Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.773.2025.2.JK2
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-17
Teza: Ustalenie, czy w związku z przeniesieniem swojego centrum
interesów życiowych do USA w 2023 r., Wnioskodawca
posiada status polskiego nierezydenta podatkowego w 2025 r.
i latach kolejnych oraz czy podlega w Polsce ograniczonemu
obowiązkowi podatkowemu.
Słowa kluczowe: Stany Zjednoczone
miejsce-miejsce zamieszkania
obowiązek-obowiązek podatkowy-ograniczony
obowiązek podatkowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Nieograniczony i ograniczony obowiązek podatkowy.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Umowy w sprawie unikania podwójnego
opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1a-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 4a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 sierpnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan - w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 30 września 2025 r. (data wpływu 30
    września 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Jest Pan obywatelem polskim. Od 12 lutego 2023 roku stale przebywa Pan na terytorium
    Stanów Zjednoczonych Ameryki (dalej: USA), będąc zatrudnionym w tym kraju na
    podstawie umowy o pracę. Wyjechał Pan do USA z zamiarem stałego pobytu, przenosząc
    tam swoje centrum interesów życiowych.
    Posiada Pan rodzinę: żonę i pełnoletnie dzieci. Pana żona przebywa razem z Panem w
    USA. Pełnoletnie dzieci mieszkają w Polsce.
    Od momentu wyjazdu do USA, przebywa Pan tam przez większą część roku, w latach 2023
    - 2025 spędził w Polsce około 50 dni. Podobny lub nawet krótszy okres przebywania w
    USA przewiduje Pan w kolejnych latach (około 25 dni rocznie).
    Pana żona mieszka z Panem w USA, niemniej jednak w 2025 r. spędziła w Polsce więcej niż
    183 dni ze względów osobistych. Pana żona, jak i Pan, traktują jednak ten czas jako
    wyjątkowy, zaś po zamknięciu spraw osobistych żona dołączyła do Pana w USA, z
    zamiarem stałego pobytu w tym kraju. Ze względu na sytuację osobistą dłuższe pobyty
    żony w Polsce w kolejnych latach nie są jednak wykluczone. Niemniej jednak, za swoje
    centrum interesów życiowych, zarówno żona, jak i Pan, uważają USA.
    Obecnie staracie się Państwo o Zieloną Kartę i nie zamierzają wrócić do Polski na stałe.
    Pana żona nie uzyskuje dochodów w Polsce, ani w USA.
    W Polsce jest Pan właścicielem mieszkania, a także współwłaścicielem samochodu
    dorosłego syna. Nie uzyskuje Pan żadnych dochodów ze źródeł polskich. Nie posiada też
    Pan innych majątkowych związków z Polską.
    Od 2023 r. de facto Pana centrum interesów życiowych zostało jednak przeniesione do
    USA. Posiada Pan tam dostępny dom (obecnie wynajęty, jednak po uzyskaniu Zielonej
    Karty Pan wraz z żoną zamierzają kupić w USA własny dom), wykonuje Pan pracę
    zawodową, uzyskuje dochody wyłącznie w tym kraju. Prowadzi Pan normalne życie
    towarzyskie, posiada kontakty społeczne, odwiedza teatry, galerie itp. Bierze Pan udział w
    aktywnościach społecznych (np. wolontariat w firmie, w której jest zatrudniony),
    uczestniczy w lokalnych świętach i wydarzeniach kulturalnych. Spędza Pan tam większą
    część roku.
    Do Polski przyjeżdża Pan okazjonalnie.
    Wynagrodzenie za pracę wpływa na amerykańskie konto bankowe. Płaci Pan w USA
    podatki według stawki stosowanej wobec rezydentów podatkowych tego państwa.
    Korzysta Pan ze wspólnego rozliczenia podatkowego z żoną w tym kraju. Posiada Pan w

    USA własny samochód będący do Pana dyspozycji. Ubezpieczenia są płacone w USA to:
    ubezpieczenie OC samochodu, a także ubezpieczenie zdrowotne i ubezpieczenie
    wynajmowanego domu.
    Nie prowadzi Pan działalności gospodarczej w Polsce ani w USA. Pana amerykański
    pracodawca jest powiązany z poprzednim pracodawcą w Polsce, ale nie stanowi zakładu
    podatkowego.
    Umowa o pracę, jaką zawarł Pan z amerykańskim pracodawcą jest umową lokalną,
    podlegającą przepisom prawa USA. Nie posiada Pan żadnych związków z Polską o
    charakterze zawodowym. Pracodawca amerykański i były pracodawca polski należą do tej
    samej grupy kapitałowej.
    Celem wyjazdu do USA było przeniesienie centrum interesów życiowych z zamiarem
    stałego pobytu. Było to więc nie tylko zatrudnienie, ale stałe zamieszkanie w innym kraju
    wraz z żoną. Nie zamierza Pan wrócić na stałe do Polski. Biorąc pod uwagę powyższe,
    utracił Pan status polskiego rezydenta podatkowego z dniem wyjazdu do USA czyli 12
    lutego 2023 r.
    Ze względu na fakt, iż Pana żona w 2025 r. przekroczyła liczbę 183 dni pobytu w Polsce, a
    także może przekroczyć tę liczbę w latach kolejnych, zdecydował się Pan na złożenie
    wniosku o interpretację indywidualną, celem potwierdzenia, iż fakt ten nie powoduje
    zmiany jego statusu nierezydenta podatkowego w Polsce. W związku z powyższym zwrócił
    się Pan o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnienie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Pana żona dołączyła do Pana w czerwcu 2023 r. Początkowo przyjechał Pan do USA sam,
    aby zorganizować odpowiednie warunki, jak dom, samochód itp., oraz rozpocząć nową
    pracę. Niemniej jednak zamiarem zarówno Pana, jak i żony był wyjazd do USA na stałe.
    Jest Pan uznawany za rezydenta podatkowego USA ze względu na miejsce zamieszkania
    dla celów podatkowych.

## Pytanie

Czy w związku z przeniesieniem swojego centrum interesów życiowych do USA w 2023 r.,
    posiada Pan status polskiego nierezydenta podatkowego w 2025 r. i latach kolejnych i
    podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, pomimo faktu, iż Pana
    żona w 2025 r. spędziła w Polsce więcej niż 183 dni w związku ze sprawami osobistymi,
    oraz z tego samego powodu może spędzić w Polsce więcej niż 183 dni w kolejnych latach,
    przy założeniu, że intencją Pana i Pan żony jest stałe zamieszkiwanie w USA?
    Pana stanowisko
    Pana zdaniem, w związku z przeniesieniem swojego centrum interesów życiowych do USA
    w 2023 r., posiada Pan status polskiego nierezydenta podatkowego w 2025 r. i latach
    kolejnych i podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, pomimo faktu,
    iż jego żona w 2025 r. spędziła w Polsce więcej niż 183 dni w związku ze sprawami
    osobistymi, oraz z tego samego powodu może spędzić w Polsce więcej niż 183 dni w
    kolejnych latach, przy założeniu, że Pana intencją i Pana żony jest stałe zamieszkiwanie w
    USA.
    Uzasadnienie Pana stanowiska
    Zgodnie z art. 3 ust. 1. Ustawy o PIT, osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości
    swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów
    (nieograniczony obowiązek podatkowy).
    Ust. 1a. stanowi, iż za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej uważa się osobę fizyczną, która: 1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych)

    lub 2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
    podatkowym.
    Z kolei zgodnie z art. 3 ust. 2a, osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu
    tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Zgodnie z przepisami Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a
    Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i
    zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu,
    podpisanej w Waszyngtonie dnia 8 października 1974 r. (dalej „UPO”) zawarte w art. 3 pkt
    8 określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Stanów
    Zjednoczonych” oznacza jakąkolwiek osobę (...) mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę
    na terytorium Stanów Zjednoczonych dla celów jej opodatkowania (...).
    Stosownie do postanowień art. 4 UPO, jeśli osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w
    obydwu Umawiających się Państwach, to:
    a) będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie,
    w którym ona stale zamieszkuje. Jeżeli ona stale zamieszkuje w obydwu Umawiających się
    Państwach lub nie zamieszkuje w żadnym z Umawiających się Państw, to będzie uważana
    za mającą miejsce zamieszkania na terytorium tego Umawiającego się Państwa, z którym
    jej związki osobiste i majątkowe są ściślejsze (ośrodek powiązań osobistych),
    b) jeżeli nie można ustalić, w którym z Umawiających się Państw znajduje się ośrodek jej
    powiązań osobistych, to będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium tego Umawiającego się Państwa, w którym ona zazwyczaj przebywa,
    c) jeżeli ona zazwyczaj przebywa w obydwu Umawiających się Państwach lub nie przebywa
    w żadnym z Umawiających się Państw, to będzie ona uważana za mającą miejsce
    zamieszkania na terytorium tego Umawiającego się Państwa, którego jest obywatelem.
    [Stosowanie przytoczonych przepisów w stanie faktycznym będącym przedmiotem
    wniosku o interpretację]
    Pana sytuacja wskazuje na to, że w Polsce powinien być Pan uważany za nierezydenta
    podatkowego od momentu przeniesienia swojego centrum interesów życiowych do USA w
    2023 r. Faktu tego nie zmienia okoliczność, że w 2025 r. (i być może w latach kolejnych)
    Pana żona, ze względów osobistych, będzie przebywać w Polsce przez dłuższy okres czasu
    (powyżej 183 dni).
    Analiza rezydencji podatkowej na gruncie przepisów Ustawy o PIT
    Podkreślił Pan, że ustawa o PIT wprowadza dwa warunki wpływające na określenie
    rezydencji podatkowej. Jednym z nim jest kryterium długości pobytu w Polsce w ciągu
    roku podatkowego – jeśli osoba spędza w Polsce więcej niż 183 dni w roku, będzie
    uważana za polskiego rezydenta. W 2023 i w latach kolejnych spędzał/będzie spędzał w
    Polsce mniej niż 183 dni. Tym samym, ten warunek uznania za nierezydenta
    podatkowego, należy uznać za spełniony. Jednocześnie uważa Pan, że Pana centrum
    interesów życiowych również zostało przeniesione do USA od 2023 roku. Tam bowiem
    przebywa Pan przez większą część roku, posiada najbliższą rodzinę, mieszkanie, więzi
    ekonomiczne i społeczne. Pomimo pewnych związków z Polską (dorosłe dzieci i własność
    nieruchomości), należy uznać, że centrum interesów życiowych zostało przez Pana
    przeniesione do USA. Nie wraca Pan do Polski w każdym czasie wolnym od pracy, na
    weekendy, czy wakacje. Pana codzienne życie toczy się w USA. W kwestii centrum
    interesów ekonomicznych – również ono zostało przez Państwa przeniesione do USA.
    Zgodnie z treścią powołanych wyjaśnień, w praktyce chodzi o miejsce, z którym dana
    osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę
    przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród
    których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła

    dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte
    kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd. W tym
    zakresie nie ulega wątpliwości, że centrum interesów gospodarczych i ekonomicznych w
    Pana przypadku znajduje się w USA. Tym samym, w świetle przesłanek sformułowanych w
    art. 3 Ustawy o PIT, spełnia Pan wszystkie: spędza w USA więcej niż 183 dni w roku
    podatkowym i posiada tam centrum interesów osobistych i gospodarczych.
    Analiza rezydencji podatkowej na podstawie Komentarza do Konwencji Modelowej OECD
    Pragnie zwrócić uwagę na Komentarz do Konwencji Modelowej OECD (art. 4), w którym
    wskazano, iż uzyskanie statusu pełnego rezydenta podatkowego w danym kraju jest
    związany nie tylko z posiadaniem „domicylu” w danym państwie, ale także ciągłym w tym
    państwie przebywaniu. Dla rozstrzygnięcia rezydencji podatkowej często wystarczające
    jest posiadanie permanentnego miejsca zamieszkania. Zgodnie z powołanym
    Komentarzem, takie permanentne miejsce zamieszkania może być zarówno
    nieruchomością stanowiącą własność podatnika, jak i dostępną dla niego w sposób ciągły
    na podstawie umowy najmu. Taka sytuacja miała miejsce w Pana przypadku. Komentarz
    stanowi, iż dla celów określenia rezydencji podatkowej danej osoby należy wziąć pod
    uwagę całokształt okoliczności, wpływających na określenie ściślejszych powiązań
    osobistych i ekonomicznych. W Pana przypadku nie ma wątpliwości, że ściślejsze
    powiązania posiada on ze stroną amerykańską, ponieważ w tym kraju toczy się jego
    codzienne życie. Powyższe argumenty można zastosować wspomagająco przy
    interpretacji krajowych przepisów dotyczących rezydencji podatkowej.
    Analiza wpływu na Pana rezydencję podatkową sytuacji Pana żony
    Zgodnie z objaśnieniami Ministra Finansów z 29 kwietnia 2021 r. w sprawie rezydencji
    podatkowej oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych powiązania osobiste to
    występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej,
    kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W objaśnieniach wskazuje się, że wpływ na ocenę
    centrum interesów osobistych ma miejsce przebywania małżonka, co w Pana przypadku
    jest spełnione, bowiem żona przebywa w USA wraz z Panem, zaś jej podróże do Polski są
    sytuacją wyjątkową, spowodowaną koniecznością zaangażowania w sprawy osobiste.
    Małżonkowie mają w USA wspólny dom, prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Tym
    samym, fakt, iż Pana żona ze względów osobistych spędziła część 2025 r. w Polsce, nie
    zmienia faktu, iż również ona za swoje centrum interesów życiowych uważa USA. Pragnie
    Pan również wskazać, iż Pana rezydencja podatkowa i żony powinna być oczywiście
    rozpatrywana osobno. Niemniej jednak, fakt pozostawania w związku małżeńskim,
    powoduje, iż centrum interesów życiowych związane jest z miejscem przebywania
    współmałżonka. Pana zdaniem, nie ulega wątpliwości, iż centrum interesów osobistych
    Pana żony jest również USA, ponieważ przeprowadzili się tu wspólnie z zamiarem stałego
    pobytu. Przesłanka przebywania w danym kraju przez więcej niż 183 dni w roku nie
    stanowi jedynego kryterium przesądzającego o rezydencji podatkowej. Na kwestię tę
    należy patrzeć szerzej, z uwzględnieniem całokształtu okoliczności faktycznych. Tym
    samym, Pana zdaniem, w związku z przeniesieniem swojego centrum interesów życiowych
    do USA w 2023 r., posiada Pan status polskiego nierezydenta podatkowego w 2025 r. i
    latach kolejnych i podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, pomimo
    faktu, iż Pana żona w 2025 r. spędziła w Polsce więcej niż 183 dni w związku ze sprawami
    osobistymi, oraz z tego samego powodu może spędzić w Polsce więcej niż 183 dni w
    kolejnych latach, przy założeniu, że intencją Pana i Pana żony jest stałe zamieszkiwanie w
    USA. Pragnie Pan podkreślić, że w podobnym stanie faktycznym wydano interpretacje
    indywidualne, potwierdzające prawidłowość stanowiska wnioskodawców o statusie
    nierezydencji podatkowej:
        Interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 29 sierpnia 2024 r.,
        0113-KDIPT2-3.4011.367.2024.3.NM;

        Interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 30 kwietnia 2025 r.,
        0114-KDIP3-2.4011.220.2025.2.JM;
        Interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 27 maja 2025 r., 0115-
        KDIT1.4011.284.2025.1.MR;
        Interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 sierpnia 2025 r.,
        0114-KDIP3-2.4011.598.2025.2.JM.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Zgodnie zaś z art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
      gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
      podatkowym.
    Art. 3 ust. 2a ww. ustawy stanowi, że:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje na dwa
    warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce
    zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest
    równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba
    posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a więc – podlega w kraju nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.
    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów
    osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych).
    Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn.
    ognisko domowe, aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską,
    przynależność do organizacji/ klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów
    gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła
    dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy
    ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.

    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się
    również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż
    183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, warunek ten stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej
    kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na
    terytorium Polski centrum interesów życiowych.
    Uznanie osoby fizycznej za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy, nie przesądza o uznaniu tej
    osoby, za osobę podlegającą w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast
    jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił
    podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w
    Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a, 2b ustawy stosuje się bowiem z uwzględnieniem umów w
    sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska
    (art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Ocena, czy podatnik podlega
    w Rzeczypospolitej Polskiej ograniczonemu czy nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu powinna być dokonana w każdym przypadku indywidualnie z
    uwzględnieniem postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    Z uwagi na wskazane we wniosku powiązania osobiste (rodzina: żona) może być Pan
    uznany, na gruncie art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za
    osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce. Jednocześnie ma Pan stałe miejsce
    zamieszkania oraz centrum interesów gospodarczych (praca) w USA.
    Jak wskazał Pan we wniosku, od 12 lutego 2023 roku stale przebywa Pan na terytorium
    Stanów Zjednoczonych Ameryki (USA), będąc zatrudnionym w tym kraju na podstawie
    umowy o pracę, a zatem w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajduje umowa między
    Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o
    uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w
    zakresie podatków od dochodu, podpisana w Waszyngtonie 8 października 1974 r. (Dz. U.
    z 1976 r. Nr 31 poz. 178).
    Stosownie do art. 3 ust. 1 pkt 7 lit. b) ww. umowy:
      Określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Polski”
      oznacza jakąkolwiek osobę (oprócz spółki lub innej jednostki organizacyjnej,
      traktowanej zgodnie z polskim prawem jako spółka) mającą miejsce zamieszkania
      lub siedzibę na terytorium Polski dla celów jej opodatkowania, lecz w przypadku
      udziałowca spółki prawa cywilnego lub zarządcy majątku tylko w takim zakresie, w
      jakim dochód uzyskany przez taką osobę z tego tytułu podlega podatkowi polskiemu
      jako dochód uzyskany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w
      Polsce.
    Natomiast zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 8 lit. b) ww. umowy:
      Określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Stanów
      Zjednoczonych” oznacza jakąkolwiek osobę (oprócz spółki lub innej jednostki
      organizacyjnej, traktowanej zgodnie z prawem Stanów Zjednoczonych jako spółka)
      mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Stanów Zjednoczonych dla
      celów jej opodatkowania, lecz w przypadku udziałowca spółki prawa cywilnego lub

      zarządcy majątku tylko w takim zakresie, w jakim dochód uzyskany przez taką osobę
      z tego tytułu podlega podatkowi Stanów Zjednoczonych jako dochód uzyskany przez
      osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Stanach Zjednoczonych.
    Zgodnie z art. 4 ww. umowy:
      Jeżeli w znaczeniu artykułu 3, ustępu 1, punktów 7 i 8 niniejszej Umowy osoba
      fizyczna ma miejsce zamieszkania w obydwu Umawiających się Państwach, to:
      a) będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się
      Państwie, w którym ona stale zamieszkuje. Jeżeli ona stale zamieszkuje w obydwu
      Umawiających się Państwach lub nie zamieszkuje w żadnym z Umawiających się
      Państw, to będzie uważana za mającą miejsce zamieszkania na terytorium tego
      Umawiającego się Państwa, z którym jej związki osobiste i majątkowe są ściślejsze
      (ośrodek powiązań osobistych),
      b) jeżeli nie można ustalić, w którym z Umawiających się Państw znajduje się ośrodek
      jej powiązań osobistych, to będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania na
      terytorium tego Umawiającego się Państwa, w którym ona zazwyczaj przebywa,
      c) jeżeli ona zazwyczaj przebywa w obydwu Umawiających się Państwach lub nie
      przebywa w żadnym z Umawiających się Państw, to będzie ona uważana za mającą
      miejsce zamieszkania na terytorium tego Umawiającego się Państwa, którego jest
      obywatelem.
    Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się
    bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach
    wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we
    własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.
    Dla potrzeb dokonania interpretacji ww. przepisu, należy sięgnąć do Komentarza
    Modelowej Konwencji OECD. Według tego Komentarza posiadanie stałego ogniska
    domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego
    użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich
    warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Istotnym
    czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że
    osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do
    własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt,
    który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały.
    Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach,
    wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej
    osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek
    interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i
    towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce
    działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te
    okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej
    osoby.
    Zgodnie z komentarzem do Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i
    majątku, pkt a w art. 4 ust. 2 oznacza, że przy stosowaniu Umowy (gdy istnieje kolizja
    ustawodawstw obu państw) uważa się, że miejsce zamieszkania osoby fizycznej znajduje
    się tam, gdzie osoba ta posiada stałe ognisko domowe, ognisko to musi być trwałe, co
    oznacza, że osoba ta urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w
    przeciwnym do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których
    wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki okres.
    Jeżeli osoba fizyczna posiada stałe ognisko domowe w obu Umawiających się Państwach,
    to postanowienia ust. 4 przyznają pierwszeństwo państwu, z którym jego osobiste i
    gospodarcze powiązania są ściślejsze. Przez takie powiązania rozumie się ośrodek
    interesów życiowych.

    Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy ustalić je
    biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle przebywa, a
    następnie obywatelstwo danej osoby.
    Z opisu sprawy wynika, że posiada Pan stałe miejsce zamieszkania w USA, gdzie Pan
    pracuje i przebywa powyżej 183 dni w roku, jednocześnie Pana żona mieszka z Panem w
    USA, niemniej jednak w 2025 r. spędziła w Polsce więcej niż 183 dni ze względów
    osobistych. Ze względu na sytuację osobistą dłuższe pobyty żony w Polsce w kolejnych
    latach nie są jednak wykluczone. Zatem nie jest możliwe ustalenie Pana rezydencji
    podatkowej w oparciu o pierwsze kryterium wynikające z art. 4 ust. 2 lit. a) Umowy.
    Zważywszy na okoliczność, że zarówno z Polską jak i z USA łączą Pana ścisłe powiązania
    osobiste bądź gospodarcze, brak jest możliwości przesądzenia, z którym państwem łączą
    Pana ściślejsze powiązania, tj. w którym państwie od momentu wyjazdu znajduje się i
    będzie znajdował się Pana ośrodek interesów życiowych. W związku z czym, zastosowanie
    znajdzie przepis art. 4 ust. 2 lit. b) Umowy, który pierwszeństwo opodatkowania przyznaje
    państwu, w którym osoba fizyczna zazwyczaj przebywa.
    Do USA wyjechał Pan 12 lutego 2023 r. Od momentu wyjazdu do USA, przebywa Pan tam
    przez większą część roku, w latach 2023 - 2025 spędził w Polsce około 50 dni. Podobny lub
    nawet krótszy okres przebywania w USA przewiduje Pan w kolejnych latach (około 25 dni
    rocznie), zatem Pana miejscem zamieszkania dla celów podatkowych ustalonym w oparciu
    o normy kolizyjne zawarte w art. 4 ust. 2 Umowy polsko – amerykańskiej jest USA.
    Oznacza to, że 2025 r. i w latach kolejnych (jeśli nie ulegnie zmianie stan faktyczny i
    prawny) podlega i będzie Pan podlegał w Polsce ograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, tj. podlega i będzie Pan podlegał obowiązkowi podatkowemu tylko od
    dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w
        dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
        zdarzenia przyszłego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w
        dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do powołanych przez Pana interpretacji wskazuję, że dotyczą one
    indywidualnych spraw i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu
    do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.