Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.122.2020.3.KS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-05-29
Teza: Zwolnienie od podatku świadczonych usług konsultacji medycznych online.
Słowa kluczowe: lekarze; usługi-usługi medyczne; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 7 marca 2020 r. (data wpływu 7 marca 2020 r.) uzupełnionego pismem z dnia 20 maja 2020 r. (data wpływu 20 maja 2020 r.) stanowiącym odpowiedź na wezwanie tut. Organu z dnia 18 maja 2020 r. znak 0114-KDIP4-2.4012.122.2020.2.KS (doręczone w dniu 18 maja 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku świadczonych usług konsultacji medycznych online – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 marca 2020 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku świadczonych usług konsultacji medycznych online.

Złożony wniosek został uzupełniony pismem z dnia 20 maja 2020 r. (data wpływu 20 maja 2020 r.) stanowiącym odpowiedź na wezwanie tut. Organu z dnia 18 maja 2020 r. znak 0114-KDIP4-2.4012.122.2020.2.KS (doręczone w dniu 18 maja 2020 r.)

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (ostatecznie przedstawione w piśmie z dnia 20 maja 2020 r.):

Wnioskodawczyni jest lekarzem i w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej wykonuje usługi medyczne w zakresie chorób wewnętrznych (zgodnie z posiadaną specjalizacją) w gabinecie stacjonarnym. Ponieważ jednak obserwuje rosnącą potrzebę pacjentów otrzymania porad na temat sposobów zachowania zdrowia czy czynników sprzyjających rozwojowi chorób przewlekłych, Wnioskodawczyni chciałaby poszerzyć zakres usług o dodatkowe konsultacje medyczne online za pośrednictwem Internetu. Konsultacje takie byłyby udzielane pacjentom z różnymi problemami zdrowotnymi w zakresie posiadanej specjalizacji z chorób wewnętrznych (np. chorobami autoimmunologicznymi, zaburzeniami hormonalnymi, chorobami przewodu pokarmowego, otyłością) oraz osobom, które szukają porad dotyczących zapobiegania chorobom przewlekłym. Konsultacje medyczne online byłyby udzielane konkretnemu pacjentowi za pośrednictwem specjalnej platformy internetowej oraz indywidualnych rozmów z pacjentem poprzez komunikator internetowy (…). Podstawą udzielenia konsultacji byłby wywiad chorobowy oraz posiadane badania dodatkowe. Oceniane byłoby występowanie czynników ryzyka chorób przewlekłych o znaczeniu cywilizacyjnym. Za ich pomocą wykonywana byłaby analiza stanu zdrowia i proponowane rozwiązania służące zachowaniu, profilaktyce, ratowaniu lub przywróceniu zdrowia. Przebieg konsultacji medycznej online byłby następujący:

1.  potencjalny pacjent kontaktuje się za pomocą platformy internetowej i wyraża chęć zakupu konsultacji medycznej online; ustalony zostaje termin spotkania online,
2.  potencjalny pacjent opłaca konsultację za pomocą płatności elektronicznej,
3.  pacjent wypełnia kwestionariusz objawów klinicznych, na którym przedstawia swoje problemy zdrowotne: aktualne i w przeszłości występujące objawy chorobowe, przesyła informacje dotyczące wieku, wzrostu i wagi ciała, określa swoje nawyki żywieniowe i te związane ze stylem życia mogące wpływać na aktualną sytuację zdrowotną oraz wyniki posiadanych badań pomocniczych,
4.  odbywa się zaplanowana wcześniej konsultacja medyczna online, na której uzupełniony zostaje wywiad chorobowy (jeśli to konieczne), wykonana zostaje analiza wyników badań, ustalone zostaje rozpoznanie i dalsze działania mające na celu profilaktykę, zapobieganie, ratowanie i przywrócenie zdrowia. Pacjent otrzymuje zalecenia odnośnie dalszego leczenia,
5.  jeśli to konieczne, ustalony zostanie termin kolejnego spotkania online w celu monitorowania postępów dotychczasowego leczenia i działań profilaktycznych

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy konsultacje medyczne online za pośrednictwem Internetu, przebiegające w sposób opisany powyżej, mogą być zwolnione z podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawczyni konsultacje medyczne online za pośrednictwem Internetu, udzielane osobom z problemami zdrowotnymi lub w celu profilaktyki chorób, przebiegające w sposób opisany powyżej, powinny być zwolnione z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. W przypadku planowanych przez Wnioskodawczynię konsultacji medycznych online udzielanych za pośrednictwem Internetu, spełnione są bowiem łącznie obie przesłanki warunkujące zwolnienie usługi z VAT:

1.  przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącym rodzaju świadczonej usługi, tj. usługi w zakresie opieki medycznej służącej profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracania i poprawie zdrowia - usługi medyczne online wykonywane byłyby na rzecz pacjentów z chorobami przewlekłymi lub zagrożonych takimi chorobami w związku z istnieniem czynników ryzyka, które stanowią ważny aspekt zapobiegania i leczenia chorób przewlekłych,
2.  przesłanki o charakterze podmiotowym, odnoszącej się do usługodawcy, do której należy zawód lekarza w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej- usługi online byłyby wykonywane przez lekarza medycyny o specjalizacji choroby wewnętrzne z doświadczeniem w zakresie zapobiegania i leczenia chorób przewlekłych o znaczeniu cywilizacyjnym (jak cukrzyca, otyłość, choroby przewodu pokarmowego, choroby autoimmunologiczne itd.)

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednocześnie, w świetle art. 146aa ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6% stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże, zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub możliwość zwolnienia od podatku VAT oraz określił warunki stosowania zwolnień i obniżonych stawek podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

I tak, stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ww. ustawy zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodów:

1.  lekarza i lekarza dentysty,
2.  pielęgniarki i położnej,
3.  medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2018 r. poz. 160, z późn. zm.),
4.  psychologa.

Z powyższych regulacji wynika, że warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek:

*   przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. usług w zakresie opieki medycznej, służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, a także

*   przesłanki o charakterze podmiotowym, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być podmiotem leczniczym bądź osobą wykonującą zawód lekarza, lekarza dentysty, pielęgniarki, położnej, psychologa lub inny zawód medyczny w rozumieniu ww. art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej.

Zatem powyższe zwolnienie ma charakter podmiotowo-przedmiotowy. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie od podatku nie znajduje zastosowania.

Przytoczone powyżej przepisy krajowe w zakresie opieki medycznej stanowią implementację do polskiego porządku prawnego przepisu art. 132 ust. 1 lit. b) oraz lit. c) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L Nr 347, str. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:

1.  opieka szpitalna i medyczna oraz ściśle z nimi związane czynności podejmowane przez podmioty prawa publicznego lub, na warunkach socjalnych porównywalnych do stosowanych w odniesieniu do instytucji prawa publicznego, przez szpitale, ośrodki medyczne i diagnostyczne oraz inne odpowiednio uznane placówki o podobnym charakterze;
2.  świadczenie opieki medycznej w ramach zawodów medycznych i paramedycznych, określonych przez zainteresowane państwo członkowskie.

Należy zauważyć, że definicja opieki medycznej nie została zawarta ani w krajowych, ani we wspólnotowych przepisach podatkowych. W tym zakresie należy szukać wyjaśnienia tych pojęć w bogatym dorobku orzecznictwa wspólnotowego.

W odniesieniu do powołanych wyżej przepisów Dyrektywy ukształtowała się wspólnotowa linia orzecznicza. I tak, w wyroku w sprawie C-106/05 L.u.P. GmbH (pkt 27) Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że „pojęcia „opieki medycznej” oraz „świadczeń opieki medycznej” (…) odnoszą się do świadczeń, które służą diagnozie, opiece oraz, w miarę możliwości, leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia”. Pojęcie to zdefiniowano również w wyroku w sprawie C-307/01 Peter d´Ambrumenil (pkt 57), gdzie podkreślono, że pojęcia świadczenia opieki medycznej nie można interpretować w sposób, który obejmuje świadczenia medyczne realizowane w innym celu niż postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych.

Analizując przedstawione powyżej regulacje należy zauważyć, że użyte w art. 43 ust. 1 pkt 18 i pkt 19 ustawy pojęcie „usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia” odpowiada określeniom używanym przez TSUE „postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim jest to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych”. W pojęciu tym zawierają się również usługi medyczne realizowane w celach profilaktycznych (wyrok w sprawie C-212/01 Margarete Unterpertinger, pkt 40).

Należy podkreślić, że ani przytoczone przepisy Dyrektywy, ani orzecznictwo TSUE nie dają podstaw do tego, aby zakresem opieki medycznej podlegającej zwolnieniu objąć wszystkie działania medyczne wynikające z procesu leczenia. Zatem czynności, których celem nie jest ochrona zdrowia nie mogą być uznane za świadczenia opieki medycznej i nie mogą podlegać zwolnieniu od podatku od towarów i usług. Stanowisko takie wynika z wyroku w sprawie C-212/01.

Ponadto, w przedmiotowym wyroku Trybunał stwierdził, że „(…) to cel usługi medycznej decyduje o tym, czy powinna ona być zwolniona z podatku VAT. Dlatego też, jeśli kontekst, w jakim taka usługa jest wykonywana, pozwala ustalić, że jej głównym celem nie jest ochrona zdrowia, włączając w to utrzymanie lub przywrócenie zdrowia, lecz udzielanie porad wymaganych przed podjęciem decyzji wywołujących skutki prawne, zwolnienie nie ma zastosowania do takiej usługi”.

Cel usługi medycznej określa, czy powinna ona korzystać ze zwolnienia. Jeżeli z kontekstu wynika, że jej podstawowym celem nie jest ochrona zdrowia, w tym jego utrzymanie lub przywrócenie, lecz raczej udzielenie porady wymaganej przed podjęciem decyzji wiążącej się z konsekwencjami prawnymi, to wówczas zwolnienie nie będzie miało zastosowania. Wyrażenie „opieka medyczna” dotyczy działalności mającej na celu ochronę zdrowia ludzkiego i obejmuje opiekę nad pacjentem. Celem zwolnienia jest ułatwienie ochrony zdrowia ludzkiego, która obejmuje diagnozę i badania w celu sprawdzenia czy osoba cierpi na jakąś chorobę i jeżeli to możliwe zapewnia jej leczenie. Nie obejmuje diagnozy i badania w innym celu. Aby podlegać zwolnieniu świadczenie powinno mieć cel terapeutyczny, tym samym liczy się nie charakter usługi, ale jej cel. Jeżeli podstawowym celem danego świadczenia nie są diagnoza, opieka, bądź leczenie chorób lub zaburzeń zdrowia, świadczenie takie nie podlega zwolnieniu z VAT.

Ponadto jak zauważył Rzecznik Generalny w sprawie C-262/08 CopyGene A/S, „Cel usługi medycznej określa, czy powinna ona korzystać ze zwolnienia; jeżeli z kontekstu wynika, że jej głównym celem nie jest ochrona, utrzymanie bądź przywrócenie zdrowia, lecz inny cel, to wówczas zwolnienie nie będzie miało zastosowania”.

Zatem zwolnieniem od podatku, o którym mowa w ww. art. 43 ust. 1 pkt 18 i pkt 19 ustawy o VAT, objęte są wyłącznie te usługi w zakresie opieki medycznej, które realizują cel związany z profilaktyką, zachowaniem, ratowaniem, przywracaniem i poprawą zdrowia. Usługi, które tych celów nie realizują nie mogą korzystać z ww. zwolnienia.

W związku z tym każdorazowo należy poddawać analizie, jaki cel przyświecał danej usłudze świadczonej na rzecz pacjenta. Nie w każdym przypadku działania podejmowane na rzecz pacjenta mają na celu zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawę jego zdrowia. W przypadku, gdy świadczone usługi nie będą związane z ochroną zdrowia i takiego celu nie będą realizować, nie mogą korzystać z omawianego zwolnienia.

Dla zastosowania zwolnienia usług z podatku VAT, ważnym jest wykazanie, że celem świadczonych usług jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywrócenie i poprawa zdrowia.

Profilaktyka zdrowotna obejmuje działania mające na celu zapobieganie chorobom bądź innemu niekorzystnemu zjawisku zdrowotnemu przed jej rozwinięciem, poprzez ich wczesne wykrycie i leczenie. Ma ona również na celu zahamowanie postępu lub powikłań już istniejącej choroby, czy też zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorów zachowań społecznych, które przyczyniają się do podwyższania ryzyka choroby. Z kolei zachowywać, oznacza pozostać w posiadaniu, dochować w niezmienionym stanie, a także ochraniać. Natomiast ratowanie to udzielanie komuś pomocy w niebezpieczeństwie lub w trudnej sytuacji. Interpretując termin poprawa zdrowia, którym posługuje się ustawodawca określając zakres zwolnień, należy zastosować wykładnię literalną, zgodnie z którą wyrażenie to oznacza zmianę stanu zdrowia na lepsze, poprawienie zdrowia, jego polepszanie. Podobnie należy postąpić dokonując wykładni pojęcia przywracanie zdrowia, które oznacza doprowadzenie zdrowia do poprzedniego stanu, sprawienie, że znajdzie się ono w takim stanie, w jakim był poprzednio.

Należy zauważyć, że pojęcia używane do oznaczania zwolnień, o których mowa w art. 43 ustawy o VAT powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ zwolnienia te stanowią odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT jest objęta każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika. Zwolnienia stanowią pojęcia autonomiczne prawa wspólnotowego, które mają na celu uniknięcie rozbieżności pomiędzy państwami członkowskimi w stosowaniu systemu podatku VAT i które należy sytuować w ogólnym kontekście wspólnego systemu podatku VAT.

Zauważyć należy, że zwolnienie określone w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT odpowiada zakresowi zwolnienia wynikającego z powołanego przepisu art. 132 ust. 1 lit. c) Dyrektywy 2006/112/WE, zgodnie z którym państwa członkowskie zwalniają od podatku świadczenie opieki medycznej w ramach zawodów medycznych i paramedycznych, określonych przez zainteresowane państwo członkowskie.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawczyni jest lekarzem i w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej wykonuje usługi medyczne w zakresie chorób wewnętrznych (zgodnie z posiadaną specjalizacją) w gabinecie stacjonarnym. Ponieważ jednak obserwuje rosnącą potrzebę pacjentów otrzymania porad na temat sposobów zachowania zdrowia czy czynników sprzyjających rozwojowi chorób przewlekłych, Wnioskodawczyni chciałaby poszerzyć zakres usług o dodatkowe konsultacje medyczne online za pośrednictwem Internetu. Konsultacje takie byłyby udzielane pacjentom z różnymi problemami zdrowotnymi w zakresie posiadanej specjalizacji z chorób wewnętrznych (np. chorobami autoimmunologicznymi, zaburzeniami hormonalnymi, chorobami przewodu pokarmowego, otyłością) oraz osobom, które szukają porad dotyczących zapobiegania chorobom przewlekłym. Konsultacje medyczne online byłyby udzielane konkretnemu pacjentowi za pośrednictwem specjalnej platformy internetowej oraz indywidualnych rozmów z pacjentem poprzez komunikator internetowy (…). Podstawą udzielenia konsultacji byłby wywiad chorobowy oraz posiadane badania dodatkowe. Oceniane byłoby występowanie czynników ryzyka chorób przewlekłych o znaczeniu cywilizacyjnym. Za ich pomocą wykonywana byłaby analiza stanu zdrowia i proponowane rozwiązania służące zachowaniu, profilaktyce, ratowaniu lub przywróceniu zdrowia. Przebieg konsultacji medycznej online byłby następujący:

1.  potencjalny pacjent kontaktuje się za pomocą platformy internetowej i wyraża chęć zakupu konsultacji medycznej online; ustalony zostaje termin spotkania online,
2.  potencjalny pacjent opłaca konsultację za pomocą płatności elektronicznej,
3.  pacjent wypełnia kwestionariusz objawów klinicznych, na którym przedstawia swoje problemy zdrowotne: aktualne i w przeszłości występujące objawy chorobowe, przesyła informacje dotyczące wieku, wzrostu i wagi ciała, określa swoje nawyki żywieniowe i te związane ze stylem życia mogące wpływać na aktualną sytuację zdrowotną oraz wyniki posiadanych badań pomocniczych,
4.  odbywa się zaplanowana wcześniej konsultacja medyczna online, na której uzupełniony zostaje wywiad chorobowy (jeśli to konieczne), wykonana zostaje analiza wyników badań, ustalone zostaje rozpoznanie i dalsze działania mające na celu profilaktykę, zapobieganie, ratowanie i przywrócenie zdrowia. Pacjent otrzymuje zalecenia odnośnie dalszego leczenia,
5.  jeśli to konieczne, ustalony zostanie termin kolejnego spotkania online w celu monitorowania postępów dotychczasowego leczenia i działań profilaktycznych

Wątpliwości dotyczą tego, czy świadczone przez Wnioskodawczynię konsultacje medyczne online za pośrednictwem platformy internetowej, mogą korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że z powołanego uprzednio przepisu art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT jednoznacznie wynika, że dla zastosowania zwolnienia od VAT istotny jest cel wykonywanych świadczeń. Ze zwolnienia będą generalnie korzystać tylko te czynności, które mają charakter diagnostyczny lub terapeutyczny (leczniczy). Jeśli świadczenie nie będzie służyć profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, to wówczas nie będzie objęte zwolnieniem podatkowym. W związku z tym każdorazowo należy poddawać analizie, jaki cel przyświecał danej usłudze świadczonej na rzecz pacjenta. Należy mieć zatem na uwadze fakt, że na podstawie ww. przepisu zwalnia się od podatku wyłącznie usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.

Ponadto z art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy wynika, że zwolnieniu od podatku od towarów i usług podlegają usługi w zakresie opieki medycznej, jeżeli wykonywane są przez lekarzy, lekarzy dentystów, pielęgniarki, położne oraz osoby wykonujące inne zawody medyczne, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej oraz psychologów.

Zauważyć zatem należy, że wszędzie tam, gdzie nie ma bezpośredniego związku z leczeniem – nie ma prawa do zastosowania zwolnienia od podatku VAT. Świadczenie usług, dokonywane w ramach wykonywania zawodu medycznego, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jeśli nie odpowiadają one koncepcji opieki medycznej. Natomiast jeśli głównym celem usług medycznych nie jest ochrona, w tym zachowanie lub odtworzenie zdrowia, ale raczej udzielanie pewnych porad, nie będzie miało zastosowanie zwolnienie od podatku.

W świetle powyższego, zwolnieniu od podatku od towarów i usług podlegają usługi w zakresie opieki medycznej, jeżeli:

*   służą one profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia,
*   wykonywane są przez lekarzy, lekarzy dentystów, pielęgniarki, położne oraz osoby wykonujące inne zawody medyczne, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej oraz psychologów.

Analizując przedstawione okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa podatkowego w pierwszej kolejności wskazać należy, że Wnioskodawczyni będąc lekarzem spełnia przesłankę podmiotową wynikając z art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. a ustawy. Ponadto z okoliczności sprawy wynika, że w ramach świadczonych usługi wykonywana byłaby analiza stanu zdrowia i proponowane rozwiązania służące zachowaniu, profilaktyce, ratowaniu lub przywróceniu zdrowia. Konsultacje medyczne online będą udzielane konkretnemu pacjentowi z różnymi problemami zdrowotnymi w zakresie posiadanej specjalizacji z chorób wewnętrznych (np. chorobami autoimmunologicznymi, zaburzeniami hormonalnymi, chorobami przewodu pokarmowego, otyłością) oraz osobom, które szukają porad dotyczących zapobiegania chorobom przewlekłym. A zatem zostanie również spełniona przesłana przedmiotowa warunkując prawo do skorzystania ze zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. a ustawy. Wskazać przy tym należy, że istotny jest charakter i cel świadczonej usługi, a nie fakt jej świadczenia za pośrednictwem platformy internetowej. O zastosowaniu zwolnienia od podatku dla świadczonych usług nie może bowiem przesądzać rodzaj środków komunikacji, przy wykorzystaniu których dana usługa jest wykonywana. Platforma internetowa stanowi jedynie narzędzie, jakie można wykorzystać w celu świadczenia usługi mającej na celu zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawę zdrowia pacjentów.

Zatem w świetle powyższego świadczone przez Wnioskodawczynię za pośrednictwem platformy internetowej usługi konsultacji medycznych online, będą korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. a ustawy o VAT.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Świętego Mikołaja 78-79, 50-126 Wrocław za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.