Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-276/14-4/SJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-06-11
Teza: Czy Zainteresowany jest wciąż zwolniony od podatku VAT oraz czy nie traci prawa do zwolnienia od podatku VAT wykonując działalność, która w PKD figuruje razem z działalnością w zakresie doradztwa, skoro faktycznie usług w zakresie doradztwa Zainteresowany nie świadczy (oraz pod warunkiem, że w roku podatkowym nie przekracza łącznej wartości sprzedaży 150.000 zł)?
Słowa kluczowe: obrót; usługi-usługi doradcze; zwolnienie; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnisokodawcy, przedstawione we wniosku z 9 marca 2014 r. (data wpływu 11 marca 2014 r.) uzupełnionym pismem z 25 maja 2014 r. (data wpływu 28 maja 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 marca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT. Wniosek uzupełniono 28 maja 2014 r. o własne stanowisko w sprawie.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca od 1 września 2011 r. prowadzi działalność gospodarczą. Pierwotnie Zainteresowany był podatnikiem VAT, jednak dnia 26 listopada 2013 r. zdecydował się skorzystać ze zwolnienia od podatku VAT, składając deklarację VAT-R wraz z pismem wyjaśniającym.

Wnioskodawca jest architektem, wiele z przedmiotów jego działalności zawiera w swoim opisie PKD doradztwo – np. 71.11.Z, 71.12.Z, 74.90.Z.

Od roku 2013 (w którym Zainteresowany wystąpił o zwolnienie od podatku VAT) nie świadczy usług w zakresie doradztwa. Również w przyszłości – w okresie zwolnienia od podatku VAT – nie będzie świadczył usług doradczych. Natomiast planuje wykonywać (lub/i wykonuje) działalność w zakresie architektury, inżynierii, działalność związaną z opracowywaniem kosztorysu oraz inne działalności w zakresie posiadanych wpisów PKD – z wyłączeniem usług w zakresie doradztwa.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Zainteresowany jest wciąż zwolniony od podatku VAT oraz czy nie traci prawa do zwolnienia od podatku VAT wykonując działalność, która w PKD figuruje razem z działalnością w zakresie doradztwa, skoro faktycznie usług w zakresie doradztwa Zainteresowany nie świadczy (oraz pod warunkiem, że w roku podatkowym nie przekracza łącznej wartości sprzedaży 150.000 zł)?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowanym w uzupełnieniu z 25 maja 2014 r.), nie traci on prawa do zwolnienia od podatku VAT poprzez wykonywanie działalności, która w PKD figuruje razem z działalnością doradczą (jak opisał we wniosku Zainteresowany), skoro faktycznie usług w zakresie doradztwa nie świadczy.

Według Zainteresowanego, brzmienie art. 113 pkt 13 ppkt 2: „świadczących usługi (\`(...)\`) w zakresie doradztwa (…)” nakazuje mniemać, że zwolnień nie stosuje się do podatników, którzy faktycznie wykonują usługi w zakresie doradztwa, nie zaś do tych, których przedmiot działalności obejmuje usługi doradcze, sklasyfikowane w PKD razem z usługami faktycznie przez nich wykonywanymi.

Wnioskodawca przytoczył kilka przykładów: celem działalności Zainteresowanego jest między innymi:

*   (71.11.Z) „opracowanie projektów architektonicznych”, a nie „doradztwo w zakresie architektury”,
*   (71.12.Z) „działalność w zakresie inżynierii”, a nie „związane z nią doradztwo techniczne”,
*   (74.90.Z) „działalność związana z opracowaniem kosztorysów”, a nie np. „pozostałe doradztwo techniczne” – niesklasyfikowane w tej samej podklasie PKD.

Poza powyższymi przykładami, analogiczne rozumowanie Wnioskodawca chciałby odnieść do pozostałych podklas PKD zawartych w przedmiocie jego działalności.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast według art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stosownie do art. 113 ust. 1 ustawy (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r.) – zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Jak wynika z art. 113 ust. 2 ustawy (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r.) – do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Według art. 113 ust. 9 ustawy (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r.) – podatnik rozpoczynający w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5 jest zwolniony od podatku, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Wskazać należy, że na podstawie art. 1 pkt 55 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2013 r., poz. 35 ze zm.), od 1 stycznia 2014 r. przepisy art. 113 otrzymały następujące brzmienie:

Według art. 113 ust. 1 ustawy – zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Na mocy art. 113 ust. 2 ustawy – do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

1.  wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;
2.  odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
    1.  transakcji związanych z nieruchomościami,
    2.  usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
    3.  usług ubezpieczeniowych– jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3.  odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Zgodnie z art. 113 ust. 9 ustawy – zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Należy zauważyć, że w oparciu o art. 113 ust. 14 pkt 2 ustawy (obowiązujący do 31 grudnia 2013 r.) – minister właściwy do spraw finansów publicznych uzyskał delegację ustawową do określenia, w drodze rozporządzenia, listy towarów i usług, o których mowa w art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. a i pkt 2, z uwzględnieniem klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej.

Przepis § 27 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 68, poz. 360 ze zm.), obowiązującego do 31 grudnia 2013 r., określa listę towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku określone w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy, stanowiącą załącznik do rozporządzenia.

W załączniku tym, zatytułowanym „Lista towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku określone w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy”, wymieniono pod pozycją 12 „Doradztwo, z wyłączeniem doradztwa rolniczego związanego z uprawą roślin i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego” oraz pod pozycją 13 „Usługi prawnicze”.

Natomiast zgodnie z przepisem art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy (w brzmieniu od 1 stycznia 2014 r.) – zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników świadczących usługi:

1.  prawnicze,
2.  w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
3.  jubilerskie.

W świetle powyższego usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa nie korzystają ze zwolnienia przewidzianego w art. 113 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca od 1 września 2011 r. prowadzi działalność gospodarczą. Pierwotnie Zainteresowany był podatnikiem VAT, jednak dnia 26 listopada 2013 r. zdecydował się skorzystać ze zwolnienia od podatku VAT, składając deklarację VAT-R wraz z pismem wyjaśniającym. Wnioskodawca jest architektem, wiele z przedmiotów jego działalności zawiera w swoim opisie PKD doradztwo – np. 71.11.Z, 71.12.Z, 74.90.Z. Od roku 2013 (w którym Zainteresowany wystąpił o zwolnienie od podatku VAT) nie świadczy on usług w zakresie doradztwa. Również w przyszłości – w okresie zwolnienia od podatku VAT – nie będzie świadczył usług doradczych. Natomiast planuje wykonywać (lub/i wykonuje) działalność w zakresie architektury, inżynierii, działalność związaną z opracowywaniem kosztorysu oraz inne działalności w zakresie posiadanych wpisów PKD – z wyłączeniem usług w zakresie doradztwa.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy świadcząc usługi w zakresie architektury, inżynierii, działalności związanej z opracowywaniem kosztorysów oraz innej działalności z zakresu posiadanych wpisów PKD, które w PKD figurują razem z działalnością w zakresie doradztwa, jeżeli faktycznie usług w zakresie doradztwa nie świadczy, nie traci prawa do zwolnienia od podatku VAT.

Odnosząc się do powołanego wyżej art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług, w którym ustawodawca wymienia usługi w zakresie doradztwa jako wyłączone ze zwolnienia podmiotowego, należy stwierdzić, że termin „doradztwo” obejmować może szereg usług doradczych, np.: podatkowe, prawne, finansowe i inne. Odwołując się do wykładni językowej, zgodnie z definicją zawartą w internetowym Słowniku Języka Polskiego PWN, pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć tego, „kto udziela porad”. Natomiast „doradzać”, w myśl powołanego wyżej Słownika Języka Polskiego PWN, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Tak więc doradztwo jest udzielaniem fachowych zaleceń, porad, zwłaszcza ekonomicznych, doradztwo finansowe, a przez doradcę rozumie się tego, kto udziela porad, doradza. Zatem użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć szeroko.

Z uwagi na powyższe należy wskazać, że Wnioskodawca wykonując działalność, która w PKD figuruje razem z działalnością w zakresie doradztwa, jednakże faktycznie usług w zakresie doradztwa nie świadcząc, nadal jest zwolniony od podatku VAT – zgodnie z art. 113 ustawy – jednakże zakładając, iż obroty z prowadzonej działalności gospodarczej nie przekroczą kwoty 150.000 zł rocznie, a w roku bieżącym wartości proporcjonalnej do okresu prowadzenia działalności.

Tutejszy Organ informuje ponadto, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisywanym stanie faktycznym, które nie zostały objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.

Dotyczy to w szczególności ustalenia, czy Wnioskodawca może korzystać ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT oraz terminu od którego Wnioskodawca mógł ponownie korzystać ze zwolnienia podmiotowego.

Ponadto, w sprawie będącej przedmiotem wniosku należy zwrócić uwagę, że analiza załączników dołączonych do wniosku nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny prawnej załączników dołączonych przez Wnioskodawcę.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.