Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/436-650/12-2/MZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-02-14
Teza: Należy stwierdzić, iż dokonanie działu spadku jako czynność niewymieniona w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Tym samym w przedstawionej sprawie nie powstał obowiązek podatkowy w zakresie podatku od spadków i darowizn, zaś Wnioskodawca nie ma obowiązku złożenia zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych SD-Z2 lub zeznania o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych SD-3.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; dziedziczenie; nabycie; podatek-podatek od spadków i darowizn; spadek-dział spadku
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1-art. 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 21.12.2012 r. (data wpływu 24.12.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych zawarcia działu spadku - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24.12.2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych zawarcia działu spadku.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Na podstawie poświadczenia dziedziczenia z dnia 3 października 2012 r. Michał T., Aleksandra D. i Jakub T. nabyli spadek po Hannie T. zmarłej w dniu 15 czerwca 2012 r. dziedzicząc go w 1/3 części spadku każdy. W skład spadku weszły następujące składniki:

1.  udział wynoszący 1/2 (jedna druga) części we współwłasności nieruchomości,
2.  udział wynoszący 1/2 (jedna druga) części we współwłasności nieruchomości,
3.  udział wynoszący 1/2 (jedna druga) części we współwłasności nieruchomości,
4.  udział wynoszący 4/12 (cztery dwunaste) części we współwłasności nieruchomości,
5.  prawo własności nieruchomości,
6.  środki pieniężne w wysokości 379.258,56 zł, stanowiące 1/2 kwoty 758.517,11 zł zgromadzonej na rachunkach bankowych,
7.  1.230 udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością.

Fakt ten został zgłoszony do urzędu skarbowego na formularzu SD-Z2.

Ugodą sądową z dnia 4 grudnia 2012 r. uczestnicy postępowania dokonali działu spadku bez spłat i dopłat. Na mocy przedmiotowej ugody Wnioskodawca otrzymał na własność:

1.  udział wynoszący 1/2 części we współwłasności nieruchomości;
2.  udział wynoszący 1/2 części we współwłasności nieruchomości;
3.  udział wynoszący 1/2 części we współwłasności nieruchomości;
4.  środki pieniężne w wysokości 379.258,56 zł, stanowiące ½ kwoty 758.517,11 zł zgromadzone na rachunkach bankowych;
5.  246 udziały w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością co stanowi więcej aniżeli przypadająca przypadająca dla Wnioskodawcy 1/3 część spadku.

Wszyscy spadkobiercy należą do „0” grupy podatkowej.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy dział spadku w niniejszym stanie faktycznym podlega obowiązkowi podatkowemu od spadków i darowizn?
2.  Czy nabyty w efekcie działu spadku majątek ponad 1/3 części spadku Wnioskodawca powinien zgłosić do urzędu skarbowego?

Zdaniem Wnioskodawcy, ugoda sądowa, na podstawie której dokonano działu spadku bez spłat i dopłat nie podlega podatkowi od spadków i darowizn, albowiem opodatkowaniu podlegają wyłącznie te czynności, które zostały enumeratywnie wymienione w art. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn. Ugoda sądowa, na podstawie której dokonano działu spadku bez spłat i dopłat, nie jest czynnością cywilnoprawną wymienioną w tym przepisie (nie jest dziedziczeniem, darowizną, itd.), dlatego też nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. To zaś oznacza, że Wnioskodawca nie ma obowiązku złożenia deklaracji SD-Z2 lub SD-3.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2009 r. Nr 93, poz. 768 ze zm.) podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:

1.  dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego;
2.  darowizny, polecenie darczyńcy;
3.  zasiedzenia;
4.  nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
5.  zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
6.  nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.

Ponadto, zgodnie z art. 1 ust. 2 ww. ustawy podatkowi od spadków i darowizn podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na podstawie dyspozycji wkładcy na wypadek jego śmierci oraz nabycie jednostek uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek jego śmierci.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że katalog czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn określony w art. 1 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn jest katalogiem zamkniętym. Wobec tego wymienione w nim tytuły nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych stanowią jedyne przypadki podlegające opodatkowaniu tym podatkiem.

Przepisy ww. ustawy nie definiują pojęć: spadek czy dział spadku, a zatem należy odwołać się do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm., dalej: Kodeks cywilny).

W myśl przepisu art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego przez spadkobranie należy rozumieć przejście praw i obowiązków majątkowych zmarłego z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób.

Stosownie do art. 925 w zw. z art. 924 Kodeksu cywilnego spadkobierca nabywa spadek z chwilą śmierci spadkodawcy. Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych (art. 1035 ustawy).

Zgodnie z zapisem art. 1037 § 1 Kodeksu cywilnego dział spadku może nastąpić na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców. Zatem do momentu zniesienia współwłasności lub dokonania działu spadku, spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku. Na podstawie art. 1038 § 1 Kodeksu cywilnego sądowy dział spadku powinien obejmować cały spadek. Jednakże z ważnych powodów może być ograniczony do części spadku. § 2 wskazuje, iż umowny dział spadku może objąć cały spadek lub być ograniczony do części spadku.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż dokonanie działu spadku jako czynność niewymieniona w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Tym samym w przedstawionej sprawie nie powstał obowiązek podatkowy w zakresie podatku od spadków i darowizn, zaś Wnioskodawca nie ma obowiązku złożenia zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych SD-Z2 lub zeznania o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych SD-3.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistniałego zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.