Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL4.4012.377.2019.2.AR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-10-10
Teza: Prawo do odliczenia w całości podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; dzierżawa; gmina; odliczenia; odpady (śmieci); promocja; tablica; zamiar
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 29 lipca 2019 r. (data wpływu 6 sierpnia 2019 r.), uzupełnionym pismem z dnia 30 września 2019 r. (data wpływu 4 października 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia w całości podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 6 sierpnia 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia w całości podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 30 września 2019 r. o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina (dalej: Gmina lub Wnioskodawca) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, i rozpocznie realizację inwestycji (dalej: Inwestycja lub Projekt) współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa (…) na lata 2014-2020, w ramach Osi Priorytetowej (…).

W ramach projektu zostaną przeprowadzone roboty budowlane polegające na: utworzeniu punktu selektywnego zbierania odpadów komunalnych wraz z niezbędną infrastrukturą poprzez wydzielenie obszaru na potrzeby budowy infrastruktury do selektywnego gromadzenia odpadów i zagospodarowania terenu (budowa boksów betonowych zadaszonych, utwardzenie terenu i wyłożenie kostką, wykonanie instalacji drenażowych, ogrodzenie terenu i monitoring).

Zakupione zostaną środki trwałe i wartości niematerialne i prawne m.in. niezbędne wyposażenie na potrzeby PSZOK, kontener zbiorczy na odpady niebezpieczne, zbiornik na zużyte oleje domowe, kontener na używane ubrania, kontenery na świetlówki, akumulatory i baterie, kontenery blaszane garażowe, koparko-ładowarka do ładowania i rozkruszania odpadów, wózek paletowy do przewożenia pojemników i obsługi technicznej PSZOK.

Nad całością inwestycji będzie prowadzony nadzór inwestorski, oraz zostanie przeprowadzona promocja projektu (zakup i montaż: tablicy informacyjnej i tablicy pamiątkowej).

Głównym celem projektu jest zwiększenie odzysku i recyklingu odpadów na terenie Gminy. Inwestycja pozwoli m.in. na budowę gospodarki odpadami o obiegu zamkniętym, zwiększenie odzysku i recykling odpadów na terenie gminy, ograniczenie ilości odpadów niebezpiecznych na składowiskach oraz zwiększenie świadomości ekologicznej mieszkańców w zakresie prawidłowej selektywnej zbiórki odpadów.

Właścicielem powstałej infrastruktury oraz zakupionych środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych w ramach realizacji projektu będzie Gmina.

Po zakończeniu inwestycji PSZOK zostanie przekazany do eksploatacji na podstawie odpłatnej umowy dzierżawy (…) sp. z o.o. (spółka ze 100% udziałem Gminy) (dalej również Spółka z o.o.) odbierającej odpady komunalne z terenu miasta i gminy. Wnioskodawca zamierza oddać PSZOK w odpłatną dzierżawę ze względów ekonomicznych oraz organizacyjnych. Kwota czynszu dzierżawnego płatna będzie miesięcznie lub kwartalnie z dołu. Kalkulacja kwoty czynszu sporządzona zostanie z uwzględnieniem przedmiotu, celu i powierzchni zajmowanej pod działalność z uwzględnieniem cen rynkowych pod prowadzenie takiej działalności i będzie skalkulowana z uwzględnieniem realiów rynkowych.

W związku z tym Gmina będzie prowadziła działalność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług polegającą na dzierżawie przedmiotowego PSZOK, jednocześnie Wnioskodawca nie będzie wykonywał innych czynności (opodatkowanych, zwolnionych, nieopodatkowanych) za pomocą infrastruktury PSZOK.

Gmina będzie pokrywała koszty funkcjonowania PSZOK z dochodów uzyskiwanych z wpływów z opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

Wniosek uzupełniono pismem z dnia 30 września 2019 r. o poniższe informacje:

1.  Faktury dotyczące inwestycji będą wystawiane na Wnioskodawcę, tj. Gminę.
2.  Art. 7 ust. 1. W szczególności zadania własne Gminy obejmują sprawy:
    1.  ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej;
    2.  wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz;
    3.  utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.
3.  W związku z realizacją ww. inwestycji Gmina założyła, iż powstała infrastruktura będzie przedmiotem odpłatnej umowy dzierżawy, a więc będzie wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej i w związku z tym Wnioskodawca będzie prowadził tylko działalność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług.
4.  Od momentu oddania do użytkowania infrastruktury – PSZOK będzie służył do wykonywania czynności opodatkowanych (odpłatna umowa dzierżawy z (…) sp. z o.o).
5.  Przed przystąpieniem do realizacji projektu Gmina przeprowadziła analizę finansową, w wyniku której podjęto decyzję składając wniosek o dofinansowanie, iż podatek VAT nie będzie kosztem kwalifikowanym, ponieważ powstała infrastruktura PSZOK zostanie przekazana ze względów ekonomicznych i organizacyjnych w odpłatną umowę dzierżawy podmiotowi zewnętrznemu.
6.  Kwota dofinasowania – (…) zł, środki własne Gminy – (…) zł razem (…) zł.
7.  Na chwilę obecną kwota czynszu dzierżawnego nie została jeszcze skalkulowana.
8.  Na początku trwania umowy dzierżawy wysokość czynszu będzie prawdopodobnie kwotą stałą w pierwszym roku, w latach następnych na podstawie analizy może być aktualizowana.
9.  W związku z tym, że kwota czynszu nie została skalkulowana nie można określić czy obrót z tytułu dzierżawy będzie znaczący dla budżetu Gminy i na jakim poziomie będą się kształtowały dochody w skali roku w stosunku do dochodów własnych.
10.  Nie można na tą chwilę jednoznacznie stwierdzić czy wysokość czynszu (który nie został jeszcze skalkulowany) może umożliwić zwrot nakładów inwestycyjnych poniesionych przez Wnioskodawcę i w jakim okresie może to nastąpić.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gmina ma prawo do odliczenia w całości podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur zakupu związanych z realizacją inwestycji?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – zwanej dalej „ustawą” – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z ust. 2 pkt 1 lit. a) powołanego artykułu wynika, że kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Najistotniejszym warunkiem umożliwiającym czynnemu podatnikowi VAT realizację prawa do odliczenia jest związek dokonanych zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Jednocześnie oceny, czy związek ten istnieje lub będzie istniał w przyszłości należy dokonać w momencie realizowania zakupów zgodnie z zasadą niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik – aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego – nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

W myśl art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych. Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Gmina jest czynnym podatnikiem podatku VAT i realizuje Inwestycję. Wydatki inwestycyjne na budowę i wyposażenie PSZOK będą miały związek z wykonywaniem przez Wnioskodawcę czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, tj. z odpłatnym udostępnianiem przez Gminę wybudowanej infrastruktury na podstawie umowy dzierżawy, czyli będą związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Wobec powyższego, Wnioskodawca nabywając towary i usługi celem zrealizowania przedmiotowej inwestycji będzie dokonywała ich jako podatnik podatku VAT w ramach swojej działalności gospodarczej, a nie jako organ władzy publicznej w ramach realizacji zadań własnych. Dlatego też, stosownie do przytoczonego powyżej art. 86 ust. 1 ustawy, Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia w całości podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących zakupy związane z realizowaną Inwestycją.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – w myśl art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Wobec powyższego, za podatnika podatku VAT będzie uznany tylko taki podmiot, który dokonuje czynności zmierzających do wykorzystania nabytych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Natomiast z art. 15 ust. 6 ustawy wynika, że nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Wyłączenie z grona podatników VAT organów władzy publicznej jest możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji państwowych np. w zakresie administracji, sądownictwa, obrony narodowej. Wówczas wyłączenie z opodatkowania nie prowadzi do naruszenia zasad konkurencji. Organy władzy publicznej są podatnikami VAT jedynie w zakresie czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Zatem Gmina, wykonując we własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy, działa w charakterze podatnika podatku VAT.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506, z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty (art. 7 ust. 1 cyt. ustawy). W szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej; wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz, jak również utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych (art. 7 ust. 1 pkt 1, 3 i 15 ww. ustawy).

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp. umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, i rozpocznie realizację Inwestycji współfinansowanej ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa (…) na lata 2014-2020. W ramach projektu zostaną przeprowadzone roboty budowlane polegające na: utworzeniu punktu selektywnego zbierania odpadów komunalnych wraz z niezbędną infrastrukturą poprzez wydzielenie obszaru na potrzeby budowy infrastruktury do selektywnego gromadzenia odpadów i zagospodarowania terenu (budowa boksów betonowych zadaszonych, utwardzenie terenu i wyłożenie kostką, wykonanie instalacji drenażowych, ogrodzenie terenu i monitoring).

Zakupione zostaną środki trwałe i wartości niematerialne i prawne m.in. niezbędne wyposażenie na potrzeby PSZOK, kontener zbiorczy na odpady niebezpieczne, zbiornik na zużyte oleje domowe, kontener na używane ubrania, kontenery na świetlówki, akumulatory i baterie, kontenery blaszane garażowe, koparko-ładowarka do ładowania i rozkruszania odpadów, wózek paletowy do przewożenia pojemników i obsługi technicznej PSZOK.

Nad całością inwestycji będzie prowadzony nadzór inwestorski, oraz zostanie przeprowadzona promocja projektu (zakup i montaż: tablicy informacyjnej i tablicy pamiątkowej).

Głównym celem projektu jest zwiększenie odzysku i recyklingu odpadów na terenie Gminy. Inwestycja pozwoli m.in. na budowę gospodarki odpadami o obiegu zamkniętym, zwiększenie odzysku i recykling odpadów na terenie gminy, ograniczenie ilości odpadów niebezpiecznych na składowiskach oraz zwiększenie świadomości ekologicznej mieszkańców w zakresie prawidłowej selektywnej zbiórki odpadów.

Właścicielem powstałej infrastruktury oraz zakupionych środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych w ramach realizacji projektu będzie Gmina.

Po zakończeniu inwestycji PSZOK zostanie przekazany do eksploatacji na podstawie odpłatnej umowy dzierżawy (…) sp. z o.o. (spółka ze 100% udziałem Gminy). Wnioskodawca zamierza oddać PSZOK w odpłatną dzierżawę ze względów ekonomicznych oraz organizacyjnych. Kwota czynszu dzierżawnego płatna będzie miesięcznie lub kwartalnie z dołu. Kalkulacja kwoty czynszu sporządzona zostanie z uwzględnieniem przedmiotu, celu i powierzchni zajmowanej pod działalność z uwzględnieniem cen rynkowych pod prowadzenie takiej działalności i będzie skalkulowana z uwzględnieniem realiów rynkowych.

W związku z tym Gmina będzie prowadziła działalność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług polegającą na dzierżawie przedmiotowego PSZOK, jednocześnie Wnioskodawca nie będzie wykonywał innych czynności (opodatkowanych, zwolnionych, nieopodatkowanych) za pomocą infrastruktury PSZOK. Gmina będzie pokrywała koszty funkcjonowania PSZOK z dochodów uzyskiwanych z wpływów z opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

Faktury dotyczące Inwestycji będą wystawiane na Wnioskodawcę.

W związku z realizacją ww. Inwestycji Gmina założyła, iż powstała infrastruktura będzie przedmiotem odpłatnej umowy dzierżawy, a więc będzie wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej i w związku z tym będzie prowadziła tylko działalność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług.

Od momentu oddania do użytkowania infrastruktury – PSZOK będzie służył do wykonywania czynności opodatkowanych (odpłatna umowa dzierżawy z (…) sp. z o.o).

Przed przystąpieniem do realizacji projektu Gmina przeprowadziła analizę finansową, w wyniku której podjęto decyzję składając wniosek o dofinansowanie, iż podatek VAT nie będzie kosztem kwalifikowanym, ponieważ powstała infrastruktura PSZOK zostanie przekazana ze względów ekonomicznych i organizacyjnych w odpłatną umowę dzierżawy podmiotowi zewnętrznemu.

Kwota dofinasowania – (…) zł, środki własne Gminy – (…) zł, razem (…) zł.

Na chwilę obecną kwota czynszu dzierżawnego nie została jeszcze skalkulowana. Na początku trwania umowy dzierżawy wysokość czynszu będzie prawdopodobnie kwotą stałą w pierwszym roku, w latach następnych na podstawie analizy może być aktualizowana. W związku z tym, że kwota czynszu nie została skalkulowana, nie można określić, czy obrót z tytułu dzierżawy będzie znaczący dla budżetu Gminy i na jakim poziomie będą się kształtowały dochody w skali roku w stosunku do dochodów własnych. Nie można na tą chwilę jednoznacznie stwierdzić, czy wysokość czynszu (który nie został jeszcze skalkulowany) może umożliwić zwrot nakładów inwestycyjnych poniesionych przez Wnioskodawcę i w jakim okresie może to nastąpić.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do odliczenia w całości podatku naliczonego od wydatków poniesionych w związku z realizacją przedmiotowej Inwestycji.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Zatem dla określenia, czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwoty podatku naliczonego wynikające z faktur dokumentujących poniesione wydatki w ramach realizacji projektu, niezwykle istotny jest charakter związku występującego między zakupami, a prowadzoną przez Gminę działalnością gospodarczą.

Jak wskazał Wnioskodawca w opisie sprawy, w ramach realizacji przedmiotowej Inwestycji zostaną poniesione wydatki na roboty budowlane, środki trwałe i wartości niematerialne i prawne (m.in. niezbędne wyposażenie, kontener zbiorczy na odpady niebezpieczne, zbiornik na zużyte oleje domowe, kontener na używane ubrania, kontenery na świetlówki, akumulatory i baterie, kontenery blaszane garażowe, koparko-ładowarka do ładowania i rozkruszania odpadów, wózek paletowy do przewożenia pojemników i obsługi technicznej) jak również nadzór inwestorski oraz promocję projektu (zakup i montaż tablicy informacyjnej i tablicy pamiątkowej).

W tym miejscu należy podkreślić, że niezbędnym warunkiem odliczenia podatku VAT jest istnienie bezspornego związku pomiędzy zakupami a konkretną transakcją opodatkowaną. Prawo do odliczenia podatku naliczonego powinno przysługiwać podatnikowi w takim zakresie, w jakim działalność podatnika daje to prawo. Aby odliczenie podatku było dopuszczalne, transakcja powodująca naliczenie podatku winna pozostawać w ścisłym związku z transakcjami, które rodzą prawo do odliczenia. W ten sposób prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu towarów i usług zakłada, że poczynione wydatki stanowią element cenotwórczy transakcji obciążonych podatkiem należnym, rodzącym prawo do jego odliczenia. Z treści wniosku wynika, że po zakończeniu Inwestycji Punkt Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych zostanie przekazany do eksploatacji na podstawie odpłatnej umowy dzierżawy Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością (…), odbierającej odpady komunalne z terenu miasta i gminy.

W tym miejscu należy wskazać również, że zgodnie z art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r., poz. 1145), przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.

Tak więc dzierżawa jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną; odpowiednikiem świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania i pobierania pożytków, jest świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Umowa dzierżawy jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno wydzierżawiającego, jak i dzierżawcę – określone przepisami obowiązki.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się – w świetle art. 8 ust. 1 ustawy – każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy (…).

Należy zatem stwierdzić, że dzierżawa stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Zatem, z uwagi na fakt, że dzierżawa jest niewątpliwie czynnością cywilnoprawną (nie natomiast publicznoprawną), w związku z czynnością odpłatnej dzierżawy PSZOK, Gmina będzie występowała w charakterze podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a ww. czynność – jako usługa zdefiniowana w art. 8 ust. 1 ustawy – będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Odnosząc się ponownie do wątpliwości Wnioskodawcy w zakresie prawa do odliczenia w całości podatku naliczonego w związku z realizacją przedmiotowej Inwestycji, należy podkreślić, że zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

W powyższym zakresie obydwa warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy będą spełnione, ponieważ Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT, a wydatki inwestycyjne na budowę PSZOK, będą miały związek – jak wskazał Zainteresowany – z wykonywanymi przez Wnioskodawcę wyłącznie czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług, tj. z odpłatnym udostępnieniem przez Gminę wybudowanego Punktu Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych na rzecz Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (…) w oparciu o umowę dzierżawy (czynsz dzierżawny będzie ustalany z uwzględnieniem przedmiotu, celu i powierzchni zajmowanej z uwzględnieniem cen rynkowych i skalkulowany z uwzględnieniem realiów rynkowych). Ponadto, jak wskazano w opisie sprawy, „Wnioskodawca nie będzie wykonywał innych czynności (opodatkowanych, zwolnionych, nieopodatkowanych) za pomocą infrastruktury PSZOK”. Zatem w omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia będą spełnione i Wnioskodawca będzie miał prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację przedmiotowej Inwestycji, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy.

Podsumowując, Gmina ma prawo do odliczenia w całości podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur zakupu związanych z realizacją inwestycji. Prawo to będzie przysługiwało w przypadku niezaistnienia przesłanek negatywnych z art. 88 ustawy.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (oraz z opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Należy zaznaczyć, że niniejszą interpretację wydano na podstawie przedstawionego we wniosku opisu okoliczności sprawy. W szczególności w interpretacji przyjęto wyjaśnienia Wnioskodawcy co do elementów mających służyć do ustalenia czynszu dzierżawnego. Zatem w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie ustalone, że wysokość czynszu odbiega od realiów rynkowych, czy też uniemożliwia zwrot poniesionych nakładów inwestycyjnych i skalkulowana jest na zbyt niskim poziomie lub też, że inwestycja nie jest wykorzystywana wyłącznie do czynności opodatkowanych (a np. do realizacji zadań własnych gminy), interpretacja nie wywoła skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.