Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.584.2025.3.KC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2026-01-02
Teza: Opodatkowanie świadczenia wdowiego otrzymywanego z USA.
Słowa kluczowe: Stany Zjednoczone
renta
umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Świadczenia dla emerytów i rencistów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 8

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełniła go Pani pismem z 18 listopada 2025 r. (wpływ) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Jest Pani osobą mającą miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce.

    Od 2015 r. otrzymuje Pani (...) – SOCIAL SECURITY BENEFIT STATEMENT wypłacane przez
    Social Security Administration (SSA) w Stanach Zjednoczonych Ameryki (Nr (...)).
    Świadczenie to stanowi tzw. Social Security Survivors Benefit i jest przyznane po zmarłym
    mężu, który był ubezpieczony w amerykańskim systemie Social Security.
    Od wypłacanych świadczeń potrącany jest podatek dochodowy w USA w wysokości 30%.
    W praktyce oznacza to potrącanie 25,5% od całkowitej kwoty świadczeń.
    Nie uzyskuje Pani innych dochodów z działalności prowadzonej w Stanach Zjednoczonych.
    W Polsce uzyskuje Pani emeryturę z ZUS z kwocie ok. 2300 zł netto.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    Wniosek dotyczy rozliczenia podatkowego za lata 2022-2024 oraz do 20 października 2025
    r. i w przyszłości.
    W okresie, którego dotyczy wniosek, posiadała Pani miejsce zamieszkania dla celów
    podatkowych (tzw. nieograniczony obowiązek podatkowy i rezydencję podatkową)
    wyłącznie w Polsce.
    Świadczenie, które Pani otrzymuje (renta wdowia – Survivor’s Benefit) wypłacane jest
    przez amerykańską rządową agencję Social Security Administration (SSA). Renta wdowia
    została Pani przyznana na podstawie federalnych przepisów obowiązujących w Stanach
    Zjednoczonych, w szczególności: Social Security Act (U.S. Code – 42 U.S.C. § 402(e) –
    „Widow’s Insurance Benefits”). Przepis ten reguluje świadczenia przysługujące wdowom i
    wdowcom po ubezpieczonych osobach, które opłacały składki na Social Security.
    Świadczenie to:
    1) jest ściśle uzależnione od wysokości składek i zarobków Pani zmarłego męża,
      zgromadzonych w amerykańskim systemie Social Security w trakcie jego pracy
      zawodowej;
    2) stanowi procent świadczenia emerytalnego (Primary Insurance Amount), które
      przysługiwałoby Pani mężowi;
    3) nie jest zależne od Pani własnych składek ani stażu pracy, lecz wyłącznie od danych
      ubezpieczeniowych Pani zmarłego małżonka.
    Jeżeli świadczenie jest wypłacane na podstawie przepisów emerytalno-rentowych USA, to i
    tak wciąż jest opodatkowane wyłącznie w USA, a nie w Polsce – na podstawie art. 19 ust. 2
    lit. a umowy Polska-USA. Kluczowy jest charakter świadczenia i źródło wypłaty, a nie to, czy
    jest „emerytalne” lub „rentowe”. Świadczenie wdowie pochodzi od organu rządowego USA
    – Social Security Administration (SSA), czyli federalnej agencji publicznej. A umowa
    podatkowa mówi: art. 19 ust. 2 lit. a umowy Polska-USA Świadczenia wypłacane przez rząd
    jednego państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym państwie.
    Social Security to: system publiczny, finansowany składkami i środkami federalnymi,
    wypłacany przez organ rządowy (SSA), czyli spełnia dokładnie definicję z art. 19 ust. 2 lit. a.
    Na potwierdzenie wskazuje Pani na interpretacje i wyroki sądów: (NSA: wyrok sygn. akt II
    FSK 533/15: świadczenia Social Security podlegają opodatkowaniu wyłącznie w USA;
    interpretacja KIS znak 0113-KDIPT2-2.4011.744.2019.2.AKU: SSA to „organ rządowy”, a
    świadczenia są „świadczeniami rządowymi”; interpretacja KIS znak 0114-KDIP3-
    2.4011.699.2021.1.MT: Świadczenia Social Security są opodatkowane tylko w USA z art. 19
    ust. 2 lit. a.
    Prawo wewnętrzne USA nie traktowało pracy wykonywanej przez Pani męża jako funkcji
    rządowej.
    Wskazana we wniosku renta wdowia nie jest wypłacana z tytułu pracy lub osobiście
    świadczonych usług przez Pani zmarłego męża jako pracownika Rządu Stanów
    Zjednoczonych ani żadnej jego agendy. Pani mąż nie był pracownikiem rządowym.
    Świadczenie wdowie, które Pani otrzymuje, jest przyznane na podstawie Social Security

    Act jako tzw. Survivor’s Benefit (42 U.S.C. § 402(e)). Jest to świadczenie wypłacane przez
    Social Security Administration na podstawie składek emerytalno-rentowych
    odprowadzanych z pracy w sektorze prywatnym, a nie z pracy dla rządu USA.

## Pytanie

Czy świadczenie wdowie wypłacane przez Social Security Administration (SSA) w Stanach
    Zjednoczonych Ameryki (tzw. Social Security Survivors Benefit), otrzymywane przez Panią
    podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce, czy też
    opodatkowanie tego świadczenia jest wyłącznie w gestii Stanów Zjednoczonych na
    podstawie umowy międzynarodowej Polska-USA o unikaniu podwójnego opodatkowania
    art. 19 ust. 2 lit. a?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, przedmiotowe świadczenie wdowie, które otrzymuje Pani z SSA jest
    świadczeniem wypłacanym przez organ rządowy Stanów Zjednoczonych i w świetle
    postanowień Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów
    Zjednoczonych Ameryki o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od
    dochodu (8 października 1974 r. Dz.U. 1976 nr 31 poz. 178) podlega opodatkowaniu
    wyłącznie w Stanach Zjednoczonych (z uwagi na treść art. 19 ust. 2 lit. a tej umowy).
    W związku z powyższym, świadczenie wdowie z SSA, nie jest opodatkowane w Polsce
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych (PIT).
    Pierwszeństwo umów międzynarodowych: zgodnie z art. 91 Konstytucji RP umowy
    międzynarodowe ratyfikowane za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie stanowią część
    krajowego porządku prawnego i mają pierwszeństwo przed ustawą. Oznacza to, że
    postanowienia umowy Polska-USA mają pierwszeństwo przed przepisami ustawy o PIT.
    Treść umowy Polska-USA (1974) – artykuł 19 ust. 2 lit. a stanowi: „Każda emerytura
    wypłacana ze środków funduszy utworzonych przez jedno z Umawiających się Państw (...)
    podlega opodatkowaniu tylko w tym Państwie”. Social Security jest programem rządowym
    USA i wypłaty z niego są świadczeniami rządowymi. W związku z tym art. 19 ust. 2 lit. a ma
    zastosowanie i wskazuje, że opodatkowanie takiego świadczenia przysługuje wyłącznie
    USA.
    Charakter świadczenia – świadczenie wdowie otrzymywane z SSA jest świadczeniem o
    charakterze publicznym (rządowym), a nie świadczeniem z zamkniętego katalogu
    świadczeń rodzinnych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych. Jednakże, ustawowe kwalifikacje krajowe nie mogą naruszać
    postanowień mającej pierwszeństwo umowy międzynarodowej.
    Działa Pani w oparciu o dostępne dokumenty SSA ((...)), które potwierdzają charakter i
    źródło świadczenia. Brak jest jasnych i uzasadnionych podstaw do uznania, że
    opodatkowanie należy się także w Polsce.
    W razie odmiennego stanowiska organu prosi Pani o szczegółowe wskazanie podstawy
    prawnej i uzasadnienia tej odmowy, z przytoczeniem konkretnych przepisów prawa
    krajowego i/lub interpretacji, które wyłączają zastosowanie art. 19 ust. 2 lit. a umowy
    Polska-USA.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie zaznaczam, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena Pani stanowiska
    w zakresie stanu faktycznego, tj. rozliczenia za lata 2022-2024. W zakresie zdarzenia
    przyszłego, tj. rozliczenia za rok 2025 i lata następne zostanie wydane odrębne
    rozstrzygnięcie.

    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na mocy art. 3 ust. 1a omawianej ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa
      się osobę fizyczną, która:
        1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych
        lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
        2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    W myśl art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Z opisu zdarzenia w szczególności wynika, że w okresie, którego dotyczy wniosek,
    posiadała Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych (tzw. nieograniczony
    obowiązek podatkowy i rezydencję podatkową) wyłącznie w Polsce. Od 2015 r. otrzymuje
    Pani po zmarłym małżonku świadczenie (tzw. renta wdowia – Survivor’s Benefit)
    wypłacane przez Social Security Administration (SSA) w Stanach Zjednoczonych Ameryki.
    W związku z powyższym, w niniejszej sprawie znajdą zastosowanie postanowienia Umowy
    między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych
    Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od
    opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Waszyngtonie dnia 8
    października 1974 r. (Dz. U. z 1976 r. Nr 31 poz. 178).
    Umowa między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów
    Zjednoczonych Ameryki nie zawiera odrębnego artykułu dotyczącego opodatkowania
    świadczeń wdowich. Oznacza to, że dochód ten podlega opodatkowaniu na zasadach
    ogólnych, zgodnie z postanowieniami art. 5 Umowy („Ogólne zasady opodatkowania”).
    W myśl art. 5 ust. 1 ww. Umowy:
      Osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie może
      być opodatkowana przez drugie Umawiające się Państwo z tytułu dochodu
      pochodzącego ze źródeł z tego drugiego Umawiającego się Państwa i tylko z tytułu
      takiego dochodu, zgodnie ze wszystkimi ograniczeniami zawartymi w niniejszej
      Umowie.
    Przepis art. 5 ust. 2 cyt. Umowy stanowi, że:
      Postanowienia niniejszej Umowy nie będą w żaden sposób stwarzały ograniczenia
      wobec wyłączeń, zwolnień, zmniejszeń, zaliczeń lub innych przywilejów, przyznanych
      obecnie lub w przyszłości przez:
        a) prawo jednego z Umawiających się Państw przy określeniu podatków
        pobieranych przez to Umawiające się Państwo lub
        b) przez każdą inną umowę zawartą pomiędzy Umawiającymi się Państwami.
    Stosownie do art. 5 ust. 3 Umowy:
      Bez względu na postanowienia niniejszej Umowy, z wyłączeniem ustępu 4,
      Umawiające się Państwo może opodatkować obywatela tego Umawiającego się
      Państwa lub osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym Umawiającym się

      Państwie (zgodnie z zasadami artykułu 4), tak jakby niniejsza Umowa nie weszła w
      życie.
    Z przywołanych powyżej przepisów wynika, że Polska ma prawo opodatkować dochód
    uzyskany z tytułu renty wdowiej wypłacanej ze Stanów Zjednoczonych osobie mającej
    miejsce zamieszkania na terytorium Polski. Prawo to wynika z zapisu art. 5 ust. 3 Umowy,
    zgodnie z którym państwu rezydencji przysługuje pełne prawo do opodatkowania
    dochodów osoby mającej na jego terytorium miejsce zamieszkania.
    Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzam, że zgodnie z ww. postanowieniami Umowy
    między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych
    Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od
    opodatkowania w zakresie podatków od dochodu renta wdowia otrzymywana przez Panią
    z USA stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym w Polsce i
    wykazaniu w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym zostało
    otrzymane.
    Zgodnie bowiem z art. 45 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego
      wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w
      terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku
      podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w
      dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.
    Jednocześnie, w Polsce – w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu –
    zastosowanie znajdzie metoda unikania podwójnego opodatkowania, uregulowana w art.
    20 ust. 1 Umowy polsko-amerykańskiej. W myśl tego przepisu:
      Podwójnego opodatkowania dochodów będzie się unikać w ten sposób, że zgodnie z
      postanowieniami prawa polskiego i z zachowaniem przewidzianych w nim ograniczeń
      (z uwzględnieniem dokonywanych zmian bez naruszenia podstawowych zasad) Polska
      zezwoli osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce na zaliczenie na
      poczet należnych w Polsce podatków odpowiednich kwot podatków, zapłaconych w
      Stanach Zjednoczonych.
    Z zapisów powyższej umowy międzynarodowej wynika zatem, że rozliczenie w Polsce
    dochodów uzyskanych ze Stanów Zjednoczonych Ameryki następuje za pomocą metody
    odliczenia proporcjonalnego. Powyższa metoda została odzwierciedlona w art. 27 ust. 9
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 27 ust. 9 ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga również dochody z tytułu
      działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł
      przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a umowa o
      unikaniu podwójnego opodatkowania nie stanowi o zastosowaniu metody określonej
      w ust. 8, lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita Polska nie
      zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody te łączy się z
      dochodami ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
      W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się
      kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie. Odliczenie
      to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem
      odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w państwie obcym.
    Zgodnie z metodą unikania podwójnego opodatkowania określaną jako metoda
    proporcjonalnego odliczenia, podatnik osiągający dochody z zagranicy ma obowiązek
    wykazać łączne dochody (zarówno krajowe, jak i zagraniczne) w zeznaniu, a od podatku
    dochodowego obliczonego według skali podatkowej od ww. dochodów ma prawo odliczyć
    podatek zapłacony za granicą. Odliczenie to możliwe jest tylko do wysokości podatku
    przypadającego proporcjonalnie na dochód uzyskany w obcym państwie.

    Podsumowując, otrzymywane przez Panią świadczenie wdowie ze Stanów Zjednoczonych
    Ameryki, stanowi dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym w Polsce.
    Jednakże przysługuje Pani prawo pomniejszenia podatku dochodowego od osób
    fizycznych należnego w Polsce o podatek zapłacony w Stanach Zjednoczonych Ameryki, w
    myśl art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Nie można zgodzić się z Panią, że w przedmiotowej sprawie art. 19 ust. 2 lit. a ma
    zastosowanie i wskazuje, że opodatkowanie takiego świadczenia przysługuje wyłącznie
    USA.
    Odnosząc się do powyższego wyjaśniam, że art. 19 ust. 2 Umowy między Rządem Polskiej
    Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu
    podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie
    podatków od dochodu, podpisanej w Waszyngtonie dnia 8 października 1974 r. nie
    zawiera w swej treści lit. a.
    Stosownie do ust. 1 powołanego art. 19 Umowy:
      Płace, wynagrodzenia i podobne świadczenia, włączając emerytury i renty lub
      podobne dochody, wypłacane z funduszy publicznych jednego z Umawiających się
      Państw obywatelowi tego Umawiającego się Państwa z tytułu pracy lub osobiście
      świadczonych usług jako pracownikowi Rządu tego Umawiającego się Państwa lub
      jakiejkolwiek jego agendy w związku z pełnionymi funkcjami rządowymi, będą
      zwolnione od opodatkowania przez drugie Umawiające się Państwo.
    W myśl natomiast art. 19 ust. 2 Umowy:
      Praca lub osobiście świadczone usługi, wykonywane przez obywatela jednego z
      Umawiających się Państw, będą traktowane przez drugie Umawiające się Państwo
      jako pełnienie funkcji rządowych, jeżeli taka praca lub osobiście świadczone usługi są
      tak traktowane przez wewnętrzne prawo obu Umawiających się Państw.
    Zgodnie z komentarzem do art. 19 Konwencji Modelowej OECD postanowienia tego
    przepisu dotyczą opodatkowania pensji i płac i innych podobnych wynagrodzeń, a także
    emerytur lub innych podobnych świadczeń uzyskiwanych przez osoby fizyczne w związku
    ze świadczeniem aktualnie lub w przeszłości, usług na rzecz państwa lub jego
    odpowiednich jednostek. W komentarzu tym stwierdza się również, że celem artykułu jest
    zasadniczo zapewnienie państwu wypłacającemu wynagrodzenie, czy świadczenia
    związane z pełnieniem funkcji publicznych wyłącznego prawa do opodatkowania
    wynagrodzeń, czy świadczeń, których koszt państwo to ponosi, tak więc postanowienia
    tego artykułu stanowią lex specialis do art. 15, 16, 17, 18 Konwencji Modelowej. W
    powołanym komentarzu stwierdza się, iż w przypadku polskiego systemu emerytalnego
    takimi emeryturami powinny być w całości tzw. emerytury mundurowe (tak również J.
    Banach, Polskie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, Warszawa 2002 r., s. 342).
    Należy mieć jednak na uwadze, że umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
    zawarta ze Stanami Zjednoczonymi zawiera odmienne uregulowania niż te oparte na
    wzorcu Konwencji Modelowej OECD.
    Przepis ten odnosi się bowiem do płac, wynagrodzeń i podobnych świadczeń, w tym
    emerytur i rent lub podobnych dochodów, wypłacanych z funduszy publicznych jednego
    państwa obywatelowi tego państwa z tytułu pracy lub osobiście świadczonych usług jako
    pracownikowi Rządu tego państwa lub jakiejkolwiek jego agendy w związku z pełnionymi
    funkcjami rządowymi.
    Skoro – jak Pani wskazała w opisie stanu faktycznego – prawo wewnętrzne USA nie
    traktowało pracy wykonywanej przez Pani męża jako funkcji rządowej i wskazana we
    wniosku renta wdowia nie jest wypłacana z tytułu pracy lub osobiście świadczonych usług
    przez Pani zmarłego męża jako pracownika Rządu Stanów Zjednoczonych ani żadnej jego
    agendy (Pani mąż nie był pracownikiem rządowym – pracował w sektorze prywatnym), to
    świadczenie które zostało Pani przyznane w związku z jego śmiercią, nie podlega

    dyspozycji art. 19 Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem
    Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu
    uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisana w
    Waszyngtonie dnia 8 października 1974 r.
    Końcowo wyjaśniam, że powołany przez Panią przepis art. 19 ust. 2 lit. a znajduje się w
    Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie
    unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w
    zakresie podatków od dochodu, podpisanej 13 lutego 2013 r. Przepisy zawarte w tej
    Konwencji nie mogą mieć zastosowania, bowiem nie weszła ona w życie.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.