Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/4512-171/16/KG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-06-10
Teza: Kasa rejestrująca – wpłaty gotówkowe i bezgotówkowe.
Słowa kluczowe: kasa-kasa rejestrująca-obowiązek instalacji kasy rejestrującej; sport-klub sportowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 22 kwietnia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 3 marca 2016 r. (data wpływu 10 marca 2016 r.), uzupełnionym pismem z 14 maja 2016 r. (data wpływu 24 maja 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kasy rejestracyjnej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 marca 2016 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kasy rejestracyjnej. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 14 maja 2016 r. (data wpływu 24 maja 2016 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 6 maja 2013 r. znak: IBPP3/4512-171/16/KG.

W przedmiotowym wniosku, uzupełnionym pismem z 14 maja 2016 r., przedstawiono następujący stan faktyczny:

Klub Sportowy O. działa jako stowarzyszenie i jest zarejestrowany w ewidencji klubów sportowych prowadzonej przez Prezydenta Miasta pod poz. XXX i nie prowadzi działalności gospodarczej, a tylko działalność statutową wg PKD 9262Z – polegającą na szkoleniu młodzieży przedszkolnej i szkolnej w zakresie gry w tenisa ziemnego oraz organizuje turnieje amatorskie dla członków i sympatyków Klubu. Przychodami Klubu są opłaty wnoszone przez osoby szkolone oraz za użytkowanie kortów tenisowych i opłaty tzw. wpisowe do turniejów pobierane na podstawie dowodów księgowych KP (kasa przyjmie) i rejestrowane w raporcie kasowym.

Klub również otrzymuje niewielkie dotacje przedmiotowe z Urzędu Miasta (w skali rocznej jest to ok 20 000 zł) na tzw. całoroczne upowszechnianie kultury fizycznej z czego Klub po zakończeniu sezonu jest rozliczany.

Wszystkie powyżej wymienione przychody przeznaczane są na pokrycie kosztów utrzymania obiektu sportowego: utrzymanie bieżące, należności za zużyty gaz, energię elektryczną, wodę zakup niezbędnego sprzętu sportowego, przygotowanie kortów ziemnych do sezonu po okresie zimowym oraz na wynagrodzenia pracowników i ubezpieczenia szkolonej młodzieży.

Klub jest w całości klubem amatorskim – organizując również regionalne turnieje tenisowe w kategorii skrzatów i młodzików. Klub nie prowadzi sprzedaży towarów i nie prowadzi działalności gospodarczej – natomiast świadczenie usług polega na prowadzeniu nauki gry w tenisa ziemnego dzieci i młodzieży z przedszkoli i szkół oraz organizacji turniejów amatorskich również i dla dorosłych w większości osób będących już na emeryturze.

Klub prowadzi działalność statutową wg PKD 9312Z. Klub działa od 7 stycznia 2016 r. i jako stowarzyszenie jest zarejestrowany w Ewidencji Klubów Sportowych prowadzonej przez Prezydenta Miasta – pod poz. XXX.

Wszelkie opłaty z tytułu szkolenia oraz za użytkowanie kortów pobierane są częściowo w formie gotówkowej na podstawie dowodów KP (kasa przyjmie) oraz częściowo w formie bezgotówkowej. Zapłatę w formie bezgotówkowej Klub otrzymuje na posiadane konto bankowe.

Z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika za jaką konkretną czynność zapłata dotyczy.

W roku 2015 Klub jeszcze nie istniał.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

Czy Wnioskodawca obowiązany jest posiadać i prowadzić kasę rejestrującą?

Zdaniem Wnioskodawcy (stanowisko przedstawione ostatecznie w piśmie z 14 maja 2016 r.), ponieważ ewidencja finansowa Klubu w obecnej formie, tj. gotówkowej na podstawie dowodów KP (kasa przyjmie) i formie bezgotówkowej w postaci przelewów na konto bankowe – w pełni zabezpiecza prawidłowość jej prowadzenia umożliwiającą sporządzanie wymaganych deklaracji, sprawozdań oraz bilansu rocznego celem składania ich do ZUS i Urzędu Skarbowego – Klub nie powinien posiadać kasy rejestrującej i prowadzić przez nią rejestracji przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…) – art. 7 ust. 1 ustawy.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy – przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Art. 15 ust. 1 ustawy stanowi, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – na mocy art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z treści art. 111 ust. 1 ustawy – który stanowi, że podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

W myśl art. 111 ust. 1a ustawy do obrotu wykazywanego w ewidencji, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się kwoty podatku należnego.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem jednym z podstawowych kryteriów decydujących o obowiązku ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.

Kwestie dotyczące zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy użyciu kas rejestrujących niektórych czynności i niektórych grup podatników oraz terminów rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 4 listopada 2014 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz.U. z 2014 r., poz. 1544 ze zm.) – zwane dalej rozporządzeniem.

Regulacje zawarte w ww. rozporządzeniu przewidują zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących ze względu na wysokość obrotu – do określonej tym przepisem wysokości obrotów (zwolnienie podmiotowe) oraz ze względu na rodzaj prowadzonej działalności – zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia (zwolnienie przedmiotowe).

Stosownie do § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2016 r. podatników, u których obrót zrealizowany na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych nie przekroczył w poprzednim roku podatkowym kwoty 20 000 zł, a w przypadku podatników rozpoczynających w poprzednim roku podatkowym dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli obrót z tego tytułu nie przekroczył, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w poprzednim roku podatkowym, kwoty 20 000 zł.

Zgodnie z zapisem § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie później jednak niż do dnia 31 grudnia 2016 r. podatników rozpoczynających po dniu 31 grudnia 2014 r. dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli przewidywany przez podatnika obrót z tego tytułu nie przekroczy, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w danym roku podatkowym, kwoty 20 000 zł.

Natomiast § 3 ust. 2 rozporządzenia stanowi, że zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie stosuje się do podatników, którzy w poprzednim roku podatkowym byli obowiązani do ewidencjonowania lub przestali spełniać warunki do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania.

W przypadku podatników korzystających ze zwolnienia, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, zwolnienie to traci moc po upływie dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym podatnik przekroczył obrót realizowany na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych w kwocie 20 000 zł (§ 5 ust. 1 rozporządzenia).

W myśl § 5 ust. 2 rozporządzenia, w przypadku podatników korzystających ze zwolnienia, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 2, zwolnienie to traci moc po upływie dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym podatnik przekroczył obrót z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności, w kwocie 20 000 zł.

Powyższe zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy rejestrującej ma charakter podmiotowy, tj. dotyczy podmiotu.

Wskazać należy, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej – jak wynika z treści art. 111 ust. 1 ustawy – dotyczy tych podatników, którzy dokonują świadczeń na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Wobec tego, ustalając obrót uprawniający podatnika do zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 listopada 2014 r. należy uwzględniać cały obrót osiągnięty przez podatnika na rzecz ww. osób, tj. zarówno z tytułu czynności zwolnionych z obowiązku ewidencjonowania na podstawie ww. rozporządzenia jak i niekorzystających ze zwolnienia.

Jak stanowi § 2 ust. 1 rozporządzenia – zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2016 r., czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia.

Powyższe zwolnienie jest zwolnieniem przedmiotowym z obowiązku ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy rejestrującej, tj. dotyczy przedmiotu działalności.

W załączniku do rozporządzenia, stanowiącym wykaz czynności zwolnionych z obowiązku ewidencjonowania, wymieniono w poz. 38 – świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli świadczący usługę otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła.

W rozpatrywanej sprawie Wnioskodawca – Klub Sportowy prowadzi działalność statutową polegającą na szkoleniu młodzieży przedszkolnej i szkolnej w zakresie gry w tenisa ziemnego oraz organizuje turnieje amatorskie dla członków i sympatyków Klubu. Świadczenie usług polega na prowadzeniu nauki gry w tenisa ziemnego dzieci i młodzieży z przedszkoli i szkół oraz organizacji turniejów amatorskich również i dla dorosłych w większości osób będących już na emeryturze. Wszelkie opłaty z tytułu szkolenia oraz za użytkowanie kortów pobierane są częściowo w formie gotówkowej na podstawie dowodów KP (kasa przyjmie) oraz częściowo w formie bezgotówkowej. Zapłatę w formie bezgotówkowej Klub otrzymuje na posiadane konto bankowe. Z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika jakiej konkretnej czynności zapłata dotyczy.

Aby Wnioskodawca – w świetle powołanych przepisów – miał prawo do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia w powiązaniu z poz. 38 załącznika do rozporządzenia, muszą zostać spełnione następujące warunki:

*   świadczący usługę (podatnika) otrzyma zapłatę za wykonaną czynność w całości za pośrednictwem poczty lub banku na rachunek podatnika;
*   z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła (dane i adres nadawcy, dane i adres odbiorcy oraz numer transakcji).

Niewystąpienie jednego z ww. warunków oznacza brak możliwości zastosowania zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Zaznaczenia wymaga, że wyrażenie „w całości” odnosi się do poszczególnych usług świadczonych przez podatnika. Taka konstrukcja przepisu powoduje, że zwolnieniu nie podlega usługa, za którą zapłacono częściowo gotówką, a częściowo za pośrednictwem banku lub poczty. Warunkiem zwolnienia jest bowiem to, aby konkretna usługa została w całości zapłacona za pośrednictwem banku lub poczty oraz by było możliwe zidentyfikowanie transakcji, której zapłata dotyczy.

Mając zatem na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny stwierdzić należy, że Wnioskodawca ma prawo do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej usług, za które otrzyma zapłatę w całości za pośrednictwem poczty lub banku na rachunek podatnika i z ewidencji oraz dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła – na podstawie § 2 ust. 1 w powiązaniu z poz. 38 załącznika do rozporządzenia.

Natomiast w przypadku, gdy płatność za wykonywane usługi nastąpi w formie gotówkowej na podstawie dowodów KP (kasa przyjmie), nie znajdzie zastosowania zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 w powiązaniu z poz. 38 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 listopada 2014 r. Tym samym po przekroczeniu limitu obrotów w wysokości 20 000 zł, Wnioskodawca utraci prawo do zwolnienia podmiotowego i będzie miał obowiązek rozpoczęcia ewidencjonowania (w terminach określonych w § 5 ust. 1 rozporządzenia z 4 listopada 2014 r.), obrotu z tytułu usług, za które zapłata zostanie dokonana w całości lub częściowo gotówką.

Zaznacza się, że w sytuacji utraty prawa do zwolnienia ze względu na przekroczenie limitu obrotów, Wnioskodawca będzie mógł nadal korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotów z tytułu wykonywania czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia, tj. usług, za które zapłatę otrzyma w całości za pośrednictwem poczty lub banku na swój rachunek bankowy.

Podsumowując, po przekroczeniu limitu obrotów w wysokości 20 000 zł (do którego należy uwzględnić obrót zwolniony z obowiązku ewidencjonowania), Wnioskodawca może korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania usług, za które zapłatę otrzyma w całości na rachunek bankowy, natomiast pozostały obrót tj. taki gdzie płatność następuje (w całości lub w części) w formie gotówkowej, będzie zobowiązany ewidencjonować za pomocą kasy rejestrującej.

W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy, w myśl którego nie powinien posiadać kasy rejestrującej i prowadzić przez nią rejestracji przychodów, ponieważ ewidencja finansowa Klubu w obecnej formie, tj. gotówkowej na podstawie dowodów KP (kasa przyjmie) i formie bezgotówkowej w postaci przelewów na konto bankowe – w pełni zabezpiecza prawidłowość jej prowadzenia umożliwiającą sporządzanie wymaganych deklaracji, sprawozdań oraz bilansu rocznego celem składania ich do ZUS i Urzędu Skarbowego, jest nieprawidłowe.

Organ pragnie zauważyć, że granice szczególnego postępowania podatkowego, którego celem jest uzyskanie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, określa wnioskodawca przedstawiając pytanie, stanowisko do zadanego pytania, w odniesieniu do stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę, co wynika wprost z przepisu art. 14b § 1, 2 i 3 ustawy Ordynacja podatkowa. Natomiast na podstawie art. 14c § 1 i § 2 organ dokonuje rozstrzygnięcia w granicach przedstawionego przez Wnioskodawcę stanowiska. Zatem inne kwestie podniesione w opisie stanu faktycznego, nie objęte pytaniem, co do których nie przedstawiono stanowiska – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w interpretacji rozpatrzone. Niniejsza interpretacja rozstrzyga więc wyłącznie w zakresie obowiązku ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej usług, ze względu na formę zapłaty (tj. gotówkowej na podstawie dowodów KP (kasa przyjmie) i formie bezgotówkowej w postaci przelewów na konto bankowe), natomiast nie rozstrzyga w kwestii możliwości zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania ze względu na charakter świadczonych usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.