Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP5/4512-1-53/15-4/PG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-05-12
Teza: Obowiązek odprowadzenia podatku VAT z tytułu sprzedaży działek.
Słowa kluczowe: działki; grunty; majątek-majątek prywatny; nieruchomości; nieruchomości-nieruchomość niezabudowana; podatek-podatek od towarów i usług; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 15 marca 2015 r. (data wpływu 18 marca 2015 r.) uzupełnionym pismem z dnia 2 maja 2015 r. (data wpływu 5 maja 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 marca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 2 maja 2015 r. (data wpływu 5 maja 2015 r.) o informacje doprecyzowujące opis sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W 2007 r. Wnioskodawczyni zakupiła prawa do 2 (dwóch) niezabudowanych działek. W MPZP działki przeznaczone pod aktywizację gospodarczą. W chwili zakupu Zainteresowana była mężatką, a w jej związku małżeńskim obowiązywał i nadal obowiązuje ustrój umowy rozdzielności małżeńskiej.

Opisywana nieruchomość wchodzi w skład majątku osobistego Wnioskodawczyni. Obydwie działki w chwili zakupu miały łączną powierzchnię 5.498 m2. W 2010 r. na wniosek Gminy został zmieniony MPZP, przeznaczenie działek nie uległo zmianie.

W 2014 r. Gmina odkupiła od Zainteresowanej część powierzchni działek i przeznaczyła ją na drogę. Obecnie opisywane działki łącznie mają 4.559 m2 powierzchni.

Od 2009 r. Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą i jest podatnikiem VAT.

Działki nie były i nie są związane z jakąkolwiek prowadzoną przez Zainteresowaną działalnością gospodarczą. W 2014 r. wartość sprzedaży opodatkowanej w firmie Wnioskodawczyni nie przekroczyła łącznie kwoty 150.000 zł.

Zainteresowana nie występowała o wydanie uzgodnień mającym na celu uzbrojenie działek w przyłącza sieci energetycznej, wody, gazu.

Od 2009 r. Wnioskodawczyni nie nabyła ani nie sprzedała praw do nieruchomości, poza sprzedażą części działki na rzecz Gminy.

W piśmie z dnia 2 maja 2015 r. (data wpływu 5 maja 2015 r.) – będącym uzupełnieniem wniosku – Zainteresowana wskazała, że:

*   nie udostępniała nigdy działki innym osobom na podstawie umowy: najmu, dzierżawy, użyczenia;
*   w chwili obecnej nie planuje sprzedaży innych nieruchomości, chyba że zmienią się jej warunki życiowe;
*   nie poniosła żadnych nakładów związanych z przygotowaniem tych nieruchomości do sprzedaży tzn. nie występowała o ich podział, nie ogrodziła działek, nie występowała do dostawców mediów o wydanie warunków przyłączenia. Jedyne nakłady jakie Wnioskodawczyni poniosła, były to ogłoszenia sprzedaży nieruchomości w Internecie. Łączne kwoty to około 300 zł;
*   w chwili zakupu nieruchomości obowiązywał MPZP, który w 2010 r. został zmieniony na wniosek Urzędu Gminy;
*   zgodnie z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego istnieje możliwość zabudowy opisanych we wniosku działek budynkami lub budowlami.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy przy sprzedaży praw do wymienionych działek, czynność ta będzie podlegać podatkowi od towarów i usług?
2.  Jeśli tak, to czy będzie opodatkowana według stawki 23%?

Zdaniem Wnioskodawczyni, działki zostały nabyte przed rozpoczęciem przez nią działalności gospodarczej. Działki nie były i nie są związane z jakąkolwiek prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą.

W odniesieniu do sprzedawanych praw do 2 niezabudowanych działek Zainteresowana nie będzie podejmować działań takich jak:

*   podział,
*   uzbrojenie,
*   wniosek o zmianę planu.

Stanowisko Wnioskodawczyni: sprzedaż praw do tych działek jest zwolniona od podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary – na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie zatem z ww. przepisami grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Zauważyć należy, że samo stwierdzenie, że podmiot dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu (w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy) nie jest wystarczającą przesłanką, aby daną czynność opodatkować podatkiem od towarów i usług. Istotnym jest, aby podmiot działał w charakterze podatnika, a więc osoby prowadzącej działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W świetle art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności.

Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności działa jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej – zawarta w ustawie – ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Inaczej jest natomiast w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347.1, z późn. zm.). Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

W niniejszej sprawie konieczne stało się zatem ustalenie, czy w świetle przedstawionych informacji Zainteresowana w celu sprzedaży działek, podejmie aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez handlowców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania jej za podmiot prowadzący „działalność gospodarczą” w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż ta nastąpi w ramach zarządu jej majątkiem prywatnym.

W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że w 2007 r. Wnioskodawczyni zakupiła prawa do 2 (dwóch) niezabudowanych działek. W MPZP działki przeznaczone pod aktywizację gospodarczą. W chwili zakupu Zainteresowana była mężatką, a w jej związku małżeńskim obowiązywał i nadal obowiązuje ustrój umowy rozdzielności małżeńskiej.

Opisywana nieruchomość wchodzi w skład majątku osobistego Wnioskodawczyni. Obydwie działki w chwili zakupu miały łączną powierzchnię 5.498 m2. W 2010 r. na wniosek Gminy został zmieniony MPZP, przeznaczenie działek nie uległo zmianie.

W 2014 r. Gmina odkupiła od Zainteresowanej część powierzchni działek i przeznaczyła ją na drogę. Obecnie opisywane działki łącznie mają 4.559 m2 powierzchni.

Od 2009 r. Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą i jest podatnikiem VAT.

Działki nie były i nie są związane z jakąkolwiek prowadzoną przez Zainteresowaną działalnością gospodarczą. W 2014 r. wartość sprzedaży opodatkowanej w firmie Wnioskodawczyni nie przekroczyła łącznie kwoty 150.000 zł.

Zainteresowana nie występowała o wydanie uzgodnień mającym na celu uzbrojenie działek w przyłącza sieci energetycznej, wody, gazu.

Od 2009 r. Wnioskodawczyni nie nabyła ani nie sprzedała praw do nieruchomości, poza sprzedażą części działki na rzecz Gminy.

Dodatkowo Zainteresowana wskazała, że nie udostępniała nigdy działki innym osobom na podstawie umowy: najmu, dzierżawy, użyczenia. W chwili obecnej nie planuje sprzedaży innych nieruchomości, chyba że zmienią się jej warunki życiowe. Nie poniosła żadnych nakładów związanych z przygotowaniem tych nieruchomości do sprzedaży tzn. nie występowała o ich podział, nie ogrodziła działek, nie występowała do dostawców mediów o wydanie warunków przyłączenia. Jedyne nakłady jakie Wnioskodawczyni poniosła, były to ogłoszenia sprzedaży nieruchomości w Internecie – łączne kwoty to około 300 zł. W chwili zakupu nieruchomości obowiązywał MPZP, który w 2010 r. został zmieniony na wniosek Urzędu Gminy. Zgodnie z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego istnieje możliwość zabudowy opisanych we wniosku działek budynkami lub budowlami.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy Zainteresowana ma wątpliwości, czy sprzedaż przedmiotowych działek będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jeżeli tak to czy sprzedaż ta będzie opodatkowana 23% stawką podatku VAT.

Uwzględniając przywołane wyżej przepisy oraz orzecznictwo należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie brak jest podstaw do uznania Wnioskodawczyni – w związku ze sprzedażą działek – za podatnika podatku od towarów i usług. Przedmiotowe działki nie były i nie są przez Zainteresowaną wykorzystywane w działalności gospodarczej. Co prawda Wnioskodawczyni poniosła nakłady związane z ogłoszeniem sprzedaży nieruchomości w Internecie, jednakże zdarzenia tego nie można uznać za środki zbliżone do tych, jakie podejmują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, lecz za działanie związane z zarządem majątkiem prywatnym. Zainteresowana nie poniosła żadnych nakładów związanych z przygotowaniem tych działek do sprzedaży, tzn. nie występowała o ich podział, nie ogrodziła działek, nie występowała do dostawców mediów o wydanie warunków przyłączenia.

Wobec powyższego należy uznać, że zbycie przez Wnioskodawczynię opisanych we wniosku działek, nie będzie stanowić działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności sprzedawcy w przedmiocie zbycia tychże nieruchomości, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności).

Zatem w przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując sprzedaży przedmiotowych działek Zainteresowana wystąpi w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, polegającą na handlu nieruchomościami. Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT nie wystarcza stwierdzić jedynie dostawę towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako podatnika podatku od towarów i usług. W rozpatrywanej sprawie sprzedaż działek można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W związku z tym, Wnioskodawczyni będzie korzystać z przysługującego jej prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.

Reasumując, sprzedaż praw do wymienionych działek nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ z tytułu tej czynności Zainteresowana nie będzie podatnikiem tego podatku w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. Zatem z tytułu tej transakcji nie powstanie obowiązek podatkowy w zakresie podatku od towarów i usług.

Uwzględniając powyższe rozstrzygnięcie należy stwierdzić, że w takiej sytuacji brak jest podstaw prawnych do dokonywania analizy w zakresie objęcia tej transakcji podstawową stawką podatku VAT lub też zastosowania do niej zwolnienia od podatku. W zaistniałym przypadku odpowiedź na pytanie oznaczone nr 2 dotyczące stawki podatku stała się bezprzedmiotowa.

Ponadto dodać należy, że stanowisko Wnioskodawczyni zostało uznane za nieprawidłowe, ponieważ w stanowisku własnym Zainteresowana wskazała, że sprzedaż praw do tych działek jest zwolniona od podatku od towarów i usług. W związku z powyższym tut. Organ pragnie zaznaczyć, że pomimo identycznego skutku podatkowego (brak kwoty podatku należnego z tytułu dostawy towarów) – pojęcia „dostawa towarów zwolniona od podatku” oraz „dostawa towarów niepodlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług” nie są tożsame, ponieważ tylko czynności objęte zakresem przedmiotowym określonym w art. 5 ustawy mogą korzystać ze zwolnienia od podatku. W rozpatrywanej sprawie ma miejsce sytuacja, w której sprzedaż działek nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług – czynność, do której unormowania ustawy nie będą miały zastosowania.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Należy podkreślić, że stosownie do przepisu art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W szczególności na informacji, że Wnioskodawczyni – poza kosztami ogłoszenia w Internecie – nie poniosła żadnych wydatków związanych z przygotowaniem działek do sprzedaży. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisanego zdarzenia przyszłego, udzielona interpretacja traci swą aktualność.

Informuje się również, że zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Wobec powyższego należy podkreślić, że niniejsza interpretacja indywidualna stanowi ochronę prawno-podatkową tylko dla Wnioskodawczyni, a nie dla jej męża.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.