Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.656.2025.4.KO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-06
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupu najmu
urządzeń służących do przygotowania napoi i artykułów
spożywczych oraz nieodpłatne ich udostępnienie.
Słowa kluczowe: artykuły-artykuły spożywcze
odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
pracownik
przekazanie-przekazanie nieodpłatne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Nieodpłatna dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Nieodpłatne świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej m.in.
    w zakresie podatku od towarów i usług.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 30 września 2024 r. (wpływ 6 października 2025 r.) - w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis zaistniałego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego (ostatecznie przedstawiony w
    piśmie z 30 września 2025 r.)
    Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym, tj. podlega w Polsce
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób
    prawnych oraz jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług („VAT”). W ramach
    prowadzonej działalności Wnioskodawca wykonuje zarówno czynności opodatkowane
    podatkiem od towarów i usług, niekorzystające ze zwolnienia w tym podatku jak i
    sporadycznie czynności zwolnione z podatku od towarów i usług, a także sporadycznie
    czynności niepodlegające podatkowi od towarów i usług.
    Wnioskodawca, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, wykonuje głównie
    czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług, które nie korzystają ze
    zwolnienia z tego podatku.
    Sporadycznie pojawiają się czynności zwolnione z podatku od towarów i usług oraz
    czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Przeważającym przedmiotem działalności Wnioskodawcy według Polskiej Klasyfikacji
    Działalności jest: (...). Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zatrudnia
    pracowników w rozumieniu ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (dalej:
    „Kodeks pracy”), ponadto Spółka zatrudnia współpracowników w oparciu o umowy
    zlecenia oraz posiada pracowników zatrudnionych przez agencje pracy tymczasowej
    (wszyscy łącznie dalej zwani „pracownikami”).
    W celu stworzenia zespołu pracowników o odpowiednich kwalifikacjach Spółka zapewnia
    odpowiednie warunki pracy. Realizując politykę firmy w zakresie zapewnienia
    pracownikom odpowiednich warunków pracy, Spółka dokonuje zakupów artykułów takich
    jak: woda, herbata, cukier, kawa, czekolada do picia, mleko, soki smakowe, dodatkowo
    wydatki obejmują również zakup serwetek (dalej: artykuły). Są to produkty o charakterze
    podstawowym, nie mają one charakteru wystawnego ani takiego, który można by uznać
    za wychodzący poza ogólnie przyjęte normy zapewnienia ogólnego komfortu pracy.
    Spółka na podstawie zawartej umowy wynajmuje urządzenia służące przygotowaniu
    napojów wraz z obsługą oraz dokonuje zakupu artykułów niezbędnych do ich
    przygotowania. Zgodnie z zawartą umową dostawca dostarcza i instaluje ekspresy, które
    pozostają jego własnością i są przez niego konserwowane i naprawiane. Spółka nie
    wyklucza, że w przyszłości dokona również nabycia takich urządzeń. W ramach umowy
    Spółka zakupuje produkty służące do przygotowania napojów. Zakup artykułów
    finansowany jest ze środków obrotowych Spółki. Wydatki na zakup artykułów są
    udokumentowane fakturą, wystawioną na Spółkę.

    Artykuły są udostępniane z przeznaczeniem do przygotowania zimnych i gorących
    napojów w godzinach pracy, zgodnie z § 112 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki
    Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i
    higieny pracy (tekst jedn.: Dz. U. z 2003 r. Nr 169, poz. 1650, z późn. zm., dalej
    „Rozporządzenie BHP"). Dostęp do produktów jest nielimitowany.
    Serwetki, które są udostępniane pracownikom w kuchni, stanowią podstawowy środek
    higieny, zapewniany zgodnie z § 115 Rozporządzenia BHP. Przepis ten zobowiązuje
    pracodawcę do zapewnienia pracownikom środków higieny osobistej, których ilość i
    rodzaj są dostosowane do rodzaju i stopnia zanieczyszczenia ciała przy określonych
    pracach.
    Artykuły są udostępniane dla wszystkich pracowników, w godzinach pracy pracowników w
    miejscach prowadzenia działalności przez Wnioskodawcę w pomieszczeniach socjalnych.
    Ponadto przedmiotowe produkty (napoje oraz serwetki) są podawane również w trakcie
    spotkań biznesowych z kontrahentami Spółki, jeśli te odbywają się w siedzibie Spółki. W
    ich trakcie prowadzone są negocjacje biznesowe, omawiane są zasady i warunki
    współpracy, jej założenia, cele oraz inne istotne sprawy z punktu widzenia bieżącej i
    przyszłej działalności Spółki. Podczas takich spotkań lub narad biznesowych serwowana
    jest woda, herbata, cukier, kawa, czekolada do picia, mleko, soki smakowe oraz serwetki,
    które rozkładane są na stołach w pomieszczeniach, gdzie odbywają się spotkania.
    Udostępnienie produktów spożywczych w trakcie spotkań biznesowych z kontrahentami
    ma na celu zwiększenie komfortu osób uczestniczących w spotkaniach. Możliwość
    skorzystania z tego rodzaju produktów jest nie tylko ogólnie przyjętym standardem, ale
    również wpływa pozytywnie na atmosferę spotkań, co ma realny wpływ na ich wynik, a
    tym samym wiąże się z prowadzeniem przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej:
    udane spotkania biznesowe z kontrahentami prowadzą bowiem do korzyści o charakterze
    ekonomicznym.
    Wnioskodawca nie prowadzi ewidencji w tym zakresie. Dlatego też nie ma on możliwości
    przyporządkowania, jaka część artykułów spożywczych została udostępniona
    pracownikom a jaka kontrahentom.
    Tak jak zaznaczono, artykuły udostępniane są dla pracowników Spółki w godzinach ich
    pracy w miejscach prowadzenia działalności przez Wnioskodawcę. Wymienione
    przekazania Wnioskodawca traktuje jako świadczenie obowiązkowe wynikające z
    odrębnych przepisów, do zapewnienia którego jest zobowiązany przepisami BHP, tj.
    Kodeks pracy oraz rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września
    1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U.
    2003.169.1650 j.t.).
    Natomiast, artykuły podawane w trakcie spotkań z kontrahentami Spółki ma na celu
    zwiększenie komfortu osób uczestniczących w spotkaniach, co ma realny wpływ na ich
    wynik i wiąże się z prowadzeniem przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej.
    Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług
    1. Czy nieodpłatne udostępnienie urządzeń służących do przygotowywania napoi oraz
      artykułów opisanych w stanie faktycznym tj.: woda, herbata cukier, kawa, czekolada
      do picia, mleko, soki smakowe oraz serwetki, pracownikom w trakcie wykonywania
      pracy oraz kontrahentom w trakcie spotkań związanych z działalnością gospodarczą
      jest opodatkowane podatkiem od to towarów i usług , w związku z czym Spółka jest
      zobowiązana naliczyć podatek VAT?

    2. Czy Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 86
      ust. 1 ustawy o VAT, z tytułu zakupu usługi najmu urządzeń (kupna urządzeń)
      służących do przygotowywania napoi oraz artykułów spożywczych wymienionych w
      stanie faktycznym tj.: woda, herbata, cukier, kawa, czekolada do picia, mleko, soki
      smakowe oraz serwetki, które następnie zostaną udostępnione nieodpłatnie w
      siedzibie Wnioskodawcy jego pracownikom w trakcie wykonywania pracy oraz
      kontrahentom w trakcie spotkań biznesowych związanych z prowadzoną przez
      Wnioskodawcę działalnością gospodarczą?
    Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług
    Stanowisko w zakresie pytania nr 1
    W ocenie Wnioskodawcy, nieodpłatne udostępnienie urządzeń służących do
    przygotowywania napoi oraz artykułów opisanych w stanie faktycznym tj.: wody, herbaty,
    cukru, kawy, czekolady do picia, mleka, soków smakowych oraz serwetek, pracownikom w
    trakcie wykonywania pracy na rzecz Wnioskodawcy oraz kontrahentom w trakcie spotkań
    biznesowych związanych z działalnością gospodarczą nie jest opodatkowane podatkiem
    od to towarów i usług , w związku z czym Spółka nie jest zobowiązana naliczyć podatku
    VAT.
    Stanowisko w zakresie pytania nr 2
    W ocenie Wnioskodawcy, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, Spółce przysługuje
    prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturach w opisanym wyżej
    stanie faktycznym dot. najmu urządzeń (kupna urządzeń) służących do przygotowywania
    napoi oraz nabycia artykułów tj.: woda, herbata, cukier, kawa, czekolada do picia, mleko,
    soczki smakowe oraz serwetki zużywane przez pracowników w trakcie wykonywania
    obowiązków służbowych oraz przez kontrahentów w trakcie spotkań, mają związek z
    wykonaniem czynności opodatkowanych. Ponieważ Wnioskodawca prowadzi zarówno
    działalność opodatkowaną jak i zwolnioną z VAT, i ponieważ Wnioskodawca nie jest w
    stanie przyporządkować w sposób bezpośredni całego podatku naliczonego odpowiednio
    czynnościom umożliwiającym odliczenie i czynnościom niedającym prawa do odliczenia
    podatku naliczonego, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT z
    zastosowaniem proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2 ustawy o VAT.
    Uzasadnienie
    Uzasadnienie w zakresie pytania nr 1
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju (art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT).
    Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących
    do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:
    1. przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
      tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia,
    2. wszelkie inne darowizny
      - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
        podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
        wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

    1. użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż
      działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych
      podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników,
      udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków
      organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi
      przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów
      lub ich części składowych;
    2. nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
      tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów
      innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Na podstawie § 112 Rozporządzenia BHP, pracodawca jest obowiązany zapewnić
    wszystkim pracownikom wodę zdatną do picia lub inne napoje, a pracownikom
    zatrudnionym stale lub okresowo w warunkach szczególnie uciążliwych zapewnić oprócz
    wody, inne napoje. Ilość, rodzaj i temperatura tych napojów powinny być dostosowane do
    warunków wykonywania pracy i potrzeb fizjologicznych pracowników. Szczegółowe zasady
    zaopatrzenia w napoje pracowników zatrudnionych w warunkach szczególnie uciążliwych
    określają odrębne przepisy.
    Natomiast na podstawie § 115 ww. rozporządzenia pracodawca jest obowiązany zapewnić
    dostarczanie pracownikom środków higieny osobistej, których ilość i rodzaje powinny być
    dostosowane do rodzaju i stopnia zanieczyszczenia ciała przy określonych pracach.
    Zgodnie z art. 304 § 1 Kodeksu pracy, pracodawca jest obowiązany zapewnić bezpieczne i
    higieniczne warunki pracy - o jakich mowa w art. 207 § 2 Kodeksu pracy - także osobom
    fizycznym wykonującym pracę na podstawie innej niż stosunek pracy w zakładzie pracy
    lub w miejscu wyznaczonym przez pracodawcę, jak również osobom prowadzącym
    działalność gospodarczą na własny rachunek w zakładzie pracy lub w miejscu
    wyznaczonym przez pracodawcę. Ponadto, zgodnie z art. 304 § 3 Kodeksu pracy,
    obowiązki określone w art. 207 § 2 stosuje się odpowiednio do przedsiębiorców
    niebędących pracodawcami, organizujących pracę wykonywaną przez osoby fizyczne:
    1. na innej podstawie niż stosunek pracy,
    2. prowadzące na własny rachunek działalność gospodarczą.
    Jak stanowi art. 9 ust. 2a ustawy z 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników
    tymczasowych, pracodawca użytkownik dostarcza pracownikowi tymczasowemu odzież i
    obuwie robocze oraz środki ochrony indywidualnej, zapewnia napoje i posiłki
    profilaktyczne, przeprowadza szkolenia w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy, ustala
    okoliczności i przyczyny wypadku przy pracy, przeprowadza ocenę ryzyka zawodowego
    oraz informuje o tym ryzyku.
    Z zasady pracownik tymczasowy w okresie wykonywania pracy na rzecz pracodawcy
    użytkownika nie może być traktowany mniej korzystnie w zakresie warunków pracy i
    innych warunków zatrudnienia niż pracownicy zatrudnieni przez tego pracodawcę
    użytkownika na takim samym lub podobnym stanowisku pracy. Zgodnie z art. 22 ww.
    ustawy, pracownik tymczasowy w okresie wykonywania pracy tymczasowej na rzecz
    pracodawcy użytkownika ma prawo do korzystania z urządzeń socjalnych pracodawcy
    użytkownika na zasadach przewidzianych dla pracowników zatrudnionych przez tego
    pracodawcę użytkownika.
    W świetle ww. art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, należy odróżnić czynność przekazania od
    czynności zużycia towarów. W myśl tego przepisu, opodatkowaniu podlega (zgodnie z pkt
    1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste ściśle wymienionych osób, a na mocy
    pkt 2 tego przepisu, wszelkie inne darowizny. Skutkiem tak sformułowanych norm

    prawnych jest przyjęcie, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w trybie art. 7
    ust. 2 ustawy o VAT podlega wszelkie przekazanie towarów, natomiast zużycie - tylko na
    rzecz podmiotów wymienionych w pkt 1 tego przepisu oraz wyłącznie na cele osobiste.
    Nie podlegają zatem opodatkowaniu nieodpłatne czynności użycia towarów w przypadku,
    gdy beneficjentem jest osoba niebędąca pracownikiem, udziałowcem ani inną osobą
    wymienioną w art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT (np. kontrahent przedsiębiorcy, potencjalny
    kontrahent).
    Przepisy ustawy nie definiują pojęcia „potrzeb osobistych”. Za Słownikiem Języka Polskiego
    uznać należy, że potrzebami „osobistymi” są takie potrzeby, które „dotyczą danej osoby” i
    które są jej potrzebami „prywatnymi”, tj. potrzebami niezwiązanymi z prowadzoną przez
    tę osobę działalnością gospodarczą, statusem pracownika, czy pełnioną funkcją.
    W ocenie Wnioskodawcy, udostępnione artykuły pracownikom w trakcie wykonywania
    przez nich obowiązków służbowych nie jest zużyciem na cele osobiste, prywatne tych
    osób. Osoby te należą co prawda do kręgu podmiotów wymienionych w art. 7 ust. 2 pkt 1
    ustawy o VAT, lecz artykuły, które Spółka udostępnia, nie służą celom prywatnym tych
    osób, gdyż ich zużycie związane jest ze statusem pracownika w przedsiębiorstwie
    Wnioskodawcy. Zapewnienie artykułów spożywczych prowadzi do zwiększania motywacji
    do pracy i wzrostu wydajności pracowników. To z kolei pozwoli szybciej i sprawniej
    zrealizować cele biznesowe założone przez Spółkę, co przyczynia się bezpośrednio do
    uzyskania obrotu. Zatem czynności tych nie można uznać za czynności, które podlegają
    opodatkowaniu w rozumieniu art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT.
    W ocenie Wnioskodawcy, tak samo należy ocenić udostępnienie artykułów podczas
    spotkań z Kontrahentami. Spotkania biznesowe z kontrahentami, w czasie których
    zapewniony jest zwyczajowy poczęstunek, związane są z prowadzoną działalnością
    gospodarczą.
    Ponadto w odniesieniu do kontrahentów, Wnioskodawca uważa, że przekazanie im
    artykułów celem zużycia nie podlega opodatkowaniu już z uwagi na fakt, że te kategorie
    osób nie są objęte normą przepisu art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT. Nie podlegają bowiem
    opodatkowaniu nieodpłatne czynności zużycia towarów w przypadku, gdy beneficjentem
    jest osoba niewymieniona w art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT.
    Należy również zauważyć, że w odniesieniu do artykułów takich, jak: woda, herbata,
    cukier, kawa, czekolada do picia, mleko, soki smakowe oraz serwetki, pozostawionych w
    pomieszczeniach kuchennych z przeznaczeniem do przygotowania zimnych i gorących
    napojów we własnym zakresie przez pracowników w godzinach pracy należy stwierdzić, że
    wydanie tych produktów nie służy zaspokojeniu celów osobistych pracowników.
    Konieczność zapewnienia napojów przez Wnioskodawcę swoim pracownikom w czasie
    pracy wynika bezpośrednio z przepisów powołanego rozporządzenia Ministra Pracy i
    Polityki Socjalnej w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, tym
    samym czynności te nie wypełniają dyspozycji art. 7 ust. 2 ustawy i nie podlegają
    opodatkowaniu.
    W ocenie Wnioskodawcy, w analizowanej sprawie nie znajdzie zastosowania również art. 8
    ust. 2 ustawy o VAT.
    W niniejszej sprawie nie następuje użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa
    Wnioskodawcy do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika. Jak bowiem
    wskazano wyżej, zapewnienie artykułów ma ścisły związek z działalnością prowadzoną
    przez Wnioskodawcę. Jednocześnie czynność ta nie może być uznana za nieodpłatne
    świadczenie usług.
    Również udostępnienie urządzeń służących do przygotowywania napoi, z przyczyn
    opisanych powyżej, pozostaje w ścisłym związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę
    działalnością opodatkowaną.
    Uzasadnienie w zakresie pytania nr 2

    Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 86 ustawy o VAT podatnicy, mają prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur
    dokumentujących zakupy towarów i usług, w takim zakresie, w jakim te towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Oznacza to, że prawo do
    odliczenia podatku VAT przysługuje w przypadku, gdy zakupione towary lub usługi są
    wykorzystywane w działalności gospodarczej, a co za tym idzie służą do realizacji
    czynności opodatkowanych (z pewnymi wyjątkami wynikającymi z art. 88 ust. 1 ustawy o
    VAT).
    Dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie związku
    między dokonywanymi zakupami towarów i usług a prowadzoną działalnością. Związek
    dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć charakter pośredni lub
    bezpośredni.
    O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić
    wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży.
    Natomiast ze związkiem pośrednim nabywanych towarów i usług z działalnością
    podatnika mamy do czynienia w sytuacji, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się
    bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz
    poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości (ich ponoszenie
    warunkuje uzyskanie obrotu opodatkowanego podatkiem VAT).
    W tym miejscu należy zauważyć, że przepisy ustawy nie definiują pojęcia „potrzeb
    osobistych”. Za Słownikiem Języka Polskiego uznać należy, że potrzebami „osobistymi” są
    takie potrzeby, które „dotyczą danej osoby” i które są jej potrzebami „prywatnymi”, tj.
    potrzebami niezwiązanymi z prowadzoną przez tę osobę działalnością gospodarczą,
    statusem pracownika, czy pełnioną funkcją.
    W ocenie Wnioskodawcy, zużycie artykułów przez pracowników w trakcie wykonywania
    przez nich obowiązków służbowych nie jest zużyciem na cele osobiste, prywatne tych
    osób. Spółka udostępnia artykuły, które nie służą celom prywatnym tych osób, gdyż ich
    zużycie związane jest ze statusem pracownika w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy.
    Udostępnianie pracownikom artykułów takich jak: woda, herbata, cukier, kawa, czekolada
    do picia, mleko, soki smakowe oraz serwetki, które są udostępniane z przeznaczeniem do
    przygotowania zimnych i gorących napojów w godzinach pracy zgodnie z § 112
    rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie
    ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. z 2003 r. Nr 169, poz. 1650 z
    późn. zm.) niewątpliwie wykazują związek z działalnością gospodarczą.
    Na podstawie § 112 Rozporządzenia BHP, pracodawca jest obowiązany zapewnić
    wszystkim pracownikom wodę zdatną do picia lub inne napoje, a pracownikom
    zatrudnionym stale lub okresowo w warunkach szczególnie uciążliwych zapewnić oprócz
    wody, inne napoje. Ilość, rodzaj i temperatura tych napojów powinny być dostosowane do
    warunków wykonywania pracy i potrzeb fizjologicznych pracowników. Szczegółowe zasady
    zaopatrzenia w napoje pracowników zatrudnionych w warunkach szczególnie uciążliwych
    określają odrębne przepisy.
    Natomiast na podstawie § 115 ww. rozporządzenia pracodawca jest obowiązany zapewnić
    dostarczanie pracownikom środków higieny osobistej, których ilość i rodzaje powinny być
    dostosowane do rodzaju i stopnia zanieczyszczenia ciała przy określonych pracach.
    Zgodnie z art. 304 § 1 Kodeksu pracy, pracodawca jest obowiązany zapewnić bezpieczne i
    higieniczne warunki pracy - o jakich mowa w art. 207 § 2 Kodeksu pracy - także osobom
    fizycznym wykonującym pracę na podstawie innej niż stosunek pracy w zakładzie pracy
    lub w miejscu wyznaczonym przez pracodawcę, jak również osobom prowadzącym
    działalność gospodarczą na własny rachunek w zakładzie pracy lub w miejscu

    wyznaczonym przez pracodawcę. Ponadto, zgodnie z art. 304 § 3 Kodeksu pracy,
    obowiązki określone w art. 207 § 2 stosuje się odpowiednio do przedsiębiorców
    niebędących pracodawcami, organizujących pracę wykonywaną przez osoby fizyczne:
    1. na innej podstawie niż stosunek pracy,
    2. prowadzące na własny rachunek działalność gospodarczą.
    Jak stanowi art. 9 ust. 2a ustawy z 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników
    tymczasowych, pracodawca użytkownik dostarcza pracownikowi tymczasowemu odzież i
    obuwie robocze oraz środki ochrony indywidualnej, zapewnia napoje i posiłki
    profilaktyczne, przeprowadza szkolenia w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy, ustala
    okoliczności i przyczyny wypadku przy pracy, przeprowadza ocenę ryzyka zawodowego
    oraz informuje o tym ryzyku.
    Z zasady pracownik tymczasowy w okresie wykonywania pracy na rzecz pracodawcy
    użytkownika nie może być traktowany mniej korzystnie w zakresie warunków pracy i
    innych warunków zatrudnienia niż pracownicy zatrudnieni przez tego pracodawcę
    użytkownika na takim samym lub podobnym stanowisku pracy. Zgodnie z art. 22 ww.
    ustawy, pracownik tymczasowy w okresie wykonywania pracy tymczasowej na rzecz
    pracodawcy użytkownika ma prawo do korzystania z urządzeń socjalnych pracodawcy
    użytkownika na zasadach przewidzianych dla pracowników zatrudnionych przez tego
    pracodawcę użytkownika.
    Biorąc pod uwagę przytoczone powyżej uregulowania prawne należy stwierdzić, że
    udostępnienie przez Wnioskodawcę pracownikom artykułów nie jest przekazaniem
    towarów na cele osobiste pracowników. Konieczność zapewnienia artykułów przez
    Wnioskodawcę swoim pracownikom w czasie pracy wynika bezpośrednio z przepisów
    powołanego przez Wnioskodawcę Rozporządzenia BHP. Zatem nabywane przez
    Wnioskodawcę artykuły, przeznaczone do zużycia przez pracowników w związku z
    przepisami BHP, mają związek (pośredni) z wykonywaniem czynności opodatkowanych,
    bowiem nie służą dalszej odsprzedaży, ani nie są wykorzystywane do wytworzenia
    wyrobów i usług będących przedmiotem obrotu, lecz wykorzystywane są na terenie firmy
    w godzinach jej pracy przez pracowników, w celu prawidłowego funkcjonowania na rzecz
    firmy. Do niezbędnego minimum zaliczane są wskazane produkty pozwalające utrzymać u
    pracowników odpowiedni poziom energii w trakcie dnia pracy zwiększając tym samym ich
    efektywność. W szczególności, tego typu artykuły postrzegane są jako norma, standard,
    obowiązek pracodawcy mającego na względzie ogólny dobrostan swoich pracowników.
    Zapewnienie artykułów spożywczych prowadzi do zwiększania motywacji do pracy i
    wzrostu wydajności pracowników. To z kolei pozwoli szybciej i sprawniej zrealizować cele
    biznesowe założone przez Spółkę, co przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu.
    Również urządzenia służące do przygotowywania napoi są wykorzystywane przez
    pracowników wyłącznie w godzinach pracy w związku z koniecznością zapewnienia napoi.
    Należy również zauważyć, że Wnioskodawca w celu utrzymania statusu konkurencyjnego
    miejsca pracy nie tylko jest zobowiązany do przestrzegania obowiązków wynikających z
    kodeksu pracy i pozostałych aktów normatywnych, lecz co istotne, artykuły te
    udostępniane są powszechnie, wszystkim pracownikom w pomieszczeniach socjalnych.
    Ich celem jest zatem również zapewnienie dogodnych warunków pracy, bez
    uprzywilejowania jakichkolwiek indywidualnych pracowników w tym względzie.
    W odniesieniu do udostępnienia ww. artykułów kontrahentom Wnioskodawcy należy
    zaznaczyć, że artykuły podawane są w trakcie spotkań biznesowych z kontrahentami
    Spółki. Zużycie tych artykułów ma związek (pośredni) z wykonywaniem czynności
    opodatkowanych, bowiem przez wpływ na ogólne funkcjonowanie Spółki jako całości,
    przyczynia się do generowania przez nią obrotu. Artykuły podawane w trakcie spotkań z
    kontrahentami wykazują związek z prowadzoną działalnością, ponieważ spotkania
    odbywają się w celu omówienia zasad i warunków współpracy, prowadzenia negocjacji
    biznesowych, co przyczynia się do uzyskania obrotu przez Spółkę.

    Konsumpcja wody, herbaty, cukru, kawy, czekolady do picia, mleka, soków smakowych
    oraz udostępnienie serwetek będą miały charakter pośrednio związany z prowadzeniem
    działalności gospodarczej, ponieważ poprawiają one komfort uczestników spotkań, a tym
    samym przyczyniają się do efektywności prowadzonych rozmów i negocjacji, co z kolei
    wpływa na ogólną efektywność funkcjonowania spółki oraz generowanie przez nią obrotu.
    Udostępnienie produktów spożywczych ma na celu zwiększenie komfortu osób
    uczestniczących w naradach oraz spotkaniach. Możliwość skorzystania z tego rodzaju
    produktów jest nie tylko ogólnie przyjętym standardem, ale również wpływa pozytywnie
    na atmosferę spotkań, co ma realny wpływ na ich wynik, co wiąże się bezsprzecznie z
    prowadzeniem przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej: udane spotkania z
    kontrahentami prowadzą bowiem do korzyści o charakterze ekonomicznym.
    Zapewnienie wskazanych artykułów pozwala na uzupełnienie ubytku energetycznego
    osób uczestniczących w spotkaniu oraz pozwala uczestnikom na dłuższe skupienie się na
    przedmiocie spotkania bez konieczności zapewnienia przerw, ma wpływ na efektywność
    działania osób uczestniczących w spotkaniach.
    Standardem jest zapewnienie ww. wymienionych artykułów podczas różnego typu narad,
    spotkań z kontrahentami. Praktyka ta wynika z konieczności zachowania pełnej
    efektywności i skupienia podczas trwania danego spotkania. Praktyka taka sprzyja także
    zapewnieniu płynności danego spotkania (uczestnicy nie rozchodzą się w trakcie jego
    trwania, aby spożyć lub zakupić napoje we własnym zakresie, co sprzyja utrzymaniu
    zaangażowania w danym temacie omawianym na spotkaniu).
    Spotkania takie wymagają przeważnie odbycia krótszej lub dłuższej podróży przez danego
    kontrahenta do biura Spółki oraz poświęcenia znacznej ilości czasu (często wielu godzin)
    na prowadzenie danych rozmów np. negocjacyjnych. Zgodnie z dobrymi obyczajami oraz
    savoir-vivre biznesowym, Spółka powinna w tego typu sytuacjach zapewnić przynajmniej
    minimalny dostęp do produktów, który umożliwi sprawne przeprowadzenie rozmów, bez
    konieczności przerywania spotkania w celu poszukiwania dodatkowych produktów we
    własnym zakresie przez osoby przybyłe, i tym samym zaburzania dynamiki spotkania.
    W ocenie Wnioskodawcy, w opisanym wyżej stanie faktycznym nabywana usługa najmu
    urządzeń (kupno urządzeń) służących do przygotowywania napoi oraz artykuły zużywane
    przez pracowników w trakcie wykonywania obowiązków służbowych oraz przez
    kontrahentów w trakcie spotkań mają związek (pośredni) z wykonaniem czynności
    opodatkowanych, bowiem poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie Spółki jako całości,
    przyczyniają się do generowania przez nią obrotu.
    Zapewnienie artykułów spożywczych pracownikom nie służy celom osobistym
    wymienionych osób, lecz wynika z potrzeby zwiększenia komfortu i efektywności pracy w
    ramach prowadzonej działalności opodatkowanej, stworzenia odpowiednich warunków
    do wykonywania zadań służbowych. Ponadto, zapewnienie artykułów dla pracowników w
    godzinach pracy wynika z przepisów BHP.
    Artykuły podawane w trakcie spotkań z kontrahentami wykazują związek z prowadzoną
    działalnością, ponieważ odbywają się w celu nawiązania i kontynuacji współpracy,
    omówienia warunków współpracy, prowadzenia negocjacji biznesowych, co przyczynia się
    do uzyskania obrotu przez Spółkę.
    Jednocześnie, wydatki na zakup opisanych artykułów nie zostały wymienione wśród
    zakupów, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    podatek naliczony. W szczególności nie są to usługi gastronomiczne, o których mowa w
    art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT.
    Reasumując, Spółce przysługuje na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, prawo do
    odliczenia podatku naliczonego od zakupów usługi najmu urządzeń (kupna urządzeń)
    służących do przygotowywania napoi oraz artykułów udostępnianych swoim pracownikom
    w czasie pracy oraz kontrahentom w trakcie spotkań biznesowych, w zakresie, w jakim

    przeznaczone są do zużycia w związku z przepisami Rozporządzenia BHP jak również w
    zakresie, w jakim zakupione artykuły zużywane są czasie służbowych spotkań związanych
    z działalnością opodatkowaną podatkiem od towarów i usług.
    Ponieważ wnioskodawca prowadzi zarówno działalność opodatkowaną jak i zwolnioną z
    VAT, i ponieważ Wnioskodawca nie jest w stanie przyporządkować w sposób bezpośredni
    całego podatku naliczonego odpowiednio czynnościom umożliwiającym odliczenie i
    czynnościom niedającym prawa do odliczenia podatku naliczonego, Wnioskodawcy będzie
    przysługiwało prawo do odliczenia VAT z zastosowaniem proporcji, o której mowa w art.
    90 ust. 2 ustawy o VAT.
    Na mocy art. 90 ust. 1 ustawy o VAT, w stosunku do towarów i usług, które są
    wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z
    którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia
    kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których
    podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Na mocy natomiast art. 90 ust. 2 ustawy o VAT, jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie
    całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę
    podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie
    przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.
    Prowadząc sprzedaż mieszaną (opodatkowaną i zwolnioną lub nieopodatkowaną),
    również można skorzystać z prawa do odliczenia podatku. W tym celu należy podzielić
    wydatki związane z działalnością gospodarczą na:
    - zakupy związane tylko ze sprzedażą zwolnioną lub nieopodatkowaną
    - zakupy związane tylko ze sprzedażą opodatkowaną
    - zakupy, które mogą służyć obu rodzajom sprzedaży.
    Jeżeli nie jest pewne w jakim stopniu nabyty towar lub usługa będzie wykorzystywana do
    celów opodatkowanych lub zwolnionych, to prawo do odliczenia podatku przysługuje
    wyłącznie na podstawie współczynnika proporcji sprzedaży.
    Ponieważ wydatki, o których mowa w niniejszym wniosku stanowią koszty wspólne,
    związane jednocześnie ze sprzedażą opodatkowaną i zwolnioną, będą one objęte ww.
    proporcją.
    Prawidłowość stanowiska w zakresie ww. wydatków potwierdza m.in. interpretacja
    indywidualna z dnia 5.08.2019 r., nr 0112-KDIL4.4012.260.2019.4.HW:
    „(...) udostępnienie przez Wnioskodawcę Pracownikom oraz osobom współpracującym ze
    Spółką na podstawie umów cywilnoprawnych artykułów spożywczych takich, jak: kawa,
    herbata, woda, mleko, cukier, nie jest przekazaniem towarów na cele osobiste
    Pracowników. Konieczność zapewnienia napojów przez Wnioskodawcę swoim
    Pracownikom w czasie pracy wynika bezpośrednio z przepisów powołanego przez
    Wnioskodawcę rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie ogólnych
    przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. Zatem nabywane przez Wnioskodawcę artykuły
    spożywcze, tj. kawa, herbata, woda, mleko, cukier, przeznaczone do zużycia przez
    Pracowników w związku z przepisami BHP, mają związek (pośredni) z wykonywaniem
    czynności opodatkowanych, bowiem nie służą dalszej odsprzedaży, ani nie są
    wykorzystywane do wytworzenia wyrobów i usług będących przedmiotem obrotu, lecz
    spożywane są na terenie firmy w godzinach jej pracy przez Pracowników, w celu
    prawidłowego funkcjonowania na rzecz firmy.
    W odniesieniu do udostępnienia wszystkich ww. artykułów spożywczych kontrahentom
    Wnioskodawcy należy zaznaczyć, że - jak wskazała Spółka - zdarza się, że ww. artykuły
    spożywcze podawane są również w trakcie spotkań z kontrahentami Spółki. Zużycie tych
    artykułów ma związek (pośredni) z wykonywaniem czynności opodatkowanych, bowiem
    przez wpływ na ogólne funkcjonowanie Spółki jako całości, przyczynia się do generowania

    przez nią obrotu. Artykuły spożywcze podawane w trakcie spotkań z kontrahentami
    wykazują związek z prowadzoną działalnością, ponieważ odbywają się w celu nawiązania i
    kontynuacji współpracy, omówienia warunków współpracy, prowadzenia negocjacji
    biznesowych, co przyczynia się do uzyskania obrotu przez Spółkę.
    Należy zatem stwierdzić, że w zakresie, w jakim zakupione towary i usługi (artykuły
    spożywcze) są związane z działalnością opodatkowaną Wnioskodawcy, na podstawie art.
    86 ust. 1 ustawy, Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego
    wykazanego na fakturach.”
    Podobne konkluzje wynikają z interpretacji indywidualnej z dnia 2.04.2021 r., nr 0114-
    KDIP4- 3.4012.2.2021.2.IG:
    „Spółce przysługuje natomiast prawo do odliczenia VAT naliczonego od zakupów
    artykułów spożywczych takich, jak: woda, mleko, kawa, herbata, cukier, woda mineralna,
    udostępnianych przez Wnioskodawcę swoim pracownikom i współpracownikom w czasie
    pracy. Nabywane przez Wnioskodawcę ww. artykuły spożywcze przeznaczone są bowiem
    do zużycia w związku z przepisami BHP i mają związek (pośredni) z wykonywaniem
    czynności opodatkowanych.
    W odniesieniu do zakupu wszystkich wymienionych we wniosku artykułów spożywczych
    podawanych w trakcie spotkań biznesowych, narad spotkań z Kontrahentami, Spółce
    przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego od zakupów tych produktów.
    Udostępnienie tych artykułów w trakcie takich spotkań ma bowiem związek (pośredni) z
    wykonywaniem czynności opodatkowanych (przez wpływ na ogólne funkcjonowanie
    Spółki jako całości, przyczynia się do generowania przez nią obrotu).”
    oraz z interpretacja indywidualnej z dnia 11.12.2024 r., nr KDIL1-1.4012.664.2024.3.HW
    „Zatem nabywane przez Spółkę napoje, przeznaczone do zużycia przez pracowników w
    związku z przepisami BHP, mają związek (pośredni) z wykonywaniem czynności
    opodatkowanych, bowiem - jak wskazali Państwo w opisie sprawy - nie służą dalszej
    odsprzedaży, ani nie są wykorzystywane do wytworzenia wyrobów i usług będących
    przedmiotem obrotu, lecz spożywane są na terenie firmy w godzinach jej pracy przez
    pracowników, w celu prawidłowego funkcjonowania na rzecz firmy.
    Tym samym, Spółce przysługuje - na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy prawo do odliczenia
    podatku naliczonego od zakupów artykułów spożywczych (napojów) udostępnianych
    przez Państwa swoim pracownikom w czasie pracy, w zakresie, w jakim przeznaczone są
    do zużycia w związku z przepisami Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki socjalnej w
    sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy i mają związek (pośredni) z
    wykonywaniem czynności opodatkowanych, z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z
    art. 88 ustawy.”

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
        1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
        2) eksport towarów;
        3) import towarów na terytorium kraju;
        4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium
        kraju;

        5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
        1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
        2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do
        tolerowania czynności lub sytuacji;
        3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jednoznacznie wynika, że
    dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.
    Ustawodawca jednakże przewidział od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte - w
    przypadku dostawy towarów w art. 7 ust. 2 ustawy oraz - w przypadku świadczenia usług
    w art. 8 ust. 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
    przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa,
    w szczególności:
      1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników,
        w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
        spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
        członków stowarzyszenia,
      2) wszelkie inne darowizny
        - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia
          kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia,
          importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Stosownie do art. 7 ust. 3 ww. ustawy:
      Przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych prezentów o małej wartości i
      próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą
      podatnika.
    Na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy
    Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
      1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych
        niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów
        osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników,
        wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników,
        członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli
        podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty

        podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
        wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
      2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników,
        w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
        spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
        członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do
        celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Z powyższych uregulowań art. 7 ust. 2 ustawy wynika, że opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do
    przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tego towaru lub ich
    części składowych, z wyjątkiem przekazania towarów stanowiących prezenty o małej
    wartości lub próbki. Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku
    naliczonego, to nieodpłatne przekazanie tych towarów pozostaje neutralne podatkowo
    (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania).
    Opodatkowaniu podlega również zużycie towarów należących do przedsiębiorstwa na
    cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników,
    udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów
    stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszeni, jeżeli podatnikowi
    przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub
    ich części składowych.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, wykonują
    Państwo głównie czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług, które nie
    korzystają ze zwolnienia z tego podatku. Sporadycznie pojawiają się czynności zwolnione z
    podatku od towarów i usług oraz czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    Przeważającym przedmiotem działalności Państwa jest (...). W ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej zatrudniają Państwo pracowników w rozumieniu Kodeks pracy,
    współpracowników w oparciu o umowy zlecenia oraz posiadają pracowników
    zatrudnionych przez agencje pracy tymczasowej.
    W celu stworzenia zespołu pracowników o odpowiednich kwalifikacjach zapewniają
    Państwo odpowiednie warunki pracy. Realizując politykę firmy w zakresie zapewnienia
    pracownikom odpowiednich warunków pracy, dokonują Państwo zakupów artykułów
    takich jak: woda, herbata, cukier, kawa, czekolada do picia, mleko, soki smakowe,
    dodatkowo wydatki obejmują również zakup serwetek. Są to produkty o charakterze
    podstawowym, nie mają one charakteru wystawnego ani takiego, który można by uznać
    za wychodzący poza ogólnie przyjęte normy zapewnienia ogólnego komfortu pracy.
    Na podstawie zawartej umowy wynajmują Państwo urządzenia służące przygotowaniu
    napojów wraz z obsługą oraz dokonują zakupu artykułów niezbędnych do ich
    przygotowania. Zgodnie z zawartą umową dostawca dostarcza i instaluje ekspresy, które
    pozostają jego własnością i są przez niego konserwowane i naprawiane.
    Artykuły są udostępniane z przeznaczeniem do przygotowania zimnych i gorących
    napojów w godzinach pracy, zgodnie z § 112 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki
    Socjalnej w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. Dostęp do
    produktów jest nielimitowany. Serwetki, które są udostępniane pracownikom w kuchni,
    stanowią podstawowy środek higieny, zapewniany zgodnie z § 115 Rozporządzenia BHP.
    Przepis ten zobowiązuje pracodawcę do zapewnienia pracownikom środków higieny
    osobistej, których ilość i rodzaj są dostosowane do rodzaju i stopnia zanieczyszczenia ciała
    przy określonych pracach.
    Artykuły są udostępniane dla wszystkich pracowników, w godzinach pracy pracowników w
    miejscach prowadzenia działalności przez Wnioskodawcę w pomieszczeniach socjalnych.

    Ponadto produkty (napoje oraz serwetki) są podawane również w trakcie spotkań
    biznesowych z kontrahentami Państwa, jeśli te odbywają się w siedzibie Państwa spółki. W
    ich trakcie prowadzone są negocjacje biznesowe, omawiane są zasady i warunki
    współpracy, jej założenia, cele oraz inne istotne sprawy z punktu widzenia bieżącej i
    przyszłej działalności Państwa. Podczas takich spotkań lub narad biznesowych serwowana
    jest woda, herbata, cukier, kawa, czekolada do picia, mleko, soki smakowe oraz serwetki,
    które rozkładane są na stołach w pomieszczeniach, gdzie odbywają się spotkania.
    Udostępnienie produktów spożywczych w trakcie spotkań biznesowych z kontrahentami
    ma na celu zwiększenie komfortu osób uczestniczących w spotkaniach. Możliwość
    skorzystania z tego rodzaju produktów jest nie tylko ogólnie przyjętym standardem, ale
    również wpływa pozytywnie na atmosferę spotkań, co ma realny wpływ na ich wynik, a
    tym samym wiąże się z prowadzeniem przez Państwa działalności gospodarczej: udane
    spotkania biznesowe z kontrahentami prowadzą bowiem do korzyści o charakterze
    ekonomicznym.
    Nie prowadzą Państwo ewidencji w tym zakresie. Dlatego też nie ma on możliwości
    przyporządkowania, jaka część artykułów spożywczych została udostępniona
    pracownikom a jaka kontrahentom.
    Artykuły udostępniane są dla pracowników w godzinach ich pracy w miejscach
    prowadzenia działalności przez Państwa. Wymienione przekazania traktują Państwo jako
    świadczenie obowiązkowe wynikające z odrębnych przepisów, do zapewnienia którego są
    zobowiązani przepisami BHP, tj. Kodeks pracy oraz rozporządzeniem Ministra Pracy i
    Polityki Socjalnej w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy.
    Natomiast, artykuły podawane w trakcie spotkań z kontrahentami Spółki ma na celu
    zwiększenie komfortu osób uczestniczących w spotkaniach, co ma realny wpływ na ich
    wynik i wiąże się z prowadzeniem przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej.
    Nie prowadzą Państwo ewidencji i nie mają możliwości przyporządkowania, jaka część
    artykułów spożywczych została udostępniona pracownikom a jaka kontrahentom.
    Wątpliwości Państwa dotyczą kwestii czy nieodpłatne udostępnienie urządzeń
    służących do przygotowywania napoi oraz artykułów (tj.: woda, herbata cukier, kawa,
    czekolada do picia, mleko, soki smakowe oraz serwetki) pracownikom w trakcie
    wykonywania pracy oraz kontrahentom w trakcie spotkań związanych z działalnością
    gospodarczą jest opodatkowane podatkiem od to towarów i usług.
    W myśl powołanego powyżej art. 7 ust. 2 ustawy, opodatkowaniu podlega, zgodnie z
    pkt 1, przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste ściśle wymienionych osób, a na
    mocy pkt 2 tego przepisu, wszelkie inne darowizny. Skutkiem tak sformułowanych
    norm prawnych jest przyjęcie, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w
    trybie art. 7 ust. 2 ustawy, podlega wszelkie przekazanie towarów, natomiast zużycie -
    tylko na rzecz podmiotów wymienionych w pkt 1 tego przepisu - jeżeli podatnikowi
    przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub
    ich części składowych.
    Nie podlegają zatem opodatkowaniu nieodpłatne czynności zużycia towarów na cele
    związane z prowadzoną działalnością, w przypadku gdy beneficjentem jest np.
    kontrahent przedsiębiorcy (potencjalny kontrahent) - osoba trzecia, niebędąca
    pracownikiem, udziałowcem ani inną osobą wymienioną w art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy, a
    także zużycie towarów na cele własne prowadzonej działalności gospodarczej.
    Zwrócić przy tym należy uwagę, że przepisy ustawy nie definiują pojęcia „potrzeb
    osobistych”. Za słownikiem języka polskiego uznać należy, że potrzebami „osobistymi”
    są takie potrzeby, które „dotyczą danej osoby” i które są jej potrzebami „prywatnymi”,
    tj. potrzebami niezwiązanymi z prowadzoną przez tę osobę działalnością gospodarczą,
    statusem pracownika czy pełnioną funkcją.

    Zatem można przyjąć, że potrzebami osobistymi są te, których realizacja nie jest
    związana ze stosunkiem pracy, a zatem potrzeby osobiste to te, których zaspokojenie
    wynika z dobrej woli pracodawcy. Natomiast potrzeby pracownicze to te, których
    spełnienie nie wynika z autonomii woli stron, ale do zaspokajania których pracodawca
    jest zobowiązany na podstawie przepisów prawa, np.: przepisów Kodeksu pracy,
    przepisów innych ustaw regulujących prawa i obowiązki pracowników i pracodawców,
    postanowień zbiorowych układów pracy, postanowień porozumień zbiorowych,
    przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy itp.
    Na podstawie § 112 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki socjalnej z dnia 26 września
    1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (t. j. Dz. U. z 2003 r.
    Nr 169 poz. 1650 ze zm.):
      Pracodawca jest obowiązany zapewnić wszystkim pracownikom wodę zdatną do
      picia lub inne napoje, a pracownikom zatrudnionym stale lub okresowo w
      warunkach szczególnie uciążliwych zapewnić oprócz wody, inne napoje. Ilość, rodzaj
      i temperatura tych napojów powinny być dostosowane do warunków wykonywania
      pracy i potrzeb fizjologicznych pracowników. Szczegółowe zasady zaopatrzenia w
      napoje pracowników zatrudnionych w warunkach szczególnie uciążliwych określają
      odrębne przepisy.
    Zgodnie z § 115 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki socjalnej w sprawie ogólnych
    przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy:
      Pracodawca jest obowiązany zapewnić dostarczanie pracownikom środków higieny
      osobistej, których ilość i rodzaje powinny być dostosowane do rodzaju i stopnia
      zanieczyszczenia ciała przy określonych pracach.
    Uwzględniając powyższe wyjaśnienia w kontekście przedstawionego opisu sprawy
    stwierdzić należy, że w przypadku spotkań służbowych z kontrahentami przekazanie
    opisanych artykułów celem zużycia przez te osoby (kontrahentów) nie podlega
    opodatkowaniu z uwagi na fakt, że ta kategoria osób nie jest objęta normą przepisu art.
    7 ust. 2 pkt 1 ustawy. Nie podlegają opodatkowaniu nieodpłatne czynności zużycia
    towarów na cele związane z prowadzoną działalnością, w przypadku gdy beneficjentem
    jest np. kontrahent Spółki, bądź osoba trzecia niewymieniona w art. 7 ust. 2 pkt 1
    ustawy.
    W przypadku pracowników, osoby te należą co prawda do kręgu podmiotów
    wymienionych w art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy, lecz wydanie tych artykułów nie służy
    zaspokojeniu celów osobistych pracowników w zakresie, w jakim konieczność
    zapewnienia tych artykułów przez Państwa swoim pracownikom w czasie pracy wynika
    bezpośrednio z przepisów wskazanego przez Państwa Rozporządzenia Ministra Pracy i
    Polityki socjalnej w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. Jak
    Państwo wskazali w opisie sprawy artykuły są udostępniane z przeznaczeniem do
    przygotowania zimnych i gorących napojów w godzinach pracy, zgodnie z § 112
    rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie ogólnych przepisów
    bezpieczeństwa i higieny pracy. Natomiast serwetki, które są udostępniane
    pracownikom w kuchni, stanowią podstawowy środek higieny, zapewniany zgodnie z §
    115 ww. rozporządzenia. Tym samym czynności te nie wypełniają dyspozycji art. 7 ust. 2
    ustawy i nie podlegają opodatkowaniu.
    Wszystkie wymienione okoliczności zużycia ww. artykułów przez pracowników i
    kontrahentów, dotyczą pośrednio celów związanych z działalnością gospodarczą i nie
    dotyczą zużycia na cele osobiste pracowników i kontrahentów.
    W związku z powyższym udostępnienie urządzeń służących do przygotowywania napoi dla
    pracowników w trakcie wykonywania pracy i kontrahentów w takcie spotkań biznesowych
    pozostaje w ścisłym związku z prowadzoną przez Państwa działalnością. A zatem nie
    znajdzie zastosowania również art. 8 ust. 2 ustawy o VAT.

    Podsumowując, nie są Państwo zobowiązani do rozliczenia podatku należnego - na
    podstawie art. 7 ust. 2 ustawy - z tytułu nieodpłatnego przekazania artykułów (tj. wody,
    herbaty, cukru, kawy, czekolady do picia, mleka, soków smakowych oraz serwetek)
    pracownikom w trakcie wykonywania pracy na rzecz Państwa oraz kontrahentom w
    trakcie spotkań biznesowych związanych z działalnością gospodarczą.
    Państwa stanowisko zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
        a) nabycia towarów i usług,
        b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi;
    Z powołanych przepisów art. 86 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    łącznie określone warunki:
    - odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług,
    - towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
      wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
      określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego),
    - faktura dokumentuje czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług na
      terytorium Polski, czyli została na niej wskazana kwota podatku.
    Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą
    opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z
    obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z
    okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju
    prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są
    w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
    Na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy:
      W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do
      wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje,
      podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego
      związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego.
    W świetle art. 90 ust. 2 ustawy:
      Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust.
      1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku

      naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do
      których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z
      zastrzeżeniem ust. 10.
    Dokonując analizy cyt. wyżej przepisów stwierdzić należy, że na podstawie art. 90 ust. 1
    ustawy, występuje obowiązek wyodrębnienia podatku naliczonego związanego z
    czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z
    którymi takie prawo nie przysługuje.
    Natomiast w sytuacji, gdy nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot podatku
    związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku
    z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do proporcjonalnego
    rozliczenia podatku naliczonego, zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy.
    Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Zgodnie art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do
      nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem:
        a) (uchylona)
        b) nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników
        świadczących usługi przewozu osób,
        c) usług noclegowych nabywanych w celu ich odprzedaży, opodatkowanych u
        tego podatnika na podstawie art. 8 ust. 2a.
    Z kolei jak stanowi art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Natomiast w myśl art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Wskazać należy, że w myśl art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Prawo do
    odliczenia podatku naliczonego przysługuje zatem wówczas, gdy zostaną spełnione dwa
    warunki: odliczenia tego dokonuje czynny podatnik podatku VAT, a nabyte towary i
    usługi, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Z uwagi na konstrukcję podatku od towarów i usług (opartą na zasadzie potrącalności w
    danej fazie obrotu), podatek ten jest z punktu widzenia jego podatników neutralny,
    gdyż pełnią oni jedynie rolę płatników, przerzucając jego ekonomiczny ciężar na
    kolejnych nabywców, czyli finalnie na konsumentów. Możliwość obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związana jest jednak z wykonaniem
    przez podatnika takich czynności, które podlegają ustawie o podatku od towarów i
    usług. Jeśli jednak dana czynność ustawie tej nie podlega, to nie powstaje ani
    obowiązek w zakresie podatku należnego, ani uprawnienie w zakresie podatku
    naliczonego.

    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy mają Państwo prawo do odliczenia podatku
    naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, z tytułu zakupu usługi najmu
    urządzeń (kupna urządzeń) służących do przygotowywania napoi oraz artykułów
    spożywczych tj.: woda, herbata, cukier, kawa, czekolada do picia, mleko, soki smakowe
    oraz serwetki, które następnie zostaną udostępnione nieodpłatnie w siedzibie Państwa
    pracownikom w trakcie wykonywania pracy oraz kontrahentom w trakcie spotkań
    biznesowych związanych z prowadzoną przez Państwa działalnością gospodarczą.
    W odniesieniu do udostępnianych przez Państwa pracownikom artykułów takich jak:
    woda, herbata, cukier, kawa, czekolada do picia, mleko, soki smakowe wskazać należy, że
    w opisanej sytuacji udostępnienie przez Państwa pracownikom artykułów, nie jest
    przekazaniem towarów na cele osobiste pracowników. Jak Państwo - wskazali konieczność
    zapewnienia ww. artykułów przez Państwa swoim pracownikom w czasie pracy wynika
    bezpośrednio z przepisów ww. rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki socjalnej w sprawie
    ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. Również w odniesieniu do serwetek
    wskazali Państwo, że serwetki są udostępniane pracownikom w kuchni i stanowią
    podstawowy środek higieny zapewniany zgodnie z § 115 ww. rozporządzenia.
    Zatem nabywane przez Państwa artykuły tj. woda, herbata, cukier, kawa, czekolada do
    picia, mleko, soki smakowe oraz serwetki, przeznaczone do zużycia przez pracowników w
    związku z przepisami BHP, mają związek (pośredni) z wykonywaniem czynności
    opodatkowanych, bowiem - jak wskazali Państwo w opisie sprawy - spożywane i używane
    są na terenie spółki w godzinach jej pracy przez pracowników, w celu prawidłowego
    funkcjonowania na rzecz Państwa.
    Wskazali Państwo w opisie sprawy, że artykułu tj. woda, herbata, cukier, kawa, czekolada
    do picia, mleko, soki smakowe oraz serwetki są podawane w trakcie spotkań biznesowych
    z kontrahentami Państwa, jeśli te odbywają się w siedzibie Państwa spółki. W ich trakcie
    prowadzone są negocjacje biznesowe, omawiane są zasady i warunki współpracy, jej
    założenia, cele oraz inne istotne sprawy z punktu widzenia bieżącej i przyszłej działalności
    Państwa.
    Udostępnienie produktów spożywczych w trakcie spotkań biznesowych z kontrahentami
    ma na celu zwiększenie komfortu osób uczestniczących w spotkaniach. Możliwość
    skorzystania z tego rodzaju produktów jest nie tylko ogólnie przyjętym standardem, ale
    również wpływa pozytywnie na atmosferę spotkań, co ma realny wpływ na ich wynik, a
    tym samym wiąże się z prowadzeniem przez Państwa działalności gospodarczej: udane
    spotkania biznesowe z kontrahentami prowadzą bowiem do korzyści o charakterze
    ekonomicznym.
    W tym przypadku niewątpliwie istnieje związek z wykonywaną przez Państwa działalnością
    gospodarczą.
    Z opisu sprawy wynika także, że Państwo na podstawie zawartej umowy wynajmują
    urządzenia służące przygotowaniu napojów wraz z obsługą. Nie wykluczają Państwo, że w
    przyszłości dokonają również nabycia takich urządzeń.
    W tym przypadku także wynajem urządzeń służących do przygotowania napoi wraz z
    obsługą jest związany w sposób pośredni z wykonywaną przez Państwa działalnością
    gospodarczą. Bowiem jak już wyżej wskazano udostępnianie pracownikom i
    kontrahentom artykułów spożywczych (tj. wody, herbaty, kawy, czekolady do picia, mleka,
    soków smakowych oraz serwetek) jest w sposób pośredni z wykonywaną przez Państwa
    działalnością gospodarczą.
    Należy zatem stwierdzić, że w zakresie, w jakim zakupione towary (tj. artykuły - woda,
    herbata, cukier, kawa, czekolada do picia, mleko, soki smakowe oraz serwetki) zużywane
    przez pracowników w trakcie wykonywania pracy i kontrahentów w czasie służbowych
    spotkań oraz usługi najmu urządzeń (kupna urządzeń) służących do przygotowania napoi
    są pośrednio związane z Państwa działalnością opodatkowaną podatkiem od towarów i

    usług, to przysługuje/będzie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku
    naliczonego wykazanego na fakturach, stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy w związku z art.
    90 ust. 2 ustawy, z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z art. 88 ustawy.
    Z uwagi na fakt, że wskazali Państwo, iż wydatki, o których mowa we wniosku stanowią
    koszty wspólne, związane jednocześnie ze sprzedażą opodatkowana i zwolnioną i nie
    prowadzą Państwo ewidencji w zakresie udostępniania ww. artykułów pracownikom i
    kontrahentom, to nie są Państwo w stanie przyporządkować w sposób bezpośredni
    całego podatku naliczonego odpowiednio czynnościom umożliwiającym odliczenie i
    czynnościom niedającym prawa do odliczenia podatku naliczonego, a zatem przysługuje
    /będzie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia VAT z zastosowaniem proporcji, o
    której mowa w art. 90 ust. 2 ustawy.
    Stanowisko Państwa w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Ocena prawna stanowiska Państwa w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych
    zostanie zawarta w odrębnym rozstrzygnięciu.
    Interpretacja dotyczy:
      - zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego
      obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia,
      - zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje
      w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we
    wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zaistniałego stanu
    faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).

    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.