Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4014.136.2021.2.BD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-06-09
Teza: Czy Wnioskodawca jeżeli kupuje mieszkanie z zasobów Gminy, to czy jest zwolniony na podstawie art. 2 pkt 1 lit. g) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych z płacenia podatku od czynności cywilnoprawnych w wysokości 2%?
Słowa kluczowe: mieszkanie; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; wyłączenie; zakup
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.) – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 26 marca 2021 r. (data wpływu – 1 kwietnia 2021 r.), uzupełnionym 27 maja 2021 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zakupu na własność mieszkania od Gminy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 kwietnia 2021 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych.

Z uwagi na fakt, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych, w piśmie z 17 maja 2021 r. znak: 0111-KDIB2-3.4014.136.2021.1.BD 0111-KDIB2-3.4015.76.2021.1.BD wezwano do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono 27 maja 2021 r.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny:

W marcu 2021 r., Wnioskodawca zakupił mieszkanie na podstawie ustanowienia odrębnej własności lokalu. W mieszkaniu tym Wnioskodawca mieszkał 36 lat. Właścicielem tego lokalu była Gmina S., Wnioskodawca był tylko głównym najemcą. Sprzedającym to mieszkanie była Gmina S. a kupującym był Wnioskodawca. W związku z tym, że Wnioskodawcy przysługiwała bonifikata w wysokości 80% Wnioskodawca postanowił kupić na własność to mieszkanie od Gminy S. Lokal został wyceniony przez rzeczoznawcę na kwotę 133.952 zł. Po odliczeniu bonifikaty Wnioskodawca zapłacił za niego 26.790 zł.

W obecnej chwili Wnioskodawca chciałby zamienić to mieszkanie na mniejsze spółdzielcze własnościowe. Wnioskodawca zawarł umowę przedwstępną zamiany z Państwem R. i S. Ł. Z tytułu tej zamiany nie będzie żadnych dopłat, gdyż oba mieszkania są jednakowej wartości. Ze względów finansowych i ekonomicznych Wnioskodawca postanowił się zamienić na mieszkanie spółdzielcze własnościowe z Państwem Ł. Mieszkanie Państwa Ł. jest mniejsze, tańsze w utrzymaniu, po generalnym remoncie, a mieszkanie Wnioskodawcy wymaga generalnego remontu tzn. wymiany okien, drzwi, podług, instalacji elektrycznej, malowania itd.

W związku z powyższym opisem po przeformułowaniu – w uzupełnieniu wniosku – zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca jeżeli kupuje mieszkanie z zasobów Gminy, to czy jest zwolniony na podstawie art. 2 pkt 1 lit. g) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych z płacenia podatku od czynności cywilnoprawnych w wysokości 2%? (pytanie oznaczone w uzupełnieniu wniosku nr 1)

Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie art. 2 pkt 1 lit. g) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie powinien płacić 2% podatku, ponieważ zakupił mieszkanie od Gminy.

Z uwagi na zakres niniejszej interpretacji przywołano powyżej tylko tę część stanowiska Wnioskodawcy, która odnosi się do zagadnienia dotyczącego podatku od czynności cywilnoprawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Na wstępie należy wskazać, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest wyłącznie ocena stanowiska Wnioskodawcy zajęta na gruncie podatku od czynności cywilnoprawnych, dotycząca skutków podatkowych zakupu mieszkania. W zakresie podatku od spadków i darowizn oraz podatku dochodowego od osób fizycznych wydane zostaną odrębne rozstrzygnięcia.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 815 ze zm.) podatkowi temu podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych.

W myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej. Na podstawie art. 4 pkt 1 ww. ustawy – obowiązek podatkowy przy umowie sprzedaży ciąży na kupującym.

W oparciu o art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, podstawę opodatkowania – przy umowie sprzedaży – stanowi wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego, którą określa się na zasadach wskazanych w art. 6 ust. 2 ww. ustawy.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy stawki podatku wynoszą od umowy sprzedaży:

1.  nieruchomości, rzeczy ruchomych, prawa użytkowania wieczystego, własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego oraz wynikających z przepisów prawa spółdzielczego: prawa do domu jednorodzinnego oraz prawa do lokalu w małym domu mieszkalnym − 2%,
2.  innych praw majątkowych − 1%.

W związku z powyższym, należy stwierdzić, że sprzedaż nieruchomości podlega generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych i obowiązek uiszczenia tegoż podatku ciąży na kupującym.

Stosownie jednak do art. 2 pkt 1 lit. g) ww. ustawy, nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne w sprawach podlegających przepisom o gospodarce nieruchomościami lub przepisom o autostradach płatnych.

Ponieważ użyty w przepisie tym zwrot „w sprawach podlegających przepisom o gospodarce nieruchomościami” ma charakter ogólny należy przyjąć, że dotyczy on czynności cywilnoprawnych z zakresu spraw regulowanych w przepisach ustawy o gospodarce nieruchomościami, dla których to przepisy tej ustawy stanowią dla określonych podmiotów materialną podstawę do działania.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2020 r. poz. 1990 ze zm.) – ustawa ta określa zasady gospodarowania nieruchomościami stanowiącymi własność Skarbu Państwa oraz własność jednostek samorządu terytorialnego (pkt 1) oraz zasady pierwokupu nieruchomości (pkt 4).

Artykuł 34 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy stanowi, że w przypadku zbywania nieruchomości osobom fizycznym i prawnym pierwszeństwo w ich nabyciu, z zastrzeżeniem art. 216a, przysługuje osobie, która jest najemcą lokalu mieszkalnego, a najem został nawiązany na czas nieoznaczony.

Ustępu 5 ww. przepisu stanowi, że osoby, o których mowa w ust. 1 i ust. 6, korzystają z pierwszeństwa w nabyciu nieruchomości, jeżeli złożą oświadczenie, że wyrażają zgodę na cenę ustaloną w sposób określony w ustawie.

W myśl art. 37 ust. 2 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami nieruchomości jest zbywana w drodze bezprzetargowej, jeżeli jest zbywana na rzecz osoby, której przysługuje pierwszeństwo w jej nabyciu stosownie do art. 34 tej ustawy.

O określeniu sposobu ustalania ceny nieruchomości oraz udzieleniu stosownych bonifikat z tytułu jego sprzedaży stanowią przepisy art. 67 i następne ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Z przywołanych regulacji wynika, że w przypadku gospodarowania nieruchomościami stanowiącymi własność jednostek samorządu terytorialnego, podstawę prawną do działania stanowią przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami. Przepisy te stanowią podstawę dla działania dla właściwych organów, wskazując sposób wyboru strony umowy (nabywcy nieruchomości) oraz sposób ustalenia ceny.

W przedstawionym stanie faktycznym wskazano, że w marcu 2021 r., Wnioskodawca zakupił mieszkanie, w którym tym mieszkał 36 lat. Właścicielem tego lokalu była Gmina S. a Wnioskodawca był głównym najemcą. W związku z tym, że Wnioskodawcy przysługiwała bonifikata w wysokości 80% postanowił kupić na własność to mieszkanie od Gminy S. Lokal został wyceniony przez rzeczoznawcę na kwotę 133.952 zł. Po odliczeniu bonifikaty Wnioskodawca zapłacił za mieszkanie 26.790 zł.

Wobec tego, w świetle zacytowanych przepisów prawa oraz opisanego stany faktycznego stwierdzić należy, że jeżeli faktycznie – jak wskazał Wnioskodawca – zakup mieszkania, którego Wnioskodawca przez 36 lat był najemcą, nastąpił od Gminy jako właściciela tego lokalu, to opisana umowa sprzedaży zawarta w trybie i na zasadach określonych w powołanej wyżej ustawie o gospodarce nieruchomościami będzie zakwalifikowana jako czynność wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 1 lit. g) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Umowa sprzedaży, na podstawie której Wnioskodawca zakupił na własność mieszkanie od Gminy nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem, a zatem Wnioskodawca nie jest zobowiązany do zapłaty tego podatku.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Organ interpretacyjny zaznacza, że w przedmiotowej interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych dokonał oceny stanowiska Wnioskodawcy tylko i wyłącznie w zakresie skutków podatkowych zakupu przez Wnioskodawcę mieszkania od Gminy, czyli w granicach stanu faktycznego przedstawionego w uzupełnieniu wniosku, zadanego w nim pytania nr 1 oraz zajętego do niego stanowiska. Organ nie odniósł się do kwestii zamiany mieszkania, gdyż jak wynika z uzupełnienia, Wnioskodawca w tym zakresie oczekuje wydania interpretacji tylko w podatku dochodowym od osób fizycznych o czym świadczy zadane przez Wnioskodawcę pytania nr 2 oraz zajęte do niego stanowisko.

W sytuacji, gdyby Wnioskodawca chciał poznać skutki podatkowe w podatku od czynności cywilnoprawnych zamiany mieszkania, to koniecznym jest złożenie wniosku w tym zakresie.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP:/KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.