Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP1/443-843/11-7/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2012-01-09
Teza: Stowarzyszenie będące czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT sprzedaż produktów wykonywanych przez osoby niepełnosprawne w ramach warsztatów terapii zajęciowej winno dokumentować fakturami VAT. W sytuacji gdy sprzedaż dokonywana jest na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej Wnioskodawca obowiązany jest do wystawienie faktury na żądanie nabywcy złożone we właściwym terminie.
Słowa kluczowe: dokumentowanie; działalność-działalność dobroczynna; faktura-faktura VAT; rachunki; towar-sprzedaż towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 108

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Stowarzyszenia przedstawione we wniosku z dnia 30 czerwca 2011r. (data wpływu 03 października 2011r.) uzupełnionym pismem z dnia 14 listopada 2011r. (data wpływu 17 listopada 2011r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu dokumentowania sprzedaży przedmiotów użytkowych wytwarzanych przez osoby niepełnosprawne w ramach terapii zajęciowej WTZ – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 03 października 2011r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu dokumentowania sprzedaży przedmiotów użytkowych wytwarzanych przez osoby niepełnosprawne w ramach terapii zajęciowej WTZ.

Ww. wniosek uzupełniono pismem z dnia 14 listopada 2011r. (data wpływu 17 listopada 2011r.) w zakresie doprecyzowania zaistniałego stanu faktycznego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Stowarzyszenie jest organizacją pożytku publicznego, posiadającą osobowość prawną, wpisaną do Krajowego Rejestru Sądowego.

Statutową działalnością Stowarzyszenia jest udzielanie społecznej pomocy osobom chorym oraz innym osobom potrzebującym, a w szczególności osobom niepełnosprawnym z zaburzeniami psychicznymi.

Działalność statutową Stowarzyszenie realizuje w różnych formach. Jedną z form działalności statutowej jest prowadzenie Warsztatów Terapii Zajęciowej. Stowarzyszenie prowadzi również działalność gospodarczą, z której dochód przeznacza się na działalność statutową pomocy społecznej. Ze względu na prowadzoną działalność gospodarczą Stowarzyszenie jest płatnikiem podatku od towarów i usług. Zasady prowadzenia działalności Warsztatów Terapii Zajęciowej, zwanych dalej WTZ, określa ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 1997r. nr 123 poz. 776 z późn. zm.) oraz rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 25 marca 2007 r. w sprawie warsztatów terapii zajęciowej (Dz. U. z dnia 15 kwietnia 2007 r.).

WTZ jest wyodrębnioną organizacyjnie i finansowo częścią Stowarzyszenia stwarzającą, zgodnie z postanowieniami ustawy, osobom niezdolnym do podjęcia pracy, możliwość rehabilitacji społecznej i zawodowej w zakresie pozyskania lub przywracania umiejętności niezbędnych do podjęcia zatrudnienia.

Jednym z elementów programu terapii zajęciowej jest wykonywanie przedmiotów. Część z tych przedmiotów ma charakter użytkowy i jest sprzedawana przez osoby niepełnosprawne na specjalnie zorganizowanych kiermaszach. Środki finansowe ze sprzedaży przedmiotów gromadzone są na wyodrębnionym rachunku bankowym i wydatkowane (p. 10 ust.2 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 25 marca 2007 r. w sprawie warsztatów terapii zajęciowej, Dz. U. z dnia 15 kwietnia 2007r.), na integrację społeczną osób niepełnosprawnych uczestników warsztatu.

Wartość materiałów zużytych do terapii wyniosła w 2010 r. 37.670,92 zł, a wartość sprzedanych przedmiotów użytkowych 3.426,13 zł. Przed nowelizacją ustawy o podatku VAT tzn. do dnia 31.12.2010 r. Stowarzyszenie nie naliczało i nie odprowadzało do Urzędu Skarbowego podatku VAT należnego od wytwarzanych w ramach terapii zajęciowej i sprzedawanych na kiermaszach przedmiotów użytkowych oraz nie odliczało podatku naliczonego od zakupionych materiałów i usług służących do terapii zajęciowej osób niepełnosprawnych, w ramach której wytwarzane były przedmioty użytkowe. Powodowało to, że działalność Warsztatów Terapii Zajęciowej rozliczana była w kwotach brutto.

Taki sposób rozliczania wyrobów użytkowych wytwarzanych przez osoby niepełnosprawne oraz rozliczania kosztów ich wytworzenia wynikał z art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku VAT oraz z załącznika nr 4 do ustawy. W załączniku nr 4 pod pozycją 10 jako zwolnione z opodatkowania wymienione zostały „Usługi świadczone przez organizacje członkowskie gdzie indziej niesklasyfikowane (wyłącznie statutowe)" – PKWiU 91.

Nowelizacja ustawy o podatku VAT - obowiązująca od 01.01.2011r. – uchyliła załącznik nr 4, który stanowił podstawę prawną zwolnienia. Po nowelizacji ustawy o podatku VAT Stowarzyszenie rozlicza w dalszym ciągu działalność Warsztatów Terapii Zajęciowej w kwotach brutto.

Stowarzyszenie jest organizacją pożytku publicznego prowadzącą statutową działalność na rzecz osób niepełnosprawnych, w tym działalność gospodarczą, z której dochód przeznaczony jest na działalność statutową pomocy społecznej.

Cele statutowe Stowarzyszenie realizuje w różnorodny sposób, w tym:

1.  Jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.
2.  Nie jest regionalnym ośrodkiem polityki społecznej, powiatowym centrum pomocy rodzinie, ośrodkiem pomocy społecznej, rodzinnym domem pomocy, ośrodkiem wsparcia, ośrodkiem interwencji kryzysowej;
3.  Nie prowadzi domu pomocy społecznej i nie posiada w tym zakresie wpisu do rejestru prowadzonego przez wojewodę;
4.  Nie posiada zezwolenia wojewody na prowadzenie domu pomocy społecznej,

*   Prowadzi placówkę opiekuńczo - wychowawczą (świetlicę dla dzieci szkolnych), która jest wpisana do rejestru prowadzonego przez wojewodę;
*   Nie prowadzi ośrodka adopcyjno- opiekuńczego i nie posiada wpisu do rejestru prowadzonego przez wojewodę;

1.  Nie jest placówką specjalistycznego poradnictwa;
2.  Nie jest placówką inną niż wymienione w punktach 2, 3, 5 a i b i 6 zapewniającą całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku na podstawie zezwolenia wojewody, wpisaną do rejestru prowadzonego przez wojewodę,
3.  Nie świadczy usług w zakresie opieki nad dziećmi i młodzieżą w formach i na zasadach określonych w przepisach o pomocy społecznej oraz w przepisach o systemie oświaty;
4.  Nie posiada statusu organizacji powołanej do celów o charakterze politycznym, związkowym, patriotycznym, filozoficznym, filantropijnym, obywatelskim,
5.  Produkty użytkowe wytwarzane w ramach Warsztatów Terapii Zajęciowej nie są wytwarzane za środki pieniężne pozyskane ze zbiórek o których mowa w przepisach ustawy z dnia 15 marca 1993 r. o zbiórkach publicznych (Dz. U. Nr 22, poz. 162 z późn. zm.),
6.  Sprzedaż produktów użytkowych wytwarzanych w ramach Warsztatów Terapii Zajęciowej nie jest dokonywana w związku z organizowaniem imprez połączonych ze zbiórką pieniędzy,;
7.  Środki pieniężne pozyskane ze sprzedaży przedmiotów użytkowych wytwarzanych przez osoby niepełnosprawne w ramach terapii zajęciowej WTZ przeznaczone są w całości na pokrycie wydatków związanych z integracją społeczną uczestników zajęć terapeutycznych;
8.  Zwolnienie z podatku VAT sprzedaży produktów użytkowych wytwarzanych w WTZ nie spowoduje naruszenia warunków konkurencji;
9.  Prowadzenie Warsztatów Terapii Zajęciowej, w tym wytwarzanie i sprzedaż wyrobów użytkowych, nie narusza warunków lub zasad określonych w ustawie z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. Nr 96, poz. 873 z późn. zm.).

Złożony przez Stowarzyszenie wniosek z dnia 29 września 2011r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania sprzedaży przedmiotów użytkowych wytwarzanych w ramach warsztatów terapii zajęciowej, prowadzonych na podstawie rozporządzenia ministra gospodarki, pracy i polityki społecznej z dnia 25 marca 2004r. w sprawie warsztatów terapii zajęciowej (Dz. U. z dnia 15 kwietnia 2004r.), dotyczy stanu prawnego od dnia 1 stycznia 2011 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

W jaki sposób należy dokumentować sprzedaż przedmiotów użytkowych wytwarzanych przez osoby niepełnosprawne w ramach terapii zajęciowej WTZ osobom fizycznym i osobom prawnym?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku sprzedaży przedmiotów osobom fizycznym na kiermaszach, sprzedaż należy dokumentować protokołem sporządzonym przez osoby niepełnosprawne dokonujące tej sprzedaży. W przypadku sprzedaży osobom prawnym poprzez wystawienie faktury ze sprzedaży.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Natomiast w myśl art. 106 ust. 2 ww. ustawy, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do dostawy towarów lub świadczenia usług, dokonywanych przez podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT czynni lub zwolnieni, jeżeli miejscem opodatkowania tych czynności jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju lub terytorium państwa trzeciego i dla tych czynności podatnicy ci nie są zidentyfikowani dla podatku od wartości dodanej lub – w przypadku terytorium państwa trzeciego – podatku o podobnym charakterze.

W myśl art. 106 ust. 4 ustawy, podatnicy nie mają obowiązku wystawiania faktur osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej. Jednakże na żądanie tych osób podatnicy są obowiązani do wystawienia faktury.

Szczegółowe zasady dotyczące wystawiania faktur w 2011 r. uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.- obowiązującego do dnia 31.03.2011 r.) oraz w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. 68, poz. 360 ze zm. obowiązującego od dnia 1 kwietnia 2011 r.) zwanych dalej rozporządzeniem.

Stosownie do zapisu § 4 ust. 1 rozporządzenia, zarejestrowani podatnicy jako podatnicy VAT czynni, posiadający numer identyfikacji podatkowej, wystawiają faktury oznaczone wyrazami "FAKTURA VAT".

Zgodnie z § 5 ust. 1 powołanych rozporządzeń, faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej:

1.  imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;
2.  numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11;
3.  numer kolejny faktury oznaczonej jako "FAKTURA VAT";
4.  dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury;
5.  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
6.  miarę i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług;
7.  cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
8.  wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto); 9) stawki podatku; 10) sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu;
9.  kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
10.  kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem.

Natomiast jak wynika z § 9 ust. 1 rozporządzenia, fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od dnia wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem § 10-12.

Jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część lub całość należności, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od dnia, w którym otrzymano część lub całość należności od nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 (§ 10 ust. 1).

Jednym z podstawowych obowiązków podatników podatku od towarów i usług jest prawidłowe, rzetelne i terminowe dokumentowanie sprzedaży. Powołane wyżej przepisy wskazują, iż faktura VAT jest podstawowym dokumentem, jaki, nie później niż siódmego dnia od dnia wydania towaru lub wykonania usługi, obowiązany jest wystawić zarejestrowany i czynny podatnik podatku od towarów i usług.

Powołany przepis § 9 ust. 1 rozporządzenia, określający termin, w którym należy wystawić fakturę VAT, ma charakter instrukcyjny. Wyznaczenie w nim 7 - dniowego terminu na wystawienie faktury, licząc od dnia wykonania usługi (w przypadku Wnioskodawcy), jest ściśle związane z zasadami ustalania momentu powstania obowiązku podatkowego u podatnika wykonującego świadczenie.

Jak bowiem wynika z zapisu art. 19 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

Z kolei z treści art. 19 ust. 4 ustawy, wynika, iż jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi.

Natomiast jak wynika z art. 19 ust. 11 ustawy, jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część należności, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w tej części.

Należy wskazać, iż na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług brak jest określenia, w jakim terminie nabywca będący osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej może domagać się od sprzedawcy wystawienia faktury VAT w trybie art. 106 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług. Wobec tego należy się odnieść do przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa.

W myśl art. 87 § 1 ww. ustawy, jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy prowadzący działalność gospodarczą obowiązani są na żądanie kupującego lub usługobiorcy wystawić rachunek potwierdzający dokonanie sprzedaży lub wykonanie usługi.

Stosownie do art. 87 § 3 ww. ustawy, podatnicy wymienieni w § 1, od których zażądano rachunku przed wykonaniem usługi lub wydaniem towaru, wystawiają rachunek nie później niż w terminie 7 dni od dnia wykonania usługi lub wydania towaru. Jeżeli jednak żądanie wystawienia rachunku zostało zgłoszone po wykonaniu usługi lub wydaniu towaru, wystawienie rachunku następuje w terminie 7 dni od dnia zgłoszenia żądania.

Natomiast stosownie do zapisu art. 87 § 4 Ordynacji podatkowej, podatnik nie ma obowiązku wystawienia rachunku, jeżeli żądanie zostało zgłoszone po upływie 3 miesięcy od dnia wydania towaru lub wykonania usługi.

Z opisu stanu faktycznego zawartego w złożonym wniosku wynika, że Stowarzyszenie jest organizacją pożytku publicznego, posiadającą osobowość prawną, wpisaną do Krajowego Rejestru Sądowego. Statutową działalnością Stowarzyszenia jest udzielanie społecznej pomocy osobom chorym oraz innym osobom potrzebującym, a w szczególności osobom niepełnosprawnym z zaburzeniami psychicznymi. Jedną z form działalności statutowej jest prowadzenie Warsztatów Terapii Zajęciowej. Stowarzyszenie prowadzi również działalność gospodarczą, z której dochód przeznacza się na działalność statutową pomocy społecznej. Ze względu na prowadzoną działalność gospodarczą Stowarzyszenie jest płatnikiem podatku od towarów i usług. Zasady prowadzenia działalności Warsztatów Terapii Zajęciowej, zwanych dalej, WTZ, określa ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 1997r. nr 123 poz. 776 z późn. zm.) oraz rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i polityki społecznej z dnia 25 marca 2007r. w sprawie warsztatów terapii zajęciowej (Dz. U. z dnia 15 kwietnia 2007 r.). WTZ jest wyodrębnioną organizacyjnie i finansowo częścią Stowarzyszenia stwarzającą, zgodnie z postanowieniami ustawy, osobom niezdolnym do podjęcia pracy, możliwość rehabilitacji społecznej i zawodowej w zakresie pozyskania lub przywracania umiejętności niezbędnych do podjęcia zatrudnienia. W przypadku sprzedaży przedmiotów osobom fizycznym na kiermaszach. Stowarzyszenie dokumentuje sprzedaż protokołem sporządzonym przez osoby niepełnosprawne dokonujące tej sprzedaży. W przypadku sprzedaży osobom prawnym poprzez wystawienie faktury ze sprzedaży.

Powołane przepisy określają generalną zasadę, z której wynika, iż w przypadku transakcji dokonanych na rzecz osób prowadzących działalność gospodarczą, podatnik podatku VAT obowiązany jest udokumentować każdą sprzedaż wystawiając fakturę VAT. Natomiast w przypadku transakcji dokonywanych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, podatnik obowiązany jest do prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej, a tym samym do dokumentowania każdej transakcji za pomocą paragonu fiskalnego, który musi wydać nabywcy towaru, o ile taki obowiązek u niego powstał. Podatnik nie jest obowiązany dokumentować transakcji na rzecz osób nieprowadzących działalności gospodarczej fakturą VAT, jednak na żądanie tych osób winien taką fakturę wystawić, zachowując w dokumentacji wraz z jej kopią oryginał paragonu fiskalnego dotyczącego tej transakcji.

Mając na uwadze powołane przepisy Ordynacji podatkowej należy stwierdzić, iż obowiązek wystawienia faktury na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej powstaje wskutek złożenia oświadczenia, iż żąda ona jej wystawienia, pod warunkiem, że żądanie to zostało zgłoszone we właściwym terminie, tj. w terminie 3 miesięcy od dnia wydania towaru lub wykonania usługi. Żądanie wystawienia faktury po upływie 3 miesięcy nie wywiera takiego skutku i nie rodzi po stronie sprzedawcy, czy też usługodawcy obowiązku wystawienia faktury. Wskazać dodatkowo należy, iż wystawienie faktury po upływie trzymiesięcznego terminu jest prawem, a nie obowiązkiem podatnika i to do niego należy decyzja dotycząca jej wystawienia.

Reasumując, Stowarzyszenie będące czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT sprzedaż produktów wykonywanych przez osoby niepełnosprawne w ramach warsztatów terapii zajęciowej winno dokumentować fakturami VAT. W sytuacji gdy sprzedaż dokonywana jest na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej Wnioskodawca obowiązany jest do wystawienie faktury na żądanie nabywcy złożone we właściwym terminie.

Zatem oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy, w którym jedynie dokonano wyodrębnienia odbiorców na osoby fizyczne i osoby prawne, należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

W niniejszej interpretacji rozstrzygnięto wniosek w części dotyczącej sposobu dokumentowania sprzedaży przedmiotów wytwarzanych przez osoby niepełnosprawne w ramach warsztatów terapii zajęciowej. Natomiast wniosek w części dotyczącej zwolnienia z opodatkowania sprzedaży przedmiotów użytkowych wytwarzanych w ramach warsztatów terapii zajęciowej został rozpatrzony interpretacją nr ITPPP1/443-843/11-6/AK.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M. C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski