Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-696/14/ICz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-10-22
Teza: Opodatkowanie czynności wykonywanych w ramach umowy kontrakt menadżerski.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; działalność-działalność wykonywana osobiście; kontrakt-kontrakt menedżerski; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 15 lipca 2014r. (data wpływu za pośrednictwem platformy elektronicznej 15 lipca 2014r.), uzupełnionym pismem z 3 października 2014r. (data wpływu za pośrednictwem platformy elektronicznej 3 października 2014r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności wykonywanych w ramach umowy kontrakt menadżerski – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 lipca 2014r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności wykonywanych w ramach umowy kontrakt menadżerski.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 3 października 2014 r. (data wpływu 3 października 2014r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 26 września 2014 r. znak: IBPP2/443-696/14/ICz.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

W dniu 12 czerwca 2012 roku została zawiązana jednoosobowa spółka z ograniczoną odpowiedzialnością R. sp. z o.o. z siedzibą w R. (dalej "Spółka"), NIP (\`(...)\`) której jedynym Wspólnikiem był Pan Czesław C. (dalej Pytający PESEL \`(...)\`). Spółka została zawiązana w związku z przekształceniem formy prowadzonej indywidualnej działalności gospodarczej w jednoosobową spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Pierwszego kwietnia 2013 roku Pytający rozpoczął prowadzenie indywidualnej działalności gospodarczej pod nazwą R. Czesław C. NIP (\`(...)\`) zgodnie z PKD dotyczącym działalności (przeważającej) w zakresie inżynierii i związane z nią doradztwo techniczne. W ramach prowadzonej indywidualnej działalności gospodarczej Pytający był zgłoszony jako podatnik VAT czynny. Dnia 9 maja 2013r. w formie aktu notarialnego zawarto umowę o świadczenie usług w formie kontraktu menadżerskiego pomiędzy "Spółką" a Pytającym. W ramach zawartego kontraktu do obowiązków Zleceniobiorcy (Pytającego) należało: prowadzenie spraw "Spółki" poprzez zarządzanie jej majątkiem i zasobami ludzkimi w ramach swoich kompetencji, uczestnictwo w przygotowaniu strategii rozwoju "Spółki", organizowanie przedsięwzięć inwestycyjnych jako działalności podstawowej "Spółki", zorganizowanie i nadzór nad działem inwestycji przedsiębiorstwa. Zleceniobiorca przy wykonywaniu powyższych obowiązków może współdziałać z osobami uprawnionymi do reprezentowania "Spółki". Zleceniobiorca jest odpowiedzialny wobec "Spółki" za osiągane przez przedsiębiorstwo wyniki finansowe w zakresie wynikającym ze swoich kompetencji oraz w okresie pełnienia funkcji Zleceniobiorca ponosi odpowiedzialność za niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy o świadczenie usług menedżerskich wyłącznie wobec "Spółki". Zleceniobiorcy przysługuje od "Spółki" następujące świadczenie: stałe wynagrodzenie zasadnicze wypłacane miesięcznie z dołu w wysokości 10.000 zł płatne ostatniego dnia miesiąca. Zleceniobiorca zobowiązany jest do zachowania tajemnicy przedsiębiorstwa w okresie obowiązywania niniejszej umowy. Przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się informacje handlowe, organizacyjne, techniczne i technologiczne "Spółki", co do których Zarząd podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Zleceniobiorca zobowiązuje się także posługiwać wszelkimi innymi informacjami uzyskanymi w trakcie pełnienia swej funkcji wyłącznie w celu należytego wykonania swoich obowiązków i powstrzymywać się przekazywania ich innym osobom, z wyjątkiem tych, z którymi współdziała. W celu realizacji zadań wynikających z przepisów prawa i ochrony interesów "Spółki". "Spółka" może rozwiązać kontrakt ze skutkiem natychmiastowym w przypadku: dopuszczenia się przez Zleceniobiorcę rażącego naruszenia prawa, dopuszczenia się przez Zleceniobiorcę istotnego naruszenia postanowień niniejszej umowy, popełnienia przez Zleceniobiorcę przestępstwa stwierdzonego prawomocnym wyrokiem, uniemożliwiającego mu dalsze pełnienie funkcji a Zleceniobiorca może odstąpić od umowy ze skutkiem natychmiastowym w razie naruszenia przez "Spółkę" jego uprawnień wynikających z niniejszej umowy. Dodatkowo strony postanowiły, że strony mogą rozwiązać umowę za 1-miesięcznym okresem wypowiedzenia oraz, że umowa może być rozwiązana w każdej chwili na zasadzie porozumienia stron. Powyższe postanowienia zostały zawarte w umowie w zakresie nieuregulowanym mają zastosowanie przepisy kodeksu cywilnego, a w szczególności przepisy o zleceniu art. 750 kodeksu cywilnego. Dnia 13 maja 2013r. aktem notarialnym dokonano zmian w zapisach kontraktu menadżerskiego o następującej treści: Zleceniobiorca ponosi odpowiedzialność majątkową za straty poniesione przez spółkę w związku z wykonaniem niniejszej umowy a będące następstwem jego zawinionego i umyślnego działania lub zaniechania bądź rażącego niedbalstwa. Zleceniobiorca ponosi odpowiedzialności za niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy o świadczenie usług menadżerskich wyłącznie wobec spółki. Zleceniodawcy przysługuje od Spółki stałe wynagrodzenie zasadnicze wypłacane miesięcznie z dołu w wysokości 10.000 zł płatne ostatniego dnia miesiąca. Od dnia 13 maja 2013r. Pytający został zgłoszony przez "Spółkę" do ubezpieczenia społecznego (emerytalne, rentowe, wypadkowe) i do ubezpieczenia zdrowotnego oraz do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego z tytułu zawartego kontraktu menadżerskiego jako Zleceniobiorca z kodem 04 11 00. Co miesiąc Pytający wystawiał rachunki na świadczone usługi w ramach zawartego kontraktu. "Spółka" z tego tytułu naliczała i odprowadzała należne składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne z tytułu wynagrodzenia na podstawie kontraktu pobierała i odprowadzała należny podatek dochodowy w wysokości 18% od podstawy opodatkowania.

W piśmie uzupełniającym Wnioskodawca dokonując uzupełnienia opisu zaistniałego stanu faktycznego, odpowiadając na zadane w wezwaniu pytania udzielił odpowiedzi przywołując również treść pytań i wyjaśnił:

1.Czy Wnioskodawca w ramach umowy wykonuje czynności, z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych? - NIE

2.Czy Wnioskodawca w ramach umowy wykonuje czynności, z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?

„Dnia 9 maja 2013r. w formie aktu notarialnego zawarto umowę o świadczenie usług w formie kontraktu menadżerskiego pomiędzy "Spółką" a Pytającym. W ramach zawartego kontraktu do obowiązków Zleceniobiorcy (Pytającego) należało: prowadzenie spraw "Spółki" poprzez zarządzanie jej majątkiem i zasobami ludzkimi w ramach swoich kompetencji, uczestnictwo w przygotowaniu strategii rozwoju "Spółki", organizowanie przedsięwzięć inwestycyjnych jako działalności podstawowej "Spółki"" zaś zgodnie z art. 13 pkt 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej – z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7 - co wypełnia w opinii Wnioskodawcy powyższą normę - Tak

3.Czy z tytułu zawartej umowy kontrakt menadżerski Wnioskodawca ponosić będzie odpowiedzialność wobec osób trzecich z tytułu wykonywania obowiązków wynikających z ww. kontraktu?

Zgodnie z kontraktem Wnioskodawca jest odpowiedzialny wobec "Spółki" za osiągane przez przedsiębiorstwo wyniki finansowe w zakresie wynikającym ze swoich kompetencji oraz w okresie pełnienia funkcji Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność za niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy o świadczenie usług menedżerskich wyłącznie wobec "Spółki". Zmodyfikowane zasady odpowiedzialności określono zmianą w jego zapisach dnia 13 maja 2013r. „Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność majątkową za straty poniesione przez spółkę w związku z wykonaniem niniejszej umowy będące następstwem jego zawinionego i umyślnego działania lub zaniechania bądź rażącego niedbalstwa. Wnioskodawca ponosi odpowiedzialności za niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy o świadczenie usług menadżerskich wyłącznie wobec spółki."

4.Czy z warunków wykonywania umowy wynika, że Wnioskodawca dysponuje niezależnością i samodzielnością w działaniu pozwalającą na uznanie, że będzie działał jako profesjonalny podmiot prowadzący działalność gospodarczą? Jeśli tak, proszę szczegółowo opisać w czym będzie się przejawiać samodzielność i niezależność w działaniu?

„Dnia 9 maja 2013 w formie aktu notarialnego zawarto umowę o świadczenie usług w formie kontraktu menadżerskiego pomiędzy "Spółką" a Pytającym. W ramach zawartego kontraktu do obowiązków Zleceniobiorcy (Pytającego) należało: prowadzenie spraw "Spółki" poprzez zarządzanie jej majątkiem i zasobami ludzkimi w ramach swoich kompetencji, uczestnictwo w przygotowaniu strategii rozwoju "Spółki", organizowanie przedsięwzięć inwestycyjnych jako działalności podstawowej "Spółki" zaś "Zgodnie z kontraktem Wnioskodawca jest odpowiedzialny wobec "Spółki" za osiągane przez przedsiębiorstwo wyniki finansowe w zakresie wynikającym ze swoich kompetencji oraz w okresie pełnienia funkcji Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność za niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy o świadczenie usług menedżerskich wyłącznie wobec "Spółki". Zmodyfikowane zasady odpowiedzialności określono zmianą w jego zapisach dnia 13 maja 2013r. „Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność majątkową za straty poniesione przez spółkę w związku z wykonaniem niniejszej umowy będące następstwem jego zawinionego i umyślnego działania lub zaniechania bądź rażącego niedbalstwa. Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność za niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy o świadczenie usług menadżerskich wyłącznie wobec spółki." Zgodnie z art. 13 pkt 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej – z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7 - jego działania mają charakter osobistego wypełniania obowiązków organu zarządzającego spółki.

5.Czy Wnioskodawca mobilizuje zasoby ludzkie lub rzeczowe z zamiarem uczestniczenia w świadczeniu usług w ramach zawartej umowy? Jeśli tak proszę wskazać jakiego rodzaju są to zasoby ludzkie lub rzeczowe, które Wnioskodawca mobilizuję?

Zasoby ludzkie: pracownicy firmy R. Sp. z o.o. Zasoby rzeczowe: samochód służbowy, komputer, telefon.

6.Czy Wnioskodawca świadcząc usługi w ramach umowy wyraża oświadczenie woli w imieniu i na rzecz Spółki?

WYRAŻA oświadczenia woli w imieniu i na rzecz spółki.

7.Czy Wnioskodawca świadcząc usługi funkcjonuje w ramach organizacji Spółki oraz z wykorzystaniem jej infrastruktury, tj. czy Spółka zapewnia Wnioskodawcy powierzchnię biurową z wyposażeniem?

Korzysta z biura i Sali konferencyjnej.

8.Czy Wnioskodawca jest zobowiązany do uczestniczenia w konferencjach/seminariach/ szkoleniach itp., które związane są ze świadczeniem przez niego usług w ramach zawartej umowy o kontrakt menażerski? Jeśli tak proszę o wskazanie kto ponosi koszty podróży oraz uczestnictwa w tych konferencjach, szkoleniach, seminariach?

Jest zobowiązany. Koszty ponosi R. Sp. z o.o.

9.W jaki sposób jest ustalone wynagrodzenie za wykonywane czynności w ramach umowy, czy Wnioskodawca ma wpływ, na wysokość przyznanego mu wynagrodzenia wynikającego z Umowy, a jeśli tak to w jaki sposób?

Wynagrodzenie stałe, określone w umowie "Zleceniobiorcy przysługuje od Spółki stałe wynagrodzenie zasadnicze wypłacane miesięcznie z dołu w wysokości 10.000 zł płatne ostatniego dnia miesiąca".

10.Czy wynagrodzenie (część wynagrodzenia) Wnioskodawcy jest zależna od osiągnięcia przez Wnioskodawcę określonych celów Spółki? Jeżeli tak to należy wskazać w jakim stosunku pozostaje wynagrodzenie za osiągnięcie przez Wnioskodawcę określonych celów Spółki do pozostałej (stałej) części wynagrodzenia?

Wynagrodzenie stałe.

11.Gdzie Wnioskodawca wykonuje czynności związane z umową kontrakt menadżerski?

W biurze i sali konferencyjnej oraz w terenie, przeprowadza również spotkania handlowe biznesowe, szkolenia.

12.Kto ponosi ryzyko gospodarcze za czynności wykonywane przez Wnioskodawcę z tytułu zawartej umowy?

R.Sp. z o.o.

13.Czy umowa kontrakt menadżerski zobowiązywała Wnioskodawcę do zawarcia umowy ubezpieczenia od odpowiedzialności wobec osób trzecich?

Umowa nie zobowiązuje do zawarcia umowy ubezpieczenia od odpowiedzialności wobec osób trzecich odpowiedzialności. Nie ma takiej umowy.

14.Jakie są postanowienia i warunki umowy ubezpieczenia w związku z odpowiedzialnością wobec osób trzecich?

Wnioskodawca nie ma takiej umowy.

15.Czy Wnioskodawca występuje w związku z wykonywaniem czynności uregulowanych ww. umową jako reprezentant zleceniodawcy (Spółki) w stosunkach do innych podmiotów, czy zachodzi sytuacja powierzenia Wnioskodawcy w stosunkach z innymi podmiotami czynności reprezentowania zleceniodawcy (Spółki), jak to zostało (zostanie) uregulowane w przedmiotowej umowie?

Może „Zleceniobiorca powinien przy wykonywaniu czynności współdziałać z osobami uprawnionymi do reprezentowania Spółki"

16.Czy w umowie zawarto postanowienia, w ramach których zleceniodawca (Spółka) wziąłby na siebie jakąkolwiek odpowiedzialność wobec osób trzecich za czynności wykonywane przez Wnioskodawcę na rzecz zleceniodawcy (Spółki)?

Zleceniobiorca ponosi tylko odpowiedzialność wobec Spółki. Nie ponosi odpowiedzialności wobec osób trzecich. „ Zleceniobiorca ponosi odpowiedzialność majątkową za straty poniesione przez Spółkę w związku z wykonywaniem niniejszej umowy, a będące następstwem jego zawinionego i umyślnego działania lub zaniechania, bądź rażącego niedbalstwa"

17.Czy Wnioskodawca pełni w Spółce funkcję członka Zarządu, a jeśli tak to proszę wyjaśnić, czy funkcję tą pełni ze względu na wiedzę specjalistyczną jaką posiada, czy też z tego powodu, że posiada udziały w spółce?

Pełni funkcję członka Zarządu ze względu na specjalistyczną wiedzę.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

1.  Czy dokonano prawidłowego ustalenia, iż umowa o świadczenie usług menedżerskich zawarta w formie kontraktu menedżerskiego nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT z uwagi na spełnienie zapisów z art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług (Tekst jednolity Dz. U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054) dalej „ustawa PTU”?
2.  W przypadku odpowiedzi negatywnej na pierwsze pytanie od jakiej podstawy opodatkowania należałoby naliczyć podatek od towarów i usług?
3.  W jaki sposób należy udokumentować dla celów podatku od towarów i usług sprzedaż tych usług ?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Umowa zawarta o świadczenie usług menedżerskich zawarta w formie kontraktu menedżerskiego pomiędzy „Pytającym" a „Spółką" nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług z uwagi na spełnienie zapisów z art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o PTU.

Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie w pierwszej kolejności przywołać należy treść przepisów ustawy o PTU a mianowicie art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 1, art. 15 ust. 1 i ust. 2, art. 15 ust. 3 pkt 3, art. 13 pkt 2-9. Z powołanych przepisów wynika, że dla uznania, iż określone czynności wykonywane przez osobę fizyczną nie stanowią samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej i tym samym pozostają poza regulacjami ustawy o PTU, istotne jest łączne spełnienie wszystkich elementów wymienionych w art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o PTU. Oznacza to, że przychody z tytułu wykonywanych tych czynności nie tylko powinny być wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lecz także spełnione muszą zostać pozostałe kryteria przedmiotowe określające m.in., czy działanie usługodawcy odbywa się na warunkach ryzyka gospodarczego, a tym samym kto ponosi odpowiedzialność za wykonane usługi. Nie stanowią bowiem samodzielnej działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o PTU, tylko i wyłącznie te czynności, gdy pomiędzy zlecającym ich wykonanie i wykonującym zlecone czynności istnieją więzy tworzące stosunek prawny w zakresie warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich. Odnosząc się do powyższego, należy stwierdzić, że w zasadzie każdy stosunek prawny o charakterze odpłatnym istniejący pomiędzy podmiotem zlecającym wykonanie danej czynności a podmiotem, który daną czynność wykonuje, jest określony co do warunków wykonywania danych czynności oraz wynagrodzenia. Co się zaś tyczy sformułowania z art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o PTU odnoszącego się do odpowiedzialności, należy je rozumieć jako odpowiedzialność zleceniodawcy w stosunku do osób trzecich za czynności realizowane przez zleceniobiorcę w ramach wykonywania zlecenia. Tylko w takim przypadku ryzyko wykonania czynności zleconych przechodzi z faktycznego wykonawcy na osobę zlecającą ich wykonanie, co wyklucza samodzielny charakter działalności zleceniobiorcy. (\`(...)\`) Wobec powyższego uznać należy, że nie będzie podatnikiem w rozumieniu ustawy o PTU osoba, która w ramach podpisanej umowy, tworzyć będzie ze zlecającym więzi analogiczne ze stosunkiem pracy, nie ponosząc tym samym ryzyka ekonomicznego w związku z wykonywanymi czynnościami. Użycie pojęcia samodzielnie wyklucza opodatkowanie pracowników i innych osób, o ile są one związane z pracodawcą przez umowę o pracę lub innym stosunkiem prawnym do niego zbliżonym, tworzącym więzi między pracodawcą a pracownikiem co do warunków pracy, wynagrodzenia i odpowiedzialności pracodawcy. Pytający nie ponosi odpowiedzialności wobec osób trzecich za swoje działania, a jedynie wobec zlecającego, zgodnie bowiem z zapisami kontraktu menadżerskiego „Zleceniobiorca ponosi odpowiedzialność majątkową za straty poniesione przez spółkę w związku z wykonaniem niniejszej umowy a będące następstwem jego zawinionego i umyślnego działania lub zaniechania bądź rażącego niedbalstwa. Zleceniobiorca ponosi odpowiedzialności za niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy o świadczenie usług menadżerskich wyłącznie wobec spółki. Zleceniodawcy przysługuje od Spółki stałe wynagrodzenie zasadnicze wypłacane miesięcznie z dołu w wysokości 10.000 zł płatne ostatniego dnia miesiąca. „Ponadto zakres odpowiedzialności wobec osób trzecich określają powszechnie i bezwzględnie obowiązujące przepisy prawa, tj. przepisy KSH, z których wynika, że spółka odpowiada za działania i zaniechania swoich ustawowych organów - zarządu, jak za swoje własne, zaś odpowiedzialność ta nie obciąża członków organów spółki, w tym także członków zarządu w ich relacji do osób trzecich. Konkludując, należy stwierdzić, że będąc członkiem zarządu - menedżerem w spółce, działanie Wnioskodawcy nie mieści się w definicji działalności gospodarczej określonej w ustawie o podatku od towarów i usług. Działaniom Wnioskodawcy nie można bowiem przypisać spełnienia warunków samodzielności, który stanowi cechę działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o PTU. ETS w wyroku z dnia 18 października 2007 r., w sprawie C-355/06 J. A. van der Steen przeciwko Inspecteur van de Belastingdienst Utrecht-Gooi/kantoor Utrecht orzekł, że: „w rozumieniu art. 4 ust. 4 akapit drugi szóstej dyrektywy Rady osoba fizyczna, która wykonuje wszystkie prace w imieniu i na rachunek spółki na podstawie umowy o pracę wiążącej ją z tą spółką, będąc ponadto jedynym wspólnikiem, zarządzającym i członkiem personelu pracowniczego tej spółki, sama nie jest podatnikiem w rozumieniu art. 4 Ust. 1 tej dyrektywy". Trybunał stwierdził, że w sytuacji, takiej jak w postępowaniu przed sądem krajowym, należy przyznać, że istnieje stosunek podporządkowania pomiędzy obydwoma zainteresowanymi podmiotami, czyli że występująca w tej sprawie w trzech rolach osoba fizyczna, jako pracownik spółki -której jest właścicielem i zarządzającym - nie ma przymiotu podatnika VAT świadcząc w jej imieniu usługi w zakresie utrzymania czystości (podatnikiem jest tylko spółka). Należy również odnieść się do pojęcia samodzielności prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy PTU. Dla zdefiniowania zakresu wyłączonych z tego pojęcia czynności, należy określić jego sens, aby dokonane wyłączenie nie naruszało jego istoty. Jeżeli bowiem jakiś termin ma istotne znaczenie dla konstrukcji całego podatku, dokonując określenia zakresu przedmiotowego tego terminu, w tym poprzez wskazanie czynności, które w pojęciu tym się nie mieszczą - należy uwzględniać jego sens na tle całości regulacji danego podatku, aby nie doszło do wypaczenia jego założeń konstrukcyjnych. Zasady generalne ustawy o podatku od towarów i usług opierają się na VI dyrektywie (obecnie dyrektywie 2006/112/WE), której normy ustawa PTU implementuje do krajowego ustawodawstwa. Jedną z cech systemu podatku od wartości dodanej, którego odmianą jest podatek od towarów i usług, jest powszechność opodatkowania dla zapewnienia której, jednym z warunków wymaganych na gruncie tego podatku, jest szeroko określony zakres podmiotów nim opodatkowanych (aby uniknąć ryzyka zaburzenia konkurencji). W VI Dyrektywie, a obecnie dyrektywie 2006/112/WE postanowiono, że w przypadku podatku od wartości dodanej samodzielną działalnością gospodarczą jest każda działalność producentów, handlowców i osób świadczących usługi - poza działalnością wykonywaną przez pracowników na podstawie umowy o pracę oraz innego stosunku prawnego, który tworzy więzi jak między pracodawcą a pracownikiem, a zatem nosi cechy charakterystyczne dla stosunku pracy, którymi m.in. są: określenie warunków pracy, wynagrodzenia i odpowiedzialności pracodawcy. Samodzielność działalności producentów, handlowców i osób świadczących usługi, wykluczają zatem - według dyrektywy - warunki, które są charakterystyczne dla stosunku pracy: podporządkowanie pracownika pracodawcy, wymóg osobistego świadczenia pracy, oraz obciążenie podmiotu zatrudniającego ryzykiem prowadzenia zakładu pracy, czyli odpowiedzialnością pracodawcy za szkody wyrządzone osobom trzecim przez pracownika w trakcie pracy. Jeżeli jakiś stosunek prawny pomiędzy zatrudniającym a zatrudnionym nie nosi takich cech - zwłaszcza odpowiedzialności zatrudniającego za szkody wyrządzone osobom trzecim przez zatrudnionego przy wykonywaniu jego obowiązków — wykonywane w oparciu o niego czynności nie mogą być uznane za pozbawione przymiotu samodzielności. Trafnie wskazuje się zatem, że na tle art. 4(4) VI dyrektywy (obecnie art. 10 dyrektywy 2006/112/WE), przy uwzględnieniu orzecznictwa ETS odnoszącego się do tego artykułu, nie jest samodzielną działalnością gospodarczą, działalność osoby fizycznej na rzecz innego podmiotu, która: 1) wykonywana jest przy wykorzystaniu wyłącznie lub przede wszystkim organizacji i infrastruktury podmiotu na rzecz którego działalność jest prowadzona; 2) nie powoduje ryzyka ekonomicznego zleceniobiorcy; 3) nie powoduje odpowiedzialności wobec osób trzecich za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością, którą to odpowiedzialność ponosi wyłącznie „pracodawca".(por. T. Michalik, VAT - Komentarz. Rok 2004, C.H. Beck 2004, s. 160). Uwzględniając, że ustawa PTU stanowi implementację VI dyrektywy (obecnie dyrektywa 2006/112/WE) do krajowego porządku prawnego, gdy treść ustawy implementującej budzi pewne niejasności lub jest częściowo niezgodna z treścią dyrektywy, przy jej wykładni, należy w takich przypadkach - w ramach pośredniej skuteczności tej dyrektywy - stosować interpretację dostosowującą, co oznacza obowiązek interpretowania ustawy krajowej adaptującej dyrektywę w zgodzie z jej treścią (obowiązek interpretowania ustawy tak, by dostosować ją do wymogów dyrektywy), o ile oczywiście nie będzie to prowadziło do rezultatów sprzecznych z efektami wykładni językowej, aby nie doprowadzić do niedopuszczalnej wykładni contra legem. Powracając zatem - w kontekście powyższego - do unormowania pomieszczonego w art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy PTU, należy stwierdzić, że na jego tle pojęcie samodzielności w prowadzeniu działalności gospodarczej, nie powinno być rozumiane inaczej niż w VI dyrektywie (obecnie dyrektywie 2006/112/WE), aby nie prowadziło to do naruszenia zasady powszechności opodatkowania, a tym samym nie było źródłem naruszenia reguł konkurencyjności. Nie budzi wątpliwości zakres przedmiotowy czynności z art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, które są przedmiotem wyłączenia z pojęcia samodzielnie prowadzonej działalności gospodarczej. Są to czynności wykonywane w ramach tzw. działalności wykonywanej osobiście (art. 10 ust. 1 pkt 2 updof), którą odróżnia od pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 updof, fakt wykonywania jej jako działalności zarobkowej - w sposób zorganizowany i ciągły, prowadzony we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek (por. art. 5a pkt 6 updof). Aby zatem dane czynności wymienione w art. 13 pkt 2-9 updof były zaliczane do działalności wykonywanej osobiście, a nie do pozarolniczej działalności gospodarczej, nie powinny mieć żadnej z powyższych cech, a zwłaszcza nie powinny wykazywać prowadzenia tej działalności w sposób zorganizowany i ciągły (powtarzalny i stały) (por. wyrok NSA sygn. akt I SA/Wr 2057/99, publ. ONSA 2003/2/71). Reasumując: Przepis art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy PTU należy interpretować w ten sposób, że określone w nim czynności z art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych nie stanowią samodzielnej działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy (ust. 2 art. 15), tylko wtedy gdy pomiędzy zlecającym wykonanie tych czynności a zleceniobiorcą, istnieje stosunek prawny określający: warunki wykonywania tych czynności, wynagrodzenie zleceniobiorcy i odpowiedzialność zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich, co wskazuje jednocześnie, że to zleceniodawca ponosi ryzyko działalności zleceniobiorcy, którego brak po stronie tego ostatniego wyłącza go - właśnie z tego powodu - z grona podatników VAT prowadzących samodzielną działalność gospodarczą.

Tak rozumiana odpowiedzialność zleceniodawcy w kontekście zapisów badanego kontraktu menadżerskiego wyklucza przyjęcie tezy, iż Pytający w zakresie objętym tym kontraktem wykonuje samodzielną działalność gospodarczą a co zatem idzie jest podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 3 ustawy PTU.

Ad. 2

Zgodnie z art. 29a ust 1. ustawy PTU podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika. Zaś ust 6 pkt 1 tego artykułu mówi, że podstawa opodatkowania obejmuje podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku ponadto zgodnie z pkt 2 obejmuje również koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy. Zaś zgodnie z postanowieniami kontraktu „Zleceniodawcy przysługuje od Spółki stałe wynagrodzenie zasadnicze wypłacane miesięcznie z dołu w wysokości 10.0000 zł płatne ostatniego dnia miesiąca". Reasumując: w przypadku odpowiedzi negatywnej na pierwsze pytanie należy stwierdzić, że podstawą opodatkowania w podatku od towarów i usług jest zapłata, którą „Pytający" jako usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży swych usług od „Spółki" z wyłączeniem kwoty samego podatku VAT. Co przełożone na język praktyki prowadzi do stwierdzenia, iż kwota wynagrodzenia jest kwotą brutto.

Ad. 3.

Zgodnie z art. 106e ust 1 ustawy PTU faktura powinna zawierać: 1) datę wystawienia; 2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę; 3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy; 4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a; 5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b; 6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury; 7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi; 8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług; 9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto); 10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto; 11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto); 12) stawkę podatku; 13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku; 14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku; 15) kwotę należności ogółem; Ponadto art. 106i ust. 1 ustawy PTU fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniami Reasumując: w przypadku gdy wbrew głębokiemu przekonani „Pytającego" przyjąć, iż w stosunku do przychodów uzyskanych z kontraktu menadżerskiego występuje jako podatnik VAT jedynym sposobem sposób udokumentowania dla celów podatku od towarów i usług sprzedaż tych usług będzie wystawienie faktur zgodnie z art. 106e ust. 1 ustawy PTU. Przy czym w zgodnie z pkt 1 poda aktualną datę zaś zgodnie z pkt 6 faktyczną datę wykonania usługi co w efekcie spowoduje naruszenie postanowień art. 106i ust. 1 ustawy PTU. W efekcie spowoduje to konieczność korekty rozliczeń w podatku od towarów i usług (korekty ewidencji i deklaracji) za poszczególne okresy w których nastąpiło wykonanie usługi (zgodnie z art. 19a ust. 2 ustawy PTU) wraz z obowiązkiem zapłaty odsetek od zaległości podatkowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Z kolei przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się, zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy o VAT, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres. Według ustawy o podatku od towarów i usług jest bowiem szersze od definicji usługi w rozumieniu klasyfikacji statystycznych. Przez świadczenie należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innego podmiotu.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

Na mocy art. 15 ust. 1 ww. ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do ust. 2 ww. artykułu, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Nie wszystkie jednak czynności wykonywane przez osoby fizyczne traktuje się jako wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą.

W oparciu o art. 15 ust. 3 ww. ustawy o VAT za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje się czynności:

1.  z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2010r. Nr 51 poz. 307 ze zm.);
2.  (uchylony);
3.  z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Z ww. przepisu art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT wynika, że dla uznania, że określone czynności wykonywane przez osobę fizyczną nie stanowią samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej i tym samym pozostają poza regulacjami ustawy o podatku od towarów i usług, istotne jest łączne spełnienie wszystkich elementów wymienionych w tym przepisie tj. związanie zleceniobiorcy ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym a wykonującym zlecane czynności co do warunków:

*   wykonywania tych czynności,
*   wynagrodzenia, oraz
*   odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Odnośnie dwóch pierwszych warunków stwierdzić należy, że każdy w zasadzie stosunek prawny o charakterze odpłatnym istniejący pomiędzy podmiotem zlecającym wykonanie danej czynności a podmiotem, który daną czynność wykonuje jest w jakimś sensie określony co do warunków wykonywania danych czynności oraz wynagrodzenia. Jednakże nie w każdym stosunku cywilnoprawnym określony jest zakres odpowiedzialności zlecającego za wykonanie zlecanych czynności. Należy przy tym zauważyć, że sformułowanie art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy, odnoszące się do odpowiedzialności należy rozumieć jako odpowiedzialność zleceniodawcy w stosunku do osób trzecich, za czynności realizowane przez zleceniobiorcę w ramach wykonywania zlecenia. Tylko w takim przypadku ryzyko wykonania czynności zleconych przechodzi z faktycznego wykonawcy na osobę zlecającą ich wykonanie, co wyklucza samodzielny charakter działalności zleceniobiorcy.

Tak rozumiana odpowiedzialność za wykonanie czynności określa, kto ponosi ryzyko prowadzonej działalności, a tym samym wskazuje na wyłączenie ze sfery samodzielności (i z grona podatników podatku od towarów i usług) tego podmiotu, który nie odpowiada za efekt wykonywanej pracy wobec osób trzecich.

Nie będzie więc podatnikiem w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług osoba, która w ramach podpisanej umowy tworzyć będzie ze zlecającym więzi analogiczne ze stosunkiem pracy, nie ponosząc tym samym ryzyka ekonomicznego w związku z wykonywanymi czynnościami. Tylko spełnienie wymogów wyłączających samodzielność działania poprzez zawarcie więzi prawnej między zleceniodawcą a zleceniobiorcą co do warunków wykonywania zleconych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich, pozwala jednocześnie wyłączyć wykonywane czynności z opodatkowania podatkiem od towarów usług.

Pojęcie działalności gospodarczej zdefiniowane zostało również w drugim akapicie art. 9 (1) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą”. W myśl tego artykułu działalnością gospodarczą jest wszelka działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów. Przepis ten stwierdza, że wykorzystywanie własności dóbr materialnych lub niematerialnych do celów zarobkowych w sposób ciągły, należy w szczególności uznać za działalność gospodarczą.

W akapicie pierwszym, artykuł 9 (1) określa osobę, która może stać się podatnikiem, jako każdą osobę, która niezależnie prowadzi w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.

Artykuł 10 wyjaśnia znaczenie terminu "samodzielnie" użytego w art. 9 (1). Stwierdza on, że warunek określony w art. 9 (1) stwierdza, że działalność gospodarcza prowadzona „samodzielnie” wyklucza pracowników i inne osoby z podatku VAT, o ile są one związane z pracodawcą przez umowę o pracę lub inny stosunek prawny tworzący relacje między pracodawcą a pracownikiem w zakresie warunków pracy, wynagrodzenia i odpowiedzialności pracodawcy.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniach sprecyzował, że za samodzielną nie będzie mogła być uznana działalność gospodarcza, która wykonywana jest przy wykorzystaniu infrastruktury i organizacji wewnętrznej podmiotu, na rzecz którego jest prowadzona, nie powoduje żadnego ryzyka ekonomicznego po stronie usługodawcy a nadto nie powoduje odpowiedzialności usługodawcy wobec osób trzecich za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością (orzeczenia w sprawie C-202/90 Ayuntamiento de Sevilla a Recandadores de Tributos de las Zonas primera y Segunda, C-235/85 pomiędzy Komisją Europejską a Królestwem Holandii).

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w dniu 12 czerwca 2012 roku została zawiązana jednoosobowa spółka z ograniczoną odpowiedzialnością R. sp. z o.o. której jedynym Wspólnikiem był Pan Czesław C. Spółka została zawiązana w związku z przekształceniem formy prowadzonej indywidualnej działalności gospodarczej w jednoosobową spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Pierwszego kwietnia 2013 roku Pytający rozpoczął prowadzenie indywidualnej działalności gospodarczej pod nazwą R. Czesław C. zgodnie z PKD dotyczącym działalności (przeważającej) w zakresie inżynierii i związane z nią doradztwo techniczne. W ramach prowadzonej indywidualnej działalności gospodarczej Pytający był zgłoszony jako podatnik VAT czynny. Dnia 9 maja 2013r. w formie aktu notarialnego zawarto umowę o świadczenie usług w formie kontraktu menadżerskiego pomiędzy "Spółką" a Pytającym. W ramach zawartego kontraktu do obowiązków Zleceniobiorcy (Pytającego) należało: prowadzenie spraw "Spółki" poprzez zarządzanie jej majątkiem i zasobami ludzkimi w ramach swoich kompetencji, uczestnictwo w przygotowaniu strategii rozwoju "Spółki", organizowanie przedsięwzięć inwestycyjnych jako działalności podstawowej "Spółki", zorganizowanie i nadzór nad działem inwestycji przedsiębiorstwa. Zleceniobiorca przy wykonywaniu powyższych obowiązków może współdziałać z osobami uprawnionymi do reprezentowania "Spółki". Zleceniobiorca jest odpowiedzialny wobec "Spółki" za osiągane przez przedsiębiorstwo wyniki finansowe w zakresie wynikającym ze swoich kompetencji oraz w okresie pełnienia funkcji Zleceniobiorca ponosi odpowiedzialność za niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy o świadczenie usług menedżerskich wyłącznie wobec "Spółki". Zleceniobiorcy przysługuje od "Spółki" następujące świadczenie: stałe wynagrodzenie zasadnicze wypłacane miesięcznie z dołu w wysokości 10.000 zł płatne ostatniego dnia miesiąca. Zleceniobiorca zobowiązany jest do zachowania tajemnicy przedsiębiorstwa w okresie obowiązywania niniejszej umowy. Przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się informacje handlowe, organizacyjne, techniczne i technologiczne "Spółki", co do których Zarząd podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Zleceniobiorca zobowiązuje się także posługiwać wszelkimi innymi informacjami uzyskanymi w trakcie pełnienia swej funkcji wyłącznie w celu należytego wykonania swoich obowiązków i powstrzymywać się przekazywania ich innym osobom, z wyjątkiem tych, z którymi współdziała. W celu realizacji zadań wynikających z przepisów prawa i ochrony interesów "Spółki". "Spółka" może rozwiązać kontrakt ze skutkiem natychmiastowym w przypadku: dopuszczenia się przez Zleceniobiorcę rażącego naruszenia prawa, dopuszczenia się przez Zleceniobiorcę istotnego naruszenia postanowień niniejszej umowy, popełnienia przez Zleceniobiorcę przestępstwa stwierdzonego prawomocnym wyrokiem, uniemożliwiającego mu dalsze pełnienie funkcji a Zleceniobiorca może odstąpić od umowy ze skutkiem natychmiastowym w razie naruszenia przez "Spółkę" jego uprawnień wynikających z niniejszej umowy. Dodatkowo strony postanowiły, że strony mogą rozwiązać umowę za 1-miesięcznym okresem wypowiedzenia oraz, że umowa może być rozwiązana w każdej chwili na zasadzie porozumienia stron. Powyższe postanowienia zostały zawarte w umowie w zakresie nieuregulowanym mają zastosowanie przepisy kodeksu cywilnego, a w szczególności przepisy o zleceniu art. 750 kodeksu cywilnego. Dnia 13 maja 2013r. aktem notarialnym dokonano zmian w zapisach kontraktu menadżerskiego o następującej treści: Zleceniobiorca ponosi odpowiedzialność majątkową za straty poniesione przez spółkę w związku z wykonaniem niniejszej umowy a będące następstwem jego zawinionego i umyślnego działania lub zaniechania bądź rażącego niedbalstwa. Zleceniobiorca ponosi odpowiedzialności za niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy o świadczenie usług menadżerskich wyłącznie wobec spółki. Zleceniodawcy przysługuje od Spółki stałe wynagrodzenie zasadnicze wypłacane miesięcznie z dołu w wysokości 10.000 zł płatne ostatniego dnia miesiąca, które nie jest uzależnione od wyników osiągniętych przez Spółkę.

Mając na uwadze przedstawiony stan prawny oraz opis sprawy należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie wykonywanie czynności przez Wnioskodawcę w ramach umowy o świadczenie usług w zakresie zarządzania należy rozpatrywać w kontekście takim, że są one zawarte pomiędzy spółką a członkiem zarządu.

Należy wskazać, że każdy w zasadzie stosunek prawny o charakterze odpłatnym istniejący pomiędzy podmiotem zlecającym wykonanie danej czynności a podmiotem, który daną czynność wykonuje jest w jakimś sensie określony co do warunków wykonywania danych czynności oraz wynagrodzenia.

W okolicznościach sprawy, której dotyczy złożony wniosek, treść Umowy dowodzi, że stworzono stosunek prawny taki jaki zachodzi pomiędzy pracodawcą a pracownikiem w przypadku zawarcia umowy o pracę. Wnioskodawca przedstawiając postanowienia Umowy wskazał bowiem, że Menadżer swoje obowiązki wykonuje w siedzibie Spółki, z wykorzystaniem jej infrastruktury, tzn. Spółka zapewnia Wnioskodawcy powierzchnię biurową z wyposażeniem (korzysta z biura i Sali konferencyjnej).

W ramach wykonywanych czynności Wnioskodawca mobilizuje zasoby ludzkie i rzeczowe, które są własnością spółki. Wnioskodawca jest zobowiązany do uczestniczenia w konferencjach/seminariach/szkoleniach. Koszty podróży oraz uczestnictwa w tych konferencjach, szkoleniach, seminariach ponosi Spółka.

Zatem z powyższego jednoznacznie wynika, że Zleceniobiorca nie może wykonywać w dowolnym miejscu i czasie czynności określonych Umową. Oznacza to też, że przy wykonywaniu tych czynności Zarządzający wykorzystuje infrastrukturę i organizację wewnętrzną Spółki.

Ponadto należy zauważyć, że sformułowanie cyt. art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT odnoszące się do odpowiedzialności, należy rozumieć jako odpowiedzialność zleceniodawcy, w stosunku do osób trzecich, za czynności realizowane przez zleceniobiorcę w ramach wykonywania zlecenia. Tylko w takim przypadku ryzyko wykonania czynności zleconych przechodzi z faktycznego wykonawcy na osobę zlecającą ich wykonanie, co wyklucza samodzielny charakter działalności zleceniobiorcy. Tak bowiem rozumiana odpowiedzialność za wykonanie czynności wskazuje, kto ponosi ryzyko prowadzonej działalności, a tym samym wskazuje na wyłączenie ze sfery samodzielności (i z grona podatników podatku od towarów i usług) tego podmiotu, który nie odpowiada za efekt wykonywanej pracy wobec osób trzecich.

O wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług można zatem mówić w przypadku, gdy zleceniobiorcę będą łączyć ze zleceniodawcą więzi analogiczne jak w przypadku stosunku pracy, jako że nie będzie on ponosił ryzyka ekonomicznego w związku z wykonywaniem czynności, będących przedmiotem wskazanej umowy, a odpowiedzialność za te czynności w stosunku do osób trzecich będzie bezwzględnie ponosił zlecający. Oznacza to, że z treści zawartej umowy wynikać powinno zobowiązanie, które w swej istocie kładzie na zlecającego odpowiedzialność, zamiast na zleceniobiorcę, podobnie jak ma to miejsce w przypadku stosunku pracy.

Zauważyć należy, że Umowa kontrakt Menadżerski, na podstawie której Zleceniobiorca świadczy usługi zarządzania Spółką, zawiera unormowanie dotyczące odpowiedzialności Zarządzającego tylko wobec Spółki. Jak wynika z opisu sprawy Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność za niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy o świadczenie usług menadżerskich wyłącznie wobec spółki. Wnioskodawca jest odpowiedzialny wobec Spółki za osiągane przez przedsiębiorstwo wyniki finansowe w zakresie wynikającym ze swoich kompetencji oraz w okresie pełnienia funkcji.

Z powyższego wynika zatem, że warunek odpowiedzialności za wykonanie czynności w ramach Umowy kontrakt menadżerski, który decyduje o uznaniu czynności za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 1 wyżej wymienionej ustawy o podatku od towarów i usług, nie jest spełniony.

Odnosząc zatem przedstawiony we wniosku opis sprawy do stanu prawnego należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie skoro Wnioskodawca nie ponosi odpowiedzialności wobec osób trzecich za szkodę wynikłą z podejmowanych przez niego czynności przy wykonywaniu umowy, zatem nie ponosi ryzyka gospodarczego podejmowanych decyzji w ramach zarządzania Spółką, należy uznać, że relacja łącząca Wnioskodawcę ze Spółką stanowi stosunek zobowiązaniowy podobny do tego, jaki łączy pracodawcę i pracownika. Świadczone przez Wnioskodawcę czynności zarządzania na podstawie kontraktu menadżerskiego nie można uznać za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu powołanego art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT.

Tym samym usługi świadczone przez Wnioskodawcę w ramach kontraktu menadżerskiego nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest prawidłowe.

Ponadto należy wyjaśnić, iż z uwagi na fakt, że w przedmiotowej sprawie tut. organ dokonał oceny stanowiska Wnioskodawcy odnośnie kwestii opodatkowania czynności wykonywanych przez Wnioskodawca w ramach umowy kontrakt menadżerski i przyjął, że świadczonych przez niego czynności nie można uznać za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu powołanego art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, tym samym usługi świadczone w ramach kontraktu menadżerskiego nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zatem odpowiedź na pytanie w zakresie podstawy opodatkowania oraz fakturowania tych usług stała się bezprzedmiotowa.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Należy podkreślić, że ciężar wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego spoczywa na składającym wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Organ podatkowy nie może w tym względzie zastępować Wnioskodawcy – nie jest on bowiem uprawniony ani do zakreślania granic stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), ani do ustalania we własnym zakresie, czy podany przez Wnioskodawcę stan faktyczny odpowiada stanowi rzeczywistemu. Organ wydający interpretację bazuje zatem wyłącznie na tym, co poda Wnioskodawca. Tym samym to Wnioskodawca ponosi pełną odpowiedzialność za przedstawiony przez siebie stan faktyczny i ewentualne negatywne konsekwencje przedstawienia opisu w sposób niezgodny z rzeczywistością. Jednocześnie zaznacza się, że ochronę daje wyłącznie interpretacja wydana do stanu faktycznego tożsamego ze stanem rzeczywistym.

Zatem zmiana któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiana stanu prawnego powoduje, że niniejsza interpretacja traci swoją ważność, a Wnioskodawca nie może korzystać z ochrony wynikającej z tej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.