Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-351/14-4/ISZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-06-24
Teza: w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z nabyciem i eksploatacją pojazdów samochodowych
Słowa kluczowe: paliwo; pojazdy-pojazd samochodowy; samochód
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 24 marca 2014 r. (data wpływu 28 marca 2014 r.) uzupełnionym pismem z dnia 6 czerwca 2014 r. (data wpływu 12 czerwca 2014 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 3 czerwca 2014 r. (skutecznie doręczone w dniu 5 czerwca 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z nabyciem i eksploatacją pojazdów samochodowych **– jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 marca 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z nabyciem i eksploatacją pojazdów samochodowych.

Wniosek uzupełniony został pismem z dnia 6 czerwca 2014 r., złożonym w dniu 9 czerwca 2014 r. (data wpływu 12 czerwca 2014 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z dnia 3 czerwca 2014 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

B. Spółka Akcyjna "Spółka" jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Spółka dokonuje sprzedaży opodatkowanej. W zakresie związanym ze sprzedażą opodatkowaną Spółka ponosi wydatki związane z eksploatacją samochodów służbowych, w szczególności koszty paliwa, części samochodowych, napraw, materiałów eksploatacyjnych, myjni etc.

Spółka jest właścicielem oraz używa na podstawie umów leasingu samochody osobowe spełniające definicję pojazdów samochodowych, określoną w art. 2 ust. 3d ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r,, nr 177, poz. 1054 ze zm. w brzmieniu obowiązującym od 1 kwietnia 2014 r.) "Ustawa".

Zgodnie z przyjętymi zasadami używania pojazdów Spółka wykorzystuje samochody osobowe, niespełniające wymogów określonych w art. 86a ust. 4 pkt 2 ustawy wyłącznie na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Samochody nie są przeznaczone do celów określonych w art. 86a ust. 5 ust. 1.

W związku z powyższym zamierza złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych samochodach zgodnie z art. 86a ust. 12 ustawy oraz prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu określoną w art. 86a ust. 4 pkt 1.

W ramach prowadzonej działalności Spółka powierza samochody osobowe do celów służbowych osobom uprawnionym, w szczególności pracownikom.

Obecnie osoby, którym powierzane są samochody prowadzą ewidencje przebiegu pojazdu do celów kontroli wewnętrznej wykorzystania składników majątku Spółki, którą sprawuje Zarząd. Od dnia 1 kwietnia 2014 r. Spółka zamierza zaktualizować wzór ewidencji przebiegu pojazdu w celu dostosowania tej ewidencji do wymogów określonych w art. 86a ust. 7 i 8.

Spółka nie wyklucza, że może wystąpić sytuacja, w której osoba uprawniona wykorzysta samochód do celów prywatnych, w szczególności w celu dojazdu do miejsca zamieszkania.

Zgodnie z przyjętymi zasadami używania samochodów w takim przypadku, osoba uprawniona, która wykorzysta samochód do celów prywatnych zostanie obciążona dodatkową opłatą wraz z VAT należnym.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego Spółka od dnia 1 kwietnia będzie miała prawo do odliczenia 100% VAT od wszelkich kosztów związanych z eksploatacją samochodów osobowych, w szczególności od kosztów paliwa, części samochodowych, napraw, materiałów eksploatacyjnych, myjni etc.?

Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle przedstawionego stanu faktycznego, spółka od dnia 1 kwietnia 2014 r. będzie miała prawo do odliczenia 100% VAT od wszelkich kosztów związanych z eksploatacją samochodów osobowych, w szczególności od kosztów paliwa, części samochodowych, napraw, materiałów eksploatacyjnych, myjni etc.

Zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Przepisem szczególnym modyfikującym tę zasadę jest art. 86a.

Stosownie do art. 86a ust. 1 odliczenie VAT od pojazdów samochodowych jest limitowane i wynosi 50%. Jednakże podatnikowi przysługuje pełne odliczenie VAT, jeżeli pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika (art. 86a ust. 3 pkt 1).

Pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika m.in. w przypadku, jeżeli sposób wykorzystania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez niego ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą.

Podatnik zgodnie z przyjętymi zasadami używania pojazdów wykorzystuje samochody osobowe na cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Powyższe zasady winne być stosowane przez osoby, którym powierzane są samochody pod rygorem obciążenia kosztami eksploatacyjnymi, w przypadku gdyby się okazało, że samochody zostały częściowo wykorzystane na cele prywatne tych osób. Wszelkie obciążenia będą zawierały podatek VAT należny według obowiązującej stawki podstawowej.

Nadto podatnik zamierza spełnić wszelkie wymogi formalne tj.:

*   zgłosić pojazdy samochodowe do naczelnika urzędu skarbowego na formularzu VAT-26 w terminie wynikającym z art. 86 ust. 12 ustawy,
*   prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu zgodnie z wymogami określonymi w art. 86a ust. 7 i 8 ustawy.

W świetle powyższego wszelkie wydatki związane z eksploatacją samochodów są związane ze sprzedażą opodatkowaną, tj. zarówno dotyczące jazd służbowych (związek pośredni), jak i jazd prywatnych (związek bezpośredni).

W związku z powyższym stanowisko Spółki jest w pełni zasadne.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z treścią art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Należy wskazać, że od dnia 1 stycznia 2014 r. kwestie dotyczące zasad odliczania i rozliczania na gruncie podatku VAT wydatków dotyczących samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony zostały uregulowane przepisami art. 86a ustawy. Z dniem 1 kwietnia 2014 r. na podstawie art. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 r., poz. 312), zwanej dalej „ustawą nowelizującą”, przepis art. 86a uległ zmianie.

W myśl art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika.

Zgodnie z art. 86a ust. 2 ustawy o VAT do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:

1.  nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;
2.  używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;
3.  nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.

Stosownie do art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy o VAT przepis ust. 1 nie ma zastosowania w przypadku gdy pojazdy samochodowe są wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.

Na podstawie art. 86a ust. 4 ustawy pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:

1.  sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
2.  konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.

Przez pojazdy samochodowe, stosownie do art. 2 pkt 34 ustawy, rozumie się pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

Ww. przepisy wprowadzają ograniczenie w odliczeniu podatku naliczonego w odniesieniu do wszystkich wydatków, m.in. zakupu paliw do napędu, czy też innych wydatków esksploatacyjnych dotyczących pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, przeznaczonych do użytku „mieszanego”, tj. wykorzystywanych zarówno do celów związanych z opodatkowaną działalnością gospodarczą, jak i do celów użytku prywatnego.

W myśl art. 86a ust. 6 ustawy o VAT ewidencja przebiegu pojazdu jest prowadzona od dnia rozpoczęcia wykorzystywania pojazdu samochodowego wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika do dnia zakończenia wykorzystywania tego pojazdu wyłącznie do tej działalności. Podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu, mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych pojazdach w terminie 7 dni od dnia, w którym poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami (art. 86a ust. 12 ustawy o VAT).

Jednocześnie należy zauważyć, że stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 312), zwanej dalej: „ustawą nowelizującą”, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika do dnia 30 czerwca 2015 r. paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu:

1.  samochodów osobowych;
2.  innych niż samochody osobowe pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, w których liczba miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy wynosi:
    1.  1 – jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 425 kg,
    2.  2 – dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 493 kg,
    3.  3 lub więcej – jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 500 kg.

Przepis ust. 1 nie dotyczy pojazdów samochodowych, które są wykorzystywane przez podatnika wyłącznie do działalności gospodarczej (art. 12 ust. 2 ww. ustawy).

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca, jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Spółka dokonuje sprzedaży opodatkowanej. W zakresie związanym ze sprzedażą opodatkowaną Spółka ponosi wydatki związane z eksploatacją samochodów służbowych, w szczególności koszty paliwa, części samochodowych, napraw, materiałów eksploatacyjnych, myjni etc.

Spółka jest właścicielem oraz używa na podstawie umów leasingu samochody osobowe spełniające definicję pojazdów samochodowych, określoną w art. 2 ust. 3d ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z przyjętymi zasadami używania pojazdów Spółka wykorzystuje samochody osobowe, niespełniające wymogów określonych w art. 86a ust. 4 pkt 2 ustawy wyłącznie na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Samochody nie są przeznaczone do celów określonych w art. 86a ust. 5 ust. 1.

W związku z powyższym zamierza złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych samochodach zgodnie z art. 86a ust. 12 ustawy oraz prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu określoną w art. 86a ust. 4 pkt 1.

W ramach prowadzonej działalności Spółka powierza samochody osobowe do celów służbowych osobom uprawnionym, w szczególności pracownikom.

Obecnie osoby, którym powierzane są samochody prowadzą ewidencje przebiegu pojazdu do celów kontroli wewnętrznej wykorzystania składników majątku Spółki, którą sprawuje Zarząd. Od dnia 1 kwietnia 2014 r. Spółka zamierza zaktualizować wzór ewidencji przebiegu pojazdu w celu dostosowania tej ewidencji do wymogów określonych w art. 86a ust. 7 i 8.

Spółka nie wyklucza, że może wystąpić sytuacja, w której osoba uprawniona wykorzysta samochód do celów prywatnych, w szczególności w celu dojazdu do miejsca zamieszkania.

Zgodnie z przyjętymi zasadami używania samochodów w takim przypadku, osoba uprawniona, która wykorzysta samochód do celów prywatnych zostanie obciążona dodatkową opłatą wraz z VAT należnym.

Kluczową rolę w rozwiązaniu przedstawionego we wniosku problemu odgrywa przepis art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a w związku z art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy o VAT. Z treści tych przepisów wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących wydatków związanych z nabyciem (w tym leasingiem operacyjnym) pojazdów samochodowych oraz wydatków związanych z ich eksploatacją (napraw, paliwa itp.) w sytuacji, gdy pojazdy te są wykorzystywane wyłącznie do celów prowadzenia działalności gospodarczej.

Dla celów pełnego odliczania VAT – fakt wykorzystywania ich wyłącznie do działalności musi być rozpatrywany w kategoriach obiektywnych. W celu dokonania pełnego odliczenia podatku VAT muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki, tj. sposób wykorzystania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza w ustalonych przez niego zasadach ich używania, wyklucza ich użycie do celów prywatnych oraz wykluczenie użytku prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu.

Dla celów stosowania tego ograniczenia za wykorzystywanie „mieszane” należy rozumieć, że w odniesieniu do pojazdu wykorzystywanego w działalności gospodarczej istnieje możliwość jego użycia również do celów niezwiązanych z tą działalnością np. do celów prywatnych. Wystarczy przy tym możliwość nawet tylko jednorazowego użycia pojazdu do celów prywatnych, aby uznać, że pojazd może być wykorzystywany w sposób „mieszany”.

Nie jest przy tym istotny moment, w którym użycie to ma miejsce podczas całego okresu użytkowania przez podatnika danego pojazdu, żeby uznać ten pojazd za wykorzystywany do celów „mieszanych”.

Poddając konfrontacji zaprezentowaną we wniosku treść zdarzenia przyszłego z powołanymi przepisami prawa podatkowego należy stwierdzić, że stanowisko Wnioskodawcy w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z eksploatacją pojazdów samochodowych jest nieprawidłowe.

Z treści przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Spółka nie wyklucza, że może wystąpić sytuacja, w której osoba uprawniona wykorzysta samochód do celów prywatnych, w szczególności w celu dojazdu do miejsca zamieszkania. Obecnie osoby, którym powierzane są samochody prowadzą ewidencje przebiegu pojazdu do celów kontroli wewnętrznej wykorzystania składników majątku Spółki, którą sprawuje Zarząd.

Zatem w analizowanym przypadku, z uwagi na fakt, że istnieje możliwość wykorzystania samochodu, przez osobę uprawnioną, w celu dojazdu do miejsca zamieszkania, tj. samochód jest parkowany w miejscu zamieszkania osoby uprawnionej, nie zostanie wypełniony aspekt obiektywny dotyczący niezaistnienia potencjalnych możliwości użytku pojazdu do celów prywatnych. Istnieje realna możliwość wykorzystywania ww. pojazdu przez osobę uprawnioną do realizacji jej celów prywatnych.

W złożonym wniosku, wprawdzie Wnioskodawca podnosi, że zgodnie z przyjętymi zasadami używania samochodów w takim przypadku, osoba uprawniona, która wykorzysta samochód do celów prywatnych zostanie obciążona dodatkową opłatą wraz z VAT należnym.

W tym miejscu wskazać należy, że przepisy ustawy nie określają w jaki sposób podatnik ma zapewnić w przedsiębiorstwie wyeliminowanie użytku prywatnego używanych w nim pojazdów samochodowych dla celów pełnego odliczenia podatku naliczonego. Przykładowo może tego dokonać za pomocą wprowadzonych regulaminów, umów, zarządzeń wraz z podjęciem dodatkowych działań zabezpieczających ich wykonanie. Działania te muszą być dostosowane do specyfiki działalności przedsiębiorstwa i sposobu używania dla jego celów pojazdów. Określone przez podatnika zasady używania pojazdów muszą obiektywnie potwierdzać, że pojazd jest wykorzystywany wyłącznie w działalności gospodarczej i nie ma możliwości prywatnego użytku tych pojazdów. Przy czym użytek prywatny należy postrzegać w kategoriach potencjalnej, a nie faktycznej możliwości użytku pojazdu do celów prywatnych.

Okolicznościami potwierdzającymi obiektywnie brak możliwości użytku prywatnego może być przykładowo nadzór nad używaniem pojazdów w trakcie wykonywania obowiązków służbowych, przykładowo za pomocą GPS lub w przypadku używania pojazdu przez pracownika do celów służbowych obowiązek zostawiania po godzinach pracy na parkingach przedsiębiorstwa, bez możliwości ich pobrania poza tymi godzinami, w tym w weekendy czy wyjazd urlopowy, na cele inne niż wyłącznie działalność przedsiębiorstwa. W przypadku nabywania pojazdów przez podatnika, którego przedmiotem działalności jest wynajem tych pojazdów – określenie reguł wykluczających użytek prywatny.

Nie można natomiast obiektywnie uznać wykorzystywania pojazdu wyłącznie do celów działalności gospodarczej w przypadku, gdy zostaną zawarte umowy z pracownikami na wynajęcie pojazdów dla celów używania ich prywatnie, również odpłatnie wg ustalonej dodatkowej opłaty, w sytuacji gdy wynajem nie stanowi podstawowej działalności przedsiębiorstwa.

W tak przedstawionych okolicznościach nie można obiektywnie stwierdzić, że ww. samochody są wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej, gdyż opisany sposób użytkowania tych samochodów umożliwia ich użycie np. w czasie wolnym od wykonywania zadań służbowych do celów prywatnych osób uprawnionych, pracowników (np. dojazd do miejsca zamieszkania, „załatwianie spraw prywatnych”, prywatne użycie w weekend i w czasie wolnym od obowiązków służbowych). Zapewnienie Wnioskodawcy, że ww. samochody będzie użytkował do celów działalności gospodarczej oraz wskazanie, że zgodnie z przyjętymi zasadami używania samochodów w przypadku, gdy osoba uprawniona, która wykorzysta samochód do celów prywatnych zostanie obciążona dodatkową opłatą wraz z VAT należnym, potwierdza użycie tych samochodów przez ww. osoby do tych celów.

Wskazany przez Spółkę sposób użytkowania samochodów nie jest równoznaczny ze stworzeniem przez Wnioskodawcę stosownych procedur użytkowania tych pojazdów, które wykluczają ich potencjalne użycie do celów prywatnych przez osobę uprawnioną.

Należy zatem stwierdzić, że w opisanych warunkach Wnioskodawca nie stworzył procedur/zasad wykorzystania pojazdów wykluczających potencjalny ich użytek prywatny, co powoduje, że przedmiotowe pojazdy nie będą wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy. W tej sytuacji bez znaczenia jest również, że Wnioskodawca będzie prowadził dla ww. samochodów ewidencję przebiegu pojazdu oraz poinformuje właściwego naczelnika urzędu skarbowego na odpowiednim formularzu o wykorzystywaniu pojazdu do celów działalności gospodarczej, ponieważ już z samego sposobu użytkowania tych pojazdów będzie wynikać użytek mieszany.

W opisie sprawy Wnioskodawca wskazuje, że ww. samochody będzie wykorzystywać do czynności opodatkowanych. Tym samym Wnioskodawca nabędzie prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu leasingu (opłata wstępna, raty leasingowe) i innych wydatków eksploatacyjnych związanych z używaniem ww. pojazdów z wyłączeniem paliwa do ww. samochodu. Prawo to jednakże jest ograniczone do wysokości 50 % kwoty podatku naliczonego wynikającego z otrzymanych faktur.

Zatem, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia 50% podatku naliczonego z tytułu leasingu oraz wydatków eksploatacyjnych związanych z samochodami o których mowa we wniosku, zgodnie z art. 86a ust. 1 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od 1 kwietnia 2014 r., w powiązaniu z art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw.

W okresie od dnia 1 kwietnia 2014 r. do 30 czerwca 2015 r., Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w przypadku nabycia paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, przeznaczonych do napędu ww. samochodu osobowego wykorzystywanego do celów „mieszanych” tj. do działalności gospodarczej i do celów prywatnych.

Natomiast od dnia 1 lipca 2015 r. Wnioskodawcy przysługiwać będzie odliczenie 50% kwoty podatku wynikającego z faktur otrzymanych, a dotyczących wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, tj. od wszelkich kosztów związanych z eksploatacją samochodów osobowych, w szczególności od kosztów paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu wykorzystywanego do napędu tych pojazdów, części samochodowych, napraw, materiałów eksploatacyjnych, myjni etc., co wynika z ww. art. 86a ust. 1 i 2 ustawy oraz art. 12 ust. 1 ustawy nowelizującej.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.