Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.58.2020.2.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-05-25
Teza: - Czy Wnioskodawca ma możliwość odliczenia darowizny przekazanej na rzecz Fundacji B. od dochodu w zeznaniu rocznym za 2019 r.?
Słowa kluczowe: darowizna; dochód; fundacje; odliczenia; opodatkowanie; pożytek-pożytek publiczny; spółki-spółka akcyjna
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 8 lutego 2020 r. (data wpływu 14 lutego 2020 r.), uzupełnionym 20 maja 2020 r., o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy darowizna przekazana na rzecz Fundacji może być odliczona od dochodu w zeznaniu rocznym za 2019 r. – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 lutego 2020 r. do tut. Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy darowizna przekazana na rzecz Fundacji może być odliczona od dochodu w zeznaniu rocznym za 2019 r.

Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 8 maja 2020 r., Znak: 0111-KDIB2-1.4010.58.2020.1.AP, wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 20 maja 2020 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Zarząd Spółki S.A. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”), wspólnie ze Stowarzyszeniem A. powołali i są fundatorami Fundacji B., która powstała w marcu 2019 r. Spółka, zgodnie z umową między Spółką a Fundacją, 15 marca 2019 r. przekazała darowiznę w wysokości 120.000 zł. (zgodnie z zapisem ww. umowy darowizny) na realizację celów zgodnych z ustawą z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 688 ze zm.). Fundacja B. (co również oświadczyła na potrzeby umowy darowizny z 15 marca 2019 r.), jest organizacją pozarządową prowadzącą działalność pożytku publicznego w sferze zadań publicznych, w rozumieniu ww. ustawy.

Informacje szczegółowe o Fundacji B.

Wszystkie cele Fundacji B. są zgodne z ustawą o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Zgodnie ze statutem Fundacji, jej celem nadrzędnym jest realizacja, inicjowanie i prowadzenie innowacyjnych działań społeczno-kulturalnych.

Pozostałe cele:

1.  pomoc społeczna, w tym pomoc rodzinom i osobom w trudnej sytuacji życiowej oraz wyrównywanie szans tych rodzin i osób,
2.  działalność na rzecz integracji i reintegracji zawodowej i społecznej osób zagrożonych wykluczeniem społecznym,
3.  działalność charytatywna,
4.  podtrzymywanie i upowszechnianie tradycji narodowej, pielęgnowanie polskości oraz rozwoju świadomości narodowej, obywatelskiej i kulturowej,
5.  działalność na rzecz mniejszości narodowych i etnicznych oraz języka regionalnego,
6.  ochrona i promocja zdrowia,
7.  działalność na rzecz osób niepełnosprawnych,
8.  promocja zatrudnienia i aktywizacja zawodowa osób pozostających bez pracy i zagrożonych zwolnieniem z pracy,
9.  działalność na rzecz równych praw kobiet i mężczyzn,
10.  działalność na rzecz osób w wieku emerytalnym,
11.  działalność wspomagająca rozwój gospodarczy, w tym rozwój przedsiębiorczości,
12.  działalność wspomagająca rozwój techniki, wynalazczości i innowacyjności oraz rozpowszechnianie i wdrażanie nowych rozwiązań technicznych w praktyce gospodarczej,
13.  działalność wspomagająca rozwój wspólnot i społeczności lokalnych,
14.  nauka, szkolnictwo wyższe, edukacja, oświata i wychowanie,
15.  wypoczynek dzieci i młodzieży,
16.  kultura, sztuka, ochrona dóbr kultury i dziedzictwa narodowego,
17.  wspieranie i upowszechnianie kultury fizycznej,
18.  ekologia i ochrona zwierząt oraz ochrona dziedzictwa przyrodniczego,
19.  turystyka i krajoznawstwo,
20.  porządek i bezpieczeństwo publiczne,
21.  upowszechnianie i ochrona wolności i praw człowieka oraz swobód obywatelskich, a także działania wspomagające rozwój demokracji,
22.  ratownictwo i ochrona ludności,
23.  pomoc ofiarom katastrof, klęsk żywiołowych, konfliktów zbrojnych i wojen w kraju i za granicą;
24.  upowszechnianie i ochrona praw konsumentów,
25.  działalność na rzecz integracji europejskiej oraz rozwijanie kontaktów i współpracy między społeczeństwami,
26.  promocja i organizacja wolontariatu,
27.  pomoc Polonii i Polakom za granicą,
28.  działalność na rzecz kombatantów i osób represjonowanych,
29.  promocja Rzeczpospolitej Polskiej za granicą,
30.  działalność na rzecz rodziny, macierzyństwa, rodzicielstwa, upowszechniania i ochrony praw dziecka,
31.  przeciwdziałanie uzależnieniom i patologiom społecznym,
32.  działalność na rzecz organizacji pozarządowych oraz podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3 ustawy o działalności pożytku publicznego i wolontariacie, w zakresie określonym w pkt 1-31.

Fundacja B. realizuje te cele w następujący sposób, poprzez:

1.  organizowanie działań innowacyjnych, edukacyjnych, kulturalnych, proekologicznych, społecznych, sportowych i pro-zdrowotnych dla społeczeństwa,
2.  organizowanie i prowadzenie szkoleń, konferencji, targów, forów, spotkań i innych form współpracy realizujących cele Fundacji,
3.  współpracę z instytucjami samorządowymi, państwowymi, organizacjami pozarządowymi i podmiotami gospodarczymi z kraju i z zagranicy,
4.  tworzenie programów stypendialnych,
5.  promowanie działań z obszaru społecznej odpowiedzialności biznesu,
6.  prowadzenie konsultacji i działalności doradczej dla instytucji, firm i osób fizycznych,
7.  finansowe wspieranie osób prawnych i fizycznych,
8.  działania na rzecz aktywizacji młodzieży, seniorów, pracowników firmy (…) oraz innych osób,
9.  działania na rzecz zwiększania aktywności w Gminie (…) oraz poza nią,
10.  wspieranie sztuki i artystów,
11.  wspieranie osób niepełnosprawnych,
12.  wspieranie osób wykluczonych,
13.  diagnozę i prowadzenie stałego rozpoznawania potrzeb środowisk lokalnych,
14.  prowadzenie działalności medialnej i wydawniczej,
15.  prowadzenie działalności edukacyjnej, naukowej i badawczej,
16.  wspieranie działań dobroczynnych,
17.  realizowanie innych przedsięwzięć wpisujących się w cele statutowe Fundacji.

W praktyce, od początku istnienia Fundacji B. tj. od lutego 2019 r. ( winno być: od 11 marca 2019 r.), głównym zadaniem realizowanym przez Fundację jest utworzenie i uruchomienie obiektu kulturalnego pod nazwą Stacja C., w którym nieodpłatnie organizowane są wydarzenie kulturalne, projekcje filmowe, koncerty, spotkania integracyjne, warsztaty (w tym ekologiczne), dla społeczności lokalnej.

Członkowie Fundacji biorą czynny udział w wydarzeniach i prowadzą warsztaty na temat współpracy sektora biznesu z instytucjami pozarządowymi, środowiska (upcykling, recykling) oraz wspierają lokalne inicjatywy i działania dobroczynne. Fundacja nie jest zobowiązana do żadnych świadczeń wzajemnych na rzecz Spółki. Nie posiada jeszcze statusu „organizacji pożytku publicznego” zgodnie z art. 22. ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Spółka nie odliczyła ww. darowizny od dochodu..

W uzupełnieniu wniosku (pismo z 18 maja 2020 r.), Wnioskodawca wskazał ponadto, że:

1.  Fundacja powstała i prowadzi swoją działalność w oparciu o przepisy ustawy dnia 24 kwietnia 2003r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie; jest organizacją pozarządową prowadzącą działalność pożytku publicznego w rozumieniu ww. ustawy.
2.  Przekazane środki pieniężne nie są związane z wypełnieniem żadnego zobowiązania wynikającego z aktu założycielskiego Fundacji.
3.  Przekazanie darowizny pieniężnej poprzedzone było Umową Darowizny, nie aktem notarialnym.
4.  W umowie, na podstawie której przekazano darowiznę wskazano cel jej przekazania: na realizację celu statutowego Fundacji: kultura, sztuka.
5.  Wnioskodawca nie zaliczył wartości przekazanej darowizny do kosztów uzyskania. Zamierza to zrobić, jeśli wydana na wniosek Wnioskodawcy interpretacja przepisów prawa podatkowego nie wskaże przeciwwskazań.
6.  Fundacja powstała 11 marca 2019 r.
7.  Odliczenie z tytułu darowizny nie przekroczy 10% dochodu, o którym mowa w art. 7 ust. 3 albo w art. 7a ust 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca ma możliwość odliczenia darowizny przekazanej na rzecz Fundacji B. od dochodu w zeznaniu rocznym za 2019 r.?

Zdaniem Wnioskodawcy, ma on prawo odliczyć ww. darowiznę od dochodu w zeznaniu rocznym za 2019 r. Swoje stanowisko motywuje tym, że obdarowany (Fundacja B.), zgodnie z umową darowizny zawartą między Spółką a Fundacją, przyjęła darowiznę z przeznaczeniem na realizację celów wskazanych w ustawie o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, będąc organizacją, o której mowa w ww. ustawie i realizującą wskazane w tej ustawie cele. Odliczenie od dochodu nie będzie przekraczać 10% dochodu Spółki.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 865 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o CIT, dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Z powyższej regulacji wynika więc jednoznacznie, że ustalenie dochodu (podstawy opodatkowania) w danym roku podatkowym, dokonuje się poprzez wyliczenie różnicy między sumą przychodów osiągniętych w danym roku podatkowym, a kosztami ich uzyskania poniesionymi w tymże roku podatkowym.

Stosownie do art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, podstawę opodatkowania, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24b, art. 24d i art. 24f, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 7 albo w art. 7a, po odliczeniu darowizn przekazanych na cele określone w art. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, organizacjom, o którym mowa w art. 3 ust. 2 i 3 tej ustawy, lub równoważnym organizacjom, określonym w przepisach regulujących działalność pożytku publicznego, obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, prowadzącym działalność pożytku publicznego w sferze zadań publicznych, realizującym te cele - łącznie do wysokości nieprzekraczającej 10% dochodu, o którym mowa w art. 7 ust. 3 albo w art. 7a ust. 1.

Zgodnie z art. 18 ust. 1a ustawy o CIT, łączna kwota odliczeń z tytułów określonych w ust. 1 pkt 1, 7 i 8 nie może przekroczyć 10% dochodu, o którym mowa w art. 7 ust. 3 albo art. 7a ust. 1, z tym, że odliczeniom nie podlegają darowizny na rzecz:

1.  osób fizycznych,
2.  osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, prowadzących działalność gospodarczą polegającą na wytwarzaniu wyrobów przemysłu elektronicznego, paliwowego, tytoniowego, spirytusowego, winiarskiego, piwowarskiego, a także pozostałych wyrobów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,5% oraz wyrobów z metali szlachetnych albo z udziałem tych metali, lub handlu tymi wyrobami.

W myśl art. 18 ust. 1b ustawy o CIT, stanowi natomiast, że jeżeli przedmiotem darowizny są towary opodatkowane podatkiem od towarów i usług, za kwotę darowizny uważa się wartość towaru wraz z podatkiem od towarów i usług, w części przekraczającej kwotę podatku naliczonego, którą podatnik ma prawo odliczyć zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej darowizny. Przy określaniu wartości tych darowizn stosuje się odpowiednio art. 14.

Podkreślenia wymaga także fakt, że na podstawie art. 18 ust. 1c ustawy o CIT, odliczenie darowizn, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, 7 i 8, oraz odliczenie wynikające z odrębnych ustaw stosuje się, jeżeli wysokość darowizny jest udokumentowana dowodem wpłaty na rachunek płatniczy obdarowanego lub jego rachunek w banku, inny niż rachunek płatniczy, a w przypadku darowizny innej niż pieniężna - dokumentem, z którego wynika wartość tej darowizny, oraz oświadczeniem obdarowanego o jej przyjęciu.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 18 ust. 1k ustawy o CIT, odliczenia darowizn, o którym mowa w art. 18 ust. 1 pkt 1, nie stosuje się w przypadku, gdy podatnik zaliczył wartość przekazanej darowizny do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Na podstawie przepisu art. 18 ust. 1g ustawy o CIT, podatnicy korzystający z odliczenia darowizn, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, 7 i 8, oraz wynikającego z odrębnych ustaw, są obowiązani wykazać w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, kwotę przekazanej darowizny, kwotę dokonanego odliczenia oraz dane pozwalające na identyfikację obdarowanego, w szczególności jego nazwę, adres i numer identyfikacji podatkowej lub numer uzyskany w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, w którym obdarowany ma siedzibę, służący dla celów podatkowych identyfikacji.

Pod pojęciem darowizny należy, zgodnie z art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2019, poz. 1145 ze zm.), rozumieć umowę, mocą której darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Zatem umowa darowizny ma charakter umowy zobowiązującej (konsensualnej), jednostronnej (jako nieprzynoszącej darczyńcy żadnej opłaty). Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie woli przez obie strony. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu darowizny.

Nie stanowią natomiast darowizny, w myśl art. 889 Kodeksu cywilnego, następujące bezpłatne przysporzenia:

*   gdy zobowiązanie do bezpłatnego świadczenia wynika z umowy uregulowanej innymi przepisami kodeksu;
*   gdy kto zrzeka się prawa, którego jeszcze nie nabył albo które nabył w taki sposób, że w razie zrzeczenia się prawo jest uważane za nienabyte.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 688 ze zm.), działalnością pożytku publicznego jest działalność społecznie użyteczna, prowadzona w sferze zadań publicznych określonych w ustawie przez organizacje pozarządowe, którymi są:

1.  niebędące jednostkami sektora finansów publicznych w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych lub przedsiębiorstwami, instytutami badawczymi, bankami i spółkami prawa handlowego będącymi państwowymi lub samorządowymi osobami prawnymi,
2.  niedziałające w celu osiągnięcia zysku

\-osoby prawne lub jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, którym odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, w tym fundacje i stowarzyszenia, z zastrzeżeniem ust. 4 (art. 3 ust. 2 tej ustawy).

Stosownie do art. 3 ust. 4 ww. ustawy, przepisy o działalności pożytku publicznego nie mają zastosowania do:

*   partii politycznych;
*   związków zawodowych i organizacji pracodawców:
*   samorządów zawodowych;
*   fundacji utworzonych przez partie polityczne.

Z przytoczonego wyżej przepisu wynika, że aby można było dokonać odliczenia od dochodu, darowizna musi spełniać dwie kumulatywne przesłanki: powinna być przekazana na cele enumeratywnie określone w art. 4 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, a obdarowanym musi być organizacja określona w art. 3 ust. 2 i 3 ww. ustawy, prowadząca działalność pożytku publicznego w sferze zadań publicznych.

Katalog zawarty w art. 4 ust. 1 tejże ustawy, zawiera różne cele pożytku publicznego, wśród których w punkcie 16 wymieniono zadania w zakresie kultury, sztuki, ochrony dóbr kultury i dziedzictwa narodowego.

Kolejnym niezbędnym warunkiem uprawniającym do skorzystania z odliczenia od dochodu przekazanej darowizny są wymogi co do statusu beneficjenta, a mianowicie organizacji, o której mowa w art. 3 ust. 2 i 3 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Istotne jest, aby jednostka obdarowana była jednostką prowadzącą działalność pożytku publicznego w sferze zadań publicznych i niedziałającą w celu osiągnięcia zysku.

Zatem jak wynika z wniosku, Fundacja jest organizacją pozarządową, której nadrzędnym celem jest realizacja, inicjowanie i prowadzenie innowacyjnych działań społeczno-kulturalnych. Zgodnie z umową, Fundacja otrzymała darowiznę na realizację celu statutowego w zakresie kultury i sztuki i co istotne  przekazane środki pieniężne nie były związane z wypełnieniem żadnego zobowiązania wynikającego z aktu założycielskiego Fundacji.

Ponadto, Wnioskodawca nie zaliczył wartości przekazanej darowizny do kosztów uzyskania, a odliczenie z tytułu darowizny nie przekroczy 10% dochodu, o którym mowa . w art. 7 ust. 3 albo w art. 7a ust 1 ustawy o CIT.

Reasumując, Fundacja, na rzecz której Wnioskodawca przekazał darowiznę, prowadzi działalność pożytku publicznego głównie w zakresie kultury, a zatem mieści się w zakresie art. 4 ust. 1 pkt 16 powołanej ustawy. Fundacja ta jest również organizacją w rozumieniu art. 3 ust. 2 i 3 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie i nie działa w celu osiągnięcia zysku, to znaczy, że całość dochodu przeznacza na realizację celów statutowych.

Biorąc powyższe pod uwagę, o ile przekazanie ww. darowizny pieniężnej nastąpiło na rachunek płatniczy obdarowanego lub jego rachunek w banku, inny niż rachunek płatniczy (art. 18 ust. 1c ustawy o CIT), to darowizna ta może być odliczona od dochodu w zeznaniu rocznym za 2019 r., a nie zaliczona do kosztów uzyskania przychodów, jak błędnie wskazano w uzupełnieniu wniosku.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy, z ww. zastrzeżeniem, uznano za prawidłowe.

Nadmienić przy tym należy, że Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku  nie prowadzi postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. Pełna weryfikacja prawidłowości stanowiska Wnioskodawcy może być dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h Ordynacji podatkowej.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.