Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-580/11/NG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-08-05
Teza: Czy sprzedając garaż (wnioskodawczyni w ½ i jej mąż w ½ jednocześnie) jednemu nabywcy w 2011r. wnioskodawczyni będzie musiała zapłacić podatek dochodowy od osób fizycznych, czy zostanie zwolniona z zapłaty podatku dochodowego z tego tytułu z racji posiadania własnościowego prawa do garażu wydanego przez Spółdzielnię Mieszkaniową w dniu 30 czerwca 1992r.?
Słowa kluczowe: garaż; lokal-lokal użytkowy; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pani stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 26 kwietnia 2011r. (data wpływu do tut. Biura 02 maja 2011r.), uzupełnionym w dniu 13 lipca 2011r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu ze sprzedaży garażu - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 02 maja 2011r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu ze sprzedaży garażu.

W związku z brakami formalnymi, pismem z dnia 29 czerwca 2011r. Znak: IBPBII/2/415-580/11/NG wezwano wnioskodawcę do ich uzupełnienia. Uzupełnienia dokonano w dniu 13 lipca 2011r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni w dniu 30 czerwca 1992r. będąc wraz z mężem w ustawowej wspólnocie małżeńskiej otrzymała przydział garażu na zasadzie spółdzielczego własnościowego prawa do garażu. Przydział ten został udzielony na podstawie § 70 ust. 3 Statutu Spółdzielni Mieszkaniowej, uwzględniając § 68 ust. 1 tego Statutu w wersji nadanej tym przepisom z dnia 26 kwietnia 1991r.

Przydział został wydany na męża wnioskodawczyni w dniu 30 czerwca 1992r. na zasadzie spółdzielczego własnościowego prawa do garażu.

Wnioskodawczyni w dniu 25 października 2004r. złożyła do zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej żądanie o ustanowienie prawa odrębnej własności garażu w związku z ustawą o spółdzielniach mieszkaniowych z dnia 15 grudnia 2000r. prosząc o przekształcenie własnościowego spółdzielczego prawa do garażu na prawo odrębnej własności garażu.

W dniu 20 marca 2006r. wnioskodawczyni otrzymała „projekt uzgodnień” ze Spółdzielni Mieszkaniowej dotyczący przeniesienia prawa odrębnej własności garażu.

Wnioskodawczyni wskazuje ponadto, że w dniu 25 marca 2004r. zawarła w formie aktu notarialnego umowę rozdzielności majątkowej.

W maju 2007r. wnioskodawczyni złożyła niezbędne dokumenty do Spółdzielni Mieszkaniowej w celu zawarcia aktu notarialnego dotyczącego ustanowienia odrębnej własności garażu. W dniu 19 lipca 2007r. wnioskodawczyni otrzymała poprawiony protokół uzgodnień potrzebny do przeniesienia własności garażu.

W dniu 20 lipca 2007r. została ustanowiona odrębna własność garażu oraz nastąpiło nieodpłatne przeniesienie własności garażu wraz z udziałem w prawie użytkowania wieczystego gruntu i w prawie własności części wspólnych budynku. Powyższe zdarzenie zostało odnotowane w księgach wieczystych.

Na początku 2011r. wnioskodawczyni postanowiła sprzedać garaż. W tym celu notariuszowi, który miał sporządzić akt notarialny dotyczący sprzedaży garażu wnioskodawczyni dostarczyła niezbędne dokumenty potrzebne do przygotowania umowy sprzedaży. Wówczas okazało się, że akt notarialny z dnia 20 lipca 2007r. posiada błędy, które należy sprostować. Okazało się, że notariusz, która sporządzała ww. akt notarialny zasugerowała się, że wnioskodawczyni jest w rozdzielności majątkowej i wskazała w ww. akcie jako osobę, na którą jest przeniesione własnościowe prawo do garażu tylko wnioskodawczynię pomijając jej męża. Drugi błąd polegał na tym, że nie powołała się w ww. akcie na przydział garażu z 1992r. W związku z zaistniałymi błędami akt notarialny z dnia 20 lipca 2007r. wymagał sprostowania. Dlatego w dniu 29 marca 2011r. został sporządzony kolejny akt notarialny, który zawierał sprostowania.

W wyniku sprostowania aktu notarialnego własność garażu została przeniesiona wraz z udziałem w prawie użytkowania wieczystego gruntu i prawie własności części wspólnych budynku na zasadzie współwłasności po ½ części na każdego z małżonków.

Wnioskodawczyni nie zawierała z mężem umowy o podział majątku, a jedynie umowę o rozdzielność majątkową małżeńską.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy sprzedając garaż (wnioskodawczyni w ½ i jej mąż w ½ jednocześnie) jednemu nabywcy w 2011r. wnioskodawczyni będzie musiała zapłacić podatek dochodowy od osób fizycznych, czy zostanie zwolniona z zapłaty podatku dochodowego z tego tytułu z racji posiadania własnościowego prawa do garażu wydanego przez Spółdzielnię Mieszkaniową w dniu 30 czerwca 1992r.?

Zdaniem wnioskodawczyni, datą decydującą o tym czy jest zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytuł sprzedaży garażu, o którym mowa w tym wniosku jest data przydziału własnościowego prawa do garażu z 30 czerwca 1992r.

W związku z powyższym, zdaniem wnioskodawczyni, od dnia przydziału garażu minęło 19 lat i dlatego wnioskodawczyni uważa, że powinna być zwolniona z zapłacenia podatku dochodowego ze sprzedaży garażu.

Wnioskodawczyni uważa, że podatek dochodowy od sprzedaży nieruchomości należy zapłacić w przypadku sprzedaży przed upływem pięciu lat od jej nabycia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) źródłem przychodu jest, z zastrzeżeniem ust. 2, odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Przepis cytowanego wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych formułuje generalną zasadę, że nie płaci się podatku dochodowego jeśli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości lub prawa upłynęło 5 lat. W związku z tym, jeśli od końca roku, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości lub prawa do dnia sprzedaży upłynęło 5 lat, sprzedaż tej nieruchomości lub prawa nie podlega w ogóle opodatkowaniu.

W myśl powyższego, rozstrzygającym faktem odnośnie ewentualnego opodatkowania odpłatnego zbycia przedmiotowej nieruchomości będzie moment i forma prawna pierwotnego nabycia.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia wynika, iż w 1992r. będąc we wspólnocie ustawowej małżeńskiej wnioskodawczyni wraz z mężem otrzymała przydział spółdzielczego własnościowego prawa do garażu. Przydział został wydany tylko dla męża wnioskodawczyni. W 2004r. wnioskodawczyni zawarła z mężem umowę rozdzielności majątkowej, jednakże do dnia dzisiejszego małżonkowie nie dokonali podziału majątku wspólnego. W dniu 20 lipca 2007r., w drodze aktu notarialnego została ustanowiona odrębna własność garażu oraz nastąpiło nieodpłatne przeniesienie własności garażu wraz z udziałem w prawie użytkowania wieczystego gruntu i w prawie własności części wspólnych budynku. Z uwagi na popełnione przy sporządzaniu tej umowy błędy w dniu 29 marca 2011r. dokonano sprostowania aktu notarialnego.

Mając powyższe na uwadze zauważyć należy, że stosunki majątkowe pomiędzy małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 1964r. Nr 9, poz. 59 ze zm.). W myśl art. 31 cytowanej ustawy, istota wspólności ustawowej wyraża się w tym, że: powstaje z mocy samego prawa z chwilą zawarcia małżeństwa (o ile wcześniej przyszli małżonkowie nie zawarli małżeńskiej umowy majątkowej – intercyzy) i obejmuje dorobek małżonków (rozumiany jako przedmioty majątkowe nabyte w czasie trwania wspólności ustawowej przez oboje małżonków lub przez jednego z nich). Co więcej, wspólność ustawowa charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania udziały małżonków w majątku wspólnym nie są określone, a zatem jest to typ współwłasności łącznej.

Opisany ustrój majątkowy trwa do ustania lub unieważnienia małżeństwa albo orzeczenia separacji, chyba że w czasie trwania związku małżeńskiego: małżonkowie zawarli małżeńską umowę majątkową, z ważnych powodów na żądanie jednego z małżonków sąd orzekł zniesienie wspólności lub wspólność ustała z mocy prawa na skutek całkowitego lub częściowego ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków, ogłoszenia upadłości przez jednego z nich.

W opisie zdarzenia wnioskodawczyni wskazuje, że zawarła wraz z mężem w dniu 25 marca 2004r. umowę rozdzielności majątkowej, jednakże małżonkowie nie dokonali podziału majątku. Zgodnie z art. 501 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, w razie ustania wspólności majątkowej udziały małżonków są równe. Oznacza to, że z chwilą zawarcia umowy o rozdzielność majątkową wnioskodawczyni stała się właścicielką udziału wynoszącego ½ w spółdzielczym własnościowym prawie do garażu, którego nabycie nastąpiło w dniu nabycia prawa do majątku wspólnego małżonków.

Wyjaśnić należy, iż spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu użytkowego jest ograniczonym prawem rzeczowym. Jest to prawo zbywalne, przechodzi na spadkobierców i podlega egzekucji. Umożliwia ono korzystanie z lokalu oraz rozporządzanie tym prawem, z pewnymi ograniczeniami, na zasadach zbliżonych do prawa własności. Świadczy o tym chociażby umiejscowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego w Księdze Drugiej ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) – „Własność i inne prawa rzeczowe”. Natomiast ustanowienie prawa odrębnej własności lokalu użytkowego powoduje, że osoba, której przysługuje to prawo, uzyskuje pełnię uprawnień właścicielskich do lokalu oraz prawo do udziału w związanej z tym lokalem nieruchomości gruntowej.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera samodzielnej definicji pojęcia lokalu użytkowego, czy spółdzielczego własnościowego prawa do takiego lokalu ani też nie odsyła do określenia znaczenia tych pojęć w rozumieniu innych ustaw.

W znaczeniu potocznym lokal użytkowy to lokal przeznaczony na cele niemieszkalne (Słownik Języka Polskiego, PWN Warszawa 1995r.). W tym znaczeniu garaż, jako przeznaczony na cele inne niż mieszkalne jest lokalem użytkowym. Garaż bowiem, jako pomieszczenie o charakterze użytkowym, mogącym być również przedmiotem oddzielnego, samodzielnego obrotu nie służy zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych.

Ustawa prawo spółdzielcze, która posługiwała się pojęciem lokalu użytkowego, jakkolwiek wyodrębniała garaż jako samodzielną kategorię lokalu, to przewidywała możliwość oddania garaży członkom spółdzielni mieszkaniowej na zasadzie spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego jako ograniczonego prawa rzeczowego (art. 238 § 1 i art. 239 ustawy z dnia 16 września 1982r. - Dz. U. z 1995r., Nr 54, poz. 288 ze zm.- skreślone z dniem 24 kwietnia 2001r.).

Mając na względzie powyższe uregulowania prawne oraz opisany we wniosku stan faktyczny stwierdzić należy, iż ustanowienie w 2007r. odrębnej własności przedmiotowego lokalu użytkowego i przeniesienie na wnioskodawczynię prawa własności jest tylko zmianą formy własności, a nie nowym nabyciem w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając na względzie powyższe uregulowania prawne oraz opisany we wniosku stan faktyczny stwierdzić należy, iż ustanowienie w 2007r. odrębnej własności przedmiotowego lokalu użytkowego – garażu wraz z udziałem w prawie użytkowania wieczystego gruntu oraz we współwłasności części wspólnych budynku i przeniesienie na wnioskodawczynię prawa własności jest tylko inną formą własności, a nie nowym nabyciem. Tym samym datę nabycia udziału w nieruchomości należy utożsamiać z chwilą pierwotnego nabycia prawa do udziału w tym lokalu (garażu), tj. z datą przydziału spółdzielczego własnościowego prawa do garażu. Przekształcenie spółdzielczego własnościowego prawa do garażu w prawo odrębnej własności w 2007r., w istocie było tylko zmianą formy prawnej faktycznego prawa do tego lokalu użytkowego.

Reasumując, mając na uwadze opisane zdarzenie oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, iż sprzedaż przez wnioskodawczynię udziału w przedmiotowym lokalu użytkowym (garażu) wraz z udziałem we współwłasności części wspólnych budynku oraz w prawie użytkowania wieczystego gruntu, nie stanowi dla wnioskodawczyni źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż sprzedaż nastąpi po upływie 5 lat, licząc od końca roku, w którym nastąpiło nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do garażu do majątku wspólnego. Tym samym, nie powstanie obowiązek podatkowy w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży tego udziału w nieruchomości.

Stanowisko wnioskodawczyni należało zatem uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto należy nadmienić, iż zgodnie z przepisem art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, wyłącznie pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Oznacza to, że Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów wydał pisemną interpretację wyłącznie dla wnioskodawczyni. Mąż wnioskodawczyni chcąc uzyskać interpretację indywidualną winien wystąpić z odrębnym wnioskiem i uiścić stosowną opłatę.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.