Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-830/14/KB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-07-15
Teza: moment zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu skapitalizowanych odsetek od pożyczki
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-pozarolnicza działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; odsetki-odsetki skapitalizowane
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112 poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni, przedstawione we wniosku z 8 kwietnia 2014 r. (data wpływu do tut. Biura 23 kwietnia 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu skapitalizowanych odsetek od pożyczki (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 23 kwietnia 2014 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. w zakresie momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu skapitalizowanych odsetek od pożyczki.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni jest komandytariuszem spółki komandytowej (dalej: „SPK”). SPK prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji wyrobów garmażeryjnych oraz dań gotowych. SPK jest jedynym udziałowcem spółki z o.o. (dalej: „Kontrahent”). Kontrahent jest właścicielem znaku towarowego i amortyzuje go zgodnie z odpowiednimi przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Kontrahent świadczy na rzecz SPK usługi w zakresie udzielenia licencji na korzystanie ze znaku towarowego, a także inne usługi wsparcia w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej (np. obsługa procesu sprzedaży, usługi marketingowe, transportowe, administracyjne, IT, dział finansowo-księgowy, kadry i płace). Rozliczenie wynagrodzenia za ww. usługi następuje w okresach miesięcznych, tj. Kontrahent wystawia ostatniego dnia miesiąca faktury VAT na SPK za świadczone w danym miesiącu usługi.

W związku z przejściowymi problemami z płynnością finansową SPK, Kontrahent zgodził się udzielić SPK pożyczki w kwocie przewyższającej wartość wymagalnych faktur za ww. usługi (na moment udzielenia pożyczki). Pożyczka została zaciągnięta na potrzeby prowadzonej przez SPK działalności gospodarczej.

Z uwagi na fakt, że po zawarciu umowy pożyczki SPK przysługiwała wymagalna wierzytelność w stosunku do Kontrahenta o wypłatę kwoty pożyczki, a Kontrahentowi przysługiwały wymagalne wierzytelności w stosunku do SPK o zapłatę ceny za wyświadczone usługi, strony w drodze pisemnego porozumienia zawartego na podstawie art. 3531 kodeksu cywilnego, dokonały potrącenia wzajemnych wierzytelności do wysokości wierzytelności niższej. Zobowiązanie SPK do zapłaty za wymagalne faktury wystawione przez Kontrahenta z tytułu świadczonych usług zostało zatem spełnione, natomiast Kontrahent wypłacił pozostałą po potrąceniu część kwoty pożyczki przelewem na rachunek bankowy SPK.

Umowa pożyczki przewiduje, że odsetki od ww. pożyczek będą naliczane w okresach miesięcznych i w ostatnim dniu każdego miesiąca będą kapitalizowane (doliczane) do kwoty głównej pożyczki. Pożyczki wraz z odsetkami będą w całości spłacane przez Spółkę w terminach przewidzianych stosownymi zapisami umowy pożyczki.

SPK nie wyklucza możliwości zawierania w przyszłości kolejnych umów pożyczek w zależności od sytuacji finansowej. W takim przypadku, nie jest wykluczone, że SPK i Kontrahent będą zawierali porozumienia skutkujące potrąceniem wzajemnych wymagalnych wierzytelności z tytułu wynagrodzenia za usługi świadczone przez Kontrahenta oraz z tytułu udzielanej SPK pożyczki, na zasadach opisanych powyżej.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy Wnioskodawczyni będzie przysługiwało prawo zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów skapitalizowanych odsetek od udzielonej SPK przez Kontrahenta pożyczki, w myśl art. 23 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na dzień ich kapitalizacji do kwoty głównej pożyczki?

(pytanie oznaczone we wniosku nr 2)

Zdaniem Wnioskodawczyni, skapitalizowane odsetki od pożyczek udzielonych przez Kontrahenta, będą stanowiły koszty uzyskania przychodów w momencie ich kapitalizacji, tj. doliczenia odsetek do kwoty głównej pożyczki.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm., dalej: „ustawa o PIT”), kosztami uzyskania przychodu są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy o PIT. W pierwszej kolejności należy zatem zauważyć, że podatnik ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu odsetki od pożyczki pod warunkiem, że pożyczka została zaciągnięta na cele związane z działalnością gospodarczą i służy osiągnięciu przychodów lub zachowaniu albo zabezpieczeniu źródeł tych przychodów. W analizowanym przypadku SPK zaciąga pożyczkę z uwagi na rosnącą kwotę wymagalnych i niezapłaconych zobowiązań wobec Kontrahenta, co stwarza groźbę utraty płynności finansowej. Zaciągnięcie pożyczki służy więc finansowaniu bieżącej działalności gospodarczej, a zatem odsetki od zaciągniętej pożyczki spełniają ogólne warunki zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodu. Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o PIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodu wydatków na spłatę pożyczek, z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek. Natomiast z art. 23 ust. 1 pkt 32 ustawy o PIT wynika, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów naliczonych, lecz niezapłaconych albo umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek.

W świetle powołanych przepisów, nie podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów wydatki poniesione na spłatę pożyczki oraz naliczone, lecz niezapłacone albo umorzone odsetki. Co do zasady, odsetki stają się kosztem uzyskania przychodu dopiero z chwilą ich faktycznej zapłaty. Wyjątkiem od tej zasady jest jednak wyrażona w ww. przepisach możliwość zaliczenia w poczet kosztów uzyskania przychodu skapitalizowanych odsetek od pożyczek.

Ustawy o podatkach dochodowych nie definiują co należy rozumieć pod pojęciem kapitalizacji, w związku z czym zasadnym jest odwołanie się do wykładni językowej tego pojęcia. I tak, zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego (wyd. PWN) przez kapitalizację rozumie się zsumowanie kwot opłat periodycznych w kwotę płatną jednorazowo. W praktyce natomiast kapitalizacja odsetek oznacza dopisanie do kwoty głównej pożyczki naliczanych w uzgodnionych okresach odsetek, przy czym powiększona w ten sposób kwota kapitału pożyczki stanowi podstawę do naliczania dalszych odsetek.

W świetle powyższego należy zatem uznać, że dopisanie odsetek - za zgodą wierzyciela - do pierwotnej kwoty pożyczki skutkuje zadysponowaniem przedmiotowymi odsetkami w sposób czyniący zadość roszczeniu pożyczkodawcy o ich zwrot. Od tej daty bowiem pożyczkodawca uzyskuje korzyść ekonomiczną w postaci zwiększenia kwoty, od której naliczane są dalsze odsetki. Zatem, odsetki skapitalizowane tracą swój odrębny byt prawny i stają się częścią należności głównej. W istocie więc dokonana w ten sposób kapitalizacja wywiera ten sam skutek co zapłata. W konsekwencji, w momencie dokonania kapitalizacji skapitalizowane odsetki mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Na potwierdzenie powyższego stanowiska Wnioskodawczyni powołała:

*   wyroki NSA z 8 lipca 2010 r. sygn. akt. II FSK 359/09, z 31 października 2012 r. sygn. akt II FSK 485/11, a także z 13 grudnia 2013 r. sygn. akt II FSK 2849/11,
*   interpretację indywidualną wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 10 grudnia 2012 r. Znak: IPPB3/423-706/12-2/DP,
*   interpretację indywidualną wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 13 listopada 2012 r. Znak: ILPB3/423-307/12-2/JS.

Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie Wnioskodawczyni, skapitalizowane odsetki od pożyczek stanowią koszt uzyskania w momencie ich kapitalizacji. W rezultacie, skoro pożyczka została zaciągnięta przez SPK na cele związane z działalnością gospodarczą (zapobieżenie utracie płynności finansowej), to odsetki od pożyczki udzielonej SPK przez Kontrahenta, które będą na koniec każdego miesiąca doliczane do kwoty głównej pożyczki (kapitalizowane), z chwilą kapitalizacji stanowić będą dla Wnioskodawczyni koszt uzyskania przychodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawczyni.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienić należy, że w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44 – 100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.