Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB1/415-382/13-4/MD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2013-09-16
Teza: Czy przychody uzyskane z zakupu i sprzedaży walut, dokonywane w opisany we wniosku sposób, stanowić będą „przychody z innych źródeł” (uzyskane poza działalnością gospodarczą) i w ten właśnie sposób Wnioskodawca powinien je opodatkować podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; przychód-źródła przychodu; rachunki-rachunek bankowy; sprzedaż; waluta-waluta obca; zakup
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 10 czerwca 2013 r. (data wpływu 12 czerwca 2013 r.), uzupełnionym pismem z dnia 4 września 2013 r. (data wpływu 6 września 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie określenia źródła przychodów w związku ze sprzedażą walut – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 czerwca 2013 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie określenia źródła przychodów w związku ze sprzedażą walut.

Wniosek nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.), w związku z czym, pismem z dnia 30 sierpnia 2013 r., Nr IPTPB1/415-382/13-2/MD, na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h wymienionej ustawy, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłano w dniu 30 sierpnia 2013 r. (skuteczne doręczenie nastąpiło w dniu 2 września 2013 r.), Wnioskodawca uzupełnił ww. wniosek pismem z dnia 4 września 2013 r. (data wpływu 6 września 2013 r.), które nadane zostało w polskiej placówce pocztowej w dniu 4 września 2013 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedawnione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie obrotu walutami, ani w zakresie obrotu innymi instrumentami finansowymi. W celu ochrony siły nabywczej własnych środków pieniężnych chciałby w przyszłość dokonywać zakupu i sprzedaży walut obcych poprzez swój prywatny rachunek w banku mającym siedzibę na terytorium Polski. Decyzje o wykonaniu operacji podejmować zamierza wyłącznie pod wpływem własnej intuicji i wykresów walut. Wnioskodawca nie korzysta i nie zamierza korzystać w tym zakresie ze szczegółowych analiz specjalistów. Do zawierania transakcji wykorzystywać zamierza aplikację udostępnioną w ramach posiadanego konta przez bank oraz aplikację internetowej platformy wymiany walut. Wyżej wymienione oprogramowanie umożliwia zawieranie transakcji zakupu lub sprzedaży bez konieczności wizyty w banku (względnie w kantorze). Transakcje dokonywane będą po kursie ustalonym przez klientów internetowej platformy wymiany walut na moment operacji. Częstotliwość tych transakcji zależeć będzie od kursów wymiany walut i może wynosić kilka transakcji na miesiąc, ale w przypadku, gdy byłoby to korzystne, może się zdarzyć 1-2 transakcji w ciągu jednego dnia. Może się także zdarzyć okres kilku czy kilkunastu tygodni, gdy transakcji nie będzie wcale, gdyż nie dawałyby one szansy na uzyskanie żadnego przychodu, a mogłyby wręcz przynieść straty.

Za jedną transakcję Wnioskodawca uznaje okres od przejścia z pln na walutę obcą do powrotu z waluty obcej na pln, np.:

1.  zakup waluty za pln i sprzedaż waluty - powrót na pln (np. pln - eur - pln),
2.  zakup pierwszej waluty za pln, zakup drugiej waluty za środki pozyskane z poprzedniego zakupu i sprzedaż drugiej waluty - powrót na pln (np. pln - eur - usd - pln),
3.  zakup pierwszej waluty za pln, zakup drugiej waluty za środki pozyskane z poprzedniego zakupu, zakup trzeciej waluty za środki pozyskane z poprzedniego zakupu i sprzedaż trzeciej waluty - powrót na pln (np. pln - eur - usd - chf - pln), etc.

Taka definicja „transakcji”, zdaniem Wnioskodawcy, upraszcza określanie wysokości uzyskiwanego przychodu podlegającego opodatkowaniu. Aplikacja, jako pośrednik w wymianie walut, pobiera swoją (wyrażoną w procentach) prowizję w ten sposób, że pomniejsza o tę prowizję środki w zakupionej właśnie walucie. Dotyczy to każdej transakcji, np. przy transakcji pln - eur - pln, pieniądze (pln) z konta Wnioskodawcy w banku przelewane będą na konto, tam, po złożeniu zlecenia zakupu (przy założeniu, że przy wskazanym przez Wnioskodawcę kursie zakupu dojdzie do transakcji przeciwstawnej), wymieniane będą na euro. Uzyskana kwota w euro pomniejszona będzie o prowizję (liczoną w euro), następnie po złożeniu zlecenia sprzedaży (przy założeniu, że przy wskazanym przez Wnioskodawcę kursie dojdzie do transakcji przeciwstawnej), będą wymieniane na pln. Uzyskana kwota w pln pomniejszona będzie o prowizję (liczoną w pln) i środki te będą wracały na konto Wnioskodawcy w banku. Różnica pomiędzy kwotą „wracającą” na konto Wnioskodawcy pln w banku i „wychodzącą” wcześniej z tego konta pln w banku, przy założeniu, że będzie kwotą dodatnią stanowić będzie uzyskany przychód podlegający opodatkowaniu (wszystkie koszty w postaci prowizji pośrednika zostaną wcześniej potrącone).

W celu ochrony przed utratą pieniędzy na skutek ewentualnej nieuczciwości, czy bankructwa pośrednika (firmy), Wnioskodawca zamierza wprowadzić następujące „zabezpieczenia”:

1.  utworzyć na swoim koncie bankowym subkonta (osobne dla pln i dla każdej waluty obcej), pozwalające na bezpieczne przechowywanie swoich środków pomiędzy kolejnymi etapami transakcji i służące wyłącznie dokonywaniu tego typu transakcji. pojawiać się będą na nich środki na kolejnych etapach transakcji, ale ze względu na fakt pobierania przez pośrednika prowizji „na bieżąco”, określanie w takiej sytuacji uzyskiwanego przychodu pozostanie bez zmian, tzn. po powrocie środków w pln na konto pln w banku,
2.  dzielić kapitał i przesyłać go w 3 lub 4 transzach na platformę wymiany walut, w ten sposób, że każda następna transza uruchamiana będzie dopiero po zrealizowaniu przez zlecenia poprzedniej transzy i przelaniu środków na odpowiednie subkonto w banku Wnioskodawcy. Skutkować to będzie dodatkowo pozornym 3 lub 4 krotnym wzrostem aktywności w składaniu zleceń, ale pozostanie bez wpływu na uzyskiwany przychód.

W piśmie z dnia 4 września 2013 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawca wskazał, że nie prowadzi działalności gospodarczej. Jako osoba fizyczna, reżyser dźwięku, pracuje w oparciu o umowy o dzieło, opodatkowane na zasadach ogólnych, zgodnie z art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, według ustalonej skali podatkowej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy przychody uzyskane z zakupu i sprzedaży walut, dokonywane w opisany we wniosku sposób, stanowić będą „przychody z innych źródeł” (uzyskane poza działalnością gospodarczą) i w ten właśnie sposób Wnioskodawca powinien je opodatkować podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, ostatecznie sformułowanym w uzupełnieniu wniosku, przychody uzyskane z zakupu i sprzedaży walut, dokonywane w opisany we wniosku sposób, powinien traktować, jako „przychody z innych źródeł” (uzyskane poza działalnością gospodarczą) i opodatkować na zasadach ogólnych, zgodnie z art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, według ustalonej skali podatkowej.

Zgodnie z treścią interpretacji indywidualnej z dnia 15 września 2010 r., Nr IPPB2/415-563/10-4/AS dokonanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie:

1.  „Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ww. ustawy. Zgodnie z tym przepisem, za pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się działalność zarobkową: wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9”.
2.  „Mając powyższe na względzie, w świetle przytoczonej powyżej ustawowej definicji, stwierdzić należy, iż jeżeli działania Wnioskodawcy w zakresie zakupu i sprzedaży walut będą podejmowane w sposób zorganizowany i ciągły, na własny rachunek i będą miały na celu osiągnięcie zysku z przeprowadzanych transakcji, co jest charakterystyczne dla przedsięwzięć realizowanych w ramach działalności gospodarczej, to przychody z tytułu zakupu i sprzedaży walut wnioskodawca winien zaliczyć do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, tj. pozarolniczej działalności gospodarczej. Dla zaliczenia dochodów z tytułu zakupu i sprzedaży walut do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej decydujące znaczenie ma bowiem spełnienie wyżej omówionych przesłanek, o których mowa w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych”.
3.  „Zgodnie z treścią art. 20 ust. 1 ww. ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności (…)”.
4.  „Sformułowanie „w szczególności” wskazuje, iż definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe. Do przychodów z innych źródeł należy zatem zaliczyć każdy przychód, który spełnia łącznie dwa warunki: po pierwsze – nie jest zaliczany do źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8 ustawy, a po drugie – nie jest wyłączony z przedmiotowego zakresu podatku dochodowego od osób fizycznych.”

Wobec powyższego oraz z uwagi na fakt, że:

1.  Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej,
2.  przedsięwzięcie jakie zamierza podjąć:
    *   będzie prowadzone w celu zarobkowym,
    *   nie będzie prowadzone w sposób zorganizowany i ciągły,
    *   będzie prowadzone we własnym imieniu i na własny rachunek,

\- to, zdaniem Wnioskodawcy sposób, w jaki zamierza realizować opisane we wniosku przedsięwzięcie nie może być uznany za działalność gospodarczą, ponieważ nie będą spełnione wszystkie przesłanki, zdefiniowane przez ustawodawcę w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca wskazał, że słuszny wywód logiczny został dokonany w cytowanej wyżej interpretacji indywidualnej Nr IPPB2/415-563/10-4/AS. Właściwym postepowaniem w opisanym przez Wnioskodawcę przypadku, jest zaliczenie tak powstałych przychodów do przychodów z innych źródeł. Zatem, należy je opodatkować na zasadach ogólnych, zgodnie z art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, według ustalonej skali podatkowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zatem, wszelkie dochody podatnika niewymienione enumeratywnie w katalogu zwolnień przedmiotowych podlegają opodatkowaniu.

Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy, dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodami z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym dochód z tytułu zakupu i sprzedaży walut.

Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca, jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej, jako reżyser dźwięku pracuje w oparciu o umowy o dzieło, opodatkowane na zasadach ogólnych, zgodnie z art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, według skali podatkowej. W celu ochrony siły nabywczej własnych środków pieniężnych chciałby w przyszłość dokonywać zakupu i sprzedaży walut obcych poprzez swój prywatny rachunek w banku mającym siedzibę na terytorium Polski. Decyzje o wykonaniu operacji podejmować zamierza włącznie pod wpływem własnej intuicji i wykresów walut. Wnioskodawca nie korzysta i nie zamierza korzystać w tym zakresie ze szczegółowych analiz specjalistów. Do zawierania transakcji wykorzystywać zamierza aplikację udostępnioną w ramach posiadanego konta przez bank oraz aplikację internetowej platformy wymiany walut. Wyżej wymienione oprogramowanie umożliwia zawieranie transakcji zakupu lub sprzedaży bez konieczności wizyty w banku (względnie w kantorze). Transakcje dokonywane będą po kursie ustalonym przez klientów internetowej platformy wymiany walut na moment operacji. Częstotliwość tych transakcji zależeć będzie od kursów wymiany walut i może wynosić kilka transakcji na miesiąc, ale w przypadku, gdy byłoby to korzystne, może się zdarzyć 1-2 transakcji w ciągu jednego dnia. Może się także zdarzyć okres kilku czy kilkunastu tygodni, gdy transakcji nie będzie wcale, gdyż nie dawałyby one szansy na uzyskanie żadnego przychodu, a mogłyby wręcz przynieść straty.

Przepis art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zawiera katalog przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z punktem 9 tego artykułu, źródłem przychodów są „inne źródła”.

Na podstawie art. 20 ust. 1 ww. ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Sformułowanie „w szczególności” wskazuje, iż definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe. Do przychodów z innych źródeł należy zatem zaliczyć każdy przychód, który spełnia łącznie dwa warunki: po pierwsze – nie jest zaliczany do źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8 ustawy, a po drugie – nie jest wyłączony z przedmiotowego zakresu podatku dochodowego od osób fizycznych.

Przychody z innych źródeł podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych, zgodnie z art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, według ustalonej skali podatkowej. Przychody te podatnik - a więc również i Wnioskodawca - sam musi wykazać w zeznaniu rocznym za rok, w którym zostały osiągnięte i je opodatkować.

Analizując niniejszą sprawę zauważyć należy również, że zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odrębnym źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 tej ustawy. Zgodnie z tym przepisem, za pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się działalność zarobkową: wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki, stanowi w rozumieniu przepisów ww. ustawy pozarolniczą działalność gospodarczą, niezależnie od tego, czy podatnik dokonał jej rejestracji, czy też nie.

Jednakże jak wskazano we wniosku, nie wszystkie warunki wymienione w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zostaną spełnione. Przedsięwzięcie jakie zamierza realizować Wnioskodawca nie będzie bowiem prowadzone w sposób zorganizowany i ciągły.

Tak więc w związku ze sprzedażą walut obcych nie powstanie przychód z działalności gospodarczej, lecz jak już wskazano przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowo, należy mieć na uwadze, że w wypadku wykonywania czynności zakupu i sprzedaży walut przy spełnieniu przesłanek, o których mowa w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychód należy zakwalifikować do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zaznaczyć również należy, że dla celów właściwego i zgodnego z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych rozliczenia osiągniętego dochodu (poniesionej straty) istotna jest kwestia właściwego udokumentowania przychodów i kosztów, co wiąże się z dysponowaniem przez podatnika stosownymi informacjami w ww. zakresie. W przypadku transakcji zakupu i sprzedaży walut, o których mowa we wniosku, przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewidują szczególnej formy ich dokumentowania. W celu więc prawidłowego wypełnienia obowiązku podatkowego Wnioskodawca winien dysponować dokumentami, z których wynika wysokość uzyskanego przychodu oraz wartość poniesionych w związku z jego uzyskaniem wydatków.

Art. 181 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) wymienia w przykładowe środki dowodowe. Natomiast art. 180 tej ustawy stanowi, że dowodem może być wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

Jednocześnie podkreślenia wymaga, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy Organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa nie jest ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe jest zgodne ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania dowodowego okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.