Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.407.2025.1.DB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-07
Teza: Obowiązki płatnika w związku z wypłatą komplementariuszowi
zaliczki na poczet zysku.
Słowa kluczowe: komplementariusz
podatek-podatek dochodowy
spółki-spółka komandytowa
zaliczka-zaliczka na poczet zysku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z kapitałów pieniężnych.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z kapitałów pieniężnych.-
Dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w zyskach
osób prawnych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 17-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30a-ust. 6a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    X (dalej jako: Wnioskodawca, Spółka, Płatnik) jest podatnikiem podatku dochodowego od
    osób prawnych. Spółka jest polskim rezydentem podatkowym. Wspólnikami Spółki są
    osoby fizyczne (trzech komplementariuszy i dwóch komandytariuszy). Wszyscy wspólnicy
    Spółki posiadają miejsce zamieszkania w Polsce i rezydencję podatkową w Polsce - dalej
    jako: Wspólnik lub Wspólnicy. Udział Wspólników w zysku Spółki określa każdorazowo
    Umowa Spółki, która przewiduje także możliwość wypłaty zaliczki na poczet zysku w
    każdym roku obrotowym (podatkowym).
    Spółka jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, który obciążył jej
    dochód podatkowy w 202 r. [sic] podatkiem płaconym w wysokości 9% (mały podatnik
    CIT). Spółka jest także płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu
    wypłacanych Wspólnikom zysków. Wspólnicy Spółki (komplementariusze i
    komandytariusze) są osobami uprawnionymi do udziału w zyskach Spółki oraz do poboru
    zaliczek na poczet zysku.
    Mając na uwadze regulacje prawa handlowego oraz Umowę Spółki, dopuszczona jest
    możliwość bieżącej wypłaty w ciągu roku zaliczek na poczet udziału w zyskach Spółki, z
    czego wszyscy Wspólnicy skorzystali w 2024 roku. W trakcie roku obrotowego 2024 Spółka
    wypłacała Wspólnikom, w różnej wysokości, zaliczki na poczet udziału w zysku za dany rok
    obrotowy.
    Spółka nie potrącała od wypłacanych komplementariuszom zaliczek podatku
    dochodowego od osób fizycznych z tytułu otrzymania udziału w zysku (dywidendy), gdyż
    takie potrącenie podatku w świetle obowiązujących przepisów prawa jest niemożliwe i
    niezgodne z ustanowionymi regułami poboru podatku od tzw. dywidendy, a także
    terminami rozliczenia podatku dochodowego od osób prawnych.
    Stanowisko Spółki, a także jej praktyka w tym względzie, znajduje potwierdzenie w
    utrwalonej linii orzeczniczej sądów administracyjnych, które są w tej kwestii jednolicie
    krytyczne wobec prezentowanego przez organy podatkowe stanowiska prawnego, a
    interpretację prawną organów konfrontują także z przepisami Konstytucji RP, wskazując
    na jej niezgodność z normami ustawy zasadniczej (vide: wyrok NSA z dnia 17 lipca 2024 r.,
    sygn. akt II FSK 423/24, NSA z dnia 30 stycznia 2025 r., sygn. akt II FSK 557/22, wyrok WSA
    w Gdańsku z dnia 11 stycznia 2022 r., sygn. akt 1 SA/Gd 1310/21).
    Całościowy udział poszczególnych Wspólników w zysku Spółki rozliczany jest dopiero po
    zakończeniu danego roku obrotowego, zgodnie z postanowieniami Umowy Spółki
    obowiązującymi na ostatni dzień danego roku obrotowego. Rozliczenie to następuje w
    oparciu o przepisy ksh oraz sporządzone sprawozdanie finansowe.
    Łączna kwota zaliczek na poczet udziału w zysku wypłacona poszczególnym Wspólnikom
    w trakcie roku obrotowego 2024 nie przekroczyła zysku netto Spółki obliczonego i
    wykazanego w sprawozdaniu finansowym Spółki. Nie przekroczyła także dochodu
    podatkowego Spółki wykazanego w ostatnim zeznaniu podatkowym CIT-8. Zatem
    wystąpiła sytuacja, w której łączna kwota wypłaconych poszczególnym Wspólnikom
    zaliczek nie wyczerpała całości należnego im udziału w zysku. Na ten moment doszło
    nadto do częściowej wypłaty zysku za rok ubiegły w styczniu 2025 r., ale także ta kwota nie
    skutkowała tym, że wypłacono Wspólnikom całość zysku netto za 2024 rok.

    Wspólnicy nie planują dalszych wypłat zysku za rok 2024 i kwotę zysku, jaka pozostała
    nierozdysponowana, planują wyłączyć od podziału i przeznaczyć na kapitał zapasowy.
    Tytułem wyjaśnienia zaliczki i wypłaty na rzecz komandytariuszy zostały obciążone
    podatkiem zryczałtowanym od osób fizycznych, a podatek został przez Spółkę jako
    płatnika odprowadzony do urzędu skarbowego.
    Zeznanie roczne CIT-8 Spółka złożyła 7 marca 2025 r. i wówczas wykazała należny podatek
    dochodowy od osób prawnych. Sprawozdanie finansowe za rok 2024 zostało sporządzone
    i podpisane 31 marca 2025 r. W czerwcu planowane jest zatwierdzenie tego sprawozdania
    finansowego oraz podjęcie uchwały o wyłączeniu spod podziału części zysku Spółki i
    przeznaczeniu go na kapitał zapasowy. Wspólnicy nie podejmą uchwały o podziale zysku,
    gdyż taka uchwała nie jest przewidziana ani przepisami prawa handlowego ani ustawy o
    rachunkowości. To znaczy nie ma obowiązku podjęcia takiej uchwały, ponieważ kwestię tę
    regulują przepisy kodeksu spółek handlowych. Wynika to wprost z art. 52 § 1 w zw. z art.
    103 § 1 Ksh. Tylko jeżeli Wspólnicy chcą wyłączyć od podziału zysk Spółki i utworzyć kapitał
    zapasowy lub rezerwowy to mogą to czynić, o ile podejmą stosowne uchwały lub
    przewiduje to Umowa Spółki.
    Pytania
    1. Czy w przedstawionych okolicznościach faktycznych Spółka dokonując w styczniu 2025
      r. wypłaty komplementariuszom części zysku za rok 2024 zobowiązana była jako
      płatnik, do obliczenia, pobrania i odprowadzenia podatku na zryczałtowany podatek
      dochodowy od osób fizycznych od całości zysku Spółki za 2024 r.?
    2. Czy mając na uwadze zaprezentowane okoliczności przyszłe Spółka obowiązana jest do
      odprowadzenia podatku na zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych od
      zysku wypracowanego przez Spółkę w roku 2024, a wypłaconego
      komplementariuszom w formie zaliczek i częściowo w styczniu 2025 r.?
    3. Czy mając na uwadze zaprezentowane okoliczności faktyczne Spółka obowiązana była
      do odprowadzenia podatku na zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych
      od tej części zysku wypracowanego przez Spółkę w roku 2024, która została wypłacona
      komplementariuszom w styczniu 2025 r. ?
    4. Czy mając na uwadze zaprezentowane okoliczności przyszłe Spółka obowiązana jest w
      dniu zatwierdzenia sprawozdania finansowego lub w innym terminie niezwiązanym z
      wypłatą świadczenia do odprowadzenia podatku na zryczałtowany podatek
      dochodowy od osób fizycznych od całości zysku wypracowanego przez Spółkę w roku
      2024, w tym części zysku pozostawionego w Spółce?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Uwagi wstępne
    Od dnia 1 stycznia 2021 r. zgodnie z art. 5 pkt 21 Ustawy o CIT, w brzmieniu nadanym mu
    Ustawą Zmieniającą, spółki komandytowe stały się podatnikami podatku dochodowego
    od osób prawnych. Konsekwencją nadania spółce komandytowej podmiotowości
    podatkowej na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych jest wprowadzenie
    dwóch poziomów opodatkowania dochodu osiągniętego przez tę spółkę – najpierw na
    poziomie spółki, a następnie u jej wspólników (komplementariuszy i komandytariuszy),
    przy czym ustawodawca przewidział możliwość wyboru opodatkowania w tej formie od 1
    maja 2021 roku. Tym samym, na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych, spółka komandytowa traktowana jest jako spółka kapitałowa.

    Natomiast u wspólników spółki komandytowej będących osobami fizycznymi udział w
    zysku tej spółki jest traktowany jak przychód z tytułu udziału w zyskach osoby prawnej i
    opodatkowany zryczałtowanym 19% podatkiem dochodowym.
    Zgodnie bowiem z art. 5a pkt 31 Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (w
    brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2021 r.), za udział w zyskach osób prawnych na
    gruncie tej ustawy uważa się również udział w zyskach spółek, o których mowa w art. 5a
    pkt 28 lit. c) tej ustawy, w tym spółki komandytowej.
    Zgodnie zaś z art. 30a ust. 1 pkt 4 Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od
    uzyskanych dochodów (przychodów) z dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w
    zyskach osób prawnych pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy. Należy
    zauważyć, że już w 2014 r. wprowadzając nowelizację przepisów w zakresie
    opodatkowania spółek komandytowo-akcyjnych ustawodawca stworzył hybrydowy
    mechanizm opodatkowania spółki komandytowo-akcyjnej, ustalając (w odniesieniu do
    wspólników będących osobami fizycznymi) w art. 30a ust. 6a Ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych mechanizm odliczania podatku mający skutkować
    jedynie jednokrotnym opodatkowaniem zysku spółki komandytowo-akcyjnej po stronie jej
    komplementariuszy, tj. wspólników, którzy odpowiadają za zobowiązania spółki bez
    ograniczeń. Na mocy przepisów Ustawy Zmieniającej od dnia 1 stycznia 2021 r. powyższy
    mechanizm znajduje zastosowanie również do opodatkowania przychodów z udziału w
    zyskach spółki komandytowej po stronie komplementariuszy takiej spółki.
    Jak wyraźnie wskazano w uzasadnieniu projektu Ustawy Zmieniającej, celem powyższej
    regulacji jest uniknięcie skutku podwójnego opodatkowania dochodu komplementariusza
    spółki komandytowej, tj. wspólnika, który ponosi nieograniczoną odpowiedzialność za
    zobowiązania spółki.
    W uzasadnieniu tym wskazano, że do komplementariusza spółki komandytowej
    znajdować będą zastosowanie przepisy art. 22 ust. 1a-1e ustawy o CIT oraz art. 30a ust. 6a-
    6e ustawy o PIT, pozwalające na odliczenie przez ten podmiot od podatku dochodowego
    wyliczonego od dochodu z udziału w zyskach spółki komandytowej kwoty podatku
    zapłaconej przez tę spółkę, proporcjonalnie obciążającej zysk komplementariusza
    uzyskany z udziału w takiej spółce. W konsekwencji komplementariusz spółki
    komandytowej podlegać będzie podobnym obciążeniom podatkowym jak wspólnicy
    spółek podatkowo transparentnych (spółek niebędących podatnikami podatku
    dochodowego). Powyższe oznacza, że uzyskanie przez Spółkę statusu podatnika podatku
    dochodowego od osób prawnych nie może pociągać za sobą efektu podwójnego
    opodatkowania przychodów (dochodów) komplementariusza z tytułu udziału w zyskach
    Spółki.
    Oznacza to, że Spółka – co do zasady – zobowiązana jest naliczyć, pobrać i wpłacić do
    właściwego urzędu skarbowego zryczałtowany podatek dochodowy, obliczony zgodnie z
    art. 30a ust. 1 pkt 4 Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od przychodów
    uzyskiwanych przez Wspólnika (osobę fizyczną) z tytułu udziału w zyskach Spółki. Ten
    zryczałtowany podatek dochodowy będzie przy tym podlegał regułom wskazanym w art.
    30a ust. 6a-6c Ustawy o PIT.
    Zgodnie z art. 30a ust. 6a Ustawy o PIT, zryczałtowany podatek, obliczony zgodnie z ust. 1
    pkt 4, od przychodów uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w zyskach
    spółki komandytowej pomniejsza się o kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego
    udziału komplementariusza w zysku tej spółki i podatku należnego od dochodu tej spółki,
    obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za rok
    podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany.
    Zgodnie z art. 30a ust. 6b Ustawy o PIT, kwota powyższego pomniejszenia nie może
    przekroczyć kwoty podatku obliczonego zgodnie z ust. 1 pkt 4.

    Oznacza to, że przychody (dochody) Komplementariusza z tytułu udziału w zyskach Spółki
    są opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych według zasad
    przewidzianych w Ustawie o PIT, a tym samym zryczałtowany podatek dochodowy od
    przychodów Komplementariusza z tytułu udziału w zyskach Spółki będzie podlegał
    pomniejszeniu o kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału
    Komplementariusza w zysku Spółki i podatku należnego od dochodu Spółki, obliczonego
    zgodnie z art. 19 Ustawy o CIT, za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w
    zysku został uzyskany.
    Wskazać należy, iż Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych przewiduje także w
    art. 21 ust. 1 pkt 51a zwolnienie dedykowane komandytariuszom. Zgodnie z brzmieniem
    przepisu wolne od podatku dochodowego są kwoty stanowiące 50% przychodów
    uzyskanych przez komandytariusza z tytułu udziału w zyskach w spółce komandytowej
    mającej siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie więcej jednak niż
    60.000 zł w roku podatkowym odrębnie z tytułu udziału w zyskach w każdej takiej spółce
    komandytowej, w której podatnik jest komandytariuszem.
    Przy czym zgodnie z art. 21 ust. 40 Ustawy o PIT, zwolnienia tego nie stosuje się do
    komandytariusza spółki komandytowej mającej siedzibę lub zarząd na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, który:
    1) posiada bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 5% udziałów (akcji) w spółce
      posiadającej osobowość prawną lub spółce kapitałowej w organizacji będących
      komplementariuszem w tej spółce komandytowej lub
    2) jest członkiem zarządu:
      a) spółki posiadającej osobowość prawną lub spółki kapitałowej w organizacji
      będących komplementariuszem w tej spółce komandytowej, lub
      b) spółki posiadającej bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 5% udziałów (akcji) w
      spółce posiadającej osobowość prawną lub spółce kapitałowej w organizacji będących
      komplementariuszem w tej spółce komandytowej, lub
    3) jest podmiotem powiązanym w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 z członkiem zarządu
      lub wspólnikiem spółki posiadającej bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 5%
      udziałów (akcji) w spółce posiadającej osobowość prawną lub spółce kapitałowej w
      organizacji będących komplementariuszem w tej spółce komandytowej.
    Intencją ustawodawcy było zróżnicowanie opodatkowania wspólników spółek
    komandytowych ze względu na cechy podmiotowe (tj. rolę pełnioną w spółce), a nie ze
    względu sposób lub tryb albo czas otrzymywania wypłat z zysku. Istotą omawianego
    uregulowania i zarazem ratio legis było to, by komplementariusz był wspólnikiem
    uprzywilejowanym, tj. chronionym przed efektami podwójnego opodatkowania,
    analogicznie jak ma to miejsce wobec wspólników spółek komandytowo-akcyjnych.
    Istotną okolicznością jest, że moment powstania obowiązku podatkowego i zobowiązania
    podatkowego jest różny. Zobowiązanie podatkowe w podatku zryczałtowanym od osób
    fizycznych od dochodów w postaci udziału w zysku osoby prawnej związany jest zawsze z
    dniem wypłaty zysku / dywidendy na rzecz podatnika. To w tym dniu płatnik obowiązany
    jest dokonać naliczenia tego podatku zgodnie z przepisami prawa, jego potrącenia z kwoty
    wypłacanej, wypłaty podatnikowi zysku/dywidendy w kwocie należnej i następnie

    odprowadzenia do urzędu skarbowego. Mechanizm ten został opisany w przepisach
    prawa podatkowego (zarówno w Ordynacji podatkowej, jak i przepisach ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych). Nie budzi wątpliwości i nie jest kontrowersyjne
    twierdzenie, że dochodów z udziału w zyskach osób prawnych, o jakim mowa w art. 17
    ust. 1 pkt 4 Ustawy o PIT, powstaje w momencie wypłaty, gdyż jak stanowi przepis jest
    dochodem faktycznie uzyskanym. Od 1 stycznia 2015 r. przepis art. 17 Ustawy o PIT został
    nieco inaczej sformułowany. W miejscu dotychczasowego określenia "dochody (...) których
    podstawą uzyskania są akcje (udziały)" pojawiło się sformułowanie "dochody faktycznie
    uzyskane z tego udziału".
    Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 11 ust. 1 Ustawy o PIT, przychodem będą
    otrzymane tytułem dywidendy (zysku) pieniądze lub wartości pieniężne. W związku z tym
    istnienie samych tylko wierzytelności względem spółki z tytułu należnej dywidendy nie jest
    równoznaczne z powstaniem przychodu.
    Przepis art. 41 ust. 4e Ustawy o PIT nakłada na spółki komandytowe obowiązki płatnika z
    tytułu poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od z dywidend i innych
    przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, przy jednoczesnym poszanowaniu
    zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e Ustawy o PIT. Jednoznacznie wynika z tego, że
    pobór zryczałtowanego podatku powinien nastąpić z uwzględnieniem zasad określonych
    w art. 30a ust. 6a-6e. Ustawodawca wprost zatem wskazał w jaki sposób płatnik powinien
    obliczyć podatek. Nie wymaga szerszego uzasadnienia, że aby pobrać podatek od
    podatnika płatnik powinien wcześniej dokonać prawidłowego jego obliczenia. Wobec
    powyższego Spółka chcąc pobrać zryczałtowany podatek od wypłat komplementariuszowi
    (osobie fizycznej) udziału w zysku, powinna go wyliczyć z uwzględnieniem zasad
    przewidzianych w powyższym przepisie.
    Analizując przepisy prawa oraz orzecznictwo sądowe i interpretacje podatkowe nie może
    być wątpliwości, iż Spółka nie ma obowiązku naliczenia, potrącenia i odprowadzenia
    zryczałtowanego podatku dochodowego od wypłacanych w trakcie roku obrotowego
    zaliczek na poczet udziału w zysku. Mimo, iż organy podatkowe konsekwentnie zajmowały
    stanowisko przeciwne podatnikom i płatnikom, to sądy administracyjne jednolicie
    wskazują, że nie powstaje obowiązek poboru i zapłaty podatku zryczałtowanego przez
    Spółkę jako płatnika wobec tego m.in., że nie jest możliwe jego prawidłowe naliczenie.
    Sądy wskazują także, że nie następuje przy wypłacie zaliczki przekształcenie obowiązku
    podatkowego w zobowiązanie podatkowe.
    Co ważne, w zakresie zasad poboru zryczałtowanego podatku od przychodów z dywidend
    ustawodawca nałożył na płatnika obowiązek ustalenia całokształtu okoliczności, które są
    istotne dla obliczenia wysokości zobowiązania podatkowego. Ustawodawca także wprost
    wskazał, że obowiązki swoje realizuje płatnik w dniu wypłaty świadczeń z tytułu udziału w
    zysku osób prawnych, ewentualnie w dniu ich postawienia podatnikowi do dyspozycji (art.
    41 ust. 4 Ustawy o PIT).
    Spółka powzięła jednak wątpliwość, w jakim momencie powstaje obowiązek naliczenia i
    poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych, szczególnie, gdy nie
    dochodzi do wypłaty całości zysku, a wszystkie wypłaty, jakich dokonano na rzecz
    Wspólników miały miejsce przed dniem złożenia zeznania rocznego CIT-8 i przed dniem
    sporządzenia i zatwierdzenia sprawozdania finansowego.

    Stanowisko do pytań nr 1-3
    Przywołane wyżej przepisy prawa oraz wyroki sądów administracyjnych wskazują, iż
    Spółka nie miała obowiązku obliczyć, potrącić i odprowadzić do urzędu skarbowego
    zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od wypłaconych
    komplementariuszom w trakcie roku zaliczek na poczet zysku, części zysku wypłaconego
    komplementariuszom w styczniu 2025 r., czy też od części zysku, jaki Spółka wypracowała
    za rok 2024 r. stanowiącego sumę zaliczek wypłaconych komplementariuszom i części
    zysku ze stycznia 2025 r.
    Istotny dla sprawy pozostaje także wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 grudnia
    2020 r., sygn. akt II FSK 2048/18, odnoszący się do analogicznego stanu faktycznego i
    prawnego w spółce komandytowo-akcyjnej (nadmienić należy, iż przepisy podatkowe w
    zakresie opodatkowania zryczałtowanym podatkiem udziałów w zyskach poszczególnych
    wspólników są analogiczne dla spółek komandytowych i komandytowo-akcyjnych). W
    powołanym wyroku Sąd wskazał, iż: „Jak wynika z art. 30a ust. 6a u.p.d.o.f., zryczałtowany
    podatek obliczony zgodnie z ust. 1 pkt 4, od przychodów uzyskiwanych przez
    komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c,
    pomniejsza się o kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału
    komplementariusza w zysku tej spółki i podatku należnego od dochodu tej spółki,
    obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za rok
    podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany. Naczelny Sąd
    Administracyjny w pełni podziela pogląd Sądu pierwszej instancji, akceptujący stanowisko
    Dyrektora KIS, że wykładnia językowa omawianego przepisu daje jednoznaczne rezultaty i
    brak jest podstaw do sięgania po inne rodzaje wykładni. Zasadnie stwierdzono w
    uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, że art. 30a ust. 6a u.p.d.o.f. nie tylko zawiera
    sformułowanie "podatku należnego" ale także "podatku za rok podatkowy". Podatek
    należny w odniesieniu do roku podatkowego oznacza, że ustawodawca przyjął, iż
    odliczenie od zryczałtowanego podatku naliczonego od przychodu komplementariusza z
    tytułu udziału w zysku podatku należnego zapłaconego przez SKA odnosi się do roku
    podatkowego, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany. Skoro bowiem
    art. 30a ust. 6a u.p.d.o.f. odnosi się do podatku należnego obliczonego według art. 19 u.p.
    d.o.p., to znaczy, że chodzi wyłącznie o zaliczenie na poczet podatku zryczałtowanego od
    przychodów komplementariusza z tytułu udziału w zysku S.K.A. podatku dochodowego od
    osób prawnych mającego odzwierciedlenie/wynikającego z zeznania rocznego S.K.A. (CIT-
    8). Jeżeli do obliczenia wysokości podatku od komplementariusza, zgodnie z art. 30a ust.
    6a u.p.d.o.f., konieczne jest poznanie wysokości podatku należnego S.K.A., to obowiązek
    podatkowy komplementariusza powstały z chwilą wypłaty mu zaliczki na poczet udziału w
    zyskach, przekształci się w zobowiązanie podatkowe w momencie obliczenia dochodu tej
    spółki na podstawie art. 19 u.p.d.o.p. Dopiero wówczas znana będzie wysokość podatku
    do zapłaty przez komplementariusza. W konsekwencji w tym momencie płatnik będzie
    mógł zrealizować swój obowiązek w postaci obliczenia podatku, zaś w dalszej kolejności
    pobrania go i wpłacenia właściwemu organowi podatkowemu. Tylko w taki sposób płatnik
    zrealizuje wynikający z art. 41 ust. 4e u.p.d.o.f. obowiązek pobrania podatku z
    uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e.u.p.d.o.f. Wypłacając
    komplementariuszom w trakcie roku podatkowego zaliczki na poczet zysku, spółka
    komandytowo - akcyjna nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku
    dochodowego, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. Ustawodawca w zakresie
    tego podatku nie wprowadził obowiązku pobierania zaliczek przez płatnika, zaś obliczenie
    wysokości podatku powinno odbywać się według zasad określonych w art. 30a ust. 6a u.p.
    d.o.f. Jest to natomiast możliwe dopiero po obliczeniu podatku należnego spółki
    komandytowo-akcyjnej za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku
    został uzyskany”.

    Z powyższego wynika, że dopóki nie jest znana Spółce wysokość podatku dochodowego
    od osób prawnych, to nie jest możliwe zrealizowanie obowiązków ciążących na niej jako
    na płatniku zryczałtowanego podatku od dywidendy. W ocenie Wnioskodawcy
    zaprezentowana w wyroku NSA interpretacja wzajemnej relacji pomiędzy art. 41 ust. 4e a
    art. 30a ust. 1 pkt 4 oraz 6a-6e Ustawy o PIT odpowiada zamiarowi Ustawodawcy,
    zmierzającemu do zakazu podwójnego opodatkowania zysku komplementariusza spółki
    komandytowo-akcyjnej i spółki komandytowej.
    Stanowisko do pytania nr 4
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż obowiązujące przepisy prawa określają jeden
    moment, w którym płatnik ma obowiązek obliczyć i potrącić zryczałtowany podatek
    dochodowy od udziału w zyskach osób prawnych. Mianowicie momentem tym jest
    moment wypłaty świadczenia, czy też postawienia go do dyspozycji podatnika.
    Wynika to wprost z art. 41 ust. 4 w zw. z ust. 1 i w zw. z art. 11 ust. 1 Ustawy o PIT. Jak
    stanowi art. 41 ust. 1 Ustawy o PIT, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą,
    osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające
    osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art.
    13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy
    pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do
    dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów
    w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu
    składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną
    w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. Zgodnie zaś z ust. 4 tego przepisu: „Płatnicy, o
    których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od
    dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub
    wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-17 oraz
    art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz llb-13, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5, 10, 12 i 21”. Także art. 11
    ust. 1 ww. ustawy stanowi o wypłacie świadczenia.
    Nie budzi więc wątpliwości, że tylko w momencie wypłaty świadczenia możliwe jest
    spełnienie obowiązków przez płatnika. Podatek pobierany przez płatnika musi być
    podatkiem potrąconym z wypłacanego świadczenia. Nie jest możliwe jego pobranie od tej
    części zysku, która pozostaje w Spółce. Nie jest także możliwe jego pobranie od zysku już
    wypłaconego w formie np. zaliczek, gdyż do wypłaty już doszło, a wówczas nie było
    obowiązku poboru podatku. Ustawodawca nie wskazał żadnego innego terminu poboru
    podatku przez płatnika i nie związał tego obowiązku z jakimkolwiek innym zdarzeniem
    faktycznym czy prawnym.
    Należy podkreślić, iż konieczność uwzględniania przy wykładni prawa podatkowego
    orzecznictwa sądowego stanowi obowiązek organów podatkowych, szczególnie organu
    wydającego interpretacje podatkowe, gdyż jedynie taka wykładnia zmierza do
    poszanowania zasad ogólnych prawa, a pomijanie orzeczeń Naczelnego Sądu
    Administracyjnego przy interpretacji przepisów prawa stanowi naruszenie wyrażonej w
    art. 121 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa zasady prowadzenia postępowania
    podatkowego.
    W orzecznictwie sądów administracyjnych (np. WSA w Szczecinie, wyrok z 18 stycznia 2024
    r., sygn. akt I SA/Sz 607/23) wyrażono pogląd, że: „Należy podkreślić, że w
    demokratycznym państwie prawnym organy władzy publicznej działają na podstawie i w
    granicach prawa. Każdy ma obowiązek ponoszenia danin publicznych, w tym podatków,
    ale wyłącznie określonych w ustawie (art. 2, art. 7, art. 84, art. 217 Konstytucji RP). W
    rezultacie sąd w składzie orzekającym wpisuje się w pogląd prawny przedstawiony w

    sprawie sygn. II FSK 2048/18, który pozostaje w pełni aktualny na gruncie okoliczności
    zaoferowanych przez spółkę we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, zarówno
    na płaszczyźnie podmiotowej, jak i przedmiotowej. (...) Z perspektywy art. 2, art. 7 i art.
    217 Konstytucji RP nie można domniemywać opodatkowania, które nie zostało wprost
    wyraźnie uregulowane w ustawie podatkowej (przedmiotu opodatkowania, który nie
    został nazwany w ustawie podatkowej). Tam gdzie ustawodawca chciał wprowadzić do
    porządku prawnego instytucję zaliczki, została ona ujęta w treści ustawowych rozwiązań.
    Skoro ustawodawca podatkowy konsekwentnie nie posługuje się pojęciem zaliczki na
    poczet udziału w zysku spółki, to w sposób zamierzony nie obejmuje tej kategorii wypłat
    opodatkowaniem w trakcie roku podatkowego i nie nakłada na spółkę obowiązków
    płatnika w tym zakresie do czasu, gdy wystąpi w obrocie prawnym udział wspólnika w
    zysku spółki jako skonkretyzowana wielkość definitywna, stanowiąca wypadkową
    wszystkich istotnych okoliczności faktycznych i prawnych zaistniałych w całym roku
    podatkowym”.
    NSA w Warszawie w wyroku z dnia 17 lipca 2024 r., w sprawie o sygn. akt II FSK 423/24,
    potwierdził obowiązującą już linię orzeczniczą w przedmiocie braku podstaw do pobrania
    zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, a nadto wyartykułował, że praktyka
    przyjmowana przez organy narusza uregulowanie zapisane art. 217 Konstytucji
    Rzeczypospolitej Polskiej.
    Podsumowując, stanowisko Spółki do pytania nr 4 jest takie, iż nie ma ona obowiązku
    pobierać podatku jako płatnik od całego zysku, jaki Spółka wypracowała ani w momencie
    zatwierdzenia sprawozdania finansowego ani w żadnym innym momencie. Nie było
    takiego obowiązku w przypadku wypłat czynionych komplementariuszom w trakcie roku
    obrotowego i tej w styczniu 2025 r., ponieważ niemożliwym było zastosowanie wówczas
    art. 41 ust. 4 Ustawy o PIT z uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e
    Ustawy o PIT.
    Tym samym Spółka nie będzie zobowiązana jako płatnik pobrać i odprowadzić
    zryczałtowanego podatku na etapie zatwierdzenia sprawozdania finansowego, czy na
    innym etapie niezwiązanym z wypłatą świadczenia, gdyż jest to zgodne z przepisami
    prawa łączącymi obowiązek poboru podatku wyłącznie w momentem wypłat świadczeń
    poprzez dokonanie potrącenia.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu ww. podatkiem zawiera art. 10
    ust. 1 ustawy. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Źródłami przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie
      praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c.
    Zgodnie z art. 5a pkt 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną oznacza to spółkę inną
      niż określona w pkt 28.
    Stosownie do art. 5a pkt 28 lit. c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce oznacza to spółkę komandytową i spółkę
      komandytowo-akcyjną mające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej.
    Ponadto w myśl art. 5a pkt 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o udziale w zyskach osób prawnych oznacza to również
      udział w zyskach spółek, o których mowa w pkt 28 lit. c-e.
    W myśl art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się dywidendy i inne przychody z tytułu
      udziału w zyskach osób prawnych faktycznie uzyskane z tego udziału (...).
    Z uregulowań zawartych w art. 24 ust. 5 tej ustawy wynika, że:
      Dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód (przychód)
      faktycznie uzyskany z tego udziału.
    Ustawodawca nie wymienił wśród przykładowych dochodów (przychodów) z udziału w
    zyskach osób prawnych wypłaty zaliczek na poczet dywidendy ani zaliczek na poczet
    zysku. Niemniej jednak wypłata tego rodzaju należności na rzecz wspólnika spółki w
    rozumieniu art. 5a pkt 28 ustawy jest traktowana jako faktyczne uzyskanie przychodu z
    udziału w zyskach takiej spółki. Wypłata zaliczki na poczet udziału w zyskach spółki
    powoduje więc powstanie przychodu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy.
    Jak stanowi art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19% zryczałtowany podatek
      dochodowy, z dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób
      prawnych, z zastrzeżeniem art. 52a.
    Zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości
      określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki,
      o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w
      skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Stosownie natomiast do treści art. 41 ust. 4 powołanej ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek
      dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji
      podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30
      ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-16 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z zastrzeżeniem ust.
      4d, 5, 10, 12 i 21.
    W myśl art. 41 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Spółki, o których mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, obowiązane są jako płatnicy pobierać
      zryczałtowany podatek dochodowy, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4, z
      uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e.
    Wypłata przez Spółkę w trakcie roku podatkowego komplementariuszowi zaliczki na
    poczet zysku rocznego Spółki stanowi dla niego przychód z tytułu udziału w takim zysku,

    który podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na
    analogicznych zasadach jak przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych.
    Przychód ten powstaje zatem w momencie jego wypłaty i jest opodatkowany stawką 19%.
    Spółka jest obowiązana jako płatnik pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od ww.
    wypłat dokonywanych na rzecz komplementariuszy.
    Zgodnie z art. 30a ust. 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Zryczałtowany podatek, obliczony zgodnie z ust. 1 pkt 4, od przychodów uzyskiwanych
      przez komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki, o której mowa w art. 5a
      pkt 28 lit. c, pomniejsza się o kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału
      komplementariusza w zysku tej spółki i podatku należnego od dochodu tej spółki,
      obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za
      rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany.
    Stosownie do art. 30a ust. 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwota pomniejszenia, o którym mowa w ust. 6a nie może przekroczyć kwoty podatku
      obliczonego zgodnie z ust. 1 pkt 4.
    Wykładnia literalna art. 30a ust. 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    prowadzi do wniosku, że kwotę pomniejszenia podatku można ustalić dopiero, gdy znana
    jest wartość podatku dochodowego od osób prawnych należnego od dochodu spółki za
    rok podatkowy, w którym uzyskany został zysk dzielony między wspólników. Przesądza o
    tym użycie przez ustawodawcę w treści art. 30a ust. 6a sformułowania „za rok
    podatkowy”. Nie ma możliwości stosowania tego pomniejszenia w odniesieniu do
    wypłacanych wspólnikom w trakcie roku podatkowego zaliczek na poczet udziału w zysku
    za ten rok (zaliczek na poczet zysku, jaki spółka może osiągnąć w tym roku podatkowym).
    Ustawa nie pozwala bowiem na ustalenie kwoty pomniejszenia w oparciu o zaliczki na
    podatek dochodowy od osób prawnych należne od dochodu spółki, obliczone zgodnie z
    art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za okres do momentu wypłaty
    zaliczki na poczet udziału w zysku.
    Regulacja art. 30a ust. 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uwzględnia
    zależność pomiędzy dochodem (zyskiem) uzyskanym przez spółkę w danym roku
    podatkowym a przychodami wspólników z udziału w zysku spółki za ten rok podatkowy.
    Ustawodawca ukształtował omawiane uprawnienie uwzględniając „modelowy” system
    podziału zysków, tj. następującą sekwencję zdarzeń:
    · Spółka w trakcie roku uzyskuje dochody, które opodatkowuje podatkiem dochodowym;
    · po zakończeniu roku obrotowego i roku podatkowego spółka ustala swój zysk i ustala
      podatek dochodowy należny za dany rok podatkowy;
    · po ustaleniu wyników za dany rok obrotowy spółka podejmuje decyzję o podziale zysku
      za dany rok;
    · wypłata zysków za dany rok „wynika” z uzyskania dochodów (zysków) za ten rok.
    Na mocy art. 30a ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisy ust. 6a i 6b stosuje się również w przypadku, gdy przychód z tytułu udziału w
      zysku spółki, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, za dany rok podatkowy zostanie
      uzyskany przez komplementariusza w innym roku niż rok następujący po danym roku
      podatkowym, jednak nie dłużej niż przez 5 kolejnych lat podatkowych, licząc od końca
      roku podatkowego następującego po roku, w którym zysk został osiągnięty.
    Przepis art. 30a ust. 6c ww. ustawy określa zakres „czasowy” uprawnienia
    komplementariusza do omawianego pomniejszenia. Kwota wyliczona zgodnie z art. 30a
    ust. 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w oparciu o wartość podatku

    należnego od dochodu spółki za dany rok podatkowy może pomniejszać podatek od
    wypłat uzyskiwanych przez wspólnika z udziału w zyskach spółki za ten rok podatkowy – w
    okresie do 6 lat od końca tego roku podatkowego.
    Przepis odnosi się do sytuacji, w których udział w zysku osiągniętym przez spółkę w
    danym roku nie jest wypłacany wspólnikom w kolejnym roku, ale w latach późniejszych
    (do 5 lat od końca roku podatkowego następującego po roku, w którym zysk został
    osiągnięty, czyli do 6 lat od końca roku, w którym zysk został osiągnięty).
    Co istotne, pomniejszenie nie dotyczy jakichkolwiek przychodów z udziału w zyskach
    spółki wypłacanych wspólnikom, ale wyłącznie tych przychodów, które wynikają z
    osiągnięcia przez spółkę zysku za dany rok podatkowy (są wypłatą z tytułu udziału w tym
    zysku – w zysku za ten konkretny rok podatkowy).
    Spółka jako płatnik – zgodnie z art. 41 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych – jest obowiązana pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od przychodów
    wypłacanych komplementariuszom z tytułu udziału w zysku Spółki w formie zaliczek na
    poczet zysku. Wypłata zaliczki na poczet udziału w zyskach spółki powoduje powstanie
    przychodu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy. Jednocześnie nie ma podstaw do
    pomniejszenia wartości pobieranego przez Spółkę zryczałtowanego podatku
    dochodowego o kwotę pomniejszenia, o którym mowa w art. 30a ust. 6a-6c ustawy. Przed
    złożeniem zeznania podatkowego CIT-8 nie będzie bowiem znana kwota podatku
    należnego od dochodu Spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych, za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w
    zysku (zaliczka na poczet udziału w zysku) został uzyskany. Spółka – jako płatnik – powinna
    pobierać więc podatek według stawki 19%, bez pomniejszeń.
    Biorąc pod uwagę powołane przepisy oraz przedstawione we wniosku okoliczności,
    Państwa Spółka była obowiązana – zgodnie z art. 41 ust. 4e ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych –pobierać jako płatnik zryczałtowany podatek
    dochodowy od przychodów wypłacanych Komplementariuszom w 2024 i 2025 r.
    świadczeń z tytułu udziału w zysku Spółki. Wypłata tego rodzaju należności na rzecz
    wspólnika spółki w rozumieniu art. 5a pkt 28 ustawy jest traktowana jako faktyczne
    uzyskanie przychodu z udziału w zyskach takiej spółki. Wypłata świadczenia na poczet
    udziału w zyskach spółki powoduje więc powstanie przychodu, o którym mowa w art. 17
    ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Momentem powstania tego obowiązku jest moment wypłaty Komplementariuszowi
    przychodu z udziału w zyskach osoby prawnej. Pobór podatku przez płatnika następuje
    bowiem „u źródła”. Taka zasada jest podstawą konstrukcji instytucji płatnika podatku.
    Ustawa nie zawiera przepisów szczególnych, które pozwalałyby na „odroczenie” lub
    przesunięcie momentu poboru podatku.
    Brak podstaw do uwzględnienia kwoty pomniejszenia przez Spółkę jako płatnika nie
    oznacza, że podatnik (komplementariusz) nie będzie miał możliwości skorzystania z
    uprawnienia, o którym mowa w art. 30a ust. 6a-6c ustawy. Kwestia sposobu realizacji tego
    uprawnienia (w drodze stosownych wniosków do organu podatkowego) jest indywidualną
    sprawą każdego z komplementariuszy, a nie Spółki jako płatnika.
    Nie są natomiast Państwo obowiązani do odprowadzenia zryczałtowanego podatku
    dochodowego od osób fizycznych od pozostawionej w Spółce części zysku, ponieważ w tej
    sytuacji nie wystąpi przysporzenie majątkowe po stronie wspólnika. Obowiązek
    podatkowy pojawia się dopiero w momencie fizycznej wypłaty środków lub ich
    postawienia do dyspozycji wspólnika.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wyroki, które Państwo powołali dotyczą indywidualnych spraw odrębnych podmiotów. W
    toku rozważań nad sposobem rozstrzygnięcia wniosku organ miał na względzie także
    prezentowane w nich stanowiska i argumenty, niemniej jednak ich nie podziela.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.