Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-883/12/JD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-10-25
Teza: Czy jest zgodne z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jeżeli Nabywca towaru, który jest jego współwłaścicielem, lecz nie jest Płatnikiem, do swoich ksiąg rachunkowych wprowadza na podstawie otrzymanej kopii faktury najpierw wartość całej inwestycji, a po oddaniu środka trwałego do użytku, wartość tego środka trwałego - w części przypadającej na Partnera (kwestia naliczania amortyzacji – pytanie oznaczone we wniosku nr 3)?
Słowa kluczowe: wartość-wartość początkowa; współwłasność; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 3 lipca 2012 r., poz. 749) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 9 lipca 2012 r. (wpływ do tut. Biura 17 lipca 2012 r.), uzupełnionym w dniu 8 października 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia wartości początkowej środka trwałego, którego współwłaścicielem jest Wnioskodawca oraz sposobu jego zaewidencjonowania (pytanie oznaczone we wniosku nr 3) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 lipca 2012 r. do tut. Biura wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia wartości początkowej środka trwałego, którego współwłaścicielem jest Wnioskodawca oraz sposobu jego zaewidencjonowania. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 28 września 2012 r. Znak IBPP3/443-734/12/JP, IBPBI/2/423-883/12/JD, wezwano do jego uzupełnienia. Uzupełnienia wniosku, poprzez uiszczenie dodatkowej opłaty, dokonano w dniu 8 października 2012 r.

W uzupełnieniu wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jako Lider Projektu przystąpił razem z innymi jednostkami samorządu terytorialnego, zwanymi Partnerami, do realizacji wspólnego projektu. Celem ogólnym projektu jest rozwój regionalnej i lokalnej infrastruktury społeczeństwa informacyjnego, a także wyrównanie dysproporcji w zakresie dostępu i wykorzystania internetu oraz innych Technologii Informacyjnych i Komunikacyjnych (ICT) pomiędzy regionami w Polsce i w UE.

Natomiast celem bezpośrednim projektu jest poprawa dostępu do infrastruktury szerokopasmowej sieci N. poprzez budowę sieci na własne potrzeby jednostek samorządu terytorialnego i ich organów, co przyczyni się do rozwoju infrastruktury teleinformatycznej na terenie całego powiatu oraz poprawi warunki techniczne dla komunikowania się pomiędzy i z jednostkami samorządowymi. Realizacja projektu poprawi efektywność wymiany danych pomiędzy samorządami, urzędami administracji państwowej, placówkami edukacyjnymi i innymi instytucjami publicznymi.

W odniesieniu do celu głównego projektu, należy wymienić następujące cele szczegółowe:

*   osiągnięcie warunków sprzyjających wyrównaniu dysproporcji w dostępie do informacji wszystkich mieszkańców,
*   obniżenie kosztów działalności jednostek samorządu terytorialnego,
*   umożliwienie wzrostu nowych inwestycji w zakresie IT w powiecie,
*   wzrost liczby usług publicznych świadczonych za pośrednictwem Internetu,
*   likwidacja barier technologicznych, wzrost możliwości wdrażania najnowszych rozwiązań technologicznych,
*   poprawa wizerunku poszczególnych gmin, powiatu i regionu.

Przedmiotem projektu jest zaprojektowanie i budowa linii światłowodowych wraz z adaptacją pomieszczeń węzłów telekomunikacyjnych na terenie powiatu. Zadanie obejmuje wykonanie:

*   projektów budowlanych i wykonawczych (wraz z niezbędnymi pozwoleniami budowlanymi) inwestycji celu publicznego dla budowy telekomunikacyjnej kanalizacji kablowej w postaci rurociągów kablowych wraz z telekomunikacyjnymi kablami światłowodowymi oraz adaptacji pomieszczeń na potrzeby węzłów telekomunikacyjnych;
*   uzyskanie wszystkich wymaganych prawem uzgodnień i decyzji administracyjnych;
*   budowę telekomunikacyjnej kanalizacji kablowej w postaci rurociągów kablowych;
*   budowę telekomunikacyjnych kabli światłowodowych wraz z zakończeniem w węzłach telekomunikacyjnych;
*   zakup i wyposażenie w osprzęt aktywny i pasywny węzłów w sieci.

W dniu 14 grudnia 2009 r. Wnioskodawca oraz Partnerzy podpisali umowę partnerską w sprawie współdziałania przy budowie sieci szerokopasmowej na terenie powiatu w ramach projektu. W dokumencie tym, opisano obowiązki i odpowiedzialność Lidera i Partnerów. Wnioskodawca został Liderem Projektu. Partnerami projektu zostały Gminy oraz sam Wnioskodawca. Lider Projektu będzie realizował Projekt kompleksowo.

Na etapie planowania inwestycji założono, że celem bezpośrednim projektu będzie poprawa dostępu do sieci infrastruktury szerokopasmowej sieci N. budowanej wyłącznie na potrzeby własne jednostek samorządu terytorialnego i ich organów, co przyczyni się do rozwoju infrastruktury teleinformatycznej na terenie całego powiatu oraz poprawi warunki techniczne dla komunikowania się pomiędzy i z jednostkami samorządowymi. W wyniku realizacji projektu 59 instytucji publicznych oraz 10 szkół zostanie podłączonych do szerokopasmowego internetu. Inwestycja ta, ma zatem charakter celu publicznego. Wybudowana infrastruktura będzie stanowić współwłasność łączną partnerów projektu, a każdej ze stron będą przysługiwały udziały we współwłasności wybudowanej infrastruktury proporcjonalnie do wysokości wydatków poniesionych na jej wybudowanie, a nie proporcjonalnie do wkładu własnego tych jednostek. Partnerzy projektu zostali zobowiązani do przekazywania środków finansowych w formie dotacji celowej na podstawie odrębnej umowy na konto Lidera Projektu. Nie ma tu więc mowy o ekwiwalentności pomiędzy dotacją przekazaną przez Partnera a kwotą która stanowić będzie majątek Partnera po zakończeniu inwestycji. Lider będzie pełnił nadzór właścicielski w imieniu Partnerów projektu nad wybudowaną infrastrukturą, Partnerzy zaś pokryją wszystkie koszty w wysokości 1/6 na każdego Partnera, związanych z jego utrzymaniem. Wybudowana infrastruktura będzie stanowić współwłasność Partnerów projektu w okresie zapewnienia jego trwałości: tj. 6 jednostek samorządu. Oznacza to, że wybudowana sieć światłowodowa będzie stanowić jedną całość, we własności tej partycypują wszyscy Partnerzy w 1/6, ale sieć działa de facto, jako niepodzielna całość, nadzorowana przez Lidera (Wnioskodawcę).

Nie będzie przekazania mienia przez Lidera - Partnerom, gdyż nabywcami faktur oraz dóbr i usług będą poszczególni Partnerzy, a płatnikiem zaś w każdym przypadku będzie Lider.

Umowa o dofinansowanie projektu ze środków Unii Europejskiej została podpisana z Instytucją Zarządzającą RPO W\`(...)\` 2007-2013 przez Lidera projektu, czyli Wnioskodawca. W związku z tym, dotacja w wysokości 85 % kosztów projektu zostanie przez tę Instytucję przekazana wyłącznie Liderowi, który również przed tą Instytucją będzie odpowiadał za prawidłowe wykorzystanie środków z dotacji. Produkty powstałe w wyniku realizacji projektu zostaną udostępnione tylko i wyłącznie na potrzeby własne jednostek samorządu terytorialnego, w związku z tym, wszystkie usługi świadczone drogą elektroniczną będą bezpłatne i nie mają związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych. W Projekcie nie są założone żadne usługi odpłatne. Sieć światłowodowa powstała w wyniku realizacji Projektu w okresie jego trwałości nie będzie wykorzystywana do obsługiwania czynności o charakterze cywilnoprawnym (najem, dzierżawa, wieczyste użytkowanie) opodatkowanych podatkiem VAT.

W budżecie Wnioskodawcy oraz w Wieloletniej Prognozie Finansowej na lata 2012-2021, po stronie wydatków ujęty został całkowity koszt zadania a po stronie dochodów środki z Unii Europejskiej w wysokości 85 % oraz wkład własny wszystkich Partnerów w sumie 15 %. Należy zauważyć, że na mocy art. 64 i art. 69 ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. Nr 106, poz. 675), działalność w zakresie telekomunikacji stanowi zadanie własne zarówno gminy, jak i powiatu.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy jest zgodne z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jeżeli Nabywca towaru, który jest jego współwłaścicielem, lecz nie jest Płatnikiem, do swoich ksiąg rachunkowych wprowadza na podstawie otrzymanej kopii faktury najpierw wartość całej inwestycji, a po oddaniu środka trwałego do użytku, wartość tego środka trwałego - w części przypadającej na Partnera (kwestia naliczania amortyzacji – pytanie oznaczone we wniosku nr 3)?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. l6d ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, udział we współwłasności środka trwałego powinien być wprowadzony do ewidencji środków trwałych najpóźniej w miesiącu przekazania tego środka do używania. Odpisów amortyzacyjnych, stanowiących koszt uzyskania przychodu, dokonuje się od wartości początkowej środka trwałego, czyli od ceny nabycia współwłasności (art. 16g ust. 8 ustawy). Do ksiąg rachunkowych Nabywca wprowadza na podstawie kopii faktury najpierw wartość inwestycji, a po oddaniu środka trwałego do użytku, wartość tego środka w części współwłasności przypadającej na Partnera.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie należy zauważyć, że przedmiotem niniejszej interpretacji nie jest rozstrzygnięcie, czy inwestycja wytworzona w ramach wspólnego projektu może być uznana za środek trwały. Jak bowiem wynika z pytania sformułowanego na bazie przedstawionego stanu faktycznego, wyznaczającego zakres wniosku, w zainteresowaniu Wnioskodawcy pozostaje sposób ustalenia wartości początkowej wytworzonego przy współudziale Partnerów środka trwałego oraz sposób jego zaewidencjonowania w księgach rachunkowych. Niniejsza interpretacja dotyczy sposobu ustalenia wartości początkowej środka trwałego, którego współwłaścicielem jest Wnioskodawca sposobu jego zaewidencjonowania w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, gdyż jedynie taki zakres wniosku może być przedmiotem interpretacji indywidualnej (art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej). Z treści wniosku (poz. 61 ORD-IN) wynika, że w zakresie zainteresowania Wnioskodawcy pozostaje jedynie interpretacja przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Z tej przyczyny stanowisko w zakresie sposobu ewidencjonowania inwestycji w księgach rachunkowych nie podlegało ocenie w niniejszej interpretacji. Okoliczność, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia ze środkiem trwałym została przyjęta jako element stanu faktycznego wynikający z zadanego we wniosku pytania.

Mając na względzie powyższe należy stwierdzić, że stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397, ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy.

Z uwagi na to, że składniki majątku wykorzystywane są przez podatników w dłuższym okresie czasu, a nie tylko w roku ich nabycia, ustawodawca przyjął zasadę, że wydatki te zalicza się do kosztów sukcesywnie, w miarę ich zużycia. Jak stanowi bowiem art. 15 ust. 6 powołanej ustawy, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16.

Jednocześnie, stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a (tj. gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części – wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem pkt 8a, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.

Na podstawie art. 16a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

\-o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Zgodnie z powyższym, wymienione w pkt 1-3 środki trwałe będą podlegały amortyzacji po spełnieniu następujących warunków:

*   zostały nabyte lub wytworzone we własnym zakresie,
*   stanowią własność lub współwłasność podatnika – amortyzacji podatkowej podlegają wyłącznie środki trwałe, do których przysługuje podatnikowi prawo własności, z wyjątkiem środków używanych przez leasingobiorcę na podstawie umowy leasingu finansowego oraz tych wymienionych w art. 16a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
*   są kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania – ustawodawca nie określił bliżej tych warunków, jednakże należy stwierdzić, iż warunki te spełnia składnik majątku, który jest wyposażony we wszystkie elementy konstrukcyjne pozwalające na jego funkcjonowanie zgodnie z przeznaczeniem, ponadto sprawne technicznie i zalegalizowane prawnie w formie stosownych uprawnień, homologacji i pozwoleń na użytkowanie,
*   przewidywany okres ich używania jest dłuższy niż rok – o tym, jak długo będzie używany dany składnik decyduje sam podatnik,
*   są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu,
*   nie są wymienione w katalogu środków trwałych wymienionych w art. 16c ustawy.

Ponadto, stosownie do art. 16d ust. 2 ww. ustawy podatkowej, składniki majątku, o których mowa w art. 16a-16c, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 9 ust. 1, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 4.

Zgodnie z art. 16f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnicy (z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość obejmującą likwidację majątku nie prowadzą działalności gospodarczej) dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 16b.

Jednocześnie, w myśl art. 16h ust. 1 pkt 1 tej ustawy, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Jak wynika z treści ww. przepisów amortyzacji podlegają środki trwałe stanowiące zarówno własność jak i współwłasność podatnika. Przy czym celem dokonywania odpisów amortyzacyjnych przez Wnioskodawcę, koniecznym jest prawidłowe ustalenie wartości początkowej przedmiotowego środka trwałego.

Zgodnie z treścią przepisu art. 16g ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w razie wytworzenia we własnym zakresie uważa się koszt wytworzenia. Natomiast za koszt wytworzenia, stosownie do treści art. 16g ust. 4 ww. ustawy, uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się: kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania.

Jednocześnie, stosownie do art. 16g ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w razie gdy składnik majątku stanowi współwłasność podatnika, wartość początkową tego składnika ustala się w takiej proporcji jego wartości, w jakiej pozostaje udział podatnika. Art. 5 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego, Wnioskodawca jako Lider Projektu przystąpił razem z innymi jednostkami samorządu terytorialnego do realizacji wspólnego projektu. Wybudowana infrastruktura będzie stanowić współwłasność łączną partnerów projektu, a każdej ze stron będą przysługiwały udziały we współwłasności wybudowanej infrastruktury proporcjonalnie do wysokości wydatków poniesionych na jej wybudowanie, a nie proporcjonalnie do wkładu własnego tych jednostek.

Zgodnie z treścią art. 195 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, ze zm.) własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność). W myśl natomiast art. 206 Kodeksu cywilnego każdy ze współwłaścicieli jest uprawniony do współposiadania rzeczy wspólnej oraz do korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli. Według art. 207 Kodeksu, pożytki i inne przychody z rzeczy wspólnej przypadają współwłaścicielom w stosunku do wielkości udziałów; w takim samym stosunku współwłaściciele ponoszą wydatki i ciężary związane z rzeczą wspólną.

Tak więc jednym z podstawowych praw związanych ze współwłasnością jest współposiadanie przedmiotu współwłasności oraz korzystanie z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca wskazał, iż w wyniku inwestycji, której dotyczy wniosek zostanie wytworzony składnik majątku, który będzie spełniać przesłanki zawarte w art. 16a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (we wniosku jest bowiem mowa o środkach trwałych). Przenosząc powyższe uregulowania na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, iż ustalając wartość początkową wytworzonego środka trwałego Wnioskodawca powinien uwzględnić część wydatków o jakich mowa w art. 16g ust. 4 ww. ustawy, proporcjonalnie do wysokości wydatków poniesionych na jego wytworzenie przypadających na Wnioskodawcę. Tak ustalona wartość początkowa winna zostać ujęta w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych.

Stanowisko Wnioskodawcy jest zatem prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienia się, że w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1 i 2 wydano odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 14 marca 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.