Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.277.2017.2.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-11-20
Teza: Czy sprzedaż działek, powstałych z podziału otrzymanej w drodze darowizny z 1994 r. nieruchomości rolnej, będzie podlegała podatkowi dochodowemu od osób fizycznych, skoro w 2017 r. nastąpiło zniesienie współwłasności tych działek?
Słowa kluczowe: nieruchomości; sprzedaż; zniesienie-zniesienie współwłasności
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 11 września 2017 r. (data wpływu 20 września 2017 r.), uzupełnionym pismem z dnia 16 października 2017 r. (data wpływu 17 października 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 września 2017 r. wpłynął do Organu podatkowego wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości.

Wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), w związku z powyższym pismem z dnia 5 października 2017 r., Nr 0113-KDIPT2-2.4011.277.2017.1.MK, wezwano Wnioskodawczynię, na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłane zostało w dniu 5 października 2017 r. (skutecznie doręczone w dniu 10 października 2017 r.). W dniu 17 października 2017 r. (nadano w dniu 16 października 2017 r.) wpłynęło uzupełnienie wniosku.

We wniosku i jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Zgodnie z umową darowizny z dnia 19 kwietnia 1994 r., zawartą w formie aktu notarialnego (Rep. A Nr …) przed notariuszem … w Kancelarii Notarialnej w …, Wnioskodawczyni otrzymała od rodziców do majątku małżeńskiego udział ½ nieruchomości rolnej, położnej we wsi …, gmina …, o powierzchni 2,681 ha, składającej się z działek nr: 86, 154, 155/13, 155/14, 155/15, 155/16, wpisanej na ten dzień w Księdze wieczystej nr …. Drugą część ww. nieruchomości rolnej (1/2) otrzymała siostra Wnioskodawczyni …, również do majątku małżeńskiego.

W 2016 r. Wnioskodawczyni i współwłaściciele ww. nieruchomości podjęli działania zmierzające do podziału działek nr 154, o powierzchni 0,5477 ha oraz nr 155/16, o powierzchni 1,3391 ha. W tym celu zostały sporządzone mapy geodezyjne z wykazem zmian gruntowych, przyjęte do państwowego zasobu geodezyjno-kartograficznego, prowadzonego przez Starostę … w dniu 6 lutego 2017 r., nr sprawy …. Następnie, w dniu 20 lutego 2017 r. Wnioskodawczyni i pozostali współwłaściciele uzyskali decyzję Burmistrza Miasta i Gminy … nr …, zatwierdzającą podział działek nr 154 i nr 155/16. Na potwierdzenie dokonanego podziału działek, Wnioskodawczyni wraz z innymi współwłaścicielami otrzymali wypis z rejestru gruntów, wydany przez Starostę … w dniu 13 kwietnia 2017 r. W wyniku podziału ww. dwóch działek powstało 19 działek, o łącznej powierzchni 1,8868 ha.

Zgodnie z zaświadczeniem „Wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy …”, wydanym przez Urząd Miasta i Gminy… w dniu 3 sierpnia 2016 r., nr …, ww. działki znajdują się na terenach oznaczonych jako MN – tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oraz KD-Z – powiatowa droga klasy zbiorczej.

Następnie, w dniu 18 maja 2017 r. wszyscy współwłaściciele wydzielonych działek z podziału działki nr 154 i nr 155/16, czyli Wnioskodawczyni z mężem … oraz siostra Wnioskodawczyni … ze swym mężem …, przystąpili do aktu notarialnego Rep. A Nr …, zawartego przed Notariuszem … w Kancelarii Notarialnej w …, celem zniesienia współwłasności części działek. Zgodnie z tym aktem notarialnym, współwłaściciele dokonali zniesienia współwłasności części działek (18 działek) powstałych z podziału działek nr 154 i nr 155/16, bez żadnych spłat i dopłat, w taki sposób, że 8 działek o łącznej powierzchni 0,8145 ha, stanowi własność Wnioskodawczyni i Jej męża (wartość przyjęta w akcie notarialnym 211 770 zł), natomiast kolejne 8 działek o powierzchni łącznej 0,8312 ha, stanowi własność siostry Wnioskodawczyni i jej męża (wartość przyjęta w akcie notarialnym 216 112 zł). Pozostałe z podziału 3 działki pozostają nadal we współwłasności po 1/2 udziału …, i …. (wartość przyjęta w akcie notarialnym 72 118 zł)

Przedmiotowa nieruchomość rolna otrzymana przez Wnioskodawczynię w drodze darowizny od Jej rodziców, a obecnie działki powstałe w wyniku podziału tej nieruchomości rolnej nigdy nie były i nie są wykorzystywane w działalności gospodarczej przez Wnioskodawczynię, ani przez Jej męża, gdyż małżonkowie nigdy nie prowadzili żadnej działalności gospodarczej.

W bieżącym roku 2017, lub w przyszłym, Wnioskodawczyni z mężem zamierzają sprzedać jedną lub dwie działki z 8 działek, które w wyniku podziału i zniesienia współwłasności stanowią ich wyłączną własność. Sprzedaż przedmiotowych działek nie będzie następowała w ramach działalności gospodarczej, lecz jako zbycie majątku prywatnego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku):

Czy sprzedaż działek, powstałych z podziału otrzymanej w drodze darowizny z 1994 r. nieruchomości rolnej, będzie podlegała podatkowi dochodowemu od osób fizycznych, skoro w 2017 r. nastąpiło zniesienie współwłasności tych działek?

Zdaniem Wnioskodawczyni (przedstawionym w uzupełnieniu wniosku), sprzedaż przedmiotowych działek nie spowoduje u Niej powstania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, ponieważ ich nabycie miało miejsce 1994 r., tym samym okres 5-ciu lat, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.), dawno minął.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy, przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości powstaje, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W przedmiotowym stanie faktycznym, nabycie przez Wnioskodawczynię i Jej męża nieruchomości rolnej we wsi …, nastąpiło w dniu 19 kwietnia 1994 r. w wyniku umowy darowizny, sporządzonej w formie aktu notarialnego. Dokonany obecnie w 2017 r. fizyczny podział nabytej nieruchomości na mniejsze działki budowlane, a następnie zniesienie współwłasności wobec części z nich, nie ma wpływu na powstanie obowiązku podatkowego, gdyż własność tej nieruchomości niezmiennie trwa od 1994 r.

Należy również wskazać, że zniesienie współwłasności zgodnie z aktem notarialnym z dnia 18 maja 2017 r. nastąpiło bez dopłat i spłat z drugim współwłaścicielem nieruchomości (siostrą Wnioskodawczyni i jej mężem). Ponadto, w wyniku zniesienia współwłasności udział Wnioskodawczyni i Jej męża ww. pozostałej części nieruchomości nie powiększył się od pierwotnego nabycia. W wyniku dokonanego podziału powstało 19 działek, z których 3 pozostały we współwłasności po 1/2, natomiast 16 działek zostało podzielonych po równo, czyli dla Wnioskodawczyni i Jej męża 8 działek, i dla siostry Wnioskodawczyni i jej męża 8 działek. Drobna różnica w łącznej powierzchni działek, które przypadły Wnioskodawczyni i Jej siostrze (tj. 0,00167 ha) nie może mieć znaczenia w sprawie, gdyż różnica ta wynika z geodezyjnych zasad podziału nieruchomości, ponadto siostrze Wnioskodawczyni przypadło łącznie o 167 m2 więcej.

Zatem, nabycie przedmiotowych działek (nieruchomości) należy liczyć od dnia otrzymania ich w drodze darowizny od rodziców Wnioskodawczyni, czyli od dnia 19 kwietnia 1994 r. Tym samym, skoro od nabycia przedmiotowych nieruchomości minęło pięć lat, to sprzedaż przez Wnioskodawczynię i Jej męża przedmiotowych działek w 2017 r. i w latach kolejnych, nie będzie generowała przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy podlegającym opodatkowaniu źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz wymienionych praw majątkowych przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw majątkowych następuje po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a przychód uzyskany z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości i praw majątkowych w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Zatem, stwierdzić należy, że ustalenie daty nabycia nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości i ww. praw majątkowych ma istotne znaczenie dla określenia skutków podatkowych ich odpłatnego zbycia.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że umową darowizny z dnia 19 kwietnia 1994 r. zawartą w formie aktu notarialnego, Wnioskodawczyni otrzymała od rodziców do majątku małżeńskiego udział 1/2 nieruchomości rolnej o powierzchni 2,681 ha, składającej się z działek nr: 86, 154, 155/13, 155/14, 155/15, 155/16. Drugą część ww. nieruchomości rolnej (1/2) otrzymała siostra Wnioskodawczyni, również do majątku małżeńskiego.

W 2016 r. Wnioskodawczyni i współwłaściciele ww. nieruchomości podjęli działania zmierzające do podziału działek nr 154, o powierzchni 0,5477 ha oraz nr 155/16, o powierzchni 1,3391 ha. W tym celu zostały sporządzone mapy geodezyjne z wykazem zmian gruntowych, przyjęte do państwowego zasobu geodezyjno-kartograficznego, prowadzonego przez Starostę w dniu 6 lutego 2017 r. Następnie, w dniu 20 lutego 2017 r. Wnioskodawczyni i pozostali współwłaściciele uzyskali decyzję Burmistrza Miasta i Gminy, zatwierdzającą podział działek nr 154 i nr 155/16. Na potwierdzenie dokonanego podziału działek, Wnioskodawczyni wraz z innymi współwłaścicielami otrzymali wypis z rejestru gruntów, wydany przez Starostę w dniu 13 kwietnia 2017 r. W wyniku podziału ww. dwóch działek powstało 19 działek, o łącznej powierzchni 1,8868 ha.

Zgodnie z zaświadczeniem „Wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy”, wydanym przez Urząd Miasta i Gminy w dniu 3 sierpnia 2016 r., ww. działki znajdują się na terenach oznaczonych jako MN – tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oraz KD-Z – powiatowa droga klasy zbiorczej.

W dniu 18 maja 2017 r. wszyscy współwłaściciele wydzielonych działek z podziału działki nr 154 i nr 155/16, przystąpili do aktu notarialnego i dokonali zniesienia współwłasności części działek powstałych z podziału działek nr 154 i nr 155/16, bez żadnych spłat i dopłat, w taki sposób, że 8 działek o łącznej powierzchni 0,8145 ha, stanowi własność Wnioskodawczyni i Jej męża (wartość przyjęta w akcie notarialnym 211 770 zł), natomiast kolejne 8 działek o powierzchni łącznej 0,8312 ha, stanowi własność siostry Wnioskodawczyni i jej męża (wartość przyjęta w akcie notarialnym 216 112 zł). Pozostałe z podziału 3 działki pozostają nadal we współwłasności po 1/2 udziału.

Przedmiotowa nieruchomość rolna otrzymana przez Wnioskodawczynię w drodze darowizny od Jej rodziców, a obecnie działki powstałe w wyniku podziału tej nieruchomości rolnej nigdy nie były i nie są wykorzystywane w działalności gospodarczej przez Wnioskodawczynię, ani przez Jej męża, gdyż małżonkowie nigdy nie prowadzili żadnej działalności gospodarczej.

W 2017 r. lub w przyszłym, Wnioskodawczyni z mężem zamierzają sprzedać jedną lub dwie działki z 8 działek, które w wyniku podziału i zniesienia współwłasności stanowią ich wyłączną własność. Sprzedaż przedmiotowych działek nie będzie następowała w ramach działalności gospodarczej, lecz jako zbycie majątku prywatnego.

W związku z przedstawionym opisem wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również, na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw. Zatem, poprzez „nabycie”, należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika.

Rozstrzygając kwestię odnoszącą się do daty i momentu nabycia przez Wnioskodawczynię prawa współwłasności opisanej we wniosku nieruchomości stanowiącej działki nr 154 i nr 155/16, wskazać należy, że stosownie do art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r., poz. 459, z późn. zm.) przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku. Z powyżej zacytowanego przepisu wynika, że podstawową cechą umowy darowizny jest bezpłatne świadczenie darczyńcy na rzecz obdarowanego kosztem jego majątku. Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego) i zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne.

Ponadto, jak stanowi art. 158 ww. Kodeksu, umowa zobowiązująca do przeniesienia własności nieruchomości powinna być zawarta w formie aktu notarialnego.

Należy odwołać się również do ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2017 r., poz. 682).

Stosownie do art. 31 § 1 ww. Kodeksu, z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Zgodnie z art. 33 ust. 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, do majątku osobistego każdego z małżonków należą przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił.

Celem postępowania o zniesienie współwłasności w rozumieniu przepisów ustawy Kodeks cywilny, jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi przedmiot współwłasności.

Zgodnie z art. 195 ww. Kodeksu, współwłasność polega na tym, że własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom.

W myśl art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego, współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy Działu IV Księgi drugiej Kodeksu cywilnego, o czym stanowi art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego.

Zgodnie z art. 210 ww. ustawy, każdy ze współwłaścicieli może domagać się zniesienia współwłasności. Jednym ze sposobów zniesienia współwłasności jest fizyczny podział rzeczy wspólnej między współwłaścicielami. Następuje to w drodze przyznania każdemu ze współwłaścicieli wyodrębnionej (podzielonej) rzeczy wspólnej. Wielkość tej części powinna odpowiadać wielkości udziału we współwłasności. W wyniku zniesienia współwłasności dochodzi do nowego ukształtowania prawa własności poprzez odebranie temu prawu cechy wspólności. Za datę nabycia nieruchomości lub prawa w przypadku ich sprzedaży, które przypadły danej osobie w wyniku zniesienia współwłasności, należy przyjąć datę ich pierwotnego nabycia, ale tylko wówczas, jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub prawa w wyniku zniesienia współwłasności mieści się w udziale, jaki przysługuje tej osobie w majątku objętym współwłasnością oraz zniesienie współwłasności zostało dokonane bez spłat i dopłat. Natomiast gdy w wyniku zniesienia współwłasności udział danej osoby ulega powiększeniu (nawet bez spłat i dopłat), to traktowany jest w kategorii nabycia, ponieważ w ten sposób ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą (nieruchomością) jak i stan jej majątku osobistego. O tym zaś czy udział uległ powiększeniu, czy też nie, nie decyduje subiektywne odczucie dotychczasowego współwłaściciela nieruchomości, lecz obiektywne kryteria odwołujące się do cen rynkowych udziałów przed zniesieniem współwłasności i po nim.

Tak więc co do zasady zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia wówczas, gdy w wyniku tego zniesienia podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał. Zatem, jeżeli przy dokonaniu zniesienia współwłasności wystąpiło przysporzenie majątku ponad posiadany udział przed zniesieniem współwłasności oznacza to, że dla części udziału w nieruchomości nabytego w drodze zniesienia współwłasności dniem nabycia będzie dzień, w którym nastąpiło zniesienie współwłasności.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że zniesienie współwłasności nieruchomości składającej się z działek nr 154 i nr 155/16 nie będzie stanowić dla Wnioskodawczyni nowej daty nabycia, albowiem w wyniku zniesienia współwłasności Wnioskodawczyni otrzymała działki o wartości rynkowej i powierzchni mniejszej, niż przysługujący Jej udział we współwłasności nieruchomości. Ponadto, zniesienie współwłasności odbyło się bez żadnych spłat i dopłat.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że nabycie przez Wnioskodawczynię udziałów w nieruchomości stanowiącej działki nr 154 i nr 155/16 nastąpiło w 1994 r., w drodze umowy darowizny nieruchomości do majątku wspólnego małżonków. Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nakazuje liczyć bieg określonego w nim terminu od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie własności nieruchomości, a nie przekształcenia, podziału, czy scalenia danej nieruchomości. Zatem, czynności polegające na podziale i wyodrębnieniu geodezyjnym z nieruchomości o większej powierzchni działek będących przedmiotem przyszłej sprzedaży, w drodze decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości nie wpływają na daty nabycia prawa własności nieruchomości.

Reasumując, przychód ze sprzedaży przez Wnioskodawczynię w 2017 r. lub latach następnych działek powstałych z podziału działek nr 154 i nr 155/16, nabytych w dniu 19 kwietnia 1994 r., nienastępujący w ramach wykonywania działalności gospodarczej, nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z uwagi na fakt, że od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie udziałów przez Wnioskodawczynię upłynął pięcioletni okres czasu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, zamierzona sprzedaż działek wydzielonych w związku ze zniesieniem współwłasności nieruchomości nie będzie stanowić źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawczyni uznano za prawidłowe.

Tutejszy Organ podkreśla, że jednym z celów interpretacji indywidualnych jest zinterpretowanie przepisów budzących wątpliwość wśród podatników, w określonych stanach faktycznych czy zdarzeniach przyszłych. Przepis art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) nakłada na Organ podatkowy obowiązek udzielania interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ww. ustawy jest sam przepis prawa. Wnioskodawczyni ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Niniejsza interpretacja jest wiążąca dla Wnioskodawczyni jako osoby występującej z wnioskiem, natomiast nie dotyczy innych współwłaścicieli nieruchomości.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w … w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.