Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.205.2019.1.BM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-07-10
Teza: czy na Spółce spoczywał za rok podatkowy 2018 oraz czy będzie spoczywać w przyszłości w przypadku rozwiązania w roku podatkowym 2019 lub też w latach podatkowych następnych, opisanych odpisów aktualizujących, obowiązek zaliczenia do przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, wartości odpisów aktualizujących wierzytelności zaliczonych przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodu
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; przychód; wierzytelność; wierzytelność-umorzenie wierzytelności
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a i art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 21 maja 2019 r. (data wpływu 22 maja 2019 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy na Spółce spoczywał za rok podatkowy 2018 oraz czy będzie spoczywać w przyszłości w przypadku rozwiązania w roku podatkowym 2019 lub też w latach podatkowych następnych, opisanych odpisów aktualizujących, obowiązek zaliczenia do przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, wartości odpisów aktualizujących wierzytelności zaliczonych przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodu - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 22 maja 2019 r. wpłynął do tut. Organu wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy na Spółce spoczywał za rok podatkowy 2018 oraz czy będzie spoczywać w przyszłości w przypadku rozwiązania w roku podatkowym 2019 lub też w latach podatkowych następnych, opisanych odpisów aktualizujących, obowiązek zaliczenia do przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, wartości odpisów aktualizujących wierzytelności zaliczonych przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodu.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe:

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością prowadząca działalność pod firmą: X (zwana dalej: „Podatnikiem”, „Stroną”, „Spółką” lub „Wnioskodawcą”), prowadzi działalność gospodarczą w zakresie wynajmu lokali użytkowych podmiotom gospodarczym oraz osobom fizycznym.

Strona jest podatnikiem czynnym VAT, w zakresie podatku od towarów i usług, zobowiązanym do składania deklaracji miesięcznych.

W zakresie podatku dochodowego od osób prawnych rokiem podatkowym jest okres 12 miesięcy, liczonych w okresie od 1 stycznia do 31 grudnia. Aktualnie rok podatkowy stanowi okres od 1 stycznia 2019 r. do 31 grudnia 2019 r., (dalej w skrócie: „rok obrotowy 2019 r.”)

Strona w księgach rachunkowych prowadzonych przez Wnioskodawcę na dzień 31 grudnia 2018 r. posiadała poniżej opisane utworzone odpisy aktualizujące, nieściągalne wierzytelności, zwane dalej odpisami aktualizującymi, a mianowicie:

1.  Dłużnik - A, w dniu 12 czerwca 2018 r. ogłoszono upadłość dłużnika. Spółka w trakcie postępowania upadłościowego zgłosiła do sędziego - komisarza wierzytelności. Spółka pod datą 31 grudnia 2018 r. utworzyła odpis aktualizacyjny na należność główną ww. wierzytelności w kwocie … zł, z tego kwotę netto w wysokości … zł Strona zaliczyła do kosztów uzyskania przychodu roku podatkowego 2018.
2.  Dłużnik - B, prawomocny nakaz zapłaty z dnia 23 lutego 2018 r. Spółka utworzyła odpis aktualizujący na należność główną na kwotę … zł, z uwagi na fakt, iż pod datą 17 maja 2018 r. ww. sprawę skierowano na drogę postępowania egzekucyjnego do komornika sądowego. Na dzień 31 grudnia 2018 r. część odpisu aktualizującego w kwocie netto … zł Strona zaliczyła do kosztów uzyskania przychodu.
3.  Dłużnik - C, nieprawomocny nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym. Na dzień 31 grudnia 2018 r. Spółka utworzyła odpis aktualizacyjny na kwotę … zł, nie zaliczając ww. opisu aktualizującego do dnia 31 grudnia 2018 r. do kosztów uzyskania przychodu.
4.  Dłużnik – D. Spółka utworzyła w dniu 31 grudnia 2017 r. odpis aktualizujący na kwotę …zł. Na dzień 31 grudnia 2018 r. postępowanie sądowe o zapłatę ww. długu było nadal kontynuowane. Niniejszego odpisu aktualizacyjnego Strona nie zaliczyła do kosztów uzyskania przychodu do dnia 31 grudnia 2018 r.
5.  Dłużnik – E. W roku podatkowym 2015 r. pod datą 31 grudnia 2015 r. utworzono odpis aktualizacyjny wierzytelności należnej od dłużnika w kwocie brutto … zł. W roku podatkowym 2016 po skierowaniu prawomocnego wyroku sądu do komornika odpis aktualizacyjny w części w kwocie … zł Spółka zaliczyła do kosztów uzyskania przychodu. Na dzień 31 grudnia 2018 r. po częściowej spłacie zadłużenia przez dłużnika, odpis aktualizacyjny zaliczony do kosztów uzyskania przychodu obniżono do kwoty … zł. Częściowe rozwiązanie odpisu aktualizacyjnego w 2018 r. zostało uznane przez Spółkę za przychód z działalności gospodarczej.
6.  Dłużnik – F. W 2017 r. utworzono odpis aktualizacyjny w kwocie … zł na wierzytelności należne od dłużnika. Powyższy odpis aktualizujący utworzono w lutym 2017 r. po skierowaniu prawomocnego wyroku do egzekucji komorniczej. Do kosztów uzyskania przychodu roku podatkowego 2017 Spółka zaliczyła kwotę w wysokości …. zł. Dłużnik dokonuje spłaty części długu, gdyż w trakcie postępowania została zajęta przez komornika sądowego renta dłużniczki. Na dzień 31 grudnia 2018 r. Strona zmniejszyła kwotę utworzonego odpisu aktualizującego do wysokości … zł. Strona zaliczyła w 2018 r. rozwiązane odpisy aktualizujące do przychodów z działalności gospodarczej.

Wnioskodawca zamierza w 2019 r. i w latach podatkowych następnych rozwiązać powyżej wskazane odpisy aktualizujące ze względu na nieopłacalność kontynuowania postępowania egzekucyjnego, częściowe spłaty długu lub też przedawnienie długu czy też między innymi w związku z umorzeniem lub zakończeniem postępowania upadłościowego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy na Spółce spoczywał za rok podatkowy 2018 oraz czy będzie spoczywać na Wnioskodawcy w przyszłości w przypadku rozwiązania w roku podatkowym 2019 lub też w latach podatkowych następnych, powyżej opisanych odpisów aktualizujących, obowiązek zaliczenia do przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, wartości odpisów aktualizujących wierzytelności zaliczonych przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodu w poprzednich latach podatkowych?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 14 ust. l pkt ust. 4d (powinno być art. 12 ust. 1 pkt 4d) ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, do przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych zalicza się należności umorzonych lub odpisanych jako nieściągalne w tej części, od której dokonane odpisy aktualizujące zostały uprzednio zaliczone do przychodów (powinno być kosztów uzyskania przychodów). Wskazać także należy, iż mając na względzie brzmienie art. 12 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. i wynikające z tego brzmienia pojęcie „przychodu” należy do niego zaliczyć także wpłaty dłużników na poczet wierzytelności przejętych w ramach zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Zdaniem natomiast Strony, przypadki wymienione w art. 12 ust. 1 pkt 4, 4d i 4e nie mają w takiej sytuacji zastosowania. Dlatego, reasumując powyższe należy uznać, iż na Spółce spoczywał za rok podatkowy 2018, z uwagi na częściowe rozwiązanie odpisu oraz będzie spoczywać na Wnioskodawcy w przyszłości w przypadku rozwiązania w roku podatkowym 2019 lub też w latach podatkowych następnych, powyżej opisanych odpisów aktualizujących, obowiązek zaliczenia do przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, wartości odpisów aktualizujących wierzytelności zaliczonych przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodu w poprzednich latach podatkowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 865, dalej: „updop”), przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów (art. 7 ust. 2 updop).

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera legalnej definicji przychodu. Zwrócić należy uwagę, że katalog przychodów wymienionych w ustawie ma charakter otwarty i jedynie przykładowy.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 updop, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont (art. 12 ust. 3 updop).

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy, przychodem jest wartość zwróconych wierzytelności, które uprzednio, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 25 lub 43, zostały odpisane jako nieściągalne lub umorzone i zaliczone do kosztów uzyskania przychodów,

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4d updop, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności wartości należności umorzonych, przedawnionych lub odpisanych jako nieściągalne w tej części, od której dokonane odpisy aktualizujące zostały uprzednio zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Natomiast, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4e updop, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności równowartość odpisów aktualizujących wartość należności, uprzednio zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, w przypadku ustania przyczyn, dla których dokonano tych odpisów.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie wynajmu lokali użytkowych podmiotom gospodarczym oraz osobom fizycznym. Spółka w księgach rachunkowych na dzień 31 grudnia 2018 r. posiadała utworzone odpisy aktualizujące, nieściągalne wierzytelności.

Wnioskodawca zamierza w 2019 r. i w latach podatkowych następnych rozwiązać wskazane we wniosku odpisy aktualizujące ze względu na nieopłacalność kontynuowania postępowania egzekucyjnego, częściowe spłaty długu lub też przedawnienie długu czy też między innymi w związku z umorzeniem lub zakończeniem postępowania upadłościowego.

Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest kwestia, czy w przypadku rozwiązania odpisów aktualizujących w roku podatkowym 2019 lub też w latach następnych, na Spółce spoczywał za rok podatkowy 2018, oraz będzie spoczywać w przyszłości, obowiązek zaliczenia do przychodów podatkowych, wartości odpisów aktualizujących wierzytelności zaliczonych przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodów w poprzednich latach podatkowych.

Zgodnie z ww. przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jeżeli na daną wierzytelność wierzyciel dokonał odpisu aktualizującego i zaliczył go do kosztów podatkowych, a następnie doszło np. do rozwiązania dokonanego odpisu aktualizującego, podatnik zobowiązany będzie zwiększyć swój przychód podatkowy. Jeśli natomiast dokonanego odpisu nie zaliczył do kosztów podatkowych – a contrario – rozwiązania dokonanego odpisu aktualizującego nie stanowi przychodu podatkowego.

W świetle przytoczonych powyżej regulacji prawnych, na tle przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, należy stwierdzić, że skoro Wnioskodawca utworzył dla części nieściągalnych wierzytelności odpisy aktualizujące, a wartość tych odpisów aktualizujących ujął w kosztach uzyskania przychodów, a następnie dokona ich rozwiązania, zobowiązany będzie zwiększyć swój przychód podatkowy o wartość w jakiej odpisy aktualizujące uprzednio zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Reasumując, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ustalenia, czy na Spółce spoczywał za rok podatkowy 2018 oraz czy będzie spoczywać w przyszłości w przypadku rozwiązania w roku podatkowym 2019 lub też w latach podatkowych następnych, opisanych odpisów aktualizujących, obowiązek zaliczenia do przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, wartości odpisów aktualizujących wierzytelności zaliczonych przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodu, jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.