Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.716.2024.3.MSO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-10
Teza: Interpretacja indywidualna w zakresie obowiązku odprowadzania podatku VAT z tytułu uzyskiwanego wynagrodzenia za realizację świadczeń z zakresu nieodpłatnej pomocy prawnej.
Słowa kluczowe: pomoc-pomoc prawna; świadczenie-nieodpłatne świadczenie usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Nieodpłatne świadczenie usług; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 grudnia 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 9 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy obowiązku odprowadzania podatku VAT z tytułu
    uzyskiwanego wynagrodzenia za realizację świadczeń z zakresu nieodpłatnej pomocy
    prawnej.
    Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 19 stycznia 2025 r. (data
    wpływu 19 stycznia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Od stycznia 2025 r. będzie Pani świadczyła nieodpłatną pomoc prawną w ramach dyżurów
    Nieodpłatnej Pomocy Prawnej, przy czym konkretnie będzie Pani związana z Urzędem (...)
    w ramach prowadzenia swojej własnej działalności gospodarczej – Kancelarii Radcy
    Prawnego (...).
    Jest Pani radcą prawnym, od (...) r. i wykonuje Pani zawód radcy prawnego. Z urzędem (...)
    będzie Pani rozliczała się co miesiąc na podstawie wystawionej przez Panią faktury.
    Zgodnie z Pani wiedzą, popartą doktryną i pozostałymi interpretacjami indywidualnymi,
    obecnie istnieje brak obowiązku odprowadzania podatku VAT z tytułu uzyskiwanego
    wynagrodzenia za realizację świadczeń z zakresu nieodpłatnej pomocy prawnej oraz
    nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego. Jest Pani wpisana na listę radców prawnych
    w Okręgowej Izbie Radców Prawnych w (...) pod numerem wpisu (...). Swoją działalność
    gospodarczą zamierza Pani założyć jeszcze w tym roku, obecnie działała Pani na
    podstawie umów zlecenie i umowy o pracę. Jako przyszły podmiot świadczący usługi w
    ramach Nieodpłatnej Pomocy Prawnej korzystać Pani Będzie ze wskazanego i
    wyposażonego pomieszczenia, sprzętu i materiałów, zaplecza technicznego oraz
    udostępnionego przez Ministerstwo Sprawiedliwości programu do dokumentowania
    świadczeń, na potrzeby realizacji świadczeń. Ponadto będzie Pani zobowiązana do
    korzystania ze wsparcia organizacyjnego i administracyjnego od przedstawicieli urzędu (...)
    oraz wnioskowania do urzędu (...) w sprawach związanych z organizacją wykonywania
    świadczeń i świadczoną przez przedstawicieli urzędu (...) obsługą administracyjną.
    Do Pani obowiązków będą należały:
    a) przestrzeganie ustawy oraz aktów wykonawczych wydanych na jej podstawie, a także
    stosowania otrzymywanych od X wewnętrznych procedur dotyczących realizacji
    świadczeń i ich dokumentowania;
    b) osobista obecność w wyznaczonym miejscu i godzinach wykonywania świadczeń,
    zgodnie z podpisanym harmonogramem lub uzgodnionym zastępstwem (chyba że
    samorząd lokalny zdecyduje o realizacji świadczeń w innym trybie);
    c) punktualne logowania się do programu MS, w momencie rozpoczęcia dyżuru i
    wylogowywania w momencie zakończenia dyżuru, a także obsługiwania klientów
    zgodnie z harmonogramem rejestracji lub – w przypadku pracy poza punktem lub
    zdalnej – podejmowania kontaktu z klientem w wyznaczonym terminie i formie;
    d) informowanie X o wystąpieniu problemów z logowaniem lub użytkowaniem programu
    (w tym spowodowanych przerwami w dostępie do internetu) w terminie do 15 minut od
    wystąpienia problemu, poprzez przesłanie informacji e-mailowej lub SMS-owej do
    koordynatora projektu;

    e) prowadzenie na bieżąco w programie MS dokumentacji każdego przypadku udzielenia
    świadczeń (w przypadku zaistnienia przeszkód technicznych – po ich ustąpieniu),
    zgodnie z wytycznymi zawartymi w ustawie oraz otrzymywanymi zaleceniami;
    f) prowadzenie kart czasu pracy wg wzoru otrzymanego od X (dotyczy wykonawców
    realizujących świadczenie w trybie stałym, z którymi podpisano harmonogramy oraz
    zastępców, z którymi zostało to uzgodnione mailowo);
    g) zweryfikowanie wszystkich dokonanych wpisów w programie MS i niezwłocznego
    usunięcia zakomunikowanych błędów w programie, a także wskazanych przez
    przedstawiciela X lub pracownika samorządu terytorialnego;
    h) do następnego dnia roboczego po ostatnim dniu dyżuru w każdym miesiącu –
    elektronicznego przekazania do Urzędu (...) miesięcznego zestawienia udzielonych
    świadczeń oraz karty czasu pracy.
    Zgodnie z zawartą umową, która ma zostać zawarta doradztwo prawne będzie Pani
    świadczyła w punkcie nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego, który jest wyposażony
    przez Urząd (...) w niezbędny sprzęt do jego działania i udzielania porad w tym zakresie, w
    tym oprogramowania niezbędnego do logowania się do ministerialnej strony
    potwierdzającej obecność na dyżurze, rejestrującej także rodzaj i ilość udzielonych porad.
    Klienci przyjmowani są wg kolejności zgłoszeń, a także bezpośrednio z tzw. ulicy, jeżeli nie
    ma nikogo w kolejce oczekujących po złożenia oświadczenia, o którym mowa wyżej.
    Świadcząc usługi będzie Pani składała oświadczenia woli w imieniu Urzędu (...), nie swoim.
    Ryzyko gospodarcze, ekonomiczne za czynności wykonywane przez Panią z tytułu
    wykonywanej umowy będzie ponosiło (...). Udzielając pomocy prawnej lub poradnictwa
    obywatelskiego nie będzie Pani ponosiła odpowiedzialności za świadczone usługi, gdyż w
    myśl ustawy o nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim
    oraz edukacji prawnej z dnia 5 sierpnia 2015 r. – obciąża ona (...), które dobierają sobie
    kadrę w sposób indywidualny i jednostronny.
    Obsługując osoby zainteresowane pomocą prawną/doradztwem obywatelskim tworzyć
    Pani będzie dla nich m.in. projekty pism, których nie będzie Pani podpisywała własnym
    imieniem i nazwiskiem. Wypełniając kartę pomocy „A” w części obejmującej punkt i dyżur
    wyraźnie jest wskazane, iż punkt jest prowadzony przez (...). Umowa stron nie zawiera
    postanowień dotyczących odpowiedzialności stron wobec osób trzecich. (...) nie
    zobowiązuje Pani do zawarcia umów ubezpieczenia od odpowiedzialności wobec osób
    trzecich, w związku z powyższym odpowiedzialność wobec osób trzecich ponosi (...), z
    którym zawrze Pani umowę.
    W ramach współpracy z (...) z umowy wynika, iż będzie Pani miała prawo do korzystania z
    infrastruktury w postaci – pomieszczeń, sprzętu i materiałów zaplecza technicznego.
    Powyższe jest zapewniane przez (...) oraz odpowiednie do miejsca świadczenia usług w
    ramach wykonywania umowy. Podkreślić w tym miejscu należy, iż wszelkie sprawy
    administracyjne (np. zamiany na dyżurach, zgłaszanie problemów z działaniem systemu
    obsługującego np. zapotrzebowanie na papier, długopisy, zszywki, toner do drukarki,
    koperty itp.) załatwiane są za pośrednictwem (...). Z umowy wynika wprost, iż
    zleceniobiorca, ma prawo „korzystać ze wskazanego i wyposażonego pomieszczenia,
    sprzętu i materiałów, zaplecza technicznego oraz udostępnionego przez Ministerstwo
    Sprawiedliwości programu do dokumentowania świadczeń (zwanego dalej programem
    MS), na potrzeby realizacji świadczeń oraz do korzystania ze wsparcia organizacyjnego i
    administracyjnego od przedstawicieli (...)”. Do (...) zwracać się Pani będzie we wszelkich
    problematycznych sprawach związanych ze świadczeniem nieodpłatnego poradnictwa
    prawnego. Być może we własnym zakresie będzie Pani używała jedynie laptopa, jednakże
    jest to jeszcze kwestia niepewna, bowiem (...) przekazało tablet do świadczenia dyżurów.
    W odpowiedzi na wezwanie, uzupełniła Pani opis zdarzenia przyszłego o następujące
    informacje:

    Wynagrodzenie, które Pani otrzyma za wykonywanie nieodpłatnej pomocy prawnej,
    będzie stanowić przychody, o których mowa w art. 13 pkt 8a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych – przychody z tytułu wykonywania usług na podstawie
    umowy zlecenia, uzyskiwane od osoby prawnej, jaką jest (...). Nie będą to natomiast
    przychody, o których mowa w art. 12 ust. 1-6 ustawy. Kancelaria Radcy (...) będzie jedynie
    pośredniczyć w wypłacie wynagrodzenia, które pochodzi w całości z dotacji na realizację
    zadania publicznego i zależy od uzyskania dotacji przez (...). Wykorzystywać będzie Pani w
    pełni infrastrukturę i organizację wewnętrzną – biuro, wyposażenie, sprzęt techniczny
    typu drukarka, komputer, telefon, internet zapewnione przez (...) (Urząd (...)), zgodnie z
    Rozporządzeniem MS z 21 grudnia 2018 r. Nie będzie Pani ponosiła żadnych wydatków
    związanych z realizacją ww. usług, ani nie musi Pani zapewnić żadnego sprzętu do ich
    realizacji we własnym zakresie. Za czynności wykonywane w ramach umowy nie będzie
    Pani ponosić ryzyka gospodarczego ani ekonomicznego. Oświadczenia woli wyrażać Pani
    będzie w imieniu i na rzecz (...), bowiem z tym podmiotem ma Pani umowę, chociaż usługi
    świadczyć będzie Pani osobiście, z racji na uprawnienia radcy prawnego. Umowa z
    Urzędem (...) przewiduje wobec Pani możliwość wyciągnięcia konsekwencji finansowych za
    nienależyte wykonanie umowy – spóźnienia w rozpoczęciu dyżurów, w dostarczaniu
    oświadczeń i list obecności, skracaniu dyżurów, niepoinformowanie o niemożliwości
    realizacji dyżuru. Jest to jednakże Pani odpowiedzialność przewidziana w umowie wobec
    Urzędu (...), a nie wobec osób trzecich.
    Przychody z tytułu wykonywania czynności są przychodami z tytułu działalności
    wykonywanej osobiście, o których mowa w art. 13 pkt 8a ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych. Z tytułu wykonania zleconych czynności, Zleceniobiorca jest związany
    ze Zlecającym wykonaniem tych czynności więzami tworzącymi stosunek prawny
    pomiędzy Zlecającym a wykonującym zlecenie, czynności, co do warunków wykonywania
    tych czynności wynagrodzenia i odpowiedzialności Zlecającego wykonanie tych czynności
    wobec osób trzecich stosunek prawny pomiędzy stronami jest zbliżony do stosunku pracy,
    bowiem Zleceniobiorca jest podporządkowany organizacyjnie Urzędowi (...), a zakres
    świadczonych usług jest określony ustawą o npp i umową.
    Zleceniobiorca musi stawić się do punktu określonego w umowie – wyznaczona
    miejscowość, ulica, godziny pracy, klienci zapisywani przez Starostwo, obowiązek
    logowania się w godzinach dyżuru teleinformatycznym.
    Zleceniobiorca nie ponosi ryzyka ekonomicznego za wykonywane usługi, bowiem, zgodnie
    z § 5 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 21 grudnia 2018 r. w lokalu
    świadczenia npp, npo i mediacji zapewnia się pomieszczenia, dostęp do instalacji
    elektrycznej, telekomunikacyjnej, do internetu, zapewnia się komputer z
    oprogramowaniem do edycji tekstów, z bazą aktów prawnych, orzecznictwa, dostęp do
    drukarki oraz wyposażenie zapewniające bezpieczne przechowywanie dokumentów. Nie
    zmienia tego zapis w umowie, że mają Państwo mieć laptopa, bo to wszystko jw. ma
    obowiązek zapewnić Gmina/(...).

## Pytanie

Czy wobec tak przedstawionego stanu faktycznego jako przyszły przedsiębiorca
    prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą, będę zobowiązana do
    odprowadzenia podatku VAT z otrzymanego comiesięcznie wynagrodzenia za świadczenie
    usług w ramach dyżurów Nieodpłatnej Pomocy Prawnej na zasadach określonych w
    ustawie z 5 sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnym poradnictwie
    obywatelskim oraz edukacji prawnej?
    Pani stanowisko w sprawie
    Stosownie do art. 3a ust. 1 ww. ustawy, nieodpłatne poradnictwo obywatelskie obejmuje
    działania dostosowane do indywidualnej sytuacji osoby uprawnionej, zmierzające do
    podniesienia świadomości tej osoby o przysługujących jej uprawnieniach lub
    spoczywających na niej obowiązkach oraz wsparcia w samodzielnym rozwiązywaniu

    problemu, w tym, w razie potrzeby, sporządzenie wspólnie z osobą uprawnioną planu
    działania i pomoc w jego realizacji. Nieodpłatne poradnictwo obywatelskie obejmuje w
    szczególności porady dla osób zadłużonych i porady z zakresu spraw mieszkaniowych
    oraz zabezpieczenia społecznego. Każdy przypadek udzielenia nieodpłatnej pomocy
    prawnej lub świadczenia nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego dokumentuje się w
    karcie nieodpłatnej pomocy prawnej lub nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego,
    zwanej dalej „kartą pomocy”, przez podanie w szczególności informacji dotyczących
    zgłoszonej sprawy i udzielonej pomocy, dziedziny prawa, której dotyczyła ta pomoc,
    kategorii sprawy, formy udzielonej pomocy, czasu poświęconego na jej udzielenie i liczby
    wizyt osoby uprawnionej w tej samej sprawie, ogólnych informacji o osobie uprawnionej
    dotyczących w szczególności wieku, płci, wykształcenia, dochodu, gospodarstwa
    domowego i miejsca zamieszkania oraz danych dotyczących punktu, osoby udzielającej
    pomocy i daty jej udzielenia. Karta pomocy zawiera część obejmującą opinię osoby
    uprawnionej o udzielonej pomocy. Wypełnienie przez osobę uprawnioną tej części karty
    pomocy, w tym podanie numeru telefonu w celu zasięgnięcia dalszej opinii, jest
    uzależnione od zgody osoby uprawnionej. W karcie pomocy nie podaje się danych
    osobowych osoby uprawnionej, które mogą bezsprzecznie identyfikować osobę. W świetle
    rodzaju czynności, warunków ich świadczenia i zasad przyznawania wynagrodzenia,
    dokonywane w ramach przyszłej umowy czynności nie stanowią wykonywania
    samodzielnej działalności gospodarczej, stąd podlegają wyłączeniu z opodatkowania
    podatkiem VAT, wobec faktu, że za przychody z działalności wykonywanej osobiście uważa
    się przychody z tytułu wykonywania usług na podstawie umowy zlecenia.
    W Pani ocenie, przychody które będzie Pani otrzymywała od: (...) z tytułu realizacji umowy
    o wykonywanie świadczeń polegającym na nieodpłatnej pomocy prawnej, która zleca,
    realizację świadczeń z zakresu pomocy prawnej, poradnictwa obywatelskiego na
    podstawie ustawy o nieodpłatnej pomocy prawnej nieodpłatnym poradnictwie
    obywatelskim oraz edukacji prawnej, na terenie, w lokalizacji oraz w zakresie czasowym
    określonych w umowie – mieszczą się w zakresie przychodów z działalności wykonywanej
    osobiście, o których mowa w art. 13 pkt 2-9 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych z dnia 26 lipca 1991 r., tj. będą to przychody wymienione w pkt 8 – przychody z
    tytułu wykonywania usług na podstawie umowy zlecenia uzyskiwane wyłącznie od osoby
    fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki
    organizacyjnej. W związku z wykonywaniem czynności w ramach powyższej umowy nie
    będzie Pani dysponowała niezależnością i samodzielnością pozwalającą na uznanie, iż
    działać Pani będzie jako profesjonalny podmiot gospodarczy.
    Wykonywanie czynności, o których mowa w ustawie z dnia 5 sierpnia 2015 r. o
    nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji
    prawnej, w szczególności nieodpłatne poradnictwo obywatelskie, nieodpłatna pomoc
    prawna nie mieści się w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Realizując ww. umowę nie będzie Pani miała możliwości swobodnego zorganizowania m.
    in. wyboru godzin, dni dyżuru, lokalu, infrastruktury, osób uprawnionych.
    Nie będzie Pani ponosiła także ryzyka gospodarczego i ekonomicznego, rozumianego jako
    możliwość wystąpienia takich zdarzeń, które mają w konsekwencji negatywny wpływ na
    wynik prowadzonej działalności gospodarczej lub niosą ze sobą niebezpieczeństwo
    poniesienia straty.
    Do wykonywania czynności wynikających z ww. umów wykorzystywać Pani będzie lokal i
    infrastrukturę zapewnioną przez (...). Kwestię zapewnienia infrastruktury reguluje § 5 ust.
    1 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie nieodpłatnej pomocy prawnej
    oraz nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego z dnia 21 grudnia 2018 r.
    Wykorzystywanie infrastruktury i organizacji wewnętrznej zlecających powoduje, że jako
    zleceniobiorca nie będzie Pani ponosiła ryzyka ekonomicznego. Nie ma Pani także wpływu
    na wysokość wynagrodzenia ani wysokość stawki za dyżur, która została narzucona przez
    (...) oraz przepisy ustawowe.

    Umowa, którą ma Pani podpisać przewiduje stałe, zryczałtowane wynagrodzenie,
    niezależnie od liczby osób uprawnionych, które zgłoszą się na dyżur oraz efektu
    świadczonych usług. Zasady przyznawania wynagrodzenia zostały opisane powyżej. Od
    osób uprawnionych nie pobiera się żadnego wynagrodzenia za pomoc, której są
    beneficjentami. Jako osoba świadcząca pomoc nie może Pani pobierać jakichkolwiek
    środków pieniężnych od osób obsługiwanych. W rezultacie, skoro umowy przewidują stałe
    wynagrodzenie nie można mówić o ponoszeniu ryzyka ekonomicznego.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: przeniesienie praw do wartości
    niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
    zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności
    lub sytuacji; świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
    działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres. Przez świadczenie należy rozumieć
    każde zachowanie, na które składać się może zarówno, jak i zaniechanie, powstrzymanie
    się od działania. Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie,
    że ustawa o podatku od towarów i usług zalicza do grona usług każde świadczenie, które
    nie jest dostawą w myśl art. 7 tej ustawy. Należy jednak zaznaczyć, że usługą będzie tylko
    takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca
    świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. W związku z powyższym
    czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach
    umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za
    bezpośredniego beneficjenta tej czynności, przy czym związek pomiędzy otrzymywaną
    płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter
    bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za
    to świadczenie.
    W Pani ocenie wynagrodzenie, które będzie Pani otrzymywała od (...) za wykonane
    czynności stanowi przychód, o którym mowa w art. 13 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Przemawia za tym fakt, że w związku z wykonywaniem
    czynności w ramach umowy nie dysponuje Pani niezależnością i samodzielnością
    pozwalającą na uznanie, iż działam jako profesjonalny podmiot gospodarczy.
    Ponadto świadcząc usługi w ramach wskazanej umowy nie ponosi Pani ryzyka
    gospodarczego i ekonomicznego związanego z prowadzoną działalnością. Świadczenie
    nieodpłatnej pomocy prawnej oraz nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego na
    podstawie zawartych umów, nie mieści się w definicji działalności gospodarczej określonej
    w ustawie o podatku od towarów i usług, a tym samym nie powinnam być z tego tytułu
    podatnikiem zobowiązanym do rozliczania podatku VAT. W związku z powyższym
    wynagrodzenie z tytułu wykonywania umowy o wykonywanie świadczeń, nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem nie powstanie obowiązek zapłaty
    podatku od towarów i usług od wynagrodzenia otrzymanego na podstawie ww. umowy.
    Podobne stanowisko zwarte jest również w interpretacjach 0114-KDIP4-2.4012.88.2023.2.
    WH – interpretacja indywidualna z 26 kwietnia 2023 r., 0111-KDIB3-1.4012.111.2023.2.IO –
    interpretacja indywidualna z 20 kwietnia 2023 r., 0114-KDIP4-2.4012.401.2023.1.MC –
    interpretacja indywidualna z 10 sierpnia 2023 r., z których wynika, że tak nieodpłatna
    pomoc prawna, jak i nieodpłatne poradnictwo obywatelskie winno być wyłączone z
    opodatkowania VAT w zakresie prowadzonej przez siebie działalności.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.
    Dz. U. z 2024 poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt
    1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki
    organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w
    rozumieniu art. 7 (...).
    Pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres. Przez świadczenie należy rozumieć
    każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie
    czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie, powstrzymanie się od działania
    (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy
    mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest
    dostawą w myśl art. 7 ustawy. Należy jednak zaznaczyć, że usługą będzie tylko takie
    świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia
    odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności, przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    Należy wskazać, że aby dana czynność stanowiąca świadczenie usług w rozumieniu art. 8
    ust. 1 ustawy, była opodatkowana podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana
    przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i
    usług.
    W oparciu o art. 15 ust. 1 ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Według art. 15 ust. 3 ustawy za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o
    której mowa w ust. 1, nie uznaje się czynności:
    1. z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26 lipca
    1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych;
    2. (uchylony)
    3. z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca
    1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania tych
    czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi
    więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i
    wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności,

    wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób
    trzecich.
    Na mocy art. 13 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163) za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się:
    1. (uchylony)
    2. przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej, naukowej,
    trenerskiej, oświatowej i publicystycznej, w tym z tytułu udziału w konkursach z dziedziny
    nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, przychody z tytułu udziału w badaniach i
    eksperymentach prowadzonych przez podmioty tworzące system szkolnictwa wyższego i
    nauki, jak również przychody z uprawiania sportu, stypendia sportowe przyznawane na
    podstawie odrębnych przepisów oraz przychody sędziów z tytułu prowadzenia zawodów
    sportowych;
    3. przychody z działalności duchownych, osiągane z innego tytułu niż umowa o pracę;
    4. przychody z działalności polskich arbitrów uczestniczących w procesach arbitrażowych z
    partnerami zagranicznymi;
    5. przychody otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem
    obowiązków społecznych lub obywatelskich, bez względu na sposób powoływania tych
    osób, nie wyłączając odszkodowania za utracony zarobek, z wyjątkiem przychodów, o
    których mowa w pkt 7;
    6. przychody osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo
    samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił wykonanie
    określonych czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w postępowaniu sądowym,
    dochodzeniowym i administracyjnym oraz płatników, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 2 pkt 10,
    i inkasentów należności publicznoprawnych, a także przychody z tytułu udziału w
    komisjach powoływanych przez organy władzy lub administracji państwowej albo
    samorządowej, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 9;
    7. przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania,
    należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących
    osób prawnych;
    7a. przychody otrzymywane przez członków Rady Mediów Narodowych;
    8. przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o
    dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
      a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki
        organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
      b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub
        działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora – jeżeli podatnik wykonuje
        te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,
      c) przedsiębiorstwa w spadku
    - z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach
    prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o
    których mowa w pkt 9;
    9. przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów
    menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju
    umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności
    gospodarczej
    - z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7.

    Z cytowanego przepisu art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy wynika, że dla uznania, że określone
    czynności wykonywane przez osobę fizyczną nie stanowią samodzielnie wykonywanej
    działalności gospodarczej i tym samym pozostają poza regulacjami ustawy, istotne jest
    łączne spełnienie wszystkich elementów wymienionych w tym przepisie, tj. związanie
    zleceniobiorcy ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi
    stosunek prawny pomiędzy zlecającym a wykonującym zlecane czynności co do warunków:
    - wykonywania tych czynności,
    - wynagrodzenia oraz
    - odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
    Zatem, użycie słowa „samodzielnie” w kontekście art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy, wyklucza
    opodatkowanie pracowników i innych osób, o ile są one związane z pracodawcą przez
    umowę o pracę lub inny stosunek prawny tworzący więzi (stosunek podporządkowania)
    między pracodawcą a pracownikiem co do (w zakresie) warunków pracy, wynagrodzenia i
    odpowiedzialności pracodawcy.
    Oznacza to, że przychody z tytułu wykonywanych czynności nie tylko powinny być
    wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lecz
    także spełnione muszą zostać pozostałe kryteria przedmiotowe określające m.in., czy
    działanie usługodawcy odbywa się na warunkach ryzyka gospodarczego, a tym samym kto
    ponosi odpowiedzialność za wykonane usługi. Nie stanowią bowiem samodzielnej
    działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i
    usług, tylko i wyłącznie te czynności, gdy pomiędzy zlecającym ich wykonanie i
    wykonującym zlecone czynności istnieją więzy tworzące stosunek prawny w zakresie
    warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego
    wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
    Odnośnie dwóch pierwszych warunków stwierdzić należy, że każdy w zasadzie stosunek
    prawny o charakterze odpłatnym, istniejący pomiędzy podmiotem zlecającym wykonanie
    danej czynności a podmiotem, który daną czynność wykonuje, jest w jakimś sensie
    określony co do warunków wykonywania danych czynności oraz wynagrodzenia.
    Nie będzie więc podatnikiem w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług osoba,
    która w ramach podpisanej umowy, tworzyć będzie ze zlecającym więzi analogiczne ze
    stosunkiem pracy, nie ponosząc tym samym ryzyka ekonomicznego w związku z
    wykonywanymi czynnościami. Tylko spełnienie wymogów wyłączających samodzielność
    działania poprzez zawarcie więzi prawnej między zleceniodawcą a zleceniobiorcą co do
    warunków wykonywania zleconych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności
    zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich, pozwala wyłączyć
    wykonywane czynności z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    Mając na uwadze fakt, że w zasadzie każdy stosunek prawny o charakterze odpłatnym,
    istniejący pomiędzy podmiotem zlecającym wykonanie danej czynności a podmiotem,
    który daną czynność wykonuje, określa wynagrodzenie oraz przynajmniej podstawowe
    warunki wykonywania czynności, należy uznać, że „odpowiedzialność zlecającego wobec
    osób trzecich” jest kryterium kluczowym dla oceny charakteru prawnopodatkowego
    danego podmiotu. Jest to czynnik odróżniający na gruncie ustawy o podatku VAT
    prowadzenie działalności gospodarczej (przesłanki warunkującej status podatnika
    podatku VAT) od innego rodzaju aktywności zawodowej niepowodującej powstania
    podmiotowości prawnopodatkowej na gruncie ustawy.
    Znacząca jest w tym przypadku analiza istoty odpowiedzialności wynikającej z charakteru
    stosunku prawnego łączącego Panią oraz Urząd (...).
    Pojęcie działalności gospodarczej zdefiniowane zostało również w drugim akapicie art. 9
    ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 11.12.2006 Nr 347, str. 1, ze zm.), zwanej

    dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady. Na podstawie tego artykułu „podatnikiem” jest każda
    osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność
    gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.
    „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych
    zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności
    wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w
    celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Przepis ten stwierdza, że wykorzystywanie własności dóbr materialnych lub
    niematerialnych do celów zarobkowych w sposób ciągły, należy w szczególności uznać za
    działalność gospodarczą.
    W akapicie pierwszym, art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady określa osobę, która
    może stać się podatnikiem, jako każdą osobę, która niezależnie prowadzi w dowolnym
    miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
    działalności.
    Przepis art. 10 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wyjaśnia znaczenie terminu „samodzielnie”
    użytego w art. 9. Jak stanowi ww. art. 10 Dyrektywy 2006/112/WE: warunek, o którym
    mowa w art. 9 ust. 1, przewidujący, że działalność gospodarcza jest prowadzona
    samodzielnie wyklucza opodatkowanie VAT pracowników i innych osób, o ile są one
    związane z pracodawcą umową o pracę lub jakimikolwiek innymi więzami prawnymi
    tworzącymi stosunek prawny między pracodawcą a pracownikiem w zakresie warunków
    pracy, wynagrodzenia i odpowiedzialności pracodawcy.
    W celu określenia granic pojęcia „działalności gospodarczej” i „podatnika” należy
    przypomnieć art. 9 ust. 2 i art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady.
    Przepis art. 9 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady stwierdza, że poza osobami, o których
    mowa w ust. 1, za podatnika uznawana jest każda osoba, która okazjonalnie dokonuje
    dostawy nowego środka transportu wysyłanego lub transportowanego do nabywcy przez
    sprzedawcę, przez nabywcę albo na rzecz sprzedawcy lub nabywcy, do miejsca
    przeznaczenia znajdującego się poza terytorium państwa członkowskiego, ale na
    terytorium Wspólnoty.
    Przy czym, zgodnie z art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady państwa członkowskie
    mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z
    działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi (...).
    Dyrektywa 2006/112/WE Rady wskazuje na bardzo szeroki zakres działalności
    gospodarczej, obejmujący wszystkie etapy produkcji, dystrybucji i dostarczania towarów i
    usług.
    To, że działalność gospodarcza, która ma być traktowana jako taka, nie jest działalnością
    wykonywaną okazjonalnie, nie oznacza, że działalność ta, aby mieścić się w zakresie
    podatku VAT, musi osiągnąć pewną liczbę operacji lub osiągnąć określony poziom
    dochodu. Decydującym elementem jest wola lub zamiar osoby dokonującej czynności, aby
    brać udział w produkcji, dystrybucji lub dostarczaniu dóbr lub usług. Elementem
    definiującym działalność gospodarczą na gruncie przepisów Dyrektywy 2006/112/WE Rady
    jest to, że osoba, w celu wykonywania swoich działań, wykorzystuje zasoby ludzkie lub
    rzeczowe w taki sam sposób, jak są one wykorzystywane przez producenta, handlowca
    lub osoby świadczące usługi. Działalność gospodarcza w rozumieniu Dyrektywy 2006/112
    /WE Rady będzie miała miejsce, gdy zaistnieje zamiar wykorzystania i zorganizowania
    środków w celu wzięcia udziału w produkcji, dystrybucji towarów lub świadczeniu usług.
    Przedmiotowe zagadnienie było również przedmiotem rozważań Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej (orzeczenia w sprawie C-202/90 Ayuntamiento de Sevilla
    przeciwko Recaudadores de Tributos de las Zonas Primera y Segunda, C-235/85 Komisja
    Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Niderlandów). TSUE w ww. orzeczeniach

    wskazał, że za samodzielną nie będzie mogła być uznana działalność gospodarcza, która
    wykonywana jest przy wykorzystaniu infrastruktury i organizacji wewnętrznej podmiotu,
    na rzecz którego jest prowadzona, nie powoduje żadnego ryzyka ekonomicznego po
    stronie usługodawcy, a nadto nie powoduje odpowiedzialności usługodawcy wobec osób
    trzecich za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością.
    Ponadto, zgodnie z opinią RG M.G. Tesauro z 4 czerwca 1991 r. do sprawy C-202/90, co się
    tyczy warunków pracy należy przeanalizować czy pracownik jest niejako zintegrowany z
    organizacją pracodawcy (...) czy i w jakim zakresie może swobodnie zorganizować swoją
    działalność. Jest oczywistym, że możliwość swobodnego zorganizowania (wybór
    współpracowników, struktury niezbędne do wykonywania zadań, godziny pracy), jak też
    brak zintegrowania w przedsiębiorstwie czy w administracji stanowią elementy typowe dla
    działalności wykonywanej w sposób samodzielny. Jednakże poddanie się niektórym
    dyrektywom jak też pewnej kontroli czy władzy dyscyplinarnej pracodawcy, które
    odnajdujemy również w stosunku pracy nie wykluczają charakteru samodzielnego
    działalności. Co się tyczy warunków wynagrodzenia, okoliczność, że wynagrodzenie (także
    to określone ustawą) jest proporcjonalne do usług i charakter przypadkowy, który z tego
    wynika stanowią jasne wskaźniki istnienia stosunku samodzielnej pracy. Nie ma
    wątpliwości, że ryzyko w ramach stosunku pracy podporządkowanej spoczywa tylko na
    pracodawcy. W zakresie odpowiedzialności wskazano, że należy badać czy pracownik jest
    odpowiedzialny wobec osób trzecich za czynności i działania, które można mu przypisać
    (pkt 6).
    Zauważyć też należy, że sformułowanie w powołanym art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy
    odnoszące się do odpowiedzialności, należy rozumieć jako odpowiedzialność
    zleceniodawcy, w stosunku do osób trzecich, za czynności realizowane przez
    zleceniobiorcę w ramach wykonywania zlecenia. Tylko w takim przypadku ryzyko
    wykonania czynności zleconych przechodzi z faktycznego wykonawcy na osobę zlecającą
    ich wykonanie, co wyklucza samodzielny charakter działalności zleceniobiorcy. Tak
    bowiem rozumiana odpowiedzialność za wykonanie czynności wskazuje, kto ponosi
    ryzyko prowadzonej działalności, a tym samym wskazuje na wyłączenie ze sfery
    samodzielności (i z grona podatników podatku od towarów i usług) tego podmiotu, który
    nie odpowiada za efekt wykonywanej pracy wobec osób trzecich.
    O wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług można zatem mówić w
    przypadku, gdy zleceniobiorcę będą łączyć ze zleceniodawcą więzi analogiczne jak w
    przypadku stosunku pracy, jako że nie będzie on ponosił ryzyka ekonomicznego w
    związku z wykonywaniem czynności, będących przedmiotem wskazanych umów, a
    odpowiedzialność za te czynności w stosunku do osób trzecich będzie bezwzględnie
    ponosił zlecający. Oznacza to, że z treści zawartych umów wynikać powinno zobowiązanie,
    które w swej istocie kładzie na zlecającego odpowiedzialność, zamiast na zleceniobiorcę,
    podobnie jak ma to miejsce w przypadku stosunku pracy.
    Powyższe oznacza, że jeżeli analiza umowy cywilnoprawnej (stosunku prawnego)
    pomiędzy zleceniobiorcą – Panią, a zleceniodawcą – Urzędem (...) wykaże, że spełnione są
    wszystkie trzy warunki, to nie można uznać Pani za podatnika VAT. Jednocześnie brak
    spełnienia któregokolwiek warunku oznacza, że zleceniobiorca występuje w charakterze
    podatnika VAT.
    Warunek pierwszy – warunki wykonywania czynności: należy uznać, że co do zasady w
    istotę typowej umowy zlecenia, której przedmiotem jest poradnictwo obywatelskie oraz
    pomoc prawna świadczone przez osobę fizyczną, wpisane jest wykorzystywanie
    infrastruktury i organizacji wewnętrznej zlecającego – w niniejszej sprawie (...).
    W tym kontekście należy zauważyć, że wykorzystywanie infrastruktury i organizacji
    wewnętrznej zlecającego powoduje, że zleceniobiorca nie ponosi również w tym zakresie
    ryzyka ekonomicznego (co ma ścisły związek z tym jak kształtuje się wynagrodzenie –
    warunek drugi).

    Warunek drugi – wynagrodzenie: zakładając, że umowa przewiduje, że zleceniobiorca
    korzysta z infrastruktury i organizacji wewnętrznej zlecającego (spełniony warunek
    pierwszy), ustalenie, że warunek drugi jest spełniony w praktyce sprowadza się do
    weryfikacji czy umowa przewiduje stałe wynagrodzenie. Jeżeli umowa przewiduje stałe
    wynagrodzenie, to nie można mówić o ponoszeniu ryzyka ekonomicznego przez
    zleceniobiorcę.
    Warunek trzeci – odpowiedzialność zlecającego wobec osób trzecich: warunek będzie
    spełniony, jeżeli zgodnie z umową odpowiedzialność jest po stronie zlecającego, a nie po
    stronie faktycznego wykonawcy – zleceniobiorcy, co wyklucza samodzielny charakter jego
    działalności. Warunek będzie także spełniony, gdy dana umowa nie przewiduje (nie
    wprowadza) takiej odpowiedzialności.
    Z opisu sprawy wynika, że zamierza Pani świadczyć nieodpłatną pomoc prawną w ramach
    dyżurów Nieodpłatnej Pomocy Prawnej, na podstawie umowy zawartej z Urzędem (...).
    Ryzyko gospodarcze, ekonomiczne za czynności wykonywane przez Panią z tytułu
    wykonywanej umowy będzie ponosiło (...), zatem udzielając pomocy prawnej lub
    poradnictwa obywatelskiego nie będzie Pani ponosiła odpowiedzialności za świadczone
    usługi, w myśl ustawy o nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnym poradnictwie
    obywatelskim oraz edukacji prawnej z dnia 5 sierpnia 2015 r. Wynagrodzenie, które będzie
    Pani otrzymywała za wykonywanie nieodpłatnej pomocy prawnej, będzie stanowić
    przychody, o których mowa w art. 13 pkt 8a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Nie będą to natomiast przychody, o których mowa w art. 12 ust. 1-6 ustawy.
    Wykorzystywać będzie Pani w pełni infrastrukturę i organizację wewnętrzną – biuro,
    wyposażenie, sprzęt techniczny typu drukarka, komputer, telefon, internet zapewnione
    przez (...).
    Analiza okoliczności sprawy i powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że świadczenie
    przez Panią usług z zakresu nieodpłatnej pomocy prawnej na podstawie umowy o
    świadczenie nieodpłatnej pomocy prawnej zawartej z Urzędem (...), nie mieści się w
    definicji działalności gospodarczej określonej w ustawie o podatku od towarów i usług.
    Realizując czynności na podstawie ww. umowy nie ponosi Pani odpowiedzialności wobec
    osób trzecich za wykonywane czynności oraz nie ponosi ryzyka gospodarczego i
    ekonomicznego związanego z wykonywanymi ww. czynnościami.
    Powyższe wskazuje, że zawarcie opisanej umowy o świadczenie nieodpłatnej pomocy
    prawnej z Urzędem (...)powoduje powstanie stosunku prawnego posiadającego cechy
    zbliżone do stosunku pracy, w ramach którego Pani jako Zleceniobiorca związany jest ze
    Zleceniodawcą więzami prawnymi co do warunków wykonywania czynności,
    wynagrodzenia, a także odpowiedzialności Zleceniodawcy wobec osób trzecich. Jak
    bowiem wskazano wyżej, warunek ten będzie także spełniony, gdy dana umowa nie
    przewiduje (nie wprowadza) takiej odpowiedzialności.
    Wobec powyższego, przy spełnieniu wszystkich warunków określonych w art. 15 ust. 3 pkt
    3 ustawy, wykonywane przez Panią czynności, tj. usługi z zakresu nieodpłatnej pomocy
    prawnej na podstawie umowy o świadczenie nieodpłatnej pomocy prawnej zawartej z
    Urzędem (...), nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Tym
    samym, w analizowanej sprawie nie powstanie obowiązek zapłaty podatku od towarów i
    usług od świadczonych na podstawie umowy zawartej z Urzędem (...) usług z zakresu
    nieodpłatnej pomocy prawnej.
    Mając na uwadze opis sprawy oraz obowiązujące przepisy należy stwierdzić, że z tytułu
    świadczenia usług z zakresu nieodpłatnej pomocy prawnej na zasadach określonych w
    ustawie z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy prawnej i nieodpłatnym
    poradnictwie obywatelskim, nie będzie Pani zobowiązana do odprowadzenia podatku od
    towarów i usług.
    Tym samym, Pani stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie
    sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n Ordynacji
    podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące
    przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są
    przedmiotem decyzji wydanej:
      1. z zastosowaniem art. 119a;
      2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli
    korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem
    zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub
    objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.