Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.974.2024.2.KF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-04
Teza: Możliwość skorzystania z zaniechania poboru podatku dochodowego z tytułu umorzenia wierzytelności wynikającej z kredytu hipotecznego.
Słowa kluczowe: grunty-grunty rolne; kredyt-kredyt hipoteczny; przychód-powstanie przychodu; przychód-przychody z innych źródeł; ugody; zaniechanie-zaniechanie poboru podatku; zobowiązanie-umorzenie zobowiązania
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 18 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy zaniechania poboru podatku dochodowego z tytułu
    umorzenia wierzytelności wynikającej z kredytu hipotecznego. Uzupełnił go Pan pismem z
    28 stycznia 2025 r. (wpływ 28 stycznia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Trwa rozprawa sądowa dotycząca unieważnienia umowy kredytu hipotecznego we
    frankach szwajcarskich udzielonego Panu na zakup nieruchomości gruntowej. Zarówno
    umowa jak i regulamin banku zawierają niedozwolone klauzule abuzywne, które
    oznaczają, że w sumie do spłaty będzie Pan miał praktycznie trzykrotność pożyczonej od
    banku kwoty (Sąd (...) – sygn. akt (...)). Aktualnie trwają mediacje dotyczące podpisania
    ugody zamykającej ww. kredyt hipoteczny. Jest Pan skłonny ją podpisać mimo tego, iż
    sprawę ma Pan wygraną. W rezultacie kredyt zostanie unieważniony wyrokiem sądu,
    jednak to potrwa (przy aktualnym obłożeniu sądów) co najmniej 2-3 lata. Projekt ugody
    jest już gotowy. Według niego kwota do umorzenia wynosiłaby około (...) zł. Podatek od tej
    kwoty przerasta Pana możliwości finansowe, dlatego zwraca się Pan z uprzejmą prośbą o
    zajęcie stanowiska.
    W celu doprecyzowania okoliczności sprawy udzielił Pan odpowiedzi na następujące
    pytania:
    1) Kiedy zawarł Pan umowę kredytową, o której mowa we wniosku (proszę podać datę)?
    Odp.: Umowa została podpisana (...) 2008 r.
    2) Czy bank, z którym zawarł Pan umowę kredytową, jest podmiotem, którego działalność
      podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
      uprawnionym do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
      zasady funkcjonowania takich podmiotów?
    Odp.: Tak.
    3) Czy kredyt został zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub
      udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w
      takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
      udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
      mieszkaniowej lub udziale w takim prawie?
    Odp.: Tak.
    4) Czy był Pan jedynym kredytobiorcą ww. kredytu, czy też byli inni współkredytobiorcy? W
      sytuacji, gdy kredyt został zaciągnięty przez Pana wraz z innymi współkredytobiorcami,
      to czy zgodnie z umową kredytową był Pan solidarnie zobowiązany (a więc do pełnej
      wysokości) do spłaty ww. kredytu – jeśli nie, jaka część ww. kredytu obciąża Pana, a
      jaka innych współkredytobiorców.
    Odp.: Był Pan jedynym kredytobiorcą.
    5) Czy kredyt został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy
      z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych? Proszę wskazać
      jaki cel kredytu został podany w zawartej przez Pana umowie kredytowej.
    Odp.: Zgodnie z umową kredyt został udzielony na zakup nieruchomości gruntowej rolnej,
    którą planował Pan odrolnić i wybudować na niej budynek mieszkalny. Jednak wzrastające
    koszty kredytu we frankach szwajcarskich uniemożliwiły Panu dalsze działania.

    6) Czy nieruchomość, na którą został zaciągnięty kredyt jest położona w Polsce, innym
      państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
      Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej?
    Odp.: Nieruchomość położona jest w Polsce.
    7) Co składa się na kwotę zadłużenia, które umorzy bank, w szczególności czy są to
      odsetki, kwota kapitału, kwota odsetek skapitalizowanych, kwota tzw. odsetek karnych
      (odsetek od zadłużenia przeterminowanego), opłaty (czy ich poniesienie było
      niezbędne do zawarcia umowy kredytu), czy inne należności (jakie?)?
    Odp.: Umorzona zostanie kwota kapitału.
    8) Czy umorzenie części zobowiązania z tytułu udzielonego kredytu przez bank dotyczyło
      wszystkich współkredytobiorców i skutkowało wygaśnięciem zobowiązania wobec
      banku w całości po stronie każdego ze współkredytobiorów odpowiadających za dług?
    Odp.: Umorzenie dotyczy jednego kredytobiorcy.
    9) Czy w przeszłości korzystał Pan z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
      wierzytelności z tytułu innego kredytu mieszkaniowego, a jeżeli tak to jakiej konkretnie
      inwestycji mieszkaniowej dotyczył kredyt (czy kredyt ten dotyczył tej samej inwestycji,
      której dotyczy kredyt wskazany we wniosku, czy innej inwestycji – jakiej?)?
    Odp.: Nie korzystał Pan.
    10) Czy ugoda zostanie zawarta do końca 2026 r.?
    Odp.: Mediacje zostały zawieszone do czasu uzyskania odpowiedzi dotyczącej interpretacji
    przepisu przez KIS. Zależy Panu na jak najszybszym podpisaniu ugody, pod warunkiem, że
    będzie Pan zwolniony z konieczności zapłaty podatku od umorzenia. W przeciwnym
    wypadku będzie Pan dążył do unieważnienia umowy wyrokiem sądu.
    Pytania
    Czy w przypadku podpisania ugody i umorzenia salda kredytu przez bank, będzie Pan
    zwolniony od płacenia podatku od umorzonego salda kredytu?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. (w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego) kwalifikuje się Pan do umorzenia
    podatku dochodowego, ponieważ, zgodnie z par. 3 kredyt zaciągnięty został przed 15
    stycznia 2015 r. w banku (...), późniejszym (...). Zabezpieczony jest hipoteką ustanowioną
    na nieruchomości gruntowej. Na zakupionej ziemi planował Pan wybudowanie budynku
    mieszkalnego, jednak wkrótce po zaciągnięciu kredytu dwukrotnie wzrosła rata, co
    spowodowało brak możliwości finansowych na dalsze działania związane z budową domu.
    Chciałby Pan dodać, że umorzenie dotyczy kwoty, której Pan nie otrzyma fizycznie, a
    jedynie jest to kwota, którą bezprawnie miał Pan zapłacić bankowi według wadliwej
    umowy. Nie jest to de facto Pana przychód wynikający z umorzenia, tylko jest to
    anulowanie nieuczciwie naliczonego przez bank salda kredytu w drodze mediacji. Ta
    kwota nigdy nie należała się bankowi.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, przysporzeniem majątkowym i przychodem w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są nie tylko
    aktywa, które ulegają zwiększeniu u podatnika, ale także zmniejszenie jego pasywów.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie
    do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt
    9:
      Inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii

    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez bank wierzytelności
    wynikającej z zaciągniętego przez Pana kredytu hipotecznego, wskazać należy, że
    instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy
    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego należy
    zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw.
    z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Odnosząc się do możliwości skorzystania przez Pana z zaniechania podatku dochodowego
    od osób fizycznych, należy wskazać na rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca
    2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
          1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu
            mieszkaniowego, w przypadku gdy:
            a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
            mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu
            mieszkaniowego – gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na
            realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz
            b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
            korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
            wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
            realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;

          2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu
            mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz
            nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z
            powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
          1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
          2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
          3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do
            zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług
            dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z
        tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje
        do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
          1) jednego gospodarstwa domowego albo
          2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby
            fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej
            niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami
            zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy
            z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r.
            poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
        mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
        wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ww. rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz

      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Zaniechanie poboru podatku ma zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych
    hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
    udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w przypadku, gdy osoba fizyczna
    będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru
    podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego
    zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1
    pkt 1 lit. b ww. rozporządzenia).
    Podkreślenia wymaga, że prawo do zaniechania poboru podatku jest wyjątkiem od
    zasady powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów
    ustanawiających to prawo należy stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza
    literalne brzmienie przepisów.
    Istotne jest, żeby kredyt hipoteczny został przeznaczony na wydatki, o których mowa w
    art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W przypadku gdy
    kredyt został zaciągnięty również na inne wydatki, zaniechanie obejmuje kwotę
    wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego wyłącznie w części, w jakiej kwota kredytu
    zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do
    całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu.

    Jednym z wydatków, wymienionych w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, jest nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego
    lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w
    takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie
    innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w
    takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
    przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego.
    Ustawa nie precyzuje jednak, jaki grunt jest gruntem pod budowę budynku mieszkalnego,
    ani co oznacza zmiana przeznaczenia gruntu na grunt pod budowę budynku
    mieszkalnego, uprawniająca do skorzystania z ww. zwolnienia.
    W celu doprecyzowania tych pojęć uprawnione jest zatem odwołanie się przede
    wszystkim do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.) oraz do innych
    aktów prawnych.
    Gruntami pod budowę budynków mieszkalnych są przede wszystkim działki budowlane.
    Zgodnie z art. 2 pkt 12 ww. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      Ilekroć w ustawie tej mowa jest o „działce budowlanej” – należy przez to rozumieć
      nieruchomość gruntową lub działkę gruntu, której wielkość, cechy geometryczne,
      dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury
      technicznej spełniają wymogi realizacji obiektów budowlanych wynikające z
      odrębnych przepisów i aktów prawa miejscowego.
    Definicję działki budowlanej zawiera również rozporządzenie Ministra Infrastruktury z
    dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać
    budynki i ich usytuowanie (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1225 ze zm.).
    Przepis § 3 pkt 1a tego rozporządzenia stanowi, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o „działce budowlanej” – należy przez to
      rozumieć nieruchomość gruntową lub działkę gruntu, której wielkość, cechy
      geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzenia
      infrastruktury technicznej spełniają wymogi realizacji obiektów budowlanych
      wynikające z rozporządzenia, odrębnych przepisów i aktów prawa miejscowego.
    W świetle orzecznictwa, z brzmienia art. 2 pkt 12 ustawy o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym, jak i § 3 pkt 1a ww. rozporządzenia, wynika, że istotne
    znaczenie dla oceny czy mamy do czynienia z działką budowlaną mają okoliczności
    obiektywne spełniające wymogi realizacji obiektów budowlanych wynikające z przepisów
    odrębnych i aktów prawa miejscowego.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie
    sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o
    warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
    - lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji
      celu publicznego;
    - sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    Stosownie do art. 6 ust. 1 i 2 ww. ustawy:

      Ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego kształtują, wraz z
      innymi przepisami, sposób wykonywania prawa własności nieruchomości.
      Każdy ma prawo, w granicach określonych ustawą do:
      1) zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny, zgodnie z warunkami
        ustalonymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo decyzji
        o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli nie narusza to
        chronionego prawem interesu publicznego oraz osób trzecich;
      2) ochrony własnego interesu prawnego przy zagospodarowaniu terenów należących
        do innych osób lub jednostek organizacyjnych.
    Zgodnie z art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 725 ze zm.):
      Ilekroć w ustawie jest mowa o budowie – należy przez to rozumieć wykonywanie
      obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę,
      nadbudowę obiektu budowlanego.
    W świetle przepisu art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, uznającego za wydatki na własne cele mieszkaniowe nabycie gruntu pod
    budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, wynikające z miejscowego
    planu zagospodarowania przestrzennego przeznaczenie nabytego gruntu pod
    budownictwo mieszkaniowe lub decyzji o warunkach zabudowy działki budynkiem
    mieszkalnym spełnia ww. przesłankę.
    Jak wyjaśnił Pan w uzupełnieniu wniosku, zgodnie z umową kredyt został udzielony na
    zakup nieruchomości gruntowej rolnej. Nabyta przez Pana działka nie była zatem gruntem
    pod budowę budynku mieszkalnego. Nie uzyskała również takiego statusu prawnego, nie
    dokonał Pan odrolnienia gruntu. Z opisu stanu faktycznego nie wynika ponadto, aby
    uzyskał Pan decyzję o warunkach zabudowy dla budynku mieszkalnego lub pozwolenie na
    budowę budynku mieszkalnego, które to potwierdziłyby przeznaczenie gruntu pod
    budowę budynku mieszkalnego. Co prawda, planował Pan odrolnić zakupioną działkę i
    wybudować na niej budynek mieszkalny, jednak do tego nie doszło – nie podjął Pan
    żadnych działań w celu realizacji inwestycji mieszkaniowej na tej nieruchomości, z uwagi
    na wzrastające koszty kredytu.
    W świetle powyższego, nie można uznać, że środki pochodzące z zaciągniętego przez Pana
    kredytu hipotecznego zostały przeznaczone na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W konsekwencji uzasadniony jest pogląd, że nabycie w 2008 r. nieruchomości rolnej nie
    służyło zaspokojeniu Pana potrzeb mieszkaniowych w rozumieniu § 1 ust. 1 pkt 1 lit. a w
    zw. z ust. 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Podsumowując, umorzenie przez bank części kwoty kredytu hipotecznego
    zaciągniętego przez Pana w 2008 r. na zakup nieruchomości gruntowej rolnej, stanowić
    będzie dla Pana przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw.
    z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych. Jednocześnie do ww. przychodu nie znajdzie zastosowania zaniechanie
    poboru podatku, o którym mowa w ww. rozporządzeniu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.