Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-489/13-4/IM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-07-24
Teza: Czy Wnioskodawczyni może zaliczać, we właściwym momencie przewidzianym przez ustawę o podatku dochodowym od osób fizycznych, na podstawie własnej decyzji, tylko część ponoszonych wydatków w koszty uzyskania przychodów, jaka odpowiada jej wkładowi własnemu w prace rozwojowe, bez uwzględniania tej części wydatków zwracanych jej ze środków publicznych przez PARP?
Słowa kluczowe: dotacja; koszt-koszty uzyskania przychodów
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 17 kwietnia 2013 r. (data wpływu 24 kwietnia 2013 r.), uzupełnionym w dniu 11 lipca 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zaliczenia części wydatków (odpisów amortyzacyjnych) odpowiadającej wkładowi własnemu w prace rozwojowe do kosztów uzyskania przychodów –**jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 kwietnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zaliczenia kosztów prac rozwojowych do kosztów uzyskania przychodów w miesiącu, w którym zostały poniesione oraz w zakresie zaliczenia części wydatków (odpisów amortyzacyjnych) odpowiadającej wkładowi własnemu w prace rozwojowe do kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni prowadząca działalność gospodarczą pod firmą x zawarła w dniu 3 września 2012 r. umowę o dofinansowanie Nr x w ramach działania 1.4 Wsparcie projektów celowych osi priorytetowej 1 Badania i rozwój nowoczesnych technologii Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013, z Polską Agencją Rozwoju Przedsiębiorczości (dalej jako PARP).

Przedmiotem Umowy było Udzielenie Beneficjentowi przez PARP dofinansowania na realizację Projektu „Przygotowanie i implementacja prototypu kultur bakteryjnych do paszy dla poprawy zdrowotności i wyników produkcyjnych brojlerów” ze środków publicznych.

Wnioskodawczyni zobowiązana jest zapewnić, że co najmniej jeden przedsiębiorca realizujący Projekt będzie zobowiązany do wdrożenia wyników badań przemysłowych lub prac rozwojowych w formie i zakresie określonym we wniosku o dofinansowanie w terminie do 2015-02-28, nie później niż do 3 lat od zakończenia realizacji Projektu.

Możliwe są następujące formy wdrożenia wyników badań przemysłowych lub prac rozwojowych realizowanych w ramach Projektu:

*   wprowadzenie wyników tych badań lub prac do własnej działalności gospodarczej co najmniej jednego przedsiębiorcy realizującego Projekt, lub
*   sprzedaż wyników tych badań lub prac w celu wprowadzenia ich do działalności gospodarczej innego przedsiębiorcy.

Całkowity koszt realizacji Projektu wynosi 3.034.329,00 zł (słownie: trzy miliony trzydzieści cztery tysiące trzysta dwadzieścia dziewięć złotych i zero groszy). Całkowita kwota wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem PARP związanych z realizacją Projektu wynosi 2.797.100,00 zł (słownie: dwa miliony siedemset dziewięćdziesiąt siedem tysięcy sto złotych i zero groszy), przy czym:

*   maksymalna kwota wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem na badania przemysłowe wynosi 2.796.200,00 zł (słownie: dwa miliony siedemset dziewięćdziesiąt sześć tysięcy dwieście złotych i zero groszy),
*   maksymalna kwota wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem na prace rozwojowe wynosi 0,00 zł (słownie: zero złotych i zero groszy),
*   maksymalna kwota wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem na zabezpieczenie należytego wykonania zobowiązań wynikających z Umowy w przypadku zaliczki oraz na pokrycie kosztów związanych z otwarciem i prowadzeniem rachunku bankowego lub subkonta na rachunku bankowym wynosi 900,00 zł (słownie: dziewięćset złotych i zero groszy).

PARP zobowiązała się udzielić Wnioskodawczyni dofinansowania na realizację Projektu do maksymalnej wysokości 2.237.552,00 zł (słownie: dwa miliony dwieście trzydzieści siedem tysięcy pięćset pięćdziesiąt dwa złote i zero groszy), w tym:

*   85% kwoty dofinansowania w formie płatności ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, co stanowi 1.901.919.20 zł (słownie: jeden milion dziewięćset jeden tysięcy dziewięćset dziewiętnaście złotych i dwadzieścia groszy) oraz
*   15% kwoty dofinansowania w formie dotacji celowej, co stanowi 335.632,80 zł (słownie: trzysta trzydzieści pięć tysięcy sześćset trzydzieści dwa złote i osiemdziesiąt groszy), udziału procentowego określonego w Harmonogramie rzeczowo- finansowym.

Wnioskodawczyni jest zobowiązana do prowadzenia dla Projektu odrębnej informatycznej ewidencji księgowej kosztów, wydatków i przychodów lub stosowania w ramach istniejącego informatycznego systemu ewidencji księgowej odrębnego kodu księgowego umożliwiającego identyfikację wszystkich transakcji oraz poszczególnych operacji bankowych związanych z Projektem oraz zapewnienia, że operacje gospodarcze są ewidencjonowane zgodnie z obowiązującymi przepisami.

W umowie postanowiono, w odniesieniu do nabywania wartości niematerialnych i prawnych na zasadach określonych w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 7 kwietnia 2008 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 (Dz. U. Nr 68, poz. 414, z późn. zm.), w formie patentów, licencji, know-how oraz nieopatentowanej wiedzy technicznej, że Wnioskodawczyni zobowiązana będzie do ich nabycia na warunkach rynkowych od osób trzecich, do wykorzystywania ich we własnym przedsiębiorstwie wyłącznie na cele Projektu oraz do amortyzacji tych aktywów zgodnie z odrębnymi przepisami.

W ramach Projektu Wnioskodawczyni dokona m.in. wydatków na zakup środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych o jednostkowej wartości przekraczającej 3.500 zł netto. Wnioskodawczyni podkreśla, iż wydatki na zakup przedmiotowych środków trwałych i wartości niematerialnych sfinansowane zostaną z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Prace rozwojowe są obecnie kontynuowane i nie zostały jeszcze zakończone wynikiem pozytywnym. Prace rozwojowe zostały rozpoczęte po 1.01.2009 r.

Wnioskodawczyni prowadzi księgi rachunkowe.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie zaliczenia części wydatków (odpisów amortyzacyjnych) odpowiadającej wkładowi własnemu w prace rozwojowe do kosztów uzyskania przychodów.

Czy Wnioskodawczyni może zaliczać, we właściwym momencie przewidzianym przez ustawę o podatku dochodowym od osób fizycznych, na podstawie własnej decyzji, tylko część ponoszonych wydatków w koszty uzyskania przychodów, jaka odpowiada jej wkładowi własnemu w prace rozwojowe, bez uwzględniania tej części wydatków zwracanych jej ze środków publicznych przez PARP?

Zdaniem Wnioskodawczyni, może ona zaliczać, we właściwym momencie przewidzianym przez ustawę o podatku dochodowym od osób fizycznych, na podstawie własnej decyzji, tylko część ponoszonych wydatków w koszty uzyskania przychodów, jaka odpowiada jej wkładowi własnemu w prace rozwojowe, bez uwzględniania tej części wydatków zwracanych jej ze środków publicznych przez PARP.

Zgodnie z treścią art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U., poz. 361 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Niemniej stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 21 ust 1 pkt 46, 47a, 47c, 47d, 116, 122, 129, 136 i 137.

Wyjaśnić należy, iż zawarte w powołanym przepisie sformułowanie bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów) dotyczy także wydatków, które zostały najpierw przez podatnika poniesione, a dopiero później zrefundowane np. z dotacji.

Zatem po otrzymaniu dotacji podatnik byłby zobowiązany do skorygowania - zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów, a tym samym skorygowania - zwiększenia - podatku dochodowego od osób fizycznych (zaliczek na podatek za okresy rozliczeniowe), w których wykazał te koszty w wysokości zawyżonej.

Takie stanowisko prezentowane jest w licznych interpretacjach organów podatkowych, m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 22 października 2012 nr IPPB1/415-898/12-2/ES.

W opinii Wnioskodawczyni, co do zasady, zaliczanie wydatków do kosztów uzyskania przychodów jest jej uprawnieniem, a nie obowiązkiem. Zasada ta nabiera znaczenia w takim przypadku jak będący przedmiotem niniejszego wniosku. Skoro Wnioskodawczyni przewiduje że wydatek zostanie jest zwrócony, to tym bardziej - chociażby aby uniknąć przykrych konsekwencji z tytułu odsetek za zwłokę - powinna zaliczać do kosztów uzyskania przychodów tylko tę część wydatków, która definitywnie będzie jej kosztem.

O charakterze kosztów uzyskania przychodów wypowiadała się judykatura, w orzeczeniu z 21 listopada 2006 r., sygn. akt I SA/Rz 444/06, WSA w Rzeszowie wskazał że w ocenie Sądu pomniejszenie przychodu osiągniętego z działalności gospodarczej o koszty uzyskania tego przychodu jest uprawnieniem podatnika, a nie jego obowiązkiem. Organy podatkowe mają wprawdzie obowiązek ustalenia stanu faktycznego zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej, lecz rozliczenie podatnika w zakresie kosztów uzyskania przychodów - w oparciu o ustalony stan faktyczny - jest uzależnione od woli podatnika w tym znaczeniu, że podatnik może zadeklarować do odliczenia całość bądź część poniesionych kosztów, albo też całkiem zrezygnować z wykazywania kosztów, czyli nie korzystać z przysługującego uprawnienia. Żaden przepis ustawy p.d.f. nie obliguje podatnika do wykazania wszelkich kosztów uzyskania przychodów i uwzględnienia ich w rachunku podatkowym. Obowiązek ustawowy odnosi się natomiast do udowodnienia poniesienia wydatków, które podatnik chce zarachować w ciężar kosztów uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawczyni.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tutejszy organ wskazuje, że wniosek w zakresie zaliczenia kosztów prac rozwojowych do kosztów uzyskania przychodów w miesiącu, w którym zostały poniesione został rozstrzygnięty w dniu 24 lipca 2013 r. odrębną interpretacją indywidualną nr ILPB1/415-489/13-3/IM.

Odnosząc się do powołanego przez Wnioskodawczynię pisma co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, tut. organ informuje, że zostało ono wydane w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Odnosząc się natomiast do powołanego przez Wnioskodawczynię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego tut. organ informuje, że w myśl zasady wyrażonej w art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) został on wydany w indywidualnej sprawie i dotyczy wyłącznie tej sprawy, w której zapadł.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.