Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.600.2022.9.MR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-22
Teza: Uznanie otrzymanego dofinansowania za wynagrodzenie
niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT oraz brak
prawa do odliczenia podatku naliczonego od poniesionych
wydatków w trakcie realizacji Programu.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
dotacja
odliczenia-brak prawa do odliczenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 6

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 grudnia 2022 r. wpłynął Państwa wniosek z 7 grudnia 2022 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy:
    · uznania otrzymanego dofinansowania za wynagrodzenie niepodlegające
      opodatkowaniu podatkiem VAT (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 1) oraz
    · braku prawa do odliczenia podatku naliczonego od poniesionych wydatków w trakcie
      realizacji Programu (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 2).
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 27 stycznia 2023 r. (wpływ
    1 lutego 2023 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Instytut (...) (dalej: Instytut, Wnioskodawca) jest (...) jednostką naukową działającą w
    oparciu o regulacje (...) oraz na podstawie Statutu (...).
    Zgodnie ze Statutem, do zadań Instytutu należy m.in. prowadzenie twórczych prac
    badawczych w zakresie:
    (...)
    Swoje zadania Instytut realizuje m.in. przez:
    · prowadzenie prac badawczych;
    · publikowanie wyników badawczych w czasopismach naukowych, a także publikowanie
      opracowań monograficznych i podręcznikowych;
    · współpracę naukową z krajowymi i zagranicznymi instytucjami oraz organizacjami
      naukowymi.
    Instytut jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Instytut świadczy czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług (usługi
    naukowo badawcze, usługi wynajmu, działalność wydawnicza) oraz czynności zwolnione
    od podatku VAT (....).
    Realizując swoje zadania statutowe w zakresie współpracy naukowej z krajowymi i
    zagranicznymi instytucjami oraz organizacjami naukowymi, Instytut jest jednym z
    partnerów (...), co oznacza autonomiczne partnerstwo instytucji szkolnictwa wyższego,
    organizacji badawczych, firm i innych interesariuszy procesu innowacyjnego w celu
    realizacji wyzwań (...).
    W roku 2021 Instytut przystąpił do umowy konsorcjum obowiązującej (...) zgodnie z którą
    Strony umowy będą realizować Program nazwany (...). Partnerami konsorcjum (tj.
    Stronami umowy), oprócz Instytutu są:

    (...).
    Umowa Konsorcjum określa ustalenia umowne między Stronami (konsorcjantami)
    dotyczące realizacji Programu (...), które uzupełniają umowę ramową o partnerstwie (...) i
    umowy szczegółowe (...). Umowa będzie obowiązywała do momentu całkowitego
    wypełnienia wszystkich zobowiązań podjętych przez Strony przy realizacji Programu.
    Strony Umowy uzgodniły m.in. że każda ze Stron:
    · zobowiązuje się do udziału w skutecznej realizacji Programu oraz do współpracy,
      wykonywania i wypełniania, bezzwłocznie i w terminie, wszystkich swoich zobowiązań
      wynikających z Umowy;
    · zobowiązuje się do niezwłocznego powiadamiania, zgodnie ze strukturą zarządzania
      Programem, o wszelkich istotnych informacjach, faktach, problemach lub
      opóźnieniach mogących mieć wpływ na Program;
    · niezwłocznie dostarczy wszelkich informacji, których w uzasadniony sposób zażąda
      Główny Partner lub (...) w celu realizacji swoich zadań;
    · podejmie uzasadnione środki w celu zapewnienia dokładności wszelkich informacji lub
      materiałów, które udostępni pozostałym Stronom.
    W Umowie postanowiono też, że:
    · żadne z postanowień tej Umowy nie ma na celu ograniczenia ani wyłączenia
      odpowiedzialności za szkody spowodowane umyślnym działaniem lub rażącym
      zaniedbaniem, ani też ograniczenia lub wyłączenia jakiejkolwiek innej
      odpowiedzialności;
    · żadna ze Stron nie będzie odpowiedzialna wobec jakiejkolwiek innej Strony lub osoby
      trzeciej za jakiekolwiek pośrednie lub wynikowe straty lub podobne szkody, takie jak
      m in. utrata wartości firmy, strata ekonomiczna lub utrata zysku, utrata przychodów
      lub utrata kontraktów bądź inne straty ekonomiczne;
    · każda ze Stron ponosi wyłączną odpowiedzialność wobec pozostałych Stron oraz wobec
      osób trzecich za wszelkie naruszenia tej Umowy wynikające z jej własnych działań lub
      zaniechań, przy czym łączna odpowiedzialność każdej ze Stron jest ograniczona do
      kwoty 50.000 EUR;
    · każda ze Stron ponosi pełną odpowiedzialność za realizację jakiejkolwiek części swojego
      udziału w Umowie oraz za wymagania w zakresie ubezpieczenia i zabezpieczenia
      społecznego dla swojego personelu, zaangażowanego przy realizacji Programu
      zgodnie z przepisami prawa obowiązującymi daną Stronę;
    · Strony przestrzegają postanowień (...) dotyczących praw własności intelektualnej oraz
      obowiązującej w danym czasie polityki ochrony własności intelektualnej (...);
    · polityka ochrony własności intelektualnej (...) jest stosowana wobec uczestników
      Programu w odpowiedni sposób poprzez ich umowę z (...);
    · w przypadku, gdy Strona narusza swoje zobowiązania wynikające z Umowy Konsorcjum
      (...) (w tym m.in. poprzez niewłaściwą realizację Programu), Główny Partner lub, jeśli
      Główny Partner narusza swoje zobowiązania, (...) może wystosować do takiej Strony
      formalne wezwanie do usunięcia naruszenia w ciągu 30 dni kalendarzowych od
      wystosowania takiego wezwania; jeżeli takie naruszenie jest istotne i nie zostanie
      naprawione w tym terminie lub nie jest możliwe do naprawienia, Główny Partner (...),
      może zadecydować o uznaniu Strony za niewykonującą zobowiązania i zadecydować
      zakończeniu jej udziału w Programie lub zawieszeniu lub zmniejszenie jej
      finansowania w związku z Programem;
    · żadna ze Stron nie jest uprawniona do działania lub składania prawnie wiążących
      oświadczeń w imieniu innej Strony;

    · żadne z postanowień Umowy Konsorcjum nie może być traktowane, jako forma joint
      venture, przedstawicielstwa, partnerstwa, ugrupowania interesów lub innego rodzaju
      formalnego porozumienia lub organizacji gospodarczej pomiędzy Stronami;
    · postanowienia Umowy Konsorcjum będą interpretowane zgodnie z prawem belgijskim i
      będą podlegać jego przepisom, z wyłączeniem przepisów kolizyjnych;
    · żadne prawa ani obowiązki Stron wynikające z Umowy nie mogą być scedowane ani
      przeniesione, w całości lub w części, na jakąkolwiek osobę trzecią bez uprzedniej
      pisemnej zgody Głównego Partnera i (...).
    W ramach Programu powstaną trzy odrębne (...). Ponadto, wspólną dla wszystkich szkół
    cechą jest nacisk na praktyczne podejście i przekazanie uczestnikom wielodyscyplinarnych
    kompetencji. Szkolenia będą miały na celu przekazanie uczestnikom zarówno aktualnego
    stanu wiedzy, jak i doświadczenia przedsiębiorców, aby każdy student współtworzył
    własną wiedzę i był świadomy faz towarzyszących opracowywaniu innowacyjnych
    produktów/prototypów/modeli biznesowych.
    Szkolenie będzie składało się z serii modułów, w ramach których studenci zdobędą
    umiejętności praktycznego rozwiązywania problemów, pracując zespołowo nad
    opracowaniem produktów/rozwiązań dotyczących (...).
    Partnerzy przemysłowi współtworzący szkolenia, będą służyć opieką mentorską i
    wsparciem w trakcie opracowywania innowacyjnych pomysłów. Szkolenie będzie
    koncentrować się na kreowaniu postaw przedsiębiorczych oraz rozwijaniu umiejętności
    pracy zespołowej uczniów pochodzących z różnych środowisk (...).
    Głównym celem Programu jest rozwijanie i wzmacnianie umiejętności z zakresu
    przedsiębiorczości i zarządzania oraz poszerzanie wiedzy na temat systemu (...),
    zrównoważonego rozwoju, inteligentnych technologii oraz potrzeb konsumentów. Udział
    w bezpłatnych szkoleniach umożliwi uczestnikom zdobycie wiedzy teoretycznej i
    praktycznej w zakresie przedsiębiorczości poprzez praktyczne podejmowanie złożonych,
    wielodyscyplinarnych zadań.
    (...) koordynowana przez Instytut i współtworzona z Partnerami (...)) skupiła się wokół
    tematu (...) i była realizowana przez badaczy z Instytutu z zakresu (...) oraz przez mentorów
    akademickich, przedsiębiorców i profesjonalnych (...) z instytucji partnerskich.
    Uczestnikami (...) byli studenci i absolwenci różnych dyscyplin, którzy chcą budować swoją
    przyszłą karierę zawodową w sektorze (...). Celem (...) było nauczanie kreatywnego
    rozwiązywania problemów i krytycznego myślenia oraz rozwijanie umiejętności pracy
    zespołowej i komunikacji. (...) Kurs zorganizowany w formie on-line zapewnił uczestnikom
    możliwość współpracy z (...), przedsiębiorcami z branży (...) oraz umożliwił współtworzenie
    nowych pomysłów i koncepcji biznesowych w obszarze (...), które będą stawiały czoła
    wyzwaniom, przed którymi stoją konsumenci (...). Ponadto praktyczne doświadczenie
    zdobyte podczas warsztatów z profesjonalnymi (...) zapewniło uczestnikom wgląd w świat
    najnowszych trendów (...).
    Instytut, jako lider subkonsorcjum, był odpowiedzialny za:
    · rekrutację i przeszkolenie 50 uczestników (...);
    · przygotowaniem programu i harmonogramu (...);;
    · komunikację z centralą (...), pozostałymi (...) oraz z Partnerami;
    · zarządzanie i nadzór nad przebiegiem (...), budżetem;
    · sprawozdania okresowe i końcowe;
    · rozpowszechnianie wyników Programu;
    · wsparcie logistyczne, techniczne oraz komunikację z uczestnikami (...).

    Pierwotnie we wniosku o dofinansowanie deklarowano, że źródłem finansowania
    Programu będą także opłaty pobierane od uczestników (...). 11 maja 2021 r. Lider
    Programu poinformował partnerów, że zgodnie z komunikatem (...), w projektach (...) nie
    jest konieczne ustalanie opłaty za uczestnictwo dla studentów z regionów (...), i że
    Konsorcjum może zdecydować o opłatach za uczestnictwo dla studentów spoza (...).
    Instytut nie ustalił i nie pobierał opłat za udział w (...), udział wzięli wyłącznie studenci z
    regionów (...).
    Wydatki kwalifikowalne ponoszone przez Instytut w ramach realizacji Programu
    obejmowały następujące koszty:
    · wynagrodzenia zespołu realizującego projekt,
    · koszt artykułu promocyjnego w gazecie,
    · nagrody finansowe w konkursie naukowym dla uczestników (...),
    · certyfikaty uczestnictwa,
    · ryczałt pokrywający koszty ogólne.
    Program realizowano w ramach inicjatywy Europejskiego Instytutu (...), który jest
    Instytucją Finansującą. Projekt jest jednym z działań podejmowanych przez (...),
    konsorcjum składającego się z ponad 50 partnerów, w tym wiodących europejskich firm
    (...), instytucji badawczych i edukacyjnych z 13 krajów Europy. Celem partnerstwa (...) jest
    rozwój wysoko wykwalifikowanego sektora (...), który współpracuje z konsumentami w
    celu dostarczania produktów, usług i nowych technologii, służące kreowaniu zdrowszego
    styl życia dla wszystkich obywateli Europy.
    Program nie przewiduje:
    · patentów,
    · komercjalizacji wyników badań,
    · sprzedaży efektów końcowych.
    Dla celów realizacji ww. Programu Instytut prowadzi wyodrębnioną ewidencję księgową
    zgodnie z zasadą przejrzystości wynikającą z ustawy o rachunkowości.
    Instytut samodzielnie, tj. we własnym imieniu i na swoją rzecz, dokonuje zakupów
    towarów i usług na potrzeby realizacji zadań w ramach Programu.
    Faktury dokumentujące nabycie towarów i usług związanych z Programem są wystawiane
    na Instytut.
    Okres realizacji Programu określono w terminie: (...)
    Doprecyzowanie i uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    1. Przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji jest kwestia uznania, że otrzymane
      dofinansowanie na pokrycie kosztów Programu stanowi wynagrodzenie podlegające
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług czy mamy prawo do odliczenia w
      związku z wydatkami poniesionymi na realizację Programu. Wyraz „projekt” użyty w
      pytaniach stanowi synonim wyrazu „Program” użytego w opisie stanu faktycznego i we
      własnym stanowisku w sprawie.
    2. Dofinansowanie zostało przyznane na realizację Programu ze środków otrzymanych z
      Komisji Europejskiej za pośrednictwem (...). Dofinansowanie otrzymaliśmy na
      podstawie umowy o dotację zawartej na lata 2021-2022 pomiędzy (...) i
      poszczególnymi parterami konsorcjum, która określa prawa i obowiązki oraz warunki
      mające zastosowanie do przyznanej dotacji dotyczące programów (projektów)
      objętych umową.
    3. Z otrzymanego dofinansowania, finansowane były wydatki poniesione przez Instytut
      na realizację zadań Programu, tj.: wynagrodzenie zespołu realizującego Program,

      koszt artykułu promocyjnego w gazecie, nagrody finansowe w konkursie naukowym
      dla uczestników (...), certyfikaty uczestnictwa, ryczałt pokrywający koszty ogólne
      Instytutu.
    4. W odpowiedzi na pytanie „Na czyją rzecz Wnioskodawca realizował przypisane mu w
      ramach Projektu/Programu zadanie” Instytut wskazał, że jest jednym z partnerów (...),
      tj. (...), co oznacza autonomiczne partnerstwo instytucji szkolnictwa wyższego,
      organizacji badawczych, firm i innych interesariuszy procesu innowacyjnego w celu
      realizacji wyzwań (...). Jako partner Wspólnoty, Instytut uczestniczy w różnych
      Projektach (Programach) finansowanych przez Wspólnotę, przy czym Projekty
      (Programy) te realizowane są w ramach umów zawieranych między sobą przez
      różnych partnerów Wspólnoty, w zależności od charakteru danego Projektu
      (Programu). W związku z taką strukturą organizacyjną można uznać, że Instytut
      realizuje swoje zadania (również w Programie będącym przedmiotem wniosku o
      interpretację):
    1) na niższym poziomie struktury organizacyjnej Wspólnoty – na rzecz tej umowy
      partnerskiej w ramach której razem z innymi partnerami realizuje dany Program
      (Projekt),
    2) na wyższym poziomie struktury organizacyjnej Wspólnoty – na rzecz (...), a w
      konsekwencji na:
    · swoją rzecz, ponieważ do statutowych zadań Instytutu należy współpraca z uczelniami,
      instytutami badawczymi, środowiskiem społeczno- gospodarczym w zakresie badań
      naukowych i prac rozwojowych w celu ich wdrażania, rozwijanie międzynarodowej
      współpracy naukowej przez tworzenie konsorcjów naukowych i prowadzenie
      projektów (programów) badawczych wspólnie z partnerami zagranicznymi,
    · rzecz ogółu społeczeństwa Unii Europejskiej.
    5. Kwota dofinansowania wyliczana była na podstawie szacowanych kosztów realizacji i
      poniesionego nakładu pracy na zadania, budżet Programu jest oceniany pod kątem
      uzasadnienia kosztów i ich wysokości. Kwota dofinansowania w Programie stanowiła
      100% kwoty zaakceptowanego budżetu. Wysokość dofinansowania nie była
      uzależniona od ilości uczestników, lecz od wysokości kosztów, których poniesienie
      było konieczne do zrealizowania Programu.
    6. W odpowiedzi na pytanie „Czy fakt, że na realizację Projektu/Programu otrzymali
      Państwo dofinansowanie, spowodował, że osoby biorące udział w Projekcie/Programie
      nie ponosili kosztów z tytułu uczestnictwa lub koszty, które ponieśli były niższe niż te,
      do wpłaty których byliby zobowiązani, gdyby Projekt/Program nie został
      dofinansowany?” Instytut wskazał, że nie posiada takiej wiedzy i nie posiada
      kompetencji do ustalania zasad finansowania programów (projektów) bądź ich
      odpłatności. Instytut jest jednym z partnerów zrzeszonych w (...). Program realizowany
      był w ramach inicjatywy Europejskiego (...) i jest jednym z działań podejmowanych
      przez (...), tj. konsorcjum składającego się z ponad 50 partnerów.
        Należy podkreślić, że gdyby konsorcjum realizujące Projekt nie otrzymało
        dofinansowania, to Instytut nawet wtedy gdyby czynności wykonywane na rzecz
        uczestników miałyby być odpłatne lub finansowane z innych źródeł, Instytut nie
        wykonywałby w ogóle jakichkolwiek czynności na rzecz uczestników Projektu.
    7. W odpowiedzi na pytanie „Czy fakt, że Projekt/Program jest dofinansowany, powoduje,
      że zajęcia dla uczestników są udostępniane bezpłatnie w określonym okresie?”,
      Instytut wskazał, że nie posiada takiej wiedzy i nie posiada kompetencji do ustalania
      zasad finansowania programów (projektów) bądź ich odpłatności.

    8. W odpowiedzi na pytanie „Czy gdyby Projekt/Program nie był dofinansowany zajęcia
      byłyby udostępniane wyłącznie odpłatnie, czy w ogóle nie byłyby realizowane?”
      Instytut wskazał, że nie posiada takiej wiedzy i nie posiada kompetencji do ustalania
      zasad finansowania programów (projektów) bądź ich odpłatności.
    9. W odpowiedzi na pytanie „Czy czynności wykonywane na rzecz uczestników Projektu
      /Programu byłyby odpłatne lub finansowane z innych źródeł, gdyby nie uzyskane
      dofinansowanie?” Instytut wskazał, że nie posiada takiej wiedzy i nie posiada
      kompetencji do ustalania zasad finansowania programów (projektów) bądź ich
      odpłatności.
    10. Dofinansowanie przeznaczone było wyłącznie na koszty ponoszone w związku z
      realizacją zadania przypisanego Wnioskodawcy w Programie i nie mogło być i nie było
      przeznaczone na inną działalność prowadzoną przez Instytut.
    11. Rozliczenie środków finansowych następuje po zakończeniu Programu, poprzez
      złożenie sprawozdania finansowego z poniesionych kosztów. Sprawozdanie
      obejmowało informacje o zrealizowanych zadaniach i dane finansowe o poniesionych
      kosztach. Zaakceptowanie sprawozdania jest warunkiem rozliczenia środków
      finansowych przez (...).
    12. Wnioskodawca udzielił na pytanie „Czy w przypadku niezrealizowania Projektu
      /Programu, o którym mowa we wniosku, zobowiązani byliby Państwo do zwrotu
      otrzymanych środków pieniężnych?” odpowiedzi o treści „TAK”.
    13. W ramach Programu nie powstały żadne wyniki. Program określał jakie wskaźniki miały
      być w nim osiągnięte, tj.:
    · liczba uczestników kształcenia i szkolenia;
    · liczba działań upowszechniających (np. kampanie informacyjne o Programie i jego
      efektach);
    · liczba wydarzeń zewnętrznych, na których były prowadzone zadania Programu;
    · liczba relacji w mediach.
        Informacje o efektach Programu były rozpowszechniane bezpłatnie przez kanały
        społecznościowe, relacje w mediach i skierowane do ogółu społeczeństwa.
    14. Zgodnie z warunkami realizacji Programu, dofinansowanie jest wypłacane w formie
      zaliczki na realizację Programu, wypłacanej w trakcie jego realizacji. Po zakończeniu
      Programu i zatwierdzeniu sprawozdania z jego realizacji i poniesionych kosztów,
      dofinansowanie jest wypłacane jako zwrot poniesionych kosztów, przy czym jest
      pomniejszone o wypłacone wcześniej zaliczki.
    15. Program realizowany jest w ramach konsorcjum, mając na celu zrealizowanie zadań w
      nim określonych. Żaden z Partnerów nie wykonywał czynności na rzecz innego
      Partnera. Każdy konsorcjant realizował swoje zadania określone we wniosku
      projektowym, czynności wykonywane przez Partnerów w ramach Programu były
      komplementarne i składały się na całość Programu.
        Zadania partnerów były następujące:
        (...).
    16. Instytut nie wykonywał konkretnego świadczenia, zadanie przypisane Instytutowi do
      wykonania w ramach Programu stanowiły element całości składającej się na ten
      Program Instytut nie otrzymywał wynagrodzenia za wykonanie zadań w ramach
      Programu. Otrzymane dofinansowanie było przeznaczone na pokrycie kosztów
      Programu, którego realizacja służyła określonym celom, opisanym we wniosku o
      interpretację i nie stanowiło zapłaty za wykonanie świadczenia.
    17. Środki finansowe przekazywane są bezpośrednio poszczególnym partnerom.

    18. W odpowiedzi na pytanie: „Czy instytucja przekazująca środki finansowe zleciła
      Państwu wykonanie zadań i oczekuje jakichś efektów – jakich? Jakie informacje czy
      wyniki projektu Wnioskodawca jest zobowiązany przekazać?” Wnioskodawca wskazał,
      że instytucja przekazująca środki finansowe nie zleciła Instytutowi wykonania
      jakichkolwiek zadań. Instytut, jako partner, wziął udział w Programie finansowanym ze
      środków unijnych, przyznano dofinansowanie na działania opisane we wniosku o
      dofinansowanie.
        Program określał wskaźniki do osiągnięcia, tj.:
    · liczba uczestników kształcenia i szkolenia;
    · liczba działań upowszechniających (np. kampanie informacyjne o projekcie/programie i
      jego efektach);
    · liczba wydarzeń zewnętrznych, na których były prowadzone zadania projektu/programu;
    · liczba relacji w mediach.
        Informacje o osiągniętych wskaźnikach przedstawia się w sprawozdaniu końcowym
        Programu.
    19. Zdaniem Instytutu, zakupione towary i usługi są wykorzystywane do czynności
      niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Pytania
    1. Czy w świetle art. 29a ust. 1 ustawy o VAT otrzymane dofinansowanie na pokrycie
      kosztów Programu stanowi wynagrodzenie podlegające opodatkowaniu podatkiem od
      towarów i usług?
    2. Czy stosownie do treści art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a i b ustawy o VAT Instytutowi
      będzie przysługiwało prawo do całkowitego odliczenia podatku od towarów i usług
      nabytych w związku z realizację Programu?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Zdaniem Instytutu, dofinansowanie otrzymane na pokrycie kosztów związanych z
    realizacją Programu nie stanowi wynagrodzenia, o którym mowa w art. 29a ust. 1 ustawy
    o VAT.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Program nie przewiduje sprzedaży uzyskanych
    efektów końcowych, a udział uczestników w Programie był nieodpłatny. Cele określone w
    Programie w konsekwencji mają służyć dobru ogólnospołecznemu, tj. podnoszeniu
    świadomości i dostarczaniu wiedzy. Zadania przypisane Instytutowi przy realizacji
    Programu dotyczą przede wszystkim przekazania, w ramach zorganizowanej (...), wiedzy i
    doświadczenia w obszarze istniejących potrzeb i oczekiwań konsumentów (...).
    W myśl art. 5 ust. 1 pkt. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przy czym zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Natomiast odpłatnym świadczeniem usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, jest
    każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7,
    w tym:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;

    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Przy czym art. 2 pkt 22 ustawy o VAT stanowi, że pod pojęciem „sprzedaży” należy
    rozumieć odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,
    eksport towarów i wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Stosownie do treści art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania, z
    zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko,
    co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma
    otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z
    otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze
    mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych
    przez podatnika.
    Jak wynika z powołanych przepisów prawnych, jedynie te dotacje, subwencje i inne
    dopłaty o podobnym charakterze, które mają bezpośredni wpływ na cenę dostarczanych
    towarów lub świadczonych usług stanowią wynagrodzenie podlegające opodatkowaniu
    podatkiem VAT, co oznacza, że nie każda dotacja stanowi wynagrodzenie w rozumieniu
    art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.
    Znaczenie w sprawie ma wyjaśnienie pojęcia „dotacja mająca bezpośredni wpływ na
    cenę”. Zagadnienie to było przedmiotem rozważań Europejskiego Trybunału
    Sprawiedliwości (ETS – obecnie Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej TSUE). W
    uzasadnieniu wyroku w sprawie C-184/00 (Office des produits wallons ASBL v. Belgian
    State) ETS uznał, iż sam tylko fakt, że dotacja lub inny sposób dofinansowania wpływa na
    ostateczną cenę świadczenia, nie może być decydujący dla uznania, że dotacja ta powinna
    zwiększać podstawę opodatkowania. Trybunał wyjaśnił, że do uznania dotacji za
    zwiększającą podstawę opodatkowania konieczne jest stwierdzenie, że dotacja ta jest
    dokonywana w celu sfinansowania konkretnej czynności opodatkowanej, tj. dostawy
    towarów lub świadczenia usług. Powyższy pogląd zaakceptował Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 19 czerwca 2018 r. nr 0111-KDIB3-
    2.4012.313.2018.2.AZ stwierdzając, że otrzymanie dofinansowania (dotacji, dopłaty) nie
    stanowi samo w sobie żadnej czynności, ani też zdarzenia opodatkowanego. Dotacje
    podlegają opodatkowaniu, jako składnik ceny czynności, z którą są związane. Zdaniem
    organu, tylko dotacje, które stanowią dopłatę do ceny sprzedawanych towarów, czy
    świadczonych usług, są ściśle związane z daną usługą, czy towarem i podlegają
    opodatkowaniu. Organ stwierdził, że skoro otrzymane dofinansowanie (dotacje, dopłaty)
    przeznaczone zostanie wyłącznie na pokrycie kosztów poniesionych w związku z realizacją
    projektu, to kwoty te w żadnym razie nie będą stanowiły bezpośredniej dopłaty do ceny
    usług świadczonych przez podatnika. Ze stanowiska organu wynika jednoznacznie, że
    dotacja przedmiotowa, przeznaczona na przeprowadzenie projektu z konkretnie
    wyznaczonymi działaniami i celami nie stanowi wynagrodzenia podlegającego
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W niniejszej sprawie, dofinansowanie które Instytut otrzymał nie stanowi dopłaty do ceny,
    bowiem dofinansowanie w całości dotyczyło zwrotu kosztów poniesionych przez Instytut
    na realizację Programu. Tym samym, dofinansowanie otrzymane przez Instytut na
    realizację Programu nie będzie stanowić wynagrodzenia w rozumieniu art. 29a ust. 1
    ustawy o VAT.
    Ad 2
    Zdaniem Instytutu, nie będzie przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT
    naliczonego na nabyciu towarów i usług związanych z realizacją Programu. Takie
    stanowisko wynika z faktu, że dofinansowanie, jakie otrzymał Instytut w związku z
    Programem, nie stanowi wynagrodzenia o charakterze dopłaty do ceny świadczonych
    usług czy dostarczanych towarów, bowiem nie wystąpi sprzedaż w rozumieniu art. 2 pkt
    22 ustawy o VAT podlegająca opodatkowaniu, o którym mowa w art. 5 ust. 1 tej ustawy.

    Stosownie do art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a i b ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i
    usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o
    którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19
    oraz art. 124, gdzie kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających
    z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, lub dokonania
    całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Z treści powołanego wyżej przepisu wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki, tzn.:
    · odliczenia tego dokonuje czynny, zarejestrowany podatnik podatku od towarów i usług;
    · towary i usługi, na nabyciu których został naliczony podatek, są wykorzystywane do
      wykonywania czynności opodatkowanych.
    Jak wskazano powyżej, realizując Program Instytut nie świadczył jakichkolwiek czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT, z tytułu świadczenia których przysługuje prawo do
    odliczenia podatku naliczonego na nabyciu towarów i usług.
    Mając na uwadze opisany stan faktyczny i stan prawny należy stwierdzić, że Instytutowi w
    ogóle nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego na nabyciu
    towarów i usług służących realizacji tego Programu. W tym bowiem przypadku, po stronie
    Instytutu nie wystąpią czynności opodatkowane, które stanowią podstawę do skorzystania
    z prawa do odliczenia podatku naliczonego na nabyciu towarów i usług związanych z
    wykonywaniem tych czynności.
    Takie stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych. W
    wyroku z 3 sierpnia 2012 r. sygn. akt I SA/Po 443/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w
    Poznaniu, uznał, że: „Zasada neutralności VAT, umożliwiająca odliczenie podatku
    naliczonego, ma zastosowanie tylko do podatników wykonujących czynności
    opodatkowane VAT. Jeśli zaś podatnik takich czynności nie wykonuje, a nabywa dobra z
    naliczonym podatkiem, podatek ten stanowi element kosztowy. Taka sytuacja sprawia, że
    obciążenie podatkiem VAT może dotyczyć także podatnika”.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek – (...) 2023 r. wydałem interpretację indywidualną znak (...),
    w której uznałem Państwa stanowisko za nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Państwu (...) 2023 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    (...) 2023 r. (data nadania (...) 2023 r.) wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...).
    Wnieśli Państwo o:
    · uchylenie w całości zaskarżonej interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej
      Informacji Skarbowej w Bielsku-Białej z (...) 2023 r., znak: (...)
    · skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym,
    · zwrot kosztów postępowania prawem przepisanych.
    Postępowanie przed sądem administracyjnym/sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny (...) uchylił zaskarżoną interpretację – wyrokiem (...).
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem (...) oddalił skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od (...) 2025 r.

    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    · uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Wojewódzki Sąd Administracyjny i Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyrokach;
    · ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
      stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega odpłatna dostawa towarów
      i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede
    wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu,
    które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego
    istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu
    świadczącego usługę. Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie
    niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu.
    Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż
    nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania
    się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pod pojęciem
    usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może
    zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też
    tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde
    działanie, powstrzymanie się od działania, czy tolerowanie czynności lub sytuacji może
    zostać uznane za usługę w rozumieniu przepisów ustawy.
    Pojęcie „dostawa towarów” w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i
    usług, obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do

    rozporządzania towarem jak właściciel. Z kolei każde świadczenie niebędące dostawą
    towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania
    stanowi co do zasady usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.
    Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
    · w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
      strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
    · świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Przy czym oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało,
    jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to
    świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca
    świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot,
    który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym
    związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów
    i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie (z wyjątkiem przypadków ściśle określonych w
    art. 7 ust. 2 oraz w art. 8 ust. 2 ustawy).
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Oznacza to, że pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo
    podmiotu świadczącego usługę do żądania od odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty
    ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
    Należy podkreślić, że przepisy dotyczące funkcjonowania podatku VAT w krajach
    członkowskich Unii Europejskiej podlegają harmonizacji na zasadach określonych w
    Dyrektywie 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1 ze zm.), zwanej dalej dyrektywą.
    Uszczegółowieniem zasad obowiązywania i funkcjonowania podatku VAT określonych w
    dyrektywie są wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE).
    TSUE, w wyroku z dnia 27 października 2011 r. w sprawie C-93/10 Finanzamt Essen-
    NordOst przeciwko GFKL Financial Services AG wskazał, że „(...) w ramach systemu
    podatku VAT czynnościami podlegającymi opodatkowaniu są transakcje między stronami,
    przewidujące zapłatę ceny lub inne wynagrodzenie. Zatem jeżeli czynność polega jedynie
    na świadczeniu jednej ze stron, bez bezpośredniego wynagrodzenia, nie ma podstawy
    opodatkowania, w związku z czym świadczenie takie nie podlega podatkowi VAT (zob.
    wyrok z dnia 29 października 2009 r. w sprawie C-246/08 Komisja przeciwko Finlandii, Zb.
    Orz. s. I 10605, pkt 43). W tym świetle świadczenie usługi następuje „odpłatnie” w
    rozumieniu art. 2 pkt 1 szóstej dyrektywy VAT, a zatem podlega opodatkowaniu, tylko
    jeżeli pomiędzy usługodawcą a usługobiorcą istnieje stosunek prawny, w ramach którego
    następuje wymiana świadczeń wzajemnych, gdyż świadczenie otrzymywane przez
    usługodawcę stanowi rzeczywiste odzwierciedlenie wartości usługi świadczonej
    usługobiorcy (ww. wyrok w sprawie MKG-Kraftfahrzeuge-Factoring, pkt 47). Zgodnie z
    utrwalonym orzecznictwem „świadczenie usług dokonywane odpłatnie” w rozumieniu art.
    2 pkt 1 szóstej dyrektywy wymaga bezpośredniego związku między wyświadczoną usługą
    a otrzymanym wynagrodzeniem (wyrok z dnia 29 lipca 2010 r. w sprawie C-40/09 Astra
    Zeneca UK, Zb. Orz. s. 1 7505, pkt 27 i przytoczone orzecznictwo)” (pkt 17-19).
    W wyroku z dnia 27 marca 2014 r. w sprawie C-151/13 Le Rayon d’Or SARL przeciwko
    Ministre de l’Économie et des Finances Trybunał wskazał, że „(...) aby świadczenie usług

    mogło być uznane za „odpłatne” w rozumieniu tej dyrektywy, nie wymaga ona, aby
    świadczenie wzajemne za taką usługę było uzyskane bezpośrednio od jej odbiorcy.
    Świadczenie wzajemne może pochodzić także od osoby trzeciej (zob. podobnie wyrok
    Loyalty Management UK i Baxi Group, C-53/09 i C-55/09, EU:C:2010:590, pkt 56)” (pkt 34).
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego
    otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach
    zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy,
    podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Zatem, aby dana czynność (usługa) podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy
    świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone
    kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w
    ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana
    zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być
    należne za wykonanie tego świadczenia.
    Należy również wskazać, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z
    zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których
    przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one
    realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i są wykonywane w ramach
    działalności gospodarczej.
    Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    W świetle art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
    1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
      podatku;
    2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia,
      pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub
      usługobiorcy.
    Z treści tego przepisu wynika, że podstawę opodatkowania w podatku od towarów i usług
    stanowi wynagrodzenie, które dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z
    tytułu dostawy towarów albo świadczenia usług. Wynagrodzenie to oznacza wartość
    rzeczywiście otrzymaną (lub która ma być otrzymana) w konkretnym przypadku.
    Dla określenia, czy dane dotacje (subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze) są
    czy też nie są opodatkowane istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania,
    określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania.
    Kryterium uznania dotacji za stanowiącą podstawę opodatkowania jest zatem
    stwierdzenie, że dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności
    podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast dotacje niedające
    się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w rozumieniu przepisu art. 29a
    ust. 1 ustawy.

    Włączenie do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i
    innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to dotacja,
    subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana bezpośrednio z dostawą
    towaru lub świadczeniem usługi. Do podstawy opodatkowania zaliczane są tylko takie
    dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które są bezpośrednio
    przeznaczone na dofinansowanie konkretnego towaru czy też konkretnego rodzaju usługi.
    Nie jest więc podstawą opodatkowania ogólna dotacja (subwencja, inna dopłata o
    podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika, niezwiązana z dostawą towaru lub
    świadczeniem usługi.
    W przypadku natomiast, gdy podatnik otrzyma dofinansowanie, które będzie związane z
    dostawą lub świadczeniem usług, jako pokrycie części ceny konkretnego świadczenia lub
    rekompensatę z tytułu wykonania określonego świadczenia po cenach obniżonych,
    płatność taka będzie zaliczana do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług.
    Zatem, podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie
    dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów
    lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje,
    dofinansowanie ogólne – na pokrycie kosztów działalności nie zwiększa podstawy
    opodatkowania, a tym samym nie podlega opodatkowaniu.
    Art. 29a ust. 1 ustawy jest odpowiednikiem art. 73 Dyrektywy, zgodnie z którym:
      Podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub
      którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub
      świadczenie usług od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z
      subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.
    Należy uznać, że opodatkowanie subwencji (dotacji) stanowi wyjątek od zasad ogólnych
    wspólnego systemu VAT. Nie wszystkie subwencje (dotacje) stanowią element podstawy
    opodatkowania VAT. Jedynie takie, które są subwencjami (dotacjami) związanymi
    bezpośrednio z ceną dostawy towarów czy ceną świadczenia usług. Wyjątek ten należy
    interpretować w sposób ścisły. Wykładnia ścisła prowadzi do wniosku, że tylko subwencje
    bezpośrednio wpływające na cenę transakcji podlegają opodatkowaniu. Natomiast inne
    subwencje (dotacje) nie wchodzą tym samym do podstawy opodatkowania, a w
    konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu VAT.
    Istotne zatem dla wykładni art. 29a ust. 1 ustawy, jest wyjaśnienie pojęcia „dotacja
    bezpośrednio związana z ceną”.
    W tym celu istotne znaczenie ma orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej. W szczególności wyroki w sprawach C-184/00 (Office des products wallons
    ASBL v. Belgian State) oraz C-353/00 (Keeping Newcastle Warm Ltd. v. Commisioners of
    Customs and Excise, w skrócie KNW).
    W wyroku C-184/00 Trybunał stwierdził, że pojęcie subwencji (dotacji) bezpośrednio
    związanych z ceną należy interpretować jako obejmujące wyłącznie subwencje, które
    stanowią całość lub część wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług, a
    które są wypłacane przez podmiot trzeci w stosunku do sprzedawcy lub świadczącego.
    Trybunał argumentował, że w celu ustalenia, czy dotacja stanowi wynagrodzenie, cena
    towarów i usług musi, co do zasady, być ustalana nie później, niż w momencie zdarzenia
    podlegającego opodatkowaniu. Zobowiązanie do zapłaty dotacji dokonane przez osobę,
    która jej udziela, rodzi korelat, jakim jest prawo beneficjenta do jej otrzymania, ponieważ
    dokonał on dostawy podlegającej opodatkowaniu. Ten związek pomiędzy dotacją a ceną
    musi być jednoznacznie widoczny na podstawie indywidualnej analizy okoliczności
    stanowiących podstawę wypłaty tego wynagrodzenia. Z drugiej strony nie jest konieczne,
    aby cena towarów lub usług bądź część tej ceny została ustalona. Wystarczy by możliwe
    było jej ustalenie. Cena jaką płaci nabywca musi być ustalana w taki sposób, że zmniejsza

    się ona w proporcji do dotacji przyznanej sprzedawcy towarów lub świadczącemu usługi,
    co zatem stanowi element ustalenia ceny, jakiej żąda ten ostatni. Trybunał w sprawie
    będącej przedmiotem rozpoznania wskazał sądowi odsyłającemu szereg wskazówek,
    stwierdzając, że sąd krajowy musi zbadać obiektywnie, czy fakt, iż dotacja jest wypłacana
    sprzedawcy lub świadczącemu pozwala mu sprzedawać towary lub świadczyć usługi po
    cenie niższej, niż musiałby on żądać w braku takiej dotacji. Nie jest konieczne, by dotacja
    odpowiadała bezpośrednio zmniejszeniu ceny dostarczanych towarów, wystarczy by
    relacja pomiędzy zmniejszeniem ceny a dotacją, która może być wyrażona ryczałtowo,
    była istotna.
    W wyroku C-353/00 Trybunał wyraził pogląd, że niezależnie od tego, czy dofinansowanie
    spełnia warunek bezpośredniego związku z ceną, czy też nie spełnia takiego warunku,
    zwiększać będzie podstawę opodatkowania, jeśli osoba trzecia (także organ władzy
    publicznej) wpłaca pewną kwotę pieniędzy na poczet usług świadczonych na rzecz osoby
    fizycznej. Orzeczenie to dotyczyło dopłat wypłacanych firmie zajmującej się usługami
    związanymi z doradztwem w dziedzinie energetyki.
    Związek dotacji z ceną nie został szczegółowo przeanalizowany w tym wyroku. Szersze
    uwagi na ten temat znalazły się natomiast w opinii rzecznika generalnego oraz pisemnym
    stanowisku rządu Wielkiej Brytanii, które zaaprobował Trybunał. Jak wskazuje rzecznik,
    dotacje mogą mieć różną formę i charakter. Zwykle przez dotacje (subwencje) rozumie się
    sumy wypłacane danemu podmiotowi z funduszy publicznych w interesie ogólnym.
    W praktyce dotacje mogą mieć postać dopłat ogólnych do działalności przedsiębiorstwa (i
    wówczas nie podlegają opodatkowaniu) albo też stanowić subsydia do konkretnych
    dostaw lub usług, umożliwiając nabycie ich ostatecznemu odbiorcy po niższej cenie (lub w
    ogóle bez odpłatności z jego strony). W tym ostatnim przypadku podlegają podatkowi VAT.
    Tego rodzaju dotacje występowały w przypadku KNW. Istniał bezpośredni związek
    pomiędzy usługami podatnika a otrzymywanymi dotacjami (dotacje były korelatem usług i
    wypłacano je tylko w razie ich świadczenia; również kwotowo zależały od liczby usług).
    Wpływ na cenę również był oczywisty: ostateczny odbiorca nie musiał płacić za usługę
    właśnie z powodu pokrycia jej dotacją. Mimo, że dotacje oczywiście wpływały na
    działalność przedsiębiorstwa i w sensie ekonomicznym pokrywały część kosztów jego
    funkcjonowania, przede wszystkim były one związane z ceną. Dlatego też nie można było
    ich traktować jako pozostających poza podatkiem VAT.
    Jeżeli otrzymywana dotacja jest w sposób zindywidualizowany i policzalny związana z ceną
    danego świadczenia (tj. świadczenie dzięki dotacji ma cenę niższą o konkretną kwotę),
    taka dotacja podlega VAT. Jeżeli natomiast związek tego rodzaju nie występuje i
    równocześnie dotacja nie jest elementem wynagrodzenia związanego z danymi
    dostawami towarów lub usług, wówczas można – i należy – potraktować ją jako płatność
    niepodlegającą podatkowi VAT.
    W sytuacji zatem, gdy podatnik dla konkretnej dostawy towarów lub konkretnego
    świadczenia usług otrzymuje od innego podmiotu dofinansowanie, np. w postaci dotacji
    stanowiącej dopłatę do ceny towaru lub usługi – tego rodzaju dofinansowanie stanowi,
    obok ceny, uzupełniający ją element podstawy opodatkowania z tytułu tej dostawy lub
    świadczenia. Natomiast dotacje mające na celu dofinansowanie ogólnych kosztów
    działalności, niedające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a więc nieuzależnione od ilości i wartości
    dostarczanych towarów lub świadczonych usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w
    rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy, a zatem nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    Z art. 29a ust. 1 ustawy wynika, że nie ma znaczenia od kogo dostawca towaru lub
    świadczący usługę otrzymuje zapłatę – czy od nabywcy czy od osoby trzeciej, ważne jest
    aby było to wynagrodzenie za dane konkretne świadczenie lub za daną konkretną
    dostawę.

    Podsumowując, należy wskazać, że warunkiem zaliczenia dotacji do podstawy
    opodatkowania jest jej bezpośredni związek z ceną (wpływ na poziom ceny). Podstawa
    opodatkowania nie obejmuje zatem dotacji i dopłat o charakterze ogólnym, stanowiących
    dofinansowanie do ogólnych kosztów prowadzenia działalności gospodarczej (a nie
    konkretnej wykonywanej przez podmiot czynności podlegającej opodatkowaniu).
    Bezpośredni związek dopłaty z ceną (a więc cenotwórczy charakter tej dopłaty) występuje
    jedynie w przypadku, gdy w sposób jednoznaczny można określić jej wpływ na poziom
    ceny konkretnego towaru lub usługi. Jest to możliwe w przypadku, gdy dotację można
    uznać za „korelat" świadczonej usługi lub dostarczonego towaru, tzn. gdy wypłacana jest
    tylko w razie świadczenia konkretnych usług lub dostawy konkretnego towaru, kwotowo
    również zależy od ilości świadczonych usług lub dostarczonych towarów.
    Elementem zasadniczym wpływającym na objęcie uzyskanej przez podatnika dotacji
    definicją podstawy opodatkowania jest stwierdzenie, czy dotacja udzielana jest w celu
    sfinansowania czy też dofinansowania dostawy konkretnych towarów lub świadczenia
    konkretnych usług.
    Aby otrzymana należność w postaci dopłaty lub dofinansowania zwiększała podstawę
    opodatkowania stwierdzone winno zostać, że:
    1) dofinansowanie związane jest z identyfikowalnym świadczeniem wzajemnym, przy
      czym nie ma konieczności, by kwota dofinansowania odpowiadała dokładnie
      zmniejszeniu ceny dostarczanego towaru lub wykonanej usługi. Wystarczy, by
      korelacja istniejąca między tym zmniejszeniem a dofinansowaniem, które może mieć
      charakter ryczałtowy, była istotna (wyrok TSUE z 22 listopada 2001 r. w sprawie C-184
      /00 Office des produits wallons ASBL, ECLI:EU:C:2001:629, pkt 17),
    2) dopłata przyznawana jest konkretnie po to, aby podmiot dofinansowany dostarczał
      określonego towaru lub wykonywał określoną usługę (pkt 12 i 13 wyroku TSUE z 22
      listopada 2001 r. w sprawie C-184/00),
    3) nabywcy towarów lub usługobiorcy czerpią zysk z dofinansowania przyznanego
      beneficjentowi (wyrok TSUE z 15 lipca 2004 r. w sprawie C-463/02 Komisja Wspólnot
      Europejskich przeciwko Królestwu Szwecji, ECLI:EU:C:2004:455, pkt 34),
    4) dofinansowanie przyznawane sprzedawcy lub świadczącemu usługi, pozwala mu
      obiektywnie na sprzedaż towarów lub świadczenie usług po cenie niższej od tej, której
      by żądał, gdyby nie otrzymał dofinansowania (pkt 14 wyroku TSUE z 22 listopada 2001
      r. w sprawie C-184/00).
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo (...) jednostką naukową działającą w oparciu o
    regulacje zawarte w (...) oraz na podstawie Statutu. Realizując swoje zadania statutowe w
    zakresie współpracy naukowej z krajowymi i zagranicznymi instytucjami oraz
    organizacjami naukowymi, są Państwo jednym z partnerów (...). W roku 2021 Instytut
    przystąpił do umowy konsorcjum obowiązującej od 1 stycznia 2021 r., zgodnie z którą
    Strony umowy będą realizować Program nazwany (...). Partnerami konsorcjum (tj.
    Stronami umowy), oprócz Instytutu są: (...). Umowa Konsorcjum określa ustalenia
    umowne między Stronami (konsorcjantami) dotyczące realizacji Programu (...), które
    uzupełniają umowę ramową o partnerstwie (...) i umowy szczegółowe (...). Umowa będzie
    obowiązywała do momentu całkowitego wypełnienia wszystkich zobowiązań podjętych
    przez Strony przy realizacji Programu. W ramach Programu powstaną trzy odrębne (...)
    skupione wokół trzech niezależnych tematycznie zagadnień, (...). (...) będą przeznaczone
    dla studentów i młodych absolwentów różnych dyscyplin, pochodzących z krajów
    /obszarów (...). (...) koordynowana przez Instytut i współtworzona z Partnerami (...) skupiła
    się wokół tematu (...) i była realizowana przez badaczy z Instytutu z zakresu (...).
    Uczestnikami (...) byli studenci i absolwenci różnych dyscyplin, którzy chcą budować swoją
    przyszłą karierę zawodową w sektorze (...). Celem (...) było nauczanie kreatywnego
    rozwiązywania problemów i krytycznego myślenia oraz rozwijanie umiejętności pracy
    zespołowej i komunikacji. (...) Kurs zorganizowany w formie on-line zapewnił uczestnikom

    możliwość współpracy z badaczami (...), przedsiębiorcami z branży (...) oraz umożliwił
    współtworzenie nowych pomysłów i koncepcji biznesowych w obszarze (...), które będą
    stawiały czoła wyzwaniom, przed którymi stoją konsumenci (...). Ponadto praktyczne
    doświadczenie zdobyte podczas warsztatów z profesjonalnymi (...) zapewniło uczestnikom
    wgląd w świat najnowszych trendów w (...).
    Państwo, jako lider subkonsorcjum, byli odpowiedzialni za:
    · rekrutację i przeszkolenie 50 uczestników (...);
    · przygotowanie programu i harmonogramu (...);
    · komunikację z centralą (...), pozostałymi (...) oraz z Partnerami;
    · zarządzanie i nadzór nad przebiegiem (...), budżetem;
    · sprawozdania okresowe i końcowe;
    · rozpowszechnianie wyników Programu;
    · wsparcie logistyczne, techniczne oraz komunikację z uczestnikami (...).
    Pierwotnie we wniosku o dofinansowanie deklarowano, że źródłem finansowania
    Programu będą także opłaty pobierane od uczestników (...). 11 maja 2021 r. Lider
    Programu poinformował partnerów, że zgodnie z komunikatem (...), w projektach (...) nie
    jest konieczne ustalanie opłaty za uczestnictwo dla studentów z regionów (...), i że
    Konsorcjum może zdecydować o opłatach za uczestnictwo dla studentów spoza (...). Nie
    ustalili Państwo i nie pobierali opłat za udział w (...), udział wzięli wyłącznie studenci z
    regionów (...). Z otrzymanego dofinansowania, finansowane były wydatki poniesione przez
    Państwa na realizację zadań Programu, tj.: wynagrodzenie zespołu realizującego Program,
    koszt artykułu promocyjnego w gazecie, nagrody finansowe w konkursie naukowym dla
    uczestników (...), certyfikaty uczestnictwa, ryczałt pokrywający koszty ogólne Instytutu.
    Program realizowano w ramach inicjatywy Europejskiego Instytutu (...), który jest
    Instytucją Finansującą. Program nie przewiduje patentów, komercjalizacji wyników badań
    oraz sprzedaży efektów końcowych.
    Przy tak przedstawionym opisie sprawy Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności
    dotyczą kwestii uznania otrzymanego dofinansowania za wynagrodzenie niepodlegające
    opodatkowaniu podatkiem VAT (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 1).
    Jak już wcześniej wskazano, dotacja podlega opodatkowaniu, jeżeli ma bezpośredni
    związek z ceną dostarczonego towaru/usługi świadczonej przez otrzymującego dotację. W
    takiej sytuacji przyjmuje się, że dotacja stanowi składnik tej ceny. Innymi słowy dotacja
    „uzupełniając” podstawę opodatkowania z tytułu dostawy towaru/świadczenia usługi jest
    opodatkowana na takich samych zasadach jak czynność, której dotyczy.
    Analizując zatem kwestię, czy otrzymywana dotacja podlega opodatkowaniu, należy
    rozważyć, czy występują konkretne podlegające opodatkowaniu czynności (dostawa
    towarów lub świadczenie usług) wykonywane przez Państwa, z którymi związane jest to
    dofinansowanie.
    Dokonując rozstrzygnięcia ww. kwestii, trzeba mieć na uwadze stanowisko
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...) oraz wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego (...).
    Ocena przedstawionego opisu sprawy oraz powołanych przepisów prawa podatkowego
    jak i orzeczeń TSUE prowadzi do stwierdzenia, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia
    z sytuacją, w której nie występuje skonkretyzowane świadczenie w zamian za określone
    wynagrodzenie.
    W ocenie WSA (...):
      (...) z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika, że otrzymane przez Instytut
      dofinansowanie dotyczy bezpośrednio realizowanego projektu i ma w istocie

      charakter zakupowy, gdyż przeznaczone jest na wydatki niezbędne do wykonania
      projektu.
    Dalej WSA wskazuje, że:
      (...) dla ujęcia kwoty dofinansowania w wartości podstawy opodatkowania w
      rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy o VAT nie jest wystarczające, że dofinansowanie
      przeznaczone zostało na konkretne zadania wykonywane w ramach projektu, przy
      czym można wskazać uczestników projektu (...), którzy byli beneficjentami usług
      świadczonych przez skarżącego. Wprawdzie poprzez sfinansowanie kosztów usług,
      ich adresaci nie uiszczali kwoty należnej – ceny świadczenia, to jednak otrzymane
      dofinansowanie nie miało bezpośredniego wpływu na cenę. Stanowiło ono bowiem
      ogólną kwotę na pokrycie wszystkich kosztów realizacji zadań przypisanych
      skarżącemu w ramach realizacji projektu. (...).
    Jak podsumował Sąd I Instancji:
      Podsumowując, otrzymanego przez skarżącego dofinansowania, które jest
      przeznaczone na pokrycie wydatków (kosztów) związanych z realizacją projektu, a w
      jego ramach na wykonanie określonych usług, za które uczestnik projektu nie musi
      już ponosić żadnych kosztów, nie można uznać za mające bezpośredni wpływ na
      cenę usług świadczonych w ramach tego projektu. Z wniosku nie wynika, by na
      potrzeby realizacji projektu dokonano wyliczenia wartości czynności wykonywanych
      na rzecz uczestników projektu; nie wynika też, by wymagała tego formuła
      dofinansowania realizacji projektu, która została oparta na zwrocie kosztów projektu
      jako całości. Zatem dofinasowanie nie odnosi się do ceny konkretnego towaru albo
      usługi i ma charakter ogólny, co wynika z przyjęcia przez skarżącego zobowiązania
      do realizacji projektu rozumianego jako swego rodzaju całość obejmującą zadania
      wymienione w opisie stanu faktycznego. Sama okoliczność, że dofinansowanie jest
      wypłacane skarżącemu w celu umożliwienia świadczenia usług o charakterze
      szkoleniowym, nie implikuje jeszcze jego bezpośredniego wpływu na cenę.
    Powyższe stanowisko potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku (...), w którym
    stwierdził, że:
      (...) uzyskane przez Skarżąc go dofinansowanie zostało udzielone w konkretnym celu,
      którym było pokrycie kosztów realizacji konkretnego projektu (stworzenia wraz z
      partnerami (...), a nie dopłatę, czy formę płatności do ceny realizowanych usług na
      rzecz uczestników projektu, bądź też rekompensaty z powodu obniżenia ich ceny.
      Błędny był zatem pogląd DKIS, że otrzymane dofinansowanie stanowi
      wynagrodzenie za wyświadczoną usługę otrzymane od podmiotu trzeciego.
    Dalej NSA podtrzymał stanowisko Sądu I Instancji, wskazując że:
      Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał także, że z wniosku o interpretację nie
      wynika, aby by na potrzeby realizacji projektu dokonano wyliczenia wartości
      czynności wykonywanych na rzecz uczestników projektu; nie wynika też, by
      wymagała tego formuła dofinansowania realizacji projektu, która została oparta na
      zwrocie kosztów projektu jako całości. O bezpośrednim związaniu dotacji z ceną
      można by mówić jedynie wtedy, gdyby dofinansowanie byłoby kalkulowane
      jednostkowo oraz przekazywane z określeniem szczegółowego przeznaczenia. W
      realiach tej sprawy kalkulacja taka jest nie możliwa, m.in. ze względu na to, że we
      wniosku nie wskazano, by kwota dofinansowania była uzależniona proporcjonalnie
      od ilości uczestników (...).
      Tym samym dofinansowanie pokrywa jedynie koszty związane z realizacją projektu,
      jak podano we wniosku, obejmujące wydatki na wynagrodzenie zespołu
      realizującego projekt, koszt artykułu promocyjne go w gazecie, nagrody finansowe w
      konkursie naukowym dla uczestnikom (...), certyfikaty uczestnictwa oraz ryczałt
      pokrywający koszty ogólne. Skarżący nie może przeznaczać otrzymanego

      dofinansowania na cele inne, niż związane z projektem, w szczególności na
      finansowanie swojej działalności.
      Nie stanowi ono dotacji, subwencji ani in ej dopłaty o podobnym charakterze,
      mającej bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych
      przez Instytut.
    Powyższe NSA podsumował, stwierdzając że:
      (...) opisane we wniosku o interpretację dofinansowanie nie stanowi dopłaty do
      wynagrodzenia, ale zwrot poniesionych kosztów realizacji projektu (ma charakter
      zakupowy, a nie sprzedażowy). Pokrywa tylko koszty związane z realizacją projektu i
      nie ma charakteru cenotwórczego, lecz stanowi zwrot poniesionych kosztów. W
      konsekwencji, w związku z realizacją projektu Instytut nie otrzyma sfinansowanego
      tym dofinansowaniem wynagrodzenia za świadczone usługi w rozumieniu przepisów
      ustawy o VAT, wobec czego otrzymane dofinansowanie na realizację projektu nie
      będzie stanowiło obrotu rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy o VAT i tym samym nie
      podlega opodatkowaniu gdyż nie znajdują tu zastosowania przepisy art. 5 ust. 1 pkt
      1 i art. 8 ust. 1 ustawy VAT.
    Zatem, biorąc pod uwagę przytoczone przepisy prawa oraz ww. wyroki zapadłe w
    niniejszej sprawie, uznać należy, że otrzymane przez Państwa środki na realizację
    Programu przypisanego Państwu w ramach konsorcjum, nie stanowią należności za
    świadczenie usług.
    W konsekwencji stwierdzić należy, że otrzymane dofinansowanie na pokrycie kosztów
    Programu nie jest dotacją bezpośrednio wpływającą na wartość świadczonych usług i nie
    zwiększa podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 w związku z art. 29a
    ust. 6 ustawy, a tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1, należało uznać za prawidłowe.
    Ponadto, Państwa wątpliwości dotyczą kwestii braku prawa do odliczenia podatku
    naliczonego od poniesionych wydatków w trakcie realizacji Programu (pytanie oznaczone
    we wniosku jako nr 2).
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które

    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług oraz
    niepodlegających temu podatkowi.
    Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    I tak, na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Zgodnie natomiast z art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Należy również podkreślić, że prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna
    część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani też
    pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej
    podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możliwość wykonania tego prawa powinna
    być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane
    (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia
    prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z
    czynnościami opodatkowanymi.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności
    opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa
    towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez
    „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Z powołanych przepisów art. 86 i art. 88 wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki. I tak podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować
    w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i
    usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą
    generującą podatek należny.

    W przedmiotowej sprawie wskazali Państwo, że są Państwo zarejestrowanym, czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług. Faktury dokumentujące nabycie towarów i
    usług związanych z Programem zostały wystawione na Państwa.
    Jednak, w odpowiedzi na pytanie nr 1, ustalono, że dotacja nie stanowi pokrycia ceny
    usług świadczonych w ramach Programu i nie jest dotacją bezpośrednio wpływającą na
    wartość tych usług. Nie stanowi wynagrodzenia od podmiotu trzeciego za świadczenia
    wykonywane przez Państwa i zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem, w związku z realizacją Programu, nie świadczą Państwo żadnych czynności
    opodatkowanych. Tym samym, prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia
    towarów i usług w związku z realizacją Programu Państwu nie przysługuje.
    Takie rozstrzygnięcie potwierdził WSA w wydanym wyroku, wskazując, że:
      W konsekwencji należało również uznać za zasadny zarzut naruszenia art. 86 ust. 1
      ustawy o VAT. W myśl bowiem tego przepisu prawo do obniżenia podatku należnego
      o kwotę podatku naliczonego przysługuje podatnikowi tylko w takim zakresie, w
      jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych. Skarżącemu nie będzie zaś przysługiwało prawo do odliczenia z
      tytułu wydatków na zakup towarów i usług niezbędnych do wykonania zadań
      wynikających z projektu.
    Również NSA w powołanym wyżej wyroku podkreślił, że:
      (...) WSA słusznie uznał za nieprawidłową zaskarżoną interpretację także zakresie
      zastosowania art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w oparciu o wadliwe ustalenie że sporne
      dofinansowanie stanowi element podstawy opodatkowania, a świadczenie w postaci
      organizacji i przeprowadzenia (...) na rzecz beneficjentów programu stanowi
      odpłatną usługę podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W takiej
      sytuacji nabycia towarów i usług związane z realizacją projektu (czynnością
      nieodpłatną) nie będą stanowiły podstawy do obniżenia podatku należnego o
      podatek naliczony.
    Podsumowując, stwierdzam, że nie przysługuje Państwu – na podstawie art. 86 ust. 1
    ustawy – prawo do całkowitego odliczenia podatku od towarów i usług nabytych w
    związku z realizacją Projektu.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2, należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym, Państwo
    ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego
    przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.