Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-260/13-2/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-06-20
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie opodatkowania odpłatnego wynajmowania sauny, restauracji, kawiarni, pomieszczeń biurowych oraz obiektów kompleksu sportowego.
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia; odliczenia-odliczenie podatku; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia; opodatkowanie; podatek-podatek należny; podatek-podatek naliczony; urząd
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Gminy reprezentowanej przez Radcę Prawnego, przedstawione we wniosku z dnia 25 marca 2013 r. (data wpływu 28 marca 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania odpłatnego wynajmowania sauny, restauracji, kawiarni, pomieszczeń biurowych oraz obiektów kompleksu sportowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 marca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania odpłatnego wynajmowania sauny, restauracji, kawiarni, pomieszczeń biurowych oraz obiektów kompleksu sportowego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Gmina będąca czynnym podatnikiem VAT, prowadzi działalność w zakresie kultury fizycznej i turystycznej, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym.

Gmina jest właścicielem kompleksu sportowego. Przedmiotowy obiekt obejmuje: basen kryty, łącznik, hale sportowe, oraz siłownię (dalej: kompleks sportowy). Ponadto do obiektu przynależy również restauracja, kawiarnia, sauna, sklep oraz pomieszczenia biurowe. Wokół budynku znajdują się również boiska sportowe.

Gmina ponosi bieżące wydatki związane z funkcjonowaniem powyższego kompleksu sportowego tj. opłaty za media, zakup wyposażenia poszczególnych obiektów, koszty ewentualnych remontów, etc. oraz może ponosić również wydatki w zakresie pozostałych przynależnych do niego lokali.

Część wydatków może dotyczyć wyłącznie restauracji, kawiarni, sauny, sklepu oraz pomieszczeń biurowych, część wydatków związana jest wyłącznie z basenem, halą sportową i siłownią, natomiast pozostała część dotyczy całego kompleksu łącznie.

Gmina zawarła ze spółką ze 100% udziałem Gminy, tj. „A” Sp. z o.o. (dalej: „A”) umowę o zarządzanie i administrowanie kompleksem sportowym. W ramach umowy „A” w imieniu i na rzecz Gminy udostępnia obiekt zgodnie z przyjętym harmonogramem:

1.  odpłatnie, w ramach komercyjnego wynajmu, zarówno na rzecz osób fizycznych jak i firm w celu np. organizacji sportowych gier zespołowych, zajęć fitness, pokazów, etc. (udostępnianie komercyjne), oraz
2.  udostępnia/wykorzystuje nieodpłatnie na cele stricte gminne, tj. np. na rzecz szkół gminnych w celu organizacji zajęć wychowania fizycznego, w celach charytatywnych, etc.

Gmina pragnie zaznaczyć, iż boiska sportowe są udostępnianie wyłącznie nieodpłatnie. Wydatki związane z boiskami sportowymi są dokumentowane odrębnymi fakturami VAT i nie są przedmiotem niniejszego wniosku.

„A” dokumentuje pobierane opłaty za wynajem fakturami VAT/paragonami (wystawianymi w imieniu i na rzecz Gminy) i odprowadza je na rachunek budżetu Gminy. Gmina wykazuje te wpływy w rejestrach sprzedaży oraz deklaracjach VAT. Ponadto, „A” wykonuje czynności związane z administrowaniem kompleksem sportowym, tj. np. otwieraniem i zamykaniem poszczególnych lokali obiektu, czuwaniem nad przestrzeganiem regulaminu.

Z tytułu świadczonych usług „A” pobiera wynagrodzenie z tytułu administrowania kompleksem sportowym. Wydatki związane z nabyciem usług administrowania przez „A” dokumentowane są fakturami, na których wykazywane są kwoty podatku. Wydatki te dotyczą tylko i wyłącznie kompleksu sportowego. W szczególności nie są to wydatki o charakterze ogólnym, które dotyczyłyby np. wszystkich obiektów sportowych na terenie Gminy.

Ponadto Gmina, świadczy na rzecz „A” usługi wynajmu sauny, restauracji, kawiarni oraz pomieszczeń biurowych działających w ramach powyższego kompleksu sportowego. Z tytułu świadczenia usługi wynajmu Gmina pobiera wynagrodzenie od „A” i wystawia faktury, na których wykazywane są kwoty podatku. Gmina ujmuje powyższe usługi w swoich rejestrach sprzedaży.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy odpłatne udostępnianie sauny, restauracji, kawiarni oraz pomieszczeń biurowych na rzecz „A” stanowi usługi podlegające opodatkowaniu VAT?
2.  Czy odpłatne udostępnianie przez Gminę obiektów kompleksu sportowego na rzecz zainteresowanych (udostępnianie komercyjne) stanowi usługi podlegające opodatkowaniu VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.  Odpłatne udostępnianie sauny, restauracji, kawiarni oraz pomieszczeń biurowych na rzecz „A” stanowi usługi podlegające opodatkowaniu VAT.
2.  Odpłatne udostępnianie przez Gminę obiektów kompleksu sportowego na rzecz zainteresowanych (udostępnianie komercyjne) stanowi usługi podlegające opodatkowaniu VAT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Ad. 1.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT), opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z kolei art. 7 ust. 1 tej ustawy stanowi, że przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, natomiast stosowanie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.

W konsekwencji, w związku z faktem, że czynność najmu nie stanowi dostawy towaru, stanowi ona usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, za podatników uznaje się osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Zgodnie natomiast z ust. 6 tej regulacji, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W konsekwencji, w świetle powyższych regulacji, w przypadku działania przez Gminę na podstawie umowy cywilnoprawnej, działa ona w roli podatnika VAT. Mając na uwadze, że umowa najmu jest niewątpliwie umową cywilnoprawną uregulowaną w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, w opinii Gminy w ramach wykonywania przedmiotowej czynności działa ona w roli podatnika VAT.

Mając na uwadze, że Gmina wykonuje usługę najmu na rzecz „A” za wynagrodzeniem działa w roli podatnika VAT, przedmiotowa transakcja podlega opodatkowaniu VAT. W opinii Gminy transakcja ta nie jest również zwolniona z VAT, gdyż ani ustawa o VAT, ani też rozporządzenia wykonawcze nie przewidują w takim przypadku zwolnienia z podatku.

Ad. 2.

Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jednocześnie, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Z kolei zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.

W konsekwencji, mając na uwadze fakt, iż udostępnianie komercyjne (odpłatny wynajem) przez Gminę obiektów kompleksu sportowego nie będzie stanowiło dostawy towarów, należy wnioskować, iż na gruncie ustawy o VAT, powinno ono być traktowane jako świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 tej ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Towarami, w świetle art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Z kolei przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zgodnie z zapisem art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 marca 2013 r., działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Natomiast art. 15 ust. 2 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013 r., stanowi, iż działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Według art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Na podstawie § 13 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2013, poz. 247 ze zm.), zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powyższego wynika, iż zwolnienie od podatku VAT jednostek samorządu terytorialnego jest możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji samorządowych (publicznych) i tylko w odniesieniu do tych czynności, które nie są wykonywane na podstawie zawartych przez gminę umów cywilnoprawnych.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 594) gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne Gminy, w myśl art. 7 ust. 1 pkt 10 i 15, obejmują sprawy kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych oraz utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.

Z opisu sprawy wynika, że Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT, prowadzi działalność w zakresie kultury fizycznej i turystycznej, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym.

Gmina jest właścicielem kompleksu sportowego. Przedmiotowy obiekt obejmuje: basen kryty, łącznik, hale sportowe, oraz siłownię. Ponadto do obiektu przynależy również restauracja, kawiarnia, sauna, sklep oraz pomieszczenia biurowe. Wokół budynku znajdują się również boiska sportowe.

Gmina zawarła ze spółką „A” ze 100% udziałem Gminy, umowę o zarządzanie i administrowanie kompleksem sportowym. W ramach umowy „A” w imieniu i na rzecz Gminy udostępnia obiekt zgodnie z przyjętym harmonogramem:

1.  odpłatnie, w ramach komercyjnego wynajmu, zarówno na rzecz osób fizycznych jak i firm w celu np. organizacji sportowych gier zespołowych, zajęć fitness, pokazów, etc. (udostępnianie komercyjne), oraz
2.  udostępnia/wykorzystuje nieodpłatnie na cele stricte gminne, tj. np. na rzecz szkół gminnych w celu organizacji zajęć wychowania fizycznego, w celach charytatywnych, etc.

„A” dokumentuje pobierane opłaty za wynajem fakturami VAT/paragonami (wystawianymi w imieniu i na rzecz Gminy) i odprowadza je na rachunek budżetu Gminy. Gmina wykazuje te wpływy w rejestrach sprzedaży oraz deklaracjach VAT. Ponadto, „A” wykonuje czynności związane z administrowaniem kompleksem sportowym, tj. np. otwieraniem i zamykaniem poszczególnych lokali obiektu, czuwaniem nad przestrzeganiem regulaminu.

Ponadto Gmina, świadczy na rzecz „A” usługi wynajmu sauny, restauracji, kawiarni oraz pomieszczeń biurowych działających w ramach powyższego kompleksu sportowego. Z tytułu świadczenia usługi wynajmu Gmina pobiera wynagrodzenie od „A” i wystawia faktury, na których wykazywane są kwoty podatku. Gmina ujmuje powyższe usługi w swoich rejestrach sprzedaży.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa, a także przedstawiony stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe należy stwierdzić, że Wnioskodawca wykonuje usługi (wynajmem: sauny, restauracji, kawiarni, pomieszczeń biurowych oraz obiektów kompleksu sportowego), na podstawie umów cywilnoprawnych i w związku z powyższym, zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy, Gminę należny uznać za podatnika podatku od towarów i usług w zakresie świadczonych usług wynajmu sauny, restauracji, kawiarni oraz pomieszczeń biurowych na rzecz „A” oraz wynajmu przez Gminę obiektów kompleksu sportowego na rzecz zainteresowanych.

Reasumując, świadczone przez Gminę usługi związane z wynajmem sauny, restauracji, kawiarni oraz pomieszczeń biurowych na rzecz „A” oraz wynajem przez Gminę obiektów kompleksu sportowego na rzecz zainteresowanych (udostępnianie komercyjne) stanowią czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisywanym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym, które nie zostały objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności zastosowania właściwej stawki podatku VAT dla świadczonych usług.

Interpretacja dotyczy:

*   zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym,
*   zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania odpłatnego wynajmowania sauny, restauracji, kawiarni, pomieszczeń biurowych oraz obiektów kompleksu sportowego. W pozostałych zakresach wydane zostały odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.