Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/415-594/09-4/JS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-12-07
Teza: opodatkowania świadczeń pieniężnych wypłacanych pracownikom przez Spółkę z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych,(wczasy pod gruszą)
Słowa kluczowe: dofinansowanie; fundusz-Zakładowy Fundusz  Świadczeń Socjalnych; pracodawca; pracownik; pracownik-świadczenia na rzecz pracowników; świadczenie-świadczenie pieniężne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 10.09.2009 r. (data wpływu 14.09.2009 r.) oraz uzupełnieniu z dnia 18.11.2009 r. (data wpływu 25.11.2009 r., data nadania 24.11.2009 r.) na wezwanie z dnia 12.11.2009 r. Nr IPPB4/415-594/09-2/JS (data nadania 12.11.2009 r., data doręczenia 18.11.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania świadczeń pieniężnych wypłacanych pracownikom przez Spółkę z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14.09.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania świadczeń pieniężnych wypłacanych pracownikom przez Spółkę z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Zgodnie z treścią regulaminu zakładowego funduszu świadczeń socjalnych (dalej ZFŚS), obowiązującego w P S.A. (zwanej dalej również: Spółką) pracownicy Spółki mogą otrzymać z ZFŚS dofinansowanie wypoczynku we własnym zakresie, tzw. „wczasów pod gruszą”. Wczasy te organizowane są w całości przez pracowników, tzn. sami pracownicy decydują o miejscu spędzenia urlopu, hotelu bądź hotelach w jakich się zatrzymają miejscach spożywania posiłków itd. Dopłata do „wczasów pod gruszą”, może być przyznana po uprzednim pisemnym zgłoszeniu i uzyskaniu wstępnej akceptacji na dopłatę, na co najmniej 30 dni przed zamierzonym wyjazdem. Warunkiem uzyskania dopłaty w odniesieniu do „wczasów pod gruszą”, jest potwierdzone przez zwierzchnika korzystanie z urlopu wypoczynkowego. Skorzystanie z dofinansowania na „wczasy pod gruszą” nie niesie za sobą konieczności przedstawiania jakichkolwiek faktur. Powyższe spowodowane jest faktem, iż pracownicy otrzymujący dofinansowanie spędzają wczasy w różnych miejscach, min. na kampingach, polach namiotowych, w gospodarstwach agroturystycznych, czy też wynajmują pokoje od osób prywatnych (jak ma to miejsce na szeroką skalę w miejscowościach położonych w górach lub nad morzem). Wynajmując pokój od takiej osoby lub zamieszkując na kampingu lub polu namiotowym pracownik nie otrzymuje zazwyczaj żadnej faktury.

Spółka zauważa również, że wysokość otrzymanego przez pracownika dofinansowania na „wczasy pod gruszą” uzależniona jest od dochodów przypadających na jednego członka rodziny pracownika, który wnioskuje o takie dofinansowanie.

Pismem z dnia 12.11.2009 r. Nr IPPB4/415-594/09-2/JS wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych wniosku. Powyższe uzupełniono w terminie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w 2009 r. dofinansowanie pracownikom tzw. „wczasów pod gruszą” ze środków ZFŚS będzie podlegało zwolnieniu z podatku dochodowego od osób fizycznych do kwoty nieprzekraczającej w roku podatkowym 380 zł?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (w brzmieniu obowiązującym od 22 sierpnia 2009 r.) wolna od podatku dochodowego jest wartość otrzymanych przez pracownika w związku z finansowaniem działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, rzeczowych świadczeń oraz otrzymanych przez niego w tym zakresie świadczeń pieniężnych, sfinansowanych w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych, łącznie do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 380 zł; rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany na towary tub usługi.

Definicja działalności socjalnej została zawarta w ustawie o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych. Zgodnie z art. 2 tej ustawy pojęcie „działalność socjalna” oznacza usługi świadczone przez pracodawców na rzecz różnych form wypoczynku, działalności kulturalno-oświatowej, sportowo-rekreacyjnej, opieki nad dziećmi w żłobkach, przedszkolach oraz innych form wychowania przedszkolnego, udzielenie pomocy materialnej, rzeczowej lub finansowej, a także zdrowotnej lub bezzwrotnej pomocy na cele mieszkaniowe na warunkach określonych umową.

W opinii Spółki kluczową cechą decydującą o uznaniu dofinansowania wypłacanego pracownikowi ze środków ZFŚS do „wczasów pod gruszą” za świadczenie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest to, by świadczenie to przeznaczone zostało na działalność socjalną w rozumieniu ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych. Nie jest zatem ważne, czy pracownik spędzi swój urlop w ośrodku wczasowym należącym do Spółki, czy wynajmie pomieszczenia od osoby fizycznej, czy też spędzi urlop w hotelu lub hotelach organizując sobie czas i wyżywienie we własnym zakresie. Istotne natomiast jest to, by pracodawca przekazał pracownikowi środki na wypoczynek, który zgodnie z definicją zawartą w ustawie o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych może przybrać różne formy - a zatem także formę „wczasów pod gruszą”.

Zdaniem Spółki dofinansowanie wypłacone pracownikom ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, jako świadczenie pieniężne, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, będzie zatem zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych do wysokości 380 zł.

W opinii Spółki nie jest również konieczne, by pracownik dokumentował wydatki, jakie poniósł w związku ze swoim wypoczynkiem za pomocą faktur VAT. Jak wskazano w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym pracownicy bardzo często spędzają swoje urlopy wynajmując pokoje od prywatnych osób (w górach lub nad morzem), bądź też zamieszkują na kampingach lub polach namiotowych. W miejscach tych nie mogą zwykle otrzymać faktur VAT, dlatego też zdaniem Spółki dla zwolnienia z podatku dochodowego dofinansowania do wypoczynku pracowników na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wystarcza sam fakt potwierdzenia przez zwierzchnika skorzystania przez pracownika z urlopu wypoczynkowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W art. 10 ww. ustawy zostały określone źródła przychodów, gdzie między innymi wymienia się: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkowstwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, pracę nakładczą, emeryturę lub rentę.

Na podstawie art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W świetle art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Z powyższego wynika, że przychodem ze stosunku pracy nie jest jedynie wynagrodzenie za pracę, ale także inne przysporzenie majątkowe, takie jak nieodpłatne świadczenia, czy też świadczenia częściowo odpłatne.

Z kolei, zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 12 ust. 3 ww. ustawy, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b.

W myśl art. 11 ust. 2 ww. ustawy wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 2, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

Ustawą z dnia 17 lipca 2009 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. Nr 125, poz. 1037) art. 21 ust. 1 pkt 67 otrzymał nowe brzmienie: wartość otrzymanych przez pracownika w związku z finansowaniem działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, rzeczowych świadczeń oraz otrzymanych przez niego w tym zakresie świadczeń pieniężnych, sfinansowanych w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych, łącznie do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 380 zł; rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi.

Zgodnie z art. 2 ustawy zmieniającej nowe brzmienie art. 21 ust. 1 pkt 67 ma zastosowanie do dochodów uzyskanych od dnia 01 stycznia 2009 r.

Jak wynika z przytoczonego przepisu skorzystanie ze zwolnienia możliwe jest, jeżeli są spełnione łącznie następujące przesłanki:

*   świadczenie ma charakter świadczenia rzeczowego lub świadczenia pieniężnego,
*   źródłem finansowania są w całości środki z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych,
*   wartość tych świadczeń rzeczowych nie przekracza w roku podatkowym kwoty 380 zł.

W związku z powyższym od dnia 01 stycznia 2009 r. zwolnieniem zawartym w ww. art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, objęte są również otrzymane przez pracownika w związku z finansowaniem działalności socjalnej, świadczenia pieniężne z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.

Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 04.03.1994 r. o Zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (t. j. Dz. U. z 1996 r. Nr 70, poz. 335 ze zm.), działalnością socjalną są usługi świadczone przez pracodawców na rzecz różnych form wypoczynku, działalności kulturalno-oświatowej, sportowo-rekreacyjnej, opieki nad dziećmi w żłobkach, w przedszkolach oraz innych formach wychowywania przedszkolnego, udzielania pomocy materialnej – rzeczowej lub finansowej, a także zwrotnej lub bezzwrotnej pomocy na cele mieszkaniowe na warunkach określonych umową.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż pracownicy otrzymują z ZFŚŚ dofinansowanie wypoczynku we własnym zakresie tzw. „wczasów pod gruszą”. Dopłata do „wczasów pod gruszą”, może być przyznana po uprzednim pisemnym zgłoszeniu i uzyskaniu wstępnej akceptacji. Warunkiem uzyskania dopłaty w odniesieniu do „wczasów pod gruszą”, jest potwierdzone przez zwierzchnika korzystanie z urlopu wypoczynkowego.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż ww. świadczenia pieniężne (dofinansowanie pracownikom tzw. „wczasów pod gruszą”) wypłacane przez Wnioskodawcę na rzecz swoich pracowników z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych korzystają ze zwolnienia wynikającego z treści art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od 01 stycznia 2009 r. do wysokości limitu określonego w tym artykule.

Zwolnienie obejmuje świadczenia wypłacone od początku 2009 r. natomiast limit w wysokości 380 zł ma zastosowanie do świadczeń pieniężnych i rzeczowych sfinansowanych z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.