Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-1187/08-2/IK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-10-22
Teza: Czy dotacje przedmiotowe otrzymane od Gminy na pokrycie bieżących kosztów działalności Zakład stanowią obrót będący podstawą opodatkowania podatkiem VAT?
Słowa kluczowe: budżet-zakład budżetowy; dotacja; obrót; przewóz-przewóz osób
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 23 lipca 2008r. (data wpływu 25 lipca 2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dotacji przedmiotowej otrzymane od Gminy na pokrycie bieżących kosztów działalności Zakładu - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 lipca 2008r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dotacji przedmiotowej otrzymane od Gminy na pokrycie bieżących kosztów działalności Zakładu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Zakład Komunikacji jest zakładem budżetowym, utworzonym na podstawie uchwały Nr xx Rady Miejskiej z dnia 30 marca 1993r. Zakład świadczy usługi w zakresie lokalnego transportu zbiorowego w granicach administracyjnych miasta jak i poza administracyjnymi granicami miasta na podstawie Statutu. Do przychodów Zakładu obok wpływów ze sprzedaży usług należą także dotacje przedmiotowe. Podstawą prawną otrzymania dotacji jest Uchwała Rady Miasta. Wynika z niej, że dofinansowaniu podlegać będzie koszt 1 wozokilometra, którego podstawę wyliczenia stanowią planowane koszty i wpływy danego okresu rozliczeniowego. Istotą otrzymania przez Zakład dotacji jest dofinansowanie bieżącej działalności Z. Otrzymanie dotacji nie jest równoznaczne ze zmianą cen biletów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy dotacje przedmiotowe otrzymane od Gminy na pokrycie bieżących kosztów działalności Zakład stanowią obrót będący podstawą opodatkowania podatkiem VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, dotacja przedmiotowa otrzymana od Gminy Miasta na częściowe pokrycie kosztów bieżącej działalności Zakładu nie stanowi obrotu podlegającego opodatkowaniu podatkiem VAT.

Wymieniona dotacja odnosi się do kosztu przejazdu 1 wozokilometra, którego podstawą wyliczenia są poniesione koszty i wpływy w danym okresie rozliczeniowym. Otrzymana dotacja nie rekompensuje utraty wpływów z tytułu stosowanych ulg w przejazdach osób uprawnionych. Otrzymane dofinansowanie nie można podporządkować konkretnej usłudze, tj. konkretnemu biletowi, gdyż Zakład nie ma możliwości prowadzenia ewidencji przejazdów bezpłatnych. Zdaniem Wnioskodawcy dotacja nie jest bezpośrednio związana z dokonywanym przez Zakład świadczeniem usług przewozowych, gdyż nie wpływa wprost na wysokość ceny biletów za te usługi. Na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy o VAT otrzymane dotacje nie powinny wchodzić do obrotu i zwiększać podstawę opodatkowania podatkiem VAT usług komunikacji miejskiej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przy czym przez dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi towarów w rozumieniu art. 7 ustawy.

W myśl art. 29 ust. 1 ustawy podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku. Zgodnie z art. 29 ust. 2 ustawy w przypadku gdy pobrano zaliczki, zadatki, przedpłaty lub raty, obrotem jest również kwota otrzymanych zaliczek, zadatków, przedpłat lub rat, pomniejszona o przypadającą od nich kwotę podatku. Dotyczy to również otrzymanych zaliczek na dotacje, subwencje i na inne dopłaty o podobnym charakterze.

Dla określenia, czy dane dotacje są, czy też nie są opodatkowane istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania oraz cele na jakie zostały przeznaczone. Z treści cytowanych przepisów wynika, iż w sytuacji gdy podatnik, w związku z konkretną dostawą towarów lub świadczeniem usług, otrzymuje dofinansowanie (dotację, subwencję), stanowiące dopłatę do ceny towaru lub usługi, jako pokrycie części ceny konkretnej dostawy towarów lub świadczenia usług, tego rodzaju dofinansowanie stanowi obok ceny, uzupełniający element podstawy opodatkowania z tytułu danej dostawy lub świadczenia. Kryterium uznania dotacji za zwiększającą obrót stanowi zatem stwierdzenie, iż dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast dotacje niedające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i niemające bezpośredniego wpływu na wartość dostawy lub usługi, nie stanowią obrotu w rozumieniu przepisu art. 29 ust. 1 powołanej wyżej ustawy, czyli nie zwiększają podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca, będący zakładem budżetowym, otrzymał dotację przedmiotową, udzieloną na podstawie uchwały Rady Miasta. Wynika z niej, iż dofinansowaniu będzie podlegać koszt jednego wozokilometra bieżącej działalności Zakładu. Ponadto otrzymana dotacja nie stanowi dopłaty do ceny świadczonych usług i nie wpływa na poziom ceny biletów. Dotacja nie rekompensuje też utraty wpływów z tytułu stosowanych ulg w przejazdach osób uprawnionych.

Podsumowując, w oparciu o przedstawiony stan faktyczny oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny należy stwierdzić, iż otrzymana przez Wnioskodawcę dotacja nie ma bezpośredniego wpływu na cenę świadczonych usług w zakresie lokalnego transportu zbiorowego, tym samym nie stanowi ona obrotu w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a zatem nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10,09-402 Płock.