Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.530.2019.2.AR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-12-02
Teza: w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących realizację projektu pn. „…”.
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 29 sierpnia 2019 r. (data wpływu 29 sierpnia 2019 r.) uzupełnionym pismem z 17 października 2019 r. (data wpływu 18 października 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących realizację projektu pn. „…” w zakresie termomodernizacji budynku administracyjnego przy ul. Pi. za 2015 r. i od 2016 r. do zakończenia inwestycji w sytuacji oddania na podstawie umowy użyczenia części budynku (pomieszczeń) samorządowej jednostce budżetowej oraz innym jednostkom społecznym w najem (pkt 1a i b) – **jest prawidłowe,**
*   prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących realizację projektu pn. „…” w zakresie termomodernizacji budynku administracyjnego przy ul. Pi. za rok 2015 i od 2016 roku do czasu zakończenia inwestycji w sytuacji oddania w trwały zarząd całego budynku samorządowej jednostce budżetowej – Centrum Usług Wspólnych (pkt 2 lit a i b)– **jest prawidłowe,**
*   braku obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego w sytuacji oddania w trwały zarząd całego budynku samorządowej jednostce budżetowej – Centrum Usług Wspólnych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 sierpnia 2019 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących realizację projektu pn. „…”. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 17 października 2019 r. (data wpływu 18 października 2019 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 15 października 2019 r. znak: 0111-KDIB3-2.4012.530.2019.1.AR.

We wniosku, uzupełnionym pismem z 17 października 2019 r., przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe:

Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej VAT). Od 1 stycznia 2017 r. Gmina dokonała konsolidacji rozliczeń podatku VAT ze wszystkimi jej jednostkami budżetowymi i zakładem budżetowym. Ponadto, zgodnie z art. 11 ust. 1 pkt 2 ustawy centralizacyjnej zobowiązała się do dokonania wstecznych korekt deklaracji podatkowych za lata 2012-2016 uwzględniających rozliczenie podatku wszystkich jej jednostek i zakładu budżetowego w odniesieniu do dokonywanych przez nie czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Na dzień złożenia wniosku Gmina złożyła korekty podatkowe za wszystkie okresy 2012-2016. Gmina jest jednostką samorządu terytorialnego, która jako wspólnota samorządowa na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506 z późn. zm.) (dalej: UOSG) obejmuje swoim zakresem działania wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów (art. 6 UOSG). Gmina posiada osobowość prawną i wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność (art. 2 ust. 1 i 2 UOSG).

Niniejszy wniosek dotyczy zmiany stanowiska Gminy wyrażonego we wniosku z dnia 27 lipca 2018 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, na który Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w dniu 27 września 2018 r. wydał interpretację indywidualną nr 0111-KDIB3-2.4012.510.2018.1.AR.

Zmiana ta dotyczy budynku administracyjnego przy ul. Pi. 9, który w ramach realizowanego projektu pn. „…” poddany został kompleksowej termomodernizacji oraz dokonano w nim wymiany stolarki okiennej i drzwiowej. Na realizację powyższego projektu Gmina otrzymała dofinansowanie z Urzędu Marszałkowskiego ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020.

W ramach projektu Gmina rozlicza wydatki poniesione w latach 2015-2017 na wykonanie dokumentacji projektowej, audytu energetycznego oraz studium wykonalności oraz ponosi wydatki inwestycyjne w latach 2018-2019.

Realizując projekt Gmina wypełni swoje zadania ustawowe, wynikające z art. 2 ust. 1 UOSG, który stanowi, że gminy wykonują zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność, natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 tej ustawy, do zakresu działania gmin należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1, 8 i 15 UOSG, zagadnienia gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody, edukacji publicznej, a także utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych należą do zadań własnych gmin.

Projekt umowy z Województwem przewiduje dofinansowanie ze środków europejskich nie więcej niż 85% kwoty całkowitej wydatków kwalifikowanych projektu, wkład własny Gminy nie mniej niż 15% całkowitej kwoty wydatków kwalifikowanych oraz w całości wydatki niekwalifikowane. Przedmiotem projektu jest zmniejszenie kosztów eksploatacji budynków użyteczności publicznej w L.:

1.  Szkoły Podstawowej Nr X (przed przekształceniem Gimnazjum Nr 2),
2.  Przedszkola Miejskiego Nr X,
3.  dwóch budynków administracyjnych przy ul. P. i ul. Pi. poprzez ich kompleksową termomodernizację oraz wymianę stolarki okiennej i drzwiowej i usług udokumentowanych fakturami wystawionymi na Gminę.

Budynek administracyjny przy ul. Pi. objęty projektem wchodzi w skład gminnego zasobu komunalnego, zarządzanego i administrowanego przez Urząd Miejski w L. Jest i będzie wykorzystywany do obsługi mieszkańców Gminy. Budynek ten jest własnością Gminy i nią pozostanie po realizacji projektu.

W poprzednim wniosku Gmina deklarowała, że budynek nie będzie przekazywany jednostkom organizacyjnym.

Obecnie do budynku przy ul. Pi. zostało przeniesione Centrum Usług Wspólnych (samorządowa jednostka budżetowa Gminy), zgodnie z podpisaną umową użyczenia. Wolne pomieszczenia planuje się wynająć organizacjom społecznym działającym w mieście m.in.:

*   „S.”/region cz.
*   ZARZĄD P. P. N. W L.
*   O./L.

Docelowo budynek ten planuje się oddać ww. jednostce tj. Centrum Usług Wspólnych w trwały zarząd. Jednostka ta zajmuje się prowadzeniem obsługi administracyjnej, finansowej i organizacyjnej innych jednostek organizacyjnych Gminy i jest jednostką obsługującą w stosunku do jednostek obsługiwanych. Centrum za swoje usługi nie pobiera od jednostek obsługiwanych wynagrodzenia. Centrum Usług Wspólnych zostało utworzone z dniem 1 stycznia 2017 roku zgodnie z uchwałą Nr X/2016 Rady Miejskiej w L. z dnia 29 lipca 2016 r. w sprawie likwidacji Zespołu Obsługi Placówek Oświatowych w L. oraz utworzenia Centrum Usług Wspólnych w L., na podstawie art. 10a i 10b ustawy o samorządzie gminnym.

W 2018 roku Centrum uzyskało łączne przychody w kwocie 16.374,60 zł z tytułu:

*   zwrotu wypłaconych wynagrodzeń przez Powiatowy Urząd Pracy – łącznie 16.114,60 zł (nie podlega VAT),
*   wynagrodzenia za terminowe odprowadzanie składek ZUS oraz podatku dochodowego – 260,00 zł (nie podlega VAT).

Po ustanowieniu trwałego zarządu pomieszczenia zajmowane przez organizacje społeczne nadal będą wynajmowane tymże podmiotom i zarządzane przez Centrum Usług Wspólnych. W związku z tym jednostka ta będzie dodatkowo osiągała przychody z tytułu wynajmu pomieszczeń na cele użytkowe oraz refakturowania mediów.

Reasumując w przypadku utworzenia trwałego zarządu dla Centrum Usług Wspólnych w jednostce efekty projektu będą generowały sprzedaż nieopodatkowaną oraz opodatkowaną.

Poniżej Wnioskodawca przedstawia wartości prewspółczynnika z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT oraz proporcji z art. 90 ustawy o VAT, które dla Urzędu Miejskiego wynoszą:

2015 r. – współczynnik – 66%,

2016 r. – prewspółczynnik –16%, współczynnik – 70%,

2017 r. – prewspółczynnik – 6%, współczynnik – 64%,

2018 r. – prewspółczynnik –10%, współczynnik – 69%.

Zakupione towary i usługi w celu realizacji projektu były i będą do dnia przekazania budynku w trwały zarząd wykorzystywane zarówno do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, zwolnionych z VAT jak i nieopodatkowanych.

Wartości prewspółczynników z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT oraz proporcji z art. 90 ustawy o VAT dla Centrum Usług Wspólnych za 2017 i 2018 rok wynoszą 0%.

Zakupione towary i usługi w celu realizacji projektu będą od dnia przekazania budynku w trwały zarząd wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT i nieopodatkowanych. Przewidywana wartość sprzedaży opodatkowanej szacuje się na kwotę 30.000,00 zł.

Na dzień składania wniosku Gmina w trakcie realizacji inwestycji dokonała obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od części wydatków poniesionych w 2018 i 2019 roku, związanych z termomodernizacją budynku przy ul. Pi., uwzględniając wartości prewspółczynnika i współczynnika osiągnięte przez Urząd Miejski za 2018 rok tj. 10% x 69% =

6,9%.

W uzupełnieniu wniosku wskazano, że:

Urząd Miejski zarządza i będzie zarządzać budynkiem administracyjnym przy ul. Pi. 9 do czasu ustanowienia trwałego zarządu dla Centrum Usług Wspólnych w L. (CUW).

Centrum Usług Wspólnych w L. zostało przeniesione do budynku administracyjnego przy ul. Pi. 9 w dniu 24 lipca 2019 r, zgodnie z umową użyczenia z dnia 24 lipca 2019 r. zawartą na czas nieoznaczony. Zmiana w statucie Centrum nastąpiła w dniu 19 czerwca 2019 r. zgodnie z uchwałą Nr X/2019 Rady Miejskiej w L. z dnia 12 czerwca 2019 r. w sprawie zmiany uchwały Nr X/2016 Rady Miejskiej w L. z dnia 29 lipca 2016 r. w sprawie likwidacji Zespołu Obsługi Placówek Oświatowych w L. oraz utworzenia Centrum Usług Wspólnych w L.

Termin oddania budynku administracyjnego przy ul. Pi. 9 w trwały zarząd, uzależniony jest od ustalenia przez Gminę, że decyzja ta nie będzie miała negatywnego wpływu na rozliczenie całego projektu dofinansowanego ze środków unijnych. Termin ten nie jest znany.

Nie jest możliwe przypisanie zakupów dokonanych w związku z termomodernizacją budynku administracyjnego przy ul. Pi. 9 w całości do działalności gospodarczej samorządowej jednostce budżetowej oraz Gminy (Urzędu Miejskiego) w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

1.  Czy Gmina ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących realizację projektu pn. „…”, w ramach działania 4.3 Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w zakresie termomodernizacji budynku administracyjnego przy ul. Pi. 9:

1.  za 2015 rok,
2.  od 2016 r. do czasu zakończenia inwestycji,

\-w obecnej sytuacji tj. oddania na podstawie umowy użyczenia części budynku (pomieszczeń) samorządowej jednostce budżetowej oraz innym jednostkom społecznym w najem?3.  Czy Gmina ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących realizację projektu pn. „….”, w ramach działania 4.3 Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w zakresie termomodernizacji budynku administracyjnego przy ul. Pi. 9:

1.  za 2015 rok,
2.  od 2016 r. do czasu zakończenia inwestycji,

\-w sytuacji oddania w trwały zarząd całego budynku samorządowej jednostce budżetowej – Centrum Usług Wspólnych?5.  Gmina dokonała obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących realizację projektu pn. „……”, w ramach działania 4.3 Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 z EFRR w zakresie termomodernizacji budynku administracyjnego przy ul. Pi. 9 za 2018 i 2019 rok. Czy w sytuacji oddania w trwały zarząd całego budynku samorządowej jednostce budżetowej tj. Centrum Usług Wspólnych Gmina powinna dokonać korekty podatku naliczonego?
6.  W przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie nr 3: Kiedy Gmina powinna dokonać korekty z pytania nr 3?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Gminie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją ww. projektu, za 2015 rok, przy zastosowaniu proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 7b ustawy o VAT. Gmina zastosuje odpowiedni klucz podziału, zapewniający obiektywne odzwierciedlenie wydatków związanych z działalnością gospodarczą i wydatków nie związanych z działalnością gospodarczą. Następnie do części podatku naliczonego związanego z wykonywaną działalnością gospodarczą (tj. czynnościami opodatkowanymi i zwolnionymi od podatku) Gmina zastosuje proporcję sprzedaży, o której mowa w art. 90 ust. 2 i 3 ustawy obliczonej zgodnie z art. 90 ustawy o VAT (dalej: współczynnik).

Gminie przysługuje częściowo prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z uwagi na brak możliwości wskazania w jakiej części zakupy o charakterze majątkowym wykorzystywane były i będą do sprzedaży opodatkowanej, zwolnionej i nieopodatkowanej.

Ponieważ budynek był i nadal będzie do czasu ustanowienia trwałego zarządu administrowany przez Urząd Miejski, wartości proporcji będą obliczane dla tej jednostki zgodnie z przepisami o VAT.

ad. 1b

Zdaniem Wnioskodawcy, Gminie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją ww. projektu w okresie od 2016 r. do zakończenia projektu w części odpowiadającej iloczynowi sposobu określenia proporcji obliczonej zgodnie z paragrafem 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (Dz. U. z 2015 r. poz. 2193) (dalej prewspółczynnik) i proporcji obliczonej zgodnie z art. 90 ustawy o VAT (dalej: współczynnik).

Gminie przysługuje częściowo prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z uwagi na brak możliwości wskazania w jakiej części zakupy o charakterze majątkowym wykorzystywane były i będą do sprzedaży opodatkowanej, zwolnionej i nieopodatkowanej.

Ponieważ budynek był i nadal będzie (do czasu ustanowienia trwałego zarządu) administrowany przez Urząd Miejski, wartości prewskaźnika i współczynnika będą obliczane dla Urzędu zgodnie z przepisami o VAT.

Reasumując, projekt generuje i będzie generował dochody stanowiące sprzedaż opodatkowaną, zwolnioną i nieopodatkowaną wobec powyższego gminie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją ww. projektu, w części odpowiadającej iloczynowi prewspółczynnika i współczynnika obliczonego dla jednostki urząd.

ad. 2a

Gminie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją ww. projektu, za 2015 rok, przy zastosowaniu proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 7b ustawy o VAT. Gmina zastosuje odpowiedni klucz podziału, zapewniający obiektywne odzwierciedlenie wydatków związanych z działalnością gospodarczą i wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Następnie do części podatku naliczonego związanego z wykonywaną działalnością gospodarczą (tj. czynnościami opodatkowanymi i zwolnionymi od podatku) Gmina zastosuje proporcję sprzedaży, o której mowa w art. 90 ust. 2 i 3 ustawy.

Gminie przysługuje częściowo prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z uwagi na brak możliwości wskazania w jakiej części zakupy o charakterze majątkowym wykorzystywane były i będą do sprzedaży opodatkowanej i zwolnionej.

Ponieważ budynek będzie oddany do użytkowania w miesiącu, w którym administrowany jest przez Urząd Miejski wartości proporcji będą obliczane dla jednostki Urząd zgodnie z przepisami o VAT. Oddanie w trwały zarząd nieruchomości samorządowej jednostce Centrum Usług Wspólnych to jedynie zmiana jednostki administrującej budynkiem, dlatego Gmina nie straci prawa do odliczenia podatku należnego o podatek naliczony zgodnie z wartościami proporcji obliczonymi dla Urzędu.

ad. 2b

Zdaniem Wnioskodawcy, Gminie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją ww. projektu w okresie od 2016 r. do zakończenia projektu w części odpowiadającej iloczynowi prewspółczynnika i współczynnika z art. 90 ust. 3 ustawy.

Gminie przysługuje częściowo prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z uwagi na brak możliwości wskazania w jakiej części zakupy o charakterze majątkowym wykorzystywane były i będą do sprzedaży opodatkowanej, nieopodatkowanej i ewentualnie zwolnionej.

Ponieważ budynek będzie oddany do użytkowania w miesiącu, w którym administrowany jest przez Urząd Miejski, wartości prewspółczynnika i współczynnika będą obliczane dla jednostki Urząd zgodnie z przepisami o VAT.

Oddanie w trwały zarząd nieruchomości samorządowej jednostce Centrum Usług Wspólnych to jedynie zmiana jednostki administrującej budynkiem, dlatego też Gmina nie straci prawa do odliczenia podatku należnego o podatek naliczony zgodnie ze prewspółczynnikiem i współczynnikiem obliczonym dla Urzędu.

Reasumując, projekt generuje i będzie generował dochody stanowiące sprzedaż opodatkowaną, zwolnioną i nieopodatkowaną wobec powyższego gminie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją ww. projektu, w części odpowiadającej iloczynowi prewspółczynnika i współczynnika obliczonego dla jednostki Urząd Miejski.

ad. 3

Jeżeli Gmina dokonała obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących realizację projektu pn. „….”, w ramach działania 4.3 Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w zakresie termomodernizacji budynku administracyjnego przy ul. Pi. za 2018 i 2019 rok, w sytuacji oddania w trwały zarząd całego budynku samorządowej jednostce budżetowej tj. Centrum Usług Wspólnych, Gmina nie będzie zobowiązana dokonywać korekty podatku naliczonego. Podjęcie decyzji w sprawie zmiany jednostki administrującej nieruchomością po przyjęciu nieruchomości do użytkowania nie jest „zmianą w stopniu wykorzystania tej nieruchomości” wynikającą z art. 90a ustawy o VAT.

ad. 4.

W przypadku konieczności dokonania przez Gminę korekty Gmina powinna jej dokonać w deklaracji za miesiąc, w którym wydana zostanie decyzja o oddaniu nieruchomości przy ul. Pi. w trwały zarząd samorządowej jednostce Centrum Usług Wspólnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Z dniem 1 października 2016 r. weszła w życie ustawa z dnia 5 września 2016 r. o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 1454).

Zgodnie z art. 2 pkt 1 ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o jednostce organizacyjnej – rozumie się przez to:

1.  utworzone przez jednostkę samorządu terytorialnego samorządową jednostkę budżetową lub samorządowy zakład budżetowy,
2.  urząd gminy, starostwo powiatowe, urząd marszałkowski.

Jednostka samorządu terytorialnego jest obowiązana do podjęcia rozliczania podatku wraz ze wszystkimi jednostkami organizacyjnymi najpóźniej od dnia 1 stycznia 2017 r. (art. 3 ww. ustawy).

Stosowanie do art. 4 powołanej wyżej ustawy jednostka samorządu terytorialnego, której jednostki organizacyjne rozliczały się jako odrębni podatnicy, wstępuje z dniem podjęcia rozliczania podatku wraz ze wszystkimi jednostkami organizacyjnymi we wszystkie przewidziane w przepisach dotyczących podatku prawa i obowiązki jednostek organizacyjnych.

Zgodnie z art. 10 powołanej wyżej ustawy w zakresie, w jakim nastąpiła zmiana kwalifikowalności podatku w części dotyczącej kwoty podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług finansowanej ze środków przeznaczonych na realizację projektów w związku z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości, jednostce samorządu terytorialnego nie przysługuje prawo do dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o tę kwotę podatku naliczonego, również w ramach korekty, o której mowa w art. 86 ust. 13 i 13a ustawy o podatku od towarów i usług, oraz w trybie art. 91 ust. 7-8 ustawy o podatku od towarów i usług, jeżeli przed dniem wejścia w życie ustawy nie dokonano zwrotu środków przeznaczonych na realizację projektów w części związanej ze zmianą kwalifikowalności podatku.

Natomiast w myśl art. 11 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 września 2016 r., jednostka samorządu terytorialnego od dnia podjęcia wspólnego rozliczania podatku wraz ze wszystkimi jednostkami organizacyjnymi może dokonać, z zastrzeżeniem art. 10, korekt rozliczeń podatku za okresy rozliczeniowe upływające przed dniem podjęcia przez nią rozliczania podatku wraz ze wszystkimi jednostkami organizacyjnymi na zasadach przewidzianych w ustawie o podatku od towarów i usług, ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 ze zm.), oraz ustawie z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), zwanych dalej „korektami deklaracji podatkowych”, w odniesieniu do rozliczeń łącznie wszystkich jednostek organizacyjnych i jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli korekty deklaracji podatkowych są związane z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości, pod warunkiem:

1.  złożenia informacji według wzoru określonego w załączniku nr 2 do ustawy, że korekty deklaracji podatkowych są składane w związku z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości oraz czy obejmują one kwoty podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług finansowane ze środków przeznaczonych na realizację projektów, w odniesieniu do których jednostka samorządu terytorialnego nie była obowiązana, na podstawie art. 17, do zwrotu środków przeznaczonych na realizację projektów,
2.  złożenia wykazu wszystkich jednostek organizacyjnych, których rozliczenia podatku są objęte korektami deklaracji podatkowych, z podaniem ich nazwy, adresu siedziby oraz numeru identyfikacji podatkowej,
3.  złożenia korekt deklaracji podatkowych za wszystkie okresy rozliczeniowe, w których jednostki organizacyjne rozliczały odrębnie podatek, licząc od najwcześniejszego okresu rozliczeniowego, za jaki została złożona korekta deklaracji podatkowej,
4.  uwzględnienia w składanych korektach deklaracji podatkowych rozliczeń podatku wszystkich jednostek organizacyjnych w odniesieniu do dokonywanych przez nie czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem.

Jak wynika z powołanych wyżej przepisów ustawy z dnia 5 września 2016 r. podstawowe zasady dotyczące centralizacji rozliczeń to:

*   obowiązkowa centralizacja od 1 stycznia 2017 r.,
*   jednostka samorządu terytorialnego może dokonać centralizacji wcześniej,
*   wszystkie rozliczenia przed centralizacją dokonywane są zgodnie z dotychczasową praktyką – każda z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego traktowana jest jako odrębny podatnik ze wszystkimi tego konsekwencjami (składanie deklaracji, korekt, zasady opodatkowania i odliczania),
*   z uwagi na brak ograniczenia przez TSUE skutków wyroku możliwa centralizacja „wstecz”, jednakże tylko na zasadach przewidzianych w wyroku TSUE.

Zatem jednostka samorządu terytorialnego decydując się na złożenie scentralizowanych korekt deklaracji musi dokonać przeanalizowania („przedefiniowania”) w okresach rozliczonych, które planuje skorygować, wszystkich dokonywanych czynności przez samą jednostkę oraz jej jednostki organizacyjne, zarówno pod kątem wykazania podatku należnego, jak i dokonywanego odliczenia podatku naliczonego.

Dla oceny prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług zarówno przez jednostkę samorządu terytorialnego, jak i jej jednostki organizacyjne w scentralizowanych korektach deklaracji należy przede wszystkim badać czy przy nabyciu towaru lub usługi jednostka samorządu terytorialnego działała w charakterze podatnika, co potwierdzają obiektywne okoliczności towarzyszące nabyciu tego towaru lub usługi oraz czy nabywane towary i usługi były wykorzystane/wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych VAT (niezależnie od tego kto ją faktycznie wykonywał, czy jednostka samorządu terytorialnego czy też jej jednostki organizacyjne).

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Według art. 86 ust. 7b ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2015 r., w przypadku nakładów ponoszonych na nabycie, w tym na nabycie praw wieczystego użytkowania gruntów, oraz wytworzenie nieruchomości, stanowiącej majątek przedsiębiorstwa danego podatnika, wykorzystywanej zarówno do celów prowadzonej przez tego podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, których nie da się w całości przypisać działalności gospodarczej, podatek naliczony oblicza się według udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość wykorzystywana jest do celów działalności gospodarczej.

Od dnia 1 stycznia 2016 r. powyższy przepis obowiązuje w następującym brzmieniu „W przypadku nakładów ponoszonych na nabycie, w tym na nabycie praw wieczystego użytkowania gruntów, oraz wytworzenie nieruchomości, stanowiącej majątek przedsiębiorstwa danego podatnika, wykorzystywanej zarówno do celów wykonywanej przez tego podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów osobistych, o których mowa w art. 8 ust. 2, gdy przypisanie tych nakładów w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się według udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość jest wykorzystywana do celów działalności gospodarczej”.

Przy czym przez wytworzenie nieruchomości – stosownie do art. 2 pkt 14a ustawy – rozumieć należy wybudowanie budynku, budowli lub ich części, lub ich ulepszenie w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym.

Przepis art. 86 ust. 7b ustawy, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2015 r., miał zastosowanie do nieruchomości nabytych lub wytworzonych po dniu 1 stycznia 2011 r. i wykorzystywanych zarówno na cele działalności gospodarczej, jak i poza nią.

Regulacja ta wprowadziła szczególny tryb obliczania podatku naliczonego od nabycia bądź wytworzenia nieruchomości (w tym ponoszonych nakładów) w sytuacji, w której dana nieruchomość miała być używana zarówno na cele działalności gospodarczej, jak i na cele niezwiązane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Miała ona zastosowanie wówczas, gdy dana nieruchomość (której dotyczył podatek naliczony) nie była wykorzystywana wyłącznie w prowadzonej działalności. Obejmowała ona sytuacje, w których nieruchomość ma przeznaczenie mieszane, to znaczy jest wykorzystywana w działalności gospodarczej, jak i na inne cele.

Powyższy przepis nakładał obowiązek określenia wysokości udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość zostanie lub została wykorzystana do celów prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej.

Unormowanie to miało charakter doprecyzowujący ogólną zasadę w zakresie prawa do odliczenia podatku od towarów i usług od wydatków związanych z nieruchomością stanowiącą majątek przedsiębiorstwa podatnika, wykorzystywaną zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż prowadzona działalność.

Z kolei brzmienie przepisu art. 86 ust. 7b ustawy obowiązujące od dnia 1 stycznia 2016 r. wskazuje, że w stanie prawnym od 1 stycznia 2016 r., przepis ten ma zastosowanie tylko w przypadku nieruchomości wykorzystywanych przez podatnika do celów prowadzonej przez niego działalności gospodarczej oraz do celów osobistych. Nie ma on natomiast zastosowania w przypadku nieruchomości wykorzystywanych przez podatnika do celów prowadzonej przez niego działalności gospodarczej oraz innych celów podatnika, które nie są jego celami osobistymi.

Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy – w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, to – na mocy art. 90 ust. 2 ustawy – podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

W świetle art. 90 ust. 3 ustawy, proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

Podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Z przywołanych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług, a towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy, warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług, przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej, wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

W podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia, nie musi czekać, aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowoprawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej – na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy – należy rozumieć wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jak stanowi natomiast art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie będą podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te, będą natomiast podatnikami podatku od towarów i usług, w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem, jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp. umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych (art. 7 ust. 1 pkt 15 ww. ustawy).

W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi (art. 9 ust. 1 powołanej ustawy).

Z opisu sprawy wynika, że Gmina w ramach realizacji projektu pn. „…”. dokonuje kompleksową termomodernizację oraz wymianę stolarki okiennej i drzwiowej m.in. budynku administracyjnego przy ul. Pi. W ramach projektu Gmina rozlicza wydatki poniesione w latach 2015-2017 na wykonanie dokumentacji projektowej, audytu energetycznego oraz studium wykonalności oraz ponosi wydatki inwestycyjne w latach 2018-2019. Budynek administracyjny objęty projektem wchodzi w skład gminnego zasobu komunalnego, zarządzanego i administrowanego przez Urząd Miejski. Budynek jest i będzie wykorzystywany do obsługi mieszkańców Gminy. Budynek jest własnością Gminy i nią pozostanie po realizacji projektu. Urząd Miejski zarządza i będzie zarządzać budynkiem administracyjnym do czasu ustanowienia trwałego zarządu dla Centrum Usług Wspólnych (CUW).

Centrum Usług Wspólnych zostało przeniesione do budynku administracyjnego w dniu 24 lipca 2019 r., zgodnie z umową użyczenia z dnia 24 lipca 2019 r. zawartą na czas nieoznaczony. Wolne pomieszczenia Wnioskodawca planuje wynająć organizacjom społecznym działającym w mieście m.in. „S.”/region cz., Zarząd P. P. N. w L, O./L. Docelowo budynek ten Wnioskodawca planuje oddać ww. jednostce tj. Centrum Usług Wspólnych w trwały zarząd. Jednostka ta zajmuje się prowadzeniem obsługi administracyjnej, finansowej i organizacyjnej innych jednostek organizacyjnych Gminy i jest jednostką obsługującą w stosunku do jednostek obsługiwanych. Centrum za swoje usługi nie pobiera od jednostek obsługiwanych wynagrodzenia. Centrum Usług Wspólnych zostało utworzone z dniem 1 stycznia 2017 roku zgodnie z uchwałą Rady Miejskiej z dnia 29 lipca 2016 r. w sprawie likwidacji Zespołu Obsługi Placówek Oświatowych oraz utworzenia Centrum Usług Wspólnych na podstawie art. 10a i 10b ustawy o samorządzie gminnym. Po ustanowieniu trwałego zarządu pomieszczenia zajmowane przez organizacje społeczne nadal będą wynajmowane tymże podmiotom i zarządzane przez Centrum Usług Wspólnych.

Reasumując w przypadku utworzenia trwałego zarządu dla Centrum Usług Wspólnych w jednostce efekty projektu będą generowały sprzedaż nieopodatkowaną oraz opodatkowaną.

Poniżej Wnioskodawca przedstawił wartości prewspółczynnika z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT oraz proporcji z art. 90 ustawy o VAT, które dla Urzędu Miejskiego wynoszą:

2015 r. – współczynnik – 66%,

2016 r. – prewspółczynnik – 16%, współczynnik – 70%,

2017 r. – prewspółczynnik – 6%, współczynnik – 64%,

2018 r. – prewspółczynnik – 10%, współczynnik – 69%.

Zakupione towary i usługi w celu realizacji projektu były i będą do dnia przekazania budynku w trwały zarząd wykorzystywane zarówno do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, zwolnionych z VAT jak i nieopodatkowanych.

Wartości prewspółczynników z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT oraz proporcji z art. 90 ustawy o VAT dla Centrum Usług Wspólnych za 2017 i 2018 rok wynoszą 0%.

Zakupione towary i usługi w celu realizacji projektu będą od dnia przekazania budynku w trwały zarząd wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT i niepodlegających opodatkowaniu.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy, wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur otrzymanych za 2015 r. dokumentujących realizację projektu pn. „…”, w zakresie termomodernizacji budynku administracyjnego przy ul. Pi. w sytuacji oddania na podstawie umowy użyczenia części budynku (pomieszczeń) samorządowej jednostce budżetowej oraz innym jednostkom społecznym w najem oraz w sytuacji oddania w trwały zarząd całego budynku samorządowej jednostce budżetowej – Centrum Usług Wspólnych.

Jak wskazano wyżej, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu VAT. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.

Biorąc pod uwagę opisane okoliczności, na tle powołanych przepisów należy stwierdzić, że w odniesieniu do wydatków ponoszonych przez Wnioskodawcę na wytworzenie nieruchomości w rozumieniu art. 2 pkt 14a ustawy, dokonanych w roku 2015, dotyczących budynku administracyjnego przy ul. Pi. – rozpatrując kwestię prawa do odliczenia podatku VAT od tych wydatków, należy uwzględnić w pierwszej kolejności unormowania zawarte w art. 86 ust. 7b ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2015 r., który wprowadza szczególny tryb odliczenia podatku naliczonego w sytuacji, w której dana nieruchomość ma być używana na cele działalności gospodarczej, jak i na cele niezwiązane z prowadzoną działalnością, a podatnik nie jest w stanie przyporządkować nakładów na jej wytworzenie w całości do działalności gospodarczej.

Zatem Wnioskodawca w rozpatrywanej sprawie w celu odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności jest zobowiązany do wydzielenia podatku naliczonego przy zastosowaniu proporcji, o której mowa w ww. art. 86 ust. 7b ustawy.

W odniesieniu do stosowanej metody wyodrębnienia podatku należy wskazać, że sposób wyodrębnienia kwot podatku naliczonego związanego ze sprzedażą opodatkowaną, winien mieć charakter obiektywny, determinowany okolicznościami sprawy. Wybór metody wyodrębnienia kwot podatku naliczonego należy wyłącznie do obowiązków Wnioskodawcy. Ważne jest jedynie by przyjęta metoda stanowiła właściwe odzwierciedlenie odliczenia podatku naliczonego związanego z czynnościami opodatkowanymi. Podkreślić przy tym należy, że wyłącznie Wnioskodawca znający specyfikę, organizację i podział pracy w swojej jednostce jest w stanie wyodrębnić część podatku naliczonego, związaną z czynnościami podlegającymi opodatkowaniu.

W konsekwencji, w celu określenia kwoty podatku podlegającej częściowemu odliczeniu Wnioskodawca w odniesieniu do wydatków mieszanych zobowiązany jest do zastosowania obiektywnego kryterium – klucza podziału – zapewniającego, że obliczenie proporcji między działalnością gospodarczą a niemającą charakteru działalności gospodarczej będzie obiektywnie odzwierciedlało część wydatków faktycznie przypadającą na każdy z tych rodzajów działalności.

Następnie do części podatku naliczonego związanego z wykonywaną działalnością gospodarczą (tj. czynnościami opodatkowanymi i zwolnionymi od podatku) w celu ustalenia kwoty podatku naliczonego podlegającego odliczeniu Wnioskodawca winien zastosować proporcję sprzedaży, o której mowa w art. 90 ust. 2 i 3 ustawy. Jednocześnie skoro budynek będzie oddany do użytkowania w miesiącu, w którym administrowany jest przez Urząd Miejski wartości proporcji należy wyliczyć na podstawie danych Urzędu Miejskiego.

Należy zgodzić się z Wnioskodawca, że oddanie w trwały zarząd nieruchomości samorządowej jednostce Centrum Usług Wspólnych to jedynie zmiana jednostki administrującej budynkiem, dlatego Gmina nie straci prawa do odliczenia podatku należnego o podatek naliczony zgodnie z wartościami proporcji obliczonymi dla Urzędu.

Z uwagi na powyższe stanowisko Wnioskodawcy w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących realizację projektu pn. „…” w części dotyczącej termomodernizacji budynku administracyjnego przy ul. Pi. za 2015 rok w sytuacji oddania na podstawie umowy użyczenia części budynku (pomieszczeń) samorządowej jednostce budżetowej oraz innym jednostkom społecznym w najem jak również w sytuacji oddania w trwały zarząd całego budynku samorządowej jednostce budżetowej – Centrum Usług Wspólnych jest prawidłowe (pkt 1a i pkt 2a).

W kontekście kwestii prawa do częściowego odliczenia podatku naliczonego przy zakupach towarów i usług dokonywanych od dnia 1 stycznia 2016 r. do czasu zakończenia inwestycji w związku z jej realizacją wskazać należy, że z dniem 1 stycznia 2016 r. weszły w życie przepisy art. 86 ust. 2a-2h ustawy o podatku od towarów i usług.

Jak stanowi art. 86 ust. 2a ustawy, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

Zgodnie z art. 86 ust. 2g ustawy – proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a i 10 stosuje się odpowiednio.

W tym miejscu należy wskazać, że w przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji (art. 86 ust. 2h ustawy).

Jak stanowi art. 86 ust. 22 ustawy – minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.

Minister Finansów korzystając z delegacji ustawowej zawartej w art. 86 ust. 22 ustawy wydał rozporządzenie z dnia 17 grudnia 2015 r., które weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (Dz. U. poz. 2193).

Rozporządzenie to określa, w przypadku niektórych podatników, sposób określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej „sposobem określenia proporcji” oraz wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem sposobu określenia proporcji (§ 1 pkt 1 i 2 cyt. rozporządzenia).

W rozporządzeniu tym zostali wskazani podatnicy, do których przepisy w nim zawarte się odnoszą. Są to: jednostki samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury, uczelnie publiczne, instytuty badawcze.

Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia, w przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego.

W przypadku jednostki samorządu terytorialnego, sposób określenia proporcji stosownie do § 3 ust. 1 rozporządzenia ustala się odrębnie dla:

*   urzędu obsługującego jednostki samorządu terytorialnego (tj. urzędu gminy, urzędu miasta, starostwa powiatowego oraz urzędu marszałkowskiego),
*   samorządowej jednostki budżetowej,
*   samorządowego zakładu budżetowego.

Ww. rozporządzenie wprowadza wzory, według których są wyznaczane sposoby określenia proporcji, uznane za najbardziej odpowiadające specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć.

Z powołanych powyżej przepisów wynika, że w celu odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności podatnik winien przyporządkować ponoszone wydatki do poszczególnych rodzajów działalności (opodatkowanej podatkiem VAT, zwolnionej i niepodlegającej opodatkowaniu tym podatkiem). W przypadku zakupów bezpośrednio związanych z działalnością opodatkowaną, podatnik, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, odlicza podatek naliczony w całości. Natomiast w sytuacji, gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy oraz (w przypadku wystąpienia także czynności zwolnionych od podatku) w art. 90 ust. 2 i 3 ustawy.

Bowiem w przypadku wykonywania w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz zwolnionych z opodatkowania tym podatkiem, należy mieć na uwadze uregulowania zawarte w art. 90 ustawy. Powyższe przepisy stanowią uzupełnienie regulacji art. 86 ustawy.

Zgodnie z art. 90 ust. 10a ustawy, w przypadku jednostki samorządu terytorialnego proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego. Przepisy ust. 3-6 i 8-10 stosuje się odpowiednio.

W myśl art. 90 ust. 10b ustawy, przez jednostki organizacyjne jednostki samorządu terytorialnego, o których mowa w ust. 10a, rozumie się:

1.  utworzone przez jednostkę samorządu terytorialnego samorządową jednostkę budżetową lub samorządowy zakład budżetowy;
2.  urząd gminy, starostwo powiatowe, urząd marszałkowski.

Wnioskodawca ma wątpliwości, czy ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących realizację projektu pn. „…” w zakresie termomodernizacji budynku administracyjnego od 2016 r. do czasu zakończenia inwestycji:

*   w sytuacji oddania na podstawie umowy użyczenia części budynku (pomieszczeń) samorządowej jednostce budżetowej oraz innym jednostkom społecznym w najem (pkt 1 b),
*   w sytuacji oddania w trwały zarząd całego budynku samorządowej jednostce budżetowej – Centrum Usług Wspólnych.

Odnosząc się do powyższego ponownie należy stwierdzić, że jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, odliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Wnioskodawca wskazał, że w odniesieniu do budynku administracyjnego przy ul. Pi. zakupione towary i usługi w celu realizacji projektu były i będą do dnia przekazania budynku w trwały zarząd wykorzystywane zarówno do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, zwolnionych z VAT jak i nieopodatkowanych.

Analiza przedstawionego opisu sprawy prowadzi do wniosku, że budynek administracyjny przy ul. Pi. od 1 stycznia 2016 r. do końca realizacji projektu zarówno w sytuacji oddania na podstawie umowy użyczenia części budynku (pomieszczeń) samorządowej jednostce budżetowej oraz innym jednostkom społecznym w najem, jak i w sytuacji oddania w trwały zarząd całego budynku, do czasu ustanowienia trwałego zarządu będzie wykorzystywany do działalności gospodarczej (opodatkowanej VAT i zwolnionej od podatku) jak również czynności pozostających poza działalnością, tj. realizacji zadań publicznych niebędących działalnością gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.

Zatem przy odliczaniu podatku naliczonego od zakupów związanych z termomodernizacją budynku administracyjnego od 1 stycznia 2016 r. do końca realizacji projektu zastosowanie znajdą regulacje art. 86 ust. 2a-2h ustawy z uwzględnieniem rozporządzenia oraz art. 90 ustawy.

W przypadku bowiem, gdy nabywane towary i usługi, wykorzystywane są zarówno do celów wykonywanej działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, w sytuacji gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe (a z taką sytuacja mamy do czynienia w sprawie będącej przedmiotem złożonego wniosku), podatnik zobowiązany jest do wydzielenia podatku naliczonego przy zastosowaniu prewspółczynnika (proporcji) umożliwiającego odliczenie podatku naliczonego w prawidłowej wysokości, zgodnie z zasadami określonymi w art. 86 ust. 2a-2h. W dalszej kolejności podatnik od wydatków związanych z działalnością opodatkowaną i zwolnioną od podatku ma obowiązek zastosować proporcję, o której mowa w art. 90 ustawy.

Należy wskazać, że w celu odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności Wnioskodawca winien przyporządkować ponoszone wydatki do poszczególnych rodzajów działalności (opodatkowanej, zwolnionej oraz poza działalnością gospodarczą).

W analizowanym przypadku budynek administracyjny przy ul. Pi. będący przedmiotem realizowanej w ramach ww. projektu inwestycji będzie wykorzystywany do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, do czynności opodatkowanych podatkiem VAT oraz do czynności zwolnionych od podatku VAT. Przy czym – jak wskazał Wnioskodawca – wartość wskaźnika obliczonego na podstawie art. 86 ust. 2a ustawy o VAT dla Urzędu Miejskiego za rok 2018 wynosi 10%, za rok 2017 wynosi 6%, a za rok 2016 – 16%. Natomiast wartość proporcji obliczonej na podstawie art. 90 ust. 2-8 ustawy o VAT dla Urzędu Miejskiego wynosi: rok 2018 – 69%, rok 2017 – 64%, rok 2016 – 70%.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia podatku naliczonego w odniesieniu do realizowanego projektu pn. „…” w zakresie termomodernizacji budynku administracyjnego przy ul. Pi. od 1 stycznia 2016 r. do końca realizacji projektu, w zakresie, w jakim towary i usługi będą służyć do wykonywania przez niego czynności opodatkowanych podatkiem VAT. W odniesieniu do wydatków, które Gmina nie będzie w stanie przypisać bezpośrednio do działalności gospodarczej i do celów innych niż działalność gospodarcza, Wnioskodawcy przysługuje prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług na zasadach określonych w art. 86 ust. 2a ustawy z uwzględnieniem przepisów rozporządzenia. W sytuacji wykorzystywania zakupów również do czynności zwolnionych od VAT, Wnioskodawca będzie zobowiązany także do zastosowania proporcji obliczonej zgodnie z art. 90. Ponieważ budynek będzie oddany do użytkowania w miesiącu, w którym administrowany będzie przez Urząd Miejski, wartości prewspółczynnika i współczynnika należy obliczyć na podstawie danych Urzędu Miejskiego.

Jak już wcześniej wskazano, oddanie w trwały zarząd nieruchomości samorządowej jednostce Centrum Usług Wspólnych nie wpłynie na zmianę prawa do odliczenia. Nastąpi jedynie zmiana jednostki administrującej budynkiem, dlatego też Gmina nie straci prawa do odliczenia podatku naliczonego. Jednocześnie należy zaznaczyć, że do czasu ustanowienia trwałego zarządu Gmina ma prawo do odliczenia zakupów związanych z budynkiem administracyjnym przy ul. Pi. według prewspółczynnika i współczynnika obliczonego dla Urzędu.

Reasumując, gminie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją ww. projektu w okresie od 2016 r. do zakończenia projektu, w części odpowiadającej iloczynowi prewspółczynnika i współczynnika obliczonego dla jednostki Urząd Miejski.

W konsekwencji stanowisko w zakresie prawa do częściowego obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących realizację projektu pn. „…” w zakresie termomodernizacji budynku administracyjnego przy ul. Pi. od 2016 r. do zakończenia projektu zarówno w sytuacji oddania na podstawie umowy użyczenia części budynku (pomieszczeń) samorządowej jednostce budżetowej oraz innym jednostkom społecznym w najem jak i w sytuacji oddania w trwały zarząd całego budynku samorządowej jednostce budżetowej – Centrum Usług Wspólnych, jest prawidłowe (pkt 2a i pkt 2b).

Kolejne wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą obowiązku dokonania przez Gminę korekty podatku naliczonego w sytuacji oddania w trwały zarząd całego budynku samorządowej jednostce budżetowej tj. Centrum Usług Wspólnych oraz okresu dokonania tej korekty.

Kwestie dotyczące korekty podatku naliczonego regulują m.in. przepisy art. 90a, art. 90c i art. 91 ustawy.

Na podstawie art. 90a ust. 1 ustawy – w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2015 r. – w przypadku gdy w ciągu 120 miesięcy, licząc od miesiąca, w którym nieruchomość stanowiąca część przedsiębiorstwa podatnika została przez niego oddana w użytkowanie, nastąpi zmiana w stopniu wykorzystania tej nieruchomości do celów działalności gospodarczej, dokonuje się korekty podatku naliczonego odliczonego przy jej nabyciu lub wytworzeniu. Korekty, o której mowa w zdaniu pierwszym, dokonuje się w deklaracji za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła ta zmiana, w kwocie proporcjonalnej do pozostałego okresu korekty. Jeżeli podatnik wykorzystuje tę nieruchomość w działalności gospodarczej również do czynności zwolnionych od podatku bez prawa do odliczeń, korekta powinna uwzględniać proporcję określoną w art. 90 ust. 3-10, zastosowaną przy odliczeniu.

Natomiast powyższy przepis art. 90a ust. 1 ustawy od dnia 1 stycznia 2016 r. brzmi następująco: w przypadku, o którym mowa w art. 86 ust. 7b, gdy w ciągu 120 miesięcy, licząc od miesiąca, w którym nieruchomość stanowiąca część przedsiębiorstwa podatnika została przez niego oddana do użytkowania, nastąpi zmiana w stopniu wykorzystania tej nieruchomości do celów działalności gospodarczej, dokonuje się korekty podatku naliczonego odliczonego przy jej nabyciu lub wytworzeniu. Korekty, o której mowa w zdaniu pierwszym, dokonuje się w deklaracji za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła ta zmiana, w kwocie proporcjonalnej do pozostałego okresu korekty. Jeżeli podatnik wykorzystuje tę nieruchomość w działalności gospodarczej również do czynności zwolnionych od podatku bez prawa do odliczeń, korekta powinna uwzględniać proporcję określoną w art. 90 ust. 3-10, zastosowaną przy odliczeniu.

W myśl art. 90c ust. 1 ustawy – obowiązującego od dnia 1 stycznia 2016 r. – w przypadku nabytych towarów i usług, w odniesieniu do których kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie z art. 86 ust. 2a, po zakończeniu roku podatkowego, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, podatnik jest obowiązany dokonać korekty podatku odliczonego przy ich nabyciu, uwzględniając dane dla zakończonego roku podatkowego. Przepisy art. 91 ust. 2-9 stosuje się odpowiednio.

Ponadto wskazać w tym miejscu należy na art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2015 r., poz. 605), zgodnie z którym przepis art. 90c ustawy wymienionej w art. 1 ma zastosowanie do towarów i usług nabytych od dnia 1 stycznia 2016 r. Natomiast art. 6 ust. 2 ww. ustawy stwierdza, że w przypadku nakładów poniesionych przed dniem 1 stycznia 2016 r. na nabycie, w tym na nabycie praw wieczystego użytkowania gruntów, oraz wytworzenie nieruchomości, stanowiącej majątek przedsiębiorstwa danego podatnika, do których miał zastosowanie art. 90a ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, korekty kwoty podatku naliczonego w pozostałym jej okresie dokonuje się na zasadach określonych w art. 90c ustawy wymienionej w art. 1.

Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub 10 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

Stosownie do art. 91 ust. 2 ustawy, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Przepis art. 91 ust. 3 ustawy stanowi, że korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej – w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.

W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty – art. 91 ust. 4 ustawy.

Stosownie do art. 91 ust. 5 ustawy, w przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 – w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy.

W świetle art. 91 ust. 6 ustawy, w przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:

1.  opodatkowane – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi,
2.  zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.

Zgodnie z brzmieniem art. 91 ust. 7 ustawy, przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Na podstawie art. 91 ust. 7a ustawy, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.

W przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 7c (art. 91 ust. 7b ustawy).

Według art. 91 ust. 7c ustawy, jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia towarów lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności, w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje – korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy.

Na podstawie art. 91 ust. 7d ustawy, w przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia tej zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że skoro budynek administracyjny, a więc nakłady na jego modernizację, służy do celów związanych zarówno z działalnością gospodarczą, jak i do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą, to po oddaniu budynku administracyjnego do użytkowania Gmina zgodnie z zasadami określonymi w art. 90c ustawy o VAT obowiązana jest do dokonywania korekt podatku przy zastosowania zasad wynikających z art. 91 ust. 2-9.

Jak wskazano powyżej Gminie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z termomodernizacja budynku ponieważ jest od wykorzystywany do czynności opodatkowanych zwolnionych i niepodlegających opodatkowaniu. Również w sytuacji oddania w trwały zarząd całego budynku samorządowej jednostce budżetowej tj. Centrum Usług Wspólnych Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, bowiem budynek będzie wykorzystywany do czynności opodatkowanych i niepodlegających opodatkowaniu. Jeżeli zatem Gmina dokonała obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących realizację projektu pn. „…”, w ramach działania 4.3 Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w zakresie termomodernizacji budynku administracyjnego przy ul. Pi. za 2018 i 2019 rok, w sytuacji oddania w trwały zarząd całego budynku samorządowej jednostce budżetowej tj. Centrum Usług Wspólnych, Gmina nie będzie zobowiązana dokonywać korekty podatku naliczonego.

Jednocześnie, jak słusznie zauważył Wnioskodawca podjęcie decyzji w sprawie zmiany jednostki administrującej nieruchomością po przyjęciu nieruchomości do użytkowania nie jest „zmianą w stopniu wykorzystania tej nieruchomości” wynikającą z art. 90a ustawy o VAT. Reasumując, Gmina przekazując budynek administracyjny przy ul. P. w trwały zarząd samorządowej jednostce budżetowej (Centrum Usług Wspólnych) nie będzie zobowiązana dokonać korekty podatku naliczonego.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy odnoszące się do pytania nr 3 jest prawidłowe.

Jednocześnie tutejszy organ informuje, że nie udziela się odpowiedzi na pytanie czwarte, ponieważ Wnioskodawca oczekiwał na nie odpowiedzi wyłącznie w sytuacji, jeżeli odpowiedź na pytanie trzecie będzie twierdząca.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w…., za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.