Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-1858/08-2/SM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-12-23
Teza: opodatkowanie olejów smarowych podatkiem akcyzowym na terytorium RP nie jest sprzeczne z przepisami UE
Słowa kluczowe: akcyza-pobór akcyzy-procedura zawieszenia poboru akcyzy; akcyza-wyroby akcyzowe-zharmonizowane wyroby akcyzowe; nabycie-nabycie wewnątrzwspólnotowe; podatek-podatek akcyzowy-zwolnienie z podatku akcyzowego; smary; wyroby-wyroby energetyczne-olej smarowy
Przepisy: Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym-Dział 1-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 26.09.2008 r. (data wpływu 29.09.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania olejów smarowych - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29.09.2008 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania olejów smarowych.

W przedmiotowym wniosku zostały przedstawione następujące dwa zdarzenia przyszłe.

Wnioskodawca - „Sxxx Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością i Wspólnicy” Spółka Jawna, z siedzibą w Łxxxx (zwana dalej „Spółką”) zamierza dokonywać operacji dwojakiego rodzaju, z których każda stanowi zdarzenie przyszłe.

Zdarzenie przyszłe 1:

Spółka zamierza zatem dokonywać zakupów w krajach Wspólnoty olei smarowych i smarów oznaczonych kodami CN 2710 19 71 – 2710 19 99 (np. na bazie FCA R, Łotwa), które następnie byłyby odsprzedawane na terenie kraju odbiorcom krajowym.

Przedmiotowe oleje będą wykorzystywane przez odbiorców krajowych do produkcji olejów i środków smarnych do maszyn, urządzeń, zespołów konstrukcyjnych i silników samochodowych, tj. olejów /środków do smarowania powierzchni trących w celu zmniejszania tarcia i zużycia oraz w celu ochrony części metalowych przed korozją/.

Spółka dokonywałaby sprzedaży przedmiotowych olejów na bazie DDU lub CPT magazyn odbiorcy - klienta Spółki, tj. działający na zlecenie Spółki przewoźnik dokonywałby transportu z magazynu kontrahenta unijnego bezpośrednio do magazynu klienta Spółki na terenie kraju.

Przed nabyciem od kontrahenta unijnego, klient Spółki do złożonego Spółce zamówienia załączałby swoje oświadczenie o przeznaczeniu zamówionych ilości towaru na cele inne niż napędowe i opałowe. Przemieszczanie przedmiotowych olei z magazynu unijnego kontrahenta Spółki do magazynu odbiorcy - klienta Spółki odbywałoby się na podstawie dokumentu CMR.

Bazując na postanowieniach Dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej narodowe regulacje państw, w których Spółka zamierza dokonywać nabycia nie zakwalifikowały w/w wyrobów do grupy wyrobów objętych wspólnotowym systemem opodatkowania podatkiem akcyzowym.

Zdarzenie przyszłe 2:

Spółka zamierza zatem dokonywać importu z krajów trzecich olei smarowych i smarów oznaczonych kodami CN 2710 19 71 – 2710 19 99 (np. na bazie DAF granica polsko-ukraińska), które następnie byłyby odsprzedawane na teranie kraju odbiorcom krajowym po przeładunku z kolejowego na samochodowy środek transportu podstawiony przez klienta Spółki. Spółka dokonywałaby sprzedaży przedmiotowych olejów na bazie FCA terminal przeładunkowy. Przedmiotowe oleje miałyby być wykorzystywane przez odbiorców do produkcji olejów i środków smarnych do maszyn urządzeń i silników samochodowych tj. olejów / środków do smarowania powierzchni trących w celu zmniejszenia tarcia i zużycia oraz w celu ochrony części metalowych przed korozją. Przed dokonaniem zakupu przedmiotowego oleju od kontrahenta z kraju trzeciego klient Spółki do złożonego Spółce zamówienia załączałby oświadczenia o przeznaczeniu zamówionej ilości towaru na cele inne niż napędowe i opałowe. Spółka przedłoży naczelnikowi urzędu celnego przyjmującemu zgłoszenie celne w procedurze dopuszczenia do obrotu uzyskane od klientów oryginały oświadczeń o przeznaczeniu zamówionych ilości.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy czynności dokonywane przez Spółkę będą obciążone podatkiem akcyzowym, nawet jeśli Spółka nie spełni wskazanych w prawie polskim – w przepisach § 13 ust. 1 punkt 5 w zw. z § 13 ust. 2a, 2 b, 2c i 2 d Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego, wymogów skorzystania zwolnienia z podatku akcyzowego?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Niezależnie od tego czy zostaną spełnione, wskazane w prawie polskim wymogi skorzystania ze zwolnienia z podatku akcyzowego, Spółka może przywozić przedmiotowe oleje na teren kraju i sprzedawać je na terenie kraju bez akcyzy. Innymi słowy, nawet jeśli Spółka nie spełni wymogów oraz ograniczeń pozwalających na skorzystanie ze zwolnienia, wskazanego w przepisach § 13 ust. 1 punkt 5 w zw. z § 13 ust. 2a, 2 b, 2c i 2d Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (zwane dalej rozporządzeniem), czynności, których przedmiotem jest ten olej, nie będą podlegać akcyzie. Są to bowiem wyroby nie podlegające w ogóle temu podatkowi.

Uzasadnienie takiego stanowiska jest następujące.

Jakkolwiek przepisy krajowe przewidują, iż oleje smarowe i smary oznaczone kodem CN 2710 19 71 - 2710 19 99 bez względu na przeznaczenie tych olejów są wyrobem akcyzowym zharmonizowanym, a przy spełnianiu warunków określonych w w/w przepisach, podlegają one zwolnieniu od podatku, to przepisy te są niezgodne z prawem wspólnotowym. Przepisy prawa wspólnotowego stanowią bowiem, iż oleje smarowe wykorzystywane do celów innych niż opałowe lub napędowe, nie są wyrobami podlegającymi zharmonizowanemu podatkowi akcyzowemu. Skoro zatem nie podlegają podatkowi nie mogą być z niego zwolnione. Zgodnie z art. 3 Dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania, wyrobami akcyzowymi są oleje mineralne. Jednakże zasady opodatkowania podatkiem akcyzowym olejów mineralnych zostały określone przepisami Dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 23 października 2003 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (zwana dalej dyrektywą energetyczną). Przesądzają o tym przepisy art. 1 i 3 dyrektywy energetycznej. Zgodnie z art. 1 tej dyrektywy Państwa członkowskie nakładają podatki na produkty energetyczne zgodnie z dyrektywą energetyczną. Natomiast w przepisie art. 3 dyrektywy energetycznej wprowadzono zasadę, iż pojęcie olejów mineralnych użyte w przepisach dyrektywy Rady 92/12/EWG należy interpretować jako produkty energetyczne w rozumieniu przepisów art. 2 i art. 4 ust 2 dyrektywy energetycznej. Zatem przez oleje mineralne należy rozumieć wszystkie produkty energetyczne niezależnie od tego jakie jest ich przeznaczenie. Przepis art. 2 dyrektywy energetycznej zawierający definicje produktów energetycznych obejmuje również produkty, które nie są przeznaczone do wykorzystania na cele napędowe i opałowe.

Cytowany przepis art. 2 dyrektywy energetycznej w ustępie 1 punkcie b przewiduje, iż do produktów energetycznych zaliczane są produkty objęte kodem CN 2710, a zatem również oleje smarowe. Jakkolwiek te oleje smarowe są bez wątpienia produktami energetycznymi, to na mocy przepisu art. 2 ust. 1 punkt b pierwsze tiret dyrektywy energetycznej, jeżeli takie produkty energetyczne są wykorzystywane do celów innych niż napędowe lub opałowe, nie stosuje się do nich przepisów dyrektywy. Takie produkty energetyczne ze względu na swoje „nieenergetyczne” przeznaczenie nie są objęte w ogóle podatkiem akcyzowym. Zatem wszelkie czynności związane z tymi olejami, jak ich wewnątrzwspólnotowe nabycie, import i sprzedaż na terenie kraju nie podlegają akcyzie. Przepisy krajowe zatem przewidujące opodatkowanie transakcji tymi olejami, przy jednoczesnym wprowadzeniu wysokich wymagań, których spełnienie determinuje uzyskanie prawa do zwolnienia, należy uznać za sprzeczne z prawem europejskim. Przepisy krajowe byłyby zgodne z prawem wspólnotowym, gdyby przewidywały albo brak opodatkowania tych wyrobów akcyzą albo przy ich opodatkowaniu przewidywały zwolnienie przedmiotowe bez żadnych ograniczeń. Takie stanowisko jest potwierdzone w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości oraz krajowych sądów administracyjnych. Europejski Trybunał Sprawiedliwości w wyroku z dnia 05 lipca 2007 r. w sprawach oznaczonych sygnaturami C-145/06 oraz C-146/06 (publikacja Lex 287359) orzekł wprost, iż przepisy krajowe, które przewidują pobieranie podatku konsumpcyjnego od olejów smarowych, w przypadku ich przeznaczenia, oferowania do sprzedaży do celów innych niż paliwo silnikowe lub grzewcze, są sprzeczne postanowieniami dyrektywy energetycznej. Tak samo należy ocenić przepisy krajowe, które przewidują jakiekolwiek wymagania jakie podatnik musiałby spełnić, aby skorzystać ze zwolnienia od podatku akcyzowego. Podobnie orzekły sądy krajowe (Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2007 r. sygn. akt III SA/Wa 4087/06 publikacja 247889 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie sygn. akt I SA/Sz 62/08 publikacja Rzeczypospolita z dnia 10 września 2008 r.).

Zatem każdy podatnik może, powołując się na przepisy wspólnotowe, przywozić przedmiotowe oleje na teren kraju, sprzedawać je bez akcyzy, nawet jeśli nie spełni wymogów uprawniających do skorzystania ze zwolnienia. Zgodnie bowiem z art. 219 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską dyrektywa wiąże państwo członkowskie, do którego jest skierowana, co do zamierzonego celu wskazanego w dyrektywie, pozostawiając władzom krajowym wybór form i środków realizacji tego celu. Niemniej jednak w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w Luksemburgu został przyjęty pogląd, iż jakkolwiek przepisy Dyrektyw wymagają implementacji do krajowego porządku prawnego, to w układzie wertykalnym tj. w stosunkach obywatel - państwo, przy spełnieniu pewnych warunków, przepisy dyrektyw mogą być skutecznie zastosowane, nawet jeżeli nie zostały one implementowane do krajowego porządku prawnego bądź implementowane niepełnie, bądź wadliwie. Wystarczy wskazać tu na następujące orzeczenia: 41/73 Van Duyn przeciwko Home Office, publikacja: Zbiór Orzeczeń 1974 s. 1337 oraz Prawo Unii Europejskiej: Zagadnienia Systemowe pod redakcją Jana Barcza, Wydawnictwo Prawo i Praktyka Gospodarcza, Warszawa 2002 r. s. 245, 8/81 Becker przeciwko Finanzamt Munster - Innenstad, publikacja: Zbiór Orzeczeń 1982 s. 53, a także Prawo Unii Europejskiej, Zagadnienia Systemowe pod redakcją Jana Barcza, Wydawnictwo Prawo i Praktyka Gospodarcza, Warszawa 2002 r. s. 248, C-91/92 Faccini Dori przeciwko Recreb Srl publikacja: Zbiór orzeczeń 1994 s. I 3325, a także Prawo Unii Europejskiej: Zagadnienia Systemowe pod redakcją Jana Barcza, Wydawnictwo Prawo i Praktyka Gospodarcza Warszawa 2002 r. s. 248, C-188/89 Foster przeciwko British Gas, Zbiór Orzeczeń 1990, s. I 3313, a także Prawo Unii Europejskiej, Zagadnienia Systemowe pod redakcją Jana Barcza Wydawnictwo Prawo i Praktyka Gospodarcza, Warszawa 2002 r. s. 477. Zgodnie z cytowanymi powyżej orzeczeniami bezpośredni skutek dyrektyw można dopuścić pod następującymi warunkami: przepisy dyrektyw muszą być precyzyjne i bezwarunkowe, z norm dyrektywy wynikają prawa jednostek wobec państwa, upłynął termin implementacji dyrektywy przez państwo członkowskie, a dyrektywa nie została implementowana bądź implementowana nieprawidłowo. Te kryteria zostały spełnione. Prawo podatkowe z założenia reguluje relacje pomiędzy państwem a obywatelem. Zatem podatnicy mogą wprost z tego przepisu wywodzić swoje prawa i obowiązki.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionych zdarzeń przyszłych uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 2 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” - wyrobami akcyzowymi są wyroby, które są ujęte w załączniku nr 1 do ustawy. Wyrobami akcyzowymi zharmonizowanymi są natomiast paliwa silnikowe, oleje opałowe i gaz, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe określone w załączniku nr 2 do ustawy. W poz. 4 załącznika nr 2 do ww. ustawy jako wyroby akcyzowe zharmonizowane zostały wymienione produkty rafinacji ropy naftowej o symbolu PKWiU 23.20 i kodzie CN 2710.

Ponadto w myśl art. 62 ust. 1 ww. ustawy do paliw silnikowych i olejów opałowych w rozumieniu ustawy zalicza się:

1.  wyroby wymienione w poz. 1-12 załącznika nr 2 do ustawy;
2.  pozostałe wyroby przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako paliwa silnikowe albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, bez względu na symbol PKWiU i kod CN.

Natomiast źródłami prawa wspólnotowego w zakresie podatku akcyzowego od wyrobów energetycznych są:

*   Dyrektywa Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów podlegających podatkowi akcyzowemu, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz. Urz. UE L Nr 76, str. 1 ze zm.) – zwana dyrektywą horyzontalną;

*   Dyrektywa Rady 2003/96/WE z 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. UE L Nr 283, str. 51 ze zm.) – zwanej dyrektywą energetyczną.

W szczególności nie jest sprzeczne z celami dyrektywy 2003/96/WE oraz z praktyką stosowania przepisów wspólnotowych w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej uznanie, iż wyroby ropopochodne wymienione w ustawie o podatku akcyzowym, bez względu na ich przeznaczenie, są wyrobami akcyzowymi zharmonizowanymi. Uzasadniając powyższe, wskazać należy, że katalog wyrobów energetycznych (również tych, do których nie stosuje się przepisów dotyczących kontroli i przemieszczania, określonych w dyrektywie 92/12/EWG) został zawarty w art. 2 ust. 1 dyrektywy 2003/96/WE. Do wyrobów tych zalicza się m.in. wszystkie wyroby oznaczone kodem CN 2710, w tym również wymienione we wniosku oleje smarowe oznaczone kodem CN 2710 19 71-2710 19 19. Dodatkowo, zgodnie z art. 2 ust. 3 (akapit drugi i trzeci) dyrektywy 2003/96/WE, oprócz wyrobów podlegających opodatkowaniu podatkiem akcyzowym wymienionych w ust. 1 opodatkowaniu temu podlegają również wszelkie inne wyroby przeznaczone do wykorzystania, oferowane na sprzedaż lub wykorzystywane jako paliwo silnikowe lub jako dodatki do paliw silnikowych oraz wszelkie inne węglowodory, z wyłączeniem torfu, przeznaczone do wykorzystania, oferowane na sprzedaż lub wykorzystywane do ogrzewania. Mając powyższe na uwadze, na gruncie przepisów krajowych ww. oleje smarowe zasadnie i prawidłowo uznano za wyroby akcyzowe zharmonizowane.

Jednocześnie zauważyć należy, że stosownie do postanowień art. 2 ust. 4 lit. b (tiret pierwsze) dyrektywy 2003/96/WE przepisy zawarte w tej dyrektywie nie mają zastosowania do produktów energetycznych używanych do celów innych niż napędowe lub opałowe. Zatem chociaż ww. wyroby wykorzystywane w inny sposób niż jako paliwo napędowe lub grzewcze objęte są definicją produktów energetycznych w rozumieniu dyrektywy 2003/96/WE, to są one wyłączone z zakresu stosowania tej dyrektywy. Zatem w krajowych przepisach akcyzowych zawarto szereg regulacji przewidujących zwolnienia od akcyzy dla szerokiej gamy wyrobów akcyzowych zharmonizowanych przeznaczonych do innych celów niż szeroko rozumiane cele napędowe lub opałowe. Zwolnieniem objęte są m.in. oleje smarowe - w zależności od ich przeznaczenia. System zwolnień nie obejmuje natomiast ww. wyrobów wykorzystywanych do celów napędowych lub opałowych. Ww. zwolnienia od akcyzy zostały uregulowane w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (t.j. Dz. U. z 2006r. Nr 72, poz. 500 ze zm.). W przedmiotowym rozporządzeniu zwolnił on od podatku akcyzowego wymienione we wniosku oleje smarowe (oczywiście nie wykorzystywane do celów napędowych lub opałowych) w zakresie sprzedaży na terytorium kraju - § 13 ust. 1 pkt 5, przy spełnieniu warunków wynikających z ust. 2a, 2b i 2c, czy bezpośrednio w zakresie nabyć wewnątrzwspólnotowych – w § 13 ust. 2d (wyrobów oznaczonych kodem CN 2710 19 83 - 2710 19 93).

Ponadto zauważyć należy, że zgodnie z przepisem art. 3 ust. 2 Dyrektywy horyzontalnej, wyroby wymienione w ust. 1 mogą podlegać innym podatkom pośrednim do szczególnych celów pod warunkiem, że podatki te są zgodne z przepisami podatkowymi stosowanymi odnośnie do podatku akcyzowego oraz VAT, jeżeli chodzi o określenie podstawy opodatkowania, obliczenie podatku, ściągalność i kontrolowanie podatku.

W myśl natomiast art. 3 ust. 3 tej Dyrektywy, Państwa Członkowskie zachowują prawo do wprowadzenia lub utrzymania podatków na wyroby inne niż te wymienione w ust. 1 pod warunkiem jednak, że podatki te nie spowodują zwiększenia formalności związanych z przekraczaniem granicy w handlu między Państwami Członkowskimi.

Przepisy krajowe, które ustanawiają odrębne procedury, jakie należy stosować w przypadku ww. wyrobów, nie wprowadzają żadnych ograniczeń obrotu tymi wyrobami i nie nakładają na podatników ani na inne państwa członkowskie obowiązków, które byłyby niezgodne z przepisami prawa wspólnotowego. Przede wszystkim w obrocie wewnątrzwspólnotowym m.in. olejami smarowymi nie ma zastosowania procedura zawieszenia poboru akcyzy i administracyjny dokument towarzyszący – nabycie wewnątrzwspólnotowe tych wyrobów odbywa się bowiem na podstawie dokumentów handlowych.

Należy zauważyć, że w sprawach połączonych C-145/06 i C-146/06 Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich stwierdził, iż dyrektywę Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej, zmienioną dyrektywą Rady 2004/75/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r., należy interpretować w ten sposób, że nie stoi ona na przeszkodzie stosowaniu przepisów krajowych, które przewidują pobieranie podatku konsumpcyjnego od olejów smarowych w przypadku, gdy są one przeznaczone, oferowane do sprzedaży lub wykorzystywane do innych celów niż jako paliwo silnikowe lub grzewcze.

Podsumowując, krajowe regulacje w zakresie opodatkowania podatkiem akcyzowym wymienionych w ustawie o podatku akcyzowym produktów rafinacji ropy naftowej (w tym olejów smarowych klasyfikowanych do ww. kodów CN) nie pozostają w sprzeczności z zasadami prawa wspólnotowego określonymi w Traktacie ustanawiającym Wspólnotę Europejską (TWE) oraz w dyrektywach 2003/96/WE i 92/12/EWG.

Zatem w przypadku niespełnienia ww. wymagań wynikających z przepisów § 13 ust. 1 pkt 5, w związku z § 13 ust. 2a, 2b, 2c i 2d, przedmiotowe oleje smarowe podlegają opodatkowaniu stawką akcyzy w wysokości 1.180 zł/1.000 l – zgodnie z poz. 2 załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 87, poz. 825 ze zm.) - w zakresie nabycia wewnątrzwspólnotowego i importu (z wyłączeniem 2710 19 85 – oleje białe, parafina ciekła, ex 2710 19 99 – smary plastyczne), a na podstawie poz. 3 załącznika nr 1 do przedmiotowego rozporządzenia – w zakresie sprzedaży na terytorium kraju podlegają opodatkowaniu ww. stawką oleje smarowe o symbolu PKWiU 23.20.18 (z wyłączeniem olejów odpadowych – przepracowanych, klasyfikowanych do grupowania PKWiU 23.20.18-09.1 i olejów białych, parafiny ciekłej PKWiU 23.20.18-50.10).

Odnosząc się ponadto do przedstawionego we wniosku orzecznictwa trzeba podkreślić, że powołane przez Stronę wyroki sądów administracyjnych (WSA w Warszawie z dnia 13 kwitnia 2007 r. sygn. akt III SA/Wa 4087/06 oraz WSA w Szczecinie z dnia 20 maja 2008 roku sygn. akt I SA/Sz 62/08) stanowią rozstrzygnięcia w konkretnych sprawach, osadzonych w określonych stanach faktycznych i tylko do nich się zawężają, w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa. Jest to zgodne z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w którym postanowiono, iż wyroki sądów wydawane są w konkretnych sprawach i dotyczą wyłącznie tych spraw, w których zapadły.

Zasada ta znajduje również potwierdzenie w treści art. 87 Konstytucji RP, w którym postanowiono, iż źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej są: Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia.

Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych przedstawionych przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ul. Piotrkowska 135, 94-134 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.