Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-844c/09/MD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-12-31
Teza: Sposób postępowania w związku z otrzymaniem faktury korygującej „in minus” wystawionej przez unijnego kontrahenta.
Słowa kluczowe: deklaracje; dokumentowanie; faktura-faktura wewnętrzna; informacja-informacja podsumowująca; korekta; nabycie-nabycie wewnątrzwspólnotowe; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; rabaty
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 31 (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 5 października 2009 r. (data wpływu 8 października 2009 r.), uzupełnionym w dniu 9 grudnia 2009 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu postępowania w związku z otrzymaniem faktury korygującej „in minus” wystawionej przez unijnego kontrahenta - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 października 2009 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 9 grudnia 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie z otrzymaniem faktury korygującej „in minus” wystawionej przez unijnego kontrahenta.

W przedmiotowym wniosku, oraz jego uzupełnieniu, został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka na podstawie zawartej umowy bonusowej otrzymuje bonusy od kontrahenta zagranicznego (unijnego). W świetle tej umowy, aby nabyć prawo do bonusu, zobowiązuje się do przekroczenia określonego progu obrotu w zakupie towarów w kwartale (obrót jest jedynym czynnikiem zobowiązującym) i nie uzależnia (zobowiązuje) firmy od żadnej innej czynności.

Kontrahent dokumentuje bonus fakturą korygującą - na fakturze jest wartość ujemna oraz zwrot „bonus”. Jest to kwota ogólna, która obejmuje wartość bonusu za okres kwartalny. Taka korekta nie dotyczy żadnej konkretnej dostawy, ani nie odnosi się konkretnej faktury. Ww. kontrahent jest dla Spółki dostawcą strategicznym, w związku z tym wartość faktury korygującej jest kompensowana z innymi zobowiązaniami wobec tego kontrahenta, tj. zobowiązania zostają pomniejszone o wartość faktury korygującej.

Spółka wykazuje taką transakcję jako korektę transakcji wewnątrzwspólnotowej i na jej podstawie wystawia fakturę wewnętrzną - „na wartość podatku VAT”. Transakcja jest ujmowana i wykazywana w deklaracji VAT i VAT-UE.

Ww. faktury Spółka otrzymywała w 2008 r. oraz otrzymuje obecnie.

Reasumując wskazała na następujące wątpliwości:

1.  jest to faktura korygująca „in minus”, czyli jakby rabat, ale nie dotyczy żadnej konkretnej dostawy oraz
2.  jeśli bonus (słowo „bonus” jest napisane na fakturze korygującej), to czy traktować ten bonus jak w obrocie krajowym, tj. jako usługę.

W związku z powyższym, w uzupełnieniu z dnia 9 grudnia 2009 r., zadano następujące pytanie.

Jak Spółka powinna traktować fakturę korygującą otrzymaną od unijnego kontrahenta (z ujemną ogólną wartością wykazaną w jednej pozycji i słowem „bonus”), czy powinna wykazywać ją w obrocie WNT, czyli wykazywać w deklaracji VAT i VAT-UE?

Zdaniem Wnioskodawcy, faktury korygujące powinien traktować jako rabat (mimo, że nie ma wskazanej konkretnej dostawy towarów), wykazując transakcję w deklaracji podatkowej VAT i VAT-UE.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W świetle 86 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) - zwanej dalej ustawą - kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, kwota podatku należnego od importu usług, kwota podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz kwota podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

Na mocy ust. 10 pkt 2 ww. artykułu, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje, w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 4 - w rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy w podatku należnym u nabywcy odpowiednio od importu usług lub wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest nabywca.

Z kolei ust. 10a tego artykułu przesądza, że w przypadku gdy nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, o której mowa w art. 29 ust. 4a lub 4c, jest on obowiązany do zmniejszenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym tę korektę faktury otrzymał. Jeżeli podatnik nie obniżył kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego określonego w fakturze, której korekta dotyczy, a prawo do takiego obniżenia mu przysługuje, zmniejszenie kwoty podatku naliczonego uwzględnia się w rozliczeniu za okres, w którym podatnik dokonuje tego obniżenia.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z treści cytowanego przepisu wynika, że pojęcie „świadczenie usług”, ma bardzo szeroki zakres, nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz także ich zaniechania poprzez zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Usługa w rozumieniu omawianej regulacji jest transakcją gospodarczą, co oznacza, że stosunek prawny łączący strony musi wiązać się ze świadczeniem wzajemnym. Aby uznać jakieś świadczenie za odpłatne świadczenie usług musi wystąpić stosunek zobowiązaniowy pomiędzy podmiotami biorącymi w nim udział, czyli jedna ze stron musi zobowiązać się do określonego działania bądź powstrzymania się od dokonania określonych czynności (np. w zawartej umowie), a druga do stosownej zapłaty.

Przykładem takich zachowań może być podejmowanie przez uczestników obrotu handlowego różnorodnych działań zmierzających do intensyfikacji sprzedaży towarów, których efektem może być wypłata odrębnych - w sensie finansowym - od tych dostaw dodatkowych gratyfikacji, np. w postaci tzw. bonusów, czy premii pieniężnych. Ewentualne skutki podatkowe związane z przekazaniem (z drugiej strony otrzymaniem) premii pieniężnych (bonusów) uzależnione są od wielu czynników i złożoności danej sytuacji, m. in. od ustalenia, za co faktycznie premie te zostały wypłacone, tzn. czy podmiot otrzymuje je w związku z zachowaniem o charakterze wzajemnym, odrębnym od obrotu towarami, i czy w efekcie mogą one stanowić wynagrodzenia za usługę, w rozumieniu regulacji z zakresu podatku od towarów i usług.

Zatem otrzymanie bonusu nie musi wiązać się z zachowaniem o charakterze usługowym, bowiem na gruncie prawa podatkowego może ono być wyrazem zastosowania tzw. rabatu pośredniego.

Artykuł 90 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 2006. 347. 1 ze zm.), wskazuje, że podstawa opodatkowania jest obniżana na warunkach określonych przez państwa członkowskie, w przypadku gdy podatnik dokona obniżenia ceny po dokonaniu dostawy. Stosowaniu powyższego nie sprzeciwiają się przepisy prawa krajowego.

W art. 29 ust. 4 ustawy określono, iż podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b.

W świetle art. 31 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów jest kwota, jaką nabywający jest obowiązany zapłacić.

Przy ustalaniu podstawy opodatkowania, o której mowa w ust. 1, przepis art. 29 ust. 4 stosuje się odpowiednio (ust. 3 ww. artykułu).

Stosownie do treści § 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.) – zwanego dalej rozporządzeniem – w przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą.

W świetle ust. 2 tego paragrafu, faktura korygująca powinna zawierać co najmniej:

1.  numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
2.  dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca

1.  określone w § 5 ust. 1 pkt 1-4,
2.  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych rabatem;

4.  kwotę i rodzaj udzielonego rabatu;
5.  kwotę zmniejszenia podatku należnego.

W ust. 4 ww. paragrafu zastrzeżono, że przepisy § 5 ust. 5-7 i § 7 stosuje się odpowiednio do faktur korygujących.

Zgodnie z § 23 ust. 1 rozporządzenia, przepisy § 5, 9-14, 16, 17 i 21 stosuje się odpowiednio do faktur wewnętrznych, o których mowa w art. 106 ust. 7 ustawy, w tym wystawianych w formie elektronicznej (\`(...)\`).

Do dnia 30 listopada 2008 r. powyższe kwestie regulowały zapisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.).

W świetle art. 100 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w rozumieniu art. 9-12 lub wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w rozumieniu art. 13, zarejestrowani jako podatnicy VAT UE, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym informacje podsumowujące o dokonanych wewnątrzwspólnotowych nabyciach towarów i wewnątrzwspólnotowych dostawach towarów, zwane dalej "informacjami podsumowującymi", za okresy kwartalne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po kwartale, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu:

1.  wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów - w przypadku informacji podsumowujących dotyczących wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów;
2.  wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów - w przypadku informacji podsumowujących dotyczących wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów.

W przypadku stwierdzenia jakichkolwiek błędów w złożonych informacjach podsumowujących podmiot, który złożył informację podsumowującą, jest obowiązany złożyć niezwłocznie korektę błędnej informacji podsumowującej (art. 101 ustawy).

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że na podstawie tzw. umowy bonusowej Spółka otrzymuje od kontrahenta zagranicznego – w przypadku osiągnięcia przez nią w danym okresie rozliczeniowym umówionego progu zakupów (określony obrót jest jedynym czynnikiem zobowiązującym) – fakturę korygującą z wartością ujemną, równą wartości „bonusu” udzielonego za dany kwartał. Przedmiotowa korekta nie dotyczy żadnej konkretnej faktury. Ww. kontrahent jest dla Spółki dostawcą strategicznym, w związku z tym wartość faktury korygującej jest kompensowana z innymi zobowiązaniami wobec tego kontrahenta, tj. zobowiązania zostają pomniejszone o wartość faktury korygującej.

Na tym tle Wnioskodawca powziął wątpliwość dotyczącą sposobu postępowania w związku z otrzymaniem faktury korygującej wystawionej przez unijnego kontrahenta.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny, powołane regulacje ustawy o podatku od towarów i usług, w tym przede wszystkim treść art. 29 ust. 4, należy potwierdzić stanowisko Spółki, co do uznania faktury korygującej wystawionej przez zagranicznego kontrahenta za dokument potwierdzający udzielenie rabatu przez tego kontrahenta. Wobec powyższego Spółka zobowiązana jest do stosownego zmniejszenia podstawy opodatkowania oraz kwot podatku należnego, a w sytuacji dokonania odliczenia podatku naliczonego, również jego kwot zadeklarowanych z tytułu rozpoznania wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów (deklaracja VAT). Taka zmiana winna mieć swoje odzwierciedlenie również w kwotach deklarowanych w złożonych informacjach podsumowujących.

Końcowo informuje się, że kwestie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących obciążenie z tytułu premii pieniężnych, prawa do skorygowania deklaracji i zapłaty podatku bez dodatkowych obciążeń oraz opodatkowania otrzymywanych premii pieniężnych, zostały rozstrzygnięte odpowiednio w interpretacjach indywidualnych nr ITPP2/443-621a/09/MD oraz nr ITPP2/443-621b/09/MD.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.