Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.309.2025.2.AG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-22
Teza: Skutki podatkowe opłat dodatkowych wypłacanych na rzecz
kontrahenta zagranicznego w CIT estońskim.
Słowa kluczowe: kontrahent-kontrahent zagraniczny
opłata-opłaty dodatkowe
podatek-podatek ryczałtowy-ryczałt od dochodów spółek
– CIT estoński
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Stawka podatku-Ryczałt od dochodów
spółek kapitałowych-Podstawa opodatkowania ryczałtem
od dochodów spółek kapitałowych
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6b-Oddział 3-art. 28m-ust. 1-pkt 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 lipca 2025 r. za pośrednictwem Poczty Polskiej wpłynął Państwa wniosek z 3 lipca 2025
    r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób
    prawnych w zakresie ustalenia, czy wydatki poniesione na rzecz zagranicznego

    kontrahenta z tytułu zapłaty roszczeń wynikających z realizacji postanowień ugody,
    stanowią wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą i podlegają opodatkowaniu
    ryczałtem, w myśl art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT.
    W odpowiedzi na wezwanie, uzupełnili go Państwo pismem z 20 sierpnia 2025 r. (data
    wpływu: 28 sierpnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawcą jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej jako: „Spółka”), która
    zajmuje się prowadzeniem działalności gospodarczej w zakresie robót budowalnych
    związanych ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych (PKD 41.20.Z).
    Spółka od (...) 2024 roku korzysta z rozliczenia podatku dochodowego w mechanizmie
    ryczałtu od dochodów spółek (tzw. estoński CIT).
    Ponadto w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka zajmuje się wynajmem
    pracowników na rzecz zagranicznych podmiotów. W latach 2023-2024 Spółka
    współpracowała z duńskim podmiotem, wynajmując pracowników na jego rzecz, w celu
    wykonania montażu instalacji mechanicznej.
    Zgodnie z zawartą umową o współpracy pomiędzy podmiotami, Spółka była
    odpowiedzialna za uiszczanie wszystkich lokalnych opłat podatkowych, które są
    wymagane w Danii. Ponadto, zgodnie z warunkami umowy, Spółka działała jako niezależny
    wykonawca i była zobowiązana do wykonania wszelkich prac niezbędnych do realizacji
    określonych i uzgodnionych zadań.
    Jednocześnie ponosiła wyłączną odpowiedzialność za wykonanie prac, a także
    zatrudnienie siły roboczej wymaganej do osiągnięcia zamierzonego celu. Spółka dała
    również gwarancję, że tylko wykwalifikowany personel jest wykorzystywany do tych prac
    oraz ponosiła wyłączną odpowiedzialność za zarządzenie pracownikami, którzy
    uczestniczyli w wykonywaniu tych prac.
    Jednocześnie w związku z wykonywaniem pracy przez pracowników Spółki, kontrahent na
    mocy duńskiej ustawy L921, zobligowany był do poboru podatku jako przedsiębiorca
    korzystający z pracy polskich pracowników. Podatek ten jest obowiązkową daniną
    nakładaną na przedsiębiorców korzystających z usług firm, które zajmują się
    oddelegowywaniem pracowników do pracy na terenie Danii.
    Zgodnie z porozumieniem zawartym w (...) 2025 r., Spółka ustaliła z kontrahentem, że nie
    jest możliwe wsteczne skorygowanie kwestii podatkowych pracowników, którzy na
    bieżąco podlegali opodatkowaniu podatkiem od najmu zagranicznej siły roboczej. W
    konsekwencji Spółka zgodziła się na zawarcie ugody w zakresie zapłaconego podatku
    przez kontrahenta i dokonała zwrotu 50% kwoty podatku na rzecz zagranicznego
    kontrahenta za pośrednictwem przelewu bankowego.
    W związku z powyższym, pytanie Spółki sprowadza się do ustalenia czy zwrot
    równowartości podatku na rzecz zagranicznego kontrahenta, podlega opodatkowaniu
    ryczałtem od dochodów spółek.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że duński kontrahent o którym mowa we
    wniosku, nie jest podmiotem powiązanym w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT.

## Pytanie

Czy w okolicznościach przedstawionych powyżej, wydatki poniesione na rzecz
    zagranicznego kontrahenta z tytułu zapłaty roszczeń wynikających z realizacji postanowień
    ugody stanowią wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą i podlegają
    opodatkowaniu ryczałtem, w myśl art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie

    W ocenie Wnioskodawcy, w okolicznościach przedstawionych powyżej, wydatki poniesione
    na rzecz zagranicznego kontrahenta z tytułu zapłaty roszczeń wynikających z realizacji
    postanowień ugody nie stanowią wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą i
    nie podlegają opodatkowaniu ryczałtem, w myśl art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT.
    Zgodnie bowiem z art. 28m ust. 1 ustawy o CIT opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód
    odpowiadający:
    1) wysokości zysku netto wypracowanego w okresie opodatkowania ryczałtem w części,
      w jakiej zysk ten został uchwałą o podziale lub pokryciu wyniku finansowego netto
      przeznaczony:
        a) do wypłaty udziałowcom, akcjonariuszom albo wspólnikom (dochód z tytułu
        podzielonego zysku) lub,
        b) na pokrycie strat powstałych w okresie poprzedzającym okres opodatkowania
        ryczałtem (dochód z tytułu zysku przeznaczonego na pokrycie strat);
    2) wysokości ukrytych zysków (dochód z tytułu ukrytych zysków);
    3) wysokości wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą (dochód z tytułu
      wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą);
    4) nadwyżce wartości rynkowej składników przejmowanego majątku lub wniesionego w
      drodze wkładu niepieniężnego ponad wartość podatkową tych składników (dochód z
      tytułu zmiany wartości składników majątku) - w przypadku łączenia, podziału,
      przekształcenia podmiotów lub wniesienia w drodze wkładu niepieniężnego
      przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części;
    5) sumie zysków netto osiągniętych w każdym roku podatkowym stosowania
      opodatkowania ryczałtem w części, w jakiej te zyski nie były zyskami podzielonymi lub
      nie zostały przeznaczone na pokrycie straty (dochód z tytułu zysku netto) - w
      przypadku podatnika, który zakończył opodatkowanie ryczałtem;
    6) wartości przychodów i kosztów podlegających zgodnie z przepisami o rachunkowości
      zarachowaniu w roku podatkowym i uwzględnieniu w zysku (stracie) netto, które nie
      zostały uwzględnione w tym zysku (stracie) netto (dochód z tytułu nieujawnionych
      operacji gospodarczych).
    Zgodnie z powyższym, jednym z przedmiotów opodatkowania ryczałtem są wydatki
    niezwiązane z działalnością gospodarczą. Ustawodawca w ustawie o CIT nie wskazał, jakie
    wydatki mieszczą się w tej kategorii. Wskazówkę interpretacyjną stanowi Przewodnik do
    Ryczałtu od dochodów spółek z 23 grudnia 2021 r., będący objaśnieniami podatkowymi, o
    których mowa w art. 14a § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 z późn. zm.).
    W treści pkt 6.3 odnoszącego się bezpośrednio do wydatków niezwiązanych z
    działalnością gospodarczą treść przewodnika wskazuje, że sposób kwalifikacji tego
    dochodu uzależniony jest od indywidualnego stanu faktycznego, w jakim pozostaje spółka.
    Jednocześnie zgodnie z przewodnikiem, przy kwalifikacji wydatków do tej kategorii można
    posiłkować się kwalifikacją wydatków do kosztów niestanowiących kosztów uzyskania
    przychodów. Oba rodzaje wydatków są bowiem podobne ze względu na cel ich
    poniesienia – zarówno koszty uzyskania przychodu, jak i wydatki związane z działalnością
    gospodarczą są bowiem ponoszone w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodów.
    Podkreślenia wymaga fakt, iż pojęcie „wydatków niezwiązanych z działalnością
    gospodarczą” nie jest tożsame z pojęciem „wydatków niestanowiących kosztów uzyskania
    przychodów”, jednak dostrzegalne jest pewne podobieństwo, które może je cechować.
    Podobieństwa pomiędzy wydatkami niezwiązanymi z działalnością gospodarczą, a
    wydatkami niestanowiącymi kosztów uzyskania przychodu, należy upatrywać przede

    wszystkim w celu ich poniesienia. Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w
    celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodów. Te same cele powinny realizować wydatki związane z
    działalnością gospodarczą. Należy bowiem zwrócić uwagę, że jedną z immanentnych cech
    działalności gospodarczej, która wyróżnia ją od innego rodzaju aktywności, jest jej
    zarobkowy charakter.
    Podatników opodatkowanych ryczałtem od dochodów spółek nie obowiązuje natomiast
    art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, w którym z kosztów uzyskania przychodów ustawodawca
    arbitralnie wyłączył określone przez siebie rodzaje wydatków. W wydawanych
    interpretacjach indywidualnych organy podatkowe zaznaczają również, że aby ustalić
    wartość wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą należy odwoływać się do
    regulacji z Rozdziału 6b ustawy o CIT. Ryczałt – który jest alternatywnym sposobem
    opodatkowania nie posługuje się takimi pojęciami jak koszty uzyskania przychodów czy
    koszty niestanowiące kosztów uzyskania przychodów.
    W związku z powyższym w ocenie Spółki zasadne jest zatem posiłkowanie się dorobkiem
    orzeczniczym i interpretacyjnym powstałym na gruncie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, jednak
    jedynie w takim zakresie, w jakim ustalano związek wydatków z osiąganymi przychodami.
    Katalog wyłączeń z kosztów uzyskania przychodów z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT nie jest
    bowiem tożsamy z wydatkami niezwiązanymi z działalnością gospodarczą i nie powinien
    być stosowany w przypadku kwalifikacji kosztów jako podlegających opodatkowaniu
    ryczałtem od dochodów spółek.
    Ponadto, aby wskazać jakie kategorie wydatków oraz kosztów należy uznać za mieszczące
    się w zakresie wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą, w ocenie Spółki,
    należy odwołać się także do znaczenia, jakie posiada niniejsze pojęcie w języku
    powszechnym. W tym aspekcie warto odnotować, że jedną z głównych cech działalności
    gospodarczej, tak jak wskazano w treści przewodnika, jest jej zarobkowy charakter. Zatem
    za wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą można uznać m.in. takie wydatki i
    koszty, które nie są ponoszone w celu osiągnięcia przychodów lub w celu zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodów.
    Przenosząc powyższe na kanwę niniejszej sprawy, należy wskazać, iż Spółka zajmuje się
    wynajmem pracowników na rzecz zagranicznych podmiotów. W latach 2023 – 2024 Spółka
    współpracowała z duńskim podmiotem, wynajmując pracowników na jego rzecz, w celu
    wykonania montażu instalacji mechanicznej. Zgodnie z zawartą umową o współpracy
    pomiędzy podmiotami, Spółka była odpowiedzialna za uiszczanie wszystkich lokalnych
    opłat podatkowych, które są wymagane w Danii.
    Tym samym, mając na względzie, że wydatek poniesiony na zwrot równowartości
    zapłaconego podatku przez zagranicznego kontrahenta jest ściśle związane ze źródłem
    uzyskiwania przychodów, tj. współpracą z zagranicznym kontrahentem, nie można uznać
    kosztów poniesionych na ich uregulowanie za wydatki niezwiązane z działalnością
    gospodarczą.
    W świetle powyższego, należy podkreślić, że ugoda zawarta pomiędzy stronami, w wyniku
    której doszło do zwrotu równowartości podatku na rzecz zagranicznego kontrahenta, była
    ściśle związana z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą, a jej głównym
    celem było osiągnięcie przychodów. W konsekwencji niemożliwe jest więc
    zakwalifikowanie tego wydatku do kategorii innej niż związanej z prowadzoną przez
    Spółkę działalnością.
    W opisanym stanie faktycznym:
    - wydatek ten był warunkiem koniecznym do wykonania kontraktu,
    - nieuiszczenie podatku skutkowałoby możliwym sporem z kontrahentem lub nawet
      rozwiązaniem współpracy,

    - koszt ten pozostaje w funkcjonalnym związku z działalnością zarobkową Spółki i ma na
      celu zabezpieczenie źródła przychodu.
    Wskazać należy, że obowiązek zwrotu podatku przez Spółkę na rzecz zagranicznego
    kontrahenta wynikał wprost z warunków umowy o współpracy zawartej z duńskim
    podmiotem, a także zawartego porozumienia. Spółka zobowiązała się do ponoszenia
    wszelkich lokalnych danin związanych z wykonywaniem prac w Danii, a zatem wydatek ten
    ma charakter ekonomicznego ciężaru działalności gospodarczej, a nie odrębnego
    zobowiązania o charakterze publicznoprawnym (po stronie Spółki). Zatem zwrot podatku
    jest elementem kosztu świadczenia usług, a nie karą umowną czy odszkodowaniem, co
    również przemawia za faktem związku z prowadzoną przez Spółkę działalnością.
    Spółka podkreśla tym samym, że jej zdaniem nieprawidłowe byłoby uznanie wydatku
    poniesionego przez nią w celu uregulowania roszczeń w związku ze zdarzeniem opisanym
    we wniosku, za wydatek niezwiązany z działalnością gospodarczą.
    Zapłata równowartości podatku przez Spółkę na rzecz zagranicznego kontrahenta, nie jest
    wynikiem zawinionych działań będących efektem błędów ludzkich. Wystąpienie takiego
    zdarzenia należy uznać za ściśle związane z samą istotą działalności gospodarczej. Spółka
    w elastyczny sposób reaguje na konsekwencje ekonomiczne działań podjętych w związku
    z prowadzoną przez siebie działalnością gospodarczą w celu minimalizowania możliwych
    negatywnych skutków. W ten sposób Spółka realizuje immamentną cechę działalności
    gospodarczej, która wyróżnia ją od innego rodzaju aktywności, tj. cechę jej zarobkowego
    charakteru.
    Potwierdzenie swojego stanowiska Spółka znajduje w interpretacji indywidualnej z 19
    marca 2025 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.283.2024.7.PC wydanej przez Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej, który stwierdził, że „(...) wydatki ponoszone przez Spółkę z tytułu
    zapłaty roszczeń wynikających z realizacji postanowień ugody są ściśle związane ze
    źródłem uzyskiwania przychodów (sprzedaż energii elektrycznej wytworzonej przez Farmę
    wiatrową). W rezultacie, nie można ich uznać za wydatki niezwiązane z działalnością
    gospodarczą.”
    Warto nadmienić, iż stanowisko Spółki znajduje również potwierdzenie w innych
    wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej interpretacjach
    indywidualnych, tj.:
    - interpretacji z 21 listopada 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-1.4010.564.2024.1.RH;
    - interpretacji z 9 sierpnia 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.352.2024.1 MBD.
    Mając na uwadze powyższe, w okolicznościach przedstawionych powyżej, wydatki
    poniesione na rzecz zagranicznego kontrahenta z tytułu zapłaty roszczeń wynikających z
    realizacji postanowień ugody nie stanowią wydatków niezwiązanych z działalnością
    gospodarczą i nie podlegają opodatkowaniu ryczałtem, w myśl art. 28m ust. 1 pkt 3
    ustawy o CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej



## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.

    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych wskazać należy, iż
    interpretacje indywidualne dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników,
    osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych
    sprawach rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.

    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.