Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-421/14/IK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-08-01
Teza: 1.Czy dla pełnego odliczenia podatku naliczonego od wydatków dotyczących wymienionego w stanie faktycznym samochodu osobowego konieczne jest wprowadzenie regulaminu albo jakiegokolwiek innego wyrażonego pismem zbioru norm o podobnym charakterze, dotyczącego sposobu używania pojazdów w ramach przedsiębiorstwa podatnika? 2. Czy dla pełnego odliczenia podatku naliczonego dotyczącego wymienionego w stanie faktycznym pojazdu samochodowego innego niż samochód osobowy konieczne jest zaprowadzenie ewidencji przebiegu tego pojazdu? 3. Czy dla pełnego odliczenia podatku naliczonego dotyczącego wymienionego w stanie faktycznym pojazdu samochodowego innego niż samochód osobowy konieczne jest dokonanie zgłoszenia Naczelnikowi Urzędu Skarbowego na druku VAT-26?
Słowa kluczowe: odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia; samochód
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 22 kwietnia 2014 r. (data wpływu 29 kwietnia 2014 r.), uzupełnionym pismem z 22 lipca 2014 r. (data wpływu 28 lipca 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług jest:

*   **nieprawidłowe** w odniesieniu do prawa do odliczenia od wydatków dotyczących samochodu osobowego, który nie będzie spełniał warunku określonego w art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy o VAT,
*   **prawidłowe** w odniesieniu do prawa do odliczenia od wydatków dotyczących pojazdu samochodowego, spełniającego wymagania z art. 86a ust. 9 pkt 1 lit. b ustawy o VAT w zw. z art. 86a ust. 10.

UZASADNIENIE

W dniu 29 kwietnia 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego od wydatków dotyczących opisanych we wniosku pojazdów samochodowych.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 22 lipca 2014 r. (data wpływu 28 lipca 2014 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 14 lipca 2014 r. znak: IBPP2/443-421/14/IK.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i w obrocie dokonuje sprzedaży towarów/świadczenia usług wyłącznie opodatkowanych tym podatkiem (nie korzysta z żadnego zwolnienia).

Wnioskodawca zamierza zakupić dwa pojazdy samochodowe, każdy o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony. Jeden z tych pojazdów będzie samochodem osobowym, natomiast drugi będzie pojazdem samochodowym innym niż samochód osobowy, mającym jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i posiada otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków. W przyszłości, w związku z planowanym rozwojem kancelarii planowany jest zakup kolejnych samochodów osobowych. Przedmiotowe pojazdy będą wykorzystywane na potrzeby działalności gospodarczej podatnika. Nie będą one przeznaczone do dalszej odsprzedaży.

Wnioskodawca pragnie skorzystać z pełnego odliczenia podatku od towarów i usług odnośnie wydatków dotyczących każdego z tych pojazdów. Wnioskodawca do tej pory nie wprowadził regulaminu ani jakiegokolwiek innego wyrażonego pismem zbioru norm o podobnym charakterze dotyczącego sposobu używania pojazdów w ramach jego przedsiębiorstwa.

W uzupełnieniu do Wnioskodawca wskazał, że:

Ad. 1

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, jeden pojazd będzie samochodem osobowym. Nie będzie on ani samochodem, o którym mowa w art. 86a ust. 4 pkt 2, ani też pojazdem specjalnym, których kategorie wymienione zostały w art. 86a ust. 9 pkt 3 ustawy. Drugi pojazd natomiast będzie pojazdem samochodowym innym niż samochód osobowy, mającym jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i posiada otwartą część do przewozu ładunków. Jest to opis wprost przejęty z przepisu art. 86a ust. 9 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U.2011.177.1054 t.j. ze zm.; dalej: ustawa), do którego odsyła przepis art. 86a ust. 4 pkt 2 ustawy. A zatem na postawione pytanie Organu należy odpowiedzieć twierdząco - pojazd inny niż samochodowy będzie pojazdem, o którym mowa w art. 86a ust. 4 pkt 2 ustawy, spełniając wymagania, o których mowa w art. 86a ust. 9 pkt 1 lit. b ustawy.

Ad. 2

Tak, spełnienie wymagań, o których mowa w art. 86a ust. 9 pkt 1 lit. b ustawy zostanie potwierdzone w sposób opisany w art. 86a ust. 10 pkt 1 ustawy. Na konieczność takiego udokumentowania tej okoliczności wnioskodawca wskazał wyjaśniając własne stanowisko w zakresie pytania nr 2 in fine.

Ad. 3

Na pytanie gdzie jest prowadzona działalność gospodarcza czy np. Wnioskodawca prowadzi działalność w miejscu zamieszkania jednego ze wspólników czy w miejscu w miejscu gdzie znajduje się siedziba działalności gospodarczej Wnioskodawca wskazał:

Adres: \`(...)\`jest także miejscem zamieszkania jednego ze wspólników (a konkretnie \`(...)\`), natomiast główne miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, a to: \`(...)\` nie jest miejscem zamieszkania żadnego wspólników. Ponadto Wnioskodawca zauważył, że miejscem prowadzenia działalności jest obszar całego kraju - klienci kancelarii mają różne siedziby, a procesy toczą się w kilkudziesięciu sądach.

Ad. 4

Na pytanie tut. organu „Czy istnieją okoliczności obiektywne potwierdzające brak wykorzystania pojazdów, do użytku prywatnego, jeżeli tak no należy szczegółowo wskazać jakie to są okoliczności?” Wnioskodawca stwierdził, że nie istnieją takie okoliczności.

Ad. 5

Wnioskodawca będzie nadzorować tak samo jak pozostały majątek spółki np. drogi sprzęt komputerowy, luksusowe meble czy bogate archiwum. Ponadto, jak wskazano w stanowisku podatnika odnośnie pytania nr 1, dla pełnego odliczenia podatku od towarów i usług odnośnie samochodu osobowego w rozpatrywanych okolicznościach konieczne będzie zaprowadzenie ewidencji przebiegu pojazdu i zostanie ona zaprowadzona. Będzie ona wystarczającym narzędziem kontroli korzystania z tego pojazdu.

Ad. 6

Na pytanie tut. organu „Czy Wnioskodawca ustalił zasady co do sposobu wykorzystania pojazdów wykluczających ich użycie do celów prywatnych, jeśli tak to należy wskazać jakie to są zasady i jakie zostaną podjęte działania zabezpieczające ich wykonanie?” Wnioskodawca udzielił odpowiedzi - Nie.

Ad. 7

Poza wspólnikami z tych pojazdów korzystać będą pracownicy spółki i aplikanci. Chodzi głównie o dojazdy na rozprawy i do siedzib klientów.

Ad. 8

W godzinach pracy pojazdy te nie będą garażowane. Będą stały na parkingu przed kancelarią sądami, kancelariami komorniczymi lub notarialnymi oraz przed siedzibami klientów. Po godzinach pracy pojazdy będą pozostawione na parkingach przed w/w miejscami prowadzenia działalności gospodarczej wnioskodawcy.

Ad. 9

Wnioskodawca zatrudnia pracowników, ale obowiązek taki zostanie wprowadzony jedynie częściowo. Najczęściej bowiem jest tak, że pracownik lub aplikant spod swojego domu wyrusza na rozprawę do np. Przemyśla o czwartej czy piątej rano i jest bez sensu, żeby jechał (czym?) do kancelarii o trzeciej w nocy. Natomiast w przypadku, gdy poranny wyjazd nie jest konieczny lub też pracownik nie wróci z delegacji późno w nocy, będzie miał on obowiązek pozostawienia pojazdu na parkingu przed kancelarią i zdania kluczyków oraz dokumentów pracodawcy.

Ad. 10

Na pytanie tut. organu „Czy będzie istniał nadzór nad używaniem pojazdów w trakcie wykonywania obowiązków służbowych (np. GPS)?” Wnioskodawca udzielił odpowiedzi - Nie.

Ad. 11

Na pytanie czy Wnioskodawca dokona należytej staranności, aby wykluczyć możliwość użycia pojazdów do celów prywatnych pracownika proszę wskazać jakie czynności zostaną podjęte, w czym ta staranność będzie się przejawiała Wnioskodawca stwierdził:

Tak, należyta staranność zostanie dochowana w odniesieniu do samochodu osobowego poprzez zaprowadzenie ewidencji przebiegu pojazdu, o której mowa w art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy. W odniesieniu do drugiego z pojazdów takie akty staranności nie są w ocenie wnioskodawcy konieczne, jako że ustawodawca zgodnie z art. 86a ust. 4 pkt 2 ustawy uznaje prywatny użytek tych pojazdów za nieistotny. Niemniej jednak wnioskodawca nie wyklucza przedsięwzięcia innych środków, których określenie będzie jednakże możliwe dopiero w momencie wyboru modelu pojazdu i jego wyposażenia.

Ad. 12

Na dzień dzisiejszy są to jedyne pojazdy, które zakupić ma wnioskodawca, ale ich ilość ma się wydatnie zwiększyć. Obecnie wnioskodawca nie używa żadnych pojazdów.

Wnioskodawca wskazuje, iż pytania dotyczą wszystkich możliwych wydatków związanych z pojazdami, wymienionych w art. 86a ust. 2 ustawy. Ponieważ dalsze przepisy ustawy nie różnicują sytuacji prawnej podatnika w zakresie poszczególnych rodzajów wydatków, albo zróżnicowanie to nie jest istotne (dla samochodu osobowego zostanie zaprowadzona ewidencja przebiegu pojazdu; vide art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy w zw. z art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw, Dz. U. z 2014 r., poz. 312).

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy dla pełnego odliczenia podatku naliczonego od wydatków dotyczących wymienionego w stanie faktycznym samochodu osobowego konieczne jest wprowadzenie regulaminu albo jakiegokolwiek innego wyrażonego pismem zbioru norm o podobnym charakterze, dotyczącego sposobu używania pojazdów w ramach przedsiębiorstwa podatnika?
2.  Czy dla pełnego odliczenia podatku naliczonego dotyczącego wymienionego w stanie faktycznym pojazdu samochodowego innego niż samochód osobowy konieczne jest zaprowadzenie ewidencji przebiegu tego pojazdu?
3.  Czy dla pełnego odliczenia podatku naliczonego dotyczącego wymienionego w stanie faktycznym pojazdu samochodowego innego niż samochód osobowy konieczne jest dokonanie zgłoszenia Naczelnikowi Urzędu Skarbowego na druku VAT-26?

Stanowisko Wnioskodawcy.

Tytułem wstępu należy wskazać, iż od dnia 1 kwietnia 2014 r. w przypadku pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony zgodnie z art. 86a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., nr 177, poz. 1054 t.j. ze zm.; dalej: ustawa PTU) regułą jest odliczenie jedynie 50% podatku naliczonego w związku z wydatkami dotyczącymi tych pojazdów. Pełne odliczenie podatku naliczonego w związku z wydatkami związanymi z takimi pojazdami możliwe jest - zgodnie z art. 86a ust. 3 ustawy PTU - pod warunkiem, iż:

1.pojazdy samochodowe są:

1.  wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
2.  konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;

2.w odniesieniu do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi towarami usług montażu, naprawy i konserwacji - jeżeli przeznaczenie tych towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.

Z kolei przepis art. 86a ust. 4 ustawy PTU wskazuje, iż pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:

1.  sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
2.  konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.

Wreszcie, zgodnie z art. 86a ust. 12 ustawy podatnik zobowiązany jest dokonać przedłożenia Naczelnikowi Urzędu Skarbowego informacji o pojazdach, w związku z którymi będzie on odliczał 100% podatku naliczonego, jednak tylko na podstawie ewidencji przebiegu pojazdu. Wzór informacji, jako druk VAT-26, został określony w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 21 marca 2014 r. w sprawie wzoru informacji o pojazdach samochodowych wykorzystywanych wyłącznie do działalności gospodarczej (Dz. U. z 2014 r., poz. 371).

Nakreśliwszy ogólną sytuację prawną związaną z kwalifikacją pojazdów na potrzeby odliczenia podatku naliczonego można przejść do omówienia stanowiska wnioskodawcy w przedmiocie postawionych pytań.

Ad. 1

Zdaniem podatnika zaprowadzenie regulaminu lub podobnego wyrażonego pismem zbioru norm regulujących używanie samochodu osobowego nie jest konieczne w celu pełnego odliczenia podatku naliczonego w związku z wydatkami dotyczącymi samochodu osobowego.

Wniosek ten wynika z cytowanego wyżej art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy PTU. Przypomnijmy - przepis ten mówi o sposobie wykorzystania pojazdu przez podatnika, który jest „zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania". Kluczowe znaczenie dla interpretacji omawianego przepisu ma znaczenie słowa „zwłaszcza". Zgodnie ze słownikiem języka polskiego, dostępnego na stronie internetowej Wydawnictw Naukowych PWN S.A. http://sjp.pwn.pl/ wyraz ten jest zdefiniowany jako „partykuła dołączana do składnika zdania, aby zaznaczyć, że część wypowiedzi dotyczy tego składnika". A zatem można uznać, iż jest to zamiennik wyrażenia „w szczególności". W konsekwencji z literalnego brzmienia omawianego przepisu ustawy PTU wynika, iż wprowadzenie w przedsiębiorstwie regulaminu czy podobnego rodzaju wyrażonego pismem zbioru norm dotyczących zasad używania samochodu na potrzeby tego przedsiębiorstwa nie jest konieczne dla korzystania z pełnego odliczenia podatku naliczonego dotyczącego wydatków związanych z samochodami osobowymi.

Wniosek taki potwierdzają ogólne przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 t.j. ze zm.; dalej: Ordynacja) - zgodnie z art. 180 § 1 tej ustawy „jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem". Jednocześnie art. 181 Ordynacji jako przykłady dopuszczalnych środków dowodowych w postępowaniu podatkowym wymienia m. in. księgi podatkowe, deklaracje złożone przez stronę, zeznania świadków, opinie biegłych, materiały i informacje zebrane w wyniku oględzin. A zatem w braku regulaminu używania pojazdu w przedsiębiorstwie lub podobnego zbioru norm w przypadku zakwestionowania przez organy skarbowe sposobu używania samochodu osobowego wystarczającym dowodem powinno być samo przesłuchanie podatnika (art. 199 Ordynacji), niezależnie oczywiście od ewidencji przebiegu pojazdu, uregulowanej w art. 86a ust. 6-8 ustawy PTU. Zresztą w świetle zasad logiki i doświadczenia życiowego trudne do wyobrażenia jest, aby podatnik prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą i niezatrudniający pracowników, pragnący skorzystać z pełnego odliczenia podatku naliczonego w związku z używaniem samochodu osobowego, tworzył regulamin skierowany do siebie samego.

Przekładając powyższe rozważania na sytuację podatnika wystarczającym jest, aby osoby reprezentujące go ustnie ustaliły między sobą sposób wykorzystania przedmiotowego samochodu osobowego, polegający na używaniu go wyłącznie na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, a następnie pouczyli swych pracowników lub inne osoby mogące korzystać z przedmiotowego pojazdu o wprowadzonych wymogach. Obok tego konieczne jest także zaprowadzenie ewidencji przebiegu pojazdu.

Ad. 2

Zdaniem podatnika zaprowadzenie ewidencji przebiegu pojazdu nie jest konieczne.

Zgodnie z art. 86a ust. 9 ustawy PTU samochody są zaliczane do rodzaju pojazdów, których konstrukcja wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne, jeśli należą do jednej z kategorii wskazanej w tym przepisie. Wśród nich pkt 1 lit. b wylicza "pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, mające jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków". A zatem jest to pojazd tego samego rodzaju, jaki ma zamiar nabyć podatnik. Dla tego rodzaju pojazdów w celu pełnego odliczenia podatku naliczonego nie jest konieczne prowadzenie ewidencji przebiegu pojazdu, o której mowa w art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy PTU, a uregulowanej szczegółowo w art. 86a ust. 6 - 8 ustawy PTU. Sama konstrukcja art. 86a ust. 4 pkt 2 ustawy PTU decyduje, że nawet gdy przedmiotowy pojazd zostanie wykorzystany na użytek prywatny, to wykorzystanie takie jest nieistotne i nie godzi w prawo podatnika do pełnego odliczenia podatku odnośnie wydatków dotyczących tego pojazdu, w tym ceny zakupu, ani nie powoduje konieczności dokonania korekty, o której mowa w art. 90b ustawy PTU. W takim przypadku prawo do odliczenia podatku naliczonego może być ograniczone wyłącznie w zakresie wydatków związanych bezpośrednio z "niesłużbowym" użyciem pojazdu (np. zakupem paliwa zużytego podczas prywatnej podróży).

W odniesieniu do omawianego pojazdu konieczne jest jedynie należyte udokumentowanie jego konstrukcji. Wymogi w tej materii określone zostały w art. 86a ust. 10 pkt 1 ustawy PTU, a składają się na nie dodatkowe badanie w stacji kontroli pojazdów, potwierdzone dedykowanym zaświadczeniem, oraz odpowiedni wpis w dowodzie rejestracyjnym.

Ad. 3

Zdaniem podatnika złożenie informacji, o której mowa w art. 86a ust. 12 ustawy PTU, nie jest konieczne.

Zgodnie z tym przepisem konieczność złożenia informacji na druku VAT-26 dotyczy tylko pojazdów, co do których pełne odliczenie podatku dokonywane jest na podstawie ewidencji przebiegu pojazdu. Tymczasem pytanie dotyczy pojazdu samochodowego innego niż samochód osobowy, mającego jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i posiada otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków, o którym mowa w art. 86a ust. 9 pkt 1 lit. b, a pośrednio - art. 86a ust. 4 pkt 2 ustawy PTU. A zatem, jak wywiedziono w stanowisku podatnika odnośnie pytania nr 2, nie ma obowiązku prowadzenia dla tego pojazdu ewidencji przebiegu, jeśli wykonane zostały inne obowiązki dokumentacyjne (badanie techniczne, potwierdzone zaświadczeniem i wpis w dowodzie rejestracyjnym). W konsekwencji pojazd taki nie podlega zgłoszeniu na druku VAT-26 na podstawie art. 86a ust. 12 ustawy PTU.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za: .

*   **nieprawidłowe** w odniesieniu do prawa do odliczenia od wydatków dotyczących samochodu osobowego, który nie będzie spełniał warunku określonego w art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy o VAT,
*   **prawidłowe** w odniesieniu do prawa do odliczenia od wydatków dotyczących pojazdu samochodowego, spełniającego wymagania z art. 86a ust. 9 pkt 1 lit. b ustawy o VAT w zw. z art. 86a ust. 10.

Według dyspozycji art. 86a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku:

1.wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika;

2.należnego z tytułu:

1.  świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 podatnikiem jest ich usługobiorca,
2.  dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 podatnikiem jest ich nabywca,
3.  wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;

3.należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a;

4.wynikającej z otrzymanego dokumentu celnego, deklaracji importowej w przypadku, o którym mowa w art. 33b, oraz z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34.

Przez pojazdy samochodowe – stosownie do art. 2 pkt 34 ustawy – rozumie się pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

Zgodnie z art. 86a ust. 2 ustawy, do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:

1.  nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;
2.  używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;
3.  nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.

Stosownie do dyspozycji ust. 3 omawianego artykułu, przepis ust. 1 nie ma zastosowania:

1.w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:

1.  wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
2.  konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;

2.do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.

Jak wynika z ust. 4 ww. artykułu, pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:

1.  sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
2.  konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.

Na podstawie ust. 5 tego artykułu, warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku pojazdów samochodowych:

1.przeznaczonych wyłącznie do:

1.  odprzedaży,
2.  sprzedaży, w przypadku pojazdów wytworzonych przez podatnika,
3.  oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze

\-jeżeli odprzedaż, sprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika;

2.w odniesieniu do których:

1.  kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych podatnik oblicza zgodnie z ust. 1 lub
2.  podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych.

Ww. przepisy wprowadzają ograniczenie w odliczeniu podatku naliczonego w odniesieniu do wszystkich wydatków dotyczących pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

Wyłączenia z ograniczenia w odliczeniu podatku zawiera art. 86a ust. 3 ustawy. Według tego przepisu, skorzystanie z prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego w odniesieniu do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi umożliwia spełnienie warunku:

*   wykorzystywania samochodów przez podatnika wyłącznie do działalności gospodarczej (pkt 1 lit. a),
*   pojazdy samochodowe są konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie (pkt 1 lit. b);
*   przeznaczenia towarów montowanych w pojazdach samochodowych i związanych z nimi usług montażu, napraw i konserwacji, wskazującego obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika (pkt 2).

Przepis art. 86a ust. 4 ustawy stanowi doprecyzowanie ust. 3 pkt 1 lit. a ww. artykułu i określa warunki, jakie muszą być spełnione, aby pojazdy były uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika. Pierwszy z tych warunków (pkt 1) należy odnieść do pojazdów, których konstrukcja umożliwia ich wykorzystywanie zarówno do użytku prywatnego, jak i w działalności gospodarczej (np. samochody osobowe). W związku z tym, że nie można obiektywnie stwierdzić (poza pewnymi zupełnie wyjątkowymi sytuacjami), że taki samochód wykorzystywany jest przez podatnika wyłącznie do działalności gospodarczej, ustawodawca określił dodatkowe wymogi, których spełnienie umożliwi podatnikowi udowodnienie, że samochód nie jest wykorzystywany na cele prywatne. Takim wymogiem jest m.in. prowadzenie ewidencji przebiegu pojazdu (ust. 4 pkt 1). Podkreślenia wymaga w tym miejscu, że samo prowadzenie ewidencji przebiegu pojazdu nie uprawnia podatnika do pełnego odliczenia podatku naliczonego związanego z tymi pojazdami, bowiem istotnym w tej sytuacji jest czy istnieją okoliczności obiektywnie potwierdzające brak wykorzystania tych pojazdów do użytku prywatnego. Wówczas fakt wykorzystania samochodów wyłącznie do działalności gospodarczej musi być rozpatrywany w kategoriach obiektywnych poprzez określenie reguł wykluczających użytek prywatny samochodu.

Ustawodawca przewidział przy tym przypadki, w których nie ma konieczności prowadzenia ww. ewidencji (ust. 5). Obowiązek prowadzenia ewidencji został wyłączony m.in. w przypadku wykorzystywania pojazdu samochodowego wyłącznie do jednej z następujących czynności stanowiących przedmiot działalności gospodarczej podatnika: odprzedaży pojazdu, oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu, itp.

Drugi z warunków należy z kolei odnieść do pojazdów samochodowych, których konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne. Te pojazdy zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 86a ust. 9 ustawy.

W myśl art. 86a ust. 7 ustawy, ewidencja przebiegu pojazdu powinna zawierać:

1.numer rejestracyjny pojazdu samochodowego,

2.dzień rozpoczęcia i zakończenia prowadzenia ewidencji,

3.stan licznika przebiegu pojazdu samochodowego na dzień rozpoczęcia prowadzenia ewidencji, na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji,

4.wpis osoby kierującej pojazdem samochodowym dotyczący każdego wykorzystania tego pojazdu:

1.  kolejny numer wpisu,
2.  datę i cel wyjazdu,
3.  opis trasy (skąd – dokąd),
4.  liczbę przejechanych kilometrów,
5.  imię i nazwisko osoby kierującej pojazdem

\-potwierdzony przez podatnika na koniec każdego okresu rozliczeniowego w zakresie autentyczności wpisu osoby kierującej pojazdem, jeżeli nie jest ona podatnikiem,

5.liczbę przejechanych kilometrów na koniec każdego okresu rozliczeniowego.

Na podstawie ust. 8 ww. artykułu, w przypadku gdy pojazd samochodowy jest udostępniany osobie niebędącej pracownikiem podatnika, wpis, o którym mowa w ust. 7 pkt 4:

1.jest dokonywany przez osobę, która udostępnia pojazd,

2.obejmuje:

1.  kolejny numer wpisu,
2.  datę i cel udostępnienia pojazdu,
3.  stan licznika na dzień udostępnienia pojazdu,
4.  liczbę przejechanych kilometrów,
5.  stan licznika na dzień zwrotu pojazdu,
6.  imię i nazwisko osoby, której udostępniony został pojazd.

Natomiast, w myśl art. 86a ust. 9 ww. ustawy, do pojazdów samochodowych, o których mowa w ust. 4 pkt 2, należą:

1.pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, mające jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą:

1.  klasyfikowane na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van lub
2.  z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków;

2.pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, które posiadają kabinę kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;

3.pojazdy specjalne, które spełniają również warunki zawarte w odrębnych przepisach, określone dla następujących przeznaczeń:

1.  agregat elektryczny/spawalniczy,
2.  do prac wiertniczych,
3.  koparka, koparko-spycharka,
4.  ładowarka,
5.  podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych,
6.  żuraw samochodowy

\-jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym wynika, że dany pojazd jest pojazdem specjalnym.

Z kolei, zgodnie z art. 86a ust. 10 ustawy, spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 9:

1.  pkt 1 i 2 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację, oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu zawierającego odpowiednią adnotację o spełnieniu tych wymagań;
2.  pkt 3 stwierdza się na podstawie dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu, mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych pojazdach w terminie 7 dni od dnia, w którym poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami (art. 86a ust. 12 ustawy).

W przypadku niezłożenia w terminie informacji, o której mowa w ust. 12, uznaje się, że pojazd samochodowy jest wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika dopiero od dnia jej złożenia (ust. 13).

Jednocześnie należy zauważyć, że stosownie do art. 12 ust. 1 ww. ustawy nowelizującej, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika do dnia 30 czerwca 2015 r. paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu:

1.samochodów osobowych;

2.innych niż samochody osobowe pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, w których liczba miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy wynosi:

1.  1 – jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 425 kg,
2.  2 – dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 493 kg,
3.  3 lub więcej – jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 500 kg.

Przepis ust. 1 nie dotyczy pojazdów samochodowych, które są wykorzystywane przez podatnika wyłącznie do działalności gospodarczej (art. 12 ust. 2 ww. ustawy).

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca zamierza zakupić dwa pojazdy samochodowe, każdy o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony. Jeden z tych pojazdów będzie samochodem osobowym, natomiast drugi będzie pojazdem samochodowym innym niż samochód osobowy, mającym jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i posiada otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków. Przedmiotowe pojazdy będą wykorzystywane na potrzeby działalności gospodarczej podatnika. Nie będą one przeznaczone do dalszej odsprzedaży.

Wnioskodawca do tej pory nie wprowadził regulaminu ani jakiegokolwiek innego wyrażonego pismem zbioru norm o podobnym charakterze dotyczącego sposobu używania pojazdów w ramach jego przedsiębiorstwa.

Mając na względzie wyżej powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że w odniesieniu do pojazdu samochodowego, który będzie pojazdem samochodowym innym niż samochód osobowy, mającym jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i posiada otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków, który spełniać będzie warunki określone w art. 86a ust. 4 pkt 2 ustawy w powiązaniu z ust. 9 pkt 1 lit. b ww. artykułu (czyli będzie pojazdem samochodowym, którego konstrukcja wyklucza jego użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że jego użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne, posiadający dokumenty wymagane art. 86a ust. 10 ustawy) Wnioskodawca w celu pełnego odliczenia od ww. pojazdu nie będzie zobowiązany do prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu oraz zgłaszania tego pojazdu do naczelnika urzędu skarbowego.

W konsekwencji powyższego, przedstawione we wniosku stanowisko Wnioskodawcy odnośnie pojazdu samochodowego, który nie jest samochodem osobowym (w zakresie pytań oznaczonych nr 2 i nr 3) należało uznać za prawidłowe.

Natomiast, w odniesieniu do samochodu osobowego, analiza przedstawionego we wniosku opisu sprawy oraz przywołanych regulacji prawnych prowadzi do stwierdzenia, że kluczową rolę w rozwiązaniu przedstawionego w tej części problemu odgrywa przepis art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy w związku z ust. 4 pkt 1 tego artykułu. Z treści tych regulacji wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących wydatków związanych z nabyciem pojazdów samochodowych oraz wydatków związanych z ich eksploatacją w sytuacji, gdy pojazdy te są wykorzystywane wyłącznie do celów prowadzenia działalności gospodarczej. Do celów pełnego odliczenia podatku, fakt wykorzystywania ich wyłącznie do działalności musi być rozpatrywany w kategoriach obiektywnych. W celu dokonania pełnego odliczenia muszą zostać spełnione warunki, tj. sposób wykorzystania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza w ustalonych przez niego zasadach ich używania, musi wykluczać ich użycie do celów prywatnych oraz wykluczenie użytku prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu.

W tym miejscu wskazać należy, że przepisy ustawy nie określają w jaki sposób podatnik ma zapewnić w przedsiębiorstwie wyeliminowanie użytku prywatnego używanych w nim pojazdów samochodowych dla celów pełnego odliczenia podatku naliczonego. Przykładowo może tego dokonać za pomocą wprowadzonych regulaminów, umów zarządzeń wraz z podjęciem dodatkowych działań zabezpieczających ich wykonanie.

Działania te muszą być dostosowane do specyfiki działalności przedsiębiorstwa i sposobu używania dla jego celów pojazdu. Określone przez podatnika zasady używania pojazdów muszą obiektywnie potwierdzać, że pojazd jest wykorzystywany wyłącznie w działalności gospodarczej i nie ma możliwości prywatnego użytku tych pojazdów. Przy czym użytek prywatny należy postrzegać w kategoriach potencjalnej, a nie faktycznej możliwości użytku pojazdu do celów prywatnych.

W analizowanym przypadku opisane przez Wnioskodawcę procedury nie wykluczają użycia samochodu osobowego do celów niezwiązanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z treści wniosku wynika, że z samochodu osobowego będą korzystać poza wspólnikami pracownicy spółki i aplikanci. Pracownicy i aplikanci często na rozprawę wyruszają spod swojego domu. Zatem możliwy jest dojazd użytkownika samochodu osobowego z miejsca zamieszkania do miejsca pracy i odwrotnie. Ponadto jednym z miejsc wykonywania działalności gospodarczej jest miejsce zamieszkania jednego ze wspólników, gdzie samochód będzie zostawiany po godzinach pracy. Nie będzie istniał nadzór nad używaniem samochodu osobowego.

Z uwagi na powyższe okoliczności wskazane w treści wniosku nie można stwierdzić, że samochód osobowy będzie wykorzystywany wyłącznie do wykonywania zadań służbowych.

Używanie samochodu przez Wnioskodawcę, wspólników, pracowników, aplikantów stanowi niewątpliwie wykorzystywanie tego samochodu do działalności gospodarczej, jednakże aby Wnioskodawca mógł skorzystać z prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego związanego z użytkowaniem samochodu osobowego powinien określić jasne i przejrzyste zasady użytkowania tego samochodu, z których będzie wynikać brak użycia tego samochodu osobowego do celów prywatnych w czasie wykorzystywania go do celów wykonywania obowiązków służbowych i dopełnić należytej staranności, aby ten użytek wykluczyć.

W przypadku gdy będzie istnieć możliwość parkowania samochodu w rejonie miejsca zamieszkania pracownika, aplikanta, wspólnika, wtedy nie ma obiektywnych możliwości wyeliminowania użycia tego samochodu do celów prywatnych (pracownicy, aplikanci, wspólnicy będą mieć możliwość np. dojazdu z domu do pracy tym samochodem).

Bez znaczenia w tej sytuacji będzie także, że Wnioskodawca dla tego samochodu będzie prowadził ewidencję przebiegu pojazdu oraz poinformuje właściwego naczelnika urzędu skarbowego, ponieważ już z samej procedury użytkowania tego samochodu osobowego będzie wynikać użytek mieszany.

W konsekwencji powyższego (okoliczności wskazane we wniosku wskazują na użytek prywatny samochodu osobowego) należy stwierdzić, że dla możliwości odliczenia w pełnej wysokości podatku naliczonego od wydatków określonych w art. 86a ust. 2 ustawy o VAT od samochodu osobowego, konieczne jest wprowadzenie jasnych i przejrzystych reguł obowiązujących w firmie, wykluczających możliwość użycia tego samochodu do użytku prywatnego oraz prowadzenie ewidencji przebiegu tego pojazdu.

Wobec powyższego przedstawione we wniosku stanowisko w zakresie samochodu osobowego (w szczególności w zakresie pytania oznaczonego nr 1) należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.