Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.498.2021.9.SJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-29
Teza: Obowiązki płatnika w związku z wypłatami
komplementariuszom zaliczek na poczet zysku.
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek płatnika
spółki-spółka komandytowa
zaliczka-zaliczka na poczet zysku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30a-ust. 6a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30a-ust. 6b
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30a-ust. 6c
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30a-ust. 6d
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30a-ust. 6e
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 4e

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 maja 2021 r. wpłynął Pana wniosek z 14 maja 2021 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie
    skutków podatkowych wypłaty zaliczek na poczet zysku na rzecz komplementariusza.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

X spółka komandytowa (dalej: „Spółka, Wnioskodawca”) jest podatnikiem podatku
    dochodowego od osób prawnych. Przepisy dotyczące opodatkowania spółek
    komandytowych i ich wspólników wprowadzone ustawą z dnia 28 listopada 2020 r. o
    zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i innych ustaw (Dz. U. z 2020
    r. poz. 2123) stosują się do niej od dnia 1 stycznia 2021 r.
    Spółka posiada m.in. dwóch wspólników, będących jej komplementariuszami. Umowa
    Spółki przewiduje prawo wspólników do udziału w zysku Spółki po zakończeniu Jej roku
    obrotowego, którym jest rok kalendarzowy. Przewiduje również możliwość dokonywania
    wypłat zaliczek na poczet zysku danego roku obrotowego w trakcie jego trwania. Zaliczki
    wypłacane są z bieżących środków obrotowych, w proporcjach wynikających z udziału
    wspólników (w tym komplementariuszy) w zyskach Spółki.
    Spółka rozlicza podatek dochodowy według zasad określonych w art. 25 ust. 1 ustawy z
    dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2020 r. poz.
    1406 ze zm., dalej: „ustawa o PDOP”), tj. wpłacając zaliczki miesięczne na podatek
    dochodowy od osób prawnych. Zaliczki na podatek Spółka wpłaca w terminie do 20 dnia
    miesiąca następującego po miesiącu, za który jest wpłacana zaliczka. Zaliczkę za ostatni
    miesiąc roku podatkowego Spółka wpłacać będzie w terminie do 20 dnia pierwszego
    miesiąca następnego roku podatkowego.
    Pytania
      1. Czy od zaliczek wypłacanych komplementariuszom na poczet zysku danego roku
        obrotowego Spółki jest ona zobowiązana pobrać podatek, o którym mowa w art.
        30a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w momencie
        ich wypłaty przez Spółkę?
      2. W przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie 1, czy od podatku dochodowego od
        osób fizycznych pobieranego przez Spółkę od przychodów komplementariuszy z
        tytułu wypłaconych im zaliczek na poczet zysku danego roku obrotowego Spółki,
        podlegają odliczeniu zapłacone przez Spółkę zaliczki na podatek dochodowy od
        osób prawnych (od procentowej części udziału w zysku przypadającego na danego
        komplementariusza, za miesięczne okresy do wypłaty zaliczki na poczet zysku)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1

    Zdaniem Wnioskodawcy, od zaliczek wypłacanych komplementariuszom na poczet zysku
    danego roku obrotowego, nie jest On zobowiązany pobrać podatku, o którym mowa w
    art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawa o
    PDOF”), w momencie ich wypłaty.
    Ad 2
    W przypadku uznania że od zaliczek wypłacanych komplementariuszom na poczet zysku
    danego roku obrotowego jest On zobowiązany pobrać podatek, o którym mowa w art. 30a
    ust. 1 pkt 4 ustawy o PDOF, w momencie ich wypłaty, od podatku dochodowego od osób
    fizycznych pobieranego przez Wnioskodawcę z tytułu wypłaconych komplementariuszom
    zaliczek na poczet zysku podlegają odliczeniu zapłacone przez Niego zaliczki na podatek
    dochodowy od osób prawnych (od procentowej części udziału w zysku przypadającego na
    danego komplementariusza, za miesięczne okresy do wypłaty zaliczki na poczet zysku).
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Ad 1
    Zgodnie z art. 41 ust. 4e ustawy o PDOF, spółki o których mowa w art. 5a pkt 28 lit. c (czyli
    od dnia 1 stycznia 2021 r. również Spółka), obowiązane są jako płatnicy pobierać
    zryczałtowany podatek dochodowy, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4, z
    uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e.
    Zgodnie z art. 24 ust. 5 ustawy o PDOF, momentem uzyskania przychodu (dochodu), od
    którego należny jest zryczałtowany podatek, jest faktyczne uzyskanie przychodu
    (dochodu) z tego udziału.
    Oznacza to, że momencie zaliczkowej wypłaty na poczet zysku po stronie
    komplementariusza powstaje obowiązek podatkowy w rozumieniu art. 4 ustawy
    Ordynacja podatkowa. Zgodnie z nim, obowiązkiem podatkowym jest wynikająca z ustaw
    podatkowych nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w
    związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach. Samo powstanie
    obowiązku podatkowego nie oznacza zatem jeszcze, że na podatniku ciąży obowiązek
    zapłaty podatku. Powstaje on bowiem dopiero wówczas, gdy obowiązek podatkowy
    przekształci się w zobowiązanie podatkowe, którym zgodnie z art. 5 ustawy Ordynacja
    podatkowa jest wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do
    zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego podatku w
    wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego.
    Jednym z warunków przekształcenia obowiązku podatkowego w zobowiązanie podatkowe
    jest zatem fakt, że podatnik jest w stanie określić wysokość należnego do zapłaty podatku.
    Bez istnienia tego elementu nie można twierdzić, że powstało zobowiązanie podatkowe,
    prowadzące do konieczności zapłaty podatku. Jeżeli Wnioskodawca, jako płatnik, miałby
    obowiązek pobrania podatku, powinien posiadać dane niezbędne do jego wyliczenia, czyli
    musi znać jego wysokość. Obowiązek poboru podatku przez płatnika nastąpi dopiero
    wówczas, gdy obowiązek podatkowy przekształci się w zobowiązanie podatkowe. Bez
    takiego przekształcenia, płatnik nie będzie mógł prawidłowo wywiązać się ze swojego
    obowiązku, gdyż nie będzie miał podstaw do określenia wysokości podatku, który
    powinien pobrać od podatnika i przekazać właściwemu organowi podatkowemu.
    Obowiązek pobrania zryczałtowanego podatku od wypłat zysku komplementariuszowi
    przez Wnioskodawcę, jako płatnika, nałożony został jak wspomniano w art. 41 ust 4e
    ustawy o PDOF. Wynika z niego, że pobór zryczałtowanego podatku powinien nastąpić z
    uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e ustawy o PDOF. Ustawa wskazuje
    wprost w jaki sposób płatnik powinien obliczyć ten podatek i oczywistym jest, że aby go
    pobrać podatek od podatnika, płatnik powinien wcześniej dokonać prawidłowego jego
    obliczenia. Wobec powyższego Wnioskodawca chcąc pobrać zryczałtowany podatek od
    wypłat komplementariuszowi jego udziału w zysku, powinien go wyliczyć z
    uwzględnieniem zasad przewidzianych w powyższym przepisie.

    Jak wynika z art. 30a ust. 6a ustawy o PDOF, zryczałtowany podatek obliczony zgodnie z
    ust. 1 pkt 4, od przychodów uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w
    zyskach spółki, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, pomniejsza się o kwotę
    odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału komplementariusza w zysku tej spółki i
    podatku należnego od dochodu tej spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o PDOP,
    za rok podatkowy z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany.
    Art. 30a ust. 6a ustawy o PDOF nie tylko zawiera sformułowanie „podatku należnego” ale
    także „podatku za rok podatkowy”. Podatek należny w odniesieniu do roku podatkowego
    oznacza, że odliczenie od zryczałtowanego podatku naliczonego od przychodu
    komplementariusza z tytułu udziału w zysku podatku należnego zapłaconego przez Spółkę
    odnosi się do roku podatkowego, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został
    uzyskany. Skoro bowiem art. 30a ust. 6a ustawy o PDOF odnosi się do podatku należnego
    obliczonego według art. 19 ustawy o PDOP, oznacza to że chodzi wyłącznie o zaliczenie na
    poczet podatku dochodowego od osób fizycznych zryczałtowanego od przychodów
    komplementariusza z tytułu udziału w zysku Spółki, podatku dochodowego od osób
    prawnych wynikającego z Jej zeznania rocznego CIT-8.
    Skoro do obliczenia wysokości podatku od komplementariusza, zgodnie z art. 30a ust. 6a
    ustawy o PDOF konieczne jest poznanie wysokości podatku należnego Spółki za rok
    podatkowy, to obowiązek podatkowy pobrania podatku od dochodu komplementariusza
    powstały z chwilą wypłaty mu zaliczki na poczet udziału w Jej zyskach, przekształci się w
    zobowiązanie podatkowe dopiero w momencie obliczenia dochodu Spółki na podstawie
    art. 19 ustawy o PDOP. Wówczas dopiero znana będzie wysokość podatku do pobrania
    przez Spółkę od komplementariusza. W konsekwencji, w tym momencie Spółka jako
    płatnik będzie mogła zrealizować swój obowiązek w postaci obliczenia podatku, a w
    dalszej kolejności pobrania go i wpłacenia właściwemu organowi podatkowemu. Tylko w
    taki sposób Spółka jako płatnik jest w stanie zrealizować wynikający z art. 41 ust. 4e
    ustawy obowiązek pobrania podatku z uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust.
    6a-6e tej ustawy. Wypłacając zatem komplementariuszowi w trakcie roku podatkowego
    zaliczki na poczet zysku, Spółka nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku
    dochodowego, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4a ustawy o PDOF.
    Ustawa o PDOF nie wprowadza bowiem obowiązku pobierania przez płatnika zaliczek na
    podatek zryczałtowany, lecz zryczałtowany podatek. Obliczenie zaś wysokości
    zryczałtowanego podatku powinno odbywać się według zasad określonych w art. 30a ust.
    6a ustawy PDOF, co jest możliwe dopiero po obliczeniu podatku należnego Spółki za rok
    podatkowy, z którego przychód komplementariusza z tytułu udziału w zysku zostanie
    uzyskany.
    Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 3 grudnia 2020
    r. sygn. akt II FSK 2048/18. Orzeczenie to zapadło co prawda w sprawie dotyczącej
    rozliczeń podatkowych komplementariuszy spółki komandytowo-akcyjnej, ale z uwagi na
    zmiany w ustawach o PDOP i PDOF od dnia 1 stycznia 2021 r. i objęcie statusem podatnika
    podatku dochodowego od osób prawnych również spółki komandytowej, przedstawione
    w nim uzasadnienie znajduje zastosowanie również w stanie faktycznym (winno być:
    „zdarzeniu przyszłym”) będącym przedmiotem wniosku.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, od zaliczek wypłacanych komplementariuszom
    na poczet zysku danego roku obrotowego, nie jest On zobowiązany pobrać podatku, o
    którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o PDOF, w momencie ich wypłaty.
    Ad 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, jeśliby jednak uznać, że od zaliczek wypłacanych
    komplementariuszom na poczet zysku danego roku obrotowego Wnioskodawca jest
    zobowiązany pobrać podatek, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o PDOF, w

    momencie ich wypłaty, brak byłoby możliwości bezpośredniego literalnego zastosowania
    uregulowań o których mowa w art. 30a ust. 6 ustawy o PDOF w stosunku do bieżąco
    wypłacanych Wnioskodawcy zaliczek na poczet zysku za bieżący rok obrotowy.
    Nie powinno to jednak oznaczać, że skoro odliczenie literalnie nie jest możliwe, należałoby
    w całości opodatkować zaliczkowe wypłaty na poczet zysku podatkiem zryczałtowanym.
    Przeciwnie: skoro intencją ustawodawcy było zróżnicowanie opodatkowania wspólników
    spółek komandytowych ze względu na ich cechy podmiotowe (tj. rolę pełnioną w spółce), a
    nie ze względu na sposób lub czas otrzymywania wypłat z zysku, to istotą omawianego
    jest, by komplementariusz w spółce komandytowej był wspólnikiem uprzywilejowanym
    względem innych wspólników, czyli chronionym przed efektami podwójnego
    opodatkowania.
    Przy takim odczytaniu celu ustawodawcy i jednoczesnym uznaniu, że zaliczki wypłacane
    na poczet zysku danego roku obrotowego Spółki podlegają jednak opodatkowaniu w
    momencie ich wypłaty komplementariuszom przez Spółkę, nie można ograniczać prawa
    do odliczenia z art. 30a ust. 6a ustawy o PDOF jedynie do tych komplementariuszy, którzy
    otrzymują wypłaty z zysku dopiero po powstaniu podatku należnego Spółki na gruncie
    ustawy o PDOP.
    Intencją ustawodawcy nie było bowiem różnicowanie form i czasu (zaliczkowo w trakcie
    danego roku – od wypłacanych po zakończeniu danego roku) wypłaty tego samego zysku
    na formy mniej lub bardziej atrakcyjne podatkowo. Przeczyłoby racjonalności
    ustawodawcy, faworyzowanie danego sposobu i czasu wypłaty tego samego zysku, a
    zdecydowane zniechęcanie do innych jego form i terminów. Uprzywilejowane
    opodatkowanie komplementariusza w zamyśle ustawodawcy powinno być niezależne od
    ekonomicznego i czasowego aspektu wypłaty zysku spółki komandytowej na jego rzecz.
    Wykładnia celowościowa i systemowa art. 30a ust. 6 ustawy o PDOF prowadzi zatem –
    zdaniem Wnioskodawcy – do wniosku, że aby przepis ten był możliwy do zastosowania,
    opłacane w trakcie trwania roku podatkowego przez Spółkę należne zaliczki na PDOF (od
    części zysku przypadającego na danego komplementariusza, za okres do wypłaty mu
    zaliczek na poczet zysku), podlegają zaliczeniu na poczet podatku dochodowego od osób
    fizycznych należnego od przychodów uzyskiwanych przez komplementariusza z zysku
    Spółki. Biorąc pod uwagę przedstawiony powyżej cel ustawodawcy, nie można ograniczać
    prawa do odliczenia z art. 30a ust. 6 ustawy o PDOF jedynie do tych komplementariuszy,
    którzy otrzymują wypłaty z zysku dopiero po powstaniu podatku należnego spółki
    komandytowej na gruncie ustawy o PDOP. Intencją ustawodawcy – w ocenie
    Wnioskodawcy – nie było bowiem różnicowanie form i czasu (zaliczkowo w trakcie danego
    roku – od wypłacanych po zakończeniu danego roku) wypłaty tego samego zysku na formy
    mniej lub bardziej atrakcyjne podatkowo.
    Jeżeli uznać, że zaliczki wypłacane na poczet zysku danego roku obrotowego Spółki
    podlegają jednak opodatkowaniu w momencie ich wypłaty komplementariuszom przez
    Spółkę, nie można art. 30a ust. 6 ustawy o PDOF interpretować w ten sposób, iż trzeba z
    jego zastosowaniem oczekiwać na koniec roku podatkowego Spółki. W przeciwnym razie
    komplementariusze spółek komandytowych, które wypłacają zaliczki na poczet zysku na
    bieżąco (w trakcie roku), byliby w gorszej sytuacji niż ci, którzy są wspólnikami w takich
    spółkach, które wypłacają zysk dopiero po zakończeniu roku obrotowego. Aby przepis art.
    30a ust. 6 ustawy o PDOF był możliwy do zastosowania, należy dokonać obliczenia
    podstawy opodatkowania i wysokości zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych
    na koniec okresu sprawozdawczego zgodnego z regulacjami ustawy o PDOP, czyli w
    przypadku Spółki – miesiąca. Dopiero bowiem, gdy znana jest kwota należnej miesięcznej
    zaliczki na poczet podatku dochodowego od osób prawnych, możliwe jest określenie
    kwoty odliczenia przysługującego komplementariuszowi od kwoty zryczałtowanego
    podatku dochodowego od osób fizycznych do pobrania przez Spółkę od wypłaconej
    zaliczki na poczet jego zysku.

    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku uznania że od zaliczek
    wypłacanych komplementariuszom na poczet zysku danego roku obrotowego jest On
    zobowiązany pobrać podatek, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o PDOF, w
    momencie ich wypłaty, od podatku dochodowego od osób fizycznych pobieranego przez
    Wnioskodawcę z tytułu wypłaconych komplementariuszom zaliczek na poczet zysku
    podlegają odliczeniu zapłacone przez Wnioskodawcę zaliczki na podatek dochodowy od
    osób prawnych (od procentowej części udziału w zysku przypadającego na danego
    komplementariusza, za miesięczne okresy do wypłaty zaliczki na poczet zysku).
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 24 sierpnia 2021 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak: 0113-KDIPT2-3.4011.498.2020.1.RR, w której uznałem Państwa stanowisko za
    nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Państwu 30 sierpnia 2021 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    17 września 2021 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie.
    Wnieśli Państwo o:
      · uchylenie w całości zaskarżonej interpretacji indywidualnej;
      · uznanie w wyroku, że stanowisko przedstawione przez Stronę we wniosku o wydanie
        interpretacji indywidualnej z 14 maja 2021 r. jest prawidłowe;
      · zasądzenie zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia
        praw przez Stronę, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm
        przepisanych.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 26 maja 2022 r. sygn. akt III SA
    /Wa 2493/21 uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 3 czerwca 2025 r. sygn. akt II FSK 1130/22
    oddalił skargę kasacyjną.
    Wyrok – którym WSA uchylił interpretację z 24 sierpnia 2021 r. znak: 0113-KDIPT2-
    3.4011.498.2020.1.RR – stał się prawomocny 3 czerwca 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed
    sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:

      uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oraz Naczelny Sąd Administracyjny w
      ww. wyrokach;
      ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
      stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z
    2020 r. poz. 1526 ze zm.):
      Spółkami handlowymi są: spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa,
      spółka komandytowo-akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością i spółka
      akcyjna.
    Stosownie do zapisu art. 4 § 1 pkt 1 Kodeksu spółek handlowych:
      Użyte w ustawie określenie spółka osobowa oznacza spółkę jawną, spółkę
      partnerską, spółkę komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną.
    Zgodnie z definicją zawartą w art. 102 Kodeksu spółek handlowych:
      Spółką komandytową jest spółka osobowa, której celem jest prowadzenie
      przedsiębiorstwa pod własną firmą, natomiast za zobowiązania spółki wobec
      wierzycieli co najmniej jeden wspólnik (komplementariusz) ponosi odpowiedzialność
      bez ograniczeń i co najmniej jeden wspólnik (komandytariusz) ponosi ograniczoną
      odpowiedzialność.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu ww. podatkiem zawiera art. 10
    ust. 1 ww. ustawy.
    Zgodnie z jej art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne
      zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c.
    Zgodnie z art. 5a pkt 26 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną – oznacza to spółkę
      inną niż określona w pkt 28.
    Stosownie do art. 5a pkt 28 lit. c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce – oznacza to spółkę komandytową i spółkę
      komandytowo-akcyjną mające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej.
    Ponadto, w myśl art. 5a pkt 31 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o udziale w zyskach osób prawnych – oznacza to
      również udział w zyskach spółek, o których mowa w pkt 28 lit. c-e.
    W związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2021 r. przepisów ustawy z dnia 28
    listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych
    innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 2123; dalej: „Ustawa Zmieniająca”), spółki

    komandytowe uzyskały status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych w
    terminie – 1 stycznia 2021 r. lub 1 maja 2021 r. (art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych został zmieniony przez art. 2 pkt 1 lit. a) tiret pierwszy
    ustawy zmieniającej).
    Zgodnie z art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1800 ze. zm.):
      Przepisy ustawy mają również zastosowanie do spółek komandytowych i spółek
      komandytowo-akcyjnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej.
    Spółki komandytowe stały się odrębnymi, samodzielnymi podatnikami podatku
    dochodowego od osób prawnych. Innymi słowy spółka komandytowa przestała być spółką
    transparentną podatkowo. W konsekwencji, działalność prowadzona przez spółkę
    komandytową nie może być traktowana jak działalność prowadzona przez wspólnika. Zaś
    wspólnicy tych spółek będący osobami fizycznymi, uzyskują z tytułu uczestnictwa w tych
    spółkach przychody z kapitałów pieniężnych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się dywidendy i inne przychody z tytułu
      udziału w zyskach osób prawnych faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym również:
      a) dywidendy z akcji złożonych przez członków pracowniczych funduszy
        emerytalnych na rachunkach ilościowych,
      b) oprocentowanie udziałów członkowskich z nadwyżki bilansowej (dochodu
        ogólnego) w spółdzielniach,
      c) podział majątku likwidowanej osoby prawnej lub spółki,
      d) wartość dokonanych na rzecz wspólników spółek, nieodpłatnych lub częściowo
        odpłatnych świadczeń, określoną według zasad wynikających z art. 11 ust. 2-2b.
    Zgodnie z art. 24 ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód (przychód)
      faktycznie uzyskany z tego udziału.
    Ustawodawca nie wymienił wśród przykładowych dochodów (przychodów) z udziału w
    zyskach osób prawnych wypłaty zaliczek na poczet dywidendy ani zaliczek na poczet
    zysku. Niemniej jednak wypłata tego rodzaju należności na rzecz wspólnika spółki w
    rozumieniu art. 5a pkt 28 ustawy jest traktowana jako faktyczne uzyskanie przychodu z
    udziału w zyskach takiej spółki. Wypłata zaliczki na poczet udziału w zyskach spółki
    powoduje więc powstanie przychodu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy.
    Jak stanowi art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19% zryczałtowany podatek
      dochodowy, z dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób
      prawnych, z zastrzeżeniem art. 52a.
    Zgodnie z art. 30a ust. 6a cytowanej ustawy:
      Zryczałtowany podatek, obliczony zgodnie z ust. 1 pkt 4, od przychodów
      uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki, o której
      mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, pomniejsza się o kwotę odpowiadającą iloczynowi
      procentowego udziału komplementariusza w zysku tej spółki i podatku należnego od
      dochodu tej spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od
      osób prawnych, za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku
      został uzyskany.
    Stosownie do art. 30a ust. 6b ww. ustawy:

      Kwota pomniejszenia, o którym mowa w ust. 6a nie może przekroczyć kwoty
      podatku obliczonego zgodnie z ust. 1 pkt 4.
    Zasadą jest, że obowiązek prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania, obliczenia i
    zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych ciąży na podatnikach. Niemniej jednak
    w odniesieniu do licznych sytuacji zasada ta została wyłączona przez ustawodawcę przez
    nałożenie obowiązków płatnika na podmioty wypłacające podatnikowi (stawiające do
    dyspozycji podatnika) należności stanowiące jego dochody (przychody).
    Na mocy art. 30a ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisy ust. 6a i 6b stosuje się również w przypadku, gdy przychód z tytułu udziału
      w zysku spółki, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, za dany rok podatkowy zostanie
      uzyskany przez komplementariusza w innym roku niż rok następujący po danym
      roku podatkowym, jednak nie dłużej niż przez 5 kolejnych lat podatkowych, licząc od
      końca roku podatkowego następującego po roku, w którym zysk został osiągnięty.
    Zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w
      wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym
      miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę
      podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Stosownie natomiast do treści art. 41 ust. 4 powołanej ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek
      dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji
      podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30
      ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-16 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z zastrzeżeniem
      ust. 4d, 5, 10, 12 i 21.
    W myśl art. 41 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Spółki, o których mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, obowiązane są jako płatnicy pobierać
      zryczałtowany podatek dochodowy, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4, z
      uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e.
    Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2020
    r., poz. 1325 ze zm.):
      Obowiązkiem podatkowym jest wynikająca z ustaw podatkowych
      nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku
      z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach.
    Natomiast stosownie do art. 5 ww. ustawy:
      Zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego
      zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa lub jednostki
      samorządu terytorialnego podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu
      określonych w przepisach prawa podatkowego.
    Zatem jednym z warunków przekształcenia obowiązku podatkowego w zobowiązanie
    podatkowe jest możliwość określenia wysokości należnego podatku do zapłaty. W
    konsekwencji, jeżeli płatnik ma obowiązek pobrania podatku, powinien posiadać dane
    niezbędne do jego wyliczenia, czyli musi znać jego wysokość.
    Obowiązek pobrania zryczałtowanego podatku od wypłat zysku komplementariuszowi
    przez spółkę, jako płatnika, jak wyżej wspomniano, nałożony został w art. 41 ust. 4e u.p.d.
    o.f. Jednoznacznie wynika z niego, że pobór zryczałtowanego podatku powinien nastąpić z
    uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e. Ustawodawca wprost zatem

    wskazał w jaki sposób płatnik powinien obliczyć podatek. Nie wymaga szerszego
    uzasadnienia, że aby pobrać podatek od podatnika, płatnik powinien wcześniej dokonać
    prawidłowego jego obliczenia. Wobec powyższego Spółka chcąc pobrać zryczałtowany
    podatek od wypłat komplementariuszowi udziału w zysku, powinna go wyliczyć z
    uwzględnieniem zasad przewidzianych w powyższym przepisie.
    Jak wskazał WSA w Warszawie w wyroku z 26 maja 2022 r. sygn. akt III SA/Wa 2493/21:
      Mając zatem na uwadze treść art. 30a ust. 6a ustawy o PIT, należy stwierdzić, że
      wykładnia językowa tego przepisu daje jednoznaczne rezultaty i brak jest podstaw
      do sięgania po inne rodzaje wykładni. Przepis ten nie tylko zawiera sformułowanie
      „podatku należnego” ale także „podatku za rok podatkowy”. Podatek należny w
      odniesieniu do roku podatkowego oznacza, że ustawodawca przyjął, że odliczenie od
      zryczałtowanego podatku naliczonego od przychodu komplementariusza z tytułu
      udziału w zysku podatku należnego zapłaconego przez spółkę komandytową odnosi
      się do roku podatkowego, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został
      uzyskany. Skoro bowiem art. 30a ust. 6a ustawy o PIT odnosi się do podatku
      należnego obliczonego według art. 19 ustawy o CIT, to znaczy, że chodzi wyłącznie o
      zaliczenie na poczet podatku zryczałtowanego od przychodów komplementariusza z
      tytułu udziału w zysku spółki podatku dochodowego od osób prawnych mającego
      odzwierciedlenie/wynikającego z zeznania rocznego spółki komandytowej (CIT-8).
      Jeżeli do obliczenia wysokości podatku od komplementariusza, zgodnie z art. 30a
      ust. 6a ustawy o PIT, konieczne jest poznanie wysokości podatku należnego spółki,
      to obowiązek podatkowy komplementariusza powstały z chwilą wypłaty mu zaliczki
      na poczet udziału w zyskach, przekształci się w zobowiązanie podatkowe w
      momencie obliczenia dochodu tej spółki na podstawie art. 19 ustawy o CIT. Dopiero
      wówczas znana będzie wysokość podatku do zapłaty przez komplementariusza. W
      konsekwencji w tym momencie płatnik będzie mógł zrealizować swój obowiązek w
      postaci obliczenia podatku, zaś w dalszej kolejności pobrania go i wpłacenia
      właściwemu organowi podatkowemu. Tylko w taki sposób płatnik zrealizuje
      wynikający z art. 41 ust. 4e ustawy o PIT obowiązek pobrania podatku z
      uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e ustawy o PIT.
      Taki sposób odczytania wzajemnej relacji pomiędzy art. 41 ust. 4e i art. 30a ust. 1 pkt
      4 oraz 6a-6e ustawy o PIT, odpowiada zamiarowi projektodawcy, zmierzającemu do
      zakazu podwójnego opodatkowania zysku komplementariusza spółki
      komandytowej. Konsekwencją nadania spółce komandytowej podmiotowości na
      gruncie ustawy o CIT jest wprowadzenie dwóch poziomów opodatkowania dochodu
      wypracowanego przez tą spółkę - podobnie jak ma to miejsce w odniesieniu do
      pozostałych spółek-podatników podatku CIT. Wspólnicy spółki komandytowej
      zostaną opodatkowani od faktycznie uzyskanego przez nich dochodu z uczestnictwa
      w zysku takiej spółki. W przypadku jednak wypłaty zysku na rzecz
      komplementariusza przyznane zostanie mu prawo do odliczenia od podatku
      naliczonego od wypłat z zysku kwoty podatku zapłaconego przez spółkę
      komandytową od własnych dochodów, w części, w jakiej zapłacony przez spółkę
      podatek ekonomicznie obniżał wypłacony komplementariuszowi zysk tej spółki.
      Żaden z nich nie będzie zatem opodatkowany na bieżąco z tytułu prowadzonej przez
      spółkę komandytową działalności gospodarczej. Wprowadzenie do art. 41 ust. 4e
      ustawy o PIT sformułowania, że pobór podatku ma następować przez płatnika z
      uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e oznacza, że zamiar
      projektodawcy znalazł odzwierciedlenie w tekście ustawy podatkowej. Dodatkowo
      jeszcze raz należy wskazać, że ustawodawca nie wprowadził w przypadku zaliczkowej
      wypłaty zysku komplementariuszowi, obowiązku pobierania przez spółkę zaliczek na
      podatek.
      Powyższa wykładnia mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa
      podatkowego prowadzi do wniosku, że stanowisko Dyrektora KIS zaprezentowane w
      uzasadnieniu zaskarżonej interpretacji, było błędne.

      Rację ma zatem skarżąca, że wypłacając komplementariuszom w trakcie roku
      podatkowego zaliczki na poczet zysku, nie ma ona obowiązku pobierania
      zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4
      ustawy o PIT.
    Mając na względzie powołane przepisy prawa, przedstawiony opis zdarzenia przyszłego i
    stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zajęte w prawomocnym
    wyroku z 26 maja 2022 r. sygn. akt III SA/Wa 2493/21 należy wskazać, że od zaliczek
    wypłacanych komplementariuszom na poczet zysku danego roku obrotowego Spółki nie
    jest Ona zobowiązana pobrać podatek, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, w momencie ich wypłaty przez Spółkę.
    Obliczenie zaś wysokości zryczałtowanego podatku powinno odbywać się według zasad
    określonych w art. 30a ust. 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co jest
    możliwe dopiero po obliczeniu podatku należnego Spółki za rok podatkowy, z którego
    przychód wspólników z tytułu udziału w zysku zostanie uzyskany.
    Zatem Państwa stanowisko w ww. zakresie (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) jest
    prawidłowe.
    W konsekwencji bezprzedmiotowa jest ocena Państwa stanowiska wyrażona w
    odniesieniu do pytania nr 2, ponieważ oczekiwali Państwo na nie odpowiedzi w przypadku
    uznania, że od zaliczek wypłacanych komplementariuszom na poczet zysku danego roku
    obrotowego są Państwo zobowiązani pobrać podatek, o którym mowa w art. 30a ust. 1
    pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w momencie ich wypłaty.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dniu wydania zaskarżonej interpretacji.
    Odnosząc się do powołanego przez Państwa wyroku podkreślić należy, że dotyczy on
    konkretnej, indywidualnej sprawy w określonym stanie faktycznym i tylko w niej jest
    wiążący. Dlatego, stosownie do art. 87 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia
    1997 r. – wskazać należy, że wyroki sądów nie są źródłem powszechnie obowiązującego
    prawa i tym samym nie mogą być wiążące dla organu wydającego interpretację
    indywidualną.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.