Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 3063-ILPB1-1.4511.57.2017.3.IM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-03-29
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie obowiązków jednostek budżetowych Powiatu jako płatnika oraz w zakresie obowiązków Wnioskodawcy jako płatnika.
Słowa kluczowe: podatek; podatek-pobór podatku; powiat; płatnik; umowa-umowa cywilnoprawna
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) oraz art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 26 stycznia 2017 r. (data wpływu 31 stycznia 2017 r.), uzupełnionym w dniu 7 marca 2017 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków Wnioskodawcy jako płatnika – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 stycznia 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków jednostek budżetowych Powiatu jako płatnika oraz w zakresie obowiązków Wnioskodawcy jako płatnika.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14f § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 28 lutego 2017 r., znak 3063-ILPB1-1.4511.57.2017.1.IM, na podstawie art. 169 § 1 i § 2 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 6 marca 2017 r., wniosek uzupełniono w dniu 7 marca 2017 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Zgodnie z uregulowaniami ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2016 r. poz. 814 z późn. zm.) Powiat realizuje zadania należące do jego właściwości. Zadania te zostały określone w art. 4 ust. 1 wspomnianej ustawy, gdzie wskazano, że są to zadania publiczne o charakterze ponadgminnym w zakresie:

1.  edukacji publicznej;
2.  promocji i ochrony zdrowia;
3.  pomocy społecznej;

*   3a. wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej;

1.  polityki prorodzinnej;
2.  wspierania osób niepełnosprawnych;
3.  transportu zbiorowego i dróg publicznych;
4.  kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami;
5.  kultury fizycznej i turystyki;
6.  geodezji, kartografii i katastru;
7.  gospodarki nieruchomościami;
8.  administracji architektoniczno-budowlanej;
9.  gospodarki wodnej;
10.  ochrony środowiska i przyrody;
11.  rolnictwa, leśnictwa i rybactwa śródlądowego;
12.  porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli;
13.  ochrony przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania powiatowego magazynu przeciwpowodziowego, przeciwpożarowej i zapobiegania innym nadzwyczajnym zagrożeniom życia i zdrowia ludzi oraz środowiska;
14.  przeciwdziałania bezrobociu oraz aktywizacji lokalnego rynku pracy;
15.  ochrony praw konsumenta;
16.  utrzymania powiatowych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych;
17.  obronności;
18.  promocji powiatu;
19.  współpracy i działalności na rzecz organizacji pozarządowych oraz podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2016 r. poz. 239 i 395);
20.  działalności w zakresie telekomunikacji.

Do zadań publicznych powiatu należy również zapewnienie wykonywania określonych w ustawach zadań i kompetencji kierowników powiatowych służb, inspekcji i straży. Ustawy mogą określać inne zadania powiatu, jak również mogą one określać niektóre sprawy należące do zakresu działania powiatu, jako zadania z zakresu administracji rządowej wykonywane przez powiat.

Powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Powiat ma osobowość prawną, a jego samodzielność podlega ochronie sądowej. O ustroju powiatu stanowi jego statut. W celu wykonywania zadań powiat może tworzyć jednostki organizacyjne i zawierać umowy z innymi podmiotami, lecz nie może prowadzić działalności gospodarczej wykraczającej poza zadania o charakterze użyteczności publicznej.

W związku z powyższym Powiat wykonuje niektóre ze swoich zadań przez samorządowe jednostki budżetowe, które tworzone są na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych regulujących zasady ich działania. Jednostki te nie posiadają osobowości prawnej, a swoje wydatki pokrywają bezpośrednio z budżetu, zaś pobrane dochody odprowadzają na rachunek budżetu jednostki samorządu terytorialnego. Jednostki budżetowe, z zastrzeżeniem odrębnych ustaw, tworzą, łączą i likwidują organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego - gminne, powiatowe lub wojewódzkie jednostki budżetowe. Jednostka budżetowa działa na podstawie statutu określającego w szczególności jej nazwę, siedzibę i przedmiot działalności. Statut nadawany jest przez organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego w momencie jej utworzenia. Organ ten określa również mienie przekazywane tej jednostce w zarząd. Podstawą gospodarki finansowo - budżetowej jest plan dochodów i wydatków. Jednostki budżetowe posiadają własne nr NIP. Wykorzystywane one są m.in.:

1.  przy rozliczaniu zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych odprowadzanych od wynagrodzeń osób zatrudnionych w danej jednostce na podstawie umów o pracę (samorządowe jednostki budżetowe są bowiem na gruncie prawa pracy traktowane jako pracodawcy), a także
2.  przy rozliczaniu zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych odprowadzanych od wynagrodzeń osób, z którymi zawarte zostały, przez kierowników tych jednostek organizacyjnych działających w imieniu i na rzecz danej jednostki organizacyjnej, umowy cywilnoprawne, w szczególności umowy zlecenia albo o dzieło.

W dniu 29 września 2015 r. zapadł wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-276/14. W sentencji wyroku Trybunał wskazał, że: „Artykuł 9 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że podmioty prawa publicznego, takie jak gminne jednostki budżetowe będące przedmiotem postępowania głównego, nie mogą być uznane za podatników podatku od wartości dodanej, ponieważ nie spełniają kryterium samodzielności przewidzianego w tym przepisie.” Zmiana dotychczasowej wykładni przepisów ustawy o podatku od towarów i usług dokonywana przez sądy administracyjne oraz organy podatkowe, co do braku podmiotowości podatkowej samorządowych jednostek budżetowych na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług wymusza na Wnioskodawcy dokonanie zmiany sposobu rozliczania podatku od towarów i usług, także w kontekście zawartych umów cywilnoprawnych. Zmiana ta polegać będzie m.in. na dokonywaniu rozliczeń podatku od towarów i usług pod numerem identyfikacji podatkowej (NIP) Powiatu, a nie (jak to się dotychczas odbywało) pod numerami NIP nadanymi przez urząd skarbowy jednostkom budżetowym.

Okoliczność, że rozliczenie i zapłata zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych były dokonywane przez jednostkę organizacyjną i następowały pod NIP tej jednostki organizacyjnej nie było kwestionowane przez organy skarbowe.

Taki sposób obliczania, pobierania i odprowadzania zaliczek stosowany był również w przypadku zawarcia, przez kierownika jednostki organizacyjnej Powiatu „działającego z upoważnienia Zarządu Powiatu w imieniu i na rzecz Powiatu, umowy cywilnoprawnej w szczególności zlecenia albo o dzieło z osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej i niebędącą pracownikiem Urzędu czy jakiejkolwiek innej jednostki organizacyjnej Powiatu. W przypadku ww. umowy, zrealizowanie zapłaty, tj. wypłata wynagrodzenia, zawsze będzie dokonywane w ramach planu finansowego konkretnej jednostki organizacyjnej i techniczna realizacja tej wypłaty zawsze będzie następowała z wykorzystaniem rachunku bankowego konkretnej jednostki organizacyjnej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy jednostka budżetowa Powiatu dokonując świadczeń na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej i niebędącej pracownikiem tej jednostki z tytułu umowy zlecenia albo o dzieło zawartej przez dyrektora (kierownika) jednostki organizacyjnej działającego w imieniu i na rzecz Powiatu na podstawie upoważnienia Zarządu Powiatu, może jako stronę takiej umowy wskazać swoją jednostkę organizacyjną „swój NIP i w konsekwencji być płatnikiem zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych z tego tytułu w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?
2.  Czy jeżeli jednostka budżetowa będzie zobowiązana do oznaczenia strony umowy jako Powiat (z podaniem NIP Powiatu) będzie płatnikiem zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych z tego tytułu w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?
3.  W przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie Nr 2: czy w odniesieniu do umów zlecenia albo o dzieło - zawartych przez kierowników jednostek organizacyjnych Powiatu (tj. jednostek budżetowych) działających w imieniu i na rzecz Powiatu na podstawie upoważnienia Zarządu Powiatu z osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej i niebędącymi pracownikami Urzędu Starostwa Powiatowego czy jakiejkolwiek innej jednostki organizacyjnej Powiatu - na gruncie ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych płatnikiem zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu świadczeń dokonywanych na rzecz zleceniobiorcy albo przyjmującego zamówienie będzie Powiat, który obowiązki płatnika powinien realizować z wykorzystaniem NIP Powiatu?

Tutejszy Organ wskazuje, że przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia jest odpowiedź na pytanie nr 3, natomiast odpowiedź na pytania nr 1 i nr 2 została udzielona w dniu 29 marca 2017 r. w odrębnym piśmie nr 3063-ILPB1-1.4511.57.2017.2.IM.

Zdaniem Wnioskodawcy, z cywilistycznego punktu widzenia stroną umów zawieranych przez kierownika jednostki organizacyjnej powiatu z osobą fizyczną jest powiat, a nie jednostka organizacyjna. Jednostki organizacyjne powiatu w obrocie prawnym mają status powiatowej jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, której kierownik działa na podstawie upoważnienia Zarządu Powiatu. Jednostki te działają bowiem w obrocie cywilnoprawnym „w zastępstwie Powiatu”. Jednostka organizacyjna powiatu działa wprawdzie jako wyodrębniona jednostka organizacyjna, jednakże w zakresie osobowości i zdolności prawnej nie cechuje się autonomią, lecz czerpie z podmiotowości macierzystej osoby prawnej, jaką jest powiat.

Nie powinno ulegać wątpliwości, że jednostka organizacyjna powiatu jest płatnikiem zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych odprowadzanych za pracowników tej jednostki. Stąd konieczność posiadania przez taką jednostkę numeru NIP. Pomimo tej odrębności, pojawiają się wątpliwości, czy jeżeli chodzi o umowy zlecenia albo o dzieło zawarte z osobami fizycznymi (nie pracownikami), tych rozliczeń powinien dokonywać Powiat, czy jego jednostka organizacyjna używająca w tym celu własnego NIP. W przypadku gdy dyrektor jednostki budżetowej - działając na podstawie upoważnienia udzielonego przez Zarząd Powiatu - zawiera umowy zlecenia albo o dzieło z osobami fizycznymi niebędącymi pracownikami powiatu, czy jakiejkolwiek innej jednostki organizacyjnej i nieprowadzącymi działalności gospodarczej, nawet jeżeli w umowie wskazany zostanie NIP powiatu, to taka jednostka budżetowa jest na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych płatnikiem zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu tych umów cywilnoprawnych. Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Płatnik ma autonomiczną pozycję w prawie podatkowym, ponieważ do niego odnoszą się uprawnienia i obowiązki. Stosowanie instytucji płatnika ma na celu pobór podatku u źródła. Pozwala to wyeliminować lub zmniejszyć proces unikania opodatkowania, bądź uszczuplania lub zalegania z płatnością podatku. Płatnikiem może być zarówno osoba prawna (np. jednostka samorządu terytorialnego), jak i jej jednostka organizacyjna (np. jednostka organizacyjna powiatu jaką jest jednostka budżetowa lub zakład budżetowy). Czynnością, która decyduje o przypisaniu statusu płatnika zaliczek na podatek dochodowy, co wynika wprost z treści przepisu art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest „dokonywanie świadczeń z tytułu działalności”.

Dlatego też w tym przypadku rozstrzygające znaczenie dla ustalenia kto jest płatnikiem zaliczki na podatek dochodowy ma nie tyle, która jednostka zajmuje się techniczną stroną realizacji umowy, ale przede wszystkim, która jednostka dokonuje wypłaty wynagrodzenia. Czyli rozstrzygać powinien w tym przypadku aspekt organizacyjny.

W przypadku samorządowych jednostek budżetowych zrealizowanie zapłaty, tj. wypłata wynagrodzenia zawsze będzie dokonywana w ramach planu finansowego konkretnej jednostki organizacyjnej i techniczna realizacja tej wypłaty zawsze będzie następowała z wykorzystaniem rachunku bankowego konkretnej jednostki organizacyjnej.

Za „organizacyjną” koncepcją płatnika przemawiają unormowania zawarte w ustawie o finansach publicznych, a w szczególności to, w jaki sposób ustawodawca uregulował możliwość realizacji zadań powiatu (czy to poprzez jednostkę organizacyjną, jaką jest urząd starostwa powiatowego, którego utworzenie jest obligatoryjne, czy też przy pomocy innej jednostki organizacyjnej posiadającej wyodrębnienie finansowe). Na tej podstawie można uznać, że pomimo iż w stosunkach cywilnoprawnych stroną zawartych umów cywilnoprawnych w szczególności zlecenia jest Powiat, to jednak rozliczenia wynikające z tych umów, w szczególności obliczenie, pobranie, zapłata i rozliczenie zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, może być realizowane przez jednostkę organizacyjną, z której działalnością związana jest realizacja tych umów.

Realizacja obowiązków płatnika zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych zawsze musi odbywać się z wykorzystaniem jakiejś struktury organizacyjnej (w tym kontekście warto zauważyć, że urząd - aparat pomocniczy organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego jest również jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej - jednostką budżetową). W takim ujęciu, w ocenie Wnioskodawcy również względy pragmatyki przemawiają za tym, aby realizacja obowiązków płatnika zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, w przedstawionym stanie faktycznym, spoczywała na tej jednostce organizacyjnej, której kierownik zawiera daną umowę, która zajmuje się techniczną stroną realizacji umowy i przede wszystkim, która dokonuje wypłaty wynagrodzenia zleceniobiorcy albo przyjmującemu zamówienie.

Ponadto, w ocenie Wnioskodawcy koncepcja, wedle której płatnikiem zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych jest jednostka organizacyjna dokonująca wypłaty wynagrodzenia byłaby rozwiązaniem przejrzystym transparentnym, koncentrującym „u źródła” dwie powiązane ze sobą czynności jakimi jest wypłata wynagrodzenia i potrącenie z tego wynagrodzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Reasumując, przepis art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych daje podstawę do przypisywania jednostce organizacyjnej powiatu cech płatnika. Wspomniany przepis używa wprost terminu „płatnik”, a zatem powierza tej jednostce wykonywanie czynności, o których mowa w art. 8 Ordynacji podatkowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania. W myśl tej zasady, wyrażonej w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 11 ust. 1 tej ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 2 cytowanej ustawy, źródłem przychodów jest działalność wykonywana osobiście.

Zgodnie z treścią art. 13 pkt 8 powołanej ustawy, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:

1.  osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
2.  właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością

− z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

Jak wynika z treści art. 41 ust. 1 powołanej ustawy, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Przy czym z przepisu art. 41 ust. 4 ww. ustawy wynika, że płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-16 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5 oraz 10.

Na podstawie art. 42 ust. 1 ww. ustawy płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) – na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

W terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 41, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczne deklaracje, według ustalonego wzoru. Jednakże roczne deklaracje dotyczące podatku pobranego zgodnie z art. 30a ust. 2a płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przesyłają do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania. Przepis art. 38 ust. 1b stosuje się odpowiednio (art. 42 ust. 1a ww. ustawy).

Natomiast stosownie do art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Z uwagi na powyższe na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki podatkowe, tj.:

1.  obliczenie,
2.  pobranie,
3.  wpłacenie

– podatku, zaliczki lub raty.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że zgodnie z uregulowaniami ustawy o samorządzie powiatowym Powiat realizuje zadania należące do jego właściwości. Powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Powiat ma osobowość prawną, a jego samodzielność podlega ochronie sądowej. O ustroju powiatu stanowi jego statut. Wnioskodawca wykonuje niektóre ze swoich zadań przez samorządowe jednostki budżetowe. Jednostki te nie posiadają osobowości prawnej, a swoje wydatki pokrywają bezpośrednio z budżetu, zaś pobrane dochody odprowadzają na rachunek budżetu jednostki samorządu terytorialnego.

W przypadku umów cywilnoprawnych stroną umów zawieranych przez kierownika jednostki organizacyjnej (budżetowej) Powiatu jest Powiat. Dyrektor jednostki budżetowej – działając na podstawie upoważnienia udzielonego przez Zarząd Powiatu – zawiera umowy zlecenia albo o dzieło z osobami fizycznymi niebędącymi pracownikami Powiatu, czy jakiejkolwiek innej jednostki organizacyjnej i nieprowadzącymi działalności gospodarczej. W przypadku ww. umów czynności wypłacania wynagrodzenia zawsze dokonywana będzie w ramach planu finansowego konkretnej jednostki organizacyjnej i techniczna realizacja tej wypłaty zawsze będzie następowała z wykorzystaniem rachunku bankowego konkretnej jednostki organizacyjnej.

Przenosząc powyższe uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy należy podkreślić, że zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2016 r., poz. 814, z późn. zm.), powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. W myśl natomiast art. 6 ust. 1 ww. ustawy w celu wykonywania zadań powiat może tworzyć jednostki organizacyjne i zawierać umowy z innymi podmiotami.

Skoro zatem – jak wynika z przedstawionych informacji – stroną zawieranych umów cywilnoprawnych jest Powiat (jednostka samorządu terytorialnego), reprezentowany na podstawie udzielonego mu pełnomocnictwa przez Dyrektora jednostki organizacyjnej Powiatu, to na Powiecie – stronie umowy – ciążą wynikające z przepisów prawa podatkowego obowiązki płatnika. Obowiązki płatnika są konsekwencją czynności prawnej i obarczają stronę umowy.

Nie ma przy tym znaczenia który podmiot dokonuje fizycznie wypłaty należności. Jest to bowiem jedynie kwestia organizacyjno-techniczna. Tut. Organ zgadza się, że Powiat mogą tworzyć jednostki organizacyjne celem przekazania tym podmiotom pewnych czynności do wykonywania, jednak obowiązki podatkowe są ściśle określone, wynikają z przepisów prawa podatkowego i nie podlegają przeniesieniu na inne podmioty.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane wyżej przepisy prawa należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie, w odniesieniu do umów zlecenia albo o dzieło - zawartych przez kierowników jednostek organizacyjnych Powiatu (tj. jednostek budżetowych) działających w imieniu i na rzecz Powiatu na podstawie upoważnienia Zarządu Powiatu z osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej i niebędącymi pracownikami Urzędu Starostwa Powiatowego czy jakiejkolwiek innej jednostki organizacyjnej Powiatu - na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych płatnikiem zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu świadczeń dokonywanych na rzecz zleceniobiorcy albo przyjmującego zamówienie będzie Powiat, który obowiązki płatnika powinien realizować z wykorzystaniem NIP Powiatu.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.