Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.6.2025.3.AW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-14
Teza: Dotyczy skutków podatkowych dostawy nieruchomości
niezabudowanych.
Słowa kluczowe: faktura
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
odliczenia-prawo do odliczenia
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
rejestracja-rejestracja dla potrzeb podatku od towarów i
usług
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 33
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1
1
Zagadnienia: Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa towarów
wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności
zwolnionej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X.
Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące.
Zapłata podatku -Rozdział 1. Rejestracja -Zgłoszenie
rejestracyjne
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Zakres stosowania
przepisów rozdziału
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 3a-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 1-art. 96-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 1-art. 96-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 1-art. 96-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
2

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest inwestorem, zainteresowanym nabyciem praw do nieruchomości
    gruntowej (dalej: „Nieruchomość”) pod budowę centrum magazynowo – logistyczno –
    produkcyjnego z częściami socjalno-biurowym i infrastrukturą towarzyszącą (dalej:
    „Inwestycja”, planowane nabycie będzie dalej określane jako „Transakcja”). Przedmiotowa
    Nieruchomość zlokalizowana jest na terenie gminy (...) oraz obejmuje działki:
      1) o nr (...), (...), (...), (...), dla których prowadzona jest księga wieczysta o nr (...);
      2) o nr (...), dla których prowadzona jest księga wieczysta o nr (...);
      3) o nr (...), dla których prowadzona jest księga wieczysta o nr (...);
      4) o nr (...), dla których prowadzona jest księga wieczysta o nr (...);
      5) o nr (...), dla których prowadzona jest księga wieczysta o nr (...);
      6) o nr (...), (...), dla których prowadzona jest księga wieczysta o nr (...);
      7) o nr (...), dla których prowadzona jest księga wieczysta o nr (...) (w zakresie Działki o
        nr (...) przedmiotem sprzedaży przez Sprzedających będzie udział we
        współwłasność Działki – pozostały udział zostanie nabyty przez Wnioskodawcę w
        ramach transakcji z innym sprzedającym (dalej: „Współwłaściciel”);
    dalej: łącznie jako „Działki”.
    Wnioskodawca wybudowaną w ramach Inwestycji powierzchnię planuje wynająć lub
    sprzedać w ramach prowadzonej działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu
    VAT. Tym samym, po nabyciu przedmiotowych Działek, Wnioskodawca planuje
    wykorzystywać je w prowadzonej działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu
    VAT oraz niepodlegającej zwolnieniu z VAT.
    Działki są niezabudowane, nieogrodzone i nieuzbrojone.
    Dla przedmiotowych Działek obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania
    przestrzennego stanowiący treść Uchwały nr (...) Rady Gminy (...) z dnia (...) r. (dalej:
    „MPZP”). MPZP przewiduje następujące przeznaczenie Działek:
      1) Działka (...) – 2KDL2 – droga publiczna, 2P/U1 – tereny produkcyjno-usługowe;
      2) Działka (...) – 2P/U1 – tereny produkcyjno-usługowe;
      3) Działka (...) – 2P/U1 – tereny produkcyjno-usługowe;
      4) Działka (...) - 1ZL tereny zieleni izolacyjnej, 6KDL2 – droga publiczna, 2P/U1 – tereny
        produkcyjno-usługowe;
      5) Działka (...) - 1ZL tereny zieleni izolacyjnej, 2KDL2 – droga publiczna, 6KDL2 – droga
        publiczna, 2P/U1 – tereny produkcyjno-usługowe;
      6) Działka (...) - 1ZL tereny zieleni izolacyjnej, 2KDL2 – droga publiczna, 6KDL2 – droga
        publiczna, 2P/U1 – tereny produkcyjno-usługowe;
      7) Działka (...) – 1KDG, 2KDL2, GKDD1 – droga publiczna, 3MNU1 – tereny zabudowy
        mieszkaniowej jednorodzinnej i usługowej;

      8) Działka (...) - 1ZL tereny zieleni izolacyjnej, 2KDL2 – droga publiczna, 6KDL2 – droga
        publiczna, 2P/U1 – tereny produkcyjno-usługowe;
      9) Działka (...) -, 2KDL2 – droga publiczna, 2P/U1 – tereny produkcyjno-usługowe;
      10) Działka (...) - 1ZL tereny zieleni izolacyjnej, 2KDL2 – droga publiczna, 6KDL2 – droga
        publiczna, 2P/U1 – tereny produkcyjno-usługowe;
      11) Działka (...) - 1ZL tereny zieleni izolacyjnej, 6KDL2 – droga publiczna, 2P/U1 – tereny
        produkcyjno-usługowe.
    Grunty zostały oznaczone w księdze wieczystej jako grunty orne (R).
    Sprzedający nabyli Działki na podstawie umów sprzedaży zawartych z osobami fizycznymi
    w latach (...).
    Działki nie zostały nabyte w ramach działalności gospodarczej Sprzedających.
    Nieruchomośc została nabyta w ramach czynności niepodlegających opodatkowaniu
    podatkiem VAT i transakcje nabycia nie zostały udokumentowane fakturami VAT. Nabycie
    Działek podlegało natomiast opodatkowaniu PCC. Nieruchomość została nabyta do
    majątku prywatnego Sprzedających, tj. do ich majątku wspólnego. Sprzedający
    pozostawali bowiem w momencie nabycia (oraz nadal pozostają) w związku małżeńskim i
    obowiązuje między nimi ustawowa wspólność majątkowa małżeńska.
    Nabycie wszystkich Działek zostało dokonane za środki pochodzące z majątku wspólnego
    Sprzedających. W szczególności Sprzedający nie zaciągali kredytu w celu nabycia Działek.
    W momencie nabycia, Sprzedający nie dokonywali zakupu Działek w celu prowadzenia w
    oparciu o nie działalności gospodarczej, tj. w momencie zakupu nie mieli oni zamiaru
    wykorzystywać ich w działalności gospodarczej.
    W momencie nabycia Działek, p. (...) był osobą aktywną zawodowo, ale nie prowadził
    wówczas działalności gospodarczej. Pozostawał w stosunku pracy, zaś praca ta związana
    była branżą (...).
    Natomiast p. (...) w momencie nabycia Nieruchomości wykonywała zawód (...) w ramach
    prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej (p. (...) zaprzestała wykonywania
    działalności (...) 2010 r.). Przy czym p. (...) nie jest ani nie była zarejestrowana jako czynny
    podatnik VAT.
    Aktualnie Sprzedający nie pozostają w stosunku pracy, zlecenia, umowy o dzieło.
    Pobierają emeryturę z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, a dodatkowo uzyskują przychód
    z wynajmu nieruchomości mieszkalnych przez p. (...). W związku z wynajmem
    nieruchomości, wnioskodawca od (...) 2009 r. zarejestrowany jest jako czynny podatnik
    VAT. Ponadto, w okresie od (...) 2018 r. do (...) 2019 r. p. (...) prowadził działalność
    gospodarczą w zakresie branży (...).
    Natomiast Nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej
    Sprzedających. Nieruchomość nie została ujęta w ewidencji środków trwałych
    Sprzedających, koszty nabycia nie stanowiły kosztów uzyskania przychodu w działalności
    gospodarczej, Sprzedający nie odliczyli VAT z tytułu nabycia Nieruchomości (ponieważ w
    związku z tą transakcją nie został naliczony VAT), a Nieruchomość nie była
    wykorzystywana w celach zarobkowych (poza dzierżawą za symboliczną opłatą, która
    została opisana poniżej).
    Ponieważ od momentu nabycia Nieruchomość nie była wykorzystywana w działalności
    podlegającej VAT, nie była ona również wykorzystywana do czynności podlegających
    zwolnieniu z VAT.
    Działki nie były również wykorzystywane przez Sprzedających do prowadzenia działalności
    rolniczej. W szczególności nie dokonywali oni uprawy ani zbiorów i dostawy (sprzedaży)
    produktów rolnych. Sprzedający nie posiadają również statusu rolników ryczałtowych.

    Natomiast w okresie od (...) 2019 r. do (...) 2020 r. Działki były przedmiotem umowy
    dzierżawy na rzecz osoby fizycznej (rolnika). Na mocy tej umowy Działki tymczasowo przez
    okres jej obowiązywania mogły być wykorzystywane przez dzierżawcę na cele upraw
    rolnych. Rolnik będący dzierżawcą sam zgłosił się do Sprzedających z propozycją
    wydzierżawienia Nieruchomości. Z tytułu dzierżawy zostało ustalone symboliczne
    wynagrodzenie (300 zł rocznie). Dzierżawa nie podlegała opodatkowaniu VAT.
    Z uwagi na bardzo słabo rozwiniętą infrastrukturę energetyczną na terenie, na którym
    położona jest Nieruchomość i wysycenie przez aktualnych odbiorców skutkujące
    wieloletnim oczekiwaniem na przyłącze, Sprzedający alternatywnie wystąpili o warunki
    techniczne oraz zwarli z dystrybutorem energii umowy o przyłączenie do sieci
    dystrybucyjnej (gdyby w przyszłości na Działkach miał powstać jakiś obiekt budowlany).
    Sprzedający nie dokonali jednak uzbrojenia działek ani nie wyposażyli ich w urządzenia,
    czy sieć energetyczną.
    Dodatkowo, Sprzedający (samodzielnie lub za pośrednictwem pełnomocnika), w
    szczególności nie podejmowali następujących działań:
      1) nie wydzielali dróg wewnętrznych;
      2) nie dokonywali podziałów/połączeń działek;
      3) nie występowali do organów o wydanie decyzji o warunkach zabudowy,
        zagospodarowania przestrzennego lub o ich zmianę (Sprzedający zgłaszali jedynie
        uwagi do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zgodnie z
        obowiązującymi przepisami prawa);
      4) nie występowali do organów z wnioskiem o przekształcenie działek pod zabudowę;
      5) nie występowali do organów o wyrażenie zgody na wycinkę drzew i krzewów.
    Co więcej, Sprzedający nie podejmowali żadnych działań marketingowych za wyjątkiem
    udzielania informacji potencjalnym zainteresowanym. Wnioskodawca skontaktował się ze
    Sprzedającymi z własnej inicjatywy. Sprzedający nie podejmowali w tym zakresie żadnych
    działań reklamowych.
    Natomiast, z uwagi na pytania pojawiające się ze strony potencjalnych nabywców
    (Sprzedający mieli takie zapytania dot. Nieruchomości w przeszłości), jak również w celu
    ustalenia precyzyjnego stanu posiadanego majątku, Sprzedający zlecili przeprowadzenie
    audytu stanu prawnego nieruchomości w celu ustalenia stanu prawnego i faktycznego
    nieruchomości dla potrzeb uregulowania granic działek. Sprzedający ponieśli koszt
    sporządzenia audytu prawnego nieruchomości. Są to jedyne nakłady finansowe związane
    z przygotowaniem działek do sprzedaży. Sprzedający nie ponieśli ani nie zamierzają
    ponosić innych nakładów finansowych w tym zakresie. Wydatki z tytułu audytu nie zostały
    również rozpoznane jako koszty podatkowe w ramach działalności Sprzedających.
    W zawartej umowie przedwstępnej, Sprzedający udzielili nabywcy (umowa została zawarta
    z podmiotem trzecim (dalej: „Deweloper”), przy czym przed dokonaniem Transakcji, prawa
    i obowiązki z umowy zostaną przeniesione na Wnioskodawcę) prawa do dysponowania
    Nieruchomością na cele budowlane oraz do składania wniosków oraz uzyskiwania
    pozwoleń, uzgodnień, sprawdzeń, opinii, warunków technicznych i przyłączeniowych oraz
    decyzji, a także do wejścia na teren Nieruchomości w celu prowadzenia badań i odwiertów
    w zakresie niezbędnym do potwierdzenie, że Nieruchomość jest wolna od zanieczyszczeń,
    a warunki glebowe umożliwiają realizacje na niej Inwestycji. Sprzedający zobowiązali się
    przy tym, do udzielenia na żądanie nabywcy pełnomocnictw koniecznych do uzyskania
    ww. uzgodnień, sprawdzeń itp. W ramach prawa do dysponowania Nieruchomością,
    Deweloperowi (a po dokonaniu cesji, Wnioskodawcy) nie będzie przysługiwało prawo do
    złożenia wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę oraz oświadczenia o dysponowaniu
    Nieruchomością na cele budowlane.

    Dodatkowo, w ramach umowy przedwstępnej, Sprzedający udzielili pełnomocnictwa
    przedstawicielowi Dewelopera do:
      - przeglądania akt ksiąg wieczystych Nieruchomości,
      - składania wniosków o sporządzenie kserokopii z akt oraz do odbioru takich
        kserokopii;
      - ustanawiania dalszych pełnomocników, jak również do uzyskiwania i odbioru
        zaświadczeń, informacji oraz wypisów oraz wyrysów dotyczących Nieruchomości;
      - podejmowania wszelkich innych czynności prawnych lub faktycznych, składania
        wszelkich oświadczeń woli lub wiedzy, podpisywania, składania i odbioru wszelkich
        dokumentów, które mogą się okazać konieczne lub przydatne w celu realizacji
        pełnomocnictwa;
    Powyższe uprawnienia również zostaną przeniesione na przedstawiciela Wnioskodawcy w
    związku z cesją.
    Sprzedający posiadają aktualnie inne nieruchomości, których jednak sprzedaż aktualnie
    nie jest planowana. W szczególności Sprzedający nie podejmuje żadnych działań
    marketingowych w tym zakresie.
    Sprzedający dokonywali w przeszłości sprzedaży/darowizny nieruchomości, przy czym
    nieruchomości te były zbywane na rzecz syna Sprzedających. Czynności te podlegały
    opodatkowaniu PCC oraz nie podlegały opodatkowaniu VAT (w zakresie czynności
    sprzedaży).
    Wnioskodawca jest i na moment dokonania Transakcji będzie podmiotem prowadzącym
    działalność gospodarczą i czynnym podatnikiem podatku VAT.
    W celu przedstawienia pełnego obrazu zdarzenia przyszłego Wnioskodawca pragnie
    wskazać, że w celu realizacji Inwestycji Wnioskodawca planuje nabyć również inne działki
    od podmiotów trzecich i w tym zakresie Wnioskodawca wraz z tymi podmiotami złoży
    odrębne wnioski o interpretacje.
    Końcowo Zainteresowani wskazują, że ostateczna data Transakcji nie jest jeszcze znana,
    jednak Zainteresowani planują przeprowadzić Transakcję w 2025 r.
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług
    1) Czy w zakresie Transakcji Sprzedający powinni zostać uznani za podmiot
      niewystępujący w charakterze podatnika VAT, a w konsekwencji Transakcja powinna
      pozostawać poza zakresem ustawy o VAT (...)?
    2) W przypadku uznania, iż Sprzedający powinni zostać uznani za występujących w
      Transakcji w charakterze podatnika VAT i w efekcie Transakcja powinna podlegać
      przepisom VAT, to czy planowana Transakcja będzie podlegała w całości
      opodatkowaniu VAT oraz nie będzie podlegała zwolnieniu z VAT, a Sprzedający będą
      mieli obowiązek rejestracji na potrzeby VAT (w przypadku jeżeli nie są już
      zarejestrowani) oraz wystawienia faktur VAT z tego tytułu, zawierających dane, o
      których mowa w art. 106e ust. 1 ustawy o VAT?
    3) W przypadku uznania, iż Sprzedający powinni zostać uznani za występującego w
      Transakcji w charakterze podatnika VAT i w efekcie Transakcja powinna podlegać
      przepisom VAT jako podlegającą w całości opodatkowaniu VAT oraz nie podlegająca
      zwolnieniu z VAT oraz, że Sprzedający będą mieli obowiązek wystawienia faktur VAT
      z tego tytułu, to czy Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty
      VAT należnego o kwotę VAT naliczonego wynikającego z faktur otrzymanych od
      Sprzedających dokumentujących sprzedaż przedmiotowej Nieruchomości, na
      podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, prawo do zwrotu nadwyżki VAT naliczonego

      nad należnym na rachunek bankowy Wnioskodawcy lub obniżenia o tę różnicę
      kwoty VAT należnego za następne okresy rozliczeniowe na podstawie art. 87 ust. 1
      ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług
      1) Zdaniem Zainteresowanych, w ramach planowanej Transakcji Sprzedający nie
        występują jako podatnik VAT, a w konsekwencji Transakcja powinna pozostawać
        poza zakresem ustawy o VAT (...).
      2) Zdaniem Zainteresowanych, w przypadku uznania stanowiska Zainteresowanych
        w zakresie pytania pierwszego za nieprawidłowe (tj. uznania, że Sprzedający
        powinni zostać uznani za występującego w Transakcji w charakterze podatnika
        VAT i w efekcie Transakcja powinna podlegać przepisom VAT), planowana
        Transakcja będzie podlegała w całości opodatkowaniu oraz nie będzie podlegała
        zwolnieniu z VAT, a Sprzedający będą mieli obowiązek rejestracji na potrzeby VAT
        (w przypadku jeżeli nie są już zarejestrowani) oraz wystawienia faktur VAT z tego
        tytułu, zawierających dane, o których mowa w art. 106e ust. 1 ustawy o VAT.
      3) Zdaniem Zainteresowanych, w przypadku uznania stanowiska Zainteresowanych
        w zakresie pytania pierwszego za nieprawidłowe (tj. uznania, że Sprzedający
        powinien zostać uznany za występującego w Transakcji w charakterze podatnika
        VAT i w efekcie Transakcja powinna podlegać przepisom VAT), w zakresie w jakim
        Transakcja będzie opodatkowana VAT oraz nie będzie podlegała zwolnieniu z
        VAT, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty VAT
        należnego o kwotę VAT naliczonego wynikającego z otrzymanych od
        Sprzedających faktur dokumentujących dostawę przedmiotowej Nieruchomości
        na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, prawo do zwrotu nadwyżki VAT
        naliczonego nad należnym na rachunek bankowy Wnioskodawcy lub obniżenia o
        tę różnicę kwoty VAT należnego za następne okresy rozliczeniowe na podstawie
        art. 87 ust. 1 ustawy o VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Zainteresowanych
    Uzasadnienie stanowiska Zainteresowanych w zakresie pytania 1
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu VAT podlega m.in. odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy o VAT rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel.
    Jednocześnie, zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez „towary”
    rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 2 pkt 22 ustawy o VAT przez „sprzedaż” rozumie się m.in. odpłatną dostawę
    towarów.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług podlega
    opodatkowaniu VAT, bowiem aby była objęta tym podatkiem musi być wykonana przez
    podatnika.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, bez
    względu na cel lub rezultat takiej działalności.

    Należy więc ustalić, czy planowana dostawa Nieruchomości stanowi przejaw
    działalności gospodarczej wskazującej na występowanie Sprzedającego w charakterze
    podatnika VAT czy też nie mieści się w zakresie „działalności gospodarczej” i jest
    zwykłym zarządzaniem majątkiem prywatnym, niepodlegającym opodatkowaniu VAT.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły
    dla celów zarobkowych.
    Biorąc pod uwagę definicję działalności gospodarczej zawartą w ustawie o VAT, dla
    uznania określonych działań podejmowanych przez konkretny podmiot za działalność
    gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter.
    Dodatkowo, zdaniem Zainteresowanych, działalność gospodarcza powinna cechować
    się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, ponieważ związana jest
    z profesjonalnym obrotem gospodarczym.
    Na wstępie należy zauważyć, co jest również potwierdzane w licznym orzecznictwie
    sądów administracyjnych, że dla oceny czy dana czynność wykonywana jest w ramach
    działalności gospodarczej należy wziąć pod uwagę całokształt okoliczności oraz
    aktywności stron transakcji.
    W opinii Zainteresowanych, okoliczności planowanej Transakcji wskazują, że jest ona
    wykonywana w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Nieruchomość będąca przedmiotem Transakcji znajduje się obecnie (i znajdowała się
    również w przeszłości od momentu nabycia) w majątku wspólnym Sprzedających oraz
    nie jest i nigdy nie była wykorzystywana przez Sprzedających w ramach działalności
    gospodarczej. Należy podkreślić, że działalność Sprzedających także od strony czysto
    praktycznej nie może mieć związku z posiadanymi nieruchomościami
    niezabudowanymi. P. (...) w momencie nabycia Nieruchomości wykonywała zawód (...),
    natomiast aktualnie nie prowadzi działalności oraz pobiera emeryturę z Zakładu
    Ubezpieczeń Społecznych. Natomiast p. (...) w momencie nabycia pozostawał w
    stosunku pracy (branżą (...)), a aktualnie pobiera emeryturę z Zakładu Ubezpieczeń
    Społecznych oraz wynajmuje posiadane nieruchomości mieszkalne.
    Nieruchomość została nabyta przez Sprzedających kilkanaście lat temu (w latach 2005-
    2007) na podstawie umów kupna-sprzedaży od osób fizycznych. Od momentu zakupu
    Sprzedający w praktyce nie wykonywali żadnej aktywności w związku z posiadanym
    gruntem, poza nielicznymi czynnościami ściśle związanymi z dbaniem o posiadany
    majątek (jak skorzystanie z opcji dzierżawy zgłoszonej przez rolnika czy ustalenia
    precyzyjnie stanu prawnego i geodezyjnego działek).
    Działki nie zostały nabyte w ramach działalności gospodarczej Sprzedających.
    Transakcja nabycia podlegała opodatkowaniu PCC. Nabycie nie podlegało
    opodatkowaniu VAT, nie zostało udokumentowane fakturami VAT, a Sprzedający nie
    odliczyli VAT z tytułu nabycia (ponieważ podatek VAT nie został naliczony w związku z
    nabyciem).
    Co istotne, nabycie Działek zostało sfinansowane ze środków własnych Sprzedających.
    Sprzedający w celu nabycia Działek nie podejmowali takich czynności jak zaciągniecie
    finansowania. Nieruchomość została nabyta ze środków wspólnych w ramach
    ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Dodatkowo, należy zauważyć, że na moment nabycia, p. (...) nie prowadził w ogóle
    działalności gospodarczej oraz nie był zarejestrowany jako podatnik VAT, natomiast p.
    (...) w momencie nabycia Nieruchomości wykonywała zawód (...). Natomiast niezależnie

    od powyższego, Sprzedający nie dokonywali zakupu Działek w celu prowadzenia w
    oparciu o nie działalności gospodarczej, tj. w momencie zakupu nie mieli zamiaru
    wykorzystywać ich w działalności gospodarczej (a następnie rzeczywiście ich nie
    wykorzystywał w takiej działalności).
    Należy podkreślić, że prowadzenie/rozpoczęcie działalności oraz rejestracja na VAT nie
    była związana z nabyciem / wykorzystaniem Działek. W szczególności Nieruchomość nie
    była wykorzystywana w działalności gospodarczej Sprzedających, nie została ujęta w
    ewidencji środków trwałych Sprzedających, koszty nabycia Nieruchomości nie stanowiły
    kosztów uzyskania przychodu w działalności gospodarczej.
    Nieruchomość nie była również rzeczywiście wykorzystywana w celach zarobkowych, z
    wyjątkiem dzierżawy na rzecz osoby fizycznej (rolnika) w latach 2019 – 2020, z tytułu
    której ustalona została jedynie symboliczna opłata (300 zł rocznie).
    Również sposób nawiązania kontaktu Sprzedających z Wnioskodawcą od strony
    Sprzedających nie jest charakterystyczny dla profesjonalnych podmiotów działających
    na rynku nieruchomościowym. Sprzedający nie podejmowali żadnych działań
    marketingowych za wyjątkiem udzielania informacji potencjalnym zainteresowanym.
    Wnioskodawca skontaktował się ze Sprzedającymi z własnej inicjatywy. Sprzedający nie
    dążyli zatem aktywnie do sprzedaży Nieruchomości.
    Również fakt udzielenia prawa do dysponowania Nieruchomością na cele budowlane
    oraz pełnomocnictwa do uzyskiwania z właściwych organów i sądów informacji oraz
    dokumentów dotyczących nieruchomości nie wskazuje na zorganizowany charakter
    działalności Sprzedających. W opinii Zainteresowanych, podjęte przez Sprzedających
    czynności nie wykraczają poza zwykłe czynności właściwe dla zarządu majątkiem
    prywatnym. Powyższe czynności (udzielenie pełnomocnictwa / prawa do dysponowania
    gruntem) stanowiły warunki wymagane przez Dewelopera/Wnioskodawcę. Sprzedający
    podjęli je już po tym jak rozpoczęto dyskusje o sprzedaży gruntu. Sprzedający nie
    wykonywali tych działań w celu uatrakcyjnienia gruntu, a jedynie negocjując jego
    sprzedaż zgodzili się na niektóre warunki Dewelopera/Wnioskodawcy. Jest to typowe
    zachowanie przy każdym procesie sprzedaży, w którym strony ustalają czynności
    /zachowania poprzedzające sprzedaż i nie mogą mieć one znamion „prowadzenia
    działalności”.
    Należy więc uznać, że Sprzedający nie podejmowali działań charakterystycznych dla
    podmiotów prowadzących profesjonalną działalność gospodarczą. Za takie działania
    można by uznać przykładowo (wskazano przykładowe czynności, które w ocenie
    Zainteresowanych samoistnie nie powinny przesądzać o charakterze działalności, ale
    powinny być brane pod uwagę w ocenie całokształtu działalności):
      - finansowanie nabycia kredytem inwestycyjnym,
      - nabycie w ramach działalności gospodarczej,
      - rozpoznawanie kosztów podatkowych/odliczanie VAT w związku z zakupami,
      - uzbrojenie działek,
      - wydzielanie dróg wewnętrznych,
      - podziały/połączenia nieruchomości,
      - występowanie o decyzje o warunkach zabudowy,
      - wykorzystanie nieruchomości w celach zarobkowych,
      - −angażowanie profesjonalnych zasobów w celu sprzedaży nieruchomości.
    Natomiast należy podkreślić, że Sprzedający nie podejmowali żadnej ze wskazanych
    powyżej czynności, a okoliczności Transakcji odbiegają zdecydowanie od występujących
    w profesjonalnym obrocie nieruchomościami. Sprzedający nie dokonali nabycia

    Nieruchomości celem jej wykorzystania w działalności gospodarczej. Weszli w jej
    posiadanie kilkanaście lat temu. Zdaniem Zainteresowanych zbycie Nieruchomości
    należy oceniać w ramach zwykłego wykorzystywania majątku prywatnego, a nie
    zorganizowanej działalności gospodarczej nastawionej na generowanie zysków, która
    miałyby podlegać opodatkowaniu VAT. Również działania zmierzające do zbycia nie
    odbiegają od typowych działań przy sprzedaży majątku prywatnego, w których
    sprzedający (w miarę swojej oceny opłacalności) w toku negocjacji dopasowują się do
    potrzeb kupującego, tak aby doprowadzić do transakcji na warunkach
    satysfakcjonujących obie strony.
    W tym miejscu, na co powołuje się też liczne orzecznictwo polskich sądów
    administracyjnych, należy przytoczyć wyrok TSUE z dnia 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10 Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi
    Finansów (C-180/10), oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi
    Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10), w którym wskazano m.in. kryteria, jakimi
    należy kierować się dla uznania danej transakcji dostawy (sprzedaży) gruntów za
    czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Trybunał
    stwierdził, iż czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą
    same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Nadto sama
    liczba i zakres transakcji sprzedaży dokonanych nie ma charakteru decydującego, gdyż
    zakres transakcji sprzedaży nie może stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem
    zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą (tym
    samym, dokonywane przez Sprzedających w przeszłości sprzedaże nieruchomości na
    rzecz syna, nie powinny wpływać na ocenę planowanej Transakcji – w celu jej oceny
    kluczowe jest, że w ramach tej transakcji Sprzedający nie angażują środków podobnych
    do wykorzystywanych przez podmioty profesjonalne (producentów, handlowców i
    usługodawców)). Trybunał stwierdził, że „dużych transakcji” sprzedaży można
    dokonywać również jako czynności osobistych. Charakteru decydującego nie mają
    również takie okoliczności jak długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani
    wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. Inaczej
    jest natomiast w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie
    obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez
    producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi
    dyrektywy VAT. Takie aktywne działania mogą polegać na przykład na uzbrojeniu terenu
    albo na działaniach marketingowych, które nie wystąpiły w ramach przedmiotowej
    Transakcji.
    W orzecznictwie podkreśla się również, że fakt wystąpienia pojedynczych z ww. działań
    nie decyduje o uznaniu, że sprzedaż działek można uznać za działalność gospodarczą,
    profesjonalną. O działalności takiej można mówić jedynie wówczas, gdy wskazuje na nią
    ciąg działań podejmowanych przez sprzedawcę.
    Tym samym, zdaniem Zainteresowanych, okoliczność, że Sprzedający nie podejmowali
    działań marketingowych w celu sprzedaży Działek, nie zaciągali kredytu inwestycyjnego
    oraz nie zaangażowali w ramach sprzedaży środków podobnych do wykorzystywanych
    przez producentów, handlowców i usługodawców, dodatkowo przemawia za uznaniem,
    że Sprzedający nie powinni zostać uznani za podatników VAT z tytułu planowanej
    Transakcji.
    Konkludując, w opinii Zainteresowanych, ogół przedstawionych powyżej przesłanek
    wskazuje, że dokonanie dostawy Nieruchomości przez Sprzedających nastąpi w ramach
    zarządzania przez nich majątkiem prywatnym oraz nie będzie stanowiło działalności
    gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT i w konsekwencji nie będzie podlegać

    opodatkowaniu VAT, a co za tym idzie, biorąc pod uwagę przedstawione powyżej
    przepisy, będzie podlegać opodatkowaniu PCC według stawki 2% od wartości rynkowej
    przedmiotu Transakcji.
    W szczególności, powyższej konkluzji, zdaniem Zainteresowanych, nie zmienia fakt
    udzielenia przez Sprzedających pełnomocnictwa na rzecz przedstawiciela Dewelopera
    oraz udzielenia prawa do dysponowania Nieruchomością. Czynności te mają na celu
    ocenę stanu/przygotowanie Nieruchomości na potrzeby prowadzenia działalności przez
    Wnioskodawcę, a nie na potrzeby Sprzedających. Rola Sprzedających ogranicza się do
    udzielenia pełnomocnictwa/prawa do dysponowania gruntem i końcowo zbycia
    Nieruchomości. Jest więc to rola bierna, wynikająca jedynie z faktu posiadania przez
    Sprzedających praw do Działek. Celem Sprzedających jest jedynie incydentalna
    sprzedaż Działek, a czynności podejmowane przez Dewelopera/Wnioskodawcę mają
    umożliwić prowadzenie działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę. Tym samym,
    fakt udzielenia pełnomocnictwa / prawa do dysponowania gruntem nie może być
    uznawany za stanowiący o zorganizowanym czy profesjonalnym charakterze działań
    Sprzedających. Należy też podkreślić, że gdyby Transakcja nie doszła do skutku, to
    Sprzedający nie skorzystają w żaden sposób z działań podejmowanych przez
    Dewelopera/Wnioskodawcę.
    Zdaniem Zainteresowanych, powyższa konkluzja pozostaje również spójna z bogatym
    orzecznictwem sądów administracyjnych w zakresie podlegania VAT dostawy
    nieruchomości przez osoby fizyczne.
    Stanowisko w zakresie niewystępowania sprzedającego w charakterze podatnika VAT
    zostało przyjęte m. in. w następujących orzeczeniach sądów administracyjnych oraz
    interpretacjach podatkowych, w których zakres czynności podejmowanych przez
    sprzedających był często szerszy od czynności podjętych przez Sprzedających w
    przedmiotowej sprawie:
      - orzeczeniu NSA z dnia 3 lipca 2020 r. o sygn. I FSK 1888/17 (podjęte działania
        obejmowały takie czynności jak umieszczenie ogłoszenia na portalu
        internetowym lub skorzystanie z biura nieruchomości),
      - orzeczeniu NSA z dnia 30 lipca 2020 r. o sygn. I FSK 357/19 (podjęte działania
        obejmowały m.in. podział działki, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy),
      - orzeczeniu NSA z dnia 24 listopada 2023 r. o sygn. I FSK 816/20 (podjęte działania
        obejmowały m.in. dokonanie podziału działek, udzielenie prawa do
        dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz udzielenie kupującemu
        pełnomocnictwa w celu m.in. składania wniosków oraz uzyskiwania pozwoleń,
        uzgodnień, sprawdzeń, opinii, warunków technicznych przyłączy, w tym
        dotyczących relokacji linii energetycznej i urządzenia melioracji - rowu krytego, a
        także do prowadzenia na nim - w terminie uzgodnionym ze sprzedającymi i na
        koszt kupującego - badań i odwiertów, niezbędnych do potwierdzenia, iż
        przedmiot sprzedaży wolny jest od zanieczyszczeń, a warunki gruntowe
        umożliwiają realizację na nim inwestycji),
      - orzeczeniu NSA z dnia 12 maja 2023 r. o sygn. I FSK 724/20 (podjęte działania
        obejmowały m. in. kilkuletnią umowę dzierżawy nieruchomości),
      - orzeczeniu NSA z dnia 8 grudnia 2022 r. o sygn. I FSK 863/19 (posiadanie kilku
        nieruchomości, zakup w celu lokaty kapitału),
      - orzeczeniu NSA z dnia 12 maja 2023 r. o sygn. I FSK 724/20 (kilkuletnia dzierżawa),
      - orzeczeniu NSA z 20 czerwca 2024 r. o sygn. I FSK 1233/20 (na moment
        sporządzenia wniosku, brak uzasadnienia pisemnego),
      - orzeczeniu NSA z 12 maja 2023 r. o sygn. I FSK 727/20 (na moment sporządzenia
        wniosku, brak uzasadnienia pisemnego),

      - orzeczeniu WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 18 czerwca 2020 r. o sygn. I SA
        /Go 215/20 (podjęte działania obejmowały ustanowienie odpłatnej służebności
        przesyłu),
      - orzeczeniu WSA w Opolu z dnia 30 stycznia 2019 r. o sygn. I SA/Op 377/18, w
        którym sąd uznał, że „całokształt okoliczności przedstawionych we wniosku o
        udzielenie interpretacji przemawiał za uznaniem, że warunki, w jakich odbędzie
        się przyszła transakcja sprzedaży działek gruntu odbiegają zdecydowanie od
        występujących w profesjonalnym obrocie nieruchomościami. Z treści wniosku
        wynika, że skarżąca wraz z mężem nabyli przedmiotową nieruchomość do
        majątku wspólnego, za wspólne środki, z zamiarem wykorzystania na cele
        osobiste (z jednej strony jako lokatę kapitału, z drugiej w celu odgrodzenia się od
        sąsiedztwa osób trzecich). Od momentu zakupu nieruchomość nie była w żaden
        sposób wykorzystywana do czynności opodatkowanych bądź zwolnionych z
        podatku VAT”,
      - orzeczeniu WSA w Bydgoszczy z 15 stycznia 2020 r., o sygn. I SA/Bd 688/19, w
        którym sąd uznał, że „warunkiem uznania osoby fizycznej za podatnika podatku
        od towarów i usług - w świetle przywołanego orzeczenia TSUE - jest to, czy ta
        osoba podejmuje aktywne działania w celu dokonania sprzedaży gruntu,
        angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów,
        handlowców i usługodawców. Co oznacza, że jeśli osoba fizyczna dokonuje
        sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest
        okazjonalnie i osoba ta nie podejmuje aktywnych działań w celu dokonania
        sprzedaży, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu
        art. 15 ust. 2 u.p.t.u.”,
      - orzeczeniu WSA w Łodzi z 14 stycznia 2020 r. o sygn. I SA/Łd 505/19, w którym sąd
        uznał, że „organ nie uwzględnił w swojej ocenie pozostałych, istotnych
        okoliczności sprawy. (...) Dyrektor nie uwzględnił także zakresu działań
        podejmowanych przez stronę w zakresie pozyskania ewentualnych nabywców
        działek. Zgodnie z treścią wniosku skarżąca miała zrezygnować z usług biur
        obrotu nieruchomościami i ograniczyć się do zwykłych ogłoszeń. Poszukiwanie
        nabywcy nieruchomości poprzez zamieszczenie zwykłych ogłoszeń na portalu
        ogłoszeniowym nie jest działaniem wyróżniającym podmioty prowadzące
        działalność gospodarczą. Powyższe argumenty świadczą, zdaniem Sądu, o
        wadliwej ocenie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o możliwości
        zastosowania w tej sprawie art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT”,
      - orzeczeniu WSA w Krakowie z dnia 13 marca 2024 r. o sygn. I SA/Kr 103/24 (podjęte
        działania obejmowały udzielenie pełnomocnictwa kupującemu do wykonywania
        wszelkich czynności związanych m.in. z uzyskaniem decyzji związanych z
        możliwością zabudowania przedmiotowego terenu oraz uzyskaniem pozwolenia
        na realizację inwestycji w takim zakresie, który przewidywała umowa
        przedwstępna),
      - orzeczeniu WSA w Łodzi z dnia 3 czerwca 2020 r. o sygn. I SA/Łd 155/20 (podjęte
        działania obejmowały m.in. udzielenie pełnomocnictwa w celu uzyskania przez
        nabywcę: (i) ostatecznej i prawomocnej decyzji o warunkach zabudowy, (ii) dwóch
        zjazdów z drogi publicznej, (iii) dostępu do mediów, (iv) badania stanu prawnego,
        badania geodezyjne oraz geotechniczne - dotyczące Nieruchomości, (v)
        pozwolenia na wycinkę drzew i krzewów, (vi) ostatecznej i prawomocnej decyzji o
        zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę),
      - orzeczeniu WSA w Łodzi z dnia 12 marca 2020 r. o sygn. I SA/Łd 777/19 (podjęte
        działania obejmowały m.in. podziały geodezyjne nieruchomości, uzyskanie
        decyzji o warunkach zabudowy, wykonanie zjazdu na drogę wewnętrzną z drogi
        powiatowej),orzeczeniu WSA w Poznaniu z dnia 18 grudnia 2019 r. o sygn. I SA/Po

        804/19 (podjęte działania obejmowały m.in. zawarcie umowy dzierżawy), oraz
        orzeczeniu WSA w Gliwicach z dnia 18 grudnia 2019 r. o sygn. I SA/Gl 798/19, a
        także
      - interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 8 lipca 2020 r. o sygn. 0114-KDIP4-
        2.4012.162.2020.2.AA,
      - interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 25 marca 2020 r. o sygn. 0111-
        KDIB3-3.4012.11.2020.2.MS oraz
      - interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia (...) 2019 r. o sygn. 0114-KDIP1-
        1.4012.414.2019.1.KOM.
    Uzasadnienie stanowiska Zainteresowanych w zakresie pytania 2
    Poniżej przedstawione zostało uzasadnienie stanowiska Zainteresowanych w zakresie
    pytania 2, które zachowuje przedmiotowość jedynie w przypadku uznania stanowiska
    Zainteresowanych w zakresie pytania 1 za nieprawidłowe, co w ocenie
    Zainteresowanych nie powinno mieć miejsca. Tym niemniej, Zainteresowani zadają
    wskazane pytanie i przedstawiają poniżej swoje stanowisko, w celu pełnego określenia
    konsekwencji podatkowych planowanego zdarzenia przyszłego. Należy również
    podkreślić, że pytanie 2 i kolejne są niezbędna dla wyjaśnienia wszystkich konsekwencji
    Transakcji w przypadku gdyby odpowiedź na pytanie 1 była negatywna.
    Jak zostało wskazane powyżej, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu
    VAT podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy o VAT rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel.
    Jednocześnie, zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez „towary”
    rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 2 pkt 22 ustawy o VAT przez „sprzedaż” rozumie się m.in. odpłatną dostawę
    towarów.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, bez
    względu na cel lub rezultat takiej działalności. Z kolei, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT
    działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
    także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje
    w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Co do zasady, zbycie nieruchomości gruntowych traktowane jest jako czynność
    odpłatnej dostawy towarów.
    Niemniej zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT zwalnia się z VAT dostawę terenów
    niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
    Biorąc pod uwagę fakt, że na Działkach nie znajdują się żadne zabudowania i są one
    nieogrodzone i nieuzbrojone, w ocenie Zainteresowanych, przedmiotowa Transakcja
    stanowi dostawę terenu niezabudowanego.
    Zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy o VAT przez pojęcie „tereny budowlane” rozumie się
    grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.

    Wszystkie Działki zostały oznaczone w MPZP jako tereny pod zabudowę, w
    szczególności tereny produkcyjno-usługowe (2P/U1) lub tereny zabudowy
    mieszkaniowej jednorodzinnej i usługowej (3MNU1).
    Zainteresowani pragną wskazać, że na gruncie wskazanego art. 2 pkt 33 ustawy o VAT
    brak jest podstawy dla rozróżnienia klasyfikacji działek w VAT w zależności od stopnia,
    w jakim dana działka została przeznaczona pod zabudowę w MPZP – dany grunt albo
    jest przeznaczony pod zabudowę w MPZP i jest gruntem budowlanym na gruncie VAT
    albo nie jest przeznaczony pod zabudowę w MPZP i nie jest gruntem budowlanym w
    rozumieniu VAT. Tym samym, wszystkie Działki będące przedmiotem Transakcji,
    powinny zostać uznane w całości za „grunty przeznaczone pod zabudowę”, o których
    mowa w art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, a więc powinny zostać uznane za tzw. tereny
    budowlane w myśl ustawy o VAT.
    Wobec powyższego w ocenie Wnioskodawcy nie można przyjąć, że dla dostawy Działek
    istnieją podstawy do zastosowania zwolnienia wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy
    o VAT.
    W ocenie Zainteresowanych, w odniesieniu do Transakcji nie będą również miały
    zastosowania inne zwolnienia wskazane w ustawie o VAT, a w szczególności zwolnienie,
    o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. Aby sprzedaż towaru była objęta
    zwolnieniem z VAT na podstawie tej regulacji, muszą bowiem zostać spełnione łącznie
    dwa warunki:
  a) towar musiał być wykorzystywany wyłącznie na cele działalności zwolnionej z VAT,
  b) dokonującemu dostawy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty VAT należnego o
    kwotę VAT naliczonego z tytułu jego nabycia (importu lub wytworzenia).
    Mając na uwadze, że jak wskazano powyżej, Sprzedający nie wykorzystywali przedmiotu
    Transakcji wyłącznie na cele działalności zwolnionej z VAT oraz podatek naliczony w
    ogóle nie wystąpił w ramach nabycia Działek, powyższe zwolnienie nie będzie mieć
    zastosowania.
    Natomiast zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy o VAT, podmioty, o których mowa w art. 15 i
    art. 15a, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5
    złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
    Ponieważ jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, p. (...) jest zarejestrowany
    jako czynny podatnik VAT, nie będzie on miał obowiązku rejestracji w związku z
    Transakcją. Natomiast taki obowiązek będzie istniał w zakresie p. (...).
    Dodatkowo, zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT podatnik jest obowiązany
    wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie
    usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego
    podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze
    lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.
    Natomiast zgodnie z art. 106e ust. 1 ustawy o VAT, faktura powinna zawierać w
    szczególności:
      - imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich
        adresy,
      - numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z
        zastrzeżeniem pkt 24 lit. a.
    Tym samym, dla poprawnego udokumentowania Transakcji, Sprzedający będą mieli
    obowiązek wystawienia faktur, które w szczególności powinny zawierać ich imiona i
    nazwiska oraz numery NIP.
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Zainteresowanych w przypadku uznania
    stanowiska Zainteresowanych w zakresie pytania pierwszego za nieprawidłowe (tj.

    uznania, że Sprzedający powinni zostać uznani za występujących w Transakcji w
    charakterze podatnika VAT i w efekcie Transakcja powinna podlegać przepisom VAT),
    planowana Transakcja będzie podlegała w całości opodatkowaniu oraz nie będzie
    podlegała zwolnieniu z VAT, a Sprzedający będą mieli obowiązek rejestracji na potrzeby
    VAT (w przypadku jeżeli nie są już zarejestrowani) oraz wystawienia faktur VAT z tego
    tytułu, zawierających dane, o których mowa w art. 106e ust. 1 ustawy o VAT.
    Zainteresowani pragną jednak ponownie wskazać, że powyższe stanowisko
    Zainteresowanych wraz z uzasadnieniem są przedmiotowe jedynie w przypadku
    uznania stanowiska Zainteresowanych w zakresie pytania 1 za nieprawidłowe.
    Uzasadnienie stanowiska Zainteresowanych w zakresie pytania 3
    Poniżej przedstawione zostało uzasadnienie stanowiska Zainteresowanych w zakresie
    pytania 3, które zachowuje przedmiotowość jedynie w przypadku uznania stanowiska
    Zainteresowanych w zakresie pytania 1 za nieprawidłowe, co w ocenie
    Zainteresowanych nie powinno mieć miejsca. Tym niemniej, Zainteresowani zadają
    wskazane pytanie i przedstawiają poniżej swoje stanowisko, w celu pełnego określenia
    konsekwencji podatkowych planowanego zdarzenia przyszłego.
    Z kolei, w odniesieniu do możliwości rozliczenia VAT naliczonego związanego z
    Transakcją, zdaniem Zainteresowanych, elementem kluczowym dla rozstrzygnięcia o
    prawie Wnioskodawcy do obniżenia VAT należnego o VAT naliczony przy nabyciu
    przedmiotowej Nieruchomości, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, jest potwierdzenie
    faktu, iż Nieruchomość będąca przedmiotem planowanej Transakcji będzie
    wykorzystywana przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.
    Jak wynika z treści art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikowi przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego przy
    nabyciu towarów i usług w zakresie, w jakim są one wykorzystywane do wykonywania
    przez podatnika czynności opodatkowanych VAT. Jeśli zatem dane towary i usługi są
    wykorzystywane wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi
    przysługuje prawo do odliczenia całości VAT naliczonego przy nabyciu.
    Wnioskodawca jest i na dzień dokonania Transakcji będzie zarejestrowanym, czynnym
    podatnikiem VAT i będzie spełniać ustawową definicję podatnika w rozumieniu art. 15
    ustawy o VAT. Po nabyciu przedmiotowych Działek, Wnioskodawca będzie
    wykorzystywać je w prowadzonej działalności gospodarczej podlegającej
    opodatkowaniu VAT oraz niepodlegającej zwolnieniu z VAT (realizacja Inwestycji).
    W świetle powyższego, zdaniem Zainteresowanych, po dokonaniu Transakcji i
    otrzymaniu prawidłowo wystawionych faktur VAT potwierdzających jej faktyczne
    dokonanie, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku
    VAT należnego o podatek VAT naliczony przy nabyciu przedmiotowych Działek, gdyż
    spełniony będzie warunek niezbędny do dokonania takiego obniżenia, określony w art.
    86 ust. 1 ustawy o VAT.
    Dodatkowo, zdaniem Zainteresowanych, do dostawy Działek w ramach Transakcji nie
    znajdzie zastosowania art. 88 ust. 3a ustawy o VAT, w szczególności pkt 2, w myśl
    którego „nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego (...) faktury (...) w
    przypadku gdy (...) transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu
    albo jest zwolniona od podatku (...)”. Wynika to z faktu, że jak wskazano powyżej,
    Transakcja będzie podlegać przepisom ustawy o VAT jako dostawa towarów, nie
    podlegając pod żadne wymienione w ustawie zwolnienia.
    Zgodnie zaś z art. 87 ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego
    jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo
    do zwrotu tej różnicy na rachunek bankowy lub obniżenia o tę różnicę kwoty VAT
    należnego za następne okresy rozliczeniowe.

    Tak jak wskazano w zdarzeniu przyszłym Zainteresowani występują wspólnie z
    przedmiotowym wnioskiem jako strony Transakcji, która będzie mieć określone skutki
    podatkowe dla obu stron Transakcji. W szczególności zasady opodatkowania VAT
    Transakcji wpływają na obowiązki podatkowe Sprzedających. Po stronie Wnioskodawcy
    odpowiedzi na wskazane pytania wiążą się ze skutkami prawno - podatkowymi w
    zakresie ewentualnego prawa do odliczenia VAT naliczonego oraz ewentualnych
    obowiązków w zakresie PCC (którego Wnioskodawca byłby podatnikiem).
    Podsumowując, w przypadku uznania stanowiska Zainteresowanych w zakresie pytania
    pierwszego za nieprawidłowe (tj. uznanie, że uznania, że Sprzedający powinni zostać
    uznani za występujących w Transakcji w charakterze podatnika VAT i w efekcie
    Transakcja powinna podlegać przepisom VAT), w zakresie w jakim Transakcja będzie
    opodatkowana VAT oraz nie będzie podlegała zwolnieniu z VAT, Wnioskodawcy będzie
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty VAT należnego o kwotę VAT naliczonego
    wynikającego z otrzymanej od Sprzedających faktur dokumentujących dostawę
    przedmiotowej Nieruchomości na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, prawo do
    zwrotu nadwyżki VAT naliczonego nad należnym na rachunek bankowy Wnioskodawcy
    lub obniżenia o tę różnicę kwoty VAT należnego za następne okresy rozliczeniowe na
    podstawie art. 87 ust. 1 ustawy o VAT.
    Zainteresowani pragną jednak ponownie wskazać, że powyższe stanowisko
    Zainteresowanych wraz z uzasadnieniem są przedmiotowe jedynie w przypadku
    uznania stanowiska Zainteresowanych w zakresie pytania 1 za nieprawidłowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług jest:
    - nieprawidłowe w zakresie uznania, że w opisanej Transakcji Sprzedający powinni zostać
      uznani za podmiot niewystępujący w charakterze podatnika VAT, a w konsekwencji
      Transakcja powinna pozostawać poza zakresem ustawy o VAT,
    - prawidłowe w zakresie uznania, że Sprzedający powinni zostać uznani za występujących
      w opisanej Transakcji w charakterze podatnika VAT i w efekcie Transakcja powinna
      podlegać przepisom ustawy o VAT,
    - prawidłowe w zakresie uznania, że Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do
      obniżenia kwoty VAT należnego o kwotę VAT naliczonego oraz prawo do zwrotu
      nadwyżki VAT naliczonego nad należnym.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t .j. Dz.U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju (...).
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Ponadto jak wskazuje art. 8 ust. 1 ustawy o VAT:

      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1, ze zm.), zwanej
    dalej „Dyrektywą VAT” lub „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
      prawne
      lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości) stanowi odpłatną
    dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z dnia 24 października
    2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowych, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o
    której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Tym samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna,
    będąca przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona
    została w formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności
    nieruchomości.
    W tym miejscu podkreślić jednak należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę
    towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8
    ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą

    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w
    świetle przytoczonych wyżej przepisów, status podatnika podatku od towarów i usług
    wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem
    podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie
    prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie
    określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej,
    nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 2(...) 2005 r., sygn. akt
    C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to
    mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego
    we wniosku opisu sprawy, w celu dokonania sprzedaży danej nieruchomości podatnik
    będzie podejmował aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując
    środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania podatnika za podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika
    podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób
    ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu, jako że jedynym
    przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    Z orzeczenia TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby
    przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności
    związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być
    uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji
    sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi
    prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady,
    a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału –
    okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu
    osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się
    do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE.
    Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów
    angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości

    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Należy zauważyć, że problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1610 ze zm.).
    Zgodnie z art. 195 wyżej powołanej ustawy Kodeks cywilny:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje
    kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z
    przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.
    Zgodnie z art. 196 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Przepis art. 198 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze
    względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim
    udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na
    tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Należy w tym miejscu zauważyć, że kwestie stosunków majątkowych pomiędzy
    małżonkami reguluje ustawa z 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy
    (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809).
    Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej,
    jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników
    majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W myśl art. 36 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.
    Przepis art. 36 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego stanowi, że:

      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa
    jest współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w
    skład majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać
    podziału majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowych, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o
    której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy.
    W rozpatrywanej sprawie należy zwrócić uwagę również na kwestię dzierżawy, jak wynika
    z art. 693 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz
      do używania
      i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca
      zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Tak więc dzierżawa stanowi umowę dwustronnie zobowiązującą i wzajemną nakładającą
    na strony – zarówno wydzierżawiającego jak i dzierżawcę – określone przepisami
    obowiązki.
    Istota umowy dzierżawy wskazuje, że na jej podstawie dochodzi do odpłatnego
    świadczenia usług przez właściciela na rzecz dzierżawcy. Dzierżawca za oddaną mu w
    dzierżawę rzecz płaci umówiony czynsz. Istnieje zatem bezpośredni związek między
    świadczoną usługą a przekazanym za nią wynagrodzeniem.
    Zatem wskazać należy, że dzierżawa działki stanowi odpłatne świadczenie usług, a
    zawarcie umowy dzierżawy powoduje wyłączenie nieruchomości z majątku osobistego.
    Ponadto, kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w tym
    kwestie dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje art. 535 ww. ustawy
    Kodeks cywilny. W myśl tego przepisu:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 ww.
    ustawy Kodeks cywilny, w myśl którego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.

    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 ww. ustawy Kodeks
    cywilny.
    Art. 389 § 1 i § 2 ww. ustawy Kodeks cywilny wskazuje, że:
      Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej
      umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy
      przyrzeczonej.
      Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został
      oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez
      stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są
      uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła
      inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła
      stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej
      nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej
      zawarcia.
    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.
    Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Zainteresowany będący Stroną postępowania –
    (...) planuje zakup 11 działek od Zainteresowanych niebędących stronami postępowania –
    Pana (...) oraz Pani (...).
    Nabycie wszystkich Działek zostało dokonane za środki pochodzące z majątku wspólnego
    Sprzedających.
    W momencie nabycia, Sprzedający nie dokonywali zakupu Działek w celu prowadzenia w
    oparciu o nie działalności gospodarczej, tj. w momencie zakupu nie mieli oni zamiaru
    wykorzystywać ich w działalności gospodarczej.
    W związku z wynajmem nieruchomości mieszkalnych, Zainteresowany od (...) 2009 r.
    zarejestrowany jest jako czynny podatnik VAT. Ponadto, w okresie od (...) 2018 r. do (...)
    2019 r. Pan (...) prowadził działalność gospodarczą w zakresie branży (...).
    Ww. działki składające się na omawianą Nieruchomość, nie były wykorzystywane w
    działalności podlegającej podatkowi VAT, nie były one również wykorzystywana do
    czynności podlegających zwolnieniu z VAT.
    Ponadto działki te nie były wykorzystywane przez Sprzedających do prowadzenia
    działalności rolniczej. W szczególności nie dokonywali oni uprawy ani zbiorów i dostawy
    (sprzedaży) produktów rolnych. Sprzedający nie posiadają również statusu rolników
    ryczałtowych.
    Należy jednak zauważyć, że jak wskazali Państwo w opisie zdarzenia przyszłego, w okresie
    od (...) 2019 r. do (...) 2020 r. Działki były przedmiotem umowy dzierżawy na rzecz osoby
    fizycznej (rolnika), za które było pobierane wynagrodzenie w wysokości 300 zł rocznie.
    Powyższe oznacza, że w momencie oddania działek w dzierżawę, utraciły one status
    majątku prywatnego, czyli takiego który w całym okresie jego posiadania jest
    wykorzystywany na cele osobiste.
    Biorąc pod uwagę fakt, że działki zostały wydzierżawione, nie można przyjąć, że
    Sprzedający wykorzystywali je jedynie dla celów osobistych – za dzierżawę pobierane było
    wynagrodzenie, zatem Sprzedający czerpali korzyści majątkowe z rzeczonej dzierżawy,
    tym samym działki straciły walor majątku osobistego i były wykorzystywane przez
    Sprzedających w działalności gospodarczej.

    Warto ponadto zauważyć, że prowadzone były także inne działania wychodzące poza
    zwykłe zarządzenie nieruchomością, takie jak m.in. to, że Sprzedający alternatywnie
    wystąpili o warunki techniczne oraz zwarli z dystrybutorem energii umowy o przyłączenie
    do sieci dystrybucyjnej.
    Ponadto Sprzedający zlecili przeprowadzenie audytu stanu prawnego nieruchomości w
    celu ustalenia stanu prawnego i faktycznego nieruchomości dla potrzeb uregulowania
    granic działek. Sprzedający ponieśli koszt sporządzenia audytu prawnego nieruchomości.
    Dodatkowo w zawartej umowie przedwstępnej, Sprzedający udzielili nabywcy (umowa
    została zawarta z podmiotem trzecim – Deweloperem, przy czym przed dokonaniem
    Transakcji, prawa i obowiązki z umowy zostaną przeniesione na Wnioskodawcę) prawa do
    dysponowania Nieruchomością na cele budowlane oraz do składania wniosków oraz
    uzyskiwania pozwoleń, uzgodnień, sprawdzeń, opinii, warunków technicznych i
    przyłączeniowych oraz decyzji, a także do wejścia na teren Nieruchomości w celu
    prowadzenia badań i odwiertów w zakresie niezbędnym do potwierdzenie, że
    Nieruchomość jest wolna od zanieczyszczeń, a warunki glebowe umożliwiają realizacje na
    niej Inwestycji. Sprzedający zobowiązali się przy tym, do udzielenia na żądanie nabywcy
    pełnomocnictw koniecznych do uzyskania ww. uzgodnień, sprawdzeń itp.
    Dodatkowo, w ramach umowy przedwstępnej, Sprzedający udzielili pełnomocnictwa
    przedstawicielowi Dewelopera do:
      - przeglądania akt ksiąg wieczystych Nieruchomości,
      - składania wniosków o sporządzenie kserokopii z akt oraz do odbioru takich
        kserokopii;
      - ustanawiania dalszych pełnomocników, jak również do uzyskiwania i odbioru
        zaświadczeń, informacji oraz wypisów oraz wyrysów dotyczących Nieruchomości;
      - podejmowania wszelkich innych czynności prawnych lub faktycznych, składania
        wszelkich oświadczeń woli lub wiedzy, podpisywania, składania i odbioru wszelkich
        dokumentów, które mogą się okazać konieczne lub przydatne w celu realizacji
        pełnomocnictwa;
    Powyższe uprawnienia również zostaną przeniesione na przedstawiciela Wnioskodawcy w
    związku z cesją.
    Zatem fakt, że ww. działania nie będą podejmowane bezpośrednio przez Sprzedających,
    ale przez osoby trzecie, nie oznacza, że pozostają bez wpływu na sytuację prawną
    Sprzedających. Po udzieleniu pełnomocnictwa czynności wykonane przez Dewelopera
    oraz – po dokonaniu cesji – przez Kupującą Spółkę wywołują skutki bezpośrednio w sferze
    prawnej mocodawców. Ww. działania, uatrakcyjnią przedmiotową nieruchomość należącą
    do Sprzedających. Działania te, dokonywane za ich pełną zgodą, wpłyną generalnie na
    podniesienie atrakcyjności nieruchomości jako towaru i wzrostu jej wartości. Działki nr (...),
    (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...) składające się na omawianą Nieruchomość, do
    czasu zawarcia ostatecznej umowy sprzedaży są własnością Sprzedających i zgodnie z
    przedstawionym opisem zdarzenia przyszłego będą podlegały wielu czynnościom.
    Wszystkie te czynności z punktu widzenia podatku VAT zostaną „wykonane” w sferze
    podatkowoprawnej Sprzedających. W tym kontekście bez znaczenia pozostaje okoliczność
    wykonywania ww. czynności przez Dewelopera czy też potencjalnego nabywcę. W efekcie
    dokonywanych czynności dostawie podlegać będą działki o zupełnie innym charakterze
    niż w chwili zawarcia umowy przedwstępnej, gdyż wystąpi szereg czynności powodujących
    zwiększenie atrakcyjności Nieruchomości, na którą one się składają.
    W związku z powyższym stwierdzić należy, że udzielenie przez Sprzedających stosownych
    pełnomocnictw najpierw Deweloperowi, a później przeniesienie ich w ramach cesji na
    Kupującą Spółkę skutkować będzie tym, że wszystkie ww. czynności, pomimo że będą
    podejmowane przez podmioty trzecie, będą jednak podejmowane w imieniu i na korzyść

    Sprzedających, ponieważ to oni jako współwłaściciele działek będą stroną w postępowaniu
    o uzyskanie stosownych decyzji, pozwoleń oraz dokonania wszelkich czynności z nimi
    związanych.
    Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe czynności całościowo, stwierdzić należy, że podjęta
    przez Sprzedających aktywność wykracza zatem poza ramy czynności związanych ze
    zwykłym wykonywaniem prawa własności w odniesieniu do posiadanych działek będących
    przedmiotem sprzedaży, a zaistniały ciąg zdarzeń wskazuje, że ich sprzedaż nastąpi w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej, z tytułu której Sprzedający będą
    podatnikami podatku VAT.
    Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz opis sprawy stwierdzić należy, że
    planowana przez Sprzedających sprzedaż niezabudowanych działek o nr (...), (...), (...), (...),
    (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...) będzie, zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, dostawą
    dokonywaną przez podatników w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Dokonując opisanych we wniosku czynności, Sprzedający będą podejmowali działania
    podobne do tych, jakie wykonują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem
    nieruchomościami, o których mowa w orzeczeniu w sprawach połączonych C-180/10 i C-
    181/10, tj. Sprzedający będą wykazywali aktywność w przedmiocie zbycia przedmiotowej
    nieruchomości składającej się na powyższe działki, porównywalną do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Ponadto wymienione działki były
    również przedmiotem dzierżawy nieruchomości co stanowiło odpłatne świadczenie usług,
    o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i tym samym podlegało opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Tym samym wypełnia ona
    określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, a Sprzedający w
    planowanej dostawie działek, które były w przeszłości dzierżawione będą działali jako
    podatnicy podatku od towarów i usług.
    Tym samym, skoro w przedmiotowej sprawie wystąpiły przesłanki stanowiące podstawę
    uznania Sprzedających za podatników podatku VAT, o których mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy, prowadzących działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to czynność
    dostawy niezabudowanych działek nr (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...) będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie
    art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 w odniesieniu do podatku od
    towarów i usług jest nieprawidłowe.
    Należy zauważyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być
    opodatkowana tym podatkiem.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy.
    Przedmiotem planowej dostawy są działki niezabudowane, należy więc w pierwszej
    kolejności odwołać się do art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 33 ustawy:
      ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się
      przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, obejmuje zbycie
    nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one

    przeznaczone pod zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania z
    ww. zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele
    inne niż budowlane. Przy czym – jak wyjaśniono wyżej – o tym, że dany teren jest terenem
    budowlanym przesądzają zapisy w planie zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o
    warunkach zabudowy.
    Według art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalenie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego
      gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem
      morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej
      oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren
    budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę. Zatem, także w świetle orzeczeń
    Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać można jedynie taki, który
    regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że dla przedmiotowych działek o nr (...),
    (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...) składających się na omawianą Nieruchomość
    obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego stanowiący treść Uchwały
    nr (...) Rady Gminy (...) z dnia (...) r. MPZP przewiduje następujące przeznaczenie Działek:
      1) Działka (...) – 2KDL2 – droga publiczna, 2P/U1 – tereny produkcyjno-usługowe;
      2) Działka (...) – 2P/U1 – tereny produkcyjno-usługowe;
      3) Działka (...) – 2P/U1 – tereny produkcyjno-usługowe;
      4) Działka (...) - 1ZL tereny zieleni izolacyjnej, , 6KDL2 – droga publiczna, 2P/U1 – tereny
        produkcyjno-usługowe;
      5) Działka (...) - 1ZL tereny zieleni izolacyjnej, 2KDL2 – droga publiczna, 6KDL2 – droga
        publiczna, 2P/U1 – tereny produkcyjno-usługowe;
      6) Działka (...) - 1ZL tereny zieleni izolacyjnej, 2KDL2 – droga publiczna, 6KDL2 – droga
        publiczna, 2P/U1 – tereny produkcyjno-usługowe;
      7) Działka (...) – 1KDG, 2KDL2, GKDD1 – droga publiczna, 3MNU1 – tereny zabudowy
        mieszkaniowej jednorodzinnej i usługowej;

      8) Działka (...) - 1ZL tereny zieleni izolacyjnej, 2KDL2 – droga publiczna, 6KDL2 – droga
        publiczna, 2P/U1 – tereny produkcyjno-usługowe;
      9) Działka (...) -, 2KDL2 – droga publiczna, 2P/U1 – tereny produkcyjno-usługowe;
      10) Działka (...) - 1ZL tereny zieleni izolacyjnej, 2KDL2 – droga publiczna, 6KDL2 – droga
        publiczna, 2P/U1 – tereny produkcyjno-usługowe;
      11) Działka (...) - 1ZL tereny zieleni izolacyjnej, 6KDL2 – droga publiczna, 2P/U1 – tereny
        produkcyjno-usługowe.
    A zatem wszystkie działki składające się na Nieruchomość zostały oznaczone w MPZP jako
    tereny pod zabudowę – tereny produkcyjno-usługowe (2P/U1), tereny zabudowy
    mieszkaniowej jednorodzinnej i usługowej (3MNU1).
    W związku z tym powyższe działki stanowią teren budowlany, zdefiniowany w art. 2 pkt 33
    ustawy i w rezultacie ich sprzedaż nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki
    uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o
    przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów (w tym nieruchomości), spełnione muszą być
    łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
    - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    - brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
      wytworzeniu) tych towarów.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zaznaczenia wymaga przy tym, że NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627
    /12 wskazał, że „zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a
    więc również wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy podatnik
    nie ma prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych
    przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od
    podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia
    podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w ogóle nie
    podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske
    Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku naliczonego, z
    uprawnienia tego nie skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje zatem, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w
    ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia
    podatku VAT.

    Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, nie może
    mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży, w
    wyniku której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług.
    Jak wynika z wniosku, transakcja nabycia przez Sprzedających na podstawie umów
    sprzedaży zawartych z osobami fizycznymi w latach (...). Działki nie zostały nabyte w
    ramach działalności gospodarczej Sprzedających. Nieruchomość została nabyta w ramach
    czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT i transakcje nabycia nie
    zostały udokumentowane fakturami VAT.
    W takiej sytuacji należy zauważyć, że nie wystąpił podatek VAT naliczony, który mógłby
    podlegać odliczeniu. Nie można tym samym uznać, że Sprzedającym przysługiwało bądź
    nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT, skoro dostawa w ogóle nie była
    objęta tym podatkiem.
    Tym samym, nie jest spełniony jeden z warunków zwolnienia zawarty w art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    W konsekwencji należy stwierdzić, że sprzedaż działek składających się na nieruchomość
    będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z art. 7 ust. 1 ustawy, która nie będzie korzystała
    ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy.
    W związku z powyższym sprzedaż nieruchomości będzie opodatkowana podatkiem VAT
    według właściwej stawki podatku od towarów i usług.
    Odnosząc się do Państwa dalszych wątpliwości zauważyć również należy, że w myśl art. 96
    ust. 1 ustawy:
      Podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem
      wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu
      skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
    Stosownie do art. 96 ust. 3 ustawy:
      Podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na
      podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
      ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.
    W myśl art. 96 ust. 4 ustawy:
      Naczelnik urzędu skarbowego po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu
      rejestracyjnym rejestruje podatnika jako „podatnika VAT czynnego”, a w przypadku
      podatników, o których mowa w ust. 3 – jako „podatnika VAT zwolnionego”, i na
      wniosek podatnika potwierdza to zarejestrowanie.
    Zatem, rejestracji należy dokonać przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej
    w art. 5 ustawy, przy czym przepis nie określa, jak wcześnie rejestracja powinna nastąpić.
    Natomiast powinna ona nastąpić najpóźniej w dniu poprzedzającym dokonanie pierwszej
    czynności opodatkowanej. Zatem, stosownie do art. 96 ust. 1 ustawy, Sprzedający
    powinien dokonać złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, przed dokonaniem sprzedaży
    przedmiotowych działek, tj. przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art.
    5 ustawy.
    Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Pani (...) w momencie nabycia Nieruchomości
    wykonywała zawód (...) w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej,
    przy czym nie jest ani nie była zarejestrowana jako czynny podatnik VAT. Natomiast Pan
    (...) od (...) 2009 r. zarejestrowany jest jako czynny podatnik VAT.
    Jak wyżej wskazano sprzedaż Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w

    związku z art. 7 ust. 1 ustawy, która nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy. Tym samym, biorąc pod uwagę wykładnię art.
    96 ust. 1 ustawy – Pani (...), jako niezarejestrowana do tej pory jako czynny podatnik VAT,
    będzie miała obowiązek złożenia zgłoszenia rejestrowego VAT-R i rejestracji do celów
    podatku VAT jako podatnik VAT czynny w związku ze sprzedażą Nieruchomości.
    Odnosząc się z kolei do Państwa wątpliwości dotyczących obowiązku wystawienia faktur
    VAT zauważyć należy, że zasady dokumentowania czynności podlegających
    opodatkowaniu regulują przepisy art. 106a-106q ustawy.
    Należy zauważyć, że na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    Przepis art. 106b ust. 2 ustawy stanowi, że:
      Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży
      zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów
      wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
    Faktura jest dokumentem odzwierciedlającym prawidłowy przebieg zdarzenia
    gospodarczego zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących
    w niej udział. Co do zasady zatem, faktura musi być wystawiona zgodnie z obowiązującymi
    przepisami prawa krajowego w tym względzie. Prawidłowość materialnoprawna faktury
    zachodzi wówczas, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze, czyli w
    istocie stwierdza np. fakt dostawy określonych towarów i świadczonych usług.
    Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie dokumentu oraz jego przekazanie
    innemu podmiotowi, a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego.
    W myśl art. 106e ust. 1 ustawy:
      1. Faktura powinna zawierać:
      1) datę wystawienia;
      2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób
        jednoznaczny identyfikuje fakturę;
      3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich
        adresy;
      4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z
        zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;
      5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
        potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on
        towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
      6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę
        otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest
        określona i różni się od daty wystawienia faktury;
      7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
      8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
      9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
      10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu
        wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej
        netto;
      11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez
        kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);

      12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku
        korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach
        6a, 7 i 9;
      13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi
        stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
      14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty
        dotyczące poszczególnych stawek podatku;
      15) kwotę należności ogółem;
      16) w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług, w odniesieniu do których:
        a) obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 1 lub art. 21 ust. 1
      , lub
      b) w przepisach wydanych na podstawie art. 19a ust. 12 określono termin powstania
          obowiązku podatkowego z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty
      - wyrazy „metoda kasowa”;
      17) w przypadku faktur, o których mowa w art. 106d ust. 1 -wyraz
          „samofakturowanie”;
      18) w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym
          do rozliczenia podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym
          charakterze jest nabywca towaru lub usługi - wyrazy „odwrotne obciążenie”;
      18a) w przypadku faktur, w których kwota należności ogółem przekracza kwotę 15
          000 zł lub jej równowartość wyrażoną w walucie obcej, obejmujących dokonaną
          na rzecz podatnika dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w
          załączniku nr 15 do ustawy - wyrazy „mechanizm podzielonej płatności”, przy
          czym do przeliczania na złote kwot wyrażonych w walucie obcej stosuje się
          zasady przeliczania kwot stosowane w celu określenia podstawy
          opodatkowania;
      19) w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku
          na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9, art. 113a ust. 1 albo przepisów
          wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 - wskazanie:
      a) przepisu ustawy albo aktu wydanego na podstawie ustawy, na podstawie którego
          podatnik stosuje zwolnienie od podatku,
      b) przepisu dyrektywy 2006/112/WE, który zwalnia od podatku taką dostawę
          towarów lub takie świadczenie usług, lub
      c) innej podstawy prawnej wskazującej na to, że dostawa towarów lub świadczenie
          usług korzysta ze zwolnienia;
      20) w przypadku, o którym mowa w art. 106c - nazwę i adres organu egzekucyjnego
        lub imię i nazwisko komornika sądowego oraz jego adres, a w miejscu
        określonym dla podatnika - imię i nazwisko lub nazwę dłużnika oraz jego adres;
      21) w przypadku faktur wystawianych w imieniu i na rzecz podatnika przez jego
        przedstawiciela podatkowego - nazwę lub imię i nazwisko przedstawiciela
        podatkowego, jego adres oraz numer, za pomocą którego jest on
        zidentyfikowany na potrzeby podatku;
      22) w przypadku gdy przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy są nowe środki
        transportu - datę dopuszczenia nowego środka transportu do użytku oraz:
      a) przebieg pojazdu - w przypadku pojazdów lądowych, o których mowa w art. 2 pkt
      10 lit. a,
      b) liczbę godzin roboczych używania nowego środka transportu - w przypadku
          jednostek pływających, o których mowa w art. 2 pkt 10 lit. b, oraz statków
          powietrznych, o których mowa w art. 2 pkt 10 lit. c;
      23) w przypadku faktur wystawianych przez drugiego w kolejności podatnika, o
        którym mowa w art. 135 ust. 1 pkt 4 lit. b i c, w wewnątrzwspólnotowej transakcji
        trójstronnej (procedurze uproszczonej) - dane określone w art. 136;
      24) w przypadkach, o których mowa w art. 97 ust. 10 pkt 2 i 3:

      a) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku,
          poprzedzony kodem PL,
      b) numer, za pomocą którego nabywca towaru lub usługi jest zidentyfikowany na
          potrzeby podatku od wartości dodanej w danym państwie członkowskim,
          zawierający dwuliterowy kod stosowany na potrzeby podatku od wartości
          dodanej właściwy dla tego państwa członkowskiego;
      25) w przypadku podatnika korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art.
        113a ust. 1 - indywidualny numer identyfikacyjny, o którym mowa w art. 113a ust.
        2 pkt 2.
    Zatem, zgodnie z wyżej powołanymi przepisami, konieczne jest, aby faktury, jako
    dokumenty potwierdzające rzeczywiste transakcje gospodarcze, zawierały nazwy
    określające strony transakcji, ich adresy, a także numery identyfikacji podatkowej.
    Przy czym to, że ustawodawca określając zasady wystawiania faktur VAT, wymienia strony
    transakcji jako sprzedawcę i nabywcę, należy pojmować szeroko. Natomiast dane zawarte
    na fakturze mają na celu identyfikację stron transakcji gospodarczej w sposób nie budzący
    wątpliwości kim jest sprzedawca i nabywca.
    Z okoliczności przedstawionych w opisie sprawy wynika, że nabywcą ww.
    Nieruchomości będzie Spółka zarejestrowana jako czynny podatnik VAT, a transakcja
    sprzedaży tej Nieruchomości – jak wyżej wskazano – będzie podlegać opodatkowaniu
    podatkiem VAT i nie będzie korzystać ze zwolnienia od podatku. Również Sprzedający
    na moment dokonania dostawy będą zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, tym
    samym zgodzić należy się z Państwa stanowiskiem zgodnie z którym uważają Państwo,
    że Sprzedający będą mieli obowiązek wystawienia faktury zawierającej informacje
    (adekwatne do przedmiotu transakcji), o których mowa w art. 106e ust. 1.
    Oceniając całościowo Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 należy uznać je za
    prawidłowe.
    Przechodząc do Państwa dalszych wątpliwości, dotyczących kwestii prawa do obniżenia
    kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur
    otrzymanych od Sprzedających dokumentujących sprzedaż przedmiotowej
    Nieruchomości, prawa do zwrotu nadwyżki VAT naliczonego nad należnym na rachunek
    bankowy Wnioskodawcy lub obniżenia o tę różnicę kwoty VAT należnego za następne
    okresy rozliczeniowe, należy wskazać, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy:
      W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
      okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
      obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
      różnicy na rachunek bankowy.
    Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika zostały
    określone w art. 87 ust. 2-6 ustawy.

    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje
    podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem
    podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowoprawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    W myśl art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na
    zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane
    towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego czynnego podatnika VAT w
    ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem
    od towarów i usług.
    Jak wynika z opisu sprawy, Zainteresowany będący stroną postępowania jest czynnym
    zarejestrowanym podatnikiem podatku do towarów i usług oraz ww. Zainteresowany
    zamierza nabyć wskazane działki w celu realizacji inwestycji pod budowę centrum
    magazynowo – logistyczno – produkcyjnego z częściami socjalno-biurowym i
    infrastrukturą towarzyszącą. Wnioskodawca wybudowaną w ramach Inwestycji
    powierzchnię planuje wynająć lub sprzedać w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT. Tym samym, po nabyciu przedmiotowych
    Działek, Wnioskodawca planuje wykorzystywać je w prowadzonej działalności
    gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT oraz niepodlegającej zwolnieniu z VAT.
    Jednocześnie, jak wskazano w odpowiedzi na pytanie nr 1 i 2 sprzedaż Nieruchomości
    przez Zainteresowanych niebędących stroną postępowania będzie stanowiła czynność
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w
    zw. z art. 7 ust. 1 ustawy, która nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku, a ich
    sprzedaż będzie opodatkowana podatkiem VAT, według właściwej stawki podatku od
    towarów i usług.
    Zgodnie z powołanymi powyżej przepisami prawa, odliczenie podatku VAT naliczonego na
    zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane
    towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego czynnego podatnika podatku
    VAT, w ramach działalności gospodarczej, do wykonywania czynności opodatkowanych
    podatkiem od towarów i usług.

    W omawianej sprawie oba warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy będą
    spełnione, ponieważ Zainteresowany będący stroną postępowania jest zarejestrowanym
    czynnym podatnikiem podatku VAT, a nabywane działki będą wykorzystywane do
    czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    Ponadto, jak zostało już wcześniej wskazane, stosownie do art. 96 ust. 1 ustawy,
    Sprzedająca – Pani (...) powinna dokonać złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, przed
    dokonaniem sprzedaży przedmiotowych działek, tj. przed dniem wykonania pierwszej
    czynności określonej w art. 5 ustawy. Z kolei Pan (...) jest zarejestrowany jako czynny
    podatnik VAT. Tym samym na dzień dokonania dostawy obie strony transakcji będą
    zarejestrowane jako podatnicy Vat czynni.
    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane powyżej przepisy prawa
    stwierdzam, że w sytuacji gdy Pani (...) zarejestruje się jako czynny podatnik podatku od
    towarów i usług, a Sprzedający wystawią fakturę dla sprzedaży opisanych działek, po
    dokonaniu płatności wynagrodzenia, to Zainteresowanemu będącemu stroną
    postepowania - na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – będzie przysługiwało prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego VAT o kwotę podatku naliczonego VAT wynikającego
    faktury dokumentującej dostawę ww. działek. Prawo to będzie przysługiwało
    Zainteresowanemu będącemu stroną postępowania, pod warunkiem niezaistnienia
    przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy. W przypadku, gdy kwota podatku
    naliczonego w okresie rozliczeniowym będzie wyższa niż kwota podatku należnego, Spółka
    Kupująca będzie uprawniona do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za
    następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy, zgodnie z art. 87 ust. 1
    ustawy.
    Zatem Państwa stanowisko w odniesieniu do pytania nr 3 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług. W zakresie
    podatku od czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji wskazać należy, że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych
    oraz konkretnych stanów prawnych i nie mają mocy prawa powszechnie
    obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie (por. prawomocny
    wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 27 marca 2015 r., sygn. akt III
    SA/Łd 109/15).
    Ponadto powołane w stanowisku wyroki sądu nie mają mocy powszechnie
    obowiązującej. Sąd wyrokiem lub postanowieniem rozstrzyga wyłącznie konkretną
    sprawę co do stwierdzenia naruszenia prawa i skutków prawnych tego naruszenia i
    jedynie w tej sprawie ma moc wiążącą. Ocena prawna i wskazania co do dalszego
    postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ,
    którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia, o czym stanowi art.
    153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; ze zm.). Zatem powołane wyroki nie
    posiadają waloru wykładni powszechnej, co w praktyce oznacza, że nie stanowią one
    podstawy dla analogicznego rozstrzygnięcia przez organy podatkowe.

    Wskazać również należy, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa,
    składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
    wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
    przyszłego. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia
    informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w
    okolicznościach zdarzenia przyszłego podanego przez Państwa. Z powyższych
    przepisów wynika, że organ rozpatrując wniosek o wydanie interpretacji nie podejmuje
    wyjaśnienia stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, tj. nie przeprowadza dowodów,
    lecz dokonuje oceny prawnej przedstawionych we wniosku okoliczności w kontekście
    zadanego pytania przyporządkowanego do danego stanu faktycznego albo zdarzenia
    przyszłego. W tym miejscu organ interpretacyjny zastrzega jednak, że gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan faktyczny interpretacja nie wywoła skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
    ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    (...) (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną
    (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.