Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-585/11-2/JF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-06-20
Teza: Przekazanie przez Spółkę swoim pracownikom artykułów BHP jest związane z prowadzoną działalnością i nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Słowa kluczowe: BHP (bezpieczeństwo i higiena pracy); czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; pracownik; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; towar-przekazanie towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. Z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 11.04.2011 r. (data wpływu 18.04.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania artykułów BHP - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18.04.2011 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania artykułów BHP.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Spółka prowadzi działalność gospodarczą jako przedsiębiorstwo energetyczne w rozumieniu przepisów ustawy Prawo energetyczne. Spółka wykonuje również roboty budowlane i budowlano-montażowe.

W ramach prowadzonej działalności, Spółka nieodpłatnie przekazuje swoim pracownikom należące do jej przedsiębiorstwa towary, przeznaczone do celów związanych z bezpieczeństwem i higieną pracy - tzw. artykuły BHP, które przekazywane są przez Spółkę uprawnionym kategoriom pracowników, zgodnie z przepisami:

1.  ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. Nr 24 poz. 141 ze zm., dalej: Kodeks pracy) dotyczącymi bezpieczeństwa i higieny pracy,
2.  wydanych na podstawie zawartych w Kodeksie pracy upoważnień, rozporządzeń wykonawczych, tj. Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy z dnia 26 września 1997 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 129, poz. 844) i rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie profilaktycznych posiłków i napojów z dnia 28 maja 1996 r. (Dz. U. z 1996 r. Nr 60 poz. 279), oraz
3.  decyzji Prezesa Zarządu Spółki wydawanych na podstawie Regulaminu Zarządu oraz Regulaminu Pracy, obowiązujących w Spółce.

Przekazywane pracownikom nieodpłatnie artykuły BHP obejmują:

1.  odzież i obuwie robocze (ochronne),
2.  środki ochrony indywidualnej, np. hełmy, rękawice robocze (ochronne), kamizelki,
3.  środki higieny osobistej, typu ręczniki, mydła toaletowe i pasty BHP, oraz
4.  regeneracyjne posiłki (tzw. posiłki profilaktyczne) dla pracowników wykonujących zadania o wysokim poziomie obciążenia energetycznego organizmu oraz napoje bezalkoholowe (w tym, np. woda butelkowana, herbata, soki, etc.).

Towary w rodzaju wymienionych powyżej stanowią własność Spółki i nieodpłatnie przekazywane są przez Spółkę pracownikom, odpowiednio, do następujących celów:

1.  do wykorzystania (np. odzież i obuwie robocze (ochronne), rękawice, hełmy, kamizelki), lub
2.  do zużycia (np. środki higieny osobistej, posiłki profilaktyczne i napoje),

\- w wykonaniu ciążących na Spółce obowiązków wynikających bezpośrednio i wprost z powszechnie obowiązujących przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy, mających charakter norm bezwzględnie wiążących.

Po upływie ustalonego, obowiązującego w Spółce okresu użytkowania przez pracownika artykułów BHP, przekazanych mu do wykorzystania (np. odzieży lub obuwia roboczego), pracownik obowiązany jest do zwrotu tych artykułów (zużytej odzieży tub obuwia roboczego) Spółce. Spółka odlicza podatek VAT z faktur dokumentujących nabycie artykułów BHP, o których mowa powyżej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w świetle regulacji art. 7 ust. 2 Ustawy o VAT, nieodpłatne przekazanie przez Spółkę pracownikom artykułów BHP stanowi dostawę towarów, która podlega opodatkowaniu VAT na podstawie powołanego wyżej przepisu?

Zdaniem Wnioskodawcy analiza treści obowiązujących przepisów Ustawy o VAT prowadzi do wniosku, że dokonywane przez Spółkę nieodpłatne przekazania pracownikom artykułów BHP, jako realizowane w wykonaniu nałożonych na Spółkę obowiązków wynikających wprost i bezpośrednio z powszechnie obowiązujących przepisów prawa, tj. przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy, nie stanowią dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 2 Ustawy VAT i w związku z tym nie podlegają opodatkowaniu VAT.

Zdaniem Spółki, nie ulega wątpliwości, że nieodpłatne przekazania pracownikom artykułów BHP, przeznaczonych do korzystania lub zużycia przez pracowników oraz przekazywanych im w związku ze świadczoną przez nich pracą (na podstawie przepisów szczególnych), jako pozostające w ścisłym i bezpośrednim związku z działalnością gospodarczą Spółki, nie mogą zostać uznane za służące celom osobistym pracowników. Przekazania te dokonywane są zawsze w ramach stosunku pracy, w wykonaniu przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy, a wyłącznym celem przekazania towarów do korzystania lub zużycia przez pracowników jest zabezpieczenie pracownikom warunków pracy zgodnych z przepisami BHP oraz zapewnienie prawidłowego i zgodnego z obowiązującymi przepisami funkcjonowania przedsiębiorstwa Spółki.

a) Zakres regulacji art. 7 ust. 2 Us tawy o VAT

Na podstawie art. 5 ust.1 pkt 1 Ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlega m. in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zgodnie z art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, rozumie się, co do zasady, przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Zgodnie z regulacją art. 7 ust. 2 Ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2011 r., przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt Ustawy o VAT, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników,
2.  wszelkie inne darowizny,

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

Z powyższego wynika, że od 1 kwietnia 2011 r. nieodpłatne przekazania przez Spółkę towarów należących do jej przedsiębiorstwa, które spełniają określone w Ustawie o VAT przesłanki, tj.:

1.  są przekazywane lub zużywane na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, lub
2.  stanowią wszelkie inne darowizny, oraz
3.  w każdym ze wskazanych wyżej przypadków - przy ich nabyciu przysługiwało Spółce prawo do odliczenia VAT naliczonego w całości lub w części,

\- co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jako odpłatna dostawa towarów.

b) Skutki podatkowe nieodpłatnych przekazań artykułów BHP w świetle art. 7 ust. 2 Ustawy o VAT.

Dokonywane przez Spółkę przekazania artykułów BHP pozostają w ścisłym związku z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą. Związek z prowadzonym przez Spółkę przedsiębiorstwem polega na tym, że leżąca po stronie Spółki powinność przekazania określonym kategoriom pracowników danych artykułów BHP (np. posiłków lub środków higieny osobistej) wynika wprost z odpowiednich przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy.

Przykładowo, na podstawie art. 2376 i art. 2377 Kodeksu pracy, pracodawca jest obowiązany dostarczyć pracownikowi nieodpłatnie (i) środki ochrony indywidualnej, zabezpieczające przed działaniem niebezpiecznych i szkodliwych dla zdrowia czynników, występujących w środowisku pracy, oraz (ii) odzież i obuwie robocze. Z art. 232 Kodeksu pracy wynika z kolei, że pracodawca jest obowiązany zapewnić pracownikom zatrudnionym w warunkach szczególnie uciążliwych, nieodpłatnie, odpowiednie posiłki i napoje, jeżeli jest to niezbędne ze względów profilaktycznych. Przepis § 1 ww. rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie profilaktycznych posiłków i napojów z dnia 28 maja 1996 r. precyzuje, że pracodawca ma obowiązek zapewnić pracownikom nieodpłatnie posiłki wydawane ze względów profilaktycznych oraz napoje, których rodzaj i temperatura powinny być dostosowane do warunków wykonywania pracy. Przepisy szczegółowo wskazują ponadto, jakim kategoriom pracowników posiłki profilaktyczne oraz napoje powinny zostać zapewnione oraz określają szczegółowe wymagania jakościowe (wartości składników odżywczych oraz kaloryczność), którym wskazane posiłki i napoje powinny odpowiadać. Dodatkowo, art. 2379 Kodeksu pracy stanowi wprost, że pracodawca nie może dopuścić pracownika do pracy bez środków ochrony indywidualnej oraz odzieży lub obuwia roboczego, przewidzianych do stosowania na danym stanowisku pracy.

Z § 112 powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. wynika, że pracodawca ma obowiązek zapewnić wszystkim pracownikom wodę zdatną do picia lub inne napoje, a pracownikom zatrudnionym stale lub okresowo w warunkach szczególnie uciążliwych zapewnić oprócz wody, inne napoje. Ilość, rodzaj oraz temperatura napojów powinny być dostosowane do warunków wykonywania pracy i potrzeb fizjologicznych pracowników. To samo rozporządzenie, w § 115 stanowi, że pracodawca obowiązany jest zapewnić pracownikom środki higieny osobistej, których ilość i rodzaje powinny być dostosowane do rodzaju i stopnia zanieczyszczenia ciała przy określonych pracach.

Jak wynika z powyższego, uregulowania te nakładają na Spółkę (jako pracodawcę) wprost, szczegółowo określone obowiązki w zakresie zapewnienia pracownikom odpowiednich - w danych okolicznościach warunków pracy. Obowiązek Spółki co do przekazania pracownikom określonych kategorii towarów stanowiących artykuły BHP skorelowany jest zarazem z odpowiadającym mu obowiązkiem po stronie pracownika co do wykorzystania tych towarów (artykułów BHP) wyłącznie do celów, do których je otrzymał, tj. w związku z czynnościami realizowanymi w ramach wykonywania obowiązków służbowych. Należy podkreślić, że przekazania pracownikom artykułów BHP, o których mowa w opisie stanu faktycznego, każdorazowo następują w bezpośrednim i ścisłym związku z realizacją celów Spółki jako pracodawcy i w związku z tym nie stanowią przekazań na cele osobiste pracownika.

Prawidłowość stanowiska Spółki co do tego, że nieodpłatne przekazania towarów w ramach realizacji nałożonych na Spółkę obowiązków w zakresie BHP nie stanowią przekazania towarów na cele osobiste pracowników potwierdza dodatkowo brzmienie art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 51 poz. 307, dalej: Ustawa o PIT). Z przepisu tego wynika, że wolne od opodatkowania podatkiem dochodowym są m.in. świadczenia rzeczowe i ekwiwalenty za te świadczenia, przysługujące (tu: pracownikowi) na podstawie przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy. Skoro zatem Ustawa o PIT wyłącza od opodatkowania zarówno przysługujące danej osobie fizycznej towary, jak i ekwiwalenty pieniężne za towary przekazywane jej na podstawie przepisów o BHP, za niesporne należy uznać, że wszystko to, co zostanie danemu podmiotowi (pracownikowi) przekazane na podstawie przepisów o BHP, nie stanowi jego przychodu, a tym samym nie służy jego osobistym celom.

Należy dodać, że przekazywane przez Spółkę pracownikom środki ochrony indywidualnej oraz odzież i obuwie robocze stanowią własność Spółki jako pracodawcy, co oznacza, że niezależnie od samego faktu przekazania tych towarów pracownikom do wykorzystania, w żadnym momencie nie następuje przeniesienie przez Spółkę na pracowników prawa do rozporządzania przekazanymi towarami jak właściciel. Taki stan rzeczy jest zgodny z przepisem art. 2378 § 2 Kodeksu pracy, który stanowi wprost, że środki ochrony indywidualnej oraz odzież i obuwie robocze stanowią własność pracodawcy.

Dodatkowo, Spółka zauważa, że uwzględniając domniemanie racjonalności ustawodawcy należy przyjąć, że z samej konstrukcji normy ujętej w art. 7 ust. 2 Ustawy o VAT wynika, że gdyby ustawodawca faktycznie chciał objąć opodatkowaniem VAT wszystkie możliwe stany faktyczne, w których dochodzi do nieodpłatnych przekazań towarów przez jeden podmiot na rzecz drugiego - w tym nieodpłatne przekazania pracownikom artykułów BHP - nie zawarłby w przepisie art. 7 ust. 2 normy ujętej w punkcie 1 tego artykułu. Z przepisu art. 7 ust. 2 pkt 1 Ustawy o VAT wynika, że przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników stanowi odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu VAT. Ten sam przepis w pkt 2 stanowi natomiast, że dostawą towarów podlegającą VAT są również wszelkie inne darowizny. W związku z tym należy podkreślić, że gdyby ustawodawca uznał, że opodatkowaniu VAT powinny podlegać wszystkie — bez wyjątku — nieodpłatne przekazania towarów, powinien był ograniczyć treść analizowanej normy do dyspozycji punktu 2 i wskazać, że przez odpłatną dostawę towarów rozumie się każde przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa to jest wszelkie darowizny, o których mowa w art. 7 ust. 2 pkt 2 Ustawy o VAT. Skoro jednak prawodawca uznał za zasadne dokonać w treści analizowanego przepisu rozróżnienia w zakresie nieodpłatnych przekazań przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa w ten sposób, że z ogółu nieodpłatnych przekazań (tu określonych mianem wszelkich innych darowizn) wydzielił przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, zdaniem Spółki należy uznać, że zamiarem prawodawcy było objąć opodatkowaniem VAT tylko te przekazane nieodpłatnie towary, które spełniają warunek przekazania na cele osobiste. A contrario, te nieodpłatne przekazania towarów, które nie są realizowane na cele osobiste pracowników, nie powinny podlegać opodatkowaniu VAT jako odpłatna dostawa towarów, na podstawie art. 7 ust. 2 Ustawy o VAT.

Podsumowanie

W analizowanym stanie faktycznym dochodzi do przekazania towarów (artykułów BHP) na rzecz pracowników nieodpłatnie, w ramach realizacji nakazu wynikającego wprost i jednoznacznie z obowiązujących przepisów prawa. Skoro Spółka zobligowana jest przekazywać pracownikom towary określonego rodzaju z mocy bezwzględnie wiążących uregulowań prawa powszechnie obowiązującego, należy uznać, że przekazanie pracownikom towarów następuje tu w celu ściśle związanym z prowadzonym przez Spółkę przedsiębiorstwem.

Całokształt powołanych argumentów uzasadnia stanowisko, że przekazywane przez Spółkę nieodpłatnie pracownikom towary stanowiące artykuły BHP nie stanowią dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 2 Ustawy o VAT i w związku z tym nie podlegają opodatkowaniu VAT w każdym przypadku, w którym obowiązek przekazania tych towarów wynika z przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy zawartych w Kodeksie pracy lub w aktach wykonawczych wydanych na podstawie wynikających z niego upoważnień.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.) - zwaną dalej ustawą, czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług jest odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1 ustawy).

Ustawodawca dla celów podatku od towarów i usług zrównał z odpłatną dostawą towarów niektóre nieodpłatne czynności. I tak, zgodnie z treścią art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

Z powyższego wynika zatem, że w przypadku przekazania lub zużycia przez podatnika towarów na potrzeby zatrudnionych przez niego pracowników nie ma zastosowania art. 7 ust. 2 ustawy. W konsekwencji takie przekazanie lub zużycie nie podlega opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 232 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t.j. Dz. U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 ze zm.) pracodawca jest obowiązany zapewnić pracownikom zatrudnionym w warunkach szczególnie uciążliwych, nieodpłatnie, odpowiednie posiłki i napoje, jeżeli jest to niezbędne ze względów profilaktycznych.

Stosownie do art. 23715 § 1 Kodeksu pracy, Minister Pracy i Polityki Socjalnej w porozumieniu z Ministrem Zdrowia i Opieki Społecznej określi, w drodze rozporządzenia, ogólnie obowiązujące przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy dotyczące prac wykonywanych w różnych gałęziach pracy. Ministrowie właściwi dla określonych gałęzi pracy lub rodzajów prac w porozumieniu z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej oraz Ministrem Zdrowia i Opieki Społecznej określą, w drodze rozporządzenia, przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy dotyczące tych gałęzi lub prac (art. 23715 § 2 Kodeksu pracy).

Przepisy wykonawcze regulujące powyższe obowiązki to:

*   rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie profilaktycznych posiłków i napojów (Dz. U. Nr 60, poz. 279),

*   rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (t.j. z 2003 r. Dz. U. Nr 169, poz. 1650 ze zm.).

Biorąc powyższe pod uwagę uznać należy, iż wydawanie napojów i posiłków oraz środków higieny osobistej i środków ochrony indywidualnej, odzieży i obuwia roboczego pracownikom przez pracodawcę w ramach wypełniania obowiązków nałożonych cyt. wyżej przepisami nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Należy zatem stwierdzić, iż nie jest opodatkowane przekazywanie przez podatnika towarów, jeżeli obowiązek ich wydania wynika z przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy lub jest zagwarantowane pracownikom na podstawie Kodeksu Pracy lub innych przepisów. Bowiem czynności te, jako związane z działalnością gospodarczą podatnika, nie służą celom osobistym pracowników, lecz prawidłowemu, zgodnemu z przepisami prawa funkcjonowaniu przedsiębiorstwa.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Spółka wykonuje roboty budowlane i budowlano-montażowe. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej przekazuje nieodpłatnie swoim pracownikom należące do jej przedsiębiorstwa towary, przeznaczone do celów związanych z bezpieczeństwem i higieną pracy (artykuły BHP) podlegające przez nich wykorzystaniu lub zużyciu. Przekazanie towarów należy do obowiązków Spółki jako pracodawcy i wynika z powszechnie obowiązujących przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy, mających charakter norm bezwzględnie wiążących, takich jak: Kodeks pracy (przepisy dotyczące bezpieczeństwa i higieny pracy), rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny, rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie profilaktycznych posiłków i napojów, a także decyzje Prezesa Zarządu Spółki wydawanych na podstawie Regulaminu Zarządu oraz Regulaminu Pracy. Spółka odlicza podatek naliczony przy nabyciu przekazanych artykułów BHP.

W przedstawionych okolicznościach Spółka nieodpłatnie przekazuje pracownikom towary, do czego jest zobligowana przepisami prawa dotyczącymi bezpieczeństwa i higieny pracy. Przekazane towary są wykorzystywane bądź zużywane przez pracowników w miejscu pracy i mają na celu zabezpieczenie pracownikom zgodnych z przepisami warunków pracy. Nie jest to zatem nieodpłatne przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika ani jego pracowników, o którym mowa w art. 7 ust. 2 ustawy. Wobec tego należy uznać, że realizowane przez Spółkę przekazanie artykułów BHP wynika ze stosunku pracy i jest związane z działalnością gospodarczą Spółki.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy podatkowe należy uznać, iż przekazanie przez Spółkę artykułów BHP, które zostają wykorzystane bądź zużyte do celów prowadzonej działalności nie wypełnia przesłanek wymienionych w art. 7 ust. 2 ustawy. Wobec tego nieodpłatne przekazanie do wykorzystania bądź zużycia przez pracownikom towarów w postaci:

1.  odzieży i obuwia roboczego (ochronnego),
2.  środków ochrony indywidualnej, np. hełmów, rękawic roboczych (ochronnych), kamizelek,
3.  środków higieny osobistej, typu ręczniki, mydła toaletowe i pasty BHP, oraz
4.  regeneracyjnych posiłków dla pracowników wykonujących zadania o wysokim poziomie obciążenia energetycznego organizmu oraz napoje bezalkoholowe (w tym, np. woda butelkowana, herbata, soki, etc.)

\- nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Reasumując, przekazanie przez Spółkę swoim pracownikom towarów przeznaczonych do celów związanych z bezpieczeństwem i higieną pracy, tzw. artykułów BHP jest związane z prowadzoną działalnością i nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Spółki uznaje się za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia przedstawionego stanu faktycznego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. Ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. Ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. Ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.