Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPP2.4512.85.2017.2.MC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-04-05
Teza: prawo do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją zadania inwestycyjnego
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) w związku z art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U., poz. 1948, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 9 lutego 2017 r. (data wpływu 9 lutego 2017 r.), uzupełnionym pismem z dnia 28 marca 2017 r. (data wpływu 28 marca 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją zadania inwestycyjnego pn. „…..” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 lutego 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją zadania inwestycyjnego pn. „…..”. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 28 marca 2017 r. poprzez doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT i planuje w 2017 r. realizację zadania pn. „….” przy współfinansowaniu środkami pochodzącymi z budżetu Unii Europejskiej. Wymaganym załącznikiem do wniosku o dofinansowanie jest przedłożenie interpretacji indywidualnej w sprawie możliwości prawnej odzyskania podatku VAT od towarów i usług, wydanej przez właściwego Dyrektora Izby Skarbowej.

Stan faktyczny związany z eksploatacją sieci kanalizacyjnej.

Inwestycja realizowana będzie w zakresie obowiązkowych zadań własnych Gminy. W ramach zadań nałożonych na Wnioskodawcę mieści się bowiem zaspokojenie zbiorowych potrzeb ludności takich jak odprowadzenie i oczyszczanie ścieków. Wybudowana sieć kanalizacji sanitarnej będzie stanowić własność Gminy, która jako czynny podatnik podatku od towarów i usług, we własnym zakresie na podstawie zawartych z mieszkańcami umów cywilnoprawnych będzie zajmować się eksploatacją sieci kanalizacyjnej oraz odprowadzaniem i oczyszczaniem ścieków, za co pobierane będą od mieszkańców opłaty. Usługi powyższe podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wybudowana sieć kanalizacji sanitarnej i przepompowni ścieków będzie w całości wykorzystywana przez Wnioskodawcę do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Stan faktyczny związany z eksploatacją sieci wodociągowej.

Odpłatne usługi dla mieszkańców w zakresie uzdatniania i rozprowadzania wody na terenie Gminy świadczy firma wyłoniona przez Zainteresowanego zgodnie z przepisami ustawy Prawo zamówień publicznych. Firma wykonuje ww. zadanie będące zadaniem własnym Gminy na podstawie zawartej umowy o świadczenie usług wodociągowych w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę wraz z utrzymaniem i eksploatacją urządzeń wodociągowych będących własnością Wnioskodawcy. Zgodnie z umową Gmina pobiera opłatę dzierżawną uzależnioną od wyprodukowanej wody oraz wartości dzierżawionego majątku. Do opłaty doliczany jest podatek VAT udokumentowany wystawianymi przez Wnioskodawcę fakturami. Po zrealizowaniu inwestycji sieć wodociągowa zostanie przekazana firmie zajmującej się rozprowadzaniem wody w ramach zawartej umowy.

Wydatki Gminy związane z budową kanalizacji oraz rozbudową sieci kanalizacyjnej będą udokumentowane przez wykonawcę fakturami z właściwą stawką podatku VAT.

W uzupełnieniu wskazano, że przedmiotowe zadanie będzie realizowane w ramach „Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020”, poddziałania „Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii”. Dofinansowanie ze środków UE w ramach wyżej wymienionego programu wynosi 63,63% wartości netto realizowanej inwestycji w przypadku gdy podatnikowi przysługuje prawo odliczenia podatku VAT, który wówczas jest uznawany za koszt niekwalifikowalny.

Faktury dokumentujące poniesione wydatki w związku z realizacją zadania zarówno w przypadku budowy kanalizacji jak i rozbudowy wodociągu będą wystawione na Wnioskodawcę. Wybudowane sieci (wodociągowa i kanalizacyjna) będą służyły mieszkańcom Gminy. Ponadto z sieci kanalizacyjnej będą korzystały sklepy prowadzące działalność gospodarczą na terenie Gminy.

Z wybudowanej sieci wodno-kanalizacyjnej nie będą korzystały jednostki budżetowe. Wnioskodawca nie posiada zakładów budżetowych funkcjonujących na terenie Gminy. Wybudowana infrastruktura będzie wykorzystywana w całości przez Zainteresowanego do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. W przypadku sieci kanalizacyjnej Wnioskodawca bezpośrednio będzie zawierał umowy cywilno-prawne z mieszkańcami na odprowadzanie ścieków. Mieszkańcy będą ponosili opłaty za wykonywaną usługę ze stawką VAT w wys. 8%.

W przypadku sieci wodociągowej zgodnie ze stanem przedstawionym w pierwotnie złożonym wniosku ORD-IN, usługę uzdatniania i rozprowadzania wody będzie prowadził podmiot wyłoniony w trybie ustawy Prawo zamówień publicznych, który na podstawie umowy zawartej z Wnioskodawcą będzie ponosił na jego rzecz opłatę dzierżawną. Takie działanie mieści się więc w pojęciu prowadzonej przez Gminę działalności gospodarczej.

W związku z realizowaną inwestycją Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować poniesione w przyszłości nakłady w całości do celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Odpłatne usługi dla mieszkańców w zakresie uzdatniania i rozprowadzania wody na terenie Gminy świadczy podmiot będący osobą fizyczną prowadzący działalność gospodarczą w oparciu o wpis do ewidencji działalności gospodarczej.

Na pytanie tut. Organu „Jaki Gmina przewiduje (bądź został ustalony) miesięcznie czynsz z tytułu dzierżawy rozbudowanej sieci wodociągowej? Jaka będzie/jest jego skala (np. kilkaset, kilkadziesiąt złotych)?”, Wnioskodawca wskazał, że na mocy obecnie obowiązującej umowy okresem rozliczeniowym są półrocza roku budżetowego. Wnioskodawca wystawia faktury VAT dwukrotnie za rok budżetowy. Roczna kwota należności jest zmienna z uwagi na uzależnienie jej od ilości wyprodukowanej wody. W 2016 roku opłata dzierżawna wyniosła ok. 151 703 zł netto plus podatek VAT ze stawką 23%.

Z kolei na pytanie „W jakiej wysokości Gmina planuje ponieść wydatki na rozbudowę ww. sieci wodociągowej, o której mowa w opisie sprawy oraz objętej zakresem zadanego we wniosku pytania?”, Zainteresowany odpowiedział, że planuje się, że wysokość środków własnych Gminy poniesionych na rozbudowę sieci wodociągowej wyniesie ok. 218 220 zł netto (36,37% wartości netto projektu).

W odpowiedzi na pytanie „Jaka będzie wartość przedmiotowej rozbudowy sieci wodociągowej w ramach zadania inwestycyjnego, o którym mowa we wniosku?”, Wnioskodawca wskazał, że wartość rozbudowanej sieci wodociągowej wyniesie ok. 600 000 zł, bez uwzględnienia kwoty podatku VAT.

Na pytanie „W jakiej relacji będzie pozostawał czynsz z tytułu odpłatnej dzierżawy ww. sieci wodociągowej z nakładami ponoszonymi na rozbudowę przedmiotowej sieci wodociągowej?”, Zainteresowany odpowiedział, że roczny czynsz z tytułu odpłatnej dzierżawy sieci wodociągowej w stosunku do całkowitych nakładów na budowę inwestycji na podstawie wyżej podstawionych informacji będzie wynosił ok. 25,3% liczony w wartościach netto.

W odpowiedzi na pytanie „Czy czynsz z tytułu odpłatnej dzierżawy ww. sieci wodociągowej relatywnie pokryje wartość poniesionych kosztów na rozbudowę sieci?”, Wnioskodawca wskazał, że przyjmując do wyliczeń wysokość rocznego czynszu dzierżawnego uzyskanego w 2016 roku, wartość poniesionych kosztów na rozbudowę wodociągu zostanie pokryta w ciągu 4 lat od zakończenia inwestycji.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z realizacją zadania inwestycyjnego pod nazwą „….” Gmina będzie miała możliwość odliczenia podatku VAT (obniżenie podatku należnego o podatek naliczony) wynikający z faktur VAT dokumentujących ponoszone wydatki?

Zdaniem Wnioskodawcy, Gmina jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Zgodnie z art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług, możliwość odliczenia podatku VAT przysługuje podatnikom w zakresie w jakim te towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Z kolei w myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2013, poz. 594, ze zm.), Zainteresowany wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Przedmiotowa inwestycja wpisuje się w zadania własne wymienione w art. 7 ust.1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, tj. obejmujące sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.

Zarówno eksploatacja sieci kanalizacyjnej wykonywana osobiście przez Wnioskodawcę jak i dzierżawa majątku firmie zajmującej się rozprowadzaniem wody na terenie Gminy, będą czynnościami opodatkowanymi. Wydatki inwestycyjne związane z budową sieci kanalizacyjnej oraz rozbudową sieci wodociągowej w miejscowości ….. będą więc bezpośrednio związane działalnością opodatkowaną. Dlatego też Gminie przysługuje prawo odliczenia podatku VAT wynikającego z faktur dokumentujących realizację inwestycji.

Terminy, w których powstaje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego ustawodawca określił w art. 86 ust. 10-13 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z art. 87 ust. 1 ustawy wynika, że w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s.1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446, z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty (art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym). W szczególności zadania własne, w myśl art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym, obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

W świetle powyższego stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie będą spełnione przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, warunkujące prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją zadania inwestycyjnego pn. „…..”. Wnioskodawca wskazał bowiem, że jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz – jak wynika z całokształtu okoliczności sprawy – efekty przedmiotowego zadania inwestycyjnego będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Mając zatem powyższe na uwadze stwierdzić należy, że Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją ww. zadania inwestycyjnego pn. „……”, pod warunkiem niewystąpienia przesłanek negatywnych wymienionych w art. 88 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Należy zauważyć, iż pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowalnym. W związku z powyższym nie zajęto stanowiska w tej sprawie.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Jednocześnie podkreślić należy, iż tut. Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach zdarzenia przyszłego podanego przez Wnioskodawcę. Tut. Organ informuje, iż nie jest właściwy do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które w przedmiotowej sprawie umożliwiłoby weryfikację opisanego zdarzenia przyszłego.

Dodatkowo tut. Organ zwraca uwagę, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Z okoliczności sprawy nie wynika, że infrastruktura kanalizacyjna i wodociągowa będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę do działalności innej niż działalność gospodarcza. W przypadku niewykorzystywania ww. infrastruktury przez Wnioskodawcę wyłącznie do działalności gospodarczej wydana interpretacja traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.