Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-832/12/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-09-25
Teza: Zwolnienie od podatku szkoleń kierowców w ramach kwalifikacji wstępnej, kwalifikacji wstępnej przyspieszonej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej przyspieszonej oraz szkoleń okresowych.
Słowa kluczowe: kierowca; kwalifikacje; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; usługi-usługi szkoleniowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 9 lipca 2012 r. (data wpływu 12 lipca 2012 r.), uzupełnionym w dniach 11 i 24 września 2012 r. (daty wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku szkoleń kierowców w ramach kwalifikacji wstępnej, kwalifikacji wstępnej przyspieszonej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej przyspieszonej oraz szkoleń okresowych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 lipca 2012 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniach 11 i 24 września 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie szkoleń kierowców w ramach kwalifikacji wstępnej, kwalifikacji wstępnej przyspieszonej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej przyspieszonej oraz szkoleń okresowych.

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniach, zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Prowadzi Pan działalność szkoleniową, w ramach certyfikowanego przez Wojewodę Ośrodka Szkolenia Kierowców, na zasadach określonych w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.) oraz przepisach wykonawczych zawartych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 27 października 2005 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów (Dz. U. nr 217, poz. 1834 ze zm.). Nie jest Pan podatnikiem podatku od towarów i usług. Prowadzony Ośrodek nie jest podmiotem objętym systemem oświaty, zgodnie z ustawą z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.) i nie posiada zaświadczenia o wpisie do ewidencji szkół i placówek niepublicznych. Świadczone przez Pana usługi nie mogą być zakwalifikowane do usług w zakresie kształcenia lub wychowania, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Są to usługi kształcenia i mają na celu doskonalenie zawodowe. Wykonywane usługi w około 30% przypadków finansowane są z pieniędzy okolicznych urzędów pracy, natomiast pozostałe 70% usług finansują indywidualni klienci.

W ramach działalności prowadzi Pan m.in. opisane niżej szkolenia:

Kwalifikacja wstępna i kwalifikacja wstępna przyspieszona - obowiązkowe szkolenia dla kierowców zajmujących się przewozem drogowym rzeczy i osób. Szkolenie ma na celu poprawę bezpieczeństwa drogowego i bezpieczeństwa kierowcy podczas czynności wykonywanych przez niego w trakcie jazdy i postoju pojazdu oraz po niebezpiecznej sytuacji na drodze, np. hamowanie awaryjne, opanowanie pojazdu w poślizgu.

Szkolenie prowadzone jest w formie kursu kwalifikacyjnego. Obejmuje zajęcia teoretyczne i praktyczne realizowane w blokach programowych w zakresie:

*   części podstawowej - dla prawa jazdy wszystkich kategorii oraz
*   części specjalistycznej - dla prawa jazdy kategorii C, C+E, C1 i C1+E lub D, D+E, D1 i D1+E, zgodnie z programem szkolenia oraz planem wykonania szkolenia.

Zakres tematyczny i czas trwania bloków programowych jest określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 1 kwietnia 2010 r. w sprawie szkolenia kierowców wykonujących przewóz drogowy (Dz. U. Nr 53, poz. 314).

Kwalifikacja wstępna uzupełniająca i kwalifikacja wstępna uzupełniająca przyspieszona - obowiązkowe szkolenie dla kierowców zajmujących się przewozem drogowym rzeczy i osób. Szkolenie skierowane jest do kierowców, którzy uzyskali kwalifikację wstępną w ramach kwalifikacji wstępnej dla prawa jazdy kategorii D, D+E, D1, D1+E i zamierzają wykonywać przewozy innymi pojazdami niż te, dla których wymagane jest prawo jazdy odpowiadające zakresowi uzyskanej kwalifikacji wstępnej, kierowców zobowiązanych odbyć kurs kwalifikacyjny w ramach kwalifikacji wstępnej uzupełniającej dla kategorii prawa jazdy C, C+E, C1, C1+E, a także do kierowców którzy uzyskali kwalifikację wstępną w ramach kwalifikacji wstępnej dla prawa jazdy kategorii C, C+E, C1, C1+E i którzy zamierzają wykonywać przewozy innymi pojazdami niż te, dla których wymagane jest prawo jazdy odpowiadające zakresowi uzyskanej kwalifikacji wstępnej oraz zobowiązanych odbyć kurs kwalifikacyjny w ramach kwalifikacji wstępnej uzupełniającej dla kategorii D, D+E, D1, D1+E.

Zakres tematyczny i czas trwania bloków programowych jest określony w załączniku nr 1 do ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 1 kwietnia 2010 r.

Szkolenia okresowe prowadzone w formie kursu okresowego lub w formie cyklu zajęć, obejmujące zajęcia teoretyczne trwające 35 godzin, realizowane odpowiednio dla prawa jazdy kategorii C, C+E, C1 i C1+E lub D, D+E, D1 i D1+E, zgodnie z programem szkolenia oraz planem wykonania szkolenia.

Zakres tematyczny i czas trwania bloków programowych jest określony w załączniku nr 2 do powołanego rozporządzenia.

W związku z powyższym, w uzupełnieniu wniosku, zadano następujące pytanie

Czy szkolenia opisane powyżej (kwalifikacja wstępna, kwalifikacja wstępna przyspieszona, kwalifikacja wstępna uzupełniająca, kwalifikacja wstępna uzupełniająca przyspieszona i szkolenie okresowe) wykonywane przez Pana Ośrodek są zwolnione od podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, usługi związane ze szkoleniem w zakresie kwalifikacji wstępnej, kwalifikacji wstępnej przyspieszonej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej przyspieszonej oraz szkoleń okresowych mieszczą się w definicji usług kształcenia zawodowego oraz przekwalifikowania zawodowego, a także są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, dlatego są zwolnione od podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stawka podatku, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do treści art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

W oparciu o zapisy art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a) ustawy, zwalnia się od podatku usługi świadczone przez jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania, oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Z kolei na mocy ust. 1 pkt 29 ww. artykułu, zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:

1.  prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
2.  świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty - wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
3.  finansowane w całości ze środków publicznych

*   oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Zgodnie z treścią § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Powołane wyżej przepisy stanowią implementację prawa unijnego, gdyż w świetle art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347 str. 1 ze zm.), zwolnione jest kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

Cytowany przepis umiejscowiony został w rozdziale 2 tego aktu, zatytułowanym „Zwolnienia dotyczące określonych czynności wykonywanych w interesie publicznym”, co oznacza, iż usługi szkoleniowe na gruncie Dyrektywy VAT podlegają zwolnieniu od podatku wyłącznie, gdy są wykonywane w interesie publicznym, tzn. wypełniają obowiązki, jakie ciążą na danym państwie wobec jego obywateli. W żadnym przepisie Dyrektywy nie została jednak wskazana definicja „interesu publicznego”, nie zostały również określone podmioty, które mogą działać „w interesie publicznym”. Oznacza to, że zarówno komercyjne przedsiębiorstwa jaki i niekomercyjne organizacje mogą prowadzić działalność z zakresu „interesu publicznego”.

W tym kontekście wskazać należy - co wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej - że zakres zwolnień przewidzianych w Dyrektywie nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. Czynności zwolnione zgodnie z Dyrektywą stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, a ich ujednolicona interpretacja ma służyć unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku od wartości dodanej w poszczególnych państwach członkowskich. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem „pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Szóstej Dyrektywy powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika” (wyrok TSUE z dnia 19 listopada 2009 r. C-461/08 w sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV).

Ponadto należy zaznaczyć, iż od dnia 1 lipca 2011 r. obowiązuje rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) Nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (D. U. UE L 77/1). Rozporządzenie Rady Nr 282/2011 wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio. Oznacza to, iż przepisy tego rozporządzenia z dniem 1 lipca 2011 r. stają się częścią porządku prawnego, obowiązującego na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, bez konieczności ich implementacji w drodze ustawy. Rozporządzenie Rady Nr 282/2011 przyjęte zostało w celu jednolitego stosowania przez wszystkie państwa członkowskie systemu podatku od wartości dodanej, opartego na postanowieniach Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej.

Przepis art. 44 tego rozporządzenia określa, iż usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zapewniane na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia.

Analizując powołaną wyżej regulację art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a) ustawy o podatku od towarów i usług należy zauważyć, że warunkiem zwolnienia od podatku usług w zakresie kształcenia jest spełnienie przesłanki o charakterze podmiotowym odnoszącej się do usługodawcy, który musi być jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty. Z kolei, aby móc skorzystać ze zwolnienia od podatku, na podstawie ust. 1 pkt 29 powyższego artykułu, szkolenia muszą obejmować nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z konkretną branżą, czy zawodem lub muszą mieć na celu uzyskanie, czy uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Dodatkowo należy spełnić jeden ze wskazanych poniżej warunków, tj.:

*   formy i zasady tych szkoleń muszą wynikać z odrębnych od podatkowych aktów prawnych,
*   na świadczone szkolenia uzyskano akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty,
*   szkolenia muszą być finansowane w całości ze środków publicznych.

Zauważyć w tym miejscu należy – opierając się na powołanych regulacjach prawa unijnego – że definicja usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego kładzie nacisk na „bezpośredni” związek nauczania z daną branżą lub zawodem, co narzuca stosowanie specyficznego programu nauczania dla skonkretyzowanego odbiorcy. Usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania obejmują również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.

Zgodnie z brzmieniem art. 39a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t. j. Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 ze zm.), przedsiębiorca lub inny podmiot wykonujący przewóz drogowy może zatrudnić kierowcę, jeżeli osoba ta:

1.  ukończyła:

1.  18 lat - w przypadku kierowcy prowadzącego pojazd samochodowy, dla którego wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii:

1.  C lub C + E, o ile uzyskał on odpowiednią kwalifikację wstępną,
2.  C1 lub C1 + E, o ile uzyskał on odpowiednią kwalifikację wstępną przyśpieszoną,

3.  21 lat - w przypadku kierowcy prowadzącego pojazd samochodowy, dla którego wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii:

1.  C lub C + E, o ile uzyskał on odpowiednią kwalifikację wstępną przyśpieszoną,
2.  D lub D + E, o ile uzyskał on odpowiednią kwalifikację wstępną,
3.  D1 lub D1 + E, o ile przewóz wykonywany jest na liniach regularnych, których trasa nie przekracza 50 km i o ile kierowca uzyskał odpowiednią kwalifikację wstępną przyśpieszoną,

5.  23 lata - w przypadku kierowcy prowadzącego pojazd samochodowy, dla którego wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii D lub D + E, o ile uzyskał on odpowiednią kwalifikację wstępną przyśpieszoną;

3.  posiada odpowiednie uprawnienie do kierowania pojazdem samochodowym, określone w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym;
4.  nie ma przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy;
5.  nie ma przeciwwskazań psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy;
6.  uzyskała kwalifikację wstępną lub kwalifikację wstępną przyśpieszoną, zwane dalej "kwalifikacją";
7.  ukończyła szkolenie okresowe.

Artykuł 39b ust. 1 ustawy stanowi, iż do uzyskania kwalifikacji może przystąpić osoba:

1.  która na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:

1.  przebywa co najmniej 185 dni w roku ze względu na więzi osobiste lub zawodowe, albo
2.  studiuje od co najmniej sześciu miesięcy i przedstawi zaświadczenie potwierdzające ten fakt, lub

3.  niebędąca obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, mająca zamiar wykonywać przewozy na rzecz podmiotu mającego siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W ust. 2 tego artykułu wskazano, że kierowca obowiązany jest uzyskać kwalifikację, odpowiednio do pojazdu samochodowego, którym zamierza wykonywać przewóz drogowy, w zakresie bloków programowych określonych odpowiednio do kategorii prawa jazdy:

1.  C1, C1 + E, C i C + E;
2.  D1, D1 + E, D i D + E.

Kwalifikacja obejmuje zajęcia teoretyczne i praktyczne oraz testy kwalifikacyjne (ust. 3 powołanego artykułu).

Na podstawie art. 39b1 ust. 1 pkt 2) ustawy, zajęcia, o których mowa w art. 39b ust. 3, przeprowadzane są w formie kursu kwalifikacyjnego - w ośrodku szkolenia.

W świetle ust. 2 tego artykułu, zajęcia teoretyczne i praktyczne, o których mowa w art. 39b ust. 3, obejmują:

1.  kształcenie zawodowe w zakresie racjonalnego kierowania pojazdem, z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa, w tym:

1.  znajomość właściwości technicznych i zasad działania elementów bezpieczeństwa pojazdu,
2.  umiejętność optymalizacji zużycia paliwa,
3.  umiejętność zapewnienia bezpieczeństwa w związku z przewożonym towarem,
4.  umiejętność zapewnienia bezpieczeństwa pasażerom,
5.  umiejętność bezpiecznego mocowania ładunku;

3.  kształcenie zawodowe w zakresie umiejętności stosowania przepisów dotyczących wykonywania transportu drogowego;
4.  kształcenie zawodowe w zakresie zagrożeń związanych z wykonywanym zawodem, w tym bezpieczeństwo na drodze i bezpieczeństwo dla środowiska;
5.  kształcenie zawodowe w zakresie obsługi i logistyki, w tym kształtowanie wizerunku firmy oraz znajomość rynku w przewozie drogowym i jego organizacji.

W ust. 3 pkt 2 analizowanego artykułu nadmieniono, że testy kwalifikacyjne, o których mowa w art. 39b ust. 3, przeprowadzane są w ośrodku szkolenia, po zakończeniu zajęć teoretycznych i praktycznych, przez trzyosobową komisję egzaminacyjną, zwaną dalej "komisją", powołaną przez wojewodę.

Na podstawie ust. 6 tegoż artykułu, testy kwalifikacyjne, o których mowa w art. 39b ust. 3, przeprowadzane są na podstawie pytań pochodzących z katalogu pytań testowych zatwierdzonego przez ministra właściwego do spraw transportu.

Katalog pytań testowych obejmuje zagadnienia, o których mowa w ust. 2 (ust. 7 ww. artykułu).

Zgodnie z art. 39b2 ustawy, kierowca, który uzyskał kwalifikację w zakresie określonego bloku programowego, o którym mowa w art. 39b ust. 2, i zamierza wykonywać przewozy innymi pojazdami samochodowymi niż te, dla których wymagane jest prawo jazdy odpowiadające zakresowi uzyskanej kwalifikacji, obowiązany jest odbyć odpowiednią kwalifikację uzupełniającą lub kwalifikację uzupełniającą przyśpieszoną. Przepisy art. 39a ust. 1 i art. 39b1 stosuje się odpowiednio.

W myśl zapisów art. 39d ust. 1 cyt. aktu prawnego, do szkolenia okresowego może przystąpić osoba:

1.  która na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:

1.  przebywa co najmniej 185 dni w roku ze względu na więzi osobiste lub zawodowe, albo
2.  studiuje od co najmniej sześciu miesięcy i przedstawi zaświadczenie potwierdzające ten fakt;

3.  wykonująca przewóz drogowy na rzecz podmiotu mającego siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Ustęp 2 powołanego artykułu wskazuje, że kierowca obowiązany jest co pięć lat, począwszy od dnia uzyskania świadectwa kwalifikacji zawodowej poświadczającego uzyskanie kwalifikacji, ukończyć szkolenie okresowe odpowiednio do pojazdu, którym wykonuje przewóz drogowy.

Z ust. 3 wynika, iż kierowca może odbywać szkolenie okresowe w jednej z następujących form:

1.  kursu okresowego;
2.  cyklu zajęć rozłożonych w okresie pięciu lat, obejmującego program kursu okresowego.

Na podstawie ust. 4 ww. artykułu, szkolenie okresowe jest prowadzone w ośrodku szkolenia w zakresie bloków programowych określonych odpowiednio do kategorii prawa jazdy:

1.  C1, C1+E, C i C+E;
2.  D1, D1+E, D i D+E.

Kierowca, który zaprzestał wykonywania przewozu drogowego przez okres uniemożliwiający spełnienie obowiązku, o którym mowa w ust. 2, przed ponownym przystąpieniem do wykonywania przewozu obowiązany jest ukończyć szkolenie okresowe (art. 39d ust. 5 ustawy).

Zgodnie z ust. 6 cyt. artykułu, kierowca wykonujący przewóz drogowy różnymi pojazdami, dla których wymagane jest posiadanie prawa jazdy co najmniej dwóch kategorii, o których mowa w ust. 4, może ukończyć szkolenie okresowe z zakresu jednego bloku programowego.

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 1 kwietnia 2010 r. w sprawie szkolenia kierowców wykonujących przewóz drogowy (Dz. U. Nr 53, poz. 314), zgodnie z § 1, określa:

1.  szczegółowe wymagania w stosunku do przedsiębiorcy prowadzącego ośrodek szkolenia, w zakresie infrastruktury technicznej, warunków lokalowych, wyposażenia dydaktycznego oraz pojazdów używanych w trakcie szkolenia;
2.  szczegółowe warunki prowadzenia szkolenia w ramach kwalifikacji wstępnej, kwalifikacji wstępnej przyspieszonej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej przyspieszonej, szkoleń okresowych oraz zajęć odbywanych w ramach szkolenia okresowego;
3.  szczegółowe warunki przeprowadzania testów kwalifikacyjnych;
4.  (…);
5.  wzór świadectwa kwalifikacji zawodowej;
6.  sposób postępowania z dokumentacją związaną z prowadzeniem przez ośrodki szkolenia kwalifikacji wstępnej, kwalifikacji wstępnej przyspieszonej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej przyspieszonej i szkolenia okresowego;
7.  (…).

W § 5 tego rozporządzenia postanowiono, że opracowując program szkolenia, uwzględnia się odpowiednio:

1.  zakres tematyczny i czas trwania bloków programowych kwalifikacji wstępnej, kwalifikacji wstępnej przyspieszonej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej oraz kwalifikacji wstępnej uzupełniającej przyspieszonej określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia;
2.  zakres tematyczny i czas trwania modułów szkolenia okresowego i zajęć odbywanych w ramach szkolenia okresowego, określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

Przepis § 6 ust. 1 rozporządzenia stanowi, iż szkolenie w ramach kwalifikacji wstępnej lub kwalifikacji wstępnej przyspieszonej prowadzone w formie kursu kwalifikacyjnego obejmuje zajęcia teoretyczne i praktyczne realizowane w blokach programowych w zakresie:

1.  części podstawowej - dla prawa jazdy wszystkich kategorii oraz
2.  części specjalistycznej - dla prawa jazdy kategorii:

1.  C, C+E, C1 i C1+E lub
2.  D, D+E, D1 i D1+E

1.  zgodnie z programem szkolenia oraz planem wykonania szkolenia.

W ust. 2 tego paragrafu nadmieniono, że część specjalistyczną kursu kwalifikacyjnego przeprowadza się wyłącznie po zakończeniu jego części podstawowej.

Szkolenie w ramach kwalifikacji wstępnej lub kwalifikacji wstępnej przyspieszonej prowadzone w formie zajęć szkolnych dla uczniów powinno uwzględniać zakres tematyczny i czas trwania bloków programowych, o których mowa w załączniku nr 1 do rozporządzenia (§ ust. 3 rozporządzenia).

Zgodnie z § 7 ust. 1 rozporządzenia, szkolenie w ramach:

1.  kwalifikacji wstępnej trwa 280 godzin;
2.  kwalifikacji wstępnej przyspieszonej trwa 140 godzin.

Dla kwalifikacji wstępnej - w świetle ust. 2 tego paragrafu - kurs kwalifikacyjny obejmuje:

1.  część podstawową - teoretyczną trwającą minimum 195 godzin;
2.  część specjalistyczną prowadzoną w formie:

1.  zajęć teoretycznych trwających minimum 65 godzin,
2.  zajęć praktycznych w ruchu drogowym, podczas których osoba szkolona powinna odbyć minimum 16 godzin jazdy indywidualnej, oraz
3.  zajęć praktycznych z jazdy w warunkach specjalnych, podczas których osoba szkolona powinna odbyć minimum 4 godziny jazdy indywidualnej.

Na podstawie ust. 3 analizowanego paragrafu, dla kwalifikacji wstępnej przyspieszonej kurs kwalifikacyjny obejmuje:

1.  część podstawową - teoretyczną trwającą minimum 97 godzin;
2.  część specjalistyczną prowadzoną w formie:

1.  zajęć teoretycznych, trwających minimum 33 godziny,
2.  zajęć praktycznych w ruchu drogowym, podczas których osoba szkolona powinna odbyć minimum 8 godzin jazdy indywidualnej, oraz
3.  zajęć praktycznych z jazdy w warunkach specjalnych, podczas których osoba szkolona powinna odbyć minimum 2 godziny jazdy indywidualnej.

W przypadku prowadzenia zajęć praktycznych z jazdy w warunkach specjalnych przy wykorzystaniu urządzenia, o którym mowa w art. 39g ust. 11 pkt 2 ustawy, 2 godziny jazdy w warunkach specjalnych bez wykorzystania tego urządzenia uznaje się za równoważne 1 godzinie jazdy przy wykorzystaniu tego urządzenia - § ust. 7 rozporządzenia.

Na podstawie § 8 ust. 1 rozporządzenia, szkolenie w ramach kwalifikacji wstępnej uzupełniającej trwa 70 godzin.

W ust. 2 tego paragrafu wskazano, że szkolenie w ramach kwalifikacji wstępnej uzupełniającej obejmuje zajęcia, o których mowa w § 7 ust. 2 pkt 2 lit. a, oraz minimum 5 godzin zajęć praktycznych w ruchu drogowym w zakresie, o którym mowa w § 6 ust. 1 pkt 2 odpowiednio lit. a albo lit. b.

Szkolenie w ramach kwalifikacji wstępnej uzupełniającej przyspieszonej trwa 35 godzin (ust. 3 powołanego paragrafu).

W myśl ust. 4 tegoż paragrafu, szkolenie w ramach kwalifikacji wstępnej uzupełniającej przyspieszonej obejmuje zajęcia, o których mowa w § 7 ust. 3 pkt 2 lit. a, oraz 2,5 godziny zajęć praktycznych w ruchu drogowym w zakresie, o którym mowa w § 6 ust. 1 pkt 2 odpowiednio lit. a albo lit. b.

W § 9 cyt. aktu prawnego stwierdzono, iż szkolenie okresowe prowadzone w formie kursu okresowego lub w formie cyklu zajęć obejmuje zajęcia teoretyczne trwające 35 godzin, realizowane odpowiednio dla prawa jazdy kategorii:

1.  C, C+E, C1 i C1+E lub
2.  D, D+E, D1 i D1+E

*   zgodnie z programem szkolenia oraz planem wykonania szkolenia.

W oparciu o § 10 rozporządzenia, szkolenie okresowe prowadzone w formie kursu okresowego, w zakresie tematycznym określonym w załączniku nr 2 do rozporządzenia, obejmuje:

1.  zajęcia w ramach modułów obowiązkowych szkolenia okresowego określonych w lp. 1 tabeli, trwające 21 godzin;
2.  zajęcia w ramach modułów szkolenia okresowego określonych w lp. 2-20 tabeli, wybranych odpowiednio dla poszczególnych grup kategorii prawa jazdy, trwające 14 godzin.

Jak określa § 11 ust. 1 rozporządzenia, szkolenie okresowe, prowadzone w formie cyklu zajęć, trwa 35 godzin, i obejmuje zajęcia, o których mowa w § 10, realizowane w ciągu 5 lat, jednorazowo nie mniej niż jeden moduł szkolenia okresowego.

Zajęcia teoretyczne odbywane w ramach szkolenia, o którym mowa w ust. 1, mogą być przeprowadzane odrębnie dla każdego modułu szkolenia okresowego, o czym stanowi ust. 2.

Zgodnie z § 12 ust. 1 rozporządzenia, zajęcia teoretyczne, o których mowa w § 7-11, prowadzi się jako:

1.  wykład, seminarium, pokaz, ćwiczenia oraz inne formy zajęć stosowane w kształceniu osób dorosłych albo
2.  ćwiczenia pod nadzorem trenera - wykładowcy, przy użyciu komputera i specjalistycznego oprogramowania wspomagającego proces kształcenia - prowadzone w sali ośrodka szkolenia.

Łączny czas trwania zajęć teoretycznych realizowanych w zakresie kwalifikacji wstępnej, kwalifikacji wstępnej przyspieszonej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej przyspieszonej oraz szkolenia okresowego w ciągu jednego dnia nie może przekroczyć 7 godzin (ust. 3 powołanego paragrafu).

Przerwy pomiędzy poszczególnymi zajęciami teoretycznymi nie mogą być dłuższe niż 15 minut, a łączny czas trwania przerw w ciągu jednego dnia nie może przekroczyć 90 minut – ust. tego paragrafu.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że prowadzi Pan działalność szkoleniową, w ramach Ośrodka Szkolenia Kierowców. Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Prowadzony Ośrodek nie jest podmiotem objętym systemem oświaty i nie posiada zaświadczenia o wpisie do ewidencji szkół i placówek niepublicznych. Świadczone przez Pana usługi nie mogą być zakwalifikowane do usług w zakresie kształcenia lub wychowania, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Są to usługi kształcenia usługi i mają na celu doskonalenie zawodowe.

Prowadzi Pan szkolenia dla kierowców zajmujących się przewozem drogowym rzeczy i osób w ramach kwalifikacji wstępnej, kwalifikacji wstępnej przyspieszonej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej przyspieszonej oraz szkoleń okresowych. Zakres tematyczny i czas trwania bloków programowych poszczególnych szkoleń jest określony w załączniku nr 1 i nr 2 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 1 kwietnia 2010 r. w sprawie szkolenia kierowców wykonujących przewóz drogowy.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz powołane regulacje prawne w pierwszej kolejności stwierdzić należy, iż – jak słusznie wskazano we wniosku - do ww. czynności nie znajdzie zastosowania zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a) ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż prowadzony przez Pana Ośrodek nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty.

Jednocześnie zauważyć należy, iż prowadzenie szkoleń kierowców w ramach kwalifikacji wstępnej, kwalifikacji wstępnej przyspieszonej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej przyspieszonej oraz szkoleń okresowych stanowi usługi kształcenia zawodowego. Zasady i formy wykonywania tych czynności zostały uregulowane w odrębnych przepisach (powołanych wyżej), co powoduje, iż spełnione są przesłanki, aby objąć je zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a) ustawy o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.