Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.329.2017.3.JF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-12-08
Teza: Ponieważ wyrównanie dochodowości Spółki będzie pozostawać poza zakresem opodatkowania VAT, tym samym brak będzie podstaw do wystawienia faktury VAT dokumentującej takie zdarzenie, bowiem – jak wynika z art. 106b ust. 1 ustawy – faktury są dowodem dokumentującym sprzedaż. W konsekwencji wyrównanie dochodowości nie powinno być dokumentowane fakturami VAT. Jednocześnie należy zaznaczyć, że nota księgowa nie jest dokumentem przewidzianym przez przepisy o podatku VAT i jako taka nie jest objęta regulacją tych przepisów. Należy jednak stwierdzić, iż brak jest przeciwwskazań na gruncie przepisów dotyczących podatku VAT dla dokumentowania tej czynności notą księgową.
Słowa kluczowe: cena-ceny transferowe; dokumentowanie-dokumentowanie wydatków; korekta; noty-nota księgowa; opodatkowanie-podstawa opodatkowania
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 29 sierpnia 2017 r. (data wpływu 5 września 2017 r.) uzupełnionym pismem z dnia 23 października 2017 r. (data wpływu 24 października 2017 r.) w odpowiedzi na wezwanie tut. Organu z dnia 17 października 2017 r. (doręczone Stronie w dniu 23 października 2017 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania oraz udokumentowaniu korekty wzajemnych rozliczeń polegającego na wyrównaniu zakładanego poziomu dochodowości – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 5 września 2017 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania oraz udokumentowania korekty wzajemnych rozliczeń polegającej na wyrównaniu zakładanego poziomu dochodowości. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 23 października 2017 r. (data wpływu 24 października 2017 r.) w odpowiedzi na wezwanie tut. Organu z dnia 17 października 2017 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.329.2017.1.JF (doręczone w dniu 23 października 2017 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca, Sp. z o.o., dalej zwana Spółką, należąca do międzynarodowej Grupy (dalej: grupa Y.) zajmuje się sprzedażą sprzętu IT dla przedsiębiorstw w zakresie technologii informatycznych i komputerowych, jak również dostarczaniem klientom rozwiązań infrastrukturalnych w zakresie nowych technologii. Działalność Spółki koncentruje się na sprzedaży serwerów, pamięci masowych, rozwiązań sieciowych i rozwiązań chmury informatycznej. Spółka dostarcza licencje na oprogramowanie, świadczy usługi serwisowe, usługi wdrożenia i utrzymania aplikacji. Spółka sprzedaje wyroby głównie do autoryzowanych dealerów, sieci sprzedaży oraz dużych przedsiębiorstw.

Dla będących przedmiotem zapytania transakcji tj. sprzedaży sprzętu IT oraz oprogramowania przyjęty został model R\`(...)\` Model ten jest stosowany również do rozliczeń usług związanych z dystrybucją towarów. Dodatkowo w ramach modelu R\`(...)\` rozliczane są wewnątrzgrupowe refaktury kosztów Grupy Y.

W ramach przyjętego w Grupie Y. modelu cen transferowych dotyczącego produktów, obowiązuje ustalony podział angażowanych aktywów oraz funkcji pomiędzy podmiotami należącymi do Grupy Y.. Sprofilowanie działalności poszczególnych podmiotów pozwala też na stworzenie spójnego modelu rozliczeń cen transferowych w Grupie Y.

Zgodnie z polityką cen transferowych opartą na modelu R\`(...)\` (w wolnym tłumaczeniu „zwrot/zysk/narzut na kosztach kreujących wartość dodaną”) dotyczącą transakcji towarowych oraz usług komplementarnych, podmioty o ograniczonym ryzyku są uprawnione do otrzymywania stałego narzutu na kosztach kreujących wartość dodaną (VAC) w wysokości 8%. Do VAC zaliczane są koszty związane stricte z działalnością dystrybucyjną (tj. np. koszty obsługi serwisowej, koszty związane z łańcuchem dostaw, koszty gwarancyjne, koszty sprzedaży etc. - bez kosztu sprzedanych towarów). W praktyce model R\`(...)\` jest zbliżony do metody marży transakcyjnej netto (metody TNMM) opartej na mechanizmie odkosztowym, przy czym w bazie kosztowej nie są uwzględniane wszystkie koszty operacyjne, a jedynie te generujące wartość dodaną w działalności dystrybucyjnej. Kosztami wyłączonymi z bazy kosztowej są koszty związane z ogólną działalnością Spółki, np. koszty związane z działalnością inwestycyjną.

W przypadku świadczenia usług wewnątrzgrupowych rozliczanych modelem R\`(...)\`, wynagrodzenie usługodawców jest kalkulowane w oparciu o koszty VAC usługodawcy, związane ze świadczeniem Usług, powiększone o narzut zysku w wysokości 8%.

W celu zapewnienia stabilnego poziomu rentowności spółek dystrybucyjnych, w Grupie Y. stosowany jest mechanizm korekty w sytuacji, gdyby poziom rentowności osiągany faktycznie przez podmioty o ograniczonym ryzyku w związku z ich działalnością objętą mechanizmem R\`(...)\` był inny niż pierwotnie zamierzony, tj. kiedy nie odpowiada warunkom rynkowym oraz polityce cen transferowych obowiązującej w Grupie Y.. Dla przykładu obowiązek dokonania korekty rentowności w celu zwiększania dochodowości lokalnych dystrybutorów wystąpi, gdy poziom cen na rynku sprzętu IT nieoczekiwanie spadnie, a podmiot ten ponosi koszty dystrybucji na niezmienionym poziomie. W odwrotnej sytuacji, tj. gdyby narzut zysku podmiotów o ograniczonych funkcjach został w danym okresie zrealizowany na poziomie wyższym niż rynkowy, nadwyżka ta powinna zostać alokowana do fabryk.

W praktyce, na koniec okresu rozliczeniowego, w oparciu o rzeczywiste dane przychodów oraz kosztów kalkulowanych na podstawie US GAAP, obliczany jest osiągany przez podmioty o ograniczonym profilu funkcjonalnym faktyczny poziom rentowności. Na podstawie kalkulacji na koniec okresu identyfikowane są wszelkie różnice realizowanego narzutu na VAC od przyjętego poziomu 8%, a następnie bilateralnie stosowany jest mechanizm wyrównywania cen dokonywany tak, aby zapewnić każdemu podmiotowi o ograniczonym ryzyku osiągnięcie odpowiedniego narzutu zysku na VAC w wysokości 8%.

Ostatecznie narzut zysku na kosztach kreujących wartość (R\`(...)\`), przyjmujący wartość 8% w stosunku do VAC na koniec okresu oraz po dokonaniu ewentualnych korekt, jest obliczany według uproszczonej formuły przedstawionej poniżej. Wartości księgowe będące podstawą rozliczeń wewnątrzgrupowych obliczane są na podstawie danych raportowanych według US GAAP, które mogą różnić się od ostatecznego wyniku raportowanego według lokalnej sprawozdawczości rachunkowej.

WYNIK OPERACYJNY

\+ Koszty R&D dotyczące innego okresu

\+ / - Narzuty

\+ / - Wynik na sprzedaży aktywów

\+ / - Koszty rozwojowe

\+ / - Korekty manualne

\= R\`(...)\`

W ramach kalkulacji VAC korygowane są koszty R&D uwzględnione w wyniku operacyjnym, a dotyczące innego okresu (jest to czynność techniczna dla zachowania zasady współmierności). Koszty R&D to koszty związane z usługami, które co do zasady znajdują się w bazie kosztowej.

Korekta narzutów realizowanych na transakcjach wewnątrzgrupowych stanowiących koszt lub przychód (najczęściej z tytułu usług nabywanych/świadczonych między spółkami z Grupy Y.). Wartość ta jest korygowana w celu uniknięcia (i) otrzymywania podwójnego narzutu na koszty związane ze świadczeniem usług (narzut jest już uwzględniony w wyniku operacyjnym) oraz (ii) otrzymania zwrotu na kosztach związanych z zakupami od podmiotów powiązanych (tj. R\`(...)\` pokryje również marżę zastosowaną przez podmioty z Grupy, ale dotychczas nieuwzględnioną w wyniku operacyjnym).

Korekta pozostałych pozycji nieobjętych modelem R\`(...)\`. Zgodnie z polityką Grupy Y. mechanizm R\`(...)\` obejmuje rozliczenia związane z dystrybucją towarów oraz świadczeniem komplementarnych usług, toteż w kalkulacji nie są uwzględniane na przykład: wynik na sprzedaży środków trwałych, gruntów etc., koszty rozwojowe dystrybutora, a także inne pozycje nieobjęte modelem R\`(...)\` (np. kary). Spółka pełni w ramach Grupy Y. rolę dystrybutora sprzętu IT dla przedsiębiorstw, oprogramowania komputerowego oraz części do niego na terenie Polski pod marką A. Oferta Spółki obejmuje w szczególności urządzenia sieciowe (np. serwery, przełączniki sieciowe, pamięci masowe) wraz z oprogramowaniem.

Na podstawie Umowy Y. Distribution Agreement to Sales Entities z dnia 1 listopada 2015 r. Spółka dokonuje zakupu towarów od lokalnej centrali - P. (dalej: P.), które następnie odsprzedaje podmiotom niepowiązanym: głównie dystrybutorom hurtowym oraz detalicznym, a także autoryzowanym dealerom, sieciom sprzedaży oraz dużym przedsiębiorstwom. Nabywany w celu dalszej dystrybucji towar obejmuje przede wszystkim szeroką gamę sprzętu komputerowego, części oraz oprogramowania.

W ramach przedmiotowej transakcji Spółka kupuje towary od P., które następnie dystrybuuje na rynku krajowym do klientów zewnętrznych. Spółka na bieżąco kontroluje zapotrzebowanie na rynku na towary nabywane od P. i podejmuje decyzje o dokonaniu kolejnych zakupów według prognozowanego zapotrzebowania na towary w celu dalszej odsprzedaży.

W ramach współpracy P. angażuje główny składnik aktywów, jakim są towary sprzedawane do Spółki. Towary nabywane przez Spółkę obejmują w szczególności szeroką gamę sprzętu komputerowego, części, podzespołów oraz oprogramowania. Spółka następnie angażuje nabywany towar w celu jego dalszej dystrybucji na rynku krajowym. Część towarów Spółka wykorzystuje na własne potrzeby w toku prowadzonej działalności. Nabywane towary są dostarczane przez P. w drodze dostaw wewnątrzwspólnotowych z Czech i Holandii oraz w drodze krajowej dostawy towarów z Polski. P. posiada rejestrację VAT w każdym z tych krajów.

Zakup towarów, zatem w zależności od miejsca, z którego realizowana jest dostawa stanowi dla Spółki wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów lub nabycie o charakterze krajowym. Spółka jest czynnym podatnikiem VAT. Rok podatkowy Spółki to okres: 1 listopada 2016 r. - 31 października 2017 r.

Zgodnie z polityką Grupy Y., w celu ustalenia wysokości ceny transakcyjnej stosowana jest metoda oparta na modelu R\`(...)\`. Metoda ta polega na obniżeniu ceny określonej w transakcji danego podmiotu z podmiotem niezależnym, dotyczącej dóbr lub usług nabytych uprzednio przez ten podmiot od podmiotu powiązanego, o odpowiedni rabat określony jako procent od podstawowej ceny cennikowej tak, aby zapewnić podmiotom zaangażowanym w dystrybucję towarów odpowiedni narzut na VAC (tj. np. koszty obsługi serwisowej, koszty związane z łańcuchem dostaw, koszty gwarancyjne, koszty sprzedaży etc.). Kalkulacja wynagrodzenia jest dokonywana na podstawie US GAAP.

Ceny zakupu sprzętu przez Spółkę od P. zostały ustalone według poniższego wzoru:

CT = C\* (1-R) gdzie:

CT - cena transferowa (wynagrodzenie P.),

C - ustalona cena dla klienta zewnętrznego zgodnie z cennikiem,

R% - rabat.

P. udziela Spółce rabatów odpowiednich dla kategorii asortymentu oraz przeznaczenia towarów (towary do odsprzedaży, demonstracyjne, na własny użytek). Wysokość rabatów jest ustalana centralnie. Wysokość rabatów jest ustalana w taki sposób, aby zapewnić Spółce osiągnięcie narzutu zysku na VAC w wysokości 8% w ramach działalności dystrybucyjnej. Na koniec okresu rozliczeniowego, w oparciu o rzeczywiste dane przychodów oraz kosztów, obliczany jest osiągany przez Spółkę faktyczny poziom rentowności. Na podstawie kalkulacji identyfikowane są wszelkie różnice realizowanego narzutu na VAC od przyjętego poziomu 8%, a następnie bilateralnie stosowany jest mechanizm wyrównywania cen dokonywany tak, aby zapewnić Spółce osiągnięcie odpowiedniego narzutu zysku na VAC w wysokości 8%.

W ciągu roku Spółka nabywa towary po cenach rozliczeniowych, które według założeń budżetowych maja zapewnić odpowiedni poziom dochodowości. Ze względów praktycznych dochodowość Spółki podlega weryfikacji co kilka miesięcy, a odchylenia od założonego poziomu zysku są korygowane poprzez rozliczenia między dostawcami i odbiorcami. W przypadku uzyskania przez Spółkę wyniku odbiegającego od założonego, Spółka otrzyma od P. dokumenty księgowe, dotyczące wyrównania z tytułu cen transferowych in plus lub in minus (tzw. lump sum transfer pricing adjustment) w zależności od tego czy uzyskany przez nią zysk będzie niższy lub wyższy od założonego poziomu.

Oznacza to, że w przypadku, gdy zysk Spółki przekroczy założony w Umowie poziom zysku - Spółka otrzyma dokument księgowy z tytułu wyrównania cen transferowych skutkujący podwyższeniem kosztów. Z kolei, jeżeli rzeczywiście zrealizowany zysk Spółki okaże się niższy niż założony poziom zysku - Spółka otrzyma wyrównanie do ustalonego poziomu dochodowości, na podstawie dokumentu księgowego.

Korekty dochodowości udokumentowane za pomocą dokumentów księgowych nie są powiązane z żadnym konkretnym zakupem produktów, lecz odnoszą się do ogółu kosztów zakupów dokonywanych przez Spółkę. Kwota korekty dochodowości (niezależnie czy prowadzić będzie do obniżenia czy do podwyższenia dochodowości Spółki w okresie) nie ma bezpośredniego przełożenia na ceny zakupionych produktów dokumentowane poszczególnymi fakturami zakupowymi. W szczególności, nie odwołuje się do konkretnych faktur zakupowych, poszczególnych pozycji tych faktur, czy też cen pierwotnie stosowanych. Ponadto wyrównanie dochodowości Spółki za dany okres nie odnosi się do konkretnych zdarzeń z przeszłości, ale do ogółu zdarzeń mających wpływ na dochodowość stron, jakie mają miejsce po stronie Spółki w danym okresie. Ponadto wyrównanie dochodowości nie wynika z błędu żadnej ze stron umowy. Charakter i potrzeba dokonania korekty dochodowości uzasadnione są dążeniem stron Umowy do zachowania warunków wzajemnej współpracy na zasadach zgodnych z polityką cen transferowych przyjętą w Grupie oraz przepisami o cenach transferowych, a w szczególności z zasadą arm’s length.

W związku z faktem, że w okresie 1 listopada 2016 r. - 31 maja 2017 r. Spółka osiągnęła większy zwrot R\`(...)\` niż wynika to z zasad przyjętych dla cen transferowych należało skorygować dochód Spółki poprzez obciążenie od P. Wyższa rentowność wynikała z niższego poziomu kosztów, wyższej marży wnikającej z przyjętych cen rozliczeniowych oraz różnic kursowych. Spółka otrzymała więc od P. dokument księgowy - notę debetową wystawioną w dniu 29 czerwca 2017 r., dotyczącą wyrównania z tytułu cen transferowych (tzw. R\`(...)\` lump sum transfer pricing adjustment).

Ponadto w odpowiedzi na wezwanie wskazano, że opisana we wniosku metoda określania ceny transakcyjnej nie zakłada korekty pierwotnej ceny towarów, tj. nie zakłada zmniejszenia lub zwiększenia ceny produktów zakupionych przez Spółkę od podmiotów z Grupy Y. i następnie sprzedawanych przez Spółkę autoryzowanym dealerom, sieciom sprzedaży oraz dużym przedsiębiorstwom. Tym samym korekta ta nie dotyczy konkretnych dostaw z konkretnego okresu rozliczeniowego i nie odnosi się do konkretnych faktur sprzedaży.

Ponadto jak już wskazano „korekty dochodowości udokumentowane za pomocą dokumentów księgowych nie są powiązane z żadnym konkretnym zakupem produktów, lecz odnoszą się do ogółu kosztów zakupów dokonywanych przez Spółkę. Kwota korekty dochodowości (niezależnie czy prowadzić będzie do obniżenia czy do podwyższenia dochodowości Spółki w okresie) nie ma bezpośredniego przełożenia na ceny zakupionych produktów dokumentowane poszczególnymi fakturami zakupowymi. W szczególności, nie odwołuje się do konkretnych faktur zakupowych, poszczególnych pozycji tych faktur, czy też cen pierwotnie stosowanych. Ponadto wyrównanie dochodowości Spółki za dany okres nie odnosi się do konkretnych zdarzeń z przeszłości, ale do ogółu zdarzeń mających wpływ na dochodowość stron, jakie mają miejsce po stronie Spółki w danym okresie. Ponadto wyrównanie dochodowości nie wynika z błędu żadnej ze stron umowy. Charakter i potrzeba dokonania korekty dochodowości uzasadnione są dążeniem stron Umowy do zachowania warunków wzajemnej współpracy na zasadach zgodnych z polityką cen transferowych przyjętą w Grupie oraz przepisami o cenach transferowych, a w szczególności z zasadą arm’s length.”

W odpowiedzi na wezwanie Wnioskodawca podkreśla, że przedmiotowe wyrównanie z tytułu cen transferowych nie ma przełożenia na kwoty należne z tytułu zakupu towarów dokumentowane poszczególnymi fakturami. Zamierzeniem podmiotów uczestniczących w mechanizmie wyrównania z tytułu cen transferowych na podstawie Umowy jest wyrównanie dochodowości Spółki w celu uzyskania przez nią założonego wyniku zgodnego z zasadą ceny rynkowej (arm’s lenght). Wyrównanie z tytułu cen transferowych dotyczy ogółu transakcji wykonanych przez Spółkę w danym okresie rozliczeniowym w ramach Umowy z P.. Zatem wyrównanie dochodowości z tytułu cen transferowych nie stanowi korekty dostawy towarów realizowanych pomiędzy P. a Spółką. Ponadto podkreślono, że wystawiony dokument nie odnosi się do konkretnych faktur zakupowych, poszczególnych pozycji tych faktur, czy też cen pierwotnie stosowanych, a wyrównanie dochodowości nie jest wynikiem błędu żadnej ze stron, a jego wysokość nie była i nie mogła być znana w okresach wcześniejszych niż następuje rozliczenie dokumentem korygującym między Spółką a P.

Ponadto podkreślono, że (co przedstawiono w stanowisku odnoszącego się do pytania nr 2):

*   korekty dochodowości udokumentowane za pomocą dokumentów księgowych nie są powiązane z żadnym konkretnym zakupem produktów, lecz odnoszą się do ogółu kosztów zakupów dokonywanych przez Spółkę oraz

*   kwota korekty dochodowości (niezależnie czy prowadzić będzie do obniżenia czy do podwyższenia dochodowości Spółki w okresie) nie ma bezpośredniego przełożenia na ceny zakupionych produktów dokumentowane poszczególnymi fakturami zakupowymi, w szczególności, nie odwołuje się do konkretnych faktur zakupowych, poszczególnych pozycji tych faktur, czy też cen pierwotnie stosowanych oraz

*   wyrównanie dochodowości Spółki za dany okres nie odnosi się do konkretnych zdarzeń z przeszłości, ale do ogółu zdarzeń mających wpływ na dochodowość stron, jakie mają miejsce po stronie Spółki w danym okresie oraz

*   wyrównanie dochodowości nie wynika z błędu żadnej ze stron umowy oraz

*   charakter i potrzeba dokonania korekty dochodowości uzasadnione są dążeniem stron Umowy do zachowania warunków wzajemnej współpracy na zasadach zgodnych z polityką cen transferowych przyjętą w Grupie oraz przepisami o cenach transferowych, a w szczególności z zasadą arm’s length.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy korekta wzajemnych rozliczeń polegająca na wyrównaniu (w górę lub w dół) zakładanego poziomu dochodowości na sprzedaży przez Spółkę produktów zakupionych od podmiotów z Grupy, dokonywana w oparciu przedmiotową o notę debetową stanowi zdarzenie podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT?
2.  Czy w związku z udokumentowaniem korekty cen transferowych (korekt poziomu dochodowości) za pomocą dokumentu księgowego niestanowiącego w rozumieniu Ustawy VAT faktury, w tym w szczególności za pomocą not księgowych (debetowych) Spółka postąpiła prawidłowo nie dokonując rozliczenia lub korekty podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad 1

Wyrównanie dochodowości Spółki będzie pozostawać poza zakresem opodatkowania VAT. Zatem otrzymany w przyszłości dokument księgowy nie wpłynie w jakikolwiek sposób na rozliczenie podatku VAT przez Spółkę, gdyż wyrównanie dochodowości do ustalonego poziomu (in plus/in minus) nie ma związku z dokonaniem dostawy towarów lub świadczeniem usług przez strony.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 Ustawy VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowe dostawa towarów.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 Ustawy VAT przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, a w myśl art. 8 ust. 1 Ustawy VAT, przez świadczenie usług należy rozumieć każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.

Z kolei art. 9 ust. 1 Ustawy VAT definiuje WNT jako nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Biorąc pod uwagę przytoczoną powyżej definicję dostawy towarów, należy podkreślić, że w ramach transakcji wyrównania dochodowości ani ze strony Spółki, ani ze strony P., nie dojdzie do przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (tj. dostawy towarów), za które korekta dochodowości mogłaby stanowić wynagrodzenie. Zatem wyrównanie dochodowości z tytułu cen transferowych nie będzie stanowiło dostawy towarów w świetle ustawy VAT.

Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego, w ramach Umowy został zastosowany mechanizm wyrównania dochodowości Spółki z tytułu cen transferowych. Wyrównanie z tytułu cen transferowych nie ma przełożenia na kwoty należne z tytułu zakupu towarów dokumentowane poszczególnymi fakturami. Zamierzeniem podmiotów uczestniczących w mechanizmie wyrównania z tytułu cen transferowych na podstawie Umowy jest wyrównanie dochodowości Spółki w celu uzyskania przez nią założonego wyniku zgodnego z zasadą ceny rynkowej (arms lenght). Wyrównanie z tytułu cen transferowych dotyczy ogółu transakcji wykonanych przez Spółkę w danym okresie rozliczeniowym w ramach Umowy z P.. Zatem wyrównanie dochodowości z tytułu cen transferowych nie stanowi korekty dostawy towarów realizowanych pomiędzy P. a Spółką. Stosownie do art. 8 ust. 1 ww. ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Pod pojęciem usługi (świadczenia), w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).

Należy jednak zaznaczyć, że nie każde działanie, powstrzymanie się od działania, czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę, w rozumieniu przepisów ustawy.

Aby tak się stało muszą zostać spełnione łącznie następujące warunki:

1.  w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
2.  świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało, jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Aby dana usługa podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.

Reasumując, wyrównania z tytułu cen transferowych nie można również uznać za świadczenie usług na gruncie Ustawy VAT, bowiem dla zaistnienia usługi w rozumieniu Ustawy VAT konieczne jest wystąpienie świadczenia wzajemnego między stronami czynności.

Należy zatem stwierdzić, że skoro wystawiony dokument nie odnosi się do konkretnych faktur zakupowych, poszczególnych pozycji tych faktur, czy też cen pierwotnie stosowanych, to dokonana lub otrzymana przez Spółkę płatność (wypłacone wyrównanie) w związku z korektą dochodowości, nie będzie zobowiązywała Spółki do opodatkowania tego zdarzenia. Wyrównanie dochodowości nie jest wynikiem błędu żadnej ze stron, a jego wysokość nie była i nie mogła być znana w okresach wcześniejszych niż następuje rozliczenie dokumentem korygującym między Spółką a P..

Jednocześnie Korekta wzajemnych rozliczeń polegająca na wyrównaniu (w górę lub w dół) zakładanego poziomu dochodowości nie stanowi wynagrodzenia za usługę w rozumieniu ustawy o VAT, przez co działania te pozostają poza zakresem ustawy. Wyrównanie dochodowości do ustalonego między Spółką a P. poziomu nie wiąże się z jakimkolwiek świadczeniem ze strony drugiego podmiotu. Nie istnieje więc określone działanie stanowiące wzajemne świadczenie w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, które stanowi świadczenie usług.

W konsekwencji, biorąc pod uwagę powyższe uznać należy, że otrzymanie dokumentu korygującego dochodowość Spółki za dany okres do poziomu rynkowego, którego przyczyną wystawienia jest konieczność dokonania korekty dochodowości ogółem w oparciu o przesłanki wynikające z przyjętej polityki cen transferowych, nie będzie stanowiła zdarzenia podlegającego opodatkowaniu, ponieważ wyrównanie do ustalonego poziomu dochodowości (zarówno w górę, jak i w dół) pozostanie bez wpływu na zakres opodatkowania nabywanych towarów.

W zaprezentowanym stanie faktycznym, w którym wyrównanie dochodowości Spółki do założonego w Umowie poziomu nie będzie wiązać się z jakimkolwiek świadczeniem ze strony drugiego podmiotu, nie będzie można stwierdzić wystąpienia usługi w rozumieniu Ustawy VAT. Wyrównanie z tytułu cen transferowych, in plus lub in minus, nie będzie bowiem wynikiem jakichkolwiek świadczeń ze strony P. czy Spółki. Podwyższenie lub obniżenie dochodu Spółki w związku z otrzymanym dokumentem księgowym z tytułu wyrównania cen transferowych będzie wynikało jedynie z samego faktu osiągnięcia przez Spółkę (lub nie) zakładanego wyniku.

Ponadto, stanowisko tożsame z wyżej przedstawionymi argumentami Spółki, zostało również zaprezentowane przez:

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 4 listopada 2016 r. 2461-IBPP4.4512.82.16.1.PK,

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 6 września 2016 r. IBPP1/4512-439/16-1/AW,

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 14 grudnia 2015 r. sygn. IPPP3/4512-883/15-2/IG,

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 29 grudnia 2015 r. sygn. ILPP4/4512-1-330/15-2/BA,

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 22 grudnia 2015 r. sygn. ILPP4/4512-1-331/15-2/BA.

Ad 2

Dokumentowanie wyrównania cen transferowych nie powinno być dokonywane poprzez wystawianie faktur VAT w związku z tym iż, przedmiotowa transakcja będzie pozostawać poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT. Zatem, w ocenie Spółki, wystarczającym będzie udokumentowanie wyrównania dochodowości z tytułu cen transferowych notą debetową. W związku z tym nie będzie podstaw do powstania obowiązku rozliczenia należnego podatku VAT.

Zgodnie art. 1 ust. 1 ustawy VAT ustawa ta reguluje opodatkowanie podatkiem VAT. W związku z tym wszelkie czynności niepodlegające VAT nie mogą być objęte reżimem tej ustawy, w szczególności w zakresie przepisów dotyczących dokumentowania transakcji na potrzeby Ustawy VAT.

Wobec tego zdaniem Spółki, dla czynności nie objętych Ustawą VAT nie będzie miał także zastosowania art. 106b Ustawy VAT, zgodnie z którym podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą: sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;

*   sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju i sprzedaż wysyłkową na terytorium kraju na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;

*   wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;

*   otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4.

Przez sprzedaż należy rozumieć - w myśl art. 2 pkt 22 ustawy o VAT - odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Z powyższych przepisów wynika, że faktury są dokumentami sformalizowanymi i muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa krajowego w tym względzie. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla w sposób prawidłowy zdarzenie gospodarcze. Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ust. 1 ustawy o VAT, mają znaczenie dowodowe.

Ponieważ, jak stwierdzono powyżej, zdaniem Spółki wyrównanie dochodowości Spółki pozostaje poza zakresem opodatkowania VAT, tym samym brak jest podstaw do wystawienia faktur VAT dokumentujących te zdarzenia, bowiem - jak wynika z powołanego wyżej przepisu z art. 106b ust. 1 ustawy o VAT - faktury są dowodem dokumentującym sprzedaż. W konsekwencji zdarzenia te nie powinny być dokumentowane fakturami VAT.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz argumentację wykazaną w uzasadnieniu stanowiska odnoszącego się do pytania 1 przedmiotowego wniosku, zdaniem Spółki dla dokumentacji czynności wyrównania z tytułu cen transferowych nie będzie potrzeby wystawiania faktury w rozumieniu ustawy VAT, gdyż zgodnie z art. 106b w zw. z art. 1 ust. 1 Ustawy VAT, taki obowiązek istnieje jedynie w przypadku czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Zgodnie ze stanowiskiem Spółki, ponieważ przedmiotowe wyrównanie z tytułu cen transferowych będzie neutralne z punktu widzeniu Ustawy VAT, dla celów dokumentacji korekty dochodowości wystarczające będzie wystawianie not księgowych. Pogląd ten został zaakceptowany m in. przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 15 lutego 2016 r. (sygn. IPPP3/4512-1048/15-2/JF).

W związku z tym, że:

*   korekty dochodowości udokumentowane za pomocą dokumentów księgowych nie są powiązane z żadnym konkretnym zakupem produktów, lecz odnoszą się do ogółu kosztów zakupów dokonywanych przez Spółkę oraz

*   kwota korekty dochodowości (niezależnie czy prowadzić będzie do obniżenia czy do podwyższenia dochodowości Spółki w okresie) nie ma bezpośredniego przełożenia na ceny zakupionych produktów dokumentowane poszczególnymi fakturami zakupowymi, w szczególności, nie odwołuje się do konkretnych faktur zakupowych, poszczególnych pozycji tych faktur, czy też cen pierwotnie stosowanych oraz

*   wyrównanie dochodowości Spółki za dany okres nie odnosi się do konkretnych zdarzeń z przeszłości, ale do ogółu zdarzeń mających wpływ na dochodowość stron, jakie mają miejsce po stronie Spółki w danym okresie oraz

*   wyrównanie dochodowości nie wynika z błędu żadnej ze stron umowy oraz

*   charakter i potrzeba dokonania korekty dochodowości uzasadnione są dążeniem stron Umowy do zachowania warunków wzajemnej współpracy na zasadach zgodnych z polityką cen transferowych przyjętą w Grupie oraz przepisami o cenach transferowych, a w szczególności z zasadą arms length oraz

*   transakcja nie stanowi dostawy towarów ani świadczenia usług w rozumieniu ustawy o VAT na Spółce nie ciąży obowiązek rozliczenia podatku należnego VAT ani korekty podatku naliczonego.

Podsumowując, zdaniem Spółki, otrzymany przez nią dokument księgowy dokumentujący wyrównanie z tytułu cen transferowych będzie dla Spółki neutralny na gruncie Ustawy VAT. Wyrównanie z tytułu cen transferowych pozostanie bowiem bez wpływu na zakres opodatkowania VAT Spółki. W związku z tym, na Spółce nie będą ciążyć jakiekolwiek obowiązki związane z rozliczeniem podatku VAT z tytułu wyrównania dochodowości. Prawidłowe również będzie, zdaniem Spółki, dokumentowanie niniejszych czynności notami księgowymi, ze względu na brak obowiązku wystawiania faktur do czynności pozostających poza zakresem podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.) - zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zakres tych czynności sformułowany został odpowiednio w art. 7 oraz w art. 8 ustawy. I tak, na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl natomiast art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Przez świadczenie należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde powstrzymanie się od działania czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Z powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlega opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci wynagrodzenia.

Przy określeniu, czy miała miejsce czynność podlegająca opodatkowaniu istotne jest zatem określenie, czy wykonywano świadczenie i czy wynagrodzenie z tytułu wykonywania tego świadczenia miało być wypłacone. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

*   w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,

*   świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Spółka należąca do międzynarodowej Grupy Y. od centrali P. dokonuje zakupu towarów, które następnie odsprzedaje podmiotom niepowiązanym. Zgodnie z polityką Grupy Y., dla transakcji sprzedaży sprzętu IT, oprogramowania oraz usług związanych z dystrybucją towarów prowadzona jest polityka cen transferowych oparta na modelu (R\`(...)\` - „zwrot/zysk/narzut na kosztach kreujących wartość dodaną”), w którym rozliczane są również wewnątrzgrupowe refaktury kosztów Grupy Y. W ramach polityki wzajemnych rozliczeń podmioty o ograniczonym ryzyku są uprawnione do otrzymywania stałego narzutu na kosztach kreujących wartość dodaną (VAC) w wysokości 8% - do VAC zaliczane są koszty związane stricte z działalnością dystrybucyjną (koszty obsługi serwisowej, koszty związane z łańcuchem dostaw, koszty gwarancyjne, koszty sprzedaży etc. - bez kosztu sprzedanych towarów). Przyjęta metoda polega na obniżeniu ceny określonej w transakcji danego podmiotu z podmiotem niezależnym, dotyczącej dóbr lub usług nabytych uprzednio przez ten podmiot od podmiotu powiązanego, o odpowiedni rabat określony jako procent od podstawowej ceny cennikowej tak, aby zapewnić podmiotom zaangażowanym w dystrybucję towarów odpowiedni narzut na VAC. P. udziela Spółce rabatów (ustalanych centralnie) odpowiednich dla kategorii asortymentu oraz przeznaczenia towarów (towary do odsprzedaży, demonstracyjne, na własny użytek). Na koniec okresu rozliczeniowego, na podstawie rzeczywistych przychodów oraz kosztów, obliczany jest osiągany przez Spółkę faktyczny poziom rentowności oraz stosowany jest mechanizm wyrównywania cen. Spółka otrzyma od P. dokumenty księgowe, dotyczące wyrównania z tytułu cen transferowych in plus lub in minus w zależności od tego czy uzyskany zysk będzie niższy lub wyższy od założonego poziomu. W okresie 1 listopada 2016 r. - 31 maja 2017 r. miało miejsce osiągnięcie wyższej rentowności Spółki wynikającej z niższego poziomu kosztów, wyższej marży oraz różnic kursowych. Spółka otrzymała więc od P. dokument księgowy - notę debetową wystawioną w dniu 29 czerwca 2017 r., dotyczącą wyrównania z tytułu cen transferowych (korekty dochodu Spółki poprzez obciążenie od P.).

Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest rozliczenie korekty wzajemnych rozliczeń polegającej na wyrównaniu (w górę lub w dół) zakładanego poziomu dochodowości na sprzedaży przez Spółkę produktów zakupionych od podmiotów z Grupy oraz udokumentowanie tej korekty.

W wyniku analizy przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego na tle powołanych przepisów należy stwierdzić, że celem ustalenia czy korekta wzajemnych rozliczeń będzie miała wpływ na opodatkowanie podatkiem od towarów i usług należy ustalić czy zachodzi powiązanie pomiędzy wyrównaniem dochodowości a kwotą należną za konkretne zakupione towary.

W rozpatrywanej sprawie – jak wskazuje Spółka - metoda określania ceny transakcyjnej nie zakłada korekty pierwotnej ceny towarów - zmniejszenia lub zwiększenia ceny produktów zakupionych przez Spółkę od podmiotów z Grupy Y. i następnie sprzedawanych przez Spółkę autoryzowanym dealerom, sieciom sprzedaży oraz dużym przedsiębiorstwom. Stosowana korekta nie dotyczy konkretnych dostaw z konkretnego okresu rozliczeniowego i nie odnosi się do konkretnych faktur sprzedaży. Ponadto - jak wskazano - korekty dochodowości udokumentowane za pomocą dokumentów księgowych nie są powiązane z żadnym konkretnym zakupem produktów, a odnoszą się do ogółu kosztów zakupów dokonywanych przez Spółkę. Kwota korekty dochodowości (niezależnie czy prowadzić będzie do obniżenia czy do podwyższenia dochodowości Spółki w okresie) nie ma bezpośredniego przełożenia na ceny zakupionych produktów dokumentowane poszczególnymi fakturami zakupowymi – w szczególności, nie odwołuje się do konkretnych faktur zakupowych, poszczególnych pozycji tych faktur, czy też cen pierwotnie stosowanych. Zamierzeniem podmiotów uczestniczących w mechanizmie wyrównania z tytułu cen transferowych na podstawie Umowy jest wyrównanie dochodowości Spółki w celu uzyskania przez nią założonego wyniku zgodnego z zasadą ceny rynkowej (arm’s lenght).

Należy zatem stwierdzić, że skoro otrzymywane lub wypłacane przez Spółkę wyrównanie do ustalonego poziomu dochodowości nie odnosi się do konkretnych faktur zakupowych, poszczególnych pozycji tych faktur, czy też cen pierwotnie stosowanych (nie ma bezpośredniego przełożenia na ceny zakupionych produktów), to dokonana lub otrzymana przez Spółkę płatność będąca korektą dochodowości, nie będzie powodowała korekty rozliczeń dotyczących nabycia towarów i usług od podmiotów powiązanych.

Jednocześnie korekta wzajemnych rozliczeń polegająca na wyrównaniu (w górę lub w dół) zakładanego poziomu dochodowości nie będzie wiązała się z czynnością wzajemną. Wyrównanie dochodowości do ustalonego między Spółką a P. poziomu dochodowości nie będzie wiązała się z jakimkolwiek świadczeniem ze strony drugiego podmiotu. Tym samym nie będzie stanowiło wynagrodzenia za usługę w rozumieniu ustawy i nie będzie podlegało opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w związku z art. 8 ust. 1 ustawy.

Zatem otrzymanie dokumentu korygującego dochodowość Spółki za dany okres wynikać będzie z przyjętej polityki cen transferowych i nie będzie stanowiło zdarzenia podlegającego opodatkowaniu, ponieważ wyrównanie do ustalonego poziomu dochodowości (zarówno w górę, jak i w dół) pozostanie bez wpływu na zakres opodatkowania towarów nabywanych od Dostawców.

Odnosząc się zaś do dokumentacji powyższych czynności, należy zauważyć, że zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1.  sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
2.  sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju i sprzedaż wysyłkową na terytorium kraju na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
3.  wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
4.  otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4.

Przez sprzedaż należy rozumieć – w myśl art. 2 pkt 22 ustawy – odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Z powyższych przepisów wynika, że faktury są dokumentami sformalizowanymi. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla w sposób prawidłowy zdarzenie gospodarcze. Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ust. 1 ustawy, mają znaczenie dowodowe.

Ponieważ wyrównanie dochodowości Spółki będzie pozostawać poza zakresem opodatkowania VAT, tym samym brak będzie podstaw do wystawienia faktury VAT dokumentującej takie zdarzenie, bowiem – jak wynika z art. 106b ust. 1 ustawy – faktury są dowodem dokumentującym sprzedaż. W konsekwencji wyrównanie dochodowości nie powinno być dokumentowane fakturami VAT.

Jednocześnie należy zaznaczyć, że nota księgowa nie jest dokumentem przewidzianym przez przepisy o podatku VAT i jako taka nie jest objęta regulacją tych przepisów. Należy jednak stwierdzić, iż brak jest przeciwwskazań na gruncie przepisów dotyczących podatku VAT dla dokumentowania tej czynności notą księgową.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4 0/0, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.