Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.739.2025.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-09
Teza: Skutki podatkowe umorzenia wierzytelności i wypłaty środków
pieniężnych w ramach zawartej ugody z bankiem.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt hipoteczny
kredyt-kredyt mieszkaniowy
kwota-kwota dodatkowa
lokal-prawo do lokalu
przychód
ugody
umorzenie
wierzytelność
wypłata
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych
    zdarzeń przyszłych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 22 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 17 września 2025 r. (wpływ 19 września 2025
    r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis zdarzeń przyszłych
    Pani (...) (dalej: Wnioskodawczyni) posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce
    w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (Dz.U.2024.226 t.j. z dnia 2024.02.21).
    Dnia 3 lipca 2007 roku Wnioskodawczyni wraz z mężem (Panem (...)) zawarła Umowę
    kredytu mieszkaniowego (...) (spłacanego w ratach annuitetowych w Banku (...), czyli w
    podmiocie, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad
    rynkiem finansowym, który był uprawniony do udzielania kredytów na podstawie
    odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, celem zakupu
    spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nr (...) w (...) oraz
    sfinansowania kosztów ubezpieczenia od ryzyka utraty pracy i hospitalizacji w (...), z
    przeznaczeniem na potrzeby własne. Zgodnie z zawartą umową kredytową
    Wnioskodawczyni wraz z mężem odpowiadają za spłatę kredytu solidarnie, tj. do pełnej
    wysokości.
    16 maja 2008 roku został przez Wnioskodawczynię i jej męża podpisany aneks do Umowy
    kredytu mieszkaniowego (...). W dniu podpisania aneksu zostało przeliczone zadłużenie ze
    złotych na franki szwajcarskie.
    Kwota ubezpieczenia od ryzyka utraty pracy i hospitalizacji w (...) wynosiła (...) zł tj. 3,39%
    kwoty kredytu.
    Kredyt został zabezpieczony w postaci hipoteki zwykłej i hipoteki kaucyjnej ustanowionej
    na spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego nr (...) położonym w (...).
    Dla kredytowanej nieruchomości prowadzona jest księga wieczysta przez Sąd Rejonowy
    (...) Wydział Ksiąg Wieczystych KW nr (...).
    Wnioskodawczyni zaciągnęła kredyt w związku z realizacją własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Wnioskodawczyni wraz z mężem posiada wspólność majątkową od 2009
    roku.
    W przedmiotowej nieruchomości nigdy nie była zarejestrowana ani prowadzona
    działalność gospodarcza. Nieruchomość również nigdy nie pełniła roli wirtualnego biura.
    Nieruchomość była zamieszkiwana przez Wnioskodawczynię do września 2024 roku.
    Mieszkanie nigdy nie było wynajmowane.
    Ugoda z bankiem jest obecnie negocjowana. Wnioskodawczyni zamierza podpisać wraz z
    mężem ugodę w 4 kwartale 2025 roku.

    Pomiędzy Stronami Umowy kredytu mieszkaniowego (...) powstał spór dotyczący
    skuteczność poszczególnych postanowień umownych i całej Umowy (oraz jej ważności),
    który zawisł w sprawie za sygn. (...) o ustalenie i zapłatę toczącej się przed Sądem
    Okręgowym (...), z powództwa Wnioskodawczyni przeciwko Bankowi.
    W negocjowanej ugodzie z Bankiem w sprawie kredytu mieszkaniowego (...), kredyt
    zostanie rozliczony tak, jakby od daty ostatniego przewalutowania kredytu na CHF, tj. od
    dnia 16 maja 2008 r., stanowił kredyt złotowy. Kwota zadłużenia wyrażona w CHF została
    przeliczona na PLN po średnim kursie Narodowego Banku Polskiego z dnia ostatniego
    przewalutowania kredytu. Bank zwolni Wnioskodawczynię z długu (umorzy zadłużenie)
    oraz wypłaci kwotę dodatkową w wysokości (...) PLN. Zawarcie Ugody nie będzie stanowić
    odnowienia w rozumieniu art. 506 Kodeksu cywilnego.
    Wnioskodawczyni nigdy nie korzystała z żadnej ugody z bankiem. Wnioskodawczyni nigdy
    wcześniej nie korzystała z zaniechania poboru podatku z tytułu umorzenia jakichkolwiek
    zobowiązań.
    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że w wyniku zawarcia ugody nie dojdzie do
    unieważnienia umowy kredytowej.
    Kwota dodatkowa w wysokości (...) PLN, będzie środkami pieniężnymi uprzednio
    spłaconymi przez Wnioskodawczynię z uwzględnieniem wartości udostępnionego
    Wnioskodawczyni kredytu.
    Ww. kwota (...) PLN, będzie stanowiła zwrot środków, które zostały wpłacone przez
    Wnioskodawczynię do banku tytułem spłaty kapitału, odsetek (rat kapitałowo-
    odsetkowych), a które w wyniku ponownego przeliczenia zobowiązań kredytowych według
    kursu waluty przyjętego w ugodzie stały się nienależne bankowi.
    Umorzenie będzie dotyczyło kwoty kapitału i odsetek oraz prowizji za udzielenie kredytu.
    W skład umorzenia nie będą wchodzić koszty związane z udzieleniem kredytu, których
    poniesienie było niezbędne do zawarcia umowy kredytowej.
    Pytania
      1) Czy Wnioskodawczyni przysługuje prawo do zaniechania poboru podatku
        dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
        hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe uregulowanego w § 1, § 2 oraz § 3 -
        Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w związku z art. 22 § 1,
        pkt 1 Ustaw z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa w związku z
        planowanym zawarciem ugody z bankiem w sprawie Umowy nr (...), od 96,61%
        kwoty umorzonej przez bank?
      2) Czy kwota dodatkowa, która zostanie wypłacona przez Bank na rzecz
        Wnioskodawczyni w związku z planowaną ugodą stanowić będzie przychód
        podatkowy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 Ustawy z dnia 26 lipca 1991 r o
        podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, spełnia Pani wszystkie przesłanki do skorzystania z przedmiotowego
    zwolnienia w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (Dz.U.2024.226 t.j. z dnia 2024.02.21) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.

    Zgodnie z jego treścią: Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego
    rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz
    dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru
    podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru
    podatku.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
    praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art.
    30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku
    kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w
    naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł
    przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy źródłem przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
    Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
    szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
    wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
    przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu
    zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
    indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
    osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
    ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o
    pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty,
    nagrody i inne nieodpłatne świadczenia należące do przychodów określonych w art. 12-14
    i art. 17.
    Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym
    z innych źródeł będziemy mówić zatem w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią
    realne korzyści majątkowe.
    W pierwszej kolejności wskazać należy, że instytucja kredytu uregulowana została
    przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz. U. z 2021 r. poz. 2439 z
    późn. zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
    Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
    oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
    kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie,

    zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty
    oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy
    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną kwotę kapitału na podstawie ugody należy zakwalifikować do
    przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Kwestia zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonych wierzytelności - mającego
    zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia do 31 grudnia 2022 r.
    - została uregulowana w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marcu 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz.
    U. z 2022 r. poz. 592).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów w sprawie zaniechania
    poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
    kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe:
    1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
    1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
    przypadku gdy:
      - kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej,
        a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty
        mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
        mieszkaniowej, oraz
      - osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
        mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
        mieszkaniowej;
    2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
    udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do
    waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego
    oprocentowania.
    2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      - kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      - odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      - opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy
        kredytu mieszkaniowego z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności
        ubezpieczeń.
    3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
    określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 z późn. zm.) zaniechanie, o którym mowa w ust.

    1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelność z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej
    kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1
    tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub
    gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym mowa
    w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
    refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
    tytułu kredytu mieszkaniowego.
    5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
    inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      - jednego gospodarstwa domowego albo
      - więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające
        zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z
        każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w
        rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków
        i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043).
    6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
    gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo
    jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami
    stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
    7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej inwestycji
    mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby fizyczne,
    zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma zastosowanie wyłącznie
    do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    W myśl § 3 rozporządzenia w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od
    niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na
    cele mieszkaniowe:
    Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć
    kredyt, który został: udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego
    działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
    uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady
    funkcjonowania takich podmiotów, oraz zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej
    na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania
    gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu
    mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w
    spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz zaciągnięty na wydatki, o
    których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z treścią ww. art 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
    Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
    poniesione na: nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku,
    lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
    także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
    gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, nabycie
    spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie,
    prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,

    nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa
    użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z
    rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w
    gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w
    okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod
    budowę budynku mieszkalnego, budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub
    remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
    budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego
    pomieszczenia niemieszkalnego - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej
    lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w
    Konfederacji Szwajcarskiej.
    Określając kredyt mieszkaniowy objęty zaniechaniem, rozporządzenie odwołuje się do
    wydatków, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Przy czym zaniechanie nie powinno przysługiwać
    osobom, które zaciągnęły kredyt/kredyty na wiele odrębnych lokali, przeznaczonych na
    wynajem czy też zaspokajających potrzeby różnych gospodarstw domowych.
    Z powyższego wynika bowiem, że zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do
    umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na
    cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia
    2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych
    ustaw, w przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na wydatki, o których
    mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawczyni stoi na stanowisku iż będzie przysługiwać
    jej prawo do skorzystania ze zwolnienia od 96,61% kwoty umorzonej przez bank w
    związku z planowanym zawarciem ugody w sprawie Umowy nr (...).
    Ad 2.)
    Tak jak zawarte zostało w Ad. 1 podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z
    dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U.2024.226 t.j. z dnia
    2024.02.21) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9
    ust 1 tej ustawy.
    Zgodnie z jego treścią: Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego
    rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz
    dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru
    podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru
    podatku.
    W myśl art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art 24-24b, art. 24c, art.
    24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
    przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
    Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
    przychodów.
    Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

    Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
    praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art
    30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku
    kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w
    naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł
    przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy źródłem przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
    Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
    szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
    wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
    przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu
    zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
    indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
    osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
    ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o
    pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty,
    nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-
    14 i art. 17.
    Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym
    z innych źródeł będziemy mówić zatem w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią
    realne korzyści majątkowe. Na podmiotach dokonujących świadczeń z innych źródeł ciążą
    natomiast obowiązki informacyjne wynikające z art. 42a ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl tego przepisu:
    Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
    organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
    dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem
    dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz
    dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru
    podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego
    podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o
    wysokości przychodów i przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy
    którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika
    wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a,
    urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
    sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega co do zasady, każdy
    dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartość pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    W konsekwencji, zwrot przez bank części kwoty uiszczonej tytułem spłaty zaciągniętego
    kredytu mieszkaniowego nie będzie stanowił dla Wnioskodawczyni przychodu w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem Wnioskodawczyni nie ma obowiązku zapłaty podatku od kwoty dodatkowej.
    W analogicznych stanach faktycznych interpretacje, które uzyskiwali podatnicy
    indywidualnie w zakresie zwrotów są korzystne, tutaj przykład interpretacja indywidualna
    dyrektora KIS z 1 sierpnia 2024 r., nr 0112-KDIL2-1.4011.535.2024.3.DJ. W powyższej
    Dyrektor KIS wskazał następujący ku temu argument:
    „Dlatego stwierdzam, że zwrot przez bank części kwoty uiszczonej tytułem spłaty
    zaciągniętego kredytu mieszkaniowego (tj. będącej przedmiotem Pani zapytania kwoty
    dodatkowej) nie będzie stanowił dla Pani przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zatem nie będzie Pani miała obowiązku
    zapłaty podatku od wypłaconej Pani przez bank ww. kwoty dodatkowej”.
    Jeżeli chodzi o zwroty, to wskazanie, że taki zwrot zawsze powinien być zwolniony z PIT
    znajdziemy w interpretacji indywidualnej z dnia 16 lutego 2024 r., Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-2.4011.1078.2023.2.AC. Jest to interpretacja
    wydana na rzecz banku (w zakresie obowiązku informacyjnego w podatku dochodowym
    od zwrotów). W opisanym stanie faktycznym bank zwrócił się do Dyrektora KIS z dwoma
    pytaniami:
    1. Czy prawidłowe jest Państwa stanowisko, zgodnie z którym w przedstawionym stanie
    faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym, dokonanie pomniejszenia kwoty pierwotnego
    zobowiązania kredytowego walutowego i jego spłat o kwotę wyliczonego nowego
    zobowiązania kredytowego złotowego i jego spłat zgodnie z zawartą Ugodą i tym samym
    ustalenie kwoty zwrotu nienależnie wpłaconego zobowiązania kredytowego, nie stanowi
    przychodu podatkowego po stronie Kredytobiorcy i nie będzie skutkować obowiązkiem
    sporządzenia przez Państwa informacji, o której mowa w art. 42a ust. 1 ustawy o PIT?
    Oraz wyraził następujące stanowisko:

    Ad.1. W Państwa ocenie, dokonanie pomniejszenia kwoty pierwotnego zobowiązania
    kredytowego walutowego i jego spłat o kwotę wyliczonego nowego zobowiązania
    kredytowego złotowego i jego spłat zgodnie z zawartą Ugodą i tym samym ustalenie kwoty
    zwrotu nienależnie wpłaconego zobowiązania kredytowego, nie stanowi przychodu
    podatkowego po stronie Kredytobiorcy i nie będzie skutkować obowiązkiem sporządzenia
    przez Państwa informacji, o której mowa w art. 42a ust. 1 ustawy o PIT.
    A w drugim pytaniu:
    2. Czy prawidłowe jest Państwa stanowisko, zgodnie z którym w przedstawionym stanie
    faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym, dokonanie umorzenia wierzytelności kredytowej w
    ramach zawartej Ugody i złożeniu przez Kredytobiorcę oświadczenia, iż spełnia warunki
    do skorzystania z zaniechania poboru podatku dochodowego, nie będzie skutkowało
    obowiązkiem sporządzenia przez Państwa informacji, o której mowa w art. 42a ust. 1
    ustawy o PIT?
    Ad.2. W Państwa ocenie, dokonanie umorzenia wierzytelności kredytowej w ramach
    zawartej Ugody opisanej w stanie faktycznym i złożeniu przez Kredytobiorcę oświadczenia,
    iż spełnia warunki do skorzystania z zaniechania poboru podatku dochodowego, nie
    będzie skutkowało obowiązkiem sporządzenia przez Państwa informacji, o której mowa w
    art. 42a ust. 1 ustawy o PIT.
    Należy podkreślić, że nie jest prawem Banku oceniać, czy dana wypłata będzie stanowić
    przychód podatkowy podatnika czy nie. Uprawnienia do takiej oceny mają jedynie organy
    skarbowe, w szczególności tutejszy Organ (w ramach kontroli abstrakcyjnej stosowania
    prawa). W obecnym stanie prawnym powstała rozbieżność, w której niektóre banki
    uważają zwróconą kwotę za przychód podatnika, a inne, powołując się na uzyskane
    interpretacje indywidualne - już nie. W tym kontekście należy w szczególności podkreślić
    fundamentalną rolę gwarancyjną ustawy zasadniczej:
    Art. 32. Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej:
    1. Wszyscy są wobec prawa równi. Wszyscy mają prawo do równego traktowania przez
    władze publiczne.
    2. Nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym lub gospodarczym
    z jakiejkolwiek przyczyny.
    O ile pierwszy ustęp ogranicza się do władz publicznych, o tyle drugi ma charakter szerszy.
    Wskazać należy iż uznaniowe zakwalifikowanie zwrotów z tytułu ugód bankowych, po
    wcześniejszym stosowaniu klauzul abuzywnych przez te instytucje należy uznać za
    złamanie zasady równości w życiu gospodarczym. W sytuacji w której spójna linia
    interpretacyjna potwierdza brak podatku dochodowego od otrzymywanych w toku ugód
    zwrotów, działanie jednego banku wbrew tej linii należy uznać za dyskryminujące,
    niezgodne z obowiązującym prawem oraz krzywdzące dla tych podatników, będących
    klientami tego konkretnego banku.
    Przy czym zdaniem Wnioskodawczyni określenia, którymi posługuje się bank w treści
    ugody, różne w zależności od poszczególnego banku, nie powinny mieć znaczenia na
    interpretację skutków podatkowych ugody. Niezależnie czy zwrot na rzecz klienta
    określamy mianem zwrotu, korekty, zwrotu nadpłaty, zwrotu kapitału, wypłaty
    dodatkowej czy wynagrodzenia albo zwrotu nienależnie pobranych kwot, to różnice są
    głównie na gruncie semantycznym, natomiast bez wpływu na sens i prawno-podatkowy
    kontekst wydarzenia podatkowego, jakim jest zawarcie ugody.
    Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawczyni stoi na stanowisku iż kwota dodatkowa,
    która zostanie wypłacona przez Bank na rzecz Wnioskodawczyni i jej męża w związku z

    planowaną ugodą nie będzie stanowić przychodu podatkowego w rozumieniu art. 10 ust.
    1 pkt 9 Ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
      · dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i
        52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku
        oraz
      · dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia
        ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art.
        22 ustawy Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w
        przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem
        podatników).
    W myśl art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Ogólne określenie „przychodów” zawiera art. 11 ust. 1 ww. ustawy. Stosownie do tego
    przepisu:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
      · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
        pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
        zainkasował, objął w posiadanie”;
      · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj.
        takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
        odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć

        do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i
        wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby
        stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    W analizowanej sprawie wskazała Pani, że w ramach prowadzonych negocjacji z bankiem,
    planowane jest zawarcie ugody w wyniku której dojdzie m.in. do umorzenie Pani
    zadłużenia. Umorzenie będzie dotyczyło kwoty kapitału i odsetek oraz prowizji za
    udzielenie kredytu. Ugodę tę zamierza Pani podpisać w czwartym kwartale 2025 r.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez bank wierzytelności z
    tytułu kredytu hipotecznego, zaciągniętego w 2007 roku, wskazuję, że instytucja kredytu
    uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach

      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Stosownie natomiast do art. 917 Kodeksu cywilnego:
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego
    istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie,
    celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie,
    strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym
    elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w
    orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie
    tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku
    prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym umorzoną Pani kwotę wierzytelności z tytułu ww. kredytu hipotecznego,
    należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9
    w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W tym miejscu nawiązać należy do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca
    2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:

      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
        inwestycji mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
        kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a
        inwestycji mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z
        tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje
        do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
        mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
        wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.

    Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.

    Zatem zaniechanie poboru podatku od umorzonych osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie
    następujące przesłanki:
    1) kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;
    2) kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
    3) kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
    4) kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego
      kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie;
    5) kwota wierzytelności obejmuje kwotę kredytu mieszkaniowego (kapitału), odsetki, w
      tym odsetki skapitalizowane i prowizje, opłaty, jeżeli ich poniesienie przez
      kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z
      wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.
    Dodać należy, że dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w
    zeznaniach rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu
    skarbowego.
    Podkreślenia wymaga, że prawo do zaniechania poboru podatku jest wyjątkiem od zasady
    powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających to
    prawo należy stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie
    przepisów.
    Wątpliwość Pani budzi to, czy przysługuje Pani prawo do zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe uregulowanego w § 1, § 2 oraz § 3 -
    Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w związku z art. 22 § 1, pkt 1
    Ustaw z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa w związku z planowanym
    zawarciem ugody z bankiem w sprawie umowy nr (...), od 96,61% kwoty umorzonej przez
    bank.
    Omawiane Rozporządzenie odwołuje się w swej treści do art. 21 ust. 25 pkt 1
    wspomnianej ustawy wskazując, że główną przesłanką do skorzystania z zaniechania
    poboru podatku jest przeznaczenie kredytu na wydatki, o których mowa w tym artykule.
    Wskazuję, że w ww. przepisie art. 21 ust. 25 pkt 1 w literze b) wymienione zostało m.in.
    nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego.
    Kredyt zaciągnięty przez Panią w 2007 r. został w celu nabycia spółdzielczego
    własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego oraz sfinansowania kosztów
    ubezpieczenia od ryzyka utraty pracy i hospitalizacji. Kwota ubezpieczenia od ryzyka
    utraty pracy i hospitalizacji wynosiła (...) zł, tj. 3,39% kwoty kredytu.
    W § 1 pkt 3 rozporządzenia w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od
    niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na
    cele mieszkaniowe wskazano, że w przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty
    również na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r.
    o podatku dochodowym od osób fizycznych zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1,
    obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej
    ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    W ramach proponowanej ugody bank zwolni Panią z długu (umorzy zadłużenie).
    Umorzenie będzie dotyczyło kwoty kapitału i odsetek oraz prowizji za udzielenie kredytu.

    Przepis § 1 ust. 2 ww. rozporządzenia Ministra Finansów podaje: Kwoty wierzytelności, o
    których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują: kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału); odsetki,
    w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje; opłaty, jeżeli ich poniesienie przez
    kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem
    kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.
    Zatem, z literalnego brzmienia przywołanego § 1 ust. 2 rozporządzenia wynika, że
    kwotami wierzytelności, które mogą korzystać z zaniechania są kwoty kapitału, odsetek,
    prowizji i opłat niezbędnych do zawarcia kredytu mieszkaniowego, zaś koszty ubezpieczeń
    nie mogą z tego zaniechania skorzystać.
    Mając na względzie przedstawiony przez Panią opis zdarzeń przyszłych oraz powołane
    przepisy prawa stwierdzam, że umorzenie przez bank wierzytelności z tytułu kredytu
    zaciągniętego przez Panią w 2007 r. na zakupu spółdzielczego własnościowego prawa do
    lokalu mieszkalnego oraz sfinansowania kosztów ubezpieczenia od ryzyka utraty pracy i
    hospitalizacji, stanowić będzie dla Pani przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń,
    klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy.
    Jednakże, do uzyskanego przez Panią przychodu związanego z umorzeniem
    wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego do kwoty umorzonej wierzytelności w
    części, w jakiej kwota kredytu zaciągnięta na zakup spółdzielczego własnościowego
    prawa do lokalu mieszkalnego pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu
    hipotecznego, zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od
    osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022
    r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Mając na względzie to co wywiedziono wcześniej Pani stanowisko w sprawie, że będzie
    przysługiwać Pani prawo do skorzystania ze zwolnienia od 96,61% kwoty umorzonej przez
    bank w związku z planowanym zawarciem ugody w sprawie umowy nr (...) uznałem za
    prawidłowe.
    Odnosząc się z kolei do skutków podatkowych wypłaty na Pani rzecz proponowanej w
    ugodzie kwoty (...) PLN wyjaśniam, że zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka
    przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Jednakże definicja przychodu
    podatkowego zawarta w art. 11 ust. 1 wskazuje, że za przychody podatkowe mogą być
    uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    Z opisu sprawy wynika, że kwota dodatkowa, którą bank zamierza Pani wypłacić w ramach
    ugody, będzie środkami pieniężnymi uprzednio spłaconymi przez Panią z uwzględnieniem
    wartości udostępnionego Pani kredytu. Kwota (...) PLN będzie stanowiła zwrot środków,
    które zostały wpłacone przez Panią do banku tytułem spłaty kapitału, odsetek (rat
    kapitałowo-odsetkowych), a które w wyniku ponownego przeliczenia zobowiązań
    kredytowych według kursu waluty przyjętego w ugodzie stały się nienależne bankowi.
    Wobec powyższego, skoro kwota którą Pani otrzyma od banku w wyniku zawartej ugody,
    stanowić będzie zwrot środków, które zostały wpłacone przez Panią do banku tytułem
    spłaty kapitału, odsetek (rat kapitałowo-odsetkowych), to jej otrzymanie nie spowoduje po
    Pani stronie dodatkowego przysporzenia majątkowego. W konsekwencji pieniądze te nie
    będą Pani przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych i ich uzyskanie nie będzie skutkowało po Pani stronie obowiązkiem
    zapłaty podatku dochodowego.

    W konsekwencji, Pani stanowisko w zakresie pytania 2 uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie ze wskazaniem we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Pani jest
    wnioskodawcą w niniejszej sprawie. Tym samym wystąpiła Pani o interpretację
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako jeden ze
    współkredytobiorców. Dlatego niniejsza interpretacja stanowi odpowiedź na pytanie w
    niej zawarte tylko w odniesieniu do Pani osoby. Nie wywiera ona skutku prawnego dla
    drugiego współkredytobiorcy (Pani małżonka).
    Wydając interpretacje indywidualne nie odnoszę się do kwot i nie dokonuję wyliczeń.
    Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie
    podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek określenia podstawy opodatkowania,
    a prawidłowość takiego wyliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy w
    postępowaniu podatkowym.
    W odniesieniu do powołanych przez Panią interpretacji indywidualnych także należy
    stwierdzić, że zostały również wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla
    Organu wydającego przedmiotową interpretację. Powołane interpretacje nie stanowią
    źródła prawa, wiążą bowiem strony w konkretnych indywidualnych sprawach, więc
    zawartych w nich stanowisk organu podatkowego nie można wprost przenosić na grunt
    innej sprawy. Każdą sprawę tut. organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z

    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.