Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.585.2024.2.KC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-04
Teza: Możliwość skorzystania z ulgi na powrót.
Słowa kluczowe: ulga; zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku dochodowego.-Ulga na powrót.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 152

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy możliwości skorzystania z ulgi na powrót. Uzupełnił go Pan pismami z 27 grudnia
    2024 r. (wpływ) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

17 marca 2022 r. przeniósł się Pan z zamiarem stałego pobytu do Polski.
    Jest Pan obywatelem Ukrainy. Bezpośrednio przed przeprowadzką do Polski był Pan
    rezydentem Federacji Rosyjskiej.

    Od 2013 r. miał Pan ważną Kartę Polaka. Przed przeprowadzką nigdy nie był Pan
    rezydentem podatkowym w Rzeczypospolitej Polskiej. Obecnie (od stycznia 2023 r.) ma
    Pan kartę stałego pobytu. W momencie zmiany miejsca zamieszkania miał Pan ważną
    Kartę Polaka.
    Jest Pan zatrudniony na podstawie umowy o pracę. Obecnie przed Wojewodą A trwa
    postępowania w sprawie uznania Pana za obywatela polskiego w trybie art. 30 ustawy o
    obywatelstwie polskim.
    Jest Pan zameldowany w Polsce, od grudnia 2023 r. – meldunek stały.
    Od momentu przeprowadzki pracuje Pan na terenie Polski i tu się rozlicza.
    Począwszy od roku podatkowego 2023 chciałby Pan skorzystać z tzw. ulgi na powrót.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    Od momentu zmiany miejsca zamieszkania (17 marca 2022 r.) na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    W latach 2019-2021 oraz w okresie od stycznia do 16 marca 2022 r. Pana miejsce
    zamieszkania dla celów podatkowych było w Federacji Rosyjskiej.
    W roku podatkowym 2019, 2020, 2021 oraz do dnia poprzedzającego dzień, w którym
    zmienił Pan miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską nie przebywał Pan na terenie
    Rzeczpospolitej dłużej niż 183 dni. W tym okresie nie był Pan rezydentem podatkowym w
    Polsce ani innym kraju Unii Europejskiej.
    17 marca 2022 r. przeniósł Pan do Polski swoje centrum interesów życiowych.
    W latach 2019, 2020, 2021 oraz w okresie od stycznia do 16 marca 2022 r. mieszkał Pan i
    pracował na terenie Federacji Rosyjskiej. Natomiast co do związków z Rzecząpospolitą
    Polską to w tym okresie nie przebywał Pan w Polsce ani nie miał tu rodziny. Jest Pan
    kawalerem.
    W latach 2019, 2020, 2021 oraz w okresie od stycznia do 16 marca 2022 r. pracował Pan
    na terenie Federacji Rosyjskiej, miał Pan tam centrum interesów życiowych (znajomi,
    wynajmowane mieszkanie, praca, konto bankowe, samochód służbowy). Z kolei z
    Rzecząpospolitą Polską nie posiadał Pan żadnych powiązań majątkowych.
    W latach 2019, 2020, 2021 oraz w okresie od stycznia do 16 marca 2022 r. poza polską
    narodowością nie miał Pan innych związków z Polską. Pana centrum interesów życiowych
    było w Federacji Rosyjskiej.
    W latach 2019, 2020, 2021 oraz w okresie od stycznia do 16 marca 2022 r. Pana miejsce
    zamieszkania było na terenie Federacji Rosyjskiej. We wskazanym okresie nie przebywał
    Pan, w ogóle w Polsce. Na terenie Federacji Rosyjskiej mieszkał Pan od końca 2013 r.
    W latach 2019, 2020, 2021 oraz w okresie od stycznia do 16 marca 2022 r. zazwyczaj
    przebywał Pan na terenie Federacji Rosyjskiej.
    Nie miał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Polski w okresie trzech lat
    kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio 2022 r. (tj. w latach 2019-2021) oraz od
    początku 2022 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeprowadził się Pan do
    Polski.
    W okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w
    którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz
    przez okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce
    zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miał Pan wyłącznie miejsce
    zamieszkania na terytorium Federacji Rosyjskiej.

    Nie posiada Pan certyfikatu podatkowego wydanego przez organ rosyjskiej administracji
    podatkowej. W obecnej sytuacji politycznej z uwagi na to, że jest Pan obywatelem Ukrainy
    nie otrzyma takiego dokumentu.
    Posiada Pan historię zatrudnienia, zaświadczenie od ostatniego pracodawcy, u którego we
    wskazanym okresie Pan pracował. Z podatku dochodowego pracownika rozlicza
    pracodawca, a więc nie ma Pan zeznań podatkowych. Potwierdzają one zatrudnienie od
    końca 2013 r.
    Od 1 stycznia 2023 r. uzyskiwał Pan uzyskiwał na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    przychody ze stosunku pracy.
    Nigdy korzystał Pan uprzednio, w całości lub w części, ze zwolnienia, o którym mowa w
    art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (ulgi na powrót).
    Pytania
    1. Czy ma Pan prawo do skorzystania z ulgi podatkowej określonej w art. 21 ust. 1 pkt
      152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – tzw. ulga na powrót?
    2. Jeśli ma Pan prawo do powyższej ulgi, to czy może skorzystać z niej począwszy od
      dochodów uzyskanych od 1 stycznia 2023 r. (sporządzenie korekty zeznania)?
    3. Czy do dochodów uzyskiwanych od stycznia 2025 r. ma Pan prawo złożyć płatnikowi
      stosowne oświadczenie o niepobieraniu zaliczek na podatek dochodowy stosownie do
      kwoty zwolnienia podatkowego, tj. 85 528 zł ?
    4. Czy dla celów dowodowych musi Pan posiadać certyfikat podatkowy, czy wystarczy
      inny dowód, jeśli tak to jaki?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, zgodnie z literalnym brzmieniem art. 21 ust. pkt 152 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych ze zwolnienia podatkowego może skorzystać podatnik,
    który przeniósł swoje miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W
    marcu 2022 r. przeniósł Pan swoje miejsce zamieszkania do Polski, a więc spełnia tę
    przesłankę.
    W art. 21 ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano dalsze
    przesłanki, które musi spełnić podatnik aby skorzystać z przedmiotowej ulgi, tj. m.in. :
    1) w wyniku przeniesienia podlegać nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu – Pan
      od marca 2022 r. spełnia oba warunki wskazane w art. 3 ust. 1a ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych;
    2) nie mieć w określonym okresie miejsca zamieszkania w Polsce – Pan nigdy nie
      mieszkał w Polsce i nie był polskim rezydentem podatkowym;
    3) posiadać Kartę Polaka – Pan od 2013 r. posiadał ważną Kartę Polaka, w momencie
      zmiany miejsca zamieszkania (i rezydencji podatkowej) była ona ważna. Dopiero w
      styczniu 2023 r. z uwagi na otrzymanie karty stałego pobytu posiadana przez Pana
      Karta Polaka z mocy prawa utraciła ważność – art. 20 ust. 1a ustawy o Karcie Polaka.
      Uzyskanie stałego pobytu jest logiczną konsekwencją przeniesienia miejsca
      zamieszkania na terytorium Polski z zamiarem stałego osiedlenia się (wymóg
      wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 1 ww. ustawy);
    4) posiadanie certyfikatu lub innego dowodu – Pan od marca 2022 r. leganie przebywa i
      pracuje w Polsce. Rozlicza się z uzyskiwanych dochodów przed polskim fiskusem.
      Posiada Pan meldunek w Polsce oraz w 2023 r. zakupił mieszkanie. Posiada Pan
      dowód na przekroczenie granicy, dokumenty związane z legalnością pobytu oraz
      pracy, a także umowę zawartą w formie aktu notarialnego zakupu mieszkania;

    5) nie korzystanie uprzednio z ulgi.
    Użycie w powyższym przepisie alternatywnego spójnika „lub” określa alternatywę o
    charakterze łącznym i oznacza to, że może być tylko spełniona część przesłanek, in
    concreto wystarczy aby podatnik wykazał zaistnienie tylko powyżej wymienionych
    przesłanek.
    Pana zdaniem, spełnia on wszystkie przesłanki do skorzystania z ulgi na powrót. Ma Pan
    prawo skorygować zeznanie za 2023 r. Może Pan złożyć płatnikowi składek (pracodawcy)
    oświadczenie o spełnianiu powyższych warunków. Posiadane przez Pana dokumenty są
    wystarczające do skorzystania z ulgi (tj. umowy o pracę, dokumenty związane z zakupem
    mieszkania, informacja o stałym zameldowaniu od grudnia 2023 r., informacja o
    przekroczeniu granicy).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.), wolne od podatku dochodowego
    są:
      Przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty
      85 528 zł, osiągnięte:
        a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego
        stosunku pracy,
        b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
        c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady
        opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o
        zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
        ewidencjonowanych,
        d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o
        świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
        macierzyństwa
        - w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku
        roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku
        roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:
      Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie
      ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu
      zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych
      od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji
      podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
        1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
        2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
        okresie obejmującym:

          a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił
            miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
          b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na
            terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w
            którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
            Polskiej, oraz
        3) podatnik:
          a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż
            Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub
            państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo
            Konfederacji Szwajcarskiej lub
          b) miał miejsce zamieszkania:
          - nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie
            członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego
            Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice
            Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach
            Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie
            Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
          - na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat
            kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
        4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce
        zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa
        do tego zwolnienia, oraz
        5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku
        podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:
      Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie
      może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
    Ponadto z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz
    niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma
      zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
    Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów
    osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez
    podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po
    dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu.
    W celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe
    warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.
    Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne m.in. aby
    przeniesienie miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca
    zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata
    kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania

    na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na
    terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały
    uregulowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa
      się osobę fizyczną, która:
        1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych
        lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
        2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Zgodnie z art. 3 ust. 2a ww. ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W myśl natomiast art. 4a ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    W opisie zdarzenia wskazał Pan, że 17 marca 2022 r. przeniósł się Pan z zamiarem stałego
    pobytu do Polski. Od momentu zmiany miejsca zamieszkania (17 marca 2022 r.) na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu. Oznacza to, że warunek, o którym mowa w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych został przez Pana spełniony.
    Ponadto wyjaśnił Pan, że w latach 2019-2021 oraz w okresie od stycznia do 16 marca 2022
    r. Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych było w Federacji Rosyjskiej. We
    wskazanym okresie nie przebywał Pan w ogóle w Polsce i miał Pan wyłącznie miejsce
    zamieszkania na terytorium Federacji Rosyjskiej. W tym okresie nie był Pan rezydentem
    podatkowym w Polsce ani innym kraju Unii Europejskiej.
    Zatem uznać należy, że spełnia Pan wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a i b
    ustawy.
    Wyjaśnił Pan również, że od 2013 r. miał Pan ważną Kartę Polaka – w momencie zmiany
    miejsca zamieszkania miał Pan ważną Kartę Polaka. Obecnie (od stycznia 2023 r.) ma Pan
    kartę stałego pobytu.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1-3 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o Karcie Polaka (t. j. Dz.U. z 2023
    r. poz. 192):
        1. Karta Polaka może być przyznana osobie, która deklaruje przynależność do
        Narodu Polskiego i spełni łącznie następujące warunki:
          1) wykaże swój związek z polskością przez przynajmniej podstawową
            znajomość języka polskiego, który uważa za język ojczysty, oraz znajomość i
            kultywowanie polskich tradycji i zwyczajów;

          2) w obecności konsula Rzeczypospolitej Polskiej, zwanego dalej „konsulem”,
            lub w przypadku, o którym mowa w art. 12 ust. 4 - wojewody, albo
            wyznaczonego przez niego pracownika, złoży pisemną deklarację
            przynależności do Narodu Polskiego;
          3) wykaże, że jest narodowości polskiej lub co najmniej jedno z jej rodziców lub
            dziadków albo dwoje pradziadków było narodowości polskiej, albo
            przedstawi zaświadczenie organizacji polskiej lub polonijnej potwierdzające
            aktywne zaangażowanie w działalność na rzecz języka i kultury polskiej lub
            polskiej mniejszości narodowej przez okres co najmniej ostatnich trzech lat;
          4) złoży oświadczenie, że ona lub jej wstępni nie repatriowali się lub nie zostali
            repatriowani z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo Polskiej
            Rzeczypospolitej Ludowej, na podstawie umów repatriacyjnych zawartych w
            latach 1944-1957 przez Rzeczpospolitą Polską albo przez Polską
            Rzeczpospolitą Ludową z Białoruską Socjalistyczną Republiką Radziecką,
            Ukraińską Socjalistyczną Republiką Radziecką, Litewską Socjalistyczną
            Republiką Radziecką i Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich, do
            jednego z państw będących stroną tych umów.
        2. Karta Polaka może być przyznana osobie:
          1) nieposiadającej w dniu złożenia wniosku o wydanie Karty Polaka oraz w dniu
            przyznania Karty Polaka obywatelstwa polskiego lub
          2) nieposiadającej zezwolenia na pobyt stały na terytorium Rzeczypospolitej
            Polskiej, lub
          3) posiadającej status bezpaństwowca.
        3. Karta Polaka może być także przyznana osobie, której polskie pochodzenie
        zostało stwierdzone zgodnie z przepisami ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o
        repatriacji (Dz. U. z 2022 r. poz. 1105), pod warunkiem wykazania się znajomością
        języka polskiego w stopniu co najmniej podstawowym. Przepisy art. 13 ust. 7 i 8
        stosuje się odpowiednio.
    Natomiast w art. 3 ww. ustawy wskazano, że :
        1. Karta Polaka jest dokumentem potwierdzającym przynależność do Narodu
        Polskiego.
        2. Karta Polaka poświadcza uprawnienia wynikające z niniejszej ustawy.
    Zgodnie z art. 20 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli posiadacz Karty Polaka nabył obywatelstwo polskie albo uzyskał zezwolenie na
      pobyt stały na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, posiadana przez niego Karta
      Polaka traci ważność z mocy prawa z dniem wydania dokumentu potwierdzającego
      nabycie obywatelstwa polskiego albo uzyskania zezwolenia na pobyt stały.
    Stosownie do art. 20 ust. 3 ww. ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 1a, posiadacz Karty Polaka zwraca Kartę Polaka
      wojewodzie właściwemu ze względu na miejsce pobytu, nie później niż w terminie 14
      dni od dnia, w którym:
        1) doręczono mu dokument potwierdzający nabycie obywatelstwa polskiego albo
        2) decyzja o uzyskaniu zezwolenia na pobyt stały stała się ostateczna.
    Wobec powyższego uznać należy, że spełnił Pan również warunek wskazany w art. 21 ust.
    43 pkt 3 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Kolejnym istotnym kryterium warunkującym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie
    do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów
    dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do
    ustalenia prawa do tego zwolnienia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy, ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji -
    oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych
    wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania
    podatnika.
    Z treści ww. regulacji wynika, że podatnik powinien posiadać certyfikat rezydencji lub inny
    dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie
    niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia. Wystarczy zatem, że podatnik posiada
    inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, nie
    mniej muszą być to dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów
    podatkowych.
    Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy
    pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej jako dowód należy dopuścić
    wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
    Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza
    Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania
    podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi
    bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie
    przedstawić również inne dowody.
    We wniosku wskazał Pan, że nie posiada Pan certyfikatu podatkowego wydanego przez
    organ rosyjskiej administracji podatkowej. W obecnej sytuacji politycznej z uwagi na to, że
    jest Pan obywatelem Ukrainy nie otrzyma takiego dokumentu. Posiada Pan historię
    zatrudnienia, zaświadczenie od ostatniego pracodawcy, u którego we wskazanym okresie
    Pan pracował. Z podatku dochodowego pracownika rozlicza pracodawca, a więc nie ma
    Pan zeznań podatkowych. Potwierdzają one zatrudnienie od końca 2013 r.
    W oparciu o przedstawione przez Pana wyjaśnienia uznać zatem należy, że spełnia Pan
    warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Ponadto – jak wynika z opisu zdarzenia – uprzednio, w całości lub w części, nie korzystał
    Pan ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (ulgi na powrót). Oznacza to, że spełnia Pan wymagania
    wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 5 ww. ustawy.
    Od 1 stycznia 2023 r. uzyskiwał Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przychody ze
    stosunku pracy. Od momentu przeprowadzki pracuje Pan na terenie Polski i tu się rozlicza.
    Przenoszą powyższe na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy że, przysługuje Panu
    prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ww.
    ustawy w odniesieniu do tych przychodów. Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania
    obejmuje przychody do wysokości nieprzekraczającej łącznie w roku podatkowym kwoty
    85 528 zł, osiągnięte z tytułów wymienionych w przepisie, w tym ze stosunku pracy – w
    czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w
    którym nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania, albo od początku roku następnego,
    z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44, tj. dla Pana w latach 2022-2025 lub w latach 2023-2026.
    Wobec powyższego, jeśli w zeznaniu podatkowym za 2023 r. nie skorzystał Pan z ulgi na
    powrót, to zgodzić należy się z Pana stanowiskiem, że przysługuje Panu prawo do złożenia
    korekty tego zeznania i wykazania tej ulgi w odniesieniu do dochodów uzyskanych w 2023
    r. do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł. Słusznie Pan
    również wskazał, że może Pan złożyć płatnikowi (pracodawcy) oświadczenie celem
    stosowania zwolnienia w trakcie roku 2025 przy obliczaniu zaliczek na podatek.

    Z ulgi na powrót można bowiem skorzystać już w trakcie roku na etapie obliczania zaliczek
    na podatek. W takiej sytuacji, podatnik musi złożyć płatnikowi sporządzone na piśmie
    oświadczenie, że spełnia warunki do zastosowania zwolnienia. Jeżeli oświadczenie spełnia
    wszystkie wymogi co do jego treści, pracodawca stosuje zwolnienie najpóźniej od
    następnego miesiąca po złożeniu oświadczenia.
    Jak wskazano w art. 31a ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik złoży płatnikowi, o którym mowa w art. 32, art. 34 lub art. 41 ust. 1,
      oświadczenie, że spełnia warunki do stosowania zwolnień, o których mowa w art. 21
      ust. 1 pkt 152-154, płatnik oblicza zaliczkę z uwzględnieniem tych zwolnień, przy czym
      w oświadczeniu dotyczącym spełnienia warunków do stosowania zwolnienia, o którym
      mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152, podatnik wskazuje również rok rozpoczęcia i
      zakończenia stosowania zwolnienia przez płatnika.
    Na mocy art. 31a ust. 9 ww. ustawy:
      Oświadczenie, o którym mowa w ust. 8, jest składane pod rygorem odpowiedzialności
      karnej za złożenie fałszywego oświadczenia i zawiera klauzulę o następującej treści: ,,
      Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”.
      Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie
      fałszywych oświadczeń.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Dodać należy, że organ interpretacyjny nie ma uprawnień do przeprowadzania
    postępowania dowodowego, a informacje niezbędne do wydania interpretacji może
    przyjmować wyłącznie z przedstawionego przez Pana opisu zdarzenia. Jeżeli
    przedstawiony we wniosku opis zdarzenia będzie się różnił od stanu występującego w
    rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pana w zakresie
    dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia. Należy też zauważyć, że na podatniku
    spoczywa obowiązek udowodnienia w toku ewentualnego postępowania kontrolnego czy
    podatkowego okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki
    prawne.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.