Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-222/10-2/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-04-23
Teza: Czy przysługuje prawo do odliczenia podatku z duplikatu faktury?
Słowa kluczowe: faktura-duplikat faktury; faktura-faktura VAT; odliczenia-odliczenie podatku; podatek-podatek od towarów i usług; rejestracja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 1 lutego 2010 r. (data wpływu 15 lutego 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z duplikatu faktury i zwrotu kwoty nadwyżki – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 15 lutego 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z duplikatu faktury i zwrotu kwoty nadwyżki.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca w dniu 9 grudnia 2009 r. zarejestrował w ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez Burmistrza Gminy, działalność gospodarczą, polegającą na: produkcji pozostałych wyrobów stolarskich i ciesielskich dla budownictwa, produkcji mebli biurowych i sklepowych, produkcji mebli kuchennych i produkcji pozostałych mebli oraz zakładanie stolarki budowlanej.

Na podstawie art. 113 ust. 4 ustawy o VAT, Zainteresowany zrezygnował ze zwolnienia od podatku VAT, przysługującego mu na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy o VAT i od dnia 9 grudnia 2009 r. jest czynnym płatnikiem VAT, zarejestrowanym przez Naczelnika Urzędu Skarbowego.

Przed datą rejestracji, w dniu 17 lipca 2009 r., Wnioskodawca zawarł z Agencją Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Umowę Przyznania Pomocy. Zgodnie z § 4 przedmiotowej umowy, Agencja zobowiązuje się do wypłacenia, na warunkach określonych w umowie i na podstawie złożonego wniosku o płatność, pomocy w wysokości xyw zł, jednak nie więcej niż 50% poniesionych kosztów kwalifikowanych operacji. Koszty kwalifikowane zostały określone w zestawieniu rzeczowo-finansowym operacji, stanowiącym załącznik nr 1 do ww. umowy i ustalone zostały według wartości netto.

W związku z powyższym, Zainteresowany poniósł, z przeznaczeniem na działalność gospodarczą, nakłady na zakup maszyn i urządzeń dokonując w dniu 11 września 2009 r. wpłaty zaliczki w wysokości 100% do firmy, od której otrzymał następujące faktury:

1.  Fakturę VAT zaliczkowa nr xxx z dnia 18 września 2009 r.
2.  Fakturę VAT nr xxx z dnia 30 września 2009 r., którą otrzymał w październiku 2009 r.

Faktura VAT nr xxx z dnia 30 września 2009 r. została wystawiona na prośbę Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

Fakturę VAT zaliczka Wnioskodawca zagubił, a w Urzędzie Skarbowym uzyskał informację, że stosownie do § 10 ust. 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług, jeżeli faktura VAT zaliczka obejmuje całą cenę brutto towaru lub usługi, sprzedawca po wydaniu towaru lub wykonaniu usługi nie wystawia faktury w terminie określonym w § 9.

W związku z powyższym, Wnioskodawca uznał, że faktura nr xxx z dnia 30 września 2009 r. nie stanowi podstawy do odliczenia VAT naliczonego i wystąpił o wydanie duplikatu faktury VAT zaliczka, który otrzymał w styczniu 2010 r. i w rozliczeniu podatku VAT za styczeń 2010 r. odliczył VAT naliczony, na podstawie tego duplikatu, oraz wykazał zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym.

Pierwszy przychód z opisanej działalności gospodarczej uzyskał on w grudniu 2009 r. i wystawił fakturę sprzedaży wraz z należnym podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy będąc już czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, Zainteresowany miał prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, wynikającego z wystawionego w dniu 13 stycznia 2010 r. duplikatu faktury VAT zaliczka, dokumentującej wpłatę zaliczki w wysokości 100% przed datą rejestracji jako czynny podatnik VAT i następnie, w rozliczeniu za miesiąc styczeń 2010 r., w związku z osiągnięciem przychodu opodatkowanego, do wystąpienia o zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym?

Zdaniem Wnioskodawcy, przysługuje mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Uprawnienie to zostało zawarte w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. zwanej dalej ustawą o VAT, który stanowi, iż podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Kwotę podatku naliczonego, według art. 86 ust. 2 ustawy o VAT, stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Natomiast zgodnie z art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę. Jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w tym terminie, może on stosownie do art. 86 ust. 11, obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Z kolei art. 88 ust. 4 ustawy o VAT stanowi, iż obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni zgodnie z art. 96 ustawy o VAT.

Z treści art. 88 ust. 4 nie wynika, w którym momencie podatnik musi uzyskać status podatnika czynnego VAT, by móc skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego. Zgłoszenie rejestracyjne podatnik jest zobowiązany złożyć Naczelnikowi Urzędu Skarbowego zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy o VAT, przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 ustawy o VAT.

Stosownie do § 20 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług, duplikaty faktur wystawia się wówczas, gdy oryginał faktury ulegnie zniszczeniu lub zaginie. w takim przypadku sprzedawca, na wniosek nabywcy, ponownie wystawia fakturę, zgodnie z danymi zawartymi w kopii tej faktury. z powyższego wynika, że duplikat faktury ma moc równą fakturze pierwotnej, stanowiąc na równi z nią podstawę do odliczenia podatku naliczonego.

W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, odliczenie podatku naliczonego na podstawie duplikatu faktury VAT zaliczka w miesiącu otrzymania duplikatu, oraz wystąpienie o zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym jest prawidłowe, ponieważ zakup ten jest związany ze sprzedażą opodatkowaną, jest on zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT i wcześniej nie dokonał odliczenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

\- z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Do podstawowych zasad wspólnego systemu VAT należy między innymi zasada neutralności podatku dla podatnika, rozumiana jako stosowanie podatku od towarów i usług na wszystkich etapach obrotu gospodarczego z równoczesnym prawem do potrącenia podatku zawartego w poprzedniej fazie obrotu. Prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynika z samej konstrukcji podatku od towarów i usług i ma na celu zapewnienie neutralności tego podatku dla podatników VAT czynnych. Podatnik ma prawo do skorzystania z przedmiotowego prawa w ustalonych przepisami terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego określonych warunków pozytywnych (związku nabytych towarów i usług z czynnościami opodatkowanymi), jak i niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych m.in. w art. 88 ustawy.

Na mocy art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Art. 96 ust. 1 ustawy stanowi, iż podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Z treści cytowanych przepisów nie wynika, w którym momencie podatnik musi uzyskać status podatnika VAT czynnego, by móc skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego. Nie wskazują one, że do nabycia prawa do odliczenia podatku naliczonego konieczne jest posiadanie statusu podatnika zarejestrowanego w momencie otrzymania faktur zakupu. Zatem, status podatnika czynnego (zarejestrowanego) konieczny jest w momencie dokonywania odliczenia – realizacji tego prawa.

W myśl art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18.

Zgodnie z art. 86 ust. 11 ustawy, jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Prawo podatnika do odliczenia podatku naliczonego przy zakupach towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych (art. 86 ust. 1 ustawy) kształtuje się w danym okresie rozliczeniowym. Zdarzeniem uprawniającym do obniżenia podatku należnego – co wprost wynika z art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy – jest otrzymanie faktury lub dokumentu celnego, a ewentualne późniejsze rozliczenie podatku jest konsekwencją już nabytego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego.

W związku z powyższym, prawo do obniżenia podatku należnego powstaje u wszystkich podatników, o ile wykażą, że zakupy były związane z bieżącą lub przyszłą działalnością opodatkowaną, a warunek rejestracji jest niezbędny wyłącznie do skorzystania przez podatnika z prawa do obniżenia podatku należnego. Należy bowiem rozróżnić moment powstania prawa do odliczenia od momentu skorzystania z tego prawa. Jego realizacja następuje poprzez złożenie deklaracji podatkowej, wyrażającej wolę skorzystania przez podatnika z prawa do odliczenia i aby skutecznie zrealizować już powstałe uprawnienie, podatnik musi usunąć – najpóźniej przed skorzystaniem z tego prawa – wszelkie przesłanki negatywne, w tym brak rejestracji, który umożliwia identyfikowanie go jako podatnika. Zatem należy stwierdzić, iż ustawa o podatku od towarów i usług nie pozbawia podatnika prawa do dokonania odliczenia podatku VAT od zakupów poczynionych przed rejestracją, o ile występują przesłanki, iż zakupione towary i usługi będą wykorzystywane do bieżącej (lub przyszłej) działalności opodatkowanej (oraz spełniają inne warunki określone w przepisach ustawy). Niemniej, ustawodawca narzucił podatnikom, chcącym dokonać odliczenia podatku VAT od poczynionych nabyć, obowiązek rejestracji jako podatnika VAT czynnego.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca w dniu 9 grudnia 2009 r. zarejestrował działalność gospodarczą, polegająca na: produkcji pozostałych wyrobów stolarskich i ciesielskich dla budownictwa, produkcji mebli biurowych i sklepowych, produkcji mebli kuchennych i produkcji pozostałych mebli oraz zakładanie stolarki budowlanej oraz zarejestrował się jako podatnik VAT czynny.

Przed datą rejestracji Zainteresowany poniósł, z przeznaczeniem na działalność gospodarczą podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nakłady na zakup maszyn i urządzeń dokonując, w dniu 11 września 2009 r. wpłaty zaliczki w wysokości 100% do firmy, od której otrzymał następujące faktury:

1.  fakturę VAT zaliczkowa nr xxx z dnia 18 września 2009 r., oraz
2.  fakturę VAT nr xxx z dnia 30 września 2009 r., którą otrzymał w październiku 2009 r.

Fakturę VAT zaliczka Wnioskodawca zagubił. w związku z faktem, iż faktura VAT zaliczka obejmuje całą cenę brutto towaru uznał on, że faktura nr xxx nie stanowi podstawy do odliczenia VAT naliczonego i wystąpił o wydanie duplikatu faktury VAT zaliczka, który otrzymał w styczniu 2010 r. i w rozliczeniu podatku VAT za styczeń 2010 r. odliczył VAT naliczony na podstawie tego duplikatu oraz wykazał zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym.

Pierwszy przychód z opisanej działalności gospodarczej Zainteresowany uzyskał w grudniu 2009 r. i wystawił fakturę sprzedaży wraz z należnym podatkiem od towarów i usług.

Na mocy § 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 212, poz. 1337 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem, jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część lub całość należności, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od dnia, w którym otrzymano część lub całość należności od nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

Jeżeli faktury, o których mowa w ust. 1-3, obejmują całą cenę brutto towaru lub usługi, sprzedawca po wydaniu towaru lub wykonaniu usługi nie wystawia faktury w terminie określonym w § 9 (§ 10 ust. 6 rozporządzenia).

Stosownie do § 20 ust. 1 rozporządzenia, jeżeli oryginał faktury lub faktury korygującej ulegnie zniszczeniu albo zaginie, sprzedawca na wniosek nabywcy ponownie wystawia fakturę lub fakturę korygującą, zgodnie z danymi zawartymi w kopii tej faktury lub faktury korygującej.

Faktura i faktura korygująca wystawiona ponownie musi dodatkowo zawierać wyraz „DUPLIKAT” oraz datę jej wystawienia - § 20 ust. 3 rozporządzenia.

Z sytuacji przedstawionej we wniosku wynika, że Wnioskodawca otrzymał fakturę pierwotną dokumentująca wpłaconą zaliczkę, lecz ją zgubił. w związku z otrzymaniem faktury pierwotnej, był on uprawniony do zastosowania odliczenia zgodnie z art. 86 ust. 10 pkt 1 oraz ust. 11 ustawy. Powyższych terminów odliczenia nie zmienia fakt zagubienia faktury pierwotnej, bowiem Zainteresowany ją otrzymał.

W przedmiotowej sprawie Zainteresowany otrzymał oryginał faktury dokumentującej wpłatę zaliczki w miesiącu wrześniu 2009 r., tym samym podatek VAT naliczony winien zostać rozliczony w miesiącu otrzymania faktury pierwotnej (wrzesień 2009 r.) bądź w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych. Zatem, w celu zrealizowania nabytego prawa do odliczenia koniecznym jest złożenie pierwszej deklaracji podatkowej za wrzesień 2009 r. bądź jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych (po uprzednim odpowiednim skorygowaniu VAT-R).

Dodatkowo tut. Organ wyjaśnia, iż sytuacja, w której konieczne jest wykorzystanie duplikatu faktury nie może być traktowana jak norma i standard. Uznanie za prawidłowe, że podatnik ma zawsze prawo do dokonania odliczenia w momencie otrzymania duplikatu, doprowadziłoby do destabilizacji obrotu gospodarczego, bowiem wtedy to podatnik, a nie przepisy decydowałyby, kiedy powstaje prawo do odliczenia VAT: w momencie otrzymania oryginału, czy otrzymania duplikatu faktury.

Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

W przypadku gdy podatnik nie wykonał w okresie rozliczeniowym czynności opodatkowanych na terytorium kraju oraz czynności wymienionych w art. 86 ust. 8 pkt 1, podatnikowi przysługuje, na jego umotywowany wniosek złożony wraz z deklaracją podatkową, zwrot kwoty podatku naliczonego, podlegającego odliczeniu od podatku należnego w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą na terytorium kraju lub poza tym terytorium, w terminie 180 dni od dnia złożenia rozliczenia, z zastrzeżeniem art. 86 ust. 19. Na pisemny wniosek podatnika urząd skarbowy dokonuje zwrotu, o którym mowa w zdaniu pierwszym, w terminie 60 dni, jeżeli podatnik złoży w urzędzie skarbowym zabezpieczenie majątkowe. Przepisy ust. 2 zdanie drugie i trzecie, ust. 2a i ust. 4a-4f stosuje się odpowiednio – art. 87 ust. 5a ustawy.

Wnioskodawca osiąga obroty z działalności opodatkowanej od grudnia 2009 r. w związku z powyższym, począwszy od tego okresu, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego jest w tym okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, ma on prawo do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Jeżeli zwrot kwoty podatku naliczonego, podlegającego odliczeniu od podatku należnego w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, Zainteresowany wykaże w deklaracjach za okresy rozliczeniowe wcześniejsze, wówczas ww. zwrot przysługuje mu na jego umotywowany wniosek złożony wraz z deklaracją podatkową.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, iż Wnioskodawca miał prawo do odliczenia podatku naliczonego z otrzymanego duplikatu faktury VAT, jednak nie w rozliczeniu za miesiąc styczeń 2010 r. Zatem, stanowisko Zainteresowanego należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Ponadto, zwrócić należy uwagę, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisywanym stanie faktycznym, które nie zostały objęte pytaniem - nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.