Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB4.4015.26.2018.2.MD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-03-28
Teza: W przypadku zmiany przedmiotu nabycia nie jest możliwe złożenie korekty zgłoszenia. Koniecznym jest złożenie nowego zgłoszenia SD-Z2, w którym Wnioskodawczyni prawidłowo wykaże nabyty przedmiot spadku. Wnioskodawczyni od początku wiedziała, jaki był prawidłowy przedmiot nabycia. Jako że ustawowy termin 6 miesięcy na zgłoszenie w tym przypadku nie zostanie zachowany, Wnioskodawczyni utraci prawo do zwolnienia z art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Słowa kluczowe: dziedziczenie; formularze-formularze podatkowe; korekta; korekta-korekta zeznania; podatek-podatek od spadków i darowizn; spadek; spadek-masa spadkowa; zgłoszenie
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1-art. 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r., poz. 201, ze zm.) – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 30 stycznia 2018 r. (data wpływu – 5 lutego 2018 r.), uzupełnionym 16 i 26 marca 2018 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie możliwości dokonania korekty błędnie wpisanego przedmiotu spadku do druku SD-Z2 – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 lutego 2018 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie możliwości dokonania korekty błędnie wpisanego przedmiotu spadku do druku SD-Z2.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, w związku z czym w piśmie z 28 lutego 2018 r. znak: 0111-KDIB4.4015.26.2018.1.MD wezwano do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono 16 oraz 26 marca 2018 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

W dniu 8 lipca 2016 r. zostało wysłane (odebrane 11 lipca 2016 r.) do Urzędu Skarbowego zgłoszenie o nabyciu spadku po ojcu z tytułu dziedziczenia 3/24 udziałów, tj. 15.000 zł, w trybie art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn, na podstawie prawomocnego orzeczenia sądu z 4 kwietnia 2016 r. Obowiązek podatkowy powstał 25 kwietnia 2016 r. W wyniku potrzeby uzyskania zaświadczeń do kancelarii notarialnej zauważono, że na druku SD-Z2 kwota 15.000 zł zamiast w pozycję 64 (nieruchomość) została wpisana do pozycji 84 (środki pieniężne).

Na druku SD-Z2 wykazane zostały środki pieniężne, a przedmiotem masy spadkowej była nieruchomość. Od początku było wiadome, że przedmiotem masy spadkowej jest nieruchomość. Powstały błąd jest wynikiem omyłki przy wypisywaniu wniosku.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni wskazała, iż w związku z zaistniałą sytuacją zamierza złożyć korektę dotyczącą zmiany przedmiotu nabycia.

W związku z powyższym opisem, po przeformułowaniu w uzupełnieniu wniosku, zadano następujące pytanie:

Czy jeśli Wnioskodawczyni złoży korektę, polegającą na zmianie przedmiotu nabycia, to straci ulgę podatkową (zerową stawkę podatkową)?

Zdaniem Wnioskodawczyni, po przeformułowaniu w uzupełnieniu wniosku, Minister Finansów dopuszcza korygowanie zgłoszenia SD-Z2, gdyż w polu 7. zgłoszenia, kwadrat 2. to właśnie „korekta zgłoszenia”. Pierwotny druk SD-Z2 został złożony z zachowaniem terminu 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, a zatem korekta dotycząca zmiany przedmiotu nabycia pozostanie bez wpływu na prawo do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn, zmieni się wyłącznie skład nabytego majątku.

Na potwierdzenie stanowiska Wnioskodawczyni przywołała interpretację podatkową.

W świetle obowiązującego stanu prawnego, stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2016 r., poz. 205), podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem m.in. dziedziczenia.

Jak wynika z treści art. 5 oraz art. 6 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, obowiązek podatkowy powstaje przy nabyciu w drodze dziedziczenia – z chwilą przyjęcia spadku oraz ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.

Jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim jest orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia. W przypadku gdy nabycie nie zostało zgłoszone do opodatkowania, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą powołania się przez podatnika przed organem podatkowym lub organem kontroli skarbowej na fakt nabycia (art. 6 ust. 4 omawianej ustawy).

Stosownie do treści art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, opodatkowaniu podlega nabycie przez nabywcę, od jednej osoby, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej 9.637 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej.

Niezależnie od powyższego, ustawodawca przewidział zwolnienie podmiotowe w art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Zgodnie z ww. art. 4a ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy, zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-5, 7 i 8 oraz ust. 2, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia – w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4.

Zgłoszenie o nabyciu własności rzeczy i praw majątkowych powinno być dokonane na formularzu SD-Z2 określonym przez Ministra Finansów w rozporządzeniu z dnia 20 listopada 2015 r. w sprawie wzoru zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych (Dz.U. z 2015 r., poz. 2060).

Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego, 8 lipca 2016 r. zostało wysłane do Urzędu Skarbowego zgłoszenie o nabyciu spadku po ojcu z tytułu dziedziczenia 3/24 udziałów w nieruchomości o wartości 15.000 zł, w trybie art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn, na podstawie prawomocnego orzeczenia sądu z 4 kwietnia 2016 r. Obowiązek podatkowy powstał 25 kwietnia 2016 r. Na druku SD-Z2 kwota 15.000 zł zamiast w pozycję 64 (nieruchomość) została wpisana do pozycji 84 (środki pieniężne). Na druku SD-Z2 wykazane zostały środki pieniężne, a przedmiotem masy spadkowej była nieruchomość. Od początku było wiadome, że przedmiotem masy spadkowej jest nieruchomość. Powstały błąd jest wynikiem omyłki przy wypisywaniu wniosku. W związku z zaistniałą sytuacją Wnioskodawczyni zamierza złożyć korektę dotyczącą zmiany przedmiotu nabycia.

Według Wnioskodawczyni, taka korekta pozostanie bez wpływu na zwolnienie określone w art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Z takim stanowiskiem nie można się zgodzić.

Należy stwierdzić, iż zgłoszenie o nabyciu własności rzeczy i praw majątkowych winno być dokonane na formularzu SD-Z2 w terminie 6-miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego.

W myśl art. 81 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.

Przepis art. 81 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa stanowi, iż skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.

Stosownie do art. 3 pkt 5 Ordynacji podatkowej, ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach – rozumie się przez to również zeznania, wykazy, zestawienia oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.

Korekta deklaracji (zgłoszenie mające charakter informacyjny jest uznawane za deklarację w rozumieniu art. 3 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa) ma zatem na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy poprzednim jej sporządzeniu. Skorygowanie deklaracji polega więc na ponownym – poprawnym już – wypełnieniu formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji. Skorygowane zeznanie (deklaracja) zastępuje zeznanie (deklarację) złożone uprzednio.

Korekty, na zasadach ogólnych przewidzianych w przepisach ustawy – Ordynacja podatkowa, złożonego zgłoszenia wymaga wskazanie w nim błędnych informacji dotyczących wielkości nabytych udziałów w rzeczy lub prawie majątkowym, miejsca ich położenia lub ich wartości rynkowej.

Pierwotny druk SD-Z2 został złożony przez Wnioskodawczynię z zachowaniem wskazanego terminu. Jak twierdzi Wnioskodawczyni, doszło jednak do omyłki podczas wypełniania druku SD-Z2, na skutek czego został wykazany w zgłoszeniu błędny przedmiot nabycia. Zmiana przedmiotu nabycia nie została jednakże wymieniona jako dopuszczalny przepisami Ordynacji podatkowej przedmiot korekty.

Wzór zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy i praw majątkowych określa wskazane powyżej rozporządzenie Ministra Finansów z 20 listopada 2015 r. w sprawie wzoru zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych. Zgodnie z tym rozporządzeniem, wersja druku SD-Z2 obowiązująca od 1 stycznia 2016 r. to SD-Z2(6). Obowiązująca wersja druku, jako pozycję 64 wskazuje wartość rynkową nabywanych rzeczy lub praw majątkowych (udziału) w dniu powstania obowiązku podatkowego (w zł) dla nieruchomości niezabudowanej, natomiast poz. 84 określa wielkość nabywanego udziału w rzeczy lub w prawie majątkowym dla jednostek uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym otwartym albo specjalistycznym funduszu inwestycyjnym. Pozycje przeznaczone dla nieruchomości niezabudowanej oznaczone są numerami od 61 do 64, nieruchomości zabudowanej numerami od 65 do 69, natomiast pozycje przeznaczone na środki pieniężne to przedział od 79 do 82. Wnioskodawczyni wskazuje, jakoby błędnie zamieniła poz. 84 z poz. 64.

Przywołany powyżej przepis art. 4a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn jasno wskazuje, że aby nabycie przedmiotu (rzeczy lub prawa) mogło zostać zwolnione z opodatkowania, to nabycie tegoż przedmiotu winno być zgłoszone w ściśle określonym czasie (nie później niż 6 miesięcy od powstania obowiązku podatkowego).

W takim przypadku, tj. zmiany przedmiotu nabycia, nie jest więc możliwe złożenie korekty zgłoszenia. Koniecznym jest złożenie nowego zgłoszenia SD-Z2, w którym Wnioskodawczyni prawidłowo wykaże nabyty przedmiot spadku. Wnioskodawczyni wskazała, iż od początku wiedziała, jaki był prawidłowy przedmiot nabycia. Jako że ustawowy termin 6 miesięcy na zgłoszenie w tym przypadku nie zostanie zachowany, Wnioskodawczyni utraci prawo do zwolnienia z art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn, a zatem nabyty w drodze spadku udział w nieruchomości powinien zostać opodatkowany na zasadach przewidzianych dla I grupy podatkowej.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.