Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.575.2025.4.MST
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-15
Teza: Skutki podatkowe wypłaty prezesowi zarządu Spółki
wynagrodzenia za ulokowanie środków na prywatnej lokacie
bankowej.
Słowa kluczowe: informacja-informacja dla podatnika
lokaty
oprocentowanie
przychód-przychody z innych źródeł
rachunki-rachunek oszczędnościowy
spółki-spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
umowa-umowa o dzieło
umowa-wykonanie umowy
umowa-zawarcie umowy
wynagrodzenia-wynagrodzenie prowizyjne
zarząd-prezes zarządu
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-
Informacje o przychodach z innych źródeł.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 42a-ust. 1

## Opis zdarzenia przyszłego

X. (dalej: „Spółka”) jest polskim rezydentem podatkowym. W ramach działalności Spółka
    będzie generować okresowe nadwyżki finansowe. Standardowe oprocentowanie na
    firmowym rachunku Spółki jest bardzo niskie (ok. 0,01%), co nie pozwala na efektywne
    pomnażanie kapitału. W celu optymalizacji zysków Spółka planuje ulokować wolne środki
    ((...) PLN) na wyżej oprocentowanej lokacie. W tym celu zostanie zwołane Nadzwyczajne
    Zgromadzenie Wspólników, które podejmie uchwałę wyrażającą zgodę na powierzenie
    środków Prezesowi Zarządu, Panu A.A (dalej: „Wykonawca”). Prezes Zarządu, jako klient
    premium w Y, posiada możliwość indywidualnego wynegocjowania warunków lokaty
    terminowej z oprocentowaniem na poziomie 5% w skali roku, co znacząco przewyższa
    ofertę dostępną dla Spółki.
    Mając na uwadze wymogi art. 210 § 1 Kodeksu spółek handlowych, uchwałą
    Zgromadzenia Wspólników zostanie powołany pełnomocnik do zawarcia w imieniu Spółki
    umowy z Prezesem Zarządu. Następnie pomiędzy Spółką a Wykonawcą zostanie zawarta
    umowa o dzieło. Przedmiotem umowy będzie wykonanie przez Wykonawcę oznaczonego
    dzieła, polegającego na osiągnięciu konkretnego, mierzalnego rezultatu. Istotą umowy nie
    będzie proces zarządzania, lecz dostarczenie finalnego, sprawdzalnego efektu,
    niemożliwego do osiągnięcia bez unikalnych zdolności i statusu Wykonawcy.
    Dzieło będzie polegać na:
    · przyjęciu od Spółki kwoty (...) PLN;
    · ulokowaniu jej na 3-miesięcznej lokacie bankowej na prywatnym rachunku Wykonawcy,
      przy oprocentowaniu wynegocjowanym osobiście przez Wykonawcę;
    · zwrocie na rachunek bankowy Spółki całości kapitału wraz z całością wypracowanego
      zysku po zakończeniu lokaty.

    Umowa będzie jednoznacznie wskazywać, że Wykonawca nie ma prawa do swobodnego
    dysponowania środkami na cele inne niż określone w umowie. Jego zadaniem będzie
    osiągnięcie rezultatu w postaci maksymalizacji zysku z lokaty. Z tytułu należytego
    wykonania dzieła Wykonawcy będzie przysługiwać wynagrodzenie w wysokości 10%
    wypracowanego zysku netto (tj. po potrąceniu przez bank zryczałtowanego podatku
    dochodowego).
    Po 3 miesiącach lokata zostanie zakończona. Zakłada się, że wygeneruje ona zysk brutto w
    kwocie ok. (...) PLN. Bank potrąci zryczałtowany podatek dochodowy. Wykonawca zwróci
    na rachunek Spółki kapitał oraz cały zysk netto, a wykonanie dzieła zostanie potwierdzone
    protokołem. Następnie Wykonawca wystawi Spółce rachunek na kwotę stanowiącą 10%
    zysku netto.
    Pytanie dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych
    Czy od wynagrodzenia wypłaconego Prezesowi Spółka jako płatnik będzie zobowiązana do
    pobrania zaliczki na PIT, kwalifikując ten przychód jako przychód z działalności
    wykonywanej osobiście, o którym mowa w art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (dalej: „PIT”), tj. z tytułu umowy o dzieło?
    Państwa stanowisko w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych
    Zdaniem Zainteresowanych, Spółka – wypłacając wynagrodzenie z tytułu umowy o dzieło –
    będzie działać jako płatnik i będzie zobowiązana do obliczenia, pobrania i wpłacenia
    zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych. Przychód ten należy zakwalifikować
    jako przychód z działalności wykonywanej osobiście, o którym mowa w art. 13 pkt 8 lit. a)
    ustawy o PIT, tj. jako przychód z tytułu wykonywania usług na podstawie umowy o dzieło.
    W związku z tym Spółka powinna zastosować 20% koszty uzyskania przychodów i pobrać
    zaliczkę na podatek w wysokości 12% dochodu, a po zakończeniu roku wystawić
    Wykonawcy informację PIT-11.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025
    r. poz. 111 ze zm.):
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    W świetle art. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób fizycznych
      (...).
    Ustawa przewiduje przy tym dwa „tryby” zapłaty/poboru podatku dochodowego od osób
    fizycznych:
    · tzw. samoobliczenie (samowymiar) i zapłatę podatku przez podatnika;
    · obliczenie i pobór podatku przez płatnika.
    Zasadą jest, że obowiązek prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania, obliczenia i
    zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych spoczywa na podatnikach. W
    odniesieniu do licznych sytuacji zasada ta została jednak wyłączona przez ustawodawcę
    poprzez nałożenie obowiązków płatnika na podmioty wypłacające podatnikowi (stawiające
    do dyspozycji podatnika) należności stanowiące jego dochody (przychody).

    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadza system poboru podatku
    przez płatnika w przypadkach wskazanych w art. 32, 33, 34, 35, 41 i 42e. Wymienione
    przepisy nakładają obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. na:
    – zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
      organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej – w odniesieniu do
      uzyskiwanych od tych zakładów pracy przychodów ze stosunku służbowego, stosunku
      pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, a także wypłacanych przez
      nie zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego oraz wypłat z nadwyżki
      bilansowej (art. 32);
    – osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej – w
      odniesieniu do dokonywanych na rzecz osób określonych w art. 3 ust. 1 świadczeń z
      tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18 (art. 41 ust. 1);
    – osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej – w
      odniesieniu do dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji
      podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30
      ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-17 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z zastrzeżeniem ust.
      4d, 5, 10, 12 i 21 (art. 41 ust. 4).
    Ustawodawca ustanowił obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych
    poprzez:
    · określenie rodzaju podmiotu dokonującego wypłaty (realizacji) świadczeń na rzecz
      podatników, przy czym rodzaj podmiotu jest określany poprzez wskazanie jego formy
      organizacyjnej, jego statusu bądź roli, jaką podmiot ten pełni w relacji z podatnikiem
      oraz
    · określenie kategorii przychodów (dochodów), w odniesieniu do których na ww.
      podmiotach spoczywają obowiązki płatnika podatku.
    Ponadto ustawodawca uregulował również sytuacje, w których podmioty wypłacające
    należności lub realizujące świadczenia na rzecz podatników:
    · nie mają obowiązku obliczenia i poboru podatku jako płatnicy, ale
    · mają obowiązki o charakterze informacyjnym.
    Przykładowo, w świetle art. 42a analizowanej ustawy:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z
      wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c
      oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
      poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub
      zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację
      według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją podatnikowi oraz
      urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy
      według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku
      podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy
      którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób
      zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    W myśl art. 9 ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    Ogólne określenie „przychodów” zawiera natomiast art. 11 ust. 1 ww. ustawy. Stosownie
    do tego przepisu:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Ustawodawca odróżnia przy tym przysporzenia, które mają charakter:
    · pieniężny – pieniądze i wartości pieniężne;
    · niepieniężny – świadczenia w naturze (otrzymane rzeczy lub prawa), nieodpłatne
      świadczenia inne niż świadczenia w naturze (otrzymane usługi lub świadczenia
      polegające na udostępnianiu rzeczy lub praw).
    Zasady ustalania wartości świadczeń w naturze, innych nieodpłatnych świadczeń i
    świadczeń częściowo odpłatnych reguluje art. 11 ust. 2-2c ustawy.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów (obejmujący m.in. kwestię uwzględniania kosztów
    uzyskania przychodów dla celów ustalenia dochodu z danego źródła przychodów).
    Źródła przychodów zostały określone w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Wśród nich ustawodawca wyodrębnił m.in.:
    - działalność wykonywaną osobiście (pkt 2);
    - inne źródła (pkt 9).
    Szczegółowe regulacje dotyczące przychodów z poszczególnych źródeł zostały zawarte w
    art. 12-20 ustawy.
    I tak, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uważa się:
    – stosownie do art. 13 pkt 7 analizowanej ustawy:
      przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania,
      należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów
      stanowiących osób prawnych;
    – stosownie do art. 13 pkt 8 cytowanej ustawy:
      przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o
      dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
        a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej
        jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości
        prawnej,

        b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub
        działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik
        wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,
        c) przedsiębiorstwa w spadku
      - z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach
      prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz
      przychodów, o których mowa w pkt 9.
    – stosownie do art. 13 pkt 9 ww. ustawy:
      przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem,
      kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z
      tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika
      pozarolniczej działalności gospodarczej – z wyjątkiem przychodów, o których mowa w
      pkt 7.
    Jak wynika natomiast z art. 20 ust. 1 powołanej ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Sformułowanie „w szczególności” wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma
    charakter otwarty, co pozwala aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż
    wymienione wprost w powyższym przepisie. O przychodzie podatkowym z innych źródeł
    będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści
    majątkowe. Do przychodów z innych źródeł należy zatem zaliczyć każdy przychód, który
    spełnia łącznie dwa warunki: po pierwsze – nie jest zaliczany do źródeł wymienionych w
    art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ustawy, a po drugie – nie jest wyłączony z przedmiotowego zakresu
    podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Jak wynika z wniosku, w celu optymalizacji zysków planują Państwo ulokować wolne środki
    Spółki na prywatnej lokacie terminowej prezesa zarządu, która w zakresie oprocentowania
    jest korzystniejszą opcją niż firmowy rachunek. W tym względzie Spółka zamierza zawrzeć
    umowę z prezesem zarządu, nazwaną we wniosku umową o dzieło. Dziełem ma być
    osiągnięcie rezultatu w postaci maksymalizacji zysku z lokaty, poprzedzone przejęciem od
    Spółki określonej kwoty pieniężnej i ulokowaniem jej na 3-miesięcznej lokacie bankowej. Z
    tego tytułu prezesowi będzie przysługiwać wynagrodzenie w wysokości 10%
    wypracowanego zysku netto.
    We własnym stanowisku proponują Państwo, aby przychód prezesa zarządu z tytułu ww.
    umowy kwalifikować do źródła „działalność wykonywana osobiście” z art. 10 ust. 1 pkt 2 w
    zw. z art. 13 pkt 8 lit. a omawianej ustawy. Przepis ten dotyczy, obok przychodów z umowy
    zlecenia, przychodów z wykonywania usług na podstawie umowy o dzieło. Umowa ta nie
    została zdefiniowana na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Należy się zatem odwołać do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U.
    z 2025 r. poz. 1071). I tak, w świetle art. 627 Kodeksu:
      Przez umowę o dzieło przyjmujący zamówienie zobowiązuje się do wykonania
      oznaczonego dzieła, a zamawiający do zapłaty wynagrodzenia.

    Umowa o dzieło jest szeroko komentowana w orzecznictwie. Przykładowo, w wyroku Sądu
    Najwyższego - Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 19 marca 2024 r. sygn. akt I USKP
    138/23 wskazano, że:
      Umowa o dzieło to umowa o pewien określony rezultat pracy i umiejętności ludzkich
      (art. 627 KC). W wypadku umowy o dzieło niezbędne jest zatem, aby starania
      przyjmującego zamówienie doprowadziły w przyszłości do konkretnego, indywidualnie
      oznaczonego rezultatu.
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 20 stycznia 2023 r. sygn. akt II GSK 1240/22 – w
    zakresie charakterystyki samego dzieła – podkreślił, że:
      Dzieło musi przybrać określoną postać w świecie zjawisk zewnętrznych, musi istnieć w
      postaci postrzegalnej, pozwalającej nie tylko odróżnić je od innych przedmiotów, ale i
      uchwycić istotę osiągniętego rezultatu. (...) Dzieło to stanowić ma zatem rezultat pracy
      fizycznej lub umysłowej przyjmującego zamówienie. Wykonanie dzieła najczęściej
      przybiera postać wytworzenia rzeczy, czy też dokonania zmian w rzeczy już istniejącej
      poprzez jej naprawienie, przerobienie lub uzupełnienie. Dziełem mogą być również
      rezultaty niematerialne, które mogą stanowić utwory w rozumieniu prawa
      autorskiego. Dzieła te mogą, lecz nie muszą być ucieleśnione w jakimkolwiek
      przedmiocie materialnym, byle zostały utrwalone ze względu na istnienie wad lub gdy
      można uchwycić istotę osiągniętego rezultatu.
    Jak wynika natomiast z wyroku SN z 20 marca 2024 r. sygn. akt I USKP 109/23:
      O rodzaju umowy nie zawsze decyduje literalna treść jej dokumentu, co wprost wynika
      z art. 65 § 2 KC. Nie wystarcza zgodna wola stron co do rodzaju zobowiązania, gdyż
                                                1swoboda umów nie jest nieograniczona na gruncie prawa cywilnego (art. 353 KC).
      Umowa nie może zmieniać też ustawy, czyli strony nie mogą nazwać umową o dzieło
      zobowiązania, którego przedmiotem nie jest dzieło w rozumieniu art. 627 KC. (...)
      regulacja z art. 65 KC nie zamyka oceny i kwalifikacji umowy, zwłaszcza że wola stron
      zależy od faktów ustalonych w sprawie.
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 19 października 2023 r. sygn. akt II GSK 853/20
    wskazał, że:
      O prawidłowym zakwalifikowaniu umowy cywilnoprawnej nie decyduje nazwa umowy
      czy jej stylistyka, lecz rzeczywisty przedmiot umowy, okoliczności jej zawarcia oraz
      sposób i okoliczności jej wykonywania, w tym realizowanie przez strony, nawet wbrew
      postanowieniom umowy, a także cechy charakterystyczne dla danego stosunku
      prawnego, które odróżniają zawartą i realizowaną umowę od innych umów
      cywilnoprawnych. Przy czym wola stron umowy nie może zmieniać ustawy, co wprost
      wynika z art. 58 § 1 KC.
    Uwzględniając powyższe, nie sposób uznać za dzieło w rozumieniu prawa cywilnego
    rezultatu opisanej we wniosku umowy, tj. maksymalizacji zysku z lokaty terminowej. Jak
    Państwo wskazują, dzieło będzie polegać na przyjęciu od Spółki określonej kwoty
    pieniężnej, ulokowaniu jej na trzymiesięcznej lokacie bankowej na prywatnym rachunku
    prezesa zarządu przy oprocentowaniu osobiście przez niego wynegocjowanym oraz
    zwrocie na rachunek bankowy Spółki całości kapitału wraz z całością wypracowanego
    zysku po zakończeniu lokaty. Trudno się tu zatem doszukać rezultatu pracy fizycznej lub
    umysłowej przyjmującego zamówienie. Mając na względzie sposób i okoliczności
    wykonywania umowy oraz jej efekt, nie będzie ona nosiła znamion umowy o dzieło.
    Będzie to raczej umowa o wykonanie konkretnej usługi na rzecz Spółki. Nieprawidłowe
    jest więc Państwa stanowisko, że wynagrodzenie z tego rodzaju umowy należy
    zakwalifikować do przychodów z działalności wykonywanej osobiście, o których mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Opisana we wniosku umowa zawiera elementy czynności powierniczej:

    1. przeniesienie przez powierzającego na powiernika jakiegoś prawa albo zobowiązanie
      powiernika do nabycia tego prawa i przekazanie mu przez powierzającego środków na
      ten cel, w następstwie czego powiernik może korzystać z tego prawa względem osób
      trzecich w wyznaczonym zakresie;
    2. zobowiązanie powiernika wobec powierzającego, że będzie przestrzegał wyznaczonego
      zakresu korzystania z uzyskanego prawa (w szczególności, że powierzone prawo
      powróci do powierzającego pod określonymi warunkami) oraz zobowiązanie
      powiernika do przekazywania powierzającemu wszelkich pożytków związanych z tym
      prawem.
    W przypadku, gdy powiernik otrzyma od powierzającego środki finansowe w celu
    ulokowania ich na korzystnie oprocentowanym koncie oszczędnościowym lub lokacie,
    założonym przez osobę fizyczną, czyni to w interesie powierzającego. W konsekwencji
    powiernik nie stanie się ich faktycznym właścicielem, a wyłącznie podmiotem
    uprawnionym do władania nimi. Podstawą do konstruowania czynności powierniczych jest
              1wyrażona w art. 353 KC zasada swobody kontraktowej. Zgodnie z tym przepisem:
      Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania,
      byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie
      ani zasadom współżycia społecznego.
    Co do zasady umowa powiernictwa polega na zawarciu stosunku między jej stronami,
    powierzającym i powiernikiem, którego celem jest wykonanie przez powiernika we
    własnym imieniu określonych usług i sfinansowanych przez powierzającego, na jego rzecz
    i w celu realizacji wskazanego przez niego interesu. Zależnie od postanowień umowy
    może być ona odpłatna albo nieodpłatna. Zawierana jest na określony czas, wskazany w
    umowie lub wynikający z istoty czynności prawnej, jaką ma podjąć powiernik.
    W związku z powyższym przychody, jakie uzyska prezes zarządu tytułem wynagrodzenia
    za realizację opisanej umowy nie wypełniają przesłanek zakwalifikowania ich do
    pozostałych źródeł przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1 oraz 3-8b ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Wobec tego wynagrodzenie prezesa zarządu w
    wysokości 10% wypracowanego zysku netto z tytułu opisanej umowy stanowić będzie
    przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy, podlegający opodatkowaniu w momencie otrzymania lub postawienia do
    dyspozycji.
    W konsekwencji – wbrew Państwa twierdzeniu – na Spółce nie będą spoczywać obowiązki
    płatnika związane z obliczaniem, poborem i zapłatą zaliczki na podatek dochodowy od
    tych przychodów. Spółka będzie jednak miała obowiązek informacyjny wynikający z art.
    42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. obowiązek sporządzenia
    informacji o wysokości przychodów i przesłania jej prezesowi zarządu oraz właściwemu
    urzędowi skarbowemu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja ta rozstrzyga wyłącznie w kwestii dotyczącej podatku dochodowego od osób
    fizycznych, tj. w zakresie pytania oznaczonego we wniosku literą „c”. Pytania dotyczące
    podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku od czynności cywilnoprawnych są
    przedmiotem odrębnych rozstrzygnięć.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
      ochronnej będą mogli Państwo skorzystać, jeśli zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowaną, która jest
    stroną postępowania
    X. (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.