Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.475.2020.2.DB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-09-08
Teza: 1) Czy przedstawione w opisie stanu faktycznego czynności wykonywane przez Wnioskodawcę stanowią przejaw działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT? 2) Czy dochody ze sprzedaży autorskich praw do wytworzonych produktów stanowią dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, a tym samym będą podlegały opodatkowaniu według preferencyjnej stawki wynoszącej 5% zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT, przy założeniu że stanowisko Wnioskodawcy zawarte w pierwszym pytaniu zostanie uznane za prawidłowe?
Słowa kluczowe: IP Box; komputery-program komputerowy; prace-prace badawczo-rozwojowe; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku; ulga
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 29 ; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30b; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30c; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30d (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 26 maja 2020 r. (data wpływu 29 maja 2020 r.), uzupełnionym pismem w dniu 10 sierpnia 2020 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 maja 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową, który został uzupełniony pismem w dniu 10 sierpnia 2020 r.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca (dalej także: Podatnik) prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą …, nr NIP…, nr REGON \`(...)\`

Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest działalność związana z oprogramowaniem (PKD 62.01.2). Wnioskodawca posiada na terytorium RP nieograniczony obowiązek podatkowy w rozumieniu ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawa o PIT”). Ponadto, rozlicza się on na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych, które prowadzone byłyby przez inne podmioty. Nie nabywa też - w ramach prowadzanej działalności - praw autorskich od innych podmiotów. Podatnik jest jednocześnie członkiem zespołu programistów, którzy współtworzą określone produkty (programy, aplikacje). Jednakże, komponenty programów tworzy wyłącznie w oparciu o własną wiedzę, know-how oraz zgodnie z wymaganiami stawianymi przez klienta.

Wytwarzanie (współtworzenie) oprogramowania ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności o charakterze twórczym, podejmowanej w sposób systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany) w celu zwiększania zasobów wiedzy lub wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Projektowanie i tworzenie nowego produktu nie ma charakteru działań rutynowych, ani okresowych zmian lecz jest systematycznym rozwojem (częstokroć tworzeniem nowego) konkretnego projektu informatycznego mającego na celu wdrożenie nowego rozwiązania.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, w celu tworzenia nowych zastosowań (nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług), w postaci innowacyjnego systemu logistycznego. W ramach omawianej działalności, Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania. Efekty działalności Wnioskodawcy w ramach zespołu programistów są rozwiązaniami niewystępującymi dotychczas w praktyce gospodarczej lub są na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących. Wynika to z faktu, że Wnioskodawca współtworzy rozwiązania, których oczekuje podmiot zamawiający. Innymi słowy, podmiot zamawiający wskazuje, jakiego rozwiązania oczekuje (bądź przedstawia problem, który - swoim produktem - grupa specjalistów ma wyeliminować poprzez określone rozwiązania).

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca dnia 16 listopada 2016 r. zawarł umowę nr ,,, (dalej: Umowa) z X spółką z ograniczoną odpowiedzialnością (nr NIP: …; dalej: Spółka). Zgodnie z jej treścią celem umowy jest zawiązanie współpracy w zakresie świadczenia usług IT oraz określenia jej warunków. Poszczególne usługi, które Wnioskodawca wykonywać miał na mocy Umowy szczegółowo określane były w odrębnych zleceniach. W zależności bowiem od zamówień podmiotów trzecich, Wnioskodawca uczestniczył w innych projektach. Podkreślić należy, że każdorazowo były one usługami w zakresie IT. Na mocy przywołanej Umowy, Zleceniobiorca zobowiązał się ponadto do przeniesienia na Zleceniodawcę wszelkich autorskich praw majątkowych do utworów (lub ich części) - w rozumieniu prawa autorskiego - powstałych w wykonaniu obowiązków zakreślonych Umową.

W ramach zawartej Umowy Wnioskodawca uczestniczył (m.in. w 2019 r.) w realizacji zleceń na rzecz podmiotu trzeciego ( jako podwykonawca na rzecz Spółki, która jednocześnie zawierała umowy na wykonanie określonych usług IT. Wnioskodawca wykonywał zlecenia jako podwykonawca na rzecz Y spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, NIP nr: …, dalej jako Zamawiający).

W 2019 r. Wnioskodawca partycypował w realizacji opisanych poniżej zleceń:

1.  Zamawiający eksploatuje określone maszyny przemysłowe (maszyny typu A). Maszyny gromadzą dane o swojej pracy. Zamawiający zainteresowany był posiadaniem danych generowanych przez maszyny przemysłowe w jak najszybszym czasie i bez ponoszenia dużych kosztów związanych z ich gromadzeniem. Dodatkowym mankamentem był fakt, że maszyny znajdują się w różnych krajach, różnych strefach czasowych. Bardzo problematycznym oraz drogim rozwiązaniem było ciągłe pobieranie danych przy użyciu kabla. Usługi świadczone przez Wnioskodawcę w ramach obsługi Zamawiającego polegały zasadniczo na współtworzeniu opisanej poniżej aplikacji serwerowej. Stworzona aplikacja miała pozwolić m.in. na: przesyłanie danych z maszyn przemysłowych przy wykorzystaniu sieci 3G, LTE; gromadzenie danych z maszyn przemysłowych w tzw. chmurze; udostępnianie danych gromadzonych w chmurze ich właścicielom oraz prezentowanie danych gromadzonych w chmurze w formie tabel, czy wykresów. Co istotne, bez opracowanej aplikacj Zamawiający zmuszony był do korzystania z usług podmiotów zewnętrznych, którzy pobierali dane z maszyn przy użyciu kabla USB. Aplikacja pozwoliła na automatyczny przesył tych danych (bez kabla USB) i to w formie dogodnej dla Zamawiającego (także z przeglądarki internetowej). Aplikacja tworzona była w języku C#. Aplikacja uruchamia się na platformie serwerowej, na której zainstalowana została najnowsza wersja .NET Framework.
2.  Zamawiający - poza aplikacją opisaną w pkt 1, która dotyczyła maszyn typu A - zainteresowany był ponadto gromadzeniem i analizą danych dotyczących maszyn typu B, tj. danych o pracy tych maszyn w czasie rzeczywistym. Istotny dla Zamawiającego był jednocześnie sposób prezentacji (możliwości odczytu) tych danych. Wymogiem stawianym przez Zlecającego była możliwość wyświetlania tych danych w formie wykresów, jak również generowania porównań według różnych kryteriów (Zamawiającego nie interesowały bowiem dane „fizyczne”, tj. zaciągnięte z tych maszyn, w pewien sposób sformatowane, przetworzone i dostosowane do prezentacji/ odczytu). W tym przypadku przedmiotem zlecenia było stworzenie nowej aplikacji, która m.in. miała zapewnić kontrolowanie dostępu do danych na poziomie użytkownika; wyszukiwanie danych według kryteriów wymaganych przez producenta maszyn; tworzenie analiz danych; generowanie dokumentów (np. PDF) zawierających analizę danych. Współtworzony przez Wnioskodawcę program pozwala na zastosowanie wzorca projektowego, który daje możliwość zmiany interfejsu graficznego bez konieczności modyfikowania warstwy logiki i danych oraz który pozwala na aktualizacje oprogramowania bez konieczności przeinstalowywania całej aplikacji. Ponadto, innowacyjność wypracowanego produktu pozwala na zastosowanie kilku wariantów aktualizacji aplikacji (np. aktualizacja warstwy graficznej, aktualizacja bazy danych). Dodatkowo, współtworzona przez Podatnika aplikacja posiada „silnik”, który pozwala na wprowadzanie nowych typów wykresów bez konieczności przebudowywania aplikacji i przeinstalowywania. Co istotne, architektura programistyczna kodu aplikacji pozwala na jej ponownie użycie do stworzenia na jej bazie innej, nowej aplikacji. W ramach ww. produktu wykorzystywane były następujące języki programowania: C#, WPF oraz SQL.
3.  Zamawiający korzysta z platformy, która wykorzystywana jest do rozliczania dealerów z zakupionych przez nich usług. Na opisywaną platformę „spływają” dane z wielu źródeł (protokół http). Ilość przesyłanych danych niekorzystnie wpływa na pracę platformy (znacznie spowalnia). Wychodząc naprzeciw oczekiwaniom Zamawiającego Wnioskodawca partycypował w pracach zmierzających do modyfikacji platformy poprzez zwiększenie jej przepustowości. Tym samym, Podatnik współpracował przy wdrażaniu rozwiązań mających m.in. na celu optymalizowanie bazy danych (ze względu na strukturę danych, sposób wyszukiwania danych czy sposób ich zapisywania), jak również procesów przetwarzających dane spływające do platformy rozliczeniowej. W ramach tworzenia opisywanego produktu używane były następujące technologie: C#, .Net, MsSQL, Nhibernate, WebSphere MQ.
4.  Zamawiający wykorzystuje określoną aplikację w celu odczytu określonych danych przy użyciu kabla USB. Z uwagi na wysoką czasochłonność zaczytywania tych danych Wnioskodawca uczestniczył w realizacji zlecenia na rzecz Zamawiającego, które polegało na ustaleniu najbardziej optymalnego interfejsu do przesyłu danych. Wdrażane rozwiązanie miało zapewnić jak najkrótszy czas odczytu przy jednoczesnym zapewnieniu powszechnej dostępności dla użytkowników aplikacji.

Każdy proces tworzenia i sprzedaży produktu realizowany jest według następującej metodologii:

1.  analiza otrzymanego zlecenia od kontrahenta pod kątem sposobu implementacji;
2.  implementacja algorytmu we właściwych technologiach oraz narzędziach;
3.  przeprowadzenie fazy testów celem eliminacji ewentualnych błędów oraz wprowadzenie poprawek celem zapewnienia właściwego funkcjonowania zaimplementowanego algorytmu;
4.  zakończenie prac wraz ze sprzedażą jej wyniku Spółce. Na tym etapie dochodzi do przeniesienia praw autorskich do wytworzonego przez Wnioskodawcę Utworu.

Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, iż (na potrzeby skorzystania z ulgi IP Box) posiada odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, pozwalającą na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz na wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT przypadających na każde wyżej wymienione prawo i zapewniającą określenie kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, a także na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych. Celem opisanej powyżej odrębnej ewidencji podatkowej jest obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ponadto, odrębna ewidencja daje możliwość obserwowania efektów prac badawczo-rozwojowych.

Ponadto, w uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że tworzone przez niego oprogramowanie komputerowe, o którym mowa we wniosku podlega ochronie prawnej z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Ulepszanie i rozwijanie oprogramowania dokonywane było na zlecenie podmiotu będącego jego właścicielem. W efekcie ulepszania/rozwijania oprogramowania powstaje odrębny od takiego  oprogramowania program komputerowy podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tworzony jest wszak nowy algorytm - program komputerowy, który modyfikuje ten uprzednio działający). Tworzone przez Wnioskodawcę aplikacje, nowe aplikacje i platformy, o których mowa we wniosku również podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Odrębna od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencja jest prowadzona na bieżąco, od początku realizacji działalności badawczo-rozwojowej (Wnioskodawca czynił to dla własnych celów dokumentacyjnych).

Wnioskodawca odpowiada wobec swoich Kontrahentów za rezultat swoich usług. Wnioskodawca jest samodzielny przy wykonywaniu swoich usług (wykonywana działalność nie jest stosunkiem pracy). Strony ustalały wspólnie (w protokole uzgodnień) gdzie będą usługi wykonywane. Wnioskodawca nie tworzył oprogramowania pod kierownictwem czy zwierzchnictwem innych osób, ani też w godzinach określonych przez Zleceniodawcę (jest specjalistą z dziedziny programowania i świadczy usługi na podstawie umowy o współpracy, a nie stosunku pracy). Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy przedstawione w opisie stanu faktycznego czynności wykonywane przez Wnioskodawcę stanowią przejaw działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT?
2.  Czy dochody ze sprzedaży autorskich praw do wytworzonych produktów stanowią dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, a tym samym będą podlegały opodatkowaniu według preferencyjnej stawki wynoszącej 5% zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT, przy założeniu że stanowisko Wnioskodawcy zawarte w pierwszym pytaniu zostanie uznane za prawidłowe?

Ad 1.

W ocenie Wnioskodawcy, czynności opisane w stanie faktycznym spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT.

W myśl art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Z kolei wedle art. 5a pkt 40 cytowanej ustawy, przez prace rozwojowe rozumie się prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Prace rozwojowe - wedle ustawowej definicji wnikającej z ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce - są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Ustawodawca expressis verbis wskazuje, iż działania te dotyczyć mogą także narzędzi informatycznych lub oprogramowania. Istotnym jest przy tym, aby wykonywane czynności nie miały charakteru rutynowego oraz okresowego (nawet gdy stanowią ulepszenia). Ustawodawca nie zwarł jednakże definicji słowa „rutynowy”, w kontekście przywołanej definicji. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 14 listopada 2017 r., sygn. akt 0111-KDIB13.4010.352.2017.2.MST przywołał znaczenie ze Słownika języka polskiego PWN pod red. W. Doroszewskiego (http://sjp.pwn.pl). Zgodnie z takim rozumieniem, słowo "rutynowy" należy rozumieć jako "wykonywany często i niemal automatycznie" i "wykonywany według utartych schematów".

Mając na uwadze opisany stan faktyczny nie można twierdzić, że czynności wykonywane przez Wnioskodawcę są czynnościami wykonywanymi automatycznie i "według utartych schematów". Wytworzenie nowego produktu (aplikacji) wiąże się z wysiłkiem intelektualnym i technologicznym oraz twórczym wkładem Wnioskodawcy w ich tworzenie. Prace nad nowym produktem mają niewątpliwie charakter twórczy, a ich wprowadzenie wymaga od Wnioskodawcy innowacji, wyspecjalizowanej wiedzy technicznej oraz zaplecza technicznego, potrzebnych do finalizacji zlecenia, co jest przeciwnością działań wykonywanych w sposób rutynowy.

Dodatkowo, Wnioskodawca celem konkurencyjnego świadczenia usług musi ciągle poszerzać swoją wiedzę o nowe narzędzia i technologie. Ponadto, opisane we wniosku czynności podejmowane przez Podatnika nie mają znamion okresowości, gdyż każdy z wytwarzanych przez Wnioskodawcę produktów jest niepowtarzalny, unikatowy, zaś jego wytworzenie wymaga podejmowania odmiennych i indywidualnych procesów. Każda tworzona aplikacja i każde rozwiązanie było unikatowe, spełniające przy tym konkretne, indywidualne i pożądane przez Zamawiającego cechy.

Wracając do ustawowej definicji działalności badawczo-rozwojowej zauważyć należy, że musi ona mieć charakter twórczy. To jednocześnie działalność, która nastawiona jest na tworzenie innowacyjnych, oryginalnych rozwiązań, częstokroć o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Kolejnym wymogiem stawianym przez ustawodawcę, jest podejmowanie jej w sposób systematyczny sposób. Przesłankę tę należy rozumieć jako wyłączającą ze swojego zakresu aktywności o charakterze incydentalnym. Dodatkowo, opisywana działalność musi posiadać przy tym określony cel - powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.

Reasumując, podstawowym założeniem ustawowej definicji działalności badawczo-rozwojowej jest działalność twórcza prowadząca do powstania nowego rozwiązania (ewentualnie znaczącego udoskonalenia tych już istniejących).

Zdaniem Wnioskodawcy, przymiot działalności twórczej bez wątpienia można przypisać działaniom związanym z wytworzeniem Utworów. Działania te skupiają się i będą się skupiać w przyszłości na wytwarzaniu nowych/zmodyfikowanych produktów, które są unikatowe, jak i niepowtarzalne.

Celem działań opisanych w stanie faktycznym jest opracowywanie nowych rozwiązań na podstawie aktualnej wiedzy oraz dostępnych na rynku produktów, z których tworzone są (i będą w przyszłości) nowe Produkty. W efekcie powstają nowe rozwiązania - gotowe programy czy aplikacje, narzędzia informatyczne oraz związane z nimi dokumentacje, plany i projekty.

Reasumując - zdaniem Wnioskodawcy - podejmowana przez niego aktywność opisana we wniosku stanowi działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT.

Ad.2.

Zdaniem Wnioskodawcy, dochody ze sprzedaży autorskich praw do utworów stanowią dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i tym samym będą podlegały opodatkowaniu według preferencyjnej stawki wynoszącej 5% zgodnie z art. 30ca ustawy PIT.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

Z kolei wedle art. 30ca ust. 2 pkt 8 cytowanej regulacji, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest m.in.: autorskie prawo do programu komputerowego, podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Wnioskodawca wytwarza (współtworzy) nowe aplikacje, a tym samym należy uznać, iż jest on współwłaścicielem wytworzonego produktu. Należy przy tym jednocześnie wskazać, że oprogramowanie definiowane jest jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów. Podlega ono ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszeniem jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Wedle art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

Opisana przez Wnioskodawcę działalność stanowi działalność badawczo-rozwojową na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponadto, w wyniku podejmowanych przez Wnioskodawcę działań powstają utwory podlegające ochronie na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Należy bowiem zwrócić uwagę, że zarówno w efekcie tworzenia od podstaw kodów komputerowych i oprogramowania, jak i w efekcie ich ulepszania, modyfikacji oraz rozbudowy zawsze powstaje nowe kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Jednocześnie, Wnioskodawca prowadzi i będzie prowadził stosowną ewidencję, odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Zatem opisane przez Wnioskodawcę utwory stanowią kwalifikowane IP, a sprzedaż praw autorskich do tych Utworów - dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej podlegający opodatkowaniu 5% stawką.

Reasumując, prace prowadzone przez Podatnika-Wnioskodawcę, polegające na tworzeniu oprogramowania (pisaniu kodu) mają niewątpliwie twórczy charakter. Służą wszak one tworzeniu nowych, oryginalnych rozwiązań, a inwencja i zaprojektowanie (tj. w szczególności implementacja nowych funkcjonalności, rozwijanie istniejących funkcjonalności) tych rozwiązań leży po stronie Wnioskodawcy. Współtworzone przez Podatnika (w ramach współpracy ze Spółką) aplikacje (sprzedawane rozwiązania) stanową oryginalny wytwór jego twórczej pracy, jak również przedmiot ochrony prawa autorskiego.

Prace Wnioskodawcy obejmują zdobywanie, poszerzanie oraz wykorzystywanie wiedzy i umiejętności w zakresie sprzętu, narzędzi informatycznych i oprogramowania do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług w ramach systemów Spółki. Działalność Wnioskodawcy przyczynia się do tworzenia określonych oprogramowań przy wykorzystaniu jego wiedzy z zakresu szeroko pojętego tworzenia oprogramowania. Dalej wskazać należy, iż prace nad oprogramowaniem mają systematyczny charakter, ponieważ nie mają charakteru jednorazowego, lecz są prowadzone w sposób zorganizowany i ciągły, z nastawieniem na ciągły rozwój i ulepszanie w przyszłości.

Wnioskodawca w 2019 r. przenosił na Spółkę całość majątkowych praw autorskich do wytwarzanego przez siebie oprogramowania i otrzymał wynagrodzenie z tego tytułu, a zatem - w jego ocenie - osiągał dochody z tytułu sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. dochody, o których mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT.

Stanowisko zaprezentowane przez Wnioskodawcę znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych wydawanych w analogicznych stanach faktycznych, przykładowo, w interpretacji z dnia 24 marca 2020 r., sygn. akt: 0115-KDIT1.4011.137.2019.2.KK.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387 ze zm.), jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

*   prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
2.  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności,
3.  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej (czyli tzw. kwalifikowanymi IP) są:

1.  patent,
2.  prawo ochronne na wzór użytkowy,
3.  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
4.  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
5.  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,
6.  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
7.  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432),
8.  autorskie prawo do programu komputerowego

*   podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 ze zm.).

Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy, ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, nie podlegają ochronie.

W Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:

1.  badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668),
2.  badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r., poz. 1668 ze zm.), badania naukowe są działalnością obejmującą:

1.  badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
2.  badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Podstawę opodatkowania preferencyjną 5% stawką podatku w ramach ulgi IP-BOX stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ustawy).

Zgodnie z art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1.  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
2.  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
3.  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
4.  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1.  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;
2.  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
3.  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;
4.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
5.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji (art. 30cb ust. 2 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy w przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Jak wynika z powyższych regulacji podatnicy, którzy opodatkowują dochody z kwalifikowanych IP stawką 5%, mają obowiązek prowadzenia wyodrębnionej ewidencji dla wszystkich operacji finansowych związanych z uzyskiwaniem tych dochodów. Przepisy o IP Box nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji IP Box.

Mając na uwadze przedstawioną we wniosku sytuację faktyczną oraz cytowane wyżej przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, że przedstawione we wniosku działania podejmowane przez Wnioskodawcę mieszczą się w definicji działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż – jak Wnioskodawca wskazał w opisie stanu faktycznego – są podejmowane w sposób systematyczny, mają twórczy charakter, podejmowane są w celu wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez Wnioskodawcę ani też całość prowadzonej przez niego działalności programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu.

Na gruncie rozpatrywanej sprawy należy również stwierdzić, że prawa autorskie do oprogramowania komputerowego są kwalifikowanym IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a uzyskany przez Wnioskodawcę dochód z tytułu odpłatnego przeniesienia na zleceniodawcę praw autorskich do wytworzonego oprogramowania, które stanowi utwór prawnie chroniony i zostało wytworzone, rozwinięte i ulepszone w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 5a pkt 38 ustawy, kwalifikuje się do dochodów z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania do dochodów uzyskanych w 2019 r. z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej preferencyjnego opodatkowania wg stawki 5%.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.