Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.328.2025.3.MJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-06
Teza: Możliwość rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca
dziecko (opieka naprzemienna).
Słowa kluczowe: dzieci i młodzież
opieka
osoba-osoby samotnie wychowujące dzieci
rozwód
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Opodatkowanie małżonków i osób samotnie
wychowujących dzieci.-Opodatkowanie rodziców
samotnie wychowujących dzieci.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4c
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4d

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan pismem z 22 kwietnia 2025 r. (wpływ 22 kwietnia 2025 r.) oraz pismem z 7 maja
    2025 r. (wpływ 7 maja 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Jest Pan osobą fizyczną podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w
    Polsce.
    Pozostaje Pan w stanie wolnym od 2015 r. (Pana status to rozwodnik, nie znajduje się Pan
    obecnie w związku małżeńskim).
    W 2015 r. sąd orzekł rozwód pomiędzy Panem a matką Pana córki. W wyroku
    rozwodowym sąd orzekł tzw. opiekę naprzemienną nad małoletnią córką (ur. w 2006 r.).
    Faktycznie jednak od ukończenia przez dziecko 8. roku życia dziewczynka zamieszkiwała i
    przebywała na stałe u Pana. Samodzielnie zapewniał Pan jej codzienną opiekę, utrzymanie
    i wychowanie.
    Matka dziecka utrzymywała jedynie nieregularne kontakty z córką. W 2024 r. sprowadzały
    się one do pojedynczych wyjazdów w trakcie wakacji i krótkiego pobytu u matki (ok. dwa
    tygodnie).
    W 2024 r., do czasu ukończenia przez córkę 18. roku życia (tj. do czerwca 2024 r.) oboje
    rodziców pobierało - w częściach określonych przez odpowiedni organ - świadczenie
    wychowawcze, o którym mowa w ustawie z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w
    wychowywaniu dzieci (tzw. 800+). Po osiągnięciu przez córkę pełnoletności prawo do
    pobierania tego świadczenia wygasło, przy czym córka pozostała na stałe u Pana i
    faktycznie nadal pozostaje wyłącznie pod Pana bieżącą opieką oraz na Pana utrzymaniu.
    Córka w roku akademickim 2024/2025 podjęła naukę na państwowej uczelni wyższej.
    W roku podatkowym 2024 osiągał Pan dochody z tytułu zatrudnienia na podstawie
    umowy o pracę. Były to jednak dochody nieregularne - większość wynagrodzenia uzyskał
    Pan do sierpnia 2024 r., a od września do końca 2024 r. nie uzyskiwał Pan przychodów ze
    stosunku pracy.
    Nie uzyskiwał Pan w 2024 r. przychodów (dochodu) opodatkowanych według 19% stawki
    liniowej (art. 30c ustawy o PIT).
    Nie podlegał Pan też opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy o podatku
    tonażowym bądź o aktywizacji przemysłu okrętowego.
    Uzyskiwał Pan w 2024 r. przychody opodatkowane ryczałtem od przychodów
    ewidencjonowanych z tytułu wynajmu mieszkania, ale odbywało się to w ramach wynajmu
    prywatnego, a nie działalności gospodarczej.
    Córka nie uzyskiwała w roku podatkowym 2024 żadnych dochodów.
    Zaznaczyć należy, że choć formalnie w wyroku rozwodowym jest mowa o „opiece
    naprzemiennej”, to faktycznie dziecko przez zdecydowaną większość roku przebywało (i
    przebywa) stale z Panem, a matka utrzymuje wyłącznie sporadyczne kontakty (co w
    praktyce nie stanowiło i nie stanowi „wspólnego wychowywania”).
    Nie prowadzi Pan od czasu rozwodu wspólnego gospodarstwa domowego z byłą żoną,
    matką córki.
    Złoży Pan odpowiedni wniosek o opodatkowanie na zasadach z art. 6 ust. 4d ustawy o PIT.
    Uzupełnienie stanu faktycznego
    W pierwszej kolejności chciałby Pan doprecyzować stan faktyczny i prawny, który był
    przedstawiony przez Pana we wniosku, w związku z ustaleniami dokonanymi przez Pana

    już po złożeniu wniosku, a dotyczącymi braku ustalenia prawa do pobierania świadczenia
    wychowawczego, o którym mowa w ustawie o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci
    (tzw. 500 + / 800 +) po dniu 31 maja 2024 r. Wskazuje Pan, że w roku podatkowym 2024 r.:
        posiadał Pan status osoby rozwiedzionej,
        wychowywał Pan dwoje dzieci:
          syna, który był małoletni przez cały rok 2024,
          córkę, która była małoletnia do czerwca 2024 r. (osiągnęła pełnoletność) Córka
          po osiągnięciu pełnoletności podjęła naukę w szkole wyższej,
        faktycznie sprawował Pan samodzielną, codzienną pieczę nad dziećmi, zapewniając
        im utrzymanie i wychowanie w odrębnym gospodarstwie domowym, bez udziału
        drugiego rodzica.
    Spełniał Pan tym samym przesłankę "samotnego wychowywania" dzieci w rozumieniu art.
    6 ust. 4c ustawy o PIT, interpretowaną zgodnie z utrwalonym orzecznictwem.
    Pan oraz drugi rodzic pobieraliście świadczenie wychowawcze (800+) na oboje dzieci (syna
    i córkę) w związku z formalnie orzeczoną opieką naprzemienną, jednak świadczenie to
    było wypłacane na rzecz Pana wyłącznie za okres świadczeniowy trwający od 1 czerwca
    2023 r. do 31 maja 2024 r. Oznacza to, że w roku podatkowym 2024, warunek ten był
    spełniony jedynie od 1 stycznia do 31 maja. Nie złożył Pan wniosku o 800+ na kolejny
    okres świadczeniowy.
    Wskazuje Pan, że przepis art. 6 ust. 4f ustawy o PIT stanowi:
    "Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która
    wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno
    dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą
    obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a
    ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (...)."
    Kluczowe dla zastosowania tego wyłączenia jest łączne spełnienie dwóch przesłanek
    dotyczących opieki naprzemiennej:
        Fakt sprawowania opieki naprzemiennej (formalnie prowadzący do wspólnego
        wychowywania).
        Ustalenie świadczenia wychowawczego (800+) dla obojga rodziców w związku z tą
        opieką naprzemienną, zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w
        wychowywaniu dzieci.
    Należy jednoznacznie podkreślić, że obie te przesłanki muszą występować łącznie, aby
    wyłączenie z art. 6 ust. 4f mogło znaleźć zastosowanie.
    W analizowanym stanie faktycznym, warunek dotyczący świadczenia wychowawczego dla
    obojga rodziców w związku z opieką naprzemienną był spełniony wyłącznie w okresie od 1
    stycznia 2024 r. do 31 maja 2024 r., ponieważ tylko za ten okres obowiązywał odpowiedni
    okres świadczeniowy, w ramach którego świadczenie 800+ było w ten sposób przyznane.
    Od dnia 1 czerwca 2024 r. świadczenie 800+ za okres świadczeniowy rozpoczynający się
    od tej daty nie było już wypłacane obojgu rodzicom w sposób opisany w art. 6 ust. 4f
    (okres świadczeniowy 2023/2024 zakończył się 31 maja 2024 r., a dla córki prawo do
    świadczenia ustało wraz z osiągnięciem pełnoletności w czerwcu 2024 r.). Nie pobierał Pan
    800+ po dniu 31 maja 2024 r., bowiem nie złożył wniosku o jego pobór na następny okres
    rozliczeniowy.

    Tym samym, od 1 czerwca 2024 r. do 31 grudnia 2024 r. warunek drugi, niezbędny do
    zastosowania wyłączenia z art. 6 ust. 4f ustawy o PIT, nie był spełniony w stosunku do
    Pana.
    Należy w tym miejscu mieć na uwadze, że zgodnie z art. 13 ust. 1 ustaw z dnia 11 lutego
    2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci:
    Ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego oraz jego wypłata następują
    odpowiednio na wniosek matki, ojca, opiekuna faktycznego dziecka, opiekuna prawnego
    dziecka, dyrektora domu pomocy społecznej, rodziny zastępczej, osoby prowadzącej
    rodzinny dom dziecka, dyrektora placówki opiekuńczo-wychowawczej, dyrektora
    regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej albo dyrektora interwencyjnego ośrodka
    preadopcyjnego.
    Ponadto, zgodnie z art. 18 ust. 1 ww. ustawy:
    Prawo do świadczenia wychowawczego ustalane jest na okres od dnia 1 czerwca do dnia
    31 maja roku następnego.
    Mając na uwadze powyższe należy uznać, że po 31 maja 2024 r. nie miał Pan ustalonego
    prawa do świadczenia 800+.
    Dalej należy wskazać, że przepis art. 6 ust. 4f ustawy o PIT stanowi normę o charakterze
    wyłączającym, która ogranicza stosowanie ogólnej zasady preferencyjnego
    opodatkowania osób samotnie wychowujących dzieci (art. 6 ust. 4c i 4d). Jako wyjątek od
    reguły, przepis ten musi być interpretowany ściśle i nie może być stosowany rozszerzająco.
    Wyłączenie to jest bezpośrednio i nierozerwalnie powiązane z faktem ustalenia
    świadczenia wychowawczego (800+) dla obojga rodziców w związku z opieką
    naprzemienną.
    Skoro w przedmiotowej sprawie stan ten (ustalone świadczenie 800+ dla obojga rodziców)
    istniał jedynie przez część roku podatkowego 2024 (do 31 maja), to wyłączenie z art. 6 ust.
    4f mogło mieć zastosowanie wyłącznie w tym okresie.
    Ustawa o PIT nie zawiera przepisu, który stanowiłby, że spełnienie warunków
    wyłączających preferencję w części roku podatkowego automatycznie rozciąga skutek
    tego wyłączenia na cały rok podatkowy. Przeciwnie, ogólna zasada wynikająca z art. 6 ust.
    4c odnosi się do statusu osoby samotnie wychowującej dziecko "w roku podatkowym".
    Interpretacje organów podatkowych i sądów administracyjnych potwierdzają, że dla
    nabycia prawa do preferencji wystarczające jest, aby status osoby samotnie wychowującej
    dziecko istniał przez część roku [source: 13822-13825]. Analogicznie, czasowe
    występowanie przesłanki wyłączającej (art. 6 ust. 4f) nie może definitywnie pozbawiać
    prawa do ulgi za cały rok, jeśli przez pozostałą część roku podatnik spełniał pozytywne
    warunki i nie podlegał wyłączeniu.
    Skoro faktycznie samotnie wychowywał Pan dzieci w 2024 roku (prowadząc odrębne
    gospodarstwo domowe), a przesłanka wyłączająca stosowanie preferencji, opisana w art.
    6 ust. 4f ustawy o PIT, istniała tylko przez 5 miesięcy tego roku (styczeń-maj), to nie ma
    podstaw prawnych, aby odmówić Panu prawa do skorzystania z preferencyjnego
    opodatkowania dochodów za cały rok podatkowy 2024 na podstawie art. 6 ust. 4d ustawy
    o PIT. Warunki do zastosowania art. 6 ust. 4f nie były bowiem spełnione przez cały rok
    podatkowy.
    Jest Pan ojcem innych dzieci i wykonuje Pan względem nich władzę rodzicielską.
    Oprócz córki, której sytuacja została opisana we wniosku o interpretację indywidualną
    (pełnoletniej od czerwca 2024 r. i kontynuującej naukę), jest Pan również ojcem
    małoletniego syna, który przez cały rok podatkowy 2024 był objęty Pana władzą

    rodzicielską. Wobec syna również orzeczona została opieka naprzemienna, co oznacza, że
    przebywa on częściowo w Pana gospodarstwie domowym, a częściowo w gospodarstwie
    domowym matki.
    Nie wychowuje Pan syna ani córki wspólnie z drugim rodzicem (byłą żoną) w rozumieniu
    przepisów uniemożliwiających skorzystanie z preferencyjnego opodatkowania dla osób
    samotnie wychowujących dzieci. Wynika to z faktu, iż od czasu rozwodu prowadzi Pan z
    matką dzieci całkowicie odrębne gospodarstwa domowe.
    Pomimo formalnie orzeczonej opieki naprzemiennej, wychowywanie dzieci odbywa się w
    dwóch różnych miejscach zamieszkania, a Pan ponosi pełną odpowiedzialność za opiekę i
    wychowanie dzieci w czasie, gdy przebywają one w Pana gospodarstwie domowym.
    Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą sądów administracyjnych, przywołaną również w
    złożonym wniosku o interpretację, dla uznania rodzica za "samotnie wychowującego
    dziecko" kluczowe jest, aby nie prowadził on wspólnego gospodarstwa domowego z
    drugim rodzicem i aby proces wychowawczy nie był realizowany przez oboje rodziców
    jednocześnie w jednym miejscu. Fakt zamieszkiwania osobno i sprawowania pieczy nad
    dziećmi niezależnie od drugiego rodzica w odrębnym gospodarstwie domowym wyklucza
    możliwość uznania, że wychowuję dzieci "wspólnie" z drugim rodzicem.
    Spełnia Pan zatem kryteria definicji osoby samotnie wychowującej dzieci zgodnie z art. 6
    ust. 4c ustawy o PIT.
    Dodatkowo, od 1 czerwca 2024 r. do 31 grudnia 2024 r. nie miał Pan ustalonego prawa do
    pobierania świadczenia zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy
    państwa w wychowywaniu dzieci (ani na córkę ani na syna).
    Potwierdza Pan, że zgodnie z informacją zawartą we wniosku Pan córka w roku
    podatkowym 2024 nie uzyskała żadnych dochodów. W związku z tym, w stosunku do Pana
    córki nie miały zastosowania przepisy art. 30c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (dalej: "ustawa o PIT") ani przepisy ustawy z dnia 20
    listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne, w zakresie osiągniętych w roku podatkowym
    przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia
    do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów,
    zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń. Tym samym
    spełniony jest negatywny warunek wynikający z art. 6 ust. 8 pkt 1 ustawy o PIT w
    odniesieniu do Pana córki.
    Potwierdza Pan, że zgodnie z informacją zawartą we wniosku Pana córka w roku
    podatkowym 2024 nie uzyskała żadnych dochodów. W związku z tym, nie podlegała ona
    opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku
    tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i
    przemysłów komplementarnych. Tym samym spełniony jest negatywny warunek
    wynikający z art. 6 ust. 8 pkt 2 ustawy o PIT w odniesieniu do córki.
    Uzupełniając opis stanu faktycznego wskazuje Pan, że w okresie po uzyskaniu przez córkę
    pełnoletności (tj. od czerwca 2024 r. do końca roku 2024):
        córka stale zamieszkiwała z Panem pod adresem wskazanym we wniosku,
        samodzielnie zapewniał Pan córce codzienne utrzymanie, pokrywając wszelkie
        koszty związane z jej egzystencją, w tym koszty wyżywienia, mieszkania (czynsz,
        media), środków czystości, odzieży, lekarstw, kieszonkowego oraz inne bieżące
        potrzeby,
        pokrywał Pan koszty związane z edukacją córki na uczelni wyższej, w tym sprzęt
        komputerowy (córka studiuje kierunek informatyczny na (...)), zakup podręczników,
        licencji i innych materiałów naukowych, koszty transportu na uczelnię,

        pokrywał Pan absolutną większość kosztów związanych z rekreacją, wyjazdami oraz
        edukacją poza uczelnią, jak obozy i wyjazdy, kurs na prawo jazdy itp.,
        zapewniał Pan córce bieżącą opiekę faktyczną, w tym wsparcie emocjonalne,
        pomoc w sprawach codziennych, dbanie o jej rozwój i bezpieczeństwo. M.in. wybór
        kierunku i pomoc w organizacji studiów, wspólne spędzanie czasu, rozmowy w
        ważnych sprawach życiowych.
    Od uzyskania przez córkę pełnoletności do końca 2024 roku (a także wcześniej) był Pan
    jedyną osobą, która zapewniała jej stałe utrzymanie i bieżącą, codzienną opiekę w miejscu
    jej stałego zamieszkania.
    Zakres opieki i utrzymania sprawowanej przez matkę Pana córki.
    Matka Pana córki po uzyskaniu przez nią pełnoletności nie zamieszkiwała z nią i nie
    prowadziła z nią wspólnego gospodarstwa domowego. Nie prowadziła również wspólnego
    gospodarstwa domowego z Panem.
    Matka Pana córki nie uczestniczyła w codziennym wychowaniu i opiece nad córką. Jej
    kontakty z córką były sporadyczne i ograniczały się do krótkiego wyjazdu wakacyjnego i
    sporadycznych spotkań.
    Matka Pana córki nie ponosiła kosztów jej bieżącego utrzymania ani edukacji w okresie od
    czerwca do grudnia 2024 r. Matka sporadycznie dokonywała niewielkich zakupów na rzecz
    Pana córki (np. odzieżowych), nie zmieniając faktu że zapewnienie córce odzieży spoczywa
    na Panu. Jedynym większym wydatkiem był zakup tabletu.
    Powyższe informacje potwierdzają, że w okresie od uzyskania przez córkę pełnoletności
    (czerwiec 2024 r.) do końca roku podatkowego 2024, samodzielnie i faktycznie
    wychowywał Pan córkę, zapewniając jej utrzymanie i sprawując nad nią codzienną pieczę,
    bez udziału matki córki. Tym samym spełnia Pan przesłankę "samotnego wychowywania
    dziecka" w rozumieniu art. 6 ust. 4c ustawy o PIT w tym okresie.
    W roku podatkowym 2024 r. Pana syn był małoletni przez cały rok. W stosunku do Pana
    syna nie miały zastosowania przepisy art. 30c ustawy o PIT ani przepisy ustawy o
    zryczałtowanym podatku dochodowym w wskazanym zakresie, ponieważ nie uzyskiwał on
    dochodów podlegających opodatkowaniu na tych zasadach.
    Pana syn nie podlegał opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy o podatku
    tonażowym ani ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów
    komplementarnych.
    Sprawował Pan nad synem samodzielną, codzienną pieczę, zapewniał Pan utrzymanie i
    wychowanie w odrębnym gospodarstwie domowym, bez udziału drugiego rodzica.
    Od czasu rozwodu prowadzi Pan z matką dzieci całkowicie odrębne gospodarstwa
    domowe, a wychowywanie dzieci odbywa się w dwóch różnych miejscach zamieszkania.
    Pomimo formalnie orzeczonej opieki naprzemiennej, ponosi Pan pełną odpowiedzialność
    za opiekę i wychowanie dzieci w czasie, gdy przebywają one w Pana gospodarstwie
    domowym.
    Należy podkreślić, że:
        syn zamieszkuje z Panem (choć w ramach opieki naprzemiennej - część czasu
        spędza w gospodarstwie domowym matki),
        zapewnia Pan synowi codzienne utrzymanie, pokrywając koszty wyżywienia,
        mieszkania (proporcjonalnie do czasu pobytu syna u Pana), odzieży, potrzeb
        edukacyjnych (np. podręczniki, zajęcia dodatkowe),

        w przypadku wypoczynku i hobby oraz edukacji wsparcie ze strony Pana wykracza
        poza czas pobytu - zamieszkiwania zgodnie z opieką naprzemienną - syna u Pana.
        Składają się na to m.in.: wydatki na obozy sportowe, wspólny udział w treningach, w
        których matka nie uczestniczy, nauczanie matematyki i innych przedmiotów
        ścisłych w trybie zbliżonym do korepetycji, wspólne majsterkowanie i naprawy
        roweru – Pana syn bardzo aktywnie jeździ, nawet w zimie.
        w trakcie pobytu syna w Pana gospodarstwie domowym, sprawuje Pan bieżącą,
        codzienną pieczę nad synem, dba o jego rozwój fizyczny i intelektualny,
        zabezpiecza jego potrzeby zdrowotne i bytowe.
    Matka uczestniczy w wychowaniu i opiece nad Pana synem wtedy, gdy syn przebywa w jej
    gospodarstwie domowym, zapewniając mu m.in. wyżywienie, pokrywając koszty jego
    hobby oraz zapewniając środki na inne jego potrzeby (proporcjonalnie do czasu, w którym
    syn przebywa w gospodarstwie domowym matki).
    Kluczowym w tym zakresie jest jednak to, że pomimo formalnej opieki naprzemiennej,
    faktyczne wychowywanie odbywa się w sposób, który uzasadnia uznanie Pana za osobę
    samotnie wychowującą syna w rozumieniu przepisów ustawy o PIT, z uwagi na
    prowadzenie odrębnego gospodarstwa domowego i samodzielne sprawowanie pieczy
    przez Pana w czasie pobytu syna u Pana.
    Pana syn i córka mają tę samą matkę.
    Tak jak wskazano w pierwszym uzupełnieniu, świadczenie wychowawcze (800+) na oboje
    dzieci było ustalone dla obojga rodziców w związku z opieką naprzemienną, ale wyłącznie
    za okres świadczeniowy od 1 czerwca 2023 r. do 31 maja 2024 r. Od dnia 1 czerwca 2024
    r. świadczenie to nie było już wypłacane obojgu rodzicom w ten sposób. Nie złożył Pan
    wniosku o jego pobór na następny okres rozliczeniowy, który rozpoczął się 1 czerwca 2024
    r., a zatem nie miał Pan ustalonego prawa do pobierania świadczenia wychowawczego
    (800+) na żadne z dzieci.
    Powyższe wynika wprost z art. 13 ust. 1 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu
    dzieci, który wskazuje, że:
    „Ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego oraz jego wypłata następują
    odpowiednio na wniosek matki, ojca (...)”.
    Brak złożenia przez Pana wniosku o przyznanie prawa do świadczenia wychowawczego za
    okres od 1 czerwca 2024 r. do 31 maja 2025 r. oznacza, że nie miał Pan w tym czasie
    ustalonego prawa do świadczenia wychowawczego.
    Należy w tym miejscu podkreślić, że zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Dyrektora
    KIS, znajdującym wyraz m.in. w interpretacji z dnia 23 grudnia 2024 r.:
    „Na powyższe stwierdzenie nie ma wpływu fakt, że przez część 2021 r. (tj. od stycznia do
    około połowy kwietnia) dzieliła Pani obowiązki rodzicielskie z ojcem dziecka, gdyż przepisy
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają wymogu, iż osoba
    powinna samotnie wychowywać dziecko przez cały rok. Oznacza to, że może to być tylko
    część roku podatkowego”.
    Odnosząc się do powyższego stanowiska należy wskazać, że status osoby samotnie
    wychowującej dziecko (stanowiący pozytywną przesłankę do ulgi z art. 6 ust. 4c ustawy o
    PIT ) nie musi trwać przez cały rok podatkowy, aby skorzystać z ulgi za cały ten rok.
    Podobna zasada powinna mieć zastosowanie do negatywnej przesłanki wykluczającej
    ulgę, wynikającej z art. 6 ust. 4f ustawy o PIT (ustalone prawo do 800+).
    Wynika to z wykładni systemowej i celowościowej ustawy:

        pozytywna przesłanka ulgi (samotne wychowywanie): prawo do ulgi przysługuje
        osobie, która samotnie wychowuje dziecko w roku podatkowym. Orzecznictwo
        wskazuje, że ten stan faktyczny (samodzielna piecza, odrębne gospodarstwo
        domowe) nie musi istnieć przez pełne 12 miesięcy, aby ulga za dany rok
        przysługiwała. Wystarczające jest jego istnienie przez pewien okres w ciągu roku;
        negatywna przesłanka ulgi (800+ dla obojga w opiece naprzemiennej): Art. 6 ust. 4f
        ustawy o PIT wyłącza ulgę, gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną i w związku z
        nią obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze na podstawie
        art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci. Prawo do
        świadczenia
        wnioskowanie per analogiam: Jeśli dla przyznania ulgi wystarczy bycie osobą
        samotnie wychowującą przez część roku, to logicznym jest twierdzenie, że dla
        wykluczenia prawa do ulgi na podstawie art. 6 ust. 4f ustawy o PIT, warunki w nim
        określone (opieka naprzemienna ORAZ ustalone 800+ dla obojga) również powinny
        trwać przez cały rok podatkowy, aby wykluczyć ulgę za cały ten rok. Jeżeli
        przesłanka negatywna (ustalone 800+ dla obojga rodziców) występowała tylko
        przez część roku podatkowego, a przez pozostałą część nie, to - analogicznie do
        pozytywnej przesłanki - jej występowanie jedynie przez część roku nie powinno
        wykluczać prawa do ulgi za cały rok, w którym podatnik przez pewien okres spełniał
        warunki pozytywne ulgi (samotnie wychowywanie, potwierdzone faktyczną pieczą i
        odrębnym gospodarstwem domowym).
    Rozumienie przepisów prawa podatkowego, zwłaszcza w kontekście złożonych stanów
    faktycznych i ich wzajemnych relacji, często wymaga zastosowania różnych metod
    wykładni prawa. W przedstawionej sytuacji argumentacja oparta na tym, że podobnie jak
    stan samotnego wychowywania dzieci nie musi trwać przez cały rok, tak też przesłanka
    negatywna (800+ dla obojga rodziców w opiece naprzemiennej) trwająca tylko przez część
    roku nie powinna wykluczać skorzystania z ulgi, znajduje swoje uzasadnienie w wykładni
    systemowej i celowościowej.
    Wykładnia systemowa polega na interpretowaniu danego przepisu prawnego z
    uwzględnieniem jego miejsca w całym systemie prawnym. Obejmuje to analizę relacji
    między danym przepisem a innymi przepisami tej samej ustawy (tutaj ustawy o PIT) oraz
    przepisami innych ustaw (tutaj ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci), które
    są z nim powiązane. Celem wykładni systemowej jest zapewnienie spójności, harmonii i
    braku wewnętrznych sprzeczności w systemie prawnym.
    W tym przypadku, wykładnia systemowa polega na spojrzeniu na przepisy dotyczące ulgi
    dla osób samotnie wychowujących dzieci (art. 6 ust. 4c-4f ustawy o PIT) jako na spójny
    mechanizm. Skoro przepis art. 6 ust. 4c ustawy o PIT odnosi możliwość skorzystania z ulgi
    do "roku podatkowego" i, zgodnie z przyjętą linią orzeczniczą, status "samotnie
    wychowującego" nie musi trwać przez cały ten rok, aby ulga przysługiwała, to spójność
    systemu nakazuje podobne podejście do negatywnej przesłanki z art. 6 ust. 4f ustawy o
    PIT. Ta negatywna przesłanka jest ściśle związana z określonym stanem (opieka
    naprzemienna + ustalone 800+ dla obojga) wynikającym z innej ustawy i odnoszącym się
    do konkretnych okresów świadczeniowych. Systemowa interpretacja prowadzi do
    wniosku, że skoro pozytywny status (samotnie wychowujący) przez część roku może
    uprawniać do ulgi za cały rok, to negatywny stan (określony w art. 6 ust. 4f) trwający tylko
    przez część roku nie powinien wyłączać tej ulgi za cały rok.

    Wykładnia celowościowa (teleologiczna) polega na interpretowaniu przepisu zgodnie z
    celem, dla którego został on ustanowiony przez ustawodawcę. Dąży do ustalenia funkcji
    danego przepisu w realizacji zamierzeń ustawodawcy i do wybrania takiej interpretacji,
    która najlepiej służy osiągnięciu tego celu.
    Celem ulgi dla osób samotnie wychowujących dzieci jest wsparcie finansowe tych, którzy
    w pojedynkę ponoszą ciężar wychowania i utrzymania dzieci. Jest to forma pomocy
    państwa realizująca cele polityki rodzinnej. W przypadku opieki naprzemiennej, gdzie
    faktycznie rodzice mogą ponosić porównywalne koszty i wysiłek w wychowanie dziecka w
    ramach odrębnych gospodarstw domowych, przepis art. 6 ust. 4f ustawy o PIT ma na celu
    uniknięcie sytuacji, w której oboje rodziców korzystałoby z pełnej ulgi jako "samotnie
    wychowujący", pomimo dzielenia się opieką i kosztami (co jest częściowo odzwierciedlone
    w podziale świadczenia 800+ na podstawie art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w
    wychowywaniu dzieci).
    Jednakże, gdy sytuacja prawna lub faktyczna zmienia się w trakcie roku podatkowego i
    przesłanka negatywna (ustalone 800+ dla obojga) przestaje istnieć, a podatnik nadal
    faktycznie samotnie wychowuje dziecko (ponosząc związane z tym ciężary), celowość ulgi
    przemawia za tym, aby miał on możliwość skorzystania z tej preferencji za okres, w
    którym spełniał pozytywne warunki i nie podlegał negatywnemu wyłączeniu. Wykładnia
    celowościowa wspiera interpretację, zgodnie z którą czasowe występowanie przesłanki
    wyłączającej nie powinno całkowicie niweczyć prawa do ulgi, jeżeli w danym roku podatnik
    faktycznie znajdował się w sytuacji osoby samotnie wychowującej dziecko przez znaczący
    okres i ponosił związane z tym obciążenia.
    Zastosowanie wykładni systemowej (spójność z traktowaniem pozytywnej przesłanki ulgi) i
    celowościowej (realizacja celu wsparcia faktycznie samotnie wychowujących) prowadzi do
    wniosku, że jeżeli przesłanka negatywna z art. 6 ust. 4f ustawy o PIT (ustalone 800+ dla
    obojga w opiece naprzemiennej) trwała tylko przez część roku podatkowego, nie wyklucza
    to skorzystania z ulgi za cały rok, o ile w pozostałym okresie podatnik spełniał pozytywne
    warunki bycia osobą samotnie wychowującą dziecko w rozumieniu art. 6 ust. 4c ustawy o
    PIT.
    Podsumowując, argumentacja oparta na podobieństwie traktowania okresu trwania
    przesłanek (pozytywnej i negatywnej) jednoznacznie wskazuje, że skoro "samotne
    wychowywanie" nie musi trwać cały rok dla celów ulgi, to również występowanie
    przesłanki negatywnej z art. 6 ust. 4f ustawy o PIT przez część roku nie powinno
    pozbawiać prawa do ulgi za cały rok.

## Pytanie

Czy jest Pan uprawniony do rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za rok
    2024 w trybie art. 6 ust. 4d ustawy o PIT, tj. przez obliczenie podatku w podwójnej
    wysokości podatku należnego od połowy swoich dochodów uzyskanych w tym roku?
    Pana stanowisko w sprawie
    Przesłanki skorzystania z rozliczenia z art. 6 ust. 4d ustawy o PIT
    Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o PIT: „Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna
    prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa wart. 3 ust. 1,
    będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w
    stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą,
    której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia
    wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
        małoletnie,
        pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek)
        pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

        pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w
        przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe [...]
    - podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu
    podatkowym”.
    Natomiast art. 6 ust. 4d ustawy o PIT stanowi: „W przypadku, o którym mowa w ust. 4c,
    podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów
    osoby samotnie wychowującej dzieci [...]”.
    Dalej należy wskazać, że zgodnie z art. 6 ust. 4e ustawy o PIT: Przepisu ust. 4c pkt 3 nie
    stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie, uzyskało w roku podatkowym:
    1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach
    określonych w art. 27 lub art. 30b lub
    2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152 - w łącznej wysokości
    przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27
    czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz. U. z 2023 r. poz. 2194 oraz z 2024 r. poz. 1615), w
    wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.
    Ponadto, w myśl art. 6 ust. 4f: Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma
    zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem
    prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką
    naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie
    wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa
    w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2024 r. poz. 1576).
    Zgodnie z art. 6 ust. 8: Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma
    zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie
    wychowująca dziecko lub jej dziecko:
    1) stosuje przepisy:
    a) art. 30c lub
    b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy
    - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
    uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia
    podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do
    dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
    2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r.
    o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu
    okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Mając na uwadze powyższe przepis wskazać należy, że aby można było skorzystać z formy
    rozliczenia, o której mowa w art. 6 ust. 4d ustawy o PIT, należy spełniać łącznie
    następujące warunki:
        trzeba posiadać w danym roku podatkowym status m.in. rozwodnika,
        trzeba w danym roku podatkowym samotnie wychowywać dziecko (nie można
        wychowywać dziecka wspólnie z drugim rodzicem),
        dziecko musi mieć status m.in. osoby pełnoletniej do 25 roku życia, które studiuje,
        dziecko nie może osiągać dochodów w łącznej wysokości przekraczającej
        dwunastokrotność kwoty renty socjalnej,
        nie można korzystać z opodatkowania liniowego (art. 30c ustawy o PIT), nie można
        korzystać z opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych (z

        wyjątkiem przychodów określonych w art. 6 ust. 1a ustawy ryczałtowej, czyli tzw.
        najmu prywatnego), nie można podlegać opodatkowaniu podatkiem tonażowym,
        nie można podlegać opodatkowaniu według ustawy o aktywizacji przemysłu
        okrętowego i przemysłów komplementarnych,
        należy posiadać nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.
    Analiza spełniania przez Pana poszczególnych przesłanek do skorzystania z art. 6 ust. 4d
    ustawy o PIT.
    Status rozwodnika w roku podatkowym 2024 – posiada i posiadał Pan w 2024 r. status
    rozwodnika. Warunek ten jest zatem spełniony.
    Samotne wychowywanie dziecka (brak wychowywania dziecka wspólnie z drugim
    rodzicem) w roku podatkowym 2024
    Zaprezentowany stan faktyczny w 2024 r. należy podzielić na dwa okresy, tj.:
        pierwszy, czyli do dnia osiągnięcia przez Pana dziecko pełnoletności,
        drugi, czyli od dnia osiągnięcia przez Pana dziecko pełnoletności.
    Analiza pierwszego okresu.
    W pierwszym okresie, spoglądając na literalną treść przepisów ustawy o PIT,
    prawdopodobnie nie miał Pan statusu rodzica samotnie wychowującego dziecko, bowiem
    w wyroku rozwodowym określono opiekę naprzemienną nad dzieckiem (choć w praktyce
    nie była ona realizowana - więc można mieć wątpliwości co do prawidłowości takiego
    twierdzenia) i rodzice pobierali tzw. 800+ po połowie.
    Zgodnie zatem z art. art. 6 ust. 4f ustawy o PIT, najprawdopodobniej nie miał Pan statusu
    rodzica samotnie wychowującego dziecko.
    Analiza drugiego okresu
    Analizę drugiego okresu należy rozpocząć od wskazania, że od czasu osiągnięcia przez
    Pana dziecko pełnoletności z mocy prawa wygasła opieka naprzemienna oraz wygasło
    prawo do pobierania świadczenia 800+.
    Należy zatem przeanalizować, co należy rozumieć pod pojęciem „samotnego
    wychowywania dziecka” już pełnoletniego, bez odwoływania się do kwestii opieki
    naprzemiennej i świadczenia 800+ (kwestie te uległy dezaktualizacji).
    Otóż, w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 sierpnia 2024 r. (sygn. akt II
    FSK 182/24), wskazano, co następuje: Odkodowując normę prawną wynikającą z
    przepisów art. 6 ust. 4c, 4d i 4f updof Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w stanie
    prawnym mającym zastosowanie do dochodów osiąganych od 1 stycznia 2022 r. status
    osoby samotnie wychowującej dziecko mogą mieć obydwoje rodzice, zgodnie z art. 6 ust.
    4c updof, którzy prowadząc odrębne gospodarstwa domowe zapewniają dziecku "dwa
    domy", w ten sposób realizując niezależnie od siebie procesy wychowawcze względem
    dziecka (dzieci). Podobne stanowisko zostało zaprezentowane w ramach linii orzeczniczej
    wypracowanej na tle art. 6 ust. 4 updof w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.
    (zob. np. wyroki NSA z: 5 kwietnia 2017 r., sygn. akt II FSK 573/15; 20 maja 2020 r., II FSK
    383/20; 6 maja 2021 r., II FSK 412/19; 14 lipca 2021 r., II FSK 3083/19; 17 sierpnia 2021 r., II
    FSK 775/19; 23 listopada 2021 r., II FSK 1038/21; 3 lutego 2022 r., II FSK 1513/19; 20
    kwietnia 2022 r., II FSK 2020/19; 7 lutego 2023 r., II FSK 1766/20; 15 czerwca 2023 r., II FSK
    42/21; 11 sierpnia 2023 r., II FSK 229/21; 20 grudnia 2023 r., II FSK 426/21; 24 stycznia
    2024 r., II FSK 497/21).
    Z przywołanych wyroków wynika, że „samotne wychowanie dziecka” polega na tym, iż
    rodzic (lub opiekun prawny) faktycznie sprawuje pieczę nad dzieckiem w odosobnieniu od

    drugiego rodzica – a więc prowadzi odrębne gospodarstwo domowe i nie mieszka
    wspólnie z drugim rodzicem. Istotne jest to, że rodzice dziecka nie zamieszkują razem oraz
    nie prowadzą wspólnie (w jednym miejscu i czasie) gospodarstwa domowego. Jeżeli każdy
    z rodziców mieszka osobno, w swoim domu, i w swoim czasie samodzielnie zajmuje się
    dzieckiem, to nie jest to „wspólne” (równoczesne) wychowywanie.
    Taka sytuacja miała miejsce w zaprezentowanym stanie faktycznym już od 2015 r., w
    którym to roku orzeczono rozwód, a zatem również przez cały 2024 r.
    Dalej natomiast należy zauważyć, że w interpretacjach Dyrektora KIS utrwalony jest
    pogląd, że przepisy ustawy o PIT nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego
    opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie
    wychowującą dziecko. Wystarczające jest, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał
    przez cały rok. W taki sposób wskazano w szeregu interpretacji, w tym m.in. w:
        interpretacji z dnia 05.11.2024 r. (nr 0112-KDSL1-2.4011.497.2024.2.AP),
        interpretacji z dnia 05.07.2024 r. (nr 0115-KDIT2.4011.251.2024.2.MD),
        interpretacji z dnia 23.05.2024 r. (nr 0114-KDIP3-2.4011.220.2024.2.MJ),
        interpretacji z dnia 15.09.2023 r. (nr 0111-KDSB2-2.4011.257.2023.2.SD).
    Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w przedstawionych okolicznościach
    faktycznych (tj. prowadzenia odrębnego gospodarstwa domowego z córką, w oderwaniu
    od byłej żony) posiadał Pan od czerwca 2024 r. status osoby samotnie wychowującej
    dziecko w rozumieniu art. 6 ust. 4c-4f ustawy o PIT.
    W konsekwencji - przy złożeniu stosownego wniosku – jest Pan uprawniony do
    skorzystania z preferencyjnej formy opodatkowania przewidzianej dla osoby samotnie
    wychowującej dziecko w całym roku podatkowym 2024.
    Status dziecka
    Pana córka jest osobą pełnoletnią, poniżej 25 roku życia, która podjęła w roku
    akademickim 2024/2024 studia na państwowej uczelni wyższej, zatem ten warunek jest
    spełniony.
    Dochody dziecka
    Pana córka nie osiągała dochodów w 2024 r., zatem ten warunek jest spełniony.
    Osiąganie dochodów w 2024 r. przez Pana wyłącznie ze stosunku pracy.
    Nie korzystał Pan w 2024 r. z:
        opodatkowania liniowego (art. 30c ustawy o PIT),
        nie podlegał opodatkowaniu podatkiem tonażowym,
        nie podlegał opodatkowaniu według ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i
        przemysłów komplementarnych.
    Uzyskiwał Pan w 2024 r. przychody opodatkowane ryczałtem od przychodów
    ewidencjonowanych z tytułu wynajmu mieszkania, ale odbywało się to w ramach wynajmu
    prywatnego, a nie działalności gospodarczej. W związku z tym zastosowanie znajdzie
    wyjątek, o którym mowa w art. 6 ust. 8 lit b ustawy o PIT, który odwołuje się do art. 6 ust.
    1a ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Przepis art. 6 ust. 1a odnosi się z
    kolei do art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym. Z przepisów tych wynika, że
    wynajem, który nie odbywa się w ramach działalności gospodarczej, nie wyklucza
    możliwości skorzystania z rozliczenia na zasadzie art. 6 ust. 4d ustawy o PIT.

    Nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce
    Podlegał Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, zatem ten
    warunek jest również spełniony.
    Podsumowanie
    Posiadał Pan w 2024 roku status rozwodnika, faktycznie samotnie wychowywał Pan
    pełnoletnią uczącą się córkę (poniżej 25. roku życia), nie osiągał Pan przy tym w 2024 r.
    żadnych przychodów wykluczających zastosowanie art. 6 ust. 4d ustawy o PIT (np.
    opodatkowania liniowego czy ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, z wyjątkiem
    najmu prywatnego) oraz podlegał nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w
    Polsce. Pomimo, że do momentu ukończenia przez Pan córkę 18. roku życia formalnie
    obowiązywała opieka naprzemienna i świadczenie wychowawcze było pobierane przez
    oboje rodziców, to po osiągnięciu przez dziecko pełnoletności stan ten wygasł. W efekcie,
    od chwili uzyskania przez Pana córkę pełnoletności i wobec dalszego wspólnego
    zamieszkiwania z córką spełniał Pan warunki do uznania Pana za osobę samotnie
    wychowującą dziecko. Tym samym ma Pan prawo do preferencyjnego opodatkowania
    dochodów za cały 2024 r. zgodnie z art. 6 ust. 4d ustawy o PIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest
    zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej
    ustawy. Z jego treści wynika, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został
      pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten
      rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
      1) małoletnie,
      2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek)
        pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
      3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w
        przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe,
        obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie
      - podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym
        zeznaniu podatkowym.
    Na podstawie art. 6 ust. 4d ww. ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej
      wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej
      dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się
      dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach
      określonych w niniejszej ustawie.
    Art. 6 ust. 4e omawianej ustawy, stanowi, że:

      Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie,
      uzyskało w roku podatkowym:
      1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach
        określonych w art. 27 lub art. 30b lub
      2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152
      - w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej
        określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r.
        poz. 2194 oraz z 2024 r. poz. 1615), w wysokości obowiązującej w grudniu roku
        podatkowego.
    Stosownie do art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby,
      która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej
      jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku
      z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z
      art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu
      dzieci (Dz.U. z 2024 r. poz. 1576).
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w
    wychowywaniu dzieci (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1576):
      Świadczenie wychowawcze przysługuje osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2, w
      wysokości 800,00 zł miesięcznie na dziecko.
    W myśl art. 4 ust. 2 omawianej ustawy:
      Świadczenie wychowawcze przysługuje:
      1) matce albo ojcu, jeżeli dziecko wspólnie zamieszkuje i pozostaje na utrzymaniu
        matki albo ojca, z zastrzeżeniem art. 5 ust. 2a, albo
      2) opiekunowi faktycznemu dziecka, jeżeli dziecko wspólnie zamieszkuje i pozostaje
        na utrzymaniu opiekuna faktycznego, albo
      3) opiekunowi prawnemu dziecka, albo
      4) dyrektorowi domu pomocy społecznej, albo
      5) rodzinie zastępczej, osobie prowadzącej rodzinny dom dziecka, dyrektorowi
        placówki opiekuńczo-wychowawczej, dyrektorowi regionalnej placówki
        opiekuńczo-terapeutycznej albo dyrektorowi interwencyjnego ośrodka
        preadopcyjnego, o których mowa w ustawie z dnia 9 czerwca 2011 r. o
        wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz.U. z 2024 r. poz. 177, 742, 743
        i 858).
    Natomiast, w świetle art. 5 ust. 2a tej ustawy:
      W przypadku gdy dziecko, zgodnie z orzeczeniem sądu, jest pod opieką
      naprzemienną obydwojga rodziców rozwiedzionych, żyjących w separacji lub
      żyjących w rozłączeniu sprawowaną w porównywalnych i powtarzających się
      okresach, kwotę świadczenia wychowawczego ustala się każdemu z rodziców w
      wysokości połowy kwoty przysługującego za dany miesiąc świadczenia
      wychowawczego.
    Wedle art. 6 ust. 8 ww. ustawy:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:
      1) stosuje przepisy:

      a) art. 30c lub
      b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej
        ustawy
      - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
        uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
        pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
        uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
      2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
        2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
        przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Z zacytowanych powyżej przepisów wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do
    skorzystania z preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób
    samotnie wychowujących dzieci od spełnienia łącznie kilku warunków.
    W szczególności, osoba chcąca skorzystać z tej preferencji podatkowej, musi posiadać
    określony status. Przy czym przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób
    samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego
    osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik),
    jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie.
    Przy czym ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje dla potrzeb
    jej wykładni i stosowania samotnego wychowywania, ani nie odsyła w tym zakresie do
    odrębnych regulacji.
    Dla ustalenia znaczenia „samotnie” oraz „wychowywać” należy zatem odwołać się w
    pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych.
    Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować — wychowywać”
    to: (1) «zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności», (2) «przygotować
    kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie».
    Zatem, „wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt
    doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie
    polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój
    emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości
    dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie
    predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie
    światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.
    Natomiast, „samotny” to: (1) «żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół», (2) «znajdujący się w
    określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam», (3) «spędzany, odbywany w
    pojedynkę, bez towarzystwa», (4) «znajdujący się na odludziu».
    Samotne wychowywanie oznacza zatem wychowywanie dziecka (dzieci) bez faktycznego
    udziału drugiego rodzica.
    Samodzielna opieka nad dzieckiem nie jest równoznaczna z samotną opieką. Fakt, że
    każdy z rodziców zajmuje się dzieckiem w ustalonym czasie, czyli samodzielnie i w tym
    czasie drugi rodzic nie uczestniczy w wychowaniu tego dziecka, nie oznacza że mamy
    do czynienia z samotnym wychowaniem dziecka.
    W rodzinach pełnych również rodzice nie wychowują dzieci równocześnie. Nie zawsze
    bowiem opiekują się dzieckiem w tym samym miejscu i czasie. Podczas sprawowania
    opieki przez rodziców pozostających w związku małżeńskim (podobnie jak rodziców
    stanu wolnego) może zachodzić taka sytuacja, że w pewnym momencie dnia (a w

    szczególnych sytuacjach nawet w określonych dniach) dzieckiem zajmuje się tylko
    matka, innym razem tylko ojciec, jednakże w takiej sytuacji nie ma mowy o samotnym
    wychowywaniu dziecka przez któregokolwiek z rodziców.
    Prawo do omawianej preferencji podatkowej przysługuje zatem wyłącznie jednemu z
    rodziców czy opiekunów prawnych, który będąc osobą stanu wolnego faktycznie w roku
    podatkowym samotnie dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim samodzielnie ciągłą
    opiekę, bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym.
    Idąc dalej, w niniejszej sprawie kluczowe znaczenie ma art. 6 ust. 4f ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Od 1 stycznia 2022 r. ustawodawca zdecydował się bowiem na zmianę normatywną,
    która zgodnie z art. 6 ust. 4f ustawy nie przyznaje preferencji osobie, która wychowuje
    wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko.
    Dotyczy to również sytuacji, gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z
    którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z
    ustawą o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.
    I tak, co do zasady, świadczenie wychowawcze, o którym mowa w art. 6 ust. 4f ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych – na mocy art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o
    pomocy państwa w wychowywaniu dzieci – przysługuje albo matce albo ojcu, jeżeli
    dziecko wspólnie zamieszkuje i pozostaje na utrzymaniu tego rodzica.
    W art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci ustawodawca
    zastrzegł natomiast, że w przypadku opieki naprzemiennej orzeczonej przez sąd kwotę
    świadczenia wychowawczego ustala się w wysokości połowy kwoty przysługującego za
    dany miesiąc świadczenia. Zatem na mocy tego przepisu każdemu z rodziców, który –
    na mocy orzeczenia sądu – wykonuje opiekę naprzemienną nad małoletnim dzieckiem
    przysługuje świadczenie wychowawcze ustalone w sposób wskazany w tym przepisie.
    Skoro ustanowienie opieki naprzemiennej powoduje podział świadczenia
    wychowawczego pomiędzy oboje rodziców, to niezależnie od ustaleń pomiędzy
    rodzicami (że świadczenie będzie pobierał jeden z nich) lub braku takich ustaleń (jeden
    z rodziców nie zajmuje się dzieckiem i to drugi pobiera świadczenie) – prawo do
    preferencyjnego rozliczenia nie przysługuje.
    Z opisu sprawy wynika, że w 2015 r. sąd orzekł rozwód pomiędzy Panem a matką Pana
    dzieci. W wyroku rozwodowym sąd orzekł tzw. opiekę naprzemienną nad małoletnią
    wówczas córką (ur. W 2006 r.) oraz małoletnim synem. Faktycznie jednak od ukończenia
    przez córkę 8. roku życia dziewczynka zamieszkiwała i przebywała na stałe u Pana.
    Samodzielnie zapewniał Pan jej codzienną opiekę, utrzymanie i wychowanie. Matka
    dziecka utrzymywała jedynie nieregularne kontakty z córką. W 2024 r. sprowadzały się one
    do pojedynczych wyjazdów w trakcie wakacji i krótkiego pobyt u matki (ok. dwa tygodnie).
    Syn zamieszkuje z Panem (choć w ramach opieki naprzemiennej - część czasu spędza w
    gospodarstwie domowym matki). Zapewnia Pan synowi codzienne utrzymanie,
    pokrywając koszty wyżywienia, mieszkania (proporcjonalnie do czasu pobytu syna u
    Pana), odzieży, potrzeb edukacyjnych (np. podręczniki, zajęcia dodatkowe). W przypadku
    wypoczynku i hobby oraz edukacji wsparcie ze strony Pana wykracza poza czas pobytu -
    zamieszkiwania zgodnie z opieką naprzemienną - syna u Pana. Składają się na to m.in.:
    wydatki na obozy sportowe, wspólny udział w treningach, w których matka nie
    uczestniczy, nauczanie matematyki i innych przedmiotów ścisłych w trybie zbliżonym do
    korepetycji, wspólne majsterkowanie i naprawy roweru – Pana syn bardzo aktywnie jeździ,
    nawet w zimie. W trakcie pobytu syna w Pana gospodarstwie domowym, sprawuje Pan
    bieżącą, codzienną pieczę nad synem, dba o jego rozwój fizyczny i intelektualny,
    zabezpiecza jego potrzeby zdrowotne i bytowe. Matka uczestniczy w wychowaniu i opiece
    nad Pana synem wtedy, gdy syn przebywa w jej gospodarstwie domowym, zapewniając
    mu m.in. wyżywienie, pokrywając koszty jego hobby oraz zapewniając środki na inne jego
    potrzeby (proporcjonalnie do czasu, w którym syn przebywa w gospodarstwie domowym

    matki). Kluczowym w tym zakresie jest jednak to, że pomimo formalnej opieki
    naprzemiennej, faktyczne wychowywanie odbywa się w sposób, który uzasadnia uznanie
    Pana za osobę samotnie wychowującą syna w rozumieniu przepisów ustawy o PIT, z uwagi
    na prowadzenie odrębnego gospodarstwa domowego i samodzielne sprawowanie pieczy
    przez Pana w czasie pobytu syna u Pana. W 2024 r., do czasu ukończenia przez córkę 18.
    roku życia (tj. do czerwca 2024 r.) oboje rodziców pobierało – w częściach określonych
    przez odpowiedni organ - świadczenie wychowawcze, o którym mowa w ustawie z dnia 11
    lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (tzw. 800+). Po osiągnięciu przez
    córkę pełnoletności prawo do pobierania tego świadczenia wygasło, przy czym córka
    pozostała na stałe u Pana i faktycznie nadal pozostaje wyłącznie pod Pana bieżącą opieką
    oraz na Pana utrzymaniu.
    Nie sposób się zgodzić z Pana stanowiskiem, że od chwili uzyskania przez Pana córkę
    pełnoletności i wobec dalszego wspólnego zamieszkiwania z córką spełniał Pan warunki
    do uznania Pana za osobę samotnie wychowującą dziecko, bowiem z dalszego opisu
    wniosku wynika, że jest Pan także ojcem małoletniego syna.
    Ponadto, Pan oraz drugi rodzic pobieraliście świadczenie wychowawcze (800+) na oboje
    dzieci (syna i córkę) w związku z formalnie orzeczoną opieką naprzemienną, jednak
    świadczenie to było wypłacane na rzecz Pana wyłącznie za okres świadczeniowy trwający
    od 1 czerwca 2023 r. do 31 maja 2024 r. Od dnia 1 czerwca 2024 r. świadczenie 800+ za
    okres świadczeniowy rozpoczynający się od tej daty nie było już wypłacane obojgu
    rodzicom w sposób opisany w art. 6 ust. 4f (okres świadczeniowy 2023/2024 zakończył się
    31 maja 2024 r., a dla córki prawo do świadczenia ustało wraz z osiągnięciem
    pełnoletności w czerwcu 2024 r.). Nie pobierał Pan 800+ po dniu 31 maja 2024 r., bowiem
    nie złożył Pan wniosku o jego pobór na następny okres rozliczeniowy.
    Nie kwestionując Pana zaangażowania w proces wychowawczy dzieci – nie sposób
    uznać, że w Pana przypadku spełnione zostały wszystkie warunki wymagane dla
    rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca dziecko oraz zgodzić się z Pana
    stanowiskiem, że sposób rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko Panu
    przysługuje.
    Nie sposób uznać, że w przedstawionym przez Pana opisie sprawy – w tak
    zorganizowanym trybie wykonywania władzy rodzicielskiej i opieki przez obojga rodziców
    – zachodzą dwa odrębne procesy wychowania, tj. osobny samotny proces przeprowadza
    matka w swoim czasie, gdy dzieci u niej zamieszkują i przebywają z nią, a zupełnie inny
    proces wychowywania zachodzi podczas, gdy dzieci przebywają z ojcem. Wychowania
    dziecka nie da się „podzielić”, bowiem jest to ciągły i długotrwały rozwój, na który w tym
    przypadku składa się wspólna praca obojga rodziców. Dlatego też, okoliczność, że dwie
    osoby wychowują to samo dziecko w systemie opieki naprzemiennej wyklucza możliwość
    uznania, że którakolwiek z tych osób wychowuje dziecko samotnie.
    Samodzielna opieka nad dzieckiem nie jest równoznaczna z samotną opieką. Fakt, że
    każdy z rodziców zajmuje się dzieckiem w ustalonym czasie, czyli samodzielnie i w tym
    czasie drugi rodzic nie uczestniczy w wychowaniu tego dziecka, nie oznacza że mamy do
    czynienia z samotnym wychowaniem dziecka.
    Rodzice nie wychowują dzieci równocześnie. Nie zawsze bowiem opiekują się dzieckiem w
    tym samym miejscu i czasie. Podczas sprawowania opieki przez rodziców może zachodzić
    taka sytuacja, że w którymś momencie dnia, tygodnia, miesiąca (a w szczególnych
    sytuacjach nawet w określonych dniach, tygodniach, miesiącach), jeden z rodziców
    pozostaje sam na sam z dzieckiem. Jednakże w takiej sytuacji nie ma mowy o samotnym
    wychowywaniu dziecka przez któregokolwiek z rodziców. Również fakt, że matka dziecka
    nie rozliczała się wspólnie z dzieckiem, nie oznacza, że taki sposób rozliczenia przysługuje
    Panu.
    Wskazał Pan we wniosku, że w czasie gdy dzieci mieszkały z Panem sprawował Pan
    samodzielną, codzienną pieczę nad dziećmi, zapewniając im utrzymanie i wychowanie w

    odrębnym gospodarstwie domowym, bez udziału drugiego rodzica. Jednak wobec
    ustanowienia w stosunku do małoletniej wówczas córki oraz małoletniego syna opieki
    naprzemiennej – w związku z którą świadczenie wychowawcze zostało ustalone dla obojga
    rodziców zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w
    wychowywaniu dzieci – wystąpiła określona w art. 6 ust. 4f ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych negatywna przesłanka, która wyłącza możliwość
    skorzystania przez Pana z tej preferencji.
    Podkreślenia wymaga fakt, że zwrot „zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie
    z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci”
    nie odnosi się do tego czy rodzic faktycznie pobiera to świadczenie, lecz czy ma do niego
    prawo (zostało mu przyznane).
    Zatem nie ma znaczenia, że nie złożył Pan wniosku o takie świadczenie na okres od w
    czerwca 2024 r., gdyż z mocy ww. ustawy takie świadczenie Panu przysługuje.
    W konsekwencji, za rok 2024 nie może rozliczyć się Pan jako rodzic samotnie
    wychowujący dziecko na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c i 4d ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Powyższe potwierdza m.in. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z
    16 lutego 2022 roku sygn. II SA/Ke 5/22:
      W świetle powyższego niedopuszczalne jest ustalenie przez organ opieki
      naprzemiennej bez orzeczenia sądu, w oparciu jedynie o okoliczności faktyczne
      ustalone w postępowaniu administracyjnym, potwierdzające faktyczne sprawowanie
      nad dzieckiem opieki przez rodziców w powtarzających się i porównywalnych
      okresach. Równocześnie przepis art. 5 ust. 2a omawianej ustawy, w sytuacji, gdy
      dziecko, zgodnie z orzeczeniem sądu, jest pod opieką naprzemienną, wprowadza
      obowiązek przyznania każdemu z rodziców świadczenia wychowawczego w
      wysokości połowy kwoty przysługującego za dany miesiąc, o czym świadczy
      sformułowanie „ustala się”. W konsekwencji, w sytuacji gdy opieka naprzemienna
      wyraźnie wynika z orzeczenia sądowego, organ nie może ustalić, że opieka ta już nie
      istnieje, np. na podstawie oświadczeń stron, czy świadków. Bez wyeliminowania z
      obrotu prawnego zawartej ugody sądowej, w świetle prawa dziecko skarżącego
      wciąż pozostaje w reżimie opieki naprzemiennej. Ugoda stanowi tytuł egzekucyjny, a
      matka dziecka cały czas jest uprawniona do pobierania połowy kwoty świadczenia
      wychowawczego. Organ mocą swoich ustaleń nie może podważyć mocy wiążącej
      ugody sądowej i uznać, że matce dziecka przedmiotowe świadczenie już nie
      przysługuje, a przysługuje w całości ojcu dziecka.
    Zatem Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Odnosząc się natomiast do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych oraz
    wyroków stwierdzić należy, że rozstrzygnięcia w nich zawarte zapadły w konkretnych
    sprawach, osadzonych w określonym stanie faktycznym.
    Nie stanowią natomiast materialnego prawa podatkowego i nie mają mocy powszechnie
    obowiązującej. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr
    78, poz. 483 ze zm.) w swoim rozdziale III określa bowiem zamknięty katalog źródeł prawa
    powszechnie obowiązującego. Nie przewiduje ona takiej mocy dla interpretacji
    indywidualnych oraz orzecznictwa sądowego, w tym orzecznictwa sądów
    administracyjnych.

    W związku z powyższym, nie negując takich interpretacji indywidulanych oraz
    orzecznictwa, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm
    prawa podatkowego, należy zauważyć, że moc obowiązująca interpretacji indywidualnych
    oraz wyroków zamyka się w obrębie spraw, w których zostały wydane.
    Jednocześnie, podkreślić należy, że występują także orzeczenia korzystne, które
    potwierdzają stanowisko Organu, np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
    Kielcach z dnia 16 lutego 2022 roku sygn. akt II SA/Ke 5/22 czy wyrok Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 listopada 2024 r. sygn. akt III SA/Wa 1876/24.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...).
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54
    § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.