Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.419.2025.1.PK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-14
Teza: Zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów kosztów
benefitów pracowniczych.
Słowa kluczowe: integracja-integracja pracowników
koszt-koszty uzyskania przychodów
pracownik-wydatki na rzecz pracowników
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 4 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczący zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na
    benefity przeznaczone dla Zatrudnionych. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    A. S.A. z siedzibą w (...) (dalej: „Wnioskodawca”, „Spółka”) to spółka prawa handlowego,
    której głównym przedmiotem działalności jest świadczenie usług na rzecz podmiotów
    powiązanych (dalej: „B.” lub „Grupa”), jako tzw. centrum usług wspólnych. Spółka jest
    podatnikiem podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od wszystkich
    przychodów (dochodów) bez względu na źródło ich pochodzenia, zgodnie z art. 3 ust. 1
    ustawy z 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych. Do zakresu
    świadczonych przez Spółkę usług wchodzą w szczególności usługi:
    · kadrowo-płacowe,
    · księgowe,
    · zarządzania płynnością,
    · doradztwa prawnego oraz podatkowego,
    · doradztwa biznesowego,
    · informatyczne.
    W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą Spółka zatrudnia (dalej łącznie:
    „Zatrudnieni”):
    · Pracowników, a więc osoby zatrudnione na podstawie umowy o pracę,
    · Zleceniobiorców, a więc osoby zatrudnione na podstawie umowy zlecenia.
    Spółka – dając nowozatrudnionym osobom swobodę wyboru formy zatrudnienia –
    współpracuje również z Kontraktorami, a więc osobami fizycznymi prowadzącymi
    jednoosobową działalność gospodarczą, ale nie są oni objęci pytaniami wskazanymi w
    niniejszym Wniosku.
    Spółka oferuje Zatrudnionym benefity pozapłacowe (dalej: „Benefity”) w postaci
    dofinansowania do prywatnej opieki zdrowotnej oraz dostępu do platformy kafeteryjnej,
    za pośrednictwem której mogą nabywać za punkty określone towary i usługi (dalej
    „Platforma”). Benefity przyznawane są Zatrudnionym, co do zasady po przepracowaniu
    przynajmniej pół roku w Spółce. Oferowanie tego rodzaju benefitów jest standardową
    praktyką, która ma sprawić, że pracodawca stanie się bardziej konkurencyjny na rynku
    pracy i będzie mógł przyciągać najlepszych specjalistów z danej dziedziny. Benefity są
    przyznawane Zatrudnionym na dwa sposoby tj.:
    · poprzez bezpośrednie dofinansowanie pakietu medycznego w określonej wysokości,
    · poprzez doładowanie Platformy określoną z góry ilością punktów.
    Pakiet medyczny
    Spółka nabywa usługi medyczne na rzecz Zatrudnionych od jednego z podmiotów
    oferujących tego usługi. Podmiot ten nie podmiotem powiązanym z Grupą. Zatrudnieni
    mają prawo dobrowolnie zdecydować o tym, czy chcą korzystać z prywatnej opieki
    zdrowotnej oferowanej w ramach Benefitów przez Spółkę.
    Decydując się na przystąpienie do prywatnej opieki zdrowotnej, Zatrudniony może wybrać
    odpowiedni pakiet oraz wskazać czy opieka ta ma obejmować wyłącznie Zatrudnionego
    czy też jego rodzinę, partnera/partnerkę oraz dzieci.
    Spółka finansuje z własnych środków jedynie podstawowe pakiety prywatnej opieki
    zdrowotnej dla osoby Zatrudnionej. W przypadku wybrania pakietu rozszerzonego bądź
    przystąpienia dodatkowej osoby do takie pakietu, koszty, które nie są finansowane przez
    Spółkę, ponosi Zatrudniony w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą

    dofinansowania a kosztem wybranego pakietu. Wysokość dofinansowania może ulegać
    zmianom, jako następstwo zmiany cen przez dostawcę usług medycznych.
    Platforma
    Jednocześnie Wnioskodawca co roku dokonuje doładowania konta punktami, które
    umożliwiają Zatrudnionym nabycie towarów i usług na Platformie. Każdemu
    Zatrudnionemu przysługuje w ciągu roku kalendarzowego limit 1200 punktów, a w
    przypadku gdy prawo do korzystania z Platformy Zatrudniony nabędzie w trakcie roku,
    ilość punktów obliczana jest proporcjonalnie do ilości miesięcy, w których to prawo mu
    przysługuje.
    Koszty administrowania kontami w Platformie, przez które rozliczane są nabycia towarów
    i usług ponosi w 100% Spółka. Zatrudniony może wykorzystać punkty przyznane na
    Platformie na dowolny towar lub usługę oferowany przez dostawcę na Platformie, przy
    czym podkreślenia wymaga, że w przypadku niewykorzystania punktów, nie przechodzą
    one na kolejny rok kalendarzowy, ani nie podlegają wymianie na dodatkowe
    wynagrodzenie.
    Tak więc w zależności od decyzji podejmowanych przez Zatrudnionego, po stronie
    Wnioskodawcy mogą wystąpić trzy sytuacje:
        Zatrudniony nie wykorzysta w ramach Platformy całości lub części przyznanych w
        danym roku punktów, a niewykorzystane punkty przepadają z końcem roku –
        Spółka pokrywa koszt wyłącznie wykorzystanych punktów,
        Zatrudniony wykorzysta w ramach Platformy całość przyznanych w danym roku
        punktów – Spółka pokrywa koszt wszystkich punktów,
        Zatrudniony wykorzysta w ramach Platformy więcej punktów niż zostało mu
        przyznane – Spółka pokrywa koszt punktów do limitu określonego powyżej, zaś w
        pozostałym zakresie koszt uzyskanych punktów pokrywa Zatrudniony.
    Wnioskodawca jest obciążany przez podmiot dostarczający dostęp do platformy, za
    faktycznie wykorzystaną ilość punktów.
    Wszystkie wyżej wymienione świadczenia są finansowane ze środków obrotowych spółki,
    Spółka nie posiada zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. Jednocześnie, zdaniem
    Wnioskodawcy, Benefity przyznawane Zatrudnionym przekładają się na zacieśnianie
    więzów między Wnioskodawcą a Zatrudnionymi, a w efekcie na jakość ich pracy oraz
    uatrakcyjnienie warunków zatrudnienia, które pozwala na stabilizacje poprzez utrzymanie
    stałej kadry. Biorąc pod uwagę konkurencyjność rynku pracy, dla pracowników coraz
    większe znaczenie ma, nie tylko wartość wynagrodzenia zasadniczego, ale właśnie również
    tzw. świadczenia pozapłacowe, które u Wnioskodawcy przyjmują formę ponoszoną
    powyżej.

## Pytanie

Czy Wnioskodawca – na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o
    podatku dochodowym od osób prawnych – ma prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania
    przychodów wydatków opisanych w stanie faktycznym, którymi obciąża Zatrudnionych w
    pełnej wysokości poniesienia wydatków bez względu na stopień obciążenia Zatrudnionych
    czy tylko wyłącznie w części w zakresie tej części wydatków, którymi nie obciąża
    Zatrudnionych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy – na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o
    podatku dochodowym od osób prawnych – ma on prawo do zaliczenia do kosztów
    uzyskania przychodów wydatków opisanych w stanie faktycznym, którymi obciąża

    Zatrudnionych w pełnej wysokości poniesienia wydatków bez względu na stopień
    obciążenia Zatrudnionych, a nie tylko wyłącznie w części w zakresie tej części wydatków,
    którymi nie obciąża Zatrudnionych.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób
    prawnych (dalej: „ustawa o CIT”) podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy o CIT przedmiotem opodatkowania podatkiem
    dochodowym (dalej: „podatek CIT”) jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z
    zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów.
    Natomiast zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o CIT dochodem ze źródła przychodów jest
    nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich
    uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym, przy czym jeżeli koszty uzyskania przychodów
    przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    Kosztami uzyskania przychodów są zaś – zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT – koszty
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania
    albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust.
    1 ustawy o CIT.
    Z powyższych przepisów, jasno zatem wynika, że aby dany koszt mógł zostać uznany za
    koszt uzyskania przychodu musi on spełnić łącznie następujące warunku:
    · wydatek został przez podatnika faktycznie poniesiony, tj. ujęty w księgach zgodnie z art.
      15 ust. 4e ustawy o CIT,
    · celem poniesionego wydatku było uzyskanie przychodów, zachowanie albo
      zabezpieczenie źródła przychodów;
    · wydatek nie został wymieniony w katalogu zawartym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT
      zawierającym wyłączenia z kosztów podatkowych.
    Nie budzi wątpliwości, tak organów podatkowych, jak i sądów administracyjnych, że
    wynagrodzenia z tytułu umów o pracę, jak również z tytułu umów zlecenia stanowią dla
    podatników koszty uzyskania przychodów, ponieważ są niezbędne dla prawidłowego
    funkcjonowania przedsiębiorstwa
    Jednocześnie, jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca ponosi
    również koszty na świadczenia pozapłacowe (Benefity), które nie są wypłacane
    Zatrudnionym w formie pieniężnej, a przyjmują formę dodatkowych świadczeń.
    Wydatki na Benefity związane są zatem ze świadczeniami otrzymywani przez
    Zatrudnionych, a więc stanowią całość ich uposażenia związanego ze stosunkiem pracy
    lub zlecenia.
    Podkreślić też należy, że przyznawanie benefitów pozapłacowych jest obecnie
    ogólnoprzyjętym standardem na rynku pracy. Jest to zauważane również przez jednostki
    związane ze Skarbem Państwa, takie jak chociażby X (vide: Benefity pracownicze w
    kontekście podatkowym – X). Brak oferowania dodatkowych świadczeń finansowanych
    przez Spółkę powodowałby znaczące ryzyko zmniejszenia atrakcyjności zatrudnienia u
    Wnioskodawcy, a tym samym uniemożliwiając osiąganie bieżących przychodów na tym
    samym poziomie.
    Tym samym należy wskazać, że związek z osiągnięciem, zachowaniem bądź
    zabezpieczeniem dochodu jest zdaniem Wnioskodawcy oczywisty. Stanowisko to znajduje
    potwierdzenie również w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej, gdzie przykładowo należy wskazać chociażby na:

    · interpretację indywidualną z dnia 25 marca 2024 roku, sygn. 0111-KDIB2-1.4010.
      44.2024.MM:
    „biorąc pod uwagę przytoczone powyżej wyjaśnienia, stwierdzić należy, że w
    przedstawionych powyżej okolicznościach ww. wydatki mogą stanowić koszty uzyskania
    przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, gdyż z informacji zawartych we wniosku
    jasno wynika, że istnieje związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy wydatkami
    poniesionymi na wskazane we wniosku pozapłacowe (niepieniężne) elementy
    wypłacanego osobom współpracującym wynagrodzenia, a osiągnięciem przez Spółkę
    przychodów i zachowaniem lub zabezpieczeniem ich źródła”.
    · interpretację indywidualną z dnia 16 października 2023 roku, sygn.. 0111-KDIB1-1.4010.
      439.2023.2.KM:
    „Odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy, wskazać należy, że jak wynika z okoliczności
    sprawy, w obecnych czasach sytuacja na rynku IT wymusza na zleceniodawcach
    oferowanie szeregu benefitów, gdyż projekty i wynagrodzenia w podobnych firmach są na
    jednakowym poziomie. Oferowane benefity nie mają na celu tworzenie pozytywnego
    wizerunku, gdyż benefity w obecnych czasach są już standardem niemal w każdej firmie.
    Od rodzaju benefitu, który zaoferuje Spółka i udostępni potencjalnemu zleceniodawcy
    zależy zawiązanie współpracy z danym zleceniobiorcą, specjalistą, a jest to kluczowe do
    realizacji przyjętych przez Spółkę projektów, wykonania ich swoim klientom, a co za tym
    idzie otrzymania za to wynagrodzenia. Spółka nie ma wątpliwości, iż istnieje bezpośredni
    związek pomiędzy wydatkami poniesionymi na benefity a osiągnięciem przez Spółkę
    przychodów. Dokonując zatem oceny charakteru wydatków poniesionych przez Państwa z
    tytułu pozapłacowych (niepieniężnych) elementów wypłacanego współpracującym
    wynagrodzenia (np. karty (...), ubezpieczenie na (...), karty przedpłacone), biorąc pod
    uwagę przytoczone powyżej wyjaśnienia, stwierdzić należy, że w przedstawionych powyżej
    okolicznościach ww. wydatki mogą stanowić koszty uzyskania przychodów zgodnie z art.
    15 ust. 1 ustawy o CIT, gdyż z informacji zawartych we wniosku i jego uzupełnienia jasno
    wynika, że istnieje związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy wydatkami poniesionymi na
    wskazane we wniosku pozapłacowe (niepieniężne) elementy wypłacanego
    współpracującym wynagrodzenia a osiągnięciem przez Wnioskodawcę przychodów i
    zachowaniem lub zabezpieczeniem ich źródła. Jak zostało wskazane przez Wnioskodawcę,
    w przypadku braku benefitów Spółka nie współpracowałaby ze zleceniobiorcami
    (specjalistami), a co za tym idzie nie miałaby możliwości realizować projektów, które
    przynoszą jej przychody”.
    · interpretację indywidualną z dnia 21 października 2021 roku, nr 0111-KDIB1-1.4010.
      312.2021.4.NL:
    „wydatki poniesione przez Spółkę na pakiet benefitów zw. z Platformą Kafeteryjną
    zaprezentowaną w opisie zdarzenia przyszłego dla Pracowników i Współpracowników,
    będą stanowić koszty uzyskania przychodów Spółki w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy z
    15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych. Mając na uwadze powyższe
    okoliczności, w ocenie Wnioskodawcy będzie on mógł zaliczać do kosztów uzyskania
    przychodów wydatki na program kafeteryjny, który będzie przeznaczony dla Personelu, tj.
    środki pieniężne przekazywane Operatorowi, które następnie zostaną udostępnione jako
    środki w systemie kafeteryjnym i zasilą konta Personelu (które finalnie zostaną
    wykorzystane przez Personel na ich cele osobiste) utworzone w serwisie internetowym
    Operatora, będą wykazywały związek z osiąganym przez Spółkę przychodem oraz
    jednocześnie nie będą mieściły się w katalogu kosztów niestanowiących kosztów
    uzyskania przychodu zamieszczonym w art. 16 ustawy o CIT”.
    Resumując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż ma on prawo do zaliczenia do kosztów
    uzyskania przychodów wydatków opisanych w stanie faktycznym, którymi obciąża

    Zatrudnionych w pełnej wysokości poniesienia wydatków bez względu na stopień
    obciążenia Zatrudnionych, a nie tylko wyłącznie w części w zakresie tej części wydatków,
    którymi nie obciąża Zatrudnionych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm. dalej: „ustawa o CIT”):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (...)
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu
    a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź
    też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
    Tak więc, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania
    przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:
    · został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby
      inne niż podatnik),
    · jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    · pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    · poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    · został właściwie udokumentowany,
    · nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy
      nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo
    uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem
    jest osiągnięcie przychodów, bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła
    przychodów, o ile w myśl przepisów ww. ustawy nie podlegają wyłączeniu z tych kosztów.
    Przy czym, związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku a osiągnięciem
    przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać
    indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać,
    że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu bądź
    służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Zauważyć przy tym należy, że
    konieczność poniesienia danego wydatku nie może wynikać z zaniedbań lub sprzecznych z
    prawem działań podatnika.
    Powyższe oznacza, że wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po
    wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w
    związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami lub służą zachowaniu bądź
    zabezpieczeniu źródła przychodów.

    Katalog wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, pomimo ich związku z
    przychodami i prowadzoną działalnością gospodarczą zawarty został w art. 16 ust. 1
    updop. Należy jednak pamiętać, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się za
    koszty uzyskania przychodów, nie stwarza domniemania, że wszelkie pozostałe koszty,
    które nie są zamieszczone w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, zostaną ex lege uznane za koszty
    uzyskania przychodów.
    Zatem kosztami uzyskania przychodów z danego źródła przychodów są wszelkie
    racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie i zachowanie
    danego źródła przychodów.
    Należy mieć również na względzie, że, uznając dany wydatek za koszt uzyskania
    przychodu, podatnik odnosi ewidentne korzyści, bowiem koszt uzyskania przychodu
    zmniejsza podstawę opodatkowania. Zatem możliwość kwalifikowania konkretnego
    wydatku jako kosztu uzyskania przychodu, uzależniona jest od rzetelnej i całościowej
    oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy
    zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i
    powinien wiedzieć, że wydatek ten przyczyni się do powstania, zachowania lub
    zabezpieczenia przychodu. Na nim więc spoczywa ciężar udowodnienia, że określony
    wydatek jest kosztem uzyskania przychodu. Uznanie danego wydatku za koszt uzyskania
    przychodów jest możliwe tylko wtedy, gdy z prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych
    zdarzeń wynika ponad wszelką wątpliwość, że jest to wydatek celowy i racjonalnie
    uzasadniony. Zatem to podatnik zobowiązany jest wykazać nie tylko fakt poniesienia
    danego wydatku, ale także jego celowość i racjonalność.
    W tym miejscu należy zauważyć, że ustawodawca nie definiuje, co należy rozumieć pod
    pojęciami: „w celu” osiągnięcia przychodu, jak i „zachowanie” lub „zabezpieczenie” źródła
    przychodów.
    Zgodnie z definicjami zawartymi w Słowniku języka polskiego PWN, pojęcie:
    a) „celowość” oznacza: „przydatność do jakichś potrzeb”, „świadome zmierzanie do celu”,
      „taki przebieg zjawisk, zdarzeń, działań ludzkich, jakby w swym rozwoju zmierzały one
      do określonego celu”,
    b) „zabezpieczyć” oznacza: „zapewnienie ochrony przed czymś niebezpiecznym lub
      szkodliwym”, „uczynienie bezpiecznym”, „zapewnienie utrzymania czegoś w
      dotychczasowym stanie”, „zapewnienie komuś środków do życia”, „zapewnienie
      zaspokojenia roszczenia lub wykonanie kary”,
    c) „zachować” oznacza: „pozostać w posiadaniu czegoś”, „dochować coś w niezmienionym
      stanie mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności”, „uchronić przed
      zapomnieniem”.
    Można więc przyjąć, że koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów to takie koszty,
    które są poniesione w trakcie dążenia do uzyskania przychodów. Określony cel musi być
    widoczny w momencie ponoszenia kosztu. Ponadto, poniesione koszty winny omawiany
    cel realizować lub co najmniej zakładać jego realność. Koszty poniesione na zachowanie
    źródła przychodu to takie koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła
    przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło
    w ogóle dalej istniało. Natomiast jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się
    przyjmować koszty poniesione na ochronienie istniejącego źródła przychodów, w taki
    sposób, aby to źródło funkcjonowało w bezpieczny sposób.
    Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego
    poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu
    zaistnieje związek przyczynowy i koszt nie będzie objęty dyspozycją art. 16 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych.

    Z treści złożonego wniosku wynika, że Spółka świadczy usługi na rzecz podmiotów
    powiązanych jako tzw. centrum usług wspólnych. W związku z prowadzoną działalnością
    gospodarczą Spółka Zatrudniają Państwo:
        • Pracowników, a więc osoby zatrudnione na podstawie umowy o pracę,
        • Zleceniobiorców, a więc osoby zatrudnione na podstawie umowy zlecenia,
    - dalej łącznie: „Zatrudnieni”. Spółka zatrudnia także osoby fizyczne prowadzące
    jednoosobową działalność gospodarczą, ale nie są oni objęci wnioskiem.
    Spółka oferuje Zatrudnionym benefity pozapłacowe („Benefity”). Benefity proponowane są
    Zatrudnionym po przepracowaniu przynajmniej pół roku w Spółce.
    Benefity są przyznawane Zatrudnionym na dwa sposoby tj.:
        • poprzez bezpośrednie dofinansowanie pakietu medycznego w określonej
        wysokości,
        • poprzez doładowanie na platformie kafeteryjnej określoną z góry ilością punktów.
    Usługi medyczne Spółka nabywa od jednego z podmiotów, który nie jest podmiotem
    powiązanym. Zatrudniony może wybrać odpowiedni pakiet oraz wskazać, czy opieka ta
    ma obejmować wyłącznie Zatrudnionego, czy też jego rodzinę, partnera/partnerkę oraz
    dzieci.
    Spółka finansuje z własnych środków jedynie podstawowe pakiety prywatnej opieki
    zdrowotnej. W przypadku wybrania pakietu rozszerzonego bądź przystąpienia dodatkowej
    osoby, koszty które nie są finansowane przez Spółkę ponosi Zatrudniony w wysokości
    stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą dofinansowania a kosztem wybranego pakietu.
    Wnioskodawca co roku doładowuje konta punktami, które umożliwiają Zatrudnionym
    nabycie towarów i usług na Platformie. Każdemu Zatrudnionemu przysługuje w ciągu roku
    kalendarzowego limit punktów. Koszty administrowania kontami w Platformie, przez które
    rozliczane są nabycia towarów i usług, ponosi w 100% Spółka. Zatrudniony może
    wykorzystać punkty przyznane na Platformie na dowolny towar lub usługę oferowany
    przez dostawcę na Platformie.
    Wszystkie wyżej wymienione świadczenia są finansowane ze środków obrotowych Spółki,
    Spółka nie posiada zakładowego funduszu świadczeń socjalnych.
    Państwa zdaniem, dzięki tym wydatkom, Spółka jako pracodawca stanie się bardziej
    konkurencyjna na rynku pracy i będzie mogła przyciągać najlepszych specjalistów z danej
    dziedziny. Benefity przyznawane Zatrudnionym przekładają się na zacieśnianie więzów
    między Spółką a Zatrudnionymi i w efekcie na jakość ich pracy oraz uatrakcyjnienie
    warunków zatrudnienia, które pozwala na stabilizacje poprzez utrzymanie stałej kadry.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii tego, czy Wnioskodawca – na podstawie art. 15 ust. 1
    ustawy o CIT – ma prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów opisanych
    wydatków, którymi obciąża Zatrudnionych w pełnej wysokości bez względu na stopień
    obciążenia Zatrudnionych, czy tylko w części wydatków, którymi nie obciąża
    Zatrudnionych.
    Państwa zdaniem mogą Państwo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatków
    opisanych w stanie faktycznym, którymi obciąża Zatrudnionych w pełnej wysokości
    poniesienia wydatków bez względu na stopień obciążenia Zatrudnionych, a nie tylko w
    części, w jakiej nie obciąża Zatrudnionych.
    Jak wspomniano wyżej, aby dany wydatek mógł zostać uznany za koszty uzyskania
    przychodów, musi spełnić kilka warunków:

    · został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby
      inne niż podatnik),
    · jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    · pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    · poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    · został właściwie udokumentowany,
    · nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy
      nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Należy więc zbadać, czy wydatek ten nie znajdzie się w ww. wyłączeniach. Stosownie do
    art. 16 ust. 1 pkt 45 ustawy o CIT za koszty uzyskania przychodów nie uważa się:
      wydatków pracodawcy na działalność socjalną, o której mowa w przepisach o
      zakładowym funduszu świadczeń socjalnych; kosztem uzyskania przychodów są
      jednak świadczenia urlopowe wypłacone zgodnie z przepisami o zakładowym
      funduszu świadczeń socjalnych oraz koszty, o których mowa w art. 15 ust. 1za pkt 2.
    Natomiast we wniosku napisali Państwo, że Benefity stanowią uposażenia Zatrudnionych
    związane ze stosunkiem pracy lub zlecenia, więc nie jest to działalność socjalna. Tym
    samym przepis ten nie znajduje zastosowania w tej sprawie.
    Kosztami podatkowymi mogą być co do zasady tzw. „koszty pracownicze”, jednak tylko te,
    które wykazują związek z uzyskanym przychodem lub zachowaniem (zabezpieczeniem)
    źródła przychodów. Koszty te obejmują przede wszystkim:
        wynagrodzenia zasadnicze,
        wszelkiego rodzaju nagrody, premie i diety oraz
        wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych pracowników.
    Wydatki takie przyczyniają się do zwiększenia przychodów podatnika, bądź zachowania
    lub zabezpieczenia źródła jego przychodów, więc te wydatki taki można uznać za koszt
    uzyskania przychodów. Podkreślić należy, że uznanie danego wydatku za koszt uzyskania
    przychodów jest możliwe tylko wtedy, gdy z prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych
    zdarzeń wynika ponad wszelką wątpliwość, że jest to wydatek celowy i racjonalnie
    uzasadniony. Zatem to podatnik zobowiązany jest wykazać nie tylko fakt poniesienia
    danego wydatku, ale także jego celowość i racjonalność.
    Należy się zgodzić się z Państwem, że finansowanie przez Spółkę Benefitów przyczynia się
    do zwiększenia atrakcyjności jako pracodawcy na rynku oraz przekłada się na całokształt
    jej funkcjonowania. Tym samym nie ma wątpliwości, że ponoszone koszty związane są z
    zachowaniem czy zabezpieczeniem źródła przychodów, a jednocześnie wydatki tego
    rodzaju nie znajdują się w katalogu wyłączeń wskazanym w art. 16 ust.1 ustawy o CIT.
    Mając na względzie powyższe, uznać należy, że wydatki, które Spółka ponosi na:
    · finansowanie pakietów medycznych,
    · doładowania punktów na platformie kafeteryjnej,
    · na administrowanie tymi kontami,
    mogą Państwo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1
    ustawy o CIT.

    Jednakże, jak sami Państwo napisali we wniosku, pakiety medyczne finansują Państwo
    tylko do określonej wysokości. Jeśli więc Zatrudniony wybierze pakiet droższy lub
    zdecyduje się dopisać do pakietu najbliższych, to koszty, które przewyższają wskazany
    limit, ponosi Zatrudniony w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą
    dofinansowania a kosztem wybranego pakietu.
    Tym samym wydatki, którymi Spółka obciąża Zatrudnionych, nie spełniają wszystkich
    wymienionych wyżej kryteriów, tzn. wydatki te nie są ponoszone przez podatnika (Spółkę),
    a obciążeni nim są Zatrudnieni. Tak więc wydatki w części, w której Spółka obciąża nimi
    Zatrudnionych, nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów.
    Podsumowując, Państwa stanowisko w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania
    przychodów:
    · wydatków w części, którą nie obciąża Zatrudnionych – jest prawidłowe;
    · wydatków, którymi obciąża Zatrudnionych – jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Wskazać należy, że powołane we wniosku interpretacje indywidualne zostały wydane w
    indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej
    przedmiotem wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje

    ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA) w terminie trzydziestu dni od dnia
    doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.