Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.495.2019.2.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-04-03
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box).
Słowa kluczowe: dochód; działalność-działalność gospodarcza; działalność-działalność gospodarcza-pozarolnicza działalność gospodarcza; ewidencja; IP Box; komputery-program komputerowy; oprogramowanie; prace-prace badawczo-rozwojowe; prawa-prawa autorskie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 12 grudnia 2019 r. (data wpływu 18 grudnia 2019 r.), uzupełnionym pismem z dnia 5 marca 2020 r. (data wpływu 11 marca 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skorzystania z preferencji IP BOX jest:

*   **prawidłowe** w części dotyczącej uznania opisanych we wniosku prac za działalność badawczo-rozwojową oraz opodatkowania dochodów z tytułu opłat i należności wynikających z umów licencyjnych na oprogramowanie XD, XS, XP Y preferencyjną stawką podatkową w odniesieniu do okresu, od którego rozpoczęto prowadzenie na bieżąco odrębnej ewidencji z art. 30cb ust. 2 ustawy,
*   **nieprawidłowe** w części dotyczącej opodatkowania dochodów z tytułu opłat i należności wynikających z umów licencyjnych na oprogramowanie XD, XS, XP Y preferencyjną stawką podatkową w odniesieniu do okresu przed rozpoczęciem prowadzenia na bieżąco ww. ewidencji.

UZASADNIENIE

W dniu 18 grudnia 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową. Wniosek został uzupełniony w dniu 11 marca 2020 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz opis zdarzenia przyszłego.

Wnioskodawca jest naukowcem, pracownikiem akademickim zajmującym się dziedziną symulacji komputerowej w wirtualnej rzeczywistości (przy czym niewykluczone jest, że w przyszłości przestanie być pracownikiem naukowym), w tym jej zastosowaniu w szkoleniu medycznym oraz innych dziedzinach gospodarki.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, której przeważającym przedmiotem jest działalność związana z oprogramowaniem (PKD 62.01.Z).

Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 ustawy o PIT.

Wnioskodawca, w ramach działalności, prowadzi badania oraz prace rozwojowe nad symulatorami chirurgicznymi rzeczywistości wirtualnej służącymi do edukacji studentów medycyny, rezydentów oraz praktykujących lekarzy, a także nad innym oprogramowaniem związanym z technologią wirtualnej rzeczywistości. Na proces stworzenia takiego symulatora składają się prace badawcze nad algorytmami symulacyjnymi, ich implementacja oraz weryfikacja.

Dodatkowo Wnioskodawca opracowuje wyspecjalizowane urządzenia wejściowe imitujące przyrządy chirurgiczne. Końcowym etapem jest przeprowadzenie, z udziałem lekarzy, weryfikujących skuteczność szkolenia przy użyciu symulatora.

Wszystkie te etapy wymagają stałego zdobywania oraz poszerzania wiedzy z zakresu nauk takich jak informatyka, inżynieria, medycyna, fizyka czy matematyka. Następnie, Wnioskodawca zdobytą wiedzę wykorzystuje do tworzenia oprogramowania symulacyjnego. Wnioskodawca również aktywnie publikuje wyniki swoich prac badawczo-rozwojowych w międzynarodowych czasopismach naukowych.

W wyniku wykonywanych prac Wnioskodawca głównie tworzy oprogramowanie, m.in. stworzył oprogramowanie służące do symulacji zabiegów medycznych oraz do symulacji ciał odkształcalnych (dalej: „Oprogramowanie Wnioskodawcy”).

Wnioskodawca dodatkowo tworzy również prototypy urządzeń umożliwiające sterowanie symulatorami chirurgicznymi (dalej „Urządzenia Wejściowe”).

W celu wytworzenia Oprogramowania Wnioskodawcy, Wnioskodawca prowadził prace badawczo-rozwojowe nad algorytmami symulacyjnymi czasu rzeczywistego, a w szczególności nad ich złożonością obliczeniową, stabilnością oraz dokładnością.

Opracowane oraz przetestowane w ramach tych prac algorytmy zostają następnie zintegrowane w Oprogramowanie Wnioskodawcy, które jest kluczowym komponentem symulatora. Oprogramowanie Wnioskodawcy, znalazło zastosowanie również poza medycyną, m.in. do symulacji innych ciał odkształcalnych takich jak materiały i tkaniny.

Wnioskodawca wskazuje, iż badania nad algorytmami, które przeprowadził w celu stworzenia Oprogramowania Wnioskodawcy są wysoce innowacyjne i w znacznym stopniu odróżniają się nie tylko od tych dotychczas prowadzonych w działalności gospodarczej Wnioskodawcy, lecz również na rynku krajowym.

Na bazie oprogramowania Wnioskodawcy Wnioskodawca stworzył interfejs laparoskopowy. Jest to adapter, który pozwala na zintegrowanie Oprogramowania Wnioskodawcy z powszechnie dostępnym „fizycznym sprzętem” (niemającym charakteru innowacyjnego) w sposób, który pozwala na korzystanie z Oprogramowania Wnioskodawcy w tak stworzonym symulatorze do zabiegów laparoskopii.

Wnioskodawca złożył wniosek o udzielenie patentu na wynalazek w postaci interfejsu laparoskopowego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Urządzenie to jest według wiedzy Wnioskodawcy innowacyjne w skali rynku światowego.

Oprogramowanie Wnioskodawcy stworzone przez Wnioskodawcę stanowi i będzie stanowić utwór chroniony prawem autorskim, w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Prawa autorskie do Oprogramowania Wnioskodawcy, w zakresie w jakim zostało one stworzone przez Wnioskodawcę, przysługuje w momencie jego stworzenia Wnioskodawcy.

Oprogramowanie Wnioskodawcy jako funkcjonalna całość może wykorzystywać elementy stworzone przez inne podmioty, wykorzystane przez Wnioskodawcę na podstawie licencji (przykładowo: gotowe elementy kodu źródłowego, udostępnione przez ich twórców na licencjach uprawniających do ich korzystania na określonych zasadach), które można wprowadzić jako część programu komputerowego (dalej: „Oprogramowanie Osób Trzecich”).

W przyszłości Wnioskodawca uzyskiwać będzie dochody z opłat lub należności wynikających z zawierania umów licencyjnych dotyczących Oprogramowania Wnioskodawcy z podmiotami trzecimi w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej.

Wnioskodawca standardowo udzielać będzie licencji na Oprogramowanie Wnioskodawcy nieobejmujące licencji na Oprogramowanie Osób Trzecich (prawa do korzystania z Oprogramowanie Osób Trzecich, bez którego Oprogramowanie Wnioskodawcy nie działałoby licencjobiorca musi sobie zapewnić samodzielnie - takie ustalenie ma ograniczyć ryzyko Wnioskodawcy związane z trudnością zweryfikowania zasad, na których udzielane są licencje na Oprogramowanie Osób Trzecich i brania odpowiedzialności wobec licencjobiorcy za prawną możliwość udzielenia sublicencji).

Wnioskodawca stworzył już Oprogramowanie Wnioskodawcy, przy czym w dalszym ciągu będzie on rozwijać kolejne typy Oprogramowania Wnioskodawcy.

Wnioskodawca prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów. Przychody z udzielania licencji na Oprogramowanie Wnioskodawcy stanowią część jego przychodów osiąganych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W przyszłości Wnioskodawca będzie - w sposób zgodny z art. 30cb ust. 2 - prowadził odrębną ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym w szczególności:

*   wyodrębni w niej Oprogramowanie Wnioskodawcy (i każde inne kwalifikowane prawo własności intelektualnej, które powstanie),
*   zapewni że ewidencja będzie umożliwiała ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na Oprogramowanie Wnioskodawcy (i każde inne kwalifikowane prawo własności intelektualnej, które powstanie),
*   wyodrębni koszty prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej związanej z Oprogramowaniem Wnioskodawcy (i każdym innym kwalifikowanym prawem własności intelektualnej), a także
*   (jeżeli takie zaistnieją) koszty nabycia wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z Oprogramowaniem Wnioskodawcy (i każdym innym kwalifikowanym prawem własności intelektualnej) innych niż nabycie kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, koszty nabycia wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z Oprogramowaniem Wnioskodawcy (i każdym innym kwalifikowanym prawem własności intelektualnej), innych niż nabycie kwalifikowanego prawa własności intelektualnej od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT oraz koszty nabycia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

W przypadku, w którym nie będzie możliwe spełnienie powyższych warunków Wnioskodawca zastosuje się do postanowień przepisów art. 30cb ust. 1 pkt 4 i 5.

Wnioskodawca nie ponosił kosztów nabycia wyników prac B+R prowadzonych przez inne podmioty (powiązane lub niepowiązane), natomiast przy tworzeniu Oprogramowania Wnioskodawcy korzystał z licencji na stosowne oprogramowanie pomocne przy tworzeniu Oprogramowania Wnioskodawcy.

Wnioskodawca chciałby skorzystać z przepisów, które umożliwiają zastosowanie 5% stawki opodatkowania odnośnie dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, m.in. autorskiego prawa do programu komputerowego (art. 30ca ust. 1 i ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT).

W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku Wnioskodawca doprecyzował, że przedmiotem wniosku jest zarówno stan faktyczny, tj. możliwość zastosowania przez Wnioskodawcę opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową, tj. 5% stawką w odniesieniu do dochodów uzyskanych w 2019 r., z opłat lub należności wynikających z zawartych umów licencyjnych, które dotyczą kwalifikowanego prawa własności intelektualnej - oprogramowania Wnioskodawcy, które stanowi utwór prawnie chroniony i zdaniem Wnioskodawcy zostało wytworzone w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej (Wnioskodawca wskazuje jednak w tym zakresie, że jest to jego ocena niestanowiąca elementu stanu faktycznego, ze względu na fakt, że pojęcie działalności badawczo-rozwojowej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT i to organ podatkowy winien w świetle przedstawionego przez podatnika stanu faktycznego stwierdzić czy działalność przez niego prowadzona stanowi działalność badawczo-rozwojową - tego dotyczy także pierwsze z zadanych przez Wnioskodawcę pytań), jak i zdarzenie przyszłe, tj. dochody, które uzyska w 2020, lecz również dochody, które potencjalnie uzyska w kolejnych latach (Wnioskodawca nie dostrzega w tym zakresie podstaw do ograniczania skutków interpretacji podatkowej do lat 2019-2020).

Ponadto, doprecyzowując opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego Wnioskodawca wskazał , że:

Działalność prowadzona przez Wnioskodawcę jest działalnością twórczą, obejmującą zarówno badania naukowe (a konkretnie - badania aplikacyjne), jak i prace rozwojowe w rozumieniu, odpowiednio art. 4 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. poz. 2668), ze względu na to, że Wnioskodawca zarówno prowadzi prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy nastawione na opracowywanie nowych produktów (tj. tworzy od podstaw własne rozwiązania symulacyjne, które służą do tworzenia symulatorów chirurgicznych) jak i prowadzi działalność obejmującą wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy (dostępnej powszechnie lub nabytej), w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania do projektowanie i tworzenia nowych produktów.

Badania naukowe, które prowadzi Wnioskodawca są badaniami aplikacyjnymi, ponieważ mają na celu zdobycie nowej wiedzy z nastawieniem na opracowywanie nowych produktów.

Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę obejmują wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do projektowania nowych produktów (jako produkty Wnioskodawca określa także utwory podlegające ochronie prawnoautorskiej posiadające gospodarczą wartość, tj. takie, których nabyciem lub licencjonowaniem zainteresowane mogłyby być osoby trzecie).

Wytworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej), ze względu na to, że Wnioskodawca prowadził badania (m.in. badania nad algorytmami symulacyjnymi czasu rzeczywistego), dzięki którym zdobył wiedzę, która następnie posłużyła mu do opracowania nowego i oryginalnego oprogramowania.

Proces ten nie miał charakteru odtwórczego, lecz wymagał kreatywności oraz inwencji a wskutek wykorzystania efektów badań powstały autorskie pomysły Wnioskodawcy wymagające wysoce specjalistycznej wiedzy.

Wnioskodawca prowadzi działalność w sposób systematyczny, gdyż badania były prowadzone w sposób zaplanowany, zorganizowany (według określonego planu prac, który określał cele do osiągnięcia w określonym przedziale czasu) oraz długotrwały (Wnioskodawca poświęcił na swoje badania około kilka tysięcy godzin).

Wnioskodawca wskazuje, że jego działalność nie obejmuje rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.

Wnioskodawca wskazuje, że w ramach swojej działalności opracowuje nowe produkty lub przynajmniej produkty na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniające się od rozwiązań już funkcjonujących.

Wnioskodawca prowadzi badania w dziedzinie symulacji medycznej od 2010 roku. Wówczas były one prowadzone w X. Wnioskodawca prowadzi badania w Polsce od sierpnia 2018 roku.

Wnioskodawca wytworzył w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej programy komputerowe samodzielnie.

Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością związaną z wytwarzaniem oprogramowania, tj. w szczególności poszukuje klientów na jego oprogramowanie i odpowiada za jego jakość.

Wnioskodawca jest twórcą wytwarzanego oprogramowania w rozumieniu ustawy o prawie autorskim (przy czym istnieją sytuacje, gdy działanie oprogramowania zależne jest od elementów stworzonych przez osoby trzecie, np. powszechnie dostępnych bibliotek oprogramowania, co jest standardowym rozwiązaniem na rynku).

W efekcie prowadzonych przez Wnioskodawcę prac powstały kwalifikowane prawa własności intelektualnej podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Wnioskodawca wskazuje, że wniosek dotyczy wielu kwalifikowanych praw własności intelektualnej, tj.:

a) XD (w zakresie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego)

Oprogramowanie przeznaczone do tworzenia oraz symulacji wirtualnych procedur chirurgicznych. Procedury te w połączeniu z wyspecjalizowanymi urządzeniami wejściowymi (imitującymi przyrządy chirurgiczne) składają się na symulator chirurgiczny mający służyć szkoleniu studentów medycyny, rezydentów oraz praktykujących lekarzy.

XD składa się z zestawu graficznych narzędzi służących do opracowywania wirtualnych zabiegów chirurgicznych oraz szeregu wyspecjalizowanych algorytmów odpowiedzialnych za symulację zabiegu chirurgicznego w czasie rzeczywistym. Według wiedzy Wnioskodawcy jest to oprogramowanie unikatowe w skali światowej, gdyż na rynku nie są dostępne żadne inne rozwiązania wyspecjalizowane w symulacji zabiegów chirurgicznych.

Wnioskodawca prace koncepcyjne nad XD rozpoczął jeszcze na uniwersytecie w M P w okolicach 2015 roku. Po powrocie do Polski w lipcu 2018 Wnioskodawca zintensyfikował działania nad jego rozwojem. Prace te polegają na opracowywaniu, w oparciu o wiedzę Wnioskodawcy zdobytą na uczelni, specjalistycznych narzędzi oraz algorytmów odpowiedzialnych za symulację wirtualnych tkanek, instrumentów chirurgicznych oraz realistycznych interakcji między nimi. Następnie, algorytmy te są badane pod kątem ich realizmu, stabilności oraz wydajności w serii wirtualnych eksperymentów.

Następnie, dzięki zdobytej wiedzy, we współpracy z lekarzami analizowane oraz identyfikowane są zabiegi chirurgiczne, które są potencjalnie możliwe do zasymulowania przy wykorzystaniu dostępnych algorytmów. Zabiegi te są następnie implementowane oraz regularnie badane w formie eksperymentów przeprowadzanych wspólnie z lekarzami w celu uzyskania jak najwierniejszej symulacji.

Cały proces rozwoju oprogramowania ma charakter ciągły i iteracyjny.

Ostatnim etapem, jest końcowa weryfikacja realizmu (tzw. walidacja) kompletnej procedury chirurgicznej na symulatorze na grupie rezydentów oraz lekarzy o różnym stopniu doświadczenia, którzy nie mieli wcześniej styczności z przedmiotem badania. Uczestnicy, po przeprowadzaniu ustalonej liczby wirtualnych zabiegów, oceniają realizm poszczególnych składowych wirtualnej procedury. Dodatkowo, analizowana jest sprawność wykonania procedury (tj. czas zabiegu, ekonomia ruchów, popełnione błędy itp.) przez poszczególnych lekarzy, która jest zestawiana z ich faktycznym doświadczeniem przy użyciu metod statystycznych.

W sierpniu 2019, we współpracy z DC, X Y Z, ukończone zostały badania walidacyjne wirtualnej procedury laparoskopowego usunięcia wirtualnej przepukliny u niemowląt z udziałem czterdziestu lekarzy z trzech szpitali pediatrycznych. Publikacja naukowa prezentująca wyniki tych badań jest obecnie w przygotowaniu.

b) XS (w zakresie zdarzenia przyszłego)

Symulator chirurgiczny przeznaczony do nauki podstaw laparoskopii bazujący na łatwo dostępnym (tj. konsumenckim) sprzęcie do rzeczywistości wirtualnej (VR) jako interfejsie wejściowym (zamiast bardzo drogich specjalistycznych urządzeń). Do symulacji wykorzystuje on XD a konsumencki sprzęt VR został zaadaptowany do potrzeb laparoskopii poprzez specjalnie opracowany adapter, na który zostało złożone zgłoszenie patentowe.

Symulator jest obecnie w końcowych stadium opracowywania. Rozpoczęte zostały już badania walidacyjne procedury Y z udziałem lekarzy w RDC, X Y Z a wkrótce rozpoczęte zostaną również badania na X M A N (w przygotowaniu wniosek do komisji bioetycznej). Przewidziana data zakończenia badań oraz upublicznienia symulatora to druga połowa 2020 r.

c) XP Y (w zakresie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego)

To oprogramowanie powstałe w wyniku prac nad XD (spin-off), ale przeznaczone do symulacji oraz wizualizacji ciał odkształconych (w szczególności tkanin i odzieży). Jego zastosowania to, np. wirtualne przymierzalnie, gdzie klient sklepu internetowego może przymierzyć wirtualną odzież „na sobie” zanim jeszcze ją fizycznie zakupi.

Oprogramowanie znalazło również zastosowanie w cyfrowym projektowaniu ubrań. Dzięki symulacji projektant, jeszcze na wczesnym etapie prac, jest w stanie zobaczyć końcowy wygląd odzieży na wirtualnym manekinie. Oryginalność oprogramowania polega na tym, że całość symulacji jest obliczana przy użyciu kart graficznych, przez co uzyskuję ok. dwudziestokrotne przyspieszenie symulacji. Umożliwia to bardzo realistyczną symulację a nawet jej sprawne działanie na urządzeniach mobilnych.

Prace BiR nad oprogramowaniem zostały rozpoczęte w lipcu 2018 roku i trwają systematycznie do tej pory. Polegają one głównie na opracowywaniu bardziej realistycznych oraz bardziej wydajnych metod symulacji. Po fazie implementacji oraz optymalizacji algorytmy są badane pod kątem ich stabilności, złożoności obliczeniowej, skalowalności na różnych platformach sprzętowych, itp. Następnie wyniki kompletnej symulacji są walidowane, czyli zestawiane z zachowaniem oraz właściwościami rzeczywistych materiałów zmierzonych za pomocą specjalistycznych skanerów. Na podstawie tych badań wybierane są najbardziej odpowiednie metody i algorytmy dla poszczególnych scenariuszy symulacji oraz platform sprzętowych. Dodatkowo rozpoczęte zostały prace badawczo-rozwojowe nad zastosowaniem technik sztucznej inteligencji w celu dalszej poprawy jakości symulacji oraz jej przyspieszenia.

d) oprogramowania przyszłego, nie posiadającego obecnie nazwy rynkowej, które zostanie stworzone w ramach prac spełniających przesłanki prac badawczo-rozwojowych na podstawach takich jak prace, których wynikiem są ww. programy komputerowe, które może stanowić jeden utwór w postaci programu komputerowego chronionego prawem autorskim lub więcej takich utworów, w tym utwory zależne (pochodne, zawierające elementy innych utworów stworzonych przez Wnioskodawcę) - w każdym przypadku stanowiące program komputerowy chroniony prawem autorskim (dalej: „Oprogramowanie przyszłe").

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca:

*   osiągnął dochody z tytułu opłat i należności wynikających z umów licencyjnych na oprogramowanie XD w 2019 r. a także zamierza uzyskać dochody z tytułu opłat i należności wynikających z umów licencyjnych na XD w 2020 r. oraz w następnych latach,
*   osiągnie dochód z tytułu opłat i należności wynikających z umów licencyjnych na oprogramowanie XS w 2020 r. i/lub w następnych latach,
*   osiągnął dochody z tytułu opłat i należności wynikających z umów licencyjnych na oprogramowanie XP Y w 2019 r. a także zamierza uzyskać dochody z tytułu opłat i należności wynikających z umów licencyjnych na XP Y w 2020 r. oraz w następnych latach.

Wnioskodawca nie posiada obecnie ewidencji, o której mowa w art. 30cb ustawy, ale będzie ją posiadał na moment rozliczania podatku za 2019 rok a także za 2020 rok.

Wnioskodawca znajduje się obecnie w posiadaniu danych umożliwiających sporządzenie ewidencji za 2019 rok (oraz częściowo za 2020 rok) w oparciu, o które będzie prowadził ewidencje od dnia 1 kwietnia 2020 r.

Ewidencja będzie w szczególności wyodrębniać każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

*   Czy Wnioskodawca ma możliwość skorzystania z przepisów art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i opodatkowania 5% stawką kwalifikowanych dochodów uzyskanych z tytułu kwalifikowanych praw własności intelektualnych, tj.:
    1.  opłat i należności wynikających z umów licencyjnych na programy XD oraz XP Y uzyskanych w 2019 r. oraz opłat i należności wynikających z umów licencyjnych na programy XD oraz XP Y uzyskanych w 2020 r. i następnych latach oraz,
    2.  opłat i należności wynikających z umów licencyjnych na program XS i „Oprogramowania przyszłego” uzyskanych w 2020 r. i następnych latach,
*   Czy realizowane przez Wnioskodawcę badania stanowią działalność badawczo- rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT?

Niniejsza interpretacja dotyczy uznania opisanych we wniosku prac za działalność badawczo-rozwojową oraz możliwości opodatkowania dochodów z tytułu opłat i należności wynikających z umów licencyjnych na oprogramowanie XD, XS, XP Y preferencyjną stawką podatkową.

W pozostałym zakresie wniosek podlega odrębnemu rozstrzygnięciu.

Zdaniem Wnioskodawcy odpowiedź na oba powyższe pytania powinna być twierdząca.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

Natomiast w myśl art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Nie ulega wątpliwości, że Wnioskodawca stworzył i tworzy w dalszym ciągu autorskie oprogramowania, które mogą być kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, tj. programy zwane:

*   XD,
*   XS,
*   XP Y, oraz tworzyć będzie dalsze oprogramowanie, tj.
*   Oprogramowanie przyszłe (zwane dalej łącznie: „Programami Wnioskodawcy").

Powyższy przepis rozstrzyga jednak, iż warunkiem koniecznym dla skorzystania ze stawki podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych wskazanej w art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT jest wytworzenie, rozwinięcie lub ulepszenie kwalifikowanej własności intelektualnej przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o PIT przez działalność badawczo rozwojową rozumie się działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Zgodnie z art. 5a pkt 39 ustawy o PIT badaniami naukowymi są badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. poz. 1668, z późn. zm.) oraz badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. poz. 1668, z późn. zm.5) definiowane są jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne.

Badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce definiowane są jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Natomiast zgodnie z art. 5a pkt 40 ustawy o PIT pracami rozwojowymi są prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Prace rozwojowe definiuje się jako działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Zdaniem Wnioskodawcy podjęte przez niego działania polegające na tworzeniu oprogramowania symulacyjnego oraz symulatorów medycznych stanowią działalność badawczo-rozwojową. W szczególności działalność badawczo-rozwojowa prowadzona przez Wnioskodawcę może być uznana za badania aplikacyjne, czyli prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy nastawione na opracowywanie nowych produktów (z nastawieniem na bezpośrednie zastosowanie komercyjne).

Badania, które podjął Wnioskodawca miały twórczy charakter. Twórczy charakter prowadzonych badań polegał na tym, że prace badawczo-rozwojowe nad algorytmami symulacyjnymi czasu rzeczywistego które przeprowadzał Wnioskodawca oraz wiedza, którą w ten sposób gromadził miały na celu stworzenie nowego i oryginalnego rozwiązania (będącego odpowiednio ustalonym, indywidualnym i oryginalnym rezultatem) - napisanego przez Wnioskodawcę od podstaw programu komputerowego (stworzenie kodu źródłowego). Napisanie Programów Wnioskodawcy inkorporującego wyniki badań Wnioskodawcy nie miało charakteru odtwórczego i nie było wynikiem wyłącznie mechanicznych działań, lecz wymagało od Wnioskodawcy kreatywności oraz inwencji, jako że programy Wnioskodawcy powstały w związku z jego autorskim pomysłem, wymagającym wysoce specjalistycznej wiedzy.

Zaznaczenia wymaga, iż zgodnie z opublikowanymi przez Ministerstwo Finansów objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącymi preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP Box (dalej: „Wyjaśnienia") na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej, w stopniu minimalnym, wystarczające jest działanie twórcze na skalę przedsiębiorstwa, tzn. przedsiębiorca we własnym zakresie (w ramach prowadzonych prac badawczo-rozwojowych) opracowuje nowe lub ulepszone produkty, procesy, usługi, nawet jeżeli podobne rozwiązanie zostało już opracowane przez inny podmiot.

Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika. Z tej perspektywy, Wnioskodawca wskazuje ponownie, iż badania nad algorytmami, które przeprowadził w celu stworzenia Programów Wnioskodawcy są wysoce innowacyjne i w znacznym stopniu odróżniają się nie tylko od tych dotychczas prowadzonych w działalności gospodarczej Wnioskodawcy, lecz również na rynku krajowym a urządzenie wejściowe do zabiegów laparoskopii powstałe w efekcie wykorzystania oprogramowania XS Wnioskodawcy jest innowacyjne w skali rynku światowego. Oprogramowanie przyszłe posiadać będzie cechy podobne do istniejących już Programów Wnioskodawcy. Badania prowadzone przez Wnioskodawcę mają również charakter systematyczny. Badania te były bowiem prowadzone w sposób zaplanowany, zorganizowany a także długotrwały (Wnioskodawca poświęcił na nie około kilkuset godzin). Ponadto Wnioskodawca nie wyklucza, że w przyszłości w związku z ewentualnymi udoskonaleniami Programów Wnioskodawcy badania zostaną podjęte ponownie. Badania prowadzone przez Wnioskodawcę zwiększyły zasoby wiedzy Wnioskodawcy, w związku z faktem, iż zdobył on w ich wyniku nową wiedzę, która następnie posłużyła mu do stworzenia Programów Wnioskodawcy.

Podkreślić należy w tym miejscu, iż zgodnie z Wyjaśnieniami nie ma przeszkód, by przyjąć, że sformułowanie „zwiększenie zasobów wiedzy" odnosi się wyłącznie do wiedzy danego przedsiębiorstwa (czyli działalności gospodarczej Wnioskodawcy) gdyż ustawodawca nie przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy. Istotny jest element celowościowy w postaci zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do tworzenia nowych zastosowań, niezależnie od tego czy zastosowania te obejmują wyłącznie jedno przedsiębiorstwo czy też całe państwo, kontynent lub świat.

Jak już wskazano, badania, które prowadził Wnioskodawca doprowadziły do wytworzenia kwalifikowanej własności intelektualnej (autorskich praw do programu komputerowego), którymi są programy Wnioskodawcy.

W związku z powyższym, należy uznać, że realizowane przez Wnioskodawcę badania stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT.

W konsekwencji mając na uwadze powyższe należy również uznać, że do dochodu z opłat lub należności wynikających z umów licencyjnych:

*   na oprogramowanie XD w 2019 r. a także wynikających z umów licencyjnych na XD w 2020 r. oraz w następnych latach,
*   na oprogramowanie XP Y w 2019 r. a także wynikających z umów licencyjnych na XP Y w 2020 r. oraz w następnych latach,
*   na oprogramowanie XS w 2020 r. oraz w następnych latach,
*   Oprogramowanie przyszłe, w 2020 r. oraz w następnych latach, stworzone w wyniku opisanych przez Wnioskodawcę badań będzie można zastosować preferencyjną 5% stawkę podatku dochodowego od osób fizycznych (uwzględniając fakt, iż Wnioskodawca będzie prowadził stosowną ewidencję zgodną z art. 30cb ust. 2 ustawy o PIT i obejmie nią programy Wnioskodawcy).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest:

*   **prawidłowe** w części dotyczącej uznania opisanych we wniosku prac za działalność badawczo-rozwojową oraz opodatkowania dochodów z tytułu opłat i należności wynikających z umów licencyjnych na oprogramowanie XD, XS, XP Y preferencyjną stawką podatkową w odniesieniu do okresu, od którego rozpoczęto prowadzenie na bieżąco odrębnej ewidencji z art. 30cb ust. 2 ustawy,
*   **nieprawidłowe** w części dotyczącej opodatkowania dochodów z tytułu opłat i należności wynikających z umów licencyjnych na oprogramowanie XD, XS, XP Y preferencyjną stawką podatkową w odniesieniu do okresu przed rozpoczęciem prowadzenia na bieżąco ww. ewidencji.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387 ze zm.), jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

*   prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
2.  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności,
3.  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:

1.  badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668),
2.  badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r., poz. 1668, z późn. zm.), badania naukowe są działalnością obejmującą:

1.  badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
2.  badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Zatem z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów/usług oraz procesów i technologii produkcji.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz cytowane wyżej przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, że przedstawione we wniosku działania podejmowane przez Wnioskodawcę spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż są podejmowane w sposób systematyczny, mają twórczy charakter, podejmowane są w celu wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania - art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1.  patent,
2.  prawo ochronne na wzór użytkowy,
3.  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
4.  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
5.  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,
6.  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
7.  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432),
8.  autorskie prawo do programu komputerowego

*   podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym - art. 30ca ust. 3 cyt. ustawy.

Co istotne, wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

(a + b) x 1,3 a + b +c +d

*   w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Wyżej wskazany wzór służy do obliczenia tzw. wskaźnika nexus, którym zostanie przemnożony powyższy dochód. Przyjęto bowiem, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania. Do stosowania preferencji IP Box niezbędne będzie więc wyliczenie, jaka część dochodów z kwalifikowanego IP ma związek z pracami badawczo-rozwojowymi.

Co istotne, stosownie do art. 30ca ust. 6 tej ustaw w przypadku. gdy wartość wskaźnika, o którym mowa w ust. 4, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1.

Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest - stosownie do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy - obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1.  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
2.  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
3.  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
4.  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca - są obowiązani:

1.  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;
2.  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
3.  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;
4.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku, gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
5.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji - art. 30cb ust. 2 ww. ustawy.

W przypadku, gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c - art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy

Jak wynika z powyższych regulacji,

*   dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej - art. 30ca ust. 7 pkt 1 powołanej ustawy;
*   choć przepisy o IP Box nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji IP Box, niemniej jednak podatnicy, którzy zamierzają opodatkować kwalifikowane dochody z kwalifikowanych IP stawką 5%, mają obowiązek prowadzenia wyodrębnionej ewidencji dla wszystkich operacji finansowych związanych z uzyskiwaniem tych dochodów.

Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 ze zm.). Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, nie podlegają ochronie - art. 74 ust. 2 powołanej ustawy.

W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Mając powyższe na uwadze, dochód z opłat lub należności wynikających danej z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego, które stanowi utwór prawnie chroniony i zostało wytworzone w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej kwalifikuje się do dochodów z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym w sytuacji, gdy dany podmiot (tak jak Wnioskodawca) wytwarza oprogramowanie stanowiące utwór podlegający ochronie prawnej z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i otrzymuje wynagrodzenie z tytułu korzystania z posiadanych praw autorskich do wytworzonych przez siebie programów komputerowych, tj. udzielania licencji na te programy, jest – co do zasady - uprawniony do skorzystania z preferencyjnego opodatkowania kwalifikowanego dochodu uzyskiwanego z tego tytułu według stawki 5%.

Jednakże, preferencyjnej stawki nie można będzie zastosować – wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy – do

*   dochodów osiągniętych przez Wnioskodawcę z tytułu opłat i należności wynikających z umów licencyjnych na oprogramowanie XD w 2019 r., a także dochodów, które Wnioskodawca zamierza uzyskać z tytułu opłat i należności wynikających z umów licencyjnych na XD w 2020 r. oraz w następnych latach,
*   dochodów, które Wnioskodawca zamierza uzyskać z tytułu opłat i należności wynikających z umów licencyjnych na oprogramowanie XS w 2020 r. i/lub w następnych latach,
*   dochodów osiągniętych z tytułu opłat i należności wynikających z umów licencyjnych na oprogramowanie XP Y w 2019 r. a także dochodów, które Wnioskodawca zamierza uzyskać z tytułu opłat i należności wynikających z umów licencyjnych na XP Y w 2020 r. oraz w następnych latach, - dlatego stanowisko w odniesieniu do ww. praw własności intelektualnej oceniono jako nieprawidłowe.

Z przedstawionego stanu faktycznego oraz opisu zdarzenia przyszłego wynika bowiem, że Wnioskodawca obecnie nie posiada ewidencji, o której mowa w art. 30cb ustawy, ale będzie ją posiadał na moment rozliczania podatku za 2019 rok a także za 2020 rok. Wnioskodawca znajduje się obecnie w posiadaniu danych umożliwiających sporządzenie ewidencji za 2019 rok (oraz częściowo za 2020 rok) w oparciu, o które będzie prowadził ewidencje od dnia 1 kwietnia 2020 r.

Skoro Wnioskodawca prowadzi działalność badawczo–rozwojową i w ramach tej działalności uzyskał i uzyskuje wynagrodzenie z tytułu korzystania z posiadanych praw autorskich do wytworzonych przez siebie programów komputerowych, tj. udzielania licencji na te programy to zaznaczenia wymaga, że prowadząc podatkową księgę przychodów i rozchodów, w celu skorzystania z preferencji, jest zobowiązany do prowadzenia odrębnej ewidencji zawierającej wszystkie elementy określone w art. 30cb ust. 1 ustawy od początku prowadzenia prac badawczo-rozwojowych. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewidują w tym zakresie żadnych wyjątków.

W przypadku podatników nieprowadzących ksiąg rachunkowych wymóg zapewnienia wyodrębnionej ewidencji dla projektu dotyczącego kwalifikowanego IP - przykładowo może być spełniony poprzez sporządzanie techniką komputerową w postaci arkusza kalkulacyjnego zawierającego comiesięczne zestawienia dokumentów, które potwierdzają poniesione wydatki dotyczące projektu kwalifikowanego IP na koniec danego miesiąca. Zestawienie takie obejmuje wydatki od początku realizacji działalności badawczo-rozwojowej, która zmierza do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego IP do końca danego miesiąca kalendarzowego. Zestawienie to sporządzane jest poprzez narastające ujęcie wydatków w odniesieniu do poszczególnych zadań. Należy je sporządzać w oparciu o zestawienie dokumentów potwierdzających poniesione wydatki.

Resumując, wobec nieprowadzenia odrębnej od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji, która pozwala na wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa IP, a także na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadających na każde ww. prawo w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu, w niniejszej sprawie nie została spełniona jedna z przesłanek uprawniających do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania uzyskiwanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

W opisie okoliczności rozpatrywanej sprawy Wnioskodawca wskazał że znany jest mu zapis art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1 (przychody, koszty i dochód/strata z kwalifikowanych praw własności intelektualnej), w odrębnej ewidencji. Równocześnie jednak dodał, że odrębna ewidencja zostanie utworzona na 1 kwietnia 2020 r.

Zaakcentowania wymaga, że stosownie do powołanych przepisów dotyczących zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania bieżące i rzetelne prowadzenie odrębnej ewidencji jest jedną z podstawowych przesłanek determinujących możliwość skorzystania z przedmiotowej ulgi. Ewidencja taka nie może być sporządzona np. dopiero na potrzeby rozliczenia, bowiem nie sposób uznać aby odzwierciedlała ona wówczas należyte prowadzenie ksiąg (czy rozliczeń w formie podatkowej księgi przychodów i rozchodów), a tym samym wypełniała przesłankę art. 30cb ust. 1 i 2 ustawy. Rzetelne dokumentowanie wszystkich operacji finansowych dotyczących tzw. IP BOX nie może bowiem polegać na zaewidencjonowaniu i wyodrębnieniu ich na koniec okresu rozliczeniowego.

Fakt sporządzenia (przedstawienia czy posiadania) odrębnej ewidencji w terminie późniejszym (np. dopiero na potrzeby skorzystania z IP Box, czy też po zakończeniu roku podatkowego), a nie od początku realizacji działalności badawczo-rozwojowej prowadzącej/zmierzającej do wytworzenia kwalifikowanego IP nie wypełnia przesłanki z art. 30cb ust. 1 i 2 ustawy. Rzetelne dokumentowanie, monitorowanie wszystkich operacji finansowych dotyczących IP Box nie może bowiem polegać na zaewidencjonowaniu i wyodrębnieniu ich w terminie późniejszym (co ma miejsce w analizowanej sprawie, bowiem mimo, że „stworzona” przez Wnioskodawcę ewidencja uwzględni cały okres roku 2019 i 2020 r. to Wnioskodawca stworzy ją dopiero 1 kwietnia 2020 r. - a więc nie prowadził jej od początku realizacji działalności badawczo-rozwojowej, prowadzącej do wytworzenia kwalifikowanego IP). Stworzenie w przyszłości odrębnej ewidencji tylko po to, aby wypełnić obowiązek wynikający z powołanego przepisu, nawet w sytuacji kiedy na jej podstawie możliwe będzie prawidłowe określenie podstawy opodatkowania stawką 5%, uniemożliwia zastosowanie preferencyjnej stawki opodatkowania uzyskiwanych dochodów w odniesieniu do tego okresu, w którym przedmiotowa ewidencja nie jest prowadzona na bieżąco.

Natomiast Wnioskodawca ewentualnie będzie mógł skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów z tego tytułu wg stawki 5%, ale tylko w odniesieniu do okresu, od którego rozpoczęto prowadzenie stosownej ewidencji na bieżąco.

Interpretacja dotyczy:

*   zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia,
*   zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe jest zgodne ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. Pełna weryfikacja prawidłowości stanowiska Wnioskodawcy może być dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy Ordynacja podatkowa.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Bieg powyższego terminu nie rozpoczyna się do dnia zakończenia okresu stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID (art. 15zzs ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID - 19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. poz. 374, z późn. zm.) dodany przez art. 1 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 568)).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.