Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-1-2/4510-709/16-1/BKD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-09-16
Teza: czy wydatki na zakup i wdrożenie Systemu poniesione przez Wnioskodawcę stanowią dla Spółki wydatki na nabycie nowych technologii w rozumieniu art. 18b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
Słowa kluczowe: licencja; prawa-prawa autorskie; ulga
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 18

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z 18 lipca 2016 r. (data wpływu do tut. Biura 25 lipca 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy wydatki na zakup i wdrożenie Systemu poniesione przez Wnioskodawcę stanowią dla Spółki wydatki na nabycie nowych technologii w rozumieniu art. 18b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 lipca 2016 r. wpłynął do tut. Biura wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy wydatki na zakup i wdrożenie Systemu poniesione przez Wnioskodawcę stanowią dla Spółki wydatki na nabycie nowych technologii w rozumieniu art. 18b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca (dalej też: „Spółka”) prowadzi działalność gospodarczą jako osoba prawna z siedzibą na terenie Rzeczypospolitej Polskiej i jest dostawcą na terenie Rzeczypospolitej Polskiej wysokiej jakości narzędzi ręcznych i pomiarowych, elektronarzędzi, maszyn do obróbki drewna i metalu oraz urządzeń pneumatycznych, produkowanych w oparciu o szwedzką technologię. W celu usprawnienia szeroko rozumianych procesów związanych z działalnością biznesową, Spółka zakupiła licencję na korzystanie z systemu informatycznego (dalej: „System”) oraz ponosi wydatki na wdrożenie Systemu przez firmę zewnętrzną. System wdrażany w Spółce jest wielomodułowym systemem klasy ERP (ang. Enterprise Resource Planning - planowanie zasobów przedsiębiorstwa) wspomagającym pracę głównych obszarów działalności przedsiębiorstwa. Wprowadzenie Systemu pozwoli Spółce na kompleksową obsługę wszystkich krytycznych procesów biznesowych w firmie. Przyjazny interfejs i wysoki stopień automatyzacji zapewniają wygodną i efektywną pracę w obszarach: marketingu, pozyskania i zarządzania kontaktami z klientami oraz dostawcami (CRM), zakupu i sprzedaży towarów oraz zarządzania produktami i polityką cenową (handel), zarządzania magazynami i stanami magazynowymi (Logistyka), obsługi płatności i zarządzania płynnością finansową przedsiębiorstwa (Finanse), zarządzania kosztami i księgowością (Księgowość), zarządzania siecią handlową i obsługą klientów punkcie sprzedaży (Retail). Spółka posiada opinię niezależnej jednostki naukowej (tj. Katedry Systemów Obliczeniowych Uniwersytetu Ekonomicznego), z której wynika, że technologia, jaka niesie ze sobą wdrożenie Systemu ma charakter innowacyjny i umożliwia wytwarzanie nowych lub udoskonalonych usług oraz nie jest stosowana na świecie przez okres dłuższy niż ostatnich 5 lat. Zgodnie z opinią, System charakteryzuje się zastosowaniem innowacyjnych rozwiązań biznesowych i technologicznych, których użycie pozwoliło na znaczące usprawnienie obsługi realizowanych w firmie Wnioskodawcy procesów wewnętrznych (finansowo-księgowych, produkcyjnych, logistycznych i analitycznych) oraz zewnętrznych (obsługa klienta, sprzedaż).

Jednocześnie Spółka oświadcza, iż:

*   nie prowadzi działalności na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej,
*   nie otrzymała w żadnej formie zwrotu całości bądź części poniesionych wydatków na zakup i wdrożenie Licencji,
*   nie udzieliła w żadnej formie lub części innym podmiotom prawa do Licencji, tym samym wdrożony w Spółce System jest wykorzystywany wyłącznie przez Spółkę i nie planuje ona udzielić takiego prawa w przyszłości na rzecz innych podmiotów,
*   nie znajduje się w stanie upadłości/likwidacji.

Wnioskodawca ma ustalony rok podatkowy inny niż rok kalendarzowy. U Wnioskodawcy rok podatkowy rozpoczyna się 1 kwietnia, a kończy 31 marca roku następnego. Wydatki na nabycie Systemu i początkową fazę jego wdrożenia zostały zapłacone przez Wnioskodawcę do 31 marca 2016 r. Wnioskodawca po 31 marca 2016 r. ponosi jeszcze wydatki w celu zakończenie procesu wdrożenia tego Systemu. Po zakupieniu przez Spółkę licencji na oprogramowanie, System oraz wydatki ponoszone na wdrożenie były ewidencjonowane w księgach Spółki, z tym że bez nr OT na koncie 02 lub 30 i były wykazywane w aktywach bilansu w pozycji A.I.3. „Inne wartości niematerialne i prawne”. Zgodnie z umową wdrożeniową z firmą zewnętrzną, termin końcowy realizacji wdrożenia Systemu ustalono na dzień 31 marca 2016 r., natomiast oddanie Systemu do użytku nastąpiło w dniu 1 kwietnia 2016 r. i wtedy też System został wprowadzony jako wartość niematerialna i prawna z kolejnym numerem OT. Spółka rozważa także możliwość skorygowania ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych i przyjęcia Systemu do użytku z datą 31 marca 2016 r. jako wartość niematerialno-prawną z kolejnym numerem OT, ponieważ przeniesienie danych ze starego do nowego systemu nastąpiło w dniu 31 marca 2016 r. i z tym też dniem System nadawał się do gospodarczego wykorzystania. Spółka uwzględniła w wartości początkowej Systemu jako wartości niematerialnej i prawnej wydatki na jego nabycie zgodnie z art. 16g ust. 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 851 ze zm., dalej „updop”), czyli kwotę należną zbywcy licencji na korzystanie z Systemu oraz wydatki poniesione na wdrożenie (instalacji i uruchomienia) Systemu naliczone do dnia przekazania składnika majątku do używania.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wydatki na zakup i wdrożenie Systemu poniesione przez Wnioskodawcę w okresie od 1 kwietnia 2015 r. do 31 marca 2016 r. stanowią dla Spółki wydatki na nabycie nowych technologii w rozumieniu art. 18b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy wydatki na zakup i wdrożenie Systemu poniesione w roku podatkowym od 1 kwietnia 2015 r. do 31 marca 2016 r. stanowią dla Spółki wydatki na nabycie nowych technologii w rozumieniu art. 18b ust. 2 updop.

W świetle art. 12 ustawy z dnia 25 września 2015 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze wspieraniem innowacyjności (t.j. Dz.U. 2015 poz. 1767), podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych, których rok podatkowy jest inny niż kalendarzowy i rozpoczął się przed dniem 1 stycznia 2016 r. oraz zakończy się po dniu 31 grudnia 2015 r., stosują do końca przyjętego przez siebie roku podatkowego przepisy ustawy wymienionej w art. 2, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2015 r. Zgodnie zaś ze stanowiskiem M. Mazurkiewicz, CIT. Podatki i rachunkowość. Komentarz, wyd. VII WK2016, stan prawny 1 lutego 2016 r. „Ulgę z tytułu wydatków na nowe technologie zastąpiono od 1 stycznia 2016 r. ulgą na wydatki na działalność badawczo-rozwojową. Na mocy przepisu przejściowego ulga na nabycie nowych technologii będzie stosowana jeszcze w latach 2016-2018 na zasadzie praw nabytych, w sytuacji gdy podatnik nabył prawo do odliczeń, ale ze względu na poniesioną stratę lub niski dochód nie mógł dokonać odliczeń. Wtedy ma on prawo według istniejącego przepisu dokonywać odliczeń przez 3 kolejne lata podatkowe”. Z powyższego wynika więc, że podatnik, którego rok podatkowy jest inny niż kalendarzowy i rozpoczął się przed dniem 1 stycznia 2016 r. oraz zakończy się po dniu 31 grudnia 2015 r., może skorzystać z ulgi z tytułu wydatków na nowe technologie na podstawie przepisów obowiązujących do 31 grudnia 2015 r., na zasadzie prawa nabytego. Przechodząc na grunt niniejszego stanu faktycznego, Wnioskodawca rok podatkowy rozpoczął 1 kwietnia 2015 r. a zakończył 31 marca 2016 r., a więc ma prawo skorzystać z tzw. ulgi innowacyjnej, o której mowa w 18b updop, ponieważ spełnił przesłanki do jej nabycia do dnia 31 marca 2016 r. Zgodnie zaś z art. 18b ust. 1 updop, od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18 ww. ustawy, odlicza się wydatki poniesione przez podatnika na nabycie nowych technologii. Za nowe technologie stosownie do treści art. 18b ust. 2 updop, uważa się wiedzę technologiczną w postaci wartości niematerialnych i prawnych, w szczególności wyniki badań i prac rozwojowych, która umożliwia wytwarzanie nowych lub udoskonalanie wyrobów lub usług, i która nie jest stosowana na świecie przez okres dłuższy niż ostatnich 5 lat, co potwierdza opinia niezależnej od podatnika jednostki naukowej w rozumieniu ustawy o zasadach finansowania nauki. Natomiast za nabycie nowej technologii rozumie się zgodnie z art. 18b ust. 2a updop nabycie prawa do wiedzy technologicznej w drodze umowy o przeniesienie oraz korzystanie z tych praw.

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki na nabycie i wdrożenie Systemu stanowią wydatki na nabycie nowych technologii w rozumieniu art. 18b ust. 2 updop, ponieważ:

1.  System jest wiedzą technologiczną w postaci wartości niematerialnej i prawnej;
2.  opinia sporządzona przez Wydział potwierdza, że System stanowi nową technologię w rozumieniu art. 18b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (wdrożenie Systemu umożliwiło Spółce wytwarzanie nowych lub udoskonalanie wyrobów lub usług w porównaniu do stanu przed jego wdrożeniem oraz, że System w roku 2015/2016 nie był stosowany na świecie przez okres dłuższy niż 5 lat).

Wnioskodawca pragnie wskazać, że zgodnie z art. 16g ust. 3 updop, za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania wartości niematerialnej i prawnej do używania, m.in. o koszty instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych. Zatem cena nabycia, w przypadku zakupu licencji, obejmuje również wydatki dotyczące instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, które odzwierciedlają proces wdrożenia tych programów, czy też systemów. Wdrożenie stanowi bowiem pewien proces, na który składa się zespół czynności dostosowawczych, takich jak np.: konfiguracja funkcji na potrzeby jednostki, wpisanie lub przeniesienie istniejących danych, dostosowanie istniejących w jednostce procedur działania, a także prace testowe sprawdzające poprawność działania poszczególnych funkcji systemu informatycznego w warunkach jednostki, a wartość początkową stanowiły wszystkie do tego momentu poniesione wydatki związane z fazą wdrożenia oprogramowania, naliczone do dnia przekazania składnika majątku do używania. W związku z powyższym Spółka uwzględniła przy określaniu wartości początkowej Systemu jako wartości niematerialnej i prawnej wydatki na jego wdrożenie (instalacje i uruchomienie). Tym samym wydatki poniesione na wdrożenie Systemu będą również stanowiły wydatki na nabycie nowych technologii. W związku z powyższym na kwotę nabycia nowych technologii, stanowiącą podstawę ustalenia wielkości odliczenia w rozumieniu art. 18 ust. 4 updop będą składać się: cena nabycia licencji na korzystanie z Systemu zapłacona zbywcy oraz wydatki Spółki na wdrożenie Systemu naliczone do dnia przekazania składnika majątku do używania. Ponadto stosownie do art. 16b ust. 1 pkt 5 updop, amortyzacji podlegają z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania licencje o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi. Zdaniem Wnioskodawcy, aby móc prawidłowo określić datę przekazania systemu do użytkowania należy równocześnie rozpatrzyć to, kiedy system nadawał się do gospodarczego wykorzystania. Nie jest bowiem możliwa sytuacja, w której dana wartość niematerialna i prawna, mogąca być przedmiotem ulgi na nowe technologie, mogłaby zostać przekazana do użytkowania i jednocześnie nie nadawałaby się do gospodarczego wykorzystania. Ujęcie wartości niematerialnej i prawnej w tej ewidencji jest natomiast konieczne, zgodnie z art. 18b ust. 4 updop, do ustalenia podstawy ulgi. Niestety, ustawodawca nie zdefiniował pojęcia „nadawania się do gospodarczego wykorzystania” w updop. Co więcej, charakter wartości niematerialnych i prawnych często utrudnia precyzyjne i jasne określenie daty, w której doszło do nadania ww. systemowi cechy „nadającego się do wykorzystania gospodarczego”. Mając na uwadze powyższe, badając przedmiotową kwestię należy wziąć pod uwagę specyfikę oraz złożoność danej wartości niematerialnej i prawnej. Zdaniem Wnioskodawcy, System nadawał się do gospodarczego wykorzystania już w dniu 31 marca 2016 r. Ponadto, Wnioskodawca spełnia wszystkie warunki pozytywne wynikające z treści art. 18b updop konieczne dla skorzystania z ulgi na nowe technologie, tzn. wydatki zostały poniesione przez Spółkę na nabycie nowej technologii, co potwierdza Opinia niezależnej od Spółki jednostki naukowej. Wydatki te zostały uwzględnione w wartości początkowej Systemu jako wartości niematerialnej i prawnej. Wydatki na nabycie i wdrożenie Systemu zostały zapłacone przez Wnioskodawcę, w roku podatkowym, w którym wprowadzono nową technologię w księgi Spółki, z tym że bez nr OT na koncie 02 lub 30, gdyż zostały wykazywane w aktywach bilansu w pozycji A.I.3. „Inne wartości niematerialne i prawne”. Nadto, System nadawał się do gospodarczego wykorzystania w dniu 31 marca 2016 r.

Jednocześnie Wnioskodawca pragnie zaznaczyć, iż w jego sytuacji nie występuje żadna przesłanka negatywna, wykluczająca, bądź ograniczająca zgodnie z art. 18b updop prawo do skorzystania z ulgi na nowe technologie, tzn.:

*   Spółka nigdy nie prowadziła działalności gospodarczej w specjalnej strefie ekonomicznej;
*   Spółka nie udzieliła przed upływem trzech lat podatkowych licząc od końca roku podatkowego, w którym wprowadziła System do ewidencji środków niematerialnych i prawnych w jakiejkolwiek formie lub części innym podmiotom prawa do Systemu;
*   nie została ogłoszona upadłość Spółki obejmująca likwidację majątku oraz Spółka nie została postawiona w stan likwidacji;
*   Spółka nie otrzymała zwrotu wydatków poniesionych na nabycie i wdrożenie Systemu w jakiejkolwiek formie.

Tym samym Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wydatki poniesione przez Spółkę w okresie od 1 kwietnia 2015 r. do 31 marca 2016 r. na zakup i wdrożenie Systemu stanowią wydatki na nabycie nowych technologii w rozumieniu art. 18b ust. 2 updop i uprawniają ją do skorzystania tzw. „ulgi innowacyjnej”. Nadto należy wskazać, że również w szeregu interpretacji indywidualnych Ministra Finansów uznawano, że nabycie oprogramowania typu Enterprise Resource Planning, stanowi podstawę do korzystania przez podatników z ulgi na nowe technologie (tak m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 22 marca 2010 r. sygn. IPPB5/423-13/10-2/AM oraz Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z 8 stycznia 2013 r. sygn. ITPB3/423-616/12/PS).

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Na wstępie należy zaznaczyć, że przepisy art. 18b ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 851 ze zm., dalej „updop”) zostały z dniem 1 stycznia 2016 r. uchylone na mocy art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 25 września 2015 r. (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 1767) o zmianie niektórych ustaw w związku ze wspieraniem innowacyjności. Zgodnie z art. 11 ww. ustawy zmieniającej, podatnicy, którzy przed końcem roku podatkowego rozpoczętego przed dniem 1 stycznia 2016 r. nabyli prawo do odliczenia wydatków poniesionych na nabycie nowych technologii na podstawie odpowiednio art. 26c ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, oraz art. 18b ustawy wymienionej w art. 2, w brzmieniu dotychczasowym, zachowują prawo do tych odliczeń po dniu 31 grudnia 2015 r., w zakresie i na zasadach w nich określonych.

Na podstawie art. 18b ust.1 updop (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2015 r.), od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, odlicza się wydatki poniesione przez podatnika na nabycie nowych technologii. Natomiast na podstawie art. 18b ust. 2 updop (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2015 r.), za nowe technologie, w rozumieniu ust. 1, uważa się wiedzę technologiczną w postaci wartości niematerialnych i prawnych, w szczególności wyniki badań i prac rozwojowych, która umożliwia wytwarzanie nowych lub udoskonalanie wyrobów lub usług i która nie jest stosowana na świecie przez okres dłuższy niż ostatnich 5 lat, co potwierdza opinia niezależnej od podatnika jednostki naukowej w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (Dz.U. Nr 96, poz. 615, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 18b ust. 2a updop (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2015 r.), przez nabycie nowej technologii rozumie się nabycie praw do wiedzy technologicznej, o której mowa w ust. 2, w drodze umowy o ich przeniesienie, oraz korzystanie z tych praw, z wyjątkiem nabycia w drodze wkładu niepieniężnego. Natomiast art. 18b ust. 3 updop (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2015 r.) stanowi, że prawo do odliczeń nie przysługuje podatnikowi, jeżeli w roku podatkowym lub w roku poprzedzającym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia. Zgodnie zaś z art. 18b ust. 4 updop (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2015 r.), podstawą ustalenia wielkości odliczenia jest kwota wydatków poniesionych przez podatnika na nabycie nowej technologii, uwzględnionych w wartości początkowej, w części, w jakiej została zapłacona podmiotowi uprawnionemu w roku podatkowym, w którym nową technologię wprowadzono do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych lub w roku następującym po tym roku, oraz w której nie została zwrócona podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

W przedstawionym opisie stanu faktycznego Spółka wskazała, że rok podatkowy Spółki zakończył się z dniem 31 marca 2016 r., natomiast oddanie do użytku zakupionego Systemu nastąpiło 1 kwietnia 2016 r. i wtedy też System ten został wprowadzony do ewidencji. Art. 18b ust. 4 updop odwołuje się do roku podatkowego, w którym ujęto środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne w ewidencji. Jeżeli zatem Spółka zakończyła rok podatkowy z dniem 31 marca 2016 r., a System wprowadziła do ewidencji 1 kwietnia 2016 r. to nie będzie mogła skorzystać z odliczenia wydatków poniesionych na zakup systemu. Jak wskazano na wstępie, artykuł 18b updop został z dniem 1 stycznia 2016 r. uchylony i pomimo, iż w związku z brzmieniem ww. art. 11 ustawy zmieniającej, miały zastosowanie w przypadku spółki do 31 marca 2016 r., to jednak do zdarzeń, które mają miejsce po uchyleniu, przepis ten nie może być stosowany.

Biorąc pod uwagę powyższe, stanowisko Spółki należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy opisanego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.