Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.871.2025.2.ACZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-21
Teza: Umorzenie kwoty kredytu (wstąpienie w zobowiązania z tytułu
nabycia spadku i skorzystanie już z zaniechania).
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt bankowy
rozporządzenie
ugody
umorzenie
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 18 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem złożonym 23 października 2025 r. – w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W 2006 r. została zawarta umowa kredytu hipotecznego indeksowanego do waluty CHF z
    bankiem (...), obecnie (...), ul. (...), (...), na kwotę 176 200 zł.
    Kredyt został udzielony przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi
    państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania
    kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich
    podmiotów.
    Kredyt został przeznaczony na zakup mieszkania (...) przy ul. (...).
    Ze względu na brak zdolności kredytowej Pani siostry (A.A.) i jej męża (B.A.) Pani rodzice (C.
    D. i D.D.) zostali współkredytobiorcami. Zgodnie z zawartą umową kredytową wszyscy
    kredytobiorcy odpowiadają za spłatę kredytu solidarnie, a więc do pełnej wysokości.
    Kredyt samodzielnie spłacają Pani siostra i jej mąż.
    Zabezpieczenie kredytu stanowiła ustanowiona na ww. nieruchomości hipoteka.
    Po śmierci Pani ojca, C.D. w 2017 r., na podstawie notarialnego aktu poświadczenia
    dziedziczenia nabyła Pani udział w jego majątku, w tym w zobowiązaniach kredytowych, w
    wysokości 1/3 z udziału przypadającego Pani ojcu w kredycie.
    W chwili obecnej, Pani siostra prowadzi negocjacje z (...), których efektem ma być
    podpisana ugoda, w wyniku której część zobowiązania kredytowego ma zostać umorzona,
    jednocześnie (...) proponuje wypłatę w ramach ugody pewnej kwoty rekompensaty.
    Zgodnie z zapisem aneksu z 2007 r. do umowy z 2006 r. (o której mowa we wstępie)
    prawo do nieruchomości to odrębna własność lokalu mieszkalnego i przysługuje
    wyłącznie Pani siostrze oraz jej małżonkowi na zasadach wspólności ustawowej.
    W 2007 r. podpisała Pani umowę kredytową z bankiem (...) (obecnie (...)), która była
    zaciągnięta we frankach na własne cele mieszkaniowe. W 2023 r. podpisała Pani ugodę do
    swojej umowy z bankiem (...) (wcześniej (...)), dotyczącą rozliczenia kredytu we frankach,
    zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe.
    Ugoda związana była z umorzeniem części zobowiązania, ponieważ spełniła Pani wszystkie
    przesłanki określone przepisami prawa skorzystała Pani ze zwolnienia ustawowego na
    podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Pozostali współkredytobiorcy umowy podpisanej z bankiem (...), obecnie (...), nie korzystali
    wcześniej ze zwolnienia ustawowego na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z
    dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od
    niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na
    cele mieszkaniowe.
    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że zgodnie z treścią umowy z 2006 r. okres na jaki
    została zawarta umowa o kredyt wynosił 26 lat. Umowa o kredyt została zawarta przez B.
    A., A.A., C.D., D.D.
    Kredyt przeznaczony był na pokrycie kosztów budowy samodzielnego lokalu
    mieszkalnego, zwanego nieruchomością. Jest to kredyt hipoteczny zaciągnięty na cele
    mieszkaniowe. Kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej.
    Celem zaciągniętego kredytu jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego
    gospodarstwa domowego.
    Sporządzenie aktu poświadczenia dziedziczenia po Pani zmarłym ojcu nastąpiło (...) 2018 r.

    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy podpisała Pani aneks do umowy kredytowej, na
    podstawie którego nastąpiła zmiana dłużnika (przejęcie długu) z Pani ojca na Panią rzecz i
    /lub innych spadkobierców za zgodą banku? Jeżeli odpowiedź brzmi twierdząco, proszę
    wskazać kiedy (dokładną datę) oraz kto został zobowiązany do podpisania ww. aneksu?”,
    wskazała Pani, że aneks nie został przez Panią podpisany. W związku ze zgłoszeniem Pani
    siostry do banku informacji o śmierci ojca i przesłaniu kopii aktu dziedziczenia, bank
    przesłanym pismem z 25 listopada 2019 r. poinformował: „Spadkobiercy wskazani w akcie
    poświadczenia dziedziczenia z mocy prawa wstępują w prawa i obowiązki Kredytobiorcy”.
    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy stając się stroną umowy kredytowej po śmierci Pani
    ojca, wszyscy kredytobiorcy – w tym Pani – odpowiadają za spłatę kredytu hipotecznego
    solidarnie, a więc do pełnej wysokości?”, wskazała Pani, że zgodnie z prawem ponosi Pani
    solidarną odpowiedzialność za cały kredyt hipoteczny wraz z innymi spadkobiercami
    zmarłego – wszystkimi kredytobiorcami.
    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Kiedy (w którym roku) dojdzie do zawarcia ugody z
    bankiem oraz kto będzie stroną tej ugody?”, wskazała Pani, że ugoda może zostać
    podpisana do końca 2025 r. Zgodnie z przysłaną treścią propozycji: „Ugoda (...) została
    zawarta pomiędzy:
    1. X.X.,
    2. A.A.,
    3. B.A.,
    4. D.D.,
    zwanymi dalej w Ugodzie, zarówno razem jak i osobno także „klientem”.
    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy będzie Pani stroną ugody z bankiem jako
    współkredytobiorca?”, wskazała Pani, że zgodnie z proponowaną treścią ugody będzie
    Pani występować w charakterze klienta.
    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy w ugodzie z bankiem zostanie potwierdzone, że
    umowa kredytowa jest ważna, lecz strony zmieniają jej treść (umowa o kredyt nadal
    obowiązuje, ale zmienia się jej treść)?”, wskazała Pani, że w ugodzie z bankiem strony
    potwierdzają, że dotychczasowa umowa kredytowa jest ważna i obowiązuje, a ugoda
    jedynie zmienia jej treść lub skutki niektórych postanowień.
    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Jakie ustalenia w sprawie przewalutowania kredytu,
    umorzenia zobowiązania z tytułu kredytu, wypłaty przez bank konkretnych kwot (z jakiego
    tytułu?) na rzecz kogo i spłaty pozostałej należności wynikającej z kredytu będzie zawierała
    ugoda z bankiem dla poszczególnych kredytobiorców, w tym dla Pani?”, wskazała Pani, że
    bank w propozycji ugody wskazuje:
    „2. (...) Aktualne zadłużenie” na które składa się:
    a. kapitał kredytu pozostający do spłaty: 33.556,27 CHF,
    b. odsetki umowne od kapitału kredytu: 1,38 CHF,
    c. pozostałe odsetki, opłaty i koszty: 21,94 CHF. (...)
    3. Wartość Aktualnego zadłużenia w PLN, po przeliczeniu go według średniego kursu CHF
    Narodowego Banku Polskiego (...)” (ustalona będzie z dnia poprzedzającego dzień
    sporządzenia ugody).
    „Z dniem zawarcia ugody:
    a. Bank w całości zwalnia Klienta z długu (tj. umarza Aktualne zadłużenie klienta) oraz
    zrzeka się wszelkich dalej idących roszczeń wynikających z Umowy lub w związku z nią”.
    „W ramach pełnego i ostatecznego rozliczenia roszczeń stron wynikających z umowy lub w
    związku z nią, Bank zobowiązuje się do zapłaty na rzecz Klienta kwoty 28.119,98 PLN (...)”

    (kwota ma być przesłaną na wskazany jeden rachunek bankowy zgodnie z dyspozycją
    wypłaty środków stanowiącą załącznik do ugody).
    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Co będzie składało się na kwotę objętą ugodą – kwotę, w
    stosunku do której Pani jako kredytobiorca zostanie zwolniona z długu (kwotę umorzenia),
    tj. czy będzie to kwota kapitału, kwota odsetek skapitalizowanych, kwota tzw. odsetek
    karnych (odsetek od zadłużenia przeterminowanego) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez
    kredytobiorców było niezbędne do zawarcia umowy kredytu, z wyjątkiem kosztów usług
    dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń? Jeżeli w skład ww. kwoty będzie wchodziła
    kwota odsetek karnych (odsetek od zadłużenia przeterminowanego), to czy w zawartej
    umowie kredytu określone zostały jednoznacznie, wiążące dla stron umowy, zasady
    naliczenia takich odsetek? Proszę o udzielenie jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie,
    wybierając spośród wskazanych kwot”, wskazała Pani, że na kwotę objęto ugodą składać
    się będzie jedynie określone w ugodzie „Aktualne Zadłużenie”, tj.:
    a.  kapitał kredytu pozostający do spłaty: 33 556,27 CHF,
    b.  odsetki umowne od kapitału kredytu: 1,38 CHF,
    c.  pozostałe odsetki, opłaty i koszty: 21,94 CHF.
    Umorzenie przez bank zadłużenia z tytułu kredytu będzie dotyczyć wszystkich
    kredytobiorców, w tym również Pani i skutkować będzie wygaśnięciem zobowiązania
    wobec banku po stronie każdego z kredytobiorców, również Pani.
    Na pytanie Organu o treści cyt.: „W przypadku umorzenia części zobowiązania
    kredytowego proszę wskazać kto i kiedy, w związku z porozumieniem zawartym z
    bankiem, będzie zobowiązany do dokonania spłaty pozostałej części zadłużenia
    wynikającego z umowy o kredyt?”, wskazała Pani, że nie dotyczy – ugoda przewiduje
    całkowitą ustanie stosunku prawnego pomiędzy Klientem a bankiem.
    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy zaniechanie poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego w 2007 r., z którego
    skorzystała Pani w związku z zawarciem ugody w 2023 r., dotyczyło kredytu zaciągniętego
    na realizację innej inwestycji mieszkaniowej niż ta dotycząca umowy kredytu zaciągniętego
    w 2006 r.? Na jaki konkretnie cel mieszkaniowy został zaciągnięty przez Panią kredyt w
    2007 r. i jaki jest adres kredytowanej nieruchomości?”, wskazała Pani, że tak, podpisana
    przez Panią ugoda z 2023 r. dotyczyła innej nieruchomości. Kredyt z 2007 r. zaciągnięty
    został na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych, tj. zakup mieszkania, które
    znajduje się pod adresem: ul. (...), (...).

## Pytanie

Czy w związku z planowanym zawarciem ugody kredytowej z (...), dotyczącej kredytu
    hipotecznego zaciągniętego przez Pani siostrę i jej męża oraz Pani rodziców, w którym
    obecnie występuję Pani jako współkredytobiorca na skutek przyjęcia spadku po zmarłym
    ojcu, powstanie po Pani stronie przychód podatkowy z tytułu umorzenia części
    zobowiązania, biorąc pod uwagę, że:
    1.jedynym beneficjentem korzyści jakie wynikną z podpisania ugody będą Pani siostra
    wraz z mężem;
    2. nie ma Pani tytułu prawnego do lokalu;

    3. skorzystała Pani ze zwolnienia podatkowego przy innej ugodzie dotyczącej kredytu
    hipotecznego, na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe;
    4. pozostali współkredytobiorcy nie korzystali ze zwolnienia podatkowego na podstawie
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe;
    5. na podstawie notarialnego aktu poświadczenia dziedziczenia Pani udział w
    zobowiązaniach kredytowych, jest w wysokości 1/3 z udziału przypadającego Pani ojcu w
    kredycie, co stanowi 1/12 całości kredytu?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, nie osiągnie Pani przychodu podatkowego w związku z prawdopodobnym
    umorzeniem części kredytu przez (...). Przychód – 1/12 umorzenia przypadająca na Pani
    udział w kredycie, jaki mogłaby Pani osiągnąć jest tylko pozorny, ponieważ nie ma Pani
    tytułu prawnego do nieruchomości, nie osiągnęłaby Pani z tego tytułu żadnej korzyści
    majątkowej. Na skutek dziedziczenia weszła Pani tylko w zobowiązanie, które również jest
    pozorne, ponieważ biorąc pod uwagę obecną wartość nieruchomości, która obarczona
    jest hipoteką banku, jej wartość znacznie przekracza wartość zaciągniętego zobowiązania.
    Nie nabywa Pani prawa do wypłaty przez bank określonej kwoty z tytułu podpisanej ugody.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.

    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić, w każdej sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Wskazać również należy, że dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje
    potwierdzenie w orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w
    art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w
    prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia
    prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te
    wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne,
    to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej
    osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
    Źródła przychodów
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są: inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. O przychodzie podatkowym z innych źródeł
    będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści
    majątkowe.
    Umorzenie wierzytelności
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z opisu sprawy wynika, że w 2006 r. została zawarta umowa kredytu hipotecznego
    indeksowanego do waluty CHF na pokrycie kosztów budowy samodzielnego lokalu
    mieszkalnego. Umowa o kredyt została zawarta przez B.A., A.A., C.D. (Pani ojca), D.D. Po
    śmierci Pani ojca w 2017 r., na podstawie aktu poświadczenia z (...) 2018 r., nabyła Pani
    udział w jego majątku, w tym w zobowiązaniach kredytowych, w wysokości 1/3 z udziału
    przypadającego Pani ojcu w kredycie. Po śmierci Pani ojca aneks do umowy kredytu nie
    został przez Panią podpisany. W związku ze zgłoszeniem Pani siostry do banku informacji
    o śmierci ojca i przesłaniu kopii aktu dziedziczenia, bank przesłanym pismem
    poinformował, że spadkobiercy wskazani w akcie poświadczenia dziedziczenia z mocy
    prawa wstępują w prawa i obowiązki kredytobiorcy. Ponosi Pani solidarną
    odpowiedzialność za cały kredyt hipoteczny wraz z innymi spadkobiercami zmarłego –
    wszystkimi kredytobiorcami.
    Mając na uwadze powyższy opis wskazuję, że zgodnie z art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071):
      § 1. Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na
      jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
      § 2. Nie należą do spadku prawa i obowiązki zmarłego ściśle związane z jego osobą,
      jak również prawa, które z chwilą jego śmierci przechodzą na oznaczone osoby
      niezależnie od tego, czy są one spadkobiercami.
      § 3. Do długów spadkowych należą także koszty pogrzebu spadkodawcy w takim
      zakresie, w jakim pogrzeb ten odpowiada zwyczajom przyjętym w danym
      środowisku, koszty postępowania spadkowego, obowiązek zaspokojenia roszczeń o
      zachowek oraz obowiązek wykonania zapisów zwykłych i poleceń, jak również inne
      obowiązki przewidziane w przepisach księgi niniejszej.
    Stosownie do art. 924 ww. ustawy:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Natomiast w myśl art. 925 ww. ustawy:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Artykuł 1012 ustawy Kodeks cywilny określa natomiast, że:
      Spadkobierca może bądź przyjąć spadek bez ograniczenia odpowiedzialności za
      długi (przyjęcie proste), bądź przyjąć spadek z ograniczeniem tej odpowiedzialności
      (przyjęcie z dobrodziejstwem inwentarza), bądź też spadek odrzucić.
    Stosownie do art. 1025 § 1 ww. ustawy:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    W myśl art. 1030 ww. ustawy:
      Do chwili przyjęcia spadku spadkobierca ponosi odpowiedzialność za długi
      spadkowe tylko ze spadku. Od chwili przyjęcia spadku ponosi odpowiedzialność za te
      długi z całego swego majątku.
    Zgodnie natomiast z art. 1031 § 1 ww. ustawy:
      W razie prostego przyjęcia spadku spadkobierca ponosi odpowiedzialność za długi
      spadkowe bez ograniczenia.

    W przedstawionych przez Panią okolicznościach sprawy, zmiana dłużnika nastąpiła z mocy
    prawa, gdyż z chwilą otwarcia spadku – w drodze sukcesji – wstąpiła Pani we wszelkie
    prawa majątkowe spadkodawcy (Pani ojca) przysługujące mu w chwili śmierci.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmuje, powoduje,
    że zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy Kodeks
    cywilny:
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Istota zwolnienia z długu sprowadza się do tego, że skoro wierzytelność jest prawem
    wierzyciela, nie ma przeszkód, aby wierzyciel zrzekł się tego prawa, tj. by umorzył
    zobowiązanie bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Zwolnienie z długu należy do
    czynności prawnych rozporządzających, bowiem skutkuje ono wygaśnięciem
    zobowiązania. Samo zrzeczenie się wierzyciela aktem jednostronnym nie wystarcza do
    zwolnienia z długu.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, zawartego układu, czy poprzez oświadczenie, umowę). Wierzytelność
    będzie umorzona wówczas, gdy wierzyciel uzyska wiadomość od dłużnika, że przyjął on
    (dłużnik) zwolnienie z długu.
    Konsekwencją rozporządzeniowego charakteru umowy o zwolnienie z długu jest
    przysporzenie po stronie dłużnika, które następuje przez zmniejszenie pasywów jego
    majątku. Skoro zatem dłużnik godzi się na zawarcie zwolnienia z długu to osiąga on
    przychód, bowiem uzyskuje on przysporzenie. Otrzymanie kredytu i jego spłata na
    warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po
    stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu,
    jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie
    majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Wobec tego na skuteczne zwolnienie z długu, w myśl art. 508 Kodeksu cywilnego, składają
    się dwa elementy:
    1) oświadczenie woli wierzyciela o umorzeniu zobowiązania,
    2) akceptacja tego oświadczenia przez dłużnika.
    Przy czym wskazuje się, że zwolnienie z długu może odnosić się do wierzytelności
    istniejących. Dopuszczalne jest także zwolnienie z długu przyszłego.
    Z art. 373 ww. ustawy Kodeks cywilny wynika również, że:
      Zwolnienie z długu lub zrzeczenie się solidarności przez wierzyciela względem
      jednego z dłużników solidarnych nie ma skutku względem współdłużników.
    Z zacytowanych przepisów wynika, że w przypadku zobowiązań solidarnych zwolnienie z
    długu jednego z dłużników nie powoduje wygaśnięcia zobowiązania. Zwolnienie z długu
    lub zrzeczenie się solidarności przez wierzyciela względem jednego z dłużników
    solidarnych nie ma więc skutku względem współdłużników. Regulacja ta oznacza, że mimo
    iż zwolnienie z długu lub zrzeczenie się solidarności odnoszą skutek wobec dłużnika,
    którego dotyczą, współdłużnicy ponoszą nadal solidarną odpowiedzialność wobec
    wierzyciela za cały dług, a dłużnik zwolniony z długu lub wobec którego wierzyciel zrzekł
    się solidarności jest nadal zobowiązany do pokrycia przypadającego nań udziału w długu
    wobec współdłużnika, który spełnił świadczenie. Z powyższego wynika więc, że
    zobowiązanie solidarne trwa nadal, z tą tylko różnicą, że wierzyciel nie może domagać się
    jego wykonania od podmiotu, który został z tego zobowiązania zwolniony. Nie oznacza to

    jednak, że zobowiązanie takie nie może zostać wykonane. Stosunek zobowiązaniowy trwa
    bowiem nadal.
    Wobec powyższego, gdy zwolnienie z długu dotyczy wszystkich współkredytobiorców i
    skutkuje wygaśnięciem zobowiązania wobec banku w całości po stronie każdego ze
    współkredytobiorów odpowiadających solidarnie za dług, w tym współkredytobiorcy, który
    nie nabywa przedmiotu kredytowania, dochodzi do uzyskania korzyści majątkowej, gdyż
    zostaje on zwolniony z obowiązku zapłaty wynikającego z umowy kredytowej
    zobowiązania, przez co nie dochodzi do uszczuplenia jego majątku.
    W konsekwencji należy stwierdzić, że również współkredytobiorca, który nie nabywa
    przedmiotu kredytowania, uzyskuje przychód kwalifikowany do innych źródeł, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Bez znaczenia przy tym dla powstania przychodu z tytułu umorzenia wierzytelności
    kredytowej pozostaje fakt, że obecnie wartość kredytowanej nieruchomości (lokalu
    mieszkalnego) znacznie przekracza wartość zaciągniętego zobowiązania. W sytuacji, gdy
    bank dokona umorzenia Pani zadłużenia z tytułu kredytu, po Pani stronie jako dłużnika
    wystąpi realna korzyść majątkowa, ponieważ zmniejszy się Pani zobowiązanie wynikające
    z umowy kredytowej, które musiałaby Pani uregulować, gdyby nie fakt umorzenia. Dzięki
    umorzeniu Pani majątek nie ulegnie uszczupleniu, choć zmniejszone zostanie Pani
    zobowiązanie wobec banku.
    Tym samym, wartość umorzonych Pani kwot wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego,
    na podstawie ugody z bankiem, którą zawrze Pani w 2025 r., będzie stanowić przychód w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu
    nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w
    zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy.
    Poprawność powyższego stanowiska potwierdza wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 18 maja 2012 r., sygn. akt II FSK 2633/10, w którym Sąd wskazał, że:
      (...) gdy dochodzi do umorzenia wierzytelności przez kredytodawcę nie jest istotne,
      czy u podstaw uzyskanego nieodpłatnego świadczenia leży umowa o zwolnienie z
      długu, czy też decyzja wierzyciela o rezygnacji z dochodzenia należności. Zasadnicze
      znaczenie ma bowiem to, że w następstwie takich zdarzeń dłużnik zostaje zwolniony
      z obowiązku spłaty zadłużenia. Po jego stronie powstaje tym samym przychód
      stanowiący równowartość umorzonej kwoty zobowiązania, którego nie musi już
      świadczyć na rzecz wierzyciela. Faktyczna rezygnacja wierzyciela z dochodzenia
      należności prowadzi więc do powstania przychodu, podobnie jak w przypadku
      zawarcia umowy o zwolnienie z długu, albowiem w każdym z tych przypadków po
      stronie dłużnika ustaje obowiązek spełnia świadczenia. Należy bowiem zauważyć, że
      pojęcie „nieodpłatnego świadczenia” obejmuje wszystkie zjawiska gospodarcze i
      zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego
      podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których
      skutkiem jest nieodpłatne, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny
      wymiar finansowy.
    Zaniechanie poboru podatku
    Prawodawca przewidział przy tym szczególne rozwiązanie dla określonych sytuacji
    umorzeń kredytów mieszkaniowych. Umożliwił zaniechanie poboru podatku od dochodów
    z tytułu takich umorzeń – na zasadach, które określa rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od
    niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na
    cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.) w aktualnie obowiązującym
    brzmieniu zmienionym rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2024 r. (Dz.
    U. 2024 poz. 1912).

    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:
    1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
    1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
      przypadku gdy:
    a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej,
      a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty
      mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
      mieszkaniowej, oraz
    b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
      zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
      mieszkaniowej;
    2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
      udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego
      do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania
      ujemnego oprocentowania.
    2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
    1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
    2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
    3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy
      kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności
      ubezpieczeń.
    3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
      określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 z późn. zm.),
      zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu
      kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
      zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do
      całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub
      gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego.
    5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
      inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
    1) jednego gospodarstwa domowego albo
    2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
      mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
      fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
      podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
      podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
    6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
      gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
      albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
      osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
    7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie

      osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
      zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Stosownie do § 4a tego rozporządzenia:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, w przypadku pożyczek, o których mowa w §
      3 ust. 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia
      2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia:
    1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
    1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
      podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
      uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
      zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
    2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
      nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
      prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale
      w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
      lub udziale w takim prawie, oraz
    3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca
      1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    2. Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki określone
      w ust. 1.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
    a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
      takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
    c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
      lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
      prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
      przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego

      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Wobec powyższego, ww. zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do
    umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na
    cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia
    2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych
    ustaw, w przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej
    inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego –
    gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
    mieszkaniowej oraz w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu
    mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż
    określona w lit. a) inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. rozporządzenia).
    Pani skutki podatkowe z tytułu planowanego umorzenia wierzytelności
    W opisie sprawy wskazała Pani, że skorzystała już Pani z zaniechania poboru podatku
    dochodowego w związku z zawarciem w 2023 r. ugody z bankiem dotyczącej rozliczenia
    kredytu we frankach zaciągniętego w 2007 r. na własne cele mieszkaniowe – zakup
    mieszkania w (...), w ramach której doszło do umorzenia Pani części zobowiązania.
    Wobec powyższego, skoro – jak wynika z opisu sprawy – skorzystała Pani już wcześniej z
    zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonej wierzytelności na podstawie zawartej w
    2023 r. ugody z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego w 2007 r. na zakup
    mieszkania w (...) – a więc kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż
    będącej przedmiotem umowy z 2006 r. inwestycji mieszkaniowej, to nie będzie mogła Pani
    ponownie skorzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na
    podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, w związku z
    planowanym zawarciem ugody dotyczącej umorzenia kredytu mieszkaniowego
    zaciągniętego w 2006 r. Nie będzie Pani bowiem spełniała przesłanki, o której mowa w § 1
    ust. 1 pkt 1 lit. b ww. rozporządzenia i nie ma przy tym znaczenia, że pozostali
    kredytobiorcy nie korzystali w przeszłości z zaniechania poboru podatku dochodowego.
    Mając na względzie powołane wyżej przepisy oraz treść wniosku stwierdzam, że kwota
    wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego zaciągniętego w 2006 r., która zostanie Pani
    umorzona przez bank w 2025 r. będzie stanowić – wbrew Pani stanowisku – dla Pani
    przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    z tytułu nieodpłatnych świadczeń klasyfikowanym do źródła, o którym mowa w art. 10 ust.
    1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie skoro – jak wynika z treści wniosku –
    skorzystała Pani wcześniej z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż
    przedmiotowa inwestycja, to umorzona kwota zaciągniętego kredytu nie będzie korzystać
    z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.
    Ponadto, wskazuję, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani. Nie wywołuje skutków
    prawnych dla innych osób (np. pozostałych kredytobiorców).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.