Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.794.2025.2.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-02
Teza: Skutki podatkowe zbycia nieruchomości.
Słowa kluczowe: egzekucja-egzekucja sądowa
małżonkowie-majątek wspólny małżonków
nieruchomości-nabycie nieruchomości
nieruchomości-zbycie nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 20 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków
    podatkowych sprzedaży udziału w nieruchomości. Uzupełniła go Pani pismem z 28
    października 2025 r. (data wpływu 3 listopada 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    Nieruchomość będąca przedmiotem wniosku położona jest w X, ul. (...), woj. (...).
    Powierzchnia 1/2 udziału wynosi 0,0333 ha.
    W momencie nabycia ww. udziału w nieruchomości, wskutek wydanego przez sąd
    postanowienia nie była Pani właścicielką pozostałego 1/2 udziału w tej nieruchomości.
    Ww. nieruchomość stanowiła wspólność majątkową małżeńską na podstawie zakupu 4
    sierpnia 2010 r. i we wspólności pozostała do 26 października 2022 r. W dniu 26
    października 2022 r. zostało wydane postanowienie Sądu Rejonowego w (...), prawomocne
    z dniem 5 listopada 2022 r., zgodnie z którym dokonano podziału majątku i 1/2 udziału w
    nieruchomości przypadała Pani.
    Przysądzenie Pani własności 1/2 udziału A ww. nieruchomości zostało wydane 12 marca
    2024 r. przez Sąd w (...), w dniu 7 maja 2024 r. postanowienie stało się prawomocne. W
    dniu 21 maja 2024 r. Sąd wydał postanowienie, zgodnie z którym stwierdził, że jako
    postanowienie prawomocne zostały spełnione warunki z art. 998 K.p.c.
    Na pytanie Organu o treści: „na podstawie jakich przepisów (np. Kodeksu cywilnego,
    Kodeksu postępowania cywilnego) zostało wydane postanowienie Sądu Rejonowego w (...)
    – proszę wskazać podstawę prawną wskazaną przez Sąd w ww. postanowieniu?”, wskazała
    Pani, że postępowanie sądowe było prowadzone na podstawie przepisów Kodeksu
    postępowania cywilnego – art. 984 i art. 999-1001.
    Wystąpiła Pani z wnioskiem o przejęcie majątku dłużnika po drugiej bezskutecznej licytacji
    przeprowadzonej przez Komornika Sądowego – (...) w (...). Komornik prowadził
    postępowanie egzekucyjne wobec dłużnika - A, tytułem niepłaconych świadczeń
    alimentacyjnych na rzecz Pani.
    Na pytanie Organu o treści: „czy zbycie przez Panią udziału 1/2 w ww. nieruchomości w
    2025 r. nastąpiło w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych?”, wskazała Pani, że nie zbyła udziału 1/2 w
    przedmiotowej nieruchomości w 2025 r., w ramach działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Pytanie

Czy sprzedaż udziału 1/2 w ww. nieruchomości przed upływem pięciu lat od daty nabycia,
    zobowiązuje Panią do zapłaty podatku dochodowego od sprzedaży, uwzględniając
    wcześniej wszystkie okoliczności tego nabycia, to znaczy:
      nabycie nieruchomości poprzez jej zakup w 2010 r. i włączenie do współwłasności
      małżeńskiej,
      dokonanie przez Sąd Rejonowy w (...) podziału majątku, zgodnie z którym, Pani z
      dniem 26 października 2022 r. Sąd przyznał udział 1/2 w ww. nieruchomości,
      istniejące zobowiązanie alimentacyjne dłużnika – A i prowadzone postępowanie
      egzekucyjne przez Komornika Sądowego,
      przybicie prawomocnym postanowieniem sądowym udziału 1/2 w ww.
      nieruchomości na podstawie przepisów o przejęciu przez wierzyciela udziału po
      drugiej, bezskutecznej licytacji?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zgodnie z wszystkimi wymienionymi okolicznościami nabycia udziału 1/2 w ww.
    nieruchomości, uważa Pani, że nie podlega obowiązkowi zapłaty podatku dochodowego
    od zbycia nieruchomości przed upływem pięciu lat od daty nabycia.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
    a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Zgodnie z art. 10 ust. 6 ww. ustawy:
      W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej,
      nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania
      wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku
      wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres,
      o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w
      trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości,
    jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed
    upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej,
    skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje
    w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym
    samym, kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w
    nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym.
    W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych wymienionych w art.
    10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dla określenia jego
    skutków podatkowych istotne jest zatem ustalenie daty nabycia nieruchomości lub praw.
    Ponieważ ustawa o podatku dochodowym nie definiuje pojęcia „nabycia”, a tym bardziej
    nie określa momentu nabycia na podstawie postanowienia sądu, należy odwołać się do
    Kodeksu postępowania cywilnego.

    W tym miejscu należy wskazać, że procedura przysądzenia własności nieruchomości w
    postępowaniu egzekucyjnym została uregulowana w ustawie z dnia 17 listopada 1964 r.
    Kodeks postępowania cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.).
    Zgodnie z art. 998 § 1 ww. Kodeksu:
      Po uprawomocnieniu się przybicia i wykonaniu przez nabywcę warunków
      licytacyjnych lub postanowienia o ustaleniu ceny nabycia i wpłaceniu całej ceny przez
      Skarb Państwa sąd wydaje postanowienie o przysądzeniu własności.
    W myśl natomiast art. 998 § 2 ww. Kodeksu:
      Na postanowienie co do przysądzenia własności przysługuje zażalenie. Podstawą
      zażalenia nie mogą być uchybienia sprzed uprawomocnienia się przybicia.
    Jak stanowi art. 999 § 1 i § 2 ww. Kodeksu:
      § 1. Prawomocne postanowienie o przysądzeniu własności przenosi własność na
      nabywcę i jest tytułem do ujawnienia na rzecz nabywcy prawa własności w katastrze
      nieruchomości oraz przez wpis w księdze wieczystej lub przez złożenie dokumentu
      do zbioru dokumentów. Prawomocne postanowienie o przysądzeniu własności jest
      tytułem wykonawczym do wprowadzenia nabywcy w posiadanie nieruchomości i
      opróżnienia znajdujących się na tej nieruchomości pomieszczeń bez potrzeby
      nadania mu klauzuli wykonalności. Przepis art. 791 stosuje się odpowiednio.
      § 2. Od chwili uprawomocnienia się postanowienia o przysądzeniu własności na
      rzecz nabywcy należą do niego pożytki z nieruchomości. Powtarzające się daniny
      publiczne przypadające z nieruchomości od dnia prawomocności postanowienia o
      przysądzeniu własności ponosi nabywca. Świadczenia publicznoprawne
      niepowtarzające się nabywca ponosi tylko wtedy, gdy ich płatność przypada w dniu
      uprawomocnienia się postanowienia o przysądzeniu własności lub po tym dniu.
    Zatem, dopiero prawomocne postanowienie o przysądzeniu własności przenosi własność
    na nabywcę i jest tytułem do ujawnienia na rzecz nabywcy prawa własności w katastrze
    nieruchomości oraz przez wpis w księdze wieczystej lub przez złożenie dokumentu do
    zbioru dokumentów. Prawomocne postanowienie o przysądzeniu własności jest tytułem
    wykonawczym do wprowadzenia nabywcy w posiadanie nieruchomości i opróżnienia
    znajdujących się na tej nieruchomości pomieszczeń bez potrzeby nadania mu klauzuli
    wykonalności.
    Nabycie udziału w nieruchomości w drodze licytacji komorniczej, należy zatem utożsamiać
    z datą uprawomocnienia się postanowienia o przysądzeniu własności.
    Wskazać należy, że stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w
    ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
    2809 ze zm.).
    Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek
      wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do
      majątku osobistego każdego z małżonków.
    Z kolei jak stanowi art. 35 ww. Kodeksu:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Stosownie do art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną. Cechą
    charakterystyczną tego typu współwłasności jest to, że niemożliwe jest ustalenie wielkości
    udziału małżonków we współwłasności (współwłasność bezudziałowa) oraz żaden z
    małżonków w czasie jej trwania nie może rozporządzać swymi prawami do majątku
    wspólnego.
    Zgodnie z art. 47 § 1 ww. ustawy:
      Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność
      ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub
      rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa
      taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
    Wspólność małżeńska jest szczególnym rodzajem współwłasności – tzw. „współwłasność
    łączna”. Jest to wspólność bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą
    rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego jako całości. Wspólność ta jest
    wspólnością masy majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych, takich jak
    własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności. Współwłasność łączna, w tym wypadku
    wspólność majątkowa, różni się od ułamkowej tym, że nie można w niej określić ilości
    udziałów każdego współwłaściciela.
    Kwestia określenia momentu nabycia nieruchomości i praw majątkowych była
    przedmiotem uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2017 r. sygn.,
    akt II FPS 2/17, w której wskazano, że dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych, odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w
    art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z
    2000 r., Nr 14, poz. 176, z późn. zm.) nabytych przez małżonka w wyniku dziedziczenia,
    datą ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu tego przepisu jest dzień nabycia
    (wybudowania) tych nieruchomości i praw majątkowych do majątku wspólnego
    małżonków.
    W uzasadnieniu uchwały Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku nabycia
    nieruchomości przez małżonków pozostających w majątkowej wspólności małżeńskiej
    przewidzianej w art. 31 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz.
    U. z 2017 r., poz. 682, z późn. zm.), nie ma możliwości określenia tego, w jakich częściach
    nastąpiło nabycie nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Nie jest możliwe nabycie nieruchomości w określonym
    udziale przez małżonków pozostających we wspólności majątkowej małżeńskiej i
    działających jednocześnie, co wynika z istoty wspólności małżeńskiej. Wspólność
    małżeńska (łączna) to wspólność bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie
    mogą rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego jako całości. Nie mogą także
    rozporządzać udziałem w jakimkolwiek przedmiocie należącym do tego majątku.
    Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skoro, z uwagi na wspólność majątkową,
    nie można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili nabycia
    nieruchomości w małżeństwie, to nie można też przyjąć, że pięcioletni termin biegnie od
    daty nabycia nieruchomości w drodze spadku. Dla oceny skutków podatkowych
    odpłatnego zbycia nieruchomości kluczowy jest moment poniesienia wydatku na nabycie
    tego składnika do majątku wspólnego i to, że tego wydatku – w momencie jego
    poniesienia – nie można przypisać jednemu bądź drugiemu małżonkowi w udziałach o
    określonej wielkości.
    Z treści wniosku wynika, że:
      Nieruchomość będąca przedmiotem wniosku położona jest w X, woj. (...).
      Ww. nieruchomość stanowiła wspólność majątkową małżeńską na podstawie zakupu
      4 sierpnia 2010 r. i we wspólności pozostała do 26 października 2022 r. W dniu 26

      października 2022 r. zostało wydane postanowienie Sądu Rejonowego w (...),
      prawomocne z dniem 5 listopada 2022 r., zgodnie z którym dokonano podziału
      majątku i 1/2 udziału w nieruchomości przypadała Pani.
      Wystąpiła Pani z wnioskiem o przejęcie majątku dłużnika po drugiej bezskutecznej
      licytacji przeprowadzonej przez komornika sądowego. Komornik prowadził
      postępowanie egzekucyjne wobec dłużnika - A, tytułem niepłaconych świadczeń
      alimentacyjnych na Pani rzecz.
      Przysądzenie Pani własności 1/2 udziału A ww. nieruchomości zostało wydane 12
      marca 2024 r. przez Sąd w (...), w dniu 7 maja 2024 r. postanowienie stało się
      prawomocne. W dniu 21 maja 2024 r. Sąd wydał postanowienie, zgodnie z którym
      stwierdził, że jako postanowienie prawomocne zostały spełnione warunki z art. 998 K.
      p.c. Postępowanie sądowe było prowadzone na podstawie przepisów Kodeksu
      postępowania cywilnego – art. 984 i art. 999-1001.
      W momencie nabycia ww. udziału w nieruchomości, wskutek wydanego przez sąd
      postanowienia nie była Pani właścicielką pozostałego 1/2 udziału w tej
      nieruchomości.
      Wskazała Pani, że nie zbyła udziału 1/2 w przedmiotowej nieruchomości w 2025 r., w
      ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych.
    Podkreślić należy, jak Pani wskazała w opisie sprawy, że w momencie nabycia udziału 1/2
    w przedmiotowej nieruchomości w drodze przysądzenia nie była Pani współwłaścicielem
    tej nieruchomości.
    Zauważyć należy, że była Pani właścicielką przedmiotowej nieruchomości na zasadzie
    wspólności majątkowej małżeńskiej na podstawie zakupu w dniu 4 sierpnia 2010 r. i we
    wspólności pozostała do 26 października 2022 r. W dniu 26 października 2022 r. zostało
    wydane postanowienie Sądu Rejonowego w (...), prawomocne z dniem 5 listopada 2022 r.,
    zgodnie z którym dokonano podziału majątku i 1/2 udziału w nieruchomości przypadała
    Pani. Następnie przestała Pani był współwłaścicielką ww. nieruchomości – jak wynika z
    wniosku w momencie nabycia udziału 1/2 w ww. nieruchomości wskutek wydanego przez
    sąd postanowienia nie była Pani właścicielką pozostałego udziału w tej nieruchomości.
    Zatem w wyniku przysądzenia udziału 1/2 w ww. nieruchomości przez Sąd na nowo stała
    się Pani współwłaścicielką ww. nieruchomości.
    Tym samym, ponowne nabycie przez Panią własności udziału w ww. nieruchomości
    stanowi dla Pani nowe nabycie.
    W przedstawionej sprawie nabycie przez Panią udziału w nieruchomości nastąpiło w dacie
    uprawomocnienia się postanowienia sądu o przysądzeniu własności nieruchomości (tj.
    2024 r.). W związku z tym, odpłatne zbycie przez Panią w 2025 r. udziału w nieruchomości
    nabytego w 2024 r. w drodze przysądzenia przez sąd, stanowi źródło przychodu, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    gdyż odpłatne zbycie udziału w nieruchomości nastąpiło przed upływem pięciu lat, licząc
    od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie. Wskazany wyżej przepis
    art. 10 ust. 6 ww. ustawy oraz powołana uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z
    dnia 15 maja 2017 r. odnoszą się do innego stanu faktycznego i w przedmiotowej sprawie
    nie mają zastosowania.
    Na podstawie art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Art. 30e ust. 2 ww. ustawy stanowi, że:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt
      1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Stosownie do art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Art. 22 ust. 6c ww. ustawy stanowi, że:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust.
      1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia
      lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane
      nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie
      ich posiadania.
    W świetle art. 22 ust. 6e ww. ustawy:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    W przedstawionej sprawie, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący różnicę
    pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości (udziału) określonym zgodnie z
    art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. wartością wyrażoną w cenie
    określonej w umowie sprzedaży pomniejszoną o koszty odpłatnego zbycia), a kosztami
    uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
        1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i
          praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny
          podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1
          pkt 131, lub
        2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    Zgodnie z art. 45 ust. 1a pkt 3 ww. ustawy:
      W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom
      skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego

      w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art.
      30e.
    Reasumując, sprzedaż przez Panią w 2025 r. udziału 1/2 w przedmiotowej nieruchomości,
    nabytego w 2024 r. w drodze przysądzenia przez sąd, przed upływem pięciu lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ponowne nabycie, stanowi dla Pani
    źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Zbycie to podlega opodatkowaniu 19% podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych na zasadach określonych w art. 30e ww. ustawy.
    Zatem, Pani stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście zadanego
    pytania i własnego stanowiska, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z
    opisu zdarzenia, które nie były przedmiotem pytania i własnego stanowiska w sprawie
    oceny prawnej.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego
    postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego
    postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki
    prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy
    okoliczności podanych we wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
      będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
      zastosuje się Pan do interpretacji.
      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.