Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/4512-99/15-5/IZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-05-04
Teza: Istota dotyczy możliwości korzystania ze zwolnienia podmiotowego przez biuro rachunkowe
Słowa kluczowe: biuro-biuro rachunkowe; księgowanie; usługi; usługi-usługi doradcze; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony - przedstawione we wniosku z dnia 5 lutego 2015 r. (data wpływu 5 lutego 2015 r.), uzupełnionym pismem z dnia 19 lutego 2015 r. (data wpływu 24 marca 2015 r.), oraz na wezwanie tut. Organu pismem z dnia 24 kwietnia 2015 r. (data wplywu 27 kwietnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości korzystania ze zwolnienia podmiotowego – **prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 lutego 2015 r. wpłynął ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 19 lutego 2015 r. (data wpływu 24 marca 2015 r.) oraz na wezwanie tut. Organu pismem z dnia 24 kwietnia 2015 r. (data wpływu 27 kwietnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości korzystania ze zwolnienia podmiotowego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Od dnia 10 czerwca 2002 r. Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług rachunkowo – księgowych, tj. biuro rachunkowe. Działalność prowadzona jest w oparciu o świadectwo kwalifikacyjne wydane przez Ministra Finansów, które uprawnia do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych. Wnioskodawczyni nie posiada uprawnień do zawodowego wykonywania czynności doradztwa podatkowego. Zakres wykonywanych czynności został sklasyfikowany wg PKD 2007 r. 69.20.Z „działalność rachunkowo – księgowa, doradztwo podatkowe”, wg PKWiU 2008 r. 69.20.23.0 „usługi rachunkowo-księgowe” obejmujące usługi polegające na:

1.  prowadzeniu i przechowywaniu dokumentacji księgowej i podatkowej (zgodnie z aktualną formą opodatkowania zleceniodawcy):
    *   ksiąg rachunkowych (handlowych),
    *   podatkowej księgi przychodów i rozchodów,
    *   ewidencji przychodów dla potrzeb ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,
    *   ewidencji (rejestrów) dla potrzeb podatku od towarów i usług - VAT,
    *   ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
    *   ewidencji wyposażenia,
    *   innych ewidencji, jeśli obowiązek taki wynika z przepisów prawa podatkowego, przeznaczonych do ewidencjonowania osiągniętych przychodów i kosztów oraz faktur sprzedaży i zakupu VAT w ramach prowadzonej przez zleceniodawcę działalności gospodarczej,
2.  Sporządzanie na podstawie dowodów księgowych sprawozdań finansowych,
3.  Sporządzanie na podstawie dowodów księgowych i prowadzonych ewidencji deklaracji w zakresie podatku od towarów i usług,
4.  Obliczanie/rozliczanie na podstawie dowodów księgowych i prowadzonej dokumentacji księgowej zaliczek na podatek dochodowy przedsiębiorców oraz sporządzanie stosownych informacji/deklaracji podatkowych,
5.  Sporządzanie list płac, prowadzenie kart wynagrodzeń, prowadzenie dokumentacji zasiłkowej, akt osobowych oraz wszelkich wymaganych przepisami dokumentów związanych z obsługą kadrową osób zatrudnianych przez przedsiębiorców w ramach umów o pracę oraz umów cywilnoprawnych,
6.  Obliczanie/rozliczanie składek ZUS przedsiębiorców oraz sporządzanie, podpisywanie i składanie stosownych deklaracji/raportów do ZUS,,
7.  Obliczanie/rozliczanie składek ZUS osób zatrudnionych przez podatników oraz sporządzanie, podpisywanie i składanie stosownych deklaracji/raportów do ZUS,
8.  Obliczanie zaliczek na podatek dochodowy oraz sporządzanie/podpisywanie i składanie stosownych informacji/deklaracji podatkowych do urzędów skarbowych osób zatrudnianych przez podatników,
9.  Podpisywanie i składanie deklaracji/informacji w imieniu podatników w urzędach skarbowych oraz wysyłka elektroniczna,
10.  Branie udziału w postępowaniach kontrolnych prowadzonych przez organy kontroli dotyczących okresu prowadzenia przez biuro kompleksowej obsługi, księgowej zleceniodawców i odnoszących się wyłącznie do czynności wykonywanych przez biuro w ramach zawartych umów.

Wszystkie ww. usługi są świadczone, a określone czynności wykonywane są na podstawie i w ramach zawartych umów z podatnikami na kompleksową obsługę świadczoną przez biuro rachunkowe.

Biuro nie bierze udziału w postępowaniach kontrolnych zlecanych jako odrębne, jednorazowe zlecenia obejmujące czynności i okres wykraczające poza zawartą umowę na kompleksową obsługę księgową lub zlecane przez osoby fizyczne oraz podmioty gospodarcze, których biuro rachunkowe nie obsługuje.

W ramach wykonywanych czynności związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej Wnioskodawczyni nie świadczy usług o charakterze doradczym, nie udziela i nie będzie udzielać porad lub opinii prawnych, a w zakresie porad lub opinii swoich klientów Wnioskodawczyni odsyła do wykwalifikowanych w tym zakresie podmiotów (m.in. radców prawnych, doradców podatkowych). Wnioskodawczyni nie wykonuje innych czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług. Wartość sprzedaży opodatkowanej w roku podatkowym 2014 nie przekroczyła łącznie kwoty 150.000 zł.

Od dnia 1 stycznia 2012 r. Wnioskodawczyni wybrała zwolnienie podmiotowe w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług - interpretacja indywidualna w tej sprawie wydana na wniosek Strony – IPPP2/443-957/11-2/KG.

W odpowiedzi na wezwanie Wnioskodawczyni poinformowała, iż pełnomocnictwa udzielone przez klientów (podatników) w ramach zawartych umów na świadczenie usług księgowych ograniczają się wyłącznie do kontaktów z Urzędem Skarbowym oraz Zakładem Ubezpieczeń Społecznych i są wykorzystywane do:

*   podpisywania deklaracji/informacji podatkowych oraz deklaracji ZUS,
*   podpisywania protokołów z czynności sprawdzających przeprowadzanych przez Urzędy Skarbowe w ramach zwrotu podatku VAT.

Czynności, które Wnioskodawczyni wykonuje w ramach zawartych umów z klientami oraz w ramach zawartych pełnomocnictw są czynnościami typowo technicznymi i nie mają charakteru usług doradczych ani prawniczych.

Wnioskodawczyni nie wyklucza w przyszłości w razie takiej potrzeby brania udziału w postępowaniach kontrolnych przeprowadzanych przez organy kontroli skarbowej w ramach pełnomocnictwa udzielonego przez klientów (podatników), jednak tylko i wyłącznie w zakresie czynności wykonywanych w ramach zawartych umów na usługowe prowadzenie księgowości czyli ewentualnego złożenia wyjaśnień co do przeprowadzonych technicznych operacji w ramach świadczonych usług księgowych.

Wnioskodawczyni wskazała, że nie reprezentuje klientów (podatników), płatników i inkasentów w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych w sprawach z zakresu ich obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy wykonując wyłącznie ww. czynności sklasyfikowane na podstawie udzielonej przez Ośrodek Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego w Łodzi opinii klasyfikacyjnej z dnia 10 lutego 2015 r. (znak: LDZ-OKN-4221.339.2015.KU.1) mieszczące się w grupie PKWiU 69.20.23.0 „usługi w zakresie księgowości” nie świądcząc usług doradczych ani innych czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług w obecnie obowiązującym stanie prawnym tj. po deregulacji wprowadzeniu zmian w ustawie o doradztwie podatkowym (czyli po 9 sierpnia 2014 r.) Wnioskodawczyni nadal może korzystać ze zwolnienia podmiotowego w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy zakres świadczonych usług w ramach prowadzenia działalności gospodarczej nie kwalifikuje się do czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, w związku z tym możliwe jest nadal korzystanie ze zwolnienia na podstawie art. 113 ww. ustawy.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni świadczy kompleksowe usługi księgowe (w tym sporządzanie i podpisywanie deklaracji podatkowych) na rzecz konkretnego zleceniodawcy, które mieszczą się w PKWiU (2008) pod symbolem 69.20.23. („usługi w rachunkowo-księgowe”).

Strona uważa, że świadczone usługi nie mieszczą się w zakresie usług doradztwa, gdyż zawodowe wykonywanie czynności doradztwa podatkowego zastrzeżone są wyłącznie dla podmiotów do tego uprawnionych. Według ustawy o doradztwie podatkowym osobami uprawnionymi do wykonywania czynności doradczych są:

1.  osoby fizyczne wpisane na listę doradców podatkowych,
2.  adwokaci i radcowie prawni,
3.  biegli rewidenci.

Wnioskodawczyni nadmienia, iż takich uprawnień nie posiada. Czynności wykonywane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie można utożsamiać z czynnościami doradztwa podatkowego, które to mieści się w PKWiU (2008) pod symbolem 69.20.31 „usługi doradztwa podatkowego i przygotowywania deklaracji podatkowych dla przedsiębiorstwa, natomiast zgodnie ze stanowiskiem przedstawionym przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 29 kwietnia 2011 r. sygn.: IPPP2-443-134/11-2/IZ czynności doradztwa podatkowego, zgodnie z art. 2 ust.1 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym obejmują:

1.  udzielanie podatnikom, płatnikom i inkasentom na zlecenie lub na ich rzecz porad, opinii i wyjaśnień z zakresu ich obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami,
2.  prowadzenie w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów (ksiąg rachunkowych - w obecnym brzmieniu) ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie,
3.  sporządzanie w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie,
4.  reprezentowanie podatników, płatnikowi inkasentów w postępowaniu przed organami administracji publicznej w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych w sprawach wymienionych w punkcie 1.

Jednocześnie art. 2 ust. 2 ustawy o doradztwie mówi, iż zawodowe wykonywanie czynności, o których mowa w ust.1 pkt 1 i 4 zastrzeżone jest wyłącznie dla podmiotów uprawnionych w rozumieniu ustawy. Według art. 3 ustawy o doradztwie podatkowym podmiotami uprawnionymi do zawodowego wykonywania czynności, o których mowa w art. 2 ust.1 pkt 1 są:

1.  osoby fizyczne wpisane na listę doradców podatkowych,
2.  radcowie prawni,
3.  biegli rewidenci.

Treść tych przytoczonych przepisów jednoznacznie wskazuje, że aby zaliczyć określone czynności do wykonywanych w ramach doradztwa podatkowego muszą się one mieścić w zakresie czynności wymienionych w artykule 2 ust. 1, a składające się na nie elementy muszą wystąpić łącznie, natomiast czynności wymienione w pkt 1 i 4 są zastrzeżone wyłącznie dla osób uprawnionychą więc nie mogą być wykonywane w ramach świadczonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej z powodu braku stosownych uprawnień w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni nie będzie świadczyć usług w zakresie doradztwa, wydawania opinii i porad prawnych, nie będzie brać udziału w postępowaniach kontrolnych zlecanych jako odrębne jednorazowe zlecenia obejmujące czynności i okres wykraczające poza zawartą umowę na kompleksową obsługę księgową lub księgowo-kadrową oraz nie będzie wykonywała innych czynności wymienionych w art. 113 ust.13 ustawy o podatku VAT. Ponadto Wnioskodawczyni spełnia warunek wynikający z art. 113 ust. 1 (wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła w roku podatkowym 2014 kwoty 150.000 zł).

Podobne stanowisko w tej sprawie zostało przedstawione w interpretacji wydanej przez Ministra Finansów-z dnia 26 kwietnia 2011 roku oraz winterpretacjach indywidualnych Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi - sygn: IPTPP1/443-689/14-4/RG dnia 4 grudnia 2014 r. oraz IPTPP1/443-532/14-4/MW z dnia 14 października 2014 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Jak wynika z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Zgodnie z art. 113 ust. 2 powołanej ustawy, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

1.  wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;
2.  odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
    1.  transakcji związanych z nieruchomościami,
    2.  usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
    3.  usług ubezpieczeniowych\- jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3.  odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

W myśl art. 113 ust. 5 ww. ustawy, jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Stosownie do art. 113 ust. 9 ww. ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Zgodnie z art. 113 ust. 10 ww. ustawy o VAT, jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Zgodnie z art. 113 ust. 11 ustawy o VAT podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.

Przepis ust. 11 stosuje się odpowiednio do podatnika będącego osobą fizyczną, który przed zakończeniem działalności gospodarczej utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, a następnie rozpoczął ponownie wykonywanie czynności, o których mowa w art. 5 - art. 113 ust. 11a ww. ustawy.

Z kolei przepis art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o VAT, stanowi, że zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników świadczących usługi:

1.  prawnicze,
2.  w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
3.  jubilerskie.

W świetle powyższych przepisów usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa nie korzystają ze zwolnienia podmiotowego.

W związku z wątpliwościami Wnioskodawczyni należy rozstrzygnąć, czy świadczone usługi opisane we wniosku należy zaliczyć do usług w zakresie doradztwa lub do usług prawniczych, które nie korzystają ze zwolnienia z podatku VAT.

Podkreślić należy, że ani ustawa o podatku od towarów i usług ani przepisy wykonawcze do tej ustawy nie definiują pojęcia doradztwa. Skoro jednak ustawa o podatku od towarów i usług w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy zastrzega, że do osób świadczących usługi doradztwa nie stosuje się zwolnienia, określonego w ust. 1 i 9 należy - wobec braku w ustawie definicji doradztwa należy posłużyć się znaczeniem językowym.

Odnosząc się do powołanego wyżej art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o VAT, w którym ustawodawca wymienia usługi w zakresie doradztwa jako wyłączone ze zwolnienia z podatku VAT, stwierdzić należy, że termin „doradztwo” obejmować może szereg usług doradczych, np.: podatkowe, prawne, finansowe i inne. Odwołując się do wykładni językowej, zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN. Warszawa 1996), pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć tego, „kto doradza”. Natomiast „doradzać”, w myśl powołanego wyżej Słownika Języka Polskiego, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Na podobny kierunek wskazuje również potoczne rozumienie tego terminu, zgodnie z którym „doradztwo” to udzielanie porad, opinii i wyjaśnień. Tak więc doradztwo jest udzielaniem fachowych opinii, porad, np. ekonomicznych, czy finansowych.

Jednym z rodzajów doradztwa jest doradztwo podatkowe.

Jak stanowi art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 41 poz. 213 ze zm.) czynności doradztwa podatkowego obejmują:

1.  udzielanie podatnikom, płatnikom i inkasentom, na ich zlecenie lub na ich rzecz, porad, opinii i wyjaśnień z zakresu ich obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami;
2.  prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg rachunkowych, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie;
3.  sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie;
4.  reprezentowanie podatników, płatników i inkasentów w postępowaniu przed organami administracji publicznej i w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych w sprawach wymienionych w pkt 1.

Stosownie do art. 2 ust. 1a ustawy o doradztwie podatkowym, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do czynności wykonywanych na rzecz osób trzecich odpowiedzialnych za zaległości podatkowe oraz następców prawnych podatników, płatników lub inkasentów w rozumieniu przepisów Ordynacji podatkowej.

Należy w tym miejscu zaznaczyć, że ustawa o VAT przywołując pojęcie usług w zakresie doradztwa (zakres tego pojęcia obejmuje również doradztwo podatkowe), nie odwołuje się jednak wprost do innych aktów prawnych, w tym do ustawy o doradztwie podatkowym, zatem do celów stosowania ww. art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o VAT definicją czynności doradztwa podatkowego, stworzoną na potrzeby uregulowania zawodu doradcy podatkowego, można posiłkować się jedynie pomocniczo – decydujące znaczenie ma więc w omawianym zakresie wykładnia językowa.

Ze złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług rachunkowo – księgowych, tj. biuro rachunkowe, przy czym nie posiada uprawnień do zawodowego wykonywania czynności doradztwa podatkowego. Wartość sprzedaży opodatkowanej w roku podatkowym 2014 nie przekroczyła łącznie kwoty 150.000 zł. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawczyni prowadzi i przechowuje dokumentację księgową i podatkową (księgi rachunkowe, księgi przychodów i rozchodów, ewidencje przychodów dla potrzeb ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, ewidencje (rejestry) dla potrzeb podatku VAT, ewidencje środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, ewidencje wyposażenia), sporządza na podstawie dowodów księgowych sprawozdania finansowe, deklaracje podatkowe, sporządza i prowadzi wszelkie wymagane przepisami dokumenty związane z obsługą kadrową, rozlicza składki ZUS. Wnioskodawczyni podpisuje i składa deklaracje/informacje w imieniu podatników w urzędach skarbowych.

Ponadto Wnioskodawczyni bierze udział w postępowaniach kontrolnych prowadzonych przez organy kontroli dotyczących okresu prowadzenia przez biuro kompleksowej obsługi, księgowej zleceniodawców i odnoszących się wyłącznie do czynności wykonywanych przez biuro w ramach zawartych umów.

Wnioskodawczyni nie świadczy usług o charakterze doradczym, nie udziela i nie będzie udzielać porad lub opinii prawnych. Wnioskodawczyni wskazała również, że nie reprezentuje klientów (podatników), płatników i inkasentów w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych w sprawach z zakresu ich obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami. Wnioskodawczyni nie wyklucza w przyszłości w razie takiej potrzeby brania udziału w postępowaniach kontrolnych przeprowadzanych przez organy kontroli skarbowej w ramach pełnomocnictwa udzielonego przez klientów (podatników), jednak tylko i wyłącznie w zakresie czynności wykonywanych w ramach zawartych umów na usługowe prowadzenie księgowości czyli ewentualnego złożenia wyjaśnień co do przeprowadzonych technicznych operacji w ramach świadczonych usług księgowych.

Wykładnia językowa terminu „doradztwo” oraz potoczne rozumienie tego terminu, jak również treść art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o doradztwie podatkowym wskazuje, że doradztwo podatkowe sensu stricto obejmuje czynności polegające na udzielaniu porad z zakresu podatków, czy też wskazywaniu sposobu postępowania w sprawie związanej z podatkami, w tym również na opracowaniu pewnej koncepcji czy strategii, którą podmiot np. podatnik może wykorzystać w prowadzonej przez siebie działalności np. do podjęcia lub zaniechania konkretnego działania. Tym samym z katalogu czynności uznawanych za doradztwo podatkowe w rozumieniu ustawy o doradztwie podatkowym, do celów stosowania przepisu art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o VAT, za czynności o charakterze doradczym powinny zostać uznane tylko czynności polegające na udzielaniu takim podmiotom jak: podatnicy, płatnicy i inkasenci, osoby trzecie odpowiedzialne za zaległości podatkowe oraz następcy prawni podatników, płatników lub inkasentów, na ich zlecenie lub na ich rzecz, porad, opinii i wyjaśnień z zakresu ich obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami. Powyższe znajduje również potwierdzenie w uzasadnieniu wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 22 maja 2007 r., sygn. K 42/05.

Natomiast czynności polegające na prowadzeniu ksiąg i ewidencji podatkowych z istoty swej bliskie są działalności zawodowej osób uprawnionych do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych, czyli czynnościom księgowym, a czynności polegające na sporządzaniu deklaracji i zeznań podatkowych mają w znacznej mierze charakter techniczny, a nie prawny, choćby z tego względu, że sporządzane są na podstawie innych dokumentów, w szczególności ksiąg rachunkowych (vide uzasadnienie ww. wyroku Trybunału Konstytucyjnego). Tym samym czynności te nie stanowią doradztwa, o którym mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o VAT, niezależnie od tego, że zostały uznane za czynności doradztwa podatkowego w rozumieniu ustawy o doradztwie podatkowym (art. 2 ust. 1 pkt 2 i 3 tej ustawy).

Powyższą wykładnię potwierdza również systematyka ustawy o VAT, zgodnie z którą prawodawca rozróżnia usługi doradcze od księgowych, co znajduje swoje odzwierciedlenie w art. 28l pkt 3 ustawy o VAT.

Zatem, czynności wymienione w art. 2 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy o doradztwie podatkowym nie sposób uznać za czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, polegających na udzielaniu porad, opinii i wyjaśnień z zakresu obowiązków podatkowych i tym samym nie stanowią doradztwa, o którym mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy.

Ponadto zauważyć należy, że zwolnienie na podstawie art. 113 ustawy nie ma zastosowania do czynności reprezentowania podatników, płatników i inkasentów w postępowaniu przed organami administracji publicznej i w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych w sprawach m.in. podatkowych i celnych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o doradztwie podatkowym, mających z reguły charakter usług prawniczych, których świadczenie również nie może być objęte zwolnieniem na podstawie art. 113 ustawy.

Podsumowując, w sytuacji gdy podmiot (niezależnie od jego statusu czy też posiadania określonych uprawnień) będzie świadczył wyłącznie usługi prowadzenia ksiąg rachunkowych, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych lub też sporządzania (wypełniania) zeznań i deklaracji podatkowych i nie będzie świadczył usług doradczych lub prawniczych (takich jak wskazane w art. 2 ust. 1 pkt 1 lub pkt 4 ustawy o doradztwie podatkowym) nie znajdą zastosowania przepisy art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. a lub lit. b ustawy. Podmiot taki będzie zatem mógł korzystać ze zwolnienia z podatku VAT (chyba, że zajdą inne niż omawiane przesłanki wyłączające ze zwolnienia określonego w art. 113 ustawy). Jeżeli natomiast dany podmiot (niezależnie od jego statusu czy też posiadania określonych uprawnień) będzie świadczył usługi o charakterze doradczym lub prawniczym (np. wskazane w art. 2 ust. 1 pkt 1 lub pkt 4 ustawy o doradztwie podatkowym) znajdą zastosowanie odpowiednio przepisy art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. a lub lit. b ustawy.

W konsekwencji podmiotowi temu nie będzie przysługiwało prawo do korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy.

Jak wskazała Wnioskodawczyni w opisie sprawy do zakresu usług wykonywanych w ramach podpisanych umów z klientami należy: prowadzenie i przechowywanie ksiąg rachunkowych, ksiąg przychodów i rozchodów, ewidencji przychodów dla potrzeb ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, ewidencji (rejestrów) dla potrzeb podatku VAT, ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, ewidencji wyposażenia, sporządzanie sprawozdań finansowych, sporzadzanie i podpisywanie deklaracji podatkowych, prowadzenie obsługi kadrowej i rozliczeń z ZUS.

Pełnomocnictwa udzielone przez klientów (podatników) w ramach zawartych umów na świadczenie usług księgowych ograniczają się wyłącznie do kontaktów z Urzędem Skarbowym oraz Zakładem Ubezpieczeń Społecznych i są wykorzystywane do podpisywania deklaracji/informacji podatkowych oraz deklaracji ZUS oraz podpisywania protokołów z czynności sprawdzających przeprowadzanych przez Urzędy Skarbowe w ramach zwrotu podatku VAT. Czynności, które Wnioskodawczyni wykonuje w ramach zawartych umów z klientami oraz w ramach zawartych pełnomocnictw są czynnościami typowo technicznymi i nie mają charakteru usług doradczych ani prawniczych.

Wnioskodawczyni wskazała, że nie wyklucza w przyszłości, w razie takiej potrzeby, brania udziału w postępowaniach kontrolnych przeprowadzanych przez organy kontroli skarbowej w ramach pełnomocnictwa udzielonego przez klientów (podatników), jednak tylko i wyłącznie w zakresie czynności wykonywanych w ramach zawartych umów na usługowe prowadzenie księgowości czyli ewentualnego złożenia wyjaśnień co do przeprowadzonych technicznych operacji w ramach świadczonych usług księgowych.

Wnioskodawczyni wskazała, że nie reprezentuje klientów (podatników), płatników i inkasentów w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych w sprawach z zakresu ich obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami. Wnioskodawczyni oświadczyła jednocześnie, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie udziela porad, opinii oraz zaleceń podatkowych, nie posiada uprawnień doradcy podatkowego.

Mając na uwadze opis świadczonych przez Wnioskodawczynię usług oraz powyższą analizę zarówno pojęcia usług doradczych, jak i przepisów ustawy należy stwierdzić, że opisane przez Wnioskodawczynię usługi, które świadczy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, nie stanowią usług w zakresie doradztwa, które są wyłączone ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy.

Zatem w sytuacji, gdy Wnioskodawczyni w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej nie będzie udzielała porad, opinii oraz zaleceń podatkowych lecz będzie świadczyć wyłącznie wskazane wyżej kompleksowe usługi księgowe (polegające na prowadzeniu w imieniu i na rzecz podatników ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych) oraz kadrowo‑płacowe, w ramach których będzie reprezentowała klientów w urzędach oraz ZUS, ale jedynie w zakresie dokonanych rozliczeń, to może Ona korzystać ze zwolnienia wynikającego z art. 113 ust. 1 oraz ust. 9 ustawy do momentu przekroczenia limitu określonego w tych przepisach.

Na uprawnienie Wnioskodawczyni do stosowania zwolnienia podmiotowego od podatku, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy nie ma wpływu fakt posiadania pełnomocnictwa do reprezentowania klientów w Urzędach oraz ZUS - składanie i podpisywanie deklaracji, podpisywanie protokołów z czynności sprawdzajacych dotyczących prawidłowości zwrotu podatku VAT - o ile dotyczy ono tylko i wyłącznie kwestii technicznych związanych z dokonanymi rozliczeniami.

Tym samym stanowisko Strony przedstawione we wniosku, należy uznać za prawidłowe.

Zaznaczyć jednakże należy, że w sytuacji gdy Wnioskodawczyni na podstawie udzielonego Jej pełnomocnictwa zacznie reprezentować swoich klientów w Urzędach oraz ZUS w prowadzonych przez te organy postępowaniach (np. w związku z przeprowadzanymi kontrolami i wydawanymi decyzjami), to utraci prawo do korzystania ze zwolnienia od podatku określonego w art. 113 ust. 1 ustawy. W takim przypadku bowiem znajdą zastosowanie odpowiednio przepisy art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. a lub b ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.