Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.416.2025.1.AJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-03
Teza: Ustalenie źródła przychodów w związku z wypłatą dywidendy
w formie rzeczowej
Słowa kluczowe: dochód-kwalifikowany dochód
przychód
zyski-podział zysku
świadczenie-świadczenie w miejsce wypełnienia (Datio in
solutum)
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przychody w przypadku
uregulowania w całości lub w części zobowiązania przez
wykonanie świadczenia niepieniężnego
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 7b
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 14a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 września 2025 r., wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie
    ustalenia:
    - czy z tytułu podziału zysku i wypłaty dywidendy w formie rzeczowej, po stronie
      Wnioskodawczyni powstał przychód, który powinien zostać zaliczony do przychodów z
      zysków kapitałowych, o których mowa w art. 7b ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r.
      o podatku dochodowym od osób prawnych,
    - czy w sytuacji, w której podział zysku i wypłata dywidendy w formie rzeczowej
      skutkowały po stronie Wnioskodawczyni powstaniem przychodu z zysków
      kapitałowych, to czy poniesione przez Wnioskodawczynię koszty na nabycie akcji
      przekazanych w formie dywidendy rzeczowej stanowią koszty uzyskania tego
      przychodu,
    - czy w sytuacji, w której podział zysku i wypłata dywidendy w formie rzeczowej
      skutkowały po stronie Wnioskodawczyni powstaniem dochodu z zysków
      kapitałowych, to czy Wnioskodawczyni może obniżyć ten dochód o stratę poniesioną
      przez Wnioskodawczynię w źródle z zysków kapitałowych.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej również: Spółka z o.
    o.), posiadającą nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczpospolitej
    Polskiej.
    Jedynym wspólnikiem Spółki z o.o. jest fundacja rodzinna działająca pod nazwą (...) (dalej:
    Fundacja Rodzinna).
    Spółka z o.o. dokonała podziału zysku i przeznaczyła dywidendę do wypłaty. Dywidenda
    na rzecz Fundacji Rodzinnej miała charakter dwuskładnikowy: pieniężny oraz rzeczowy. W
    ramach dywidendy rzeczowej Fundacja Rodzinna otrzymała od Wnioskodawczyni akcje
    innej spółki, które stanowiły własność Spółki z o.o.
    Aktywa, które zostały przekazane Fundacji Rodzinnej jako dywidenda rzeczowa to (...) akcji
    spółki A S.A. (KRS: (...)) o łącznej wartości rynkowej ok. (...) zł. Akcje te nabyte zostały przez
    Spółkę z o.o. za kwotę ok. (...) zł (...).
    W uchwale o podziale zysku zostało precyzyjnie określone, że podział zysku odbywa się
    częściowo w formie rzeczowej, ze wskazaniem konkretnych składników podlegających
    przeniesieniu na rzecz wspólnika – Fundacji Rodzinnej. W uchwale wskazana została
    również wartość rynkowa aktywa stanowiącego przedmiot wypłaty dywidendy rzeczowej.
    W chwili dokonywania podziału zysku i przeznaczenia dywidendy do wypłaty,
    Wnioskodawczyni posiadała nierozliczoną dotąd stratę, którą zakwalifikować należy do
    źródła z zysków kapitałowych. Strata pochodzi z ostatnich pięciu lat podatkowych.
    Pytania
      1) Czy z tytułu podziału zysku i wypłaty dywidendy w formie rzeczowej, po stronie
        Wnioskodawczyni powstał przychód, który powinien zostać zaliczony do
        przychodów z zysków kapitałowych, o których mowa w art. 7b ust. 1 ustawy z dnia
        15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych?
      2) Czy w sytuacji, w której podział zysku i wypłata dywidendy w formie rzeczowej
        skutkowały po stronie Wnioskodawczyni powstaniem przychodu z zysków
        kapitałowych, to czy poniesione przez Wnioskodawczynię koszty na nabycie akcji
        przekazanych w formie dywidendy rzeczowej stanowią koszty uzyskania tego
        przychodu?

      3) Czy w sytuacji, w której podział zysku i wypłata dywidendy w formie rzeczowej
        skutkowały po stronie Wnioskodawczyni powstaniem dochodu z zysków
        kapitałowych, to czy Wnioskodawczyni może obniżyć ten dochód o stratę
        poniesioną przez Wnioskodawczynię w źródle z zysków kapitałowych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Zdaniem Wnioskodawczyni, z tytułu podziału zysku i wypłaty dywidendy w formie
    rzeczowej, po stronie Wnioskodawczyni powstał przychód, który powinien zostać zaliczony
    do przychodów z zysków kapitałowych, o których mowa w art. 7b ust. 1 ustawy z dnia 15
    lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz. U. z. 2025 r., poz. 278 z późn. zm., dalej: ustawa o CIT), przedmiotem
    opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu
    osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł
    przychodów.
    Kategorie przychodów z zysków kapitałowych wymienia szczegółowo art. 7b ust. 1 ustawy
    o CIT. W pewnym zakresie, katalog przychodów z zysków kapitałowych jest otwarty.
    Dotyczy to m.in. art. 7b ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT, który określa, że do przychodów zaliczają
    się również inne, niewymienione w pkt 1 i 2 przychody z udziału w osobie prawnej lub
    spółce, w tym:
    a) przychody ze zbycia udziału, w tym ze zbycia dokonanego celem ich umorzenia,
    b) przychody uzyskane w wyniku wymiany udziałów.
    Użycie zwrotu „w tym” oznacza, że katalog powyższy nie jest zamknięty, a kategorie z lit. a i
    lit. b użyte zostały jako przykład.
    Z kolei art. 14a ust. 1 ustawy o CIT, stanowi, że w przypadku, gdy podatnik przez
    wykonanie świadczenia niepieniężnego reguluje w całości albo w części zobowiązanie, w
    tym z tytułu zaciągniętej pożyczki, dywidendy, umorzenia albo zbycia w celu umorzenia
    udziałów, podziału pomiędzy wspólników majątku likwidowanej spółki albo spółdzielni,
    przychodem takiego podatnika jest wysokość zobowiązania uregulowanego w
    następstwie takiego świadczenia. Jeżeli jednak wartość rynkowa świadczenia
    niepieniężnego jest wyższa niż wysokość zobowiązania uregulowanego tym świadczenia,
    przychód ten określa się w wysokości wartości rynkowej świadczenia niepieniężnego.
    Zbycie udziału, o którym mowa w art. 7b ust. 1 pkt 3 lit. a) ustawy o CIT, należy traktować
    szeroko, jako każdego rodzaju przeniesienie własności udziału przez podatnika na osobę
    trzecią.
    Należy więc przyjąć, że każde zbycie obejmuje również przeniesienie własności składnika
    majątku w ramach datio in solutum.
    Przykładowo w interpretacji z 29 maja 2024 r. (0111-KDIB1- 1.4010.149.2024.3.AND)
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazuje: „Termin „odpłatne zbycie” oznacza
    każde przeniesienie prawa własności w zamian za korzyść majątkową, co wskazuje, że
    jego charakter jest znacznie szerszy, niż sprzedaż. Wypłata dywidendy poprzez
    przeniesienie przez Spółkę na rzecz udziałowców prawa własności opisanych we wniosku
    nieruchomości nie stanowi odpłatnego zbycia sensu stricto, ale z uwagi na takie same
    skutki, należy uznać, że kosztami uzyskania przychodu przy przeniesieniu własności
    nieruchomości w związku z wypłatą dywidendy rzeczowej, będą wydatki na jej nabycie,
    pomniejszone o dokonane odpisy amortyzacyjne, jeżeli nieruchomości te stanowiły środki
    trwałe Państwa Spółki.”

    Interpretacja powyższa dotyczy wprawdzie przeniesienia w ramach datio in solutum
    własności nieruchomości, ale z powodzeniem można to stanowisko przenieść na realia
    niniejszej sprawy.
    Odnosząc powyższe do przedstawionego stanu faktycznego, należy uznać, że przychód,
    który powstanie po stronie Wnioskodawczyni z tytułu przeniesienia udziałów ramach datio
    in solutum, powinien zostać zakwalifikowany jako przychód z zysków kapitałowych na
    podstawie art. 14a ust. 1 w zw. z art. 7b ust. 1 pkt 3 lit. a) ustawy o CIT.
    Skoro przez „zbycie udziałów” należy rozumieć szeroko również ich przeniesienie w
    ramach datio in solutum, to konsekwentnie przychód Wnioskodawczyni powinien również
    zostać zakwalifikowany tak jak przychód ze zbycia udziału.
    Stanowisko takie wyraził również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z
    18 kwietnia 2023 r., I SA/Gd 1328/22: „W związku z powyższym za niezasadny Sąd uznał
    zarzut naruszenia art. 7b ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 14 ust. 1 u.p.d.o.p. poprzez błędną
    wykładnię polegającą na przyjęciu, że czynność uregulowania przez Skarżącą
    zobowiązania pieniężnego w wyniku wykonania świadczenia niepieniężnego (datio in
    solutum) należy zakwalifikować do przychodów z zysków kapitałowych i w konsekwencji
    zrównać skutki podatkowe tej czynności ze „zbyciem” aktywa. W ocenie Sądu prawidłowo
    organ interpretacyjny przyjął, że przychód Wnioskodawcy uzyskany w związku z
    wykonaniem świadczenia niepieniężnego poprzez przeniesienie na rzecz wspólnika
    (wspólników), w ramach umowy datio in solutum, akcji spółki osobowej, inkorporujących
    posiadany przez Wnioskodawcę ogół praw i obowiązków wspólnika SCSp, w celu
    uregulowania zobowiązania z tytułu dywidendy lub zobowiązania do wypłaty
    wynagrodzenia z tytułu umorzenia udziałów w Spółce, należy zakwalifikować do źródła
    przychodów „zyski kapitałowe”, zgodnie z literalnym brzmieniem art. 7b ust. 1 pkt 4 u.p.d.
    o.p. W konsekwencji niezasadny okazał się również zarzut naruszenia art. 7b ust. 1 pkt 4 u.
    p.d.o.p. poprzez niewłaściwą ocenę co do jego zastosowania w niniejszej sprawie.”
    Stanowisko Wnioskodawczyni potwierdza interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej z 9 października 2023 r., 0111-KDIB1-2.4010.393.2023.1.AK: „Jak wynika z
    powyższych regulacji przychód ze zbycia udział powinien być kwalifikowany do
    przychodów z zysków kapitałowych. Zbycie to każde przeniesienie własności składnika
    majątku na osobę trzecią. Należy więc przyjąć, że zbycie obejmuje również umowę datio in
    solutum. Reasumując, przychód uzyskany w związku z wykonaniem świadczenia
    niepieniężnego poprzez przeniesienia własności udziałów w spółce kanadyjskiej do
    Wspólnika należy zakwalifikować do źródła przychodów „zyski kapitałowe”, zgodnie z
    literalnym brzmieniem art. 7b ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT. Zatem Państwa stanowisko w
    zakresie pytania nr 4 należało uznać za prawidłowe.”
    W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawczyni ad. 1 należy uznać za prawidłowe
    w całości.
    Ad 2.
    Zdaniem Wnioskodawczyni, w sytuacji, w której podział zysku i wypłata dywidendy w
    formie rzeczowej skutkowały po stronie Wnioskodawczyni powstaniem przychodu z
    zysków kapitałowych, poniesione przez Wnioskodawczynię koszty na nabycie akcji
    przekazanych w formie dywidendy rzeczowej stanowią koszty uzyskania tego przychodu.
    Zgodnie z art. 14a ust. 1 ustawy o CIT, w przypadku gdy podatnik przez wykonanie
    świadczenia niepieniężnego reguluje w całości albo w części zobowiązanie, w tym z tytułu
    zaciągniętej pożyczki (kredytu), dywidendy, umorzenia albo zbycia w celu umorzenia
    udziałów (akcji), podziału pomiędzy wspólników (akcjonariuszy) majątku likwidowanej
    spółki albo spółdzielni, przychodem takiego podatnika jest wysokość zobowiązania
    uregulowanego w następstwie takiego świadczenia, Jeżeli jednak wartość rynkowa

    świadczenia niepieniężnego jest wyższa niż wysokość zobowiązania uregulowanego tym
    świadczeniem, przychód ten określa się w wysokości wartości rynkowej świadczenia
    niepieniężnego.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania
    albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust.
    1 ustawy o CIT.
    Przekazanie Fundacji Rodzinnej akcji w ramach podziału zysku i wypłaty dywidendy
    rzeczowej skutkowało powstaniem po stronie Wnioskodawczyni przychodu z tytułu
    uregulowania w całości lub w części zobowiązania przez wykonanie świadczenia
    niepieniężnego.
    Przychód ten zakwalifikować należy do źródła z zysków kapitałowych z art. 7b ust. 1
    ustawy o CIT. Argumentacja Wnioskodawczyni popierająca to stanowisko zawarta została
    w odpowiedzi ad. 1.
    Przychód opisany powyżej podlega pomniejszeniu o koszt jego uzyskania. Przepisy ustawy
    o CIT nie regulują jednak szczegółowo zasad ustalania kosztów uzyskania przychodu z
    tego tytułu.
    W związku z tym należy zastosować reguły ogólne i przyjąć, że koszt ten stanowić będą
    koszty poniesione na nabycie akcji, które mają zostać przeniesione na rzecz Fundacji
    Rodzinnej. Co istotne, art. 16 ust. 1 ustawy o CIT nie wyłącza tego typu wydatków spod
    kategorii kosztów uzyskania przychodów.
    Stanowisko Wnioskodawczyni co do możliwości zaliczenia wydatków na nabycie
    przedmiotu dywidendy rzeczowej do kosztów uzyskania przychodu potwierdza
    interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 10 kwietnia 2024 r.,
    0111-KDIB1-2.4010.28.2024.1.END: „Obowiązek ustalenia przychodu w oparciu o art. 14a
    ustawy o CIT uprawnia jednocześnie do rozliczenia kosztów uzyskania tego przychodu.
    Koszty te powinny zostać rozliczone na ogólnych zasadach wynikających z ustawy o CIT,
    gdyż ustawa nie wskazuje żadnego szczególnego sposobu rozliczania kosztów w
    przypadku, gdy podatnik wykonuje świadczenie niepieniężne i rozpoznaje przychód na
    podstawie art. 14a ustawy o CIT. Zaznaczyć jednak należy, że dokładny sposób określenia
    wysokości przedmiotowych kosztów nie był jednak przedmiotem zapytania
    Wnioskodawcy.”
    Podobne stanowisko przedstawił Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z
    17 stycznia 2025 r., 0114-KDIP2- 2.4010.590.2024.4.ASK: „Obowiązek ustalenia przychodu
    w oparciu o art. 14a ustawy o CIT uprawnia jednocześnie do rozliczenia kosztów uzyskania
    tego przychodu. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są
    koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu
    zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych
    w art. 16 ust. 1. (...). Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z
    tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać
    indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie
    sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów
    uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W
    pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego
    pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania
    przychodów podatkowych bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich
    uzyskiwania. Oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma
    cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów,
    jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością
    powstania przychodu istnieje związek przyczynowy. Aby wydatek poniesiony przez
    podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione
    następujące warunki:

    - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne
      niż podatnik),
    - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    - został właściwie udokumentowany,
    - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy
      nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Oznacza to, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie
    wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, mogą stanowić koszt uzyskania
    przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo- skutkowym z osiągniętymi
    przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła
    przychodu. W tym miejscu należy wskazać, że art. 14a ustawy o CIT nie precyzuje, co
    powinno być kosztem uzyskania przychodu w przypadku uregulowania przez Spółkę w
    formie świadczenia niepieniężnego zobowiązania z tytułu dywidendy. Koszt podatkowy w
    tym przypadku należy określić stosując zasady ogólne ustalania kosztów.”
    W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawczyni co do możliwości zaliczenia
    wydatków na nabycie akcji do kosztów uzyskania przychodów od dywidendy rzeczowej
    przekazanej na rzecz Fundacji Rodzinnej, należy uznać za prawidłowe w całości.
    Ad 3.
    Zdaniem Wnioskodawczyni, w sytuacji, w której podział zysku i wypłata dywidendy w
    formie rzeczowej skutkowały po stronie Wnioskodawczyni powstaniem dochodu z zysków
    kapitałowych, Wnioskodawczyni może obniżyć ten dochód o stratę poniesioną przez
    Wnioskodawczynię w źródle z zysków kapitałowych.
    Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o CIT, dochodem ze źródła przychodów jest nadwyżka sumy
    przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta
    w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów,
    różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    W myśl art. 7 ust. 5 ustawy o CIT, o wysokość straty ze źródła przychodów, poniesionej w
    roku podatkowym, podatnik może o wysokość straty ze źródła przychodów, poniesionej w
    roku podatkowym:
    1) obniżyć dochód uzyskany z tego źródła w najbliższych kolejno po sobie następujących
      pięciu latach podatkowych, z tym że kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie
      może przekroczyć 50% wysokości tej straty, albo
    2) obniżyć jednorazowo dochód uzyskany z tego źródła w jednym z najbliższych kolejno po
      sobie następujących pięciu latach podatkowych o kwotę nieprzekraczającą
      5.000.000,00 zł, nieodliczona kwota podlega rozliczeniu w pozostałych latach tego
      pięcioletniego okresu, z tym że kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może
      przekroczyć 50% wysokości tej straty.
    Wnioskodawczyni twierdzi, że przychód z wypłaty dywidendy w formie rzeczowej stanowić
    będzie dla niej przychód z zysków kapitałowych w rozumieniu art. 7b ust. 1 ustawy o CIT.
    Szczegółowe uzasadnienie w tym zakresie zawarte jest w części ad. 1 powyżej.
    Jeśli przyjmiemy, że przychód Wnioskodawczyni należy zakwalifikować do źródła z zysków
    kapitałowych, to zgodnie z art. 7 ust. 5 ustawy o CIT, możliwe jest obniżenie dochodu
    uzyskanego z tego źródła o stratę z tego samego źródła. Konieczne jest w tym zakresie

    zachowanie dodatkowych warunków określonych w tym przepisie, dotyczących limitacji
    wysokości odliczenia oraz ograniczenia czasowego.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawczyni posiada nierozliczoną wciąż
    stratę ze źródła z zysków kapitałowych, która nie przekracza 5 lat, a więc kwalifikuje się do
    tego samego źródła.
    Biorąc powyższe pod uwagę, należy uznać stanowisko Wnioskodawczyni co do możliwości
    obniżenia dochodu o stratę za prawidłowe w całości.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 278, dalej: „ustawa o CIT”),
    przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę
    dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych
    źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b,
    przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    Na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy o CIT,
    dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
    art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła
    przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty
    uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
    przychodów.
    Wydzielając odrębne źródło przychodów z zysków kapitałowych na gruncie ustawy o CIT,
    ustawodawca zamieścił w ustawie katalog, w którym określił listę przychodów zaliczanych
    do tego źródła. Katalog ten został zawarty w art. 7b ust. 1 ustawy o CIT.
    Zgodnie ze wspomnianym art. 7b ust. 1 ustawy o CIT, za przychody z zysków kapitałowych
    uważa się:
    1) przychody z udziału w zyskach osób prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 pkt 4b,
      stanowiące przychody faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym:
    a) dywidendy, nadwyżki bilansowe w spółdzielniach oraz otrzymane przez uczestników
      funduszy inwestycyjnych lub instytucji wspólnego inwestowania dochody tego
      funduszu lub tej instytucji, w przypadku gdy statut przewiduje wypłacanie tych
      dochodów bez odkupywania jednostek uczestnictwa albo wykupywania certyfikatów
      inwestycyjnych,
    b) przychody z umorzenia udziału (akcji) lub ze zmniejszenia ich wartości,
    c) przychody z wystąpienia wspólnika ze spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, które
      następuje w inny sposób niż określony w lit. b,
    d) przychody ze zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika w spółce, o której mowa
      w art. 1 ust. 3, które następuje w inny sposób niż określony w lit. b,
    e) wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki, o
      której mowa w art. 1 ust. 3,
    f) równowartość zysku osoby prawnej oraz spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3,
      przeznaczonego na podwyższenie jej kapitału zakładowego, równowartość nadwyżki
      bilansowej spółdzielni przeznaczonej na podwyższenie funduszu udziałowego oraz
      równowartość kwot przekazanych na ten kapitał (fundusz) z innych kapitałów
      (funduszy) takiej osoby prawnej lub spółki,
    g) dopłaty otrzymane w przypadku połączenia lub podziału podmiotów lub,

    h) przychody wspólnika spółki dzielonej, z wyjątkiem podziału przez wyodrębnienie,
      jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy podziale przez wydzielenie -
      majątek przejmowany na skutek podziału lub majątek pozostający w spółce, nie
      stanowią zorganizowanej części przedsiębiorstwa,
    i) zapłata, o której mowa w art. 12 ust. 4d,
    j) wartość niepodzielonych zysków w spółce oraz wartość zysku przekazanego na inne
      kapitały niż kapitał zakładowy w spółce przekształcanej - w przypadku
      przekształcenia spółki w spółkę niebędącą osobą prawną, z tym że przychód określa
      się na dzień przekształcenia,
    k) odsetki od udziału kapitałowego, wypłacane na rzecz wspólnika przez spółkę, o której
      mowa w art. 1 ust. 3,
    l) odsetki od pożyczki udzielonej osobie prawnej lub spółce, o której mowa w art. 1 ust.
      3, jeżeli wypłata odsetek od takiej pożyczki lub ich wysokość uzależnione są od
      osiągnięcia zysku przez tę osobę prawną lub spółkę lub od wysokości tego zysku
      (pożyczka partycypacyjna),
    m) przychody uzyskane w następstwie przekształceń, łączenia lub podziałów
      podmiotów, w tym:
    - przychody osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1 ust, 3, przejmującej w
      następstwie łączenia lub podziału majątek lub część majątku innej osoby prawnej
      lub spółki,
    - przychody wspólnika spółki łączonej lub dzielonej,
    - przychody spółki dzielonej,
    n) przychód ze zmniejszenia kapitału akcyjnego w prostej spółce akcyjnej;
    2) przychody z tytułu wniesienia do osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1
      ust. 3, wkładu niepieniężnego;
    3) inne, niż określone w pkt 1 i 2, przychody z udziału (akcji) w osobie prawnej lub
      spółce, o której mowa w art. 1 ust. 3, w tym:
    a) przychody ze zbycia udziału (akcji), w tym ze zbycia dokonanego celem ich umorzenia,
    b) przychody uzyskane w wyniku wymiany udziałów;
    4) przychody ze zbycia ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną;
    5) przychody ze zbycia wierzytelności uprzednio nabytych przez podatnika oraz
      wierzytelności wynikających z przychodów zaliczanych do zysków kapitałowych;
    6) przychody:
    a) z praw majątkowych, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7, z wyłączeniem
      przychodów z licencji bezpośrednio związanych z uzyskaniem przychodów
      niezaliczanych do zysków kapitałowych oraz praw wytworzonych przez podatnika,
    b) z papierów wartościowych i pochodnych instrumentów finansowych, z wyłączeniem
      pochodnych instrumentów finansowych służących zabezpieczeniu przychodów albo
      kosztów, niezaliczanych do zysków kapitałowych,
    c) z tytułu uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych lub instytucjach wspólnego
      inwestowania,
    d) z najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnych charakterze dotyczącej praw, o
      których mowa w lit. a-c,
    e) ze zbycia praw, o których mowa w lit. a-c,
    f) z wymiany waluty wirtualnej na środek płatniczy, towar, usługę lub prawo majątkowe
      inne niż waluta wirtualna lub z regulowania innych zobowiązań walutą wirtualną.

    W opisie sprawy wskazali Państwo, że jedynym Państwa wspólnikiem jest Fundacja
    Rodzinna. Dokonali Państwo podziału zysku i przeznaczyli dywidendę do wypłaty.
    Dywidenda na rzecz Fundacji Rodzinnej miała charakter dwuskładnikowy: pieniężny oraz
    rzeczowy. W ramach dywidendy rzeczowej Fundacja Rodzinna otrzymała od Państwa akcje
    innej spółki, które stanowiły Państwa własność. W uchwale o podziale zysku zostało
    precyzyjnie określone, że podział zysku odbywa się częściowo w formie rzeczowej, ze
    wskazaniem konkretnych składników podlegających przeniesieniu na rzecz wspólnika –
    Fundacji Rodzinnej.
    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia czy z tytułu podziału zysku i
    wypłaty dywidendy w formie rzeczowej, po Państwa stronie powstał przychód, który
    powinien zostać zaliczony do przychodów z zysków kapitałowych, o których mowa w art.
    7b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Wskazać w tym miejscu należy, że zgodnie z art. 14a ust. 1 ustawy o CIT,
      w przypadku, gdy podatnik przez wykonanie świadczenia niepieniężnego reguluje w
      całości albo w części zobowiązanie, w tym z tytułu zaciągniętej pożyczki (kredytu),
      dywidendy, umorzenia albo zbycia w celu umorzenia udziałów (akcji), podziału
      pomiędzy wspólników (akcjonariuszy) majątku likwidowanej spółki albo spółdzielni,
      przychodem takiego podatnika jest wysokość zobowiązania uregulowanego w
      następstwie takiego świadczenia. Jeżeli jednak wartość rynkowa świadczenia
      niepieniężnego jest wyższa niż wysokość zobowiązania uregulowanego tym
      świadczeniem, przychód ten określa się w wysokości wartości rynkowej świadczenia
      niepieniężnego. Przepisy art. 14 ust. 1-3 stosuje się odpowiednio.
    W myśl art. 14 ust. 1-3 ww. ustawy:
    1. Przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy, praw majątkowych lub świadczenia usług
      jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie. Jeżeli jednak cena bez
      uzasadnionych przyczyn ekonomicznych znacznie odbiega od wartości rynkowej
      tych rzeczy, praw lub usług, organ podatkowy określa ten przychód w wysokości
      wartości rynkowej.
    2. Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy, praw majątkowych lub usług
      określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami, prawami
      lub usługami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich
      stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca zbycia albo świadczenia.
    3. Jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie znacznie odbiega od wartości
      rynkowej tych rzeczy, praw lub usług, organ podatkowy wzywa strony umowy do
      zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie
      odbiegającej od wartości rynkowej. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania
      zmiany wartości lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie ceny
      znacznie odbiegającej od wartości rynkowej, organ podatkowy określa wartość z
      uwzględnieniem opinii biegłego. Jeżeli wartość określona w ten sposób odbiega co
      najmniej o 33% od wartości wyrażonej w cenie, koszty opinii biegłego ponosi
      zbywający albo świadczący usługi.
    Zauważyć należy, że instytucja tzw. datio in solutum została uregulowana w art. 453
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.),
    zgodnie z tym przepisem,
    jeżeli dłużnik w celu zwolnienia się z zobowiązania spełnia za zgodą wierzyciela inne
    świadczenie, zobowiązanie wygasa.(...)
    W odniesieniu do powyższego należy ponownie zauważyć, że zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 3
    lit. a ustawy o CIT, za przychody z zysków kapitałowych uważa się inne, niż określone w pkt
    1 i 2, przychody ze zbycia udziału (akcji) w osobie prawnej lub spółce, o której mowa w art.
    1 ust. 3, w tym przychody ze zbycia udziału (akcji), w tym ze zbycia dokonanego celem ich
    umorzenia.

    Wskazać należy, że zbycie to każde przeniesienie własności składnika majątku na osobę
    trzecią. Należy więc przyjąć, że zbycie obejmuje również umowę datio in solutum.
    Przekazanie akcji w ramach dywidendy rzeczowej ma charakter odpłatny, gdyż prowadzi
    do zwolnienia Spółki z zobowiązania wobec wspólnika (świadczenie wzajemne w postaci
    zwolnienie z długu dywidendowego).
    W rezultacie po Państwa stronie powstanie przychód podatkowy na podstawie art. 14a
    ust. 1 ustawy o CIT. Przychód uzyskany w związku z wykonaniem świadczenia
    niepieniężnego poprzez przeniesienie na rzecz wspólnika składników majątku w postaci
    akcji innej spółki należy zakwalifikować do źródła przychodów „zyski kapitałowe”, zgodnie
    z literalnym brzmieniem art. 7b ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT.
    Zatem Państwa stanowisko dotyczące pytania nr 1 należy uznać za prawidłowe.
    Kolejna Państwa wątpliwość dotyczy ustalenia, czy w sytuacji w której podział zysku i
    wypłata dywidendy w formie rzeczowej skutkowały będą po Państwa stronie powstaniem
    przychodu z zysków kapitałowych to, czy poniesione przez Państwa koszty na nabycie akcji
    przekazanych w formie dywidendy rzeczowej stanowią koszty uzyskania przychodu.
    Wskazać należy, że obowiązek ustalenia przychodu w oparciu o art. 14a ustawy o CIT
    uprawnia jednocześnie do rozliczenia kosztów uzyskania tego przychodu. Koszty te
    powinny zostać rozliczone na ogólnych zasadach wynikających z ustawy o CIT, gdyż
    ustawa nie wskazuje żadnego szczególnego sposobu rozliczania kosztów w przypadku,
    gdy podatnik wykonuje świadczenie niepieniężne i rozpoznaje przychód na podstawie art.
    14a ustawy o CIT. Zaznaczyć również należy, że dokładny sposób określenia wysokości
    przedmiotowych kosztów nie jest przedmiotem Państwa zapytania.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT,
    kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze
    źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z
    wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (...).
    Oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim
    został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli
    pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością
    powstania przychodu istnieje związek przyczynowy. Związek ten może być bezpośredni
    lub pośredni. Nie każdy wydatek ponoszony w związku z prowadzoną działalnością
    gospodarczą stanowić może koszt uzyskania przychodów i jako taki podlegać odliczeniu
    od podstawy opodatkowania. Skoro ustawodawca wyraźnie wiąże koszty uzyskania
    przychodów z określonym celem, to musi być on widoczny. Ponoszone koszty winny ten
    cel realizować lub co najmniej zakładać go jako realny. Zgodna z treścią ustawowej
    regulacji kwalifikacja kosztów uzyskania przychodów powinna brać pod uwagę
    przeznaczenie wydatku (jego celowość, zasadność dla funkcjonowania podmiotu) oraz
    potencjalną możliwość (analizowaną w dacie poniesienia wydatku na podstawie
    obiektywnych przesłanek) przyczynienia się danego wydatku do osiągnięcia przychodu,
    względnie zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Obowiązkiem podatnika
    jest wykazanie związku pomiędzy poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu. Drugi z
    elementów zawarty w art. 15 ust. 1 ustawy CIT, stanowi przesłankę negatywną, zgodnie z
    którą, ponoszony wydatek nie może być ujęty w zawartym w art. 16 ust. 1 katalogu
    wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów.
    Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu,
    muszą być spełnione następujące warunki:
      - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
        pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
        przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
        przez osoby inne niż podatnik),

      - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
      - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
      - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
        może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
      - został właściwie udokumentowany,
      - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww.
        ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Jednocześnie należy mieć na względzie, że kosztem podatkowym nie są wydatki
    wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Zgodnie z którym,
    nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:
    a) nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za
      wieczyste użytkowanie gruntów,
    b) nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a
      środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również
      wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,
    c) ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają wartość
      środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych
    - wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę
      odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak
      kosztem uzyskania przychodów, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych
      lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.
    Oznacza to, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie
    wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, mogą stanowić koszt uzyskania
    przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiągniętymi
    przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła
    przychodu.
    W świetle powyższych przepisów, wydatki na nabycie lub wytworzenie, a także ulepszenie
    środków trwałych podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w momencie ich
    odpłatnego zbycia.
    Termin „odpłatne zbycie” oznacza każde przeniesienie prawa własności w zamian za
    korzyść majątkową, co wskazuje, że jego charakter jest znacznie szerszy, niż sprzedaż.
    Wypłata dywidendy poprzez przeniesienie przez Spółkę na rzecz wspólnika akcji innej
    spółki nie stanowi odpłatnego zbycia sensu stricto, ale z uwagi na takie same skutki,
    należy uznać, że kosztami uzyskania przychodu przy przeniesieniu akcji w związku z
    wypłatą dywidendy rzeczowej, będą wydatki na jej nabycie.
    W przypadku zdarzenia przyszłego stanowiącego podstawę wniosku, istotne znaczenie ma
    okoliczność, że przychód, który Spółka osiągnie w związku z wypłatą dywidendy poprzez
    przeniesienie przez Spółkę na rzecz Fundacji Rodzinnej akcji innej spółki, na podstawie art.
    14a ust. 1 ustawy o CIT został przez ustawodawcę zrównany z przychodem z odpłatnego
    zbycia rzeczy i praw. Wskazuje na to okoliczność, że ustawodawca nie przewidział
    szczególnych zasad ustalania kosztów uzyskania przychodu w odniesieniu do przychodu z
    art. 14a ust. 1 ustawy o CIT jednocześnie nie wyłączając możliwości pomniejszenia tego
    przychodu o takie koszty. W związku z powyższym należy przyjąć, że koszty uzyskania
    przychodu podlegają w takim przypadku potrąceniu na analogicznych zasadach, jak w
    przypadku odpłatnego zbycia przez podatnika składników majątku.
    Zatem Państwa stanowisko zgodnie z którym, podział zysku i wypłata dywidendy w formie
    rzeczowej skutkowały będą po Państwa stronie powstaniem przychodu z zysków

    kapitałowych to poniesione przez Państwa koszty na nabycie akcji przekazanych w formie
    dywidendy rzeczowej stanowią koszty uzyskania tego przychodu należy uznać za
    prawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do wątpliwości dotyczącej ustalenia, czy w sytuacji w której
    podział zysku i wypłata dywidendy w formie rzeczowej skutkowały będą po Państwa
    stronie powstaniem dochodu z zysków kapitałowych to, czy mogą Państwo obniżyć ten
    dochód o stratę poniesioną przez Państwa w źródle z zysków kapitałowych, wskazać
    należy, że zgodnie z art. 7 ust. 3 pkt 2a ustawy o CIT,
    przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w ust. 1, stanowiącego podstawę
    opodatkowania nie uwzględnia się, straty poniesionej ze źródła przychodów.
    Stosownie do art. 7 ust. 5 ustawy o CIT,
    o wysokość straty ze źródła przychodów, poniesionej w roku podatkowym, podatnik
    może:
    1) obniżyć dochód uzyskany z tego źródła w najbliższych kolejno po sobie
      następujących pięciu latach podatkowych, z tym że kwota obniżenia w
      którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% wysokości tej straty, albo
    2) obniżyć jednorazowo dochód uzyskany z tego źródła w jednym z najbliższych kolejno
      po sobie następujących pięciu lat podatkowych o kwotę nieprzekraczającą 5 000 000
      zł, nieodliczona kwota podlega rozliczeniu w pozostałych latach tego pięcioletniego
      okresu, z tym że kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć
      50% wysokości tej straty.
    Jak wynika z brzmienia cytowanego powyżej art. 7 ustawy o CIT, łączeniu podlegać mogą
    wyłącznie dochody z poszczególnych źródeł przychodów. Oznacza to, że nie podlegają
    takiemu sumowaniu poniesione przez podatnika straty z danego źródła przychodów.
    Stanowi o tym wprost zapis ust. 3 pkt 2a.
    Jeżeli zatem – w następstwie prowadzonej działalności i przeprowadzanych operacji
    gospodarczych – podatnik uzyska dochód tylko z jednego z tych źródeł, a w drugim z tych
    źródeł poniesie stratę, to wówczas opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegać
    będzie uzyskany z jednego źródła dochód, bez pomniejszania go o stratę poniesioną w
    drugim źródle przychodów. O wysokość takiej straty poniesionej w roku podatkowym ze
    źródła dochodów (przychodów) podatnik będzie jednak mógł obniżyć swój dochód
    osiągnięty z tego źródła dochodów (przychodów) w najbliższych kolejno po sobie
    następujących pięciu latach podatkowych, z tym że wysokość takiego obniżenia w
    którymkolwiek z tych lat nie będzie mogła przekroczyć 50% kwoty tej straty (art. 7 ust. 5
    pkt 1).
    Analogiczne odliczenie straty tylko z danego źródła dochodów, poprzez obniżenie
    dochodu uzyskanego z tego źródła w kolejnych 5 latach podatkowych, będzie dotyczyć
    także sytuacji, w której – w roku podatkowym – podatnik poniesie stratę z obu źródeł
    przychodów, tj. stratę ze źródła przychodów (dochodów) zdefiniowanym jako „zyski
    kapitałowe” i stratę ze źródła jakim będą przychody uzyskiwane z pozostałych źródeł
    przychodów.
    Ponadto, w myśl art. 7 ust. 5 pkt 2 ustawy o CIT, o wysokość straty ze źródła przychodów,
    poniesionej w roku podatkowym, podatnik może obniżyć jednorazowo dochód uzyskany z
    tego źródła w jednym z najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu lat
    podatkowych o kwotę nieprzekraczającą 5 000 000 zł, nieodliczona kwota podlega
    rozliczeniu w pozostałych latach tego pięcioletniego okresu, z tym że kwota obniżenia w
    którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% wysokości tej straty. Po upływie tego
    okresu nie jest możliwe obniżenie dochodu o poniesioną w poprzednich latach stratę.
    Należy podkreślić, że wysokość maksymalnego odliczenia straty w danym roku
    podatkowym uzależniona jest również od wysokości osiągniętego w danym roku dochodu.
    Odliczenie straty nie może być bowiem wyższe niż osiągnięty w danym roku dochód.

    Z treści złożonego wniosku wynika, że posiadają Państwo nierozliczoną dotąd stratę, którą
    zakwalifikować należy do źródła z zysków kapitałowych. Strata pochodzi z ostatnich pięciu
    lat podatkowych.
    Zatem, Państwa stanowisko zgodnie z którym, podział zysku i wypłata dywidendy w formie
    rzeczowej skutkowały będą po Państwa stronie powstaniem dochodu z zysków
    kapitałowych, to mogą Państwo obniżyć ten dochód o stratę poniesioną przez Państwa w
    źródle z zysków kapitałowych należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy,
    iż rozstrzygnięcia w nich zawarte nie są wiążące dla Organu. Interpretacje organów
    podatkowych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych
    w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach
    rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące.
    Odnosząc się z kolei do przywołanego przez Państwa wyroku Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego stwierdzić należy, że orzeczenia sądowe nie są źródłem powszechnie
    obowiązującego prawa i są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast
    Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi
    rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost,
    ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności,
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.