Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/436-38/12-2/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-04-30
Teza: Czy w Polsce pomimo obowiązującej Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Austrjacką o zapobieganiu dwukrotnemu pobieraniu podatku spadkowego (Dz. U. z 1928 r. Nr 61, poz. 557), obowiązuje Wnioskodawczynię zapłacenie podatku od spadku, jeżeli podatek spadkowy została pobrany w Austrii?
Słowa kluczowe: Austria; nabycie; obowiązek-obowiązek podatkowy; spadek; umowa-umowa międzynarodowa; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; zapłata-zapłata podatku
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 3 lutego 2012 r. (data wpływu 6 lutego 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie obowiązku podatkowego w związku z nabyciem spadku z Austrii – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 lutego 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie obowiązku podatkowego w związku z nabyciem spadku z Austrii.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 18 stycznia 2012 r. Wnioskodawczyni otrzymała rozliczenie spadkowe po swojej ciotce (córka siostry ojca Wnioskodawczyni), która była obywatelką Austrii i zmarła 8 lipca 2008 r. Postępowanie spadkowe prowadziła kancelaria z Wiednia (…). Wraz z rozliczeniem sprawy spadkowej w którym uwzględniony jest również podatek spadkowy, Wnioskodawczyni otrzymała pismo z urzędu skarbowego, wydział opłat, podatków drogowych i od gier hazardowych (Finanzamt für Gebühren, Verkehrsteuern und Glücksspiel Vordere …) w Wiedniu. Wcześniej, podczas spotkania z prawnikami kancelarii z Wiednia Wnioskodawczyni przekazała im odpowiednie pełnomocnictwo do reprezentowania jej i prowadzenia niniejszej sprawy spadkowej.

Kancelaria z Wiednia w imieniu Wnioskodawczyni wystąpiła do urzędu skarbowego w Wiedniu o rozliczenie podatku spadkowego. W dniu 11 listopada 2011 r. do reprezentującej Wnioskodawczynię kancelarii wpłynęła odpowiedź - informacja o podatku spadkowym (pismo to załączono do rozliczenia sprawy spadkowej). W piśmie tym szczegółowo opisano podstawę obliczania podatku spadkowego oraz wskazano wyliczoną kwotę podatku do zapłacenia w urzędzie skarbowym w Wiedniu oraz wskazano datę do której należy to uczynić (14 grudnia 2011 r.).

W rozliczeniu sprawy spadkowej wyszczególniono:

*   całkowitą wartość spadku,
*   przysługujący Wnioskodawczyni udział w spadku,
*   uzgodnione honorarium w procentach,
*   plus ustawowy 20% VAT,
*   poniesione wydatki,
*   podatek spadkowy,
*   kwota do wypłaty.

Wnioskodawczyni nadmienia, że majątek ruchomy i nieruchomy zmarłej znajdował się w Austrii.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w Polsce pomimo obowiązującej Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Austrjacką o zapobieganiu dwukrotnemu pobieraniu podatku spadkowego (Dz. U. z 1928 r. Nr 61, poz. 557), obowiązuje Wnioskodawczynię zapłacenie podatku od spadku, jeżeli podatek spadkowy został pobrany w Austrii?

Zdaniem Wnioskodawczyni, pobranie od niej podatku spadkowego w Polsce jest sprzeczne z konwencją zawartą między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Austrjacką, podpisaną w Wiedniu dnia 24 listopada 1926 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 93, poz. 768) podatkowi temu podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego.

W myśl art. 2 ww. ustawy, podatkowi od spadków i darowizn podlega również nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą, jeżeli w chwili otwarcia spadku lub zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z powyższego wynika więc, że opodatkowanie podatkiem od spadków i darowizn podlega nabycie majątku znajdującego się zarówno na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jak i poza tym terytorium. W drugim przypadku jedynym czynnikiem decydującym o objęciu zakresem analizowanej ustawy jest posiadanie przez spadkobiercę obywatelstwa polskiego lub stałego miejsca pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w chwili otwarcia spadku.

Ponieważ ustawa o podatku od spadków i darowizn nie określa chwili (daty) otwarcia spadku, to należy posiłkować się przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) regulującymi sprawy spadkowe.

Zgodnie z art. 922 Kodeksu cywilnego spadek stanowią prawa i obowiązki zmarłego, które z chwilą jego śmierci przechodzą na jedną lub kilka osób, stosownie do przepisów niniejszej ustawy. W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku (art. 925 Kodeksu cywilnego).

Oznacza to, iż chwilą (dniem) otwarcia spadku, o którym mowa w wyżej cytowanym art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn jest dzień śmierci spadkodawcy.

Mając na uwadze treść wniosku wskazać należy, że istota przedmiotowej sprawy sprowadza się do ustalenia, czy w związku z nabyciem spadku z Austrii, tam również opodatkowanego, Wnioskodawczyni jest obowiązana w Polsce uiścić podatek od spadków i darowizn.

Dnia 24 listopada 1926 r. podpisano w Wiedniu Konwencję między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Austrjacką o zapobieżeniu dwukrotnemu pobieraniu podatku spadkowego (Dz. U. z 1928 r. Nr 61, poz. 557). Zgodnie z art. 1 pkt 1 Konwencji, nieruchomy majątek spadkowy, pozostały po obywatelach każdego z obydwóch Umawiających się Państw, wliczając doń i przynależności, podlega podatkowi spadkowemu tylko w tym Państwie, w którym się znajduje. Natomiast, w myśl postanowień art. 2 pkt 1 lit. a) Konwencji, co do majątku spadkowego po obywatelach każdego z obydwóch Państw, do którego nie mają zastosowania postanowienia art. 1, majątek ten podlega zasadniczo podatkowi spadkowemu w tym Państwie, którego obywatelem był spadkodawca w chwili swej śmierci.

W treści złożonego wniosku wskazano, że spadkodawca posiadał obywatelstwo austriackie oraz, że majątek ruchomy oraz nieruchomy znajdował się w Austrii.

W świetle powyższego stwierdzić zatem należy, iż nabycie przez Wnioskodawczynię spadku po obywatelce Austrii, od którego to nabycia zapłacono podatek spadkowy w Austrii, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn w Polsce. W sprawie znajdują bowiem zastosowanie postanowienia powołanej Konwencji wyłączające stosowanie art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn. W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.