Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-1485/14/MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-03-05
Teza: uznania zespołu składników materialnych i niematerialnych za przedsiębiorstwo w rozumieniu ustawy o VAT i wyłączenia z opodatkowania aportu tych składników do nowej Spółki.
Słowa kluczowe: aport; czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; przedsiębiorstwa-sprzedaż przedsiębiorstwa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 22 grudnia 2014 r. (data wpływu 24 grudnia 2014 r.), o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie uznania zespołu składników materialnych i niematerialnych za przedsiębiorstwo w rozumieniu ustawy o VAT i wyłączenia z opodatkowania aportu tych składników do nowej Spółki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 grudnia 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie uznania zespołu składników materialnych i niematerialnych za przedsiębiorstwo w rozumieniu ustawy o VAT i wyłączenia z opodatkowania aportu tych składników do nowej Spółki.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest spółką jawną z siedzibą na terytorium Polski. Wnioskodawca jest zarejestrowanym i czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług w Polsce. Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest sprzedaż detaliczna replik broni oraz akcesoriów militarnych prowadzona przez internet.

W przyszłości Wnioskodawca planuje objąć ogół praw i obowiązków komandytariusza w nowej spółce komandytowej (dalej: „Nowa SK”), która docelowo ma przejąć działalność gospodarczą do tej pory prowadzoną przez Wnioskodawcę. W związku z tym, planowane jest wniesienie wkładu niepieniężnego w postaci przedsiębiorstwa wykorzystywanego obecnie przez Wnioskodawcę (dalej: „przedsiębiorstwo”) do Nowej SK (dalej: „aport”) na pokrycie podwyższonego wkładu komandytariusza. W wyniku wniesienia aportu, zwiększony zostanie udział Wnioskodawcy w zyskach Nowej SK.

Wnoszone w drodze aportu przedsiębiorstwo obejmować będzie składniki materialne i niematerialne niezbędne do kontynuacji działalności przedsiębiorstwa, w tym należności, środki pieniężne niezbędne do kontynuacji działalności, inne aktywa obrotowe, środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne. Równocześnie z aportem, Nowa SK przejmie zobowiązania Spółki (te, których przeniesienie będzie możliwe w świetle uzyskanych zgód od wierzycieli). Ponadto, w ramach aportu na podstawie art. 231 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeksu Pracy (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 1502 ze zm.) na Nową SK przejdzie zakład pracy Wnioskodawcy, a zatem przeniesieni zostaną również pracownicy.

Ze składników majątku wnoszonego przez Spółkę do Nowej SK wyłączone zostaną wierzytelności z tytułu pożyczek udzielonych przez Spółkę (w tym również pożyczek udzielonych na rzecz wspólników Spółki) oraz część środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych Spółki.

Struktura organizacyjna umożliwiająca samodzielne realizowanie zadań gospodarczych związanych z prowadzeniem działalności zostanie wniesiona do Nowej SK wraz z aportem przedsiębiorstwa. Tym samym, na skutek przedmiotowego aportu zapewniona zostanie kontynuacja przez Nową SK w niezmienionym zakresie zadań gospodarczych realizowanych dotychczas przez Wnioskodawcę.

Intencją Spółki będzie przeniesienie wraz z aportem wszystkich zobowiązań oraz praw i obowiązków z tytułu umów związanych z przedsiębiorstwem. Wnioskodawca podejmie niezbędne działania w celu uzyskania od kontrahentów zgód wymaganych przepisami prawa cywilnego oraz postanowieniami kontraktowymi. W chwili obecnej Spółka nie identyfikuje sytuacji, w których istnieje ryzyko, że na dzień aportu mogłoby nie dojść do przeniesienia praw i obowiązków z umów związanych z Przedsiębiorstwem Wnioskodawcy, niemniej jednak nie może wykluczyć takich sytuacji.

W rezultacie opisanych działań, Nowa SK przejmie zadania związane z prowadzonym przez Wnioskodawcę przedsiębiorstwem i będzie w stanie samodzielnie kontynuować działalność Wnioskodawcy. Wynika to z przeniesienia na Nową SK zakładu pracy Wnioskodawcy, a także składników materialnych i niematerialnych, w tym również zobowiązań.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy wnoszony w ramach aportu zespól składników materialnych i niematerialnych oraz zobowiązań stanowić będzie przedsiębiorstwo na gruncie uptu, a w konsekwencji zgodnie z art. 6 pkt i uptu wniesienie tego przedsiębiorstwa do Nowej SK (wraz z przypisanymi mu aktywami i zobowiązaniami) nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, wnoszony w ramach aportu zespół składników materialnych i niematerialnych oraz zobowiązań stanowić będzie przedsiębiorstwo na gruncie uptu, a w konsekwencji zgodnie z art. 6 pkt i uptu wniesienie tego przedsiębiorstwa do Nowej SK (wraz z przypisanymi mu aktywami i zobowiązaniami) nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 uptu, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przepisów tej ustawy nie stosuje się jednak do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa (art. 6 pkt 1 uptu). Na gruncie uptu jako zbycie przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części traktuje się również wniesienie takiego przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa w drodze wkładu niepieniężnego do spółki prawa handlowego.

Takie stanowisko potwierdzone zostało m.in. w:

*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 27 października 2014 r., sygn. ITPP2/443-1057/14/PS, oraz
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 26 października 2010 r., sygn. IBPP2/443-632/10/RSZ.

Z powyższego wynika, iż dla ustalenia, czy wniesienie przez Wnioskodawcę w drodze aportu zespołu składników materialnych i niematerialnych oraz zobowiązań do Nowej SK nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, kluczowe znaczenie ma stwierdzenie, czy przedmiot tej czynności stanowi przedsiębiorstwo w rozumieniu uptu.

Przepisy uptu nie zawierają definicji legalnej przedsiębiorstwa. Niemniej, w ocenie Spółki, pojęcie to może być zrekonstruowane na podstawie przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 121 ze zm.) (dalej: „KC”).

Zgodnie z art. 551 KC przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych, przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

*   oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
*   własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
*   prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
*   wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
*   koncesje, licencje i zezwolenia;
*   patenty i inne prawa własności przemysłowej;
*   majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
*   tajemnice przedsiębiorstwa;
*   księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Z kolei, według art. 552 KC czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo, obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba, że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Należy podkreślić, iż wymieniony powyżej katalog składników tworzących przedsiębiorstwo jest katalogiem otwartym. Wynika to z faktu, iż ustawodawca posłużył się zwrotem „w szczególności”, który jednoznacznie wskazuje na przykładowy charakter tego wyliczenia. Dlatego też, zdaniem Wnioskodawcy, za właściwe należy uznać stwierdzenie, iż z jednej strony w skład przedsiębiorstwa mogą wchodzić także inne niż wymienione składniki, a z drugiej, iż brak któregokolwiek ze wskazanych elementów nie pozbawia zespołu składników majątkowych charakteru przedsiębiorstwa.

W ocenie Spółki, wnoszony w ramach aportu zespól składników materialnych i niematerialnych oraz zobowiązań spełnia tak sformułowaną definicję przedsiębiorstwa. Ponadto, Wnioskodawca pragnie podkreślić, iż niezależnie od tego czy wszystkie wymienione powyżej elementy będą wchodzić w skład przedsiębiorstwa, dla uznania przedmiotu aportu za przedsiębiorstwo na gruncie uptu, kluczowe znaczenie ma zorganizowany charakter wnoszonego zespołu składników. W praktyce organów podatkowych oraz sądów administracyjnych wielokrotnie zostało bowiem podkreślone, iż przedsiębiorstwo nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których można prowadzić działalność gospodarczą, lecz jest pewnym zorganizowanym zespołem tych składników.

Ponadto, o tym, czy w konkretnym przypadku nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa, każdorazowo powinny decydować okoliczności faktyczne związane z daną transakcją. Dlatego też, zdaniem Wnioskodawcy, dla określenia charakteru przedmiotu aportu, niezbędna jest weryfikacja, czy składniki materialne i niematerialne, wchodzące w skład przedsiębiorstwa, pozostają ze sobą we wzajemnych relacjach, a w związku z tym można o nich mówić jako o zespole składników, a nie zbiorze osobnych elementów.

Istnienie zorganizowanego zespołu składników materialnych i niematerialnych związanych z przedsiębiorstwem, które będzie przedmiotem aportu, zdaniem Wnioskodawcy, nie podlega żadnej wątpliwości.

Potwierdzeniem powyższego jest fakt, iż wraz z aportem przedsiębiorstwa przeniesieni zostaną pracownicy Wnioskodawcy. Ponadto, w zakresie działalności gospodarczej kontynuowanej przez Nową SK wykorzystywane będą składniki majątkowe otrzymane od Spółki, tj. środki trwałe, wartości niematerialne i prawne, należności, środki pieniężne niezbędne do kontynuowania działalności, inne aktywa obrotowe, zobowiązania, kontrakty handlowe, jak również zezwolenia oraz pozostałe decyzje administracyjne związane z tym przedsiębiorstwem, bazy danych, a także unikalna wiedza dotycząca działalności Spółki. W ocenie Spółki, pomiędzy tymi elementami istnieje wyraźny związek funkcjonalny. Będące przedmiotem aportu przedsiębiorstwo nie jest zatem sumą składników, przy pomocy której prowadzona jest przez Spółkę działalność, lecz zorganizowanym zespołem tych składników przeznaczonym do realizacji określonych zadań gospodarczych.

Powyższej konkluzji nie zmienia fakt, że ze składników majątku stanowiących przedmiot aportu wyłączone zostaną wierzytelności z tytułu pożyczek udzielonych przez Wnioskodawcę oraz część środków pieniężnych. Zdaniem Wnioskodawcy, wyłączone składniki majątku nie będą miały wpływu na działalność przedsiębiorstwa i zachowanie funkcjonalnych związków między jego elementami. Dlatego też, brak przeniesienia tych składników w ramach aportu nie wpłynie na zdolność Nowej SK do kontynuowania działalności przedsiębiorstwa, a w związku z tym nie powinien mieć wpływu na kwalifikację zespołu składników materialnych i niematerialnych oraz zobowiązań, będącego przedmiotem planowanego aportu, jako przedsiębiorstwa w znaczeniu przyjętym na gruncie uptu. W opinii Wnioskodawcy, jedynie w przypadku wyłączenia z przedmiotu aportu istotnych elementów wykorzystywanych w dotychczasowej działalności przedsiębiorstwa (przykładowo – środków trwałych czy też zapasów zgromadzonych w magazynie), mogłaby pojawić się wątpliwość, czy wnoszony zespól składników nadal spełnia definicję przedsiębiorstwa.

W analizowanym zdarzeniu przyszłym bezsprzecznym pozostaje fakt występowania zorganizowanego zespołu składników materialnych i niematerialnych, które pozostają ze sobą w funkcjonalnym związku i umożliwiają realizację zadań gospodarczych. W ramach aportu przeniesione zostaną bowiem wszystkie składniki niezbędne do kontynuowania działalności przez Nową SK. Wyłączone z przedmiotu aportu pożyczki udzielone przez Spółkę i niespłacone przed datą aportu będą pozostawać bez wpływu na możliwość kontynuowania działalności przedsiębiorstwa w dotychczasowym zakresie przez Nową SK. Natomiast, odnośnie do środków pieniężnych, Wnioskodawca podkreśla, że wraz z aportem przeniesione zostaną środki pieniężne wystarczające do obsługi bieżących przepływów pieniężnych i zachowania płynności finansowej przez Nową SK w odniesieniu do operacji gospodarczych związanych z działalnością przedsiębiorstwa.

Przedstawione przez Wnioskodawcę stanowisko dotyczące przesłanek uznania zespołu składników materialnych i niematerialnych za przedsiębiorstwo jest powszechnie akceptowane w praktyce sądów administracyjnych, jak również organów podatkowych. Tytułem przykładu można wskazać wyrok WSA w Krakowie z dnia 23 kwietnia 2010 r., sygn. I SA/Kr 332/10, w którym sąd wskazał, że: „Przedsiębiorstwem jest zatem zorganizowany kompleks składników materialnych i niematerialnych, który przeznaczony jest do prowadzenia działalności gospodarczej. Ustawodawca w przepisie art. 551 k.c. wskazał, jakiego rodzaju elementy wchodzą w skład kompleksu składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do prowadzenia takiej działalności, czyli przedsiębiorstwa, które może być przedmiotem czynności prawnej. Nie wszystkie jednak elementy tworzące pojęcie przedsiębiorstwa są na tyle istotne, by bez ich zbycia, czy też jak w niniejszej sprawie, bez ich wniesienia jako aportu, nie można było mówić o zbyciu przedsiębiorstwa. O tym, jakie konkretne składniki muszą być przeniesione na nabywcę, aby można było uznać, że nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa decydują okoliczności faktyczne, których nie można określić apriorycznie. Ocena, czy doszło do nabycia przedsiębiorstwa jest więc możliwa in concreto, a miarodajne jest przy tym ustalenie, czy nabyto minimum środków, bez których kontynuowanie przez nabywcę działalności gospodarczej realizowanej przed zbyciem nie jest możliwe (vide wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 czerwca 2008 r., III SA/Wa 540/08, LEX 399685). Podnieść także należy, iż zgodnie z orzecznictwem sądowym (vide wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 października 2000 r., sygn. akt I CKN 850/98, LEX nr 50895) strony - jak wynika z ort. 552 k.c. - mają pozostawioną swobodę, co do tego, jakie elementy tworzące pojęcie przedsiębiorstwa objąć przedmiotem czynności prawnej, z tym, że swoboda w wyłączaniu poszczególnych składników nie może iść tak daleko, aby zakres wyłączeń przekreślił istotę przedsiębiorstwa. Dlatego też zbycie przedsiębiorstwa powinno obejmować, co najmniej te składniki, które determinują funkcje spełniane przez przedsiębiorstwo, \[podkreślenia Wnioskodawcy\]”.

Powyższy pogląd został także potwierdzony w wyroku NSA z dnia 12 lutego 2014 r., sygn. II FSK 607/12, w którym sąd stwierdził, iż: „istotą przedsiębiorstwa jest takie zorganizowanie zespołu składników materialnych i niematerialnych, które obiektywnie umożliwia realizację celu jakim jest prowadzenie określonej działalności gospodarczej. Samo zebranie i posiadanie składników nie tworzy przedsiębiorstwa, ale o jego statusie przesądza odpowiednie zorganizowanie, a więc względy organizacyjne funkcjonalne i celowościowe. W orzecznictwie też zauważa się, że wyłączenie pewnych elementów z czynności prawnej zbycia przedsiębiorstwa nie niweczy uznania tej czynności za mającą za przedmiot przedsiębiorstwo. Dopuszczalne jest wyłączenie z transakcji zbycia przedsiębiorstwa pewnych elementów, także wymienionych expressis verbis w art. 551 k.c, a mimo to czynność prawna może być uznana za mającą za przedmiot przedsiębiorstwo. Zakres wyłączeń poszczególnych składników nie może jednakże być na tyle szeroki, aby przekreśłił istotę przedsiębiorstwa.”

Wnioskodawca pragnie podkreślić, iż zaprezentowane stanowisko znajduje również potwierdzenie w praktyce organów podatkowych, m.in. w:

*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 19 sierpnia 2014 r., sygn. IPPP1/443-654/14-2/EK, w której organ wskazał, że: „Przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy zbywany majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej. W praktyce obrotu gospodarczego zdarzają się sytuacje, w których niektóre elementy przedsiębiorstwa podlegają wyłączeniu z transakcji sprzedaży. Jednak nawet w takim przypadku, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w taki sposób, by można było o nich mówić jako o zespole, a nie tylko zbiorze pewnych elementów. Decydujące zatem jest to, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami w sposób umożliwiający kontynuowanie określonej działalności gospodarczej.”
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 4 września 2014 r., sygn. IBPP4/443-253/14/EK, w której organ stwierdził, iż: „Natomiast wyłączenie z aportu niektórych składników wchodzących w skład przedsiębiorstwa nie wyklucza uznania, iż mamy do czynienia z aportem całego przedsiębiorstwa, która to czynność pozostaje poza zakresem VAT. Istotne jest jednak, aby przedmiotem aportu były bezwzględnie te elementy, które umożliwiają kontynuowanie działalności gospodarczej.”

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, wyłączenie z przedmiotu aportu wierzytelności z tytułu pożyczek udzielonych przez Spółkę oraz części środków pieniężnych nie będzie miało wpływu na uznanie tego przedmiotu za przedsiębiorstwo na gruncie uptu, ponieważ zachowane zostaną funkcjonalne związki między poszczególnymi elementami tworzącymi to przedsiębiorstwo, a w związku z tym, umożliwiona będzie kontynuacja jego działalności.

Podsumowując powyższe, zdaniem Wnioskodawcy wnoszony w ramach aportu zespół składników materialnych i niematerialnych oraz zobowiązań stanowić będzie przedsiębiorstwo na gruncie uptu, a w konsekwencji zgodnie z art. 6 pkt l uptu wniesienie tego przedsiębiorstwa do Nowej SK (wraz z przypisanymi mu aktywami i zobowiązaniami) nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do postanowień art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Zaznaczyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”. Dlatego też, dla potrzeb przepisów ustaw podatkowych należy posłużyć się definicją sformułowaną w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 121).

Stosownie do ww. artykułu Kodeksu cywilnego, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Ustawodawca w ww. przepisie wskazał, jakiego rodzaju elementy wchodzą w skład kompleksu składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, czyli przedsiębiorstwa, które może być przedmiotem czynności prawnej. Nie wszystkie jednak elementy tworzące pojęcie przedsiębiorstwa są na tyle istotne, by bez ich zbycia nie można było mówić o zbyciu przedsiębiorstwa. O tym, jakie konkretne składniki muszą być przeniesione na nabywcę, aby można było uznać, że nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa, decydują okoliczności faktyczne, których nie można określić apriorycznie.

Jeżeli warunki, o których mowa w art. 551 Kodeksu cywilnego, zostaną spełnione, to dostawa realizowana do innego podmiotu (np. spółki prawa handlowego lub cywilnego), nie będzie podlegała przepisom ustawy.

Zgodnie z art. 552 Kodeksu cywilnego, czynność prawna, mająca za przedmiot przedsiębiorstwo, obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba, że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy zbywany majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.

Natomiast wyłączenie z aportu niektórych składników wchodzących w skład przedsiębiorstwa nie wyklucza uznania, iż mamy do czynienia z aportem całego przedsiębiorstwa, która to czynność pozostaje poza zakresem VAT. Istotne jest jednak, aby przedmiotem aportu były bezwzględnie te elementy, które umożliwiają kontynuowanie działalności gospodarczej.

Taką tezę można wywieść z wyroku NSA z 10 marca 2011r., sygn. akt I FSK 1062/10. W sprawie będącej przedmiotem powyższego rozstrzygnięcia spółka z o.o. planowała założyć spółkę akcyjną, do której chciała wnieść aportem posiadane przedsiębiorstwo handlowe, z wyłączeniem nieruchomości będącej jej własnością. Nieruchomość ta – zgodnie z planem – miała być przedmiotem długotrwałej umowy najmu pomiędzy spółką z o.o., a spółką akcyjną.

NSA zgodził się ze stanowiskiem, zgodnie z którym wyjaśnienie pojęcia „przedsiębiorstwo” w ramach wykładni systemowej należy poszukiwać na gruncie art. 551 Kodeksu cywilnego, w świetle którego zbycie przedsiębiorstwa oznacza przekazanie podstawowych jego składników, które umożliwiają nabywcy kontynuowanie dotychczasowej działalności. Ponadto, jak uznał NSA, wymienione w ww. przepisie składniki przedsiębiorstwa zostały wskazane jedynie w sposób przykładowy, a nie enumeratywny. Aby zatem uznać, iż przedmiotem aportu jest całe przedsiębiorstwo, przekazywane składniki majątku muszą stanowić zorganizowany kompleks majątkowy przeznaczony do prowadzenia danej działalności. Istnieje zatem możliwość wyłączenia w ramach konkretnej czynności prawnej określonych składników wchodzących w skład przedsiębiorstwa, bez naruszania statusu tego przedsiębiorstwa.

Składniki wymienione przez spółkę składające się na jej przedsiębiorstwo, charakter prowadzonej działalności gospodarczej (handel), zagwarantowanie korzystania z nieruchomości na podstawie umowy najmu, w ocenie Sądu sprawiają, że wyłączenie ze składników przedsiębiorstwa nieruchomości nie niweczy możliwości kontynuowania działalności gospodarczej w dotychczasowym zakresie.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca – spółka jawna, jest zarejestrowanym i czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest sprzedaż detaliczna replik broni oraz akcesoriów militarnych prowadzona przez internet. W przyszłości Wnioskodawca planuje objąć ogół praw i obowiązków komandytariusza w nowej spółce komandytowej, która docelowo ma przejąć działalność gospodarczą do tej pory prowadzoną przez Wnioskodawcę. W związku z tym, planowane jest wniesienie wkładu niepieniężnego w postaci przedsiębiorstwa wykorzystywanego obecnie przez Wnioskodawcę do Nowej SK na pokrycie podwyższonego wkładu komandytariusza. W wyniku wniesienia aportu, zwiększony zostanie udział Wnioskodawcy w zyskach Nowej SK. Wnoszone w drodze aportu przedsiębiorstwo obejmować będzie składniki materialne i niematerialne niezbędne do kontynuacji działalności przedsiębiorstwa, w tym należności, środki pieniężne niezbędne do kontynuacji działalności, inne aktywa obrotowe, środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne. Równocześnie z aportem, Nowa SK przejmie zobowiązania Spółki (te, których przeniesienie będzie możliwe w świetle uzyskanych zgód od wierzycieli). Ponadto, w ramach aportu na podstawie art. 231 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeksu Pracy (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 1502 ze zm.) na Nową SK przejdzie zakład pracy Wnioskodawcy, a zatem przeniesieni zostaną również pracownicy. Ze składników majątku wnoszonego przez Spółkę do Nowej SK wyłączone zostaną wierzytelności z tytułu pożyczek udzielonych przez Spółkę (w tym również pożyczek udzielonych na rzecz wspólników Spółki) oraz część środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych Spółki. Struktura organizacyjna umożliwiająca samodzielne realizowanie zadań gospodarczych związanych z prowadzeniem działalności zostanie wniesiona do Nowej SK wraz z aportem przedsiębiorstwa. Tym samym, na skutek przedmiotowego aportu zapewniona zostanie kontynuacja przez Nową SK w niezmienionym zakresie zadań gospodarczych realizowanych dotychczas przez Wnioskodawcę. Intencją Spółki będzie przeniesienie wraz z Aportem wszystkich zobowiązań oraz praw i obowiązków z tytułu umów związanych z Przedsiębiorstwem. Wnioskodawca podejmie niezbędne działania w celu uzyskania od kontrahentów zgód wymaganych przepisami prawa cywilnego oraz postanowieniami kontraktowymi. W chwili obecnej Spółka nie identyfikuje sytuacji, w których istnieje ryzyko, że na dzień aportu mogłoby nie dojść do przeniesienia praw i obowiązków z umów związanych z przedsiębiorstwem Wnioskodawcy, niemniej jednak nie może wykluczyć takich sytuacji. W rezultacie opisanych działań, Nowa SK przejmie zadania związane z prowadzonym przez Wnioskodawcę przedsiębiorstwem i będzie w stanie samodzielnie kontynuować działalność Wnioskodawcy. Wynika to z przeniesienia na Nową SK zakładu pracy Wnioskodawcy, a także składników materialnych i niematerialnych, w tym również zobowiązań.

Z uwagi na przedstawione okoliczności sprawy oraz cytowane przepisy należy stwierdzić, że wnoszony aportem przez Wnioskodawcę do nowej spółki komandytowej zespół składników majątkowych i niemajątkowych z wyłączeniem wierzytelności z tytułu pożyczek udzielonych przez Spółkę (w tym również pożyczek udzielonych na rzecz wspólników Spółki) oraz część środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych Spółki, stanowi przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego. Mimo wyłączenia powyższych składników z przedmiotu wkładu niepieniężnego, mienie będące przedmiotem tego wkładu stanowić będzie całość przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego. W jego skład wejdą bowiem składniki materialne i niematerialne (wymienione powyżej) składające się na aktualne Przedsiębiorstwo Wnioskodawcy. Na skutek przedmiotowego aportu zapewniona zostanie kontynuacja przez Nową SK w niezmienionym zakresie zadań gospodarczych realizowanych dotychczas przez Wnioskodawcę (przedsiębiorstwo będzie miało pełną możliwość samodzielnego działania i będzie kontynuowało dotychczasową działalność Wnioskodawcy). Nowa SK przejmie także wszystkich pracowników Wnioskodawcy, na podstawie art. 231 Kodeksu Pracy.

Zatem wyłączenie z masy majątkowej przedsiębiorstwa składników takich jak: wierzytelności z tytułu pożyczek udzielonych przez Spółkę (w tym również pożyczek udzielonych na rzecz wspólników Spółki) oraz część środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych Spółki nie pozbawia wydzielonego kompleksu majątkowego cech przedsiębiorstwa.

W świetle powyższego za prawidłowe należy uznać stanowisko Wnioskodawcy o zaklasyfikowanie zbywanych składników za przedsiębiorstwo, o którym mowa w art. 6 ust. 1 ustawy, gdyż przedmiot czynności (aport) wykazywać będzie odpowiedni poziom zorganizowania spełniający wymogi uznania go za przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 oraz 552 kodeksu cywilnego, posiadającego zdolność do prowadzenia działalności gospodarczej.

Tym samym skoro przedmiotem wniesienia wkładu niepieniężnego Wnioskodawcy będzie przedsiębiorstwo to taka transakcja nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy podatku od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.