Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-893/10-4/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-09-20
Teza: Zwrot nadpłaty
Słowa kluczowe: banki; nadpłata; nadpłata-zwrot nadpłaty; podatek
Przepisy: [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 11 czerwca 2010 r. (data wpływu do Biura KIP w Lesznie 23 lipca 2010 r.), uzupełnionym w dniu 25 sierpnia 2010 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania emerytury otrzymywanej z Holandii – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 czerwca 2010 r. Pan złożył do Dyrektora Izba Skarbowej w Warszawie Biura Krajowej Informacji w Płocku wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej opodatkowania emerytury otrzymywanej z Holandii.

Pismem z dnia 19 lipca 2010 r. nr IPPB4/071-7/10-2/SP Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie – działając na podstawie art. 170 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, stosownie do § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – przekazał celem załatwienia zgodnie z właściwością wniosek Pana Dyrektorowi Izby Skarbowej w Poznaniu.

W związku ze stwierdzeniem braków formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 i 14f ustawy – Ordynacja podatkowa, pismem z dnia 16 sierpnia 2010 r. nr ILPB2/415-893/10-2/JK, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Jednocześnie poinformowano, że stosownie do postanowień art. 139 § 4 w zw. z art. 14d Ordynacji podatkowej, okresu oczekiwania między wezwaniem przez organ, a jego uzupełnieniem przez Wnioskodawcę nie wlicza się do trzymiesięcznego terminu przewidzianego na wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Wezwanie wysłano w dniu 16 sierpnia 2010 r. (skuteczne doręczenie nastąpiło w dniu 19 sierpnia 2010 r.), zaś w dniu 25 sierpnia 2010 r. (data nadania 24 sierpnia 2010 r.) do siedziby tut. organu wpłynęła odpowiedź na wezwanie, w której Wnioskodawca częściowo uzupełnił wniosek.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest obywatelem Holandii. Mieszka w Polsce – ma tutaj kartę stałego pobytu. Z Holandii otrzymuje emeryturę. Tam też jest Jego rezydencja podatkowa. W miesiącu maju br. bank, który prowadzi konto walutowe Zainteresowanego w Polsce potrącił 18% podatku, tj. kwotę 662,00 zł.

Wnioskodawca nie prowadzi w Polsce żadnej działalności gospodarczej, nie osiąga też tu żadnych innych dochodów.

Ponadto Zainteresowany wskazuje, że emerytura jest wypłacana według przepisów systemu ubezpieczeń społecznych Holandii.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy bank miał prawo potrącić Wnioskodawcy 18% podatku?
2.  Od kogo Zainteresowany ma się domagać jego zwrotu, odsetek, kosztów (opłaty skarbowej, koszty przesyłki)?
3.  Jak długo Wnioskodawca będzie czekał na zwrot pieniędzy?

Tutejszy organ informuje, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 1 przedstawione we wniosku. Natomiast w zakresie odpowiedzi na pytania nr 2 i nr 3 w dniu 20 września 2010 r. wydano odrębne rozstrzygnięcie o sygnaturze ILPB2/415-893/10-5/JK.

Zdaniem Wnioskodawcy – w odniesieniu do pytania nr 1 – skoro Zainteresowany otrzymuje emeryturę z Holandii, która jest wypłacana według przepisów systemu ubezpieczeń społecznych tego kraju, to polski bank nie ma prawa ponownie potrącać podatku.

Jest to niesprawiedliwe i niezgodne z podpisaną umową o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartą między Polską a Holandią.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do treści art. 3 ust. 2a ww. ustawy osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów z pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej na podstawie stosunku służbowego lub stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia, oraz innych dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Zgodnie z art. 4a ww. ustawy, ww. przepisy stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Rozstrzygające znaczenie w kwestii opodatkowania dochodów uzyskiwanych ze źródeł położonych na terytorium danego państwa ma zatem ustalenie miejsca zamieszkania Podatnika.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca jest obywatelem Holandii, który mieszka w Polsce. Otrzymuje On emeryturę z Holandii, wypłacaną na podstawie przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych tego kraju. Zainteresowany wskazał również, iż Jego rezydencja podatkowa (miejsce zamieszkania określane dla celów podatkowych) znajduje się w Holandii. Polski bank, na konto w którym wypłacana jest emerytura w miesiącu maju br. potrącił Wnioskodawcy podatek w wysokości 18%.

W świetle przedstawionego stanu faktycznego oraz prawnego stwierdzić należy, iż w myśl przytoczonego art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w Polsce Wnioskodawca powinien podlegać opodatkowaniu tylko od dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej. Tak więc emerytura otrzymywana z Holandii przez rezydenta tego kraju przebywającego na terytorium Polski nie powinna podlegać opodatkowaniu w Polsce.

Końcowo tut. organ pragnie wskazać, iż wydając pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego w myśl art. 14 ustawy – Ordynacja podatkowa, nie przeprowadzał postępowania mającego na celu ustalenie, gdzie faktycznie znajduje się rezydencja podatkowa Wnioskodawcy – tylko przyjął za Nim, iż jest to Holandia.

Jeżeli jednak okazałoby się, że miejscem zamieszkania dla celów podatkowych Zainteresowanego jest Polska, to podlegałby On – w myśl art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na terytorium naszego kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Innymi słowy otrzymywana przez Niego z Holandii emerytura podlegałaby opodatkowaniu w Polsce.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.