Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-650/11/AL
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-04-27
Teza: Czy istnieje konieczność złożenia przez Wnioskodawcę, jako płatnika, w imieniu Pana formularza NIP-3 właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego?
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek podatkowy; spółki-przekształcenie spółki; spółki-spółka komandytowa; spółki-spółka z ograniczoną odpowiedzialnością; zyski-zysk niepodzielony
Przepisy: [NIP] Ustawa o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników-Rozdział 1; [NIP] Ustawa o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 18 stycznia 2011r. (data wpływu 27 stycznia 2011r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zasad ewidencji i identyfikacji podatników i płatników w zakresie konieczności złożenia przez Wnioskodawcę, jako płatnika, w imieniu Pana formularza NIP-3 właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 stycznia 2011r. do tut. organu, wpłynął wniosek z dnia 18 stycznia 2011r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zasad ewidencji i identyfikacji podatników i płatników w zakresie konieczności złożenia przez Wnioskodawcę, jako płatnika, w imieniu Pana formularza NIP-3 właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (dalej zwany również „X”) jest przedsiębiorcą zajmującym się produkcją części motoryzacyjnych itp. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca współpracuje z Y. (dalej zwany również „Y”), spółką zarejestrowaną i działającą zgodnie z prawem japońskim, z głównym miejscem prowadzenia działalności gospodarczej znajdującym się w Japonii.

W ramach współpracy „X” i „Y” podpisały umowę, na mocy której „Y” oddelegował do pracy w „X” (w Polsce) swojego pracownika obywatela Japonii Pana (okres oddelegowania: od 19 lipca 2010r. do 19 lipca 2012r.). Pracownik „Y” wypełnia w Polsce obowiązki w zakresie doradztwa odnośnie instalacji i ruchu maszyn, produkcji części motoryzacyjnych itp., zajmując stanowisko kierownika działu technicznego. Wykonywanie pracy na terytorium RP przez Pana odbywa się na podstawie zezwolenia typu C, wydanego przez Wojewodę dnia 22 lipca 2010r. Zezwolenie jest ważne do dnia 19 lipca 2012r. Ponadto Pan posiada w Polsce miejsce zameldowania na pobyt czasowy, ważne do dnia 30 czerwca 2011r. (po upływie tego okresu, w razie konieczności, zameldowanie zostanie przedłużone).

Zgodnie z zapisami umowy oddelegowania pracownika, bezpośredniej płatności wynagrodzenia i innych kosztów Panu dokonuje „Y”. Strony umówiły się jednak, iż oddelegowanie pracownika przez „Y” do „X” jest odpłatne. W celu rozliczenia oddelegowania „Y” wystawia na „X” fakturę.

„X” płaci kwotę kosztu oddelegowania w ciągu trzydziestu dni po otrzymaniu od „Y” faktury za trzy miesiące, w walucie PLN, przelewem na wskazany rachunek bankowy „Y”. Z powyższego wynika, że Wnioskodawca („X”) nie wypłaca Panu żadnego wynagrodzenia bezpośrednio. Wszelkie koszty są rozliczane wyłącznie pomiędzy „X” a „Y” na podstawie wystawianych w tym celu faktur, dokumentujących oddelegowanie pracownika. Wnioskodawca („X”) jest ponadto zobowiązany do zwrotu kosztów utrzymania Pana w Polsce (koszty te obejmują zwrot m.in. kosztów najmu). Pan jest wynagradzany wyłącznie przez spółkę japońską, na podstawie umowy o pracę z podmiotem japońskim.

W umowie oddelegowania pracownika, zawartej pomiędzy „X” a „Y”, zapisano ponadto, iż „w przypadku odprowadzania lub płacenia podatku dochodowego władzom rządowym przez „X” w imieniu „Y”, zgodnie z prawem polskim, po dokonaniu przez „X” płatności na rzecz „Y”, „X” dostarcza „Y” oficjalne pokwitowanie zapłaty podatku, potwierdzone przez organy podatkowe w Polsce lub równoważny dokument w ciągu jednego miesiąca od dokonania każdej takiej zapłaty podatku.”

Czas pobytu Pana w Polsce w 2010r. nie przekroczył 183 dni.

W roku 2011 okres przebywania pracownika japońskiej spółki w Polsce z pewnością przekroczy 183 dni.

Dodatkowo należy stwierdzić, iż Pan jest obywatelem Japonii, tam posiada rodzinę zamieszkującą na stałe, tam też znajduje się jego dom rodzinny a także zamierza powrócić do Japonii zaraz po zakończeniu okresu oddelegowania do pracy w Polsce. Z uwagi na pozostawania pracownikiem japońskiego podmiotu, Pan opłaca składki na obowiązkowe japońskie ubezpieczenie społeczne. W Japonii objęty jest również systemem ubezpieczenia zdrowotnego. Podczas pobytu w Polsce przebywa w wynajętym mieszkaniu. Pan posiada w Polsce rachunek bankowy ale wyłącznie w związku z bieżącym funkcjonowaniem na delegacji. Pan nie posiada w Polsce inwestycji, papierów wartościowych ani nieruchomości, nie należy również do żadnych polskich organizacji (w tym do związków zawodowych).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Pan S. zgłoszenie NIP-3 będzie musiał złożyć za pośrednictwem Wnioskodawcy?

Zdaniem Wnioskodawcy co do zasady ustawa o NIP wskazuje, że podatnicy składają samodzielnie zgłoszenia identyfikacyjne NIP oraz aktualizacje zgłoszeń (art. 5 ustawy o NIP). Wyjątkiem w tym zakresie jest sytuacja, kiedy podatnik podatku dochodowego jest w Polsce zatrudniony i jego pracodawca odprowadza za niego zaliczki na podatek dochodowy (art. 8 ustawy o NIP).

Skoro w Polsce nie istnieje płatnik czyli podmiot zobowiązany do odprowadzania za Pana zaliczek na podatek dochodowy, to Wnioskodawca („X”) nie może złożyć formularza NIP-3 w imieniu Pana, gdyż nie jest z nim powiązany więzami o charakterze „podatnik-płatnik.”

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Jak wynika z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (t.j. Dz. U. z 2004r. Nr 269, poz. 2681 ze zm.), osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mniemające osobowości prawnej, które na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, podlegają obowiązkowi ewidencyjnemu oraz otrzymują numery identyfikacji podatkowej, zwanej dalej „NIP”.

W myśl art. 5 ust. 1 ww. ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników podatnicy obowiązani są do dokonania zgłoszenia identyfikacyjnego; zgłoszenia identyfikacyjnego dokonuje się jednokrotnie, bez względu na rodzaj oraz liczbę opłacanych przez podatnika podatków, formę opodatkowania, liczbę oraz rodzaje prowadzonej działalności gospodarczej oraz liczbę prowadzonych przedsiębiorstw.

Zgłoszenie identyfikacyjne osób fizycznych zawiera nazwisko, imiona, imiona rodziców, datę i miejsce urodzenia, płeć, nazwisko rodowe, obywatelstwo lub obywatelstwa, adres miejsca zamieszkania, adres miejsca zameldowania na pobyt stały lub czasowy, rodzaj i numer dowodu tożsamości oraz numer ewidencyjny PESEL (art. 5 ust. 2 ww. ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników)

W myśl art. 4 pkt 3 ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników w sprawach określonych w art. 3 właściwymi naczelnikami urzędów skarbowych są dla pozostałych podatników:

1.  będących podatnikami podatku dochodowego - naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach tego podatku,
2.  niebędących podatnikami podatku dochodowego - naczelnik urzędu skarbowego właściwy ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę podatnika, a jeżeli podatnik nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w Polsce - naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego Warszawa Śródmieście.

Stosownie do postanowień art. 8 ust. 1 ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników Podatnicy podatku dochodowego od osób fizycznych, którym płatnik na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych:

1.  pobiera zaliczki miesięczne, dokonując zmniejszenia kwot pobieranych zaliczek, lub
2.  dokonuje rocznego rozliczenia podatku, a nie dokonywał zmniejszenia kwot zaliczek, lub
3.  pobiera zaliczkę wyłącznie od dochodu z tytułu umowy o dzieło lub umowy zlecenia

\-dokonują zgłoszenia identyfikacyjnego za pośrednictwem tego płatnika.

Przepisów ust. 1 nie stosuje się do podatników, którzy uprzednio dokonali zgłoszenia identyfikacyjnego (art. 8 ust. 2 ustawy)

Płatnicy, o których mowa w ust. 1, obowiązani są do zaopatrzenia się w formularze zgłoszeń w urzędzie skarbowym właściwym ze względu na ich siedzibę (art. 8 ust. 3 ustawy).

Płatnik dostarcza podatnikowi formularz zgłoszenia identyfikacyjnego w terminie 7 dni od dnia potrącenia pierwszej zaliczki na podatek dochodowy lub od dnia złożenia oświadczenia w sprawie rozliczenia rocznego.

W myśl art. 8 ust. 5 ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników podatnik składa płatnikowi zgłoszenie identyfikacyjne w terminie 14 dni od dnia otrzymania formularza zgłoszenia.

Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 6 płatnik obowiązany jest przekazać, w tym za pośrednictwem placówki pocztowej operatora publicznego, zgłoszenie identyfikacyjne naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu dla podatnika, w terminie 14 dni od dnia złożenia formularza zgłoszenia przez podatnika.

Paragraf 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 września 2009r. w sprawie wzorów formularzy zgłoszeń identyfikacyjnych (Dz. U. Nr 161, poz. 1282 ze zm.) określa wzór formularza zgłoszenia identyfikacyjnego osoby fizycznej nieprowadzącej samodzielnie działalności gospodarczej NIP-3.

Jak wynika z treści wniosku w ramach współpracy Wnioskodawca („X”) i „Y” podpisały umowę, na mocy której „Y” oddelegował do pracy u Wnioskodawcy swojego pracownika obywatela Japonii Pana (okres oddelegowania: od 19 lipca 2010r. do 19 lipca 2012r.). Wykonywanie pracy na terytorium RP przez Pana odbywa się na podstawie zezwolenia typu C, wydanego przez Wojewodę dnia 22 lipca 2010r. Zezwolenie jest ważne do dnia 19 lipca 2012r. Ponadto Pan posiada w Polsce miejsce zameldowania na pobyt czasowy, ważne do dnia 30 czerwca 2011r. (po upływie tego okresu, w razie konieczności, zameldowanie zostanie przedłużone).

W umowie oddelegowania pracownika, zawartej pomiędzy „X” a „Y”, zapisano ponadto, iż „w przypadku odprowadzania lub płacenia podatku dochodowego władzom rządowym przez „X” w imieniu „Y”, zgodnie z prawem polskim, po dokonaniu przez „X” płatności na rzecz „Y”, „X” dostarcza „Y” oficjalne pokwitowanie zapłaty podatku, potwierdzone przez organy podatkowe w Polsce lub równoważny dokument w ciągu jednego miesiąca od dokonania każdej takiej zapłaty podatku.”

Czas pobytu Pana w Polsce w 2010r. nie przekroczył 183 dni.

W roku 2011 okres przebywania pracownika japońskiej spółki w Polsce z pewnością przekroczy 183 dni.

W świetle przytoczonych przepisów prawa, biorąc pod uwagę przedstawiony przez Wnioskodawcę opis zdarzenia przyszłego, stwierdzić należy, iż sytuacji gdy Wnioskodawca w stosunku do Pana nie wystąpi jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych, czyli któremu Wnioskodawca na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych zobowiązany jest do pobrania zaliczek miesięcznych, dokonując zmniejszenia kwot pobieranych zaliczek, lub dokonania rocznego rozliczenia podatku lub pobrania zaliczek wyłącznie od dochodu z tytułu umowy o dzieło lub umowy zlecenia, nie będzie on zobowiązany do dostarczenia podatnikowi formularza zgłoszenia identyfikacyjnego oraz do przekazania, zgłoszenia identyfikacyjnego Pana naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu dla Pana.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

W pozostałym zakresie objętym wnioskiem wydano odrębne rozstrzygnięcia.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego (tj. w sytuacji gdyby Wnioskodawca był płatnikiem w stosunku do Pana) lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.

Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

\-04-27Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.