Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.117.2020.13.S.KM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-20
Teza: Prawo do korzystania ze zwolnienia od podatku świadczonych
usług na rzecz Banku.
Słowa kluczowe: działalność-działalność zwolniona z opodatkowania
usługi-usługi pośrednictwa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi udzielania kredytów lub
pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w
świadczeniu tych usług oraz zarządzanie kredytami lub
pożyczkami
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 38

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 marca 2020 r. wpłynął Państwa wniosek z 2 marca 2020 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie prawa do korzystania
    ze zwolnienia od podatku świadczonych usług na rzecz Banku. Uzupełnili go Państwo
    pismem z 1 czerwca 2020 r. (wpływ 3 czerwca 2020 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Spółka Akcyjna (...) [dalej jako: Spółka] prowadzi działalność gospodarczą i jest
    zarejestrowana jako czynny podatnik dla potrzeb podatku od towarów i usług. Spółka jest
    wiodącym dostawcą rozwiązań do obsługi transakcji elektronicznych i wsparcia sprzedaży
    on-line. Spółka współpracuje z Bankiem w zakresie wsparcia sprzedaży internetowej przy
    udziale finansowym Banku - w oparciu o zawartą umowę o współpracy. Zgodnie z umową
    Spółka umożliwia Klientom dokonywanie płatności za pośrednictwem sieci internet za
    towary lub usługi nabywane w sklepach internetowych - przy wykorzystaniu środków
    finansowych, które Klient uzyskał od Banku w ramach pożyczki. Umowa pożyczki
    zawierana jest pomiędzy Bankiem a Klientem po przekierowaniu z bramki płatniczej
    należącej do Spółki. Przekierowanie następuje w chwili dokonania przez Klienta wyboru
    płatności ratalnej jako formy zapłaty za zakupiony w sklepie internetowym produkt.
    Spółka nie jest stroną umowy pożyczki. Ponadto na podstawie umowy współpracy Bank
    wykorzystuje infrastrukturę należącą do Spółki w celu oferowania pożyczki dla Klientów
    (tzw. opcja pożyczki przy zakupach internetowych). Spółka dokonuje obsługi płatności z
    wykorzystaniem udzielonej pożyczki, w ten sposób, że otrzymane od Banku środki
    pieniężne przekazuje bezpośrednio na rzecz sklepu, w którym klient dokonał zakupu a
    także promuje płatności w sklepie internetowym z opcją pożyczki.
    Sama pożyczka jest udzielana na podstawie wniosku złożonego przez Klienta w serwisie
    internetowym (prowadzonym przez Bank) i jego pozytywnej weryfikacji przez Bank.
    Jednocześnie Klient wyraża zgodę na przekazanie środków z tyt. pożyczki na rachunek
    należący do Spółki - w części kwoty udzielonej pożyczki wynoszącej minimum łączną
    wartość nabytych towarów lub usług.
    Zgodnie z umową o współpracę Spółce przysługuje wynagrodzenie od Banku w formie
    prowizji. Prowizja uzależniona jest od łącznej kwoty pożyczek udzielonych na podstawie
    wniosków złożonych z wykorzystaniem opcji pożyczki udostępnionej przez Spółkę w
    prowadzonym serwisie internetowym. Wynagrodzenie jest ustalane i rozliczane na
    podstawie raportu - na koniec okresu rozliczeniowego. Na podstawie otrzymanego
    raportu, Spółka następnie wystawia fakturę VAT obejmującą kwotę należnej prowizji od
    Banku. Zgodnie z umową współpracy, Spółka zobowiązuje się do przestrzegania
    przepisów Ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Prawo bankowe w zakresie outsourcingu (art.
    6a-6d Prawa bankowego) oraz poddania się czynnościom kontrolnym Komisji Nadzoru
    Finansowego. Spółka jest wpisana do rejestru pośredników kredytowych prowadzonego
    przez Komisję Nadzoru Finansowego pod numerem (...).
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    Czynności wykonywane przez Spółkę wpływają na zmianę sytuacji prawnej i finansowej
    klienta. Ponadto działania Spółki wpływają na zmianę sytuacji prawnej i finansowej Banku.
    Wskutek wykonywanych przez Spółkę czynności pośrednictwa w udzieleniu kredytu -
    dochodzi do przeniesienia środków finansowych z rachunku Banku na rzecz klienta.
    Dochodzi zatem do zmiany sytuacji prawnej i finansowej stron transakcji co stanowi jeden
    z warunków objęcia danej usługi zwolnieniem przedmiotowym z podatku od towarów i
    usług o jakim mowa w art. 43 ust. 1 pkt 38 VAT.
    Spółka w ramach umowy zawartej z Bankiem ma na celu oraz w interesie czynienie
    wszystkiego co możliwe aby doszło do zawarcia umowy kredytu pomiędzy Klientem a
    Bankiem. Tak jak już była o tym mowa w treści samego wniosku o wydanie interpretacji

    indywidualnej, stopień wynagrodzenia Spółki uzależniony jest od wielkości udzielonych
    pożyczek przez Bank w ramach tzw. opcji pożyczki oferowanej poprzez serwis internetowy
    prowadzony przez Spółkę. Determinuje to zatem zaangażowanie Spółki jako pośrednika
    jak również przesądza o charakterze usług świadczonych na rzecz Banku - cechą
    pośrednictwa jest bowiem prowizyjny system wynagrodzenia.
    Spółka w ramach świadczonej usługi pośrednictwa w udzieleniu kredytu działa w imieniu i
    na rzecz Banku.
    Spółka umożliwia dzięki swojej infrastrukturze zawarcie umowy pożyczki poprzez
    możliwość składania wniosków o pożyczkę a także uczestniczy w procesie przekazywania i
    wymiany informacji pomiędzy pożyczkobiorcą a Bankiem np. weryfikacja branży oraz
    wartości zamówienia w związku z wyborem przez Klienta opcji pożyczki; przekierowanie
    wniosku kredytowego do Banku w celu jego weryfikacji. Bez działalności Spółki, jako
    łącznika między Klientem a Bankiem strony umowy pożyczki mogą nie dostrzec
    możliwości jej zawarcia. Dopiero Spółka poprzez prowadzony portal internetowy łączy
    potrzebę Klienta z ofertą Banku wskazując, możliwość zawarcia umowy na konkretnych
    warunkach. Spółka także sama promuje usługę pożyczki oferowaną przez Bank w ramach
    prowadzonego serwisu internetowego (platformy zakupowej) przez co czynności
    wykonywane przez Spółkę nie ograniczają się jedynie do dopełnienia formalności
    administracyjnych związanych z udzieleniem pożyczki przez Bank. Promowanie usługi
    finansowej odbywa się poprzez pozycjonowanie i umieszczanie odnośników na platformie
    płatniczej należącej do Spółki. Ponadto z punktu widzenia nabywcy usługi finansowej
    usługi świadczone przez Spółkę stanowią element usługi finansowej (udzielenie kredytu)
    wykonywanej przez Bank.
    Powyższe zatem wpisuje się w przykładowy katalog przesłanek dla uznania danej usługi za
    objętą zwolnieniem z VAT o jakim mowa w art. 43 ust. 1 pkt 38 VAT - jakie zostały
    wymienione przez TSUE w orzeczeniach C-2/95, C-235/00, C-453/05. Spółka nie negocjuje
    treści umowy lub warunków finansowych kredytu w imieniu klienta. Podkreślenia wymaga
    fakt, że bez działalności Spółki, jako podmiotu łączącego Klienta z Bankiem strony umowy
    pożyczki mogą nie dostrzec możliwości jej zawarcia. Dopiero Spółka poprzez prowadzony
    portal internetowy łączy potrzebę Klienta z ofertą Banku wskazując, możliwość zawarcia
    umowy na konkretnych warunkach. W rezultacie dzięki ofercie tzw. zakupu z opcją
    pożyczki skierowaną do Klienta przez Spółkę w porozumieniu z Bankiem - może dojść do
    wykonania usługi finansowej. Udział zaangażowania zatem Spółki w ramach pośrednictwa
    w udzieleniu kredytu przez Bank jest znaczący.
    Czynności wykonywane przez Spółkę w ramach świadczonej na rzecz Banku usługi
    pośrednictwa w udzieleniu kredytu nie stanowią usług o jakich mowa w art. 43 ust. 15 VAT.
    Pytanie:
    Czy usługi świadczone przez Spółkę na rzecz Banku są usługami pośrednictwa w
    świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych korzystającymi ze
    zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy od podatku od
    towarów i usług [dalej: ustawa VAT]?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Spółki świadczone usługi na rzecz Banku stanowią usługi pośrednictwa w
    świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, które korzystają ze
    zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 8 ust. 1, świadczeniem usług jest każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej,
    osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie
    stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy VAT.

    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy VAT, zwalnia się od podatku usługi udzielania
    kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu usług
    udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub
    pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę.
    Na mocy art. 43 ust. 15 ustawy VAT, ww. zwolnienie nie ma zastosowania do czynności
    ściągania długów, w tym factoringu, usług doradztwa, usług w zakresie leasingu.
    Przepisy ustawy VAT nie zawierają definicji pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania
    kredytów lub pożyczek pieniężnych. Zgodnie z definicją językową (Słownik Języka
    Polskiego PWN) pośrednictwo to „działalność osoby trzeciej mająca na celu porozumienie
    się między stronami lub załatwienie jakichś spraw dotyczących obu stron; kojarzenie
    kontrahentów w transakcjach handlowych oraz umożliwianie kontaktu uczestnikom rynku
    pracy”.
    Pośrednictwo obejmuje zatem czynności dokonywane w imieniu i na rzecz innego
    podmiotu,
    w wyniku których dochodzi do zawarcia transakcji między tym podmiotem a podmiotem
    trzecim. Działanie „w imieniu” oznacza działanie z czyjegoś upoważnienia, natomiast
    działanie „na rzecz” oznacza działanie na czyjąś korzyść.
    Stosownie do przepisu art. 135 ust. 1 lit. b Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U.UE.L
    347 str. 1 ze zm.), państwa członkowskie zwalniają udzielanie kredytów i pośrednictwo
    kredytowe, oraz zarządzanie kredytami przez kredytodawcę.
    W celu rozstrzygnięcia, co w świetle ww. przepisów prawa podatkowego należy rozumieć
    pod pojęciem „pośrednictwa”, warto odnieść się do wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 21 czerwca 2007 r. w sprawie C-453/05 (Volker Ludwig przeciwko
    Finanzamt Luckenwalde), w którym TSUE stwierdził, że „w istocie pośrednictwo stanowi
    usługę świadczoną na rzecz strony umowy, za którą wypłaca ona wynagrodzenie jako za
    odrębną działalność pośrednictwa. Wykonane usługi powinny tworzyć odrębną całość,
    która wypełnia specyficzne i istotne funkcje usługi pośrednictwa. W tym kontekście celem
    takiej działalności jest uczynić wszystko co niezbędne, by dwie strony zawarły umowę, przy
    czym pośrednik nie ma żadnego interesu w zakresie treści umowy” (pkt 23 wyroku).
    „Pośrednictwo stanowi działalność polegającą na pośredniczeniu, która może obejmować
    między innymi wskazywanie stronie danej umowy okazji do zawarcia takiej umowy,
    kontaktowanie się z drugą stroną i negocjowanie w imieniu i na rzecz klienta warunków
    świadczeń wzajemnych, przy czym celem takiej działalności jest uczynienie wszystkiego, co
    niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę, a sam pośrednik nie ma żadnego interesu w
    zakresie treści umowy” (pkt 38 wyroku).
    Natomiast w wyroku z 13 grudnia 2001 r. w sprawie C-235/00 Commissioners of Customs
    & Excise przeciwko CSC Financial Services Ltd. Trybunał orzekł, że pojęcie pośrednictwa
    obejmuje działalność wykonywaną przez osobę pośredniczącą, która nie jest stroną
    umowy dotyczącej produktu finansowego i której działalność różni się od typowych
    świadczeń umownych wykonywanych przez strony tych umów. W istocie pośrednictwo
    stanowi usługę świadczoną na rzecz strony umowy, za którą wypłaca ona wynagrodzenie
    jako za odrębną działalność pośrednictwa. Działalność ta może obejmować m.in.
    wskazywanie stronie danej umowy okazji do zawarcia takiej umowy, kontaktowanie się z
    drugą stroną i negocjowanie w imieniu i na rzecz klienta warunków świadczeń
    wzajemnych. Celem takiej działalności jest uczynienie wszystkiego, co niezbędne, aby dwie
    strony zawarły umowę, a sam pośrednik nie ma żadnego interesu w zakresie treści
    umowy. W sprawie C-235/00 TSUE wskazał, że znaczenie słowa „negocjacje”, w kontekście
    art. 13 część B lit. d pkt 5 VI Dyrektywy odnosi się „do działalności pośrednika, który nie
    przyjmuje roli którejkolwiek ze stron umowy dotyczącej produktu finansowego oraz
    którego działalność polega na czymś innym, niż świadczenie usług wchodzących w zakres
    umowy, typowo wykonywanych przez strony takich umów. Negocjacje stanowią usługę
    świadczoną na rzecz strony umowy oraz są wynagradzane przez nią, polegającą na

    jednoznacznie określonym akcie mediacji. Mogą one polegać m.in. na wskazywaniu
    odpowiednich możliwości zawarcia takiej umowy, nawiązywaniu kontaktu z drugą stroną
    lub negocjowaniu, w imieniu i na rzecz klienta, warunków płatności, jakich ma dokonać
    jedna ze stron. Celem negocjacji jest zatem wykonanie wszystkich czynności niezbędnych
    w celu zawarcia przez dwie strony umowy, przy jednoczesnym braku jakiegokolwiek
    własnego zaangażowania negocjatora określonego w warunkach umowy”.
    Ponadto, treść cyt. art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy VAT wskazuje, że intencją ustawodawcy
    było objęcie zwolnieniem usług udzielania kredytów i pożyczek pieniężnych, zarówno tych
    wykonywanych przez banki, jak również świadczonych przez inne podmioty pośredniczące
    w ich udzielaniu. Omawiane zwolnienie ma charakter przedmiotowy, gdzie przede
    wszystkim istotną przesłanką do skorzystania ze zwolnienia jest rodzaj świadczonej usługi.
    Ustawodawca szczególny nacisk położył na stronę przedmiotową, nie dokonując
    zawężenia omawianego zwolnienia wyłącznie do określonej grupy podmiotów. Pogląd taki
    potwierdza TSUE w wyroku w sprawie C-2/95, w którym orzekł, że „zwolnienie dotyczące
    usług finansowych nie jest uzależnione od tego, czy usługa jest wykonywana przez
    instytucję, która wstępuje w prawny związek z końcowym odbiorcą. Fakt, że dana
    transakcja jest wykonywana przez osobę trzecią, ale z punktu widzenia końcowego
    odbiorcy wydaje się być usługą wykonywaną przez bank, nie wyklucza objęcia jej
    zwolnieniem”. Konkludując można stwierdzić, że według TSUE usługa finansowa
    świadczona przez podmiot trzeci nie traci w przedmiotowej sytuacji przymiotu takiej
    usługi.
    W powołanych wyżej orzeczeniach TSUE wskazał zatem przykładowe elementy wchodzące
    w skład usługi „pośrednictwa”. Zgodnie z orzecznictwem Trybunału, usługa pośrednictwa
    finansowego powinna stanowić:
        usługę świadczoną na rzecz strony transakcji finansowej, za którą strona ta wypłaca
        wynagrodzenie,
        z punktu widzenia nabywcy usługi finansowej usługi świadczone przez pośrednika
        powinny stanowić element usługi finansowej,
        celem jest dążenie do zawarcia umowy, przy czym pośrednik nie ma żadnego
        interesu co do treści umowy,
        usługa pośrednictwa nie może mieć charakteru wyłącznie wykonywania czynności
        faktycznych związanych z umową (nie może to być wyłącznie udostępnianie
        informacji stronom transakcji finansowej).
    Podobne stanowisko przedstawił Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w
    interpretacjach z 26 marca 2019 r. nr 0113-KDIPT1-2.4012.50.2019.1.MC i z 12 czerwca
    2019 r. nr 0112-KDIL1-3.4012.175.2019.1.KS.
    W ocenie Spółki spełnia ona wszystkie wyżej wskazane warunki:
        stronami umowy pożyczki są Bank i Klient, Spółka nie jest stroną umowy pożyczki;
        Spółka umożliwia dzięki swojej infrastrukturze zawarcie umowy pożyczki poprzez
        możliwość składania wniosków o pożyczkę a także uczestniczy w procesie
        przekazywania i wymiany informacji pomiędzy pożyczkobiorcą a Bankiem (np.
        weryfikacja wniosku kredytowego); bez działalności Spółki, jako łącznika między
        Klientem a Bankiem strony umowy pożyczki mogą nie dostrzec możliwości jej
        zawarcia. Dopiero Spółka poprzez prowadzony portal internetowy łączy potrzebę
        Klienta z ofertą Banku wskazując, możliwość zawarcia umowy na konkretnych
        warunkach;

        Spółka umożliwia realizację umowy pożyczki poprzez procesowanie przelewu
        środków finansowych co ma wpływ na zmiany sytuacji prawnej i finansowej stron
        umowy pożyczki;
        Spółka także sama promuje usługę pożyczki oferowaną przez Bank w ramach
        prowadzonego serwisu internetowego (platformy zakupowej) przez co czynności
        wykonywane przez Spółkę nie ograniczają się jedynie do dopełnienia formalności
        administracyjnych związanych z udzieleniem pożyczki przez Bank;
        niewątpliwie na charakter świadczonej usługi ma również sposób wynagradzania -
        jest on uzależniony od wielkości udzielonych pożyczek przez Bank w ramach tzw.
        opcji pożyczki oferowanej poprzez serwis internetowy prowadzony przez Spółkę,
        niewątpliwie prowizyjny charakter wynagradzania jest cechą immanentną usług
        pośrednictwa.
    Ponadto, należy podkreślić, że fakt wykonywania czynności pośrednictwa przy
    wykorzystaniu serwisów internetowych nie wpływa na możliwość zastosowania
    zwolnienia, co zostało wskazane w wyroku NSA z 26 czerwca 2013 r. o sygn. I FSK 922/12,
    w którym sąd stwierdził, że: „W dobie nowoczesnych technik komunikacji możliwe jest
    świadczenie usług pośrednictwa w nabywaniu szeroko rozumianych usług finansowych
    (ubezpieczeniowych i bankowych) przy wykorzystaniu sieci Internet i nowoczesnych
    narzędzi elektronicznych”.
    Odnosząc powyższe uwagi do opisu stanu faktycznego należy stwierdzić, że w wyniku
    działań podejmowanych przez Spółkę dochodzi do świadczenia przez Spółkę usług
    pośrednictwa w udzielaniu pożyczek, zwolnionych z opodatkowania VAT.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 16 czerwca 2020 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak 0114-KDIP4-3.4012.117.2020.2.EK, w której uznałem Państwa stanowisko za
    nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Państwu 23 czerwca 2020 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    22 lipca 2020 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Skarga wpłynęła 27 lipca 2020 r.
    Wnieśli Państwo o uchylenie w całości zaskarżonej interpretacji i zasądzenie na rzecz
    Skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny (...) oddalił Państwa skargę na interpretację indywidualną
    znak 0114-KDIP4-3.4012.117.2020.2.EK – wyrokiem z 2 grudnia 2020 r. sygn. akt I SA/Gd
    818/20.
    Wnieśli Państwo skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 8 stycznia 2025 r. sygn. akt I FSK 743/21
    uchylił zaskarżony wyrok w całości i zaskarżoną interpretację indywidualną.

    Odpis wyroku NSA wpłynął 27 lutego 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed
    sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
        uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyroku;
        ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest
        prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 106 ze zm.), zwanej dalej ustawą,
      opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne
      świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania
      towarami jak właściciel (...).
    Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy,
      przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy:
      Stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art.
      120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.
    Zgodnie zaś z art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy,
      w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla
      którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia
      2009 r. o finansach publicznych, jest większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w
      art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%, stawka podatku, o której mowa
      w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110,wynosi 23%.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej
    ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od
    podatku.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy,

      zwalnia się od podatku usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz
      usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek
      pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez
      kredytodawcę lub pożyczkodawcę.
    Powołany wyżej przepis art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy, jest efektem implementacji do
    krajowego porządku prawnego przepisu art. 135 ust. 1 lit. b) Dyrektywy 2006/112/WE
    Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
    dodanej (Dz. U. UE L z 2006 r. Nr 347
    str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, w myśl którego:
      Państwa członkowskie zwalniają udzielanie kredytów i pośrednictwo kredytowe, oraz
      zarządzanie kredytami przez kredytodawcę.
    Należy podkreślić, że pojęcia używane do oznaczenia zwolnień, o których mowa w art. 43
    ustawy, winny być interpretowane w sposób ścisły, gdyż zwolnienia te stanowią
    odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatek od towarów i usług pobierany jest
    od każdej usługi świadczonej odpłatnie przez podatnika. Zwolnienia stanowią pojęcia
    autonomiczne prawa wspólnotowego, które mają na celu uniknięcie rozbieżności
    pomiędzy państwami członkowskimi w stosowaniu systemu VAT i które należy sytuować w
    ogólnym kontekście wspólnego systemu VAT.
    Z kolei w myśl art. 43 ust. 15 ustawy,
      zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 37-41, nie mają zastosowania do:
      1) czynności ściągania długów, w tym factoringu;
      2) usług doradztwa;
      3) usług w zakresie leasingu.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzą Państwo działalność gospodarczą i są zarejestrowani
    jako czynny podatnik dla potrzeb podatku od towarów i usług. Są Państwo wiodącym
    dostawcą rozwiązań do obsługi transakcji elektronicznych i wsparcia sprzedaży on-line.
    Współpracują Państwo z Bankiem w zakresie wsparcia sprzedaży internetowej przy
    udziale finansowym Banku - w oparciu o zawartą umowę o współpracy. Zgodnie z umową
    umożliwiają Państwo Klientom dokonywanie płatności za pośrednictwem sieci internet za
    towary lub usługi nabywane w sklepach internetowych - przy wykorzystaniu środków
    finansowych, które Klient uzyskał od Banku w ramach pożyczki. Umowa pożyczki
    zawierana jest pomiędzy Bankiem a Klientem po przekierowaniu z bramki płatniczej
    należącej do Państwa. Przekierowanie następuje w chwili dokonania przez Klienta wyboru
    płatności ratalnej jako formy zapłaty za zakupiony w sklepie internetowym produkt. Nie są
    Państwo stroną umowy pożyczki. Ponadto na podstawie umowy współpracy Bank
    wykorzystuje infrastrukturę należącą do Państwa w celu oferowania pożyczki dla Klientów
    (tzw. opcja pożyczki przy zakupach internetowych). Dokonują Państwo obsługi płatności z
    wykorzystaniem udzielonej pożyczki, w ten sposób, że otrzymane od Banku środki
    pieniężne przekazuje bezpośrednio na rzecz sklepu, w którym klient dokonał zakupu a
    także promuje płatności w sklepie internetowym z opcją pożyczki.
    Sama pożyczka jest udzielana na podstawie wniosku złożonego przez Klienta w serwisie
    internetowym (prowadzonym przez Bank) i jego pozytywnej weryfikacji przez Bank.
    Jednocześnie Klient wyraża zgodę na przekazanie środków z tyt. pożyczki na rachunek
    należący do Państwa - w części kwoty udzielonej pożyczki wynoszącej minimum łączną
    wartość nabytych towarów lub usług.
    Zgodnie z umową o współpracę przysługuje Państwu wynagrodzenie od Banku w formie
    prowizji. Prowizja uzależniona jest od łącznej kwoty pożyczek udzielonych na podstawie
    wniosków złożonych z wykorzystaniem opcji pożyczki udostępnionej przez Państwa w
    prowadzonym serwisie internetowym. Wynagrodzenie jest ustalane i rozliczane na
    podstawie raportu - na koniec okresu rozliczeniowego. Na podstawie otrzymanego

    raportu, następnie wystawiają Państwo fakturę VAT obejmującą kwotę należnej prowizji
    od Banku. Zgodnie z umową współpracy, zobowiązują się Państwo do przestrzegania
    przepisów Ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Prawo bankowe w zakresie outsourcingu (art.
    6a-6d Prawa bankowego) oraz poddania się czynnościom kontrolnym Komisji Nadzoru
    Finansowego. Są Państwo wpisani do rejestru pośredników kredytowych prowadzonego
    przez Komisję Nadzoru Finansowego.
    Wskazali Państwo również, że wykonywane przez Państwa czynności wpływają na zmianę
    sytuacji prawnej i finansowej klienta. Ponadto Państwa działania wpływają na zmianę
    sytuacji prawnej i finansowej Banku. Wskutek wykonywanych przez Państwa czynności
    pośrednictwa w udzieleniu kredytu - dochodzi do przeniesienia środków finansowych z
    rachunku Banku na rzecz klienta. Dochodzi zatem do zmiany sytuacji prawnej i finansowej
    stron transakcji co stanowi jeden z warunków objęcia danej usług zwolnieniem
    przedmiotowym z podatku od towarów i usług o jakim mowa w art. 43 ust. 1 pkt 38 VAT.
    W ramach umowy zawartej z Bankiem mają Państwo na celu oraz w interesie czynienie
    wszystkiego co możliwe aby doszło do zawarcia umowy kredytu pomiędzy Klientem a
    Bankiem. Stopień Państwa wynagrodzenia uzależniony jest od wielkości udzielonych
    pożyczek przez Bank w ramach tzw. opcji pożyczki oferowanej poprzez serwis internetowy
    prowadzony przez Państwa. Determinuje to zatem Państwa zaangażowanie jako
    pośrednika jak również przesądza o charakterze usług świadczonych na rzecz Banku -
    cechą pośrednictwa jest bowiem prowizyjny system wynagrodzenia.
    W ramach świadczonej usługi pośrednictwa w udzieleniu kredytu działają Państwo w
    imieniu i na rzecz Banku.
    Umożliwiają Państwo dzięki swojej infrastrukturze zawarcie umowy pożyczki poprzez
    możliwość składania wniosków o pożyczkę a także uczestniczy w procesie przekazywania i
    wymiany informacji pomiędzy pożyczkobiorcą a Bankiem np. weryfikacja branży oraz
    wartości zamówienia w związku z wyborem przez Klienta opcji pożyczki; przekierowanie
    wniosku kredytowego do Banku w celu jego weryfikacji. Bez działalności Spółki, jako
    łącznika między Klientem a Bankiem strony umowy pożyczki mogą nie dostrzec
    możliwości jej zawarcia. Dopiero poprzez prowadzony portal internetowy łączą Państwo
    potrzebę Klienta z ofertą Banku wskazując, możliwość zawarcia umowy na konkretnych
    warunkach. Także sami Państwo promują usługę pożyczki oferowaną przez Bank w
    ramach prowadzonego serwisu internetowego (platformy zakupowej) przez co czynności
    wykonywane przez Państwa nie ograniczają się jedynie do dopełnienia formalności
    administracyjnych związanych z udzieleniem pożyczki przez Bank. Promowanie usługi
    finansowej odbywa się poprzez pozycjonowanie i umieszczanie odnośników na platformie
    płatniczej należącej do Państwa. Ponadto z punktu widzenia nabywcy usługi finansowej
    usługi świadczone przez Państwa stanowią element usługi finansowej (udzielenie kredytu)
    wykonywanej przez Bank. Powyższe zatem wpisuje się w przykładowy katalog przesłanek
    dla uznania danej usługi za objętą zwolnieniem z VAT o jakim mowa w art. 43 ust. 1 pkt 38
    VAT.
    Wskazali Państwo, że nie negocjuje treści umowy lub warunków finansowych kredytu w
    imieniu klienta. Bez Państwa działalności, jako podmiotu łączącego Klienta z Bankiem
    strony umowy pożyczki mogą nie dostrzec możliwości jej zawarcia. Dopiero poprzez
    prowadzony portal internetowy łączą Państwo potrzebę Klienta z ofertą Banku wskazując,
    możliwość zawarcia umowy na konkretnych warunkach. W rezultacie dzięki ofercie tzw.
    zakupu z opcją pożyczki skierowaną do Klienta przez Państwa w porozumieniu z Bankiem
    - może dojść do wykonania usługi finansowej. Udział Państwa zaangażowania w ramach
    pośrednictwa w udzieleniu kredytu przez Bank jest znaczący.
    Czynności wykonywane przez Państwa w ramach świadczonej na rzecz Banku usługi
    pośrednictwa w udzieleniu kredytu nie stanowią usług o jakich mowa w art. 43 ust. 15 VAT.

    Państwa wątpliwości sprowadzają się do tego, czy opisana powyżej usługa korzysta ze
    zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy, jako usługa pośrednictwa w
    udzielaniu kredytu/pożyczek pieniężnych.
    Mając na uwadze wykładnię zwolnień przewidzianych w art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy oraz w
    art. 135 ust. 1 lit. b) Dyrektywy 2006/112/WE Rady, konieczne jest zdefiniowanie pojęcia
    „usług pośrednictwa”. W związku z tym, że ani ustawa o podatku od towarów i usług, ani
    Dyrektywa 112 nie definiują tego pojęcia, w celu określenia, jakie czynności należy
    rozumieć pod pojęciem usług pośrednictwa, należy oprzeć się na wykładni językowej,
    wspieranej przy tym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zgodnie
    ze Słownikiem Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN, wersja internetowa:
    http://sjp.pwn.pl), przez pośrednictwo należy rozumieć działalność osoby trzeciej mającą
    na celu porozumienie się między stronami lub załatwienie jakichś spraw dotyczących obu
    stron. Równorzędnie, przez pośrednictwo rozumie się kojarzenie kontrahentów w
    transakcjach handlowych, a więc załatwianie dla zarobku różnego rodzaju transakcji
    handlowych między dwiema stronami, uczestniczenie w zawieraniu takich transakcji. W
    tym zakresie stwierdzić należy, że wykonywane przez podmiot wszelkie czynności
    zmierzające do zawarcia między dwiema różnymi stronami transakcji handlowych można
    uznać za pośrednictwo. Z kolei z doktrynalnego punktu widzenia cechą charakterystyczną
    pośrednictwa odróżniającą ten stosunek od innych umów jest fakt, że bezpośrednią
    przyczyną zawarcia bezpośrednio lub pośrednio umowy są działania pośrednika. Innymi
    słowy przez umowę o pośrednictwo należałoby rozumieć taki stosunek prawny istniejący
    pomiędzy dwiema stronami, z których jedna (pośrednik) otrzymuje zlecenie od drugiej,
    aby doprowadzić do wymiany gospodarczej świadczeń z osobą trzecią, przy czym
    znalezienie kontrahenta ma stanowić bezpośredni i decydujący rezultat starań
    pośrednika. Bezpośrednim celem aktywności pośrednika jest wywołanie skutku
    prawnego, polegającego na wprowadzeniu zleceniodawcy (podmiotu zastępowanego) w
    stosunek umowny z osobą trzecią.
    W celu rozstrzygnięcia, co w świetle przepisów prawa podatkowego należy rozumieć pod
    pojęciem „pośrednictwa” warto odnieść się do wyroku z 21 czerwca 2007 r. w sprawie C-
    453/05 Volker Ludwig przeciwko Finanzamt Luckenwalde, w którym TSUE stwierdził, że
    pojęcie pośrednictwa „(...) obejmuje działalność wykonywaną przez osobę pośredniczącą,
    która nie jest stroną umowy dotyczącej produktu finansowego i której działalność różni się
    od typowych świadczeń umownych wykonywanych przez strony tych umów. W istocie
    pośrednictwo stanowi usługę świadczoną na rzecz strony umowy, za którą wypłaca ona
    wynagrodzenie jako za odrębną działalność pośrednictwa. W tym kontekście celem takiej
    działalności jest uczynić wszystko co niezbędne, by dwie strony zawarły umowę, przy czym
    pośrednik nie ma żadnego interesu w zakresie treści umowy. Natomiast nie ma miejsca
    działalność polegająca na pośrednictwie, jeśli jedna ze stron umowy zleca podwykonawcy
    część czynności faktycznych związanych z umową (zob. podobnie ww. wyrok w sprawie
    CSC Financial Services, pkt 40)” – pkt 23.
    Z kolei w uzasadnieniu w sprawie CSC Financial Services Ltd. (wyrok TSUE z 13 grudnia
    2001 r., C-235/00), która to spółka świadczyła usługi typu call center na rzecz instytucji
    finansowych, Trybunał podjął się próby konstruowania definicji samego pośrednictwa.
    Pośrednikiem jest więc podmiot niebędący żadną ze stron umowy, ale świadczący usługę
    na rzecz strony w zamian za wynagrodzenie. W skład usługi wchodzić może zwłaszcza
    prowadzenie negocjacji. Celem pośrednictwa jest natomiast uczynienie wszystkiego co
    niezbędne, by dwie strony zawarły umowę. Z kolei nie może być mowy o pośrednictwie
    wówczas, gdy jedna ze stron umowy zleca tylko podwykonawcy część czynności
    faktycznych.
    W kwestii znaczenia słowa „negocjacje”, w kontekście art. 13 cześć B lit. d pkt 5 Dyrektywy
    2006/112/WE Rady TSUE w ww. wyroku wskazał, że „odnosi się ono do działalności
    pośrednika, który nie przyjmuje roli którejkolwiek ze stron umowy dotyczącej produktu
    finansowego oraz którego działalność polega na czymś innym, niż świadczenie usług

    wchodzących w zakres umowy, typowo wykonywanych przez strony takich umów.
    Negocjacje stanowią usługę świadczoną na rzecz strony umowy oraz są wynagradzane
    przez nią, polegającą na jednoznacznie określonym akcie mediacji. Mogą one polegać m.
    in. na wskazywaniu odpowiednich możliwości zawarcia takiej umowy, nawiązywanie
    kontaktu z drugą stroną lub negocjowanie, w imieniu i na rzecz klienta, warunków
    płatności, jakich ma dokonać jedna ze stron. Celem negocjacji jest zatem wykonanie
    wszystkich czynności niezbędnych w celu zawarcia przez dwie strony umowy, przy
    jednoczesnym braku jakiegokolwiek własnego zaangażowania negocjatora określonego w
    warunkach umowy.
    Z drugiej strony, nie stanowi negocjacji sytuacja, w której jedna ze stron powierza
    podwykonawcy część formalności administracyjnych związanych z umową, takich jak
    udzielanie informacji drugiej stronie oraz przyjmowanie i przetwarzanie wniosków,
    zapisów na papiery wartościowe, będące przedmiotem umowy. W takim przypadku,
    podwykonawca zajmuje tę samą pozycję, jak strona sprzedająca produkt finansowy i nie
    jest zatem pośrednictwem”.
    W konsekwencji, w świetle orzecznictwa TSUE „usługa pośrednictwa” powinna mieć
    następujące cechy:
        pośrednik nie jest stroną umowy dotyczącej produktu finansowego i jego
        działalność różni się od typowych świadczeń umownych wykonywanych przez
        strony tych umów,
        strona transakcji finansowej wypłaca pośrednikowi wynagrodzenie za świadczoną
        przez niego usługę pośrednictwa,
        celem działań pośrednika jest uczynienie wszystkiego, co niezbędne, by dwie strony
        zawarły umowę (a sam pośrednik nie ma żadnego interesu w zakresie treści
        umowy),
        czynności pośrednika nie ograniczają się do dopełnienia formalności
        administracyjnych związanych z umową (nie może to być np. wyłącznie
        udostępnianie informacji stronom transakcji finansowej).
    Oceniając powyższe okoliczności sprawy na tle powołanych regulacji prawnych należy się z
    Państwem zgodzić, że wykonywane przez Państwa czynności stanowią usługi
    pośrednictwa finansowego. Z opisu sprawy wynika bowiem, że usługi świadczone przez
    Państwa na rzecz Banku spełniają przedstawione wyżej przesłanki wynikające z
    orzecznictwa TSUE dla uznania ich za usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania
    kredytów lub pożyczek pieniężnych, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy.
    Z okoliczności sprawy wynika, że umożliwiają Państwo Klientom dokonywanie płatności za
    pośrednictwem sieci internet za towary lub usługi nabywane w sklepach internetowych -
    przy wykorzystaniu środków finansowych, które Klient uzyskał od Banku w ramach
    pożyczki. Umowa pożyczki zawierana jest pomiędzy Bankiem a Klientem po
    przekierowaniu z bramki płatniczej należącej do Państwa. Przekierowanie następuje w
    chwili dokonania przez Klienta wyboru płatności ratalnej jako formy zapłaty za zakupiony
    w sklepie internetowym produkt. Nie są Państwo stroną umowy pożyczki. Dokonują
    Państwo obsługi płatności z wykorzystaniem udzielonej pożyczki, w ten sposób, że
    otrzymane od Banku środki pieniężne przekazuje bezpośrednio na rzecz sklepu, w którym
    klient dokonał zakupu a także promuje płatności w sklepie internetowym z opcją pożyczki.
    Wykonywane przez Państwa czynności wpływają na zmianę sytuacji prawnej i finansowej
    klienta. Ponadto Państwa działania wpływają na zmianę sytuacji prawnej i finansowej
    Banku. Wskutek wykonywanych przez Państwa czynności pośrednictwa w udzieleniu
    kredytu - dochodzi do przeniesienia środków finansowych z rachunku Banku na rzecz

    klienta. Dochodzi zatem do zmiany sytuacji prawnej i finansowej stron transakcji. Ponadto,
    w ramach umowy zawartej z Bankiem mają Państwo na celu oraz w interesie czynienie
    wszystkiego co możliwe aby doszło do zawarcia umowy kredytu pomiędzy Klientem a
    Bankiem. Wykonywane przez Państwa czynności nie stanowią usług o jakich mowa w art.
    43 ust. 15 ustawy.
    Zatem, z uwagi na powołane przepisy prawa oraz orzecznictwo TSUE w kontekście
    przedstawionych okoliczności sprawy należy stwierdzić, że świadcząc powyższe usługi
    zmierzające do zawarcia umowy pomiędzy Klientem a Bankiem, świadczą Państwo usługi
    pośrednictwa zdefiniowane w art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Tym samym, ww. usługi korzystają ze zwolnienia od podatku VAT.
    Powyższe stanowisko potwierdził również Naczelny Sąd Administracyjny w wydanym w
    niniejszej sprawie wyroku z 8 stycznia 2025 r. sygn. akt I FSK 731/21 wskazując:
      Należy zgodzić się ze skarżącą spółką, że jej działania nie mają wyłącznie charakteru
      administracyjno-technicznego. Podejmowane przez nią działania to nie tylko
      czynność udostępniania (oddania do dyspozycji) przestrzeni na stronie internetowej,
      ale również stworzenie instytucjom finansowym możliwości przedstawienia ich
      oferty kredytowej, a klientowi wskazanie możliwości zawarcia takiej umowy.
      Skarżąca spółka nie tylko oddaje przestrzeń na stronie internetowej, ale również
      zapewnia narzędzia stwarzające możliwość przeglądania oferty, nawiązania
      kontaktu, a następnie zawarcia umowy z bankiem. Poza samym przekazywaniem
      informacji posiada narzędzia, które udostępnia w celu nawiązania kontaktu i
      zawarcia umowy. Nie stanowi to jedynie pasywnego udostępniania informacji
      stronom transakcji finansowej, a skarżąca spółka wychodzi poza czynności
      udostępniania na stronie internetowej informacji o produktach finansowych. Dzięki
      narzędziom strony skarżącej, umożliwia ona zawarcie umowy między klientem, a
      instytucją finansową i rozpoczęcie świadczenia usługi finansowej. Celem działania
      skarżącej spółki jest skojarzenie stron umowy i doprowadzenie do jej zawarcia.
      (...) skarżąca spółka spełnia warunek uczynienia wszystkiego, co niezbędne, aby dwie
      strony zawarły umowę, a sama jako pośrednik nie ma żadnego interesu w treści
      umowy. Wobec czego uznać należy, że w przedstawionym stanie faktycznym
      skarżąca spółka świadczy usługi pośrednictwa finansowego korzystające ze
      zwolnienia z VAT.
      (...)
      W okolicznościach niniejszej sprawy skarżąca spółka nie była jedynie „posłańcem” w
      zakresie zawarcia umowy kredytowej pomiędzy klientem a bankiem. Jak już
      odnotowano, stworzyła swego rodzaju infrastrukturę, zaplecze, które pozwala na
      skojarzenie dwóch stron umowy ze sobą, posiada narzędzia, stronę internetową,
      ofertę - jeśli klient wejdzie na stronę, to skarżąca spółka oferuje usługę - wniosek
      kredytowy, przesyłany do banku za pośrednictwem jej strony, następnie bank
      przesyła środki na konto skarżącej, a nie na konto klienta, dodatkowo skarżąca
      spółka otrzymuje od banku wynagrodzenie za swoje usługi. Dlatego w
      przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia z czynnościami czysto technicznymi
      w zakresie pośredniczenia. Celem działalności skarżącej spółki jest uczynienie
      wszystkiego, co niezbędne, aby strony umowy zawarły umowę, natomiast nie ma
      ona żadnego interesu co do treści zawieranej umowy, nie jest ona jej stroną. Dlatego
      takie działanie należy uznać za wypełnienie znaczenia słowa „pośrednictwo”.
    Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.