Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-1559/12/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-03-12
Teza: Wyłączenie z opodatkowania czynności zbycia laboratorium.
Słowa kluczowe: przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 27 grudnia 2012 r. (data wpływu 31 grudnia 2012 r.), uzupełnionym w dniu 12 marca 2013 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania czynności zbycia Laboratorium - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 grudnia 2012 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 12 marca 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania czynności zbycia Laboratorium.

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Lekarska Specjalistyczna Spółdzielnia Pracy jest podmiotem leczniczym. Świadczy usługi zwolnione na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o podatku od towarów i usług oraz usługi opodatkowane 23% stawką podatku. Jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Przedmiotem Jej działalności, wpisanym do Krajowego Rejestru Sądowego, jest.

1.  opieka zdrowotna
2.  wykonywanie fotokopii, przygotowanie dokumentów i pozostała specjalistyczna działalność wspomagająca prowadzenie biura,
3.  pozostałe badania i analizy techniczne,
4.  działalność związana z obsługą rynku nieruchomości,
5.  wynajem i dzierżawa.

W ramach jednego z wymienionych przedmiotów działalności, tj. wykonywania pozostałych badań i analiz technicznych, Spółdzielnia jest właścicielem Laboratorium, które ma miejsce w strukturze podatnika jako dział, prowadzi działalność poza Jej siedzibą, w pomieszczeniach dzierżawionych na podstawie umowy najmu. Lokal wyposażony jest w zespół składników majątkowych (łącznie 61 rzeczy ruchomych, w tym meble, sprzęt biurowy, sprzęt i urządzenia do badań laboratoryjnych) koniecznych do realizacji określonych zadań gospodarczych oraz zespół pracowników. Laboratorium posiada także uzyskane certyfikaty na wykonywanie badań, posiada też na rynku tego typu usług renomę, ugruntowaną pozycję i ustaloną klientelę. W jego skład wchodzą także dokumenty związane z prowadzoną działalnością oraz wierzytelności. Spółdzielnia prowadzi odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych (na osobnych kontach), na podstawie których dokonuje przyporządkowania przychodów i kosztów, a na koniec każdego miesiąca i roku wylicza rentowność dla ww. działu.

Spółdzielnia zamierza dokonać sprzedaży byłym pracownikom całego Laboratorium rozumianego jako cały zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej, z całym wyposażeniem, miejscem, kontrahentami, zespołem składników majątkowych (łącznie 61 rzeczy ruchomych, w tym meble, sprzęt biurowy, sprzęt i urządzenia do badań laboratoryjnych) koniecznych do realizacji określonych zadań gospodarczych oraz dokumentami związanymi z prowadzoną działalnością oraz wierzytelnościami, w tym dokonać na rzecz nabywcy cesji umowy najmu lokalu (po uzyskaniu zgody wynajmującego), w którym ma siedzibę Laboratorium. Zobowiązania nie będą przenoszone na nabywcę, ponieważ zostały uregulowane, zgodnie z terminem płatności, przez Spółdzielnię.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż działu (Laboratorium), to transakcja zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa i nie stosuje się do niej przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (art. 6 pkt 1 ustawy)?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż działu (Laboratorium) stanowi czynność zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa, do której nie stosuje się przepisów art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust.1 ww. ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, o czym stanowi art. 2 pkt 6 ww. ustawy.

Stosownie do postanowień art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Przepis art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług stanowi, że pod pojęciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Podstawowym wymogiem dla uznania, że transakcja dotyczy zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest więc to, aby stanowiła ona zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział, itp. Przy czym w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.

Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne, niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli łącznie spełnione są następujące przesłanki:

1.  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania,
2.  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
3.  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
4.  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Zaznaczenia wymaga, iż definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m. in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.

Zgodnie z art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347 str. 1 ze zm.), w przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego. W przypadkach gdy odbiorca nie podlega w pełni opodatkowaniu, państwa członkowskie mogą przedsięwziąć środki niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu się od opodatkowania lub unikaniu opodatkowania poprzez wykorzystanie przepisów niniejszego artykułu.

Z powyższego przepisu wynika, że wprowadza on, tak samo jak ma to miejsce w ustawie o podatku od towarów i usług, możliwość wyłączenia z zakresu opodatkowania przekazania całości lub części majątku przedsiębiorstwa.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Spółdzielnia świadczy usługi zwolnione na podstawie art. 43 ust.1 pkt 18 ustawy o podatku od towarów i usług oraz usługi opodatkowane 23% stawką podatku. Spółdzielnia jest właścicielem Laboratorium, które ma miejsce w Jej strukturze jako dział, prowadzi działalność poza siedzibą Spółdzielni, w pomieszczeniach wynajętych. Lokal wyposażony jest w zespół składników majątkowych (łącznie 61 rzeczy ruchomych, w tym meble, sprzęt biurowy, sprzęt i urządzenia do badań laboratoryjnych) koniecznych do realizacji określonych zadań gospodarczych oraz zespół pracowników. Laboratorium posiada także uzyskane certyfikaty na wykonywanie badań, dokumenty świadczące o prowadzeniu działalności, wierzytelności, ugruntowaną na rynku renomę i pozycję oraz ustaloną klientelę. Spółdzielnia prowadzi odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych (na osobnych kontach), na podstawie których dokonuje przyporządkowania przychodów i kosztów, a na koniec każdego miesiąca i roku wylicza rentowność dla ww. działu. Spółdzielnia zamierza dokonać sprzedaży byłym pracownikom całego Laboratorium, rozumianego jako cały zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej, z całym wyposażeniem miejscem, kontrahentami, zespołem składników majątkowych (łącznie 61 rzeczy ruchomych) oraz dokumentami związanymi z prowadzoną działalnością, a także wierzytelnościami, w tym dokonać na rzecz nabywcy cesji umowy najmu lokalu (po uzyskaniu zgody wynajmującego), w którym ma ono siedzibę. Zobowiązania nie będą przenoszone na nabywcę, ponieważ zostały uregulowane przez Spółdzielnię.

Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy ustawy o podatku od towarów i usług należy stwierdzić, że o ile w momencie zbycia – jak wynika z treści wniosku – Laboratorium posiadać będzie cechy wymienione w art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług, to będzie stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa i czynność jej zbycia, na podstawie art. 6 ust. 1 ww. ustawy, będzie wyłączona z opodatkowania tym podatkiem.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – j. t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.