Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4013.283.2019.1.JS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-02-18
Teza: uznanie, czy w sytuacji wniesienia całego przedsiębiorstwa osoby fizycznej do spółki komandytowej, spółka ta wstąpi w prawa i obowiązki tego przedsiębiorstwa związane z prowadzeniem składu podatkowego
Słowa kluczowe: działalność; działalność-działalność gospodarcza; działalność-działalność gospodarcza-prowadzenie działalności gospodarczej ; działalność-prowadzenie działalności; komandytariusz; osoba-osoby fizyczne; przedsiębiorstwa; skład-skład podatkowy; spółki-spółka komandytowa; sukcesja; sukcesja-sukcesja uniwersalna; zezwolenie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 18 grudnia 2019 r. (data wpływu 20 grudnia 2019 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie uznania, czy w sytuacji wniesienia całego przedsiębiorstwa osoby fizycznej do spółki komandytowej, spółka ta wstąpi w prawa i obowiązki tego przedsiębiorstwa związane z prowadzeniem składu podatkowego – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 20 grudnia 2019 r. wpłynął do Organu ww. wniosek interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie uznania, czy w sytuacji wniesienia całego przedsiębiorstwa osoby fizycznej do spółki komandytowej, spółka ta wstąpi w prawa i obowiązki tego przedsiębiorstwa związane z prowadzeniem składu podatkowego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawcą jest „A.” spółka komandytowa z siedzibą w (\`(...)\`). Wspólnikami w „A.” SPÓŁKA KOMANDYTOWA są (\`(...)\`) jako komandytariusz oraz A. z siedzibą w (\`(...)\`) jako komplementariusz, którą reprezentuje (\`(...)\`).

Zauważyć należy, że (\`(...)\`) prowadzi nadto działalność gospodarczą pod firmą (\`(...)\`) zarejestrowaną w CEiDG.

Przedmiotem przeważającej działalności Wnioskodawcy według Polskiej Klasyfikacji Działalności („PKD”) jest: 46.71.Z. Sprzedaż hurtowa paliw i produktów pochodnych.

W ramach planowanej restrukturyzacji, na „A.” SPÓŁKĘ KOMANDYTOWĄ ma być przeniesiona własność Przedsiębiorstwa (\`(...)\`), jako wkład niepieniężny (aport), w ten sposób, że (\`(...)\`) wniesie wkład w postaci całego prowadzonego przez siebie przedsiębiorstwa pod nazwą (\`(...)\`) na pokrycie udziału w „A.” SPÓŁKA KOMANDYTOWA. Przedmiotem działalności (…) jest między innymi 46.71.Z. Sprzedaż hurtowa paliw i produktów pochodnych.

Do prowadzenia działalności gospodarczej przez (\`(...)\`) wykorzystywane są grunty wraz z zabudową, które stanowią wspólność ustawową małżeńską (\`(...)\`) i jego żony – (…) zamieszkałych w (\`(...)\`). W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą (\`(...)\`) jest podatnikiem podatku dochodowego oraz zarejestrowanym i czynnym podatnikiem podatku VAT.

W ramach działalności (\`(...)\`) prowadzony jest skład podatkowy w rozumieniu przepisów ustawy o podatku akcyzowym, na prowadzenie którego otrzymano zezwolenie wydane przez Naczelnika Urzędu Celnego w (…). Zezwolenie to zostało wydane na czas nieoznaczony.

Przedsiębiorca jest zarejestrowany pod numerem akcyzowym (…), a miejsce prowadzenia składu podatkowego pod numerem (…).

Zamiarem (\`(...)\`) – wspólnika komandytariusza w „A.” SPÓŁKA KOMANDYTOWA jest przeprowadzenie restrukturyzacji prowadzonej działalności gospodarczej w następujący sposób:

*   wniesienie całego przedsiębiorstwa (\`(...)\`) w rozumieniu art. 551 K.c., do spółki komandytowej.

Skutkiem przeprowadzonych działań będzie:

*   dalsze prowadzenie przez (\`(...)\`) działalności gospodarczej, ale już wspólnie z innymi osobami, jako wspólnik spółki komandytowej (komandytariusz).

Powyższy opis dotyczy zamierzeń (\`(...)\`), wspólnika (komandytariusza) w „A.” SPÓŁKA KOMANDYTOWA z uwagi, że realizacja tych zamierzeń wpłynie na prawa i obowiązki Wnioskodawcy, tj. „A.” SPÓŁKA KOMANDYTOWA w zakresie podatku akcyzowego.

Wnioskodawca zdecydował się na wystąpienie z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

W wyniku realizacji przedstawionych zamierzeń, Wnioskodawca „A.” SPÓŁKA KOMANDYTOWA stanie się nabywcą Przedsiębiorstwa (\`(...)\`).

W związku z powyższym opisem, postawiono następujące pytanie:

Czy w przypadku wniesienia do „A.” SPÓŁKA KOMANDYTOWA na pokrycie udziału całego Przedsiębiorstwa (\`(...)\`) prowadzonego pod firmą (\`(...)\`), obejmującego prowadzony skład podatkowy, „A.” SPÓŁKA KOMANDYTOWA zgodnie z art. 93a § 5 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 49 ust. 10 ustawy o podatku akcyzowym wstąpi w prawa i obowiązki wynikające z wcześniej udzielonego na rzecz Przedsiębiorstwa (\`(...)\`) zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego jako jego następca prawny, a w konsekwencji, czy procedura zawieszenia poboru akcyzy, do której stosowania było uprawnione Przedsiębiorstwo (\`(...)\`) będzie kontynuowana przez „A.” SPÓŁKA KOMANDYTOWA, do której (\`(...)\`) na pokrycie udziału wniesie wkład w postaci całego swojego przedsiębiorstwa, czy też konieczne będzie uzyskanie przez „A.” SPÓŁKA KOMANDYTOWA nowego zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego?

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko, że w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, w przypadku wniesienia do spółki komandytowej na pokrycie udziału całego przedsiębiorstwa, obejmującego prowadzony skład podatkowy, spółka komandytowa zgodnie z art. 93a § 5 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 49 ust. 10 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym wstąpi w prawa i obowiązki wynikające z wcześniej udzielonego na rzecz Przedsiębiorstwa prowadzonego przez (\`(...)\`) zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego jako jego następca prawny, a w konsekwencji procedura zawieszenia poboru akcyzy do której stosowania był uprawniony Przedsiębiorca będzie kontynuowana przez spółkę komandytową, do której (\`(...)\`) wniesie całe swoje przedsiębiorstwo.

Zgodnie bowiem z art. 93a § 5 Ordynacji podatkowej spółka niemająca osobowości prawnej, do której osoba fizyczna wniosła na pokrycie udziału wkład w postaci swojego przedsiębiorstwa, wstępuje w przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa wniesionego przedsiębiorstwa, z wyjątkiem tych praw, które nie mogą być kontynuowane na podstawie przepisów regulujących opodatkowanie spółek niemających osobowości prawnej.

W Komentarzu do art. 93a Ordynacji podatkowej pod red. Leonarda Etela Wydawnictwa Lex, 2018, czytamy, że spółka osobowa, do której osoba fizyczna wniosła swoje przedsiębiorstwo, jest jej następcą prawnym w zakresie praw, a za zaległości odpowiada jak osoba trzecia. Analogicznie w Komentarzu do art. 93a Ordynacji podatkowej pod red. Stefana Babiarza Wolters Kluwer Polska, 2017. Stanowisko to znajduje również potwierdzenie w obowiązującym od 1 stycznia 2016 roku art. 112c Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym spółka niemająca osobowości prawnej, do której osoba fizyczna wniosła na pokrycie udziału swoje przedsiębiorstwo, odpowiada całym swoim majątkiem solidarnie z tą osobą fizyczną za powstałe do dnia wniesienia przedsiębiorstwa zaległości podatkowe związane z wniesionym przedsiębiorstwem.

Przepis art. 93a § 5 Ordynacji podatkowej przewiduje zasadę sukcesji uniwersalnej, która polega na wstąpieniu w wynikające z przepisów prawa podatkowego prawa przysługujące przedsiębiorcy (osobie fizycznej) nowego podmiotu prawa podatkowego (spółki niemającej osobowości prawnej).

Warunkiem tej sukcesji jest:

1.  wniesienie do spółki niemającej osobowości prawnej, przez przedsiębiorcę (osobę fizyczną) wkładu na pokrycie udziału w tej spółce w postaci całego swojego przedsiębiorstwa,
2.  wynikająca z przepisów regulujących opodatkowanie spółek niemających osobowości prawnej możliwość kontynuacji praw przedsiębiorcy przez tę spółkę.

Nie są to wyłączne warunki dojścia do skutku sukcesji praw, o której mowa w art. 93a § 5 Ordynacji podatkowej. Jak stanowi art. 93d Ordynacji podatkowej przepisy art. 93-93c (w tym przytoczony powyżej art. 93a § 5 O.p.) mają zastosowanie również do praw i obowiązków wynikających z decyzji wydanych na podstawie przepisów prawa podatkowego. Zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego jest taką decyzją, co jednoznacznie wynika z jego treści.

W niniejszej sprawie decydujące znaczenie ma treść art. 49 ust. 10 ustawy o podatku akcyzowym, który stanowi, że zmiana miejsca prowadzenia składu podatkowego lub podmiotu prowadzącego skład podatkowy wymaga uzyskania nowego zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego, z wyłączeniem następców prawnych lub podmiotów przekształconych w przypadkach wstąpienia przez nich w przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa lub prawa i obowiązki, określonych w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa.

Tym samym skoro ustawodawca w art. 49 ust. 10 ustawy o podatku akcyzowym postanowił, iż zmiana podmiotu prowadzącego skład, co do zasady wymaga uzyskania nowego zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego, z wyłączeniem następców prawnych w przypadkach wstąpienia przez nich w przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa, określonych w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa to należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie sytuacja taka nie będzie miała miejsca, gdyż Spółka komandytowa będzie następcą prawnym Przedsiębiorstwa prowadzonego przez (\`(...)\`).

Oznacza to, iż w świetle przytoczonych przepisów prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, w przypadku wniesienia przez (\`(...)\`) do spółki komandytowej na pokrycie udziału całego przedsiębiorstwa, obejmującego prowadzony skład podatkowy, „A.” SPÓŁKA KOMANDYTOWA zgodnie z art. 93a § 5 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 49 ust. 10 ustawy o podatku akcyzowym wstąpi w prawa i obowiązki wynikające z wcześniej udzielonego na rzecz (\`(...)\`) zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego jako jego następca prawny, a w konsekwencji procedura zawieszenia poboru akcyzy do której stosowania był uprawniony (\`(...)\`) będzie kontynuowana przez „A.” SPÓŁKA KOMANDYTOWA, do której (\`(...)\`) wniesie całe swoje Przedsiębiorstwo.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 10 i 12 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2019 r. poz. 864 ze zm., zwanej dalej „ustawą o podatku akcyzowym”), przez:

*   skład podatkowy rozumie się miejsce, w którym określone wyroby akcyzowe są: produkowane, magazynowane, przeładowywane lub do którego wyroby te są wprowadzane, lub z którego są wyprowadzane – z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy; w przypadku składu podatkowego znajdującego się na terytorium kraju miejsce to jest określone w zezwoleniu wydanym przez właściwego naczelnika urzędu celnego.
*   procedurę zawieszenia poboru akcyzy rozumie się procedurę stosowaną podczas produkcji, magazynowania, przeładowywania i przemieszczania wyrobów akcyzowych, w trakcie której, gdy są spełnione warunki określone w przepisach niniejszej ustawy i aktów wykonawczych wydanych na jej podstawie, z obowiązku podatkowego nie powstaje zobowiązanie podatkowe.

Zgodnie z art. 49 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego wydaje właściwy naczelnik urzędu skarbowego na pisemny wniosek podmiotu.

W myśl art. 49 ust. 2 ww. ustawy, zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego może być wydane na czas oznaczony, nie dłuższy niż 3 lata, albo na czas nieoznaczony.

Stosownie do art. 49 ust. 7 ustawy o podatku akcyzowym, podmiot prowadzący skład podatkowy jest obowiązany do powiadamiania właściwego naczelnika urzędu skarbowego o zmianie danych zawartych we wniosku, o którym mowa w ust. 1, w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana, z zastrzeżeniem ust. 8 i 10.

Powiadomienia o planowanej zmianie danych objętych treścią zezwolenia należy dokonywać przed dokonaniem tej zmiany, z zastrzeżeniem ust. 10 (art. 49 ust. 8 ustawy).

Powiadomienie, o którym mowa w ust. 8 stanowi jednocześnie wniosek o zmianę zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego w zakresie dotyczącym zgłoszonej zmiany (art. 49 ust. 9 ustawy).

Na podstawie art. 49 ust. 10 ustawy o podatku akcyzowym, zmiana miejsca prowadzenia składu podatkowego lub podmiotu prowadzącego skład podatkowy wymaga uzyskania nowego zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego, z wyłączeniem:

1.  następców prawnych lub podmiotów przekształconych w przypadkach wstąpienia przez nich w przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa lub prawa i obowiązki, określonych w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa;
2.  wykonywania działalności na podstawie zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego, które posiadał zmarły przedsiębiorca, na zasadach, o których mowa w art. 84a;
3.  wstąpienia jednego z następców prawnych zmarłego przedsiębiorcy w prawa i obowiązki wynikające z zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego, na zasadach, o których mowa w art. 84e.

Wskazać również należy, że przepisy normujące podmiotowy i przedmiotowy zakres sukcesji prawnopodatkowej, dotyczącej różnych podmiotów oraz form i sposobów przekształceń, określone zostały w art. 93-93e ustawy Ordynacja podatkowa. Co do zasady, wymienione w tych przepisach podmioty, powstałe w wyniku przekształceń, wstępują we wszelkie, przewidziane w przepisach prawa podatkowego, prawa i obowiązki przedmiotów przekształconych. Poza zakresem powyższych regulacji pozostają prawa i obowiązki niezbywalne, do których między innymi należą kwestie wpisów czy wykreśleń z odpowiednich rejestrów. Kwestie te bowiem ściśle związane są z bytem prawnym danego podmiotu.

Jak stanowi art. 93a § 5 ustawy, spółka niemająca osobowości prawnej, do której osoba fizyczna wniosła na pokrycie udziału wkład w postaci swojego przedsiębiorstwa, wstępuje w przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa wniesionego przedsiębiorstwa, z wyjątkiem tych praw, które nie mogą być kontynuowane na podstawie przepisów regulujących opodatkowanie spółek niemających osobowości prawnej.

Zgodnie z art. 93d Ordynacji podatkowej, przepisy art. 93-93c mają zastosowanie również do praw i obowiązków wynikających z decyzji wydanych na podstawie przepisów prawa podatkowego.

Przepisy art. 93-93d stosuje się w zakresie, w jakim odrębne ustawy, umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz inne ratyfikowane umowy międzynarodowe, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, nie stanowią inaczej (art. 93e Ordynacji podatkowej).

Podkreślić należy, że wniesienie przedsiębiorstwa osoby fizycznej na podstawie umowy do spółki osobowej, w ramach której ta osoba dalej prowadzi działalność, nie jest przekształceniem w ścisłym tego słowa znaczeniu. W takim wypadku następca prawny (spółka) musi istnieć w chwili dokonywania powyższej czynności. Zawiązana spółka staje się, jako nowy podmiot, adresatem norm przewidzianych w przepisach prawa podatkowego dotyczących nie tylko obowiązku uzyskania własnego numeru identyfikacji podatkowej, ale także w zakresie dokonywania odpowiedniego zgłoszenia rejestracyjnego i aktualizacji takiego zgłoszenia w razie zaistnienia okoliczności, z którymi wiąże się obowiązek takiej aktualizacji.

W przypadku zatem, gdy osoba fizyczna wniesie na pokrycie udziału wkład w postaci swojego przedsiębiorstwa do spółki osobowej (niemającej osobowości prawnej), spółka ta wstąpi we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki przekształcanej osoby, o ile przepis szczególny nie stanowi inaczej. Dzięki temu przedsiębiorca kontynuuje prowadzenie działalności, lecz w zmienionej formie prawnej, tj. jako wspólnik spółki niemającej osobowości prawnej, a spółka staje się kontynuatorem praw i obowiązków podatkowych podmiotu wnoszonego. Na spółkę przechodzą uprawnienia i obowiązki wynikające z przepisów podatkowych.

W przedstawionych we wniosku okolicznościach zdarzenia przyszłego, do Wnioskodawcy (spółki komandytowej) zostanie wniesiona na pokrycie udziału własność całego przedsiębiorstwa osoby fizycznej, w ramach którego prowadzony jest skład podatkowy na podstawie wydanego zezwolenia wydanego na czas nieoznaczony. Do istniejącej spółki komandytowej wniesiony będzie zatem wkład w postaci całego przedsiębiorstwa na pokrycie udziału w spółce komandytowej w rozumieniu art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1145 z późn. zm.). Po dokonaniu tej czynności, podmiot (osoba fizyczna) wnoszący przedsiębiorstwo na pokrycie udziału w spółce będzie w dalszym ciągu prowadził działalność, jako wspólnik (komandytariusz) tej spółki.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy w przypadku wniesienia do spółki komandytowej na pokrycie udziału całego przedsiębiorstwa, obejmującego prowadzony w ramach tego przedsiębiorstwa skład podatkowy, spółka ta (Wnioskodawca) wstąpi w prawa i obowiązki wynikające z wcześniej udzielonego na rzecz tego przedsiębiorstwa zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego jako jego następca prawny, a w konsekwencji – czy procedura zawieszenia poboru akcyzy, do której stosowania było uprawnione przedsiębiorstwo będzie kontynuowana przez spółkę komandytową, czy też konieczne będzie uzyskanie przez nią nowego zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego.

Jak wskazano uprzednio, następstwo prawne (sukcesja praw i obowiązków) w prawie podatkowym to wstąpienie we wszystkie przewidziane przepisami prawa podatkowego prawa i obowiązki podatnika (poprzednika prawnego), w tym również nabyte na mocy decyzji wydawanych na podstawie regulacji podatkowych. Przepisy normujące następstwo prawne należy traktować jako wprowadzające do prawa podatkowego zasadę sukcesji generalnej (uniwersalnej), doznającą ograniczeń jedynie w przypadkach, o których mowa w art. 93e ustawy Ordynacja podatkowa, a zatem stosuje się ją w zakresie, w jakim odrębne ustawy, umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz inne ratyfikowane umowy międzynarodowe, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, nie stanowią inaczej. Sukcesja podatkowa jest możliwa jedynie w przypadku, jeżeli dojdzie do następstwa prawnego, co oznacza wstąpienie w sytuację prawną dotychczasowego podatnika (por. wyrok NSA z 27 kwietnia 2017 r., sygn. akt I GSK 1090/15 oraz wyrok NSA z 6 marca 2013 r., sygn. akt II FSK 1371/11).

Podkreślić należy, że sukcesja podatkowa (wstąpienie we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki), do której odnosi się także regulacja art. 49 ust. 10 ustawy o podatku akcyzowym, ma zastosowanie jedynie w sytuacjach wprost wskazanych w ustawie Ordynacja podatkowa. W myśl tych przepisów, do sukcesji praw i obowiązków dochodzi zatem m.in. w przypadku wniesienia przez osobę fizyczną do spółki niemającej osobowości prawnej wkładu w postaci swojego przedsiębiorstwa na pokrycie udziału (art. 93a § 5 Ordynacji podatkowej).

Zatem w przedmiotowej sprawie, z chwilą wniesienia całego przedsiębiorstwa osoby fizycznej (obejmującego prowadzony skład podatkowy) do Wnioskodawcy (spółki komandytowej) – będącej spółką prawa handlowego, nieposiadającą osobowości prawnej – spółka ta wstępuje w prawa i obowiązki osoby wnoszącej do spółki całe swoje przedsiębiorstwo w zakresie zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego oraz kontynuowania procedury zawieszenia poboru akcyzy w tym składzie podatkowym. Nie ma przy tym znaczenia fakt, że osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą w formie przedsiębiorstwa, które wniesione zostanie do Spółki komandytowej, nie traci bytu prawnego (por. wyrok NSA z dnia 23 listopada 2016 r. sygn. akt I GSK 612/15). Przepis art. 93a § 5 Ordynacji podatkowej stanowi bowiem, że w tym przypadku następuje pełne i bezwarunkowe stosowanie zasad sukcesji podatkowej, która nie jest jednak sukcesją w ścisłym tego słowa znaczeniu. Z tego też względu sukcesja ma być stosowana odpowiednio, a nie wprost. Zaznaczyć przy tym należy, że wniesienie przedsiębiorstwa osoby fizycznej na podstawie umowy do spółki komandytowej, w ramach której osoba ta dalej prowadzi działalność (jako komandytariusz tej spółki), nie jest przekształceniem, o którym mowa w art. 551 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 1030 z późn. zm.).

W związku z powyższym, w świetle ww. przepisów Ordynacji podatkowej, w przypadku przedstawionego we wniosku planowanego wniesienia całego przedsiębiorstwa do Wnioskodawcy (spółki komandytowej) na pokrycie udziału, spółka ta wstąpi w przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki tego przedsiębiorstwa, związane z uzyskanym przez to przedsiębiorstwo zezwoleniem na prowadzenie składu podatkowego oraz stosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy w tym składzie podatkowym.

Dlatego też, stosownie do powołanego przepisu art. 49 ust. 10 ustawy o podatku akcyzowym, pomimo że dojdzie do zmiany podmiotu prowadzącego skład podatkowy, którym po planowanym wniesieniu całego przedsiębiorstwa do spółki komandytowej stanie się Wnioskodawca (spółka komandytowa), nie będzie on zobligowany na gruncie ustawy do ubiegania się o uzyskanie nowego zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego, a procedura zawieszenia poboru akcyzy, do której stosowania uprawnione było przedsiębiorstwo, będzie kontynuowana przez Wnioskodawcę (spółkę komandytową), przy zachowaniu warunków tej procedury określonych przepisami prawa.

W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Należy podkreślić, że niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie sprawy będącej przedmiotem wniosku, w zakresie zadanego przez Wnioskodawcę pytania i stanowiska przedstawionego w odniesieniu do zadanego pytania. Inne kwestie, nieobjęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone. W szczególności, niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii, czy Wnioskodawca prawidłowo uznał, że wnoszone przez osobę fizyczną do Spółki komandytowej składniki materialne i niematerialne stanowią przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 Kodeksu Cywilnego. Stwierdzenie to przyjęto jako element okoliczności opisanego zdarzenia przyszłego i nie ono było przedmiotem oceny.

Interpretacja dotyczy wyłącznie zapytania Wnioskodawcy w zakresie podatku akcyzowego i stanowi ocenę stanowiska spółki komandytowej w związku z brakiem obowiązku ubiegania się o nowe zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego oraz możliwości kontynuowania procedury zawieszenia poboru akcyzy, w sytuacji wniesienia do spółki komandytowej przedsiębiorstwa obejmującego ten skład podatkowy.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, zmiany stanu prawnego, jak również w przypadku ustalenia w toku prowadzonego postępowania podatkowego odmiennego stanu sprawy niż przedstawiony we wniosku, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…) w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.