Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.927.2024.2.MS2
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-18
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej (IP Box).
Słowa kluczowe: ewidencja; IP Box; oprogramowanie; preferencje-preferencyjne opodatkowanie; własność-własność intelektualna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2-pkt 8; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 5; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 7-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 25 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 20 stycznia 2025 r. (wpływ 21 stycznia 2025 r.) -
    w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Niniejszy wniosek został złożony ponownie po wydaniu przez Krajową Informację
    Skarbową postanowieniu o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku w sprawie sygn. akt:
    sygn. akt: 0113-KDWPT.4011.192.2024.1.DS
    A.A. prowadzi działalność gospodarczą pod firmą A.A., NIP: (...) (zwany dalej
    Wnioskodawcą) i rozpoczął prowadzenie działalności której dotyczy niniejszy wniosek w
    dniu 6 lutego 2022 r. Wnioskodawca posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na
    terytorium RP w myśl art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (zwanej dalej Ustawą o PIT). Wnioskodawca korzysta z formy opodatkowania - podatek
    liniowy.
    Wnioskodawca klasyfikuje swoją działalność gospodarczą w zakresie tworzenia i
    rozwijania Oprogramowania w ramach klasy 62.01.Z (Działalność związana z
    Oprogramowaniem), zgodnie z treścią Załącznika Polska Klasyfikacja Działalności (PKD)
    Część II - Schemat klasyfikacji (dalej: „Załącznik Schemat klasyfikacji”) do Rozporządzenia
    Rady Ministrów w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) z dnia 24 grudnia 2007 r.
    (dalej: „Rozporządzenie PKD 2007”).
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawca opracowuje nowe, a
    także modyfikuje oraz ulepsza produkty, procesy, usługi niewystępujące dotychczas w
    praktyce gospodarczej Wnioskodawcy, na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już u niego funkcjonujących. Działalność jest działalnością
    twórczą obejmującą prace rozwojowe, podejmowane w sposób systematyczny w celu
    zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań.
    Wnioskodawca w ramach współpracy z B. [dalej jako Spółka] realizuje na rzecz budowę
    infrastruktury (...) oraz repozytoriów kodu na platformie (...) dla zespołów
    przeciwdziałających praniu brudnych pieniędzy (...) przy pomocy zautomatyzowanych
    rozwiązań (...). Poza tym budował rozwiązania (...) w postaci raportów monitorujących
    transakcje wewnątrz i na zewnątrz banku (...) przy pomocy biblioteki (...). Dodatkowo
    zbudował integracje do systemu agregującego logi wewnątrz banku - (...). Wskazane
    rozwiązania łącznie zwane są dalej Produktem.
    Oprogramowanie, o którym mowa we wniosku, jest przedmiotem autorskiego prawa do
    programu komputerowego, podlegającym ochronie prawnej na podstawie przepisów
    odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest
    Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
    Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
    podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Autorskie prawa
    majątkowe do opracowanego oprogramowania przysługują pierwotnie w całości
    Wnioskodawcy jako twórcy oprogramowania, aż do momentu przeniesienia ich w całości
    na podmiot zamawiający zaprojektowanie i rozwinięcie oprogramowania.
    W ramach Umowy zawartej ze Spółką Wnioskodawca przenosi na nią autorskie prawa
    majątkowe do utworów powstałych w ramach wykonywania tejże Umowy. Wnioskodawca
    otrzymuje umówione wynagrodzenie za wykonane, w ramach Umowy zlecenie, przy czym
    część otrzymanego wynagrodzenia stanowi zapłatę za przeniesienie autorskich praw

    majątkowych do utworu na Spółkę, zlecającą opracowanie oprogramowania. Zatem część
    uzyskanego przez Wnioskodawcę dochodu stanowi dochód z KPWI, uwzględnionych w
    cenie świadczonych usług. Kwalifikowany dochód z tytułu kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej (zwane dalej KPWI), oznacza, że dochód w opisanej sytuacji we wniosku
    osiągany jest z tytułu sprzedaży KPWI. W związku z wykonywanymi usługami
    Wnioskodawca uzyskuje dochód z KPWI uwzględniony w cenie świadczonych usług.
    Nowe Oprogramowanie stanowi przejaw jego twórczej działalności o indywidualnym
    charakterze. Efekt pracy Wnioskodawcy odpowiada aktualnym potrzebom i wymaganiom
    branży, i jest zgodny z panującymi w tym zakresie trendami i uwarunkowaniami
    prawnymi. Należy podkreślić, że wykonywana przez Wnioskodawcę praca nie jest
    nakierowana na uzyskanie rutynowych zmian produktu, a na kreatywne wytworzenie od
    podstaw nowego oprogramowania.
    W ramach czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę zdobywa on, poszerza i łączy
    wiedzę oraz umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych oraz
    oprogramowania, tak aby móc tę wiedzę i umiejętności wykorzystać do tworzenia
    opisanego we wniosku oprogramowania (tj. projektowania, opracowywania
    innowacyjnych rozwiązań informatycznych) oraz jego modyfikację i ulepszenie, a
    czynności te nie stanowią okresowych zmian wprowadzanych do tego oprogramowania.
    Ze strony konstrukcyjnej Oprogramowanie składa się z kilku warstw - warstwy
    programistycznej, tj. kodu źródłowego (przetwarzanego na kod wynikowy), będącego
    zestawem instrukcji przeznaczonych do osiągnięcia określonego rezultatu, warstwy
    wizualnej, na którą składają się elementy graficzne oraz interfejsu zapewniającego
    interoperacyjność wspomnianego kodu, elementów audiowizualnych oraz urządzenia
    użytkownika końcowego (telefonu komórkowego, tabletu, komputera). Połączenie
    wszystkich tych elementów stanowi kompletne Oprogramowanie.
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, której przychody za
    poprzedni rok nie przekroczyły 2 mln euro. Nie ma więc obowiązku prowadzić ksiąg
    rachunkowych i ich nie prowadzi. Prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów.
    Wskazane poniżej wydatki są faktycznie ponoszone przez Wnioskodawcę na prowadzoną
    bezpośrednio przez Niego działalność gospodarczą związaną z KPWI. Ponownie
    podkreślenia wymaga fakt, że Wnioskodawca prowadzi odrębną ewidencję, na podstawie
    której jest w stanie przyporządkować konkretną wartość ww. kosztów do wytworzenia,
    ulepszenia lub rozwoju konkretnego oprogramowania lub jego części.
    Wnioskodawca w każdym roku podatkowym ponosi koszty działalności gospodarczej
    związanej bezpośrednio z wytwarzaniem i rozwojem Oprogramowania, stanowiących
    przedmiot ochrony kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w postaci autorskiego
    prawa do programu komputerowego.
    Wnioskodawca w toku prac nad Oprogramowaniem ponosi następujące koszty
    prowadzonej działalności:
        koszty zakupu sprzętu komputerowego
        koszty zakupu podzespołów komputerowych i urządzeń peryferyjnych
        koszty zakupu licencji na programy komputerowe
        koszty zakupu usług telekomunikacyjnych (Internet)
        koszty zakupu specjalistycznej literatury, udziału w konferencjach branżowych
        związanych z wytworzeniem Oprogramowania, udziału w szkoleniach branżowych
        związanych z wytworzeniem Oprogramowania.
    Wnioskodawca prowadzi na bieżąco odrębną ewidencję zgodnie z wymogiem art. 30cb
    pkt 2 Ustawy o PIT od 1 stycznia 2023 r. Wnioskodawca jest w stanie wyodrębnić w

    prowadzonej ewidencji rachunkowej pozycje związane z wykonaniem zlecenia na
    podstawie zawartej Umowy.
    Wnioskodawca prowadzi ewidencję rachunkową w sposób zapewniający ustalenie
    przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na
    Oprogramowanie. Ewidencja jest odrębna od podatkowej księgi przychodów i rozchodów,
    ma zatem na celu obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych
    kosztów z osiąganymi dochodami z KPWI. Odrębna ewidencja w postaci szczegółowego
    rejestru przychodów i kosztów związanych z KPWI umożliwia wyodrębnienie każdego
    KPWI, ustalenie przychodów i kosztów przypadających na każde KPWI oraz obliczenie
    dochodu (straty) z KPWI.
    Wnioskodawca chciałby zastosować preferencyjną stawkę opodatkowania wynoszącą 5%
    uzyskanego dochody kwalifikowanego z KPWI za rok 2023.
    Poprzez zastosowanie wspólnego identyfikatora KPWI-NNN w stosunku do wszystkich
    dokumentów przychodów i kosztów tego samego KPWI możliwe jest ustalenie
    przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
    KPWI osobno, w tym powiązanie ponoszonych kosztów z osiąganymi dochodami z
    każdego KPWI odrębnie.
    W związku z tym, że w przypadku rozliczenia podatku dochodowego z wykorzystaniem
    mechanizmu IP BOX Wnioskodawca będzie osiągał dochody opodatkowane wg.
    dotychczasowych zasad oraz dochody opodatkowane stawką 5%, w celu ustalenia
    dochodu z Oprogramowania, koszty wspólne, których Wnioskodawca nie może przypisać
    jednoznacznie do przychodów z Oprogramowania zostaną przypisane do przychodów z
    Oprogramowania w takim stosunku, w jakim pozostają osiągnięte w roku podatkowym w
    ogólnej kwocie przychodów. Przedsiębiorca ma możliwość wyodrębnienia kosztów, o
    których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, przypadających na każdy rodzaj
    Oprogramowania, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.
    W rezultacie, wobec braku regulacji w tym zakresie na gruncie przepisów o IP BOX - na
    zasadzie analogii do art. 22 ust. 3 ustawy o PIT zostanie zastosowana zasada podziału
    kosztów wspólnych w przypadku ponoszenia kosztów uzyskania przychodów ze źródeł, z
    których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, oraz koszty
    związane z przychodami ze źródeł, z których dochody nie podlegają opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym lub są zwolnione z podatku dochodowego.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    Pod pojęciem „Oprogramowanie” należy rozumieć zestaw narzędzi informatycznych
    opracowanych przez Wnioskodawcę, obejmujących budowę infrastruktury (...),
    repozytoriów kodu na (...), narzędzia (...) do monitorowania transakcji oraz integracje z
    systemem (...). Jest to autorskie oprogramowanie, które podlega ochronie prawnej jako
    utwór w rozumieniu prawa autorskiego.
    Wnioskodawca tworzy i rozwija oprogramowanie dla Spółki, obejmujące infrastrukturę (...)
    do automatyzacji wdrożeń, repozytoria kodu na (...) do zarządzania wersjami, narzędzia
    (...) oparte na (...) do monitorowania transakcji oraz integracje z systemem (...) do agregacji
    logów. Innowacyjność polega na wdrażaniu automatyzacji (...) i optymalizacji
    przetwarzania danych transakcyjnych.
    Wnioskodawca podjął konkretne działania zmierzające do usprawnienia
    Oprogramowania, w szczególności w kontekście budowy infrastruktury (...) oraz
    repozytoriów kodu na platformie (...) dla zespołów przeciwdziałających praniu brudnych
    pieniędzy (...). W ramach tych działań zautomatyzowano procesy (...), co znacznie
    przyspieszyło i usprawniło wdrażanie nowych funkcji oraz poprawek w Oprogramowaniu.
    Dodatkowo, Wnioskodawca rozwijał istniejące rozwiązania (...) służące monitorowaniu
    transakcji w banku. Usprawnienia obejmowały optymalizację raportów monitorujących
    transakcje, korzystając z biblioteki (...), co zwiększyło szybkość przetwarzania dużych

    zbiorów danych. W celu zapewnienia lepszej analizy i agregacji logów bankowych,
    zintegrowano Oprogramowanie z systemem (...). Dzięki tym działaniom Oprogramowanie
    zyskało większą wydajność, automatyzację kluczowych procesów oraz zwiększoną
    zdolność do przeciwdziałania oszustwom finansowym. Wszystkie te usprawnienia zostały
    wprowadzone w odpowiedzi na bieżące potrzeby banku i miały na celu zwiększenie
    bezpieczeństwa oraz efektywności działania systemów.
    Wnioskodawca wytworzył i modyfikował Oprogramowanie przy użyciu zaawansowanych
    technologii, takich jak infrastruktura jako kod (...), zautomatyzowane rozwiązania (...),
    biblioteka (...), oraz system (...). Oprogramowanie służyło głównie do wspierania działań
    przeciwdziałających praniu brudnych pieniędzy (...) oraz do monitorowania transakcji w
    banku. Nowe narzędzia i koncepcje, które wcześniej nie były stosowane w praktyce
    gospodarczej Wnioskodawcy, obejmują m.in. zautomatyzowane wdrożenia (...),
    umożliwiające szybkie i niezawodne dostarczanie kodu do środowisk produkcyjnych.
    Integracja z (...) umożliwiła analizę dużych wolumenów danych transakcyjnych w czasie
    rzeczywistym, co było kluczowe dla efektywnego monitorowania i wykrywania
    podejrzanych aktywności. System (...) został zastosowany do agregacji i analizy logów
    wewnątrz banku, umożliwiając bardziej zaawansowane monitorowanie systemów oraz
    lepsze wykrywanie potencjalnych zagrożeń. To Oprogramowanie różni się od
    wcześniejszych rozwiązań przede wszystkim w zakresie skali i złożoności. Nowe
    technologie umożliwiły bardziej zaawansowane i szybsze przetwarzanie danych oraz
    wprowadziły zautomatyzowane procesy (...), które wcześniej nie były obecne w praktyce
    Wnioskodawcy. Oryginalność Oprogramowania polega na połączeniu różnych narzędzi i
    technologii w celu stworzenia kompleksowego systemu, który jest w stanie automatycznie
    monitorować, analizować i przeciwdziałać ryzykom finansowym na dużą skalę, zgodnie z
    bieżącymi wymaganiami branży finansowej.
    Wnioskodawca zastosował zaawansowane technologie i rozwiązania, które sprawiają, że
    nowe lub ulepszone Oprogramowanie znacząco różni się od wcześniej istniejących
    rozwiązań. Kluczowymi technologiami były infrastruktura jako kod (...), zautomatyzowane
    rozwiązania (...), biblioteka (...) oraz system (...). Zastosowanie (...) umożliwiło
    zautomatyzowane tworzenie i zarządzanie infrastrukturą w sposób programistyczny, co
    znacznie zwiększyło elastyczność i skalowalność Oprogramowania. Dzięki (...)
    Wnioskodawca wprowadził zautomatyzowany proces wdrażania kodu, co pozwoliło na
    szybsze i bardziej niezawodne aktualizacje systemów. Wcześniej wdrożenia były bardziej
    manualne i czasochłonne. (...) został użyty do analizy dużych zbiorów danych
    transakcyjnych w czasie rzeczywistym, co znacznie poprawiło szybkość i wydajność w
    porównaniu z poprzednimi metodami analizy danych.
    Integracja z systemem (...) umożliwiła zaawansowane monitorowanie i analizę logów, co
    było istotne dla wykrywania podejrzanych działań w banku. Wcześniejsze rozwiązania nie
    posiadały tak zaawansowanego systemu analizy i monitorowania. Te technologie
    pozwoliły na stworzenie bardziej zaawansowanego, zautomatyzowanego i wydajnego
    Oprogramowania, które jest w stanie sprostać wymaganiom dynamicznego i
    wymagającego środowiska bankowego.
    Działalność Wnioskodawcy, w ramach której tworzy, ulepsza i rozwija Oprogramowanie
    podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według
    pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem
    określonych celów do osiągnięcia.
    Wnioskodawca stosuje nowoczesne technologie, takie jak infrastruktura jako kod (...),
    automatyzacja (...), (...) i (...), aby projektować i tworzyć ulepszone lub zupełnie nowe
    rozwiązania. Proces ten nie ogranicza się do rutynowych lub okresowych zmian, lecz
    polega na tworzeniu zaawansowanych, innowacyjnych systemów, które znacząco
    usprawniają działanie bankowych systemów przeciwdziałania przestępstwom

    finansowym. Działania Wnioskodawcy obejmują analizę, projektowanie i wdrażanie
    złożonych funkcji, które przynoszą wymierne korzyści w zakresie bezpieczeństwa i
    wydajności.
    Na wstępie Wnioskodawca postawił sobie kilka kluczowych celów w zakresie
    realizowanych Oprogramowań. W 2022 roku celem było zbudowanie infrastruktury jako
    kod (...) i wdrożenie zautomatyzowanych procesów (...), aby usprawnić wdrażanie i
    utrzymanie systemów w banku. Skupiono się na stworzeniu elastycznego środowiska,
    które umożliwi szybkie i niezawodne dostarczanie nowych funkcji.
    W 2023 roku Wnioskodawca dążył do optymalizacji i rozbudowy funkcji analizy danych,
    korzystając z (...), aby przyspieszyć i ulepszyć procesy monitorowania transakcji.
    Jednocześnie planował integrację z systemem (...), co miało na celu poprawę zdolności
    wykrywania i reagowania na podejrzane działania finansowe. Celem było również
    stworzenie zaawansowanych raportów i analiz, które mogłyby być wykorzystane w
    działaniach przeciwdziałających praniu brudnych pieniędzy.
    Wnioskodawca osiągnął kilka kluczowych celów, w tym wdrożenie infrastruktury jako kod
    (...) i zautomatyzowanych procesów (...). Umożliwiło to szybsze i bardziej niezawodne
    dostarczanie aktualizacji do systemów bankowych, znacznie zwiększając efektywność
    pracy zespołów IT. Ponadto, Wnioskodawca zintegrował (...), co poprawiło wydajność
    analizy dużych zbiorów danych transakcyjnych w czasie rzeczywistym, oraz system (...),
    który umożliwił zaawansowane monitorowanie i analizę logów bankowych. Prace te były
    realizowane przede wszystkim przez Wnioskodawcę, korzystając z własnych zasobów, w
    tym wiedzy i doświadczenia w programowaniu oraz zarządzaniu infrastrukturą. Zasoby
    rzeczowe obejmowały sprzęt komputerowy i narzędzia programistyczne niezbędne do
    tworzenia i wdrażania Oprogramowania. Finansowanie projektu pochodziło z działalności
    gospodarczej Wnioskodawcy. Dzięki temu opracowano innowacyjne rozwiązania, które
    skutecznie poprawiły zdolność banku do monitorowania i przeciwdziałania oszustwom
    finansowym.
    Wnioskodawca opracował szczegółowe harmonogramy dla poszczególnych etapów
    tworzenia i ulepszania Oprogramowania. W 2022 roku harmonogram obejmował budowę
    infrastruktury jako kod (...) oraz wdrożenie zautomatyzowanych procesów (...). Zakładano
    realizację tych zadań w pierwszym półroczu, skupiając się na automatyzacji wdrożeń i
    optymalizacji środowiska programistycznego. Ten harmonogram został w pełni
    zrealizowany, umożliwiając zespołom szybsze i bardziej niezawodne wdrażanie nowych
    funkcji. W 2023 roku harmonogram skupił się na integracji i optymalizacji narzędzi
    analitycznych, w tym wdrożeniu (...) oraz systemu (...). Planowano zakończenie tej
    integracji w ciągu pierwszych sześciu miesięcy, co pozwoliło na przyspieszenie analiz
    transakcji i lepsze monitorowanie logów bankowych. Wszystkie zaplanowane zadania
    zostały zrealizowane zgodnie z harmonogramem, co przyczyniło się do zwiększenia
    efektywności i bezpieczeństwa systemów bankowych.
    Przed rozpoczęciem realizacji Oprogramowania Wnioskodawca dysponował
    zaawansowaną wiedzą z zakresu programowania, infrastruktury IT oraz automatyzacji
    procesów. Był biegły w korzystaniu z narzędzi takich jak infrastruktura jako kod (...), a
    także posiadał doświadczenie w implementacji zautomatyzowanych procesów (...).
    Wnioskodawca miał także solidne podstawy w analizie danych i zarządzaniu dużymi
    zbiorami danych, co było kluczowe dla późniejszego wdrożenia (...). Dodatkowo,
    Wnioskodawca posiadał doświadczenie w pracy z systemami bankowymi oraz wiedzę w
    dziedzinie bezpieczeństwa informatycznego, szczególnie w kontekście przeciwdziałania
    przestępstwom finansowym. Ta wiedza obejmowała zarówno techniczne aspekty
    monitorowania transakcji, jak i zrozumienie regulacji prawnych i wymagań sektora
    finansowego. Dzięki tym zasobom Wnioskodawca był przygotowany do podjęcia działań
    mających na celu opracowanie i ulepszenie Oprogramowania.
    Wnioskodawca wykorzystuje i rozwija zaawansowaną wiedzę w zakresie programowania,
    automatyzacji procesów (...) oraz zarządzania infrastrukturą IT. W ramach tej działalności

    stosuje innowacyjne technologie, takie jak infrastruktura jako kod (...), (...) oraz system (...)
    umożliwia zautomatyzowane zarządzanie infrastrukturą, co zwiększa elastyczność i
    skalowalność wdrażanych rozwiązań. Dzięki automatyzacji (...), Wnioskodawca jest w
    stanie szybciej i bezpieczniej wdrażać aktualizacje, co znacząco usprawnia cykl rozwoju
    oprogramowania. (...) pozwala na zaawansowaną analizę dużych zbiorów danych w czasie
    rzeczywistym, co jest kluczowe dla monitorowania transakcji bankowych. System (...)
    zapewnia zaawansowane możliwości analizy i monitorowania logów, umożliwiając szybkie
    wykrywanie nieprawidłowości. W porównaniu z wcześniej istniejącymi rozwiązaniami,
    nowe zastosowania obejmują zautomatyzowane i skalowalne procesy wdrażania oraz
    bardziej efektywne narzędzia do analizy danych. Usprawnienia te pozwalają na szybkie
    reagowanie na zagrożenia i optymalizują działania w zakresie przeciwdziałania
    przestępstwom finansowym, wyróżniając Oprogramowanie pod względem wydajności i
    bezpieczeństwa.
    Wnioskodawca wykorzystuje swoją wiedzę i umiejętności poprzez dokładną selekcję
    technologii i narzędzi pod względem ich przydatności dla każdego nowego lub
    ulepszanego produktu. Proces rozpoczyna się od analizy wymagań projektu i identyfikacji
    kluczowych obszarów, które wymagają zaawansowanego podejścia. Wnioskodawca
    wybiera narzędzia takie jak infrastruktura jako kod (...) i automatyzacja (...), jeśli projekt
    wymaga skalowalności i efektywnego zarządzania infrastrukturą. Gdy wymagana jest
    analiza dużych zbiorów danych w czasie rzeczywistym, Wnioskodawca decyduje się na (...).
    Wiedza ta jest selektywnie wykorzystywana w tworzeniu dokumentacji projektowej, gdzie
    określa się architekturę systemu, narzędzia i metody implementacji. W kodzie źródłowym
    Wnioskodawca implementuje wybrane technologie, dbając o optymalizację i
    bezpieczeństwo. Przykładowo, w przypadku systemu monitorowania transakcji
    bankowych, Wnioskodawca wykorzystał wiedzę z zakresu analizy danych i
    bezpieczeństwa, aby wdrożyć zaawansowane mechanizmy analizy i logowania w (...). Tym
    samym, wiedza jest wykorzystana w sposób ukierunkowany na spełnienie specyficznych
    potrzeb każdego projektu, zapewniając efektywność i niezawodność Oprogramowania.
    Wnioskodawca oferował szereg produktów, usług i procesów w ramach swojej
    działalności, skoncentrowanych na dostarczaniu zaawansowanych rozwiązań
    informatycznych dla sektora finansowego. Głównymi produktami były narzędzia do
    monitorowania transakcji bankowych oraz systemy przeciwdziałania praniu brudnych
    pieniędzy (...). Wnioskodawca opracował Oprogramowanie oparte na technologii (...), które
    umożliwia zaawansowaną analizę danych transakcyjnych w czasie rzeczywistym. Usługi
    oferowane przez Wnioskodawcę obejmowały wdrożenie infrastruktury jako kod (...),
    automatyzację procesów (...) oraz integrację systemów monitorowania logów, takich jak
    (...). Ponadto Wnioskodawca świadczył usługi związane z optymalizacją i skalowalnością
    systemów IT, zapewniając stabilne i bezpieczne środowisko dla aplikacji bankowych. W
    zakresie procesów, Wnioskodawca wdrażał zaawansowane procedury zarządzania
    infrastrukturą, automatyzacji wdrożeń oraz analizy danych, co pozwalało klientom na
    szybkie i skuteczne przeciwdziałanie oszustwom finansowym.
    Wnioskodawca opiera swoją działalność na zaawansowanych rozwiązaniach wiedzowych,
    technicznych i technologicznych. W obszarze wiedzy, Wnioskodawca wykorzystuje
    głębokie zrozumienie programowania, analizy danych oraz zarządzania infrastrukturą IT.
    Ta wiedza jest kluczowa w tworzeniu złożonych algorytmów do analizy transakcji
    bankowych, zwłaszcza w kontekście wykrywania i przeciwdziałania przestępstwom
    finansowym. Technicznie, Wnioskodawca korzysta z narzędzi takich jak infrastruktura jako
    kod (...) do automatycznego zarządzania infrastrukturą chmurową, co zwiększa
    elastyczność i skalowalność systemów. W dziedzinie automatyzacji wdrożeń, stosuje
    zaawansowane procesy (...), które pozwalają na szybkie i bezpieczne wdrażanie nowych
    funkcji i poprawek w Oprogramowaniu. Pod względem technologii, Wnioskodawca używa
    (...) do analizy dużych wolumenów danych w czasie rzeczywistym, co jest niezbędne dla
    efektywnego monitorowania transakcji bankowych. Dodatkowo, integracja z systemem
    (...) umożliwia zaawansowane monitorowanie logów, co pomaga w szybkiej identyfikacji

    potencjalnych zagrożeń. Wszystkie te rozwiązania pozwalają na tworzenie innowacyjnych,
    wydajnych i bezpiecznych systemów dla sektora finansowego.
    Wnioskodawca zaplanował dalszy rozwój Oprogramowania, stawiając sobie cele takie jak
    optymalizacja algorytmów analizy danych transakcyjnych, wdrożenie zaawansowanych
    mechanizmów bezpieczeństwa oraz zwiększenie wydajności systemów. Plan obejmuje
    również rozszerzenie funkcji monitorowania transakcji w czasie rzeczywistym oraz
    automatyzację procesów (...), co ma na celu przyspieszenie wdrażania i poprawę jakości
    dostarczanych rozwiązań.
    Wnioskodawca realizował zaplanowane przedsięwzięcie poprzez systematyczne
    wdrażanie technologii i narzędzi, takich jak infrastruktura jako kod (...) i automatyzacja
    (...0. Rozpoczął od analizy wymagań i zdefiniowania kluczowych etapów projektu.
    Następnie wdrażał zautomatyzowane procesy, optymalizował algorytmy za pomocą (...) i
    integrował systemy monitorowania logów w (...). Regularnie monitorował postępy i
    wprowadzał usprawnienia, zapewniając efektywność i bezpieczeństwo Oprogramowania.
    Efektem działań Wnioskodawcy jest stworzenie nowego, zaawansowanego systemu do
    monitorowania transakcji bankowych w czasie rzeczywistym. Oprogramowanie
    wykorzystuje algorytmy analizy danych, umożliwiając szybką identyfikację podejrzanych
    działań i przeciwdziałanie przestępstwom finansowym. Nowe zastosowania obejmują
    automatyzację procesów (...) oraz integrację z systemami monitorowania logów, takimi jak
    (...), co zwiększa bezpieczeństwo, efektywność i elastyczność działania systemów
    bankowych.
    Efekty pracy Wnioskodawcy w przypadku zarówno tworzenia, modyfikowania, jak i
    ulepszania, „Oprogramowania” zawsze są odrębnymi programami komputerowymi, które
    podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych.
    Przeniesienie przez wnioskodawcę majątkowych praw autorskich do „Oprogramowania”,
    każdorazowo (zarówno w przypadku tworzenia, modyfikowania, jak i w przypadku
    ulepszania), następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art.
    53 ww. ustawy.
    Na pytanie Organu, czy - w przypadku, gdy rozwija Pan program komputerowy jest/był
    Pan właścicielem tego programu/części programu komputerowego, współwłaścicielem,
    czy użytkownikiem posiadającym prawo do korzystania z tego programu/części programu
    komputerowego na podstawie umowy licencyjnej, Wnioskodawca wskazał, że jest
    właścicielem tego programu / części programu komputerowego.
    Rozwinięcie tego programu komputerowego/jego części następuje na podstawie Umowy.
    W wyniku rozwinięcia programu komputerowego, tworzone są nowe kody, algorytmy w
    językach programowania i powstaje nowe prawo własności intelektualnej.
    Wnioskodawcy przysługują prawa autorskie do rozwinięcia programu komputerowego,
    które podlegają ochronie prawnej zgodnie z art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca przenosi całość autorskich praw do tego
    programu komputerowego, otrzymując w zamian wynagrodzenie.
    Umowa ze Spółką przewiduje, że przeniesienie autorskich praw majątkowych do
    oprogramowania następuje z chwilą jego dostarczenia Spółce i zaakceptowania wyników
    prac. Wyodrębnienie oprogramowania odbywa się poprzez dokumentację projektową,
    kod źródłowy i raporty z realizacji. Wnioskodawca tworzy, testuje i dokumentuje
    rozwiązania, a Spółka odbiera produkt, przeprowadza weryfikację oraz rozlicza
    wynagrodzenie uwzględniające wartość przeniesionych praw.
    Przeniesienie przez Wnioskodawcę majątkowych praw autorskich do „Oprogramowania”,
    każdorazowo (zarówno w przypadku tworzenia, modyfikowania, jak i w przypadku
    ulepszania), następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o

    prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art.
    53 ww. ustawy tj. efekty pracy, które Wnioskodawca nazywa „Oprogramowaniem” zawsze
    są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:
    zawsze odznaczały się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze były
    kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej; nie były efektem pracy,
    która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    programistycznych i której rezultaty dało się z góry określić i przewidzieć jako mające
    charakter powtarzalny; nie były jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych
    projektów zlecanych przez Klientów.
    Faktury nie wyodrębniają wynagrodzenia z tytułu przeniesienia majątkowych praw
    autorskich do poszczególnych efektów prac na kontrahentów, ponieważ wartość tego
    wynagrodzenia była zmienna. Zmienność ta wynikała z różnorodności realizowanych
    projektów i złożoności poszczególnych zadań w danym okresie rozliczeniowym.
    Wnioskodawca świadczył usługi tworzenia, rozwijania i modyfikacji Oprogramowania,
    które różniły się zakresem i stopniem skomplikowania. W rezultacie, trudno było ustalić
    stałą kwotę przypisaną wyłącznie do przeniesienia praw autorskich. Wynagrodzenie
    obejmowało całościowy wkład pracy, w tym analizę, implementację, testowanie i
    dokumentację, co sprawiało, że nie można było jednoznacznie wyodrębnić jednej kwoty
    przeznaczonej tylko na przeniesienie praw autorskich.
    Wnioskodawca prowadzi szczegółową ewidencję realizowanych prac, obejmującą opis
    wykonanych zadań, etapów projektu oraz przypisanie ich do konkretnego
    oprogramowania. Dokumentacja ta jest sporządzana comiesięcznie i pozwala na
    jednoznaczne określenie zakresu prac oraz ich związku z przeniesieniem autorskich praw
    majątkowych. Dzięki temu możliwe jest precyzyjne przyporządkowanie wynagrodzenia do
    konkretnych działań badawczo-rozwojowych.
    Prowadzona przez Wnioskodawcę ewidencja czasu i wykonanych prac pozwala na
    wskazanie kwoty wynagrodzenia otrzymanego z tytułu zbycia praw własności
    intelektualnej. Wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych zostało
    ustalone jako część całkowitego wynagrodzenia za realizację usług określonych w umowie.
    Jego wysokość wynika z wyceny nakładu pracy, wartości intelektualnej oprogramowania
    oraz uzgodnionych stawek rynkowych. Kalkulacja uwzględnia czas poświęcony na rozwój,
    poziom skomplikowania oraz znaczenie rozwiązania dla działalności Spółki.
    Umowa z Klientami przewidywała miesięczne okresy rozliczeniowe. Wnioskodawca nie
    nabywał wyników prac badawczo-rozwojowych od innych podmiotów. Wnioskodawca nie
    uczestniczył w pracach polegających na przeprowadzeniu badań. Wnioskodawca ponosi
    odpowiedzialność za efekty swojej pracy w stosunku do osób trzecich (innych niż Spółka).
    Usługi świadczone przez Wnioskodawcę zgodnie z zawartą umową, nie były wykonywane
    pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez Spółkę. Wnioskodawca
    ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością.
    Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie za wykonywane w ramach umowy
    współpracy, przy czym część otrzymanego wynagrodzenia stanowi zapłatę za
    przeniesienie autorskich praw majątkowych do utworu na Spółkę zlecającą opracowanie
    oprogramowania. Wnioskodawca dochody z tytułu sprzedaży autorskiego prawa do
    programu komputerowego. Stosownie do treści art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, należy wskazać, że zgodnie z art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dochodem z kwalifikowanego IP
    będzie dochód z odpłatnego zbycia (przeniesienia) kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego (części
    oprogramowania), które stanowi utwór prawnie chroniony i zostało wytworzone w
    ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej. Kwalifikowany dochód z tytułu
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej (zwane dalej KPWI), oznacza, że dochód w

    opisanej sytuacji we wniosku osiągany jest z tytułu sprzedaży KPWI. W związku z
    wykonywanymi usługami Wnioskodawca uzyskuje dochód z KPWI uwzględniony w cenie
    świadczonych usług.
    W umowach z kontrahentem przeniesienie praw autorskich do Oprogramowania jest
    ściśle powiązane z okresem rozliczeniowym i wypłatą wynagrodzenia. Zazwyczaj
    przeniesienie praw następuje z chwilą ukończenia określonego etapu prac lub całego
    projektu i jest poprzedzone odbiorem Oprogramowania przez kontrahenta. Dopiero po
    akceptacji efektu pracy przez kontrahenta następuje formalne przeniesienie praw.
    Wartość wynagrodzenia jest określana w umowie i zależy od zakresu i złożoności prac.
    Wypłata wynagrodzenia następuje po upływie ustalonego okresu rozliczeniowego, który
    jest najczęściej powiązany z zakończeniem etapu lub całości projektu. Przeniesienie praw i
    wypłata wynagrodzenia są powiązane w ten sposób, że przekazanie praw autorskich na
    kontrahenta jest warunkiem otrzymania pełnego wynagrodzenia przez Wnioskodawcę. W
    ten sposób obie strony zabezpieczają swoje interesy - Wnioskodawca otrzymuje zapłatę za
    swoją pracę, a kontrahent nabywa pełne prawa do Oprogramowania.
    Wnioskodawca zamierza objąć preferencyjną stawką podatkową tylko tę część
    wynagrodzenia, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    W odniesieniu do kosztów, należy wskazać, że Wnioskodawca zakupił:
        Sprzęt komputerowy - komputer przenośny i stacjonarny,
        Podzespoły komputerowe - podzespoły do komputera stacjonarnego,
        Urządzenia peryferyjne - mysz i klawiaturę,
        Urządzenia telekomunikacyjne - smartfona.
    Wnioskodawca prostuje stan faktyczny w ten sposób, że poniósł wyłącznie koszty
    związane z zakupem sprzętu komputerowego - komputera przenośnego i stacjonarnego,
    podzespołów komputerowych - podzespoły do komputera stacjonarnego, urządzeń
    peryferyjnych - mysz i klawiaturę, urządzeń telekomunikacyjnych - smartfona.
    Funkcjonalny związek wydatków z działań Wnioskodawcy w zakresie tworzenia i rozwijania
    Oprogramowania jest bezpośredni i kluczowy dla realizacji projektów. Wydatki te
    obejmują zakup sprzętu komputerowego, podzespołów, urządzeń peryferyjnych i
    telekomunikacyjnych, które są niezbędne do prowadzenia prac programistycznych.
    1. Sprzęt komputerowy: Wydatki na zaawansowane komputery i laptopy umożliwiają
    Wnioskodawcy tworzenie, testowanie i rozwijanie Oprogramowania. Sprzęt o wysokiej
    wydajności jest kluczowy, zwłaszcza przy analizie dużych zbiorów danych, kompilacji kodu
    czy symulacji działania aplikacji w różnych środowiskach.
    2. Podzespoły i urządzenia peryferyjne: Zakup dodatkowych podzespołów, takich jak dyski
    SSD i pamięci RAM, zwiększa wydajność komputera, co jest niezbędne podczas pracy nad
    złożonymi algorytmami i dużymi projektami. Urządzenia peryferyjne, takie jak monitory,
    klawiatury i myszki, zwiększają efektywność pracy, umożliwiając jednoczesne testowanie i
    rozwój aplikacji w bardziej komfortowy sposób.
    3. Urządzenia telekomunikacyjne: Zakup smartfonów i tabletów pozwala na testowanie
    Oprogramowania mobilnego w rzeczywistych warunkach. Dzięki nim Wnioskodawca może
    zapewnić kompatybilność i niezawodność Oprogramowania na różnych urządzeniach, co
    jest kluczowe dla jakości końcowego produktu.
    Wszystkie te wydatki są ściśle powiązane z konkretnymi działaniami tworzenia i rozwoju
    Oprogramowania. Bez odpowiednich narzędzi technicznych Wnioskodawca nie mógłby
    realizować złożonych zadań, takich jak implementacja nowych funkcji, optymalizacja
    algorytmów czy testowanie w różnych środowiskach, co bezpośrednio wpływa na jakość i
    funkcjonalność dostarczanego Oprogramowania.

    Wnioskodawca przyporządkowuje poszczególne wydatki do działań badawczo-
    rozwojowych na podstawie ich bezpośredniego związku z tworzeniem, rozwijaniem lub
    ulepszaniem Oprogramowania, które stanowi kwalifikowane prawo własności
    intelektualnej. Kryteria obejmują analizę, czy dany wydatek jest niezbędny do
    prowadzenia prac nad konkretnym projektem, czy przyczynia się do wprowadzania
    nowych funkcji, usprawniania istniejących rozwiązań lub opracowywania innowacyjnych
    technologii.
    Wskaźnik nexus obejmuje wydatki, które są bezpośrednio związane z pracami badawczo-
    rozwojowymi, takimi jak zakup sprzętu komputerowego, oprogramowania i narzędzi
    programistycznych. Nie zawsze jednak zalicza wszystkie wydatki do wskaźnika nexus.
    Wnioskodawca starannie analizuje, czy dany koszt przyczynia się bezpośrednio do
    tworzenia wartości dodanej w ramach projektu. Koszty związane z ogólnym
    prowadzeniem działalności gospodarczej, które nie są ściśle powiązane z konkretnym
    Oprogramowaniem (np. ogólne koszty biurowe), nie są włączane do wskaźnika nexus.
    Stosuje się więc zasady selektywnego przyporządkowania wydatków, gdzie uwzględniane
    są jedynie te koszty, które mają bezpośredni i mierzalny wpływ na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z konkretnym projektem. Dzięki temu Wnioskodawca może
    precyzyjnie wykazać, które wydatki rzeczywiście wspierają tworzenie i rozwój
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Wszystkie wydatki zostały faktycznie poniesione przez Wnioskodawcę i są bezpośrednio
    związane z działalnością gospodarczą związaną z wytwarzaniem/rozwijaniem/ulepszaniem
    „programów komputerowych”, tj. kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, o
    którym mowa we wniosku. Wymienione przez Wnioskodawcę koszty nie stanowią
    środków trwałych. Zleceniodawca o którym mowa we wniosku jest podmiotem
    zagranicznym (Szwecja). Usługi dla tego podmiotu są wykonywane przez Wnioskodawcę
    zdalnie z Polski.
    Zakupione oprogramowanie stanowi wartość niematerialną i prawną w prowadzonej
    przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, które jest instalowane w celu poprawnego
    działania komputera/laptopa lub tworzenia Oprogramowania będącego przedmiotem
    wniosku.
    Zakupiona licencja na oprogramowanie nie stanowi nabycia, o którym mowa w lit. b, c i d
    wskaźnika nexus (art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT), tj.: nabycia wyników prac badawczo-
    rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż
    wymienione w literze d art. 30ca ust. 4, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art.
    23 ust. 1 pkt 3 ani 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie stanowi też
    nabycia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Pytania
    1) Czy zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym można uznać, że tworzenie przez
      Wnioskodawcę Oprogramowania opisanego we wniosku w sposób opisany tamże
      wyczerpuje definicje działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    2) Czy odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego przez
      Wnioskodawcę w ramach wykonywanych zleceń programistycznych stanowi sprzedaż
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych., a tym samym Wnioskodawca
      osiąga kwalifikowany dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dla
      opodatkowania którego zastosowanie może znaleźć 5% stawka podatku PIT?
    3) Czy na potrzeby wyznaczenia wskaźnika Nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
      ustawy o PIT, do kosztów działalności badawczo - rozwojowej związanej z

      wytwarzaniem Oprogramowania, w kategorii „a” Przedsiębiorca może zaliczyć wydatki,
      które zostały faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez niego
      działalność związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej tj.
          koszty zakupu sprzętu komputerowego,
          koszty zakupu podzespołów komputerowych i urządzeń peryferyjnych,
          koszty zakupu licencji na programy komputerowe,
          koszty zakupu usług telekomunikacyjnych (Internet),
          koszty zakupu specjalistycznej literatury, udziału w konferencjach branżowych
          związanych z wytworzeniem Oprogramowania, udziału w szkoleniach
          branżowych związanych z wytworzeniem Oprogramowania?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym należy uznać, że tworzenie przez
    Wnioskodawcę Oprogramowania opisanego we wniosku w sposób opisany tamże
    wyczerpuje definicje działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Kwalifikowane IP to prawo własności
    intelektualnej, które zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w
    ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Oprogramowanie jako program komputerowy
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1-2 Ustawy o PIT podatek od osiągniętego przez podatnika
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5%
    podstawy opodatkowania.
    Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są: autorskie prawo do programu
    komputerowego -podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych
    ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
    Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska,
    których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika
    w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Podstawową przesłanką warunkującą możliwość korzystania z mechanizmu IP BOX jest
    wytwarzanie, rozwijanie lub ulepszanie w ramach prowadzonej działalności badawczo-
    rozwojowej przedmiotu ochrony kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
    (wymienione w art. 30ca ust. 2 pkt 1-8 Ustawy o PIT).
    Ustawa o PIT w art. 30ca ust. 2 pkt 8 jako jedno z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej, z których dochód może podlegać opodatkowaniu stawką 5 %, wymienia
    autorskie prawo do programu komputerowego. Na gruncie przepisów podatkowych, w
    tym przepisów o IP BOX, brak jest definicji programu komputerowego. Tym samym
    niezbędnym jest ustalenie zakresu przedmiotowego regulacji w oparciu o inne przepisy
    powszechnie obowiązującego prawa polskiego.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1, ust. 2 pkt 1 Ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych (tj. Dz.U. z 2019 r., poz. 1231, dalej: „Ustawa o prawie autorskim”)
    przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym
    charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i
    sposobu wyrażenia (utwór). W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:
    (i) wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie,
    publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe).
    Szczególne postanowienia dotyczące praw autorskich do programu komputerowego
    zawierają art. 74 ust. 1 i nast. ustawy o prawie autorskim) gdzie wskazano, iż programy

    komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy niniejszego rozdziału
    nie stanowią inaczej. Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje
    wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu
    programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Zdaniem Wnioskodawcy nie ma regulacji prawnej na gruncie prawa podatkowego lub
    prawa autorskiego, która wprost definiuje program komputerowy. W ocenie
    Wnioskodawcy, należy, wobec tego posłużyć się definicjami programu komputerowego,
    które są sformułowane w źródłach innych niż przepisy prawa lub do przepisów, które
    nawiązują do zakresów gry komputerowej i oprogramowania (programu komputerowego).
    Zgodnie z powszechnie przyjętą definicją (źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki
    /Program_komputerowy) program komputerowy jest to (...) sekwencja symboli opisująca
    realizowanie obliczeń zgodnie z pewnymi regułami zwanymi językiem programowania (...).
    Programy komputerowe można zaklasyfikować według ich zastosowań. Wyróżnia się
    zatem Oprogramowanie użytkowe, systemy operacyjne, programy narzędziowe, gry
    wideo, kompilatory i inne. (...). Program można podzielić na dwie części (obszary): (i) część
    zawierająca kod - składającą się z rozkazów sterujących działaniem procesora; (ii) część
    zawierająca dane - składającą się z danych wykorzystywanych i przetwarzanych przez
    program, np. adresów pamięci, stałych liczbowych, komunikatów tekstowych, danych
    graficznych itp. (...).
    W oparciu o tę definicję należy przyjąć, że Oprogramowanie jako całość, tj. kod
    programistyczny i źródłowy, interfejs użytkownika, warstwa dźwiękowa i warstwa
    graficzna, stanowi jednolity program komputerowy.
    W ocenie Wnioskodawcy, przepisy o statystyce publicznej również wskazują na
    rozumienie, zgodnie z którym Oprogramowanie należałoby klasyfikować w całości jako
    programy komputerowe, które w rezultacie podlegają w całości ochronie autorskiego
    prawa do programu komputerowego, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 Ustawy o
    PIT.
    Należy w tym miejscu odwołać się do systematyki klasyfikacji działalności gospodarczej
    przedstawionej w Rozporządzeniu PKD, Załącznik Polska Klasyfikacja Działalności (PKD)
    Część II - Schemat klasyfikacji („Załącznik Schemat klasyfikacji”). Wnioskodawca klasyfikuje
    swoją działalność gospodarczą w podklasie 62.01.Z. Zgodnie z treścią objaśnień do
    podklasy 62.01.Z PKD:
    Podklasa ta obejmuje pisanie, modyfikowanie, badanie, dokumentowanie i wspomaganie
    oprogramowania, włączając pisanie zleceń sterujących programami dla użytkowników.
    Podklasa ta obejmuje analizowanie, projektowanie systemów gotowych do użycia:
        rozbudowę, tworzenie, dostarczanie oraz dokumentację oprogramowania
        wykonanego na zlecenie określonego użytkownika,
        pisanie programów na zlecenie użytkownika,
        projektowanie stron internetowych.
    Biorąc pod uwagę konstrukcję programu komputerowego, która składa się w zasadniczej
    części z kodu źródłowego, i warstwy graficznej, istotne jest również podejście
    zaprezentowane w Objaśnieniach Ministerstwa Finansów dotyczących preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX z
    dnia 15 lipca 2019 roku (zwanych dalej Objaśnieniami IP BOX), gdzie wskazuje się, że w
    związku z celem IP BOX w katalogu kwalifikowanych IP może znaleźć się Oprogramowanie
    (program komputerowy) jako całość i należy odrzucić teoretyczny podział na część kodu
    źródłowego i wynikowego oraz część algorytmu, interfejsu lub interfejsu użytkownika.
    Zgodnie z Objaśnieniami IP BOX (pkt. 73 i nast.), w przepisach o prawie autorskim brak
    jest definicji programu komputerowego, natomiast w literaturze przyjmuje się różne,

    niezwykle kazuistyczne podejścia, które implikują niejako rozbijanie programu
    komputerowego na część chronioną prawem (formę (ekspresji) utworu) i niechronioną
    (treść/idea) prawem autorskim. W literaturze podaje się też, że ochronie podlega
    kombinacja komend adresowanych do komputera w formie kodu źródłowego i kodu
    wynikowego. Ochronie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych
    nie będą natomiast podlegać takie elementy programu komputerowego jak algorytm,
    interfejs czy interfejs użytkownika. Niemniej jednak, w świetle celu preferencji IP BOX oraz
    jej normatywnego kontekstu, usytuowanego w szczególności w Raporcie OECD BEPS Plan
    Działania nr 5, a także uwarunkowań systemu prawa podatkowego w Polsce, powyższe,
    skrajnie kazuistyczne i skomplikowane podejście przedstawiane w literaturze przedmiotu
    prawa autorskiego należy odrzucić. Otóż w celu poprawnego zastosowania preferencji IP
    BOX wobec autorskiego prawa do programu komputerowego należy nadać mu znaczenie
    funkcjonalne i celowościowe w zgodzie z międzynarodowym kontekstem przepisów o IP
    BOX, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania nr 5. Zgodnie z akapitem 34 tego Raportu,
    copyrighted software, czyli nie tylko program komputerowy chroniony prawem autorskim,
    ale szerzej Oprogramowanie chronione prawem autorskim, może zawierać się w katalogu
    kwalifikowanych IP, jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu.
    W ocenie Wnioskodawcy, w kontekście powyższej interpretacji Ministerstwa Finansów
    należy przyjąć, że Oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę powinno, jako
    nierozerwalna, funkcjonalna całość być traktowane jak programy komputerowe. Każda
    warstwa Oprogramowania - kod źródłowy, zespół instrukcji, warstwa graficzna oraz
    interfejs użytkownika - w kontekście gospodarczym i uzyskiwanych dochodów jako całość
    stanowią aktywa, z których Wnioskodawca uzyskuje przychody. W szczególności, co warte
    podkreślenia, w sensie czysto handlowym (biznesowym) znaczenie dla uzyskiwanych
    przychodów ma każda warstwa Oprogramowania.
    Wnioskodawca uzyskuje przychody z Oprogramowania jako funkcjonalnej całości.
    Ponadto, w ocenie Wnioskodawcy, tworzone przez Wnioskodawcę Oprogramowanie
    zawierające Funkcje Dodatkowe, z których Wnioskodawca uzyskuje przychody należy
    traktować jako jedną całość w kontekście klasyfikowania jako programu komputerowego
    podlegającego ochronie autorskiego prawa do programu komputerowego.
    Oprogramowanie jako wynik prac badawczo rozwojowych o twórczym charakterze
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38
    Ustawy o PIT, zgodnie z którą przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć
    działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w
    sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy.
    Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka
    aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o
    charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Po drugie, z art. 5a pkt
    38 ww. ustawy wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w
    systematyczny sposób. Najbardziej właściwą definicją systematyczności prowadzenia
    działalności B+R jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo „systematycznie” odnosi się
    również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona
    systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-
    rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru
    prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i
    makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności”
    danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego
    czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona, ani też od istnienia planu co do
    prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.

    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Nie ma również wymogu ciągłego lub
    długotrwałego prowadzenia działalności przez podatnika, by uznać daną działalność za
    działalność spełniającą kryterium systematyczności, albo też by podatnik musiał planować
    tego rodzaju działalność na przyszłość. Podobnie, nie ma wymogu, aby podatnik otworzył
    działalność na przykład na okres trzech miesięcy lub nawet jednego miesiąca lub jednego
    tygodnia lub jednego dnia w celu przeprowadzenia określonego projektu badawczo-
    rozwojowego, jeżeli takie działania są uzasadnione charakterem i planowanym rezultatem
    działalności badawczo-rozwojowej. W każdym z powyższych przypadków zostanie bowiem
    spełnione kryterium systematyczności działalności prowadzonej przez podatnika. Po
    trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na
    zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: (i) badania naukowe
    (zdefiniowane w art. 5a pkt 39 Ustawy o PIT) oraz (ii) prace rozwojowe (o których mowa w
    art. 5a pkt 40 ww. ustawy).
    Należy zwrócić uwagę na podkreślone wyłączenie zawarte w art. 5a pkt 40 Ustawy o PIT,
    mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało
    wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu ulgi na działalność badawczo-rozwojową
    tych przejawów aktywności podatnika, które pomimo ulepszenia istniejących usług oraz
    innych operacji w toku z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak
    innowacyjnego charakteru (rutynowość) nie mogą stanowić prac rozwojowych.
    Wnioskodawca jest programistą, który w ramach prowadzonej działalności tworzy oraz
    modyfikuje Oprogramowanie komputerowe przy użyciu innowacyjnych technologii.
    Świadcząc usługi na rzecz Spółki, na podstawie zawartej Umowy, Wnioskodawca
    wytworzył od podstaw nowe, oryginalne Oprogramowanie, które następnie
    konsekwentnie rozwijał. Dzięki wykonanej przez Wnioskodawcę pracy i zastosowaniu
    nieszablonowych, kreatywnych rozwiązań Oprogramowanie odpowiada potrzebom
    biznesowym klienta i daje możliwość szerokiego zastosowania.
    Stawiane przed Wnioskodawcą wyzwania mają charakter niepowtarzalny i unikalny.
    Wymagają od niego dogłębnego zbadania danych zagadnień, zaprojektowania nowego i
    oryginalnego rozwiązania, a na końcu zaimplementowania go w sposób całkowicie przez
    niego zdefiniowany, zgodnie ze sztuką i zdobytą wiedzą. Tego typu podejście każdorazowo
    wpływa na zwiększanie zasobów wiedzy oraz pozwala na wykorzystanie jej do tworzenia
    coraz to nowszych i bardziej rozbudowanych rozwiązań, które nie są ogólnodostępne w
    gospodarce lub znacznie różnią się od już istniejących. Proces pogłębiania tej wiedzy
    przekłada się na projektowanie i opracowywanie coraz to nowszych i niepowtarzalnych
    rozwiązań komercyjnych, zgodnych z potrzebami klientów na drodze twórczej.
    Każdorazowo w ramach zawartych umów wytwarzane są autorskie i innowacyjne
    rozwiązania dostosowane do potrzeb klienta, które opracowane zostają od podstaw lub -
    jeśli klient ma taką potrzebę - rozwijane i ulepszane zostają istniejące programy
    informatyczne. Nie zmienia to faktu, że każde z tych podejść wymaga zaprojektowania i
    opracowania nowego i innowacyjnego rozwiązania, które bazuje na systematycznie
    pogłębianej i poszerzanej wiedzy. Wszelkie opracowane i wytworzone dzieła są autorskimi
    i unikalnymi rozwiązaniami. Aby sprostać tym wymaganiom, niezbędnym elementem jest
    ciągłe i systematyczne poszerzanie oraz pogłębianie wiedzy z zakresu nowych technologii,
    ich wykorzystywania oraz dostosowywania w unikalny sposób do potrzeb klienta.
    Tworzenie oprogramowania ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio przez
    Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej. Prowadzona przez Wnioskodawcę
    działalność badawczo-rozwojowa spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w
    rozumieniu art. 5a pkt 38 w zw. z pkt 39 i 40 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku

    dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), w szczególności
    jest to działalność o charakterze twórczym obejmująca badania naukowe lub prace
    rozwojowe, podejmowana w sposób systematyczny (tj. w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany), a jej celem jest zwiększenie zasobów wiedzy lub
    wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W świetle powyższego nie ulega wątpliwości, że tworzenie przez Wnioskodawcę
    Oprogramowania opisanego we wniosku w sposób opisany tamże wyczerpuje definicje
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Wnioskodawca zwraca jednocześnie uwagę, iż zgodnie z Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego siedziba w Bydgoszczy z dnia 16 lutego 2021 r. I SA/Bd 31/21
    Wnioskodawca ma prawo zadać pytanie, czy prowadzona przez niego działalność może
    zostać uznana za badawczo-rozwojową oraz może oczekiwać wydania w tym zakresie
    interpretacji indywidualnej. Skoro bowiem Ustawodawca posłużył się w treści art. 30ca
    ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pojęciem „działalności
    badawczo-rozwojowej", zaś na gruncie wskazanego aktu, tj. w art. 5a pkt 38 oraz
    związanych z nim punktów 39 i 40, odwołuje się do jej rozumienia w kontekście ustawy
    pozapodatkowej, to oczywistym jest, że organ jest uprawniony do interpretowania
    charakteru prowadzonej działalności odnosząc się do tej ustawy. Prawo organu do
    wezwania o uzupełnienie stanu faktycznego nie oznacza możliwości wymagania od
    podatnika ubiegającego się o interpretację, aby to on sam rozstrzygnął w takiej formie
    wątpliwości interpretacyjne związane z pojęciem zawartym w przepisach prawa
    podatkowego.
    Ad. 2
    Wnioskodawca zawarł Umowę ze Spółką, na podstawie której zobowiązuje się do
    wykonania i dostarczenia Oprogramowania, spełniającego wytyczne Spółki. Wykonanie
    Umowy polega na zaprojektowaniu, opracowaniu i wdrożeniu oprogramowania, przy
    wykorzystaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności. Wytworzone w celu wykonania
    Umowy Oprogramowanie stanowi przejaw działalności twórczej Wnioskodawcy o
    indywidualnym charakterze.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z
    pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:
        z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
        z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na podstawie zawartej ze Spółką Umowy Wnioskodawca wykonuje usługi badawczo-
    rozwojowe na rzecz Spółki. W ramach prowadzonej pozarolniczej działalności
    gospodarczej Wnioskodawca dostarcza Spółce wystawiane faktury VAT na podstawie
    wykonanych usług badawczo rozwojowych. Wraz z przekazywaniem Spółce wytworzonego
    i rozwiniętego oprogramowania Wnioskodawca dokonuje również przeniesienia
    autorskich praw majątkowych do utworu powstałego w wyniku wykonywania Umowy.
    Wnioskodawca dokonuje również przeniesienia na Spółkę wszystkich praw zależnych i
    pokrewnych, bez ograniczeń czasowych i terytorialnych. Sprzedaż wskazanych we wniosku

    praw nastąpiła i będzie następować w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej
    Wnioskodawcy. Dochodem Wnioskodawcy z tytułu KPWI są dochody osiągnięte przez
    Wnioskodawcę z tytułu KPWI uwzględnionego w cenie sprzedaży usługi.
    Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy więc stwierdzić, że uzyskany
    przez Wnioskodawcę dochód z tytułu wytworzonego autorskiego oprogramowania, które
    stanowi utwór prawnie chroniony i zostało wytworzone w ramach prowadzonej
    działalności badawczo-rozwojowej, stanowi dochód z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 Ustawy o PIT. To oznacza, że
    Wnioskodawca będzie mógł zastosować stawkę 5% podatku do dochodu uzyskiwanego ze
    sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, którego efektem jest program
    komputerowy.
    W związku z powyższym nie ulega wątpliwości, że dochód Wnioskodawcy pochodzący ze
    sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej będzie stanowił dochód z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 pkt. 2
    ustawy o PIT, dla opodatkowania którego zastosowanie może znaleźć 5% stawka podatku
    PIT.
    Ad. 3
    Zdaniem Wnioskodawcy, na potrzeby wyznaczenia wskaźnika Nexus, o którym mowa w
    art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, koszty działalności badawczo - rozwojowej (też jako
    działalność B + R) związanej z wytwarzaniem Oprogramowania, w wymienionych
    rodzajach należy zaliczyć do następującego rodzaju kategorii wymienionych w art. 30ca
    ust. 4 ustawy o PIT. Kategoria „a” obejmuje wydatki faktycznie poniesione na prowadzoną
    bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalność badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1,3-5 ustawy o PIT: podatek od osiągniętego przez podatnika
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5%
    podstawy opodatkowania. Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych
    dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku
    podatkowym. Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
    (a + b) x 1,3 / a + b + c + d
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
    (a) prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną
    z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, (b) nabycie wyników prac badawczo-
    rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż
    wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3, (c)
    nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w
    rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4, (d) nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej.
    W celu korzystania z mechanizmu IP BOX konieczne jest wyznaczenie tzw.
    Kwalifikowanego dochodu z KPWI. Kwalifikowany dochód z kwalifikowanego prawa
    ustalany jest jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
    osiągniętego w roku podatkowym i tzw. Wskaźnika Nexus (przedstawionego powyżej),
    którego wartość nie może być wyższa niż „1”.
    W celu wyznaczenia wskaźnika Nexus niezbędne jest określenie kosztów działalności
    badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Koszty w rodzajach wskazanych w literach a-d przepisu art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT,

    kwalifikują się do uwzględnienia w kalkulacji tego wskaźnika. Pozostałe rodzaje kosztów, w
    tym koszty niezwiązane bezpośrednio z KPWI nie mogą być zaliczone do kalkulacji
    wskaźnika.
    Jednocześnie, te rodzaje kosztów uzyskania przychodu, które ponoszone są w celu
    zarówno prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej związanej z KPWI, jak i
    pozostałej działalności gospodarczej winny być przez podatnika rozliczone
    proporcjonalnie do stopnia ich wykorzystania w prowadzeniu poszczególnych rodzajów
    działalności gospodarczej (tj. związanej z wytworzeniem KPWI lub innej). Przykładem
    takich kosztów mogą być wydatki związane z dostępem do sieci Internet lub wydatki na
    sprzęt elektroniczny.
    Wnioskodawca prowadzi działalność badawczo - rozwojową związaną z wytwarzaniem
    Oprogramowania polegającą na projektowaniu oraz tworzeniu autorskich programów
    informatycznych. W tym celu ponosi bezpośrednio związane z taką działalnością koszty.
    Procesowi, którego efektem jest Oprogramowanie, towarzyszą pewne, niewielkie, koszty.
    Wytworzone Oprogramowanie bazuje na doświadczeniu i kompetencjach Wnioskodawcy.
    W związku z tym, że Oprogramowanie stanowi program komputerowy, do jego realizacji
    potrzebne są ograniczone zasoby materialne. Znaczna większość pracy intelektualnej
    odbywa się w umyśle Wnioskodawcy, który zapisuje przy pomocy odpowiedniego języka
    programowania swój tok myślowy. W świetle powyższego również i ewentualne koszty
    bezpośrednio związane z wytworzeniem Oprogramowania będą miały dość wąski zakres.
    W związku z powyższym, należy podkreślić, że zdaniem Wnioskodawcy na potrzeby
    wyznaczenia wskaźnika Nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, do kosztów działalności badawczo-rozwojowej
    związanej z wytwarzaniem Oprogramowania w kategorii „a” można zaliczyć wydatki
    wymienione enumeratywnie w pytaniu nr 3.
    Odnośnie pojęcia poszczególnych kosztów oraz przesłanek świadczących o bezpośrednim
    powiązaniu ww. kosztów z KPWI, Wnioskodawca wskazuje co następuje:
    Pod pojęciem poniesienia kosztów na „zakup sprzętu komputerowego” należy rozumieć:
    koszty związane z zakupem komputerów stacjonarnych i przenośnych. Wydatki te nie są
    związane wyłącznie z działalnością badawczo-rozwojową prowadzoną przez
    Wnioskodawcę.
      - Koszty zakupu sprzętu komputerowego
    Oprogramowanie wytwarzane jest przy pomocy komputera, zapisywane w jego pamięci i
    bez wykorzystania tego rodzaju sprzętu niemożliwe byłoby w ogóle jego zapisanie i
    odtworzenie. Sprzęt ten nie stanowi środków trwałych.
    Pod pojęciem poniesienia kosztów na „zakup podzespołów komputerowych” należy
    rozumieć koszty związane z zakupem procesora, płyty głównej, pamięci RAM, karty
    graficznej, karty dźwiękowej, karty sieciowej, czy stacji dyskietek. Pod pojęciem
    poniesienia kosztów na „zakup urządzeń peryferyjnych” należy rozumieć koszty związane
    z zakupem monitora, klawiatury, myszy komputerowej, drukarki, skanera, kamery
    internetowej i rzutników. Wydatki te nie są związane wyłącznie z działalnością badawczo-
    rozwojową prowadzoną przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca nie zalicza kosztów
    związanych z eksploatacją samochodu do kosztów związanych z wytwarzaniem
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
      - Koszty zakupu podzespołów komputerowych i urządzeń peryferyjnych
    Sam sprzęt komputerowy nie jest wystarczający dla sprawnego tworzenia
    oprogramowania przy pomocy nowoczesnych, wysokopoziomowych języków
    oprogramowania. Stąd też Wnioskodawca konsekwentnie usprawnia posiadany sprzęt
    komputerowy poprzez wymianę jego podzespołów oraz wykorzystywanych urządzeń
    peryferyjnych. W szybko zmieniającym się świecie technologii niekorzystanie przez

    Wnioskodawcę z nowoczesnych rozwiązań technologicznych prowadziłoby efektywnie do
    spadku wydajności jego pracy. Tym samym zakup podzespołów komputerowych i
    urządzeń peryferyjnych jest niezbędny dla prowadzenia prac badawczo rozwojowych.
    Podzespoły te i urządzenia peryferyjne nie stanowią środków trwałych.
    Pod pojęciem kosztów "zakupu licencji na program komputerowy": należy rozumieć zakup
    licencji na programy niezbędne dla korzystania z komputera i jego urządzeń peryferyjnych
    dla tworzenia
    Oprogramowania. Programy takie obejmują zarówno oprogramowanie systemowe
    (system operacyjny), jak i dedykowane aplikacje, przeznaczone do tworzenia
    Oprogramowania takie jak na przykład programy typu (...).
      - Koszty zakupu licencji na programy komputerowe
    Tworzenie Oprogramowania wymaga od Wnioskodawcy korzystania z programów
    komputerowych. Programy te są niezbędne dla korzystania z komputera i jego urządzeń
    peryferyjnych dla tworzenia Oprogramowania. Programy takie obejmują zarówno
    oprogramowanie systemowe (system operacyjny), jak i dedykowane aplikacje,
    przeznaczone do tworzenia Oprogramowania takie jak na przykład programy typu (...). (...)
    są to programy lub zespół programów (środowisko) służące do tworzenia, modyfikowania,
    testowania i konserwacji oprogramowania. Bez korzystania z programów tego rodzaju
    tworzenie Oprogramowania byłoby niemożliwe.
    Pod pojęciem poniesienia kosztów na „zakup usług telekomunikacyjnych (Internet)” należy
    rozumieć koszty związane z zakupem dostępu do Internetu stacjonarnego oraz dostępu
    do Internetu na urządzeniach mobilnych, takich jak telefon, czy tablet (mobilnego).
    Wydatki te nie są wyłącznie związane z działalnością badawczo-rozwojową prowadzoną
    przez Wnioskodawcę.
      - Koszty zakupu usług telekomunikacyjnych (Internet)
    Oprogramowanie, zarówno w procesie jego produkcji, jak i dalszego funkcjonowania,
    wykorzystuje dostęp do sieci Internet. Jego wytworzenie, testowanie i dalsze
    wykorzystywanie nie byłoby możliwe bez dostępu do sieci. W świetle powyższego
    Wnioskodawca zmuszony jest do zapewnienia łączności sprzętu komputerowego z siecią
    Internet.
    Pod pojęciem kosztów na „zakup specjalistycznej literatury” należy rozumieć koszty
    związane z zakupem pozycji bibliograficznych, które zawierają i przybliżają tematy istotne
    dla branży IT. Pod pojęciem kosztów na „udział w konferencjach i szkoleniach branżowych
    związanych z wytworzeniem Oprogramowania” należy rozumieć koszty związane z
    udziałem w organizowanych konferencjach i szkoleniach, gdzie poruszane są zagadnienia
    istotne dla branży IT, tj. koszty związane z uczestnictwem w konferencji, bądź szkoleniu, w
    przypadku odpłatności wydarzenia.
      - Koszty zakupu „specjalistycznej literatury, udziału w konferencjach branżowych
        związanych z wytworzeniem Oprogramowania, udziału w szkoleniach branżowych
        związanych z wytworzeniem Oprogramowania”:
    Jak już wskazano uprzednio w niniejszym wniosku, Oprogramowanie wytwarzane jest
    przede wszystkim na podstawie wiedzy i doświadczenia Wnioskodawcy. Dla kształtu
    Oprogramowania decydujące znacznie maja przede wszystkim posiadane przez niego
    informacje i wiedza specjalistyczna. W tym celu ustawicznie pogłębia on swój zasób
    wiedzy, zakupując literaturę specjalistyczną, uczestnicząc w konferencjach i szkoleniach
    branżowych. Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że pozyskanie tego rodzaju
    informacji nie jest możliwe za pomocą źródeł bezpłatnych (biblioteki, źródła internetowe),
    z uwagi na poziom zaawansowania takiej wiedzy i tempo zachodzących zmian.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Definicja działalności badawczo-rozwojowej
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej - oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych - oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
        Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2022 r. poz. 574, z późn. zm.),
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
        Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Definicja prac rozwojowych

    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
      nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 742 ze zm.):
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Stosownie do art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej, opracowuje Pan nowe, a także modyfikuje oraz ulepsza produkty, procesy,
    usługi niewystępujące dotychczas w Pana praktyce gospodarczej, na tyle innowacyjne, że
    w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już u niego funkcjonujących. Działalność
    jest działalnością twórczą obejmującą prace rozwojowe, podejmowane w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania zasobów wiedzy
    do tworzenia nowych zastosowań. Tworzy i rozwija Pan oprogramowanie dla Spółki,
    obejmujące infrastrukturę (...) do automatyzacji wdrożeń, repozytoria kodu na (...) do
    zarządzania wersjami, narzędzia (...) oparte na (...) do monitorowania transakcji oraz
    integracje z systemem (...) do agregacji logów. Innowacyjność polega na wdrażaniu
    automatyzacji (...) i optymalizacji przetwarzania danych transakcyjnych.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (Oprogramowania opisanego we wniosku).
    Kryteria działalności badawczo-rozwojowej
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się

    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że w ramach Umowy zawartej ze Spółką przenosi Pan na nią
    autorskie prawa majątkowe do utworów powstałych w ramach wykonywania tejże
    Umowy. Otrzymuje Pan umówione wynagrodzenie za wykonane, w ramach Umowy
    zlecenie, przy czym część otrzymanego wynagrodzenia stanowi zapłatę za przeniesienie
    autorskich praw majątkowych do utworu na Spółkę, zlecającą opracowanie
    oprogramowania. Nowe Oprogramowanie stanowi przejaw Pana twórczej działalności o
    indywidualnym charakterze i jest przedmiotem autorskiego prawa do programu
    komputerowego, podlegającym ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych
    ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
    Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska,
    których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika
    w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Autorskie prawa
    majątkowe do opracowanego oprogramowania przysługują pierwotnie w całości Panu
    jako twórcy oprogramowania, aż do momentu przeniesienia ich w całości na podmiot
    zamawiający zaprojektowanie i rozwinięcie oprogramowania. Efekt Pana pracy odpowiada
    aktualnym potrzebom i wymaganiom branży, i jest zgodny z panującymi w tym zakresie
    trendami i uwarunkowaniami prawnymi. Wykonywana przez Pana praca nie jest
    nakierowana na uzyskanie rutynowych zmian produktu, a na kreatywne wytworzenie od
    podstaw nowego oprogramowania. Zastosował Pan zaawansowane technologie i
    rozwiązania, które sprawiają, że nowe lub ulepszone Oprogramowanie znacząco różni się
    od wcześniej istniejących rozwiązań.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia, rozwijania, ulepszania
    wymienionego Oprogramowania ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny
    oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od
    dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według
    pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym,
    że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wyjaśnił Pan, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej opracowuje Pan nowe,
    a także modyfikuje oraz ulepsza produkty, procesy, usługi niewystępujące dotychczas w

    Pana praktyce gospodarczej, na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się
    od rozwiązań już u niego funkcjonujących. Działalność jest działalnością twórczą
    obejmującą prace rozwojowe, podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia
    zasobów wiedzy oraz wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Stosuje Pan nowoczesne technologie, aby projektować i tworzyć ulepszone lub zupełnie
    nowe rozwiązania. Proces ten nie ogranicza się do rutynowych lub okresowych zmian, lecz
    polega na tworzeniu zaawansowanych, innowacyjnych systemów, które znacząco
    usprawniają działanie bankowych systemów przeciwdziałania przestępstwom
    finansowym. Działania Pana obejmują analizę, projektowanie i wdrażanie złożonych
    funkcji, które przynoszą wymierne korzyści w zakresie bezpieczeństwa i wydajności.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanego przez Pana
    Oprogramowania jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji - głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach wykonywanych czynności zdobywa, poszerza i łączy
    Pan wiedzę oraz umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych oraz
    oprogramowania, tak aby móc tę wiedzę i umiejętności wykorzystać do tworzenia
    opisanego we wniosku oprogramowania (tj. projektowania, opracowywania
    innowacyjnych rozwiązań informatycznych) oraz jego modyfikację i ulepszenie, a
    czynności te nie stanowią okresowych zmian wprowadzanych do tego oprogramowania.
    Przed rozpoczęciem realizacji Oprogramowania dysponował Pan zaawansowaną wiedzą z
    zakresu programowania, infrastruktury IT oraz automatyzacji procesów. Był Pan biegły w
    korzystaniu z narzędzi takich jak infrastruktura jako kod (...), a także posiadał
    doświadczenie w implementacji zautomatyzowanych procesów (...). Miał Pan także solidne
    podstawy w analizie danych i zarządzaniu dużymi zbiorami danych, co było kluczowe dla
    późniejszego wdrożenia (...) Dodatkowo posiadał Pan doświadczenie w pracy z systemami
    bankowymi oraz wiedzę w dziedzinie bezpieczeństwa informatycznego, szczególnie w
    kontekście przeciwdziałania przestępstwom finansowym. Ta wiedza obejmowała zarówno
    techniczne aspekty monitorowania transakcji, jak i zrozumienie regulacji prawnych i
    wymagań sektora finansowego. Dzięki tym zasobom był Pan przygotowany do podjęcia
    działań mających na celu opracowanie i ulepszenie Oprogramowania. Wykorzystuje i
    rozwija Pan zaawansowaną wiedzę w zakresie programowania, automatyzacji procesów
    (...) oraz zarządzania infrastrukturą IT. W ramach tej działalności stosuje Pan innowacyjne
    technologie, takie jak infrastruktura jako kod (...), (...) oraz system (...). (...) umożliwia
    zautomatyzowane zarządzanie infrastrukturą, co zwiększa elastyczność i skalowalność
    wdrażanych rozwiązań. Dzięki automatyzacji (...), jest Pan w stanie szybciej i bezpieczniej
    wdrażać aktualizacje, co znacząco usprawnia cykl rozwoju oprogramowania.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
      (i) badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2
        ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz

      (ii) prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności
    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje m.in. prace rozwojowe w rozumieniu
    ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności - przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
        nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
        łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
        kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
        wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy - w zależności od celów, jakie przyjęto
    dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te
    obejmują kolejno:
        nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się
        z wiedzą, zrozumienie jej;
        łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą
        z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych
        oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych
        celów badan rozwojowych;
        kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i
        łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych
        procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac
        rozwojowych;
        wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla
        osiągnięcia celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
        planowaniu produkcji oraz
        projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
        procesów lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług - od
    niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet

    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan we wniosku, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej,
    opracowuje Pan nowe, a także modyfikuje oraz ulepsza produkty, procesy, usługi
    niewystępujące dotychczas w Pana praktyce gospodarczej, na tyle innowacyjne, że w
    znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już u Pana funkcjonujących. Działalność
    jest działalnością twórczą obejmującą prace rozwojowe, podejmowane w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania zasobów wiedzy
    do tworzenia nowych zastosowań. Zmiany wprowadzane przez Pana nie mają charakteru
    rutynowych, okresowych zmian. Wdrożenie oprogramowania pozwala zastąpić dotychczas
    wykorzystywaną technologię, nowocześniejszymi i bardziej efektywnymi rozwiązaniami.
    Tym samym tworzenie, rozwijanie, ulepszanie przez Pana oprogramowania i jego części
    stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze (wyraz własnej
    twórczości intelektualnej). W ramach czynności wykonywanych przez Pana zdobywa Pan,
    poszerza i łączy wiedzę oraz umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych
    oraz oprogramowania, tak aby móc tę wiedzę i umiejętności wykorzystać do tworzenia
    opisanego we wniosku oprogramowania (tj. projektowania, opracowywania
    innowacyjnych rozwiązań informatycznych) oraz jego modyfikację i ulepszenie, a
    czynności te nie stanowią okresowych zmian wprowadzanych do tego oprogramowania.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia, rozwijania,
    wymienionego Oprogramowania spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy stwierdzam, że
    opisane prace rozumiane jako całość działalności realizowanej przez Pana polegające na
    tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-
    rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Opodatkowanie preferencyjną stawką podatku
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
        roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),

      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
      przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art.
      30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
      (a + b) * 1,3
      a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Natomiast w myśl art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Na podstawie art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
      sprzedaży produktu lub usługi;

      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
      postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji, jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający
    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
      księgach rachunkowych;
      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
      kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
      kwalifikowanego dochodu;
      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
      zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane
      prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest
      możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
      zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w
      odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w
      przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności
      intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach
      lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie
      warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    W myśl art. 30cb ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Podatnik będzie miał możliwość stosowania niniejszej ulgi przez cały okres trwania
    ochrony prawnej kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W przypadku tych
    aktywów, które podlegają procedurze zgłoszenia/rejestracji, podatnik będzie mógł
    skorzystać z preferencji podatkowej od momentu zgłoszenia lub złożenia wniosku o
    rejestrację (obowiązek zwrotu kwoty ulgi w przypadku wycofania wniosku, odmowy
    udzielenia prawa lub odrzucenia wniosku o rejestrację).

    Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z
    2022 r. poz. 2509).
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie - definiowane jako ogół informacji w
    postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów - podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozwinięcie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-
    rozwojowych.
    Art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych brzmi:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do wykazania
      dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok
      podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Oznacza to, że ulga IP Box jest preferencją podatkową, z której można skorzystać po
    zakończeniu roku podatkowego w zeznaniu rocznym.
    Z przedstawionych okoliczności analizowanej sprawy wynika, że:
    1) w ramach indywidualnej działalności gospodarczej tworzy i rozwija Pan
      Oprogramowanie;
    2) wykonuje Pan powyższe czynności w ramach prowadzonej przez Pana działalności
      badawczo-rozwojowej spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku
      dochodowym od osób fizycznych;
    3) efektami Pana prac zawsze są programy komputerowe, które podlegają ochronie na
      podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;
    4) przenosi Pan prawa majątkowe do powstałych utworów na zleceniodawcę;
    5) powyższe przeniesienie następuje odpłatnie na mocy umowy;
    6) dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej uzyskuje Pan ze sprzedaży
      praw majątkowych do programów komputerowych oraz z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej uwzględnionego w cenie świadczonych usług;
    7) od 1 stycznia 2023 r. prowadzi Pan na bieżąco odrębną od podatkowej księgi
      przychodów i rozchodów ewidencję zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych.
    Reasumując, odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do Oprogramowania w ramach
    wykonywanych zleceń programistycznych stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 i 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a tym samym osiąga Pan kwalifikowany dochód z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 tej ustawy.
    Może więc Pan za rok 2023 zastosować stawkę 5% od dochodów z powyższego tytułu,
    osiągniętych w ramach prowadzonej działalności opisanej we wniosku (o ile zmianie nie
    ulegnie stan faktyczny i prawny).
    Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 również należało uznać za prawidłowe.
    Uwzględnienie kosztów przy ustalaniu wskaźnika nexus

    Pana wątpliwość budzi również kwestia uznania kosztów (których zakres doprecyzował
    Pan w uzupełnieniu wniosku), tj.:
        zakupu sprzętu komputerowego (komputera przenośnego i stacjonarnego),
        zakupu podzespołów komputerowych (podzespoły do komputera stacjonarnego)
        zakupu urządzeń peryferyjnych (myszy i klawiatury),
        zakupu urządzeń telekomunikacyjnych (smartfona),
    za koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności badawczo-rozwojowej
    związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Należy zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są
    lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem
    lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
        wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
        kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
        dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym
    Wnioskodawca powinien również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na
    działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem.
    Należy zatem przyjąć, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktyczne poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty
    poniesione faktycznie przez podatnika, uwzględniane pod literą „a” we wzorze na
    wyliczenie wskaźnika, przez który przemnażany jest dochód z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej osiągnięty w roku podatkowym, to koszty związane z prowadzoną
    bezpośrednio przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, a nie koszty działalności badawczo-
    rozwojowej w rozumieniu art. 26e ww. ustawy, zawężone do tzw. kosztów
    kwalifikowanych.
    Jak wskazuje Minister Finansów w objaśnieniach z 15 lipca 2019 r., zgodnie z akapitem 39
    Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5 koszty kwalifikowane winny być uwzględniane we
    wskaźniku niezależnie od metody ich ujmowania w kosztach podatkowych, zgodnie z
    ogólnymi zasadami podatkowymi. Dlatego też koszty dla celów kalkulacji wskaźnika należy
    rozumieć szerzej (funkcjonalnie w kontekście ww. Raportu OECD), niż w odniesieniu do
    ustalania kosztów uzyskania przychodów na gruncie pozostałych przepisów ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Należy także wspomnieć, że wskaźnik nexus „(...) służy do określania tej części dochodu z
    kwalifikowanego IP, która podlega preferencyjnej 5% stawce podatkowej, powinien być
    liczony kumulatywnie na przestrzeni lat. Oprócz właściwych przepisów o IP BOX,
    potwierdzają to wytyczne przedstawione przez OECD w Raporcie BEPS Działanie nr 5
    (akapit 45 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5)”.
    Wobec powyższego należy podkreślić, że wysokość dochodu z kwalifikowanego IP ustala
    się jako iloczyn:
        dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
        wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca
        ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu
    opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch
    podstawowych wartości:
        dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
        wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
    Tym samym wydatki poniesione przez Pana na: zakupu sprzętu komputerowego
    (komputera przenośnego i stacjonarnego), zakupu podzespołów komputerowych
    (podzespołów do komputera stacjonarnego), urządzeń peryferyjnych (myszy i klawiatury),
    zakupu urządzeń telekomunikacyjnych (smartfona) mogą stanowić koszty, o których
    mowa w lit. a) wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    jako koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności badawczo-rozwojowej
    związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 3 również należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Należy zastrzec, że w niniejszej interpretacji Organ odniósł się wyłącznie do kosztów, które
    wynikają z opisu stanu faktycznego zawartego w uzupełnieniu wniosku z 21 stycznia 2025
    r.
    Nadmienia się ponadto, że rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego/zdarzenia
    przyszłego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na
    podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności
    faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności
    podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które
    zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego
    w danej sprawie przez Pana. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że
    zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości,
    wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie

    z opisem stanu faktycznego podanego przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.