Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.740.2025.3.DA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-20
Teza: Skutki podatkowe umorzenia kredytu mieszkaniowego i
otrzymania kwoty stanowiącej zwrot środków uprzednio
spłaconych do banku.
Słowa kluczowe: banki
kredyt-kredyt hipoteczny
kwota
nadpłata-zwrot nadpłaty
umorzenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani pismem z 15 września 2025 r. (data wpływu 15 września 2025 r.) oraz pismami z
    25 września 2025 r. (data wpływu 25 września 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwania.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W dniu 8 stycznia 2009 r. Pani (..., obecnie ...), Pani były mąż (...), oraz Pani brat (...) zawarli
    umowę kredytu na zakup mieszkania położonego przy ul. ... w ... z ... (obecnie ...; dalej:
    „Bank”). Kwota wypłaconego kredytu to kwota 315 810 PLN. Część tej kwoty, tj. 263 900
    PLN kredytu, Pani brat przeznaczył na zakup wspomnianego mieszkania, w którym to
    mieszkaniu żaden z kredytobiorców do dnia dzisiejszego nie zamieszkał.
    Kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej. Cel
    inwestycji: nabycie prawa do nieruchomości na rynku pierwotnym (263 900 PLN),
    wykończenie nieruchomości, tj. ww. lokalu mieszkalnego (46 100 PLN). Kredytobiorcy, tj.
    Pani oraz Pani mąż przystąpili do umowy kredytowej w związku z faktem, że Pani brat nie
    posiadał zdolności kredytowej samodzielnie. W tym czasie posiadał zobowiązanie z tytułu
    umowy złotówkowego kredytu mieszkaniowego „Własny Kąt” – kredyt hipoteczny z dnia
    25 stycznia 2007 r. w kwocie 246 812,08 zł, w związku z zawartą w dniu 31 lipca 2008 r.
    przedwstępną umową ustanowienia odrębnej własności i sprzedaży (niewybudowanego
    jeszcze w tym czasie) lokalu mieszkalnego położonego przy ul. ..., który to kredyt został w
    całości spłacony ze środków pochodzących ze sprzedaży tego lokalu. Pozwem z dnia 27
    lipca 2024 r. Pani oraz pozostali kredytobiorcy wystąpili na drogę sądową przeciwko ...
    Bankowi o unieważnienie umowy kredytu. Na dzień propozycji ugody ze strony Banku, tj.
    na dzień 18 lutego 2025 r. wartość zadłużenia wynosiła około 77 560,91 CHF, tj. około 350
    000 zł. W wyniku przeprowadzonych negocjacji, Bank zgodził się umorzyć kwotę kredytu
    do 0 zł oraz dodatkowo zwrócić Pani i pozostałym kredytobiorcom kwotę 13 000 zł.
    Dotychczas nikt z kredytobiorców nie korzystał z zaniechania poboru podatku od kwot
    umorzonych wierzytelności z tytułu innego kredytu mieszkaniowego, a na kwotę
    zadłużenia, którą Bank umorzy, składa się kwota kapitału pozostała do spłaty.
    W uzupełnieniu wniosku z 15 września 2025 r. wskazano:
    Zaciągnięty przez Panią, Pani byłego męża oraz Pani brata kredyt został udzielony w
    Polsce 8 stycznia 2009 r. przez bank, zatem podmiot ten działał pod nadzorem Krajowej
    Komisji Nadzoru Bankowego (KNF) i był uprawniony do udzielania kredytów na mocy
    ustaw takich jak Prawo bankowe.
    W umowie figuruje Pani jako kredytobiorca, dlatego odpowiada Pani za spłatę
    zobowiązania solidarnie, a więc do pełnej wysokości.
    Wyrażona kwota kredytu w umowie, tj. w kredycie indeksowanym wynosiła 315 810 PLN.
    Zgodnie z regulaminem kredyt był indeksowany kursem waluty obcej w CHF, a
    uruchomiony w PLN.
    Na pytanie Organu o treści: „czy ww. kredyt jest kredytem mieszkaniowym, zaciągniętym
    na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991
    r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.)”,
    wskazała Pani: „Tak wydatki poniesione zostały na nabycie lokalu mieszkalnego
    stanowiącego odrębną nieruchomość wraz i udziałem w gruncie, związanym z tym
    lokalem. Przedmiot kredytu zgodnie z treścią umowy: nabycie prawa do nieruchomości na
    rynku pierwotnym – lokal mieszkalny i wykończenie rzeczonej nieruchomości”.

    Zabezpieczeniem przedmiotowego kredytu jest hipoteka na przedmiocie kredytu, tj.
    lokalu mieszkalnym KW nr .... Hipoteka kaucyjna do kwoty 631 620 PLN.
    Cel finansowania oraz przyznana kwota:
    · nabycie prawa do nieruchomości na rynku pierwotnym – 263 900 PLN,
    · wykończenie nieruchomości – 46 100 PLN.
    Przedmiot Kredytu: nabycie prawa do nieruchomości na rynku pierwotnym.
    Typ przedmiotu kredytowania: lokal mieszkalny, adres: ul. ..., ....
    Kredyt, o którym mowa we wniosku, został w całości przeznaczony na cele wskazane w
    umowie kredytowej.
    Sfinansowany ze środków uzyskanych z ww. kredytu lokal, został nabyty w dniu 20 lutego
    2009 r. na podstawie aktu notarialnego Rep. A nr .... Przedmiotem umowy sprzedaży
    /zakupu była odrębna własność lokalu mieszkalnego nr ... za cenę w wysokości 298 847,61
    zł brutto oraz udział wynoszący 1/5000 we współwłasności nieruchomości utworzonej z
    działki nr A za cenę w wysokości 35,38 zł brutto, czyli za łączną kwotę 298 882,99 zł brutto.
    Wyłącznym właścicielem ww. lokalu mieszkalnego jest jeden z kredytobiorców, tj. Pani
    brat. W lokalu realizowane są cele mieszkaniowe. Pani nigdy nie zamieszkiwała
    przedmiotowego lokalu ani żaden z kredytobiorców. Lokal mieszkalny do chwili obecnej
    jest wynajmowany, a cele mieszkaniowe realizowane przez osoby trzecie.
    Celem inwestycji mieszkaniowej, na którą zaciągnięty został ww. kredyt było i jest
    zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych Pani brata, właściciela nieruchomości.
    Doprecyzowuje Pani opis sprawy podany we wniosku i wskazuje, że 27 lipca 2024 r.
    wystąpiła Pani wraz z pozostałymi współkredytobiorcami z pozwem o unieważnienie
    umowy kredytu przeciwko następcy prawnemu ..., tj. przeciwko ....
    Ugoda z Bankiem ma zostać podpisana przez wszystkich współkredytobiorców, nie umie
    Pani wskazać dokładnych przepisów prawa. W ramach ugody nastąpić ma zwolnienie z
    długu. W ramach ugody Bank umorzy saldo kredytu w całości oraz zwróci kwotę 13 000 zł.
    Umorzenie przez Bank kwoty kredytu będzie dotyczyło wszystkich współkredytobiorców
    (w tym Pani) oraz skutkowało wygaśnięciem zobowiązania wobec Banku w całości po
    stronie każdego ze współkredytobiorców odpowiadających solidarnie za dług.
    Na podstawie ugody ma zostać umorzony kapitał pozostały do spłaty. Z uwagi na nadpłatę
    ponad kapitał kredytu, Bank zwróci kredytobiorcom dodatkowo 13 000 zł (raty uiszczone
    ponad kapitał).
    Suma wpłat uiszczonych w wykonaniu umowy tytułem rat jest wyższa, aniżeli kwota
    udostępnionego kapitału. Część rat (w kwocie 13 000 zł) uiszczonych ponad kapitał, Bank
    zwróci w ramach ugody.
    Kwota 13 000 zł, którą Bank wypłaci Pani oraz pozostałym współkredytobiorcom w wyniku
    zawarcia ww. ugody stanowi zwrot środków uprzednio spłaconych do Banku (z
    uwzględnieniem wartości udostępnionego kredytu).
    Nie ma Pani wiedzy czy kwota 13 000 zł, która zostanie Pani oraz pozostałym
    współkredytobiorcom wypłacona przez Bank, stanowi zwrot środków, które w wyniku
    ponownego przeliczenia zobowiązań kredytowych według kursu waluty przyjętego w
    ugodzie (po potrąceniu wzajemnych roszczeń) stały się nienależne Bankowi.
    Kwota 13 000 zł, która zostanie Pani oraz pozostałym współkredytobiorcom wypłacona
    przez Bank, nie stanowi przysporzenia ponad kwoty uiszczane tytułem spłaty
    przedmiotowego kredytu, gdyż kwota ta stanowi zwrot części rat uiszczonych ponad
    udostępniony kapitał.

    Ww. kwota 13 000 zł nie jest wynagrodzeniem za odstąpienie od dochodzenia roszczeń
    wobec Banku na drodze sądowej.
    W ramach ugody z Bankiem nastąpi również „przewalutowanie” przedmiotowego kredytu.
    Nigdy nie korzystała Pani z umorzenia wierzytelności z tytułu innego kredytu
    zabezpieczonego hipotecznie i zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe, o którym
    mowa w ww. rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2022
    r. poz. 592 ze zm.).
    W uzupełnieniu wniosku z 25 września 2025 r. doprecyzowała Pani opis sprawy wskazując,
    że zamierza Pani wraz z pozostałymi kredytobiorcami podpisać ugodę z Bankiem, o której
    mowa we wniosku, do końca bieżącego roku, tj. do dnia 31 grudnia 2025 r.

## Pytanie

Czy w związku z umorzeniem kredytu przez Bank oraz zwrotem kwoty 13 000 zł, będzie
    Pani zwolniona z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia
    Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe; biorąc pod uwagę, że nigdy nie mieszkała
    Pani wspólnie z pozostałymi kredytobiorcami na kredytowanej nieruchomości i z jednym z
    nich nie prowadziła Pani wspólnego gospodarstwa domowego?
    Pani stanowisko w sprawie
    1. Art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że za
    wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
    wydatki poniesione na:
    a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
    mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na
    nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub
    udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
    mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    − położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
    należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
    Zaniechanie poboru podatku znajduje zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym
    kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i
    zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. Przez
    podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w
    przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy hipotecznego kredytu
    mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej
    inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b w zw. z § 3 przytoczonego rozporządzenia).
    Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w
    art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Samo otrzymanie
    kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne
    podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi
    do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga
    konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Dokonując oceny skutków podatkowych umorzenia przez Bank zadłużenia kredytowego
    (kwoty kapitału) uznać należy, że zostały spełnione warunki do skorzystania przez Panią z

    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, o których mowa
    w cytowanym rozporządzeniu Ministra Finansów. Tym samym, do uzyskanego przez Panią
    przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu zaciągniętego na
    zakup mieszkania znajdzie zastosowanie zaniechanie poboru podatku dochodowego od
    osób fizycznych. A wobec tego nie będzie Pani zobowiązana do opodatkowania tego
    przychodu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Pomimo, że dotychczas żaden z kredytobiorców nie zamieszkiwał przedmiotowego lokalu,
    został on zakupiony celem zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych. Nieruchomość nie była
    nigdy wykorzystywana przez żadnego z kredytobiorców do prowadzenia działalności
    gospodarczej.
    A tym samym, w Pani opinii, spełnione zostały przesłanki, o których mowa w cytowanym
    rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Tym bardziej, że zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 ww.
    rozporządzenia, ma zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b,
    tj. Pani jako osoby fizycznej będącej stroną umowy kredytu mieszkaniowego, która nie
    korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
    mieszkaniowej. Przedmiotowe zaniechanie będzie pierwszorazowym zdarzeniem
    podatkowym.
    Takie samo stanowisko zajmuje Pani wobec zdarzenia podatkowego polegającego na
    zwrocie kwoty 13 000 PLN, która to kwota stanowi zwrot części rat uiszczonych ponad
    udostępniony kapitał, ponieważ również spełnione zostają te same przesłanki, co
    wskazano w pierwszym stanowisku. Zatem, do kwoty zwrotu nadpłaconej kwoty kapitału
    również zasadnym jest skorzystanie przez Panią z zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, o których mowa w cytowanym
    rozporządzeniu Ministra Finansów.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
    · dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz
    · dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra
      właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy
      Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach
      uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).

    W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić, w każdej sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Wskazać również należy, że dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje
    potwierdzenie w orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w
    art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w
    prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia
    prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te
    wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne,
    to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej
    osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
    Źródła przychodów
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są: inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. O przychodzie podatkowym z innych źródeł
    będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści
    majątkowe.
    Umorzenie wierzytelności
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez Bank pozostałej do spłaty
    kwoty kredytu (kapitału) zaciągniętego w 2009 r., wskazać należy, że instytucja kredytu
    uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Stosownie natomiast do art. 917 Kodeksu cywilnego:
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego
    istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie,
    celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie,
    strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym
    elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w
    orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie

    tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku
    prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Zaniechanie poboru podatku
    Zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. 2024 r.
    poz. 102 ze zm.):
    1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
        mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
        mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
        mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
    3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
      określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
      zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu
      kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
      zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do
      całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub
      gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
        inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo

      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
        albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
        osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z kolei § 3 ww. rozporządzenia zmieniony rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 20
    grudnia 2024 r. (Dz. U. z 2024 r. poz. 1912), które weszło w życie 24 grudnia 2024 r.
    stanowi, że:
      1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
        rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
      2. Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki
      określone w ust. 1.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia zmieniony ww. rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia
    20 grudnia 2024 r. stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    W myśl natomiast § 4a ww. rozporządzenia dodanego rozporządzeniem zmieniającym z
    dnia 20 grudnia 2024 r.:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, w przypadku pożyczek, o których mowa w §
      3 ust. 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia
      2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    wskazanego w § 3 ww. rozporządzenia:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
    a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,

    b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
      takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
    c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
      lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
      prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
      przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Wobec powyższego, ww. zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do
    umorzonych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych
    hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
    udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w przypadku, gdy kredyt
    mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w
    przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty mieszkaniowe
    zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej oraz w
    przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
    korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji
    mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. rozporządzenia). Kwota ww. wierzytelności może
    przy tym obejmować kapitał, odsetki, a także prowizje oraz poniesione opłaty niezbędne
    do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
    szczególności ubezpieczeń. Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na
    wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Pani skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności
    Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, w § 3 pkt 3 odsyła do art. 21 ust. 25 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. katalogu wydatków
    mieszkaniowych.
    W świetle przepisów określających katalog wydatków sfinansowanych z kredytu
    mieszkaniowego objętych zaniechaniem poboru podatku dochodowego, nabycie lokalu
    mieszkalnego i jego wykończenie spełnia ww. przesłankę.
    W konsekwencji, stwierdzam, że kwota wierzytelności z tytułu kredytu zaciągniętego 8
    stycznia 2009 r., która zostanie Pani umorzona przez Bank na podstawie ugody zawartej
    do końca 2026 r., będzie stanowić dla Pani przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu nieodpłatnych świadczeń,
    klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

    Jednocześnie do uzyskanego przez Panią przychodu związanego z umorzeniem
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, o którym mowa we wniosku,
    zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na
    podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    W konsekwencji, nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych od uzyskanego przychodu.
    Skutki podatkowe otrzymania kwoty stanowiącej zwrot środków uprzednio spłaconych do
    Banku w związku z zaciągniętym kredytem.
    Zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego
    uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei
    definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww. ustawy, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    W opisie sprawy wskazała Pani, że wraz z pozostałymi kredytobiorcami zamierza Pani
    zawrzeć ugodę z Bankiem. Zgodnie z jej treścią, poza umorzeniem wierzytelności, Bank
    dokona zwrotu środków uprzednio spłaconych do Banku. Kwota, która zostanie Pani oraz
    pozostałym współkredytobiorcom wypłacona przez Bank, nie stanowi przysporzenia
    ponad kwoty uiszczane tytułem spłaty kredytu, gdyż stanowi ona zwrot części rat
    uiszczonych ponad udostępniony kapitał. Suma wpłat uiszczonych na rzecz Banku w
    wykonaniu umowy tytułem rat jest wyższa, aniżeli kwota udostępnionego kapitału. Część
    rat (w kwocie 13 000 zł) uiszczonych ponad kapitał, Bank zwróci w ramach ugody. Ww.
    kwota nie jest wynagrodzeniem za odstąpienie od dochodzenia roszczeń wobec Banku na
    drodze sądowej.
    Zatem, skoro proponowana przez Bank kwota do wypłaty – jak Pani wskazała – stanowi
    zwrot części rat uiszczonych ponad udostępniony kapitał, tj. suma wpłat uiszczonych na
    rzecz Banku w wykonaniu umowy tytułem rat jest wyższa, aniżeli kwota udostępnionego
    kapitału, to jej otrzymanie nie spowoduje po Pani stronie dodatkowego przysporzenia
    majątkowego. Wypłata ta będzie dla Pani neutralna podatkowo.
    Dlatego stwierdzam, że otrzymana przez Panią na podstawie ugody kwota zwrotu nie
    będzie stanowić dla Pani przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy. Tym samym jej uzyskanie, nie będzie
    skutkować po Pani stronie obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    W związku z tym Pani stanowisko, zgodnie z którym zwrot środków podlega zaniechaniu
    poboru podatku na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r.
    w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkalne jest
    nieprawidłowe.
    Z uwagi na to, że otrzymana kwota nie będzie stanowiła dla Pani przychodu, nie można w
    ogóle mówić o zastosowaniu do niej zaniechania poboru podatku. Zaniechanie poboru
    podatku może mieć bowiem zastosowanie wyłącznie w sytuacji, w której w pierwszej
    kolejności dochodzi do powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym. W konsekwencji do tej kwoty nie będzie miało zastosowania ww.
    rozporządzenie Ministra Finansów.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego
    postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego
    postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki
    prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy
    okoliczności podanych we wniosku.
    Ponadto, wskazać należy, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego
    wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy
    Ordynacja podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani. Nie wywołuje
    skutków prawnych dla innych osób (pozostałych współkredytobiorców – Pani byłego męża
    oraz Pani brata).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.