Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.589.2025.2.MS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-11
Teza: Ustalenie rezydencji podatkowej i opodatkowanie dochodów
uzyskanych z pracy wykonywanej w Wielkiej Brytanii.
Słowa kluczowe: Wielka Brytania
obowiązek-obowiązek podatkowy-nieograniczony
obowiązek podatkowy
praca-stosunek pracy
rezydencja-certyfikat rezydencji
rezydent podatkowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Nieograniczony i ograniczony obowiązek podatkowy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 4a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący
    podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie ustalenia rezydencji podatkowej i
    opodatkowania dochodów uzyskanych z pracy wykonywanej w Wielkiej Brytanii. Uzupełnił
    go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismami, które wpłynęły 12 i 13 sierpnia 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Jest Pan obywatelem Polski. Jest Pan zatrudniony na podstawie umowy o pracę w Polsce,
    na czas nieokreślony, w pełnym wymiarze pracy.
    Pana pracodawcą jest publiczna uczelnia wyższa, pracuje Pan na stanowisku badawczo-
    dydaktycznym i wykonuje pracę jako profesor uczelni. Pana zatrudnienie w Polsce na
    podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony na publicznej uczelni wyższej jest
    nieprzerwanie od 2000 r.
    Jednocześnie od kilku lat jest Pan zatrudniony na umowę o pracę w Wielkiej Brytanii, Pana
    pracodawcą jest ... Wielkiej Brytanii i wykonuje Pan pracę w sektorze publicznej opieki
    zdrowotnej.
    W Wielkiej Brytanii przebywa Pan na czasowych urlopach naukowo - szkoleniowych,
    pomiędzy którymi prowadzi zajęcia dydaktyczne oraz aktywność badawczą na uczelni w
    Polsce.
    W Wielkiej Brytanii w latach 2020-2024 przebywał Pan powyżej 183 dni w każdym z ww.
    lat.
    W Polsce przebywał Pan na tyle na ile praca Panu pozwalała, tj. wszystkie dni urlopu
    wypoczynkowego w ciągu roku, z okazji świąt, wybrane weekendy, okresy zajęć na uczelni
    w Polsce, który to czas spędza Pan z narzeczoną mieszkającą w Polsce.
    W Polsce mieszka Pana rodzina, tj. narzeczona, z którą prowadzi Pan wspólne
    gospodarstwo domowe. Ponadto, Pana mama, siostra oraz dalsza rodzina również
    mieszkają w Polsce. W Polsce jest Pan właścicielem mieszkania oraz innych nieruchomości
    jak samochodów. W Polsce posiada Pan konto bankowe oraz polisę ubezpieczeniową.
    Pana plany życiowe oraz intencje jakie ma Pan na ten moment są związane z Polską i z
    tym krajem wiąże Pan swoją przyszłość jako centrum interesów życiowych i
    gospodarczych.
    Za każdy rok podatkowy dokonuje Pan rozliczenia podatkowego PIT w Polsce od łącznej
    kwoty dochodów uzyskanych w Polsce i w Wielkiej Brytanii z zastosowaniem metody
    unikania podwójnego opodatkowania zgodnie z Umową Konwencji MLI oraz Konwencji
    między Rzecząpospolitą Polską a jednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii
    Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się
    od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu w Wielkiej Brytanii natomiast
    odprowadza Pan podatek od dochodów wyłącznie uzyskanych w Wielkiej Brytanii.
    W czasie pobytu w Wielkiej Brytanii wynajmuje Pan pokój i mieszka u właściciela
    nieruchomości, z którym nie ma Pan żadnych relacji rodzinnych. Nie tworzy Pan bliskich
    relacji oraz więzi w Wielkiej Brytanii oprócz znajomości, które ma Pan z pracy. Z uwagi na
    wykonywaną przez Pana pracę oraz formę zatrudnienia posiada Pan konto bankowe w
    Wielkiej Brytanii. Nie aktywizuje się Pan w działania gospodarcze, społeczne oraz
    polityczne w Wielkiej Brytanii, nie bierze Pan udziału w aktywności lokalnej.
    Uzupełnienie wniosku
    Wskazał Pan, że wniosek dotyczy roku podatkowego 2024. Dodał Pan, że jeżeli jest
    możliwe rozpatrzenie dłuższego okresu podatkowego w ramach interpretacji
    indywidualnej, zapytanie dotyczy łącznie pięciu lat podatkowych 2020, 2021, 2022, 2023 i
    2024 ponieważ sytuacja osobista i zawodowa, którą opisał Pan we wniosku była
    identyczna.

    Wyjaśnił Pan, że posiada mieszkanie własnościowe w ..., którego jest Pan jedynym
    właścicielem. Podpisał Pan umowę przedwstępną z firmą na budowę segmentu w
    zabudowie szeregowej w ..., w którym planuje Pan zamieszkać z narzeczoną.
    Pana stałe ognisko domowe znajduje się w Polsce, urządzone i zastrzeżone dla trwałego
    użytkowania, na długoczasowy okres. Ponadto, z uwagi na nieprecyzyjne przepisy w
    zakresie „miejsca zamieszkania” definiujące nieograniczony obowiązek podatkowy złożył
    Pan wniosek o interpretację przepisów odnoszących się do określenia Jego „miejsca
    zamieszkania” opisując swoją sytuację celem uzyskania interpretacji.
    Biorąc pod uwagę przedstawione fakty, zdecydowanie, uważa Pan, że Jego centrum
    interesów osobistych w okresie będącym przedmiotem zapytania znajdowało się na
    terytorium kraju. Natomiast centrum interesów gospodarczych znajdowało się zarówno w
    Polsce, jak i Wielkiej Brytanii, z podkreśleniem, że centrum interesów zawodowych
    znajduje się w Polsce, z uwagi na stałą, wieloletnią pracę na wyższej uczelni publicznej, z
    którą zawsze wiązał Pan i będzie wiązał przyszłość. Szczegółowo odniósł się Pan i opisał
    swój obecny stan.
    Ponadto z uwagi na nieprecyzyjne przepisy w zakresie „centrum interesów osobistych”
    definiujące nieograniczony obowiązek podatkowy złożył Pan wniosek o interpretację
    przepisów właśnie odnoszących się do określenia Pana „miejsca zamieszkania” opisując
    Pana sytuacje celem uzyskania interpretacji.
    Nigdy nie posiadał Pan i nie posiada i nie planuje posiadać nieruchomości w Wielkiej
    Brytanii. Mieszka Pan w wynajmowanym pokoju u rodziny w .... Posiada Pan 15-letni
    samochód, ..., rok produkcji 2010 w Wielkiej Brytanii w celu dojazdu do pracy.
    W okresie obejmującym wniosek Pana aktywność społeczna, polityczna, kulturalna i
    obywatelska była umiejscowiona w Polsce, poprzez stałe relacje społeczne, głosowanie i
    wybory oraz aktywność zawodową. Wyłącznie z Polską wiąże Pan przyszłość osobistą i
    zawodową.
    Nie wyjechał Pan do Wielkiej Brytanii z zamiarem stałego pobytu, nigdy nie planował Pan i
    nie planuje stałego pobytu w Wielkiej Brytanii. Poza wykonywaną pracą, nie ma Pan
    innych zależności osobistych lub społecznych. Nie ma Pan żadnych powiązań rodzinnych z
    Wielką Brytanią.
    Pracę na wyższej uczelni publicznej świadczył Pan i nadal świadczy wyłącznie z terytorium
    Polski. Nigdy nie świadczył Pan tej pracy zdalnie z Wielkiej Brytanii. Wynagrodzenie jest
    Panu wypłacane przez polską uczelnię, która nie ma żadnego oddziału/fili/siedziby na
    terenie Wielkiej Brytanii.
    Pracę w ramach zatrudnienia w ... świadczył Pan wyłącznie z terytorium Wielkiej Brytanii.
    Nigdy nie świadczył Pan tej pracy zdalnie z terytorium Polski. Wskazał Pan, że
    wynagrodzenie jest ponoszone i wypłacane przez brytyjskiego pracodawcę, który nie ma
    żadnego oddziału/fili/siedziby w Polsce.
    W okresie będącym przedmiotem zapytania, nie prowadził Pan pozarolniczej działalności
    gospodarczej na terytorium Polski, na terytorium Wielkiej Brytanii lub na terytorium
    innego kraju.
    Pytanie (sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
      1. Czy zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w
        związku z art. 4 umowy o unikaniu podwójnemu opodatkowaniu (tekst syntetyczny
        Konwencji MLI oraz Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym
        Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikaniu podwójnego
        opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie
        podatków od dochodu),będzie Pan podlegał nieograniczonemu obowiązkowi
        podatkowemu w Polsce w 2024 r.?

      2. Jeżeli odpowiedź na pytanie 1 jest twierdząca, to czy będzie się Pan musiał rozliczać
        się z podatku w Polsce z tytułu uzyskanych dochodów z umowy o pracę w Wielkiej
        Brytanii za 2024 r.?
    Pana stanowisko w sprawie (po uzupełnieniu wniosku)
    Ad 1
    Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z
    art. 4 umowy o unikaniu podwójnemu opodatkowaniu (tekst syntetyczny Konwencji MLI
    oraz Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej
    Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikaniu podwójnego opodatkowania i
    zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu), będzie
    Pan podlegał nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce w 2024 r. oraz
    latach poprzednich 2020, 2021, 2022 i 2023.
    Ad 2
    Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z
    art. 4 umowy o unikaniu podwójnemu opodatkowaniu (tekst syntetyczny Konwencji MLI
    oraz Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej
    Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikaniu podwójnego opodatkowania i
    zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu), będzie
    musiał się Pan rozliczać się z podatku w Polsce z tytułu uzyskanych dochodów z umowy o
    pracę w Wielkiej Brytanii za 2024 r.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Natomiast art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Stosownie do art. 3 ust. 2b ww. ustawy:

      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z:
      1) pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie
        stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego
        stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
      2) działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez
        względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
      3) działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w
        tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;
      4) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do
        takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia
        jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;
      5) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych
        niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu
        na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku
        giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z
        realizacji praw z nich wynikających;
      6) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków
        w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu
        inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i
        praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem
        posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa
        lub praw - jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej
        osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego
        inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią
        nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do
        takich nieruchomości;
      6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów
        uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;
      7) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub
        potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne
        nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub
        zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia
        umowy i wykonania świadczenia;
      8) niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.
    Według art. 3 ust. 2d ww. ustawy:
      Przy czym, za dochody (przychody), o których mowa w ust. 2b pkt 7, uważa się
      przychody wymienione w art. 29 ust. 1, jeżeli nie stanowią dochodów (przychodów),
      o których mowa w ust. 2b pkt 1-6.
    Wskazana wyżej zasada ograniczonego obowiązku podatkowego stanowi, że
    Rzeczpospolita Polska ma prawo do opodatkowania osób fizycznych niebędących jej
    rezydentami podatkowymi, ale tylko w zakresie dochodów uzyskiwanych ze źródła
    przychodów położonych na jej terytorium. Nie są natomiast w Polsce opodatkowane
    osoby fizyczne z tytułu dochodów, których źródło jest położone za granicą. Warunkiem
    posiadania w Polsce statusu podmiotu o ograniczonym obowiązku podatkowym jest brak
    na terytorium Polski miejsca zamieszkania lub zakładu.

    Na podkreślenie zasługuje również fakt, że katalog dochodów (przychodów)
    wymienionych w art. 3 ust. 2b ww. ustawy, nie jest katalogiem zamkniętym. Tak więc,
    ustawodawca dopuszcza istnienie także innych dochodów, które należy uznać za
    osiągnięte na terytorium Polski. W przepisie tym przewidziano opodatkowanie oparte na
    zasadzie „źródła”. Jeżeli źródło przychodów nierezydenta znajduje się na obszarze
    Rzeczypospolitej Polskiej, to Rzeczypospolita Polska ma prawo opodatkować dochody
    uzyskane z tego źródła na zasadach obowiązujących w tym państwie (ograniczony
    obowiązek podatkowy).
    Za dochody uzyskane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uznaje się również dochody
    pochodzące od polskiego płatnika, wypłacone osobie, która usługi określone w umowie
    zawartej pomiędzy stronami wykonuje za granicą.
    W myśl art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b ww. ustawy stosuje się z uwzględnieniem umów w
      sprawie zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest
      Rzeczpospolita Polska.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast
    jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił
    podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w
    Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa
    warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce
    zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest
    równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba
    posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie - podlega w kraju
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich
    osiąganych dochodów.
    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub
    gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w
    bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku
    dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych.
    Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu
    „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się
    daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP. Tym samym określona
    osoba, która ma ścisłe powiązania biznesowe czy też gospodarcze w Polsce, a całą rodzinę
    i znajomych w innym państwie, może w takiej sytuacji podlegać opodatkowaniu w Polsce
    od całości swoich dochodów.
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również
    osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni
    w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną
    podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od
    omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.
    Wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego
    opodatkowania.
    Z opisu zdarzenia wynika, że Jest Pan obywatelem Polski. Jest Pan zatrudniony na
    podstawie umowy o pracę w Polsce, na czas nieokreślony, w pełnym wymiarze pracy.
    Jednocześnie od kilku lat jest Pan zatrudniony na umowę o pracę w Wielkiej Brytanii. W
    Wielkiej Brytanii przebywa Pan na czasowych urlopach naukowo-szkoleniowych, pomiędzy

    którymi prowadzi zajęcia dydaktyczne oraz aktywność badawczą na uczelni w Polsce. W
    Wielkiej Brytanii w latach 2020-2024 przebywał Pan powyżej 183 dni w każdym z ww. lat.
    W Polsce przebywał Pan na tyle na ile praca Panu pozwalała, tj. wszystkie dni urlopu
    wypoczynkowego w ciągu roku, z okazji świąt, wybrane weekendy, okresy zajęć na uczelni
    w Polsce, który to czas spędza Pan z narzeczoną mieszkającą w Polsce. W Polsce mieszka
    Pana rodzina, tj. narzeczona, z którą prowadzi Pan wspólne gospodarstwo domowe.
    Ponadto, Pana mama, siostra oraz dalsza rodzina również mieszkają w Polsce. W Polsce
    jest Pan właścicielem mieszkania oraz innych nieruchomości jak samochodów. W Polsce
    posiada Pan konto bankowe oraz polisę ubezpieczeniową. Pana plany życiowe oraz
    intencje jakie ma Pan na ten moment są związane z Polską i z tym krajem wiąże Pan swoją
    przyszłość jako centrum interesów życiowych i gospodarczych.
    Wyjaśnił Pan, że posiada mieszkanie własnościowe w Polsce, którego jest Pan jedynym
    właścicielem. Podpisał Pan umowę przedwstępną z firmą na budowę segmentu w
    zabudowie szeregowej, w którym planuje Pan zamieszkać z narzeczoną. Pana stałe
    ognisko domowe znajduje się w Polsce, urządzone i zastrzeżone dla trwałego
    użytkowania, na długoczasowy okres. Nigdy nie posiadał Pan i nie posiada i nie planuje
    posiadać nieruchomości w Wielkiej Brytanii. Mieszka Pan w wynajmowanym pokoju u
    rodziny w .... Posiada Pan 15-letni samochód w Wielkiej Brytanii w celu dojazdu do pracy.
    W okresie obejmującym wniosek Pana aktywność społeczna, polityczna, kulturalna i
    obywatelska była umiejscowiona w Polsce, poprzez stałe relacje społeczne, głosowanie i
    wybory oraz aktywność zawodową. Wyłącznie z Polską wiąże Pan przyszłość osobistą i
    zawodową.
    Nie wyjechał Pan do Wielkiej Brytanii z zamiarem stałego pobytu, nigdy nie planował Pan i
    nie planuje stałego pobytu w Wielkiej Brytanii. Poza wykonywaną pracą, nie ma Pan
    innych zależności osobistych lub społecznych. Nie ma Pan żadnych powiązań rodzinnych z
    Wielką Brytanią.
    Pracę na wyższej uczelni publicznej świadczył Pan i nadal świadczy wyłącznie z terytorium
    Polski. Nigdy nie świadczył Pan tej pracy zdalnie z Wielkiej Brytanii. Wynagrodzenie jest
    Panu wypłacane przez polską uczelnię, która nie ma żadnego oddziału/fili/siedziby na
    terenie Wielkiej Brytanii.
    Pracę w ramach zatrudnienia w Wielkiej Brytanii świadczył Pan wyłącznie z terytorium
    Wielkiej Brytanii. Nigdy nie świadczył Pan tej pracy zdalnie z terytorium Polski. Wskazał
    Pan, że wynagrodzenie jest ponoszone i wypłacane przez brytyjskiego pracodawcę, który
    nie ma żadnego oddziału/fili/siedziby w Polsce.
    W okresie będącym przedmiotem zapytania, nie prowadził Pan pozarolniczej działalności
    gospodarczej na terytorium Polski, na terytorium Wielkiej Brytanii lub na terytorium
    innego kraju.
    Wyżej przedstawione przez Pana okoliczności wskazują na utrzymanie istotnych powiązań
    osobistych i gospodarczych z Polską. Oznacza to, że w oparciu o art. 3 ust. 1a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych posiada Pan miejsce zamieszkania dla celów
    podatkowych w Polsce.
    Ponadto, mając na uwadze, że w okresie którego dotyczy wniosek posiada Pan również
    miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Wielkiej Brytanii ustalając rezydencję
    podatkową należy się odnieść do art. 4 ust. 1 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a
    Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania
    podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie
    podatków od dochodu i zysków majątkowych (Dz. U. z 2006 r. Nr 250, poz. 1840, z późn.
    zm.), zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego
    prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i
    przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę oraz przez Zjednoczone Królestwo dnia 7
    czerwca 2017 r. (tzw. „Konwencja MLI”):

      W rozumieniu niniejszej Konwencji, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania
      lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która według
      prawa tego Państwa podlega tam opodatkowaniu, z uwagi na jej miejsce
      zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu, miejsce utworzenia albo
      inne kryterium o podobnym charakterze, i obejmuje również to Państwo oraz
      jakąkolwiek jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny. Jednakże, określenie to nie
      obejmuje osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie tylko dlatego, że
      osiąga ona dochód lub zyski majątkowe ze źródeł w nim położonych.
    Na podstawie natomiast art. 4 ust. 2 tej Konwencji:
      Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 niniejszego artykułu osoba fizyczna ma
      miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, wówczas jej status
      określa się zgodnie z następującymi zasadami:
      a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Umawiającym się
        Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe
        miejsce zamieszkania w obu Państwach, wówczas uważa się ją za mającą miejsce
        zamieszkania tylko w tym Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i
        gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);
      b) jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów
        życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z
        Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, w
        którym zwykle przebywa;
      c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu Umawiających się Państwach lub nie
        przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to uważa się ją za mającą miejsce
        zamieszkania tylko w tym Państwie, którego jest obywatelem;
      d) jeżeli osoba jest obywatelem obydwu Umawiających się Państw lub nie jest
        obywatelem żadnego z nich, to właściwe organy Umawiających się Państw
        rozstrzygną tę sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.
    Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się
    zatem bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w
    ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z
    państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego
    obowiązku podatkowego.
    Przy tym wskazać należy, iż według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD
    posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, iż osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła
    dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym
    miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na
    krótki czas. Zgodnie z Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania,
    dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko,
    co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w
    sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć
    charakter krótkotrwały.
    Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach,
    wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej

    osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek
    interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i
    towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce
    działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te
    okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej
    osoby. Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy
    ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle
    przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.
    Ponadto, jeżeli osoba, mająca ognisko domowe w jednym państwie, utworzyła ognisko
    domowe w drugim państwie z zachowaniem w całej pełni pierwszego ogniska, to fakt, iż
    pierwsze z nich zostało zachowane w środowisku, w którym osoba ta zawsze mieszkała,
    pracowała i w którym znajduje się jej rodzina i mienie, może w połączeniu z innymi
    elementami wskazywać, że osoba ta zachowała ośrodek swych życiowych interesów w
    pierwszym państwie.
    Zważywszy na okoliczność, że to z Polską łączą Pana ściślejsze powiązania osobiste,
    bowiem to w Polsce mieszka Pana rodzina, tj. narzeczona, z którą prowadzi Pan wspólne
    gospodarstwo domowe. Ponadto, Pana mama, siostra oraz dalsza rodzina również
    mieszkają w Polsce. W Polsce jest Pan właścicielem mieszkania oraz innych nieruchomości
    jak samochodów. W Polsce posiada Pan konto bankowe oraz polisę ubezpieczeniową.
    Pana plany życiowe oraz intencje jakie ma Pan na ten moment są związane z Polską i z
    tym krajem wiąże Pan swoją przyszłość jako centrum interesów życiowych i
    gospodarczych. Posiada Pan mieszkanie własnościowe w Polsce, którego jest Pan jedynym
    właścicielem. Podpisał Pan umowę przedwstępną z firmą na budowę segmentu w
    zabudowie szeregowej, w którym planuje Pan zamieszkać z narzeczoną. Pana stałe
    ognisko domowe znajduje się w Polsce, urządzone i zastrzeżone dla trwałego
    użytkowania, na długoczasowy okres. W okresie obejmującym wniosek Pana aktywność
    społeczna, polityczna, kulturalna i obywatelska była umiejscowiona w Polsce, poprzez
    stałe relacje społeczne, głosowanie i wybory oraz aktywność zawodową. Wyłącznie z
    Polską wiąże Pan przyszłość osobistą i zawodową.
    Wobec powyższych okoliczności uznać należy, że ośrodek Pana interesów życiowych
    znajduje się w Polsce. Wskazać bowiem należy, że to z Polską a nie Wielką Brytanią łączą
    Pana ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze. Pana ośrodek interesów życiowych
    położony jest więc w Polsce. Z Wielką Brytanią co prawda łączy Pana praca, mieszkanie,
    które Pan wynajmuje, samochód, który Pan posiada w celu dojazdu do pracy - jednak
    okoliczności te nie mogą przesądzić o ściślejszych powiązaniach osobistych i
    gospodarczych.
    W konsekwencji Pana miejscem zamieszkania dla celów podatkowych ustalonym w
    oparciu o normy kolizyjne zawarte w art. 4 ust. 2 Konwencji polsko-brytyjskiej jest Polska.
    Oznacza to, że w latach 2020, 2021, 2022, 2023 i 2024 r. podlegał Pan nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych w Polsce, tj. podlegał Pan obowiązkowi podatkowemu
    od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł
    przychodów.
    Przechodząc do kwestii opodatkowania dochodów z pracy wykonywanej w Wielkiej
    Brytanii zauważyć należy, że stosownie do art. 14 ust. 1 Konwencji polsko-brytyjskiej:
      Z zastrzeżeniem postanowień artykułów 15, 17, 18 i 19 niniejszej Konwencji, pensje,
      płace i inne podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w
      Umawiającym się Państwie otrzymuje za pracę najemną, podlegają opodatkowaniu
      tylko w tym Państwie, chyba że praca wykonywana jest w drugim Umawiającym się
      Państwie. Jeżeli praca jest tam wykonywana, to otrzymywane za nią wynagrodzenie
      może być opodatkowane w tym drugim Państwie.
    W myśl natomiast art. 14 ust. 2 Konwencji polsko-brytyjskiej:

      Bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu, wynagrodzenie, jakie
      osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje za
      pracę najemną, wykonywaną w drugim Umawiającym się Państwie, podlega
      opodatkowaniu tylko w pierwszym wymienionym Państwie, jeżeli:
      a) odbiorca przebywa w drugim Państwie przez okres lub okresy nieprzekraczające
        łącznie 183 dni w okresie dwunastu miesięcy rozpoczynającym się lub kończącym
        w danym roku podatkowym, i
      b) wynagrodzenie jest wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który
        nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w drugim Państwie, i
      c) wynagrodzenie nie jest ponoszone przez zakład, który pracodawca posiada w
        drugim Państwie.
    Stosownie do art. 14 ust. 1 Konwencji, wynagrodzenia z tytułu pracy najemnej osoby
    mającej miejsce zamieszkania w Polsce, podlegają opodatkowaniu tylko w Polsce, chyba
    że są to świadczenia osiągane z pracy najemnej wykonywanej na terytorium Wielkiej
    Brytanii.
    Z kolei w sytuacji, gdy warunki określone w cytowanym art. 14 ust. 2 ww. Konwencji
    polsko-Brytyjskiej zostaną spełnione łącznie, to otrzymane przez osobę fizyczną mającą
    miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Polski wynagrodzenie z tytułu
    pracy najemnej wykonywanej na terytorium Wielkiej Brytanii podlega opodatkowaniu
    wyłącznie w Polsce. Niespełnienie natomiast któregokolwiek z tych warunków oznacza, że
    zgodnie z art. 14 ust. 1 Konwencji ww. wynagrodzenie podlega opodatkowaniu w państwie
    miejsca zamieszkania podatnika oraz w państwie, w którym praca jest wykonywana.
    W konsekwencji, ponieważ wskazał Pan, że w Wielkiej Brytanii w latach 2020-2024
    przebywał Pan powyżej 183 dni w każdym z ww. lat – jest to równoznaczne z
    niespełnieniem przesłanek określonych w art. 14 ust. 2 ww. Konwencji. Pana dochód
    uzyskany w 2024 r. z pracy wykonywanej na terytorium Wielkiej Brytanii podlega
    opodatkowaniu - stosownie do art. 14 ust. 1 ww. Konwencji polsko-brytyjskiej - tj. zarówno
    w Polsce, jak i w Wielkiej Brytanii.
    Jednocześnie, w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w Polsce należy
    zastosować właściwą metodę zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu wynikającą z
    umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    Stosownie do art. 22 ust. 2 lit. a Konwencji (zmienionego „Konwencją MLI”):
      W przypadku, gdy osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w [Polsce]
      uzyskuje dochód lub zyski majątkowe, które zgodnie z postanowieniami [Konwencji],
      mogą być opodatkowane w [Zjednoczonym Królestwie] (z wyłączeniem sytuacji, gdy
      te postanowienia zezwalają na opodatkowanie przez [Zjednoczone Królestwo]
      wyłącznie z powodu, że dany dochód lub zyski majątkowe są także dochodem lub
      zyskami majątkowymi uzyskiwanym przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub
      siedzibę na terytorium [Zjednoczonego Królestwa]), [Polska] zezwoli na odliczenie od
      podatku od dochodu lub zysków majątkowych takiej osoby, kwoty równej podatkowi
      od dochodu lub zysków majątkowych zapłaconemu w [Zjednoczonym Królestwie].
      Jednakże odliczenie takie nie może przekroczyć tej części podatku od dochodu lub
      od zysków majątkowych, obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada
      na taki dochód lub zyski majątkowe, które mogą być opodatkowane w
      [Zjednoczonym Królestwie].
      Jeżeli zgodnie z jakimkolwiek postanowieniem niniejszej [Konwencji], dochód lub
      zyski majątkowe uzyskane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w
      [Polsce] są zwolnione z opodatkowania w [Polsce], wówczas [Polska] może przy
      obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu lub zysków majątkowych takiej
      osoby uwzględnić zwolniony dochód lub zyski majątkowe.

    W myśl art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga również dochody z tytułu
      działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł
      przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a umowa o
      unikaniu podwójnego opodatkowania nie stanowi o zastosowaniu metody
      określonej w ust. 8, lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita
      Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody te łączy
      się z dochodami ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej. W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów
      odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie.
      Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed
      dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w
      państwie obcym.
    Stosownie do art. 27 ust. 9a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 1, uzyskującego wyłącznie
      dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, które nie są zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu
      podwójnego opodatkowania lub z państwem, w którym dochody są osiągane,
      Rzeczpospolita Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania,
      zasady określone w ust. 9 stosuje się odpowiednio.
    Metodę unikania podwójnego opodatkowania określaną jako metoda proporcjonalnego
    odliczenia  (zaliczenia)  stosuje  się  w  przypadku,  gdy  umowa  o  unikaniu  podwójnego
    opodatkowania nie stanowi o zastosowaniu metody wyłączenia z progresją.
    Zgodnie z metodą proporcjonalnego odliczenia (zaliczenia), podatnik osiągający dochody z
    pracy najemnej za granicą ma obowiązek wykazać łączne dochody (zarówno krajowe, jak i
    zagraniczne) w zeznaniu, lub w przypadku podatnika uzyskującego wyłącznie dochody z
    tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej te dochody a
    od podatku dochodowego obliczonego według skali podatkowej ma prawo odliczyć
    podatek zapłacony za granicą. Odliczenie to możliwe jest tylko do wysokości podatku
    przypadającego proporcjonalnie na dochód uzyskany w obcym państwie.
    W myśl natomiast art. 45 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego
      wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym,
      w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku
      podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w
      dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.
    Oznacza to, że dochody uzyskane przez Pana w 2024 r. z pracy w Wielkiej Brytanii
    podlegały opodatkowaniu w Polsce z zastosowaniem metody unikania podwójnego
    opodatkowania w postaci proporcjonalnego zaliczenia. Rozliczanie dochodów uzyskanych
    z pracy w Wielkiej Brytanii zgodnie z metodą proporcjonalnego odliczenia oznacza
    obowiązek złożenia w Polsce zeznania podatkowego, w którym należy wykazać dochody z
    pracy za granicą. Obowiązek ten występuje bez względu na to, czy oprócz dochodów z
    zagranicy uzyskał Pan inne dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce.
    Tym, samym Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
      będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.