Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-76/13/LG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-05-09
Teza: Uznanie części firmy za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT oraz wyłączenie od opodatkowania czynności jej zbycia
Słowa kluczowe: aport; czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa; zbycie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 13 lutego 2013r. (data wpływu 22 lutego 2013r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania części firmy za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT i wyłączenie od opodatkowania czynności jej zbycia – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 22 lutego 2013r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania części firmy za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT i wyłączenie od opodatkowania czynności jej zbycia.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

Głównym przedmiotem działalności „X” spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, z/s w …, ul. … (zwanej dalej Spółką) jest sprzedaż usług poligraficznych. Do końca grudnia 2012r. Spółka prowadziła również sprzedaż usług reklamowych polegających na udostępnianiu miejsc reklamowych na własnych nośnikach dynamicznych reklamowych typu Treeform oraz nośnikach statycznych. W ramach prowadzonej działalności reklamowej Spółka zawierała umowy z właścicielami gruntów, na których były zlokalizowane ww. nośniki, korzystała z obsługi zewnętrznej w zakresie serwisu i obsługi nośników, miała zawarte kontrakty z reklamodawcami. Działalność reklamowa była prowadzona w ramach wyodrębnionego Działu Reklam, gdzie częścią marketingowo-informatyczną zajmował się pracownik przydzielony wyłącznie do tego działu, a wszelkie operacje księgowe po stronie zarówno przychodów jak i kosztów były rejestrowane na wyodrębnionych kontach. Dział Reklam posiadał własny system informatyczny wspomagający jego zarządzanie. W grudniu 2012r. Spółka podjęła decyzję o sprzedaży Działu Reklam, a w styczniu 2013r. sfinalizowała sprzedaż Działu Reklam na podstawie umowy sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa (dalej umowy sprzedaży).

W skład Działu Reklam, który był przedmiotem umowy sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa wchodziły:

*   nośniki dynamiczne reklamowe typu Treeform oraz nośniki statyczne (łącznie 34), których Spółka była jedynym właścicielem,
*   dokumentacja dotycząca uzgodnień lokalizacji nośników, przyłączy energii elektrycznej oraz danych o rozliczeniach zużycia energii elektrycznej wykorzystanej do obsługi nośników,
*   prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy do dysponowania gruntami, na których posadowione były nośniki reklamowe,
*   umowy reklamowe z klientami, korzystającymi z usług reklamowych.

W ramach sprzedaży Działu Reklam nastąpiła cesja wszystkich umów na rzecz kupującego, związanych z funkcjonowaniem działu. Konstrukcja nośnika reklamowego typu Treeform została zastrzeżona przez Spółkę, która udzieliła nabywcy wieczystej licencji na korzystanie z Prawa Ochronnego Wzoru Użytkowego. Spółka przekazała również części zamienne do reklam typu Treeform.

W umowie sprzedaży został określony moment przeniesienia praw własności na dzień podpisania protokołu odbioru, który nastąpił w styczniu 2013r. i wtedy też została wystawiona faktura VAT ze stawką „np”, czyli sprzedaż nie objęta podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka prawidłowo określiła sprzedaż jako zorganizowaną część przedsiębiorstwa i wyłączyła ją z opodatkowania podatkiem VAT zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej ustawa o VAT)?

Zdaniem Wnioskodawcy, dokonana sprzedaż Działu Reklam jest sprzedażą zorganizowanej części przedsiębiorstwa wyłączoną z opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

Na podstawie przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT wyłączono z zakresu stosowania ustawy transakcje polegające na zbyciu przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Wyłączenie to oznacza, że do tych czynności nie znajdują zastosowania przepisy ustawy.

Definicje zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawiera art. 2 pkt 27e ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarowi usług, zgodnie z którym pod pojęciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Aby wyjaśnić znaczenie użytego przez ustawodawcę zwrotu „zorganizowana część przedsiębiorstwa” należy sięgnąć nie tylko do przepisu art. 2 ustawy o VAT, ale również do prawa cywilnego. I tak definicję przedsiębiorstwa zawiera art. 55¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U, nr 16, poz. 93 ze zm.), z którego wynika, że przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. W szczególności przedsiębiorstwo obejmuje:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa),
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości,
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z Innych stosunków prawnych,
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne,
5.  koncesje, licencje l zezwolenia,
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej,
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne,
8.  tajemnice przedsiębiorstwa,
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Jak z powyższego wynika, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa pozostają ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, iż można mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze pewnych elementów, których jedyną cechą wspólną jest to, że są one własnością jednego podmiotu. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej. Z definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa przytoczonej powyżej w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT wynika, iż aby zespół składników majątkowych (w tym zobowiązań) mógł zostać uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa muszą zostać spełnione łącznie następujące przesłanki:

(i) istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych; (ii) zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie; (iii) składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych; (iv) zespół tych składników może stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze.

Wyodrębnienie organizacyjne.

Ustawa o VAT nie wskazuje, co należy rozumieć przez wyodrębnienie organizacyjne. Zgodnie z dominującą praktyką organów podatkowych, o wyodrębnieniu organizacyjnym zorganizowanej części ze struktur przedsiębiorstwa powinny świadczyć odpowiednie zapisy statutu, regulaminu, zarządzenia lub innego aktu o podobnym charakterze (np. interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 7 października 2008r. nr ILPB3/423-496/08-2/HS). Ponadto wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, oddział, wydział.

W opisanym stanie faktycznym, przedmiot transakcji sprzedaży spełnia wymóg związany z wyodrębnieniem organizacyjnym w ramach Spółki dla uznania jego za zorganizowaną część przedsiębiorstwa na gruncie ustawy o VAT. W strukturze organizacyjnej Spółki, działalnością reklamową zajmował się wyodrębniony Dział Reklam, posiadający odrębne składniki majątkowe wykorzystywane dla realizacji własnych celów gospodarczych oraz zespół pracowników realizujących ww. cele.

Wyodrębnienie finansowe.

Dział Reklam był również wyodrębniony finansowo, poprzez wyodrębnienie zapisów na kontach w księgach rachunkowych Spółki, zarówno po stronie uzyskiwanych przychodów jaki i ponoszonych kosztów. Stworzony system informatyczny zezwalał również na identyfikację należności i zobowiązań.

Wyodrębnienie funkcjonalne.

Zgodnie z definicją zorganizowanej części przedsiębiorstwa w ustawie o VAT, wyodrębnienie funkcjonalne zespołu składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań) determinuje jego przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. W przypadku Spółki składniki materialne w postaci nośników reklamowych jaki i niematerialne odnoszące się do posiadanych licencji i zobowiązań Spółki wobec dzierżawców oraz reklamodawców służyły do realizacji konkretnych zadań, tj. świadczenia usług reklamowych.

Przy sprzedaży przez Spółkę Działu Reklam wyodrębnionego organizacyjnie i finansowo, w skład którego wchodziły zarówno składniki majątkowe (nośniki) jak również zobowiązania wynikające z umów najmu, dzierżaw gruntów oraz umów reklamowych z reklamodawcami, spełnione zostały wszystkie warunki wykazane w definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Spółka stoi na stanowisku, iż dokonała sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego swoje zadania. Ponadto w związku z tym, że zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa pozwala nabywcy kontynuować działalność w oparciu o nabyte składniki majątku, Spółka uznaje, że jej dostawa startowi czynność niepodlegającą opodatkowaniu VAT na mocy art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

Równocześnie po sprzedaży Działu Reklam Spółka zaprzestała świadczenia usług reklamowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Jednocześnie zauważyć należy, iż niniejsza interpretacja nie objęła kwestii fakturowania sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa, gdyż kwestia ta nie była przedmiotem zapytania Wnioskodawcy ani jego własnego stanowiska w sprawie przedstawionej we wniosku.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z dnia 14 marca 2012r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.