Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.605.2025.2.KC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2026-01-09
Teza: Skutki podatkowe odpłatnego zbycia nieruchomości.
Słowa kluczowe: działki
nieruchomości
zniesienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowne Panie,
    stwierdzam, że stanowisko Pań w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    27 października 2025 r. wpłynął wniosek wspólny Pań z 21 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełniły go Panie pismem z 27 grudnia 2025 r. (wpływ 2
    stycznia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowane, które wystąpiły z wnioskiem

    a) Zainteresowana będąca stroną postępowania:
        A.A
        ul. (...)
    b) Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
        B.B
        ul. (...)

## Opis zdarzenia przyszłego

12 stycznia 2021 r. w Kancelarii Notarialnej w (...) została podpisana umowa zniesienia
    współwłasności, po czym wraz z mężem Zainteresowana będąca stroną postępowania
    zostali jedynymi współwłaścielami działki o pow. (...) ha, położonej na terenie
    województwa (...), powiat (...), gmina X w obrębie geodezyjnym (...) o numerze
    ewidencyjnym 1/1, dla której prowadzona jest przez Sąd Rejonowy w (...) księga wieczysta
    o numerze (...).
    Od czasu podpisania umowy zniesienia współwłasności nie minęło 5 lat, natomiast
    Zainteresowana będąca stroną postępowania jest współwłaścicielką działki od (...) 1978 r.
    W Urzędzie Skarbowym w (...) Zainteresowana będąca stroną postępowania dostała
    informację, że sprzedając ww. działkę nie będzie zobowiązana do zapłaty podatku
    dochodowego.
    Udział w nieruchomości Zainteresowana będąca stroną postępowania nabyła (...) 1978 r.
    na podstawie umowy sprzedaży. Zainteresowana będąca stroną postępowania nabyła
    udział wspólnie z małżonkiem do wspólności majątkowej małżeńskiej. Działka nie była
    wykorzystywana, jest działką rolną, nie była przedmiotem najmu, czy dzierżawy i nie była
    zabudowana. Udział po zniesieniu współwłasności był następujący:
    C i D.D– działka 1/2 o wartości 29.996 zł;
    E i F.F – działka 1/3 o wartości 59.347 zł;
    A i G.A – działki 1/4 i 1/1 o wartości 155.657 zł.
    Działki były objęte jedną księgą wieczystą (...).
    Wartość otrzymanej nieruchomości w wyniku zniesienia współwłasności mieściła się w
    udziale jaki przysługiwał przed zniesieniem współwłasności. Zniesienie współwłasności nie
    było ekwiwalentne, ani nie towarzyszyły mu spłaty lub dopłaty. Udziały Zainteresowanej
    będącej stroną postępowania i jej małżonka oraz pozostałych współwłaścicieli nie były
    równe.
    Na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w (...) 2024 r. Zainteresowana niebędąca
    stroną postępowania (córka Zainteresowanej będącej stroną postępowania), nabyła
    spadek i odziedziczyła 1/2 działki o powierzchni (...) ha, położonej na terenie województwa
    (...), powiat (...), gmina X w obrębie geodezyjnym (...) o numerze ewidencyjnym 1/1, dla
    której prowadzona jest przez Sąd Rejonowy w (...) księga wieczysta o numerze: (...).
    Zainteresowana niebędąca stroną postępowania nabyła spadek po ojcu – G.A (data
    śmierci: (...) 2024 r., data nabycia nieruchomości: (...) 2024 r.). Wartość uzyskanego udziału
    w spadku odpowiada pierwotnej wartości udziału w spadku. Zainteresowana niebędąca
    stroną postępowania nie prowadzi zarejestrowanej działalności gospodarczej.
    Zainteresowane mają zamiar sprzedać działkę w listopadzie 2025 r. Sprzedaż tej
    nieruchomości nie nastąpi w wykonaniu zarejestrowanej działalności gospodarczej. W
    przeszłości Zainteresowane nie dokonywały sprzedaży innych nieruchomości oprócz
    wskazanej we wniosku. Przy czym w Urzędzie Skarbowym w (...) Zainteresowane otrzymały
    informację, że obie nie będą zobowiązane do zapłaty podatku dochodowego.
    Doprecyzowanie zdarzenia przyszłego

    Wartość przedmiotu całej umowy zniesienia współwłasności wynosiła 245.000 zł.
    Przed zniesieniem współwłasności udział Zainteresowanej będącej stroną postępowania
    wynosił 64%, czyli 155.657 zł. Udział C i D.D wynosił 12%, czyli 29.996 zł. Natomiast udział E
    i F.F wynosił 24%, czyli 59.347 zł.
    Wartość nieruchomości, którą Zainteresowana będąca stroną postępowania, nabyła wraz
    z mężem w wyniku zniesienia współwłasności nie przekroczyła wartości udziału jaki
    przysługiwał im przed dokonaniem tej czynności w majątku wspólnym.

## Pytanie

Czy Zainteresowane są zobowiązane do zapłaty podatku dochodowego sprzedając działkę
    o nr 1/1?
    Pań stanowisko w sprawie
    W ocenie Zainteresowanych, nie powinny one płacić podatku dochodowego, gdyż
    Zainteresowana niebędąca stroną postępowania odziedziczyła działkę, co zwalnia ją od
    płacenia podatku, natomiast Zainteresowana będąca stroną postępowania, jest
    właścicielką działki od (...) 1978 r., co również zwalnia ją od płacenia podatku, od sprzedaży
    działki.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiły Panie we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Wynika z niego, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 powołanej ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        d) innych rzeczy,
        - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca
        roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych
        rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło
        nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób
        dokonującej zamiany.
    Jeżeli zatem odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości, oraz
    praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b-c następuje przed upływem 5
    lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i
    nie zostaje dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Zatem decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment nabycia lub wybudowania ww.
    nieruchomości lub praw.
    Stosownie do art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw
      majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
    Do wyliczenia pięcioletniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie
    sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest
    zatem nie tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę,
    który dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych)
    przez spadkodawcę. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do
    momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę
    upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
    Przy czym pojęcie „nabycia w drodze spadku” użyte w art. 10 ust. 5 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych obejmuje zarówno nabycie nieruchomości w drodze
    dziedziczenia ustawowego i testamentowego, jak i nabycie nieruchomości w wyniku
    zwolnienia się z obowiązku wypłaty zachowku przez przeniesienie własności
    nieruchomości na rzecz osoby pominiętej w testamencie oraz nabycie nieruchomości na
    podstawie rozporządzenia testamentowego w drodze zapisu zwykłego i windykacyjnego.
    Zgodnie z art. 10 ust. 6 ww. ustawy:
      W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej,
      nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania
      wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku
      wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o
      którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w
      trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Z opisu zdarzenia w szczególności wynika, że w 1978 r. Zainteresowana będąca stroną
    postępowania nabyła wraz z małżonkiem do majątku wspólnego udział w nieruchomości.
    W 2021 r. pomiędzy współwłaścicielami została podpisana umowa zniesienia
    współwłasności. Wartość przedmiotu całej umowy zniesienia współwłasności wynosiła
    245.000 zł. Udział po zniesieniu współwłasności był następujący:
    - C i D.D – działka 1/2 o wartości 29.996 zł;
    - E i F.F – działka 1/3 o wartości 59.347 zł;
    - Zainteresowana będąca stroną postępowania i jej mąż – działki 1/4 i 1/1 o wartości
      155.657 zł.
    Wartość nieruchomości, którą Zainteresowana będąca stroną postępowania, nabyła wraz
    z mężem w wyniku zniesienia współwłasności nie przekroczyła wartości udziału jaki
    przysługiwał im przed dokonaniem tej czynności. Zniesieniu współwłasności nie
    towarzyszyły spłaty ani dopłaty. W 2024 r. zmarł mąż Zainteresowanej będącej stroną
    postępowania. Spadek po nim nabyła jego córka – Zainteresowana niebędąca stroną
    postępowania, która odziedziczyła 1/2 udziału w działce nr 1/1. Zainteresowane mają
    zamiar sprzedać działkę nr 1/1 w listopadzie 2025 r.
    W świetle powyższego należy wskazać, że stosownie do art. 922 § 1 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071):

      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub
      kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    Według art. 924 ustawy Kodeks cywilny:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Z art. 925 powołanej ustawy wynika, że:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Na mocy art. 926 § 1 przytoczonej ustawy:
      Powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu.
    Zgodnie z art. 1025 § 1 przytoczonego Kodeksu:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza
      akt poświadczenia dziedziczenia.
    Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się
    spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci)
    spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
    Postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt notarialny poświadczenia
    dziedziczenia potwierdza jedynie, prawo spadkobierców do tego spadku od momentu
    jego otwarcia.
    Biorąc pod uwagę fakt, że działka o nr 1/1 stanowiła majątek wspólny małżonków, odnieść
    należy się do przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.
    j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.), w której zostały uregulowane stosunki majątkowe
    między małżonkami.
    W świetle art. 31 § 1 wskazanej ustawy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność
      majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie
      jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny).
      Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku
      osobistego każdego z małżonków.
    Przedmiotami majątkowymi w rozumieniu tego przepisu są wszelkie prawa majątkowe,
    zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe), jak i względne
    (np. przysługujące małżonkom wierzytelności). Wspólność ustawowa obejmuje wszelkie
    przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez
    jednego z nich. Wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność łączna.
    Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych
    udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a także nie mogą
    żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu małżonkom przysługuje
    pełne prawo do całości majątku wspólnego. Wspólność ta jest wspólnością masy
    majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych, takich jak własność i inne prawa
    rzeczowe czy wierzytelności.
    Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością
    ustawową, definitywne nabycie w czasie jej trwania prawa własności nieruchomości lub
    spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oznacza nabycie przez każdego z
    małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. W konsekwencji,
    w momencie śmierci jednego z małżonków drugi z nich nie mógł ponownie nabyć udziału
    w tej nieruchomości lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu.
    Wobec tego, że w 2021 r. zostało dokonane przez Zainteresowaną będącą stroną
    postępowania i jej męża zniesienie współwłasności wyjaśniam, że zgodnie z art. 195
    Kodeksu cywilnego:

      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Z kolei art. 196 § 1 i § 2 ww. Kodeksu stanowi, że:
      § 1. Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
      § 2. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona
      wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego
      działu.
    Stosownie do art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to może
      być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć. Jednakże w
      ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego
      przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
    Natomiast zgodnie z art. 211 ww. Kodeksu:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło
      przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy
      lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą
      istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
    Art. 212 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      § 1. Jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia sądu, wartość
      poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Przy podziale
      gruntu sąd może obciążyć poszczególne części potrzebnymi służebnościami
      gruntowymi.
      § 2. Rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do okoliczności
      jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo sprzedana
      stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego.
    Przy czym zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy, jeżeli mieści się w
    ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbyło się bez
    spłat i dopłat.
    Za datę nabycia nieruchomości lub prawa – w przypadku ich sprzedaży, które przypadły
    danej osobie w wyniku zniesienia współwłasności, należy zatem przyjąć datę ich
    pierwotnego nabycia, jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub
    prawa w wyniku zniesienia współwłasności mieści się w udziale, jaki przysługuje tej osobie
    w majątku objętym współwłasnością oraz zniesienie współwłasności zostało dokonane
    bez spłat i dopłat.
    Gdy w wyniku zniesienia współwłasności udział danej osoby ulega powiększeniu, mamy do
    czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku osobistego.
    Podobne wnioski wynikają z ukształtowanej już linii orzeczniczej Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, który twierdzi, że nabyciem rzeczy, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest przyznanie jej na wyłączną
    własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku zniesienia współwłasności, jeśli:
    · podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub
    · wartość rzeczy mieści się w udziale, jaki przysługiwał tej osobie w majątku wspólnym.
    Tak więc, co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia tylko
    wówczas, gdy w wyniku tego zniesienia podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość
    po dokonanym podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi
    przysługiwał.

    Zatem, jeżeli przy zniesieniu współwłasności wystąpiło przysporzenie majątku ponad
    posiadany udział przed zniesieniem współwłasności, oznacza to, że dla części
    nieruchomości – nabytej w drodze zniesienia współwłasności – datą nabycia, o której
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    będzie dzień, w którym nastąpiło zniesienie współwłasności.
    Skoro zniesieniu współwłasności nie towarzyszyły spłaty ani dopłaty i wartość
    nieruchomości, którą Zainteresowana będąca stroną postępowania nabyła wraz z mężem
    w wyniku zniesienia współwłasności nie przekroczyła wartości udziału jaki przysługiwał im
    przed dokonaniem tej czynności, uznać należy, że przeprowadzona w 2021 r. czynność
    zniesienia współwłasności, nie stanowiła nabycia nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust.
    1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dokonane zniesienie
    współwłasności pozostaje zatem bez wpływu na sposób liczenia pięcioletniego terminu, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    W przedmiotowej sprawie, odpłatne zbycie przez Panie działki nr 1/1, nie stanowi źródła
    przychodu, w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. W przypadku Zainteresowanej będącej stroną postępowania termin, ustalony
    zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 6 ww. ustawy, niewątpliwie minął. W
    momencie śmierci męża Zainteresowanej będącej stroną postępowania, nie nabyła ona
    ponownie udziałów w ww. nieruchomości. W przypadku Zainteresowanej niebędącej
    stroną postępowania, termin ustalony zgodnie z w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10
    ust. 5 ww. ustawy również upłynął, bowiem jej spadkodawca (ojciec) nabył działkę w 1978
    r.
    W konsekwencji, nie są Panie zobowiązane do zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych, z tytułu odpłatnego zbycia działki nr 1/1.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Panie przedstawiły i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dacie wydania interpretacji.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli sytuacja Zainteresowanych
      będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą
      mogli skorzystać Ci z Zainteresowanych, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pani A.A (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.