Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.518.2021.2.SR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-09-17
Teza: niepodleganie opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży udziałów we współwłasności nieruchomości dokonanej przez osoby fizyczne na rzecz spółki osobowej nie posiadającej osobowości prawnej oraz na rzecz osoby fizycznej
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; nieruchomości; pełnomocnictwo; podatnik; umowa-umowa przedwstępna; zbycie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1, art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku wspólnym, który wpłynął do Organu 6 lipca 2021 r., uzupełnionym pismem z 6 sierpnia 2021 r. (data wpływu 9 sierpnia 2021 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży udziałów we współwłasności nieruchomości dokonanej przez osoby fizyczne na rzecz spółki osobowej nie posiadającej osobowości prawnej oraz na rzecz osoby fizycznej – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 6 lipca 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek wspólny o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży udziałów we współwłasności nieruchomości dokonanej przez osoby fizyczne na rzecz spółki osobowej nie posiadającej osobowości prawnej oraz na rzecz osoby fizycznej. Wniosek został uzupełniony pismem z 6 sierpnia 2021 r. (data wpływu 9 sierpnia 2021 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 28 lipca 2021 r. znak: 0111-KDIB3-2.4012.518.2021.1.SR.

**We wniosku złożonym przez:**

*   Zainteresowanego będącego stroną postępowania: Panią A.B.
*   Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania: Pana C.D.

**przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:**

W dniu 5 października 2020 r. A.B. i C.D. (Sprzedający) zawarli z X. Sp. z o.o. z siedzibą w …, przy ul. …, wpisaną do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS … umowę przedwstępną (Załącznik nr 1), której przedmiotem było zobowiązanie się Sprzedających do sprzedania posiadanych udziałów we współwłasności nieruchomości (każde ze Sprzedających po 1/2 części udziału) położonej w …, gm. …, objętej księgą wieczystą numer … Sądu Rejonowego w …. Nieruchomość jest nieruchomością niezabudowaną, posiada dostęp do drogi publicznej, zgodnie z aktualną ewidencją gruntów oznaczona jest symbolem „S-PsVI” (Sady) (Załącznik nr 2). Nieruchomość znajduje się w terenach, dla których nie ma ustalonego planu zagospodarowania przestrzennego, a teren został objęty obszarem zdegradowanym i nie został objęty obszarem rewitalizacji, przy czym nie została określona specjalna strefa rewitalizacji.

Sprzedający są osobami fizycznymi, nie prowadzą obecnie działalności gospodarczej. Nigdy nie prowadzili działalności gospodarczej z zakresu handlu lub obsługi rynku nieruchomości, nigdy nie wykorzystywali przedmiotowej nieruchomości w celach związanych z działalnością gospodarczą. Na terenie przedmiotowej działki był prowadzony parking samochodowy w sezonie letnim przez poprzednią właścicielkę działki, do ok. 2011 r. Sprzedający nabyli nieruchomość w drodze dziedziczenia na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia z dnia 3 kwietnia 2017 r., każdy w udziale wynoszącym 1/2 części nieruchomości.

Sprzedaż nieruchomości została zastrzeżona pod warunkiem, że X. Sp. z o.o. uzyska ostateczną decyzję ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu do dnia 5 października 2021 r., zgodnie z którą na nieruchomości możliwa będzie budowa 8 budynków mieszkalnych zgodnie z wnioskiem złożonym przez X. Sp. z o.o. oraz pod warunkiem wydania na rzecz X. Sp. z o.o. przez właściwy organ administracji publicznej bezwarunkowej ostatecznej decyzji pozwolenia na budowę dla tego przedsięwzięcia inwestycyjnego. W tym celu Sprzedający udzielili odpowiednich pełnomocnictw członkom Zarządu X. Sp. z o.o. do występowania w ich imieniu przed właściwymi organami z wnioskiem o wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu oraz do składania wszelkich wymaganych prawem oświadczeń, wyjaśnień i dokumentów niezbędnych do realizacji tego celu. Pełnomocnictwo zostało udzielone na czas obowiązywania tej umowy, tj. do dnia 5 października 2021 r. i zawierało uprawnienie dla pełnomocników do udzielania dalszych pełnomocnictw. Sprzedający w dniu 28 maja 2021 r. na podstawie aktu notarialnego dokonali rozwiązania umowy przedwstępnej sprzedaży z X. Sp. z o.o. i zawarli umowę przedwstępną sprzedaży nieruchomości ze spółką Y. Spółka z o.o. Spółka komandytowa z siedzibą w …, ul. … wpisaną do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS …, (Załącznik nr 3 – Umowa, Załącznik nr 4 - wydruk informacji z KRS). Strony ustaliły, iż przyrzeczona umowa sprzedaży udziałów we współwłasności nieruchomości zawarta zostanie w określonym terminie liczonym od dnia spełnienia się łącznie dwóch warunków: uzyskania przez sprzedających ostatecznej decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości zgodny ze wstępnym projektem podziału oraz otrzymania ostatecznej indywidualnej interpretacji podatkowej w zakresie konieczności opodatkowania przedmiotowej transakcji sprzedaży na gruncie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. (z późniejszymi zmianami) o podatku od towarów i usług tj. uzyskania interpretacji Dyrektora KIS co do tego, czy transakcje przewidziane do realizacji przez Strony podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług oraz jeśli tak, to według jakiej stawki, czy też są z tego podatku zwolnione.

Decyzja o warunkach zabudowy dla nieruchomości położonej na działce ewidencyjnej o nr 1 wchodzącej w skład nieruchomości objętej księgą wieczystą numer … Sądu Rejonowego w … została wydana przez Wójta Gminy … w dniu 2 grudnia 2020 r. (Załącznik nr 5). Decyzja ta została wydana dla inwestora – X. Sp. z o.o. z siedzibą w … i obejmuje przedsięwzięcie inwestycyjne obejmujące zespół nowoczesnych budynków mieszkalnych jednorodzinnych w mieszanej zabudowie na działce o nr 1.

Przy zawarciu umowy przedstawiony został wstępny podział nieruchomości, zgodnie z którym z dotychczasowej działki o nr 1 mają zostać wydzielone działki o kolejnych numerach 1-9 (Załącznik nr 6).

Przyrzeczona umowa sprzedaży obejmuje sprzedaż Spółce Y. Sp. z o.o. Spółka komandytowa działek oznaczonych numerami od 1 do 6 i 1/2 udziału w działce nr 9 oraz osobie fizycznej, X.Y. działek o numerach 7 oraz 8 i 1/2 udziału w działce nr 9.

Przyrzeczona umowa ma zostać zawarta pod określonymi warunkami: uzyskania przez Sprzedających ostatecznej decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości oraz otrzymania przez nich ostatecznej indywidualnej interpretacji podatkowej w przedmiocie opodatkowania wskazanej transakcji sprzedaży podatkiem od towarów i usług. Umowa przedwstępna sprzedaży z dnia 28 maja 2021 r. zawiera także między innymi postanowienia o uiszczeniu przez przyszłych kupujących zadatku na rzecz każdego ze sprzedających, a także ustanowienia hipoteki przez właścicieli nieruchomości na rzecz każdego z przyszłych kupujących celem zabezpieczenia wierzytelności pieniężnych mogących powstać z tytułu umowy przedwstępnej sprzedaży wynikających z ewentualnego zwrotu podwójnej kwoty zadatku uzupełnione o akt poddania się egzekucji przez każdego z potencjalnych sprzedających.

Nadto w treści powyżej wspomnianego aktu notarialnego z dnia 28 maja 2021 roku sprzedający udzielili przedstawicielowi spółki kupującej Y. Spółka z o.o. Spółka komandytowa z siedzibą w … pełnomocnictwa do występowania w ich imieniu przed właściwymi organami administracji publicznej w celu uzyskania decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości zgodny ze wstępnym projektem podziału, a w związku z tym do wystąpienia z odpowiednim wnioskiem o wydanie takiej decyzji oraz udzielili pełnomocnictwa do składania i podpisywania wszelkich wymaganych prawem oświadczeń, wyjaśnień, zapewnień i dokumentów niezbędnych do prawidłowego wydania przez właściwy organ takiej decyzji, jak również do składania odwołań od decyzji. Strony ustaliły także, iż wszelkie koszty związane z uzyskaniem przedmiotowej decyzji, jak też wszelkie koszty innych opłat będą ponoszone przez Spółkę Y. Spółka z o.o. Spółka komandytowa.

Spółka Y. Spółka z o.o. Spółka komandytowa nie jest cudzoziemcem w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 24 marca 1920 r. o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców (z późniejszymi zmianami).

Załączniki merytoryczne:

1.  Akt notarialny z dnia 5 października 2020 r., Repertorium A Nr …., Umowa przedwstępna sprzedaży i pełnomocnictwo;
2.  Wypis z rejestru gruntów dla działki o nr ewidencyjnym 1;
3.  Akt notarialny z dnia 28 maja 2021 r., Repertorium A Nr …, Rozwiązanie umowy przedwstępnej sprzedaży oraz umowy przedwstępne sprzedaży i pełnomocnictwo;
4.  Wydruk informacji z Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego odpowiadającej odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców dla Spółki pod firmą Y. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa z siedzibą w …;
5.  Decyzja Wójta Gminy … z dnia 2 grudnia 2020 r. o warunkach zabudowy dla nieruchomości położonej na działce o nr ewidencyjnym 1;
6.  Wstępny projekt podziału nieruchomości położonej na działce nr 1.

W piśmie z 6 sierpnia 2021 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, wskazano następujące informacje:

W okresie od dnia 10 lutego 1996 r. do dnia 30 kwietnia 2015 r. Wnioskodawczyni prowadziła działalność gospodarczą, której przedmiotem był handel artykułami przemysłowymi, takimi jak m.in. odzież, obuwie, artykuły szkolne, pasmanteria itp. C.D. nigdy nie prowadził działalności gospodarczej.

Wnioskodawczyni była zarejestrowana jako podatnik VAT czynny w okresie od dnia 3 sierpnia 1996 r. do dnia 30 kwietnia 2015 r. z tytułu handlu artykułami przemysłowymi, jak wskazano powyżej.

C.D. nie jest i nie był zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.

Od momentu nabycia przedmiotowej działki w formie dziedziczenia jest ona przez Wnioskodawczynię wykorzystywana w ramach majątku prywatnego jako tereny zielone – wypoczynkowe.

Od momentu nabycia przedmiotowej działki w formie dziedziczenia przez C.D. jest ona wykorzystywana w ramach majątku prywatnego jako tereny zielone – wypoczynkowe.

Od momentu nabycia przedmiotowej działki w formie dziedziczenia jest ona przez Wnioskodawczynię wykorzystywana na cele prywatne (osobiste) jako tereny zielone –wypoczynkowe.

Od momentu nabycia przedmiotowej działki w formie dziedziczenia przez C.D. jest ona wykorzystywana na cele prywatne (osobiste) jako tereny zielone – wypoczynkowe.

Od momentu nabycia przedmiotowej działki w formie dziedziczenia nie jest ona udostępniana osobom trzecim na podstawie umowy najmu/dzierżawy/użyczenia.

Od momentu nabycia przedmiotowej działki w formie dziedziczenia przez C.D. nie jest ona udostępniana osobom trzecim na podstawie umowy najmu/dzierżawy/użyczenia.

Wnioskodawczyni nie jest rolnikiem ryczałtowym i nie dokonywała sprzedaży ewentualnych produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej prowadzonej na tym gruncie. Nie prowadziła działalności rolniczej na tym gruncie.

C.D. nie jest rolnikiem ryczałtowym i nie dokonywał sprzedaży ewentualnych produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej prowadzonej na tym gruncie. Nie prowadził działalności rolniczej na tym gruncie.

Na pytanie Organu „Czy w stosunku do działki, która zostanie podzielona na działki mające stanowić przedmiot sprzedaży, Pani i/lub Pan C.D. podjęli/podejmą przed sprzedażą takie działania jak: wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru stanowiącego przedmiot zbycia na rzecz kupujących, zmianę przeznaczenia terenu, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania (zabudowy) terenu lub jakiekolwiek inne działania, jeśli tak to w jakim celu i kiedy? Proszę podać informację odrębnie w odniesieniu do Pani i Pana C.D.”, Wnioskodawczyni podała, że „W stosunku do działki, która zostanie podzielona Wnioskodawczyni powierzyła kupującemu dokonanie czynności mających na celu uzyskanie ostatecznej decyzji ustalającej warunki zabudowy dla przedmiotowej nieruchomości. Kupujący był adresatem wydanej w sprawie decyzji. Wnioskodawczyni podjęła wyłącznie działanie polegające na udzieleniu pełnomocnictw stronie kupującej do podejmowania wszelkich działań w tym zakresie. W stosunku do działki, która zostanie podzielona C.D. powierzył kupującemu dokonanie czynności mających na celu uzyskanie ostatecznej decyzji ustalającej warunki zabudowy dla przedmiotowej nieruchomości. Kupujący był adresatem wydanej w sprawie decyzji. C.D. podjął wyłącznie działanie polegające na udzieleniu pełnomocnictw stronie kupującej do podejmowania wszelkich działań w tym zakresie. Zarówno Wnioskodawczyni, jak i C.D. nie są osobami, które w jakikolwiek sposób spełniają kryterium profesjonalisty na rynku obrotu nieruchomościami. Nie mają w tym zakresie nawet podstawowego doświadczenia jako osoby fizyczne. Są jedynie biernymi stronami umów kupna-sprzedaży nieruchomości prywatnych. Z tego też względu przekazali wszelkie pełnomocnictwa w tym zakresie podmiotowi, który posiada w tym obszarze wiedzę, zasoby i kompetencje.”

Na pytanie Organu „Czy w stosunku do działki, która zostanie podzielona na działki mające stanowić przedmiot sprzedaży, Pani i/lub Pan C.D. poczynili/poczynią przed sprzedażą jakiekolwiek działania dotyczące zwiększenia wartości nieruchomości, uatrakcyjnienia nieruchomości (np. wydzielenie dróg wewnętrznych, budowa drogi, uzbrojenie terenu, wyposażenie w urządzenia i sieci wodociągowe, kanalizacji sanitarnej oraz energetyczne, ogrodzenie działki, itp.), jeśli tak to jakie oraz kiedy i w jakim celu? Proszę podać informację odrębnie w odniesieniu do Pani i Pana C.D.”, Wnioskodawczyni wskazała, że „W stosunku do działki, która zostanie podzielona Wnioskodawczyni powierzyła kupującemu – Y. sp. z o.o. sp.k. dokonanie czynności mających na celu podział nieruchomości. Podjęła wyłącznie działanie polegające udzieleniu pełnomocnictwa do podejmowania wszelkich działań w tym zakresie. W stosunku do działki, która zostanie podzielona C.D. powierzył kupującemu Y. sp. z o.o. sp.k. dokonanie czynności mających na celu podział nieruchomości. C.D. podjął wyłącznie działanie polegające udzieleniu pełnomocnictw do podejmowania wszelkich działań w tym zakresie. Zarówno Wnioskodawczyni, jak i C.D. nie są osobami, które w jakikolwiek sposób spełniają kryterium profesjonalisty na rynku obrotu nieruchomościami. Nie mają w tym zakresie nawet podstawowego doświadczenia jako osoby fizyczne. Są jedynie biernymi stronami umów kupna-sprzedaży nieruchomości prywatnych. Z tego też względu przekazali wszelkie pełnomocnictwa w tym zakresie podmiotowi, który posiada w tym obszarze wiedzę, zasoby i kompetencje.”

Na pytanie Organu „Czy w związku z zawartą przedwstępną umową sprzedaży Pani i/lub Pan C.D. udzielili lub udzielą również Panu X.Y. (kupującemu) pełnomocnictwa (zgody, upoważnienia) w celu występowania w ich imieniu w sprawach dotyczących sprzedawanych na jego rzecz działek?”, Wnioskodawca podał, że „W akcie notarialnym – umowie przedwstępnej nie zostało udzielone pełnomocnictwo do działania X.Y.. X.Y. wyraził zgodę na działanie przez osobę i w sposób wskazany w akcie notarialnym.”

Na pytanie Organu „Jeżeli odpowiedź na powyższe pytanie jest twierdząca, należy wskazać do uzyskania jakich decyzji i pozwoleń Pani i/lub Pan C.D. udzielili/udzielą pełnomocnictw (zgód, upoważnień)?”, Wnioskodawczyni odpowiedziała, że „Nie dotyczy”.

Aktualna przedwstępna umowa sprzedaży nie reguluje wydania pozwolenia na budowę przed zawarciem umowy sprzedaży. Nie został złożony przez żadną ze stron wniosek o wydanie pozwolenia na budowę.

Po zawarciu umowy przedwstępnej, a przed zawarciem umowy finalnej kupujący nie dokonali do tej pory i nie planują dokonywania inwestycji infrastrukturalnych.

Przyczyną podjęcia przez Wnioskodawczynię decyzji o sprzedaży działki był fakt, że przebywa obecnie na rencie, która stanowi bardzo niską kwotę i jest po przebytej ciężkiej chorobie przewlekłej. Uzyskane ze sprzedaży działki środki pieniężne zapewnią jej bieżące utrzymanie, możliwość korzystania z rehabilitacji, możliwość wsparcia dzieci i wnuków oraz będą stanowiły zabezpieczenie finansowe na przyszłość.

Przyczyną podjęcia przez C.D. decyzji o sprzedaży działki była chęć spieniężenia majątku osobistego i wykorzystanie pozyskanych pieniędzy na budowę własnego domu oraz podwyższenie standardu życia oraz możliwość wsparcia rodziny, a także zabezpieczą przyszłość.

Siedziba Kupującego znajduje się w sąsiedztwie miejsca zamieszkania Wnioskodawczyni. Również jeden z członków Zarządu spółki kupującej jest jej sąsiadem – stąd pozyskał informacje o posiadanej przez Wnioskodawczynię nieruchomości i zaproponował jej zakup oraz przedstawił drugiego kupującego. Wnioskodawczyni nie umieszczała ogłoszeń w prasie ani internecie o chęci sprzedaży nieruchomości.

Wnioskodawczyni posiada inne nieruchomości, jednak nie są one przeznaczone do sprzedaży. Zamierza je pozostawić dla siebie i rodziny. Są to nieruchomości niezabudowane składające się z dwóch działek. C.D. posiada inne nieruchomości – dwie działki niezabudowane, których nie zamierza sprzedawać. Planuje je pozostawić dla siebie i rodziny. Powyższe inne nieruchomości posiadane są przez Wnioskodawczynię we współwłasności z bratem C.D. i zostały nabyte w drodze dziedziczenia. Nie mają one związku z nieruchomością stanowiącą przedmiot wniosku. Nieruchomości te nie służyły i nie służą działalności gospodarczej i mają jedynie charakter zabezpieczenia potrzeb własnych oraz członków rodziny, jak również zabezpieczenia posiadanych, prywatnych środków i aktywów przed utratą wartości.

Na pytanie Organu „Czy dokonywała Pani lub Pan C.D. już wcześniej sprzedaży innych nieruchomości, jeśli tak to należy podać:

1.  Ile i jakie to nieruchomości?
2.  Kiedy i w jaki sposób Pani/Pan C.D. weszła/wszedł w posiadanie tych nieruchomości?
3.  W jakim celu nieruchomości te zostały nabyte przez Panią/Pana C.D.?
4.  W jaki sposób nieruchomości były wykorzystywane przez Panią/Pana C.D. od momentu wejścia w ich posiadanie do chwili sprzedaży?
5.  Kiedy Pani/Pan C.D. dokonali ich sprzedaży i co było przyczyną ich sprzedaży?
6.  Ile działek zostało sprzedanych i jakich (niezabudowanych czy zabudowanych, jeśli zabudowanych to czy były to nieruchomości mieszkalne czy użytkowe)?
7.  Czy Pani/Pan C.D. z tytułu ich sprzedaży odprowadzali podatek VAT, składali deklaracje VAT-7 oraz zgłoszenie rejestracyjne VAT-R?

powyższych informacji należy udzielić odrębnie do każdej sprzedanej nieruchomości oraz odrębnie w odniesieniu do Pani i Pana C.D.”,

Wnioskodawczyni wskazała, że:

„dokonała wcześniej sprzedaży nieruchomości:

1.  nieruchomość niezabudowana składająca się z działek nr 10, nr 11, nr 12 o obszarze łącznym 0,0706 ha (1/2 części), a także nieruchomość niezabudowana stanowiąca działkę nr 13 o obszarze 0,0683 ha (1/2 części) oraz działkę nr 14 (droga wewnętrzna) o obszarze 0,1174 ha (w 5/20 części).
2.  w posiadanie nieruchomości Wnioskodawczyni weszła na skutek dziedziczenia po zmarłym ojcu – akt poświadczenia dziedziczenia z dnia 16 czerwca 2011 r. Repertorium A Numer … oraz umowa o Dział Spadku i Zniesienia Współwłasności Nieruchomości z dnia 10 listopada 2011 r. Repertorium A Numer ….
3.  w posiadanie nieruchomości Wnioskodawczyni weszła na skutek dziedziczenia po zmarłym ojcu.
4.  Nieruchomości były przez Wnioskodawczynię wykorzystywane w ramach majątku prywatnego jako tereny zielone – wypoczynkowe.
5.  Sprzedaż nieruchomości niezabudowanej składającej się z działek nr 10, nr 11, nr 12 o obszarze łącznym 0,0706 ha części) nastąpiła 22 lipca 2016 r. Sprzedaż nieruchomości nr 13 o obszarze 0,0683 ha (1/2 części) oraz działki nr 14 o obszarze 0,1174 ha (w 5/20 części) nastąpiła 22 czerwca 2020 r. Wnioskodawczyni nie umieszczała nigdzie ogłoszeń o chęci sprzedaży nieruchomości. Sprzedaż została dokonana na rzecz sąsiadów, którzy sami, po śmierci ojca Wnioskodawczyni zgłosili się z chęcią zakupu nieruchomości. Przyczyną sprzedaży była chęć pozyskania pieniędzy na remont domu.
6.  Zostały sprzedane 3 działki niezabudowane w 2016 roku oraz 2 działki niezabudowane w 2020 roku.
7.  Nie, ponieważ sprzedaż nie była dokonana w ramach prowadzenia działalności gospodarczej. Przedmiotowe nieruchomości nie były wykorzystywane w prowadzeniu działalności gospodarczej. Sprzedaż nastąpiła w celu zamiany majątku prywatnego w postaci nieruchomości na środki pieniężne.

C.D. dokonał wcześniej sprzedaży nieruchomości:

1.  nieruchomość niezabudowana składająca się z działek nr 10, nr 11, nr 12 o obszarze łącznym 0,0706 ha (1/2 części), a także nieruchomość niezabudowana stanowiąca działkę nr 13 o obszarze 0,0683 ha (1/2 części) oraz działkę nr 14 (droga wewnętrzna) o obszarze 0,1174 ha (w 5/20 części).
2.  C.D. w posiadanie nieruchomości wszedł na skutek dziedziczenia po zmarłym ojcu – Akt poświadczenia dziedziczenia z dnia 16 czerwca 2011 r. Repertorium A Numer … oraz umowa o Dział Spadku i Zniesienia Współwłasności Nieruchomości z dnia 10 listopada 2011 r. Repertorium A Numer ….
3.  w posiadanie nieruchomości C.D. wszedł na skutek dziedziczenia po zmarłym ojcu.
4.  Nieruchomości były wykorzystywane przez C.D. w ramach majątku prywatnego jako tereny zielone – wypoczynkowe.
5.  Sprzedaż nieruchomości niezabudowanej składającej się z działek nr 10, nr 11, nr 12 o obszarze łącznym 0,0706 ha (1/2 części) nastąpiła 22 lipca 2016 r.
6.  Sprzedaż nieruchomości nr 13 o obszarze 0,0683 ha (1/2 części) oraz działki nr 14 (droga wewnętrzna) o obszarze 0,1174 ha (w 5/20 części) nastąpiła 22 czerwca 2020 r.
7.  C.D. nie umieszczał nigdzie ogłoszeń o chęci sprzedaży nieruchomości. Sprzedaż została dokonana na rzecz sąsiadów, którzy sami, po śmierci jego ojca zgłosili się z chęcią zakupu nieruchomości.
8.  Przyczyną sprzedaży była chęć pozyskania pieniędzy na remont starego domu.
9.  Zostały sprzedane 3 działki niezabudowane w 2016 roku oraz 2 działki niezabudowane w 2020 roku.
10.  Nie, ponieważ sprzedaż nie była dokonana w ramach prowadzenia działalności gospodarczej. Przedmiotowe nieruchomości nie były wykorzystywane w prowadzeniu działalności gospodarczej. Sprzedaż nastąpiła w celu zamiany majątku prywatnego w postaci nieruchomości na środki pieniężne.”

Zarówno nieruchomości wskazane we wniosku, jak też inne nieruchomości opisane w wyjaśnieniach stały się własnością Wnioskodawczyni oraz brata i weszły do majątku osobistego na skutek dziedziczenia. Nie zostały nabyte przez Wnioskodawczynię jak i brata – C.D. w celu dalszej odsprzedaży. Nie były nabyte przez nich i wykorzystywane w działalności gospodarczej.

W celu dokonania sprzedaży nieruchomości Wnioskodawczyni oraz Pan C.D. nie wykazywali aktywności w przedmiocie zbycia nieruchomości odpowiadającej działaniom podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, podjęli jedynie działania w kierunku sprzedaży udziałów we współwłasności nieruchomości, której własność nabyli w drodze dziedziczenia mając wyłącznie na celu zamianę majątku prywatnego uprzedmiotowionego w nieruchomości na środki pieniężne. Od początku powierzyli dokonanie wszelkich czynności faktycznych i prawnych stronie kupującej tj. czynności mających na celu uzyskanie ostatecznej decyzji ustalającej warunki zabudowy dla przedmiotowej nieruchomości zostało powierzone stronie kupującej tj. spółce X. Sp. z o.o. i to właśnie ten podmiot był adresatem wydanej w sprawie decyzji. Podjęli wyłącznie działanie polegające na zainicjowaniu podziału nieruchomości na działki i udzieleniu pełnomocnictwa kupującemu Y. sp. z o.o. sp.k. do podejmowania wszelkich działań w zakresie dalszych zmian struktury nieruchomości.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w opisanych powyżej okolicznościach sprzedaż udziałów we współwłasności nieruchomości dokonana przez osoby fizyczne na rzecz spółki osobowej nieposiadającej osobowości prawnej oraz na rzecz osoby fizycznej w warunkach przedstawionego stanu faktycznego będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Stanowisko Zainteresowanych:

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (VATU), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 7 ust. 1 VATU, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Dostawa towaru mieści się w definicji sprzedaży określonej w art. 2 pkt 22 VATU. Zgodnie z tym przepisem przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Nieruchomość gruntowa spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 VATU, a jego sprzedaż, co do zasady, jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 VATU. podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług – aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Jak wynika z art. 15 ust. 1 VATU, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Osoby fizyczne dokonujące sprzedaży, przekazania lub darowizny towarów stanowiących część ich majątku osobistego, tj. nienabytego w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, nie są zaliczane do grona podatników podatku od towarów i usług. Konsekwentnie nie jest podatnikiem podatku VAT osoba fizyczna, dokonująca jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zaplata oraz nie prowadzi zorganizowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej również nie pozwala na uznanie takiego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Zgodnie z orzeczeniami TSUE z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby p. Ministrowi Finansów i Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć p. Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-180/10 i C-181/10), za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży nieruchomości gruntowych, angażuje środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, producenta tj. wykazuje aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykle formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową”, wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich. Ponadto z tych orzeczeń TSUE wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami, stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie zdaniem Trybunału okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Odnosząc te rozważania do przedstawionego stanu faktycznego, Sprzedający będący osobami fizycznymi nie prowadzą obecnie działalności gospodarczej. Nigdy nie przeznaczali przedmiotowej nieruchomości gruntowej w wykonywaniu działalności gospodarczej. Sprzedający podjęli jedynie działania w kierunku sprzedaży udziałów we współwłasności nieruchomości, której własność nabyli w drodze dziedziczenia mając wyłącznie na celu zamianę majątku prywatnego uprzedmiotowionego w nieruchomości na środki pieniężne. Ponadto należy uznać, że Sprzedający nie podjęli w żadnej mierze ciągu działań, które świadczyłyby o prowadzeniu przez nich działalności gospodarczej. W szczególności należy podnieść, iż od początku podejmowanych działań zmierzających w kierunku zbycia udziałów we współwłasności nieruchomości, sprzedający powierzali dokonanie wszelkich czynności faktycznych i prawnych stronie kupującej tj. czynności mających na celu uzyskanie ostatecznej decyzji ustalającej warunki zabudowy dla przedmiotowej nieruchomości zostało powierzone stronie kupującej tj. spółce X. Sp. z o.o. i to właśnie ten podmiot był adresatem wydanej w sprawie decyzji.

Sprzedający podjął wyłącznie działanie polegające na zainicjowaniu podziału nieruchomości na działki i udzieleniu stosownych pełnomocnictw stronie kupującej do podejmowania wszelkich działań w zakresie dalszych zmian struktury nieruchomości. Biorąc pod uwagę wyrok TSUE w sprawach C-180/10 i C-181/10, jest to zwykła czynność dokonywana w ramach zarządzania majątkiem prywatnym sprzedających i jako taka nie może być uznana za czynność dokonaną w ramach prowadzenia działalności gospodarczej.

Ponadto za działalność gospodarczą, uznaje się wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu. Zatem z grona podatników należy wykluczyć osoby fizyczne w sytuacji, gdy dokonują sprzedaży towarów, stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie nabył majątku w celu odsprzedaży, ale nabył w drodze dziedziczenia i dlatego też również i z tej przesłanki należy wywieść wniosek, iż nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu przedmiotowej transakcji i zdarzenia przyszłego. W tym zakresie należy się zgodzić z Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie, który w wyroku z dnia 25 września 2019 r. (sygn. akt I SA/Kr 515/19) wskazał, że „zbywanie bowiem nieruchomości czy innych dóbr materialnych nie jest z założenia działalnością charytatywną, a każdy sprzedający dąży do maksymalizacji swojego zysku. Jest to okoliczność jak najbardziej naturalna zarówno dla czynności związanych, jak i niezwiązanych z działalnością gospodarczą. W odniesieniu do prywatnego majątku, skarżący ma zatem także prawo do podjęcia działań prowadzących do uzyskania korzystnej ceny zbycia dóbr materialnych, w tym nieruchomości. Nie można łączyć tego rodzaju metodyki działania li tylko z działalnością, którą można przypisać wyłącznie profesjonalistom”.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że opisana sprzedaż udziałów we współwłasności nieruchomości gruntowej nie nastąpi w warunkach wskazujących na działanie przez Sprzedających w ramach działalności gospodarczej, a podejmowane przez nich działania należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, a w konsekwencji czynność ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na gruncie przepisów ustawy o podatku towarów i usług z dnia 11 kwietnia 2004 roku (z późniejszymi zmianami).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą” – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel w tym również m.in. oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste oraz zbycie tego prawa.

Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Dostawa towaru mieści się w definicji sprzedaży określonej w art. 2 pkt 22 ustawy. Zgodnie z tym przepisem przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Zgodnie zatem z ww. przepisami grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z dnia 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.

Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.). Ze współwłasnością mamy do czynienia wtedy, gdy własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom (art. 195 Kodeksu cywilnego). W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości.

Podkreślić należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli (art. 198 ustawy Kodeks cywilny). Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.

Należy jednakże zauważyć, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 5 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Jak wynika z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – w myśl art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego we wniosku opisu sprawy Sprzedający, w celu dokonania sprzedaży działek podejmowali/będą podejmowali aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania ich za podmioty prowadzące działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatników podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s.1, z późn. zm.) (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

Należy mieć na uwadze, że dla uznania danego majątku za prywatny nie wystarczy, że jako taki został nabyty (darowany), istotny jest również sposób jego wykorzystania w całym okresie posiadania oraz działania podejmowane w celu jego sprzedaży. Aby majątek uznać za prywatny musi być on w całym okresie posiadania wykorzystywany wyłącznie do celów prywatnych co stwierdził Trybunał Sprawiedliwości UE w orzeczeniu w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.

W tym miejscu należy przytoczyć orzeczenie z dnia 15 września 2011 r. TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, z którego wynika, że za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, producenta, tj. wykazuje aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Należy wskazać, iż przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia pojedynczych z nich.

Należy stwierdzić, że uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Sprzedający nabyli nieruchomość (działkę nr 1) w drodze dziedziczenia na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia z dnia 3 kwietnia 2017 r., każdy w udziale wynoszącym 1/2 części nieruchomości. Ww. działka nie została nabyta przez Wnioskodawczynię jak i brata – C.D. w celu dalszej odsprzedaży. Od momentu nabycia przedmiotowej działki w formie dziedziczenia jest ona przez Sprzedających wykorzystywana w ramach majątku prywatnego, na cele prywatne (osobiste) jako tereny zielone – wypoczynkowe. Od momentu nabycia przedmiotowej działki w formie dziedziczenia działka nie jest udostępniana osobom trzecim na podstawie umowy najmu/dzierżawy/ użyczenia. Z okoliczności sprawy wynika ponadto, że Sprzedający w stosunku do ww. działki, nie podjęli/nie podejmą przed sprzedażą takich działań jak: wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru stanowiącego przedmiot zbycia na rzecz kupujących, zmianę przeznaczenia terenu czy uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania (zabudowy) terenu. Ponadto Sprzedający nie poczynili/nie poczynią przed sprzedażą jakiekolwiek działań dotyczących zwiększenia wartości nieruchomości, uatrakcyjnienia nieruchomości (np. wydzielenie dróg wewnętrznych, budowa drogi, uzbrojenie terenu, wyposażenie w urządzenia i sieci wodociągowe, kanalizacji sanitarnej oraz energetyczne, ogrodzenie działki, itp.). W stosunku do ww. działki, Sprzedający powierzyli natomiast kupującemu (Spółce) dokonanie czynności mających na celu uzyskanie ostatecznej decyzji ustalającej warunki zabudowy dla przedmiotowej nieruchomości oraz podział nieruchomości. Kupujący był adresatem wydanej w sprawie decyzji. Sprzedający podjęli wyłącznie działanie polegające na udzieleniu pełnomocnictw stronie kupującej (Spółce) do podejmowania wszelkich działań w tym zakresie. W umowie przedwstępnej nie zostało udzielone pełnomocnictwo do działania dla drugiego kupującego – X.Y.. Aktualna przedwstępna umowa sprzedaży nie reguluje wydania pozwolenia na budowę przed zawarciem umowy sprzedaży. Nie został złożony przez żadną ze stron wniosek o wydanie pozwolenia na budowę. Po zawarciu umowy przedwstępnej, a przed zawarciem umowy finalnej kupujący nie dokonali do tej pory i nie planują dokonywania inwestycji infrastrukturalnych. Przyczyną podjęcia przez Wnioskodawczynię decyzji o sprzedaży działki był fakt, że przebywa obecnie na rencie, która stanowi bardzo niską kwotę i jest po przebytej ciężkiej chorobie przewlekłej. Uzyskane ze sprzedaży działki środki pieniężne zapewnią jej bieżące utrzymanie, możliwość korzystania z rehabilitacji, możliwość wsparcia dzieci i wnuków oraz będą stanowiły zabezpieczenie finansowe na przyszłość. Natomiast przyczyną podjęcia przez C.D. decyzji o sprzedaży działki była chęć spieniężenia majątku osobistego i wykorzystanie pozyskanych pieniędzy na budowę własnego domu oraz podwyższenie standardu życia oraz możliwość wsparcia rodziny, a także zabezpieczą przyszłość. Wnioskodawczyni nie umieszczała ogłoszeń w prasie ani internecie o chęci sprzedaży nieruchomości. Siedziba Kupującego znajduje się w sąsiedztwie miejsca zamieszkania Wnioskodawczyni. Również jeden z członków Zarządu spółki kupującej jest jej sąsiadem – stąd pozyskał informacje o posiadanej przez Wnioskodawczynię nieruchomości i zaproponował jej zakup oraz przedstawił drugiego kupującego. Ponadto Sprzedający nie prowadzą obecnie działalności gospodarczej. Nigdy nie prowadzili działalności gospodarczej z zakresu handlu lub obsługi rynku nieruchomości, nigdy nie wykorzystywali przedmiotowej nieruchomości w celach związanych z działalnością gospodarczą. Wnioskodawczyni prowadziła w okresie od dnia 10 lutego 1996 r. do dnia 30 kwietnia 2015 r. działalność gospodarczą, której przedmiotem był handel artykułami przemysłowymi, takimi jak m.in. odzież, obuwie, artykuły szkolne, pasmanteria itp. C.D. nigdy nie prowadził działalności gospodarczej.

Zainteresowani mają wątpliwości czy sprzedaż udziałów we współwłasności nieruchomości dokonana przez osoby fizyczne na rzecz spółki osobowej nieposiadającej osobowości prawnej oraz na rzecz osoby fizycznej w warunkach przedstawionego stanu faktycznego będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Analiza przedstawionego opisu sprawy w świetle powołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że w niniejszej sprawie brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności Sprzedających w przedmiocie zbycia udziałów we współwłasności opisanych działek, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpił bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż udziałów we współwłasności wskazanych we wniosku działek wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Sprzedający nie podjęli takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Zainteresowani, sprzedając udziały we współwłasności ww. działek, będą korzystać z przysługującego im prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz powołane regulacje ustawy stwierdzić należy, że Sprzedający dokonując sprzedaży udziałów we współwłasności ww. działek na rzecz Spółki oraz na rzecz osoby fizycznej, będą korzystali z przysługującego im prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie będzie wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Sprzedających cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży ww. działek, a ww. dostawę – czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.

Podsumowując, sprzedaż udziałów we współwłasności opisanej nieruchomości dokonana przez Zainteresowanych na rzecz spółki osobowej nieposiadającej osobowości prawnej oraz na rzecz osoby fizycznej nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Zainteresowanych jest prawidłowe.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zainteresowanemu będącemu stroną postępowania (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.