Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.475.2025.2.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-14
Teza: Brak zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy przy
sprzedaży działek nr 4 i 5.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
grunty-grunt niezabudowany
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    5 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy braku zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy
    przy sprzedaży działek nr 4 i 5.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 7 lipca 2025 r. (wpływ 7 lipca 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie.
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
        „A” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
    2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
        „B” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca i Zainteresowany są czynnymi podatnikami VAT i polskimi rezydentami
    podatkowymi.
    Wnioskodawca oraz Zainteresowany są współużytkownikami wieczystymi niezabudowanej
    nieruchomości gruntowej, oznaczonej jako działki o numerach ewidencyjnych 1 oraz 2, o
                    2łącznym obszarze 7.423,00 m, przy czym działka 2 uległa podziałowi na działki gruntu o
    numerach 3, 4 oraz 5.
    Prawo użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości Wnioskodawca i
    Zainteresowany nabyli od Skarbu Państwa na podstawie umowy sprzedaży zawartej w
    formie aktu notarialnego 5 grudnia 2023 r. Wnioskodawca i Zainteresowany posiadają
    udział w prawie użytkowania wieczystego w wysokości 1/2.
    Przeznaczenie przedmiotowej nieruchomości w miejscowym planie zagospodarowania
    przestrzennego jest następujące:
    a. Działka gruntu o numerze ewidencyjnym 1 stanowi drogi;
    b. Działka gruntu o numerze ewidencyjnym 3 stanowi tereny kolejowe, przeznaczone
      pod teren bocznicy kolejowej;
    c. Działka gruntu o numerze ewidencyjnym 4 stanowi tereny kolejowe, przeznaczone
      pod teren bocznicy kolejowej;
    d. Działa gruntu o numerze ewidencyjnym 5 stanowi tereny kolejowe, przeznaczone pod
      teren bocznicy kolejowej.
    Wyżej opisane działki gruntu nie stanowią nieruchomości rolnej w rozumieniu ustawy z 11
    kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego ani nie znajdują się pod śródlądowymi
    wodami stojącymi w rozumieniu art. 23 ustawy z 20 lipca 2017 r. prawo wodne.

    Na przedmiotowej nieruchomości brak jest obciążeń w postaci zaległych podatków lub
    innych danin publicznoprawnych. Nieruchomość nie jest obciążona żadnymi długami i
    prawami osób trzecich, innymi ograniczonymi prawami rzeczowymi, wolna jest od
    wszelkich roszczeń osób trzecich, nie toczą się żadne postępowania sądowe, egzekucyjne,
    ani administracyjne. Wobec tej nieruchomości nie jest prowadzona żadna egzekucja
    komornicza, nie toczy się postępowanie upadłościowe lub jakiekolwiek postępowanie
    restrukturyzacyjne i nie istnieją okoliczności uzasadniające zgłoszenie wniosku o
    ogłoszenie upadłości lub wszczęcia jakiegokolwiek postepowania restrukturyzacyjnego.
    Dla poszczególnych działek gruntu nie została wydana decyzja o ustaleniu inwestycji celu
    publicznego oraz nie znajdują się one na terenie parku narodowego, krajobrazowego,
    specjalnej strefy ekonomicznej.
    Wnioskodawca i Zainteresowany planują zbyć prawo użytkowania wieczystego działek
    oznaczonych numerami 4 oraz 5 (Działki) na rzecz osoby fizycznej prowadzącej działalność
    gospodarczą, z którą 2 stycznia 2025 r. zawarli umowę przedwstępną sprzedaży Działek, w
    formie aktu notarialnego.
    Na podstawie umowy przedwstępnej, Kupujący uiścił tytułem zadatku:
        Na rzecz Wnioskodawcy: (...) zł brutto (słownie: (...))
        Na rzecz Zainteresowanego: (...) zł brutto (słownie: (...)).
    Ponadto, na podstawie tejże umowy przedwstępnej, Kupujący uiścił tytułem zaliczki:
        Na rzecz Wnioskodawcy: (...) zł brutto (słownie: (...))
        Na rzecz Zainteresowanego: (...) zł brutto (słownie: (...)).
    Umowa ostateczna sprzedaży Działek ma zostać zawarta do końca lipca 2025 roku.
    W umowie przedwstępnej transakcja sprzedaży Działek przez Wnioskodawcę i
    Zainteresowanego została uznana za opodatkowaną VAT. W związku ze zbliżającą się datą
    transakcji sprzedaży Działek, Wnioskodawca i Zainteresowany chcą upewnić się, że
    transakcja sprzedaży Działek jest opodatkowana VAT i że ich stanowisko w tym zakresie
    jest prawidłowe.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest pośrednictwo w obrocie nieruchomościami
    oraz roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i
    niemieszkalnych. Natomiast przedmiotem działalności Zainteresowanego nie będącego
    stroną postępowania są usługi w zakresie budownictwa i materiałów budowlanych, a
    zwłaszcza w branży budowy mieszkań i domów, budynków.
    Działki nie były wykorzystywane ani w działalności Wnioskodawcy ani w działalności
    Zainteresowanego nie będącego stroną postępowania.
    Na zakup działek została wystawiona faktura VAT zarówno na Wnioskodawcę jak i na
    Zainteresowanego nie będącego stroną postępowania. VAT naliczony z faktur zakupu
    został odliczony zarówno przez Wnioskodawcę jak i Zainteresowanego nie będącego
    stroną postępowania
    Nieruchomość została zakupiona w celach inwestycyjnych.
    Zakupione działki nie były przedmiotem umowy dzierżawy bądź innej odpłatnej umowy.

## Pytanie

Czy planowana transakcja sprzedaży Działek będzie stanowiła czynność podlegającą
    opodatkowaniu VAT, korzystającą ze zwolnienia z opodatkowania przewidzianego w art.
    43 ust. 1 pkt 9 Ustawy o VAT?

    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy i Zainteresowanego, sprzedaż Działek nie będzie podlegać
    zwolnieniu z opodatkowania przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 9 Ustawy o VAT. Działki
    stanowią teren budowlany w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, toteż ich sprzedaż
    przez Wnioskodawcę i Zainteresowanego – będących czynnymi podatnikami VAT –
    stanowi odpłatną dostawę towarów na terytorium kraju, podlegającą opodatkowaniu
    podstawową stawką podatku VAT, tj. 23%, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT w
    związku z brakiem możliwości zastosowania zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1
    pkt 9 tej ustawy.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
    kraju.
    Przez dostawę towarów rozumienie się przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel.
    W oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy należy przyjąć, że zbycie
    nieruchomości zabudowanych, jak i niezabudowanych traktowane jest jako czynność
    odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
    Jednakże należy wskazać, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w
    rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, podlega opodatkowaniu podatkiem od VAT, ponieważ
    aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana
    przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem VAT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej
    działalności.
    Jak wynika z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody.
    Wnioskodawca i Zainteresowany, będąc spółkami z ograniczoną odpowiedzialnością, są
    wyposażone w osobowość prawną oraz w określonym zakresie wykonują samodzielnie
    działalność gospodarczą, należy więc uznać, że spełniają definicję podatnika VAT.
    Wnioskodawca i Zainteresowany będąc czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT są
    również podatnikiem tego podatku w zakresie sprzedaży nieruchomości i innego
    mienia na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Mając powyższe na uwadze,
    należy uznać, że planowana sprzedaż Działek będzie dokonana przez Wnioskodawcę i
    Zainteresowanego jako podatników VAT, a sama transakcja stanowi odpłatną dostawę
    towarów na terytorium kraju w rozumieniu art. 7 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 ustawy o
    VAT.
    Należy zatem rozstrzygnąć, czy planowana sprzedaż Działek będzie opodatkowana VAT,
    czy też będzie miało do niej zastosowanie zwolnienie z VAT. Na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 9 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku podstawę terenów niezabudowanych
    innych niż tereny budowalne.
    Zgodnie z Prawem budowlanym dla celów VAT za działkę niezabudowaną uznaje się
    teren, na którym nie znajdują się budynki i budowle. Z kolei przez tereny budowlane,
    zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, rozumieć należy grunty przeznaczone pod
    zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w

    przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 28 marca 1996 r. w sprawie C-
    468/93 Gemeente Emmen wskazuje, że „teren budowlany” oznacza „każdy
    nieuzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod
    zabudowę”. Zatem, także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren
    budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został
    przeznaczony pod zabudowę.
    Ponadto jak wskazał Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w Interpretacji
    indywidualnej z 15 kwietnia 2022 r. 0111-KDIB3-3.4012.669.2021.3.MS - ,,Przy czym,
    przy określaniu charakteru gruntu jako terenu budowlanego lub terenu
    niezabudowanego innego niż teren budowlany, należy uwzględnić - oprócz
    podstawowego przeznaczenia terenu określonego w miejscowym planie
    zagospodarowania przestrzennego (lub decyzji o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu) - również zapisy szczegółowe ww. dokumentów, dotyczące
    przeznaczenia uzupełniającego terenu, które dopuszczają możliwość jego zabudowy.
    Zatem grunt - w przypadku którego, w miejscowym planie zagospodarowania
    przestrzennego terenu lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu
    dopuszczono jego zabudowę, np. określonymi obiektami, urządzeniami i sieciami
    infrastruktury technicznej, albo obiektami małej architektury, pełniących jedynie rolę
    pomocniczą, uzupełniającą - stanowi teren budowlany w rozumieniu art. 2 pkt 33
    ustawy o VAT, a w konsekwencji jego sprzedaż przez podatnika VAT nie będzie
    zwolniona od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT”.
    Co więcej, w Interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w
    Warszawie, z 27 maja 2024 r. 0111-KDIB3-2.4012.143.2024.2.A odczytujemy, iż –
    „zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, obejmuje zbycie
    nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one
    przeznaczone pod zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania z
    ww. zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele
    inne niż budowlane. Przy czym - jak wyjaśniono wyżej - o tym, że dany teren jest
    terenem budowlanym przesądzają zapisy w planie zagospodarowania przestrzennego
    lub decyzji o warunkach zabudowy. Oznacza to że generalnie opodatkowane podatkiem
    VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i
    niezabudowane, przy czym w przypadku tych, ostatnich opodatkowane są wyłącznie te,
    których przedmiotem są tereny budowlane (przeznaczone pod zabudowę). Pozostałe
    natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, będących gruntami leśnymi, rolnymi
    itp., niebędących terenami budowlanymi - są zwolnione od podatku VAT." W
    analizowanym przypadku przedmiotem transakcji jest grunt niezabudowany, to jest
    Działki, które są sklasyfikowane jako tereny kolejowe. Ustawodawca zalicza do nich
    grunty zajęte pod budowle i urządzenia związane z prowadzeniem i obsługą ruchu
    kolejowego, np. linie i bocznice kolejowe, stacje, rampy, magazyny itp.”
    Zgodnie z Interpretacją indywidualną z 20 października 2023 r., Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB3-2.4012.487.2023.3.AR „działki objęte są MPZP z
    przeznaczeniem na bazy, składy, magazyny, zabudowę związaną z działalnością
    gospodarczą (przeznaczenie dopuszczalne: urządzenia infrastruktury technicznej,
    bocznice kolejowe, drogi wewnętrzne, parkingi). Stanowią zatem teren budowlany w
    rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy.”
    Podobnie w Interpretacji indywidualnej z 14 czerwca 2017 r., Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP1-1.4012.98.2017.1.DG wskazuje wprost, że „W
    kontekście przestawionego opisu sprawy i przepisów stwierdzić należy, że w zakresie tej
    transakcji sprzedający - Powiat jest podatnikiem, a czynność sprzedaży Nieruchomości
    podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. W związku z tym, że sprzedana Nieruchomość

    niezabudowana została objęta decyzją o realizacji inwestycji celu publicznego
    polegającej na budowie Strefy Gospodarczej - na terenie której dozwolona jest budowa
    obiektów pod działalność produkcyjną, gospodarczą, składową oraz infrastruktury
    kolejowej, drogowej, wodnokanalizacyjnej, elektroenergetycznej i telekomunikacyjnej -
    należy uznać, że doszło do dostawy gruntu niezabudowanego stanowiącego teren
    budowlany. Tym samym oznacza to, że nie było podstawy do zastosowania zwolnienia
    od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.”
    Powyższe potwierdza również komentarz doradcy podatkowego oraz radcy prawnego
    dr habilitowanego Adama Bartosiewicza, w którym mowa, że „W przypadku dostawy
    gruntu niezabudowanego możliwe są dwie opcje opodatkowania: - albo dostawa
    gruntu jest opodatkowana stawką 23% VAT; - albo dostawa gruntu korzysta ze
    zwolnienia podatkowego.
    Zgodnie z brzmieniem art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy zwalnia się od podatku dostawę
    terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
    Zgodnie natomiast z art. 2 pkt 33 ustawy pod pojęciem terenów budowlanych rozumie
    się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
    decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
    przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Z powyższych regulacji
    wynika, że dostawa gruntów niezabudowanych: - innych niż tereny budowlane jest
    zwolniona z podatku; - będących terenami budowlanymi jest opodatkowana stawką
    podstawową (23%) VAT.
    W praktyce można się spotkać z sytuacjami zero-jedynkowymi, to znaczy takimi, gdzie
    dla gruntu w ogóle nie opracowano planu miejscowego (względnie nie dopuszcza on w
    ogóle zabudowy) oraz nie wydano decyzji WZ albo też gdy taki plan albo taka decyzja
    istnieją i odnoszą się do całości gruntu (albo do niemal jego całej powierzchni). Mogą
    jednak w praktyce występować sytuacje, w których stan faktyczny jest bardziej
    skomplikowany i niejasny. Przykładowo, dla kilkuhektarowej działki przyjęto plan
    miejscowy, który dopuszcza zabudowę pod infrastrukturę gazociągową na kilku
    promilach powierzchni tej działki, zaś dodatkowo to przeznaczenie planistyczne zostało
    już skonsumowane, bowiem stosowna infrastruktura przesyłowa (budowla będąca
    własnością innego podmiotu) znajduje się już na gruncie. Czy taki grunt powinien być
    uznany za teren budowlany? Formalnie – tak! Ale czy w istocie jest one terenem
    budowlanym? Przecież jego nabywca nie wzniesie na nim żadnych budynków, ani
    budowli bez dodatkowych zabiegów. To powinno prowadzić do jego kwalifikacji jako
    terenu niebędącego terenem budowlanym.”
    Dodatkowo w interpretacji indywidualnej z 29 września 2017 r., Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB3-1.4012.380.2017.2.WN wskazuje „W
    analizowanej sprawie, dla przedmiotowej niezabudowanej nieruchomości, decyzją z
    sierpnia 2016 r. burmistrz miasta X wydał decyzję o warunkach zabudowy (ustalając
    warunki zabudowy na zamierzenie inwestycyjne pod nazwą: „budynek handlowo-
    usługowy”). Należy zatem uznać, że dojdzie do dostawy gruntu niezabudowanego
    stanowiącego teren budowlany w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT. Tym samym
    do dostawy tej nie znajdzie zastosowania zwolnienie od podatku na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. W konsekwencji, dostawa przedmiotowego gruntu,
    stanowiącego teren budowlany, planowana przez przedsiębiorcę będzie podlegać
    opodatkowaniu VAT według stawki w wysokości 23 proc.”
    Przywołania wymaga także interpretacja indywidualna z 23 kwietnia 2024 r., Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.94.2024.2.ŻR, w którym
    mowa „Zauważenia wymaga, że analiza ustawy o podatku od towarów i usług wskazuje
    jednoznacznie, że zwolnienie od podatku VAT obejmuje zbycie nieruchomości
    niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one przeznaczone pod
    zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania ze zwolnienia od

    podatku VAT przy zbyciu gruntów, jest przeznaczenie gruntu na cele inne niż
    budowlane. Przy czym, w sytuacji, gdy w planie zagospodarowania przestrzennego lub
    w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania dla danej działki wyznaczono
    linie rozgraniczające miejsce zabudowy, to teren taki tylko w tej części, w której
    przeznaczony jest pod zabudowę będzie uznany za teren budowlany, pozostała część
    działki będzie uznana za teren inny niż budowlany.”
    W uzupełnieniu powyższego zgodnie z interpretacją indywidualną z 14 maja 2025 r.,
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL1-3.4012.146.2025.2.KK „Z
    wniosku wynika, że działka wydzielona z działki nr 1 jest przedmiotem dzierżawy na cele
    budowlane, co jest czynnością opodatkowaną podatkiem VAT. Tym samym nie można
    uznać, że ww. działka była wykorzystywana wyłącznie na cele działalności zwolnionej od
    podatku. Wobec powyższego planowana przez Pana dostawa niezabudowanej
    nieruchomości, tj. niezabudowanej działki o projektowanym obszarze około 0,1680 ha
    wydzielonej z działki nr 1, nie będzie korzystać także ze zwolnienia od podatku VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, z uwagi na fakt, iż nie będzie spełniony co
    najmniej jeden z warunków określonych w tym przepisie niezbędny do zastosowania
    tego zwolnienia. W konsekwencji należy stwierdzić, że sprzedaż przez Pana
    niezabudowanej działki o projektowanym obszarze około 0,1680 ha wydzielonej z
    działki nr 1, będzie stanowić czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w powiązaniu z art. 7 ust. 1 ustawy,
    która nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 i
    pkt 2 ustawy.”
    Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz obowiązujące przepisy ustawy o
    VAT, należy wskazać, że planowana sprzedaż Działek, przeznaczonych pod bocznice
    kolejowa, nie będzie korzystać ze zwolnienia z opodatkowania VAT na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Należy przy tym zaznaczyć, że ponieważ przedmiotowe Działki mogą być formalnie
    uznane za niezabudowane, to z uwagi na ich przeznaczenie – jako teren infrastruktury
    technicznej sklasyfikowany jako bocznica kolejowa – spełniają definicję terenu
    budowlanego w rozumieniu przepisów ustawy o VAT. Oznacza to, że zgodnie z art. 2 pkt
    33 ustawy o VAT, są to tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z obowiązującym
    miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, decyzją o warunkach
    zabudowy lub zgodnie z innymi przepisami.
    W rezultacie, Działki te nie kwalifikują się jako tereny niezabudowane inne niż
    przeznaczone pod zabudowę, co wyklucza możliwość zastosowania zwolnienia z VAT
    przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Jak wynika z przytoczonego powyżej orzecznictwa oraz stanowisk organów
    podatkowych, linia interpretacyjna w przedmiotowej sprawie jest ugruntowana i
    jednoznacznie wskazuje, że grunty niezabudowane, które zgodnie z miejscowym
    planem zagospodarowania przestrzennego (lub decyzją o warunkach zabudowy) są
    przeznaczone pod zabudowę, należy kwalifikować jako tereny budowlane w rozumieniu
    art. 2 pkt 33 ustawy o VAT.
    W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, sprzedaż niezabudowanych działek gruntu,
    stanowiących tereny budowlane, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług według stawki podstawowej 23% i nie korzysta ze zwolnienia przewidzianego w
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 poz. 775) zwanej dalej „ustawą”:

        Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa
        towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
        Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
        oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 6 i 7 ustawy:
        Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
        przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:
        6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
        7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowych (działek), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Ponadto zarówno oddanie nieruchomości w użytkowanie wieczyste, jak również sprzedaż
    prawa użytkowania wieczystego, stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1
    ustawy
    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      a) określone udziały w nieruchomości;
      b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
      c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
      prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    I tak, zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    W myśl art. 196 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące
      stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych
      stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Na podstawie art. 198 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:

      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W kontekście powyższego, uwzględniając definicję działalności gospodarczej, należy
    stwierdzić, że dostawa towarów będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług tylko w sytuacji, gdy dokonana zostanie przez podmiot o statusie podatnika, który
    będzie działał w takim charakterze w odniesieniu do tej konkretnie czynności. Natomiast
    dla stwierdzenia, że dla danej transakcji podmiot jest podatnikiem podatku od towarów i
    usług, konieczne jest prowadzenie przez niego działalności gospodarczej w rozumieniu
    przepisów ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że Sprzedający chcą dokonać dostawy działek nr 4 i 5.
    Zainteresowani prowadzą aktualnie działalność gospodarczą, Wnioskodawca w zakresie
    pośrednictwa w obrocie nieruchomościami oraz roboty budowlane związane ze
    wznoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych natomiast Zainteresowany
    niebędący stroną postępowania w zakresie budownictwa i materiałów budowlanych, a
    zwłaszcza w branży budowy mieszkań i domów, budynków. Zainteresowani są czynnymi,
    zarejestrowanymi podatnikami podatku od towarów i usług. Zainteresowani zakupili
    nieruchomość w celach inwestycyjnych. Ponadto przy nabyciu Nieruchomości wystawiono
    fakturę VAT, a Zainteresowanym przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, czy planowana transakcja sprzedaży Działek będzie
    stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, korzystającą ze zwolnienia z
    opodatkowania przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 9 Ustawy o VAT.
    Na wstępie należy wskazać, że sprzedaż wskazanych we wniosku działek nr 4 i 5, wypełni
    przesłanki określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, gdyż Zainteresowani nie posiadają
    majątku prywatnego, a dysponują wyłącznie majątkiem wykorzystywanym w działalności
    gospodarczej. W konsekwencji, transakcja ta będzie dokonana w ramach działalności
    gospodarczej i będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako
    odpłatna dostawa towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1
    ustawy.
    Należy zauważyć, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być
    opodatkowana tym podatkiem.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się
      przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem

      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, obejmuje zbycie
    nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one
    przeznaczone pod zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania z
    ww. zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele
    inne niż budowlane. Przy czym o tym, że dany teren jest terenem budowlanym
    przesądzają zapisy w planie zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach
    zabudowy.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że dla sprzedawanych działek jest
    miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, z którego wynika, że działki gruntu nr
    4 i 5 stanowią tereny kolejowe, przeznaczone pod teren bocznicy kolejowej.
    W związku z tym, nieruchomość w momencie dostawy będzie stanowiła teren budowlany,
    zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy i w rezultacie jej sprzedaż nie będzie korzystała ze
    zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki
    uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o
    przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów (w tym nieruchomości), spełnione muszą być
    łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
        towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
        brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
        wytworzeniu) tych towarów.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Jak wynika z wniosku, przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu
    nabycia działek nr 4 i 5 oraz z wniosku nie wynika, że ww. działki nie były przez
    Zainteresowanych wykorzystywane wyłącznie w działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Zatem, nie są spełnione warunki zwolnienia zawarte w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    W konsekwencji należy stwierdzić, że sprzedaż przez Zainteresowanych działek nr 4 i 5 -
    będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z art. 7 ust. 1 ustawy, która nie będzie korzystała
    ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 bądź pkt 2 ustawy.
    W efekcie Państwa stanowisko w zakresie braku zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy
    przy sprzedaży działek nr 4 i 5 uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja nie rozstrzyga właściwej stawki podatku mającej zastosowanie do
    sprzedaży nieruchomości. Na podstawie art. 42b ust. 1 w powiązaniu z art. 42a ustawy o
    podatku od towarów i usług podatnik może wystąpić do Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej o wydanie wiążącej informacji stawkowej (WIS), która jest wydawana w formie
    decyzji na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów,
    wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług. Wystąpienie z
    wnioskiem o wydanie WIS jest możliwe od 1 listopada 2019 r. – przy czym WIS dotyczy
    stanu prawnego, który obowiązuje od 1 lipca 2020 r. Zatem kwestia ustalenia wysokości
    stawki podatku od towarów i usług dla dostawy towarów lub świadczenia usług od 1 lipca
    2020 r. może być określona wyłącznie w ramach wydania Wiążącej Informacji Stawkowej
    określonej w art. 42a ustawy.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia
        przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy
        zastosują się do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
      ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    „A” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Zainteresowany będący stroną
    postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej
    interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady
    zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
    o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.;
    dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.