Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP1/443-482/14-4/MH
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-09-26
Teza: stawka podatku VAT dla usługi montażu szaf wnękowych i mebli kuchennych
Słowa kluczowe: stawka-stawki podatku; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku; usługi-usługi montażowe; zabudowa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 26 czerwca 2014 r. (data wpływu 04 lipca 2014 r.) uzupełnionym pismem z dnia 16 września 2014 r. (data wpływu 19 września 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla usług zabudowy wnęk i kuchni wykonywanych przez Wnioskodawcę - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 04 lipca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   stawki podatku VAT dla usług zabudowy wnęk i kuchni wykonywanych przez Wnioskodawcę

*   stawki podatku VAT dla usług zabudowy wnęk i kuchni wykonywanych przez osoby trzecie na zlecenie Wnioskodawcy oraz

*   stawki podatku VAT dla usług zabudowy wnęk i kuchni wykonywanych przez osoby trzecie prowadzące działalność gospodarczą na własny rachunek.

Wniosek uzupełniono w dniu 19 września 2014 r. o przeformułowanie pytania (we wniosku oznaczonego jako pytanie nr 1), przedstawienie własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w odniesieniu do przeformułowanego w uzupełnieniu wniosku pytania nr 1 oraz o doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku).

Wnioskodawca jako zarejestrowany podatnik VAT oraz zarejestrowany podmiot w Krajowym Rejestrze Sądowym prowadzi działalność gospodarczą sprzedaży mebli typowych we własnych punktach sprzedaży detalicznej na terenie całej Polski. W ramach strategii własnej działalności gospodarczej na 2014 r. Wnioskodawca przewiduje wdrożenie do oferty sprzedaży oprócz mebli typowych również wykonywanie i sprzedaż na zlecenia zamawiających mebli nietypowych wykonywanych na indywidualne zlecenia oparte o czynności pomiaru lokalu mieszkalnego przewidzianego do zabudowy trwałej. Chodzi o kuchnie i szafy wnękowe.

Przedmiot niniejszej sprawy dotyczy stosowania stawki podatku VAT do:

1.  wykonanych i sprzedawanych usług projektowania (zaprojektowania) na wymiar do trwałej zabudowy w ramach zleceń kupujących mebli kuchennych oraz szaf wnękowych;
2.  wykonania i sprzedaży usług zabudowy trwałej w ramach czynności montażu u klientów-zamawiających (kupujących) własnymi siłami Wnioskodawcy uprzednio zaprojektowanych na indywidualny wymiar elementów mebli kuchennych oraz szaf wnękowych do ich zabudowy;
3.  wykonania i sprzedaży przez Wnioskodawcę za pośrednictwem osób trzecich usług zabudowy trwałej w ramach czynności montażu u klientów-zamawiających (kupujących) uprzednio zaprojektowanych na indywidualny wymiar elementów mebli kuchennych i szaf wnękowych do ich zabudowy.

Wnioskodawca nadmienia, że nie dysponuje możliwościami produkcji zamówionych przez kupującego i zaprojektowanych przez Wnioskodawcę elementów mebli kuchennych i szaf wnękowych, a ich wykonanie na zasadzie odrębnych umów zleca innym podmiotom-producentom kontrahentom Wnioskodawcy, którzy po wykonaniu zamówionych elementów mebli sprzedają je Wnioskodawcy.

Wnioskodawca dodatkowo nadmienia, że przedmiot sprawy dotyczy zabudowy trwałej lokali w obiektach budowlanych wskazanych przez klientów-kupujących i zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

W ramach rozeznania potrzeb rynku i opracowanej strategii przedmiotowej działalności Wnioskodawca określając przedmiot sprawy dodatkowo wskazuje:

1.  usługi odpłatne objęte przedmiotem wniosku będą wykonywane w ramach oddawania inwestycji do użytkowania (a więc będą elementem inwestycji) albo w ramach modernizacji lub przebudowy lokali mieszkalnych, albo domów mieszkalnych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu art. 41 pkt 12 ustawy o podatku VAT;
2.  usługi wykonywane w ramach czynności projektowania mebli, w tym czynności pomiaru lokali do zabudowy trwałej, a także usługi montażu w ramach zabudowy trwałej lokali będą miały charakter równorzędny z czynnościami sprzedaży mebli nietypowych, a w sytuacji odrębnych zleceń, o wykonanie usług pomiaru i montażu będą miały charakter dominujący;
3.  przewidziany zakres robót montażu mebli w ramach zabudowy trwałej będzie każdorazowo uwzględniać sposób zabudowy lokalu w aspekcie zapewnienia jego funkcjonalności zgodnie z przeznaczeniem, estetyki rozwiązań, trwałości zabudowy w ramach połączenia komponentów meblowych z obiektem budowlanym objętym zabudową, celem stworzenia całościowej funkcji użytkowej;
4.  montaż komponentów meblowych będzie wykonywany każdorazowo zgodnie z projektem w ścisłym powiązaniu z konstrukcją budynku mieszkalnego dla zapewnienia właściwego, trwałego sposobu łączenia zgodnie ze sztuką budowlaną, jako że meble będą wykonywane z elementów litego drewna w powiązaniu z elementami mieszanymi wzbogaconych płyt, a więc będą stosowane odpowiednie akcesoria meblowe, kleje, łączniki do mocowania trwałego mebli do obiektu zabudowywanego, w tym mocowania do podłóg, sufitu i ścian konstrukcyjnych;
5.  montaż mebli będzie uwzględniać założenia i rozwiązania projektu dla stworzenia całościowo określonej funkcji użytkowej;
6.  z założenia każdy projekt mebli zabudowywanych zmierza do zapewnienia przewidzianej funkcji użytkowej i estetyki lokalu, a więc zastosowanie rozwiązań projektu będzie uzależnione od indywidualnych warunków zabudowy lokalu, w tym posadowienia elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego, gdyż inna będzie zabudowa, np. nisz wystających ponad powierzchnie elementów zabudowy sieci medialnych (gazu, energii elektryczne wod.-kan. i co), a inna w sytuacji zabudowy z włączeniem do zabudowy sprzętu AGD;
7.  meble montowane w ramach zabudowy trwałej mają indywidualne, nietypowe rozmiary, a także indywidualne rozwiązania, co do ich mocowań i stosowanych akcesoriów, a w takiej sytuacji ich demontaż celem, np. wtórnego montażu jest z zasady bezcelowy, gdyż ich wykorzystanie do zabudowy innego lokalu nie zapewni podstawowego celu zabudowy, jakim jest zapewnienie funkcjonalności lokalu zabudowywanego zgodnie z jego przeznaczeniem, a także nie zapewni właściwej estetyki lokalu. Co więcej, każdy demontaż mebli trwale zabudowanych jest praktycznie niemożliwy bez wywołania uszkodzeń mebli, bądź ścian, podłóg, sufitów obiektu budowlanego, z uwagi na stosowane kleje mocujące, bądź nawierty elementów mocujących dostosowane indywidualnie do wielkości lokalu zabudowywanego.

Dodatkowo Wnioskodawca nadmienia, że przedmiot wniosku dotyczy budynków zakwalifikowanych według Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych: mieszkań - 1122 Dział 11 Grupa 111 i 113; klasa: 1110, 1121 i 1122.

W piśmie z dnia 16 września 2014 r. Wnioskodawca wskazał, że przedmiot wniosku dotyczy wydania interpretacji indywidualnej co do stosowania stawki podatku VAT w sprzedaży przez Wnioskodawcę na rzecz zamawiającego klienta: wytworzenia i dostarczenia szafy wnękowej bądź w zależności od zamówienia wytworzenia i dostarczenia kuchni do wskazanego przez zamawiającego miejsca (domu mieszkalnego, albo lokalu mieszkalnego) ich zainstalowania oraz zmontowania i przeniesienia prawa rozporządzania nimi jak właściciel jako dobrem materialnym w rozumieniu prawa cywilnego recypowanego przez prawo podatkowe na zamawiającego z momentem wykonania ich montażu i odebrania robót montażu przez zamawiającego.

Należy mieć na względzie, że zobrazowany we wniosku stan faktyczny zakupu przez zamawiającego zabudowy kuchni lub wnęki ma w każdej sytuacji charakter transakcji złożonej w kontekście przepisów art. 7 ust. l i art. 8 ust. l ustawy o VAT, gdyż zakupowi zabudowy wnękowej lub zabudowy kuchni z uwagi na nietypowe wymiary towarzyszą uprzednie usługi Wnioskodawcy, obejmujące wykonanie pomiaru miejsca przewidzianego do zabudowy, opracowania projektu, jego wizualizacji dla zamawiającego, wyceny z uwagi na różnice cen materiałów przewidzianych do zabudowy, ale wszystkie te czynności niezbędne dla wykonania zabudowy mają miejsce w ramach jednej transakcji, jednej umowy.

W związku z powyższym oraz zobrazowanym we wniosku stanie faktycznym, zakres przewidzianych robót w ocenie Wnioskodawcy, będzie mieścił się zgodnie z art. 41 ust. 12 ustawy o VAT w pojęciu dostawy, budowy, remontu, modernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, a usługi te będą wykonywane w obiektach budownictwa mieszkaniowego lub ich częściach, z wyłączeniem lokali użytkowych, w lokalach mieszkalnych i w budynkach mieszkalnych sklasyfikowanych w PKOB w klasie ex 1264, z zastrzeżeniem że do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonym w art. 12 ustawy nie zalicza się budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300m2 i lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

Usługi przedmiotowe - zabudowy będą prowadzone w ramach działalności gospodarczej, jako usługi sklasyfikowane na podstawie stosowanego dla potrzeb VAT PKWiU z 2004 r. w grupowaniu 45.42.12 jako roboty związane z montażem pozostałych metalowych elementów stolarki budowlanej oraz w grupowaniu 45.42.13 jako roboty związane z montażem pozostałych niemetalowych elementów stolarki budowlanej. W związku ze zmianą stosowanej dla celów podatkowych nomenklatury PKWiU 2004 na 2008, wykonywane usługi znajdują się obecnie w grupowaniu 43.32.10 jako roboty instalacyjne stolarki budowlanej (roboty związane z instalowaniem wewnętrznych schodów szaf ściennych, szafek kuchennych na wymiar).

Dla doprecyzowania przedmiotu usługi, Wnioskodawca potwierdza, że przewidziana usługa zabudowy wnęk lub zabudowy kuchni polega na montowaniu na stałe bez możliwości przenoszenia w inne miejsce nieruchomych przegród, półek, drzwi, w tym drzwi suwanych. Szafy wnękowe i kuchnie będą wykonywane z materiałów Wnioskodawcy i dostarczane w elementach do lokalu mieszkalnego zamawiającego, celem ich montażu z użyciem narzędzi Wnioskodawcy, w tym: klejenia trwałego, przytwierdzania do ścian konstrukcyjnych, podłóg, sufitów, montażu akcesoriów, itp. Po zamontowaniu zabudowa jest nierozerwalnie związana z pomieszczeniem odpowiadająca gustom zamawiającego co do jej rozmieszczenia, sposobowi montażu, rodzaju użytych materiałów, kolorystyce, itp.

Takiej zabudowy nie można zdemontować i przenieść w inne miejsce bez jej istotnego uszkodzenia albo nawet zniszczenia z uwagi na nietypowe wymiary oraz sposób montażu trwałego. Po zamontowaniu Wnioskodawca przewiduje wystawienie faktury dokumentującej wykonanie opisanej usługi zawierającej jedną pozycję obejmującą całość robót waz z wykorzystanymi materiałami. Faktury będą uzupełniane o właściwy ze względu na rodzaj budynku, w którym następuje montaż - symbol PKOB 11 budynki mieszkalne.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (sformułowane w uzupełnieniu wniosku).

(we wniosku oznaczone jako nr 1) Czy zgodnie z art. 41 ust. 12 w związku z art. 41 ust. 2 ustawy o VAT w odniesieniu do usług budowlano-montażowych sklasyfikowanych na podstawie PKWiU z 2008 r w grupowaniu 43.32.10, co do których Wnioskodawca posiada oświadczenia nabywcy usług, iż wykonywane były w obiektach budownictwa mieszkaniowego objętych społecznym programem mieszkaniowym, można zastosować opodatkowanie usługi preferencyjną 8% stawką VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy (przedstawionym w uzupełnieniu wniosku), zakres robót objętych przedmiotem wniosku i opisanych w stanie faktycznym w treści wniosku, a wykonywanych w oparciu o umowę cywilnoprawną w obiektach budownictwa mieszkaniowego, sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów 11, będzie mieścił się zgodnie z art. 41 ust. 12 ustawy o VAT w pojęciu dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, o ile te usługi będą wykonywane w obiektach zaliczonych objętego społecznym programem mieszkaniowym, zatem zdaniem Wnioskodawcy na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, usługi te objęte będą obniżoną 8% stawka VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy analiza powołanych przepisów pozwala sądzić, iż prawidłowym jest stosowanie obniżonego VAT, gdyż usługi remontowo-budowlane - zabudowa wnęk, kuchni podlegają opodatkowaniu obniżoną 8% stawką VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy , przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Przez towary – jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast na mocy art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

W myśl art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Podstawowa stawka podatku od towarów i usług dla dostawy towarów i świadczenia usług, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2–12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Należy zaznaczyć, że zarówno w przepisach ustawy, jak i w rozporządzeniach wykonawczych do niej przewidziano możliwość zastosowania obniżonych stawek podatku w stosunku do niektórych czynności.

Stosownie do art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Jak stanowi art. 41 ust. 12 ustawy o VAT stawkę podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z ust. 12a tego artykułu, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Zgodnie z art. 41 ust. 12b ustawy o VAT do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

Stosownie do brzmienia art. 41 ust. 12c ustawy o VAT w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

Powołany przepis (art. 41 ust. 12 ustawy) stanowi implementację art. 98 ust. 1 i ust. 2 zdanie pierwsze Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, s. 1, z późn. zm.). Zgodnie z art. 98 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE, państwa członkowskie mogą stosować jedną lub dwie stawki obniżone. W myśl art. 98 ust. 2 zdanie pierwsze Dyrektywy 2006/112/WE, stawki obniżone mają zastosowanie wyłącznie do dostaw towarów i świadczenia usług, których kategorie są określone w załączniku III. W załączniku tym, zatytułowanym: „Wykaz dostaw towarów i świadczenia usług, do których można zastosować stawki obniżone, o których mowa w art. 98”, w poz. 10 wskazano na dostawę, budowę, remont i przebudowę budynków mieszkalnych w ramach polityki społecznej.

Przepis art. 2 pkt 12 ustawy określa, że przez obiekty budownictwa mieszkaniowego, rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania, sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Jak wynika z powołanego art. 2 pkt 12 ustawy, ustawa o podatku od towarów i usług, poprzez podanie klasyfikacji, odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, która stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. Zatem, dla celów VAT stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316, z późn. zm.), stanowiącego usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych.

Obiekty budownictwa mieszkaniowego to zgodnie z art. 2 pkt 12 cyt. ustawy – budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Zgodnie z cyt. rozporządzeniem dział PKOB 11 obejmuje:

*   budynki mieszkalne jednorodzinne – 111;

*   budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe – 112, w tym: budynki o trzech i więcej mieszkaniach (PKOB 1122);

*   budynki zbiorowego zamieszkania – 113.

Zatem w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. opodatkowaniu stawką w wysokości 8% podlega dostawa, budowa, remont, modernizacja, termomodernizacja lub przebudowa obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, z wyłączeniem lokali użytkowych, a więc m.in. do budynków mieszkalnych stałego zamieszkania sklasyfikowanych w PKOB w dziale 11, przy uwzględnieniu kryterium powierzchni użytkowej, o której mowa w art. 41 ust. 12b ustawy oraz do lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12.

W tym miejscu należy podkreślić, że obniżone stawki podatku mają charakter wyjątkowy, zatem winny mieć zastosowanie do towarów i usług wskazanych wprost przez ustawodawcę w ustawie i w przepisach wykonawczych do ustawy. Preferencyjna stawka podatku ma zastosowanie do wskazanych w przepisach czynności dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego.

W przypadku preferencyjnego rozwiązania, o którym mowa w art. 41 ust. 12 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, istotne jest zatem określenie, czy i w jakim zakresie ustawodawca odwołuje się w nim do klasyfikacji statystycznych, a w przypadku braku takiego odwołania, jakie znaczenie należy przypisać normie tam zawartej. W przepisie tym ustawodawca wymienił czynności oraz wskazał, że muszą one dotyczyć określonych obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Dla czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ww. ustawy o podatku od towarów i usług ustawodawca nie powołał symboli statystycznych, a zatem dla celów stosowania tego przepisu czynności te nie powinny być identyfikowane za pomocą klasyfikacji statystycznych.

Z powołanego wyżej przepisu art. 41 ust. 12 ustawy wynika, iż warunkiem zastosowania 8% stawki, jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji obiektów budowlanych lub ich dostawy. Po drugie, budynki lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej, 8% stawki podatku.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęć budowa, remont modernizacja, termomodernizacja oraz przebudowa, dlatego też w tym zakresie należy odwołać się do przepisów Prawa budowlanego oraz do rozumienia tych terminów przyjętego w języku potocznym.

Zgodnie z art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409, ze zm.), przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego.

Z kolei w oparciu o pkt 7a tego artykułu, przez przebudowę należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego.

Natomiast definicję remontu zawarto w pkt 8 art. 3 cyt. ustawy Prawo budowlane. Zgodnie z jego brzmieniem, przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.

Według Słownika języka polskiego (Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 2005, str. 70, kol. 2), przez budowę należy rozumieć m.in. wznoszenie budowli, budowanie (…). Natomiast „budować” to znaczy wznosić budowle, pomieszczenia, ich części lub zespoły.

Pojęcie „modernizacja” – według cytowanego Słownika języka polskiego (str. 474, kol. 2) – oznacza unowocześnienie i usprawnienie czegoś. „Przebudowa” – zgodnie z ww. Słownikiem języka polskiego (str. 770, kol. 1) – to zmiana istniejącego stanu czegoś na inny; ulepszenie, poprawienie czegoś.

Budowa, modernizacja, przebudowa podobnie jak w przypadku innych wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy czynności, powinny zatem dotyczyć elementów konstrukcyjnych obiektów lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

W znaczeniu słownikowym („Współczesny słownik języka polskiego”, red. Bogusław Dunaj, wyd. Langenscheidt Polska Sp. z o. o.), „remont” oznacza zespół czynności, w których wyniku przywraca się sprawność, wartość użytkową jakiegoś obiektu, urządzenia, natomiast „montaż” to składanie, łączenie, ustawianie z poszczególnych części maszyn, urządzeń, budowli; zakładanie instalacji. Z kolei „instalować” oznacza zakładać, montować jakieś urządzenia techniczne.

Budowa, modernizacja, przebudowa podobnie jak w przypadku innych wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT czynności powinny zatem dotyczyć elementów konstrukcyjnych obiektów lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Potwierdza to NSA w ww. uchwale wskazując, że „Obniżona stawka podatku od towarów i usług znajduje zatem zastosowanie wtedy, gdy montaż komponentów meblowych następuje z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu). W omawianym wypadku nie chodzi o jakiekolwiek wykorzystanie elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu) przy wykonywaniu zabudowy meblowej, lecz jedynie takie, które przez konstrukcyjne połączenie komponentów meblowych i elementów obiektu budowlanego (lokalu) stworzy trwałą zabudowę spełniającą jako całość określoną funkcję użytkową. Tylko bowiem w takim zakresie można mówić o modernizacji obiektu budowlanego w rozumieniu art. 41 ust. 12 ustawy o VAT. Innymi słowy montaż komponentów meblowych niezależnie od stopnia ich przetworzenia, do którego nie zostaną wykorzystane w sposób istotny elementy konstrukcyjne obiektu budowlanego (lokalu) nie korzysta z obniżonej stawki przewidzianej w tym przepisie”.

Zatem obniżona stawka podatku VAT nie może znaleźć zastosowania dla wykonania danej zabudowy wnękowej, jeśli polega ona przykładowo wyłącznie na zaprojektowaniu, przygotowaniu i montażu polegającym na ,,zwykłym” przytwierdzeniu mebli do ściany (np. powieszenie za pomocą haków lub wkrętów, również z kołkami) lub podłogi, co skutkuje możliwością demontażu tej zabudowy bez uszkodzenia konstrukcji budynku/lokalu (elementy mogą być przeniesione bez zniszczenia tego budynku lub lokalu). Obniżone stawki podatku mają charakter wyjątkowy zatem winny mieć zastosowanie do towarów i usług wskazanych wprost przez ustawodawcę w ustawie o podatku od towarów i usług lub w przepisach wykonawczych do tej ustawy. Preferencyjna stawka podatku miała i ma zastosowanie do wskazanych w przepisach czynności dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego.

Powyższe rozważania pozwalają uznać, że z zabudową meblową trwale połączoną z elementami konstrukcyjnymi lokalu/budynku będziemy mieli do czynienia w przypadku, gdy przykładowo wnętrze i półki zabudowy wykonane zostaną z betonu połączonego z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego (np. ścianą) a dopasowane zostaną tylko fronty meblowe. W przypadku takiej właśnie zabudowy meblowej elementy konstrukcyjne obiektu budowlanego (lokalu) zostaną wykorzystane w sposób istotny, co skutkować będzie brakiem możliwości demontażu tej zabudowy bez uszkodzenia konstrukcji budynku/lokalu – elementy nie będą mogły być przeniesione bez zniszczenia tego budynku lub lokalu.

Z przedstawionej treści wniosku wynika, że Wnioskodawca jako zarejestrowany podatnik VAT prowadzi działalność gospodarczą sprzedaży mebli typowych we własnych punktach sprzedaży detalicznej na terenie całej Polski. W ramach strategii własnej działalności gospodarczej na 2014 r. Wnioskodawca przewiduje wdrożenie do oferty sprzedaży oprócz mebli typowych również wykonywanie i sprzedaż na zlecenia zamawiających mebli nietypowych wykonywanych na indywidualne zlecenia oparte o czynności pomiaru lokalu mieszkalnego przewidzianego do zabudowy trwałej. Chodzi o kuchnie i szafy wnękowe. Wnioskodawca nadmienia, że nie dysponuje możliwościami produkcji zamówionych przez kupującego i zaprojektowanych przez Wnioskodawcę elementów mebli kuchennych i szaf wnękowych, a ich wykonanie na zasadzie odrębnych umów zleca innym podmiotom-producentom kontrahentom Wnioskodawcy, którzy po wykonaniu zamówionych elementów mebli sprzedają je Wnioskodawcy. W ramach rozeznania potrzeb rynku i opracowanej strategii przedmiotowej działalności Wnioskodawca określając przedmiot sprawy dodatkowo wskazuje, iż przewidziany zakres robót montażu mebli w ramach zabudowy trwałej będzie każdorazowo uwzględniać sposób zabudowy lokalu w aspekcie zapewnienia jego funkcjonalności zgodnie z przeznaczeniem, estetyki rozwiązań, trwałości zabudowy w ramach połączenia komponentów meblowych z obiektem budowlanym objętym zabudową, celem stworzenia całościowej funkcji użytkowej. Montaż komponentów meblowych będzie wykonywany każdorazowo zgodnie z projektem w ścisłym powiązaniu z konstrukcją budynku mieszkalnego dla zapewnienia właściwego, trwałego sposobu łączenia zgodnie ze sztuką budowlaną, jako że meble będą wykonywane z elementów litego drewna w powiązaniu z elementami mieszanymi wzbogaconych płyt, a więc będą stosowane odpowiednie akcesoria meblowe, kleje, łączniki do mocowania trwałego mebli do obiektu zabudowywanego, w tym mocowania do podłóg, sufitu i ścian konstrukcyjnych. Meble montowane w ramach zabudowy trwałej mają indywidualne, nietypowe rozmiary, a także indywidualne rozwiązania, co do ich mocowań i stosowanych akcesoriów, a w takiej sytuacji ich demontaż celem, np. wtórnego montażu jest z zasady bezcelowy, gdyż ich wykorzystanie do zabudowy innego lokalu nie zapewni podstawowego celu zabudowy, jakim jest zapewnienie funkcjonalności lokalu zabudowywanego zgodnie z jego przeznaczeniem, a także nie zapewni właściwej estetyki lokalu. Co więcej każdy demontaż mebli trwale zabudowanych jest praktycznie niemożliwy bez wywołania uszkodzeń mebli, bądź ścian, podłóg, sufitów obiektu budowlanego, z uwagi na stosowane kleje mocujące, bądź nawierty elementów mocujących dostosowane indywidualnie do wielkości lokalu zabudowywanego. Dodatkowo Wnioskodawca nadmienia, że przedmiot wniosku dotyczy budynków zakwalifikowanych według Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych: mieszkań - 1122 Dział 11 Grupa 111 i 113; klasa: 1110, 1121 i 1122. Zakres przewidzianych robót w ocenie Wnioskodawcy będzie mieścił się zgodnie z art. 41 ust. 12 ustawy o VAT w pojęciu dostawy, budowy, remontu, modernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, a usługi te będą wykonywane w obiektach budownictwa mieszkaniowego lub ich częściach, z wyłączeniem lokali użytkowych, w lokalach mieszkalnych i w budynkach mieszkalnych sklasyfikowanych w PKOB w klasie ex 1264, z zastrzeżeniem że do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonym w art. 12 ustawy nie zalicza się budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2 i lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2. W związku ze zmianą stosowanej dla celów podatkowych nomenklatury PKWiU 2004 na 2008, wykonywane usługi znajdują się obecnie w grupowaniu 43.32.10 jako roboty instalacyjne stolarki budowlanej (roboty związane z instalowaniem wewnętrznych schodów szaf ściennych, szafek kuchennych na wymiar). Dla doprecyzowania przedmiotu usługi, Wnioskodawca potwierdza, że przewidziana usługa zabudowy wnęk lub zabudowy kuchni polega na montowaniu na stałe bez możliwości przenoszenia w inne miejsce nieruchomych przegród, półek, drzwi, w tym drzwi suwanych. Szafy wnękowe i kuchnie będą wykonywane z materiałów Wnioskodawcy i dostarczane w elementach do lokalu mieszkalnego zamawiającego, celem ich montażu z użyciem narzędzi Wnioskodawcy, w tym: klejenia trwałego, przytwierdzania do ścian konstrukcyjnych, podłóg, sufitów, montażu akcesoriów, itp. Po zamontowaniu zabudowa jest nierozerwalnie związana z pomieszczeniem odpowiadająca gustom zamawiającego co do jej rozmieszczenia, sposobowi montażu, rodzaju użytych materiałów, kolorystyce, itp. Takiej zabudowy nie można zdemontować i przenieść w inne miejsce bez jej istotnego uszkodzenia albo nawet zniszczenia z uwagi na nietypowe wymiary oraz sposób montażu trwałego. Po zamontowaniu Wnioskodawca przewiduje wystawienie faktury dokumentującej wykonanie opisanej usługi zawierającej jedną pozycję obejmującą całość robót waz z wykorzystanymi materiałami. Faktury będą uzupełniane o właściwy ze względu na rodzaj budynku, w którym następuje montaż - symbol PKOB 11 budynki mieszkalne.

W rozpatrywanej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą zastosowania preferencyjnej 8% stawki VAT dla usług zabudowy wnęk i kuchni wykonywanych przez Wnioskodawcę w budynkach i lokalach mieszkalnych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Zauważyć należy, że przy ustaleniu właściwej stawki podatku VAT decydujące znaczenie ma fakt, co jest przedmiotem sprzedaży, czy podatnik dokonuje dostawy towarów, czy świadczy usługę oraz czy czynność wykonywana przez podatnika mieści się w zakresie czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy (dostawa, budowa, remont, modernizacja, przebudowa obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym).

Świadczenie kompleksowe (złożone) to zgodnie z orzecznictwem TSUE szereg działań podejmowanych przez podatnika na rzecz konsumenta, które z gospodarczego punktu widzenia tworzy jedną całość i z podatkowego punktu widzenia nie powinno być w sposób sztuczny dzielone.

Natomiast o tym, czy będziemy mieli do czynienia z dostawą towarów, czy świadczeniem usług powinien przesądzić element, który w ramach danego świadczenia ma charakter dominujący (zob. np. wyroki TSUE: z dnia 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94, Faaborg – Gelting Linien; z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd p-ko Commissioners of Custom and Excise; z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV,OV Bank NV v Staatssecretaris van Financien, z glosą P. Selera, opubl. Lex/el. 2010). Jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji będzie wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, zaś pozostałe czynności będą miały charakter pomocniczy lub uboczny wówczas transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Natomiast w przypadku gdy istotą transakcji będą inne czynności to mimo, że w ramach takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w ramach jednej umowy zawartej z klientem wykonuje roboty budowlano-montażowe polegające na trwałej zabudowie meblowej z uprzednio nabytych komponentów, polegające na montażu elementów mebli do zabudowy kuchennej i wnękowej, przygotowanych na konkretny wymiar i wbudowanych w budynku mieszkalnym lub lokalu mieszkalnym na stałe.

Mając na uwadze uchwałę NSA z dnia 24 czerwca 2013 r. sygn. akt I FPS 2/13 opisane we wniosku czynności składające się na świadczenie kompleksowe polegające na wykonaniu zabudowy meblowej z uprzednio nabytych komponentów należy uznać za świadczenie usług.

Przechodząc do stawki podatku VAT – zgodnie z powołaną wyżej uchwałą NSA – „obniżona stawka podatku od towarów i usług znajduje zatem zastosowanie wtedy, gdy montaż komponentów meblowych następuje z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu). W omawianym wypadku nie chodzi o jakiekolwiek wykorzystanie elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu) przy wykonywaniu zabudowy meblowej, lecz jedynie takie, które przez konstrukcyjne połączenie komponentów meblowych i elementów obiektu budowlanego (lokalu) stworzy trwałą zabudowę spełniającą jako całość określoną funkcję użytkową. Tylko bowiem w takim zakresie można mówić o modernizacji obiektu budowlanego w rozumieniu art. 41 ust. 12 ustawy o VAT. Innymi słowy montaż komponentów meblowych niezależnie od stopnia ich przetworzenia, do którego nie zostaną wykorzystane w sposób istotny elementy konstrukcyjne obiektu budowlanego (lokalu) nie korzysta z obniżonej stawki przewidzianej w tym przepisie. Po trwałym połączeniu komponentów meblowych z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części komponenty te podnoszą standard takiego obiektu”.

Z uzasadnienia ww. uchwały wynika, że zaprojektowanie, przygotowanie i montaż polegający na zwykłym przytwierdzeniu mebli do ściany (np. powieszenie za pomocą haków) nie jest objęte stawką obniżoną.

Odnosząc powyższe do przedstawionej we wniosku kwestii wykonania zabudowy wnęk i kuchni, generalizując sytuacje przedstawione we wniosku, należy stwierdzić, że ww. zabudowy nie będą połączone w sposób trwały z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego (budynku lub lokalu). Co prawda, zabudowa mebli kuchennych czy wnękowych, służy unowocześnieniu lokalu, powoduje naruszenie elementów pomieszczenia, należy jednak podkreślić, że zaistniały związek nie będzie na tyle istotny, aby stwierdzić, że wykonywane prace mają charakter modernizacji obiektu budowlanego, o której mowa w art. 41 ust. 12 ustawy.

Trudno bowiem uznać, że przytwierdzenie do ścian, elementów konstrukcyjnych przez ich przytwierdzenie na stałe za pomocą akcesoriów meblowych, klei, czy łączników, oznaczać będzie trwałe połączenie z elementami konstrukcyjnymi lokalu czy budynku.

Jak wynika z internetowego Słownika języka polskiego (www.sjp.pl) słowo „trwały” oznacza niezmienny, nieulegający zmianom, ponadczasowy.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że przedstawiony sposób zabudowy wnęk i kuchni sprowadzać się będzie do połączenia komponentów meblowych ze ścianami, obiektu budowlanego lub jego częściami. Nie będą to zabiegi na tyle skomplikowane technicznie aby miały charakter nieodwracalny. Demontaż opisanej zabudowy, może doprowadzić co prawda do jej uszkodzenia, jednak nie można uznać, że w wyniku takiego demontażu nastąpi uszkodzenie konstrukcji danego budynku czy lokalu. Wprawdzie Wnioskodawca wskazał, że każdy demontaż mebli trwale zabudowanych jest praktycznie niemożliwy bez wywołania uszkodzeń mebli, bądź ścian (podłóg, sufitów obiektu budowlanego, z uwagi na stosowane kleje mocujące, bądź nawierty elementów mocujących), jednakże - zdaniem tut. Organu – uszkodzenia wskazanych elementów budynku powstałe w wyniku demontażu zabudowy zapewne nie będą miały wpływu na ich pracę jako elementów konstrukcyjnych budynku, szczególnie takich, których zadaniem jest przenoszenie obciążeń.

W ocenie tut. Organu, do montażu poszczególnych elementów zabudowy wnęk i kuchni, nie zostaną w sposób istotny wykorzystane elementy konstrukcyjne budynku/lokalu, których głównym zadaniem jest przenoszenie obciążeń, aby ich demontaż spowodował uszkodzenie konstrukcji budynku. Co prawda zabudowa wnęk i kuchni będzie wykorzystywała ściany konstrukcyjne, tj. podłoże, sufit, czy też ściany, jednakże zaistniały związek nie będzie na tyle istotny, aby stwierdzić, że wykonywane prace będą miały charakter modernizacji obiektu budowlanego.

Dotyczy to również sytuacji, gdy umowa dotyczy kompleksowej usługi w zakresie wykonania, dopasowania i trwałym zainstalowaniu mebli do zabudowy wg wykonanego u klienta pomiaru i zatwierdzonego przez niego projektu. Jak również w przypadku, gdy elementem dominującym umowy są czynności polegające na zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz trwałym montażu komponentów w obiekcie budowlanym lub jego części, a do czynności pomocniczych, ubocznych, można zaliczyć transport, podłączenie instalacji, itp.

Powyższe, stanowisko tut. Organu zgodne jest z poglądem wyrażonym w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2013 r., sygn. akt I FPS 2/13, gdzie stwierdzono, że obniżoną stawkę można stosować tylko wtedy, gdy zabudowa meblowa zostałaby trwale związana z elementami konstrukcyjnymi lokalu/budynku. Dopiero wtedy posiada cechy modernizacji lokalu/budynku. Nawet jeżeli elementy zabudowy są trwale przymocowane do ścian, podłóg, czy sufitów nie przesądza to o trwałym związaniu z elementami konstrukcyjnymi lokalu/budynku, gdyż możliwy jest demontaż zabudowy bez uszkodzenia elementów konstrukcyjnych lokalu lub budynku.

Opisanych we wniosku czynności nie będzie można również uznać za żadną inną czynność wskazaną w art. 41 ust. 12 ustawy, nie będzie to bowiem w szczególności remont, termomodernizacja lub przebudowa. Wykonywane przez Wnioskodawcę ww. czynności w istocie będą jedynie zaopatrywaniem lokalu mieszkalnego w elementy wyposażenia, niestanowiące jego elementów konstrukcyjnych. Trwała zabudowy wnęk i kuchni może podnieść jedynie funkcjonalność i wartość obiektów mieszkalnych, przy czym podkreślić należy, że podobną funkcjonalność i wartość będzie można zapewnić umieszczając w obiekcie „zwykłe” meble czy „zwykłą” szafę nie przymocowane do ściany czy podłogi.

Należy również zauważyć, że bez wyposażenia w postaci zabudowy wnęk i kuchni, lokal nie straci swojego charakteru mieszkalnego i w dalszym ciągu spełniać będzie w tym zakresie kryteria wynikające z przepisów prawa budowlanego.

Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy nie przewidują obniżonych stawek podatku VAT dla ww. czynności, zatem będąca przedmiotem zapytania czynność wykonania zabudowy wnęk i kuchni będzie podlegała opodatkowaniu stawką podatku VAT w wysokości 23%.

Mając na uwadze powołane przepisy oraz opis sprawy należy stwierdzić, że usługę zabudowy wnęk i kuchni, nie będzie można uznać za wymienioną w art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług, a w związku z tym nie będzie podlegała opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 8%, lecz zgodnie z art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT, 23% stawką podatku.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Podkreślenia wymaga, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego i własnym stanowisku w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualny błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Podkreślenia wymaga, iż interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w części dotyczącej stawki podatku VAT dla usługi montażu szaf wnękowych i mebli kuchennych. Natomiast wniosek w pozostałym zakresie został załatwiony odrębnym rozstrzygnięciem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.