Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2-1.4011.101.2019.3.MS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-05-21
Teza: 1) Czy Wnioskodawca, wywiązując się z obowiązków płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, o których mowa w art. 41 ust. 1 ustawy o PIT, w przedstawionym stanie faktycznym może w związku z art. 116 ust. 7 u.p.s.w.n. naliczać pracownikom dydaktycznym zatrudnionym na podstawie umowy o pracę, koszty uzyskania przychodu, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3 u.p.d.o.f., z tytułu korzystania z praw autorskich, od całości ich wynagrodzenia, które jest wynagrodzeniem za pracę o charakterze twórczym? A zatem, czy podwyższone koszty uzyskania przychodu należy naliczać również od części wynagrodzenia wypłacanego z tytułu: - prac organizacyjnych wykonywanych na rzecz Uczelni, - prac dydaktycznych, w wyniku których nie powstają utwory w rozumieniu u.p.a., przykładowo – prowadzenie wykładów, ćwiczeń itp. 2) Czy aby móc naliczać, na gruncie przepisów prawa podatkowego, podwyższone koszty uzyskania przychodów Wnioskodawca jako płatnik zobowiązany jest do określenia w umowach o pracę zawartych z nauczycielami akademickimi rodzajów prac, które stanowią utwory w rozumieniu u.p.a.? 3) Czy podwyższone koszty uzyskania przychodu naliczać należy również przy wypłacie wynagrodzenia za okres usprawiedliwionej nieobecności w pracy, takiej jak: urlop wypoczynkowy, urlop dla poratowania zdrowia, urlop macierzyński, urlop na warunkach urlopu macierzyńskiego, urlop rodzicielski, urlop ojcowski, nieobecności związanej z chorobą pracownika, nieobecności z tytułu sprawowania opieki nad dzieckiem lub chorym członkiem rodziny lub opieki nad zdrowym dzieckiem?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; nauczyciel-nauczyciel akademicki; praca; prawa-prawa autorskie; przychód; płatnik; utwory
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 1 marca 2019 r. (data wpływu 7 marca 2019 r.) i jego uzupełnieniu z dnia 15 maja 2019 r. (data wpływu) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodu z przeniesienia praw autorskich w ramach stosunku pracy:

*   w części dotyczącej wynagrodzenia za okres usprawiedliwionej nieobecności w pracy (pytanie nr 3) – **jest nieprawidłowe;**
*   w pozostałym zakresie (pytania nr 1-2) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 marca 2019 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodu z przeniesienia praw autorskich w ramach stosunku pracy. Wniosek uzupełniono w dniu 15 maja 2019 r.

We wniosku i jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest państwową uczelnią wyższą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r. poz. 1668, z późn. zm.) – dalej jako: „u.p.s.w.n.”. Wnioskodawcę łączą z zatrudnianymi nauczycielami akademickimi stosunki pracy nawiązane na podstawie umowy o pracę.

Zgodnie z art. 115 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce do obowiązków nauczycieli akademickich, zatrudnianych przez Wnioskodawcę, należy (dla pracowników dydaktycznych) kształcenie i wychowywanie studentów lub uczestniczenie w kształceniu doktorantów.

Ponadto, do obowiązków nauczycieli akademickich należy również uczestniczenie w pracach organizacyjnych na rzecz Uczelni oraz stałe podnoszenie kompetencji zawodowych.

W szczególności, do zakresu obowiązków dydaktycznych nauczycieli akademickich należy:

1.  przygotowywanie i prowadzenie zajęć dydaktycznych w formach określonych w § 5 ust. 1 w zakresie rocznego wymiaru zajęć dydaktycznych, w wymiarze określonym w § 4 ust. 1,
2.  prowadzenie raz w tygodniu co najmniej jednej godziny zegarowej konsultacji dla studentów w każdym tygodniu prowadzenia zajęć,
3.  przygotowywanie pomocy dydaktycznych, w tym: podręczników, skryptów, itp.,
4.  prowadzenie działalności wychowawczej studentów w poczuciu odpowiedzialności za kraj, umacniania zasad demokracji i poszanowania praw człowieka,
5.  pełnienie zadań opiekuna: roku, grupy, koła naukowego czy innych organizacji funkcjonujących na Uczelni.

Wnioskodawca wskazuje również, że do obowiązków organizacyjnych nauczycieli akademickich należy z kolei:

1.  udział w komisjach i innych formach organizacyjnych powoływanych zgodnie ze statutem uczelni lub doraźnymi potrzebami Uczelni,
2.  sprawowanie nadzoru nad imprezami organizowanymi przez studentów,
3.  udział w organizowaniu stanowisk pracy przewidzianych w realizacji procesu dydaktycznego jak: laboratoria, pracownie, itp.,
4.  udział w pracach na rzecz usprawniania działalności organizacyjnej Uczelni i jej jednostek,
5.  prace organizacyjne zlecone przez przełożonego, np. układanie grafików zajęć.

W ramach pracy świadczonej na rzecz Wnioskodawcy nauczyciele akademiccy niewątpliwie wykonują utwory, w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1191 ze zm.) – dalej: u.p a., a w szczególności:

*   konspekty zajęć dydaktycznych;
*   odczyty, referaty, artykuły, recenzje, podręczniki, skrypty;
*   przykłady opracowane na potrzeby zajęć dydaktycznych.

Wnioskodawca nadmienia również, że nie dokonuje odbioru utworów wykonanych przez nauczycieli akademickich w ramach stosunku pracy.

Z tytułu wykonywania pracy nauczyciele akademiccy, zatrudniani przez Wnioskodawcę, otrzymują wynagrodzenie zasadnicze wraz z pozostałymi składnikami. W umowie o pracę Wnioskodawca nie wyróżnia jednak części wynagrodzenia przysługującej z tytułu przeniesienia praw autorskich oraz części przysługującej z tytułu wykonywania czynności dydaktycznych i organizacyjnych niestanowiących utworów.

Wnioskodawca zauważa jednak, że w ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce zawarty jest art. 116 ust. 7, w którym wskazano, że wykonywanie obowiązków nauczyciela akademickiego stanowi działalność twórczą o indywidualnym charakterze, o której mowa w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

W związku z powyższym pojawiła się wątpliwość interpretacyjna dotycząca zakresu czynności nauczyciela akademickiego, które mogą być uznane za działalność twórczą i w stosunku do których mogą być stosowane 50% koszty podatkowe.

Wnioskodawca zwraca również uwagę, że wątpliwości w zakresie interpretacji przepisu art. 116 ust. 7 ustawy prawo o szkolnictwie wyższym i nauce wyjaśnione zostały w piśmie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego Jarosława Gowina z dnia 23 listopada 2018 roku, skierowanym do wszystkich rektorów uczelni publicznych. Zgodnie z ww. pismem, całość obowiązków wykonywanych przez nauczyciela akademickiego w ramach stosunku pracy stanowi pracę o charakterze twórczym (dzieło), bez konieczności składania dodatkowych oświadczeń czy prowadzenia ewidencji dotyczących ilości i wartości utworów zrealizowanych w ramach stosunku pracy.

W uzupełnieniu wniosku wskazano, że wynagrodzenie wypłacane z tytułu prac organizacyjnych wykonywanych na rzecz Uczelni oraz prac dydaktycznych, w wyniku których nie powstają utwory w rozumieniu ustawy o prawach autorskich mieści się w katalogu składników wynagrodzenia pracownika uczelni publicznej w myśl art. 136 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, gdyż stanowi wynagrodzenie zasadnicze.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy Wnioskodawca, wywiązując się z obowiązków płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, o których mowa w art. 41 ust. 1 ustawy o PIT, w przedstawionym stanie faktycznym może w związku z art. 116 ust. 7 u.p.s.w.n. naliczać pracownikom dydaktycznym zatrudnionym na podstawie umowy o pracę, koszty uzyskania przychodu, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3 u.p.d.o.f., z tytułu korzystania z praw autorskich, od całości ich wynagrodzenia, które jest wynagrodzeniem za pracę o charakterze twórczym? A zatem, czy podwyższone koszty uzyskania przychodu należy naliczać również od części wynagrodzenia wypłacanego z tytułu:
    1.  prac organizacyjnych wykonywanych na rzecz Uczelni,
    2.  prac dydaktycznych, w wyniku których nie powstają utwory w rozumieniu u.p.a., przykładowo – prowadzenie wykładów, ćwiczeń itp.
2.  Czy aby móc naliczać, na gruncie przepisów prawa podatkowego, podwyższone koszty uzyskania przychodów Wnioskodawca jako płatnik zobowiązany jest do określenia w umowach o pracę zawartych z nauczycielami akademickimi rodzajów prac, które stanowią utwory w rozumieniu u.p.a.?
3.  Czy podwyższone koszty uzyskania przychodu naliczać należy również przy wypłacie wynagrodzenia za okres usprawiedliwionej nieobecności w pracy, takiej jak: urlop wypoczynkowy, urlop dla poratowania zdrowia, urlop macierzyński, urlop na warunkach urlopu macierzyńskiego, urlop rodzicielski, urlop ojcowski, nieobecności związanej z chorobą pracownika, nieobecności z tytułu sprawowania opieki nad dzieckiem lub chorym członkiem rodziny lub opieki nad zdrowym dzieckiem?

Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle przedstawionych powyżej okoliczności, w tym w szczególności w świetle pisma Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 23 listopada 2018 roku należy uznać, że całość obowiązków wykonywanych przez nauczyciela akademickiego w ramach stosunku pracy stanowi pracę o charakterze twórczym. Zatem zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 3 u.p.d.o.f., z uwzględnieniem normy prawnej zawartej w art. 22 ust. 9a u.p.d.o.f., koszty uzyskania przychodów z tytułu całości obowiązków wykonywanych przez nauczyciela akademickiego wynoszą 50% uzyskanego przychodu pomniejszonego o należne składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe oraz chorobowe, których podstawę stanowi ten przychód. Zatem Wnioskodawca uważa, że podwyższone koszty uzyskania przychodu może naliczać również od części wynagrodzenia wypłacanego z tytułu:

*   prac organizacyjnych wykonywanych na rzecz Uczelni,
*   prac dydaktycznych, w wyniku których nie powstają utwory w rozumieniu u.p.a., przykładowo - prowadzenie wykładów, ćwiczeń itp.

Zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o PIT, koszty uzyskania niektórych przychodów określa się z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami –

w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a i 9b, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód. Na mocy art. 22 ust. 9a u.p.d.o.f. w roku omawiane koszty uzyskania nie mogą przekroczyć kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału skali podatkowej, czyli 85.528 zł.

Koszty te, zgodnie z art. 22 ust. 9b ustawy stosuje się do przychodów uzyskiwanych z tytułu działalności badawczo-rozwojowej, naukowej, naukowo-dydaktycznej, badawczej, badawczo-dydaktycznej oraz prowadzonej w uczelni działalności dydaktycznej.

Ponadto przywołane przepisy wskazują, że ustalenie czy określony przychód został osiągnięty z tytułu korzystania z praw autorskich lub pokrewnych (lub rozporządzania tymi prawami) i czy podatnik jest twórcą, czy też artystą wykonawcą – należy oceniać w świetle odrębnych przepisów, czyli przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.p.a. przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

Należy zatem wskazać, że aby móc zastosować 50% KUP w konkretnej umowie, przedmiot umowy powinien każdorazowo spełniać przesłanki utworu w rozumieniu ww. art. 1 ust. 1 u.p.a. Co istotne art. 116 ust. 7 u.p.s.w.n. stanowi wprost, że czynności realizowane w ramach stosunku pracy przez nauczycieli akademickich mają charakter twórczy.

Jednak należy przy tym podkreślić, iż ww. art. 116 ust. 7 u.p.s.w.n. stanowi, że wykonywanie obowiązków nauczyciela akademickiego już automatycznie stanowi działalność twórczą o indywidualnym charakterze, o której mowa w art. 1 ust. 1 u.p.a. Dlatego też, mając na względzie art. 116 ust. 7 u.p.s.w.n. należy uznać, że na gruncie tej ustawy każdy z obowiązków nauczyciela akademickiego (zostały one dodatkowo wymienione w powołanym w stanie faktycznym art. 115 u.p.a.) stanowi działalność twórczą o indywidualnym charakterze. Zatem zdaniem Wnioskodawcy można przyjąć, że w wyniku wykonywania obowiązków pracowniczych, nauczyciel akademicki tworzy nieustannie utwory w rozumieniu art. 1 u.p.a, bowiem zgodnie z art. 116 ust. 7 u.p.s.w.n. cała jego praca stanowi działalność twórczą o indywidualnym charakterze w myśl art. 1 u.p.a. Dlatego też Wnioskodawca zwraca uwagę, że przepis ten nie różnicuje obowiązków na np. administracyjne i twórcze, tylko mówi, że wszystkie obowiązki łącznie stanowią ww. działalność twórczą, o której mowa w art. 1 ust. 1 u.p.a.

Reasumując Wnioskodawca uważa, że ma prawo zastosować do całości wypłacanego wynagrodzenia za wykonywaną przez nauczycieli akademickich pracę, koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 pkt 3 u.p.d.o.f., gdyż wszystkie czynności realizowane w ramach stosunku pracy przez nauczycieli akademickich mają charakter działalności twórczej o indywidualnym charakterze w myśl art. 1 u.p.a., a zatem również prace organizacyjne wykonywane na rzecz Uczelni i prace dydaktyczne, w wyniku których nie powstają utwory w rozumieniu u.p.a., przykładowo – prowadzenie wykładów, ćwiczeń itp.

Wnioskodawca uważa, że aby móc naliczać na gruncie przepisów prawa podatkowego podwyższone koszty uzyskania przychodów, jako płatnik nie jest zobowiązany do określenia w umowach o pracę zawartych z nauczycielami akademickimi rodzajów prac, które stanowią utwory w rozumieniu u.p.a.

Uzasadniając swoje stanowisko, w pierwszej kolejności Wnioskodawca zwraca uwagę, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależnia możliwości stosowania podwyższonych kosztów podatkowych od konkretnych zapisów przewidzianych w umowie o pracę, które wymieniałyby poszczególne rodzaje prac o charakterze twórczym.

Ponadto z treści przepisu art. 117 ust. 6 ustawy prawo o szkolnictwie wyższym wynika, iż wykonywanie obowiązków nauczyciela akademickiego już automatycznie stanowi działalność twórczą o indywidualnym charakterze, o której mowa w art. 1 ust. 1 u.p.a. Przepis ten potwierdza także brak obowiązku wyszczególnienia w umowie rodzajów prac, skoro i tak w całości stanowią one działalność twórczą.

Konsekwentnie, ze stanowiska Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 23 listopada 2018 r. wynika, że brak jest konieczności prowadzenia ewidencji utworów i składania jakichkolwiek oświadczeń przez strony stosunku pracy.

Zdaniem Wnioskodawcy podwyższone koszty uzyskania przychodu nie należy naliczać przy wypłacie wynagrodzenia za okres usprawiedliwionej nieobecności w pracy, takiej jak: urlop wypoczynkowy, urlop dla poratowania zdrowia, urlop macierzyński, urlop na warunkach urlopu macierzyńskiego, urlop rodzicielski, urlop ojcowski, nieobecności związanej z chorobą pracownika, nieobecności z tytułu sprawowania opieki nad dzieckiem lub chorym członkiem rodziny lub opieki nad zdrowym dzieckiem.

Wnioskodawca zwraca uwagę, że na podstawie art. 31 i u.p.d.o.f. pracodawca ma obowiązek poboru miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy.

Z kolei na podstawie art. 32 ust. 2 u.p.d.o.f. pracodawca przy ustalaniu dochodu, od którego zostanie pobrana zaliczka na podatek, powinien określać wysokości honorarium autorskiego, do którego zastosuje 50% kosztów uzyskania przychodów.

Wnioskodawca zwraca uwagę, że niewątpliwie w okresie urlopu czy choroby nauczyciele akademiccy nie wykonują swoich obowiązków pracowniczych. Skoro zatem nie świadczą oni na rzecz Uczelni pracy, która zgodnie z powyższym stanowiskiem Wnioskodawcy stanowi działalność twórczą o indywidualnym charakterze, to nie można uznać, że dochodzi wtedy do powstania utworów.

Zatem nie występuje możliwość naliczania 50% kosztów uzyskania przychodu w stosunku do wynagrodzenia wypłacanego w czasie urlopu czy choroby.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe w części dotyczącej wynagrodzenia za okres usprawiedliwionej nieobecności w pracy (pytanie nr 3) oraz prawidłowe w pozostałym zakresie (pytania nr 1-2).

W świetle art. 31 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1509, z późn. zm.), osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, zwane dalej „zakładami pracy”, są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy – wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Stosownie do art. 22 ust. 2 ww. ustawy koszty uzyskania przychodów z tytułu stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej:

1.  wynoszą 111 zł 25 gr miesięcznie, a za rok podatkowy nie więcej niż 1335 zł, w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody z tytułu jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej;
2.  nie mogą przekroczyć łącznie 2002 zł 05 gr za rok podatkowy, w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody równocześnie z tytułu więcej niż jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej;
3.  wynoszą 139 zł 06 gr miesięcznie, a za rok podatkowy łącznie nie więcej niż 1668 zł 72 gr, w przypadku gdy miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę;
4.  nie mogą przekroczyć łącznie 2502 zł 56 gr za rok podatkowy, w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody równocześnie z tytułu więcej niż jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej, a miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę.

Stosownie do art. 22 ust. 9 pkt 3 ww. ustawy, koszty uzyskania niektórych przychodów określa się z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami – w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a i 9b, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.

W roku podatkowym łączne koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 9 pkt 1-3, nie mogą przekroczyć kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1 (art. 22 ust. 9a ww. ustawy).

Stosownie natomiast do treści art. 22 ust. 9b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przepis ust. 9 pkt 3 stosuje się do przychodów uzyskiwanych z tytułu z tytułu:

1.  działalności twórczej w zakresie architektury, architektury wnętrz, architektury krajobrazu, inżynierii budowlanej, urbanistyki, literatury, sztuk plastycznych, wzornictwa przemysłowego, muzyki, fotografiki, twórczości audialnej i audiowizualnej, programów komputerowych, gier komputerowych, teatru, kostiumografii, scenografii, reżyserii, choreografii, lutnictwa artystycznego, sztuki ludowej oraz dziennikarstwa;
2.  działalności artystycznej w dziedzinie sztuki aktorskiej, estradowej, tanecznej i cyrkowej oraz w dziedzinie dyrygentury, wokalistyki i instrumentalistyki;
3.  produkcji audialnej i audiowizualnej;
4.  działalności publicystycznej;
5.  działalności muzealniczej w dziedzinie wystawienniczej, naukowej, popularyzatorskiej, edukacyjnej oraz wydawniczej;
6.  działalności konserwatorskiej;
7.  prawa zależnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1191), do opracowania cudzego utworu w postaci tłumaczenia;
8.  działalności badawczo-rozwojowej, naukowej, naukowo-dydaktycznej, badawczej, badawczo-dydaktycznej oraz prowadzonej w uczelni działalności dydaktycznej.

Zgodnie z art. 115 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r., poz. 1668), do podstawowych obowiązków nauczyciela akademickiego będącego pracownikiem:

1.  dydaktycznym – należy kształcenie i wychowywanie studentów lub uczestniczenie w kształceniu doktorantów;
2.  badawczym – należy prowadzenie działalności naukowej lub uczestniczenie w kształceniu doktorantów;
3.  badawczo-dydaktycznym – należy prowadzenie działalności naukowej, kształcenie i wychowywanie studentów lub uczestniczenie w kształceniu doktorantów.

W myśl art. 128 ust. 1 ww. ustawy, nauczyciel akademicki, z wyjątkiem rektora, podlega ocenie okresowej, w szczególności w zakresie wykonywania obowiązków, o których mowa w art. 115, oraz przestrzegania przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a także o własności przemysłowej. Ocena okresowa może być pozytywna albo negatywna.

Ponadto, nauczyciel akademicki jest obowiązany do uczestniczenia w pracach organizacyjnych na rzecz uczelni oraz stałego podnoszenia kompetencji zawodowych (art. 115 ust. 2 ww. ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce).

W myśl art. 116 ust. 7 ww. ustawy, wykonywanie obowiązków nauczyciela akademickiego stanowi działalność twórczą o indywidualnym charakterze, o której mowa w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1191 i 1293).

Z postanowień ww. regulacji wynika, że wykonywanie obowiązków nauczyciela akademickiego stanowi działalność twórczą o indywidualnym charakterze, o której mowa w art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim.

Zgodnie natomiast z treścią art. 136 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, do składników wynagrodzenia nauczyciela akademickiego należy zaliczyć:

*   wynagrodzenie zasadnicze,
*   dodatek za straż pracy,
*   dodatek funkcyjny,
*   dodatek zadaniowy,
*   wynagrodzenie za godziny ponadwymiarowe albo godziny nadliczbowe,
*   dodatek za pracę w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych,
*   inne dodatki, jeżeli zostały określone w zakładowym układzie zbiorowym pracy albo regulaminie wynagradzania.

Zatem należy uznać, że wszystkie ww. składniki wynagrodzenia nauczyciela akademickiego stanowią element wynagrodzenia za pracę twórczą w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

W konsekwencji, całość wynagrodzenia nauczycieli akademickich uzyskiwanego z tytułu realizacji ww. obowiązków jest wynagrodzeniem za pracę o charakterze twórczym, bez konieczności dokumentowania faktu powstania utworów realizowanych w ramach stosunku pracy. Wnioskodawca obliczając i odprowadzając podatek dochodowy od osób fizycznych może więc zastosować podwyższone koszty uzyskania przychodów, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (z zastrzeżeniem art. 22 ust. 9a ustawy) do całości wynagrodzenia nauczyciela akademickiego, w tym również za okres usprawiedliwionej nieobecności w pracy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.