Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.53.2025.1.EW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-24
Teza: Nieuznanie wypłaconej Rekompensaty Zachęt przez Sprzedającego na rzecz Kupującego za wynagrodzenie za jakiekolwiek świadczenie podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, które Kupujący wykonał na rzecz Sprzedającego, w związku z czym jej otrzymanie przez Kupującego nie powoduje po stronie Kupującego i Sprzedającego jakichkolwiek konsekwencji na gruncie przepisów ustawy o VAT oraz braku obowiązku Kupującego do udokumentowania fakturą (fakturami) otrzymanej od Sprzedającego Rekompensaty Zachęt.
Słowa kluczowe: faktura; rekompensata-rekompensaty pieniężne; wynagrodzenia; świadczenie-świadczenie usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy ogólne-Definicje; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności podlegające opodatkowaniu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI. Dokumentacja  -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek wystawienia faktury 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 22; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe w zakresie:
        nieuznania wypłaconej Rekompensaty Zachęt przez Sprzedającego na rzecz
        Kupującego za wynagrodzenie za jakiekolwiek świadczenie podlegające
        opodatkowaniu podatkiem VAT, które Kupujący wykonał na rzecz Sprzedającego, w
        związku z czym jej otrzymanie przez Kupującego nie powoduje po stronie
        Kupującego i Sprzedającego jakichkolwiek konsekwencji na gruncie przepisów
        ustawy o VAT (pytanie nr 1) oraz
        braku obowiązku Kupującego do udokumentowania fakturą (fakturami) otrzymanej
        od Sprzedającego Rekompensaty Zachęt (pytanie nr 2).
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    29 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w
    zakresie nieuznania wypłaconej Rekompensaty Zachęt przez Sprzedającego na rzecz
    Kupującego za wynagrodzenie za jakiekolwiek świadczenie podlegające opodatkowaniu
    podatkiem VAT, które Kupujący wykonał na rzecz Sprzedającego, w związku z czym jej
    otrzymanie przez Kupującego nie powoduje po stronie Kupującego i Sprzedającego
    jakichkolwiek konsekwencji na gruncie przepisów ustawy o VAT oraz braku obowiązku
    Kupującego do udokumentowania fakturą (fakturami) otrzymanej od Sprzedającego
    Rekompensaty Zachęt.
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:

    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
      A. sp. z o.o.
    2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
      B. s p. z o.o.
    Opis stanu faktycznego
    Spółka A (dalej: „Kupujący” lub „Nabywca”) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług. Podstawowym przedmiotem prowadzonej przez Nabywcę
    działalności gospodarczej jest „Pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności
    gospodarczej i zarządzania” (PKD: 7022Z).
    Kupujący zakupił od Spółki B (dalej: „Sprzedający” lub „Zbywca”) prawo użytkowania
    wieczystego nieruchomości gruntowej położoną w (...) przy ul. (...) (dalej: „Grunt”) oraz
    prawo własności położonych na niej budynku, budowli i urządzeń budowlanych (dalej:
    „Budynek” oraz Grunt i Budynek łącznie dalej „Nieruchomość”). W wyniku
    przeprowadzonej transakcji nabycia przez Kupującego Nieruchomości, tytuł prawny do
    Nieruchomości został przeniesiony na rzecz Kupującego wraz z prawami i obowiązkami
    związanymi z Nieruchomością, w tym z prawami i obowiązkami wynikającymi z umów
    najmu zawartych przez Sprzedającego z najemcami (dalej: „Transakcja”). W celu realizacji
    Transakcji Strony zawarły umowę sprzedaży (dalej: „Umowa”).
    Sprzedający oraz Kupujący w dalszej części wniosku będą określani również łącznie jako
    „Zainteresowani”. Zainteresowani nie są i na moment Transakcji nie byli podmiotami
    powiązanymi w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 z późn. zm.). Zarówno
    Kupujący jak i Sprzedający byli zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni na dzień
    dokonania Transakcji.
    W tym miejscu należy wskazać, że Sprzedający jest spółką kapitałową z siedzibą w Polsce.
    Sprzedający jest polskim rezydentem podatkowym podlegającym opodatkowaniu od
    całości swoich dochodów na terytorium Polski bez względu na miejsce ich osiągania.
    Sprzedający jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług
    („VAT”) oraz podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych („CIT”) na terytorium
    Polski.
    Sprzedający prowadził działalność w zakresie komercyjnego wynajmu powierzchni
    przeznaczonej na wynajem na Nieruchomości, tj. powierzchni w Budynku, w tym miejsc
    parkingowych położonych na terenie Nieruchomości. Działalność prowadzona przez
    Sprzedającego w powyższym zakresie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Sprzedający nie świadczył usług w zakresie najmu Nieruchomości ani jej części na cele
    inne niż komercyjne. Innymi słowy, Sprzedający nie świadczył usług najmu na cele
    mieszkaniowe. Sprzedający nie zatrudnia żadnych pracowników. Wszelkie czynności
    związane z realizacją działalności gospodarczej Sprzedającego są wykonywane na
    podstawie umów usługowych, zawartych z innymi podmiotami.
    Kupujący prowadzi - przy wykorzystaniu zakupionej Nieruchomości - działalność
    opodatkowaną podatkiem VAT. Przedmiotem prowadzonej działalności gospodarczej jest
    w szczególności wynajem lokali znajdujących się w Budynku w tym również poprzez
    kontynuowanie umów najmu zawartych przez Sprzedającego z najemcami przed
    Transakcją.
    Zgodnie z Umową, Sprzedający zrekompensował Kupującemu koszt niezrealizowanych
    zachęt dla najemców. Rekompensata niezrealizowanych zachęt ma na celu zabezpieczenie
    osiągnięcia przez Kupującego odpowiedniego poziomu rentowności inwestycji w
    Nieruchomość. Celem rekompensaty niezrealizowanych zachęt jest zatem
    zrekompensowanie ewentualnego ubytku wpływów (w szczególności przychodów z

    czynszu) jakie wystąpią po stronie Kupującego w związku z brakiem przychodów z najmu
    wynikającego z występowania okresów rabatów czynszowych oraz kontrybucji
    przyznanych na podstawie umów najmu. W efekcie, Sprzedający dokonując rekompensaty
    niezrealizowanych zachęt na rzecz Kupującego ma zapewnić, że przedmiot Transakcji
    przyniesie Kupującemu określoną rentowność (a tym samym określone wpływy).
    W związku z przeprowadzoną Transakcją, Sprzedający wypłacił na rzecz Kupującego kwotę
    stanowiącą rekompensatę z tytułu niezrealizowanych zachęt (dalej: „Rekompensata
    Zachęt”), tj.:
        Zachęty dla najemców (rabaty czynszowe) - wszelkie okresy bezczynszowe, ulgi
        czynszowe, czynsze progresywne, obniżki czynszu przyznane najemcom przez
        Sprzedającego lub jego podmioty powiązane;
        Zachęty dla najemców (kontrybucje wynajmującego) - kontrybucje przyznane przez
        Sprzedającego lub jego podmioty powiązane na pokrycie kosztów prac
        wykończeniowych oraz innego rodzaju kontrybucje płatne na rzecz najemców (w
        tym zobowiązania wynajmującego do zwrotu wszelkich kosztów obsługi prawnej,
        opłat za usługi pośredników lub innych kosztów poniesionych przez najemców).
    Wypłata Rekompensaty Zachęt nie stanowi płatności z tytułu poręczenia ani
    odszkodowania należnego Kupującemu. Kupujący nie jest zobowiązany do realizacji
    jakichkolwiek świadczeń ekwiwalentnych na rzecz Sprzedającego z tytułu wypłaty
    Rekompensaty Zachęt. Należności z tytułu wypłaty kwoty Rekompensaty Zachęt nie są
    również związane z żadną inną transakcją, w szczególności stanowiącą dostawę towarów i
    /lub świadczenie usług, którą miałby zrealizować Kupujący na rzecz Sprzedającego.
    Mając na uwadze powyższe, Zainteresowani powzięli wątpliwości co od kwestii
    ewentualnego opodatkowania podatkiem VAT wypłaty Kupującemu przez Sprzedającemu
    kwoty Rekompensaty Zachęt oraz ewentualnego prawa do odliczenia podatku VAT
    naliczonego z tytułu tych płatności.
    Pytania
    1) Czy prawidłowe jest stanowisko Zainteresowanych, zgodnie z którym wypłata
      Rekompensaty Zachęt przez Sprzedającego na rzecz Kupującego nie stanowi
      wynagrodzenia za jakiekolwiek świadczenie podlegające opodatkowaniu podatkiem
      VAT, które Kupujący wykonał na rzecz Sprzedającego, w związku z czym jej otrzymanie
      przez Kupującego nie powoduje po stronie Kupującego i Sprzedającego jakichkolwiek
      konsekwencji na gruncie przepisów ustawy o VAT?
    2) W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie numer 1, czy prawidłowe jest
      stanowisko Zainteresowanych, zgodnie z którym w związku z realizacją Transakcji po
      stronie Kupującego nie powstał obowiązek udokumentowania fakturą (fakturami)
      otrzymanej od Sprzedającego Rekompensaty Zachęt?
    3) W przypadku uznania stanowiska Zainteresowanych za nieprawidłowe w zakresie
      pytania nr 1 i w konsekwencji pytania nr 2, czy prawidłowe jest stanowisko
      Zainteresowanych zgodnie z którym, Sprzedającemu przysługuje prawo do odliczenia
      podatku VAT naliczonego z faktury (faktur) wystawionych przez Kupującego
      dokumentujących wypłatę Rekompensaty Zachęt?
    Stanowisko Zainteresowanych w sprawie
    Ad 1
    W ocenie Zainteresowanych, prawidłowe jest stanowisko Zainteresowanych, zgodnie z
    którym wypłata Rekompensaty Zachęt przez Sprzedającego, na rzecz Kupującego nie
    stanowi wynagrodzenia za jakiekolwiek świadczenie podlegające opodatkowaniu

    podatkiem VAT, które Kupujący wykonał na rzecz Sprzedającego w związku z czym jej
    otrzymanie przez Kupującego nie powoduje po stronie Kupującego i Sprzedającego
    jakichkolwiek konsekwencji na gruncie przepisów ustawy o VAT.
    Ad 2
    W ocenie Zainteresowanych, w przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie numer 1,
    prawidłowe jest stanowisko Zainteresowanych, zgodnie z którym w związku z realizacją
    Transakcji po stronie Kupującego nie powstał obowiązek udokumentowania fakturą
    (fakturami) otrzymanej od Sprzedającego Rekompensaty Zachęt.
    Ad 3
    W ocenie Zainteresowanych, w przypadku uznania stanowiska Zainteresowanych za
    nieprawidłowe w zakresie pytania nr 1 i w konsekwencji pytania nr 2, prawidłowe jest
    stanowisko Zainteresowanych zgodnie z którym, Sprzedającemu przysługuje prawo do
    odliczenia podatku VAT naliczonego z faktury (faktur) wystawionych przez Kupującego
    dokumentujących wypłatę Rekompensaty Zachęt.
    Zanim Zainteresowani przejdą do szczegółowego uzasadnienia stanowiska w sprawie
    pragną podkreślić, iż określenie czy, otrzymanie przez Kupującego Rekompensaty Zachęt
    stanowi wynagrodzenia za jakiekolwiek świadczenie podlegające opodatkowaniu
    podatkiem VAT, które Kupujący wykonał na rzecz Sprzedającego, z punktu widzenia
    Zbywcy, będzie bezpośrednio wpływało na wysokość dokonywanej płatności poprzez
    powiększenie (lub nie) wypłacanej Rekompensaty Zachęt na rzecz Kupującego o wysokość
    podatku VAT.
    Z drugiej strony, w interesie Kupującego leży ustalenie, czy w związku z otrzymaniem
    Rekompensaty Zachęt po stronie Kupującego ma miejsce wykonywanie czynności
    podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, co dalej wiązałoby się z obowiązkiem (lub
    jego brakiem) rozpoznania obowiązku podatkowego na gruncie przepisów ustawy VAT,
    wystawieniem faktury/faktur (lub nie) na rzecz Zbywcy oraz rozliczeniem (lub nie) podatku
    VAT należnego do właściwego urzędu skarbowego.
    Stąd w interesie prawnym obu stron Umowy (Zainteresowanych) leży ustalenie, czy w
    związku z otrzymaniem Rekompensaty Zachęt po stronie Nabywcy miało miejsce
    wykonywanie czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, w efekcie czego
    nie powinno budzić wątpliwości, że zarówno Kupujący jak i Sprzedający są uprawnieni do
    wspólnego wystąpienia z wnioskiem o wydanie interpretacji podatkowej we wskazanym
    we wniosku zakresie.
    Uzasadnienie stanowiska Zainteresowanych w zakresie pytania nr 1
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Z treści art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT wynika natomiast, że dostawą towarów, o której mowa
    w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel (...). Towarami, na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, są rzeczy oraz ich części,
    a także wszelkie postacie energii.
    Z kolei przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT rozumie się
    każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7,
    w tym również:
    1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;
    2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;

    3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa;
    4. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej.
    W tym miejscu należy zauważyć, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej:
    “TSUE”) w swoich wyrokach (m.in. z dnia 3 marca 1994 r. w sprawie w sprawie C-16/93 R. J.
    Tolsma, czy z dnia 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development)
    doprecyzował, jakie przesłanki muszą zostać spełnione, aby można było mówić o
    opodatkowanym podatkiem VAT, świadczeniu usług, tj.:
    1. Istnieje świadczenie, będące przedmiotem usługi, które jest odpłatne i ekwiwalentne.
      Świadczenia, które ze swej natury nie są odpłatne albo nie są ekwiwalentne nie
      podlegają opodatkowaniu VAT.
    2. Istnieje płatność, która jest związana z danym świadczeniem - zdarzenie w postaci
      otrzymania płatności nie oznacza automatycznie, że z tą płatnością wiąże się
      wykonanie odpłatnej usługi będącej przedmiotem VAT.
    3. Istnieje bezpośredni związek pomiędzy wynagrodzeniem a otrzymanym
      świadczeniem. Jeżeli istnieje jakaś forma wynagrodzenia, ale nie można jej powiązać
      bezpośrednio z uzyskaną w zamian za to wynagrodzenie korzyścią, w postaci
      konkretnego świadczenia, wówczas nie występuje odpłatna usługa, która mogłaby
      podlegać opodatkowaniu VAT.
    Aby więc można było mówić o świadczeniu usług opodatkowanych VAT konieczne jest
    zdefiniowanie (a) usługodawcy, (b) świadczonej usługi (świadczenia spełnianego przez
    usługodawcę), jak również wykazanie istnienia (c) ekwiwalentności świadczeń pomiędzy
    stronami oraz (d) bezpośredniego związku pomiędzy zapłatą oraz świadczeniem.
    W tym ostatnim zakresie, na uwagę zasługuje opinia Rzecznika Generalnego do sprawy
    GFKL (C- 93/10), w której zostało wskazane, że „jeżeli świadczenie wzajemne zależy od
    częściowo nieznanych czynników, to nie zachodzi bezpośredni związek (Przypis Rzecznika:
    Zobacz analogicznie wyrok z dnia 14 listopada 2000 r. w sprawie C-142/99 Floridienne i
    Berginvest, Rec.s. I-9567, pkt 22, 23, w którym Trybunał orzekł, iż skoro dywidendy
    wypłacane były na podstawie decyzji powziętej jednostronnie przez kogoś innego, to
    uzależnione były od częściowo nieznanych czynników, a zatem bezpośredni związek nie
    wystąpił) pomiędzy świadczeniem oraz wynagrodzeniem”.
    Na podstawie wskazanych przepisów ustawy o VAT oraz orzecznictwa usługą będzie
    zatem tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument,
    odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. Czynność podlegać
    będzie zatem opodatkowaniu podatkiem VAT jedynie wówczas, gdy wykonywana będzie w
    ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji będzie mogła zostać uznana
    za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną
    płatnością, a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter
    bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za
    to świadczenie (tak również m.in. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
    Krakowie z dnia 21 stycznia 2015 r., sygn. akt I SA/Kr 1141/14, wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 5 listopada 2014 r., sygn. akt I FSK 1540/13 czy wyrok
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 czerwca 2013 r. sygn. akt I FSK 1128/12).
    Zdaniem Zainteresowanych, mając na uwadze przedstawione okoliczności związane z
    realizacją Umowy i wypłatą przez Sprzedającego na rzecz Kupującego Rekompensaty
    Zachęt, pomiędzy Kupującym i Sprzedającym nie doszło do realizacji żadnych wzajemnych
    świadczeń, w szczególności do świadczenia usług przez Kupującego na rzecz
    Sprzedającego w związku z wypłaconą przez Sprzedającego na rzecz Kupującego
    Rekompensatą Zachęt, a więc za wynagrodzeniem.

    Zainteresowani pragną zwrócić uwagę na kilka podstawowych kwestii mających znaczenie
    w niniejszej sprawie.
    Po pierwsze, nie występuje związek przyczynowo skutkowy pomiędzy Rekompensatą
    Zachęt przekazywaną przez Sprzedającego na rzecz Kupującego a jakimikolwiek
    czynnościami, które miałby zrealizować Kupujący na rzecz Sprzedającego. W tym miejscu
    należy zauważyć, że odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów i/lub
    świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to
    zapłata za pracę, należność, a także np. nagroda. Natomiast odpłatny to taki, który
    wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny. Rekompensata Zachęt przekazywana przez
    Sprzedającego na rzecz Kupującego nie jest jakimkolwiek wynagrodzeniem (za cokolwiek),
    nie jest wypłacana „za coś”, co miałby wykonać Kupujący na rzecz Sprzedającego. Także
    Rekompensata Zachęt - co jest w sprawie istotne - nie przewiduje zobowiązania
    Kupującego do realizacji jakiegokolwiek świadczenia przez Kupującego na rzecz
    Sprzedającego. Jednocześnie, sama wypłata środków pieniężnych (Rekompensaty Zachęt)
    przez Sprzedającego na rzecz Kupującego nie stanowi (nie może stanowić) odpłatności
    wobec braku świadczenia wzajemnego po stronie Kupującego.
    Po drugie - rozszerzając kontekst tego, co zostało wskazane powyżej - w przedstawionym
    zdarzeniu przyszłym, tak jak zostało wskazane, nie sposób zidentyfikować świadczenia
    wzajemnego, które miałoby zostać spełnione przez Kupującego na rzecz Sprzedającego. A
    więc, z jednej strony, nie istnieje żadne świadczenie Kupującego wykonane na rzecz
    Sprzedającego, z drugiej strony, nie istnieje żadne wynagrodzenie od Sprzedającego dla
    Kupującego. Sprzedający nie zleca Kupującemu wykonania jakiejkolwiek usługi w zamian
    za wynagrodzenie, np. nie będzie mu przysługiwało prawo do użytkowania
    Nieruchomości. Stąd - zdaniem Zainteresowanych - Rekompensatę Zachęt, wpłacaną
    przez Sprzedającego na rzecz Kupującego, należy uznać za przepływ/transfer środków
    pieniężnych pomiędzy Sprzedającym a Kupującym, pozbawiony wymaganych elementów
    dla świadczenia usług za wynagrodzeniem, bowiem na żadnym etapie nie będzie
    dochodziło do świadczenia usług przez Kupującego na rzecz Sprzedającego. Brak jest
    zatem w opisanym stanie faktycznym ekwiwalentności i wzajemności świadczeń, w
    związku z czym otrzymane przez Kupującego Rekompensaty Zachęt nie mają charakteru
    wynagrodzenia, tj. świadczenia wzajemnego.
    Zdaniem Zainteresowanych, w przedstawionym stanie faktycznym wypłata środków
    pieniężnych przez Sprzedającego na rzecz Kupującego w ramach zawartej Umowy stanowi
    świadczenie ze strony Sprzedającego, wynikające z wykonania przez Sprzedającego
    zobowiązania wobec Kupującego o charakterze gwarancyjnym. Sprzedający przyjmuje
    bowiem na siebie w ramach zawartej z Kupującym Umowy obowiązek udzielenia
    Kupującemu niejako gwarancji w zakresie zapewnienia Kupującemu odpowiedniego
    minimalnego poziomu skomercjalizowania Nieruchomości i rentowności inwestycji
    Kupującego oraz zapewnienia minimalnego poziomu wynajmu powierzchni biurowej
    transferowanej Nieruchomości.
    Celem wypłaty Rekompensaty Zachęt jest zatem przeniesienie na Sprzedającego części
    ryzyka związanego z inwestycją i stopą jej zwrotu. Wypłata Rekompensaty Zachęt oraz jej
    wysokość są zatem ściśle uzależnione od odpowiedniego poziomu skomercjalizowania
    powierzchni Nieruchomości po przeprowadzeniu Transakcji.
    Wypłata Rekompensaty Zachęt na rzecz Kupującego ma zatem charakter kompensacyjny,
    tzn. zapewnia jej beneficjentowi (Kupującemu) określone przysporzenie majątkowe, a
    zobowiązanie do dokonywania tego typu płatności Sprzedający przyjmuje na siebie na
    zasadzie ryzyka (czynność jednostronna).
    W ocenie Zainteresowanych, w analizowanym zdarzeniu, nie ma również wątpliwości, że
    wypłata Rekompensaty Zachęt nie stanowi wynagrodzenia za dostawę towarów, gdyż w
    wyniku realizacji Umowy nie występuje pomiędzy Zainteresowanymi żaden obrót
    towarami.

    W przedmiotowej sytuacji Rekompensata Zachęt jest niejako dodatkowym świadczeniem
    „kupionym" w ramach ceny za zakupioną przez Kupującego Nieruchomość, stanowiącym
    wyrównanie zyskowności Kupującego, zakładanej przez niego przy zakupie
    Nieruchomości. Ekonomicznie sytuację tę można porównać do instrumentu finansowego
    o gwarantowanej stopie zwrotu, tzn. instrumentu, w przypadku którego inwestor
    otrzymuje określone przychody/osiąga określony zysk z tytułu tego instrumentu,
    niezależnie od jego faktycznego wyniku finansowego (tak m.in. interpretacja indywidualna
    Dyrektora KIS z dnia 29 maja 2024 r., nr 0111-KDIB3-2.4012.161.2024.2.KK).
    W świetle przedstawionych informacji, w ocenie Zainteresowanych, kwota Rekompensaty
    Zachęt, którą Kupujący otrzymuje od Sprzedającego, nie stanowi wynagrodzenia za
    czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, a jej otrzymanie nie powoduje dla
    Kupującego oraz Sprzedającego jakichkolwiek konsekwencji w VAT, w szczególności nie
    powoduje powstania obowiązku rozpoznania po stronie Kupującego obowiązku
    podatkowego VAT oraz rozliczenia podatku VAT należnego do właściwego urzędu
    skarbowego Kupującego.
    Prawidłowość zaprezentowanego przez Zainteresowanych stanowiska w sprawie została
    wielokrotnie potwierdzona przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej:
    „Dyrektor KIS”) w wydanych interpretacjach indywidualnych. Tylko tytułem przykładu
    wskazać można m.in. interpretację indywidualną Dyrektora KIS z dnia 29 maja 2024 r., nr
    0111-KDIB3-2.4012.161.2024.2.KK, w której stwierdzono, że: „(...) wypłacone przez
    Sprzedającego na rzecz Kupującego opisane we wniosku Płatności Gwarancyjne nie będą
    wynagrodzeniem za jakąkolwiek usługę świadczoną przez Kupującego na rzecz
    Sprzedającego. Zgodnie z przedstawionym opisem, Sprzedający zobowiąże się do
    wypłacania miesięcznych kwot w razie wystąpienia określonych zdarzeń w każdym
    miesiącu przypadającym na czas trwania okresu gwarancji. Jednocześnie Sprzedający nie
    będzie w trakcie trwania Umowy Gwarancji Czynszowej otrzymywał z tytułu Płatności
    Gwarancyjnych żadnego ekwiwalentnego świadczenia, nie jest i nie stanie się najemcą
    powierzchni Budynku (nie będzie także uzyskiwał żadnego tytułu prawnego do tych
    powierzchni), a w szczególności nie będzie przysługiwało mu prawo do użytkowania
    powierzchni w Budynku. Płatności gwarancyjne mają pokrywać ewentualny ubytek
    wpływów, jaki wystąpi po stronie Kupującego w związku z faktem, iż powierzchnia w
    Budynku nie będzie wynajęta zgodnie z założeniami, najemcy nie będą płacili opłat w
    pełnej wysokości lub występujących z tytułu zawartych lub wynegocjowanych przez
    Sprzedającego umów najmu, zawierających określone rabaty czynszowe dla najemców.
    Sprzedający dokonując płatności na rzecz Kupującego ma zapewnić, że przedmiot
    Transakcji będzie przynosić Kupującemu takie wpływy/generuje takie przepływy
    finansowe, jakie założone zostały przy kalkulacji ceny. W konsekwencji, kwot Płatności
    Gwarancyjnych wypłaconych przez Sprzedającego na rzecz Kupującego nie można uznać
    za wynagrodzenie z tytułu świadczenia odpłatnych usług opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy.”
    Podobnie, interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 21 października 2019 r., nr
    0113-KDIPT1-1.4012.498.2019.3.RG, w której stwierdzono, że: „(...) wypłacone przez
    Sprzedającego na rzecz Kupującego Świadczenie Gwarancyjne nie jest w rzeczywistości
    wynagrodzeniem za jakąkolwiek usługę świadczoną przez Kupującego na rzecz
    Sprzedającego. (...) Jak wskazano we wniosku, Sprzedający nie będzie otrzymywał z tytułu
    płatności Świadczenia Gwarancyjnego na podstawie Umowy Gwarancji Najmu żadnego
    ekwiwalentnego świadczenia. Świadczenie Gwarancyjne przewidziane w Umowie
    Gwarancji Najmu będzie mieć charakter warunkowy, tzn. będzie uzależnione od
    spełnienia co najmniej jednego z warunków umowy. Sprzedający przyjął na siebie
    obowiązek udzielenia Kupującemu gwarancji na uzyskiwanie przez niego należności
    czynszowych dotyczącą powierzchni wynajmowanej przez Najemcę na określonym
    poziomie. Wypłata świadczenia gwarancyjnego będzie miała zatem charakter
    rekompensacyjny. W związku z powyższym należy stwierdzić, że w przypadku wypłaty
    Świadczenia Gwarancyjnego przez Sprzedającego na rzecz Kupującego, nie zostaną

    spełnione przesłanki konieczne do uznania, że Zainteresowany będący stroną
    postępowania uzyskuje Świadczenie Gwarancyjne w zamian za usługę świadczoną na
    rzecz Sprzedającego.”
    Analogicznie, interpretacja indywidualna z dnia 2 lutego 2018 r., nr 0114-KDIP1-
    1.4012.16.2018.1.KBR w której Dyrektor KIS uznał, że: „(...) wypłata Świadczeń
    Gwarancyjnych nie jest w rzeczywistości wynagrodzeniem za jakąkolwiek usługę
    świadczoną przez Kupującego. Sprzedający bowiem zobowiązany będzie do wypłacania
    Świadczeń Gwarancyjnych na rzecz Kupującego, jeżeli zajdą przewidziane w Umowie
    okoliczności (brak wynajęcia całej powierzchni Nieruchomości i dalsze wymienione we
    wniosku). Jednocześnie Kupujący nie będzie zobowiązany do wykonania żadnego
    ekwiwalentnego świadczenia wzajemnego w zamian za otrzymane Świadczenie
    Gwarancyjne, tj. nie będzie zobowiązany do wykonania jakiejkolwiek usługi bądź do
    powstrzymania się od dokonania określonych czynności lub do tolerowania określonych
    czynności lub sytuacji. Należy również zauważyć, że Sprzedający wypłaci środki pieniężne
    Kupującemu jedynie w sytuacji braku wynajęcia wszystkich powierzchni Nieruchomości i
    tym samym uzyskania przez Wnioskodawcę oczekiwanych przychodów z tytułu wynajmu.
    Wypłata przez Sprzedającego Świadczeń Gwarancyjnych będzie miała zatem charakter
    gwarancyjny (rekompensacyjny). Zatem, nie można mówić o świadczeniu przez
    Kupującego jakiejkolwiek usługi, gdyż ze strony Kupującego nie dojdzie do wykonania na
    rzecz Sprzedającego żadnego świadczenia. W konsekwencji, Świadczenia Gwarancyjne
    otrzymywane przez Kupującego od Sprzedającego nie stanowią wynagrodzenia za
    świadczenie usług w rozumieniu ustawy. Wykonanie zawartej Umowy Gwarancji
    Czynszowej będzie miało charakter wyrównania braku przychodu, a w zamian za
    Świadczenie Gwarancyjne Kupujący nie będzie zobowiązany do żadnego świadczenia
    wzajemnego na rzecz Sprzedającego.”
    Reasumując, w ocenie Zainteresowanych, prawidłowe jest stanowisko Zainteresowanych,
    zgodnie z którym wypłata Rekompensaty Zachęt przez Sprzedającego, na rzecz
    Kupującego nie stanowi wynagrodzenia za jakiekolwiek świadczenie podlegające
    opodatkowaniu podatkiem VAT, które Kupujący wykonał na rzecz Sprzedającego w
    związku z czym jej otrzymanie przez Kupującego nie powoduje po stronie Kupującego i
    Sprzedającego jakichkolwiek konsekwencji na gruncie przepisów ustawy o VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Zainteresowanych w zakresie pytania nr 2
    Zgodnie z art. 106b ust. 1 Ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
    dokumentującą:
    1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a
      pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od
      wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem;
    2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z
      procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
    3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w
      pkt 1;
    4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
      których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt
        4,
      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
        ust. 1b.

    Przywołany wyżej przepis art. 106b ust. 1 ustawy o VAT wskazuje w jakich sytuacjach
    podatnik jest zobowiązany do wystawienia faktury. Obowiązek ten występuje w sytuacji
    dokonania sprzedaży, jak również innych czynności wskazanych w tym przepisie. Przy
    czym, przez sprzedaż, rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie
    usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę
    towarów (art. 2 pkt 22 ustawy o VAT).
    W świetle przedstawionych informacji, w ocenie Zainteresowanych, a także zgodnie z
    uzasadnieniem zawartym w odpowiedzi na pytanie nr 1, otrzymana przez Kupującego
    Rekompensata Zachęt nie stanowiła należności ani za dostawę towarów, ani za
    świadczenie usług (tj. za dokonanie sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT, w
    rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy o VAT). W związku z tym po stronie Kupującego nie
    powstał obowiązek udokumentowania otrzymanej kwoty (Rekompensaty Zachęt) fakturą
    lub fakturami, zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy o VAT. W takiej sytuacji - zdaniem
    Zainteresowanych - Kupujący powinien był udokumentować otrzymanie Rekompensaty
    Zachęt innym dokumentem księgowym (np. notą księgową).
    Możliwość wystawiania not księgowych z tytułu otrzymania płatności gwarancyjnych (przy
    jednoczesnym braku obowiązku wystawiania faktur) została wielokrotnie potwierdzona
    przez Dyrektora KIS w wydawanych indywidualnych interpretacjach. Przykładem może być
    interpretacja indywidualna z 29 maja 2024 r. nr 0111-KDIB3-2.4012.161.2024.2.KK, jak
    również interpretacja indywidualna z 9 lipca 2019 r. nr 0114-KDIP4.4012.289.2019.1.RK.
    Reasumując, w ocenie Zainteresowanych, w przypadku odpowiedzi twierdzącej na

## Pytanie

numer 1, prawidłowe jest stanowisko Zainteresowanych, zgodnie z którym w związku z
    realizacją Transakcji po stronie Kupującego nie powstał obowiązek udokumentowania
    fakturą (fakturami) otrzymanej od Sprzedającego Rekompensaty Zachęt.
    Uzasadnienie stanowiska Zainteresowanych w zakresie pytania nr 3
    Zgodnie z treścią art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15 tej ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Zgodnie zatem z zasadą neutralności VAT podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia
    podatku naliczonego zapłaconego przy nabyciu towarów i usług pod warunkiem, że
    przedmiotowe towary i usługi związane są z jego działalnością opodatkowaną VAT.
    W przypadku uznania przez Dyrektora KIS stanowiska Zainteresowanych za
    nieprawidłowe w zakresie pytania nr 1 i w konsekwencji pytania nr 2, Sprzedającemu - na
    podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT - przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT
    naliczonego z faktury (faktur) wystawionych przez Kupującego w związku z rozliczeniem
    Rekompensaty Zachęt, w zakresie, w jakim są one związane z prowadzoną przez
    Sprzedającego działalnością opodatkowaną VAT.
    W przypadku uznania rozliczeń z tytułu Rekompensaty Zachęt za wynagrodzenie za
    świadczenie usług opodatkowanych podatkiem VAT, Sprzedającemu powinno
    przysługiwać prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur
    wystawianych przez Kupującego dokumentujących Rekompensatę Zachęt. Odliczenie to
    będzie dotyczyć rozliczeń związanych z działalnością opodatkowaną VAT prowadzoną
    przez Sprzedającego, w tym w szczególności opodatkowaną sprzedażą Nieruchomości
    przez Sprzedającego na rzecz Kupującego.
    Reasumując, w ocenie Zainteresowanych, w przypadku uznania stanowiska
    Zainteresowanych za nieprawidłowe w zakresie pytania nr 1 i w konsekwencji pytania nr 2,
    prawidłowe jest stanowisko Zainteresowanych zgodnie z którym, Sprzedającemu
    przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktury (faktur) wystawionych
    przez Kupującego dokumentujących wypłatę Rekompensaty Zachęt.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe w zakresie:
        nieuznania wypłaconej Rekompensaty Zachęt przez Sprzedającego na rzecz
        Kupującego za wynagrodzenie za jakiekolwiek świadczenie podlegające
        opodatkowaniu podatkiem VAT, które Kupujący wykonał na rzecz Sprzedającego, w
        związku z czym jej otrzymanie przez Kupującego nie powoduje po stronie
        Kupującego i Sprzedającego jakichkolwiek konsekwencji na gruncie przepisów
        ustawy o VAT (pytanie nr 1) oraz
        braku obowiązku Kupującego do udokumentowania fakturą (fakturami) otrzymanej
        od Sprzedającego Rekompensaty Zachęt (pytanie nr 2).

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) w myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i
    usług, należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie
    (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie,
    znoszenie określonych stanów rzeczy).
    Należy jednak zaznaczyć, że nie każde działanie, powstrzymanie się od działania, czy
    tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę, w rozumieniu
    przepisów ustawy.
    Aby tak się stało muszą zostać spełnione łącznie następujące warunki:
        w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
        strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,

        świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
        (wynagrodzenie).
    Należy podkreślić, że oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie
    podlegało, jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Aby dana usługa podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi istnieć
    bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą a
    otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią
    rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku
    prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna
    być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za
    wykonanie tego świadczenia.
    Zaprezentowana argumentacja w przedmiocie wzajemności świadczeń jako warunku
    koniecznego do uznania usługi za podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT znajduje
    szerokie poparcie w orzecznictwie krajowych sądów administracyjnych, jak i Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
    Szczególnie trafnie kwestię tę ujął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w wyroku z
    15 marca 2012 r., sygn. akt I SA/Ke 89/12, w którym stwierdził, że:
      „Świadczenie usług podlega opodatkowaniu tylko wtedy, gdy pomiędzy usługodawcą
      a usługobiorcą istnieje stosunek prawny, na podstawie którego następuje wymiana
      świadczeń wzajemnych. Aby usługa podlegała obowiązkowi podatkowemu z tytułu
      VAT koniecznym warunkiem jest, by świadczona była odpłatnie, przy czym pomiędzy
      czynnością podlegającą opodatkowaniu (usługą), a wynagrodzeniem otrzymanym z
      tytułu jej wyświadczenia musi istnieć bezpośredni, czytelny i dostrzegalny związek. W
      wyroku z dnia 29 października 2009 r. C-246/08 Trybunał Sprawiedliwości Unii
      Europejskiej przypomniał, że jeżeli działalność usługodawcy polega wyłącznie na
      świadczeniu usług bez bezpośredniego świadczenia wzajemnego, brak jest podstawy
      opodatkowania i usługi te nie podlegają temu samemu podatkowi VAT (teza 43).
      Świadczenie usług tylko wtedy dokonywane jest odpłatnie w rozumieniu art. 2 pkt 1
      szóstej dyrektywy, jeżeli pomiędzy usługodawcą i usługobiorcą istnieje stosunek
      prawny, w ramach którego dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych, a
      wynagrodzenie otrzymywane przez usługodawcę stanowi rzeczywisty ekwiwalent
      usługi świadczonej na rzecz usługobiorcy (teza 44). Kwestia odpłatności i
      bezpośredniego związku pomiędzy świadczoną usługą, a otrzymanym
      wynagrodzeniem była wielokrotnie podnoszona w orzecznictwie Trybunału (por.
      wyrok z dnia 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86, wyrok z dnia 26 czerwca 2003 r. w
      sprawie C-305/01, wyrok z dnia 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93)”.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.

    Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka A jest zarejestrowanym czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług. Podstawowym przedmiotem prowadzonej
    przez Nabywcę działalności gospodarczej jest „Pozostałe doradztwo w zakresie
    prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania” (PKD: 7022Z).
    Kupujący zakupił od Spółki B prawo użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej
    położoną w (...) przy ul. (...) oraz prawo własności położonych na niej budynku, budowli i
    urządzeń budowlanych. W wyniku przeprowadzonej transakcji nabycia przez Kupującego
    Nieruchomości, tytuł prawny do Nieruchomości został przeniesiony na rzecz Kupującego
    wraz z prawami i obowiązkami związanymi z Nieruchomością, w tym z prawami i
    obowiązkami wynikającymi z umów najmu zawartych przez Sprzedającego z najemcami.
    W celu realizacji Transakcji Strony zawarły umowę sprzedaży.
    Sprzedający prowadził działalność w zakresie komercyjnego wynajmu powierzchni
    przeznaczonej na wynajem na Nieruchomości, tj. powierzchni w Budynku, w tym miejsc
    parkingowych położonych na terenie Nieruchomości. Działalność prowadzona przez
    Sprzedającego w powyższym zakresie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Sprzedający nie świadczył usług w zakresie najmu Nieruchomości ani jej części na cele
    inne niż komercyjne. Innymi słowy, Sprzedający nie świadczył usług najmu na cele
    mieszkaniowe. Sprzedający nie zatrudnia żadnych pracowników. Wszelkie czynności
    związane z realizacją działalności gospodarczej Sprzedającego są wykonywane na
    podstawie umów usługowych, zawartych z innymi podmiotami.
    Zgodnie z Umową, Sprzedający zrekompensował Kupującemu koszt niezrealizowanych
    zachęt dla najemców. Rekompensata niezrealizowanych zachęt ma na celu zabezpieczenie
    osiągnięcia przez Kupującego odpowiedniego poziomu rentowności inwestycji w
    Nieruchomość. Celem rekompensaty niezrealizowanych zachęt jest zatem
    zrekompensowanie ewentualnego ubytku wpływów (w szczególności przychodów z
    czynszu) jakie wystąpią po stronie Kupującego w związku z brakiem przychodów z najmu
    wynikającego z występowania okresów rabatów czynszowych oraz kontrybucji
    przyznanych na podstawie umów najmu. W efekcie, Sprzedający dokonując rekompensaty
    niezrealizowanych zachęt na rzecz Kupującego ma zapewnić, że przedmiot Transakcji
    przyniesie Kupującemu określoną rentowność (a tym samym określone wpływy).
    W związku z przeprowadzoną Transakcją, Sprzedający wypłacił na rzecz Kupującego kwotę
    stanowiącą rekompensatę z tytułu niezrealizowanych zachęt (dalej: „Rekompensata
    Zachęt”), tj.:
        Zachęty dla najemców (rabaty czynszowe) - wszelkie okresy bezczynszowe, ulgi
        czynszowe, czynsze progresywne, obniżki czynszu przyznane najemcom przez
        Sprzedającego lub jego podmioty powiązane;
        Zachęty dla najemców (kontrybucje wynajmującego) - kontrybucje przyznane przez
        Sprzedającego lub jego podmioty powiązane na pokrycie kosztów prac
        wykończeniowych oraz innego rodzaju kontrybucje płatne na rzecz najemców (w
        tym zobowiązania wynajmującego do zwrotu wszelkich kosztów obsługi prawnej,
        opłat za usługi pośredników lub innych kosztów poniesionych przez najemców).
    Wypłata Rekompensaty Zachęt nie stanowi płatności z tytułu poręczenia ani
    odszkodowania należnego Kupującemu. Kupujący nie jest zobowiązany do realizacji
    jakichkolwiek świadczeń ekwiwalentnych na rzecz Sprzedającego z tytułu wypłaty
    Rekompensaty Zachęt. Należności z tytułu wypłaty kwoty Rekompensaty Zachęt nie są
    również związane z żadną inną transakcją, w szczególności stanowiącą dostawę towarów i
    /lub świadczenie usług, którą miałby zrealizować Kupujący na rzecz Sprzedającego.

    W pierwszej kolejności Państwa wątpliwości dotyczą opodatkowania podatkiem VAT
    wypłaty Kupującemu przez Sprzedającego kwoty Rekompensaty Zachęt.
    W zaistniałej sytuacji w związku z zapłatą ww. kwot – Rekompensaty Zachęt przez
    Sprzedającego – nie dochodzi do dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Ponadto należy również stwierdzić, że wypłacone przez Sprzedającego na rzecz
    Kupującego opisane we wniosku Rekompensaty Zachęt nie będą wynagrodzeniem za
    jakąkolwiek usługę świadczoną przez Kupującego na rzecz Sprzedającego. Zgodnie z
    przedstawionym opisem, Sprzedający dokona wypłaty środków pieniężnych na rzecz
    Kupującego w ramach zawartej Umowy. Wypłata Rekompensaty Zachęt przez
    Sprzedającego jest zobowiązaniem wobec Kupującego o charakterze gwarancyjnym.
    Sprzedający przyjmuje w ramach zawartej z Kupującym Umowy obowiązek udzielenia
    Kupującemu gwarancji w zakresie zapewnienia Kupującemu odpowiedniego minimalnego
    poziomu skomercjalizowania Nieruchomości i rentowności inwestycji Kupującego oraz
    zapewnienia minimalnego poziomu wynajmu powierzchni biurowej transferowanej
    Nieruchomości.
    W konsekwencji, kwota Rekompensaty Zachęt wypłacona przez Sprzedającego na rzecz
    Kupującego nie będzie stanowiła wynagrodzenia z tytułu świadczenia odpłatnych usług
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy.
    Tym samym Rekompensaty Zachęt, które Sprzedający będzie zobowiązany wypłacić
    Kupującemu w związku z realizacją zapisów Umowy, nie będą stanowiły wynagrodzenia za
    czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, o których mowa w art. 5 ust. 1
    ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii obowiązku udokumentowania fakturą/fakturami VAT
    przez Kupującego otrzymanej od Sprzedającego Rekompensaty Zachęt.
    Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W przedmiotowej sprawie – jak wyżej wskazano – otrzymanie Rekompensaty Zachęt nie
    będzie stanowiło wynagrodzenia ani za dostawę towarów, ani za świadczenie usług.
    Oznacza to, że w zamian za otrzymane Rekompensaty Zachęt nie dojdzie do sprzedaży w
    rozumieniu art. 2 pkt 22 ww. ustawy. Wobec tego w związku z otrzymanymi kwotami
    Rekompensaty Zachęt Kupujący nie będzie zobowiązany do wystawienia faktury/faktur.
    W związku z powyższym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.
    Jednocześnie należy wskazać, że w związku z uznaniem Państwa stanowiska w odniesieniu
    do pytań oznaczonych we wniosku nr 1 i 2 za prawidłowe, rozpoznanie wniosku w
    zakresie pytania oznaczonego nr 3 stało się bezzasadne, gdyż oczekiwali Państwo
    odpowiedzi na pytanie nr 3 w przypadku uznania Państwa stanowiska w zakresie pytań
    oznaczonych we wniosku nr 1 i 2 za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zdarzenia.
    W tym miejscu wskazuję, że Państwa wniosek wypełnia znamiona wniosku wspólnego,
    gdyż przedstawiony we wniosku problem dotyczy sfery opodatkowania lub ewentualnego
    opodatkowania Zainteresowanych uczestniczących w tym samym zdarzeniu przyszłym,
    pomimo uznania, że Rekompensaty Zachęt nie stanowią wynagrodzenia za jakiekolwiek
    świadczenie podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, które miałby wykonać Kupujący
    na rzecz Sprzedającego.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywa się z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwo w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z
        funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Spółka A (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.