Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-661/13/BW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-10-22
Teza: Czy Miejski Zarząd Nieruchomości powinien opłatę związaną z gospodarowaniem odpadami komunalnymi opodatkować podatkiem VAT?
Słowa kluczowe: najem; opłata; umowa-umowa najmu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 12 lipca 2013r. (data wpływu 19 lipca 2013r.), uzupełnionym pismem z dnia 7 października 2013r. (data wpływu 10 października 2013r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT opłaty związanej z gospodarowaniem odpadami komunalnymi – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 lipca 2013r. został złożony ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT opłaty związanej z gospodarowaniem odpadami komunalnymi.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 7 października 2013r. (data wpływu 10 października 2013r.), przesłanym w związku z wezwaniem tut. organu z dnia 27 września 2013r. znak: IBPP2/443-661/13/BW.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

Wnioskodawca (Miejski Zarząd Nieruchomości) jest jednostką budżetową powołaną Uchwałą Rady Miasta.

Do zadań statutowych jednostki należą między innymi:

*   gospodarowanie gminnym zasobem nieruchomości,
*   pobór opłat z tytułu najmu lokali mieszkalnych i użytkowych oraz prowadzenie windykacji.

W skład opłat pobieranych przez Wnioskodawcę wchodzą opłaty za czynsz oraz opłaty niezależne od czynszu (media). W/w czynności wykonywane są na podstawie zawartych indywidualnych umów cywilnoprawnych. Dla lokali użytkowych za opłaty niezależne od czynszu, zastosowano stawki podatku VAT, zgodnie ze stawkami stosowanymi przez dostawców usług, natomiast usługi świadczone na rzecz najemców lokali mieszkalnych podlegają zwolnieniu.

W związku z nowelizacją ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, Wnioskodawca jako administrator budynków, pobiera od najemców i dzierżawców opłaty związane z gospodarowaniem odpadów komunalnych, jak również dzierżawę oraz utrzymanie czystości i konserwację kontenerów. Wnioskodawca składa do Urzędu Miasta comiesięczną deklarację o wysokości opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Zgodnie z Uchwałą Rady Miasta opłata wynosi 9,00 zł. Oprócz opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, pobierane są opłaty za dzierżawę, czyszczenie oraz konserwację kontenerów.

Natomiast w piśmie z dnia 7 października 2013r. Wnioskodawca wskazał:

1.  Wskazana opłata związana z zagospodarowaniem odpadów komunalnych jest opłatą, o której mowa w art. 6h ustawy z dnia 13 września 1996 o utrzymaniu czystości i porządku w gminach Dz. U.z 2012r. poz. 31 ze zmianami. Opłata ta pobierana jest od najemców w związku z zawartymi z nimi umowami najmu (dzierżawy).
2.  Czynsz z umów najmu (dzierżawy) stanowi obrót wykazywany deklaracjach VAT - 7.
3.  Opłata za dzierżawę, czyszczenie oraz konserwację kontenerów pobierana jest na podstawie umowy cywilnoprawnej.
4.  Wynagrodzenie za dzierżawę, czyszczenie oraz konserwację kontenerów ustalane jest na podstawie porozumienia pomiędzy Miastem a jednostką, w której określone zostały wysokości opłat za w/w usługę, świadczoną przez Miasto, natomiast czynsz pobierany jest na podstawie Zarządzenia Prezydenta Miasta w sprawie określenia stawek czynszowych.
5.  Jednostka nie wskazuje symbolu PKWiU dla usług w zakresie dzierżawy, czyszczenia oraz konserwację kontenerów, stosując stawkę 23%, natomiast za opłatę związaną za gospodarowaniem odpadów komunalnych przy zastosowaniu stawki 8% stosuje się PKWiU 38.11.21.0. Dla lokali mieszkalnych stosuje się PKWiU 68.20.11.0 - Wynajem i usługi zarządzania nieruchomościami mieszkalnymi własnymi lub dzierżawionymi, stosując zwolnienie z podatku.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w ww. piśmie z dnia 7 października 2013r.):

Czy Miejski Zarząd Nieruchomości powinien opłatę związaną z gospodarowaniem odpadami komunalnymi opodatkować podatkiem VAT?

Stanowisko Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowane w piśmie z dnia 7 października 2013r.):

Należy opodatkować opłatę związaną z gospodarowaniem odpadami komunalnymi przyjmując 9,00 zł (stawkę z uchwały Rady Miasta) jako wartość netto i zastosować stawkę podatkową 8% dla budynków użytkowych, natomiast dla lokali mieszkalnych zastosować zwolnienie z podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast, przez świadczenie usług, w myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej,
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji,
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu, które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę.

Należy zauważyć, iż generalnie – poza wyjątkami wskazanymi w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy o VAT – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają czynności odpłatne.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zarówno w treści ustawy jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienia od podatku.

I tak, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy, zwalnia się od podatku usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe.

Wobec powyższego, zwolnione od podatku od towarów i usług są usługi w zakresie wynajmowania i dzierżawienia nieruchomości o charakterze mieszkalnym na własny rachunek, natomiast usługi w zakresie wynajmowania lub dzierżawienia nieruchomości o charakterze niemieszkalnym opodatkowane są stawką podatku w wysokości 23%.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki. Jak wynika z przepisu art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Tak więc oddanie rzeczy innej osobie do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony na podstawie umowy najmu związane jest ze wzajemnym świadczeniem najemcy polegającym na zapłacie umówionego czynszu. Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie lokalu użytkowego przez jego najemcę. Podstawową usługą świadczoną na rzecz najemcy jest natomiast usługa najmu.

W ustawie z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 391 ze zm.) w rozdziale 3a – „Gospodarowanie odpadami komunalnymi przez gminę” wskazano, iż gminy są obowiązane do zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy. Rada gminy może, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego, postanowić o odbieraniu odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne (art. 6c pkt 1 i 2).

W myśl art. 6h tej ustawy właściciele nieruchomości, o których mowa w art. 6c, są obowiązani ponosić na rzecz gminy, na terenie której są położone ich nieruchomości, opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

W myśl natomiast art. 2 ust. 1 pkt 4 cyt. ustawy ilekroć jest mowa o właścicielach nieruchomości rozumie się przez to także współwłaścicieli, użytkowników wieczystych oraz jednostki organizacyjne i osoby posiadające nieruchomości w zarządzie lub użytkowaniu, a także inne podmioty władające nieruchomością.

Wobec powyższego obowiązek deklarowania i wnoszenia opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi ciąży na ww. podmiotach.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca (Miejski Zarząd Nieruchomości) jest jednostką budżetową powołaną Uchwałą Rady Miasta. Do zadań statutowych jednostki należą między innymi:

*   gospodarowanie gminnym zasobem nieruchomości,
*   pobór opłat z tytułu najmu lokali mieszkalnych i użytkowych oraz prowadzenie windykacji.

W skład opłat pobieranych przez Wnioskodawcę wchodzą opłaty za czynsz oraz opłaty niezależne od czynszu (media). W/w czynności wykonywane są na podstawie zawartych indywidualnych umów cywilnoprawnych. Dla lokali użytkowych za opłaty niezależne od czynszu, zastosowano stawki podatku VAT, zgodnie ze stawkami stosowanymi przez dostawców usług, natomiast usługi świadczone na rzecz najemców lokali mieszkalnych podlegają zwolnieniu.

W związku z nowelizacją ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, Wnioskodawca jako administrator budynków, pobiera od najemców i dzierżawców opłaty związane z gospodarowaniem odpadów komunalnych, jak również dzierżawę oraz utrzymanie czystości i konserwację kontenerów. Wnioskodawca składa do Urzędu Miasta comiesięczną deklarację o wysokości opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Zgodnie z Uchwałą Rady Miasta opłata wynosi 9,00 zł.

Wnioskodawca wskazał, że wskazana opłata związana z zagospodarowaniem odpadów komunalnych jest opłatą, o której mowa w art. 6h ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach Dz. U z 2012r. poz. 31 ze zmianami. Opłata ta pobierana jest od najemców w związku z zawartymi z nimi umowami najmu (dzierżawy).

Zatem ww. opłata związana z zagospodarowaniem odpadów komunalnych jest związana ze świadczeniem usługi najmu (dzierżawy) i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na zasadach właściwych dla wiążącego strony stosunku cywilnoprawnego – tak jak czynsz.

Zobowiązanie do wniesienia opłaty za gospodarowanie odpadami ciąży na zarządcy nieruchomości i nie może być w drodze umowy przeniesione na osobę najemcy ze skutkiem zwalniającym wynajmującego z obowiązku podatkowego.

Strony stosunku cywilnoprawnego, którymi w przypadku zawarcia umowy najmu są wynajmujący i najemca, mogą w ramach swobody w kształtowaniu łączących je stosunków zobowiązaniowych zawrzeć w umowie postanowienie, co do zwrotu (refundacji) należności z tytułu ponoszonych przez wynajmującego opłat lub kosztów związanych z utrzymaniem nieruchomości, tj. np. podatku od nieruchomości, czy też opłat za energię, wodę, kanalizację, ogrzewanie. Niezależnie jednak od tego, czy zwracana wynajmującemu przez najemcę kwota opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi czy też pozostałe opłaty, zostały włączone do czynszu i stanowią jego element kalkulacyjny, czy są wyodrębnione z czynszu, zawsze są należnościami obciążającymi najemcę, gdyż jest to zobowiązanie cywilnoprawne, wynikające z ustaleń zawartych między stronami, a więc należy je traktować jako należność otrzymaną z tytułu odpłatnego świadczenia usługi najmu.

Z powyższego wynika, iż koszty opłaty za gospodarowanie odpadami, stanowiące element świadczenia należnego z tytułu umowy najmu lokalu użytkowego stanowią wraz z czynszem obrót, w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o podatku VAT, z tytułu świadczenia usług najmu.

Zgodnie z wolą ustawodawcy kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Pojęcie kwoty należnej (obrotu) z tytułu sprzedaży należy łączyć z pojęciem wynagrodzenia czy zapłaty, które jest sprzedawcy należne z tytułu jego świadczenia na rzecz nabywcy. Uregulowanie wynikające z art. 29 ust. 1 ustawy o VAT stanowi odpowiednik art. 73 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Stosownie do art. 73 powołanej Dyrektywy, podstawą opodatkowania jest wszystko, co stanowi wynagrodzenie (zapłatę), które dostawca towarów lub świadczący usługi otrzymał lub ma otrzymać od nabywcy, klienta lub osoby trzeciej z tytułu wykonanych czynności, łącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takich dostaw. Przepis art. 73 Dyrektywy posługuje się pojęciem zapłaty (wynagrodzenia), którą dostawca lub świadczący usługę otrzymał lub ma otrzymać, a ustawodawca polski stanowi o obrocie, którym jest kwota należna z tytułu sprzedaży. Mimo różnic w nazewnictwie należy uznać, że pojęcia te sobie odpowiadają.

Jak stanowi art. 78 Dyrektywy, podstawa opodatkowania obejmuje również podatki, opłaty i podobne należności z wyłączeniem podatku od wartości dodanej. Zgodnie z tym samym przepisem Dyrektywy, podstawa opodatkowania obejmuje dodatkowe koszty, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, którymi dostawca obciąża nabywcę lub klienta. Państwa Członkowskie mogą uznać za dodatkowe koszty wydatki będące przedmiotem odrębnej umowy. Przepis ten wyjaśnia, jakie elementy uwzględnia się przy ustalaniu wynagrodzenia, stanowiącego podstawę opodatkowania i wymienia przykładowo kilka rodzajów kosztów mieszczących się w pojęciu podstawy opodatkowania.

Dotyczy on kosztów bezpośrednio związanych z zasadniczą dostawą towarów lub ze świadczeniem usług, które zwiększają łączną kwotę należną z tytułu transakcji. Zgodnie z tą regulacją każdy koszt bezpośrednio związany z dostawą towarów lub świadczeniem usług, którym dostawca obciążył nabywcę lub klienta, powinien być włączony do podstawy opodatkowania. Zasada włączenia tych świadczeń do podstawy opodatkowania oznacza, że wartości tego typu kosztów, których ciężar przerzucany jest na nabywcę, nie wykazuje się jako odrębnego świadczenia, lecz traktuje, jako element świadczenia zasadniczego, z zastosowaniem stawki podatku właściwej dla świadczenia zasadniczego.

W świetle powyższego, uwzględniając treść wskazanej wyżej regulacji art. 29 ust. 1 ustawy, stwierdzić należy, że w przypadku świadczonych usług za podstawę opodatkowania uznać należy kwotę obrotu wynikającą z całości świadczenia pieniężnego pobieranego przez wykonawcę od nabywcy, tj. łącznie z kosztami dodatkowymi. Oznacza to, że do podstawy opodatkowania w przypadku świadczenia usług należy zaliczyć pobierane przez wykonującego wynagrodzenie także w tym zakresie, w którym obejmuje ono zwrot kosztów dodatkowych.

Na tle tak przedstawionego stanu prawnego stwierdzić należy, że jeżeli transakcja składa się z zespołu świadczeń i czynności, należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności, w jakich dokonywana jest rozpatrywana transakcja. Po pierwsze zatem, czy są to świadczenia odrębne, czy też jest to jedno świadczenie, a po drugie, czy w tym ostatnim przypadku to jedno świadczenie powinno zostać zakwalifikowane jako świadczenie usług.

Zatem, w ocenie tut. organu, odrębne potraktowanie dodatkowych kosztów obciążających najemcę stanowiłoby sztuczne dzielenie usługi najmu nie znajdujące uzasadnienia ekonomicznego i gospodarczego.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca jako zarządca budynków, będących własnością gminy, zobowiązany jest do pobierania i wnoszenia do budżetu gminy opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi od najemców lokali mieszkalnych i użytkowych.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że przedmiotem świadczenia na rzecz najemcy jest usługa główna, tj. wynajem lokalu mieszkalnego na cele mieszkaniowe oraz użytkowego na cele użytkowe, a koszty dodatkowe tzn. opłata za wywóz śmieci są elementem usług pomocniczych do tej usługi. W efekcie, na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, przedmiotowe wydatki są świadczeniem należnym z tytułu umowy najmu lokalu mieszkalnego lub użytkowego.

Zatem, mając na względzie przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz powołane wyżej przepisy prawa należy stwierdzić, że opłaty za gospodarowanie odpadami, jako że stanowią one element składowy usługi najmu Wnioskodawca winien opodatkować taką samą stawką podatku VAT jak usługa najmu (a więc zwolnienie przy najmie lokali mieszkalnych, 23% przy wynajmie lokali użytkowych).

Zatem nieprawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że opłatę związaną z gospodarowaniem odpadami komunalnymi dla budynków użytkowych należy opodatkować stawką VAT 8%. (stosując PKWi U 38.11.21.0).

Przedmiotowe opłaty związane z gospodarowaniem odpadami komunalnymi dla budynków użytkowych, oczywiście mieszczące się jak wskazał Wnioskodawca pod symbolem PKWiU 38.11.21.0, podlegałyby opodatkowaniu stawką VAT 8% w przypadku gdyby Wnioskodawcę z najemcą lokalu użytkowego nie wiązała umowa najmu lecz Wnioskodawca z najemcą lokalu użytkowego miałby zawartą odrębną umowę na świadczenie usługi zbierania odpadów.

Należy także zauważyć, żadne przepisy ustawy o podatku do towarów i usług ani przepisy wykonawcze nie odwołują się do usług sklasyfikowanych pod symbolem PKWiU 68.20.11.0. Innymi słowy, dla przedmiotowych usług ustawodawca nie przewidział opodatkowania preferencyjną stawką VAT.

Zatem dla opłat związanych z gospodarowaniem odpadami komunalnymi przy wynajmie lokali mieszkalnych podstawą zastosowania zwolnienia z podatku VAT jest art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT a nie powołany przez Wnioskodawcę symbol PKWiU 68.20.11.0. „Wynajem i usługi zarządzania nieruchomościami mieszkalnymi własnymi lub dzierżawionymi”.

Oceniając całościowo przedstawione we wniosku stanowisko Wnioskodawcy należało uznać je za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Należy zauważyć, że przedmiotowa interpretacja rozstrzyga ściśle w zakresie przedstawionego pytania. W szczególności nie rozstrzyga kwestii opodatkowania opłat za dzierżawę, czyszczenie oraz konserwację kontenerów, gdyż nie była ona przedmiotem zapytania i w tym zakresie Wnioskodawca nie przedstawił własnego stanowiska.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.