Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-1102/13/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-03-06
Teza: Czy przychód ze sprzedaży dokonanej przez Wnioskodawczynię w dniu 30 października 2013 r. nieruchomości i udziału w nieruchomości – opisanych we wniosku – podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: działki; nieruchomości; rozwód; sprzedaż; zbycie; zbycie-odpłatne zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 19; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 3 grudnia 2013 r. (data wpływu 6 grudnia 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 6 grudnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Dnia 30 października 2013 r. Wnioskodawczyni sprzedała za łączną kwotę 60.000 zł nieruchomość stanowiącą działkę nr 134/26, obszaru 0,0886 ha, objętą księgą wieczystą \`(...)\` oraz udział wynoszący 1/7 części nieruchomości stanowiącej działkę 134/15, obszaru 0,2178 ha, objętą księgą wieczystą \`(...)\` .

Opisana powyżej działka 134/26 oraz udział wynoszący 1/7 części w działce 134/15 zostały nabyte przez Wnioskodawczynię i jej męża w dniu 6 listopada 2006 r. za cenę odpowiednio 28.000 zł i 1.000 zł. Przy sporządzaniu aktu notarialnego małżonkowie oświadczyli, że ich stosunki majątkowe podlegają wspólności ustawowej. Przy czym – czego nie zaznaczono w akcie notarialnym – środki pieniężne na zakup nieruchomości i udziału 1/7 w nieruchomości pochodziły ze zbycia przez Wnioskodawczynię w dniu 12 grudnia 2002 r. na rzecz gminy udziału w wysokości 2/8 we współwłasności nieruchomości stanowiącej działkę nr 332 za cenę 586.110 zł. Udział ten w całości wchodził w skład majątku osobistego Wnioskodawczyni.

Wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2012 r. Sąd Okręgowy rozwiązał małżeństwo Wnioskodawczyni.

Postanowieniem z dnia 31 lipca 2013 r. Sąd Rejonowy ustalił, że w skład majątku wspólnego byłych małżonków wchodziły nieruchomości i udziały w nieruchomościach, w tym m. in. prawo własności nieruchomości obejmującej działkę 134/26 o wartości 100.000 zł oraz udział w wysokości 1/7 w prawie własności nieruchomości obejmującej działkę nr 134/15 o powierzchni 0,2178 ha.

Sąd dokonał podziału majątku wspólnego byłych małżonków, na skutek którego Wnioskodawczyni otrzymała składniki majątkowe o łącznej wartości 783.000 zł (w tym m. in. opisaną wyżej działkę 134/26 i udział 1/7 w działce nr 134/15). Były małżonek Wnioskodawczyni w wyniku podziału otrzymał natomiast składniki majątkowe o łącznej wartości 251.000 zł.

Postanowienie o podziale majątku wspólnego zostało wydane stosownie do zgodnego wniosku współmałżonków, którzy zaproponowali zaaprobowany przez Sąd podział posiadanych przez nich nieruchomości z uwzględnieniem środków wydatkowanych przez Wnioskodawczynię na zakup wspólnych nieruchomości z jej majątku osobistego. W całości bowiem środki pochodzące ze sprzedaży w dniu 12 grudnia 2002 r. udziału 2/8 w nieruchomości – działce 332 zostały wydatkowane przez Wnioskodawczynię na nabycie przez oboje małżonków nieruchomości, które były przedmiotem wspomnianego podziału.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy przychód ze sprzedaży dokonanej przez Wnioskodawczynię w dniu 30 października 2013 r. nieruchomości i udziału w nieruchomości – opisanych we wniosku – podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawczyni, ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków, ukształtowany został przez ustawodawcę jako wspólność łączną, bezudziałowa. Zgodnie z art. 31 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego – zdanie pierwsze – „z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje pomiędzy małżonkami z mocy ustawy współwłasność majątkowa obejmująca ich dorobek (wspólność ustawowa)”.

Wspólność ta charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością (art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego).

Przy czym do majątku osobistego każdego z małżonków należą m. in. przedmioty majątkowe nabyte w zamian za składniki majątku osobistego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 33 pkt 10 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego).

Na skutek wyroku sądowego orzekającego rozwód lub separację wspólność majątkowa małżeńska ustaje, a do majątku, który był nią objęty, jak również do podziału tego majątku stosuje się odpowiednio przepisy o wspólności majątku spadkowego i o dziale spadku (art. 46 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego).

Z chwilą ustania małżeństwa wspólność ta ulega przekształceniu i wówczas małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym stanowiącym ich dorobek (art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego ).

W myśl prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy lub prawa w drodze zniesienia współwłasności (wspólności), działu spadku, podziału majątku wspólnego jest nabyciem tej rzeczy lub prawa ponad udział w tej rzeczy lub prawie dotychczas posiadanym.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Wnioskodawczyni wskazuje, że prawo podatkowe reguluje kwestie opodatkowania i samodzielnie określające zdarzenia, z których zaistnieniem wiąże powstanie obowiązków podatkowych, jest autonomiczne względem prawa cywilnego. Dlatego też dokonywana jest odmienna od dokonywanej w prawie cywilnym interpretacja pojęcia „nabycia” dla potrzeb prawa podatkowego, a konkretnie opodatkowania przychodu ze sprzedaży nieruchomości.

Nabyciem w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie nieruchomości na wyłączną własność jednemu z małżonków w wyniku podziału majątku wspólnego, jeżeli:

*   podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty lub dopłaty lub

*   jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości w wyniku podziału tego majątku, mieści się w udziale, jaki byłemu małżonkowi przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim.

Taki wniosek Wnioskodawczyni wywodzi m. in. z pisma Ministerstwa Finansów Departament Podatków Bezpośrednich z dnia 28 lipca 2005 r. nr PB2/PS/033-0421-1252/04 dotyczącego opodatkowania przychodów ze sprzedaży nieruchomości po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej i po podziale majątku dorobkowego, w którym stwierdzono, że: „w ocenie Ministerstwa Finansów za datę nabycia nieruchomości w przypadku sprzedaży nieruchomości, która przypadła danej osobie w wyniku podziału majątku dorobkowego małżeńskiego, należy przyjąć datę jej nabycia w czasie trwania związku małżeńskiego, jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości w wyniku podziału tego majątku mieści się w udziale, jaki byłemu małżonkowi przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim. Jeżeli natomiast wartość otrzymanej przez byłego małżonka nieruchomości przekracza jego udział w majątku dorobkowym małżeńskim, to wówczas za datę nabycia tej części nieruchomości, która przekracza udział byłego małżonka w majątku dorobkowym małżeńskim, należy przyjąć dzień, w którym dokonano podziału majątku dorobkowego małżeńskiego.”

Taki pogląd zawarty został również w wyroku z dnia 9 kwietnia 1997 r. Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 35/97 (Przegląd Podatkowy z 1999 r., nr 9, poz. 166).

Minister Finansów zwrócił również uwagę, że w dniu podziału majątku wspólnego ten z byłych małżonków, któremu w wyniku tego podziału przypadła nieruchomość, nabywa nie zawsze połowę nieruchomości, lecz odpowiednią jej część, odpowiadającą kwocie dopłaty, która towarzyszyła podziałowi majątku.

Odnosząc powyższe rozważania do stanu faktycznego niniejszej sprawy Wnioskodawczyni zwraca uwagę, iż małżonkowie wyrażając zgodę na dokonany przez Sąd podział majątku wspólnego zaproponowali jego podział w różnych częściach, gdyż przy podziale uwzględnili wydatki w wysokości 586.110 zł poniesione z jej majątku osobistego na zakup nieruchomości dokonany przez oboje małżonków w trakcie trwania małżeństwa. Wartość majątku wspólnego zgodnie z ustaleniem Sądu na dzień dokonywania podziału wyniosła 1.034.000 zł. W skład majątku wchodziły nieruchomości, bądź udziały w nieruchomościach, które zostały zakupione przez oboje małżonków, jednak na zakup tych nieruchomości z majątku osobistego Wnioskodawczyni została wydatkowana kwota 586.110 zł. Wartość majątku wspólnego zakupionego z majątku dorobkowego małżonków wynosiła więc 447.7890 zł (1.034.000 zł – 586.110 zł = 447.890 zł). W wyniku podziału mąż Wnioskodawczyni otrzymał majątek o wartości 251.000 zł natomiast Wnioskodawczyni majątek o wartości 783.000 zł. Przy czym zaliczając nieruchomości o wartości 586.110 zł na poczet wydatków z majątku osobistego, wartość uzyskanego w wyniku podziału majątku wynikająca z rozliczenia majątku dorobkowego stanowi kwotę 196.890 zł. Wartość udziałów w nieruchomościach zakupionych z majątku wspólnego małżonków wyniosła dla każdego z małżonków 223.945 zł, jednak z uwagi na niepodzielność składników majątku małżonkowie dokonali podziału w ten sposób, że Wnioskodawczyni otrzymała majątek o 27.055 zł mniejszy niż wynikający z wartości przypadającego na nią udziału w majątku wspólnym pochodzącym ze wspólnego dorobku małżonków.

Tak więc pomimo, że działka 134/26 oraz udział wynoszący 1/7 części w działce 134/15 nabyte przez Wnioskodawczynię i jej męża w dniu 6 listopada 2006 r. zostały przydzielone – postanowieniem z dnia 31 lipca 2013 r. w całości Wnioskodawczyni w wyniku podziału majątku wspólnego byłych małżonków, to jednak podział ten – jako obejmujący również rozliczenie wydatków z majątku osobistego Wnioskodawczyni na zakup nieruchomości przez oboje małżonków w trakcie trwania małżeństwa nie spowodował nabycia udziałów w nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż wartość przydzielonych Wnioskodawczyni nieruchomości w wyniku podziału majątku wspólnego mieści się w udziale, jaki przysługiwał jej w majątku dorobkowym małżeńskim.

Mając zatem na uwadze, że nieruchomość została sprzedana 30 października 2013 r., czyli po upływie 5 lat od końca roku podatkowego, w którym została nabyta (6 listopada 2006 r.) Wnioskodawczyni uważa, że nie będzie zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży ww. nieruchomości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 powołanej ustawy, źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawo do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Biorąc pod uwagę treść ww. przepisu stwierdzić należy, że ustalenie daty nabycia nieruchomości ma istotne znaczenie dla określenia skutków podatkowych jej odpłatnego zbycia.

Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego, dnia 30 października 2013 r. Wnioskodawczyni sprzedała za łączną kwotę 60.000 zł nieruchomość stanowiącą działkę nr 134/26, obszaru 0,0886 ha, objętą księgą wieczystą \`(...)\` oraz udział wynoszący 1/7 części nieruchomości stanowiącej działkę 134/15, obszaru 0,2178 ha, objętą księgą wieczystą \`(...)\` .

Opisana powyżej działka 134/26 oraz udział wynoszący 1/7 części w działce 134/15 zostały nabyte przez Wnioskodawczynię i jej męża w dniu 6 listopada 2006 r. za cenę odpowiednio 28.000 zł i 1.000 zł. Przy sporządzaniu aktu notarialnego małżonkowie oświadczyli, że ich stosunki majątkowe podlegają wspólności ustawowej. Przy czym – czego nie zaznaczono w akcie notarialnym – środki pieniężne na zakup nieruchomości i udziału 1/7 w nieruchomości pochodziły ze zbycia przez Wnioskodawczynię w dniu 12 grudnia 2002 r. na rzecz gminy udziału w wysokości 2/8 we współwłasności nieruchomości stanowiącej działkę nr 332 za cenę 586.110 zł. Udział ten w całości wchodził w skład majątku osobistego Wnioskodawczyni.

Wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2012 r. Sąd Okręgowy rozwiązał małżeństwo Wnioskodawczyni.

Postanowieniem z dnia 31 lipca 2013 r. Sąd Rejonowy ustalił, że w skład majątku wspólnego byłych małżonków wchodziły nieruchomości i udziały w nieruchomościach, w tym m. in. prawo własności nieruchomości obejmującej działkę 134/26 o wartości 100.000 zł oraz udział w wysokości 1/7 w prawie własności nieruchomości obejmującej działkę nr 134/15 o powierzchni 0,2178 ha.

Sąd dokonał podziału majątku wspólnego byłych małżonków, na skutek którego Wnioskodawczyni otrzymała składniki majątkowe o łącznej wartości 783.000 zł (w tym m. in. opisaną wyżej działkę 134/26 i udział 1/7 w działce nr 134/15). Były małżonek Wnioskodawczyni w wyniku podziału otrzymał natomiast składniki majątkowe o łącznej wartości 251.000 zł.

Postanowienie o podziale majątku wspólnego zostało wydane stosownie do zgodnego wniosku współmałżonków, którzy zaproponowali zaaprobowany przez Sąd podział posiadanych przez nich nieruchomości z uwzględnieniem środków wydatkowanych przez Wnioskodawczynię na zakup wspólnych nieruchomości z jej majątku osobistego. W całości bowiem środki pochodzące ze sprzedaży w dniu 12 grudnia 2002 r. udziału 2/8 w nieruchomości – działce 332 zostały wydatkowane przez Wnioskodawczynię na nabycie przez oboje małżonków nieruchomości, które były przedmiotem wspomnianego podziału.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny stwierdzić należy, że stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 788). Zgodnie z art. 31 § 1 tej ustawy z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny).

Ponadto, ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków, ukształtowany został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością - art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.

Stosownie natomiast do art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym stanowiącym ich dorobek. Opisany ustrój majątkowy trwa do ustania lub unieważnienia małżeństwa albo orzeczenia separacji, chyba że w czasie trwania związku małżeńskiego: małżonkowie zawarli małżeńską umowę majątkową, z ważnych powodów na żądanie jednego z małżonków sąd orzekł zniesienie wspólności lub wspólność ustała z mocy prawa na skutek całkowitego lub częściowego ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków, ogłoszenia upadłości przez jednego z nich.

W myśl art. 43 § 2 ww. kodeksu, jednakże z ważnych powodów każdy z małżonków może żądać, ażeby ustalenie udziałów w majątku wspólnym nastąpiło z uwzględnieniem stopnia, w którym każdy z nich przyczynił się do powstania tego majątku. Spadkobiercy małżonka mogą wystąpić z takim żądaniem tylko w wypadku, gdy spadkodawca wytoczył powództwo o unieważnienie małżeństwa albo o rozwód lub wystąpił o orzeczenie separacji.

Przy ocenie, w jakim stopniu każdy z małżonków przyczynił się do powstania majątku wspólnego, uwzględnia się także nakład osobistej pracy przy wychowaniu dzieci i we wspólnym gospodarstwie domowym (art. 43 § 3 Kodeksu cywilnego).

Z art. 45 § 1 ww. Kodeksu wynika zaś, że każdy z małżonków powinien zwrócić wydatki i nakłady poczynione z majątku wspólnego na jego majątek osobisty, z wyjątkiem wydatków i nakładów koniecznych na przedmioty majątkowe przynoszące dochód. Może żądać zwrotu wydatków i nakładów, które poczynił ze swojego majątku osobistego na majątek wspólny. Nie można żądać zwrotu wydatków i nakładów zużytych w celu zaspokojenia potrzeb rodziny, chyba że zwiększyły wartość majątku w chwili ustania wspólności.

Zwrotu dokonuje się przy podziale majątku wspólnego, jednakże sąd może nakazać wcześniejszy zwrot, jeżeli wymaga tego dobro rodziny (art. 45 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego).

Jak słusznie wskazała Wnioskodawczyni, zgodnie z przyjętą linią orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego za datę nabycia nieruchomości lub prawa w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które przypadły danej osobie w wyniku podziału majątku dorobkowego małżeńskiego, należy przyjąć datę ich nabycia w czasie trwania związku małżeńskiego (do majątku wspólnego), ale tylko wówczas jeżeli:

*   podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub

*   wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub prawa w wyniku podziału majątku mieści się w udziale, jaki temu małżonkowi przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim.

Jeżeli natomiast wartość otrzymanej przez małżonka nieruchomości (prawa) przekracza jego udział w majątku dorobkowym małżeńskim, to wówczas za datę nabycia tej części nieruchomości (prawa), która przekracza udział małżonka w majątku dorobkowym małżeńskim, należy przyjąć dzień, w którym dokonano podziału majątku dorobkowego małżeńskiego.

Zatem w sytuacji, gdy w chwili ustania małżeństwa małżonkowie mieli równe udziały w majątku wspólnym nie sposób zgodzić się z twierdzeniem Wnioskodawczyni, że wartość przydzielonych jej nieruchomości (w łącznej kwocie 783.000 zł) w wyniku podziału majątku wspólnego mieści się w udziale, jaki przysługiwał jej w majątku dorobkowym małżeńskim (o łącznej wartości 1.034.000 zł). Z art. 45 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego wynika, że uprawnienie o zwrot nadkładów i wydatków istnieje już przed podziałem majątku wspólnego małżonków, a co za tym idzie zwrot poczynionych wydatków i nakładów może być dochodzony i dokonany wcześniej, także na innej drodze. Co do zasady założeniem art. 45 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego jest więc doprowadzenie do przyznania małżonkowi, który poczynił nakłady na majątek wspólny ze swojego majątku odrębnego dopłaty o wartości równej aktywom stanowiącym nakłady.

Z uwagi, że Wnioskodawczyni poniosła nakłady ze swojego majątku odrębnego zakupując nieruchomości do majątku wspólnego małżonków – stosownie do art. 45 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego - miała prawo ubiegać się zwrot tych nakładów, który mógł zostać dokonany zarówno w pieniądzu, jak i innej formie.

Mając na uwadze powyższe rozważania nie można stwierdzić, że dokonany przez małżonków podziału majątku wspólnego był ekwiwalentny, a zatem jest traktowany w kategorii nabycia. To zaś oznacza, że dla części nieruchomości oraz udziału w nieruchomości nabytych w drodze ww. podziału za datę nabycia uznać należy dzień dokonania podziału majątku wspólnego.

Powyższe oznacza to, iż Wnioskodawczyni nabyła udziały w ww. nieruchomościach w dwóch etapach, czyli:

*   w 2006 r., kiedy to nieruchomość i udział w nieruchomości zostały nabyte do majątku wspólnego małżonków – w część mieszczącej się w jej udziale w majątku wspólnym,

*   w 2013 r., tj. w dniu podziału majątku wspólnego – w części przekraczającej jej udział w majątku wspólnym.

Mając na uwadze powyższe sprzedaż udziału w przedmiotowych nieruchomościach, który Wnioskodawczyni nabyła wraz z małżonkiem do majątku wspólnego w 2006 r. nie stanowi źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, natomiast udział nabyty w lipcu 2013 r. na skutek podziału majątku wspólnego stanowi źródło przychodu, o którym mowa w ww. przepisie, a co za tym idzie dochód uzyskany z tej sprzedaży podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Stosownie do art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19 % podstawy obliczenia podatku. W myśl natomiast jego ust. 2 podstawą obliczenia podatku, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Na mocy art. 30e ust. 4 ww. ustawy, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Stosownie do art. 30e ust. 5 tej ustawy, dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.

Zgodnie z art. 30e ust. 7 ww. ustawy, w przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie.

Art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, iż przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe (potoczne) rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością).

Można do takich kosztów zaliczyć:

*   koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego,

*   prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości,

*   koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości,

*   wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej,

*   koszty i opłaty sądowe.

Z art. 22 ust. 6c ww. ustawy wynika, że koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

W myśl art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Nadto, zgodnie z art. 22 ust. 6e ww. ustawy wysokość nakładów, o których mowa powyżej, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

Mając na uwadze zacytowane przepisy oraz przedstawiony stan faktyczny stwierdzić należy, że dochód ze sprzedaży udziału w nieruchomościach, który Wnioskodawczyni nabyła w lipcu 2013 r. na skutek podziału majątku wspólnego małżonków należy wyliczyć według zasad powyżej opisanych i opodatkować 19% podatkiem dochodowym, o którym mowa w art. 30e ust. 1 ww. ustawy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.