Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/4511-1-494/16-3/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-07-22
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; mieszkanie; wynajem
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 20 kwietnia 2016 r. (data wpływu 22 kwietnia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 kwietnia 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej:

*   podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów,
*   obowiązku dokonywania zmian we wpisie do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej,
*   innych szczególnych obowiązków.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, KOD: 59.12.Z –Postprodukcyjna działalność związana z filmami, nagraniami wideo i programami telewizyjnymi, w tym grafika i animacja komputerowa. Podatek dochodowy Wnioskodawca rozlicza na zasadach ogólnych wg skali podatkowej poprzez podatkową księgę przychodów i rozchodów.

Miejscem zamieszkania i miejscem – siedzibą prowadzenia działalności gospodarczej jest A. Nie każdy zlecony projekt Wnioskodawca może wykonywać w miejscu siedziby firmy w A. Na czas obecny Wnioskodawca podpisał umowę na świadczenie usług w zakresie animacji i grafiki do projektów, które wymagają jego obecności w B., w siedzibie zleceniodawcy. Wnioskodawca musiał wynająć lokal mieszkalny na czas wykonania zlecenia (od marca 2016 r. do marca 2017 r.), w którym może przebywać, spać i być w stałym kontakcie ze zleceniodawcą. Projekty wymagają stałych konsultacji podczas procesu ich wykonywania, organizacji i efektów końcowych. Prace z nimi związane nierzadko realizowane są do późnych godzin nocnych. Odległość stałego miejsca zamieszkania Wnioskodawcy od B. wynosi około 360 km.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy Wnioskodawca może w koszty prowadzonej działalności gospodarczej zaliczyć wydatki z tytułu najmu mieszkania i jego używania na czas wykonywania zlecenia w oparciu o art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które pomniejszają przychód z prowadzonej działalności gospodarczej?
2.  Czy czasowa zmiana miejsca zamieszkania zobowiązuje Wnioskodawcę do zmian we wpisie do CEIDG i innych szczególnych obowiązków jako podatnika podatku dochodowego od osób fizycznych?

Tut. Organ informuje, że niniejsza interpretacja dotyczy tylko kwestii będącej przedmiotem zapytania oznaczonego numerem 1, tj. kosztów uzyskania przychodów.

Zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do pytania oznaczonego numerem 1, wydatki, które musi ponieść Zainteresowany z tytułu najmu i używania lokalu mieszkalnego (w oparciu o zawartą umowę z właścicielem mieszkania) są związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą. Pomogą one Wnioskodawcy w utrzymaniu, zabezpieczeniu i osiągnięciu źródła przychodu z działalności gospodarczej. Wspomniane koszty najmu i używania lokalu mieszkalnego nie są wymienione w katalogu wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.): kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, zatem przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Należy podkreślić, że o tym co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy. Na podatniku spoczywa zatem obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z działalnością gospodarczą, w tym okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii.

Jednakże, aby wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu, winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie znajdować się na liście wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
*   być właściwie udokumentowany.

Do kosztów uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej spełniających powyższe kryteria nie można jednak zaliczyć wydatków osobistych osoby prowadzącej działalność gospodarczą.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, KOD: 59.12.Z – Postprodukcyjna działalność związana z filmami, nagraniami video i programami telewizyjnymi, w tym grafika i animacja komputerowa. Miejscem zamieszkania i miejscem – siedzibą prowadzenia działalności gospodarczej jest miasto A. Jak wskazał Wnioskodawca, nie każdy zlecony projekt Wnioskodawca może wykonywać w miejscu siedziby firmy w A. W związku z tym, że Wnioskodawca podpisał umowę na świadczenie usług w zakresie animacji i grafiki do projektów, które wymagają jego obecności w B. (w siedzibie zleceniodawcy), Wnioskodawca musiał wynająć lokal mieszkalny na czas wykonania zlecenia (od marca 2016 r. do marca 2017 r.), w którym może przebywać, spać i być w stałym kontakcie ze zleceniodawcą.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że do wydatków z tytułu najmu mieszkania i jego używania na czas wykonywania zlecenia w ramach prowadzonej działalności gospodarczej znajdują zastosowanie postanowienia art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatki z tego tytułu spełniają kryterium celowości, o którym mowa we wspomnianym powyżej przepisie. Jednocześnie, tak jak słusznie podniósł Wnioskodawca, przedmiotowe wydatki nie są wymienione w tzw. negatywnym katalogu kosztów uzyskania przychodów, ujętym w art. 23 ust. 1 ww. ustawy. Wydatki te mogą więc stanowić koszty uzyskania przychodów pozarolniczej działalności gospodarczej.

Jednakże należy podkreślić, że obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiąganych przychodów (lub na zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów) obciąża podatnika.

Pamiętać przy tym należy również o obowiązku właściwego udokumentowania ponoszonych z ww. tytułu wydatków. Przy czym niezbędne jest, aby zgromadzone dokumenty świadczyły także o wykonanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej usługach w okolicach wynajmowanego mieszkania, umożliwiających w sposób bezsporny ustalenie związku przyczynowo-skutkowego poniesionych wydatków z uzyskanymi przychodami (lub z zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów), a ponadto potwierdzających racjonalność poniesionych wydatków.

Zatem wydatki z tytułu najmu mieszkania i jego używania na czas wykonywania zlecenia, spełniające wszystkie wymienione powyżej warunki, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto tut. Organ informuje, że w odniesieniu do tej części wniosku, która dotyczy obowiązku dokonywania zmian we wpisie do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, w dniu 22 lipca 2016 r. wydano postanowienie nr ILPB1/4511-1-494/16-4/AK o odmowie wszczęcia postępowania.

Natomiast w odniesieniu do tej części wniosku, która dotyczy innych szczególnych obowiązków, w dniu 22 lipca 2016 r. wydano postanowienie nr ILPB1/4511-1-494/16-5/AK o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.