Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-1189/09-2/AA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-01-19
Teza: Czy wymagane jest prowadzenie ewidencji przebiegu pojazdu i kosztów eksploatacji samochodu osobowego wprowadzonego do ewidencji środków trwałych, wykorzystywanego dla potrzeb działalności gospodarczej? Czy po wpisaniu samochodu osobowego do ewidencji środków trwałych można odliczyć od podatku dochodowego jednocześnie koszty paliwa oraz inne koszty związane z eksploatacją samochodu osobowego?
Słowa kluczowe: ewidencja-ewidencja przebiegu pojazdu; koszt-koszty uzyskania przychodów; samochód-samochód osobowy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana X przedstawione we wniosku z dnia 28 października 2009 r. (data wpływu 3 listopada 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 listopada 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzący działalność gospodarczą zakupił na podstawie umowy sprzedaży samochód osobowy P. Samochód wykorzystywany jest dla potrzeb działalności gospodarczej. Samochód został wprowadzony do ewidencji środków trwałych i podlega amortyzacji. Obecnie do omawianego samochodu prowadzona jest ewidencja przebiegu pojazdu i kosztów eksploatacji samochodu. Po przeliczeniu stawki za jeden kilometr przebiegu pojazdu kwota porównywana jest z innymi kosztami związanymi z eksploatacją samochodu. Po porównaniu kwot księgowana jest niższa kwota („kilometrówka” lub pozostałe koszty związane z eksploatacją).

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy wymagane jest prowadzenie ewidencji przebiegu pojazdu i kosztów eksploatacji samochodu osobowego wprowadzonego do ewidencji środków trwałych, wykorzystywanego dla potrzeb działalności gospodarczej?

Czy po wpisaniu samochodu osobowego do ewidencji środków trwałych można odliczyć od podatku dochodowego jednocześnie koszty paliwa oraz inne koszty związane z eksploatacją samochodu osobowego?

Zdaniem Wnioskodawcy nie jest wymagane prowadzenie ewidencji przebiegu pojazdu i kosztów eksploatacji samochodu osobowego jeśli wykorzystywany jest dla potrzeb działalności gospodarczej (celem zwiększenia przychodów) oraz przy założeniu że jest wpisany do ewidencji środków trwałych. Powyższe wynika z art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie według Wnioskodawcy po wpisaniu samochodu osobowego do ewidencji środków trwałych zarówno koszty paliwa jak i inne koszty związane z eksploatacją samochodu są kosztami uzyskania dochodu i mogą być jednocześnie księgowane w dokumentach jako koszty.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu” zawarte we wskazanym przepisie oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z prowadzonym przedsiębiorstwem podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania. Sformułowanie to oznacza dążenie do osiągnięcia pewnego stanu rzeczy, w szczególności przychodu. Działanie podatnika ma przymiot „celowości”, jeżeli na podstawie dostępnej wiedzy o związkach przyczynowo-skutkowych można zasadnie uznać, że poniesiony koszt może przynieść oczekiwane następstwo, np. osiągnięcie przychodu, zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów.

O tym co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy. Na podatniku spoczywa zatem obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z działalnością gospodarczą, w tym okoliczności, iż ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii.

Ponadto, tak określony koszt uzyskania przychodu nie może znajdować się w katalogu wydatków podlegających wyłączeniu z kategorii kosztów uzyskania przychodów określonym w art. 23 powołanej ustawy.

Zatem aby wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien w myśl powołanego przepisu spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
*   być właściwie udokumentowany.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 46 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów poniesionych wydatków zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem pkt 36, z tytułu używania niewprowadzonego do ewidencji środków trwałych samochodu osobowego, w tym także stanowiącego własność osoby prowadzącej działalność gospodarczą, dla potrzeb działalności gospodarczej podatnika – w części przekraczającej kwotę wynikającą z pomnożenia liczby kilometrów faktycznego przebiegu pojazdu oraz stawki za 1 km przebiegu, określonej w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra; w celu ustalenia faktycznego przebiegu samochodu podatnik jest obowiązany do prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu.

Powyższy zapis wyraźnie wyłącza z kosztów uzyskania przychodów wydatki poniesione w związku z użytkowaniem niewprowadzonego do ewidencji środków trwałych samochodu osobowego w przypadku, gdy ewidencja przebiegu pojazdów nie jest prowadzona oraz – w przypadku jej prowadzenia – ogranicza je do wysokości wynikającej z pomnożenia stawki za 1 km i faktycznego przebiegu pojazdu.

A zatem w przypadku, gdy samochód osobowy stanowi środek trwały w prowadzonej działalności gospodarczej i został wprowadzony do ewidencji środków trwałych, podatnik nie jest obowiązany do prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu.

W takim przypadku wydatki związane ze zwykłym używaniem samochodu osobowego – środka trwałego – stanowić będą koszty uzyskania przychodów w prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Reasumując, nie jest wymagane prowadzenie ewidencji przebiegu pojazdu dla samochodu osobowego wprowadzonego do ewidencji środków trwałych, wykorzystywanego dla potrzeb działalności gospodarczej.

W takim przypadku, po wpisaniu samochodu osobowego do ewidencji środków trwałych, koszty paliwa oraz inne koszty związane z eksploatacją tego samochodu stanowią koszty uzyskania przychodów po spełnieniu wskazanych w treści interpretacji zastrzeżeń.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.