Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-185/12-2/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-05-09
Teza: zwolnienie od akcyzy wyrobów węglowych na podstawie art. 31a ust. 2 pkt 8 ustawy
Słowa kluczowe: podatek-podatek akcyzowy; podatek-podatek akcyzowy-zwolnienie z podatku akcyzowego; węgiel; zakład-zakład energochłonny
Przepisy: Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym-Dział 2-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z dnia 10.02.2012 r. (data wpływu 14.02.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od akcyzy wyrobów węglowych na podstawie art. 31a ust. 2 pkt 8 ustawy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14.02.2011 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od akcyzy wyrobów węglowych na podstawie art. 31a ust. 2 pkt 8 ustawy.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest producentem cegieł wapienno-piaskowych (nazwa handlowa S). Wyżej wymienione wyroby produkowane są z wykorzystaniem innych technologii produkcji, które zostały przedstawione poniżej.

1.  Spółka w roku 2011 uzyskała przychody ze sprzedaży produkowanych cegieł wapienno-piaskowych w wysokości 8 256 109,90 PLN równocześnie ponosząc koszty zakupu wyrobów węglowych w wysokości 867 398,81 PLN.
2.  Technologia produkcji cegieł wapienno-piaskowych (S). Podstawą wytworzenia cegieł wapienno-piaskowych jest piasek. Ukop piasku z własnej kopalni odbywa się mechanicznie za pomocą ładowarek. Urobiony piasek podany zostaje poprzez kosz zasypowy na zespół przenośników taśmowych do stacji przesiewania. Piasek przesiany na sitach transportowany jest bezpośrednio do zbiornika piasku. Wapno palone mielone dostarczane jest cementowozami, przez firmę zewnętrzną i jest przechowywane w specjalnych zbiornikach wapna. Surowce /piasek i wapno/ kierowane są systemem przenośników do wag sterowanych systemem komputerowym. Odważanie przebiega zgodnie z zadaną recepturą. Mieszanie wapna, piasku i wody odbywa się w mieszarce a następnie za pomocą elewatora taka mieszanina transportowana jest do reaktorów. W reaktorach odbywa się właściwy proces reakcji tlenku wapna, wody i krzemionki z piasku, jest to reakcja egzotermiczna. Z poszczególnych reaktorów mieszanka podawana jest do mieszadeł, w których przez dodanie wody doprowadzana jest ona do stanu wilgotności potrzebnej do prasowania. Proces formowania, odbierania i ustawiania na wózki hartownicze jest skomputeryzowany. Urządzenia pracują w układzie równoległym tzn. trzech równoległych liniach formujących. Po formowaniu materiał jest nadal kruchy i pozbawiony wytrzymałości. Wózki z surowymi bloczkami za pomocą przesuwnicy zataczane są do autoklawów przelotowych, gdzie poddawane są procesowi hartowania w parze wodnej o wysokim ciśnieniu i temperaturze ok. 204oC. Para technologiczna o wysokim ciśnieniu i temperaturze jest niezbędna w procesie technologicznym do produkcji cegły wapienno-piaskowej. Para ta wytwarzana jest w węglowych kotłach parowych. W autoklawach w atmosferze pary nasyconej pod ciśnieniem 1,6 MPa odbywają się skomplikowane procesy chemiczne utwardzania materiału, podczas których zachodzą reakcje przemiany faz mineralnych krzemianów i wapnia (przemiana mineralogiczna). Rozkładają się one z wydzieleniem bezpostaciowej aktywnej krzemionki, która powoduje powstawanie faz uwodnionych krzemianów wapnia dając przez to właściwą twardość i wytrzymałość materiału. Wyhartowane wyroby z autoklawu transportowane są na wózkach na plac składowy, gdzie dokonywana jest ostateczna kontrola jakości i klasyfikacja wyprodukowanych wyrobów. Wyroby gotowe po sklasyfikowaniu, w końcowym procesie produkcji przewożone są systemem przesuwnic do pakowni, gdzie na palety z wyrobami nakładana jest folia termokurczliwa. Obkurczanie następuje poprzez podgrzanie folii za pomocą palników gazowych. Węgiel nabywany jest u zewnętrznych dostawców, jego zapas do utrzymania produkcji przechowywany jest na terenie zakładu i w miarę potrzeb pobierany jest ze składu i zużywany w kotłach parowych.
3.  Cała energia potrzebna w celu hartowania cegły wapienno-piaskowej jest wytwarzana w węglowych kotłach parowych i zużywana jest w procesie technologicznym produkcji cegły wapienno-piaskowej S, opisanym powyżej. Jednocześnie dzięki wprowadzeniu systemów odzysku energii pozwala to na poprawę efektywności energetycznej zakładu o ok. 10% (wykorzystanie pary przerzutowej, wykorzystanie pary resztkowej do podgrzewania wody kotłowej, system wykorzystania ciepła kondensatu do podgrzewania wody). Wprowadzono również system zamknięty wykorzystania wód produkcyjnych celem ochrony środowiska. Zainstalowanie nowego kotła parowego opalanego węglem z rusztem mechanicznym, mającym na celu poprawę sprawności energetycznej układu, instalacja nowej lepszej izolacji na kotle, rurociągach rozdzielaczach pary, instalacja wymienników ciepła w celu odzysku ciepła z pary produkcyjnej (resztkowej) oraz kondensatu do ogrzewania wody kotłowej. W ramach inwestycji związanych z ochroną środowiska instalacja nowych odpylaczy do zainstalowanego kotła, mająca na celu ograniczenie ilości pyłów w spalinach.

Węgiel w Spółce zamawiany jest na potrzeby zakładu i jest wykorzystywany jedynie w wyżej wymienionych technologiach. Spółka nie używa węgla do innych celów niż opisane powyżej. Rodzaj podstawowej działalności Spółki zgodnie z zaświadczeniem REGON to X (wg PKD z 2007 r.).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w opisanym powyżej stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym węgiel wykorzystywany w procesie wytwarzania cegieł wapienno-piaskowych S podlegać będzie od dnia 2 stycznia 2012 r. zwolnieniu z podatku akcyzowego na podstawie art. 31a ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku akcyzowym?

Zdaniem Wnioskodawcy:

W przekonaniu Wnioskodawcy w opisanym powyżej stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym węgiel wykorzystywany w procesie wytworzenia cegieł wapienno-piaskowych S podlegać będzie od dnia 2 stycznia 2012 r. zwolnieniu z podatku akcyzowego. Zgodnie bowiem z art. 3la ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku akcyzowym w brzmieniu obowiązującym od dnia 2 stycznia 2012 r. zwolnieniu z akcyzy podlegać będą wyroby węglowe zużywane przez zakłady energochłonne do celów opałowych. Przez zakłady energochłonne rozumie się podmioty, u których udział zakupu wyrobów węglowych w produkcji sprzedanej wynosi nie mniej niż 10% w skali roku poprzedzającego rok, w odniesieniu do którego jest ustalony procentowy udział.

Spółka do określenia progu energochłonności na rok 2012, przyjęła jako podstawę obliczenia uzyskane w roku 2011 przychody ze sprzedaży wyrobów gotowych w wysokości 8 256 109,90 PLN (8 256 109,90 x 10% = 825 610,99). Kwota poniesionych kosztów na zakup wyrobów węglowych w roku 2011 wyniosła 867 398,81 PLN, co stanowi więcej niż 10% wartości sprzedanej produkcji w roku 2011 (wyliczonej powyżej).

W związku z powyższym wyliczeniem Spółka skorzystała ze zwolnienia z podatku akcyzowego na wyroby węglowe na podstawie art. 31a ust. 2 pkt . 8 na rok 2012.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm.), zwanej dalej ustawą, wyroby węglowe to wyroby energetyczne, określone w poz. 19-21 załącznika nr 1 do ustawy.

W załączniku tym wymieniono:

*   w poz. 19 pod kodem CN ex 2701: węgiel; brykiety, brykietki i podobne paliwa stałe wytwarzane z węgla - jeżeli są przeznaczone do celów opałowych,
*   w poz. 20 pod kodem CN ex 2702: węgiel brunatny (lignit), nawet aglomerowany, z wyłączeniem gagatu - jeżeli jest przeznaczony do celów opałowych,
*   w poz. 21 pod kodem CN ex 2704 00: koks i półkoks, z węgla, węgla brunatnego (lignitu) lub torfu, nawet aglomerowany; węgiel retortowy - jeżeli są przeznaczone do celów opałowych.

Umieszczenie dopisku „ex” przy konkretnym kodzie CN ma na celu zawężenie tych wyrobów do tych, które spośród danego grupowania spełniają warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce „Nazwa wyrobu (grupa wyrobów)”. Dopisek „ex” umieszczony w pozycjach załącznika oznacza, iż wyroby o podanych tam kodach należy traktować zawężająco czyli np. nie wszystkie wyroby oznaczone kodem CN 2701, lecz te spośród nich, które są opisane w danej pozycji.

Natomiast zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy do wyrobów energetycznych, w rozumieniu ustawy, zalicza się między innymi w punkcie 2 - wyroby objęte pozycjami CN 2701, 2702 oraz od 2704 do 2715.

Z kolei paliwami opałowymi w rozumieniu art. 86 ust. 3 ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do celów opałowych, z wyłączeniem wyrobów, o których mowa w ust. 2 czyli z wyłączeniem paliw silnikowych.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, iż wyrobami akcyzowymi są:

1.  węgiel brykiety, brykietki i podobne paliwa stałe wytwarzane z węgla – jeżeli są przeznaczone do celów opałowych;
2.  koks i półkoks, z węgla, węgla brunatnego (lignitu) lub torfu, nawet aglomerowany, węgiel retortowy – jeżeli są przeznaczone do celów opałowych,
3.  jak również wszelkie wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do celów opałowych.

Wobec powyższego wyjaśnić należy, iż przeznaczenie węgla do celów opałowych - jak wynika z cyt. powyżej poz. 19 załącznika nr 1 do ustawy - pozwala zaliczyć go do wyrobów akcyzowych.

Zasadą jest, iż obrót wyrobami węglowymi objęty jest opodatkowaniem akcyzą (art. 9a ust. 1 ustawy). Tym niemniej prawodawca przewidział liczne wyjątki od tej zasady.

I tak, zgodnie z art. 31a ust. 2 pkt 8 ustawy, zwalnia się od akcyzy wyroby węglowe zużywane przez zakłady energochłonne do celów opałowych.

Przy czym stosownie do ust. 10 niniejszego artykułu przez zakłady energochłonne rozumie się podmioty, u których udział zakupu wyrobów węglowych w wartości produkcji sprzedanej wynosi nie mniej niż 10% w skali roku poprzedzającego rok, w odniesieniu do którego jest ustalany procentowy udział. Zakład energochłonny nie może być mniejszy niż zorganizowana część przedsiębiorstwa rozumiana jako organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Zasadnym jest przy tym wskazać, iż w świetle przepisów art. 31a ust. 4-7 ustawy, warunkiem wskazanego zwolnienia jest prowadzenie ewidencji wyrobów węglowych zużywanych do celów zwolnionych. Ewidencja może być prowadzona w formie papierowej lub elektronicznej, po uprzednim pisemnym poinformowaniu właściwego naczelnika urzędu celnego o formie jej prowadzenia. Ewidencja powinna zawierać informacje umożliwiające ustalenie ilości otrzymanych wyrobów węglowych zwolnionych od akcyzy ze względu na przeznaczenie, terminu odbioru tych wyrobów, a także miejsca odbioru w przypadku ich przemieszczania, oraz informacje o dokumentach dostawy i kodzie CN wyrobów węglowych. Ewidencja, oraz dokument dostawy powinny być przechowywane do celów kontroli przez okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym ewidencja została sporządzona, a dokument dostawy potwierdzony przez odbiorcę.

Z opisu przedstawionego we wniosku wynika, iż Wnioskodawca jest producentem cegieł wapienno-piaskowych S. Spółka w roku 2011 uzyskała przychody ze sprzedaży produkowanych cegieł wapienno-piaskowych w wysokości 8 256 109,90 PLN równocześnie ponosząc koszty zakupu wyrobów węglowych w wysokości 867 398,81 PLN. Spółka do określenia progu energochłonności na rok 2012, przyjęła jako podstawę obliczenia uzyskane w roku 2011 przychody ze sprzedaży wyrobów gotowych w wysokości 8 256 109,90 PLN (8 256 109,90 x 10% = 825 610,99). Kwota poniesionych kosztów na zakup wyrobów węglowych w roku 2011 wyniosła 867 398,81 PLN, co stanowi więcej niż 10% wartości sprzedanej produkcji w roku 2011.

Zatem skoro, jak wynika z opisu sprawy, Wnioskodawca jest samodzielnie finansująca osobą prawną i udział zakupu wyrobów węglowych w stosunku do wartości produkcji sprzedanej wynosił w 2011 r. więcej niż 10%, to Wnioskodawca jest uprawniony do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2 pkt 8 ustawy, pod warunkiem prowadzenia - zgodnie z art. 31a ust. 4-7 ustawy - ewidencji wyrobów węglowych zużywanych do celów zwolnionych.

Końcowo wskazać należy, iż niniejsza interpretacja rozstrzyga jedynie w zakresie zwolnienia od akcyzy wyrobów węglowych na podstawie art. 31a ust. 2 pkt 8 ustawy natomiast w zakresie zwolnienia od akcyzy wyrobów węglowych na podstawie art. 31a ust. 2 pkt 7 i pkt 9 ustawy zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenie przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.