Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/4511-49/15/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-04-14
Teza: Co stanowi podstawę opodatkowania przy zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w przypadku gdy umowa najmu mieszkania rozgranicza otrzymane przez wynajmującego środki pieniężne: • przychody z tytułu czynszu najmu, • środki stanowiące zwrot kosztów za media i opłaty na rzecz spółdzielni mieszkaniowej. Czy podatnik opodatkowany zryczałtowanym podatkiem dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne przy umowie najmu skonstruowanej w wyżej opisany sposób ma prawo przyjąć jako przychód do opodatkowania tyko przychód z tytułu czynności najmu pomijając kwoty stanowiące opłaty za media i na rzecz spółdzielni mieszkaniowej?
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny; najem; nieruchomości; opodatkowanie; przychód
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 16 stycznia 2015 r. (data wpływu 20 stycznia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów z tytułu wynajmu nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 stycznia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów z tytułu wynajmu nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, jedną z dwóch współwłaścicielek mieszkania, które przez wiele lat było wykorzystywane na własne cele mieszkaniowe. Jednak z uwagi na zmianę sytuacji rodzinnej postanowiono to mieszkanie czasowo wynająć w celu uzyskania przychodu z najmu. W związku z zaistniałą sytuacją właścicielki jako osoby fizyczne nie prowadzące działalności gospodarczej podpisały 1 października 2014 r. umowę najmu. Z umowy tej wynika, że najemcy będą płacili wynajmującemu czynsz najmu w okresach miesięcznych, a także będą ponosili dodatkowe opłaty za dostawę mediów (prąd, gaz) i opłaty na rzecz spółdzielni mieszkaniowej w tym ciepło i woda. Wnioskodawczyni nadmienia, że opłaty te najemca zobowiązany jest przekazywać na rachunek wynajmującego w ciągu 3 dni od powzięcia informacji (telefonicznej, mailowej) o wysokości zobowiązania. Najemcy nie wolno oddawać lokalu w najem, podnajem lub do bezpłatnego używania.

W celu opodatkowania uzyskiwanych przychodów z tytułu najmu wynajmujące zarejestrowały się w Urzędzie Skarbowym jako podatnicy zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Przychody z czynszu najmu wynajmujące opodatkowują (każda w swojej części) po otrzymaniu pieniędzy na rachunek bankowy w wysokości 8,5%, natomiast kwoty stanowiące zwrot kosztów za media (gaz, prąd, opłaty na rzecz spółdzielni mieszkaniowej) nie są wliczane do postawy opodatkowania.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Co stanowi podstawę opodatkowania przy zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w przypadku gdy umowa najmu mieszkania rozgranicza otrzymane przez wynajmującego środki pieniężne:

*   przychody z tytułu czynszu najmu,
*   środki stanowiące zwrot kosztów za media i opłaty na rzecz spółdzielni mieszkaniowej?

Czy podatnik opodatkowany zryczałtowanym podatkiem dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne przy umowie najmu skonstruowanej w wyżej opisany sposób ma prawo przyjąć jako przychód do opodatkowania tyko przychód z tytułu czynności najmu pomijając kwoty stanowiące opłaty za media i na rzecz spółdzielni mieszkaniowej?

Przedstawiając własne stanowisko w sprawie Wnioskodawczyni wskazała, że wynajmujące podpisując umowę najmu mieszkania podzieliły opłaty jakie płaci najemca za wynajmowane mieszkanie na dwie kategorie. Pierwsza to kwota jaką otrzymuje wynajmujący za użyczenie mieszkania, druga to opłata za media (prąd, gaz) oraz opłaty na rzecz spółdzielni mieszkaniowej. W związku z powyższym za przychód do opodatkowania wynajmujące uznają otrzymany na rachunek czynsz najmu, natomiast kwoty wpływające na rachunek tytułem zwrotu kosztów za media, oraz opłaty na rzecz spółdzielni mieszkaniowej nie są zaliczane do podstawy opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, gdyż nie stanową przychodu wynajmujących. Wynajmujące pełnią tu tylko rolę pośrednika pomiędzy najemcami i usługodawcami.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Stosownie do uregulowań zawartych w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.), źródłem przychodów jest m. in. najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Przychodami – w myśl art. 11 ust. 1 powołanej ustawy – z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Oznacza to, że określenia wysokości przychodu z najmu zaliczanego do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc najmu niestanowiącego pozarolniczej działalności gospodarczej, należy dokonywać w oparciu o postanowienia wyżej powołanego art. 11 tejże ustawy.

Zgodnie z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r. poz. 121) przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Natomiast w myśl art. 2 ust. 1a ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930 z późn. zm.), osoby fizyczne osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, mogą opłacać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

Stosownie do zapisu art. 6 ust. 1a ww. ustawy, opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają również otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu tych umów, stosuje się art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.

Z przytoczonych powyżej uregulowań prawnych wynika, że podstawą generowania przychodów z najmu jest fakt zawarcia stosownej umowy między stronami. Określona w umowie wysokość czynszu stanowi przysporzenie majątkowe wynajmującego, tym samym generuje przychód w rozumieniu podatkowym. Jednakże, aby powstał przychód po stronie wynajmującego muszą zaistnieć przesłanki określone w wyżej powołanym art. 6 ust. 1a ustawy, czyli czynsz musi zostać otrzymany lub postawiony do dyspozycji wynajmującego. Składnikiem przychodu osiąganego z najmu przez wynajmującego nie będą natomiast ponoszone przez najemcę wydatki (opłaty) związane z przedmiotem najmu (przykładowo opłaty związane z lokalem takie jak: opłata za lokal, koszty energii elektrycznej oraz gaz), jeżeli z umowy wynika, że najemca jest zobowiązany do ich ponoszenia. Dodatkowe opłaty ponoszone przez najemcę w związku z użytkowaniem lokalu mieszkalnego nie mieszczą się w pojęciu świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak również nie powodują przysporzenia majątkowego po stronie wynajmującego.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, jedną z dwóch współwłaścicielek mieszkania, które przez wiele lat było wykorzystywane na własne cele mieszkaniowe. Jednak z uwagi na zmianę sytuacji rodzinnej postanowiono to mieszkanie czasowo wynająć w celu uzyskania przychodu z najmu. W związku z zaistniałą sytuacją właścicielki jako osoby fizyczne nie prowadzące działalności gospodarczej podpisały 1 października 2014 r. umowę najmu. Z umowy tej wynika, że najemcy będą płacili wynajmującemu czynsz najmu w okresach miesięcznych, a także będą ponosili dodatkowe opłaty za dostawę mediów (prąd, gaz) i opłaty na rzecz spółdzielni mieszkaniowej w tym ogrzewanie i woda. Wnioskodawczyni nadmienia, że opłaty te najemca zobowiązany jest przekazywać na rachunek wynajmującego w ciągu 3 dni od powzięcia informacji (telefonicznej, mailowej) o wysokości zobowiązania. Najemcy nie wolno oddawać lokalu w najem, podnajem lub do bezpłatnego używania.

W celu opodatkowania uzyskiwanych przychodów z tytułu najmu wynajmujące zarejestrowały się w Urzędzie Skarbowym jako podatnicy zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

W związku z powyższym, w świetle przedstawionego stanu faktycznego oraz powołanych przepisów prawa podatkowego uznać należy, że jedynie określona w umowie wysokość czynszu stanowi przysporzenie majątkowe Wnioskodawczyni jako wynajmującego, a tym samym generuje przychód do opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym. Natomiast należności z tytułu opłat dodatkowych związanych z eksploatacją przedmiotu najmu, do których ponoszenia zobowiązany jest zgodnie z zawartą umową najmu najemca, nie stanowią przysporzenia majątkowego dla Wnioskodawczyni.

W zakresie uiszczania opłat dodatkowych związanych z eksploatacją przedmiotu najmu Wnioskodawczyni pełni jedynie rolę pośrednika pomiędzy najemcą a administratorem budynku lub dostawcami mediów. W związku z tym opłaty te nie będą stanowić dla Wnioskodawczyni przysporzenia majątkowego, a tym samym nie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlega jedynie ustalona w umowie najmu kwota czynszu, jako wynagrodzenia otrzymanego przez Wnioskodawczynię za oddanie przedmiotu najmu w używanie.

Jednocześnie, tut. organ informuje, że zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Z uwagi na to, że wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej stosowania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, został złożony przez jednego ze współwłaścicieli lokalu mieszkalnego zaznacza się, iż interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla współwłaściciela.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.