Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-791/10/ENB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-11-24
Teza: Czy odsetki od zaległości w wypłacie odszkodowania z tytułu zakazu konkurencji przyznane wyrokiem sądowym podlegają zwolnieniu przedmiotowemu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95 ustawy?
Słowa kluczowe: konkurencja-zakaz konkurencji; odsetki; odszkodowania; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 12 sierpnia 2010 r. (data wpływu 23 sierpnia 2010 r.) uzupełnionym pismem z dnia 8 listopada 2010 r. oraz z dnia 22 listopada 2010 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania odsetek od odszkodowania z tytułu umowy o zakazie konkurencji - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 sierpnia 2010 r. został złożony ww. wniosek uzupełniony pismem z dnia 8 listopada 2010 r. oraz z dnia 22 listopada 2010 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania odsetek od odszkodowania z tytułu umowy o zakazie konkurencji.

We wniosku i jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wyrokiem sądu przyznano byłemu pracownikowi odszkodowanie za zakaz konkurencji wraz z odsetkami. Spółka będąca płatnikiem wypłaciła odszkodowanie za zakaz konkurencji po pomniejszeniu o zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz odsetki również pomniejszone o zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych. Były pracownik domaga się jednak wypłaty odsetek bez pomniejszania o zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych powołując się na zwolnienie przedmiotowe z art. 21 ust. 1 pkt 95 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W umowie o zakazie konkurencji był podany termin wypłaty odszkodowania. Zgodnie z umową kwota odszkodowania miała być płatna w dwóch ratach. Pierwsza rata w wysokości 50% kwoty odszkodowania, tj. 12-krotność miesięcznego wynagrodzenia brutto otrzymanego przez pracownika za miesiąc poprzedzający ustanie stosunku pracy, miała zostać wypłacona w terminie 14 dni od upłynięcia pierwszych 12 miesięcy okresu zobowiązania pracownika do przestrzegania zakazu konkurencji określonego w § 1 ust. 1 umowy. Druga rata w wysokości 50% kwoty odszkodowania, tj. 12-krotność miesięcznego wynagrodzenia brutto otrzymanego przez pracownika za miesiąc poprzedzający ustanie stosunku pracy, miała zostać wypłacona w terminie 14 dni od daty ustania okresu zobowiązania pracownika do przestrzegania zakazu konkurencji określonego w § 1 ust. 1 umowy. Odsetki wypłacone od odszkodowania były odsetkami z tytułu nieterminowej wypłaty świadczenia.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy odsetki od zaległości w wypłacie odszkodowania z tytułu zakazu konkurencji przyznane wyrokiem sądowym podlegają zwolnieniu przedmiotowemu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95 ustawy?

Zdaniem Wnioskodawcy, wypłacone odsetki od jednorazowego odszkodowania za powstrzymanie się od prowadzenia działalności konkurencyjnej podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca wpłacił do urzędu skarbowego zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych od zasądzonych odsetek za nieterminową zapłatę odszkodowania wynikającego z zawartej umowy o zakazie konkurencji. Mając na uwadze fakt, że opinie organów podatkowych w tej kwestii są podzielone, Wnioskodawca zasugerował się treścią pisma Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 18 lipca 2006 r. PBB2-4117/3-0053/2006, w którym zaprezentowano podgląd: „Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 95 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty wynagrodzeń i świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1. Jednorazowe odszkodowanie za powstrzymywanie się od prowadzenia przez okres 3 lat działalności konkurencyjnej w okresie po ustaniu stosunku pracy dotyczy okresu, w którym nie istnieje już stosunek pracy pomiędzy Spółką a podatnikiem. Tym samym wypłaconego odszkodowania nie można uznać za wynagrodzenie bądź świadczenie z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy (stosunku służbowego, stosunku pracy, w tym spółdzielczego stosunku pracy, członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, pracy nakładczej, emerytury lub renty). Oznacza to, iż brak podstaw aby odsetki te uznać za tożsame z odsetkami, o których stanowi powołany art. 21 ust. 1 pkt 95 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.”

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95 ustawy, wolne od podatku dochodowego są odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty wynagrodzeń i świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, źródłami przychodów są stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

W myśl art. 12 ust. 1 ww. ustawy, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty, niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Natomiast ust. 4 tego artykułu definiuje pojęcie pracownika, w świetle którego za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż wyrokiem sądu przyznano byłemu pracownikowi odszkodowanie za zakaz konkurencji wraz z odsetkami. Spółka będąca płatnikiem wypłaciła odszkodowanie za zakaz konkurencji po pomniejszeniu o zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz odsetki również pomniejszone o zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych. Były pracownik domaga się jednak wypłaty odsetek bez pomniejszania o zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych powołując się na zwolnienie przedmiotowe z art. 21 ust. 1 pkt 95 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W umowie o zakazie konkurencji był podany termin wypłaty odszkodowania. Zgodnie z umową kwota odszkodowania miała być płatna w dwóch ratach. Pierwsza rata w wysokości 50% kwoty odszkodowania, tj. 12-krotność miesięcznego wynagrodzenia brutto otrzymanego przez pracownika za miesiąc poprzedzający ustanie stosunku pracy, miała zostać wypłacona w terminie 14 dni od upłynięcia pierwszych 12 miesięcy okresu zobowiązania pracownika do przestrzegania zakazu konkurencji określonego w § 1 ust. 1 umowy. Druga rata w wysokości 50% kwoty odszkodowania, tj. 12-krotność miesięcznego wynagrodzenia brutto otrzymanego przez pracownika za miesiąc poprzedzający ustanie stosunku pracy, miała zostać wypłacona w terminie 14 dni od daty ustania okresu zobowiązania pracownika do przestrzegania zakazu konkurencji określonego w § 1 ust. 1 umowy. Odsetki wypłacone od odszkodowania były odsetkami z tytułu nieterminowej wypłaty świadczenia.

Dokonując analizy powołanego wyżej art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy zauważyć, że użyty w treści artykułu zwrot „w szczególności” oznacza, iż wymienione kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

Z przychodem ze stosunku pracy mamy do czynienia również w sytuacji, gdy były pracodawca wypłaca pracownikowi po ustaniu zatrudnienia świadczenia związane z uprzednio wykonywaną pracą, bowiem o tym, czy świadczenie jest przychodem ze stosunku pracy decyduje okoliczność, czy może je otrzymać wyłącznie pracownik w rozumieniu powołanego ust. 4 tego artykułu, czy też inna osoba, nie związana aktualnie lub w przeszłości z pracodawcą.

Zatem uznać należy, iż przepisy art. 12 ww. ustawy mają zastosowanie również do wypłat po ustaniu zatrudnienia. Natomiast o zakwalifikowaniu świadczenia do przychodów z pracy nie przesądza fakt pozostawania danej osoby w stosunku zatrudnienia w momencie otrzymania przychodu. Dodatkowym argumentem przemawiającym za opodatkowaniem tego typu świadczeń jako przychodów z pracy jest fakt, iż w treści tego artykułu ustawodawca nie wiąże momentu wymagalności świadczenia z faktem uznania tego świadczenia za przychód z pracy.

Mając na uwadze powyższe ustalenia oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny stwierdzić należy, iż świadczenie wynikające z zapisów umowy o zakazie konkurencji wypłacone byłemu pracownikowi na mocy wyroku sądowego, ma swe źródło w stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, łączącym uprzednio pracownika z Wnioskodawcą.

Z treści cytowanego powyżej art. 21 ust. 1 pkt 95 ustawy wynika, że zwolnieniu przedmiotowemu podlegają odsetki, które spełniają równocześnie następujące warunki:

1.  świadczenia od których są naliczane – zaliczone zostały do określonego źródła przychodu,
2.  przysługują z tytułu nieterminowej wypłaty tych świadczeń.

W związku z powyższym, stwierdzić należy, że odsetki wskazane we wniosku, spełniają łącznie przesłanki wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 95 cytowanej ustawy, są bowiem odsetkami należnymi z tytułu nieterminowego wypłacenia świadczenia mającego swe źródło w stosunku pracy.

Reasumując, odsetki naliczone z tytułu nieterminowej wypłaty świadczenia mającego swe źródło w stosunku pracy, podlegają zwolnieniu przedmiotowemu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.