Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0461-ITPB2.4511.48.2017.2.BK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-05-11
Teza: Czy w związku z zawartą ugodą Wnioskodawca będzie zobowiązany zapłacić podatek dochodowy od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: decyzja; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; spadek; spadkobiercy; ugody
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201 z późn. zm.), art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U z 2016, poz. 1948 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 23 stycznia 2017 r. (data wpływu 27 stycznia 2017 r.) uzupełnionym w dniu 28 kwietnia 2017 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zbycia udziału w nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 stycznia 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek uzupełniony w dniu 28 kwietnia 2017 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zbycia udziału w nieruchomości.

We wniosku tym oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

W roku 1992 r. ojciec Wnioskodawcy – Kazimierz G. wystąpił o zwrot mienia po dziadku Wnioskodawcy – Stanisławie G., odebranego bezprawnym orzeczeniem Ministra Przemysłu Ciężkiego z dnia 13 maja 1959 r. na rzecz Skarbu Państwa. W 2004 r. zapadła decyzja Ministra Gospodarki i Pracy stwierdzająca nieważność zarządzenia Ministra Przemysłu Lekkiego z dnia 5 sierpnia 1949 r. w sprawie ustanowienia przymusowego zarządu państwowego nad przedsiębiorstwem firmy „F.” – właściciel Stanisław G. w T. oraz orzeczenia Ministra Przemysłu Ciężkiego z dnia 13 maja 1959 r. w sprawie przejścia na własność Skarbu Państwa przedsiębiorstwa pod nazwą „F.” właściciel Stanisław G. w T. W roku 2012 na podstawie tej decyzji Wnioskodawca wystąpił do Sądu Rejonowego o uzgodnienie treści księgi wieczystej, w której do tej pory wpisany w całości był Skarb Państwa. Na mocy wyroku Sądu z dnia 29 listopada 2013 r. uzgodniono treść księgi wieczystej, do której Wnioskodawca został wpisany jako właściciel w 1/2 wysokości udziału i w 1/2 udziału Skarb Państwa.

Na działce, której Wnioskodawca jest współwłaścicielem ze Skarbem Państwa w roku 1962 wybudowano stację transformatorową należącą obecnie do XXX S.A. w G. W 2014 r. XXX S.A. wystąpiła do właścicieli o sprzedaż owej działki w trybie bezprzetargowym. Wnioskodawca nie wyraził na to zgody. Po odmowie Wnioskodawcy XXX wystąpiła do Sądu Rejonowego z pozwem o nabycie własności działki za wynagrodzeniem, powołując się na art. 231 § 1 Kodeksu cywilnego. Na rozprawie 29 listopada 2013 r. sędzia zaproponował zawarcie ugody, na którą strony wyraziły zgodę, aby nie ponosić dalszych kosztów procesu. Ugoda została zawarta, a postępowanie w sprawie umorzono.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że spadek po Stanisławie G. nabyła Maksymiliana G. z mocy ustawy w całości (postanowienie Sądu Grodzkiego z dnia 13 grudnia 1949 r., sygn. akt XXX). Spadek po Maksymilianie G. z mocy ustawy nabyła Jadwiga G. w całości (postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 31 stycznia 1984 r., sygn. akt XXX). Spadek po Jadwidze G. nabyli z mocy ustawy Kazimierz G. i Ryszard G. po 1/2 każdy (postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 9 kwietnia 1992 r.). Spadek po Kazimierzu G. nabył Wnioskodawca w całości (postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 4 sierpnia 2002 r., sygn. akt XXX).

Matka Wnioskodawcy – Jadwiga G. zmarła 18 sierpnia 1990 r. a ojciec - Kazimierz G. zmarł 27 kwietnia 2000 r. W skład spadku po Stanisławie G. wchodziło przedsiębiorstwo o nazwie „F.”, a w skład majątku powyższego przedsiębiorstwa wchodził m.in. udział w wysokości 1/2 we współwłasności nieruchomości nr 91/11 i 91/12 o pow. 2.898 m2 i nr 92 o pow. 1.202 m2. Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, iż na mocy wydanego przez Sąd Rejonowy I Wydział Cywilny wyroku z dnia 29 listopada 2013 r. została uzgodniona treść księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym poprzez ujawnienie Wnioskodawcy:

1.  w Dziale II księgi wieczystej prowadzonej w Sądzie Rejonowym dla nieruchomości znajdującej się w miejscowości T. o nr działki 91/11 i 91/12 o pow. łącznej 2.898 m2, jako właściciela nieruchomości w udziale wynoszącym 1/2 części,
2.  w Dziale II księgi wieczystej prowadzonej w Sądzie Rejonowym dla nieruchomości znajdującej się w miejscowości T., ul. K. o nr działki 92 o pow. 1.202 m2, jako właściciela nieruchomości w udziale wynoszącym 1/2 części.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z zawartą ugodą Wnioskodawca będzie zobowiązany zapłacić podatek dochodowy od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, pomimo zawarcia ugody przed upływem pięciu lat od wpisu do księgi wieczystej, sprzedaż przedmiotowej działki nie powinna być opodatkowana podatkiem dochodowym. Wnioskodawca podkreśla, iż na mocy decyzji Ministra Gospodarki i Pracy z 2004 r. zostało przywrócone Mu prawo własności w 1/2 wysokości ze SP nieruchomości znajdującej się w T. Wnioskodawca uważa, że nie Jego winą był fakt, że przedmiotowa działka została odebrana przez państwo, a następnie przywrócona jako własność. Dlatego uważa, że w przypadku jakichkolwiek Jego decyzji dotyczących sprzedaży tej działki nie powinien płacić podatku z tym związanego, bez względu na to, w jakim czasie to nastąpi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 2032 z późn. zm.) - opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Z treści złożonego wniosku wynika, że w W roku 1992 r. ojciec Wnioskodawcy – Kazimierz G. wystąpił o zwrot mienia po dziadku Wnioskodawcy – Stanisławie G., odebranego bezprawnym orzeczeniem Ministra Przemysłu Ciężkiego z dnia 13 maja 1959 r. na rzecz Skarbu Państwa. W 2004 r. zapadła decyzja Ministra Gospodarki i Pracy stwierdzająca nieważność zarządzenia Ministra Przemysłu Lekkiego z dnia 5 sierpnia 1949 r. w sprawie ustanowienia przymusowego zarządu państwowego nad przedsiębiorstwem firmy „F.” – właściciel Stanisław G. w T. oraz orzeczenia Ministra Przemysłu Ciężkiego z dnia 13 maja 1959 r. w sprawie przejścia na własność Skarbu Państwa przedsiębiorstwa pod nazwą „F.” właściciel Stanisław G. w T. W roku 2012 na podstawie tej decyzji Wnioskodawca wystąpił do Sądu Rejonowego o uzgodnienie treści księgi wieczystej, w której do tej pory wpisany w całości był Skarb Państwa. Na mocy wyroku Sądu z dnia 29 listopada 2013 r. uzgodniono treść księgi wieczystej, do której Wnioskodawca został wpisany jako właściciel w 1/2 wysokości udziału i w 1/2 udziału Skarb Państwa.

Na działce, której Wnioskodawca jest współwłaścicielem ze Skarbem Państwa w roku 1962 wybudowano stację transformatorową należącą obecnie do XXX S.A. w G. W 2014 r. XXX S.A. wystąpiła do właścicieli o sprzedaż owej działki w trybie bezprzetargowym. Wnioskodawca nie wyraził na to zgody. Po odmowie Wnioskodawcy XXX wystąpiła do Sądu Rejonowego z pozwem o nabycie własności działki za wynagrodzeniem, powołując się na art. 231 § 1 Kodeksu cywilnego. Na rozprawie 29 listopada 2013 r. sędzia zaproponował zawarcie ugody, na którą strony wyraziły zgodę, aby nie ponosić dalszych kosztów procesu. Ugoda została zawarta, a postępowanie w sprawie umorzono.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że spadek po Stanisławie G. nabyła Maksymiliana G. z mocy ustawy w całości (postanowienie Sądu Grodzkiego z dnia 13 grudnia 1949 r., sygn. akt XXX). Spadek po Maksymilianie G. z mocy ustawy nabyła Jadwiga G. w całości (postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 31 stycznia 1984 r., sygn. akt XXX). Spadek po Jadwidze G. nabyli z mocy ustawy Kazimierz G. i Ryszard G. po 1/2 każdy (postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 9 kwietnia 1992 r.). Spadek po Kazimierzu G. nabył Wnioskodawca w całości (postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 4 sierpnia 2002 r., sygn. akt XXX).

Matka Wnioskodawcy – Jadwiga G. zmarła 18 sierpnia 1990 r. a ojciec - Kazimierz G. zmarł 27 kwietnia 2000 r. W skład spadku po Stanisławie G. wchodziło przedsiębiorstwo o nazwie „F.”, a w skład majątku powyższego przedsiębiorstwa wchodził m.in. udział w wysokości 1/2 we współwłasności nieruchomości nr 91/11 i 91/12 o pow. 2.898 m2 i nr 92 o pow. 1.202 m2. Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, iż na mocy wydanego przez Sąd Rejonowy I Wydział Cywilny wyroku z dnia 29 listopada 2013 r. została uzgodniona treść księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym poprzez ujawnienie Wnioskodawcy:

1.  w Dziale II księgi wieczystej prowadzonej w Sądzie Rejonowym dla nieruchomości znajdującej się w miejscowości T. o nr działki 91/11 i 91/12 o pow. łącznej 2.898 m2, jako właściciela nieruchomości w udziale wynoszącym 1/2 części,
2.  w Dziale II księgi wieczystej prowadzonej w Sądzie Rejonowym dla nieruchomości znajdującej się w miejscowości T., ul. K. o nr działki 92 o pow. 1.202 m2, jako właściciela nieruchomości w udziale wynoszącym 1/2 części.

Biorąc pod uwagę powyższe, w rozpatrywanej sprawie dla określenia skutków podatkowych zbycia przez Wnioskodawcę posiadanego udziału w nieruchomości istotna jest zatem kwestia, od kiedy należy liczyć bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w cytowanym wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dlatego też niezbędne staje się ustalenie momentu nabycia przez Wnioskodawcę prawa własności przedmiotowej nieruchomości.

W związku z tym wskazać należy, że w wyniku stwierdzenia nieważności zarządzenia Ministra Przemysłu Lekkiego z dnia 5 sierpnia 1949 r. o ustanowieniu przymusowego zarządu państwowego nad „F.”, wł. Stanisława G. w T. oraz orzeczenia Ministra Przemysłu Ciężkiego z dnia 13 maja 1959 r. w sprawie przejęcia na własność Skarbu Państwa tego przedsiębiorstwa i jego mienia, rozstrzygnięcia te zostały wyeliminowane z obrotu ze skutkiem ex tunc, przez co zniesione zostały skutki prawne, które wywołały w zakresie prawa własności wchodzących w jego skład nieruchomości, przywracając je dawnym właścicielom, a w efekcie Wnioskodawcy, jako ich spadkobiercy.

Odnosząc powyższe do okoliczności faktycznych wskazanych we wniosku stwierdzić należy, że do nabycia przez Wnioskodawcę prawa własności nieruchomości doszło w dniu śmierci spadkodawców (matki i ojca), tj. w 1990 r. i 2000 r.

Zgodnie bowiem z art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r., poz. 459) prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej. Z kolei w myśl art. 924 ww. ustawy spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, a stosownie do art. 925 spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.

W związku z tym, odpłatne zbycie udziału w przedmiotowej nieruchomości, jako nabytego przez Wnioskodawcę w 1990 r. i 2000 r. nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Wynika to z faktu, że zbycie udziału 1/2 nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym doszło do jego nabycia. W konsekwencji Wnioskodawca jest zwolniony z obowiązku zapłaty podatku dochodowego z tego tytułu.

Końcowo wyjaśnić należy, iż księgi wieczyste służą do ewidencji praw rzeczowych oraz innych praw na nieruchomości. Wpis do księgi wieczystej nie stanowi przesłanki przeniesienia własności nieruchomości. Zmiana właściciela nie jest więc ujawniana w księdze wieczystej w momencie jej dokonania, ma bowiem charakter deklaratoryjny, to znaczy, że nie tworzy ani nie zmienia istniejącego stosunku prawnego lecz potwierdza istniejące prawa, w tym przypadku – prawo własności. Wpis nie jest więc konieczny do wywołania zmian stanu prawnego nieruchomości dochodzących do skutku na podstawie innych zdarzeń prawnych niż czynności prawne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.