Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-278/14/AB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-06-18
Teza: Opodatkowania czynności zniesienia współwłasności nieruchomości w zamian za wynagrodzenie w postaci nabycia udziałów w celu ich umorzenia.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; udział; zniesienie-zniesienie współwłasności
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 17 marca 2014 r. (data wpływu 19 marca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności zniesienia współwłasności nieruchomości w zamian za wynagrodzenie w postaci nabycia udziałów w celu ich umorzenia – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 19 marca 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności zniesienia współwłasności nieruchomości w zamian za wynagrodzenie w postaci nabycia udziałów celem ich umorzenia.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Przedsiębiorstwo Komunalne T Sp. z o.o. posiada nieruchomości zlokalizowane przy P w B, w skład których wchodzą budynki i prawa wieczystego użytkowania gruntów, otrzymane w 1998 r. od byłych Z w B w zamian za wierzytelności tytułem sprzedanego ciepła. Spółka jest współwłaścicielem wymienionych nieruchomości w 63%, a pozostałe 37% należy do Gminy B. Gmina B jest większościowym udziałowcem Spółki. Nieruchomości przy P nie są związane z działalnością ciepłowniczą Przedsiębiorstwa i są wynajmowane. Obecnie prowadzone są rozmowy w zakresie zniesienia współwłasności w/w nieruchomości na rzecz Gminy B poprzez umorzenie udziałów i obniżenie kapitału zakładowego Spółki. Zgodnie z Kodeksem Spółek Handlowych P.K. T nabędzie udziały wspólnika celem ich umorzenia. Zapłata za odkupione udziały odbędzie bez świadczenia pieniężnego poprzez zniesienie współwłasności w/w nieruchomości na rzecz Gminy. Wycena wartości nieruchomości zostanie przeprowadzona przez rzeczoznawcę majątkowego, a transakcja zniesienia współwłasności odbędzie się wg aktualnych cen rynkowych w oparciu o operat szacunkowy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy zniesienie współwłasności nieruchomości w zamian za wynagrodzenie (świadczenie niepieniężne) w postaci nabycia udziałów celem ich umorzenia, podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem VAT zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., nr 177, poz. 1054, ze zm.) i czy stanowić będzie dostawę towarów zdefiniowaną w art. 7 ust. 1 wspomnianej ustawy?

Stanowisko Wnioskodawcy.

Zgodnie z uchwałą NSA z dnia 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11, zniesienie współwłasności nieruchomości stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT i stanowi dostawę towarów zdefiniowaną w art. 7 w/w ustawy, wówczas gdy wydanie nieruchomości następuje za wynagrodzeniem w postaci świadczenia pieniężnego.

W przypadku P.K. T wynagrodzenie za zniesienie współwłasności nieruchomości w postaci nabytych udziałów celem umorzenia, nie stanowi świadczenia pieniężnego. Zdaniem Spółki, zniesienie współwłasności nieruchomości na rzecz wspólnika w zamian za wynagrodzenie niepieniężne w postaci nabycia udziałów celem ich umorzenia, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., nr 177, poz. 1054 ze zm.).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 - zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy - rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług „dostawa” oznacza wszelkiego rodzaju rozporządzanie towarem (sprzedaż, zamiana, darowizna, oraz każdą inną transakcję, która w aspekcie ekonomicznym będzie prowadziła do podobnego rezultatu).

Na takie też rozumienie pojęcia „dostawy towarów” wskazuje orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (obecnie Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich). Na przykład w orzeczeniu w sprawie C-320/88 pomiędzy Staatssecretaris van Financiën v. Shipping and Forwarding Enterprise Safe BV (Holandia) stwierdzono, że wyrażenie „dostawa towarów” w rozumieniu art. 5(1) VI Dyrektywy oznacza także przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, nawet jeżeli nie dochodzi do przeniesienia własności rzeczy w sensie prawnym. Z przepisu tego, zdaniem Trybunału, wynika, że kładzie on raczej nacisk na faktyczne dysponowanie rzeczą jak właściciel, a nie na zbycie prawa własności (M. Chomiuk, \[w:\] VI Dyrektywa VAT, pod red. K. Sachsa, op. cit., s. 108 i 122).

Odpłatność czynności (dostawy towarów, czy świadczenia usług) oznacza wykonanie tej czynności za wynagrodzeniem. Aby uznać daną czynność za odpłatną konieczny jest bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz wysokość wynagrodzenia za dokonanie tych czynności. Wynagrodzenie musi być konkretną wielkością wyrażalną w pieniądzu.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca posiada nieruchomości w skład których wchodzą budynki i prawa wieczystego użytkowania gruntów, otrzymane w 1998 r. w zamian za wierzytelności tytułem sprzedanego ciepła. Spółka jest współwłaścicielem wymienionych nieruchomości w 63%, a pozostałe 37% należy do Gminy. Gmina jest większościowym udziałowcem Spółki. Nieruchomości nie są związane z działalnością ciepłowniczą Przedsiębiorstwa i są wynajmowane. Obecnie prowadzone są rozmowy w zakresie zniesienia współwłasności w/w nieruchomości na rzecz Gminy poprzez umorzenie udziałów i obniżenie kapitału zakładowego Spółki. Zgodnie z Kodeksem Spółek Handlowych Wnioskodawca nabędzie udziały wspólnika celem ich umorzenia. Zapłata za odkupione udziały odbędzie bez świadczenia pieniężnego poprzez zniesienie współwłasności w/w nieruchomości na rzecz Gminy. Wycena wartości nieruchomości zostanie przeprowadzona przez rzeczoznawcę majątkowego, a transakcja zniesienia współwłasności odbędzie się wg aktualnych cen rynkowych w oparciu o operat szacunkowy.

Przedstawiane okoliczności sprawy wskazują, że pomiędzy stronami zaistnieje więź o charakterze zobowiązaniowym – Wnioskodawca zobowiąże się znieść współwłasność nieruchomości na rzecz Gminy, a nabyte od Gminy udziały będą wynagrodzeniem za tą czynność. Stwierdzić tym samym należy, iż zaistnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów w zakresie przeniesienia prawa do rozporządzania towarami a wynagrodzeniem stanowiącym konkretną wartość wyrażalną w pieniądzu.

Podkreślić przy tym należy, że zapłaty (wynagrodzenia) nie można utożsamiać jedynie ze świadczeniem pieniężnym. Także świadczenie o charakterze rzeczowym jest wynagrodzeniem. Przykładowo zamiana towarów, zamiana towaru na usługę i odwrotnie, wydanie towarów (świadczenie usług) w zamian za wierzytelności, itp. będzie uznane odpowiednio za odpłatną dostawę towarów czy też odpłatne świadczenie usług. Mamy bowiem do czynienia z konkretną korzyścią, która należna jest za dokonywane świadczenie.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że zniesienie współwłasności nieruchomości w zamian za wynagrodzenie w postaci nabycia udziałów celem ich umorzenia, wbrew stanowisku Spółki, będzie odpowiadało hipotezie art. 7 ustawy o VAT. Za taką oceną przemawia fakt, że zaistnieje dostawa towarów rozumiana zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, jako przeniesienie prawa do rozporządzenia towarami jak właściciel i dodatkowo będzie ona miała charakter odpłatny. Wnioskodawca w opisanym przypadku będzie występować w roli podatnika od podatku od towarów i usług, a wypłata wynagrodzenia w formie rzeczowej będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.