Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-711/08-4/ŁM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-12-18
Teza: Czy zapis w uchwale o naliczeniu jednorazowym-wyrównującym po zatwierdzeniu planu jest wystarczający dla uniknięcia korygowania za każdym razem miesięcy poprzednich?
Słowa kluczowe: faktura; faktura-faktura korygująca; faktura-korekta faktury; korekta; przychód; przychód-moment powstania przychodów; przychód-powstanie przychodu; przychód-przychody należne; przychód-przychód z działalności gospodarczej; sprzedaż
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością – reprezentowanej przez Pełnomocnika – przedstawione we wniosku z dnia 26 czerwca 2008 r. (data wpływu 22 września 2008 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie korekty przychodów – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 września 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego – uzupełniony pismem z dnia 19 listopada 2008 r. (data wpływu 24 listopada 2008 r.) – w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie korekty przychodów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka jest zarządcą nieruchomości mieszkalnych i niemieszkalnych. W zarządzanych wspólnotach w pierwszym kwartale zatwierdzany jest na podstawie uchwał plan gospodarczy na dany rok. W małych wspólnotach (jest ich większość), konieczna jest jednomyślność przy zatwierdzaniu planu gospodarczego. Specyfika wspólnot będących pod zarządem spółki zmusza do uzyskiwania podpisów pod uchwałami w drodze indywidualnego zbierania głosów, co powoduje, iż plany zatwierdzane są nawet w II i III kwartale.

W planie gospodarczym ustalane są zaliczki na pokrycie kosztów m. in. za administrowanie dla zarządcy, sprzątanie, konserwacje i naprawy w danym roku. Zmiana stawki w wystawianych fakturach na pokrycie ww. kosztów możliwa jest jedynie po zatwierdzeniu planu gospodarczego przez członków Wspólnoty Mieszkaniowej. Powoduje to konieczność wystawienia faktury korygującej sprzedaż od początku roku do dnia zatwierdzenia planu. Korekty mogą mieć charakter zmniejszający, ale zazwyczaj są zwiększające.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy naliczenia wyrównujące od początku roku do dnia zatwierdzenia planu gospodarczego mogą odbyć się poprzez wystawienie jednej faktury zwiększającej?
2.  Czy zapis w uchwale o naliczeniu jednorazowym – wyrównującym po zatwierdzeniu planu może być wystarczający dla uniknięcia korygowania za każdym razem miesięcy poprzednich?

Zdaniem Wnioskodawcy, korygowanie naliczeń poprzez wystawienie faktury korygującej sprzedaż – zwiększającej za poszczególne miesiące jest niezwykle uciążliwe zarówno dla Wnioskodawcy jak i urzędu skarbowego. Mniejszy problem występuje w przypadku skorygowania naliczeń zmniejszających. Wszystkie faktury i faktury korygujące VAT wystawiane przez Spółkę są odbierane w tym samym dniu przez obsługiwane przez Spółkę Wspólnoty Mieszkaniowe. Strona uważa, iż wprowadzenie zapisu w uchwale o jednorazowym wyrównaniu opłat byłoby wystarczające. Na podstawie takiego zapisu Firma mogłaby dokonywać jednorazowych naliczeń. W ocenie Spółki, nie powinno być przeciwwskazań do wystawienia faktury tytułem: jednorazowe rozliczenie opłat, np. za administrowanie dla zarządcy, sprzątanie, konserwacje i naprawy po zatwierdzeniu planu gospodarczego i ujęcia jej w dacie wystawienia zarówno w podatku dochodowym od osób prawnych, jak i w podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r., Nr 54, poz. 654 ze zm.), przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i ust. 4 oraz 13 i 14, są w szczególności: otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Stosownie do art. 12 ust. 3 ww. ustawy, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Zasady rozpoznawania przychodów określonych w art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, uregulowane są w art. 12 ust. 3a- 3e. Zgodnie z art. 12 ust. 3a ww. ustawy, za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3e, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1.  wystawienia faktury albo
2.  uregulowania należności.

Ponadto, w myśl art. 12 ust. 3c ww. ustawy, jeżeli strony ustalą, iż usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku.

Przychodem należnym, o którym mowa w art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jest zatem przychód, który w następstwie działalności gospodarczej stał się należnością (wierzytelnością) ustaloną pomiędzy Stronami. W momencie rozpoznania przychodu Wnioskodawca nie miał zatem podstaw do ujawnienia w księgach podatkowych przychodów z tytułu sprzedaży w innej wartości niż wynikało to z treści zatwierdzonego przez wspólnoty planu gospodarczego.

Z analizy sprawy wynika, iż Wnioskodawca – będący zarządcą nieruchomości, obsługującym wspólnoty mieszkaniowe – wystawia faktury korygujące sprzedaż od początku roku do dnia zatwierdzenia planu gospodarczego przez członków Wspólnoty Mieszkaniowej. Korekty mogą mieć charakter zmniejszający, lecz zazwyczaj są zwiększające i dotyczą naliczeń za poszczególne miesiące. Wszystkie faktury i faktury korygujące VAT wystawiane przez Wnioskodawcę, odbierane są w tym samym dniu przez obsługiwane Wspólnoty Mieszkaniowe. W związku z powyższym, Spółka rozważa wprowadzenie w uchwale zapisu o jednorazowym wyrównaniu opłat, który umożliwiłby wystawienie zbiorczej faktury korygującej w odniesieniu do kilku miesięcy, ujmowanej w dacie jej wystawienia.

Należy wskazać, iż zasady wystawiania faktur korygujących regulują przepisy § 16 i § 17 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.). Z przepisów tych wynika, że faktura korygująca winna zostać wystawiona m. in. w przypadku, gdy po wystawieniu faktury pierwotnej:

*   udzielony został rabat (bonifikata, opust, uznana reklamacja, skonto),
*   zwrócony został towar,
*   doszło do zwrotu nabywcy zaliczek, przedpłat, zadatków lub rat, podlegających opodatkowaniu,
*   podwyższono cenę,
*   stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.

W tym miejscu nadmienić należy, iż z dniem 1 grudnia 2008 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337), w którym odpowiednikiem § 16 jest § 13, a § 17 jest § 14.

Faktura korygująca nie dokumentuje zatem odrębnego, niezależnego zdarzenia gospodarczego, lecz odnosi się ściśle do stanu zaistniałego w przeszłości. Punktem odniesienia do faktury korygującej jest zatem faktura pierwotna.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie określają jednak zasad dokonywania korekt przychodów. Brak jest również uregulowań dotyczących momentu powiększenia (zmniejszenia) przychodów, tj. czy przychód powiększa się (pomniejsza) w dacie korekty, czy też w dacie powstania przychodu należnego.

Wobec powyższego, należy posłużyć się literalną wykładnią wyżej powołanych przepisów, która prowadzi do wniosku, że do przychodów podatkowych zalicza się tylko takie przychody, które w danym momencie są należne podatnikowi, czyli są wymagalne, niewątpliwe i bezwarunkowe. Dla ustalenia przychodu istotnym zagadnieniem jest określenie daty uzyskania przychodu, z którą ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych łączy moment powstania obowiązku podatkowego. Pierwszeństwo w kształtowaniu daty powstania przychodu należnego ma dzień dokonania czynności – wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego wykonania usługi lub jej częściowego wykonania. Późniejsze wystawienie faktury VAT korygującej nie powoduje zmiany daty powstania tego przychodu. Faktura korygująca powinna mieć wpływ na przychody należne, określone w fakturze podstawowej, bowiem dotyczy uprzednio wykazanych przychodów, a nie jakichkolwiek innych przychodów.

Mając na uwadze powyższe, wskazać należy, iż w odniesieniu do przedstawionej przez Wnioskodawcę sytuacji, korekta przychodu wynikająca z faktury korygującej powinna zostać odniesiona do przychodów określonego miesiąca, lub przyjętych przez Strony okresów rozliczeniowych.

Jednocześnie należy zaznaczyć, że ustawodawca jednoznacznie określił moment powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych poprzez wskazanie zasad ogólnych oraz szczególnych. Tym samym, przesunięcie tego obowiązku, w drodze uchwały członków wspólnoty, nie znajduje podstawy prawnej w zakresie przedmiotowego podatku.

Ponadto dodaje się, iż w kwestii przedstawionego stanu faktycznego w zakresie podatku od towarów i usług wydana została odrębna interpretacja w dniu 16 grudnia 2008 r. nr ILPP1/443-890/08-4/AT.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.