Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.179.2025.1.AKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-02
Teza: Uznanie, przeniesienia przez Powiernika na rzecz Spółki prawa
własności Nieruchomości w wykonaniu Umowy powierniczego
nabycia nieruchomości za czynność niepodlegającą
opodatkowaniu podatkiem VAT oraz prawo do odliczenia
podatku naliczonego z tytułu przeniesienia przez Powiernika
na rzecz Spółki prawa własności Nieruchomości w wykonaniu
Umowy powierniczego nabycia nieruchomości.
Słowa kluczowe: grunty-sprzedaż gruntów
odliczenia-prawo do odliczenia
umowa-umowa powiernictwa
umowa-umowa zlecenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 3a-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 4
1

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie:
        uznania przeniesienia przez Powiernika na rzecz Spółki prawa własności
        Nieruchomości w wykonaniu Umowy powierniczego nabycia nieruchomości za
        czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT – jest nieprawidłowe,

        prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu przeniesienia przez Powiernika
        na rzecz Spółki prawa własności Nieruchomości w wykonaniu Umowy
        powierniczego nabycia nieruchomości – jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W oparciu o art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
      formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z treści cytowanego wyżej przepisu art. 8 ust. 1 ustawy wynika, że usługami są wszelkie
    odpłatne świadczenia niebędące dostawą towarów. Stąd też stwierdzić należy, że definicja
    „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów”. Jest ona
    wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    transakcji wykonywanych przez podatników w ramach prowadzonej przez nich
    działalności gospodarczej.
    Zatem każde świadczenie niebędące dostawą towarów, polegające na działaniu,
    zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w
    rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej jednak muszą być przy tym
    spełnione następujące warunki:
    1. w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
      strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
    2. świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie jako usługa podlegało
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Przy czym z treści powołanego przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że dostawa
    towarów i świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy
    są wykonywane odpłatnie.

    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie.
    Zatem, za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT uważane mogą być takie sytuacje, w
    których:
    1. istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego
      następuje świadczenie wzajemne,
    2. wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną
      w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy,
    3. istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru
      lub usługi,
    4. odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim
      związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,
    5. istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.
    Kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej. I tak, przykładowo w wyroku z 8 marca 1988 r. w
    sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko Commissioners of
    Customs and Excise, TSUE uznał, że określoną czynność można uznać za wykonaną
    odpłatnie, jeśli istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie
    dostawcy towaru lub usługi, a ponadto gdy odpłatność za otrzymane świadczenie
    pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miała być opodatkowana VAT. Na
    uwagę zasługuje także orzeczenie z 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93 R. J. Tolsma
    przeciwko Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden, gdzie podkreślono, że usługi
    świadczone są za wynagrodzeniem, wyłącznie jeżeli istnieje stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a jej odbiorcą, na mocy którego występuje świadczenie wzajemne,
    przy czym wynagrodzenie otrzymane przez świadczącego usługę stanowi wartość
    przekazywaną w istocie w zamian za usługę wyświadczoną jej odbiorcy.
    W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przyjmuje się, że
    odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą
    towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym
    wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej
    formie dokonane. Na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług bez znaczenia
    pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że
    stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona
    także o zysk sprzedającego. Skoro przepisy nie określają formy zapłaty za świadczoną
    usługę należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć postać świadczenia nie
    tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi (usługi wzajemnej).
    Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest
    usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
    Ponadto, aby dana czynność (świadczenie) podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT musi
    istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą, a
    świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania
    świadczenia.
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego
    otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach
    zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy,
    podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    W obrocie gospodarczym podmioty nie muszą działać osobiście, dopuszczalne jest
    działanie przez przedstawiciela. Istota przedstawicielstwa w prawie cywilnym polega na

    tym, że pewna osoba dokonuje w imieniu i na rzecz innego podmiotu czynności prawnych.
    Osoba, która dokonuje czynności, określana jest mianem przedstawiciela, natomiast
    osoba, w imieniu której czynność jest dokonywana – reprezentowanym.
    Jeżeli czynność dokonana przez przedstawiciela mieści się w granicach umocowania
    udzielonego przez reprezentowanego, wywołuje ona bezpośredni skutek dla podmiotu,
    który udzielił pełnomocnictwa. Powszechnie wskazuje się, że prawu cywilnemu znane są
    także inne podobne instytucje, które pełnią funkcje zbliżone do przedstawicielstwa. Taką
    instytucją jest instytucja powiernika, który na zewnątrz działa jako samodzielny podmiot
    prawa, jednak z mocy wewnętrznego porozumienia z inną osobą, na rzecz której działa,
    nie występuje we własnym interesie.
    Powiernictwo jako instytucja prawna nie jest uregulowane w prawie polskim. Podstawą do
                                        1konstruowania czynności powierniczych jest wyrażona w art. 353 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.) zasada swobody
    kontraktowej. Zgodnie z tym przepisem:
      Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania,
      byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie
      ani zasadom współżycia społecznego.
    Podstawą do skonstruowania umowy powierniczej najczęściej jest umowa zlecenia. Prawa
    i obowiązki stron tej umowy należy zasadniczo oceniać według przepisów o zleceniu.
    Zgodnie z art. 734 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania
      określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie.
    W myśl § 2 tego artykułu:
      W braku odmiennej umowy zlecenie obejmuje umocowanie do wykonania czynności
      w imieniu dającego zlecenie. Przepis ten nie uchybia przepisom o formie
      pełnomocnictwa.
    Natomiast stosownie do art. 735 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli ani z umowy, ani z okoliczności nie wynika, że przyjmujący zlecenie zobowiązał
      się wykonać je bez wynagrodzenia, za wykonanie zlecenia należy się wynagrodzenie.
    Wszelkie nabycie praw lub rzeczy w takim przypadku ma charakter powierniczy
    (fiduicjalny).
    Zgodnie z art. 740 Kodeksu cywilnego:
      Przyjmujący zlecenie powinien udzielać dającemu zlecenie potrzebnych wiadomości
      o przebiegu sprawy, a po wykonaniu zlecenia lub po wcześniejszym rozwiązaniu
      umowy złożyć mu sprawozdanie. Powinien mu wydać wszystko, co przy wykonaniu
      zlecenia dla niego uzyskał, chociażby w imieniu własnym.
    Władztwo nad nabytymi prawami, jakie można przypisać zleceniobiorcy wykonującemu
    zlecenie powiernicze, jest ograniczone poprzez:
    1. ograniczenie czasowe – zleceniobiorca obowiązany jest przekazać nabyte prawa na
      pierwsze żądanie zleceniobiorcy;
    2. ustawowo wyłączoną możliwość rozporządzania tymi prawami na rzecz kogoś innego
      niż zleceniodawca lub wskazany przez niego podmiot, co powoduje wyłączenie
      możliwości efektywnego zwiększenia masy majątkowej zleceniobiorcy o prawa nabyte
      w wykonaniu powiernictwa;
    3. nieekwiwalentność dla zleceniobiorcy zbycia nabytych we własnym imieniu, lecz na
      rachunek zlecającego praw - prawa te przenoszone są na zlecającego nieodpłatnie.
    Zgodnie z art. 742 Kodeksu cywilnego:

      Dający zlecenie powinien zwrócić przyjmującemu zlecenie wydatki, które ten
      poczynił w celu należytego wykonania zlecenia, wraz z odsetkami ustawowymi;
      powinien również zwolnić przyjmującego zlecenie od zobowiązań, które ten w
      powyższym celu zaciągnął w imieniu własnym.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności (...) r. Spółka zawarła z
    Powiernikiem umowę zlecenia - umowę powierniczego nabycia nieruchomości, na
    podstawie której Powiernik nabył wskazaną przez Spółkę niezabudowaną nieruchomość
    gruntową.
    Powierzający jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, czynnym podatnikiem
    podatku VAT, prowadzącą działalność w zakresie opodatkowanej podatkiem VAT
    sprzedaży hurtowej i detalicznej (...).
    Powiernik jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej. Powiernik nie jest
    zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Na przedmiotowej Nieruchomości Spółka zamierza wybudować budynek usługowy, w
    którym otworzy (...) sprzedaży i w którym będzie prowadziła opodatkowaną sprzedaż (...).
    Mocą Umowy powierniczego nabycia nieruchomości Spółka przekazała Powiernikowi
    środki pieniężne na nabycie Nieruchomości, a Powiernik zobowiązał się do:
        podjęcia wszelkich czynności faktycznych i prawnych zmierzających do zawarcia
        przez siebie umowy na zakup Nieruchomości, tj. na zakup w imieniu własnym, ale
        na rachunek Spółki,
        wykonywania wszelkich obowiązków wynikających z Umowy powierniczego nabycia
        nieruchomości osobiście i nie powierzania ich, ani w całości, ani w części, osobom
        trzecim,
        podjęcia starania w celu zawarcia umowy na zakup o treści wyłącznie uprzednio
        zaakceptowanej przez Spółkę,
        w przypadku zawarcia umowy na zakup, przeniesienia praw i obowiązków
        wynikających z umowy na zakup na rzecz Spółki w terminie wskazanym przez
        Spółkę, ale nie dłuższym niż 30 dni liczonych od daty zawarcia umowy na zakup
        przez Spółkę,
        zwrócenia na rzecz Spółki powierzonych na zakup Nieruchomości środków w
        przypadku niewywiązania się z obowiązku przeniesienia praw i obowiązków
        wynikających z umowy na zakup na rzecz Spółki w terminie wskazanym w umowie,
        dokonania rozliczenia ze Spółką, tj. w przypadku nie zawarcia umowy na zakup w
        terminie do dnia (...) r., do zwrócenia powierzonych środków na zakup
        Nieruchomości,
        zwrócenia powierzonych środków na zakup Nieruchomości w przypadku
        wygaśnięcia lub rozwiązania niniejszej umowy,
        bieżącego informowania Spółki o podejmowanych czynnościach objętych zleceniem.
    Powiernik zobowiązał się wykonać powierzone zlecenie bezpłatnie, tj. Powiernikowi nie
    przysługiwało prawo do żadnego wynagrodzenia z tytułu wykonania zlecenia. Powiernik
    nie miał prawnej możliwości zatrzymania Nieruchomości w swoim majątku prywatnym ani
    dysponowania nią jak właściciel (tj. sprzedać, wydzierżawiać, obciążać hipoteką). Powiernik
    obowiązany był do przeniesienie własności w rozumieniu cywilistycznym na Spółkę w
    określonym terminie.

    Przy tak przedstawionym opisie sprawy Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności
    dotyczą tego, czy przeniesienie przez Powiernika na rzecz Spółki praw dotyczących
    Nieruchomości stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W odniesieniu do przedmiotowej kwestii należy wskazać, że w obrocie gospodarczym
    nabycie towaru we własnym imieniu w ramach umowy powiernictwa sprawia, że dochodzi
    do dwóch odrębnych dostaw tego samego towaru. Mianowicie najpierw na rzecz
    powiernika, po czym na rzecz zlecającego takie nabycie. W takim przypadku za każdym
    razem dochodzi do dostawy towaru określonej w art. 7 ust. 1 ustawy. W sytuacji, gdy
    dostawa taka jest odpłatna, wówczas podlega opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy.
    W rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia ze zleceniem zakupu Nieruchomości -
    Powiernik nabył Nieruchomość we własnym imieniu, a następnie przekazał ją Spółce jako
    Powierzającemu. Nabycie we własnym imieniu Nieruchomości przez Powiernika skutkuje
    możliwością dysponowania nią (rozporządzania) jak właściciel, dopóki nie zostanie ona
    przekazana Spółce, bez względu na to, że Zleceniobiorca nabył ją jako Powiernik.
    Należy w tym miejscu wskazać, że pojęcie „rozporządzanie towarami jak właściciel” należy
    rozumieć szeroko, jako obejmujące nie tylko uprawnienie do prawnego dysponowania
    towarem. Przepisy ustawy o VAT mają zastosowanie do każdego przeniesienia prawa na
    inną stronę, które to przeniesienie skutkuje tym, że nabywca uzyskuje możliwość
    korzystania z rzeczy jak właściciel, bez względu na intencje nabywcy w momencie zakupu.
    Na gruncie analizowanej sprawy oznacza to, że fakt, że Zleceniobiorca nabywając
    Nieruchomość działał jako Powiernik – jest nieistotny. Nie ma wątpliwości, że
    Zleceniobiorcy przysługuje prawo do rozporządzania nabywaną nieruchomością jak
    właściciel, mimo że jako Powiernik jest zobowiązany przenieść jej własność na rzecz Spółki
    we wskazanym terminie.
    Zatem w stosunkach zewnętrznych to Powiernik jest wyłącznym właścicielem nabywanych
    nieruchomości. Stosownie do powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od
    towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna
    dostawa towarów, czyli przeniesienie prawa do dysponowania towarem jak właściciel.
    Z uwagi na przedstawiony opis sprawy oraz przywołane powyżej przepisy prawa
    podatkowego, przeniesienie na rzecz Spółki prawa własności Nieruchomości
    (niezabudowanej nieruchomości gruntowej), nabytej przez Powiernika, spełnia przesłanki
    zawarte w art. 7 ust. 1 ustawy, nastąpi bowiem przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel na Spółkę.
    Jednakże nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy lub
    świadczenie usług w myśl art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być
    wykonana przez podatnika.
    Należy wskazać, że warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i
    usług jest spełnienie dwóch przesłanek:
    1. dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu
      podatkiem od towarów i usług,
    2. czynność ta wykonana została przez podmiot, który dla tej właśnie czynności występuje
      w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.
    Czynności podatnika VAT realizowane w zakresie przedmiotowym VAT (dostawa towarów,
    świadczenie usług), lecz odnoszące się do sfery aktywności prywatnej podatnika VAT, nie
    podlegają opodatkowaniu, gdyż w zakresie tych czynności nie działa on w charakterze
    podatnika. Tym bardziej osoba, która nie posiada statusu podatnika VAT i dokonuje
    czynności objętej zakresem przedmiotowym VAT (dostawa towarów, albo świadczenie
    usług), lecz odnoszącej się do sfery aktywności prywatnej, nie staje się podatnikiem VAT, a
    podejmowana czynność nie prowadzi do skutków podatkowych w podatku VAT.

    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność
    podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie
    działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma na tyle uniwersalny charakter,
    że pozwala na objęcie pojęciem „podatnika” te wszystkie podmioty, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Zatem podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży, jest ustalenie, czy działanie
    to można uznać za wykorzystywanie towarów w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy
    majątek nabyty został na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności
    gospodarczej.
    Z wniosku wynika, że Zainteresowani zawarli umowę zlecenia o charakterze
    powierniczym. Na podstawie tej umowy Spółka zleciła Zleceniobiorcy - działającemu w
    charakterze Powiernika - nabycie niezabudowanej nieruchomości gruntowej, a następnie
    przeniesienie na rzecz Spółki praw związanych z tą nieruchomością.
    Jak wskazano w niniejszej interpretacji, pomiędzy Powiernikiem a Powierzającym, tj.
    Spółką, dojdzie do przeniesienia praw dotyczących Nieruchomości objętej zawartą
    wcześniej przez Powiernika umową sprzedaży, co będzie stanowić odpłatną dostawę
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Należy bezsprzecznie stwierdzić, że przedmiotowa Nieruchomość, została nabyta przez
    Powiernika z zamiarem jej sprzedaży, a nie do jego majątku prywatnego. Zatem należy
    stwierdzić, że w przedmiotowym przypadku Zleceniobiorca (Powiernik) nabył przedmiot
    umowy sprzedaży w celach dalszej sprzedaży (w celach handlowych), a więc jest to
    działanie w roli podatnika zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy prowadzącego
    działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy.
    Bez znaczenia ma okoliczność, że umowa zlecenia została zawarta bez wynagrodzenia.
    Należy zauważyć, że na nabycie Nieruchomości Spółka przekazała Powiernikowi środki
    pieniężne.
    W konsekwencji, przeniesienie przez Powiernika praw dotyczących przedmiotowej
    Nieruchomości na rzecz Spółki w ramach umowy zlecenia podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Państwa stanowisko do pytania nr 1 należy więc uznać za nieprawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą także kwestii, czy Spółka ma prawo do odliczenia VAT
    naliczonego z tytułu nabycia praw dotyczących przedmiotowej Nieruchomości w związku z
    jej przeniesieniem na Spółkę przez Powiernika.
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy.
    W myśl tego przepisu:

      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
      zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Ponadto
    podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno
    przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury w przypadku, gdy transakcja
      udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od
      podatku.
    Stosownie do art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższymi przepisami, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą
    wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, a transakcja
    udokumentowana fakturą podlega opodatkowaniu i nie jest zwolniona od podatku.
    Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ww. ustawy warunek związku ze sprzedażą
    opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z
    obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczające jest, że z
    okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju
    prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są
    w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej. Przy czym związek
    dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą może mieć charakter pośredni lub
    bezpośredni.
    O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić
    wówczas, gdy nabywane towary służą, np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też
    nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących
    przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi

    wykonywanymi przez podatnika. Natomiast pośredni związek nabywanych towarów i
    usług z działalnością przedsiębiorcy występuje wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się
    z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa – mają pośredni związek z działalnością
    gospodarczą, a tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby
    jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z
    działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy
    dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku
    dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup
    towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np.
    poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa
    jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu.
    Powyższe regulacje oznaczają, że aby stwierdzić, czy podatnikowi podatku od towarów i
    usług przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony,
    należy zbadać wyłącznie związek ponoszonych wydatków z wykonywanymi przez
    podatnika czynnościami opodatkowanymi, przy czym związek ten musi mieć charakter
    niewątpliwy, lecz niekoniecznie bezpośredni. Podatnik musi jednak wykazać związek
    zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do
    odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą
    uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek
    należny. Jak wskazano wyżej – związek ten może być bezpośredni bądź pośredni. O
    pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić
    wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu
    przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne
    funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez
    podmiot obrotu.
    Warunki te w niniejszej sprawie będą spełnione. Jak wcześniej wywiedziono, dostawa
    prawa własności Nieruchomości opodatkowana jest podatkiem od towarów i usług. Jak
    Państwo wskazali, prowadzą Państwo działalność w zakresie opodatkowanej podatkiem
    VAT sprzedaży hurtowej i detalicznej (...). Są Państwo czynnym zarejestrowanym
    podatnikiem podatku od towarów i usług. Na przedmiotowej Nieruchomości zamierzają
    Państwo wybudować budynek usługowy, w którym otworzą Państwo (...) sprzedaży i w
    którym będą prowadzili Państwo opodatkowaną sprzedaż (...).
    W konsekwencji, mając na uwadze opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie
    przepisy prawa, należy stwierdzić, że Spółka ma prawo do odliczenia podatku naliczonego
    z tytułu nabycia Nieruchomości w myśl art. 86 ust. 1 ustawy. Prawo to przysługuje pod
    warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych zawartych w art. 88 ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Ponadto, zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu stanu faktycznego.
    Odnosząc się do powołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej z 6 listopada 2024 r.
    nr 0112-KDIL3.4012.583.2024.2.MC należy wskazać, że dotyczy ona przekazania w formie

    darowizny prawa użytkowania wieczystego nieruchomości, a nie przekazania
    nieruchomości w wynika zawartej umowy powiernictwa.
    Powołany przez Państwa wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 września 2024 r.
    sygn. akt I FSK 45/21 dotyczy rozliczenia stron umowy dzierżawy/użyczenia nieruchomości
    po zakończeniu okresu ich obowiązywania. Natomiast wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 25 kwietnia 2023 r. sygn. akt I FSK 291/20 dotyczy zwolnienia z
    opodatkowania transakcji zbycia (rozliczenia) prac adaptacyjnych.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
    wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z
        funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Zainteresowany będący stroną postępowania
    – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji
    indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania
    interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o
    postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej
    jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.