Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1-2.4012.856.2017.1.AJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-01-09
Teza: W zakresie możliwości korzystania ze zwolnienia podmiotowego od podatku.
Słowa kluczowe: zwolnienie-zwolnienie podatkowe; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 13 listopada 2017 r. (data wpływu 24 listopada 2017 r.), uzupełniony w dniu 8 grudnia 2017 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości korzystania ze zwolnienia podmiotowego od podatku – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 listopada 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek uzupełniony w dniu 8 grudnia 2017 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości korzystania ze zwolnienia podmiotowego od podatku.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Od października 2015 r. prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą (potwierdza to wpis w CEIDG). Przedmiotem wykonywanej działalności są usługi, które zostały sklasyfikowane w PKD jako działalność pod numerem 71.12.Z (działalność w zakresie inżynierii i związane z nią doradztwo techniczne). Podkreślił Pan jednak, że w ramach niniejszej działalności nie świadczył usług doradczych. W związku z tym, że wartość sprzedaży nie przekroczyła w poprzednich latach oraz w obecnym roku limitu wynikającego z art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej zwanej: ustawą VAT), korzysta Pan ze zwolnienia z podatku VAT (tzw. podmiotowego) wynikającego z powołanego wyżej przepisu.

Aktualnie zamierza Pan podpisać umowę z podmiotami budżetowymi, w zakresie świadczenia usług inspektora nadzoru budowlanego (inwestorskiego) i/lub usług kierownika budowy. Niniejsze usługi mieszczą się w zakresie powołanego wyżej numeru PKD (71.12.Z)

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie wykonywał Pan wcześniej, jak również nie zamierza wykonywać jakichkolwiek czynności w zakresie doradztwa, o których mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2b ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy prowadząc działalność gospodarczą polegającą na sprawowaniu samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie zgodnie z ustawą Prawo budowlane, to jest funkcji inspektora nadzoru budowlanego (inwestorskiego) lub/i kierownika budowy, nadal będzie Panu przysługiwało prawo zwolnienia z obowiązku płacenia podatku od towarów i usług do wysokości limitu wartości sprzedaży przewidzianego w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, nadal będzie mógł korzystać ze zwolnienia z obowiązku płacenia podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, również w związku z wykonywaniem samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, tj. inspektora nadzoru budowlanego (inwestorskiego) i/lub kierownika budowy, przy jednoczesnym zapewnieniu, że nie będzie świadczył usług polegających na doradztwie technicznym (ani żadnym innym doradztwie). Powyższe zwolnienie będzie przysługiwało do momentu przekroczenia wartości sprzedaży opodatkowanej ponad kwotę określoną w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Wskazał Pan, że po ewentualnym przekroczeniu tej wartości będzie Pan zobowiązany do rejestracji jako podatnik VAT czynny.

Obowiązki i prawa osób sprawujących samodzielne funkcje techniczne w budownictwie określa ustawa Prawo budowlane, a zwłaszcza art. 22-23 i art. 25-26, które to artykuły nie wyszczególniają dla tych funkcji działalności w zakresie doradztwa technicznego.

Doradztwo techniczne może być ewentualnie wykonywane dodatkowo, gdyż przedmiotowa działalność nie jest związana z koniecznością fachowej oceny zjawisk technicznych lub samodzielnym rozwiązywaniem zagadnień architektonicznych i technicznych oraz techniczno-organizacyjnych (jak definiuje samodzielną funkcję techniczną w budownictwie art. 12 ustawy Prawo budowlane). Nie ma tu miejsca na doradzanie, świadczenie usług w zakresie porad, opinii lub wyjaśnień umożliwiających osobom podjęcie ostatecznej decyzji w sprawie planowanej inwestycji.

Osoba sprawująca samodzielną funkcję techniczną w budownictwie pracuje według wytycznych i założeń określonych przez zleceniodawcę. Istota tej pracy wyklucza doradzanie. Jak wynika z obecnie obowiązującej treści art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku. Natomiast stosownie do art. 113 ust. 9 tej ustawy o VAT, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Natomiast w myśl art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o VAT, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników świadczących usługi:

1.  prawnicze,
2.  w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
3.  jubilerskie

W świetle powyższych przepisów usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa nie korzystają ze zwolnienia podmiotowego.

Jak wynika z wydawanych w tożsamym zakresie interpretacji indywidualnych, ani ustawa o VAT ani przepisy wykonawcze do tej ustawy nie definiują pojęcia doradztwa. Skoro jednak ustawa o VAT w art. 113 ust. 13 pkt 2 zastrzega, że do osób świadczących usługi doradztwa nie stosuje się zwolnienia podmiotowego, określonego w ust. 1 i 9 należy - wobec braku w ustawie definicji doradztwa - należy posłużyć się znaczeniem językowym.

Termin „doradztwo” obejmować może szereg usług doradczych, np.: podatkowe, prawne, finansowe i inne. Odwołując się do wykładni językowej, zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN. Warszawa 1996), pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć tego, „kto doradza”. Natomiast „doradzić”, w myśl powołanego wyżej Słownika Języka Polskiego, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”.

W świetle powołanych przepisów należy zauważyć, że o zwolnieniu, o którym mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o VAT, decyduje kwalifikacja, bądź istota wykonywanych czynności. Jak zostało wskazane powyżej zamierza Pan wykonywać działalność w zakresie sprawowania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, tj. funkcji inspektora nadzoru budowlanego (inwestorskiego) lub/i kierownika budowy. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie zamierza wykonywać jakichkolwiek czynności doradczych, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT.

Pana zdaniem, ze względu na charakter działalności, którą zamierza prowadzić, tj. pełnienie funkcji inspektora nadzoru budowlanego (inwestorskiego) i/lub kierownika budowy, które nie są w istocie związane z doradztwem i przy zapewnieniu, że nie będzie Pan świadczył usług doradztwa technicznego (ani żadnego innego) oraz nie przekroczy kwoty sprzedaży opodatkowanej w wysokości 200.000 zł, to będzie mógł korzystać ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Tożsame stanowisko w analogicznych sytuacjach opisanych przez Wnioskodawców potwierdził w interpretacji indywidualnej z dnia 13 czerwca 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy (nr ITPP1/443-284/13/MN), a także Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacjach indywidualnych z dnia 22 października 2012 r. (nr IPPP2/443-979/12-2/KOM) oraz z dnia 14 kwietnia 2016 r. (nr IPPP2/4512-227/16-2/MT).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii plater 1, 11-041 Olsztyn w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.