Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP4/443-620/14-6/OS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-12-02
Teza: opodatkowania zwrotu nakładów/brak zwolnienia z opodatkowania dostawy/prawa do obniżenia
Słowa kluczowe: nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; podatnik; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 25 sierpnia 2014 r. (data wpływu 27 sierpnia 2014 r.), uzupełnionym pismami z dnia 20 października 2014 r. (data wpływu 22 października 2014 r.) oraz z dnia 20 listopada 2014 r. (data wpływu 25 listopada 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   opodatkowania zwrotu nakładów poniesionych na nieruchomość będącą przedmiotem umowy dzierżawy – **jest prawidłowe;**

*   zwolnienia z opodatkowania dostawy działki nr …,

*   prawa do obniżenia podatku należnego z tytułu sprzedaży działki nr \`(...)\` o podatek naliczony, wynikający z faktury wystawionej przez dzierżawcę za usługę - zwrot wartości nakładów,

–**jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 sierpnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   zwolnienia z opodatkowania dostawy działki nr …,

*   opodatkowania zwrotu nakładów poniesionych na nieruchomość będącą przedmiotem umowy dzierżawy,

*   prawa do obniżenia podatku należnego z tytułu sprzedaży działki nr \`(...)\` o podatek naliczony, wynikający z faktury wystawionej przez dzierżawcę za usługę - zwrot wartości nakładów.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismami z dnia 20 października 2014 r. (data wpływu 22 października 2014 r.) oraz z dnia 20 listopada 2014 r. (data wpływu 25 listopada 2014 r.) w zakresie doprecyzowania opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Miasto przygotowuje do sprzedaży część nieruchomości położonej w \`(...)\` przy ul. \`(...)\` oznaczonej jako działka \`(...)\` w obrębie \`(...)\`, uregulowanej w księdze wieczystej nr \`(...)\`.

Wydzierżawiony teren ten jest zabudowany budynkami handlowymi, wybudowanymi przez wieloletniego dzierżawcę (tj. przez Stowarzyszenie). Członkowie stowarzyszenia prowadzą działalność handlową na przedmiotowej nieruchomości.

Poniżej Wnioskodawca przedstawia opis stanu zagospodarowania tej części nieruchomości oraz kwestie prawne związane z transakcją sprzedaży:

Obecnie podjęte zostały działania zmierzające do podziału działki nr \`(...)\` w celu wydzielenia z niej m.in. działki, która podlegać będzie sprzedaży (projektowana działka nr \`(...)\`). Jej powierzchnia wynosić będzie 12.573 m2. Teren projektowanej działki nr \`(...)\` jest zabudowany halą targową oraz pawilonami handlowymi. Budynki te zostały wybudowane przez dzierżawcę w trakcie obowiązywania umowy dzierżawy, za zgodą wydzierżawiającego tj. Miasta. Budowę obiektów dzierżawca sfinansował z kredytu. Przedmiotem dzierżawy jest jedynie grunt.

Zgodnie z zawartą umową dzierżawy, po jej zakończeniu wydzierżawiający ma prawo zatrzymać naniesienia budowlane lub inne urządzenia trwale związane z gruntem i ulepszające przedmiot dzierżawy na wzniesienie których wyraził pisemną zgodę, płacąc za nie sumę odpowiadającą ich wartości w chwili zwrotu, albo żądać przywrócenia przedmiotu dzierżawy do stanu poprzedniego. Roszczenie o zwrot poniesionych nakładów zostało przez dzierżawcę przeniesione na rzecz banku udzielającego kredytu. Ww. budynki stanowią budynki w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006 r. Nr 156 poz. 1118 ze zm.) i Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. (Dz. U. Nr 112, poz. 1316, ze zm.). Według Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych budynek zalicza się do budynków niemieszkalnych sklasyfikowanych w Sekcji 1 Dział 12 Grupa 123, Klasa 1230 – jako budynki handlowo-usługowe.

Miasto nie dokonywało, żadnych czynności prawnych dotyczących wybudowanych przez dzierżawcę budynków, w wyniku których nastąpiło oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy budynków lub ich części, po ich

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Dzierżawca części nieruchomości - Stowarzyszenie zawarł z członkami stowarzyszenia umowy poddzierżawy na cele inwestycyjne. Przedmiotem tych umów są części dzierżawionej działki. Miasto zostało właścicielem przedmiotowej nieruchomości na mocy decyzji wojewody z dnia 13 listopada 1998 r., stwierdzającej nieodpłatne nabycie nieruchomości.

Miasto nie dokonywało w znajdujących się na przedmiotowym terenie budynkach żadnych nakładów ulepszających te obiekty.

Miasto jest miastem na prawach powiatu.

Gmina jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Przedmiotem interpretacji są zadania własne gminy oraz powiatu określone w ustawach: z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013, poz. 594 z późn. zm.) i ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2013, poz. 595 z późn. zm.).

W uzupełnieniu z dnia 20 października 2014 r. Wnioskodawca wskazał, iż:

1.  Jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
2.  Dzierżawca tj. Stowarzyszenie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
3.  Sprzedaży podlega nieruchomość tj. działka gruntu nr \`(...)\` (projektowana) wraz z trwale z nią związanymi halą targową i budynkiem handlowo-usługowym. Budynki te zostały wzniesione - w trakcie obowiązującej, długoletniej umowy dzierżawy - przez dzierżawcę, na jego koszt i za zgodą wydzierżawiającego - Wnioskodawcy. Zatem ciężar ekonomiczny wzniesienia tych budynków poniósł dzierżawca, jednak z punktu widzenia przepisów kodeksu cywilnego naniesienia te stanowią własność wydzierżawiającego - Wnioskodawcy i podlegają sprzedaży razem z gruntem. Umowa dzierżawy nie zostanie rozwiązana przed zawarciem umowy sprzedaży nieruchomości - będzie ona obowiązywać do dnia zawarcia aktu notarialnego - umowy zbycia nieruchomości i wygaśnie w skutek konfuzji praw (z mocy prawa) z tym dniem. Dzierżawca będzie zobowiązany do zapłaty ceny nieruchomości obejmującej zarówno wartość gruntu jak i ww. budynków, a wydzierżawiający - Wnioskodawca będzie zobowiązany do zwrotu na rzecz dzierżawcy wartości nakładów poniesionych przez dzierżawcę w związku z wybudowaniem naniesień budowlanych. W budżecie Wnioskodawcy - na koncie wydatków - będą zarezerwowane środki przeznaczone na zwrot wartości poniesionych nakładów na rzecz dzierżawcy. Wzajemne roszczenia wynikające z ww. zobowiązań Wnioskodawcy oraz dzierżawcy zostaną potrącone. W wyniku tego, dzierżawca wpłaci na konto bankowe Wnioskodawcy kwotę równą cenie nieruchomości (gruntu oraz naniesień budowlanych) pomniejszoną o wartość poniesionych przez dzierżawcę nakładów (kwotę znajdującą się na koncie wydatków w budżecie Wnioskodawcy). Zapłacona cena zostanie zaksięgowana na koncie dochodów w budżecie Wnioskodawcy. Kwota znajdująca się na koncie wydatków w budżecie Wnioskodawcy zostanie przeksięgowana na konto dochodów Wnioskodawcy.
4.  W ocenie Wnioskodawcy, Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego z tytułu ceny sprzedaży nieruchomości o podatek naliczony z tytułu usługi polegającej na wybudowaniu ww. budynków, gdyż sprzedaż nieruchomości będzie, zdaniem Wnioskodawcy, zwolniona z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej zwana ustawą) i nie będzie czynnością opodatkowaną, a zatem usługa w postaci wzniesienia naniesień budowlanych przez dzierżawcę nie będzie wykorzystana do czynności opodatkowanej w rozumieniu art. 86 ust. 1 ustawy. W ocenie Wnioskodawcy ww. zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a będzie zasadne z uwagi na (patrz pkt 9, 11, 13 i 12)
5.  a) Budynek hali targowej jest trwale związany z gruntem; b) zadaszenia nad powierzchnią do handlu obwoźnego są trwale związane z gruntem; c) obiekt parterowy przy wschodniej granicy działki - nie jest trwale związany z gruntem; d) pozostałe 33 obiekty handlowe (wzdłuż ul. \`(...)\`, przy południowej granicy działki) nie są trwale związane z gruntem i mają charakter tymczasowy.
6.  Przedmiotem sprzedaży będzie grunt wraz z trwale związanymi z nim obiektami opisanymi w pkt 5 a) i b).
7.  Umowa dzierżawy obowiązuje od dnia 1 grudnia 2007 r. do dnia 30 listopada 2036 r.
8.  Na pytanie z wezwania: „Czy przedmiotowa nieruchomość zabudowana była wykorzystywana przez Wnioskodawcę wyłącznie do działalności zwolnionej z opodatkowania podatkiem od towarów i usług?”, Wnioskodawca wskazał, iż przedmiotowa nieruchomość była wykorzystywana przez Wnioskodawcę w ten sposób, że grunt został oddany w długoletnią dzierżawę - czynność opodatkowaną VAT. Natomiast wzniesione przez dzierżawcę budynki nie były nigdy wykorzystywane przez Wnioskodawcę do czynności opodatkowanej.
9.  W ocenie Wnioskodawcy, Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT w związku z nabyciem ww. nieruchomości, gdyż Wnioskodawca nabył nieruchomość nieodpłatnie na podstawie decyzji wojewody z dnia 13 listopada 1998 r., stwierdzającej nieodpłatne nabycie nieruchomości, przy której nie występuje naliczenie podatku VAT, a więc nie przysługuje także prawo obniżenia podatku należnego o podatek naliczony.
10.  W ocenie Wnioskodawcy, nie miało miejsca pierwsze zasiedlenie budynków posadowionych na przedmiotowej nieruchomości, gdyż po ich wybudowaniu ich właściciel tj. Wnioskodawca nie oddał ich do użytkowania na podstawie czynności opodatkowanej podatkiem VAT. Umowa dzierżawy zawarta została przed wybudowaniem budynków i obejmuje jedynie grunt.
11.  W stosunku do żadnego z dwóch budynków trwale związanych z gruntem znajdujących się na ww. nieruchomości Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, gdyż budynki nie były przez Wnioskodawcę wybudowane, ulepszane ani użytkowane.
12.  Do dnia zawarcia umowy sprzedaży Wnioskodawca nie będzie ponosił wydatków na ulepszenie budynków.
13.  Wnioskodawca nie ponosił także wydatków na ulepszenie budynków w przeszłości.

W uzupełnieniu z dnia 20 listopada 2014 r. Wnioskodawca wskazał, iż:

1.  Przedmiotem sprzedaży będzie grunt oraz trwale z nim związane:
    1.  budynek hali targowej;
    2.  zadaszenia nad powierzchnią do handlu obwoźnego;
    3.  handlowo-usługowy budynek parterowy przy wschodniej granicy działki;
    4.  33 budynki handlowe (wzdłuż ul. \`(...)\` przy południowej granicy działki).

W uzasadnieniu Wnioskodawca informuje, że opis przedmiotu sprzedaży zawarty w piśmie nr \`(...)\` z dnia 20 października 2014 r. był błędny, gdyż Wnioskodawca opisując go opierał się na opisie zawartym w operacie szacunkowym z wyceny nieruchomości, gdzie obiekty handlowe opisane były jako „tymczasowe”, co oparte było jedynie na treści projektu budowlanego, a nie stanu faktycznego, stanu ewidencji gruntów i budynków oraz decyzję o pozwoleniu na budowę, po konsultacji z rzeczoznawcą majątkowym oraz ponownej analizie dokumentów wskazać należy, że wszystkie ww. obiekty są trwale związane z gruntem, a zatem są przedmiotem sprzedaży. Wskazują na to poniższe okoliczności:

1.  obiekty te są objęte pozwoleniem na budowę;
2.  stan faktyczny tych obiektów nie pozwala na ich swobodny demontaż;
3.  obiekty te spełniają wymogi definicji budynku określone w prawie budowlanym;
4.  obiekty te znajdują się w ewidencji gruntów i budynków - kartotece budynków i zostały w niej ujawnione na podstawie geodezyjnego pomiaru powykonawczego z dnia 17 września 2010 r. oraz 10 września 2012 r.

Budynki te zostały wybudowane przez dzierżawcę w trakcie obowiązywania umowy dzierżawy, za zgodą wydzierżawiającego tj. Miasta. Budowę obiektów dzierżawca sfinansował z kredytu. Według Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych ww. budynki zaliczają się do budynków niemieszkalnych sklasyfikowanych w Sekcji 1 Dział 12 Grupa 123, Klasa 1230 - jako budynki handlowo-usługowe. Wnioskodawca podtrzymuje swoje stanowiska ws. oceny prawnej zdarzenia przyszłego wyrażone w treści wniosku, z uwzględnieniem zmiany przedmiotu, sprzedaży na grunt opisany we wniosku wraz z budynkami wymienionymi w ppkt a-d.

1.  Obiekty wymienione w pkt 1 ppkt a-d są trwale związane z gruntem.
2.  Obiekty wymienione w pkt 1 ppkt a-d nie były nigdy wykorzystywane przez Wnioskodawcę do czynności opodatkowanej.
3.  W ocenie Wnioskodawcy, nie miało miejsca pierwsze zasiedlenie budynków wymienionych w pkt 1 ppkt a-d posadowionych na przedmiotowej nieruchomości, gdyż po ich wybudowaniu ich właściciel tj. Wnioskodawca (zgodnie z art. 48 i 191 Kodeksu cywilnego) nie oddał ich do użytkowania na podstawie czynności opodatkowanej podatkiem VAT. Umowa dzierżawy zawarta została przez Wnioskodawcę ze Stowarzyszeniem przed wybudowaniem budynków i obejmowała oraz w dalszym ciągu obejmuje jedynie grunt.
4.  W stosunku do żadnego z budynków wymienionych w pkt 1 ppkt a-d, Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotą podatku naliczonego, gdyż budynki nie były przez Wnioskodawcą wybudowane, ulepszane ani użytkowane.
5.  Po wybudowaniu i oddaniu do użytkowania przez dzierżawcą budynków wymienionych w pkt 1 ppkt a-d do dnia zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości Wnioskodawca nie ponosił ani nie będzie ponosił wydatków na ulepszenie tych budynków.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy dostawa projektowanej działki nr \`(...)\` będzie korzystała ze zwolnienia z podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej zwana ustawą)?
2.  Czy zwrot wartości nakładów ulepszających poniesionych przez dzierżawcę należy potraktować jako usługę, co oznaczać będzie, iż będzie on obciążony podatkiem VAT?
3.  Czy Miastu będzie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego z tytułu sprzedaży projektowanej działki nr \`(...)\` o podatek naliczony, wynikający z faktury wystawionej przez dzierżawcę za usługę - zwrot wartości nakładów?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 5 ust 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy).

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1 ustawy).

Ustawa o podatku od towarów i usług w dziale 8 rozdziale 2 wprowadza zwolnienia od podatku VAT. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Przez teren budowlany należy rozumieć grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (art. 2 pkt 33 ustawy).

Ponadto stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10 zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Natomiast w świetle art. 43 ust. 1 pkt 10a zwalnia się dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Przez pierwsze zasiedlenie - w myśl art. 2 pkt 14 ustawy - rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy budynków lub ich części, po ich

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Gmina Miasto stoi na stanowisku, że opodatkowanie dostawy ww. terenu powinno kształtować się następująco:

1.  Dostawa działki nr \`(...)\` korzysta zwolnienia z podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, z uwag: na to, iż:
    *   Miasto nie dokonało pierwszego zasiedlenia tych budynków, gdyż umowa dzierżawy obejmuje jedynie grunt;
    *   Miasto nie ponosiło też żadnych wydatków na ulepszenie tych budynków;
    *   przesłanka zwolnienia podatkowego, określona w art. 43 ust. 1 pkt 10a pkt a) ustawy została spełniona, gdyż gmina nabyła nieruchomość nieodpłatnie na podstawie tzw. komunalizacji, przy której nie występuje naliczenie podatku VAT, a więc nie przysługuje także prawo obniżenia podatku należnego o podatek naliczony.

1.  Zwrot wartości poniesionych przez dzierżawcę nakładów ulepszających nieruchomość będzie opodatkowany podatkiem VAT, z uwagi na to, iż zwrot nakładów może nastąpić jedynie w formie ich restytucji w naturze albo w formie wydania ich wartości; obie te formy stanowią świadczenie, co oznacza, iż należy je traktować jako usługę zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy.
2.  Miastu nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, gdyż przy interpretacji przedstawionej w punkcie 1 należy przyjąć, iż dostawa nieruchomości na rzecz jej dzierżawcy nie będzie czynnością opodatkowaną w rozumieniu art. 86 ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego:

*   opodatkowania zwrotu nakładów poniesionych na nieruchomość będącą przedmiotem umowy dzierżawy – **jest prawidłowe;**

*   zwolnienia z opodatkowania dostawy działki nr …,

*   prawa do obniżenia podatku należnego z tytułu sprzedaży działki nr \`(...)\` o podatek naliczony, wynikający z faktury wystawionej przez dzierżawcę za usługę - zwrot wartości nakładów,

– **jest nieprawidłowe.**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…) – art. 8 ust. 1 ustawy.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich działalności gospodarczej.

Z treści art. 8 ust. 1 ustawy, wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu. Słownik języka polskiego definiuje czasownik „świadczyć” jako „wykonywać coś na czyjąś rzecz”, „świadczenie” zaś, to obowiązek wykonywania, przekazania czegoś.

Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby. Na zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Spod pojęcia usługi będzie natomiast wyłączone takie świadczenie, którego treścią jest przeniesienie na inny podmiot prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Stanowi ono bowiem dostawę towarów. Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do usług każde świadczenie niebędące dostawą towarów. Jeśli tylko mamy do czynienia ze świadczeniem, to na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług stanowi ono albo usługę, albo dostawę towarów.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W art. 41 ust. 1 ustawy postanowiono, że stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże, zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Należy zauważyć, że na podstawie art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 8 listopada 2013 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1608) w art. 146a ustawy wprowadzenie do wyliczenia - z dniem 31 grudnia 2013 r. - otrzymało następujące brzmienie: „W okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f:”.

Zatem zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Art. 43 ust. 1 pkt 2 stanowi, że zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Warunkiem zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 2 jest konieczność wykorzystywania towarów, w tym również nieruchomości, będących przedmiotem dostawy wyłącznie do działalności zwolnionej z podatku od towarów i usług.

Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z treści ww. przepisu wynika, iż dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynku lub budowli kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Według art. 2 pkt 14 ustawy, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Użyte w art. 2 pkt 14 ustawy sformułowanie „w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu” wskazuje na katalog czynności wymienionych w art. 5 ustawy, czyli dana czynność musi podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, choć nie jest konieczne, aby faktycznie był naliczony podatek od tej czynności – może to być czynność zwolniona od podatku.

Co istotne, oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, a za taką można rozumieć m.in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Przedmiotowa nieruchomość nie musi być faktycznie zamieszkała, lecz winna być przejęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy winno nastąpić w ramach wykonania przez właściciela (dokonującego dostawy) czynności podlegających opodatkowaniu.

Z powyższej definicji wynika, iż oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, a za taką należy rozumieć nie tylko umowę sprzedaży, ale także umowy najmu i dzierżawy podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT. Zatem, należy uznać za pierwsze zasiedlenie moment oddania budynku do użytkowania pierwszemu najemcy (dzierżawcy).

Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, iż dostawa nieruchomości, spełniających określone w przepisach warunki, może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej dwa lata.

W tym miejscu należy zauważyć, iż w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b – zgodnie z zapisem art. 43 ust. 7a ustawy – nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Podkreślenia wymaga, że dla rozstrzygnięcia, czy możliwe jest skorzystanie ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy ważne jest, czy Wnioskodawcy przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Analiza ww. przepisów ustawy o podatku od towarów i usług wskazuje, iż dostawa budynków, budowli lub ich części, może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 lub pkt 10a. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Zauważyć bowiem należy, iż stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter świadczonych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Ponadto, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu, o czym stanowi art. 29a ust. 8 ustawy.

Wobec powyższego przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Z uwagi na brak definicji „budynków” w ustawie należy przytoczyć przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409, z późn. zm.), zwanej dalej Prawem budowlanym.

Zgodnie z art. 3 pkt 2 Prawa budowlanego, przez budynek – należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca będący czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, przygotowuje do sprzedaży część nieruchomości oznaczonej jako działka \`(...)\`. Obecnie podjęte zostały działania zmierzające do podziału działki nr \`(...)\` w celu wydzielenia z niej m.in. działki, która podlegać będzie sprzedaży (projektowana działka nr \`(...)\`). Budynki te zostały wybudowane przez dzierżawcę w trakcie obowiązywania umowy dzierżawy, za zgodą wydzierżawiającego tj. Miasta. Dzierżawca części nieruchomości - Stowarzyszenie zawarł z członkami stowarzyszenia umowy poddzierżawy na cele inwestycyjne. Przedmiotem tych umów są części dzierżawionej działki. Budowę obiektów dzierżawca sfinansował z kredytu. Przedmiotem dzierżawy jest jedynie grunt. Przedmiotem sprzedaży będzie grunt oraz trwale z nim związane: budynek hali targowej; zadaszenia nad powierzchnią do handlu obwoźnego; handlowo-usługowy budynek parterowy przy wschodniej granicy działki; 33 budynki handlowe. Obiekty te są objęte pozwoleniem na budowę oraz spełniają wymogi definicji budynku określone w prawie budowlanym. Budynki te zostały wybudowane przez dzierżawcę w trakcie obowiązywania umowy dzierżawy, za zgodą wydzierżawiającego tj. Miasta. Budowę obiektów dzierżawca sfinansował z kredytu. Według Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych ww. budynki zaliczają się do budynków niemieszkalnych sklasyfikowanych w Sekcji 1 Dział 12 Grupa 123, Klasa 1230 - jako budynki handlowo-usługowe. Obiekty te nie były nigdy wykorzystywane przez Wnioskodawcę do czynności opodatkowanej. W ocenie Wnioskodawcy, nie miało miejsca pierwsze zasiedlenie budynków posadowionych na przedmiotowej nieruchomości, gdyż po ich wybudowaniu ich właściciel tj. Wnioskodawca (zgodnie z art. 48 i 191 Kodeksu cywilnego) nie oddał ich do użytkowania na podstawie czynności opodatkowanej podatkiem VAT. Umowa dzierżawy zawarta została przez Wnioskodawcę ze Stowarzyszeniem przed wybudowaniem budynków i obejmowała oraz w dalszym ciągu obejmuje jedynie grunt. W stosunku do żadnego z budynków, Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotą podatku naliczonego, gdyż budynki nie były przez Wnioskodawcą wybudowane, ulepszane ani użytkowane. Po wybudowaniu i oddaniu do użytkowania przez dzierżawcę budynków wymienionych do dnia zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości Wnioskodawca nie ponosił ani nie będzie ponosił wydatków na ulepszenie tych budynków. Umowa dzierżawy nie zostanie rozwiązana przed zawarciem umowy sprzedaży nieruchomości - będzie ona obowiązywać do dnia zawarcia aktu notarialnego - umowy zbycia nieruchomości i wygaśnie w skutek konfuzji praw (z mocy prawa) z tym dniem. Dzierżawca będzie zobowiązany do zapłaty ceny nieruchomości obejmującej zarówno wartość gruntu jak i ww. budynków, a wydzierżawiający - Wnioskodawca będzie zobowiązany do zwrotu na rzecz dzierżawcy wartości nakładów poniesionych przez dzierżawcę w związku z wybudowaniem naniesień budowlanych.

Mając na uwadze opis sprawy oraz obowiązujące przepisy należy stwierdzić, że dostawa przedmiotowych nieruchomości, tj. budynku hali targowej; zadaszenia nad powierzchnią do handlu obwoźnego; handlowo-usługowy budynku parterowego przy wschodniej granicy działki; 33 budynków handlowych, będzie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia. Po przejęciu przez Wnioskodawcę nakładów poniesionych przez Dzierżawcę, przedmiotowe nieruchomości nie będą przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu, zatem dostawa tych nieruchomości, o których mowa we wniosku, będzie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia.

Wobec powyższego, dostawa przedmiotowych nieruchomości, tj. budynku hali targowej; zadaszenia nad powierzchnią do handlu obwoźnego; handlowo-usługowy budynku parterowego przy wschodniej granicy działki; 33 budynków handlowych, nie będzie korzystała ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Należy zatem przeanalizować przesłanki do zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy. W analizowanej sprawie Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w stosunku do budowy przedmiotowych budynków, bowiem to dzierżawca ponosił nakłady na budowę budynków, jednakże strony uzgodniły rozliczenie nakładów, zatem należy określić, czy przeniesienie nakładów za wynagrodzeniem będzie stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu VAT.

Na podstawie art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121), nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Z powyższej definicji wynika, że na gruncie polskiego prawa można wyodrębnić trzy rodzaje nieruchomości w sensie prawnym:

*   grunty (stanowiące część powierzchni ziemskiej),

*   budynki trwale z gruntem związane (tzw. nieruchomości budynkowe),

*   części tych budynków (tzw. nieruchomości lokalowe).

Stosownie natomiast do treści art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego, część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych.

Z kolei z treści art. 47 § 2 Kodeksu cywilnego wynika, że częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego.

W myśl art. 47 § 3 Kodeksu cywilnego, przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej części składowych.

Jak stanowi art. 48 Kodeksu cywilnego, z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.

Na mocy art. 693 § 1 Kodeksu cywilnego, przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.

Do dzierżawy – zgodnie z art. 694 Kodeksu cywilnego – stosuje się odpowiednio przepisy o najmie (…).

W oparciu o art. 676 Kodeksu cywilnego, jeżeli najemca ulepszył rzecz najętą, wynajmujący, w braku odmiennej umowy, może według swego wyboru albo zatrzymać ulepszenia za zapłatą sumy odpowiadającej ich wartości w chwili zwrotu, albo żądać przywrócenia stanu poprzedniego.

Uwzględniając powyższe w powiązaniu z przedstawionym we wniosku opisem sprawy wskazać należy, że w sytuacji przeniesienia za wynagrodzeniem nakładów poniesionych przez Dzierżawcę w związku budową przedmiotowej Inwestycji na dzierżawionym gruncie, mamy do czynienia ze świadczeniem, polegającym na zbyciu nakładów dokonanych na rzecz Wnioskodawcy. Nakłady są bowiem prawem majątkowym, które mogą być przedmiotem obrotu gospodarczego. Odpłatność za ww. świadczenie będzie stanowić kwota, którą Wnioskodawca zobowiąże się zapłacić Dzierżawcy za poniesione nakłady.

Zatem stwierdzić należy, że przekazanie za wynagrodzeniem nakładów poniesionych na budowę opisanych inwestycji na dzierżawionym gruncie, stanowi odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podlegające opodatkowaniu na mocy art. 5 ust. 1 cyt. ustawy. Zatem czynność tę należy udokumentować fakturą. Czynność ta podlega opodatkowaniu według 23% stawki podatku (obowiązującej w oparciu o art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy) do dnia 31 grudnia 2016 r., gdyż ustawodawca – zarówno w ustawie, jak i przepisach wykonawczych do tej ustawy nie przewidział dla takiej czynności preferencyjnej stawki ani zwolnienia od podatku.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku należnego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Zatem w podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia, nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowoprawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Ponadto, w myśl art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Wątpliwości Wnioskodawcy odnoszą się również do kwestii prawa do obniżenia podatku należnego z tytułu sprzedaży projektowanej działki nr \`(...)\` o podatek naliczony, wynikający z faktury wystawionej przez dzierżawcę za usługę - zwrot wartości nakładów.

W niniejszej interpretacji wskazano, iż przekazanie za wynagrodzeniem nakładów poniesionych na budowę opisanych inwestycji na dzierżawionym gruncie, stanowi odpłatne świadczenie usług, jako świadczenie usług winna być udokumentowana fakturą z podatkiem należnym w wysokości 23%. Rozliczenie nakładów nastąpi w celu sprzedaży nieruchomości, a więc czynności – co do zasady – opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktury dokumentującej zbycie nakładów poniesionych przez dzierżawcę.

W konsekwencji, z uwagi na fakt, iż Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT z faktury dokumentującej zwrot nakładów na budowę przedmiotowych budynków, nie zostanie spełniony warunek określony w art. 43 ust. 1 pkt 10a lit. a ustawy. Bez znaczenia jest już w tym momencie, czy Wnioskodawca spełni przesłankę określoną lit. b ww. przepisu, bowiem aby dostawa budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT, obie przesłanki ustanowione w lit. a i lit. b art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy muszą być spełnione łącznie.

Wnioskodawca w opisie sprawy wskazał, iż grunt będący przedmiotem dzierżawy był wykorzystywany przez Wnioskodawcę do czynności opodatkowanych VAT. Natomiast wzniesione przez dzierżawcę budynki nie były nigdy wykorzystywane przez Wnioskodawcę. Zatem nieruchomość nie była wykorzystywana wyłącznie do czynności zwolnionych. Zatem dostawa tych nieruchomości nie będzie korzystała ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, gdyż nieruchomości te nie były wykorzystywana wyłącznie na cele działalności zwolnionej.

Stąd też dostawa przedmiotowych budynków wraz z gruntem, z uwagi na niespełnienie warunków określających możliwość zastosowania zwolnienia od podatku VAT, na mocy art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 oraz art. 29a ust. 8, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT według podstawowej stawki podatku, tj. 23%.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego , po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.