Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-988/09/12-S/ES
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-02-28
Teza: Czy spadkobierca może złożyć deklaracje VZM-1 i dołączyć faktury wystawione na spadkodawcę, czyli na zmarłą i otrzymać zwrot części wydatków?
Słowa kluczowe: budowa-pozwolenie na budowę; faktura; inwestycje; podatek-podatek od towarów i usług-zwrot podatku od towarów i usług; spadkobiercy; spadkodawca
Przepisy: [VZM] Ustawa o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym - utrata mocy

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów – uwzględniając wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 września 2011 r., sygn. I FSK 1370/10 i wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 1 czerwca 2010 r., sygn. akt I SA/Łd 156/10 – stwierdza, że stanowisko Pani , przedstawione we wniosku z dnia 1 października 2009 r. (data wpływu do Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie 12 października 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zwrotu osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym w zakresie prawa do uzyskania zwrotu poniesionych wydatków – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 października 2009 r. do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie – Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku Wnioskodawczyni złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej zwrotu osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym w zakresie prawa do uzyskania zwrotu poniesionych wydatków.

Pismem z dnia 7 października 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej – działając na podstawie art. 170 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), stosownie do § 1 i § 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 grudnia 2008 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 236, poz. 1632) – przekazał zgodnie z właściwością wniosek Pani do rozpatrzenia Dyrektorowi Izby Skarbowej w Poznaniu.

W związku z faktem, iż z dniem 1 stycznia 2009 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 19 grudnia 2008 r. (Dz. U. z 2008 r., nr 236, poz. 1632) zmieniające rozporządzenie w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego – wyjaśnić należy, iż zmiana ta dotyczyła podatników posiadających miejsce zamieszkania lub siedzibę na terenie województwa x.

Zatem w przedmiotowej sprawie, właściwym miejscowo organem podatkowym do wydania pisemnej interpretacji był Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W sierpniu 2007 r. rozpoczęto remont budynku mieszkalnego zgodnie z pozwoleniem na rozbudowę istniejącego budynku mieszkalnego. Budynek wraz z nieruchomością był własnością matki Zainteresowanej. Plan rozbudowy i pozwolenie na rozbudowę oraz faktury były wystawione na imię i nazwisko matki Wnioskodawczyni. Inwestycja ta jest tylko w części zakończona i będzie trwać nadal. W dniu 20 listopada 2008 r. zmarła matka Zainteresowanej. Inwestycja była dalej realizowana po jej śmierci. Późniejsze faktury były wystawione już na Wnioskodawczynię. Jedynym spadkobiercą po zmarłej została Zainteresowana (Jej córka). Jest Ona dalszym inwestorem rozbudowy domu.

Potwierdza to wyrok sądu z dnia 16 kwietnia 2009 r. Zgodnie z prawem budowlanym nie można zmienić inwestora na planie rozbudowy, a tym samym na pozwoleniu na rozbudowę i nadal obowiązuje plan i pozwolenie wystawione na spadkodawczynię.

Przy odbiorze częściowym było dołączone jedynie postanowienie o nabyciu spadku.

Ponadto Wnioskodawczyni poinformowała, iż zmarła nie składała deklaracji VZM-1.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy spadkobierca może złożyć deklaracje VZM-1 i dołączyć faktury wystawione na spadkodawcę, czyli na zmarłą i otrzymać zwrot części wydatków?

Zdaniem Wnioskodawczyni, wydatki związane z realizacją inwestycji nie są związane z inwestorem tylko z inwestycją. Po śmierci inwestora inwestycja była nadal prowadzona. W ocenie Zainteresowanej wydatki związane z inwestycją powinny być możliwe do uwzględnienia również przez spadkobiercę.

Trybunał Konstytucyjny w maju 2007 r. stwierdził, że przepisy, które nie przyznają spadkobiercom podatnika prawa do zwrotu nadwyżki podatku VAT są niezgodne z konstytucją – było to odpowiedzią na zapytanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działając z upoważnienia Ministra Finansów, wydał w dniu 25 listopada 2009 r. interpretację indywidualną nr ILPB2/415-988/09-2/ES, w której stanowisko Pani uznał za nieprawidłowe.

Pismem z dnia 9 grudnia 2009 r. Pani wezwała Organ podatkowy do usunięcia naruszenia prawa w ww. interpretacji indywidualnej.

W piśmie z dnia 31 grudnia 2009 r. nr ILPB2/415W-104/09-2/AM stanowiącym odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu podtrzymał stanowisko prezentowane w wydanej interpretacji.

W związku z powyższym, Pani, wniosła w dniu 12 stycznia 2010 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.

Pismem z dnia 3 lutego 2010 r. nr ILPB2/4160-5/10-2/AM Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu dokonał odpowiedzi na ww. skargę podtrzymując stanowisko zaprezentowane w interpretacji oraz wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, po rozpoznaniu sprawy, wydał wyrok w dniu 1 czerwca 2010 r., sygn. akt I SA/Łd 156/10, w którym uchylił zaskarżoną interpretację.

Pismem z dnia 2 sierpnia 2010 r. nr ILRP – 007 – 149 / 10 – 1 / ŁM Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w imieniu Ministra Finansów przekazał do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę kasacyjną od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w której wniósł o:

*   uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi,
*   zasądzenie od Skarżącej na rzecz organu podatkowego kosztów postępowania według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprawy, wydał wyrok w dniu 20 września 2011 r., sygn. akt I FSK 1370/10, w którym oddalił skargę kasacyjną. W uzasadnieniu ww. wyroku - NSA w Warszawie podzielił pogląd wyrażony w orzeczeniu WSA w Łodzi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego – biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 września 2011 r., sygn. akt I FSK 1370/10 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 1 czerwca 2010 r., sygn. akt I SA/Łd 156/10 - stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do przepisu art. 922 § 1 i § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.) przez spadkobranie należy rozumieć przejście praw i obowiązków majątkowych zmarłego z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób. Na spadek składa się ogół praw i obowiązków należących do zmarłego w chwili jego śmierci, które ze swej istoty mogą przejść na jego następców prawnych.

Kwestię daty nabycia spadku regulują z kolei przepisy art. 924 i 925 Kodeksu cywilnego w świetle których spadkobierca nabywa spadek z chwilą śmierci spadkodawcy. Postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku potwierdza jedynie, że miało miejsce nabycie spadku przez spadkobierców.

Art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 2005 roku o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 177, poz. 1468 oraz Dz. U. z 2007 r. Nr 23, poz.138 i Nr 192, poz.1382) reguluje zasady zwrotu osobom fizycznym części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych przez te osoby w związku z budową i remontem budynku mieszkalnego lub jego części.

Natomiast zgodnie z art. 2 ww. ustawy, przez pojęcie budynku mieszkalnego rozumie się budynek lub jego część, służące zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, oraz związane z nimi urządzenia techniczne zapewniające możliwość użytkowania tego budynku lub jego części zgodnie z ich przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków.

Jak stanowi art. 3 ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy osoba fizyczna ma prawo do zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych w związku z:

1.  budową budynku mieszkalnego;
2.  nadbudową lub rozbudową budynku na cele mieszkalne lub przebudową (przystosowaniem) budynku niemieszkalnego, jego części lub pomieszczenia niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstał lokal mieszkalny spełniający wymagania określone w odrębnych przepisach;
3.  remontem budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego.

Natomiast zgodnie z art. 3 ust. 2, ust. 3 i ust. 4 zwrot, o którym mowa w ust. 1, dotyczy:

*   wydatków poniesionych i udokumentowanych fakturami wystawionymi od dnia 1 maja 2004 r.,
*   wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych, które do dnia 30 kwietnia 2004 r. były opodatkowane stawką podatku od towarów i usług w wysokości 7%, a od dnia 1 maja 2004 r. są opodatkowane podatkiem VAT.

Dokumentem stanowiącym podstawę do obliczenia kwoty zwrotu części wydatków, o których mowa w ust. 1, jest faktura wystawiona dla osoby fizycznej.

Stosownie do art. 4 ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy prawo do zwrotu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, przysługuje, pod warunkiem że osoba fizyczna lub jej małżonek nie dokonywali czynności, o których mowa w art. 3 ust. 1, jako podatnicy podatku od towarów i usług, w celu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

Prawo do zwrotu przysługuje również pod warunkiem, że osoba fizyczna posiada:

1.  prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016, z późn zm.) albo tytuł prawny do budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w przypadku inwestycji określonej w art. 3 ust. 1 pkt 3;
2.  pozwolenie na budowę w przypadku inwestycji, dla której zgodnie z ustawą - Prawo budowlane wymagane jest takie pozwolenie.

W uzasadnieniu do wyroku – Sąd podkreślił, że na podstawie art. 7 ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym, w sprawach nieuregulowanych stosuje się odpowiednio przepisy Ordynacji podatkowej.

W oparciu o art. 97 § 1 w zw. z art. 97 § 4 ustawy Ordynacja podatkowa, spadkobierca osoby, która poniosła wydatki wskazane w ustawie o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym, przejmuje także - odpowiednio - majątkowe prawa spadkodawcy i dotyczyć on będzie także zwrotu dokonanego na podstawie ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym.

Odpowiednie stosowanie tego przepisu oznacza, iż dotyczyć on będzie także publicznoprawnych praw i obowiązków wynikających z ww. ustawy. Zaznaczyć należy, iż „odpowiednie” stosowanie Ordynacji podatkowej oznacza, iż spadkobierca osoby, która poniosła wydatki wskazane w ww. ustawie, przejmuje także – odpowiednio - majątkowe prawa spadkodawcy. Nie może budzić wątpliwości, iż prawo zwrotu części wydatków jest prawem majątkowym, skoro dotyczy określonej kwoty pieniężnej. Nie można przy tym ograniczać uprawnienia spadkodawcy do otrzymania kwoty zwrotu w sytuacji, gdy stosowny wniosek w tym przedmiocie został złożony przez spadkodawcę. Skoro bowiem sytuacja prawna spadkodawcy była jasno w podanym zakresie określona przez ustawodawcę, a złożenie wniosku o zwrot powodowało jedynie realizację istniejącego uprawnienia, to prawo uzyskania zwrotu przechodzi na spadkobiercę niezależnie od tego, czy stosowny wniosek został złożony przez spadkodawcę, czy też uczyni to dopiero spadkobierca.

Samo złożenie wniosku nie powoduje bowiem powstania prawa do zwrotu, a stanowi wyłącznie niezbędny impuls do podjęcia działań przez organ podatkowy. Zwrócić bowiem trzeba uwagę na fakt, iż adresatami ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym są konsumenci, a nie osoby występujące w charakterze podatników VAT, a złożenie wniosku jest konieczne dla zidentyfikowania podmiotu domagającego się zwrotu i zweryfikowania, czy spełnia on warunki przewidziane w ww. ustawie.

Jeżeli zatem Ordynacja podatkowa przewiduje możliwość przejęcia przez spadkobierców przewidzianych w przepisach prawa podatkowego majątkowych praw i obowiązków spadkodawcy, to w podanym zakresie, dojdzie do przeniesienia tego prawa niezależnie od tego czy spadkodawca taki wniosek złożył, czy też tego nie uczynił.

Skoro bowiem przepis art. 97 § 1 Ordynacji podatkowej znajduje zastosowanie odpowiednie, to dotyczyć on będzie także zwrotu dokonanego na podstawie ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz uzasadnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 września 2011 r., sygn. akt I FSK 1370/10 i uzasadnienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 1 czerwca 2010 r., sygn. akt I SA/Łd 156/10 – należy stwierdzić, że Wnioskodawczyni (Spadkobierczyni) przysługuje prawo do zwrotu części wydatków, które poniosła zmarła (spadkodawczyni).

Zatem Zainteresowana może złożyć deklaracje VZM-1 i dołączyć faktury wystawione na imię i nazwisko spadkodawczyni.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.