Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-798/14-4/MPe
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-09-30
Teza: w zakresie opodatkowania sprzedaży działek
Słowa kluczowe: działki; grunty; majątek-majątek prywatny
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pani stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 3 lipca 2014 r. (data wpływu do Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku 14 lipca 2014 r.) złożonego do Izby Skarbowej w Warszawie (data wpływu 8 lipca 2014 r.) - uzupełnionym w dniu 22 września 2014 r. (data wpływu 24 września 2014 r.) na wezwanie Organu z dnia 28 sierpnia 2014 r. (doręczone 15 września 2014 r.) - o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 lipca 2014 r. do Biura Krajowej Informacji Podatkowej wpłynął ww. wniosek złożony do Izby Skarbowej w Warszawie (data wpływu 8 lipca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Od 2006 roku Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą jako osoba fizyczna. W przedmiocie działalności gospodarczej mieści się m.in. obrót nieruchomościami, który jest faktycznie wykonywany. Z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług. W 1999 roku Wnioskodawca nabył do majątku odrębnego 4, sąsiadujące ze sobą niezabudowane działki przeznaczone pod zabudowę dla Wnioskodawcy, męża i trojga dzieci. Działki te Wnioskodawca przeznaczył na własne cele mieszkaniowe, a nabycie nie nastąpiło w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Działki te nigdy nie zostały wprowadzone do majątku działalności gospodarczej. Działki te znajdują się w K., dzielnicy administracyjnej na terenie nie objętym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy Miejskiej. Sąsiednia zabudowa ma charakter zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Wnioskodawca wielokrotnie występował o wydanie warunków zabudowy lub pozwolenia na budowę niemniej udział sąsiadów - stron w postępowaniach budowlanych - zawsze kończył się odwołaniami od wydanych decyzji, które były uchylane. Dwukrotnie, w 2006 i 2007 Wnioskodawca próbował zbyć te działki w całości ale kontrahenci wycofywali się z transakcji wobec braku decyzji o warunkach zabudowy. W 2014 r. zgodnie z wnioskiem Wnioskodawcy i decyzją Prezydenta Miasta K. 3 działki zostały podzielone. Podział miał charakter techniczny, a celem podziału było poszerzenie drogi biegnącej wzdłuż tych działek w celu zapewnienia dostępu do drogi koniecznej dla wszystkich działek. Podział został dokonany pod warunkiem, że przy zbywaniu działek wydzielonych, ustanowiona zostanie służebność gruntowa drogi koniecznej lub równocześnie dokonane zostanie zbycie ułamkowej części działki zajętej pod drogę. W związku z tym, że od ponad 10 lat Wnioskodawca nie może uzyskać prawomocnej decyzji o warunkach zabudowy dla budowy domów jednorodzinnych, zrezygnował z planów budowy i przeniesienia się do K.. W chwili obecnej Wnioskodawca dokonał - jako osoba fizyczna - sprzedaży jednej z działek. Ponieważ są potencjalni nabywcy sześciu pozostałych Wnioskodawca nosi się również z zamiarem ich zbycia.

W uzupełnieniu do wniosku wskazano, że w związku z brakiem możliwości zabudowy Wnioskodawca nie czynił nakładów na nieruchomościach, które miałyby podnieść wartość gruntu. Wnioskodawca nie będzie tego dokonywał obecnie. Wnioskodawca nie podejmował i nie będzie podejmował działań marketingowych dotyczących zbycia działek. Działki nie były i nie są przedmiotem umów najmu, dzierżawy lub innych podobnych umów.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż, po podziale 7 działek gruntu nabytych do majątku odrębnego w 1999 roku, nie wprowadzonych do majątku prowadzonej od 2006 roku działalności gospodarczej nie jest czynnością wykonywaną przez podatnika podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, wobec stanowczego rozróżnienia składników majątku nabywanego na cele osobiste jak i na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej zbycie wskazanych działek gruntu nie nastąpi w wykonywaniu działalności gospodarczej. Co za tym idzie będzie to zbycie majątku osobistego i tym samym nie będzie to czynność wykonana przez Wnioskodawcę jako podatnika podatku od towarów i usług, gdyż przedmiotowo i podmiotowo nie będzie dotyczyć dostaw towarów wykonywanych przez podatnika tego podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ww. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 cyt. ustawy rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jak stanowi art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 23 stycznia 2014 r., poz. 121), rzeczami w rozumieniu niniejszego Kodeksu są tylko przedmioty materialne. Wyjaśnić jednocześnie należy, że przedmiotami stosunków prawnych są dobra materialne i niematerialne. Wśród dóbr materialnych wyróżniamy m.in. rzeczy. Rzeczy dzieli się na nieruchomości i rzeczy ruchome. Natomiast w myśl art. 46 § 1 ww. Kodeksu, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Zgodnie zatem z ww. przepisami grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Jednakże nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 5 cyt. ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

W myśl art. 15 ust. 1 cyt. ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – mocą ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma na tyle uniwersalny charakter, że pozwala na objęcie pojęciem „podatnika” te wszystkie podmioty, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

W świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług dla uznania określonych zachowań podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu statusu podatnika.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, gdyż związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym.

Podkreślić przy tym należy, że pod pojęciem „handel” należy rozumieć dokonywany w sposób zorganizowany zakup towarów w celu ich odsprzedaży. Jeżeli zatem dana czynność została wykonana poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika, czy wykonującego wolny zawód to w świetle cytowanego powyżej art. 15 ust. 2 ustawy nie można podmiotu dokonującego dostawy uznać za podatnika VAT z tytułu wykonania takiej czynności.

W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest również czy w świetle zaprezentowanego we wniosku stanu sprawy Wnioskodawca w celu dokonania sprzedaży gruntu podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy. Natomiast okoliczność podjęcia m.in. takich czynności jak uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru oraz działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, stanowią o takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, które mogą wskazywać, że czynności sprzedającego przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną.

Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż działek była sprzedażą majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia z dnia 15 września 2011 r. TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10.

Z tezy powyższego orzeczenia wynika m.in., że „osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 112, zmienionej dyrektywą 2006/138/WE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeśli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby”. Trybunał zwrócił uwagę, że inaczej jest w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Trybunał orzekł ponadto, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych. Zatem jak wynika z powyższego, kryterium decydującym o zaliczeniu transakcji sprzedaży nieruchomości przez osoby fizyczne do działalności gospodarczej jest podejmowanie aktywnych działań angażujących środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców. W konsekwencji, dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W przypadku gdy brak jest przesłanek świadczących o aktywności sprzedawcy w przedmiocie zbycia gruntu, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem – zbycie działki budowlanej nie stanowi działalności handlowej podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, lecz mieści się w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca od 2006 roku prowadzi działalność gospodarczą, której przedmiotem jest m.in. obrót nieruchomościami. Z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług. W 1999 roku Wnioskodawca nabył do majątku odrębnego 4, sąsiadujące ze sobą niezabudowane działki przeznaczone pod zabudowę dla Wnioskodawcy, męża i trojga dzieci. Działki te Wnioskodawca przeznaczył na własne cele mieszkaniowe, a nabycie nie nastąpiło w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Działki te nigdy nie zostały wprowadzone do majątku działalności gospodarczej. Wnioskodawca wielokrotnie występował o wydanie warunków zabudowy lub pozwolenia na budowę niemniej udział sąsiadów - stron w postępowaniach budowlanych - zawsze kończył się odwołaniami od wydanych decyzji, które były uchylane. Dwukrotnie, w 2006 i 2007 Wnioskodawca próbował zbyć te działki w całości ale kontrahenci wycofywali się z transakcji wobec braku decyzji o warunkach zabudowy. W 2014 r. zgodnie z wnioskiem Wnioskodawcy i decyzją Prezydenta Miasta K. 3 działki zostały podzielone. Podział miał charakter techniczny, a celem podziału było poszerzenie drogi biegnącej wzdłuż tych działek w celu zapewnienia dostępu do drogi koniecznej dla wszystkich działek. Podział został dokonany pod warunkiem, że przy zbywaniu działek wydzielonych, ustanowiona zostanie służebność gruntowa drogi koniecznej lub równocześnie dokonane zostanie zbycie ułamkowej części działki zajętej pod drogę. W związku z tym, że od ponad 10 lat Wnioskodawca nie może uzyskać prawomocnej decyzji o warunkach zabudowy dla budowy domów jednorodzinnych, zrezygnował z planów budowy i przeniesienia się do K.. W chwili obecnej Wnioskodawca dokonał sprzedaży jednej z działek. Ponieważ są potencjalni nabywcy sześciu pozostałych Wnioskodawca nosi się również z zamiarem ich zbycia. Jak wskazano we wniosku, w związku z brakiem możliwości zabudowy Wnioskodawca nie ponosił i nie będzie ponosił nakładów, które miałyby podnieść wartość gruntu. Wnioskodawca nie podejmował i nie będzie podejmował działań marketingowych dotyczących zbycia działek. Działki nie były i nie są również przedmiotem umów najmu, dzierżawy lub innych podobnych umów.

Aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT podmiot dokonujący dostawy w związku z przedmiotową sprzedażą musi wystąpić jako podatnik podatku od towarów i usług. W niniejszej sprawie takie przesłanki nie zostały spełnione. Wnioskodawca nabył wskazaną nieruchomość do majątku osobistego, w celu zabudowy dla siebie, męża i trojga dzieci. Ponadto jak wskazuje Wnioskodawca wskazane działki nie były i nie będą przedmiotem najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. W stosunku do działek, nie były wykonane, i też nie są planowane żadne czynności zmierzające do podniesienia wartości gruntu. W 2014 r. zgodnie z wnioskiem Wnioskodawcy i decyzją Prezydenta Miasta K. 3 działki zostały podzielone. Jak wskazuje Wnioskodawca, podział miał charakter techniczny, a celem podziału było poszerzenie drogi biegnącej wzdłuż tych działek w celu zapewnienia dostępu do drogi koniecznej dla wszystkich działek. Podział został dokonany pod warunkiem, że przy zbywaniu działek wydzielonych, ustanowiona zostanie służebność gruntowa drogi koniecznej lub równocześnie dokonane zostanie zbycie ułamkowej części działki zajętej pod drogę. Wskazać w tym miejscu należy, że takim pojedynczym, jednorazowym działaniem podmiotu dokonującego dostawy nie można przypisać znamion podejmowania jakichkolwiek działań mających na celu podniesienie wartości gruntu, które doprowadziłoby do uznania Wnioskodawcy za prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie obrotu nieruchomościami. Jest to czynność, która na tle ogółu sprawy nie zmienia charakteru czynności rozporządzania prywatnym majątkiem.

Zatem sprzedaż wskazanej nieruchomości gruntowej będzie stanowiło zwykłe wykonywanie prawa własności. Skutkiem tego, że Wnioskodawca z tytułu transakcji zbycia omawianej nieruchomości (działek gruntu) nie będzie podatnikiem podatku od towarów i usług, w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, nie wystąpi obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług.

Z uwagi na przywołane uregulowania prawne oraz przedstawioną treść wniosku stwierdzić należy, że pomimo, że grunt spełnia definicję towarów wynikającą z art. 2 pkt 6 ww. ustawy, z okoliczności niniejszej sprawy nie wynika, aby dokonując sprzedaży nieruchomości, Wnioskujący działał w charakterze handlowca.

Zatem należy uznać, że Wnioskodawca w wyniku dokonania czynności sprzedaży należących do Wnioskodawcy działek gruntu nie będzie działał w charakterze podatnika podatku VAT, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. W konsekwencji powyższego, dla Wnioskodawcy z tytułu dokonania omawianej sprzedaży nie powstanie obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Podkreślić należy, że niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawiony we wniosku opis sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

W związku z tym, że niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie zakresu podatku od towarów i usług, w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.