Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.150.2025.2.LS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-27
Teza: Podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT czynności
wykonywanych na rzecz posiadaczy miejsc postojowych w
garażu wielostanowiskowym (opłaty za eksploatację, opłaty na
fundusz remontowy).
Słowa kluczowe: fundusz
garaż
opłata-opłata eksploatacyjna
remonty
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 28 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie podlegania
    opodatkowaniu podatkiem VAT czynności wykonywanych na rzecz posiadaczy miejsc
    postojowych w garażu wielostanowiskowym (opłaty za eksploatację, opłaty na fundusz
    remontowy).
    Uzupełnili go Państwo pismem z 12 maja 2025 r. (wpływ 12 maja 2025 r.) – w odpowiedzi
    na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Spółdzielnia Mieszkaniowa prowadzi działalność statutową polegającą na zaspokajaniu
    potrzeb mieszkaniowych swoich członków, w szczególności zaś na zarządzaniu
    wielobudynkową nieruchomością mieszkalną zlokalizowaną na ul. A. – B. – C. w D. W
    ramach tej nieruchomości znajdują się:
    - lokale mieszkalne lub użytkowe stanowiące odrębną własność członków,
    - lokale mieszkalne lub użytkowe objęte spółdzielczym własnościowym prawem do lokalu,
    - garaż wielostanowiskowy z odrębną księgą wieczystą z ułamkową odrębna własnością
      przypadającą na miejsca postojowe członków lub spółdzielczym własnościowym
      prawem do miejsc postojowych,
    - lokale stanowiące część wspólną nieruchomości (tzw. lokale gospodarcze) będące
      przedmiotem najmu, jak również mieszczące siedzibę spółdzielni i archiwum
      spółdzielni.
    W tej nieruchomości, o której wyżej, nie znajdują się lokale stanowiące mienie spółdzielni,
    jednakże spółdzielnia prowadzi dodatkowo działalność gospodarczą w zakresie najmu –
    dotyczy to innych nieruchomości tzw. komercyjnych lub lokali w odrębnych wspólnotach
    mieszkaniowych. Zysk netto wypracowany z działalności gospodarczej, realizowany z
    wykorzystaniem mienia spółdzielni, podlega podziałowi na Walnym Zgromadzeniu i jest
    corocznie, w ciągu ostatnich wielu lat, przekazywany w znacznej części na pokrycie
    kosztów eksploatacyjnych nieruchomości ul. A. – B. – C. lub na zasilenie funduszu
    remontowego tej nieruchomości.
    Spółdzielnia, działając na mocy przepisów ustawy Prawo spółdzielcze oraz na mocy ustawy
    o spółdzielniach mieszkaniowych sprawuje zarząd nieruchomością mieszkalną ul. A. – B. –
    C., w ramach którego pobiera opłaty związane z utrzymaniem nieruchomości wspólnej
    oraz opłaty służące utrzymaniu lokali indywidualnych (tzw. media). Struktura pobieranych
    opłat wygląda następująco:
    - opłata eksploatacyjna,
    - opłata na fundusz remontowy,
    - opłata za podatek od nieruchomości (dotyczy lokali i miejsc postojowych ze
      spółdzielczym własnościowy prawem do lokalu),
    - opłata za centralne ogrzewanie (stała i zmienna),
    - opłata za zimną wodę i ścieki,
    - opłata za podgrzanie wody (stała i zmienna),
    - opłata za wywóz nieczystości.
    Opłaty wnoszone przez użytkowników lokali wnoszone są zgodnie z art. 4 ust. 1 i 2 ustawy
    o spółdzielniach mieszkaniowych. W nieruchomości na chwilę obecną wstępują dwie
    formy posiadania: spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu oraz odrębna własność.
    100% lokali należy do członków spółdzielni.
    Kalkulacja stawki eksploatacyjnej zawiera:

    - koszty utrzymania nieruchomości wspólnej, tj. energia elektryczna części wspólnej
      nieruchomości, sprzątanie części wspólnej, konserwacja części wspólnej, materiały
      eksploatacyjne i konserwacyjne, usługi przeglądów nieruchomości i inne koszty
      utrzymania;
    - narzut części kosztów ogólnych spółdzielni przypadający na tą nieruchomość (koszty
      wynagrodzeń pracowników i zarządu, koszty utrzymania biura, organizacji Walnego
      Zgromadzenia, koszty wynagrodzeń Rady Nadzorczej, koszty amortyzacji sprzętu
      biurowego, ubezpieczeń organów spółdzielni i inne) – zwanych kosztami zarządu.
    Opłaty eksploatacyjne poszczególnych użytkowników lokali kalkulowane są wg
    planowanych kosztów utrzymania nieruchomości (bez zysku) z uwzględnieniem pożytków
    z działalności gospodarczej spółdzielni, przeznaczonych uchwałą walnego zgromadzenia
    jako dofinansowanie kosztów eksploatacyjnych.
    Z uwagi na specyfikę nieruchomości, koszty utrzymania nieruchomości są osobno
    przypisywane lokalom mieszkalnym, lokalom użytkowym oraz lokalowi garażowemu (wg
    faktycznego miejsca powstania lub w proporcji powierzchni użytkowej).
    Suma rzeczywistych kosztów eksploatacyjnych pomniejszana jest o środki pochodzące z
    podziału nadwyżki bilansowej, i ewentualną różnicę, poprzez odpowiednio skalkulowane
    opłaty, pokrywają użytkownicy lokali mieszkalnych, użytkowych i garażowych – zgodnie z
    obowiązującymi regulaminami i corocznymi uchwałami organów spółdzielni. Jeżeli
    wysokość opłat wygeneruje nadwyżkę jest ona zgodnie z przepisami ogólnie
    obowiązującymi, dla celów kalkulacyjnych, doliczana do przychodów roku przyszłego.
    Kalkulacja stawki na fundusz remontowy wynika z planowanych prac remontowych i
    stanowi podstawę do dokonywania przez spółdzielnię odpisów na fundusz remontowy, z
    którego później finansowane są prace o charakterze remontowym, zgodnie z corocznym
    planem remontów.
                                                    2 Suma kosztów przypadających na lokale mieszkalne i użytkowe dzielona jest na ilość m
                                                     powierzchni użytkowej i przypisywana wg tego samego nośnika poszczególnym lokalom.
    Suma kosztów eksploatacyjnych przypadających na lokal garażowy dzielona jest na ilość
    miejsc postojowych i przypisywana każdemu z tych miejsc.
                                                    2Opłaty na fundusz remontowy ustalane są uchwałą Rady Nadzorczej jako należność za m
    powierzchni użytkowej dla lokali mieszkalnych i użytkowych oraz na 1 miejsce postojowe
    w garażu wielostanowiskowym.
    Kalkulacja stawek opłat wnoszonych na media zakłada aktualne ceny nośników (energia
    cieplna, woda, śmieci), opłaty pobierane są w formie zaliczek i dwa razy do roku rozliczane
    do wysokości rzeczywistych kosztów – generując korekty in plus lub in minus dla
    poszczególnych lokali.
    Spółdzielnia pobierane opłaty taktuje jako odpłatność za wykonane czynności zarządu
    nieruchomością (pomimo braku zysku na tej działalności) i jako takie uważa za sprzedaż w
    rozumieniu podatku VAT. Spółdzielnia jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług. W ustalaniu wysokości należnej stawki spółdzielnia kieruje
    się zapisami ustawy o podatku od towarów i usług w szczególności zaś art. 43 ust 1 pkt. 11
    tej ustawy i w związku z powyższym:
    - dla opłat dotyczących lokali mieszkalnych stosuje zwolnienie,
    - dla opłat dotyczących lokali użytkowych oraz miejsc postojowych w garażu
      wielostanowiskowym stosuje stawkę 23% dla opłat z tyt. eksploatacji, funduszu
      remontowego oraz stawkę 23% lub 8% z tyt. mediów (odpowiednio dla
      poszczególnych rodzajów mediów).
    Do Rady Nadzorczej spółdzielni mieszkaniowej wpłynął wniosek od jednego z członków
    spółdzielni, zarzucający brak podstawy prawnej do stosowania stawki VAT 23% dla opłat

    dotyczącym miejsc postojowych w garażu wielostanowiskowym. Jako argument, członek
    spółdzielni powołuje się na pismo Ministra Finansów nr PP1-7207-36/94/SK z dnia 25 lipca
    1995 r. W piśmie tym Minister wyjaśnia, że opłaty eksploatacyjne wnoszone przez
    użytkowników lokali na rzecz spółdzielni mieszkaniowej nie są czynszem (tak jak
    odpłatność w ramach umowy najmu) i jako takie nie podlegają podatkowi od towarów i
    usług. Członek zarzucił na podstawie tego pisma spółdzielni, iż nie powinna weryfikować
    poprawności stosowanej stawki VAT czy też alternatywnie zwolnienia z VAT gdyż czynności
    odpłatne (wnoszone w formie zaliczki eksploatacyjnej i pozostałych zaliczek) jakie
    spółdzielnia wykonuje na rzecz jej mieszkańców, nie stanowią usługi i nie podlegają tym
    samym ustawie o podatku od towarów i usług. Jako argument podniósł również, iż
    odpłatność za te czynności nie generuje wartości dodanej, gdyż spółdzielnia w sferze
    gospodarki zasobami mieszkaniowymi działa „non profit”, a opłaty kalkulowane są do
    wysokości faktycznych kosztów i nie generują zysku.
    Zarząd Spółdzielni nie podzielił tego stanowiska, udzielił członkowi odpowiedzi
    przedstawiając stosowane procedury i przepisy prawa, jednakże wobec dalszych zarzutów
    o nieprawidłowości ze strony członka Rada Nadzorcza zaleciła złożenie wniosku w tej
    sprawie o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Pytania
    1. Czy opłaty służące pokryciu kosztów utrzymania nieruchomości, czyli tzw. opłaty
      eksploatacyjne pobierane przez spółdzielnię mieszkaniową od posiadaczy miejsc
      postojowych w garażu wielostanowiskowym (posiadających spółdzielcze własnościowe
      prawo do tego lokalu lub prawo odrębnej własności), stanowią sprzedaż w rozumieniu
      ustawy o podatku od towarów i usług (art. 2 pkt. 22 ustawy p.t.u i art. 5 ust. 1 ustawy p.
      t.u)?
    2. Czy opłaty służące tworzeniu funduszu remontowego nieruchomości (z
      przeznaczeniem na przyszłe prace remontowe w nieruchomości wspólnej) pobierane
      przez spółdzielnię mieszkaniową od posiadaczy miejsc postojowych w garażu
      wielostanowiskowym (posiadających spółdzielcze własnościowe prawo do tego lokalu
      lub prawo odrębnej własności) stanowią sprzedaż w rozumieniu ustawy o podatku od
      towarów i usług (art. 2 pkt 22 ustawy p.t.u i art. 5 ust. 1 ustawy p.t.u)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W Państwa ocenie, opłaty będące przedmiotem zapytania, pobierane od użytkowników
    miejsc postojowych w garażu wielostanowiskowym na cele eksploatacyjne oraz
    remontowe (zarówno od posiadaczy odrębnej własności jak i osób posiadających
    spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu stanowią sprzedaż w rozumieniu ustawy o
    podatku od towarów i usług, wyczerpują definicję zwartą w ust. 2 pkt 22 tej ustawy oraz
    stanowią co do zasady podstawę opodatkowania zgodnie z zapisami art. 5 ust. 1 ustawy.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2) eksport towarów;
    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7 (...).
    Pobierane opłaty eksploatacyjne oraz opłaty na fundusz remontowy od wszytkach lokali,
    w tym dotyczące miejsc postojowych w garażu wielostanowiskowym, w ocenie Spółdzielni,

    stanowią usługę w rozumieniu zapisów ustawy p.t.u. Kluczowym argumentem jest fakt, że
    czynności wykonywane są przez jeden podmiot prawa (spółdzielnię mieszkaniową) na
    rzecz innych podmiotów prawa – osoby fizyczne będące użytkownikami lokali (bez
    względu na formę własności). Drugim argumentem jest fakt uzyskiwanej odpłatności za
    czynności wykonywane na rzecz użytkowników lokali. W ocenie Spółdzielni brak marży
    (odpłatność jest bowiem wnoszona tylko do wysokości rzeczywistych kosztów, bez
    generowania wartości dodanej) nie dyskwalifikuje tych świadczeń w zakresie spełniania
    przytoczonej wyżej definicji usługi.
    Stanowisko to podzielił Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w piśmie z dnia 25
    czerwca 2019 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.157.2019.2.RMA.
    Spółdzielnia we własnym imieniu nabywa towary, usługi, zatrudnia pracowników itd. Aby
    zabezpieczyć potrzeby mieszkaniowe swoich członków (w zakresie bieżącego utrzymania
    nieruchomości mieszkalnej) i dokonuje, w rozumieniu spółdzielni, poprzez naliczanie opłat
    eksploatacyjnych ich dalszej odsprzedaży. Elementem kalkulacji opłaty wnoszonej przez
    członków są nie tylko koszty bezpośrednio związane z utrzymaniem nieruchomości
    (sprzątanie, konserwacja, energia, ubezpieczenie itd.), ale również narzut części tzw.
    kosztów zarządu spółdzielni jako odrębnej osoby prawnej sprawującej powierzony zarząd
    nieruchomością.
    Zatem, w ocenie spółdzielni, pobieranie opłat czy to na cele eksploatacji nieruchomości,
    czy to na potrzeby przyszłych remontów (mieszczących się we wspólnej kategorii opłat na
    pokrycie kosztów utrzymania nieruchomości) zdaniem spółdzielni wyczerpuje definicję
    usługi i należy rozpoznać właściwą stawkę VAT, jaką ta sprzedaż winna zostać objęta.
    Ponieważ w zasobach mieszkaniowych spółdzielni znajdują się lokale mieszkalne w
    stosunku do nich spółdzielnia stosuje zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt. 11.
    Zwalnia się od podatku: ... „czynności wykonywane na rzecz członków spółdzielni, którym
    przysługują spółdzielcze prawa do lokali mieszkalnych, członków spółdzielni będących
    właścicielami lokali mieszkalnych lub na rzecz właścicieli lokali mieszkalnych niebędących
    członkami spółdzielni, za które są pobierane opłaty, zgodnie z art. 4 ust. 1, 2, 4 i 5 ustawy z
    dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych”.
    Z uwagi na fakt, że powyższy zapis ustawy dotyczy wyłącznie lokali mieszkalnych –
    czynności na rzecz lokali o charakterze niemieszkalnym z powyższego zwolnienia
    skorzystać nie mogą. Garaż wielostanowiskowy, posiadający odrębną księgę wieczystą nie
    może być traktowany jako pomieszczenie przynależne, zatem odpłatne czynności z nim
    związane należy rozpatrywać jako czynności na rzecz lokalu niemieszkalnego. Z
    powyższego wynika, że opłaty z tytułu eksploatacji czy funduszu remontowego dotyczące
    miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym, nie znajdujące się w jakimkolwiek
    wykazie stawek preferencyjnych (tj. w załącznikach nr. 3, 8, 10 ust. o podatku od towarów i
    usług) objęte powinny być stawką 23%.
    Powyższe stanowisko dotyczące stosowanych stawek VAT podane jest tylko w celu
    uzupełnienia stanu faktycznego – przedmiot zapytania dotyczy bowiem kwestii, czy opłaty
    wnoszone przez użytkowników garażu wielostanowiskowego tytułem opłat
    eksploatacyjnych oraz opłat na fundusz remontowy są sprzedażą w rozumieniu ustawy o
    podatku od towarów i usług (czy wyczerpują definicję usługi wynikającą z tej ustawy). W
    kwestii prawidłowości stosowanych stawek podatku, w przypadku uznania stanowiska
    Spółdzielni za prawidłowe, Spółdzielnia kierować będzie ewentualnie kolejne zapytanie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) zwanej dalej „ustawą”:

      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju (...).
    Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Natomiast w świetle art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
      formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną
    usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku
    prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna,
    bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać
    się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i
    zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako
    usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie,
    które nie jest dostawą w rozumieniu art. 7 ustawy. Zauważyć również należy, że usługą
    będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument,
    odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    Czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach
    umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za
    bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną
    płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter
    bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za
    to świadczenie.
    Każde świadczenie niebędące dostawą towarów, polegające na działaniu, zaniechaniu lub
    tolerowaniu czyjegoś zachowania, stanowi zatem co do zasady usługę w rozumieniu
    ustawy, niemniej jednak muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
    - w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, nabywca
      jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia;

    - świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie
    podlegało jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy. Przy czym z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1
    jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają
    opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie (z wyjątkiem przypadków
    ściśle określonych w art. 7 ust. 2 oraz w art. 8 ust. 2 ustawy).
    Podkreślenia wymaga, że aby dana czynność – stanowiąca dostawę towarów lub
    świadczenie usług w rozumieniu ustawy – podlegała opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług musi być wykonywana przez podmiot działający w charakterze podatnika.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W tym miejscu zauważyć należy, że kwestie zawierania umów reguluje ustawa z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.). Zasada swobody
                    1umów zapisana jest w art. 353 Kodeksu cywilnego, w myśl którego:
      Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania,
      byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie
      ani zasadom współżycia społecznego.
    Podkreślić przy tym należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie regulują
    zasad zawierania między stronami umów oraz rozliczania płatności z tego tytułu, tym
    bardziej, że po stronie organów podatkowych brak jest uprawnień do ingerencji w ww.
    umowy, gdyż stanowiłoby to naruszenie zasad swobody umów. Jednakże, zgodnie z
    poglądami, które obowiązują w doktrynie i orzecznictwie sądowo-administracyjnym,
    normy prawa cywilnego nie mogą służyć do obejścia bezwzględnie obowiązujących
    przepisów prawa podatkowego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26
    stycznia 2011 r. sygn. akt I FSK 983/09).
    Biorąc pod uwagę powyższe należy uznać, że zarówno odpłatna dostawa towarów, jak i
    odpłatne świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na
    podstawie art. 5 ust. 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy oraz w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy, według
    zasad określonych w ustawie.
    Działalność spółdzielni mieszkaniowych regulują przepisy ustawy z dnia 16 września 1982
    r. Prawo spółdzielcze (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 593) oraz ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o
    spółdzielniach mieszkaniowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 558).
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych:
      Członkowie spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze prawa do lokali, są
      obowiązani uczestniczyć w pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacją i
      utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na ich lokale, eksploatacją i
      utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni przez uiszczanie opłat
      zgodnie z postanowieniami statutu.

    W myśl art. 4 ust. 2 ww. ustawy:
      Członkowie spółdzielni będący właścicielami lokali są obowiązani uczestniczyć w
      pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem ich lokali, eksploatacją
      i utrzymaniem nieruchomości wspólnych, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości
      stanowiących mienie spółdzielni przez uiszczanie opłat zgodnie z postanowieniami
      statutu.
    Na podstawie art. 4 ust. 4 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych:
      Właściciele lokali niebędący członkami spółdzielni są obowiązani uczestniczyć w
      pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem ich lokali, eksploatacją
      i utrzymaniem nieruchomości wspólnych. Są oni również obowiązani uczestniczyć w
      wydatkach związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących
      mienie spółdzielni, które są przeznaczone do wspólnego korzystania przez osoby
      zamieszkujące w określonych budynkach lub osiedlu. Obowiązki te wykonują przez
      uiszczanie opłat na takich samych zasadach, jak członkowie spółdzielni, z
      zastrzeżeniem art. 5.
    Stosowanie do art. 4 ust. 5 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych:
      Członkowie spółdzielni uczestniczą w kosztach związanych z działalnością społeczną,
      oświatową i kulturalną prowadzoną przez spółdzielnię, jeżeli uchwała walnego
      zgromadzenia tak stanowi. Właściciele lokali niebędący członkami oraz osoby
      niebędące członkami spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze własnościowe
      prawa do lokali, mogą odpłatnie korzystać z takiej działalności na podstawie umów
      zawieranych ze spółdzielnią.
    W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2021 r.
    poz. 1048):
      Samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, zwane dalej
      „lokalami”, mogą stanowić odrębne nieruchomości.
    Zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali:
      Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi
      ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi,
      które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb
      mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych
      lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne.
    Natomiast stosownie do art. 3 ust. 4 ww. ustawy:
      Do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby
      nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach
      nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w
      szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej „pomieszczeniami
      przynależnymi”.
    Z opisu sprawy wynika, że Spółdzielnia jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług. Spółdzielnia Mieszkaniowa prowadzi działalność statutową
    polegającą na zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych swoich członków, w szczególności na
    zarządzaniu wielobudynkową nieruchomością mieszkalną zlokalizowaną na ul. A. – B. – C.
    w D. W ramach tej nieruchomości znajdują się:
    - lokale mieszkalne lub użytkowe stanowiące odrębną własność członków,
    - lokale mieszkalne lub użytkowe objęte spółdzielczym własnościowym prawem do lokalu,
    - garaż wielostanowiskowy z odrębną księgą wieczystą z ułamkową odrębna własnością
      przypadającą na miejsca postojowe członków lub spółdzielczym własnościowym
      prawem do miejsc postojowych,

    - lokale stanowiące część wspólną nieruchomości (tzw. lokale gospodarcze) będące
      przedmiotem najmu, jak również mieszczące siedzibę spółdzielni i archiwum
      spółdzielni.
    Spółdzielnia, działając na mocy przepisów ustawy Prawo spółdzielcze oraz na mocy ustawy
    o spółdzielniach mieszkaniowych, sprawuje zarząd nieruchomością mieszkalną, w ramach
    którego pobiera opłaty związane z utrzymaniem nieruchomości wspólnej oraz opłaty
    służące utrzymaniu lokali indywidualnych (tzw. media). Struktura pobieranych opłat
    wygląda następująco: opłata eksploatacyjna, opłata na fundusz remontowy, opłata za
    podatek od nieruchomości (dotyczy lokali i miejsc postojowych ze spółdzielczym
    własnościowy prawem do lokalu), opłata za centralne ogrzewanie (stała i zmienna), opłata
    za zimną wodę i ścieki, opłata za podgrzanie wody (stała i zmienna), opłata za wywóz
    nieczystości. Opłaty wnoszone przez użytkowników lokali wnoszone są zgodnie z art. 4
    ust. 1 i 2 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych. W nieruchomości na chwilę obecną
    wstępują dwie formy posiadania: spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu oraz
    odrębna własność. 100% lokali należy do członków spółdzielni.
    Kalkulacja stawki eksploatacyjnej zawiera:
    - koszty utrzymania nieruchomości wspólnej tj. energia elektryczna części wspólnej
      nieruchomości, sprzątanie części wspólnej, konserwacja części wspólnej, materiały
      eksploatacyjne i konserwacyjne, usługi przeglądów nieruchomości i inne koszty
      utrzymania,
    - narzut części kosztów ogólnych spółdzielni przypadający na tą nieruchomość (koszty
      wynagrodzeń pracowników i zarządu, koszty utrzymania biura, organizacji Walnego
      Zgromadzenia, koszty wynagrodzeń Rady Nadzorczej, koszty amortyzacji sprzętu
      biurowego, ubezpieczeń organów spółdzielni i inne) – zwanych kosztami zarządu.
    Opłaty eksploatacyjne poszczególnych użytkowników lokali kalkulowane są wg
    planowanych kosztów utrzymania nieruchomości (bez zysku) z uwzględnieniem pożytków
    z działalności gospodarczej Spółdzielni przeznaczonych uchwałą walnego zgromadzenia
    jako dofinansowanie kosztów eksploatacyjnych. Z uwagi na specyfikę nieruchomości
    koszty utrzymania nieruchomości są osobno przypisywane lokalom mieszkalnym, lokalom
    użytkowym oraz lokalowi garażowemu (wg faktycznego miejsca powstania lub w proporcji
    powierzchni użytkowej). Kalkulacja stawki na fundusz remontowy wynika z planowanych
    prac remontowych i stanowi podstawę do dokonywania przez Spółdzielnię odpisów na
    fundusz remontowy, z którego później finansowane są prace o charakterze remontowym,
    zgodnie z corocznym planem remontów. Suma kosztów przypadających na lokale
                              2mieszkalne i użytkowe dzielona jest na ilość m powierzchni użytkowej i przypisywana wg
    tego samego nośnika poszczególnym lokalom. Suma kosztów eksploatacyjnych
    przypadających na lokal garażowy dzielona jest na ilość miejsc postojowych i
    przypisywana każdemu z tych miejsc. Opłaty na fundusz remontowy ustalane są uchwałą
                        2Rady Nadzorczej jako należność za m powierzchni użytkowej dla lokali mieszkalnych i
    użytkowych oraz na 1 miejsce postojowe w garażu wielostanowiskowym.
    Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą wskazania, czy opłaty służące
    pokryciu kosztów utrzymania nieruchomości, czyli tzw. opłaty eksploatacyjne oraz opłaty
    służące tworzeniu funduszu remontowego nieruchomości (z przeznaczeniem na przyszłe
    prace remontowe w nieruchomości wspólnej) pobierane przez Spółdzielnię mieszkaniową
    od posiadaczy miejsc postojowych w garażu wielostanowiskowym (posiadających
    spółdzielcze własnościowe prawo do tego lokalu lub prawo odrębnej własności), stanowią
    sprzedaż w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.
    Biorąc pod uwagę powołane przepisy należy stwierdzić, że działalność Spółdzielni
    polegająca na wykonywaniu czynności, za które uiszczane są opłaty m.in. przez podmioty

    posiadające miejsca w garażu wielostanowiskowym (posiadające spółdzielcze prawo do
    tego lokalu lub prawo odrębnej własności) niewątpliwie wypełnia dyspozycję art. 15 ust. 1 i
    ust. 2 ustawy.
    Realizowane przez Spółdzielnię czynności, z racji otrzymywanej odpłatności (opłata za
    eksploatację, opłata na fundusz remontowy stanowi swego rodzaju cenę za świadczoną
    usługę), stanowią świadczenie usług w rozumieniu przepisów ustawy, podlegające – w
    myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy – opodatkowaniu tym podatkiem.
    W związku z powyższym, należy wskazać, że czynności wykonywane na rzecz posiadaczy
    miejsc postojowych w garażu wielostanowiskowym (posiadających spółdzielcze
    własnościowe prawo do tego lokalu lub prawo odrębnej własności) stanowią odpłatne
    świadczenie usług, które podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na
    podstawie art. 5 ust. 1, w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy, według zasad określonych w ustawie i
    stanowi sprzedaż zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy.
    Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (pytań). Inne kwestie nieobjęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy
    Ordynacja podatkowa – rozpatrzone. W szczególności w interpretacji nie rozstrzygano
    zwolnienia od podatku VAT do opłat pobieranych przez Państwa od posiadaczy miejsc
    postojowych w garażu (opłata za eksploatację, opłata na fundusz remontowy).
    Odnosząc się powołanego przez Państwa pisma Ministerstwa Finansów nr PP1-7207-36/94
    /SK należy wskazać, że pismo to zostało wydane 25 lipca 1995 r. na podstawie stanu
    prawnego obowiązującego w tamtym okresie, czyli przed wejściem ustawy z dnia 11
    marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, więc nie może wpływać na ocenę
    prawidłowości stanowiska zaprezentowanego w złożonym przez Państwa wniosku.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym, Państwo
    ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego
    przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.