Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.169.2025.2.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-17
Teza: Opodatkowanie dochodów z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej preferencyjną stawką podatku (IP Box).
Słowa kluczowe: IP Box
prace-prace badawczo-rozwojowe
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 7-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 10 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 31 marca 2025 r. (wpływ 31 marca 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na
    terytorium kraju oraz prowadzi działalność gospodarczą w oparciu o wpis do Centralnej
    Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Wnioskodawca posiada na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz
    ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej:
    ustawa o PIT).
    Wnioskodawca do celów podatkowych prowadzi podatkową księgę przychodów i
    rozchodów. Wnioskodawca wykonuje działalność opisaną we wniosku polegającą na
    pracach programistycznych, których dotyczy wniosek od 3 lutego 2025 r. W ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonuje w sposób systematyczny
    prace programistyczne zlecane przez Zleceniodawcę, prowadzące do powstania
    innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary
    działalności. Jest to oprogramowanie tworzone i rozwijane pod potrzeby indywidualne
    Zleceniodawcy (zwane dalej: „Oprogramowaniem”). Wnioskodawca ponosi ryzyko
    gospodarcze prowadzonej działalności gospodarczej. Wskazać należy, że ponosi on
    również normalną kodeksową odpowiedzialność kontraktową wynikającą z art. 471 i n. kc.
    W szczególności umowa łącząca ze Zleceniodawcą nie nosi znamion umowy o pracę, w
    tym Wnioskodawca nie działa pod kierownictwem i w czasie i miejscu wskazanym przez
    Zleceniodawcę. Strony umówiły się zarówno co do czasu świadczenia, jak i miejsca
    świadczenia na zasadach swobody umów. W celu łatwiejszego przyjęcia wniosku
    Wszystkie „oprogramowania”, „aplikacje”, „funkcjonalności”, „rozwiązania”, „efekty”,
    „utwory” to programy komputerowe, które były i są tworzone bezpośrednio przez
    Wnioskodawcę. Pojęcia te są używane zamiennie, żeby określić ten sam efekt prac
    rozwojowych Wnioskodawcy. Nowo opracowane funkcje tworzonego oprogramowania
    mają za zadanie wspierać transformację cyfrową działów finansowych przedsiębiorstwa,
    automatyzację procesów planowania i analityki biznesowej w przedsiębiorstwie oraz
    zarządzania finansami przedsiębiorstwa. W swojej pracy Wnioskodawca skupia się na
    rozwijaniu oprogramowania (...) oraz powiązanego oprogramowania (...).
    Tworzone i rozwijane oprogramowanie i aplikacje zapewniają transformację cyfrową
    działów finansowych i automatyzację procesów planistycznych i analitycznych. Planowanie
    działań przedsiębiorstwa z użyciem aplikacji planistycznych oraz analizowanie jego
    wyników przy użyciu aplikacji analitycznych umożliwia cyfrowe zarządzanie finansami
    Zleceniodawcy. Tworzone funkcjonalności to wdrożenie modułu planowania przychodów
    przedsiębiorstwa w oparciu o dane bazowe dostarczone przez użytkowników. Aplikacja
    wraz z powiązanymi skryptami będzie mogła wygenerować prognozowane przychody
    przedsiębiorstwa na kolejny rok. Analogiczna sytuacja możliwa jest dla obszaru kosztów
    czy zarządzania zasobami ludzkimi przedsiębiorstwa. W ramach rozwijania
    niestandardowych funkcjonalności, które nie są obecne w oprogramowaniu
    dostarczonym przez (...), Wnioskodawca używa m.in języków (...) dla rozwoju aplikacji
    planistycznych oraz języka (...) dla aplikacji analitycznych. Wnioskodawca tworzy również
    połączenia między poszczególnymi systemami (...) i rozwija zapytania służące pozyskaniu
    danych przy użyciu, np. języka (...), co pozwala zebrać dane z różnych systemów i aplikacji
    oraz zasilić stworzone aplikacje planistyczne i analityczne danymi Zleceniodawcy.

    Podkreślenia wymaga fakt, że utwory tworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę w
    każdym przypadku są chronione przez art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.).
    Wskazać także należy, że w zakresie rozwoju Oprogramowania Wnioskodawca dokonuje
    rozwoju Oprogramowania na mocy postanowień umowy o świadczenie usług podpisanej
    ze Zleceniodawcą. Zobowiązuje ona Wnioskodawcę do wytworzenia lub rozwoju
    Oprogramowania, które stanowi osobny program komputerowy chroniony powołanym
    wyżej art. 74 ust. 1 i 2 prawa autorskiego.
    Na potrzeby opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Wnioskodawca podzielił swoją
    działalność na poszczególne etapy:
    1) Faza koncepcyjna – zrozumienie zapotrzebowania rynkowego, np. poprzez rozmowę ze
    Zleceniodawcą, przedstawicielami, osobami odpowiedzialnymi za prowadzenie
    działalności, by zrozumieć jakie docelowe kryteria powinien spełniać dany program
    komputerowy który będzie tworzył Wnioskodawca np. poprzez omówienie
    funkcjonalności;
    2) Faza planowania – proces planowania prac, na który składa się, np.: wybór technologii,
    planowanie realizacji prac nad oprogramowaniem, ustalenia poszczególnych etapów prac;
    3) Faza programowania – etap tworzenie oprogramowania na który składa się, np.: pisanie
    kodu, testowanie tworzonego oprogramowania.;
    4) Faza weryfikacji – przedstawienie oprogramowania klientowi (Zleceniodawcy)
    docelowemu, wprowadzanie zmian zgodnie z życzeniem klienta (Zleceniodawcy).
    Działalność prowadzona jest przez Wnioskodawcę w sposób ciągły i systematyczny
    (metodyczny), tj. uporządkowany oraz według opracowanego przez siebie
    harmonogramu, a jej efektem jest tworzenie Oprogramowania dopasowanego do
    indywidualnych potrzeb klienta (Zleceniodawcy). Prowadzenie działalności w taki sposób
    wynika ze specyfiki tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on
    spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac,
    kolejności wykonywania poszczególnych czynności), weryfikacja (ustalenie czy zostały
    osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń
    prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac).
    Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny
    prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    Działania Wnioskodawcy zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań. Wskazane powyżej efekty prowadzonych prac twórczych
    kwalifikują się jako prace skutkujące powstaniem utworów w rozumieniu art. 1 ust. 1
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jedn.: Dz.
    U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.) bądź poprzez stworzenie nowego programu
    komputerowego, bądź poprzez twórczą zmianę (opracowanie) istniejącego programu
    komputerowego. Wnioskodawca wytwarza programy komputerowe - utwory w
    rozumieniu art. 1 ustawy o PAIPP, wobec czego cechują się one oryginalnością i
    indywidualnością, co stanowczo przeczy wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian
    do tworzonego oprogramowania.
    Wnioskodawca nie jest podmiotem, który pełni wyłączne proste funkcje produkcyjne,
    ponieważ ponosi ryzyko związane ze swoją działalnością wytwórczą, a w jej następstwie
    zdobywa prawa do stworzonego dzieła. Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie
    są projektami powtarzalnymi, ponieważ każdy nowy program komputerowy wymaga
    indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości
    technologii oraz ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub
    biznesowego. Spełnienie powyższych warunków, tj. prowadzenie prac twórczych w sposób
    metodyczny, systematyczny, jak i w sposób niepowtarzalny, przejawia się w efektach prac

    Wnioskodawcy wynikających z podejmowanych przez Wnioskodawcę czynności.
    Wnioskodawca nie prowadzi badań naukowych w rozumieniu art. 4 ust. 2 ustawy Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce.
    Natomiast w ramach podejmowanej działalności Wnioskodawca podejmuje działalność
    twórczą, która obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej
    aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów (oprogramowania), z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń. Działania te podejmowane są przez Wnioskodawcę od momentu
    rozpoczęcia działalności opisanej we wniosku. Tym samym Wnioskodawca prowadzi prace
    rozwojowe. Wnioskodawca wskazuje, że brak prowadzenia prac rozwojowych
    uniemożliwiłby mu uzyskanie przychodu. Pracując nad wytworzeniem oprogramowania
    Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i
    umiejętności dotyczących narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu
    wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnego i unikalnego Oprogramowania.
    W ramach działalności Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną
    wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu tworzenia i rozwijania nowych
    rozwiązań – Oprogramowania, a to czytając literaturę dotyczącą technologii, korzystając z
    różnych materiałów multimedialnych dostępnych w Internecie (m.in. kursy, nagrania
    wideo, fora o technologii).
    Zasobami wiedzy, które Wnioskodawca wykorzystuje przy planowaniu projektu są
    technologie informatyczne, czyli jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach
    informatycznych występujących zarówno w ogólnym stanie nauki jak i w środowisku, w
    którym funkcjonować ma Oprogramowanie przez wnioskodawcę wytworzone oraz wiedza
    pozyskiwana w tym właśnie zakresie. Ustawodawca jednakże nie przewidział minimalnego
    progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element
    celowościowy, jaki Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności. W doktrynie prawa
    autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z
    rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy
    istnieje nowy wytwór intelektu. Bez wątpienia działalność na rzecz danego Zleceniodawcy
    polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej w ramach działalności
    prowadzonej przez niego nie miały miejsca. Natomiast oprogramowanie stworzone na
    rzecz danego Zleceniodawcy powodują stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności co
    oznacza, że cecha twórczości jest spełniona. W tym miejscu należy podkreślić, iż
    Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na wprowadzaniu okresowych i
    rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego. Wynika to z faktu, że
    Wnioskodawca jest twórcą swoich programów, z których osiąga przychód. Zgodnie z
    doktryną naukową i orzecznictwem, wkład twórczy jest przeciwieństwem rutynowości,
    rozumianych jako czynności mechaniczne. Należy przy tym podkreślić, że działalnością
    rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez Wnioskodawcę, ale wyłącznie te
    działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu
    nowego produktu (Oprogramowania) – opisanego we wniosku w warunkach działalności
    wynikające z wniosku. Prace zmierzające do stworzenia lub rozwinięcia programu
    komputerowego kończą się pozytywnym wynikiem, którego efektem jest program
    komputerowy, napisany w języku programistycznym. Na zakończenie uznać należy, iż
    projekty polegające na tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania mają skomplikowany
    charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu prac i czynności o charakterze
    programistycznym. Mają one przymiot indywidualności, innowacyjności oraz
    niepowtarzalny charakter. Wnioskodawca opracowuje nowe lub ulepszone produkty
    (Oprogramowanie), które w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już
    funkcjonujących u Wnioskodawcy i jego Zleceniodawcy. Oprogramowanie nie jest efektem
    pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    programistycznych i której rezultaty można z góry określić i przewidzieć jako mające

    charakter powtarzalny i rutynowy oraz nie jest jedynie „techniczną”, ale twórczą realizacją
    prowadzonych prac. Inwencja i zaprojektowanie oprogramowania leżą po stronie
    Wnioskodawcy. Programy komputerowe i zastosowane w nich rozwiązania tworzone i
    rozwijane przez Wnioskodawcę nie były wcześniej tworzone i znane w jego
    przedsiębiorstwie, jak również są innowacyjne w przedsiębiorstwie Zleceniodawcy, dla
    którego są one opracowywane. Wytwarzane przez Wnioskodawcę Oprogramowania
    opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie
    kodu źródłowego, czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz
    weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych.
    Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom Zleceniodawcy, kompatybilnych
    z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności, wskazuje jednoznacznie na
    niepowtarzalność wytworzonego programu i wyklucza zastosowanie oprogramowania
    dostępnego na rynku.
    Wnioskodawca przenosi ogół praw autorskich na rzecz Zleceniodawcy na mocy umowy o
    świadczenie usług. Przenosi on prawa autorskie odpłatnie na rzecz Zleceniodawcy.
    Przeniesienie praw majątkowych na Zleceniodawcę następuje na podstawie pisemnej
    umowy na wskazanych w niej polach eksploatacji. Są to warunki zgodne z art. 41 oraz art.
    53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Dochód z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej Wnioskodawca uzyskuje ze sprzedaży praw majątkowych do
    programów komputerowych (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT).
    Wnioskodawca zamierza skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w
    odniesieniu do kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    (IP Box), uregulowanego w art. 30ca ustawy o PIT, za rok 2025 oraz lata kolejne.
    Wnioskodawca w latach następnych będzie uzyskiwał dochody na zasadach
    dotychczasowych. W pierwszej kolejności Wnioskodawca w prowadzonej ewidencji
    pozaksięgowej dokonuje wyodrębnienia kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    (prawa IP Box). Wyodrębnionymi Prawami IP Box będą majątkowe prawa autorskie do
    Oprogramowania.
    Wnioskodawca ponosi i będzie ponosił szereg kosztów bezpośrednio w następujący
    sposób funkcjonalnie związanych z tworzeniem i rozwojem Oprogramowania, tj.:
    1. sprzęt komputerowy (laptopy, komputery) i peryferia komputerowe (myszki, dyski,
    monitory), narzędzi programistycznych do tworzenia oprogramowania – do
    bezpośredniego tworzenia i rozwijania Oprogramowania oraz jego testowania;
    2. koszty urządzeń i materiałów biurowych (materiały i sprzęty biurowe i eksploatacyjne) -
    dla tworzenia Oprogramowania Wnioskodawca musi utrzymywać i rozwijać odpowiednie
    zaplecze techniczne i biurowe;
    3. koszty usług telekomunikacyjnych (abonament telefoniczny i internet), telefonu
    komórkowego, smartwatch i innych urządzeń mobilnych (tablety) - umożliwia
    komunikację mailową ze Zleceniodawcą, w przypadku braku dostępu do komputera,
    otrzymywanie komunikatów o krytycznych błędach w aplikacji, ułatwia szybką reakcję w
    takiej sytuacji, umożliwia kontakt telefoniczny ze Zleceniodawcą;
    4. użytkowania samochodu, w tym koszty paliwa, koszty napraw, przeglądów,
    ubezpieczenia, serwisu oraz opłaty z tytułu leasingu operacyjnego – niezbędne dla
    zapewnienia Wnioskodawcy sprawnego transportu do Zleceniodawcy w celu konsultacji
    dotyczących tworzonego Oprogramowania. Samochód wykorzystywany jest do celów
    świadczenia usług na rzecz Zleceniodawcy i pozwala na szybki, sprawny i zintegrowany z
    potrzebami Zleceniodawcy kontakt i konsultacje, co służy personalizacji tworzonego
    Oprogramowania, dostosowaniu go do indywidualnych potrzeb i oczekiwań
    Zleceniodawcy;
    5. koszty usług księgowych - związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością
    programistyczną. Księgowość wskazuje jakie koszty są kosztami poniesionymi w danym
    okresie, wskazuje prawidłowość przyporządkowania ze strony księgowej danych kosztów

    do IP oraz umożliwia rozdział faktury za usługi, ponadto wskazuje pod którą pozycją dany
    koszt znajduje się w KPiR;
    6.kursy i szkolenia programistyczne, literatura fachowa – do stałego podnoszenia wiedzy i
    kwalifikacji zawodowych Wnioskodawcy;
    7. podróży zawodowych (bilety, hotele, gastronomia) – niezbędne dla zapewnienia
    Wnioskodawcy możliwości bezpośredniego kontaktu ze Zleceniodawcą, uczestnictwa w
    spotkaniach i konferencjach branżowych oraz szkoleniach zawodowych.
    Różnica pomiędzy ustalonymi w powyższy sposób Przychodami IP Box oraz Kosztami IP
    Box stanowić będzie dochód z Praw IP Box (Dochód IP Box). Pozostały dochód osiągany
    przez Wnioskodawcę podlega opodatkowaniu PIT podatkiem liniowym. Poprzez pozostały
    dochód Wnioskodawca rozumie zarówno spotkania poimplementacyjne, jak i konsultacje
    niezwiązane z tworzeniem lub rozwijaniem programów komputerowych, natomiast tego
    wynagrodzenia wnioskodawca nie zamierza obejmować preferencyjną stawką
    opodatkowania.
    Jak zostało już wspomniane, Wnioskodawca wyodrębnia w prowadzonej odrębnej od
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji, Prawa IP Box (prawa autorskie do
    Oprogramowania), spełniając tym samym wymóg wynikający z art. 30cb ustawy o PIT.
    Wnioskodawca w przedmiotowej ewidencji dokonuje wyodrębnienia przychodów,
    kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane
    prawo własności intelektualnej. Wnioskodawca dokonuje również wyodrębnienia kosztów,
    o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT przypadające na każde prawo własności
    intelektualnej.
    Rozwiązanie ewidencyjne umożliwia ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej. Ewidencja taka prowadzona jest na bieżąco od 3 lutego 2025
    roku. Wnioskodawca nie wyklucza podjęcia współpracy z nowymi Zleceniodawcami.
    Rodzaj i funkcjonalności tworzonego Oprogramowania mogą być zróżnicowane, z tym
    jednak zastrzeżeniem, że opisany we wniosku charakter prowadzonej przez
    Wnioskodawcę działalności pozostanie niezmieniony; nie ulegnie zmianie także rodzaj i
    źródło uzyskiwanych dochodów z tytułu sprzedaży Oprogramowania.
    Wnioskodawca wskazał ponadto, że:
    1. Wniosek dotyczy dochodów za okres od dnia 3 lutego 2025 r. i lat przyszłych.
    2. Wnioskodawca prowadził i prowadzi prace rozwojowe od 3 lutego 2025 r. Prace
    dotyczyły stworzenia nowego oprogramowania. Prace można podzielić na kilka faz,
    obejmują one takie czynności jak:
    a. Faza koncepcyjna – zrozumienie zapotrzebowania rynkowego, np. poprzez rozmowę
      ze Zleceniodawcą, przedstawicielami, osobami odpowiedzialnymi za prowadzenie
      działalności, by zrozumieć jakie docelowe kryteria powinien spełniać dany program
      komputerowy który będzie tworzył Wnioskodawca np. poprzez omówienie
      funkcjonalności;
    b. Faza planowania – proces planowania prac, na który składa się, np.: wybór technologii,
      planowanie realizacji prac nad oprogramowaniem, ustalenia poszczególnych etapów
      prac;
    c. Faza programowania – etap tworzenie oprogramowania na który składa się, np.:
      pisanie kodu, testowanie tworzonego oprogramowania.;
    d. Faza weryfikacji – przedstawienie oprogramowania klientowi (Zleceniodawcy)
      docelowemu, wprowadzanie zmian zgodnie z życzeniem klienta (Zleceniodawcy).
    Podejmowane przez Wnioskodawcę prace rozwojowe zostały/zostaną zakończone
    pozytywnym wynikiem. Wynikiem było/jest stworzenie kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej do programu komputerowego. Miały i mają one zawsze formę programu

    komputerowego (oprogramowania) napisanego w języku programistycznym. Ten wynik
    /wyniki były wykorzystywane na potrzeby działalności gospodarczej Wnioskodawcy w celu
    realizacji umów zawartych ze Zleceniodawcą.
    W wyniku prac rozwojowych Wnioskodawca zaprojektował i stworzył nowy, zmieniony lub
    ulepszony produkt – oprogramowanie i dokona tego również w przyszłości.
    Wnioskodawca tworzy oprogramowanie opisane we wniosku. Wnioskodawca oferuje i
    będzie oferował produkty które są wynikiem prac rozwojowych, w swojej działalności
    gospodarczej.
    W stosunku do dotychczasowej działalności Wnioskodawcy te produkty mają nowy,
    bardziej innowacyjny, ulepszony charakter. Nowy, ulepszony charakter produktów nie jest
    wynikiem działalności obejmującej wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do tych
    produktów.
    Pomiędzy pracami rozwojowymi a dochodami jest bezpośrednia zależność,
    Wnioskodawca bowiem przenosi majątkowe prawa autorskie.
    Świadczone przez Wnioskodawcę usługi, zgodnie z zawartą umową, nie są wykonywane
    pod kierownictwem ani w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego te czynności.
    Wykonując usługi, Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną
    działalnością.
    Odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat czynności podejmowanych przez
    Wnioskodawcę oraz ich wykonywanie ponosi Wnioskodawca.
    W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca opracowuje nowe, rozwija oraz
    ulepsza produkty niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy lub
    na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od produktów (rozwiązań) już
    u Wnioskodawcy funkcjonujących.
    Efekty pracy zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, tj.: - zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem,
    zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej, - nie są efektem
    pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające
    charakter powtarzalny, - nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych
    projektów zlecanych przez Zleceniodawcę.
    Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej wykonuje
    poboczne działania w zakresie usług informatycznych a mianowicie spotkania i szkolenia
    poimplementacyjne, natomiast dochodu z ich prowadzenia nie zamierza obejmować
    preferencyjna stawką podatkową. Usługi takie (wskazane powyżej) są wykonywane od
    początku prowadzenia działalności gospodarczej opisanej we wniosku tj. od dnia 3 lutego
    2025 r. Jeśli odnosi się do działalności rozwojowej wnioskodawcy, to nie realizuje on
    innych czynności w jej obrębie aniżeli wskazane we wniosku. Podkreślenia wymaga, że
    prace o innym charakterze niż prace rozwojowe, prowadzone w ramach działalności
    Wnioskodawcy, nie są przedmiotem wniosku i Wnioskodawca nie domaga się ich oceny.
    W każdym przypadku tworzenie, rozwijanie i ulepszanie przez Wnioskodawcę
    „oprogramowania” wiąże się z samodzielnym podejmowaniem przez Wnioskodawcę prac
    rozwojowych w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Wnioskodawca
    prowadził lub prowadzi odrębne prace rozwojowe dla celów wytworzenia każdego
    poszczególnego „oprogramowania”, który jest efektem jego pracy.
    W każdym przypadku tworzenie, rozwijanie i ulepszanie „oprogramowania” wiąże się z
    samodzielnym podejmowaniem przez Wnioskodawcę prac rozwojowych w rozumieniu
    ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Wnioskodawca prowadził lub prowadzi odrębne prace rozwojowe dla celów wytworzenia
    każdego poszczególnego „oprogramowania”, który jest efektem jego pracy.

    Wynagrodzenie w umowie wskazywane jest kwotowo. Wnioskodawca nie otrzymuje
    wynagrodzenia wyłącznie z tytułu przenoszenia na Zleceniodawcę praw do „programu
    komputerowego. wypłacane wnioskodawcy przez Zleceniodawcę wynagrodzenie
    obejmuje wynagrodzenie za czynności związane z tworzeniem i/lub ulepszeniem
    kwalifikowanego IP, oraz również inne czynności niezwiązane z wytworzeniem i/lub
    ulepszeniem takiego prawa – poboczne usługi informatyczne a mianowicie spotkania i
    szkolenia poimplementacyjne. preferencyjną stawką podatkową wnioskodawca zamierza
    objąć tylko tę jego część, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Wraz z momentem upływu okresu rozliczeniowego wnioskodawca przenosi na
    Zleceniodawcę prawa do stworzonego w tym okresie oprogramowania za co otrzymuje
    zapłatę wynagrodzenia w kwocie wynikającej z umowy oraz prowadzonych rejestrów
    realizowanych prac.
    Faktury nie wyodrębniają wynagrodzenia z tytułu przeniesienia praw autorskich, gdyż nie
    jest to wymagane ani nie jest to przyjęte w stosunkach gospodarczych z Zleceniodawcą.
    Program komputerowy jest produktem cyfrowym, wszelkie czynności z nim związane
    odbywają się w świecie cyfrowym. Program komputerowy tworzony przez Wnioskodawcę
    wersjonowany był przez niego w odpowiednim systemie, który następnie systematycznie
    jest synchronizowany z wersją przenoszoną na Zleceniodawcę na platformie, z której
    korzysta. Przeniesienie następowało z momentem zapłaty należnego wnioskodawcy
    wynagrodzenia.
    Wnioskodawca tworzy dany program komputerowy który podlega ochronie na gruncie
    prawa autorskiego i przenosi go fizycznie na klienta (Zleceniodawcę) umieszczając w
    repozytorium na serwerze klienta (Zleceniodawcy). Przeniesienie praw potwierdza umowa
    i umieszczenie go na serwerze.
    Wnioskodawca prowadzi ewidencję pozwalającą na wyszczególnienie realizowanych prac i
    zadań w ramach tworzenia „oprogramowania” poprzez comiesięczne wskazanie
    informacji na temat wykonanych zadań w danym miesiącu. Prowadzona ewidencja czasu i
    wykonanych prac pozwala na wskazanie kwoty wynagrodzenia otrzymanego z tytułu
    zbycia praw własności intelektualnej.
    Usługi będą wykonywane w Polsce.
    Ewidencja prowadzona jest od 3 lutego 2025 r. Ewidencja prowadzona jest „na bieżąco”, tj.
    od początku realizacji działalności zmierzającej do wytworzenia kwalifikowanego IP.
    Prowadzona ewidencja pozwala wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadające na każde kwalifikowane
    prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego
    dochodu.
    Wnioskodawca oblicza wskaźnik „nexus” zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, według wzoru:
    (a + b) * 1,3 a + b + c + d
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
    a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną
    z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
    c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
    d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

    W efekcie prac prowadzonych przez Wnioskodawcę powstaje autorskie prawo do
    programu komputerowego stanowiące kwalifikowane prawo IP podlegające ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Dochodem z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej są dochody osiągnięte z
    tytułu sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Wytwarzanie (ewentualnie modyfikowanie i ulepszanie) przez Wnioskodawcę
    oprogramowania stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze.
    Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość wskazanych we wniosku
    wydatków do wytworzenia konkretnych autorskich praw majątkowych do programów
    komputerowych lub ich części stosując w tym celu proporcję przychodową.
    Wnioskodawca nie zalicza do wskaźnika nexus wszystkich wydatków jakie przypisuje do
    kosztów uzyskania przychodu, tylko te bezpośrednio związane z wytwarzaniem
    oprogramowania/jego części. Wnioskodawca nie stosuje innych zasad przyporządkowania
    wydatków do wskaźników nexus.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    W pierwszej kolejności Wnioskodawca dysponował opisem ogólnym, jaki problem chce
    rozwiązać klient. Klient zgłasza również problemy, które Wnioskodawca rozwiązuje.
    Niektóre z tych problemów to:
        potrzeba usprawnienia procesów biznesowych,
        potrzeba poprawy obsługi klienta,
        potrzeba stworzenia nowych produktów,
        potrzeba rozwiązania złożonych problemów technicznych.
    Wnioskodawca przeprowadził rozeznanie rynku istniejących rozwiązań dla problemów, z
    którymi borykali się klienci. Wnioskodawca nie znalazł żadnego rozwiązania, które
    spełniałoby ich wszystkie oczekiwania, dlatego postanowił stworzyć własne rozwiązanie,
    które byłoby dostosowane do ich indywidualnych potrzeb. Zasobami wiedzy, którymi
    Wnioskodawca dysponował są technologie informatyczne, czyli wiedza o oprogramowaniu
    i narzędziach informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki jak i w
    środowisku, w którym funkcjonować ma program przez Wnioskodawcę wytworzony.
    Ustawodawca jednakże nie przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia
    zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowościowy, jaki Wnioskodawca
    uwzględnia w swojej działalności.
    W ramach działalności, dzięki której Wnioskodawca tworzy i modyfikuje/rozwija/ulepsza
    „oprogramowanie” Wnioskodawca wykorzystuje i rozwija wiedzę i umiejętności nabyte
    podczas indywidualnego studiowania materiałów z zakresu informatyki, programowania i
    nowoczesnych technologii oraz swojego doświadczenia zawodowego. Są to wiedza i
    umiejętności z zakresu technologii informatycznej, technologii programowania oraz w
    zakresie tworzonego oprogramowania. Wnioskodawca pracuje przy użyciu (...), (...),
    języków (...), (...), (...), (...), uczy się tych technologii i zdobywa coraz to bardziej aktualną
    wiedzę w ich zakresie. Nowe kombinacje narzędzi i technologii i pozwalają na wytworzenie
    aplikacji o niewystępującej wcześniej specyfikacji i jakości.
    Dotychczas w swojej działalności Wnioskodawca oferował usługi programistyczne.
    Sprzedawał także autorskie prawa majątkowe do wytwarzanych przez siebie programów.
    Programy komputerowe oferowane w działalności Wnioskodawcy opierały się na Jego
    wiedzy z zakresu informatyki i programowania oraz najnowszych rozwiązań z dziedziny
    tworzenia złożonych systemów. Przy tworzeniu od podstaw/ulepszaniu „oprogramowania”
    Wnioskodawca każdorazowo korzystał z nowej i bardziej zaawansowanej wiedzy, stosując
    zupełnie inne rozwiązania.

    Wnioskodawca zaplanował prace opisane we wniosku w zakresie tworzenia i rozwoju
    oprogramowania, które są tutaj opisane. Efektem działań Wnioskodawcy w ramach
    tworzenia oprogramowania są zastosowania zapewniające: - łatwość użytkowania, -
    wydajność oraz stabilność, - niezawodność, - odpowiedni standard bezpieczeństwa.
    Wnioskodawca przedstawił sposób w jaki realizował zaplanowane przedsięwzięcie:
    1. Etap wstępny – obejmuje on konsultacje z klientem dotyczące celów jakie mają być
      osiągnięte w projekcie. Podczas konsultacji klient przedstawia własne oczekiwania co
      do parametrów i funkcjonalności oprogramowania. Na podstawie tych informacji oraz
      własnej wiedzy i doświadczenia, Wnioskodawca wstępnie analizuje możliwość
      zrealizowania projektu przy użyciu określonych zasobów. W związku z faktem, że
      Wnioskodawca nie dysponuje standardowo gotowymi rozwiązaniami informatycznymi
      pozwalającymi na realizację projektu ani gotowymi analizami do stworzenia nowych
      kodów źródłowych, w trakcie tego etapu dochodzi do ustalenia poziomu niepewności
      co do możliwości realizacji projektu przy użyciu określonych zasobów, tj.
      Wnioskodawca ocenia jakie jest ryzyko niepowodzenia projektu.
    2. Etap tworzenia oprogramowania – obejmuje on wszelkie czynności podejmowane
      przez Wnioskodawcę w celu realizacji zlecenia klienta, tj. spełnienie wymogów
      funkcjonalnych, zaplanowanie prac nad analizą możliwości wprowadzenia nowych lub
      ulepszonych funkcjonalności, przeprowadzenie analizy, sporządzenie dokumentacji
      projektowej w zakresie wykonanych analiz.
    3. Etap końcowy – obejmuje on ukończenie oprogramowania i podsumowanie wyników
      prac. W trakcie tego etapu ma miejsce akceptacja wyników pracy Wnioskodawcy przez
      klienta lub zakomunikowanie klientowi, że przy danym stanie zasobów nie jest
      możliwe stworzenie produktu spełniającego oczekiwania klienta lub dokonanie
      ulepszeń tego produktu o nową funkcjonalność zgodnie z oczekiwaniami. W
      przypadku braku możliwości realizacji zlecenia zgodnie z oczekiwaniami klienta
      podczas tego etapu omawiane jest również kwestia ewentualnego zwiększenia
      zasobów do realizacji zadania lub zmiana charakteru wykorzystanych zasobów lub też
      zmniejszenie oczekiwań klienta w stosunku do kodu źródłowego, który ma zostać
      wytworzony.
    Twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do „oprogramowania”,
    którego dotyczy wniosek przejawia się w wytworzeniu przez Wnioskodawcę programów
    komputerowych o cechach, funkcjonalnościach i specyfikacji niewystępujących wcześniej
    w praktyce gospodarczej. Wnioskodawca podkreśla, że każde zadanie lub problem w
    zakresie tworzenia oprogramowania można rozwiązać na wiele różnych sposobów przy
    wykorzystaniu wielu dostępnych narzędzi. Wybór, dostosowanie oraz ulepszenie już
    istniejących rozwiązań zależy tylko i wyłącznie od jego wiedzy, doświadczenia oraz
    wyobraźni. Wnioskodawca wybiera bowiem rodzaj i sposób analizowania danych celem
    możliwości zastosowania ich do nowych lub ulepszonych programów/oprogramowań i
    przygotowuje do nich analizę. Wnioskodawca wskazuje że wykonywane czynności nie są
    projektami powtarzalnymi - każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego
    podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz
    ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego.
    Wnioskodawca w swojej działalności zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w
    branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi
    zastosowaniami wprowadzonymi w działalności wnioskodawcy.
    W celu realizacji projektów, w ramach których Wnioskodawca tworzy i ulepsza
    oprogramowanie, Wnioskodawca podejmuje szereg działań zmierzających do
    usprawnienia istniejącego już wcześniej oprogramowania, począwszy od ustalenia
    wymagań podmiotu zlecającego i sformułowania w związku z tym problemu rozwojowego,
    przez analizę funkcjonowania dotychczasowego programu, wykorzystanie posiadanej
    przez Wnioskodawcę wiedzy w celu wymyślenia i zaproponowania innego, bardziej
    nowoczesnego rozwiązania, które zmieniłoby na lepsze motorykę programu i niosłoby za

    sobą dodatkowe, nowe funkcjonalności, które uczyniłyby działanie programu bardziej
    atrakcyjnym dla użytkownika, aż po stworzenie kodu źródłowego i wynikowego
    nadpisanego fragmentu oprogramowania, który sam w sobie stanowił samodzielny
    program komputerowy podlegający ochronie na mocy przepisów o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych. Wnioskodawca podejmuje następujące działania zmierzające do
    usprawnienia oprogramowania opisanego we wniosku: - projektowanie nowszej bardziej
    niezawodnej architektury oprogramowania, - implementację (tworzenie)
    oprogramowania, - testowanie oprogramowania, - konieczność projektowania
    stosownych algorytmów, - automatyzacje wdrożeń.
    Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w językach/technologiach: (...), (...), (...), (...), (...),
    (...) (...). Wnioskodawca wskazuje, że tworzenie nowych funkcjonalności opisanych we
    wniosku dotyczy/będzie dotyczyło tworzenia i rozwijania przez wnioskodawcę
    „Oprogramowań”/„programów komputerowych”. Używanie nowych narzędzi w zakresie
    oprogramowania wskazanego powyżej i technologii tworzenia architektury tego
    oprogramowania znacząco różnicuje tworzone lub modyfikowane oprogramowanie od
    istniejących rozwiązań. Nowoczesne technologie programistyczne w tym tworzenia
    algorytmów wprowadzają nowe funkcje, poprawiają wydajność oprogramowania i
    rozszerzają jego możliwości. Wnioskodawca wykorzystuje indywidualnie dobraną
    architekturę, która w pełni odpowiada na potrzeby konkretnego projektu, a wcześniej ta
    architektura nie występowała w praktyce gospodarczej wnioskodawcy. Wnioskodawca
    przedstawił powyżej też opis do czego służy oprogramowanie. c) Okoliczność dodania
    nowych, zupełnie od nowa opracowanych funkcjonalności, parametrów działania, zasad
    działania i nowych cech powoduje, że wytworzone nowe „Oprogramowanie” różni się od
    rozwiązań już funkcjonujących u wnioskodawcy i jego Zleceniodawcy.
    Powstaje nowy produkt, który nie istniał wcześniej. Oryginalność polega na zastosowaniu
    oryginalnych, nowatorskich rozwiązań programistycznych. Oryginalność wynika również z
    faktu, że „Oprogramowanie” stanowi efekt pracy wnioskodawcy, przy której wykonywaniu
    wnioskodawca miał zapewnioną swobodę tworzenia, a praca wnioskodawcy nie polegała
    na kopiowaniu istniejącego już utworu. Oryginalność wynika również z faktu, że efekty
    działania wnioskodawcy stanowią coś wcześniej nieznanego jego twórcy - wnioskodawcy.
    Oprogramowanie tworzone i rozwijane na rzecz klienta wnioskodawcy powoduje
    stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości i
    oryginalności jest spełniona. Tworzone oprogramowania są oryginalne, nie mają swoich
    odpowiedników na rynku (nie ma takich rozwiązań na rynku) i odpowiadają na potrzeby
    klienta wnioskodawcy. To co wyróżnia oprogramowanie tworzone przez wnioskodawcę to
    wysoki poziom konfigurowalności, łatwość i niski koszt wdrożenia oraz elastyczność w
    dostosowywaniu do zmieniających się potrzeb zleceniodawcy oraz nowych technologii
    pojawiających się na rynku oraz stosowanie najnowszych wzorców tworzenia architektury.
    d) Każdorazowe zastosowanie odpowiednio dobranej i zaprojektowanej przez
    Wnioskodawcę mieszanki technologii (...), (...), języków (...), (...), (...), (...) powoduje, że
    oprogramowanie po jego wytworzeniu lub rozwinięciu różni się od rozwiązań już u niego
    funkcjonujących. Oprogramowanie jest dostosowane do konkretnych potrzeb podmiotów
    zlecających - tworzone są różne funkcjonalności różnych systemów, rozwiązania
    stosowane do wytworzenia każdej z nich wymagają zindywidualizowanego podejścia,
    kreatywności, nie powielają się. Wnioskodawca wskazuje, że stosowanie odpowiednich
    innowacyjnych wzorców tworzenia architektury stanowi dodatkowy wyróżnik.
    Celem Wnioskodawcy jest dostarczenie klientowi programów komputerowych
    realizujących założenia biznesowe klienta, tj. w szczególności: · tworzenie kodu
    spełniającego założone wskaźniki jakości i efektywności, · tworzenie kodu z zachowaniem
    odpowiedniej struktury (w tym z wykorzystaniem optymalnych narzędzi, funkcji i języków
    programowania), · tworzenie kodu programu komputerowego, który realizuje cele
    biznesowe klientów, · tworzenie architektury oprogramowania w celu poprawy jakości
    korzystania z oprogramowania. Finansowanie następuje ze środków własnych.

    Opracowanie ww. programów komputerowych nastąpiło z wykorzystaniem pracy własnej
    oraz własnych środków finansowych w ramach indywidualnej pracy kreatywnej,
    realizowanej w porozumieniu z przedstawicielami klienta. Wymienione programy
    komputerowe zrealizowały cele Wnioskodawcy wymienione w odpowiedzi na pytanie.
    Stopień realizacji założonych celów był wystarczający dla uznania, że oprogramowanie
    wypełnia cele biznesowe klienta.
    Systematyczność polega na prowadzeniu prac w metodyczny sposób, czego wymaga
    specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać,
    ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac,
    kolejności wykonywania poszczególnych czynności), weryfikacja (ustalenie czy zostały
    osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń
    prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac).
    Jeśli tut. Organ oczekuje dokładniejszej odpowiedzi proszę o dodatkowe wezwanie.
    Harmonogramy prac są ustalane na bieżąco w toku realizacji projektów. W trakcie prac
    może dochodzić do zmiany harmonogramów, np. poprzez zmiany terminów zakończenia
    poszczególnych etapów prac. Tak realizowane, dynamiczne harmonogramy były przez
    Wnioskodawcę zawsze faktycznie zrealizowane w odniesieniu do ww. programów
    komputerowych.
    W każdym przypadku – tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku rozwijania
    utworów – efekty prac wnioskodawcy były/są/będą odrębnymi programami
    komputerowymi, które podlegały ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. W przypadku rozwoju „Oprogramowania”/„programu
    komputerowego” – efekt pracy Wnioskodawcy w postaci powstałych rozwiązań,
    bezpośrednio w wyniku ich stworzenia, przed implementacją, stanowiły/stanowią/będą
    stanowić nowe, odrębne od tego oprogramowania, utwory w postaci programu
    komputerowego podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych. Efekty samodzielnej pracy Wnioskodawcy, które nazywa on
    „Oprogramowaniem”/„programem komputerowym” zawsze były/są/będą odrębnymi
    programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawcy przysługiwały/przysługują/będą
    przysługiwały osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych „Oprogramowań”/
    „programów komputerowych”.
    Przez koszty zakupu urządzeń i materiałów biurowych należy rozumieć koszty drukarki,
    materiałów piśmienniczych i papierniczych, koszty tuszu.
    Przez koszty zakupu kursów i szkoleń programistycznych należy rozumieć kursy
    programistyczne i literatura w zakresie technologii (...), (...), języków (...), (...), (...), (...) co
    przekłada się na poszerzanie wiedzy Wnioskodawcy co wpływa na jakość tworzonego
    oprogramowania. Wszystkie wydatki, których dotyczy czwarte pytanie są ponoszone w
    celu prowadzenia przez Wnioskodawcę konkretnych prac rozwojowych – opisanych
    szczegółowo we wniosku i uzupełnieniu obejmujących – projektowanie oprogramowania
    (projektowanie kodu źródłowego programów komputerowych dla klienta); - tworzenie
    oprogramowania (tworzenie kodu źródłowego programów komputerowych dla klienta) –
    ulepszanie oprogramowania (rozwój kodu źródłowego programów komputerowych dla
    klienta) które były prowadzone od 3 lutego 2025 r. w okresach miesięcznych (każde z prac
    rozwojowych trwały) których wynikiem jest wytworzenie i rozwój oprogramowania
    wskazanego we wniosku i uzupełnieniu.
    Wydatki te jednakże nie były ponoszone wyłącznie w tym celu (w celu prowadzenia prac
    rozwojowych), lecz Wnioskodawca jest w stanie podać wartość danego wydatku
    przypadającego na działalność rozwojową.
    Funkcjonalny związek poniesionych kosztów z poszczególnymi działaniami, które
    Wnioskodawca traktuje jako konkretne prace rozwojowe jest następujący:

    1) sprzęt komputerowy (laptopy, komputery) i peryferia komputerowe (myszki, dyski,
    monitory), narzędzi informatycznych do tworzenia oprogramowania– potrzebne
    bezpośrednio do pisania kodu źródłowego, testowania prototypów, drukowania
    dokumentacji projektowej, koszty te są niezbędne dla tworzenia Oprogramowania i
    prowadzenia opisanych prac rozwojowych,
    2) koszty drukarki, materiałów piśmienniczych i papierniczych, koszty tuszu – potrzebne
    do tworzenia kodu źródłowego. - dla tworzenia Oprogramowania Wnioskodawca musi
    utrzymywać i rozwijać odpowiednie zaplecze techniczne i biurowe,
    3) koszty usług telekomunikacyjnych (abonament telefoniczny i internet), telefonu
    komórkowego, smartwatch i tabletów - umożliwia komunikację mailową ze
    Zleceniodawcą, w przypadku braku dostępu do komputera, otrzymywanie komunikatów o
    krytycznych błędach w aplikacji, ułatwia szybką reakcję w takiej sytuacji, umożliwia kontakt
    telefoniczny ze Zleceniodawcą,
    4) koszty usług księgowych - związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością
    programistyczną. Księgowość wskazuje jakie koszty są kosztami poniesionymi w danym
    okresie, wskazuje prawidłowość przyporządkowania ze strony księgowej danych kosztów
    do IP oraz umożliwia rozdział faktury za usługi, ponadto wskazuje pod którą pozycją dany
    koszt znajduje się w KPiR,
    5) kursy i szkolenia programistyczne, literatura fachowa - do stałego podnoszenia wiedzy i
    kwalifikacji zawodowych Wnioskodawcy,
    6) użytkowania samochodu, w tym koszty paliwa, koszty napraw, przeglądów,
    ubezpieczenia, serwisu oraz opłaty z tytułu leasingu operacyjnego – niezbędne dla
    zapewnienia Wnioskodawcy sprawnego transportu do Zleceniodawcy w celu konsultacji
    dotyczących tworzonego Oprogramowania. Samochód wykorzystywany jest do celów
    świadczenia usług na rzecz Zleceniodawcy i pozwala na szybki, sprawny i zintegrowany z
    potrzebami Zleceniodawcy kontakt i konsultacje, co służy personalizacji tworzonego
    Oprogramowania, dostosowaniu go do indywidualnych potrzeb i oczekiwań
    Zleceniodawcy,
    7) podróży zawodowych (bilety, hotele, gastronomia) – niezbędne dla zapewnienia
    Wnioskodawcy możliwości bezpośredniego kontaktu ze Zleceniodawcą, uczestnictwa w
    spotkaniach i konferencjach branżowych oraz szkoleniach zawodowych.
    Zleceniodawcą, o którym mowa we wniosku jest to polska spółka, usługi są świadczone w
    Polsce.
    Pytania
    1. Czy opisane prace wykonywane przez Wnioskodawcę polegające na tworzeniu i
      rozwijaniu Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, o
      której mowa w przepisach ustawy o PIT?
    2. Czy Prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do Oprogramowania wskazane w
      niniejszym wniosku, będące efektem tworzenia lub rozwijania Oprogramowania,
      spełniają definicję kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w
      art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT?
    3. Czy Dochód IP Box osiągany ze sprzedaży Praw IP Box (autorskich praw majątkowych
      do Oprogramowania) z tytułu tworzenia i rozwijania Oprogramowania wskazanego we
      wniosku podlega opodatkowaniu preferencyjną stawką 5%?
    4. Czy ustalając wskaźnik Nexus, Wnioskodawca ma prawo do uwzględniania kosztów
      opisanych w niniejszym wniosku (Koszty IP Box) do litery „a” wskaźnika Nexus?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad. 1

    Zdaniem Wnioskodawcy, prace wykonywane przez Wnioskodawcę polegające na
    tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo
    rozwojowej, o której mowa w przepisach ustawy o PIT. Stosownie do treści art. 5a pkt. 38
    ustawy o PIT przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą
    obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań. Ustawodawca, definiując w art. 5a pkt. 39 ustawy o PIT
    termin badania naukowe oraz definiując pojęcie prace rozwojowe, odwołuje się wprost do
    definicji zawartych w ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce. Tym samym, przez badania naukowe zgodnie z art. 5a pkt. 39 w zw. z art. 4 ust. 2
    ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, rozumie się: - badania podstawowe
    określone jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu
    zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez
    nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; - badania aplikacyjne rozumiane
    jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na
    opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich
    znaczących ulepszeń. Natomiast przez prace rozwojowe, stosownie do treści art. 5a pkt.
    38 w zw. z art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, należy rozumieć
    działalność obejmującą; nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej
    aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń. Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzona przez Niego działalność w
    zakresie tworzenia oprogramowania opisanego we wniosku stanowi i stanowić będzie
    działalność badawczo -rozwojową w rozumieniu art. 30ca ust. 2 w zw. z art. 5a pkt 38-40
    ustawy o PIT. Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego,
    Wnioskodawca jest twórcą Oprogramowania. Za uznaniem tej działalności za działalność
    badawczo-rozwojową – w ocenie Wnioskodawcy – przemawia: 1) jej twórczy charakter –
    prace w zakresie tworzenia oprogramowania polegają bowiem na własnej, indywidualnej
    działalności intelektualnej Wnioskodawcy i wymagają od Wnioskodawcy kreatywności.
    Istotą tych prac jest pisanie (tworzenie) przez Wnioskodawcę nowych kodów źródłowych,
    w wyniku czego powstają całkowicie nowe programy komputerowe, podlegające ochronie
    na podstawie art. 74 PrAutU. Inwencja i zaprojektowanie tych rozwiązań leżą po stronie
    Wnioskodawcy. W rezultacie działalności Wnioskodawcy tworzone są nowe, oryginalne
    koncepcje, narzędzia i rozwiązania, niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej
    Wnioskodawcy, jak również w praktyce gospodarczej Zleceniodawcy bądź takich że w
    znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących.; 2) okoliczność, że
    działalność ta podejmowana jest przez Wnioskodawcę w celu wykorzystania zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań i obejmowała nabywanie, łączenie,
    kształtowanie i wykorzystywanie przez Wnioskodawcę dostępnej aktualnie wiedzy i
    umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych i oprogramowania, do
    planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów - oprogramowania. Jednocześnie w zakres tej działalności nie wchodzi
    dokonywanie rutynowych i okresowych zmian do takich produktów (czyli Wnioskodawca
    nie prowadzi rutynowych updatów oprogramowania). W wyniku działań podejmowanych
    przez Wnioskodawcę powstają nowe, innowacyjne oprogramowania (programy
    komputerowe) – przy wykorzystaniu wiedzy i umiejętności Wnioskodawcy z zakresu
    matematyki, logiki i wytwarzania oprogramowania oraz przy wykorzystaniu technologii
    informatycznych – tworzenia oprogramowania. Wymaga to od Wnioskodawcy
    nieustannego zwiększania zasobów wiedzy w tym zakresie (m.in. poprzez udział w kursach
    internetowych, szkoleniach, lekturę książek o tematyce informatycznej, analizę
    dokumentacji do języka programowania itp.); 3) podejmowanie tej działalności przez
    Wnioskodawcę w sposób systematyczny – prace nad oprogramowaniem Wnioskodawca
    prowadzi bowiem w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany, w szczególności

    przyjmując określone cele do osiągnięcia, harmonogram prac i zasoby. Wobec
    powyższego zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi on działalność twórczą obejmującą prace
    rozwojowe, a tym samym działalność badawczo-rozwojową.
    Ad. 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, Prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do
    Oprogramowania, wskazane w niniejszym wniosku i będące efektem tworzenia lub
    rozwijania programów komputerowych, spełniają definicję kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT. W art. 30 ca
    ust. 1 ustawy PIT ustawodawca traktuje za takie prawa m.in. autorskie prawo do
    programu komputerowego.
    Warunkiem jest ich ochrona prawna na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
    ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczypospolita Polska,
    oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, oraz to, że
    przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
    ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. W niniejszym
    wniosku Wnioskodawca wykazał, że przejaw jego działań prowadzonych w ramach
    działalności gospodarczej stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a
    pkt. 38 ustawy o PIT. Jego praca spełnia bowiem definicję prac rozwojowych zgodnie z art.
    4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Wnioskodawca wskazuje, że w
    ramach działalności m.in. „tworzy” i „rozwija” Oprogramowanie, czego ustawodawca
    wymaga, żeby uznać jego prace za prace rozwojowe. Utwory realizowane przez
    Wnioskodawcę są programami komputerowymi, podlegającymi osobnej ochronie
    prawnej, o której mowa w art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi MF dotyczącymi IP Box (pkt 80), program
    komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania
    bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego
    rezultatu. Stwierdza się także, że pojęcie to należy traktować szeroko. W konkluzji należy
    uznać, że Wnioskodawca wytwarza program komputerowy w rozumieniu przedstawionym
    powyżej. Ponadto podlega on ochronie prawnej.
    Ad. 3
    Zdaniem Wnioskodawcy, dochód osiągany ze sprzedaży Praw IP Box (autorskich praw
    majątkowych do Oprogramowania) z tytułu tworzenia i rozwijania programów
    komputerowych wskazanych we wniosku (Dochód IP Box) podlega opodatkowaniu
    preferencyjną stawką 5%. Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która prowadzi działalność
    gospodarczą polegającą na tworzeniu i rozwoju programów komputerowych na zlecenie.
    Wnioskodawca przenosi prawa autorskie do programów komputerowych przez siebie
    wytworzonych na rzecz Zleceniodawców za wynagrodzeniem. Wnioskodawca ponosi
    koszty, które powinny być uznane za bezpośrednie, bowiem są związane bezpośrednio z
    tworzeniem i rozwojem Oprogramowania (Koszty IP Box).
    W rezultacie Wnioskodawca jest w stanie ustalić wskaźnik Nexus dla tworzonych Praw IP
    Box. Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej przez siebie działalności
    oraz nie wykonuje tej działalności pod kierownictwem Zleceniodawcy ani w miejscu i
    czasie wskazanym przez Zleceniodawcę.
    Zarówno tworzone, jak i rozwijane programy komputerowe (tworzone funkcjonalności
    implementowane do kodu źródłowego) są chronione przez art. 74 ust. 1 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, kwalifikowanymi
    prawami własności intelektualnej jest m.in. autorskie prawo do programu
    komputerowego. Warunkiem uznania ich za takie prawa jest to, że podlegają one
    ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw. W art. 1 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych ustawodawca wskazuje, że przedmiotem ochrony prawa
    autorskiego są utwory m.in. wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami
    graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy

    komputerowe). Z mocy art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT podatnik zobowiązany jest prowadzić
    ewidencję, która pozwala wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej
    w prowadzonych księgach, w tym podatkowych. Powołany przepis prawa nakłada na
    podatnika obowiązek prowadzenia ewidencji pozaksięgowej w sposób zapewniający
    ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających
    na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, oraz wyodrębnienia kosztów
    przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Z uwagi na to, że
    Wnioskodawca spełnia wszystkie wymienione przesłanki, ma prawo do opodatkowania
    dochodu z kwalifikowanych praw autorskich w stawce 5%.
    Ad. 4
    Zdaniem Wnioskodawcy, ustalając wskaźnik Nexus, Wnioskodawca ma prawo do
    uwzględniania wszystkich kosztów opisanych w niniejszym wniosku do litery „a” wskaźnika.
    Ustawodawca w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT wskazuje, że podatnik, który zamierza
    skorzystać z preferencyjnej stawki podatkowej, zobowiązany jest obliczyć tzw. wskaźnik
    Nexus. Jedną ze składowych mających zastosowanie w przedmiotowym wskaźniku są
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez
    podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej. Zastrzeżono przy tym, że nie wszystkie koszty uznać można za
    kwalifikowane. Nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej następujące koszty: wartość odsetek, opłat finansowych oraz kosztów
    związanych z nieruchomościami. Ustawodawca posłużył się tu katalogiem otwartym takich
    kosztów. Jednakże wykładnia tego przepisu powinna prowadzić do uznania, że mowa tu o
    tzw. kosztach pasywnych i to w części finansowej oraz takich, które dotyczą miejsca
    powstawania prawa własności intelektualnej. Głównymi kosztami poniesionymi przez
    Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności lub kosztami, jakie zamierza ponieść,
    są koszty bezpośrednio związane z działalności polegającą na realizacji praw autorskich
    opisanych szczegółowo w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym, tj.:
    1. sprzęt komputerowy (laptopy, komputery) i peryferia komputerowe (myszki, dyski,
      monitory), narzędzi programistycznych do tworzenia oprogramowania – do
      bezpośredniego tworzenia i rozwijania Oprogramowania oraz jego testowania;
    2. koszty urządzeń i materiałów biurowych (materiały i sprzęty biurowe i eksploatacyjne) -
      dla tworzenia Oprogramowania Wnioskodawca musi utrzymywać i rozwijać
      odpowiednie zaplecze techniczne i biurowe;
    3. koszty usług telekomunikacyjnych (abonament telefoniczny i internet), telefonu
      komórkowego, smartwatch i innych urządzeń mobilnych (tablety) - umożliwia
      komunikację mailową ze Zleceniodawcą, w przypadku braku dostępu do komputera,
      otrzymywanie komunikatów o krytycznych błędach w aplikacji, ułatwia szybką reakcję
      w takiej sytuacji, umożliwia kontakt telefoniczny ze Zleceniodawcą;
    4. użytkowania samochodu, w tym koszty paliwa, koszty napraw, przeglądów,
      ubezpieczenia, serwisu oraz opłaty z tytułu leasingu operacyjnego – niezbędne dla
      zapewnienia Wnioskodawcy sprawnego transportu do Zleceniodawcy w celu
      konsultacji dotyczących tworzonego Oprogramowania. Samochód wykorzystywany
      jest do celów świadczenia usług na rzecz Zleceniodawcy i pozwala na szybki, sprawny i
      zintegrowany z potrzebami Zleceniodawcy kontakt i konsultacje, co służy
      personalizacji tworzonego Oprogramowania, dostosowaniu go do indywidualnych
      potrzeb i oczekiwań Zleceniodawcy;
    5. koszty usług księgowych - związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością
      programistyczną. Księgowość wskazuje jakie koszty są kosztami poniesionymi w
      danym okresie, wskazuje prawidłowość przyporządkowania ze strony księgowej
      danych kosztów do IP oraz umożliwia rozdział faktury za usługi, ponadto wskazuje pod
      którą pozycją dany koszt znajduje się w KPiR;

    6. kursy i szkolenia programistyczne, literatura fachowa - do stałego podnoszenia wiedzy
      i kwalifikacji zawodowych Wnioskodawcy;
    7. podróży zawodowych (bilety, hotele, gastronomia) – niezbędne dla zapewnienia
      Wnioskodawcy możliwości bezpośredniego kontaktu ze Zleceniodawcą, uczestnictwa
      w spotkaniach i konferencjach branżowych oraz szkoleniach zawodowych
      Wnioskodawca przyporządkowuje poszczególne wydatki do działań, które traktuje
      jako konkretne prace rozwojowe na podstawie klucza przychodowego.
    Wyżej opisane koszty uznać więc należy za koszty bezpośrednie, a więc takie, których
    wartość powinna zostać zaliczona przy obliczaniu wskaźników Nexus. Wnioskodawca
    będzie ustalać odrębne wskaźniki Nexus dla poszczególnych „Praw IP Box”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz.163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      1. odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
      2. są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
      3. wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Definicja działalności badawczo-rozwojowej
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej – oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych – oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2022 r. poz. 574, z późn. zm.),
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Definicja prac rozwojowych
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych – oznacza to prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 742 ze zm.):
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1. badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      2. badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Stosownie do art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą
    polegającą na pracach programistycznych od 3 lutego 2025 r. W ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonuje w sposób systematyczny prace
    programistyczne zlecane przez Zleceniodawcę, prowadzące do powstania innowacyjnych,
    indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary działalności. Jest to
    oprogramowanie tworzone i rozwijane pod potrzeby indywidualne Zleceniodawcy (zwane
    dalej: „Oprogramowaniem”).
    Nowo opracowane funkcje tworzonego oprogramowania mają za zadanie wspierać
    transformację cyfrową działów finansowych przedsiębiorstwa, automatyzację procesów
    planowania i analityki biznesowej w przedsiębiorstwie oraz zarządzania finansami
    przedsiębiorstwa. W swojej pracy Wnioskodawca skupia się na rozwijaniu
    oprogramowania (...) oraz powiązanego oprogramowania (...).
    Tworzone i rozwijane oprogramowanie i aplikacje zapewniają transformację cyfrową
    działów finansowych i automatyzację procesów planistycznych i analitycznych. Planowanie
    działań przedsiębiorstwa z użyciem aplikacji planistycznych oraz analizowanie jego

    wyników przy użyciu aplikacji analitycznych umożliwia cyfrowe zarządzanie finansami
    Zleceniodawcy. Tworzone funkcjonalności to wdrożenie modułu planowania przychodów
    przedsiębiorstwa w oparciu o dane bazowe dostarczone przez użytkowników. Aplikacja
    wraz z powiązanymi skryptami będzie mogła wygenerować prognozowane przychody
    przedsiębiorstwa na kolejny rok. Analogiczna sytuacja możliwa jest dla obszaru kosztów
    czy zarządzania zasobami ludzkimi przedsiębiorstwa.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (Oprogramowania opisanego we wniosku).
    Kryteria działalności badawczo-rozwojowej
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że w ramach prowadzonej działalności podejmuje Pan
    działalność twórczą, która obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów (oprogramowania), z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń. Działania te podejmowane są przez Pana od momentu
    rozpoczęcia działalności opisanej we wniosku. Tym samym prowadzi Pan prace
    rozwojowe. Wskazał Pan, że brak prowadzenia prac rozwojowych uniemożliwiłby Panu
    uzyskanie przychodu. Prace zmierzające do stworzenia lub rozwinięcia programu
    komputerowego kończą się pozytywnym wynikiem, którego efektem jest program
    komputerowy, napisany w języku programistycznym. Projekty polegające na tworzeniu i
    rozwijaniu Oprogramowania mają skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają
    podjęcia wielu prac i czynności o charakterze programistycznym. Mają one przymiot
    indywidualności, innowacyjności oraz niepowtarzalny charakter. Opracowuje Pan nowe
    lub ulepszone produkty (Oprogramowanie), które w znacznym stopniu odróżniają się od
    rozwiązań już funkcjonujących u Pana i Pana Zleceniodawcy. Ponadto, wskazał Pan, że
    efekty prowadzonych prac twórczych kwalifikują się jako prace skutkujące powstaniem
    utworów w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.), bądź poprzez
    stworzenie nowego programu komputerowego, bądź poprzez twórczą zmianę
    (opracowanie) istniejącego programu komputerowego. Wytwarza Pan programy
    komputerowe - utwory w rozumieniu art. 1 ustawy o PAIPP, wobec czego cechują się one
    oryginalnością i indywidualnością, co stanowczo przeczy wprowadzaniu okresowych i
    rutynowych zmian do tworzonego oprogramowania. Efekty pracy zawsze są utworami w

    rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.: zawsze odznaczają
    się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej,
    nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej, nie są efektem pracy, która wymaga do
    osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której
    rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny, nie są
    jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez
    Zleceniodawcę.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wymienionego Oprogramowania ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny
    oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od
    dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według
    pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym,
    że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wyjaśnił Pan, że działalność prowadzona jest przez Pana w sposób systematyczny prace
    twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    Działania Pana zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań. Celem Pana jest dostarczenie klientowi programów
    komputerowych realizujących założenia biznesowe klienta, tj. w szczególności: tworzenie
    kodu spełniającego założone wskaźniki jakości i efektywności, tworzenie kodu z
    zachowaniem odpowiedniej struktury (w tym z wykorzystaniem optymalnych narzędzi,
    funkcji i języków programowania), tworzenie kodu programu komputerowego, który
    realizuje cele biznesowe klientów, tworzenie architektury oprogramowania w celu
    poprawy jakości korzystania z oprogramowania.
    Tworzy Pan oprogramowanie w językach/technologiach: (...), (...), (...), (...), (...), (...).
    Okoliczność dodania nowych, zupełnie od nowa opracowanych funkcjonalności,
    parametrów działania, zasad działania i nowych cech powoduje, że wytworzone nowe
    „Oprogramowanie” różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana i Pana
    Zleceniodawcy. Powstaje nowy produkt, który nie istniał wcześniej. Oryginalność polega
    na zastosowaniu oryginalnych, nowatorskich rozwiązaniach programistycznych.
    Oryginalność wynika również z faktu, że „Oprogramowanie” stanowi efekt Pana pracy,
    przy której wykonywaniu miał Pan zapewnioną swobodę tworzenia, a Pana praca nie
    polegała na kopiowaniu istniejącego już utworu. Oryginalność wynika również z faktu, że
    efekty Pana działania stanowią coś wcześniej nieznanego jego twórcy - Panu.
    Oprogramowanie tworzone i rozwijane na rzecz Pana klienta powoduje stworzenie

    zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości i oryginalności jest
    spełniona. Tworzone oprogramowania są oryginalne, nie mają swoich odpowiedników na
    rynku (nie ma takich rozwiązań na rynku) i odpowiadają na potrzeby Pana klienta.
    Każdorazowe zastosowanie odpowiednio dobranej i zaprojektowanej przez Pana
    mieszanki technologii: (...), (...), języków (...), (...), (...), (...), powoduje, że oprogramowanie po
    jego wytworzeniu lub rozwinięciu różni się od rozwiązań już u niego funkcjonujących.
    Oprogramowanie jest dostosowane do konkretnych potrzeb podmiotów Zlecających -
    tworzone są różne funkcjonalności różnych systemów, rozwiązania stosowane do
    wytworzenia każdej z nich wymagają zindywidualizowanego podejścia, kreatywności, nie
    powielają się. Utwory tworzone i rozwijane przez Pana w każdym przypadku są chronione
    przez art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.). W zakresie rozwoju
    Oprogramowania dokonuje Pan rozwoju Oprogramowania na mocy postanowień umowy
    o świadczenie usług podpisanej ze Zleceniodawcą. Zobowiązuje ona Pana do wytworzenia
    lub rozwoju Oprogramowania, które stanowi osobny program komputerowy chroniony
    powołanym wyżej art. 74 ust. 1 i 2 prawa autorskiego. Harmonogramy prac są ustalane na
    bieżąco w toku realizacji projektów. W trakcie prac może dochodzić do zmiany
    harmonogramów, np. poprzez zmiany terminów zakończenia poszczególnych etapów
    prac. Tak realizowane, dynamiczne harmonogramy były przez Pana zawsze faktycznie
    zrealizowane w odniesieniu do ww. programów komputerowych.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanego przez Pana
    Oprogramowania jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    (i) badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    (ii) prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności
    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje m.in. prace rozwojowe w rozumieniu
    ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”

    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
        nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
        łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
        kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
        wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
        nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się
        z wiedzą, zrozumienie jej;
        łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą
        z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych
        oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych
        celów badan rozwojowych;
        kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i
        łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych
        procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac
        rozwojowych;
        wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla
        osiągnięcia celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
        planowaniu produkcji oraz
        projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
        procesów lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan we wniosku, w ramach podejmowanej działalności podejmuje Pan
    działalność twórczą, która obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów (oprogramowania), z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń. Działania te podejmowane są przez Pana od momentu
    rozpoczęcia działalności opisanej we wniosku. Tym samym prowadzi Pan prace

    rozwojowe. Wskazał Pan, że brak prowadzenia prac rozwojowych uniemożliwiłby Panu
    uzyskanie przychodu. W ramach działalności, dzięki której tworzy i modyfikuje/rozwija
    /ulepsza Pan „oprogramowanie” wykorzystuje i rozwija Pan wiedzę i umiejętności nabyte
    podczas indywidualnego studiowania materiałów z zakresu informatyki, programowania i
    nowoczesnych technologii oraz swojego doświadczenia zawodowego. Są to wiedza i
    umiejętności z zakresu technologii informatycznej, technologii programowania oraz w
    zakresie tworzonego oprogramowania. Pracuje Pan przy użyciu (...), (...), języków (...), (...),
    (...), (...), uczy się tych technologii i zdobywa coraz to bardziej aktualną wiedzę w ich
    zakresie. Nowe kombinacje narzędzi i technologii pozwalają na wytworzenie aplikacji o
    niewystępującej wcześniej specyfikacji i jakości.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania,
    wymienionego Oprogramowania spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy stwierdzam, że
    opisane prace rozumiane jako całość działalności realizowanej przez Pana spełniają
    definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Opodatkowanie preferencyjną stawką podatku
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
      roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
      dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
      prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
      przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo- rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
      (a + b) * 1,3/a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Natomiast w myśl art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Na podstawie art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
      sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
      postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji, jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający
    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
      księgach rachunkowych;
      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
      kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
      kwalifikowanego dochodu;
      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
      zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
      rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
      zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w
      odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług –
      w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności
      intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w
      produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest
      możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    W myśl art. 30cb ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Podatnik będzie miał możliwość stosowania niniejszej ulgi przez cały okres trwania
    ochrony prawnej kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W przypadku tych
    aktywów, które podlegają procedurze zgłoszenia/rejestracji, podatnik będzie mógł
    skorzystać z preferencji podatkowej od momentu zgłoszenia lub złożenia wniosku o
    rejestrację (obowiązek zwrotu kwoty ulgi w przypadku wycofania wniosku, odmowy
    udzielenia prawa lub odrzucenia wniosku o rejestrację).
    Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z
    2022 r. poz. 2509).
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w
    postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak

    utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozwinięcie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-
    rozwojowych.
    Art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych brzmi:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do
      wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Oznacza to, że ulga IP Box jest preferencją podatkową, z której można skorzystać po
    zakończeniu roku podatkowego w zeznaniu rocznym.
    Z przedstawionych okoliczności analizowanej sprawy wynika, że:
    1) w ramach działalności gospodarczej tworzy i rozwija Pan Oprogramowanie;
    2) wykonuje Pan powyższe czynności w ramach prowadzonej przez Pana działalności
      badawczo-rozwojowej spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku
      dochodowym od osób fizycznych;
    3) efektami Pana prac zawsze są programy komputerowe, które podlegają ochronie na
      podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;
    4) przenosi Pan prawa majątkowe do powstałych utworów na Zleceniodawcę;
    5) powyższe przeniesienie następuje odpłatnie na mocy umowy;
    6) dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej uzyskuje Pan ze sprzedaży
      praw majątkowych do programów komputerowych;
    7) od 3 lutego 2025 r. prowadzi Pan na bieżąco odrębną od podatkowej księgi
      przychodów i rozchodów ewidencję zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych.
    Reasumując, odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do Oprogramowania w ramach
    wykonywanych zleceń programistycznych stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a tym samym osiąga Pan kwalifikowany dochód z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 tej ustawy.
    Będzie mógł więc Pan zastosować stawkę 5% od dochodów z powyższego tytułu,
    osiągniętych w ramach prowadzonej działalności opisanej we wniosku za 2025 r. i lata
    kolejne, o ile zmianie nie ulegnie stan faktyczny i prawny.
    Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 i 3 również należało uznać za prawidłowe.
    Uwzględnienie kosztów przy ustalaniu wskaźnika nexus
    Pana wątpliwość budzi również kwestia uznania kosztów poniesionych na:
    1. sprzęt komputerowy i peryferia komputerowe
    2. koszty urządzeń i materiałów biurowych
    3. koszty usług telekomunikacyjnych
    4. użytkowanie samochodu
    5. koszty usług księgowych
    6. kursy i szkolenia programistyczne, literaturę fachową
    7. podróże zawodowe
    za koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności badawczo-rozwojowej
    związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.

    Należy zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są
    lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem
    lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
        wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
        kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
        dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym
    Wnioskodawca powinien również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na
    działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem.
    Należy zatem przyjąć, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktyczne poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty
    poniesione faktycznie przez podatnika, uwzględniane pod literą „a” we wzorze na
    wyliczenie wskaźnika, przez który przemnażany jest dochód z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej osiągnięty w roku podatkowym, to koszty związane z prowadzoną
    bezpośrednio przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, a nie koszty działalności badawczo-
    rozwojowej w rozumieniu art. 26e ww. ustawy, zawężone do tzw. kosztów
    kwalifikowanych.
    Jak wskazuje Minister Finansów w objaśnieniach z 15 lipca 2019 r., zgodnie z akapitem 39
    Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5 koszty kwalifikowane winny być uwzględniane we
    wskaźniku niezależnie od metody ich ujmowania w kosztach podatkowych, zgodnie z
    ogólnymi zasadami podatkowymi. Dlatego też koszty dla celów kalkulacji wskaźnika należy
    rozumieć szerzej (funkcjonalnie w kontekście ww. Raportu OECD), niż w odniesieniu do
    ustalania kosztów uzyskania przychodów na gruncie pozostałych przepisów ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Należy także wspomnieć, że wskaźnik nexus „(...) służy do określania tej części dochodu z
    kwalifikowanego IP, która podlega preferencyjnej 5% stawce podatkowej, powinien być
    liczony kumulatywnie na przestrzeni lat. Oprócz właściwych przepisów o IP BOX,
    potwierdzają to wytyczne przedstawione przez OECD w Raporcie BEPS Działanie nr 5
    (akapit 45 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5)”.
    Wobec powyższego należy podkreślić, że wysokość dochodu z kwalifikowanego IP ustala
    się jako iloczyn:
        dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
        wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca
        ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu
    opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch
    podstawowych wartości:
        dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
        wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
    Tym samym wydatki poniesione przez Pana na sprzęt komputerowy i peryferia
    komputerowe, koszty urządzeń i materiałów biurowych, koszty usług
    telekomunikacyjnych, użytkowanie samochodu, koszty usług księgowych, kursy i szkolenia
    programistyczne, literaturę fachową oraz podróże zawodowe, mogą stanowić koszty, o
    których mowa w lit. a) wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, jako koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności badawczo-
    rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 4 również należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dacie
        zaistnienia zdarzenia;
        zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązuje w
        dniu wydania interpretacji.
    Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie
    prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze
    interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku
    do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie
    opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas
    wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.