Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-938/09-2/IM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-11-23
Teza: Czy w świetle obowiązujących przepisów Wnioskodawca dokonuje prawidłowo wpisu dat zdarzenia gospodarczego w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w zakresie ponoszonych w przedsiębiorstwie wydatków?
Słowa kluczowe: dowód-dowód zakupu; ewidencjonowanie; faktura-otrzymanie faktury; koszt-koszty uzyskania przychodów; wydatek
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 27 sierpnia 2009 r. (data wpływu 31 sierpnia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ewidencjonowania w podatkowej księdze przychodów i rozchodów jest:

*   **nieprawidłowe** w zakresie księgowania towarów handlowych w momencie ich otrzymania oraz pozostałych kosztów w momencie otrzymania faktury,
*   **prawidłowe** w zakresie księgowania pozostałych kosztów z datą wystawienia faktury.

UZASADNIENIE

W dniu 31 sierpnia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ewidencjonowania w podatkowej księdze przychodów i rozchodów zakupu towarów i materiałów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie konserwacja i naprawa pojazdów samochodowych, sprzedaż części i akcesoriów do pojazdów samochodowych, transport drogowy towarów pojazdami uniwersalnymi oraz pomoc drogowa. w prowadzonej działalności Zainteresowany dokonuje zakupu towarów handlowych oraz materiałów niezbędnych do wykonania usług w zakresie napraw pojazdów.

Ponadto Wnioskodawca ponosi koszty tak zwane „pozostałe” związane z prawidłowym funkcjonowaniem przedsiębiorstwa.

Zgodnie z unormowaniami zawartymi w § 16 i § 17 rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, na dowodach zakupu dotyczących zakupu towarów handlowych i materiałów potwierdza ich otrzymanie datą i podpisem. Niejednokrotnie data otrzymania towarów bądź materiałów jest z różnych powodów, niezależnych od przedsiębiorstwa Wnioskodawcy późniejsza od daty wystawienia faktury. Zakup zarówno towarów handlowych jak i materiałów Zainteresowany wpisuje do księgi podatkowej pod datą ich faktycznego otrzymania/dostarczenia do przedsiębiorstwa. Pozostałe koszty wpisuje do prowadzonej księgi z datą wystawienia faktury lub innego dokumentu potwierdzającego wydatek.

W przypadku otrzymania faktury na pozostałe koszty (np. za media) dostarczonych ze znacznym opóźnieniem w stosunku do daty ich wystawienia, wpisu do księgi dokonuje z datą otrzymania faktury umieszczając w rubryce „uwagi” adnotację o dacie wystawienia dokumentu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w świetle obowiązujących przepisów Wnioskodawca dokonuje prawidłowo wpisu dat zdarzenia gospodarczego w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w zakresie ponoszonych w przedsiębiorstwie wydatków?

Zdaniem Wnioskodawcy, uznając charakter szczególny przepisu § 17 ust. 1 rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, wydanego na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Zainteresowany uważa za prawnie uzasadnione wpisywanie zakupu towarów i materiałów pod datą ich faktycznego otrzymania/dostarczenia do przedsiębiorstwa, uznając że w przypadku gdyby intencją ustawodawcy było wskazanie do uznania jako daty poniesienia wydatku, zgodnie z art. 22 ust. 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, daty wystawienia faktury lub innego dokumentu, dokonano by stosownej zmiany w unormowaniach zawartych w rozporządzeniu w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

Jak wskazuje Wnioskodawca, literalne brzmienie § 17 ust. 1 obowiązującego przecież nadal rozporządzenia wskazuje, że nie można ująć w księdze podatkowej zakupu materiałów lub towarów przed ich otrzymaniem. z uwagi na brak unormowań prawnych określających sposób postępowania w przypadku otrzymania dokumentu potwierdzającego poniesienie wydatku określonego jako „pozostałe wydatki” ze znacznym opóźnieniem uniemożliwiającym zastosowanie się do postanowień zawartych w § 17 pkt 2 rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, Wnioskodawca uważa za prawidłowe wprowadzenie go do księgi z datą otrzymania i adnotacją w uwagach o dacie wystawienia dokumentu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za:

*   **nieprawidłowe** w zakresie księgowania towarów handlowych w momencie ich otrzymania oraz pozostałych kosztów w momencie otrzymania faktury,
*   **prawidłowe** w zakresie księgowania pozostałych kosztów z datą wystawienia faktury.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. u. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23 i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Jednakże ciężar wskazania owego związku spoczywa na Wnioskodawcy, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. z oceny związku z prowadzoną działalnością winno wynikać, iż poniesiony wydatek obiektywnie może się przyczynić do osiągnięcia przychodów z danego źródła. Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów winien, w myśl powołanego przepisu spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
*   być właściwie udokumentowany.

W myśl art. 22 ust. 6b ww. ustawy za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów w przypadku podatników, o których mowa w ust. 6, z zastrzeżeniem ust. 5e, 6ba i 6bb, uważa się dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu.

Zauważyć należy, iż definicja momentu poniesienia kosztu zawarta w ww. art. 22 ust. 6b dotyczy wszystkich podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów niezależnie od przyjętej metody ewidencjonowanych zdarzeń gospodarczych.

Stosownie do treści art. 24a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej "księgą", z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o.

Sposób księgowania kosztów przez podatników określony został w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. u. Nr 152, poz. 1475 ze zm.).

Z przepisów zawartych w § 17 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, iż zakup materiałów podstawowych oraz towarów handlowych musi być wpisany do księgi, z zastrzeżeniem § 30, niezwłocznie po ich otrzymaniu, najpóźniej przed przekazaniem do magazynu, przerobu lub sprzedaży.

W sytuacji kiedy faktura dokumentująca nabycie towaru handlowego została wystawiona przed dostawą towaru, to w kolumnie 2 podatkowej księgi przychodów i rozchodów „Data zdarzenia gospodarczego” należy wpisać datę wystawienia faktury. Data wystawienia faktury jest datą poniesienia kosztu uzyskania przychodów.

Reasumując księgowanie zakupu towarów handlowych w momencie ich faktycznego otrzymania oraz pozostałych kosztów w momencie otrzymania faktury jest nieprawidłowe, bowiem dla podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów, zgodnie z literalnym brzmieniem przepisu art. 22 ust. 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dniem poniesienia kosztu jest dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu.

Natomiast pozostałe koszty księgowane z dniem wystawienia faktury są ujęte prawidłowo w podatkowej księdze przychodów i rozchodów.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno