Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.745.2019.3.MJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-02-11
Teza: uznania Wkładu Niepieniężnego za zorganizowaną części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy,
Słowa kluczowe: aport; opodatkowanie; podatnik; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa; wyłączenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1, art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku wspólnym z dnia 15 listopada 2019 r. (data wpływu 19 listopada 2019 r.) uzupełnionym pismem z dnia 31 stycznia 2020 r. (data wpływu 4 lutego 2020 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   uznania Wkładu Niepieniężnego za zorganizowaną części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy,

*   niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT czynności wniesienia Wkładu Niepieniężnego do Spółki,

– **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 listopada 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   uznania Wkładu Niepieniężnego za zorganizowaną części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy,

*   niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT czynności wniesienia Wkładu Niepieniężnego do Spółki

oraz w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku od czynności cywilnoprawych.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 31 stycznia 2020 r. w zakresie doprecyzowania opisu sprawy oraz brakującej opłaty.

We wniosku złożonym przez:

*   Zainteresowanego będącego stroną postępowania: A sp. z o.o.

*   Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania: B sp. z o.o.

przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

A jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: „CIT”) i polskim rezydentem podatkowym, zarejestrowanym jako czynny podatnik podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”).

Spółka jest wyłącznym właścicielem oraz posiada niczym niegraniczone prawo do nieruchomości gruntowej zlokalizowanej w … (woj., …), obejmującej działki ewidencyjne nr x i y o powierzchni 318.265 m2, częściowo zabudowaną halą produkcyjno-magazynową o powierzchni użytkowej 22.097 m2, halą produkcyjno-magazynową wraz z dobudową o powierzchni użytkowej 13.789 m2, dwiema portierniami oraz palarnią, o powierzchni gruntu zabudowanego i związanego z funkcjonowaniem ww. budynków wynoszącej 93.890 m2 oraz o powierzchni gruntu niezabudowanego wynoszącej 224.375 m2, dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy w … prowadzi księgę wieczystą … (dalej: „Nieruchomość”).

W ramach prowadzonej działalności, Spółka między innymi oddaje w najem powierzchnie produkcyjne oraz magazynowe wchodzące w zakres Nieruchomości.

W najbliższym czasie A zamierza przystąpić do spółki B. B jest spółką prawa polskiego, utworzoną i działającą zgodnie z prawem polskim. B jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT.

Planowana przez Wnioskodawców transakcja zakłada objęcie przez A nowoutworzonych udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym B w zamian za wkład niepieniężny (dalej: „Wkład Niepieniężny”) obejmujący w szczególności Nieruchomość wraz z wszelkimi składnikami wymienionymi w przepisie art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 1145 ze zm.; dalej: „Kodeks cywilny”), obejmującymi w szczególności:

*   Elementy dodatkowe wyposażenia Nieruchomości, w szczególności meble, urządzenia, narzędzia oraz bieżące materiały eksploatacyjne,

*   Umowy dotyczące Nieruchomości, w szczególności umowy w zakresie sprzedaży oraz dystrybucji energii, dostawy paliwa gazowego, zaopatrzenia w wodę, odprowadzania ścieków, wywozu odpadów komunalnych, ochrony przeciwpożarowej, ubezpieczenia, ochrony, konserwacji, odbioru ścieków, a także umowy najmu, których przedmiotem są należące do Spółki powierzchnie magazynowe oraz naczepy,

*   Wierzytelności, należności i zobowiązania dotyczące Nieruchomości, wynikające z wskazanych wyżej umów,

*   Rachunek bankowy, na którym prowadzone są rozliczenia dotyczące Nieruchomości,

*   Środki pieniężne znajdujące się na rachunku bankowym, o którym mowa powyżej,

*   Elektroniczne dane ewidencyjne umożliwiające rozliczenia kontynuacji działalności z wykorzystaniem Nieruchomości, zawierające wyodrębnione aktywa i zobowiązania związane z działalnością prowadzoną przy wykorzystaniu Nieruchomości,

*   Pozostałe składniki majątkowe oraz prawa i obowiązki, umożliwiające kontynuację prowadzenia działalności z wykorzystaniem Nieruchomości po wniesieniu Wkładu Niepieniężnego do B,

*   Pracownika zajmujący się obsługą administracyjną Nieruchomości, zatrudniony na podstawie umowy o pracę i wierzytelności związane z tym stosunkiem pracy.

Wnioskodawcy wskazują przy tym, że wskazany wyżej zespół składników materialnych oraz niematerialnych będących przedmiotem Wkładu Niepieniężnego, do dnia wniesienia Wkładu Niepieniężnego do B może ulec nieznacznym zmianom, niezmieniającym jednak jego istoty.

Dnia 14 października 2019 roku Zarząd A podjął uchwałę o wyodrębnieniu wskazanych wyżej składników w ramach przedsiębiorstwa A. Ponadto, w dniu 15 października 2019 roku Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników spółki A podjęło uchwałę o wyrażeniu zgody na zbycie wyodrębnionej zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

W konsekwencji na dzień dzisiejszy oraz na dzień wniesienia Wkładu Niepieniężnego przez A do B wskazane wyżej składniki materialne oraz niematerialne są i pozostaną wyodrębnione w księgach rachunkowych A poprzez odpowiednie wyodrębnienie kont księgowych w systemie finansowo-księgowym w zakresie aktywów i zobowiązań oraz przychodów i kosztów przyporządkowanych do działalności prowadzonej przy wykorzystaniu Nieruchomości. Ponadto analogiczne wyodrębnienie zostało dokonane w księgach pomocniczych i ewidencjach dodatkowych. Bezpośrednio przypisano również poszczególne umowy, których stroną jest obecnie A, a które pozostają w ścisłym związku z działalnością wykonywaną przy użyciu Nieruchomości oraz również rachunek bankowy, przy użyciu którego dokonywane są wyłącznie operacje pozostające z ww. działalnością.

Intencją Wnioskodawców jest, aby po wniesieniu Wkładu Niepieniężnego przez A do B, działalność prowadzona przy wykorzystaniu Nieruchomości, tj. oddawanie w najem powierzchni produkcyjnych oraz magazynowych wchodzących w zakres Nieruchomości, była kontynuowana. Jednocześnie A będzie nadal kontynuował pozostałą prowadzoną przez siebie działalność z wykorzystaniem aktywów pozostających w Spółce.

W związku z powyższym, Wnioskodawcy powzięli wątpliwość, czy wskazany w opisie zdarzenia przyszłego Wkład Niepieniężny wnoszony przez A do B stanowić będzie zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o CIT oraz art. 2 pkt 27e ustawy o VAT oraz jak kształtować się będą związane z tym konsekwencje na gruncie podatków CIT, VAT oraz PCC.

W uzupełnieniu wniosku wskazano, że:

1.

Wkład Niepieniężny będący przedmiotem transakcji jest wyodrębniony organizacyjnie i funkcjonalnie w istniejącym przedsiębiorstwie A.

Wyodrębnienie organizacyjne Wkładu Niepieniężnego znajduje swój wyraz w wyodrębnieniu o charakterze faktycznym, jak również formalnym. Pierwszy aspekt sprowadza się do wyodrębnienia pod względem lokalizacyjnym - Wkład Niepieniężny obejmuje bowiem nieruchomość położoną w … wraz z zespołem składników majątkowych, praw i obowiązków związanych z działalnością prowadzoną przy wykorzystaniu ww. nieruchomości oraz pozwalających na jej kontynuowanie. Istotna jest również zdolność Wkładu Niepieniężnego do samodzielnego funkcjonowania (o czym szerzej w pkt 2 poniżej). Formalny aspekt wyodrębnienia organizacyjnego przejawia się natomiast w uchwale podjętej przez Zarząd A w dniu 14 października 2019 r., na mocy której zespół składników wchodzących w skład Wkładu Niepieniężnego został wyodrębniony w ramach przedsiębiorstwa A.

Z kolei wyodrębnienie funkcjonalne Wkładu Niepieniężnego znajduje swój wyraz w wydzieleniu Wkładu Niepieniężnego, w ramach którego wyodrębnione zostały niezbędne składniki materialne i niematerialne przeznaczone do prowadzenia w ramach zorganizowanej części przedsiębiorstwa działalności polegającej na oddawaniu w najem powierzchni produkcyjnych oraz magazynowych - tj. m.in. nieruchomość położona w …, ruchomości stanowiące elementy dodatkowe wyposażenia przedmiotowej nieruchomości, dotyczące jej umowy i wierzytelności, rachunek bankowy służący do rozliczeń dotyczących nieruchomości wraz ze zgromadzonymi na nim środkami pieniężnymi, elektroniczne dane ewidencyjne umożliwiające rozliczenia kontynuacji działalności z wykorzystaniem nieruchomości, pracownik zajmujący się obsługą administracyjną nieruchomości, a także pozostałe składniki majątkowe oraz prawa i obowiązki, umożliwiające kontynuację działalności z wykorzystaniem wskazanej wyżej nieruchomości. Składniki te niewątpliwie są ze sobą wzajemnie powiązane i tworzą zorganizowany zespół, który dotychczas umożliwiał prowadzenie przez A działalności w zakresie oddawania w najem powierzchni produkcyjnych oraz magazynowych, umożliwiając tym samym samodzielne funkcjonowanie w obrocie gospodarczym. Wnioskodawcy pragną również podkreślić, że wydzielony zespół składników wchodzących w zakres Wkładu Niepieniężnego ma również pozwolić na kontynuowanie działalności w ramach zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Intencją Wnioskodawców jest bowiem, by po wniesieniu Wkładu Niepieniężnego przez A do B dotychczasowa działalność prowadzona przy wykorzystaniu wskazanej wyżej nieruchomości była kontynuowana przez B. Wkład Niepieniężny będzie więc nadal realizował swoje zadania gospodarcze, które realizował w obecnym zakresie. W konsekwencji należy uznać, że zespół składników materialnych i niematerialnych wchodzących w skład Wkładu Niepieniężnego mógłby tworzyć niezależne przedsiębiorstwo zdolne do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że Wkład Niepieniężny będący przedmiotem transakcji jest wyodrębniony pod względem organizacyjnym oraz funkcjonalnym w ramach istniejącego przedsiębiorstwa A.

2.

Na dzień planowanej sprzedaży, Wkład Niepieniężny będący przedmiotem transakcji będzie stanowił zespół składników materialnych i niematerialnych wraz ze zobowiązaniami, który mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące określone zadania gospodarcze.

Jak wskazano wyżej, w ramach Wkładu Niepieniężnego wydzielony został zespół składników materialnych i niematerialnych niezbędnych do prowadzenia działalności polegającej na oddawaniu w najem powierzchni produkcyjnych oraz magazynowych w ramach zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Zespół ten obejmuje m.in. nieruchomość zlokalizowaną w … wraz ze związanymi z nią ruchomościami stanowiącymi elementy dodatkowe wyposażenia, umowami i wierzytelnościami, rachunkiem bankowym wraz ze zgromadzonymi na nim środkami pieniężnymi, elektronicznymi danymi ewidencyjnymi, pracownikiem zajmującym się obsługą administracyjną nieruchomości, a także pozostałymi składnikami majątkowymi oraz prawami i obowiązkami, umożliwiającymi kontynuację działalności z wykorzystaniem powyższej nieruchomości. W szczególności, w skład Wkładu Niepieniężnego wchodzą zobowiązania związane z działalnością prowadzoną przy wykorzystaniu przedmiotowej nieruchomości, które zostały wydzielone na odrębnych kontach w księgach rachunkowych A.

Dotychczas w oparciu wyłącznie o wskazany wyżej zespół składników, A prowadził działalność gospodarczą w części polegającej na oddawaniu w najem powierzchni produkcyjnych oraz magazynowych. Zespół ten posiadał więc zdolność samodzielnego realizowania zadań gospodarczych w zakresie powyższej działalności, posiadając tym samym możliwość funkcjonowania w obrocie gospodarczym jako niezależny podmiot. Należy również podkreślić, że intencją Wnioskodawców jest, aby po wniesieniu Wkładu Niepieniężnego do B, dotychczasowa działalność A była kontynuowana przez B. Wkład Niepieniężny będzie więc nadal realizował swoje zadania gospodarcze, które realizował w obecnym zakresie.

W związku z powyższym należy uznać, że Wkład Niepieniężny tworzy zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, który mógłby tworzyć niezależne przedsiębiorstwo zdolne do samodzielnego realizowania określonych zadań gospodarczych.

3.

Wnioskodawcy wskazują, że w oparciu o przedmiot transakcji możliwe będzie samodzielne prowadzenie działalności gospodarczej.

Jak wskazano wyżej, w ramach Wkładu Niepieniężnego wyodrębnione zostały niezbędne składniki materialne i niematerialne potrzebne do prowadzenia działalności polegającej na oddawaniu w najem powierzchni produkcyjnych oraz magazynowych w ramach zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Dotychczas w oparciu wyłącznie o te składniki A prowadził działalność gospodarczą w części polegającej na oddawaniu w najem powierzchni produkcyjnych oraz magazynowych. Należy podkreślić, że intencją Wnioskodawców jest by po wniesieniu Wkładu Niepieniężnego przez A do B działalność ta była kontynuowana przez B. Jak wskazano w pkt 2 powyżej, zespół składników materialnych i niematerialnych tworzących Wkład Niepieniężny ma również zdolność do funkcjonowania jako samodzielne, niezależne przedsiębiorstwo.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że w oparciu wyłącznie o Wkład Niepieniężny możliwe będzie samodzielne prowadzenie działalności gospodarczej polegającej na oddawaniu w najem powierzchni produkcyjnych i magazynowych.

4.

Intencją Wnioskodawców jest by po wniesieniu Wkładu Niepieniężnego przez A do B, B kontynuował działalność gospodarczą A w części polegającej na oddawaniu w najem powierzchni produkcyjnych i magazynowych. Na dzień wniesienia Wkładu Niepieniężnego działalność ta będzie kontynuowana w oparciu wyłącznie o nabyty majątek, w takim samym zakresie jak A. W planach B jest jednak rozwój prowadzonej działalności, w związku z czym nie można wykluczyć, że w przyszłości B będzie inwestować w nowe nieruchomości i poszerzać zakres swojej działalności, korzystając przy tym z majątku nabytego od A.

5.

W przypadku uznania przez Organ w interpretacji indywidualnej wydanej na skutek Wniosku, że czynność wniesienia Wkładu Niepieniężnego przez A do B nie stanowi transakcji zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa i w konsekwencji podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, czynność ta udokumentowana zostanie fakturą wystawioną na B.

6.

Na dzień wniesienia Wkładu Niepieniężnego przez A do B. B będzie wykorzystywał przedmiotowe składniki majątku, które nabędzie od A do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług z uwagi na kontynuowanie prowadzonej dotychczas przez A działalności gospodarczej w zakresie oddawania w najem powierzchni produkcyjnych oraz magazynowych. Nie można jednak wykluczyć, że w przyszłości dojdzie do rozszerzenia zakresu działalności prowadzonej przez B, skutkującego rozszerzeniem zakresu czynności wykonywanych przez B przy wykorzystaniu przedmiotowych składników majątku.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy Wkład Niepieniężny wnoszony przez A do B stanowić będzie zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o CIT oraz art. 2 pkt 27e ustawy o VAT? (oznaczone we wniosku jako nr 1)
2.  Czy w przypadku uznania stanowiska Wnioskodawców w zakresie pytania nr 1 za prawidłowe, tj. uznania Wkładu Niepieniężnego za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, wniesienie Wkładu Niepieniężnego przez A do B stanowić będzie transakcję zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT i w konsekwencji nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT? (oznaczone we wniosku jako nr 3)
3.  Czy w przypadku uznania stanowiska Wnioskodawców w zakresie pytania nr 3 za nieprawidłowe, tj. uznania, że do transakcji wniesienia Wkładu Niepieniężnego przez A do B nie znajdzie zastosowania art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, wniesienie Wkładu Niepieniężnego przez A do B stanowić będzie czynność opodatkowaną VAT zgodnie z obowiązującymi stawkami? (oznaczone we wniosku jako nr 4)
4.  Czy w przypadku uznania stanowiska Wnioskodawców w zakresie pytania nr 3 za nieprawidłowe i naliczenia przez A VAT na planowanej transakcji, przy zachowaniu warunków formalnych, B przysługiwać będzie prawo do jego odliczenia? (oznaczone we wniosku jako nr 5)

Zdaniem Zainteresowanych,

Ad. 1

Zdaniem Wnioskodawców, Wkład Niepieniężny wnoszony przez A do B stanowić będzie zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o CIT oraz art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

Ad. 2

Zdaniem Wnioskodawców, w przypadku uznania stanowiska Wnioskodawców w zakresie pytania nr 1 za prawidłowe, tj. uznania Wkładu Niepieniężnego za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, wniesienie Wkładu Niepieniężnego przez A do B stanowić będzie transakcję zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT i w konsekwencji nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT.

Ad. 3

Zdaniem Wnioskodawców, w przypadku uznania ich stanowiska w zakresie pytania nr 3 za nieprawidłowe, tj. uznania, że do transakcji wniesienia Wkładu Niepieniężnego przez A do B nie znajdzie zastosowania art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, wniesienie Wkładu Niepieniężnego przez A do B stanowić będzie czynność opodatkowaną VAT zgodnie z obowiązującymi stawkami.

Ad. 4

Zdaniem Wnioskodawców, w przypadku uznania ich stanowiska w zakresie pytania nr 3 za nieprawidłowe i naliczenia przez A VAT na planowanej transakcji, przy zachowaniu warunków formalnych, B przysługiwać będzie prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT.

UZASADNIENIE STANOWISKA WNIOSKODAWCÓW

Ad. 1

W ocenie Wnioskodawców, Wkład Niepieniężny wnoszony przez A do B stanowić będzie zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o CIT oraz art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

Ustawy podatkowe nie zawierają odrębnej definicji „przedsiębiorstwa”. Dlatego też, zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym przez organy podatkowe, w celu określenia zakresu tego pojęcia należy odwołać się do definicji zawartej w art. 551 Kodeksu cywilnego (tak m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z 10 listopada 2016 r. nr 2461-IBPP3.4512.564.2016.1.MN, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z 24 marca 2016 r. nr IPTPP2/4512-657/15-3/KK, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z 21 marca 2016 r. nr ILPP3/4512-1-263/15-5/TK, czy też Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 11 marca 2016 r. o sygn. IPPP3/4512-14/16-2/IG).

Art. 551 Kodeksu cywilnego definiuje przedsiębiorstwo jako zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej. Przedsiębiorstwo swoim zakresem obejmuje w szczególności:

*   oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);

*   własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;

*   prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;

*   wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;

*   koncesje, licencje i zezwolenia;

*   patenty i inne prawa własności przemysłowej;

*   majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;

*   tajemnice przedsiębiorstwa;

*   księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Ustawy podatkowe wprowadzają natomiast pojęcie „zorganizowanej części przedsiębiorstwa”. Zgodnie z definicją zawartą w art. 4a pkt 4 ustawy o CIT oraz art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Podstawowym warunkiem uznania, że zbywane składniki przedsiębiorstwa stanowią zorganizowaną część przedsiębiorstwa jest istnienie zespołu składników materialnych i niematerialnych, które są przyporządkowane do realizowanej funkcji gospodarczej. W szczególności, w orzecznictwie sądów administracyjnych i interpretacjach organów podatkowych wskazuje się, że: „Zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość). W sytuacji, gdy możliwe jest prowadzenie działalności gospodarczej w oparciu o wyodrębniony majątek, można uznać, że całość tego majątku wraz ze wszystkimi obciążeniami i przychodami związanymi z tym majątkiem stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa: (tak Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidulanej z dnia 20 maja 2013 r. nr ILPB1/415-159/13-4/AP za wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 14 stycznia 2011 r. sygn. I SA/Go 1133/10).

Mając na uwadze brzmienie wskazanych wyżej przepisów ustawy o CIT oraz ustawy o VAT, a także wnioski płynące z konkluzji przedstawionych w interpretacjach indywidualnych prawa podatkowego oraz orzeczeniach sądów administracyjnych należy stwierdzić, że o zorganizowanej części przedsiębiorstwa można mówić w sytuacji, gdy zespół składników majątkowych i niemajątkowych posiada następujące cechy:

1.  stanowi zespół składników materialnych i niematerialnych, które pozostają w funkcjonalnym związku i są przeznaczone do wykonywania określonych zadań gospodarczych (wyodrębnienie funkcjonalne);
2.  posiada określone, wydzielone miejsce w strukturze organizacyjnej przedsiębiorstwa podatnika (wyodrębnienie organizacyjne);
3.  został finansowo wyodrębniony w przedsiębiorstwie podatnika (wyodrębnienie finansowe);
4.  przedmiotowy zespół składników niematerialnych i materialnych mógłby stanowić odrębne przedsiębiorstwo, w sposób samodzielny realizujące określone zdania gospodarcze.

Należy przy tym podkreślić, że wyodrębniane składniki nie mogą jedynie stanowić zbioru poszczególnych elementów przedsiębiorstwa, a stanowić powinny zespół, który powinien umożliwić spółce nabywającej zorganizowaną część przedsiębiorstwa podjęcie samodzielnej działalności w dodatkowym zakresie.

Odnosząc się do wskazanych wyżej kryteriów pozwalających na uznanie Wkładu Niepieniężnego za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, na podstawie przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego Wnioskodawcy pragną wskazać, że wszystkie składniki materialne i niematerialne, w tym zobowiązania, wchodzące w zakres Wkładu Niepieniężnego pozostają w ścisłym funkcjonalnym związku służąc prowadzeniu odrębnej działalności polegającej na oddawaniu w najem powierzchni produkcyjnych i magazynowych. W odniesieniu do zespołu składników majątkowych i niemajątkowych składających się na Wkład Niepieniężny spełnione zostaną wskazane wyżej warunki pozwalające na uznanie Wkładu Niepieniężnego za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  Wyodrębnienie funkcjonalne

Wyodrębnienie funkcjonalne stanowi w istocie zdolność zespołu składników materialnych i niematerialnych do samodzielnego realizowania zadań gospodarczych. Elementy składające się na zorganizowaną część przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach, w taki sposób, aby mogły one służyć realizacji określonych zadań gospodarczych, odrębnych od zadań pozostałej części przedsiębiorstwa, z którego zostaje wydzielona zorganizowana część przedsiębiorstwa. Zatem zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest prostą sumą indywidualnych składników majątkowych umożliwiających w przyszłości prowadzenie działalności gospodarczej w oparciu o te składniki.

Zgodnie z definicją zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawartą w przepisach ustawy o CIT i ustawy o VAT, zespół składników zorganizowanej części przedsiębiorstwa - materialnych i niematerialnych - powinien być na tyle wyodrębniony, aby mógł stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące określone zadania gospodarcze. Jak wskazuje się w praktyce organów podatkowych, kryterium wyodrębnienia funkcjonalnego sprowadza się do kwestii, czy wyodrębniona organizacyjnie całość jest w stanie przejąć zadania oraz samodzielnie funkcjonować na rynku. Żeby wydzielona część majątku przedsiębiorstwa mogła być uznana za zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych, musi ona posiadać potencjalną zdolność do niezależnego działania gospodarczego jako samodzielny podmiot (tak m.in. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 5 czerwca 2018 r. sygn. I SA/Gd 55/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 26 stycznia 2016 r. sygn. I SA/Wr 1823/15, a także Dyrektor Krajowej Informacji Podatkowej w interpretacji indywidualnej z dnia 10 października 2019 r. nr 0113-KDIPT1-1.4012.484.2019.2.MH; w interpretacji indywidualnej z dnia 30 sierpnia 2019 r. nr 0111-KDIB3-2.4012.483.2019.1.MD oraz w interpretacji indywidualnej z dnia 5 lipca 2017 r. nr 0111-KDIB1-2.4010.112.2017.1.MM).

Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy należy podkreślić, iż wraz z wydzieleniem Wkładu Niepieniężnego, wyodrębnione zostały niezbędne składniki materialne i niematerialne potrzebne do prowadzenia w ramach zorganizowanej części przedsiębiorstwa działalności polegającej na oddawaniu w najem powierzchni produkcyjnych oraz magazynowych - tj. m.in. Nieruchomość, ruchomości stanowiące elementy dodatkowe wyposażenia Nieruchomości, umowy i wierzytelności dotyczące Nieruchomości, rachunek bankowy służący do rozliczeń dotyczących Nieruchomości wraz ze zgromadzonymi na nim środkami pieniężnymi, elektroniczne dane ewidencyjne umożliwiające rozliczenia kontynuacji działalności z wykorzystaniem Nieruchomości, pracownik zajmujący się obsługą administracyjną Nieruchomości, a także pozostałe składniki majątkowe oraz prawa i obowiązki, umożliwiające kontynuację działalności z wykorzystaniem Nieruchomości. Składniki te niewątpliwie są ze sobą wzajemnie powiązane i tworzą zorganizowany zespół, który dotychczas umożliwiał prowadzenie działalności w zakresie oddawania w najem powierzchni produkcyjnych oraz magazynowych. Podkreślić również należy, że wydzielony zespół składników wchodzących w zakres Wkładu Niepieniężnego ma również pozwolić na kontynuowanie działalności w ramach zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Intencją Wnioskodawców jest bowiem, by po wniesieniu Wkładu Niepieniężnego przez A do B dotychczasowa działalność prowadzona przy wykorzystaniu Nieruchomości była kontynuowana.

W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawców, Wkład Niepieniężny należy uznać za wyodrębniony pod względem funkcjonalnym.

1.  Wyodrębnienie organizacyjne

Przepisy ustawy o CIT i ustawy o VAT nie wskazują wprost warunków, które muszą być spełnione, aby zespół składników materialnych i niematerialnych można było uznać za wyodrębniony organizacyjnie. Organy podatkowe powszechnie prezentują stanowisko, zgodnie z którym wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa występuje w strukturze organizacyjnej podatnika. Ocena ta musi być dokonywana według podstawowego kryterium, tj. ustalenia, jaką rolę składniki majątkowe i związane z nimi prawa materialne i niematerialne, w tym zobowiązania, odgrywały w funkcjonowaniu dotychczasowego przedsiębiorstwa (na ile stanowiły wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość) (tak m.in. Dyrektor Krajowej Informacji Podatkowej w interpretacji indywidualnej z dnia 10 października 2019 r. nr 0113-KD1PT1-1.4012.484.20I9.2.MH, w interpretacji indywidualnej z dnia 19 września 2019 r. nr 0114-KDIP1-1.4012.377.2019.3.IZ oraz w interpretacji indywidualnej z dnia 5 lipca 2017 r. nr 0112-KDIL5.4010.55.2017.2.EK).

Pojęcie wyodrębnienia organizacyjnego zostało wyjaśnione m.in. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2017 r. sygn. II FSK 2463/16, w którym stwierdził on, że „pod pojęciem organizacyjnego wyodrębnienia zorganizowanej części przedsiębiorstwa można rozumieć takie wyodrębnienie zespołu składników istniejącego przedsiębiorstwa, które niezależnie od istniejącego przedsiębiorstwa pozywała jego zorganizowanej części na samodzielne działanie.”.

Wyodrębnienie funkcjonalne nie musi mieć przy tym charakteru formalnego poprzez powołanie takiej jednostki jak dział, czy oddział (np. w drodze regulaminu lub innego aktu wewnętrznego podmiotu). Istotne jest fizyczne i funkcjonalne wyodrębnienie przenoszonego zespołu składników majątkowych od pozostałych składników majątku (tj. pozostających w podmiocie zbywającym).

Powyższe podejście jest powszechnie przedstawiane w indywidualnych interpretacjach przepisów prawa podatkowego, np.:

1.  indywidualnej interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 22 sierpnia 2017 r. nr 0113-KDIPT2-3.4011.121.2017.1.SJ, w której organ, odstępując od przedstawienia uzasadnienia własnego stanowiska, zgodził się z wnioskodawcą, że „brak formalnego wyodrębnienia nie stanowi przeszkody, do uznania opisanego zespołu składników majątkowych za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, ponieważ (\`(...)\`) w zupełności wystarczające jest wyodrębnienie mające charakter czysto faktyczny”;
2.  indywidualnej interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 27 stycznia 2017 r. nr 1061-IPTPB3.4511.903.2016.1.KJ,
3.  indywidualnej interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 1 kwietnia 2011 r. nr ITPP2/443-15/11/AP.

Dodatkowo, zgodnie z poglądem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w wyroku z dnia 27 września 2011 r. sygn. I FSK 1383/10, elementem zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie muszą być tzw. działy wewnętrzne, czyli komórki organizacyjne odpowiedzialne na obsługę kadrową, rachunkową i informatyczną przedsiębiorstwa. W powyższym zakresie w sposób bardziej precyzyjny wypowiedział się m.in. WSA w Gliwicach w wyroku z dnia 29 czerwca 2010 r. sygn. III SA/Gl 117/10, który stwierdził, że nie są one konieczne do realizacji głównej (operacyjnej) funkcji przedsiębiorstwa: „Nie ma znaczenia, w ocenie Sądu, że strona skarżąca w zakresie: kadr, usług informatycznych i finansowych będzie korzystać z usług zewnętrznych świadczonych przez spółkę na podstawie umowy. Obecnie coraz więcej podmiotów gospodarczych, zwłaszcza w celu redukcji kosztów związanych z zatrudnianiem pracowników, bądź ze względów organizacyjnych, decyduje się na korzystanie w pewnych obszarach działalności z usług świadczonych przez podmioty zewnętrzne, co bynajmniej nie odbiera takim podmiotom charakteru samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym”.

W ten sposób wypowiedział się również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 września 2011 r. sygn. I FSK 1383/10: „Brak w przedsiębiorstwie wewnętrznych działów obsługujących jego zadania kadrowe, informatyczne i finansowe nie pozbawia tegoż przedsiębiorstwa możliwości realizacji określonych zadań gospodarczych. Istotą przedsiębiorstwa, jako zorganizowanego zespołu składników niematerialnych i materialnych, jest bowiem prowadzenie działalności gospodarczej, poprzez realizację określonych zadań gospodarczych, które mogą być wykonywane bez wewnętrznych działów obsługi kadrowej, informatycznej i finansowej przedsiębiorstwa, które to zadania mogą być przedmiotem obsługi dokonywanej przez firmy zewnętrzne (outsourcing). Usługi te bowiem, jako niematerialne, nie decydują o realizacji przez przedsiębiorstwo jego zadań gospodarczych, lecz wspomagają jedynie jego funkcjonowania jako podmiotu gospodarczego”.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy zauważyć, że Wkład Niepieniężny obejmować będzie Nieruchomość w … wraz z zespołem składników majątkowych, praw i obowiązków związanych z działalnością prowadzoną przy wykorzystaniu Nieruchomości, pozwalających na jej kontynuowanie. Wydzielenie zespołu składników w ramach istniejącego przedsiębiorstwa Spółki ma więc charakter faktyczny, z uwagi na wyodrębnienie lokalizacyjne, a także zdolność Wkładu Niepieniężnego do samodzielnego funkcjonowania.

Ponadto, Wkład Niepieniężny został także wyodrębniony pod względem formalnym. Dnia 14 października 2019 roku Zarząd A podjął bowiem uchwałę o wyodrębnieniu zespołu składników wchodzących w skład Wkładu Niepieniężnego w ramach przedsiębiorstwa A.

Zdaniem Wnioskodawców, w odniesieniu do Wkładu Niepieniężnego przesłanka wyodrębnienia organizacyjnego zostanie więc spełniona.

1.  Wyodrębnienie finansowe

Wyodrębnienie finansowe zakłada, iż do zorganizowanej części przedsiębiorstwa mogą zostać przypisane związane z nim koszty, przychody, należności i zobowiązania. Wyodrębnienie to może nastąpić na podstawie stosowanego w jednostce planu kont, ale również w przypadku, gdy takie wyodrębnienie nie jest dokonane na poziomie zakładowego planu kont, ale faktycznie można powiązać dane finansowe z poszczególnymi częściami składowymi przedsiębiorstwa. W interpretacjach indywidualnych oraz orzeczeniach sądów administracyjnych podkreśla się, że wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa (tak m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 stycznia 2017 r. sygn. II FSK 2463/16, a także Dyrektor Krajowej Informacji Podatkowej w interpretacji indywidualnej z dnia 27 lipca 2017 r. nr 0112-KDIL2-2.4012.182.2017.2.EW oraz w interpretacji indywidualnej z dnia 17 lipca 2017 r. nr 0111-KDIB3-2.4012.74.2017.3.MD).

W praktyce podkreśla się, że w sytuacji wyodrębnienia finansowego możliwe jest oddzielenie finansów przedsiębiorstwa od finansów jego zorganizowanej części, natomiast zorganizowana część przedsiębiorstwa nie musi przybrać postaci oddziału samobilansującego. Przenoszone zobowiązania i należności powinny być wyodrębnione oraz przyporządkowane organizacyjnie i finansowo do wyodrębnionego majątku tak, aby można było przejąć funkcje wyodrębnionego majątku w sposób umożliwiający przejęcie funkcji gospodarczych (tak m.in. Dyrektor Krajowej Informacji Podatkowej w interpretacji indywidualnej z dnia 2 sierpnia 2017 r. nr 0111-KDIB1-3.4010-157.2017.1.AL oraz w interpretacji indywidualnej z dnia 27 lipca 2017 r. nr 0112-KDIL2-2.4012.182.2017.2.EW).

Przekładając powyższe na grunt przedmiotowej sprawy Wnioskodawcy pragną wskazać, że zespół składników materialnych oraz niematerialnych będących przedmiotem Wkładu Niepieniężnego został wyodrębniony w księgach rachunkowych A poprzez odpowiednie wyodrębnienie kont księgowych w systemie finansowo-księgowym w zakresie aktywów i zobowiązań oraz przychodów i kosztów przyporządkowanych do działalności prowadzonej przy wykorzystaniu Nieruchomości. Zapisy dotyczące powyższych składników dokonywane są na odrębnych kontach, a dla środków trwałych prowadzone są odrębne ewidencje. Możliwe jest więc precyzyjne wyodrębnienie przychodów i kosztów, a także należności i zobowiązań dotyczących Wkładu Niepieniężnego, jak również określenie wartości składników wchodzących w jego skład.

Ponadto, w skład Wkładu Niepieniężnego wchodzi rachunek bankowy, na którym prowadzone są rozliczenia dotyczące Nieruchomości, odrębny od rachunków bankowych związanych z pozostałą działalności prowadzoną przez Spółkę, jak również znajdujące się na tym rachunku środki pieniężne.

Z powyższych względów, w ocenie Wnioskodawców, Wkład Niepieniężny należy uznać za wyodrębniony pod względem finansowym.

Na marginesie Wnioskodawcy pragną wskazać, że zgodnie z przytoczoną wyżej definicją, aby można było mówić o zorganizowanej części przedsiębiorstwa, poza składnikami materialnymi i niematerialnymi, powinny składać się na nią również zobowiązania. Jednak aby dany zespół składników majątkowych mógł zostać uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, nie ma konieczności przypisywania do niej wszystkich zobowiązań związanych z jej działalnością. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie, m.in. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 marca 2013 r. sygn. II FSK 1896/11: „w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie muszą wchodzić wszelkie zobowiązania przedsiębiorstwa. Z definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa wynika bowiem jedynie, że zespół składników materialnych i niematerialnych musi być na tyle zorganizowany i kompletny, aby mógł funkcjonować jako samodzielne przedsiębiorstwo, prowadzące określony rodzaj działalności gospodarczej. Z tych względów nie ma podstaw do uznania, że co do zasady utraci on tę samodzielność poprzez wyłączenie ze składników majątkowych niektórych zobowiązań (\`(...)\`).”. Analogiczne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 26 stycznia 2016 r. sygn. I SA/Wr 1823/15: „W ocenie Sądu - stanowisko organu przyjęte w zaskarżonej interpretacji nie znajduje oparcia u- regulacji art. 4a pkt 4 u.p.d.o.p. Przyjmując za niesporne okoliczności organizacyjnego i funkcjonalnego wyodrębnienia, Sąd nie znalazł podstaw dla uznania, że analizowany przepis art. 4a pkt 4 u.p.d.o.p. uzależnia uznanie za ZCP od pełnego wyodrębnienia majątku (tu zobowiązań), czy konieczności przypisania wszelkich przychodów i kosztów, zobowiązań i należności Spółki związanych z jej działalnością”. Podobne stanowisko prezentują organy interpretacyjne, m.in. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 31 maja 2017 r. nr 0114-KDIP2-1.4010.46.2017.1.JF.

1.  Możliwość funkcjonowania jako niezależne przedsiębiorstwo

Zdolność do funkcjonowania jako niezależne przedsiębiorstwo oznacza możliwość samodzielnego działania na rynku, w oparciu o wyodrębnione składniki, jako odrębny podmiot prowadzący zadania gospodarcze realizowane w ramach dotychczasowego przedsiębiorstwa. Jak wskazuje się w interpretacjach indywidualnych „tę ostatnią przesłankę rozumie się zazwyczaj jako potencjalną zdolność (zorganizowanej części przedsiębiorstwa) do niezależnego działania gospodarczego jako samodzielnego podmiotu gospodarczego i to jeszcze w ramach istniejącego przedsiębiorstwa. Winno ono mieć również zdolność zaistnienia jako niezależne przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 i 552 ustawy Kodeks cywilny.” - tak Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 12 kwietnia 2019 r. nr 0114-KDIP2-2.4010.95.2019.1.RK.

W tym kontekście należy zauważyć, że Wkład Niepieniężny stanowi zespół składników materialnych i niematerialnych niezbędnych do prowadzenia działalności z wykorzystaniem Nieruchomości polegającej na oddawaniu w najem powierzchni produkcyjnych i magazynowych. Dotychczas przedmiotowy zespół składników pozwalał na prowadzenie takiej działalności, umożliwiając tym samym samodzielne funkcjonowanie w obrocie gospodarczym. Intencją Wnioskodawców jest, aby po wniesieniu Wkładu Niepieniężnego do B, działalność z wykorzystaniem Nieruchomości była kontynuowana. Wkład Niepieniężny będzie więc nadal realizował swoje zadania gospodarcze, które realizował w obecnym zakresie.

W związku z powyższym należy uznać, że zespół składników materialnych i niematerialnych wchodzących w skład Wkładu Niepieniężnego mógłby tworzyć niezależne przedsiębiorstwo zdolne do samodzielnego funkcjonowania.

W świetle powyższych rozważań należy stwierdzić, że Wkład Niepieniężny mający stanowić przedmiot aportu wnoszonego przez A do B spełnia wszystkie przesłanki pozwalające na uznanie go za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy o CIT oraz ustawy o VAT. Jak wskazano wyżej. Wkład Niepieniężny tworząc składniki materialne i niematerialne, w tym zobowiązania, które są wydzielone w ramach istniejącego przedsiębiorstwa organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie, są przeznaczone do realizacji określonych zadań gospodarczych, oraz mogą tworzyć niezależne przedsiębiorstwo zdolne do samodzielnego funkcjonowania.

Z tego względu, w ocenie Wnioskodawców, Wkład Niepieniężny wnoszony przez A do B stanowić będzie zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o CIT oraz art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

Ad. 2

W ocenie Wnioskodawców, w przypadku uznania stanowiska Wnioskodawców w zakresie pytania nr 1 za prawidłowe, tj. uznania Wkładu Niepieniężnego za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, wniesienie Wkładu Niepieniężnego przez A do B stanowić będzie transakcję zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT i w konsekwencji nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Przy tym, na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT.

Przepisy art. 6 ustawy o VAT wskazują jednak na wyłączenie określonych czynności z zakresu zastosowania ustawy o VAT. Na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT nie podlega transakcja zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Organy podatkowe wskazują przy tym, że użyte w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT sformułowanie „transakcja zbycia" należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy towarów” z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. Oznacza to, że „transakcja zbycia” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, a więc m.in. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, jak również przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu (tak m.in. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 10 października 2019 r. nr 0113-KDIPT1-1.4012.484.2019.2.MH, w interpretacji indywidualnej z dnia 20 września 2019 r. nr 0112-KDIL2-1.4012.303.2019.1.AP oraz w interpretacji indywidualnej z dnia 19 września 2019 r. nr 0114-KDIP1-1.4012.377.2019.3.IZ).

Mając na uwadze przedstawione wyżej regulacje prawne należy stwierdzić, że w przypadku uznania, że Wkład Niepieniężny stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, wniesienie Wkładu Niepieniężnego przez A do B stanowić będzie transakcję zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT i w konsekwencji nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT.

Ad. 3

W ocenie Wnioskodawców, w przypadku uznania ich stanowiska w zakresie pytania nr 3 za nieprawidłowe, tj. uznania, że do transakcji wniesienia Wkładu Niepieniężnego przez A do B nie znajdzie zastosowania art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, wniesienie Wkładu Niepieniężnego przez A do B stanowić będzie czynność opodatkowaną VAT zgodnie z obowiązującymi stawkami.

Jak wskazano wyżej, zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Przy czym, zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT.

Należy zauważyć, że definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich działalności gospodarczej. Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby niebędące dostawą towarów.

Wniesienie wkładu niepieniężnego do spółki prawa handlowego lub cywilnego, w zależności od tego co jest jego przedmiotem, spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów w myśl art. 7 (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel) lub odpłatnego świadczenia usług w świetle art. 8 (każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów, w szczególności przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych). Transakcja ta odbywa się za wynagrodzeniem - wniesienie wkładu niepieniężnego spełnia przymiot odpłatności, istnieje bowiem bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów/ świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem w formie wyrażonych pieniężnie udziałów.

W sytuacji zatem, gdy przedmiotem aportu są towary w rozumieniu przywołanego wyżej art. 2 pkt 6 ustawy o VAT i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z odpłatną dostawą towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, podlegającą opodatkowaniu VAT (tak m.in. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 9 maja 2017 r. nr 0112-KDIL1-3.4012.3.2017.2.KB).

W przypadku natomiast aportu mającego za przedmiot składniki inne niż towary, mamy do czynienia z odpłatnym świadczeniem usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. podlegającym opodatkowaniu VAT.

Przechodząc powyższe regulacje prawne na grunt sytuacji opisanej w zdarzeniu przyszłym, w przypadku uznania, że Wkład Niepieniężny nie stanowi zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT i tym samym wyłączenie przewidziane w art. 6 ust. 1 ustawy o VAT nie znajdzie zastosowania, wniesienie Wkładu Niepieniężnego przez A do B stanowić będzie czynności polegające na odpłatnej dostawie towarów i odpłatnym świadczeniu usług w rozumieniu przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Powyższe oznacza zatem, że:

1.  w przypadku przedmiotów spełniających definicję towaru zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, tj. rzeczy oraz ich części, w związku z wniesieniem Wkładu Niepieniężnego, A dokona na rzecz A dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT,
2.  w przypadku przenoszonych funkcji, oraz praw i obowiązków z umów, jak również składników stanowiących wartości niematerialne i prawne, oraz pozostałych składników Wkładu Niepieniężnego niebędących towarami, wniesieniem Wkładu Niepieniężnego przez A stanowić będzie odpłatne świadczenie usług na rzecz B w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.

W rezultacie, w ocenie Wnioskodawców, w przypadku uznania, że do transakcji wniesienia Wkładu Niepieniężnego przez A do B nie znajdzie zastosowania art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, wniesienie Wkładu Niepieniężnego przez A do B stanowić będzie czynność podlegającą opodatkowaniu VAT zgodnie z właściwymi stawkami określonymi przepisami art. 41 ustawy o VAT.

Ad. 4

Zdaniem Wnioskodawców, w przypadku uznania ich stanowiska w zakresie pytania nr 3 za nieprawidłowe i naliczenia przez A VAT na planowanej transakcji, przy zachowaniu warunków formalnych, B przysługiwać będzie prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT.

Generalna zasada określająca prawne możliwości odliczenia podatku naliczonego wyrażona została w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Zgodnie z jego brzmieniem w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Przy tym przez czynności opodatkowane należy rozumieć czynności generujące podatek należny według jednej z przewidzianych w ustawie o VAT stawek, a więc czynności inne niż (i) zwolnione z VAT oraz (ii) co do zasady pozostające poza zakresem opodatkowania VAT.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Ponadto, zgodnie z treścią art. 86 ust. 10 ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy. Dodatkowo, w myśl przepisów art. 86 ust. 10b ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 1 i pkt 2 lit. a) ustawy o VAT, powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.

Na podstawie dyspozycji art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Jednocześnie, w odniesieniu do prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony istotne znaczenie mają przepisy art. 88 ustawy o VAT, literalnie wyłączające to prawo wobec podatku naliczonego od określonych w tym przepisie nabyć.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku VAT, oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem związany jest podatek naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest natomiast związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, których następstwem jest powstanie zobowiązania podatkowego. Należy podkreślić, że podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że w przypadku uznania transakcji wniesienia Wkładu Niepieniężnego przez A do B za podlegającą opodatkowaniu VAT i naliczenia przez A VAT na planowanej transakcji, przy zachowaniu warunków formalnych, B przysługiwać będzie prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, B jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT. Ponadto, zespół składników materialnych i niematerialnych składających się na Wkład Niepieniężny stanowi zespół składników wykorzystywanych do prowadzenia działalności przy wykorzystaniu Nieruchomości. Działalność ta, polegająca na oddawaniu w najmem powierzchni produkcyjnych i magazynowych, stanowi działalność podlegającą opodatkowaniu VAT. Intencją stron jest ponadto, aby po wniesieniu Wkładu Niepieniężnego do B działalność ta była kontynuowana. Składniki będące przedmiotem transakcji, w ramach której podatek zostanie naliczony, będą zatem wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

W związku z powyższym, w świetle przytoczonych wyżej przepisów art. 86 ustawy o VAT, B powinno więc przysługiwać prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, przy założeniu spełnienia warunków formalnych określonych w ustawie o VAT.

Wnioskodawcy stoją więc na stanowisku, że w przypadku uznania ich stanowiska w zakresie pytania nr 3 za nieprawidłowe i naliczenia przez A VAT na planowanej transakcji, przy zachowaniu warunków formalnych, B przysługiwać będzie prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Zainteresowanych w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na wstępie zaznacza się, że przedmiotowa interpretacja rozstrzyga w zakresie pytania nr 1 wyłącznie w przedmiocie podatku od towarów i usług, tj. uznania Wkładu Niepieniężnego za zorganizowaną części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy oraz w zakresie pytań oznaczonych we wniosku jako nr 3, nr 4 i nr 5.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jednocześnie przepisy art. 6 ustawy wskazują na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są w nim wskazane czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszcząc się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi jednak na stosowne wyłączenie, czynności te – chociaż można je zakwalifikować jako odpłatną dostawę towarów czy też odpłatne świadczenie usług – nie podlegają opodatkowaniu.

Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Pojęcie „transakcji zbycia”, należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, darowizna, podział przedsiębiorcy, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej.

Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Przepis art. 2 pkt 27e ustawy stanowi, że pod pojęciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Zorganizowana część przedsiębiorstwa, jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.

Podstawowym wymogiem dla uznania, że transakcja dotyczy zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest więc to, aby stanowiła ona zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.

Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ponadto, wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

W związku z powyższym, w rozumieniu przepisów podatkowych, aby określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

*   istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;

*   zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;

*   składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;

*   zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.

O tym, czy nastąpiło zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 27 listopada 2003 r. sprawa C-497/01, Zita Modes Sàrl stwierdził, że celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku tym przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT, to zasada ta ma zastosowanie – nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu – do każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów.

Mając na uwadze powyższe orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej należy stwierdzić, że zawarta w art. 2 pkt 27e ustawy definicja legalna zorganizowanej części przedsiębiorstwa musi być interpretowana przez pryzmat treści art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE i w powiązaniu z rozumieniem pojęcia „przekazania całości lub części majątku”, wyłożonym przez Trybunał w ww. orzeczeniu. Trybunał Sprawiedliwości główny nacisk kładzie na badanie konkretnego przypadku, dopuszczając w pewnych przypadkach zbycie samych składników rzeczowych. Tym samym, w myśl orzecznictwa Trybunału, składniki niematerialne nie stanowią konstytutywnego elementu uznania części majątku za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w każdym przypadku. Trybunał uznał, że pojęcie zbycia całości lub części majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej.

W celu odniesienia się do wątpliwości Wnioskodawcy w kwestii uznania Wkładu Niepieniężnego za zorganizowaną część przedsiębiorstwa oraz wyłączenia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług tej czynności należy zauważyć, że jak już wyjaśniono, zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jak o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa w momencie przekazania określonych składników majątkowych (na ile stanowią w nim w tym momencie, wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Konfrontując zaprezentowany opis sprawy z powołanymi regulacjami prawnymi, zdaniem organu, wskazany zespół składników materialnych i niematerialnych składających się na Wkład Niepieniężny będący przedmiotem transakcji, stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy. Przedstawione przez Wnioskodawcę okoliczności sprawy wskazują bowiem, że opisany zespół składników materialnych i niematerialnych cechuje się wyodrębnieniem organizacyjnym, finansowym oraz funkcjonalnym.

O wydzieleniu organizacyjnym świadczy to, że Wkład Niepieniężny obejmuje nieruchomość położoną w … wraz z zespołem składników majątkowych, praw i obowiązków związanych z działalnością prowadzoną przy wykorzystaniu ww. nieruchomości oraz pozwalających na jej kontynuowanie. Wkład Niepieniężny jest zdolny do samodzielnego funkcjonowania. Formalny aspekt wyodrębnienia organizacyjnego przejawia się w uchwale podjętej przez Zarząd A, na mocy której zespół składników wchodzących w skład Wkładu Niepieniężnego został wyodrębniony w ramach przedsiębiorstwa A.

O wydzieleniu funkcjonalnym świadczy to, że dla Wkładu Niepieniężnego wyodrębnione zostały niezbędne składniki materialne i niematerialne przeznaczone do prowadzenia w ramach zorganizowanej części przedsiębiorstwa działalności polegającej na oddawaniu w najem powierzchni produkcyjnych oraz magazynowych - tj. nieruchomość położona w …, ruchomości stanowiące elementy dodatkowe wyposażenia przedmiotowej nieruchomości, dotyczące jej umowy i wierzytelności, rachunek bankowy służący do rozliczeń dotyczących nieruchomości wraz ze zgromadzonymi na nim środkami pieniężnymi, elektroniczne dane ewidencyjne umożliwiające rozliczenia kontynuacji działalności z wykorzystaniem nieruchomości, pracownik zajmujący się obsługą administracyjną nieruchomości, a także pozostałe składniki majątkowe oraz prawa i obowiązki, umożliwiające kontynuację działalności z wykorzystaniem wskazanej wyżej nieruchomości. Składniki te są ze sobą wzajemnie powiązane i tworzą zorganizowany zespół, który dotychczas umożliwiał prowadzenie przez A działalności w zakresie oddawania w najem powierzchni produkcyjnych oraz magazynowych, umożliwiając tym samym samodzielne funkcjonowanie w obrocie gospodarczym.

O wyodrębnieniu finansowym świadczy natomiast fakt, że na dzień wniesienia Wkładu Niepieniężnego przez A do B składniki materialne oraz niematerialne będące przedmiotem transakcji są wyodrębnione w księgach rachunkowych A poprzez odpowiednie wyodrębnienie kont księgowych w systemie finansowo-księgowym w zakresie aktywów i zobowiązań oraz przychodów i kosztów przyporządkowanych do działalności prowadzonej przy wykorzystaniu Nieruchomości. Ponadto analogiczne wyodrębnienie zostało dokonane w księgach pomocniczych i ewidencjach dodatkowych. Bezpośrednio przypisano również poszczególne umowy, których stroną jest obecnie A, a które pozostają w ścisłym związku z działalnością wykonywaną przy użyciu Nieruchomości oraz również rachunek bankowy, przy użyciu którego dokonywane są wyłącznie operacje pozostające z ww. działalnością.

Ponadto, jak wyraźnie wskazano we wniosku, w oparciu wyłącznie o Wkład Niepieniężny możliwe będzie samodzielne prowadzenie działalności gospodarczej polegającej na oddawaniu w najem powierzchni produkcyjnych i magazynowych. Na dzień wniesienia Wkładu Niepieniężnego Nabywca będzie kontynuował działalność w oparciu wyłącznie o nabyty majątek, w takim samym zakresie jak A.

Stwierdzić zatem należy, że w analizowanej sprawie zostaną spełnione wszystkie wskazane powyżej przesłanki do uznania składników materialnych i niematerialnych, mających być przedmiotem transakcji, za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy. Powyższe wynika z faktu, że ww. składniki są wyodrębnione z majątku przedsiębiorstwa Wnioskodawcy na płaszczyźnie organizacyjnej, finansowej oraz funkcjonalnej.

Mając na uwadze powyższą analizę opisu sprawy oraz powołanych przepisów prawa stwierdzić należy, że Wkład Niepieniężny, mający być przedmiotem aportu, stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy, a w konsekwencji aport ww. Wkładu Niepieniężnego stanowiącego zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie będzie stanowił czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.

Stanowisko Zainteresowanych w zakresie uznania Wkładu Niepieniężnego za zorganizowaną części przedsiębiorstwa oraz niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT czynności wniesienia Wkładu Niepieniężnego do Spółki uznano za prawidłowe, zatem Organ nie udziela odpowiedzi na pytania w zakresie opodatkowania podatkiem VAT czynności wniesienia Wkładu Niepieniężnego do Spółki oraz prawa do odliczenia podatku VAT.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Zainteresowanych i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja rozstrzyga w zakresie podatku od towarów i usług. W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od czynności cywilnoprawnych zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Zainteresowanemu będącemu stroną postępowania (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. +Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.