Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-2.4014.289.2022.1.DR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-12-22
Teza: Dotyczy zawarcia umowy cash poolingu.
Słowa kluczowe: cash pooling; umowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1. Przedmiot opodatkowania -Czynności podlegające opodatkowaniu-Czynności cywilnoprawne
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1-ust. 1-pkt 1

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

21 października 2022 r. wpłynął Państwa wniosek z 13 października 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zawarcia umowy cash poolingu. Treść wniosku jest następująca:

### Opis zdarzenia przyszłego

Spółka działająca pod firmą: X Sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest czynnym podatnikiem VAT będącym polskim rezydentem podatkowym. W ramach swojej działalności Grupa kapitałowa, której częścią jest Wnioskodawca (dalej: „Grupa Kapitałowa”), wypracowała szereg rozwiązań w postaci (\`(...)\`). W praktyce, Grupa Kapitałowa prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie świadczenia na rzecz klientów usług (\`(...)\`). Ponadto, w skład Grupy Kapitałowej wchodzą spółki, skupiające się na tworzeniu i udostępnianiu oprogramowania dla firm w obszarze social media marketingu i obsługi klienta, a także wsparciu działalności dot. (\`(...)\`)

Grupa Kapitałowa oferuje swoje usługi polegające na wykorzystaniu innowacyjnych technologii pozwalających na precyzyjne dobieranie odbiorców reklam w celu zwiększenia ilości sprzedaży produktów. Natomiast Wnioskodawca świadczy usługi o charakterze usług wspólnych dla podmiotów z Grupy Kapitałowej, które prowadzą działalność operacyjną polegającą na prowadzeniu kampanii marketingu cyfrowego, którego główne cele ukierunkowane są wokół widoczności i świadomości potencjalnego odbiorcy reklamy w Internecie (tzw. branding).

Spółka zamierza przystąpić do umowy o wspólnym zarządzaniu płynnością finansową – zerowanie sald (dalej: „Umowa cash poolingu”), do której należą już inne podmioty z Grupy Kapitałowej. Jej stronami są:

\- Bank mający siedzibę w Polsce (\`(...)\`) (dalej: „Bank”). Jego obowiązkiem jest zapewnienie infrastruktury technicznej oraz wykonywanie czynności związanych z funkcjonowaniem Umowy cash poolingu; oraz

\- spółka z Grupy Kapitałowej, która pełni funkcję agenta rozliczeniowego struktury (dalej: „Agent”), tak zwanego cash pool leadera. Co do zasady należy przyjąć, że jej zadaniem jest wykonywanie pewnych niezbędnych czynności administracyjnych oraz reprezentowanie przed Bankiem wszystkich uczestników cash poolingu. Zakres jej czynności i obowiązków wynikający z umowy został opisany poniżej;

\- pozostali uczestnicy Umowy cash poolingu (tj. podmioty powiązane z Wnioskodawcą, będącymi polskimi rezydentami podatkowymi oraz czynnymi podatnikami podatku VAT, którzy prowadzą działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o VAT i nie korzystają ze zwolnienia podmiotowego z tego podatku).

Odnosząc się do zagadnienia innych niż Spółka oraz Agent, podmiotów uczestniczących w Umowie cash poolingu, zgodnie z jej postanowieniami, włączenie nowego podmiotu do struktury cash poolingu wymaga zgody Banku, ale nie obliguje do zmiany Umowy poprzez jej aneksowanie. Włączenie nowego uczestnika następuje na podstawie Zlecenia Włączenia Uczestnika (dalej: „Uczestnik”) dostarczonego Bankowi, a podpisanego przez Agenta. Niewykluczone jest, że do Umowy cash poolingu mogą również przystąpić w przyszłości inne podmioty z Grupy Kapitałowej, które podobnie jak Wnioskodawca, będą jej Uczestnikami.

Umowa cash poolingu, do której przystąpić zamierza Spółka, jest umową cash poolingu typu rzeczywistego. Co istotne Umowa cash poolingu w polskim systemie prawnym nie została ujęta w przepisach ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 1360 ze zm., dalej: „Kc.”), dlatego też należy uznać ją za tzw. umowę nienazwaną, której celem jest polepszenie płynności finansowej spółek wchodzących w skład Grupy Kapitałowej w ramach prowadzonej przez nie działalności gospodarczej. Dodatkowo taki typ umowy nie jest także umową pożyczki, o której mowa w art. 720 Kc., a tym bardziej nie można jej uznać za umowę depozytu nieprawidłowego, o którym mowa w art. 845 Kc. W ramach przedmiotowej Umowy cash poolingu nie dochodzi także do zawarcia umowy pożyczek pomiędzy Uczestnikami systemu zarządzania płynnością finansową.

Głównym celem wdrożenia Umowy cash poolingu przez Wnioskodawcę (i tym samym struktury opartej o rozliczenia typu cash pooling w Grupie Kapitałowej) jest możliwość implementacji procesu zarządzania posiadanymi na rachunkach bankowych środkami pieniężnymi oraz zadłużeniem spółek tworzących Grupę Kapitałową. Tak skrojone zarządzanie zgromadzonymi środkami w znaczny sposób poprawia dostępność środków pieniężnych oraz możliwość łatwiejszego zarządzania bieżącymi przepływami pieniężnymi zarówno pomiędzy członkami Grupy Kapitałowej, jak i jej dostawcami. Co więcej, powyższy cel jest osiągany dotychczas dzięki koncentracji środków pieniężnych wszystkich spółek Grupy Kapitałowej.

W systemie zarządzania płynnością finansową Bank pełni rolę podmiotu zarządzającego saldami na poszczególnych kontach wchodzących w skład struktury, dokonuje przelewów środków, ustala salda poszczególnych Uczestników, a w przypadku, gdy saldo danego Uczestnika (np. w przyszłości Wnioskodawcy) ma wartość ujemną, może dokonać transferu środków z rachunku Agenta na rachunek Spółki, zaś gdy dodatnią, to z rachunku Uczestnika (również w przyszłości Wnioskodawcy) na rachunek Agenta. Dodatkowo Bank uprawniony jest do naliczania odsetek należnych między Agentem, a poszczególnymi Uczestnikami z tytułu wzajemnych zobowiązań. W celu realizacji powyższych założeń wykorzystane zostają rachunki otwarte już przez Bank i będące na moment składania niniejszego wniosku w posiadaniu Spółki, jak i innych Uczestników oraz Agenta, lub rachunki, które na dzień składania niniejszego wniosku są otwierane przez Spółkę w Banku. Rachunek posiadany przez Agenta będzie uznany za rachunek główny, zaś rachunki pozostałe (w tym w przyszłości Wnioskodawcy) będą rachunkami pozostałych Uczestników.

Przedmiotowe rachunki będą prowadzone w walucie polskiej – PLN, w walucie Euro oraz w USD – dolarze amerykańskim. Niemniej jednak, Wnioskodawca posiada obecnie rachunki bankowe prowadzone jedynie w walucie polskiej – PLN oraz w walucie Euro. Jednocześnie Wnioskodawca na moment składania niniejszego Wniosku, nie wyklucza otwarcia w przyszłości rachunków w innych walutach obcych. W celu realizacji założeń, w przypadku Wnioskodawcy wykorzystany zostanie rachunek otwarty już przez Bank, tj. będący już w momencie składania niniejszego wniosku w posiadaniu Spółki. Wnioskodawca, pragnie nadmienić, iż rachunek posiadany przez podmiot pełniący rolę Agenta jest uznany za rachunek główny, zaś rachunki pozostałe są rachunkami pozostałych Uczestników (w tym – w przyszłości – Wnioskodawcy). Przedmiotowe rachunki (Uczestników, jak i Agenta) są obecnie prowadzone w walucie polskiej – PLN, w walucie Euro oraz w USD – dolarze amerykańskim.

Powyższe oznacza, że każdy z podmiotów z Grupy Kapitałowej będący dotychczasowym Uczestnikiem, jest w posiadaniu co najmniej trzech rachunków w powyższych walutach (PLN, EUR, USD), jak również Agent posiada trzy Rachunki Główne w każdej z powyższych walut (PLN, EUR, USD). Warto nadmienić, iż Umowa dopuszcza otwarcie rachunków w innych walutach.

Operacje w ramach niniejszej Umowy nie odbiegają od typowych rozliczeń cash-poolingowych. Wpłaty dokonywane na rachunki pozostałe przez Uczestników zwiększają saldo środków pieniężnych na rachunku głównym Agenta. Bank przenosi saldo dodatnie znajdujące się na rachunkach szczegółowych na rachunek główny. Każdorazowe wypłaty z rachunków Uczestników zmniejszają saldo środków pieniężnych po stronie Agenta. Saldo na koniec każdego dnia, w którym są/będą realizowane rozliczenia na rachunku głównym będzie zawsze odzwierciedleniem salda pomiędzy Bankiem a posiadaczem tego rachunku, natomiast salda na rachunkach szczegółowych będą w przyszłości odzwierciedleniem salda pomiędzy Spółką, a Bankiem i zawsze będą wynosiły zero. Powyższe rozliczenia obwarowane jest odpowiednimi limitami dziennymi ustalonymi zarówno dla rachunków poszczególnych Uczestników (w przyszłości również Wnioskodawcy) jak i rachunku Agenta, jak i jednym globalnym limitem płynności. Powyższe skutkuje tym, że operacje obciążeniowe na poszczególnych rachunkach są/będą realizowane do momentu, w którym zostanie przekroczony limit dzienny lub globalny. Co istotne, są/będą one procesowane zgodnie z kolejnością składania dyspozycji przez poszczególnych Uczestników. Każdy Uczestnik (np. w przyszłości Spółka) jest zobowiązany do spłaty salda ujemnego, występującego na jego rachunku w terminie do końca dnia roboczego w którym takie saldo powstało.

Na podstawie ustaleń pomiędzy stronami Umowy cash poolingu, Bank wylicza w pierwszej kolejności saldo odsetek należnych/naliczonych na rachunku głównym (w przyszłości także wobec Spółki), a następnie saldo odsetek należnych a obliczonych na podstawie salda wewnątrzgrupowego pomiędzy rachunkiem głównym, a każdym z rachunków szczegółowych. W zależności od tego, który z Uczestników jest/będzie zobowiązany do zapłaty odsetek, czy uprawniony do otrzymania odsetek, wyliczone odsetki są pobierane z rachunków szczegółowych i przekazywane na konto Agenta lub są pobierane od Agenta i przekazywane na rachunki Uczestników. Co istotne, z uwagi na sposób przekazywania odsetek pomiędzy podmiotami uczestniczącymi w strukturze cash-poolingu oraz ich dalszej dystrybucji, nie jest możliwe ustalenie ostatecznego beneficjenta takich odsetek. Określić beneficjenta nie będzie w stanie także Bank. Umowy cash poolingu nie są w stanie określić, które kwoty otrzymywanych odsetek i w jakiej wysokości trafiają do poszczególnych odbiorców.

Podmiotami uprawnionymi są/mogą być każdorazowo pozostałe podmioty z Grupy Kapitałowej uczestniczące w systemie zarządzania płynności finansową, w tym także sam Agent. Za czynności wykonywane w ramach usługi zarządzania płynności finansów Bank będzie pobierał wynagrodzenie.

Przyszły udział Wnioskodawcy w przedmiotowej strukturze cash poolingowej (dalej: „System”) funkcjonującej na zasadach określonych w Umowie Cash poolingu będzie miał co do zasady charakter bierny. Wnioskodawca powierzy Bankowi zarządzanie rachunkami na podstawie Umowy cash poolingu i w relacji z innymi Uczestnikami ograniczy się jedynie do określonych czynności formalno-technicznych (np. informowanie Banku o określonych w Umowie cash poolingu zdarzeniach, w szczególności takich, których wystąpienie spowoduje lub może spowodować jakiekolwiek zagrożenie prawidłowości realizacji Umowy cash poolingu). Konsekwentnie, w opinii Wnioskodawcy, uczestnictwo Spółki w Umowie cash poolingu będzie obejmowano techniczne czynności pomocnicze, służące świadczeniu przez Bank usług kompleksowego zarządzania płynnością finansową.

### Pytanie

Czy w świetle art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 111 ze zm., dalej ustawa o PCC) czynności realizowane w ramach usługi zarządzania płynnością finansową na podstawie zawartej z Bankiem umowy o wspólnym zarządzaniu płynnością finansową – zerowanie sald będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych?

### Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o PCC czynności realizowane w ramach usługi zarządzania płynnością finansową na podstawie zawartej z Bankiem umowy o wspólnym zarządzaniu płynnością finansową – zerowanie sald nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

W myśl art. 1 ust. 1 ustawy o PCC podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają następujące czynności cywilnoprawne:

a) umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,

b) umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,

c) (uchylona)

d) umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,

e) umowy dożywocia,

f) umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności - w części dotyczącej spłat i dopłat,

g) (uchylona)

h) ustanowienie hipoteki,

i) ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego oraz odpłatnej służebności,

j) umowy depozytu nieprawidłowego,

k) umowy spółki.

Ustawodawca formułując w taki sposób treść przepisu prawnego określił enumeratywnie czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Innymi słowy, katalog czynności cywilnoprawnych podlegających PCC ma charakter zamknięty. Tezę tą potwierdza jednolite orzecznictwo dotyczące art. 1 ustawy o PCC (np. wyrok NSA z dnia 8 marca 2018 r., sygn. II FSK 509/16), a także piśmiennictwo w tym zakresie (np. S. Bogucki, K. Winiarski (w:) A. Wadawczyk, S. Bogucki, K. Winiarski, Podatek od czynności cywilnoprawnych. Komentarz, Warszawa 2021, art. 1., dostęp elektroniczny/LEX).

Jednocześnie ustawowe wyliczenie zostało wzmocnione zasadą, zgodnie z którą, o kwalifikacji określonej czynności prawnej, a w konsekwencji o jej podleganiu opodatkowaniu tym podatkiem decyduje jej treść (elementy przedmiotowo istotne), a nie nazwa. Oznacza to, ze w przypadku czynności zawieranych pomiędzy podmiotami prawa należy mieć na uwadze treść tych stosunków, a w dalszej kolejności pozwala to na określenie, czy powstanie obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych czy też nie. Należy przy tym jednak zauważyć, że kluczowe znaczenie, dla ustalenia podlegania pod przepisy ustawy o PCC, ma fakt istnienia określonych elementów (treści), a nie gospodarczego skutku podjętych działań. Podkreśla to m.in. NSA we wskazanym wyroku z dnia 8 marca 2018 r., sygn. II FSK 509/16. Zgodnie z przyjętym tam stanowiskiem: „czynności niewymienione w katalogu ustawowym nie podlegają opodatkowaniu, nawet jeżeli wywołują skutki w sferze gospodarczej takie same, bądź podobne do tych, które zostały wymienione”.

Należy wskazać, że regulacje zawarte w ustawie o PCC nie obejmują swoim zakresem expressis verbis umowy cash pooligu. Wiąże się to z faktem, że „cash pooling” nie został faktycznie uregulowany w żadnym przepisie polskiego prawa cywilnego, czy też innej gałęzi prawa. Jednak, w oparciu o zasadę swobody umów, jej uczestnicy mogą według własnego uznania ustalać treść powstałego stosunku prawnego, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) danego stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Mianem „cash pooling” w praktyce określana jest umowa, istotą której jest wspólne zarządzanie płynnością finansową kilku podmiotów. Jak zostało wskazane, umowa określana mianem cash pooling nie jest normowana w polskim prawie, czyli funkcjonuje jako umowa nienazwana. Ma to kluczowe znaczenie przy wyznaczaniu implikacji podatkowych takiej umowy w podatku od czynności cywilnoprawnych.

Umowa cash poolingu jest umową o świadczenie usług finansowych oferowaną przez banki. Usługa ta jest przeznaczona do efektywnego zarządzania środkami finansowymi podmiotów gospodarczych. Głównym celem umowy o zarządzanie płynnością finansową jest optymalizacja zarządzania stanem środków pieniężnych na wielu rachunkach bankowych należących do jednej grupy kapitałowej. W przypadku „cash poolingu” mamy do czynienia przynajmniej z trzema podmiotami, a mianowicie: podmiotem posiadającym wolne środki finansowe, podmiotem posiadającym niedobór tych środków oraz bankiem występującym w roli pośrednika działającego we własnym imieniu. Dla wszystkich trzech podmiotów powstają w tym przypadku określone prawa i obowiązki, jednak nie dochodzi do zawarcia umowy pożyczki, ponieważ brak jest zobowiązania do przeniesienia określonej ilości pieniędzy na określony w umowie podmiot. Uczestnik systemu zarządzania płynnością, posiadając wolne środki, udostępnia je na swoim rachunku. Następnie środki te są transferowane przez Bank na Rachunek Główny Agenta. W przypadku natomiast wystąpienia chwilowych niedoborów środków finansowych, uczestnik może skorzystać ze środków udostępnionych przez innych uczestników.

Wpłaty i wypłaty dokonywane na rachunki/z rachunków zwiększających/zmniejszających saldo na rachunku głównym Agenta nie można łączyć z obowiązkiem ustalenia jakiejkolwiek relacji prawnej, w tym zawarcia umowy pożyczki bądź depozytu nieprawidłowego, pomiędzy poszczególnymi Uczestnikami Umowy cash poolingu. Podkreślić należy, iż elementem analizowanej struktury nie jest umowa pomiędzy danym Uczestnikiem, a pozostałymi Uczestnikami, lecz Umowa cash poolingu pomiędzy Bankiem, a Uczestnikami wchodzącymi w skład Grupy Kapitałowej, będącymi stroną Umowy cash poolingu. Tym samym nie jest skonkretyzowana druga strona transakcji, jak też jej przedmiot, ponieważ źródłem, z którego zostanie zasilony rachunek o saldzie debetowym, jest rachunek zbiorczy, na którym gromadzone są wolne środki wszystkich posiadających je uczestników cash poolingu.

Ponownie podkreślenia wymaga, że w zamkniętym katalogu z art. 1 ust. 1 pkt 1 Ustawy o PCC nie zostało bezpośrednio wymienione kompleksowe zarządzanie płynnością finansową typu cash pooling (takiej, jak Umowa cash poolingu do której przystąpi Wnioskodawca). Mając jednak na uwadze nienazwany charakter takiej umowy oraz uwzględniając jej opisane wyżej cechy, konieczna jest weryfikacja, czy nie stanowi ona innej czynności cywilnoprawnej objętej przez ustawodawcę zakresem ustawy o PCC.

Na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) Ustawy o PCC przedmiotem opodatkowania są m.in. umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, w których – w myśl art. 720 Kc. – dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tą samą ilość pieniędzy lub tą samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Faktycznie, umowa pożyczki oraz umowa cash poolingu (w tym umowa, której stroną zostanie Wnioskodawca, szczegółowo opisana w opisie zdarzenia przyszłego) posiadają pewne cechy wspólne (np. płatność odsetek), jednak są to nadal dwie różne umowy, które implikują różne skutki podatkowe, m.in. na gruncie ustawy o PCC. Podstawową różnicą pomiędzy wskazanymi czynnościami jest kwestia przeniesienia określonej kwoty pieniędzy na rzecz konkretnego podmiotu. Tego typu czynność stanowi element konieczny (tzw. essentialia negotii) dla umowy pożyczki.

Natomiast w umowie cash poolingowej brak jest takiego zdarzenia. Innymi słowy, żaden z zapisów nie skutkuje zawarciem lub realizacją umowy pożyczki, ponieważ brak jest zobowiązania do przeniesienia określonej ilości pieniędzy na określony w umowie podmiot. Żadnej ze stron Umowy cash poolingu nie można określić jako pożyczkobiorcę lub pożyczkodawcę. W ramach cash poolingu Uczestnicy nie będą wskazywać przez jaki podmiot i w jakiej wysokości środki znajdujące się na rachunku mają zostać wykorzystane, a w przypadku otrzymania środków kompensujących niedobór środków pieniężnych zasadniczo nie będą posiadać informacji, od jakiego Uczestnika pochodzą te środki. W związku z tym, z uwagi na brak spełnienia essentialia negotii umowy pożyczki eliminują możliwość uznania umowy cash poolingu (takiego jak ten, którego stroną będzie Wnioskodawca) jako pożyczki.

Pomocniczo wskazać należy również, że umowa pożyczki, jak i umowa cash poolingu mają inne główne cele ekonomiczne. Pierwsza z wymienionych (w przypadku pożyczki środków pieniężnych) ma na celu z jednej strony (dla pożyczkobiorcy) uzyskanie kapitału za opłatę (w postaci odsetek) za jego korzystanie, z drugiej (dla pożyczkodawcy) uzyskanie przychodów w postaci odsetek. Celem cash poolingu jest natomiast zapewnienie płynności finansowej oraz optymalne wykorzystanie nadwyżek środków pieniężnych znajdujących się na kontach szerszej grupy podmiotów działających, co do zasady, w jednej grupie kapitałowej.

Zatem, umowa cash poolingu, której stroną będzie Wnioskodawca, nie może być uznana za umowę pożyczki i jako taka nie może podlegać ustawie o PCC.

Wśród czynności cywilnoprawnych wskazanych w katalogu zawartym w art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o PCC, które mogą rodzić ewentualne podobieństwo do cash poolingu, znajduje się również umowa depozytu nieprawidłowego (lit. j) wskazywanej regulacji).

Zgodnie z art. 845 Kc. – przez depozyt nieprawidłowy rozumieć należy umowę zgodnie z którą przechowawca może rozporządzać oddanymi na przechowanie pieniędzmi lub innymi rzeczami, oznaczonymi tylko co do gatunku. Do tego rodzaju umów stosuje się przepisy o pożyczce. Czas i miejsce zwrotu określają przepisy o przechowaniu.

Uwzględniając mechanizmy i zasady funkcjonowania umowy cash poolingu, o której mowa w przedmiotowym wniosku, należy niewątpliwie uznać, że nie wyczerpuje ona elementów koniecznych (essentialia negotii) umowy depozytu nieprawidłowego. Na jej podstawie żaden podmiot (Uczestnik, bądź Agent) nie zawiera umowy, zgodnie z którą może rozporządzać środkami pieniężnymi innego podmiotu uczestniczącego w cash poolingu, ani też nie jest zobowiązany do zwrotu otrzymanych środków.

Powyższe oznacza, że umowa cash poolingu, której stroną będzie Wnioskodawca, nie może być uznana również za umowę depozytu nieprawidłowego i jako taka nie może podlegać ustawie o PCC.

Reasumując, zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o PCC, opodatkowaniu tym podatkiem podlegają jedynie czynności w tymże artykule enumeratywnie wymienione. Oznacza to, że każda czynność prawna, która nie została wymieniona w tym wyliczeniu pozostaje poza zakresem opodatkowania tym podatkiem. Celem ustawodawcy tworzącego opisywaną normę prawną w takiej właśnie postaci było precyzyjne określenie czynności cywilnoprawnych podlegających opodatkowaniu.

Umowa cash poolingu nie została wymieniona w tym ustawowym katalogu. Natura umowy cash poolingu, (której stroną będzie Wnioskodawca) wskazuje, że jest to rozbudowany, wielostopniowy system rozliczeń finansowych w obrębie danej grupy kapitałowej. Umowa przewidująca świadczenie tej usługi nie jest jednak tożsama z żadną z czynności wymienionych w zamkniętym katalogu czynności cywilnoprawnych podlegających ustawie o PCC. Na żadnym etapie jej funkcjonowania nie dochodzi do opodatkowania rozliczeń podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Czynności wykonywane w przyszłości przez Spółkę lub tak jak dotychczas pozostałe spółki z Grupy Kapitałowej (Uczestników) w wykonaniu Umowy cash poolingu nie spełniają/będą spełniać bowiem definicji pożyczki uregulowanej w art. 720 Kc. ani umowy depozytu nieprawidłowego z art. 845 Kc. Tym samym ani umowa, ani czynności podejmowane przez Spółkę w ramach Umowy cash poolingu nie będą podlegały opodatkowaniu PCC.

Innymi słowy, w świetle art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o PCC czynności realizowane w ramach usługi zarządzania płynnością finansową na podstawie zawartej z Bankiem umowy o wspólnym zarządzaniu płynnością finansową – zerowanie sald, nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Wnioskodawca wskazał, iż przedstawione stanowisko, znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacjach indywidualnych przepisów prawa podatkowego z dnia 7 lutego 2022 r. (Znak: 0111-KDIB2-2.4014.20.2022.1.DR, 0111-KDIB2-2.4014.23.2022.1 PB, 0111-KDIB2-2.4014.22.2022.1.PB, jak również 0111-KDIB2-2.4014.28.2022.1.DR), wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „Dyrektor KIS”, „DKIS”), które to zostały wydane na rzecz podatników, będących podmiotami z Grupy Kapitałowej, do której należy Wnioskodawca.

Co więcej, powyższe stanowisko Wnioskodawcy znajduje również potwierdzenie w innych interpretacjach indywidualnych, w których to organy podatkowe niejednokrotnie wypowiadały się co do kwestii implikacji Umowy cash poolingu na gruncie podatku od czynności cywilnoprawnych, wskazując jednolicie, że czynności wykonywane w ramach takich struktur nie podlegają temu podatkowi, m.in. w:

\- interpretacji Dyrektora KIS z dnia 23 maja 2017 r., Znak: 0114-KDIP3-2.4014.31.2017.1.JG1;

\- interpretacji Dyrektora KIS z dnia 17 lipca 2017 r., Znak: 0111-KDIB4.4014.175.2017.1.BJ;

\- interpretacji Dyrektora KIS z dnia 7 września 2017 r., Znak: 0114-KDIP3-2.4014.81.2017.2.LS;

\- interpretacji Dyrektora KIS z dnia 14 sierpnia 2018 r., Znak: 0111-KDIB2-2.4014.93.2018.2.MZA;

\- interpretacji Dyrektora KIS z dnia 9 stycznia 2020 r., Znak: 0111-KDIB2- 2.4014.264.2019.2.MM.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

\- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

\- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

\- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (\`(...)\`). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

\- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

\- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651).

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.