Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1-2/4511-1-71/16-2/TR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-08-16
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.
Słowa kluczowe: akcja; obowiązek-obowiązek płatnika; programy-program motywacyjny; Republika Południowej Afryki; spółki-spółka zagraniczna
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 17 maja 2016 r. (data wpływu 20 lipca 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 20 lipca 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.

We wniosku przedstawiono następujące: stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Spółka (dalej jako „Wnioskodawca” lub „Spółka Polska”) jest częścią koncernu z siedzibą główną w Republice Południowej Afryki.

W celu zwiększenia motywacji pracowników oraz zmniejszenia odpływu wykwalifikowanej kadry spółka X z siedzibą w RPA (dalej jako „X”) objęła pracowników grupy programem motywacyjnym pod nazwą „Plan” (dalej jako „Plan”). W ramach Planu wybranym pracownikom grupy X, w tym również pracownikom Spółki Polskiej (dalej jako „Uczestnicy”), przyznawane jest prawo do nieodpłatnego otrzymania w przyszłości akcji X notowanych na giełdzie papierów wartościowych. Przystąpienie do Planu ma charakter dobrowolny.

W celu wdrożenia i administrowania Planem ustanowiony został odrębny podmiot pod nazwą T (dalej jako „Trust”). Trustem zarządzają osoby wybrane przez X, tzw. Trustee, których zadaniem w szczególności jest:

*   nabywanie akcji X w celu realizacji zobowiązań wynikających z Planu,
*   pozyskiwanie funduszy, również od spółek z grupy X, przeznaczonych na finansowanie zobowiązań wynikających z Planu,
*   inwestowanie aktywów Trustu w porozumieniu z zarządem X,
*   przyznawanie nagród Uczestnikom w imieniu poszczególnych spółek grupy w oparciu o rekomendacje z zarządu X,
*   realizacja dyspozycji Uczestników odnośnie do przyznanych akcji X.

Prawo do uczestnictwa w Planie może zostać przyznane każdemu pracownikowi grupy X, z wyjątkiem kierownictwa wyższego szczebla oraz kadry zarządzającej spółek wchodzących w skład grupy X. Uczestnik Planu otrzymuje pisemną informację (dalej jako „Award Letter”) o liczbie przyznanych akcji, dniu ich przyznania (dalej jako „Award Date”) oraz datach, po upływie których nabędzie prawo do dysponowania przyznanymi akcjami (dalej jako „Vesting Date”). Pisemne potwierdzenie przekazane Trustowi w terminie 30 dni od dnia przyznania akcji („Award Date”) potwierdza tym samym uczestnictwo w Planie.

Nieodpłatne nabycie akcji X przez Uczestników odroczone jest w czasie. Akcje X przyznane przez Trust pozostają zablokowane do dnia nabycia prawa własności akcji, tj. nie podlegają sprzedaży ani innej formie swobodnego dysponowania przez Uczestnika. Okres pomiędzy „Award Date” i „Vesting Date”, jest to tzw. okres restrykcji i może wynosić on zgodnie z postanowieniami Planu rok, dwa, trzy lub cztery lata. W okresie restrykcji Uczestnicy nie posiadają praw do przyznanych akcji, w tym w szczególności prawa akcjonariusza w stosunku do akcji X, ani też prawa do otrzymania dywidendy. Ponadto w okresie restrykcji Uczestnikom Planu nie przysługują żadne roszczenia względem Trustu z tytułu przyznanej nagrody w postaci prawa do nieodpłatnego otrzymania w przyszłości akcji X.

Uczestnik traci prawo do przyznanych akcji X, jeśli przed datą określoną w dokumencie „Award Letter” jako „Vesting Date” ustanie jego stosunek pracy ze spółką z grupy X z przyczyn leżących po stronie pracownika (wypowiedzenie stosunku pracy) bądź też na skutek zwolnienia dyscyplinarnego pracownika. Jeżeli jednak zmiana zatrudnienia nastąpi w ramach spółek z grupy X prawo do nabycia akcji X przez Uczestnika zostaje zachowane. W przypadku natomiast ustania stosunku pracy z Uczestnikiem z przyczyn obiektywnych (np. choroba), przejścia Uczestnika na emeryturę, śmierci Uczestnika lub z innych przyczyn uznanych przez zarząd X, okres restrykcji ulega skróceniu. Okres restrykcji ulegnie również skróceniu, gdy Spółka Polska przestanie być członkiem grupy X.

Po upływie okresu restrykcji, Uczestnik staje się właścicielem akcji X i tym samym nabywa prawo do dysponowania nimi. Zgodnie z postanowieniami Planu akcje X w dniu „Vesting Date” są albo transferowane na indywidualne rachunki maklerskie Uczestników albo sprzedawane przez Trustee, a zysk z ich sprzedaży przekazywany jest bezpośrednio Uczestnikom Planu. Wybór sposobu realizacji następuje poprzez pisemną dyspozycję Uczestnika. Jeżeli Uczestnik nie dostarczy pisemnej dyspozycji Trustowi, wówczas następuje sprzedaż nieodpłatnie otrzymanych akcji X.

Uprawnienie do otrzymania akcji X przez Uczestników Planu nie wynika z umów o pracę zawartych z Wnioskodawcą, nie jest też zapisane w jakichkolwiek innych dokumentach obowiązujących w Spółce Polskiej, m.in. regulaminie pracy, regulaminie wynagradzania itp. Jego źródłem jest przekazany Uczestnikom przez Trust Award Letter oraz Plan obowiązujący we wszystkich spółkach z grupy X.

Dodatkowo Polska Spółka partycypuje w finansowaniu Trustu, który dokonuje zakupu akcji przekazywanych następnie Uczestnikom w ramach Planu. Wysokość środków przekazywanych do Trustu określana jest z uwzględnieniem liczby akcji, które mogą być przyznane pracownikom Polskiej Spółki w ramach Planu. Spółka nie ma wpływu na wybór Uczestników oraz liczbę akcji X, które po upływie określonych w Planie okresów zostaną przekazane Uczestnikom.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z uczestnictwem w Planie, ewentualny przychód podlegający opodatkowaniu powstanie po stronie Uczestników dopiero w momencie sprzedaży nabytych przez nich akcji X (a nie na żadnym wcześniejszym etapie) i będzie stanowił przychód z kapitałów pieniężnych w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 10 Ustawy o PIT podlegający opodatkowaniu z zastosowaniem 19% stawki podatkowej zgodnie z art. 30b ust. 1 Ustawy o PIT i czy w związku z tym, na Spółce Polskiej nie będą ciążyć obowiązki płatnika oraz obowiązki informacyjne w rozumieniu przepisów Ustawy o PIT?

Zdaniem Wnioskodawcy, ewentualny przychód podlegający opodatkowaniu w związku z uczestnictwem w Planie powstanie po stronie Uczestników dopiero w momencie sprzedaży nabytych przez nich akcji (a nie na żadnym wcześniejszym etapie) i będzie stanowił przychód z kapitałów pieniężnych w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 10 Ustawy o PIT podlegający opodatkowaniu z zastosowaniem 19% stawki podatkowej zgodnie z art. 30b ust. 1 Ustawy o PIT i w związku z tym na Spółce Polskiej nie będą ciążyć obowiązki płatnika oraz obowiązki informacyjne w rozumieniu przepisów Ustawy o PIT.

Uzasadnienie stanowiska wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 Ustawy o PIT przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Analiza przywołanego przepisu prowadzi do wniosku, że przychód po stronie Uczestników nie powstanie w momencie przyznania prawa do uczestnictwa w Planie, ponieważ akcje przyznane Uczestnikowi nie są ani postawione do jego dyspozycji ani przez niego otrzymane. Poprzez uczestnictwo w Planie Uczestnik otrzymuje prawo do otrzymania w przyszłości określonej liczby akcji X, przy czym prawo to ma charakter warunkowy i uzależnione jest od pozostawania Uczestnika w stosunku pracy ze spółką z grupy X w dniu „Vesting Date”. Dopiero po spełnieniu warunku zatrudnienia, Uczestnik otrzyma określoną w „Award Letter” liczbę akcji, którymi będzie mógł rozporządzać.

Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymane przez Uczestnika akcje nie stanowią przychodu ze stosunku pracy, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT. W świetle przywołanego przepisu, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. Wnioskodawca pragnie zauważyć, że przywołany art. 12 ust. 1 ustawy o PIT odnosi się do przychodów ze stosunku pracy, natomiast przysporzenie majątkowe otrzymane w związku z uczestnictwem w Planie nie może zostać zaliczone do tej kategorii przychodu.

Na prawidłowość interpretacji ww. przepisu wskazują następujące okoliczności:

*   nabycie prawa do uczestnictwa w Planie nie następuje w ramach stosunku pracy,
*   pracownikom Polskiej Spółki prawo uczestnictwa w Planie przyznaje odrębny pomiot, tj. Trust, który nie jest pracodawcą Uczestnika,
*   warunki uczestnictwa w Planie nie stanowią elementu umowy o pracę Uczestnika, ani nie są zapisane w dokumentach wewnętrznych Polskiej Spółki (np. regulaminie pracy, regulaminie wynagradzania),
*   warunkiem niezbędnym do otrzymania akcji jest fakt nie tyle zatrudnienia w Polskiej Spółce, co pozostawania zatrudnianym w jednej ze spółek grupy X.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że otrzymane przez Uczestnika akcje X, jakkolwiek mogą zostać uznane za pozostające w pewnym związku z faktem zatrudnienia Uczestnika, to jednak źródłem przysporzenia majątkowego Uczestnika nie jest sam stosunek pracy w Polskiej Spółce. Jest nim natomiast Plan ustanowiony przez X oraz dokumenty przekazane Uczestnikowi (Award Letter). Skoro zatem przychód w postaci otrzymania nieodpłatnie akcji X nie pochodzi ze stosunku pracy, stąd również nie ma zastosowania w okolicznościach faktycznych przedstawionych przez Wnioskodawcę art. 12 ust. 1 ustawy o PIT.

Stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie potwierdzają interpretacje indywidualne wydane w analogicznych stanach faktycznych oraz wyroki sądów administracyjnych m.in.:

*   Wyrok NSA z 21 maja 2014 r., sygn. II FSK 1428/12: Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku zauważył, że Jakkolwiek definicja przychodu ze stosunku pracy ma charakter otwarty, nie można zakwalifikować do tego źródła każdego przychodu, który uzyskuje pracownik nie ze stosunku pracy, a w związku ze stosunkiem pracy. Przywołany przepis stanowi bowiem o przychodach ze stosunku pracy, a nie przychodach związanych, towarzyszących albo osiągniętych przy okazji stosunku pracy. Jeżeli zatem pracownik osiągnie przychód pozostający w związku faktycznym z wykonywaniem pracy, ale nie stanowiący przychodu ze stosunku pracy, nie będzie to przychód, o którym jest mowa w art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f.
*   Interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 24 czerwca 2013 r., sygn. IPPB2/415-290/13-3/MK, w której Organ stwierdził, że pracownicy spółki otrzymają w ramach nagrody DSU niezbywalne, warunkowe prawo do nieodpłatnego nabycia w przyszłości akcji spółki amerykańskiej (\`(...)\`), od podmiotu, z którym nie wiąże ich stosunek pracy. Podmiotem udostępniającym akcje będzie spółka amerykańska, a nie spółka polska, która jest pracodawcą (\`(...)\`). Zatem na Wnioskodawcy nie będą ciążyły obowiązki płatnika czy też obowiązki informacyjne.
*   Wyrok NSA z dnia 27 kwietnia 2011 r., II FSK 2176/09, w którym Sąd wskazał, że przychód z tytułu uczestnictwa w planie opcji na akcje powinien zostać uznany za przychód z kapitałów pieniężnych, nie zaś przychód z tytułu stosunku pracy, podkreślając, że: ze stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy wynika, że objęcie czy też określone nabycie akcji zagranicznej spółki kapitałowej realizowane jest przez tą spółkę, natomiast okoliczność, że beneficjentami tych czynności są pracownicy spółki krajowej, nie uzasadnia jeszcze twierdzenia, że uzyskanie wzmiankowanych akcji jest świadczeniem ze stosunku (prawnego) pracy łączącego spółkę krajową z jej pracownikami. Ze stanu faktycznego nie wynika, że objęcie lub nabycie na preferencyjnych warunkach akcji spółki przez pracowników spółki „polskiej” stanowiło element warunków pracy i płacy tych pracowników, aby – na przykład –objęte było zapisami umów o pracę, zgodnych z prawem pracy regulaminów pracy, płacy lub nagradzania pracowników.

W konsekwencji na Polskiej Spółce, jako pracodawcy nie będą zatem ciążyć jakiekolwiek obowiązki płatnika, o których mowa w art. 31 ustawy o PIT, w zakresie deklarowania oraz rozliczania dla potrzeb podatku dochodowego od osób fizycznych dochodów wynikających z udziału Uczestników Polskiej Spółki w opisanym w stanie faktycznym Planie.

Zdaniem Wnioskodawcy, o ewentualnym przychodzie po stronie Uczestników można mówić dopiero w momencie sprzedaży nabytych przez nich akcji. Takie wnioski wynikają z analizy poniższych przepisów Ustawy o PIT.

W świetle art. 5a pkt 11 Ustawy o PIT, który wprost odsyła do art. 3 pkt 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 94, z późn. zm.), akcje X stanowią papier wartościowy. Zgodnie bowiem z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowani, papierami wartościowymi są:

*   akcje, prawa poboru w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 1030, z późn. zm.), prawa do akcji, warranty subskrypcyjne, kwity depozytowe, obligacje, listy zastawne, certyfikaty inwestycyjne i inne zbywalne papiery wartościowe, w tym inkorporujące prawa majątkowe odpowiadające prawom wynikającym z akcji lub z zaciągnięcia długu, wyemitowane na podstawie właściwych przepisów prawa polskiego lub obcego,
*   inne zbywalne prawa majątkowe, które powstają w wyniku emisji, inkorporujące uprawnienie do nabycia lub objęcia papierów wartościowych określonych w lit. a, lub wykonywane poprzez dokonanie rozliczenia pieniężnego (prawa pochodne).

Mając powyższe na uwadze, akcje X wyemitowane na podstawie przepisów prawa obcego (np. akcje spółki z siedzibą w RPA) mogą zatem być uznawane za papiery wartościowe w rozumieniu Ustawy o PIT, spełniają bowiem warunki określone w przywołanym wyżej przepisie.

Dodatkowo należy podkreślić, że akcje są papierami wartościowymi inkorporującymi nie tylko prawa, lecz także obowiązki akcjonariusza w stosunku do spółki będącej emitentem akcji. Moment uzyskania dochodu z akcji nie jest tożsamy z momentem ich otrzymania lub nabycia bez względu na formę ich objęcia. Cechą papierów wartościowych, jakimi są akcje, jest to, że samo ich posiadanie nie kreuje po stronie akcjonariusza żadnego przysporzenia majątkowego, a więc i przychodów – mogą one być uzyskiwane (a zatem i opodatkowane) dopiero w momencie czerpania zysków ze spółki akcyjnej w formie dywidendy lub zysku ze sprzedaży akcji.

W świetle powyższych rozważań Wnioskodawca jest zdania, że do opodatkowania przychodów związanych z otrzymaniem nieodpłatnie akcji X przez Uczestnika Planu zastosowanie będzie miała regulacja przywołanego już art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy o PIT odnosząca się do opodatkowania przychodów z kapitałów pieniężnych. Spółka Polska jedocześnie zauważa, że przepis ten wskazuje, że moment uzyskania dochodu z akcji nie jest tożsamy z momentem ich otrzymania lub nabycia bez względu na formę ich objęcia. W przepisie art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) Ustawy o PIT jest bowiem mowa o przychodzie ze sprzedaży akcji, a nie przychodzie z otrzymania akcji. W kontekście przedstawionego stanu faktycznego, opodatkowaniu podlegać będzie zatem jedynie sprzedaż akcji X, nie zaś samo objęcie akcji.

Wnioskodawca pragnie nadmienić również, że cechą papierów wartościowych, jakimi są akcje, jest to, że samo ich posiadanie nie kreuje po stronie akcjonariusza żadnego przysporzenia majątkowego a więc i przychodów – mogą one być uzyskiwane (a zatem i opodatkowane) dopiero w momencie czerpania zysków ze spółki akcyjnej w formie dywidendy lub zysku ze sprzedaży akcji.

W ten sposób wyliczony przez Uczestnika dochód, zgodnie z art. 45 ust. 1a pkt 1 Ustawy o PIT, powinien zostać wykazany w odrębnym zeznaniu podatkowym (PIT-38) sporządzanym i przekazanym do właściwego urzędu skarbowego w terminie do 30 kwietnia roku następującego po roku, w którym dochód został osiągnięty. W tym samym terminie powinien zostać wpłacony do urzędu skarbowego wynikający z zeznania podatek.

Zgodnie natomiast z art. 30b ust. 1 Ustawy o PIT, odpowiednio skalkulowany dochód z Planu podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych 19% stawką podatkową i powinien być rozliczony wyłącznie przez Uczestników Planu.

Wobec powyższego, na Polskiej Spółce, jako pracodawcy nie będą ciążyć jakiekolwiek obowiązki płatnika, o których mowa w art. 31 Ustawy PDOF, w zakresie deklarowania oraz rozliczania dla potrzeb podatku dochodowego od osób fizycznych dochodów wynikających z udziału Uczestników Polskiej Spółki w opisanym w stanie faktycznym Planie.

Jak podał Zainteresowany, powyżej zaprezentowane stanowisko Wnioskodawcy potwierdzają interpretacje indywidualne wydane w analogicznych stanach faktycznych oraz wyroki sądów administracyjnych m.in.:

*   Wyrok NSA z dnia 24 kwietnia 2015 r., sygn. II FSK 783/13: Wskazana powyżej sytuacja odpowiada okolicznościom faktycznym przedstawionym we wniosku przez Wnioskodawcę, w konsekwencji zaś – jako zgodne z prawem materialnym należy uznać stanowisko sądu administracyjnego pierwszej instancji, że prawo do nabycia akcji na preferencyjnych warunkach nie wynikało w rozpoznawanej sprawie ze stosunku pracy. Powyższe stanowisko wpisuje się w jednolitą linię orzeczniczą Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. m.in. wyroki z 13 marca 2013 r., sygn. akt II FSK 1433/11, 27 kwietnia 2011 r., sygn. akt II FSK 1665/10, II FSK 2176/09 i II FSK 1410/10, 18 stycznia 2013 r., sygn. akt II FSK 1063/11). W orzeczeniach tych Naczelny Sąd Administracyjny wyraźnie stwierdza, że nie można zakwalifikować, jako przychodu ze stosunku pracy, przychodu związanego z uczestnictwem w programie, którego beneficjenci (pracownicy spółek) otrzymywali opcje na akcje zagranicznych spółek, stojących na czele międzynarodowych grup kapitałowych.
*   Wyrok NSA z dnia 13 lutego 2014 r., sygn. II FSK 685/12: Objęcie akcji (nieodpłatnie, częściowo nieodpłatnie) jest neutralne podatkowo w dacie tego zdarzenia, ale podlega opodatkowaniu w momencie odpłatnego zbycia udziałów (akcji), stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a u.p.d.o.f. Dopiero w tym momencie ujawnia się bowiem rzeczywisty przychód z objęcia akcji.
*   Wyrok NSA z dnia 13 lutego 2014 r., sygn. II FSK 665/12: Organ zdaje się ponadto nie zauważać, że przyjęta przezeń wykładnia art. 11 ust. l u.p.d.o.f. prowadziłaby w przypadku nieodpłatnego nabycia akcji do podwójnego opodatkowania tego samego przychodu. Wbrew twierdzeniom zawartym w interpretacji, od przychodów z odpłatnego zbycia tych akcji skarżący nie mógłby odliczyć wartości nieodpłatnego świadczenia, możliwość taką wyłącza bowiem art. 30b ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.f. Wskazując na sposób obliczenia dochodu ze zbycia papierów wartościowych pozwala on na odliczenie kosztów uzyskania przychodów, określonych na podstawie art. 22 ust. 1f i ust. 1g, art. 23 ust. 1 pkt 38, z zastrzeżeniem art. 24 ust.13 i 14. Nie ma zatem w tym przypadku zastosowania art. 22 ust. 1d u.p.d.o.f., pozwalający na uznanie za koszt uzyskania przychodów wartości przychodu, określonego w związku z otrzymaniem nieodpłatnego świadczenia.
*   Interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 14 września 2011 r., sygn. IPPB2/415-516/11-4/MK, w której Organ podatkowy zgodził się ze stanowiskiem Wnioskodawcy stwierdzając, że Na podstawie treści powyższych przepisów należy stwierdzić, iż po stronie Wnioskodawcy pomimo pokrycia przez pracodawcę kosztów związanych z nieodpłatnym nabyciem akcji nie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu. Natomiast ewentualne zbycie przez Wnioskodawcę akcji, nabytych nieodpłatnie w ramach opisanego we wniosku Planu Nabywania Akcji należy zakwalifikować do źródła przychodów z kapitałów pieniężnych.

Podsumowując, Spółka Polska stoi na stanowisku, że przychód z tytułu uczestnictwa w Planie powstanie dopiero w momencie zbycia akcji nabytych przez Uczestników. W konsekwencji, przychód ten będzie stanowić przychód z kapitałów pieniężnych w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 6 Ustawy o PIT, podlegający opodatkowaniu z zastosowaniem 19% stawki podatkowej zgodnie z art. 30b ust. 1 Ustawy o PIT. W związku z powyższym na Spółce Polskiej nie będą ciążyły obowiązki płatnika oraz obowiązki informacyjne, o których mowa w przepisach ustawy o PIT.

Biorąc powyższe pod uwagę, wniesiono o potwierdzenie prawidłowości stanowiska Wnioskodawcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionych: stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.), płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Z uwagi na powyższą definicję, na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki podatkowe, tj.:

1.  obliczenie,
2.  pobranie,
3.  wpłacenie

– podatku, zaliczki lub raty.

Przechodząc na grunt przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy wskazać, że w myśl przepisu art. 31 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.), osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, zwane dalej „zakładami pracy”, są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

Stosownie do art. 38 ust. 1 ww. ustawy, płatnicy, o których mowa w art. 31 i art. 33-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty pobranych zaliczek na podatek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.

Zgodnie z art. 39 ust. 1 ww. ustawy, w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem art. 45ba ust. 4, płatnicy, o których mowa w art. 31, art. 33 i art. 35, w przypadku gdy nie dokonują rocznego obliczenia podatku, są obowiązani przesłać podatnikowi i urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru, z zastrzeżeniem ust. 5. Informację, o której mowa w zdaniu pierwszym, sporządza się również w przypadku dokonywania wypłaty świadczeń określonych w art. 21 ust. 1 pkt 46 i 74. W informacji tej wykazuje się również dochody zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych.

W świetle art. 41 ust. 1 ustawy, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) – na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania (art. 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Na podstawie treści powyższych przepisów należy stwierdzić, że warunkiem istnienia obowiązków płatnika dla określonego podmiotu jest fakt dokonywania świadczeń przez ten podmiot na rzecz osób będących pracownikami tego podmiotu, na rzecz osób związanych z podmiotem umową cywilnoprawną czy też powołanych i należących do składu zarządu tego podmiotu.

W myśl art. 42a ww. ustawy, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego, z zastrzeżeniem art. 45ba ust. 4, przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Z opisanej we wniosku sytuacji wynika, że Zainteresowany (dalej jako „Wnioskodawca” lub „Spółka Polska”) jest częścią koncernu X z siedzibą główną w Republice Południowej Afryki. W celu zwiększenia motywacji pracowników oraz zmniejszenia odpływu wykwalifikowanej kadry spółka X z siedzibą w RPA (dalej jako „X”) objęła pracowników grupy programem motywacyjnym pod nazwą „Plan” (dalej jako „Plan”). W ramach Planu wybranym pracownikom grupy X, w tym również pracownikom Spółki Polskiej (dalej jako „Uczestnicy”), przyznawane jest prawo do nieodpłatnego otrzymania w przyszłości akcji X notowanych na giełdzie papierów wartościowych. Przystąpienie do Planu ma charakter dobrowolny.

W celu wdrożenia i administrowania Planem ustanowiony został odrębny podmiot pod nazwą Trust (dalej jako „Trust”). Trustem zarządzają osoby wybrane przez X, tzw. Trustee, których zadaniem w szczególności jest:

*   nabywanie akcji X w celu realizacji zobowiązań wynikających z Planu,
*   pozyskiwanie funduszy, również od spółek z grupy X, przeznaczonych na finansowanie zobowiązań wynikających z Planu,
*   inwestowanie aktywów Trustu w porozumieniu z zarządem X,
*   przyznawanie nagród Uczestnikom w imieniu poszczególnych spółek grupy w oparciu o rekomendacje z zarządu X,
*   realizacja dyspozycji Uczestników odnośnie do przyznanych akcji X.

Z powyższych informacji wynika zatem, że pracownicy Wnioskodawcy mogą uczestniczyć w programie motywacyjnym (Planie) wdrażanym i administrowanym przez odrębny podmiot (Trust). Wnioskodawca w związku z Programem nie będzie dokonywał żadnych świadczeń na rzecz swoich pracowników, ponieważ to Trust będzie się tym zajmował.

Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że na gruncie analizowanej sprawy w związku z uczestnictwem pracowników Wnioskodawcy w Planie wdrażanym i administrowanym przez odrębny podmiot (Trust) na Wnioskodawcy nie będą ciążyły obowiązki płatnika ani obowiązki informacyjne w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż jak już powyżej wyjaśniono – warunkiem istnienia obowiązków płatnika dla określonego podmiotu jest fakt dokonywania świadczeń przez ten podmiot na rzecz osób będących pracownikami tego podmiotu, co jednak w niniejszej sprawie nie będzie miało miejsca, bowiem „świadczeniodawcą” jest odrębny podmiot (Trust).

W konsekwencji powyższego, stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym w opisanej sytuacji nie będą ciążyły na nim obowiązki płatnika oraz obowiązki informacyjne w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – należało uznać za prawidłowe.

Skoro w omawianej sprawie Wnioskodawca nie będzie wykonywał wobec swoich pracowników praw i obowiązków płatnika, to nieuprawnionym jest rozpatrywanie w niniejszej interpretacji skutków podatkowych jakie powstaną po stronie pracowników Wnioskodawcy z tytułu uczestnictwa w Planie wdrażanym i administrowanym przez odrębny podmiot (Trust) w tym m.in. w zakresie ustalenia dla tych pracowników momentu powstania przychodu oraz określenia źródła tego przychodu.

W związku z powyższym. Organ interpretacyjny nie dokonał w tym zakresie oceny prawnej stanowiska Wnioskodawcy.

Zgodnie bowiem z art. 14b § 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Ww. przepis wprowadza bardzo istotne ograniczenie w zakresie możliwości wystąpienia o interpretację. Mianowicie, wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej może złożyć zainteresowany podmiot w swojej indywidualnej sprawie dotyczącej określonych przepisów prawa podatkowego, kształtujących prawa lub obowiązki zainteresowanego w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym.

Status zainteresowanego posiada zatem każdy podmiot, który chce uzyskać interpretację indywidualną w celu prawidłowej realizacji swoich praw i obowiązków w sferze prawa podatkowego – w celu wyjaśnienia, bądź ułożenia, swoich interesów w sferze prawa podatkowego. Innymi słowy, do uzyskania interpretacji indywidualnej legitymowany jest podmiot, dla którego określony stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe może rodzić konsekwencje w sferze stosunków prawnopodatkowych.

Przekładając powyższą argumentację prawną na grunt rozpatrywanej sprawy, należy stwierdzić, że – w świetle ww. art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – status podmiotu zainteresowanego w kwestii ustalenia momentu powstania przychodu oraz określenia źródła przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych posiadają uczestnicy programu motywacyjnego (pracownicy Wnioskodawcy), a nie Wnioskodawca.

Interpretacja dotyczy:

*   zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, oraz
*   zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Końcowo, należy wskazać, że przywołane w treści wniosku orzeczenia sądów nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości przedmiotowej kwestii. Nie negując tych orzeczeń, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, należy stwierdzić, że zdaniem tut. Organu podatkowego, tezy badanych rozstrzygnięć nie mają zastosowania w przedmiotowym postępowaniu. Ponadto, w odniesieniu do przywołanych przez Wnioskodawczynię rozstrzygnięć organów podatkowych, tut. Organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania, ani konsekwencji wiążących, w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.