Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.374.2017.2.ALN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-09-08
Teza: w zakresie zastosowania zwolnienia dla świadczonych usług
Słowa kluczowe: limit; usługi-usługi doradcze; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 18 czerwca 2017 r. (data wpływu 27 czerwca 2017 r.) uzupełnionym pismem z dnia 24 sierpnia 2017 r. (data wpływu 29 sierpnia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku VAT dla świadczonych usług – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 czerwca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku VAT dla świadczonych usług.

Wniosek uzupełniono pismem z dnia 24 sierpnia 2017 r. (data wpływu 29 sierpnia 2017 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy oraz stanowisko.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. (ostatecznie doprecyzowany w uzupełnieniu wniosku)

Wnioskodawca od 05-06-2017 rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej (jednoosobowa działalność gospodarcza) polegającej na planowaniu i zarządzaniu produkcją i gospodarką magazynową oraz pomoc w tym zakresie oraz wdrażanie projektów mających na celu polepszanie efektywności zarządzania. Odpowiadający temu profilowi PKD to 70.22.Z Pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania.

Czynności związane z optymalizacją procesu produkcyjnego i wdrożeniem systemu motywacyjnego na rzecz firmy, której będzie wykonywał są uwarunkowane umową współpracy (nie jest to umowa o pracę, jest to umowa zbliżona do kontraktu menadżerskiego). Powyższe czynności wykonywane są w zakładzie pracy zleceniodawcy. Określona jest stawka godzinowa za wykonaną pracę. Wnioskodawca nie ponosi odpowiedzialności finansowej za swoje działania. Wnioskodawca nie ma zdolności prawnych do podejmowania decyzji w imieniu zleceniodawcy.

Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia podatku VAT o którym mowa w art. 113 ust. 9. Wnioskodawca nie utracił i nie zrezygnował ze zwolnienia podatku VAT o którym mowa w art. 113 ust. 9. Przewidywana wartość sprzedaży za 2017 r. nie przekroczy kwoty 200.000 zł proporcjonalnie do okresu prowadzenia działalności w roku 2017. Zakres działalności kwalifikuje do PKWiU 70.22.2. Wnioskodawca nie świadczy usług o charakterze doradczym, o którym mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. A lub lit. B a jedynie przedstawia propozycje i koncepcje mające na celu usprawnienie procesu produkcyjnego. Po akceptacji takiego projektu jest odpowiedzialny za wdrożenie go za pomocą zasobów ludzkich i materialnych dostarczonych przez Zleceniodawcę (zarząd). Wnioskodawca nie wykonuje innych czynności wskazanych w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku VAT. Wnioskodawca nie jest udziałowcem ani członkiem zarządu Zleceniodawcy. Wnioskodawca nie będzie ponosił odpowiedzialności wobec osób trzecich za wykonywane czynności w ramach umowy. Wnioskodawca nie ponosi ryzyka gospodarczego w ramach wykonywania postanowień umowy współpracy. W ramach świadczonej umowy o współpracę nie wyraża oświadczenia woli w imieniu i na rzecz Zleceniodawcy. Za wykonanie powierzonego zadania wynikającego z umowy o współpracy ustalona jest stawka godzinowa. Wysokość wynagrodzenia jest stała, nie jest uzależniona od wyników pracy. Wynagrodzenie nie jest wypłacane za czas nieusprawiedliwionych nieobecności. W ramach wykonanego zadania wynagrodzenie nie stanowi przychodu o którym mowa w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 29 lipca 1999r o podatku od osób fizycznych. Do wykonania zadania Wnioskodawca nie będzie angażował samodzielnie zasobów ludzkich i materialnych. Wszystkie niezbędne zasoby do wykonania czynności objętych umową pochodzą od Zleceniodawcy. Zakres świadczeń polegający na optymalizacji procesów produkcyjnych konsultowany jest ze Zleceniodawcą (zarządem). Po akceptacji planowanych zmian w zakresie produkcji Wnioskodawca odpowiedzialny jest za ich wdrożenie z wykorzystaniem zasobów ludzkich i materialnych będących w posiadaniu Zleceniodawcy lub realizowany za pośrednictwem podwykonawców zatrudnianych przez Zleceniodawcę. Zleceniodawca (zarząd) mogą wydawać polecenia i zlecać wykonanie dodatkowych zadań w ramach obowiązującej umowy. Ze Zleceniodawcą wiąże Wnioskodawcę umowa z zastosowaniem przepisów prawa Cywilnego. Wiążąca umowa nie ma zastosowania Kodeksu spółek handlowych, Wnioskodawca nie jest członkiem zarządu. Przedmiot, miejsce i harmonogram wykonywania czynności związany z realizacją umowy każdorazowo konsultowany jest ze Zleceniodawcą (zarządem) i wymaga jego akceptacji. Za wykonane zadania Wnioskodawca bezpośrednio odpowiada przed Zleceniodawcą (zarządem). Wnioskodawca przedstawia jedynie efekt wdrożonych zmian wcześniej konsultowanych ze Zleceniodawcą (zarządem).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością Wnioskodawca będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem VAT zgodnie z Dz.U.2016.0.710?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Grupa i klasa PKD ma w nazwie pozostałe doradztwo. De facto Wnioskodawca nie będzie prowadził usług w zakresie samego doradztwa lecz czynnie uczestniczył w zarządzaniu i poprawą efektywności zakładu produkcyjnego.

Umowa pomiędzy Zleceniodawcą ma charakter formy zbliżonej do kontraktu menadżerskiego.

W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał: W związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością i zakresem odpowiedzialności ww. korzysta ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 9 z dnia 11 marca 2011 o podatku od towarów i usług (dz. U. Z 2017 r., poz. 1221).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez świadczenie usług – stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy, za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje się czynności z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Wobec tego należy stwierdzić, że za podatnika VAT będzie uznany tylko taki podmiot, który dokonuje czynności zmierzających do wykorzystania nabytych towarów i usług do celów opodatkowanej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Z cytowanego przepisu art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy wynika, że dla uznania, że określone czynności wykonywane przez osobę fizyczną nie stanowią samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej i tym samym pozostają poza regulacjami ustawy o podatku od towarów i usług, istotne jest łączne spełnienie wszystkich elementów wymienionych w tym przepisie, tj. związanie zleceniobiorcy ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym, a wykonującym zlecane czynności co do warunków:

*   wykonywania tych czynności,

*   wynagrodzenia, oraz

*   odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Wnioskodawca wskazał, że wynagrodzenie otrzymywane w ramach wykonanego zadania nie stanowi przychodu, o którym mowa w art. 13 pkt 2-9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W przedmiotowej sprawie warunek odpowiedzialności za wykonanie czynności w ramach umowy o świadczenie usług w zakresie zarządzania, który decyduje o uznaniu czynności za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, jest spełniony.

Postanowienia przedmiotowej umowy o świadczenie usług w obszarze zarządzania, w zakresie ustalonych warunków współpracy nie pozostawiają wątpliwości, że nie jest to stosunek, który ma cechy stosunku pracy, co uniemożliwia zastosowanie wyłączenia z VAT do przedmiotowej umowy.

Zatem Wnioskodawca w przedmiotowej sprawie będzie działał jako podatnik, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, wykonujący samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy.

Jak wynika z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2017 r.), zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Zgodnie z przepisem art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 1 grudnia 2016 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2016 r., poz. 2024), podatnicy, u których łączna wartość sprzedaży w 2016 r. była wyższa niż 150.000 zł i nie przekroczyła 200.000 zł, mogą skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Według ust. 2 ww. artykułu, podatnicy, którzy rozpoczęli w 2016 r. wykonywanie czynności określonych w art. 5 ustawy zmienianej w art. 1, u których łączna wartość sprzedaży, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczyła 150.000 zł i nie przekroczyła 200.000 zł, mogą skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy o VAT, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

Na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy o VAT, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:1.  wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;
2.  odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
    1.  transakcji związanych z nieruchomościami,
    2.  usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
    3.  usług ubezpieczeniowych\-jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3.  odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Według ust. 5 ww. artykułu, jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust.1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1 ( art. 113 ust. 9 ustawy).

Przepis art. 113 ust. 13 ustawy o VAT stanowi, że zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:

1.  dokonujących dostaw:
    1.  towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
    2.  towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
        *   energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0),
        *   wyrobów tytoniowych,
        *   samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
    3.  budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
    4.  terenów budowlanych,
    5.  nowych środków transportu;
2.  świadczących usługi:
    1.  prawnicze,
    2.  w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
    3.  jubilerskie;
3.  nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

Wskazać należy, że ani ustawa o VAT, ani przepisy wykonawcze do tej ustawy nie definiują pojęcia „doradztwo”. Wobec braku ustawowej definicji tego pojęcia należy posiłkowo odwołać się do wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN. Warszawa 1996), pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć tego, „kto doradza”, natomiast pojęcie „doradzić” oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Zatem użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć szeroko, przy czym najistotniejszy jest charakter wykonywanych czynności. Należy podkreślić, że porada czy opinia nie musi mieć charakteru odrębnego pisemnego dokumentu, bowiem już samo wykonywanie czynności, których istotą jest doradztwo, decyduje o wyłączeniu tych czynności ze zwolnienia podmiotowego.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca od 05-06-2017 rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej (jednoosobowa działalność gospodarcza) polegającej na planowaniu i zarządzaniu produkcją i gospodarką magazynową oraz pomoc w tym zakresie oraz wdrażanie projektów mających na celu polepszanie efektywności zarządzania. Odpowiadający temu profilowi PKD to 70.22.Z Pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania. Zakres działalności Wnioskodawca kwalifikuje do PKWiU 70.22.2.

Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 113 ust. 9. Wnioskodawca nie utracił i nie zrezygnował ze zwolnienia podatku VAT o którym mowa w art. 113 ust. 9. Przewidywana wartość sprzedaży za 2017 r. nie przekroczy kwoty 200.000 zł proporcjonalnie do okresu prowadzenia działalności w roku 2017. Wnioskodawca nie świadczy usług o charakterze doradczym, o którym mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. A lub lit. B a jedynie przedstawia propozycje i koncepcje mające na celu usprawnienie procesu produkcyjnego. Po akceptacji takiego projektu jest odpowiedzialny za wdrożenie go za pomocą zasobów ludzkich i materialnych dostarczonych przez Zleceniodawcę (zarząd). Wnioskodawca nie wykonuje innych czynności wskazanych w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku VAT. Wnioskodawca nie jest udziałowcem ani członkiem zarządu Zleceniodawcy. Wnioskodawca nie będzie ponosił odpowiedzialności wobec osób trzecich za wykonywane czynności w ramach umowy. Wnioskodawca nie ponosi ryzyka gospodarczego w ramach wykonywania postanowień umowy współpracy. W ramach świadczonej umowy o współpracę nie wyraża oświadczenia woli w imieniu i na rzecz Zleceniodawcy. Za wykonanie powierzonego zadania wynikającego z umowy o współpracy ustalona jest stawka godzinowa. Wysokość wynagrodzenia jest stała, nie jest uzależniona od wyników pracy. Wynagrodzenie nie jest wypłacane za czas nieusprawiedliwionych nieobecności. W ramach wykonanego zadania wynagrodzenie nie stanowi przychodu o którym mowa w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 29 lipca 1999r o podatku od osób fizycznych. Do wykonania zadania Wnioskodawca nie będzie angażował samodzielnie zasobów ludzkich i materialnych. Wszystkie niezbędne zasoby do wykonania czynności objętych umową pochodzą od Zleceniodawcy. Zakres świadczeń polegający na optymalizacji procesów produkcyjnych konsultowany jest ze Zleceniodawcą (zarządem). Po akceptacji planowanych zmian w zakresie produkcji Wnioskodawca odpowiedzialny jest za ich wdrożenie z wykorzystaniem zasobów ludzkich i materialnych będących w posiadaniu Zleceniodawcy lub realizowany za pośrednictwem podwykonawców zatrudnianych przez Zleceniodawcę. Zleceniodawca (zarząd) mogą wydawać polecenia i zlecać wykonanie dodatkowych zadań w ramach obowiązującej umowy. Ze Zleceniodawcą wiąże Wnioskodawcę umowa z zastosowaniem przepisów prawa Cywilnego. Wiążąca umowa nie ma zastosowania Kodeksu spółek handlowych, Wnioskodawca nie jest członkiem zarządu. Przedmiot, miejsce i harmonogram wykonywania czynności związany z realizacją umowy każdorazowo konsultowany jest ze Zleceniodawcą (zarządem) i wymaga jego akceptacji. Za wykonane zadania Wnioskodawca bezpośrednio odpowiada przed Zleceniodawcą (zarządem). Wnioskodawca przedstawia jedynie efekt wdrożonych zmian wcześniej konsultowanych ze Zleceniodawcą (zarządem).

Analiza przedstawionego opisu sprawy oraz treści przywołanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, że o ile faktycznie – jak podano w treści wniosku – przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest przedstawienie i wdrożenie koncepcji mające na celu usprawnienie procesu i w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca nie wykonuje jakichkolwiek usług doradczych, ani żadnych innych czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT, to z tytułu świadczenia usług w ramach ww. działalności gospodarczej Wnioskodawcy przysługuje prawo do korzystania ze zwolnienia podmiotowego od podatku na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy o VAT.

Zaznaczyć jednakże należy, że Wnioskodawca utraci ww. zwolnienie od podatku w przypadku wykonania jakichkolwiek czynności doradztwa – z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego– lub innych czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT. Ponadto, Wnioskodawca utraci zwolnienie określone w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, jeżeli wartość sprzedaży przekroczy kwotę 200.000 zł (począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę).

Jednocześnie wskazuje się, że interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …. w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.