Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.379.2025.1.ANK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-23
Teza: Skuteczności złożenia oświadczenia WH; OSC.
Słowa kluczowe: dywidendy
oświadczenia
płatnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6. Pobór podatku-Pobór podatku przez płatnika
(podatek u źródła)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 2e
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych. Treść wniosku
    jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

X sp. z o.o. (dalej jako: „Wnioskodawca”, „Spółka”) ma siedzibę na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej oraz podlega w Rzeczypospolitej Polskiej obowiązkowi
    podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.
    Spółka wchodzi w skład międzynarodowej grupy kapitałowej, dostarczającej (...)
    Jedynym udziałowcem Wnioskodawcy jest A (dalej jako: „A”) z siedzibą w Niemczech.
    Spółka oraz A, wraz z innymi podmiotami z Grupy, uczestniczą w grupowym systemie cash
    pooling, w ramach którego Spółka wypłacała w 2025 r. należności z tytułu odsetek. Łączna
    kwota odsetek wypłaconych przez Spółkę w 2025 r. w ramach tego systemu przekroczyła
    w kwietniu 2025 r. 2 000 000 zł, czyli limit, o którym mowa w art. 26 ust. 2e ustawy o CIT.
    W stosunku do nadwyżki kwoty odsetek ponad 2 000 000 zł Spółka nie zastosowała
    żadnych preferencji w podatku u źródła, tzn. pobrała i odprowadziła zryczałtowany
    podatek dochodowy (dalej jako: „podatek u źródła”) obliczony z zastosowaniem stawki
    wynikającej z przepisów ustawy o CIT, czyli stawki 20%.
    Wnioskodawca planuje w drugiej połowie 2025 r. wypłacić na rzecz A należności z tytułu
    dywidendy. Spółka nie wypłaca na rzecz A żadnych innych należności objętych
    mechanizmem pay&refund.
    W celu uzyskania możliwości zastosowania zwolnienia z opodatkowania podatkiem u
    źródła na podstawie art. 22 ust. 4 ustawy o CIT w stosunku do pełnej kwoty należności z
    tytułu ww. dywidendy w dniu (...) 2025 r. Wnioskodawca złożył oświadczenie, o którym
    mowa w art. 26 ust. 7a ustawy o CIT (dalej jako: „oświadczenie WH-OSC”).
    Oświadczenie WH-OSC podpisał odpowiednio umocowany i upoważniony członek zarządu
    Spółki. W treści ww. oświadczenia, w poz. 25 i 26 Spółka zamieściła informację, że dotyczy
    ono przyszłej płatności z tytułu dywidendy pochodzącej z zysku za rok obrotowy 2024 oraz
    przeniesienia z kapitału zapasowego zysku osiągniętego w ubiegłych latach i wskazała
    przewidywaną kwotę dywidendy. W oświadczeniu nie zostały ujęte kwoty z tytułu
    wypłaconych w 2025 r. odsetek.
    Oświadczenie WH-OSC zostało złożone przez wyznaczoną osobę wchodzącą w skład
    wieloosobowego organu zarządzającego stosownie do art. 26 ust. 7b ustawy o CIT.
    Warunki do zastosowania zwolnienia z opodatkowania podatkiem u źródła ww.
    dywidendy na podstawie art. 22 ust. 4 ustawy o CIT będą spełnione, tj.:
    · Spółka (podmiot wypłacający dywidendę) posiada siedzibę na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej,
    · A (podmiot otrzymujący dywidendę) podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym
      od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, w Niemczech (czyli
      w innym niż Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej), co potwierdza aktualny
      na 2025 r. certyfikat rezydencji A uzyskany przez Spółkę,
    · A posiada bezpośrednio, jako właściciel, 100% udziałów w kapitale Spółki nieprzerwanie
      przez okres dwóch lat i posiadanie to wynika z tytułu własności,
    · A nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości
      swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania, co zostało potwierdzone
      stosownym oświadczeniem podpisanym przez osoby uprawnione do reprezentowania
      A,
    · polsko-niemiecka umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania zawiera klauzule o
      wymianie informacji pomiędzy organami obu państw (art. 27 umowy),
    · nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 22c ustawy o CIT.
    Dochowując należytej staranności Spółka dysponuje oświadczeniem A potwierdzającym,
    że A spełnia warunki do zastosowania powyższego zwolnienia oraz jest rzeczywistym
    właścicielem należności z tytułu dywidendy wypłacanych przez Spółkę.

    Powyższe informacje w zakresie zgromadzonych dokumentów i należytej staranności
    Spółki są podane jako elementy tła, dla zachowania kompletności stanu faktycznego.
    Natomiast przedmiotem wniosku nie jest ocena, czy planowana dywidenda spełnia
    warunki do zastosowania zwolnienia z podatku u źródła (w kontekście dokumentów i
    staranności), lecz jedynie upewnienie się, czy złożone w opisany w stanie faktycznym
    sposób oświadczenie WH-OSC uprawnia Wnioskodawcę do zastosowania art. 26 ust. 7a
    ustawy o CIT i tym samym zwolnienia z opodatkowania podatkiem u źródła pełnej kwoty
    należności z tytułu dywidendy (zob. pytanie poniżej).
    Rok podatkowy Spółki pokrywa się z rokiem kalendarzowym.

## Pytanie

Czy złożone w opisany w stanie faktycznym sposób oświadczenie WH-OSC uprawnia
    Wnioskodawcę do zastosowania art. 26 ust. 7a ustawy o CIT i tym samym zwolnienia z
    opodatkowania podatkiem u źródła w stosunku do pełnej kwoty należności z tytułu
    dywidendy, która zostanie wypłacona na rzecz A w 2025 r.?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, będzie on uprawniony do zastosowania zwolnienia z
    opodatkowania, o którym mowa w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT w stosunku do pełnej
    wysokości należności z tytułu dywidendy, która zostanie wypłacona na rzecz A w 2025 r.,
    ze względu na skuteczne złożenie oświadczenia WH-OSC w wymaganym w przepisach
    ustawy o CIT terminie.
    Zgodnie z art. 26 ust. 2e ustawy o CIT jeżeli łączna kwota należności wypłacanych z tytułów
    wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 ustawy o CIT na rzecz podmiotu
    powiązanego, przekroczyła w roku podatkowym obowiązującym u wypłacającego te
    należności łącznie kwotę 2 000 000 zł na rzecz tego samego podatnika, osoby prawne,
    jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące
    przedsiębiorcami są obowiązane jako płatnicy pobrać w dniu dokonania wypłaty
    zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat według stawki podatku określonej w
    art. 21 ust. 1 pkt 1 lub art. 22 ust. 1 ustawy o CIT od nadwyżki ponad kwotę 2 000 000 zł
    bez możliwości niepobrania podatku na podstawie właściwej umowy o unikaniu
    podwójnego opodatkowania, a także bez uwzględniania zwolnień lub stawek wynikających
    z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    Jak stanowi natomiast art. 26 ust. 2l ustawy o CIT, jeżeli nie można ustalić wysokości
    należności wypłaconych na rzecz tego samego podatnika, domniemywa się, że
    przekroczyła ona kwotę, o której mowa w art. 26 ust. 2e ustawy o CIT.
    W świetle art. 26 ust. 7a ustawy o CIT powyższego przepisu nie stosuje się jednak, jeżeli
    płatnik złożył oświadczenie, że:
    1) posiada dokumenty wymagane przez przepisy prawa podatkowego dla zastosowania
      stawki podatku albo zwolnienia lub niepobrania podatku, wynikających z przepisów
      szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania;
    2) po przeprowadzeniu weryfikacji, o której mowa powyżej, nie posiada wiedzy
      uzasadniającej przypuszczenie, że istnieją okoliczności wykluczające możliwość
      zastosowania stawki podatku albo zwolnienia lub niepobrania podatku, wynikających
      z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    Stosownie do art. 26 ust. 7c ustawy o CIT powyższe oświadczenie płatnik jest obowiązany
    złożyć do organu podatkowego nie później niż ostatniego dnia drugiego miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym doszło do przekroczenia kwoty określonej w art. 26
    ust. 2e ustawy o CIT, przy czym wykonanie tego obowiązku po dokonaniu wypłaty nie
    zwalnia płatnika z obowiązku dochowania należytej staranności przed jej dokonaniem.
    Jak stanowi natomiast art. 26 ust. 7f ustawy o CIT jeżeli płatnik złożył oświadczenie, o
    którym mowa w art. 26 ust. 7a ustawy o CIT, a następnie dokonuje na rzecz podatnika,

    którego dotyczyło to oświadczenie, dalszych wypłat należności z tytułów wymienionych w
    art. 21 ust. 1 pkt 1 lub art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, płatnik może nie stosować przepisu art.
    26 ust. 2e ustawy o CIT do ostatniego dnia roku podatkowego, w którym złożył to
    oświadczenie.
    Zgodnie z art. 26 ust. 7b powyższe oświadczenie składa kierownik jednostki w rozumieniu
    art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy o rachunkowości, a w przypadku gdy jednostką kieruje organ
    wieloosobowy - wyznaczona osoba wchodząca w skład tego organu, przy czym nie jest
    dopuszczalne złożenie tego oświadczenia przez pełnomocnika.
    Uwzględniając powyższe przepisy należy uznać, że aby oświadczenie WH-OSC było
    skuteczne, należy złożyć je nie później niż ostatniego dnia drugiego miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym doszło do przekroczenia kwoty określonej w art. 26
    ust. 2e ustawy o CIT, a osobą je składającą powinien być kierownik jednostki lub w
    przypadku organu wieloosobowego - wyznaczona osoba wchodząca w skład tego organu.
    Przenosząc powyższe na grunt sprawy będącej przedmiotem wniosku należy wskazać, że
    termin na złożenie oświadczenia WH-OSC został zachowany, a oświadczenie to zostało
    złożone przez osobę do tego uprawnioną.
    Jak opisano w stanie faktycznym, Spółka wypłacała w 2025 r. odsetki z tytułu uczestnictwa
    w systemie cash pooling, a kwota wypłaconych z tego tytułu odsetek przekroczyła limit 2
    000 000 zł w kwietniu 2025 r. Jednym z uczestników systemu jest A. Ze względu na
    specyfikę systemu cash pooling Spółka powzięła wątpliwości w odniesieniu do określenia,
    na rzecz którego podmiotu z grupy uczestniczącego w tym systemie wypłacane są
    konkretne kwoty odsetek, w tym jaka ich część została otrzymana przez A. W związku z
    tym, stosownie do art. 26 ust. 2l ustawy o CIT Spółka przyjęła, że łączna kwota należności
    wypłacanych przez Spółkę na rzecz A z tytułów wskazanych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art.
    22 ust. 1 przekroczyła limit 2 000 000 zł w kwietniu 2025 r., ponieważ w tym miesiącu
    łączna kwota odsetek zapłaconych w ramach systemu cash pooling przekroczyła ten próg.
    Tym samym termin na złożenie oświadczenia WH-OSC upływał w dniu 30 czerwca 2025 r. i
    Wnioskodawca tego terminu dochował.
    W tym kontekście należy zauważyć, że art. 26 ust. 7c ustawy o CIT przewiduje jeden termin
    na złożenie oświadczenia WH-OSC, którego bieg uzależniony jest od momentu, w którym
    doszło do przekroczenia kwoty określonej w art. 26 ust. 2e ustawy o CIT w stosunku do
    danego podatnika w danym roku, niezależnie od tego, jakiego rodzaju płatności wskazane
    w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 ustawy o CIT spowodowały przekroczenie tego
    limitu. Aby więc zastosować preferencję w podatku u źródła do pełnej kwoty należności z
    tytułu dywidendy, która zostanie wypłacona przez Spółkę jeszcze w 2025 r. na rzecz A, czyli
    podatnika, co do którego wcześniej (tj. przed wypłatą tej dywidendy), w związku z wypłatą
    należności odsetkowych, nastąpiło przekroczenie określonego w przepisach progu,
    konieczne jest złożenie oświadczenia WH-OSC przed dokonaniem płatności należności z
    tytułu dywidendy, w terminie, którego początek wyznaczył kwiecień (miesiąc, w którym
    kwota wypłaconych odsetek przekroczyła 2 000 000 zł).
    Wnioskodawca pragnie zauważyć, że przytoczone powyżej przepisy nie wykluczają
    możliwości złożenia oświadczenia WH-OSC w stosunku do należności, które dopiero będą
    wypłacone w danym roku. Wskazują jedynie, że złożenie tego oświadczenia nie może
    nastąpić później niż ostatniego dnia drugiego miesiąca następującego po miesiącu, w
    którym doszło do przekroczenia kwoty określonej w art. 26 ust. 2e ustawy o CIT.
    Możliwość złożenia oświadczenia WH-OSC przed wypłatą należności z tytułu dywidendy
    została potwierdzona przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej m.in. w interpretacji
    indywidualnej z dnia 23 czerwca 2023 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.291.2023.2.MR.
    Jak wskazano w stanie faktycznym, oświadczenie WH-OSC złożone przez Wnioskodawcę
    obejmuje swoim zakresem jedynie należności z tytułu dywidendy, która zostanie
    wypłacona w kolejnych miesiącach. W treści oświadczenia Spółka nie wskazała należności
    z tytułu odsetek wypłacanych w ramach systemu cash pooling, ponieważ na chwilę

    obecną Spółka nie zamierza stosować żadnych preferencji w podatku u źródła w stosunku
    do płatności z tego tytułu dokonywanych po złożeniu WH-OSC (będzie od nich pobierać i
    odprowadzać podatek u źródła obliczony z zastosowaniem stawki podstawowej w
    wysokości 20%), nie zastosowała też preferencji do odsetek wypłaconych po
    przekroczeniu przez nie progu 2 000 000 zł, a przed złożeniem WH-OSC.
    Zdaniem Wnioskodawcy, powyższa okoliczność pozostaje bez wpływu na skuteczność
    złożonego oświadczenia WH-OSC. Przepisy ustawy o CIT nie przewidują obowiązku
    wskazania w oświadczeniu WH-OSC wszystkich rodzajów płatności wypłacanych na rzecz
    danego podatnika, do których zastosowanie znajduje limit przewidziany w art. 26 ust. 2e
    ustawy o CIT. Co więcej, płatnik powinien dochować należytej staranności oceniając
    możliwość zastosowania preferencji w podatku u źródła w stosunku do każdego rodzaju
    płatności z osobna (indywidualnie), niewątpliwie nie jest więc zobowiązany do objęcia
    oświadczeniem WH-OSC wszystkich należności, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz
    art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, przekazywanych na rzecz danego podmiotu. Tym samym dla
    skuteczności oświadczenia WH-OSC nie powinna mieć znaczenia okoliczność, czy płatnik
    stosuje preferencyjne zasady opodatkowania podatkiem u źródła w stosunku do
    wszystkich płatności przekazywanych na rzecz danego podatnika, czy też nie.
    Jednocześnie, skoro ocena możliwości zastosowania preferencji powinna mieć miejsce
    odrębnie w stosunku do każdego typu płatności, zasadnym jest wykazanie w treści
    oświadczenia wyłącznie tego typu płatności, co do którego taka możliwość bezsprzecznie
    istnieje. W przeciwnym przypadku oświadczenie mogłoby zostać uznane za niezgodne z
    rzeczywistością.
    Ponadto stosownie do art. 26 ust. 7f ustawy o CIT złożenie oświadczenia WH-OSC pozwala
    na wyłączenie stosowania art. 26 ust. 2e ustawy o CIT również w stosunku do wypłat
    należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 lub art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, do
    których dojdzie po złożeniu oświadczenia, ale do ostatniego dnia roku podatkowego, w
    którym oświadczenie to zostało złożone. Tym samym w przypadku Spółki, skoro
    oświadczenie WH-OSC zostało złożone 30 czerwca 2025 r., uprawnienie do stosowania
    preferencji w podatku u źródła do pełnej wysokości należności z tytułu dywidendy objętej
    oświadczeniem WH-OSC dotyczy wszelkich płatności z tego tytułu, które zostaną
    przekazane w 2025 r.
    Uwzględniając powyższe należy uznać, że oświadczenie WH-OSC złożone przez
    Wnioskodawcę jest skuteczne i w związku z tym pozwala na zastosowanie zwolnienia z
    opodatkowania podatkiem u źródła, o którym mowa w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, w
    stosunku do pełnej kwoty należności z tytułu dywidendy, która zostanie wypłacona na
    rzecz A po dacie złożenia tego oświadczenia, ale jeszcze w 2025 r.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Zgodnie z art. 26 ust. 2e ustawy o CIT:
      Jeżeli łączna kwota należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1
      pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 na rzecz podmiotu powiązanego, przekroczyła w roku
      podatkowym obowiązującym u wypłacającego te należności łącznie kwotę 2 000 000
      zł na rzecz tego samego podatnika, osoby prawne, jednostki organizacyjne
      niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami są
      obowiązane jako płatnicy pobrać, z zastrzeżeniem ust. 2g, w dniu dokonania wypłaty

      zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat według stawki podatku określonej
      w art. 21 ust. 1 pkt 1 lub art. 22 ust. 1 od nadwyżki ponad kwotę 2 000 000 zł:
      1) z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e;
      2) bez możliwości niepobrania podatku na podstawie właściwej umowy o unikaniu
      podwójnego opodatkowania, a także bez uwzględniania zwolnień lub stawek
      wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego
      opodatkowania.
    Po przekroczeniu kwoty 2 000 000 zł płatnik dokonując wypłaty należności na rzecz
    nierezydenta jest zobowiązany zatem do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego
    od tych wypłat od nadwyżki ponad kwotę 2 000 000 zł bez możliwości niepobrania
    podatku na podstawie właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, a także
    bez uwzględniania zwolnień lub stawek wynikających z przepisów szczególnych lub umów
    o unikaniu podwójnego opodatkowania (art. 26 ust. 2e pkt 2 ustawy o CIT).
    Ustawodawca w regulacjach ustawy o CIT przewidział mechanizmy, dzięki którym nawet w
    sytuacji przekroczenia progu kwotowego obligującego do pobrania podatku u źródła
    (wypłaty w kwocie 2 000 000 zł na rzecz jednego podatnika w roku podatkowym), płatnik
    uprawniony jest do zastosowania preferencyjnego opodatkowania podatkiem u źródła w
    momencie wypłaty należności.
    W art. 26 ust. 7a ustawy o CIT wskazano bowiem:
      Przepisu ust. 2e nie stosuje się, jeżeli płatnik złożył oświadczenie, że:
      1) posiada dokumenty wymagane przez przepisy prawa podatkowego dla
      zastosowania stawki podatku albo zwolnienia lub niepobrania podatku, wynikających
      z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania;
      2) po przeprowadzeniu weryfikacji, o której mowa w ust. 1, nie posiada wiedzy
      uzasadniającej przypuszczenie, że istnieją okoliczności wykluczające możliwość
      zastosowania stawki podatku albo zwolnienia lub niepobrania podatku, wynikających
      z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    Zgodnie z art. 26 ust. 7b ustawy o CIT:
      Oświadczenie, o którym mowa w ust. 7a, składa kierownik jednostki w rozumieniu
      art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy o rachunkowości, a w przypadku gdy jednostką kieruje
      organ wieloosobowy - wyznaczona osoba wchodząca w skład tego organu, przy czym
      nie jest dopuszczalne złożenie tego oświadczenia przez pełnomocnika.
    Termin, w którym podatnik jest zobligowany do złożenia powyższego oświadczenia został
    wskazany w art. 26 ust. 7c powołanej ustawy:
      Oświadczenie, o którym mowa w ust. 7a, płatnik jest obowiązany złożyć do organu
      podatkowego wskazanego w art. 28b ust. 15, nie później niż ostatniego dnia
      drugiego miesiąca następującego po miesiącu, w którym doszło do przekroczenia
      kwoty określonej w ust. 2e, przy czym wykonanie tego obowiązku po dokonaniu
      wypłaty nie zwalnia płatnika z obowiązku dochowania należytej staranności przed jej
      dokonaniem.
    W związku z przywołanymi powyżej przepisami, w pierwszej kolejności należy wskazać na
    podstawową przesłankę, z wystąpieniem której możliwe jest stosowanie w stosunku do
    przychodów nierezydenta zwolnień podatkowych wynikających z art. 21 ust. 3 i art. 22 ust.
    4 ustawy o CIT lub preferencyjnych zasad opodatkowania tych przychodów wynikających z
    właściwej umowy UPO. Otóż taką podstawową przesłanką jest to, że na dzień
    dokonywania wypłaty przez płatnika na rzecz nierezydenta należności określonych w art.
    21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 tej ustawy, podatnik spełnia – określone w ustawie o CIT
    lub w umowie UPO - warunki do skorzystania z takiego zwolnienia lub preferencyjnego
    opodatkowania.

    Z opisu sprawy wynika że Spółka wypłaca w 2025 r. należności z tytułu odsetek z tytułu
    uczestnictwa w systemie cash pooling. Jednym z uczestników systemu jest A. Łączna
    kwota należności wypłacanych przez Spółkę w ramach systemu przekroczyła w kwietniu
    2025 r. limit 2 000 000 zł. W stosunku do nadwyżki kwoty odsetek ponad 2 000 000 zł
    Spółka odprowadziła zryczałtowany podatek dochodowy obliczony z zastosowaniem
    stawki wynikającej z przepisów ustawy o CIT, czyli stawki 20%. 30 czerwca 2025 r. - a więc
    w terminie określonym w art. 26 ust. 7c ustawy o CIT nie później niż ostatniego dnia
    drugiego miesiąca następującego po miesiącu, w którym doszło do przekroczenia kwoty
    określonej w ust. 2e - Spółka złożyła oświadczenie WH-OSC wskazane w art. 26 ust. 7a
    ustawy o CIT. W oświadczeniu złożonym 30 czerwca 2025 r. nie zostały ujęte kwoty z tytułu
    wypłaconych w 2025 r. odsetek a oświadczenie dotyczyło wypłaty przyszłej dywidendy,
    którą Spółka planuje wypłacić w drugiej połowie 2025 r. na rzecz podmiotu powiązanego A.
    Istota zagadnienia sprowadza się zatem do ustalenia, czy złożone przez Spółkę w dniu 30
    czerwca 2025 roku oświadczenie WH-OSC, w odniesieniu do przyszłej płatności z tytułu
    dywidendy, która zostanie wypłacona na rzecz jej jedynego udziałowca - A, uprawnia
    Państwa do zastosowania art. 26 ust. 7a ustawy o CIT i tym samym zwolnienia z
    opodatkowania podatkiem u źródła w stosunku do pełnej kwoty należności, z tytułu
    przyszłej dywidendy.
    Zauważyć należy, że bieg terminu na złożenie oświadczenia WH-OSC uzależniony jest od
    momentu, w którym doszło do przekroczenia kwoty określonej w art. 26 ust. 2e ustawy o
    CIT w stosunku do danego podatnika w danym roku, niezależnie od tego jakiego rodzaju
    płatności wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 ustawy o CIT spowodowały
    przekroczenie limitu (art. 26 ust. 7c ustawy o CIT).
    W celu zatem skutecznego skorzystania z preferencji, konieczne jest zidentyfikowanie
    momentu przekroczenia progu 2 000 000 zł, z tytułu płatności pasywnych na rzecz tego
    samego zagranicznego podatnika.
    Nie można zgodzić się z argumentacją Spółki, że ze względu na specyfikę systemu cash
    pooling nie można określić na rzecz którego podmiotu z grupy uczestniczącego w tym
    systemie wypłacane są konkretne kwoty odsetek i jaka ich część została otrzymana przez
    A. Istnieją bowiem określone mechanizmy pozwalające na ustalenie takich informacji. Nie
    można pominąć faktu, że uzyskanie informacji niezbędnych i koniecznych z punktu
    widzenia zgodnego z przepisami prawa podatkowego wypełniania obowiązków płatnika,
    powinno stanowić element organizacji umowy cash poolingu i umożliwić prawidłowe
    stosowanie przepisów podatkowych.
    Stanowisko takie potwierdza orzecznictwo sądowe np. wyrok WSA w Lublinie z 18 lutego
    2011 r., sygn. akt I SA/Lu 736/10:
      W tym względzie, za chybioną uznać należy argumentację spółki o braku wiedzy
      odnośnie rozdysponowywania środków przekazywanych na rachunek główny lidera
      oraz odnośnie uczestnika systemu, od którego będą pochodzić środki udostępniane
      jej na pokrycie salda ujemnego, zwłaszcza gdy podkreślić, że z treści wniosku wynika,
      iż pool lider - jako pośrednik - zobowiązany będzie do monitorowania sald na
      rachunkach uczestników systemu, kalkulacji wysokości transferów dokonywanych
      pomiędzy tymi rachunkami, kalkulacji należnych odsetek oraz realizacji obowiązków
      dokumentacyjno – informacyjnych. Uzyskiwanie więc niezbędnych i koniecznych
      informacji, istotnych z punktu widzenia prawidłowego opodatkowania wypłacanych
      odsetek, stanowi element organizacji planowanego przedsięwzięcia cash pooling i
      umożliwia prawidłowe stosowanie przepisów podatkowych.
    Podobnie też wskazano w wyroku WSA w Lublinie z 17 grudnia 2010 r., sygn. I SA/Lu 527
    /10:
      W ocenie Sądu również podnoszony przez Spółkę fakt trudności w zidentyfikowaniu
      podmiotów, które ostatecznie uzyskują wypłacone przez nią odsetki, nie może
      przesądzać o sposobie opodatkowania. Zważając na system funkcjonowania cash-

      poolingu stwierdzić należy, iż stosowne informacje w tym zakresie posiada Agent,
      który – zgodnie z opisem skarżącej Spółki - dokonuje monitorowania sald na
      rachunkach uczestników systemu i przekazania środków pomiędzy kontami
      poszczególnych uczestników i ma z tego tytułu wiedzę o podmiotach korzystających z
      nadwyżek i + wielkości przekazywanych kwot oraz który dokonuje naliczenia
      należnych odsetek od spółek korzystających z nadwyżek i pełni obowiązki
      dokumentacyjno – informacyjne.
    W przedstawionym zdarzeniu przyszłym ustalenie, w jakiej kwocie udziałowiec do którego
    spółka zamierza wypłacić dywidendę, był beneficjentem odsetek w systemie cash poolingu
    ma kluczowe znaczenie, albowiem limit 2 000 000 zł, mógł zostać przekroczony (w
    określonym momencie) w związku z wypłatą samych odsetek, a może mieć też miejsce
    sytuacja, że limit ten dopiero zostanie przekroczony w przypadku połączenia wypłaty
    odsetek z wypłatą dywidendy.
    Reasumując, skuteczność złożonego oświadczenia WH-OSC należy rozpatrywać nie tylko w
    zakresie planowanej wypłaty dywidendy, ale również w zakresie wypłaconych odsetek w
    systemie cash poolingu. Zatem złożone w czerwcu oświadczenie WH-OSC byłoby
    skuteczne jedynie w sytuacji gdyby kwota odsetek wypłaconych na rzecz A przekroczyła w
    kwietniu próg 2 000 000 zł. Okoliczność taka jednak nie wynika z opisu sprawy, tym
    samym Wnioskodawca nie był uprawniony do zastosowania art. 26 ust. 7a ustawy o CIT i
    tym samym zwolnienia z opodatkowania podatkiem u źródła w stosunku do pełnej kwoty
    należności z tytułu dywidendy, która zostanie wypłacona na rzecz A w 2025 r.
    Biorąc pod uwagę powyższe stanowisko Wnioskodawcy uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do przywołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej wskazać należy,
    że została ona wydana w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji
    wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia
    przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i muszą się Państwo
      zastosować do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.