Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.961.2025.2.WL
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2026-01-02
Teza: Uznanie czynności, w ramach których będzie wykorzystywany
majątek zmodernizowany w ramach Inwestycji, za czynności
podlegające opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8
ustawy. Brak prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją ww.
Inwestycji.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
gmina
najem-najem na cele działalności
najem-najem na cele mieszkalne
odliczenia-brak prawa do odliczenia
osoba-osoby trzecie
termomodernizacja
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 2-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy:
      - uznania czynności, w ramach których będziecie Państwo wykorzystywali majątek
        zmodernizowany w ramach Inwestycji, za czynności podlegające opodatkowaniu
        VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy,
      - braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
        związku z realizacją ww. Inwestycji.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismami z 3 listopada 2025 r. (data
    wpływu) i 18 listopada 2025 r. (data wpływu).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego (ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu
    wniosku z 18 listopada 2025 r.)
    Gmina jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Realizując zadania własne Gminy, określone w art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy o samorządzie
    gminnym (Dz. U. z 2024 r., poz. 1465 ze zm.; dalej: ustawa o samorządzie gminnym), w
    zakresie zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty w sprawach edukacji publicznej,
    Gmina zrealizowała inwestycję pn. „...” (dalej: Projekt lub Inwestycja).
    Gmina zrealizowała przedmiotową Inwestycję zarówno ze środków własnych, jak i ze
    środków pochodzących ze źródeł zewnętrznych, tj. w celu realizacji przedmiotowego
    Projektu Wnioskodawcy zostało przyznane dofinansowanie pochodzące ze środków
    Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa ... na lata 2014-2020.
    W ramach realizacji Inwestycji Gmina poniosła wydatki inwestycyjne (dalej: Wydatki
    inwestycyjne), udokumentowane fakturami VAT, na których oznaczona była jako nabywca
    przedmiotowych towarów i usług.
    Ww. Wydatki inwestycyjne związane z Projektem dotyczyły w szczególności:
      - wymiany instalacji centralnego ogrzewania,
      - zakupu i montażu instalacji OZE,
      - ocieplenia ścian zewnętrznych, dachu i stropu,
      - wymiany okien oraz

      - wymiany oświetlenia na energooszczędne.
    Przedmiotowy majątek jest wykorzystywany wyłącznie nieodpłatnie na potrzeby uczniów
    szkoły. Gmina planuje nieodpłatnie udostępniać sale znajdujące się w przedmiotowym
    budynku na rzecz osób trzecich, niemniej wyłącznie w celu organizacji zajęć dodatkowych
    dla uczniów szkoły. Zainteresowane podmioty trzecie będą organizować zajęcia dla
    uczniów szkoły za odpłatnością, jednakże opłaty z tego tytułu będą pobierane przez
    organizujących zajęcia bezpośrednio od opiekunów prawnych uczniów szkoły. W
    konsekwencji, Gmina nie będzie czerpać żadnych dochodów z tytułu wykorzystywania
    przedmiotowego majątku. Gmina nie planuje przy tym zmiany charakteru korzystania z
    majątku będącego przedmiotem Inwestycji, w tym jego udostępniania za odpłatnością na
    podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy cywilnoprawnej o podobnym
    charakterze.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że zgodnie z Państwa założeniami, cały
    majątek powstały w ramach Inwestycji jest / będzie przez Państwa wykorzystywany
    wyłącznie nieodpłatnie na potrzeby uczniów szkoły. Ponadto, planują Państwo
    nieodpłatnie udostępniać sale znajdujące się w przedmiotowym budynku na rzecz osób
    trzecich, niemniej wyłącznie w celu organizacji zajęć dodatkowych dla uczniów szkoły.
    Zainteresowane podmioty trzecie będą organizować zajęcia dla uczniów szkoły za
    odpłatnością, jednakże opłaty z tego tytułu będą pobierane przez organizujących zajęcia
    bezpośrednio od opiekunów prawnych uczniów szkoły. W konsekwencji, w ww. zakresie
    nie będą Państwo czerpać żadnych dochodów z tytułu wykorzystywania przedmiotowego
    majątku.
    W budynku szkoły znajdują się pomieszczenia, które Gmina udostępnia na cele
    mieszkaniowe dla nauczycieli. Wysokość czynszu obejmuje koszty ogrzewania – pobierają
    Państwo z tego tytułu opłatę o charakterze stałym (ryczałtowym), niezależnie od
    rzeczywistego zużycia wskazanych mediów przez najemcę. Ponadto, w przedmiotowym
    zakresie każdorazowo wystawiają Państwo na rzecz korzystających faktury VAT, w których
    wykazują Państwo stawkę „zw” (zwolnioną z podatku od towarów i usług), a pobierane
    opłaty wykazują Państwo w składanych plikach JPK_V7M.
    Ponadto, na pytania Organu wskazali Państwo odpowiednio:
      1) W jakim okresie Państwa Gmina ponosiła wydatki związane z realizacją inwestycji pn.
        „...”?
        „Wydatki związane z realizacją inwestycji pn. „...” Gmina ponosiła w latach 2020-
        2021.”
      2) Czy instalacja fotowoltaiczna, o której mowa we wniosku, została już oddana do
        użytkowania? Jeśli tak, to kiedy?
        „Gmina wskazuje, iż instalacja fotowoltaiczna, o której mowa we Wniosku, została
        oddana do użytkowania w 2021 r.”
      3) Czy Szkoła, której budynek jest objęty inwestycją pn. „...” jest jednostką budżetową
        czy samorządowym zakładem budżetowym?
        „Szkoła, której budynek jest objęty inwestycją pn. „...” jest jednostką budżetową
        Gminy.”
      4) Czy budynek, na którym została zamontowana instalacja fotowoltaiczna, o której
        mowa we wniosku, stanowi własność Państwa Gminy?
        „Budynek, na którym została zamontowana instalacja fotowoltaiczna, o której
        mowa we Wniosku, stanowi własność Gminy, niemniej został powierzony w trwały
        zarząd jednostce budżetowej Gminy.”
      5) Jeśli odpowiedź na pytanie nr 4 jest przecząca, to proszę wskazać na jakiej podstawie
        (np. na podstawie jakiej umowy) Państwa Gmina podjęła działania w celu montażu
        instalacji fotowoltaicznej, na ww. budynku?

        „Mając na uwadze odpowiedź udzieloną na pytanie nr 4 niniejszego Wezwania,
        przedmiotowe pytanie staje się bezprzedmiotowe.”
      6) Czy w związku z montażem ww. instalacji fotowoltaicznej są/będą Państwo
        prosumentem energii odnawialnej, w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy z dnia 20
        lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze
        zm.)?
        „W związku z montażem ww. instalacji fotowoltaicznej Gmina jest prosumentem
        energii odnawialnej, w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o
        odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.; dalej: ustawa o
        odnawialnych źródłach energii).”
      7) Czy ww. instalacja stanowi mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o
        odnawialnych źródłach energii?
        „Gmina wskazuje, iż ww. instalacja stanowi mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt
        19 ustawy o odnawialnych źródłach energii.”
      8) Czy zawarli/zamierzają Państwo zawrzeć umowę z przedsiębiorstwem
        energetycznym? Jeżeli tak, to należy wskazać:
        a) jakie zostały/zostaną określone zasady rozliczenia wyprodukowanej z instalacji
        fotowoltaicznej energii elektrycznej?
        b) czy ww. umowa przewiduje/będzie przewidywała wynagrodzenie dla Państwa w
        związku z wyprodukowaną energią elektryczną z instalacji fotowoltaicznej?
        „Gmina wskazuje, iż zawarła umową z przedsiębiorstwem energetycznym.
        a) Zgodnie z zawartą ww. umową, Gmina dokonuje rozliczenia w systemie net-
          meteringu, w którym - zgodnie z ustawą o odnawialnych źródłach energii -
          nadwyżki energii wyprodukowanej przez prosumenta są wprowadzane do sieci
          energetycznej i następnie „magazynowane” przez operatora sieci na potrzeby
          późniejszego wykorzystania przez tego prosumenta (w tym przypadku Gminy).
          Przedsiębiorstwo energetyczne dokonuje rozliczenia ilości energii elektrycznej
          wprowadzonej przez Gminę do sieci wobec ilości energii pobranej z tej sieci w
          stosunku ilościowym 1 do 0,7 z wyjątkiem mikroinstalacji o łącznej mocy
          zainstalowanej nie większej niż 10 kW, dla których ten stosunek ilościowy
          wynosi 1 do 0,8. Oznacza to, że za każdy 1 kWh energii wprowadzonej do sieci
          elektroenergetycznej po rozliczeniu (odjęciu) po stronie prosumenta podlega
          odpowiednio 0,8 kWh lub 0,7 kWh z pobranej energii z sieci przedsiębiorstwa
          energetycznego. W ramach tego systemu prosument uiszcza sprzedawcy kwotę
          odpowiadającą iloczynowi stawki za energię elektryczną oraz różnicy między
          ilością energii elektrycznej pobranej przez prosumenta z sieci, a ilością energii
          elektrycznej wprowadzonej do tej sieci z uwzględnieniem stosunku, w jakim
          należy tę energię rozliczyć. Energia elektryczna wyprodukowana przez Gminę
          jest jej własnością w sensie ekonomicznym. W konsekwencji, Gmina płaci
          przedsiębiorstwu energetycznemu wyłącznie za energię elektryczną, która
          została pobrana przez Gminę z sieci i nie została do niej wcześniej
          wprowadzona przez Gminę celem zmagazynowania energii wytworzonej w
          instalacji znajdującej się na budynku szkoły.
        b) Ww. umowa nie przewiduje wynagrodzenia dla Gminy w związku z
          wyprodukowaną energią elektryczną z instalacji fotowoltaicznej.”
      9) Czy w przypadku instalacji fotowoltaicznej o której mowa we wniosku, korzystają
        /będą Państwo korzystali z rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej do
        sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej
        z tej sieci w oparciu o art. 4 ust. 1 ustawy o odnawialnych źródłach energii?

        „Tak, w przypadku instalacji fotowoltaicznej, o której mowa we Wniosku Gmina
        korzysta z rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
        dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej
        sieci w oparciu o art. 4 ust. 1 ustawy o odnawialnych źródłach energii.”
      10) Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 9 jest twierdząca, to czy otrzymują/będą Państwo
        otrzymywali z tego tytułu wynagrodzenie?
        „Nie, jak wynika z odpowiedzi na pytanie nr 8 pkt b) niniejszego Wezwania, Gmina
        nie otrzymuje/nie będzie otrzymywała z tego tytułu wynagrodzenia.”
      11) Czy w przypadku instalacji, o której mowa we wniosku, korzystają/będą Państwo
        korzystali z rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
        dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec wartości energii elektrycznej pobranej z
        tej sieci w oparciu o art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii?
        „Nie, w przypadku instalacji fotowoltaicznej, o której mowa we Wniosku nie
        korzysta z rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
        dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec wartości energii elektrycznej pobranej z
        tej sieci w oparciu o art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii.”
      12) Czy ww. instalacja fotowoltaiczna mieści się w przepisach określonych w art. 4d ust.
        2 ustawy o odnawialnych źródłach energii? Jeśli tak, proszę wskazać konkretny
        punkt ww. przepisu.
        „Nie, Gmina pragnie wskazać, że instalacja fotowoltaiczna nie mieści się w
        przepisach określonych w art. 4d ust. 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii.”
      13) Czy ww. instalacja fotowoltaiczna jest/będzie wykorzystywana przez Państwa:
        a) do celów prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2
        ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r.
        poz. 775 ze zm.)?
        b) do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww.
        ustawy o podatku od towarów i usług?
        c) zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15
        ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, jak i do celów innych niż działalność
        gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o podatku od towarów i
        usług?
        „Na wstępie Gmina pragnie wskazać, iż zgodnie z jej założeniami, instalacja
        fotowoltaiczna jest / będzie wykorzystywana przez Gminę do produkcji energii
        niezbędnej do funkcjonowania budynku szkoły, który jak zostało wskazane we
        Wniosku, jest przez nią wykorzystywany do wykonywania zadań własnych Gminy w
        zakresie zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty w sprawach edukacji
        publicznej - przedmiotowy majątek wykorzystywany jest bowiem przez Gminę
        przede wszystkim na potrzeby uczniów szkoły. Ponadto, Gmina planuje
        nieodpłatnie udostępniać sale znajdujące się w przedmiotowym budynku na rzecz
        osób trzecich w celu organizacji zajęć dodatkowych dla uczniów szkoły.
        Tym samym, jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
        Wniosku, w ww. zakresie Gmina wykorzystuje/będzie wykorzystywać powstały w
        ramach Inwestycji majątek do użytku niekomercyjnego (nieodpłatnego), a co za tym
        idzie nie uzyskuje/nie będzie uzyskiwać żadnych dochodów z tytułu wykorzystania
        efektów rzeczowych Projektu.
        Jednocześnie Gmina pragnie doprecyzować, iż w budynku szkoły znajdują się
        pomieszczenia, które udostępnia na cele mieszkaniowe dla nauczycieli. Wysokość
        czynszu obejmuje koszty ogrzewania – Gmina pobiera z tego tytułu opłatę o
        charakterze stałym (ryczałtowym), niezależnie od rzeczywistego zużycia wskazanych
        mediów przez najemcę. Ponadto, Gmina w przedmiotowym zakresie każdorazowo

        wystawia na rzecz korzystających faktury VAT, w których wykazuje stawkę „zw”
        (zwolnioną z podatku od towarów i usług), a pobierane opłaty wykazuje w
        składanych plikach JPK_V7M.
        Dodatkowo Gmina wskazuje, iż nie planuje zmiany charakteru korzystania z
        przedmiotowego majątku.
        Mając na uwadze powyższe, w opinii Gminy cały majątek powstały w ramach
        Inwestycji (w tym instalacja fotowoltaiczna), jest wykorzystywany przez Gminę
        zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust.
        2 ustawy o podatku od towarów i usług (tj. czynności podlegające opodatkowaniu,
        korzystające ze zwolnienia z VAT), jak i do celów innych niż działalność gospodarcza
        w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług (tj. czynności
        niepodlegające opodatkowaniu VAT).
        Niemniej, Gmina pragnie podkreślić, iż ustalenie czy sposób w jaki wykorzystuje ona
        majątek powstały w ramach Inwestycji (w tym instalacji fotowoltaicznej) stanowi
        działalność gospodarczą oraz czynności podlegające opodatkowaniu VAT jest
        przedmiotem zapytania Gminy (pytanie nr 1).”
      14) W sytuacji, gdy instalacja fotowoltaiczna jest/będzie przez Państwa wykorzystywana
        zarówno do działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność
        gospodarcza, to czy istniała/istnieje możliwość przyporządkowania ponoszonych
        wydatków w całości do celów działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2
        ustawy o podatku od towarów i usług?
        „Gmina wskazuje, iż nie ma możliwości przyporządkowania wydatków związanych z
        realizacją Inwestycji w całości do celów działalności gospodarczej, w rozumieniu art.
        15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Dodatkowo, jak zostało wskazane
        powyżej, zdaniem Gminy - działalność gospodarcza w tym przypadku odnosi się
        wyłącznie do czynności korzystających ze zwolnienia z VAT.”
      15) Czy w przypadku wystąpienia nadwyżki energii elektrycznej wyprodukowanej przez
        instalację fotowoltaiczną i wprowadzonej do sieci wobec ilości energii elektrycznej
        pobranej z tej sieci:
        a) będą Państwo mogli ją wykorzystać w późniejszym terminie? Jeżeli tak, to należy
          wskazać, w jakim terminie?
          „Tak, Gmina może wykorzystać nadwyżkę energii elektrycznej
          wyprodukowanej przez instalację fotowoltaiczną i wprowadzoną do sieci w
          okresie 12 miesięcy od daty wprowadzenia do sieci, licząc od ostatniego dnia
          miesiąca kalendarzowego, w którym ta energia została wprowadzona do sieci,
          w sytuacji, gdy instalacja nie działa lub pracuje w ograniczonym zakresie.”
        b) niewykorzystana w określonym terminie nadwyżka „przepada”?
          „Tak, w przypadku niewykorzystania przez Gminę w ciągu 12 miesięcy
          nadwyżki energii elektrycznej wprowadzonej przez nią do sieci energetycznej,
          nadwyżka ta przepada - odebraną energią dysponuje wówczas
          Przedsiębiorstwo energetyczne, a Gmina nie otrzymuje jej ekwiwalentu.”
      16) Czy są Państwo w stanie wyodrębnić z wydatków ponoszonych na realizację ww.
        inwestycji wydatki związane z instalacją fotowoltaiczną oraz pozostałe wydatki?
        „Gmina jest w stanie wyodrębnić wydatki ponoszone w ramach Inwestycji na
        wydatki związane z instalacją fotowoltaiczną oraz pozostałe wydatki.”
      17) Czy pozostałe efekty powstałe w ramach ww. inwestycji (oprócz instalacji
        fotowoltaicznej) są/będą wykorzystywane przez Państwa:
      a) do celów prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2
        ustawy o podatku od towarów i usług?
      b) do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww.
        ustawy o podatku od towarów i usług?

      c) zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15
        ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, jak i do celów innych niż działalność
        gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o podatku od towarów i
        usług?
      „Na wstępie Gmina pragnie wskazać, iż jak wynika z opisu stanu faktycznego
      /zdarzenia przyszłego, efekty rzeczowe Projektu dotyczą budynku szkoły, który jak
      zostało wskazane we Wniosku, jest przez nią wykorzystywany do wykonywania
      zadań własnych Gminy w zakresie zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty w
      sprawach edukacji publicznej - przedmiotowy majątek wykorzystywany jest bowiem
      przez Gminę przede wszystkim na potrzeby uczniów szkoły. Ponadto, Gmina planuje
      nieodpłatnie udostępniać sale znajdujące się w przedmiotowym budynku na rzecz
      osób trzecich w celu organizacji zajęć dodatkowych dla uczniów szkoły.
      Tym samym, jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
      Wniosku, w ww. zakresie Gmina wykorzystuje/będzie wykorzystywać powstały w
      ramach Inwestycji majątek do użytku niekomercyjnego (nieodpłatnego), a co za tym
      idzie nie uzyskuje/nie będzie uzyskiwać żadnych dochodów z tytułu wykorzystania
      efektów rzeczowych Projektu.
      Jednocześnie Gmina pragnie doprecyzować, iż w budynku szkoły znajdują się
      pomieszczenia, które udostępnia na cele mieszkaniowe dla nauczycieli. Wysokość
      czynszu obejmuje koszty ogrzewania – Gmina pobiera z tego tytułu opłatę o
      charakterze stałym (ryczałtowym), niezależnie od rzeczywistego zużycia wskazanych
      mediów przez najemcę. Ponadto, Gmina w przedmiotowym zakresie każdorazowo
      wystawia na rzecz korzystających faktury VAT, w których wykazuje stawkę „zw”
      (zwolnioną z podatku od towarów i usług), a pobierane opłaty wykazuje w
      składanych plikach JPK_V7M.
      Dodatkowo Gmina wskazuje, iż nie planuje zmiany charakteru korzystania z
      przedmiotowego majątku.
      Mając na uwadze powyższe, w opinii Gminy cały majątek powstały w ramach
      Inwestycji (w tym pozostałe efekty Projektu), jest wykorzystywany przez Gminę
      zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust.
      2 ustawy o podatku od towarów i usług (tj. czynności podlegające opodatkowaniu,
      korzystające ze zwolnienia z VAT), jak i do celów innych niż działalność gospodarcza
      w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług (tj. czynności
      niepodlegające opodatkowaniu VAT) .
      Niemniej, Gmina pragnie podkreślić, iż ustalenie czy sposób w jaki Gmina
      wykorzystuje majątek powstały w ramach Inwestycji (w tym pozostałe efekty
      Projektu) stanowi działalność gospodarczą oraz czynności podlegające
      opodatkowaniu VAT jest przedmiotem zapytania Gminy (pytanie nr 1).”
    18) W sytuacji, gdy pozostałe efekty realizowanego projektu (oprócz instalacji
      fotowoltaicznej) są/będą przez Państwa wykorzystywane zarówno do działalności
      gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, jak i
      do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy
      o podatku od towarów i usług, to czy istniała/będzie możliwość przyporządkowania
      ponoszonych wydatków w całości do celów działalności gospodarczej, w rozumieniu
      art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług?
      „Gmina wskazuje, iż nie ma możliwości przyporządkowania wydatków związanych z
      realizacją Inwestycji w całości do celów działalności gospodarczej, w rozumieniu art.
      15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Dodatkowo, jak zostało wskazane
      powyżej, zdaniem Gminy - działalność gospodarcza w tym przypadku odnosi się
      wyłącznie do czynności korzystających ze zwolnienia z VAT.”
    19) Ile wynosi prewspółczynnik ustalony dla szkoły, w której została zrealizowana ww.
      inwestycja pn. „...”, zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy?

      „Gmina nie dokonuje kalkulacji prewspółczynnika dla szkoły, w której została
      zrealizowana ww. inwestycja pn. „...”, zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy, z uwagi na
      fakt, iż w jej ocenie czynności, w ramach których przedmiotowy majątek jest
      wykorzystywany/będzie wykorzystywany stanowią czynności podlegające
      opodatkowaniu, korzystające ze zwolnienia z VAT oraz czynności niepodlegające
      opodatkowaniu VAT, i w takiej sytuacji prewspółczynnik ten wynosi 0% (Gmina
      pragnie niemniej podkreślić, iż powyższa kwestia dot. podlegania opodatkowaniu
      VAT - jest przedmiotem zapytania Gminy (pytanie nr 1)).”
    20) W sytuacji, gdy prewspółczynnik nie przekracza 2%, to należy wskazać, czy uznają
      Państwo, iż wynosi on 0%?
      „Mając na uwadze odpowiedź udzieloną na pytanie nr 19 niniejszego Wezwania,
      przedmiotowe pytanie staje się bezprzedmiotowe.”
    21) Ile wynosi proporcja ustalona dla szkoły, w której została zrealizowana ww.
      inwestycja pn. „...”, zgodnie z art. 90 ust. 2-ust. 9a ustawy o podatku od towarów i
      usług?
      „Gmina nie dokonuje kalkulacji proporcji dla szkoły, w której została zrealizowana
      ww. inwestycja pn. „...”, zgodnie z art. 90 ust. 2-ust. 9a ustawy o podatku od towarów
      i usług, z uwagi na fakt, iż w jej ocenie czynności, w ramach których przedmiotowy
      majątek jest wykorzystywany/będzie wykorzystywany stanowią czynności
      podlegające opodatkowaniu, korzystające ze zwolnienia z VAT oraz czynności
      niepodlegające opodatkowaniu VAT, zatem zdaniem Gminy nie przysługuje jej prawo
      do odliczenia VAT w żadnym zakresie (Gmina pragnie niemniej podkreślić, iż
      powyższa kwestia dot. sposobu opodatkowania VAT wskazanych czynności, jest
      przedmiotem zapytania Gminy (pytanie nr 1)).”
    22) W sytuacji, gdy proporcja nie przekracza 2%, to należy wskazać, czy Państwa Gmina
      uzna, iż wynosi ona 0%?
      „Mając na uwadze odpowiedź udzieloną na pytanie nr 21 niniejszego Wezwania,
      przedmiotowe pytanie staje się bezprzedmiotowe.”
    Pytania
    1. (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 18 listopada 2025 r.) Czy w
      opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, czynności, w ramach których
      Gmina wykorzystuje / będzie wykorzystywać majątek zmodernizowany w ramach
      Inwestycji, stanowią czynności podlegające opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5,
      7 lub 8 ustawy o VAT?
    2. Czy Gminie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego w związku z realizacją Inwestycji?
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 18
    listopada 2025 r.)
    1. W opisanym stanie faktycznym / zdarzeniu przyszłym, czynności, w ramach których
      Gmina wykorzystuje / będzie wykorzystywać majątek zmodernizowany w ramach
      Inwestycji:
        - stanowią czynności podlegające opodatkowaniu VAT, korzystające ze zwolnienia
          z VAT – w zakresie udostępniania pomieszczeń budynku szkoły na cele
          mieszkaniowe dla nauczycieli;
        - nie stanowią czynności podlegających opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5,
          7 lub 8 ustawy o VAT – w związku z wykorzystywaniem budynku szkoły na
          potrzeby uczniów oraz w zakresie nieodpłatnego udostępniania sal
          znajdujących się w przedmiotowym budynku na rzecz osób trzecich, niemniej
          wyłącznie w celu organizacji zajęć dodatkowych dla uczniów szkoły.

    2. Gminie nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego w związku z realizacją Inwestycji.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów
      oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać
    się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i
    zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako
    usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do „grona” usług każde świadczenie,
    które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie
    (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia
    odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot który
    odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym
    z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Taka konstrukcja definicji świadczenia usług jest wyrazem zasady powszechności
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji dokonywanych w ramach
    profesjonalnego obrotu gospodarczego.

    Należy wskazać, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą
    powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest
    dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez
    podatników w rozumieniu ustawy i są wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    Pojęcie „dostawa towarów” w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, obejmuje wszelkie
    czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem
    jak właściciel.
    Z kolei każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu,
    zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi co do zasady usługę w
    rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione
    następujące warunki:
      - w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
        strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
      - świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
        (wynagrodzenie).
    Należy podkreślić, że oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie
    podlegało, jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem przez pojęcie świadczenia usług należy rozumieć przede wszystkim określone
    zachowanie się podatnika na rzecz innego podmiotu, które wynika z dwustronnego
    stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą
    (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę. Przy czym, o ile dane
    zachowanie podatnika mieści się w ustawowej definicji świadczenia usług, to – co do
    zasady – niezbędnym elementem do uznania tego zachowania za czynność podlegającą
    opodatkowaniu jest spełnienie przesłanki odpłatności.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu
    sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy
    usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (m.in. w postaci świadczenia
    wzajemnego).
    Zatem, aby dana czynność (usługa) podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy
    świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone
    kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w
    ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana
    zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być
    należne za wykonanie tego świadczenia.
    Należy również wskazać, że w świetle art. 8 ust. 2 ustawy w pewnych, ściśle określonych
    przypadkach, również nieodpłatne świadczenie usług należy uznać za spełniające definicję
    odpłatnego świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W myśl art. 8 ust. 2 ustawy:
      za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
      1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż
        działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych
        podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników,
        udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków
        organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli
        podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty

        podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
        wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
      2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
        tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
        spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
        członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do
        celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Nie każda czynność stanowiąca świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ustawy podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te
      organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla
      realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
      podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.),
    zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”, zgodnie z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w
      związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Z powołanych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego nie są
    podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują
    jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty
    lub składki. Podmioty te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w
    przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter podmiotowo-przedmiotowy.

    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:
      - podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
        odrębnymi przepisami prawa, oraz
      - podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie
        umów cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi więc charakter wykonywanych czynności: czynności o
    charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast
    czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za
    podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy
    towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.
    Wyłączenie z opodatkowania podatkiem VAT jednostek samorządu terytorialnego jest
    możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im
    specyficznych zadań i funkcji samorządowych (publicznych) i tylko w odniesieniu do tych
    czynności, które nie są wykonywane na podstawie zawartych przez gminę umów
    cywilnoprawnych.
    Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1153 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    Jak wynika z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy edukacji publicznej.
    Realizacja tych zadań następować może także w drodze dostawy towarów i świadczenia
    usług w rozumieniu art. 7 i art. 8 ustawy (w zakresie dostaw i usług co do zasady
    odpłatnych). Gmina, w celu wypełnienia nałożonych na nią zadań, organizuje warunki dla
    innych podmiotów bądź bezpośrednio uczestniczy w obrocie gospodarczym.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania
      nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny
      rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe lub na rzecz społecznych agencji najmu, o
      których mowa w art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o społecznych
      formach rozwoju mieszkalnictwa (Dz.U. z 2024 r. poz. 1440 i 1635).
    Jak stanowi art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii
    (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 261 ze zm.), zwanej dalej ustawą o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      mikroinstalacja - instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej
      elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci elektroenergetycznej o
      napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy osiągalnej cieplnej w
      skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc zainstalowana elektryczna
      jest nie większa niż 50 kW.
    Według art. 2 pkt 27a ustawy o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      prosument energii odnawialnej - odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
      elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w

      mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
      odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to przedmiotu
      przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z przepisami wydanymi
      na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej
      (Dz.U. z 2019 r. poz. 649, 730 i 2294).
    Na mocy art. 3 ustawy o OZE:
      Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
      elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i
      warunkach określonych w ustawie - Prawo energetyczne, z wyłączeniem wytwarzania
      energii elektrycznej: w mikroinstalacji;
      1) w mikroinstalacji;
      2) w małej instalacji;
      3) z biogazu rolniczego;
      4) wyłącznie z biopłynów.
    W myśl z art. 4 ust. 1 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci elektroenergetycznej wobec ilości energii
      elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez
      prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię elektryczną w
      mikroinstalacji o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej:
      1) większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,7;
      2) nie większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,8.
    W świetle art. 4 ust. 2 ustawy o OZE:
      Rozliczenia ilości energii, o której mowa w ust. 1, dokonuje się na podstawie wskazań
      urządzenia pomiarowo-rozliczeniowego dla danej mikroinstalacji.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
    4 ust. 2a – 7 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Zgodnie z art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
      Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci energii elektrycznej, o której mowa w ust. 1,
      przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą w rozumieniu
      ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2019 r. poz. 1292 i
      1495), zwaną dalej "ustawą - Prawo przedsiębiorców", nie stanowi działalności
      gospodarczej w rozumieniu tej ustawy.
    Stosownie do art. 4 ust. 10 ustawy o OZE:
      Pobrana energia podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1, jest zużyciem
      energii wyprodukowanej przez danego prosumenta energii odnawialnej w rozumieniu
      przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2019 r. poz.
      864, z późn. zm.).
    Natomiast, według art. 4 ust. 11 ustawy o OZE stanowi, że:
      Nadwyżką ilości energii elektrycznej wprowadzonej przez prosumenta energii
      odnawialnej do sieci wobec ilości energii pobranej przez niego z tej sieci dysponuje
      sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w
      tym opłat, o których mowa w ust. 4.
    Należy zauważyć, że do dnia 14 lipca 2018 r. obowiązywał art. 4 ust. 9 ustawy o
    odnawialnych źródłach energii, zgodnie z którym wprowadzanie energii elektrycznej do
    sieci, a także pobieranie tej energii z sieci, o których mowa w ust. 1, nie są świadczeniem
    usług ani sprzedażą w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług.

    Wskazany art. 4 ust. 9 ustawy o odnawialnych źródłach energii został uchylony przez art. 1
    pkt 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii
    (Dz. U. 2018 r., poz. 1276). Co do zasady zatem, czynności, o których mowa w tym
    przepisie, stanowić mogą czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, o ile są dokonywane przez podatników tego podatku.
    W wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że:
      Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym lub
      obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po pierwsze
      ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii elektrycznej
      ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po drugie energia
      ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym, stanowi
      „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów.
    Jak wskazali Państwo we wniosku, instalacja została oddana do użytkowania w 2021 r. W
    związku z wykonaniem instalacji fotowoltaicznej na budynku szkoły zawarli Państwo
    umowę z przedsiębiorstwem energetycznym, która nie przewiduje wynagrodzenia dla
    Państwa w związku z wyprodukowaną energią elektryczną z instalacji fotowoltaicznej.
    Korzystają Państwo z rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
    dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w
    oparciu o art. 4 ust. 1 ustawy o odnawialnych źródłach energii. Instalacja fotowoltaiczna
    jest/będzie wykorzystywana przez Państwo do produkcji energii niezbędnej do
    funkcjonowania budynku szkoły. W przypadku niewykorzystania przez Państwa w ciągu 12
    miesięcy nadwyżki energii elektrycznej wprowadzonej przez nią do sieci energetycznej,
    nadwyżka ta przepada - odebraną energią dysponuje wówczas Przedsiębiorstwo
    energetyczne, a Państwo nie otrzymują jej ekwiwalentu.
    Wobec powyższego należy raz jeszcze podkreślić, że opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług co do zasady podlegają czynności wykonywane odpłatnie.
    Tym samym, opodatkowana podatkiem od towarów i usług będzie co do zasady energia
    elektryczna wprowadzona do sieci przez producenta w przypadku, gdy wystąpi z tego
    tytułu wynagrodzenie. Przy czym, wobec funkcjonującego na gruncie ustawy o
    odnawialnych źródłach energii systemu, o którym mowa w ww. art. 4 ust. 1 ustawy o OZE
    tzw. „net-meteringu” należy uznać, że opodatkowaniu podlegać będzie w takim przypadku
    nadwyżka energii elektrycznej wprowadzonej przez producenta do sieci, nad energią
    przez niego z sieci pobraną.
    Natomiast w przypadku, gdy prosument energii elektrycznej nie otrzymuje żadnego
    wynagrodzenia za nadwyżki wyprodukowanej energii i nadwyżki te w określonych
    terminach „przepadają”, nie uznaje się takich czynności za opodatkowane VAT.
    Zatem wprowadzanie przez Państwa do sieci elektroenergetycznej energii
    wyprodukowanej w instalacji fotowoltaicznej, rozliczanej – jak wskazali Państwo – zgodnie
    z art. 4 ust. 1 ustawy o OZE (tj. w systemie „net-metering”), nie stanowi/nie będzie
    stanowiło czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Z opisu
    sprawy wynika, że wytworzona energia będzie wykorzystana na potrzeby własne (do
    funkcjonowania budynku szkoły). Niewykorzystana w określonym terminie nadwyżka
    energii przepada. Zatem wprowadzanie przez Państwa do sieci elektroenergetycznej
    energii wyprodukowanej w instalacji fotowoltaicznej, rozliczanej zgodnie z art. 4 ust. 1
    ustawy o OZE, nie podlega/nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług.
    We wniosku wskazali Państwo, że cały majątek powstały w ramach Inwestycji jest / będzie
    przez Państwa wykorzystywany wyłącznie nieodpłatnie na potrzeby uczniów szkoły.

    Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że wykorzystanie majątku powstałego w
    ramach inwestycji na potrzeby uczniów szkoły nie podlega/nie będzie podlegało
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W ww. zakresach działają/będą Państwo
    działali w ramach reżimu publicznoprawnego.
    Ponadto, z opisu sprawy wynika w budynku szkoły znajdują się pomieszczenia, które
    udostępniają Państwo na cele mieszkaniowe dla nauczycieli. Wysokość czynszu obejmuje
    koszty ogrzewania – pobierają Państwo z tego tytułu opłatę o charakterze stałym
    (ryczałtowym), niezależnie od rzeczywistego zużycia wskazanych mediów przez najemcę.
    Ponadto, w przedmiotowym zakresie każdorazowo wystawiają Państwo na rzecz
    korzystających faktury VAT, w których wykazują Państwo stawkę „zw” (zwolnioną z
    podatku od towarów i usług), a pobierane opłaty wykazują Państwo w składanych plikach
    JPK_V7M.
    Zauważenia wymaga, że pobieranie od podmiotów trzecich opłat za media, stanowiących
    zwrot kosztów zużytych mediów, należy traktować jako odrębne świadczenie, które nie
    ma wpływu na zakres prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych
    z realizacją Inwestycji. Wydatki poniesione na termomodernizację budynku szkoły nie są
    /nie będą związane bezpośrednio z zużyciem mediów, gdyż w analizowanej sprawie nie
    będzie dochodzić do przeniesienia na użytkowników tego budynku (w drodze
    refakturowania) kosztów jego remontu. Inwestycja polegająca na termomodernizacji
    budynku szkoły będzie służyła działalności prowadzonej w tym budynku i nie będzie miała
    związku z zużyciem mediów.
    W konsekwencji, ww. udostępnianie pomieszczeń budynku szkoły na cele mieszkaniowe
    dla nauczycieli stanowi/będzie stanowiło odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w
    art. 8 ust. 1 ustawy i świadczone jest/będzie w ramach działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwa Gmina występuje/będzie występowała dla tej
    czynności w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Tym samym
    ww. udostępnianie pomieszczeń budynku szkoły na cele mieszkaniowe dla nauczycieli
    podlega/będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy
    przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, przy czym będzie korzystało ze zwolnienia od podatku.
    Ponadto, planują Państwo nieodpłatnie udostępniać sale znajdujące się w
    przedmiotowym budynku na rzecz osób trzecich, wyłącznie w celu organizacji zajęć
    dodatkowych dla uczniów szkoły. Zainteresowane podmioty trzecie będą organizować
    zajęcia dla uczniów szkoły za odpłatnością, jednakże opłaty z tego tytułu będą pobierane
    przez organizujących zajęcia bezpośrednio od opiekunów prawnych uczniów szkoły. W
    konsekwencji, w ww. zakresie nie będą Państwo czerpać żadnych dochodów z tytułu
    wykorzystywania przedmiotowego majątku.
    Dla ustalenia, czy konkretna, nieodpłatna czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, istotny jest cel jej świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisuje się
    w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej
    nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu nie
    zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych
    okoliczności, jakie w danej sprawie występują. Ponadto z powyższego wynika, że
    opodatkowaniu VAT podlega tylko takie nieodpłatne świadczenie usług, które nie ma
    żadnego związku z działalnością przedsiębiorstwa podatnika.
    Przepis art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy wskazuje, że opodatkowaniu podlega jako odpłatne
    świadczenie usług, użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do
    celów innych niż działalność gospodarcza (w tym w szczególności m.in. do celów
    osobistych podatnika lub jego pracowników), jeżeli przysługiwało mu prawo do odliczenia
    podatku VAT naliczonego, w całości lub w części, przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu
    tych towarów lub ich części składowych. Tylko łączne zaistnienie ww. przesłanek umożliwia
    objęcie zakresem opodatkowania VAT usług świadczonych nieodpłatnie.

    Analizując natomiast treść art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, należy zauważyć, że dla ustalenia, czy
    konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy cytowanego
    przepisu istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie
    wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka
    uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające
    opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od
    konkretnych okoliczności, jakie w danej sprawie występują.
    Przy czym, za usługi niezwiązane z prowadzeniem przedsiębiorstwa (świadczone do celów
    innych niż działalność gospodarcza) należy uznać wszelkie usługi, których świadczenie
    odbyło się bez związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą.
    Natomiast przez usługi związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, należy rozumieć te
    usługi, które są wykonywane nieodpłatnie w związku z potrzebami prowadzonej
    działalności gospodarczej podatnika, potrzebami związanymi z funkcjonowaniem
    prowadzonego przedsiębiorstwa. W tym więc aspekcie winny być rozpatrywane działania
    podejmowane przez dany podmiot.
    Podkreślić należy, że przepis art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy ma zastosowanie tylko do tych
    spośród usług nieodpłatnych, które spełniają warunek w nim wymieniony, tj. dotyczy tych
    usług nieodpłatnych, które służą celom innym niż działalność gospodarcza podatnika. Jeśli
    ww. warunek nie jest spełniony, nie może być mowy o potraktowaniu usługi świadczonej
    nieodpłatnie jako usługi odpłatnej i objęcie jej zakresem opodatkowania VAT.
    W świetle powołanych wyżej przepisów należy stwierdzić, że zakres aktywności
    podejmowanej przez jednostkę samorządu terytorialnego należy interpretować w
    perspektywie ogólnej zasady, tj. że ich realizacja ma służyć zaspokajaniu zbiorowych
    potrzeb mieszkańców gminy. Obowiązywanie tej zasady powoduje, że każde działanie
    podejmowane przez jednostki w imieniu własnym, na własną odpowiedzialność i
    finansowane z budżetu jednostek, a dotyczące mienia gminy, należy uznać za działanie
    publiczne, służące zaspokajaniu potrzeb wspólnoty samorządowej, które jest wykonywane
    przez jednostkę samorządu terytorialnego jako zadanie własne, w ramach władztwa
    publicznego.
    Zatem czynności wynikające z zadań własnych, nałożonych odrębnymi przepisami,
    realizowane w ramach reżimu publicznoprawnego, z tytułu których gmina nie uzyskuje
    wpływów, pozostają poza zakresem ustawy o podatku od towarów i usług. Są one bowiem
    realizowane przez gminę poza zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy, a gmina realizując te czynności, nie występuje w charakterze podatnika
    podatku VAT, zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy, bowiem w tym zakresie działa jako
    organ władzy w rozumieniu art. 15 ust. 6 ustawy.
    Ponadto, w celu ustalenia czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT należy posiłkować się orzecznictwem Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
    Kwestia nieodpłatnego świadczenia usług była przedmiotem rozważań Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej m.in. w sprawie C-258/95 (Julius Fillibeck Söhne GmbH &
    Co. KG). W wyroku tym Trybunał Sprawiedliwości doszedł do wniosku, że co do zasady,
    pracodawca, organizując dla pracowników dojazd do zakładu, świadczy nieodpłatną
    usługę na ich prywatny użytek. Pracodawca w normalnych warunkach nie ma obowiązku
    zapewnienia pracownikom dojazdu do miejsca pracy, a to w jaki sposób pracownik
    dostanie się do pracy jest jego indywidualną sprawą. Niemniej jednak, jeżeli z okoliczności
    wynika, że działalność prowadzona przez podatnika wymaga, aby pracodawca zapewnił
    transport pomiędzy domem a miejscem pracy, wówczas należy przyjąć, że usługa ta
    świadczona jest w celu nie innym niż działalność gospodarcza podatnika, natomiast
    prywatne korzyści pracownika wynikające z możliwości skorzystania z transportu mają
    znaczenie drugorzędne względem potrzeb podatnika.

    W świetle powyższego, oceniając, czy dana usługa służy działalności przedsiębiorstwa
    podatnika, należy zbadać, czy jest ona dla tego celu niezbędna, jak również zważyć, czyja
    korzyść jest dominująca. Jeżeli korzyść podatnika będzie przeważała nad korzyścią
    pracownika, w tym jak w okolicznościach niniejszej sprawy, podmiotów trzecich
    organizujących zajęcia dodatkowe dla uczniów szkoły, wówczas świadczenie to zachowuje
    swój nieodpłatny charakter i nie będzie podlegało opodatkowaniu.
    Natomiast w wyroku z 11 grudnia 2008 r. w sprawie C-371/07 (Danfoss and Astra Zeneca)
    Trybunał stwierdził, że co do zasady wydawanie pracownikom nieodpłatnych posiłków,
    służy zaspokojeniu ich prywatnych potrzeb w rozumieniu art. 6 ust. 2 Szóstej Dyrektywy.
    Jeżeli natomiast ze szczególnych okoliczności wynika, że zapewnienie posiłków przez
    pracodawcę nie służy zaspokajaniu prywatnych potrzeb tych ostatnich i nie jest
    dokonywane w celach innych niż związane z działalnością przedsiębiorstwa, wtedy
    osobista korzyść, jaka wynika z tego dla pracowników, wydaje się mieć jedynie charakter
    uboczny względem potrzeb przedsiębiorstwa.
    Podobnie jak w pierwszym powołanym wyroku, także i w tym orzeczeniu Trybunał
    podkreślił znaczenie ścisłego związku pomiędzy działalnością gospodarczą podatnika, a
    świadczoną nieodpłatnie usługą. Wskazał ponadto, że usługa ta powinna służyć przede
    wszystkim interesom podatnika, a korzyść pracownika powinna mieć charakter uboczny.
    Zatem mając na uwadze kryteria wynikające z powołanego orzecznictwa TSUE można
    wywieść wniosek, że co do zasady takie usługi, w których zasadniczą korzyść odnoszą
    osoby korzystające z danej usługi, należałoby uznać za świadczone na ich osobiste cele, a
    w konsekwencji usługi te będą podlegały opodatkowaniu na podstawie art. 8 ust. 2
    ustawy. Z drugiej jednak strony, jeżeli usługa taka nie jest świadczona przez podatnika w
    ramach prowadzonej przez niego działalności lub ma z nią nikły związek, to można mówić
    o świadczeniu usługi nie tyle na cele osobiste, lecz przede wszystkim w ramach innej
    działalności. W tym przypadku również czynność ta objęta jest opodatkowaniem zgodnie z
    art. 8 ust. 2 ustawy.
    Przy analizie przesłanek zastosowania art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, decydującym kryterium
    jest zatem związek usługi z działalnością gospodarczą podatnika (tj. cel działania) – jeżeli
    nieodpłatne świadczenie wpisuje się w cel prowadzonej działalności gospodarczej,
    wówczas przesłanka uznania tej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług,
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, nie zostanie spełniona. Oceniając zatem, czy
    dana usługa służy działalności przedsiębiorstwa podatnika, należy zbadać, czy jest ona dla
    tego celu niezbędna, jak również zważyć, czyja korzyść jest dominująca. Jednocześnie
    usługa taka powinna służyć przede wszystkim interesom podatnika, a korzyść odbiorcy
    świadczenia powinna mieć charakter uboczny. Oznacza to, że w przypadku gdy korzyść
    podatnika przeważa nad korzyścią odbiorcy świadczenia świadczenie to zachowuje swój
    nieodpłatny charakter i nie podlega opodatkowaniu.
    Jednocześnie należy wskazać, że dla zastosowania art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy istotne jest czy
    podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Należy bowiem
    zwrócić uwagę na opinię Rzecznika Generalnego z 23 października 2008 r. w sprawie C-371
    /07, który stwierdził, że:
      „(...) możliwość odliczenia podatku naliczonego stanowi wyraźną przesłankę jedynie
      dla zastosowania art. 5 ust. 6 lub art. 6 ust. 2 lit. a, jednakże sądzę, że w art. 6 ust. 2 lit.
      b ma charakter bezwzględnie dorozumiany. Nie ma w tym przypadku charakteru
      wyraźnego zasadniczo z uwagi na to, że przepis ten odnosi się głównie do usług
      świadczonych przez pracowników, a koszty pracowników (w formie wynagrodzenia)
      nie są obciążone podatkiem VAT. Jednakże w przypadku, gdy kompleksowa dostawa
      winna być sklasyfikowana, jako dostawa usług, wykorzystane towary zazwyczaj będą
      podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, a podstawą opodatkowania w odniesieniu
      do wszystkich transakcji wymienionych w art. 6 ust. 2 stanowi »suma wydatków
      poniesionych przez podatnika na wykonanie usług« (art. 11 część A ust. 1 lit. c).
      Objęcie tą podstawą opodatkowania kosztu dostaw, od których podatek naliczony nie

      podlegał odliczeniu, byłoby sprzeczne nie tylko z systematyką art. 5 ust. 6 i art. 6 ust. 2
      w całości, ale również z fundamentalną zasadą neutralności podatku VAT dla
      podatników” (pkt 40 opinii).
    Zatem na podstawie art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy za odpłatne świadczenie usług uznaje się
    nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym
    byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich
    domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
    oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność
    gospodarcza podatnika, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Przedstawione we wniosku sposoby udostępnienia pomieszczeń budynku szkoły nie
    wskazują, aby przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego w
    odniesieniu do prac dotyczących budynku szkoły.
    Z uwagi na powyższe, nieodpłatne udostępnienie sal w budynku szkoły podmiotom
    trzecim organizującym zajęcia dodatkowe dla uczniów nie stanowi/nie będzie stanowiło
    odpłatnego świadczenia usług, podlegającego opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, stosownie do art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy.
    Zatem, nieodpłatne udostępnienie sal w budynku szkoły podmiotom trzecim
    organizującym zajęcia dodatkowe dla uczniów nie będzie podlegało opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Zatem, czynności, w ramach których Gmina wykorzystuje/będzie wykorzystywać majątek
    zmodernizowany w ramach Inwestycji, stanowią/będą stanowiły:
      - czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT w części dotyczącej
        wykorzystywania budynku szkoły na potrzeby uczniów oraz udostępnienia sal w
        budynku szkoły na rzecz podmiotów trzecich organizujących zajęcia dodatkowe dla
        uczniów,
      - czynności podlegające opodatkowaniu VAT, korzystające ze zwolnienia od podatku w
        zakresie udostępniania pomieszczeń budynku szkoły na cele mieszkaniowe dla
        nauczycieli.
    Państwa stanowisko do pytania nr 1, z uwagi na fakt, iż wywiedli Państwo prawidłowy
    skutek prawny pomimo częściowo odmiennej argumentacji, uznałem za prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również kwestii braku prawa do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją ww. Inwestycji.
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy. Stosownie do treści ww. przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje
    podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem

    podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tzn. takich,
    których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania
    podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Jak stanowi art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku
      lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy
      transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona
      od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Zgodnie z art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96,
      z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego związanego z dokonanym nabyciem towarów i usług, w
    pierwszej kolejności powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej
    czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej.
    W analizowanej sprawie warunki wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy, uprawniające do
    odliczenia nie są spełnione. Z okoliczności sprawy wynika, iż wykorzystują Państwo
    budynek szkoły do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług oraz czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług (udostępnianie
    pomieszczeń budynku szkoły na cele mieszkaniowe dla nauczycieli). Wobec powyższego,
    nie przysługuje Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego w związku z realizacją inwestycji pn. „...”, ponieważ efekty ww. Inwestycji nie
    są wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
      - stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
        dacie zaistnienia zdarzenia, oraz
      - zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje
        w dniu wydania interpretacji.

    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo
    ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.