Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-760/08-4/ISN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-11-17
Teza: Korekta kwoty podatku naliczonego przy sprzedaży kotłowni - środek trwały powyżej 15000 zł.
Słowa kluczowe: faktura; faktura-korekta faktury; korekta-korekta podatku naliczonego; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek od towarów i usług; środek-środek trwały
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 91

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Ośrodka Sportu i Rekreacji, przedstawione we wniosku z dnia 12 sierpnia 2008 r. (data wpływu 18 sierpnia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korekty podatku naliczonego przy sprzedaży kotłowni - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 sierpnia 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korekty podatku naliczonego przy sprzedaży kotłowni. Wniosek uzupełniono w dniu 24 października 2008 r. o brakującą opłatę.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W wyniku rozstrzygnięcia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w trybie negocjacji z zachowaniem konkurencji na dostawę ciepła i modernizację systemu ogrzewania kompleksu rekreacyjno sportowego zostały podpisane umowy (Nr (…) i (…)) pomiędzy Gminą jako Zamawiającym, Ośrodkiem Sportu i Rekreacji jako odbiorcą z jednej strony, a Spółką jako dostawcą. Na mocy wyżej wymienionych umów Spółka zobowiązała się do:

*   wykonania projektu, sporządzenia kosztorysu inwestorskiego, uzyskania pozwolenia na budowę i użytkowanie,
*   wyremontowania pomieszczenia przeznaczonego na kotłownię, przeprowadzenia modernizacji systemu grzewczego zgodnie z projektem, w zakresie opisanym w specyfikacji istotnych warunków zamówienia oraz ofercie Spółki,
*   prowadzenia eksploatacji systemu polegającej: na dostawie ciepła i utrzymania systemu w należytej sprawności technicznej zgodnie z umową o dostawę ciepła,
*   po upływie okresu umowy przekazania zamawiającemu zmodernizowanej kotłowni wraz z urządzeniami.

Umowy podpisane przez strony określały sposób rozliczenia poniesionych przez Spółkę nakładów inwestycyjnych oraz opłat miesięcznych za ogrzewanie.

l tak: § 8 umowy Nr (…) stanowił:

1.  Spółka sfinansuje w całości roboty modernizacyjne systemu grzewczego.
2.  Przez okres trwania umowy Zamawiający zobowiązuje się do odbioru ciepła.
3.  Wynagrodzenie miesięczne za realizację zadania wynosi 25.820 zł netto, 31.500 zł brutto.
4.  Na kwotę określoną w p. 3 składają się: opłata miesięczna za ogrzewanie, koszt zarządzania ciepłem, koszty eksploatacyjne.

Zapisy § 8 umowy, o której mowa wyżej zgodne były z zapisami § 4 Umowy Nr 7/99/2002 w brzmieniu:

1.  Opłata za dostawę energii cieplnej wynosi - 31.500 zł brutto miesięcznie i dzieli się następująco: a) Koszt zakupu węgla - 7.922 zł brutto b) Koszty obsługi i utrzymania kotłowni - 7.922 zł brutto c) Koszt zarządzania ciepłem i pozostałe koszty związane z ogrzewaniem i eksploatacją kotłowni - 15.656 zł brutto.

W umowie (\`(...)\`) wartość miesięcznej raty spłaty nakładów inwestycyjnych poniesionych na modernizację systemu, w wysokości 15.656 zł brutto została określona jako „koszt zarządzania ciepłem i pozostałe koszty związane z ogrzewaniem i eksploatacją kotłowni”.

Integralną częścią umowy (…) była oferta dostawcy i specyfikacja istotnych warunków zamówienia, które określały miedzy innymi przedmiot zamówienia, kryteria oceny ofert, oraz koszt jaki zamawiający będzie ponosił w okresie pięciu lat w związku z realizacją przedsięwzięcia, na które składała się opłata za dostawę ciepła oraz rata spłaty modernizacji, ale sposób rozliczenia poniesionych nakładów inwestycyjnych został określony w umowach podpisanych przez wszystkie strony. Przez okres pięciu lat Spółka, zgodnie z zapisami umów o których mowa wyżej, obciążała Wnioskodawcę fakturami miesięcznymi za dostawę ciepła. Ponieważ Ośrodek wykonuje czynności zwolnione i opodatkowane podatkiem VAT, jak również wyłączone z opodatkowania, do końca kwietnia 2004 r. jednostka w każdym miesiącu zmniejszała, taką część podatku naliczonego, która odpowiadała procentowemu udziałowi wartości sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem w wartości sprzedaży ogółem, natomiast od 1 maja 2004 r. podatek VAT naliczony przy zakupie ciepła rozliczany był współczynnikiem wyliczonym jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku, z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku, z którymi nie przysługuje takie prawo. Zakupy związane z dostawą ciepła wykazywane były w deklaracji VAT jako nabycie towarów i usług pozostałych.

Po pięciu latach, w lutym 2007 r., Gmina wystąpiła do Spółki o nieodpłatne przekazanie zmodernizowanej kotłowni, zgodnie z zapisami umowy. Do miesiąca listopada trwały spory, co do sposobu przejęcia i rozliczenia kotłowni, o której mowa wyżej. Do tego czasu, aby nie wyłączać obiektu sportowego z działalności, na podstawie porozumienia zawartego pomiędzy Ośrodkiem a Spółką, dostawą ciepła do kompleksu w dalszym ciągu zajmowała się Spółka. Wnioskodawca podkreślił, iż to on ponosił wyłącznie wydatki związane z dostawą ciepła. Dnia 12 listopada 2007 r., powołując się na Umowy nr (…) i (…), Spółka przekazała wystawione na rzecz Ośrodka faktury korygujące, w których wyszczególniła w jednej pozycji dostawę ciepła, a w drugiej częściową spłatę całkowitych nakładów na modernizację kotłowni. Ponieważ korekty, były niezgodne z zapisami umów (na które powoływała się Spółka), bowiem określały one sposób rozliczenia poniesionych nakładów inwestycyjnych oraz dostawę ciepła jako „opłatę za dostawę energii cieplnej”, jednostka odesłała wystawione przez Spółkę faktury korygujące bez księgowania.

W dniu 10 grudnia 2007 r. odbyło się spotkanie przedstawicieli Urzędu Miejskiego, Spółki oraz Ośrodka, na którym ustalono, że przesuwa się termin przekazania kotłowni do czasu uzyskania interpretacji w zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego w podatku VAT, w związku z czym, aby jednostka mogła prowadzić działalność na tym obiekcie, do miesiąca czerwca br. Spółka w dalszym ciągu dostarczała ciepło do obiektu, a kotłownia nadal stanowiła jej własność.

W miesiącu czerwcu, Wnioskodawca otrzymał od Spółki informację, że jej stanowisko było prawidłowe, wystawienie faktur korygujących było poprawne i spłatę kosztów inwestycyjnych w okresach przed wydaniem towaru należy traktować jako zaliczki na poczet dostawy towaru.

Dnia 8 lipca 2008 r. Spółka w obecności przedstawicieli Urzędu Miejskiego przekazała kotłownię Ośrodkowi.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Jak należy postąpić w sytuacji, kiedy jednostka sprzeda zmodernizowaną kotłownię, ze względu na zakończenie prowadzenia działalności na tym obiekcie (Gmina ma rozpocząć od miesiąca września inwestycje związane z budową nowoczesnego kompleksu sportowego)?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż kotłowni jeszcze w 2008 r., spowoduje, że korekta podatku VAT odliczonego będzie dokonana jednorazowo w deklaracji w miesiącu styczniu 2009 r., natomiast w przypadku sprzedaży tej kotłowni w 2009 r., jednostka dokona rocznej korekty stanowiącej jedną piątą kwoty podatku VAT naliczonego przy jej nabyciu za rok 2008, wykazując korektę w deklaracji za styczeń 2009, natomiast korektę po sprzedaży dokona jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty, wykazując ją w deklaracji za styczeń 2010 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 91 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat a w przypadku nieruchomości – w ciągu 10 lat, licząc począwszy od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości – jednej dziesiątej, kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio

W art. 91 ust. 3 ustawy, wskazano ponadto, że korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty.

Na mocy art. 91 ust. 4 ustawy w przypadku, gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów, o których mowa w ust. 2, uważa się, że towary te nadal są używane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.

Stosownie do art. 91 ust. 5 ustawy, korekta po sprzedaży, o której mowa w ust. 4, powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż.

Natomiast z art. 91 ust. 6 pkt 1 ustawy, wynika, że w przypadku, gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4 zostaną opodatkowane – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru związane jest z czynnościami opodatkowanymi.

Zgodnie z art. 91 ust. 7 ustawy, przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się to prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

W świetle wyżej przytoczonych przepisów sprzedaż kotłowni jeszcze w 2008 r. wiąże się u Wnioskodawcy z jednorazową korektą podatku naliczonego, ale za miesiąc, w którym nastąpi ta sprzedaż, co pozostanie w zgodzie z przepisem art. 91 ust. 4 i 5 ustawy.

Natomiast w przypadku sprzedaży kotłowni w roku 2009, Zainteresowany będzie zobowiązany również, w myśl zapisu art. 91 ust. 5 ustawy, do dokonania korekty za miesiąc sprzedaży w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty, z uwzględnieniem korekty dokonanej za rok 2008.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w zakresie korekty podatku naliczonego przy sprzedaży kotłowni. Natomiast kwestia korekty faktur i korekty podatku naliczonego została rozstrzygnięta w odrębnej interpretacji indywidualnej z dnia 17 listopada 2008 r. Nr ILPP2/443-760/08-3/ISN.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.