Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-221/09/UH
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-06-16
Teza: Czy prawidłowo będzie dokumentowana sprzedaż dokumentem fakturą VAT fiskalną na osobę prywatną właściciela firmy?
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług; faktura-faktura wewnętrzna; przekazanie-przekazanie nieodpłatne rzeczy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 20 marca 2009r. (data wpływu 24 marca 2009r.), uzupełnionym pismem z dnia 13 maja 2009r. (data wpływu 15 maja 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy prawidłowo będzie dokumentowana sprzedaż fakturą VAT na osobę prywatną - właściciela firmy - **jest nieprawidłowe.**

**

UZASADNIENIE

W dniu 24 marca 2009r. wpłynął ww. wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy prawidłowo będzie dokumentowana sprzedaż fakturą VAT na osobę prywatną - właściciela firmy.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 13 maja 2009r. (data wpływu

15 maja 2009r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 30 kwietnia 2009r. znak: IBPP2/443-221/09/UH / IBPBII/2/415-337/09/JSz.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni jest osobą prowadzącą działalność handlowo-usługową w zakresie między innymi sprzedaży materiałów budowlanych.

Z Urzędem Skarbowym Wnioskodawczyni rozlicza się na zasadzie książki przychodów i rozchodów, jest podatnikiem VAT.

W 2009r. Wnioskodawczyni planuje rozpoczęcie budowy własnego domu mieszkalnego jako jedyny właściciel, ze względu na specyfikę działalności tj. handel materiałami budowlanymi, większość materiałów budowlanych Wnioskodawczyni zakupi w swojej firmie. Wnioskodawczyni zaznacza, że zakupiony towar zostanie zaewidencjonowany w dokumentach firmy, ponieważ kupując na firmę ma ona korzystniejsze warunki zakupu oraz kupuje większe ilości towaru (niż na potrzeby prywatnej budowy) celem dalszej sprzedaży w firmie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowo będzie dokumentowana sprzedaż dokumentem fakturą VAT fiskalną na osobę prywatną właściciela firmy?

Zdaniem Wnioskodawczyni, nie będzie błędem wystawienie faktur VAT fiskalnych, gdyż zostaną one zaewidencjonowane w rejestrze sprzedaży VAT jako sprzedaż fiskalna oraz zostanie odprowadzony od nich podatek należny w terminie ustawowym. Wnioskodawczyni uważa również, że ze względu na taki sposób dokumentowania tej sprzedaży wystąpienie po stronie sprzedającego i kupującego tego samego nr NIP nie jest błędem ani naruszeniem przepisów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej również ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej "podatkiem", podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Stosownie natomiast do art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny - jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

Generalnie zatem, z uwagi na brzmienie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa. Od tej zasady przewidziano jednak pewne wyjątki. Art. 7 ust. 2 ustawy wskazuje bowiem czynności, które mimo braku odpłatności uważane są za zrównane z odpłatną dostawą. Do czynności takich ustawodawca zaliczył przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, pod warunkiem jednak, iż podatnikowi przysługiwało przy ich nabyciu prawo do całkowitego albo częściowego odliczenia podatku naliczonego.

W opisie zdarzenia przyszłego Wnioskodawczyni stwierdziła, iż prowadzi działalność handlowo-usługową, w zakresie której sprzedaje materiały budowlane. Jest ona podatnikiem VAT. W związku z planowaną budową własnego domu mieszkalnego Wnioskodawczyni zamierza dokonywać zakupu materiałów budowlanych w swojej firmie ze względu na korzystniejsze warunki zakupu. Zakupiony towar zostanie zaewidencjonowany w dokumentach firmy Wnioskodawczyni.

Mając zatem na uwadze przywołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawione we wniosku okoliczności sprawy należy stwierdzić, iż czynności które zamierza dokonać Wnioskodawczyni (tj. zakup materiałów budowlanych w swojej firmie), nie można uznać za dostawę towarów w rozumieniu przepisu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. Konsekwencją tej czynności nie będzie bowiem przeniesienie prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel. Należy zauważyć, iż już z chwilą nabycia przez Wnioskodawczynię materiałów budowlanych na cele prowadzonej działalności gospodarczej, nastąpiło przeniesienia na nią prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel. Skoro zatem Wnioskodawczyni jest właścicielem nabytych uprzednio materiałów budowlanych, a tym samym ma prawo do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, to nie może tego prawa przenieść na „samą siebie”. Nabyte uprzednio przez Wnioskodawczynię, dla celów prowadzonej działalności gospodarczej, materiały budowlane stanowią część jej majątku i nie zmienia tego faktu okoliczność, iż towary te „umiejscowione” są w tej części majątku Wnioskodawczyni, która związana jest z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Powyższe nie oznacza jednak, iż wykorzystanie przez Wnioskodawczynię ww. materiałów budowlanych dla jej celów osobistych (a za takie należy niewątpliwie uznać budowę własnego domu mieszkalnego) nie wywołuje u niej skutków podatkowych w zakresie podatku od towarów i usług. Wystąpi tu bowiem czynność, która, co do zasady, nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, lecz mocą, przywołanego wcześniej art. 7 ust. 2 pkt 1 tej ustawy, została z dostawą towarów zrównana, jako czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Należy zauważyć, iż w konsekwencji tej czynności Wnioskodawczyni, mimo iż jest podatnikiem podatku VAT a przekazywane materiały budowlane nabyła w celach prowadzonej działalności gospodarczej, staje się ostatecznym konsumentem w zakresie przekazywanych materiałów budowlanych, który ponosi ciężar podatkowy w zakresie podatku od towarów i usług w odniesieniu do tych materiałów.

Ponieważ ww. czynność nie stanowi dostawy towarów a jedynie czynność z nią zrównaną na mocy art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, zatem jej udokumentowanie winno nastąpić, nie w drodze wystawienia faktury VAT na podstawie art. 106 ust. 1 ustawy o VAT, lecz poprzez wystawienie faktury wewnętrznej, zgodnie z przepisem art. 106 ust. 7 tej ustawy. Należy w tym miejscu zauważyć, że szczegółowe zasady wystawiania faktur wewnętrznych, o których mowa w art. 106 ust. 7 ustawy o VAT, zostały uregulowane przepisem § 23 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337).

Tym samym stanowisko Wnioskodawczyni należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania niniejszej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, ul. Prosta 10, 25-366 Kielce po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

**