Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP4/443-583/14-6/BM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-11-28
Teza: Opodatkowanie przekazania samochodu osobowego do majątku osobistego.
Słowa kluczowe: majątek-majątek osobisty; opodatkowanie; przekazanie; samochód-samochód osobowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 28 lipca 2014 r. (data wpływu 11 sierpnia 2014 r.), uzupełnionym pismami z dnia 31 października 2014 r. (data wpływu 7 listopada 2014 r.) i z dnia 21 listopada 2014 r. (data wpływu 26 listopada 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania przekazania majątku przedsiębiorstwa do majątku osobistego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 sierpnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania przekazania majątku przedsiębiorstwa do majątku osobistego.

Wniosek został uzupełniony pismami z dnia 31 października 2014 r. (data wpływu 7 listopada 2014 r.) i z dnia 21 listopada 2014 r. (data wpływu 26 listopada 2014 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny .

W dniu 19.09.2013 Wnioskodawca zakupił samochód osobowy, który wprowadził do ewidencji środków trwałych w prowadzonej przez siebie działalności. Dokument nabycia ww. samochodu to faktura VAT, a stawka podatku „zw” (podstawa prawna zwolnienia - § 13 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 - Dz. U. 2011 nr 73 poz. 392 – z późn. zmianami). W dniu 31.03.2014 samochód powyższy Wnioskodawca wycofał z ewidencji środków trwałych na cele osobiste. Na fakturze wewnętrznej dokumentującej przekazanie auta do majątku prywatnego – Wnioskodawca nie naliczył podatku VAT, gdyż z tytułu nabycia samochodu Wnioskodawcy nie przysługiwało w całości ani w części prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Wnioskodawca wskazał, iż w dacie przekazania samochodu do majątku osobistego był zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towaru i usług. Przedmiotowy samochód stanowił składnik majątku przedsiębiorstwa i był wykorzystywany w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Po zakupie samochodu, przed przekazaniem go do majątku osobistego, Wnioskodawca wymieniał części składowe do tego samochodu, przy nabyciu których przysługiwało mu w całości prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Były to następujące części składowe: akumulator, dekiel felgi, przewód wspomagania, szyba samochodowa, filtr oleju, filtr paliwa, łącznik tłumika, uszczelki (dekla, głowicy, kolektora), zestaw rozrządu, pierścienie tłokowe oraz panewki. Zamontowanie tych części nie miało wpływu na trwały wzrost wartości samochodu w momencie przekazania do majątku prywatnego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z dnia 21 listopada 2014 r.).

Czy przekazanie składnika majątku przedsiębiorstwa do majątku osobistego jest czynnością podlegającą podatkowi od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, przekazanie środka trwałego - samochodu osobowego - na cele osobiste właściciela nie jest opodatkowane podatkiem od towarów i usług, gdyż z tytułu nabycia samochodu nie przysługiwało w całości ani w części prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (art. 2 pkt 22 ustawy).

Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\-jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Jak wynika z powyższych uregulowań, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, w tym także wszelkie inne darowizny, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.

Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie (w tym także darowizna) tych towarów pozostaje poza zakresem opodatkowania (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na który zostały one przekazane (darowane).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że każdy kto dokonuje czynności dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż w dniu 19.09.2013 Wnioskodawca zakupił samochód osobowy, który wprowadził do ewidencji środków trwałych w prowadzonej przez siebie działalności. Dokument nabycia ww. samochodu to faktura VAT, a stawka podatku „zw” (podstawa prawna zwolnienia - § 13 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 - Dz. U. 2011 nr 73 poz. 392 – z późn. zmianami). W dniu 31.03.2014 samochód powyższy Wnioskodawca wycofał z ewidencji środków trwałych na cele osobiste. Na fakturze wewnętrznej dokumentującej przekazanie auta do majątku prywatnego – Wnioskodawca nie naliczył podatku VAT, gdyż z tytułu nabycia samochodu Wnioskodawcy nie przysługiwało w całości ani w części prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Wnioskodawca wskazał, iż w dacie przekazania samochodu do majątku osobistego był zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towaru i usług. Przedmiotowy samochód stanowił składnik majątku przedsiębiorstwa i był wykorzystywany w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Przedmiotowy samochód stanowił składnik majątku przedsiębiorstwa i był wykorzystywany w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Po zakupie samochodu, przed przekazaniem go do majątku osobistego, Wnioskodawca wymieniał części składowe do tego samochodu, przy nabyciu których przysługiwało mu w całości prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Były to następujące części składowe: akumulator, dekiel felgi, przewód wspomagania, szyba samochodowa, filtr oleju, filtr paliwa, łącznik tłumika, uszczelki (dekla, głowicy, kolektora), zestaw rozrządu, pierścienie tłokowe oraz panewki. Zamontowanie tych części nie miało wpływu na trwały wzrost wartości samochodu w momencie przekazania do majątku prywatnego.

Wnioskodawca ma wątpliwości, czy wycofanie środka trwałego z ewidencji środków trwałych do majątku osobistego podatnika jest czynnością podlegającą podatkowi od towarów i usług.

Z cytowanego wyżej art. 7 ust. 1 i ust. 2 ustawy wynika, że opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów oraz nieodpłatna czynność z nią zrównana po spełnieniu warunków zawartych w art. 7 ust. 2 ustawy, tj. jeżeli:

*   dokonującym nieodpłatnego przekazania jest podatnik podatku od towarów i usług,

*   przekazane przez podatnika towary należą do jego przedsiębiorstwa,

*   przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar, w stosunku do którego podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tego towaru lub jego części składowych.

Powyższe oznacza, że nieodpłatne przekazanie towarów uznaje się za odpłatną dostawę towarów, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z ich nabyciem, importem lub wytworzeniem, w tym części składowych. Przy czym w przypadku części składowych istotne jest, czy ich wymiana spowodowała trwały wzrost wartości samochodu.

Niespełnienie powyższego warunku jest podstawą do traktowania nieodpłatnego przekazania towaru – w świetle brzmienia art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy - jako czynności wyłączonej spod zakresu działania ustawy o podatku od towarów i usług, bez względu na cel, na który zostały one przekazane.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż nie zostały spełnione wszystkie ww. warunki do uznania nieodpłatnego przekazania za odpłatna dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2 ustawy. Wnioskodawca w chwili przekazania samochodu na cele osobiste był zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług a przedmiotowy samochód stanowił składnik majątku przedsiębiorstwa i był wykorzystywany w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, to jednak przy nabyciu przedmiotowego samochodu Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, ponieważ samochód został nabyty ze stawką podatku „zw”. Ponadto, mimo, że w pojeździe były wymieniane części składowe, to – jak wskazano we wniosku – zamontowanie tych części nie miało wpływu na trwały wzrost wartości samochodu.

Mając zatem na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz obowiązujące przepisy należy stwierdzić, że przekazanie samochodu będącego składnikiem majątku przedsiębiorstwa, do majątku osobistego nie stanowi odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w przepisie art. 7 ust. 2 ustawy, a co za tym idzie przekazanie to nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ zwraca uwagę, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zaistniałego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.