Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.120.2025.5.AKS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-03
Teza: Usługi nieodpłatnej pomocy prawnej oraz nieodpłatnego
poradnictwa obywatelskiego nie stanowią świadczenia usług w
ramach prowadzonej działalności gospodarczej i nie podlegają
opodatkowaniu podatkiem VAT oraz mogą być
dokumentowane na podstawie innych dokumentów
księgowych, np. not księgowych.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
faktura
noty-nota księgowa
pomoc-pomoc prawna
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Samodzielnie wykonywana
działalność gospodarcza, usługi twórców i artystów
wykonawców - wyłączenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 17 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy wskazania, czy do wykonywanych usług nieodpłatnej pomocy
    prawnej oraz nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego, zgodnie z zawartymi umowami,
    może mieć zastosowanie art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy, w związku z czym nie będą podlegały
    opodatkowaniu podatkiem VAT i mogą być udokumentowane przy zastosowaniu not
    księgowych. Uzupełnił go Pan pismami z 25 kwietnia 2025 r. (wpływ 25 kwietnia 2025 r.) –
    w odpowiedzi na wezwanie i z 15 maja 2025 r. (wpływ 15 maja 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie II oraz pismem z 28 maja 2025 r. (wpływ 28 maja 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wniosek o indywidualną interpretację dotyczącą podatku od towarów i usług w zakresie
    obowiązku odprowadzenia podatku VAT z tytułu uzyskiwanego wynagrodzenia za
    realizację świadczeń z zakresu nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego oraz
    udokumentowania tych czynności.
    Od (...)2016 r. prowadzi Pan Kancelarię Adwokacką i Mediacyjną w formie jednoosobowej
    działalności gospodarczej, mającą siedzibę przy (...). Głównym przedmiotem działalności
    jest działalność prawnicza (kod 69.10.Z), jest Pan wpisany na listę adwokatów (...) Izby
    Adwokackiej.
    Jest Pan czynnym płatnikiem podatku VAT. Sprzedaż Pana usług jest dokumentowana
    poprzez wystawianie faktur VAT (w przypadku usług świadczonych dla działalności
    gospodarczych) lub poprzez wystawianie paragonów z kasy fiskalnej (w przypadku usług
    świadczonych dla osób nieprowadzących działalności).
    Od 2017 r. udziela Pan nieodpłatnych porad prawnych na podstawie umów
    podpisywanych z Powiatem – Starostwem Powiatowym. W 2019 r. uzyskał Pan tytuł
    doradcy obywatelskiego i od 2020 r. dodatkowo udziela Pan usług nieodpłatnego
    poradnictwa obywatelskiego oraz nieodpłatnych porad prawnych na podstawie zawartych
    umów z kilkoma podmiotami.
    Przedmiotem umów jest realizacja świadczeń z zakresu nieodpłatnego poradnictwa
    obywatelskiego na zasadach określonych w ustawie z dnia 5 sierpnia 2015 r. o
    nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji
    prawnej oraz aktach wykonawczych do ustawy, na terenie, w lokalizacji oraz zakresie
    czasowym określonych w odrębnych harmonogramach. W 2025 r. plan dyżurów
    przedstawia się następująco:
      - Urząd A (dyżur z X), (...) (dyżur nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego),
      - Urząd A (dyżur ze Y), (...) (dyżur nieodpłatnych porad prawnych),
      - B (dyżur z X), (...) (dyżur nieodpłatnych porad prawnych),
      - B (dyżur z X), (...) (dyżur nieodpłatnych porad prawnych),
      - C (dyżur z X), (...) (dyżur nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego).
    Zgodnie z zawartymi umowami, działając jako zleceniobiorca, korzysta Pan ze wskazanego
    przez zlecającego pomieszczenia, materiałów (meble), zaplecza technicznego (media,
    Internet) oraz udostępnionego przez Ministerstwo Sprawiedliwości programu do
    ewidencjonowania świadczeń na potrzeby realizacji świadczeń.
    Podstawą wypłaty wynagrodzenia jest każdy zrealizowany w danym miesiącu dyżur,
    przeprowadzony według harmonogramu punktu nieodpłatnego poradnictwa
    obywatelskiego. Wynagrodzenie jest niezależne od ilości udzielonych świadczeń.

    Na podstawie umowy ma Pan obowiązek przestrzegania przepisów Ustawy, aktów
    wykonawczych i Regulaminu, udzielenia poradnictwa prawnego według Pana najlepszej
    wiedzy, obecności w godzinach dyżurów w wyznaczonym miejscu udzielania
    nieodpłatnego poradnictwa wg ustalonego harmonogramu, dokumentowania w karcie
    nieodpłatnej pomocy prawnej każdego przypadku udzielenia porady przez podanie
    informacji dotyczących czasu trwania i formy, dziedziny prawa, której dotyczyła ta pomoc i
    innych informacji wskazanych w karcie porad, przekazania Zleceniodawcy lub osobie
    upoważnionej do 10 dnia następnego miesiąca Kart nieodpłatnej pomocy obywatelskiej i
    oświadczeń do kart osób, którym pomoc została udzielona o spełnianiu przesłanek do jej
    udzielania, zgodnie z przyjętą praktyką i zasadami w tym zakresie.
    Żaden ze zleceniodawców nie zobowiązał Pana w umowie do zawarcia umowy
    ubezpieczenia od odpowiedzialności wobec osób trzecich. Kwestii tej nie reguluje ani
    umowa, ani ustawa. Wynagrodzenie jest przekazywane po każdym przepracowanym
    miesiącu przelewem na rachunek bankowy zleceniobiorcy na podstawie wystawianego do
    1-go dnia następnego miesiąca dokumentu.
    Do tej pory za usługi świadczenia nieodpłatnych porad prawnych oraz nieodpłatnego
    poradnictwa obywatelskiego wystawiane były faktury VAT z naliczonym podatkiem 23%.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    W piśmie z 25 kwietnia 2025 r.:
      1. Na pytanie Organu: Jakie konkretnie usługi są przedmiotem złożonego wniosku, tj.
        nieodpłatna pomoc prawna, czy nieodpłatne poradnictwo obywatelskie?
        wskazał Pan:
        Nieodpłatna pomoc prawna oraz nieodpłatne poradnictwo obywatelskie.
      2. Na pytanie Organu: Czy świadcząc usługi w ramach umów o świadczenie
        nieodpłatnej pomocy prawnej i/lub nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego
        zawarte z kilkoma podmiotami wyraża Pan oświadczenie woli w imieniu i na rzecz
        tych podmiotów?
        wskazał Pan:
        Nie wyrażam i nie będę wyrażał oświadczeń woli w imieniu i na rzecz na rzecz
        Powiatu oraz X. Świadcząc usługi objęte przedmiotowymi umowami nie działam
        jako pełnomocnik prowadzący swoją działalność gospodarczą, nie sporządzam,
        ani nie podpisuje pism, nie używam w punkcie swoich pieczątek, szyldu, nie
        reprezentuję osób korzystających z darmowych porad prawnych przed sądem, nie
        mam również żadnego wpływu na dobór klientów. Powyższe wyjaśnienia są
        wspólne dla obu zawartych umów.
      3. Na pytanie Organu: Czy ponosi Pan ryzyko gospodarcze, ekonomiczne za czynności
        wykonywane na podstawie umów zawartych z ww. podmiotami – jeśli nie, to kto
        ponosi to ryzyko?
        wskazał Pan:
        Nie, ryzyko gospodarcze i ekonomiczne w związku z wykonywanymi czynnościami
        ponosi zlecający, czyli Powiat lub X.
      4. Na pytanie Organu: Czy w umowach z tymi podmiotami są zawarte postanowienia, w
        ramach których podmioty te wzięłyby jakąkolwiek odpowiedzialność wobec osób
        trzecich za czynności wykonywane przez Pana na rzecz tych podmiotów?

        wskazał Pan:
        Nie.
      5. Na pytanie Organu: Czy odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych
        czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie
        czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności?
        wskazał Pan:
        W umowach nie zostały zawarte postanowienia odnośnie co do odpowiedzialności
        wobec osób trzecich. Ani umowa zawarta z Powiatem, ani umowa zawarta z X nie
        zobowiązuje mnie do zawarcia umowy ubezpieczenia od odpowiedzialności
        wobec osób trzecich. Jednak z racji wykonywanego zawodu, obowiązkowo
        podlegam ona takiemu ubezpieczeniu OC. W związku z powyższym
        odpowiedzialność wobec osób trzecich ponoszą podmioty, z którymi zawarte są
        umowy (odpowiednio Powiat lub X).
      6. Na pytanie Organu: Czy zawarte z tymi podmiotami umowy o świadczenie
        nieodpłatnej pomocy prawnej i/lub nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego
        przewidują stałe wynagrodzenie za świadczone usługi; czy występuje również jakaś
        część wynagrodzenia zmiennego – jeśli tak, to jaka i od czego ono zależy?
        wskazał Pan:
        Wynagrodzenie jest stałe ze stawką godzinową, wyliczane zgodnie z planem
        dyżurów ustalonych przez właściwy Powiat.
    W piśmie z 15 maja 2025 r.:
      1. Na pytanie Organu: Czy wynagrodzenie, które Pan otrzymuje od podmiotów za
        wykonywane usługi nieodpłatnej pomocy prawnej oraz nieodpłatnego poradnictwa
        obywatelskiego, stanowi przychód, o którym mowa w przepisach art. 12 ust. 1-6
        ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.
        U. z 2025 r. poz. 163)? Jeśli tak, to proszę, aby wskazał Pan konkretny ustęp art. 12
        ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
        wskazał Pan:
        Nie, wynagrodzenie otrzymywane od Stowarzyszenia i Powiatu nie będzie
        stanowić przychodów, o których mowa w przepisach art. 12 ust. 1-6 ustawy z 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
      2. Na pytanie Organu: Czy wynagrodzenie, które Pan otrzymuje od podmiotów za
        wykonywane usługi nieodpłatnej pomocy prawnej oraz nieodpłatnego poradnictwa
        obywatelskiego, stanowi przychód, o którym mowa w przepisach art. 13 ust. 2-9
        ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? Jeśli tak, to proszę, aby
        wskazał Pan konkretny ustęp art. 13 ww. ustawy.
        wskazał Pan:
        Wynagrodzenie za świadczenie usług nieodpłatnej pomocy prawnej oraz
        nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego na podstawie na podstawie
        zawartych umów stanowi przychód, o którym mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o
        podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 28 maja 2025 r.)
    Czy do wykonywanych przez Pana usług nieodpłatnej pomocy prawnej oraz nieodpłatnego
    poradnictwa obywatelskiego, zgodnie z zawartymi umowami opisanymi wcześniej, może
    mieć zastosowanie art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT, w związku z czym nie będą podlegały
    opodatkowaniu podatkiem VAT i mogą być udokumentowane przy zastosowaniu not
    księgowych?
    Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie wyrażone w piśmie z 28 maja 2025 r.)
    Pana zdaniem, te czynności wykonywane osobiście są wyłączone z VAT i mogą być
    dokumentowane przy użyciu not księgowych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres. Przez świadczenie należy rozumieć
    każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie
    czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie, powstrzymanie się od działania
    (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy
    mieć na względzie, że ustawa o podatku od towarów i usług zalicza do grona usług każde
    świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Należy jednak zaznaczyć, że
    usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni
    konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności, przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    Należy przy tym podkreślić, że nie każda czynność stanowiąca świadczenie usług podlega
    opodatkowaniu. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być

    wykonana przez podatnika. Warunkiem bowiem opodatkowania danej czynności
    podatkiem od towarów i usług jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze
    czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług, po drugie musi ona być zrealizowana przez podmiot, który w związku
    z jej wykonaniem w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, będzie podatnikiem
    podatku od towarów i usług.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Pod pojęciem działalności gospodarczej rozumie się wszelką działalność
      producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących
      zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne
      zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
      wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły
      dla celów zarobkowych.
    Stosownie do art. 15 ust. 3 ustawy:
      Za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie
      uznaje się czynności:
      1) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych;
      2) (uchylony);
      3) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania
        tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności
        prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie
        czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych
        czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych
        czynności wobec osób trzecich.
    Zgodnie z art. 13 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się:
      1) (uchylony)
      2) przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej, naukowej,
        trenerskiej, oświatowej i publicystycznej, w tym z tytułu udziału w konkursach z
        dziedziny nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, przychody z tytułu udziału w
        badaniach i eksperymentach prowadzonych przez podmioty tworzące system
        szkolnictwa wyższego i nauki, jak również przychody z uprawiania sportu,
        stypendia sportowe przyznawane na podstawie odrębnych przepisów oraz
        przychody sędziów z tytułu prowadzenia zawodów sportowych;
      3) przychody z działalności duchownych, osiągane z innego tytułu niż umowa o pracę;
      4) przychody z działalności polskich arbitrów uczestniczących w procesach
        arbitrażowych z partnerami zagranicznymi;
      5) przychody otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem
        obowiązków społecznych lub obywatelskich, bez względu na sposób powoływania
        tych osób, nie wyłączając odszkodowania za utracony zarobek, z wyjątkiem
        przychodów, o których mowa w pkt 7;

      6) przychody osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo
        samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił
        wykonanie określonych czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w
        postępowaniu sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym oraz płatników, z
        zastrzeżeniem art. 14 ust. 2 pkt 10, i inkasentów należności publicznoprawnych, a
        także przychody z tytułu udziału w komisjach powoływanych przez organy władzy
        lub administracji państwowej albo samorządowej, z wyjątkiem przychodów, o
        których mowa w pkt 9;
      7) przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania,
        należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów
        stanowiących osób prawnych;
      7a) przychody otrzymywane przez członków Rady Mediów Narodowych;
      8) przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy
        o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
      a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki
        organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
      b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub
        działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik
        wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,
      c) przedsiębiorstwa w spadku
      – z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach
      prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz
      przychodów, o których mowa w pkt 9;
      9) przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem,
        kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody
        z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika
        pozarolniczej działalności gospodarczej – z wyjątkiem przychodów, o których
        mowa w pkt 7.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że, wynagrodzenie, które otrzymuje Pan za świadczenie
    usług nieodpłatnej pomocy prawnej oraz nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego na
    podstawie zawartych umów stanowi przychód, o którym mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z cytowanego przepisu art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług wynika,
    że dla uznania, że określone czynności wykonywane przez osobę fizyczną nie stanowią
    samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej i tym samym pozostają poza
    regulacjami ustawy, istotne jest łączne spełnienie wszystkich elementów wymienionych w
    tym przepisie, tj. związanie zleceniobiorcy ze zlecającym wykonanie tych czynności
    prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym a wykonującym
    zlecane czynności co do warunków:
      - wykonywania tych czynności,
      - wynagrodzenia, oraz
      - odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
    Zatem, użycie słowa „samodzielnie” w kontekście art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy, wyklucza
    opodatkowanie pracowników i innych osób, o ile są one związane z pracodawcą przez
    umowę o pracę lub inny stosunek prawny tworzący więzi (stosunek podporządkowania)
    między pracodawcą a pracownikiem co do (w zakresie) warunków pracy,
    wynagrodzenia i odpowiedzialności pracodawcy.
    Oznacza to, że przychody z tytułu wykonywanych czynności nie tylko powinny być
    wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lecz
    także spełnione muszą zostać pozostałe kryteria przedmiotowe określające m.in., czy
    działanie usługodawcy odbywa się na warunkach ryzyka gospodarczego, a tym samym,
    kto ponosi odpowiedzialność za wykonane usługi. Nie stanowią bowiem samodzielnej
    działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, tylko i wyłącznie te

    czynności, gdy pomiędzy zlecającym ich wykonanie i wykonującym zlecone czynności
    istnieją więzy tworzące stosunek prawny w zakresie warunków wykonywania tych
    czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności
    wobec osób trzecich.
    Odnośnie dwóch pierwszych warunków stwierdzić należy, że każdy w zasadzie stosunek
    prawny o charakterze odpłatnym, istniejący pomiędzy podmiotem zlecającym
    wykonanie danej czynności a podmiotem, który daną czynność wykonuje, jest w jakimś
    sensie określony co do warunków wykonywania danych czynności oraz wynagrodzenia.
    Nie będzie więc podatnikiem w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług
    osoba, która w ramach podpisanej umowy, tworzyć będzie ze zlecającym więzi
    analogiczne ze stosunkiem pracy, nie ponosząc tym samym ryzyka ekonomicznego w
    związku z wykonywanymi czynnościami. Tylko spełnienie wymogów wyłączających
    samodzielność działania poprzez zawarcie więzi prawnej między zleceniodawcą a
    zleceniobiorcą co do warunków wykonywania zleconych czynności, wynagrodzenia i
    odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich, pozwala
    jednocześnie wyłączyć wykonywane czynności z opodatkowania podatkiem od towarów
    i usług.
    Mając na uwadze fakt, że w zasadzie każdy stosunek prawny o charakterze odpłatnym,
    istniejący pomiędzy podmiotem zlecającym wykonanie danej czynności a podmiotem,
    który daną czynność wykonuje, określa wynagrodzenie oraz przynajmniej podstawowe
    warunki wykonywania czynności, należy uznać, że „odpowiedzialność zlecającego
    wobec osób trzecich” jest kryterium kluczowym dla oceny charakteru
    prawnopodatkowego danego podmiotu. Jest to czynnik odróżniający na gruncie ustawy
    o podatku VAT prowadzenie działalności gospodarczej (przesłanki warunkującej status
    podatnika podatku VAT) od innego rodzaju aktywności zawodowej niepowodującej
    powstania podmiotowości prawnopodatkowej na gruncie ustawy.
    Znacząca jest w tym przypadku analiza istoty odpowiedzialności, wynikającej z
    charakteru stosunku prawnego łączącego Pana oraz Powiat i inne podmioty.
    Pojęcie działalności gospodarczej zdefiniowane zostało również w drugim akapicie art. 9
    (1) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 11 grudnia 2006, Nr 347, str. 1 ze
    zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    W akapicie pierwszym, artykuł 9 (1) Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
    W myśl art. 10 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Warunek, o którym mowa w art. 9 ust. 1, przewidujący, że działalność gospodarcza
      jest prowadzona samodzielnie wyklucza opodatkowanie VAT pracowników i innych
      osób, o ile są one związane z pracodawcą umową o pracę lub jakimikolwiek innymi
      więzami prawnymi tworzącymi stosunek prawny między pracodawcą a
      pracownikiem w zakresie warunków pracy, wynagrodzenia i odpowiedzialności
      pracodawcy.
    W celu określenia granic pojęcia „działalności gospodarczej” i „podatnika” należy
    przypomnieć art. 9 ust. 2 i art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady.

    Przepis art. 9 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady stwierdza, że:
      Poza osobami, o których mowa w ust. 1, za podatnika uznawana jest każda osoba,
      która okazjonalnie dokonuje dostawy nowego środka transportu wysyłanego lub
      transportowanego do nabywcy przez sprzedawcę, przez nabywcę albo na rzecz
      sprzedawcy lub nabywcy, do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza
      terytorium państwa członkowskiego, ale na terytorium Wspólnoty.
    Przy czym, zgodnie z art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi (...).
    Dyrektywa 2006/112/WE Rady wskazuje na bardzo szeroki zakres działalności
    gospodarczej, obejmujący wszystkie etapy produkcji, dystrybucji i dostarczania
    towarów i usług.
    To, że działalność gospodarcza, która ma być traktowana jako taka, nie jest
    działalnością wykonywaną okazjonalnie, nie oznacza, że działalność ta, aby mieścić się
    w zakresie podatku VAT, musi osiągnąć pewną liczbę operacji lub osiągnąć określony
    poziom dochodu. Decydującym elementem jest wola lub zamiar osoby dokonującej
    czynności, aby brać udział w produkcji, dystrybucji lub dostarczaniu dóbr lub usług.
    Elementem definiującym działalność gospodarczą na gruncie przepisów Dyrektywy 2006
    /112/WE Rady jest to, że osoba, w celu wykonywania swoich działań, wykorzystuje
    zasoby ludzkie lub rzeczowe w taki sam sposób, jak są one wykorzystywane przez
    producenta, handlowca lub osoby świadczące usługi. Działalność gospodarcza w
    rozumieniu Dyrektywy 2006/112/WE Rady będzie miała miejsce, gdy zaistnieje zamiar
    wykorzystania i zorganizowania środków w celu wzięcia udziału w produkcji, dystrybucji
    towarów lub świadczeniu usług.
    Przedmiotowe zagadnienie było również przedmiotem rozważań Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej (orzeczenia w sprawie C-202/90 Ayuntamiento de
    Sevilla przeciwko Recaudadores de Tributos de las Zonas Primera y Segunda, C-235/85
    Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Niderlandów). TSUE w ww.
    orzeczeniach wskazał, że za samodzielną nie będzie mogła być uznana działalność
    gospodarcza, która wykonywana jest przy wykorzystaniu infrastruktury i organizacji
    wewnętrznej podmiotu, na rzecz którego jest prowadzona, nie powoduje żadnego
    ryzyka ekonomicznego po stronie usługodawcy, a nadto nie powoduje
    odpowiedzialności usługodawcy wobec osób trzecich za szkody wyrządzone w związku
    z prowadzoną działalnością.
    Ponadto, zgodnie z opinią RG M.G. Tesauro z 4 czerwca 1991 r. do sprawy C-202/90, co
    się tyczy warunków pracy należy przeanalizować czy pracownik jest niejako
    zintegrowany z organizacją pracodawcy (...) czy i w jakim zakresie może swobodnie
    zorganizować swoją działalność. Jest oczywistym, że możliwość swobodnego
    zorganizowania (wybór współpracowników, struktury niezbędne do wykonywania
    zadań, godziny pracy), jak też brak zintegrowania w przedsiębiorstwie czy w
    administracji stanowią elementy typowe dla działalności wykonywanej w sposób
    samodzielny. Jednakże poddanie się niektórym dyrektywom jak też pewnej kontroli czy
    władzy dyscyplinarnej pracodawcy, które odnajdujemy również w stosunku pracy nie
    wykluczają charakteru samodzielnego działalności. Co się tyczy warunków
    wynagrodzenia, okoliczność, że wynagrodzenie (także to określone ustawą) jest
    proporcjonalne do usług i charakter przypadkowy, który z tego wynika stanowią jasne
    wskaźniki istnienia stosunku samodzielnej pracy. Nie ma wątpliwości, że ryzyko w
    ramach stosunku pracy podporządkowanej spoczywa tylko na pracodawcy. W zakresie
    odpowiedzialności wskazano, że należy badać czy pracownik jest odpowiedzialny
    wobec osób trzecich za czynności i działania, które można mu przypisać (pkt 6).
    Zauważyć też należy, że sformułowanie w powołanym art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy,
    odnoszące się do odpowiedzialności, należy rozumieć jako odpowiedzialność

    zleceniodawcy, w stosunku do osób trzecich, za czynności realizowane przez
    zleceniobiorcę w ramach wykonywania zlecenia. Tylko w takim przypadku ryzyko
    wykonania czynności zleconych przechodzi z faktycznego wykonawcy na osobę
    zlecającą ich wykonanie, co wyklucza samodzielny charakter działalności zleceniobiorcy.
    Tak bowiem rozumiana odpowiedzialność za wykonanie czynności wskazuje, kto ponosi
    ryzyko prowadzonej działalności, a tym samym wskazuje na wyłączenie ze sfery
    samodzielności (i z grona podatników podatku od towarów i usług) tego podmiotu,
    który nie odpowiada za efekt wykonywanej pracy wobec osób trzecich.
    O wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług można zatem mówić w
    przypadku, gdy zleceniobiorcę będą łączyć ze zleceniodawcą więzi analogiczne jak w
    przypadku stosunku pracy, jako że nie będzie on ponosił ryzyka ekonomicznego w
    związku z wykonywaniem czynności, będących przedmiotem wskazanych umów, a
    odpowiedzialność za te czynności w stosunku do osób trzecich będzie bezwzględnie
    ponosił zlecający. Oznacza to, że z treści zawartych umów wynikać powinno
    zobowiązanie, które w swej istocie kładzie na zlecającego odpowiedzialność, zamiast na
    zleceniobiorcę, podobnie jak ma to miejsce w przypadku stosunku pracy.
    Powyższe oznacza, że jeżeli analiza umowy cywilnoprawnej (stosunku prawnego)
    pomiędzy zleceniobiorcą – Panem a zleceniodawcą – Powiatem oraz innymi
    podmiotami wykaże, że spełnione są wszystkie trzy warunki, to nie można uznać Pana
    za podatnika VAT. Jednocześnie brak spełnienia któregokolwiek warunku oznacza, że
    zleceniobiorca występuje w charakterze podatnika VAT.
    Warunek pierwszy – warunki wykonywania czynności: należy uznać, że co do zasady w
    istotę typowej umowy zlecenia, której przedmiotem jest pomoc prawna świadczona
    przez osobę fizyczną, wpisane jest wykorzystywanie infrastruktury i organizacji
    wewnętrznej zlecającego – w przedmiotowej sprawie Powiatu oraz.
    W tym kontekście należy zauważyć, że wykorzystywanie infrastruktury i organizacji
    wewnętrznej zlecającego powoduje, że zleceniobiorca nie ponosi również w tym
    zakresie ryzyka ekonomicznego (co ma ścisły związek z tym jak kształtuje się
    wynagrodzenie – warunek drugi).
    Warunek drugi – wynagrodzenie: zakładając, że umowa przewiduje, że zleceniobiorca
    korzysta z infrastruktury i organizacji wewnętrznej zlecającego (spełniony warunek
    pierwszy), ustalenie, że warunek drugi jest spełniony w praktyce sprowadza się do
    weryfikacji, czy umowa przewiduje stałe wynagrodzenie. Jeżeli umowa przewiduje stałe
    wynagrodzenie, to nie można mówić o ponoszeniu przez zleceniobiorcę ryzyka
    ekonomicznego.
    Warunek trzeci – odpowiedzialność zlecającego wobec osób trzecich: warunek będzie
    spełniony, jeżeli zgodnie z umową odpowiedzialność jest po stronie zlecającego, a nie
    po stronie faktycznego wykonawcy – zleceniobiorcy, co wyklucza samodzielny charakter
    jego działalności. Warunek będzie także spełniony, gdy dana umowa nie przewiduje (nie
    wprowadza) takiej odpowiedzialności.
    Pana wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą ustalenia, czy udzielanie nieodpłatnej
    pomocy prawnej oraz nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego, zgodnie z zawartymi
    umowami, może mieć zastosowanie art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy, w związku z czym nie
    będą podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT i mogą być udokumentowane przy
    zastosowaniu not księgowych.
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa na tle przedstawionego przez Pana
    opisu sprawy należy wskazać, że świadczenie przez Pana nieodpłatnej pomocy prawnej
    na podstawie zawartych umów z Powiatem oraz X, nie mieści się w definicji działalności
    gospodarczej określonej w ustawie o podatku od towarów i usług, a tym samym nie jest
    Pan z tego tytułu podatnikiem zobowiązanym do rozliczania tego podatku.

    Nie ponosi Pan bowiem – jak wynika z okoliczności sprawy – gospodarczego,
    ekonomicznego ryzyka w związku z wykonywaniem czynności na podstawie Umów
    zawartych zarówno z Powiatem, jak i X, do wykonywania czynności korzysta Pan ze
    wskazanego przez zlecającego pomieszczenia, materiałów (meble), zaplecza
    technicznego (media, Internet) oraz udostępnionego przez Ministerstwo
    Sprawiedliwości programu do ewidencjonowania świadczeń na potrzeby realizacji
    świadczeń. Na podstawie umowy ma Pan obowiązek przestrzegania przepisów Ustawy,
    aktów wykonawczych i Regulaminu, udzielenia poradnictwa prawnego według Pana
    najlepszej wiedzy, obecności w godzinach dyżurów w wyznaczonym miejscu udzielania
    nieodpłatnego poradnictwa wg ustalonego harmonogramu, dokumentowania w karcie
    nieodpłatnej pomocy prawnej każdego przypadku udzielenia porady przez podanie
    informacji dotyczących czasu trwania i formy, dziedziny prawa, której dotyczyła ta
    pomoc i innych informacji wskazanych w karcie porad, przekazania Zleceniodawcy lub
    osobie upoważnionej do 10 dnia następnego miesiąca Kart nieodpłatnej pomocy
    obywatelskiej i oświadczeń do kart osób, którym pomoc została udzielona o spełnianiu
    przesłanek do jej udzielania, zgodnie z przyjętą praktyką i zasadami w tym zakresie.
    Nie wyraża i nie będzie Pan wyrażał oświadczeń woli w imieniu i na rzecz na rzecz
    Powiatu oraz X. Świadcząc usługi objęte przedmiotowymi umowami nie działa Pan jako
    pełnomocnik prowadzący swoją działalność gospodarczą, nie sporządza, ani nie
    podpisuje pism, nie używa w punkcie swoich pieczątek, szyldu, nie reprezentuje Pan
    osób korzystających z darmowych porad prawnych przed sądem, nie ma Pan również
    żadnego wpływu na dobór klientów.
    W umowach nie zostały zawarte postanowienia odnośnie co do odpowiedzialności
    wobec osób trzecich. Ani umowa zawarta z Powiatem, ani umowa zawarta z X nie
    zobowiązuje Pana do zawarcia umowy ubezpieczenia od odpowiedzialności wobec
    osób trzecich. Jednak z racji wykonywanego zawodu, obowiązkowo podlega Pan
    takiemu ubezpieczeniu OC. W związku z powyższym odpowiedzialność wobec osób
    trzecich ponoszą podmioty, z którymi zawarte są umowy (odpowiednio Powiat lub X).
    Wynagrodzenie jest stałe ze stawką godzinową, wyliczane zgodnie z planem dyżurów
    ustalonych przez właściwy Powiat. Podstawą wypłaty wynagrodzenia jest każdy
    zrealizowany w danym miesiącu dyżur, przeprowadzony według harmonogramu
    punktu nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego. Wynagrodzenie jest niezależne od
    ilości udzielonych świadczeń.
    Wobec powyższego, w odniesieniu do świadczonych przez Pana usług z zakresu
    nieodpłatnej pomocy prawnej oraz nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego istnieją
    przesłanki z art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy, co oznacza, że zostały spełnione kryteria
    wyłączające świadczenie ww. usług, objętych zawartymi umowami z Powiatem oraz X, z
    czynności podlegających ustawie o podatku od towarów i usług. Zatem świadczenie
    przez Pana, w okolicznościach przedstawionych we wniosku, opisanych usług
    nieodpłatnej pomocy prawnej oraz nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego nie
    stanowi wykonywanej samodzielnie działalności gospodarczej, i w efekcie nie jest Pan z
    tego tytułu podatnikiem podatku od towarów i usług, a wykonywane czynności nie
    podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.
    Odnosząc się natomiast do dokumentowania świadczonych usług, wskazać należy, że
    zasady wystawiania faktur zostały uregulowane w Dziale XI ustawy, w Rozdziale 1 –
    Faktury.
    W myśl art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.

    Elementy jakie powinna zawierać faktura wymienione zostały w art. 106e ust. 1 ustawy.
    Zgodnie z art. 106b ust. 2 ustawy:
      Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży
      zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów
      wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
    W oparciu o art. 106b ust. 3 ustawy:
      Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
      dokumentującą:
      1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie
        wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
      a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
      b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
      1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których
        mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z
        wyjątkiem:
      a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust.
        5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
      b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art.

      – jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od
      końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano
      całość lub część zapłaty.
    Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że faktura dokumentuje dokonanie
    sprzedaży, przez którą rozumie się odpłatne wydanie towaru lub odpłatne świadczenie
    usług, czyli czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Podatnik wykonujący czynności w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, wystawia fakturę w
    przypadku sprzedaży towaru lub usługi.
    Fakturę wystawia się tylko wtedy, gdy ustawa tak stanowi. Zatem podatnik nie może
    wystawić faktury z tytułu wykonania czynności niepodlegającej opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Jak wyżej rozstrzygnięto, świadczenie usług nieodpłatnej pomocy prawnej oraz
    nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego nie stanowi wykonywanej samodzielnie
    działalności gospodarczej, i w efekcie nie jest Pan z tego tytułu podatnikiem podatku od
    towarów i usług, a wykonywane czynności nie podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.
    Zatem skoro przedmiotowa czynność będzie pozostawała poza zakresem
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług, to nie powinna być ona
    dokumentowana fakturą, zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Powyższe wynagrodzenie z umowy zawartej z Powiatem oraz X w przedmiocie realizacji
    świadczeń z zakresu nieodpłatnej pomocy prawnej oraz nieodpłatnego poradnictwa
    obywatelskiego może być udokumentowane przez Pana na podstawie innych
    dokumentów księgowych, w tym not księgowych.

    Zaznaczyć należy, że ustawa oraz przepisy wykonawcze wydane na podstawie jej
    upoważnienia w żadnym zakresie nie regulują kwestii wystawiania not księgowych. Noty
    księgowe stanowią dokumenty księgowe na podstawie ustawy z dnia 29 września 1994 r.
    o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.), a nie przepisów dotyczących
    podatku VAT.
    Należy zatem wskazać, że nota księgowa nie jest dokumentem przewidzianym przez
    przepisy ustawy o podatku od towarów i usług i jako taka nie jest objęta regulacją tych
    przepisów, brak jest jednakże przeciwwskazań na gruncie przepisów dotyczących podatku
    od towarów i usług dla takiego sposobu dokumentowania.
    Podsumowując, stwierdzić należy, że wykonywane przez Pana usługi nieodpłatnej pomocy
    prawnej oraz nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego nie stanowią świadczenia usług
    w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej i nie podlegają
    opodatkowaniu podatkiem VAT oraz mogą być dokumentowane na podstawie innych
    dokumentów księgowych, np. not księgowych.
    Tym samym, Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.