Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.587.2025.3.PJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-05
Teza: Dostawa Nieruchomości nie będzie stanowiła transakcji zbycia
przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa i
nie będzie podlegała wyłączeniu z opodatkowania na
podstawie art. 6 pkt 1 ustawy. Ponadto transakcja nie będzie
mogła skorzystać z żadnego ze zwolnień określonych w art. 43
ust. 1 pkt 2, 10 czy też 10a, wobec czego będzie
opodatkowana podatkiem VAT jako dostawa towarów
niekorzystająca ze zwolnienia od tego podatku.
Słowa kluczowe: budynek
budynek-budynek usługowy
czynności-czynności nieopodatkowane podatkiem od
towarów i usług
czynności-czynności opodatkowane
czynności-czynności opodatkowane podatkiem od
towarów i usług
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
nieruchomości-nieruchomość zabudowana
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
odliczenia-odliczenie od podatku
odliczenia-odliczenie podatku naliczonego od zakupu
odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
ulepszenie
wydatek-wydatki na ulepszenie
zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie
zwolnienie-zwolnienie podatkowe
1
Zagadnienia: Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - dostawa
budynków lub budowli trwale związanych z gruntem lub
ich części
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed
nim lub w okresie krótszym niż dwa lata od pierwszego
zasiedlenia
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa towarów
wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności
zwolnionej
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 14
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 6-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 3a-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku
    od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości oraz prawa do
    odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem nieruchomości wpłynął 23 września
    2025 r. Uzupełnili go Państwo pismem z 4 listopada 2025 r. (wpływ tego samego dnia) oraz
    14 listopada 2025 r. (wpływ tego samego dnia) stanowiącymi odpowiedź na wezwanie
    Organu z 23 października 2025 r.
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania – X.;
    2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania – Y.
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

I. Wnioskodawcy i planowana transakcja

    Y. (dalej: „Sprzedający”, „Zbywca”) jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT. Zgodnie z
    Rejestrem Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego Zbywca prowadzi działalność
    gospodarczą m.in. w (...). W świetle powyższego, główny profil działalności Zbywcy ma
    charakter (...).
    X. (dalej: „Kupujący”, „Nabywca”) jest funduszem inwestycyjnym, którego głównym
    przedmiotem działalności jest (...). Celem Nabywcy jest generowanie periodycznych
    przychodów na rzecz jej właściciela, w przeważającej mierze z tytułu realizacji umów
    najmu i długoterminowego zarządzania nieruchomościami. Główny przedmiot działalności
    Nabywcy jest (...).
    W dalszej części niniejszego wniosku Zbywca i Nabywca są łącznie określani jako „Strony”
    lub „Wnioskodawcy”.
    Niniejszy wniosek dotyczy planowanej transakcji sprzedaży nieruchomości oraz
    powiązanych z nieruchomościami aktywów za wynagrodzeniem, na warunkach opisanych
    w dalszej części wniosku (dalej: „Transakcja”, „Sprzedaż”), która ma zostać dokonana
    pomiędzy Zbywcą a Nabywcą.
    Przed podpisaniem Umowy Sprzedaży Zbywca i Nabywca zamierzają zawrzeć
    przedwstępną umowę sprzedaży (dalej: „Umowa Przedwstępna”). Wnioskodawcy planują
    przeprowadzić Transakcję poprzez zawarcie umowy ostatecznie przenoszącej własność
    Nieruchomości (umowy przyrzeczonej) (dalej: „Umowa Sprzedaży”) do końca 2025 r.
    Nabywca i Zbywca nie są i na moment Transakcji nie będą podmiotami powiązanymi
    zarówno w rozumieniu Ustawy o VAT, jak i ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych.
    Wnioskodawcy będą w momencie zawarcia Umowy Sprzedaży zarejestrowani jako
    podatnicy VAT czynni i będą spełniać ustawową definicję podatnika zawartą w artykule 15
    Ustawy o VAT.
    II. Opis Nieruchomości
    Nieruchomości będące przedmiotem Transakcji obejmą:
    a) prawo własności działek gruntowych (...):
    · o numerach ewidencyjnych A., B.,
    · o numerze ewidencyjnym C.,
    (dalej: „Grunt”)
    b) prawo własności budynków, które na moment Transakcji będą zlokalizowane na
    Gruncie:
    · hali magazynowej wraz z niezbędną infrastrukturą,
    · budynku portierni,
    (dalej: „Budynki”)
    c) prawo własności budowli i urządzeń zlokalizowanych na Gruncie:
    · terenów utwardzonych,
    · wiaty, instalacji zewnętrznych (np. wodne, elektryczne, kanalizacji sanitarnej, zbiornik
      wody przeciwpożarowej i wody opadowej)
    (dalej: „Budowle”).
    W dalszej części niniejszego wniosku Grunty, Budynki oraz Budowle są łącznie określane
    jako „Nieruchomość” lub „Nieruchomości”.
    Wszystkie Budynki oraz Budowle, o których mowa w niniejszym wniosku, na moment
    Transakcji będą stanowić budynki oraz budowle w rozumieniu kolejno art. 3 pkt 2 oraz art.
    3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane i będą trwale związane z Gruntem.

    Oprócz Budynków oraz Budowli wskazanych powyżej, na Gruncie ustanowione aktem
    notarialnym zostały również służebność przesyłu oraz służebność gruntowa.
    Zbywca złożył również w dniu (...) lipca 2025 r. oświadczenie o ustanowieniu hipotek na
    Gruncie dotyczące ustanowienia hipotek umownych łącznych na zabezpieczenie umowy
    kredytu budowlanego nr (...) i kredytu inwestycyjnego (...) – obie umowy z dnia (...) 2025 r.
    oraz umowy kredytu obrotowego odnawialnego nr (...) z dnia (...) 2025 r. tj. hipoteki
    umownej łącznej do sumy EUR (...) oraz hipoteki umownej łącznej do sumy PLN (...).
    Zbywca poinformował, że wnioski o wpis powyższych hipotek zostały złożone do sądu
    prowadzącego księgi wieczyste dla nieruchomości wchodzących w skład Gruntu i
    zarejestrowane pod numerem (...). Na moment Transakcji powyższe hipoteki powinny być
    ujawnione w księgach wieczystych prowadzonych dla nieruchomości wchodzących w skład
    Gruntu.
    Według najlepszej wiedzy Stron, poza wymienionymi powyżej Budynkami oraz
    Budowlami, na Gruncie nie ma innych budowli, instalacji lub naniesień, które są
    własnością Sprzedającego lub stron trzecich, z wyjątkiem elementów infrastruktury
    użytkowej, które nie będą przedmiotem Transakcji.
    Grunt, na którym znajdują się Budynki oraz Budowle, jest przeznaczony na tereny
    przemysłowe oraz tereny oznaczone jako zurbanizowane tereny niezabudowane lub w
    trakcie zabudowy, zgodnie z zapisami odpowiedniego rejestru gruntów. Nieruchomość nie
    jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Dnia (...) września
    2024 r. (...) wydał na rzecz Zbywcy decyzję nr (...) ustalającą warunki zabudowy dla
    inwestycji polegającej na budowie hali magazynowej (centrum dystrybucji przesyłek
    kurierskich) wraz z częścią socjalno-biurową oraz niezbędną infrastrukturą techniczną na
    terenie działek oznaczonych nr A., B., C. (...).
    Dnia (...) listopada 2024 r. (...) wydał na rzecz Zbywcy decyzję nr (...) zatwierdzającą projekt
    zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielającą
    pozwolenia na budowę hali magazynowej wraz z częścią socjalno-biurową oraz niezbędną
    infrastrukturą techniczną na działkach ewidencyjnych nr A., B. i C., (...), tj. na Gruncie
    (dalej: „Decyzja”).
    Nieruchomość nie została jeszcze oddana do użytkowania, ponieważ nadal jest w trakcie
    zabudowy. Na moment Transakcji jednak, Nieruchomość będzie już oddana do
    użytkowania.
    III. Okoliczności nabycia Gruntu przez Zbywcę, status Nieruchomości w ramach
      przedsiębiorstwa Zbywcy
    Sprzedający nabył własność Gruntu na podstawie dwóch umów sprzedaży z dnia (...)
    kwietnia 2024 r., Repertorium A numer (...) (działka C.) i (...) stycznia 2025 r., Repertorium A
    numer (...) (działki A. i B.) od podmiotów będących osobami fizycznymi, w ramach
    transakcji podlegającej opodatkowaniu PCC według stawki 2%.
    W momencie nabycia Gruntu przez Zbywcę, stanowił on niezabudowaną działkę, tj. nie
    znajdowały się na nim żadne budynki czy budowle poza sieciami uzbrojenia terenu wraz
    ze związanymi z nimi urządzeniami, będącymi własnością przedsiębiorstw świadczących
    usługi przesyłowe.
    Zbywca realizuje prace na terenie Nieruchomości i ponosi nakłady inwestycyjne związane
    z rozpoczęciem procesu budowlanego, w stosunku do których będzie przysługiwało mu
    prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego. Nieruchomość nie była, nie jest, ani nie
    będzie wykorzystywana przez Zbywcę do działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Nieruchomość będzie wykorzystywana jedynie do celów zgodnych z treścią umowy najmu
    zawartej przez Zbywcę z (...) dnia (...) października 2023 r. (dalej: „Umowa Najmu”).
    Nieruchomość nie jest wyodrębniona w sensie organizacyjnym w strukturze Zbywcy jako
    np. dział, wydział, oddział, a także nie są dla Nieruchomości prowadzone odrębne księgi
    rachunkowe, bilans czy rachunek zysków i strat. W związku z utrzymaniem i obsługą
    Nieruchomości Zbywca ponosi m.in. koszty zarządu, administracyjne, księgowe itd.

    Ponieważ, proces budowlany nie został ukończony, na ten moment nie została zawarta
    umowa z podmiotem świadczącym usługi zarządzania nieruchomością (tzw. usługi
    property management). Jeżeli dojdzie do zawarcia takiej umowy przez Zbywcę, przed
    nabyciem Nieruchomości przez Nabywcę, umowa ta zostanie i tak rozwiązana.
    IV. Planowana Transakcja, składniki majątkowe będące przedmiotem planowanej
      Transakcji
    Przedmiotem Transakcji będzie Nieruchomość (jak również inne prawa i obowiązki
    opisane poniżej), którą Nabywca nabędzie na podstawie Umowy Sprzedaży w formie aktu
    notarialnego w zamian za określoną cenę. Zawarcie Umowy Sprzedaży zostanie
    poprzedzone zawarciem przez strony Umowy Przedwstępnej (przewidującej zawarcie
    Umowy Sprzedaży z zastrzeżeniem spełnienia lub zrzeczenia się określonych warunków
    zawieszających).
    Ponadto, w ramach Transakcji, oprócz Nieruchomości, Zbywca planuje przenieść na
    Nabywcę w szczególności (dalej: „Przenoszone Prawa i Obowiązki”):
    · prawa i obowiązki Zbywcy wynikające z Umowy Najmu, w tym prawa i obowiązki
      związane z zabezpieczeniami Umowy Najmu;
    · wszelkie prawa Zbywcy wynikające z dokumentów na zabezpieczenie Umowy Najmu (z
      wyjątkiem praw wynikających z oświadczeń o dobrowolnym poddaniu się egzekucji,
      które z natury są nieprzenoszalne. Niemniej jednak Zbywca wyda Kupującemu, w
      ramach wydania dokumentacji, oryginały oświadczeń dostarczonych przez najemcę);
    · prawa autorskie do dokumentacji dotyczącej Nieruchomości, wraz z prawem do
      wykonywania zależnych praw autorskich oraz własność nośników takiej dokumentacji;
    · licencje lub sublicencje do oprogramowania dotyczące Nieruchomości;
    · wszelkie prawa Zbywcy wynikające z gwarancji i rękojmi generalnego wykonawcy, na
      podstawie Umowy o roboty budowlane Nr (...) z dnia (...) grudnia 2024 r., zawartej (...)
      przez Sprzedającego i (...) (dalej: „Wykonawca”), oraz inne prawa Zbywcy wynikające z
      gwarancji i rękojmi udzielonych przez innych wykonawców;
    · wszelkie prawa i obowiązki Zbywcy wynikające z dokumentów na zabezpieczenie Umowy
      o roboty budowlane Nr (...) z dnia (...) grudnia 2024 r.;
    · ruchomości związane z funkcjonowaniem Nieruchomości;
      w stanie wolnym od obciążeń, z wyjątkiem dozwolonych obciążeń.
    W ramach badania stanu prawnego, technicznego, środowiskowego oraz kwestii
    podatkowych i finansowych związanych z Nieruchomością przeprowadzonego przez
    Nabywcę, Zbywca udostępnił Nabywcy dokumenty oraz informacje dotyczące w
    szczególności Nieruchomości oraz Umowy Najmu, w tym informacje mogące stanowić
    tajemnice przedsiębiorstwa Zbywcy, które nie będą jednak odrębnym przedmiotem
    nabycia przez Nabywcę w ramach Transakcji.
    W celu zapewnienia Nieruchomości nieprzerwanego dostępu do mediów, umowy z
    dostawcami zostaną, w miarę możliwości, rozwiązane lub wypowiedziane przed
    zawarciem Umowy Sprzedaży lub niezwłocznie po jej zawarciu, lecz w okresie od dnia
    Transakcji do dnia rozwiązania lub wygaśnięcia umów z dostawcami mediów, stroną tych
    umów nadal będzie Zbywca. Po Transakcji Nabywca zawrze we własnym zakresie umowy
    w powyżej wskazanym zakresie, przy czym nie można wykluczyć, że część z takich umów
    zawarta zostanie z tymi samymi podmiotami. W takim przypadku, zakres i ustalone
    pomiędzy stronami warunki umów mogą różnić się od obecnie przyjętych przez Zbywcę,
    gdyż wynikać będą z negocjacji i planów Nabywcy, względnie mogą być takie same, jeśli
    uznane zostaną przez Nabywcę za korzystne lub też takie warunki zostaną narzucone
    przez dostawców danych usług.
    Co do zasady, w ramach Transakcji Zbywca nie przeniesie na rzecz Nabywcy innych niż
    wskazane wyżej Przenoszone Prawa i Obowiązki, a w szczególności nie przeniesie żadnych
    składników majątkowych istotnych w kontekście możliwości prowadzenia działalności

    gospodarczej w zakresie wynajmu nieruchomości komercyjnych. W szczególności,
    następujące elementy nie wejdą w skład zbywanego przedmiotu Transakcji:
    · umowy z dostawcami mediów;
    · umowa o usługi zarządzania Nieruchomością („property management”) i umowy
      dotyczące technicznej obsługi nieruchomości, które zostaną zawarte przez
      Sprzedającego;
    · oznaczenia indywidualizujące przedsiębiorstwo (nazwa Zbywcy);
    · wierzytelności Zbywcy;
    · środki pieniężne i umowy rachunków bankowych;
    · prawa i obowiązki z umów, na podstawie których udzielono sprzedającemu finansowania
      dłużnego;
    · zobowiązania Zbywcy;
    · prawa, roszczenia i zobowiązania wynikające z umów o świadczenie usług księgowych,
      umów o świadczenie usług prawnych oraz w zakresie negocjacji z najemcami, umów
      doradztwa w zakresie wynajmowania powierzchni oraz umowy najmu siedziby Zbywcy;
    · koncesje, licencje (poza licencjami i sublicencjami dotyczącymi oprogramowania oraz
      praw autorskich dokumentacji projektowej dotyczącej Nieruchomości) i zezwolenia;
    · polisa ubezpieczeniowa Nieruchomości;
    · wartości niematerialne składające się na wartość firmy, takie jak: know-how, reputacja
      firmy, tajemnice przedsiębiorstwa, ustalone procesy biznesowe, listy klientów, dostęp
      do rynków, kontakty z instytucjami finansowymi;
    · księgi rachunkowe i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej
      przez Zbywcę;
    · umowy z pracownikami;
                    1· zakład pracy zgodnie z art. 23 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks Pracy (dalej:
      „Kodeks Pracy”), w tym pracownicy Zbywcy.
    W Umowie Sprzedaży Zbywca udzieli standardowych zapewnień dotyczących stanu
    Nieruchomości, Umowy Najmu oraz innych okoliczności mających znaczenie dla Nabywcy
    oraz okaże lub przekaże Nabywcy dokumenty (odnoszące się głównie do kwestii prawnych
    i technicznych związanych z Nieruchomością), w szczególności w zakresie: umocowania do
    zawarcia Umowy Sprzedaży, tytułu prawnego do Nieruchomości, kwestii podatkowych,
    Umowy Najmu.
    Przed transakcją uzyskane zostaną zaświadczenia wydawane na podstawie art. 306g
    Ordynacji Podatkowej dotyczące Zbywcy (jest to standardowa praktyka w przypadku
    takich transakcji).
    V. Okoliczności związane z płatnością ceny planowanej Transakcji oraz dokumentowania
      planowanej Transakcji
    W związku ze sprzedażą Nieruchomości, Zbywca zamierza wystawić na Nabywcę stosowną
    fakturę VAT wykazującą cenę Transakcji.
    Nabywca zobowiązuje się zapłacić Zbywcy na podstawie Umowy Sprzedaży cenę
    sprzedaży w kwocie netto wyrażoną w walucie EUR. Cena Nieruchomości będzie jedynym
    wynagrodzeniem należnym Zbywcy na podstawie Umowy Sprzedaży oraz w związku ze
    zbyciem Nieruchomości. Cena będzie płatna w EUR, a kwota VAT - jeśli Transakcja będzie
    podlegała VAT - będzie płatna w PLN. W Umowie Sprzedaży zostanie wykazany podział
    ceny pomiędzy Grunt, Budynek i Budowle oraz ruchomości.
    Strony dokonają rozliczenia czynszów najmu oraz opłat eksploatacyjnych związanych z
    Nieruchomością w szczególności za miesiąc, w którym zostanie dokonana Transakcja,
    według ustalonych przez Strony procedur.

    Ponadto, zgodnie z ustaleniami w Umowie Przedwstępnej zostaną zawarte zobowiązania
    Zbywcy i Nabywcy do zawarcia Umowy Sprzedaży, które będą uzależnione od spełnienia
    szeregu warunków zawieszających lub zrzeczenia się przez Nabywcę z danych warunków
    do określonej daty. W szczególności niektóre warunki zawieszające będą zastrzeżone na
    rzecz Nabywcy. Jeżeli warunki zawieszające nie zostaną spełnione lub przykładowo
    Nabywca nie zrzeknie się tych warunków do określonej daty, każda ze Stron będzie miała
    prawo odstąpić od Umowy Przedwstępnej.
    VI. Podjęcie własnej działalności przez Nabywcę po nabyciu Nieruchomości
    Bezpośrednio po nabyciu Nieruchomości, Nabywca planuje prowadzić przy jej użyciu
    działalność gospodarczą podlegającą opodatkowaniu VAT, polegającą na wynajmie
    powierzchni Nieruchomości na cele prowadzenia działalności gospodarczej przez inne
    podmioty.
    Powyższa działalność będzie prowadzona przez Nabywcę przy wykorzystaniu własnych
    zasobów lub przy pomocy profesjonalnych usługodawców zewnętrznych.
    Nabycie Nieruchomości oraz przenoszonych Praw i Obowiązków nastąpi zatem przede
    wszystkim wyłącznie w celu prowadzenia przez Kupującego działalności gospodarczej w
    postaci komercyjnego wynajmu powierzchni Nieruchomości.
    W uzupełnieniu wniosku odpowiadając na pytania Organu wskazali Państwo ponadto, że:
    1. „Na których działkach znajdują się wymienione przez Państwa budynki i budowle?
    Proszę przyporządkować poszczególne budynki i budowle do nr działki, na której się
    znajduje.”
    Wnioskodawca wskazuje, że wymienione we wniosku budynki tj.:
    · hala magazynowa wraz z niezbędną infrastrukturą zlokalizowana jest na działkach nr
      A. oraz C.,
    · budynek portierni zlokalizowany jest na działce nr C.
    Natomiast wymienione we wniosku budowle tj.:
    · teren utwardzony,
    · wiaty,
    · instalacje zewnętrzne (np. wodne, elektryczne, kanalizacji sanitarnej, zbiornik wody
      przeciwpożarowej i wody opadowej)
    położone są na wszystkich działkach stanowiących przedmiot transakcji tj. A., B. oraz C..
    2. „Czy przedmiot transakcji będzie na dzień transakcji wyodrębniony w przedsiębiorstwie
    Zbywcy na płaszczyźnie funkcjonalnej, tj. czy będzie miał potencjalną zdolność do
    funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy realizujący zadania
    gospodarcze?”
    Wnioskodawca wskazuje, że w jego opinii przedmiot transakcji nie będzie na dzień
    transakcji wyodrębniony w przedsiębiorstwie Zbywcy na płaszczyźnie funkcjonalnej, tj.
    nie będzie miał zdolności do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy
    realizujący zadania gospodarcze niezależnie od umów zawartych przez Zbywcę oraz
    posiadanej przez niego infrastruktury.
    3. „Czy przedmiot transakcji będzie na dzień transakcji wyodrębniony w przedsiębiorstwie
    Zbywcy na płaszczyźnie finansowej, tj. czy na podstawie prowadzonej ewidencji
    księgowej możliwe będzie przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i
    zobowiązań do zbywanego przedmiotu transakcji?”
    Wnioskodawca wskazuje, że w jego opinii na dzień przeprowadzenia transakcji
    przedmiot transakcji nie będzie wyodrębniony w przedsiębiorstwie Zbywcy na
    płaszczyźnie finansowej – nie jest planowane przeprowadzenie takiego wydzielenia
    przez Zbywcę.

    4. „Czy elementy infrastruktury, które nie są własnością Sprzedającego, są własnością
    przedsiębiorstwa przesyłowego – odpowiedzi należy udzielić dla każdego z tych
    naniesień? Jeśli tak proszę je wymienić i wskazać, na których działkach się znajdują oraz
    jak powinny zostać zaklasyfikowane w rozumieniu przepisów ustawy prawo budowlane
    (czy stanowią budowle w rozumieniu przepisów tej ustawy?)”.
    Wnioskodawca wskazuje, że elementy infrastruktury, które nie są własnością
    Sprzedającego, stanowią instalacja wodociągowa wraz ze studzienką wodociągową.
    Elementy te zlokalizowane są na działce nr B.. Jednocześnie, Wnioskodawca wskazuje,
    że opisane elementy infrastruktury są własnością przedsiębiorstwa przesyłowego i nie
    wchodzą w skład przedmiotu transakcji. Wnioskodawca nie ma wiedzy na temat
    kwalifikacji prawnej opisanej infrastruktury przez jej właściciela.
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług:
    1. Czy planowana Transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów podlegająca
      opodatkowaniu VAT zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, niestanowiąca
                                                    1sprzedaży przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT w zw. z art. 55
      ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (dalej: „KC”) ani zorganizowanej części
      przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 w zw. z art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT?
    2. Czy sprzedaż Nieruchomości w ramach planowanej Transakcji, będzie opodatkowana
      VAT według właściwej stawki VAT (tj. nie będzie podlegała zwolnieniu z VAT)?
    3. Czy - w przypadku, w którym odpowiedź na pytanie 1 i 2 będzie pozytywna, tj. Organ
      podatkowy uzna, że sprzedaż Nieruchomości nie będzie wyłączona z opodatkowania
      VAT na podstawie art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT oraz sprzedaż Nieruchomości w ramach
      Transakcji zostanie przez Zbywcę opodatkowana w całości podatkiem VAT - po
      dokonaniu planowanej Transakcji Kupującemu przysługiwać będzie prawo do
      odliczenia VAT z tytułu Transakcji?
    Państwa stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług
    1. Zdaniem Wnioskodawców prawidłowe jest stanowisko, że planowana Transakcja
    powinna być traktowana jako dostawa towarów podlegająca opodatkowaniu VAT
    zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, niestanowiąca sprzedaży przedsiębiorstwa w
                                  1rozumieniu art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT w zw. z art. 55 KC ani zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 w zw. z art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT.
    2. Zdaniem Wnioskodawców prawidłowe jest stanowisko, że sprzedaż Nieruchomości w
    ramach planowanej Transakcji, będzie opodatkowana VAT według właściwej stawki VAT
    (tj. nie będzie podlegała zwolnieniu z VAT).
    3. Zdaniem Wnioskodawców - w przypadku, w którym odpowiedź na pytanie 1 i 2 będzie
    pozytywna, tj. Organ podatkowy uzna, że sprzedaż Nieruchomości nie będzie
    wyłączona z opodatkowania VAT na podstawie art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT oraz sprzedaż
    Nieruchomości w ramach Transakcji zostanie przez Zbywcę opodatkowana w całości
    podatkiem VAT- po dokonaniu planowanej Transakcji Kupującemu przysługiwać będzie
    prawo do odliczenia VAT z tytułu Transakcji.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawców do pytania nr 1
    W celu rozstrzygnięcia, czy dostawa Nieruchomości w ramach Transakcji będzie podlegała
    opodatkowaniu VAT, konieczne jest w pierwszej kolejności ustalenie, czy przedmiotowa
    Transakcja mieści się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu, zawartym w
    art. 5 ust. 1 Ustawy o VAT oraz czy żadne spośród wyłączeń z opodatkowania, wskazanych
    w art. 6 Ustawy o VAT, nie znajdzie zastosowania.
    W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, opodatkowaniu podlega m.in. odpłatna dostawa
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

    Jednocześnie, zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 6 Ustawy o VAT, towarami są rzeczy
    oraz ich części, jak również wszelkie postacie energii. Uregulowanie zawarte w art. 7 ust. 1
    Ustawy o VAT, definiuje dostawę towarów jako przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel.
    Z kolei na podstawie art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT, przepisów tej ustawy nie stosuje się do
    transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Przepis
    ten stanowi implementację artykułu 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada
    2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej: „Dyrektywa
    VAT”), zgodnie z którym, „w przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako
    aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że
    dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano
    towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego.”
    Wyłączenie zbycia majątku z opodatkowania oparte jest więc na możliwości stworzonej
    przez art. 19 Dyrektywy VAT, który przewiduje, że w przypadku, gdy przedmiotem dostawy
    („odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu”) jest całość lub część majątku podatnika
    („totality of assets or part thereof”), państwa członkowskie mogą uznać, że czynność taka
    nie stanowi dostawy towarów i w takim przypadku nabywca będzie traktowany jak
    następca prawny przekazującego.
    Oznacza to, że transakcja mająca za przedmiot przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną
    część (dalej: „ZCP” lub „Zorganizowana Część Przedsiębiorstwa”) nie jest objęta zakresem
    opodatkowania podatkiem VAT.
    Zdaniem Wnioskodawców, wykładnia terminów użytych w art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT - tj.
    przedsiębiorstwa oraz ZCP - ma kluczowe znaczenie w niniejszej sprawie, gdyż rozstrzyga
    o opodatkowaniu planowanej Transakcji podatkiem VAT albo podatkiem PCC.
    W związku z tym, zdaniem Wnioskodawców, interpretacja terminów użytych w art. 6 pkt. 1
    Ustawy o VAT powinna być przedmiotem interpretacji indywidualnej. Organ wydający
    interpretację jest uprawniony do dokonania wykładni terminów „przedsiębiorstwo” i
    „zorganizowana część przedsiębiorstwa”, użytych w art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT i tym
    samym, do dokonania klasyfikacji przedmiotu planowanej Transakcji (tj. oceny, czy
    przedstawiona w opisie zdarzenia przyszłego Transakcja sprzedaży będzie dotyczyła
    zbycia przedsiębiorstwa, zbycia ZCP czy też zbycia indywidualnych aktywów
    niestanowiących przedsiębiorstwa lub ZCP).
    Przepisy Ustawy o VAT nie definiują pojęcia „przedsiębiorstwa” dla celów tej ustawy. Ze
    względu na powyższe oraz uwzględniając definicję zawartą w innych ustawach, w
    doktrynie prawa podatkowego powszechnie akceptowany jest pogląd, że - dla celów
    podatku VAT - pojęcie przedsiębiorstwa powinno być rozumiane zgodnie z jego definicją
              1zawartą w art. 55 KC. Przy czym, jak podkreśla się w orzecznictwie (np. wyrok Naczelnego
    Sądu Administracyjnego (dalej: „NSA”) z 20 kwietnia 2018 r., sygn. I FSK 1113/16), przy
    wykładni tego pojęcia kierować się przede wszystkim należy autonomią prawa
    podatkowego, z uwzględnieniem uwarunkowań wynikających z systemu prawa Unii
    Europejskiej.
                      1W myśl regulacji zawartej w art. 55 KC, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem
    składników niematerialnych i materialnych, przeznaczonym do prowadzenia działalności
    gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:
    a) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
      przedsiębiorstwa),
    b) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
      wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości,
    c) prawa wynikające z umowy najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
      prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków
      prawnych,
    d) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne,

    e) koncesje, licencje i zezwolenia,
    f) patenty i inne prawa własności przemysłowej,
    g) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne,
    h) tajemnice przedsiębiorstwa,
    i) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
              2Stosownie do art. 55 KC, czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo
    powinna obejmować wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego
    wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.
                              1Sformułowanie zawarte w zacytowanym art. 55 KC „obejmuje ono w szczególności”,
    pozwala uznać, że definicja wymienia tylko przykładowe elementy przedsiębiorstwa. W
    rezultacie przedsiębiorstwo może obejmować także inne, niewymienione w tym przepisie
    składniki, jak również może składać się z niektórych tylko elementów wyliczenia zawartego
        1w art. 55 KC. Niemniej, przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość
    pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla badanej
    kwestii jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks
    praw, obowiązków i rzeczy, że umożliwia realizację zadań gospodarczych przypisywanych
    przedsiębiorstwu.
    Z tych względów przedsiębiorstwo powinno stanowić funkcjonalnie zorganizowany zespół
    składników umożliwiający prowadzenie działalności gospodarczej, a nie tylko stanowić
    zgromadzone niematerialne i materialne składniki stanowiące przedsiębiorstwo w
    znaczeniu przedmiotowym. Organizacyjna i funkcjonalna istota przedsiębiorstwa zakłada
    istnienie samodzielnego podmiotu gospodarczego, zdolnego do funkcjonowania w
                                                  1 obrocie na niezmienionych zasadach, pomimo jego zbycia. Ponadto, przepis art. 55KC
    wskazuje, że przedsiębiorstwo jest „zespołem składników”. Pojęcie zespół (a nie zbiór)
    zakłada istnienie pewnego poziomu powiązań organizacyjnych pomiędzy składnikami
    przedsiębiorstwa. Powyższe potwierdzają również organy podatkowe, w szeregu
    wydawanych interpretacji podatkowych (np. interpretacja indywidualna Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”) z dnia 3 kwietnia 2017 r., sygn. 2461-IBPP3.
    4512.919.2016.2.EJ).
    Przepis Dyrektywy VAT pozwala państwom członkowskim na wyłączenie z zakresu
    znaczeniowego pojęcia dostawy towarów transakcji polegających na przeniesieniu całości
    lub części majątku. Dyrektywa nie posługuje się zatem pojęciem „przedsiębiorstwa”, lecz
    pojęciem „całości lub części majątku”. Można więc postawić tezę, że z art. 19 Dyrektywy
    VAT wynika szersza norma prawna, aniżeli zawarta w art. 6 pkt 1 ustawy VAT. Niemniej
    polski ustawodawca skorzystał z możliwości, którą stwarza art. 19 Dyrektywy VAT,
    normując wyłączenie z opodatkowania VAT transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa, która niewątpliwie mieści się w zakresie pojęcia
    „całości lub części majątku”.
    Biorąc pod uwagę autonomię wykładni pojęcia przedsiębiorstwo, w pierwszej kolejności
    należy odwołać się do orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej:
    „TSUE”) dotyczącego art. 19 Dyrektywy VAT. W orzeczeniu z 27 listopada 2003 r. w sprawie
    Zita Modes (C#497/01) TSUE stwierdził, że „(...) pojęcie zbycia, czy to za wynagrodzeniem,
    czy też bez lub w charakterze aportu wniesionego do spółki, całości aktywów lub jej części,
    należy interpretować tak, iż obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części
    przedsiębiorstwa, włącznie z jego rzeczowymi składnikami oraz, w zależności od
    konkretnego przypadku, składnikami niematerialnymi, które, łącznie, stanowią
    przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną do prowadzenia niezależnej
    działalności gospodarczej, natomiast nie obejmuje ono zwykłego zbycia aktywów, takiego
    jak sprzedaż zapasów produktów”. Ponadto, w wyroku z 10 listopada 2011 r. w sprawie
    Christel Schriever (C-444/10) TSUE zaznaczył, że uregulowania Dyrektywy VAT należy
    interpretować w ten sposób, że pojęcie „przekazanie [...] całości lub części aktywów”
    obejmuje przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników

    materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo
    lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą, lecz
    nie obejmuje samego zbycia towarów, jak sprzedaż zapasu produktów. Stwierdzenie, iż
    nastąpiło przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu art. 5
    ust. 8 szóstej dyrektywy 77/388 w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw
    członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych, wymaga, by całość przekazanych
    składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej. Jeżeli
    działalność gospodarcza nie wymaga użytkowania konkretnych pomieszczeń lub
    pomieszczeń wyposażonych w stałe instalacje konieczne do jej prowadzenia, przekazanie
    aktywów w rozumieniu wspomnianego przepisu szóstej dyrektywy może mieć miejsce
    również bez przekazania prawa własności nieruchomości.
    Z orzecznictwa TSUE wynika więc, iż dla uznania danego zespołu składników majątkowych
    za przedsiębiorstwo niezbędne jest, by przekazane aktywa były wystarczające do
    prowadzenia przez nabywcę w sposób trwały samodzielnej działalności gospodarczej. Za
    przedsiębiorstwo należy uznać już taki zespół składników majątku, który pozwala na
    prowadzenie niezależnej działalności gospodarczej, lecz oceny, czy dana transakcja
    stanowi zbycie przedsiębiorstwa, należy dokonywać w odniesieniu do konkretnego
    przypadku. Dotychczasowe orzecznictwo TSUE i wnioski z niego płynące potwierdzono
    także w postanowieniu TSUE z dnia 16 stycznia 2023 r. sygn. C-729/21.
    Zdaniem Zainteresowanych, nie można uznać, że przedmiot planowanej Transakcji
    stanowi przedsiębiorstwo Zbywcy. Wynika to z faktu, iż przedmiot planowanej Transakcji,
    w ocenie Zainteresowanych, nie wyczerpuje przytoczonej powyżej definicji
    przedsiębiorstwa. W szczególności, Transakcji nie będzie towarzyszył transfer szeregu
    kluczowych składników wymienionych w opisie zdarzenia przyszłego, wchodzących w
    skład normatywnej definicji przedsiębiorstwa i determinujących funkcjonowanie
    przedsiębiorstwa Zbywcy, obejmujących w szczególności należności i zobowiązania
    Zbywcy.
    Prawidłowość stanowiska, iż brak objęcia zakresem Transakcji któregokolwiek ze
    składników wchodzących w skład normatywnej definicji przedsiębiorstwa powinien
    skutkować uznaniem, iż Transakcja nie może zostać uznana za niepodlegające
    opodatkowaniu VAT (zgodnie z art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT) zbycie przedsiębiorstwa,
    potwierdzona została również w szeregu interpretacji indywidualnych wydanych przez
    polskie organy podatkowe. Jako przykład można przytoczyć:
    · interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 29 stycznia
      2020 r. (0112-KDIL1-2.4012.589.2019.3.PM), zgodnie z którą: „(...) tymczasem w ramach
      planowanej Transakcji Nabywca nabędzie jedynie Nieruchomość (i ściśle związane z nią
      prawa i obowiązki m.in. wynikające z Umów najmu). Planowanej Transakcji nie będzie
      towarzyszyło, co do zasady, przeniesienie praw, obowiązków, zobowiązań i należności
      z umów, które są związane z prawidłowym funkcjonowaniem Nieruchomości, jak
      również (niezwiązanych bezpośrednio z Nieruchomością) praw i obowiązków z umów
      związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej przez Zbywcę. W konsekwencji -
      po nabyciu Nieruchomości - Nabywca będzie prowadził działalność gospodarczą w
      odniesieniu do Nieruchomości, przy wykorzystaniu własnych zasobów oraz,
      zasadniczo, na podstawie umów zawartych przez siebie z podmiotami trzecimi. Nie
      można zatem - zdaniem Zainteresowanych - uznać, iż przedmiotem planowanej
      Transakcji jest zorganizowany zespół elementów, które łączy więź o charakterze
      organizacyjnym i funkcjonalnym. W związku z powyższym, zdaniem Zainteresowanych
      nie ma podstaw, aby Transakcję zaklasyfikować jako zbycie przedsiębiorstwa Zbywcy.”,
      oraz
    · interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 19 listopada
      2018 r. (0114-KDIP1-2.4012.600.2018.2.KT), zgodnie z którą: „(...) analiza
      przedstawionego opisu sprawy w świetle obowiązujących w tym zakresie przepisów
      prawa prowadzi do wniosku, że do sprzedaży opisanej Nieruchomości nie będzie mieć
      zastosowania art. 6 pkt 1 ustawy. Nieruchomość będąca przedmiotem sprzedaży nie
                                1stanowi przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 ww. ustawy Kodeks cywilny, gdyż - jak

      wynika z wniosku - transakcji nie będzie towarzyszył transfer kluczowych składników,
      wchodzących w skład normatywnej definicji przedsiębiorstwa, które zostały
      wymienione w opisie zdarzenia przyszłego. Przedmiotem zbycia będą tylko niektóre
      składniki przedsiębiorstwa niezdolne do samodzielnego prowadzenia działalności
      gospodarczej”.
    Pojęcie zorganizowanej części przedsiębiorstwa
    Zgodnie z art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT, zorganizowana część przedsiębiorstwa oznacza
    organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół
    składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do
    realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne
    przedsiębiorstwo, samodzielnie realizujące te zadania.
    Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą organów podatkowych (m.in. interpretacja
    indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 21 czerwca 2019 r. (0114-
    KDIP4.4012.246. 2019.2.MP), interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej z dnia 13 czerwca 2019 r. (0115- KDIT1-2.4012.239.2019.l.DM), interpretacja
    indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 30 kwietnia 2019 r. (0112-
    KDIL2-2.4012.210.2019.2.LS), interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w
    Katowicach z dnia 5 stycznia 2012 r., IBPP3/443-1122/11/AM, interpretacja indywidualna
    Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 6 marca 2012 r., IPTPP2/443-850/11-2/PR,
    interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 8 grudnia 2011 r.,
    ILPP2/443-1309/ll-2/Akr, interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w
    Warszawie z dnia 2 listopada 2011 r., IPPP1/443-1372/11-2/AW), z powyższej definicji
    wynika, iż aby zespół składników majątkowych (materialnych i niematerialnych, w tym
    również zobowiązania) mógł zostać uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa,
    muszą zostać spełnione łącznie następujące przesłanki:
    · istnienie zespołu składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
    · zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
    · składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
    · zespół tych składników może stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
      realizujące te zadania gospodarcze.
    Wskazówki w zakresie interpretacji powyższych przesłanek przedstawiają same organy
    podatkowe. Przykładowo, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji
    indywidualnej z dnia 21 grudnia 2015 r., IPPP1/4512-1114/15-2/KR, stwierdził:
    „Podstawowym wymogiem jest, więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa
    stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań).
    Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie.
    Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i
    funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Elementami
    zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik
    ludzki, czyli kadra pracownicza. Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana
    część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika, jako
    dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne
    wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o
    podobnym charakterze. Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w
    przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza
    samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednie ewidencję zdarzeń
    gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i
    zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Natomiast wyodrębnienie
    funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań
    gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie
    odrębną całość - obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań
    gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia
    przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona - obiektywnie

    oceniając - posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania, jako samodzielny podmiot
    gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą, zatem umożliwić nabywcy podjęcie
    działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa. Podsumowując,
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą składniki, będące we wzajemnych relacjach,
    takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych
    elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu
    gospodarczego. Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek
    wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego
    zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy. Oznacza to, że zorganizowana
    część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy, których
    będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych
    składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe
    odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną
    organizacyjnie i funkcjonalnie całość)”. Podobne uwagi przedstawił również m.in. Dyrektor
    Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 31 marca 2016 r., IPPP3
    /4512-60/16-2/PC.
    Aby zatem określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako
    zorganizowana część przedsiębiorstwa, musi odznaczać się pełną odrębnością
    organizacyjną i finansową, z możliwością samodzielnego funkcjonowania w razie
    zaistnienia takiej potrzeby w obrocie gospodarczym.
    Powyższe oznacza, że zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa nie jest suma
    poszczególnych aktywów i pasywów, przy pomocy których w przyszłości będzie można
    prowadzić odrębny zakład, lecz pewien zorganizowany zespół tych składników, przy czym
    punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką te składniki majątkowe odgrywały w
    funkcjonowaniu istniejącego przedsiębiorstwa (na ile stanowiły wyodrębnioną
    organizacyjnie i funkcjonalnie całość).
    Wyodrębnienie organizacyjne
    Zgodnie z utrwaloną praktyką, o wyodrębnieniu organizacyjnym można mówić wówczas,
    gdy zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowi odrębną jednostkę organizacyjną w
    strukturze tego przedsiębiorstwa, np. wyodrębniony dział, zakład, wydział czy oddział (w
    wyroku NSA z 22 stycznia 1997 r., sygn. akt SA/Sz 2724/95 sąd uznał, że „zorganizowana
    część przedsiębiorstwa to taki zespół składników materialnych i niematerialnych, który
    może stanowić odrębny zakład, oddział”). Co istotne i co wymaga podkreślenia -
    wyodrębnienie organizacyjne może mieć charakter faktyczny (tj. wynikać np. z praktyki
    panującej w przedsiębiorstwie) i niekoniecznie musi zostać potwierdzone w formalnym
    dokumencie (regulaminie, statucie). Co do zasady jednak dla celów dowodowych
    właściwszym byłoby jednak formalne wyodrębnienie zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa.
    Wyodrębnienie organizacyjne powinno przejawiać się posiadaniem przez daną masę
    wyznaczonego miejsca w strukturze organizacyjnej firmy. Przejawem takiego
    wyodrębnienia jest również istnienie odrębnego kierownictwa w jakiejkolwiek formie i na
    jakimkolwiek szczeblu struktury. Dowodem wyodrębnienia może być również ustalenie
    odrębnych procedur lub regulaminów dla danego zespołu aktywów. Innymi słowy, muszą
    istnieć procedury (zarządzania, podejmowania decyzji) wskazujące na odrębność
    potencjalnego ZCP od pozostałych składników (tak też w interpretacji DKIS z 18 kwietnia
    2018 r. sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.105.2018.2.JSO).
    Na rzecz wyodrębnienia organizacyjnego może świadczyć także okoliczność
    wykorzystywania takich aktywów, których nie wykorzystują pozostałe części
    przedsiębiorstwa. Wyodrębnienie organizacyjne może także oznaczać pewną wewnętrzną
    całość, która mimo braku wyodrębnienia zewnętrznego będzie mogła stanowić niezależne
    przedsiębiorstwo realizujące zadania gospodarcze. Odrębność organizacyjna powinna
    wskazywać na zdolność funkcjonowania ZCP jako odrębnego przedsiębiorstwa. Zdolność
    wydzielonej części organizacji do samodzielnego funkcjonowania nie powinna być
    rozumiana jako pełna niezależność od pozostałej części przedsiębiorstwa i

    samowystarczalność. Dlatego wydzielenie powinno dotyczyć głównego przedmiotu zadań
    realizowanych przez ZCP.
    Dodatkową kwestią jest również konieczność przejścia pracowników związanych z daną
    masą majątkową. Dyrektor Izby Skarbowej (dalej: „DIS”) w Poznaniu w interpretacji z dnia
    10 października 2008 r., sygn. ILPB3/423-446/08-2/HS stwierdził, iż „elementami zespołu
    składników materialnych i niematerialnych, stanowiących ZCP, powinny być w
    szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza".
    Jak wynika z powyższego organy podatkowe uznają, że w sytuacji, gdy pracownicy
    przedsiębiorstwa są związani z jego częścią dla spełnienia kryterium organizacyjnego w
    świetle art. 2 pkt 27e ustawy VAT koniecznym jest również, aby podążali oni w ślad za
    daną masą majątkową (podobnie w interpretacji indywidualnej DKIS z 8 listopada 2017 r.,
    sygn. 0112-KDIL2-1.4012.417.2017.2.AS).
    Analogiczne stanowisko do powyższych, zostało również potwierdzone w innych
    interpretacjach organów podatkowych, w tym m.in.:
    a) DIS w Łodzi w interpretacji indywidualnej z 13 marca 2017 r. (sygn. 1061-IPTPP3.
      4512.18.2017.2.JM),
    b) DIS w Katowicach w interpretacji indywidualnej z 18 listopada 2016 r. (sygn. 2461-IBPP3.
      4512.652.2016.2.MN),
    c) DIS w Łodzi w interpretacji indywidualnej z dnia 30 marca 2016 r. (sygn. IPTPP3/4512-
      567/ 15#2/ALN),
    d) DIS w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 24 lutego 2016 r. (sygn. IPPP3
      /4512-1080/15-4/WH).
    Wyodrębnienie finansowe
    Podobnie jak w przypadku wyodrębnienia organizacyjnego, Ustawa o VAT nie zawiera
    wytycznych odnośnie do wyodrębnienia finansowego, jednakże co do zasady ani
    prowadzenie osobnych ksiąg rachunkowych, ani sporządzanie bilansu (czyli
    zakwalifikowanie do kategorii „samobilansującego się oddziału”) nie jest wymienione
    wśród warunków niezbędnych do tego by dany zespół składników i zobowiązań mógł
    zostać uznany za ZCP.
    Niemniej, w sytuacji wyodrębnienia finansowego powinno być możliwe oddzielenie
    finansów ZCP od jego pozostałej części. Nie musi to być postać oddziału samodzielnie
    rozliczającego się. Ważne natomiast jest, aby należności i zobowiązania były
    wyodrębnione i dały się przyporządkować finansowo do wyodrębnionego majątku (tak,
    aby można było przejąć funkcje gospodarcze). Wyodrębnienie to będzie uzewnętrznione
    zwłaszcza w przypadku posiadania takiego systemu ewidencji, który umożliwia
    przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Przez taki system należy rozumieć odrębne plany
    finansowe, odrębne budżety oraz prowadzenie zakładowych planów kont, na których
    księgowane są wyłącznie zdarzenia gospodarcze związane z działalnością ZCP (tak np. DIS
    w Katowicach w indywidualnej interpretacji z 18 marca 2008 r., sygn. IBPB3/423-100/08/MS
    /KAN-3205/12/07). Pamiętać jednak należy, że pojęcie „wyodrębnienia finansowego"
    należy rozumieć jako obiektywne istnienie przychodów i kosztów uzyskania przychodów
    związanych z określonymi składnikami majątku, a nie istnienie finansowego
    wyodrębnienia - dokonanego formalnie przez prowadzącego przedsiębiorstwo.
    Przyjmuje się jednak, że dla zachowania finansowej odrębności nie jest konieczne
    wyodrębnienie wszystkich przychodów i kosztów oraz wszystkich należności i zobowiązań.
    NSA w wyroku z 27 marca 2013 r., sygn. akt II FSK 1896/11 stwierdził, iż „w skład
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie muszą wchodzić wszelkie zobowiązania
    przedsiębiorstwa. Z definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa wynika bowiem
    jedynie, że zespół składników materialnych i niematerialnych musi być na tyle
    zorganizowany i kompletny, aby mógł funkcjonować jako samodzielne przedsiębiorstwo,

    prowadzące określony rodzaj działalności gospodarczej. Z tych względów nie ma podstaw
    do uznania, że co do zasady utraci on tę samodzielność poprzez wyłączenie ze składników
    majątkowych niektórych zobowiązań (...)”.
    Organy podatkowe wskazują przy tym (tak np. DIS w Warszawie, w indywidualnej
    interpretacji z 11 lutego 2008 r., sygn. IPPB3-423-418/07-2/MB), że „odrębność finansowa
    wymaga posiadania rachunku bankowego, na który wpływać będą środki generowane
    przez danego rodzaju działalność gospodarczą oraz z którego regulowane będą
    zobowiązania związane z tą działalnością. W ten sposób finansowe wyodrębnienie danego
    zespołu składników majątkowych wykraczać będzie poza wymiar ewidencyjny, co
    oznaczać będzie, że zapewniona zostanie faktyczna możliwość zarządzania danym
    zespołem składników majątkowych oraz przypisanymi do tego zespołu składników
    zasobami ludzkimi, a ewidencyjne wyodrębnienie kont będzie miało wymiar nie tylko
    informacyjny”.
    Wyodrębnienie funkcjonalne
    Pojęcie wyodrębnienia funkcjonalnego również nie zostało zdefiniowane w Ustawie o VAT,
    niemniej jednak w świetle orzecznictwa i praktyki organów podatkowych, przez
    wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć przeznaczenie składników do realizacji
    określonych zadań gospodarczych - „ZCP musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość -
    obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych”
    (tak WSA we Wrocławiu w wyroku z 26 stycznia 2016 r., sygn. akt I SA/Wr 1823/15). Innymi
    słowy kryterium wyodrębnienia funkcjonalnego sprowadza się do zbadania, czy
    wyodrębniona organizacyjnie całość jest w stanie przejąć zadania oraz samodzielnie
    funkcjonować na rynku (wyrok NSA z 25 czerwca 2015 r., sygn. akt I FSK 572/14). Przy
    czym okoliczność, że zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzy zespół składników
    majątkowych zdolny do prowadzenia niezależnej (samodzielnej) działalności gospodarczej
    należy rozumieć w ten sposób, że w kształcie, w jakim zespół ten jest zbywany, może on
    wykonywać określone zadania gospodarcze. Innymi słowy, realizacja określonych zadań
    gospodarczych możliwa jest z wykorzystaniem tego określonego zespołu
    składników majątkowych, nie zaś dopiero w połączeniu z innymi składnikami
    majątkowymi, czy też dopiero w połączeniu z przedsiębiorstwem nabywcy (wyrok NSA z
    23 listopada 2017 r., sygn. akt I FSK 327/16).
    Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa powinny zatem umożliwić nabywcy prowadzenie działalności
    gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa. DIS w Katowicach w interpretacji z
    19 lutego 2014 r., sygn. IBPP4/443- 581/13/EK uznał, że „w praktyce przyjmuje się, iż
    chodzi tutaj o rzeczywistą, a nie tylko potencjalną zdolność do wykonywania działalności
    gospodarczej zorganizowanej części przedsiębiorstwa, tj. zdolność zespołu
    wyodrębnionych składników do realizacji określonych zadań gospodarczych, który to
    zespół zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te
    zadania. Zatem kryterium wyodrębnienia funkcjonalnego zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa sprowadza się w zasadzie do ustalenia, czy jako pewna odrębna całość
    jest ona w stanie samodzielnie funkcjonować na rynku już od momentu jej wyodrębnienia.
    Składniki majątkowe, wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą
    zatem umożliwić nabywcy natychmiastowe podjęcie określonej działalności gospodarczej
    w ramach odrębnego przedsiębiorstwa”.
    Zespół składników jako niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania
    gospodarcze wyodrębnienie organizacyjne, finansowe i funkcjonalne musi istnieć w
    ramach przedsiębiorstwa zbywcy, co oznacza, że nie jest wystarczające, aby zbywane
    składniki majątkowe utworzyły przedsiębiorstwo dopiero u nabywcy. Innymi słowy,
    możliwość kontynuacji działalności przez nabywcę ZCP powinna wynikać z faktu, że tworzy
    ją zespół składników majątkowych pozwalający na prowadzenie samodzielnej działalności
    gospodarczej.
    Jednakże przyjęcie, że ZCP tworzy zespół składników majątkowych umożliwiający
    prowadzenie niezależnej (samodzielnej) działalności gospodarczej należy rozumieć w ten

    sposób, że w kształcie, w jakim zespół ten jest zbywany, może on umożliwiać
    wykonywanie określonych zadań gospodarczych bez modyfikacji. Przy czym przy ocenie,
    czy zespół składników majątkowych stanowi funkcjonujące przedsiębiorstwo lub jego
    część, należy uwzględnić raczej aspekt ekonomiczny, niż prawny.
    Podobnie stwierdził NSA w wyroku z 24 listopada 2016 r. (sygn. akt I FSK 1316/15),
    wskazując że „realizacja określonych zadań gospodarczych możliwa jest z wykorzystaniem
    tego określonego zespołu składników majątkowych, nie zaś dopiero w połączeniu z innymi
    składnikami majątkowymi, czy też dopiero w połączeniu z przedsiębiorstwem nabywcy”
    oraz że „zespół składników majątkowych posiada zdolność do prowadzenia takiej
    działalności w sytuacji, gdy stanowi konglomerat, który sam w sobie, bez uzupełniania go
    o dodatkowe elementy (po nabyciu i łączeniu do przedsiębiorstwa nabywcy) zdolny jest do
    prowadzenia działalności. W takiej sytuacji można go uznać za zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa”. Za element rozróżniający sprzedaż zespołu składników majątkowych
    od sprzedaży przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części NSA uznał więc
    okoliczność, czy przedmiotem transakcji, oprócz samej nieruchomości oraz umów najmu
    jest także struktura składająca się na działalność w zakresie wynajmu nieruchomości (a
    także, czy struktura ta jest wyodrębniona organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie w
    ramach przedsiębiorstwa dokonującego dostawy).
    Przykładowo, jeśli podmiot gospodarczy prowadzi działalności gospodarczą m.in. w
    zakresie wynajmu lokalu użytkowego i czyni to poprzez wyodrębniony w jego strukturze
    organizacyjnej zakład, to wyodrębnienie tego zakładu wiąże się z obsługą tej działalności
    przez pracowników, finansowaniem, obsługą istniejących umów i zawieraniem nowych,
    itp. Sprzedaż tak wyodrębnionego zakładu - jako całości - mogłaby spełniać warunek
    wyodrębnienia i zdolności do prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy VAT. Jednak sprzedaż wyodrębnionych z takiego zakładu
    niektórych lub wszystkich nieruchomości, bez struktury składającej się na działalność w
    zakresie wynajmu nieruchomości, nie może być uznana za sprzedaż zorganizowanej
    części przedsiębiorstwa (tak np. wyrok WSA we Wrocławiu z 20 października 2017 r. sygn.
    akt I SA/Wr 676/17; z 9 lutego 2017 r., sygn. akt I SA/Wr 972/16).
    Ocena zbywanych składników majątkowych jako przedsiębiorstwa bądź ZCP
    W ocenie Wnioskodawców, planowana przez nich Transakcja sprzedaży Nieruchomości
    nie będzie stanowić zbycia przedsiębiorstwa bądź ZCP.
    Przedmiotem Transakcji nie będzie w szczególności przedsiębiorstwo Zbywcy. W związku z
    dostawą Nieruchomości nie dojdzie do przeniesienia na Kupującego szeregu aktywów i
    zobowiązań stanowiących składniki przedsiębiorstwa.
    Mianowicie na Kupującego nie zostaną przeniesione prawa i obowiązki z umów, na
    podstawie których udzielono sprzedającemu finansowania dłużnego, umowy zarządzania
    aktywami, umowy o zarządzanie nieruchomością, polisa ubezpieczeniowa Nieruchomości,
    prawa i obowiązki z umów serwisowych, w tym m.in. umów sprzątania, ochrony itp.,
    prawa i obowiązki z umów na dostawę mediów, umowy niezwiązane bezpośrednio z
    Nieruchomością (w szczególności dotyczące np. obsługi księgowej, doradztwa prawnego
    lub podatkowego), umowy z pracownikami, oznaczenia indywidualizujące
    przedsiębiorstwo (nazwa Zbywcy), wierzytelności Zbywcy, środki pieniężne i umowy
    rachunków bankowych, inne zobowiązania Zbywcy, wartości niematerialne składające się
    na wartość firmy, takie jak: know-how, reputacja firmy, tajemnice przedsiębiorstwa,
    ustalone procesy biznesowe, listy klientów, dostęp do rynków, kontakty z instytucjami
                                  1finansowymi, ani też zakład pracy w rozumieniu art. 23 Kodeksu Pracy, w tym pracownicy
    Zbywcy.
    Ponadto, w ocenie Wnioskodawców, zbywane składniki majątkowe nie będą także
    odpowiadać definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Jak wspomniano w opisie
    zdarzenia przyszłego, Nieruchomość nie jest wyodrębniona w sensie organizacyjnym w
    strukturze Zbywcy jako np. dział, wydział, oddział, a także nie są dla Nieruchomości
    prowadzone odrębne księgi rachunkowe, bilans czy rachunek zysków i strat. Przede
    wszystkim jednak przedmiot Transakcji nie jest wyodrębniony funkcjonalnie w

    przedsiębiorstwie Sprzedającego i nie będzie posiadał bezpośrednio po realizacji
    Transakcji zdolności do działania jako samodzielny podmiot. Świadczenie usług przy
    użyciu Nieruchomości wymagać bowiem będzie podjęcia przez Kupującego dodatkowych
    działań faktycznych i prawnych, zaangażowania zasobów ludzkich, dokonywania prac
    serwisowych w budynkach, budżetowania kosztów funkcjonowania budynków itp.
    Prowadzenie planowanej przez Kupującego działalności w zakresie wynajmu
    Nieruchomości w oparciu o sam przedmiot Transakcji (bez podejmowania dodatkowych
    działań) jest niemożliwe.
    Powyższa konkluzja znajduje poparcie w objaśnieniach podatkowych Ministerstwa
    Finansów z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług transakcji zbycia nieruchomości komercyjnych (dalej: „Objaśnienia”). W świetle
    tychże, przy ocenie, czy składniki majątku powinny być uznane za (i) przedsiębiorstwo, o
    którym mowa w art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT lub (ii) zorganizowaną część przedsiębiorstwa w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT, uwzględnić należy następujące okoliczności:
    1) zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez
      zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz
    2) faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
      przedmiotem transakcji.
    Przy czym jak wskazuje się w Objaśnieniach, wskazanej oceny należy dokonać na moment
    przeprowadzenia transakcji, stąd też w przypadku „gdy konieczne dla kontynuowania
    działalności gospodarczej jest angażowanie przez nabywcę innych składników majątku,
    które nie są przedmiotem transakcji lub podejmowanie dodatkowych działań, brak jest
    możliwości stwierdzenia, że w danym przypadku zespół składników majątkowych stanowi
    przedsiębiorstwo lub ZCP.”
    Dodatkowo w świetle Objaśnień „za okoliczność wykluczającą możliwość stwierdzenia, że
    przenoszony na nabywcę zespół składników umożliwia kontynuację działalności
    prowadzonej przez zbywcę, należy uznać sytuację, w której konieczne jest podejmowanie
    dodatkowych działań faktycznych lub prawnych (np. zawarcia umów) niezbędnych do
    prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o przejęte składniki. Sytuacja taka ma
    miejsce w przypadku, w którym nabywca sam zawarł lub zawiera umowy o zarządzanie
    nieruchomością i zarządzanie aktywami, nawet z tymi samymi podmiotami, które
    świadczyły ww. usługi zarządzania na rzecz zbywcy. W takim przypadku bowiem nabywca
    podejmuje dodatkowe działania w celu kontynuowania działalności gospodarczej zbywcy.”
    Odnosząc powyższe kryteria przedstawione w Objaśnieniach do przedstawionego
    zdarzenia przyszłego, należy stwierdzić, że przedmiot Transakcji nie spełnia warunków do
    uznania go za przedsiębiorstwo lub ZCP. Na Nabywcę nie zostaną przeniesione kluczowe
    elementy wymienione w punkcie 4.3. Objaśnień, takie jak prawa i obowiązki z umów
    finansowania dłużnego oraz umowy o zarządzanie nieruchomością. Zgodnie z opisem
    zdarzenia przyszłego, Nabywca będzie zobowiązany do samodzielnego zawarcia nowej
    umowy o zarządzanie nieruchomością, co jak wprost wskazują Objaśnienia jest
    okolicznością wykluczającą możliwość uznania, że przejmowany zespół składników
    umożliwia kontynuację działalności Zbywcy. Ponadto, na Nabywcę nie zostaną
    przeniesione inne istotne składniki przedsiębiorstwa Zbywcy, takie jak środki pieniężne,
    wierzytelności, księgi rachunkowe czy umowy z pracownikami. W rezultacie, Nabywca
    nabędzie jedynie substrat majątkowy (Nieruchomość wraz z Umową Najmu), który
    dopiero przy zaangażowaniu własnych zasobów oraz na podstawie nowo zawartych
    umów będzie mógł być wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej. Taki
    stan rzeczy jednoznacznie wyklucza możliwość uznania Transakcji za zbycie
    przedsiębiorstwa lub ZCP w świetle Objaśnień.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawców, planowana Transakcja będzie stanowiła
    odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, nie
    stanowiąc zarazem zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w rozumieniu
    art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT. Co za tym idzie, Transakcja będzie podlegała opodatkowaniu
    VAT.

    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawców do pytania nr 2
    Należy rozważyć, czy sprzedaż Nieruchomości w ramach planowanej Transakcji może
    podlegać jednemu z zwolnień z VAT, przewidzianych przepisami art. 43 ust. 1 pkt 2, pkt 9,
    pkt 10 lub pkt 10a Ustawy o VAT.
    Należy przy tym mieć na względzie zasadę wyrażoną w art. 29a ust. 8 Ustawy o VAT,
    zgodnie z którą w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem
    związanych, albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie
    wyodrębnia się wartości gruntu.
    Zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 2 Ustawy o VAT
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 Ustawy o VAT, zwalnia się z VAT dostawę towarów
    wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu
    nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
    dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zgodnie z przedstawionym opisem zdarzenia przyszłego Nieruchomość nie była
    wykorzystywana przez Zbywcę na cele działalności zwolnionej. W konsekwencji, w ocenie
    Zainteresowanych, planowana Transakcja nie powinna podlegać zwolnieniu z VAT w
    oparciu o przywołaną powyżej podstawę prawną.
    Zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 9 Ustawy o VAT
    Zgodnie z brzmieniem art. 43 ust. 1 pkt 9 Ustawy o VAT, zwalnia się z VAT dostawę
    terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Tereny budowlane zdefiniowane
    zostały w art. 2 pkt 33 Ustawy o VAT jako grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z
    miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego
    planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których
    mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Grunt będący elementem Transakcji jest aktualnie objęty procesem budowlanym, w
    wyniku którego, planowane jest wybudowanie Budynków i Budowli, zgodnie z
    uwarunkowaniami wskazanymi w Decyzji. Zatem, jak wskazano w opisie zdarzenia
    przyszłego, na dzień Transakcji na Gruncie będą się znajdowały Budynki i Budowle. W
    konsekwencji, zdaniem Wnioskodawców powoduje to, że nie można będzie go uznać na
    moment Transakcji za niezabudowany.
    Zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT zwolniona z VAT jest dostawa budynków,
    budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
      okres krótszy niż 2 lata.
    W świetle definicji zawartej w art. 2 pkt 14 Ustawy o VAT, przez pierwsze zasiedlenie
    rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub
    rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części po ich:
    a) wybudowaniu lub
    b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku
      dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Jak zostało wskazane w ramach opisu zdarzenia przyszłego, na Gruncie aktualnie trwa
    proces budowlany, który na dzień złożenia niniejszego wniosku nie został jeszcze
    zakończony. Niemniej, przedmiotem Transakcji, w dacie jej przeprowadzenia, będzie
    oddana do użytkowania Nieruchomość. Do pierwszego zasiedlenia Nieruchomości dojdzie
    w okresie krótszym niż 2 lata od dnia przeprowadzenia Transakcji (dostawy). W związku z
    tym, w opinii Wnioskodawców, do planowanej Transakcji nie znajdzie zastosowania
    zwolnienie z VAT wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT.

    Ponadto, z uwagi na to, że proces budowlany jeszcze się nie zakończył, Zbywca nie ponosił
    i nie będzie ponosił do momentu planowanej Transakcji wydatków na prace
    modernizacyjne, które przekroczyłyby 30% wartości początkowej danego Budynku, czy też
    Budowli.
    Z uwagi na fakt, iż w omawianej sytuacji:
    (i) do pierwszego zasiedlenia Budynków i Budowli dojdzie najpóźniej w ciągu 2 lat od dnia
      zawarcia Umowy Sprzedaży,
    (ii) do dnia pierwszego zasiedlenia, nie zostaną poniesione nakłady kwalifikowane jako
      ulepszenie, których łączna wartość przekroczyłaby 30% wartości początkowej
      Budynków lub Budowli,
    (iii) w ocenie Wnioskodawców do dostawy Budynków i Budowli nie znajduje co do zasady
      zastosowanie zwolnienie z VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT.
    Co więcej w myśl art. 43 ust. 10 Ustawy o VAT, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia z
    VAT, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli
    lub ich części, pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub
    ich części:
    1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
    2) złożą:
      a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
        naczelnikowi urzędu skarbowego, lub
      b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych
        obiektów - zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku,
        budowli lub ich części.
    Warunkiem skorzystania z opcji opodatkowania VAT będzie: (i) złożenie przez
    Sprzedającego i Kupującego, przed dniem dokonania dostawy Nieruchomości,
    właściwemu dla Kupującego naczelnikowi urzędu skarbowego albo w akcie notarialnym,
    do zawarcia którego dojdzie w związku z planowaną Transakcją, zgodnego oświadczenia w
    przedmiocie rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o
    VAT, i wyborze opcji opodatkowania dostawy Budynków i Budowli i ich części
    wchodzących w skład Nieruchomości oraz (ii) posiadanie statusu czynnego
    zarejestrowanego podatnika VAT przez Sprzedającego i Kupującego.
    Jeżeli Wnioskodawcy skutecznie złożą zgodne oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia z
    VAT, przewidziane art. 43 ust. 10 Ustawy o VAT, dostawa Nieruchomości nie będzie
    podlegać zwolnieniu z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 tejże ustawy.
    Zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 10a Ustawy o VAT
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a Ustawy o VAT zwolnieniu od podatku podlega dostawa
    budynków, budowli lub ich części nieobjęta zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod
    warunkiem, że:
    a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
    b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których
      miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a
      jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych
      obiektów.
    W ocenie Wnioskodawców powyższe zwolnienie z opodatkowania VAT nie znajdzie
    zastosowania do planowanej Transakcji.
    Jak stanowi przytoczony przepis, przedmiotowe zwolnienie odnosi się wyłącznie do
    dostawy budynków, budowli lub ich części nieobjętych zwolnieniem, o którym mowa w
    art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT, w przypadku, w którym dokonujący ich dostawy spełni
    łącznie oba wymienione wyżej warunki tj. w stosunku do dostawy tych obiektów nie

    przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego oraz nie ponosił on wydatków na ulepszenie dostarczanych
    obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30%
    wartości początkowej tych obiektów.
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, Sprzedający nabył własność Gruntu na
    podstawie dwóch umów sprzedaży z dnia (...) kwietnia 2024 r., Repertorium A numer (...)
    (działka C.) i (...) stycznia 2025 r., Repertorium A numer (...) (działki A. i B.) od podmiotów
    będących osobami fizycznymi, w ramach transakcji podlegającej opodatkowaniu PCC
    według stawki 2%.
    Działki Gruntu na moment nabycia przez Zbywcę były niezabudowane, tj. nie znajdowały
    się na nich budynki czy budowle poza sieciami uzbrojenia terenu wraz ze związanymi z
    nimi urządzeniami, będącymi własnością przedsiębiorstw świadczących usługi przesyłowe.
    Sprzedający na dzień planowanej Transakcji poniósł nakłady inwestycyjne związane z
    rozpoczęciem procesu budowlanego i zrealizował prace na terenie Gruntu, w stosunku do
    których przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, z którego
    skorzystał.
    W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawców, z uwagi na poniesienie przez
    Sprzedającego wydatków na cele przeprowadzenia procesu budowalnego, w stosunku do
    których skorzystał z prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego, opisana Transakcja nie
    spełnia przesłanek wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 10a Ustawy o VAT, w wyniku czego
    nie znajdzie do niej zastosowania zwolnienie wynikające z tego przepisu.
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawców sprzedaż Nieruchomości będzie opodatkowana
    VAT (z zastosowaniem właściwej stawki VAT), tj. nie będzie podlegała zwolnieniu z VAT, o
    którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz art. 43 ust. 1 pkt 10a Ustawy o VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawców do pytania nr 3
    W myśl zasady wyrażonej w art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT, podatnikowi przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim
    nabywane przez niego towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 Ustawy o VAT, nie stanowią podstawy do
    obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku
    naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana
    fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Z kolei zgodnie z art. 87 ust. 1 Ustawy o VAT, w przypadku, gdy kwota podatku
    naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od
    kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku
    należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.
    W myśl zaprezentowanych regulacji należy stwierdzić, że prawo do obniżenia kwoty VAT
    należnego o kwotę VAT naliczonego przysługuje:
    1) podatnikowi VAT, tj. podmiotowi prowadzącemu działalność gospodarczą,
    2) jeśli nabywane towary/usługi wykorzystywane są do wykonywania czynności
      opodatkowanych.
    Skoro zatem:
    · nabyta w ramach planowanej Transakcji Nieruchomość będzie wykorzystywana w całości
      do wykonywania czynności opodatkowanych przez Kupującego (jak wskazano w
      zdarzeniu przyszłym),
    · Kupujący na moment Transakcji będzie podatnikiem VAT, o którym mowa w art. 15
      ustawy VAT i będzie zarejestrowany jako podatnik VAT czynny,
    · Sprzedający jest podatnikiem VAT, o którym mowa w art. 15 ustawy VAT, i jest
      zarejestrowany jako podatnik VAT czynny,

    zdaniem Wnioskodawców, jeśli Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uzna, że sprzedaż
    Nieruchomości na rzecz Spółki będzie podlegała opodatkowaniu VAT według właściwej
    stawki i nie będzie podlegać zwolnieniu z VAT, Kupującemu będzie przysługiwać pełne
    prawo do odliczenia VAT na podstawie prawidłowo wystawionej przez Sprzedającego
    faktury lub prawo do zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy.
    Wskazane prawo do odliczenia będzie przysługiwało - jak już zostało zasygnalizowane
    powyżej - jeśli Sprzedający prawidłowo wystawi fakturę.
    Jednocześnie w tym miejscu należy wyjaśnić, dla zaistnienia prawa do odliczenia VAT nie
    jest konieczne natychmiastowe rozpoczęcie wykonywania czynności opodatkowanych VAT
    przy wykorzystaniu nabytych towarów lub usług. Kluczowe jest natomiast to, aby podatnik
    nabywał dany towar lub usługę z zamiarem wykorzystania jej do wykonywania czynności
    opodatkowanych.
    Takie stanowisko znajduje potwierdzenie m.in. w orzecznictwie. Jak bowiem wskazał TSUE
    w wyroku z 12 listopada 2020 r. w sprawie ITH Comercial Timijoara SRL przeciwko Agenda
    Nationala de Administrare Fiscala - Direcia Generala Regionala a Finanjelor Publice
    Bucureęti (C-734/19): „To zatem nabycie towaru lub usługi przez podatnika działającego w
    takim charakterze determinuje stosowanie systemu VAT i w konsekwencji mechanizmu
    odliczenia. Faktyczne lub zamierzone wykorzystanie towarów i usług wyznacza jedynie
    zakres wstępnego odliczenia, do którego podatnik jest uprawniony na mocy art. 168
    dyrektywy VAT, oraz zakres ewentualnych korekt w późniejszych okresach, nie ma on
    jednakże wpływu na powstanie prawa do odliczenia (wyrok z dnia 28 lutego 2018 r.,
    Imofloresmira - lnvestimentos Imobiliarios, C-672/16, EU:C:2018:134, pkt 39 i przytoczone
    tam orzecznictwo). W tym względzie Trybunał wielokrotnie orzekał, że nabyte prawo do
    odliczenia pozostaje co do zasady zachowane, nawet jeśli później, ze względu na
    okoliczności niezależne od jego woli, podatnik nie korzysta z tych towarów i usług, które
    prowadziły do odliczenia w ramach opodatkowanych transakcji (wyrok z dnia 28 lutego
    2018 r., Imofloresmira - lnvestimentos Imobiliarios, C-672/16, EU:C:2018:134, pkt 40 i
    przytoczone tam orzecznictwo).”
    Tym samym należy stwierdzić, że Kupujący będzie spełniał wszystkie warunki
    uprawniające go do skorzystania z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego z tytułu nabycia Nieruchomości od Sprzedającego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775, ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

    Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości dokonywane
    przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której
    stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy. Jednocześnie w świetle przywołanych przepisów sprzedaż praw do wartości
    niematerialnych i prawnych (np. praw autorskich czy licencji) należy traktować jako
    świadczenie usług.
    Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Przepisy art. 6 wskazują na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów
    ustawy. Są tutaj wskazane te czynności, które co do zasady należą do grupy czynności
    podlegających opodatkowaniu, mieszczące się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy
    też odpłatnego świadczenia usług. Z uwagi jednakże na stosowne wyłączenie, czynności te
    nie podlegają opodatkowaniu.
    Przy czym należy zaznaczyć, że użyte w cytowanym przepisie sformułowanie „transakcje
    zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7
    ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę,
    darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu
    niepieniężnego, czyli aportu.
    Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, winien on być
    interpretowany ściśle, co oznacza, że ma on zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia
    (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa lub zorganizowanej jego części,
    zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Zaznaczyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji
    „przedsiębiorstwa”. Dlatego też, dla potrzeb przepisów ustawy o podatku od towarów i
                                    1usług należy posłużyć się definicją sformułowaną w art. 55 ustawy dnia 23 kwietnia 1964
    r. – Kodeks cywilny.
    Zgodnie z tym przepisem:
      Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
      materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje
      ono w szczególności:
      1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
        (nazwa przedsiębiorstwa);
      2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
        wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;

      3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
        prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
        stosunków prawnych;
      4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
      5) koncesje, licencje i zezwolenia;
      6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
      7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
      8) tajemnice przedsiębiorstwa;
      9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Natomiast definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta jest w art. 2 pkt 27e
    ustawy, pod którym to pojęciem rozumie się:
      Organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół
      składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do
      realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić
      niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
    Zorganizowana część przedsiębiorstwa, jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić
    całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla
    przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle
    zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań
    gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.
    Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa
    stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych. Kolejnym warunkiem jest
    wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na
    trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do
    realizacji określonych zadań gospodarczych).
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej. Ocena ta musi być dokonana według
    podstawowego kryterium, tj. ustalenia, jaką rolę składniki majątkowe i związane z nimi
    prawa materialne odgrywały w funkcjonowaniu dotychczasowego przedsiębiorstwa (na ile
    stanowiły wyodrębnioną organizacyjnie całość). Elementami zespołu składników
    materialnych i niematerialnych stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa
    powinny być w szczególności aktywa obrotowe, ale także czynnik ludzki (pracowniczy).
    Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której
    poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie
    przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa.
    Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji
    określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić
    funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego
    prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby
    zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część,
    musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania
    jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne
    wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić nabywcy
    podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
    Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych
    relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze
    przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego
    podmiotu gospodarczego. Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony
    zespół składników majątkowych mógł zostać uznany za zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej,

    ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego
    funkcjonowania w obrocie gospodarczym.
    Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych
    składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz
    zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj
    rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa, tj. na ile
    stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość. Przesłanki takiego
    wyodrębnienia są spełnione w sytuacji organizacyjnego wyodrębnienia w wewnętrznej
    strukturze przedsiębiorstwa oraz ewidencjonowania zdarzeń gospodarczych w sposób
    pozwalający na przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań
    związanych z tą częścią przedsiębiorstwa.
    Jednocześnie zorganizowana część przedsiębiorstwa powinna być gospodarczo
    samodzielna, zanim dojdzie do transakcji zbycia. Wydzielona jednostka jeszcze przed jej
    zbyciem powinna uzyskać samodzielność gospodarczą i realizować ją w praktyce. Skutki
    prawne po stronie zbywcy nie powinny bowiem zależeć od zdarzeń przyszłych i
    niepewnych (samodzielne realizowanie zadań gospodarczych) powstałych już w innym
    podmiocie (u nabywcy).
    Podsumowując, na gruncie ustawy mamy więc do czynienia ze zorganizowaną częścią
    przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są wszystkie następujące przesłanki:
    a) istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
    b) zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie,
    c) składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
    d) zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
      realizujące ww. zadania gospodarcze.
    Zatem dla uznania, że zbywana część przedsiębiorstwa stanowi jego zorganizowaną część,
    istotne znaczenie ma ocena, czy ta zbywana część przedsiębiorstwa jest zdolna do
    prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej.
    Trzeba zaznaczyć, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie
    art. 2 pkt 27e ustawy nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w
    kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio
    wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie,
    przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia
    poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.
    W praktyce obrotu gospodarczego zdarzają się sytuacje, w których niektóre elementy
    przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części podlegają wyłączeniu z transakcji zbycia.
    Jednak nawet w takim przypadku, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład
    części przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w taki
    sposób, by można było o nich mówić jako o zespole, a nie tylko zbiorze pewnych
    elementów. Decydujące zatem jest to, aby w zbywanym przedsiębiorstwie lub jego
    zorganizowanej części zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi
    składnikami w sposób umożliwiający kontynuowanie określonej działalności gospodarczej.
    Aby zatem ocenić czy w danej, konkretnej sytuacji mamy do czynienia ze zbyciem
    przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części należy dokładnie przeanalizować
    zarówno to jakie składniki majątku będą przedmiotem sprzedaży, ale także czy istniejące
    między nimi funkcjonalne zależności pozwolą na kontynuowanie działalności zbywanego
    przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. Przy dokonaniu tej analizy pomocne, a
    czasami nawet niezbędne mogą okazać się orzeczenia TSUE.
    Zakres powyższego wyłączenia z zakresu opodatkowania zdefiniował w wyrokach
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku z dnia 27 listopada 2003 r. sprawa
    C-497/01, Zita Modes Sarl stwierdził, że celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń

    związanych z przeniesieniem majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem
    ich aportem. W wyroku tym przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do
    swojego systemu VAT opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy
    uznając, że w przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w
    rozumieniu regulacji VAT, to zasada ta ma zastosowanie – nie wyłączając możliwości
    ograniczenia jej stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego
    paragrafu – do każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części
    przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią
    przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić
    działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak wyrazić zamiar dalszego prowadzenia
    nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży
    zapasów. TSUE wskazał, że biorąc pod uwagę cel dyrektywy, pojęcia w niej użyte powinny
    być interpretowane w sposób jednolity i niezależny (autonomiczny), uwzględniając
    kontekst i cel regulacji. W wyroku tym, dokonując wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8
    Szóstej Dyrektywy, TSUE uznał, że celem wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z
    opodatkowania jest zapewnienie neutralności podatkowej takiej czynności, która
    obciążając stronę istotnym zobowiązaniem podatkowym i tak rodziłaby prawo do
    odliczenia lub zwrotu podatku naliczonego. Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim
    mowa w art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE, dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa,
    a istotne znaczenie ma funkcjonalne powiązanie składników majątkowych umożliwiające
    realizację określonego zadania gospodarczego.
    Natomiast w wyroku C-444/10 z dnia 10 listopada 2011 r. TSUE wywiódł, że jeżeli
    działalność gospodarcza tego nie wymaga, przedmiotem zbycia nie muszą być wszystkie
    składniki z nią związane, aby czynność ta wyłączona była z opodatkowania na podstawie
    art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy. W tym zakresie Trybunał uznał, że pojęcie zbycia całości lub
    części majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub
    niezależnej części przedsiębiorstwa, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego
    część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Trybunał rozpatrujący
    sprawę uznał, że przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu
    wspólnotowych regulacji VAT wymaga, by całość przekazanych składników pozwalała na
    prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej.
    Biorąc pod uwagę powyższe wskazać należy, że zbycie przedsiębiorstwa ma miejsce
    wówczas, gdy majątek przedsiębiorstwa przechodzi na własność jednego nabywcy, który
    kontynuuje działalność gospodarczą zbywcy. O tym, czy doszło do wyodrębnienia
    przedsiębiorstwa, decyduje pełen zakres przekazanego majątku, praw i zobowiązań,
    wyodrębnienie to musi dotyczyć przedsiębiorstwa jako całości.
    Nie może ono obejmować dowolnej części danego przedsiębiorstwa, żeby można było
    uznać, że doszło do powstania zespołu składników, które mogłyby stanowić niezależne
    przedsiębiorstwo. Wyłączenie z transakcji zbycia istotnych elementów przedsiębiorstwa,
    jak np. grunty, środki obrotowe pieniężne, maszyny i urządzenia, powoduje, że mamy do
    czynienia ze sprzedażą sumy składników majątkowych, a nie ze sprzedażą
    przedsiębiorstwa. Natomiast jeśli wyłączone od zbycia składniki przedsiębiorstwa nie mają
    istotnego znaczenia dla funkcjonowania przedsiębiorstwa jako takiego (np. część towarów
    czy gotowych produktów), czynność będzie na gruncie VAT uznana za sprzedaż
    przedsiębiorstwa, chociaż nie objęła ona wszystkich jego składników. Zakres
    ewentualnych wyłączeń ograniczony jest do głównej „substancji” przedsiębiorstwa.
    Przyjmuje się zatem, że z transakcji dotyczącej zbycia przedsiębiorstwa można wyłączyć
    jedynie te elementy, które nie stanowią jego kluczowych i najistotniejszych składników,
    bez wpływu na jego status. W przypadku bowiem wyłączenia z przedmiotu transakcji
    elementów przedmiotowo istotnych dla tego przedsiębiorstwa, traci ono swój byt.
    Jak wskazano powyżej, zbycie przedsiębiorstwa ma miejsce wówczas, gdy majątek
    przedsiębiorstwa przechodzi na własność jednego nabywcy, który kontynuuje działalność
    gospodarczą zbywcy. O tym, czy doszło do wyodrębnienia przedsiębiorstwa, decyduje
    pełen zakres przekazanego majątku, praw i zobowiązań, wyodrębnienie to musi dotyczyć
    przedsiębiorstwa jako całości.

    Aksjomat racjonalności ustawodawcy oraz kategoryczność sformułowania tego przepisu
    nakazuje przyjąć, że z transakcją zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa, w rozumieniu art. 6 ustawy, mamy do czynienia tylko wówczas, gdy
    nabywca kontynuuje działalność gospodarczą przy użyciu nabytego przedsiębiorstwa
    (zorganizowanej części przedsiębiorstwa).
    Kontynuowanie działalności gospodarczej przy zbyciu przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa należy rozumieć, jako sytuację, w której nabywca
    w związku z dokonanym nabyciem nadal prowadzi przedsiębiorstwo. Przy czym nie chodzi
    tu o prowadzenie jakiejkolwiek działalności z wykorzystaniem składników nabytego
    przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, a o prowadzenie nabytego
    przedsiębiorstwa.
    Państwa wątpliwości, sformułowane w pytaniu w zakresie podatku od towarów i usług
    oznaczonym nr 1, dotyczą wskazania czy planowana Transakcja powinna być traktowana
    jako dostawa towarów podlegająca opodatkowaniu VAT zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1
    Ustawy o VAT, niestanowiąca sprzedaży przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa
    Jak wynika z wniosku, planowanej transakcji nie będzie towarzyszyło przeniesienie szeregu
    kluczowych składników majątku, składających się na przedsiębiorstwo zgodnie z
    przytoczoną wyżej definicją. Poza zakresem opisanej transakcji pozostanie szereg
    składników niezbędnych do funkcjonowania przedsiębiorstwa, tj. na Nabywcę nie przejdą
    w szczególności: oznaczenia indywidualizujące przedsiębiorstwo Zbywcy, wierzytelności
    Zbywcy, środki pieniężne i umowy rachunków bankowych, zobowiązania Zbywcy, wartości
    niematerialne składające się na wartość firmy, takie jak: know-how, reputacja firmy,
    tajemnice przedsiębiorstwa, ustalone procesy biznesowe, listy klientów, dostęp do
    rynków, kontakty z instytucjami finansowymi czy też księgi rachunkowe i dokumenty
    związane z prowadzeniem działalności gospodarczej przez Zbywcę.
    Tym samym nie można uznać, że przedmiot Transakcji stanowi przedsiębiorstwo, o
                1którym mowa w art. 55 Kodeksu cywilnego.
    Należy zatem ocenić czy przenoszone na Nabywcę składniki majątkowe będą stanowiły
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.
    Biorąc pod uwagę przedstawiony opis zdarzenia przyszłego należy uznać, że przedmiot
    transakcji nie jest wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie Zbywcy na płaszczyźnie
    organizacyjnej, bowiem nie jest wyodrębniona w strukturze Zbywcy jako np. dział, wydział,
    oddział, a w skład zbywanego przedmiotu Transakcji nie wejdzie zakład pracy zgodnie z
        1art. 23 Kodeksu Pracy. Brak jest również wyodrębnienia finansowego – nie są dla
    Nieruchomości prowadzone odrębne księgi rachunkowe, bilans czy rachunek zysków i
    strat, zatem nie ma możliwości przypisania poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń
    gospodarczych przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do całości składników
    stanowiących przedmiot Transakcji. Ponadto przedmiot transakcji nie jest wyodrębniony
    funkcjonalnie ponieważ nie będzie miał zdolności do funkcjonowania jako samodzielny
    podmiot gospodarczy realizujący zadania gospodarcze niezależnie od umów zawartych
    przez Zbywcę oraz posiadanej przez niego infrastruktury.
    Powyższe okoliczności świadczą o tym, że o składnikach materialnych i niematerialnych
    będących przedmiotem opisanych we wniosku umów nie można mówić jako o
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa, w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.
    Należy wziąć pod uwagę również okoliczność, że Nabywca będzie prowadzić przy użyciu
    nabywanych nieruchomości działalność gospodarczą polegającą na wynajmie powierzchni
    Nieruchomości na cele prowadzenia działalności gospodarczej przez inne podmioty, a
    zatem do innej działalności, niż wykonywana przez Zbywcę, który realizuje prace na
    terenie Nieruchomości i ponosi nakłady inwestycyjne związane z rozpoczęciem procesu
    budowlanego, a która polega na realizacji projektów budowlanych związanych ze

    wznoszeniem budynków, robót budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków oraz
    specjalistycznych robót budowlanych. Nie można zatem mówić o kontynuacji działalności
    Zbywcy przez nabywcę Nieruchomości.
    Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, oraz fakt, że opisane przez Państwa składniki
    majątkowe mające być przedmiotem Transakcji między Zbywcą i Nabywcą nie będą
    stanowiły przedsiębiorstwa ani jego zorganizowanej części, należy uznać, że ich zbycie nie
    będzie wyłączone z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt
    1 ustawy.
    Zatem sprzedaż środków trwałych w postaci nieruchomości (działek gruntu wraz z
    budynkami i budowlami oraz ruchomości związanych z funkcjonowaniem Nieruchomości)
    w ramach Transakcji opisanej we wniosku będzie stanowiła dostawę towarów w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Natomiast zbycie wartości
    niematerialnych i prawnych (prawa i obowiązki Zbywcy wynikające z Umowy Najmu,
    prawa Zbywcy wynikające z dokumentów na zabezpieczenie Umowy Najmu, prawa
    autorskie do dokumentacji dotyczącej Nieruchomości, licencje lub sublicencje do
    oprogramowania dotyczące Nieruchomości, prawa Zbywcy wynikające z gwarancji i
    rękojmi generalnego wykonawcy), stosownie do art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy, będzie
    stanowiło świadczenie usług. Tym samym planowane umowy sprzedaży będą
    czynnościami podlegającymi opodatkowaniu na postawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości sformułowanych w pytaniu nr 2 jest opodatkowanie
    VAT sprzedaży Nieruchomości według właściwej stawki VAT, a co za tym idzie podleganie
    zwolnieniu z VAT.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane
    Jak stanowi art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze
    zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 14 ustawy,
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu – rozumie się przez
      to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie
      użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie
    nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku, budowli lub ich części ma
    więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku/budowli oddano go
    w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku na potrzeby własnej działalności
    gospodarczej podatnika, bowiem w obydwu przypadkach doszło do korzystania z nich.
    Należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia
    „obiektu budowlanego”, „budynku”, „budowli” lub ich części. W tym zakresie należy
    odnieść się do treści art. 3 pkt 1, 2, 3 i 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418):

      Ilekroć w ustawie jest mowa o:
      2) obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt
        małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania
        obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów
        budowlanych,
      3) budynku – należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale
        związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych
        oraz posiada fundamenty i dach,
      4) budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem
        lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty,
        estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe,
        wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia
        reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne,
        zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne,
        oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody,
        konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci
        uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części
        budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni
        jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych
        urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod
        względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową;
      9) urządzeniach budowlanych - należy przez to rozumieć urządzenia techniczne
        związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu
        zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym
        służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia,
        place postojowe i place pod śmietniki;
    W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku budynków, budowli i ich części
    niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej
    przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu
    określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
    Zgodnie z przedstawionym przez Państwa opisem zdarzenia przyszłego i jego
    uzupełnieniem wniosek dotyczy planowanej transakcji sprzedaży nieruchomości oraz
    powiązanych z nieruchomościami aktywów za wynagrodzeniem Nieruchomości będące
    przedmiotem Transakcji obejmą prawo własności działek gruntowych o numerach
    ewidencyjnych A., B. i C., a także prawo własności budynków, które na moment Transakcji
    będą zlokalizowane na Gruncie (hali magazynowej wraz z niezbędną infrastrukturą,
    budynku portierni) oraz budowli (terenów utwardzonych, wiaty, instalacji zewnętrznych).
    Na Gruncie nie ma innych budowli, instalacji lub naniesień, które są własnością
    Sprzedającego lub stron trzecich, z wyjątkiem elementów infrastruktury użytkowej, które
    nie będą przedmiotem Transakcji, bowiem elementy infrastruktury, które nie są
    własnością Sprzedającego, stanowią instalacja wodociągowa wraz ze studzienką
    wodociągową. Elementy te zlokalizowane są na działce nr B. i są własnością
    przedsiębiorstwa przesyłowego i nie wchodzą w skład przedmiotu transakcji. Wszystkie
    Budynki oraz Budowle, o których mowa wyżej, na moment Transakcji będą stanowić

    budynki oraz budowle w rozumieniu kolejno art. 3 pkt 2 oraz art. 3 pkt 3 ustawy Prawo
    budowlane i będą trwale związane z Gruntem.
    Zatem przedstawioną dostawę towarów w ramach planowanej transakcji należy traktować
    jako dostawę budynków i budowli. Nie może mieć do niej zatem zastosowania zwolnienia,
    o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, które dotyczy nieruchomości
    niezabudowanych, ale należy rozważyć wobec niej zwolnienie z pkt 10 tego przepisu.
    Możliwość zastosowania wobec tej dostawy zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1
    pkt 10 ustawy zależy od tego czy będzie się ona odbywała w ramach pierwszego
    zasiedlenia bądź w okresie 2 lat od niego.
    Jak wynika z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego Nieruchomość nie została
    jeszcze oddana do użytkowania, ponieważ nadal jest w trakcie zabudowy. Na moment
    Transakcji jednak, Nieruchomość będzie już oddana do użytkowania. Wnioskodawcy
    planują przeprowadzić Transakcję poprzez zawarcie umowy ostatecznie przenoszącej
    własność Nieruchomości (umowy przyrzeczonej) do końca 2025 r.
    Z powyższego wynika, że sprzedaż Nieruchomości będzie odbywała się w okresie
    krótszym niż dwa lata od oddania do użytkowania budynków i budowli znajdujących się
    na działkach nr A., B. i C., a co za tym idzie w okolicznościach wyłączających możliwość
    skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Należy wobec powyższego rozważyć możliwości objęcia tej dostawy zwolnieniem
    wynikającym z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.
    Jak wskazali Państwo w opisie zdarzenia przyszłego Sprzedający nabył własność Gruntu na
    podstawie dwóch umów sprzedaży z dnia (...) kwietnia 2024 r., Repertorium A numer (...)
    (działka C.) i (...) stycznia 2025 r., Repertorium A numer (...) (działki A. i B.) od podmiotów
    będących osobami fizycznymi, w ramach transakcji podlegającej opodatkowaniu PCC
    według stawki 2%. Zbywca realizuje prace na terenie Nieruchomości i ponosi nakłady
    inwestycyjne związane z rozpoczęciem procesu budowlanego, w stosunku do których
    będzie przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego.
    Wobec powyższego w stosunku do obiektów będących przedmiotem sprzedaży
    przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego. Nie jest tym samym spełniony warunek zwolnienia, o którym
    mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a lit. a ustawy, a zatem nie można do opisanej we wniosku
    dostawy Nieruchomości zastosować zwolnienia o którym mowa w tym przepisie.
    Jednocześnie również dostawa gruntu (działek nr A., B. i C.) na którym postawione są
    budynki i budowle, nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia uregulowanego w art. 43 ust.
    1 pkt 10 i 10a ustawy.
    Dostawa nieruchomości, która nie podlega ww. zwolnieniom może korzystać ze
    zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Jak wynika z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego Nieruchomość nie była, nie jest,
    ani nie będzie wykorzystywana przez Zbywcę do działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Tym samym nie będzie spełniony jeden z warunków tego zwolnienia, które muszą być
    spełnione łącznie, zatem nie można zastosować zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1
    pkt 2 ustawy.
    Podsumowując powyższe należy wskazać, że opisana we wniosku dostawa Nieruchomości
    nie będzie korzystała ze zwolnień o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2, 9, 10 i 10a ustawy,
    wobec czego będzie opodatkowana właściwą stawką podatku VAT.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe (bowiem
    pomimo częściowo odmiennej argumentacji wywiedli Państwo prawidłowy skutek prawny
    co do braku zwolnienia dla planowanej dostawy Nieruchomości).
    Organ uznał Państwa stanowiska w odniesieniu do pytania nr 1 i 2 za prawidłowe – w
    takim wypadku oczekiwali Państwo również odpowiedzi na pytanie nr 3 – tj., w przypadku
    gdy sprzedaż Nieruchomości nie będzie wyłączona z opodatkowania VAT na podstawie

    art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT oraz sprzedaż Nieruchomości w ramach Transakcji zostanie
    przez Zbywcę opodatkowana w całości podatkiem VAT – to czy po dokonaniu planowanej
    Transakcji Kupującemu przysługiwać będzie prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu
    Transakcji.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje
    podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem
    podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Należy również podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że zarówno Sprzedający jak i
    Kupujący są zarejestrowani jako czynni podatnicy VAT w Polsce. Wskazali Państwo także,
    że po przeprowadzeniu transakcji, Nieruchomość będąca jej przedmiotem będzie
    wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Należy także zauważyć, że na Kupującego przeniesione zostaną ruchomości związane z
    funkcjonowaniem Nieruchomości. Dostawa tych ruchomości, po spełnieniu warunków
    określonych we wskazanym wyżej art. 43 ust. 1 pkt 2, mogłyby ewentualnie korzystać ze
    zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT z tego przepisu. W tym zakresie z wniosku
    wynika jednak, że Nieruchomość jest używana przez Sprzedającego wyłącznie na potrzeby
    działalności objętej podatkiem VAT i nie była, nie jest, ani nie będzie wykorzystywana do
    działalności zwolnionej od podatku VAT. Dodatkowo Zbywca zrealizował prace na terenie
    Nieruchomości i poniósł nakłady inwestycyjne związane z procesem budowlanym, w

    stosunku do których przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, z
    którego Zbywca skorzystał.
    Przedstawione okoliczności wskazują, że dostawa tych ruchomości, które jak wynika z
    wniosku - stanowią element składowy transakcji i są przekazywane razem z
    Nieruchomością, bowiem są związane z jej funkcjonowaniem, nie będzie mogła zostać
    zwolniona z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie omawianego art. 43 ust. 1 pkt 2,
    zatem będą one opodatkowane właściwą stawką podatku VAT. W tym zakresie nie będzie
    miał więc zastosowania warunek negatywny wskazany w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy.
    Ponadto, jak już wskazano Kupujący będzie wykorzystywał Nieruchomość wyłącznie do
    czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Przeniesione zostaną także licencje i sublicencje do oprogramowania dotyczącego
    Nieruchomości. Zdaniem organu, przeniesienie takich licencji stanowi świadczenie usługi,
    ponieważ ich istotą nie jest przeniesienie prawa własności rzeczy (towaru), lecz udzielenie
    uprawnienia do korzystania z określonego dobra niematerialnego – programu
    komputerowego. W praktyce oznacza to, że Nabywca uzyskuje jedynie prawo do używania
    oprogramowania w określonym zakresie i na określonych warunkach. Przepisy nie
    przewidują zwolnienia dla tych usług. Zatem dostawa tej usługi również będzie
    opodatkowana właściwą stawką podatku od towarów i usług.
    Przedmiotem przeniesienia będą również wymienione przez Wnioskodawcę przenoszone
    prawa i obowiązki Zbywcy związane z Nieruchomością. Należy uznać, że wskazane prawa i
    obowiązki pozostają w bezpośrednim związku z funkcjonowaniem Nieruchomości i nie są
    przedmiotem odrębnego świadczenia od dostawy Nieruchomości, co za tym idzie dzielą
    los podatkowy Nieruchomości.
    Jednocześnie, jak rozstrzygnięto w niniejszej interpretacji, dostawa Nieruchomości nie
    będzie stanowiła transakcji zbycia przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa i nie będzie podlegała wyłączeniu z opodatkowania na podstawie art. 6
    pkt 1 ustawy. Ponadto transakcja nie będzie mogła skorzystać z żadnego ze zwolnień
    określonych w art. 43 ust. 1 pkt 2, 10 czy też 10a, wobec czego będzie opodatkowana
    podatkiem VAT jako dostawa towarów niekorzystająca ze zwolnienia od tego podatku.
    Podsumowując cały przedmiot transakcji będzie opodatkowany właściwą stawką podatku
    od towarów i usług.
    W konsekwencji, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, Nabywca będzie uprawniony do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wykazanego na
    fakturze dokumentującej Transakcję.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług. W zakresie podatku
    od czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Niniejsza interpretacja
    indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia informacji co do zakresu i sposobu
    zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach zdarzenia przyszłego podanego
    przez Państwa. Z powyższych przepisów wynika, że organ rozpatrując wniosek o wydanie
    interpretacji nie podejmuje wyjaśnienia stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, tj. nie
    przeprowadza dowodów, lecz dokonuje oceny prawnej przedstawionych we wniosku
    okoliczności w kontekście zadanego pytania przyporządkowanego do danego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

    W tym miejscu organ interpretacyjny zastrzega jednak, że gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny
    stan faktyczny interpretacja nie wywoła skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
      dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111, ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli
      skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

X. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...).
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935
    ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.