Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.131.2025.2.PSZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-06
Teza: Wydanie interpretacji w zakresie zryczałtowanego podatku
dochodowego (świadczenie wyrównawcze).
Słowa kluczowe: banki
ryczałt
stawka
umowa-umowa agencyjna
wynagrodzenia
wyrównawcze
świadczenie
Zagadnienia: Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od
niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-
1

Rozdział 2 Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych-
Wysokość ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych-
Stawka 15 %
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku
dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
przez osoby fizyczne-Rozdział 1-art. 1-pkt 1
[ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku
dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
przez osoby fizyczne-Rozdział 1-art.4-ust. 1-pkt 1
[ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku
dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 2-lit. j
[ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku
dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 6 -ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 lutego 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 24 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismami z 26 marca 2025 r. (wpływ 2 kwietnia 2025 r.)
    oraz 8 kwietnia 2025 r. (wpływ 8 kwietnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą: (...) zgodnie z wpisem do
    CEIDG w zakresie pośrednictwa finansowego. Przeważającym rodzajem działalności
    wykonywanym przez Wnioskodawczynię, zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności jest
    64.99.Z Pozostała finansowa działalność usługowa, z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszy
    emerytalnych, gdzie indziej niesklasyfikowana.
    Jako pośrednik finansowy Wnioskodawczyni koncentruje się wyłącznie na usługach
    pośrednictwa finansowego.
    Wnioskodawczyni spełnia formalności wymagane do prowadzenia działalności
    pośrednictwa finansowego. Pośredniczy w zawieraniu umów z klientami, którymi mogą
    być wszelkie podmioty korzystające z usług Instytucji finansowych, np. osoby fizyczne,
    osoby prawne, spółki posiadające osobowość prawną, spółki osobowe.
    W ramach prowadzonej przez siebie działalności Wnioskodawczyni (...) 2017 r. zawarła z
    Bankiem umowę agencyjną, nazwaną Umową Partnerską nr (...) r. Również faktyczne
    stosunki łączące strony, świadczyły o spełnieniu wszelkich wymogów odnoszących się do
    umowy agencyjnej opisanych w kodeksie cywilnym, to jest:
    1. Działalność Wnioskodawczyni polegała na pozyskiwaniu nowych klientów i
    pośredniczeniu w zawieraniu z nimi umów na rachunek i w imieniu Banku.
    2. Działalność Wnioskodawczyni na rzecz Banku miała charakter stały.
    3. Umowa z Bankiem była umową o charakterze odpłatnym – wynagrodzenie
    przysługujące Wnioskodawczyni z tytułu świadczenia usług określone zostały w sposób
    jednoznaczny w Umowie Partnerskiej.
    (...) grudnia 2024 r. zawarte zostało porozumienie rozwiązujące, na mocy którego Strony
    zobowiązały się do zawarcia porozumienia określającego zasady i warunki rozliczenia
    wzajemnych należności z tytułu Umowy Partnerskiej.
    (...) stycznia 2025 r. na skutek rozwiązania Umowy Partnerskiej Strony zawarły
    Porozumienie dotyczące rozliczenia należności. Bank zobowiązany został do zapłaty
    świadczenia wyrównawczego Partnerowi w wysokości (...) zł (słownie: (...)) brutto oraz
    zgodnie z § 2, pkt 3 rzeczonego Porozumienia z kwoty tej Bank dokonał potrącenia kwoty

    (...) zł (słownie: (...) złotych brutto z tytułu kary umownej nałożonej przez Bank na Partnera
    (Wnioskodawczynię)).
    Świadczenie wyrównawcze ustalone zostało na mocy art. 764 (3) KC, zgodnie z którym:
    „Po rozwiązaniu umowy agencyjnej agent może żądać od dającego zlecenie świadczenia
    wyrównawczego, jeżeli w czasie trwania umowy agencyjnej pozyskał nowych klientów lub
    doprowadził do istotnego wzrostu obrotów z dotychczasowymi klientami, a dający
    zlecenie czerpie nadal znaczne korzyści z umów z tymi klientami. Roszczenie to
    przysługuje agentowi, jeżeli, biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności, a zwłaszcza utratę
    przez agenta prowizji od umów zawartych przez dającego zlecenie z tymi klientami,
    przemawiają za tym względy słuszności”.
    Nie można uznać świadczenia wyrównawczego za wynagrodzenie, nie jest też
    odszkodowaniem a wyłącznie roszczeniem odrębnym.
    W pismach z 26 marca 2025 r. (wpływ 2 kwietnia 2025 r.) oraz 8 kwietnia 2025 r. (wpływ 8
    kwietnia 2025 r.) stanowiących uzupełnienia wniosku, udzieliła Pani następujących
    odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
    1. Czy zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163), ma Pani
      nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce?
      Odpowiedź: Zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
      podatku dochodowym od osób fizycznych ma Pani nieograniczony obowiązek
      podatkowy w Polsce.
    2. Jak są sklasyfikowane – na podstawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) –
      usługi, które Pani wykonuje wskazane we wniosku, których dotyczy zadane przez
      Panią pytanie (proszę podać podstawowy symbol grupowania, który jest
      siedmiocyfrowy, zapisywany w blokach po dwa znaki oddzielone kropką – dla usług
      będących przedmiotem zapytania).
      Odpowiedź: Na podstawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) – usługi, które
      zostały wskazane we wniosku sklasyfikowane są pod symbolem 64.99.19 (Usługi
      finansowe (z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszów emerytalnych), gdzie indziej
      niesklasyfikowane).
    3. Na jakich zasadach (forma opodatkowania) dokonywała/dokonuje Pani rozliczeń
      podatkowych w prowadzonej działalności gospodarczej?
      Odpowiedź: Rozliczenie podatkowe w prowadzonej działalności od 1 stycznia 2025 r.
      jest dokonywane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Przed tym
      terminem rozliczała się Pani na zasadach ogólnych.
    4. Czy prowadzona przez Panią działalność była/jest działalnością usługową w myśl art. 4
      ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku
      dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z
      2024 r. poz. 776 ze zm.).
      Odpowiedź: Prowadzona przez Panią działalność jest działalnością usługową w myśl
      art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku
      dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z
      2024 r. poz. 776 ze zm.).
    5. Czy świadczone przez Panią usługi będące przedmiotem wniosku były/są wykonywane
      w ramach wolnego zawodu w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 11 ustawy o zryczałtowanym
      podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne?

      Odpowiedź: Usługi pośrednictwa finansowego świadczone przez Panią nie są
      świadczone w ramach zawodów wymienionych literalnie w art. 4 ust. 1 pkt 11 ww.
      ustawy.

## Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawczyni, które zakłada, że wynagrodzenie z
    tytułu świadczenia wyrównawczego zgodnie z zawartym Porozumieniem powinno zostać
    objęte stawką ryczałtu właściwą dla świadczonych usług pośrednictwa finansowego, tj.
    zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. j ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym
    podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w
    wysokości 15%?
    Pani stanowisko w sprawie
    Przychody ze świadczenia przez Wnioskodawczynię wymienionych wyżej usług
    finansowych, sklasyfikowane zostały w PKWiU w sekcji K – Działalność finansowa i
    ubezpieczeniowa – podlegają opodatkowaniu 15% stawką ryczałtu zgodnie z art. 12 ust. 1
    pkt 2 lit. j ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U.2024.776 t. j. z dnia 23 maja 2024 r.).
    Kodeks cywilny w art. 487 § 2 wskazuje wprost, iż: „ze świadczeniem wzajemnym mamy do
    czynienia wtedy, gdy w ramach istniejącego między stronami stosunku prawnego
    świadczenie jednej ze stron jest odpowiednikiem świadczenia drugiej strony”.
    W przedmiotowym przypadku uznać należy, że wypłata świadczenia wyrównawczego na
    rzecz Wnioskodawczyni nie wiąże się z jakimkolwiek świadczeniem wzajemnym, w zamian
    za świadczenie wyrównawcze bowiem nie została wyświadczona żadna usługa ze strony
    Wnioskodawczyni.
    W ślad za istniejącą linią interpretacyjną Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, iż owe
    „świadczenie wyrównawcze” stanowi rekompensatę utraconego wynagrodzenia – tzn.
    wyrównanie „braku”, utraconej korzyści, de facto więc wynagrodzenie za coś, co nie
    istnieje.
    Świadczenie wyrównawcze z tytułu wcześniejszego rozwiązania umowy nie może zostać
    uznane za karę umowną, ani też za odszkodowanie. W literaturze definicje kary umownej i
    odszkodowania kształtują się następująco:
    Kara umowna – zgodnie z definicją zawartą w Kodeksie cywilnym, art. 483 jest ona
    swoistego rodzaju zryczałtowanym odszkodowaniem za nienależyte wykonanie
    umownego zobowiązania niepieniężnego i jeżeli strony nie postanowiły inaczej, zastępuje
    odszkodowanie.
    Odszkodowanie – jest to kwota wypłacana w celu naprawienia szkody poniesionej przez
    stronę, która nie wywiązała się z umowy.
    W przedmiotowym przypadku, należy jednoznacznie wskazać, iż zapłacone świadczenie
    wyrównawcze z tytułu wcześniejszego rozwiązania Umowy Partnerskiej nie może być
    traktowane jako kara umowna, nie stanowi też odszkodowania, które miałoby stanowić
    rekompensatę strat wynikających z rozwiązania umowy przed terminem, ponieważ
    faktycznie Wnioskodawczyni nie poniosła żadnej straty.
    Oczywistym jest, iż Wnioskodawczyni nie uzyskałaby świadczenia wyrównawczego, gdyby
    nie została pierwotnie zawarta Umowa Partnerska z Bankiem, a kolejno Porozumienia
    dotyczące wcześniejszego rozwiązania i rozliczenia należności. Wobec powyższych
    rozważań Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, iż owa rekompensata jest nieodłącznie
    związana z głównym świadczeniem, które było przedmiotem pierwotnej umowy – nie
    mogłoby istnieć bez niego.

    Biorąc pod uwagę fakt, że działalność w zakresie opisanych usług pośrednictwa została
    wymieniona w art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. j ustawy z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym
    podatku dochodowym, jako odrębna działalność, dla której ustawodawca przewidział 15%
    stawkę podatku oraz, że nie występują negatywne przesłanki określone w art. 8 ustawy o
    zryczałtowanym podatku dochodowym, w ocenie Wnioskodawczyni przychody ze
    świadczenia usług pośrednictwa opisanych we wniosku mogą być opodatkowane
    ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych wynoszącym 15% przychodów.
    Stanowisko Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w wydanej Interpretacji
    Indywidualnej nr 0114-KDIP3-2.4011.1126.2023.2.MT z 15 marca 2024 r. jest następujące:
    „Skoro otrzymana (...) rekompensata jest następstwem wcześniejszego rozwiązania
    umowy najmu zawartej w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, to
    uzyskany przez Panią przychód z tego tytułu, powinien być powiązany z tym źródłem
    przychodu. Przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne nie określają odrębnej stawki ryczałtu od
    przychodów ewidencjonowanych dla otrzymanych rekompensat, zatem kwotę
    rekompensaty – jako związaną z usługami najmu świadczonymi w ramach działalności
    gospodarczej ma Pani obowiązek opodatkować, zryczałtowanym podatkiem dochodowym
    zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. d tej ustawy”.
    W ślad za powyższym Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że skoro świadczenie
    wyrównawcze jest wynikiem wcześniejszego rozwiązania Umowy Partnerskiej, która
    zawarta została w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności, to otrzymane
    wynagrodzenie z tytułu wcześniejszego rozwiązania rzeczonej umowy winno być
    powiązane ze świadczeniem głównym, które było źródłem przychodu. Skoro więc przepisy
    ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
    przez osoby fizyczne nie konkretyzują odrębnej stawki ryczałtu od przychodów
    ewidencjonowanych dla otrzymanych świadczeń wyrównawczych, czy rekompensat.
    Według Wnioskodawczyni więc kwota świadczenia wyrównawczego powinna być objęta
    stawką ryczałtu właściwą dla usługi głównej, tj. zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. j Ustawy o
    zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne – ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 15%.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 776 ze zm.):
      Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym
      niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące
      pozarolniczą działalność gospodarczą.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 pkt 11 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Użyte w ustawie określenie wolny zawód oznaczająca pozarolniczą działalność
      gospodarczą wykonywaną osobiście przez tłumaczy, adwokatów, notariuszy, radców
      prawnych, biegłych rewidentów, księgowych, agentów ubezpieczeniowych, agentów
      oferujących ubezpieczenia uzupełniające, brokerów reasekuracyjnych, brokerów
      ubezpieczeniowych, doradców podatkowych, doradców restrukturyzacyjnych,
      maklerów papierów wartościowych, doradców inwestycyjnych, agentów firm
      inwestycyjnych oraz rzeczników patentowych, z tym że za osobiste wykonywanie
      wolnego zawodu uważa się wykonywanie działalności bez zatrudniania na podstawie

      umów o pracę, umów zlecenia, umów o dzieło oraz innych umów o podobnym
      charakterze osób, które wykonują czynności związane z istotą danego zawodu.
    Przy czym w myśl art. 4 ust. 1 pkt 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Pozarolnicza działalność gospodarcza oznacza pozarolniczą działalność gospodarczą
      w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym.
    Według art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Z kolei, zgodnie z treścią art. 5b ust. 1 tej ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Działalność usługowa to pozarolnicza działalność gospodarcza, której przedmiotem
      są czynności zaliczone do usług zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług
      (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w
      sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1676, z 2017 r.
      poz. 2453, z 2018 r. poz. 2440, z 2019 r. poz. 2554 oraz z 2020 r. poz. 556), z
      zastrzeżeniem pkt 2 i 3.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody
      osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności
      gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku
      dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e i 1f, w tym również gdy działalność ta jest
      prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych
      i przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej
      „spółką”. Do przychodów przedsiębiorstwa w spadku nie stosuje się przepisu art. 12
      ust. 10a.
    W myśl art. 6 ust. 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

      Podatnicy opłacają w roku podatkowym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych
      z działalności wymienionej w ust. 1, jeżeli:
      1) w roku poprzedzającym rok podatkowy:
      a) uzyskali przychody z tej działalności, prowadzonej wyłącznie samodzielnie, w
        wysokości nieprzekraczającej 2 000 000 euro, lub
      b) uzyskali przychody wyłącznie z działalności prowadzonej w formie spółki, a suma
        przychodów wspólników spółki z tej działalności nie przekroczyła kwoty 2 000
        000 euro,
      2) rozpoczną wykonywanie działalności w roku podatkowym i nie korzystają z
        opodatkowania w formie karty podatkowej – bez względu na wysokość
        przychodów.
    Możliwość opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych
    uzależniona jest między innymi od niespełnienia przesłanek negatywnych określonych w
    art. 8 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne.
    Według ww. przepisu:
      1. Opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, z
        zastrzeżeniem art. 6 ust. 1b, nie stosuje się do podatników:
      1) opłacających podatek w formie karty podatkowej na zasadach określonych w
        rozdziale 3;
      2) korzystających, na podstawie odrębnych przepisów, z okresowego zwolnienia od
        podatku dochodowego;
      3) osiągających w całości lub w części przychody z tytułu:
      a) prowadzenia aptek,
      b) (uchylona)
      c) działalności w zakresie kupna i sprzedaży wartości dewizowych,
      d) (uchylona)
      e) (uchylona)
      f) działalności w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów
        mechanicznych;
      4) wytwarzających wyroby opodatkowane podatkiem akcyzowym, na podstawie
        odrębnych przepisów, z wyjątkiem wytwarzania energii elektrycznej z
        odnawialnych źródeł energii;
      5) podejmujących wykonywanie działalności w roku podatkowym po zmianie
        działalności wykonywanej:
      a) samodzielnie na działalność prowadzoną w formie spółki z małżonkiem,
      b) w formie spółki z małżonkiem na działalność prowadzoną samodzielnie przez
        jednego lub każdego z małżonków,
      c) samodzielnie przez małżonka na działalność prowadzoną samodzielnie przez
        drugiego małżonka
      - jeżeli małżonek lub małżonkowie przed zmianą opłacali z tytułu prowadzenia tej
        działalności podatek dochodowy na ogólnych zasadach.
      6) (uchylony)

      2. Jeżeli podatnik prowadzący działalność samodzielnie lub w formie spółki, który
        wybrał opodatkowanie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,
        uzyska z tej działalności przychody ze sprzedaży towarów handlowych lub
        wyrobów lub ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy,
        odpowiadających czynnościom, które podatnik lub co najmniej jeden ze
        wspólników:
      1) wykonywał w roku poprzedzającym rok podatkowy lub
      2) wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym
      - w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy, podatnik ten traci w
        roku podatkowym prawo do opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów
        ewidencjonowanych i, poczynając od dnia uzyskania tego przychodu do końca
        roku podatkowego, opłaca podatek dochodowy na ogólnych zasadach.
      3. Jeżeli podatnik w roku poprzedzającym rok podatkowy nie uzyskał przychodu z
        działalności, o której mowa w ust. 1 pkt 3 i 4, traci w roku podatkowym prawo do
        opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych z dniem
        uzyskania przychodów z tych rodzajów działalności i od tego dnia opłaca podatek
        dochodowy na ogólnych zasadach.
    Kolejnym warunkiem skorzystania ze zryczałtowanej formy opodatkowania jest złożenie
    oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów
    ewidencjonowanych.
    Jak stanowi art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Sporządzone na piśmie oświadczenie o wyborze opodatkowania przychodów z
      pozarolniczej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów
      ewidencjonowanych na dany rok podatkowy podatnik składa naczelnikowi urzędu
      skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku
      przedsiębiorstwa w spadku – według ostatniego miejsca zamieszkania zmarłego
      przedsiębiorcy, do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnął
      pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku
      podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód osiągnął w grudniu roku podatkowego.
    Wysokość stawek ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych została przez
    ustawodawcę ustalona w art. 12 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym
    od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
    W myśl art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 17% przychodów osiąganych w
      zakresie wolnych zawodów.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. j ww. ustawy:
      Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 15% przychodów ze świadczenia
      usług finansowych i ubezpieczeniowych (PKWiU sekcja K), innych niż świadczone w
      ramach wolnych zawodów.
    Zwracam również uwagę, że możliwość opłacania oraz wysokość stawki ryczałtu od
    przychodów ewidencjonowanych uzyskanych w związku z prowadzoną działalnością
    gospodarczą zależy wyłącznie od faktycznego rodzaju wykonywanych w ramach tej
    działalności usług.
    Zatem konieczne jest każdorazowe przypisanie rodzaju wykonywanych czynności do
    określonego grupowania PKWiU. Przy czym klasyfikacji tej do określonego symbolu PKWiU
    dokonuje sam podatnik.

    Z opisu sprawy przedstawionego we wniosku oraz jego uzupełnieniu wynika, że prowadzi
    Pani działalność gospodarczą w zakresie pośrednictwa finansowego. Ma Pani
    nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Rozliczenie podatkowe w prowadzonej
    działalności od 1 stycznia 2025 r. jest dokonywane przez Panią w formie ryczałtu od
    przychodów ewidencjonowanych, wcześniej rozliczała się Pani na zasadach ogólnych. Na
    podstawie PKWiU usługi, które wskazała Pani we wniosku sklasyfikowane są pod
    symbolem 64.99.19 Usługi finansowe (z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszów
    emerytalnych), gdzie indziej niesklasyfikowane. Jako pośrednik finansowy koncentruje się
    Pani wyłącznie na usługach pośrednictwa finansowego. Spełnia Pani formalności
    wymagane do prowadzenia działalności pośrednictwa finansowego. Pośredniczy Pani w
    zawieraniu umów z klientami, którymi mogą być wszelkie podmioty korzystające z usług
    instytucji finansowych, np. osoby fizyczne, osoby prawne, spółki posiadające osobowość
    prawną, spółki osobowe. Prowadzona przez Panią działalność jest działalnością usługową
    w myśl art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Usługi pośrednictwa finansowego nie są
    świadczone przez Panią w ramach zawodów wymienionych literalnie w art. 4 ust. 1 pkt 11
    ww. ustawy. W ramach prowadzonej przez Panią działalności, 21 grudnia 2017 r. zawarła
    Pani z Bankiem umowę agencyjną, nazwaną Umową Partnerską. Również faktyczne
    stosunki łączące strony, świadczyły o spełnieniu wszelkich wymogów odnoszących się do
    umowy agencyjnej opisanych w kodeksie cywilnym, tj. działalność polegała na
    pozyskiwaniu nowych klientów i pośredniczeniu w zawieraniu z nimi umów na rachunek i
    w imieniu Banku, działalność na rzecz Banku miała charakter stały, umowa z Bankiem była
    umową o charakterze odpłatnym – wynagrodzenie przysługujące Pani z tytułu świadczenia
    usług określone zostały w sposób jednoznaczny w Umowie Partnerskiej. 31 grudnia 2024
    r. zawarte zostało porozumienie rozwiązujące, na mocy którego Strony zobowiązały się do
    zawarcia porozumienia określającego zasady i warunki rozliczenia wzajemnych należności
    z tytułu Umowy Partnerskiej. 10 stycznia 2025 r. na skutek rozwiązania Umowy
    Partnerskiej Strony zawarły Porozumienie dotyczące rozliczenia należności. Bank
    zobowiązany został do zapłaty Pani świadczenia wyrównawczego. Świadczenie
    wyrównawcze ustalone zostało na mocy art. 764³ Kodeksu Cywilnego.
    Przechodząc do Pani wątpliwości związanych z objęciem właściwą stawką ryczałtu od
    przychodów ewidencjonowanych otrzymanego wynagrodzenia z tytułu świadczenia
    wyrównawczego zgodnie z zawartym Porozumieniem na skutek rozwiązania Umowy
    Partnerskiej z Bankiem wskazać należy, że w myśl art. 764³ § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061):
      Po rozwiązaniu umowy agencyjnej agent może żądać od dającego zlecenie
      świadczenia wyrównawczego, jeżeli w czasie trwania umowy agencyjnej pozyskał
      nowych klientów lub doprowadził do istotnego wzrostu obrotów z dotychczasowymi
      klientami, a dający zlecenie czerpie nadal znaczne korzyści z umów z tymi klientami.
      Roszczenie to przysługuje agentowi, jeżeli, biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności,
      a zwłaszcza utratę przez agenta prowizji od umów zawartych przez dającego zlecenie
      z tymi klientami, przemawiają za tym względy słuszności.
    Zatem, otrzymane przez byłego agenta świadczenie wyrównawcze po rozwiązaniu umowy
    pośrednictwa ubezpieczeniowego (agencyjnej) winno być traktowane jako przychód z
    tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Bezsprzecznie, bowiem otrzymane przez
    byłego agenta świadczenia znajdują swoje źródło w uprzednio zawartej umowie
    agencyjnej, bez której istnienia nigdy by nie powstały, a tym samym nie stanowiłyby
    przychodu z prowadzonej przez niego działalności gospodarczej.
    Roszczenie byłego agenta o wypłacenie świadczenia wyrównawczego jest wyłącznie
    konsekwencją uprzednio zawartej przez niego w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej umowy agencyjnej, co wynika wprost z przepisów Kodeksu cywilnego.

    Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że świadczenie wyrównawcze uzyskane
    przez byłego agenta, wypłacone po rozwiązaniu umowy agencyjnej, stanowi przychód z
    działalności gospodarczej. Skoro otrzymane przez Panią świadczenie wyrównawcze jest
    następstwem rozwiązania umowy agencyjnej zawartej w ramach prowadzonej
    pozarolniczej działalności gospodarczej, to uzyskany przez Panią przychód z tego tytułu,
    powinien być powiązany z tym źródłem przychodu.
    Przy czym, przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne nie określają odrębnej stawki ryczałtu od
    przychodów ewidencjonowanych dla świadczeń wyrównawczych otrzymanych w związku z
    rozwiązaniem umów agencyjnych. Zatem otrzymane świadczenie wyrównawcze podlega
    opodatkowaniu stawką właściwą dla usług, z którymi to świadczenie wyrównawcze jest
    związane.
    Jak wskazała Pani w opisie sprawy, prowadzi Pani działalność w zakresie pośrednictwa
    finansowego i od 1 stycznia 2025 r. opodatkowuje uzyskiwane przychody na zasadach
    zryczałtowanego podatku dochodowego. Świadczone przez Panią usługi, których dotyczy
    Pani pytanie, sklasyfikowane zostały pod symbolem 64.99.19 Usługi finansowe (z
    wyłączeniem ubezpieczeń i funduszów emerytalnych) i nie są wykonywane w ramach
    zawodów wymienionych w art. 4 ust. 1 pkt 11 ustawy o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
    W odniesieniu do powyższego wskazuję, że w Sekcji K Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług
    zawarty jest m.in. Dział 64 – USŁUGI FINANSOWE, Z WYŁĄCZENIEM UBEZPIECZEŃ I
    FUNDUSZÓW EMERYTALNYCH, natomiast grupowanie 64.99.19 obejmuje Usługi
    finansowe (z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszów emerytalnych), gdzie indziej
    niesklasyfikowane. Zatem świadczone przez Panią usługi należą wg PKWiU do sekcji K.
    Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że dla usług sklasyfikowanych pod
    symbolem PKWiU 64.99.19 Usługi finansowe (z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszów
    emerytalnych), gdzie indziej niesklasyfikowane, które nie stanowią usług wykonywanych w
    ramach wolnego zawodu, znajdzie zastosowanie 15% stawka ryczałtu od przychodów
    ewidencjonowanych, określona w art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. j ustawy o zryczałtowanym
    podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
    Odpowiadając zatem na Pani pytanie należy stwierdzić, że wynagrodzenie z tytułu
    świadczenia wyrównawczego zgodnie z zawartym porozumieniem – przyznane w okresie,
    w którym stosuje Pani ryczałt jako formę opodatkowania działalności gospodarczej –
    powinno zostać objęte stawką ryczałtu właściwą dla świadczonych usług pośrednictwa
    finansowego, tj. zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. j ustawy o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, w wysokości
    15%.
    Stawka ta ma zastosowanie wyłącznie, jeśli spełnione są warunki do zastosowania tej
    formy opodatkowania, o których mowa w cytowanych przepisach o zryczałtowanym
    podatku dochodowym od niektórych przychodów.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i
    stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja została wydana przy założeniu, że poprawnie zakwalifikowała Pani
    świadczone usługi do odpowiedniego klasyfikowania PKWiU. Interpretacja nie rozstrzyga
    o prawidłowości tej klasyfikacji (zasady formalnego przyporządkowania towaru lub usługi
    do grupowania statystycznego nie są przepisami prawa podatkowego).

    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (zdarzeniem przyszłym) podanym przez
    wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    interpretacja traci swoją aktualność.
    Odnośnie powołanej interpretacji indywidualnej, wskazać należy, że powołana
    interpretacja dotyczy konkretnej sprawy podatnika, osądzonej w określonym stanie
    faktycznym i rozstrzygnięcie w niej zawarte nie jest wiążące w Pani sprawie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.