Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.157.2025.1.AKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-28
Teza: Uznanie, że planowana sprzedaż działki nr 1 na rzecz Spółki
nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Słowa kluczowe: grunty-dostawa gruntu
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
pełnomocnictwo-zakres pełnomocnictwa
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
umowa-umowa dzierżawy
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 lutego 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 24 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy uznania, że planowana sprzedaż działki nr 1 na rzecz Spółki
    nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni działa na terytorium Polski, własność nieruchomości położonej w (...),
                            2działki nr 1, gmina (...) (o łącznej pow. 2 889 m) nabyła w 2018 r. w drodze dziedziczenia
    po matce, będąc stanu wolnego.
    Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej, prowadzi gospodarstwo rolne
    nie na VAT, przedmiotowa działka jest jej częścią. Przedmiotowa działka nie stanowi
    przedsiębiorstwa, ani jego zorganizowanej części. Wnioskodawczyni nie wykorzystywała
    przedmiotowej działki na cele prowadzonej działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni
    nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT w gospodarstwie rolnym.
    Wnioskodawczyni nie wynajmowała i nie wydzierżawiała przedmiotowej działki.
    Nieruchomość ta, zgodnie z wypisem z ewidencji gruntów, znajduje się na terenie
    oznaczonym jako „RIIIa”, posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej i jest objęta
    miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, w którym przeznaczona jest jako
    teren zabudowy usługowej.
    Działka 1 od momentu nabycia do teraz użytkowana jest rolniczo. Wnioskodawczyni nie
    jest ryczałtowym rolnikiem.
    Z działki 1 były uzyskiwane zbiory (zboże), które były sprzedawane. Działka 1 nie była
    wcześniej w żaden sposób dzierżawiona, wynajmowana, a także Wnioskodawczyni nie
    podejmowała działań mających na celu podniesienie jej wartości czy uatrakcyjnienie.
    Dopiero po podpisaniu umowy przedwstępnej (30 lipca 2024 r.) ze Spółką
    Wnioskodawczyni udzieliła jej pełnomocnictwa do uzyskiwania wszelkich warunków
    technicznych, pozwolenia na budowę, co opisuje w tym wniosku.
    Wnioskodawczyni 30 lipca 2024 r. podpisała „Umowę przedwstępną sprzedaży pod
    warunkiem” w formie aktu notarialnego. Na mocy przedmiotowej umowy
    Wnioskodawczyni zobowiązała się zbyć na rzecz spółki kapitałowej z siedzibą na
                                        2terytorium Polski (dalej: Spółka) działkę nr 1 o powierzchni 2 889 m.
    Zgodnie z przedmiotową umową przedwstępną jej strony (tj. Wnioskodawczyni oraz
    Spółka) zobowiązały się zawrzeć umowę sprzedaży, pod następującymi warunkami:

        uzyskania przez Nabywcę prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o
        pozwoleniu na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowania
        przedmiotowej nieruchomości obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi
                                              2Nabywcy, w tym obiektem handlowym o powierzchni użytkowej (...) m, w tym sali
                2sprzedaży (...) m;
        uzyskania przez Nabywcę prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej
        przez właściwy organ o pozwoleniu na budowę zjazdu na przedmiotową
        nieruchomość według koncepcji Nabywcy na zasadzie prawo- i lewoskrętu, dla
        pojazdów o masie powyżej dwudziestu pięciu ton, bez konieczności przebudowy
        układu drogowego;
        nie stwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości
        skutkującego koniecznością rekultywacji, potwierdzenia badaniami
        geotechnicznymi możliwości posadowienia na przedmiotowej nieruchomości
        budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych;
        uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
        planowanym obiektem handlowym;
        uzyskania przez Nabywcę warunków technicznych przyłączy - kanalizacji sanitarnej,
        wodnej, deszczowej oraz przyłącza energetycznego, zgodnie z koncepcją Nabywcy,
        pozwalających na realizację planowanej inwestycji w okresie sześciu miesięcy od
        dnia zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży;
        uzyskania promesy na sprzedaż alkoholu w planowanym obiekcie.
    Strony umowy oświadczyły, że będą zgodnie współpracować i udzielać sobie wzajemnie
    wszelkiej pomocy w zakresie procedur, jakie okażą się niezbędne przy staraniach o
    spełnienie warunków określonych w umowie, a także zobowiązały się dokonywać
    wszelkich czynności faktycznych i prawnych niezbędnych dla ich spełnienia.
    Strony umowy postanowiły, że wszelkie koszty konieczne do spełnienia się powyższych
    warunków poniesie Spółka.
    Wnioskodawczyni zobowiązała się nie podejmować jakichkolwiek działań faktycznych lub
    prawnych, które utrudniłyby lub uniemożliwiłyby Spółce realizację na przedmiotowej
    działce planowanej inwestycji budowlanej.
    Spółka zobowiązała się kupić przedmiotową działkę w określonym terminie po spełnieniu
    powyższych warunków za cenę określoną w tej umowie przedwstępnej.
    W umowie tej wskazano także, że Spółce przysługuje jednostronne prawo rezygnacji z
    warunków zawarcia umowy przyrzeczonej, określonych powyżej, poprzez złożenie
    oświadczenia w zwykłej formie pisemnej, a także przysługuje jej prawo domagania się
    zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży mimo niespełnienia rzeczonych warunków.
    Wnioskodawczyni udzieliła Spółce pełnomocnictwa do występowania przed wszelkimi
    organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i
    prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych powyżej, a w
    szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień - na
    warunkach wg uznania pełnomocnika oraz do podejmowania wszelkich działań
    faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych powyżej,
    a w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień -
    na warunkach wg uznania pełnomocnika. Wnioskodawczyni udzieliła także wskazanym
    pracownikom Spółki pełnomocnictw:

        do dokonania wszelkich czynności z uzyskaniem na terenie działki warunków
        technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej,
        kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia
        wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru na warunkach
        wg uznania pełnomocnika;
        do dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem decyzji na lokalizację
        zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz
        odbioru.
    Pełnomocnictwa upoważniały pełnomocników do dokonywania wszelkich innych
    czynności i składania oświadczeń przed sądami, urzędami, osobami prawnymi i fizycznymi
    - jakie okażą się konieczne w zakresie tych pełnomocnictw.
    Wnioskodawczyni udzieliła pełnomocnikom prawa do udzielania dalszych pełnomocnictw.
    Wnioskodawczyni wyraziła zgodę na usytuowanie przez Spółkę na Jej koszt i Jej staraniem
    na przedmiotowej działce tymczasowego przyłącza energetycznego, zgodnie z warunkami
    technicznymi przyłączenia do sieci oraz treścią umowy przyłączeniowej zawartej z
    operatorem.
    Spółka oświadczyła, że w przypadku niedojścia do zawarcia umowy przyrzeczonej, usunie
    na swój koszt i własnym staraniem usytuowane na działce urządzenia.
    Równolegle w tym samym dniu, to jest 30 lipca 2024 r. Wnioskodawczyni zawarła ze
    Spółką umowę dzierżawy (w zwykłej formie pisemnej), na mocy której oddała Spółce
    przedmiotową działkę, która miała być przedmiotem planowanej sprzedaży w dzierżawę
    na czas nieoznaczony za ustalony w umowie czynsz.
    W treści tej umowy wyraziła także zgodę na to, by Spółka dysponowała przedmiotem
    dzierżawy na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 3 ust. 11 Prawa
    budowlanego, w zakresie uzyskania niezbędnych zgód i pozwoleń.
    Następnie Strony zawarły tego samego dnia aneks do przedmiotowej umowy dzierżawy, o
    której mowa powyżej. Aneks ten wskazuje m.in., że przedmiotowa umowa dzierżawy
    została zawarta w związku z łączącą strony przedwstępną umową sprzedaży działki -
    opisywaną we wcześniejszej części wniosku i była zawarta na 3 miesiące.
    W istocie umowa ta więc służyła temu, aby Spółka posiadała tytuł prawny do wykonania
    działań, które skutkowałyby spełnieniem opisanych wyżej warunków wynikających z
    „Umowy przedwstępnej sprzedaży pod warunkiem”.
    Czynszu uzyskiwanego z przedmiotowej dzierżawy Wnioskodawczyni nie opodatkowywała
    podatkiem od towarów i usług.
    W tym miejscu Wnioskodawczyni zauważa także, że nie szukała oferenta na sprzedaż
    działki. To Spółka zgłosiła się do Niej z propozycją chcąc zakupić teren pod budowę
    obiektu handlowego.
    Na dzień złożenia niniejszego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej trwają
    jeszcze czynności dokonywane przez Spółkę celem spełnienia wszystkich zawartych w
    umowie przedwstępnej sprzedaży warunków, które doprowadzić mają do ostatecznego
    przeniesienia własności przedmiotowej działki.

## Pytanie

Czy planowana czynność sprzedaży przedmiotowej działki na rzecz Spółki podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
    Pani stanowisko w sprawie

    Zdaniem Wnioskodawczyni, przedmiotowa sprzedaż działki nie stanowi czynności
    podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej, nie wykorzystuje
    przedmiotowej działki w działalności gospodarczej i nabyła ją do majątku osobistego, nie
    jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT.
    W sprawie Sprzedająca to zwykła osoba fizyczna - nie przedsiębiorca.
    Przeprowadzenie transakcji nie można uznać za działalność gospodarczą w rozumieniu
    art. 15 ust. 2 u.p.t.u. A skoro nie jest to tak rozumiana działalność gospodarcza, to
    czynność ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 u.p.t.u., działalność gospodarcza na gruncie ustawy o VAT
    zdefiniowana została w ten sposób, że działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    W oczywisty sposób nie mamy w sprawie do czynienia z sytuacją opisaną w zdaniu drugim
    ust. 2 (art. 15 ustawy). Nie można także czynności dokonanych przez Wnioskodawczynię w
    sprawie zakwalifikować jako działalności producentów lub usługodawców. Podobnie nie
    była to działalność rolnicza, jak i wykonywanie wolnego zawodu.
    Pozostało więc jedynie odniesienie się do działalności handlowców. Pojęcie to nie zostało
    zdefiniowane na gruncie ustawy o VAT. Jednak uznać należy, że handlowcem jest osoba,
    która w ramach działalności gospodarczej nabywa towary po to, by je następnie sprzedać.
    W sprawie takiego zamiaru w dacie nabycia nie było. Nie można więc zakwalifikować
    czynności dokonanych przez Wnioskodawczynię jako działalność handlowca.
    Działalność gospodarcza, a szczególnie handlowa, polega na szybkim obrocie. Inaczej brak
    zysków, trudno wtedy mówić o profesjonalnym działaniu gospodarczym. Tym bardziej,
    gdy jak w sprawie, jest to czynność jednorazowa. Dla Wnioskodawczyni jest to po prostu
    zbycie części majątku prywatnego, ponieważ nadarzyła się okazja i zjawił się chętny
    oferent.
    Podobnie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 maja 2014 r. sygn. akt I FSK
    774/13, czytamy m.in. co następuje: „Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając działki
    budowlane działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność
    gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie
    przybiera formę zawodową (profesjonalną), czyli stałą (powtarzalność czynności i zamiar
    wykazany obiektywnymi dowodami ich kontynuacji), a w konsekwencji zorganizowaną.
    Nie jest działalnością handlową sprzedaż majątku osobistego (prywatnego), który nie
    został nabyty w celach odsprzedaży (w celach handlowych), lecz dla spożytkowania w
    celach prywatnych. Liczba i zakres transakcji sprzedaży gruntów nie może stanowić
    kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się
    poza zakresem opodatkowania, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Podobnie okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma
    takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały ani
    wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem
    odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Zbycie natomiast nawet kilkunastu działek o charakterze budowlanym (udziałów w takich
    działkach), powstałych z podziału gruntu rolnego i po uzyskaniu warunków ich zabudowy,
    nie stanowi per se działalności handlowej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak
    przesłanek świadczących o takiej aktywności sprzedawcy w zakresie zbycia

    przedmiotowych udziałów w gruncie, która byłaby porównywalna do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego -
    stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności), co wskazuje, że w takim
    przypadku mamy do czynienia z czynnościami mieszczącymi się w ramach zarządu
    majątkiem prywatnym, niemającym cech działalności gospodarczej w rozumieniu
    przepisów o podatku od towarów i usług”.
    Warto w tym miejscu odnieść się także dodatkowo do treści wyroku Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10
    i C-181/10 Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i
    Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10). Jak
    podniósł w przedmiotowym orzeczeniu TSUE, nie jest działalnością handlową sprzedaż
    majątku osobistego (prywatnego), który nie został nabyty w celach odsprzedaży (w celach
    handlowych), lecz spożytkowania w celach prywatnych.
    W wyroku tym TSUE stwierdził m.in., że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem
    prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności
    gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru dominującego.
    Zakres transakcji nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami
    dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a
    czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Zdaniem Trybunału nawet dużych
    transakcji sprzedaży można dokonywać jako czynności osobiste. Podobnie okoliczność
    dokonania podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama w
    sobie nie jest decydująca. Nie ma też takiego charakteru długość okresu w jakim te
    transakcje następowały ani wysokość osiągniętych z tego tytułu przychodów. Całość tych
    elementów może bowiem według TSUE odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    zainteresowanego.
    Zdaniem TSUE czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą
    same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej (podobnie wyrok z
    20 czerwca 1996 r. w sprawie C-155/94 Wellcome Trust, Rec. s. 1-3013, pkt 32). Trybunał
    wskazał, że rozstrzygać należy w oparciu o analizę czynności podejmowanych przez daną
    osobę. Takie aktywne działania - jak czytamy w orzeczeniu TSUE - mogą polegać na
    przykład na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Aby jednak uznać, że
    dana sprzedaż działki (lub wielu działek) ma charakter, działalności gospodarczej, osoba
    sprzedająca w celu dokonania wspomnianej sprzedaży musi podejmować aktywne
    działania.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:

      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z
    art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej
    opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie
    wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem
    trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie
    działalności gospodarczej.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006 r. str. 1
    ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem

      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT, jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów
    lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:
        po pierwsze - dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających
        opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
        po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej
        wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży działki istotne jest, czy w świetle
    zaprezentowanego opisu sprawy, w celu dokonania sprzedaży niezabudowanej działki nr
    1, podjęła Pani aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki

    podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Pani za podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika
    podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem
    Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Co istotne - jak wskazał TSUE - dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje poza
    działalnością gospodarczą nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy jest
    „rolnikiem ryczałtowym”. Trybunał nie uznał za podatnika VAT w rozumieniu prawa UE
    osoby fizycznej dokonującej sprzedaży gruntu, która prowadziła działalność rolniczą na
    tym gruncie nabytym ze zwolnieniem od podatku od wartości dodanej i przekształconym
    wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w
    grunt przeznaczony pod zabudowę, jeżeli nie wykonywała ona dodatkowych czynności
    (oprócz podziału) w związku z tą sprzedażą.
    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005
    r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu
    dokonania sprzedaży.
    Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów (w tym udziału w
    nieruchomości gruntowej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać
    znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu
    przez niego statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć
    miejsce również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania
    czynności za wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia
    częstotliwość jej wykonywania, lecz zamiar, z jakim została zrealizowana i okoliczności w
    jakich ją wykonano. Oznacza to, że w niniejszej sprawie należy przeanalizować całokształt
    działań, jakie Pani podjęła/podejmie w odniesieniu do gruntu będącego przedmiotem
    sprzedaży.
    Z opisu sprawy wynika, że:
        przedmiotem sprzedaży będzie niezabudowana działka nr 1;
        prawo własności nieruchomości nabyła Pani w 2018 r. w drodze dziedziczenia po
        matce;
        powyższa nieruchomość nie jest i nie była wykorzystywana przez Panią w
        działalności gospodarczej;
        prowadzi Pani gospodarstwo rolne, ale nie jest Pani zarejestrowanym czynnym
        podatnikiem podatku VAT w tym gospodarstwie;
        30 lipca 2024 r. oddała Pani działkę nr 1 w dzierżawę na okres 3 miesięcy Spółce,
        która planuje ją kupić;
        w celu sprzedaży 30 lipca 2024 r. zawarła Pani umowę przedwstępną, w której
        Kupujący zobowiązał się m.in. do:
      1. uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę,
      z której będzie wynikać możliwość zabudowania przedmiotowej nieruchomości
      obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi Nabywcy, w tym obiektem handlowym
                        2  2o powierzchni użytkowej (...) m, w tym sali sprzedaży (...) m;
      2. uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy
      organ o pozwoleniu na budowę zjazdu na przedmiotową nieruchomość według
      koncepcji Nabywcy na zasadzie prawo- i lewoskrętu, dla pojazdów o masie powyżej
      dwudziestu pięciu ton, bez konieczności przebudowy układu drogowego;
      3. nie stwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości
      skutkującego koniecznością rekultywacji, potwierdzenia badaniami geotechnicznymi
      możliwości posadowienia na przedmiotowej nieruchomości budynków przy
      zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych;
      4. uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
      planowanym obiektem handlowym;
      5. uzyskania warunków technicznych przyłączy - kanalizacji sanitarnej, wodnej,
      deszczowej oraz przyłącza energetycznego, zgodnie z koncepcją Nabywcy,
      pozwalających na realizację planowanej inwestycji w okresie sześciu miesięcy od
      dnia zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży;

      6. uzyskanie promesy na sprzedaż alkoholu w planowanym obiekcie.
    - Pani natomiast zobowiązała się nie podejmować jakichkolwiek działań faktycznych lub
      prawnych utrudniających Spółce realizację zamierzonych inwestycji.
    Udzieliła Pani Kupującemu pełnomocnictwa do występowania przed wszelkimi organami
    administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych,
    niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych powyżej, a w szczególności
    składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień - na warunkach wg
    uznania pełnomocnika oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych,
    niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych powyżej, a w szczególności
    składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień - na warunkach wg
    uznania pełnomocnika.
    Udzieliła Pani także wskazanym pracownikom Spółki pełnomocnictw:
        do dokonania wszelkich czynności z uzyskaniem na terenie działki warunków
        technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej,
        kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia
        wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru na warunkach
        wg uznania pełnomocnika;
        do dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem decyzji na lokalizację
        zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz
        odbioru.
    Pełnomocnictwa upoważniały pełnomocników do dokonywania wszelkich innych
    czynności i składania oświadczeń przed sądami, urzędami, osobami prawnymi i fizycznymi
    - jakie okażą się konieczne w zakresie tych pełnomocnictw.
    Wyraziła Pani zgodę na usytuowanie przez Spółkę na Jej koszt i Jej staraniem na
    przedmiotowej działce tymczasowego przyłącza energetycznego, zgodnie z warunkami
    technicznymi przyłączenia do sieci oraz treścią umowy przyłączeniowej zawartej z
    operatorem.
    Wyraziła Pani także zgodę na dysponowanie przez Kupującego nieruchomością na cele
    budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 3 ust. 11 ustawy z dnia 7
    lipca 1994 r. Prawo budowlane, w zakresie uzyskania niezbędnych zgód i pozwoleń.
    Na tle przedstawionego opisu sprawy powzięła Pani wątpliwość dotyczącą tego, czy
    sprzedaż niezabudowanej działki nr 1 podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zgodnie z art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz
      do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Umowa dzierżawy jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego/wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do
    używania, jest świadczenie najemcy/dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego
    czynszu.
    Zatem na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług umowa dzierżawy wypełnia
    definicję świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i
    usług, gdyż w wyniku zawartej umowy powstaje bezpośredni związek o charakterze
    przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym.

    Kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w tym kwestie
    dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje art. 535 ustawy Kodeks
    cywilny, zgodnie z którym:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu
    cywilnego, w myśl którego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do
      przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na
      nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej, albo że strony inaczej
      postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego.
    Zgodnie z art. 389 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej
      umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy
      przyrzeczonej. Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona,
      nie został oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie
      wyznaczonym przez stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej.
      Jeżeli obie strony są uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z
      nich wyznaczyła inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która
      wcześniej złożyła stosowne oświadczenie.
      Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej nie został wyznaczony
      termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej zawarcia.
    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.
    Tym samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna,
    będąca przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona
    została w formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności
    nieruchomości.
    Należy zwrócić również uwagę na kwestię udzielonych przez Panią kupującej Spółce oraz
    wskazanym przez Spółkę pracownikom pełnomocnictw.
    Zgodnie z art. 95 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z
      właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez
      przedstawiciela. Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach
      umocowania pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego, o czym
      stanowi § 2 powyższego artykułu.
    W myśl art. 96 Kodeksu cywilnego:
      Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie
      (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
      (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do
      czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo
      określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej
      czynności.

    Na mocy art. 99 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,
      pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej
      formie. W myśl § 2 powołanego artykułu, pełnomocnictwo ogólne powinno być pod
      rygorem nieważności udzielone na piśmie.
    Na podstawie art. 108 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w
      imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze
      względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów
      mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik
      reprezentuje obie strony.
    Z regulacji art. 109 Kodeksu cywilnego wynika, że:
      Przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie
      woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo - to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy.
    Zatem każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie
    udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Tezę taką potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 6 lipca 2017 r. sygn. akt I
    FSK 2033/15, wyrażoną na gruncie podobnego aczkolwiek nie identycznego stanu
    faktycznego, w którym stwierdził:
      „Fakt, że zasadnicza aktywność w zakresie planowanego procesu inwestycyjnego
      spoczywać będzie na spółce jest bez znaczenia dla uznania go za podatnika, skoro
      spółka - jako jego pełnomocnik - jest jedynie jego reprezentantem w tych
      czynnościach, działając w jego imieniu i na jego rzecz, czyli w jego interesie
      majątkowym. Podejmowanie aktywności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust.
      1 i 2 u.p.t.u. za pośrednictwem pełnomocnika nie zwalnia mocodawcy, w którego
      imieniu i na rzecz działa pełnomocnik, od przymiotu bycia podatnikiem VAT w
      rozumieniu tych przepisów.”
    Analiza przedstawionego opisu sprawy, obowiązujących przepisów oraz tez wynikających z
    powołanego orzecznictwa prowadzi do wniosku, że z tytułu sprzedaży niezabudowanej
    działki nr 1, będzie Pani podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Działka, która ma być sprzedana, jest przedmiotem umowy dzierżawy zawartej przez
    Panią ze Spółką kupującą, która to czynność na gruncie ustawy o podatku od towarów i
    usług wypełnia definicję świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od
    towarów i usług, a w konsekwencji wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję
    działalności gospodarczej.
    Ponadto na podstawie udzielonego przez Panią pełnomocnictwa Spółka kupująca
    (wyznaczeni pracownicy Spółki kupującej) podejmie szereg szczegółowo opisanych we
    wniosku działań, w efekcie których nastąpi uatrakcyjnienie działki, co de facto skutkować
    będzie wzrostem jej wartości. Nie ulega wątpliwości, że szeroko zakrojony zakres
    przygotowania działki do sprzedaży nie jest typowy do działań podejmowanych przez
    osoby fizyczne w zakresie zarządzania majątkiem osobistym – prywatnym. W efekcie
    wykonywanych czynności dostawie będzie podlegała nieruchomość o zupełnie innym
    charakterze, niż w chwili zawarcia umowy przedwstępnej. Nie zmienia tego okoliczność, że
    działań tych nie podejmie Pani, lecz kupująca Spółka na podstawie pełnomocnictwa. Do
    dnia sprzedaży niezabudowanej działki nr 1, czynności wykonywane przez Spółkę w

    ramach udzielonego jej przez Panią pełnomocnictwa, wywołują skutki bezpośrednio w
    Pani sferze prawnej, gdyż to Pani jest stroną podejmowanych czynności, a nie Spółka
    występująca jako Pani pełnomocnik.
    Podjęta przez Panią aktywność wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności w odniesieniu do posiadanej działki nr 1, a zaistniały ciąg
    zdarzeń wskazuje, że jej sprzedaż nastąpi w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej, z tytułu której będzie Pani podatnikiem podatku VAT.
    Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz opis sprawy stwierdzić należy, że
    planowana przez Panią sprzedaż niezabudowanej działki nr 1 będzie, zgodnie z art. 15 ust.
    1 i ust. 2 ustawy, dostawą dokonywaną przez podatnika w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej. Dokonując opisanych we wniosku czynności podjęła Pani
    działania podobne do tych, jakie wykonują podmioty zajmujące się profesjonalnie
    obrotem nieruchomościami, o których mowa w orzeczeniach w sprawach połączonych C-
    180/10 i C-181/10, tj. wykazała Pani aktywność w przedmiocie zbycia prawa własności
    nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego
    rodzaju obrotem. Podkreślić należy, że nieruchomość jest wykorzystywana w celach
    zarobkowych – jest przedmiotem umowy dzierżawy, nie była i nie jest więc
    wykorzystywana przez cały okres posiadania na zaspokojenie Pani potrzeb osobistych.
    W konsekwencji, sprzedaż niezabudowanej działki nr 1 podlegać będzie opodatkowaniu
    podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku
    z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Tym samym Pani stanowisko uznaję za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Informuję ponadto, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywało się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pani w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.