Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-73/13/PK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-04-17
Teza: prawo do odliczenia podatku z tytułu importu towarów pomimo braku nabycia prawa do dysponowania tymi towarami jak właściciel
Słowa kluczowe: import; odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 749) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 12 lutego 2013r. (data wpływu 21 lutego 2013r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie prawa do odliczenia podatku z tytułu importu towarów pomimo braku nabycia prawa do dysponowania tymi towarami jak właściciel - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 21 lutego 2013r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie prawa do odliczenia podatku tytułu importu towarów pomimo braku nabycia prawa do dysponowania tymi towarami jak właściciel.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie produkcji wyrobów mrożonych typu: pierogi, kluski, pyzy, uszka, itp. Spółka będzie produkować na zlecenie do francuskiego kontrahenta - podmiotu posiadającego siedzibę we Francji jako podatnika VAT, wyroby garmażeryjne, które będą sprzedawane w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy. Do produkcji tej spółka będzie wykorzystywać między innymi japońskie specjalistyczne maszyny stosowane w przemyśle spożywczym takie jak formierka i laminarka. Maszyny te będą używane przez Wnioskodawcę na podstawie umowy dzierżawy z japońską firmą. Zostały one wysłane z Japonii bezpośrednio przez producenta do naszej spółki i są aktualnie w drodze. Odprawa celna nastąpi w Urzędzie Celnym w Częstochowie. Maszyny zostaną zgłoszone do procedury dopuszczenia do obrotu przez Wnioskodawcę na swoją rzecz. Spółka zgodnie z art. 4 pkt 18 Wspólnotowego Kodeksu Celnego (dalej: WKC) będzie uznana za zgłaszającego a w konsekwencji na mocy art. 201 WKC za dłużnika długu celnego co oznacza, że będzie zobowiązana do zapłaty należności celnych. Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT Wnioskodawca będzie podatnikiem VAT z tytułu importu towarów. Import towarów podlega VAT niezależnie od tego, czy jest dokonywany przez właściciela towaru, czy nie.

Spółka po zapłacie należności celnych i VAT oraz po otrzymaniu oryginału dokumentu celnego, w którym wystąpi jako importer, zamierza odliczyć wykazany w tym dokumencie podatek naliczony z zachowaniem terminów określonych w art. 86 ust. 10 i 11 ustawy VAT.

W związku z powyższym zadano pytanie:

Czy spółce jako importerowi niebędącemu właścicielem importowanego towaru będzie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z dokumentu celnego?

Zdaniem Wnioskodawcy zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Z kolei ust. 2 pkt 2 w/w artykułu mówi, iż kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikająca z dokumentu celnego. Zgodnie z art. 17 ust. 1 podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, na których ciąży obowiązek uiszczenia cła. Wnioskodawca zgłaszając importowane maszyny do procedury dopuszczenia do obrotu na swoją rzecz zgodnie z art. 4 pkt 18 WKC będzie uznany za zgłaszającego, a w konsekwencji na mocy art. 201 WKC za dłużnika długu celnego. Oznacza to, że spółka będzie w tym przypadku podatnikiem VAT z tytułu importu towarów. Import towarów podlega VAT niezależnie od tego, czy jest dokonywany przez właściciela towaru, czy nie. Importowane maszyny będą wykorzystywane do produkcji wyrobów, sprzedawanych w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów a więc będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W związku z powyższym zdaniem spółki będzie jej przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z dokumentu celnego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe

Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. 177, poz. 1054), dalej ustawa o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlega import towarów na terytorium kraju.

Stosownie do treści art. 201 ust. 1 pkt 1 rozporządzania Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks celny (Dz. U. UE L 302 z dnia 19 października 1992 r.), dług celny w przywozie powstaje w wyniku dopuszczenia do obrotu towaru podlegającego należnościom przywozowym. Zgodnie z ust. 2 tego artykułu dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego. Ponadto dłużnikiem jest zgłaszający, a w przypadku przedstawicielstwa pośredniego dłużnikiem jest również osoba, na rzecz której składane jest zgłoszenie celne (ust. 3 ww. artykułu).

W myśl art. 213 wyżej cytowanego rozporządzenia Rady jeżeli w odniesieniu do tego samego długu celnego występuje kilku dłużników, są oni solidarnie zobowiązani do pokrycia tego długu.

Stosownie do art. 17. ust. 1 pkt 1 ustawy podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne na których ciąży obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w części lub w całości, albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną.

W tym miejscu podkreślić należy, że import towarów rodzi co do zasady obowiązek rozliczenia podatku przez importera towarów. Tego rodzaju mechanizm (określany odwróconym mechanizmem poboru, ang. reverse charge mechanizm) jest wprowadzony w celu uproszczenia rozliczeń podatkowych, z którego wynika, że podatek płacony przez importera jest dla niego jednocześnie podatkiem naliczonym, w sytuacji gdy nabycie to jest związane z działalnością opodatkowaną nabywcy, co zapewnia neutralność podatku od importu towarów.

Kwestie prawa podatników do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług regulują zapisy art. 86 ustawy o VAT. I tak, art. 86 ust. 1 ustawy stanowi, iż w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (…). W myśl art. 86 ust. 2 pkt 2 ustawy - w przypadku importu towarów - kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikająca z dokumentu celnego i deklaracji importowej.

Stosownie do art. 86 ust. 10 pkt 1 i ust. 11 ustawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny. Jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych powyżej, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Analiza przytoczonych przepisów wskazuje, że podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony jedynie w takim zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu. W przypadku importu towarów kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikająca z dokumentu celnego. Aby zatem podatnik miał prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z dokumentu celnego, musi istnieć związek pomiędzy importowanym towarem, a czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Z sytuacji przedstawionej we wniosku wynika, iż Spółka będzie podatnikiem z tytułu importu towarów, którego to nie będzie właścicielem. Zgłoszenia celnego będzie dokonywał Wnioskodawca we własnym imieniu na własną rzecz. Tym samym Spółka będzie zobowiązana do zapłaty długu celnego. A zatem Spółka będzie podatnikiem zobowiązanym do rozliczenia importu towarów. Ponadto Spółka będzie wykorzystywać towary importowane do czynności opodatkowanych na terytorium Polski, bowiem towary te będą wykorzystywane do produkcji wyrobów garmażeryjnych przeznaczonych do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Zatem towar ten będzie wykorzystywany do czynności podlegających opodatkowaniu na terytorium Polski.

Biorąc powyższe pod uwagę po otrzymaniu dokumentu celnego Spółka będzie miała prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z dokumentu celnego w związku z dokonanym importem towarów. Bowiem towary będące przedmiotem importu będą wykorzystywane przez Spółkę do czynności opodatkowanych, ponadto powołane wyżej przepisy wskazują, że w przypadku importu towarów prawo do odliczenia podatku naliczonego nie jest uzależnione od nabycia tych towarów.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania niniejszej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z dnia 14 marca 2012r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.