Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/443-300/14/MD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-09-05
Teza: Rozpoznanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów z prawem do zastosowania stawki podatku w wysokości 0%.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa; obowiązek-obowiązek podatkowy; towar-przemieszczanie towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 2-art. 20

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 6 czerwca 2014 r. (data wpływu 13 czerwca 2014 r.), uzupełnionym w dniu 25 sierpnia 2014 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie rozpoznania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów z prawem do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 13 czerwca 2014 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 25 sierpnia 2014 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie rozpoznania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów z prawem do zastosowania stawki podatku w wysokości 0%.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny (zdarzenie przyszłe).

Spółka zarejestrowana w Polsce (również jako podatnik VAT UE) od kwietnia 2014 r. dokonuje „wywozu wewnątrzunijnego”. Spółka nabywa w Polsce (od polskiego producenta) towary wytworzone w kraju, a następnie towary te sprzedaje, przede wszystkim nabywcom z krajów tzw. „Beneluksu”, a częściowo do innych państw UE. Nabywcami towarów są obecnie (i będą w przyszłości) wyłącznie podmioty gospodarcze. Z uwagi na fakt, że towarem tym jest przede wszystkim galanteria skórzana i sztuczna biżuteria, a jednostkowe zamówienia nie są duże objętościowo i wagowo, Spółka wynajęła w Belgii (Spółka nie jest zarejestrowana tam jako podatnik VAT) magazyn składowy. Towary dostarczone w opakowaniach zbiorczych są w nim przepakowywane w mniejsze, pod konkretne zamówienie (towary zostały już uprzednio zamówione przez konkretnego kontrahenta), a następnie z tego magazynu dostarczane tamtejszym kontrahentom. Rozwiązanie to zdecydowanie zmniejsza koszty transportu. Kontrakty zawierane są i faktury wystawiane wyłącznie w Polsce. Spółka dokonuje wywozu swoich towarów z Polski do magazynu w Belgii wyłącznie za pomocą transportu wynajętego, gdyż nie posiada środków transportu. Usługi te są ujęte w ramach faktur VAT wystawianych przez firmy transportowe je świadczące. Spółka jest w posiadaniu wszelkich niezbędnych dokumentów związanych z dokonaniem transportu poza granice Polski, jakie sporządzają i doręczają firmy transportowe, w rozumieniu przepisów art. 42 ust. 3 ustawy o VAT. Od października 2014 r. Spółka ma zamiar wysyłać towary z Polski do magazynu w Belgii i dopiero z tego magazynu sprzedawać te towary, zaakwirowanym nabywcom wyłącznie z terenu UE, tj. z Belgii, Holandii, Luksemburga, Niemiec, Francji i Włoch. Transakcje będą zawieranie, a faktury wystawiane nadal na terenie Polski.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania?

1.  Czy w podanym stanie faktycznym Spółka dokonuje „dostawy wewnątrzunijnej”, a zatem korzysta w pełni z uprawnienia do opodatkowania tego wywozu z 0% stawką VAT?
2.  Czy w sytuacji, kiedy Spółka będzie wysyłać towar do swojego magazynu w Belgii, składować go tam i dopiero wtedy poszukiwać kontrahentów to czy nadal będzie to „wywóz wewnątrzunijny” z 0% stawką VAT (…)?

Zdaniem Spółki, w podanym stanie faktycznym (pkt 1) i zdarzeniu przyszłym (pkt 2) dokonuje „dostawy wewnątrzunijnej”, a zatem korzysta w pełni z uprawnienia do opodatkowania tego wywozu z 0% stawką VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) – zwanej dalej „ustawą” – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m. in. odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju, przez które – w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy – co do zasady – rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W świetle art. 13 ust. 1 ustawy, przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.

Jak wynika z ust. 2 pkt 1 tego artykułu, przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Na podstawie art. 13 ust. 3 ustawy, za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów uznaje się również przemieszczenie przez podatnika, o którym mowa w art. 15, lub na jego rzecz towarów należących do jego przedsiębiorstwa z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, które zostały przez tego podatnika na terytorium kraju w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo sprowadzone na terytorium kraju w ramach importu towarów, jeżeli mają służyć działalności gospodarczej podatnika.

Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, z zastrzeżeniem ust. 7 (art. 13 ust. 6 ustawy).

Skoro podatek od towarów i usług jest daniną o charakterze terytorialnym, opodatkowaniu nim w danym państwie (na terytorium) podlegają tylko te czynności, które zostaną uznane – na tle przepisów o miejscu świadczenia – za wykonane w tym państwie (na terytorium). Zatem określenie miejsca świadczenia determinuje miejsce opodatkowania.

Regulacje prawne obowiązujące w tym zakresie zostały zawarte m. in. w rozdziale 1 (Miejsce świadczenia przy dostawie towarów) działu V ustawy (Miejsce świadczenia).

W świetle art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy, miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.

Przepis art. 41 ust. 1 ustawy stanowi, że stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W świetle treści art. 146a pkt 1 ustawy (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r.), w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Na podstawie art. 41 ust. 3 ustawy, w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z zastrzeżeniem art. 42.

Stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem, że:

1.  podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej;
2.  podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju;
3.  podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.

Według ust. 3 powołanego artykułu, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2 są następujące dokumenty, jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju:

1.  dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju – w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
2.  (uchylony),
3.  specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku,
4.  (uchylony),

– z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.

Przepisy ust. 1-4, 11 i 12 stosuje się odpowiednio do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, o której mowa w art. 13 ust. 3 (art. 42 ust. 14 ustawy).

Z treści złożonego wniosku wynika, że Spółka zarejestrowana w Polsce (również jako podatnik VAT UE) od kwietnia 2014 r. dokonuje „wywozu wewnątrzunijnego” do krajów Beneluksu i innych państw Unii Europejskiej. Nabywcami towarów są obecnie i będą w przyszłości wyłącznie podmioty gospodarcze. Spółka wynajęła w Królestwie Belgii (Spółka nie jest zarejestrowana jako podatnik VAT w tym kraju) magazyn składowy, w którym towary uprzednio zamówione przez konkretnych kontrahentów są przepakowywane, a następnie z tego magazynu im dostarczane. Spółka dokonuje wywozu swoich towarów z Polski do magazynu w Belgii wyłącznie za pomocą wynajętego transportu. Spółka jest w posiadaniu wszelkich niezbędnych dokumentów (w rozumieniu przepisów art. 42 ust. 3 ustawy o VAT) związanych z dokonaniem transportu poza granice Polski, jakie sporządzają i doręczają firmy transportowe. Od października 2014 r. Spółka ma zamiar wysyłać towary z Polski do magazynu w Belgii i dopiero wówczas poszukiwać kontrahentów z Belgii, Holandii, Luksemburga, Niemiec, Francji i Włoch.

Na tym tle Spółka powzięła wątpliwość dotyczącą rozpoznania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów z prawem do zastosowania stawki podatku w wysokości 0%.

Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) oraz treść powołanych przepisów stwierdzić należy, że:

*   sprzedaż dokonywana przez Spółkę od kwietnia 2014 r. do różnych krajów członkowskich Unii Europejskiej na rzecz konkretnych „podmiotów gospodarczych” towarów dostarczanych w opakowaniach zbiorczych do magazynu położonego w Królestwie Belgii nosi znamiona wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, o której mowa w art. 13 ust. 1 ustawy, jeżeli nabywcy towarów są podatnikami podatku od wartości dodanej zidentyfikowanymi na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju. Jak ponadto wynika z wniosku, są spełnione wszystkie przesłanki przedmiotowe właściwe dla tego rodzaju sprzedaży. Tym samym, jeżeli w istocie Spółka jest w posiadaniu „wszelkich niezbędnych dokumentów związanych z dokonaniem transportu poza granice Polski, jakie sporządzają i doręczają firmy transportowe, w rozumieniu przepisów art. 42 ust. 3 ustawy o VAT”, które potwierdzają przemieszczenie ww. towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, ma prawo stosować dla tych transakcji stawkę podatku określoną w art. 41 ust. 3 ustawy, tj. 0%.

*   sprzedaż, którą Spółka planuje realizować za pośrednictwem magazynu położonego w Królestwie Belgii na rzecz klientów, którzy będą zidentyfikowani (poszukiwani) dopiero po przemieszczeniu tam towarów należących do Spółki, również będzie nosić znamiona dostawy wewnąrzwspólnotowej. Będzie to jednak WDT o specyficznym charakterze, uregulowane w art. 13 ust. 3 ustawy, jako tzw. nietransakcyjne przemieszczenie towaru na własną rzecz. W przypadku wystąpienia tej dostawy Spółka będzie mogła – po spełnieniu warunków określonych w art. 42 ust. 1-4 ustawy (odsyła do nich art. 42 ust. 14 ustawy) – zastosować stawkę podatku w wysokości 0%. Na gruncie zdarzenia przyszłego opisanego przez Spółkę wymaga to przede wszystkim rejestracji dla potrzeb podatku od wartości dodanej na terytorium Królestwa Belgii (obecnie Spółka nie jest zarejestrowana dla potrzeb VAT w tym kraju). Przepis w 42 ust. 1 pkt 1 ustawy, odpowiednio stosowany do tego typu czynności, wprowadza obowiązek dokonania dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej. W tym szczególnym przypadku pod pojęciem nabywcy należy rozumieć podmiot przemieszczający towar, który występuje w podwójnej roli. Jest on nie tylko „dostawcą”, ale również „nabywcą”. W przeciwnym wypadku tego rodzaju dostawy będą podlegać opodatkowaniu w kraju stawką podatku w wysokości 23%.

Końcowo należy zastrzec, że dostawy towaru Spółki po jego przemieszczeniu do Królestwa Belgii mogą mieć charakter dostaw wewnątrzwspólnotowych, ale z terytorium tego kraju. W tej sytuacji nie mogą podlegać jurysdykcji polskich przepisów z zakresu podatku od towarów i usług i być przedmiotem interpretacji indywidualnej. Zatem o konieczności, i dalej, podmiocie do tego zobowiązanym, sposobie rozliczania podatku oraz jego wysokości, powinny decydować przepisy obowiązujące w Królestwie Belgii. Powyższe zastrzeżenie jest nawiązaniem do pozostałych kwestii (tj. innych niż rozstrzygnięte powyżej) poruszonych przez Spółkę w poz. 70 złożonego wniosku.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia, a w przypadku zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.) . Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.