Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB2/436-36/07/HS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-01-03
Teza: Czy nabycie przez spółkę własnych udziałów za wynagrodzeniem w celu ich umorzenia za zgodą wspólnika, zgodnie z art.199 ksh (umorzenie dobrowolne) jest opodatkowane podatkiem od czynności cywilnoprawnych?
Słowa kluczowe: udział-umorzenie udziałów
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Sp. z o.o. przedstawione we wniosku z dnia 24 września 2007r. (data wpływu do tut. BKIP 08 października 2007r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania nabycia przez Spółkę własnych udziałów za wynagrodzeniem w celu ich umorzenia za zgodą wspólnika, zgodnie z art. 199 ksh - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 08 października 2007r. wpłynął do tut. BKIP ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania nabycia przez Spółkę własnych udziałów za wynagrodzeniem w celu ich umorzenia za zgodą wspólnika, zgodnie z art. 199 ksh umowy pożyczki.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca- spółka z o.o. przewiduje możliwość skorzystania z instytucji dobrowolnego umorzenia udziałów zgodnie z art. 199 ksh. Przewidziana przepisami prawa procedura umorzenia dobrowolnego udziałów przewiduje m.in. konieczność nabycia przez Spółkę umarzanych udziałów oraz podjęcie stosownej uchwały przez zgromadzenie wspólników. Umowa Spółki zezwala na takie umorzenie. Przewidywane jest dobrowolne umorzenie udziałów za wynagrodzeniem, którego wysokość zostanie określona w uchwale zgromadzenia wspólników. W związku z nabyciem udziałów Spółka zawrze ze wspólnikiem umowę, której istotnym elementem jest przeniesienie udziałów na Spółkę w celu ich umorzenia.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy nabycie przez Spółkę własnych udziałów za wynagrodzeniem w celu ich umorzenia za zgodą wspólnika, zgodnie z art. 199 ksh (umorzenie dobrowolne) jest opodatkowane podatkiem od czynności cywilnoprawnych?

Zdaniem wnioskodawcy umowa nabycia przez spółkę własnych udziałów w celu ich umorzenia, za zgodą wspólnika (umorzenie dobrowolne), jako szczególny rodzaj umowy nienazwanej, nie jest wymieniona w katalogu przedmiotów podatku od czynności cywilnoprawnych określonych w ustawie i w związku z tym nie podlega temu podatkowi. Nabycia udziałów własnych w celu ich umorzenia za zgodą wspólnika, nie można zakwalifikować jako umowy sprzedaży czy darowizny uregulowanych w kodeksie cywilnym, które są przedmiotem opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Sprzedażą w rozumieniu art. 535 k.c. jest umowa, przez którą sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę. Jak wynika z treści ww. przepisu składnikiem przedmiotowo istotnym umowy sprzedaży jest cena. W przypadku regulacji zawartej w art. 199 Kodeksu spółek handlowych, ustawodawca posługuje się terminem wynagrodzenia, który nie jest tożsamy z ceną, co świadczy o tym, że nie mamy do czynienia z umową sprzedaży, a inną umową nienazwaną. Dodatkowo podnieść należy, że umorzenie dobrowolne może nastąpić również bez wynagrodzenia dla wspólnika, a wtedy nie ma mowy o żadnym ekwiwalencie pieniężnym za umarzane udziały niezależnie od użytej terminologii. Tak więc instytucja umorzenia dobrowolnego uregulowana w kodeksie spółek handlowych, różni się w istotnych aspektach od instytucji sprzedaży przewidzianej w kodeksie cywilnym. Nie mamy w tym przypadku do czynienia również z umową darowizny, ponieważ jak wspomniano wcześniej umorzenie może też nastąpić za wynagrodzeniem. Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych zawiera zamknięty katalog czynności objętych tym podatkiem, o wiąże się z tym że opodatkowaniu podlegają czynności wyraźnie wymienione w art. 1 ust. 1 pkt 1, 2 i 3 ustawy z dnia 9 września 2000r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz. U. z 2007r. Nr 68 poz. 450). Powyższe stanowisko zostało potwierdzone w postanowieniu Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w Poznaniu z dnia 30 maja 2006r. w sprawie interpretacji prawa podatkowego sygn. ZP/436-10/06 oraz Informacji Małopolskiego Urzędu Skarbowego w Krakowie dnia 7 lipca 2004r. sygn. PMO-436/10/04/SM.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 września 2000r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (tj. Dz. U. z 2007r. Nr 68, poz.450 ze zm.) podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają następujące czynności cywilnoprawne:

*   umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
*   umowy pożyczki,
*   umowy darowizny - w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
*   umowy dożywocia,
*   umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności - w części dotyczącej spłat lub dopłat,
*   ustanowienie hipoteki,
*   ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
*   umowy depozytu nieprawidłowego,
*   umowy spółki (akty założycielskie).

Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają też zmiany umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne (art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww ustawy). Stosownie do art. 199 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94 poz. 1037 z późn. zm) udziały w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością mogą być umorzone między innymi w drodze zbycia udziałów przez wspólnika na rzecz spółki. Umorzenie to może być przeprowadzone za zgodą wspólnika w drodze nabycia udziałów przez spółkę (umorzenie dobrowolne) lub bez zgody wspólnika (umorzenie przymusowe), w razie ziszczenia się określonego w umowie spółki zdarzenia (umorzenie warunkowe). Kodeks stanowi, iż nabycie udziałów przez spółkę za zgodą wspólnika następuje za wynagrodzeniem, przy czym nie może ono być niższe od wartości księgowej udziału. W związku z powyższym należy stwierdzić, iż cena, obok oznaczenia przedmiotu sprzedaży, stanowi element przedmiotowo istotny umowy sprzedaży. W przypadku określonym art. 199 Kodeksu spółek handlowych przy nabyciu od wspólnika udziałów przez spółkę w celu ich umorzenia występuje wynagrodzenie. Termin „wynagrodzenie” nie jest tożsamy z ceną. Użycie w art. 199 § 2 Kodeksu spółek handlowych terminu „wynagrodzenie” świadczy, iż na gruncie tego przepisu nie chodzi o sprzedaż w rozumieniu art. 535 Kodeksu cywilnego. Czynności tej zatem nie można zakwalifikować jako umowy sprzedaży. Instytucja umorzenia udziału w spółce w drodze nabycia przez spółkę udziału jest ściśle związana ze stosunkiem uczestnictwa w spółce i musi wynikać z umowy spółki. Z przedłożonego wniosku wynika, iż wnioskodawca zamierza dokonać dobrowolnego umorzenia udziałów za wynagrodzeniem, którego wysokość zostanie określona w uchwale zgromadzenia wspólników i zawrze ze wspólnikiem umowę, której istotnym elementem jest przeniesienie własności udziałów na Spółkę w celu ich umorzenia. W związku z powyższym nabycie udziałów przez Spółkę w celu ich umorzenia za wynagrodzeniem – jest szczególnym rodzajem umowy niewymienionej w katalogu przedmiotów podatku od czynności cywilnoprawnych i jako taka nie podlega temu podatkowi.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.