Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.891.2025.1.DP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-16
Teza: Skutki podatkowe odpłatnego zbycia nieruchomości, w tym
warsztatu, gruntu pod warsztatem oraz gruntu zajętego na
miejsca postojowe i podjazd do warsztatu wykorzystywanego
w działalności gospodarczej.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
grunty
nieruchomości
podatek-podatek dochodowy-zryczałtowany podatek
dochodowy
zbycie-odpłatne zbycie
Zagadnienia: użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Pozarolnicza działalność gospodarcza.
Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od
niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-
Rozdział 2 Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych-
Przychody podlegające opodatkowaniu ryczałtem od
przychodów ewidencjonowanych-Przychody z
pozarolniczej działalności gospodarczej
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 2-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 2-pkt 1
[ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku
dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 12-ust. 10
[ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku
dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 6 -ust. 1
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 17 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A. B. („Wnioskodawca”) jest polskim rezydentem podatkowym podlegającym w Polsce
    obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na
    miejsce położenia źródeł przychodów.
    Wnioskodawca jest współwłaścicielem nieruchomości położonej w (...) przy ul. (...):
    a) objętej księgą wieczystą nr (...) składającej się z działek gruntu o numerach ew. (...), (...) i
      (...) o łącznym obszarze 0,3669 ha („Nieruchomość 1”),
    b) objętej księgą wieczystą nr (...), składającej się z działek gruntu o numerach ew. (...), (...),
      (...) i (...) o łącznym obszarze 0,1241 ha („Nieruchomość 2”),
    c) składającej się z działek gruntu o numerach ew. (...) i (...) o łącznym obszarze 0,0451 ha
      dla których nie jest prowadzona księga wieczysta („Nieruchomość 3”). Działki te
      zostaną przyłączone do księgi wieczystej prowadzonej dla Nieruchomości 1.
    Nieruchomości 1, Nieruchomości 2, Nieruchomości 3 (łącznie „Nieruchomość”) stanowią
    faktycznie jeden obszar gruntu, a nie odrębne działki położone w różnych lokalizacjach.
    Wnioskodawca jest współwłaścicielem:
    a) Nieruchomości 1 w udziale 5/6, zaś pozostałym współwłaścicielem jest C. B. (1/6
      udziału),
    b) Nieruchomości 2 w udziale 15/24, zaś pozostałymi współwłaścicielami są: córka D.W . (5
      /24 udziału) oraz C. B. (1/6 udziału) („Współwłaściciele”),
    c) Nieruchomości 3 w udziale 5/6, zaś pozostałym współwłaścicielem jest C. B. (1/6
      udziału).

    Nieruchomość 1 została nabyta przez E i F małżonków B w 1972 r., ich dziecko A. B. i
    dziecko F. B. C. B. nabyli Nieruchomość 1 w drodze dziedziczenia ustawowego i
    testamentowego (ostatnie nabycie miało miejsce w 2003 r.).
    Pierwotnie Nieruchomość 2 została nabyta w drodze zasiedzenia z dniem 31 grudnia 2008
    r. przez A. B. i C. B. (wcześniej rodzina korzystała z tej nieruchomości przez około 50 lat). A.
    B. nabył udział w Nieruchomości 2 w trakcie trwania związku małżeńskiego z G. B. do
    majątku wspólnego. G. B. zmarła 13 września 2015 r., a spadek po niej na podstawie
    dziedziczenia ustawowego nabyli mąż – Wnioskodawca i jego córka D. W.
    Pierwotnie Nieruchomość 3 została nabyta przez E i F małżonków B, następnie w 1977 r.
    została wywłaszczona, zaś w 2010 r. zwrócona spadkobiercom: A. B. i C. B. na podstawie
    decyzji Prezydenta (...).
    Nieruchomość nie była nigdy oddana osobie trzeciej na podstawie jakiejkolwiek umowy
    do odpłatnego używania, w tym między innymi najmu, dzierżawy. Przez parędziesiąt lat
    Nieruchomość była wykorzystywana wyłącznie przez Współwłaścicieli i ich bliskich.
    Większość działek będących częścią Nieruchomość stanowią grunty orne, a pozostałe
    działki stanowią tereny mieszkaniowe.
    Stąd też, większa część powierzchni Nieruchomość jest obrośnięta krzewami, drzewami,
    trawą i jest wykorzystywana wyłącznie do celów rekreacyjnych. Jedynie na działce o
    numerze ew. (...) znajdują się zabudowania: jednokondygnacyjny budynek mieszkalny
                          2(„Dom”) o powierzchni zabudowy 137 m i jednokondygnacyjny budynek niemieszkalny o
                          2powierzchni zabudowy wynoszącej 107 m („Warsztat”).
    W Domu mieszka Wnioskodawca oraz jego córka, choć zamieszkuje również pod innym
    adresem. Dom został wybudowany w latach 50-tych wyłącznie dla celów mieszkalnych i
    zasadniczo od tamtej pory nie przeszedł istotnych remontów. Dom nigdy nie był i nie jest
    wykorzystywany do celów prowadzonej działalności przez Wnioskodawcę oraz
    pozostałych Współwłaścicieli Nieruchomości.
    Wnioskodawca jest mechanikiem samochodowym i prowadzi działalność gospodarczą w
    zakresie konserwacji i naprawy pojazdów samochodowych. W związku z prowadzoną
    działalnością gospodarczą jest podatnikiem podatku zryczałtowanego od przychodów
    ewidencjonowanych. Wnioskodawca złożył oświadczenie o wyborze opodatkowania
    przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów
    ewidencjonowanych w momencie rozpoczęcia działalności gospodarczej na początku lat
    dziewięćdziesiątych. Wnioskodawca osiąga przychody z tej działalności, prowadzonej
    wyłącznie samodzielnie, w wysokości nieprzekraczającej 2 000 000 euro. Wnioskodawca
    nie prowadzi działalności gospodarczej związanej ze sprzedażą nieruchomości,
    pośrednictwem sprzedaży oraz wynajmem/dzierżawą nieruchomości.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wykorzystuje wyłącznie
                                    2Warsztat oraz teren przy Warsztacie o powierzchni 183 m składający się z dwóch miejsc
    postojowych oraz podjazdu do Warsztatu (łączna powierzchnia wykorzystywana dla celów
                          2działalności gospodarczej wynosi 290 m – powierzchnia Warsztatu oraz terenu
    przylegającego). Pozostała część Nieruchomości nie jest i nigdy nie była wykorzystywana
    dla celów prowadzonej działalności przez Wnioskodawcę oraz pozostałych
    Współwłaścicieli Nieruchomości. Przy tym, dla uściślenia, pozostali Współwłaściciele nigdy
    nie wykorzystywali i nie wykorzystują żadnej części Nieruchomości na cele działalności
    gospodarczej.
    Warsztat został wybudowany przez Wnioskodawcę w 1991 r. jeszcze na działce gruntu
    stanowiącej własność rodziców: E i F małżonków B. Po wybudowaniu Warsztatu,
    Wnioskodawca nie przeprowadzał jego ulepszenia (w tym rozbudowy) ani większych
    remontów. Warsztat i grunt, na którym został posadowiony Warsztat, nie zostały
    wprowadzone do ewidencji środków trwałych.

    Z racji już podeszłego wieku głównych Współwłaścicieli Nieruchomości oraz
    nienajlepszego stanu Domu, postanowili sprzedać Nieruchomości i dzięki temu pozyskać
    środki pieniężne m.in. na zakup mieszkań, do których mogliby się przeprowadzić i
    zapewnić sobie lepszy standard zamieszkania.
    Ponieważ Nieruchomość nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, w celu określenia możliwości zabudowy Nieruchomości i w konsekwencji
    ustalenia rzetelnej wyceny Nieruchomości, w 2022 r. w ramach zarządu majątku
    prywatnego Współwłaściciele podjęli współpracę z biurem projektowym w celu
    przygotowania wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy Nieruchomości.
    Umowa obejmowała przygotowanie koncepcji zabudowy Nieruchomości, pozyskanie
    zapewnienia dostawy mediów od dostawców mediów, przygotowanie wniosku, złożenie
    wniosku i nadzór nad procesowaniem wniosku w Urzędzie (...).
    Współwłaściciele nie podejmowali i nie planują podejmować żadnych innych aktywnych
    działań, które mogą zwiększyć atrakcyjność lub wartość Nieruchomości, polegających m.
    in. na uzbrojeniu terenu w postaci doprowadzenia mediów, ogrodzenia, wydzielenia dróg
    wewnętrznych, równaniu terenu, burzeniu budynków. Czynności te będą ewentualnie
    wykonane w późniejszym czasie bezpośrednio przez nabywcę Nieruchomości, dopiero po
    sprzedaży Nieruchomości i po wyprowadzeniu się Wnioskodawcy i jego córki z Domu.
    Współwłaściciele nie podejmowali też zorganizowanych działań marketingowych o
    charakterze profesjonalnym, zmierzających do sprzedaży Nieruchomości.
    Żaden jednak ze Współwłaścicieli nie ma ani doświadczenia, ani wiedzy o procesie
    sprzedaży nieruchomości. Uwzględniając jeszcze podeszły wiek głównych Współwłaścicieli,
    w 2023 r. zdecydowali się powierzyć kancelarii prawnej proces obsługi sprzedaży
    Nieruchomości, w tym m.in. uzyskania decyzji o warunkach zabudowy Nieruchomości
    oraz pozyskania potencjalnego nabywcy Nieruchomości.
    Decyzja o warunkach zabudowy Nieruchomości została wydana 11 listopada 2024 r. i
    przewiduje możliwość wybudowania na Nieruchomości budynku mieszkalnego
    wielorodzinnego wraz garażem podziemnym, parkingiem naziemnym oraz infrastrukturą
    techniczną.
    31 marca 2025 r. Współwłaściciele podpisali umowę przedwstępną sprzedaży
    Nieruchomości z deweloperem („Deweloper”). W ramach umowy przedwstępnej
    Współwłaściciele udzielili Deweloperowi pełnomocnictwa do dysponowania
    Nieruchomością na cele budowlane, tak aby umożliwić Deweloperowi pozyskanie
    pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego na Nieruchomości oraz
    pozyskanie niezbędnych zgód i pozwoleń wymaganych do realizacji inwestycji przez
    Dewelopera, takich jak pozwolenie na rozbiórkę budynków znajdujących się na
    Nieruchomości, pozwolenie na wycinkę drzew, pozwolenie na budowę zjazdu z
    Nieruchomości itp. Uzyskanie pozwolenia na budowę przez Dewelopera jest warunkiem
    sprzedaży Nieruchomości.
    Umowa przewiduje również przeniesienie na Dewelopera prawa do decyzji o warunkach
    zabudowy dla Nieruchomości, tak aby mógł on we własnym zakresie ubiegać się o
    wskazane powyżej pozwolenia związane z realizacją Inwestycji.
    Pytania
    1) Czy w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym [powinno być tylko:
      zdarzeniu przyszłym – przyp. organu] przychód z tytułu planowanej sprzedaży
      Nieruchomości należy u Wnioskodawcy zaliczyć do źródła przychodów, o którym
      mowa:
        a) w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT, w zakresie sprzedaży tej części
        Nieruchomości, która nie była i nie jest wykorzystywana na potrzeby związane z

        działalnością gospodarczą prowadzoną przez Wnioskodawcę, przy czym z uwagi
        na upływ 5-letniego okresu od momentu nabycia Nieruchomości, nie będzie on
        podlegał opodatkowaniu?
        b) w art. 10 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 10 ust. 2 pkt 3 i art. 14 ust. 2 pkt 1 Ustawy o PIT,
        w zakresie sprzedaży tej części Nieruchomości, na której jest usadowiony
        Warsztat i teren przy Warsztacie, czyli tej faktycznie wykorzystywanej przez
        Wnioskodawcę na potrzeby związane z prowadzaną działalnością gospodarczą?
    2) Czy przychód z tytułu sprzedaży tej część Nieruchomości, na której jest usadowiony
      Warsztat i teren przy Warsztacie i która faktycznie jest wykorzystywana przez
      Wnioskodawcę na potrzeby związane z działalnością gospodarczą, będzie podlegał
      opodatkowaniu 10% zryczałtowanym podatkiem od przychodów ewidencjonowanych
      zgodnie art. 12 ust. 10 w zw. z art. 6 ust. 1 ustawy o ryczałcie oraz w zw. z art. 10 ust. 1
      pkt 3, art. 10 ust. 2 pkt 3 i art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o PIT?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym przychód z tytułu
    sprzedaży Nieruchomości, która była w posiadaniu Wnioskodawcy i jego rodziny przez 50
    lat, w części nie wykorzystywanej na potrzeby związane z działalnością gospodarczą, nie
    będzie podlegać opodatkowaniu PIT zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT [t.j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 163 ze zm. – przyp. organu], gdyż upłynęło ponad 5 lat od jej nabycia
    przez Wnioskodawcę.
    Jedynie przychód z tytułu sprzedaży tej część Nieruchomości, na której jest usytuowany
    Warsztat i teren przy Warsztacie i która jest faktycznie wykorzystywana na potrzeby
    związane z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Wnioskodawcę, będzie stanowił
    przychód z działalności gospodarczej stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 pkt 3 oraz
    art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o PIT.
    Przychód z działalności gospodarczej będzie podlegał opodatkowaniu 10%
    zryczałtowanym podatkiem od przychodów ewidencjonowanych zgodnie z art. 12 ust. 10
    w zw. z art. 6 ust. 1 ustawy o ryczałcie oraz z art. 10 ust. 1 pkt 3, art. 10 ust. 2 pkt 3 i art. 14
    ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o PIT.
    Przychód ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o PIT opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają
    wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c
    oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
    poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o PIT źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z
    zastrzeżeniem ust. 2:
    a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
    dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
    określonych w lit. a-c przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że nienastępujące w wykonywaniu
    działalności gospodarczej odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w
    nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o PIT, przed
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.

    Zatem przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 u
    stawy o PIT nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
    a) odpłatne zbycie nieruchomości nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej (nie
      stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
    b) zostanie dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
      którym nastąpiło nabycie.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT źródłem przychodu jest pozarolnicza
    działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o PIT, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej
    albo pozarolniczej działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:
    a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
    b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
    c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
    - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i
    ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Użyte w tym przepisie pojęcie „pozarolniczej działalności gospodarczej” opiera się na
    trzech przesłankach:
    a) zarobkowym celu działalności,
    b) wykonywaniu działalności w sposób zorganizowany i ciągły,
    c) prowadzeniu działalności we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek.
    Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a
    jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak
    prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednak brak
    zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że
    działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie działalności gospodarczej
    zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają
    działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby
    podejmującej określone czynności.
    Przepisy ustawy o PIT wymagają również, aby czynności wykonywane były w sposób
    zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest osiąganie dochodów z tego rodzaju
    działalności bez spełnienia niektórych formalnych elementów organizacji (np. rejestracji
    urzędowej), gdyż prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną,
    niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa
    oraz czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z działalnością tą związanych.
    Na pojęcie „zorganizowanie”, w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o PIT, składa się zespół
    celowych, uporządkowanych czynności o charakterze profesjonalnym, realizowanych w
    ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw.
    fazie przygotowawczej, związanej z uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie
    realizacji.
    Za takim rozumieniem pojęcia „zorganizowany” przemawia również definicja słownikowa.
    Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny Wydawnictwo Naukowe PWN pod
    redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000, „organizować” to „przygotowywać”,
    „zakładać jakieś przedsięwzięcie” bądź w znaczeniu drugim „nadawać czemuś reguły”,
    „wprowadzać porządek”.
    Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego
    wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności
    gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w

    wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania.
    Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko
    sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez
    względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości
    wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania
    określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.
    Natomiast przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych
    czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych
    czynności (nie natomiast czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze
    sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach
    zarobkowych i na własny rachunek można uznać za prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Zatem każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki stanowi w rozumieniu
    przepisów ustawy o PIT pozarolniczą działalność gospodarczą, niezależnie od tego czy
    podatnik dokonał jej rejestracji.
    W szczególności działania podatnika wypełniają definicję działalności gospodarczej, gdy
    podejmuje on pośrednio lub bezpośrednio aktywne czynności w zakresie sprzedaży
    nieruchomości (zarówno w fazie przygotowawczej, jak i w okresie realizacji), angażując
    środki podobne do wykorzystywanych przez przedsiębiorców prowadzących działalność
    gospodarczą. Istotne znaczenie, choć nie decydujące, mają również poszczególne
    elementy zdarzenia będące efektem aktywnych działań podatnika, np. to w jaki sposób i w
    jakim celu zostaną nabyte lub wytworzone składniki majątku będące przedmiotem
    sprzedaży (w drodze zakupu, spadku, darowizny), to czy zostaną nabyte de facto na cele
    inwestycyjne celem czerpania zysków z najmu lub sprzedaży, czy przede wszystkim na
    potrzeby osobiste podatnika i jego najbliższej rodziny.
    Sytuacja Wnioskodawcy
    Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie obrotu
    nieruchomościami lub dzierżawy/najmu nieruchomości. Nie ma też żadnego
    doświadczenia ani wiedzy w tym zakresie Nieruchomość została nabyta wyłącznie na cele
    osobiste Wnioskodawcy i jego najbliższej rodziny i przez parędziesiąt lat była
    wykorzystywana wyłącznie na cele osobiste Wnioskodawcy i jego najbliższej rodziny (poza
    fragmentem działki zajętym na Warsztat i miejsca postojowe przy Warsztacie oraz podjazd
    do Warsztatu).
    Udział w Nieruchomości został nabyty przez Wnioskodawcę w drodze zasiedzenia i
    dziedziczenia po zmarłym ojcu i matce wraz z Domem, w którym zamieszkiwał od
    urodzenia i która to Nieruchomość przez przeszło 50 lat była w posiadaniu Wnioskodawcy
    i jego najbliższej rodziny. Wobec tego nie ulega wątpliwości, że choć nabycie udziałów w
    Nieruchomości było zdarzeniem niezależnym od Wnioskodawcy i nieplanowanym,
    realizował on wraz z najbliższą rodziną w związku z posiadaniem Nieruchomości własne
    potrzeby osobiste, w tym mieszkaniowe. Innymi słowy, Wnioskodawca nie nabywał
    Nieruchomości w celu jej sprzedaży, czyli w celach zarobkowych, w tym Nieruchomość
    nigdy nie była udostępniana (w tym dzierżawiona/wynajmowana) za wynagrodzeniem
    osobom trzecim.
    Stąd też wykorzystywanie Nieruchomości na cele mieszkaniowe i rekreacyjne przez
    Wnioskodawcę i najbliższą rodzinę nie można uznać za czynności wykonywane w sposób
    zorganizowany i ciągły w celach zarobkowych.
    Kroki zaś podejmowane w ramach sprzedaży Nieruchomości przez Wnioskodawcę i
    pozostałych Współwłaścicieli mieściły się w czynnościach zarządu własnym prywatnym
    majątkiem. Zasadniczo jedynym krokiem jakim podjęli Współwłaściciele było uzyskania
    warunków zabudowy celem ustalenia rzeczywistej wartości Nieruchomości, a nie w celu
    realizacji jakiejkolwiek inwestycji. Żaden ze Współwłaścicieli nie podejmował żadnych
    działań zmierzających do uatrakcyjnienia Nieruchomości, w szczególności nie

    dokonywano podziału Nieruchomości, uzbrojenia terenu, wydzielenia dróg wewnętrznych,
    porządkowania terenu (w tym m.in. wycinki drzew i krzewów). Niemniej jednak, nie można
    argumentować, że podatnik zarządzający prywatnym majątkiem nie może podejmować
    działań zwiększających rynkową atrakcyjność rzeczy, które zamierza sprzedać.
    W celu sprzedaży Nieruchomości współpraca z kancelarią prawną czy też pośrednikiem w
    sprzedaży nieruchomości również nie ma cech działań przypisywanych wyłącznie
    przedsiębiorcom. Takie działania nie mają charakteru profesjonalnego działania i mieszczą
    się w zwykłych działaniach związanych z właściwym zarządem własnym majątkiem. Tym
    bardziej, że Wnioskodawca środki uzyskane z tytułu sprzedaży Nieruchomości chce
    przeznaczać m.in. na własne cele mieszkaniowe, najbliższej rodziny, lub na inne prywatne
    potrzeby.
    Brak jest zatem podstaw, aby podejmowane przez Wnioskodawcę czynności mieszczące
    się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne
    gospodarowanie tym majątkiem, kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o PIT.
    Przykładowo w interpretacji indywidualnej z 31 stycznia 2025 r., znak 0112-KDSL1-
    2.4011.612 2024. 3.PS Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej („Dyrektor KIS”) podkreślił,
    że:
      „(...) zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest
      zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności, czy też jej
      rodziny. Zatem sprzedaż przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które
      nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich
      odsprzedaży, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych.”
    W orzecznictwie sądów administracyjnych również podkreśla się, że brak jest podstaw,
    aby podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie
    własnym majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym
    majątkiem oraz zaspokajanie potrzeb rodziny, kwalifikować jako prowadzenie
    pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (np. wyroki NSA: z 4 marca 2015 r., sygn. akt II FSK 855
    /14, z 1 kwietnia 2015 r., sygn. akt II FSK 563/13, z 4 września 2015 r., sygn. akt II FSK 1557
    /13).
    W wyroku z 4 marca 2015 r., sygn. akt II FSK 855/14, NSA uznał, że:
      „(...) o kwalifikacji uzyskanych przez podatnika przychodów ze sprzedaży
      nieruchomości do źródła wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3 up. d. o. f. nie mogą w
      sposób zasadniczy i wyłączny decydować takie tylko okoliczności, jak: ilość transakcji
      sprzedaży, uzyskanie zysku (rozumianego jako nadwyżka między kosztami zakupu, a
      przychodem ze sprzedaży), podział dużej nieruchomości gruntowej na mniejsze
      działki, zamiana działki gruntu z sąsiadem, w celu połączenia nabytej wskutek tej
      zamiany nieruchomości z inną, znajdującą się nadal w dyspozycji podatnika (dla
      poprawy możliwości zagospodarowania), czy też powstanie w związku z transakcją
      sprzedaży obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych
      (podatek ten nie występuje w przypadku obrotu nieruchomościami rolnymi) oraz
      poszukiwanie nabywców przez składanie ofert sprzedaży, w tym przez umieszczanie
      stosownych tablic w różnych miejscach. Jak słusznie zauważył WSA w Lublinie
      wszystkie te formy aktywności mogą mieścić się w zwykłych czynnościach związanych z
      właściwym zarządem własnym majątkiem. Nie przekraczają granic takiego zarządu
      czynności stanowiące naturalną konsekwencję prawidłowego gospodarowania
      własnym mieniem. Działań z zachowaniem - normalnych w takich przypadkach - reguł
      gospodarności nie należy z gruntu utożsamiać z działalnością gospodarczą. Także w
      judykaturze zauważa się (por. wyrok NSA z 30 stycznia 2014 r., sygn. akt II FSK 867/12),
      że błędne jest automatyczne wiązanie z działalnością gospodarczą takich działań

      podatnika, jak jednostkowe zlecenie sprzedaży rzeczy profesjonalnej agencji, czy też
      poszukiwanie przezeń nabywcy za pomocą Internetu. Takie zachowania, w
      szczególności w XXI wieku, nie wykraczają poza normalny zarząd własnymi sprawami
      majątkowymi.”.
    Zaś w wyroku z 11 marca 2025 r., sygn. akt II FSK 800/22, NSA zwrócił uwagę na
    następujące kwestie:
      „Nadto działania podatnika, w stosunku do stanowiących jego własność składników
      majątkowych (w tym mienia nieruchomego), wykazują cechy zorganizowania i
      ciągłości, w rozumieniu art. 5a pkt 6 u. p. d. o. f., gdy podejmowane przez niego
      czynności, związane z zagospodarowaniem tego mienia i jego rozporządzaniem, będą
      istotnie odbiegały od zwykłego wykonywania prawa własności, a nadto podatnik z
      operacji tych uczyni sobie lub ma zamiar uczynienia stałego (nie okazjonalnego) źródła
      zarobkowania.”
      „(...) Nie można zgodzić się z organem, że skoro działania skarżącego opisane we
      wniosku zmierzały do podniesienia wartości nieruchomości, uatrakcyjnienia i
      przygotowania do sprzedaży oraz dokonywano ich w celu osiągnięcia korzyści
      finansowej, to przekraczały one zakresem zwykły zarząd majątkiem prywatnym.
    Według Naczelnego Sądu Administracyjnego nie można pomijać obecnych realiów rynku
    obrotu nieruchomościami, w tym konkurencji zarówno w grupie zbywców, jak i nabywców,
    a także roli Internetu, pośredników czy też czynności administracyjnych, które służą
    przyspieszeniu sprzedaży, a także zapewnieniu najlepszej ceny i warunków transakcji.
    Wskazane przykładowo narzędzia są współczesnymi, realnymi udogodnieniami, a przy
    tym często niskokosztowymi lub bezkosztowymi.
    Ponadto są to narzędzia przeznaczone również dla podmiotów nieprofesjonalnych, czyli
    osób nieprowadzących działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami (w
    tym takich, które nie zajmują się spekulacją na rynku nieruchomości).
    Nadto Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że nie ma racjonalnie uzasadnionych
    argumentów, które pozwalają na stwierdzenie - tak jak czyni to organ w sprawie - że
    dążenie do uzyskania najlepszej ceny przez właściciela nieruchomości, przy wystąpieniu
    ww. okoliczności poprzedzających transakcję sprzedaży nieruchomości, przesądza o
    zakwalifikowaniu takiej transakcji do źródła przychodów z pozarolniczej działalności
    gospodarczej.
    Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego można mówić o gospodarowaniu
    osobistym majątkiem, jeżeli zamiarem podatnika jest jedynie spieniężenie części lub
    całości swojego majątku. Pieniądze uzyskane ze sprzedaży majątku nie są wówczas
    reinwestowane, czyli przeznaczane na zakup kolejnych rzeczy tego samego rodzaju i
    przygotowanie ich do sprzedaży, a następnie sprzedaży, co tworzyłoby cykl działań
    zorganizowanych i ciągłych. Co więcej, brak jest jakichkolwiek podstaw do nakładania na
    obywatela obowiązku zbywania majątku bez zysku.”.
    „(...) Co więcej, działania skarżącego poprzedzające sprzedaż nie mogą jednoznacznie
    świadczyć o zorganizowanej i ciągłej działalności gospodarczej, przeciwnie - wskazują na
    prawidłowe, uzasadnione i racjonalne gospodarowanie własnym, osobistym majątkiem.”
    „(...) podjęcie współpracy z pośrednikiem, która ma zmierzać do wykreowania potencjału
    inwestycyjnego nieruchomości, a przez to łatwiejszego i korzystniejszego zbycia
    nieruchomości, nie wykracza poza działania mieszczące się w zwykłym zarządzie własnymi
    sprawami majątkowymi.”
    W wyroku z 15 maja 2025 r., sygn. akt II FSK 1083/22, NSA zwrócił uwagę, że:
      „Nadto powtarzalność i regularność czynności w działalności gospodarczej o
      charakterze handlowym powinna występować zarówno w odniesieniu do sprzedaży
      jak i w odniesieniu do zakupów dokonywanych przez podatnika. Dokonywanie przez

      podatnika powtarzalnych transakcji zakupu i sprzedaży towarów pozwala na uznanie
      podatnika za handlowca.”
    Mając powyższe na uwadze, przychód, który osiągnie Wnioskodawca z tytułu sprzedaży
    Nieruchomości w części nie wykorzystywanej na potrzeby związane z prowadzaną
    działalnością gospodarczą (poza częścią Nieruchomości, na której usadowiony jest
    Warsztat i teren przy Warsztacie), nie będzie podlegał opodatkowaniu PIT zgodnie z art. 10
    ust. 1 pkt 8 Ustawy o PIT, gdyż upłynęło znacznie więcej niż 5 lat od nabycie
    Nieruchomości (Nieruchomości 1, Nieruchomości 2 Nieruchomości 3).
    Działania podjęte przez Wnioskodawcę i pozostałych Współwłaścicieli Nieruchomości
    poprzedzające sprzedaż nie świadczą o zorganizowanej i ciągłej działalności gospodarczej,
    przeciwnie - wskazują na prawidłowe, uzasadnione i racjonalne gospodarowanie własnym,
    osobistym majątkiem, gdyż zmierzają do jedynie racjonalnego spieniężenia majątku
    prywatnego i przeznaczenia uzyskanych środków na potrzeby osobiste i najbliższej
    rodzinny.
    Poza tym, nie jest celem Wnioskodawcy uczynienie ze sprzedaży nieruchomości stałego
    źródła przychodów. Przy tym nie bez znaczenia jest fakt, że sprzedawana Nieruchomość
    należy do Wnioskodawcy i jego najbliższej rodziny od parudziesięciu lat i jest
    wykorzystywana przede wszystkim na cele osobiste (tu usadowiony jest Dom rodzinny)
    Wnioskodawcy i najbliższej rodziny.
    W tym kontekście podjęcie przez Wnioskodawcę takich działań jak współpraca z kancelarią
    prawną, pośrednikiem nieruchomości, czy też współpraca z biurem projektowym jedynie
    w celu uzyskania decyzji o warunkach zabudowy, która pozwalała poznać rzeczywistą
    wartość Nieruchomości, nie stanowi działań, które można byłoby uznać za działalność
    gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 Ustawy o PIT.
    Są to bowiem działania podejmowane w ramach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym
    i stanowią o racjonalnym gospodarowaniu osobistym majątkiem. Nieracjonalnym i
    niegospodarnym lub narażającym na ryzyko prawne byłoby ze strony Wnioskodawcy nie
    podjęcie tych działań.
    Należy przy tym podkreślić, że wykładni przepisów art. 5a pkt 6 oraz art. 10 ust. 1 pkt 3
    ustawy o PIT w relacji do art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT należy dokonywać w taki sposób,
    który będzie stanowił realizację konstytucyjnych gwarancji udzielanych przez
    ustawodawcę obywatelowi (podatnikowi) w zakresie możliwości swobodnego
    rozporządzania swoim majątkiem, bez konieczności przewidywania ryzyka (i
    przeciwdziałaniu temu), że w bliżej nieokreślonej przyszłości jego wola działania w
    określonym trybie podatkowym (np. art. 10 ust. 1 pkt 8 Ustawy o PIT) zostanie pominięta
    przez organ podatkowy.
    Przychód ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT
    W myśl art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o PIT przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do
    odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z
    zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności
    gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym
    składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie
    upłynęło 6 lat.
    Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o PIT za przychód z działalności, o której mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po
    wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników
    dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług
    za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od
    towarów i usług.
    Stosownie zaś do art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT przychodem z działalności gospodarczej
    są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących:

    a) środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu
      w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
    b) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników,
      których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł,
    c) składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub
      krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości
      niematerialnych i prawnych,
    d) składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub
      udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji
      środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych - wykorzystywanych na
      potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów
      specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości
      przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio
    Na podstawie art. 14 ust. 2c ustawy o PIT do przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1,
    nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z
    działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej:
    budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego
    stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w
    gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie,
    związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do
    lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w
    spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis art. 30e stosuje się
    odpowiednio.
    Z przytoczonych przepisów wynika zatem, że przychodami z działalności gospodarczej są
    zarówno przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z
    działalnością gospodarczą składników majątku, do których odnosi się art. 14 ust. 2 pkt 1
    ustawy o PIT (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych wymienionych w art. 14 ust. 2c
    ustawy o PIT), jak i przychody uzyskane ze sprzedaży tych składników majątku, które
    zostały z działalności gospodarczej z różnych względów wycofane. Jeżeli jednak między
    pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku
    zostały wycofane z działalności, i dniem ich odpłatnego zbycia upłynęło 6 lat, to przychód
    ze sprzedaży tych składników majątku nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej.
    Sytuacja Wnioskodawcy
    Wnioskodawca od lat wykorzystuje Warsztat i teren przy Warsztacie (miejsca postojowe
    oraz podjazd do Warsztatu) na potrzeby związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą. Nigdy nie wprowadził budynku Warsztatu ani gruntu pod budynkiem do
    ewidencji środków trwałych. Natomiast dla zastosowania art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT
    nie ma znaczenia czy środek trwały został wprowadzony do ewidencji środków trwałych.
    W interpretacjach indywidualnych Dyrektor KIS potwierdza, że przepisy ustawy o PIT nie
    uzależniają możliwości uznania danego składnika majątku za środek trwały od ujęcia go w
    ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, ani też
    dokonywania jego amortyzacji (zwłaszcza, że część środków trwałych objęta jest
    ustawowym wyłączeniem z amortyzacji podatkowej) (zob. np. interpretacja indywidualna z
    10 stycznia 2025 r., znak 0114-KDIP3-2.4011.778.2024.5.JK3).
    Wobec tego sprzedaż składnika wykorzystywanego w działalności gospodarczej, jeżeli
    podlegał ujęciu w ewidencji środków trwałych (nawet gdy nie został faktycznie ujęty),
    podlega opodatkowaniu PIT zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT.
    Natomiast, z uwagi na fakt, że Wnioskodawca wykorzystuje wyłącznie część
    Nieruchomości 1 (cześć działki gruntu o numerze ew. (...)), na której posadowiony jest
    Warsztat i teren przy Warsztacie (miejsca postojowe oraz podjazd do Warsztatu), na
    potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, tylko przychód ze sprzedaży

    tej części Nieruchomości będzie stanowił przychód z pozarolniczej działalności
    gospodarczej, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT.
    Powyższe podejście znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych
    wydawanych przez Dyrektora KIS. Przykładowo w interpretacji indywidualnej z 10 stycznia
    2025 r., znak 0114-KDIP3-2.4011.778.2024.JK3, Dyrektor KIS uznał, że:
      „W konsekwencji, planowane odpłatne zbycie działek wykorzystywanych w działalności
      gospodarczej żony (Zainteresowanej niebędącej stroną postępowania) i działek w
      części wykorzystywanych w tej działalności gospodarczej będzie skutkować
      powstaniem dla żony (Zainteresowanej niebędącej stroną postępowania) przychodu z
      pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych. W stosunku do działek w części
      wykorzystywanych w działalności gospodarczej przychód powstanie w proporcji w
      jakiej działki są wykorzystywane w działalności gospodarczej. Przychód (dochód)
      będzie podlegał opodatkowaniu przez Zainteresowaną niebędącą stroną
      postępowania zgodnie z wybraną formą opodatkowania.”.
    Podobne stanowisko Dyrektor KIS zajął w interpretacji indywidualnej z 22 sierpnia 2024 r.,
    znak 0114-KDIP3-2.4011.494.2024.3.MG:
      „W konsekwencji, planowane odpłatne zbycie w 2026 r. nieruchomości opisanej we
      wniosku w części wykorzystywanej uprzednio w działalności gospodarczej (ok. 25%
      powierzchni Nieruchomości), będzie skutkować powstaniem przychodu z
      pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych. Bez znaczenia pozostaje przy tym
      okoliczność, czy nieruchomości ta w części wykorzystywanej na potrzeby prowadzonej
      działalności gospodarczej została ujęta w ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych, czy też nie. Bez względu na to, czy został spełniony ten
      obowiązek - wynikający z art. 22d ust. 2 ww. ustawy - kwota uzyskana ze sprzedaży tej
      części nieruchomości - zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych - stanowić będzie przychód z działalności
      gospodarczej.
    Biorąc pod uwagę, że tylko ok. 25% powierzchni Nieruchomości wykorzystywana była w
    prowadzonej działalności gospodarczej, a Pana działalność nie polega na obrocie
    nieruchomościami, to planowana sprzedaż w 2026 r. pozostałych 75% powierzchni
    Nieruchomości niewykorzystywanej w prowadzonej działalności gospodarczej, stanowiąca
    Pana prywatny majątek, w posiadaniu której był Pan już w 2017 r. z uwagi na treść art. 10
    ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i upływ 5 letniego terminu
    wskazanego w tym przepisie, nie będzie w ogóle stanowić źródła przychodu.”.
    Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych
    Zgodnie z art. 1 pkt 1 ustawy o ryczałcie ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym
    podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby
    fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą.
    W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 tej ustawy o ryczałcie osoby fizyczne oraz przedsiębiorstwa w
    spadku osiągające przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej mogą opłacać
    zryczałtowany podatek dochodowy w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
    Zgodnie z art. 12 ust. 10 Ustawy o ryczałcie w przypadku odpłatnego zbycia praw
    majątkowych lub nieruchomości będących:
    1) środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu
      w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
    2) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1 ustawy o podatku
      dochodowym, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa, ustalona
      zgodnie z art. 22g ustawy o podatku dochodowym, nie przekracza 1500 zł,

    3) składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub
      krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości
      niematerialnych i prawnych,
    4) składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział
      w takim prawie, które nie podlegają ujęciu w wykazie środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych,
    5) składnikami majątku przedsiębiorstwa w spadku
    - bez względu na okres ich nabycia - ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi
    10% uzyskanego przychodu, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z pozarolniczej
    działalności gospodarczej, a pomiędzy pierwszym dniem miesiąca następującego po
    miesiącu, w którym składnik majątku został wycofany z działalności, i dniem jego zbycia
    nie upłynęło sześć lat.
    Sytuacja Wnioskodawcy
    Rozpoczynając działalność gospodarczą Wnioskodawca dokonał wyboru opodatkowania
    przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów
    ewidencjonowanych i w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykorzystuje na
    jej potrzeby Warsztat oraz teren przy Warsztacie (miejsca postojowe oraz podjazd do
    Warsztatu.
    W związku z tym, przychód z tytułu sprzedaży tej części Nieruchomości, tj. Warsztatu i
    gruntu pod warsztatem oraz grunt zajęty na miejsca postojowe i podjazd do Warsztatu,
    która jest faktycznie zajęta od 1991 r. na potrzeby związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, będzie podlegał opodatkowaniu 10% ryczałtem od przychodów
    ewidencjonowanych na podstawie art. 12 ust. 10 Ustawy o ryczałcie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, przedstawionego przez Pana i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie
    ze stanem faktycznym i zdarzeniem podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku
    z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Przywołane przez Pana we wniosku interpretacje indywidualne zostały wydane w
    indywidualnej sprawie i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu
    do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.
    Natomiast w odniesieniu do powołanych wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego
    zaznaczam, że jakkolwiek orzeczenia sądów administracyjnych kształtują linię wykładni
    obowiązującego prawa, jednak dotyczą wyłącznie konkretnych spraw, w danym stanie
    faktycznym. Orzeczenia te zapadły w indywidualnych sprawach i w świetle art. 87 ustawy z
    dnia 2 kwietnia 1997 r. – Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze
    zm.) nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna

      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.