Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.439.2025.2.JKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-08
Teza: Opodatkowanie sprzedaży niezabudowanej działki, która
zostanie wydzielona z działki nr 1.
Słowa kluczowe: działki
nieruchomości
pełnomocnictwo
sprzedaż
spółki
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 27 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania
    sprzedaży niezabudowanej działki, która zostanie wydzielona z działki nr 1. Uzupełnił go
    Pan o pełnomocnictwo (wpływ 1 września 2025 r.), pismem sygnowanym datą 27 marca
    2025 r. (wpływ 3 września 2025 r.) oraz pismem z 28 sierpnia 2025 r. (wpływ 3 września
    2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości niezabudowanej położonej w
    miejscowości (...), stanowiącej działkę gruntu nr 1 o pow. (...) ha, dla której Sąd Rejonowy
    (...) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę nr (...).
    Prawo własności nieruchomości Wnioskodawca nabył na podstawie umowy darowizny z 7
    listopada 2011 r., nieruchomość nabył będąc kawalerem, następnie był żonaty, z
    małżonką nie zawierał umów małżeńskich rozszerzających wspólność ustawową, obecnie
    jest stanu wolnego. Z działki nr 1 o pow. (...) ha powstanie działka niezabudowana o pow.
    (...) ha i stanowi ona przedmiot sprzedaży. Nieruchomość posiada bezpośredni dostęp do
    drogi publicznej drogi wojewódzkiej. Nieruchomość nie jest położona na obszarze
    rewitalizacji ani na obszarze Specjalnej Strefy Rewitalizacji. W stosunku do przedmiotowej
    nieruchomości nie zostały wydane decyzje o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu
    publicznego. Nieruchomość nie była w okresie 5 lat i nie jest aktualnie wykorzystywana na
    cele prowadzonej działalności gospodarczej oraz nie stanowi zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa, przedmiot umowy nie stanowi przedsiębiorstwa ani jego
    zorganizowanej części.
    Opisana nieruchomość nie jest oznaczona w ewidencji gruntów i budynków jako las oraz
    nie została objęta Uproszczonym Planem Urządzania Lasu. Wypis z rejestru gruntów dla
    działki nr 1 z mapy (...) nr (...) wydany dnia 20 lutego 2024 r. z upoważnienia Starosty (...), z
    którego wynika, że nieruchomość oznaczona jest jako grunty orne. Zaświadczenie wydane
    z upoważnienia Burmistrza (...) 24 października 2023 r., nr (...), że zgodnie ze studium
    uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy (...) zatwierdzonym
    Uchwałą Nr (...) Rady Miejskiej (...) działka nr 1 znajduje się na terenie o przeznaczeniu do

    użytku rolniczego, działka leży na obszarze (...). Z zaświadczenia wynika również, że ww.
    działka gruntu, nie znajduje się na obszarze zdegradowanym i obszarze rewitalizacji ani w
    Specjalnej Strefie Rewitalizacji w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 9 października 2015
    r. o rewitalizacji, Gmina nie posiada aktualnego miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego. Wnioskodawca zamierza sprzedać prawo własności nieruchomości
    stanowiącej działkę wydzieloną o pow.(...) ha z działki numer 1, dla której Sąd Rejonowy
    (...) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę nr (...). Co ważne obecnie wydzielona
    działka jest wydzierżawiona Spółce mającej dokonać jej zakupu pod działalność
    gospodarczą (umowa dzierżawy nr (...) z dnia 28 marca 2024 r. na czas nieokreślony).
    Ponadto kupujący podejmie szereg działań związanych z nieruchomością, co zostanie
    opisane poniżej. Kupująca Spółka planuje na działce wybudować obiekt handlowo-
                                2usługowy o powierzchni zabudowy minimum (...) m, wraz z miejscami parkingowymi w
    ilości minimum (...) miejsc postojowych i prowadzić na tym terenie działalność
    gospodarczą. W akcie notarialnym nr (...) z dnia 28 marca 2024 r., umowa przedwstępna,
    kupująca nieruchomość Spółka zobowiązała się do załatwienia wszystkich formalności
    związanych z inwestycją na tych działkach.
    To jest Spółka zobowiązuje się do:
    1. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z
      której będzie wynikać możliwość zabudowania przedmiotowej działki obiektami
      zgodnie z planami inwestycyjnymi nabywcy, w tym jednokondygnacyjnym obiektem
                                          2handlowo – usługowym o pow. zabudowy nie mniejszej niż (...) m wraz z miejscami
      parkingowymi w liczbie minimum (...) miejsc postojowych.
    2. Uzyskania prawomocnej, wykonalnej i ostatecznej decyzji pozwoleniu na budowę, z
      której będzie wynikać możliwość zabudowania przedmiotowej działki obiektami
      zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującej Spółki, w tym jednokondygnacyjnym
                                              2obiektem handlowo-usługowym o pow. zabudowy nie mniejszej niż (...) m wraz z
      miejscami parkingowymi w liczbie minimum (...) miejsc postojowych.
    3. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy
      organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową
      nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według koncepcji
      Spółki, a także uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń
      tonażowych utrudniających obsługę komunikacyjną działki.
    4. Niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
      koniecznością rekultywacji.
    5. Potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na
      nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych.
    6. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o podziale działki nr 1
      zgodnie z planami inwestycyjnymi spółki.
    7. Uzyskania warunków technicznych przyłączy – kanalizacji sanitarnej, wodnej,
      kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego.
    8. Potwierdzenia charakteru nierolnego przedmiotowej działki poprzez wpisania do
      ewidencji gruntów i budynków zmiany użytku rolnego.
    9. Uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
      planowanym obiektem handlowym.
    10. Uzyskania promesy na sprzedaż każdego rodzaju alkoholu w planowanym obiekcie
      handlowo-usługowym.
    Tym samym, w momencie uzyskania przez Kupującego powyższych decyzji i pozwoleń
    Wnioskodawca zobowiązuje się sprzedać mu wydzieloną działkę o pow.(...) ha z działki
    numer 1.

    Na zakończenie należy podkreślić, że:
    1. W stosunku do przedmiotowej działki Wnioskodawca nie ponosił jakichkolwiek
      nakładów w celu jej uatrakcyjnienia.
    2. W stosunku do ww. nieruchomości Wnioskodawca nie współpracuje z żadnym biurem
      nieruchomości.
    3. Działka wydzielona, która ma być przedmiotem sprzedaży nie jest zabudowana.
    4. Wnioskodawca obecnie dzierżawi wydzieloną działkę Spółce, która planuje ją zakupić
      po uzyskaniu ww. pozwoleń.
    5. Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Uzupełnienie wniosku
    1. Pytanie: Czy działka nr 1 została już podzielona? Jeśli tak, to należy wskazać, jaki jest
      numer ewidencyjny wydzielonej działki, która ma być przedmiotem sprzedaży,
      odpowiedź: „Działka nie posiada jeszcze numeru ewidencyjnego. Działka w trakcie
      podziału”.
    2. Pytanie: Czy jest Pan rolnikiem ryczałtowym, o którym mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze
      zm.), korzystającym ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43
      ust. 1 pkt 3 ustawy?, odpowiedź: „Nie jestem”.
    3. Pytanie: Czy z przeznaczonej do sprzedaży działki, wydzielonej z działki nr 1,
      dokonywane były/są/będą przez Pana zbiory i dostawy (sprzedaż) produktów rolnych?
      Czy przeznacza(ł) Pan produkty rolne z ww. działki wyłącznie na własne potrzeby? Jeśli
      dokonuje/dokonywał Pan sprzedaży produktów, to czy sprzedaż ta była
      opodatkowana podatkiem od towarów i usług?, odpowiedź: „Niebyły i nie będą oraz
      nie są”.
    4. Pytanie: W jaki konkretnie sposób działka nr 1, z której wydzielona zostanie działka
      będąca przedmiotem sprzedaży, była/jest/będzie przez Pana wykorzystywana w całym
      okresie posiadania (tj. od momentu wejścia w jej posiadanie aż do momentu
      sprzedaży)?, odpowiedź: „Działka służyła celom prywatnym, w szczególności jako
      zabezpieczenie majątkowe oraz przestrzeń do składowania przedmiotów o
      charakterze osobistym. Nie służyła w działalności gospodarczej”.
    5. Pytanie: Czy ww. działka była/jest/będzie wykorzystywana przez Pana w całym okresie
      posiadania (tj. od momentu wejścia w jej posiadanie do momentu planowanej
      dostawy) na cele prywatne (osobiste)? Jeśli tak, to jakie konkretnie cele prywatne
      zaspokajał Pan i w jakim okresie?, odpowiedź: „Działka służyła celom prywatnym, w
      szczególności jako zabezpieczenie majątkowe oraz przestrzeń do składowania
      przedmiotów o charakterze osobistym. Nie służyła w działalności gospodarczej. Była
      też dzierżawa”.
    6. Pytanie: Czy prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie usług deweloperskich
      lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze?, odpowiedź: „Nie”.
    7. Pytanie: Czy dokonywał Pan wcześniej sprzedaży innych nieruchomości, jeżeli tak to
      należy podać odrębnie dla każdej sprzedanej nieruchomości: odpowiedź: „Nie”.
    8. Pytanie: Czy posiada Pan jeszcze inne nieruchomości przeznaczone w przyszłości do
      sprzedaży, jeśli tak to ile i jakie, odpowiedź: „Nie”.
    9. Pytanie: W związku z informacją o wydzierżawieniu wydzielonej działki, proszę o
      wskazanie:
    a) czy czynsz z tytułu ww. dzierżawy był/jest dokumentowany fakturami?, odpowiedź:
      „Nie były, niska wartość dzierżawy czynność zwolniona z VAT”.

    b) czy dokonywano/dokonuje się rozliczenia podatku należnego z tytułu ww. dzierżawy?
      Jeśli tak, to proszę wskazać, z jakich powodów i na jakiej podstawie prawnej.
      Natomiast jeśli podatek należny z tytułu dzierżawy wydzielonej działki nie był/nie jest
      rozliczany, proszę wskazać z jakiego powodu, odpowiedź: „Nie – Wnioskodawca nie
      prowadzi działalności gospodarczej”.
    c) czy wydzielona działka, która ma być przedmiotem sprzedaży była wcześniej
      dzierżawiona/wynajmowana? Jeśli tak, proszę wskazać komu, na jaki okres i na jakiej
      podstawie, odpowiedź: „Nie poza dzierżawą na rzecz spółki”.
    10. Pytanie: Czy oprócz dzierżawy na rzecz obecnego Kupującego, udostępniał Pan
      wcześniej działkę osobom trzecim?, odpowiedź: „Nie”.
    11. Pytanie: Czy udzielił/udzieli Pan pełnomocnictwa osobie trzeciej do działania w Pan
      imieniu w związku ze sprzedażą działki? Jeśli tak, należy wskazać zakres
      pełnomocnictwa (np. występowanie przed organami władzy publicznej, podejmowanie
      działań praktycznych i prawnych, niezbędnych do uzyskania decyzji i pozwoleń,
      składanie wniosków, odbiór decyzji i postanowień itp.). Należy również wskazać, komu
      Pan tego pełnomocnictwa udzielił/udzieli, odpowiedź: „Doradcy podatkowemu (...) w
      celu złożenia wniosku o wydanie interpretacji podatkowej do Krajowej Informacji
      Skarbowej”.

## Pytanie

Czy sprzedaż niezabudowanej nieruchomości składającej się działki wydzielonej o pow. (...)
    ha z działki nr 1, jest opodatkowana bez uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy o VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż niezabudowanej nieruchomości składającej się działki
    wydzielonej o pow. (...) ha z działki nr 1, jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 1570 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o
    VAT”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.
    Wnioskodawca przypomina, iż na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel, (...).
    W świetle powyższej definicji sprzedaży nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę
    towarów jest opodatkowana podatkiem VAT. Z opodatkowaną dostawą, w rozumieniu art.
    7 ustawy o VAT mamy do czynienia pod warunkiem wykonania jest przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Natomiast działalność gospodarcza, według art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.

    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie
    wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem
    trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie
    działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Jak wskazano
    wyżej „działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
    lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
    szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
    niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu. Czyli podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów
    lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zdaniem Wnioskodawcy, przejawem takiej aktywności w zakresie obrotu
    nieruchomościami, można mówić, gdy czynności wykonane przez sprzedającego
    przybierają formę zorganizowaną może to być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod
    zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia
    pojedynczych z nich.
    Wnioskodawca stwierdza, że w celu dokonania sprzedaży ww. gruntu podejmował
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług.
    Wnioskodawca przypomina, iż na działce 1 od momentu nabycia do momentu zbycia nie
    prowadzono żadnych działalności gospodarczych. W stosunku do ww. nieruchomości

    Wnioskodawca samodzielnie nigdy nie podejmował żadnych działań marketingowych, nie
    ogłaszał sprzedaży w środkach masowego przekazu, w szczególności nie ogłaszał
    sprzedaży w Internecie, prasie, radiu. Tutaj jednak należy podkreślić, iż doszło do
    udzielenia Kupującemu pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw,
    do występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do
    podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania
    decyzji i pozwoleń na budowę obiektu handlowego z parkingiem, w szczególności
    składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania
    wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie działki 1 warunków technicznych
    dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej
    oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o wydanie
    przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację zjazdu
    publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru.
    Wnioskodawca uważa, iż warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od
    towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność
    ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związek z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zdaniem Wnioskodawcy, jak to już wyżej podkreślono, nie współpracuje z żadnym biurem
    nieruchomości.
    W myśl art. 96 ww. Kodeksu, umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać
    się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
    (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 ww. Kodeksu, pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do
    czynności zwykłego zarządu. Do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu
    potrzebne jest pełnomocnictwo określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga
    pełnomocnictwa do poszczególnej czynności.
    Stosownie do art. 99 § 1 Kodeksu cywilnego, jeżeli do ważności czynności prawnej
    potrzebna jest szczególna forma, pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno
    być udzielone w tej samej formie. W myśl § 2 powołanego artykułu, pełnomocnictwo
    ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie.
    Na mocy art. 108 ww. Kodeksu, pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności
    prawnej, której dokonuje w imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści
    pełnomocnictwa albo że ze względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość
    naruszenia interesów mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy
    pełnomocnik reprezentuje obie strony.
    Z regulacji art. 109 ww. Kodeksu wynika, że przepisy działu niniejszego stosuje się
    odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Czyli jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo – to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy.
    Zatem każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie
    udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Czyli składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania
    wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie dz. nr 1 warunków technicznych
    dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej
    oraz sieci elektroenergetycznej, uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w
    praktyce wywołuje skutki dla Kupującego.
    Tym samym Wnioskodawca twierdzi, iż dokonywał on czynności, które zazwyczaj
    dokonuje profesjonalny sprzedawca. Zdaniem Wnioskodawcy w tej sytuacji zachowuje się
    jak podatnik podatku VAT wymieniony w art. 15 ww. ustawy. Kupujący będzie bowiem w

    jego imieniu dokonywał szeregu określonych czynności w związku ze sprzedażą
    wydzielonej działki o pow. (...) ha z działki nr 1.
    Przechodząc do możliwości zwolnienia działki jako terenów innych niż tereny budowlane,
    zdaniem Wnioskodawcy, nie znajdzie ono tutaj zastosowania. Wnioskodawca uważa
    bowiem, iż w związku z podjętymi działaniami tereny te utracą taki charakter.
    Przez tereny budowlane – w świetle art. 2 pkt 33 ustawy – rozumie się grunty
    przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2020 r. poz. 293), kształtowanie i prowadzenie
    polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalenie studium uwarunkowań i
    kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów
    zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza
    terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do
    zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww. ustawy – ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie
    inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków
    zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W
    przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – na podstawie
    ust. 2 powołanego przepisu – określenie sposobów zagospodarowania i warunków
    zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania
    terenu, przy czym:
    · lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji
      celu publicznego;
    · sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać
    przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy
    nieruchomości.
    Wnioskodawca podkreśla, iż działka na dzień sprzedaży będzie objęta decyzją o
    warunkach zabudowy w oparciu o udzielone pełnomocnictwo. Tym samym, ww. działka
    będzie stanowiła teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy, i w rezultacie ich
    sprzedaż nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy.
    Zdaniem Wnioskodawcy, przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki uniemożliwiające
    zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o
    VAT.
    W konsekwencji Wnioskodawca uważa, że sprzedaż niezabudowanej działki o pow. (...) ha
    wydzielonej z działki nr 1 stanowiącej teren budowlany będzie opodatkowana podatkiem
    VAT i nie korzysta ze zwolnienia z VAT.
    Na zakończenie w związku z tym, iż działka nie korzysta ze zwolnienia będziemy musieli jej
    sprzedaż udokumentować fakturą VAT. W przypadku bowiem sprzedaży opodatkowanej
    dokumentem potwierdzającym jej nabycie w świetle ustawy o podatku od towarów i usług
    jest faktura. W tym bowiem przypadku kupującym jest spółka, a więc czynny podatnik

    podatku od towarów i usług i zgodnie z 106b ustawy o VAT taką transakcję należy
    udokumentować fakturą.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z przedstawionymi przepisami grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art.
    2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów
    na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że jest Pan właścicielem nieruchomości będącej
    przedmiotem planowanej sprzedaży.
    Zgodnie z powołanymi przepisami ustawy o podatku od towarów i usług, nieruchomości
    spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana
    jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy,
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.

    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006
    s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji:
      a) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed
        pierwszym zasiedleniem;
      b) dostawa terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów
    lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od

    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży niezabudowanej działki
    wydzielonej z działki nr 1 istotne jest, czy w celu dokonania sprzedaży ww. działki, podjął
    Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne
    do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący
    działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od
    towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku prywatnego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu

    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy,
    jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do
    treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które
    dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od
    wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności
    gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część
    majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana
    dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika
    zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać
    zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem
    takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla
    zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w
    wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE,
    który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb
    własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku prywatnego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że:
    · Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT,
    · Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości niezabudowanej,
    · nieruchomość nie była w okresie 5 lat i nie jest aktualnie wykorzystywana na cele
      prowadzonej działalności gospodarczej oraz nie stanowi zorganizowanej części
      przedsiębiorstwa, przedmiot umowy nie stanowi przedsiębiorstwa ani jego
      zorganizowanej części,
    · nieruchomość oznaczona jest jako grunty orne, zgodnie ze studium uwarunkowań i
      kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, działka nr 1 znajduje się na
      terenie o przeznaczeniu do użytku rolniczego, działka leży na obszarze (...),
    · obecnie wydzielona działka jest wydzierżawiona Spółce mającej dokonać jej zakupu pod
      działalność gospodarczą, po uzyskaniu pozwoleń,
    · w stosunku do przedmiotowej działki Wnioskodawca nie ponosił jakichkolwiek nakładów
      w celu jej uatrakcyjnienia oraz nie współpracuje z żadnym biurem nieruchomości,
    · działka wydzielona, która ma być przedmiotem sprzedaży nie jest zabudowana,
    · działka służyła celom prywatnym, w szczególności jako zabezpieczenie majątkowe oraz
      przestrzeń do składowania przedmiotów o charakterze osobistym. Nie służyła w
      działalności gospodarczej,

    · udzielił Pan Spółce pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw do
      występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do
      podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania
      wszelkich decyzji i pozwoleń,
    · przedwstępna umowa sprzedaży została zawarta m.in. pod warunkiem uzyskania przez
      Spółkę prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę, z
      której będzie wynikać możliwość zabudowy nieruchomości jednokondygnacyjnym
                                              2obiektem handlowo-usługowym o pow. zabudowy nie mniejszej niż (...) m wraz z
      miejscami parkingowymi w liczbie minimum (...) miejsc postojowych,
    · na moment sprzedaży przedmiotowej działki nie będzie Pan prowadził działalności
      gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami (działalności w zakresie usług
      deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze),
    · oprócz dzierżawy działki na rzecz Spółki, nie udostępniał Pan wcześniej działki osobom
      trzecim;
    · nie posiada Pan innych nieruchomości, które Pan wynajmuje/dzierżawi,
    · nie dokonywał Pan wcześniej sprzedaży nieruchomości, nie posiada Pan innych działek,
      które w przyszłości zamierza Pan sprzedać.
    Odnosząc się do kwestii będącej przedmiotem Pana zapytania zauważam, że doszło do
    udzielenia kupującej Spółce pełnomocnictwa do działania w imieniu Sprzedającego w
    zakresie niezbędnym do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych,
    niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń na budowę obiektu handlowego z
    parkingiem zgodnie z planami inwestycyjnymi kupującej Spółki. Uzyskanie tych decyzji i
    pozwoleń jest warunkiem zrealizowania właściwej umowy sprzedaży. Te czynności
    nastąpią w sensie chronologicznym, jeszcze przed zawarciem definitywnej umowy
    sprzedaży. Jednakże udzielenie pełnomocnictwa przyszłemu kupującemu, które umożliwia
    podjęcie czynności mających na celu dostosowanie gruntu do potrzeb kupującego
    (pozwolenia, przyłącza itp.) nie jest staraniem sprzedawcy, który przykładowo stara się
    grunt uzbroić czy uzyskać określone pozwolenia, aby przedmiot sprzedaży uczynić
    bardziej atrakcyjnym dla potencjalnych nabywców.
    W analizowanej sprawie należy zatem zauważyć, że nabywca (kupująca Spółka) już się
    zgłosił, właściciel nieruchomości (Pan) nie musi już podejmować działań, aby zachęcić
    kogokolwiek do jego nabycia. Skutki prawne czynności wykonanych przez pełnomocnika
    (nabywcę) w sensie prawnym rzeczywiście dotyczą właściciela nieruchomości (uzyskanie
    decyzji, pozwoleń itd.). Jednak starania pełnomocnika nie są staraniami właściciela
    podejmowanymi w tym celu, aby pozyskać kupującego, aby oferowaną nieruchomość
    uczynić atrakcyjniejszą dla potencjalnego nabywcy.
    Ponadto z informacji zawartych we wniosku wynika, że działki zostały udostępnione na
    rzecz przyszłego nabywcy na mocy umowy dzierżawy, zawartej w związku z przedwstępną
    umową sprzedaży, wyłącznie w celu uzyskania przez Kupującą niezbędnych zgód i
    pozwoleń, tj. umożliwienia Kupującej zrealizowania warunków, od których uzależniono
    zawarcie definitywnej umowy sprzedaży. Zatem na obie te umowy należy patrzeć jako na
    elementy tego samego przedsięwzięcia.
    Z okoliczności sprawy wynika, że nabywca wykonuje opisane czynności we własnym
    interesie, dla zrealizowania własnych potrzeb, w celu przystosowania nieruchomości do
    swoich określonych potrzeb. Z wniosku nie wynika, aby w związku ze sprzedażą
    podejmował Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując
    środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców.
    Ponadto nieruchomość opisana we wniosku nigdy nie była wykorzystywana przez Pana w
    działalności gospodarczej. Jak Pan wskazał działka służyła celom prywatnym Pana, w
    szczególności jako zabezpieczenie majątkowe oraz przestrzeń do składowania
    przedmiotów o charakterze osobistym.

    Zatem samo udzielenie pełnomocnictwa Kupującej do wykonania określonych czynności w
    celu dostosowania gruntów do potrzeb nabywcy i dzierżawa gruntu na rzecz Kupującej
    Spółki (nabywcy) przed sprzedażą, w związku z zawartą umową przedwstępną nie
    powodują, że zostanie Pan z tych powodów uznany za podatnika prowadzącego
    działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzam, że w odniesieniu do sprzedaży
    przez Pana niezabudowanej działki, która zostanie wydzielona z działki nr 1 o pow. (...) ha,
    nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż przedmiotowej
    nieruchomości wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjął Pan takich
    aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o
    angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.
    Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że Pana aktywność w pełni mieści się w
    granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z
    przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.
    W opisanej sytuacji będzie Pan korzystać z przysługującego Panu prawa do
    rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Pana cech
    podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży ww.
    nieruchomości, a dostawę – cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W związku z tym w rozpatrywanej sprawie będzie Pan korzystał z przysługującego Panu
    prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w
    sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów
    i usług.
    Podsumowanie
    Sprzedaż przez Pana niezabudowanej działki o pow. (...) ha, która zostanie wydzielona z
    działki nr 1 o pow. (...) ha, nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług. W związku z tym nie znajduje uzasadnienia rozstrzygnięcie kwestii
    korzystania ze zwolnienia ww. czynności na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Tym samym Pana stanowisko oceniłem jako nieprawidłowe.
    To rozstrzygnięcie jest spójne z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów administracyjnych
    (por. wyroki NSA z 6.11.2024 r. sygn. akt I FSK 1014/21, z 24.10.2024 r. sygn. akt I FSK 265
    /21, z 11.10.2024 r. sygn. akt I FSK 364/21, z 21.10.2024 r. sygn. akt I FSK 347/21, z
    23.07.2024 r. sygn. akt I FSK 1677/20, z 10.09.2024 r. sygn. akt I FSK 1675/20).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zauważam, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

    Interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co
    oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej,
    kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie
    wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania).
    Inne kwestie przestawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być –
    zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.