Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0461-ITPP2.4512.791.2016.1.AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-12-14
Teza: Brak obowiązku rozliczania podatku naliczonego zgodnie z dyspozycją art. 86 ust. 2a ustawy o podatku od towarów i usług.
Słowa kluczowe: odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 14 października 2016 r. (data wpływu 24 października 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku rozliczania podatku naliczonego zgodnie z dyspozycją art. 86 ust. 2a ustawy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 października 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku rozliczania podatku naliczonego zgodnie z dyspozycją art. 86 ust. 2a ustawy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą na podstawie przepisów Kodeksu Spółek Handlowych oraz umowy spółki. Przedmiot działalności Spółki obejmuje (w szczególności): wynajem i dzierżawę nieruchomości własnych oraz świadczenie usług związanych w wynajmem i dzierżawą, wydawanie czasopism oraz publikacji książkowych, świadczenie usług reklamowych związanych z publikacją reklam w publikacjach wydawanych przez Spółkę oraz udzielanie pożyczek. Spółka osiąga ponadto przychody związane ze sprzedażą składników majątku trwałego wykorzystywanych w działalności gospodarczej. Przychody osiągane z działalności gospodarczej obejmującej świadczenie usług oraz dostawę towarów, stanowią ponad 99% przychodów operacyjnych. Pozostałe przychody operacyjne Spółka uzyskuje np. ze sprzedaży materiałów, otrzymanych odszkodowań, itp.

Spółka jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT.

Działalność usługowa prowadzona przez Spółkę podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jako działalność gospodarcza w rozumieniu przepisów Ustawy o VAT. W zależności od przedmiotu usługi stosowana jest podstawowa stawka VAT (23%), stawka obniżona (sprzedaż książek i czasopism) lub też czynność podlega zwolnieniu od VAT (usługi finansowe).

Spółka przeznaczyła w przeszłości i zamierza przeznaczać także w przyszłości część wolnych środków pieniężnych znajdujących się na rachunkach bankowych, pochodzących z nadwyżek finansowych (zysku) wypracowanych przez Spółkę, na zakup papierów wartościowych, tj. akcji i udziałów spółek krajowych i zagranicznych oraz dłużnych papierów wartościowych: weksli inwestycyjno-terminowych, wystawianych na podstawie przepisów Prawa wekslowego oraz skryptów dłużnych (odpowiednik obligacji) emitowanych na podstawie odpowiednich przepisów prawa zagranicznego, uznawanych za papiery wartościowe w rozumieniu prawa polskiego. Inwestycje w udziały i akcje spółek oraz w inne papiery wartościowe przynoszą Spółce przychody: bądź to z dywidend spółek (akcje, udziały), bądź przychody odsetkowe (dłużne papiery wartościowe). Spółka może uzyskać także przychód z tytułu zbycia tych instrumentów lub wykonania wynikających z nich praw.

Spółka lokuje pozostałe wolne środki pieniężne na rachunkach bankowych: bieżących oraz lokat terminowych, uzyskując z tego tytułu odsetki stanowiące przychód.

Opisane wyżej inwestycje finansowe, jak zostało to już wskazane, dokonywane są z wykorzystaniem wolnych środków pieniężnych Spółki pochodzących z prowadzonej przez nią działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług i mają na celu efektywne zarządzanie własnym majątkiem.

W związku z występowaniem w działalności Spółki wyżej wymienionych lokat kapitału i inwestycji finansowych, Spółka nie ponosi dodatkowych kosztów, ani wydatków dotyczących wyłącznie tych czynności (za wyjątkiem wydatków na zakup wskazanych papierów wartościowych). Działalność inwestycyjna w zakresie zarządzania własnym majątkiem nie stanowi odrębnego przedmiotu, ani celu działalności Spółki, zgodnie z treścią umowy spółki oraz przepisów KSH.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy z uwagi na dokonywanie przez Spółkę czynności w zakresie lokowania wolnych środków pieniężnych pochodzących z nadwyżek finansowych osiąganych z prowadzonej działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, poprzez lokowanie tych środków w bankach oraz poprzez dokonywanie inwestycji finansowych w udziały spółek i papiery wartościowe krajowe i zagraniczne, do Spółki znajdują zastosowanie przepisy art. 86 ust. 2a i nast. ustawy VAT dotyczące sposobu określenia proporcji kwoty podatku naliczonego podlegającego odliczeniu od wydatków związanych z działalnością gospodarczą oraz działalnością pozostałą?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2016 r., w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności (w rozumieniu ustawy VAT), jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji". Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć. Na podstawie art. 86 ust. 2b ustawy o VAT, sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:

1.  zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz
2.  obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.

W ocenie Spółki, dla potrzeb określenia prawa do odliczenia podatku naliczonego VAT przy zastosowaniu wskaźnika stanowiącego wynik zastosowanego „sposobu obliczenia proporcji" nie należy uwzględniać przychodów jakie Spółka osiąga w związku z posiadaniem i sprzedażą majątku finansowego, np. otrzymanych dywidend, odsetek, przychodów ze sprzedaży papierów wartościowych i innych instrumentów finansowych, albowiem osiąganie tych dochodów nie stanowi dla Spółki przedmiotu, ani celu prowadzonej działalności, a jedynie wynika z konieczności efektywnego i bezpiecznego przechowywania (inwestowania) wolnych środków uzyskanych w przeszłości oraz osiąganych obecnie z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. W ocenie Spółki, dla potrzeb ustalenia wysokości wskaźnika stanowiącego wynik zastosowanego sposobu obliczenia proporcji nie należy także uwzględniać wysokości przychodów osiąganych przez Spółkę z inwestowania i lokowania środków na rachunkach i lokatach bankowych.

Zgodnie z treścią uzasadnienia do ustawy wprowadzającej przepis art. 86 ust. 2a i nast. ustawy o VAT, cele prowadzonej działalności gospodarczej (do których odwołuje się regulacja art. 86 ust. 2a ustawy o VAT) należy rozpatrywać w kontekście definicji działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i 3 ustawy o VAT. Mieszczą się tutaj również działania, czy sytuacje występujące w ramach działalności gospodarczej, jednakże niegenerujące opodatkowania podatkiem VAT. Natomiast przez cele inne rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i 3 ustawy o VAT (przykładowo działalność podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność statutową), a także cele prywatne, które z założenia nie mają nic wspólnego z działalnością gospodarczą podatnika.

W broszurze informacyjnej wydanej przez Ministerstwo Finansów pt. „Zasady odliczania podatku od towarów i usług przez podatników prowadzących działalność o charakterze mieszanym, z uwzględnieniem zmian wprowadzonych od 1 stycznia 2016 r." z dnia 17 lutego 2016 r. w zakresie zdefiniowania czynności wykonywanych w ramach działalności gospodarczej zastrzeżone zostało, że: „W związku z prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy sytuacje, które nie generują opodatkowania VAT. „Towarzyszą" one działalności gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie podlegają one opodatkowaniu VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą. Może to być przykładowo:

*   otrzymanie odszkodowań umownych czy odsetek za nieterminowe dokonywanie płatności od kontrahentów,
*   sprzedaż wierzytelności „trudnych",
*   otrzymanie dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze niemających bezpośredniego wpływu na cenę dostarczanych przez podatnika towarów lub usług przez niego świadczonych, lecz wykorzystywanych w całości do wykonywania działalności gospodarczej objętej podatkiem VAT,
*   działania pracodawcy polegające na dokonaniu zakupów od osób trzecich, których nabycie w całości następuje ze środków funduszu tworzonego na podstawie ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (\`(...)\`),
*   obowiązki pracodawcy wynikające z ustawy o związkach zawodowych, np. udostępnienie pomieszczeń i urządzeń technicznych niezbędnych do wykonywania działalności związkowej w zakładzie pracy (\`(...)\`)
*   zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa".

Powyższe przykładowe wyliczenie potwierdza zasadność stanowiska, że sam fakt występowania w działalności podatnika czynności nieobjętych opodatkowaniem podatkiem od towarów i usług nie przesądza o wykonywaniu przez tego podatnika w tym zakresie działalności innej niż działalność gospodarcza w rozumieniu przepisów VAT. W ocenie Spółki, w zakresie wspomnianych wyżej czynności mieści się podejmowanie w odniesieniu do własnego majątku podatnika związanego z działalnością gospodarczą (np. pieniędzy stanowiących nadwyżkę finansową zysk z tej działalności) czynności dotyczących lokowania i inwestowania takiego majątku.

W konsekwencji okoliczność posiadania przez Spółkę majątku finansowego oraz uzyskiwania przychodów z tego majątku, jak również osiągania przychodów wynikających z lokowania wolnych środków pieniężnych na lokatach bankowych, jako czynności niegenerujące opodatkowania VAT po stronie Spółki, ale związane z działalnością gospodarczą Spółki w ten sposób, że stanowią jej naturalną konsekwencję, nie powinny być brane pod uwagę przy ustalaniu „sposobu określenia proporcji". Czynności takie nie stanowią bowiem samoistnego przedmiotu, ani celu działalności Spółki, w rozumieniu art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy o VAT.

W ocenie Spółki, z uwagi na powyższe, w opisanym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym - nie znajdują wobec niej zastosowania przepisy art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, albowiem Spółka nie prowadzi działalności innej niż działalność gospodarcza podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia, a w przypadku zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto tut. organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.