Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-1130/11-5/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-11-18
Teza: Określenie podstawy opodatkowania przy sprzedaży towarów po cenach promocyjnych oraz prawo do odliczenia podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu.
Słowa kluczowe: cena; obrót; odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; podatek-podatek naliczony; promocja; rabaty
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 32

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 19 sierpnia 2011 r. (data wpływu 22 sierpnia 2011 r.), uzupełnionym pismem z dnia 21 października 2011 r. (data wpływu 25 października 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia podstawy opodatkowania przy sprzedaży towarów po cenach promocyjnych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 sierpnia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia podstawy opodatkowania przy sprzedaży towarów po cenach promocyjnych. Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 21 października 2011 r. o informację doprecyzowującą opisane zdarzenie przyszłe oraz dodatkową opłatę.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka jest producentem i dystrybutorem napojów alkoholowych w Polsce. Spółka wytwarza produkty (działa jako producent) oraz nabywa towary (działa jako dystrybutor), które następnie sprzedaje licznym kontrahentom. W związku z dużą konkurencją na rynku wyrobów alkoholowych Spółka stara się zapewnić jak najdłuższą współpracę z dotychczasowymi partnerami handlowymi (dalej: Partnerzy) oraz zachęcić do współpracy potencjalnych kontrahentów. Powyższe cele Spółka realizuje uatrakcyjniając swoją ofertę poprzez stosowanie różnego rodzaju działań wspierających sprzedaż, które w efekcie przełożyć się mogą na przychody Spółki. Zdarza się, że wskutek objęcia określonych towarów promocją, cena ich sprzedaży zostaje czasowo ustalona na poziomie symbolicznym (np. 0,1 czy 1 PLN netto).

Opisaną powyżej sprzedaż promocyjną Spółka dokumentuje fakturami VAT. Faktury VAT wystawiane są odrębnie dla produktów sprzedawanych według cen standardowych i odrębnie dla produktów według cen promocyjnych. Sprzedaż po cenie promocyjnej nie zawsze dotyczy tych samych produktów, które są sprzedawane po cenach standardowych. Odbiorca towarów Spółki z produktów sprzedawanych za cenę symboliczną może tworzyć własne zestawy promocyjne, w skład których wchodzą produkty sprzedawane przez Spółkę za cenę promocyjną (np. w wysokości 0,1 czy 1 PLN netto) – promocje typu kup dwie butelki X trzecią butelkę X lub Y dostaniesz za 0,1 czy 1 PLN netto.

Cenę promocyjną Spółka traktuje jako obrót dla celów podatku od towarów i usług (dalej: VAT) i od niej oblicza VAT należny. Jednocześnie Spółka odlicza podatek naliczony związany z nabyciem towarów lub usług, które zostały wykorzystane celem wytworzenia produktów sprzedawanych w ramach akcji promocyjnych. Podobnie w przypadku, gdy Spółka nabywa napoje alkoholowe, a następnie sprzedaje je w ramach promocji (także po cenie niższej niż cena ich nabycia), dokonuje odliczenia podatku naliczonego związanego z ich nabyciem.

W związku z podejmowaniem działań wspierających sprzedaż w opisanej wyżej sytuacji Spółka, dla celów podatku dochodowego do osób prawnych (dalej: PDOP), rozpoznaje przychód w wysokości odpowiadającej cenie promocyjnej wykazanej na fakturze. Przykładowo, w przypadku sprzedaży towaru za 0,1 czy 1 PLN netto, Spółka rozpoznaje przychód podatkowy w wysokości 0,1 czy 1 PLN netto. Jednocześnie Spółka uznaje za koszt uzyskania przychodów wszystkie koszty poniesione w związku z wytworzeniem produktów, które są sprzedawane w ramach promocji. Podobnie, w przypadku, gdy Spółka nabywa napoje alkoholowe, a następnie sprzedaje je w ramach promocji (także po cenie niższej niż cena ich nabycia), za koszt uzyskania przychodu uznaje kwotę, po jakiej dokonała nabycia danego towaru.

Pomiędzy Spółką a jej kontrahentami nie występują powiązania kapitałowe, osobowe, majątkowe wskazane w art. 32 ustawy o VAT, bądź w art. 11 ustawy o PDOP, bądź jeśli występują nie zachodzą przesłanki wskazane w art. 32 ust. 1 ustawy o VAT, bądź w art. 11 ustawy o PDOP.

Ponadto, w uzupełnieniu do wniosku z dnia 21 października 2011 r. Spółka wyjaśniła, że towary nabywane w ramach akcji promocyjnych prowadzonych przez Spółkę służą i będą służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Spółka prawidłowo określa obrót dla celów rozliczeń w VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania jest obrót, czyli kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej.

W przypadku sprzedaży promocyjnej, całość świadczenia należnego Spółce stanowi cena netto towaru wykazana na fakturze (uwzględniająca jej obniżkę w stosunku do ceny standardowej). Konsekwentnie, cena wykazana na fakturze stanowi obrót. Spółka postępuje prawidłowo traktując tą kwotę jako podstawę opodatkowania dla potrzeb VAT.

Niezależnie, prawidłowość takiego stanowiska potwierdza analiza art. 29 ust. 4 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem obrót zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont).

Ustawa o VAT nie zawiera definicji rabatu ani poszczególnych jego rodzajów wskazanych w art. 29 ust. 4 ustawy o VAT. W efekcie, w celu ustalenia ich znaczenia należy odnieść się do definicji językowej. Zgodnie z definicją zawartą w Internetowym Słowniku Języka Polskiego PWN (http://sjp.pwn.pl) bonifikatę należy rozumieć jako „zmniejszenie ustalonej ceny towaru lub usługi”. W opisanym zdarzeniu przyszłym Spółka dokonuje procentowo określonego zmniejszenia ustalonej ceny towaru. W rezultacie, taka forma promocji stanowi bonifikatę, co oznacza, że powinna być uznana za rabat w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.

Dokonując wykładni przepisu art. 29 ust. 4 ustawy o VAT, nie ma wątpliwości, że w przypadku udzielenia przez podatnika rabatu po dokonaniu sprzedaży, istnieje prawo do obniżenia wykazanego wcześniej obrotu. Tym bardziej zatem bonifikata (rabat) udzielona przed dokonaniem sprzedaży (wskazana na fakturze sprzedażowej cena promocyjna) powinna zostać uwzględniona przy ustalaniu wysokości obrotu. Konsekwentnie, Spółka postępuje prawidłowo, ustalając dla potrzeb VAT obrót w wysokości odpowiadającej cenie netto towaru wskazanej na fakturze.

Prawidłowość praktyki stosowanej przez Spółkę w powyższym zakresie znajduje potwierdzenie w interpretacjach organów podatkowych: „co do podstawy opodatkowania produktu sprzedawanego w „cenie promocyjnej” uznać należy, iż obrót stanowi rzeczywista kwota żądana od nabywcy, a więc w tym przypadku „cena promocyjna” uwzględniająca już przyznane rabaty” (interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 6 maja 2011 r., sygn. akt: IBPP2/443-229/11/Cz). Podobne stanowisko prezentują również m. in. Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi (interpretacja indywidualna z 22 czerwca 2011 r., sygn. akt: IPTPP2/443-50/11-4/BM) oraz Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu (interpretacja indywidualna z 9 września 2010 r., sygn. akt: ILPP1/443-654/10-2/AK).

Dodatkowo, Spółka wskazuje, że w zakresie skutków podatkowych sprzedaży promocyjnej w VAT i PDOP, otrzymała już pozytywne interpretacje indywidualne w zbliżonym stanie faktycznym (interpretacje Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 22 kwietnia 2009 r.). Interpretacje powyższe dotyczyły podobnej do opisanego wyżej zdarzenia przyszłego sytuacji sprzedaży promocyjnej dokumentowanej na jednej fakturze wraz z pozostałą sprzedażą towarów po cenach standardowych. Kwestia technicznej modyfikacji w zakresie dokumentowania sprzedaży promocyjnej (w obecnym stanie faktycznym sprzedaż promocyjna jest dokumentowana odrębną fakturą od sprzedaży po cenach standardowych) nie ma wpływu na konkluzje wynikające z powołanych interpretacji.

W związku z powyższym Spółka prosi o potwierdzenie prawidłowości swojego stanowiska w zaprezentowanym w niniejszym wniosku zdarzeniu przyszłym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary, według art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Kwestie dotyczące podstawy opodatkowania reguluje art. 29 ustawy. W myśl art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Jednocześnie, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 lipca 2001 r. o cenach (Dz. U. Nr 97, poz. 1050 ze zm.), ceną jest wartość wyrażona w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę; w cenie uwzględnia się podatek od towarów i usług oraz podatek akcyzowy, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów sprzedaż towaru (usługi) podlega obciążeniu podatkiem od towarów i usług oraz podatkiem akcyzowym.

Ceny towarów i usług, jak stanowi art. 2 ust. 1 ww. ustawy, uzgadniają strony zawierające umowę (…).

Stosownie do treści art. 29 ust. 4 ustawy, podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b.

Z powołanego przepisu art. 29 ustawy wynika, iż udzielenie rabatu, o ile nie sprzeciwiają się temu inne niż podatkowe przepisy prawa, jest ściśle skorelowane z konkretną transakcją, w związku z którą zostało zastosowane i powoduje obniżenie ceny dostarczanych towarów lub świadczonych usług, wpływa na zmniejszenie obrotu, a tym samym podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia „bonifikata”, w związku z powyższym pojęcie to należy interpretować stosując przede wszystkim wykładnię językową. Bonifikata to zniżka, ustępstwo od ustalonej ceny towaru na rzecz nabywcy („Słownik języka polskiego PWN”, Wydawnictwo Naukowe PWN, rok wydania 2005, str. 62). Natomiast przez rabat, w myśl Słownika języka polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN SA, strona internetowa – www.sjp.pwn.pl), należy rozumieć obniżenie ceny jakiegoś towaru o pewną kwotę.

Ponadto, jak wskazało Ministerstwo Finansów w piśmie z dnia 14 kwietnia 1994 r. nr PO 4/AK-722-122-94 „(…) Przez bonifikatę (rabat) należy rozumieć zmniejszenie umówionej wcześniej należności za wykonane świadczenie. Najczęściej bonifikata udzielana jest w związku z faktycznie poniesioną lub przewidywaną szkodą kontrahenta. Bonifikata udzielana jest w przypadku, gdy wystąpią okoliczności, których strony nie mogły przewidzieć w momencie podpisania umowy i w jej efekcie następuje faktyczne obniżenie określonej w umowie ceny towaru. W przypadku, gdyby okoliczność wpływająca na zmniejszenie tej ceny była znana stronom przed podpisaniem umowy, powinna znaleźć odzwierciedlenie w cenie określonej w kontrakcie (…)”.

Z punktu widzenia podstawy opodatkowania, można wyróżnić następujące rodzaje rabatów:

*   rabaty przyznane przed ustaleniem ceny i dokonaniem sprzedaży – niemające wpływu na podstawę opodatkowania, w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy, ponieważ kwotą należną z tytułu sprzedaży jest kwota żądana od nabywcy pomniejszona już o udzielony rabat;
*   rabaty przyznane po dokonaniu sprzedaży – bonifikaty, opusty, uznane reklamacje i skonta – wpływające na obniżenie wcześniej ustalonej kwoty osiągniętego obrotu; do tych rabatów ma zastosowanie art. 29 ust. 4 ustawy, a udzielenie takiego rabatu wymaga odpowiedniego udokumentowania (w przypadku sprzedaży dokumentowanej fakturą VAT – fakturą korygującą; w przypadku sprzedaży ewidencjonowanej na kasie rejestrującej – ewidencją korekt).

Przepis art. 32 ust. 1 i ust. 2 ustawy wymienia przypadki kiedy to organ podatkowy może określić wysokość obrotu na podstawie wartości rynkowej pomniejszonej o kwotę podatku, wskutek zaistnienia między nabywcą a dokonującym dostawy towarów lub usługodawcą związku wynikającego z powiązań o charakterze rodzinnym lub z tytułu przysposobienia, kapitałowym, majątkowym lub wynikającym ze stosunku pracy.

Zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy między nabywcą a dokonującym dostawy towarów lub usługodawcą istnieje związek, o którym mowa w ust. 2, oraz w przypadku gdy wynagrodzenie jest:

1.  niższe od wartości rynkowej, a nabywca towarów lub usług nie ma zgodnie z art. 86, 88 i 90 oraz z przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 pełnego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego;
2.  niższe od wartości rynkowej, a dokonujący dostawy towarów lub usługodawca nie ma zgodnie z art. 86, 88 i 90 oraz z przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 pełnego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a dostawa towarów lub świadczenie usług są zwolnione od podatku;
3.  wyższe od wartości rynkowej, a dokonujący dostawy towarów lub usługodawca nie ma zgodnie z art. 86, 88 i 90 oraz z przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 pełnego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego

*   organ podatkowy określa wysokość obrotu na podstawie wartości rynkowej pomniejszonej o kwotę podatku, jeżeli okaże się, że związek ten miał wpływ na ustalenie wynagrodzenia z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług.

Związek, o którym mowa w ust. 1, istnieje, gdy między kontrahentami lub osobami pełniącymi u kontrahentów funkcje zarządzające, nadzorcze lub kontrolne zachodzą powiązania o charakterze rodzinnym lub z tytułu przysposobienia, kapitałowym, majątkowym lub wynikające ze stosunku pracy. Związek ten istnieje także, gdy którakolwiek z wymienionych osób łączy funkcje zarządzające, nadzorcze lub kontrolne u kontrahentów (art. 32 ust. 2 ustawy).

W świetle powyższego, przepisy ustawy nie ograniczają podatnika w swobodzie ustalania ceny, czyli możliwa jest sprzedaż po cenie niższej niż rzeczywista wartość danych towarów lub usług. Taka sytuacja nie różni się niczym od normalnej sprzedaży towaru z zyskiem. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży i nie ma znaczenia, że podatnik w danej chwili sprzedaje ten towar bądź usługę za cenę znacznie niższą. Jedynie w sytuacji, gdy między podmiotami (kontrahentami) istnieją powiązania rodzinne, kapitałowe lub wynikające ze stosunku pracy, organ podatkowy może określić wysokość obrotu na podstawie wartości rynkowej, ale tylko w sytuacji, gdyby przypadki te miały wpływ na ustalenie ceny.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, iż Wnioskodawca jest producentem i dystrybutorem napojów alkoholowych w Polsce. Spółka wytwarza produkty (działa jako producent) oraz nabywa towary (działa jako dystrybutor), które następnie sprzedaje licznym kontrahentom. W związku z dużą konkurencją na rynku wyrobów alkoholowych Spółka stara się zapewnić jak najdłuższą współpracę z dotychczasowymi partnerami handlowymi oraz zachęcić do współpracy potencjalnych kontrahentów. Powyższe cele Spółka realizuje uatrakcyjniając swoją ofertę poprzez stosowanie różnego rodzaju działań wspierających sprzedaż, które w efekcie przełożyć się mogą na przychody Spółki. Zdarza się, że wskutek objęcia określonych towarów promocją, cena ich sprzedaży zostaje czasowo ustalona na poziomie symbolicznym (np. 0,1 czy 1 PLN netto).

Opisaną powyżej sprzedaż promocyjną Spółka dokumentuje fakturami VAT. Faktury VAT wystawiane są odrębnie dla produktów sprzedawanych według cen standardowych i odrębnie dla produktów według cen promocyjnych. Sprzedaż po cenie promocyjnej nie zawsze dotyczy tych samych produktów, które są sprzedawane po cenach standardowych. Odbiorca towarów Spółki z produktów sprzedawanych za cenę symboliczną może tworzyć własne zestawy promocyjne, w skład których wchodzą produkty sprzedawane przez Spółkę za cenę promocyjną (np. w wysokości 0,1 czy 1 PLN netto). Cenę promocyjną Spółka traktuje jako obrót dla celów podatku od towarów i usług i od niej oblicza VAT należny. Jednocześnie Spółka odlicza podatek naliczony związany z nabyciem towarów lub usług, które zostały wykorzystane celem wytworzenia produktów sprzedawanych w ramach akcji promocyjnych. Podobnie w przypadku, gdy Spółka nabywa napoje alkoholowe, a następnie sprzedaje je w ramach promocji (także po cenie niższej niż cena ich nabycia), dokonuje odliczenia podatku naliczonego związanego z ich nabyciem. Towary nabywane w ramach akcji promocyjnych prowadzonych przez Spółkę służą i będą służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych.

Pomiędzy Spółką a jej kontrahentami nie występują powiązania kapitałowe, osobowe, majątkowe wskazane w art. 32 ustawy o VAT, bądź jeśli występują nie zachodzą przesłanki wskazane w art. 32 ust. 1 ustawy.

Biorąc pod uwagę przytoczone przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, iż Wnioskodawca będzie dokonywać sprzedaży towarów po cenie promocyjnej w ramach akcji marketingowej, co oznacza, że powyższa sprzedaż następować będzie po cenie uwzględniającej określony rabat na dany towar. Zatem, określając podstawę opodatkowania, Spółka powinna jako obrót przyjąć rzeczywistą kwotę należną z tytułu sprzedaży.

Reasumując, w przedmiotowej sprawie podstawą opodatkowania (obrotem) dla Zainteresowanego będzie – zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy – kwota faktycznie należna od nabywcy (cena promocyjna) pomniejszona o należny podatek, z zastrzeżeniem przypadków wymienionych w art. 32 ust. 1 ustawy.

Tut. Organ informuje, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej określenia podstawy opodatkowania przy sprzedaży towarów po cenach promocyjnych w zdarzeniu przyszłym. Kwestia dotycząca określenia podstawy opodatkowania przy sprzedaży towarów po cenach promocyjnych w stanie faktycznym została rozstrzygnięta w interpretacji indywidualnej z dnia 18 listopada 2011 r. nr ILPP1/443-1130/11-3/MS. Natomiast wniosek w części dotyczącej prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie lub wytworzeniu towarów sprzedawanych po cenach promocyjnych w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym został załatwiony odrębnymi pismami z dnia 18 listopada 2011 r. odpowiednio nr ILPP1/443-1130/11-4/MS oraz ILPP1/443-1130/11-6/MS.

Jednocześnie wskazać należy, iż wniosek w zakresie dotyczącym podatku dochodowego od osób prawnych został rozstrzygnięty odrębnymi pismami.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.