Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.140.2025.3.ACZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-11
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów jako osoba samotnie
wychowująca dziecko i ulga prorodzinna.
Słowa kluczowe: małżeństwo
osoba-osoby samotnie wychowujące dzieci
rodzice-władza rodzicielska
ulga-ulga prorodzinna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga na dzieci;
ulga prorodzinna.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Opodatkowanie małżonków i osób samotnie
wychowujących dzieci.-Opodatkowanie rodziców
samotnie wychowujących dzieci.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4c
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27f -ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27f -ust. 2-pkt 1-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27f -ust. 4

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 lutego 2025 r. złożyła Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go
    Pani pismami złożonymi 26 marca 2025 r. oraz pismem złożonym 3 kwietnia 2025 r. – w
    odpowiedzi na wezwania.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczy rozliczenia jako samotnie
    wychowująca matka.
    Od dnia narodzin Pani córki, tj. (...) 2020 r., wychowuje Pani ją sama. Jeszcze obecny mąż
    nie utrzymywał i nie utrzymuje z Panią i Pani córką kontaktu, nigdy nie interesował się
    córką. Cała opieka, wychowanie, utrzymanie spoczywa wyłącznie na Pani.
    Pozew rozwodowy został złożony w sierpniu 2024 r., niestety sprawa nadal nie została
    zakończona, w związku z czym, formalnie nadal pozostaje Pani w związku małżeńskim.
    Do tej pory rozliczała się Pani indywidualnie i zawsze mogła Pani odliczyć ulgę na dziecko,
    jednak w tym roku Pani dochody przekroczyły próg 56 000 zł i nie może już Pani rozliczyć
    się z córką. Od narodzin Pani córki jej ojciec nie zapłacił na jej utrzymanie żadnych
    pieniędzy, nigdy nie pomógł Pani w jej wychowywaniu, żaden organ ścigania nie jest w
    stanie wyegzekwować od niego jakichkolwiek funduszy, a teraz Pani nie może nawet
    odliczyć ulgi na dziecko.
    W różnych źródłach czytała Pani, że liczy się stan faktyczny, a nie stan formalny, dlatego
    potrzebuje Pani potwierdzenia, czy może Pani rozliczyć się na zasadach samotnego
    rodzica. Na wszystkie Pani argumenty posiada Pani dowody. Od (...) 2020 r. (czyli data
    narodzin Pani córki) Pani oraz Pani mąż macie wydaną przez sąd rozdzielność majątkową,
    ojciec dziecka ma zasądzone również przez sąd alimenty (nie płaci ich do dnia
    dzisiejszego), ma sprawę u komornika (bezskuteczna egzekucja), sprawa rozwodowa trwa
    (w pozwie wnosi Pani również o całkowite pozbawienie go praw rodzicielskich), jednak
    mając na uwadze czas trwania i oczekiwanie na rozprawy, nie otrzymała Pani jeszcze

    statusu rozwiedzionej w 2024 r. Pani mąż był skazany również przez sąd za niepłacenie
    alimentów na prace społeczne oraz otrzymał wyrok karny za jazdę pod wpływem alkoholu,
    ale nie ma Pani informacji, czy odbywa lub odbywał karę pozbawienia wolności.
    W uzupełnieniu wniosku złożonym 26 marca 2025 r. wskazała Pani, że oczekuje Pani
    wydania interpretacji indywidualnej za 2024 r.
    We wskazanym roku podatkowym podlegała Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Jaki był/jest Pani stan cywilny w roku podatkowym (latach
    podatkowych) objętym wnioskiem, tj. czy w roku podatkowym (latach podatkowych)
    objętym wnioskiem była/jest Pani:
      · panną,
      · wdową,
      · rozwódką, albo
      · osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych
        przepisów, lub
      · osobą pozostającą w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw
        rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności?”,
    wskazała Pani, że w roku podatkowym objętym wnioskiem formalnie była Pani osobą
    pozostającą w związku małżeńskim. Niemniej jednak w sierpniu 2024 r. złożyła Pani pozew
    o rozwód, jednak sprawa nie jest do tej pory rozstrzygnięta.
    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy w roku podatkowym (latach podatkowych) objętym
    wnioskiem Pani mąż odbywał karę pozbawienia wolności? Proszę o udzielenie odpowiedzi
    na to pytanie, ponieważ uzyskanie od Pani tej informacji jest niezbędne do wydania Pani
    rozstrzygnięcia w sprawie”, wskazała Pani, że od dnia narodzin Pani córki, czyli (...) 2020 r.,
    Pani i Pani mąż pozostajecie w nieformalnej separacji – nie ma Pani kontaktu z
    małżonkiem, nie wie Pani, co się z nim dzieje, czym obecnie się zajmuje ani czy odbywał
    karę pozbawienia wolności. Jest to również data, od której Pani i Pani mąż posiadacie
    rozdzielność majątkową (po rozeznaniu sytuacji i upewnieniu się, że Pani mąż nie nawiąże
    już kontaktu z Panią i z córką, z datą wsteczną złożyła Pani wniosek o ustanowienie
    rozdzielności). To czas, od kiedy Państwa małżeństwo jest fikcją – nastąpił zupełny i trwały
    rozpad pożycia (art. 56 oraz art. 61 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i
    opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809)).
    Ani Pani, ani Pani córka nie macie żadnej więzi z tym mężczyzną (duchowej, fizycznej ani
    gospodarczej). Żadna ze Stron nie ma woli i nie rozważa ponownego podjęcia pożycia.

    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy zapadł już wyrok rozwodowy, w którym sąd orzekł o
    rozwiązaniu małżeństwa Pani i Pani męża przez rozwód? Jeżeli tak, to proszę o podanie
    daty uprawomocnienia się orzeczenia sądu o Pani rozwodzie”, wskazała Pani, że niestety,
    do dnia dzisiejszego nie ma wyroku rozwodowego, w którym sąd orzekł rozwiązanie
    małżeństwa przez rozwód.
    Na pytanie Organu o treści cyt.: „W przypadku, jeżeli zapadł już wyrok rozwodowy
    rozwiązujący Pani małżeństwo, proszę wskazać:
      czy Sąd pozbawił, ograniczył lub zawiesił władzę rodzicielską w stosunku do ojca Pani
      córki?
      w jaki sposób Sąd ustalił opiekę nad Pani córką i kontakty ojca z córką?; u kogo i w
      jaki sposób ustalono stałe miejsce zamieszkania Pani córki?
      czy została orzeczona przez sąd opieka naprzemienna nad Pani córką, w związku z
      którą Pani i ojcu dziecka zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5
      ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci?”,
    wskazała Pani, że nie dotyczy.
    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy w roku podatkowym (latach podatkowych) objętym
    wnioskiem zarówno Pani, jak i ojciec Pani córki posiadaliście pełną władzę rodzicielską
    wobec córki, o której mowa we wniosku?”, wskazała Pani, że tak, w 2024 r. oboje
    posiadaliśmy pełną władzę rodzicielską. Niestety, Pani córka mimo tego nie zna ojca, nigdy
    go nie widziała. Cała odpowiedzialność za dziecko, jego wychowanie, utrzymanie i rozwój
    spoczywa na Pani, dlatego wniosła Pani do sądu również wniosek o pozbawienie praw
    rodzicielskich Pani męża, a zarazem ojca Pani córki. Ponadto, dla zabezpieczenia potrzeb
    finansowych córki, zawnioskowała Pani o alimenty, które zostały przyznane przez sąd w
    związku z brakiem opieki i wspólnego życia. Niemniej jednak, do dnia dzisiejszego, nie
    uzyskała Pani tych środków od ojca Pani dziecka, wobec którego prowadzona jest
    bezskuteczna egzekucja komornicza, a nawet został wydany wyrok skazujący go na prace
    społeczne z tego tytułu.
    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy w roku podatkowym (latach podatkowych) objętym
    wnioskiem miejscem zamieszkania Pani córki było każdorazowo Pani miejsce
    zamieszkania – inne niż miejsce zamieszkania ojca dziecka?”, wskazała Pani, że tak, od
    porodu, czyli (...) 2020 r., każdorazowo miejscem zamieszkania Pani córki jest Pani miejsce
    zamieszkania. Pani córka nie spędziła pod opieką ojca nawet jednego dnia w tym okresie.
    W 2024 r. Pani córka uczęszczała do publicznego przedszkola w miejscu Pani
    zamieszkania, żeby Pani mogła wrócić do pracy.
    Pani córka nie otrzymuje zasiłku pielęgnacyjnego ani renty socjalnej.

    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy w roku podatkowym (latach podatkowych) objętym
    wnioskiem, w stosunku do Pani i Pani córki miały zastosowanie:
      przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
      (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych
      produkcji rolnej podatkiem liniowym) lub ustawy o zryczałtowanym podatku
      dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) – w zakresie
      osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania
      przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia
      podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do
      dokonywania innych doliczeń lub odliczeń?
      przepisy z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia
      6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów
      komplementarnych?”,
    wskazała Pani, że nie, takie przepisy nie miały zastosowania.
    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy w roku podatkowym (latach podatkowych) objętym
    wnioskiem, osiągnęła Pani dochody opodatkowane według skali podatkowej, o której
    mowa w art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? Jeżeli tak, to z jakiego
    tytułu?”, wskazała Pani, że tak, w 2024 r. osiągnęła Pani dochody opodatkowane według
    skali podatkowej, w związku z pracą na etacie.
    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy jest Pani matką lub opiekunem prawnym innych
    dzieci (dziecka), oprócz córki, o której mowa we wniosku i względem nich wykonywała
    Pani władzę rodzicielską w roku podatkowym (latach podatkowych) objętym wnioskiem?
    Jeśli tak, proszę wskazać ich daty urodzenia oraz czy w roku podatkowym (latach
    podatkowych) objętym wnioskiem, wychowywała je Pani wspólnie z drugim rodzicem lub
    opiekunem prawnym?”, wskazała Pani, że nie, jest Pani mamą i jednocześnie opiekunem
    prawnym tylko córki wskazanej we wniosku.
    W uzupełnieniu wniosku złożonym 3 kwietnia 2025 r., na pytanie Organu o treści cyt.: „Za
    jaki rok podatkowy (lata podatkowe) oczekuje Pani wydania interpretacji indywidualnej w
    zakresie możliwości skorzystania przez Panią z ulgi na dziecko ? Czy oczekuje Pani
    wydania interpretacji indywidualnej w tym zakresie za 2024 r.?”, wskazała Pani, że
    oczekuje Pani wydania interpretacji indywidualnej za 2024 r. w zakresie możliwości
    skorzystania z ulgi na dziecko.
    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy w związku z wyrokiem karnym Pani męża za jazdę
    pod wpływem alkoholu, został on pozbawiony wolności, czy też poniósł inne
    konsekwencje prawne z tego tytułu – jakie? W którym roku Pani mąż dostał wyrok karny za
    jazdę pod wpływem alkoholu?”, wskazała Pani, że sytuacja ta miała miejsce w 2020 r.
    niedługo po narodzinach Państwa córki, o czym została Pani poinformowana przez

    rodzinę Pani męża. Za jazdę pod wpływem alkoholu Pani mąż został ukarany
    prawomocnym wyrokiem sądu, w wyniku którego otrzymał zakaz prowadzenia pojazdów
    oraz karę grzywny w postaci mandatu. Takie informacje również uzyskała Pani od jego
    najbliższych, którzy jeszcze wtedy Panią o tym poinformowali. Obecnie, już z nikim z jego
    otoczenia nie ma Pani kontaktu.
    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy w roku podatkowym (latach podatkowych) objętym
    wnioskiem Pani córka została na podstawie orzeczenia Sądu umieszczona w instytucji
    zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach
    rodzinnych?”, wskazała Pani, że nie, Pani córka od dnia narodzin przebywa z Panią,
    każdorazowo w miejscu Pani zamieszkania.
    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy w roku podatkowym (latach podatkowych) objętym
    wnioskiem Pani dochody oraz dochody Pani męża uzyskane łącznie, do których mają
    zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30b i art. 30c ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, pomniejszone o składki na ubezpieczenie
    społeczne, nie przekroczyły 112 000 zł?”, wskazała Pani, że w 2024 r., czyli tym objętym
    wnioskiem, ma Pani informację tylko i wyłącznie o kwocie Pani dochodów, które w tym
    roku po pomniejszeniu o składki społeczne wynoszą 67 966,39 zł. Nie posiada Pani żadnej
    wiedzy o wysokości dochodów Pani męża. Najprawdopodobniej, w związku z tym, że
    żadne organy ścigania (bezskuteczna egzekucja komornicza) nie są w stanie pozyskać
    należnych alimentów na Pani córkę, domniemywa Pani, że nie osiąga on w ogóle
    dochodów.
    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy zawarła Pani z mężem porozumienie dotyczące
    sposobu korzystania z ulgi na dziecko przez każdego z małżonków w roku podatkowym
    (latach podatkowych) objętym wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej w
    podatku dochodowym od osób fizycznych? Jeśli tak, proszę wskazać w jakich proporcjach
    małżonkowie ustalili prawo do dokonania odliczenia w ramach ulgi na dziecko w roku
    podatkowym (latach podatkowych) objętym wnioskiem o wydanie interpretacji
    indywidualnej”, wskazała Pani, że nie, nie zawieraliście Państwo takiego porozumienia. Od
    dnia narodzin córki, czyli od (...) 2020 r., pozostajecie Państwo w nieformalnej separacji,
    Pani mąż nie utrzymuje z Panią i Pani córką żadnej relacji, nie poruszał również kwestii
    stosowania ulgi na dziecko. Od 2020 r., czyli roku narodzin Pani córki, to Pani korzystała z
    indywidualnej formy rozliczenia wynikającej z posiadania rozdzielności majątkowej oraz z
    ulgi prorodzinnej w pełnej wysokości, gdyż Pani dochody do tej pory nie przekraczały
    kwoty 56 000 zł.
    Pytania
      1. Czy może Pani rozliczyć dochody na preferencyjnych zasadach jako matka samotnie
        wychowująca dziecko?
      2. Czy przysługuje Pani prawo do skorzystania z ulgi prorodzinnej w pełnej wysokości?

    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, może Pani rozliczyć się na preferencyjnych zasadach jako osoba samotnie
    wychowująca dziecko, a także uwzględnić w zeznaniu podatkowym ulgę prorodzinną.
    Uzasadnienie
    W związku z całkowitym rozpadem małżeństwa, nieposiadaniem jakichkolwiek informacji
    o Pani mężu oraz brakiem relacji małżeńskiej i rodzicielskiej, pozostawaniem w
    nieformalnej separacji i posiadaniu rozdzielności majątkowej, a także złożonym wnioskiem
    o rozwód i pozbawienie praw rodzicielskich, od 2020 r. funkcjonuje Pani właśnie jako
    osoba samotnie wychowująca dziecko. Jedyny aspekt, który pozostał do uregulowania, to
    fakt aktualnie toczącego się rozwodu i wszystkich prawnych procedur. Stan faktyczny Pani
    sytuacji, został przedstawiony powyżej i potwierdza Pani stanowisko.
    Stwierdza Pani, że w zeznaniu podatkowym za 2024 r. może Pani uwzględnić ulgę
    prorodzinną w pełnej wysokości wynoszącej 1112,04 zł.
    W związku z całkowicie samodzielnym sprawowaniem opieki nad swoją małoletnią córką,
    spełnia Pani warunki do rozliczenia się w sposób preferencyjny jako samotnie
    wychowująca matka oraz z racji, iż osiągnięty przez Panią dochód nie przekracza
    ustawowej kwoty 112 000 zł, może Pani zastosować ulgę na dziecko w pełnej wysokości
    wynoszącej 1112,04 zł.
    Cała odpowiedzialność za opiekę, wychowanie i utrzymanie córki, spoczywa od jej
    narodzin tylko na Pani, musiała Pani jak najszybciej wrócić do pracy, aby zapewnić jej jak
    najlepszy byt, dlatego rozliczenie na zasadach samotnego rodzica, którym niestety
    niewątpliwie Pani jest spowoduje, że otrzyma Pani zwrot podatku z uwzględnieniem ulgi
    na dziecko. Jeśli będzie musiała Pani rozliczyć się indywidualnie, to nie otrzyma Pani ulgi
    na dziecko oraz będzie musiała Pani jeszcze zwrócić jakieś pieniądze. Jest to dla Pani
    bardzo krzywdzące, bo stan faktyczny Pani sytuacji potwierdza, że samotnie wychowuje
    Pani córkę i każdego dnia próbuje jej Pani zapewnić jak najlepsze warunki do rozwoju i z
    całych sił stara się Pani zaspokajać jej wszystkie potrzeby. Nie Pani winą jest, że w sądach
    sprawy rozwodowe trwają bardzo długo. Z informacji, które uzyskała Pani na infolinii wie
    Pani, że osoba, która może rozliczyć się jako samotny rodzic musi mieć status
    rozwiedzionej, jednak czy rozdzielność majątkowa świadcząca poniekąd o separacji oraz
    stan faktyczny i złożony pozew rozwodowy mogą spowodować, że będzie mogła Pani
    rozliczyć się na tych preferencyjnych zasadach. Tak, jak wcześniej Pani wspominała,
    dotychczas rozliczała się Pani indywidualnie i zawsze ulga na dziecko Pani przysługiwała,
    jednak w tym roku przekroczyła Pani próg dochodowy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został
      pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten
      rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
      1) małoletnie,
      2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek)
        pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
      3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa
        w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe,
        obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie
      - podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym
      zeznaniu podatkowym.
    Stosownie do art. 6 ust. 4d ww. ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej
      wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej
      dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się
      dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach
      określonych w niniejszej ustawie.
    Na podstawie art. 6 ust. 4e ww. ustawy:
      Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie,
      uzyskało w roku podatkowym:
      1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach
      określonych w art. 27 lub art. 30b lub
      2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152
      - w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej
      określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r. poz.
      2194 oraz z 2024 r. poz. 1615), w wysokości obowiązującej w grudniu roku
      podatkowego.
    Art. 6 ust. 4f ww. ustawy stanowi:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby,
      która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej
      jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku
      z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z
      art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu
      dzieci (Dz.U. z 2024 r. poz. 1576).
    W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:
      1) stosuje przepisy:
      a) art. 30c lub

      b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej
        ustawy
      - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
      uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
      pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
      uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
      2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
        2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
        przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Przystępując do oceny możliwości skorzystania przez Panią z preferencyjnego rozliczenia
    podatku dochodowego od osób fizycznych za 2024 r. w sposób przewidziany dla osoby
    samotnie wychowującej dziecko, podkreślić, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe są
    odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84 Konstytucji
    Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze zm.),
    stanowiącego, że:
      Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym
      podatków, określonych w ustawie.
    Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z
    przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Co więcej, zgodnie z konstrukcją
    i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i
    zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności
    opodatkowania wyrażonej w powołanym wyżej art. 9 ust. 1 ww. ustawy.
    Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 6
    ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia
    wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania.
    Z powołanych wyżej przepisów jednoznacznie wynika, że przepis art. 6 ust. 4c ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi odstępstwo od generalnej zasady
    indywidualnego opodatkowania. Możliwość jego zastosowania obwarowana jest
    szeregiem warunków wyraźnie wskazanych w tej ustawie, które należy interpretować
    ściśle, co oznacza, że nie można dokonywać wykładni rozszerzającej ani też zawężającej.
    Należy zauważyć, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych
    zasad rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych od spełnienia m.in. warunku
    posiadania określonego statusu cywilnoprawnego wymienionego w art. 6 ust. 4c ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienia
    enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci,
    odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna,
    kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik, osoba, w stosunku do której orzeczono
    separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osoba, której małżonek został
    pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności), jak również do
    tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z
    rodziców, którym przysługuje preferencyjne rozliczenie podatku.
    Przy czym, status osoby rozwiedzionej nabywa się dopiero poprzez prawomocne
    orzeczenie sądu o rozwiązaniu małżeństwa.
    Natomiast za osobę samotnie wychowującą dzieci ustawodawca uznał również osobę
    pozostającą w związku małżeńskim pod warunkiem, że drugi małżonek został pozbawiony
    praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.
    Jak wynika z art. 93 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz.
    U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.):

      § 1. Władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom.
      § 2. Jeżeli wymaga tego dobro dziecka, sąd w wyroku ustalającym pochodzenie
      dziecka może orzec o zawieszeniu, ograniczeniu lub pozbawieniu władzy
      rodzicielskiej jednego lub obojga rodziców. Przepisy art. 107 i art. 109-111 stosuje się
      odpowiednio.
    Jak stanowi art. 94 § 1 ww. ustawy:
      § 1. Jeżeli jedno z rodziców nie żyje albo nie ma pełnej zdolności do czynności
      prawnych, władza rodzicielska przysługuje drugiemu z rodziców. To samo dotyczy
      wypadku, gdy jedno z rodziców zostało pozbawione władzy rodzicielskiej albo gdy
      jego władza rodzicielska uległa zawieszeniu.
    W myśl art. 107 § 1 i § 2 ww. ustawy:
      § 1. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom żyjącym w rozłączeniu,
      sąd opiekuńczy może ze względu na dobro dziecka określić sposób jej wykonywania
      i utrzymywania kontaktów z dzieckiem. Sąd pozostawia władzę rodzicielską obojgu
      rodzicom, jeżeli przedstawili zgodne z dobrem dziecka pisemne porozumienie o
      sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem.
      Rodzeństwo powinno wychowywać się wspólnie, chyba że dobro dziecka wymaga
      innego rozstrzygnięcia.
      § 2. W braku porozumienia, o którym mowa w § 1, sąd, uwzględniając prawo dziecka
      do wychowania przez oboje rodziców, rozstrzyga o sposobie wspólnego
      wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. Sąd może
      powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając
      władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku
      do osoby dziecka, jeżeli dobro dziecka za tym przemawia.
    Zgodnie z art. 111 ww. ustawy:
      § 1. Jeżeli władza rodzicielska nie może być wykonywana z powodu trwałej
      przeszkody albo jeżeli rodzice nadużywają władzy rodzicielskiej lub w sposób rażący
      zaniedbują swe obowiązki względem dziecka, sąd opiekuńczy pozbawi rodziców
      władzy rodzicielskiej. Pozbawienie władzy rodzicielskiej może być orzeczone także w
      stosunku do jednego z rodziców.
      § 1a. Sąd może pozbawić rodziców władzy rodzicielskiej, jeżeli mimo udzielonej
      pomocy nie ustały przyczyny zastosowania art. 109 § 2 pkt 5, a w szczególności gdy
      rodzice trwale nie interesują się dzieckiem.
      § 2. W razie ustania przyczyny, która była podstawą pozbawienia władzy
      rodzicielskiej, sąd opiekuńczy może władzę rodzicielską przywrócić.
    Osobami samotnie wychowującymi dzieci mogą być również osoby, wobec których
    orzeczono separację. Przy czym, nabycie statusu osoby samotnie wychowującej dziecko w
    takim przypadku wymaga prawomocnego orzeczenia sądu o separacji małżonków.
                      1Zgodnie bowiem z treścią art. 61 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      § 1. Jeżeli między małżonkami nastąpił zupełny rozkład pożycia, każdy z małżonków
      może żądać, ażeby sąd orzekł separację.
      § 2. Jednakże mimo zupełnego rozkładu pożycia orzeczenie separacji nie jest
      dopuszczalne, jeżeli wskutek niej miałoby ucierpieć dobro wspólnych małoletnich
      dzieci małżonków albo jeżeli z innych względów orzeczenie separacji byłoby
      sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.
      § 3. Jeżeli małżonkowie nie mają wspólnych małoletnich dzieci, sąd może orzec
      separację na podstawie zgodnego żądania małżonków.
            2W myśl art. 61 ww. ustawy:
      § 1. Jeżeli jeden z małżonków żąda orzeczenia separacji, a drugi orzeczenia rozwodu i
      żądanie to jest uzasadnione, sąd orzeka rozwód.
      § 2. Jeżeli jednak orzeczenie rozwodu nie jest dopuszczalne, a żądanie orzeczenia
      separacji jest uzasadnione, sąd orzeka separację.

              3Stosownie do art. 61 ww. ustawy:
      § 1. Przy orzekaniu separacji stosuje się przepisy art. 57 i art. 58.
      § 2. Orzekając separację na podstawie zgodnego żądania małżonków, sąd nie orzeka
      o winie rozkładu pożycia. W tym wypadku następują skutki takie, jak gdyby żaden z
      małżonków nie ponosił winy.
              4Jak stanowi art. 61 § 1 ww. ustawy:
      Orzeczenie separacji ma skutki takie jak rozwiązanie małżeństwa przez rozwód,
      chyba że ustawa stanowi inaczej.
    Prawo do omawianej preferencji podatkowej będzie zatem przysługiwało jedynie temu z
    rodziców, który będąc osobą stanu wolnego (za wyjątkiem ściśle w ustawie określonym)
    faktycznie w roku podatkowym samotnie dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim
    samodzielnie ciągłą opiekę, bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym. W
    konsekwencji, aby skorzystać z preferencyjnego opodatkowania swoich dochodów na
    zasadach przewidzianych w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, należy mieć ściśle określony stan cywilny oraz wychowywać samotnie dziecko
    (dzieci).
    Jednocześnie przepisy powyższej ustawy nie uzależniają prawa podatnika do
    preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą
    samotnie wychowującą dzieci. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu
    roku, a nie trwał przez cały rok.
    Powyższe stanowisko potwierdza prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Krakowie z 25 lipca 2024 r., sygn. akt I SA/Kr 289/24, w którym Sąd
    stwierdził, że:
      Z powołanych uregulowań prawnych jednoznacznie wynikają przesłanki
      podmiotowe warunkujące skorzystanie z preferencji podatkowej dla osób samotnie
      wychowujących dzieci. Nie może budzić wątpliwości, że skorzystać z rzeczonej ulgi
      mogą jedynie osoby tam enumeratywnie wymienione, tj. samotnie wychowująca
      dzieci osoba będąca panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką,
      rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu
      odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw
      rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w
      roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci.
      Wobec powyższego słuszne jest stanowisko organu, że skoro omawiana preferencja
      uzależniona jest również od stanu cywilnego rodzica, starającego się o status osoby
      samotnie wychowującej dziecko (dzieci), to wnioskująca nie może niej skorzystać,
      gdyż w latach 2021-2023 była mężatką. Samo złożenie pozwu o rozwód nie jest
      wystarczające dla uznania danej osoby za samotnie wychowującą dziecko, ponieważ
      status osoby rozwiedzionej nabywa się dopiero poprzez prawomocne orzeczenie o
      rozwiązaniu małżeństwa. Zatem nie będąc w okresie od 2021-2023 roku panną,
      wdową, rozwódką, ani osobą, w stosunku do której orzeczono separację w
      rozumieniu odrębnych przepisów, ani też osobą pozostającą w związku małżeńskim,
      której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę
      pozbawienia wolności – nie można wnioskodawczyni przypisać statusu „osoby
      samotnie wychowującej dzieci”. Wskazywana przez skarżącą okoliczność
      pozostawania w faktycznej separacji z mężem nie może wpływać na dokonaną przez
      organ ocenę. Separacja prawna i separacja faktyczna to dwa różne pojęcia. Pierwsze
      z nich odnosi się do faktu drugie do prawa. Separacja faktyczna nie ma znaczenia
      prawnego w tym sensie, że nie powoduje, iż małżonkowie w świetle przepisów
      kodeksu rodzinnego i opiekuńczego pozostają w separacji o której mowa w Dziale V
      Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Separacja faktyczna, rozumiana jako zupełny
      rozkład pożycia małżonków, może stanowić podstawę do żądania orzeczenia
      separacji przez sąd (art. 611 § 1k.r. i op.). Oceny tej nie zmienia także zaangażowanie
      jedynie skarżącej w proces wychowawczy córek.

    W prawomocnym wyroku z 8 grudnia 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 1180/21, Wojewódzki Sąd
    Administracyjny w Warszawie w odniesieniu do art. 6 ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych stwierdził, że:
      W ocenie sądu, organ interpretacyjny prawidłowo wskazał, że powołany przepis
      wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osoby samotnie
      wychowującej dzieci. Zgodzić się też należy z Dyrektorem KIS, że przepis odwołuje się
      do statusu cywilnoprawnego takich osób, jak i faktu samotnego wychowywania dzieci
      /dziecka.
      Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 2 grudnia 2021 roku w sprawie sygn. akt II
      FSK 775/19 wyjaśnił, że ustawodawca zaliczył (ze względu na stan cywilny) do kręgu
      osób samotnie wychowujących dzieci dwa rodzaje podmiotów: (1) osobę, która nie
      pozostaje w związku małżeńskim (będącą panną, kawalerem, wdową, wdowcem,
      rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono separację);
      lub (2) osobę pozostającą w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został
      pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności. Jednakże
      obie kategorie podmiotów, aby mogły skorzystać z preferencyjnego opodatkowania
      swoich dochodów, muszą spełnić warunek samotnego wychowywania dziecka w
      roku podatkowym (...).
      (...) Jednakże sama ta okoliczność – faktycznego samotnego wychowywania dziecka -
      nie jest wystarczająca dla rozliczenia w sposób przewidziany dla osoby samotnie
      wychowującej dziecko, na podstawie art. 6 ust. 4 ustawy o PIT.
      Z treści powołanego przepisu art. 6 ust. 4 ustawy o PIT, wynika, że obok faktycznego
      samotnego wychowywania dziecka, skarżący winien spełniać jeszcze jedno kryterium
      odnoszące się do stanu cywilnego. Mianowicie w roku podatkowym 2020, skarżący
      powinien mieć status osoby nie pozostającej w związku małżeńskim, bądź osoby
      pozostającej w związku małżeńskim, ale równocześnie w takiej sytuacji, że małżonek
      został pozbawiony prawa rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności (...).
      (...) Wskazać należy, że pozbawienie władzy rodzicielskiej i ograniczenie władzy
      rodzicielskiej są dwoma odrębnymi instytucjami, które przewiduje kodeks rodzinny i
      opiekuńczy. Uregulowane odpowiednio w art. 111 i art. 107 instrumenty ingerencji
      we władzę rodzicielską, są przewidziane do stosowania przy zaistnieniu różnych
      przesłanek, powodują także odmienne skutki. Wbrew stanowisku skarżącego, nie ma
      podstaw do stosowania analogii legis pomiędzy osobą całkowicie pozbawioną
      władzy rodzicielskiej będącą w związku małżeńskim, a osobą, która ma ograniczoną
      władzę rodzicielską „niemal do zera” – jak się wyraził skarżący. O ile można zgodzić
      się ze skarżącym, że tak silne ograniczenie władzy rodzicielskiej w praktyce równa się
      jej pozbawieniu, o tyle nie można uznać, że uprawnia do skorzystania przez
      skarżącego ze sposobu opodatkowania przewidzianego w art. 6 ust. 4 ustawy o PIT.
    Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że w
    przedmiotowej sprawie w 2024 r. nie można uznać Panią za „osobę samotnie
    wychowującą dziecko” w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    a więc nie przysługuje Pani prawo do preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie
    wychowująca dziecko za ten okres. Preferencja ta uzależniona jest bowiem – jak już
    wcześniej wyjaśniono – również od stanu cywilnego rodzica, starającego się o status osoby
    samotnie wychowującej dziecko. Jak wskazano we wniosku i jego uzupełnieniu, w 2024 r.
    była Pani w związku małżeńskim, nie została orzeczona przez sąd między Panią i Pani
    mężem separacja, a także z opisu sprawy nie wynika, aby w 2024 r. Pani mąż został
    pozbawiony przez sąd praw rodzicielskich w stosunku do córki oraz, aby odbywał w ww.
    roku karę pozbawienia wolności.
    Podkreślić należy, że samo złożenie pozwu o rozwód nie pozwala na uznanie danej osoby
    za samotnie wychowującą dziecko, ponieważ status osoby rozwiedzionej nabywa się
    dopiero poprzez prawomocne orzeczenie sądu o rozwiązaniu małżeństwa. Również
    separacja faktyczna (zerwanie więzi między stronami bez ingerencji sądu), która nie
    pociąga za sobą skutków prawnych, nie pozwala na uznanie danej osoby za samotnie
    wychowującą dziecko, ponieważ to wyłącznie do separacji orzekanej przez sąd odnosi się
    przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymieniając w

    kategorii osób uprawnionych do skorzystania z preferencyjnego rozliczenia jako osoba
    samotnie wychowująca dziecko osobę, w stosunku do której orzeczono separację w
    rozumieniu odrębnych przepisów. Samo złożenie wniosku do sądu o pozbawienie praw
    rodzicielskich (władzy rodzicielskiej) małżonka również nie pozwala na uznanie danej
    osoby za samotnie wychowującą dziecko z uwagi na fakt, że przepis art. 6 ust. 4c ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi o możliwości skorzystania z
    preferencyjnego opodatkowania dochodów m.in. w przypadku osoby, której małżonek
    został pozbawiony praw rodzicielskich – a zatem samo złożenie wniosku do sądu o
    pozbawienie małżonka praw rodzicielskich, bez uzyskania prawomocnego postanowienia
    sądu o pozbawieniu małżonka władzy rodzicielskiej, jest niewystarczające dla skorzystania
    z ww. preferencji podatkowej.
    Przy czym, dla możliwości skorzystania z preferencyjnego rozliczenia dochodów jako
    osoba samotnie wychowująca dziecko bez znaczenia pozostaje fakt ustanowienia między
    małżonkami rozdzielności majątkowej. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych pozwalające na skorzystanie z ww. preferencji podatkowej nie różnicują
    rodziców dziecka na tych, którzy posiadają wspólność majątkową czy rozdzielność
    majątkową.
    Rozdzielność majątkowa odnosi się do ustroju małżeńskiego i nie świadczy o separacji
    między małżonkami, którą orzeka sąd na podstawie odrębnych przepisów.
    Fakt, że w 2024 r. cała odpowiedzialność za dziecko, jego wychowanie, utrzymanie i rozwój
    spoczywa na Pani, Pani córka nie zna ojca i nigdy go nie widziała, Pani mąż nie płaci
    alimentów przyznanych przez sąd, nie pozwala na uznanie Pani za osobę samotnie
    wychowującą dziecko, o której mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, ponieważ nie należy Pani do jednej z kategorii osób wymienionych w
    zamkniętym katalogu ustanowionym przez ustawodawcę w przywołanym wyżej art. 6 ust.
    4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Mając na uwadze powyższe, okoliczność, że w 2024 r. formalnie była Pani mężatką, nie
    została orzeczona przez sąd między Panią i Pani mężem separacja, a Pani mąż nie został
    pozbawiony przez sąd praw rodzicielskich w stosunku do córki i nie odbywał kary
    pozbawienia wolności, wyklucza możliwość uznania, że przysługuje Pani prawo do
    skorzystania z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko. W
    konsekwencji, z tego względu nie spełniła Pani warunków określonych w art. 6 ust. 4c
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wobec czego nie przysługuje Pani
    prawo do skorzystania z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca
    dziecko za 2024 r.
    Zatem, w tej części Pani stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.
    Przechodząc natomiast do kwestii możliwości skorzystania przez Panią z ulgi prorodzinnej
    na małoletnią córkę wskazać należy, że zgodnie z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych:
      Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, podatnik ma prawo
      odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku
      do którego w roku podatkowym:
      1) wykonywał władzę rodzicielską;
      2) pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;
      3) sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie
      orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.
    Zgodnie art. 27f ust. 2 ww. ustawy:
      Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym
      podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa
      w ust. 1, w stosunku do:
      1) jednego małoletniego dziecka - kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:

      a) pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka,
      nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,
      b) niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku
      podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za wyjątkiem
      podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust.
      4c i 4g, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a;
      2) dwojga małoletnich dzieci - kwota 92,67 zł na każde dziecko;
      3) trojga i więcej małoletnich dzieci - kwota:
      a) 92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,
      b) 166,67 zł na trzecie dziecko,
      c) 225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.
    W myśl art. 27f ust. 2a ww. ustawy:
      Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w
      danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania
      określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których
      mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2.
    Stosownie do art. 27f ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi
      określonemu w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego
      wykonywał władzę, pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w
      stosunku do więcej niż jednego dziecka.
    Art. 27f ust. 2c ww. ustawy stanowi, że:
      Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca
      kalendarzowego, w którym dziecko:
      1) na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej
      całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;
      2) wstąpiło w związek małżeński.
    Jak stanowi art. 27f ust. 2d ww. ustawy:
      Za podatnika pozostającego w związku małżeńskim, o którym mowa w ust. 2 pkt 1
      lit. a oraz ust. 10 i 11, nie uważa się:
      1) osoby, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych
      przepisów;
      2) osoby pozostającej w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony
      praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.
    Z art. 27f ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
      W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka
      wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa
      w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30
      kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem.
    Zgodnie z art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo
      rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę podatnicy
      mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku
      braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu
      wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub
      w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest
      takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka
      albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim - kwotę tę
      podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w
      wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w
      rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
    W myśl art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę
      dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów - imiona, nazwiska
      oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest
      obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne
      do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:
      1) odpis aktu urodzenia dziecka;
      2) zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;
      3) odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między
      rodziną zastępczą a starostą;
      4) zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.
    Stosownie do art. 27f ust. 7 ww. ustawy:
      Przepis art. 6 ust. 8 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6.
    W myśl art. 6 ust. 8 ww. ustawy:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:
      1) stosuje przepisy:
      a) art. 30c lub
      b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej
      ustawy
      - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
      uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
      pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
      uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
      2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
      2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
      przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Zgodnie z art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta
      przebywa z zamiarem stałego pobytu.
    Z art. 26 ww. Kodeksu wynika, że:
      § 1. Miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest
      miejsce zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje
      władza rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy
      rodzicielskiej.
      § 2. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym
      osobne miejsce zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u
      którego dziecko stale przebywa. Jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z
      rodziców, jego miejsce zamieszkania określa sąd opiekuńczy.
    Stosownie do art. 92 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Dziecko pozostaje aż do pełnoletności pod władzą rodzicielską.
    Na gruncie art. 93 § 1 ww. Kodeksu:
      Władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom.
    Jak stanowi art. 95 § 1 ww. Kodeksu:
      Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do
      wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka, z
      poszanowaniem jego godności i praw.
    W świetle art. 96 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

      Rodzice wychowują dziecko pozostające pod ich władzą rodzicielską i kierują nim.
      Obowiązani są troszczyć się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka i przygotować je
      należycie do pracy dla dobra społeczeństwa odpowiednio do jego uzdolnień.
    W myśl art. 97 § 1 ww. Kodeksu:
      Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każde z nich jest obowiązane
      i uprawnione do jej wykonywania.
    Zgodnie zaś z treścią art. 107 § 1 i § 2 ww. Kodeksu:
      § 1. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom żyjącym w rozłączeniu,
      sąd opiekuńczy może ze względu na dobro dziecka określić sposób jej wykonywania
      i utrzymywania kontaktów z dzieckiem. Sąd pozostawia władzę rodzicielską obojgu
      rodzicom, jeżeli przedstawili zgodne z dobrem dziecka pisemne porozumienie o
      sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem.
      Rodzeństwo powinno wychowywać się wspólnie, chyba że dobro dziecka wymaga
      innego rozstrzygnięcia.
      § 2. W braku porozumienia, o którym mowa w § 1, sąd, uwzględniając prawo dziecka
      do wychowania przez oboje rodziców, rozstrzyga o sposobie wspólnego
      wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. Sąd może
      powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając
      władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku
      do osoby dziecka, jeżeli dobro dziecka za tym przemawia.
    Warunkiem niezbędnym do zastosowania ulgi na dzieci w stosunku do małoletniego
    dziecka jest wykonywanie władzy rodzicielskiej (a nie samo jej posiadanie). Nie można
    utożsamiać pojęcia „wykonywanie władzy rodzicielskiej” z pojęciem „przysługiwanie
    władzy rodzicielskiej”. Należy mieć na uwadze, że do nabycia prawa do odliczenia ulgi
    prorodzinnej konieczne jest zarówno posiadanie przez rodzica władzy rodzicielskiej nad
    małoletnim dzieckiem, jak i jej faktyczne wykonywanie w danym roku podatkowym. Należy
    przy tym odróżnić treść władzy rodzicielskiej od jej wykonywania, gdyż samo posiadanie
    władzy rodzicielskiej nie oznacza jej wykonywania.
    Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do
    wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka. Przy
    czym przez wychowywanie należy rozumieć zapewnianie stałej opieki, prowadzącej do
    uzyskania pełnego rozwoju fizycznego i psychicznego. Chodzi zatem o aktywne
    uczestniczenie w wychowywaniu dziecka i realny wpływ na rozwój jego osobowości.
    Realizacja prawa wykonywania władzy rodzicielskiej może następować przykładowo
    poprzez osobiste kontakty z nauczycielami, interesowanie się stanem zdrowia dziecka i
    pomoc w jego leczeniu, zapewnianie wsparcia w nauce, interesowanie się sposobem
    spędzania wolnego czasu.
    W konsekwencji, wykonywanie obowiązku alimentacyjnego, czyli fakt płacenia alimentów
    na dzieci, nie jest rozstrzygający dla uznania, że rodzic wykonuje władzę rodzicielską.
    Obowiązek alimentacyjny jest bowiem niezależny od władzy rodzicielskiej, a więc
    spoczywa także na rodzicach, którzy zostali pozbawieni tej władzy.
    Stąd ulga na dzieci przysługuje tym rodzicom, którzy faktycznie sprawują pieczę nad
    osobą i majątkiem dziecka. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje formalnie obojgu
    rodzicom, a tylko jeden z rodziców faktycznie ją wykonuje, to z odliczenia całości kwoty
    może skorzystać tylko ten rodzic. Jeżeli rodzic dziecka pomimo posiadania praw
    rodzicielskich nie zajmuje się dzieckiem albo jego kontakty są sporadyczne należy uznać,
    że nie wykonuje władzy rodzicielskiej i w związku z tym nie ma prawa do ulgi.
    Zatem, o wykonywaniu władzy rodzicielskiej nie świadczy tylko sam fakt jej posiadania, czy
    spełniania obowiązku alimentacyjnego, ani sporadyczne kontakty z dzieckiem.
    Wykonywanie władzy rodzicielskiej polega na sprawowaniu faktycznej pieczy nad
    małoletnim dzieckiem w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój, a w szczególności
    podejmowanie przez rodzica (rodziców) obowiązków w zakresie zaspokojenia potrzeb
    fizycznych, edukacyjnych i duchowych dziecka. Wykonywanie władzy rodzicielskiej należy

    zatem odnieść do konkretnych okoliczności faktycznych, w oparciu o zachowania i
    konkretną aktywność rodziców wobec dziecka.
    Reasumując, ulga na małoletnie dzieci przysługuje rodzicom, jeżeli wykonują władzę
    rodzicielską. Ponadto, w myśl art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, kwotę przysługującej ulgi mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji
    przez nich ustalonej. W przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy
    zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim
    dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce
    zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców – kwotę tę
    podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w
    wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w
    rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.
    Przystępując do oceny możliwości skorzystania przez Panią z ulgi prorodzinnej na
    małoletnią córkę za 2024 r. wskazać należy, że w przypadku rodziców, którym przysługuje
    ulga tylko na jedno dziecko istnieje ograniczenie zastosowania tej ulgi, polegające na
    wprowadzeniu przez ustawodawcę limitu dochodów, stosownie do art. 27f ust. 2 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W świetle zacytowanych wyżej przepisów, prawo do zastosowania ww. odliczenia w
    przypadku wykonywania władzy rodzicielskiej w stosunku do jednego małoletniego
    dziecka przysługuje, jeżeli dochody podatnika niepozostającego w związku małżeńskim, w
    tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty
    56 000 zł.
    Wyjątkiem jest tu podatnik samotnie wychowujący małoletnie dziecko wymieniony w art. 6
    ust. 4c i 4g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do którego limit kwoty
    dochodu wynosi 112 000 zł.
    Natomiast, w przypadku podatnika pozostającego w związku małżeńskim – prawo do
    zastosowania ww. odliczenia w przypadku wykonywania władzy rodzicielskiej w stosunku
    do jednego małoletniego dziecka przysługuje, jeżeli dochody podatnika pozostającego
    przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku
    podatkowym kwoty 112 000 zł.
    Wysokość tych dochodów ustalić należy w sposób określony w powołanym art. 27f ust. 2a
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. dochody uzyskane łącznie w
    danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania
    określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa w
    art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2.
    Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz powołane wyżej przepisy prawa uznać
    należy, że skoro w 2024 r. to Pani sprawowała faktycznie stałą władzę rodzicielską w
    stosunku do małoletniej córki, tj. od dnia narodzin Pani córki, tj. od (...) 2020 r., wychowuje
    ją Pani sama, Pani mąż nie utrzymywał i nie utrzymuje z Panią i Pani córką kontaktu, nigdy
    nie interesował się córką, nie zapłacił na jej utrzymanie żadnych pieniędzy, cała opieka,
    wychowanie, utrzymanie córki spoczywa wyłącznie na Pani, to w sytuacji – jeżeli Pani
    dochody pozostającej przez cały 2024 r. w związku małżeńskim i Pani męża, nie
    przekroczyły w 2024 r. kwoty 112 000 zł – przysługuje Pani za 2024 r. wyłączne prawo do
    dokonania odliczeń w ramach ulgi prorodzinnej, wynikającej z art. 27f ust. 1 i ust. 4 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. 100% kwoty ustalonej zgodnie z art. 27f
    ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych na małoletnią córkę.
    Przy ustaleniu prawa do odliczenia przez Panią ulgi prorodzinnej za 2024 r. obowiązuje
    Panią limit będący sumą dochodów Pani i Pani męża określony w art. 27f ust. 2 pkt 1 lit. a)
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. 112 000 zł, bowiem w 2024 r. była
    Pani osobą pozostającą w związku małżeńskim. Przepis art. 27f ust. 2 pkt 1 lit. b) ustawy o

    podatku dochodowym od osób fizycznych nie znajdzie zastosowania, gdyż – jak już
    wcześniej wywiedziono – nie posiadała Pani statusu osoby samotnie wychowującej
    dziecko w 2024 r.
    Zatem, w tej części Pani stanowisko należało uznać za prawidłowe, pomimo że we
    własnym stanowisku wskazała Pani, że z racji, iż osiągnięty przez Panią dochód nie
    przekracza ustawowej kwoty 112 000 zł, może Pani zastosować ulgę na dziecko w pełnej
    wysokości wynoszącej 1112,04 zł.
    Należy bowiem jeszcze raz wyjaśnić, że art. 27f ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych jednoznacznie wskazuje, że odliczeniu podlega za każdy
    miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił
    funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do jednego
    małoletniego dziecka - kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika pozostającego przez cały
    rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku
    podatkowym kwoty 112 000 zł.
    Zatem, jeżeli jak wskazała Pani w opisie sprawy – Pani mąż w 2024 r. nie uzyskał żadnych
    dochodów, natomiast osiągnięte przez Panią w 2024 r. dochody po pomniejszeniu o
    składki społeczne wynoszą 67 966,39 zł, to przysługuje Pani prawo do dokonania odliczeń
    w ramach ulgi prorodzinnej w wysokości 100% kwoty ustalonej zgodnie z art. 27f ust. 2 pkt
    1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych na małoletnią córkę w 2024 r.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
    Ponadto, wskazuję, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29
    sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111) – niniejsza
    interpretacja dotyczy wyłącznie Pani. Nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób
    (np. ojca Pani dziecka).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.