Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-374/12/ESZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-06-21
Teza: Czy w przypadku gdy koszt przesyłki pocztowej jest wyższy niż 10 zł, nadwyżka stanowi koszt uzyskania przychodu u sprzedającego?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszt przesyłki; koszt-koszty uzyskania przychodów; pełnomocnictwo; poczta-usługi pocztowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni, przedstawione we wniosku z dnia 23 marca 2012r. (data wpływu do tut. Biura 26 marca 2012r.), uzupełnionym w dniach 27 marca oraz 05 i 08 czerwca 2012r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej wydatków z tytułu przesyłki pocztowej w sytuacji, gdy środki pieniężne przekazane Wnioskodawczyni przez nabywców towarów na pokrycie zobowiązań wobec operatora pocztowego są niższe niż należność za przesyłkę pocztową - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 marca 2012r. wpłynął do tut. Biura wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej wydatków z tytułu przesyłki pocztowej w sytuacji, gdy środki pieniężne przekazane Wnioskodawczyni przez nabywców towarów na pokrycie zobowiązań wobec operatora pocztowego są niższe niż należność za przesyłkę pocztową. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 29 maja 2012r. Znak: IBPBI/1/415-374/12/ESZ, IBPBI/1/415-639/12/ESZ oraz IBPP1/443-323/12/AL wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło w dniach 05 i 08 czerwca 2012r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą, polegającą na sprzedaży odzieży za pośrednictwem portalu internetowego. W regulaminie sklepu zawarto zapis, że koszt za przesyłkę pocztową wynosi 10 zł niezależnie od ilości zakupionych towarów. Kupujący przelewa na rachunek sprzedającego należność za towar oraz opłatę pocztową. Kupujący udzieli Wnioskodawczyni pełnomocnictwa, w którym upoważni Ją do zawarcia w jego imieniu i na jego rachunek umowy o świadczenie usług pocztowych z operatorem pocztowym. Zapis o udzieleniu pełnomocnictwa przez kupującego na rzecz sprzedającego będzie zawarty w regulaminie sklepu. Wnioskodawczyni działając jako pełnomocnik kupującego zleci wykonanie usługi pocztowej operatorowi pocztowemu w imieniu i na rachunek kupującego. W przypadku, gdy rzeczywisty koszt przesyłki jest niższy niż kwota pobranej przez Wnioskodawczynię opłaty pocztowej (10 zł), Wnioskodawczyni nie zwróci nadwyżki - kwota ta stanowić będzie dodatkowe wynagrodzenie z tytułu wykonanej usługi.

W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z dnia 05 czerwca 2012r. Wnioskodawczyni wskazała, iż opodatkowuje przychody (dochody) z prowadzonej działalności gospodarczej na tzw. zasadach ogólnych, wynikających z ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy w przypadku gdy koszt przesyłki pocztowej jest wyższy niż 10 zł, nadwyżka stanowi koszt uzyskania przychodu u sprzedającego?

(pytanie oznaczone we wniosku Nr 2)

Zdaniem Wnioskodawczyni, ww. nadwyżka stanowi koszt sprzedającego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 361 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23 i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, zatem przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, tak aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości.

W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno wydatki pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza należy przyjąć, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, bądź zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży odzieży za pośrednictwem portalu internetowego. Kupujący przelewa na rachunek Sprzedającej należność za towar oraz zryczałtowaną i określoną kwotowo „opłatę pocztową”. Kupujący udzieli Wnioskodawczyni pełnomocnictwa, w którym upoważni Ją do zawarcia w jego imieniu i na jego rachunek umowy o świadczenie usług pocztowych z operatorem pocztowym. Zapis o udzieleniu pełnomocnictwa przez kupującego na rzecz sprzedającego będzie zawarty w regulaminie sklepu.

W świetle powyższego oraz powołanych wyżej przepisów, kwoty otrzymane od nabywców sprzedawanych przez Wnioskodawczynię towarów, tytułem należności za przesyłkę pocztową jako kwoty przez Nią nie poniesione, nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej. Jeżeli jednak kwoty otrzymane od kupujących z ww. tytułu nie wystarczają na pokrycie wydatków tytułem wysyłki towarów, to nadwyżka tych kosztów nad kwotę otrzymaną z tego tytułu od nabywców towarów może stanowić koszt uzyskania przychodów, jako poniesiona w celu uzyskania przychodu, nie wymieniona w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pamiętać jednakże należy o obowiązku należytego udokumentowania poniesionych z tego tytułu wydatków.

Jednocześnie należy podkreślić, iż warunkiem bezwzględnym i podstawowym dla takiej klasyfikacji ww. kwot otrzymanych od nabywcy towarów jest działanie Wnioskodawczyni w imieniu i na jego rzecz (rachunek), na podstawie zawartej umowy i stosownego pełnomocnictwa.

Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.), pełnomocnictwo to jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy) na mocy którego inna osoba (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie zauważyć należy, iż w zakresie pozostałych pytań przedstawionych we wniosku zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.