Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/4510-891/15-2/MW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-11-05
Teza: Korekta kosztów uzyskania przychodu na podstawie art. 15b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Słowa kluczowe: kompensata; korekta; zatory płatnicze; zobowiązanie pieniężne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 4 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 28 września 2015 r. (data wpływu 29 września 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie korekty kosztów uzyskania przychodu na podstawie art. 15b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 września 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie korekty kosztów uzyskania przychodu na podstawie art. 15b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest spółką akcyjną, mającą siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT. W rozumieniu art. 25 ust. 1 ustawy o CIT Wnioskodawca rozlicza się miesięcznie. Wnioskodawca może mieć wobec innych podmiotów (dalej: „kontrahentów”) zobowiązania pieniężne, które mogą nie zostać uregulowane w ustalonym przez strony terminie płatności (krótszym niż 60 dni). Zapłata zobowiązania pieniężnego może nastąpić w formie gotówkowej lub poprzez potrącenie z inną wierzytelnością/wierzytelnościami kontrahentów (na podstawie odrębnego porozumienia).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym, w przypadku gdy Wnioskodawca nie ureguluje zobowiązania w terminie, o którym mowa w art. 15b ust. 1 ustawy o CIT, a więc w terminie 30 dni od daty upływu terminu płatności, będzie on zobowiązany do zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów w rozliczeniu za miesiąc, w którym upływa wskazany powyżej termin 30 dni (o ile termin ten upływa przed 31 grudnia 2015 r.) oraz czy po uregulowaniu takiego zobowiązania (uregulowanie po dniu 31 grudnia 2016 r.) Wnioskodawca będzie uprawniony do zwiększenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę (cenę) dokonanego zmniejszenia w miesiącu, o którym mowa w art. 15b ust. 4 ustawy o CIT, a więc w miesiącu, w którym uregulował zobowiązanie?
2.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym, zapłata za zobowiązania Wnioskodawcy w drodze potrącenia (kompensaty) wzajemnych zobowiązań i wierzytelności pieniężnych stanowić będzie uregulowanie kwoty (ceny) wynikającej ze zobowiązania w rozumieniu art. 15b ust. 4 ustawy o CIT?

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.  W przypadku gdy Wnioskodawca nie ureguluje zobowiązania w terminie, o którym mowa w art . 15b ust. 1 ustawy o CIT, a więc w terminie 30 dni od daty upływu terminu płatności, będzie on zobowiązany do zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów w rozliczeniu za miesiąc, w którym upływa wskazany powyżej termin 30 dni (o ile termin ten upływa przed 31 grudnia 2015 r.), natomiast po uregulowaniu takiego zobowiązania (uregulowanie po dniu 31 grudnia 2016 r.) Wnioskodawca będzie uprawniony do zwiększenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę (cenę) dokonanego zmniejszenia w miesiącu, o którym mowa w art . 15b ust. 4 ustawy o CIT, a więc w miesiącu, w którym uregulował zobowiązanie. Ergo w przypadku, gdy uregulowanie płatności nastąpi po dniu 1 stycznia 2016 r. Spółka będzie uprawniona do zwiększenia kosztów uzyskania przychodów stosownie do treści art. 5 ust. 2 ustawy zmieniającej.
2.  Zapłata za zobowiązania Wnioskodawcy w drodze potrącenia (kompensaty) wzajemnych zobowiązań i wierzytelności pieniężnych stanowić będzie uregulowanie kwoty (ceny) wynikającej ze zobowiązania w rozumieniu art . 15b ust. 4 ustawy o CIT.

UZASADNIENIE

Ad. 1

W myśl art. 15b ust. 1-5 ustawy o CIT kwota wynikająca z faktury (rachunku), a jeżeli nie istniał obowiązek wystawienia faktury (rachunku) – kwota wynikająca z umowy albo innego dokumentu, może być co do zasady zaliczona do kosztów uzyskania przychodów, jeżeli została uregulowana przez podatnika we wskazanych w ustawie terminach. W przeciwnym przypadku podatnik jest obowiązany do zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów o tę kwotę. Zmniejszenia dokonuje się w miesiącu, w którym upływa termin określony w art. 15b ust. 1 lub 2, tj.:

1.  w przypadku zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kwoty wynikającej z faktury (rachunku), a jeżeli nie istniał obowiązek wystawienia faktury (rachunku) - kwoty wynikającej z umowy albo innego dokumentu, i nieuregulowania tej kwoty w terminie 30 dni od daty upływu terminu płatności, podatnik jest obowiązany do zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę wynikającą z tych dokumentów,
2.  jeżeli termin płatności jest dłuższy niż 60 dni, zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę wynikającą z dokumentów, o których mowa w ust. 1, dokonuje się z upływem 90 dni od daty zaliczenia tej kwoty do kosztów uzyskania przychodów, o ile nie została ona uregulowana w tym terminie.

Stosownie do art. 15b ust. 4 ustawy o CIT, jeżeli po dokonaniu zmniejszenia, o którym mowa w ust. 1 lub 2, zobowiązanie zostanie uregulowane, podatnik w miesiącu, w którym uregulował zobowiązanie, zwiększa koszty uzyskania przychodów o kwotę dokonanego zmniejszenia.

Stosownie do art. 3 ustawy zmieniającej (która wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.) w ustawie o CIT uchyla się art. 15b. Jednocześnie, zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy zmieniającej do podatników podatku dochodowego od osób prawnych, którzy przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej dokonali, na podstawie art. 15b ustawy o CIT, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej, zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów albo zwiększenia przychodów, stosuje się przepisy art. 15b ustawy o CIT w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, w zakresie możliwości zwiększenia kosztów uzyskania przychodów.

Biorąc pod uwagę powyżej powołane przepisy oraz zdarzenie przyszłe, w ocenie Wnioskodawcy, w przypadku nieuregulowania przez Wnioskodawcę zobowiązania w terminie 30 dni od daty upływu terminu płatności (krótszego niż 60 dni), Wnioskodawca będzie zobowiązany do zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę wynikającą z faktury (rachunku), a jeżeli nie istniał obowiązek wystawienia faktury (rachunku), o kwotę wynikającą z umowy albo innego dokumentu, w terminie o którym mowa w art. 15b ust. 1 ustawy o CIT, a więc w terminie 30 dni od daty upływu terminu płatności (o ile termin ten upływa przed 31 grudnia 2015 r.). Stanowisko to znajduje potwierdzenie w wydawanych interpretacjach podatkowych, przykładowo w interpretacji Dyrektora Izy Skarbowej w Warszawie z dnia 30 maja 2014 r. (sygn. IPPB5/423-180/14-4/MW) czytamy, że korekta kosztów jest dokonywana „na bieżąco”, a więc w miesiącu, w którym upłynęły wskazane w ustawie podatkowej terminy”.

Natomiast w przypadku uregulowania zobowiązania, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że będzie uprawniony do zwiększenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę (cenę) dokonanego zmniejszenia w miesiącu, o którym mowa w art. 15b ust. 4 ustawy o CIT, a więc w miesiącu, w którym uregulował zobowiązanie (także, jeśli takie uregulowanie nastąpi już po 31 grudnia 2015 r.). Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacjach wydawanych przez organy podatkowe, przykładowo w interpretacji z dnia 23 kwietnia 2014 r. (sygn. IPPB5/423-102/14-3/MW) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie uznał za prawidłowe stanowisko podatnika, zgodnie z którym „w miesiącu uregulowania należności wynikających z faktur wystawionych przez Kontrahenta, Wnioskodawca powinien zwiększyć koszty uzyskania przychodu na podstawie art. 15b ust. 4 Ustawy CIT”. Ergo w przypadku, gdy Spółka ureguluje należność po 1 stycznia 2016 r., Spółka będzie uprawniona do zwiększenia kosztów uzyskania przychodów stosownie do treści art. 15b ust. 4 w zw. z art. 5 ust. 2 ustawy zmieniającej w miesiącu, w którym ureguluje zobowiązanie.

Ad. 2

W świetle art. 15b ust. 1 ustawy CIT, w przypadku zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kwoty wynikającej z faktury (rachunku), a jeżeli nie istniał obowiązek wystawienia faktury (rachunku) - kwoty wynikającej z umowy albo innego dokumentu, i nieuregulowania tej kwoty w terminie 30 dni od daty upływu terminu płatności, podatnik jest obowiązany do zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę wynikającą z tych dokumentów.

W przypadku, gdy termin płatności jest dłuższy niż 60 dni, wówczas zgodnie z treścią art. 15b ust. 2 ustawy o CIT zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę wynikającą z dokumentów, o których mowa w ust. 1, dokonuje się z upływem 90 dni od daty zaliczenia tej kwoty do kosztów uzyskania przychodów, o ile nie została ona uregulowana w tym terminie.

Zgodnie z treścią art. 15b ust. 4 ustawy o CIT, jeżeli po dokonaniu zmniejszenia, o którym mowa w ust. 1 lub 2, zobowiązanie zostanie uregulowane, podatnik w miesiącu, w którym uregulował zobowiązanie, zwiększa koszty uzyskania przychodów o kwotę dokonanego zmniejszenia.

Mając na uwadze treść wyżej przywołanych przepisów, należy podkreślić, że wprowadzając przepis art. 15b ustawy o CIT ustawodawca nie wyjaśnił, co należy rozumieć pod pojęciem „uregulowania” kwoty (ceny) zobowiązania.

Zdaniem Wnioskodawcy, pojęcie „uregulowania” należy rozumieć szeroko i poza zapłatą w gotówce mieszczą się w nim także inne sposoby uregulowania zobowiązania, w tym także poprzez potrącenie (kompensatę). Za taką wykładnią przemawia również fakt, że ustawodawca posłużył się pojęciem „uregulowania” ceny, które zasadniczo jest pojęciem szerszym od pojęcia „zapłaty”.

Mając na uwadze cel, jaki przyświecał ustawodawcy, wprowadzając przepis art. 15b ustawy o CIT, czyli usunięcie w gospodarce zatorów płatniczych, należy uznać, iż pod pojęciem „uregulowania” należy rozumieć taką sytuację, w której zobowiązania wynikające z faktury będące podstawą do ujęcia danego kosztu w kosztach podatkowych, ostatecznie wygaśnie, a nabywcy nie będzie można już uznać za dłużnika z tytułu zobowiązania wynikającego z takiej faktury. W ocenie Wnioskodawcy, pod pojęciem „uregulowania” nie należy zatem rozumieć tylko i wyłączenie dokonania zapłaty zobowiązania w gotówce. Gdyby bowiem celem ustawodawcy było takie właśnie uregulowanie, w treści przepisu art. 15b ustawy o CIT, ustawodawca użyłby pojęcia „zapłata”, a nie „uregulowanie”. W konsekwencji, za uregulowanie zobowiązania, należy także uznać sytuację, w której zobowiązanie to wygaśnie na skutek jego potrącenia (kompensaty) z wierzytelnością przysługującą kontrahentom w stosunku do Wnioskodawcy. Należy bowiem podkreślić, w skutek potrącenia wierzytelności umarzają się nawzajem (do wysokości wierzytelności niższej) i w konsekwencji, w tym zakresie żadnej ze stron nie można już uznać za dłużnika strony przeciwnej. W związku z tym, w przypadku zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów zobowiązanie zostanie uregulowane, Wnioskodawca będzie uprawniony do zwiększenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę (cenę) dokonanego zmniejszenia, w miesiącu w którym uregulował zobowiązanie.

Biorąc pod uwagę powyższe, przez termin „uregulowanie”, o którym mowa w powołanych wyżej przepisach art. 15b ustawy o CIT, należy więc rozumieć każdą dopuszczalną prawnie formę efektywnego spełnienia świadczenia skutkującą wygaśnięciem zobowiązania, a zatem także potrącenie (kompensata).

Analogiczne stanowisko prezentowane jest powszechnie w wydawanych aktualnie interpretacjach indywidualnych, przykładowo w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2014 r. (sygn. IPPB3/423-40/14-2/KK), Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 7 sierpnia 2013 r. (ILPB4/423-170/13-4/DS) oraz Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 16 lutego 2015 r. sygn. ITPB3/423-567a/14/PS i sygn. ITPB3/423-567b/14/PS.

Powyższe stanowisko będzie w pełni uzasadnione w przypadku, gdy płatność nastąpi po 1 stycznia 2016 r.

W tym stanie sprawy Spółka wnosi o potwierdzenie jej stanowiska przedstawionego powyżej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.