Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-788/14-4/MT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-10-23
Teza: brak opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży niezabudowanej działki budowlanej
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; działalność-działalność gospodarcza; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy – przedstawione we wniosku z 11 sierpnia 2014 r. (data wpływu 19 sierpnia 2014 r.) uzupełnionym w dniu 6 października 2014 r. (data wpływu 9 października 2014 r.) w odpowiedzi na wezwanie z 30 września 2014 r. o nr IPPP2/443-788/14-2/MT o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży niezabudowanej działki budowlanej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 sierpnia 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży niezabudowanej działki budowlanej. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 3 października 2014 r. (data wpływu 9 października 2014 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu Nr IPPP2/443-788/14-2/MT z dnia 30 września 2014 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest współwłaścicielem w udziale wynoszącym 1/2 (jedna druga), stanowiącej działkę gruntu o numerze ewidencyjnym 25 (dwadzieścia pięć), o powierzchni 7.722,00 m2, dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy, IX Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadzi księgę wieczystą.

Nieruchomość ta została nabyta przez Wnioskodawcę w drodze zasiedzenia z dniem 1 stycznia 1985 roku, zgodnie z prawomocnym postanowieniem o stwierdzeniu zasiedzenia, wydanym przez Sąd Rejonowy.

Na nieruchomości zostanie dokonany podział geodezyjny, w wyniku którego powstanie działka gruntu o wstępnie planowanym numerze 25/1, o powierzchni około 3,408 m2 (dalej jako „Działka ogrodowa”) oraz działka gruntu o wstępnie planowanym numerze 25/2, o powierzchni około 4,314 m2, (dalej jako „Działka budowlana”).

Ww. nieruchomość objęta jest miejscowym planem zagospodarowania, przyjętym Uchwałą Rady Gminy, z dnia 29 sierpnia 2002 roku w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru T. Przemysłowego - część II, w gminie, zgodnie z którym dla Działki budowlanej plan przewiduje zabudowę mieszkaniowo usługową MU, gdzie jako przeznaczenie podstawowe ustala się mieszkalnictwo jedno i wielorodzinne niskie do 4 kondygnacji oraz usługi nieuciążliwe. Działka ogrodowa przeznaczona w jest natomiast w ww. planie pod ogrody działkowe. Przedmiotowa nieruchomość w ewidencji gruntów stanowi grunty orne, rowy oraz łąki trwałe klasy RV, RVI, W-RV i ŁIV.

Działka budowlana nie jest obecnie zabudowana.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą jako osoba fizyczna. W przeważającej części jest to handel hurtowy różnego rodzaju towarów. Incydentalnie świadczy też usługi transportowe oraz usługi wypożyczania maszyn. W zaświadczeniu o wpisie do działalności gospodarczej wskazano między innymi, że w zakresie działalności gospodarczej Wnioskodawcy znajduje się także: działalność agentów zajmujących się sprzedażą towarów różnego rodzaju, roboty budowlane związane z budową budynków mieszkalnych i niemieszkalnych, działalność w zakresie architektury. Wnioskodawca nie prowadzi natomiast działalności gospodarczej polegającej na obrocie nieruchomościami. Nigdy nie kupował nieruchomości z zamiarem ich odsprzedaży. Nabywał nieruchomości jedynie w drodze zasiedzenia. Nie dokonywał wcześniej sprzedaży gruntów innych niż wskazany we wniosku.

Wnioskodawca, wraz z pozostałymi współwłaścicielami, zamierza dokonać sprzedaży Działki budowlanej. Należy nadmienić, że przedmiotowa nieruchomość należy do osobistego majątku Podatnika i nie była nigdy wykorzystywana do prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Działka była wykorzystywana przez Wnioskodawcę na cele rekreacyjne, jako ogródek działkowy, a w okresie wcześniejszym także jako użytek rolny.

W uzupełnieniu Zainteresowany wskazał co następuje:

1.  Wnioskodawca nie wykorzystywał opisanej we wniosku nieruchomości do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, nie oddawał tej nieruchomości w najem, dzierżawę ani do odpłatnego, bądź do nieodpłatnego korzystania osobom trzecim na podstawie innego tytułu prawnego. Wnioskodawca nie posiada informacji na temat tego, czy przedmiotowa nieruchomość była oddawana do korzystania osobom trzecim przez jej poprzednich właścicieli.
2.  Wnioskodawca nie podejmował i nie będzie podejmował działań marketingowych w zakresie obrotu nieruchomościami wykraczającymi poza zwykłe formy ogłoszenia w celu sprzedaży opisanej we wniosku nieruchomości.
3.  Wnioskodawca nie podejmował żadnych czynności angażujących jego środki finansowe w celu podniesienia wartości opisanej we wniosku nieruchomości.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż opisanej we wniosku, niezabudowanej Działki budowlanej, będzie podlegała opodatkowaniu na podstawie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm)?

Zdaniem Wnioskodawcy, planowana sprzedaż opisanej we wniosku niezabudowanej Działki budowlanej nie będzie podlegała opodatkowaniu na gruncie obecnie obowiązującej ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie za art. 15 ust. 1 ww. ustawy: „podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności”. Według ust. 2 tego samego przepisu: „działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych”. W ocenie Podatnika, transakcja opisana w niniejszym wniosku nie mieści się w dyspozycji cytowanego powyżej przepisu, gdyż zbywana nieruchomość należy do jego osobistego majątku i nie jest wykorzystywana do prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Zarówno nabycie przedmiotowej nieruchomości, późniejsze jej użytkowanie, jak i ostatecznie planowane jej zbycie ma charakter niezwiązany z działalnością gospodarczą Podatnika. Jak wynika z cytowanego powyżej przepisu, niezbędnym elementem, koniecznym do opodatkowania danej transakcji, jest dokonywanie jej w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą. W sytuacji opisanej we wniosku, takiego związku, w ocenie Podatnika, nie ma. Nie można bowiem stwierdzić, że Wnioskodawca działał w tym przypadku jako handlowiec, który nabył nieruchomość w celu jej dalszej odsprzedaży. Nabycie nieruchomości nastąpiło w tym przypadku poprzez zasiedzenie w związku z użytkowaniem działki na cele prywatne.

W tym miejscu należy przywołać wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, z uzasadnienia którego wynika, iż o tym, że dokonujący sprzedaży nieruchomości działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, a nie w charakterze osoby prywatnej zarządzającej swym majątkiem prywatnym, decyduje przede wszystkim stopień jego aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami. Podobne stanowisko jak w ww. wyroku zajmują zarówno polskie sądy administracyjne (choćby dla przykładu w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 21 grudnia 2011 r. sygn. akt I SA/Sz 841/11), jak i organy podatkowe (można tu przywołać m.in. interpretację wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi nr IPTPP2/443-440/12-6/PR z dnia 1 sierpnia 2012 r., czy też interpretację wydaną przez Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu nr ILPP1/443-518/09/12-S/AW z dnia 20 kwietnia 2012 r.). Zarówno sądy administracyjne, jak i organy podatkowe w interpretacjach indywidualnych opierając się w swoich uzasadnieniach na przesłankach wskazanych w cytowanym powyżej wyroku, wskazują jednocześnie na kluczowy charakter zamiaru podatnika w momencie nabycia i sprzedaży nieruchomości. A mianowicie, wykonanie tej czynności może odbywać się choćby jednorazowo, jednakże w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania jej w sposób częstotliwy.

Jak zauważono w treści niniejszego wniosku, w omawianym przypadku Podatnik nabywa grunty jedynie w drodze zasiedzenia i nie dokonywał jak dotąd ich sprzedaży. Zatem nie możemy mówić w tym przypadku o jakiejkolwiek działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. Również charakter nabycia przedmiotowej nieruchomości wskazuje na to, że nie została ona nabyta z zamiarem prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. Jak opisano w niniejszym wniosku, zakres działalności gospodarczej Wnioskodawcy, prowadzonej pod nazwą Y nie przewiduje wykonywania czynności w zakresie obrotu nieruchomościami. A zatem planowaną przez Podatnika transakcję należy zaliczyć do czynności mieszczącej się w zakresie zarządu jego majątkiem prywatnym.

Biorąc pod uwagę przedstawione w niniejszym wniosku okoliczności „zdarzenia przyszłego” oraz obowiązujące przepisy w zakresie podatku od towarów i usług, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że planowana przez niego czynność w postaci sprzedaży Działki budowlanej leży poza zakresem prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, a zatem, zgodnie z art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług, nie podlega opodatkowaniu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jak stanowi art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.), rzeczami w rozumieniu Kodeksu są tylko przedmioty materialne. Natomiast przedmiotami stosunków prawnych są dobra materialne i niematerialne. Wśród dóbr materialnych wyróżniamy m.in. rzeczy. Rzeczy dzieli się na nieruchomości i rzeczy ruchome. Z kolei w myśl art. 46 § 1 ww. Kodeksu, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Zgodnie zatem z ww. przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Należy wskazać, że na gruncie przepisów ustawy o VAT zarówno sprzedaż udziału we współwłasności nieruchomości na podstawie art. 198 k.c., jak i sprzedaż wspólnej nieruchomości za zgodą wszystkich współwłaścicieli na podstawie art. 199 k.c., stanowi odpłatną dostawę towarów. Jednakże, nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 5 ww. ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie o VAT ma na tyle uniwersalny charakter, że pozwala na objęcie pojęciem „podatnika” te wszystkie podmioty, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

W świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy o VAT, dla uznania określonych zachowań podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu statusu podatnika.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym.

Podkreślić przy tym należy, że pod pojęciem „handel” należy rozumieć dokonywany w sposób zorganizowany zakup towarów w celu ich odsprzedaży. Jeżeli zatem dana czynność została wykonana poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika, czy wykonującego wolny zawód, to w świetle cytowanego powyżej art. 15 ust. 2 nie można podmiotu dokonującego dostawy uznać za podatnika VAT z tytułu wykonania takiej czynności.

W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest również, czy w świetle zaprezentowanego we wniosku stanu sprawy Wnioskodawca w celu dokonania sprzedaży nieruchomości podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług - czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu, jako że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy. Natomiast okoliczność podjęcia m.in. takich czynności, jak uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru oraz działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, stanowią o takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, które mogą wskazywać, że czynności sprzedającego przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną.

Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia z dnia 15 września 2011 r. TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10.

Z ww. orzeczenia wynika m.in., że „osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 112, zmienionej dyrektywą 2006/138/WE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeśli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby”. Trybunał zwrócił uwagę, że inaczej jest w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Ponadto Trybunał orzekł, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych. Zatem, kryterium decydującym o zaliczeniu transakcji sprzedaży nieruchomości przez osoby fizyczne do działalności gospodarczej jest podejmowanie aktywnych działań angażujących środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców. W konsekwencji, dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W przypadku, gdy brak jest przesłanek świadczących o aktywności sprzedawcy w przedmiocie zbycia gruntu, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem - zbycie działki budowlanej nie stanowi działalności handlowej podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, lecz mieści się w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest współwłaścicielem w udziale wynoszącym ½ nieruchomości, która została nabyta w drodze zasiedzenia. Na nieruchomości zostanie dokonany podział geodezyjny w wyniku którego powstaną dwie działki gruntowe – działka ogrodowa i działka budowlana. Nieruchomość objęta jest miejscowym planem zagospodarowania zgodnie, z którym dla działki budowlanej (obecnie niezabudowanej) plan przewiduje zabudowę mieszkaniowo - usługową MU, gdzie jako przeznaczenie podstawowe ustala się mieszkalnictwo jedno i wielorodzinne niskie do 4 kondygnacji oraz usługi nieuciążliwe. Działka ogrodowa przeznaczona jest w ww. planie pod ogrody działkowe, a przedstawiona nieruchomość w ewidencji gruntów stanowi grunty orne, rowy oraz łąki trwałe. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą jako osoba fizyczna, która w przeważającej części stanowi handel hurtowy różnego rodzaju towarów (incydentalnie świadczy też usługi transportowe oraz usługi wypożyczania maszyn). Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej polegającej na obrocie nieruchomościami i nigdy nie kupował nieruchomości z zamiarem ich odsprzedaży, jedynie nabywał nieruchomości w drodze zasiedzenia. Nie dokonywał wcześniej sprzedaży gruntów innych niż wskazany we wniosku. Wnioskodawca, wraz z pozostałymi współwłaścicielami, zamierza dokonać sprzedaży Działki budowlanej. Należy nadmienić, że przedmiotowa nieruchomość należy do osobistego majątku Podatnika i nie była nigdy wykorzystywana do prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Ponadto Wnioskodawca nie wykorzystywał nieruchomości do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, nie oddawał jej w najem, dzierżawę ani do odpłatnego lub nieodpłatnego korzystania osobom trzecim, nie podejmował i nie będzie podejmował działań marketingowych w zakresie obrotu nieruchomościami wykraczającymi poza zwykłe formy ogłoszenia, ani także nie podejmował żadnych czynności angażujących jego środki finansowe w celu podniesienia wartości ww. nieruchomości.

Z uwagi na opisane przez Wnioskodawcę zdarzenie przyszłe oraz obowiązujące przepisy prawa podatkowego w tym zakresie należy stwierdzić, że planowana sprzedaż niezabudowanej Działki budowlanej nie spełnia przesłanki zawartej w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT. Z opisu sprawy nie wynika, aby Wnioskodawca działał jako producent, handlowiec lub usługodawca, a czynność sprzedaży Działki budowlanej będzie stanowić jedynie racjonalny sposób zagospodarowania posiadanego przez Zainteresowanego prywatnego majątku. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej polegającej na obrocie nieruchomaściami - przedstawiona we wniosku nieruchomość została nabyta w drodze zasiedzenia i nigdy nie była wykorzystywana do działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawce. Ponadto Wnioskodawca nie wykorzystywał nieruchomości do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, nie oddawał jej w najem, dzierżawę ani do odpłatnego lub nieodpłatnego korzystania osobom trzecim, nie podejmował i nie będzie podejmował działań marketingowych w zakresie obrotu nieruchomościami wykraczającymi poza zwykłe formy ogłoszenia, ani także nie podejmował żadnych czynności angażujących jego środki finansowe w celu podniesienia wartości ww. nieruchomości. Zatem należy stwierdzić, że Wnioskodawca sprzedając Działkę budowlaną będzie korzystał z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majatkiem, zatem czynność ta nie oznacza wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Sprzedaż towaru z majątku osobistego nie ma charakteru handlowego, podlegającego opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Czynność ta oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o VAT nie mają zastosowania.

W konsekwencji Wnioskodawca w związku ze sprzedażą udziału w niezabudowanej Działce budowlanej będzie korzystał z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, co oznacza, że nie będzie wypełniał przesłanek zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT i nie wystąpi w roli podatnika podatku od towarów i usług. Tym samym należy uznać, że sprzedaż udziału w ww. nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w tak przedstawionym zdarzeniu przyszłym należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.