będą jednakowe dla wszystkich pracowników. Ponadto Spółka poinformowała, że nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie udzielania pożyczek.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że brak jest podstaw do zakwalifikowania wartości niezapłaconych odsetek od nieoprocentowanej pożyczki udzielonej przez zakład pracy pracownikowi (w sytuacji, gdy zakład pracy nie prowadzi działalności w zakresie udzielania pożyczek), jako przychodu ze stosunku pracy, gdy zasady i warunki udzielania pożyczek są jednakowe dla wszystkich pracowników.

Reasumując, należy stwierdzić, iż wartość odsetek w przypadku udzielenia pracownikowi przez pracodawcę nieoprocentowanej pożyczki nie stanowi dla tego pracownika przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Końcowo - odnosząc się do powołanej przez Spółkę interpretacji organu podatkowego wskazać należy, iż orzeczenie to dotyczy konkretnej, indywidualnej sprawy podatnika w określonym stanie faktycznym i w tej sprawie rozstrzygnięcie w niej zawarte jest wiążące. Natomiast organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, iż nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.