Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.111.2022.2.RM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-05-19
Teza: Zwolnienie od podatku VAT dostawy zabudowanych działek.
Słowa kluczowe: budynek-budynek mieszkalny-budynek mieszkalny zbiorowego zamieszkania ; komornik-komornik sądowy; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli lub ich części 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 14-lit. a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 18; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10-lit. a

**Interpretacja indywidualna**

**– stanowisko prawidłowe**

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

14 marca 2022 r. wpłynął Pani wniosek z 7 marca 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku VAT dostawy zabudowanych działek nr A i B. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – 9 maja 2022 r. (data wpływu 13 maja 2022 r.). Treść wniosku jest następująca:

**Opis zdarzenia przyszłego**

Prowadzi Pani (Komornik) egzekucję z nieruchomości przeciwko dłużnikowi "(\`(...)\`)" Sp. z o.o.

Nieruchomości to:

1\. działka gruntu Nr B o powierzchni (\`(...)\`) zabudowana budynkiem restauracyjnym z częścią łącznika do budynku hotelowego, dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy w (\`(...)\`) prowadzi księgę wieczystą Nr (\`(...)\`),

2\. działka gruntu A o powierzchni (\`(...)\`) ha, zabudowana budynkiem hotelowym z częścią łącznika do budynku restauracyjnego, dla której Sąd Rejonowy w (\`(...)\`) prowadzi księgę wieczystą Nr (\`(...)\`).

Dłużnik czyli spółka "(\`(...)\`)" Sp. z o.o. nabyła powyższe nieruchomości aktem notarialnym z dnia (\`(...)\`) 2015 r. od syndyka masy upadłościowej "(\`(...)\`)" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością.

W treści aktu notarialnego z dnia (\`(...)\`) 2015 r. Repetytorium A nr (\`(...)\`) sporządzonego w Kancelarii Notarialnej w (\`(...)\`), par. 5 umowy zawiera następujący zapis: „stawiający (\`(...)\`) syndyk masy upadłości "(\`(...)\`)" Sp. z o.o. w (\`(...)\`), działając na rachunek upadłego sprzedaje na rzecz "(\`(...)\`) " Sp. z o.o. w (\`(...)\`) przedsiębiorstwo upadłego (hotel \`(...)\`) w rozumieniu art. 55 z indeksem 1 Kodeksu cywilnego, w skład którego wchodzą opisane w par. 1 tego aktu położone w (\`(...)\`) przy ul. (\`(...)\`) nr (\`(...)\`), zabudowana działka gruntu nr A i zabudowana działka gruntu nr B oraz wyposażenie hotelu określone w załączniku do niniejszej umowy, a (\`(...)\`) działając za "(\`(...)\`)" Sp. z o.o. w (\`(...)\`) przedsiębiorstwo to kupuje”.

Natomiast par 1 pkt "S" niniejszego aktu notarialnego zawiera zapis, że do transakcji zbycia przedsiębiorstwa nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, na podstawie art. 6 ww. ustawy z dnia 11 marca 2004 roku.

Na podstawie analizy aktu notarialnego z dnia (\`(...)\`) 2015 r. dotyczącego zakupu nieruchomości przez dłużnika można stwierdzić, że powyższe nieruchomości zostały zakupione jako przedsiębiorstwo i zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług nie podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż przepis ten stwierdza, że przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Dział księgowy dłużnika "(\`(...)\`)" Sp. z o.o. przedłożył Komornikowi na wezwanie ewidencję środków trwałych, z zapisów której wynika, że wszystkie środki trwałe (dwie działki i dwa budynki) zostały ujęte w ewidencji środków trwałych z widoczną datą przyjęcia (\`(...)\`) 2015 r. (data aktu notarialnego zakupu) według cen z aktu notarialnego plus koszty notarialne. W ewidencji, do dnia (\`(...)\`) 2021 r., nie widnieją nakłady zwiększające wartość budynków. Jednocześnie na zadane przez Komornika pytanie o nakłady inwestycyjne na budynki, księgowy spółki oświadczył, że od dnia zakupu hotelu, spółka nie poniosła żadnych nakładów finansowych na ten obiekt.

Dłużnik przejął obiekt (\`(...)\`) 2015 roku wykorzystując go do działalności opodatkowanej, działalności hotelowej. Ponieważ spółka "(\`(...)\`)" Sp. z o.o. nie spłaciła zadłużenia, nieruchomości wymienione we wniosku zostaną sprzedane na licytacji.

**Pytanie**

Czy transakcja sprzedaży działek gruntu A i B zabudowanych budynkami hotelowymi skorzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług?

**Pani stanowisko w sprawie**

Pani zdaniem, Spółka "(\`(...)\`)" Sp. z o.o. nabyła w dniu (\`(...)\`) 2015 r. zabudowane działki gruntu A oraz B. Nabycia dokonała bez prawa do odliczenia VAT. W okresie od lipca 2015 r. nieruchomości te były wykorzystywane przez spółkę do działalności hotelowej, tj. sprzedaży opodatkowanej. Podsumowując, należy stwierdzić, że w 2015 roku nastąpiło pierwsze zasiedlenie tych nieruchomości.

Ponieważ zgodnie z oświadczeniem złożonym w imieniu spółki przez jej dział księgowy, spółka nie ponosiła nakładów na ulepszenie budynków i nieruchomości, nie wystąpiło ponowne zasiedlenie budynku. A więc w transakcji tej nie wystąpią żadne przesłanki negatywne wymienione w podpunktach a i b puntu 10.

Według Pani transakcja sprzedaży nieruchomości zabudowanej nie będzie transakcją dokonaną w ramach pierwszego zasiedlenia jak również okres od pierwszego zasiedlenia jest dłuższy niż dwa lata bowiem wynosi 7 lat. Dlatego też Pani zdaniem, Płatnik przy transakcji sprzedaży wymienionych wcześniej nieruchomości zabudowanych budynkami, powinien opodatkować transakcję stawką zw., zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10, w powiązaniu z art. 29a ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Na podstawie art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 931), zwanej dalej ustawą:

Organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2020 r. poz. 1427, 1492 i 2320 oraz z 2021 r. poz. 11 i 41) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.

Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym:

Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Przepis art. 18 ustawy wprowadza szczególną na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług regulację, kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika.

Z powołanych przepisów wynika, że komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika – dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących własnością dłużnika będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik. W przypadku, gdy powyższa czynność nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku.

Tym samym komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz do uwzględnienia w trakcie sprzedaży towarów okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy, stosownie do którego:

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W świetle przedstawionych powyżej przepisów, zarówno grunty, jak i budynki i budowle spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy:

W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W świetle tego przepisu przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków lub budowli w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym ww. obiekty są posadowione. Powyższy przepis obejmuje swoim zakresem także grunty będące w użytkowaniu wieczystym.

Nie każda jednak czynność, która stanowi dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Określona czynność jest opodatkowana VAT, jeśli zostanie wykonana przez podatnika, a więc osobę prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może być opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

I tak, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem, zwolnienie od podatku wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków lub budowli, jeżeli w stosunku do nich powstało pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

Przy czym, w myśl art. 2 pkt 14 ustawy:

Przez pierwsze zasiedlenie - rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

a) wybudowaniu lub

b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Zatem, aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na potrzeby własne. Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich części oddano w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika - bowiem w obydwu przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich części.

Z opisu sprawy wynika, że jest Pani komornikiem sądowym. Prowadzi Pani egzekucję z nieruchomości, na którą składa się działka nr B zabudowana budynkiem restauracyjnym z częścią łącznika do budynku hotelowego oraz działka nr A zabudowana budynkiem hotelowym z częścią łącznika do budynku restauracyjnego. Dłużnik ("(\`(...)\`)" Sp. z o.o.) nabył ww. nieruchomość (\`(...)\`) 2015 r. od syndyka masy upadłościowej "(\`(...)\`)" Sp. z o.o. jako przedsiębiorstwo (hotel \`(...)\`). Transakcja nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy. Wszystkie środki trwałe (dwie działki i dwa budynki) zostały ujęte w ewidencji środków trwałych z datą zakupu (\`(...)\` 2015 r.). W ewidencji, do dnia (\`(...)\`) 2021 r., nie widnieją nakłady zwiększające wartość budynków. Od dnia zakupu hotelu, dłużnik nie poniósł żadnych nakładów finansowych na ten obiekt. Od momentu przejęcia obiektu, tj. (\`(...)\`) 2015 r., dłużnik wykorzystywał go do działalności opodatkowanej (działalność hotelowa).

Pani wątpliwości dotyczą ustalenia czy dostawa zabudowanych działek nr A i B może skorzystać ze zwolnienia od podatku VAT, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Z wniosku wynika, że dłużnik nabył ww. nieruchomość (hotel …) (…) 2015 r. i od momentu przejęcia obiektu wykorzystywał go do działalności hotelowej. Zatem, w stosunku do budynków będących przedmiotem planowanej transakcji doszło do pierwszego zasiedlenia, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy i jednocześnie od pierwszego zasiedlenia ww. budynków do ich sprzedaży upłynie okres dłuższy niż 2 lata. Przy tym, dłużnik nie ponosił wydatków na ulepszenie budynków.

Zatem, dostawa budynku restauracyjnego z częścią łącznika do budynku hotelowego zlokalizowanego na działce B oraz dostawa budynku hotelowego z częścią łącznika do budynku restauracyjnego znajdującego się na działce gruntu A spełnia przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. W konsekwencji również zbycie gruntu, na którym posadowione są ww. budynki, przy uwzględnieniu treści art. 29a ust. 8 ustawy, będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Tym samym Pani stanowisko jest **prawidłowe**.

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

‒ Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

‒ Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (\`(...)\`). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

1) w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

2) w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).