Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-671/10-4/RR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-11-25
Teza: W przypadku dokonywania sprzedaży przedmiotowych towarów stawka właściwa wynosi 7% na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy o VAT, niezależnie czy sprzedaż jest dokonywana na rzecz podatników podatku rolnego oraz podatku dochodowego od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej czy też na rzecz innych podmiotów. Bez znaczenia jest również cel na jaki one są przeznaczone. Do zastosowania tej stawki Wnioskodawca w tym przypadku nie jest obowiązany uzyskiwać jakiegokolwiek oświadczenia. Tę samą stawkę Wnioskodawca powinien stosować w przypadku dystrybucji (pośrednictwa) omawianych towarów, niezależnie od tego z jaką stawką zostały wystawione faktury VAT dokumentujące ich nabycie.
Słowa kluczowe: nawozy; sprzedaż; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2005r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2007r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 03.09.2010r. (data wpływu 07.09.2010r.), uzupełnione pismem z dnia 17.09.2010r. (data wpływu 21.09.2010r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej stawki podatku VAT na sprzedaż mocznika o symbolu PKWiU 24.15.30-13.00 oraz saletry amonowej o symbolu PKWiU 24.15.30-30.00 - **jest**

UZASADNIENIE

W dniu 07.09.2010r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej stawki podatku VAT na sprzedaż mocznika o symbolu PKWiU 24.15.30-13.00 oraz saletry amonowej o symbolu PKWiU 24.15.30-30.00.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Przedsiębiorstwo zajmuje się dystrybucją w zakresie sprzedaży surowców chemicznych. Firma nabywa od dostawców krajowych (producentów, pośredników) między innymi mocznik o symbolu PKWiU 24.15.30-13.00 oraz saletrę amonową o symbolu PKWiU 24.15.30-30.00. Towary te kupowane są z 7% stawką VAT.

Spółka do dalszej odsprzedaży stosuje stawkę 22% wiedząc, iż odbiorcą w/w surowców nie są podatnicy podatku rolnego lub podatku dochodowego od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej.

Z reguły nabywcami tych towarów są podatnicy dokonujący dalszej odsprzedaży lub zużywający dany towar do produkcji artykułów wybuchowych np. petard.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy do sprzedaży mocznika i saletry amonowej rolnikom należy stosować stawkę 7% VAT, przy uzyskaniu stosownego oświadczenia?
2.  Czy do sprzedaży mocznika i saletry amonowej innym odbiorcom należy stosować stawkę 22%?
3.  Czy Spółka S.A. będąca tylko dystrybutorem (pośrednikiem) winna stosować stawkę zgodną z otrzymaną fakturą od dostawcy tj. 7%?

Zdaniem Wnioskodawcy, obniżoną stawkę podatku VAT 7% stosuje się wyłącznie do sprzedaży surowców przeznaczonych jako nawóz, jeżeli jego nabywcą jest podatnik podatku rolnego lub podatku dochodowego od dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej, który złoży stosowne oświadczenie.

W przypadku sprzedaży innym klientom niż w/w Spółka winna stosować stawkę VAT 22%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej również ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają między innymi odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119 (art. 8 ust. 3 ustawy).

Podkreślić należy, iż zainteresowany podmiot sam klasyfikuje swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach.

Zgodnie natomiast z definicją zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, towarami są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

W myśl § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) – (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.), do dnia 31 grudnia 2010 r., do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.).

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca zajmuje się dystrybucją w zakresie sprzedaży surowców chemicznych. Firma nabywa od dostawców krajowych (producentów, pośredników) między innymi mocznik o symbolu PKWiU 24.15.30-13.00 oraz saletrę amonową o symbolu PKWiU 24.15.30-30.00.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ww. ustawy o VAT stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże zarówno w treści ustawy o VAT jak i w przepisach wykonawczych do ustawy przewidziano czynności opodatkowane obniżonymi stawkami podatkowymi oraz zwolnione od podatku od towarów i usług.

Stosownie do art. 41 ust. 2 ww. ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7 %, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

W załączniku nr 3 pod pozycją nr 56 ustawodawca wymienia nawozy azotowe, mineralne lub chemiczne, z wyłączeniem amidów kwasów alifatycznych i ich pochodnych, związków azotu oraz cyjanamidu wapniowego (azotniaku technicznego).

Według natomiast art. 41 ust. 16 ustawy o VAT, minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, może obniżać stawki podatku do wysokości 0%, 3% lub 7% dla dostaw niektórych towarów i świadczenia niektórych usług albo dla części tych dostaw lub części świadczenia usług oraz określać warunki stosowania obniżonych stawek, uwzględniając:

1.  specyfikę obrotu niektórymi towarami i świadczenia niektórych usług;
2.  przebieg realizacji budżetu państwa;
3.  przepisy Wspólnoty Europejskiej.

I tak zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2009r., Nr 224, poz. 1799 ze zm.), gdzie w myśl § 6 ust. 2 obniżoną do wysokości 7% stawkę podatku stosuje się również, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4, do dostawy, wewnątrzwspólnotowego nabycia i importu:

1.  azotanu potasu (saletry potasowej) (PKWiU ex 24.15.20-50.00), (CN 2834 21 00),
2.  siarczanu magnezowego (siarczanu magnezu) (PKWiU ex 24.13.31-57.21), (CN 2833 21 00),
3.  azotanów pozostałych (azotanu wapniowego i azotanu magnezu) (PKWiU ex 24.13.32-10.29), (CN ex 2834 29 80),
4.  makuchów i innych stałych pozostałości po ekstrakcji tłuszczów lub olejów pochodzenia roślinnego; mąki i grysiku z nasion oleistych i owoców oleistych (PKWiU ex 15.41.3), (CN ex 2304 00 00, 2305 00 00, 2306 i 1208),
5.  związków fosforowych do mieszanek paszowych (PKWiU ex 24.13.32), (CN 2835),
6.  chlorku potasu (PKWiU ex 24.15.50-30), (CN 3104 20)

\- wyłącznie przeznaczonych do stosowania jako nawozy, pasze lub dodatki (surowiec) do pasz, jeżeli ich nabywcą jest podatnik podatku rolnego lub podatku dochodowego od dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej.

Na podstawie § 6 ust. 3 pkt 1 przepis ust. 2 stosuje się: do dostawy – pod warunkiem, że nabywca tych towarów złoży sprzedawcy pisemne oświadczenie, że jest podatnikiem podatku rolnego lub podatku dochodowego od dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej, a nabywane towary przeznaczy do stosowania jako nawozy, pasze lub dodatki (surowiec) do pasz w prowadzonym przez niego gospodarstwie rolnym lub dziale specjalnym produkcji rolnej.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca zajmuje się dystrybucją między innymi mocznika o symbolu PKWiU 24.15.30-13.00 tj. wg klasyfikacji jest to mocznik zawierający > 45% masy azotu w suchym bezwodnym produkcie (inny niż w tabletkach lub podobnych postaciach lub w opakowaniach o masie brutto <= 10 kg) oraz saletry amonowej o symbolu PKWiU 24.15.30-30.00 czyli azotanu amonu (inny niż w tabletkach lub podobnych postaciach lub w opakowaniach o masie brutto <= 10 kg). Towary te sprzedawane są zarówno na rzecz podatników podatku rolnego lub podatku dochodowego od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej, jak i na rzecz innych podmiotów, którzy dokonują ich dalszej odsprzedaży lub zużywają ten towar do produkcji artykułów wybuchowych np. petard.

Jak wynika z wyżej wskazanego art. 41 ust. 2 ustawy o VAT, stawkę 7 % podatku stosuje się do towarów wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, tj. m.in. klasyfikowanych do grupy PKWiU ex 24.15.30, o ile nie zachodzą negatywne przesłanki wyartykułowane w pozycji nr 56 tego załącznika.

Natomiast w stosunku do przedstawionej sytuacji nie ma zastosowania § 6 ust. 2 rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2009r., Nr 224, poz. 1799 ze zm.), gdyż sprzedaż mocznika o symbolu PKWiU 24.15.30-13.00 oraz saletry amonowej o symbolu PKWiU 24.15.30-30.00 nie jest objęta zapisem tego aktu prawnego.

Zatem w przypadku dokonywania sprzedaży przedmiotowych towarów stawka właściwa wynosi 7% na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy o VAT, niezależnie czy sprzedaż jest dokonywana na rzecz podatników podatku rolnego oraz podatku dochodowego od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej czy też na rzecz innych podmiotów. Bez znaczenia jest również cel na jaki one są przeznaczone. Do zastosowania tej stawki Wnioskodawca w tym przypadku nie jest obowiązany uzyskiwać jakiegokolwiek oświadczenia. Tę samą stawkę Wnioskodawca powinien stosować w przypadku dystrybucji (pośrednictwa) omawianych towarów, niezależnie od tego z jaką stawką zostały wystawione faktury VAT dokumentujące ich nabycie.

Należy ponadto zauważyć, że tut. organ podatkowy nie jest uprawniony do zajmowania stanowiska w zakresie prawidłowości przyporządkowania formalnego towarów lub usług do grupowania klasyfikacyjnego. Za prawidłową klasyfikację wyrobu lub usługi jest bowiem odpowiedzialny producent lub podmiot dokonujący dostawy towaru bądź świadczący usługę. W przypadku zaistnienia wątpliwości w tym zakresie, należy zwrócić się o wydanie opinii do Ośrodka Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych, Urzędu Statystycznego w Łodzi, ul. Suwalska 29, 93-176 Łódź.

Niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o wskazane przez Wnioskodawcę klasyfikacje statystyczne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.