Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.690.2021.12.JG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-18
Teza: Ustalenie, czy Spółka będzie mogła zaliczyć wartość
poniesionej straty z tytułu zaliczki do kosztów uzyskania
przychodów.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
strata
zaliczka
środek-środek obrotowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 grudnia 2021 r., wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia, o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczył ustalenia, czy:
      - Spółka będzie mogła zaliczyć wartość poniesionej straty z tytułu ww. zaliczki do
      kosztów uzyskania przychodów,
      - w jakim momencie ww. płatność/strata będzie stanowiła koszt uzyskania przychodów.
    Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 18 lutego 2022 r. (wpływ
    tego samego dnia).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    X (dalej: „Wnioskodawca”, „Spółka”) z siedzibą w (...) jest producentem wyrobów (...).
    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą na terenie Specjalnej Strefy
    Ekonomicznej (dalej jako: „SSE”) i korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem
    dochodowym w zakresie wynikającym z zezwoleń na prowadzenie działalności w SSE.
    Część działalności prowadzona jest również poza terenem SSE.
    W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca zleca wykonanie (...) podmiotom (...) w
    tym obszarze. Zazwyczaj kwoty wydawane na wykonanie (...) są bardzo wysokie i mogą
    wynieść kilka/kilkanaście milionów złotych. Z uwagi na fakt, że prace nad
    skonstruowaniem nowej (...) trwają m.in. kilkanaście miesięcy, a często nawet kilka lat
    Wnioskodawca dokonuje w toku prowadzonych prac konstrukcyjnych zapłaty zaliczek lub
    transzy za kolejne etapy realizacji zamówienia. Kwota pojedynczej płatności może
    przekroczyć kwotę kilku milionów złotych. W przypadku prac nad nową (...) często
    prowadzona jest z kontrahentem rozbudowana korespondencja mailowa. W toku prac
    nad (...) w trakcie 2021 r. doszło do sytuacji, w której w korespondencję mailową dotyczącą
    zaległej płatności prowadzoną przez Wnioskodawcę z kontrahentem, w sposób niezgodny
    z prawem włączyła się osoba, która okazała się później być oszustem (w momencie
    prowadzenia korespondencji Wnioskodawca nie miał na ten temat żadnej wiedzy). Osoba
    prowadziła korespondencję w sposób nie wzbudzający żadnych podejrzeń, po czym po
    wymianie pewnej liczby maili poinformowała o zmianie rachunku bankowego oraz
    przesłała fakturę ze zmienionym numerem rachunku. Informacja o zmianie numeru
    rachunku bankowego została przekazana do działu finansowego, a następnie kwota
    zaliczki została przelana w (...) 2021 r. na nowo wskazany rachunek. Po pewnym czasie
    Wnioskodawca skontaktował się z kontrahentem, aby potwierdzić otrzymanie przez niego
    zapłaty. Kontrahent nie potwierdził otrzymania środków i zaprzeczył dokonaniu zmiany
    numeru rachunku bankowego. Wnioskodawca zorientował się w tym momencie, że
    nastąpiło wyłudzenie pieniędzy. Sprawa została niezwłocznie zgłoszona do prokuratury i
    podjęte zostały kroki mające na celu odzyskanie środków. Koszt z tytułu ww. straty w
    księgach Spółki został rozpoznany w (...) 2021 r. na podstawie noty księgowej. Zgodnie z
    informacją uzyskaną od ubezpieczyciela Spółka uzyska w niedługim czasie odszkodowanie
    od ubezpieczyciela w związku z poniesioną stratą.
    Tytułem uzupełnienia, pismem z 18 lutego 2022 r., w ramach odpowiedzi na zadane
    pytanie wskazali Państwo, że „Postępowanie przed organami ściągania nadal jest
    prowadzone. Zostanie najprawdopodobniej umorzone z uwagi na niewykrycie sprawcy.
    Spółka uzyskała odszkodowanie od ubezpieczyciela w związku z poniesioną stratą i
    rozpoznała przychód podatkowy z tego tytułu. Ubezpieczyciel wypłacając odszkodowanie
    de facto uznał więc po przeprowadzonym przez siebie postępowaniu, że nie ma szans na
    odzyskanie środków. Gdyby ubezpieczyciel dostrzegał szanse na odzyskanie środków nie
    wypłaciłby odszkodowania. Strata ma więc charakter definitywny”.

    Pytania
    1. Czy Spółka będzie mogła zaliczyć wartość poniesionej straty z tytułu ww. zaliczki do
      kosztów uzyskania przychodów?
    2. W jakim momencie ww. płatność/strata będzie stanowiła koszt uzyskania przychodów?
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie uzupełnione w uzupełnieniu wniosku)
    Ad. 1.
    Zdaniem Wnioskodawcy, będzie on mógł zaliczyć kwotę zapłaconej zaliczki do kosztów
    uzyskania przychodów.
    Ad. 2.
    Zdaniem Wnioskodawcy, momentem zaliczenia straty do kosztów uzyskania przychodów
    będzie moment poniesienia kosztu, tj. ujęcia go w księgach jako kosztu.
    Uzasadnienie.
    Ad. 1.
    Zdaniem Wnioskodawcy, jest on uprawniony do zaliczenia do kosztów uzyskania
    przychodów straty spowodowanej przez wpłatę zaliczki na konto wskazane przez osobę
    podszywającą się pod kontrahenta.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (Dz. U. z 20201 r. poz. 1800 ze zm., dalej: „updop”), kosztami uzyskania
    przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1
    updop.
    Przepis art. 15 ust. 1 updop umożliwia zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów nie
    tylko kosztów poniesionych bezpośrednio w celu uzyskania konkretnego przychodu, ale
    również innych kosztów, o ile są związane z prowadzoną działalnością, która jest
    nakierowana na uzyskanie przychodu.
    W szczególności przepis ten nie stoi na przeszkodzie do zaliczenia do kosztów uzyskania
    przychodów strat w środkach obrotowych powstałych w związku z prowadzoną
    działalnością. Potwierdzają to również art. 16 ust. 1 pkt 5 i 6 updop, zgodnie z którymi do
    kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się „strat w środkach trwałych oraz wartościach
    niematerialnych i prawnych w części pokrytej sumą odpisów amortyzacyjnych, o których
    mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1” oraz „strat powstałych w wyniku likwidacji nie w pełni
    umorzonych środków trwałych, jeżeli środki te utraciły przydatność gospodarczą na
    skutek zmiany rodzaju działalności". Z powyższego przepisu wynika, że w przypadku strat
    innych niż wymienione w tym przepisie (zarówno strat w środkach trwałych, jak i w
    środkach obrotowych) mogą one stanowić koszt uzyskania przychodów, o ile spełniają
    pozostałe przesłanki wymienione w art. 15 ust. 1 updop. Kosztami uzyskania przychodu są
    zatem wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną
    działalnością. W takim ujęciu kosztami będą zarówno wydatki pozostające w
    bezpośrednim, jak i pośrednim związku z uzyskanymi przychodami.
    Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem sądów administracyjnych oraz organów
    podatkowych, straty w środkach obrotowych mogą być uznane za koszty uzyskania
    przychodów w sytuacji, gdy poniesiona strata jest rzeczywista oraz odpowiednio
    udokumentowana oraz pozostaje w bezpośrednim związku z prowadzoną działalnością
    gospodarczą.
    Mając powyższe na względzie, należy według Wnioskodawcy stwierdzić, że w przypadku
    opisanej na wstępie straty poniesionej przez Spółkę, spełnione są powyższe przesłanki
    uznania jej za koszt uzyskania przychodów.

    Po pierwsze, strata jest rzeczywista - Spółka poniosła faktyczny uszczerbek majątkowy
    (rzeczywistą szkodę) w postaci wypływu gotówki z Jej rachunku bankowego
    (udokumentowany potwierdzeniami przelewu), niewiążący się z uzyskaniem
    jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego.
    Po drugie, strata pozostaje w bezpośrednim związku z prowadzoną przez Spółkę
    działalnością gospodarczą, tzn. powstała w trakcie działań podatnika wykonywanych w
    ramach tej działalności. Wydatkowana kwota stanowiła zgodnie z intencją Spółki zaliczkę
    na zakup (...).
    Zdaniem Wnioskodawcy, opisana strata jest wynikiem nadzwyczajnego zdarzenia, którego
    nie można było przewidzieć, ani mu zapobiec, tj. popełnienia przestępstwa wyłudzenia
    pieniędzy na szkodę Spółki. Ryzyko wystąpienia takich zdarzeń, na które podatnik nie ma
    wpływu, jest nieodłącznym elementem działalności gospodarczej - podobnie jak np.
    ryzyko kradzieży, czy też niewypłacalności kontrahenta. Należy podkreślić, że oszuści
    działali w tej sytuacji w bardzo trudny do zdemaskowania sposób i ryzyko tego typu
    zdarzeń nie jest możliwe do wyeliminowania w toku prowadzonej działalności.
    Całokształt przedstawionych okoliczności świadczy więc o tym, że poniesiona przez Spółkę
    strata jest rzeczywista oraz udokumentowana, powstała w związku z prowadzoną
    działalnością gospodarczą, a przy tym powstała wskutek nadzwyczajnego zdarzenia,
    niezależnego od Spółki. Do straty doszło na skutek zdarzenia, którego nie dało się
    przewidzieć i któremu trudno było zapobiec. Dokumentacją potwierdzającą poniesienie
    koszty są w tej sytuacji potwierdzenie przelewu, zawiadomienie do prokuratury jak
    również nota księgowa, na podstawie której ujęto stratę w księgach jako koszt.
    Mając powyższe na uwadze w ocenie Spółki, w przedstawionej sytuacji, strata poniesiona
    w wyniku oszustwa stanowi koszt uzyskania przychodu.
    Ad. 2.
    Zgodnie z art. 15 ust. 4d updop, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty
    bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty
    te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich
    część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania
    przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
    Natomiast, ust. 4e w tym samym artykule stanowi, że za dzień poniesienia kosztu
    uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto
    koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury
    (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku
    braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty
    rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.
    Istotną kwestią jest, że kosztem w ujęciu podatkowym nie może być koszt wykazany w
    księgach, jeżeli wynika on z rezerw lub biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów. W
    opisanej sytuacji koszt dla celów rachunkowych został ujęty i nie dotyczy on rezerw ani
    biernych rozliczeń okresowych kosztów. Spółka ujmując więc koszt w księgach nie jako
    rezerwę/rozliczenie potwierdziła, że koszt ten został poniesiony i jest definitywny.
    Przepisy nie przewidują w tej sytuacji żadnej inne opcji zaliczenia tego typu wydatków w
    koszty uzyskania przychodów. Ujęcie kosztu w księgach implikuje więc w tej sytuacji
    również ujęcie straty jako kosztu uzyskania przychodu.
    W związku z powyższymi przepisami, z uwagi na fakt, że w przedmiotowej sytuacji jest
    mowa o koszcie innym niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, momentem
    wykazania kosztu dla celów podatkowych będzie dzień jego ujęcia w księgach jako koszt.
    Zatem, Spółka powinna dokonać ujęcia kosztu w księgach w (...) 2021.
    Ponadto, należy zauważyć, że odszkodowanie, które Spółka spodziewa się w niedługim
    czasie otrzymać będzie stanowić przychód podatkowy dla Spółki. Zatem, nieznajdującą

    żadnego uzasadnienia byłaby sytuacja gdyby Spółka pomimo konieczności rozpoznania
    przychodu podatkowego w wysokości otrzymanego odszkodowania nie miała prawa do
    rozpoznania kosztu związanego z tym przychodem, ponieważ to poniesiona strata
    spowoduje powstanie w tej sytuacji przychodu z tytułu otrzymanego ubezpieczenia.
    Rozpoznanie przychodu podatkowego z tytułu odszkodowania bez możliwości
    rozpoznania straty jako kosztu podatkowego w momencie jego poniesienia
    powodowałoby, że związane z dokładnie tym samym zdarzeniem gospodarczym: (i)
    przysporzenie majątkowe w postaci wypłaty ubezpieczenia jest przychodem podatkowym,
    (ii) natomiast uszczuplenie majątkowe będzie nim w bliżej nieokreślonym czasie. Takie
    podejście stawiałoby Wnioskodawcę w bardzo niekorzystnej, nieznajdującej żadnego
    potwierdzenia w przepisach prawa sytuacji. Doszłoby więc do paradoksu w postaci
    rozpoznania przychodu podatkowego z ubezpieczenia, które przecież ma charakter
    następczy w związku z poniesioną stratą, w przypadku gdy ta właśnie strata, która
    przecież spowoduje wypłatę odszkodowania nadal nie byłaby kosztem podatkowym.
    Należy również stwierdzić, że sam fakt dalszego prowadzenia postępowania przez
    prokuraturę nie może mieć wpływu na moment rozpoznania straty jako koszty uzyskania
    przychodu. Wnioskodawca znając dotychczasowy przebieg postępowania jest w stanie
    stwierdzić z bardzo wysokim prawdopodobieństwem, że nie odzyska utraconych środków.
    A zatem, wydatek jest definitywny, co potwierdza, jak wskazane wcześniej, ujęcie wydatku
    jako kosztu, a nie jako rezerwy w księgach Spółki.
    Zatem, Spółka powinna rozpoznać koszt uzyskania przychodu z tytułu poniesionej straty w
    miesiącu poniesienia kosztu, tj. w (...) 2021 r.
    Ponadto, jak wskazano w uzupełnieniu stanu faktycznego, Spółka otrzymała
    odszkodowanie w związku z poniesioną stratą i rozpoznała otrzymane odszkodowanie
    jako przychód podatkowy. Tym samym, przychód powstał w związku z poniesioną stratą, a
    więc nie możliwe do przyjęcia i nieuprawnione byłoby stanowisko, że Spółka pomimo
    rozpoznania przychodu podatkowego w momencie otrzymania odszkodowania, nie jest
    uprawniona do rozpoznania kosztu podatkowego z tytułu poniesionej straty z tym
    odszkodowaniem ściśle związanej w okresie wskazanym we wniosku, tj. w momencie
    poniesienia straty (ujęcia w księgach). Wypłata odszkodowania jest bowiem zdarzeniem
    następczym w stosunku do poniesionej straty.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek - 22 lutego 2022 r. wydałem interpretację indywidualną
    Znak: 0111-KDIB1-3.4010.690.2021.2.IZ, w której uznałem Państwa stanowisko w zakresie
    możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wartości poniesionej straty za
    nieprawidłowe.
    W związku z uznaniem, że strata, o której mowa we wniosku, nie może stanowić dla
    Państwa kosztu uzyskania przychodów, bezzasadne stało się rozstrzyganie kwestii objętej
    pytaniem nr 2 dotyczącej momentu zaliczenia ww. wydatku do kosztów uzyskania
    przychodów.
    Interpretację doręczono Państwu 25 lutego 2022 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    16 marca 2022 r. złożyli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Łodzi, wnosząc o:
    - uchylenie zaskarżonej interpretacji Dyrektora KIS z 22 lutego 2022 r., sygn. 0111-KDIB1-
      3.4010.690.2021.2.IZ w całości,
    - zasądzenie na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania na podstawie art. 200
      oraz 205 PPSA,
    Odpowiedzi na skargę udzieliłem pismem z 12 kwietnia 2022 r. Znak: 0111-KDIB1-
    3.4010.690.2021.3.IZ.

    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił skarżoną interpretację - wyrokiem z 6
    lipca 2022 r. sygn. akt I SA/Łd 284/22.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie - wyrokiem z 22 maja 2025 r. sygn. akt II FSK
    1124/22 oddalił skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 22 maja 2025 r. i
    wpłynął do mnie 17 września 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prow
      adzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    - uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oraz Naczelny Sąd Administracyjny w
      Warszawie w ww. wyrokach;
    - ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej -
      stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie
      ustalenia, czy:
      - Spółka będzie mogła zaliczyć wartość poniesionej straty z tytułu ww. zaliczki do
        kosztów uzyskania przychodów,
      - w jakim momencie ww. płatność/strata będzie stanowiła koszt uzyskania
        przychodów
  - jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Wskazuję, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa podatkowego
    obowiązujących w dniu wydania interpretacji indywidualnej, bowiem niniejsza
    interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku orzeczenia
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 6 lipca 2022 r. sygn. akt I SA/Łd 284/22
    oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 maja 2025 r. sygn. akt II FSK
    1124/22.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania skarżonej interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).

      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.