Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.581.2024.1.PJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-30
Teza: W rozpatrywanej sprawie dostawa ww. budowli w postaci drogi, nie została dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia, ani przed nim, gdyż – jak wynika z opisu sprawy – budowla ta została już zasiedlona. Ponadto jak podali Państwo od daty pierwszego zasiedlenia do dostawy budowli minęło więcej niż dwa lata. Ponadto z treści wniosku wynika, że w odniesieniu do budowli znajdującej się na działce nie zostały poniesione w okresie dwóch lat przed dniem przejęcia przez Skarb Państwa wydatki na jej ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiące co najmniej 30% wartości początkowej tej budowli.
Słowa kluczowe: budowle; jednostka-jednostka samorządu terytorialnego; jednostka-samorządowa jednostka organizacyjna; odszkodowania; organ-organ władzy publicznej; wywłaszczenie; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy ogólne-Definicje; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa opodatkowania-Podstawa opodatkowania - dostawa budynków lub budowli trwale związanych z gruntem lub ich części ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli lub ich części 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 14; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a-ust. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku
    dostawy nieruchomości zabudowanej w zamian za odszkodowanie jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek z 27 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy nieruchomości zabudowanej w
    zamian za odszkodowanie wpłynął 2 grudnia 2024 r. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    X. (dalej także „Województwo”) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Od dnia 1 stycznia 2017 r. Województwo podjęło rozliczanie podatku VAT wraz ze swoimi
    jednostkami budżetowymi, w tym z Y.
    Decyzją (...) z (...) 2011 r. (...) stwierdził nieodpłatne nabycie przez Województwo X. z dniem
    (...) 1999 r. prawa własności nieruchomości Skarbu Państwa zajętej pod drogę publiczną
    wojewódzką nr Z. oznaczonej jako działka nr (...). Jak podstawę nabycia wskazano art. 60
    ust. 1 i 3 wz. z art. 103 ustawy z dnia 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające
    ustawy reformujące administrację publiczną.
    Decyzją (...) nr (...) o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej dla przedsięwzięcia: „(...)” (dalej
    także „Decyzja lokalizacyjna”) działka nr V. została podzielona na działki nr: (...) i V. Decyzja
    lokalizacyjna stała się ostateczna z dniem (...) 2021 r. na podstawie Decyzji (...) z dnia (...)

    2021 r. znak (...). Z dniem ostateczności Decyzji lokalizacyjnej, prawo własności działki nr V.
    przeszło na własność Skarbu Państwa a (...) nabyły w prawo użytkowania wieczystego
    działki nr V.
    Ilekroć mowa w niniejszym wniosku o działce nr V., należy rozumieć przez to także teren
    obejmujący część działki nr (...), który po wydzieleniu na podstawie Decyzji lokalizacyjnej
    stał się w dniu (...) 2021 r. działką nr V.
    Wobec powyższego działka nr V. była własnością X. w okresie od dnia (...) 1999 r. do dnia
    (...) 2021 r.
    Decyzją (...) z dnia (...) 2023 r. (dalej także „Decyzja o odszkodowaniu”) (...) ustalił
    odszkodowanie na rzecz X. za działkę nr V. od (...).
    Działka nr V. stanowiła na dzień wydania Decyzji lokalizacyjnej fragment pasa drogowego
    DW nr Z., w rejonie zlikwidowanego w związku z Decyzją lokalizacyjną skrzyżowania ww.
    drogi i linii kolejowej nr (...). Jak wynika ze sporządzonego na potrzeby postępowania
    odszkodowawczego operatu szacunkowego oraz materiałów z (...), na dzień wydania
    Decyzji lokalizacyjnej ((...) 2020 r.) działka nr V. była zabudowana drogą asfaltową w ciągu
    Z. oraz porośnięta zielenią przydrożną. Na działce nr V. znajdował się słup oświetlenia
    ulicznego oraz sieci nie stanowiące własności Województwa (zgodnie z art. 49 K.C. - były to
    urządzenia należące do operatora sieci), które to urządzenia nie były objęte
    odszkodowaniem na rzecz Województwa.
    Następnie działka nr V. została zajęta pod inwestycję drogową związaną z przebudową DW
    nr Z., przy czym decyzję o realizacji inwestycji drogowej wydano w dniu (...) 2022 r., a więc
    już po wywłaszczeniu na rzecz Skarbu Państwa na podstawie Decyzji lokalizacyjnej.
    Całą drogą wojewódzką nr Z., w tym działką nr V., w okresie od 1999 r. do 2021 r.
    zarządzał w imieniu zarządcy tj. X. - zarząd drogi – Y., jednostka budżetowa X. Y. był w
    okresie od grudnia 2003 r. do dnia (...) 2016 r. odrębnym od X., czynnym podatnikiem VAT.
    Y. (jako jednostce organizacyjnej) z mocy prawa przysługiwało nieodpłatne prawo trwałego
    zarządu działki nr (...) (z której na mocy Decyzji lokalizacyjnej powstała działka V.), na
    podstawie art. 22 ust. 1 w zw. z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach
    publicznych.
    W okresie od (...) 1999 r. do (...) 2021 r., czyli w okresie, w którym działka nr V. stanowiła
    własność X. w oparciu o Decyzję (...) 2011 r., zgodnie z informacjami udzielonymi przez Y.:
    a. Działka nr V. do dnia (...) 2021 r. zajęta była pod drogę wojewódzką nr Z. Droga ta była
      ujęta w wykazie (...). Dodatkowo jak wynika z decyzji (...) z 2011 r. o nabyciu
      nieruchomości przez X., w dniu 90 1998 r. działka nr (...) (a więc i powstała z niej później
      działka nr V.) pozostawała we władaniu Skarbu Państwa i była ujęta w wykazie (...) - jako
      droga krajowa nr Z.
    b. Y. nie posiada wiedzy ani dokumentów kiedy i przez kogo została wybudowana droga
      wojewódzka nr Z. na odcinku obejmującym teren działki V. W momencie utworzenia Y.
      w 1999 r. droga na działce nr V. już istniała.
    c. Na działce nr V. prowadzona była przebudowa drogi, która miała miejsce w okresie maj
      2022 - czerwiec 2023 r. a więc już po przejęciu działki nr V. przez Skarb Państwa. Prace
      obejmowały dłuższy odcinek. Wskazać należy, iż w wyniku odbudowy linii kolejowej
      przebieg drogi w rejonie w którym położona jest działka nr V. uległ zmianie, co wiązało
      się z rozbiórką istniejącej infrastruktury (należącej uprzednio do Województwa) i
      wybudowaniu nowej.
    d. Żaden ze składników budowlanych w granicach działki V. na dzień wydania Decyzji
      lokalizacyjnej nie był wybudowany, ani ulepszany przez Y. zarówno w okresie dwóch lat
      przed przejęciem działki na rzecz Skarbu Państwa (tj. w okresie od stycznia 2019 r. do
      listopada 2021 r.), jak również w okresie dwóch lat przed wydaniem decyzji o lokalizacji
      linii kolejowej (tj. styczeń 2018 - wrzesień 2020 r.).

    e. Y. nie dokonywał nakładów na ulepszenie odcinka drogi wojewódzkiej nr Z.
      obejmującego działkę nr V. przed jej wywłaszczeniem. Ani X., ani Y. nie ponosiły więc
      wydatków na ulepszenie działki nr V. w rozumieniu przepisów ustawy o podatku
      dochodowym, co najmniej od 2018 r.
    f. Y. nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku VAT, ponieważ działalność
      statutowa Y. jest objęta zwolnieniem od podatku VAT.
    g. Y. nie zawierał porozumień z innymi zarządcami dróg, w którym przekazałby im
      zarządzanie fragment drogi (Z.) na działce V.
    h. Fragment drogi wojewódzkiej nr Z. stanowiący działkę nr V. nie był udostępniany
      innemu podmiotowi w ramach czynności opodatkowanej podatkiem VAT (ani żadnej
      innej czynności). Działka nr V. wraz z budowlą nie była wykorzystywana do czynności
      opodatkowanych.
    Działalność statutowa Y. jest działalnością niezwiązaną z wykonywaniem czynności
    opodatkowanych, zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług (VAT).
    Z uwagi na nieodpłatny charakter nabycia działki nr V. przez Wnioskodawcę od Skarbu
    Państwa, prawo do obniżenia kwoty podatku VAT nie przysługiwało X.
    Pytania
    I. Czy w opisanym wyżej stanie faktycznym spełnione zostały przesłanki do skorzystania
      przez Województwo ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o
      podatku od towarów i usług z tytułu dostawy nieruchomości położonej (...) oznaczonej
      w ewidencji gruntów jako działka nr V. o powierzchni (...) ha - to jest nieruchomości
      gruntowej zabudowanej budowlą drogi wojewódzkiej nr Z. - w zamian za
      odszkodowanie otrzymane przez X. za przeniesienie na Skarb Państwa prawa
      własności nieruchomości zabudowanej budowlą drogi, z nakazu władzy publicznej?
    II. Czy w opisanym wyżej stanie faktycznym w przypadku braku możliwości skorzystania ze
      zwolnienia opisanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, spełnione zostały
      przesłanki do skorzystania przez Województwo ze zwolnienia wynikającego z art. 43
      ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług z tytułu dostawy nieruchomości
      położonej (...) oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr V. o powierzchni (...) ha -
      to jest nieruchomości gruntowej zabudowanej budowlą drogi wojewódzkiej nr Z. - w
      zamian za odszkodowanie otrzymane przez Województwo za przeniesienie na Skarb
      Państwa prawa własności nieruchomości zabudowanej budowlą drogi, z nakazu
      władzy publicznej?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad pytanie I
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz obowiązujące w tym
    zakresie, przedstawione poniżej przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że
    przeniesienie przez Wnioskodawcę własności działki nr V. zabudowanej fragmentem drogi
    na rzecz Skarbu Państwa, w celu realizacji inwestycji drogowej w zamian za
    odszkodowanie, stanowi odpłatną dostawę towarów w myśl art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy,
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W tym przypadku
    odszkodowanie pełni funkcję wynagrodzenia za przeniesienie własności towarów, czyniąc
    tego rodzaju dostawę faktycznie odpłatną i ze względu na przedmiot, czynność taka objęta
    jest podatkiem od towarów i usług.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie podlega samo odszkodowanie, lecz -
    stanowiące dostawę towarów - przeniesienie własności nieruchomości w zamian za
    wynagrodzenie przyjmujące formę odszkodowania.

    Czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może albo być
    opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego
    podatku.
    Zdaniem X. przysługuje mu prawo do zwolnienia dostawy budowli z podatku VAT oparciu
    o przepis art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    Zgodnie z tym przepisem, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich
    części z wyjątkiem gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
      okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem z powyższych przepisów wynika, że dostawa nieruchomości, spełniających
    określone w przepisach warunki, może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT.
    Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu
    pierwszego zasiedlenia upłynął okres krótszy niż dwa lata.
    Ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje odrębnie pojęcia budowli, w związku z
    czym należy je rozumieć stosownie do art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo
    budowlane, zgodnie z którym budowlą jest każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem
    lub obiektem małej architektury, jak np. obiekty liniowe. W myśl art. 3 pkt 3a ww. ustawy,
    droga jest obiektem liniowym. A zatem droga jest budowlą.
    Według Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB), wprowadzonej
    rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r., działka na której znajduje się
    droga ma symbol PKOB 2112 (ulice i drogi pozostałe). Nieruchomość oznaczona jako
    działka nr V. zabudowa jest więc budowlami, tym samym, w niniejszym stanie faktycznym,
    Wnioskodawca dokonał dostawy budowli.
    W omawianej sytuacji doszło do przeniesienia prawa własności nieruchomości gruntowej,
    zabudowanej fragmentem drogi, z nakazu władzy publicznej za odszkodowaniem. Zgodnie
    z art. 29a ust. 8 ustawy VAT, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z
    gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania
    nie wyodrębnia się wartości gruntu. Oznacza to, iż możliwość zastosowania zwolnienia z
    podatku VAT do budowli, rozszerza się na grunt, na którym jest ona położona, przez co on
    również korzysta ze zwolnienia.
    Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT w brzmieniu od 1 września 2019 r. przez pierwsze
    zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi
    lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
    a) wybudowaniu lub b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu
    przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30 % wartości początkowej.
    Pojęcie „pierwszego zasiedlenia” można również odnaleźć w Dyrektywie 2006/112/WE
    Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
    dodanej (Dz. Urz. UE L nr 347 z 11 grudnia 2016 r., z późn. zm.), jednakże Dyrektywa nie
    zawiera jego definicji i nie wprowadza dodatkowych kryteriów go określających. W
    konsekwencji - zgodnie z przepisami Dyrektywy oraz w świetle utrwalonego w tej materii
    orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, pierwsze zasiedlenie budynku
    należy rozumieć szeroko jako: „pierwsze zajęcie budynku, używanie”.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 Dyrektywy, państwa członkowskie mogą uznać za podatnika
    każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w
    art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności jednej z następujących transakcji: a. dostawa
    budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed pierwszym
    zasiedleniem, b. dostawa terenu budowlanego.

    Jak stanowi art. 12 ust. 2 zdanie drugie Dyrektywy, państwa członkowskie mogą określić
    szczegółowe zasady stosowania kryterium, o którym mowa w ust. 1 lit. a do przebudowy
    budynków oraz zdefiniować pojęcie „gruntu związanego z budynkiem”.
    Tym samym, państwa członkowskie mają możliwość określenia szczegółowych zasad
    stosowania kryterium „pierwszego zasiedlenia” jedynie do sprecyzowanej kategorii
    czynności, to jest przebudowy budynków lub ich części, a - zgodnie z interpretacjami
    indywidualnymi z dnia 12 kwietnia 2017 r., 2461-IBPP1.4512.94.2017.1.ZD oraz 11
    października 2017 r., 0112#KDIL4.4012.351.2017.2.TKU) - również do przebudowy budowli
    lub ich części.
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 maja 2015 r. (I FSK 382/14) stwierdził
    częściową niezgodność art. 2 pkt 14 lit. a ustawy o VAT z art. 12 ust. 1 lit. a i 2 oraz art. 135
    ust. 1 lit. j Dyrektywy. Mowa tu o części dotyczącej użytego w treści art. 2 pkt 14 lit. a
    ustawy o VAT warunku „w wykonywaniu czynności podlegających opodatkowaniu”.
    Nadto w wyroku z dnia 16 listopada 2017 r. w sprawie C 308/16 Kozuba Premium
    Selection sp. z o.o. przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie TSUE stwierdził, że
    „artykuł 12 ust. 1 i 2 oraz art. 135 ust. 1 lit. j dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy
    interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one przepisom krajowym, takim jak
    będące przedmiotem postępowania głównego, które uzależniają zwolnienie z podatku od
    wartości dodanej w związku z dostawą budynków od spełnienia warunku, zgodnie z
    którym pierwsze zasiedlenie tych budynków następuje w ramach czynności podlegającej
    opodatkowaniu. Wskazane przepisy tejże dyrektywy należy interpretować w ten sposób,
    że nie sprzeciwiają się one, aby takie przepisy krajowe uzależniały owo zwolnienie od
    warunku, zgodnie z którym w wypadku „ulepszenia” istniejącego budynku poniesione
    wydatki nie mogą przekroczyć 30% początkowej wartości tego budynku, o ile rzeczone
    pojęcie „ulepszenia” jest interpretowane w taki sam sposób jak pojęcie „przebudowy”
    zawarte w art. 12 ust. 2 dyrektywy 2006/112, to znaczy tak, że odnośny budynek powinien
    być przedmiotem istotnych zmian przeprowadzonych w celu zmiany jego wykorzystania
    lub w celu znaczącej zmiany warunków jego zasiedlenia”.
    W konsekwencji powyższego, „pierwsze zasiedlenie” należy interpretować jako pierwsze
    zajęcie po wybudowaniu. Natomiast w sytuacji, gdy obiekt (budynek, budowla lub ich
    część) został ulepszony w znacznym stopniu (to jest wydatki na ulepszenie stanowiły co
    najmniej 30% jego wartości początkowej), aby można posługiwać się tym pojęciem,
    konieczne jest oddanie obiektu do użytkowania w ramach czynności podlegających
    opodatkowaniu.
    W omawianym przypadku dostawa nie nastąpiła w ramach pierwszego zasiedlenia, które
    należy przyjąć, że nastąpiło najpóźniej w dniu (...) 1985 r. tj. z datą uznania ówczesnej
    drogi krajowej nr Z. - za drogę publiczna. W tym miejscu należy wyjaśnić, iż
    Rozporządzenie z 2 grudnia 1985 r. zawierało adnotację, iż brakujące w nim numery dróg,
    stanowią rezerwę numeracji dróg krajowych. Z tego należy wywieść, iż drogi
    przewidywane czy nawet w budowie nie zostały w nim uwzględnione. Analizując
    informacje zawarte w opisie stanu faktycznego w kontekście definicji pierwszego
    zasiedlenia - w rozumieniu nadanym przepisami Dyrektywy 2006/112/WE oraz
    orzecznictwem TSUE - należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie nastąpiło pierwsze
    zasiedlenie posadowionej na działce nr V. budowli w postaci drogi, gdyż jak wskazał
    Wnioskodawca, działka ta (jako część drogi) była w publicznym użytkowaniu. Najpóźniej w
    1985 nastąpiło oddanie budowli do powszechnego użytkowania. Od daty pierwszego
    zasiedlenia – (...) 1985 r. do dostawy budowli - odcinka drogi w (...) 2021 r. bez wątpienia
    minęło więcej niż 2 lata.
    W okresie dwóch lat, liczonych zarówno, przed wydaniem Decyzji lokalizacyjnej (wrzesień
    2020 r.) jak i uzyskania przez nią prawomocności (listopad 2021), w których działka nr V.
    stanowiła własność Województwa, tj. odpowiednio 2018 - wrzesień 2020 r. oraz 2019 -

    listopad 2021 r., nie były także dokonywane na działkę nr V. i na budowlę drogi nakłady, w
    tym zwiększające wartość środka trwałego o więcej niż 30% w rozumieniu art. 16 ust. 13
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Dodatkowo, działka nr V. nie była użytkowana w ramach czynności podlegających
    opodatkowaniu podatkiem VAT. Nie doszło więc do tzw. „wtórnego” pierwszego
    zasiedlenia w wyniku dokonania ulepszeń - nie dokonano ich ani w wysokości 30%
    wartości początkowej, o których mowa w art. 2 pkt 4b Ustawy o VAT ani na działce nr V.
    nie dokonywano czynności opodatkowanych.
    Mając na uwadze przywołane przepisy prawa należy stwierdzić, że w okolicznościach
    analizowanej sprawy zostały spełnione przesłanki od objęcia dostawy budowli - drogi,
    którą zabudowana była działka nr V., zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 10 ustawy. Konsekwentnie, zbycie za odszkodowaniem działki gruntu nr V. korzysta ze
    zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8
    ustawy o VAT.
    W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym spełnione zostały
    przesłanki do skorzystania przez Województwo ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1
    pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług z tytułu dostawy działki nr V., zabudowanej
    fragmentem drogi wojewódzkiej - w zamian za odszkodowanie, otrzymane przez X. za
    przejęcie działki nr V. przez Skarb Państwa z mocy prawa, należy uznać za prawidłowe.
    Ad pytanie II
    W przypadku, w którym zdaniem Organu, powyższy stan faktyczny, uniemożliwiałby
    skorzystanie ze zwolnienia opisanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zdaniem X.
    przysługuje mu, w przedstawionym stanie faktycznym, prawo do skorzystania ze
    zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.
    W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na
    podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca
    umożliwia podatnikom — po spełnieniu określonych warunków - skorzystanie ze
    zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    Zgodnie z tym przepisem zwalnia się z opodatkowania podatkiem VAT dostawę
    budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod
    warunkiem że: a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich
    dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, b)
    dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których
    miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli
    ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
    Jak wynika z powyższego, prawo do zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 10a ustawy przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów, będących
    przedmiotem sprzedaży, nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich
    dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli
    ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów,
    chyba że budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez
    podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat. A zatem,
    wykorzystywanie obiektu przez okres co najmniej 5 lat do czynności opodatkowanych
    pozwala podatnikowi na zastosowanie zwolnienia od podatku nawet w sytuacji, gdy
    ponosił on wydatki wyższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów, w związku z
    którymi to wydatkami miał prawo do odliczenia podatku VAT.
    Jak wskazano wyżej nabycie prawa własności działki nr V. nastąpiło z mocy prawa w
    oparciu o art. 60 ust. 1 i 3 wz. z art. 103 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy
    wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną wz. art. 2 ust. 2 ustawy o

    drogach publicznych. Ponadto zgodnie z art. 15 ust. 6 Ustawy o VAT, nie uznaje się za
    podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których
    zostały one powołane, z wyłączeniem czynności realizowanych na podstawie zawartych
    umów cywilno-prawnych. W przedmiotowej sprawie za zadania takie nałożone na
    Województwo należy uznać zadania wyznaczone w ustawie z dnia 21 maja 1985 r. o
    drogach publicznych Ustawa ta wskazuje organy samorządu terytorialnego zobowiązane
    do utrzymania dróg określonej kategorii (zarządców dróg), jak również w sposób
    przykładowy w art. 20 wskazuje, jakie obowiązki ciążą na zarządcy drogi. Wśród tych
    obowiązków znajdują się m.in. obowiązek budowy dróg, utrzymywania ich w
    odpowiednim stanie, podejmowanie działań zwiększających bezpieczeństwo na drogach
    itp.
    Obowiązki w tym zakresie ciążą również na Y., który został w tym celu powołany.
    Wykonywanie tych obowiązków nie podlega podatkowi VAT ponieważ nie są one
    wykonywane na podstawie umów cywilnoprawnych. Wykorzystywane do wykonywania
    tych czynności środki (trwałe lub obrotowe) nie uprawniają do skorzystania z odliczenia, o
    którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Takimi środkami trwałymi są drogi i
    nieruchomości przez nie zajęte.
    W rezultacie powyższego, w stosunku do działki nr V. nie przysługiwało X. (ani Y.) prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, gdyż jej nabycie
    nastąpiło nieodpłatnie z mocy prawa. Województwo, jako dokonujące dostawy działki nr V.
    zabudowanej drogą nie ponosiło wydatków w stosunku do których miało prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Bieżące utrzymanie
    działki nr V. nie powodowało zmiany wartości środka trwałego.
    Co więcej jak wskazano powyżej, hipotetyczne wydatki na ten cel należałoby uznać za
    wyłączone z opodatkowania podatkiem VAT, gdyż zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT są
    to wydatki organu władzy publicznej dokonywane w celu realizacji zadań nałożonych na
    nie określonym przepisem prawa.
    W związku z powyższym, w sytuacji, w której w ocenie Organu, powyższy stan faktyczny,
    uniemożliwiałby skorzystanie przez Wnioskodawcę ze zwolnienia opisanego w art. 43 ust.
    1 pkt 10 ustawy o VAT, zdaniem Wnioskodawcy, spełnione zostały przesłanki do
    skorzystania przez Województwo ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10a
    ustawy o podatku od towarów i usług z tytułu dostawy działki nr V., zabudowanej
    fragmentem drogi wojewódzkiej - w zamian za odszkodowanie, otrzymane przez
    Województwo za przejęcie działki nr V. przez Skarb Państwa z mocy prawa.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Według art. 2 pkt 6 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich
    części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

      1) przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w
        imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów
        w zamian za odszkodowanie;
      2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy
        o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na
        warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie
        normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty
        prawo własności zostanie przeniesione;
      3) wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem,
        jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
      4) wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli
        komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
      5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego,
        ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie
        spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze
        własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni
        mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym
        przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub
        własności domu jednorodzinnego;
      6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
      7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
    Z przywołanego powyżej przepisu art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że przeniesienie z
    nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub
    przeniesienie z mocy prawa własności towarów (np. nieruchomości) w zamian za
    odszkodowanie jest objęte podatkiem od towarów i usług (a więc także wówczas, gdy nie
    jest ono następstwem decyzji właściciela, lecz wynika z nakazu organu władzy publicznej
    lub z mocy samego prawa).
    W takiej sytuacji uznać należy, że ma miejsce dostawa towarów w zamian za
    odszkodowanie, natomiast odszkodowanie pełni funkcję wynagrodzenia za przeniesienie
    własności towarów, czyniąc tego rodzaju dostawę faktycznie odpłatną – objętą
    podleganiem opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Z art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Natomiast stosownie do treści art. 15 ust. 6 ustawy:
    Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te
    organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla

    realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
    podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Stosownie do art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce
    nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1145 ze zm.):
    Celami publicznymi w rozumieniu ustawy są wydzielanie gruntów pod drogi publiczne,
    drogi rowerowe i drogi wodne, budowa, utrzymywanie oraz wykonywanie robót
    budowlanych tych dróg, obiektów i urządzeń transportu publicznego, a także łączności
    publicznej i sygnalizacji.
    Na podstawie art. 11a ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach
    przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    311):
    Wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo starosta w odniesieniu
    do dróg powiatowych i gminnych wydają decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji
    drogowej na wniosek właściwego zarządcy drogi.
    Artykuł 11f ust. 1 pkt 6 cyt. ustawy wskazuje, że:
    Decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawiera w szczególności
    oznaczenie nieruchomości lub ich części, według katastru nieruchomości, które stają się
    własnością Skarbu Państwa lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego.
    Według art. 11i ust. 1 ww. ustawy:
    W sprawach dotyczących zezwolenia na realizację inwestycji drogowej nieuregulowanych
    w niniejszej ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo
    budowlane, z wyjątkiem art. 28 ust. 2.
    W myśl art. 11i ust. 1 ww. ustawy:
    W sprawach dotyczących zezwolenia na realizację inwestycji drogowej nieuregulowanych
    w niniejszej ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. –
    Prawo budowlane, z wyjątkiem art. 28 ust. 2.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:
    Decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zatwierdza się podział
    nieruchomości.
    Według regulacji art. 12 ust. 4 tej ustawy:
    Nieruchomości lub ich części, o których mowa w art. 11f ust. 1 pkt 6, stają się z mocy
    prawa:
      a) własnością Skarbu Państwa w odniesieniu do dróg krajowych,
      b) własnością odpowiednich jednostek samorządu terytorialnego w odniesieniu do
        dróg wojewódzkich, powiatowych i gminnych
    - z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się
    ostateczna.
    Na podstawie art. 112 ust. 2 ww. ustawy o gospodarce nieruchomościami:
    Wywłaszczenie nieruchomości polega na pozbawieniu albo ograniczeniu, w drodze
    decyzji, prawa własności, prawa użytkowania wieczystego lub innego prawa rzeczowego
    na nieruchomości.

    W myśl art. 128 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
    Wywłaszczenie własności nieruchomości, użytkowania wieczystego lub innego prawa
    rzeczowego następuje za odszkodowaniem na rzecz osoby wywłaszczonej
    odpowiadającym wartości tych praw.
    Istotą wywłaszczenia jest pozbawienie lub ograniczenie m.in. prawa własności
    nieruchomości. Dokonuje się tego za odszkodowaniem wypłaconym na rzecz osoby
    (podmiotu) wywłaszczanego, co poprzedza wydanie aktu prawnego w randze decyzji.
    Nieruchomość objęta taką procedurą staje się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa
    lub jednostek samorządu terytorialnego. Decyzję ustalającą wysokość odszkodowania
    wydaje organ administracji publicznej, który wydał decyzję o zezwoleniu na realizację
    inwestycji. Z tak określonych zapisów ustawowych wynika jasno, że podmiotem
    podejmującym cały katalog czynności prawnych jest organ administracji. Nie wymaga się
    tu współdziałania, czy jakiejkolwiek innej inicjatywy ze strony podmiotu wywłaszczanego.
    Zaznaczyć należy, że z tytułu czynności wywłaszczenia nieruchomości, użytkowania
    wieczystego lub innego prawa rzeczowego osoba wywłaszczona otrzymuje
    odszkodowanie. Zatem w tej sytuacji ww. odszkodowanie pełni funkcję wynagrodzenia za
    przeniesienie własności ww. towarów, a tym samym dostawa ta stanowi czynność
    odpłatną.
    Na tle przedstawionego we wniosku opisu sprawy Państwa wątpliwości dotyczą
    zwolnienia od podatku VAT – zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy – dostawy w drodze
    wywłaszczenia nieruchomości zabudowanej drogą asfaltową zlokalizowaną na działce V.
    za odszkodowaniem.
    W pierwszej kolejności zaznaczyć należy, że ani organ władzy publicznej ani urząd
    obsługujący ten organ wydając nieruchomość za odszkodowaniem nie może skorzystać z
    wyłączenia z opodatkowania na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy. W przypadku
    wywłaszczenia nieruchomości za odszkodowaniem nie są realizowane zadania, dla
    realizacji których organy te zostały powołane. Zatem w przedmiotowym zakresie nie będą
    występowali Państwo jako podmiot prawa publicznego, lecz jako właściciel. Państwa
    sytuacja w odniesieniu do kwestii własności nieruchomości jest taka sama jak innych
    podmiotów, dokonujących dostawy nieruchomości.
    W konsekwencji należy wskazać, że dokonując zbycia nieruchomości w postaci
    zabudowanej działki nr V., działali Państwo jako podatnik w rozumieniu art. 15 ust. 1
    ustawy, prowadzący działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy.
    Tym samym przeniesienie przez Państwa własności opisanej we wniosku działki na rzecz
    Skarbu Państwa w zamian za odszkodowanie, które pełni funkcję wynagrodzenia,
    stanowiło odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy,
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają
    opodatkowaniu podatkiem VAT albo korzystają ze zwolnienia od podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ust. 1 ustawy.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
    Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.

    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest –
    co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Należy wskazać, że przepisy ustawy oraz przepisy wykonawcze do niej nie definiują
    pojęcia „budynku”, budowli”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z
    dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.), zwanej dalej
    ustawą Prawo budowlane.
    Według art. 3 pkt 1 Prawo budowlane:
    Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym należy przez to rozumieć budynek,
    budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość
    użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów
    budowlanych.
    W myśl art. 3 pkt 2 Prawo budowlane:
    Ilekroć w ustawie jest mowa o budynku należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany,
    który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród
    budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.
    Zgodnie z art. 3 pkt 3 Prawo budowlane:
    Ilekroć w ustawie jest mowa o budowli, należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany
    niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska,
    mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty
    antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia
    reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki,
    wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków,
    składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i
    podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze,
    pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców
    przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin
    wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne
    pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.
    Dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym
    jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.
    Według art. 2 pkt 14 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez to
    oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie
    użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających
    przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych
    warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
    Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem,
    o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
    Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane
    prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do
    wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do
    zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe
    kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Zauważyć
    bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega
    ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza
    wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do
    zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w
    sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści
    przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i
    usług.
    Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT:
    W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części
    takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości
    gruntu.
    W świetle tego przepisu przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z
    dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków oraz
    budowli w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do
    dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków,
    budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo
    budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta
    również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
    Jak wynika z przedstawionego opisu sprawy decyzją z dnia (...) 2011 r. (...) stwierdził
    nieodpłatne nabycie przez X. z dniem (...) 1999 r. prawa własności nieruchomości Skarbu
    Państwa zajętej pod drogę publiczną wojewódzką nr Z. oznaczonej jako działka nr (...).
    Decyzją (...) nr (...) o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej z dnia (...) 2020 r. działka nr (...)
    została podzielona na działki nr: (...) i V.. Decyzja lokalizacyjna stała się ostateczna z dniem
    (...) 2021 r. i z tym dniem prawo własności działki nr V. przeszło na własność Skarbu
    Państwa, a (...) nabyły w prawo użytkowania wieczystego działki nr V. Działka nr V. (przez
    co należy rozumieć także teren obejmujący część działki nr (...), który po wydzieleniu stał
    się działką nr V.) była własnością X. w okresie od dnia (...) 1999 r. do dnia (...) 2021 r.
    Decyzją z dnia (...) 2023 r. (...) ustalił odszkodowanie na rzecz X. za działkę nr V. od (...).
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że działka będąca przedmiotem przeniesienia na
    rzecz Skarbu Państwa w zamian za odszkodowanie, stanowiła na dzień wydania Decyzji
    lokalizacyjnej fragment pasa drogowego DW nr Z. i była zabudowana drogą asfaltową w
    ciągu DW Z. W momencie utworzenia Y. w 1999 r. droga na działce nr V. już istniała. Ani X.,
    ani Y. nie ponosiły wydatków na ulepszenie działki nr V. w rozumieniu przepisów ustawy o
    podatku dochodowym, co najmniej od 2018 r.
    Analizując informacje zawarte w opisie sprawy w kontekście definicji pierwszego
    zasiedlenia należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie dostawa ww. budowli w postaci
    drogi, nie została dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia, ani przed nim, gdyż – jak
    wynika z opisu sprawy – budowla ta została już zasiedlona. Ponadto jak podali Państwo od
    daty pierwszego zasiedlenia do dostawy budowli minęło więcej niż dwa lata. Ponadto z
    treści wniosku wynika, że w odniesieniu do budowli znajdującej się na działce nie zostały
    poniesione w okresie dwóch lat przed dniem przejęcia przez Skarb Państwa wydatki na jej
    ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiące co najmniej 30%
    wartości początkowej tej budowli.

    Mając zatem na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz obowiązujące przepisy
    prawa stwierdzić należy, że dostawa ww. budowli spełniała przesłanki do zastosowania
    zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    W konsekwencji dostawa działki nr V., na której znajduje się ww. budowla, przy
    uwzględnieniu treści art. 29a ust. 8 ustawy, również objęta była zwolnieniem od podatku
    od towarów i usług.
    Podsumowując, przeniesienie z mocy prawa na rzecz Skarbu Państwa ww. nieruchomości
    w zamian za odszkodowanie podlegało zwolnieniu od podatku VAT na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko, zgodnie z którym dostawa nieruchomości na rzecz
    Skarbu Państwa podlega zwolnieniu od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10
    VAT, jest prawidłowe.
    Jednocześnie nie udzielam odpowiedzi na pytanie drugie, ponieważ jak wynika z jego
    treści, oczekiwali Państwo na nie odpowiedzi wyłącznie w przypadku uznania, że brak jest
    podstaw do skorzystania przez Państwa ze zwolnienia opisanego w art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zaznaczenia wymaga, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek
    o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.
    Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego.
    Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...).
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935
    ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.