Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1-3.4012.26.2018.1.MD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-03-14
Teza: Zasadność zastosowania zwolnienia do dostawy lokali wyodrębnionych z budynków uprzednio zasiedlonych.
Słowa kluczowe: nieruchomości; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 11 stycznia 2018 r. (data wpływu 17 stycznia 2018 r.), uzupełnionym w dniu 25 stycznia 2018 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zasadności zastosowania zwolnienia do dostawy lokali wyodrębnionych z budynków uprzednio zasiedlonych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 stycznia 2018 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 25 stycznia 2018 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zasadności zastosowania zwolnienia do dostawy lokali wyodrębnionych z budynków uprzednio zasiedlonych.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

1.  … (dalej jako „Wnioskodawca”) prowadzi działalność gospodarczą pod własnym nazwiskiem (jednoosobowa działalność gospodarcza osoby fizycznej) w szczególności w zakresie świadczenia usług budowlanych oraz remontowo-budowlanych. Przeważającym przedmiotem działalności Wnioskodawcy są roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych (PKD 41.20.Z).
2.  Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT.
3.  W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą aktem notarialnym z dnia … 2017 r. Wnioskodawca nabył od … sp. z o.o. (dalej jako „Sprzedawca”): – udział wynoszący … w prawie użytkowania wieczystego działki nr 75 położonej w … przy ul. … oraz w prawie własności posadowionych na tej działce dwóch budynków; – prawo użytkowania wieczystego działki nr 83;
4.  Z przywołanego aktu notarialnego wynika, że na działce nr 75 znajdują się dwa budynki: budynek wczasowy – … (dalej: Budynek A), zakwalifikowany jako budynek niemieszkalny oraz budynek mieszkalny (Budynek B).
5.  W ramach Budynku B znajduje się 8 lokali w tym 6 zostało wyodrębnionych i stanowią odrębność własność innych osób fizycznych. Budynek B składa się funkcjonalnie z części sanatoryjno-wczasowej (w niej znajdują się wyodrębnione lokale) oraz części świetlicy z mieszkaniem. Lokale znajdujące się w Budynku B mają charakter mieszkalny.
6.  Z faktury dokumentującej ww. transakcję sprzedaży na rzecz Wnioskodawcy oraz stosownego aktu notarialnego wynika, że dostawa budynków (A i B) podlegała zwolnieniu od opodatkowania na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. W stosunku do wszystkich budynków – w czasie ich nabywania przez Wnioskodawcę – miało już bowiem miejsce pierwsze zasiedlenie – wcześniej niż dwa lata od daty sprzedaży, tj. w 1995 r. Spółka zbywająca nabyła ww. prawo użytkowania wieczystego oraz prawo własności tych budynków. Budynki te były wykorzystywane do działalności gospodarczej Spółki.
7.  W budynku wczasowym … (Budynek A) znajdują się liczne pokoje gościnne oraz m.in. recepcja oraz korytarze umożliwiające dojście do ww. pokoi. Również w Budynku B znajdują się pokoje związane z funkcjonowaniem ośrodka wczasowego. Wnioskodawca planuje wykorzystanie budynków/pokoi wczasowych w ten sposób, że doprowadzi do formalnego ustanowienia odrębnej własności poszczególnych lokali (dalej zwanych również „apartamentami”), a następnie sprzeda je (część lub wszystkie) zainteresowanym kupującym. Wnioskodawca przewiduje, że wyodrębnienie cywilistyczne (tj. ustanowienie odrębnej własności) poszczególnych lokali będzie – co do zasady – następowało w dacie ich sprzedaży (w tym samym lub w odrębnym akcie notarialnym zawieranym równocześnie).
8.  W związku z powyższym Wnioskodawca przeprowadzi stosowne prace adaptacyjno-remontowe. Zakłada się, że docelowo w Budynku A prawdopodobnie będzie się łącznie znajdowało 52 lokali, z których to lokali każdy będzie mógł stanowić przedmiot odrębnej własności i które to lokale będą sukcesywnie wyodrębniane przez Wnioskodawcę – w ramach przysługującego mu udziału – z wyżej opisanej nieruchomości budynkowej i wówczas (jednocześnie z tym wyodrębnieniem) zbywane (jak już wskazywano nastąpi to poprzez jednoczesne ustanowienie odrębnej własności lokali i późniejszą sprzedaż takiego prawa). Między momentem wyodrębnienia danego lokalu (tj. ustanowieniem odrębnej własności lokalu), a jego sprzedażą nie będą ponoszone jednak żadne nakłady na ten lokal. Przewidziano, że końcowa liczba formalnie wyodrębnionych i zbytych lokali może się różnić od zakładanych 52 wyodrębnionych lokali, gdyż przykładowo 2 pokoje wczasowe mogą zostać połączone i wyodrębnione jako formalnie jeden lokal, jeśli takie będzie życzenie nabywcy.
9.  Prace adaptacyjno-remontowe Budynku A mają m.in. obejmować: – remont kapitalny klatki schodowej – wymianę balustrad i okładzin schodowych; – przebudowę istniejących balkonów, a w przypadku ich braku – wybudowanie balkonów o wymiarach 1,40 m x 2,50 m; balustrady przeszklone, ze stali nierdzewnej; – wymianę centralnego ogrzewania z grzejników żeliwnych na grzejniki stalowe płytowe; – wymianę drzwi wejściowych do lokali; – prace związane z instalacją elektryczną oraz wodno-kanalizacyjną umożliwiające m.in. opomiarowanie danego apartamentu oraz stanowiące naprawę/remont starych istniejących instalacji; – wybudowanie windy, która będzie stanowiła część nieruchomości wspólnej; – zagospodarowanie terenu – wymiana kostki betonowej typu polbruk; – zmianę lokalizacji istniejącego wejścia do budynku, które po przebudowie będzie się znajdowało na parterze budynku. Istniejąca recepcja znajdująca się na 1. piętrze budynku, zostanie przebudowana na lokale, a nowa recepcja zostanie wybudowana na parterze budynku przy nowym wejściu; – docieplenie budynku, zgodnie z obowiązującymi normami.
10.  Planowane jest, że Kupujący (kontrahenci Wnioskodawcy) będą partycypowali w kosztach związanych z pracami, wymienionymi powyżej, proporcjonalnie do wysokości udziału w nieruchomości wspólnej, związanego z przedmiotowym apartamentem.
11.  Obowiązkiem Wnioskodawcy będzie doprowadzenie do stanu deweloperskiego (surowego – bez malowania), po wykonanych pracach związanych z instalacją elektryczną, centralnego ogrzewania i wodno-kanalizacyjnej; w łazienkach zostaną wykonane rewizje i w miejscach niezbędnych do przeprowadzenia prac modernizacyjnych mogą być wstawione – wedle życzenia Kupujących – lustra lub płytki o zbliżonej strukturze, kolorze i wymiarach.
12.  Zasady wyliczania powierzchni użytkowej budynków, jak i lokali, określone zostaną zgodnie z polską normą PN 70/B-02365. W szczególności balkony nie będą wliczane do powierzchni użytkowej lokali.
13.  Wnioskodawca planuje także przeprowadzenie analogicznych prac remontowo- modernizacyjnych w Budynku B oraz wyodrębnienie z istniejącej powierzchni tego budynku stosownych lokali oraz ich sprzedaż zainteresowanym kupującym.
14.  Wnioskodawca rozpoczął prace adaptacyjno-remontowe ww. budynków, przy czym wartość wszelkich poczynionych wydatków (nawet gdyby uznać, że prace umożliwiające formalne wydzielenie nowych lokali (np. opomiarowanie) z budynku A i B stanowiły będą wydatki na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym), będzie niższa niż 30% wartości początkowej tych budynków (tzn. dokonywane prace nie spowodują wzrostu wartości początkowej żadnego z tych budynków o 30% lub więcej; wzrost tej wartości będzie niższy niż 30% wartości początkowej budynków).
15.  Mając na uwadze okoliczność, że Wnioskodawca nie jest w stanie określić w jakim okresie czasu nastąpi sprzedaż poszczególnych lokali znajdujących się w Budynku A oraz w Budynku B, a ponadto Wnioskodawca dopuszcza możliwość, iż nie wszystkie znajdujące się w tych budynkach lokale zostaną wyodrębnione i sprzedane, lecz będą wynajmowane przez Wnioskodawcę przez określony okres, Budynek A i Budynek B stanowią dla Wnioskodawcy środki trwałe.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy pierwsze zasiedlenie, o którym mowa w art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, budynków A i B obejmuje swoim zakresem także lokale (pokoje) znajdujące się w tych istniejących budynkach, w przypadku gdy ich własność – z chwilą ich sprzedaży – zostanie cywilistycznie wyodrębniona, tj. czy fakt ustanowienia odrębnej własności lokali znajdujących się w budynkach A i B oraz ich sprzedaży ma jakikolwiek wpływ na pierwsze zasiedlenie tych lokali w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT?
2.  W konsekwencji, czy dostawa lokali, których własność zostanie wyodrębniona z budynków A i B, w stosunku do których miało już miejsce pierwsze zasiedlenie, będzie zwolniona od opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT?
3.  Czy, w przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie pierwsze lub drugie, wielkość nakładów ponoszonych na cały budynek należy rozliczyć proporcjonalnie jako przypadające na dany lokal i według jakiej metody następuje to rozliczenie (np. według powierzchni lokali względem powierzchni budynku)?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad 1.

Pierwsze zasiedlenie, o którym mowa w art. 2 pkt 14 ustawy o VAT – które dotyczyło budynków A i B – obejmuje swoim zakresem także lokale (pokoje) znajdujące się w tych budynkach, w przypadku gdy własność tych lokali – z chwilą ich sprzedaży – zostanie cywilistycznie wydzielona i przedmiotem dostawy (towarem) będą te lokale.

Zdaniem Wnioskodawcy, fakt ustanowienia odrębnej własności lokali znajdujących się w budynkach A i B oraz ich dostawy jako odrębnego towaru powoduje, że pierwsze zasiedlenie dotyczące budynku „spływa” również na lokale znajdujące się w tych budynkach, jeśli to one – po ich wyodrębnieniu – stały się towarem i są przedmiotem dostawy.

Uzasadnienie.

Ustawowa definicja pierwszego zasiedlenia została zawarta w art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. (Dz. U. z 2017 r. poz. 1221, z późn. zm.; dalej: „ustawa”, „ustawa o VAT”), który stanowi, że przez pierwsze zasiedlenie rozumieć należy oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Należy przy tym mieć na uwadze, że w związku z wyrokiem TSUE w sprawie Kozuba Premium Selection obecnie pojęcie pierwszego zasiedlenia rozumie się nie tylko jako pierwszą dostawę, bądź pierwsze oddanie do używania budynku, ale także faktyczne rozpoczęcie jego użytkowania przez podatnika będącego właścicielem danego budynku, po jego wybudowaniu bądź ulepszeniu (w określonej wartości).

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, w stosunku do Budynku A oraz Budynku B nastąpiło już pierwsze zasiedlenie.

Wyodrębnienie w tych budynkach lokali (apartamentów) przed ich planowaną dostawą/z chwilą dokonywania ich dostawy nie będzie zdarzeniem uznawanym przez ustawodawcę za kolejne pierwsze zasiedlenie. Wydatki poniesione w związku z opisanymi pracami adaptacyjno-remontowymi oraz wydzieleniem lokali nie przekroczą, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, 30% wartości początkowej tego budynku (nawet gdyby uznać je za wydatki na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym).

Ustawowa definicja pierwszego zasiedlenia odnosi się bowiem do czysto fizycznego powstania danej nieruchomości lub jej modernizacji wpływającej w znacznym stopniu na jej rzeczywistą funkcjonalność, a nie zmiany jej statusu cywilnoprawnego. Nie ulega wątpliwości, że ustanowienie odrębnej własności lokalu nie stanowi wybudowania budynków, budowli lub ich części lub ulepszenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy.

Należy również zauważyć, że pojęcie pierwszego zasiedlenia odnosi się do budynku, budowli lub ich części. Przy czym, wobec braku odmiennego unormowania, częścią budynku jest pewien fizycznie określony fragment jego struktury, bez względu na to, czy stanowi osobną nieruchomość lokalową, czy część składową nieruchomości budynkowej. Ustanowienie odrębnej własności lokali będzie dotyczyło tych samych części budynku (istniejącej powierzchni budynku), w stosunku do których miało miejsce pierwsze zasiedlenie. Skoro zatem określone części budynku (i w efekcie cały budynek łącznie) były przedmiotem pierwszego zasiedlenia, to żadna okoliczność (z wyjątkiem ulepszenia budynku) nie może powodować, że do ich pierwszego zasiedlenia, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, dojdzie po raz kolejny.

Świadczy o tym czysto literalne brzmienie tych przepisów, które dotyczą odpowiednio dostawy oraz zasiedlenia „budynków, budowli lub ich części” a nie „budynków, budowli i lokali”. Wszak nie ulega tutaj zamianie substancja materialna budynku (przedmiotu zwolnienia) – nie powstanie nowy budynek, nie ma miejsca dobudowa, czy ulepszenia przekraczające 30% wartości początkowej budynku. Nadal mowa jest o pokojach (lokalach) będących częścią budynku jako takiego. Zmienia się wyłącznie kwalifikacja cywilistyczna lokali.

Innymi słowy, jeżeli miało miejsce „pierwsze zasiedlenie” całego budynku, to automatycznie miało też miejsce „pierwsze zasiedlenie” wszystkich jego części (całej jego powierzchni) – a zatem również lokali (pokoi), dla których w przyszłości ustanawia się odrębną własność z momentem ich dostawy.

Takie stanowisko potwierdzają liczne interpretacje indywidualne, przykładowo:

1.  Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 20 stycznia 2016 r., znak sprawy: IPPP1/4512-1171/15-2/KR;
2.  Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 5 czerwca 2015 r., znak sprawy: IPPP2/4512- 296/15-2/BH;
3.  Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 11 kwietnia 2014 r., znak sprawy: ITPP1/443-6/14/KM;
4.  Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 26 czerwca 2012 r., znak sprawy: ILPP1/443-281/12-6/AI.

Reasumując, ustanowienie odrębnej własności lokali w budynkach A i B, nie stanowi jego wybudowania lub ulepszenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy, w związku z czym nie kreuje ponownego pierwszego zasiedlenia takich lokali (apartamentów).

Ad 2.

Dostawa lokali, których własność zostanie wyodrębniona z budynku, w stosunku do którego miało miejsce pierwsze zasiedlenie, będzie zwolniona od opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Uzasadnienie.

Skoro fakt ustanowienia odrębnej własności lokali znajdujących się w budynku, w stosunku do którego miało miejsce pierwsze zasiedlenie, w żaden sposób nie „kasuje” pierwszego zasiedlenia wyodrębnionych cywilistycznie w budynku lokali (pierwsze zasiedlenie budynków obejmuje swoim zakresem także i lokale których własność została cywilistycznie wyodrębniona), zatem dostawa takich lokali podlega zwolnieniu od opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Stosownie bowiem do art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Planowane dostawy poszczególnych lokali nie będą bowiem dokonywane w ramach pierwszego zasiedlenia ani w sytuacji gdy między pierwszym zasiedleniem lokali a ich dostawą nie upłynął okres dwóch lat. W stosunku do nich bowiem – jako pokoi (lokali) znajdujących się w budynku, który został zasiedlony wiele lat temu – miało już miejsce pierwsze zasiedlenie. Irrelewantne jest zatem ich formalne, cywilistyczne wyodrębnienie. W konsekwencji w opisanym zdarzeniu przyszłym nie występuje żaden z dwóch wyjątków przewidzianych w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

W sytuacji, w której zbywana fizycznie wyodrębniona część budynku (pomieszczenie/pokój/lokal) była już przedmiotem pierwszego zasiedlenia, to bez względu na jej status prawny (tzn. czy była wyodrębnionym lokalem, czy nie), może mieć do niej zastosowanie zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Dodatkowo, zaznaczyć należy, że Wnioskodawca ponosi na chwilę obecną nakłady na budynki jako takie. Wyodrębnienie cywilistyczne poszczególnych lokali będzie następowało z momentem ich sprzedaży – zatem poszczególne lokale nie będą stanowiły odrębnych od budynku (z którego zostaną wydzielone), środków trwałych w ewidencji Wnioskodawcy.

Wnioskodawca ponadto wskazał, że cały Budynek A i cały Budynek B stanowią środki trwałe, dlatego wartość prac ulepszeniowych, dla celów zastosowania art. 2 pkt 14 ustawy, należy odnosić do wartości początkowej całych budynków, a nie ich części przypadających na poszczególne lokale, które nie stanowią oddzielnych środków trwałych.

Zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. (Dz. U. z 2016 r. poz. 2032, z późn. zm. – dalej: „ustawa o PIT”), środkami trwałymi są m.in. budynki. Lokale mogą stanowić samodzielne środki trwałe, jeśli będą odrębną własnością.

Mając na uwadze powyższe Wnioskodawca stoi na stanowisku, że przeprowadzenie prac ulepszeniowych, gdy wartość wydatków na te prace jest mniejsza niż 30% wartości początkowej danego budynku, jest nieistotna dla przysługiwania prawa do zwolnienia od opodatkowania późniejszej sprzedaży lokali wyodrębnionych w tym budynku.

Potwierdza to interpretacja indywidualna Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 20 stycznia 2016 r., sygn. akt: IPPP1/4512-1171/15-2/KR: „W analizowanej sprawie Wnioskodawca zaznaczył jednak, że łączne wydatki poniesione przez Spółkę na ulepszenia wszystkich lokali znajdujących się we wskazanym we wniosku budynku (Apartamentowcu) nie przekroczą 30% wartości początkowej budynku. Z uwagi na okoliczność, że w analizowanej sprawie budynek stanowi dla Spółki w całości jeden środek trwały w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, to przeprowadzenie przez Wnioskodawcę Prac, w wyniku których poszczególne niewyodrębnione lokale ulegną ulepszeniu, nie skutkuje koniecznością oceny, czy w stosunku do tych części budynku doszło do ponownego pierwszego zasiedlenia, o którym mowa w art. 2 pkt 14 ustawy. Ustanowienie odrębnej własności poszczególnych lokali znajdujących się w budynku odbędzie się po zakończeniu powyższych prac. W związku z tym, wartość sumy przeprowadzonych ulepszeń w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, należy odnieść do wartości początkowej całego budynku.

Zatem, należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że przeprowadzenie Prac Ulepszeniowych, skutkujących ulepszeniem niektórych lokali, gdy wartość wydatków na te prace będzie mniejsza niż 30% wartości początkowej budynku, nie spowoduje wystąpienia „ponownego” pierwszego zasiedlenia, w rozumieniu przepisów ustawy, przy późniejszej sprzedaży wyodrębnionych lokali”.

Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, dostawa wyodrębnionych lokali (apartamentów) znajdujących się odpowiednio w Budynkach A oraz B, w stosunku do których nastąpiło pierwsze zasiedlenie, po upływie dwóch lat od pierwszego zasiedlenia, stanowić będzie czynność zwolnioną od opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Ponieważ w niniejszym rozstrzygnięciu organ interpretacyjny uznał stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytań nr 1 i 2 za prawidłowe, ocena stanowiska korelującego z pytaniem nr 3 – wobec jego warunkowej formuły – stała się nieaktualna.

Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku. Oznacza to, że gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.