Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPB2.4511.78.2017.1.AKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-04-18
Teza: Spłata kredytu i odsetek uzyskanych z przychodu ze sprzedaży lokalu zakupionego na kredyt
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe; kredyt; lokal-lokal mieszkalny; majątek-podział majątku; odsetki; rozwód; zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) w zw. z art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 24 stycznia 2017 r. (data wpływu 30 stycznia 2017 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 stycznia 2017 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca wraz z małżonką …. zakupili w dniu 26 maja 2010 r. spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego położonego w miejscowości \`(...)\`. W momencie nabycia małżonków łączyła małżeńska wspólność majątkowa. Cena zakupu mieszkania wyniosła 125 000 zł.

W dniu 13 listopada 2013 r. Sąd Okręgowy w \`(...)\` wydał wyrok, na podstawie którego nastąpił rozwód Wnioskodawcy z małżonką. Wyrok uprawomocnił się w dniu 24 marca 2014 r.

Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2015 r. Sąd Rejonowy w \`(...)\` umorzył postępowania w sprawie podziału majątku byłych małżonków z powodu zawarcia ugody sądowej z dnia 9 stycznia 2015 r. Na podstawie ugody, strony tj. Wnioskodawca i Jego była małżonka zgodnie ustaliły, że w skład majątku wspólnego Wnioskodawcy i \`(...)\`, których ustawowa wspólność małżeńska ustała na mocy prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w \`(...)\` z dnia 13 listopada 2013 r. wchodzą:

1.  spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego położonego w \`(...)\` o wartości 140 000 zł, obciążone kredytem hipotecznym na podstawie umowy zawartej w trakcie trwania małżeństwa z dnia 26 maja 2010 r. – umowa kredytu na cele mieszkalne,
2.  ruchomości: m.in. samochód, łóżko, pralka, TV, laptop, meble, lodówka, kuchenka.

Strony dokonały zgodnego podziału majątku wspólnego w ten sposób, że spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego i niektóre ruchomości zostały przyznane na wyłączną własność Wnioskodawcy, natomiast inne ruchomości zostały przyznane na wyłączną własność \`(...)\`. bez spłat na jej rzecz i rzecz Wnioskodawcy. Podział majątku nie był ekwiwalentny, a wartość otrzymanych przez Wnioskodawcę rzeczy lub praw nie mieści się w udziale, jaki Wnioskodawcy przysługiwał w małżeńskim majątku dorobkowym.

Wnioskodawca zobowiązał się do spłaty zaciągniętego przez Niego i byłą żonę, w trakcie trwania małżeństwa, kredytu hipotecznego na nabycie przedmiotowego spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego.

W dniu 23 grudnia 2016 r. Wnioskodawca sprzedał przedmiotowe spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego położonego w \`(...)\`, które nabył na podstawie ugody sądowej z dnia 9 stycznia 2015 r. oraz umowy sprzedaży/zakupu z dnia 26 maja 2010 r.

W ww. akcie notarialnym sprzedaży zapisano, że dział III Księgi Wieczystej jest wolny od wpisów, a w dziale IV wpisane są następujące hipoteki: hipoteka umowna zwykła w sumie 140 000 zł i hipoteka kaucyjna do sumy 70 000 zł, obie wpisane na rzecz banku.

W momencie sprzedaży Wnioskodawca był stanu wolnego, a sprzedaż nie miała związku z pozarolniczą działalnością gospodarczą.

Na dzień 31 października 2016 r. kwota zadłużenia wobec banku z tytułu kredytu zabezpieczonego wpisami hipotek wynosiła 120 604 zł 49 gr. Od tego czasu do dnia 28 listopada 2016 r. na konto banku wpłynęła kwota 25 500 zł (spłata Wnioskodawcy). W tym momencie całkowita kwota zadłużenia wraz z odsetkami wynosiła 94 410 zł 44 gr.

Sprzedaż spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nastąpiła za cenę 103 000 zł. Wnioskodawca w dniu podpisania aktu sprzedaży pokwitował odbiór 8 000 zł, pozostała część ceny sprzedaży, tj. 95 000 zł została zapłacona, przy czym Wnioskodawca zobowiązał się zapłacić w dniu sprzedaży (po wyjściu od notariusza) kwotę 94 410 zł 44 gr na konto banku celem spłaty kredytu wraz z odsetkami, co też uczyniono.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Co stanowi podstawę opodatkowania przy zbyciu spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego i czy spłata kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup zbywanego spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego może być uznana za wydatek na własne cele mieszkaniowe?

Zdaniem Wnioskodawcy, przychodem jest połowa wartości otrzymanej przy sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, kosztem uzyskania przychodu połowa wartości zakupu tego prawa w 2010 r., a spłacony w grudniu 2016 r. kredyt wraz z odsetkami można uznać za wydatki na własne cele mieszkaniowe.

Podstawą obliczenia podatku jest dochód, będący różnicą pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych a kosztami uzyskania przychodów, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia (np. opłaty notarialne, koszty pośrednictwa).

Kosztami uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych są udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania. Koszty nabycia nieruchomości lub praw majątkowych obejmują nie tylko cenę zakupu, ale również inne wydatki związane z tym nabyciem, np. wynagrodzenie notariusza, podatek od czynności cywilnoprawnych. Nakłady, które zwiększyły wartość nieruchomości to np. wydatki na modernizację lokalu. Wysokość tych nakładów, ustala się na podstawie faktur VAT oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych. Koszty nabycia lub koszty wytworzenia są corocznie podwyższane, począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło nabycie lub wytworzenie zbywanych nieruchomości i praw majątkowych, do roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym nastąpiło ich zbycie, w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w okresie pierwszych trzech kwartałów roku podatkowego, w stosunku do tego samego okresu roku ubiegłego, ogłaszanego przez GUS w Monitorze Polskim (koszty podwyższane co roku o stopień inflacji).

Przychody z odpłatnego zbycia nieruchomości, w tym spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego powstają, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.). A contrario – przychody z odpłatnego zbycia nieruchomości, w tym spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nie powstają, jeżeli odpłatne zbycie zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Przyjmuje się przy tym, że – jak czytamy w wyroku WSA w Lublinie z dnia 2 grudnia 2011 r., sygn. akt I SA/Lu 654/11 – „za datę nabycia nieruchomości lub prawa, które przypadły danej osobie w wyniku podziału majątku dorobkowego małżeńskiego, należy przyjąć datę ich nabycia w czasie trwania wspólności ustawowej, ale tylko wówczas, jeżeli podział jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub jeżeli wartość otrzymanych przez daną osobę nieruchomości lub praw w wyniku tego podziału mieści się w udziale, jaki temu małżonkowi przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim”. Stanowisko takie reprezentują również organy podatkowe, czego przykładem może być interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 19 października 2011 r., Nr BPBII/2/415-831/11/MW, czy też interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 27 października 2011 r., Nr IPTPB2/415-404/11-5/KR.

W przedstawionej sytuacji spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego nie zostało podzielone, jak również z opisu stanu faktycznego nie wynika, aby wartość tego prawa mieściła się w udziale, jaki Wnioskodawcy przysługiwał w majątku dorobkowym małżeńskim. Oznacza to, że data zakupu przedmiotowego prawa przez małżonków jest dla Wnioskodawcy datą nabycia prawa tylko w 50%, tj. w części odpowiadającej udziałowi, który przysługiwał Mu w majątku dorobkowym małżeńskim. W pozostałym zakresie datą nabycia tego lokalu jest dla Wnioskodawcy dzień zawarcia ugody sądowej o podział majątku.

Oznacza to, że przychód uzyskany przez Wnioskodawcę ze sprzedaży przedmiotowego prawa (103 000 zł) w połowie nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż w tej części odpłatne zbycie tego prawa zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tego prawa. Natomiast w drugiej połowie przychód uzyskany przez Wnioskodawcę ze sprzedaży przedmiotowego prawa podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach obowiązujących od 1 stycznia 2009 r. Oznacza to możliwość skorzystania przez Wnioskodawcę z tzw. ulgi mieszkaniowej, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. zwolnienia od podatku obejmującego dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe. Za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uważa się, między innymi, wydatki poniesione na spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki), zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia prawa (zob. art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). A zatem w przedstawionej sytuacji poniesiony przez Wnioskodawcę wydatek na spłatę kredytu będzie nie tyle kosztem uzyskania przychodu, co pozwoli objąć część lub całość dochodu uzyskanego ze sprzedaży prawa majątkowego zwolnieniem od podatku (w składanym przez Wnioskodawcę za 2016 r. zeznaniu PIT-39). Sprzedaż przedmiotowego mieszkania przez Wnioskodawcę, spowoduje powstanie podlegającego opodatkowaniu przychodu w kwocie 51 500 zł (tj. 103 000 zł × 1/2). Kosztem uzyskania tego przychodu będzie suma kosztów nabycia lokalu 62 500 zł, powiększona o wskaźnik inflacji obliczony zgodnie z art. 22 ust. 6f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z kolei spłacony przez Wnioskodawcę kredyt hipoteczny w wysokości 94 410 zł może zostać uznany za tzw. wydatki na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż wszystkie warunki zostały spełnione, tj. są to wydatki na własne cele mieszkaniowe (Wnioskodawca zamieszkiwał lokal mieszkalny w okresie od maja 2010 r. do momentu sprzedaży w 2016 r.), wydatkował otrzymaną kwotę z tytułu zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego w ciągu dwóch lat od momentu jego zbycia (spłata kredytu nastąpiła kilka godzin po zbyciu spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego), kredyt był zaciągnięty na nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego. Spłata kredytu hipotecznego nie musi się wiązać z zakupem nowego prawa, ale może dotyczyć spłaty zadłużenia z tytułu kredytu lub pożyczki zaciągniętych na nabycie prawa, którego sprzedaż stanowiła źródło przychodu objęte zwolnieniem. Przedmiotowa ulga obejmuje również środki związane z pośrednim finansowaniem celu mieszkaniowego, jakim są kredyty i pożyczki. Podkreślenia wymaga fakt, że nie musi to być zakup nowego prawa, ale również spłata zadłużenia z tytułu kredytu lub pożyczki zaciągniętego na nabycie prawa, którego sprzedaż stanowi źródło przychodu (wyrok NSA z dnia 6 kwietnia 2007 r., sygn. akt II FSK 509/06).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – źródłem przychodu jest, z zastrzeżeniem ust. 2, odpłatne zbycie m.in.:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dla określenia jego skutków podatkowych istotne jest zatem ustalenie daty nabycia nieruchomości lub praw.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca w 2010 r. nabył wraz z żoną spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego w ramach małżeńskiej wspólności majątkowej.

W dniu 13 listopada 2013 r. na podstawie wyroku sądu, który uprawomocnił się w dniu 24 marca 2014 r., nastąpił rozwód Wnioskodawcy z małżonką.

W dniu 9 stycznia 2015 r. Wnioskodawca zawarł z żoną ugodę sądową, na mocy której małżonkowie dokonali zgodnego podziału majątku wspólnego w ten sposób, że spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego zostało przyznane na wyłączną własność Wnioskodawcy, bez wzajemnych spłat i dopłat. W wyniku podziału wartość otrzymanych przez Wnioskodawcę składników majątku przekroczyła udział jaki przysługiwał Wnioskodawcy w majątku wspólnym małżonków. Ponadto, Wnioskodawca zobowiązał się do spłaty kredytu hipotecznego, zaciągniętego przez Niego i byłą żonę w trakcie trwania małżeństwa, na nabycie przedmiotowego lokalu mieszkalnego.

W dniu 23 grudnia 2016 r. Wnioskodawca sprzedał ww. spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego i dokonał spłaty kredytu wraz z odsetkami.

Aby ustalić czy w przedmiotowej sprawie dokonana przez Wnioskodawcę sprzedaż spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, należy ustalić, od jakiego momentu liczy się bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2015 r., poz. 2082, z późn. zm.). Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków, ukształtowany został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością – art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.

Ustawowy ustrój majątkowy między małżonkami może ulec zniesieniu lub ograniczeniu na skutek zawartej między nimi umowy (art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego), na skutek orzeczenia sądu (art. 52 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego) albo z mocy prawa, np. ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków (art. 53 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). Zarówno w wypadku umownego wyłączenia wspólności ustawowej w czasie trwania małżeństwa, jak i w przypadku zniesienia tej wspólności przez sąd, między małżonkami (byłymi małżonkami) ustaje wspólność ustawowa, a do majątku, który był nią objęty stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Stosownie do art. 501 Kodeksu – w razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa majątkowa małżeńska stanowi inaczej. Tym samym, z chwilą ustania wspólności ustawowej dochodzi do przekształcenia współwłasności łącznej we współwłasność w częściach ułamkowych, a każdy z małżonków może rozporządzać swoim udziałem w majątku wspólnym, który według domniemania jest równy udziałowi drugiego współmałżonka i wynosi 1/2. Powyższe oznacza, że z datą zniesienia wspólności majątkowej, współwłasność łączna jaka istnieje między małżonkami przekształca się we współwłasność w częściach ułamkowych.

Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w wyniku podziału majątku wspólnego jest nabyciem tych rzeczy. Natomiast mając na uwadze przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego nabyciem w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie rzeczy na wyłączną własność jednemu z małżonków w wyniku podziału majątku wspólnego, jeśli:

*   podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub

*   wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku mieści się w udziale, jaki małżonkowi przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim.

Zatem, za datę nabycia nieruchomości lub prawa, które przypadły danej osobie w wyniku podziału majątku dorobkowego małżeńskiego, należy przyjąć datę ich nabycia w czasie trwania wspólności ustawowej, ale tylko wówczas, jeżeli podział jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub jeżeli wartość otrzymanych przez daną osobę nieruchomości lub praw w wyniku tego podziału mieści się w udziale, jaki temu małżonkowi przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim.

Jeżeli natomiast podział nie był ekwiwalentny i towarzyszyły mu spłaty i dopłaty lub wartość otrzymanych przez małżonka rzeczy lub praw przekracza jego udział w majątku dorobkowym małżeńskim, to wówczas za datę nabycia tego udziału w rzeczy lub prawie, który przekracza udział małżonka w majątku dorobkowym małżeńskim, należy przyjąć dzień, w którym dokonano podziału majątku dorobkowego małżeńskiego nawet wówczas, jeżeli nabycie to następuje nieodpłatnie (czyli bez spłat i dopłat).

Wszelkie przypadki, gdy udział majątkowy danej osoby ulega powiększeniu, traktowane być muszą w kategorii nabycia, gdyż w ten sposób ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą lub prawem – jak też stan jej majątku osobistego.

Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy należy bowiem rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.

Zatem, nie ma wątpliwości, że nabycie własności nieruchomości, rzeczy lub praw w drodze podziału majątku wspólnego, w przypadku gdy wartość otrzymanego majątku jest nieekwiwalentna lub przekracza udział, jaki przysługiwał małżonkowi w majątku wspólnym, zawiera się w pojęciu „nabycie”, jakim posługuje się przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przenosząc powyższe uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy oraz przyjmując, że podział majątku dorobkowego małżonków dokonany w 2015 r. nie był ekwiwalentny, ponieważ Wnioskodawca nabył majątek przekraczający pierwotnie posiadany przez Niego udział w majątku wspólnym należy wskazać, że Wnioskodawca nabył przedmiotowe spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego w różnym czasie i w różny sposób:

*   w 2010 r. w części odpowiadającej Jego udziałowi w majątku wspólnym,

*   w 2015 r. w wyniku podziału majątku dorobkowego, w części przekraczającej przysługujący Wnioskodawcy udział w majątku wspólnym.

Skoro zatem, od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie udziału w ww. prawie do lokalu mieszkalnego w ramach wspólności ustawowej małżeńskiej (tj. 2010 r.), do daty zbycia przez Wnioskodawcę upłynęło ponad pięć lat, to ta część przychodu uzyskanego ze zbycia tego udziału w ww. prawie do lokalu mieszkalnego w dniu 23 grudnia 2016 r. nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym nie podlega w ogóle opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Oznacza to, że po stronie Wnioskodawcy nie powstał obowiązek zapłaty podatku dochodowego od przychodu uzyskanego ze zbycia w tej części spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego.

Źródłem przychodu jest natomiast przychód z tytułu odpłatnego zbycia udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego, nabytego w 2015 r. w wyniku podziału majątku dorobkowego, w części przekraczającej przysługujący Wnioskodawcy udział w majątku wspólnym, ponieważ zbycie tego udziału nastąpiło w 2016 r., tj. przed upływem pięciu lat od końca roku kalendarzowego, w którym go nabyto.

W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw (art. 30e ust. 2 ww. ustawy).

Przy czym, w myśl art. 19 ust. 1 ww. ustawy, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio. Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia (art. 19 ust. 3 ww. ustawy).

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Do wydatków takich można zaliczyć przykładowo koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe, koszt uzyskania wypisu z ksiąg wieczystych itp. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo – skutkowy.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że jeśli Wnioskodawca poniósł tego rodzaju koszty, to koszty te dotyczyły całego spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, które w udziale 1/2 nabył w 2010 r. oraz w udziale 1/2 w 2015 r. Jak już wyżej wyjaśniono, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlega wyłącznie zbycie udziału nabytego w 2015 r. W związku z tym 1/2 przychodu podlegająca opodatkowaniu będzie mogła zostać obniżona wyłącznie o 1/2 poniesionych przez Wnioskodawcę kosztów odpłatnego zbycia. Połowa kosztów odpłatnego zbycia przypada bowiem na udział 1/2 nabyty w 2010 r. Skoro jednak przychód przypadający na ten udział nie podlega opodatkowaniu, to rozliczeniu nie będą też podlegały koszty odpłatnego zbycia przypadające na ten udział.

Przepis art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania. Wysokość nakładów ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ww. ustawy).

Użyte w ww. przepisie słowo „nakłady” oznacza takie wydatki, których poczynienie spowodowało trwałą zmianę/przeobrażenie rzeczy, nadając jej, poprzez proces inwestycyjny, nową jakość. Świadczy o tym konieczność udokumentowania nakładów fakturą VAT w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Oznacza to, że aby mówić o nakładzie na nieruchomość wpływającym na jej wartość i podlegającym zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych musi dojść do zdarzenia warunkującego wystawienie takiej faktury, a więc do dostawy towaru lub wykonania usługi.

Z art. 22 ust. 6f ww. ustawy wynika natomiast, że koszty nabycia lub koszty wytworzenia, o których mowa w ust. 6c, są corocznie podwyższane, począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło nabycie lub wytworzenie zbywanych rzeczy lub praw majątkowych, do roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym nastąpiło ich zbycie, w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w okresie pierwszych trzech kwartałów roku podatkowego w stosunku do tego samego okresu roku ubiegłego, ogłaszanemu przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

W świetle powyższych przepisów, definicję kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych ustawodawca precyzuje poprzez bezpośrednie wskazanie, że koszty takie stanowią m.in. udokumentowane koszty nabycia tej nieruchomości lub prawa majątkowego oraz udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość nieruchomości i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

Jak wskazano wyżej, tylko przychód z odpłatnego zbycia w 2016 r. udziału 1/2 spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, nabytego w wyniku podziału majątku wspólnego, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym. W związku z tym, ta część przychodu będzie mogła zostać obniżona o 1/2 poniesionych przez Wnioskodawcę kosztów odpłatnego zbycia, ponieważ pozostała część kosztów przypada na udział 1/2 prawa do lokalu mieszkalnego, nabyty w 2010 r.

Natomiast, koszty odpłatnego zbycia przypadające na przychód uzyskany ze zbycia udziału w lokalu nabytego w 2010 r. nie podlegający opodatkowaniu, nie będą podlegały odliczeniu.

Koszt nabycia, co do zasady określa notarialna umowa sprzedaży, na podstawie której podatnik staje się właścicielem nieruchomości (prawa). Kosztem nabycia bez wątpienia jest cena jaką zapłacił nabywca zbywcy za nieruchomość, którą sprzedał, niezależnie od tego czy zakup nieruchomości był sfinansowany kredytem bankowym, czy też środki na jej zakup pochodzą z oszczędności nabywcy.

Kosztem nabycia jest również przejęcie zobowiązania kredytowego współmałżonka. Co do zasady kosztem uzyskania przychodu nie są kwoty wydatkowane na spłatę kredytów zaciągniętych na nabycie nieruchomości. W niniejszej sprawie mamy do czynienia jednak z nabyciem udziału przysługującego małżonkowi w lokalu mieszkalnym po ustaniu wspólności majątkowej w zamian za zwolnienie go z obowiązku świadczenia na rzecz kredytodawcy. Jak wskazał Wnioskodawca w opisie stanu faktycznego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego objęte było kredytem hipotecznym na dzień podziału majątku wspólnego, do spłaty którego Wnioskodawca się zobowiązał. Kredyt został udzielony zarówno Wnioskodawcy jak i Jego żonie. Jeżeli zatem współkredytobiorcą była żona Wnioskodawcy, to koszty uzyskania przychodu Wnioskodawca winien ustalić uwzględniając fakt, że w zamian za udział przekraczający udział posiadany przez Niego w majątku wspólnym, Wnioskodawca przejął do wyłącznej spłaty dług obciążający lokal mieszkalny, a więc dług, który przed podziałem majątku w równym stopniu obciążał zarówno Jego jak i małżonkę. Z tego powodu za koszt nabycia w 2015 r. udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego w części przekraczającej udział w majątku wspólnym, Wnioskodawca może uznać 1/2 obciążenia kredytowego na przedmiotowym lokalu, które przejął do wyłącznej spłaty, obliczonego według stanu na dzień zawarcia ugody i podziału majątku, tj. z dnia 9 stycznia 2015 r. (a więc na dzień nabycia udziału w nieruchomości).

Zgodnie z art. 30e ust. 4 ww. ustawy, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł (art. 30e ust. 5 ww. ustawy).

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Katalog wydatków na własne cele mieszkaniowe określa art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:

1.  wydatki poniesione na:
    1.  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    2.  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
    3.  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    4.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    5.  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

\- położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej,

1.  wydatki poniesione na:
    1.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na cele określone w pkt 1,
    2.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a),
    3.  spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a) lub b)

\- w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30.

Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach (art. 21 ust. 26 ww. ustawy).

W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie (art. 30e ust. 7 ww. ustawy).

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym (art. 21 ust. 30 ww. ustawy).

Przenosząc zatem powyższe uregulowania na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia wynikającego z przywołanego wyżej art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym jest fakt wydatkowania (począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie) środków z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych na wskazane w ustawie własne cele mieszkaniowe podatnika. Katalog wydatków stanowiących własne cele mieszkaniowe podatnika wskazany w art. 21 ust. 25 ustawy ma charakter zamknięty – jest to wyliczenie enumeratywne. Ustawodawca formułując zwolnienie przedmiotowe w sposób jednoznaczny wskazał realizację celów mieszkaniowych, które pozwalają na skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania dochodu ze sprzedaży.

Regulacja prawna określona w art. 21 ust. 30 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zapobiega sytuacji dwukrotnego odliczenia tego samego wydatku, np.: raz jako poniesiony na zakup lokalu mieszkalnego drugi raz jako wydatek poniesiony na spłatę kredytu, którym zostało sfinansowane nabycie tego konkretnego lokalu. Ustawodawca w przepisie tym ustanowił zakaz dwukrotnego odliczania i korzystania z ulg w odniesieniu do tych samych wydatków. Stanowisko to potwierdza orzecznictwo sądów administracyjnych, np. wyrok NSA z dnia 8 grudnia 2015 r. sygn. akt II FSK 2563/13, wyrok WSA w Lublinie z dnia 2 grudnia 2011 r. sygn. akt I SA/Lu 654/11, wyrok WSA w Krakowie z dnia 10 kwietnia 2013 r. sygn. akt I SA/Kr 1951/12, wyrok WSA w Krakowie z dnia 13 marca 2014 r. sygn. akt I SA/Kr 2192/13.

W świetle powyższego, odnosząc się do możliwości zwolnienia dochodu ze sprzedaży udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego nabytego w 2015 r., na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy wskazać, że powołane przepisy jednoznacznie stanowią, że skoro kosztem uzyskania przychodu zgodnie z art. 22 ust. 6c ww. ustawy jest cena nabycia zbywanego lokalu mieszkalnego, to wydatek poniesiony na nabycie udziału w lokalu mieszkalnym w postaci przejęcia przez Wnioskodawcę obowiązku spłaty kredytu wraz z odsetkami w części przypadającej na udział nabyty od żony, stanowiący koszt uzyskania przychodu nie może być ponownie uwzględniony przy obliczaniu dochodu zwolnionego z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Uwzględnienie tego wydatku jako wydatku poniesionego na cel mieszkaniowy oznaczałoby, że Wnioskodawca odliczyłby dwukrotnie ten sam wydatek, a tego zabrania wprost art. 21 ust. 30 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie istnieje również możliwość wyboru przez podatnika czy chce pomniejszyć przychód o koszty uzyskania przychodu albo nie robiąc tego skorzystać ze zwolnienia podatkowego. Dochód oblicza się bowiem pomniejszając przychód o koszty jego uzyskania, natomiast kosztów tych nie stanowią wydatki związane ze spłatą odsetek od kredytu zaciągniętego na nabycie lokalu mieszkalnego. Są to wydatki związane z pozyskaniem środków pieniężnych na zakup tego lokalu i nie można utożsamiać ich z wydatkami poniesionymi na jego nabycie. Wydatki te nie mogą być również uznane za nakłady poczynione na ten lokal mieszkalny bowiem nie wpłynęły one w żaden sposób na podwyższenie wartości lokalu mieszkalnego.

Należy wyjaśnić, że Wnioskodawca przy obliczaniu dochodu z odpłatnego zbycia udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego nabytego w 2015 r. w wyniku podziału majątku dorobkowego małżonków może uwzględnić - jako koszt uzyskania przychodu - spłatę kredytu w części przypadającej na ten udział, tj. kwotę obciążenia kredytowego jaką Wnioskodawca przejął na siebie w związku z uzyskaniem prawa do całego lokalu mieszkalnego. Zatem, spłata tej części kredytu nie będzie wydatkiem na własne cele mieszkaniowe z tytułu sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego gdyż nastąpiłoby dwukrotne odliczenie tego samego wydatku.

Natomiast z uwagi na fakt, że spłaty kredytu w części przypadającej na udział nabyty w 2010 r. Wnioskodawca nie odliczy jako kosztu nabycia tego udziału, wówczas nie można mówić o podwójnym zwolnieniu. Zatem, dokonana przez Wnioskodawcę spłata kredytu wraz z odsetkami w części przypadającej na udział nabyty przez Wnioskodawcę w 2010 r. będzie traktowana jako wydatek na własne cele mieszkaniowe i będzie korzystała ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że odpłatne zbycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, nabytego w części w 2010 r. w czasie obowiązywania wspólności majątkowej małżeńskiej, nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z upływem okresu pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie, a tym samym nie rodzi obowiązku zapłaty podatku dochodowego.

Opodatkowaniu podlegać będzie natomiast przychód ze sprzedaży nieruchomości nabytej w 2015 r. w udziale 1/2 w wyniku podziału majątku dorobkowego. Opodatkowanie nastąpi na podstawie art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r. Podatek wynosi 19%, przy czym przychód ze sprzedaży stanowi 1/2 ceny sprzedaży nieruchomości pomniejszonej o połowę kosztów odpłatnego zbycia. Natomiast dochodem jest różnica pomiędzy kwotą tak ustalonego przychodu a kosztami jego uzyskania określonymi w art. 22 ust. 6c ww. ustawy. Wydatkiem na własne cele mieszkaniowe Wnioskodawcy będzie spłata kredytu w części przypadającej na udział w nieruchomości nabyty przez Wnioskodawcę w 2010 r. Spłata kredytu w części dotyczącej udziału w nieruchomości, nabytego w 2015 r. nie jest wydatkiem na własne cele mieszkaniowe, uprawniającym do skorzystania ze zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za nieprawidłowe.

Odnosząc się do przywołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Odnosząc się natomiast do przywołanych przez Wnioskodawcę wyroków sądów administracyjnych należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast organy podatkowe, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.