Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-1498/14/ASz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-03-30
Teza: prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu zakupu materiałów budowlanych i robót w związku z budową budynku przeznaczonego do działalności gospodarczej.
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 30 grudnia 2014 r. (data wpływu 31 grudnia 2014 r.), uzupełnionym pismem z 18 marca 2015 r. (data wpływu 20 marca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu zakupu materiałów budowlanych i robót w związku z budową budynku przeznaczonego do działalności gospodarczej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 grudnia 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu zakupu materiałów budowlanych i robót w związku z budową budynku przeznaczonego do działalności gospodarczej.

Wniosek został uzupełniony pismem z 18 marca 2015 r. (data wpływu 20 marca 2015 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie z 12 marca 2015 r. znak: IBPP3/443-1498/14/ASz.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą – apteka ogólnodostępna oraz szkolenia z zakresu ochrony środowiska. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT.

W 2014 r. Wnioskodawca zakupił działkę budowlaną, na której zamierza wybudować budynek w którym będzie się mieściła apteka oraz pomieszczenia dla przychodni lekarskiej. Roboty budowlane wykonywać będzie firma budowlana, która wystawiać będzie za swoje prace faktury VAT.

Plan zagospodarowania przestrzennego w Gminie M. przewiduje, że zakupiona działka położona jest w terenach oznaczonych symbolem MN2 – tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. W związku z tym Starosta może wydać pozwolenie na budowę jedynie na nazwisko i imię jako budynek mieszkalny, a nie na firmę, którą Wnioskodawca prowadzi (pełne brzmienie – F. Budynek Wnioskodawca zamierza wnieść do ewidencji środków trwałych z chwilą jego ukończenia. Problem pojawia się taki, iż pozwolenie na budowę wydane zostanie na moje nazwisko, a nie na firmę.

Wnioskodawca zaznacza, że Wójt Gminy wydał jej zaświadczenie z 2 grudnia 2014 r., z którego wynika, że zamierzenie inwestycyjne polegające na cyt. „Zmianie sposobu użytkowania budynku mieszkalnego na budynek usługowy (apteka, gabinety lekarskie)” zlokalizowane na działce nr xxx w m. M. jest zgodne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy. Działka nr 272 położona jest w terenach oznaczonych symbolem MN2 – tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Zgodnie z § 7 ust.27 pkt 4 lit. a uchwały Nr xxx Rady Gminy z 6 listopada 2007 r., w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy, w terenie oznaczonym symbolem MN2 dopuszcza się zmianę sposobu użytkowania budynków mieszkalnych lub ich części na cele usługowe w całości.

W piśmie z 18 marca 2014 r. Wnioskodawca wskazał, że budynek będzie wykorzystywany do celów działalności gospodarczej. Budynek nie będzie wykorzystywany do celów osobistych.

Na pytanie „Czy budynek będzie wykorzystywany przez Panią wyłącznie do wykonywanych czynności opodatkowanych podatkiem VAT, generujących podatek należny?” Wnioskodawca wskazał, że „Budynek po ukończeniu budowy Wnioskodawca zamierza wykorzystać do wykonywanych czynności opodatkowanych podatkiem VAT”.

W fakturach dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z jego budową jako nabywca wykazywana będzie Firma. W fakturach VAT będzie adres siedziby działalności, tj. F. Adres głównego miejsca prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej to K. ul. L. Faktury wystawiane na nazwisko Wnioskodawcy będą zawierały identyfikator podatkowy NIP Wnioskodawcy. Zmiana sposobu użytkowania budynku nastąpi bezpośrednio po oddaniu budynku do użytkowania. Zgodnie z przepisami Prawa budowlanego zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga zgłoszenia właściwemu organowi. Z wnioskiem o zmianę Wnioskodawca zamierza wystąpić po oddaniu budynku do użytkowania.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy z tytułu zakupionych materiałów budowlanych oraz wykonanych robót na podstawie wystawionych faktur VAT Wnioskodawca może odliczyć podatek naliczony?

Stanowisko Wnioskodawcy (uzupełnione pismem z 18 marca 2015r.):

Na tle opisanego powyżej stanu faktycznego i w oparciu o przedstawione przepisy ustawy o podatku od towarów i usług Wnioskodawca uważa, że przysługuje jej możliwość odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupionych materiałów budowlanych oraz wykonanych robót na podstawie wystawionych faktur. W związku z zaświadczeniem Wójta Gminy dopuszczającym zmianę sposobu użytkowania budynku oznaczonego w miejscowym planie zagospodarowania jako budynek mieszkalny i przeznaczenia go na cele usługowe, w ocenie Wnioskodawcy zastosowanie znajdzie norma prawna przewidziana w art. 86 ust. 2 pkt 7b ustawy o podatku od towarów i usług, a zatem dopuszczalne będzie obniżenie przez Wnioskodawcę jako podatnika, o którym mowa w art. 15 ustawy, kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W piśmie z 18 marca 2014 r. Wnioskodawca wskazał, że w oparciu o uprzednio przedstawiony we wniosku stan faktyczny w jej ocenie zastosowanie znajdzie przepis art. 86 ust. 7b ustawy o podatku od towarów i usług, który umożliwia odliczenie podatku naliczonego od zakupu materiałów i usług związanych z ponoszonymi nakładami na nabycie, w tym na nabycie praw wieczystego użytkowania gruntów, oraz wytworzenie nieruchomości, stanowiącej majątek przedsiębiorstwa podatnika, wykorzystywanej zarówno do celów prowadzonej przez tego podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, których nie da się w całości przypisać działalności gospodarczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z zacytowanych powyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych z podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów i usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki prawnopodatkowe, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Należy wskazać, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m. in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Należy podkreślić, że prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna cześć systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani tez pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika. Lecz jego fundamentalne prawo. Możność wykonania tego prawa winna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które naliczone w momencie zakupu.

Zgodnie z obowiązującym od 1 stycznia 2011 r. art. 86 ust. 7b ustawy o VAT, w przypadku nakładów ponoszonych na nabycie, w tym na nabycie praw wieczystego użytkowania gruntów, oraz wytworzenie nieruchomości, stanowiącej majątek przedsiębiorstwa danego podatnika, wykorzystywanej zarówno do celów prowadzonej przez tego podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, których nie da się w całości przypisać działalności gospodarczej, podatek naliczony oblicza się według udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość wykorzystywana jest do celów działalności gospodarczej.

Przepis ten jest implementacją dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, a w szczególności art. 168a (dodanego Dyrektywą 2009/162/UE z 22 grudnia 2009 r.), który ma następujące brzmienie: „W przypadku nieruchomości stanowiącej część majątku przedsiębiorstwa danego podatnika i wykorzystywanej zarówno do celów prowadzonej przez tego podatnika działalności, jak i do celów prywatnych podatnika lub jego pracowników, lub bardziej ogólnie, do celów innych niż prowadzona przez podatnika działalność, VAT od wydatków związanych z taką nieruchomością podlega odliczeniu zgodnie z zasadami określonymi w art. 167, 168, 169 i 173 wyłącznie do wysokości udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość została wykorzystana do celów działalności prowadzonej przez podatnika”.

Powołany wyżej przepis art. 86 ust. 7b ustawy, wprowadza szczególny tryb obliczania podatku naliczonego od nabycia bądź wytworzenia nieruchomości (w tym ponoszonych nakładów) w sytuacji, w której dana nieruchomość ma być używana zarówno na cele działalności, jak i na cele niezwiązane z prowadzoną działalnością. Niniejsza regulacja ma zastosowanie wówczas, gdy dana nieruchomość (której dotyczy podatek naliczony) nie jest wykorzystywana wyłącznie w prowadzonej działalności gospodarczej. Obejmuje ona sytuacje, w których nieruchomość ma przeznaczenie mieszane, to znaczy jest wykorzystywana w działalności gospodarczej rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, jak i na cele niestanowiące działalności gospodarczej.

Zatem powyższy przepis nakłada obowiązek określenia wysokości udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość wykorzystana jest do celów prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej w trakcie ponoszenia nakładów na jej nabycie lub wytworzenie.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca, który jest czynnym podatnikiem podatku VAT, zakupił działkę budowlaną, na której zamierza wybudować budynek w którym będzie się mieściła apteka oraz pomieszczenia dla przychodni lekarskiej. Budynek będzie wykorzystywany do celów działalności gospodarczej. Budynek nie będzie wykorzystywany do celów osobistych. Wnioskodawca wskazał, że budynek po ukończeniu budowy zamierza wykorzystać do wykonywanych czynności opodatkowanych podatkiem VAT. W fakturach dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z jego budową jako nabywca wykazywana będzie Firma. Faktury wystawiane na nazwisko Wnioskodawcy będą zawierały identyfikator podatkowy NIP Wnioskodawcy.

Zatem, należy stwierdzić, że planowane zakupy towarów i usług celem budowy budynku, będą służyły wykonywaniu przez Wnioskodawcę działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Dokonując zakupów towarów i usług związanych z budową, Wnioskodawca (osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą i zarejestrowana jako podatnik czynny) będzie otrzymywać faktury VAT, w których figuruje jako nabywca.

Z wniosku wynika zatem, że towary i usługi, które Wnioskodawca zakupi na potrzeby budowy budynku będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Towary i usługi zostaną zakupione na potrzeby działalności gospodarczej Wnioskodawcy, opodatkowanej podatkiem od towarów i usług, co wypełnia przesłanki wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

W konsekwencji, Wnioskodawcy przysługuje możliwość odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupionych materiałów budowlanych oraz wykonanych robót na podstawie wystawionych faktur w oparciu o art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Należy zwrócić uwagę, że w niniejszej sprawie nie znajdzie zastosowania art. 86 ust. 7b ustawy o VAT. Wnioskodawca wskazał, że budynek nie będzie wykorzystywany do celów osobistych oraz że po ukończeniu budowy zamierza wykorzystać budynek do wykonywanych czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Budynek nie będzie miał zatem przeznaczenia mieszanego (nie będzie wykorzystywany w działalności gospodarczej rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, jak i na cele niestanowiące działalności gospodarczej).

Mając powyższe na uwadze, pomimo że Wnioskodawca wywiódł prawidłowy skutek w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu zakupu materiałów budowlanych i robót w związku z budową budynku, to jednak wskazał niewłaściwą podstawę prawną tego prawa i dlatego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, w szczególności wykorzystania budynku do czynności innych niż opodatkowane (generujące podatek należny), udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.