Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-152/10-2/JW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-05-12
Teza: Opodatkowanie opłat eksploatacyjnych za użytkowanie garaży.
Słowa kluczowe: garaż; opłata-opłata eksploatacyjna; spółdzielnie-spółdzielnie mieszkaniowe; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółdzielni przedstawione we wniosku z dnia 16.03.2010 r. (data wpływu 18.03.2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania opłat eksploatacyjnych za użytkowanie garaży - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18.03.2010 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania opłat eksploatacyjnych za użytkowanie garaży.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Zasoby Spółdzielni stanowią między innymi garaże użytkowane na podstawie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu. Za czynności wykonywane na rzecz członków spółdzielni i osób niebędących członkami spółdzielni, którym przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do garaży, Spółdzielnia pobiera opłatę eksploatacyjną (na pokrycie kosztów utrzymania tych garaży) podlegającą opodatkowaniu stawką podatku VAT w wysokości 22%, zgodnie z art. 41 ust.1 Ustawy o podatku od towarów i usług. Kilkunastu członków kwestionuje zasadność obciążania ich stawką podatku VAT w wysokości 22% od pełnej wysokości opłaty eksploatacyjnej twierdząc, że „od podatku od nieruchomości i opłaty za wieczyste użytkowanie gruntu nie należy naliczać podatku VAT”.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT opłaty z tytułu wieczystego użytkowania gruntu i podatku od nieruchomości będące elementem składowym opłaty eksploatacyjnej pobieranej od członków i innych osób z tytułu użytkowania garaży?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Spółdzielnia pobiera opłatę eksploatacyjną za użytkowanie garaży zgodnie z art. 4 ust. 1,2,4 i 5 Ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych. W skład opłaty eksploatacyjnej wchodzą: eksploatacja podstawowa (obejmująca ubezpieczenie, utrzymywanie czystości i inne koszty związane z utrzymaniem mienia wspólnego), podatek od nieruchomości, opłata za wieczyste użytkowanie gruntu.

Powyższe elementy stanowią składową opłaty eksploatacyjnej związanej z użytkowaniem garaży i podlegają opodatkowaniu zgodnie z art. 41 ust. 1 Ustawy o podatku od towarów i usług w wysokości 22%, ponieważ stanowią kwoty należne z tytułu czynności wykonywanych przez Spółdzielnię na rzecz członków i innych osób, którym przysługują spółdzielcze własnościowe prawa do garaży.

Ponadto z przepisów Ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że zwolnienie od podatku VAT odnosi się do czynności, za które Spółdzielnia pobiera opłaty dotyczące lokali mieszkalnych. Natomiast wszelkie opłaty wnoszone na pokrycie kosztów utrzymania lokali użytkowych, w tym garaży podlegają opodatkowaniu stawką podatku VAT w wysokości 22% stosownie do art. 41 ust. 1 Ustawy o podatku VAT.

Wobec powyższego nie ma możliwości aby opłatę eksploatacyjną za garaż tylko w części składowej dotyczącej eksploatacji podstawowej - opodatkować stawką VAT w wysokości 22%, a w części podatku od nieruchomości i opłaty za wieczyste użytkowanie gruntu - zastosować zwolnienie z podatku VAT (stawka ZW).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju (…).

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust.1 ustawy rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Podstawowa stawka podatku VAT, zgodnie z art. 41 ust. 1 cyt. ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Ustawa o podatku od towarów i usług przewiduje jednak szereg zwolnień o charakterze podmiotowym i przedmiotowym.

W niniejszej sprawie należy przytoczyć art. 43 ust. 1 pkt 11 ustawy, w myśl którego zwalnia się od podatku czynności wykonywane na rzecz:

*   członków spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze prawa do lokali mieszkalnych,

*   członków spółdzielni będących właścicielami lokali mieszkalnych,

*   właścicieli lokali mieszkalnych niebędących członkami spółdzielni, za które są pobierane opłaty zgodnie z art. 4 ust. 1, 2, 4 i 5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych.

Ponadto z przepisu § 12 ust. 1 pkt 16 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799) wynika, że zwalnia się od podatku czynności wykonywane na rzecz osób niebędących członkami spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze własnościowe prawa do lokali mieszkalnych, za które są pobierane opłaty zgodnie z art. 4 ust. 1, 2, 4 i 5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116, z późn. zm.).

Powołany powyżej przepis art. 4 ust. 1, 2, 4 i 5 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych stanowi, iż:

*   członkowie spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze prawa do lokali, są obowiązani uczestniczyć w pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na ich lokale, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni przez uiszczanie opłat zgodnie z postanowieniami statutu,

*   członkowie spółdzielni będący właścicielami lokali są obowiązani uczestniczyć w pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem ich lokali, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości wspólnych, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni przez uiszczanie opłat zgodnie z postanowieniami statutu,

*   właściciele lokali niebędący członkami spółdzielni są obowiązani uczestniczyć w pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem ich lokali, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości wspólnych. Są oni również obowiązani uczestniczyć w wydatkach związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni, które są przeznaczone do wspólnego korzystania przez osoby zamieszkujące w określonych budynkach lub osiedlu. Obowiązki te wykonują przez uiszczanie opłat na takich samych zasadach, jak członkowie spółdzielni, z zastrzeżeniem art. 5,

*   członkowie spółdzielni uczestniczą w kosztach związanych z działalnością społeczną, oświatową i kulturalną prowadzoną przez spółdzielnię, jeżeli uchwała walnego zgromadzenia tak stanowi. Właściciele lokali niebędący członkami oraz osoby niebędące członkami spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze własnościowe prawa do lokali, mogą odpłatnie korzystać z takiej działalności na podstawie umów zawieranych ze spółdzielnią.

Z cytowanych wyżej przepisów jednoznacznie wynika, że zwolnienie od podatku VAT odnosi się do czynności wykonywanych na rzecz członków spółdzielni mieszkaniowych, a także osób niebędących członkami spółdzielni. Muszą być oni właścicielami lokali mieszkalnych lub musi im przysługiwać spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego. Rodzaje opłat wymienione w ustawie o spółdzielniach mieszkaniowych dotyczą wszelkich opłat. Jednakże przepisy art. 43 ust. 1 pkt 11 ustawy oraz § 12 ust. 1 pkt 16 cyt. wyżej rozporządzenia, wyraźnie wskazują na właścicieli lokali mieszkalnych, członków spółdzielni i osoby niebędące członkami spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze prawa lub prawa własności do lokali mieszkalnych.

Należy zwrócić uwagę, iż ani ustawa o podatku od towarów i usług, ani przepisy wykonawcze, nie wskazują definicji „lokal mieszkalny” i „lokal użytkowy”. W związku z tym, należy posiłkować się m. in. definicją lokalu mieszkalnego zawartą w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.).

Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu powyższej ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspakajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Natomiast w myśl ust. 4 powyższego artykułu, do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej „pomieszczeniami przynależnymi”.

Ponadto rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) w § 3 pkt 14 określa lokal użytkowy jako pomieszczenie lub zespół pomieszczeń, wydzielone stałymi przegrodami budowlanymi, niebędące mieszkaniem, pomieszczeniem technicznym albo pomieszczeniem gospodarczym. W związku z powyższym, garaż choć stanowi część składową lokalu mieszkalnego nie należy do pomieszczeń pomocniczych lecz przynależnych do danego lokalu i nie służy zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych ludności.

Zatem zwolnienie od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku od towarów i usług oraz w § 12 ust. 1 pkt 16 rozporządzenia z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, odnosi się do czynności związanych z lokalami mieszkalnymi. Zwolnienie dotyczy wyłącznie czynności – za które są pobierane opłaty zgodnie z art. 4 ust. 1, 2, 4, i 5 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych – związanych z lokalami mieszkalnymi, nie dotyczy zaś czynności związanych z lokalami użytkowymi.

Należy podkreślić, że zwolnienia w podatku od towarów i usług wskazane w art. 43 ust. 1 pkt 11 ustawy oraz § 12 ust. 1 pkt 16 rozporządzenia z dnia 24 grudnia 2009 r. mają charakter wyjątkowy, a jako takie winny być interpretowane ściśle, nie zaś w sposób rozszerzający.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Spółdzielnia w swoich zasobach posiada między innymi garaże, użytkowane na podstawie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu. Za czynności wykonywane na rzecz członków spółdzielni i osób niebędących członkami spółdzielni, którym przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do garaży, Spółdzielnia pobiera opłatę eksploatacyjną (na pokrycie kosztów utrzymania tych garaży). W skład opłaty eksploatacyjnej wchodzą: eksploatacja podstawowa (obejmująca ubezpieczenie, utrzymywanie czystości oraz inne koszty związane z utrzymaniem mienia wspólnego), podatek od nieruchomości i opłata za wieczyste użytkowanie gruntu, powyższe elementy stanowią składową opłaty eksploatacyjnej związanej z użytkowaniem garaży.

W świetle powołanych wyżej regulacji prawnych należy stwierdzić, że wszelkie opłaty wnoszone na pokrycie kosztów utrzymania (opłaty eksploatacyjne) garaży nie korzystają ze wskazanych wyżej zwolnień od podatku i tym samym podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W myśl ogólnych zasad ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku świadczenia konkretnej usługi, nie powinno się wyodrębniać poszczególnych elementów, które na tę usługę się składają i opodatkowywać ich osobno. Usługodawca sprzedaje określoną usługę a nie elementy (koszty), które się na nią składają. Znajduje to potwierdzenie w brzmieniu przepisu art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym, podstawą opodatkowania jest obrót. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy.

Z cytowanego powyżej przepisu wynika, że podstawą opodatkowania przy pobieraniu opłat za użytkowanie garaży jest cała kwota należna z tytułu wykonania usługi. Nie ma zatem podstaw do wyodrębniania z podstawy opodatkowania w podatku od towarów i usług opłat pobieranych przez Spółdzielnię z tytułu wieczystego użytkowania gruntu i podatku od nieruchomości.

Reasumując, pobieranie opłat eksploatacyjnych wnoszonych przez członków Spółdzielni, jak i osoby niebędące członkami Spółdzielni, posiadających spółdzielcze prawo własności do garażu należy traktować jako kompleksową usługę podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wg stawki 22%, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy.

Z uwagi na fakt, że w złożonym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej został przedstawiony jeden stan faktyczny, do którego zostało zadane jedno pytanie, opłata za wydanie interpretacji indywidualnej wynosi 40 zł zgodnie z art. 14f § 1 Ordynacji podatkowej. Wnioskodawca wniósł opłatę w wysokości 80 zł. W związku z powyższym, ilość wniesionych opłat jest większa niż ilość stanów faktycznych, zatem kwota w wysokości 40 zł stanowi nadpłatę i zostanie zwrócona Wnioskodawcy na konto bankowe wskazane we wniosku zgodnie z art. 14f § 2a Ordynacji podatkowej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.