Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-184/09/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-05-13
Teza: W jaki sposób należy ustalić dochód podlegający opodatkowaniu u udziałowca w związku z likwidacją spółki z o.o.?
Słowa kluczowe: kapitał-kapitały pieniężne; likwidacja; podatek-podatek ryczałtowy; przychód-przychód z kapitału pieniężnego; spółki-spółka z ograniczoną odpowiedzialnością; zyski-udział w zyskach osób prawnych
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 17

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 23 lutego 2009r. (data wpływu do tut. Biura 24 lutego 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu ustalenia dochodu podlegającego opodatkowaniu u udziałowca w związku z likwidacją spółki z o.o. **\- jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 lutego 2009r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu ustalenia dochodu podlegającego opodatkowaniu u udziałowca w związku z likwidacją spółki z o.o.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka powstała w 1994r. tworząc kapitał podstawowy w wysokości 6.000 zł (60 mln przed denominacją) jako wkład gotówkowy udziałowców. W roku 2003 zgodnie z obowiązującymi zmianami, kapitał podstawowy został podniesiony do wysokości 30.000 zł przez dopłatę 24.000 zł przez udziałowców (zwiększenie ilości udziałów). Kolejne podniesienie kapitału podstawowego do wymaganej przez ustawę minimalnej wysokości 50.000 zł nastąpiło w roku 2005, przez przeksięgowanie kapitału rezerwowego spółki na kapitał podstawowy do wysokości 60.000 zł. Przy tej operacji zwiększającej kapitał podstawowy o 30.000 zł (zwiększenie ilości udziałów) został odprowadzony podatek od dywidend 19% do urzędu skarbowego w wysokości 7.037,04 zł. Wnioskodawca ma wątpliwość, czy w związku z likwidacją i zwrotem udziałów wspólnikom – osobom fizycznym, opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega:

1.  nadwyżka pomiędzy wartością majątku uzyskanego przez udziałowców a kosztami nabycia przez udziałowców udziałów w likwidowanej spółce (na potwierdzenie takiego stanowiska wnioskodawca powołuje postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego Warszawa-Wola z dnia 28 czerwca 2006r., sygn. US 40 RPŁ/415/38/06),
2.  wartość majątku uzyskanego przez udziałowców minus zwiększenie kapitału podstawowego spółki o 30.000 zł, od którego został odprowadzony podatek od dywidendy 19% do urzędu skarbowego w wysokości 7.037,04 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowe jest interpretacja zawarta w pkt 1 czy 2 (czy inna)?

Zdaniem wnioskodawcy, opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób fizycznych, czyli podatkiem od dywidendy powinna podlegać nadwyżka pomiędzy wartością majątku uzyskanego a kosztami likwidacji po opłaceniu 19% zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych, natomiast kapitał podstawowy, który pochodził z wpłat udziałowców (pierwsza i druga wpłata) oraz trzecie powiększenie o 30.000 zł, od którego był już opłacony podatek od dywidend, powinien być zwrócony udziałowcom.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. z 2000r. Dz. U. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów (art. 9 ust. 2 ww. ustawy).

Jak wynika z art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy jednym ze źródeł przychodów są m.in. kapitały pieniężne. Przepis art. 17 ust. 1 pkt 4 lit. c) ww. ustawy stanowi, iż za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, których podstawą uzyskania są udziały (akcje) w spółce mającej osobowość prawną lub spółdzielni, w tym również podział majątku likwidowanej spółki (spółdzielni).

Z treści art. 24 ust. 5 pkt 3 ww. ustawy wynika, iż dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego udziału, w tym także wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej.

Zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 4 od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a, w tym z dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych.

Przepisy art. 286 § 2 ustawy z dnia 15 września 2000r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.) stanowią, że pozostały po zaspokojeniu wierzycieli majątek dzieli się między wspólników w stosunku do ich udziałów. Przepisy powyższe nie wskazują jak ustalić wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej, a jedynie określają sposób podziału tego majątku. Zasad ustalania wartości majątku otrzymanego w związku z likwidacją spółki nie wyrażają wprost również przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepisy te zawierają jednak wyłączenie z opodatkowania wskazanych kategorii dochodów z zakresu objętego tą ustawą. Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 50a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolna od podatku dochodowego jest wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej, w części stanowiącej koszt nabycia lub objęcia udziałów (akcji) albo wkładów w spółdzielni.

W konsekwencji wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej, nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym – na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 50a ustawy – jednak tylko w części stanowiącej koszt nabycia lub objęcia udziałów (akcji).

Natomiast różnica pomiędzy wartością majątku otrzymanego w wyniku likwidacji a wydatkami poniesionymi na objęcie lub nabycie udziałów (akcji) podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Bez znaczenia w tym zakresie jest, że w przedmiotowym przypadku kwota 30.000 zł, przeksięgowana z kapitału rezerwowego, powiększająca kapitał podstawowy spółki była już opodatkowana. Ustawodawca zwolnił bowiem, zgodnie z cytowanym art. 21 ust. 1 pkt 50a ustawy, tylko wartości wymienione w tym przepisie. Tym samym nadwyżka ponad wydatki poniesione na objęcie lub nabycie udziałów (akcji) winna być opodatkowana. Przychód z tytułu majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej, ponad wartość zwolnioną od opodatkowania należy zakwalifikować do przychodów z praw majątkowych, o których mowa w przepisach art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumują, biorąc pod uwagę powyżej powołane przepisy należy uznać, iż opodatkowaniu podlega różnica między wartością majątku otrzymanego w wyniku likwidacji a wydatkami poniesionymi na objęcie lub nabycie udziałów (akcji). Zatem zryczałtowany podatek dochodowy, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu podziału majątku likwidowanej osoby prawnej (a nie jak twierdzi wnioskodawca podatek od dywidend) pobiera się od wartości majątku otrzymanego w wyniku likwidacji (przychodu z likwidacji), pomniejszonego o poniesione wydatki na nabycie lub objęcie udziałów.

Do obliczenia i pobrania zryczałtowanego podatku zobowiązany jest na mocy art. 41 ust. 4 ustawy płatnik. Zgodnie z art. 42 ust. 1 ustawy płatnicy, o których mowa w art. 41 przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) – na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.

Mając na uwadze powyższe uregulowania prawne stanowisko wnioskodawcy należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

W odniesieniu natomiast do powołanego przez wnioskodawcę postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego Warszawa-Wola tut. organ podatkowy stwierdza, iż powyższe rozstrzygnięcie prawne zostało wydane w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.