Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-313/07/KO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-03-17
Teza: Czy Wnioskodawca przy sprzedaży fotelików samochodowych produkowanych przez siebie może zastosować 7% VAT?
Słowa kluczowe: stawka; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 14 grudnia 2007r. (data wpływu 27 grudnia 2007r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 7% przy sprzedaży fotelika samochodowego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 grudnia 2007r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 7% przy sprzedaży fotelika samochodowego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą i jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Głównym zakresem działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest przerób tworzyw sztucznych, z których produkuje między innymi podzespoły do wózków dziecięcych. Wnioskodawca na przełomie lat 2006 i 2007 rozpoczął przygotowania do produkcji fotelików do przewozu dzieci w samochodach. Wnioskodawca opracował dokumentację techniczną i przygotował narzędzia do produkcji fotelików samochodowych. Wnioskodawca pierwsze egzemplarze powstałych fotelików samochodowych dostarczył do Przemysłowego Instytutu Motoryzacji w celu uzyskania homologacji na ww. wyrób. Minister transportu wydał w dniu 8 maja 2007r. zawiadomienie dotyczące udzielenia homologacji nr \`(...)\`dla urządzenia przytrzymującego dziecko skierowane tyłem do kierunku jazdy/kołyska.

Z uwagi na fakt, iż głównymi odbiorcami Wnioskodawcy są producenci wózków dziecięcych, nowy wyrób „fotelik do przewozu dzieci" został tak skonstruowany, by można go było zamocować także do podwozia wózka dziecięcego. Spowodowało to potrzebę przystosowania kolorystyki „pokrowca" fotelika do kolorystyki wózka, dla którego stał on się integralną częścią. Wymagana kolorystyka tychże „pokrowców" jest tak różna, iż dla Wnioskodawcy jako producenta specjalizującego się głównie obróbką tworzyw sztucznych rozbudowa szwalni i zakup małych ilości, lecz różnych tkanin jest bardzo kłopotliwy - co nie jest żadnym problemem dla jego odbiorcy. Wnioskodawca by sprostać wymaganiom rynku, a tym samym być konkurencyjnym na nim, a jednocześnie rozwiązać problem „kolorystyki" wyrobu, podpisał umowę o współpracy z odbiorcami, którzy zlecają mu wykonanie gotowych fotelików do przewozu dzieci w samochodach. Wnioskodawca otrzymuje zamówienie na konkretną ilość gotowych fotelików, które produkuje w części z własnych materiałów (tworzywa sztuczne, pasy i zapięcia jak i elementy z pianki), a w części z materiałów odbiorcy (elementy tekstylne - pokrowce), które spełniają normy homologacji. Wnioskodawca sprzedaje wyroby gotowe za cenę swoich materiałów plus koszty usługi ubrania w „elementy tekstylne".

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca może zastosować przy sprzedaży ww. wyrobów gotowych stawkę podatku VAT 7% na podstawie art. 41. ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, który w załączniku nr 3 pod pozycją 109 wymienia foteliki do przewozu dzieci w samochodach?

Zdaniem Wnioskodawcy z przepisów art. 41 ust. 2 wynika, iż - bez względu na symbol PKWiU, towar który można nazwać fotelikiem do przewozu dzieci w samochodach, jest towarem, do którego należy zastosować stawkę 7% VAT. Przepisy o homologacji, nie narzucają producentowi homologowanego wyrobu, kto będzie dostawcą podzespołów do tego wyrobu. Mówią jedynie o ich właściwościach, które muszą spełniać, a tym samym, które musi spełniać wyrób homologowany. Umowa podpisana przez Wnioskodawcę z odbiorcą fotelików gwarantuje, iż materiały „tekstylne" użyte do produkcji spełniają wymogi norm. Materiały zużywane przez Wnioskodawcę, a także ich wspólne „połączenie" spoczywa na Wnioskodawcy jako gwarancie jakości i producencie, któremu została wydana homologacja. Wyrób, którego Wnioskodawca jest producentem posiada świadectwo homologacji pozwalające go nazwać „fotelikiem do przewozu dzieci w samochodach", a tym samym przy jego sprzedaży do zastosowania stawki 7%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W myśl art. 41 ust. 2 ww. ustawy dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. W pozycji 109 załącznika nr 3 (wykaz towarów i usług, opodatkowanych stawką podatku w wysokości 7%) do ustawy wymienione zostały foteliki do przewozu dzieci w samochodach bez względu na symbol PKWiU.

Zgodnie z art. 39 ust. 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (tj. Dz. U. z 2005r. Nr 108, poz. 908 ze zm.) w pojeździe samochodowym wyposażonym w pasy bezpieczeństwa dziecko w wieku do 12 lat, nieprzekraczające 150 cm wzrostu, przewozi się w foteliku ochronnym lub innym urządzeniu do przewożenia dzieci, odpowiadającym wadze i wzrostowi dziecka oraz właściwym warunkom technicznym.

Zatem foteliki i inne urządzenia do przewożenia dzieci powinny spełniać odpowiednie warunki techniczne. Potwierdzeniem spełnienia tych warunków jest certyfikat Przemysłowego Instytutu Motoryzacji lub świadectwo homologacji.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest producentem wytwarzającym elementy nazywane „skorupy z tworzywa” i wykorzystywane do produkcji gotowych wyrobów w postaci fotelików samochodowych dziecięcych posiadających świadectwo homologacji. Wnioskodawca otrzymuje od odbiorcy zamówienie na konkretną ilość gotowych fotelików, które produkuje w części z własnych materiałów (tworzywa sztuczne, pasy i zapięcia, jak i elementy z pianki), a w części z materiałów odbiorcy (elementy tekstylne - pokrowce). Minister Transportu wydał zawiadomienie dotyczące udzielenia homologacji Wnioskodawcy jako producentowi na wykonany fotelik samochodowy, który składa się z części wytworzonych przez niego i z części dostarczonych przez odbiorcę. W świetle powyższego Wnioskodawca jako producentem fotelików samochodowych ma prawo do zastosowania 7% stawki podatku przy dostawie ww. fotelików. Bez znaczenia jest fakt, iż odbiorca dostarcza Wnioskodawcy pokrowce, gdyż ma to jedynie wpływ na zasady rozliczeń pomiędzy stronami.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy uznać należy za **prawidłowe.**

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.