Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.445.2025.2.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-17
Teza: Określenie obowiązku podatkowego dla
wewnątrzwspólnotowej dostawy i wewnątrzwspólnotowego
nabycia towarów dokonywanych na własną rzecz oraz
obowiązku wystawienia faktury.
Słowa kluczowe: deklaracje
dokumentowanie
dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów
faktura-wystawienie faktury
nabycie-nabycie wewnątrzwspólnotowe
obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania
obowiązku podatkowego
podatek-podatek od towarów i usług
towar-przemieszczanie towarów
zapłata-zapłata podatku
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 9-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 9-ust. 2
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 3. Wewnątrzwspólnotowe
nabycie towarów i wewnątrzwspólnotowa dostawa
towarów-Uznanie za wewnątrzwspólnotową dostawę
towarów przemieszczenia towarów własnych
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 3. Wewnątrzwspólnotowe
nabycie towarów i wewnątrzwspólnotowa dostawa
towarów-Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 3. Wewnątrzwspólnotowe
nabycie towarów i wewnątrzwspólnotowa dostawa
towarów-Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów -
przemieszczenie towarów własnych
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - zasada ogólna
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 2. Obowiązek podatkowy
w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów i
wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów -Obowiązek
podatkowy - wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
2

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 2. Obowiązek podatkowy
w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów i
wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów -Obowiązek
podatkowy - wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Brak obowiązku
wystawienia faktury
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Termin wystawienia
faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 2-art. 20-ust. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 2-art. 25-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106a-pkt 1-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106a-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106i-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106i-ust. 7

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 lipca 2025 r. za pośrednictwem e-PUAP wpłynął Państwa wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie
    określenia obowiązku podatkowego dla wewnątrzwspólnotowej dostawy i
    wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów dokonywanych na własną rzecz oraz
    obowiązku wystawienia faktury. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie -
    pismem z 17 września 2025 r. (wpływ 17 września 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    (...) S.A. (dalej: Wnioskodawca lub Spółka) prowadzi działalność gospodarczą w zakresie
    produkcji i dystrybucji leków oraz badań i rozwoju nowych produktów farmaceutycznych,
    a także wytwarzania produktów farmaceutycznych i substancji aktywnych. W związku z
    realizowaną działalnością Spółka jest zarejestrowana w Polsce jako czynny podatnik
    podatku od towarów i usług (dalej: VAT). Wnioskodawca jest także zarejestrowany w
    Polsce na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych (jako tzw. podatnik VAT-UE).
    W ramach prowadzonej działalności Spółka przemieszcza należące do niej towary między
    różnymi państwami UE.
    W celu prawidłowego rozliczenia ww. transakcji w państwach członkowskich, z/do których
    towary są przemieszczane (np. z/do Grecji), Spółka jest zarejestrowana w tych państwach
    na potrzeby podatku od wartości dodanej (dalej również jako: VAT). W związku z tym,
    Spółka posiada nadane w tych państwach numery identyfikacyjne dla transakcji
    wewnątrzwspólnotowych, które zawierają dwuliterowy kod określający państwo (np. kod
    EL w przypadku numeru greckiego) (dalej: numer VAT UE).

    Przemieszczenia towarów należących do Spółki między różnymi państwami UE podlegają
    obowiązkowi wykazania przez Wnioskodawcę dla celów VAT zarówno w Polsce, jak i w
    drugim państwie UE, z/do którego towary są przemieszczane. Mianowicie:
    a) w przypadku towarów przemieszczanych do Polski z innego państwa UE (np. z Grecji):
        w polskich deklaracjach VAT i informacjach podsumowujących Spółka raportuje
        wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (dalej: WNT), o którym mowa w art. 11
        ust. 1 ustawy o VAT (tzw. nietransakcyjne WNT), wskazując swój grecki numer
        VAT UE jako numer dostawcy,
        w kraju wysyłki towarów (np. w Grecji) Spółka raportuje „lustrzane odbicie” tego
        przemieszczenia, czyli wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (dalej: WDT),
        wskazując swój polski numer VAT UE jako numer nabywcy;
    b) w przypadku towarów przemieszczanych z Polski do innego państwa UE (np. do Grecji):
        w polskich deklaracjach VAT i informacjach podsumowujących Spółka raportuje
        WDT, o którym mowa w art. 13 ust. 3 ustawy o VAT (tzw. nietransakcyjne WDT),
        wskazując swój grecki numer VAT UE jako numer nabywcy,
        w kraju przeznaczenia towarów (np. w Grecji) Spółka raportuje „lustrzane
        odbicie” tego przemieszczenia, czyli WNT, wskazując swój polski numer VAT UE
        jako numer dostawcy.
    Przemieszczenia towarów z Polski do innego państwa UE (np. do Grecji), a więc
    stanowiące tzw. nietransakcyjne WDT w Polsce, dokumentowane są przez Spółkę za
    pomocą faktur. Jako nabywcę na tych fakturach Spółka wskazuje swoje własne dane, w
    tym numer VAT UE nadany Wnioskodawcy w państwie, do którego towary są
    przemieszczane (np. wskazuje swój grecki numer VAT UE).
    Jeśli chodzi o przemieszczenia towarów do Polski z innych państw UE (np. z Grecji), to są
    one dokumentowane przez Spółkę zgodnie z przepisami obowiązującymi w państwie
    wysyłki towarów:
    a) w niektórych państwach przemieszczenia takie (stanowiące z perspektywy tych państw
      tzw. nietransakcyjne WDT) podlegają obowiązkowi ich dokumentowania za pomocą
      faktur, a
    b) w niektórych państwach brak jest takiego obowiązku (zamiast tego wystawiane są
      dokumenty wewnętrzne nieuznawane za faktury lub też w ogóle nie ma obowiązku
      wystawiania dokumentów dotyczących przemieszczeń towarów).
    W praktyce zdarzają się przypadki, gdy transport towarów rozpoczyna się w jednym, a
    kończy już w kolejnym miesiącu. Przykładowo:
    a) towary zostaną wysłane (np. transportem drogowym) z innego niż Polska państwa UE
      (np. z Grecji) w dniu 31 lipca 2025 r., a do magazynu Spółki znajdującego się w Polsce
      zostaną dostarczone 4 sierpnia 2025 r.,
    b) towary zostaną wysłane z magazynu Spółki znajdującego się w Polsce do innego
      państwa UE (np. do Grecji) w dniu 31 lipca 2025 r., a do państwa przeznaczenia (np. do
      Grecji) zostaną dostarczone 4 sierpnia 2025 r.
    Wnioskodawca pragnie przy tym zaznaczyć, że przedstawione sytuacje to jedynie
    przykłady hipotetyczne, użyte w celu lepszego zobrazowania omawianego zagadnienia.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

    Spółka dokonała przemieszczenia towarów własnych do Polski z terytorium Grecji. Towary
    własne Spółki zostały wysłane z terytorium Grecji dnia 29 stycznia 2025 r. i dostarczone do
    magazynu Spółki w Polsce dnia 3 lutego 2025 r. Transport odbywał się z Grecji do Polski,
    czyli między państwami członkowskimi Unii Europejskiej, które nie łączy linia graniczna.
    Ponieważ Unia Europejska stanowi jednolity obszar celny, w ramach którego obowiązuje
    zasada swobodnego przepływu towarów i brak jest kontroli granicznych, na podstawie
    posiadanych przez Spółkę dokumentów transportowych (CMR) nie jest możliwe wskazanie
    konkretnych dat, w których przekraczane były poszczególne granice państw UE na ww.
    trasie, w tym granicy Polski. Spółka nie wystawiła z tego tytułu faktury. Zgodnie z
    przepisami obowiązującymi w Grecji brak jest bowiem obowiązku wystawiania faktur
    dokumentujących wysyłkę towarów własnych z Grecji do innych państw UE. Spółka
    rozliczyła to przemieszczenie na gruncie VAT w Polsce jako wewnątrzwspólnotowe nabycie
    towaru w dniu 15 marca 2025 r. (czyli 15 marca 2025 r. został uznany za dzień powstania
    obowiązku podatkowego w WNT, jako 15. dzień miesiąca następującego po miesiącu, w
    którym dostarczono towary).
    Spółka dokonała przemieszczeń towarów własnych z Polski na terytorium Grecji. Towary
    własne Spółki zostały wysłane z Polski dnia 28 maja 2025 r. i dostarczone na terytorium
    Grecji dnia 3 czerwca 2025 r. Transport odbywał się z Polski do Grecji, czyli między
    państwami członkowskimi Unii Europejskiej, które nie łączy linia graniczna. Ponieważ Unia
    Europejska stanowi jednolity obszar celny, w ramach którego obowiązuje zasada
    swobodnego przepływu towarów i brak jest kontroli granicznych, na podstawie
    posiadanych przez Spółkę dokumentów transportowych (CMR) nie jest możliwe wskazanie
    konkretnych dat, w których przekraczane były poszczególne granice państw UE na ww.
    trasie, w tym granicy Polski. Spółka wystawiła z tego tytułu fakturę dnia 10 lipca 2025 r.
    Spółka rozliczyła to przemieszczenie na gruncie VAT w Polsce jako wewnątrzwspólnotową
    dostawę towaru w dniu 15 czerwca 2025 r. (czyli 15 czerwca 2025 r. został uznany za dzień
    powstania obowiązku podatkowego w WDT, jako 15. dzień miesiąca następującego po
    miesiącu, w którym dostarczono towary).
    W ramach działalności Spółki występowały też inne podobne przypadki do
    przedstawionego powyżej, tj. przypadki w których towary własne Spółki były
    transportowane z Grecji do Polski lub z Polski do Grecji, a ich transport (z państwa wysyłki)
    rozpoczynał się w jednym miesiącu, a kończył (w państwie przeznaczenia) już w kolejnym.
    Były one rozliczane przez Spółkę na gruncie VAT w sposób analogiczny do
    przedstawionego powyżej. Analogiczne zdarzenia opisane w stanie faktycznym mogą
    zaistnieć w przyszłości. Stanowią one zdarzenia przyszłe, których dotyczy Wniosek. W
    ramach zdarzeń przyszłych przemieszczenia towarów własnych Spółki z/do Polski mogą
    odbywać się także do/z państw członkowskich innych niż Grecja.
    Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    1) W przypadkach przedstawionych powyżej, w których dochodzi do przemieszczenia z
      Polski do Grecji towarów należących do Wnioskodawcy, które to przemieszczenia
      stanowią WDT na podstawie art. 13 ust. 3 ustawy o VAT, czy przez „miesiąc, w którym
      dokonano dostawy”, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o VAT, należy rozumieć
      miesiąc, w którym towary zostały fizycznie wysłane z Polski (tj. rozpoczął się ich
      transport)?
    2) W przypadkach przedstawionych powyżej, w których dochodzi do przemieszczenia z
      Polski do Grecji towarów należących do Wnioskodawcy, które to przemieszczenia
      stanowią WDT na podstawie art. 13 ust. 3 ustawy o VAT, czy przemieszczenia te
      podlegają obowiązkowi udokumentowania przez Wnioskodawcę za pomocą faktury?
    3) Jeżeli odpowiedź na pytanie 2) będzie twierdząca (tj. przemieszczenie towarów w
      opisanym przypadku wymaga wystawienia faktury), czy faktura powinna zostać
      wystawiona najpóźniej do 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
      towary zostały wysłane z Polski (tj. rozpoczął się ich transport)?

    4) W przypadkach przedstawionych powyżej, w których dochodzi do przemieszczenia do
      Polski z Grecji towarów należących do Wnioskodawcy, które to przemieszczenia
      stanowią WNT na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy o VAT, czy przez „miesiąc, w którym
      dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego
      nabycia”, o którym mowa w art. 20 ust. 5 ustawy o VAT, należy rozumieć miesiąc, w
      którym towary zostały fizycznie dostarczone do Polski (tj. zakończył się ich transport)?
    5) W przypadkach przedstawionych powyżej, w których dochodzi do przemieszczenia do
      Polski z Grecji towarów należących do Wnioskodawcy, które to przemieszczenia
      stanowią WNT na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy o VAT i gdy zgodnie z przepisami
      obowiązującymi w Grecji przemieszczenie towarów nie podlega obowiązkowi
      dokumentowania za pomocą faktury, czy obowiązek podatkowy z tytułu WNT
      powstaje zawsze 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym towary
      zostały fizycznie dostarczone do Polski (tj. zakończył się ich transport)?
    6) W przypadkach, w których będzie dochodziło do przemieszczenia do Polski towarów
      należących do Wnioskodawcy, które to przemieszczenia będą stanowiły WNT na
      podstawie art. 11 ust. 1 ustawy o VAT i gdy zgodnie z przepisami obowiązującymi w
      państwie wysyłki przemieszczenia będą podlegały obowiązkowi dokumentowania za
      pomocą faktury, czy obowiązek podatkowy z tytułu WNT będzie powstawał:
        15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym towary zostaną fizycznie
        dostarczone do Polski (tj. zakończy się ich transport), lub
        w dniu wystawienia faktury
      - w zależności od tego, które z tych zdarzeń nastąpi wcześniej?
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    1. Stanowisko Wnioskodawcy
    Spółka stoi na stanowisku, że:
    Ad pytanie nr 1)
    Spółka stoi na stanowisku, że w przypadkach, w których dochodzi do przemieszczenia z
    Polski do Grecji towarów należących do Wnioskodawcy, które to przemieszczenia
    stanowią WDT na podstawie art. 13 ust. 3 ustawy o VAT, przez „miesiąc, w którym
    dokonano dostawy”, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o VAT, należy rozumieć
    miesiąc, w którym towary zostały fizycznie wysłane z Polski (tj. rozpoczął się ich transport).
    W konkretnym przypadku opisanym w stanie faktycznym, w którym towary własne Spółki
    zostały wysłane z Polski dnia 28 maja 2025 r. i dostarczone na terytorium Grecji dnia 3
    czerwca 2025 r., „miesiącem, w którym dokonano dostawy”, o którym mowa w art. 20 ust.
    1 ustawy o VAT, jest więc maj 2025 roku.
    Ad pytanie nr 2)
    Spółka stoi na stanowisku, że przemieszczenia z Polski do Grecji towarów należących do
    Wnioskodawcy, które to przemieszczenia stanowią WDT na podstawie art. 13 ust. 3
    ustawy o VAT, podlegają obowiązkowi ich udokumentowania przez Wnioskodawcę za
    pomocą faktury.
    Ad pytanie nr 3)
    Spółka stoi na stanowisku, że faktura dokumentująca przemieszczenia z Polski do Grecji
    towarów należących do Wnioskodawcy, które to przemieszczenia stanowią WDT na
    podstawie art. 13 ust. 3 ustawy o VAT, powinna zostać wystawiona najpóźniej do 15. dnia
    miesiąca następującego po miesiącu, w którym towary zostały wysłane z Polski (tj.
    rozpoczął się ich transport).

    W konkretnym przypadku opisanym w stanie faktycznym, w którym towary własne Spółki
    zostały wysłane z Polski dnia 28 maja 2025 r. i dostarczone na terytorium Grecji dnia 3
    czerwca 2025 r., faktura powinna była więc zostać wystawiona najpóźniej do 15 czerwca
    2025 r.
    Ad pytanie nr 4)
    Spółka stoi na stanowisku, że w przypadkach, w których dochodzi do przemieszczenia do
    Polski z Grecji towarów należących do Wnioskodawcy, które to przemieszczenia stanowią
    WNT na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy o VAT, przez „miesiąc, w którym dokonano
    dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia”, o którym
    mowa w art. 20 ust. 5 ustawy o VAT, należy rozumieć miesiąc, w którym towary zostały
    fizycznie dostarczone do Polski (tj. zakończył się ich transport).
    W konkretnym przypadku opisanym w stanie faktycznym, w którym towary własne Spółki
    zostały wysłane z terytorium Grecji dnia 29 stycznia 2025 r. i dostarczone do magazynu
    Spółki w Polsce dnia 3 lutego 2025 r., „miesiącem, w którym dokonano dostawy towaru
    będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia”, o którym mowa w art. 20 ust.
    5 ustawy o VAT, był więc luty 2025 roku.
    Ad pytanie nr 5)
    Spółka stoi na stanowisku, że w przypadkach, w których dochodzi do przemieszczenia do
    Polski z Grecji towarów należących do Wnioskodawcy, które to przemieszczenia stanowią
    WNT na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy o VAT i gdy zgodnie z przepisami obowiązującymi
    w Grecji przemieszczenie towarów nie podlega obowiązkowi dokumentowania za pomocą
    faktury, obowiązek podatkowy z tytułu WNT powstaje zawsze 15. dnia miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym towary zostały fizycznie dostarczone do Polski (tj.
    zakończył się ich transport).
    W konkretnym przypadku opisanym w stanie faktycznym, w którym towary własne Spółki
    zostały wysłane z terytorium Grecji dnia 29 stycznia 2025 r. i dostarczone do magazynu
    Spółki w Polsce dnia 3 lutego 2025 r., obowiązek podatkowy z tytułu WNT powstał więc 15
    marca 2025 r.
    Ad pytanie nr 6)
    Spółka stoi na stanowisku, że w przypadkach, w których będzie dochodziło do
    przemieszczenia do Polski towarów należących do Wnioskodawcy, które to
    przemieszczenia będą stanowiły WNT na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy o VAT i gdy
    zgodnie z przepisami obowiązującymi w państwie wysyłki przemieszczenia będą podlegały
    obowiązkowi dokumentowania za pomocą faktury, obowiązek podatkowy z tytułu WNT
    będzie powstawał:
        15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym towary zostaną fizycznie
        dostarczone do Polski (tj. zakończy się ich transport), lub
        w dniu wystawienia faktury
      - w zależności od tego, które z tych zdarzeń nastąpi wcześniej.
    2. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    2.1. Uzasadnienie dotyczące pytań zawartych w punktach 1) - 3)
    2.1.1. Regulacje prawne
    Zgodnie z art. 13 ust. 3 ustawy o VAT za WDT uznaje się również przemieszczenie przez
    podatnika, o którym mowa w art. 15, lub na jego rzecz towarów należących do jego
    przedsiębiorstwa z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż
    terytorium kraju, które zostały przez tego podatnika na terytorium kraju w ramach
    prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym

    również w ramach WNT, albo sprowadzone na terytorium kraju w ramach importu
    towarów, jeżeli mają służyć działalności gospodarczej podatnika.
    Na podstawie art. 20 ust. 1 ustawy o VAT, w WDT obowiązek podatkowy powstaje z chwilą
    wystawienia faktury przez podatnika, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym dokonano tej dostawy (z zastrzeżeniem ust. 4, który
    nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie).
    Jeśli chodzi o obowiązki związane z fakturowaniem, to zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1
    ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą m.in. sprzedaż
    dokonywaną przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
    dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej
    podatnikiem. Z kolei zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy o VAT przez sprzedaż rozumie się m.in.
    WDT.
    Zgodnie z art. 106i ust. 1 ustawy o VAT fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia
    miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru lub wykonania
    usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-9.
    2.1.2. Moment dokonania dostawy w przypadku tzw. nietransakcyjnego WDT
    W ustawie o VAT brak jest szczególnego przepisu określającego moment powstania
    obowiązku podatkowego z tytułu tzw. nietransakcyjnego WDT. W związku z tym
    zastosowanie ma w tym zakresie przepis ogólny, tj. art. 20 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z
    którym obowiązek podatkowy w WDT powstaje z chwilą wystawienia faktury przez
    podatnika, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
    dokonano tej dostawy.
    Przy takiej konstrukcji przepisu dla prawidłowego określenia momentu powstania
    obowiązku podatkowego kluczowe jest ustalenie, jak należy rozumieć pojęcie „miesiąca, w
    którym dokonano dostawy”.
    Nie ulega wątpliwości, że w przypadku tzw. nietransakcyjnego WDT nie można odwołać się
    w tym zakresie do momentu dokonania dostawy rozumianego jako moment, w którym
    dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (por. art. 7
    ust. 1 ustawy o VAT). Prawo do rozporządzania towarami jak właściciel pozostaje bowiem
    cały czas po stronie Wnioskodawcy i fakt przemieszczenia towarów z Polski do innego
    państwa UE nie ma na to wpływu.
    Biorąc pod uwagę specyfikę tzw. nietransakcyjnego WDT, w przypadku którego
    zdarzeniem kreującym konsekwencje na gruncie VAT (obowiązek zadeklarowania WDT)
    jest samo przemieszczenie (transport) towarów, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że
    momentu dokonania tej czynności należy upatrywać w momencie wysłania towarów
    (rozpoczęcia ich transportu) z Polski. Podejście takie odzwierciedla (i) specyfikę czynności
    (tj. że obowiązek zaraportowania WDT wynika z samego faktu przemieszczenia towarów
    między różnymi państwami UE, bez ich dostawy na rzecz innego podmiotu), a także (ii)
    polską perspektywę (to na gruncie polskich przepisów występuje tzw. nietransakcyjne
    WDT).
    Zastosowanie powyższego podejścia w praktyce oznacza, że jeśli towary zostały wysłane z
    magazynu Spółki znajdującego się w Polsce do Grecji w dniu 28 maja 2025 r., a do Grecji
    zostały dostarczone 3 czerwca 2025 r., to „miesiącem, w którym dokonano dostawy” był
    maj 2025 r. W świetle powyższego, obowiązek podatkowy z tytułu tzw. nietransakcyjnego
    WDT powstał w tym przypadku 15 czerwca 2025 r.
    W świetle powyższego, w opinii Wnioskodawcy „miesiącem, w którym dokonano dostawy”,
    którym posługuje się art. 20 ust. 1 ustawy o VAT, jest miesiąc, w którym towary zostały
    wysłane (rozpoczął się ich transport) z Polski.
    W związku z tym, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości jego stanowiska w
    zakresie pytania nr 1).

    2.1.3. Obowiązek wystawienia faktury w przypadku tzw. nietransakcyjnego WDT
    Jak wynika z przywołanych wcześniej przepisów:
        1) na podstawie art. 13 ust. 3 ustawy o VAT przemieszczenie z Polski do innego
        państwa UE towarów należących do podatnika stanowi WDT;
        2) zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy o VAT pod pojęciem sprzedaży rozumie się m.in.
        WDT;
        3) zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT podatnik jest obowiązany wystawić
        fakturę dokumentującą m.in. sprzedaż dokonywaną przez niego na rzecz innego
        podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub na rzecz osoby prawnej
        niebędącej podatnikiem.
    Z zestawienia powyższych regulacji wynika, że przemieszczenie z Polski do innego
    państwa UE towarów należących do Wnioskodawcy, które to przemieszczenie stanowi
    WDT na podstawie art. 13 ust. 3 ustawy o VAT, podlega obowiązkowi dokumentowania
    przez Wnioskodawcę za pomocą faktury.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w szeregu interpretacji indywidualnych. Tytułem
    przykładu Wnioskodawca pragnie przywołać interpretacje indywidualne z:
    1) 21 grudnia 2023 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.484.2023.2.GK), w której wskazano m.in:
    „Jak wynika z opisu sprawy dokonujecie Państwo przemieszczenia własnych towarów z
    terytorium Polski do magazynów znajdujących się na terytorium Niemiec. Przemieszczenie
    to stanowi dla Państwa wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 13
    ust. 3 ustawy. Podatnik przemieszczający własne towary z Polski do innego kraju UE
    zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy ma obowiązek wystawić fakturę, ponieważ
    dokonuje dostawy towaru na rzecz innego podatnika tzn. podatnika podatku od wartości
    dodanej. W Państwa przypadku to Państwo występujecie w podwójnej roli, jesteście
    również nabywcą towaru przemieszczanego na terytorium Niemiec, w którym jesteście
    zarejestrowani jako podatnik VAT.
    Zatem Państwo przemieszczając własne towary z magazynu z terytorium Polski do
    magazynów znajdujących się na terytorium Niemiec zgodnie z art. 106a w zw. z art. 106b
    ust. 1 ustawy zobowiązani jesteście udokumentować tą transakcję poprzez wystawienie
    faktury. Zgodnie z ww. przepisami podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
    dokumentującą sprzedaż, przez którą w myśl art. 2 pkt 22 ustawy rozumie się między
    innymi wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Zatem Państwo dokonując
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, o której mowa w art. 13 ust. 3 ustawy,
    powinniście udokumentować przedmiotową czynność poprzez wystawienie faktury.”
    2) 11 listopada 2022 r. (sygn. 0111-KDIB3-3.4012.389.2022.2.PJ),
    3) 2 kwietnia 2021 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.56.2021.1.JŻ),
    4) 3 stycznia 2020 r. (sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.582.2019.3.KT).
    W świetle powyższego, w opinii Wnioskodawcy przemieszczenie z Polski do innego
    państwa UE towarów należących do Wnioskodawcy, które to przemieszczenie stanowi
    WDT na podstawie art. 13 ust. 3 ustawy o VAT podlega obowiązkowi udokumentowania
    przez Wnioskodawcę za pomocą faktury. Biorąc zaś pod uwagę brzmienie art. 20 ust. 1
    ustawy o VAT, wystawienie takiej faktury może determinować moment powstania
    obowiązku podatkowego w VAT (jeśli faktura taka zostanie wystawiona wcześniej niż 15.
    dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym towary zostały wysłane/rozpoczął się
    ich transport z Polski).
    W związku z tym, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości jego stanowiska w
    zakresie pytania nr 2).
    2.1.4. Termin na wystawienie faktury dokumentującej tzw. nietransakcyjne WDT

    Zakładając, że odpowiedź na pytanie nr 2) będzie twierdząca (tj. zostanie uznane, że
    przemieszczenie towarów z Polski do innego państwa UE, które stanowi WDT na
    podstawie art. 13 ust. 3 ustawy o VAT podlega obowiązkowi udokumentowania za pomocą
    faktury), należy ustalić, jaki jest termin na wystawienie tej faktury.
    Ustawa o VAT (ani przepisy wykonawcze do niej) nie zawiera szczególnych regulacji
    wskazujących, w jakim terminie powinna być wystawiona faktura dokumentująca tzw.
    nietransakcyjne WDT. W związku z tym należy odwołać się do art. 106i ust. 1 ustawy o VAT,
    zgodnie z którym fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po
    miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru.
    Przy takiej konstrukcji przepisu dla prawidłowego określenia terminu na wystawienie
    faktury kluczowe jest ustalenie, jak należy rozumieć pojęcie „miesiąca, w którym
    dokonano dostawy”.
    Mając na uwadze, że w tym zakresie art. 106i ust. 1 ustawy o VAT posługuje się tym
    samym pojęciem co art. 20 ust. 1 ustawy o VAT, nie ulega wątpliwości, że pojęcia te
    powinny być odczytywane w identyczny sposób. W związku z tym, Wnioskodawca stoi na
    stanowisku, że - zgodnie z uwagami zawartymi w punkcie 2.1.2. powyżej (dotyczącym
    odpowiedzi na pytanie nr 1)) - „miesiącem, w którym dokonano dostawy”, którym
    posługuje się art. 106i ust. 1 ustawy o VAT, jest miesiąc, w którym towary zostały wysłane
    (rozpoczął się ich transport) z Polski.
    Zastosowanie powyższego podejścia w praktyce oznacza, że w przypadku gdy towary
    zostały wysłane z magazynu Spółki znajdującego się w Polsce do Grecji w dniu 28 maja
    2025 r., a do Grecji zostały dostarczone 3 czerwca 2025 r., faktura dokumentująca to
    przemieszczenie powinna była zostać wystawiona nie później niż 15 czerwca 2025 r.
    W związku z tym, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości jego stanowiska w
    zakresie pytania nr 3).
    2.2. Uzasadnienie dotyczące pytań zawartych w punktach 4)-6)
    2.2.1. Regulacja prawne
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o VAT przez WNT za wynagrodzeniem, o którym mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się również przemieszczenie towarów przez podatnika podatku
    od wartości dodanej lub na jego rzecz, należących do tego podatnika, z terytorium
    państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju, jeżeli towary te
    zostały przez tego podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego w
    ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w
    tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo zaimportowane, i
    towary te mają służyć działalności gospodarczej podatnika.
    W art. 20 ust. 5 ustawy o VAT zostało przewidziane, że w WNT obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej, nie
    później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano
    dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia.
    2.2.2. Moment dokonania dostawy towarów będących przedmiotem tzw.
    nietransakcyjnego WNT
    W ustawie o VAT brak jest szczególnego przepisu określającego moment powstania
    obowiązku podatkowego z tytułu tzw. nietransakcyjnego WNT. W związku z tym
    zastosowanie ma w tym zakresie przepis ogólny, tj. art. 20 ust. 5 ustawy o VAT, zgodnie z
    którym obowiązek podatkowy w WNT powstaje z chwilą wystawienia faktury przez
    podatnika podatku od wartości dodanej, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem
    wewnątrzwspólnotowego nabycia.
    Przy takiej konstrukcji przepisu dla prawidłowego określenia momentu powstania
    obowiązku podatkowego kluczowe jest ustalenie, jak należy rozumieć pojęcie „miesiąca, w

    którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego
    nabycia”.
    Podobnie jak w przypadku przemieszczenia towarów z Polski do innego państwa UE
    (zgodnie z uwagami zawartymi w punkcie 2.1.2. powyżej) nie ulega wątpliwości, że także w
    przypadku tzw. nietransakcyjnego WNT nie można odwołać się w tym zakresie do
    momentu dokonania dostawy rozumianego jako moment, w którym dochodzi do
    przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (por. art. 7 ust. 1 ustawy o
    VAT). Prawo do rozporządzania towarami jak właściciel pozostaje bowiem cały czas po
    stronie Wnioskodawcy i fakt przemieszczenia towarów do Polski z innego państwa UE nie
    ma na to wpływu.
    Biorąc pod uwagę specyfikę tzw. nietransakcyjnego WNT, w przypadku którego
    zdarzeniem kreującym konsekwencje na gruncie VAT (obowiązek zadeklarowania WNT)
    jest samo przemieszczenie (transport) towarów, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że
    momentu dokonania tej czynności należy upatrywać w momencie dostarczenia towarów
    (zakończenia ich transportu) do Polski. Podejście takie odzwierciedla (i) specyfikę
    czynności (tj. że obowiązek zaraportowania WNT wynika z samego faktu przemieszczenia
    towarów między różnymi państwami UE, bez ich dostawy na rzecz innego podmiotu), a
    także (ii) polską perspektywę (to na gruncie polskich przepisów występuje tzw.
    nietransakcyjne WNT).
    Zastosowanie powyższego podejścia w praktyce oznacza, że jeśli towary zostały wysłane z
    Grecji 29 stycznia 2025 r., a do magazynu Spółki znajdującego się w Polsce zostały
    dostarczone 3 lutego 2025 r., to momentem dokonania dostawy towaru będącego
    przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia był 3 lutego 2025 r. Tym samym,
    „miesiącem, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem
    wewnątrzwspólnotowego nabycia” był luty 2025 r. W świetle powyższego, obowiązek
    podatkowy z tytułu tzw. nietransakcyjnego WNT powstał w tym przypadku 15 marca 2025
    r.
    Przykładowo, powyższe stanowisko zostało zaprezentowane w interpretacji indywidualnej
    z 13 stycznia 2022 r. (sygn. 0111-KDIB3-3.4012.672.2021.1.MAZ), w której wskazano m.in.:
    „Spółka nabywa towary od kontrahenta z Chin, przy czym ich wprowadzenie na terytorium
    Unii Europejskiej następuje w Niemczech, gdzie naliczane jest cło. Następnie towar jest
    przemieszczany na terytorium Polski. Oznacza to, że w tym wypadku nastąpi
    wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (WNT) w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy -
    przemieszczenie towarów należących do Spółki (wcześniej zaimportowanych) z terytorium
    państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju.
    Z kolei w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów obowiązek podatkowy
    powstaje zgodnie z treścią art. 20 ust. 5 ustawy. W sytuacji opisanej we wniosku, gdy
    towary są przemieszczane z terytorium innego państwa członkowskiego (Niemcy) na
    terytorium kraju, a przy tym nie jest wystawiana faktura dokumentująca to
    przemieszczanie (towary zostały wcześniej zaimportowane przez Spółkę), obowiązek
    podatkowy powstaje 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano
    dostawy towarów (nastąpił przywóz towarów do Polski). Zgodnie bowiem z art. 25 ust. 1
    ustawy, WNT uznaje się za dokonane na terytorium Polski w momencie zakończenia ich
    wysyłki lub transportu.”
    Prawidłowość ww. podejścia znajduje także potwierdzenie w interpretacji indywidualnej z
    29 czerwca 2021 r. (sygn. 0112-KDIL1-3.4012.123.2021.2.JK).
    W świetle powyższego, w opinii Wnioskodawcy „miesiącem, w którym dokonano dostawy
    towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia”, którym to pojęciem
    posługuje się art. 20 ust. 5 ustawy o VAT, jest miesiąc, w którym towary zostały
    dostarczone (zakończył się ich transport) do Polski.

    W związku z tym, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości jego stanowiska w
    zakresie pytania nr 4).
    2.2.3. Moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu tzw. nietransakcyjnego WNT
    Zgodnie z uwagami zawartymi w punkcie 2.2.2. powyżej, w ustawie o VAT brak jest
    szczególnego przepisu określającego moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu
    tzw. nietransakcyjnego WNT. W związku z tym zastosowanie ma w tym zakresie przepis
    ogólny, tj. art. 20 ust. 5 ustawy o VAT, zgodnie z którym obowiązek podatkowy w WNT
    powstaje z chwilą wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej, nie
    później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano
    dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia.
    Regulację tą należy odczytywać w ten sposób, że:
        1) jeśli faktura zostanie wystawiona przed 15. dniem miesiąca następującego po
        miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem
        wewnątrzwspólnotowego nabycia - obowiązek podatkowy z tytułu WNT powstaje
        w dacie wystawienia faktury;
        2) jeśli faktura zostanie wystawiona później (tj. począwszy od 15. dnia miesiąca
        następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego
        przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia) - obowiązek podatkowy
        powstaje niezależnie od daty wystawienia faktury, tj. 15. dnia miesiąca
        następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego
        przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia.
    Dla prawidłowego określenia momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu WNT
    konieczne jest więc ustalenie dwóch dat: (i) dnia, w którym dokonano dostawy towaru
    będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia oraz (ii) dnia, w którym została
    wystawiona faktura.
    W celu zastosowania ww. regulacji do tzw. nietransakcyjnego WNT konieczne jest
    uwzględnienie specyfiki tego rodzaju WNT. Jeśli chodzi o pierwszą ze wskazanych dat
    (dzień, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem
    wewnątrzwspólnotowego nabycia), to - zgodnie z uwagami zawartymi w punkcie 2.2.2.
    powyżej - w opinii Wnioskodawcy dniem tym jest dzień dostarczenia towarów
    (zakończenia ich transportu) do Polski.
    Odnosząc się z kolei do momentu wystawienia faktury, to należy wziąć pod uwagę, że w
    przypadku tzw. nietransakcyjnego WNT brak jest faktury wystawianej przez inny podmiot
    (dostawcę), a jedynym dokumentem, który Spółka może posiadać w związku z takim
    przemieszczeniem, jest dokument wystawiony przez nią samą. Podstawą dla wystawienia
    takiego dokumentu są przepisy obowiązujące w państwie, z którego towary są
    przemieszczane. Jeśli więc towary są przemieszczane z Grecji do Polski, to
    przemieszczenie takie powinno zostać udokumentowane zgodnie z przepisami
    obowiązującymi w Grecji.
    Jak zostało wcześniej wskazane, przemieszczenia towarów własnych do Polski
    dokumentowane są zgodnie z przepisami obowiązującymi w państwie wysyłki towarów.
    Przy tym:
        1) w niektórych państwach przemieszczenia takie (stanowiące z perspektywy tych
        państw tzw. nietransakcyjne WDT) podlegają obowiązkowi ich dokumentowania
        za pomocą faktur, a
        2) w niektórych państwach brak jest takiego obowiązku (zamiast tego wystawiane są
        dokumenty wewnętrzne nieuznawane za faktury lub też w ogóle nie ma
        obowiązku wystawiania dokumentów dotyczących przemieszczeń towarów).
        Przepisy takie obowiązują w Grecji.

    W związku z tym, Spółka stoi na stanowisku, że w przypadkach, w których dochodzi do
    przemieszczenia do Polski z Grecji towarów należących do Wnioskodawcy, które to
    przemieszczenia stanowią WNT na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy o VAT i gdy zgodnie z
    przepisami obowiązującymi w Grecji przemieszczenie towarów nie podlega obowiązkowi
    dokumentowania za pomocą faktury, obowiązek podatkowy z tytułu WNT powstaje
    zawsze 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym towary zostały fizycznie
    dostarczone do Polski (tj. zakończył się ich transport).
    W konkretnym przypadku opisanym w stanie faktycznym, w którym towary własne Spółki
    zostały wysłane z terytorium Grecji dnia 29 stycznia 2025 r. i dostarczone do magazynu
    Spółki w Polsce dnia 3 lutego 2025 r., obowiązek podatkowy z tytułu WNT powstał więc 15
    marca 2025 r.
    Z kolei w przypadkach, w których będzie dochodziło do przemieszczenia do Polski
    towarów należących do Wnioskodawcy, które to przemieszczenia będą stanowiły WNT na
    podstawie art. 11 ust. 1 ustawy o VAT, a zgodnie z przepisami obowiązującymi w państwie
    wysyłki przemieszczenia będą podlegały obowiązkowi dokumentowania za pomocą
    faktury, Spółka stoi na stanowisku, że obowiązek podatkowy z tytułu WNT będzie
    powstawał:
        15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym towary zostały fizycznie
        dostarczone do Polski (tj. zakończył się ich transport), lub
        w dniu wystawienia faktury
      - w zależności od tego, które z tych zdarzeń nastąpi wcześniej.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w szeregu interpretacji indywidualnych. Tytułem
    przykładu Wnioskodawca pragnie przywołać interpretacje indywidualne z:
        1) 4 sierpnia 2020 r. (sygn. 0114-KDIP1-1.4012.359.2020.1.RR), w której wskazano m.
        in.:
    „(...) w analizowanym przypadku obowiązek podatkowy z tytułu przemieszczenia towarów
    własnych stanowiącego wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art.
    11 ust. 1 ustawy, powstał w momencie wystawienia przez Wnioskodawcę dokumentu pro
    forma - „proformarechnung”. Jak wskazał bowiem Wnioskodawca, dokument ten
    wystawiany jest według przepisów niemieckich, które zobowiązują podatnika również do
    wystawienia faktury dokumentującej przemieszczenie własnych towarów na terytorium
    innego państwa członkowskiego. Przy czym data wystawienia tego dokumentu będzie
    generowała moment powstania obowiązku podatkowego zgodnie z art. 20 ust. 5 ustawy
    dla wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy,
    jeżeli dokument ten zostanie wystawiony przed upływem 15. dnia miesiąca następującego
    po miesiącu, w którym dokonane są przemieszczenia towarów będących przedmiotem
    tych transakcji.”
        2) 3 marca 2020 r. (sygn. 0112-KDIL1-3.4012.578.2019.2.AKS), w której wskazano m.
        in.:
    „(...) w przypadku transakcji wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, w rozumieniu art.
    11 ust. 1 ustawy, obowiązek podatkowy powstanie wraz z datą wystawienia Dokumentu
    transferowego. Skoro bowiem, jak wskazał Wnioskodawca, dokument o nazwie Invoice
    (Dokument transferowy) spełniać będzie wymogi właściwe dla danego Państwa
    Członkowskiego wysyłki towarów w zakresie uznania go za fakturę VAT, to obowiązek
    podatkowy z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, w rozumieniu art. 11 ust.
    1 ustawy powstanie, zgodnie z art. 20 ust. 5 ustawy, z chwilą wystawienia Dokumentu
    transferowego.”
        3) 6 marca 2018 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.14.2018.2.MC), w której wskazano m.in.:

    „(...) w przypadku, w którym Wnioskodawca będzie dokumentować wewnątrzwspólnotowe
    nabycie towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy poprzez wystawienie
    dokumentu o nazwie Faktura Proforma, który stanowi fakturę w rozumieniu przepisów
    państwa członkowskiego wysyłki towarów obowiązek podatkowy z tytułu przedmiotowego
    przemieszczenia powstanie w momencie wystawienia tego dokumentu. Skoro bowiem, jak
    wskazał Wnioskodawca, dokument o nazwie Faktura Proforma tj. dokument, który będzie
    zawierać wszystkie elementy wymagane w stosunku do faktury VAT (zgodnie z przepisami
    danego państwa członkowskiego wysyłki towarów) stanowi fakturę w rozumieniu
    przepisów państwa członkowskiego wysyłki towarów oraz jednocześnie dokument ten
    zostanie wystawiony przez Wnioskodawcę przed upływem 15. dnia miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym dokonane jest przemieszczenie towarów będących
    przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, to obowiązek podatkowy z
    tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy
    powstanie, zgodnie z art. 20 ust. 5 ustawy, z chwilą wystawienia dokumentu o nazwie
    Faktura Proforma, który stanowi fakturę w rozumieniu przepisów państwa
    członkowskiego wysyłki towarów.
    (...)
    Natomiast w przypadku, w którym Wnioskodawca będzie dokumentować
    wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy poprzez
    wystawienie dokumentu o nazwie Faktura Proforma, który nie stanowi faktury w
    rozumieniu przepisów państwa członkowskiego wysyłki towarów obowiązek podatkowy z
    tytułu przedmiotowego przemieszczenia towarów powstanie 15. dnia następującego po
    miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem
    wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.”
    W związku z tym, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości jego stanowiska w
    zakresie pytania nr 5) i pytania nr 6).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Jak stanowi art. 9 ust. 1 ustawy:
      Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4,
      rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w
      wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa
      członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy:
      Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:
      1) nabywcą towarów jest:
      a) podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a
      nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,
      b) osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a z zastrzeżeniem
      art. 10;
      2) dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.
    Zatem, przy spełnieniu warunków odnośnie podmiotów biorących udział w transakcji,
    wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy ma miejsce
    wówczas, gdy w wyniku dostawy, w ramach której dochodzi do przeniesienia prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel, towary są wysyłane lub transportowane na
    terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego
    rozpoczęcia wysyłki.
    Jednocześnie w myśl art. 11 ust. 1 ustawy:
      Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem, o którym mowa
      w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się również przemieszczenie towarów przez podatnika
      podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz, należących do tego podatnika, z
      terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju,
      jeżeli towary te zostały przez tego podatnika na terytorium tego innego państwa
      członkowskiego w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone,
      wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia
      towarów, albo zaimportowane, i towary te mają służyć działalności gospodarczej
      podatnika.
    Powołany przepis rozszerza zakres transakcji uznawanych za wewnątrzwspólnotowe
    nabycie towarów o przemieszczenie towarów własnych podatnika z kraju członkowskiego
    do Polski. W myśl tej regulacji, przemieszczenie towarów traktowane będzie jako
    wewnątrzwspólnotowe nabycie wtedy, gdy przemieszczane towary są własnością
    podatnika, który wszedł w ich posiadanie na terytorium państwa członkowskiego, z
    którego transportowane są do Polski i będą służyć czynnościom wykonywanym przez
    niego, jako podatnika, na terytorium kraju. W takim przypadku w państwie, z którego
    przemieszczane są towary, występuje wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów,
    natomiast w państwie, do którego przemieszczane są towary, następuje ich
    wewnątrzwspólnotowe nabycie - dokonywane przez ten sam podmiot.
    Stosownie do art. 25 ust. 1 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów uznaje się za dokonane na terytorium
      państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie zakończenia
      ich wysyłki lub transportu.
    Z kolei zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy:
      Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5,
      rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych
      w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z
      zastrzeżeniem ust. 2-8.
    Stosownie do art. 13 ust. 2 ustawy:
      Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:
      1) podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby
      transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym
      niż terytorium kraju;

      2) osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest
      zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium
      państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
      3) podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą
      podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na
      terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w
      pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z
      przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy
      lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
      4) podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w
      innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem
      dostawy są nowe środki transportu.
    Jednocześnie, w myśl art. 13 ust. 3 ustawy:
      Za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów uznaje się również przemieszczenie
      przez podatnika, o którym mowa w art. 15, lub na jego rzecz towarów należących do
      jego przedsiębiorstwa z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego
      inne niż terytorium kraju, które zostały przez tego podatnika na terytorium kraju w
      ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte,
      nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo
      sprowadzone na terytorium kraju w ramach importu towarów, jeżeli mają służyć
      działalności gospodarczej podatnika.
    Ogólną definicję pojęcia wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów stanowi art. 13 ust. 1
    ustawy. Zgodnie z jego treścią, wewnątrzwspólnotową dostawą towarów jest wywóz
    towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ustawy, na
    terytorium innego państwa członkowskiego niż Polska. Elementem, który musi wystąpić,
    aby uznać daną czynność za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, jest wywóz towaru
    z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego. Jednak podkreślić
    należy, że dostawą wewnątrzwspólnotową nie jest sama czynność faktyczna, jaką jest
    wywóz towarów. Wywóz ten musi bowiem nastąpić w wyniku czynności dostawy.
    Na podstawie art. 13 ust. 6 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy
      jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od
      podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7.
    Ogólna zasada powstania obowiązku podatkowego została zawarta w art. 19a ust. 1
    ustawy, zgodnie z którym:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Powyższy przepis formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że
    podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa
    towarów bądź świadczenie usług.
    Jednakże ustawodawca dla niektórych czynności wskazał inne okoliczności, które wiążą się
    z powstaniem obowiązku podatkowego na gruncie podatku VAT. Przykładem czynności,
    których realizacja wiąże się z powstaniem obowiązku podatkowego w momencie innym
    niż dostawa towarów jest wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów i
    wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 i 5 ustawy:

      W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów obowiązek podatkowy powstaje z
      chwilą wystawienia faktury przez podatnika, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca
      następującego po miesiącu, w którym dokonano tej dostawy, z zastrzeżeniem ust. 4.
      W wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje z
      chwilą wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej, nie
      później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano
      dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, z
      zastrzeżeniem ust. 8 i 9. Przepis ust. 1a stosuje się odpowiednio.
    W myśl art. 106a pkt 1a ustawy:
      Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do sprzedaży, z wyjątkiem przypadków, o
      których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 1a, w których usługodawca lub
      dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego i faktura
      dokumentująca te transakcje nie jest wystawiana przez usługobiorcę lub nabywcę
      towarów w imieniu i na rzecz usługodawcy lub dokonującego dostawy towarów.
    Na podstawie art. 106a pkt 2 ustawy:
      Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do dostawy towarów i świadczenia usług
      dokonywanych przez podatnika posiadającego na terytorium kraju siedzibę
      działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z
      którego dokonywane są te czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju
      siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej - posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo
      zwykłe miejsce pobytu, z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy
      miejscem świadczenia jest terytorium:
      a) państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do
      zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i faktura
      dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub
      usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika,
      b) państwa trzeciego.
    Zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
      106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku
      od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby
      prawnej niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik
      korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany
      w pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
      których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5
      pkt 4,
      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
      ust. 1b.
    Elementy, jakie powinna zawierać faktura, zostały wymienione w art. 106e ustawy.
    W myśl art. 106i ust. 1 ustawy:

      Fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w
      którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem ust. 2-9.
    Według art. 106i ust. 7 ustawy:
      Faktury nie mogą być wystawione wcześniej niż 60. dnia przed:
      1) dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi,
      2) otrzymaniem, przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi, całości
      lub części zapłaty.
    Z powołanych przepisów wynika, że w stosunku do wewnątrzwspólnotowej dostawy
    towarów jak i wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów ustawodawca wprowadza
    wyjątek od zasady ogólnej, stanowiąc, że obowiązek podatkowy powstaje z chwilą
    wystawienia faktury przez podatnika, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym dokonano tej dostawy.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że prowadzą Państwo działalność
    gospodarczą w zakresie produkcji i dystrybucji leków oraz badań i rozwoju nowych
    produktów farmaceutycznych, a także wytwarzania produktów farmaceutycznych i
    substancji aktywnych. W związku z realizowaną działalnością Spółka jest zarejestrowana w
    Polsce jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Wnioskodawca jest także
    zarejestrowany w Polsce na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych jako podatnik
    VAT-UE. W ramach prowadzonej działalności Spółka przemieszcza należące do Spółki
    towary między różnymi państwami UE, w których Spółka jest zarejestrowana na potrzeby
    podatku od wartości dodanej. W związku z tym, Spółka posiada nadane w tych państwach
    numery identyfikacyjne dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, które zawierają
    dwuliterowy kod określający państwo (numer VAT UE).
    Przemieszczenia towarów należących do Spółki między różnymi państwami UE Spółka
    wykazuje w polskich deklaracjach VAT i informacjach podsumowujących jako
    wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (WNT), o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy
    (nietransakcyjne WNT), wskazując swój grecki numer VAT UE jako numer dostawcy lub
    jako wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 13 ust. 3 ustawy
    (nietransakcyjne WDT), wskazując swój grecki numer VAT UE jako numer nabywcy.
    Przemieszczenia towarów własnych z Polski do innego państwa UE dokumentowane są
    przez Spółkę za pomocą faktur. Jako nabywcę na tych fakturach Spółka wskazuje swoje
    własne dane, w tym numer VAT UE nadany Wnioskodawcy w państwie, do którego towary
    są przemieszczane. Przemieszczenia towarów do Polski z innych państw UE
    dokumentowane są przez Spółkę zgodnie z przepisami obowiązującymi w państwie
    wysyłki towarów. W niektórych państwach przemieszczenia takie podlegają obowiązkowi
    ich dokumentowania za pomocą faktur, a w niektórych państwach brak jest takiego
    obowiązku (zamiast tego wystawiane są dokumenty wewnętrzne nieuznawane za faktury
    lub też w ogóle nie ma obowiązku wystawiania dokumentów dotyczących przemieszczeń
    towarów).
    Spółka dokonała przemieszczenia towarów własnych do Polski z terytorium Grecji. Towary
    własne Spółki zostały wysłane z terytorium Grecji dnia 29 stycznia 2025 r. i dostarczone do
    magazynu Spółki w Polsce dnia 3 lutego 2025 r. Spółka nie wystawiła z tego tytułu faktury.
    Zgodnie z przepisami obowiązującymi w Grecji brak jest bowiem obowiązku wystawiania
    faktur dokumentujących wysyłkę towarów własnych z Grecji do innych państw UE. Spółka
    rozliczyła to przemieszczenie na gruncie VAT w Polsce jako wewnątrzwspólnotowe nabycie
    towaru w dniu 15 marca 2025 r. (czyli 15 marca 2025 r. został uznany za dzień powstania
    obowiązku podatkowego w WNT, jako 15. dzień miesiąca następującego po miesiącu, w
    którym dostarczono towary).
    Spółka dokonała przemieszczeń towarów własnych z Polski na terytorium Grecji. Towary
    własne Spółki zostały wysłane z Polski dnia 28 maja 2025 r. i dostarczone na terytorium
    Grecji dnia 3 czerwca 2025 r. Spółka wystawiła z tego tytułu fakturę dnia 10 lipca 2025 r.

    Spółka rozliczyła to przemieszczenie na gruncie VAT w Polsce jako wewnątrzwspólnotową
    dostawę towaru w dniu 15 czerwca 2025 r. (czyli 15 czerwca 2025 r. został uznany za dzień
    powstania obowiązku podatkowego w WDT, jako 15. dzień miesiąca następującego po
    miesiącu, w którym dostarczono towary).
    Państwa wątpliwości dotyczą określenia momentu powstania obowiązku podatkowego z
    tytułu przemieszczenia na podstawie art. 13 ust. 3 ustawy z Polski do Grecji towarów
    należących do Spółki, obowiązku udokumentowania tej transakcji fakturą oraz terminu, w
    którym Spółka powinna wystawić tą fakturę (pytanie nr 1-3 wniosku).
    Jak wynika z opisu sprawy dokonujecie Państwo przemieszczenia własnych towarów z
    terytorium Polski do Grecji. Przemieszczenie to stanowi dla Państwa
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 13 ust. 3 ustawy. Podatnik
    przemieszczający własne towary z Polski do innego kraju UE zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt
    1 ustawy ma obowiązek wystawić fakturę, ponieważ dokonuje dostawy towaru na rzecz
    innego podatnika tzn. podatnika podatku od wartości dodanej. W Państwa przypadku
    Spółka występuje w podwójnej roli, jest również nabywcą towaru przemieszczanego na
    terytorium Grecji, w którym jesteście Państwo zarejestrowani jako podatnik VAT.
    Zatem Spółka przemieszczając własne towary z terytorium Polski na terytorium Grecji
    zgodnie z art. 106a w zw. z art. 106b ust. 1 ustawy ma obowiązek udokumentować tą
    transakcję poprzez wystawienie faktury. Zgodnie z ww. przepisami podatnik jest
    obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, przez którą w myśl art. 2 pkt 22
    ustawy rozumie się między innymi wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Zatem
    Spółka dokonując wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, o której mowa w art. 13 ust.
    3 ustawy, powinna udokumentować przedmiotową czynność poprzez wystawienie
    faktury, którą stosownie do ww. art. 106i ust. 1 ustawy wystawia się nie później niż 15.
    dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru.
    Jak już wskazałem, wewnątrzwspólnotową dostawą towarów jest wywóz towarów z
    terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ustawy, na terytorium
    innego państwa członkowskiego niż Polska. Jednakże w przypadku nietransakcyjnego
    WDT, które zrównane jest z transakcyjnym WDT mamy do czynienia z
    wewnątrzwspólnotowym przemieszczeniem towarów własnych (nie dochodzi do
    przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel), gdzie podatnik występuje
    w podwójnej roli, dostawcy i nabywcy. Obowiązek podatkowy w stosunku do
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów powstaje z chwilą wystawienia faktury przez
    podatnika, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
    dokonano dostawy. Natomiast w przypadku przemieszczenia towarów własnych nie
    później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło
    przemieszczenie towarów.
    Jak wynika z opisu sprawy, Spółka dokonuje przemieszczenia własnych towarów z
    terytorium Polski do Grecji, które zostały wysłane z Polski 28 maja 2025 r. i dostarczone na
    terytorium Grecji 3 czerwca 2025 r. Z tego tytułu w dniu 10 lipca 2025 r. Spółka wystawiła
    fakturę. Spółka rozliczyła to przemieszczenie na gruncie VAT w Polsce jako
    wewnątrzwspólnotową dostawę towaru w dniu 15 czerwca 2025 r.
    Odnosząc przedstawione okoliczności sprawy do treści powołanych powyżej przepisów
    należy wskazać, że skoro 28 maja 2025 r. Spółka przemieściła towary w ramach
    wewnątrzwspólnotowego przemieszczenia własnych towarów a fakturę wystawiła po 15.
    dniu miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano tego przemieszczenia (10
    lipca 2025 r.) to Spółka prawidłowo rozpoznała obowiązek podatkowy z tytułu tej
    transakcji w dniu 15 czerwca 2025 r.
    Z uwagi na powyższe, stanowisko Spółki w zakresie pytania nr 1-3 należy uznać za
    prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą także określenia momentu powstania obowiązku
    podatkowego z tytułu przemieszczenia na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy z Grecji do

    Polski towarów należących do Spółki, gdy zgodnie z przepisami obowiązującymi w Grecji
    nie ma obowiązku dokumentowania tej transakcji fakturą, oraz gdy zgodnie z przepisami
    obowiązującymi w państwie wysyłki przemieszczenia będą podlegały obowiązkowi
    dokumentowania za pomocą faktury (pytanie nr 4-6).
    W opisie sprawy Spółka wskazała, że towary własne Spółki zostały wysłane z terytorium
    Grecji 29 stycznia 2025 r. i dostarczone do magazynu Spółki w Polsce 3 lutego 2025 r.
    Spółka nie wystawiła z tego tytułu faktury, gdyż zgodnie z przepisami obowiązującymi w
    Grecji brak jest obowiązku wystawiania faktur dokumentujących wysyłkę towarów
    własnych z Grecji do innych państw UE. Spółka rozliczyła to przemieszczenie na gruncie
    VAT w Polsce jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru 15 marca 2025 r.
    Odnosząc przedstawione okoliczności sprawy do treści powołanych powyżej przepisów
    należy wskazać, że w przypadku, w którym Spółka nie jest w posiadaniu faktury
    dokumentującej nietransakcyjne WNT z terytorium Grecji obowiązek podatkowy z tytułu
    przedmiotowego przemieszczenia własnych towarów powstanie 15. dnia następującego
    po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem
    wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. Jak Państwo wskazują towary zostały
    przemieszczone na terytorium Polski 3 lutego 2025 r. a zatem obowiązek podatkowy z
    tytułu tej transakcji powstał 15 marca 2025 r.
    Odnosząc się do przypadków, w których zgodnie z przepisami obowiązującymi w państwie
    wysyłki przemieszczenia będą podlegały obowiązkowi dokumentowania za pomocą
    faktury, należy wskazać, że obowiązek podatkowy z tytułu nietransakcyjnego WNT będzie
    powstawał 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym towary zostaną
    przemieszczone do Polski, lub w dniu wystawienia faktury w zależności od tego, które z
    tych zdarzeń nastąpi wcześniej.
    Tym samym stanowisko Spółki w zakresie pytań nr 4-6 należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia,
        zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym
    we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego
    /zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa

        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.