Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-989/13/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-12-04
Teza: Czy w związku z zamiarem sprzedaży nieruchomości będzie Pani podatnikiem podatku od towarów i usług na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy?
Słowa kluczowe: działki
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 16 września 2013 r. (data wpływu 18 września 2013 r.), uzupełnionym w dniu 5 listopada 2013 r. (data wpływu), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nie uznania Pani za podatnika w związku z transakcją sprzedaży działek - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 września 2013 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 5 listopada 2013 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nie uznania Pani za podatnika w związku z transakcją sprzedaży działek.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej. Wspólnie z mężem zamierza sprzedać nieruchomość stanowiącą współwłasnością, która składa się z działek nr … o pow. 1.675 m², nr … o pow. 2.246 m² oraz nr … o pow. 1.080 m². Działki o nr … i … zostały nabyte w dniu 11 lutego 2009 r., a działka nr … w dniu 28 kwietnia 2009 r. Są one niezabudowane i położone w bezpośrednim sąsiedztwie (wspólne granice działek). Nieruchomość nigdy nie była przedmiotem działalności gospodarczej. Intencją jej nabycia nie było również prowadzenie w przyszłości działalności gospodarczej. Przedmiotowe działki były już wydzielone i nie dokonano żadnych podziałów, ani scaleń. W dniu 5 marca 2010 r. wydano dla ww. działek decyzję o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku handlowo-usługowego wraz z infrastrukturą techniczną. Na podstawie wydanych warunków zabudowy mąż Pani planował prowadzenie działalności gospodarczej po wybudowaniu pawilonu handlowego we wskazanej lokalizacji. Nie były wydzielane drogi wewnętrzne, gdyż działki te posiadają dostęp do dróg gminnych. Są one nieuzbrojone. Na terenie działek nie ma przyłączy wodno-kanalizacyjnych oraz elektrycznych. Informacja o sprzedaży działek nie pojawiła się w żadnym anonsie, reklamie, gazecie itp. Potencjalny kupiec samodzielnie odnalazł właściciela nieruchomości i zaproponował dokonanie transakcji. Działki obciążone są hipoteką z tytułu udzielenia kredytu hipotetycznego „\`(...)\`”. Kredyt został udzielony w dniu 19 sierpnia 2009 r. na kwotę 400 tys. zł, okres spłaty 120 miesięcy (kwota pozostała do spłaty 280 tys. zł). Obecnie, w związku ze złą sytuacją materialną, brakiem możliwości spłaty kredytu oraz regulowaniu bieżących zobowiązań, jest Pani zmuszona sprzedać posiadane nieruchomości. Nadmieniła Pani, że ceny nieruchomości w 2009 r. były zdecydowanie wyższe niż obecnie. Przy zakupie nieruchomości nie korzystała Pani z żadnych odliczeń podatku od towarów i usług. W momencie zakupu myślała Pani o budowie domu jednorodzinnego (zgodnie z warunkami zabudowy obowiązującymi dla tych działek). Mimo zmiany planów i chęci wybudowania nieruchomości komercyjnej nigdy nie podjęli Państwo prowadzenia działalności gospodarczej związanej z ww. nieruchomościami.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z zamiarem sprzedaży nieruchomości będzie Pani podatnikiem podatku od towarów i usług na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy?

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z zamiarem sprzedaży nieruchomości stanowiącej współwłasność, niebędącej zarazem przedmiotem działalności gospodarczej, nie stanie się Pani podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. Planowana sprzedaż nieruchomości nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 ze zm.), podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Powyższe przepisy stanowią odzwierciedlenie przepisu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 str. 1 ze zm.), zgodnie z którym „podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel, czy też rezultaty takiej działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

W art. 12 ust. 1 lit. b) Dyrektywy wskazano, że państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności dostawy terenu budowlanego.

„Teren budowlany” to każdy grunt nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie (art. 12 ust. 3 Dyrektywy).

Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług jest każda osoba, która dokonuje czynności podlegających opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców lub/i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem i działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, o czym stanowi art. 2 pkt 6 ustawy.

Stosownie do art. 7 ust. 1 powołanej ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Należy wskazać, że w dniu 15 września 2011 r. został wydany wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawach połączonych Jarosław Słaby (C-180/10) i Emilian Kuć, Halina Jeziorska-Kuć (C-181/10)\], który wyznacza aktualnie kierunki interpretacyjne i stanowi podstawę orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkich Sądów Administracyjnych, np. NSA z dnia 23 lipca 2013 r. (sygn. akt I FSK 1386/12), z dnia 18 października 2011 r. (sygn. akt I FSK 1536/10), z dnia 9 listopada 2011 r. (sygn. akt I FSK 1658/11), z dnia 9 listopada 2011 r. (sygn. akt. I FSK 1656/11) oraz WSA z dnia 1 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Po 670/11), z dnia 14 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Po 730/11). Z powyższych wyroków wynika, że podejmowanie zorganizowanych działań, takich jak podział gruntu na mniejsze działki, uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zabudowy, wykonywanie czynności marketingowych, świadczy o tym, że czynności te przybierają formę zawodową (profesjonalną).

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że nie prowadzi Pani działalności gospodarczej. Wspólnie z mężem zamierza sprzedać nieruchomość stanowiącą współwłasnością, która składa się z działek nr … o pow. 1.675 m², nr … o pow. 2.246 m² oraz nr … o pow. 1.080 m². Działki o nr … i … zostały nabyte w dniu 11 lutego 2009 r., a działka nr … w dniu 28 kwietnia 2009 r. Są one niezabudowane i położone w bezpośrednim sąsiedztwie (wspólne granice działek). Nieruchomość nigdy nie była przedmiotem działalności gospodarczej. Intencją jej nabycia nie było również prowadzenie w przyszłości działalności gospodarczej. Przedmiotowe działki były już wydzielone i nie dokonano żadnych podziałów, ani scaleń. W dniu 5 marca 2010 r. wydano dla ww. działek decyzję o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku handlowo-usługowego wraz z infrastrukturą techniczną. Na podstawie wydanych warunków zabudowy mąż Pani planował prowadzenie działalności gospodarczej po wybudowaniu pawilonu handlowego we wskazanej lokalizacji. Nie były wydzielane drogi wewnętrzne, gdyż działki posiadają dostęp do dróg gminnych. Są one nieuzbrojone. Na terenie działek nie ma przyłączy wodno-kanalizacyjnych oraz elektrycznych. Informacja o sprzedaży działek nie pojawiła się w żadnym anonsie, reklamie, gazecie itp. Potencjalny kupiec samodzielnie odnalazł właściciela nieruchomości i zaproponował dokonanie transakcji. Działki obciążone są hipoteką z tytułu udzielenia kredytu hipotetycznego „…”. Kredyt został udzielony w dniu 19 sierpnia 2009 r. na kwotę 400 tys. zł, okres spłaty 120 miesięcy. Obecnie, w związku ze złą sytuacją materialną, brakiem możliwości spłaty kredytu oraz regulowaniem bieżących zobowiązań, jest Pani zmuszona sprzedać posiadane nieruchomości. Nadmieniła Pani, że ceny nieruchomości w 2009 r. były zdecydowanie wyższe niż obecnie. Przy zakupie nieruchomości nie korzystała Pani z żadnych odliczeń podatku od towarów i usług. W momencie zakupu myślała Pani o budowie domu jednorodzinnego (zgodnie z warunkami zabudowy obowiązującymi dla tych działek). Mimo zmiany planów i chęci wybudowania nieruchomości komercyjnej nigdy nie podjęli Państwo prowadzenia działalności gospodarczej związanej z ww. nieruchomościami.

Analiza opisu zdarzenia przyszłego oraz treści powołanych przepisów prowadzi do stwierdzenia, że z tytułu sprzedaży przedmiotowych działek – jak słusznie wskazano we wniosku - nie będzie Pani występować w charakterze podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, gdyż – jak wynika z treści wniosku – przedmiotowe działki miał zamiar, po wybudowaniu na nich pawilonu handlowego, wykorzystywać Pani mąż w prowadzonej działalności gospodarczej, ponieważ to on – jak poinformowano go w wydanej na jego wniosek interpretacji indywidualnej – z tytułu całej transakcji sprzedaży będzie występować w charakterze podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.