Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.168.2025.1.MGR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-20
Teza: Ustalenie źródła przychodu z tytułu zawieranych umów,
których przedmiotem jest udostępnianie lokalu.
Słowa kluczowe: najem-najem prywatny
przychód-źródła przychodu
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Najem, podnajem, dzierżawa.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 6

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 lutego 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    ustalenia źródła przychodu z tytułu zawieranych umów, których przedmiotem jest
    udostępnianie lokalu. Uzupełniła go Pani pismem z 20 marca 2025 r. (wpływ 20 marca
    2025 r.).

    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni zakupiła lokal niemieszkalny (użytkowy) przeznaczony pod usługę
    zakwaterowania turystycznego, składający się z pokoju dziennego z aneksem kuchennym,
                                      2łazienki i przedpokoju, o łącznej powierzchni użytkowej 26,72 m w .... przy ul. ....
    Wnioskodawczyni od .... 2023 r. jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.
    Podstawowym źródłem utrzymania Wnioskodawczyni jest emerytura (mąż pozostający z
    Wnioskodawczynią we wspólnym gospodarstwie domowym również jest na emeryturze).
    Dochód osiągany z ww. lokalu ma być dodatkiem i wsparciem dochodów z emerytur.
    W ramach umowy (zawieranej każdorazowo drogą elektroniczną, ewentualnie
    telefonicznie przez Wnioskodawczynię), na podstawie której lokal jest udostępniany
    gościom, gość ma uprawnienia do korzystania z lokalu na cele zakwaterowania w
    wybranych dniach. Wraz z lokalem gość ma prawo korzystać z jego wyposażenia (meble i
    podstawowy sprzęt AGD, telewizor, czajnik, ekspres do kawy, żelazko, deska do
    prasowania, suszarka do włosów, artykuły pierwszej potrzeby, tj. papier toaletowy,
    ręczniki papierowe, mydło do rąk oraz kawa, herbata, sól, pieprz i apteczka pierwszej
    pomocy). Do lokalu doprowadzona jest energia elektryczna na podstawie umowy zawartej
    przez Wnioskodawczynię z jej dostawcą oraz bieżąca woda (ciepła i zimna, w tym
    ogrzewanie), dostarczana przez wspólnotę lokalową. Dostęp do lokalu gość otrzymuje za
    pomocą pojedynczego zestawu kluczy, odbieranego bezpośrednio od Wnioskodawczyni.
    Gość jest zobowiązany do płatności za korzystanie z lokalu według określonej stawki
    dziennej, bez jakichkolwiek dodatkowych płatności (w tym nie płaci dodatkowo za zużycie
    mediów).
    Dla osób korzystających z lokalu dostępna jest część wspólna budynku, w tym
    pomieszczenia pełniące funkcję rekreacyjną - tzw. ,,bawialnia” (świetlica dla dzieci), w
    której korzystać można ze stołu bilardowego, piłkarzyków, TV, gier planszowych, klocków,
    itp.
    Goście dokonują rezerwacji lokali głównie za pośrednictwem:
      · grup w portalach społecznościowych o tematyce wynajmu okolicznościowego;
      · tzw. poczty pantoflowej (np. znajomi, znajomi znajomych);
      · portalu rezerwacyjnego X, działającego jako pośrednik między gośćmi poszukującymi
        zakwaterowania a właścicielami lokali. Portal ten pozwala na łatwe wyszukiwanie,
        porównywanie i rezerwowanie obiektów na całym świecie. W portalu tym
        udostępnione są też podstawowe warunki umowne dotyczące korzystania z lokalu,
        jak np. godziny zameldowania i wymeldowania, wyposażenie lokalu, dopuszczalny
        sposób korzystania (w tym np. kwestie możliwości przyjazdu ze zwierzęciem, z
        dziećmi, palenia tytoniu, urządzania imprez, godziny ciszy nocnej, dopuszczalnej
        liczby gości), sposób płatności, możliwość odwołania rezerwacji, itp. W zamian za
        pośrednictwo w dokonywaniu rezerwacji właściciel portalu (X z siedzibą w ...)
        pobiera prowizję z wpłat dokonywanych przez gości. Umowa z X nie ustala
        szczegółów treści stosunku prawnego pomiędzy właścicielem lokalu a gościem,
        dotyczącego udostępnienia gościowi lokalu.
    Obsługę gości Wnioskodawczyni prowadzi osobiście (nie zatrudnia, ani nie zamierza
    zatrudniać pracowników), używając własnego sprzętu. W dniu przyjazdu goście otrzymują
    klucze od lokalu, w dniu wyjazdu Wnioskodawczyni odbiera klucze i samodzielnie sprząta
    lokal (w tym zmienia pościel i ręczniki).
    Gość w ramach umowy o udostępnienie lokalu, zawieranej z Wnioskodawczynią, nie
    otrzymuje od Niej żadnych dodatkowych świadczeń, w tym w szczególności:
      · sprzątania lokalu w trakcie pobytu;

      · wymiany lub prania bielizny pościelowej lub ręczników, prania własnego wyposażenia
        gościa;
      · dostarczania dodatkowych środków czystości;
      · dostarczania posiłków lub napoi;
      · usług recepcji, takich jak wydawanie i odbiór kluczy w trakcie pobytu, odbiór i
        przechowywanie przesyłek, informacja turystyczna, pomoc w rezerwacji usług
        zewnętrznych (np. taksówkarskich, turystycznych, gastronomicznych, kulturalnych,
        rozrywkowych), przechowywanie bagażu, zapewnianie bezpieczeństwa gości (np.
        pierwsza pomoc w sytuacjach awaryjnych, ostrzeganie o zagrożeniach).
    Świadczenia tego rodzaju nie są też oferowane przez Wnioskodawczynię dodatkowo, tzn.
    poza samą umową o udostępnienie lokalu.

## Pytanie

Czy przychody z umów zawieranych przez Wnioskodawczynię, których przedmiotem jest
    udostępnianie gościom opisanego lokalu, stanowią przychody ze źródła, o którym mowa
    w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z 27 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie (doprecyzowane w piśmie z 20 marca 2025 r.)
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163), opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52,
    52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
    zaniechano poboru podatku.
    Natomiast zgodnie z art. 9a ust. 6 ww. ustawy dochody osiągane przez podatników ze
    źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są opodatkowane w formie ryczałtu od
    przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym
    podatku dochodowym.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Zgodnie z postanowieniami art. 10 ust. 1 pkt 6 przywołanej ustawy źródłami przychodów
    są najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym
    charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej
    oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie
    działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z
    działalnością gospodarczą.
    W myśl art. 659 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061 ze zm.), przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do
    używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
    wynajmującemu umówiony czynsz.
    Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym: ilekroć w ustawie jest mowa o
    działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej, oznacza to
    działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      − prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

    Z kolei, zgodnie z treścią art. 5b ust. 1 przywoływanej ustawy za pozarolniczą działalność
    gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez
        zlecającego te czynności;
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Z tych przepisów wynika, że aby dane przychody zostały zaliczone do źródła, jakim jest
    pozarolnicza działalność gospodarcza, muszą być łącznie spełnione trzy podstawowe
    warunki:
      zaistniały przesłanki pozytywne, o których mowa w art. 5a pkt 6 powoływanej
      ustawy, pozwalające na stwierdzenie, że mamy do czynienia z działalnością
      gospodarczą,
      nie wystąpiły przesłanki negatywne, o których mowa w art. 5b ust. 1 ww. ustawy, oraz
      wykluczono, że uzyskane przychody są zaliczane do jednego z pozostałych źródeł
      przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 ustawy podatku dochodowym od osób
      fizycznych.
    Stosownie do art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu,
    dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników
    majątku związanych z działalnością gospodarczą.
    Wyżej wymieniony przepis koreluje z brzmieniem art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych dotyczącym źródła przychodów, jakim jest najem,
    wykluczając z tego katalogu składniki majątku związane z działalnością gospodarczą.
    Tak więc podatnicy mogą osiągać przychody z najmu niestanowiącego przedmiotu
    pozarolniczej działalności gospodarczej, jak i z najmu w ramach prowadzonej
    pozarolniczej działalności gospodarczej. W obydwu przypadkach przychód jest osiągnięty
    na podstawie tego samego rodzaju stosunku cywilnoprawnego łączącego strony, jakim
    jest umowa najmu.
    Na tle przedstawionych regulacji prawnych najem stanowi odrębne od działalności
    gospodarczej źródło przychodów (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych), choć może także istnieć najem, który prowadzony jest w ramach
    działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy). W przypadku, gdy przedmiotem
    najmu są składniki majątku związane z działalnością gospodarczą albo najem jest
    przedmiotem tej działalności, wynajmowanie nieruchomości zaliczane jest do źródła
    przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Uchwałą NSA z 24 maja 2021 r. sygn. akt II FPS 1/21 stwierdzono, że: „to zatem podatnik
    decyduje o tym, czy „powiązać” określone składniki swojego mienia z wykonywaniem
    działalności gospodarczej, czy też zachować je w zarządzie majątkiem niezwiązanym z
    działalnością gospodarczą i oddać np. w najem (...). Przychody z najmu, podnajmu,
    dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze są zaliczane bez
    ograniczeń do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, chyba że stanowią składnik majątkowy mienia osoby
    fizycznej, który został przez nią wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem
    działalności gospodarczej. Zasadą jest kwalifikowanie przychodów do źródła − najem, a

    wyjątkiem sytuacja, w której podatnik, z uwagi na zakwalifikowanie składników majątku do
    kategorii „związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą” - do przychodów z
    działalności gospodarczej.”
    W myśl art. 1 pkt 1 i 2 ustawy z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 776 ze zm.), ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem
    dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne:
      prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą (pkt 1);
      osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca
      1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z
      późn. zm.), zwanej dalej „ustawa o podatku dochodowym” (pkt 2).
    Stosownie do art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, osoby fizyczne osiągające przychody, o
    których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym, opłacają ryczałt od
    przychodów ewidencjonowanych.
    Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, opodatkowaniu ryczałtem od
    przychodów ewidencjonowanych podlegają otrzymane lub postawione do dyspozycji
    podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułów, o których
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym. Dla ustalenia wartości
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tych tytułów
    stosuje się przepisy art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.
    W myśl art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, ryczałt od przychodów
    ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł oraz 12,5%
    przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł z tytułu przychodów, o których mowa w
    art. 6 ust. 1a.
    Zgodnie z przytoczonymi uregulowaniami prawnymi podstawą osiągania przychodów z
    najmu jest fakt zawarcia stosownej umowy między stronami. Określona w umowie
    wysokość czynszu stanowi przysporzenie majątkowe wynajmującego, tym samym
    generuje przychód. Jednak, aby powstał przychód po stronie wynajmującego, muszą
    zaistnieć przesłanki określone w wyżej powołanym art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym
    podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
    Wpłacane przez najemcę kwoty powinny zatem zostać otrzymane przez wynajmującego
    lub postawione do jego dyspozycji.
    Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa, w
    pierwszej kolejności należy ustalić charakter prawny umów, na podstawie których
    Wnioskodawczyni udostępniała (i nadal udostępnia) do korzystania swój lokal. Umowy te
    co do zasady nie były i nie są nazywane - w części przypadków są zawierane w formie
    ustnej, poza tym zawierane były i są przez portal X, który posługuje się tylko pojęciem
    „rezerwacji” lokalu. Niemniej z całokształtu okoliczności stosunku prawnego
    zawiązywanego w ten sposób wynika, że polega on na oddaniu gościowi lokalu do
    używania przez określoną liczbę dni, w sposób określony w opisie obiektu, w zamian za
    kwotę pieniężną obliczaną jako iloczyn stawki dziennej oraz liczby dni. Taki charakter
    umowy oznacza, że odpowiada ona umowie najmu, o której mowa w cytowanym wyżej
    art. 659 § 1 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym „przez umowę najmu wynajmujący
    zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub
    nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.”
    Istotne jest, że Wnioskodawczyni nie świadczy, poza świadczeniami wynikającymi z art.
    659 Kodeksu cywilnego, żadnych dodatkowych świadczeń.

    W szczególności świadczenia, do których zobowiązana jest Wnioskodawczyni, nie stanowią
    usług hotelarskich w rozumieniu ustawy z 29 sierpnia 1997 r. o usługach hotelarskich oraz
    usługach pilotów wycieczek i przewodników turystycznych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1944
    ze zm.).
    Zgodnie bowiem z art. 3 ust. 1 pkt 8 tejże ustawy, przez usługi hotelarskie należy rozumieć
    „krótkotrwałe, ogólnie dostępne wynajmowanie domów, mieszkań, pokoi, miejsc
    noclegowych, a także miejsc na ustawienie namiotów lub przyczep samochodowych oraz
    świadczenie, w obrębie obiektu, usług z tym związanych.”
    Usługi te polegają zatem na wynajmowaniu danego obiektu, ale wyłącznie wraz z
    dodatkowymi usługami związanymi (spójnik „oraz” świadczy o tym, że samo
    wynajmowanie obiektu, bez dodatkowych usług towarzyszących, nie stanowi usługi
    hotelarskiej). Jak wskazuje H. Zawistowska, „w przypadku usługi hotelarskiej mamy do
    czynienia nie z pojedynczą usługą, ale pakietem usług związanych z wynajęciem
    podróżnemu domu, mieszkania, pokoju, miejsca noclegowego lub miejsca na ustawienie
    namiotu; w skład takiej usługi obok zakwaterowania wchodzą również i inne usługi
    (wyżywienie, przechowania, informacyjne itp.)” (H. Zawistowska, „Podejmowanie i
    prowadzenie działalności gospodarczej w turystyce. Część I. Aspekty prawne”, Warszawa
    2010, s. 60-61).
    W związku z tym należy podkreślić, że usługi Wnioskodawczyni nie polegają na
    wykonywaniu najmu oraz usług mu towarzyszących, a jedynie samej usługi najmu, w
    ramach której oddaje do używania lokal niemieszkalny oraz jego wyposażenie, bez
    żadnych dodatkowych świadczeń, które są typowym składnikiem pakietu usług
    hotelarskich, w szczególności:
      sprzątania lokalu w trakcie pobytu;
      wymiany lub prania bielizny pościelowej lub ręczników, prania własnego
      wyposażenia gościa;
      dostarczania dodatkowych środków czystości;
      dostarczania posiłków lub napoi;
      usług recepcji, takich jak wydawanie i odbiór kluczy, odbiór i przechowywanie
      przesyłek, informacja turystyczna, pomoc w rezerwacji usług zewnętrznych (np.
      taksówkarskich, turystycznych, gastronomicznych, kulturalnych, rozrywkowych),
      przechowywanie bagażu, zapewnianie bezpieczeństwa gości (np. pierwsza pomoc w
      sytuacjach awaryjnych, ostrzeganie o zagrożeniach).
    Biorąc pod uwagę powyższe, a także wyciągając wnioski z opisanej wyżej uchwały NSA z 24
    maja 2021 r., należy uznać, że przychody uzyskiwane przez Wnioskodawczynię z tytułu
    oddawania lokalu do korzystania w warunkach wyżej opisanych, stanowiły i stanowią
    przychód z tzw. najmu prywatnego, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych i który podlega opodatkowaniu ryczałtem od
    przychodów ewidencjonowanych, zgodnie z art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych w zw. z art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym
    od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
    W świetle bowiem ww. uchwały, przychody z najmu „są zaliczane bez ograniczeń do źródła
    przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, chyba, że stanowią składnik majątkowy mienia osoby fizycznej, który został
    przez nią wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności
    gospodarczej”. Nie jest zatem istotny stopień zorganizowania, liczba lokali, czy wielkość
    przychodów z najmu, lecz decyzja podatnika, co do związania przedmiotów najmu z
    prowadzoną przez siebie działalnością gospodarczą lub jej brak. Wnioskodawczyni nie
    podjęła zaś nigdy takiej decyzji, w związku z czym przychody z umów zawieranych przez
    Nią, których przedmiotem jest udostępnianie gościom opisanego lokalu w ..., stanowią

    przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Analogiczne stanowisko zaprezentował wielokrotnie Dyrektor KIS w interpretacjach
    indywidualnych wydawanych w ostatnim czasie, m.in. z:
    1. 19 grudnia 2024 r. Nr 0115-KDST2-1.4011.567.2024.1.JP;
    2. 24 października 2024 r. Nr 0113-KDIPT2-1.4011.637.2024.2.HJ;
    3. 25 września 2024 r. Nr 0115-KDST2-1.4011.406.2024.2.KB;
    4. 20 września 2024 r. Nr 0113-KDIPT2-1.4011.527.2024.2.KD;
    5. 19 września 2024 r. Nr 0115-KDST2-1.4011.394.2024.2.MR;
    6. 5 sierpnia 2024 r. Nr 0113-KDIPT2-1.4011.478.2024.1.KD;
    7. 19 czerwca 2024 r. Nr 0114-KDIP3-2.4011.336.2024.3.MG;
    8. 19 czerwca 2024 r. Nr 0112-KDIL2-2.4011.323.2024.1.AA;
    9. 12 czerwca 2024 r. Nr 0112-KDIL2-2.4011.251.2024.1.AG;
    10. 20 maja 2024 r. Nr 0115-KDIT1.4011.293.2024.1.DB;
    11. 20 maja 2024 r. Nr 0115-KDIT1.4011.292.2024.1.DB;
    12. 13 maja 2024 r. Nr 0115-KDIT1.4011.146.2024.2.DB;
    13. 26 kwietnia 2024 r. Nr 0113-KDIPT2-1.4011.171.2024.2.HJ;
    14. 18 kwietnia 2024 r. Nr 0115-KDIT3.4011.180.2024.2.PS;
    15. 12 kwietnia 2024 r. Nr 0114-KDIP3-2.4011.171.2024.1.MG;
    16. 25 marca 2024 r. Nr 0112-KDIL2-2.4011.72.2024.2.KP;
    17. 20 marca 2024 r. Nr 0113-KDIPT2-1.4011.49.2024.2.KD;
    18. 2 marca 2024 r. Nr 0115-KDIT1.4011.10.2024.2.MST;
    19. 11 marca 2024 r. Nr 0115-KDST2-1.4011.46.2024.2.AW;
    20. 29 stycznia 2024 r. Nr 0115-KDIT1.4011.820.2023.1.DB;
    21. 8 listopada 2023 r. Nr 0112-KDIL2-2.4011.629.2023.2.KP;
    22. 5 września 2023 r. Nr 0115-KDIT1.4011.510.2023.1.PSZ;

    23. 4 sierpnia 2023 r. Nr 0115-KDIT3.4011.443.2023.1.DP;
    24. 30 maja 2023 r. Nr 0115-KDIT1.4011.307.2023.1.MK;
    25. 22 sierpnia 2022 r. Nr 0113-KDIPT2-1.4011.548.2022.1.RK.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązywał dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
    Interpretacja indywidualna stanowi rozstrzygnięcie tylko i wyłącznie w zakresie objętym
    pytaniem dotyczącym ustalenia źródła przychodu z tytułu zawieranych umów, których
    przedmiotem jest udostępnianie lokalu. A zatem, nie odnosi się do innych kwestii
    zawartych w opisie sprawy oraz własnym stanowisku, które nie były przedmiotem
    zapytania.
    Ponadto należy podkreślić, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z treści art. 14b § 1 ustawy
    Ordynacja podatkowa. W związku z tym, interpretacje te wywierają skutki prawne
    jedynie w stosunku do tego podmiotu, do którego są skierowane. Zatem, niniejsza
    interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie Pani jako osoby występującej z
    wnioskiem, natomiast nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób (Pani męża).
    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności
    podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy
    przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W
    ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na stanie
    faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi
    domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi
    on dla siebie korzystne skutki prawne.
    W odniesieniu do powołanych przez Panią interpretacji indywidualnych zaznaczam, że
    zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie mają
    zastosowania w sprawie będącej przedmiotem Pani wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej, który stanowi:
      Interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku
      stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy
      wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia
      prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.