Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-936/14-2/JL
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-10-23
Teza: Odpłatne udostępnianie pracownikom samochodów służbowych do celów prywatnych, stanowi odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy i Spółka ma obowiązek naliczania podatku VAT z tego tytułu.
Słowa kluczowe: cel-cele osobiste; samochód-samochód osobowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 12 sierpnia 2014 r. (data wpływu 18 sierpnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania odpłatnego przekazania samochodów służbowych pracownikom do celów prywatnych – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 18 sierpnia 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania odpłatnego przekazania samochodów służbowych pracownikom do celów prywatnych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Sp. z o.o. (Spółka) prowadzi działalność gospodarczą w zakresie finansowania ruchomości oraz nieruchomości. Powyższa działalność prowadzona jest w oparciu o zawierane z klientami umowy leasingu operacyjnego lub finansowego. W celu zapewnienia możliwości realizacji zadań, Zarząd przyznaje prawo do korzystania z samochodu służbowego Dyrektorom Pionów, podległym bezpośrednio Zarządowi Spółki, Dyrektorom Makroregionów, Zastępcom Dyrektorów Pionów bezpośrednio związanych z działalnością biznesową (tj z uwzględnieniem stałego kontaktu z klientami Spółki) Kierownikom Zespołów bezpośrednio związanym z działalnością biznesową. Są to pojazdy określone w art. 2 pkt 34 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwanej dalej ustawą o VAT (Dz. U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 z późn. zmianami), pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony. Przy zakupie tych pojazdów Spółka odliczyła odpowiednio 60%, nie więcej niż 6000 pln podatku naliczonego wykazanego na fakturze od dostawcy. Od 1 kwietnia 2014 r. przy nabyciu tych samochodów Spółka odliczyła 50% podatku naliczonego wykazanego na fakturze za samochód.

Pracownik ma możliwość użytkować samochód służbowy do celów prywatnych. W tym przypadku pracownik zobowiązany jest wpłacać comiesięczną opłatę z tytułu wykorzystywania samochodu do celów prywatnych w określonej wysokości. Na kwoty comiesięcznych opłat Spółka wystawia pracownikowi faktury VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Spółka ma obowiązek naliczania VAT w sytuacji wykorzystania za odpłatnością przez pracowników samochodów służbowych do celów prywatnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, ma on obowiązek naliczania VAT w sytuacji, gdy wykorzystywanie samochodów do celów prywatnych ma miejsce za odpłatnością. Zgodnie z art. 8 ust 2 pkt 1 ustawy o VAT, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Wprowadzony od 1 kwietnia 2014 r. art. 8 ust. 5 ustawy o VAT, mówi, że przepis ust. 2 pkt 1 nie ma zastosowania w przypadku użycia pojazdów samochodowych do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, obliczoną zgodnie z art. 86a ust. 1 z tytułu:

1.  nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów lub
2.  nabycia, importu lub wytworzenia części składowych do tych pojazdów, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów podatnikowi nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jednak brak obowiązku naliczania podatku VAT w przypadku użycia pojazdów samochodowych do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika dotyczy tylko nieodpłatnego wykorzystania samochodów służbowych do celów prywatnych. W przypadku wykorzystania samochodów służbowych przez pracowników do celów prywatnych za odpłatnością, Spółka musi wykazać VAT należny z tego tytułu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…) – art. 7 ust. 1 ustawy.

Natomiast, przez świadczenie usług rozumie się, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Wątpliwości Wnioskodawcy budzi kwestia, czy należy naliczać podatek VAT w sytuacji oddania pracownikom za odpłatnością samochodów służbowych do korzystania w celach prywatnych.

W przytoczonych wyżej przepisach została zrealizowana zasada powszechności opodatkowania wyrażona w art. 1 Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. serii L Nr 347 str. 1 ze zm.). Definicja świadczenia usług stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów. To pozwala stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają wszystkie czynności odpłatnego obrotu profesjonalnego.

Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. W związku z tym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Taka konstrukcja definicji świadczenia usług jest wyrazem zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji dokonywanych w ramach profesjonalnego obrotu gospodarczego.

W analizowanej sprawie, gdy pracodawca (Spółka) udostępnia pracownikom samochody służbowe, z przeznaczeniem na cele prywatne, bez wątpienia świadczy na ich rzecz usługę w rozumieniu cyt. art. 8 ust. 1. Usługa ta służy celom prywatnym pracownika (niewynikającym ze stosunku pracy). Ponadto usługa ta jest odpłatna (pracownik zobowiązany jest wpłacać comiesięczną opłatę z tytułu użytkowania samochodu do celów prywatnych).

W konsekwencji, z uwagi na powołane wyżej regulacje prawne oraz opis sprawy należy stwierdzić, że odpłatne udostępnianie pracownikom samochodów służbowych do celów prywatnych, stanowi odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy i Spółka ma obowiązek naliczania podatku VAT z tego tytułu. Należy również nadmienić, że przepis art. 8 ust. 5 ustawy o VAT dotyczy nieodpłatnego wykorzystania pojazdów samochodowych, nie ma zatem zastosowania w analizowanej sprawie, podobnie jak przepis art. 8 ust. 2 pkt 1, który również dotyczy czynności nieodpłatnych.

Stanowisko Spółki jest zatem prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.