Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.569.2025.1.AN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-02
Teza: Sposób wykazania powstałych różnic kursowych odpowiednio
w przychodach i kosztach podatkowych, art. 15 ust. 2; 2a
ustawy o CIT.
Słowa kluczowe: działalność-działalność opodatkowana
działalność-działalność zwolniona z opodatkowania
różnica-różnice kursowe-dodatnie różnice kursowe
różnica-różnice kursowe-metoda rachunkowa ustalania
różnic kursowych
różnica-różnice kursowe-ujemne różnice kursowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Ewidencja rachunkowa-Ustalenie dochodu/straty na
podstawie ewidencji rachunkowej
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Proporcjonalne
przypisywanie kosztów do źródła przychodów
1
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 2a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 34

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowy od osób prawnych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 września 2025 r., wpłynął Państwa wniosek z 10 września 2025 r., o wydanie
    interpretacji indywidualnej w zakresie ustalenia, czy:
    a) Spółka, rozliczając Różnice kursowe w oparciu o tzw. metodę rachunkową (tj. zgodnie z
    art. 9b ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT), powinna wykazywać w kosztach uzyskania
    przychodów albo w przychodach podatkowych - odpowiednio - nadwyżkę ujemnych
    Różnic kursowych nad dodatnimi albo nadwyżkę dodatnich Różnic kursowych nad
    ujemnymi, wykazaną za dany okres w księgach rachunkowych (tzw. ujęcie per saldo);
    b) tak ustalona wartość, stanowiąca nadwyżkę ujemnych albo dodatnich Różnic
    kursowych danego okresu, stanowić będzie odpowiednio:
    - w przypadku wystąpienia w danym okresie nadwyżki ujemnych Różnic kursowych nad
      dodatnimi: tzw. koszt wspólny Działalności zwolnionej i Działalności opodatkowanej,
      mający wpływ na wynik osiągany w ramach wskazanych rodzajów działalności,
      zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 15 ust. 2 w zw. z art. 15 ust. 2a ustawy o CIT;
    - w przypadku wystąpienia w danym okresie nadwyżki dodatnich Różnic kursowych nad
      ujemnymi: przychód podatkowy, podlegający w całości opodatkowaniu podatkiem
      dochodowym od osób prawnych, tj. ujmowany w wyniku Działalności opodatkowanej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Spółka sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca lub „Spółka”), z siedzibą w (...) operuje w ramach
    (...) (dalej: „Grupa”). Spółka została utworzona w związku z (...), w tym (...) X sp. z o.o. (dalej:
    Spółka X) - umowa Spółki została zawarta w (...) r., natomiast wpis do Krajowego Rejestru
    Sądowego nastąpił w (...) r.(miesiąc później). W wyniku ww. działań wydzielono działalność
    skoncentrowaną na (...) - stanowiącą zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu
    stosownych przepisów - i przyporządkowano ją do Wnioskodawcy. Należy zauważyć, iż
    podwyższenie kapitału zakładowego Spółki w Krajowym Rejestrze Sądowym (KRS)
    nastąpiło w (...) r.
    Jak zasygnalizowano powyżej, Wnioskodawca rozwija i prowadzi produkcję (...). Spółka
    prowadzi działalność gospodarczą na terenie (...) Specjalnej Strefy Ekonomicznej (dalej:
    „SSE”) na podstawie następujących instrumentów wsparcia, uprawniających do
    korzystania ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a ustawy z
    dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
    - Zezwolenie nr (...) z (...) r., zmienione następnie Decyzją (...) z (...) r., dalej: „Zezwolenie nr
    1”);
    - Decyzja (...) nr (...) z (...) r. (dalej: „Decyzja nr 1”, dalej łącznie jako: „Instrumenty wsparcia”).
    Uwzględniając powyższe, należy zauważyć, iż Spółka w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej osiąga i będzie osiągać zarówno dochody podlegające przedmiotowym
    zwolnieniom z opodatkowania w związku z posiadanymi Instrumentami wsparcia (dalej:

    „Działalność zwolniona”), jak i dochody podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych
    (dalej: „Działalność opodatkowana”). Co więcej, Spółka nie wyklucza pozyskania w
    przyszłości kolejnych instrumentów wsparcia.
    W ramach całokształtu prowadzonej działalności gospodarczej (tj. zarówno Działalności
    zwolnionej, jak i Działalności opodatkowanej), Spółka dokonuje i będzie dokonywać
    rozliczeń w walutach obcych, w efekcie czego dochodzi i dochodzić będzie do powstania
    różnic kursowych. Różnice kursowe powstają i będą powstawać w szczególności w związku
    z regulowaniem należności Spółki i spłatą zobowiązań, w związku z ruchami na koncie
    walutowym (różnice kursowe od środków własnych), a także w związku z transakcjami
    zabezpieczającymi kursy walut - tym samym, należy zauważyć, iż różnice te powstają i
    mogą powstawać z różnych tytułów, w tym wykazują i będą wykazywać związek z
    całokształtem działalności Wnioskodawcy, tj. zarówno z Działalnością zwolnioną, jak i
    Działalnością opodatkowaną (dalej: „Różnice kursowe”).
    Spółka wybrała metodę ustalania różnic kursowych, o której mowa w art. 9b ust. 1 pkt 2
    ustawy o CIT, tj. w oparciu o przepisy o rachunkowości, w tym przepisy ustawy z dnia 29
    września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120, dalej: „UoR”) (tzw. metoda
    rachunkowa).
    Końcowo, Spółka wskazuje, iż w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie osiąga
    przychodów podatkowych ani nie ponosi kosztów uzyskania przychodów z zysków
    kapitałowych, a także nadmienić, iż rok podatkowy Spółki jest zgodny z rokiem
    kalendarzowym (tj. trwa od stycznia do grudnia).
    Wnioskodawca również zaznacza, iż przedmiot niniejszego wniosku o wydanie
    interpretacji indywidualnej prawa podatkowego nie obejmuje kwestii związanych z
    prawidłowością ujęcia Różnic kursowych z perspektywy przepisów o rachunkowości, w
    tym regulacji UoR.
    Pytania
    1. Czy Spółka, rozliczając Różnice kursowe w oparciu o tzw. metodę rachunkową (tj.
    zgodnie z art. 9b ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT), powinna wykazywać w kosztach uzyskania
    przychodów albo w przychodach podatkowych - odpowiednio - nadwyżkę ujemnych
    Różnic kursowych nad dodatnimi albo nadwyżkę dodatnich Różnic kursowych nad
    ujemnymi, wykazaną za dany okres w księgach rachunkowych (tzw. ujęcie per saldo)?
    2. Czy tak ustalona wartość, stanowiąca nadwyżkę ujemnych albo dodatnich Różnic
    kursowych danego okresu, stanowić będzie odpowiednio:
      - w przypadku wystąpienia w danym okresie nadwyżki ujemnych Różnic kursowych nad
      dodatnimi: tzw. koszt wspólny Działalności zwolnionej i Działalności opodatkowanej,
      mający wpływ na wynik osiągany w ramach wskazanych rodzajów działalności,
      zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 15 ust. 2 w zw. z art. 15 ust. 2a ustawy o CIT;
      - w przypadku wystąpienia w danym okresie nadwyżki dodatnich Różnic kursowych nad
      ujemnymi: przychód podatkowy, podlegający w całości opodatkowaniu podatkiem
      dochodowym od osób prawnych, tj. ujmowany w wyniku Działalności
      opodatkowanej?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka rozliczając Różnice kursowe w oparciu o tzw. metodę
    rachunkową (tj. zgodnie z art. 9b ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT), powinna wykazywać w
    kosztach uzyskania przychodów albo w przychodach podatkowych - odpowiednio -
    nadwyżkę ujemnych Różnic kursowych nad dodatnimi albo nadwyżkę dodatnich Różnic
    kursowych nad ujemnymi, wykazaną za dany okres w księgach rachunkowych (tzw. ujęcie
    per saldo).

    Ad. 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, tak ustalona wartość, stanowiąca nadwyżkę ujemnych albo
    dodatnich Różnic kursowych danego okresu, stanowić będzie odpowiednio:
    - w przypadku wystąpienia w danym okresie nadwyżki ujemnych Różnic kursowych nad
    dodatnimi: tzw. koszt wspólny Działalności zwolnionej i Działalności opodatkowanej,
    mający wpływ na wyniki osiągane w ramach rodzajów działalności, zgodnie z zasadami
    wynikającymi z art. 15 ust. 2 w zw. z art. 15 ust. 2a ustawy o CIT;
    - w przypadku wystąpienia w danym okresie nadwyżki dodatnich Różnic kursowych nad
    ujemnymi: przychód podlegający w całości opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób prawnych, tj. ujmowany w wyniku Działalności opodatkowanej.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie Pytania nr 1.
    Zgodnie z art. 9b ust. 1 ustawy CIT, podatnicy ustalają różnice kursowe na podstawie:
    1) art. 15a, albo
    2) przepisów o rachunkowości, pod warunkiem, że w okresie, o którym mowa w ust. 3,
    sporządzane przez podatników sprawozdania finansowe będą badane przez firmy
    audytorskie.
    Zgodnie natomiast z ust. 2 powołanej regulacji: „Podatnicy, którzy wybrali metodę, o
    której mowa w ust. 1 pkt 2, zaliczają odpowiednio do przychodów lub kosztów uzyskania
    przychodów ujęte w księgach rachunkowych różnice kursowe z tytułu transakcji
    walutowych i wynikające z dokonanej wyceny składników aktywów i pasywów wyrażonych
    w walucie obcej, a także wyceny pozabilansowych pozycji w walutach obcych. Wycena ta
    dla celów podatkowych powinna być dokonywana na ostatni dzień każdego miesiąca i na
    ostatni dzień roku podatkowego lub na ostatni dzień kwartału i na ostatni dzień roku
    podatkowego albo tylko na ostatni dzień roku podatkowego, z tym że wybrany termin
    wyceny musi być stosowany przez pełny rok podatkowy i nie może być zmieniany”.
    Metoda rachunkowa ustalania różnic kursowych, o której mowa w treści wyżej
    powołanych regulacji, polega na odpowiednim włączeniu do przychodów lub kosztów
    uzyskania przychodów zarówno zrealizowanych oraz niezrealizowanych różnic kursowych,
    a także różnic z wyceny pozycji pozabilansowych. W konsekwencji, podatnik stosujący
    analizowaną metodę, zalicza odpowiednio do przychodów podatkowych lub kosztów
    uzyskania przychodów ujęte w księgach rachunkowych różnice kursowe z tytułu transakcji
    walutowych i wynikające z dokonanej wyceny składników aktywów i pasywów wyrażonych
    w walucie obcej.
    Należy przy tym podkreślić, iż przepis art. 9b ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, wyraźnie odsyła w
    związku z wyborem tzw. metody rachunkowej ustalania różnic kursowych do stosowania
    przepisów o rachunkowości. Tym samym, podatnik decydując się na bilansową metodę
    ustalania różnic kursowych zobowiązany jest ustalać różnice kursowe stosując przepisy o
    rachunkowości, tj. przepisy UoR.
    Bezpośrednią konsekwencją odesłania do przepisów o rachunkowości w przypadku
    wyboru tzw. metody rachunkowej ustalania różnic kursowych jest konieczność
    analogicznego prezentowania różnic kursowych dla celów podatkowych, jak dla celów
    rachunkowych, a zatem zgodnie z zasadami wynikającymi z przepisów UoR w tym
    zakresie. W rezultacie, w przypadku, gdy zgodnie z przepisami UoR, różnice kursowe
    powinny być wykazane, to będą one wpływać na wynik podatkowy podatnika - nawet,
    jeżeli nie są one uznawane za różnice kursowe na gruncie przepisów podatkowych.
    Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, Spółka - w związku z przyjęciem
    metody rachunkowej - powinna stosować przepisy o rachunkowości (przepisy UoR) w
    zakresie zasad określenia różnic kursowych dla celów podatkowych.

    Zgodnie z art. 30 ust. 4 UoR, różnice kursowe dotyczące inwestycji długoterminowych
    wyrażonych w walutach obcych, powstałe na dzień ich wyceny, rozlicza się w sposób
    określony w art. 35 ust. 2 i 4. Różnice kursowe, z zastrzeżeniem ust. 5-7, dotyczące
    pozostałych aktywów i pasywów wyrażonych w walutach obcych, powstałe na dzień ich
    wyceny oraz przy zapłacie należności i zobowiązań w walutach obcych, jak również
    sprzedaży walut, zalicza się odpowiednio do przychodów lub kosztów finansowych, a w
    uzasadnionych przypadkach - do kosztu wytworzenia produktów lub ceny nabycia
    towarów, a także ceny nabycia lub kosztu wytworzenia środków trwałych, środków
    trwałych w budowie lub wartości niematerialnych i prawnych.
    Stosownie natomiast do art. 42 ust. 3 UoR, wynik operacji finansowych stanowi różnicę
    między przychodami finansowymi, w szczególności z tytułu dywidend (udziałów w
    zyskach), odsetek, zysków ze zbycia oraz aktualizacji wartości inwestycji innych niż
    wymienione w art. 28 ust. 1 pkt 1a, nadwyżki dodatnich różnic kursowych nad ujemnymi,
    a kosztami finansowymi, w szczególności z tytułu odsetek, strat ze zbycia oraz aktualizacji
    wartości inwestycji innych niż wymienione w art. 28 ust. 1 pkt 1a, nadwyżki ujemnych
    różnic kursowych nad dodatnimi, z wyjątkiem odsetek, prowizji, dodatnich i ujemnych
    różnic kursowych, o których mowa w art. 28 ust. 4 i ust. 8 pkt 2.
    Powołane wyżej regulacje wprowadzają tzw. wynikowe rozliczanie różnic kursowych, a tym
    samym różnice kursowe rozliczone wynikowo (dodatnie i ujemne, zrealizowane i
    niezrealizowane) wpływają na podstawie przepisu art. 42 ust. 3 UoR na rachunek zysków i
    strat. W świetle ww. regulacji, w stosunku do różnic kursowych ujmowanych w wyniku
    finansowym obowiązuje zasada kompensaty pozycji, a zatem prezentuje się je w rachunku
    zysków i strat per saldo po dokonaniu kompensaty ogółu uprzednio ustalonych dodatnich
    i ujemnych różnic kursowych właściwych dla danego okresu - nadwyżkę ujemnych różnic
    kursowych nad dodatnimi ujmuje się w kosztach finansowych, natomiast nadwyżkę
    dodatnich różnic kursowych nad ujemnymi wykazuje się jako przychód finansowy.
    Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, Spółka stosując tzw. metodę
    rachunkową (zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy CIT), powinna rozpoznawać Różnice
    kursowe dla celów podatkowych poprzez wykazanie nadwyżki dodatnich albo ujemnych
    Różnic kursowych danego okresu, ujętej w księgach rachunkowych (tzw. ujęcie per saldo).
    Tym samym, Spółka nie ma obowiązku ujmowania dla celów podatkowych oddzielnie
    przychodów podatkowych (dodatnie Różnice kursowe) i kosztów uzyskania przychodów
    (ujemne Różnice kursowe).
    Wyżej zaprezentowane stanowisko Spółki znajduje swoje potwierdzenie m.in. w
    następujących interpretacjach indywidualnych prawa podatkowego, wydanych w
    analogicznych stanach faktycznych i zdarzeniach przyszłych:
    - interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”) z dnia
    6 lutego 2024 r. o sygn. 0111-KDIB1-3.4010.734.2023.1. PC - pozyskana przez Spółkę X
    przed dniem przeprowadzenia reorganizacji - w treści której Organ potwierdził
    prawidłowość stanowiska, zgodnie z którym: „Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy,
    Spółka rozliczając Różnice kursowe w oparciu o tzw. metodę rachunkową (tj. zgodnie z
    art. 9b ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT), powinna wykazywać w kosztach uzyskania
    przychodów albo w przychodach podatkowych - odpowiednio - nadwyżkę ujemnych
    Różnic kursowych nad dodatnimi albo nadwyżkę dodatnich Różnic kursowych nad
    ujemnymi, wykazaną za dany okres w księgach rachunkowych (tzw. ujęcie per saldo)”,
    - interpretacja indywidualna DKIS z dnia 10 kwietnia 2025 r. o sygn. 0111-KDIB1-
    3.4010.153.2025.1.MBD, w ramach której Organ odstąpił od uzasadnienia zgadzając się
    w pełni ze stanowiskiem przedstawionym przez wnioskodawcę: „Reasumując,
    wykorzystanie wskazanej metody rachunkowej obliguje Spółkę do stosowania w
    zakresie zasad określenia różnic kursowych dla celów podatkowych wyłącznie

    przepisów UoR, a zatem pozwala na ujmowanie różnic kursowych dla celów
    podatkowych poprzez wykazanie jedynie nadwyżki dodatnich lub ujemnych różnic
    kursowych danego okresu, ujętej w księgach rachunkowych (tzw. ujęcie per saldo)”,
    - interpretacja indywidualna DKIS z dnia 5 czerwca 2024 r. o sygn. 0111-KDIB1-
    3.4010.228.2024.1.MBD, w treści której Organ potwierdził prawidłowość następującego
    stanowiska: „Mając na uwadze powyższe, w ocenie Spółki, Spółka stosując, na mocy art.
    9b ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, tzw. rachunkową metodę ustalania różnic kursowych,
    powinna rozpoznawać różnice kursowe dla celów podatkowych poprzez wykazanie
    nadwyżki dodatnich lub ujemnych różnic kursowych danego okresu, ujętej w księgach
    rachunkowych (tzw. ujęcie per saldo). Tym samym, Spółka nie ma obowiązku
    ujmowania w tym zakresie dla celów podatkowych oddzielnie przychodów (dodatnie
    różnice kursowe) i kosztów (ujemne różnice kursowe)”,
    - interpretacja indywidualna DKIS z dnia 25 kwietnia 2024 r. o sygn. 0111-KDIB1-
    3.4010.103.2024.1.DW, w treści której Organ wskazał, co następuje: „Skoro
    ustawodawca uregulował zasadę zaliczania do przychodów lub kosztów podatkowych
    różnic kursowych ustalanych według metody rachunkowej, to metodologia obliczania
    tych różnic kursowych nie może być modyfikowana przez inne regulacje podatkowe,
    wynikające z art. 12-16 ustawy. Oznacza to, że ustalane zgodnie z UoR różnice kursowe,
    powinny być uwzględniane jako przychody lub koszty uzyskania przychodów w
    rachunku podatkowym. Zakładając zatem, że przepisy UoR zezwalają na rozliczanie
    różnic kursowych w proponowany przez Państwa sposób, tj. „per saldo”, powstające
    zarówno w ramach realizowanych transakcji gospodarczych jak i na własnych środkach
    różnice kursowe bilansowe stanowią również różnice podatkowe i dlatego powinny być
    uwzględniane w dokonywanych przez Spółkę rozliczeniach z tytułu podatku CIT”,
    - interpretacja indywidualna DKIS z dnia 2 października 202 3 r. o sygn. 0111-KDIB1-
    3.4010.532.2023.1.JG, w treści której Organ w pełni zgodził się ze stanowiskiem
    wnioskodawcy, odstępując jednocześnie od uzasadnienia: „Mając na uwadze powyższe,
    w ocenie Wnioskodawcy, Spółka stosując, na mocy art. 9b ust. 1 pkt 2 ustawy CIT, tzw.
    rachunkową metodę ustalania różnic kursowych, powinna rozpoznawać różnice
    kursowe dla celów podatkowych poprzez wykazanie nadwyżki dodatnich lub ujemnych
    różnic kursowych danego okresu, ujętej w księgach rachunkowych (tzw. ujęcie per
    saldo). Tym samym, Spółka nie ma obowiązku ujmowania w tym zakresie dla celów
    podatkowych oddzielnie przychodów (dodatnie różnice kursowe) i kosztów (ujemne
    różnice kursowe)”,
    - interpretacja indywidualna DKIS z dnia 1 września 2023 r. o sygn. 0111-KDIB1-
    3.4010.381.2023.2.JG, w treści której Organ wskazał, co następuje: „Skoro ustawodawca
    uregulował zasadę zaliczania do przychodów lub kosztów podatkowych różnic
    kursowych ustalanych według metody rachunkowej, to metodologia obliczania tych
    różnic kursowych nie może być modyfikowana przez inne regulacje podatkowe,
    wynikające z art. 12-16 ustawy. Oznacza to, że ustalane zgodnie z przepisami o
    rachunkowości różnice kursowe, powinny być uwzględniane jako przychody lub koszty
    uzyskania przychodów w rachunku podatkowym. Zakładając zatem, że przepisy ustawy
    o rachunkowości zezwalają na rozliczanie różnic kursowych w proponowany przez
    Państwa sposób, tj. „per saldo”, powstające zarówno w ramach realizowanych
    transakcji gospodarczych jak i na własnych środkach różnice kursowe bilansowe
    stanowią również różnice podatkowe i dlatego powinny być uwzględniane w
    dokonywanych przez Spółkę rozliczeniach z tytułu podatku dochodowego od osób
    prawnych. Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe”,
    - interpretacje indywidualne DKIS z dnia 28 sierpnia 2023 r, o sygn. 0111-KDIB1-
    3.4010.399.2023.1.JG, z dnia 27 lipca 2023 r. o sygn. 0111-KDIB1-3.4010.354.2023.1.PC,
    z dnia 14 grudnia 2022 r. o sygn. 0114- KDIP2-2.4010.183.2022.1.AP, z dnia 2 września
    2022 r. o sygn. 0111-KDIB1-3.4010.633.2022.1.JKU, z dnia 1 grudnia 2021 r. o sygn. 0111-
    KDIB1-3.4010.505.2021.1.JKT, z dnia 20 listopada 2020 r. o sygn. 0111-KDIB1-2.4010

    423.2020.1 BD, z dnia 19 sierpnia 2019 r. o sygn. 0111-KDIB1-1.4010.256.2019.2.MG,
    interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej (dalej: „DIS”) w Katowicach z dnia
    27 marca 2014 r. o sygn. IBPBI/2/423-1717/13/AP, interpretacja indywidualna DIS w
    Łodzi z dnia 2 listopada 2012 r. o sygn. IPTPB3/423-295/12-4/KJ.
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, Spółka rozliczając Różnice kursowe w oparciu o tzw.
    metodę rachunkową (tj. zgodnie z art. 9b ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT), powinna wykazywać w
    kosztach uzyskania przychodów albo w przychodach podatkowych - odpowiednio -
    nadwyżkę ujemnych Różnic kursowych nad dodatnimi albo nadwyżkę dodatnich Różnic
    kursowych nad ujemnymi, wykazaną za dany okres w księgach rachunkowych (tzw. ujęcie
    per saldo).
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie Pytania nr 2.
    Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 12 ust. 1 ustawy o CIT, przychodami z
    zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości
    pieniężne, w tym również różnice kursowe. Co więcej, jak stanowi art. 15 ust. 1 ustawy o
    CIT, przez koszty uzyskania przychodu, rozumie się koszty poniesione w celu osiągnięcia
    przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
    przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w
    walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez
    Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia
    kosztu.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, wolne od podatku są dochody, z
    zastrzeżeniem ust. 4-6d, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie
    specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1
    ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 2020
    r. poz. 1670), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia
    nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla
    obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z
    odrębnymi przepisami. Stosownie natomiast do art. 17 ust. 1 pkt 34a powołanej ustawy,
    wolne od podatku są także dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, z działalności
    gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu, o
    której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz. U. z
    2020 r. poz. 1752), i uzyskane na terenie określonym w tej decyzji o wsparciu, przy czym
    wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć
    wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów
    kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi
    przepisami.
    Jednocześnie, art. 17 ust. 4 ustawy o CIT stanowi, iż zwolnienia podatkowe, o których
    mowa w ust. 1 pkt 34 i 34a, przysługują podatnikowi wyłącznie odpowiednio z tytułu
    dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w
    zezwoleniu lub z tytułu dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie
    określonym w decyzji o wsparciu.
    W myśl art. 7 ust. 2 ustawy o CIT, dochodem ze źródła przychodów jest nadwyżka sumy
    przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta
    w roku podatkowym - jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów,
    różnica jest stratą ze źródła przychodów. Natomiast, z art. 7 ust. 3 pkt 1 i pkt 3 ustawy o
    CIT wynika, że przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie
    uwzględnia się przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku oraz kosztów
    uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 i 2.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o CIT, podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji
    rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie

    wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za
    rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów
    amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m tej ustawy.
    Biorąc pod uwagę treść wyżej powołanych przepisów, zauważyć należy, iż podatnicy
    prowadzący działalność opodatkowaną oraz zwolnioną na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 i
    /lub 34a ustawy o CIT powinni w sposób precyzyjny rozdzielać przychody i koszty
    uzyskania przychodów odpowiednio do wyżej wskazanych rodzajów działalności. W
    konsekwencji, ustalając wynik podatkowy w podziale na działalność zwolnioną i
    opodatkowaną, należy mieć na uwadze nadrzędność zasady bezpośredniej alokacji
    przychodów i kosztów uzyskania przychodów do działalności zwolnionej i opodatkowanej.
    Zgodnie ze stanowiskiem Wnioskodawcy w zakresie Pytania nr 1, Spółka rozliczając
    Różnice kursowe w oparciu o tzw. metodę rachunkową (tj. zgodnie z art. 9b ust. 1 pkt 2
    ustawy o CIT), powinna wykazywać w kosztach uzyskania przychodów albo w przychodach
    podatkowych - odpowiednio - nadwyżkę ujemnych Różnic kursowych nad dodatnimi albo
    nadwyżkę dodatnich Różnic kursowych nad ujemnymi, wykazaną za dany okres w
    księgach rachunkowych (tzw. ujęcie per saldo). Tym samym, należy zauważyć, iż
    zidentyfikowana w danym okresie nadwyżka może stanowić dla celów podatkowych
    odpowiednio koszty uzyskania przychodów albo przychody podatkowe, wiążące się z
    całokształtem działalności Wnioskodawcy, tj. zarówno z Działalnością zwolnioną, jak i
    Działalnością opodatkowaną.
    Odnosząc się do kosztów uzyskania przychodów i ich alokacji do wyniku działalności
    zwolnionej z opodatkowania w związku z instrumentami wsparcia w postaci decyzji o
    wsparciu lub zezwoleń strefowych bądź do wyniku działalności opodatkowanej na
    zasadach ogólnych, należy wskazać na treść regulacji art. 15 ust. 2 ustawy o CIT, zgodnie z
    którym, jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochody
    podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, oraz koszty związane z przychodami
    ze źródeł, z których dochody nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym lub
    są zwolnione z podatku dochodowego, a nie jest możliwe przypisanie danych kosztów do
    źródła przychodów, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają osiągnięte w
    roku podatkowym przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów. Przepis art. 7
    ust. 3 pkt 3 stosuje się odpowiednio. Stosownie natomiast do art. 15 ust. 2a ustawy o CIT,
    zasadę, o której mowa w ust. 2, stosuje się również w przypadku, gdy podatnik ponosi
    koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których część dochodów nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowy albo jest zwolniona z tego opodatkowania; w
    takim przypadku przepis art. 7 ust. 3 pkt 3 stosuje się odpowiednio.
    Mając na uwadze powyższe, należy zauważyć, iż podział kosztów uzyskania przychodów
    na działalność zwolnioną i opodatkowaną jest możliwy, gdy istnieje sposobność ustalenia
    kosztów przypadających bezpośrednio na poszczególne źródła przychodu - o zaliczeniu
    kosztów do działalności zwolnionej lub opodatkowanej decyduje bowiem ich związek z
    konkretnym przychodem. Dokonanie precyzyjnego podziału nie jest zatem możliwe w
    wypadku kosztów, które wykazują związek zarówno z działalnością opodatkowaną oraz
    zwolnioną (tzw. koszty wspólne), a w konsekwencji nie można ich jednoznacznie i
    obiektywnie przypisać tylko do jednego z tych rodzajów działalności. W takim przypadku,
    na podstawie art. 15 ust. 2 i 2a ustawy o CIT, podatnik powinien zastosować zasadę
    proporcjonalnego ich rozliczenia - tzw. klucz przychodowy (przy czym należy dodać, iż
    zgodnie z ugruntowaną linią interpretacyjną i orzeczniczą, stosowanie wyłącznie
    przedmiotowego klucza nie jest obligatoryjnie, a w wypadku zidentyfikowania
    alternatywnych metod alokacji tzw. kosztów wspólnych odzwierciedlających jednocześnie
    w sposób bardziej adekwatny rzeczywistość gospodarczą prowadzonej działalności,
    podatnicy mają możliwość ich zastosowania (tak m.in. w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 15 marca 2018 r. o sygn. akt II FSK 610/16).

    Mając na uwadze powyższe, odnosząc się do przypadku wykazania za dany okres
    nadwyżki ujemnych Różnic kursowych nad dodatnimi, zdaniem Wnioskodawcy, nadwyżka
    ta stanowi i stanowić będzie tzw. koszty wspólne, bowiem wykazuje i wykazywać będzie
    związek z całokształtem prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej (tj. zarówno z
    Działalnością opodatkowaną, jak i Działalnością zwolnioną), a jednocześnie dokonanie
    precyzyjnego podziału przedmiotowych kosztów uzyskania przychodów nie jest i nie
    będzie możliwe w analizowanym wypadku. W rezultacie, wartość takiej nadwyżki powinna
    być alokowana odpowiednio do Działalności zwolnionej oraz Działalności opodatkowanej,
    zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 15 ust. 2 w zw. z art. 15 ust. 2a ustawy o CIT (z
    zastosowaniem tzw. klucza przychodowego bądź alternatywnej metody alokacji).
    Odnosząc się natomiast do kwestii alokacji przychodów podatkowych do wyniku
    działalności zwolnionej z opodatkowania w związku z instrumentami wsparcia w postaci
    decyzji o wsparciu lub zezwoleń strefowych bądź do wyniku działalności opodatkowanej
    na zasadach ogólnych, należy zauważyć, iż przepisy ustawy o CIT nie przewidują zasad
    alokacji przychodów powstających w jednoczesnym związku z działalnością opodatkowaną
    i zwolnioną z opodatkowania (tzw. przychody wspólne) na odpowiednie proporcje, tak jak
    ma to miejsce w przypadku kosztów podatkowych. Z kolei próba zastosowania
    jakiegokolwiek klucza alokacji przychodów nie znajduje podstaw w żadnym z
    obowiązujących przepisów tej ustawy, a nadto żaden z przepisów ww. ustawy nie pozwala
    na uznanie tego typu przychodów w części bądź w całości za przychody zwolnione.
    Odnosząc się do przypadku wykazania za dany okres nadwyżki dodatnich Różnic
    kursowych nad ujemnymi, należy zauważyć, iż nadwyżka ta wykazuje i wykazywać będzie
    związek z całokształtem prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej (tj. zarówno z
    Działalnością opodatkowaną, jak i Działalnością zwolnioną), a jednocześnie dokonanie jej
    jednoznacznej kwalifikacji do wyniku Działalności opodatkowanej albo Działalności
    zwolnionej nie jest i nie będzie możliwe. W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy,
    przedmiotowe przychody w analizowanym wypadku powinny być alokowane do wyniku
    Działalności opodatkowanej (tj. stanowić dla Spółki w całości przychody podlegające
    opodatkowaniu) zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 12 ust. 1 ustawy o CIT.
    Wyżej zaprezentowane stanowisko Spółki znajduje swoje potwierdzenie m.in. w
    następujących interpretacjach indywidualnych prawa podatkowego, wydanych w
    analogicznych stanach faktycznych i zdarzeniach przyszłych:
    - interpretacja indywidualna DKIS z dnia 6 lutego 2024 r. o sygn. 0111-KDIB1-
    3.4010.734.2023.1.PC pozyskana przez Spółkę X - w treści której Organ potwierdził
    prawidłowość stanowiska, zgodnie z którym: „Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy,
    nadwyżka ujemnych bądź dodatnich Różnic kursowych danego okresu, stanowić będzie
    odpowiednio: - w przypadku wystąpienia w danym okresie nadwyżki ujemnych Różnic
    kursowych nad dodatnimi: tzw. koszt wspólny Działalności zwolnionej i Działalności
    opodatkowanej, mający wpływ na wyniki osiągane w ramach wskazanych rodzajów
    działalności, zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 15 ust. 2 w zw. z art. 15 ust. 2a
    ustawy o CIT; - w przypadku wystąpienia w danym okresie nadwyżki dodatnich Różnic
    kursowych nad ujemnymi: przychód podlegający w całości opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób prawnych, tj. ujmowany w wyniku Działalności opodatkowanej”,
    - interpretacja indywidualna DKIS z dnia 10 kwietnia 2025 r. o sygn. 0111-KDIB1-
    3.4010.153.2025.1.MBD, w ramach której Organ odstąpił od uzasadnienia zgadzając się
    w pełni ze stanowiskiem przedstawionym przez wnioskodawcę: „Podsumowując, w
    ocenie Spółki, ewentualna nadwyżka ujemnych różnic kursowych danego okresu, w
    którym Spółka prowadzi zarówno działalność opodatkowaną jak i zwolnioną, ustalona
    na zasadach określonych w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym, stanowi tzw. koszt
    wspólny działalności zwolnionej z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    prawnych i opodatkowanej na zasadach ogólnych, mający wpływ na wynik osiągany w
    ramach wskazanych rodzajów działalności zgodnie z zasadami wskazanymi w art. 15
    ust. 2 w zw. z art. 15 ust. 2a u.p.d.o.p. (przypisanie za pomocą odpowiedniego klucza

    alokacji). Natomiast, ewentualna nadwyżka dodatnich różnic kursowych danego okresu,
    ustalona na zasadach określonych w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym stanowi
    tzw. przychód wspólny, podlegający w całości opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    od osób prawnych”,
    - interpretacja indywidualna DKIS z dnia 5 czerwca 2024 r. o sygn. 0111-KDIB1-
    3.4010.228.2024.1.MBD, w treści której Organ potwierdził prawidłowość następującego
    stanowiska: „Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy, ewentualna nadwyżka ujemnych
    bądź dodatnich różnic kursowych powstała zgodnie z tzw. metodą rachunkowa
    rozpoznawania różnic kursowych, w przypadku, gdy Spółka nie jest w stanie określić,
    czy różnice dotyczą działalności opodatkowanej czy zwolnionej, powinna zostać
    rozpoznana przez Spółkę jako: - tzw. koszt wspólny działalności zwolnionej z
    opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych i opodatkowanej na
    zasadach ogólnych, mający wpływ na wynik osiągany w ramach wskazanych rodzajów
    działalności zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 15 ust. 2 w zw. z art. 15 ust. 2a
    ustawy o p.d.o.p. - w przypadku wystąpienia nadwyżki ujemnych różnic kursowych nad
    dodatnimi; - przychód podlegający w całości opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    od osób prawnych – w przypadku wystąpienia nadwyżki dodatnich różnic kursowych
    nad ujemnymi”,
    - interpretacja indywidualna DKIS z dnia 25 kwietnia 2024 r. o sygn. 0111-KDIB1-
    3.4010.103.2024.1.DW, w treści której Organ wskazał, co następuje: „Zatem, zgodzić się
    należy ze Spółką, że rozliczając różnice kursowe zgodnie z art. 9b ust. 1 pkt 2 ustawy o
    CIT, tj. zgodnie z tzw. metodą rachunkową rozliczania różnic kursowych, powinna
    rozpoznać powstałą w danym okresie nadwyżkę ujemnych różnic kursowych bądź
    dodatnich różnic kursowych, co do których Spółka nie jest w stanie określić, czy różnice
    dotyczą działalności opodatkowanej czy zwolnionej, w następujący sposób: - jako koszt
    wspólny działalności zwolnionej z opodatkowania i opodatkowanej mającej wpływ na
    wynik osiągany we wskazanych rodzajach działalności zgodnie z regułą art. 15 ust. 2 w
    zw. z art. 15 ust. 2a ustawy o CIT - tj. w przypadku wystąpienia nadwyżki ujemnych
    różnic kursowych nad dodatnimi; - jako przychód podlegający w całości opodatkowaniu
    podatkiem CIT - w przypadku wystąpienia nadwyżki dodatnich różnic kursowych nad
    ujemnymi”,
    - interpretacja indywidualna DKIS z dnia 1 września 2023 r. o sygn. 0111-KDIB1-
    3.4010.381.2023.2.JG, w treści której Organ wskazał, co następuje: „Tym samym, w
    sytuacji, gdy w Spółce wartość ujemnych różnic kursowych, których nie można
    przypisać do poszczególnego źródła przekraczałaby wartość dodatnich różnic
    kursowych, to nieskompensowana nadwyżka ujemnych różnic kursowych, w świetle
    ustawy o CIT, stanowi dla Spółki tzw. koszt wspólny. W konsekwencji, wartość takiej
    nadwyżki powinna być alokowana odpowiednio do działalności zwolnionej z
    opodatkowania oraz podlegającej opodatkowaniu poprzez zastosowanie tzw.
    przychodowego klucza alokacji wskazanego w art. 15 ust. 2 i 2a ustawy o CIT. (...). Tym
    samym, w sytuacji, gdy w oparciu o rachunkową metodę ustalania różnic kursowych,
    wartość dodatnich różnic kursowych, których nie można w sposób jednoznaczny
    zakwalifikować do przychodów zwolnionych przekraczałaby wartość ujemnych różnic
    kursowych, to nieskompensowana nadwyżka dodatnich różnic kursowych nad
    ujemnymi stanowi dla Spółki przychody podlegające opodatkowaniu, zgodnie z ogólną
    zasadą wyrażoną w art. 12 ust. 1 ustawy o CIT”,
    - interpretacja indywidualna DKIS z dnia 31 stycznia 2018 r. o sygn. 0111-KDIB1-
    3.4010.517.2017.1.PC, w treści której Organ w pełni zgodził się ze stanowiskiem
    wnioskodawcy, odstępując jednocześnie od uzasadnienia: „Tym samym, w sytuacji, gdy
    w Spółce, za okres w którym Spółka będzie prowadzić zarówno działalność
    opodatkowaną jak i zwolnioną, wartość ujemnych różnic kursowych przekraczałaby
    wartość dodatnich różnic kursowych, nieskompensowana nadwyżka ujemnych różnic
    kursowych w świetle p.d.o.p. stanowiłaby dla Spółki tzw. koszt wspólny. W

    konsekwencji, całkowita wartość takiej nadwyżki powinna być alokowana odpowiednio
    do działalności strefowej oraz pozastrefowej poprzez zastosowanie tzw.
    przychodowego klucza alokacji wskazanego w art. 15 ust. 2 p.d.o.p. Z kolei, w
    przypadku, gdy w Spółce wartość dodatnich różnic kursowych przekraczałaby wartość
    ujemnych różnic kursowych, nieskompensowana nadwyżka dodatnich różnic
    kursowych w świetle p.d.o.p. stanowiłaby dla Spółki tzw. przychód wspólny.
    Wnioskodawca świadomy jest, że w niniejszym przypadku, całkowita wartość niniejszej
    nadwyżki byłaby rozpoznawana, jako przychód podlegający opodatkowaniu bez
    możliwości zastosowania klucza alokacji (pomimo, że nadwyżka ta w pewnej proporcji
    odnosi się również do działalności strefowej)”,
    - interpretacje indywidualne DKIS z dnia 2 października 2023 r. o sygn. 0111-KDIB1-
    3.4010.532.2023.1.JG, z dnia 1 września 2023 r. o sygn. 0111-KDIB1-3.4010.381.2023.2.
    JG, z dnia 10 listopada 2022 r. o sygn. 0111-KDIB1-3.4010.788.2022.2.JG, z dnia 20
    listopada 2020 r. o sygn. 0111-KDIB1-2.4010.499.2020.1.BD, z dnia 12 lutego 2020 r. o
    sygn. 0111-KDIB1-2.4010.533.2019.1.MS, interpretacja indywidualna DIS w Katowicach z
    dnia 27 marca 2014 r. o sygn. IBPBI/2/423-1717/13/AP, interpretacje indywidualne DIS
    w Łodzi z dnia 2 listopada 2012 r. o sygn. IPTPB3/423-295/12-4/KJ oraz z dnia 22
    listopada 2012 r. o sygn. IPTPB3/423-295/12-3/KJ.
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, nadwyżka ujemnych bądź dodatnich Różnic
    kursowych danego okresu, stanowić będzie odpowiednio:
    - w przypadku wystąpienia w danym okresie nadwyżki ujemnych Różnic kursowych nad
    dodatnimi: tzw. koszt wspólny Działalności zwolnionej i Działalności opodatkowanej,
    mający wpływ na wyniki osiągane w ramach wskazanych rodzajów działalności, zgodnie
    z zasadami wynikającymi z art. 15 ust. 2 w zw. z art. 15 ust. 2a ustawy o CIT;
    - w przypadku wystąpienia w danym okresie nadwyżki dodatnich Różnic kursowych nad
    ujemnymi: przychód podlegający w całości opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób prawnych, tj. ujmowany w wyniku Działalności opodatkowanej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Odnosząc się do powołanych interpretacji indywidualnych należy wskazać, że dotyczą one
    indywidualnych spraw podatników w określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym i
    wyłącznie w tych danych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.

    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
    czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.