Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/415-450/10-4/SP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-08-24
Teza: wypłacanie stypendium w wysokości opłat należnych szkole z tytułu kształcenia się Wnioskodawcy (Ucznia) w szkole (tj. czesnego) wypłacanego przez Spółkę, bezpośrednio na rachunek bankowy szkoły, w terminach na warunkach określonych przez regulamin szkoły nie będzie stanowiło przychodu Ucznia podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na terytorium Polski.
Słowa kluczowe: Francja; miejsce-miejsce zamieszkania; opłata; stypendia; szkoły
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 24.05.2010 r. (data wpływu 28.05.2010 r.) uzupełnione pismem z dnia 06.08.2010 r. (data wpływu 10.08.2010 r.) na wezwanie z dnia 02.08.2010 r. Nr IPPB4/415-450/10-2/SP (data nadania 02.08.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania w Polsce stypendium ufundowanego przez polską spółkę uczniowi mającemu miejsce zamieszkania we Francji – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 28.05.2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania w Polsce stypendium ufundowanego przez polską spółkę uczniowi mającemu miejsce zamieszkania we Francji.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (zwany dalej „Uczeń”) posiada podwójne obywatelstwo polskie oraz francuskie. Uczeń ma stałe miejsce zamieszkania na terytorium Francji, obecnie jest uczniem liceum na terytorium Szwajcarii (zwanym dalej „Szkołą”). Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą na terytorium Polski (Spółka) zamierza ufundować stypendium dla Ucznia w wysokości odpowiadającej kosztom czesnego w Szkole, do której uczęszcza Uczeń i mające na celu pokrycie jedynie czesnego z tytułu kształcenia się w Szkole. Stypendium wypłacane będzie przez Spółkę w okresie nauki Ucznia w Szkole bezpośrednio przelewem na rachunek bankowy Szkoły w terminach określonych przez Regulamin Szkoły.

W zamian za ufundowane stypendium Uczeń na podstawie umowy, która będzie zawarta pomiędzy Uczniem a Spółką zobowiąże się, że w okresie 4 lat od daty zakończenia wypłaty stypendium odbędzie praktyki zawodowe na zaproszenie Spółki na warunkach zgodnych z dominującą praktyką na rynku w kwestii zatrudnienia.

Pismem z dnia 02.08.2010 r. Nr IPPB4/415-450/10-2/SP wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku poprzez przedstawienie uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o radcach prawnych, w brzmieniu obowiązującym po dniu 01 stycznia 2010 r.

Powyższe zostało uzupełnione w terminie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wypłacanie stypendium w wysokości opłat należnych Szkole z tytułu kształcenia się Ucznia w Szkole (tj. czesnego) wypłacanego przez Spółkę, bezpośrednio na rachunek bankowy Szkoły, w terminach i na warunkach określonych przez Regulamin Szkoły będzie stanowiło przychód Ucznia podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na terytorium Polski?

Zdaniem Wnioskodawcy:

W opinii Wnioskodawcy udzielenie stypendium w wysokości opłat należnych z tytułu kształcenia się Ucznia w Szkole, które będzie wypłacane przez Spółkę bezpośrednio na rachunek bankowy Szkoły w terminach i na warunkach określonych przez Regulamin Szkoły nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na terytorium Polski.

Stosownie do umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Francuskiej w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 1977 r. Nr.1, poz. 5) (zwana dalej „Umową”), stypendium udzielone przez polską Spółkę Uczniowi mającemu stałe miejsce zamieszkania we Francji, ale uczęszczającemu do Szkoły w Szwajcarii będzie kwalifikowane jako inny nie wymieniony przychód i wobec tego będzie miał do niego zastosowanie art. 21 ust. 1 Umowy, który stanowi, iż „części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania w jednym z Umawiających się Państw, bez względu na to skąd pochodzą, a o których nie było mowy w poprzednich artykułach niniejszej umowy, polegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie”. Mając na uwadze fakt, iż miejsce stałego zamieszkania Ucznia znajduje się na terytorium Francji, a w Polsce przebywa on incydentalnie, ewentualny przychód z tytułu uzyskania stypendium przez Ucznia będzie podlegał opodatkowaniu w miejscu jego stałego zamieszkania, tj. we Francji.

W szczególności do dochodu z tytułu uzyskania stypendium nie znajduje zastosowania art. 20 ust. 1 i 2 Umowy. Art. 20 ust. 1 i 2 Umowy ma bowiem zastosowanie do nauczycieli oraz pracowników badawczych. Do dochodu z tytułu uzyskania stypendium nie znajduje zastosowania również art. 20 ust. 3 oraz ust. 4 Umowy, który stanowi:

„ art. 20 ust. 3. Sumy, jakie student lub stażysta, który ma lub miał uprzednio miejsce zamieszkania w jednym z Umawiających się Państw i który przebywa w drugim Umawiającym się Państwie wyłącznie w celu kształcenia się, otrzymuje na pokrycie kosztów utrzymania lub wykształcenia, nie podlegają opodatkowaniu w tym drugim Państwie pod warunkiem, że pochodzą one ze źródeł położonych poza tym Państwem.

Art. 20 ust. 4. Bez względu na postanowienia ustępu 3 wynagrodzenia, jakie student lub stażysta, który ma lub miał uprzednio miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie i który przebywa w drugim Umawiającym się Państwie wyłącznie w celu kształcenia się, otrzymuje z tytułu usług świadczonych w tym drugim Państwie, nie podlegają opodatkowaniu w tym drugim Państwie pod warunkiem, że usługi te pozostają w związku z jego kształceniem się lub że wynagrodzenie za te usługi jest niezbędne dla uzupełnienia środków, jakimi dysponuje na swoje utrzymanie.”

Zdaniem Wnioskodawcy art. 20 ust. 3 oraz ust. 4 Umowy nie znajduje zastosowania w przedmiotowym stanie faktycznym. Uczeń nie jest studentem, ani stażystą. Uczeń ma obecnie siedemnaście lat i uczęszcza do liceum, nie studiuje, stypendium wypłacane będzie przez Spółkę jedynie w okresie nauki Ucznia w liceum w Szwajcarii. Drugim powodem wyłączającym możliwość zastosowania w przedmiotowym stanie faktycznym art. 20 ust 3 i 4 Umowy, jest fakt, iż Uczeń uczęszcza do liceum, które jest zlokalizowane na terytorium Szwajcarii. Stypendium będzie udzielone przez Spółkę Uczniowi mającemu miejsce stałego zamieszkania we Francji, ale uczęszczającemu do Szkoły w Szwajcarii.

Stypendium przeznaczone będzie zatem na pokrycie kosztów nauki w Szwajcarii, a więc z punktu widzenia Umowy w kraju trzecim. Art. 20 ust. 3 i 4 Umowy reguluje natomiast zasady opodatkowania stypendium przyznanego studentowi mającemu miejsce zamieszkania w jednym z umawiających się państw (np. we Francji), który przebywa w drugim umawiającym się państwie (np. w Polsce) wyłącznie w celu kształcenia się. Uczeń nie kształci się w Polsce i w Polsce przebywa incydentalnie, a jego incydentalne pobyty w Polsce nie mają związku z nauką w liceum w Szwajcarii. W związku z powyższym art. 20 ust. 3 i 4 Umowy nie odnosi się do przedmiotowego stanu faktycznego.

Z uwagi na fakt, iż żaden przepis Umowy nie odnosi się do przedmiotowego stanu faktycznego należy uznać, iż zasady opodatkowania stypendium zostały uregulowane w art. 21 ust. 1 Umowy zgodnie z którym w przedmiotowym stanie faktycznym stypendium nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym na terytorium Polski.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do treści art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Zgodnie z art. 3 ust. 1a ww. ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Natomiast zgodnie z art. 3 ust. 2a ww. ustawy, osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do art. 3 ust. 2b cytowanej ustawy, za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się w szczególności dochody (przychody) z:

1.  pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia,
2.  działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia,
3.  działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
4.  położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości, w tym ze sprzedaży takiej nieruchomości.

Powyższe przepisy, na mocy art. 4a ww. ustawy stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Spółka z siedzibą na terytorium Polski zamierza ufundować dla Wnioskodawcy stypendium w wysokości odpowiadającej kosztom czesnego w Szkole, do której Wnioskodawca uczęszcza, mające na celu pokrycie jedynie czesnego z tytułu kształcenia się w Szkole. Wnioskodawca posiada podwójne obywatelstwo polskie oraz francuskie, ma stałe miejsce zamieszkania na terytorium Francji, obecnie jest uczniem liceum na terytorium Szwajcarii.

Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, iż w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdą uregulowania umowy zawartej między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Francuskiej w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 1977 r. Nr 1, poz. 5).

Zgodnie z art. 20 ust. 1 umowy, nauczyciel i pracownik badawczy, posiadający miejsce zamieszkania w jednym Umawiającym się Państwie, który udaje się do drugiego Umawiającego się Państwa, aby prowadzić wykłady lub badania, jest zwolniony od opodatkowania w tym drugim Państwie z tytułu wynagrodzenia otrzymywanego za swą działalność przez okres nie przekraczający dwóch lat.

Natomiast z ust. 2 ww. przepisu wynika, iż postanowień ustępu 1 nie stosuje się do dochodów pochodzących z prac badawczych, jeżeli prace te nie są podejmowane w interesie publicznym, ale głównie w celu osiągnięcia indywidualnej korzyści przez jedną lub więcej określonych osób.

W myśl art. 20 ust. 3 umowy polsko – francuskiej, sumy, jakie student lub stażysta, który ma lub miał uprzednio miejsce zamieszkania w jednym z Umawiających się Państw i który przebywa w drugim Umawiającym się Państwie wyłącznie w celu kształcenia się, otrzymuje na pokrycie kosztów utrzymania lub wykształcenia, nie podlegają opodatkowaniu w tym drugim Państwie pod warunkiem, że pochodzą one ze źródeł położonych poza tym Państwem.

W świetle art. 20 ust. 4 umowy, bez względu na postanowienia ustępu 3 wynagrodzenia, jakie student lub stażysta, który ma lub miał uprzednio miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie i który przebywa w drugim Umawiającym się Państwie wyłącznie w celu kształcenia się, otrzymuje z tytułu usług świadczonych w tym drugim Państwie, nie podlegają opodatkowaniu w tym drugim Państwie pod warunkiem, że usługi te pozostają w związku z jego kształceniem się lub że wynagrodzenie za te usługi jest niezbędne dla uzupełnienia środków, jakimi dysponuje na swoje utrzymanie.

Jak wynika z wyżej powołanej treści art. 20 umowy polsko – francuskiej, przepis ten odnosi się do dochodów, jakie otrzymuje nauczyciel i pracownik badawczy, student lub stażysta, natomiast w zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku wskazano, iż stypendium zostanie przyznane uczniowi liceum. W związku z powyższym w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowanie treść wyżej cytowanego przepisu art. 20 umowy.

Analizując treść poszczególnych artykułów tej umowy zawartej między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Francuskiej, stwierdzić, należy, że umowa ta nie zawiera przepisu, odnoszącego się wprost do stypendiów otrzymywanych przez uczniów, a zatem w przedmiotowej sprawie należy zastosować treść przepisu art. 21 umowy, który reguluje opodatkowanie innych nie wymienionych przychodów.

Jak wynika z art. 21 ust. 1 umowy polsko – francuskiej, części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania w jednym z Umawiających się Państw, bez względu na to skąd pochodzą, a o których nie było mowy w poprzednich artykułach niniejszej umowy, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

W myśl art. 21 ust. 2 umowy, postanowień ustępu 1 nie stosuje się, gdy osoba osiągająca zysk, posiadając miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, wykonuje w drugim Umawiającym się Państwie bądź działalność przemysłową lub handlową za pomocą zakładu położonego w tym Państwie, bądź wolny zawód w oparciu o stałą placówkę położoną w tym Państwie i gdy prawa lub dobra, z tytułu posiadania których osiągany jest zysk, są rzeczywiście związane z działalnością zakładu lub wykonywaniem wolnego zawodu. W tym przypadku stosuje się odpowiednio postanowienia artykułu 7 lub artykułu 14.

Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, iż stypendium, które zostanie przyznane Wnioskodawcy mającemu miejsce stałego zamieszkania we Francji uczącemu się w szkole w Szwajcarii, będzie podlegać zgodnie z treścią wyżej powołanego art. 21 ust. 1 umowy polsko – francuskiej tylko w państwie zamieszkania Wnioskodawcy, tj. we Francji.

To oznacza, że zgodnie z treścią umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania strona polska w ogóle nie jest uprawniona do potrącania podatku od stypendium przyznanego Wnioskodawcy. Użycie w art. 21 ust. 1 słowa „tylko” przesądza o tym, że prawo do opodatkowania tego stypendium ma umawiające się Państwo w którym osoba otrzymująca dochód ma miejsce zamieszkania, czyli Francja. Tym samym nie dochodzi do podwójnego opodatkowania tego samego dochodu, bo dochód powinien być opodatkowany wyłącznie raz, we Francji.

Reasumując, należy stwierdzić, iż wypłacanie stypendium w wysokości opłat należnych szkole z tytułu kształcenia się Wnioskodawcy (Ucznia) w szkole (tj. czesnego) wypłacanego przez Spółkę, bezpośrednio na rachunek bankowy szkoły, w terminach na warunkach określonych przez regulamin szkoły nie będzie stanowiło przychodu Ucznia podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na terytorium Polski.

Jeżeli przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe różni się od zdarzenia przyszłego, które wystąpi w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.