Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-1141/13-3/IM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-01-10
Teza: Czy w związku z połączeniem Spółka przejęta, tj. n. miała obowiązek złożenia rocznej deklaracji PIT-4R sporządzonej na dzień wykreślenia jej z Krajowego Rejestru Sądowego, tj. 1 sierpnia 2013 r.?
Słowa kluczowe: pracownik; przejęcie; łączenie-łączenie spółek
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 31

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przedstawione we wniosku z dnia 7 października 2013 r. (data wpływu 10 października 2013 r.), uzupełnionym w dniu 8 stycznia 2014 r., o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 października 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 1 sierpnia 2013 r. nastąpiło połączenie dwóch Spółek z o.o., których 100% właścicielem jest Gmina, w trybie art. 492 paragraf 1 pkt 1 Kodeksu spółek handlowych poprzez inkorporację. Spółka Z. jest spółką przejmującą, natomiast N. to spółka przejęta. Zgodnie z art. 44c ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości, połączenie nastąpiło metodą łączenia udziałów; w związku z tą metodą ustawa o rachunkowości w art. 12 ust. 3 pkt 2 dopuszcza możliwość nie zamykania ksiąg rachunkowych, jeżeli połączenie nie spowodowało powstania nowej jednostki. W omawianym przypadku tak się stało. W myśl art. 93 paragraf 2 w związku z paragrafem 1 ustawy Ordynacja podatkowa, osoba prawna łącząca się przez przejęcie innej osoby prawnej wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki tej osoby prawnej. Tak też Z. Sp. z o.o. przejęła wszystkich pracowników Spółki N., wobec których nie doszło do wypowiedzenia stosunku pracy, tym samym nie sporządzano imiennych informacji PIT-11. Z dniem połączenia na podstawie art. 23 Kodeksu Pracy wszyscy pracownicy z mocy prawa stali się pracownikami Z. Sp. z o.o.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca, tj. Z. Sp. z o.o. ma obowiązek złożenia jednej rocznej deklaracji PIT-4R obejmującej cały rok podatkowy, tj. okres zarówno sprzed jak i po połączeniu dwóch Spółek, tj. N. Sp. z o.o. i Z. Sp. z o.o.?

Pytanie wynika z uzupełnienia wniosku.

Zdaniem Wnioskodawcy, skoro ustawa o rachunkowości dopuszcza możliwość nie zamykania ksiąg rachunkowych, to Spółki z chwilą połączenia nie zakończyły roku podatkowego. W przypadku obu Spółek rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy, tj. obejmujący okres od 1 stycznia 2013 r. do 31 grudnia 2013 r. W związku z tym Spółka N. jako spółka przejęta nie kończy roku podatkowego, i dlatego też jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych nie ma obowiązku składania rocznej deklaracji PIT-4R wg art. 38 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie ma też zastosowania art. 38 ust. 1b, bo wprawdzie Spółka N. została zlikwidowana (ale bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego) i wykreślona z KRS, ale działalność tej Spółki nie została zaprzestana tylko jest kontynuowana przez jej następcę prawnego. W związku z powyższym Spółka przejmująca Z. za rok 2013 w terminie do końca lutego 2014 r. sporządzi imienne informacje PIT-11 dla wszystkich pracowników i złoży w Urzędzie Skarbowym jedną deklarację roczną PIT-4R. Ponadto w celu prawidłowego rozliczenia zaliczek pobranych przez N. do dnia połączenia, Z. Sp. z o.o. wystąpiła z wnioskiem do Naczelnika Urzędu Skarbowego o ich przeksięgowanie z N. na jej następcę prawnego, tj. Z. Sp. z o.o.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Jak wynika z treści art. 31 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, zwane dalej „zakładami pracy”, są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

Stosownie do treści art. 38 ust. 1 ww. ustawy - płatnicy, o których mowa w art. 31 i 33-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty pobranych zaliczek na podatek w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.

Z kolei ust. 1a tegoż artykułu stanowi, że w terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 31 i 33-35, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczną deklarację, według ustalonego wzoru.

Zgodnie z art. 39 ust. 1 ww. ustawy w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 31, art. 33 i art. 35, w przypadku gdy nie dokonują rocznego obliczenia podatku, są obowiązani przekazać podatnikowi i urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych - imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru, z zastrzeżeniem ust. 5. Informację, o której mowa w zdaniu pierwszym, sporządza się również w przypadku dokonywania wypłaty świadczeń określonych w art. 21 ust. 1 pkt 46 i 74. W informacji tej wykazuje się również dochody zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych.

Stosownie do ust. 2 cytowanego wyżej artykułu, jeżeli obowiązek poboru przez płatników, o których mowa w art. 31, art. 33 i art. 35, zaliczek na podatek ustał w ciągu roku, płatnicy na pisemny wniosek podatnika, w terminie 14 dni od dnia złożenia tego wniosku, są obowiązani do sporządzenia i przekazania podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, lub urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych, imiennej informacji, o której mowa w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 5.

Wnioskodawca wskazał, że z dniem połączenia na podstawie art. 23¹ Kodeksu pracy wszyscy pracownicy z mocy prawa stali się pracownikami Z. Sp. z o.o.

Zgodnie z treścią art. 23¹ § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz.U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.) w razie przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę staje się on z mocy prawa stroną w dotychczasowych stosunkach pracy, z zastrzeżeniem przepisów § 5.

Artykuł ten przyjmuje konstrukcję automatycznego wejścia w stosunek pracy po stronie jednego zakładu pracy w miejsce drugiego, czyli wprowadza swoistą sukcesję uniwersalną w płaszczyźnie stosunków pracy. Opiera się ona przy tym na założeniu, że stosunek pracy w ogóle nie zostaje rozwiązany mimo przekształceń podmiotowych.

Z powyższego wynika, że obowiązki płatnika nałożone przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w tym obowiązek sporządzenia stosownych informacji i obowiązek poboru przez płatników zaliczek na podatek dochodowy, nie ustają lecz przechodzą na nowego płatnika, który przejmując pracowników przejmuje także obowiązek poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz wszelkie inne obowiązki z tym związane. Powyższe okoliczności powodują, że przejmujący pracowników pracodawca winien kontynuować obowiązki płatnika nałożone przepisami art. 32, 38 i 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym, po zakończeniu roku podatkowego przejmujący pracodawca, winien przekazać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklarację roczną o pobranych zaliczkach na podatek dochodowy PIT-4R obejmującą dane za cały rok podatkowy oraz winien przekazać podatnikowi oraz odpowiednim urzędom skarbowym informacje o dochodach i pobranych zaliczkach na podatek dochodowy PIT-11 obejmujące dane za cały rok podatkowy.

Reasumując, w związku z połączeniem Wnioskodawca, tj. Z. Sp. z o.o. ma obowiązek złożenia jednej rocznej deklaracji PIT-4R obejmującej cały rok podatkowy, tj. okres zarówno sprzed jak i po połączeniu dwóch Spółek, tj. N. Sp. z o.o. i Z. Sp. z o.o.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Końcowo tut. Organ informuje, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na zadane we wniosku pytanie. Rozstrzygając przedmiotową kwestię tut. Organ nie odniósł się do innych zagadnień poruszanych przez Wnioskodawcę we własnym stanowisku.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.