Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 3063-ILPP1-2.4512.35.2017.1.NF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-03-30
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie obowiązku zastosowania mechanizmu odwróconego obciążenia.
Słowa kluczowe: nabywca; obciążenia; podwykonawstwo; usługi-usługi budowlane; wykonawstwo-wykonawstwo generalne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) oraz art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 17 stycznia 2017 r. (data wpływu 31 stycznia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku zastosowania mechanizmu odwróconego obciążenia – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 stycznia 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku zastosowania mechanizmu odwróconego obciążenia.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

1.  Wnioskodawca jest: (i) spółką komandytowo-akcyjną, posiadającą siedzibę oraz miejsce zarządu na terytorium Polski oraz podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych („podatek CIT”) oraz (ii) czynnym i zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług („podatek VAT”).
2.  Wnioskodawca w zakresie prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej zajmuje się szeroko pojętą działalnością deweloperską. Przedmiotem przeważającej działalności Wnioskodawcy jest realizacja projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków (PKD 41.10.Z).
3.  Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej co do zasady może występować w charakterze inwestora albo generalnego wykonawcy. Dodatkowo możliwe są sytuacje w których Wnioskodawca będzie świadczył usługi bezpośrednio na rzecz inwestora (będzie tak w sytuacji braku generalnego wykonawcy gdy Wnioskodawca oraz kilka lub kilkanaście innych podmiotów świadczą usługi budowlane bezpośrednio na rzecz inwestora). Usługi, o których mowa powyżej mieszczą się co do zasady w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą o VAT.
4.  Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290, z późn. zm.), („Prawo Budowlane”) nie zawiera definicji legalnej inwestora. Inwestor jest wymieniony w art. 17 Prawa Budowlanego – obok inspektora nadzoru inwestorskiego, projektanta, kierownika budowy lub kierownika robót – jako uczestnik procesu budowlanego. Definicję inwestora można jednak skonstruować w oparciu o art. 18 Prawa Budowlanego wskazujący obowiązki inwestora. Zgodnie z tym przepisem, jako inwestora należy traktować podmiot do którego obowiązków należy zorganizowanie procesu budowy, z uwzględnieniem zawartych w przepisach zasad bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, a w szczególności zapewnienie:

1.  opracowania projektu budowlanego i, stosownie do potrzeb, innych projektów;
2.  objęcia kierownictwa budowy przez kierownika budowy;
3.  opracowania planu bezpieczeństwa i ochrony zdrowia;
4.  wykonania i odbioru robót budowlanych;
5.  w przypadkach uzasadnionych wysokim stopniem skomplikowania robót budowlanych lub warunkami gruntowymi, nadzoru nad wykonywaniem robót budowlanych

‒ przez osoby o odpowiednich kwalifikacjach zawodowych. Dodatkowo z art. 18 Prawa Budowlanego wynika, że inwestor może ustanowić inspektora nadzoru inwestorskiego na budowie oraz może zobowiązać projektanta do sprawowania nadzoru autorskiego (z art. 19 ust. 1 Prawa Budowlanego wynika, że te uprawnienia są obligatoryjne w przypadkach uzasadnionych wysokim stopniem skomplikowania obiektu lub robót budowlanych bądź przewidywanym wpływem na środowisko). Ponadto z art. 647 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2016 r., poz. 380, z późn. zm.), („Kodeks Cywilny”) zawierającego definicję „umowy o roboty budowlane” wynika, że inwestor to podmiot, który zobowiązuje się do dokonania wymaganych przez właściwe przepisy czynności związanych z przygotowaniem robót, w szczególności do przekazania terenu budowy i dostarczenia projektu, oraz do odebrania obiektu i zapłaty umówionego wynagrodzenia.

1.  Prawo Budowlane nie zawiera też pojęcia „generalnego wykonawcy”. Pośrednio zakres tego pojęcia można wywieść z przepisów Kodeksu Cywilnego dotyczących umowy o roboty budowlane (art. 647 i następne Kodeksu Cywilnego). Zgodnie z art. 647 Kodeksu Cywilnego przez umowę o roboty budowlane wykonawca zobowiązuje się do oddania przewidzianego w umowie obiektu, wykonanego zgodnie z projektem i z zasadami wiedzy technicznej. Ponadto zgodnie z art. 6471 Kodeksu Cywilnego w umowie o roboty budowlane, zawartej między inwestorem a wykonawcą (generalnym wykonawcą), strony ustalają zakres robót, które wykonawca będzie wykonywał osobiście lub za pomocą podwykonawców. Biorąc pod uwagę powyższe jako generalnego wykonawcę należy traktować podmiot, który w umowie o roboty budowlane z inwestorem zobowiązuje się do oddania przewidzianego w umowie obiektu, wykonanego zgodnie z projektem i z zasadami wiedzy technicznej.
2.  Prawo budowlane nie definiuje również pojęcia podwykonawcy. Zgodnie z internetowym słownikiem języka polskiego (www.sjp.pwn.pl) podwykonawca to firma lub osoba wykonująca pracę na zlecenie głównego wykonawcy. W ocenie Wnioskodawcy, aby dany podmiot uznać za podwykonawcę, to podmiot świadczący usługi budowlane nie może ich świadczyć bezpośrednio na rzecz inwestora.
3.  Wnioskodawca występując w charakterze inwestora nabywa usługi budowlane od generalnego wykonawcy albo od podmiotu niebędącego generalnym wykonawcą (w sytuacji gdy brak jest generalnego wykonawcy, a usługi budowlane są świadczone przez kilka lub kilkanaście podmiotów bezpośrednio na rzecz Wnioskodawcy występującego w charakterze inwestora.
4.  Wnioskodawca występując w charakterze generalnego wykonawcy świadczy na rzecz inwestora usługi budowlane. Usługi budowlane świadczone w tym wypadku przez Wnioskodawcę dotyczą budowy budynków klasyfikowanych jako obiekty budownictwa mieszkaniowego zgodnie z art. 2 pkt 12 ustawy o VAT (ponad 50% powierzchni użytkowej tych budynków stanowią powierzchnie przeznaczone na cele mieszkalne).
5.  Wnioskodawca nie występując w charakterze inwestora albo generalnego wykonawcy świadczy usługi bezpośrednio na rzecz inwestora w przypadku braku generalnego wykonawcy.
6.  dalszej części wniosku, Wnioskodawca będzie używał pojęcia „Inwestor”, „generalny wykonawca” oraz „podwykonawca” w znaczeniu przedstawionym powyżej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku, Wnioskodawca występując w charakterze inwestora, tj. podmiotu zamawiającego świadczenie usług budowlanych wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy o VAT u generalnego wykonawcy albo od podmiotu niebędącego generalnym wykonawcą (w sytuacji gdy brak jest generalnego wykonawcy, a usługi budowlane są świadczone przez kilka lub kilkanaście podmiotów bezpośrednio na rzecz Wnioskodawcy występującego w charakterze inwestora) nie będzie miał obowiązku – w związku z nabywanymi usługami – stosowania tzw. mechanizmu odwrotnego obciążenia określonego w art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy o VAT?
2.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku, Wnioskodawca występując w charakterze generalnego wykonawcy nie będzie podwykonawcą w rozumieniu art. 17 ust. 1h ustawy o VAT, co oznacza, że do usług budowlanych, o których mowa w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy świadczonych przez Wnioskodawcę występującego w charakterze generalnego wykonawcy nie znajdzie zastosowania tzw. mechanizm odwrotnego obciążenia określony w art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy?
3.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku, Wnioskodawca występujący w charakterze generalnego wykonawcy, w stosunku do usług budowlanych określonych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy o VAT nabywanych od podwykonawców będzie miał obowiązek zastosowania tzw. mechanizmu odwrotnego obciążenia określonego w art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy o VAT?
4.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku, Wnioskodawca świadcząc usługi o których mowa w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy o VAT, bezpośrednio na rzecz inwestora w przypadku braku generalnego wykonawcy nie będzie podwykonawcą w rozumieniu art. 17 ust. 1h ustawy o VAT, co oznacza, że do usług budowlanych, o których mowa w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy o VAT świadczonych przez Wnioskodawcę w tym przypadku nie znajdzie zastosowania tzw. mechanizm odwrotnego obciążenia określony w art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad.1

Prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku, Wnioskodawca występując w charakterze inwestora, tj. podmiotu zamawiającego świadczenie usług budowlanych wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy o VAT u generalnego wykonawcy albo od podmiotu niebędącego generalnym wykonawcą (w sytuacji gdy brak jest generalnego wykonawcy, a usługi budowlane są świadczone przez kilka lub kilkanaście podmiotów bezpośrednio na rzecz Wnioskodawcy występującego w charakterze inwestora) nie będzie miał obowiązku – w związku z nabywanymi usługami – stosowania tzw. mechanizmu odwrotnego obciążenia określonego w art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy o VAT, „podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne: nabywające usługi wymienione w załączniku nr 14 do ustawy o VAT, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,
2.  usługobiorcą jest podatnik o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jak podatnik VA T czynny”.

Art. 17 ust. 1h ustawy o VAT stanowi, że „w przypadku usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy przepis ust. 1 pkt 8 stosuje się, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca”.

Zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy o VAT „w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt (\`(...)\`) 8, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego”.

W poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy o VAT zostały wymienione szeroko rozumiane „usługi budowlane” identyfikowane za pomocą symboli PKWiU.

Z art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy o VAT wynika zatem, że co do zasady podatnikami są podmioty (osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne) nabywające szeroko rozumiane usługi budowlane (usługi wymienione w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy VAT) w sytuacji gdy: (i) usługodawca jest podatnikiem VAT u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku VAT na podstawie zwolnienia podmiotowego o którym mowa w art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy o VAT (ze względu na limit obrotów – w 2017 r. – 200.000 zł w skali roku) oraz (ii) usługobiorca jest podatnikiem VAT czynnym.

Dodatkowo art. 17 ust. 1h ustawy o VAT wskazuje, że podatnikiem VAT w przypadku nabywania usług o których mowa w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy o VAT jest podmiot nabywający te usługi wyłącznie w sytuacji gdy usługodawca występuje w charakterze podwykonawcy. Art. 17 ust. 2 ustawy o VAT wskazuje z kolei, że m.in. w przypadku wymienionym w art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy o VAT usługodawca nie rozlicza podatku VAT należnego.

W związku z tym, że ustawa o VAT nie zawiera definicji legalnej pojęcia „podwykonawcy”, należy – w ocenie Wnioskodawcy – w celu ustalenia zakresu znaczeniowego tego pojęcia odwołać się do słownika języka polskiego. Zgodnie z internetowym słownikiem języka polskiego (www.sjp.pwn.pl) podwykonawca to firma lub osoba wykonująca pracę na zlecenie głównego wykonawcy. Ponadto w ocenie Wnioskodawcy aby dany podmiot uznać za podwykonawcę, to podmiot świadczący usługi budowlane nie może ich świadczyć bezpośrednio na rzecz inwestora.

Biorąc pod uwagę powyższe, w przypadku gdy Wnioskodawca występuje w charakterze inwestora, tj. podmiotu zamawiającego świadczenie usług budowlanych, o których mowa w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy o VAT u generalnego wykonawcy albo od podmiotu niebędącego generalnym wykonawcą (w sytuacji gdy brak jest generalnego wykonawcy, a usługi budowlane są świadczone przez kilka lub kilkanaście podmiotów bezpośrednio na rzecz Wnioskodawcy występującego w charakterze inwestora), to nie będzie miał obowiązku stosowania, tzw. mechanizmu odwrotnego obciążenia określonego w art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy o VAT, z uwagi na to że generalny wykonawca od którego Wnioskodawca będzie nabywał te usługi nie będzie posiadał statusu „podwykonawcy” w rozumieniu art. 17 ust. 1h ustawy o VAT.

Ad. 2

Prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku, Wnioskodawca występując w charakterze generalnego wykonawcy nie będzie podwykonawcą w rozumieniu art. 17 ust. 1h ustawy o VAT, co oznacza, że do usług budowlanych, o których mowa w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy świadczonych przez Wnioskodawcę występującego w charakterze generalnego wykonawcy nie znajdzie zastosowania, tzw. mechanizm odwrotnego obciążenia określony w art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy.

Odpowiednie zastosowanie znajdzie tutaj uzasadnienie do pytania nr 1.

Ad. 3

Prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku, Wnioskodawca występujący w charakterze generalnego wykonawcy, w stosunku do usług budowlanych określonych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy o VAT nabywanych od podwykonawców będzie miał obowiązek zastosowania, tzw. mechanizmu odwrotnego obciążenia określonego w art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy o VAT.

Odpowiednie zastosowanie znajdzie tutaj uzasadnienie do pytania nr 1. Ponadto, należy wskazać, że – zdaniem Wnioskodawcy – w sytuacji, gdy będzie on występował w charakterze generalnego wykonawcy, to podmioty od których będzie on nabywał usługi budowlane o których mowa w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy o VAT będą wypełniały przesłanki do uznania ich za podwykonawców w rozumieniu art. 17 ust. 1h ustawy o VAT.

Ad. 4

Prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku, Wnioskodawca świadcząc usługi o których mowa w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy o VAT, bezpośrednio na rzecz inwestora w przypadku braku generalnego wykonawcy nie będzie podwykonawcą w rozumieniu art. 17 ust. 1h ustawy o VAT, co oznacza, że do usług budowlanych, o których mowa w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy o VAT świadczonych przez Wnioskodawcę w tym przypadku nie znajdzie zastosowania, tzw. mechanizm odwrotnego obciążenia określony w art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy o VAT.

Odpowiednie zastosowanie znajdzie tutaj uzasadnienie do pytania nr 1. Zatem – zdaniem Wnioskodawcy – nie będzie on w tym przypadku występował w charakterze podwykonawcy z uwagi na to, że będzie świadczył usługi bezpośrednio na rzecz inwestora.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym i zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca w zakresie prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej zajmuje się szeroko pojętą działalnością deweloperską. Przedmiotem przeważającej działalności Wnioskodawcy jest realizacja projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków (PKD 41.10.Z).

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej co do zasady może występować w charakterze inwestora albo generalnego wykonawcy. Dodatkowo możliwe są sytuacje w których Wnioskodawca będzie świadczył usługi bezpośrednio na rzecz inwestora (będzie tak w sytuacji braku generalnego wykonawcy, gdy Wnioskodawca oraz kilka lub kilkanaście innych podmiotów świadczą usługi budowlane bezpośrednio na rzecz inwestora). Usługi, o których mowa powyżej mieszczą się co do zasady w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy.

Według art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych – art. 15 ust. 2 ustawy.

Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi wymienione w załączniku nr 14 do ustawy, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,
2.  usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.

Jednakże zgodnie z art. 17 ust. 1h ustawy, w przypadku usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy przepis ust. 1 pkt 8 stosuje się, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca.

Należy zauważyć, że art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy wprowadza mechanizm polegający na przesunięciu obowiązku rozliczenia podatku VAT na podatnika, na rzecz którego świadczona jest usługa budowlana wymieniona w załączniku nr 14 do ustawy, jeżeli usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, natomiast usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Przy czym, w przypadku usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy mechanizm odwrotnego obciążenia ma zastosowanie, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca.

Oznacza to, że nabywca usług budowlanych wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, świadczonych przez podwykonawcę, staje się odpowiedzialny za rozliczenie podatku VAT od tych usług.

Natomiast, transakcje, których przedmiotem jest świadczenie – wymienionych w załączniku nr 14 do ustawy – usług budowlanych, realizowane przez generalnego wykonawcę bezpośrednio na rzecz inwestora (np. dewelopera budowlanego), podlegają opodatkowaniu według zasad ogólnych – podatek VAT rozliczany jest przez generalnego wykonawcę, a inwestor otrzymuje fakturę na kwotę należności za wykonane usługi, zawierającą podatek VAT. W takim przypadku mechanizm odwróconego obciążenia nie ma zastosowania.

Natomiast każde dalsze zlecenie usług kolejnym podatnikom (podwykonawcom) będzie już rozliczone zgodnie z mechanizmem odwróconego obciążenia. W takim przypadku do rozliczenia podatku jest zobowiązany nabywca usług, który otrzyma od podwykonawcy fakturę z kwotą netto, bez podatku VAT.

Ustawa o VAT nie definiuje pojęcia „podwykonawcy”, zatem dla prawidłowego rozumienia tego terminu wystarczające będzie posłużenie się powszechnym jego znaczeniem wynikającym z wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w internetowym wydaniu Słownika Języka Polskiego: „podwykonawca – to firma lub osoba wykonująca pracę na zlecenie głównego wykonawcy” (http://sjp.pwn.pl/sjp/podwykonawca; 2503008).

Pojęcie to wprowadza zatem na grunt analizowanych przepisów następujące podmioty:

*   podwykonawcę – jako zleceniobiorcę wykonującego pracę,
*   głównego wykonawcę – jako podmiot dający określone zlecenie podwykonawcy oraz
*   inwestora – jako podmiot zamawiający przedmiotową usługę.

Odnosząc powyższe regulacje prawne do przedstawionego opisu sprawy należy wskazać, że od tego, jakie podmioty będą brały udział w świadczeniu danej usługi budowlanej, i jaka będzie w tym rola Wnioskodawcy będzie zależało, czy będzie miał zastosowanie mechanizm odwrotnego obciążenia i Zainteresowany będzie zobowiązany do rozliczenia podatku należnego wynikającego ze świadczonych usług budowlanych wymienionych w załączniku nr 14 do ustawy.

W przypadku Wnioskodawcy mechanizm odwrotnego obciążenia będzie miał zastosowanie tylko w sytuacji, gdy będzie on działał jako generalny wykonawca, tj. podmiot który zleci wykonanie usług w ramach swojej umowy zawartej z inwestorem kolejnemu podatnikowi (podwykonawcy), i nabędzie od swoich podwykonawców (podatników, o których mowa w art. 15 ustawy, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9) usługi budowlane określone w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy.

Natomiast, w sytuacji gdy Wnioskodawca będzie działał jako inwestor i zleci wykonanie usług budowlanych wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy generalnemu wykonawcy bądź podmiotowi niebędącemu generalnym wykonawcą mechanizm odwrotnego obciążenia nie będzie miał zastosowania. Również, gdy Wnioskodawca będzie występował w charakterze generalnego wykonawcy i będzie świadczyć usługi budowlane, o których mowa w ww. załączniku, to nie będzie on działał jako podwykonawca w stosunku do wykonywanych usług budowlanych, a mechanizm odwrotnego obciążenia nie będzie miał zastosowania. Mechanizm odwrotnego obciążenia nie będzie miał zastosowania także w sytuacji, gdy Wnioskodawca będzie świadczyć usługi budowlane bezpośrednio na rzecz inwestora.

Podsumowując:

Ad. 1

Wnioskodawca występując w charakterze inwestora, tj. podmiotu zamawiającego świadczenie usług budowlanych wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy u generalnego wykonawcy albo od podmiotu niebędącego generalnym wykonawcą (w sytuacji, gdy brak jest generalnego wykonawcy, a usługi budowlane są świadczone przez kilka lub kilkanaście podmiotów bezpośrednio na rzecz Wnioskodawcy występującego w charakterze inwestora) nie będzie miał obowiązku – w związku z nabywanymi usługami – stosowania tzw. mechanizmu odwróconego obciążenia określonego w art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy.

Ad. 2

Wnioskodawca występując w charakterze generalnego wykonawcy, nie będzie podwykonawcą w rozumieniu art. 17 ust. 1h ustawy, co oznacza że nie będzie miał obowiązku – w związku ze świadczonymi usługami budowlanymi – stosowania tzw. mechanizmu odwrotnego obciążenia określonego w art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy.

Ad. 3

Wnioskodawca występując w charakterze generalnego wykonawcy, w stosunku do usług budowlanych, określonych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, nabywanych od podwykonawców będzie miał obowiązek zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy.

Ad. 4

Wnioskodawca świadcząc usługi, o których mowa w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, bezpośrednio na rzecz inwestora w przypadku braku generalnego wykonawcy nie będzie podwykonawcą w rozumieniu art. 17 ust. 1h ustawy, co oznacza, że do usług budowlanych świadczonych przez Wnioskodawcę nie znajdzie zastosowania mechanizm odwrotnego obciążenia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Należy podkreślić, że stosownie do przepisu art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisanego zdarzenia przyszłego, wydana interpretacja traci swą aktualność.

W niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku zastosowania mechanizmu odwróconego obciążenia (pytania oznaczone we wniosku jak nr 1-4). W dniu 30 marca 2017 r. została wydana interpretacja indywidualna nr (…), w której załatwiono wniosek w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego. Natomiast, rozstrzygnięcie w zakresie stawki podatku VAT na świadczone usługi budowlane zostanie wydane w późniejszym terminie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.