Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.717.2025.4.EB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-10
Teza: Podatek od towarów i usług dotyczący skutków podatkowych
sprzedaży udziałów w działkach niezabudowanych, obowiązku
udokumentowania tej transakcji fakturą oraz ustalenie na
jakim formularzu wypełnić deklarację podatkową.
Słowa kluczowe: budowa-działka pod budowę
dzierżawa
osoba-osoba fizyczna nieprowadząca działalności
gospodarczej
umowa-umowa przedwstępna
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X.
Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące.
Zapłata podatku -Rozdział 2. Deklaracje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 1-art. 96
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 25 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w podatku od towarów i usług, który dotyczy skutków podatkowych
    sprzedaży udziałów w działkach niezabudowanych, obowiązku udokumentowania tej
    transakcji fakturą oraz ustalenia na jakim formularzu powinna Pani wypełnić deklarację
    podatkową. Uzupełniła go Pani pismem z 7 listopada 2025 r. (wpływ 7 listopada 2025 r.)
    oraz pismem z 27 listopada 2025 r. (wpływ 27 listopada 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczynią jest AA. Wnioskodawczyni składa wniosek jako osoba fizyczna,
    nieprowadząca działalności gospodarczej, a w szczególności nieprowadząca działalności
    gospodarczej związanej z obrotem nieruchomościami i działalności gospodarczej
    związanej z prowadzeniem inwestycji budowlanych.
    Wnioskodawczyni oświadcza, że jest współwłaścicielem we współwłasności ułamkowej w
    części 5/12 nieruchomości położonej w (...), składającej się z trzech działek
    niezabudowanych oznaczonych w ewidencji gruntów nr A/9, A/13 i B/2 o łącznej
    powierzchni (...) ha, dla których Sąd Rejonowy w prowadzi księgę wieczystą (...).
    Wnioskodawczyni udział w nieruchomości nabyła na podstawie notarialnej umowy
    darowizny z dnia (...) sierpnia 1995 r. od swojej matki.
    Przedmiotowe nieruchomości stanowią kompleks działek niezabudowanych i tworzą plac
    położony w granicach administracyjnych miasta, na którym cyklicznie, co niedzielę (z
    wyjątkiem niedziel będących świętami i niedziel z niesprzyjającymi warunkami
    atmosferycznymi) odbywa się handel różnego rodzaju rzeczami i towarami (tzw. „giełda”).
    Każda transakcja handlowa pomiędzy sprzedawcami, a nabywcami odbywa się na
    wyłączne ryzyko i koszty stron tych operacji. Powierzchnia przeznaczona (wykorzystywana)
                            2i udostępniana tym osobom to około (...) m. Handel prowadzony jest przez osoby
    (Handlowców, Kupców, Wystawców), którzy danego dnia zgłoszą się i pojawią we
    wskazanym powyżej miejscu na podstawie ustnej umowy zawartej z właścicielami
    nieruchomości stanowiących kompleks działek niezabudowanych, w których skład
    wchodzą działki należące m.in. do Wnioskodawczyni. Kupcy, korzystający z terenu giełdy
    odprowadzają na rzecz właścicieli ww. nieruchomości stosowną opłatę z tytułu
    zajmowania określonych części placu. Opłaty pobierane są jednorazowo lub miesięcznie
    przez właścicieli zamiennie (w zależności od dyspozycji), a ich wysokość uzależniona jest
    od wielkości zajmowanego przez Wystawcę stanowiska. Nie jest pobierana opłata za

    miejsca zajmowane przez auta Wystawców. Dochód Wnioskodawczyni z tego tytułu
    wyliczany jest proporcjonalnie do wielkości udziału, wynikający z wielkości działki, jest
    udokumentowany rachunkami i rozliczany miesięcznie w formie ryczałtu, a rocznie
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie deklaracji PIT 28.
    Nieruchomości stanowiące targowisko są częściowo utwardzone płytami betonowymi,
    które nie są trwale związane z gruntem i nie stanowią budowli w rozumieniu art. 3 pkt 3
    ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Na pozostałej części terenu są wysypane
    wiórki asfaltowe. Działki o nr A/9, A/13 i B/2, zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, uchwalonym Uchwałą Rady Miasta oznaczone są
    symbolem (...). z przeznaczeniem pod teren zabudowy usługowej z rozmieszczeniem
                            2obiektów handlowych o pow. powyżej (...) m, na którym obowiązuje zakaz lokalizacji
    funkcji produkcyjnych i warsztatowych oraz związanych z nimi składów i magazynów. Nie
    są wyznaczone linie rozgraniczające dotyczące poszczególnych funkcji. Wnioskodawczyni
    kilkukrotnie składała wniosek w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego w zakresie zmiany przeznaczenia terenu rozmieszczenia obiektów
                                2handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej (...) m, zabudowy usługowej o symbolu (...)
    na teren zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej z dopuszczeniem uzupełniające funkcji
    usługowej.
    Dla działek o nr A/9, A/13 i B/2 nie została wydana decyzja określająca zadania z zakresu
    gospodarki leśnej na podstawie inwentaryzacji stanu lasu z art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 28
    września 1991 r. o lasach oraz nie obowiązuje aktualny operat uproszczonego planu
    urządzenia lasu w rozumieniu przepisów art. 19 ust. 2 ww. ustawy.
    Dla działek o nr A/9, A/13 i B/2 nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu w przedmiocie ich zalesienia. Grunty wyżej opisanych
    nieruchomości nie znajdują się na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, ani parku
    narodowego. Na wyżej opisanych nieruchomościach nie znajdują się wody płynące ani
    stojące. Nieruchomości nie są położone na terenie, co do którego została podjęta przez
    Radę Miasta uchwała o ustanowieniu obszaru rewitalizacji zastrzegająca prawo
    pierwokupu na rzecz gminy oraz nie leżą na terenie Specjalnej Strefy Rewitalizacji, w
    rozumieniu przepisów ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji. Nieruchomości
    nie są obciążone żadnymi długami, ani roszczeniami osób trzecich, nie występują
    jakiekolwiek prawne lub faktyczne okoliczności mogące spowodować obciążenie tych
    nieruchomości, ograniczenia w rozporządzaniu nimi lub w korzystaniu z nich; nie
    występują także zobowiązania podatkowe i inne zobowiązania publicznoprawne związane
    z tymi nieruchomościami. Nie została wydana żadna decyzja administracyjna, ani
    orzeczenie sądu i nie toczy się żadne postępowanie przed sądem lub innym organem, w
    tym także postępowanie upadłościowe, egzekucyjne lub inne mogące mieć wpływ na
    sprzedaż nieruchomości.
    Wnioskodawczyni podjęła decyzję o sprzedaży swojego udziału w części 5/12
    nieruchomości położonej w (...), składającej się z trzech działek niezabudowanych
    oznaczonych w ewidencji gruntów nr A/9, A/13 i B/2, o łącznej powierzchni (...) ha na rzecz
    dewelopera – osoby prawnej, firmy wyspecjalizowanej w inwestycjach budowlanych, który
    nosi się z zamiarem wybudowania na terenie tych nieruchomości budynku lub kompleksu
    budynków o charakterze mieszkalnym lub mieszkalno-usługowym – X Spółka z
    ograniczoną odpowiedzialnością.
    Wnioskodawczyni wraz z pozostałymi współwłaścicielami nieruchomości, które stanowią
    kompleks działek, zawarli w dniu (...) listopada 2021 r. przed notariuszem przedwstępną
    umowę sprzedaży m.in. działek o numerach A/9, A/13 i B/2. Wnioskodawczyni na mocy
    ww. umowy zobowiązała się do sprzedaży spółce pod firmą X Spółka z ograniczoną
    odpowiedzialnością – w stanie wolnym od wszelkich obciążeń, praw i roszczeń osób
    trzecich, w udziale wynoszącym 5/12 części – prawo własności niezabudowanej
    nieruchomości położonej w (...), objętej księgą wieczysta (...).

    Uzgodniono, że umowa sprzedaży zostanie zawarta pod następującymi warunkami:
    1) zmiany planu zagospodarowania przestrzennego, uchwalonego Uchwałą Rady Miasta
      w zakresie przeznaczenia działek: A/9, A/13 i B/2 z dotychczasowego: teren
                                                2rozmieszczenia obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej (...) m,
      zabudowy usługowej z zakazem lokalizacji funkcji produkcyjnych i warsztatowych oraz
      związanych z nimi składów i magazynów na przeznaczenie dopuszczające zabudowę
                                              2mieszkaniowa wielorodzinną z minimalną powierzchnią mieszkalną (...) m;
    2) przystąpienia do przyrzeczonej umowy sprzedaży w dniu jej zawarcia wszystkich
      Sprzedających, tak aby w wyniku przyrzeczonej umowy sprzedaży Kupujący nabył
      całość, tj. 100% udziałów ww. nieruchomości;
    3) przeprowadzenia przez Kupującego procedury Due deligence Nieruchomości w
      terminie 3 miesięcy od dnia zawarcia umowy przedwstępnej, tj. do dnia (...) lutego
      2022 r.;
    4) potwierdzenia przez Kupującego Sprzedającym faktu przeprowadzenia procedury Due
      deligence Nieruchomości w terminie 4 miesięcy od dnia podpisania umowy
      przedwstępnej oraz uzyskania pozytywnego wyniku badania, tj. do dnia (...) marca
      2022 r.;
    5) uzyskania przez Kupującego ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę na
      Nieruchomości, obejmującej zgodę na budowę zespołu budynków mieszkalnych
      wielorodzinnych z garażami wielostanowiskowymi i infrastrukturą techniczną o
      parametrach obejmujących co najmniej możliwość zrealizowania zabudowy
                                                2mieszkaniowej wielorodzinnej z minimalną powierzchnią mieszkalną (...) m;
    6) nabycia przez Kupującego od Właścicieli działek AA i BB i przysługujących im udziałów
      w nieruchomości objętej księgą wieczystą (...), stanowiącej działki oznaczone
      numerami: A/16 i B/3;
    7) nabycia przez Kupującego od Właściciela działek CC przysługujących mu udziałów w
      nieruchomości objętej księgą wieczystą (...), stanowiącej działki oznaczone numerami:
      A/14 i B/1.
      Przy czym należy nadmienić, że powyżej wskazane terminy do dokonania określonych
      czynności zostały przedłużone na podstawie stosownych aneksów do ww. umowy
      przedwstępnej. Wnioskodawczyni zobowiązała się do:
      1) niepodejmowania żadnych działań, które stałyby w sprzeczności z postanowieniami
        umowy przedwstępnej, w szczególności takich, które spowodowałyby, że
        oświadczenia złożone przez każdego ze Sprzedających w umowie przedwstępnej nie
        pozostałyby aktualne i prawdziwe przez cały czas obowiązywania umowy
        przedwstępnej do czasu zawarcia umowy przyrzeczonej oraz do niezwłocznego
        informowania Kupującego o jakichkolwiek zmianach w tym zakresie;
      2) umożliwienia osobom upoważnionym przez Kupującego swobodnego dostępu do
        Nieruchomości w celu dokonywania na ich terenie wszelkich wierceń, badań,
        ekspertyz gruntu, ustalenia ewentualnych skażeń i zanieczyszczeń gruntu i wód
        gruntowych, a także innych badań, testów i analiz określonych w niniejszej umowie
        po wcześniejszym uzgodnieniu terminu ze Sprzedającym lub przedstawicielem
        Sprzedających, przy czym przeprowadzone przez Kupującą badania nie mogą
        znacząco utrudniać lub uniemożliwiać korzystania przez Sprzedających z
        nieruchomości na dotychczasowych zasadach;
      3) doręczenia Kupującemu, na jego prośbę, niezbędnych dokumentów znajdujących
        się w posiadaniu Sprzedających lub takich, do których uzyskania Sprzedający są

        uprawnieni, mających związek z wykonaniem postanowień umowy przedwstępnej i
        realizacją celów określonych przez Strony, a których żądanie na potrzeby osób
        trzecich lub organów administracji publicznej ma oparcie prawne;
      4) udzielenia na wniosek Kupującego pełnomocnictw niezbędnych do pozyskania
        dokumentów i uzgodnień do uzyskania pozwolenia na budowę oraz
        przeprowadzenia badania Due deligence Nieruchomości.
    Wnioskodawczyni wraz ze współwłaścicielami działek udzieliła spółce X Spółka z
    ograniczoną odpowiedzialnością, prawa do dysponowania nieruchomościami, dla których
    Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą (...) na cele budowlane w rozumieniu przepisów
    ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane wraz z prawem wejścia na teren
    Nieruchomości w celu wykonania badań geodezyjnych i geologicznych. Zgoda ta stanowi
    dowód dysponowania Nieruchomościami przez Kupującego na cele budowlane w
    rozumieniu art. 32 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
    Jedynymi czynnościami ze strony Wnioskodawczyni związanymi z nieruchomościami w
    zakresie udostępniania ich na potrzeby organizacji handlu na ich terenie jest pobieranie
    (zamiennie z innymi właścicielami) opłat oraz nadzorowanie porządku i niezakłócanie
    korzystania z nieruchomości przez handlarzy i ich klientów. W zakresie negocjacji
    zmierzających do zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości Wnioskodawczyni korzysta z
    pomocy pośrednika obrotu nieruchomościami oraz prawnika, celem wypracowania
    bezpiecznych i możliwie najkorzystniejszych dla nich i pozostałych sprzedających
    warunków zbycia nieruchomości. Jednakże usługi te świadczone są przez ww. podmioty
    (osoby) w sposób okazjonalny i wyłącznie w przypadkach wystąpienia konkretnych spraw i
    kwestii do rozwiązania. Nie ma żadnych zasad stałej współpracy, a ewentualne
    zagadnienia do rozwiązania lub rozstrzygnięcia przekazywane są ad hoc i tylko w
    przypadkach gdy się pojawią.
    Uzupełnianie i doprecyzowanie opisu sprawy
    1. W jaki sposób wykorzystywała/wykorzystuje Pani działki nr A/9, A/13 oraz B/2, o
      których mowa we wniosku od momentu wejścia w ich posiadanie do chwili sprzedaży?
      Czy było/jest to jedynie udostępnianie miejsca na prowadzenie przez Kupców handlu?
      Odp. Od momentu wejścia w posiadanie wyżej wymienionych działek, do chwili
      obecnej działki udostępniane są jedynie na prowadzenie przez kupców handlu.
    2. Od kiedy udostępnia Pani swoje nieruchomości na rzecz Handlowców, Kupców,
      Wystawców?
      Odp. Działki udostępniam od momentu wejścia w ich posiadanie czyli od sierpnia 1995
      r.
    3. Czy poczyniła/poczyni Pani przed sprzedażą ww. działek jakiekolwiek czynności
      wymagające zaangażowania własnych środków finansowych zmierzające do
      podniesienia wartości działek, np. doprowadzenie wszystkich mediów, uzbrojenie
      działek, ogrodzenie terenu, itp.? Jakie to czynności? Odp. Nie.
    4. W jaki sposób pozyskała Pani nabywcę udziałów w przedmiotowych działkach?
      Odp. Poprzez pośrednika nieruchomości.
    5. W związku ze wskazaniem w opisie sprawy, że:
    Uzgodniono, że umowa sprzedaży zostanie zawarta pod następującymi warunkami:
    1. zmiany planu zagospodarowania przestrzennego, uchwalonego Uchwałą Rady Miasta
      w zakresie przeznaczenia działek: A/9, A/13 i B/2 z dotychczasowego: teren
                                                  2rozmieszczenia obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej (...) m,
      zabudowy usługowej z zakazem lokalizacji funkcji produkcyjnych i warsztatowych
      oraz związanych z nimi składów i magazynów na przeznaczenie dopuszczające

                                                      2zabudowę mieszkaniowa wielorodzinną z minimalną powierzchnią mieszkalną (...) m
      .
      (...)
    5. uzyskania przez Kupującego ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę na
      Nieruchomości, obejmującej zgodę na budowę zespołu budynków mieszkalnych
      wielorodzinnych z garażami wielostanowiskowymi i infrastrukturą techniczną o
      parametrach obejmujących co najmniej możliwość zrealizowania zabudowy
                                                2mieszkaniowej wielorodzinnej z minimalną powierzchnią mieszkalną (...) m;
      (...)
      Wnioskodawczyni wraz ze współwłaścicielami działek udzieliła spółce X Spółka z
      ograniczoną odpowiedzialnością, prawa do dysponowania nieruchomościami, dla
      których Sąd Rejonowy w prowadzi księgę wieczystą (...) na cele budowlane w
      rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane wraz z
      prawem wejścia na teren Nieruchomości w celu wykonania badań geodezyjnych i
      geologicznych.
      proszę wyjaśnić:
    a) kto wystąpił/wystąpi o zmianę planu zagospodarowania Pani czy Kupujący oraz na
      czyj koszt?
    b) na czyj koszt (Pani czy Kupującego) Kupujący uzyskał/uzyska ostateczną decyzję o
      pozwoleniu na budowę na Nieruchomości?
    c) na czyj koszt (Pani czy Kupującego) wykonane zostało/zostanie badanie geodezyjne i
      geologiczne?
    Odp.
      a) o zmianę planu zagospodarowania wystąpiła Wnioskodawczyni i pozostali
        Współwłaściciele/Właściciele nieruchomości (w przeszłości również były składane
        takie wnioski) a wniosek składa się bezpłatnie;
      b) jeżeli dojdzie do zmiany planu zagospodarowania to koszty wszystkich czynności
        związanych z otrzymaniem pozwolenia na budowę poniesie Kupujący;
      c) na koszt Kupującego.
    6. Czy dokonywała Pani kiedykolwiek wcześniej sprzedaży innych nieruchomości
      /udziałów w nieruchomości, a jeśli tak – to należy podać odrębnie dla każdej
      sprzedanej nieruchomości:
      · kiedy i w jaki sposób weszła Pani w posiadanie tych nieruchomości;
      · w jakim celu nieruchomości te zostały przez Panią nabyte;
      · w jaki sposób nieruchomości były wykorzystywane przez Panią od momentu wejścia
        w ich posiadanie do chwili sprzedaży;
      · kiedy dokonała Pani ich sprzedaży i co było przyczyną ich sprzedaży;
      · ile nieruchomości zostało sprzedanych i jakich (niezabudowanych czy zabudowanych,
        a jeśli zabudowanych – to czy były to nieruchomości mieszkalne czy użytkowe).
    Odp.
      - w 1989 r. Wnioskodawczyni wspólnie z mężem nabyła wieczystą dzierżawę działki
        budowlanej niezabudowanej w systemie szeregowym od Gminy;
      - działkę Wnioskodawczyni nabyła wraz z mężem z zamiarem w przyszłości budowy
        domu;
      - cel budowy nie został zrealizowany, a działka nie była przez Państwa użytkowana;

      - (...) maja 2007 r. działka została sprzedana ponieważ nie odpowiadała Państwu
        lokalizacja;
      - w 2009 r. wspólnie z mężem Wnioskodawczyni nabyła mieszkanie w bloku w (...) –
        Mieszkanie nabyli Państwo z myślą o zamieszkaniu w nim syna;
      - (...) lipca 2020 r. mieszkanie sprzedali Państwo, ponieważ syn wyprowadził się i
        mieszkanie stało się zbędne;
      - na chwilę obecną Wnioskodawczyni posiada wspólnie z mężem mieszkanie
        spółdzielcze własnościowe, które w celach mieszkalnych nabyli Państwo (...)
        września 1999 r. od SM w (...) (mieszkanie nie posiada KW), w którym Państwo
        mieszkali i nadal zamieszkują oraz w najbliższej przyszłości nie zamierzają go
        Państwo sprzedać;
      - 1 działka niezabudowana i 1 nieruchomość mieszkalna.
    7. Czy w związku z nabyciem udziałów w działkach nr A/9, A/13 oraz B/2 przysługiwało
      Pani prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?
      Odp. W związku z nabyciem udziałów w działkach nr A/9, A/13 oraz B/2 nie
      przysługiwało Pani prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego.
    8. Czy ww. udziały w działkach od momentu nabycia do momentu ich zbycia były/są/będą
      udostępniane osobom trzecim na podstawie umów cywilnoprawnych? Jeśli tak, to
      proszę wskazać:
      a) w jakim okresie (kiedy) działki były udostępniane osobom trzecim?
      b) na podstawie jakiej umowy (najem, dzierżawa, użyczenie, inna umowa – jaka)
        działka była udostępniana osobom trzecim?
      c) czy udostępnienie nieruchomości było czynnością odpłatną (proszę podać kwotę)
        czy bezpłatną?
      d) kto był stroną/stronami zawartej umowy/umów?
      e) kto i w jaki sposób dokumentował/dokumentuje czynność najmu/dzierżawy
        /użyczenia?
      f) kto dokonywał/dokonuje rozliczeń z tytułu zawartej umowy/umów?
    Odp. Działki udostępniane były handlującym od roku 1995 do chwili obecnej
      - na postawie najmu;
      - udostępnianie odpłatnie (wysokość opłaty uzależniona jest od wielkości
        zajmowanego miejsca kształtuje się od (...) zł do (...) zł);
      - stronami umów ustnych są Handlujący;
      - za pobierane opłaty współwłaściciele wystawiają rachunki imienne;
      - współwłaściciele;
    9. Jeśli dokonywała Pani kiedykolwiek wcześniej sprzedaży innych nieruchomości
      /udziałów w nieruchomości – należy podać odrębnie dla każdej sprzedanej
      nieruchomości:
      · czy odprowadziła Pani podatek VAT oraz dokonała zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R w
        związku ze sprzedażą nieruchomości (działki)?
      · czy z tytułu sprzedaży którejkolwiek nieruchomości (wskazać jakiej) była Pani
        zobowiązana zarejestrować się jako czynny podatnik VAT i wykazać należny podatek
        VAT od tej sprzedaży?
    Odp.

    Przy sprzedaży nieruchomości, nie była Pani zobowiązana do odprowadzenia podatku
    VAT, nie była Pani zobowiązana zarejestrować się jako czynny podatnik VAT, nie była
    Pani zobowiązana wykazywać VAT należnego od tych sprzedaży.

## Pytanie

Czy w opisanym wyżej stanie faktycznym w związku ze sprzedażą należącej do Pani
    nieruchomości i otrzymaniem należności stanowiącej cenę zakupu jest Pani zobowiązana
    do zapłaty podatku od towarów i usług, a jeśli tak to na jakim formularzu powinna Pani
    wypełnić deklarację podatkową? Czy powinna Pani wystawić fakturę VAT, mimo, że nie jest
    Pani osobą prowadzącą działalność gospodarczą ani podatnikiem podatku od towarów i
    usług?
    Pani stanowisko w sprawie (uzupełnione pismem z 7 listopada 2025 r. oraz pismem z 27
    listopada 2025 r.)
    W Pani ocenie, prawidłowe odpowiedzi na pytania objęte niniejszym wnioskiem brzmią:
    - w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, w związku ze sprzedażą nieruchomości i
      otrzymaniem należności stanowiącej cenę zakupu Wnioskodawczyni nie jest
      zobowiązana do zapłaty podatku od towarów i usług,
    - nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku od towarów i usług, w związku z czym
      nie będzie Pani zobowiązana do składania jakichkolwiek deklaracji podatkowych,
    - nie wystawi Pani faktury, ponieważ stoi Pani na stanowisku, że nie zapłaci Pani podatku
      od towarów i usług.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zwanej
    dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”, państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
    1) określone udziały w nieruchomości,
    2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
    3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub
      faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r., poz. 1740, z późn. zm.).
    Ze współwłasnością mamy do czynienia wtedy, gdy własność tej samej rzeczy przysługuje
    niepodzielnie kilku osobom (art. 195 k.c.). W przypadku współwłasności nieruchomości
    określonej w częściach ułamkowych, każdy ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem
    udział w nieruchomości.
    Zgodnie z art. 46 § 1 k.c., nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące
    odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub
    części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od

    gruntu przedmiot własności. Współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję
    wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może
    rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli (art. 198 k.c.).
    Rozporządzanie udziałem polega w szczególności na tym, że współwłaściciel może zbyć
    swój udział.
    W oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, należy przyjąć, że zbycie
    nieruchomości gruntowych (działek), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7 ustawy.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7,
    bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym
    podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Podatnikami – według art. 15 ust. 1 ustawy – są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Natomiast działalność gospodarcza – zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE, „podatnikiem” jest każda osoba
    prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez
    względu na cel czy też rezultaty takiej działalności „Działalność gospodarcza” obejmuje
    wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z
    górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za
    takie.
    Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły,
    majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy 2006/112/WE wskazano, że
    państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
    transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
    szczególności dostawy terenu budowlanego. „Teren budowlany” to każdy grunt
    nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie
    (art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE).
    Opodatkowaniu VAT podlega, na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE,
    odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika
    działającego w takim charakterze. Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego
    wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która
    okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być
    związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza.

    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:
    1) czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
      towarów i usług,
    2) czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
      podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że uznanie, iż dany podmiot w odniesieniu
    do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny
    każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Z orzeczenia
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach
    połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i
    Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10)
    wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą
    same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej.
    Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia
    między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem
    zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Inaczej
    jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy.
    Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów
    angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości
    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    W przedmiotowym przypadku nie podejmuje się żadnych działań i nie angażuje się
    środków w sposób podobny do działań opisanych w art. 9 ust. 1 akapit drugi cytowanej
    dyrektywy. W szczególności samego zbycia nieruchomości, korzystania w tym zakresie z
    usług pośrednika, czy konsultacji prawnej, nie sposób uznać za wykonywanie działalności
    gospodarczej. Możliwość uznania osoby prywatnej za osobę podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług jak przedsiębiorcy (osobę o której mowa w art. 9
    dyrektywy) stanowi wyjątek od zasady, który podlega ścisłej wykładni i nie może być
    rozciągany na zwykłe osoby fizyczne, które okazjonalnie dokonują sprzedaży
    nieruchomości (względnie udziału w nieruchomości).
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C- 291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Tak jest w przypadku objętym rozpatrywanym wnioskiem. Nie zmienia tego fakt
    wykorzystywania nieruchomości na potrzeby osób, które na tejże nieruchomości
    prowadzą działalność gospodarczą, tj. handlowców (kupców, wystawców) korzystających z
    terenu „giełdy”. Nie można przyjąć, że każda osoba, która nawiązuje nawet stały stosunek
    prawny z przedsiębiorcą (lub cykliczny, jak ma to miejsce w tym przypadku – teren
    nieruchomości jest wykorzystywany okresowo, co niedziela, oprócz niedziel będących

    świętami i oprócz niedziel z niesprzyjającymi warunkami atmosferycznymi), sama staje się
    przedsiębiorcą względnie podlega opodatkowaniu na zasadach przewidzianych dla
    przedsiębiorcy.
    Kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w tym kwestie
    dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje ustawa Kodeks cywilny.
    Zgodnie z ogólnymi zasadami dotyczącymi sprzedaży – przez umowę sprzedaży
    sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a
    kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę (art. 535 Kodeksu
    cywilnego).
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu
    cywilnego, w myśl którego - umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa
    zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi
    własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej, albo że strony inaczej
    postanowiły. Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu
    cywilnego.
    Zgodnie z art. 389 § 1 Kodeksu cywilnego – umowa, przez którą jedna ze stron lub obie
    zobowiązują się do zawarcia oznaczonej umowy (umowa przedwstępna), powinna
    określać istotne postanowienia umowy przyrzeczonej.
    Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został oznaczony,
    powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez stronę
    uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są uprawnione
    do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła inny termin, strony
    wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła stosowne oświadczenie.
    Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej nie został wyznaczony termin
    do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej zawarcia (art. 389 § 2 ww. ustawy).
    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.
    Tym samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna,
    będąca przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona
    została w formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności
    nieruchomości. Czynności podejmowane przez nabywcę nieruchomości - dewelopera – tj.
    w szczególności czynności związane z badaniami przeprowadzanymi na terenie
    nieruchomości, a także uzyskaniem stosownych zezwoleń w trybie administracyjnym,
    związane są bezpośrednio z inwestycją zaplanowaną przez nabywcę.
    Wnioskodawczyni nie jest uczestnikiem procesu inwestycyjnego. O ile nawet działania
    nabywcy wpłyną na stan prawny nieruchomości (zmiany planu zagospodarowania,
    uzyskanie pozwoleń budowlanych), to w żaden sposób nie wpłyną na ustaloną w umowie
    przedwstępnej cenę sprzedaży nieruchomości, która zostanie określona z góry. Udzielenie
    przez Wnioskodawczynię i współwłaścicieli przedmiotowych działek pełnomocnictwa
    deweloperowi w zakresie czynności podejmowanych w toku postępowań
    administracyjnych zmierza wyłącznie do zrealizowania celu założonego przez inwestora, a
    nie przez Wnioskodawczynię. Nie jest i nie było zamiarem Wnioskodawczyni dokonywanie
    inwestycji związanej z budową założoną i zaplanowaną do realizacji w przyszłości przez
    inwestora, którym będzie podmiot prawa handlowego. Celem Wnioskodawczyni jest
    wyłącznie sprzedaż nieruchomości, którą warunkuje uzyskanie przez ww. inwestora
    stosownych zezwoleń. Wobec powyższego, dokonując sprzedaży udziału w prawie
    własności działek Wnioskodawczyni będzie korzystać z przysługującego jej prawa do
    rozporządzania własnym majątkiem prywatnym, jest to bowiem typowe (zwykłe)
    rozporządzanie prawem własności, które ma charakter jednorazowy i nie może być
    uznane jako zrealizowane w wykonaniu działalności gospodarczej.

    Jak już powyżej wskazano, działalność taka nie jest prowadzona przez Wnioskodawczynię.
    Działaniem Wnioskodawczyni w tym przypadku jest wyłącznie sprzedaż udziałów we
    współwłasności na rzecz dewelopera. Ponadto, nie jest w zakresie planów i zamiarów
    Wnioskodawczyni podejmowanie działań inwestycyjnych związanych ze zbywanymi
    nieruchomościami (udziałami). Działania te i czynności stanowią domenę dewelopera,
    nawet jeśli deweloper korzysta w tym zakresie z upoważnienia lub zezwolenia
    Wnioskodawczyni (i pozostałych współwłaścicieli nieruchomości) to podejmowane przez
    niego działania są związane z jego założeniami inwestycyjnymi i dokonywane są na jego
    koszt i jego wyłączne ryzyko.
    Wydana w dniu 24 maja 2021 r. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego (sygn. akt: II
    FPS 1/21) trafnie stwierdza, że przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy
    oraz innych umów o podobnym charakterze są zaliczane bez ograniczeń do źródła
    przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 z późn. zm.), chyba, że
    stanowią składnik majątkowy mienia osoby fizycznej, który został przez nią wprowadzony
    do majątku związanego z wykonywaniem działalności gospodarczej. Tym samym NSA
    stwierdził, że zasadnicze znaczenie w przypadku kwalifikacji danej działalności jako
    działalności gospodarczej, podlegającej opodatkowaniu na zasadach przewidzianych dla
    osób prowadzących działalność gospodarczą ma kryterium wprowadzenia danego
    składnika majątku – nieruchomości – do majątku związanego z prowadzeniem działalności
    gospodarczej (majątku firmowego). Nie ma żadnych przeszkód, aby powyższą zasadę,
    wyinterpretowaną przez NSA na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, nie stosować również do zasad obowiązujących na gruncie ustawy o podatku
    od towarów i usług. Decydujące znaczenie ma zatem wprowadzenie składnika majątku do
    majątku „firmowego”. Słusznie NSA w przywołanej uchwale stwierdził, że jeżeli podatnik:
    1) nie podejmuje czynności zmierzających do wyraźnego wyodrębnienia
      przedsiębiorstwa poprzez stworzenie zorganizowanego zespołu składników
      materialnych i niematerialnych mających służyć tej działalności,
    2) nie buduje struktury organizacyjnej pozwalającej mu na zarządzanie tą wydzieloną
      częścią majątku,
    3) nie wypracowuje strategii tej działalności (planów co do jej rozwoju, badania rynku pod
      kątem potrzeb potencjalnych najemców, dostosowywania składników majątków do
      tych potrzeb), a jedynie lokuje nadwyżki posiadanych środków (uzyskiwanych z
      różnych źródeł przychodu) w zakup nieruchomości, które następnie wynajmuje, to nie
      można uznać, że składniki majątkowe związane są z działalnością gospodarczą.
    Nie sposób uznać w tym przypadku, aby Wnioskodawczyni podejmowała czynności
    zmierzające do wyraźnego wyodrębnienia jej udziału w nieruchomości jako
    przedsiębiorstwa, względnie zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Tym samym nie
    można uznać aby odpłatne, okresowe (co tydzień) udostępnianie nieruchomości na
    potrzeby cudzej działalności gospodarczej (handlowej) pozwalało zakwalifikować
    nieruchomość jako składnik majątku „firmowego”. Nieruchomość nie straciła charakteru
    majątku prywatnego (osobistego), podobnie jak nie tracą charakteru majątku prywatnego
    lokale mieszkalne, do których nawiązywał NSA w przywołanej uchwale. W przeciwnym
    wypadku należałoby uznać, że każdy najem, dzierżawa, czy inny odpłatny sposób
    przekazania nieruchomości do korzystania stanowiłby działalność gospodarczą, co jest
    wnioskiem w sposób oczywisty chybionym.
    W tej sytuacji, w ocenie Wnioskodawczyni, uznać należy, że podejmowane przez nią
    działania oraz dokonane czynności pozwalają na zakwalifikowanie sprzedaży prawa
    własności i udziałów w prawie własności działek (objętych złożonym wnioskiem) w ramach
    rozporządzania majątkiem prywatnym.
    Z tego względu sprzedaż ww. dóbr dokonywana będzie w obszarze nie objętym regulacją
    ustawy podatku od towarów i usług, a zatem nie wystąpi zobowiązanie do zapłaty tego

    podatku w związku z dokonaną sprzedażą nieruchomości (udziałów we współwłasności
    nieruchomości).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Przy czym stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
        prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Kwestia współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem
    cywilnym.
    Na mocy art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.

    Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną
    postacią prawną własności.
    Jak stanowi art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    W świetle art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Przepis art. 198 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że
    współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Należy w tym miejscu wyjaśnić, że prawo dopuszcza, aby własność tej samej rzeczy
    przysługiwała niepodzielnie kilku osobom.
    Zatem, w świetle powołanych powyżej przepisów zbycie nieruchomości (gruntów, ale i
    udziałów w nich) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której
    mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że
    dostawa towarów bądź świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu VAT
    wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem).
    Jednocześnie wskazać należy, iż nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w
    rozumieniu art. 7 ww. ustawy podlega opodatkowaniu, ale tylko taka, która wykonana jest
    przez podmiot, który w związku z jej realizacją występuje w charakterze podatnika
    podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zdefiniowane zostały w art. 15 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy.
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.

    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.

    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży udziału w działkach, istotne jest,
    czy w celu dokonania sprzedaży działek, podjęła Pani aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to
    koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem
    Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. Inaczej jest
    natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE. Zatem za podatnika należy uznać osobę,
    która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując
    aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części

    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny, to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Z opisu sprawy wynika, że:
    - składa Pani wniosek jako osoba fizyczna, nieprowadząca działalności gospodarczej;
    - jest Pani współwłaścicielem we współwłasności ułamkowej w części 5/12 nieruchomości,
      składającej się z trzech działek niezabudowanych oznaczonych w ewidencji gruntów nr
      A/9, A/13 i B/2, o łącznej powierzchni (...) ha;
    - nabyła Pani udział w nieruchomości na podstawie notarialnej umowy darowizny od
      swojej matki;
    - od momentu wejścia w posiadanie działek nr A/9, A/13 oraz B/2, do chwili obecnej
      działki udostępniane są na prowadzenie przez kupców handlu;
    - działki udostępniała Pani od momentu wejścia w ich posiadanie, czyli od sierpnia 1995 r.;
    - Wnioskodawczyni wraz z pozostałymi współwłaścicielami nieruchomości, zawarli w dniu
      (...) listopada 2021 r. przedwstępną umowę sprzedaży m.in działek o numerach A/9, A
      /13 i B/2;
    - nie poczyniła Pani, ani nie zamierza Pani poczynić przed sprzedażą ww. działek
      jakichkolwiek czynności wymagających zaangażowania własnych środków finansowych
      zmierzających do podniesienia wartości działek;
    - nabywcę udziałów w przedmiotowych działkach znalazła Pani poprzez pośrednika
      nieruchomości;
    Pani wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy w związku ze zbyciem
    udziału w działkach nr A/9, A/13 i B/2 będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku VAT.
    Należy więc przeanalizować całokształt działań, jakie podjęła Pani w odniesieniu do ww.
    nieruchomości, które będą przedmiotem sprzedaży, i ustalić, czy w odniesieniu do
    opisanej czynności, będzie Pani spełniała przesłanki do uznania Pani za podatnika
    podatku od towarów i usług.
    Kwestię zawierania umów reguluje ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
    Zgodnie z art. 693 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz
      do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    W myśl art. 659 § 1 ustawy – Kodeks cywilny:
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Jak wynika z powyższego przepisu, najem/dzierżawa jest umową dwustronnie
    zobowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem świadczenia wydzierżawiającego,
    polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie dzierżawcy, polegające na
    płaceniu umówionego czynszu.

    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług najem/dzierżawa stanowi
    świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
                              1Zasada swobody umów zapisana jest w art. 353 Kodeksu Cywilnego, zgodnie z którym:
    Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby
    jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom
    współżycia społecznego.
    W tym przepisie jest wyrażona tzw. zasada swobody umów, która przyznaje stronom
    możliwość i swobodę w zakresie kształtowania treści umowy czy też wyboru formy jej
    zawarcia, co oznacza, że jeśli nie istnieją żadne przeszkody, np. natury prawnej (tj. nie
    trzeba umowy zawrzeć pisemne albo zachować formy aktu notarialnego), to umowa może
    być zawarta w formie ustnej i jest ona również wiążąca dla stron ją zawierających.
    Zatem biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy stwierdzić, że oddanie rzeczy (np.
    nieruchomości) w odpłatne używanie jest usługą i wypełnia określoną w art. 15 ust. 2
    ustawy definicję działalności gospodarczej, jeżeli wykonywane jest w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Odnosząc wyżej wskazane przepisy do przedstawionych we wniosku okoliczności
    stwierdzić należy, że wieloletnie odpłatne umożliwienie osobom handlującym korzystania
    z nieruchomości w czasie trwania targowiska wskazuje na wykorzystywanie przez Panią
    posiadanych działek nr A/9, A/13 i B/2 (udziału w działkach) w sposób ciągły do celów
    zarobkowych od roku 1995 (uzyskiwane przez Panią korzyści w postaci jednorazowej lub
    miesięcznej opłaty z tytułu umożliwienia osobom handlującym korzystania z
    nieruchomości w czasie trwania targowiska mają charakter stały). Wykorzystywanie
    nieruchomości do świadczenia usługi odpłatnego udostępniania wypełnia zatem
    określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, a Pani w związku z tą
    czynnością działa jak podatnik w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.
    Wykorzystywanie przez Panią udziału w działkach w sposób ciągły dla celów zarobkowych
    spowodowało, że są one wykorzystywane w prowadzonej przez Panią działalności
    gospodarczej, a nie wyłącznie w ramach majątku osobistego. Działania takiego nie można
    interpretować inaczej niż jako cel osiągania korzyści majątkowych, a więc cel zarobkowy.
    Tym samym, działki przeznaczone do sprzedaży (udział w działkach), w momencie ich
    dostawy, będą stanowiły składnik majątkowy służący prowadzeniu działalności
    gospodarczej. Planowana sprzedaż ww. udziału w działkach nie będzie więc stanowiła
    czynności rozporządzania majątkiem prywatnym.
    Wobec powyższego, planowana przez Panią sprzedaż udziału w nieruchomości, która
    stanowi składnik majątku prowadzonej działalności gospodarczej, będzie dostawą
    dokonaną w ramach prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy, a Pani z tytułu tej sprzedaży działała będzie jako podatnik VAT, o którym mowa w
    art. 15 ust. 1 ustawy. Sprzedaż udziału w niezabudowanych działach będzie więc
    czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może korzystać
    ze zwolnienia od tego podatku albo może być opodatkowana tym podatkiem.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej
    ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku. Zakres i zasady
    zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    I tak, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.

    Powyższe oznacza, że zwolnienie od podatku przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o
    charakterze rolnym, leśnym, itp.
    Na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy:
      Przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z
      miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku
      takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania
      terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu
      przestrzennym.
    Zgodnie z art. 135 ust. 1 lit. k Dyrektywy 2006/112/WE:
      Państwa członkowskie zwalniają transakcje dostawy terenów niezabudowanych,
      inne niż dostawy terenów budowlanych, o których mowa w art. 12 ust. 1 lit. b).
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen przeciwko
    Belastingdienst Grote Ondernemingen:
      „teren budowlany oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez
      państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”.
    Tym samym, również w świetle orzeczeń TSUE za teren budowlany uznać można jedynie
    taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.
    Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe
    niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu ww. art. 2 pkt 33 ustawy,
    pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane –
    są zwolnione od podatku.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód
      wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów
      zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu,
      należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww. ustawy:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    W myśl art. 4 ust. 2 ww. ustawy:
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego: miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku, decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.

    W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać
    przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy
    nieruchomości.
    Podkreślić należy, że analiza powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy
    wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku obejmuje zbycie nieruchomości
    niezabudowanych (gruntów) innych niż tereny budowlane.
    Z opisu sprawy wynika, że działki nr A/9, A/13 i B/2 objęte są miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego i przeznaczone są na tereny z rozmieszczenia
                                      2obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej (...) m, zabudowy usługowej z
    zakazem lokalizacji funkcji produkcyjnych i warsztatowych oraz związanych z nimi składów
    i magazynów. Ponadto, (...) listopada 2021 r. podpisała Pani wraz z współwłaścicielami
    przedwstępną warunkową umowę sprzedaży w postaci aktu notarialnego dotyczącą
    sprzedaży Nieruchomości, która uzależniała zawarcie docelowej umowy sprzedaży od
    łącznego spełnienia warunków określonych w tym akcie, m.in. zmiany miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którym, plan zagospodarowania
    przestrzennego dopuszczał będzie zabudowę mieszkaniowa wielorodzinną z minimalną
                    2powierzchnią mieszkalną (...) m.
    W konsekwencji, dostawa udziału w niezabudowanych działkach nr A/9, A/13 i B/2 nie
    będzie objęta zwolnieniem od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy,
    ponieważ działki na moment sprzedaży stanowić będą teren budowlany zdefiniowany w
    art. 2 pkt 33 ustawy.
    W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki
    uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia od podatku dostawy w
    oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów (w tym nieruchomości), spełnione muszą być
    łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
    · towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    · brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
      wytworzeniu) tych towarów.
    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia
    dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również
      wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy, gdy podatnik nie ma
      prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych
      przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną
      od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak
      odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w

      ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok TSUE z 8 grudnia 2005 r. w sprawie
      C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku
      naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie
    wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia VAT.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie może
    mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży, w
    wyniku której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług
    Z opisu sprawy wynika, że prawo do nieruchomości wynoszące 5/12 części udziału w
    działkach nr A/9, A/13 i B/2 nabyła Pani w drodze darowizny od swojej matki w 1995 r. Z
    uwagi na wskazaną okoliczność stwierdzić należy, że nabycie ww. prawa własności nie
    nastąpiło w ramach czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. W takiej
    sytuacji nie można mówić, że przysługiwało Pani prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przy nabyciu udziału w działkach lub że takie prawo Pani nie przysługiwało, bowiem nie
    było podatku, który mogłaby Pani odliczyć. Nie zostanie więc spełniony już jeden z
    warunków określonych w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zatem dla dostawy udziału w działkach niezabudowanych nr A/9, A/13 i B/2 nie znajdzie
    zastosowania również zwolnienie od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    W konsekwencji stwierdzić należy, że sprzedaż przez Panią udziału w działkach nr A/9, A
    /13 i B/2 będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z art. 7 ust. 1 ustawy, która nie będzie
    korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ani pkt 2 ustawy, a
    zatem będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wg właściwej dla
    tej czynności stawki podatku VAT.
    Wobec powyższego Pani stanowisko w ww. zakresie uznałem za nieprawidłowe.
    Kolejna wątpliwość Pani dotyczy ustalenia na jakim formularzu powinna Pani wypełnić
    deklarację podatkową i czy powinna Pani wystawić fakturę VAT .
    Odnosząc się do Pani wątpliwości dotyczących obowiązku wystawienia faktury
    dokumentującej obrót uzyskany z tytułu sprzedaży udziału w działkach niezabudowanych,
    należy zauważyć, że zasady dokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu
    regulują przepisy art. 106a-106q ustawy.
    Należy zauważyć, że na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Przepis art. 106b ust. 2 ustawy stanowi, że:

      Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży
      zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów
      wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
    Faktury są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze
    dokonywane przez podatnika. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym
    wymiarze podatku od towarów i usług, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe
    oznaczenie wszystkich elementów faktury.
    Według art. 106b ust. 3 ustawy:
      Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
      dokumentującą:
      1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie
        wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
      a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
      b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
      1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których
      mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z
      wyjątkiem:
      a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust.
        5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
      b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art.

      - jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od
        końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź
        otrzymano całość lub część zapłaty.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów – co do zasady – podatnik VAT jest
    zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego
    podatnika. Generalnie ustawodawca nie nakłada na podatników obowiązku wystawiania
    faktur dokumentujących sprzedaż zwolnioną od podatku na podstawie przepisów ustawy
    lub rozporządzeń wykonawczych do niej oraz sprzedaż realizowaną na rzecz podmiotów
    niebędących podatnikami VAT. Jednakże nie ma przeszkód, aby w powyższych sytuacjach
    podatnik wystawiał fakturę.
    Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    W rozpatrywanej sprawie transakcja sprzedaż przez Panią udziału w działkach nr A/9, A/13
    i B/2 – jak wyżej wskazano – będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, i nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku.
    W przedmiotowej sprawie z tytułu sprzedaży udziału w działkach nr A/9, A/13 i B/2 będzie
    Pani stroną dokonującą czynności opodatkowane tym podatkiem, i wystąpi Pani w
    charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Tym samym, będzie Pani
    obowiązana udokumentować dostawę udziału w działkach, wystawiając we własnym
    imieniu fakturę w części przypadającej na Panią jako współwłaściciela, zgodnie z art. 106b
    ust. 1 pkt 1 ustawy, w przypadku, gdy sprzedaż dokonana zostanie na rzecz podatnika

    podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz
    osoby prawnej niebędącej podatnikiem. Natomiast w przypadku dostawy udziału w
    działkach na rzecz podmiotu niebędącego podatnikiem podatku, podatku od wartości
    dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz podmiotu, który nie jest osobą
    prawną niebędącą podatnikiem, będzie Pani obowiązana do wystawienia faktury na
    żądanie nabywcy, jeżeli żądanie jej wystawienia zostanie zgłoszone w terminie 3 miesięcy,
    licząc od końca miesiąca, w którym dostarczony zostanie towar, bądź otrzymana zostanie
    całość lub część zapłaty.
    Podsumowując, stwierdzam, że będzie Pani obowiązana udokumentować dostawę udziału
    w działkach, wystawiając we własnym imieniu fakturę w części przypadającej na Panią jako
    współwłaściciela, zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, w przypadku, gdy sprzedaż
    dokonana zostanie na rzecz podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub
    podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.
    Natomiast w przypadku dostawy udziału w działkach na rzecz podmiotu niebędącego
    podatnikiem podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze
    lub na rzecz podmiotu, który nie jest osobą prawną niebędącą podatnikiem, będzie Pani
    obowiązana do wystawienia faktury na żądanie nabywcy, jeżeli żądanie jej wystawienia
    zostanie zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczony
    zostanie towar, bądź otrzymana zostanie całość lub część zapłaty.
    Tak więc stanowisko Pani w ww. jest nieprawidłowe.
    Następnie odnosząc się do kwestii związanej z wypełnieniem deklaracji podatkowej
    wskazuję, że
    na podstawie art. 99 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym
      deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca
      następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c,
      art. 133 i art. 138g ust. 2.
    W myśl art. 99 ust. 7c ustawy:
      Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, zawierają dane niezbędne do
      rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w tym wysokości podstawy
      opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące
      podatnika.
    Jak stanowi art. 99 ust. 11c ustawy:
      Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, są składane zgodnie z wzorem
      dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o
      informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, który
      obejmuje deklarację i ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3. Dokument
      elektroniczny, o którym mowa w zdaniu pierwszym, jest przesyłany w sposób
      określony w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i
      zgodnie z wymaganiami określonymi w tych przepisach.
    Stosownie do treści art. 99 ust. 13a i 13b ustawy:
      13a. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi i udostępni na
      elektronicznej platformie usług administracji publicznej wzór dokumentu, o którym
      mowa w ust. 11c.
      13b. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze
      rozporządzenia, szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 7c, wraz z
      objaśnieniami co do sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji
      podatkowych, o których mowa w ust. 1-3, oraz niezbędnymi pouczeniami,
      uwzględniając konieczność prawidłowego rozliczenia podatku oraz kontroli tego
      obowiązku przez organ podatkowy.

    Elementy JPK_VAT określa rozporządzenie Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z 15
    października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach
    podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz.
    1988 ze zm.) oraz opracowane na jego podstawie wzory struktury logicznej JPK_VAT, w
    formie JPK_V7M i JPK_V7K.
    W rozpatrywanej sprawie transakcja sprzedaż przez Panią udziału w działkach nr A/9, A/13
    i B/2 – jak wyżej wskazano – będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, i nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku. W
    przedmiotowej sprawie z tytułu sprzedaży udziału w działkach nr A/9, A/13 i B/2 będzie
    Pani stroną dokonującą czynności opodatkowane tym podatkiem, i wystąpi Pani w
    charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.
    Wobec powyższego ww. dostawę powinna Pani wykazać w dokumencie elektronicznym
    JPK_VAT, składanym za okres rozliczeniowy, w którym nastąpi sprzedaż nieruchomości.
    Wobec powyższego, Pani stanowisko, w ww. zakresie należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem sprawy podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
    udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Odnosząc się do przywołanego przez Panią wyroku sądu należy zaznaczyć, że każdy z
    wyroków zapada na gruncie unikalnego stanu faktycznego, i w zasadzie wyłącznie do
    niego się ogranicza. Ocena skutków sprzedaży nieruchomości opiera się na wielu
    przesłankach i powinna być dokonywana z punktu widzenia każdego odrębnego stanu
    faktycznego/zdarzenia przyszłego. Ponadto należy zwrócić uwagę, że powołany przez
    Panią wyrok sądu dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych, a nie podatku od
    towarów i usług.
    Zwrócić należy uwagę, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej
    przedmiotem Pani wniosku (zapytania). Inne kwestie wynikające z opisu sprawy, które nie
    zostały objęte pytaniem w szczególności kwestia ustalenia sposobu rejestracji jako
    podatnik VAT, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w wydanej
    interpretacji rozpatrzone.
    Ta interpretacja stanowi ocenę Pani stanowiska wyłącznie w zakresie podatku od towarów
    i usług natomiast w zakresie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.