Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.731.2017.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-12-19
Teza: Czy środki finansowe wypłacane przez gminę w postaci rekompensaty na pokrycie kosztów wykonywania zadań użyteczności publicznej stanowiących zadania własne gminy, nie stanowią podstawę opodatkowania w rozumieniu art. 29a ustawy i tym samym nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT
Słowa kluczowe: gmina; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; rekompensata; zadania-zadania własne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 12 października 2017r. (data wpływu 18 października 2017r.), uzupełnionym pismem z dnia 14 listopada 2017r. (data wpływu 20 listopada 2017r.) o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania, że środki finansowe wypłacane przez gminę w postaci rekompensaty na pokrycie kosztów wykonywania zadań użyteczności publicznej stanowiących zadania własne gminy, nie stanowią podstawę opodatkowania w rozumieniu art. 29a ustawy i tym samym nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT **\- jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 października wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania, że środki finansowe wypłacane przez gminę w postaci rekompensaty na pokrycie kosztów wykonywania zadań użyteczności publicznej stanowiących zadania własne gminy, nie stanowią podstawę opodatkowania w rozumieniu art. 29a ustawy i tym samym nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 14 listopada 2017r. (data wpływu 20 listopada 2017r.) w zakresie doprecyzowania opisanego stanu faktycznego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny (doprecyzowany w uzupełnieniu wniosku).

Na podstawie Uchwały nr \`(...)\` Rady Miasta \`(...)\` z dnia 30 marca 2016 r. została utworzona spółka gminna pod nazwą \`(...)\` Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w \`(...)\` (dalej jako P), której to Uchwałą nr \`(...)\` Rady Miasta \`(...)\` z dnia 28 kwietnia 2016 r. zostało powierzone zadanie dotyczące gospodarki nieruchomościami i promocji gminy w zakresie \`(...)\` Parku \`(...)\`, a także na mocy której z dniem 01 czerwca 2016 r. utraciła moc uchwała nr \`(...)\` Rady Miasta \`(...)\` z dnia 25 września 2014 r. w sprawie powierzenia Przedsiębiorstwu „\`(...)\`” Sp. z o. o. w \`(...)\` zadań własnych gminy dotyczących gospodarki nieruchomościami i promocji gminy w zakresie \`(...)\` Parku \`(...)\`.

W świetle § 2 powołanej uchwały nr \`(...)\`, Gmina Miasto \`(...)\` powierzyła P wykonywanie zadań własnych na okres 10 lat licząc od dnia 01 czerwca 2016r., obejmujące gospodarkę nieruchomościami i zadań o charakterze użyteczności publicznej służących bieżącemu i nieprzerwanemu zaspokajaniu zbiorowych potrzeb mieszkańców Gminy Miasto \`(...)\` w drodze świadczenia usług w zakresie:

1.  Wspierania rozwoju przedsiębiorczości.
2.  Promocji gminy w zakresie \`(...)\` Parku \`(...)\`.
3.  Utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.
4.  Prowadzenia polityki rozwoju w skali lokalnej.

Do powyższego zakresu zadań - jako podstawowego celu działalności Spółki - odwołuje się również akt założycielski Spółki - akt notarialny REPERTORIUM A Nr \`(...)\` z 12 kwietnia 2016 r. w § 7 ust. 1. W kolejnym ustępie podkreślono również, iż Spółkę zawiązuje się celem pozyskania kapitału koniecznego do zrealizowania zamierzenia polegającego na stymulacji rozwoju przemysłu zaawansowanych technologii, a w szczególności:

1.  tworzeniu właściwej infrastruktury dla zapewnienia warunków do generowania innowacji,
2.  pomocy w tworzeniu i rozwoju oraz promowaniu podmiotów gospodarczych wykorzystujących nowoczesne technologie, zwłaszcza małych i średnich przedsiębiorstw,
3.  transferze nowych technologii do istniejących i nowo tworzonych podmiotów gospodarczych,
4.  komercjalizacji wyników badań naukowych,
5.  promocji regionalnych podmiotów proinnowacyjnych,
6.  pozyskiwaniu inwestorów krajowych i zagranicznych,
7.  podnoszeniu atrakcyjności inwestycyjnej terenu \`(...)\` Parku \`(...)\` i jego otoczenia,
8.  podnoszeniu kwalifikacji kadr podmiotów gospodarczych w zakresie zaawansowanych technologii i zarządzania proinnowacyjnego,
9.  współpracy z krajowymi i zagranicznymi ośrodkami proinnowacyjnymi.

Jak stanowi § 3 ust. 1 powołanej uchwały nr \`(...)\`: Szczegółowy zakres, sposób wykonania i warunki finansowania powierzonego zadania własnego gminy Miasto \`(...)\`, o którym mowa w § 2 w tym zakres uprawnień i obowiązków Spółki, określi umowa wykonawcza zawarta pomiędzy gminą Miasto \`(...)\`, a Spółką. Umowa wykonawcza, o której mowa powyżej zawarta została w dniu 1 czerwca 2016 r. Przedmiotowa umowa w § 3 określiła obowiązki P w zakresie zarządzania nieruchomością jak i promocji \`(...)\` Parku \`(...)\`. W zakresie zarządzania P obowiązki Spółki obejmują:

1.  Prowadzenie aktualnego wykazu lokali i ich najemców.
2.  Reprezentowanie Gminy przed sądami, organami administracji i innymi instytucjami w sprawach związanych z zarządem nieruchomością P.
3.  Zawieranie umów dotyczących P, z zastrzeżeniem, że czynności przekraczające zakres zwykłego zarządu spółka wykonuje na podstawie odrębnego pełnomocnictwa.
4.  Windykacja należności od najemców wraz z prawem do dochodzenia należności na drodze sądowej.
5.  Sporządzanie dokumentów księgowych dotyczących P (m. in. not księgowych, rachunków, zawiadomień, faktur).
6.  Zawieranie, kontrola wykonania i rozliczanie umów o dostawę mediów oraz innych umów zawartych przez Spółkę dotyczących P.
7.  Prowadzenie księgowości finansowej dla P zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.
8.  Przechowywanie, zabezpieczenie i archiwizowanie dokumentów i dokumentacji dotyczącej P.
9.  Windykacja wszelkich należności stanowiących należności, pożytki oraz inne przychody z nieruchomości P.
10.  Utrzymanie w należytym porządku i czystości.

1.  pomieszczeń i urządzeń budynku,
2.  terenów zielonych, dróg i chodników przynależnych do nieruchomości.

12.  Sprawowanie nadzoru nad pracą osób i podmiotów świadczących pracę lub usługi na rzecz P w zakresie m.in.:

1.  bieżącej konserwacji budynku i wszelkich urządzeń w nich się znajdujących, zgodnie przepisami ustawy prawo budowlane,
2.  likwidacji awarii, a następnie usuwanie skutków i przyczyn awarii urządzeń oraz instalacji wewnętrznych,
3.  przeprowadzania przeglądów zgodnie z przepisami ustawy prawo budowlane,

14.  Prowadzenie książki obiektu budowlanego oraz dokumentacji technicznej nieruchomości w sposób prawem przewidziany.
15.  Organizowanie odczytów wskazań podliczników zainstalowanych w poszczególnych lokalach, prowadzenie ich ewidencji, rozliczanie na najemców.
16.  Ustalanie stawek czynszu za najem, regulaminów wraz z poziomem upustów po uprzednim zaakceptowaniu przez Prezydenta Miasta \`(...)\` i Radę Parku.
17.  Ustalanie na podstawie ponoszonych kosztów opłat eksploatacyjnych i pozostałych opłat związanych z wykorzystaniem infrastruktury P.

W zakresie promocji P obowiązki Spółki obejmują:

1.  Prowadzenie aktywnej działalności promocyjnej i informacyjnej, stwarzającej zachętę dla potencjalnych najemców P do podjęcia działalności gospodarczej i badawczo-rozwojowej na terenie P.
2.  Opracowywanie szczegółowych procedur naboru i korzystania z infrastruktury P, podlegające akceptacji Prezydenta Miasta \`(...)\`.
3.  Prowadzenie w P ośrodka innowacyjności w zakresie wynikającym z umowy o dofinansowanie projektu „\`(...)\`” nr \`(...)\` z dnia 25 czerwca 2010r. i umowy o dofinansowanie projektu „\`(...)\`” nr \`(...)\` z dnia 31 grudnia 2013r. przy wykorzystaniu zasobów P, i działalności mającej na celu zapewnienie korzystnych warunków do powstania lub rozwoju przedsiębiorców prowadzących działalność badawczą, rozwojową lub innowacyjną polegającą na:

1.  świadczeniu usług badawczo - rozwojowych,
2.  świadczeniu usług szkoleniowych lub doradczych w zakresie badań naukowych, prac rozwojowych lub działalności innowacyjnej,
3.  świadczeniu usług szkoleniowych lub doradczych dotyczących powstania lub rozwoju przedsiębiorców prowadzących badania naukowe, prace rozwojowe lub działalność innowacyjną,
4.  świadczeniu usług doradczych w zakresie transferu technologii lub praw własności intelektualnej,
5.  sprzedaży wartości niematerialnych i prawnych,
6.  udostępnianiu nieruchomości i infrastruktury technicznej do celów prowadzenia badań naukowych prac rozwojowych lub działalności innowacyjnej.

Na mocy postanowień § 6 przedmiotowej umowy wykonawczej, P nabyła prawo do rekompensaty:

1.  Wysokość rekompensaty z tytułu realizacji powierzonego zadania własnego gminy stanowiącego przedmiot umowy określony w § 1 będzie ustalana na podstawie zatwierdzonej przez Prezydenta Miasta \`(...)\` kalkulacji kosztów na dany rok, składanej przez Spółkę w siedzibie Gminy terminie do 30 września roku poprzedzającego rok gospodarczy. Poniesione koszty zostają pomniejszone o przychody określone w § 4.
2.  W przypadku roku 2016 wysokość środków przeznaczonych na realizację przedmiotu umowy będzie ustalona na podstawie kalkulacji przedstawionej do 30 czerwca 2016 r.
3.  Rekompensatę, o której mowa w ust. 1 Gmina będzie przekazywała w formie comiesięcznych rat, przelewem na rachunek bankowy Spółki, na koniec każdego miesiąca.
4.  Strony ustalają termin płatności na 14 dni.

Przychody, o których mowa w § 4 pomniejszające wysokość rekompensaty umowa wykonawcza definiuje następująco:

1.  Spółka może osiągać przychody z tytułu zgodnego z przedmiotem i celem niniejszej umowy wykorzystania infrastruktury P, w szczególności z tytułu najmu powierzchni P oraz najmu sprzętu i wyposażenia. Przychody osiągane zgodnie z niniejszym ustępem podlegają zaliczeniu na poczet środków na zapewnienie realizacji powierzonego zadania o którym mowa w § 1.
2.  Spółka może osiągać przychody z tytułu świadczenia dodatkowych usług dla przedsiębiorstw na terenie P.
3.  Spółka może przeznaczyć w ramach działalności związanej z zarządzaniem P nie więcej niż 20% powierzchni netto budynku objętego projektem do oddania w najem, dzierżawę podmiotom świadczącym usługi związane z bieżącą działalnością przedsiębiorcy, w szczególności usługi finansowe, księgowe, zarządcze lub doradcze dla przedsiębiorców prowadzących działalność badawczą, rozwojową lub innowacyjną.

Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT posiadającym numer NIP \`(...)\`.

Rekompensata wypłacana jest na podstawie postanowień Umowy wykonawczej nr 185.2016.WP określającej realizację zadania powierzonego dotyczącego gospodarki nieruchomościami i promocji gminy - w zakresie \`(...)\` Parku \`(...)\`, zawartej pomiędzy Gminą Miasto \`(...)\`, a \`(...)\` Sp. z o. o. dnia 1 czerwca 2016 r.

Kwestię tę reguluje § 6 przedmiotowej umowy wykonawczej w następującym brzemieniu::

1.  „Wysokość rekompensaty z tytułu realizacji powierzonego zadania własnego gminy stanowiącego przedmiot umowy określony w § 1 będzie ustalana na podstawie zatwierdzonej przez Prezydenta Miasta \`(...)\` kalkulacji kosztów na dany rok, składanej przez Spółkę w siedzibie Gminy w terminie do 30 września roku poprzedzającego rok gospodarczy. Poniesione koszty zostają pomniejszone o przychody określone w § 4.
2.  W przypadku roku 2016 wysokość środków przeznaczonych na realizację przedmiotu umowy będzie ustaloną na podstawie kalkulacji przedstawionej do 30 czerwca 2016 r.
3.  Rekompensatę, o której mowa w ust. 1 Gmina będzie przekazywała w formie comiesięcznych rat, przelewem na rachunek bankowy spółki, na koniec każdego, miesiąca.
4.  Strony ustalają termin płatności na 14 dni”.

Przedmiot umowy wykonawczej nr 185.2016.WP w świetle § 1 jest to określenie sposobu wykonywania powierzonych zadań Gminy obejmujących gospodarkę nieruchomościami i promocję gminy w zakresie \`(...)\` Parku .. (w skrócie P).

Zadania objęte zakresem pytania o udzielenie interpretacji dotyczą zadań własnych gminy-przekazanych Wnioskodawcy.

W świetle § 2 uchwały nr \`(...)\`, Gmina Miasto \`(...)\` powierzyła P wykonywanie zadań własnych, obejmujące gospodarkę nieruchomościami i zadań o charakterze użyteczności publicznej służących bieżącemu i nieprzerwanemu zaspokajaniu zbiorowych potrzeb mieszkańców Gminy Miasto \`(...)\` w drodze świadczenia usług w zakresie:.

1.  Wspierania rozwoju przedsiębiorczości.
2.  Promocji gminy - w zakresie \`(...)\` Parku \`(...)\`.
3.  Utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.
4.  Prowadzenia polityki rozwoju w skali lokalnej.

Szczegółowy zakres powyższych zadań zgodnie z § 3 ust. 1 powołanej uchwały nr \`(...)\` określa umowa wykonawcza. Przedmiotowa umowa w § 3 określiła obowiązki P w zakresie zarządzania nieruchomością jak i promocji \`(...)\` Parku \`(...)\`. Wszystkie te obowiązki zostały wymienione w treści złożonego wniosku o interpretację, indywidualną.

Rekompensata przeznaczona jest na realizację powierzonych P zadań i na całokształt działalności Spółki, w tym wynagrodzenia i składki na ubezpieczenia społeczne, FP, FGŚP. Jak wskazano w treści złożonego wniosku, w ocenie Wnioskodawcy przedmiotowa rekompensata nie stanowi wynagrodzenia za świadczenie zadań użyteczności publicznej. Przedmiotowa rekompensata nie stanowi dopłaty do cen świadczonych usług. Środki rekompensaty nie finansują cen sprzedaży. Zgodnie z odpowiedzią udzieloną powyżej rekompensata przyznawana jest na pokrycie wszystkich kosztów działalności Wnioskodawcy związanych z realizacją powierzonych zadań własnych gminy. Rekompensata nie jest ewidencjonowana na odrębnym koncie.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy środki finansowe wypłacane przez Gminę Miasto na rzecz Spółki w postaci rekompensaty na pokrycie kosztów wykonywania zadań powierzonych, stanowiących realizowanie zadań użyteczności publicznej stanowi podstawę opodatkowania w rozumieniu art. 29a ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.) i tym samym podlega opodatkowaniu tym podatkiem?

Zdaniem Wnioskodawcy, P jako osoba prawna wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą jest podmiotem, który spełnia definicję podatnika w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Spółka jest ponadto zarejestrowanym podatnikiem czynnym i posiada numer NIP.

Jak podkreślono w uzasadnieniu do projektu uchwały Rady Miasta \`(...)\` w sprawie utworzenia przez gminę Miasto \`(...)\` spółki z ograniczoną odpowiedzialnością pod nazwą „\`(...)\`”: „Zgodnie z ustawą o samorządzie gminnym do zadań własnych gminy należy zaspakajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty, w szczególności zadania własne gminy obejmują sprawy wspierania i upowszechniania idei samorządowej, w tym tworzenia warunków do działania i rozwoju jednostek pomocniczych i wdrażania programów pobudzania aktywności obywatelskiej, promocji gminy, utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej (\`(...)\`) \`(...)\` Park \`(...)\` spółka z ograniczoną odpowiedzialnością powstanie w celu tworzenia lokalnego i regionalnego środowiska innowacyjnego nastawionego na rozwój przedsiębiorczości poprzez tworzenie sprzyjającej bazy materialnej, infrastrukturalnej, ekonomicznej i socjalnej do zakładania, rozwoju i wspierania małych przedsiębiorstw innowacyjnych i przemysłowego wykorzystania wiedzy, transferu i komercjalizacji nowoczesnych technologii”. Zadania nałożone na P (przedstawione na wstępie) stanowią realizację zadań własnych Gminy Miasto \`(...)\`.

W ocenie P nie ma możliwości przyporządkowania rekompensaty, o której mowa w § 6 umowy wykonawczej do konkretnych transakcji sprzedażowych, dlatego też wpływ tego dofinansowania na cenę nie będzie wystarczająco bezpośredni w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o VAT. Uwzględniając szeroki zakres zadań i obowiązków o których mowa w § 2 i 3 powołanej uchwały Rady Miasta \`(...)\` nr \`(...)\`, rekompensata kosztów związanych z wykonywaniem zadania własnego gminy nie wpływa na ceny usług świadczonych przez P. Dopłata ta przeznaczona będzie na finansowanie działalności Spółki. Oznacza to, iż otrzymywana dopłata ma charakter ogólny, a jej celem jest dotowanie całej działalności Spółki.

Tym samym zdaniem Wnioskodawcy nie będzie stanowić dopłaty do ceny usługi, a co za tym idzie, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Rekompensata, a w szczególności jej wysokość, nie jest uzależniona od ceny ani liczby wykonywanych przez Wnioskodawcę świadczeń i wynikać będzie z poniesionych przez niego kosztów, które związane są bezpośrednio z jego działalnością.

Rekompensata w żaden sposób nie jest odnoszona do ceny jednostkowych usług świadczonych przez Spółkę. Ma jedynie za zadanie wyrównywać Spółce stratę poniesioną w związku ze świadczeniem usług publicznych. Jej istotą jest pokrycie kosztów działalności Spółki. P usługi na rzecz przedsiębiorców świadczy po cenach preferencyjnych. W przedmiotowej sprawie koniecznym jest podkreślenie, iż w świetle Rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 16 grudnia 2014 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej na rozwój ośrodków innowacyjności w ramach Programu Operacyjnego Rozwój Polski Wschodniej 2007-2013 (Dz. U. poz. 1990, dalej jako Rozporządzenie PARP) Pomoc publiczna i pomoc de minimis udzielona przedsiębiorcy przez beneficjenta \[Gmina Miasto \`(...)\`, w imieniu której zadania wykonuje P\], w ramach działalności polegającej między innymi na dzierżawie, najmie nieruchomości lub infrastruktury technicznej w celu prowadzenia badań naukowych, prac rozwojowych lub działalności innowacyjnej, stanowi różnicę między odpłatnością za korzystanie z usług na warunkach rynkowych, a odpłatnością faktycznie poniesioną przez przedsiębiorcę i nie może przekroczyć kwot określonych we wskazanym rozporządzeniu. Ceny usług świadczonych przez P nie wynikają z rekompensaty a pośrednio z Rozporządzenia PARP obligującego do udzielenia pomocy de minimis. Załącznikiem nr 4 do powołanej umowy wykonawczej jest dokument „Wykaz stawek czynszowych” zawierający wykaz stawek za część usług świadczonych przez P. Taka forma kształtowania cen usług, uzależniona w istocie od decyzji Gminy Miasto \`(...)\` ogranicza możliwości spółki w kształtowaniu cen usług. Spółka realizując powierzone jej uchwałą Rady Miasta \`(...)\` zadania własne gminy nie świadczy usług na rzecz Gminy. Beneficjentem czynności Spółki są przedsiębiorstwa i mieszkańcy Gminy.

Tym samym nie można stwierdzić, że wykonywane przez Spółkę czynności spełniają definicję świadczenia usług, o której mowa w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r, poz. 1221, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 17 kwietnia 2014r. (sygn. IBPP3/443-56/14/AŚ) podkreślił, iż „Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością, a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie”.

W powołanej interpretacji, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach wyraził pogląd - aprobujący stanowisko wnioskodawcy - iż, „Otrzymanej przez Wnioskodawcę rekompensaty pokrywającej ujemny wynik finansowy Wnioskodawcy w związku ze świadczeniem usług przewozowych na warunkach określonych przez Gminę - nie można rozpatrywać w kategorii dotacji czy innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w art. 29a ust. 1 ustawy. Wnioskodawca jednoznacznie wskazał bowiem, że rekompensata nie ma bezpośredniego wpływu na cenę świadczonych przez Spółkę usług przewozowych, nie stanowi dopłaty do ceny świadczonej usługi, a jej istotą jest pokrycie kosztów działalności statutowej. Tym samym stwierdzić należy, że rekompensata strat, którą Wnioskodawca otrzymuje od Gminy, nie podlega wliczeniu do podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy”.

Analogiczne stanowisko zaprezentował Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji z dnia 11 marca 2011 r. (sygn. IBPP3/443-972/10/PH).

Zgodnie z przepisem art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika. Z analizowanego przepisu, a contrario należy wywieść, że dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze niemające bezpośredniego wpływu na cenę świadczonych usług (lub dostarczanych towarów) nie stanowią podstawy opodatkowania.

P stoi na stanowisku, iż rekompensata otrzymywana za wykonywanie zadań własnych Gminy nie ma charakteru przedmiotowego - co warunkowałoby włączenie jej do podstawy opodatkowania - a ma charakter podmiotowy.

W konsekwencji otrzymana rekompensata niemająca bezpośredniego wpływu na cenę usług mająca na celu ogólne dofinansowanie działalności podatnika, nieuzależniona od ilości i wartości świadczonych usług, nie zwiększa podstawy opodatkowania z tytułu podatku od towarów i usług. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 5 maja 2015 r. (sygn. Akt I FSK 484/14) – zaznaczył, iż „Z uwag poczynionych w przywołanych orzeczeniach można wyprowadzić wniosek, że w sprawach dotyczących transakcji z udziałem gminy wymaga rozważenia, czy w relacjach ze świadczeniodawca gmina występuje jako podatnik VAT, czy też jako organ władzy publicznej. W pierwszym z ww. wariantów świadczący charakter ponoszonych wydatków (w związku z nabyciem usługi przez podatnika VAT-gminę) nie powinien co do zasady nasuwać zastrzeżeń. W drugiej sytuacji rozstrzygnąć ponadto należy, czy gmina występuje w roli konsumenta (nabywcy usług) czy też chodzi tu o powierzone świadczenie wykonywane nie na rzecz, a w imieniu jednostki samorządowej w związku z realizacją jej zadań własnych o charakterze użyteczności publicznej, tzn. zbadać należy czy świadczenie jest niezależne. Odpowiedź na powyższe pytania determinuje w ocenie składu orzekającego podatkową kwalifikację wydatków ponoszonych przez gminę na rzecz odrębnych od niej podmiotów (podatników VAT). Jeżeli bowiem wydatek nie jest ponoszony przez jednostkę samorządu terytorialnego w szczególności w ramach prowadzonej działalności gospodarczej albo w związku z innym nabyciem usługi (zwłaszcza związanej z realizacją zadań o charakterze publicznoprawnym) od niezależnego wykonawcy, to trudno w tym stanie rzeczy mówić o odpłatnym świadczeniu usług na rzecz tej jednostki w rozumieniu art. 8 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Odnosząc powyższe uwagi do stanu faktycznego niniejszej sprawy wskazać należy, że dopłaty dokonywane przez gminę jako jedynego udziałowca, w trybie art. 177 i n. Kodeksu spółek handlowych, mają na celu pokrycie kosztów bieżącej działalności spółki, która wykonuje zadania własne gminy z zakresu użyteczności publicznej”.

P aprobując stanowisko wyrażone w przedmiotowym wyroku pragnie zauważyć, iż rekompensata otrzymywana od Gminy - mająca niewątpliwie charakter dopłaty - ma na celu pokrycie kosztów bieżącej działalności spółki. O przedmiotowym charakterze rekompensaty świadczy również fakt, iż akt założycielski spółki P w § 16 stanowi, iż wspólnicy zobowiązani są do wnoszenia dopłat na pokrycie strat bilansowych Spółki na podstawie uchwały Zgromadzenia Wspólników proporcjonalnie do liczy posiadanych udziałów.

W dalszej części uzasadnienia powołanego wyroku z dnia 5 maja 2015 r. NSA uznał, iż „Nie można wobec tego podzielić stanowiska, zgodnie z którym, wprawdzie spółka wykonuje czynności związane z realizacją zadań własnych gminy w zakresie gospodarki komunalnej na podstawie powierzenia jednakże czynności te wykonuje jako odrębny podmiot posiadający status podatnika VAT (\`(...)\`) jest spółką prawa handlowego (spółką z ograniczoną odpowiedzialnością) i nie wchodzi w skład administracji samorządowej, lecz prowadzi niezależną działalność gospodarczą” (zob. wyrok NSA z 30 października 2013 r., I FSK 1397/12, CBOSA; pogląd ten zaaprobowano również w wyroku NSA z 3 marca 2015 r., I FSK 2055/13, CBOSA). Ma ono tę trudną do zaakceptowania konsekwencję, że przepisy ustawy o VAT w przytoczonym wyżej rozumieniu ingerują w prawo gospodarki komunalnej niejako narzucając gminie wybór formy prawnej realizacji zadań w ww. zakresie ze względu na potencjalne obowiązki podatkowe.

W przypadku zakładu budżetowego jego czynności wykonywane w imieniu gminy pozostawałyby w tym zakresie poza systemem VAT (nie byłoby opodatkowania między tymi jednostkami), natomiast wydatki dokonywane na rzecz spółki obciążane byłyby już podatkiem od towarów i usług, który w dodatku nie byłby neutralny dla gminy, jako że jej świadczenie wiązałoby się z wykonywaniem władztwa publicznoprawnego (zob. ww. wyrok w sprawie I FSK 1906/11). Stanowisko wyrażone w ww. wyroku o sygn. I FSK 1397/12 cechuje zatem swego rodzaju niespójność systemowa, skoro gospodarka komunalna może być prowadzona przez gminę zarówno w formie samorządowego zakładu budżetowego jak i poprzez tworzone przez nią spółki prawa handlowego (art. 2 ustawy o gospodarce komunalnej)”.

WSA w Gliwicach w wyroku z dnia 1 października 2015r. (III SA/G11444/15) stwierdził, iż „W podanym stanie faktycznym sprawy, który wiąże organ podatkowy przy wydawaniu interpretacji przepisów prawa podatkowego i w związku z wykładnią prawa zawartą w wyroku NSA \[cytowanym powyżej I FSK 484/14\], która z kolei wiąże Sąd ponownie rozpoznający przekazaną mu sprawę, nasuwa się wniosek, że gmina w relacji ze spółką występuje jako organ władzy publicznej, który dokonuje powierzenia realizacji jej zadań własnych, które wykonywane będą nie na rzecz lecz nie jak w imieniu jednostki samorządowej. Nie jest zatem konsumentem (nabywcą usług), powierzonych zadań własnych, które scedowała na spółkę. A zatem niezależności organizacyjnoprawnej spółki nie towarzyszy niezależność w świadczeniu usług”.

Przenosząc zaprezentowaną wykładnię na grunt przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, iż Gmina Miasto \`(...)\` nie występuje w relacji z P w roli konsumenta. Uwzględniając powołaną wyżej argumentację faktyczną i prawną, \`(...)\` Sp. z o. o. stoi na stanowisku, iż rekompensata otrzymywana od Gminy Miasto \`(...)\` nie stanowi wynagrodzenia za świadczone usługi, a w konsekwencji nie stanowi podstawy opodatkowania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary – stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z art. 5a ww. ustawy towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów i usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…) – art. 7 ust. 1 ustawy.

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stosownie do art. 8 ust. 2a ustawy, w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Zauważyć również należy, iż usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Zatem aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Czynność może być albo odpłatna albo nieodpłatna. Na gruncie podatku od towarów i usług nie występują czynności częściowo odpłatne. Jeśli tylko czynność została wykonana za wynagrodzeniem, to jest ona odpłatna. Nie ma żadnego znaczenia, czy wynagrodzenie to pokrywa koszty świadczenia tej czynności poniesione przez podatnika, ewentualnie kreuje dla podatnika zysk. Także czynności wykonane „po kosztach” ich świadczenia, bądź poniżej tych koszów, są czynnościami odpłatnymi, o ile tylko pobrano za nie wynagrodzenie.

Wskazać należy, że kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku z dnia 15 lipca 1982 r. w sprawie Hong-Kong Trade Development Council TSUE stwierdził, że czynności podlegają opodatkowaniu jedynie wtedy, gdy zostały wykonane odpłatnie. Analizując głębiej ten problem TSUE w wyroku z dnia 8 marca 1988 r. w sprawie Apple and Pear Development Council stwierdził, że czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem.

Pojęcie „odpłatności” pojawiło się również w orzeczeniu z dnia 5 lutego 1981 r. w sprawie C-154/80 Staatssecretaris van Financien przeciwko Coöperatieve Aardappelenbewaarplaats GA ETS, które zapadło na tle przepisów Dyrektywy VAT z dnia 11 kwietnia 1967 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227/EWEC). Trybunał wskazał, że termin „zapłata” stanowi integralną część przepisów prawa wspólnotowego, które nie odwołuje się do prawa państw członkowskich dla ustalenia jego znaczenia i zakresu. Stąd też wykładnia tego wyrażenia nie może być pozostawiona dyskrecjonalnemu władztwu każdego państwa członkowskiego. Ponadto Trybunał przypomniał, że świadczenie podlega opodatkowaniu jedynie w wypadku, gdy podstawę opodatkowania stanowi świadczenie wzajemne otrzymane przez świadczącego usługę. Musi również istnieć możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego. W końcu - jak wskazał Trybunał - świadczenie wzajemne musi stanowić pewną wartość subiektywną, gdyż podstawą opodatkowania jest świadczenie wzajemne rzeczywiście otrzymane, nie zaś wartość otrzymana według kryteriów obiektywnych.

Na uwagę zasługuje także orzeczenie w sprawie C-16/93 pomiędzy R.J. Tolsma a Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden (Holandia), gdzie podkreślono, że dla wystąpienia opodatkowania podatkiem od towarów i usług konieczne staje się zaistnienie bezpośredniego związku płatności z konkretną czynnością oraz istnienie konsumenta tej czynności.

Zatem za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT uważane mogą być takie sytuacje, w których:

*   istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne,

*   wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy,

*   istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,

*   istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.

W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powyższego wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i są wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Należy wskazać, że pojęcie podatnika obejmuje swym zakresem podmioty, które dokonują czynności podlegającej opodatkowaniu. Ustawodawca określił wskazane pojęcie na tyle szeroko, by w każdym przypadku profesjonalnej aktywności zawodowej, dokonywania czynności opodatkowanych podmiot mógł zostać uznany za podatnika w zakresie tych czynności. Podkreślić przy tym należy, że działalność gospodarcza ma miejsce również wówczas, gdy nie przyniosła ona żadnych widocznych efektów (bez względu na cel i rezultat takiej działalności). Charakterystyka ta pozwala na uznanie, że pojęcie podatnika na gruncie podatku od towarów i usług ma wymiar autonomiczny – niezależny od uregulowań innych aktów normatywnych regulujących stosunki prawnopodatkowe.

Jak wynika z treści art. 29a ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

W myśl art. 29a ust. 2 ustawy, w przypadku dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2, podstawą opodatkowania jest cena nabycia towarów lub towarów podobnych, a gdy nie ma ceny nabycia – koszt wytworzenia, określone w momencie dostawy tych towarów.

W przypadku świadczenia usług, o którym mowa w art. 8 ust. 2, podstawą opodatkowania jest koszt świadczenia tych usług poniesiony przez podatnika (myśl art. 29a ust. 5 ustawy).

W myśl art. 29a ust. 6 ustawy, podstawa opodatkowania obejmuje:

1.  podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;
2.  koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

W świetle powołanego przepisu podstawę opodatkowania w podatku od towarów i usług stanowi wynagrodzenie, które dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów albo świadczenia usług. Wynagrodzenie to oznacza wartość rzeczywiście otrzymaną (lub która ma być otrzymana) w konkretnym przypadku.

Z okoliczności sprawy wynika, iż Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Na podstawie Uchwały nr \`(...)\` Rady Miasta \`(...)\` z dnia 30 marca 2016r. została utworzona spółka gminna pod nazwą \`(...)\` Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w \`(...)\`, której to Uchwałą nr \`(...)\` Rady Miasta \`(...)\` z dnia 28 kwietnia 2016 r. zostało powierzone zadanie dotyczące gospodarki nieruchomościami i promocji gminy w zakresie \`(...)\` Parku \`(...)\`, a także na mocy której z dniem 01 czerwca 2016 r. utraciła moc uchwała nr \`(...)\` Rady Miasta \`(...)\` z dnia 25 września 2014 r. w sprawie powierzenia Przedsiębiorstwu „\`(...)\`” Sp. z o.o. w \`(...)\` zadań własnych gminy dotyczących gospodarki nieruchomościami i promocji gminy w zakresie \`(...)\` Parku \`(...)\`.

W świetle § 2 powołanej uchwały nr \`(...)\`, Gmina Miasto \`(...)\` powierzyła P wykonywanie zadań własnych na okres 10 lat licząc od dnia 01 czerwca 2016r., obejmujące gospodarkę nieruchomościami i zadań o charakterze użyteczności publicznej służących bieżącemu i nieprzerwanemu zaspokajaniu zbiorowych potrzeb mieszkańców Gminy Miasto \`(...)\` w drodze świadczenia usług w zakresie:

1.  Wspierania rozwoju przedsiębiorczości,
2.  Promocji gminy w zakresie \`(...)\` Parku \`(...)\`,
3.  Utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych,
4.  Prowadzenia polityki rozwoju w skali lokalnej.

Na mocy postanowień § 6 przedmiotowej umowy wykonawczej, P nabyła prawo do rekompensaty:

1.  Wysokość rekompensaty z tytułu realizacji powierzonego zadania własnego gminy stanowiącego przedmiot umowy określony w § 1 będzie ustalana na podstawie zatwierdzonej przez Prezydenta Miasta \`(...)\` kalkulacji kosztów na dany rok, składanej przez Spółkę w siedzibie Gminy terminie do 30 września roku poprzedzającego rok gospodarczy. Poniesione koszty zostają pomniejszone o przychody określone w § 4.
2.  W przypadku roku 2016 wysokość środków przeznaczonych na realizację przedmiotu umowy będzie ustalona na podstawie kalkulacji przedstawionej do 30 czerwca 2016 r.
3.  Rekompensatę, o której mowa w ust. 1 Gmina będzie przekazywała w formie comiesięcznych rat, przelewem na rachunek bankowy spółki, na koniec każdego miesiąca.
4.  Strony ustalają termin płatności na 14 dni.

Rekompensata wypłacana jest na podstawie postanowień Umowy wykonawczej nr \`(...)\` określającej realizację zadania powierzonego dotyczącego gospodarki nieruchomościami i promocji gminy - w zakresie \`(...)\` Parku \`(...)\`, zawartej pomiędzy Gminą Miasto \`(...)\`, a \`(...)\` Parkiem \`(...)\` Sp. z o. o. dnia 1 czerwca 2016 r. Rekompensata przeznaczona jest na realizację powierzonych P zadań i na całokształt działalności Spółki, w tym wynagrodzenia i składki na ubezpieczenia społeczne, FP, FGŚP. Jak wskazano w treści złożonego wniosku, w ocenie Wnioskodawcy przedmiotowa rekompensata nie stanowi wynagrodzenia za świadczenie zadań użyteczności publicznej. Przedmiotowa rekompensata nie stanowi dopłaty do cen świadczonych usług. Środki rekompensaty nie finansują cen sprzedaży. Zgodnie z odpowiedzią udzieloną powyżej rekompensata przyznawana jest na pokrycie wszystkich kosztów działalności Wnioskodawcy związanych z realizacją powierzonych zadań własnych gminy. Rekompensata nie jest ewidencjonowana na odrębnym koncie.

Na tle przedstawionego opisu sprawy Wnioskodawca ma wątpliwość czy środki finansowe wypłacane przez gminę w postaci rekompensaty na pokrycie kosztów wykonywania zadań użyteczności publicznej stanowiących zadania własne gminy, nie stanowią podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ustawy i tym samym nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1875), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast, jak stanowi art. 6 ust. 1 powoływanej wyżej ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy (…) – art. 7 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie gminnym. Zadania własne obejmują m.in. sprawy: ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej oraz promocji gminy (art. 7 ust. 1 pkt 1 i 18 cyt. ustawy o samorządzie gminnym).

Z powyższych konstrukcji prawnych jednoznacznie wynika, że zarówno Gmina, jak i utworzona przez nią Spółka prawa handlowego – Wnioskodawca, wykonując we własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy, działają w charakterze podatników podatku VAT.

Zaznaczenia wymaga, że Wnioskodawca jest Spółką prawa handlowego, będącą odrębnym od Gminy podmiotem posiadającym osobowość prawną, zatem nie jest adresatem normy prawnej zawartej w art. 15 ust. 6 ustawy. Tym samym nie może korzystać z wyłączenia z opodatkowania, które dotyczy ściśle określonych podmiotów, tj. organów władzy publicznej i urzędów obsługujących te organy.

Z uwagi na powołane przepisy i opis sprawy przedstawiony we wniosku, należy stwierdzić, że przedstawiona we wniosku sytuacja nosi znamiona odpłatnego świadczenia usług, podlegającego opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Spółka co prawda wykonuje czynności związane z realizacją zadań własnych Gminy w zakresie gospodarki nieruchomościami i zadań o charakterze użyteczności publicznej w drodze świadczenia usług w zakresie: wspierania rozwoju przedsiębiorczości, promocji gminy w zakresie \`(...)\` Parku \`(...)\`, utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych, prowadzenia polityki rozwoju w skali lokalnej, na podstawie uchwały, ale wykonuje te czynności jako odrębny podmiot posiadający status podatnika VAT. Wnioskodawca mimo, że wykonuje czynności z katalogu zadań własnych, wymienionych w art. 7 ustawy o samorządzie gminnym w imieniu jednostki samorządu terytorialnego, to jednak sam nie wchodzi w skład administracji samorządowej, lecz prowadzi niezależną działalność gospodarczą.

Z wniosku nie wynika, by Spółka za ww. usługi wykonywane na podstawie umowy wykonawczej określającej realizację zadania powierzonego w zakresie gospodarki nieruchomościami i wspierania rozwoju przedsiębiorczości, promocji gminy w zakresie \`(...)\` Parku \`(...)\`, prowadzenia polityki rozwoju w skali lokalnej, pobierała wynagrodzenie od podmiotów trzecich. Rekompensata stanowi zatem źródło finansowania realizowanych przez Spółkę ww. usług na rzecz Gminy. Zatem z uwagi na charakter opisanej rekompensaty, uznać należy że stanowi ona wynagrodzenie za świadczone na rzecz Gminy usługi.

Powyższego nie zmienia to, że pomiędzy stronami świadczenia brak jest umowy cywilnoprawnej, która łączyłaby Spółkę (Wnioskodawcę) z Gminą i zawierała cywilnoprawne oświadczenia woli co do określonych uchwałą czynności.

Świadczenie usług zachodzi nie tylko wówczas kiedy następuje dobrowolnie. Ma miejsce również wówczas, gdy następuje zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa. Jeżeli podmiot jest zobowiązany (przymuszony) do dokonania określonej czynności, wówczas uznaje się, że świadczy usługę o ile można wyodrębnić podmiot który jest beneficjentem rzeczonej usługi.

Tym samym z uwagi na powołane przepisy, stwierdzić należy, że Wnioskodawca w zakresie wykonywania czynności związanych z realizacją części zadań własnych Gminy finansowanych z otrzymywanych od Gminy środków finansowych, działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, a wykonywane czynności spełniają definicję świadczenia usług, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, dlatego też podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług otrzymane z tytułu opisanego we wniosku świadczenie pieniężne określane przez strony umownie jako „rekompensata”, będzie stanowiło obrót podlegający opodatkowaniu tym podatkiem, ponieważ z punktu widzenia Spółki w istocie będzie stanowiło zapłatę (wynagrodzenie) za świadczone przez nią usługi. Jak już wskazano Wnioskodawca, mimo że będzie wykonywał czynności z katalogu zadań własnych jednostki samorządu terytorialnego, wymienionych w art. 7 ustawy o samorządzie gminnym, to jednak sam nie wchodzi w skład administracji samorządowej, lecz prowadzi niezależną działalność gospodarczą.

A zatem pomiędzy płatnością, którą będzie otrzymywał Wnioskodawca od Gminy Miasta …, a świadczeniem usług należących do jej zadań własnych nałożonych przepisami prawa, będzie zachodził związek bezpośredni, ponieważ płatność będzie następowała w zamian za to świadczenie. Na gruncie rozpoznawanej sprawy nie można przyjąć, że między Gminą a Spółką nie będzie następowała wymiana świadczeń. Z tych też względów, usługi w zakresie gospodarki nieruchomościami i wspierania rozwoju przedsiębiorczości, promocji gminy w zakresie \`(...)\` Parku \`(...)\` oraz prowadzenia polityki rozwoju w skali lokalnej będą stanowiły określone w art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Tym samym, otrzymane przez Wnioskodawcę środki finansowe na pokrycie kosztów powstających w związku z realizacją zadań powierzonych Spółce do wykonania są wynagrodzeniem (zapłatą) za wykonanie konkretnych usług zleconych przez Gminę, tj. zadań w zakresie gospodarki nieruchomościami i wspierania rozwoju przedsiębiorczości, promocji gminy w zakresie \`(...)\` Parku \`(...)\` oraz prowadzenia polityki rozwoju w skali lokalnej i stanowią podstawę opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy.

Mając zatem na uwadze powyższe stwierdzić należy, że otrzymane przez Wnioskodawcę środki pieniężne na pokrycie kosztów związanych z wykonywaniem ww. powierzonych zadań użyteczności publicznej, stanowiące wynagrodzenie za wykonanie konkretnych usług zleconych przez Gminę, stanowią podstawę opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 w zw. z art. 29a ust. 6 ustawy, a w konsekwencji podlegają opodatkowaniu tym podatkiem na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Zatem należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, że zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla Organu wydającego przedmiotową interpretację. Powołane interpretacje nie stanowią źródła prawa, wiążą strony w konkretnej indywidualnej sprawie, więc zawartych w nich stanowisk organów podatkowych nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy.

W kwestii zaś powołanych przez Wnioskodawcę wyroków WSA i NSA należy zauważyć, iż wyroki sądów administracyjnych, są to rozstrzygnięcia odnoszące się do indywidualnych spraw i co do zasady wiążą one strony postępowania w tych konkretnych, indywidualnych sprawach nie rozciągając swojego oddziaływania na inne, choćby podobne lub zbieżne sprawy. Zatem powołane orzeczenia nie mogą wpłynąć na ocenę przedmiotowej kwestii.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.