Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1196/11-4/MR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-11-10
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania towarów.
Słowa kluczowe: budżet-zakład budżetowy; kasa-kasa rejestrująca; kontrahent; przekazanie-przekazanie nieodpłatne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Zarządu, przedstawione we wniosku z dnia 8 sierpnia 2011 r. (data wpływu 12 sierpnia 2011 r.) uzupełnionym pismem z dnia 27 października 2011 r. (data wpływu 31 października 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania towarów – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 sierpnia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku towarów i usług opodatkowania w zakresie nieodpłatnego przekazania towarów. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 27 października 2011 r. (data wpływu 31 października 2011 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy oraz o dowód potwierdzający operację wniesienia brakującej opłaty.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca (Zarząd) jest jednostką organizacyjną Gminy działającą w formie samorządowego zakładu budżetowego. Do podstawowych zadań Zarządu należy zarządzanie cmentarzami, wykonywanie usług w zakresie spopielania zwłok, wynajem lokali użytkowych, dzierżawa terenu oraz wydzierżawianie mienia znajdującego się na terenie cmentarzy komunalnych. Wnioskodawca kupuje artykuły spożywcze: kawę, herbatę, cukier oraz serwetki, naczynia jednorazowego użytku (kubki, łyżeczki) na własne potrzeby.

Gdy klienci (osoby fizyczne lub przedstawiciele zakładów pogrzebowych) czekają na wykonanie usługi w zakresie spopielenia zwłok i odebranie prochów po wykonanej kremacji, częstowani są kawą lub herbatą z wykorzystaniem wyżej wymienionych zakupów.

Ponadto w okresie poprzedzającym i w Dniu Wszystkich Świętych Wnioskodawca częstuje kawą i herbatą pracowników swoich kontrahentów wykonujących prace związane z usuwaniem na bieżąco awarii na cmentarzach komunalnych.

Zarząd prowadzi działalność opodatkowaną i odlicza podatek VAT od wyżej wymienionych zakupów. Pośrednio są one bowiem związane z działalnością opodatkowaną.

W uzupełnieniu do wniosku wskazano, iż zakup towarów stanowiących poczęstunek dla klientów nie jest wliczony w cenę usług kremacji.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy ww. przekazanie jest nieodpłatnym przekazaniem towarów, które trzeba opodatkować podatkiem VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanej sytuacji dochodzi do nieodpłatnego przekazania towarów, które powinno być obciążone podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również – zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy, przekazanie nieodpłatne przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

Powyższego przepisu nie stosuje się do przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek – art. 7 ust. 3 ustawy.

Generalnie zatem, z uwagi na brzmienie art. 5 ust. 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa. Od tej zasady przewidziano jednak pewne wyjątki. Art. 7 ust. 2 ustawy wskazuje bowiem czynności, które mimo braku odpłatności uważane są za zrównane z odpłatną dostawą. Jak wynika z ww. art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy, czynnościami zrównanymi z odpłatną dostawą towarów jest m.in. zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, przy zakupie których przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części.

Jednocześnie, na mocy art. 7 ust. 3 ustawy, ustawodawca wyłączył z opodatkowania czynności, które są ściśle związane z prowadzonym przedsiębiorstwem – drukowane materiały reklamowe i informacyjne, prezenty o małej wartości oraz próbki.

Ponadto, z treści przytoczonego art. 7 ust. 2 ustawy wynika, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega zużycie towarów, gdy ich spożytkowanie nastąpiło na cele osobiste osób ściśle określonych w tym przepisie, a podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

Zauważyć przy tym należy, że ustawodawca posłużył się dwoma pojęciami: „przekazanie” i „zużycie”.

Zatem z art. 7 ust. 2 ustawy wynika, iż opodatkowaniu podlega, zgodnie z pkt 1, przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste ściśle wymienionych osób, a zgodnie z pkt 2 tego przepisu, wszelkie inne darowizny. Skutkiem tak sformułowanych norm prawnych jest przyjęcie, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w trybie art. 7 ust. 2 ustawy, podlega wszelkie przekazanie towarów, natomiast zużycie – tylko na rzecz podmiotów wymienionych w pkt 1 tego przepisu.

W związku z wyżej dokonaną analizą, stwierdzić należy że nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zużycie towarów przez kontrahentów przedsiębiorcy (potencjalnych kontrahentów) – osoby trzecie, nie będące pracownikami, udziałowcami ani innymi osobami wymienionymi w art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, iż do podstawowych zadań Wnioskodawcy należy zarządzanie cmentarzami, wykonywanie usług w zakresie spopielania zwłok, wynajem lokali użytkowych, dzierżawa terenu oraz wydzierżawianie mienia znajdującego się na terenie cmentarzy komunalnych. Zakupuje on artykuły spożywcze: kawę, herbatę, cukier oraz serwetki, naczynia jednorazowego użytku (kubki, łyżeczki) na własne potrzeby. W sytuacji, gdy klienci (osoby fizyczne lub przedstawiciele zakładów pogrzebowych) czekają na wykonanie usługi w zakresie spopielenia zwłok i odebranie prochów po wykonanej kremacji, częstowani są kawą lub herbatą z wykorzystaniem wyżej wymienionych zakupów. Ponadto w okresie poprzedzającym i w Dniu Wszystkich Świętych Wnioskodawca częstuje kawą i herbatą pracowników swoich kontrahentów wykonujących prace związane z usuwaniem na bieżąco awarii na cmentarzach komunalnych. Zarząd prowadzi działalność opodatkowaną i odlicza podatek VAT od wyżej wymienionych zakupów. Pośrednio są one bowiem związane z działalnością opodatkowaną. Zakup towarów stanowiących poczęstunek dla klientów nie jest wliczony w cenę usług kremacji.

Odnosząc powyższe regulacje prawne do przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego stwierdzić należy, iż nieodpłatne przekazanie artykułów spożywczych (tj.: kawa, herbata, cukier) oraz serwetek, naczyń jednorazowego użytku (kubki, łyżeczki) w celu poczęstunku klientów czekających na wykonanie usługi w zakresie usługi kremacji, nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Także zużycie artykułów spożywczych (kawy i herbaty), jako drobny poczęstunek dla pracowników kontrahentów wykonujących prace związane z usuwaniem na bieżąco awarii na cmentarzy komunalnych, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie nieodpłatnego przekazania towarów. Natomiast w kwestii dotyczącej stanu fatycznego w podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej wydano odrębne rozstrzygnięcie z dnia 10 listopada nr ILPP2/443-1196/11-5/MR.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.