Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-745/14/MG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-10-24
Teza: Nieodpłatne przekazanie gadżetów reklamowych w ramach działań marketingowych partnerom biznesowym lub ich pracownikom oraz w ramach akcji marketingowo-reklamowych indywidualnym konsumentom nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT, bez względu na ilość przekazywanych jednemu podmiotowi towarów, z uwagi na fakt, że jednostkowa cena nabycia (koszt wytworzenia) tych towarów nie przekroczy 10 zł.
Słowa kluczowe: cena; dostawa-dostawa towarów; działalność-działalność gospodarcza; odliczenia; prezent; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; wartość-wartość netto
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) - Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 23 lipca 2014 r. (data złożenia 24 lipca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania gadżetów reklamowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 lipca 2014 r. złożono w tut. organie ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania gadżetów reklamowych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

X S.A. (dalej „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest producentem oraz dystrybutorem piwa, a także dystrybutorem innych napojów alkoholowych i bezalkoholowych na terytorium kraju. Spółka obsługuje kilkadziesiąt tysięcy partnerów biznesowych w różnych kanałach dystrybucji: detal tradycyjny, gastronomia i hurt.

Prowadząc działalność na konkurencyjnym rynku niezbędne jest podejmowanie szeregu działań marketingowych w celu zwiększenia wolumenu sprzedaży. W ramach takich działań Spółka planuje przekazywać partnerom biznesowym (np. sklepom, pubom, restauracjom) lub ich pracownikom nieodpłatnie (bez wynagrodzenia) gadżety reklamowe, których celem jest informowanie o produktach Spółki oraz aktualnych akcjach promocyjnych, a także atrakcyjne prezentowanie produktów Spółki skłaniające klienta końcowego do podjęcia decyzji o nabyciu produktów Spółki. Wśród wydawanych gadżetów reklamowych znajdą się: smycze, pen-drive’y, odzież (czapki, koszulki), kubki (także jednorazowe), szklanki, kufle, otwieracze, breloczki, segregatory, teczki, bidony, okulary, zapalniczki, długopisy, itp. W większości przedmioty te będą zawierały logo Spółki lub jej marek. Co do zasady, gadżety reklamowe będą przekazywane podmiotom (ich pracownikom), które mają lub będą miały w swej ofercie towary Spółki. Wspomniane gadżety reklamowe będą wydawane także, w ramach akcji reklamowo-marketingowych, indywidualnym konsumentom.

Jednostkowa cena nabycia tych towarów w momencie przekazania nie przekroczy 10 zł netto.

W niektórych przypadkach Spółka będzie dokonywała jednorazowo wydania większej liczby określonych gadżetów reklamowych na rzecz jednego kontrahenta (jego pracowników), których łączna wartość przekroczy 10 zł netto.

Spółka nie będzie prowadzić ewidencji pozwalającej na ustalenie tożsamości osób/podmiotów, którym przekazywane będą przedmiotowe gadżety reklamowe.

Jednocześnie Spółce będzie przysługiwało pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z ich zakupem (zleceniem ich wykonania).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym nieodpłatne przekazanie gadżetów reklamowych, o których mowa w stanie faktycznym, nie będzie podlegało opodatkowaniu VAT, także w przypadku jednorazowego przekazania jednemu podmiotowi (np. kontrahentowi) większej ilości gadżetów o łącznej wartości przekraczającej 10 zł netto?

Zdaniem Wnioskodawcy, nieodpłatne przekazanie gadżetów reklamowych, o których mowa w stanie faktycznym, nie będzie podlegało opodatkowaniu VAT, także w przypadku jednorazowego przekazania jednemu podmiotowi (np. kontrahentowi) większej ilości gadżetów o łącznej wartości przekraczającej 10 zł netto.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.

Spółka stoi na stanowisku, iż nieodpłatne przekazanie gadżetów reklamowych, których cena nabycia określona w momencie przekazania nie przekroczy 10 zł netto nie będzie podlegać opodatkowaniu jako prezentów o małej wartości, także w przypadku jednorazowego przekazania większej ilości gadżetów o łącznej wartości przekraczającej 10 zł netto.

\-Przekazanie gadżetów reklamowych jako prezentów o małej wartości.

Art. 5 ust. 1 ustawy o VAT określa katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem, w tym m.in. odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, przez odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\-jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Tym samym, z odpłatną dostawą towarów zrównane zostały określone nieodpłatne czynności przekazania towarów.

Jednocześnie, zgodnie z brzmieniem art. 7 ust. 3 ustawy o VAT, przepisu tego (tj. art. 7 ust. 2), nie stosuje się do przekazywanych prezentów o małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika.

Definicję „prezentu o małej wartości” zawiera art. 7 ust. 4 ustawy o VAT.

Zgodnie z jego dyspozycją, prezentami o małej wartości są przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:

1.  o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 zł, jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób;
2.  których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 10 zł.

Definicja „prezentu o małej wartości” jest definicją legalną skonstruowaną na potrzeby ustawy o VAT. W związku z tym, pojęcia „prezent” nie można odczytywać w oparciu o analizę językową (słownikową). W szczególności, definicja ta odrywa się od jakichkolwiek elementów psychicznych towarzyszących takim przekazaniom, jak np. szczególna sympatia, obopólny afekt emocjonalny, szczególnie podniosła uroczystość, etc. W konsekwencji, dla zaklasyfikowania danego towaru jako prezentu o małej wartości dla potrzeb VAT ma znaczenie wyłącznie spełnianie przez taki towar przesłanek wyrażonych w art. 7 ust. 4 ustawy o VAT.

W konsekwencji, w ocenie Spółki, dla zakwalifikowania gadżetów reklamowych jako „prezentów o małej wartości” wystarczające jest, by ich jednostkowa cena nabycia (określona w momencie przekazania) nie przekroczyła 10 zł netto.

\-Jednorazowe przekazanie większej ilości gadżetów o łącznej wartości przekraczającej 10 zł netto.

Przepis art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy o VAT w żaden sposób nie odnosi się do łącznej wartości towarów przekazanych w ramach pojedynczego wydania danej osobie, nie zawiera także limitu łącznej ceny nabycia (łącznych kosztów wytworzenia) towarów przekazywanych jednorazowo jednej osobie. Fakt, iż towary w ramach jednorazowych nieodpłatnych przekazań wydawane będą w większych ilościach (np. w opakowaniach zbiorczych), o łącznej cenie nabycia niejednokrotnie przekraczającej 10 zł netto (a często również 100 zł) jest bez znaczenia, gdyż analiza gramatyczna przepisu art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy o VAT prowadzi do wniosku, iż cenę nabycia (koszt wytworzenia) należy ustalić w odniesieniu do pojedynczej sztuki przekazywanego towaru (tutaj gadżetu reklamowego). Zatem warunkiem koniecznym i wystarczającym do zaliczenia danych wydań do prezentów o małej wartości jest jednostkowa cena nabycia (lub jednostkowy koszt wytworzenia) przekazywanych towarów, określone w momencie przekazania towaru, nieprzekraczające kwoty 10 zł netto.

Tym samym, jednostkowa wartość przekazywanych przez Spółkę gadżetów reklamowych odnosi się do pojedynczych sztuk, nie zaś do łącznej wartości gadżetów przekazywanych jednorazowo kontrahentowi.

Powyższe stanowisko jest zgodne z literalnym rozumieniem słowa „jednostkowy” Zgodnie z definicją zamieszczoną w Słowniku PWN (http://sjp.pwn.pl/slownik/) „jednostkowy” oznacza odnoszący do pojedynczej rzeczy. Takie samo rozumienie określenia „jednostkowy” potwierdził również Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 13 marca 2014 r. sygn. IPPP1/443-1320/13-2/AP.

Przekazanie więc jednorazowo jednemu kontrahentowi większej liczby gadżetów reklamowych o jednostkowej cenie nabycia poniżej 10 zł netto, ale o łącznej wartości przekraczającej 10 zł netto, spełniać będzie definicję przekazania prezentów o małej wartości.

Przedstawione powyżej stanowisko Spółki znajduje również potwierdzenie w bieżącej jednolitej linii interpretacyjnej organów podatkowych, zaprezentowanej m.in. w:

\-interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 30 października 2013 r., sygn. IPPP2/443-904/13-3/KOM:

„(…) na opodatkowanie podatkiem od towarów i usług opisanego we wniosku nieodpłatnego przekazania nie ma wpływu ilość przekazanych towarów jednemu podmiotowi, ani status tego podmiotu. W szczególności, w analizowanej sprawie nie ma znaczenia, iż towary te przekazywane są w opakowaniach zbiorczych (kartonach, zgrzewkach, workach), w których może znajdować się kilka, kilkanaście lub kilkadziesiąt pojedynczych opakowań tego samego rodzaju towaru o tej samej pojemności/wadze. Istotne znaczenie ma, że jednostkowy koszt wytworzenia (ewentualnie cena nabycia) pojedynczego towaru nie przekracza 10 zł netto”.

\-interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 7 lutego 2012 r. sygn. IPPP1/443-1623/11-2/JL, w której potwierdzone zostało stanowisko podatnika, zgodnie z którym:

„(\`(...)\`) dla uznania za prezenty o małej wartości, o których mowa w art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy o VAT nieodpłatnie przekazywanych przez Spółkę Towarów określonemu kontrahentowi Spółki, decydujące znaczenie ma jednostkowa cena nabycia (bez podatku) lub jednostkowy koszt wytworzenia (bez podatku) pojedynczej sztuki Towaru, a nie suma jednostkowych cen nabycia lub jednostkowych kosztów wytworzenia wszystkich przekazywanych jednorazowo sztuk (jednostek) Towarów”.

\-interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 12 stycznia 2012 r. sygn. ILPP2/443-1476/11-2/AK:

„W konsekwencji, w myśl powołanego wyżej przepisu art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy o VAT nieodpłatne przekazywanie produktów Spółki w formie prezentów nie stanowi dostawy towarów podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy jest fakt, iż cena (lub koszt wytworzenia) za opakowanie zbiorcze produktu Spółki przekracza kwotę 10 zł, bowiem kluczowym jest jednostkowa cena (koszt wytworzenia) przedmiotowego prezentu”.

\-Interpretacjach Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 10 sierpnia 2011 r.,

sygn. ILPP2/443-792/11-2/EN oraz sygn. ILPP2/443-793/11-4/MR:

„W świetle powyższego oraz mając na uwadze przytoczone wyżej przepisy należy stwierdzić, iż bez względu na ilość przekazywanych przez Spółkę jednemu podmiotowi towarów, z uwagi na fakt, że jednostkowa wartość nabycia tych towarów nie przekracza 10 zł, nieodpłatne ich wydanie nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, stosownie do art. 7 ust. 3 w związku z art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy”.

\-Przekazanie na cele działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 7 ust. 3 ustawy o VAT, kolejnym warunkiem koniecznym, aby przekazanie prezentów o małej wartości nie podlegało opodatkowaniu, jest dokonanie tego przekazania „na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika”.

Jak zostało przedstawione w stanie faktycznym, Spółka podejmuje szereg przedsięwzięć mających na celu budowanie marki na rynku oraz promocję oferowanych produktów, których celem jest wzrost sprzedaży oferowanych przez nią towarów. W ramach tych działań dochodzi do opisanych w stanie faktycznym nieodpłatnych przekazań gadżetów reklamowych. Tym samym, niewątpliwie omawiane przekazania, należy uznać jako przekazania dokonywane na cele związane z działalnością gospodarczą Spółki (realizowane nieodpłatne wydania gadżetów mają na celu zwiększenie wolumenu sprzedaży jej produktów).

Mając na uwadze zaprezentowane przepisy oraz argumentację, Spółka stoi na stanowisku, iż nieodpłatne przekazanie przez Spółkę gadżetów reklamowych, o których mowa w stanie faktycznym nie podlega opodatkowaniu VAT, także w przypadku, gdy jednorazowo zostanie przekazana danemu podmiotowi (np. kontrahentowi) większa ilość gadżetów o łącznej wartości przekraczającej 10 zł netto.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) - zwanej dalej ustawą o VAT – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W myśl art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\-jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Stosownie do art. 7 ust. 3 ustawy o VAT, przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych prezentów o małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika.

Zgodnie z art. 7 ust. 4 ustawy o VAT przez prezenty o małej wartości, o których mowa w ust. 3, rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:

1.  o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 zł, jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób;
2.  których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 10 zł.

Z przytoczonych ww. przepisów wynika zatem, że nie będzie uznawane za odpłatną dostawę towarów przekazanie towarów na cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem stanowiących prezenty o małej wartości i próbki (pomimo, że podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od tych towarów).

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest producentem i dystrybutorem piwa oraz dystrybutorem innych napojów alkoholowych i bezalkoholowych na terytorium kraju. Wnioskodawca obsługuje kilkadziesiąt tysięcy partnerów biznesowych w różnych kanałach dystrybucji takich jak detal tradycyjny, gastronomia i hurt. Wnioskodawca podejmuje szereg działań marketingowych w celu zwiększenia wolumenu sprzedaży. Wnioskodawca planuje przekazywać partnerom biznesowym (np. sklepom, pubom, restauracjom) lub ich pracownikom nieodpłatnie (bez wynagrodzenia) gadżety reklamowe, których celem jest informowanie o produktach Wnioskodawcy i aktualnych akcjach promocyjnych oraz atrakcyjne prezentowanie produktów Wnioskodawcy skłaniające klienta końcowego do podjęcia decyzji o nabyciu jego produktów. Wśród przekazywanych gadżetów reklamowych będą smycze, pendrive’y, odzież (np. czapki, koszulki), kubki (również jednorazowe), szklanki, kufle, otwieracze, breloczki, segregatory, teczki, bidony, okulary, zapalniczki, długopisy, itp. W większości przedmioty te będą zawierały logo Wnioskodawcy lub jego marek. Gadżety reklamowe będą przekazywane podmiotom (ich pracownikom), które mają lub będą miały w swej ofercie towary Wnioskodawcy. Wspomniane gadżety reklamowe będą wydawane także, w ramach akcji reklamowo-marketingowych, indywidualnym konsumentom.

Jednostkowa cena nabycia tych towarów w momencie przekazania nie przekroczy 10 zł netto.

W niektórych przypadkach Wnioskodawca będzie dokonywał jednorazowo wydania większej liczby określonych gadżetów reklamowych na rzecz jednego kontrahenta, których łączna wartość przekroczy 10 zł netto. Wnioskodawca nie będzie prowadził ewidencji pozwalającej na ustalenie tożsamości osób/podmiotów, którym przekazywane będą przedmiotowe gadżety reklamowe. Wnioskodawcy będzie przysługiwało pełne prawo do odliczenia podatku w związku z zakupem tych towarów lub zleceniem ich wykonania.

Z powołanych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie podlega przekazanie towarów (prezentów o małej wartości), których jednostkowa cena nabycia towaru lub jednostkowy koszt wytworzenia nie przekracza 10 zł. Nie jest również opodatkowane przekazanie prezentów, których wartość się mieści w przedziale od 10 zł do 100 zł, jednak pod warunkiem prowadzenia dodatkowej ewidencji osób obdarowanych. Jeżeli wartość przekazanego towaru przekracza 100 zł podatnik ma obowiązek opodatkować wartość nieodpłatnego świadczenia.

Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz opis zdarzenia przyszłego wskazać należy, że nieodpłatne przekazanie w ramach działań marketingowych partnerom biznesowym lub ich pracownikom oraz w ramach akcji marketingowo-reklamowych indywidualnym konsumentom ww. gadżetów reklamowych nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT, bez względu na ilość przekazywanych przez Wnioskodawcę jednemu podmiotowi towarów, z uwagi na fakt, że jednostkowa cena nabycia (koszt wytworzenia) tych towarów nie przekroczy 10 zł.

Powyższe towary (gadżety reklamowe) będą stanowiły prezenty o małej wartości, o których mowa w art. 7 ust. 4 ustawy o VAT a ich przekazanie będzie następowało na cele związane

z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy bowiem jak wskazał Wnioskodawca we wniosku przekazanie gadżetów reklamowych będzie miało na celu informowanie o produktach Wnioskodawcy, aktualnych akcjach promocyjnych, atrakcyjne prezentowanie produktów Wnioskodawcy a w efekcie skłonienie klienta końcowego do podjęcia decyzji o nabyciu produktów Wnioskodawcy. Ponadto z wniosku wynika, że prowadząc działalność na konkurencyjnym rynku niezbędne jest podejmowanie szeregu działań marketingowych w celu zwiększenia wolumenu sprzedaży.

Należy zatem stwierdzić, ze jednorazowe przekazanie przez Wnioskodawcę jednemu podmiotowi większej ilości gadżetów reklamowych o łącznej wartości przekraczającej 10 zł netto nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT, jeżeli jednostkowa cena nabycia lub jednostkowy koszt wytworzenia tych towarów nie przekroczy 10 zł.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, że nieodpłatne przekazanie gadżetów reklamowych, których cena nabycia określona w momencie przekazania nie przekroczy 10 zł netto nie będzie podlegać opodatkowaniu jako prezenty o małej wartości, także w przypadku jednorazowego przekazania większej ilości gadżetów o łącznej wartości przekraczającej 10 zł netto, należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Odnośnie powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, że niewątpliwie kształtują sytuację prawną podatników w ich indywidualnych sprawach, lecz nie mają one mocy prawa powszechnie obowiązującego i dotyczą konkretnych stanów faktycznych (zdarzeń przyszłych). Powyższe oznacza, że interpretacje przepisów prawa podatkowego należy traktować indywidualnie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.