Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB2/4511-380/15-9/JR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2015-10-21
Teza: Skutki podatkowe odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego.
Słowa kluczowe: majątek-podział majątku dorobkowego; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; obowiązek-obowiązek podatkowy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w związku z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 27 czerwca 2015 r. (data wpływu 30 czerwca 2015 r.), uzupełnionym pismem z dnia 5 sierpnia 2015 r. (data wpływu 7 sierpnia 2015 r.), pismem z dnia 5 sierpnia 2015 r. (data wpływu 31 sierpnia 2015 r.), oraz pismem z dnia 29 sierpnia 2015 r. (data wpływu 31 sierpnia 2015 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną własność – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 czerwca 2015 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną własność.

Wniosek nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613), w związku z czym pismem z dnia 30 lipca 2015 r., Nr IPTPB2/4511-380/15-2/JR, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów, na podstawie art. 169 § 1 i § 2 w związku z art. 14h ww. ustawy, wystąpił do Wnioskodawczyni o usunięcie braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 3 sierpnia 2015 r., natomiast w dniu 7 sierpnia 2015 r. uzupełniono ww. wniosek (data nadania 5 sierpnia 2015 r.).

W związku z tym, że pismo stanowiące uzupełnienie wniosku nie zostało podpisane, a kwestia zadanych pytań wymagała dodatkowego wyjaśnienia, pismem z dnia 11 sierpnia 2015 r., Nr IPTPB2/4511-380/15-5/JR, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów, na podstawie art. 169 § 1 w związku z art. 14h ww. ustawy, ponownie wystąpił do Wnioskodawczyni o usunięcie braków w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 27 sierpnia 2015 r., natomiast w dniu 31 sierpnia 2015 r. wpłynęło podpisane uzupełnienie ww. wniosku oraz wyjaśnienie Wnioskodawczyni (data nadania 29 sierpnia 2015 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Aktem notarialnym z dnia …czerwca 2009 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem zawarli ze Spółdzielnią Mieszkaniową umowę ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego … oraz przeniesienia prawa własności tego lokalu wraz z prawami związanymi do majątku wspólnego.

W dniu …sierpnia 2010 r., aktem notarialnym Rep. A Nr X/2010, Wnioskodawczyni wraz z mężem zawarli umowę majątkową małżeńską ustanawiającą rozdzielność majątkową z dniem podpisania aktu. Jednocześnie w tym samym dniu dokonali częściowego podziału majątku wspólnego (akt notarialny Rep. A Nr Y/2010) w ten sposób, że opisany powyżej lokal mieszkalny (udział w wysokości ½ części powstały na skutek zniesienia wspólności) wraz z przynależnymi prawami Wnioskodawczyni nabyła do majątku osobistego bez żadnych spłat, dopłat ani innych roszczeń. Wartość lokalu Wnioskodawczyni wraz z mężem określili na 200 000 zł. W drodze polubownego podziału mąż Wnioskodawczyni otrzymał resztę składników majątkowych (samochód, ruchomości - przedmioty wyposażenia domowego oraz prawdopodobnie oszczędności - miał swój rachunek bankowy). Rozwód nastąpił w listopadzie 2010 r.

W dniu …czerwca 2015 r. na podstawie aktu notarialnego Rep. A Nr Z/2015, opisany wyżej lokal mieszkalny Wnioskodawczyni sprzedała za kwotę 202 000 zł.

Wnioskodawczyni w uzupełnieniu wniosku wskazała, że w dniu …września 1979 r. otrzymała przydział lokalu mieszkalnego, położonego w …, na warunkach lokatorskiego prawa do lokalu. Przydział nastąpił w czasie trwania małżeństwa z …. W dniu …czerwca 2009 r. na podstawie aktu notarialnego Rep. A Nr XYZ/2009, przedstawiciele Spółdzielni Mieszkaniowej ustanowili odrębną własność przedmiotowego lokalu mieszkalnego i przenieśli na rzecz Wnioskodawczyni i Jej męża prawo własności tego lokalu do współwłasności ustawowej.

Wnioskodawczyni wskazała, że przedmiotem częściowego podziału majątku wspólnego był wyłącznie przedmiotowy lokal mieszkalny, na skutek czego Ona stała się jedyną właścicielką lokalu. Nie było żadnych spłat ani dopłat. Pozostałe składniki majątku w postaci samochodu Citroen Xsara Picasso (rok produkcji 2006) oraz oszczędności na koncie męża w nieznanej Wnioskodawczyni wysokości, na skutek polubownego porozumienia przypadły mężowi. Wnioskodawczyni wskazała, że mąż nie żądał spłat ani dopłat, ponieważ uznał, że to, co otrzymał wyczerpuje jego udział w majątku wspólnym. Jako, że mąż Wnioskodawczyni od jakiegoś czasu posiadał odrębny rachunek bankowy, do którego nie miała Ona dostępu, nie jest w stanie podać kwoty tam się znajdującej. Wnioskodawczyni wskazała, że wyraziła zgodę na przekazanie mężowi samochodu i środków na tym koncie uznając, że stanowią równowartość otrzymanego przez Nią udziału w prawie własności lokalu.

Zbycie lokalu mieszkalnego w 2015 r. nie nastąpiło w wykonaniu działalności gospodarczej.

Pieniądze uzyskane ze zbycia przedmiotowego lokalu w 2015 r. prawdopodobnie zostaną przeznaczone na nabycie innego lokalu mieszkalnego, lecz Wnioskodawczyni nie wie jeszcze w jakiej wysokości.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania (ostatecznie doprecyzowane w uzupełnieniach wniosku):

1.  Czy przedstawiony stan faktyczny rodzi konieczność zapłaty podatku, a jeżeli tak, w jakiej wysokości?
2.  Czy przeznaczenie połowy osiągniętej ceny ze sprzedaży mieszkania tj. kwoty 101 000 zł na zakup lokalu mieszkalnego – anuluje ewentualny obowiązek podatkowy?

Zdaniem Wnioskodawczyni, skoro nabyła wraz z mężem do majątku wspólnego w 2009 r. przedmiotowy lokal, to zbycie w 2015 r. nastąpiło po upływie wymaganego prawem okresu 5 lat i cała kwota uzyskana ze sprzedaży wolna jest od podatku z uwagi na to, że podział majątku nastąpił w 2010 r., ale bez spłat i dopłat. Mąż Wnioskodawczyni otrzymał ekwiwalentne składniki majątkowe - samochód i zgodę na przejęcie wszystkich oszczędności, które miał na swoim rachunku bankowym, do którego Wnioskodawczyni nie miała dostępu (zmarł w 2014 r.).

Wnioskodawczyni w uzupełnieniu wniosku doprecyzowała, że nie powinna płacić podatku, bowiem podział majątku był ekwiwalentny w naturze, nie towarzyszyły mu spłaty i dopłaty. Jako podstawę prawną Wnioskodawczyni wskazała art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) - c) ww. ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Zatem każda czynność prawna, której przedmiotem jest odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości stanowi źródło przychodów w rozumieniu tego przepisu, jeżeli zostanie dokonana w określonym czasie, tj. przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części oraz udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a przychód uzyskany ze sprzedaży w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Wobec powyższej regulacji prawnej należy wyjaśnić, że w przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części bądź udziału w nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu przychodu ma moment i sposób jej nabycia.

Wskazać należy, że stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2015 r., poz. 583, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 31 § 1 ww. ustawy, z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Ustrój wspólności ustawowej, obejmujący dorobek obojga małżonków, ukształtowany został przez ustawodawcę, jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością – art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.

Ustawowy ustrój majątkowy między małżonkami może ulec zniesieniu lub ograniczeniu na skutek zawartej między nimi umowy – art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, na skutek orzeczenia sądu – art. 52 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego albo z mocy prawa np. ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków – art. 53 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Zarówno w wypadku umownego wyłączenia wspólności ustawowej w czasie trwania małżeństwa, jak i w przypadku zniesienia tej wspólności przez sąd, a także w wyniku ustania małżeństwa, między małżonkami (byłymi małżonkami) ustaje wspólność ustawowa, a do majątku, który był nią objęty stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Natomiast w myśl art. 50¹ Kodeksu – w razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa majątkowa małżeńska stanowi inaczej.

Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w wyniku podziału majątku wspólnego jest nabyciem tych rzeczy.

Mając jednak na uwadze przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego należy wyjaśnić, że nabyciem w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest przyznanie rzeczy na wyłączną własność jednemu z małżonków w wyniku podziału majątku wspólnego, ale tylko wówczas, jeśli:

*   podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub

*   wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku, mieści się w udziale, jaki byłemu małżonkowi przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim.

Za datę nabycia nieruchomości, która przypadła danej osobie w wyniku podziału majątku wspólnego, należy przyjąć datę jej nabycia w czasie trwania związku małżeńskiego (do majątku wspólnego) pod warunkiem, że podział był ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszyły mu spłaty i dopłaty lub wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości w wyniku podziału tego majątku mieści się w udziale, jaki temu małżonkowi przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim.

Jeżeli natomiast podział nie był ekwiwalentny i towarzyszyły mu spłaty i dopłaty lub wartość otrzymanej przez małżonka nieruchomości przekracza jego udział w majątku dorobkowym małżeńskim, to wówczas za datę nabycia tego udziału w nieruchomości, który przekracza udział małżonka w majątku dorobkowym małżeńskim, należy przyjąć dzień, w którym dokonano podziału majątku dorobkowego małżeńskiego nawet wówczas, jeżeli nabycie to następuje nieodpłatnie (czyli bez spłat i dopłat).

Wszelkie przypadki, gdy udział majątkowy danej osoby ulega powiększeniu, traktowane być muszą w kategorii nabycia, gdyż w ten sposób ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą (nieruchomością) – jak też stan jej majątku osobistego.

Ustalenia wartości majątku należy dokonać w oparciu o obiektywne kryteria, czyli zgodnie z wyliczeniem dokonanym na podstawie cen rynkowych obowiązujących na danym obszarze w dniu zawarcia umowy, na mocy której doszło do podziału majątku dorobkowego małżonków, a nie według subiektywnego przekonania małżonków. Jeżeli przedmiotem podziału majątku wspólnego małżonków jest więcej niż jeden składnik majątku wchodzący w skład majątku dorobkowego małżonków wówczas, aby ustalić czy podział był ekwiwalentny w naturze lub czy wartość otrzymanych przez byłego małżonka w wyniku podziału majątku rzeczy mieści się w udziale, jaki przysługiwał mu w majątku wspólnym należy w pierwszej kolejności zsumować wartość rynkową wszystkich składników majątku podlegających podziałowi i podzielić na pół oraz ustalić wartość rynkową składników majątku otrzymanych przez każdego z małżonków.

Z wniosku i jego uzupełnienia wynika, że przedmiotem częściowego podziału majątku wspólnego Wnioskodawczyni i Jej małżonka były:

*   lokal mieszkalny stanowiący odrębną własność nabyty w dniu …czerwca 2009 r.;

*   samochód Citroen Xara Picasso (rok produkcji 2006);

*   ruchomości – przedmioty wyposażenia domowego;

*   oszczędności na koncie męża w nieznanej Wnioskodawczyni wysokości.

W wyniku ustanowienia rozdzielności majątkowej oraz częściowego podziału majątku dokonanego w dniu …sierpnia 2010 r., Wnioskodawczyni otrzymała prawo odrębnej własności nieruchomości lokalowej. Natomiast małżonek Wnioskodawczyni otrzymał pozostałe składniki majątkowe. Wnioskodawczyni wskazała, że wyraziła zgodę na przekazanie mężowi samochodu i środków pieniężnych zgromadzonych na Jego koncie uznając, że stanowią równowartość otrzymanego przez Nią udziału w prawie własności lokalu.

Następnie, w dniu …czerwca 2015 r. Wnioskodawczyni sprzedała lokal mieszkalny stanowiący odrębną własność.

Przyjmując za Wnioskodawczynią, że wartość odrębnej własności lokalu mieszkalnego nie przekracza ½ wartości majątku będącego przedmiotem podziału małżonków, to za datę nabycia sprzedanego lokalu mieszkalnego w 2015 r., przyjąć należy 2009 r., czyli rok, w którym małżonkowie nabyli je do majątku wspólnego. W konsekwencji przychód z tytułu zbycia ww. nieruchomości nie będzie podlegał w ogóle opodatkowaniu podatkiem dochodowym, ponieważ odpłatne zbycie nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku, w którym miało miejsce nabycie. Przy czym jeszcze raz podkreślić należy, że rozstrzygniecie niniejsze uwzględnia zawarte w opisie stanu faktycznego informacje, że uzyskany przez Wnioskodawczynię w wyniku podziału majątku wspólnego udział we współwłasności lokalu mieszkalnego stanowi równowartość przekazanego mężowi samochodu i środków pieniężnych zgromadzonych na koncie bankowym.

W przeciwnym wypadku, czyli w sytuacji gdyby wskutek podziału majątku wspólnego Wnioskodawczyni w rzeczywistości otrzymała majątek o wyższej wartości niż Jej były małżonek, to wówczas za datę nabycia udziału przekraczającego ½ udziału w majątku objętym wspólnością majątkową będącego przedmiotem częściowego podziału należałoby uznać dzień, w którym dokonano tego podziału, tj. …października 2010 r.

Podsumowując, ponieważ jak twierdzi Wnioskodawczyni, wartość otrzymanego przez Nią majątku mieści się w udziale jaki Jej przysługiwał w majątku wspólnym, to za datę nabycia prawa do odrębnej własności lokalu mieszkalnego, który przypadł Wnioskodawczyni w wyniku podziału majątku wspólnego, należy przyjąć rok nabycia ww. lokalu mieszkalnego do majątku wspólnego, tj. rok 2009. Tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży tej nieruchomości nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z uwagi na fakt, że okres pięcioletni, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy w dniu odpłatnego zbycia prawa odrębnej własności lokalu mieszkalnego upłynął z dniem 31 grudnia 2014 r.

Mając na uwadze fakt, że odpłatne zbycie odrębnej własności lokalu mieszkalnego, nie będzie źródłem przychodów w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, odstąpiono od odpowiedzi na drugie pytanie, gdyż stało się ono bezprzedmiotowe.

Niemniej jednak Organ zauważa, że okoliczność, czy wartość rynkowa odrębnej własności lokalu mieszkalnego (który przypadł Wnioskodawczyni), na dzień dokonania podziału, nie przekracza wartości ½ udziału w majątku objętym wspólnością majątkową, który był przedmiotem częściowego podziału (tj. wartości rynkowej nieruchomości i rzeczy ruchomych oraz rzeczywistej sumy środków na rachunku bankowym męża), podlega szczegółowej i ostatecznej weryfikacji przez organ podatkowy w toku ewentualnego postępowania podatkowego, a nie przez Organ interpretacyjny. Mając bowiem na uwadze treść przepisu art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613), Organ wydając interpretację prawa podatkowego nie jest uprawniony do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które wskazałoby czy wskazany przez Wnioskodawczynię podział jest ekwiwalentny.

Podkreślić należy, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku stanem faktycznym (opisu zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Końcowo, tutejszy Organ informuje, że od wniosku została uiszczona opłata w kwocie 80 zł. W związku z tym, że niniejsza interpretacja dotyczy jednego stanu faktycznego opłata w wysokości 40,00 zł stanowi nadpłatę i zostanie zwrócona na rachunek bankowy wskazany we wniosku, w terminie określonym w art. 14f § 2a ustawy Ordynacja podatkowa.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.