Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-1.4011.263.2025.2.MD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-17
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową
(opodatkowanie IP; BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
komputery-program komputerowy
prace-prace badawczo-rozwojowe
prawa-prawa autorskie
programista
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 6 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych
    przez prawa własności intelektualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie –
    pismem z 12 czerwca 2025 r. (data wpływu 17 czerwca 2025 r.). Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca od 2 listopada 2017 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą,
    zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej pod firmą
    A.
    Przedmiotem działalności jest działalność związana z oprogramowaniem. Wnioskodawca
    posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w
    świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (dalej: „ustawa o PIT”) i rozlicza się na podstawie podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów.
    Wnioskodawca na podstawie zawartej umowy o świadczenie usług z firmą X od 1 września
    2024 r. świadczy osobiście usług informatyczne obejmujące m.in. projektowanie,
    wykonywanie, wdrażanie, utrzymywanie, dokumentowanie, testowanie oraz rozwijanie
    systemów informatycznych.
    Wykonawca wykonuje umowę w ramach prowadzonej przez siebie działalności
    gospodarczej, jest członkiem zespołu programistów.
    Działalność ta ma charakter twórczy. W żaden sposób nie są narzucane jakiekolwiek
    rozwiązania. Podejmowana jest w sposób systematyczny (metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany).
    Projektowanie i tworzenie oprogramowania nie ma charakteru działań rutynowych, ani
    okresowych zmian. Jest systematycznym rozwojem konkretnej aplikacji. Wykonawca w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje
    dostępną wiedzę i umiejętności, w tym wykorzystując narzędzia informatyczne i
    oprogramowania w celu tworzenia nowych oprogramowań, aplikacji.
    Efekty działalności Wnioskodawcy są rozwiązaniami innowacyjnymi, odróżniającymi się od
    innych rozwiązań już funkcjonujących.
    Swoje obowiązki wykonuje zdalnie/w siedzibie Zamawiającego/ lub w innym uzgodnionym
    miejscu – w zależności od konkretnego zlecenia.
    Zamawiający nie jest klientem końcowym. Za rezultat wobec klienta końcowego
    odpowiada Zamawiający. Dodatkowo, Wnioskodawca ponosi wszelkie ryzyko ze
    wzmiankowaną działalnością związane. Dotyczy to w szczególności zobowiązań o
    charakterze publicznoprawnym, doboru właściwych środków do realizacji powierzonych w
    ramach niniejszej Umowy zadań, a także skutków nienależytego wykonania Umowy lub jej
    niewykonania, zarówno wobec Zamawiającego, jak i wobec Klientów Zamawiającego.
    Z chwilą wykonania usługi Wykonawca przenosi w całości na Zamawiającego, bez
    konieczności składania dodatkowych oświadczeń woli, autorskie prawa majątkowe do
    Utworów, jakie zostały przez niego wytworzone w trakcie realizacji niniejszej Umowy, w
    tym prawa zależne i pokrewne, bez ograniczeń czasowych i terytorialnych.

    Przenosząc majątkowe prawa autorskie Wnioskodawca udziela Zamawiającemu
    nieodwołalnego upoważnienia do wykonywania jego autorskich praw osobistych.
    Zamawiający może udzielać dalszych upoważnień w tym zakresie. Jednocześnie
    Wnioskodawca zobowiązuje się do niewykonywania swoich osobistych praw autorskich,
    jeśli związane z nimi autorskie prawa majątkowe zostały przeniesione na Zamawiającego.
    Odnosi się to także do kolejnych uprawnionych z majątkowych praw autorskich,
    przysługujących pierwotnie Wnioskodawcy.
    Przeniesienia autorskich praw majątkowych obejmuje pola eksploatacji Utworów
    wymienionych w art. 50 i 74 Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych, a w
    szczególności:
    a. w zakresie utrwalania i zwielokrotniania Utworów – wytwarzanie określoną techniką
      egzemplarzy Utworów;
    b. w zakresie obrotu oryginałem albo egzemplarzami, na których Utwory utrwalono –
      wprowadzanie do obrotu, użyczenie lub najem oryginału albo egzemplarzy;
    c. w zakresie rozpowszechniania Utworów w sposób inny niż określony w punkcie 2
      powyżej – publiczne wykonanie, wystawienie, wyświetlenie, odtworzenie oraz
      nadawanie i reemitowanie, a także publiczne udostępnianie Utworów w taki sposób,
      aby każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i w czasie przez siebie wybranym;
    d. dokonywanie zmian w Utworach, w tym tłumaczenie, przystosowywanie, zmiany
      układu lub jakichkolwiek inne zmiany w Utworach;
    e. rozpowszechnianie korzystania przez nielimitowaną liczbę użytkowników jednocześnie
      oraz dysponowanie Utworami, w tym użyczenia lub najem;
    f. tworzenia kopii zapasowych Utworów oraz wykonywania dowolnej modyfikacji
      Utworów przez Zamawiającego lub podmioty, którym Zamawiający modyfikację
      powierzy.
    Wraz z przeniesieniem majątkowych praw autorskich Wnioskodawca przenosi na
    Zamawiającego prawo do uzyskania: patentu na wynalazek, prawa ochronnego na wzór
    użytkowy, prawa z rejestracji wzoru przemysłowego lub prawa ochronnego na znak
    towarowy, o ile Utwory lub ich części będą podlegać ochronie wynikającej ze stosownych
    przepisów prawa własności przemysłowej. Prawa lub upoważnienia określone w
    niniejszym paragrafie zamawiający może bez zgody Wnioskodawcy przenieść na inne
    osoby i udzielać bez ograniczeń licencji na korzystanie z Utworów.
    Wynagrodzenie za przeniesienie praw oraz udzielenie upoważnień określonych w
    niniejszym paragrafie będzie zawarte w wynagrodzeniu, o którym mowa w § 4 ust. 1
    poniżej.
    W przypadku, gdy po podpisaniu Umowy pojawią pola eksploatacji nie przewidziane w
    niej, Partner przeniesie na Zamawiającego prawo autorskie, prawo własności
    przemysłowej i prawo producenta baz danych do Utworów na nowych polach eksploatacji
    za 1 zł.
    Podsumowując, pomimo tego, iż podstawą wynagrodzenia Wnioskodawcy jest stawka
    godzinowa, Wnioskodawca osiąga dochody ze sprzedaży kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej. Warto w tym miejscu wskazać, iż Wnioskodawca osiąga dochody
    z kwalifikowanych praw własności zarówno wówczas, gdy wytwarza oprogramowanie, jak i
    wprowadza zmiany do tego oprogramowania.
    Wnioskodawca ponosi koszty związane z prowadzona działalnością gospodarczą m.in.
    takie jak: zakup komputera, laptopa, telefonu + urządzenia i akcesoria do nich. Ponosi
    również koszty dojazdu do klienta (eksploatacja samochodu), usług księgowych,
    prawnych, zakupu drobnego sprzętu elektronicznego i artykułów biurowych. Oprócz tego
    opłaca składki na ubezpieczenia społeczne oraz Fundusz Pracy.

    Dodatkowo Wnioskodawca wskazał, że:
    1. Efektem prac prowadzonych samodzielnie przez Wnioskodawcę na podstawcie
      zawartej umowy o świadczenie usług z firmą X od 01.09.2024 r. jest autorskie prawo
      do programu komputerowego, podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy z
      dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    2. Wnioskodawca nie uzyskuje dochodu z własnych nośników, na których będą zapisane
      utwory.
    3. Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność za rezultat wykonywanych prac wobec osób
      trzecich.
    4. Czynności zlecone do wykonania Wnioskodawcy nie są wykonywane pod
      kierownictwem Zamawiającego oraz w czasie i miejscu przez niego wyznaczonym.
    5. Wykonawca ponosi ryzyko w związku z prowadzoną przez niego działalnością
      gospodarczą.
    6. Jednym z najpowszechniejszych ryzyk jakie ponoszą osoby z branży IT jest awaria
      sprzętu, na których pracują. Dodatkowo, istnieje szansa kradzieży informacji poufnych
      czy też kodu źródłowego. Dodatkowo, w ramach współpracy z innymi podmiotami
      Wnioskodawca jest zależny od decyzji zarządzających innym podmiotem. Ponosi
      również ryzyko związane z odpowiedzialnością za bezpieczeństwa i prawidłowość
      wytworzonego oprogramowania.
    7. Ponosi również ryzyko gospodarcze – zgodnie z zawartą umową.
    8. Pierwszym miesiącem, który miałby być rozliczony wedle preferencyjnej stawki jest
      wrzesień 2024 r. Umowa trwa nadal.
    9. Wydatki jakie Wnioskodawca chce zaliczyć do kosztów kwalifikowanych:
        – zakup komputera, laptopa, telefonu + urządzenia i akcesoria do nich,
        – koszty dojazdu do klienta (eksploatacja samochodu),
        – koszty usług księgowych, prawnych, zakupu drobnego sprzętu elektronicznego i
        artykułów biurowych,
        – składki na ubezpieczenia społeczne oraz Fundusz Pracy.
    Stan faktyczny nr II
    Przedmiotem działalności jest działalność związana z oprogramowaniem. Wnioskodawca
    posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w
    świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (dalej: „ustawa o PIT”) i rozlicza się na podstawie podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów.
    Wnioskodawca na podstawie zawartej umowy o świadczenie usług z firmą X od 7 stycznia
    2025 r. świadczy osobiście usług informatyczne obejmujące m.in. prace projektowe z
    zakresu programowania oraz prace polegające na sporządzaniu dokumentacji.
    Szczegółowy zakres i forma świadczenia usług będzie uzgadniana przez Strony na bieżąco
    w trybie roboczym.
    Wykonawca wykonuje umowę w ramach prowadzonej przez siebie działalności
    gospodarczej, nie jest członkiem zespołu programistów.
    Działalność ta ma charakter twórczy. W żaden sposób nie są narzucane jakiekolwiek
    rozwiązania. Podejmowana jest w sposób systematyczny (metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany).
    Projektowanie i tworzenie oprogramowania nie ma charakteru działań rutynowych, ani
    okresowych zmian. Jest systematycznym rozwojem konkretnej aplikacji. Wykonawca w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje

    dostępną wiedzę i umiejętności, w tym wykorzystując narzędzia informatyczne i
    oprogramowania w celu tworzenia nowych oprogramowań, aplikacji.
    Efekty działalności Wnioskodawcy są rozwiązaniami innowacyjnymi, odróżniającymi się od
    innych rozwiązań już funkcjonujących.
    Swoje obowiązki wykonuje w dowolnie wybranym przez siebie miejscu, w tym w
    szczególności zdalnie, w pomieszczeniach biurowych spółki lub klienta lub w innym
    miejscu właściwym do świadczenia usług.
    Zamawiający nie jest klientem końcowym. Za rezultat wobec klienta końcowego
    odpowiada Zamawiający. Dodatkowo, Wnioskodawca ponosi wszelkie ryzyko ze
    wzmiankowaną działalnością związane. Dotyczy to w szczególności zobowiązań o
    charakterze publicznoprawnym, doboru właściwych środków do realizacji powierzonych w
    ramach niniejszej Umowy zadań, a także skutków nienależytego wykonania Umowy lub jej
    niewykonania, zarówno wobec Zamawiającego, jak i wobec Klientów Zamawiającego.
    Za świadczenie usług strony ustaliły stawkę godzinową, powiększoną o stawkę VAT.
    Wnioskodawca w ramach wynagrodzenia określonego w §11 umowy, przenosi na spółkę,
    a spółka nabywa, bez żadnych ograniczeń czasowych i terytorialnych, całość majątkowych
    praw autorskich do utworów stworzonych przez usługodawcę, w związku z realizacją
    umowy, w tym świadczenia usług na jej podstawie choćby w postaci nieukończonej,
    niezależnie od formy wyrażenia, w szczególności w postaci programów komputerowych, w
    tym ich kodów źródłowych, baz danych, dokumentów, utworów graficznych, wraz z
    wyłącznym prawem zezwalania na wykonanie zależnego prawa autorskiego do ich
    opracowań, na wszelkich znanych w chwili zawarcia umowy polach eksploatacji, w tym:
    w przypadku programów komputerowych
    a. trwałego lub czasowego zwielokrotnienia programu komputerowego w całości lub w
      części jakimikolwiek środkami i w jakiejkolwiek formie;
    b. tłumaczenia, przystosowywania, zmiany układu lub jakichkolwiek innych zmian w
      programie komputerowym, z zachowaniem praw osoby, która tych zmian dokonała;
    c. wykorzystywania utworów w całości lub we fragmentach, w tym w ramach kompilacji
      lub połączeń, w różnych wersjach zmienionych i skróconych;
    d. rozpowszechnianie programu komputerowego lub jego części, w tym obrót,
      wprowadzanie do obrotu, użyczenie lub najem programu komputerowego lub jego
      kopii; publiczne udostępnianie programu komputerowego lub jego części w taki
      sposób, aby każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i w czasie przez siebie
      wybranym w sieci internetowej, w innych sieciach telefonicznych, teleinformatycznych,
      multimedialnych i komputerowych; wykorzystanie interaktywne; udostępnianie za
      pomocą mediów strumieniowych lub w celu zapisu;
    e. prawo do wykorzystywania utworu do celów marketingowych lub promocji, w tym
      reklamy, sponsoringu, promocji sprzedaży, a także dla celów edukacyjnych lub
      szkoleniowych;
    w przypadku innych utworów:
    f. utrwalania i zwielokrotniania utworu – wytwarzanie dowolną techniką egzemplarzy
      utworu, w tym techniką drukarską, reprograficzną, zapisu magnetycznego oraz
      techniką cyfrową;
    g. obrotu oryginałem albo egzemplarzami, na których utwór utrwalono – wprowadzanie
      do obrotu, użyczenie lub najem oryginału albo egzemplarzy;
    h. w zakresie rozpowszechniania utworu w sposób inny niż określony powyżej –
      publiczne wykonanie, wystawienie, wyświetlenie, prezentacja, odtworzenie oraz

      nadawanie i reemitowanie, niezależnie od formatu, systemu lub standardu, a także
      publiczne udostępnianie utworu w taki sposób, aby każdy mógł mieć do niego dostęp
      w miejscu i w czasie przez siebie wybranym, w tym w sieci Internet;
    i. dokonywanie skrótów, cięć, edycji, tłumaczeń, modyfikowania całości oraz części
      utworów, w tym m.in. prawo do korekty, dokonywania przeróbek, zmian i adaptacji, w
      tym zmiany układu lub jakichkolwiek innych zmian w utworach;
    j. wykorzystywania utworów w całości lub we fragmentach, w tym w ramach kompilacji
      lub połączeń, w różnych wersjach zmienionych i skróconych;
    k. prawo do wykorzystywania utworu do celów marketingowych lub promocji, w tym
      reklamy, sponsoringu, promocji sprzedaży, a także dla celów edukacyjnych lub
      szkoleniowych.
    Wnioskodawca zrzeka się wykonywania względem spółki, a także klientów końcowych
    autorskich praw osobistych do utworów.
    Dodatkowo, Spółce przysługują w całości prawa do uzyskania patentu na wynalazek,
    prawa ochronnego na wzór użytkowy albo prawa z rejestracji wzoru przemysłowego
    dokonanego przez Usługodawcę w wyniku świadczenia Usług. Nabycie przez Spółkę praw,
    zezwoleń, upoważnień i zobowiązań w odniesieniu do utworów:
    a. będących programami komputerowymi (w tym do ich kodów źródłowych) następuje w
      sposób pierwotny z chwilą ustalenia utworu przez Usługodawcę w jakiejkolwiek
      postaci;
    b. niebędących programami komputerowymi następuje z chwilą udostępnienia utworu
      Spółce lub klientowi przez Usługodawcę, bez konieczności składania dodatkowych
      oświadczeń przez którąkolwiek ze Stron.
    Podsumowując, pomimo tego, iż podstawą wynagrodzenia Wnioskodawcy jest stawka
    godzinowa, Wnioskodawca osiąga dochody ze sprzedaży kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej. Warto w tym miejscu wskazać, iż Wnioskodawca osiąga dochody
    z kwalifikowanych praw własności zarówno wówczas, gdy wytwarza oprogramowanie, jak i
    wprowadza zmiany do tego oprogramowania.
    Wnioskodawca ponosi koszty związane z prowadzoną działalnością gospodarczą m.in
    takie jak: zakup komputera, laptopa, telefonu + urządzenia i akcesoria do nich. Ponosi
    również koszty dojazdu do klienta (eksploatacja samochodu), usług księgowych,
    prawnych, zakupu drobnego sprzętu elektronicznego i artykułów biurowych. Oprócz tego
    opłaca składki na ubezpieczenia społeczne oraz Fundusz Pracy.
    Dodatkowo Wnioskodawca wskazał, że:
    1. Efektem prac prowadzonych samodzielnie przez Wnioskodawcę na podstawie zawartej
      umowy o świadczenie usług z firmą X od 07.01.2025 r. jest autorskie prawo do
      programu komputerowego, podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia
      4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    2. Wnioskodawca nie uzyskuje dochodu z własnych nośników, na których będą zapisane
      utwory.
    3. Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność za rezultat wykonywanych prac wobec osób
      trzecich.
    4. Czynności zlecone do wykonania Wnioskodawcy nie są wykonywane pod
      kierownictwem Zamawiającego oraz w czasie i miejscu przez niego wyznaczonym.
    5. Wykonawca ponosi ryzyko w związku z prowadzoną przez niego działalnością
      gospodarczą. Jednym z najpowszechniejszych ryzyk jakie ponoszą osoby z branży IT
      jest awaria sprzętu, na których pracują. Dodatkowo, istnieje szansa kradzieży
      informacji poufnych czy też kodu źródłowego. Dodatkowo, w ramach współpracy z
      innymi podmiotami Wnioskodawca jest zależny od decyzji zarządzających innym

      podmiotem. Ponosi również ryzyko związane z odpowiedzialnością za bezpieczeństwo
      i prawidłowość wytworzonego oprogramowania. Ponosi również ryzyko gospodarcze –
      zgodnie z zawartą umową. Dodatkowo, odpowiada finansowo za naruszenie
      obowiązku zachowania poufności.
    6. Pierwszym miesiącem, który miałby być rozliczony wedle preferencyjnej stawki w
      stosunku do tych usług jest styczeń 2025 r. Umowa trwa nadal.
    7. Wydatki jakie Wnioskodawca chce zaliczyć do kosztów kwalifikowanych:
        - zakup komputera, laptopa, telefonu + urządzenia i akcesoria do nich,
        - koszty dojazdu do klienta (eksploatacja samochodu),
        - koszty usług księgowych, prawnych, zakupu drobnego sprzętu elektronicznego i
        artykułów biurowych,
        - składki na ubezpieczenia społeczne oraz Fundusz Pracy.
    Uzupełnienie wniosku
    Wnioskodawca opodatkowuje działalność gospodarczą w formie podatku liniowego.
    Oprogramowanie, które wytwarza Wnioskodawca to konkretnie aplikacje internetowe
    (dostępne przez przeglądarkę internetową). Praca, którą wykonuje dotyczy zarówno
    obszaru interfejsu użytkownika (frontend), jak i obszaru interfejsu oprogramowania
    aplikacji (backend), czyli Wnioskodawca wdraża aplikacje i ich funkcjonalności
    kompleksowo.
    Wnioskodawca wskazał, że ze względu na obowiązujące umowy o poufności nie może
    wskazać konkretnych nazw aplikacji oraz szczegółów na ich temat. W ramach umowy z
    „podmiotem X” Wnioskodawca rozwija aplikację internetową do zarządzania zasobami
    ludzkimi, w części odpowiedzialnej za rejestrowanie czasu pracy pracowników.
    W ramach umowy z „Y” Wnioskodawca tworzy aplikację internetową służącą ocenie (...). W
    ramach tej umowy pracuje nad całością projektu, w każdym jego obszarze.
    Aplikacje są tworzone, a także – w przypadku zajścia takiej konieczności – rozwijane w
    okresie, którego dotyczy wniosek.
    Dokumentacja jest odrębnym rezultatem stanowiącym efekt świadczonych usług i jest ona
    wyłącznie specyfikacją określającą architekturę, specyfikacje interfejsów, struktur danych
    oraz algorytmów stworzonych przez Wnioskodawcę w ramach rozwijanych i tworzonych
    aplikacji.
    Oprogramowanie powstaje w zespole, tworząc i rozwijając aplikację Wnioskodawca tworzy
    je samodzielnie ale zazwyczaj w procesie twórczym istnieje konieczność modyfikacji
    cudzej pracy bądź skorzystania z rozwiązań już istniejących, stworzonych przez innych
    członków zespołu.
    Wnioskodawca potwierdził, że w wyniku rozwijania „Oprogramowania” tworzone były
    nowe kody, algorytmy w językach programowania i powstawało nowe prawo własności
    intelektualnej.
    Wnioskodawca potwierdził, że w przypadku, gdy rozwija „oprogramowanie” działania
    Wnioskodawcy zmierzają do poprawy użyteczności albo funkcjonalności tego
    oprogramowania, jak również do rozszerzenia funkcjonalności oprogramowania o nowe
    funkcje.
    Wnioskodawca nie analizował wszystkich istniejących programów czy akurat któryś nie ma
    już funkcji, którą zaimplementował w ramach umowy. Wnioskodawca wskazał, iż prace
    wykonywane przez Wnioskodawcę mają charakter twórczy. Służą tworzeniu nowych i
    oryginalnych rozwiązań, a inwencja i zaprojektowanie tych rozwiązań leży po stronie
    Wnioskodawcy. Oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę stanowi oryginalny
    wytwór twórczej pracy Wnioskodawcy oraz przedmiot ochrony prawa autorskiego.

    Działalność Wnioskodawcy nie polega na wprowadzeniu nowych rutynowych, okresowych
    zmian do programu komputerowego.
    W ramach projektów: Wnioskodawca analizował wymagania biznesowe narzucone przez
    klientów, projektował architekturę aplikacji, zaimplementował warstwy API, logiki
    biznesowej, dostępu do bazy danych, projektował schemat bazy danych,
    zaimplementował widoki interfejsu użytkownika oraz logikę biznesową za nimi stojącą, a
    także komunikację pomiędzy interfejsem użytkownika działającym w przeglądarce a API,
    wykorzystując protokół HTTPS.
    Wnioskodawca wskazał, że oprogramowanie zostało wytworzone w oparciu o takie
    technologie informatyczne, jak: (...).
    Umowy wykonywane są dla klientów, tym samym cele narzucane są przez klientów.
    Sposób realizacji tych celów jest efektem pracy twórczej Wnioskodawcy.
    Wszystkie cele stawiane w ramach realizowanych umów realizowane są wyłącznie pracą
    twórczą Wnioskodawcy. Tym samym zasób ludzki (Wnioskodawca) odegrał kluczową rolę
    w osiągnięciu celów.
    Systematyczność w pracy Wnioskodawcy polega na prowadzeniu prac w ramach
    dwutygodniowych okresów, które są z góry zaplanowane, tj. ustalony jest cel takiego
    okresu (zazwyczaj celem jest wdrożenie konkretnej funkcjonalności).
    Wnioskodawca nie może udostępniać konkretnych harmonogramów ponieważ są one
    objęte umowami o poufności. Wskazuje, że harmonogramy zostały opracowane i każdy z
    nich realizowany jest faktycznie i na bieżąco.
    Wnioskodawca wskazał, że przed rozpoczęciem realizacji poszczególnego
    Oprogramowania dysponował ekspercką wiedzą na temat używanych technologii: (...),
    którą nabył w ramach dziesięcioletniego stażu pracy w zawodzie oraz w trakcie studiów na
    kierunku Informatyka.
    Wnioskodawca wykorzystywał w ramach tej działalności (...).
    Wnioskodawca nie analizował wszystkich istniejących programów czy akurat któryś nie ma
    już funkcji, którą zaimplementował w ramach umowy. Prace wykonywane przez
    Wnioskodawcę mają charakter twórczy. Służą tworzeniu nowych i oryginalnych rozwiązań,
    a inwencja i zaprojektowanie tych rozwiązań leży po stronie Wnioskodawcy.
    Oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę stanowi oryginalny wytwór jego twórczej
    pracy oraz przedmiot ochrony prawa autorskiego. Działalność Wnioskodawcy nie polega
    na wprowadzeniu nowych rutynowych, okresowych zmian do programu komputerowego.
    Wnioskodawca wskazał, że dotychczas oferował w swojej działalności usługi
    programistyczne, doradcze w zakresie informatyki.
    Wnioskodawca wskazał, że opisane w treści wniosku produkty, usługi, procesy oparte były
    na takich rozwiązaniach wiedzowych, technicznych czy programistycznych, jak: (...).
    Wnioskodawca planował założyć działalność gospodarczą i świadczenie usług
    programistycznych. W momencie rozpoczęcia studiów za cel postawił sobie stworzenie i
    rozwój własnego biznesu, w którym będzie świadczył usługi programistyczne.
    Wnioskodawca wskazał, że realizował zaplanowane przedsięwzięcie w następujący
    sposób: zakładając działalność gospodarczą, znajdując klientów, tworząc oprogramowanie
    w ramach umów z klientami. Wnioskodawca za cel postawił sobie wdrożenie
    funkcjonalności zamówionych przez klientów. Jednocześnie Wnioskodawca wskazał, że ze
    względu na umowy poufności nie opisze wdrażanych u klientów zastosowań, które
    wykonywał.

    Wnioskodawca wyjaśnił, że wobec wskazania w opisie sprawy, że „Przeniesienia
    autorskich praw majątkowych obejmuje pola eksploatacji Utworów wymienionych w art.
    50 i 74 Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych” chodzi o prawa autorskie do
    utworów stanowiących programy komputerowe.
    Wnioskodawca potwierdził, że „przeniesienie” każdego z majątkowych praw autorskich do
    programu komputerowego następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41
    oraz art. 53 ww. ustawy.
    Wnioskodawca potwierdził również, że efekty prac (dotyczy zarówno tworzenia, jak i
    rozwijania/ulepszania), które nazywa „oprogramowaniem”/„aplikacją”, zawsze są
    utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:
    a. zawsze odznaczały się/odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym
      charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;
    b. nie były/nie są efektem pracy, która wymagała do osiągnięcia rezultatu jedynie
      określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty dało się z góry określić i
      przewidzieć jako mające charakter powtarzalny;
    c. nie były/nie są jedynie „techniczną”, a są „twórczą” realizacją szczegółowych projektów
      zlecanych przez kontrahenta.
    W każdym przypadku – tj. tworzenia, rozwijania i ulepszania utworów – efekty prac
    Wnioskodawcy są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz.
    24).
    Zmiany wprowadzane przez Wnioskodawcę do rozwijanego oprogramowania nie mają
    charakteru rutynowych, okresowych zmian, rozwijanie oprogramowania polega na
    rozszerzaniu jego funkcjonalności.
    Wnioskodawca wyjaśnił, że wyodrębnienie konkretnego „programu komputerowego” i
    przeniesienie praw do tego efektu pracy Wnioskodawcy na Zamawiającego potwierdza
    przekazanie kodu Zamawiającemu, przekazanie faktury, zapłata faktury.
    W umowie z zamawiającym, zostało wskazane, że prawa zostaną przeniesione bez
    odrębnych oświadczeń.
    Wynagrodzenie wypłacane jest według stawki godzinowej, wynagrodzenie to obejmuje
    również wynagrodzenie za przenoszenie praw autorskich.
    Odpowiadając na pytanie, od kiedy prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i
    rozchodów ewidencję, w której wyodrębnia każde kwalifikowane prawo własności
    intelektualnej oraz pozwalała na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i
    dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej
    oraz wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadających na każde
    ww. prawo w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu, Wnioskodawca
    wskazał, że od 1 stycznia 2020 r. – jest to początek pierwszego roku, za który rozliczył IP
    BOX (wcześniej wydana interpretacja) i przez cały okres prowadzi odrębną ewidencję.
    Wnioskodawca wyjaśnił, że:
    a. pod pojęciem urządzeń i akcesoriów do zakupionych: komputera, laptopa i telefonu –
      należy rozumieć: etui, folię ochronną, czytnik kart SD, ładowarkę;
    b. pod pojęciem kosztów dojazdu do klienta (eksploatacji samochodu) – należy rozumieć:
      paliwo, części eksploatacyjne (pióra wycieraczek, filtr kabinowy, klocki hamulcowe),
      okresowe przeglądy i serwisy samochodu;
    c. pod pojęciem kosztów usług księgowych, prawnych, zakupu drobnego sprzętu
      elektronicznego i artykułów biurowych – należy rozumieć: licencję na program

      księgowy, konsultację prawniczą w sprawie indywidualnej interpretacji podatkowej,
      adapter Ethernet na USB, karty SI)
    Wydatki na usługi księgowe nie obejmują opłaty za wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Wyjaśniając funkcjonalny związek poszczególnych wydatków opisanych we wniosku z
    działaniami dotyczącymi wytwarzania i rozwijania oprogramowania Wnioskodawca
    wskazał, że:
    a. etui, folia ochronna, czytnik kari SI), ładowarka, adapter Ethernet na USB, karty SD –
      akcesoria niezbędne do codziennej pracy z wykorzystaniem komputera oraz telefonu,
      które służą do wykonywania usług związanych z tworzeniem programu
      komputerowego (wykonanie umowy);
    b. paliwo, części eksploatacyjne (pióra wycieraczek, filtr kabinowy, klocki hamulcowe),
      okresowe przeglądy i serwisy samochodu – niezbędne do dojazdu na spotkania z
      klientami;
    c. licencja na program księgowy – do prowadzenia księgowości działalności gospodarczej;
    d. Konsultacja prawnicza w sprawie indywidualnej interpretacji podatkowej – do
      ustalenia możliwości skorzystania z ulgi IP BOX.
    Dla wszystkich kwalifikowanych wydatków stosowana jest zasadna proporcjonalności,
    proporcja czasu poświęconego na działalność badawczo-rozwojową do całkowitego czasu
    poświęconego na projekt.
    Wnioskodawca potwierdził, że wszystkie wymienione wydatki zostały/zostaną faktycznie
    poniesione i są bezpośrednio związane z działalnością gospodarczą związaną z
    wytwarzaniem/rozwijaniem/ulepszaniem „oprogramowań”, których dotyczy wniosek, tj.
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, o którym mowa we wniosku.
    Pytania
    1. Czy opisana w stanie faktycznym działalność Programisty w zakresie prac B+R spełnia
      definicję działalności badawczo-rozwojowej zawartej w art. 5a pkt 38 ustawy z dnia 26
      lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 2019 r. poz. 29 ze
      zm.)?
    2. Czy dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej uzyskane w ramach
      opisanej działalności gospodarczej Programista może opodatkować stawką 5%,
      zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
      osób fizycznych?
    3. Czy wytworzony przez Programistę program komputerowy na podstawie zawartej
      umowy z kontrahentem klasyfikuje się w art. 30ca ust. 2 pkt 8?
    4. Czy wymienione w opisanym stanie faktycznym koszty ponoszone przez
      Wnioskodawcę stanowią koszty, o których mowa w lit. a wzoru z art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. koszty poniesione przez
      podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-
      rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Z
    kolei zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej jest między innymi autorskie praw o do programu komputerowego
    podlegające ochronie prawnej na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach

    pokrewnych, którego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony
    przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Działalność badawczo-rozwojowa została zdefiniowana w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT i
    oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Z kolei badania
    naukowe (badania podstawowe i badania aplikacyjne) oraz prace rozwojowe winny być
    zgodnie z art. 5a pkt 39 i 40 ustawy o PIT rozumiane zgodnie z art. 4 ust. 2 i 3 ustawy z
    dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. W myśl tych przepisów:
    Badania naukowe są działalnością obejmującą:
    a. badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
      przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
      obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    b. badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
      umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług
      lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
    wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany w prowadzane do
    nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi on działalność badawczo-rozwojową, tj. prace
    rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce
    w zw. z art. 5a pkt 38 w zw. z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    Po pierwsze, prace prowadzone przez Wnioskodawcę polegające na wytwarzaniu
    oprogramowania mają twórczy charakter, ponieważ służą tworzeniu nowych i
    oryginalnych rozwiązań, a inwencja i zaprojektowanie tych rozwiązań leży między innymi
    po stronie Wnioskodawcy. Oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę stanowi
    oryginalny wytwór jego twórczej pracy oraz przedmiot ochrony prawa autorskiego. Po
    drugie, prace wykonywane przez Wnioskodawcę obejmują wykorzystywanie wiedzy i
    umiejętności w zakresie narzędzi informatycznych i oprogramowania, do projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.
    Działalność Wnioskodawcy przyczynia się do tworzenia innowacyjnego systemu przy
    wykorzystaniu i rozwijaniu wiedzy Wnioskodawcy z zakresu najnowszych technologii
    wytwarzania oprogramowania. Po trzecie, prace nad oprogramowaniem mają charakter
    systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany), z nastawieniem na rozwój i
    ulepszanie systemu w przyszłości. Wnioskodawca przenosi na Zamawiającego całość
    majątkowych praw autorskich do oprogramowania wytwarzanego w ramach prowadzonej
    przez Wnioskodawcę działalności i otrzymuje wynagrodzenie z tego tytułu, a zatem, w
    ocenie Wnioskodawcy, osiąga kwalifikowane dochody z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej, tj. dochody ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o
    których mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, jego działalność powinna być zakwalifikowana
    jako działalność badawczo-rozwojowa, a wytworzone utwory kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej. Tym samym powinien móc „użyć” stawki 5% od dochodu
    uzyskiwanego z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do wytwarzanego
    oprogramowania.
    Ad. 2
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Z

    kolei zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej jest między innymi autorskie prawo do programu komputerowego
    podlegające ochronie prawnej na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, którego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony
    przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Działalność badawczo-rozwojowa została zdefiniowana w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT i
    oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Z kolei badania
    naukowe (badania podstawowe i badania aplikacyjne) oraz prace rozwojowe winny być
    zgodnie z art. 5a pkt 39 i 40 ustawy o PIT rozumiane zgodnie z art. 4 ust. 2 i 3 ustawy z
    dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace prowadzone przez Wnioskodawcę polegające na wytwarzaniu oprogramowania
    mają twórczy charakter, ponieważ służą tworzeniu nowych i oryginalnych rozwiązań, a
    inwencja i zaprojektowanie tych rozwiązań leży między innymi po stronie Wnioskodawcy.
    Oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę stanowi oryginalny wytwór jego twórczej
    pracy oraz przedmiot ochrony prawa autorskiego. Prace wykonywane przez
    Wnioskodawcę obejmują wykorzystywanie wiedzy i umiejętności w zakresie narzędzi
    informatycznych i oprogramowania, do projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Działalność Wnioskodawcy
    przyczynia się do tworzenia innowacyjnego systemu, przy wykorzystaniu i rozwijaniu
    wiedzy Wnioskodawcy z zakresu najnowszych technologii wytwarzania oprogramowania.
    Po trzecie, prace nad oprogramowaniem mają charakter systematyczny (metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany), z nastawieniem na rozwój i ulepszanie systemu w
    przyszłości. Wnioskodawca przenosi na klienta całość majątkowych praw autorskich do
    oprogramowania wytwarzanego w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności
    i otrzymuje wynagrodzenie z tego tytułu, a zatem, w ocenie Wnioskodawcy, dochody z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej uzyskane w ramach opisanej działalności
    gospodarczej może opodatkować stawką 5%, zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy z dnia 26
    lipca 1991 r, o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ad. 3
    Zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej
    jest między innymi autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie
    prawnej na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, którego
    przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
    ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Prace prowadzone przez Wnioskodawcę polegające na wytwarzaniu oprogramowania
    mają twórczy charakter, ponieważ służą tworzeniu nowych i oryginalnych rozwiązań, a
    inwencja i zaprojektowanie tych rozwiązań leży między innymi po stronie Wnioskodawcy.
    Oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę stanowi oryginalny wytwór jego twórczej
    pracy oraz przedmiot ochrony prawa autorskiego. Prace wykonywane przez
    Wnioskodawcę obejmują wykorzystywanie wiedzy i umiejętności w zakresie narzędzi
    informatycznych i oprogramowania, do projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Działalność Wnioskodawcy
    przyczynia się do tworzenia innowacyjnego systemu, przy wykorzystaniu i rozwijaniu
    wiedzy Wnioskodawcy z zakresu najnowszych technologii wytwarzania oprogramowania.
    Po trzecie, prace nad oprogramowaniem mają charakter systematyczny (metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany), z nastawieniem na rozwój i ulepszanie systemu w
    przyszłości. W ocenie Wnioskodawcy, programy komputerowe uzyskane w ramach
    opisanej działalności gospodarczej klasyfikuje się w art. 30ca ust. 2 pkt 8.
    Ad. 4
    Koszty związane z prowadzoną działalnością gospodarczą to:

    - zakup komputera, laptopa, telefonu + urządzenia i akcesoria do nich,
    - koszty dojazdu do klienta (eksploatacja samochodu),
    - koszty usług księgowych, prawnych, zakupu drobnego sprzętu elektronicznego i
      artykułów biurowych,
    - składki na ubezpieczenia społeczne oraz Fundusz Pracy.
    Wszystkie powyżej opisane koszty są faktycznie poniesione i związane z prowadzoną
    działalnością gospodarczą w zakresie prac B+R.
    Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, powyższe koszty powinny zostać zakwalifikowane
    jako koszty faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) stanowi, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
        - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
          zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
          przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
          wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
          niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
          przez zlecającego te czynności;
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
          prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca
          2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, 1871
          i 1897),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018
          r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
          przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
          obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
          komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej
          wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów,
          procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że przedmiotem Pana działalności
    jest działalność związana z oprogramowaniem. Na podstawie zawartej umowy o
    świadczenie usług z „firmą X” od 1 września 2024 r. świadczy Pan osobiście usługi
    informatyczne obejmujące m.in. projektowanie, wykonywanie, wdrażanie, utrzymywanie,
    dokumentowanie, testowanie oraz rozwijanie systemów informatycznych. Ponadto
    wskazał Pan, że od 7 stycznia 2025 r. świadczy Pan osobiście usługi informatyczne na rzecz
    „firmy Y” obejmujące m.in. prace projektowe z zakresu programowania oraz prace
    polegające na sporządzaniu dokumentacji.
    Efekty Pana działalności są rozwiązaniami innowacyjnymi, odróżniającymi się od innych
    rozwiązań już funkcjonujących. Oprogramowanie, które Pan wytwarza to konkretnie
    aplikacje internetowe (dostępne przez przeglądarkę internetową). Praca, którą Pan
    wykonuje dotyczy zarówno obszaru interfejsu użytkownika (frontend), jak i obszaru
    interfejsu oprogramowania aplikacji (backend), czyli wdraża aplikacje i ich funkcjonalności
    kompleksowo. W ramach umowy z „podmiotem X” rozwija Pan aplikację internetową do
    zarządzania zasobami ludzkimi, w części odpowiedzialnej za rejestrowanie czasu pracy
    pracowników. W ramach umowy z „podmiotem Y” tworzy Pan aplikację internetową
    służącą ocenie (...). W ramach tej umowy pracuje nad całością projektu, w każdym jego
    obszarze.
    Oprogramowanie zostało wytworzone w oparciu o takie technologie informatyczne, jak:
    (...).

    Efekty Pana pracy, zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku rozwijania utworów
    są i będą odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową, dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez
    Pana efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że oprogramowanie, które wytwarza to konkretnie aplikacje
    internetowe (dostępne przez przeglądarkę internetową). Praca, którą Pan wykonuje
    dotyczy zarówno no obszaru interfejsu użytkownika (frontend), jak i obszaru interfejsu
    oprogramowania aplikacji (backend), czyli wdraża Pan aplikacje i ich funkcjonalności
    kompleksowo. Wskazał Pan, że ta działalność ma charakter twórczy. Nie są narzucane
    jakiekolwiek rozwiązania i Pana działalność podejmowana jest w sposób systematyczny
    (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany).
    Wskazał Pan, że wykonywane prace służą tworzeniu nowych i oryginalnych rozwiązań, a
    inwencja i zaprojektowanie tych rozwiązań leży po Pana stronie. Oprogramowanie
    tworzone przez Pana stanowi oryginalny wytwór twórczej pracy oraz przedmiot ochrony
    prawa autorskiego. Pana działalność nie polega na wprowadzeniu nowych rutynowych,
    okresowych zmian do programu komputerowego. W ramach projektów: analizował Pan
    wymagania biznesowe narzucone przez klientów, projektował architekturę aplikacji,
    zaimplementował warstwy API, logiki biznesowej, dostępu do bazy danych, projektował
    schemat bazy danych, zaimplementował widoki interfejsu użytkownika oraz logikę
    biznesową za nimi stojącą, a także komunikację pomiędzy interfejsem użytkownika
    działającym w przeglądarce a API, wykorzystując protokół HTTPS.
    Potwierdził Pan, że efekty prac (dotyczy zarówno tworzenia, jak i rozwijania/ulepszania),
    które nazywa „oprogramowaniem”/„aplikacją”, zawsze są utworami w rozumieniu
    przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.: zawsze odznaczały się
    /odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją
    nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej; nie były/nie są efektem pracy,
    która wymagała do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    programistycznych i której rezultaty dało się z góry określić i przewidzieć jako mające
    charakter powtarzalny; nie były/nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez kontrahenta. Projektowanie i tworzenie
    oprogramowania nie ma charakteru działań rutynowych, ani okresowych zmian. Jest
    systematycznym rozwojem konkretnej aplikacji.

    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia programów
    komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wskazał Pan, że działalność podejmowana jest w sposób systematyczny (metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany). Projektowanie i tworzenie oprogramowania nie ma
    charakteru działań rutynowych, ani okresowych zmian. Jest systematycznym rozwojem
    konkretnej aplikacji. Systematyczność w Pana pracy polega na prowadzeniu prac w
    ramach dwutygodniowych okresów, które są z góry zaplanowane, tj. ustalony jest cel
    takiego okresu (zazwyczaj celem jest wdrożenie konkretnej funkcjonalności). Wyjaśnił Pan,
    że harmonogramy zostały opracowane i każdy z nich realizowany jest faktycznie i na
    bieżąco.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do tworzonych przez Pana
    programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje
    Pan w sposób systematyczny prace programistyczne, prowadzące do powstania
    innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary
    działalności.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje
    Pan dostępną wiedzę i umiejętności, w tym wykorzystując narzędzia informatyczne i

    oprogramowania w celu tworzenia nowych oprogramowań, aplikacji. Efekty Pana
    działalności są rozwiązaniami innowacyjnymi, odróżniającymi się od innych rozwiązań już
    funkcjonujących. Prace wykonywane przez Pana mają charakter twórczy. Służą tworzeniu
    nowych i oryginalnych rozwiązań, a inwencja i zaprojektowanie tych rozwiązań leży po
    Pana stronie. Oprogramowanie tworzone przez Pana stanowi oryginalny wytwór twórczej
    pracy oraz przedmiot ochrony prawa autorskiego komputerowego. Przed rozpoczęciem
    realizacji poszczególnego Oprogramowania dysponował Pan ekspercką wiedzą na temat
    używanych technologii: (...), którą nabył w ramach dziesięcioletniego stażu pracy w
    zawodzie oraz w trakcie studiów na kierunku Informatyka. Wskazał Pan, że opisane w
    treści wniosku produkty, usługi, procesy oparte były na takich rozwiązaniach wiedzowych,
    technicznych czy programistycznych, jak: (...).
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.

    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan we wniosku, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nabywa,
    łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną wiedzę i umiejętności, w tym wykorzystując
    narzędzia informatyczne i oprogramowania w celu tworzenia nowych oprogramowań,
    aplikacji. Efekty Pana działalności są rozwiązaniami innowacyjnymi, odróżniającymi się od
    innych rozwiązań już funkcjonujących. Prace wykonywane przez Pana mają charakter
    twórczy. Służą tworzeniu nowych i oryginalnych rozwiązań, a inwencja i zaprojektowanie
    tych rozwiązań leży po Pana stronie. Oprogramowanie tworzone przez Pana stanowi
    oryginalny wytwór twórczej pracy oraz przedmiot ochrony prawa autorskiego. Pana
    działalność nie polega na wprowadzeniu nowych rutynowych, okresowych zmian do
    programu komputerowego.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace
    rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy, Pana działalność
    polegająca na tworzeniu i rozwoju programów komputerowych spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu oraz w warunkach działalności opisanych we
    wniosku i jego uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
          ochrony roślin,

        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego
          weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
          prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
        - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
          ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
          Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
          Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
          ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności
          badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
                            (a + b) x 1,3
                          a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
        a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
        związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
        b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
        c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
        d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:

      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
          kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
          sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
          własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w
          tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Oznacza to, że IP Box, jest preferencją podatkową, z której można skorzystać po
    zakończeniu roku podatkowego w zeznaniu rocznym.
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w
          prowadzonych księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
          kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający
          określenie kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
          zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
          intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
          rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i
          3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
          zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności
          intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych
          produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w
          produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych
          księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa
          w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności

      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, Pana działalność w zakresie tworzenia programów
    komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w
    ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z okoliczności sprawy wynika, że efektem Pana prac prowadzonych samodzielnie na
    podstawcie zawartych umów o świadczenie usług jest autorskie prawo do programu
    komputerowego, podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994
    r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W każdym przypadku – tj. tworzenia,
    rozwijania i ulepszania utworów – efekty Pana prac są odrębnymi programami
    komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Wyodrębnienie konkretnego „programu
    komputerowego” i przeniesienie praw do tego efektu pracy na Zamawiającego potwierdza
    przekazanie kodu Zamawiającemu, przekazanie faktury, zapłata faktury. W umowie z
    zamawiającym, zostało wskazane, że prawa zostaną przeniesione bez odrębnych
    oświadczeń. Przeniesienie każdego z majątkowych praw autorskich do programu
    komputerowego następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art.
    53 ww. ustawy. Wskazał Pan, że osiąga dochody ze sprzedaży kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej. Osiąga Pan dochody z kwalifikowanych praw własności zarówno
    wówczas, gdy wytwarza oprogramowanie, jak i wprowadza zmiany do tego
    oprogramowania. Wyjaśnił Pan, że 1 stycznia 2020 r. prowadzi Pan odrębną od
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, jest to początek pierwszego roku,
    za który rozliczył IP BOX (wcześniej wydana interpretacja) i przez cały ten okres prowadzi
    Pan tą ewidencję.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.; dalej: „ustawa o PAIPP”).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego,
    wytwarzanego samodzielnie przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    W konsekwencji, jeśli faktycznie – jak Pan wskazał – efekty Pana pracy stanowią odrębne
    programy komputerowe podlegające ochronie określnej w art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych, to autorskie prawo do tych odrębnych programów
    komputerowych wytwarzanych przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia
    autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na Zamawiającego
    mieszczą się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej, które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca
    ust. 7 pkt 2 ustawy).
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności za lata objęte wnioskiem, tj. za rok 2024 (od września) oraz za lata następne,
    jeżeli przedstawione okoliczności sprawy oraz stan prawny nie ulegną zmianie. Zatem
    może/będzie Pan mógł w zeznaniach rocznych za ww. lata rozliczyć dochód uzyskany ze
    sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (autorskiego prawa
    majątkowego do programu komputerowego), z uwzględnieniem stawki podatku
    dochodowego wynoszącej 5%.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych wydatków za koszty
    konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust.
    5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy zauważyć, że istotne jest to,
    aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być,
    bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wobec powyższego, wydatki wskazane w opisie sprawy, przy zachowaniu właściwej
    proporcji, mogą stanowić koszty, o których mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4

    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uwzględnione przy wyliczaniu
    wskaźnika nexus dla poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej, w
    zakresie, w jakim służyły/będą służyły prowadzeniu działalności badawczo-rozwojowej,
    której efektem było/będzie powstanie kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzenia, oraz
    - zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu
      wydania interpretacji.
    Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    przedstawionego we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To
    na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności
    faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi
    postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we
    wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi
    być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej
    sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że
    zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości,
    wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        a. z zastosowaniem art. 119a;
        b. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        c. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.