Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/4512-299/15/DK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-07-03
Teza: Nie wystąpią przesłanki pozwalające uznać Wnioskodawcę za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, polegającą na handlu nieruchomościami
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; działalność-działalność gospodarcza; działki; grunty; grunty-grunt niezabudowany; grunty-sprzedaż gruntów; nieruchomości-nieruchomość niezabudowana; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; opodatkowanie; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) w związku z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) - Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 23 marca 2015 r. (data wpływu 31 marca 2015 r.), uzupełnionym pismem z 5 czerwca 2015 r. (data złożenia w tut. organie 5 czerwca 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 marca 2015 r., do tut. Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 5 czerwca 2015 r. (data złożenia w tut. organie 5 czerwca 2015 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 27 maja 2015 r. znak: IBPP1/4512-299/15/DK.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

W roku 2005 w ramach podziału spadku Wnioskodawca odziedziczył po ojcu, wspólnie z bratem gospodarstwo o powierzchni ok. 11 ha. W wyniku ugody sądowej, Wnioskodawcy przypadło w udziale 4,40 ha gruntów rolno-budowlanych oraz leśnych. Po 10 latach utrzymania tego areału w kulturze rolnej, Wnioskodawca ma zamiar go zbyć. Wnioskodawca nie jest rolnikiem, więc utrzymanie tej nieruchomości sprawia mu duży kłopot (Wnioskodawca mieszka 30 km od tego miejsca). Jest to ziemia klasy IV – VI, bardzo trudna do wykorzystania w celach rolnych. Przez ok. 5 lat Wnioskodawca nie znalazł nabywcy na całe gospodarstwo. W związku z tym Wnioskodawca podzielił ww. areał na 5 działek budowlanych o powierzchni ok. 10-12 arów oraz siedlisko o powierzchni 2.20 ha (+ las 1,56 ha).

Teren ten w planach zagospodarowania przestrzennego gminy jest niezmienny – rolno-budowlany.

W związku z powyższym Wnioskodawca zwraca się z prośbą do Izby Skarbowej w Katowicach, o jednoznaczną interpretację art. 15 księgi VAT, o kwalifikacji sprawy Wnioskodawcy w przypadku możliwej sprzedaży kilku działek budowlanych w przyszłości.

Wnioskodawca oświadcza, że nieruchomość tą otrzymał w spadku w roku 2005, nie zajmuje się handlem ani skupem ziemi w celach handlowych, nie prowadzi działalności gospodarczej – pracuje etatowo, nie jest płatnikiem VAT.

W uzupełnieniu wniosku, Wnioskodawca podaje, że:

1.  Wnioskodawca nigdy nie był czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.
2.  Wnioskodawca prowadził działalność pedagogiczną przez 3 lata od 1996 do 1999 r. podlegającą podatkowi ryczałtowemu, nie był płatnikiem VAT.
3.  Pole rolne Wnioskodawca odziedziczył na podstawie ugody sądowej z dnia 14 grudnia 2005 r., której przedmiotem był podział spadku po zmarłym ojcu. Odziedziczoną ziemię o powierzchni 4,40 ha tj. działki rolne, leśne, udział w drogach objętych KW Nr 0, Wnioskodawca zamierzał zatrzymać i prowadzić jako gospodarstwo rolne.
4.  Na pytanie tut. organu „Jeśli ww. nieruchomość o której mowa we wniosku została nabyta na prywatne cele Wnioskodawcy, to jakie jego potrzeby osobiste miała zaspokajać oraz czy w taki sposób została wykorzystana, jeśli nie to dlaczego?”, Wnioskodawca odpowiedział, że od roku 2009 zarejestrował się w Urzędzie Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, posiada numer gospodarstwa i do chwili obecnej przyznawano mu dopłaty bezpośrednie za około 1,7 ha powierzchni kwalifikującej się do dopłat.
5.  W związku z brakiem uprawnień rolniczych, dużej odległości od miejsca zamieszkania, posiadania stałej pracy etatowej oraz uciążliwości utrzymania tego areału w kulturze rolnej Wnioskodawca podjął decyzję o zbyciu ww. areału w wyznaczonych częściach.
6.  Środki uzyskane ze sprzedaży Wnioskodawca zamierza zainwestować w fundusze emerytalne jako zabezpieczenie finansowe swojej rodziny w przyszłości oraz na wydatki związane z dalszą edukacją syna (studia podyplomowe).
7.  Wszystkie działki będące przedmiotem ww. sprawy są niezabudowane.
8.  Wnioskodawca nie zamierza podejmować działań w kierunku zmiany zagospodarowania przestrzennego - jest to od lat teren rolno-budowlany, dalsze jego przekształcenie jest bezzasadne.
9.  Do przedmiotowych działek Wnioskodawca nie podjął i nie będzie podejmować czynności w celu ich uatrakcyjnienia, a co za tym idzie podwyższenia ich wartości.
10.  Na pytanie tut. organu „Jakie działania marketingowe podjęła Pani/będzie Pani podejmowała w celu sprzedaży działek (należy wskazać odrębnie dla każdej z działek)?”, Wnioskodawca odpowiedział, że ogłoszenia w biurze nieruchomości.
11.  Na pytanie tut. organu „W jaki sposób zamierza Pani pozyskać nabywców na przedmiotowe działki np. ogłoszenia w prasie, internet, inny – jaki?”, Wnioskodawca odpowiedział, że tylko ogłoszenie o sprzedaży w biurze nieruchomości.
12.  Na pytanie tut. organu „W jaki konkretnie sposób działki (i ewentualne usytuowane na nich obiekty budowlane), należące do Wnioskodawcy były i będą przez niego wykorzystywane od chwili nabycia do momentu planowanej sprzedaży (proszę podać odrębnie dla każdej działki i ewentualnych budynków/budowli)?”, Wnioskodawca odpowiedział, że oprócz dopłat bezpośrednich w tatach 2009-2014 działki nie przynosiły mu żadnych dochodów.
13.  Żadna z ww. działek nie była nigdy wykorzystywana w celach działalności gospodarczej.
14.  Wnioskodawca nie był i nie jest rolnikiem ryczałtowym.
15.  Wnioskodawca nigdy nie wykorzystywał ww. działek do prowadzenia działalności rolniczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.
16.  Wnioskodawca nigdy nie najmował i nie dzierżawił ww. działek.
17.  Na tym terenie nie ma i nie było żadnych obiektów budowlanych.
18.  Wnioskodawca nie posiada żadnych innych nieruchomości przeznaczonych w przyszłości do sprzedaży.
19.  Wnioskodawca nigdy nie dokonywał sprzedaży nieruchomości.

W uzupełnieniu wniosku, Wnioskodawca wskazał również, że 6 działek tj. 112/20, 112/21, 112/23, 112/24, 186/3 - są działkami budowlanymi przeznaczonymi według planu zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę jednorodzinną, działka 186/4 jest terenem rolniczo-budowlanym przeznaczonym na siedlisko (gospodarstwo rolne), w części przeznaczonym pod zabudowę.

Nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy. Nie ma tam żadnych obiektów budowlanych. W momencie sprzedaży nie będzie tam posadowionych żadnych obiektów budowlanych.

W uzupełnieniu wniosku, Wnioskodawca wskazał, że oczekuje jednoznacznej indywidualnej interpretacji Izby Skarbowej o niezakwalifikowaniu Wnioskodawcy jako płatnika podatku od towarów i usług w ogóle w przypadku zbycia ww. nieruchomości w przyszłości.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (uzupełnione pismem z 5 czerwca 2015 r.):

Czy w przypadku sprzedaży 6 działek rolno-budowlanych w przyszłości Wnioskodawca będzie wezwany do uiszczenia podatku VAT (23%)?

Wnioskodawca wskazał, że oczekuje wydania interpretacji w zakresie uznania, czy z tytułu sprzedaży ww. działek występuje w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT. Wnioskodawca nie oczekuje wydania interpretacji w zakresie zastosowania właściwych stawek dla sprzedaży działek. Odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu dot. zastosowania właściwych stawek (II pkt 2, lit. b), Wnioskodawca udzielił w celu uszczegółowienia opisu sprawy.

Zdaniem Wnioskodawcy (stanowisko uzupełnione pismem z 5 czerwca 2015 r.), nie powinien być zakwalifikowany jako płatnik VAT, w przypadku możliwego zbycia działek rolno-budowlanych i budowlanych (6 działek) w przyszłości.

Uzasadnienie:

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, zbycie ww. działek nie będzie odbywać się w sposób ciągły dla celów zarobkowych, ponieważ Wnioskodawca pracuje etatowo od 26 lat.

Czynności będą odbywać się incydentalnie, o częstotliwości trudnej do przewidzenia w przyszłości. Areał pochodzi ze spadku po zmarłym ojcu w roku 2005. Ze względu na klasę ziemi rolnej (IV i VI) oraz trudne, górskie ukształtowanie terenu, nie znalazł się nabywca (rolnik), na zakup ziemi w całości. Wnioskodawca nie występował też do urzędu gminy o zmianę lokalnego zagospodarowania i zakwalifikowania jego gruntu, nie mając tym samym w zamyśle handlu ziemią o przeznaczeniu budowlanym.

Powołanie się na artykuł 15 ust. 2 Ustawy o VAT, we wniosku ORD-IN z dnia 23 marca 2015 r. miało na celu uzasadnienie, iż Wnioskodawca nie powinien być uznany jako płatnik podatku od towarów i usług w przyszłości, ponieważ nie będzie zbywał nieruchomości w sposób ciągły w celach zarobkowych – Wnioskodawca pracuje etatowo od 26 lat, nie prowadzi działalności gospodarczej, nigdy nie był czynnym, zarejestrowanym płatnikiem podatku od towarów i usług, nie podjął również żadnych działań prawnych mających w zamyśle handel ziemią o przeznaczeniu budowlanym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT).

Z treści art. 7 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 15 ust. 1 ww. ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Z kolei pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013 r., rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Powyższe oznacza, że dostawa towarów, w tym przypadku gruntów, podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy czynność podlegającą opodatkowaniu wykona podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Jednocześnie okoliczności dokonania tej czynności powinny nosić znamiona działalności gospodarczej, o której mowa w ustawie o VAT, tzn. powinny polegać na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

W kontekście powyższego należy stwierdzić, że nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Jeżeli dana czynność została wykonana poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika, czy wykonującego wolny zawód i jednocześnie okoliczności dokonania tej czynności nie noszą znamion działalności gospodarczej, o której mowa w ustawie o VAT, to w świetle cytowanego powyżej art. 15 ust. 2, podmiotu dokonującego tych czynności nie można uznać za podatnika VAT.

Taka właśnie sytuacja występuje w przypadku sprzedaży przez daną osobę majątku prywatnego. Majątek taki nabywany jest bowiem na własne potrzeby danej osoby, a nie z przeznaczeniem do działalności gospodarczej, w tym handlowej, a zatem jego sprzedaż zarówno w całości jak i w częściach, jednemu lub wielu nabywcom, z zyskiem lub bez, nie może być uznana za działalność handlową ze skutkiem w postaci uznania tej osoby za podatnika VAT.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca nigdy nie był czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. W okresie od 1996 do 1999 r. Wnioskodawca prowadził działalność pedagogiczną podlegającą podatkowi ryczałtowemu.

Wnioskodawca na podstawie ugody sądowej z dnia 14 grudnia 2005 r., której przedmiotem był podział spadku po zmarłym ojcu, odziedziczył pole rolne.

Odziedziczoną ziemię o powierzchni 4,40 ha tj. działki rolne, leśne, udział w drogach, Wnioskodawca zamierzał zatrzymać i prowadzić jako gospodarstwo rolne.

W związku z brakiem uprawnień rolniczych, dużej odległości od miejsca zamieszkania, posiadania stałej pracy etatowej oraz uciążliwości utrzymania tego areału w kulturze rolnej Wnioskodawca podjął decyzję o zbyciu ww. areału w wyznaczonych częściach.

Przez ok. 5 lat Wnioskodawca nie znalazł nabywcy na całe gospodarstwo w związku z tym podzielił ww. areał na 5 działek budowlanych o powierzchni ok. 10-12 arów oraz siedlisko o powierzchni 2.20 ha (+ las 1,56 ha).

Oprócz dopłat bezpośrednich w latach 2009-2014 działki nie przynosiły Wnioskodawcy żadnych dochodów.

Żadna z ww. działek nie była nigdy wykorzystywana w celach działalności gospodarczej.

Wnioskodawca nie był i nie jest rolnikiem ryczałtowym, a ww. działki nie były wykorzystywane przez niego do prowadzenia działalności rolniczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca nigdy nie najmował i nie dzierżawił ww. działek.

Wszystkie działki będące przedmiotem ww. sprawy są niezabudowane.

Wnioskodawca nie zamierza podejmować działań w kierunku zmiany zagospodarowania przestrzennego - jest to od lat teren rolno-budowlany, dalsze jego przekształcenie jest bezzasadne.

W celu sprzedaży ww. działek, Wnioskodawca umieścił ogłoszenie w biurze nieruchomości.

Do przedmiotowych działek Wnioskodawca nie podjął i nie będzie podejmować czynności w celu ich uatrakcyjnienia, a co za tym idzie podwyższenia ich wartości.

Środki uzyskane ze sprzedaży Wnioskodawca zamierza zainwestować w fundusze emerytalne jako zabezpieczenie finansowe swojej rodziny w przyszłości oraz na wydatki związane z dalszą edukacją syna (studia podyplomowe).

Wnioskodawca nigdy nie dokonywał sprzedaży nieruchomości, jak również nie posiada żadnych innych nieruchomości przeznaczonych w przyszłości do sprzedaży.

Wątpliwości Wnioskodawcy odnoszą się do kwestii, czy z tytułu sprzedaży 6 działek występuje w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT.

W tym miejscu należy odnieść się do orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości UE wydanych w sprawach C-180/10 i C-181/10. Z treści wskazanych orzeczeń wynika, że za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, tj. wykazuje aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Z ww. wyroku TSUE wynika, że sama liczba transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji można dokonywać również jako czynności osobistych.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca nie wykazał aktywności w rozporządzaniu nieruchomością, wykraczającej poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Należy przy tym wskazać, że Wnioskodawca nie zakupił gruntu lecz otrzymał go w drodze spadku po zmarłym ojcu.

Wnioskodawca dokonał podziału ww. nieruchomość (5 działek budowlanych oraz siedlisko), ponieważ przez okres ok. 5 lat nie znalazł nabywcy na całe gospodarstwo.

Działki przeznaczone do sprzedaży są od lat terenem rolno-budowalnym, a tym samym Wnioskodawca nie zamierza podejmować działań w kierunku zmiany zagospodarowania przestrzennego, ponieważ dalsze jego przekształcenie jest bezzasadne.

Wnioskodawca w stosunku do ww. działek nie podjął i nie będzie podejmować czynności w celu ich uatrakcyjnienia, a co za tym idzie podwyższenia ich wartości.

Środki uzyskane ze sprzedaży Wnioskodawca zamierza zainwestować w fundusze emerytalne jako zabezpieczenie finansowe swojej rodziny w przyszłości oraz na wydatki związane z dalszą edukacją syna (studia podyplomowe).

Wnioskodawca nigdy nie dokonywał sprzedaży nieruchomości, jak również nie posiada żadnych innych nieruchomości przeznaczonych w przyszłości do sprzedaży.

W celu sprzedaży działek Wnioskodawcy skorzystał z usług biura nieruchomości.

Pomimo zatem, dokonania przez Wnioskodawcę podziału nieruchomość otrzymanej w drodze spadku, ta pojedyncza czynność nie przesądza w tym przypadku, że Wnioskodawca podjął ciąg działań wskazujący na aktywność „handlową” w zakresie obrotu nieruchomościami.

A zatem, w takich okolicznościach nie wystąpią przesłanki pozwalające uznać Wnioskodawcę za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, polegającą na handlu nieruchomościami. Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT nie wystarcza stwierdzić jedynie, iż nastąpiła dostawa towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako podatnika podatku od towarów i usług.

W świetle powyższego w przedmiotowej sprawie nie można przypisać Wnioskodawcy aktywności porównywalnej do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, dlatego też planowaną dostawę 6 działek, o których mowa we wniosku należy uznać za sprzedaż majątku prywatnego Wnioskodawcy, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W tej sytuacji brak jest podstaw do uznania Wnioskodawcy za podatnika podatku od towarów i usług z tytułu planowanej sprzedaży działek. Zatem ww. czynność sprzedaży działek będzie oznaczać działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania unormowania ustawy o podatku od towarów i usług.

Mając powyższe na uwadze, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy przedstawionego zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja indywidualna traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego, w szczególności w przypadku podjęcia przez Wnioskodawcę przed sprzedażą działek działań zmierzających do ich uatrakcyjnienia, bądź zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w X., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.