Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP4/443-622/11-2/EWW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-12-09
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie wliczania do proporcji, o której mowa w art. 90 ustawy, czynności niepodlegających opodatkowaniu na terytorium kraju.
Słowa kluczowe: faktura; faktura-faktura VAT; podatnik; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 7 września 2011 r. (data wpływu 9 września 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wliczania do proporcji, o której mowa w art. 90 ustawy, czynności niepodlegających opodatkowaniu na terytorium kraju – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 września 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wliczania do proporcji, o której mowa w art. 90 ustawy, czynności niepodlegających opodatkowaniu na terytorium kraju.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca w związku z prowadzoną przez siebie działalnością wyjeżdża ze swoimi spektaklami poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Tym samym, za ww. prezentacje wystawia fakturę handlową NP w euro bez podatku VAT, jedynie z adnotacją, iż podatek należny obciąża nabywcę usługi.

Z faktur VAT dokonywanych w Polsce, a dotyczących zakupów na rzecz wyjazdów zagranicznych, Zainteresowany nie odlicza podatku naliczonego.

Daną fakturę w obcej walucie uwzględnia natomiast w deklaracji VAT-7 (poz. 21) oraz w informacji podsumowującej o wewnątrzwspólnotowym świadczeniu usług.

Wnioskodawca zaznaczył, że gdyby prezentacja danego spektaklu odbywała się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wówczas faktura VAT zostałaby wystawiona przez niego ze zwolnieniem bez prawa do odliczenia podatku VAT z faktur zakupowych.

Wpływ ze sprzedaży biletów na daną prezentację spektaklu zarówno w kraju, jak i zagranicą, zawsze stanowią przychody zapraszającego-organizatora.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w związku z zaistniałą sytuacją dotyczącą wyjazdów zagranicznych, Zainteresowany powinien przy obliczaniu wskaźnika proporcji sprzedaży za 2011 r. uwzględnić obroty wynikające z faktur handlowych opodatkowanych w kraju nabywcy?

Zdaniem Wnioskodawcy, przy obliczaniu wskaźnika proporcji sprzedaży za 2011 r. nie należy uwzględniać faktur, gdzie nabywcą jest podmiot zagraniczny i to na nim ciąży obowiązek rozliczania podatku w miejscowym urzędzie skarbowym.

Zgodnie z art. 90 ustawy o podatku od towarów i usług oraz konsultacjami Zainteresowanego z Krajową Informacją Podatkową, do obliczenia wskaźnika proporcji sprzedaży nie uwzględnia się czynności świadczonych poza granicami kraju, gdyby te czynności w Polsce wykazywane były ze zwolnieniem od podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. z 2011 r. Dz. U. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Z postanowień art. 8 ust. 1 ustawy wynika, iż przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z opisu sprawy wynika, iż w ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca wyjeżdża ze swoimi spektaklami poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Powyższe usługi nie podlegają opodatkowaniu na terytorium kraju, w związku z czym wystawia on faktury NP w euro bez podatku VAT, jedynie z adnotacją, iż podatek należny obciąża nabywcę usługi.

Wątpliwości Zainteresowanego dotyczą konieczności uwzględnienia w ustaleniu proporcji, o której mowa w art. 90 ustawy za 2011 r., obrotu z tytułu ww. czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium kraju.

Zaznaczyć należy, ze zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wyłącznie czynnym, zarejestrowanym podatnikom podatku od towarów i usług, a odliczyć można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza jednocześnie możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku.

W tym miejscu należy zwrócić uwagę na art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy, zgodnie z którym podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.

A contrario podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju, jeżeli kwoty te nie mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju.

Z powyższego przepisu wynika, iż zakres prawa do odliczenia podatku naliczonego odnośnie nabyć związanych ze świadczeniem usług poza krajem jest adekwatny jak w przypadku transakcji krajowych.

Stosownie do art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10 – art. 90 ust. 2 ustawy.

Z kolei na mocy art. 90 ust. 3 ustawy proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

W myśl art. 90 ust. 4 ustawy proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.

Zatem, w przypadku ponoszenia wydatków dających prawo do odliczenia podatku naliczonego, jak i nie dających takiego prawa, podatnik winien ustalić właściwą proporcję jako udział rocznego obrotu z działalności, z tytułu której to prawo mu przysługuje, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu tych czynności.

Zaznaczyć należy, że zgodnie z art. 90 ust. 3 ustawy, proporcję ustala się jako udział:

*   rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego (LICZNIK),
*   w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo (MIANOWNIK).

Z opisu sprawy wynika, iż usługi niepodlegające opodatkowaniu na terytorium kraju w sytuacji gdyby odbywały się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, korzystałyby ze zwolnienia od podatku. W związku z powyższym, z faktur dokumentujących zakupy na rzecz wyjazdów zagranicznych, Wnioskodawca nie odlicza podatku naliczonego.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że Zainteresowany obliczając proporcję, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy za 2011 r., do obrotu całkowitego z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz czynności, w związku z którymi nie przysługuje mu takie prawo, winien wliczyć kwoty wynikające z faktur dokumentujących usługi niepodlegające opodatkowaniu na terytorium Polski, będące przedmiotem pytania.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Informuje się, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz stanowisku własnym, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności poprawności wykazywania transakcji będącej przedmiotem wniosku w deklaracji VAT-7 oraz informacji podsumowującej.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.