Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-1346/14-2/AN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-02-18
Teza: Zryczałtowany podatek dochodowy od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie opodatkowania przychodów z najmu.
Słowa kluczowe: najem; przychód; ryczałt-ryczałt ewidencjonowany
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 25 listopada 2014 r. (data wpływu 1 grudnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie opodatkowania przychodów z najmu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 grudnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie opodatkowania przychodów z najmu.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Osoba fizyczna jest wspólnikiem spółki z o.o. (dalej: Podatnik). Jest on również właścicielem nieruchomości, którą ww. Spółka wynajmuje od niego na cele gospodarcze. W umowie najmu Podatnik-wynajmujący występuje jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej. Umowa najmu obowiązuje od listopada 2014 roku. Podatnik ma zamiar złożyć stosowne oświadczenie, o którym mowa w art. 9 ust. 4 u.z.d.o.f. do 20 grudnia 2014 roku.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy podatnik może opodatkować przedmiotowy najem zryczałtowaną stawką podatku dochodowego w wysokości 8,5%, o którym mowa w art. 1 pkt 2, art. 6 ust. la, art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a) u.z.p.d.o.f. w związku z art. 5a pkt 6 i art. 10 ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.f.?

Zdaniem Wnioskodawcy, może on skorzystać z opodatkowania najmu zryczałtowaną stawką podatku dochodowego w wysokości 8,5%.

W opinii Wnioskodawcy istnieje możliwość opodatkowania ww. najmu zryczałtowanym podatkiem dochodowym w wysokości 8,5%. Należy tutaj podkreślić, że nieruchomość będąca przedmiotem najmu jest własnością Zainteresowanego, jest to więc tzw. jego prywatna własność. Nie wchodzi ona w skład majątku Spółki, w której Wnioskodawca jest udziałowcem. Należy przy tym nadmienić, że umowa została zawarta na podstawie art. 659-692 kodeksu cywilnego. Tak zawarty najem nie spełnia kryteriów definicji zawartej w art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. Takie stanowisko podziela Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej ITPB1/415-651/14/MP.

Zainteresowany nie jest nadto osobą prowadzącą działalność gospodarczą. Wynajem nie ma charakteru ciągłego, ani zorganizowanego. Wnioskodawca w żaden w sposób nie prowadzi działań mających na celu pozyskanie klientów, ani nie prowadzi żadnych form promocji. Najem ten nie wymaga podjęcia szeregu działań organizacyjnych, a nadto występuje tylko jeden najemca. W związku z tym nie można mu przypisać temu działaniu cechy ciągłości, ponieważ znalezienie najemcy ma charakter „jednorazowy”. Jedynymi czynnościami periodycznymi wykonywanymi przez Podatnika jest ewentualne wystawianie faktur. W związku z tym nie można stwierdzić że najem jest prowadzony w sposób „zorganizowany”. Należy przy tym dodać, że Podatnik zajmuje się sprawami osobiście, nie wspomaga się żadną strukturą organizacyjno-techniczną.

Należy przy tym zwrócić uwagę na fakt, że podatnicy podatku dochodowego od osób fizycznych co do zasady mogą wybrać, czy najem nieruchomości będzie przez nich prowadzony w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej, czy też w ramach tzw. najmu prywatnego. Ponadto, zgodnie ze stanowiskiem Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi (IPTPB1/415-327/14-2/KSU) forma najmu prywatnego nie jest ograniczona ilością posiadanych mieszkań lub lokali, lecz charakterem zawartych umów najmu przedmiotowych nieruchomości, które nie stanowią składników związanych z działalnością gospodarczą.

Należy przy tym przytoczyć wyrok NSA II FSK 1092/12, w którym stwierdza się, że „ustalając w ryczałcie od przychodów ewidencjonowanych, czy przychód z najmu lokali pochodzi z działalności gospodarczej, należy w pierwszym rzędzie podjąć próbę przypisania tego przychodu do jednego ze źródeł wymienionych w u.p.d.o.f. (w szczególności w art. 10 ust. 1 pkt 6); jeżeli okaże się to niemożliwe, a przychód powstał w wyniku działalności zarobkowej wykonywanej w sposób zorganizowany i ciągły, która prowadzona jest we własnym imieniu, wówczas przychód będzie stanowił przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, a w konsekwencji opodatkowanie go ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych nie będzie dopuszczalne, tzn. nie będą miały do niego zastosowanie przepisy art. 1 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 2 ust. la, art. 6 ust. 1a i lb oraz art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a) u.z.p.d.o.f.”.

Wykładnia przedstawiona przez Sąd prowadzi do wniosku, że żeby dochód nie mógł być opodatkowany w formie ryczałtu musi być on prowadzony w sposób zorganizowany i ciągły. Cech tych nie można przypisać omawianemu najmowi, co zostało wyżej wykazane. W opinii Wnioskodawcy bez znaczenia jest fakt, że jest on jednocześnie udziałowcem w Spółce, która jest najemcą. Umowa została bowiem zawarta na podstawie ww. przepisów kodeksu cywilnego, a Zainteresowany jako strona najmu występuje jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej. Bez znaczenia jest również cel, na jaki najemca (Spółka) przeznacza wynajmowaną nieruchomość (jest ona przeznaczona na cele gospodarcze); ustawodawca nie wskazuje bowiem na jakie cele musi być przeznaczona nieruchomość, ażeby mogła ona skorzystać z ryczałtu 8,5%.

Należy ponadto zaznaczyć, że Spółka posiada osobną osobowość prawną, i co za tym idzie niezależną od Wnioskodawcy organizację, majątek i odpowiedzialność za swoje działania lub zaniechania na gruncie prawa zarówno prywatnego, jaki publicznego (w tym podatkowego). Godnym uwagi jest również fakt, że Podatnik jest tylko jednym ze wspólników. W związku z tym nie można powiązać faktu posiadania udziałów w sp. z o.o. z występowaniem w roli wynajmującego w umowie najmu pomiędzy tymi stronami i stwierdzić że taka działalność ma znamiona działalności gospodarczej. W konsekwencji, mając na względzie powyższe należy stwierdzić, że omawiany najem nie spełnia jednocześnie przesłanek, o których mowa w art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f.

W związku z przedstawionym stanem faktycznym dochody omawianego wynajmu w opinii Wnioskodawcy można bez wątpliwości przypisać do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.f. (jako odrębne od działalności gospodarczej źródło przychodu) i w konsekwencji opodatkować na zasadach przewidzianych w art. 1 pkt 2, art. 6 ust. 1a, art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a) u.z.p.d.o.f. (tj. stawką zryczałtowaną w wysokości 8,5%).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Stosownie do przepisów ww. ustawy, odrębnymi źródłami przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt 3, 6:

*   pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3),
*   najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą (pkt 6).

Z cytowanych powyżej przepisów wynika, że najem dla celów podatkowych może być traktowany jako odrębne źródło przychodów, określone w art. 10 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy. Co do zasady wybór kwalifikacji i sposób rozliczenia przychodów najmu, zaliczonych do tego źródła przychodów ustawodawca pozostawił osobie oddającej rzeczy w najem. Jedynie w przypadku, gdy przedmiotem najmu są składniki majątku związane z działalnością gospodarczą albo najem jest przedmiotem tej działalności, zgodnie z treścią cytowanego art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wynajmowanie nieruchomości traktowane jest jako pozarolnicza działalność gospodarcza.

Pojęcie działalności zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ww. ustawy. Zgodnie z tym przepisem, za działalność gospodarczą albo pozarolniczą działalność gospodarczą – oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

‒ prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Z opisanego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca wynajmuje Spółce na cele gospodarcze nieruchomość, która jest jego własnością. W umowie najmu Wnioskodawca – wynajmujący występuje jako osoba fizyczna nie prowadząca działalności gospodarczej.

Stosownie do treści art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są opodatkowane na zasadach określonych w ustawie, chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930, z późn. zm.), ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne uzyskujące przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Osoby fizyczne osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, mogą opłacać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych – o czym stanowi art. 2 ust. 1a tej ustawy.

Jak stanowi art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają również otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu tych umów, stosuje się art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a) ww. ustawy, od przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5%.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że jeżeli umowa najmu przedmiotowej nieruchomości nie zostanie zawarta w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, to przychody uzyskiwane z jego wynajmu mogą być przychodami ze źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i mogą być opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Należy również wyjaśnić, że zgodnie z art. 9 ust. 1 ww. ustawy, pisemne oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za dany rok podatkowy podatnik składa naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika nie później niż do dnia 20 stycznia roku podatkowego, natomiast podatnik rozpoczynający działalność gospodarczą w trakcie roku podatkowego – do dnia poprzedzającego dzień rozpoczęcia działalności, nie później jednak niż w dniu uzyskania pierwszego przychodu. Jeżeli do dnia 20 stycznia roku podatkowego podatnik nie zgłosił likwidacji działalności gospodarczej lub nie dokonał wyboru innej formy opodatkowania, uważa się, że nadal prowadzi działalność opodatkowaną w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Przy czym zgodnie z treścią art. 9 ust. 4 cytowanej ustawy w przypadku osiągania przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a czyli przychodów z najmu, przepisy dotyczące oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych stosuje się odpowiednio.

Stanowisko Wnioskodawcy należało zatem uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.