Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-1058/14/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-02-23
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości nabytej do majątku wspólnego w 2009 r. gdy w 2013 r. nastąpił podział majątku dorobkowego.
Słowa kluczowe: majątek-podział majątku dorobkowego; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; rozwód
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 27 listopada 2014 r. (data otrzymania 28 listopada 2014 r.), uzupełnionym 5 stycznia 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży lokalu mieszkalnego – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 28 listopada 2014 r. otrzymano ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży lokalu mieszkalnego.

W związku ze stwierdzonymi brakami formalnymi, pismem z 15 grudnia 2014 r. Znak: IBPBII/2/415-1058/14/MM, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku. Uzupełnienia dokonano 5 stycznia 2015 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca zamierza zbyć prawo własności do nieruchomości – lokalu mieszkalnego. Wątpliwości Wnioskodawcy związane są z opodatkowaniem dochodu z odpłatnego zbycia tej nieruchomości.

Nieruchomość została zakupiona przez Wnioskodawcę oraz jego byłego małżonka na podstawie aktu notarialnego z 27 kwietnia 2009 r. Lokal nabyli na wspólność ustawową majątkową małżeńską.

W dniu 18 grudnia 2013 r. (klauzula prawomocności z 9 stycznia 2014 r.) sąd okręgowy wydał wyrok, na mocy którego rozwiązano przez rozwód małżeństwo Wnioskodawcy.

Ponadto sąd dokonał zgodnego podziału majątku dorobkowego stron przez przyznanie:

*   Wnioskodawcy – na wyłączną własność ww. nieruchomości – lokalu mieszkalnego oraz samochodu osobowego, bez spłat i dopłat na rzecz byłego małżonka,
*   byłemu małżonkowi Wnioskodawcy – spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu pozostającego w zasobach spółdzielni mieszkaniowej oraz na wyłączną własność nieruchomości – lokalu mieszkalnego o powierzchni 26,5 m2, bez spłat i dopłat na rzecz Wnioskodawcy.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że wartość rynkowa całego majątku dorobkowego na dzień jego podziału wynosiła 560.000 zł. Wartość rynkowa majątku dorobkowego na dzień jego podziału, który w wyniku podziału został przyznany na wyłączną własność Wnioskodawcy wynosiła 210.000 zł.

W związku z powyższym zdarzeniem zadano następujące pytanie.

Czy w świetle przedstawionej sekwencji zdarzeń oraz zamiaru odpłatnego zbycia nieruchomości Wnioskodawca będzie podlegać opodatkowaniu?

Zdaniem Wnioskodawcy, za datę nabycia przez Wnioskodawcę nieruchomości należy wskazywać dzień jej nabycia na wspólność ustawową majątkową małżeńską na podstawie ww. aktu notarialnego z 27 kwietnia 2009 r. Zaś czynność prawna związana z podziałem majątku dorobkowego związanego z rozwiązaniem małżeństwa nastąpiła na zasadzie ekwiwalentności w naturze, co wynika wprost z wyroku sądu. Podział majątku dorobkowego spełnia te wymogi, został zgodnie dokonany, bez spłat i dopłat, a wartości otrzymanych przez Wnioskodawcę i jego byłego małżonka rzeczy w wyniku podziału majątku, mieszczą się w udziałach, jakie każdemu z nich przysługiwały w majątku dorobkowym małżeńskim. W związku z tym, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że sprzedaż prawa własności do lokalu mieszkalnego nie będzie podlegać opodatkowaniu po upływie 5 lat kalendarzowych, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie przedmiotowego prawa na wspólność majątkową małżeńską na podstawie aktu notarialnego z 27 kwietnia 2009 r.

Zdaniem Wnioskodawcy, począwszy od 1 stycznia 2015 r. przy sprzedaży nieruchomości lokalowej podatek dochodowy od osób fizycznych nie należy się.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) – źródłem przychodu jest, z zastrzeżeniem ust. 2, odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów

–jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.

Z przedstawionego we wniosku zdarzania wynika, że 18 grudnia 2013 r. w wyniku podziału majątku wspólnego Wnioskodawca otrzymał na wyłączną własność m.in. nieruchomość (lokal mieszkalny), którą małżonkowie nabyli do majątku wspólnego w 2009 r. Obecnie Wnioskodawca zamierza odpłatnie zbyć tę nieruchomość.

Zatem w omawianej sprawie istotne jest ustalenie daty nabycia nieruchomości, która stanowiła majątek wspólny małżonków a w wyniku podziału stała się wyłączną własnością Wnioskodawcy.

Stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 788 ze zm.).

Zgodnie z art. 31 § 1 ww. ustawy – z chwilą zawarcia małżeństwa między małżonkami z mocy prawa powstaje wspólność majątkowa obejmująca przedmioty nabyte w czasie jego trwania przez oboje małżonków lub jednego z nich.

Ustrój wspólności ustawowej, obejmujący dorobek obojga małżonków, ukształtowany został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością (art. 35 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy). Dopiero z chwilą wyłączenia wspólności lub ustania małżeństwa wspólność ta ulega przekształceniu. Z chwilą ustania wspólności ustawowej małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym stanowiącym ich dorobek (art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). Następnie małżonkowie mogą zdecydować o sposobie podziału majątku wspólnego.

Powyższe oznacza, że z datą ustania małżeństwa, a więc również wspólności majątkowej, współwłasność łączna jaka istnieje między małżonkami przekształca się we współwłasność w częściach ułamkowych. Zatem w chwili ustania małżeństwa co do zasady każdy z małżonków ma wynoszący 1/2 udział w majątku wspólnym, a więc w każdej rzeczy, jaka do tego majątku należy. W chwili ustania małżeństwa Wnioskodawca był więc właścicielem wynoszącego 1/2 udziału we wszystkich składnikach majątku wspólnego małżonków, podobnie jak jego małżonek.

Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w wyniku podziału majątku wspólnego jest nabyciem tych rzeczy.

Mając jednak na uwadze przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego nabyciem – w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – nie jest przyznanie rzeczy na wyłączną własność jednemu z małżonków w wyniku podziału majątku wspólnego, jeśli:

*   podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub
*   wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku mieści się w udziale, jaki byłemu małżonkowi przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim.

Zatem za datę nabycia nieruchomości lub prawa, które przypadły danej osobie w wyniku podziału majątku wspólnego, należy przyjąć datę ich nabycia w czasie trwania związku małżeńskiego, jeżeli podział majątku jest ekwiwalenty w naturze lub wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub prawa w wyniku podziału majątku mieści się w udziale, jaki temu małżonkowi przysługiwał w majątku dorobkowym małżeńskim. Jeżeli natomiast podział majątku nie jest ekwiwalentny w naturze lub wartość otrzymanej nieruchomości lub prawa przekracza udział w majątku dorobkowym małżeńskim, to wówczas za datę nabycia tego udziału w nieruchomości, który przekracza udział małżonka w majątku dorobkowym, należy przyjąć dzień, w którym dokonano podziału majątku dorobkowego, nawet wówczas, jeżeli nabycie to następuje nieodpłatnie (czyli bez spłat i dopłat).

Ustalenia wartości majątku należy dokonać w oparciu o obiektywne kryteria czyli zgodnie z wyliczeniem dokonanym na podstawie cen rynkowych obowiązujących na danym obszarze w dacie podziału majątku dorobkowego małżonków, a nie według subiektywnego przekonania małżonków. Wyliczenia takiego dokonuje się sumując wartość rynkową wszystkich składników majątku podlegających podziałowi oraz ustalając wartość rynkową składników majątku otrzymanych przez każdego z małżonków. Gdy przedmiotem podziału majątku wspólnego małżonków jest więcej niż jeden składnik majątku wchodzący w skład majątku dorobkowego małżonków wówczas ta okoliczność wpływa na sposób ustalenia wysokości dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania.

Z wniosku wynika, że wartość rynkowa majątku dorobkowego na dzień jego podziału wynosiła 560.000 zł, natomiast Wnioskodawca w ramach podziału majątku dorobkowego otrzymał majątek o wartości rynkowej 210.000 zł. Tym samym były małżonek Wnioskodawcy otrzymał majątek o wartości 350.000 zł.

Przenosząc powyższe uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że dokonany podział majątku dorobkowego małżonków nie był ekwiwalentny w naturze, bowiem Wnioskodawca otrzymał majątek o mniejszej wartości niż jego były małżonek. Tym samym należy stwierdzić, że wartość otrzymanego przez Wnioskodawcę majątku nie przekroczyła wartości udziału posiadanego przez niego w majątku dorobkowym małżeńskim.

Skoro zatem wartość otrzymanego przez Wnioskodawcę majątku w wyniku podziału majątku dorobkowego małżonków nie przekroczyła udziału, jaki przysługiwał mu w majątku dorobkowym małżeńskim i poza ten udział nie wykraczała, to za datę nabycia nieruchomości (lokalu mieszkalnego), którą Wnioskodawca zamierza sprzedać należy przyjąć 2009 r., czyli rok, w którym małżonkowie nabyli tę nieruchomość do majątku wspólnego. Oznacza to, że pięcioletni termin określony zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy upłynął z końcem 2014 r.

Podsumowując, za datę nabycia nieruchomości, którą Wnioskodawca otrzymał na wyłączną własność w drodze podziału majątku wspólnego należy przyjąć 2009 r. Tym samym jej odpłatne zbycie po 31 grudnia 2014 r. nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy nie stanowi już źródła przychodu.

Stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) – w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.