Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/4511-1262/15-2/HD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-03-01
Teza: Konsekwencje podatkowe wycofania ze spółki partnerskiej lokalu niemieszkalnego w sytuacji, gdy nie skutkuje to obniżeniem wkładów kapitałowych.
Słowa kluczowe: lokal; majątek; nieruchomości; nieruchomości-nieruchomość niemieszkalna; prawa-prawo własności; spółki-spółka osobowa; spółki-spółka partnerska; wkład
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 21 grudnia 2015 r. (data wpływu 28 grudnia 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie konsekwencji podatkowych wycofania ze spółki partnerskiej lokalu niemieszkalnego w sytuacji, gdy nie skutkuje to obniżeniem wkładów kapitałowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 grudnia 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. w zakresie konsekwencji podatkowych wycofania ze spółki partnerskiej lokalu niemieszkalnego w sytuacji, gdy nie skutkuje to obniżeniem wkładów kapitałowych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wspólnicy spółki cywilnej na podstawie uchwały z dnia 10 października 2012 r., sporządzonej w formie aktu notarialnego, przekształcili rzeczoną spółkę w spółkę partnerską.

Zgodnie z treścią § 4 umowy spółki partnerskiej z dnia 10 października 2012 r. przedmiotem jej działalności jest specjalistyczna praktyka lekarska.

W § 5 umowy spółki partnerskiej postanowiono, że w wyniku przekształcenia majątek wspólny wspólników spółki cywilnej o łącznej wartości 2.406.860 zł 98 gr, szczegółowo opisany w załączniku numer 1 do umowy, staje się majątkiem spółki przekształconej, tj. spółki partnerskiej.

Zgodnie z punktem 8 załącznika nr 1 do umowy spółki partnerskiej z dnia 10 października 2012 r. majątkiem spółki partnerskiej stał się lokal niemieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość, oznaczony numerem 5, położony w budynku oznaczonym numerem 2 o łącznej powierzchni sto osiem i dwadzieścia/setnych (108,20) metra kwadratowego, dla którego Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą, z własnością którego związane są udziały wynoszące po sto sześćdziesiąt pięć/tysięcznych (165/1000) części we wszelkich częściach wspólnych budynku oraz w prawie własności gruntu, dla których Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą o wartości 1.304.346 zł 34 gr.

Na podstawie rzeczonej uchwały, spółka partnerska została wpisana do księgi wieczystej jako właściciel wyżej opisanej nieruchomości.

Stosownie do treści § 9 umowy spółki partnerskiej udziały partnerów w zyskach i stratach spółki są równe.

Obecnie partnerzy zamierzają na mocy uchwały wycofać ze spółki i przenieść na swoją rzecz prawo własności lokalu niemieszkalnego, stanowiącego odrębną nieruchomość, oznaczonego numerem 5, położonego w budynku oznaczonym numerem 2, o łącznej powierzchni sto osiem i dwadzieścia/setnych (108,20) metra kwadratowego, dla którego Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą, z własnością którego związane są udziały wynoszące po sto sześćdziesiąt pięć/tysięcznych (165/1000) części we wszelkich częściach wspólnych budynku oraz w prawie własności gruntu, dla których Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą. W efekcie staną się współwłaścicielami wyżej wymienionej nieruchomości, przy czym ich udziały we współwłasności będą odpowiadać udziałom w zyskach i stratach spółki, tj. będą wynosić po połowie.

Uchwała partnerów zostanie podjęta w formie aktu notarialnego, z uwagi na przedmiot czynności i konieczność dokonania zmian wpisów w księdze wieczystej, przy czym partnerzy rozważają dwa warianty, tj. wycofanie nieruchomości nie będzie skutkowało obniżeniem wkładów kapitałowych albo będzie wiązało się z obniżeniem wkładów kapitałowych. W obu przypadkach podstawą przeniesienia własności nieruchomości będzie jednomyślna uchwała partnerów o wycofaniu nieruchomości na potrzeby własne partnerów, a jedynie w jej wykonaniu zostanie sporządzona umowa nieodpłatnego przeniesienia prawa własności (tj. bez wynagrodzenia). Umowa ta nie przyjmie formy umowy darowizny.

Treść przyszłej uchwały o wycofaniu nieruchomości lokalowej położonej i nieodpłatnym przeniesieniu prawa własności na partnerów spółki, bez obniżenia wkładów kapitałowych będzie przedstawiała się następująco:

§ 1. Partnerzy postanawiają przenieść nieodpłatnie, na swoje własne potrzeby, prawo własności nieruchomości lokalu niemieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, oznaczonego numerem 5, położonego w budynku oznaczonym numerem 2 o łącznej powierzchni sto osiem i dwadzieścia/setnych (108.20) metra kwadratowego, dla którego Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą, z własnością którego związane są udziały wynoszące po sto sześćdziesiąt pięć/tysięcznych (165/1000) części we wszelkich częściach wspólnych budynku oraz w prawie własności gruntu, dla których Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą, którego właścicielem jest spółka partnerska przy zachowaniu proporcji udziałów we współwłasności nieruchomości odpowiadającej proporcjom udziałów w zyskach i stratach Spółki przysługujących poszczególnym partnerom, tj. po połowie.

§ 2. Partnerzy oświadczają, że nieodpłatne przeniesienie własności nieruchomości Spółki na potrzeby własne partnerów Spółki nastąpi w drodze zawarcia umowy nienazwanej innej, niż umowa darowizny. Jest to uzasadnione faktem, iż na skutek jej zawarcia żaden z partnerów nie otrzyma przysporzenia majątkowego kosztem majątku innych partnerów, a wszyscy partnerzy utrzymają swój stan posiadania.

W wyniku podjętej jednomyślnie uchwały (bez obniżenia wkładów kapitałowych) i w celu jej wykonania, zostanie sporządzona w formie aktu notarialnego umowa nienazwana nieodpłatnego przeniesienia prawa własności wyżej opisanej nieruchomości spółki na rzecz partnerów spółki. Nie przyjmie ona formy umowy darowizny i będzie zawierać m.in. poniższą treść:

§ 1. ((\`(...)\`)) 2. W związku z podjęciem przez partnerów Przekazującego uchwały nr\`(...)\` z dnia (\`(...)\`), stanowiącej załącznik numer (\`(...)\`) do niniejszej umowy, Przekazujący oświadcza, że przenosi nieodpłatnie na Nabywców prawo własności nieruchomości opisanej w § 1 ust. 1 niniejszej umowy, a Nabywcy oświadczają, że niniejszą nieruchomość przyjmują. 3. Strony oświadczają, że przeniesienie prawa własności nieruchomości, o której mowa w § 1 ust. 1 niniejszej Umowy, następuje przy zachowaniu proporcji w udziale w nieruchomości, odpowiednich do udziałów przysługujących poszczególnym partnerom Przekazującego w zyskach i stratach w Spółce w taki sposób, że Przekazujący przenosi własność opisanej w § 1 ust. 1 niniejszej Umowy: w udziale wynoszącym 1/2 części nabywającemu Wnioskodawcy – w udziale wynoszącym 1/2 części nabywającemu wspólnikowi

§ 2.1. Strony oświadczają, że:

1.  przeniesienie na Nabywców prawa własności nieruchomości, o której mowa w § 1 ust. 1 niniejszej umowy, następuje na potrzeby własne (prywatne) nabywców,
2.  Przekazujący nie uzyskuje żadnych korzyści majątkowych z tytułu dokonania czynności przeniesienia nieruchomości opisanej w 1 ust. 1 niniejszej umowy.

2\. Jednocześnie Strony oświadczają, że zawierając niniejszą umowę nienazwaną, ich wolą nie jest zawarcie umowy darowizny o treści i skutkach określonych w niniejszej Umowie, co jest uzasadnione tym, iż na skutek jej zawarcia żaden z partnerów Przekazującego nie otrzyma przysporzenia majątkowego kosztem majątku innych partnerów Przekazującego, a wszyscy partnerzy Przekazującego utrzymają swój stan posiadania.

W związku z powyższym – w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych – zadano następujące pytanie (oznaczone we wniosku nr 1).

Czy wycofanie lokalu niemieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość – oznaczonego numerem 5, położonego w budynku oznaczonym numerem 2, o łącznej powierzchni sto osiem i dwadzieścia/setnych (108,20) metra kwadratowego, dla którego Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą, z własnością którego związane są udziały wynoszące po sto sześćdziesiąt pięć/tysięcznych (165/1000) części we wszelkich częściach wspólnych budynku oraz w prawie własności gruntu, dla których Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą – stanowiącego majątek spółki partnerskiej, na cele własne Wnioskodawcy spowoduje powstanie przychodu w wysokości odpowiadającej udziałowi Wnioskodawcy we współwłasności nieruchomości, a co za tym idzie powstanie obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych jeżeli nie nastąpi obniżenie wkładu kapitałowego?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym, wycofanie – na podstawie jednomyślnej uchwały podjętej przez partnerów oraz umowy nieodpłatnego przekazania – wyżej opisanej nieruchomości z działalności gospodarczej i przekazanie jej na potrzeby własne Wnioskodawcy i drugiego partnera, nieskutkujące obniżeniem wkładów kapitałowych nie powoduje powstania przychodu powodującego powstanie obowiązku podatkowego po stronie Wnioskodawcy.

Zgodnie z definicją zawartą w art. 22 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych spółka jawna jest spółką osobową, która prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą, a nie jest inną spółką handlową.

Z kolei art. 8 § 1 Kodeksu spółek handlowych stanowi, że spółka osobowa może we własnym imieniu nabywać prawa, w tym własność nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana.

Zgodnie natomiast z treścią art. 28 Kodeksu spółek handlowych majątek spółki jawnej stanowi wszelkie mienie wniesione jako wkład lub nabyte przez spółkę w czasie jej istnienia. Spółka jawna może zatem posiadać własny majątek, który jest odrębny od majątków osobistych jej wspólników.

Powyższe regulacje, stosownie do brzmienia art. 89 Kodeksu spółek handlowych znajdą odpowiednie zastosowanie do spółki partnerskiej.

W świetle powyższych przepisów majątek spółki partnerskiej jest prawnie wydzielony, ale nieodpłatne przekazanie środka trwałego na potrzeby własne wspólników spółki nie stanowi zbycia tego środka. W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, zdarzenie należy rozpatrywać w kontekście regulacji dotyczących zbycia składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, odrębnymi źródłami przychodów są określone w pkt 3 i 8 tego przepisu:

1.  pozarolniczą działalność gospodarcza;
2.  odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie.

Stosownie do treści art. 10 ust. 2 pkt 3 wyżej wymienionej ustawy, przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 wyżej przywołanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Przepis art. 14 ust. 2 pkt 1 tej ustawy stanowi, że przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia majątku będących:

1.  środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 złotych,
3.  składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
4.  składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

*   wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Z treści przytoczonych przepisów prawa wynika zatem, że przychodami z działalności gospodarczej są zarówno przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą składników majątku używanych aktualnie w działalności (z zastrzeżeniem wyjątków wymienionych w art. 14 ust. 2c ww. ustawy), jak i przychody uzyskane ze sprzedaży tych składników majątku, które zostały z działalności gospodarczej z różnych względów wycofane.

Odpłatne zbycie oznacza przeniesienie własności lub innych praw majątkowych w zamian za korzyść majątkową. W przypadku nieodpłatnego przekazania lokalu użytkowego przez spółkę do majątku prywatnego jej wspólników/partnerów mamy niewątpliwie do czynienia ze zbyciem składnika majątku. W wyniku bowiem tej czynności dojdzie do przeniesienia prawa własności lokalu użytkowego ze spółki na wspólników/partnerów. Zbycie to nie będzie miało jednak dla spółki charakteru odpłatnego, bowiem w zamian za przeniesienie prawa własności tego składnika majątku z majątku spółki do majątku prywatnego jej wspólników, spółka nie uzyska żadnych korzyści majątkowych. Skoro zatem zbycie będzie miało nieodpłatny charakter, po stronie Wnioskodawcy jako partnera spółki partnerskiej nie powstanie obowiązek podatkowy z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wnioskodawca wskazuje, że powyższą argumentację potwierdzają m.in. następujące interpretacje Dyrektora Izby Skarbowej:

*   w Katowicach z dnia 8 maja 2014 r. nr IBPBI/1/415-130/14/ESZ,
*   w Poznaniu z dnia 1 kwietnia 2014 r. nr ILPB1/415-148/14-2/AA,
*   w Łodzi z dnia 5 lipca 2013 r., nr IPTPB1/415-222/13-4/MAP.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego – jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 4 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1030 z późn. zm.) określenie spółka osobowa oznacza spółkę jawną, spółkę partnerską, spółkę komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną.

Spółką partnerską jest spółka osobowa, utworzona przez wspólników (partnerów) w celu wykonywania wolnego zawodu w spółce prowadzącej przedsiębiorstwo pod własną firmą – o czym stanowi art. 86 § 1 ww. Kodeksu. Zgodnie z art. 89 Kodeksu spółek handlowych w sprawach nieuregulowanych w niniejszym dziale do spółki partnerskiej stosuje się odpowiednio przepisy o spółce jawnej, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Stosownie do postanowień art. 8 § 1 Kodeksu spółek handlowych spółka osobowa może we własnym imieniu nabywać prawa, w tym własność nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana. Majątek spółki stanowi wszelkie mienie wniesione jako wkład lub nabyte przez spółkę w czasie jej istnienia (art. 28 Kodeksu).

Spółka partnerska może zatem posiadać własny majątek, który jest odrębny od majątków osobistych jej wspólników.

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Natomiast w art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przedstawiony został katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 ww. ustawy do źródeł przychodów osób fizycznych zalicza się:

- pkt 3 – pozarolniczą działalność gospodarczą;

- pkt 8 – odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Przy czym – zgodnie z art. 10 ust. 3 pkt 2 ww. ustawy – przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.

Zasady ustalania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej zostały określone w art. 14 tej ustawy, który w ust. 1 stanowi, że za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

W myśl natomiast art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących:

1.  środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1 500 zł,
3.  składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
4.  składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

*   wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że na podstawie uchwały z dnia 10 października 2012 r. Spółka cywilna, w której wspólnikiem jest Wnioskodawca, została przekształcona w Spółkę partnerską. Udziały wspólników Spółki partnerskiej w zyskach i stratach Spółki są równe. W wyniku przekształcenia majątek wspólny wspólników Spółki cywilnej stał się majątkiem spółki przekształconej, tj. Spółki partnerskiej. Majątkiem Spółki partnerskiej stał się lokal niemieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość. Obecnie partnerzy zamierzają na mocy jednomyślnej uchwały wycofać ze Spółki i przenieść na swoją rzecz prawo własności lokalu niemieszkalnego – umowa nieodpłatnego przeniesienia prawa własności (tj. bez wynagrodzenia). Umowa ta nie przyjmie formy umowy darowizny. W efekcie partnerzy staną się współwłaścicielami wyżej wymienionej nieruchomości, przy czym ich udziały we współwłasności będą odpowiadać udziałom w zyskach i stratach spółki, tj. będą wynosić po połowie. Partnerzy rozważają m.in. sytuację, w której wycofanie nieruchomości nie będzie skutkowało obniżeniem wkładów kapitałowych.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że zgodnie z obowiązującymi regulacjami prawnymi, odpłatne zbycie zbycia składników majątku oznacza przeniesienie własności lub innych praw majątkowych w zamian za korzyść majątkową. W analizowanym zdarzeniu przyszłym dojdzie do nieodpłatnego przekazania prawa własności lokalu niemieszkalnego przez Spółkę partnerską do majątku prywatnego jej wspólników – partnerów (w tym Wnioskodawcy), co związane jest niewątpliwie ze zbyciem tych praw. W wyniku bowiem takich czynności dojdzie do przeniesienia prawa własności lokalu niemieszkalnego ze Spółki (posiadającej odrębny majątek) na jej wspólników. Czynność ta nie będzie miała jednak dla Spółki charakteru odpłatnego, bowiem w zamian za przeniesienie tego prawa Spółka nie uzyska żadnych korzyści majątkowych – przekazanie to nie spowoduje powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca nie uzyska przysporzenia majątkowego w związku z planowaną czynnością przekazania prawa własności lokalu niemieszkalnego ze Spółki partnerskiej do majątku osobistego wspólników, bowiem zmieni się jedynie rodzaj współwłasności w stosunku do tego prawa. Natomiast udziały wspólników nie ulegną zmianie. Tym samym czynność taka nie będzie powodowała powstania przychodu, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie wskazać należy, że zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, a zatem mając na uwadze powyższe, interpretacja indywidualna skierowana jest wyłącznie do Wnioskodawcy i skutki prawne wywołuje tylko w stosunku do niego, nie dotyczy pozostałych wspólników Spółki partnerskiej.

Zastrzec równocześnie należy, że tutejszy organ podatkowy wydając interpretację nie weryfikował, czy przekazanie prawa własności lokalu niemieszkalnego nastąpi rzeczywiście nieodpłatnie. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Dodatkowo wskazać należy, że jeżeli opis zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku nie jest zgodny ze stanem rzeczywistym wydana interpretacja nie chroni Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych tutejszy organ informuje, że wydane zostały w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.

Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.