Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.578.2020.10.ICZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-28
Teza: Udzielone bonifikaty z tytułu niedotrzymania warunków
sprzedaży oraz niedotrzymania standardów jakości obsługi
odbiorców będą skutkować obniżeniem podstawy
opodatkowania VAT oraz kwoty podatku należnego z tytułu
świadczonych przez Spółkę usług.
Słowa kluczowe: bonifikaty
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
podatek-podatek należny-obniżenie podatku należnego
sprzedaż
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 10-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 10-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 10-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 10-pkt 4
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 6-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 6-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 7-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 7-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 7-pkt 3

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 lipca 2020 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy ustalenia czy udzielenie bonifikat za:
    1) niedotrzymanie warunków sprzedaży (...),
    2) niedotrzymanie standardów jakości obsługi odbiorców
    skutkuje obniżeniem podstawy opodatkowania VAT i kwoty podatku należnego z tytułu
    realizowanych przez Spółkę transakcji sprzedaży (...) i świadczonych usług dystrybucji (...).

    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Spółka
    jest przedsiębiorstwem (...). Spółka prowadzi działalność gospodarczą koncesjonowaną,
    typową dla segmentu obrotu spółek (...) polegającą głównie na obrocie (...) lub (...) oraz
    prawami majątkowymi wynikającymi ze (...). Spółka z odbiorcami (dalej: Odbiorcy) zawiera
    umowy kompleksowe czyli umowy zawierające postanowienia umowy sprzedaży i umowy
    o świadczenie usług (...), o których mowa (...) (dalej: Umowy kompleksowe). Spółka nie
    świadczy i nie zawiera umów tylko i wyłącznie sprzedaży (...), o których mowa w art. (...) czy
    świadczenie usług dystrybucji (usługi te są - w przypadku Umów kompleksowych -
    zapewniane przez Spółkę w związku ze sprzedażą (...) wówczas Spółka świadczy tzw.
    usługę kompleksową w rozumieniu art. (...) (dalej: usługa kompleksowa).
    Zgodnie z postanowieniami (...): umowa sprzedaży, umowa o świadczenie usług
    przesyłania lub dystrybucji albo umowa kompleksowa powinna zawierać postanowienia
    określające m.in. wysokość bonifikaty za niedotrzymanie parametrów jakościowych i
    standardów jakościowych obsługi odbiorców, a także odpowiedzialność stron za
    niedotrzymanie warunków umowy.
    W związku z zapewnieniem świadczenia usług zaopatrzenia w (...) Spółka zobowiązana jest
    do przestrzegania standardów określonych w rozdziale (...) Rozporządzenia Ministra (...)
    „Rozporządzenie systemowe”.
    Przedmiotowe przepisy wydane przez ministra właściwego do spraw (...) na podstawie
    delegacji zawartej w art. (...) określają m.in.:
    1. parametry jakościowe (§ 25 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz § 25 ust. 2 pkt 1 i 2 Rozporządzenia
    systemowego);
    2. dopuszczalne przerwy w dostarczaniu (...) (§ 25 ust. 1 pkt 4 i § 25 ust. 2 pkt 4
    Rozporządzenia systemowego).
    Natomiast zgodnie z art. (...) „Przedsiębiorstwo (...) udziela upustów lub bonifikat, o
    których mowa w ust. 2, za niedotrzymanie standardów jakościowych obsługi odbiorców w
    wysokości określonej w taryfie lub w umowie”. Oznacza to, że w przypadku
    niedotrzymania standardów jakościowych obsługi odbiorców (...) określonych ww.
    przepisach Spółka ma obowiązek odpowiednio, odbiorcom, z którymi posiada zawartą
    Umowę kompleksową udzielania bonifikat (dalej: Bonifikaty). Powyższy obowiązek został
    również rozciągnięty na sytuację, gdy nie są dotrzymywane parametry jakościowe nośnika
    (...), co wynika z przepisu art. (...), który zawiera delegację ustawową dla ministra
    właściwego ds. (...) do wydania rozporządzenia, w którym zostanie określony sposób
    ustalania bonifikat za niedotrzymanie owych parametrów i standardów jakościowych
    obsługi odbiorców.
    Sposób ustalania Bonifikat, o którym mowa powyżej oraz ich wysokość został określony
    przez ministra właściwego do spraw (...) w Rozporządzeniu Ministra (...) z dnia (...) w
    sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz rozliczeń z tytułu (...)
    dalej; „Rozporządzenie (...)”).
    Wskazać należy, iż Rozporządzenie (...) nie zawiera szczegółowych wymogów dotyczących
    wypłaty bonifikaty. Oznacza to, że udzielenie bonifikaty nie jest uzależnione od złożenia
    wniosku przez odbiorcę (...). Jednocześnie, rozporządzenie nie nakłada na
    przedsiębiorstwo obowiązku wypłaty bonifikaty w określonym terminie.
    Co istotne, konieczność udzielenia Bonifikaty wynika ze wskazanych powyżej regulacji
    obowiązujących wszystkich dostawców (...) na rynku (nie są to Bonifikaty wynikające z
    taryfy obowiązującej w Spółce, nie są też udzielane uznaniowo z woli Spółki lub na bazie
    swobodnych uzgodnień między Spółką a Odbiorcami). Bonifikaty są obligatoryjnym
    świadczeniem udzielanym na podstawie bezwzględnie wiążących norm prawnych, a zatem
    nie mają charakteru dobrowolnej obniżki ceny.

    W celu uniknięcia wątpliwości Wnioskodawca informuje, że ustala wysokość Bonifikat w
    oparciu o Rozporządzenie (...) tj. wnioskodawca w umowach z Odbiorcami nie stosuje
    własnych zasad ustalania wysokości Bonifikat.
    Zasady przyznawania i kalkulacji Bonifikat
    Obowiązujące Rozporządzenie (...) przewiduje dwie kategorie bonifikat, które mogą być
    udzielane odbiorcom przez sprzedawcę (...) występującego względem odbiorcy jako strona
    Umowy kompleksowej. Kategorie tych bonifikat, podstawę prawną oraz przesłanki
    udzielania, jak również sposób wyliczania ich wysokości wskazano poniżej:
    1. Bonifikata określona w § (...) Rozporządzenia (...)
    Przepis ten stanowi, iż odbiorcy przysługują bonifikaty w przypadku niedotrzymania przez
    przedsiębiorstwo (...) warunków umowy sprzedaży (...) lub umowy o świadczenie usług
    przesyłania lub dystrybucji albo umowy kompleksowej w zakresie:
    1) terminów rozpoczęcia i zakończenia dostarczania (...) w celu (...),
    2) planowanych przerw w dostarczaniu (...) w okresie letnim.
    Wysokość bonifikat, o których mowa wyżej, ustala się w następujący sposób:
    a) jeżeli rozpoczęcie lub zakończenie dostarczania (...) w celu (...) nastąpiło z opóźnieniem
    w stosunku do ustalonych standardów jakościowych obsługi odbiorców, bonifikata
    stanowi 1/30 miesięcznej opłaty za zamówioną (...) dla obiektów, w których nastąpiło
    opóźnienie - za każdą rozpoczętą dobę opóźnienia,
    b) jeżeli planowa przerwa w dostarczaniu (...) w okresie letnim była dłuższa od ustalonych
    standardów jakościowych obsługi odbiorców, bonifikata stanowi 1/30 miesięcznej
    opłaty za zamówioną (...) dla obiektów, w których nastąpiło przedłużenie przerwy w
    dostarczaniu (...) - za każdą rozpoczętą dobę przedłużenia tej przerwy.
    Powyżej wskazane zasady ustalania wysokości bonifikat znajdują zastosowanie, o ile
    umowa sprzedaży (...) lub umowa o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji albo
    umowa kompleksowa nie stanowi inaczej.
    2. Bonifikata określona w § (...) Rozporządzenia (...)
    Z treści § (...) wynika, że jeżeli z powodu niedotrzymania przez przedsiębiorstwo (...)
    standardów jakościowych obsługi odbiorców nastąpiło ograniczenie (...), odbiorcy
    przysługuje bonifikata, której wysokość oblicza się w następujący sposób:
    1. Jeżeli ograniczenie (...) wynosi do 40%, wysokość bonifikaty oblicza się według wzorów:
    (...)
    2. Jeżeli ograniczenie (...) wynosi powyżej 40%, wysokość bonifikaty oblicza się według
    wzorów:
    (...)
    Powyżej wskazane zasady znajdują zastosowanie, o ile umowa sprzedaży (...) lub umowa o
    świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji (...) albo umowa kompleksowa nie stanowi
    inaczej.
    Podkreślić trzeba, iż zgodnie z ust. 2 omawianego paragrafu, niedotrzymanie standardów
    jakościowych obsługi odbiorców, o których mowa wyżej, wymaga potwierdzenia
    protokołem podpisanym przez strony, które zawarły umowę sprzedaży (...) lub umowę o
    świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji (...) albo umowę kompleksową.
    W przypadku niestawienia się przedstawiciela jednej ze stron w uzgodnionym miejscu i
    czasie w celu sporządzenia protokołu, o którym mowa wyżej, protokół może być
    sporządzony przez jedną ze stron oraz stanowi podstawę do dochodzenia bonifikat, o
    których mowa w § (...) ust. (...) rozporządzenia (...).
    Rozporządzenie (...) w § (...) określa także szczególne zasady podziału bonifikaty.

    Zgodnie z tym przepisem, bonifikaty za niedotrzymanie standardów jakościowych obsługi
    odbiorców, obliczone w sposób określony w § (...) ust. (...) na podstawie odczytów wskazań
    układu pomiarowo - rozliczeniowego zainstalowanego w grupowym (...), obsługującym
    obiekty więcej niż jednego odbiorcy, dzieli się między poszczególnych odbiorców
    proporcjonalnie do ich udziału w obciążeniu grupowego (...) według wzoru:
    (...)
    W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:
    1. Czy udzielenie Bonifikat za niedotrzymanie warunków sprzedaży (...) określonych w § (...)
      Rozporządzenia (...) skutkuje obniżeniem podstawy opodatkowania VAT oraz kwoty
      podatku należnego z tytułu realizowanych przez Spółkę transakcji sprzedaży (...) w
      ramach umowy kompleksowej zgodnie z art. 29a ust. 7 pkt 2 albo ust. 10 pkt 1 ustawy
      o VAT?
    2. Czy udzielenie Bonifikat za niedotrzymanie standardów jakości obsługi odbiorców
      określonych w § (...) Rozporządzenia (...) skutkuje obniżeniem podstawy
      opodatkowania VAT oraz kwoty podatku należnego z tytułu realizowanych przez
      Spółkę transakcji dostawy (...) w ramach umowy kompleksowej zgodnie z art. 29a ust.
      7 pkt 2 albo ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT?
    Stanowisko Wnioskodawcy:
    Ad. 1)-Ad. 2)
    W ocenie Wnioskodawcy udzielenie przez Spółkę Bonifikat określonych w pytaniu nr 1, 2
    będzie wpływać na rozliczenia VAT Spółki i skutkuje obniżeniem podstawy opodatkowania
    VAT oraz kwoty podatku należnego z tytułu realizowanych przez Spółkę transakcji
    sprzedaży (...) w ramach umowy kompleksowej (tj. znajdzie zastosowania art. 29a ust. 7
    pkt 2 albo ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT).
    Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT podstawą opodatkowania jest wszystko co stanowi
    zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usług otrzymał lub ma otrzymać z tytułu
    sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami,
    subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ
    na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Zgodnie z art. 29a ust. 7 pkt 2 ustawy o VAT podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot
    udzielonych nabywcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży,
    natomiast zgodnie z art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT podstawę opodatkowania obniża
    się o kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen.
    Uzasadnienie:
    1. Charakter prawny Bonifikat
    Analiza dotychczasowego orzecznictwa, w tym zarówno Sądu Najwyższego oraz sądów
    powszechnych, jak i sądów oraz organów administracyjnych w odniesieniu do charakteru
    prawnego bonifikat zakłada, że stanowią one upust od ceny. Zgodnie bowiem z art. 536 §
    1 k.c, - który na mocy art. 555 k.c. znajduje odpowiednie zastosowanie do sprzedaży (...) -
    cenę można określić przez wskazanie podstaw do jej ustalenia. Jednocześnie, na gruncie
    przedmiotowego przepisu przyjmuje się, że podstawą do ustalenia ceny, w określony
    przez art. 536 § 1 k.c. sposób, mogą być okoliczności istniejące w chwili zawarcia umowy
    oraz takie, które mogą wystąpić w przyszłości. Przepis art. 536 § 1 k.c. nie limituje tych
    elementów. (Wyrok Sądu Najwyższego z 25 czerwca 2008 r., sygn. III CSK 20/08, LEX nr
    560575; tak również wyrok Sądu Najwyższego z 2 grudnia 2004 r., sygn. V CK 291/04, LEX
    nr 137335). Przesłanki udzielenia bonifikaty zawarte w Rozporządzeniu (...) określają zatem
    tego rodzaju okoliczności następujące po zawarciu umowy, w przypadku zaistnienia
    których przedsiębiorstwo (...) powinno dokonać odpowiedniej obniżki ceny wyliczonej
    stosownie do cen i stawek opłat zawartych w taryfie bądź cenniku. Za przyjęciem takiej
    koncepcji przemawiać mogą następujące argumenty:

    - na wskazany charakter Bonifikat wskazuje wykładnia literalna przepisów Rozporządzenia
      (...). W języku potocznym Bonifikatą jest bowiem zmniejszenie ustalonej ceny towaru
      lub usługi (Słownik Języka Polskiego PWN, https://sjp.pwn.pl/szukaj/bonifikata.html).
      Takie rozumienie pojęcia Bonifikaty przyjmowane jest również w naukach
      ekonomicznych. Bonifikata jest na ich gruncie traktowana jako synonim rabatu, który z
      kolei jest opustem z ceny udzielanym odbiorcy za spełnienie określonych warunków w
      momencie sprzedaży lub po jej dokonaniu (...)” (D. Dębski, Ekonomika i organizacja
      przedsiębiorstw. Cz. 1, Warszawa 2009, s. 219).
    - bonifikata jest elementem ceny także w języku prawniczym. Jak się bowiem wskazuje
      sprzedaż z rabatem (bonifikatą, upustem) jest klasyczną umową, w której kupujący
      uzyskuje prawo własności rzeczy za obniżoną cenę. Bonifikaty i upusty są zawsze
      elementem cenotwórczym (...); (W, Kocot, A. Olejniczak, Umowy w obrocie rzeczami (w
      obrocie towarowym) (w:) System Prawa Prywatnego. Tom 9. Prawo zobowiązań -
      umowy nienazwane, red. W. Katner, Warszawa 2015, s. 87 - 88 ).
    - za zakwalifikowaniem Bonifikat jako upustów od ceny przemawia również wykładnia
      systemowa, w ramach której przepisy Rozporządzenia (...) - jako aktu niższego rzędu -
      powinny pozostawać w zgodzie z przepisami Prawa (...) - jako aktu wyższego rzędu.
      Art. (...) Prawa (...) stanowi, że opłaty, o których mowa w ust. 1 (tj. opłaty za
      dostarczane odbiorcy (...) - dop. wł.), z uwzględnieniem udzielonych odbiorcy upustów i
      bonifikat, stanowią koszty zakupu (...) dostarczanych do budynku, w którym znajdują
      się lokale mieszkalne i użytkowe, zamieszkane lub użytkowane przez osoby niebędące
      odbiorcami. Wskazuje on zatem na cenotwórczy charakter bonifikat. W ramach
      wykładni systemowej na przedmiotowy charakter bonifikat wskazuje również art. 12
      ust. 3 ustawy CIT. Zgodnie bowiem z powołanym przepisem za przychody związane z
      działalnością gospodarczą (...), uważa się także należne przychody, choćby nie zostały
      jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów,
      udzielonych bonifikat i skont. Wartość udzielonych bonifikat i skont pomniejsza zatem
      przychody związane z działalnością gospodarczą, których z kolei podstawowym
      składnikiem są otrzymane pieniądze i wartości pieniężne (art. 12 ust. 1 ustawy CIT).
      Ponadto Rozporządzenie (...) wydaje się „kwalifikować” Bonifikaty jako upust od ceny, a
      to ze względu na treść § (...) ust. (...). Stanowi on bowiem, że przedsiębiorstwo (...), z
      którym odbiorca posiada zawartą umowę sprzedaży, umowę przesyłania lub
      dystrybucji albo umowę kompleksową, zamieszcza na fakturze wielkość przerw w
      dostawach podlegających bonifikacie. Skoro zatem na fakturze odbiorca powinien być
      informowany o podstawie do przyznania jednego z rodzajów bonifikat, to można
      argumentować, że także udzielenie tej bonifikaty powinno nastąpić na fakturze bądź
      fakturze korygującej.
    2. Związek Bonifikaty z obrotem.
    Zgodnie z art. 29a ustawy o VAT podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ustawowych
    wyjątków, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub
    usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub
    osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o
    podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub
    usług świadczonych przez podatnika.
    Jednocześnie, na gruncie podatku VAT, podstawę opodatkowania obniżają udzielone
    nabywcy lub usługobiorcy opusty i obniżki cen. Może mieć to miejsce zarówno w
    momencie sprzedaży (na podstawie art. 29a ust. 7 pkt 2 ustawy o VAT) jak i po jej
    dokonaniu (na podstawie art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT). W tym drugim przypadku
    obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje się poprzez wystawienie faktury korygującej
    (zgodnie z art. 106j ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT).
    Udzielone przez Spółkę Bonifikaty z tytułu:

    - niedotrzymania przez przedsiębiorstwo (...) warunków umowy sprzedaży (...) lub umowy
    o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji albo umowy kompleksowej w zakresie
    terminów rozpoczęcia i zakończenia dostarczania (...) w celu (...) i w zakresie planowanych
    przerw w dostarczaniu (...) w okresie letnim (§ (...) Rozporządzenia (...)) oraz
    - niedotrzymania standardów jakościowych obsługi odbiorców skutkujące obniżeniem (...)
    (§ (...) Rozporządzenia (...))
    powodują obniżenie wartości świadczonej przez Spółkę usługi polegającej na dostawie (...)
    w ramach usługi kompleksowej i stanowią w istocie opust/ obniżkę ceny tego świadczenia.
    Za przyjęciem takiej koncepcji przemawiać mogą następujące argumenty:
    1) Bonifikaty udzielane są w przypadku dostarczenia (...) o obniżonej jakości lub
    rozpoczęcia albo zakończenia dostarczania (...) z opóźnieniem bądź w przypadku
    niedostarczenia (...) na skutek dłuższej, niż planowano przerwie w dostawie określonej
    ilości (...):
      a) w przypadku gdy rozpoczęcie lub zakończenie dostarczania (...) w celu (...) nastąpiło z
        opóźnieniem w stosunku do ustalonych standardów jakościowych obsługi
        odbiorców, bonifikata stanowi 1/30 miesięcznej opłaty za zamówioną (...) dla
        obiektów, w których nastąpiło opóźnienie - za każdą rozpoczętą dobę opóźnienia,
      b) w przypadku gdy planowa przerwa w dostarczaniu (...) w okresie letnim była dłuższa
        od ustalonych standardów jakościowych obsługi odbiorców, bonifikata stanowi 1/30
        miesięcznej opłaty za zamówioną (...) dla obiektów, w których nastąpiło
        przedłużenie przerwy w dostarczaniu (...) - za każdą rozpoczętą dobę przedłużenia
        tej przerwy.
      c) w przypadku niedotrzymania standardów jakościowych obsługi odbiorców Bonifikata
        obniża wartość świadczenia, ze względu na fakt, iż skutkuje dostarczeniem (...) o
        obniżonej (...).
    2) Bonifikaty są uwzględniane przy kalkulacji łącznej wysokości opłat za (...), jaką odbiorca
      zobowiązany jest zapłacić - zgodnie z art. (...) Ustawy Prawo (...) przedsiębiorstwo (...) na
      podstawie cen i stawek opłat zawartych w taryfie lub cen i stawek opłat ustalanych na
      rynku konkurencyjnym o którym mowa w art. 49 ust. 1, wylicza opłaty za dostarczane
      do odbiorcy (...), (...) lub (...).
    Opłaty z uwzględnieniem udzielonych odbiorcy upustów i bonifikat, stanowią koszty
    zakupu (...), (...) lub (...) dostarczanych do budynku, w którym znajdują się lokale
    mieszkalne i użytkowe, zamieszkane lub użytkowane przez osoby niebędące odbiorcami,
    (art. (...) Ustawy Prawo (...)).
    3) Bonifikaty nie mają charakteru odszkodowania ani kary - obowiązek udzielenia i wypłaty
      Bonifikaty wynika wprost z Rozporządzenia (...), jak również z umowy zawartej
      pomiędzy przedsiębiorstwem (...) a odbiorcą. Stanowisko to potwierdził Sąd Najwyższy
      w Uchwale z dnia 18 września 2014 r. sygn. III SZP1/14 wskazał, że „bonifikaty, o
      których stanowi art. (...) Prawa (...) nie mają charakteru odszkodowania (przysługują
      one niezależnie od tego, czy doszło do powstania szkody), natomiast polegają na
      obniżeniu ceny zakupu (...) z powodu niedotrzymania przez dostawcę (...) standardów
      jakościowych (w tym również niedostarczenia (...)).”
    Podobnie wypowiedział się również Sąd Najwyższy w wyroku z 20 stycznia 2015 r. sygn. III
    SK 28/14, wskazując, że „przewidziane w art. (...) prawa (...) bonifikaty przysługują
    odbiorcom (...) bez względu na przyczyny nienależytego wykonania zobowiązania
    umownego przez przedsiębiorstwo (...). Dlatego udzielenie bonifikaty jest obligatoryjne w
    przypadku zgłoszenia przez odbiorcę końcowego stosownego wniosku, wynikającego z
    niedostarczenia (zwłaszcza przez okres wielu dni) (...), niezależnie od przyczyn
    niewykonania tego zobowiązania. Regulacja § (...) rozporządzenia (...) uniezależnia wypłatę
    bonifikaty od przyczyny przerw w dostawie (...), zaś brak wskazania okoliczności

    wyłączających obowiązek udzielenia bonifikaty wskazuje na to, że ma on charakter
    bezwzględny”.
    Wykluczenie sankcyjnego charakteru Bonifikat powoduje, że kwota Bonifikaty jest
    powiązana z jakością dostarczanego towaru. W konsekwencji przyznania Bonifikaty
    odbiorca ponosi mniejszy wydatek na nabycie usługi kompleksowej. Odpowiednio do tego
    zmniejszeniu ulega podstawa opodatkowania sprzedaży usługi kompleksowej. Dodatkowo
    Wnioskodawca jest zobowiązany do wypłaty Bonifikaty zawsze w przypadku wystąpienia
    określonego skutku i to nawet wówczas, gdy wynika to z okoliczności o charakterze siły
    wyższej.
    Mając na uwadze powołaną argumentację Sądu Najwyższego w ocenie Wnioskodawcy
    przyznane bonifikaty pozostają w bezpośrednim związku z ceną (wartością sprzedaży)
    towaru lub usługi realizowanej w konkretnym okresie rozliczeniowym. Z tytułu udzielenia
    bonifikaty następuje faktyczne obniżenie zobowiązania Odbiorcy. Rynek obrotu (...) jest
    ściśle uregulowany przepisami prawa (...), które ingerują w stosunek cywilnoprawny
    istniejący pomiędzy przedsiębiorstwem (...) a odbiorcą (...). Bonifikata powinna być zatem
    traktowana jako upust (rabat), który jest udzielany obligatoryjnie na podstawie przepisów
    prawa.
    Powyższe potwierdza także wyrok WSA III SA/GI 63/19 z dnia 6 maja 2019 r., w którym Sąd
    orzekł, iż „Skoro wnioskodawca dostarczył towar gorszej jakości, niż będący przedmiotem
    umowy, a nabywca z powodu jego braków jakościowych uprawniony jest do zapłacenia za
    niego ceny niższej, niż pierwotnie umówiona (wynikająca z (...)), to nie można racjonalnie
    twierdzić, że obniżka ceny nie miała miejsca, a wartość jednostki pozostaje bez zmian. Być
    może ze względów techniczno - organizacyjnych (dostawca nie zdążył naliczyć bonifikaty w
    fakturze za ten sam okres, w którym wystąpiły przesłanki do jej udzielenia) naliczenie
    bonifikaty odrywa się w czasie od okresu, za jaki jest należna, jednak nie oznacza to, że
    cena towaru nie uległa zmianie, gdyż zawsze bonifikata będzie odnoszona do okresu, za
    jaki jest należna i jest to nic innego, jak rabat potransakcyjny.”
    Związek bonifikat z obrotem wynika również ze sposobu kalkulacji wysokości udzielanych
    bonifikat. W szczególności wysokość bonifikaty z tytułu niedostarczenia (...) kalkulowana
    jest w oparciu o wielokrotność liczy dni przerwy bądź opóźnienia i 1/30 ceny świadczenia
    tj. miesięcznej opłaty za zamówioną (...) do obiektów, w których nastąpiło opóźnienie bądź
    przerwa w dostawie. Z kolei Bonifikata z tytułu ograniczenia (...) na skutek niedotrzymania
    przez przedsiębiorstwo (...) standardów jakościowych obsługi odbiorców kalkulowana jest
    w oparciu o różnicę pomiędzy (...) określoną na podstawie obliczeniowego natężenia
    przepływu i parametrów nośnika (...) określonych w tabeli regulacyjnej a rzeczywistą (...)
    określoną na podstawie natężenia przepływu i rzeczywistych parametrów nośnika (...) i
    ceny za zamówioną (...) oraz liczby dni, w których wystąpiły ograniczenia w dostarczaniu
    (...) spowodowane niedotrzymaniem przez przedsiębiorstwo (...) standardów jakościowych
    obsługi odbiorców. Powyższe okoliczności wskazują na związek przyznanej bonifikaty z
    daną, konkretną dostawą oraz mocą i ceną dostarczonej (...).
    W związku z powyższym, Spółka mając możliwość przyporządkowania danej Bonifikaty do
    dostawy za konkretny okres rozliczeniowy, powinna być uprawniona do obniżenia
    podstawy opodatkowania. Przyjęcie odmiennego stanowiska zdaniem Spółki prowadziłoby
    do naruszenia zasady neutralności podatku VAT, a w konsekwencji do nieuzasadnionego
    ponoszenia przez Spółkę ekonomicznego ciężaru podatku VAT, który powinien być
    ponoszony przez podmioty będące ostatecznymi odbiorcami towarów lub usług. W takim
    przypadku podstawę opodatkowania stanowiłaby kwota wyższa niż ta, którą
    Wnioskodawca faktycznie otrzymana od Odbiorcy.
    W związku z powyższym należy uznać, że udzielenie Bonifikat z tytułu:

    - niedotrzymania przez przedsiębiorstwo (...) warunków umowy sprzedaży (...) lub umowy
    o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji albo umowy kompleksowej w zakresie
    terminów rozpoczęcia i zakończenia dostarczania (...) w celu (...) i w zakresie
    planowanych przerw w dostarczaniu (...) w okresie letnim (§ (...) Rozporządzenia (...)) oraz
    - niedotrzymania standardów jakościowych obsługi odbiorców (§ (...) Rozporządzenia (...));
    skutkuje obniżeniem podstawy opodatkowani VAT oraz kwoty podatku należnego z tytułu
    realizowanych przez Spółkę transakcji sprzedaży (...) w ramach świadczonych usług
    kompleksowych zgodnie z art. 29a ust. 7 pkt 2 lub ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT.
    Wnioskodawca pragnie nadmienić, że w oparciu o obowiązujący do końca 2013 r. art. 29
    ustawy VAT jedna ze Spółek z Grupy (...) uzyskała pozytywną interpretację prawa
    podatkowego w zakresie udzielania bonifikat w związku ze sprzedażą (...) (znak IBPP1/443-
    430/10/BM z dnia 11 sierpnia 2010 r.). Przedmiotowa interpretacja potwierdziła
    stanowisko tej spółki, zgodnie z którym każdy rodzaj udzielanych w oparciu o
    obowiązujące wówczas Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 2 lipca 2007 r. w
    sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz rozliczeń w obrocie (...)
    (Dz. U. z 2007 r. Nr 128, poz. 895 ze zm.) Bonifikat powinien pomniejszać obrót oraz kwotę
    należnego podatku od towarów i usług. Jednocześnie należy podkreślić, iż podstawą do
    udzielenia bonifikat zarówno dotyczących sprzedaży (...) jak i (...) są regulacje zawarte w
    Ustawie Prawo (...). Wnioskodawca stoi także na stanowisku, iż zmiana art. 29 na art. 29a
    ma wyłącznie w tym zakresie charakter redakcyjny i nie oznacza w analizowanym
    przypadku zmiany zasad i możliwości rozliczania udzielanych bonifikat.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek i 20 października 2020 r. wydałem interpretację
    indywidualną znak: 0111-KDIB3-1.4012.578.2020.1.ICZ, w której stwierdziłem, będące
    przedmiotem wniosku bonifikaty z tytułu niedotrzymania warunków sprzedaży (...) oraz
    niedotrzymania standardów jakości obsługi odbiorców (...), nie odnoszą się do konkretnej
    świadczonej usługi, a w konsekwencji ich udzielenie nie skutkuje / nie będzie skutkować
    obniżeniem podstawy opodatkowania VAT oraz kwoty podatku należnego z tytułu
    świadczonych przez Spółkę usług dystrybucji (...) zgodnie z art. 29a ust. 7 pkt 2 lub ust. 10
    pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. W efekcie uznałem Państwa stanowisko w
    zakresie pytania nr 1 i nr 2 za nieprawidłowe.
    Skarga na interpretację indywidualną
    25 listopada 2020 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Gliwicach.
    W skardze wnieśli Państwo o:
    - uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej z dnia 20.10.2020 r. znak 0111.KDIB3-1.4012.578.2020.1.ICZ, UNP: 1106690
    w całości;
    - zasądzenie na rzecz Skarżącej kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa
    procesowego w przedmiotowym postępowaniu wg norm prawem przepisanych.
    Postępowanie przed sądem administracyjnym
    - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z 23 lutego 2021 r. sygn. akt I SA
      /Gl 1698/20 uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną z 20 października 2020 r.
      znak: 0111-KDIB3-1.4012.578.2020.1.ICZ.
    - 16 kwietnia 2021 r. na ww. wyrok wniosłem skargę kasacyjną.
    - Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 10 grudnia 2024 r. sygn. akt I FSK
      1048/21 oddalił skargę kasacyjną.

    - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 23 lutego 2024r. sygn. akt I
      SA/Gl 1698/20 uchylający zaskarżoną interpretację - stał się prawomocny od 10
      grudnia 2024 r. (data wpływu prawomocnego wyroku do organu 29 kwietnia 2025 r.).
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed
    sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    - uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z 23 lutego 2021 r. sygn. akt
      I SA/Gl 1698/20; oraz Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku 10 grudnia 2024r.
      sygn. akt I FSK 1048/21,
    - ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
      stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe
      .

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (Dz. U. z 2020 r., poz. 106 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawa o VAT:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1ww. ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 6 cyt. ustawy:
      przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z cytowanych powyżej przepisów ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że przez
    usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą
    towarów. Jednocześnie pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde
    zachowanie się na rzecz innej osoby, na które składać się może zarówno działanie
    (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź
    też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).
    Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa
    zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko
    takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca
    świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    Przepis art. 29a ust. 1 ww. ustawy stanowi, że:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,

      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    W świetle art. 29a ust. 6 cyt. ustawy, podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) Podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    Z kolei na mocy art. 29a ust. 7 ww. ustawy o podatku od towarów i usług:
      Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
        momencie sprzedaży;
      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
        wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
        ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji
        na potrzeby podatku.
    Na podstawie art. 29a ust. 10 ww. ustawy:
      Podstawę opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 13, obniża się o:
      1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
      2) wartość zwróconych towarów i opakowań, z zastrzeżeniem ust. 11 i 12;
      3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem
        sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;
      4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, o których mowa w ust. 1.
    Z przytoczonych powyżej przepisów wynika przede wszystkim, że podstawą
    opodatkowania jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub
    usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub
    osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o
    podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub
    usług świadczonych przez podatnika.
    Przepisy ustawy nie definiują pojęć „bonifikata”, ani „rabat”, w związku z powyższym
    pojęcia te należy interpretować stosując przede wszystkim wykładnię językową.
    Przyjmując za „Uniwersalnym słownikiem języka polskiego” pod redakcją prof. Stanisława
    Dubisza (Wyd. Naukowe PWN, Warszawa 2003, tom 1, str. 303) „bonifikata” – to „zniżka,
    odstępstwo od ustalonej ceny towaru, zwłaszcza jako forma odszkodowania za poniesioną
    stratę albo w celach reklamowych: opust, rabat”. Przez bonifikatę należy więc rozumieć
    pomniejszenie ustalonej uprzednio ceny towaru.
    Natomiast zgodnie ze „Słownikiem języka polskiego” (Wydawnictwo Naukowe PWN,
    Warszawa 2005, str. 825), „rabat” to „zniżka, opust od sumy należnej za towar
    przyznawany, np. przy kupnie dużej ilości towarów”. Zatem rabat polega na pomniejszeniu
    ustalonej wcześniej ceny towaru. Rozróżnia się przy tym rabaty na te przyznane przed
    ustaleniem ceny oraz udzielane po jej ustaleniu.
    Rabat udzielony w momencie wystawienia faktury (rabat transakcyjny) nie ma znaczenia
    dla ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, ponieważ kwota
    należna od nabywcy już go uwzględnia – dane dotyczące rabatu znajdą swoje
    odzwierciedlenie w wystawionej fakturze stwierdzającej dokonanie sprzedaży.

    Natomiast, jeżeli udzielenie rabatu ma miejsce po dokonaniu sprzedaży i wystawieniu
    faktury, w której dokonano pierwotnego określenia podstawy opodatkowania (rabat
    potransakcyjny), wówczas czynność ta wymaga wystawienia faktury korygującej
    zmniejszającej wartość towarów, zgodnie z art. 106j ustawy o podatku od towarów i usług.
    Uregulowania krajowej ustawy o podatku od towarów i usług mają swoje odzwierciedlenie
    w przepisach wspólnotowych i są konsekwencją przystąpienia Polski do Unii Europejskiej.
    Art. 29a ustawy stanowi odniesienie do przepisu art. 79 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z
    dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.
    Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.) – zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE –
    zgodnie z którym:
      Podstawa opodatkowania nie obejmuje następujących elementów:
      a) obniżek cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      b) opustów i obniżek cen udzielonych nabywcy lub usługobiorcy i uwzględnionych w
        momencie transakcji;
      c) kwot otrzymanych przez podatnika od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot
        wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy, a
        zaksięgowanych przez podatnika na koncie przejściowym. Podatnik musi
        przedstawić dowód na rzeczywistą kwotę kosztów, o których mowa w akapicie
        pierwszym lit. c), i nie może odliczyć VAT, który w danym przypadku mógł zostać
        naliczony.
    Dyrektywa 2006/112/WE w art. 73 oraz art. 90 ust. 1 określa podstawę opodatkowania,
    przewidując uprawnienia do jej obniżenia w przypadku każdorazowego, faktycznego
    zmniejszenia obrotu. Zgodnie z Dyrektywą 2006/112/WE, przesłanką wystarczającą dla
    ustalenia podstawy opodatkowania jest zaistnienie samego faktu zmniejszenia obrotu,
    bez konieczności wykazywania go w jeden konkretny sposób. Mając to na uwadze wydaje
    się, że zarówno wystawienie faktury korygującej, jak również noty stanowi prawidłowy
    sposób udokumentowania udzielonego rabatu. Przepis ustawy przewidują jednakże, że
    kwoty rabatów mają być udokumentowane, prawnie dopuszczone i obowiązkowe.
    Konstrukcja podstawy opodatkowania oparta jest bowiem na założeniu proporcjonalności
    podatku VAT do ceny towarów i usług. W efekcie, każda transakcja podlega podatkowi VAT
    obliczonemu od rzeczywistej ceny towarów lub usług według stawki, jaka ma
    zastosowanie do takich towarów/usług. Przepisy Dyrektywy wskazują, że zasada
    proporcjonalności obowiązuje również w przypadku obniżenia podstawy opodatkowania
    w przypadku rabatów, opustów lub obniżek cen. Ponadto, powyższe dotyczy anulowania,
    wypowiedzenia, rozwiązania, całkowitego lub częściowego niewywiązania się z płatności
    lub też w przypadku obniżenia ceny po dokonaniu dostawy. Oznacza to, że podatek VAT
    należny powinien być, co do zasady, proporcjonalny do ceny faktycznej pobranej przez
    dany podmiot.
    Ponadto, należy mieć na uwadze, że konstrukcja podstawy opodatkowania jest wyrazem
    zasady neutralności podatku VAT. Oznacza ona, że ekonomicznego ciężaru podatku VAT
    nie powinny ponosić podmioty niebędące ostatecznymi odbiorcami towarów lub usług. W
    konsekwencji, po obniżeniu ceny transakcyjnej powinno następować proporcjonalne
    obniżenie podstawy opodatkowania. W innym przypadku, tj. gdyby podstawa
    opodatkowania przewyższała kwotę wynagrodzenia należnego podatnikowi, podatnik
    ponosiłby ekonomiczny ciężar podatku, co naruszałoby wskazaną wyżej zasadę
    neutralności.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzą Państwo działalność gospodarczą koncesjonowaną,
    typową dla segmentu obrotu spółek (...) polegającą głównie na obrocie (...) lub (...) oraz
    prawami majątkowymi wynikającymi ze (...). Zawierają Państwo z odbiorcami umowy
    kompleksowe, czyli umowy zawierające postanowienia umowy sprzedaży i umowy o
    świadczenie usług dystrybucji, o których mowa art. (...) ust. (...) Prawo (...). Nie świadczą i

    nie zawierają Państwo umów tylko i wyłącznie sprzedaży (...), o których mowa w art. (...)
    ust. (...) Prawo (...) czy świadczenie usług dystrybucji: usługi te są - w przypadku Umów
    kompleksowych - zapewniane przez Państwa w związku ze sprzedażą (...), wówczas
    świadczą Państwo tzw. usługę kompleksową w rozumieniu art. (...) pkt (...) Prawo (...).
    Zgodnie z postanowieniami art. (...) ust. (...) pkt (...) Prawo (...): umowa sprzedaży, umowa o
    świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji albo umowa kompleksowa powinna
    zawierać postanowienia określające m.in. wysokość bonifikaty za niedotrzymanie
    parametrów jakościowych i standardów jakościowych obsługi odbiorców, a także
    odpowiedzialność stron za niedotrzymanie warunków umowy.
    W związku z zapewnieniem świadczenia usług zaopatrzenia w (...) są Państwo zobowiązani
    do przestrzegania standardów określonych w rozdziale (...) Rozporządzenia Ministra (...)
    dalej: „Rozporządzenie systemowe”).
    Przedmiotowe przepisy wydane przez ministra właściwego do spraw (...) na podstawie
    delegacji zawartej w art. (...) ust. (...) Prawa (...) określają m.in.: 3) parametry jakościowe (§
    25 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz § 25 ust. 2 pkt 1 i 2 Rozporządzenia systemowego); 4) dopuszczalne
    przerwy w dostarczaniu (...) (§ 25 ust. 1 pkt 4 i § 25 ust. 2 pkt 4 Rozporządzenia
    systemowego).
    Natomiast zgodnie z art. (...) ust. (...) Prawo (...) „Przedsiębiorstwo (...) udziela upustów lub
    bonifikat, o których mowa w ust. 2, za niedotrzymanie standardów jakościowych obsługi
    odbiorców w wysokości określonej w taryfie lub w umowie”. Oznacza to, że w przypadku
    niedotrzymania standardów jakościowych obsługi odbiorców (...) określonych ww.
    przepisach Spółka ma obowiązek odpowiednio, odbiorcom, z którymi posiada zawartą
    Umowę kompleksową udzielania bonifikat.
    W przedmiotowej sprawie Państwa wątpliwości dotyczą kwestii czy bonifikaty udzielane
    przez Państwa na podstawie przepisów wykonawczych do ustawy Prawo (...) pomniejszają
    podstawę opodatkowania w zakresie podatku od towarów i usług.
    W kwestii oceny czy udzielenie przez Państwa bonifikat określonych w § (...) i (...)
    rozporządzenia (...) skutkuje obniżeniem podstawy opodatkowania podatku od towarów i
    usług z tytułu realizowanych przez Państwa transakcji sprzedaży (...) w ramach umowy
    kompleksowej, zgodnie z art. 29a ust. 7 pkt 2 albo ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT - należy mieć
    na uwadze stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach
    przedstawione w wyroku z 23 lutego 2021 r. sygn. akt I SA/Gl 1698/20 oraz stanowisko
    NSA przedstawione w wyroku z 10 grudnia 2024 r. sygn. akt I FSK 1048/21, które są
    rozstrzygnięciami zapadłymi w niniejszej sprawie i które w świetle przywołanego wcześniej
    art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wiążą Organ w tej
    sprawie.
    Zdaniem WSA – z przepisów mających zastosowanie w niniejszej sprawie wprost wynika,
    że w przypadku udzielenia opustu lub obniżki ceny, podstawa opodatkowania nie
    obejmuje tych kwot, a jeśli już je objęła – ulega stosownemu obniżeniu. Wynika z nich
    również, że podstawą opodatkowania jest nie cena towaru lub usługi, lecz wszystko to, co
    sprzedający towar lub świadczący usługę ma otrzymać z tytułu tej dostawy lub usługi.
    Sąd zauważył, że w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podali Państwo, że
    udzielają Państwo bonifikat z tytułu:
    - niedotrzymania przez przedsiębiorstwo (...) warunków umowy sprzedaży (...) lub umowy
      o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji albo umowy kompleksowej w zakresie
      terminów rozpoczęcia i zakończenia dostarczania (...) w celu (...) i w zakresie
      planowanych przerw w dostarczaniu (...) w okresie letnim (§ (...) rozporządzenia (...))
      oraz
    - niedotrzymania standardów jakościowych obsługi odbiorców (§ (...) rozporządzenia (...)).
    Zgodnie z § 39 ust. 1 rozporządzenia taryfowego:

      Odbiorcy przysługują bonifikaty w przypadku niedotrzymania przez
      przedsiębiorstwo energetyczne warunków umowy sprzedaży ciepła lub umowy o
      świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji albo umowy kompleksowej w zakresie:
      1) terminów rozpoczęcia i zakończenia dostarczania ciepła w celu ogrzewania;
      2) planowanych przerw w dostarczaniu ciepła w okresie letnim.
    W myśl zaś § 39 ust. 2 rozporządzenia taryfowego:
      Wysokość bonifikat, o których mowa w ust. 1, jeżeli umowa sprzedaży ciepła lub
      umowa o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji albo umowa kompleksowa
      nie stanowi inaczej, ustala się w następujący sposób:
      1) jeżeli rozpoczęcie lub zakończenie dostarczania ciepła w celu ogrzewania
      nastąpiło z opóźnieniem w stosunku do ustalonych standardów jakościowych
      obsługi odbiorców, bonifikata stanowi 1/30 miesięcznej opłaty za zamówioną moc
      cieplną dla obiektów, w których nastąpiło opóźnienie - za każdą rozpoczętą dobę
      opóźnienia;
      2) jeżeli planowa przerwa w dostarczaniu ciepła w okresie letnim była dłuższa od
      ustalonych standardów jakościowych obsługi odbiorców, bonifikata stanowi 1/30
      miesięcznej opłaty za zamówioną moc cieplną dla obiektów, w których nastąpiło
      przedłużenie przerwy w dostarczaniu ciepła - za każdą rozpoczętą dobę przedłużenia
      tej przerwy.
    Z kolei w § 43 ust. 1 rozporządzenia taryfowego ustawodawca wskazał, że:
      Jeżeli z powodu niedotrzymania przez przedsiębiorstwo energetyczne standardów
      jakościowych obsługi odbiorców nastąpiło ograniczenie mocy cieplnej, jeżeli umowa
      sprzedaży ciepła lub umowa o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji ciepła
      albo umowa kompleksowa nie stanowi inaczej, odbiorcy przysługuje bonifikata,
      której wysokość oblicza się według wzorów określonych w pkt 1 i 2.
    Stosownie do § 44 rozporządzenia taryfowego:
      Bonifikaty za niedotrzymanie standardów jakościowych obsługi odbiorców,
      obliczone w sposób określony w § 43 ust. 1 na podstawie odczytów wskazań układu
      pomiarowo-rozliczeniowego zainstalowanego w grupowym węźle cieplnym,
      obsługującym obiekty więcej niż jednego odbiorcy, dzieli się między poszczególnych
      odbiorców proporcjonalnie do ich udziału w obciążeniu grupowego węzła cieplnego
      według określonego wzoru.
    Zgodnie z Wielkim słownikiem języka polskiego PWN ze słownikiem wyrazów
    bliskoznacznych "bonifikata" to: zniżka, ustępstwo od ustalonej ceny towaru, zwłaszcza
    jako forma odszkodowania za poniesioną stratę albo w celach reklamowych; opust, rabat.
    Sąd potwierdził, że organ interpretacyjny prawidłowo argumentował, że konstrukcja
    podstawy opodatkowania oparta jest na założeniu proporcjonalności podatku VAT do
    ceny towarów i usług, co oznacza, że każda transakcja podlega podatkowi VAT
    obliczonemu od rzeczywistej (faktycznej) ceny towarów lub usług według stawki, jaka ma
    zastosowanie do takich towarów i usług. Również prawidłowo wskazał, że konstrukcja
    podstawy opodatkowania jest wyrazem zasady neutralności podatku VAT, w myśl której
    ekonomicznego ciężaru podatku VAT nie powinny ponosić podmioty niebędące
    ostatecznymi odbiorcami towarów lub usług.
    Sąd wskazał, że bonifikata udzielana na podstawie § (...) rozporządzenia (...) dotyczy
    niedostarczonych jednostek (...). Bonifikata jest ustalana w oparciu o wysokość
    miesięcznej raty opłaty za zamówioną przez odbiorcę (...). Wysokość bonifikaty z tytułu
    niedostarczenia (...) kalkulowana jest w oparciu o wielokrotność liczby dni przerwy bądź
    opóźnienia i 1/30 ceny świadczenia, tj. miesięcznej opłaty za zamówioną (...) do obiektów,
    w których nastąpiło opóźnienie bądź przerwa w dostawie.
    Taki sposób ustalenia bonifikaty pozwala przyporządkować ją do danej, konkretnej
    dostawy oraz mocy i ceny.

    Możliwość przyporządkowania danej bonifikaty do dostawy za konkretny okres
    rozliczeniowy potwierdza związek bonifikaty z obrotem, a to oznacza, że skarżąca,
    udzielając bonifikaty powinna być uprawiona do obniżenia podstawy opodatkowania na
    podstawie art. 29a ust. 7 pkt 2 lub ust. 10 pkt 1 u.p.t.u.
    W ocenie Sądu - z kolei z § (...) rozporządzenia (...) wynika, że bonifikata przysługuje
    odbiorcom z tytułu ograniczenia (...) na skutek niedotrzymania przez przedsiębiorstwo (...)
    standardów jakościowych obsługi odbiorców i kalkulowana jest w oparciu o różnicę
    pomiędzy (...) określoną na podstawie obliczeniowego natężenia przepływu i parametrów
    nośnika (...) określonych w tabeli regulacyjnej a rzeczywistą mocą (...) określoną na
    podstawie natężenia przepływu i rzeczywistych parametrów nośnika (...) i ceny za
    zamówioną (...) oraz liczby dni, w których wystąpiły ograniczenia w dostarczaniu (...)
    spowodowane niedotrzymaniem przez przedsiębiorstwo (...) standardów jakościowych
    obsługi odbiorców.
    Również w tym przypadku spółka – w ocenie Sądu - mając możliwość przyporządkowania
    tej bonifikaty do dostawy za konkretny okres rozliczeniowy, powinna być uprawniona do
    obniżenia podstawy opodatkowania zgodnie z art. 29a ust. 7 pkt 2 lub ust. 10 pkt 1 o VAT.
    Sąd wyjaśnił, że za zakwalifikowaniem przedmiotowych bonifikat jako upustów od ceny
    przemawia również i to, że mają one charakter obligatoryjny – wynikają z Prawa (...). W
    myśl bowiem art (...) Prawa (...) przedsiębiorstwo (...) na podstawie cen i stawek opłat
    zawartych w taryfie lub cen i stawek opłat ustalanych na rynku konkurencyjnym, o którym
    mowa w art. 49 ust. 1, wylicza opłaty za dostarczane do odbiorcy (...), (...) lub (...).
    Zgodnie z art. (...) Prawa (...) opłaty, z uwzględnieniem udzielonych odbiorcy upustów i
    bonifikat, stanowią koszty zakupu (...), (...) lub (...) dostarczanych do budynku, w którym
    znajdują się lokale mieszkalne i użytkowe, zamieszkane lub użytkowane przez osoby
    niebędące odbiorcami. Z kolei stosownie do art. (...) Prawa (...) przedsiębiorstwo (...)
    udziela upustów lub bonifikat, o których mowa w ust. 2, za niedotrzymanie standardów
    jakościowych obsługi odbiorców w wysokości określonej w taryfie lub w umowie. Oznacza
    to, że w przypadku niedotrzymania standardów jakościowych obsługi odbiorców (...)
    określonych ww. przepisach spółka ma obowiązek udzielić bonifikat, który to obwiązek
    został również rozciągnięty na sytuację, gdy nie są dotrzymywane parametry jakościowe
    nośnika (...).
    Art. (...) Prawa (...), zawiera bowiem delegację ustawową dla ministra właściwego ds. (...) do
    wydania rozporządzenia, w którym zostanie określony sposób ustalania bonifikat za
    niedotrzymanie parametrów jakościowych nośnika (...) i standardów jakościowych obsługi
    odbiorców (art. (...) Prawa (...)); na podstawie art. (...) wydane zostało właśnie
    rozporządzenie (...).
    WSA zauważył, że co do charakteru prawnego bonifikat, wypowiedział się również Sąd
    Najwyższy w uchwale z dnia 18 września 2014 r. sygn. III SZP1/14, wskazując, że
    „bonifikaty, o których stanowi art. (...) Prawa (...) nie mają charakteru odszkodowania
    (przysługują one niezależnie od tego, czy doszło do powstania szkody), natomiast polegają
    na obniżeniu ceny zakupu (...) z powodu niedotrzymania przez dostawcę (...) standardów
    jakościowych (w tym również niedostarczenia (...))”.
    Jak już Sąd wskazał, określony w § (...) rozporządzenia (...) standard jakościowy nie dotyczy
    (...) - lecz odnosi się on do mocy zamówionej, jako samodzielnego świadczenia
    realizowanego przez przedsiębiorstwo (...).
    Zgodnie z treścią § (...) rozporządzenia (...) zamówiona (...) oznacza ustaloną przez
    odbiorcę lub podmiot ubiegający się o przyłączenie do (...) największą (...), jaka w danym
    obiekcie wystąpi w warunkach obliczeniowych, która zgodnie z określonymi w odrębnych
    przepisach warunkami technicznymi oraz wymaganiami technologicznymi dla tego
    obiektu jest niezbędna do zapewnienia:
    a) pokrycia (...) w celu utrzymania normatywnej temperatury i wymiany powietrza w
    pomieszczeniach,

    b) utrzymania normatywnej temperatury ciepłej wody w punktach czerpalnych,
    c) prawidłowej pracy innych urządzeń lub instalacji.
    Zdaniem WSA - bonifikata ta dotyczy odrębnego świadczenia jakim jest zamówiona (...) i
    naruszonego w tym zakresie standardu jakościowego związanego z utrzymywaniem przez
    cały rok przez przedsiębiorstwo (...) stałej gotowości dostarczenia mocy w zakresie
    określonym w umowie oraz że jest ustalana w oparciu o wysokość miesięcznej raty opłaty
    za zamówioną (...), a nie poprzez odniesienie do jednostkowej ceny/opłaty, a taki sposób
    ustalenia bonifikaty pozwala przyporządkować ją do danej, konkretnej dostawy oraz mocy
    i ceny.
    Z kolei bonifikaty udzielane na podstawie § (...) rozporządzenia (...), mają odmienny,
    charakter, gdyż dotyczą parametrów dostarczanego (...) (ograniczenia (...)).
    Powyższe stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wyrażone w
    wyroku z 23 lutego 2021 r. - potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 10
    grudnia 2024 r., sygn. akt I FSK 1048/21 w którym stwierdził, że: znaczenie dla
    rozpatrywanej sprawy miało to, czy sporna bonifikata miała charakter zmniejszenia
    ustalonej ceny – wysokości wynagrodzenia za wykonane dostawy w tym sensie, że istniał
    bezpośredni związek pomiędzy udzieloną bonifikatą a pobranym za to świadczenie
    wynagrodzeniem. Odnosząc się do tej kwestii należało wskazać, że stosownie do § 7 ust. 1
    pkt 1-3 i § 7 ust. 2 pkt 1-5 rozporządzenia (...) taryfy za dostarczanie (...) ustala się z
    uwzględnieniem składników cen wskazanych w tych przepisach. Na podstawie tych
    przepisów jednym z elementów składających się na taryfy wytwórców (...) i
    przedsiębiorstw (...) są opłaty za zamówioną (...) (odpowiednio § 7 ust. 1 pkt 1 i § 7 ust. 2
    pkt 1). Elementem kalkulacji taryf za (...), który niezależny jest od zamówionej (...) jest
    opłata za (...) dostarczone, która liczona jest w (...) (§ 7 ust. 1 pkt 2 i § 7 ust. 2 pkt 2
    rozporządzenia (...)). Dodatkowym elementem kalkulacji taryfy jest cena (...) (§ 7 ust. 1 pkt
    3 i § 7 ust. 2 pkt 3) a w przypadku przedsiębiorstw dystrybucyjnych są to jeszcze stawki
    opłat stałych i zmiennych za usługi (...) (§ 7 ust. 2 pkt 4 i 5).
    Zdaniem NSA - z regulacji prawnych dotyczących kalkulowania ceny (...) wynika, że
    elementem tej ceny jest opłata za zamówioną (...), która jest niezależna od ilości (...)
    zużytego przez odbiorcę. Zamówiona (...) określona jest z góry w umowie, w sposób
    ryczałtowy, na okres co najmniej 12 miesięcy (§ (...) rozporządzenia (...). Opłata ta ma
    charakter stały w każdym miesiącu i jej wysokość jest uzależniona od zamówionej przez
    odbiorcę (...), która zgodnie z umową z przedsiębiorstwem (...) lub z producentem
    powinna zostać dostarczona do danego budynku oraz od ceny zamówionej jednostki (...).
    Natomiast opłata za (...) dostarczone jest elementem ceny (...), która uzależniona jest od
    ilości rzeczywiście pobranego (...), które powinna być stwierdzana przez odczyt z
    urządzenia pomiarowego.
    NSA zauważył, że z dosłownej treści przepisów § (...) i § (...) rozporządzenia (...) wynika, że
    wskazane w tych przepisach bonifikaty obliczane są według algorytmów, wskazanych w
    tych przepisach. Element stanowiący istotny składnik tych wyliczeń stanowi opłata za
    zamówioną (...). Z opisu sposobu obliczenia bonifikat określonych tymi przepisami wynika,
    że bonifikaty te powinny być proporcjonalne do okresów, w których doszło do
    nieprawidłowości czasowych w dostarczaniu zamówionej (...) lub nieprawidłowości
    dotyczących rzeczywistej (...) występującej przy dostawach zrealizowanych w
    rzeczywistości, która nie odpowiadała zamówionej (...). Powiązane treści tych przepisów z
    opłatami za zamówioną (...) wskazuje wyraźnie na to, że określone nimi bonifikaty
    stanowią zmniejszenia opłat za zamówiona (...), które stanowią jeden z elementów ceny za
    dostarczanie (...). Element ten jest niezależny od opłaty za rzeczywiście dostarczone (...).
    Z powołanych regulacji wynika wprost, że omawiane bonifikaty zmniejszają tę część ceny
    za (...), którą tworzą opłaty za zamówioną (...), które mają charakter stały, pobierane są w
    formie ryczałtu i są całkowicie niezależne od rzeczywistego zużycia (...).

    W ocenie NSA - Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym wyroku prawidłowo ocenił
    charakter tych bonifikat i wskazał, że zmniejszają one wysokość stałych opłat za
    zamówioną (...), które to opłaty stanowią element ceny za dostawę (...). W tym stanie
    rzeczy sąd pierwszej instancji zasadnie też uznał, że bonifikaty te stanowiąc zmniejszenie
    ceny konkretnych, wcześniej określonych umową elementów ceny dostawy (...), powinny
    zmniejszać podstawę opodatkowania podatkiem VAT, gdyż przyznanie bonifikat skutkuje
    zmniejszeniem wcześniej ustalonej części (...).
    Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego występujące w niniejszej sprawie
    obowiązkowe bonifikaty stanowią obniżenia ceny, które zależnie do momentu ich
    uwzględnienia w cenie (...) podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania na
    podstawie art. 29 ust. 7 pkt 2 lub ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT.
    Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy oraz wskazane przepisy
    prawa, a także uwzględniając stanowiska wyrażone w ww. wyrokach Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Gliwicach z 23 lutego 2021 r. oraz Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 10 grudnia 2024 r., należy uznać, że udzielenie:
    - bonifikat za niedotrzymanie warunków sprzedaży (...) określonych w § (...)
      Rozporządzenia (...) skutkuje obniżeniem podstawy opodatkowania VAT oraz kwoty
      podatku należnego z tytułu realizowanych przez Spółkę transakcji sprzedaży (...) w
      ramach umowy kompleksowej zgodnie z art. 29a ust. 7 pkt 2 albo ust. 10 pkt 1 ustawy
      o VAT;
    - bonifikat za niedotrzymanie standardów jakości obsługi odbiorców określonych w § (...)
      Rozporządzenia (...) skutkuje obniżeniem podstawy opodatkowania VAT oraz kwoty
      podatku należnego z tytułu realizowanych przez Spółkę transakcji dostawy (...) w
      ramach umowy kompleksowej zgodnie z art. 29a ust. 7 pkt 2 albo ust. 10 pkt 1 ustawy
      o VAT.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko, przedstawione we wniosku z 10 lipca 2020 r. w
    kwestii objętej pytaniami nr 1 i 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, obowiązującego w
    dacie zaistnienia zdarzenia,
    - zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego
    w dniu wydania interpretacji, uchylonej ww. wyrokiem WSA w Gliwicach z 23 lutego
    2021 r. sygn. akt I SA/Gl 1698/20, tj. 20 października 2020 r.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we
    wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia

    przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
    udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    – t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.