Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.392.2025.2.MR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-01
Teza: Uznanie czynności realizowanych w ramach Zamówienia za
dostawę z montażem, niepodlegającą opodatkowaniu na
terytorium Polski oraz prawo do odliczenia podatku
naliczonego wykazanego na fakturze otrzymanej od
podwykonawcy.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów
miejsce-miejsce opodatkowania
odliczenia-prawo do odliczenia
usługi-usługi montażowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego w
przypadku dostawy towarów i świadczenia usług przez
podatnika poza terytorium kraju
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy
dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów-Miejsce
dostawy towarów instalowanych lub montowanych
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Elementy faktury
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 8-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest
    prawidłowe

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 27 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, w zakresie uznania czynności realizowanych w ramach Zamówienia za
    dostawę z montażem, niepodlegającą opodatkowaniu na terytorium Polski oraz prawa do
    odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturze otrzymanej od podwykonawcy.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 1 lipca 2025 r. (wpływ 3 lipca 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie oraz pismem z 28 lipca 2025 r. (wpływ 29 lipca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Otrzymali Państwo od firmy A Szwajcaria zamówienie na wykonanie (...) zbiorników (...)
    wraz z dostawą tej instalacji i montażem na terenie (...) Szwajcarii.
    W skład zamówienia wchodzą następujące elementy:
    (...).
    Celem Nabywcy jest rozbudowa (...) – zwiększenie wydajności. Klientowi zależy na temacie
    jako całości. Rozbudowa układu zaistnieje tylko przy kompleksowej realizacji zamówienia.
    Zakres dostaw oraz prac mechanicznych związany jest z pracami kompleksowo.
    Wynagrodzenie za wykonane prace na rzecz kontrahenta A Szwajcaria jest łączne dla
    całego świadczenia.
    Realizacja następuje (...) w Szwajcarii do czerwca 2025 r.
    Wykonanie czynności montażu zbiorników wymaga wiedzy specjalistycznej. Montaż
    zbiorników bez wiedzy specjalistycznej byłby niemożliwy.
    Wsparcie poodbiorowe występuje zaraz po ustawieniu i montażu poszczególnych
    elementów (...). Wsparcie poodbiorowe polega na obecności Państwa pracowników w
    pierwszych dniach (...), regulacji ustawień mechanicznych oraz automatycznych, celem
    osiągnięcia zakładanej wydajności układu. Wiedza specjalistyczna jest niezbędna.
    Świadczenie wykonania i montaż zbiorników oraz usługi poodbiorowe są ze sobą
    powiązane.

    Zbiorniki są wykonywane w Polsce, następnie przewiezione do Szwajcarii i ich montaż
    następuje w Szwajcarii. Przeniesienie własności nastąpi w momencie przekazania ich
    protokołem odbioru.
    Montaż zbiorników odnosi się do nieruchomości, która jest identyfikowana, co do jej
    położenia i wskazana przez A, Szwajcaria. Nieruchomość jest wskazana, jako nazwa
    obszaru (...). Zbiorniki zamontowano na posadzce betonowej i zostały do niej okręcone
    (...), stanowią integralną część (...).
    Gdyby świadczenie opisane we wniosku było realizowane na terytorium kraju to
    przysługiwałoby Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego. Posiadają Państwo
    dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z czynnościami zgodnie z
    zamówieniem w Szwajcarii.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    1. Czy poszczególne czynności składające się na świadczenie będące przedmiotem
      wniosku wykonywane przez Państwa na rzecz Kontrahenta są ze sobą tak blisko
      związane, że w obiektywny sposób tworzą niepodzielne świadczenie, którego podział
      byłby sztuczny?
      Odpowiedź:
        Tak. Czynności składające się na świadczenie będące przedmiotem wniosku na
        rzecz Kontrahenta w Szwajcarii nie mogą bez siebie funkcjonować.
    2. Czy między czynnościami wchodzącymi w skład Zamówienia realizowanego przez
      Państwa na rzecz Kontrahenta ze Szwajcarii (tj. wykonanie zbiorników wraz z dostawą
      oraz montaż na terenie (...) Szwajcarii) istnieje zależność powodująca, że czynności te
      nie mogą być świadczone odrębnie? Jeżeli tak, proszę wskazać na czym konkretnie
      będzie polegać ta zależność.
      Odpowiedź:
        Wykonanie zbiorników wraz z dostawą oraz montażem (...) w Szwajcarii nie może
        być świadczone odrębnie – ponieważ po dostarczeniu muszą być zaraz
        zamontowane i podłączone (...).
    3. Czy wykonanie czynności montażu zbiorników wymaga specjalistycznej wiedzy i
      umiejętności, znanych przede wszystkim Państwu, czy też są to proste czynności
      umożliwiające funkcjonowanie/korzystanie ze zbiorników zgodnie z jego
      przeznaczeniem, niewymagające szczególnych umiejętności i wiedzy specjalistycznej?
      Odpowiedź:
        Wykonanie czynności montażu zbiorników wymaga specjalistycznej wiedzy i
        umiejętności znanych tylko nam.
    4. Czy bez Państwa wsparcia (bez specjalistycznej wiedzy i umiejętności) prawidłowy
      montaż zbiorników byłby niemożliwy?
      Odpowiedź:
        Bez Naszej specjalistycznej wiedzy i umiejętności prawidłowy montaż zbiorników
        byłby niemożliwy.
    5. Czy czynności w zakresie montażu i instalacji zbiorników są/będą wykonywane przez
      Państwa samodzielnie, czy przez podwykonawcę działającego na Państwa zlecenie i na
      Państwa rzecz?
      Odpowiedź:
        Czynności w zakresie montażu i instalacji są wykonywane przez Naszych
        Podwykonawców, którzy działają na Nasze zlecenie i na Naszą rzecz.

    6. Czy między wykonaniem dostawą i montażem zbiorników a usługami wsparcia
      poodbiorowego w związku z montażem zbiorników istnieje jakaś zależność, czy
      świadczenia te są ze sobą powiązane, tj. proszę wyjaśnić, czy wsparcie poodbiorowe
      stanowi niezbędny element wykonywanego przez Państwa świadczenia na rzecz
      Kontrahenta ze Szwajcarii w zakresie złożonego przez niego zamówienia?
      Odpowiedź:
        Tak wsparcie poodbiorowe stanowi niezbędny element wykonywanego przez Nas
        świadczenia.
    W piśmie z 28 lipca 2025 r. wskazali Państwo, że:
      Firma jest zarejestrowana do podatku VAT w Polsce.
      Podwykonawcy firmy są podmiotami, które posiadają siedzibę działalności w Polsce.
    Pytania
    1. Czy świadczenie realizowane przez Państwa na rzecz kontrahenta ze Szwajcarii stanowi
      dostawę z montażem opodatkowaną poza Polską? Jak ma być wystawiona faktura
      dokumentująca to świadczenie? (pytanie ostatecznie sformułowane w piśmie z 1 lipca
      2025 r.)
    2. Czy jeśli odpowiedź na pytanie pierwsze będzie negatywna to czy do ww. transakcji
      muszą Państwo zastosować procedurę określoną w art. 28e traktując tę transakcję,
      jako usługa na nieruchomościach i wówczas wystawić łączną f-rę na dostawę
      zbiorników wraz z montażem zaznaczając dla Szwajcarii bez podatku VAT z adnotacją
      „Odwrotne obciążenie” lub „Tax reverse”?
    3. Czy jeśli poprzednie pytania są błędne to, czy powinni się Państwo zarejestrować w
      Szwajcarii i tam rozliczać podatek od wartości dodanej?
    4. Czy otrzymując fakturę od podwykonawcy za wykonane usługi na terytorium, Szwajcarii
      ze stawką 23% mają Państwo prawo do odliczenia podatku naliczonego zgodnie z art.
      86 ustawy VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie wyrażone w piśmie z 1 lipca 2025 r.)
    W Państwa ocenie:
    1. Świadczenie to stanowi świadczenie dostawy z montażem.
    2. Świadczenie to nie stanowi usługi związanej z nieruchomością.
    3. Faktura powinna być wystawiona bez stawki podatku.
    4. Powinni się Państwo zarejestrować w Szwajcarii .
    5. Otrzymując fakturę od podwykonawcy ze stawką 23% mogą Państwo odliczyć ten VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie, z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w
    sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju – rozumie się przez to
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Co należy rozumieć przez „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel” określił Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-320/88. W
    orzeczeniu tym stwierdza się, że dla uznania danej czynności za opodatkowaną dostawę
    towarów, nie ma znaczenia to, czy dochodzi do przeniesienia własności według prawa
    właściwego dla danego kraju. Regulacja ta ma zastosowanie do każdego przeniesienia
    prawa do rozporządzania towarem na inny podmiot, które to przeniesienie skutkuje tym,
    że strona ta uzyskuje de facto możliwość korzystania z rzeczy tak jak właściciel, nawet
    jeżeli nie wiąże się to z przeniesieniem własności. W tym orzeczeniu, odnosząc się do
    dostawy towarów, Trybunał posłużył się terminem przeniesienia „własności w sensie
    ekonomicznym”, podkreślając tym samym uniezależnienie opodatkowania od
    przeniesienia własności towarów. Oznacza to więc, że na gruncie przedmiotowego
    przepisu kluczowym elementem jest przeniesienie, w istocie rzeczy, praktycznej kontroli
    nad rzeczą i możliwości dysponowania nią.
    Zatem pojęcie „przeniesienie prawa do rozporządzania jak właściciel” dotyczy tego rodzaju
    czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do postępowania z nim jak właściciel.
    Chodzi przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie
    rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest bowiem
    przeniesienie prawa własności, zatem zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie
    można interpretować jako „prawa własności”.
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Zgodnie z art. 2 ust. 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne
      świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową
      dostawę towarów.
    Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w
    rozdziale 3 działu V ustawy.

    Stosownie do art. 28a ustawy:
      Na potrzeby stosowania ww. rozdziału:
      1) ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to:
      a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
        art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez
        względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6;
      b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
        zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku
        od wartości dodanej;
      2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji
        nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub
        świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu
        do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.
    Wskazany art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta
    ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem
    według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą.
    Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej
    w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące
    działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz
    państw trzecich.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:
      Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest
      miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
      gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust.
      1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    Jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:
      W przypadku, gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba
      działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce
      prowadzenia działalności gospodarczej.
    Z powyższych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na
    rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1
    i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy podlega opodatkowaniu
    w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla
    stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w
    innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia
    tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa
    jest świadczona.

    Natomiast w myśl art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów, które są instalowane lub
      montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego, przez dokonującego ich
      dostawy lub przez podmiot działający na jego rzecz – miejsce, w którym towary są
      instalowane lub montowane; nie uznaje się za instalację lub montaż prostych
      czynności umożliwiających funkcjonowanie montowanego lub instalowanego towaru
      zgodnie z jego przeznaczeniem.
    Przy czym wskazać należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie
    definiują pojęć „montaż lub instalacja”, niemniej jednak stosownie do cytowanego art.
    22 ust. 1 pkt 2 ustawy, do instalacji lub montażu nie zalicza się prostych czynności
    umożliwiających funkcjonowanie montowanego lub instalowanego towaru zgodnie z
    jego przeznaczeniem. Jako „proste czynności” należy rozumieć działania, umożliwiające
    funkcjonowanie danego towaru/sprzętu, które potencjalny nabywca mógłby wykonać
    we własnym zakresie. Zatem, za montaż lub instalację należy uznać takie czynności,
    które wymagają specjalistycznej wiedzy i umiejętności znanych przede wszystkim
    dostawcy montowanego lub instalowanego towaru/sprzętu. Zgodnie ze Słownikiem
    języka polskiego PWN, „montaż” to składanie maszyn, aparatów, urządzeń, itp. z
    gotowych części, zakładanie, instalowanie urządzeń technicznych. Z kolei „instalacja” to
    montowanie gdzieś urządzeń technicznych.
    Z opisu sprawy wynika, że otrzymali Państwo od Kontrahenta ze Szwajcarii zamówienie na
    wykonanie (...) zbiorników (...) wraz z dostawą tej instalacji i montażem na terenie (...)
    Szwajcarii. W skład zamówienia wchodzą następujące elementy:
    (...).
    Celem Nabywcy jest (...) – zwiększenie wydajności. Klientowi zależy na temacie jako całości.
    Rozbudowa układu zaistnieje tylko przy kompleksowej realizacji zamówienia. Zakres
    dostaw oraz prac mechanicznych związany jest z pracami kompleksowo. Wynagrodzenie
    za wykonane prace na rzecz Kontrahenta ze Szwajcarii jest łączne dla całego świadczenia.
    Realizacja następuje (...) w Szwajcarii do czerwca 2025 r. Przeniesienie własności nastąpi w
    momencie przekazania ich protokołem odbioru. Wykonanie czynności montażu
    zbiorników wymaga specjalistycznej wiedzy i umiejętności znanych tylko Państwu.
    Czynności w zakresie montażu i instalacji są wykonywane przez Państwa
    podwykonawców, którzy działają na Państwa zlecenie i na Państwa rzecz. Wsparcie
    poodbiorowe występuje zaraz po ustawieniu i montażu poszczególnych elementów (...).
    Wsparcie poodbiorowe polega na obecności Państwa pracowników w pierwszych dniach
    (...), regulacji ustawień mechanicznych oraz automatycznych, celem osiągnięcia zakładanej
    wydajności układu. Wiedza specjalistyczna jest niezbędna. Świadczenie wykonania i
    montaż zbiorników oraz usługi poodbiorowe są ze sobą powiązane. Zbiorniki
    zamontowano na posadzce betonowej i zostały do niej okręcone (...) stanowią integralną
    część (...). Gdyby świadczenie opisane we wniosku było realizowane na terytorium kraju to
    przysługiwałoby Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego. Posiadają Państwo
    dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z czynnościami zgodnie z
    zamówieniem w Szwajcarii.
    Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą m.in. ustalenia, czy świadczenie
    realizowane na rzecz Kontrahenta ze Szwajcarii, stanowi dostawę towarów z montażem,
    opodatkowaną poza Polską.
    W pierwszej kolejności należy ustalić charakter realizowanego przez Państwa
    świadczenia na rzecz kontrahenta ze Szwajcarii. Wskazać należy, że co do zasady każde
    świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być
    traktowane jako odrębne i niezależne. Jednak w sytuacji, gdy jedno świadczenie
    obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, świadczenie to nie
    powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych.

    Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części
    składowych uznaje się za czynność zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy
    traktuje się jako czynności pomocnicze, do których stosuje się te same zasady
    opodatkowania, co do czynności zasadniczej.
    Aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym (kompleksowym),
    powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do
    jednego celu. Na świadczenie kompleksowe składa się więc kombinacja różnych
    czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia
    głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność
    należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest
    środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego.
    Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego
    wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez
    czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez
    czynności pomocniczej.
    Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, świadczenie nie powinno być dzielone dla
    celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będzie jedno świadczenie kompleksowe,
    obejmujące kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład wykonywanego
    świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności
    głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma
    podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.
    Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej
    (zwany dalej TSUE) w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., nr C-349/96, Card Protection Plan
    Ltd (CPP) przeciwko Commissioners of Customs and Excise, ECLI:EU:C:1999:93,
    stwierdzając, że: „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub
    więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne
    elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady
    opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w
    stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie,
    lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.
    Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy,
    że:
    - w wyroku z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV v.
      OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financien, ECLI:EU:C:2005:649, TSUE
      wskazał, że po pierwsze z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja
      powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z
      jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie
      rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie TSUE, aby
      określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim
      poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem
      ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń
      głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku,
      jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz
      konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że
      stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze,
      którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (pkt 22 wyroku),
    - w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11, Field Fisher Waterhouse LLP
      przeciwko Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, ECLI:EU:C:2012:
      597, TSUE wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez
      wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać czy wykonywane
      świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego

      rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne,
      względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22
      wyroku).
    Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia
    nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21
    lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53; z dnia
    11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365,
    pkt 17-19 oraz z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend
    Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38).
    W tym miejscu warto zwrócić uwagę na opinię rzecznik generalnej Juliane Kokott z dnia
    22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito-Unipessoal Lda przeciwko
    Autoridade Tributária e Aduaneira, ECLI:EU:C:2020:855, gdzie wskazano, że „W
    przypadku jednego świadczenia złożonego kilka elementów świadczenia tworzy
    świadczenie sui generis. Zgodnie z orzecznictwem Trybunału takie świadczenie
    występuje w sytuacji, w której dwa lub więcej elementów albo dwie lub więcej czynności
    dokonane przez podatnika są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą obiektywnie tylko
    jedno, niepodzielne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter
    sztuczny. Trybunał ustala, czy ma to miejsce, określając elementy charakterystyczne, a
    tym samym istotę danej transakcji, z punktu widzenia przeciętnego konsumenta (22)”.
    Rzecznik Generalna Juliane Kokott w ww. opinii wskazała również, że: „Wskazówką
    świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy
    transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku
    świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle
    orzecznictwa Trybunału, jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie
    elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27)”. Rzecznik Generalna
    zauważyła także, że „uzgodnienie odrębnych cen za poszczególne elementy
    świadczenia również jest jedynie wskazówką przemawiającą za istnieniem kilku
    niezależnych świadczeń (31)”. Należy zauważyć, że powołaną wyżej opinię podzielił TSUE
    w wydanym w dniu 4 marca 2021 r. wyroku C-581/19.
    Świadczenie kompleksowe ma zatem miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych
    czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli je na
    świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają
    skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości
    skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można
    rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy –
    wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej) niezależnie
    opodatkowane świadczenia.
    W konsekwencji powyższego, w przypadku świadczeń o charakterze złożonym o
    sposobie opodatkowania, decyduje to, czy w danych okolicznościach mamy do
    czynienia z jednym świadczeniem kompleksowym, czy też z szeregiem jednostkowych
    świadczeń. Świadczenie o charakterze złożonym podlega opodatkowaniu według
    jednolitych zasad właściwych dla świadczenia głównego.
    Natomiast o tym, czy będziemy mieli do czynienia z dostawą towarów, czy
    świadczeniem usług, powinien przesądzić element, który w ramach danego świadczenia
    ma charakter dominujący (zob. np. wyroki TSUE: z dnia 2 maja 1996 r. w sprawie C-231
    /94, Faaborg – Gelting Linien; z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card
    Protection Plan Ltd p-ko Commissioners of Custom and Excise; z dnia 27 października
    2005 r. w sprawie C-41/04, Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV v Staatssecretaris van
    Financien. Jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji będzie wydanie
    towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, zaś pozostałe
    czynności będą miały charakter pomocniczy lub uboczny, wówczas transakcja powinna
    być traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Natomiast
    w przypadku, gdy istotą transakcji będą inne czynności, to mimo, że w ramach takiej

    transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako
    świadczenie usług.
    Przenosząc powyższe ustalenia na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że w
    analizowanej sprawie czynności realizowane przez Państwa na podstawie Zamówienia od
    Kontrahenta, tj. wykonanie, dostawa, montaż i instalacja zbiorników stanowi świadczenie
    kompleksowe, które powinno być rozliczone na zasadach właściwych dla dostawy
    towarów. Realizowane przez Państwa czynności na rzecz Kontrahenta są ze sobą ściśle
    powiązane i w aspekcie gospodarczym tworzą jedną całość, której rozdzielenie, miałoby
    sztuczny charakter. Zatem w przypadku wykonania i dostarczenia zbiorników oraz
    wykonania czynności montażowych/instalacyjnych mamy do czynienia ze świadczeniem
    złożonym. Co więcej, mając na uwadze informacje wskazane we wniosku, należy uznać, że
    przedmiotowe świadczenie kompleksowe powinno być rozliczone na zasadach właściwych
    dla dostawy towarów.
    Jak bowiem wynika z opisu sprawy otrzymali Państwo od Kontrahenta ze Szwajcarii
    zamówienie na wykonanie zbiorników wraz z dostawą i ich montażem i instalacją na
    terenie (...) Szwajcarii. Celem Kontrahenta jest rozbudowa (...). Zamówienie obejmuje
    wykonanie i dostarczenie zbiorników wraz z niezbędnym wyposażeniem. Kontrahentowi
    zależy na temacie jako całości – rozbudowa układu zaistnieje tylko przy kompleksowej
    realizacji zamówienia. Zakres dostaw oraz prac mechanicznych związany jest z pracami
    kompleksowo. Zbiorniki są wykonywane w Polsce, następnie przewiezione do Szwajcarii i
    ich montaż następuje w Szwajcarii. Zatem w związku z oczekiwaniami Kontrahenta, byli
    Państwo zobowiązani do wykonania zbiorników, ich dostarczenia do (...) Kontrahenta w
    Szwajcarii, a także do montażu i instalacji tych zbiorników na miejscu przeznaczenia.
    Zbiorniki zamontowano na posadzce betonowej i zostały do niej okręcone (...). Zbiorniki
    stanowią integralną część (...). Wykonanie czynności montażu zbiorników wymaga
    specjalistycznej wiedzy i umiejętności znanych tylko Państwu. Bez Państwa specjalistycznej
    wiedzy i umiejętności prawidłowy montaż zbiorników byłby niemożliwy. Czynności w
    zakresie montażu i instalacji są wykonywane przez Państwa podwykonawców, którzy
    działają na Państwa zlecenie i na Państwa rzecz. Wsparcie poodbiorowe występuje zaraz
    po ustawieniu i montażu (...). Wsparcie poodbiorowe polega na obecności Państwa
    pracowników w pierwszych dniach (...), regulacji ustawień mechanicznych oraz
    automatycznych, celem osiągnięcia zakładanej wydajności układu. Świadczenie wykonania
    i montaż zbiorników oraz usługi poodbiorowe są ze sobą powiązane. Ponadto, wskazali
    Państwo, że czynności składające się na świadczenie będące przedmiotem wniosku na
    rzecz Kontrahenta w Szwajcarii nie mogą bez siebie funkcjonować. Wykonanie zbiorników
    wraz z dostawą oraz montażem na terenie (...) Szwajcarii nie może być świadczone
    odrębnie – ponieważ po dostarczeniu zbiorniki muszą być zaraz zamontowane i
    podłączone (...), aby mogła nastąpić (...).
    Warto w tym miejscu zacytować wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 czerwca
    2008 r., sygn. akt I FSK 1788/07, w którym sąd uznał, że przy ustalaniu charakteru usługi
    dla celów podatku od towarów i usług należy uwzględniać podstawowy cel wynikający z
    porozumień gospodarczych, a nie wyodrębniać poszczególne czynności służące realizacji
    tego celu na potrzeby podatkowe w sposób oderwany od ich sensu gospodarczego.
    Zatem mając na uwadze charakter opisanej transakcji należy uznać, że wykonanie i
    dostawa zbiorników oraz wykonanie czynności montażowych i instalacyjnych stanowi
    świadczenie złożone, które na gruncie podatku VAT należy rozpoznać jako dostawę z
    montażem, o której mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Tym samym, skoro czynności wykonywane przez Państwa w ramach realizacji Zamówienia
    na rzecz Kontrahenta w Szwajcarii stanowią dostawę towarów instalowanych
    /montowanych, o której mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy, to miejscem dostawy
    (opodatkowania) powinno być miejsce, w którym towary są instalowane/montowane.

    Dostawa z montażem odbywa się na terytorium Szwajcarii, zatem miejscem
    opodatkowania przedmiotowej transakcji jest/będzie na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 2
    ustawy, terytorium Szwajcarii.
    Odnosząc się natomiast do Państwa wątpliwości związanych ze sposobem wystawienia
    faktury na rzecz Kontrahenta należy wskazać, że Kwestie związane z obowiązkiem
    wystawiania faktur regulują przepisy Rozdziału 1 „Faktury” Działu XI ustawy
    „Dokumentacja” (przepisy art. 106a-106n).
    Zgodnie z art. 106a pkt 2 ustawy:
      Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do dostawy towarów i świadczenia usług
      dokonywanych przez podatnika posiadającego na terytorium kraju siedzibę
      działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z
      którego dokonywane są te czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju
      siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej – posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo
      zwykłe miejsce pobytu, z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy
      miejscem świadczenia jest terytorium:
      a) państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do
        zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i
        faktura dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub
        usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika,
      b) państwa trzeciego.
    Na mocy art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    Dane, które powinna zawierać faktura, zostały wskazane w art. 106e ust. 1 ustawy, w
    tym w pkt 1-18 wymieniono:
      Faktura powinna zawierać:
      1) datę wystawienia;
      2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób
        jednoznaczny identyfikuje fakturę;
      3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich
        adresy;
      4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z
        zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;
      5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
        potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on
        towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
      6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę
        otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest
        określona i różni się od daty wystawienia faktury;
      7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
      8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
      9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);

      10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu
        wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej
        netto;
      11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez
        kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
      12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku
        korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach
        6a, 7 i 9;
      13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi
        stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
      14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty
        dotyczące poszczególnych stawek podatku;
      15) kwotę należności ogółem;
      16) w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług, w odniesieniu do których:
      a) obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 1 lub art. 21 ust. 1, lub
      b) w przepisach wydanych na podstawie art. 19a ust. 12 określono termin powstania
        obowiązku podatkowego z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty
      - wyrazy „metoda kasowa”;
      17) w przypadku faktur, o których mowa w art. 106d ust. 1 - wyraz
        „samofakturowanie”;
      18) w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym
        do rozliczenia podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym
        charakterze jest nabywca towaru lub usługi – wyrazy „odwrotne obciążenie”; (...)
    Stosownie do art. 106e ust. 5 pkt 1 ustawy:
      Faktura może nie zawierać w przypadku, o którym mowa w art. 106a pkt 2 lit. a –
      danych określonych w ust. 1 pkt 10 i 12-14.
    Dokonanie dostawy z montażem następuje w momencie faktycznego zakończenia
    wszystkich czynności, do których wykonania zobowiązany jest dostawca. Oznacza to, że
    dostawa może zostać uznana za dokonaną dopiero z chwilą zakończenia montażu
    /instalacji, uruchomieniu, tj. po zrealizowaniu przez Państwa wszystkich czynności, do
    jakich są Państwo zobowiązani w ramach Zamówienia wykonywanego na rzecz
    Kontrahenta.
    Jak wskazali Państwo we wniosku, wynagrodzenie za wykonane prace na rzecz
    Kontrahenta jest łączne dla całego świadczenia. Przeniesienie własności zbiorników na
    rzecz Kontrahenta nastąpi w momencie przekazania ich protokołem odbioru. W związku z
    dokonaną transakcją będą Państwo zobowiązani do wystawienia faktury dokumentującej
    otrzymanie zapłaty.
    Jak już ustalono, wykonanie, dostawa i montaż zbiorników powinno być rozliczane na
    zasadach właściwych dla dostawy towarów z montażem, o której mowa w art. 22 ust. 1 pkt
    2 ustawy. Zbiorniki są/będą montowane (...) w Szwajcarii, dlatego miejscem
    opodatkowania nie będzie Polska tylko Szwajcaria. Należy zatem stwierdzić, że skoro
    zbiorniki są/będą montowane/instalowane w Szwajcarii i transakcja nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce to są Państwo zobowiązani do
    udokumentowania tej transakcji fakturą, która nie zawiera kwoty podatku i stawki
    podatku.
    Dodatkowo, zauważyć należy, że adnotację „odwrotne obciążenie” należy zamieścić na
    fakturze jedynie w sytuacji, gdy nabywca byłby zobowiązany do rozliczenia podatku w

    kraju, w którym ma miejsce dostawa towarów z montażem, co zależy od przepisów
    obowiązujących w danym kraju, tj. w Szwajcarii.
    Zatem, jak już wcześniej wskazano, w związku z otrzymaniem zapłaty są/będą Państwo
    zobowiązani do wystawienia faktury bez wskazywania kwoty podatku oraz stawki podatku.
    Natomiast mogą Państwo na niej umieścić określenie „NP.” (świadczenie niepodlegające
    opodatkowaniu w Polsce), bowiem przepisy nie sprzeciwiają się umieszczaniu na fakturze
    dodatkowych adnotacji.
    W konsekwencji, należy stwierdzić, że świadczenie realizowane przez Państwa na rzecz
    Kontrahenta ze Szwajcarii stanowi dostawę towarów z montażem, o której mowa w art. 22
    ust. 1 pkt 2 ustawy, dla której miejscem opodatkowania jest terytorium Szwajcarii. Zatem
    czynności realizowane przez Państwa w ramach Zamówienia nie są/nie będą
    opodatkowane na terytorium Polski.
    W związku z otrzymaniem zapłaty za zrealizowane świadczenie, są/będą Państwo
    zobowiązani do wystawienia faktury bez wskazywania kwoty podatku oraz stawki podatku.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest
    prawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do Państwa wątpliwości zawartych w pytaniu oznaczonym we
    wniosku nr 3, należy wskazać, że kwestie dotyczące tego, czy powinni Państwo
    zarejestrować się w Szwajcarii i tam rozliczać podatek, nie regulują przepisy ustawy o
    podatku od towarów i usług, lecz obowiązujące przepisy ustawy o podatku od wartości
    dodanej lub podatku o podobnym charakterze obowiązujące na terytorium Szwajcarii.
    Zatem w tej sytuacji, kwestie odnośnie tego jak powinien być rozliczony podatek od
    dokonanej przez Państwa sprzedaży i który z podatników powinien go rozliczyć, nie
    regulują przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, lecz obowiązujące przepisy
    ustawy o podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze i powinny
    być określone zgodnie z przepisami tam obowiązującymi.
    W konsekwencji powyższego stwierdzić należy, że o tym, czy mają Państwo obowiązek
    zarejestrowania się na terytorium Szwajcarii i rozliczenia tam podatku od wartości
    dodanej z tytułu realizowanego świadczenia na rzecz Kontrahenta, które to świadczenie
    podlega opodatkowaniu na terytorium Szwajcarii, przesądzają przepisy obowiązujące na
    terytorium tego kraju.
    Państwa wątpliwości dotyczą również prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku
    z nabyciem usług od podwykonawców (pytanie oznaczone we wniosku nr 4).
    Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z cytowanych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych tzn. takich, których

    następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w
    ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Co więcej, zgodnie z art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy:
      Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i
      usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza
      terytorium kraju, innych niż te, do których stosuje się zwolnienie, o którym mowa w
      art. 113b ust. 1, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były
      wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika
      związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.
    Uprawnienie wynikające z powyższego przepisu odnosi się do podatników, którzy
    dokonują dostaw towarów bądź świadczenia usług opodatkowanych poza terytorium
    kraju, a zakupy, jakich dokonują, są związane właśnie z tymi czynnościami. Warunkiem do
    odliczenia podatku naliczonego związanego z czynnościami dokonywanymi poza
    terytorium kraju jest to, aby – hipotetycznie – w przypadku wykonywania tych samych
    czynności w kraju podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.
    Powołany przepis wymaga ponadto, aby podatnik posiadał dokumenty, z których wynikać
    będzie związek odliczonego podatku z czynnościami wykonywanymi poza terytorium
    kraju. Powinny to być przede wszystkim dokumenty potwierdzające dokonanie
    określonych czynności poza terytorium kraju, które będą jednocześnie opisywać te
    czynności.
    Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy,
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Natomiast zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 7 ustawy,
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do
      czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze
      – w części dotyczącej tych czynności.
    Zatem w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu
    albo jest zwolniona od podatku lub gdy wystawiono faktury, w których została wykazana
    kwota podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się
    kwoty podatku podatnik mimo spełnienia przesłanek, o których mowa art. 86 ustawy nie
    ma prawa do odliczenia podatku naliczonego wykazanego w otrzymanej fakturze.
    Z wniosku wynika, że czynności w zakresie montażu i instalacji są wykonywane przez
    Państwa podwykonawców, którzy działają na Państwa zlecenie i na Państwa rzecz.
    Podwykonawcy są podmiotami, które posiadają siedzibę działalności w Polsce. W
    stosunku do nabywanych przez Państwa od podwykonawców usług montażu i instalacji

    nie znajdują zastosowania szczególne zasady ustalania miejsca świadczenia usług
    wynikające z art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art.
    28n ustawy. Zatem miejscem opodatkowania nabywanych przez Państwa usług od
    podwykonawców jest Polska. Ponadto wskazaliście Państwo, że podatek związany z
    nabyciem usług mógłby zostać odliczony, gdyby miejscem świadczenia przez Państwa
    usług w zakresie realizacji Zamówienia była Polska oraz posiadają Państwo dokumenty,
    umożliwiające potwierdzenie związku odliczonego podatku VAT z czynnościami
    wykonywanymi poza terytorium kraju.
    Mając zatem na uwadze wyżej cytowane przepisy regulujące kwestię prawa do odliczenia
    podatku naliczonego oraz wskazane okoliczności sprawy należy stwierdzić, że w
    przypadku otrzymania od podwykonawcy faktury z naliczonym podatkiem VAT,
    przysługuje/będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z
    tytułu zakupionej od podwykonawcy usługi polegającej na montażu i instalacji zbiorników
    na terytorium Szwajcarii, na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 4 jest
    prawidłowe.
    Końcowo należy wskazać, że związku z tym, że pytanie oznaczone we wniosku nr 2 zostało
    zadane warunkowo – tj. oczekiwano rozstrzygnięcia w przypadku negatywnej odpowiedzi
    na pytanie oznaczone we wniosku nr 1 – odstąpiono od udzielenia odpowiedzi na

## Pytanie

nr 2.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia;
    - zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w
      dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. W
    przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno -
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.