Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.165.2018.1.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-06-29
Teza: - Czy wydatki poniesione przez Spółkę na zakup pakietów medycznych dla członków rodzin pracowników, wskazanych w opisie stanu faktycznego, stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o CIT? - Czy wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na zakup pakietów medycznych dla byłych pracowników emerytów stanowią koszty uzyskania przychodów na gruncie ustawy o CIT?
Słowa kluczowe: członkowie-członkowie rodzin; emeryt; koszt-koszty uzyskania przychodów; pakiet; pracodawca; pracownik; spółki-spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 800), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 25 kwietnia 2018 r. (data wpływu 02 maja 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na zakup pakietów medycznych dla pracowników i członków ich rodziny oraz emerytów (byłych pracowników Spółki) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 02 maja 2018 r. do tutejszego organu wpłynął ww. wniosek, o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na zakup pakietów medycznych dla pracowników i członków ich rodziny oraz emerytów (byłych pracowników Spółki).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca  Spółka akcyjna  (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”), posiada siedzibę oraz miejsce zarządu na terytorium Polski oraz podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych, a także jest czynnym podatnikiem VAT. Rokiem podatkowym w Spółce jest rok kalendarzowy. Spółka, jako pracodawca, jest zobowiązana do objęcia pracowników opieką zdrowotną z zakresu medycyny pracy i pokrycia kosztów takich świadczeń.

W tym celu Spółka zawarła umowę o świadczenie usług medycznych z podmiotem leczniczym uprawnionym do świadczenia kompleksowych usług medycznych (w tym w szczególności z zakresu medycyny pracy). Przedmiotem tej umowy jest udzielanie świadczeń medycznych dla pracowników i członków rodziny pracowników, a także dla byłych pracowników Spółki, którzy są emerytami. Należy dodać, że pakiety medyczne finansowane są ze środków obrotowych Wnioskodawcy.

Pracownik nie jest obciążany kosztem pakietu medycznego w zakresie świadczeń zdrowotnych medycyny pracy. W przypadku niektórych pracowników, objętych pakietem VIP, Spółka także finansuje koszty pakietu medycznego dla członków rodziny pracownika.

W opisywanej sytuacji wartość pakietu medycznego dla pracownika oraz jego najbliższych finansowana przez Wnioskodawcę  jest kwalifikowana przez Spółkę jako przychód pracownika ze stosunku pracy, od którego odprowadzane są zaliczki na poczet podatku dochodowego od osób fizycznych. W przypadku byłego pracownika, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają świadczenia otrzymywane przez emerytów, w związku z łączącym ich uprzednio ze Spółką stosunkiem pracy, w tym od związków zawodowych, przekraczające w roku podatkowym kwotę 3000 zł. W takiej sytuacji Spółka informuje byłego pracownika  emeryta oraz właściwy organ podatkowy o powstałym przychodzie poprzez złożenie formularza PIT-8C.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy wydatki poniesione przez Spółkę na zakup pakietów medycznych dla członków rodzin pracowników, wskazanych w opisie stanu faktycznego, stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o CIT?
2.  Czy wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na zakup pakietów medycznych dla byłych pracowników  emerytów stanowią koszty uzyskania przychodów na gruncie ustawy o CIT?

AD. 1. Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki jakie poniesie Spółka z tytułu zakupu pakietów medycznych dla pracowników oraz członków rodziny pracownika, będą stanowić dla Wnioskodawcy w całości koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1036, dalej: „ustawa o CIT”).

W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT  kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Aby wydatek poniesiony przez Spółkę mógł stanowić koszt uzyskania przychodów, muszą zaistnieć łącznie następujące przesłanki dotyczące tego wydatku:

*   został poniesiony przez Spółkę,
*   jest definitywny, a więc bezzwrotny,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez Spółkę działalnością,
*   poniesiony został w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
*   został właściwie udokumentowany,
*   nie jest kosztem wymienionym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Zdaniem Spółki bezsprzecznym jest, że w przypadku Spółki wydatek, który zostanie poniesiony przez Spółkę, będzie bezzwrotny, będzie każdorazowo właściwie udokumentowany oraz nie został wymieniony w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. W szczególności nie będą to wydatki z art. 16 ust. 1 pkt 45 ustawy o CIT, który wskazuje, iż z kosztów uzyskania przychodów wyłączone zostały wydatki pracodawcy na działalność socjalną, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych – poniesione przez Spółkę wydatki nie będą bowiem stanowić działalności socjalnej, o której mowa w ustawie o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych.

Wyjaśnienia wymaga natomiast kwestia związku wydatku na pakiety medyczne z prowadzoną przez Spółkę działalnością oraz wpływ tego wydatku na uzyskanie przez Spółkę przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów:

*   przesłankę celowości wydatku uważa się za spełnioną, gdy istnieje związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem danego kosztu, a powstaniem lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Nie ma przy tym znaczenia, czy dany wydatek przyniósł oczekiwany skutek w postaci osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia ich źródła. Istotne jest, czy w momencie jego ponoszenia podatnik mógł – obiektywnie oceniając – oczekiwać takiego efektu,
*   wynika z tego, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, której celem jest osiągnięcie przychodów bądź zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT,
*   jednocześnie należy podkreślić, że o tym co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy. Na podatniku spoczywa zatem obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z działalnością gospodarczą oraz okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Zatem zgodnie z powyższym, wydatki poniesione przez Spółkę na pakiety medyczne, spełniają te wszystkie warunki, bowiem:

1.  zmniejszają nieobecność pracowników w pracy – pakiety medyczne pozwalają pracownikom i członkom ich rodzin w krótszym czasie otrzymać opiekę medyczną:
    1.  z jednej strony, pracownicy dzięki pakietom medycznym nie mają problemu z szybkim dostępem do otrzymania pomocy medycznej – co skutkuje szybszym wyleczeniem i powrotem do wykonywania pracy,
    2.  z drugiej strony, dzięki temu, że pakiety medyczne obejmują również członków rodziny pracownika, którzy także otrzymują szybką pomoc medyczną – zmniejszeniu ulega nieobecność pracowników w pracy związana np. z mniejszym korzystaniem z urlopów z uwagi na konieczność sprawowania opieki nad chorymi członkami rodziny, przez co Spółka jest mniej narażona na nieobecność pracowników w pracy. Skutkuje to wszystko skróconym okresem absencji pracowników w pracy, a to wpływa na osiąganie przychodów przez Spółkę,
2.  wpływają na zwiększenie motywacji pracowników oraz przyczyniają się do poprawy wizerunku pracodawcy, jako dbającego zarówno o swoich pracowników, ale także o członków ich rodzin – skutkuje to m.in. większym „przywiązaniem” pracownika do pracodawcy – Spółki, co wpływa również na zmniejszenie ich rotacji w Spółce,
3.  powodują lepszą atmosferą w firmie – zadowolenie pracowników przekłada się na ich większe zaangażowanie w pracę, co skutkuje osiągnięciem przez Spółkę zysków w przyszłości.

W zakresie wydatków na pakiety medyczne przekazane członkom rodziny pracowników Wnioskodawca dodatkowo wskazuje, że:

*   zdaniem Spółki, sfinansowanie pakietów medycznych rodzinie pracownika jest w rzeczywistości rodzajem świadczenia pracodawcy na rzecz pracownika – jest to forma wynagrodzenia za jego pracę, a wynagrodzenia stanowią przecież dla Spółki koszty uzyskania przychodów,
*   jak wskazano w interpretacji z 16 lutego 2017 r., Znak: 1462-IPPB5.4510.1103.2016.2.BC z czym zgodził się Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie: Gdyby przyjąć odwrotne założenie, według którego wartość pakietów medycznych stanowi koszt uzyskania przychodu wyłącznie w wysokości przypadającej na część sfinansowaną dla pracowników prowadziłoby to do niewytłumaczalnego traktowania tego samego rodzaju świadczenia w różny sposób na gruncie prawa podatkowego. Jeżeli Spółka przyznałaby wartość pakietu medycznego pracownikowi w formie pieniężnej, którą następnie pracownik mógłby przeznaczyć np. na sfinansowanie pakietu medycznego dla swojego dziecka, to nie ulegałoby wątpliwości, że ten dodatkowy element wynagrodzenia pracowniczego stanowiłby dla Spółki koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. – Spółka w pełni zgadza się z powyższym.

Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, wydatki ponoszone na zakup pakietów medycznych, będą stanowić koszty uzyskania przychodów – zarówno w części przypadającej na pracowników , jak i na członków rodzin pracowników – gdyż spełniają przesłanki wynikające z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT oraz nie są wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Powyższe potwierdzają organy w licznie wydawanych interpretacjach indywidualnych, np.:

*   Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z 21 marca 2017 r., Znak: 0461- ITPB3.4510.69.2017.1.JS,
*   Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji z 11 stycznia 2017 r., Znak: 2461-IBPB-1-1.4510.359.2016.1.AT,
*   Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji z 19 kwietnia 2016 r., Znak: ILPB3 /4510-1-55/16-4/JG,
*   Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z 16 lutego 2017 r., Znak: 1462- IPPB5.4510.1103.2016.2.BC,
*   Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z 27 stycznia 2017 r., Znak. 1462-IPPB5.4510.1037.2016.2.MR.

Ad. 2 Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki poniesione na świadczenia medyczne na rzecz byłych pracowników  emerytów, co do zasady, służą osiąganiu wymiernych korzyści biznesowych Spółki i jako takie, stanowią koszt uzyskania przychodów, ponieważ spełniają warunki określone w art. 15 ust.1 ustawy o CIT.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy o CIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. W świetle tego przepisu, ocena prawna konkretnego wydatku poniesionego przez podatnika wymaga odniesienia się do kryterium celowości jego poniesienia oraz uwzględnienia wyłączeń z kategorii kosztów uzyskania przychodów określonych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Szerszego komentarza, zdaniem Wnioskodawcy, wymaga cel poniesienia wydatku. Nie budzi wątpliwości, iż wydatki poniesione na zakup usług medycznych dla byłych pracowników  emerytów, poniesione są z zamiarem osiągnięcia przychodów oraz mają związek z prowadzoną działalnością.

Takie korzyści oferowane przez Spółkę byłym pracownikom  emerytom budują w obecnych pracownikach poczucie więzi i przywiązania do pracodawcy, co przekłada się na ich zaangażowanie i wkład jaki wnoszą do firmy. Ponadto należy zauważyć, iż finansowanie przez Spółkę abonamentów medycznych na rzecz byłych pracowników  emerytów są jednoznacznym dowodem, że Spółka nie zapomina o swoich byłych pracownikach i dba o utrzymanie z nimi relacji, co bezpośrednio przekłada się na lepsze postrzeganie Spółki jako pracodawcy przez aktualnych i przyszłych pracowników.

W tym miejscu warto zwrócić uwagę na interpretację indywidualną z 23 stycznia 2012 r. wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Znak: ITPB3/423-547/11/MK, w której wyrażono stanowisko, iż w ramach wydatków na rzecz pracowników potrącanych w kosztach podatkowych - mieszczą się nie tylko standardowe wydatki ponoszone przez pracodawcę (\`(...)\`) ale stosowne świadczenia związane z istniejącym aktualnie lub uprzednio stosunkiem pracy. W świetle powyższego, fakt ustania stosunku pracy nie dyskwalifikuje wydatków na rzecz byłego pracownika jako kosztów uzyskania przychodu.

Ponadto, Wnioskodawca zauważa, że w przypadku dużych podmiotów, do jakich przynależy Spółka, wymienione przez Spółkę wydatki stanowią element powszechnie obowiązujących reguł zachowania prawa zwyczajowego i jako takie, są przykładem racjonalnych działań w ramach prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej, mającej na celu budowanie pozytywnych relacji z pracownikami, zarówno aktualnymi jak i byłymi.

Reasumując, zdaniem Spółki koszty pakietów medycznych ponoszone na rzecz byłych pracowników stanowią koszty uzyskania przychodów. Wydatki takie są bowiem związane z działalnością Spółki i mają na celu poprawę atmosfery pracy, wzrost motywacji w zakresie wykonywania obowiązków pracowniczych wśród aktualnej kadry pracowniczej i jako takie stanowią koszty uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Wskazać jednakże należy, że z dniem 1 stycznia 2018 r. ustawą z dnia 27 października 2017 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. z 2017 r. poz. 2175) zmieniono brzmienie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zgodnie z treścią tego przepisu, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2018 r. – kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Jednakże zmiana brzmienia ww. przepisu nie ma wpływu na dokonane rozstrzygnięcie.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a,
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.