Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.671.2022.1.MJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2023-01-11
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup towarów i usług, w tym zakup paliwa, dokonanych przy użyciu kart paliwowych.
Słowa kluczowe: karta-karty paliwowe; odliczenia-prawo do odliczenia; paliwo
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków związanych z pojazdami samochodowymi
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86a

**Interpretacja indywidualna**

**– stanowisko prawidłowe**

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

15 listopada 2022 r. wpłynął Państwa wniosek z 25 października 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup towarów i usług, w tym zakup paliwa, dokonanych przy użyciu kart paliwowych. Treść wniosku jest następująca:

**Opis stanu faktycznego**

…spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „…” lub „Spółka” lub „Wnioskodawca”) została zarejestrowana w KRS pod nr … dnia 22 października 2018 roku, posiada REGON: …. Od 27.10.2018 roku jest czynnym podatnikiem VAT. Spółka posiada aktywny numer VAT DE … do transakcji wewnątrzunijnych.

Podstawową działalność Spółki stanowi sprzedaż, wynajem oraz serwis wózków widłowych. W swoim portfolio biznesowym … oferuje swoim klientom wynajem, sprzedaż ww. wymienionych wózków widłowych oraz ciągników portowych, podnośników nożycowych i małych maszyn budowlanych. Spółka działa w branży tzw. transportu wewnętrznego już od wielu lat, obsługując klientów w Polsce jak i w Europie.

Do opodatkowania swojej sprzedaży podatkiem od towarów i usług Spółka stosuje stawkę podstawową 23% dla transakcji krajowych, NP/WDT odpowiednio dla dostaw do klientów do innych krajów Unii Europejskiej (dalej: „UE”), stawkę 0% w eksporcie.

Biorąc powyższe pod uwagę, Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących zakupy w zakresie w jakim są one związane z jego sprzedażą opodatkowaną.

Spółka w swojej flocie posiada sześć (6) samochodów służbowych o pojemności < 3,5 tony, które użytkowane są przez pracowników i zleceniobiorców z odpowiednich działów takich jak dział handlowy, serwisowy i administracyjny jak i podwykonawców (w ramach zawartych umów na świadczenie usług na rzecz …). Samochody wykorzystywane są w celu obsługi klienta, realizacji działań biznesowych oraz serwisowych u klienta. Wykorzystywanie samochodów służbowych jest związane z prowadzeniem podstawowej działalności Spółki, czyli ze sprzedażą opodatkowaną podatkiem od towarów i usług.

Posługiwanie się kartami paliwowymi przez Wnioskodawcę w znacznym stopniu usprawnia obsługę floty oraz obieg dokumentów księgowych. Jest narzędziem pozwalającym na kontrolę wydatków, ich optymalizację oraz zarządzanie budżetem Spółki.

Spółka, w dniu 8 kwietnia 2022 r. podpisała umowę z firmą … (dalej „…”) z siedzibą w … na terenie … na zakup kart paliwowych. … jest zarejestrowana jako podatnik podatku od towarów i usług (dalej „VAT”) w Polsce pod numerem …. Według informacji uzyskanych od …, nie posiada ona siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium Polski.

\`(...)\` jest emitentem kart paliwowych (dalej „kart”), którymi posługują się pracownicy Spółki. \`(...)\` odpowiedzialny jest za ich właściwe zaprogramowanie zgodne z zamówieniem Spółki.

Karty paliwowe nabywane przez Spółkę, zgodnie z zawartą umową, obejmują następujący zakres:

· nabycie paliwa, olejów i smarów do samochodów, akcesorii samochodowych oraz usług związanych z pojazdami - opłaty za autostrady i tunele, dodatkowo inne oferowane przez … produkty/usługi w tym usługi „telefon awaryjny, naprawy, mycie, opony, holowanie, ruch kombi, promy”,

· posiadają limity ilościowy łącznie dla wszystkich kart 1400 litrów paliwa na miesiąc.

Karty paliwowe służą \`(...)\` do identyfikacji jego klienta, któremu w danej sytuacji dostarczane są towary/usługi.

W tym celu partnerzy …, tj. dostawcy usług i towarów dla klientów … (dalej: „partnerzy”, „partner”), zostali wyposażeni w specjalne oprogramowanie do czytników kart paliwowych, za pomocą którego, po wprowadzeniu karty paliwowej do czytnika, następuje identyfikacja klienta \`(...)\` (tj. Wnioskodawcy), jego weryfikacja podmiotowa i przedmiotowa oraz rejestracja danej transakcji.

Poprzez system teleinformatyczny … na bieżąco jest informowany o zawieranych transakcjach przy użyciu kart paliwowych przez Spółkę i jeżeli zajdzie taka potrzeba, może do niej nie dopuścić (np. zablokować kartę z uwagi na zaległości płatnicze lub przekroczony limit).

Spółka za nabywane za pomocą kart paliwowych usługi/towary płaci do \`(...)\` na podstawie wystawionej faktury VAT. Za uregulowanie należności do partnerów za transakcje zaewidencjonowane kartą odpowiada emitent kart czyli \`(...)\`. Według informacji uzyskanych od \`(...)\`, pomiędzy \`(...)\` a jego partnerami nie istnieje żaden stosunek prawny. \`(...)\` płaci za transakcje zakupu towarów/usług dokonane za pomocą jej kart paliwowych, na podstawie faktur wystawianych przez partnerów - dostawców nabytych towarów/usług.

\`(...)\`, poprzez negocjacje z partnerami w zakresie cen i warunków dostaw towarów i świadczenia usług, proponuje własne ceny (stawki) za nabywane towary i usługi dla swoich klientów - dla Wnioskodawcy są to najczęściej korzystniejsze warunki od tych oferowanych przez partnerów detalicznie.

Zgodnie z warunkami zawartej umowy, to \`(...)\` ponosi odpowiedzialność za wady fizyczne i prawne towarów nabywanych przez \`(...)\` przy użyciu kart u jego partnerów w taki sposób, że ewentualne skutki finansowe wystąpienia wady fizycznej bądź prawnej obciążają \`(...)\`. W przypadku stwierdzenia takich wad (np. złej jakości paliwo, które uszkodziło silnik bądź inne części pojazdu), Wnioskodawca kieruje swoje roszczenia bezpośrednio do \`(...)\`. W przypadku uzasadnionego zgłoszenia szkody, \`(...)\` na własny koszt usuwa wady lub skutki ich wystąpienia.

Ponadto, \`(...)\` zobowiązany jest również do ponoszenia roszczeń reklamacyjnych (np. co do ilości dostarczonych towarów i usług). W przypadku zgłoszenia reklamacji przez Wnioskodawcę, \`(...)\` rozpatruje taką reklamację i w sytuacji gdy jest ona uzasadniona, dokonuje korekty ceny za nabyty towar lub usługę. Faktury \`(...)\` są wystawiane z zastosowaniem stawki podatku VAT właściwego dla sprzedawanego towaru/usługi.

\`(...)\` otrzymuje dwa razy w miesiącu faktury od \`(...)\`, na podstawie danych otrzymanych z czytników kart paliwowych. Faktury zawierają szczegółowe informacje o zakupionych przy użyciu kart paliwowych towarach/usługach w danym okresie rozliczeniowym, ze wskazaniem pojazdu, którego dotyczą.

Biorąc pod uwagę przedstawiony powyżej stan faktyczny, Wnioskodawca traktuje dostawę towarów i usług od \`(...)\` jako zawierane tzw. transakcje łańcuchowe (tj. takie gdzie kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru, w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy, ale przyjmuje się, że dostawy towarów dokonał każdy z tych podmiotów). W związku z tym, że zakupy od \`(...)\` są związane z działalnością opodatkowaną, Wnioskodawca odlicza podatek VAT naliczony, wynikający z faktur zakupowych otrzymywanych od \`(...)\` według reguł z ustawy o podatku od towarów i usług dla wskazanego towaru/usługi, tj. 50% zgodnie z art. 86a ustawy o podatku od towarów i usług.

Z uwagi na zmianę przepisów polegającą na uchyleniu art. 7 ust. 8 ustawy o VAT, Wnioskodawca w niniejszym wniosku chciałby potwierdzić, że również w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2021 r. przysługuje mu prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur otrzymanych od \`(...)\`.

### Pytanie

### Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur zakupowych otrzymanych od \`(...)\`, dokumentujących zakup towarów i usług, w tym zakup paliwa, dokonanych przy użyciu kart paliwowych?

### Państwa stanowisko w sprawie

Prawo do odliczenia podatku naliczonego wynika z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym „w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi VAT przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego”.

W związku z tym, prawo podatnika do odliczenia podatku naliczonego VAT, wynikającego z faktur zakupowych, otrzymanych od dostawców nabywanych przez tego podatnika towarów i usług, uwarunkowane jest wykorzystaniem wspomnianych towarów i usług na potrzeby wykonywanych przez tego podatnika czynności opodatkowanych.

Nadmienić należy, że działalność Wnioskodawcy zalicza się do czynności opodatkowanych, a kupowane przez niego towary/usługi są związane z działalnością opodatkowaną podatkiem VAT. Wnioskodawca zwraca uwagę na fakt, że \`(...)\` … uzyskała potwierdzenie prawidłowości wykazywania podatku należnego na wystawianych przez siebie fakturach z tytułu transakcji zakupionych od swoich partnerów, według stawek VAT właściwych dla odsprzedawanych towarów/usług (w wydanej dla niej interpretacji indywidualnej z dnia 8 września 2021 roku o sygnaturze 0114-KDIP4-2.4012.366.2021.2.KS).

Tym samym uznano, że fakt uchylenia z dniem 1 stycznia 2021 roku art. 7 ust. 8 z ustawy o podatku od towarów i usług, nie ma wpływu na sposób ich opodatkowania. Jeżeli tak, to zdaniem Wnioskodawcy nie zmienia to również jego prawa do odliczenia podatku VAT od zawartych z \`(...)\` transakcji.

Zatem Wnioskodawca uważa, że przysługuje mu prawo do odliczenia podatku VAT od faktur wystawionych od \`(...)\` w oparciu o przepisy odpowiednio o art. 86 ust. 1 i 86a ustawy o podatku o towarów i usług.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz.U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zarówno dostawa towarów jak i świadczenie usług mieszczą się w definicji sprzedaży, określonej w art. 2 pkt 22 ustawy, według której:

Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy:

W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

Powołany przepis obejmuje sytuacje, w której podmiot świadczący (odsprzedający) daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi. Przeniesienie ciężaru kosztów na inną osobę, nie może być zatem w żaden inny sposób potraktowane niż jako świadczenie usługi w tym samym zakresie.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy. W myśl tego przepisu:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

a) nabycia towarów i usług,

b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:

Zgodnie z którym, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy:

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy podatku VAT czynni.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Według art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W kwestii prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków dotyczących pojazdów samochodów ustawa zawiera szereg przepisów szczególnych.

W tym zakresie należy przede wszystkim zwrócić uwagę na art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy, zgodnie z którym:

W przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika.

W myśl art. 86a ust. 2 ustawy:

Do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:

1) nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;

2) używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;

3) nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.

Na podstawie 86a ust. 3 ustawy:

Przepis ust. 1 nie ma zastosowania:

1) w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:

a) wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub

b) konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;

2) do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.

W myśl art. 86a ust. 4 ustawy:

Pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:

1) sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub

2) konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.

Kwestią wymagającą rozstrzygnięcia w analizowanej sprawie w pierwszej kolejności jest ustalenie, czy transakcje dokonywane pomiędzy Emitentem a Państwa Spółką stanowią czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT.

W powyższym zakresie należy wskazać na orzeczenie TSUE z 6 lutego 2003 r. w sprawie C-185/01 (Auto Lease Holland BV), którego tezy mają istotne znaczenie dla analizy przedmiotowej sprawy. W ww. orzeczeniu Trybunał podkreślił, że pojęcie „dostawa towarów” należy interpretować jako przeniesienie prawa do dysponowania majątkiem rzeczowym jak właściciel, nawet jeśli nie występuje przeniesienie prawa własności tego majątku w sensie prawnym. Przeniesienie prawa do rozporządzania rzeczą jak właściciel nie musi wiązać się z cywilnoprawnym przeniesieniem własności, lecz polega na przeniesieniu władztwa ekonomicznego (rozporządzanie, dysponowanie, posiadanie) nad towarami. W punkcie 32 swojego uzasadnienia Trybunał stwierdził, że „z literalnego brzmienia przepisu wynika wprost, że „dostawa towarów” nie odnosi się do przeniesienia własności, przewidzianego wewnętrznymi przepisami państw członkowskich”. Jednocześnie podkreślił, że pojęcie to należy rozumieć w ten sposób, iż obejmuje swoim zakresem każde przeniesienie aktywów materialnych przez jedną stronę w ten sposób, że uprawnia to drugą stronę takiej transakcji do faktycznego rozporządzania tą rzeczą, na takich prawach jakby był właścicielem”.

Powyższe zaakceptowano również w wyroku TSUE z dnia 15 maja 2019 r. w sprawie C-235/18 Vega International Car Transport and Logistic – Trading GmbH dotyczącym zasad opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji przeprowadzanych przy użyciu kart paliwowych. Trybunał stwierdził, że rozważania przedstawione w orzeczeniu C-185/01 w odniesieniu do art. 5 ust. 1 szóstej dyrektywy znajdują zastosowanie do okoliczności niniejszej sprawy w odniesieniu do wykładni pojęcia „dostawy towarów” w rozumieniu art. 14 ust. 1 dyrektywy 2006/112. Należy zatem zbadać, czy dostawcy paliw faktycznie przenieśli na Vega International lub Vega Poland uprawnienie do dysponowania paliwem jak właściciel.

Mając na uwadze powołane orzecznictwo Trybunału, w celu określenia statusu podatkowego danej czynności każdorazowo należy dokonać analizy istotnych postanowień umowy zawartej pomiędzy stronami. W odniesieniu do możliwości zakwalifikowania opisanych transakcji z udziałem kart flotowych jako transakcji (dostaw) łańcuchowych należy podkreślić, że warunkiem niezbędnym zaistnienia omawianego unormowania jest to, że towar zostaje wydany przez pierwszy podmiot ostatniemu w kolejności podmiotowi, przy czym podmioty pośredniczące w ogóle nie wchodzą w fizyczne posiadanie przedmiotu dostawy. Wskazany przepis bazuje na konstrukcji opartej na fikcji prawnej, zgodnie z którą – dla potrzeb VAT – przyjmuje się, że dostawy towarów dokonuje każdy podmiot uczestniczący w transakcji łańcuchowej, mimo że wydanie towaru ma miejsce tylko raz.

W kontekście powyższego istotne jest uznanie, że na każdym z podmiotów uczestniczących w takiej transakcji następuje przeniesienie prawa do rozporządzania rzeczą jak właściciel, czyli – w istocie – przeniesienie (uznanie, że dokonało się takie przeniesienie) praktycznej kontroli nad rzeczą i możliwości korzystania z niej oraz ustalania warunków takiego korzystania. W przypadku zatem, gdy kolejny w łańcuchu podmiot (pośrednik) ma prawo do kształtowania ceny towaru, warunków jego nabycia, a ponadto obciążony jest ponoszeniem obowiązków reklamacyjnych w stosunku do np. wadliwego towaru, to uznać należy, że podmiot taki posiada prawo do faktycznego rozporządzania rzeczą jak właściciel.

Jeżeli zatem z zawartych postanowień wynika, że drugi w łańcuchu podmiot (pośrednik) ma wpływ na wspomniane wyżej istotne elementy kształtujące obrót danym towarem, to wówczas należy uznać, że rozporządza on daną rzeczą jak właściciel, czyli jest czynną stroną transakcji, w ramach której kolejna w szeregu dostawa na rzecz nabywcy będzie dokonana (uznana za dokonaną) przez niego.

Analiza przedstawionych okoliczności sprawy prowadzi do wniosku, że schemat transakcji realizowanych za pośrednictwem \`(...)\` (emitenta kart paliwowych) przy wykorzystaniu kart paliwowych odpowiada modelowi transakcji łańcuchowych opisanych powyżej. W pierwszej transakcji pomiędzy partnerami \`(...)\` a \`(...)\`, dochodzi do dostawy towaru i świadczenia usług a następnie \`(...)\` odsprzedaje nabywane towary i usługi na rzecz Spółki. Fizyczne wydanie towarów lub świadczenie usług ma natomiast miejsce pomiędzy partnerami \`(...)\` (pierwszy podmiot w łańcuchu) a Spółką (ostatni podmiot w łańcuchu). Zatem \`(...)\` występuje tu jako pośrednik, który uczestniczy w łańcuchu dostaw, będąc zarówno nabywcą, jak i dostawcą towarów i usług.

Przedstawione w opisie sprawy informacje przemawiają za uznaniem, że \`(...)\` posiada prawo dysponowania towarami jak właściciel, jest aktywnym uczestnikiem w łańcuchu dostaw towarów, które nabywane są przez Spółkę z wykorzystaniem kart paliwowych. Za powyższym stwierdzeniem przemawiają wskazane we wniosku okoliczności z których wynika, że:

· \`(...)\` ma wpływ na kształtowanie cen towarów nabywanych przez Spółkę - poprzez negocjacje z partnerami w zakresie cen i warunków dostaw towarów i świadczenia usług, proponuje własne ceny za nabywane towary i usługi dla swoich klientów - dla Państwa Spółki są to najczęściej korzystniejsze warunki od tych oferowanych przez partnerów detalicznie.

· \`(...)\` odpowiedzialny jest za właściwe zaprogramowanie kart zgodne z zamówieniem Spółki.

· Karty paliwowe nabywane przez Spółkę, zgodnie z zawartą umową, obejmują nabycie paliwa, olejów i smarów do samochodów, akcesorii samochodowych oraz usług związanych z pojazdami - opłaty za autostrady i tunele, dodatkowo inne oferowane przez \`(...)\` produkty/usługi w tym usługi „telefon awaryjny, naprawy, mycie, opony, holowanie, ruch kombi, promy”; posiadają limit ilościowy łącznie dla wszystkich kart 1400 litrów paliwa na miesiąc.

· \`(...)\` na bieżąco jest informowany o zawieranych transakcjach przy użyciu kart paliwowych przez Spółkę i jeżeli zajdzie taka potrzeba, może do niej nie dopuścić (zablokować kartę z uwagi na zaległości płatnicze lub przekroczony limit).

· \`(...)\` ponosi odpowiedzialność za wady fizyczne i prawne towarów nabywanych przez \`(...)\` przy użyciu kart u jego partnerów w taki sposób, że ewentualne skutki finansowe wystąpienia wady fizycznej bądź prawnej obciążają \`(...)\`. W przypadku stwierdzenia takich wad (np. złej jakości paliwo, które uszkodziło silnik bądź inne części pojazdu), Spółka kieruje swoje roszczenia bezpośrednio do \`(...)\`. W przypadku uzasadnionego zgłoszenia szkody, \`(...)\` na własny koszt usuwa wady lub skutki ich wystąpienia.

· \`(...)\` zobowiązany jest do ponoszenia roszczeń reklamacyjnych (np. co do ilości dostarczonych towarów i usług). W przypadku zgłoszenia reklamacji przez Spółkę, \`(...)\` rozpatruje taką reklamację i w sytuacji gdy jest ona uzasadniona, dokonuje korekty ceny za nabyty towar lub usługę.

Zatem, biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że \`(...)\` nie ogranicza się wyłącznie do wydania kart Spółce, za pośrednictwem których możliwy jest zakup towarów i usług, ale pełni rolę aktywnego pośrednika, mającego wpływ na warunki, w jakich dokonywane są transakcje. Tym samym, w ramach wskazanego w opisie sprawy schematu współpracy pomiędzy stronami z wykorzystaniem kart paliwowych, dochodzi do sprzedaży towarów/usług przez partnerów \`(...)\`, a następnie odsprzedaży tych towarów/usług przez \`(...)\` na rzecz Spółki.

W konsekwencji należy uznać, że w sytuacji gdy Spółka dokonuje przy pomocy kart paliwowych nabycia towarów/usług od partnerów \`(...)\`, transakcje te dokonywane są pomiędzy \`(...)\` a Spółką i stanowią czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, tj. odpłatną dostawę towarów lub odpłatne świadczenie usług, które w myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W kwestii prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków dotyczących pojazdów samochodów mają zastosowanie regulacje określone w art. 86a ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT. Zakupy od \`(...)\` są związane z działalnością opodatkowaną, z czynnościami opodatkowanymi. Spółka odlicza podatek VAT naliczony według reguł z ustawy o podatku od towarów i usług dla wskazanego towaru/usługi, tj. 50% zgodnie z art. 86a ustawy o podatku od towarów i usług.

Mając na uwadze powołane przepisy oraz opis sprawy, stwierdzam, że przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez \`(...)\`, dokumentujących nabycia towarów i usług z wykorzystaniem kart flotowych, z uwzględnieniem ograniczeń przewidzianych w przepisach w art. 86a ustawy w zakresie odliczania podatku VAT naliczonego od zakupu paliwa oraz towarów i usług związanych z eksploatacją samochodów, wykorzystywanych przez Państwa Spółkę w działalności gospodarczej.

Wobec powyższego Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawiliście i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Odnośnie powołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.).