Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.859.2024.3.AWO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-28
Teza: Możliwość skorzystania z ulgi mieszkaniowej z tytułu sprzedaży mieszkania przed upływem pięciu lat (przy braku zawarcia umowy przeniesienia własności nieruchomości w formie aktu notarialnego w terminie trzech lat liczonych od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło zbycie nieruchomości).
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe; deweloper; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; nieruchomości-zbycie nieruchomości; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku dochodowego.-Sprzedaż nieruchomości i praw majątkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 listopada 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 6 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 30 grudnia 2024 r. (wpływ 31 grudnia 2024
    r.) - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego przedstawiony w uzupełnieniu wniosku
    6 kwietnia 2021 r. podpisał Pan akt notarialny („deweloperski”) z pełnomocnikiem spółki X
    Sp. z o.o. z siedzibą w A., NIP: (...), REGON: (...)), tj. Panią A.B..
    Akt sporządzono celem nabycia lokalu mieszkalnego numer 1, budynek 1 - na terenie
    inwestycji (...). Cena za wyżej wskazany lokal wynosi 226.000 zł.
    22 czerwca 2021 r. - sprzedaż mieszkania położonego w B., ul. C.1 , za cenę 285.000 zł.
    W ciągu okresu od dnia podpisana aktu notarialnego (umowa deweloperska), tj. 6 kwietnia
    2021 r., do 31 grudnia 2022 r. kilkukrotnie przesuwano termin odbioru mieszkania w (...).
    Potem, do dnia dzisiejszego, (...) przestało przesuwać termin [odbioru - przypis organu]
    wyżej wskazanego mieszkania. Planowany odbiór wyznaczono pierwotnie na 30 września
    2022 r., a akt własności obiecano podpisać w ciągu kilku miesięcy od tej daty, pod
    warunkiem terminowej zapłaty przez nabywcę [Pana - przypis organu] całkowitej
    należności, tj. 226.000 zł (spłata ta została dokonana w całości przez Pana).
    Harmonogram spłat rzeczonego mieszkania:
    1) 15 kwietnia 2021 r. – I rata: 18.000 zł,
    2) 15 czerwca 2021 r. – II rata: 26.000 zł,
    3) 15 sierpnia 2021 r. . – III rata: 26.000 zł,
    4) 15 października 2021 r. . – IV rata: 26.000 zł,
    5) 15 grudnia 2021 r. . – V rata: 26.000 zł,
    6) 15 lutego 2022 r. . – VI rata: 26.000 zł,
    7) 15 kwietnia 2022 r. . – VII rata: 26.000 zł,
    8) 15 czerwca 2022 r. . – VIII rata: 26.000 zł,
    9) 15 sierpnia 2022 r. . – IX rata: 26.000 zł.
      Razem: 226.000 zł. Raty zapłacono w całości, bez zwłoki
      [wyliczenie zawarte tylko w treści wniosku złożonego 20 listopada 2024 r. - przypis
      organu].
    31 grudnia 2024 r. minął termin obligatoryjnego okresu trzech lat, tzw. ulgi mieszkaniowej
    i zainwestowania kwoty 57.743 zł lub zapłaty podatku 19% od wyżej wskazanej kwoty.
    Do 30 grudnia 2024 r. deweloper (...) nie spowodował ukończenia budynku 1 i lokalu
    numer 1 (...) i nie spowodował podpisania aktu notarialnego przenoszącego własność na
    Pana.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan również, że:
    • 6 kwietnia 2021 r. podpisał Pan umowę deweloperską,
    • sprzedaż mieszkania 22 czerwca 2021 r. nie nastąpiła w wykonaniu działalności
      gospodarczej,

    • przeniesienie prawa własności do lokalu numer 1, budynek 1 inwestycji (...) nie nastąpi
      w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.
    Pytanie zadane w uzupełnieniu wniosku
    Czy może Pan skorzystać z ulgi mieszkaniowej z tytułu sprzedaży mieszkania przed
    upływem pięciu lat [od - przypis organu] odpłatnego zbycia mieszkania?
    Pana stanowisko w sprawie przedstawione w uzupełnieniu wniosku
    Wskazał Pan, że sprawy organizacyjne i wewnątrzstrukturalne X spowodowały impas w
    bieżącej działalności deweloperskiej, czego skutkiem jest ponad dwuletnie (30 września
    2022 r. - planowany odbiór) opóźnienie oddania budynku numer 1, lokal 1.
    Podał Pan, że mając dobrą wolę i praktyczna potrzebę wydatkowania wspomnianej kwoty
    w ramach tzw. ulgi mieszkaniowej, nie miał Pan niestety możliwości jej wykorzystania w
    terminie ustawowym (trzech lat) - w związku z tym, że nie otrzymał Pan kluczy do
    mieszkania, bo budynek jest nieukończony i niezgłoszony do odbioru.
    Konkludując, na 30 grudnia 2024 r. nie ma Pan możliwości wydatkowania wspomnianej
    kwoty (57.743 zł), a Urząd Skarbowy w A. stoi na stanowisku wyegzekwowania podatku od
    kwoty 285.000 zł, tzn. tak jakby nie zaistniał fakt kupna i zapłacenia całej kwoty
    deweloperowi X (226.000 zł) za mieszkania (...), argumentując to tym, że nie posiada Pan
    aktu własności wyżej wskazanego mieszkania.
    Oświadcza Pan, że posiada Pan dokument dotyczące sprawy:
    1) akt notarialny - deweloperski,
    2) pełnomocnictwo X,
    3) dowody wpłat na całkowita kwotę - 226.000 zł,
    4) oświadczenie dewelopera o opóźnieniu w oddaniu mieszkania.
    Uważa więc Pan, że wyegzekwowanie przepisu art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, stanowi krzywdzące dla Pana podwójne „ukaranie”
    zapłaty podatku i Pana osobistych strat finansowych spowodowanych opóźnieniem
    odbioru mieszkania. Wie też Pan, że setki osób (jeśli nie tysiące) są w podobnej – do Pana
    – sytuacji teraz i w przyszłości, spowodowanej działalnością deweloperską.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy:
      Wolne od podatku są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi
      tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w
      przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy
      od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku
      podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej
      nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele
      mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do
      wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

    Przedmiot Pana wątpliwości zmierza do określenia, czy ma Pan prawo do skorzystania z
    ulgi wskazanej w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    w przypadku podpisania umowy deweloperskiej oraz przelania całkowitej kwoty za
    mieszkanie na konto dewelopera w ustawowym okresie.
    Podnosi Pan bowiem okoliczność, że:
      Urząd Skarbowy w A. stoi na stanowisku wyegzekwowania podatku od kwoty 285.000
      zł, tzn. tak jakby nie zaistniał fakt kupna i zapłacenia całej kwoty deweloperowi X
      (226.000 zł) za mieszkania (...), argumentując to tym, że nie posiada Pan aktu własności
      wyżej wskazanego mieszkania.
    Z przedstawionych przez Pana informacji wynika, że przeniesienie prawa własności do
    opisanego we wniosku lokalu nie nastąpi w okresie trzech lat od końca roku
    podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie/sprzedaż mieszkania.
    Wskazuję więc, cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego
    zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania, wymienione zostały m.in. w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, który przesądza, że:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
        udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
        e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
        – położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
        należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
        Szwajcarskiej.
    Zgodnie natomiast z treścią art. 21 ust. 25a wskazanej ustawy:
      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a)-c), uznaje się za wydatki poniesione na
      cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131,
      nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a)-c), w
      związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
    Przepis ten został dodany do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    ustawą z 23 października 2018 r. (t. j. Dz.U. z 2018 r. poz. 2159) i stosuje się go do
    dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2019 r.

    Znaczenie tej regulacji (art. 21 ust. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych) oraz zakres jej obowiązywania - w odniesieniu do wydatków z umowy
    deweloperskiej - omówił Naczelny Sąd Administracyjny, w wyroku z 20 lutego 2024 r. o
    sygn. akt. II FSK 713/21. Sąd podkreślił, że:
      (...) z dniem 1 stycznia 2019 r. na mocy art. 1 pkt 5 lit. b ustawy z 23 października 2018
      r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku
      dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz.
      2159; dalej: „ustawa zmieniająca”) do ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych dodano art. 21 ust. 25a, zgodnie z którym wydatki, o których mowa w ust.
      25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe, jeżeli przed
      upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, nastąpiło nabycie własności rzeczy
      lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w związku z którymi podatnik ponosił
      wydatki na nabycie. Jednocześnie, na mocy art. 16 ustawy zmieniającej, m.in. dodany
      art. 21 ust. 25a stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia
      2019 r. (...) . Podnieść w tym miejscu należy, że - jak wyjaśnił Naczelny Sąd
      Administracyjny w wyroku z 7 marca 2019 r., sygn. akt II FSK 854/17 - dopiero zatem
      ustawą nowelizującą z dnia 23 października 2018 r. prawodawca wyraźnie rozszerzył
      warunki korzystania z tzw. ulgi mieszkaniowej o wymóg nabycia preferowanego prawa
      majątkowego w terminie tożsamym z przyjętym dla poniesienia wydatków. W ocenie
      NSA przepis art. 21 ust. 25a PDOFizU stanowi novum legislacyjne, podobnie zresztą jak
      zmiany treści art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy. Tym samym przepis art. 21 ust. 1 pkt
      131 w zw. z ust. 25 pkt 1 lit. c PDOFizU w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia
      2019 r. nie zawiera wymogu nabycia preferowanego prawa majątkowego (...) w
      terminie tożsamym z przyjętym dla poniesienia wydatków, gdzie taki warunek został
      dopiero wprowadzony z dniem 1 stycznia 2019 w postaci art. 21 ust. 25a PDOFizU.
    Ważne jest również to, że w myśl art. 21 ust. 26 wskazanej ustawy:
      Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i
      e), rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
      mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne budynek, lokal lub
      pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się również
      niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub
      pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie
      ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,
      prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich
      prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
    Natomiast, stosownie do treści art. 21 ust. 28 tej ustawy:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:
        1) nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub
        udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
        2) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku
        albo jego części
        – przeznaczonych na cele rekreacyjne.
    Z istoty rozwiązania zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wynika więc, że podstawową okolicznością decydującą o możliwości
    skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest przeznaczenie środków uzyskanych ze
    sprzedaży nieruchomości (ich części oraz udziału) i określonych praw majątkowych - nie
    później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym została ona
    dokonana - na wskazane w art. 21 ust. 25 z uwzględnieniem art. 21 ust. 25a tej ustawy
    własne cele mieszkaniowe.

    Z podanych przez Pana informacji wynika m.in., że:
    • 6 kwietnia 2021 r. podpisał Pan akt notarialny („deweloperski”) z pełnomocnikiem,
        – akt sporządzono celem nabycia lokalu mieszkalnego,
        – była to umowa deweloperska,
    • do 30 grudnia 2024 r. nie doszło do ukończenia budynku i nie podpisano aktu
      notarialnego przenoszącego własność na Pana,
    • przeniesienie prawa własności do lokalu nie nastąpi w okresie trzech lat od końca roku
      podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.
    Rozstrzygające zatem jest ustalenie, czy w związku z zawarciem przez Pana umowy
    deweloperskiej oraz przelaniem przez Pana całkowitej kwoty za to mieszkanie na konto
    dewelopera w 2022 r. (podany przez Pana: „harmonogram spłat”), kwoty te mogą
    stanowić wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, a uzyskany dochód z odpłatnego zbycia przez Pana nieruchomości, może
    korzystać ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 omawianej ustawy - w
    przypadku, gdy zawarcie umowy przeniesienia własności lokalu mieszkalnego nie
    nastąpiło do 31 grudnia 2024 r.
    Zaznaczam, że zgodnie z art. 5 pkt 6 ustawy z 20 maja 2021 r. o ochronie praw nabywcy
    lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego oraz deweloperskim funduszu
    gwarancyjnym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 695):
    Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      umowa deweloperska - umowę zawartą między nabywcą a deweloperem, na
      podstawie której deweloper zobowiązuje się do wybudowania budynku oraz
      ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego i przeniesienia własności tego
      lokalu oraz praw niezbędnych do korzystania z tego lokalu na nabywcę albo
      zabudowania nieruchomości gruntowej stanowiącej przedmiot własności lub
      użytkowania wieczystego domem jednorodzinnym i przeniesienia na nabywcę
      własności tej nieruchomości lub użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej i
      własności domu jednorodzinnego na niej posadowionego stanowiącego odrębną
      nieruchomość lub przeniesienia ułamkowej części własności tej nieruchomości wraz z
      prawem do wyłącznego korzystania z części nieruchomości służącej zaspokajaniu
      potrzeb mieszkaniowych, a nabywca zobowiązuje się do spełnienia świadczenia
      pieniężnego na poczet nabycia tego prawa.
    Moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określany jest zgodnie z
    normami prawa cywilnego. Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. ustawy
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    W myśl art. 156 wskazanej ustawy:
      Jeżeli zawarcie umowy przenoszącej własność następuje w wykonaniu zobowiązania
      wynikającego z uprzednio zawartej umowy zobowiązującej do przeniesienia własności,
      z zapisu zwykłego, z bezpodstawnego wzbogacenia lub z innego zdarzenia, ważność
      umowy przenoszącej własność zależy od istnienia tego zobowiązania.
    Zgodnie z art. 157 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli umowa zobowiązująca do przeniesienia własności nieruchomości została
      zawarta pod warunkiem lub z zastrzeżeniem terminu, do przeniesienia własności
      potrzebne jest dodatkowe porozumienie stron obejmujące ich bezwarunkową zgodę
      na niezwłoczne przejście własności.

    Stosownie natomiast do treści art. 158 tej ustawy:
      Umowa zobowiązująca do przeniesienia własności nieruchomości powinna być
      zawarta w formie aktu notarialnego. To samo dotyczy umowy przenoszącej własność,
      która zostaje zawarta w celu wykonania istniejącego uprzednio zobowiązania do
      przeniesienia własności nieruchomości; zobowiązanie powinno być w akcie
      wymienione.
    Z treści przywołanych przepisów jednoznacznie wynika, że przeniesienie własności
    nieruchomości następuje z chwilą zawarcia w formie aktu notarialnego ostatecznej
    umowy sprzedaży nieruchomości. Zarówno zawarcie umowy deweloperskiej, jak też
    dokonanie - stosownie do tej umowy - wpłat na poczet ceny, bez wątpienia prowadzi do
    nabycia własności nieruchomości, ale nie jest z nim równoważne.
    Jak już wyżej cytowano, moment przeniesienia własności nieruchomości został określony
    w art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego. Artykuł 158 Kodeksu cywilnego przesądza natomiast o
    formie tej czynności prawnej. Umowa deweloperska nie jest umową przenoszącą
    własność nieruchomości - jest niejako przyrzeczeniem do przeniesienia na nabywcę, po
    zakończeniu przedsięwzięcia deweloperskiego, prawa własności do lokalu, co nastąpi
    dopiero w momencie zawarcia, np. umowy sprzedaży przenoszącej własność
    nieruchomości. Treścią umowy deweloperskiej jest zatem jedynie zobowiązanie się stron
    do ustanowienia na rzecz nabywcy - po zakończeniu przedsięwzięcia deweloperskiego -
    odrębnej własności lokalu mieszkalnego i przeniesienia własności tego lokalu na nabywcę,
    lecz własności tej (sama) umowa deweloperska nie przenosi.
    Innymi słowy, brak zawarcia umowy przeniesienia własności nieruchomości w formie aktu
    notarialnego w terminie trzech lat liczonych od końca roku podatkowego, w którym
    nastąpiło zbycie nieruchomości, ma oczywisty skutek w postaci braku nabycia własności
    tej nieruchomości, a tym samym powoduje niewypełnienie warunków niezbędnych do
    skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust.
    25 pkt 1 i art. 21 ust. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis art.
    21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy wiąże bowiem skutek prawny w postaci zwolnienia
    określonego dochodu od opodatkowania (podatkiem dochodowym) zarówno z terminem
    wydatkowania środków pieniężnych, jak i z faktem dysponowania przez podatnika tytułem
    własności lub współwłasności do nieruchomości.
    Podsumowując, skoro do 31 grudnia 2024 r. nie zawarł Pan umowy przeniesienia prawa
    własności nieruchomości na Pana rzecz, to - w opisanych okolicznościach - nie przysługuje
    Panu możliwość skorzystania ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku
    z art. 21 ust. 25 pkt 1 i art. 21 ust. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Końcowo zaznaczam, że:
    • zadane pytanie zakreśla granice w jakich mogę wydać interpretację indywidualną
      (określa zakres żądania Wnioskodawcy). Rozstrzygnięcie to dotyczy więc tylko
      wyznaczonego przez Pana przedmiotu wniosku - zakresu Pana pytania. Kwestia
      powstania przychodu zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
      osób fizycznych (z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości) nie stanowiła więc
      przedmiotu tej interpretacji,
    • procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego
      nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
      kontrolnego. Wydając indywidualną w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa,
      opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym

      we wniosku - nie prowadzę postępowania dowodowego. Ponadto, nie mogę
      dokonywać wyliczeń, potwierdzać kwot przychodów, czy odliczeń. Przy wydawaniu
      tej interpretacji:
        – dokonałem więc wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku,
        – nie odnoszę się do przedstawionych przez Pana kwot/wartości - zgodnie bowiem z
        zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na
        podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji
        prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami
        prawa podatkowego. Prawidłowość takiego wyliczenia podlega weryfikacji przez
        organ podatkowy.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383
      ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja
      będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
      zastosuje się Pan do interpretacji.
    • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 935, dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA) albo
    • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).