Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.77.2025.2.KM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-10
Teza: Zastosowanie zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust.
1 pkt 12 lit. a) ustawy dla świadczonych na rzecz TFI i Funduszy
zarządzanych przez TFI usług polegających na bieżącej
obsłudze prawnej.
Słowa kluczowe: fundusz-fundusz inwestycyjny
usługi-usługi zwolnione
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi zarządzania
funduszami, portfelami, pracowniczymi programami
emerytalnymi i pracowniczymi planami kapitałowymi
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 12

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy prawa do zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12
    lit. a) ustawy dla świadczonych na rzecz TFI i Funduszy zarządzanych przez TFI usług
    polegających na bieżącej obsłudze prawnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest adwokatem - osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą.
    Wnioskodawca posiada główne miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na
    terytorium Polski, a w związku z prowadzoną działalnością, występuje jako czynny
    podatnik VAT.
    W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca świadczy usługi kompleksowej obsługi
    prawnej w tym m.in.: udzielania porad, opinii prawnych, opracowywania oraz opiniowania
    umów, występowania przed sądami oraz urzędami w charakterze pełnomocnika lub
    obrońcy, a także obsługi prawnej w obszarze obsługi transakcyjnej, prawa
    korporacyjnego, a także fuzji i przejęć. Czynności świadczone przez Wnioskodawcę na
    rzecz swoich kontrahentów opodatkowane są co do zasady podstawową stawką VAT.
    W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca zamierza zawrzeć umowy z
    podmiotami działającymi na podstawie ustawy z 27 maja 2004 r. o funduszach
    inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024
    r. poz. 1034, dalej jako "UFI"). W ramach zawartych umów, Wnioskodawca świadczy usługi
    na rzecz następujących podmiotów:
    1. Towarzystwa Funduszy Inwestycyjnych, w rozumieniu art. 4 ust. 1 UFI (dalej jako "TFI");
    2. Zarządzanych i likwidowanych przez TFI funduszy inwestycyjnych w tym przede
      wszystkim funduszy inwestycyjnych zamkniętych (dalej jako "FIZ"), w rozumieniu art. 3
      ust. 4 pkt 2 UFI, oraz funduszy inwestycyjnych zamkniętych aktywów niepublicznych w
      rozumieniu art. 196 ust. 1 UFI (dalej jako "FIZAN") (dalej łącznie jako "Fundusze").
    Zarówno TFI jak i Fundusze posiadają siedzibę na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej.
    Wnioskodawca, w ramach zawieranych umów z Funduszami i TFI świadczy usługi bieżącej
    obsługi prawnej, obejmujące m.in.:
    1) sporządzanie opinii i udzielanie porad i konsultacji prawnych,
    2) opracowywanie bądź opiniowanie wszelkiego rodzaju umów i dokumentów
      związanych z działalnością Funduszy i TFI,
    3) udział w negocjacjach, których celem jest nawiązanie, rozwiązanie lub zmiana umów
      albo innych stosunków prawnych,
    4) wsparcie w zakresie organizacji zgromadzeń inwestorów,
    5) reprezentację TFI i Funduszy przed organami administracji państwowej i sądami
      powszechnymi,
    6) usługi obejmujące przygotowanie i weryfikację pod kątem zgodności z prawem i
      interesem Funduszy oraz jego uczestników dokumentacji dotyczącej ustanawiania i
      zmiany zabezpieczeń lokat Funduszy, w szczególności polegające na:
        a) przygotowaniu i weryfikacji treści dokumentów dotyczących ustanawiania i
        zmiany zabezpieczeń lokat Funduszu w postaci obligacji z warunkami emisji tych
        obligacji, a także negocjowaniu porozumień dotyczących ustanawiania
        zabezpieczeń obligacji z emitentami tych obligacji,
        b) udziale Wnioskodawcy na posiedzeniach wewnętrznych organów Funduszu, dalej
        łącznie jako "Usługi".
    Wskazane Usługi Wnioskodawca wykonuje na podstawie umów zawieranych na czas
    nieokreślony i będzie wykonywać przedmiotowe Usługi w przyszłości. Wnioskodawca nie
    wyklucza również zawierania podobnych umów w przyszłości z innymi podmiotami
    działającymi na podstawie UFI. Wnioskodawca wskazuje również, że nie zrezygnował i nie
    zamierza zrezygnować ze zwolnienia z opodatkowania VAT usług zarządzania wskazanych
    w art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy o VAT, na podstawie art. 43 ust. 22 ustawy o VAT.

## Pytanie

Czy świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz TFI i Funduszy zarządzanych przez TFI
    Usługi polegające na bieżącej obsłudze prawnej, wskazane w opisie stanu faktycznego i
    zdarzenia przyszłego, podlegają zwolnieniu z opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust.
    1 pkt 12 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz TFI i Funduszy usługi
    bieżącej obsługi prawnej, wskazane w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego,
    podlegają zwolnieniu z opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a Ustawy
    o VAT. Przepisy Ustawy o VAT w jej aktualnym brzmieniu nie definiują pojęcia usług
    zarządzania. Do 31 marca 2013 r., pojęcie zarządzania było zdefiniowane wprost w art. 43
    ust. 8 Ustawy o VAT na potrzeby stosowania omawianego zwolnienia. Jednak na skutek
    nowelizacji ww. ustawy, spowodowanej koniecznością dostosowania polskich przepisów
    do orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej jako: "TSUE") (m.in.
    wyroki w sprawach C-275/11 GfBk oraz C-169/04 Abbey National), podjęto decyzję o
    uchyleniu ww. przepisu.
    W uzasadnieniu do ustawy zmieniającej, ustawodawca wskazał, że pojęcie zarządzania
    funduszami powierniczymi jest autonomicznym pojęciem prawa wspólnotowego, którego
    treść nie może być zmieniona przez państwa członkowskie. W konsekwencji,
    projektodawca stwierdził, że państwa członkowskie nie są uprawnione do definiowania w
    prawie krajowym pojęcia zarządzania funduszami inwestycyjnymi, dlatego też
    uzasadnione jest usunięcie przepisu art. 43 ust. 8 z Ustawy o VAT.
    Podstawą implementacji do polskiego systemu prawnego omawianego zwolnienia jest art.
    135 ust. 1 lit. g Dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz.UE. L. Nr 347/1 ze zm., dalej jako:
    "Dyrektywa 112"), zgodnie z którym państwa członkowskie zwalniają z VAT transakcje
    zarządzania specjalnymi funduszami inwestycyjnymi, określonymi przez państwa
    członkowskie.
    Użyty w art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a Ustawy o VAT zakres zwolnionych z VAT usług
    zarządzania funduszami inwestycyjnymi odpowiada usługom wskazanym w art. 135 ust. 1
    lit. g Dyrektywy 112, tj. "zarządzanie specjalnymi funduszami inwestycyjnymi, określonymi
    przez państwa członkowskie".
    Powołane w Dyrektywie 112, a w ślad za nią w Ustawie o VAT, pojęcie zarządzania
    (specjalnymi) funduszami inwestycyjnymi nie zawiera jednak swojej definicji, czego
    implikacją jest konieczność odwołania się do przepisów prawa wspólnotowego oraz
    orzecznictwa TSUE. Odwołując się do aktów prawa wspólnotowego regulujących kwestie
    zarządzania funduszami inwestycyjnymi, należy w pierwszej kolejności zwrócić uwagę na
    Dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE z 8 czerwca 2011 r. w sprawie
    zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i zmiany dyrektyw 2003/41
    /WE i 2009/65/WE oraz rozporządzeń (WE) nr 1060/2009 i (UE) nr 1095/2010 (dalej:
    "Dyrektywa ZAFI").
    Zgodnie z treścią załącznika I do Dyrektywy ZAFI który de facto stanowi katalog otwarty, w
    zakresie zarządzania funduszami wyróżnia się m.in. administrowanie, w tym:
    1) obsługę prawną i usługi w zakresie rachunkowości w zarządzaniu funduszami;
    2) zapytania klientów;
    3) wycenę i wyznaczenie ceny w tym zeznania podatkowe;
    4) monitorowanie przestrzegania uregulowań;
    5) prowadzenie rejestru posiadaczy jednostek uczestnictwa i udziałów;
    6) podział dochodu;
    7) emisję i umarzanie jednostek uczestnictwa i udziałów;

    8) ustalenia umowne, w tym wysyłanie świadectw;
    9) przechowywanie ksiąg.
    W sposób analogiczny funkcję zarządzania definiuje także Dyrektywa Parlamentu
    Europejskiego i Rady 2009/65/WE z 13 lipca 2009 r. (dalej jako: "Dyrektywa UCITS") w
    sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych
    odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery
    wartościowe (UCITS). Przy czym UCITS są odpowiednikiem polskich funduszy
    inwestycyjnych otwartych. W konsekwencji, z załącznika I do Dyrektywy ZAFI oraz z
    Dyrektywy UCITS wynika, że na czynności zarządzania funduszami inwestycyjnymi składają
    się nie tylko działania polegające na zarządzaniu inwestycjami (realizacją polityki
    inwestycyjnej funduszy), lecz również czynności z zakresu administracji, w tym
    zapewnienia obsługi prawnej.
    Zdaniem Wnioskodawcy, przyjęte w Dyrektywie ZAFI sformułowanie "obsługa prawna"
    pozwala na szeroką interpretację zakresu usług, które należy objąć dyspozycją tego
    terminu. W ocenie Wnioskodawcy, usługi świadczone przez Spółkę na rzecz TFI i Funduszy
    mieszczą się w pojęciu obsługi prawnej, które jednak nie zostało zdefiniowane w
    Dyrektywie ZAFI. Pozwala to przyjąć, iż kategoria ta powinna obejmować wszelkie
    wsparcie i obsługę, wymagające specjalistycznej wiedzy i doświadczenia z dziedziny
    stosowania prawa.
    Jednocześnie mając na uwadze brak definicji pojęcia obsługi prawnej w treści Dyrektywy
    ZAFI, możliwe jest posiłkowanie się treścią krajowych ustaw korporacyjnych dotyczących
    zawodów prawniczych. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach
    prawnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1166; dalej: "Ustawa o radcach"), świadczenie pomocy
    prawnej przez radcę prawnego polega w szczególności na udzielaniu porad i konsultacji
    prawnych, sporządzaniu opinii prawnych, opracowywaniu projektów aktów prawnych
    oraz występowaniu przed urzędami i sądami w charakterze pełnomocnika lub obrońcy.
    Powyższe jest zgodne zakresowo z treścią art. 4 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o
    adwokaturze (Dz. U. z 2022 r. poz. 1184; dalej: "Ustawa o adwokaturze"), w ramach
    którego ustawodawca wskazał, że zawód adwokata polega na świadczeniu pomocy
    prawnej, w tym w szczególności na udzielaniu porad prawnych, sporządzaniu opinii
    prawnych, opracowywaniu projektów aktów prawnych oraz występowaniu przed sądami i
    urzędami.
    W świetle powyższego należy wskazać, iż Usługi świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz
    TFI i Funduszy wpisują się w zakres czynności, o których mowa w wyżej przywołanych art.
    6 ust. 1 Ustawy o radcach oraz art. 4 Ustawy o adwokaturze, wobec czego należy uznać, iż
    usługi te stanowią usługi prawne w rozumieniu ww. przepisów.
    W konsekwencji w ocenie Wnioskodawcy, Usługi niewątpliwie zaliczają się do usług
    "obsługi prawnej" wskazanej w Dyrektywie ZAFI, a tym samym do usług zarządzania
    funduszami inwestycyjnymi. Odwołując się natomiast do orzecznictwa TSUE, objaśnienie
    pojęcie "zarządzania funduszem" zostało zawarte we wskazanych już wyrokach w
    sprawach: C-275/11 GfBk oraz C-169/04 Abbey National.
    W treści wyroku C-169/04 TSUE wskazał, że pojęcie zarządzania funduszami
    powierniczymi, o których mowa w tym przepisie obejmuje usługi w zakresie
    administracyjnego zarządzania i prowadzenia rachunkowości funduszy, świadczone przez
    podmiot zarządzający będący osobą trzecią, jeżeli - gdy oceniać je globalnie - tworzą one
    odrębną całość oraz są specyficzne i istotne dla zarządzania tymi funduszami. Mając na
    uwadze powyższe, na pojęcie "zarządzania funduszami" składa się zatem szereg czynności
    wykonywanych również przez podmioty inne niż podmioty zarządzające funduszami.
    Jednakże kryterium decydującym o możliwości zaliczenia danej czynności do katalogu
    czynności "zarządzania funduszem" jest jej odrębność oraz istotność dla zarządzania
    funduszami inwestycyjnymi. Nie ma żadnych wątpliwości, że do takich usług należą usługi
    obsługi prawnej.

    Na fakt, że opisane usługi obsługi prawnej charakteryzuje odrębność wskazuje między
    innymi ich kompleksowy charakter, tj. zarówno obsługa prawna związana z codzienną
    działalnością Funduszy, jak i reprezentowanie ich w stosunkach zewnętrznych oraz przed
    sądami i organami administracji państwowej. Dodatkowo wskazane usługi obsługi
    prawnej stanowią niezbędną dla funkcjonowania Funduszy oraz TFI stałą obsługę prawną,
    której celem jest zapewnienie bezpieczeństwa prawnego. Z punktu widzenia
    bezpieczeństwa uczestników Funduszy kluczowe jest prowadzenie przez Fundusz
    działalności rzetelnej i zgodnej z przepisami prawa. Brak zapewnienia takiej ochrony
    prawnej Funduszu, w tym niezapewnienie właściwych relacji z organami administracji
    państwowej i sądami, mógłby narazić inwestorów (uczestników funduszy) na znaczne
    ryzyko.
    Kwalifikacja usług obsługi prawnej świadczonych dla funduszy inwestycyjnych w
    rozumieniu przepisów UFI, jako usług zarządzania funduszami inwestycyjnymi, o których
    mowa w art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a Ustawy o VAT znajduje potwierdzenie w wydawanych
    interpretacjach organów podatkowych (przykładowo interpretacja DKIS z 22 lipca 2022 r.,
    sygn. 0114-KDIP4-3.4012.273.2022.1.IG oraz interpretacja DKIS z 30 listopada 2020 r.,
    sygn. 0114-KDIP4.4012.9.2019.9.RK).
    W tym miejscu należy również podkreślić, iż Usługi świadczone przez Wnioskodawcę nie
    stanowią usług doradczych. Uznanie, że Usługi świadczone przez Spółkę mają charakter
    usług doradczych, stałoby w sprzeczności z intencją prawodawcy, który w Załączniku I do
    Dyrektywy ZAFI wprost wskazał, że obsługa prawna i usługi w zakresie rachunkowości
    stanowią czynności zarządzania funduszami, a zatem nie mogą być uznane za usługi
    doradcze nieobjęte zwolnieniem z opodatkowania VAT. Mając na uwadze powyższe, w
    ocenie Spółki, warunek przedmiotowy do zastosowania zwolnienia Ustawy o VAT należy
    uznać za spełniony.
    Ponadto, zdaniem Wnioskodawcy, nie powinno ulegać wątpliwości, że w odniesieniu do
    świadczonych usług na rzecz TFI oraz Funduszy spełniony został również warunek
    podmiotowy. Wnioskodawca ponownie wskazuje, że zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a
    Ustawy o VAT znajdzie zastosowanie w odniesieniu do usług zarządzania funduszami
    inwestycyjnymi, alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i zbiorczymi portfelami
    papierów wartościowych - w rozumieniu przepisów o funduszach inwestycyjnych i
    zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi.
    Zgodnie bowiem z art. 3 ust. 4 UFI, fundusz inwestycyjny może prowadzić działalność jako:
    1. fundusz inwestycyjny otwarty;
    2. alternatywny fundusz inwestycyjny: specjalistyczny fundusz inwestycyjny otwarty albo
      fundusz inwestycyjny zamknięty.
    Tym samym, biorąc pod uwagę, że FIZ i FIZAN prowadzą działalność jako fundusze
    inwestycyjne zamknięte, kryterium podmiotowe należy uznać bezsprzecznie za spełnione.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 4 ust. 1 UFI, Towarzystwo tworzy fundusz inwestycyjny,
    zarządza nim i reprezentuje fundusz w stosunkach z osobami trzecimi. Natomiast na
    podstawie art. 4 ust. 2 UFI, organem funduszu inwestycyjnego jest towarzystwo,
    utworzone zgodnie z przepisami ustawy. W konsekwencji, również przesłanka
    podmiotowa uprawniająca do zastosowania zwolnienia od podatku, dotycząca
    świadczenia Usług na rzecz TFI zostanie spełniona. Mając na względzie powyższe, zdaniem
    Wnioskodawcy, świadczenie na rzecz TFI oraz Funduszy usług obsługi prawnej podlega
    zwolnieniu od opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a Ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) - zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
      odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy,
      przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
        1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
        2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
        3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede
    wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu,
    które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego
    istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu
    świadczącego usługę. Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie
    niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu.
    Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż
    nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania
    się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pod pojęciem
    usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może
    zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też
    tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Przy ocenie charakteru świadczenia
    jako usługi należy zwrócić uwagę na to, że usługą jest tylko takie świadczenie, w
    przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący z
    niego korzyść.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej
    ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku. Zastosowanie
    zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości
    opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle
    określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej
    upoważnienia.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a) ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi zarządzania funduszami inwestycyjnymi,
      alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i zbiorczymi portfelami papierów
      wartościowych - w rozumieniu przepisów o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu
      alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi.
    Na podstawie art. 43 ust. 15 ustawy:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 37-41, nie mają zastosowania do:

      1) czynności ściągania długów, w tym factoringu;
      2) usług doradztwa;
      3) usług w zakresie leasingu.
    Stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega wykładni
    rozszerzającej. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji
    jedynie, gdy charakter czynności świadczonych przez niego w sposób jednoznaczny i
    niebudzący wątpliwości wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego
    prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.
    Jednocześnie zwrócić należy uwagę na przepis art. 43 ust. 22 ustawy, zgodnie z którym,
      podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku usług, o których mowa w ust. 1
      pkt 7, 12 i 38-41, świadczonych na rzecz podatników, i wybrać ich opodatkowanie, pod
      warunkiem że:
      1) jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny;
      2) złoży naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne zawiadomienie o wyborze
      opodatkowania tych usług przed początkiem okresu rozliczeniowego, od którego
      rezygnuje ze zwolnienia.
    Stosownie zaś do ust. 23 ww. przepisu,
      podatnik, o którym mowa w ust. 22, może, nie wcześniej niż po upływie 2 lat, licząc od
      początku okresu rozliczeniowego, od którego wybrał opodatkowanie usług, o których
      mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, ponownie skorzystać ze zwolnienia od podatku tych
      usług, pod warunkiem złożenia naczelnikowi urzędu skarbowego pisemnego
      zawiadomienia o rezygnacji z opodatkowania, przed początkiem okresu
      rozliczeniowego, od którego ponownie będzie korzystał ze zwolnienia.
    Powyższe przepisy umożliwiają wybór opodatkowania określonych usług, które
    dotychczas obligatoryjnie korzystały ze zwolnienia od podatku - w tym m.in. właśnie usług
    zarządzania określonych w art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy, przy czym możliwość wyboru opcji
    opodatkowania dotyczy wyłącznie usług świadczonych na rzecz innych podatników, przy
    zachowaniu warunków określonych w art. 43 ust. 22 i 23 ustawy.
    Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że jest Pan adwokatem - osobą fizyczną
    prowadzącą działalność gospodarczą. Posiada Pan główne miejsce prowadzenia
    działalności gospodarczej na terytorium Polski, a w związku z prowadzoną działalnością,
    występuje jako czynny podatnik VAT.
    W ramach prowadzonej działalności świadczy Pan usługi kompleksowej obsługi prawnej w
    tym m.in.: udzielania porad, opinii prawnych, opracowywania oraz opiniowania umów,
    występowania przed sądami oraz urzędami w charakterze pełnomocnika lub obrońcy, a
    także obsługi prawnej w obszarze obsługi transakcyjnej, prawa korporacyjnego, a także
    fuzji i przejęć. Czynności świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz swoich kontrahentów
    opodatkowane są co do zasady podstawową stawką VAT.
    W ramach prowadzonej działalności zamierza Pan zawrzeć umowy z podmiotami
    działającymi na podstawie ustawy o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu
    alternatywnymi funduszami inwestycyjnym. W ramach zawartych umów, świadczy Pan
    usługi na rzecz następujących podmiotów:
    1. Towarzystwa Funduszy Inwestycyjnych, w rozumieniu art. 4 ust. 1 UFI (TFI);
    2. Zarządzanych i likwidowanych przez TFI funduszy inwestycyjnych w tym przede
      wszystkim funduszy inwestycyjnych zamkniętych (FIZ), w rozumieniu art. 3 ust. 4 pkt 2
      UFI, oraz funduszy inwestycyjnych zamkniętych aktywów niepublicznych w rozumieniu
      art. 196 ust. 1 UFI (FIZAN) (łącznie jako Fundusze).

    Zarówno TFI jak i Fundusze posiadają siedzibę na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. W
    ramach zawieranych umów z Funduszami i TFI świadczy Pan usługi bieżącej obsługi
    prawnej, obejmujące m.in.:
    1) sporządzanie opinii i udzielanie porad i konsultacji prawnych,
    2) opracowywanie bądź opiniowanie wszelkiego rodzaju umów i dokumentów
      związanych z działalnością Funduszy i TFI,
    3) udział w negocjacjach, których celem jest nawiązanie, rozwiązanie lub zmiana umów
      albo innych stosunków prawnych,
    4) wsparcie w zakresie organizacji zgromadzeń inwestorów,
    5) reprezentację TFI i Funduszy przed organami administracji państwowej i sądami
      powszechnymi,
    6) usługi obejmujące przygotowanie i weryfikację pod kątem zgodności z prawem i
      interesem Funduszy oraz jego uczestników dokumentacji dotyczącej ustanawiania i
      zmiany zabezpieczeń lokat Funduszy, w szczególności polegające na:
        a) przygotowaniu i weryfikacji treści dokumentów dotyczących ustanawiania i
        zmiany zabezpieczeń lokat Funduszu w postaci obligacji z warunkami emisji tych
        obligacji, a także negocjowaniu porozumień dotyczących ustanawiania
        zabezpieczeń obligacji z emitentami tych obligacji,
        b) Pana udziale na posiedzeniach wewnętrznych organów Funduszu, dalej łącznie -
        Usługi.
    Wskazane Usługi wykonuje Pan na podstawie umów zawieranych na czas nieokreślony i
    będzie wykonywać przedmiotowe Usługi w przyszłości. Nie wyklucza Pan również
    zawierania podobnych umów w przyszłości z innymi podmiotami działającymi na
    podstawie UFI. Wskazał Pan również, że nie zrezygnował i nie zamierza zrezygnować ze
    zwolnienia z opodatkowania VAT usług zarządzania wskazanych w art. 43 ust. 1 pkt 12
    ustawy o VAT, na podstawie art. 43 ust. 22 ustawy o VAT.
    Przy tak przedstawionym opisie sprawy Pana wątpliwości dotyczą kwestii, czy
    przedstawione usługi polegające na bieżącej obsłudze prawnej, świadczone przez Pana na
    rzecz TFI i Funduszy będą korzystały ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 12 lit. a) ustawy.
    W odniesieniu do kwestii objętej zakresem zadanego przez Pana pytania, należy wskazać,
    że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a) ustawy, uzależnione jest od
    łącznego spełnienia dwóch warunków:
    1) przedmiotowego - świadczone usługi powinny być kwalifikowane jako usługi
    zarządzania oraz
    2) podmiotowego - ww. usługi zarządzania powinny być świadczone w odniesieniu do
    funduszy inwestycyjnych, alternatywnych funduszy inwestycyjnych i zbiorczych portfeli
    papierów wartościowych - w rozumieniu przepisów o funduszach inwestycyjnych i
    zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi.
    Przepisy ustawy o VAT nie definiują pojęcia usług zarządzania. Jednakże przepis art. 43
    ust. 1 pkt 12 ustawy o VAT stanowi implementację do krajowego porządku prawnego
    przepisu art. 135 ust. 1 lit. g) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2006 r. nr 347/1
    ze zm.), zgodnie z którym:
      Państwa członkowskie zwalniają zarządzanie specjalnymi funduszami inwestycyjnymi,
      określonymi przez państwa członkowskie.
    W kontekście ww. przepisu art. 135 ust. 1 lit. g) Dyrektywy 2006/112/WE, TSUE
    wielokrotnie wskazywał, że jego wykładnia powinna być dokonywana z uwzględnieniem

    kontekstu, w jaki się wpisuje, celów oraz układu tej dyrektywy oraz z uwzględnieniem
    zwłaszcza ratio legis zwolnienia, które przewiduje. TSUE przypominał ponadto, że
    zwolnienia od podatku stanowią wyjątki od ogólnej zasady, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają wszystkie usługi świadczone odpłatnie przez
    podatnika, wobec czego należy dokonywać ich ścisłej wykładni. Ponadto zauważono, że
    zwolnienia przewidziane w art. 13 Szóstej Dyrektywy stanowią autonomiczne pojęcia
    prawa wspólnotowego, a zatem powinny zostać zdefiniowane z punktu widzenia prawa
    wspólnotowego, co ma na celu uniknięcie rozbieżności w stosowaniu systemu podatku
    VAT w poszczególnych państwach członkowskich.
    Z ugruntowanego orzecznictwa TSUE (m.in. w sprawach C-169/04, C-275/11, C-595/13)
    wynika, że celem zwolnienia z opodatkowania transakcji związanych z zarządzaniem
    funduszami powierniczymi, przewidzianego w art. 13 część B lit. d) pkt 6 Szóstej Dyrektywy
    (obecnie art. 135 ust. 1 lit. g) Dyrektywy 2006/112/WE), jest w szczególności ułatwienie
    małym inwestorom inwestowania w papiery wartościowe za pomocą przedsiębiorstw
    zbiorowego inwestowania. Celem pkt 6 tego przepisu jest zapewnienie neutralności
    podatkowej wspólnego systemu podatku VAT w kwestii wyboru między inwestowaniem
    bezpośrednim w papiery wartościowe, a inwestowaniem za pośrednictwem
    przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania. Z powyższego wynika, że transakcje, których
    dotyczy to zwolnienie, są typowe dla działalności, jaką wykonują przedsiębiorstwa
    zbiorowego inwestowania. Zatem art. 13 część B lit. d) pkt 6 Szóstej Dyrektywy poza
    czynnościami polegającymi na zarządzaniu zbiorowym portfelem obejmuje czynności,
    które polegają na zarządzaniu samymi przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania w
    papiery wartościowe, takie jak te zamieszczone w załączniku II do zmienionej Dyrektywy
    Rady 85/611/EWG z 20 grudnia 1985 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych,
    wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego
    inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) (85/611/EWG) w rubryce
    „Administracja”, które są czynnościami właściwymi przedsiębiorstwom zbiorowego
    inwestowania. Dyrektywa 85/611/EWG została zastąpiona dyrektywą 2009/65/WE z 13
    lipca 2009 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i
    administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w
    zbywalne papiery wartościowe (UCITS).
    Zgodnie z art. 6 ust. 2 Dyrektywy 2009/65/WE:
      Działalność związana z zarządzaniem przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania w
      zbywalne papiery wartościowe (UCITS) obejmuje obowiązki, o których mowa w
      załączniku II.
    Załącznik II do tej dyrektywy określa funkcje wchodzące w skład zbiorowego zarządzania
    portfelem. Są to odpowiednio:
        zarządzanie inwestycjami,
        administracja:
        a) obsługa prawna i obsługa rachunkowo-księgowa w zakresie zarządzania
        funduszem;
        b) zapytania klientów;
        c) wycena i wyznaczanie ceny (w tym zwroty podatkowe);
        d) monitorowanie przestrzegania uregulowań;
        e) prowadzenie rejestru posiadaczy jednostek uczestnictwa;
        f) wypłata zysków;
        g) emisja i umarzanie jednostek uczestnictwa;
        h) rozliczanie umów (w tym wysyłanie potwierdzeń);

        i) prowadzenie ksiąg,
        wprowadzanie do obrotu.
    Wskazana wyżej definicja zarządzania ma zastosowanie również w odniesieniu do
    specjalnych funduszy inwestycyjnych innych niż objęte Dyrektywą UCITS. W pkt 38 wyroku
    w sprawie C-595/13 TSUE stwierdził, że spółki takie jak będące przedmiotem
    postępowania głównego, które zostały utworzone przez wielu inwestorów wyłącznie w
    celu zainwestowania zgromadzonego majątku w nieruchomości, nie mogą zostać uznane
    za przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania w rozumieniu Dyrektywy UCITS. W takich
    okolicznościach faktycznych, tj. w odniesieniu do funduszy innych niż objętych Dyrektywą
    UCITS, TSUE przytoczył definicję zarządzania funduszami, którą podał w wyroku C-169/04,
    a więc nawiązującą do Dyrektywy UCITS. W ww. wyroku w sprawie C-595/13 TSUE wskazał,
    że poza czynnościami polegającymi na zarządzaniu portfelem do szczególnych funkcji
    przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania należą funkcje administrowania samymi
    przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania, takie jak te wymienione w załączniku II do
    Dyrektywy UCITS w rubryce „Administracja”. Zdaniem TSUE, nie tylko zarządzanie
    inwestycjami, wiążące się z wyborem i zbywaniem aktywów będących przedmiotem
    takiego zarządzania, lecz również usługi administracyjne i rachunkowe, takie jak obliczanie
    kwoty dochodów i ceny jednostek uczestnictwa lub udziałów funduszu, wycena aktywów,
    rachunkowość, przygotowywanie deklaracji w celu podziału dochodów, dostarczanie
    informacji i dokumentacji na temat rachunków okresowych i deklaracji podatkowych,
    statystyk i podatku VAT, a także opracowywanie prognoz przychodów wchodzą w zakres
    pojęcia „zarządzania” specjalnym funduszem inwestycyjnym w rozumieniu art. 13 część B
    lit. d) pkt 6 Szóstej Dyrektywy.
    Biorąc pod uwagę powyższe przepisy oraz przedstawiony opis sprawy, uznać należy, że
    usługi polegające na bieżącej obsłudze prawnej, które będzie Pan świadczył na rzecz TFI i
    Funduszy mieszczą się w definicji zarządzania w rozumieniu tego określenia
    zdefiniowanego przez TSUE. Opisane usługi zawierają się w załączniku II do Dyrektywy
    2009/65/WE. W konsekwencji, spełniony zostanie warunek przedmiotowy dla
    zastosowania zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a) dla ww. usług.
    Usługi te będą podlegały zwolnieniu od podatku pod warunkiem, że spełnione będzie
    kryterium podmiotowe. Drugim bowiem warunkiem określonym w art. 43 ust. 1 pkt 12 lit.
    a) ustawy o VAT jest warunek podmiotowy. Ww. zwolnieniu podlegają usługi zarządzania
    świadczone na rzecz funduszy inwestycyjnych, alternatywnych funduszy inwestycyjnych i
    zbiorczych portfeli papierów wartościowych w rozumieniu przepisów o funduszach
    inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi.
    Pod pojęciem przepisów o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi
    funduszami inwestycyjnymi należy rozumieć przepisy ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o
    funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (t.j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 1034 ze zm.) - dalej jako u.f.i., a także akty wykonawcze wydane na
    podstawie przepisów tej ustawy.
    Zgodnie z art. 1 u.f.i.:
      Ustawa określa zasady tworzenia i działania funduszy inwestycyjnych mających
      siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz zasady prowadzenia na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalności przez fundusze zagraniczne i spółki
      zarządzające.
    Stosownie do art. 38 ust. 1 u.f.i.:
      Towarzystwem funduszy inwestycyjnych może być wyłącznie spółka akcyjna z siedzibą
      na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, która uzyskała zezwolenie Komisji na
      wykonywanie działalności określonej w art. 45 ust. 1 (zezwolenie na wykonywanie
      działalności przez towarzystwo).

    Jak stanowi art. 39 ust. 1 u.f.i.:
      Siedziba zarządu towarzystwa powinna znajdować się na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej.
    W myśl art. 5 u.f.i.:
      Siedzibą i adresem funduszu inwestycyjnego jest siedziba i adres towarzystwa
      będącego jego organem.
    Z kolei zgodnie z art. 2 pkt 9 u.f.i.:
      Przez „fundusz zagraniczny” rozumie się fundusz inwestycyjny otwarty lub spółkę
      inwestycyjną, które uzyskały zezwolenie właściwego organu w państwie członkowskim
      na prowadzenie działalności zgodnie z prawem wspólnotowym regulującym zasady
      zbiorowego inwestowania w papiery wartościowe.
    Jak stanowi art. 2 pkt 7 u.f.i.:
      Pod pojęciem „państwa członkowskiego” należy rozumieć państwo inne niż
      Rzeczpospolita Polska, które jest członkiem Unii Europejskiej.
    U.f.i. wyraźnie rozróżnia zatem pojęcie „funduszu inwestycyjnego” oraz „funduszu
    zagranicznego”.
    Zagraniczne alternatywne fundusze inwestycyjne zostały zdefiniowane w u.f.i. pod
    pojęciem „unijnego AFI”. Zgodnie z art. 2 pkt 10b u.f.i.:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o unijnym AFI - rozumie się przez to alternatywny fundusz
      inwestycyjny, który został zarejestrowany jako alternatywny fundusz inwestycyjny
      przez właściwy organ w państwie członkowskim lub uzyskał zezwolenie właściwego
      organu w państwie członkowskim na prowadzenie działalności jako alternatywny
      fundusz inwestycyjny, a w przypadku braku wymogu uzyskania zezwolenia lub
      rejestracji # prowadząc taką działalność, ma siedzibę na terytorium państwa
      członkowskiego.
    Natomiast na potrzeby u.f.i. za alternatywny fundusz inwestycyjny uznaje się fundusze
    inwestycyjne typu „specjalistyczny fundusz inwestycyjny otwarty” oraz „fundusz
    inwestycyjny zamknięty” (art. 3 ust. 4 pkt 2 u.f.i.) oraz alternatywną spółkę inwestycyjną
    (art. 8a ust. 1 u.f.i.).
    Mając powyższe na uwadze, fundusze zagraniczne oraz unijne AFI nie mieszczą się w
    zakresie pojęciowym „fundusze inwestycyjne, alternatywne fundusze inwestycyjne (...) w
    rozumieniu przepisów o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi
    funduszami inwestycyjnymi”, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a) ustawy o VAT.
    Uwzględniając powyższe, ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 12 lit. a) ustawy o VAT mogą korzystać czynności zarządzania funduszami z
    siedzibą w Polsce. W konsekwencji, powyższe zwolnienie nie znajdzie zastosowania do
    funduszy mających siedzibę za granicą.
    Działalność funduszy inwestycyjnych jest regulowana przepisami ww. ustawy o
    funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi.
    Stosownie do art. 4 ust. 1 u.f.i.:
      Towarzystwo tworzy fundusz inwestycyjny, zarządza nim i reprezentuje fundusz w
      stosunkach z osobami trzecimi.
    W myśl art. 4 ust. 2 u.f.i.:
      Organem funduszu inwestycyjnego jest towarzystwo, utworzone zgodnie z przepisami
      ustawy.
    W myśl art. 3 ust. 1 u.f.i.:

      Fundusz inwestycyjny jest osobą prawną, której wyłącznym przedmiotem działalności
      jest lokowanie środków pieniężnych zebranych w drodze proponowania nabycia
      jednostek uczestnictwa albo certyfikatów inwestycyjnych w określone w ustawie
      papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego i inne prawa majątkowe.
    Jak stanowi art. 3 ust. 3 u.f.i.:
      Fundusz inwestycyjny prowadzi działalność, ze szczególnym uwzględnieniem interesu
      uczestników, przestrzegając zasad ograniczania ryzyka inwestycyjnego określonych w
      ustawie.
    Zgodnie z art. 3 ust. 4 u.f.i.:
      Fundusz inwestycyjny może prowadzić działalność jako:
      1) fundusz inwestycyjny otwarty;
      2) alternatywny fundusz inwestycyjny: specjalistyczny fundusz inwestycyjny otwarty
        albo fundusz inwestycyjny zamknięty.
    Zgodnie z art. 2 pkt 10a u.f.i.:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o alternatywnym funduszu inwestycyjnym rozumie się
      przez to instytucję wspólnego inwestowania, której przedmiotem działalności, w tym w
      ramach wydzielonego subfunduszu, jest zbieranie aktywów od wielu inwestorów w
      celu ich lokowania w interesie tych inwestorów zgodnie z określoną polityką
      inwestycyjną, niebędącą funduszem działającym zgodnie z prawem wspólnotowym
      regulującym zasady zbiorowego inwestowania w papiery wartościowe.
    Jak wynika z art. 196 ust. 1 u.f.i.:
      Fundusz inwestycyjny zamknięty lub specjalistyczny fundusz inwestycyjny otwarty
      stosujący zasady i ograniczenia inwestycyjne funduszu zamkniętego może być
      utworzony jako fundusz aktywów niepublicznych lokujący co najmniej 80% wartości
      swoich aktywów w aktywa inne niż:
      1) papiery wartościowe:
      a) będące przedmiotem oferty publicznej, z wyjątkiem papierów wartościowych
        będących przedmiotem oferty publicznej, która nie wymaga sporządzenia
        prospektu na podstawie:
      - art. 1 ust. 4 lit. a rozporządzenia 2017/1129, o ile jest kierowana do mniej niż 150
      osób będących inwestorami kwalifikowanymi, lub
      - art. 1 pkt 4 lit. b rozporządzenia 2017/1129, lub
      b) dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym
      - chyba że stały się one przedmiotem oferty publicznej, która wymaga sporządzenia
        prospektu na podstawie rozporządzenia 2017/1129, lub zostały dopuszczone do
        obrotu na rynku regulowanym po ich nabyciu przez fundusz;
      2) instrumenty rynku pieniężnego, chyba że zostały wyemitowane przez spółki
        niepubliczne, których akcje lub udziały wchodzą w skład portfela inwestycyjnego
        funduszu.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że zamierza Pan zawierać umowy z podmiotami
    działającymi na podstawie ustawy o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu
    alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi. W przedmiotowej sprawie będzie Pan
    świadczył usługi na rzecz Towarzystwa Funduszy Inwestycyjnych w rozumieniu art. 4 ust. 1
    u.f.i. oraz zarządzanych i likwidowanych przez TFI, Funduszy inwestycyjnych zamkniętych
    w rozumieniu art. 3 ust. 4 pkt 2 u.f.i. (FIZ) i funduszy inwestycyjnych zamkniętych aktywów
    niepublicznych w rozumieniu art. 196 ust. 1 u.f.i. (FIZAN). Zarówno TFI, jak i Fundusze są
    podmiotami posiadającymi siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

    Z uwagi na powołane przepisy ustawy o funduszach inwestycyjnych należy stwierdzić, że
    również przesłanka podmiotowa uprawniająca do zastosowania zwolnienia od podatku,
    dotycząca świadczenia usług polegających na bieżącej obsłudze prawnej została spełniona.
    Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz wnioski płynące z powołanych
    powyżej przepisów jak również orzecznictwa TSUE należy stwierdzić, że usługi polegające
    na bieżącej obsłudze prawnej, które zamierza Pan świadczyć, mieszczą się w zakresie
    czynności zarządzania funduszami inwestycyjnymi, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 12
    lit. a) ustawy. W konsekwencji, będą podlegały zwolnieniu od podatku VAT na podstawie
    ww. artykułu.
    Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.