Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4013.144.2025.1.AM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-20
Teza: Obowiązek zapłaty podatku akcyzowego od samochodu
osobowego.
Słowa kluczowe: akcyza
nabycie-nabycie wewnątrzwspólnotowe
obowiązek-obowiązek podatkowy-powstanie obowiązku
podatkowego
podatek-podatek akcyzowy
przemieszczanie
samochód-samochód osobowy
Zagadnienia: Podatek akcyzowy- Przepisy ogólne- Klasyfikacja w
układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN)
Podatek akcyzowy- Przepisy ogólne- Objaśnienie pojęć
ustawowych
Podatek akcyzowy- Przepisy ogólne- Przedmiot
opodatkowania
Podatek akcyzowy- Przepisy ogólne- Zakres
przedmiotowy
Podatek akcyzowy-Opodatkowanie akcyzą samochodów
osobowych.-Samochód osobowy - obowiązek podatkowy.
Podatek akcyzowy-Opodatkowanie akcyzą samochodów
osobowych.-Samochód osobowy - podatnik.
Podatek akcyzowy-Opodatkowanie akcyzą samochodów
osobowych.-Samochód osobowy - przedmiot
opodatkowania.
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 1-ust.
1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.-
ust. 1-pkt 9
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 3-ust.
1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 5
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział V-art. 100-
ust. 1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział V-art. 100-
ust. 3
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział V-art. 100-
ust. 4
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział V-art. 100-
ust. 6
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział V-art. 101-
ust. 1
1

[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział V-art. 101-
ust. 2
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział V-art. 101-
ust. 2a
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział V-art. 102-
ust. 1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział V-art. 102-
ust. 2
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział V-art. 102-
ust. 3
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział V-art. 102-
ust. 4

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek z 20 maja 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej wpłynął 21 maja
    2025 r. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca to (...).

    Wnioskodawca zamierza przetransportować z Republiki Czeskiej na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej jeden luksusowy samochód osobowy w rozumieniu art. 100 ust.
    4 ustawy o podatku akcyzowym, którego Wnioskodawca jest właścicielem.
    Przetransportowanie samochodu nastąpi na lawecie. Należący do Wnioskodawcy
    samochód zostanie przetransportowany przez Wnioskodawcę bezpośrednio na parking
    podziemny mieszczący się na terytoriom Rzeczypospolitej Polskiej należący do polskiej
    Spółki z o.o. wpisanej do Krajowego Rejestru Sądowego, z którą Wnioskodawca zawrze
    umowę garażowania samochodu. Należący do Wnioskodawcy samochód posiada
    obowiązkowe ubezpieczenie OC oraz jest zarejestrowany w Republice Czeskiej i posiada
    zagraniczne tablice rejestracyjne. Należący do Wnioskodawcy samochód nie został nigdy
    zarejestrowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz nie posiada ważnego badania
    technicznego w Polsce. Wnioskodawca nie będzie składać wniosku o rejestrację
    samochodu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Na podstawie umowy garażowania samochodu polska Spółka z o.o. odda Wnioskodawcy
    będącemu Najemcą do używania stanowiska postojowe położone na parkingu
    podziemnym należącym do polskiej Spółki z o.o. na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    W rzeczywistości umowa ta będzie miała charakter umowy przechowania, która została
    uregulowana w art. 835 Kodeksu cywilnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 1061, ze zm.).
    Wnioskodawca zawrze z polską Spółką z o.o. umowę na czas nieokreślony z możliwością
    jej wypowiedzenia przez każdą ze stron. Wnioskodawca przekaże polskiej Spółce z o.o.
    klucze i dokumenty samochodu, a także ładowarkę do akumulatora oraz pokrowiec
    zabezpieczający na samochód. W trakcie trwania umowy garażowania należącego do
    Wnioskodawcy samochodu polska Spółka z o.o. zobowiąże się do mycia pojazdu po
    przyjęciu, dokonywania kontroli ciśnienia w ogumieniu oraz ładowania akumulatora
    pojazdu. Zgodnie z treścią umowy Wnioskodawca wyrazi zgodę na wykonanie jazdy przez
    pracowników polskiej Spółki z o.o. pojazdem w celu wykonania powyższych czynności lub
    zweryfikowania stanu samochodu. Jazdy, o których mowa w zdaniu poprzedzającym, będą
    wykonywane wyłącznie w obrębie należącego do polskiej Spółki z o.o. parkingu
    podziemnego oraz ogrodzonego obszaru na zewnątrz wokół parkingu podziemnego.
    Podkreślić należy, że polska Spółka z o.o. nie będzie uprawniona do poruszania się
    samochodem po polskich drogach publicznych oraz do korzystania z samochodu w innym
    celu niż wykonanie czynności określonych umową. Ponadto w okresie obowiązywania
    umowy garażowania/przechowania samochodu również Wnioskodawca w żaden sposób
    nie będzie korzystać z samochodu, a zatem nie będzie poruszać się owym samochodem
    po polskich drogach publicznych.
    Stosownie bowiem do art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu
    drogowym (Dz.U. z 2024 r. poz. 1251, ze zm. - dalej: u.p.r.d.) dokumentem stwierdzającym
    dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego jest dowód rejestracyjny albo
    pozwolenie czasowe. Zgodnie z art. 71 ust. 5 u.p.r.d. pojazd zarejestrowany za granicą
    dopuszcza się do ruchu, jeżeli odpowiada wymaganym warunkom technicznym i jest
    zaopatrzony w tablice rejestracyjne z numerem rejestracyjnym składającym się z liter
    alfabetu łacińskiego i cyfr arabskich, z zastrzeżeniem art. 59 ust. 2 i 3, a kierujący
    pojazdem ma przy sobie dokument stwierdzający dokonanie rejestracji. Na podstawie ust.
    2 tego przepisu pojazdy samochodowe są dopuszczone do ruchu, jeżeli odpowiadają
    warunkom określonym w art. 66 ustawy oraz są zarejestrowane i zaopatrzone w
    zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne. Wedle art. 81 u.p.r.d. okresowe badanie
    techniczne po raz pierwszy jest przeprowadzane przed pierwszą rejestracją pojazdu na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Wnioskodawca oświadcza, że zawarta przez niego z polską Spółką z o.o. umowa
    garażowania/przechowania samochodu nie będzie umową komisową.
    (...).

## Pytanie

Czy w związku z przetransportowaniem przez Wnioskodawcę z Republiki Czeskiej na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jednego luksusowego samochodu należącego do
    Wnioskodawcy i zarejestrowanego w Republice Czeskiej oraz garażowania go przez ponad
    30 dni na należącym do polskiej Spółki z o.o. parkingu podziemnym na podstawie umowy
    garażowania/przechowania samochodu zawartej przez Wnioskodawcę z polską spółką z o.
    o., Wnioskodawca będzie zobowiązany do zapłaty podatku akcyzowego?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy w związku z przetransportowaniem przez Wnioskodawcę z
    Republiki Czeskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jednego luksusowego
    samochodu należącego do Wnioskodawcy i zarejestrowanego w Republice Czeskiej oraz
    garażowania go przez ponad 30 dni na należącym do polskiej Spółki z o.o. parkingu
    podziemnym na podstawie umowy garażowania/przechowania samochodu zawartej
    przez Wnioskodawcę z polską Spółką z o.o., Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do
    zapłaty podatku akcyzowego.
    Stosownie do art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym
    (Dz.U. z 2024 r. poz. 1251, ze zm. - dalej: u.p.r.d.) dokumentem stwierdzającym
    dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego jest dowód rejestracyjny albo
    pozwolenie czasowe. Na podstawie ust. 2 tego przepisu pojazdy samochodowe są
    dopuszczone do ruchu, jeżeli odpowiadają warunkom określonym w art. 66 ustawy oraz
    są zarejestrowane i zaopatrzone w zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne. Zgodnie z
    art. 71 ust. 5 u.p.r.d. pojazd zarejestrowany za granicą dopuszcza się do ruchu, jeżeli
    odpowiada wymaganym warunkom technicznym i jest zaopatrzony w tablice rejestracyjne
    z numerem rejestracyjnym składającym się z liter alfabetu łacińskiego i cyfr arabskich, z
    zastrzeżeniem art. 59 ust. 2 i 3 (pojazd powinien zostać oznaczony znakiem określającym
    państwo, w którym został zarejestrowany), a kierujący pojazdem ma przy sobie dokument
    stwierdzający dokonanie rejestracji. W myśl art. 59 ust. 2 u.p.r.d. pojazd zarejestrowany za
    granicą uczestniczący w ruchu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej powinien być
    oznaczony znakiem określającym państwo, w którym jest zarejestrowany. Wedle art. 66
    ust. 1 u.p.r.d. pojazd uczestniczący w ruchu ma być tak zbudowany, wyposażony i
    utrzymany, aby korzystanie z niego:
      1) nie zagrażało bezpieczeństwu osób nim jadących lub innych uczestników ruchu, nie
      naruszało porządku ruchu na drodze i nie narażało kogokolwiek na szkodę;
      2) nie zakłócało spokoju publicznego przez powodowanie hałasu przekraczającego
      poziom określony w przepisach szczegółowych;
      3) nie powodowało wydzielania szkodliwych substancji w stopniu przekraczającym
      wielkości określone w przepisach szczegółowych;
      4) nie powodowało niszczenia drogi;
      5) zapewniało dostateczne pole widzenia kierowcy oraz łatwe, wygodne i pewne
      posługiwanie się urządzeniami do kierowania, hamowania, sygnalizacji i oświetlenia
      drogi przy równoczesnym jej obserwowaniu;
      6) nie powodowało zakłóceń radioelektrycznych w stopniu przekraczającym wielkości
      określone w przepisach szczegółowych.

    Zgodnie z art. 73aa ust. 1 u.p.r.d. właściciel pojazdu jest obowiązany złożyć wniosek o jego
    rejestrację w terminie 30 dni od dnia:
      1) nabycia pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
      2) dopuszczenia do obrotu przez organ Krajowej Administracji Skarbowej pojazdu
      sprowadzonego z terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim Unii
      Europejskiej;
      3) sprowadzenia pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z terytorium państwa
      członkowskiego Unii Europejskiej.
    Treść powyższych przepisów jednoznacznie wskazuje na to, że jednym z warunków
    dopuszczenia samochodu do ruchu jest jego zarejestrowanie oraz zaopatrzenie w
    zalegalizowane tablice rejestracyjne. Co istotne, pojazd zarejestrowany za granicą może
    zostać dopuszczony do ruchu, jeżeli odpowiada wymaganym warunkom technicznym i
    jest zaopatrzony w tablice rejestracyjne z numerem rejestracyjnym składającym się z liter
    alfabetu łacińskiego i cyfr arabskich oraz ze znakiem określającym państwo, w którym
    pojazd został zarejestrowany, a kierujący pojazdem ma przy sobie dokument
    stwierdzający dokonanie rejestracji. Kluczowe w tym zakresie jest to, aby pojazd nie został
    wyrejestrowany za granicą. Z kolei na podstawie art. 81 u.p.r.d. okresowe badanie
    techniczne po raz pierwszy jest przeprowadzane przed pierwszą rejestracją pojazdu na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Oznacza to, że pojazd sprowadzony zza granicy
    przed rejestracją w Polsce musi przejść obowiązkowe badania techniczne.
    Zgodnie z art. 100 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 roku o podatku akcyzowym (Dz.U. z
    2025 r. poz. 126, ze zm. - dalej: u.p.a.) w przypadku samochodu osobowego przedmiotem
    opodatkowania akcyzą jest:
    1) import samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju
      zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, z wyłączeniem przypadków, gdy dług celny
      wygasł na podstawie art. 124 ust. 1 lit. e-g lub k unijnego kodeksu celnego;
    2) nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego
      wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym;
    3) pierwsza sprzedaż na terytorium kraju samochodu osobowego niezarejestrowanego
      na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym:
        a) wyprodukowanego na terytorium kraju,
        b) od którego nie została zapłacona akcyza z tytułu czynności, o których mowa w
        pkt 1 albo 2.
    Stosownie zaś do art. 102 ust. 1 u.p.a. podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna
    oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej:
    1) która dokonuje czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 lub 2, lub
    2) która nabyła lub posiada samochód osobowy, o którym mowa w art. 100 ust. 1a pkt 2,
      lub
    3) na której ciąży obowiązek złożenia zawiadomienia o dokonaniu w pojeździe
      samochodowym zarejestrowanym na terytorium kraju zmian konstrukcyjnych
      zmieniających rodzaj tego pojazdu na samochód osobowy, zgodnie z przepisami o
      ruchu drogowym - w przypadku, o którym mowa w art. 100 ust. 1a pkt 1.

    Jak stanowi art. 101 ust. 1 u.p.a. obowiązek podatkowy z tytułu importu samochodu
    osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o
    ruchu drogowym powstaje z dniem powstania długu celnego w rozumieniu przepisów
    prawa celnego. Przepisu nie stosuje się w przypadku, gdy dług celny wygasł na podstawie
    art. 124 ust. 1 lit. e-g lub k unijnego kodeksu celnego. Z kolei na podstawie art. 101 ust. 2 u.
    p.a. obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu
    osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o
    ruchu drogowym powstaje z dniem:
    1) przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na
      terytorium kraju - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak
      właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju;
    2) nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel - jeżeli nabycie
      prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło po
      przemieszczeniu samochodu osobowego na terytorium kraju;
    3) złożenia wniosku o rejestrację samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z
      przepisami o ruchu drogowym - jeżeli podmiot występujący z wnioskiem o rejestrację
      na terytorium kraju nabytego wewnątrzwspólnotowo samochodu osobowego nie jest
      jego właścicielem.
    Wedle art. 102 ust. 2 u.p.a. w przypadkach, o których mowa w art. 101 ust. 2 pkt 1 i 2,
    jeżeli przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na
    terytorium kraju dokonał inny podmiot niż podmiot, który nabył prawo rozporządzania
    samochodem osobowym jak właściciel, podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna
    oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która nabyła prawo
    rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel. Z kolei w myśl art. 102 ust. 3 u.p.a.
    w przypadku, o którym mowa w art. 101 ust. 2 pkt 3, podatnikiem jest osoba fizyczna,
    osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która
    wystąpiła o rejestrację tego samochodu na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu
    drogowym.
    Reasumując, z treści powyższych przepisów wynika, iż przedmiotem opodatkowania
    akcyzą co do zasady jest import oraz nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu
    osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju. Co istotne, podatnikiem
    akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca
    osobowości prawnej, która dokonuje importu samochodu osobowego
    niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju lub dokonuje nabycia
    wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na
    terytorium kraju. W przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego
    niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju podatnikiem akcyzy jest osoba
    fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej,
    która nabyła prawo rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel bądź też osoba
    fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej,
    która wystąpiła o rejestrację tego samochodu na terytorium kraju.
    Odnosząc powyższe do przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego wskazać
    należy, że Wnioskodawca nie przeniesie prawa do rozporządzania samochodem na rzecz
    polskiej Spółki z o.o. oraz nie będzie składać wniosku o rejestrację samochodu na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a co za tym idzie Wnioskodawca nie będzie
    zobowiązany do wykonania badania technicznego własnego samochodu w Polsce.
    Zarówno Wnioskodawca, jak i polska Spółka z o.o. nie będą zobowiązani do poruszania się
    samochodem po polskich drogach publicznych. W ocenie Wnioskodawcy należy oddzielić

    przepisy dotyczące prawa o ruchu drogowym w zakresie rejestracji pojazdów od
    przepisów dotyczących podatku akcyzowego. Podkreślić należy, że sam fakt
    niezarejestrowania pojazdu w ustawowym terminie nie wpływa automatycznie na
    pojawienie się obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym oraz spełnienie warunków
    do zapłaty z tego tytułu podatku akcyzowego. W świetle powyższego według
    Wnioskodawcy w związku z przetransportowaniem z Republiki Czeskiej na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej jednego luksusowego samochodu należącego do Wnioskodawcy
    i zarejestrowanego w Republice Czeskiej oraz garażowania go przez ponad 30 dni na
    należącym do polskiej Spółki z o.o. parkingu podziemnym na podstawie umowy
    garażowania/przechowania samochodu zawartej przez Wnioskodawcę z polską Spółką z o.
    o., Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku akcyzowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z
    2025 r. poz. 126, ze zm.; dalej jako: „ustawa” lub „ustawa o podatku akcyzowym”):
      Ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”,
      wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami
      akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.
    Jak stanowi art. 5 ustawy:
      Czynności lub stany faktyczne, o których mowa w art. 8 ust. 1-5a, art. 9 ust. 1, art. 9a
      ust. 1 i 2, art. 9b ust. 1 i 2, art. 9c ust. 1 i 2 oraz art. 100 ust. 1-2, są przedmiotem
      opodatkowania akcyzą niezależnie od tego, czy zostały wykonane lub powstały z
      zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa.
    Stosownie do art. 100 ust. 4 ustawy:
      Samochody osobowe są to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne
      objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte
      pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz
      samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych
      pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.
    W myśl art. 3 ust. 1 ustawy:
      Do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy, a także
      do wiążących informacji akcyzowych, zwanych dalej „WIA”, stosuje się klasyfikację w
      układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem
      Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i
      statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz. WE L 256 z 07.09.1987,
      str. 1, z późn. zm.; Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z
      późn. zm.).
    Jak stanowi art. 100 ust. 1 ustawy:
    W przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:
      1) import samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju
        zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, z wyłączeniem przypadków, gdy dług
        celny wygasł na podstawie art. 124 ust. 1 lit. e-g lub k unijnego kodeksu celnego;
      2) nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego
        wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym;

      3) pierwsza sprzedaż na terytorium kraju samochodu osobowego
        niezarejestrowanego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym:
        a) wyprodukowanego na terytorium kraju,
        b) od którego nie została zapłacona akcyza z tytułu czynności, o których mowa w
          pkt 1 albo 2.
    W świetle art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Nabycie wewnątrzwspólnotowe to przemieszczenie wyrobów akcyzowych lub
      samochodów osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju;
    Stosownie do art. 100 ust. 3 ustawy:
      Jeżeli w stosunku do samochodu osobowego powstał obowiązek podatkowy w
      związku z wykonaniem jednej z czynności podlegającej opodatkowaniu to nie
      powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności podlegającej
      opodatkowaniu, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej
      wysokości.
    Jak stanowi art. 101 ust. 6 ustawy:
      Do opodatkowania akcyzą samochodów osobowych stosuje się odpowiednio art. 10
      ust. 12 i 13, art. 14 ust. 1-3aa, 4, 4g, 6, 8, 10 i 11, art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. a, ust. 2, 2b,
      2c, 3ba i 4, art. 18 ust. 1-3, art. 19 ust. 1#3, ust. 6 pkt 1, ust. 7 pkt 1 lit. a i ust. 8-11,
      art. 21 ust. 5 i art. 27-29a oraz przepisy wydane na podstawie art. 20.
    W myśl art. 101 ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy z tytułu importu samochodu osobowego
      niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu
      drogowym powstaje z dniem powstania długu celnego w rozumieniu przepisów
      prawa celnego. Przepisu nie stosuje się w przypadku, gdy dług celny wygasł na
      podstawie art. 124 ust. 1 lit. e-g lub k unijnego kodeksu celnego.
    Jak wynika z art. 101 ust. 2 ustawy:
    Obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu
    osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o
    ruchu drogowym powstaje z dniem:
      1) przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na
      terytorium kraju - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak
      właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju;
      2) nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel - jeżeli nabycie
      prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło po
      przemieszczeniu samochodu osobowego na terytorium kraju;
      3) złożenia wniosku o rejestrację samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z
      przepisami o ruchu drogowym - jeżeli podmiot występujący z wnioskiem o
      rejestrację na terytorium kraju nabytego wewnątrzwspólnotowo samochodu
      osobowego nie jest jego właścicielem.
    Zgodnie z art. 101 ust. 2a ustawy:
      Obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu
      osobowego albo sprzedaży, o której mowa w art. 100 ust. 1 pkt 3 lit. a, nie powstaje,
      jeżeli ten samochód osobowy został dostarczony wewnątrzwspólnotowo lub
      wyeksportowany w terminie 30 dni od dnia nabycia wewnątrzwspólnotowego albo

      sprzedaży, o której mowa w art. 100 ust. 1 pkt 3 lit. a. Fakt dostawy
      wewnątrzwspólnotowej lub eksportu jest potwierdzany przez dokumenty, o których
      mowa w art. 107 ust. 3.
    Ze wskazanego powyżej przepisu wynika, że aby względem danego samochodu
    osobowego nie powstał obowiązek podatkowy (ciążący co do zasady na podatniku z tytułu
    nabycia wewnątrzwspólnotowego), samochód ten po tym nabyciu
    wewnątrzwspólnotowym musi zostać dostarczony wewnątrzwspólnotowo lub
    wyeksportowany w ciągu 30 dni od dnia jego nabycia. Oznacza to, że aby uwolnić
    podatnika od obowiązku zapłaty akcyzy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego
    samochodu osobowego, względem tego samochodu muszą zostać dokonane dwie ściśle
    połączone ze sobą czynności, tj. nabycie wewnątrzwspólnotowe oraz dostawa
    wewnątrzwspólnotowa/eksport.
    Zgodnie z art. 102 ustawy:
    1. Podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna
      niemająca osobowości prawnej:
        1) która dokonuje czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 lub 2, lub
        2) która nabyła lub posiada samochód osobowy, o którym mowa w art. 100 ust. 1a
        pkt 2, lub
        3) na której ciąży obowiązek złożenia zawiadomienia o dokonaniu w pojeździe
        samochodowym zarejestrowanym na terytorium kraju zmian konstrukcyjnych
        zmieniających rodzaj tego pojazdu na samochód osobowy, zgodnie z przepisami
        o ruchu drogowym - w przypadku, o którym mowa w art. 100 ust. 1a pkt 1.
    2. W przypadkach, o których mowa w art. 101 ust. 2 pkt 1 i 2, jeżeli przemieszczenia
      samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju
      dokonał inny podmiot niż podmiot, który nabył prawo rozporządzania samochodem
      osobowym jak właściciel, podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz
      jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która nabyła prawo
      rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel.
    3. W przypadku, o którym mowa w art. 101 ust. 2 pkt 3, podatnikiem jest osoba fizyczna,
      osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która
      wystąpiła o rejestrację tego samochodu na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o
      ruchu drogowym.
    4. W przypadku gdy samochód osobowy stanowi przedmiot współwłasności, za
      podatników uznaje się wszystkich współwłaścicieli, nawet gdy czynności podlegających
      opodatkowaniu dokonał jeden ze współwłaścicieli. Współwłaściciele ponoszą
      solidarną odpowiedzialność za zobowiązanie podatkowe.
    Przenosząc powyższe na grunt Państwa wątpliwości w zakresie złożonego wniosku należy
    wskazać z przedstawionego przez Państwa we wniosku opisu zdarzenia przyszłego
    wynika, że zamierzają Państwo przetransportować z Republiki Czeskiej na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej jeden samochód osobowy w rozumieniu art. 100 ust. 4 ustawy o
    podatku akcyzowym, którego są Państwo właścicielem. Samochód ten zostanie
    przetransportowany przez Państwa na lawecie na terytorium Polski bezpośrednio na
    parking należący do polskiej spółki z o.o., z którą zawrą Państwo umowę garażowania
    samochodu. Będący przedmiotem wniosku pojazd posiada obowiązkowe ubezpieczenie
    OC oraz jest zarejestrowany w Republice Czeskiej i posiada zagraniczne tablice
    rejestracyjne. Należący do Państwa samochód nie został nigdy zarejestrowany na

    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz nie posiada ważnego badania technicznego w
    Polsce. Ponadto nie będą Państwo składać wniosku o rejestrację samochodu na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Z okoliczności sprawy wynika, że na podstawie umowy garażowania samochodu polska
    spółka z o.o. odda Państwu do użytkowania stanowiska postojowe położone na parkingu
    podziemnym należącym do tej spółki na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    W tym zakresie zawrą Państwo z polską spółką z o.o. umowę na czas nieokreślony, mającą
    charakter umowy przechowania w rozumieniu art. 835 Kodeksu cywilnego, z możliwością
    jej wypowiedzenia przez każdą ze stron. Następnie przekażą Państwo polskiej spółce
    klucze i dokumenty samochodu, a także ładowarkę do akumulatora oraz pokrowiec
    zabezpieczający na samochód.
    W trakcie trwania umowy garażowania samochodu polska spółka zobowiąże się do mycia
    pojazdu po przyjęciu, dokonywania kontroli ciśnienia w ogumieniu oraz ładowania
    akumulatora pojazdu, natomiast Państwo wyrażą zgodę na wykonanie jazdy przez
    pracowników polskiej spółki pojazdem w celu wykonania powyższych czynności lub
    zweryfikowania stanu samochodu. Jazdy te będą wykonywane wyłącznie w obrębie
    należącego do polskiej spółki parkingu podziemnego oraz ogrodzonego obszaru na
    zewnątrz wokół parkingu podziemnego.
    Podkreślili Państwo, że polska spółka nie będzie uprawniona do poruszania się
    samochodem po polskich drogach publicznych oraz do korzystania z samochodu w innym
    celu niż wykonanie czynności określonych umową. Ponadto w okresie obowiązywania
    umowy garażowania/przechowania samochodu również Państwo w żaden sposób nie
    będą korzystać z samochodu, a zatem nie będą poruszać się Państwo owym samochodem
    po polskich drogach publicznych.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest określenie czy będą Państwo zobowiązani do
    zapłaty podatku akcyzowego w związku z przetransportowaniem z Republiki Czeskiej na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jednego luksusowego samochodu należącego do
    Państwa i zarejestrowanego w Republice Czeskiej oraz garażowania go przez ponad 30 dni
    na należącym do polskiej spółki z o.o. parkingu podziemnym na podstawie umowy
    garażowania/przechowania samochodu zawartej z polską spółką z o.o.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości, w pierwszej kolejności wskazać należy, że
    opodatkowaniu podatkiem akcyzowym (zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o podatku
    akcyzowym) podlegają wyroby akcyzowe oraz samochody osobowe w rozumieniu art. 100
    ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym.
    Wyjaśnienia wymaga, że opodatkowaniu akcyzą co do zasady nie podlegają transakcje w
    rozumieniu cywilnoprawnym, takie jak chociażby sprzedaż czy dostawa, lecz określone
    czynności np. produkcja czy też nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych lub
    samochodów osobowych. Ustawa o podatku akcyzowym, wskazując zakres czynności
    opodatkowanych, odnosi się do określonych czynności i zdarzeń. Także w przypadku
    transakcji międzynarodowych istotne dla akcyzy jest fizyczne przemieszczenie wyrobu
    akcyzowego z lub do Polski, a nie skuteczność transakcji zakupu czy sprzedaży z punktu
    widzenia przepisów prawa cywilnego. Zgodnie bowiem z treścią art. 5 ustawy, czynności
    lub stany faktyczne, o których mowa m.in. art. 100 ust. 1-2 ustawy, są przedmiotem
    opodatkowania akcyzą niezależnie od tego, czy zostały wykonane lub powstały z
    zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa. Tym samym z punktu
    widzenia oceny, czy dana czynność, np. produkcja wyrobów akcyzowych, sprzedaż
    wyrobów akcyzowych, nabycie wewnątrzwspólnotowe rodzi skutki podatkowe w akcyzie,
    dochowanie warunków przewidzianych przepisami prawa dla dokonania tych czynności
    jest obojętne. Zatem zawsze w takich sytuacjach, o ile tylko zostanie spełniona dyspozycja
    normy wynikająca z przepisów ustawy, określających przedmiot opodatkowania,
    powstanie obowiązek podatkowy w akcyzie. De facto zatem warunki lub też forma
    czynności są obojętne dla sprawy wystąpienia przedmiotu opodatkowania. W

    konsekwencji kluczowe z punktu widzenia powstania obowiązku podatkowego w akcyzie
    jest samo dokonanie czynności, z którą ustawa wiąże powstanie tego obowiązku (por. m.
    in. wyrok WSA w Lublinie z 29 kwietnia 2015 r., sygn. akt I SA/Lu 249/15; S. Parulski,
    Akcyza. Komentarz, WK 2016. Komentarz do art. 5 ustawy o podatku akcyzowym).
    Powstanie obowiązku podatkowego nie jest zatem zależne od woli podatnika, ale
    wyłącznie od okoliczności faktycznych, które je wywołują.
    Odnosząc się do okoliczności sprawy podnieść należy, że definicja nabycia
    wewnątrzwspólnotowego z ustawy o podatku akcyzowym nie ma nic wspólnego z
    nabyciem i nabywcą definiowanym w kodeksie cywilnym. Bez względu na formę własności
    towaru, nabywcą wewnątrzwspólnotowym wyrobu akcyzowego staje się każdy, kto
    dokona przemieszczenia wyrobu akcyzowego lub samochodu osobowego z terytorium
    innego Państwa Członkowskiego na terytorium kraju. Skoro bowiem za
    wewnątrzwspólnotowe nabycie uznaje się fizyczne przemieszczenie wyrobu z terytorium
    jednego państwa na terytorium drugiego, to w konsekwencji czynnością opodatkowaną
    akcyzą będzie każde przemieszczenie wyrobu/samochodu osobowego z jednego państwa
    członkowskiego do drugiego. W efekcie, nawet w sytuacji, gdy nie wystąpi transakcja w
    rozumieniu prawa cywilnego (np. sprzedaż, zamiana), przemieszczenie przez podatnika
    wyrobów akcyzowych/samochodów pomiędzy poszczególnymi państwami członkowskimi
    będzie podlegać opodatkowaniu akcyzą.
    Konsekwentnie każde przemieszczenie wyrobów akcyzowych z jednego państwa
    członkowskiego do innego państwa członkowskiego przez podatnika będzie stanowić
    czynność opodatkowaną podatkiem akcyzowym - odpowiednio jako dostawa lub nabycie
    wewnątrzwspólnotowe (por. S. Parulski, Akcyza. Komentarz, WK 2016. Komentarz do art. 2
    ustawy o podatku akcyzowym; a także wyroki NSA: z dnia 27 lipca 2010 r., sygn. akt I GSK
    999/09, z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt I FSK 16/07, z dnia 9 sierpnia 2017 r., sygn. akt
    I GSK 1882/15).
    Jak wskazał WSA w Krakowie w orzeczeniu z dnia 29 grudnia 2022 r. (sygn. akt I SA/Kr 335
    /22), dla uznania danego podmiotu za podatnika podatku akcyzowego przesądzające jest
    faktyczne dokonanie przez niego konkretnych czynności, bądź zaistnienie względem niego
    konkretnych stanów faktycznych określonych w ustawie, niezależnie od tego czyją
    własnością jest wyrób akcyzowy będący ich przedmiotem. Powyższe jest konsekwencją
    funkcjonującej w systemie podatku akcyzowego zasady opodatkowania konsumpcji i
    związanej z nią zasady terytorialności (por. wyrok NSA z dnia 23 listopada 2017 r., sygn.
    akt I GSK 2330/15).
    W świetle zatem powyższego, nie budzi wątpliwości fakt, że podatek akcyzowy od
    samochodów osobowych, o którym mowa w ustawie o podatku akcyzowym, nie ma co do
    zasady charakteru podatku związanego z okresem użytkowania tych samochodów na
    terytorium kraju (za wyjątkiem sytuacji o której mowa w art. 101 ust. 2a ustawy), lecz ma
    charakter podatku związanego z ich konsumpcją, która w przypadku nabycia
    wewnątrzwspólnotowego materializuje się poprzez przemieszczenie samochodów
    osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju - jeżeli nabycie
    prawa rozporządzania samochodami osobowymi jak właściciel nastąpiło przed
    przemieszczeniem samochodów na terytorium kraju (art. 101 ust. 1 pkt 1 ustawy); nabycia
    prawa rozporządzania samochodami osobowymi jak właściciel - jeżeli nabycie prawa
    rozporządzania samochodami osobowymi jak właściciel nastąpiło po przemieszczeniu
    samochodów osobowych na terytorium kraju (art. 101 ust. 1 pkt 2 ustawy) lub złożenia
    wniosku o rejestrację samochodów osobowych na terytorium kraju zgodnie z przepisami
    o ruchu drogowym - jeżeli podmiot występujący z wnioskiem o rejestrację na terytorium
    kraju nabytych wewnątrzwspólnotowo samochodów osobowych nie jest ich właścicielem
    (art. 101 ust. 1 pkt 3 ustawy).

    W myśl bowiem art. 101 ust. 2 ustawy, obowiązek podatkowy z tytułu nabycia
    wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na
    terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym powstaje z dniem:
      1) przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na
      terytorium kraju - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak
      właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju;
      2) nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel - jeżeli nabycie
      prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło po
      przemieszczeniu samochodu osobowego na terytorium kraju;
      3) złożenia wniosku o rejestrację samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z
      przepisami o ruchu drogowym - jeżeli podmiot występujący z wnioskiem o
      rejestrację na terytorium kraju nabytego wewnątrzwspólnotowo samochodu
      osobowego nie jest jego właścicielem.
    Moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia
    samochodu osobowego jest, co do zasady w dwóch pierwszych przypadkach, związany z
    prawem do rozporządzenia towarem jak właściciel.
    W tych też dwóch przypadkach, brak rejestracji na terytorium kraju przywiezionych
    samochodów nie ma żadnego znaczenia dla powstania obowiązku podatkowego z tytułu
    nabycia wewnątrzwspólnotowego.
    Jeżeli natomiast wewnątrzwspólnotowe nabycie rozumiane jako przemieszczenie towaru
    na terytorium kraju w ogóle nie jest związane z przejściem prawa do rozporządzania
    samochodem jak właściciel, to obowiązek podatkowy powstaje z dniem złożenia wniosku
    o rejestrację samochodu osobowego na terytorium Polski.
    Powyższy artykuł określa więc moment powstania obowiązku podatkowego w związku z
    nabyciem wewnątrzwspólnotowym samochodu osobowego. Moment ten, zgodnie z art.
    101 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy, jest związany z prawem do rozporządzania samochodem
    osobowym jak właściciel. Z kolei art. 101 ust. 2 pkt 3 ustawy określa moment powstania
    obowiązku podatkowego w sytuacji, gdy podmiot niebędący właścicielem samochodu
    osobowego występuje z wnioskiem o rejestrację na terytorium kraju tego samochodu
    nabytego wewnątrzwspólnotowe. Zgodnie z opisem sprawy, z tą sytuacją nie mamy do
    czynienia, bowiem samochód będący przedmiotem wniosku nie będzie rejestrowany w
    Polsce.
    W tym miejscu należy zwrócić uwagę na wyłączenie, o którym mowa w art. 101 ust. 2a
    ustawy.
    Zauważyć należy bowiem, że w zadanym pytaniu (stanowiącym element opisu zdarzenia
    przyszłego) odnieśli się Państwo do sytuacji, w której przemieszczony na terytorium kraju
    pojazd będzie garażowany przez okres dłuższy niż 30 dni.
    Zgodnie z art. 101 ust. 2a ustawy w sytuacji gdy samochód osobowy w ciągu 30 dni od
    dnia nabycia wewnątrzwspólnotowego, zostanie dostarczony wewnątrzwspólnotowo albo
    wyeksportowany przez tego podatnika podatnik będzie uwolniony od ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu
    osobowego.
    Zatem względem tego samochodu musi dojść do dokonania przez podatnika wyłącznie
    dwóch połączonych ze sobą czynności, tj. nabycia wewnątrzwspólnotowego oraz dostawy
    wewnątrzwspólnotowej/eksportu.
    Należy zauważyć ze prawidłowość takiej wykładni powyższego przepisu potwierdza
    literatura przedmiotu i orzecznictwo.

    Tytułem przykładu, M. Kałka i U. Ksieniewicz w komentarzu do art. 101 ustawy (Podatek
    akcyzowy. Komentarz, Wrocław 2011) wskazuje wprost, że „pomimo tego, iż najpierw
    powstał obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu lub
    z tytułu pierwszej sprzedaży samochodu wyprodukowanego na terytorium kraju i
    podatnik zgodnie z przepisami zobowiązany jest do zapłaty akcyzy, to przepis art. 101 ust.
    2a u.p.a. zwalnia go z takiego obowiązku, gdy samochód opuści terytorium kraju”.
    Natomiast w wyrokach NSA z dnia 14 lipca 2022 r., sygn. akt I GSK 2837/18 oraz z 19
    kwietnia 2023 r., sygn. akt I GSK 2248/19 wskazano, że przepisy regulujące obowiązek
    podatkowy w zakresie samochodów osobowych należy odczytywać systemowo, z
    uwzględnieniem pozostałych przepisów regulujących opodatkowanie samochodów
    osobowych, z uwzględnieniem autonomii prawa podatkowego, która cechuje się
    niezależnością, autonomią pojęć, mając zapewnić realizację zamierzeń ustawodawcy, tj. m.
    in. powszechności opodatkowania.
    Z kolei wyrok WSA w Poznaniu z 22 marca 2018 r., sygn. akt III SA/Po 77/18 (który został
    potwierdzony powyższym wyrokiem NSA) wskazuje, że „Podatnikiem akcyzy od
    samochodów osobowych jest, stosownie do art. 102 ust. 1 AkcyzU, między innymi osoba
    prawna, która dokonuje powyższej czynności. Z kolei obowiązek podatkowy, o czym
    stanowi art. 101 ust. 2 pkt 1 AkcyzU, powstaje w takiej sytuacji z dniem przemieszczenia
    samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju, jeżeli
    nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło przed
    przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju. Obowiązek ten nie powstaje jednakże,
    zgodnie z treścią art. 101 ust. 2a AkcyzU, jeżeli ten samochód osobowy został dostarczony
    wewnątrzwspólnotowo w terminie 30 dni od dnia nabycia wewnątrzwspólnotowego. Fakt
    dostawy wewnątrzwspólnotowej jest przy tym potwierdzany przez dokumenty, o których
    mowa w art. 107 ust. 3 AkcyzU”.
    Jednocześnie ponownie wskazać należy, że fakt dopuszczenia pojazdu do ruchu
    drogowego oraz kwestia jego zarejestrowania na terytorium kraju bądź jego
    niezarejestrowania zgodnie z przepisami ustawy Prawo o ruchu drogowym, w
    przedmiotowej sprawie nie ma znaczenia.
    Jak wynika bowiem z orzeczenia NSA z 15 marca 2013 r., sygn. akt I GSK 1133/11:
    „Klasyfikacja pojazdu, dla potrzeb podatku akcyzowego, dokonywana jest stosownie do
    uregulowań ustawy o podatku akcyzowym oraz klasyfikacji w układzie odpowiadającym
    Nomenklaturze Scalonej (CN). Natomiast przepisy, na podstawie których dokonywana jest
    rejestracja pojazdów, zawarte zostały w ustawie z 20.6.1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.
    j. Dz.U. z 2020 r. poz. 110 ze zm.) dalej: prawo o ruchu drogowym oraz wydanych na jej
    podstawie aktów wykonawczych. Obie grupy unormowań mają inne przeznaczenie, służą
    realizacji odmiennych celów - w przypadku ustawy o podatku akcyzowym chodzi o
    ustalenie zobowiązania podatkowego, natomiast w przypadku przepisów o ruchu
    drogowym, chodzi o m.in. o zapewnienie zachowania określonych zasad i warunków
    dopuszczenia pojazdów do ruchu na drogach publicznych. Dlatego też przy ustalaniu
    wysokości zobowiązań podatkowych w podatku akcyzowym nie mają nawet
    pomocniczego zastosowania uregulowania ww. ustawy o ruchu drogowym oraz
    wspomnianego w skardze rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 30.12.2003 r. w
    sprawie homologacji pojazdów (Dz.U. z 2004 r. Nr 5, poz. 30)”.
    Z przedstawionego przez Państwa opisu sprawy wynika, że pojazd będący przedmiotem
    wniosku będzie samochodem osobowym w rozumieniu art. 100 ust. 4 ustawy o podatku
    akcyzowym, co jednoznacznie świadczy o tym, że może on być przedmiotem
    opodatkowania podatkiem akcyzowym niezależnie od jego dokonania na terytorium kraju
    jego rejestracji.
    Powyższe oznacza tym samym, że obowiązki podatkowe w podatku akcyzowym mogą być
    ustalane wyłącznie na podstawie przepisów ustawy o podatku akcyzowym i aktów

    wykonawczych do tej ustawy. Zatem przepisy ustawy Prawo o ruchu drogowym dotyczące
    dopuszczenia pojazdu do ruchu oraz obowiązku rejestracji pojazdu pozostają bez wpływu
    na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie.
    Odpowiadając zatem wprost na Państwa pytanie należy wskazać, że przemieszczenie do
    Polski należącego do Państwa samochodu osobowego w celu jego przechowywania
    /garażowania przez okres powyżej 30 dni na należącym do polskiej spółki z o.o. parkingu
    podziemnym będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.
    Jak wynika bowiem jednoznacznie z przedstawionego przez Państwa opisu zdarzenia
    przyszłego, dokonają Państwo przemieszczenia z terytorium Republiki Czeskiej (państwa
    członkowskiego) na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (terytorium kraju) należącego do
    Państwa pojazdu niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju. Oznacza to, że w
    myśl art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy dokonają Państwo nabycia wewnątrzwspólnotowego
    samochodu osobowego, która to czynność jest opodatkowana podatkiem akcyzowym na
    podstawie art. 100 ust. 1 pkt 2 ustawy, co oznacza, że na podstawie art. 101 ust. 2 pkt 1
    ustawy będą Państwo zobowiązani do zapłaty podatku akcyzowego. Jednocześnie w
    przedstawionych przez Państwa okolicznościach sprawy nie będzie miało zastosowania
    wyłączenie, o którym mowa w art. 101 ust. 2a ustawy, bowiem będący przedmiotem
    wniosku pojazd będzie garażowany przez okres dłuższy niż 30 dni od dnia
    przemieszczenia go na terytorium kraju.
    Nie można wobec powyższego zgodzić się z Państwa stanowiskiem, zgodnie z którym w
    związku z przetransportowaniem przez Państwa z Republiki Czeskiej na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej jednego luksusowego samochodu należącego do Państwa i
    zarejestrowanego w Republice Czeskiej oraz garażowania go przez ponad 30 dni na
    należącym do polskiej Spółki z o.o. parkingu podziemnym na podstawie umowy
    garażowania/przechowania samochodu zawartej przez Państwa z polską Spółką z o.o., nie
    będą Państwo zobowiązani do zapłaty podatku akcyzowego.
    Tym samym Państwa stanowisko należy uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Organ zastrzega, że niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Państwa sytuacji
    prawnopodatkowej w ramach przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego oraz zadanego
    we wniosku pytania.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź
    traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111, ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.