Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-600/14/BD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-10-20
Teza: Czy wypłacane osobom wyjeżdżającym za granicę środki finansowe, przeznaczone na sfinansowanie pobytu w zagranicznym ośrodku naukowym w ramach programów Unii Europejskiej, korzystają ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: delegacja-delegacja służbowa; podróż; pracownia plastyczna; programy; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 11 lipca 2014 r. (data wpływu do Biura – 18 lipca 2014 r.), uzupełnionym 8 października 2014 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania środków finansowych przeznaczonych na sfinansowanie pobytu w zagranicznym ośrodku naukowym wypłaconych pracownikom wyjeżdżającym za granicę – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 18 lipca 2014 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania środków finansowych przeznaczonych na sfinansowanie pobytu w zagranicznym ośrodku naukowym wypłaconych pracownikom wyjeżdżającym za granicę.

Z uwagi na braki formalne wniosku, w piśmie z 23 września 2014 r. znak: IBPB II/1/415-600/14/BD wezwano Wnioskodawcę do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono 6 października 2014 r.

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest uczelnią publiczną funkcjonującą w oparciu o Prawo o Szkolnictwie Wyższym. Zgodnie z art. 13 ust. 1 ww. ustawy, który stwierdza, że podstawowymi zadaniami uczelni są, między innymi, kształcenie i promowanie kadr naukowych, prowadzenie badań naukowych i prac rozwojowych, a także kształcenie w celu zdobywania i uzupełniania wiedzy, Wnioskodawca realizuje na podstawie zawartych umów projekty finansowane przez Unię Europejską z 7 Programu Ramowego, z programu szczegółowego PEOPLE (LUDZIE). Celem programu jest ilościowe i jakościowe wzmacnianie potencjału ludzkiego w zakresie badań i rozwoju technologicznego w Europie oraz zachęcanie do mobilności międzynarodowej i międzysektorowej. W ramach programu realizowane są następujące działania:

1.  Współpraca pomiędzy przemysłem a środowiskiem akademickim mająca na celu pobudzanie mobilności międzysektorowej, wspieranie długofalowego partnerstwa oraz zwiększenie wymiany wiedzy w zakresie badań i technologii. W ramach 3-4 letnich projektów o charakterze badawczym następuje wzajemna wymiana pracowników (naukowców, menadżerów, techników) pomiędzy przedsiębiorstwem a instytucją naukową. Dodatkowo można przyjmować doświadczonych naukowców spoza instytucji partnerskich celem transferu wiedzy lub szkoleń, organizować warsztaty i konferencje. W projektach mogą uczestniczyć różnego typu instytucje sektora prywatnego, przy czym nacisk kładziony jest na udział MŚP. Realizacja odbywa się poprzez Akcje Marie Curie: Industry-Academia Partnerships and Pathways (IAPP),
2.  Wspieranie współpracy naukowej organizacji europejskich z instytucjami z krajów sąsiadujących z Unią Europejską oraz z krajów, z którymi Wspólnota zawarła umowy o współpracy naukowej i technologicznej. Odbywa się to poprzez wzajemne oddelegowywanie pracowników (naukowcy, menadżerowie, pracownicy techniczni, administracja) pomiędzy Wspólnotą i krajem trzecim. Jej celem jest wzmacnianie długofalowej współpracy w ramach 2-4 letnich projektów, pomiędzy co najmniej dwiema organizacjami z dwóch krajów członkowskich lub stowarzyszonych oraz jedną lub więcej organizacją z kraju trzeciego. Środki 7 Programu Ramowego są przeznaczone tylko na finansowanie pobytów naukowców europejskich (1800 euro/miesięcznie) na okres do 12 miesięcy. Realizacja odbywa się poprzez Akcje Marie Curie: International Research Staff Exchange Scheme (IRSES),

Wnioskodawca realizuje również projekty w ramach programu Tempus. Jest to program Unii Europejskiej, który wspiera modernizację szkolnictwa wyższego w ramach Unii Europejskiej. Tempus promuje współpracę instytucjonalną, która obejmuje Unię Europejską i kraje partnerskie oraz koncentruje się na reformie i modernizacji systemów szkolnictwa wyższego w krajach partnerskich Europy Wschodniej, Azji Środkowej, Bałkanów Zachodnich i regionu Morza Śródziemnego.

Wnioskodawca w ramach programów, o których mowa, otrzymał środki finansowe z Unii Europejskiej na zrealizowanie zadań określonych w tychże programach. W tym celu pracownicy, doktoranci i studenci, jako uczestnicy programu, wyjeżdżają za granicę do ośrodków naukowych. W związku z wyjazdami Wnioskodawca, biorąc pod uwagę zasady danego programu, przyznaje osobom wyjeżdżającym za granicę środki finansowe przeznaczone na sfinansowanie pobytu w zagranicznym ośrodku naukowym.

Osobie zatrudnionej/realizującej stypendium (secondment – w terminologii Unii Europejskiej) w ramach projektu IAPP – kategoria podróże, przysługują następujące dodatki:

*   Monthly living allowance – miesięczne stypendium związane z projektem mobilnościowym, którego wartość zależy od współczynnika korekcyjnego (zależnie od kraju, w którym odbywa się stypendium),
*   Monthly mobility allowance – „dodatek relokacyjny” pokrywa koszty związane z utrzymaniem gospodarstwa i podróżami (700 euro/miesięczne dla osoby bez rodziny i 1000 euro/miesięcznie dla osoby z rodziną, podlegający współczynnikowi korekcyjnemu zależnemu od kraju w którym odbywa się stypendium.

Osobie zatrudnionej/realizującej stypendium (secondment – w terminologii Unii Europejskiej) w ramach projektu IRSES – kategoria podróże przysługują następujące dodatki:

*   w przypadku oddelegowania każdego pracownika przez instytucję przysługuje ryczałtowa kwota 1900 euro/miesięcznie. Kwota ta obejmuje koszty związane z wyjazdem, w tym koszty podróży i pobytu,
*   „long distance allowance” – dodatkowo 200 euro/miesięcznie w przypadku podróży do krajów oddalonych od Europy.

Osobie zatrudnionej/realizującej wyjazd w ramach programu Tempus przysługują następujące dodatki:

*   daily allowance – „kieszonkowe”, pokrywające koszty związane z podróżą takie jak diety, zakwaterowanie, transport lokalny i publiczny, taki jak taxi i autobus, ubezpieczenie zdrowotne, itp. Wydatki te mogą być pokrywane do wysokości limitu określonego w warunkach programu, w zależności od czasu trwania wyjazdu i kraju pobytu.

W przypadku pracowników, których wyjazd odbywa się w oparciu o rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, na czas wyjazdu uczestnikowi programu udzielany jest urlop szkoleniowy (wyjazd do jednego miesiąca) i urlop szkoleniowy bezpłatny (wyjazd powyżej jednego miesiąca). Wyjazd taki odbywa się w ramach podróży służbowej gdyż pracownik:

*   zostaje wyznaczony do udziału w programie przez swojego pracodawcę (pracodawca wydał polecenie wyjazdu),
*   ma wykonywać określone przez pracodawcę zadania (udział w programie) przez określony czas, poza miejscem stałego zatrudnienia.

Wyboru pracownika dokonuje pracodawca (Wnioskodawca) zgodnie z umowami grantowymi na podstawie kwalifikacji naukowych wyjeżdżającego. Wybór takiego pracownika musi być zgodny z kryteriami kwalifikowalności (m.in. minimalne doświadczenie opisane w umowie grantowej, czas pracy u beneficjenta, zajmowane stanowisko). Często decyzja o wyborze musi zostać zatwierdzona przez międzynarodowe gremium oceniające.

Pracownikom realizującym wyjazd zagraniczny, w oparciu o rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej, Wnioskodawca wystawia delegację w celu odbycia podróży służbowej w celu udziału w konferencjach, kongresach, sympozjach, posiedzeniach, komitetach, itp. Pracownikom realizującym wyjazd zagraniczny w oparciu o rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z 12 października 2006 r. w sprawie warunków kierowania osób za granicę w celach naukowych, dydaktycznych i szkoleniowych oraz szczególnych uprawnień tych osób, Wnioskodawca wystawił skierowanie w ramach odbycia podróży służbowej w celach naukowo-badawczych, dydaktycznych lub szkoleniowych.

Pracownicy zobowiązani są do rozliczenia kosztów wyjazdu w terminie do 14 dni od dnia zakończenia wyjazdu. Do rozliczenia rachunku/kosztów podróży pracownik wyjeżdżający ma obowiązek dołączyć oryginały dokumentów opisane zgodnie z zasadami obowiązującymi w Uczelni (faktury, rachunki, bilety), potwierdzające poniesione wydatki za wyjątkiem diet oraz wydatków określonych ryczałtami na podstawie odrębnych przepisów krajowych oraz wydatków określonych ryczałtami zgodnie z zasadami programu, w ramach którego odbywa się wyjazd.

Wnioskodawca realizuje wyjazdy zagraniczne w oparciu o:

rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej, rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z 12 października 2006 r. w sprawie warunków kierowania osób za granicę w celach naukowych, dydaktycznych i szkoleniowych oraz szczególnych uprawnień tych osób.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wypłacane osobom wyjeżdżającym za granicę środki finansowe, przeznaczone na sfinansowanie pobytu w zagranicznym ośrodku naukowym w ramach programów Unii Europejskiej, korzystają ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że do kwot otrzymanych przez pracownika ma prawo zastosować art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten mówi, że wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas podróży służbowej pracownika i podróży osoby niebędącej pracownikiem – do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub przepisach wydanych przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie wysokości i warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju z uwzględnieniem art. 21 ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który specjalnie warunkuje zwolnienie diet i innych należności za czas podróży osoby niebędącej pracownikiem.

Wnioskodawca uważa również, że respektowany przez Uczelnię wymóg, unormowany w rozporządzeniu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z 12 października 2006 r. w sprawie warunków kierowania osób za granicę w celach naukowych, dydaktycznych i szkoleniowych oraz poszczególnych uprawnień tych osób, polegający na udzieleniu uczestnikowi programu na czas pobytu za granicą bezpłatnego urlopu naukowego, nie zmienia faktu, że pracownik przebywa w podróży służbowej, jednocześnie uwzględniając niżej wymienione okoliczności:

pracownik zostaje wyznaczony do udziału w programie przez swojego pracodawcę (pracodawca wydał polecenie wyjazdu),

pracownik ma wykonywać określone przez pracodawcę zadania (udział w programie) przez określony czas poza miejscem stałego zatrudnienia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 ww. ustawy, wolne od podatku są diety i inne należności za czas:

1.  podróży służbowej pracownika,
2.  podróży osoby niebędącej pracownikiem

\-do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13.

Podstawowym warunkiem zwolnienia z opodatkowania diet i innych należności, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest niewątpliwie odbycie przez pracownika podróży służbowej.

Definicja podróży służbowej została zawarta w art. 775 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz.U. z 1998 r., Nr 21, poz. 94 z późn. zm.), który stanowi, iż pracownikowi wykonującemu na polecenie pracodawcy zadanie służbowe poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy, lub poza stałym miejscem pracy przysługują należności na pokrycie kosztów związanych z podróżą służbową.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że podróżą służbową jest taki wyjazd, który odbywa się na polecenie pracodawcy i jest związany ze świadczeniem pracy poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy lub poza stałym miejscem pracy.

W myśl art. 775 § 2 Kodeksu pracy, minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, wysokość oraz warunki ustalania należności przysługujących pracownikowi, zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju.

Omawiane zwolnienie jest limitowane do wysokości określonej w przepisach rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz.U. z 2013 r., poz. 167).

Wskazać przy tym należy, że zgodnie z § 2 ww. rozporządzenia, z tytułu podróży krajowej oraz podróży zagranicznej, odbywanej w terminie i miejscu określonym przez pracodawcę, pracownikowi przysługują:

1.  diety;
2.  zwrot kosztów:
    1.  przejazdów,
    2.  dojazdów środkami komunikacji miejscowej,
    3.  noclegów,
    4.  innych niezbędnych udokumentowanych wydatków, określonych lub uznanych przez pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb.

Stosownie do § 4 ust. 1 pow. rozporządzenia pracownikowi, który w czasie podróży krajowej lub podróży zagranicznej poniósł inne niezbędne wydatki związane z tą podróżą, określone lub uznane przez pracodawcę, zwraca się je w udokumentowanej wysokości.

Wydatki, o których mowa w ust. 1, obejmują opłaty za bagaż, przejazd drogami płatnymi i autostradami, postój w strefie płatnego parkowania, miejsca parkingowe oraz inne niezbędne wydatki wiążące się bezpośrednio z odbywaniem podróży krajowej lub podróży zagranicznej (§ 4 ust. 2 rozporządzenia).

W myśl § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia pracownik dokonuje rozliczenia kosztów podróży krajowej lub podróży zagranicznej nie później niż w terminie 14 dni od dnia zakończenia tej podróży.

Do rozliczenia kosztów podróży, o których mowa w ust. 1, pracownik załącza dokumenty, w szczególności rachunki, faktury lub bilety potwierdzające poszczególne wydatki; nie dotyczy to diet oraz wydatków objętych ryczałtami. Jeżeli przedstawienie dokumentu nie jest możliwe, pracownik składa pisemne oświadczenie o dokonanym wydatku i przyczynach braku jego udokumentowania (§ 5 ust. 2 rozporządzenia).

W uzasadnionych przypadkach pracownik składa pisemne oświadczenie o okolicznościach mających wpływ na prawo do diet, ryczałtów, zwrot innych kosztów podróży lub ich wysokość (§ 5 ust. 3 rozporządzenia).

Szczegółowe kwestie dotyczące świadczeń związanych z podróżą zagraniczną zostały omówione w przepisach od § 12 do 20 ww. rozporządzenia.

Z wniosku wynika, że Wnioskodawca jest uczelnią publiczną funkcjonującą w oparciu o Prawo o Szkolnictwie Wyższym. Zgodnie z art. 13 ust. 1 ww. ustawy, który stwierdza, że podstawowymi zadaniami uczelni są, między innymi, kształcenie i promowanie kadr naukowych, prowadzenie badań naukowych i prac rozwojowych, a także kształcenie w celu zdobywania i uzupełniania wiedzy, Wnioskodawca realizuje na podstawie zawartych umów projekty finansowane przez Unię Europejską z 7 Programu Ramowego. Wyboru pracownika dokonuje Wnioskodawca (pracodawca) zgodnie z umowami grantowymi na podstawie kwalifikacji naukowych wyjeżdżającego. Wybór takiego pracownika musi być zgodny z kryteriami kwalifikowalności (m.in. minimalne doświadczenie opisane w umowie grantowej, czas pracy u beneficjenta, zajmowane stanowisko). Często decyzja o wyborze musi zostać zatwierdzona przez międzynarodowe gremium oceniające. Pracownikom realizującym wyjazd zagraniczny, w oparciu o rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej, Wnioskodawca wystawia delegację w celu odbycia podróży służbowej w celu udziału w konferencjach, kongresach, sympozjach, posiedzeniach, komitetach, itp. Pracownikom realizującym wyjazd zagraniczny w oparciu o rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z 12 października 2006 r. w sprawie warunków kierowania osób za granicę w celach naukowych, dydaktycznych i szkoleniowych oraz szczególnych uprawnień tych osób, Wnioskodawca wystawił skierowanie w ramach odbycia podróży służbowej w celach naukowo-badawczych, dydaktycznych lub szkoleniowych. Pracownicy zobowiązani są do rozliczenia kosztów wyjazdu w terminie do 14 dni od dnia zakończenia wyjazdu. Do rozliczenia rachunku/kosztów podróży pracownik wyjeżdżający ma obowiązek dołączyć oryginały dokumentów opisane zgodnie z zasadami obowiązującymi w Uczelni (faktury, rachunki, bilety), potwierdzające poniesione wydatki za wyjątkiem diet oraz wydatków określonych ryczałtami na podstawie odrębnych przepisów krajowych oraz wydatków określonych ryczałtami zgodnie z zasadami programu, w ramach którego odbywa się wyjazd.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz powołane wyżej przepisy prawa stwierdzić należy, że wypłacane pracownikom wyjeżdżającym za granicę w ramach odbywanej podróży służbowej (Wnioskodawca wystawia delegację w celu odbycia podróży służbowej) środki finansowe, przeznaczone na sfinansowanie pobytu w zagranicznym ośrodku naukowym, korzystają ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednakże do wysokości limitów określonych w ww. rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej jak i na zasadach w nim określonych.

Zaznaczenia wymaga jednak fakt, iż omawiane zwolnienie w art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest limitowane do wysokości określonej w powołanym wyżej rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej. Ewentualna nadwyżka sfinansowanych świadczeń, tj. ponad limity określone we wskazanym powyżej rozporządzeniu, spowoduje ich opodatkowanie.

Wobec powyższych okoliczności, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.