Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB.2-2.4015.151.2022.1.MZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2023-01-17
Teza: Skutki podatkowe wycofania samochodu ze spółki jawnej i przekazania udziału w prawie własności do majątków wspólników tej spółki.
Słowa kluczowe: nabycie; nabycie-nabycie nieodpłatne; obowiązek; obowiązek-obowiązek podatkowy; podatek; podatek-podatek od spadków i darowizn; prawa; prawa-przeniesienie prawa; samochód; spółki; spółki-spółka jawna; spółki-spółka osobowa; wspólnik
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot opodatkowania
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1-art. 1-ust. 1

Interpretacja indywidualna
==========================

– stanowisko prawidłowe
=======================

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

18 listopada 2022 r. wpłynął Pana wniosek z 3 listopada 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych wycofania samochodu ze spółki jawnej i przekazania udziału w prawie własności do majątków wspólników tej spółki. Treść wniosku jest następująca:

### Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pan wspólnikiem spółki jawnej i posiada w niej 99% udziałów w zyskach i stratach. Drugi wspólnik spółki jawnej (również osoba fizyczna) posiada 1% udziałów w zyskach i stratach. Przedmiotem działalności spółki są usługi medyczne z zakresu stomatologii.

Spółka nie jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.

Z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej jest Pan opodatkowany podatkiem liniowym na podstawie art. 30c ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a drugi wspólnik jest opodatkowany na zasadach ogólnych. W 2023 r. sposób opodatkowania Pana oraz drugiego wspólnika może ulec zmianie lub pozostać niezmieniony; nie jest to okoliczność, którą może Pan dzisiaj rozstrzygnąć.

Od 23 marca 2014 r. spółka jest właścicielem samochodu osobowego, który został wpisany do ewidencji środków trwałych spółki i w okresie 1 kwietnia 2014 r. – 31 marca 2019 r. był amortyzowany.

Obecnie samochód osobowy utracił dla spółki znaczenie gospodarcze, wobec czego wspólnicy zamierzają wykreślić go z ewidencji środków trwałych spółki, a następnie przenieść go nieodpłatnie do majątku prywatnego wspólników w proporcjach zgodnych z ich udziałem w zyskach i stratach spółki (uzyska Pan 99% udziałów we współwłasności samochodu, drugi wspólnik uzyska 1% udziałów we współwłasności samochodu).

Przeniesienie samochodu do majątku prywatnego wspólników nastąpi na podstawie uchwały wspólników o wycofaniu samochodu z ewidencji środków trwałych spółki i przeniesieniu go do majątku prywatnego wspólników oraz na podstawie umowy nieodpłatnego przeniesienia własności samochodu do majątku prywatnego wspólników, zawartej pomiędzy spółką a wspólnikami w wykonaniu ww. uchwały wspólników. Umowa ta będzie umową nienazwaną i nie przyjmie formy umowy darowizny pomiędzy spółką a wspólnikami.

### Pytanie

Czy przeniesienie samochodu do majątku prywatnego Pana oraz drugiego wspólnika spółki – w okolicznościach opisanych w rubryce 61 – będzie czynnością opodatkowaną podatkiem od spadków i darowizn?

### Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, nie będzie to czynność opodatkowana podatkiem od spadków i darowizn, z przyczyn następujących.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, podatkowi temu podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:

1\. dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego;

2\. darowizny, polecenia darczyńcy;

3\. zasiedzenia;

4\. nieodpłatnego zniesienia współwłasności;

5\. zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;

6\. nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.

Umowa nieodpłatnego przeniesienia własności samochodu, która zostanie zawarta w wykonaniu uchwały wspólników o przeniesieniu samochodu do majątku prywatnego wspólników, nie będzie żadną z czynności prawnych wskazanych w art. 1 ust. 1 ustawy, w tym nie będzie umową darowizny. Będzie to umowa nienazwana, nie objęta katalogiem czynności opodatkowanych podatkiem od spadków i darowizn.

Wskazał Pan, że Pana stanowisko jest zgodne ze stanowiskiem wyrażonym m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 8 maja 2020 r. Znak: 0111-KDIB2-3.4015.43.2020.2.AD.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1043 ze zm.):

Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:

1) dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego;

2) darowizny, polecenia darczyńcy;

3) zasiedzenia;

4) nieodpłatnego zniesienia współwłasności;

5) zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;

6) nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.

Na mocy art. 1 ust. 2 ww. ustawy:

Podatkowi podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek jego śmierci.

W myśl art. 1a omawianej ustawy:

Przepisy ustawy o nieodpłatnym zniesieniu współwłasności stosuje się odpowiednio do nieodpłatnego:

1) nabycia własności rzeczy wspólnej (wspólnego prawa majątkowego) albo jej części przez niektórych dotychczasowych współwłaścicieli na dalszą współwłasność;

2) wyodrębnienia własności lokali na rzecz niektórych lub wszystkich współwłaścicieli.

Podkreślić przy tym należy, że katalog tytułów nabycia podlegających opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn określony w art. 1 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn jest katalogiem zamkniętym. Wobec tego jedynie wymienione w nim tytuły nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych stanowią przypadki podlegające opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

Określony w zacytowanych przepisach przedmiot opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn wskazuje, iż jest nim co do zasady nieodpłatne nabycie własności rzeczy i praw majątkowych, wyłącznie z tytułów w nim wymienionych. Istota ekonomiczna tego podatku tkwi więc w przyroście majątkowym podatnika, a konkretnie we wzbogaceniu podatnika na skutek przejęcia majątku pod tytułem darmym.

W myśl art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.

Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera pojęć „darowizna” czy „zniesienie współwłasności”, dlatego w tym zakresie należy odwołać się do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1360 ze zm.).

Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:

Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Podstawową cechą umowy darowizny jest bezpłatne świadczenie darczyńcy na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku. Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego - świadczenie musi wzbogacić obdarowanego.

Z kolei w myśl art. 195 Kodeksu cywilnego:

Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).

W myśl art. 196 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:

§ 1. Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.

§ 2. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.

Zgodnie z art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego:

Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć. Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.

Przepisy art. 211 i 212 Kodeksu cywilnego regulują sposoby wyjścia ze stanu współwłasności. Zgodnie z nimi, zniesienie współwłasności może nastąpić m.in. w drodze umowy między współwłaścicielami.

W ramach wymienionych trybów ustawodawca przewiduje trzy sposoby zniesienia współwłasności:

· podział rzeczy wspólnej, czyli np. podzielenie jednej nieruchomości na kilka mniejszych (tzw. podział fizyczny),

· przyznanie rzeczy jednemu lub niektórym ze współwłaścicieli,

· sprzedaż rzeczy wspólnej (tzw. podział cywilny).

Ze zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku wynika, że jest Pan wspólnikiem spółki jawnej i posiada w niej 99% udziałów w zyskach i stratach. Drugi wspólnik spółki jawnej (również osoba fizyczna) posiada 1% udziałów w zyskach i stratach. Od 23 marca 2014 r. spółka jest właścicielem samochodu osobowego. Obecnie samochód utracił dla spółki znaczenie gospodarcze, wobec czego wspólnicy zamierzają wykreślić go z ewidencji środków trwałych spółki, a następnie przenieść go nieodpłatnie do majątku prywatnego wspólników w proporcjach zgodnych z ich udziałem w zyskach i stratach spółki. Przeniesienie samochodu do majątku prywatnego wspólników nastąpi na podstawie uchwały wspólników o wycofaniu samochodu z ewidencji środków trwałych spółki i przeniesieniu go do majątku prywatnego wspólników oraz na podstawie umowy nieodpłatnego przeniesienia własności samochodu do majątku prywatnego wspólników, zawartej pomiędzy spółką a wspólnikami w wykonaniu ww. uchwały wspólników. Umowa ta będzie umową nienazwaną i nie przyjmie formy umowy darowizny pomiędzy spółką a wspólnikami.

Skoro więc czynność nieodpłatnego przeniesienia przez spółkę własności samochodu na rzecz wspólników będzie umową nienazwaną, przenoszącą własność w następstwie wykonania uchwały wspólników o wycofaniu samochodu z ewidencji środków trwałych spółki i przeniesieniu go do majątku prywatnego wspólników (w wysokości udziałów zgodnych z udziałami wspólników w zyskach i stratach spółki) i nie przybierze postaci umowy darowizny, a także nie będzie umową nieodpłatnego zniesienia współwłasności – to z tytułu dokonania tej czynności nie powstanie obowiązek podatkowy w zakresie podatku od spadków i darowizn. Powyższe oznacza, że z tytułu tej czynności nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku od spadków i darowizn.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Przedmiotowa interpretacja – zgodnie ze złożonym wnioskiem, została wydana wyłącznie dla Pana. Stosownie bowiem do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). A zatem tylko Pan może czerpać z wydanej interpretacji ochronę prawną. Stosownie do powyższego, jeżeli drugi wspólnik chciałby również otrzymać interpretację indywidualną, to powinien złożyć odrębny wniosek i uiścić stosowną opłatę.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

\- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

\- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

\- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

\- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.).