Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.590.2024.2.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-31
Teza: Brak prawa do zastosowania stawki 0% dla eksportu na podstawie posiadanych dokumentów.
Słowa kluczowe: dokumenty; eksport-eksport towarów; faktura-korekta faktury; stawka-stawka zerowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy ogólne-Definicje; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka podatku 0% - eksport towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka podatku przy eksporcie towarów - dokument potwierdzający wywóz towarów poza UE; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI. Dokumentacja  -Rozdział 1. Faktury -Faktura korygująca 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 22; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 11; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 4; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 6a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 7; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 9; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106j-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106j-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 października 2024 r. za pośrednictwem ePUAP wpłynął Pana wniosek z 30 października
    2024 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości zastosowania
    stawki podatku VAT w wysokości 0% dla eksportu towarów na podstawie posiadanych
    dokumentów oraz prawa do dokonania korekty podatku należnego. Uzupełnił go Pan – w
    odpowiedzi na wezwanie – pismem z 16 stycznia 2025 r. (wpływ 16 stycznia 2025 r.). Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W kwietniu i maju 2024 r. sprzedał Pan dwa ciągniki siodłowe marki (...) do Turcji.
    W momencie wystawiania faktur sprzedaży wykazał Pan podatek VAT 0%, z uwagi na
    eksport do Turcji. Zgłoszenie do JPK VAT było przesunięte o 1 miesiąc, gdyż czekał Pan na
    potwierdzenie wywozu za granicę.
    W JPK zgłosił Pan te transakcje następująco:
    1) Sprzedaż pojazdu nr 1 (...) z dnia 17 kwietnia 2024 r. faktura nr (...) została zgłoszona w
    JPK VAT za maj 2024 r., gdyż czekał Pan na potwierdzenie wywozu za granicę. A w związku
    z faktem, że nie otrzymał Pan potwierdzenia wywozu IE599 to wystawił Pan korektę i
    naliczył Pan 23% podatku VAT.
    2) Sprzedaż pojazdu nr 2 (...) z dnia 9 maja 2024 r. faktura nr (...) została zgłoszona w JPK
    VAT za czerwiec 2024 r., gdyż czekał Pan na potwierdzenie wywozu poza UE. A w związku z

    faktem, że nie otrzymał Pan potwierdzenia wywozu to wystawił Pan korektę i naliczył 23%
    podatku VAT.
    Robiąc korekty obu faktur na 23% VAT myślał Pan, że do potwierdzenia wywozu towaru
    poza UE niezbędny jest dokument IE599, którego nie udało się Panu uzyskać. Pana
    zdaniem, było to błędne założenie, gdyż do potwierdzenia eksportu mogą mieć
    zastosowanie różne inne dokumenty czy też wyciąg z rejestru MRN Komisji Europejskiej.
    Kupiec pojazdów dostarczył Panu dokumenty MRN, tj. deklaracje eksportowe EX i
    deklaracje tranzytowe T2, dzięki którym mógł Pan prześledzić operacje tranzytu
    sprzedanych pojazdów, z których, Pana zdaniem, jednoznacznie wynika, że oba pojazdy
    wyjechały z UE i dotarły na Urząd Celny w Turcji i tym samym nabywa Pan prawo do
    zastosowania stawki 0%, z racji eksportu. Ponadto kupiec przysłał Panu zdjęcie z ekranu
    komputera w Urzędzie Celnym w Turcji potwierdzające przyjazd pojazdów do Turcji.
    Niestety nie otrzymał wydruku, gdyż system celny nie pozwala wydrukować. Wskazał Pan,
    że celnicy mogą sprawdzić, zobaczyć na ekranie, ale nie mogą tego wydrukować. Pana
    zdaniem, to tak jak z deklaracją IE599, że może ją wydrukować tylko jedna agencja, która
    wprowadziła do systemu i ze swojego programu może ją wydrukować, a nikt inny, ani inna
    agencja celna, ani jakikolwiek urząd. Pana zdaniem, żaden Urząd Celny nie może
    wydrukować deklaracji IE599, pomimo, że w systemie można ją śledzić. Na stronie głównej
    Komisji Europejskiej (...) pobrał Pan wydruki dokumentujące operacje tranzytu
    międzynarodowego i eksportu obu sprzedanych pojazdów.
    Pojazd nr 1 (...) sprzedany 17 kwietnia 2024 r. faktura nr (...) został zgłoszony do eksportu
    na Węgrzech według MRN: (...), a następnie w Bułgarii opuszczając UE nadany w tranzycie
    na Urząd Celny w Turcji według MRN: (...). Śledząc te dokumenty wynika, że pojazd opuścił
    UE w dniu 8/9 maja 2024 r. Wpis z 5 czerwca 2024 r. w rejestrze MRN potwierdza, że
    pojazd dotarł do docelowego Urzędu Celnego w Turcji.
    Pojazd nr 2 (...) sprzedany 9 maja 2024 r. faktura nr (...) został zgłoszony do eksportu na
    Węgrzech według MRN: (...) następnie w Bułgarii opuszczając UE nadany w tranzycie na
    Urząd Celny w Turcji według MRN: (...). Śledząc te dokumenty wynika, że pojazd opuścił UE
    w dniu 21/22 maja 2024 r. Wpis z 3 czerwca 2024 r. w rejestrze MRN potwierdza, że pojazd
    dotarł do docelowego Urzędu Celnego w Turcji.
    Pana zdaniem opisane wyżej dokumenty (EX, T2, wydruk ze strony głównej Komisji
    Europejskiej (...)) jednoznacznie potwierdzają wykonanie eksportu i mogą być podstawą
    do korekty faktur na 0% VAT z tytułu eksportu i umożliwiają złożenie korekty JPK VAT w
    celu odzyskania błędnie naliczonego i zapłaconego podatku VAT.
    W załączeniu :
        Faktura sprzedaży pojazdu nr 1 (...) nr (...) z korektą na 23%;
        Deklaracja EX i deklaracja T2 na pojazd nr 1 wraz z wydrukami z MRN, foto z Urzędu
        Celnego w Turcji;
        Faktura sprzedaży pojazdu nr 2 (...) nr (...) z korektą na 23%;
        Deklaracja EX i deklaracja T2 na pojazd nr 2 wraz z wydrukami z MRN, foto z Urzędu
        Celnego w Turcji.

## Pytanie

Czy załączone dokumenty wystarczą do uznania potwierdzenia operacji eksportu i mogą
    być podstawą do korekty faktur na 0% VAT z tytułu eksportu i umożliwienia złożenia
    korekty JPK VAT w celu odzyskania błędnie naliczonego i zapłaconego podatku VAT.
    Pana stanowisko w sprawie

    Pana zdaniem, posiadane dokumenty tj. deklaracja eksportowa EX, deklaracja tranzytowa
    T2 i wydruk ze strony głównej Komisji Europejskiej (...) jednoznacznie potwierdzają
    wykonanie eksportu i mogą być podstawą do korekty faktur na 0% VAT z tytułu eksportu i
    umożliwienia złożenia korekty JPK VAT w celu odzyskania błędnie naliczonego i
    zapłaconego podatku VAT w miesiącach maju i czerwcu 2024 r.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    Według art. 2 pkt 1 i 5 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
      z zastrzeżeniem art. 2a.
      Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące
      w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy:
      Przez eksport towarów rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub
      transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:
      a) dostawcę lub na jego rzecz, lub
      b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z
      wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia
      lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych
      lub innych środków transportu służących do celów prywatnych
      - jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez
      właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Z powołanego art. 2 pkt 8 ustawy wynika, że aby czynność mogła być uznana za eksport
    towarów, musi nastąpić dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, czyli

    przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel na nabywcę oraz w wyniku
    dokonanej dostawy musi nastąpić wywóz towarów z kraju poza terytorium Unii
    Europejskiej i wywóz ten musi być potwierdzony przez właściwy organ celny.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Należy zauważyć, że art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy przewiduje, że opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług podlega eksport towarów, jednak z uwagi na terytorialny charakter
    podatku VAT, opodatkowaniu podlegają wyłącznie czynności, których miejscem
    świadczenia jest terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które w przypadku dostaw towarów
    wysyłanych lub transportowanych wyznacza art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    Stosownie do art. 41 ust. 4 ustawy:
      W eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%.
    Zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy:
      Stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5,
      pod warunkiem że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji
      podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz
      towaru poza terytorium Unii Europejskiej.
    Na podstawie art. 41 ust. 6a ustawy:
      Dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest w szczególności:
      1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego
      służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy
      organ celny wydruk tego dokumentu;
      2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego
      służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli
      zapewniona jest jego autentyczność;
      3) zgłoszenie wywozowe na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożone poza
      systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego
      kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.
    Według art. 41 ust. 7 ustawy:
      Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje
      tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres
      rozliczeniowy, lecz
      w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod warunkiem otrzymania
      dokumentu wymienionego w ust. 6 przed upływem terminu do złożenia deklaracji
      podatkowej za ten następny okres. W przypadku nieotrzymania tego dokumentu w
      terminie określonym w zdaniu poprzednim mają zastosowanie stawki właściwe dla
      dostawy tego towaru na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 41 ust. 8 ustawy:
      Przepis ust. 7 stosuje się w przypadku, gdy podatnik posiada dokument celny
      potwierdzający procedurę wywozu.

    Jak stanowi art. 41 ust. 9 ustawy:
      Otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza
      terytorium Unii Europejskiej w terminie późniejszym niż określony w ust. 6 i 7
      upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za
      okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten dokument.
    Ponadto, na podstawie art. 41 ust. 11 ustawy:
      Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w
      art. 2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji
      podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, otrzymał
      dokument, o którym mowa w ust. 6, z którego wynika tożsamość towaru będącego
      przedmiotem dostawy i wywozu. Przepisy ust. 7 i 9 stosuje się odpowiednio.
    Aby uznać daną czynność za eksport towarów muszą wystąpić łącznie następujące
    przesłanki:
        ma miejsce dostawa towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju
        poza terytorium Unii Europejskiej przez dostawcę lub na jego rzecz (eksport
        bezpośredni) lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na
        jego rzecz (eksport pośredni),
        wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej musi zostać potwierdzony przez
        właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Niespełnienie jakiejkolwiek z wymienionych wyżej przesłanek powoduje, że nie dochodzi
    do eksportu towarów w rozumieniu przepisów ustawy.
    Z kolei aby możliwe było opodatkowanie eksportu towarów stawką podatku w wysokości
    0%, konieczne jest spełnienie warunku dotyczącego otrzymania przez podmiot
    potwierdzenia wywozu towarów przez organ celny określony w przepisach celnych.
    Spełnienie tego warunku ma gwarantować, że faktycznie nastąpił wywóz towarów i że bez
    ich powrotnego przywozu nie będą one przedmiotem dostawy na terytorium kraju, która
    poprzez zastosowanie stawki 0% byłaby faktycznie nieopodatkowana.
    Odnośnie kwestii wystawiania faktur należy wskazać, że stosownie do art. 106b ust. 1 pkt
    1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    Jak stanowi art. 106j ust. 1 ustawy:
      W przypadku gdy po wystawieniu faktury:
      1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa
      zmianie,
      2) (uchylony)
      3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
      4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b
      ust. 1 pkt 4,
      5) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury
      - podatnik wystawia fakturę korygującą.

    Zgodnie z art. 106j ust. 2 ustawy:
        Faktura korygująca powinna zawierać:
        1) (uchylony)
        2) numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
        2a) numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur fakturę, której dotyczy
        faktura korygująca, z wyjątkiem faktur korygujących wystawianych do faktur, dla
        których nie został nadany numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur;
        3) dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
        a) określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-5,
        b) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą;
        4) (uchylony)
        5) jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku
        należnego - odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę
        korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych
        stawek podatku i sprzedaży zwolnionej;
        6) w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 - prawidłową treść korygowanych
        pozycji.
    Z powołanych powyżej przepisów ustawy wynika, że faktura dokumentująca czynność w
    postaci eksportu towarów powinna zawierać stawkę podatku VAT w wysokości 0%.
    Również w części deklaracyjnej JPK_VAT podatnik dokonujący eksportu towarów wykazuje
    tę sprzedaż ze stawką 0%. Zastosowanie tej stawki jest możliwe pod warunkiem, że
    podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
    rozliczeniowy otrzymał dokument, który jednoznacznie i w sposób niebudzący wątpliwości
    potwierdza wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej, a w przypadku eksportu
    pośredniego dokument, który potwierdza wywóz towarów poza terytorium Unii
    Europejskiej, i z którego wynika tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i
    wywozu.
    Jeżeli podatnik nie posiada wymaganych dokumentów potwierdzających dokonanie
    eksportu, nie ma prawa do opodatkowania tych transakcji stawką podatku VAT w
    wysokości 0%. W tej sytuacji jest obowiązany opodatkować tę dostawę przy zastosowaniu
    stawki właściwej dla dostawy krajowej. Kwota należna podatnikowi z tytułu sprzedaży
    (eksport towarów) obejmuje całość świadczenia otrzymywanego od nabywcy, zgodnie z
    ustaleniami przyjętymi między stronami. W przypadku, gdy dostawa zostanie uznana za
    dostawę krajową należy przyjąć, że kwota wskazana na fakturze zawiera także podatek od
    towarów i usług, czyli jest kwotą brutto. W przypadku niespełnienia warunków do
    zastosowania preferencyjnej stawki 0% właściwej dla eksportu towarów nie wystawia się
    faktury korygującej. Zatem, naliczając podatek należny w części deklaracyjnej JPK_VAT
    dostawca towarów powinien posłużyć się tzw. metodą „w stu”, tj. poprzez pomniejszenie
    kwoty ustalonej na fakturze o wartość podatku od towarów i usług.
    Jeżeli faktycznie doszło do eksportu towarów potwierdzonego odpowiednimi
    dokumentami żaden przepis ustawy nie zobowiązuje podatnika do wystawienia w takim
    przypadku faktury korygującej.
    Przepisy ustawy wymieniają przypadki, kiedy faktura korygująca powinna być wystawiona.
    I tak, jeżeli po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia mające wpływ na treść wystawionej
    faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy, podatnik wystawia w takim
    przypadku fakturę korygującą. Fakturę korygującą wystawia się m.in. w razie stwierdzenia
    pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.
    Przy czym, korekty faktur można dokonać wyłącznie do momentu upływu okresu
    przedawnienia zobowiązania podatkowego.

    Istotne jest, że w myśl art. 41 ust. 9 ustawy, otrzymanie przez podatnika dokumentu
    potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej w terminie
    późniejszym niż określony w ust. 6 i 7 upoważnia podatnika do dokonania korekty
    podatku należnego w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten
    dokument. A zatem w sytuacji gdy faktycznie doszło do eksportu towarów z Polski a
    podatnik otrzymał dokumenty potwierdzające wywóz towarów w terminie późniejszym niż
    określony w ust. 6 i 7 art. 41 ustawy, wówczas ma on prawo do korekty podatku VAT i
    zastosowania ponownie stawki podatku w wysokości 0%, z uwzględnieniem przepisów
    dotyczących przedawnienia zobowiązania podatkowego.
    Z opisu sprawy wynika, że w kwietniu i maju 2024 r. sprzedał Pan dwa ciągniki siodłowe
    marki (...) do Turcji. W momencie wystawiania faktur sprzedaży wykazał Pan podatek VAT
    0%, z uwagi na eksport do Turcji. Zgłoszenie do JPK VAT było przesunięte o 1 miesiąc, gdyż
    czekał Pan na potwierdzenie wywozu za granicę. Zgłosił Pan te transakcje następująco:
    1) Sprzedaż pojazdu nr 1 (...) z 17 kwietnia 2024 r. faktura nr (...) została zgłoszona za maj
    2024 r., gdyż czekał Pan na potwierdzenie wywozu za granicę. A w związku z faktem, że nie
    otrzymał Pan potwierdzenia wywozu IE599 to wystawił Pan korektę i naliczył Pan 23%
    podatku VAT.
    2) Sprzedaż pojazdu nr 2 (...) z 9 maja 2024 r. faktura nr (...) została zgłoszona za czerwiec
    2024 r., gdyż czekał Pan na potwierdzenie wywozu poza UE. A w związku z faktem, że nie
    otrzymał Pan potwierdzenia wywozu IE599 to wystawił Pan korektę i naliczył 23% podatku
    VAT.
    Kupiec pojazdów dostarczył Panu dokumenty MRN, tj. deklaracje eksportowe EX i
    deklaracje tranzytowe T2. Ponadto kupiec pojazdów przysłał Panu zdjęcie z ekranu
    komputera w Urzędzie Celnym w Turcji potwierdzające przyjazd pojazdów do Turcji.
    Kupiec nie otrzymał wydruku, gdyż Pana zdaniem system celny nie pozwala wydrukować
    potwierdzenia. Na stronie głównej Komisji Europejskiej (...) pobrał Pan wydruki
    dokumentujące operacje tranzytu międzynarodowego i eksportu obu sprzedanych
    pojazdów. Pojazd nr 1 (...) sprzedany 17 kwietnia 2024 r. faktura nr (...) został zgłoszony do
    eksportu na Węgrzech według MRN: (...), a następnie w Bułgarii opuszczając UE nadany w
    tranzycie na Urząd Celny w Turcji według MRN: (...). Śledząc te dokumenty, Pana zdaniem
    wynika, że pojazd opuścił UE w dniu 8/9 maja 2024 r. Wpis z 5 czerwca 2024 r. w rejestrze
    MRN, Pana zdaniem, potwierdza, że pojazd dotarł do docelowego Urzędu Celnego w
    Turcji. Pojazd nr 2 (...) sprzedany 9 maja 2024 r. faktura nr (...) został zgłoszony do
    eksportu na Węgrzech według MRN: (...) następnie w Bułgarii opuszczając UE nadany w
    tranzycie na Urząd Celny w Turcji według MRN: (...). Śledząc te dokumenty, Pana zdaniem
    wynika, że pojazd opuścił UE w dniu 21/22 maja 2024 r. Wpis z 3 czerwca 2024 r. w
    rejestrze MRN, Pana zdaniem, potwierdza, że pojazd dotarł do docelowego Urzędu
    Celnego w Turcji.
    Pana wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą określenia, czy będzie miał Pan prawo
    do zastosowania stawki podatku VAT 0% właściwej dla eksportu na podstawie
    posiadanych dokumentów, tj. deklaracji eksportowej EX, deklaracji tranzytowej T2 i
    wydruku ze strony głównej Komisji Europejskiej oraz czy dokumenty te mogą być
    podstawą do korekty faktur na stawkę podatku VAT w wysokości 0% z tytułu eksportu
    pojazdu nr 1 (...) oraz pojazdu nr 2 (...) i umożliwiają złożenie korekty w celu odzyskania
    naliczonego i zapłaconego podatku VAT.
    Pana zdaniem, zgromadzone dokumenty, tj. deklaracja eksportowa EX, deklaracja
    tranzytowa T2 i wydruk ze strony głównej Komisji Europejskiej jednoznacznie potwierdzają
    wykonanie eksportu i mogą być podstawą do korekty faktur na 0% VAT z tytułu eksportu i
    umożliwiają złożenie korekty w celu odzyskania podatku VAT naliczonego i zapłaconego w
    miesiącach maju i czerwcu 2024 r.
    Odnosząc się do Pana wątpliwości dotyczących prawa do opodatkowania dokonywanych
    dostaw z zastosowaniem stawki VAT w wysokości 0% należy wskazać, że zgodnie z art. 41

    ust. 6 ustawy o VAT, możliwość zastosowania stawki 0% do eksportu towarów
    uwarunkowana jest posiadaniem, przed upływem terminu do złożenia deklaracji
    podatkowej za dany okres rozliczeniowy, dokumentu potwierdzającego wywóz towarów
    poza terytorium Unii Europejskiej. Zatem, aby mógł Pan opodatkować sprzedaż
    stanowiącą eksport towarów stawką podatku w wysokości 0% musi posiadać Pan
    dokument, który w sposób jednoznaczny potwierdza, że wysyłane towary opuściły
    terytorium Unii Europejskiej. Przykładowy katalog takich dokumentów znajduje się w art.
    41 ust. 6a ustawy. Przy tym, zauważyć należy, że nie jest to katalog zamknięty, na co
    wskazuje użyty w tym przepisie zwrot „w szczególności”. Niemniej jednak, pomimo tego,
    że katalog dokumentów wymienionych w art. 41 ust. 6a ustawy ma charakter otwarty, nie
    można przyjąć, że mogą to być inne dowody niż dokumenty „urzędowe”, w których
    właściwe organy celne (polskie lub z innych państw członkowskich UE) potwierdziły wywóz
    towarów poza UE.
    W wyroku z dnia 28 marca 2019 r., w sprawie C-275/18 TSUE stwierdził, że: „(...) art. 146
    ust. 1 lit. a) w związku z art. 131 dyrektywy VAT w ten sposób, że sprzeciwia się on temu,
    aby przepis prawa krajowego uzależniał zwolnienie z VAT przewidziane dla towarów
    przeznaczonych do wywozu poza terytorium Unii od przesłanki, aby towary te zostały
    objęte procedurą celną wywozu, w sytuacji, w której jest bezsporne, że zostały spełnione
    materialnoprawne przesłanki zwolnienia, w tym w szczególności przesłanka faktycznego
    wyprowadzenia danych towarów z terytorium Unii”.
    Należy jednak podkreślić, że ww. wyrok zapadł w okolicznościach, w których podmiot
    wysyłał przedmioty kolekcjonerskie poza terytorium Unii Europejskiej pocztą i był w stanie
    wykazać ten fakt za pomocą dokumentów wydanych przez służby pocztowe. W takich
    okolicznościach TSUE stwierdził, że „(...) brak poszanowania formalnego wymogu objęcia
    towarów przeznaczonych do wywozu procedurą wywozu nie może prowadzić do tego, że
    eksporter traci prawo do zwolnienia w eksporcie, o ile zostało wykazane faktyczne
    wyprowadzenie danych towarów z terytorium Unii” (pkt 38 wyroku).
    Do powyższego orzeczenia TSUE odwołał się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 21
    lipca 2020 r. sygn. akt I FSK 2005/17. Sprawa będąca przedmiotem rozstrzygnięcia NSA
    także dotyczyła podatnika, który dokonując sprzedaży za pośrednictwem Poczty Polskiej
    poza terytorium Unii Europejskiej, nie dopełnił wymagań formalnych w postaci zgłoszeń
    celnych wywozowych i w związku z tym nie posiadał dokumentów potwierdzających
    wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej.
    Podkreślić należy, że w sprawie będącej przedmiotem ww. rozstrzygnięcia ani organy
    podatkowe, ani sąd I instancji nie zakwestionowały samego faktu wywozu towarów poza
    obszar UE. Jedynym powodem odmowy prawa do zastosowania stawki 0% była
    okoliczność braku dokonywania przez podatnika zgłoszeń celnych wywozowych, a w
    konsekwencji braku dokumentów potwierdzających wywóz towarów poza terytorium UE
    przez właściwy urząd celny.
    Jak wskazał NSA, w świetle wyżej cytowanego orzeczenia TSUE, dla zastosowania stawki
    VAT 0% w eksporcie kluczowy jest fakt wywozu poza terytorium UE (przesłanka
    materialna), a nie zgromadzenie określonych dokumentów w konkretnej procedurze
    (przesłanka formalna). W konsekwencji - w ocenie NSA - „(...) nie można odmówić
    podatnikowi prawa do zastosowania stawki 0% VAT wyłącznie na tej podstawie, że nie
    posiada on określonego dokumentu potwierdzającego eksport towarów poza UE, jeśli
    eksport ten faktycznie nastąpił, która to okoliczność jak wskazano wyżej nie była przez
    organy kwestionowana.”
    Należy podkreślić, że zarówno wyrok TSUE C-275/18 jak również wyrok NSA sygn. akt I FSK
    2005/17 zapadły w szczególnych okolicznościach związanych z wywozem towarów poza
    terytorium UE, który był wykonywany przez operatora pocztowego, tj. podmiotu
    uprawnionego do wykonywania działalności pocztowej na podstawie odrębnych
    przepisów. Zinstytucjonalizowany charakter działalności ww. podmiotów pozwala na
    przyjęcie, że dokumenty wygenerowane przez operatora pocztowego, także w jego

    systemie elektronicznym, mają przymiot dokumentu „urzędowego”, a tym samym jeżeli
    potwierdzają wywóz towarów poza terytorium UE mogą stanowić dokument, o którym
    mowa w art. 41 ust. 6a ustawy.
    W tym miejscu wskazać należy, że co do zasady zgłoszenia wywozowe towarów z obszaru
    celnego UE składane są w formie elektronicznej z wykorzystaniem Automatycznego
    Systemu Eksportu (AES).
    Zgłoszenie celne (wywozowe) w postaci komunikatu IE-515 jest składane przez
    zgłaszającego do właściwego urzędu wywozu. Z kolei urząd wyprowadzenia, tj. urząd celny
    graniczny, przez który towar opuszcza obszar celny Unii Europejskiej niezwłocznie po tym,
    jak towar opuścił obszar celny UE przesyła do urzędu wywozu (urzędu, w którym zostało
    złożone zgłoszenie celne) komunikat IE-518 zawierający wyniki kontroli przeprowadzonej
    w urzędzie wyprowadzenia. Po otrzymaniu przez urząd wywozu komunikatu IE-518,
    System AES generuje automatycznie komunikat IE-599 i przesyła go zgłaszającemu.
    Komunikat IE-599 jest dokumentem celnym potwierdzającym, także dla celów
    podatkowych, wywóz towarów poza terytorium UE przez wskazanego w zgłoszeniu
    wywozowym eksportera.
    Dodatkowo należy zaznaczyć, że komunikat IE-599 może być wydany nie tylko przez
    administrację celną krajową, ale także przez inne unijne organy celne, jeśli odprawa celna
    wywozowa (eksportowa) miała miejsce na terenie innego państwa członkowskiego.
    Zatem, dokumentem potwierdzającym wywóz towarów poza terytorium UE jest:
        elektroniczny komunikat IE-599 otrzymany w systemie AES,
        wydruk ww. komunikatu potwierdzony przez właściwy organ celny,
        elektroniczny komunikat IE-599 otrzymany poza systemem AES, jeżeli jest
        zapewniona jego autentyczność.
    Dokumentem, o którym mowa w art. 41 ust. 6a ustawy uprawniającym do zastosowania
    stawki VAT 0% przy eksporcie będzie również zgłoszenie wywozowe w formie papierowej
    złożone poza systemem teleinformatycznym lub kopia takiego zgłoszenia potwierdzona
    przez właściwy urząd celny. We wszystkich ww. przypadkach są to dokumenty o
    charakterze „urzędowym” wygenerowane w systemie AES lub potwierdzone przez
    właściwy urząd celny.
    Z powyższego wynika więc, że pomimo tego, że katalog dokumentów wymienionych w art.
    41 ust. 6a ustawy jest katalogiem otwartym, nie można zastosować stawki VAT w
    wysokości 0% względem eksportu towarów na podstawie dowodów innych niż dokumenty
    „urzędowe”, w których właściwe organy celne (polskie lub z innych państw członkowskich
    UE) potwierdziły wywóz towarów poza terytorium UE.
    Mając na uwadze okoliczności sprawy, w świetle powołanych przepisów prawa należy
    uznać, że żaden z dokumentów wskazanych przez Pana we wniosku, tj. dokumenty MRN,
    deklaracje eksportowe EX i deklaracje tranzytowe T2, nie ma charakteru urzędowego.
    Dokumenty te mają jedynie charakter informacyjny i nie stanowią potwierdzenia wywozu
    towarów poza terytorium UE przez właściwy organ celny krajowy lub innego państwa
    członkowskiego. Poprzez wskazane dokumenty mógł Pan prześledzić operacje tranzytu
    sprzedanych pojazdów. Za dokument, o którym mowa wyżej, nie można również uznać
    przesłanego przez kontrahenta zdjęcia z ekranu komputera w Urzędzie Celnym w Turcji.
    Tym samym, dokumenty wskazane we wniosku nie stanowią dokumentów
    potwierdzających wywóz towarów poza terytorium UE, o których mowa w art. 41 ust. 6 i
    ust. 6a ustawy. W konsekwencji na podstawie ww. dokumentów nie będzie miał Pan
    prawa do zastosowania stawki VAT w wysokości 0% przewidzianej dla eksportu towarów,

    ani do dokonania korekty podatku należnego, na podstawie art. 41 ust. 9 ustawy, z tytułu
    eksportu pojazdu nr 1 (...) i pojazdu nr 2 (...) w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, za który
    otrzymał Pan te dokumenty.
    Wskazać ponadto należy, że brak dokumentów potwierdzających wywóz towarów z Polski
    poza terytorium Unii Europejskiej w terminach wskazanych w ustawie, a co za tym idzie
    konieczność skorygowania transakcji w ewidencji i wykazania jej jako dostawę krajową
    opodatkowaną z zastosowaniem właściwej stawki podatku VAT nie stanowi podstawy do
    wystawienia faktury korygującej, na podstawie art. 106j ust. 1 ustawy, chyba że z
    uzgodnień pomiędzy stronami transakcji wynika, że doszło do podwyższenia ceny
    sprzedawanych towarów.
    Jak podaliśmy wcześniej, w przypadku eksportu towarów potwierdzonego odpowiednimi
    dokumentami właściwą stawką podatku jest stawka 0%, co oznacza, że podatek VAT nie
    jest naliczany. Wykazanie podatku VAT w przypadku nie otrzymania dokumentów w
    terminie określonym w art. 41 ust. 6 i 7 ustawy co do zasady nie powoduje naliczenia
    podatku VAT na fakturze a jego wyliczenie metodą „w stu” i wykazanie w deklaracji
    podatkowej. Natomiast otrzymanie właściwych dokumentów uprawnia do korekty
    podatku należnego, w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał dokument.
    W konsekwencji Pana stanowisko należy uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Odnośnie dokumentów stanowiących załączniki do wniosku wyjaśniamy, że zgodnie z art.
    14b § 3 Ordynacji podatkowej, wyczerpujący opis stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego
    winien wynikać z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, a nie z załączonych
    dokumentów. W związku z tym dokumenty przesłane przez Pana nie były przedmiotem
    merytorycznej analizy.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Informujemy, że wydając interpretację nie przeprowadzamy postępowania dowodowego i
    opieramy się wyłącznie na elementach zdarzenia przedstawionych we wniosku. Wszystkie
    gromadzone dokumenty na okoliczność przemieszczania towarów z Polski do innego
    kraju mogą być przedmiotem postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź
    kontroli celno-skarbowej, przeprowadzanej przez właściwy organ podatkowy.
    Ponadto należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą
    aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
      ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.