Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.580.2020.1.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-07-31
Teza: możliwość odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki ponoszone, w związku z realizacją prac objętych finansowaniem przez NFOŚiGW, a dotyczących realizowanego przedsięwzięcia
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; odliczenia; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 17 lipca 2020 r. (data wpływu 20 lipca 2020 r.) uzupełnione pismem z dnia 31 lipca 2020 r. (data wpływu 31 lipca 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki ponoszone, w związku z realizacją prac objętych finansowaniem przez NFOŚiGW, a dotyczących realizowanego przedsięwzięcia obejmującego „…” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 lipca 2020 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości ma możliwość odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki ponoszone, w związku z realizacją prac objętych finansowaniem przez NFOŚiGW, a dotyczących realizowanego przedsięwzięcia obejmującego „…”. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 31 lipca 2020 r. (data wpływu 31 lipca 2020 r.).

W przedmiotowym wniosku uzupełnionym pismem z dnia 31 lipca 2020 r. przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest spółką prawa handlowego (spółka z o.o.) z wyłącznym udziałem Skarbu Państwa, powstałą w wyniku komercjalizacji przedsiębiorstwa państwowego.

Spółka prowadzi swoją działalność w dwóch podstawowych obszarach:

1.  pierwszy to działalność w zakresie organizacji ruchu turystycznego w podziemnych, zabytkowych wyrobiskach zakładu górniczego (…),
2.  drugi to wykonywanie prac likwidacyjnych w zakładzie (…) oraz niezabytkowej części zakładu (…), a także wykonywanie górniczych prac zabezpieczających w zabytkowej części (…).

Działalność w drugim z wymienionych obszarów finansowana jest głównie z dotacji budżetowej na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2013 r. o dotacji przeznaczonej dla niektórych podmiotów (Dz. U. z 2013 r., poz. 1160). Spółka wykonuje w tym zakresie zadania ujęte w „…”, zaakceptowanym przez Ministra Energii.

Na podstawie Programu, co roku Spółka sporządza roczny plan, zawierający szczegółowy harmonogram rzeczowo-finansowy zadań likwidacyjnych i zabezpieczających. Wielkość nakładów finansowych i zakres rzeczowy w danym roku jest uzależniony od rzeczywistej wysokości kwoty dotacji przyznanej w ustawie budżetowej na dany rok.

Przy okazji wykonywania działalności „likwidacyjnej” Spółka uzyskuje dodatkowe przychody ze sprzedaży pozyskiwanej w następstwie podejmowanych działań solanki. Sprzedaż solanki podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, ale pozyskiwane w ten sposób środki mogą być wykorzystywane wyłącznie na cele objęte programem dotacyjnym na podstawie powołanej wcześniej ustawy.

Spółka prowadzi ewidencję kosztów i przychodów w podziale na opisane powyżej rodzaje działalności. Prowadząc działalność w zakresie organizacji ruchu turystycznego i usług gastronomicznych Wnioskodawca działa jako czynny podatnik VAT.

Spółka planuje złożyć wniosek do NFOŚiGW o sfinansowanie przedsięwzięcia obejmującego (…).

W (…) obserwuje się sezonową zmienność warunków temperaturowo- wilgotnościowych. Niekorzystne warunki mikroklimatyczne dla górotworu panują zwłaszcza w sezonie letnim, kiedy to z ciepłego i wilgotnego powietrza wprowadzanego do kopalni następuje kondensacja pary wodnej na zimnych skalnych ociosach i stropach wyrobisk podziemnych.

Większość zachowanych zabytkowych wyrobisk biegnie przez sole północne, które charakteryzują się naprzemianległymi warstwami soli kamiennej i skał ilastych z anhydrytem. Skały ilaste pod wpływem nasiąkania wody pęcznieją, a gdy woda odparowuje, wysychają, kurczą się i pękają. W wyniku tych procesów następuje niekontrolowane odrywanie fragmentów skał ilastych z górotworu solnego. Stwarza to zagrożenie dla ruchu zakładu górniczego, grożąc w niektórych przypadkach znacznym obwałem skał.

Kompleksowym zabezpieczeniem stateczności wyrobisk górniczych wydrążonych w zmiennych warstwach skał solno-ilastych występujących w (…) jest zachowanie stałych warunków temperaturowo-wilgotnościowych, co zapobiegałoby pęcznieniu i niekontrolowanemu odrywaniu się skał.

W związku z długoletnią eksploatacją aktualnie zabudowanej (…) oraz ze zmianą warunków klimatycznych na przestrzeni ostatnich lat, konieczna jest budowa nowej stacji. (…) do wyrobisk dołowych Kopalni zaprojektowana będzie z uwzględnieniem obecnie panujących warunków.

Wykonane prace pozwolą na zabezpieczenie dalszego funkcjonowania kopalni jako obiektu zabytkowego oraz umożliwi dalsze prowadzenie działalności turystycznej i gastronomicznej

W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że

opisane we wniosku przedsięwzięcie – (…) – jest realizowane w ramach programu „…”.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca ma możliwość odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki ponoszone, w związku z realizacją prac objętych finansowaniem przez NFOŚiGW, a dotyczących realizowanego przedsięwzięcia – (…)?

Stanowisko Wnioskodawcy:

W ocenie Wnioskodawcy w związku z realizacją prac objętych finansowaniem przez NFOŚiGW, Spółka będzie miała prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturach dokumentujących zakup towarów i usług.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, który mówi, że w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Jak wynika z powyższych przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Należy wskazać, że możliwość odliczenia podatku naliczonego nie stanowi żadnego przywileju dla podatnika, lecz jest podstawowym i fundamentalnym uprawnieniem, wynikającym z samej konstrukcji podatku od wartości dodanej. Z orzecznictwa TSUE wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego w zasadzie nie może być ograniczone ani pod względem czasu, ani pod względem zakresu przedmiotowego. Trybunał zwraca uwagę, że właśnie zasada odliczenia podatku naliczonego zapewnia uzyskanie neutralności podatku. System odliczeń podatku oznacza całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od obciążeń z tytułu VAT zapłaconego lub należnego (do zapłaty) w prowadzonej działalności gospodarczej. Wspólny system podatku od wartości dodanej zapewnia, że jakakolwiek działalność gospodarcza, bez względu na jej cel oraz rezultat, o ile sama jest opodatkowana VAT, jest opodatkowana w sposób całkowicie neutralny Pozwala to na zachowanie zasady potrącalności, która powinna być na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług rozumiana możliwie najszerzej. Oznacza to, że zawsze ma ona zastosowanie przy nabyciu towarów dokonanym z zamiarem wykorzystania ich w działalności opodatkowanej.

Każde zatem nabycie towarów i usług, przeznaczonych do przyszłego wykorzystania ich do czynności opodatkowanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, bez względu na to, jakie faktycznie będą efekty tej działalności, należy uznać w momencie jego dokonania za związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych.

Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest zatem związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Co do zasady bez znaczenia dla odliczenia podatku naliczonego pozostaje okoliczność, że zakupy, w których zawarty jest podatek naliczony, którego odliczenia dochodzi podatnik, są ewentualnie finansowane (współfinansowane) ze źródeł zewnętrznych.

Rolą prawa do odliczenia podatku jest bowiem uwolnienie podatnika prowadzącego działalność gospodarczą od finansowego ciężaru podatku. Nie ma tutaj znaczenia źródło finansowania wydatków, w których zawarty był podatek obciążający podatnika. Liczy się jedynie obiektywny fakt przeznaczenia towarów i usług obciążonych podatkiem do działalności opodatkowanej. Takie wnioski wynikają także z orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (tak np. wyrok w sprawie C-204/03 Komisja Wspólnot Europejskich vs. Królestwu Hiszpanii). Trybunał w powyższym wyroku jednoznacznie stwierdził, że nie można wprowadzić do przepisów krajowych przepisów, które ograniczałyby możliwość odliczenia VAT od zakupów finansowanych subwencjami. Stwierdzić zatem należy, że niezależnie od tego, że zakupy sfinansowane zostały dotacjami nie ma znaczenia dla odliczenia podatku naliczonego, o którym mowa. Stanowisko to zostało potwierdzone w wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE z dnia 23 kwietnia 2009 roku, w sprawie C-74/08 (PARAT Automotive Cabrio Textiltetőket Gyártó Kft vs Adó-és Pénzügyi Ellenőrzési Hivatal Hatósagi Fóosztály Észak-magyarországi Kihelyezett Hatósagi Osztály). W wyroku tym stwierdzono, że przepisy unijne „należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, które w przypadku nabycia towarów subwencjonowanych z funduszy publicznych, dopuszcza odliczenie związanego z tym podatku od wartości dodanej jedynie do wysokości części nieobjętej subwencją”.

Potwierdzają to organy podatkowe w udzielanych wyjaśnieniach, czego przykładem może być interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 2 maja 2012 r. (ILPP2/443-140/12-4/AD) czy interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 30 maja 2012 r. (IBPP2/443-197/12/BW). W drugiej ze wskazanych interpretacji czytamy, że „z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Czynności wykonywane w ramach realizacji programu podlegają opodatkowaniu. Wydatki, które pokrywane będą dotacją i środkami własnymi będą służyły wyłącznie czynnościom związanym z realizacją projektu, a w szczególności jak wskazał Wnioskodawca czynnościom podlegającym opodatkowaniu podatkiem VAT. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa stwierdzić należy, iż zarówno od zakupów sfinansowanych dotacją jak i od zakupów sfinansowanych środkami własnymi Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT, pod warunkiem, iż nie wystąpią żadne przesłanki negatywne, o których mowa w art. 88 ustawy o VAT”. Podatek naliczony zawarty w zakupach finansowanych dotacjami (jakimikolwiek) co do zasady podlega zatem odliczeniu. Jedynym warunkiem odliczenia jest istnienie związku danego zakupu ze sprzedażą opodatkowaną. Natomiast ta część wydatków, kosztów, która odpowiada odliczalnemu podatkowi od tych zakupów  nie powinna być kwalifikowana do objęcia, do sfinansowania ich dotacjami.

W przedstawionym stanie faktycznym wydatki sfinansowane w dotacji NFOŚiGW na (…) będą służyć utrzymaniu funkcjonowania kopalni jako obiektu zabytkowego i prowadzonej na jej terenie działalności gospodarczej opodatkowanej VAT (turystyka, gastronomia, usługi towarzyszące).

Z tego względu Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup towarów i usług sfinansowanych otrzymaną dotacją.

W ocenie Wnioskodawcy bez wpływu na prawo do odliczenia pozostaje fakt prowadzenia działalności w opisanym na wstępie zakresie wynikającym z realizacji postanowień powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2013 r. o dotacji przeznaczonej dla niektórych podmiotów, a więc całkowitej likwidacji (…), niezabytkowej części (…), oraz utrzymania, zabezpieczenia i ratowania zabytkowych części (…) wchodzących w skład (…) sp. z o.o.

Działalność w tym zakresie podlega odrębnemu finansowaniu i rozliczaniu, jak również realizacja zadań też wiąże się z wykonywaniem czynności opodatkowanych (sprzedaż solanki).

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.**

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Z opisu sprawy wynika, że Spółka planuje złożyć wniosek do NFOŚiGW o sfinansowanie przedsięwzięcia obejmującego (…) . W (…) obserwuje się sezonową zmienność warunków temperaturowo-wilgotnościowych. W związku z długoletnią eksploatacją aktualnie zbudowanej (…) oraz ze zmianą warunków klimatycznych na przestrzeni ostatnich lat, konieczna jest budowa nowej stacji. Nowa stacja osuszania powietrza wlotowego do wyrobisk dołowych Kopalni zaprojektowana będzie z uwzględnieniem obecnie panujących warunków. Wykonane prace pozwolą na zabezpieczenie dalszego funkcjonowania kopalni jako obiektu zabytkowego oraz umożliwi dalsze prowadzenie działalności turystycznej i gastronomicznej

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych w związku z realizacją prac objętych finansowaniem przez NFOŚiGW.

Dokonując wykładni powołanych przepisów w kontekście przedstawionego opisu sprawy wypada rozpocząć od stwierdzenia, że poszczególne elementy składające się na definicję prawa do odliczenia tworzą pewną całość, w oparciu o którą realizuje się istota podatku neutralnego dla przedsiębiorców, a obciążającego de facto ostatecznego nabywcę (konsumenta) towarów i usług. Charakteryzując transakcję, która rodzi prawo do odliczenia należy zatem stwierdzić, że nabywcą towarów i usług musi być podmiot występujący w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Przedmiot świadczenia powinien być natomiast wykorzystany w zasadniczej sferze działań tego przedsiębiorcy, tj. w zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy działalności gospodarczej.

Ponadto, prawo do odliczenia powstaje zarówno wtedy, gdy dany wydatek pozostaje w ścisłym związku z konkretną czynnością opodatkowaną, jak również, gdy jest związany z większą liczbą takich czynności, a także, gdy zostaje poniesiony w związku z ogółem czynności, kształtujących zakres działalności gospodarczej podatnika. W każdym bowiem z tych przypadków podatek naliczony zapłacony w cenie nabytych towarów lub usług stanowi, w sposób pośredni lub bezpośredni, element cenotwórczy czynności opodatkowanych, pozostając z nimi w ten sposób w ścisłym związku, wynikającym z art. 86 ust. 1 ustawy.

W rozpatrywanej sprawie Spółka prowadzi swoją działalność w dwóch podstawowych obszarach:

*   pierwszy to działalność w zakresie organizacji ruchu turystycznego w podziemnych, zabytkowych wyrobiskach (…),
*   drugi to wykonywanie prac likwidacyjnych w (…) oraz niezabytkowej części (…), a także wykonywanie górniczych prac zabezpieczających w zabytkowej części (…).

Prowadząc działalność w zakresie organizacji ruchu turystycznego i usług gastronomicznych Wnioskodawca działa jako czynny podatnik VAT. Przy okazji wykonywania działalności „likwidacyjnej” Spółka uzyskuje dodatkowe przychody ze sprzedaży pozyskiwanej w następstwie podejmowanych działań solanki. Sprzedaż solanki podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, ale pozyskiwane w ten sposób środki mogą być wykorzystywane wyłącznie na cele objęte programem dotacyjnym.

Nie ulega wątpliwości, że (…) jest wykorzystywana w wyżej opisanej działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Jak wskazał Wnioskodawca, wydatki sfinansowane z dotacji NFOŚiGW będą służyć utrzymaniu funkcjonowania kopalni jako obiektu zabytkowego i prowadzonej na jej terenie działalności gospodarczej opodatkowanej VAT (turystyka, gastronomia, usługi towarzyszące). Spełniony jest zatem warunek, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

Dla prawa do odliczenia nie ma znaczenia źródło finansowania wydatków na nabycie towarów i usług. Także pokrycie tych wydatków nie z własnych środków podatnika nie pozbawia go prawa do odliczenia podatku.

W szczególności finansowanie wydatków na nabycie towarów i usług dotacjami nie pozbawia podatnika prawa do odliczenia. Samo otrzymanie dotacji nie rodzi bezpośrednich skutków w zakresie odliczania podatku naliczonego. Fakt sfinansowania określonych wydatków dotacją nie ma bezpośredniego znaczenia dla możliwości odliczenia VAT naliczonego przy zakupach związanych z czynnościami, na które otrzymana zostanie dotacja. Rolą prawa do odliczenia podatku jest bowiem uwolnienie podatnika prowadzącego działalność gospodarczą od finansowego ciężaru podatku. Nie ma tutaj znaczenia źródło finansowania wydatków. Liczy się jedynie obiektywny fakt przeznaczenia towarów i usług obciążonych podatkiem do działalności opodatkowanej.

Wobec powyższego otrzymywanie przez Spółkę dofinansowanie nie będzie miało znaczenia dla ustalenia prawa do odliczenia podatku naliczonego. Ustawa o VAT nie ogranicza podatnikowi możliwości dokonania odliczenia w przypadku otrzymywania od osób trzecich środków finansowych na prowadzenie działalności. Dla odliczenia podatku naliczonego istotne jest wyłącznie to, ażeby podatek naliczony był związany z czynnościami opodatkowanymi.

Podsumowując, należy stwierdzić, że na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, w związku z realizacją prac objętych finansowaniem przez NFOŚiGW, Spółka będzie miała prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturach dokumentujących zakup towarów i usług.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, , za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Zgodnie z art. 57a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.