Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-190/08-4/KG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-05-09
Teza: Zwolnienie od podatku sprzedaży prawa użytkowania wieczystego gruntu wraz z własnością posadowionych na tym gruncie budynków i budowli.
Słowa kluczowe: nieruchomości; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; towar-towar używany; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółdzielni, przedstawione we wniosku z dnia 8 lutego 2008 r. (data wpływu 12 lutego 2008 r.) uzupełnionym pismem z dnia 8 kwietnia 2008 r. (data wpływu 11 kwietnia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży nieruchomości wraz z prawem użytkowania wieczystego gruntu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 lutego 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży nieruchomości wraz z prawem użytkowania wieczystego gruntu. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 8 kwietnia 2008 r. o podpis drugiego członka zarządu.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Od roku 1997 Wnioskodawca jest właścicielem Ośrodka Rehabilitacyjno – Wypoczynkowego. Na nieruchomość składają się następujące zabudowania:

*   budynek murowany świetlicy, rok zakupu 1968, który nie był modernizowany,
*   6 domków murowanych letniskowych, zakupionych w roku 1968. Domki były modernizowane w roku 2004, koszt ulepszenia przekroczył 30% wartości początkowej. Ponieważ modernizacja finansowana była ze środków Zakładowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (ZFRON), podatek VAT od nakładów poniesionych na ulepszenie nie był odliczany,
*   2 domki murowane letniskowe, rok zakupu 1968. Ulepszane w roku 1998 powyżej 30% wartości. Również w tym przypadku nie odliczono podatku VAT, od nakładów na modernizację, ponieważ inwestycja została sfinansowana ze środków ZFRON,
*   12 domków murowanych letniskowych, rok zakupu 1968, które nie były modernizowane.

Spółdzielnia posiada prawo użytkowania wieczystego gruntu, na którym posadowione są ww. budynki.

Wnioskodawca nosi się z zamiarem sprzedaży całości nieruchomości, czyli prawa wieczystego użytkowania gruntu wraz ze wszystkimi budynkami.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Jaką stawkę podatku VAT zastosować do sprzedaży ww. nieruchomości wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntu?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, należy do całości sprzedaży zastosować zwolnienie od podatku VAT. Definicja towarów używanych zamieszczona w art. 43 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy wskazuje, że za towar używany uznaje się budynki i budowle lub ich części, jeśli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów minęło co najmniej 5 lat. W związku z faktem, że budynki zostały nabyte w 1968 r., prawo do odliczenia podatku VAT nie przysługiwało. Budynki były co prawda modernizowane i koszt modernizacji przekroczył 30% wartości początkowej, jednakże zdaniem Wnioskodawcy, z uwagi na to, że okres użytkowania tychże budynków do celów związanych z czynnościami opodatkowanymi był dłuższy niż 5 lat i Spółdzielni nie przysługiwało prawo do odliczenia VAT w związku z modernizacją, dostawa tych budynków będzie zwolniona od podatku VAT.

W ocenie Wnioskodawcy, stosownie do przepisu § 8 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, również zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntu, na którym posadowione są ww. budynki, będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, stosownie do przepisu art. 7 ust. 1 ww. ustawy, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Towarami, w świetle art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Czynność zbycia prawa użytkowania wieczystego nie została przez ustawodawcę literalnie sklasyfikowana jako dostawa towaru lub świadczenie usługi.

Mając na względzie szerokie ekonomiczne, a nie cywilistyczne rozumienie pojęcia przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, a także uwzględniając fakt, że definicja towaru (zawarta w cyt. wyżej art. 2 pkt 6) obejmuje grunty, należy stwierdzić, że zbycie prawa użytkowania wieczystego stanowi dostawę, o której mowa w art. 7 ust. 1 ww. ustawy. W wyniku sprzedaży prawa użytkowania wieczystego dochodzi bowiem do ekonomicznego przeniesienia władztwa nad gruntem na rzecz nabywcy, co pozwala mu rozporządzać nim jak właściciel.

Podstawowa stawka podatku VAT, zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział trzy stawki preferencyjne: 7%, 3% i 0%. Ustawodawca daje także podatnikom możliwości stosowania zwolnień podatkowych. Zwolnienie z opodatkowania może mieć charakter przedmiotowy, kiedy odnosi się do dostawy określonego towaru lub usługi i podmiotowy, kiedy dotyczy podatnika.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt 10, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; zwolnienie dotyczy również używanych budynków i budowli lub ich części, będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Przez towary używane, na podstawie art. 43 ust. 2 ww. ustawy, rozumie się:

1.  budynki i budowle lub ich części – jeżeli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów, minęło co najmniej 5 lat;
2.  pozostałe towary, z wyjątkiem gruntów, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku.

Stosowanie zwolnienia, o którym mowa wyżej, ustawodawca ograniczył jednak przepisem art. 43 ust. 6 ustawy o VAT, który stanowi, że zwolnienia nie stosuje się do dostawy towarów wymienionych w ust. 2 pkt 1, jeżeli przed wprowadzeniem ich do ewidencji środków trwałych lub w trakcie użytkowania wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej, a podatnik:

1.  miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków;
2.  użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga przepis art. 29 ust. 5 cyt. ustawy o podatku od towarów i usług. Na podstawie tego przepisu w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntów. Zatem co do zasady grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są sprzedawane budynki, budowle lub ich części.

Ponadto, stosownie do § 8 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.), zwalnia się od podatku zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, jeżeli budynki te lub budowle albo ich części są zwolnione od podatku lub opodatkowane stawką podatku w wysokości 0 %.

Mając na uwadze powyższą analizę przepisów należy stwierdzić, że w przedstawionym przez Wnioskodawcę opisie zdarzenia przyszłego, sprzedaż prawa użytkowania wieczystego gruntu oraz budynków i budowli posadowionych na tym gruncie będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz w § 8 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r.

Przedmiotowa nieruchomość spełnia bowiem definicję towaru używanego (przy jej nabyciu Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, od końca roku, w którym zakończono budowę budynków i budowli minęło więcej niż 5 lat) i nie podlega wyłączeniu ze zwolnienia na podstawie art. 43. ust. 6. W konsekwencji zwolnienia z opodatkowania ww. budynków i budowli, również zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu trwale z nimi związanego, będzie korzystać ze zwolnienia z opodatkowania.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.