Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-664/12/MW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-07-27
Teza: Czy w świetle przepisu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych środki uzyskane ze sprzedaży udziału w nieruchomości, które zostały wydane do nabycia nieruchomości (lokalu użytkowego) z przeznaczeniem na realizację własnych celów mieszkaniowych będą korzystać ze zwolnieniu z obowiązku zapłaty podatku dochodowego?
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe; lokal-lokal użytkowy; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pana stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 26 kwietnia 2012 r. (data wpływu do Organu 02 maja 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania przychodu uzyskanego z tytułu sprzedaży udziału w nieruchomości – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 02 maja 2012 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania przychodu uzyskanego z tytułu sprzedaży udziału w nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca nabył spadek po swojej matce zmarłej w dniu 08 października 2010 r. w udziale 1/3, zgodnie z aktem poświadczenia dziedziczenia sporządzonym w dniu 26 stycznia 2011 r. W skład majątku spadkowego wchodziła w szczególności niezabudowana nieruchomość o powierzchni 1.750 m2.

W dniu 04 marca 2011 r. wnioskodawca sprzedał cały przysługujący mu udział wynoszący 1/3 części w prawie własności ww. nieruchomości za cenę 130.916,50 zł. Sprzedaż nieruchomości nie nastąpiła w wykonaniu działalności gospodarczej.

W dniu 18 marca 2011 r. wnioskodawca przeznaczył całą ww. kwotę na zakup za cenę 154.000 zł lokalu użytkowego. Nieruchomość znajduje się na parterze w bloku mieszkalnym administrowanym przez Spółdzielnię Mieszkaniową. Nieruchomość spełnia wszelkie funkcje mieszkalne (woda bieżąca z wodociągu miejskiego, ogrzewanie CO, odprowadzanie ścieków, energia elektryczna). Wnioskodawca mieszka w nabytej nieruchomości od dnia 28 marca 2011 r. do dnia złożenia wniosku.

W dniu 05 kwietnia 2011 r. Prezydent Miasta zameldował wnioskodawcę na pobyt stały w przedmiotowej nieruchomości uznając, że nadaje się do celów mieszkaniowych (lokal składa się z dwóch pokoi, łazienki, WC i aneksu kuchennego).

W dniu nabycia wspomnianej nieruchomości wnioskodawca nie był właścicielem żadnego mieszkania. Wnioskodawca nabył przedmiotową nieruchomość z zamiarem wykorzystania jej do realizacji własnych celów mieszkaniowych i złożył oświadczenie w akcie notarialnym z dnia 18 marca 2011 r., że nabycie lokalu ma na celu realizację własnych celów mieszkaniowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w świetle przepisu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych środki uzyskane ze sprzedaży udziału w nieruchomości, które zostały wydane na nabycie nieruchomości (lokalu użytkowego) z przeznaczeniem na realizację własnych celów mieszkaniowych będą korzystać ze zwolnieniu z obowiązku zapłaty podatku dochodowego?

Zdaniem wnioskodawcy, został spełniony warunek zwolnienia od podatku dochodowego dochodu z odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości, który to dochód został przeznaczony w całości na własne cele mieszkaniowe, co jest potwierdzone stanem faktycznym.

Mimo że ze względów formalnych lokal określony jest jako użytkowy jest normalną nieruchomością ze wszystkimi funkcjami mieszkalnymi, takimi samymi jak w mieszkaniach w bloku mieszkalnym, w którym jest on zlokalizowany.

Ponadto ciągłe zamieszkiwanie i uzyskanie stałego meldunku potwierdzają mieszkalny charakter nieruchomości.

Wnioskodawca pomocniczo opiera się na interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 01 czerwca 2011 r. Znak: ILPB2/415-433/11-2/AJ, który stwierdza, że ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zamieścił definicji legalnej pojęcia własnego budynku mieszkalnego i że dla oceny możliwości skorzystania z ulgi konieczne jest ustalenie, czy w danym budynku podatnik będzie realizował swoje cele mieszkaniowe.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.) podlegającym opodatkowaniu źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W świetle powyższego, każda czynność prawna, której przedmiotem jest odpłatne zbycie nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy stanowi źródło przychodów w rozumieniu tego przepisu, jeżeli zostanie dokonana w określonym czasie tj. przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

Dla opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw podatkiem dochodowym od osób fizycznych istotne znaczenie ma zatem data ich nabycia.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że wnioskodawca w spadku po swojej matce zmarłej w dniu 08 października 2010 r. nabył udział wynoszący 1/3 w niezabudowanej nieruchomości o powierzchni 1.750 m2, natomiast w dniu 04 marca 2011 r. sprzedał swój udział w tejże nieruchomości.

Zgodnie z art. 924 i 925 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.) spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku, natomiast otwarcie spadku następuje z chwilą śmierci spadkodawcy. Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Tak więc dniem nabycia spadku przez wnioskodawcę i pozostałych spadkobierców jest data śmierci spadkodawcy.

Ponieważ nabycie udziału w nieruchomości nastąpiło w 2010 r., dla oceny skutków podatkowych odpłatnego zbycia znajdą zastosowanie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od dnia 01 stycznia 2009 r. Ustawą z dnia 06 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316 z późn. zm.) zmieniono m.in. zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nowe zasady opodatkowania, w myśl art. 14 ustawy zmieniającej, mają zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionej straty) od dnia 01 stycznia 2009 r.

I tak w myśl art. 30e ust. 1 i 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w ww. brzmieniu, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku i jest płatny w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy podstawą obliczenia podatku, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Przy czym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć m.in. związane ze zbyciem koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe, koszt uzyskania wypisu z ksiąg wieczystych itp. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo – skutkowy.

W myśl art. 22 ust. 6d ww. ustawy za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6d ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ww. ustawy).

W myśl art. 30e ust. 4 ww. ustawy po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39), wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Stosownie do art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:

1.  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
2.  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
3.  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
4.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
5.  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

\- położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż wyliczenie zawartych w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wydatków na własne cele mieszkaniowe, których realizacja powoduje zwolnienie z opodatkowania dochodu uzyskanego z tytułu sprzedaży m.in. udziału w nieruchomości ma charakter wyczerpujący (enumeratywny), a nie przykładowy. Skoro w przepisie tym jako wydatek na własne cele mieszkaniowe nie został wymieniony zakup lokalu użytkowego, to nie ma żadnych podstaw do stwierdzenia, że przychód uzyskany z tytułu zbycia udziału w nieruchomości wydatkowany na zakup lokalu użytkowego korzystał będzie ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy. Bez znaczenia dla zastosowania przedmiotowego zwolnienia pozostaje fakt, iż wnioskodawca mieszka w tym lokalu i jest w nim zameldowany na pobyt stały. Ustawodawca wyraźnie bowiem wskazał, iż wydatkiem na własne cele mieszkaniowe może być nabycie lokalu mieszkalnego.

Należy również podkreślić, iż powyższa norma prawna statuująca zwolnienie podatkowe, a więc mająca charakter wyjątku, odstępstwa od zasady powszechności opodatkowania, musi być interpretowana ściśle, gdyż niedopuszczalne jest stosowanie przy jej interpretacji wykładni rozszerzającej. Zgodnie z konstrukcją i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Wszelkie ulgi i zwolnienia są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania wynikającej z art. 84 Konstytucji RP stanowiącej, że każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie. Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą.

W odniesieniu do powołanej przez wnioskodawcę interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu tut. Organ informuje, że orzeczenia podatkowe za każdym razem wydawane są w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Zauważyć ponadto należy, iż interpretacja ta dotyczy odmiennego stanu faktycznego niż przedstawiony w przedmiotowym wniosku. Wnioskodawca zacytował jedynie wyrwany z kontekstu fragment pomijając co było istotą interpretacji. Podatnik, dla którego wydana była przywołana interpretacja wydawał bowiem środki na remont i rozbudowę domku letniskowego. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu uznając ten wydatek za cel mieszkaniowy powołał się na rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, z którego jasno wynika, że dom letniskowy należy do klasy budynków mieszkalnych. Skoro zatem należy do klasy budynków mieszkalnych, a te zostały wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to należy uznać prawo do zwolnienia gdyż podatnik deklarował wykorzystanie domku na cele mieszkalne a nie rekreacyjne. Tymczasem lokal użytkowy nie należy do klasy lokali mieszkalnych, żeby można było powiedzieć, że został wymieniony w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. W art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) ustawy mowa jest o lokalach mieszkalnych i żadnych innych, a do klasy lokali mieszkalnych nie należą lokale użytkowe. Nie ma tu więc takiej zależności jak w przypadku domku letniskowego, który zgodnie z klasyfikacją należy do budynków mieszkalnych.

Stanowisko wnioskodawcy należało zatem uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.