Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1019/14-7/SJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-02-11
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących wydatki inwestycyjne ponoszone w 2014 r. oraz w latach przyszłych, w oparciu o udział procentowy, o którym mowa w art. 86 ust. 7b ustawy.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; działalność-działalność gospodarcza; faktura-faktura VAT; odliczenia; odliczenia-odliczenie częściowe; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek od towarów i usług; proporcja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 11 września 2014 r. (data wpływu 16 września 2014 r.) uzupełnionym pismem z 16 grudnia 2014 r. (data wpływu 24 grudnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących wydatki inwestycyjne ponoszone w 2014 r. oraz w latach przyszłych, w oparciu o udział procentowy, o którym mowa w art. 86 ust. 7b ustawy (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 września 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących wydatki inwestycyjne ponoszone w 2014 r. oraz w latach przyszłych, w oparciu o udział procentowy, o którym mowa w art. 86 ust. 7b ustawy (pytanie oznaczone we wniosku nr 2). Wniosek uzupełniono 24 grudnia 2014 r. o doprecyzowanie opisu sprawy. Wniosek uzupełniono 24 grudnia 2014 r. o doprecyzowanie opisu sprawy. W dniu 31 grudnia 2014 r. wydano postanowienie znak ILPP2/443-1019/14-4/SJ o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia. W związku z uwzględnieniem zażalenia złożonego na ww. postanowienie, zostało ono uchylone postanowieniem z dnia 06 lutego 2015 r. znak ILPP2/4512-3-1/15-2/SJ.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina J. (dalej: Gmina) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: VAT).

W latach 2005-2013 Gmina realizowała inwestycje w zakresie budowy obiektów wielofunkcyjnych (dalej: obiekty wielofunkcyjne) na terenie Gminy:

1.  w latach 2005-2007 budowę wielofunkcyjnej świetlicy w S. służącej obecnie jako świetlica wiejska i sala gimnastyczna dla pobliskiej szkoły,
2.  w latach 2005-2009 przebudowę obiektu sportowego w B. służącego obecnie jako szatnia oraz zaplecze gospodarcze dla klubów sportowych,
3.  w latach 2008-2012 budowę wielofunkcyjnej świetlicy w P. służącej obecnie jako świetlica wiejska i sala gimnastyczna dla pobliskiej szkoły,
4.  w latach 2012-2013 budowę obiektu wielofunkcyjnego w N. służącego obecnie jako szatnia dla klubów sportowych oraz świetlica wiejska,
5.  w latach 2010-2013 budowę szatni na boisku w P. służącej obecnie jako zaplecze socjalno-gospodarcze dla stowarzyszeń sportowych.

Wartość każdej z ww. inwestycji przekracza kwotę 15 tys. złotych netto. Wydatki poniesione na budowę poszczególnych obiektów wielofunkcyjnych obejmowały wykonanie kosztorysów, robót budowlanych, usług nadzoru budowlanego (dalej: wydatki inwestycyjne). Wydatki inwestycyjne są udokumentowane fakturami VAT wystawionymi na Gminę. Gmina pokrywała koszty budowy ww. obiektów ze środków własnych oraz dodatkowo uzyskała dofinansowanie w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich (dalej: PROW).

Obecnie przedmiotowe obiekty służą tylko i wyłącznie do wykonywania zadań Gminy z obszaru publicznoprawnego, tj. są wykorzystywane wyłącznie nieodpłatnie celem udostępnienia szkołom, sołectwom i stowarzyszeniom sportowym odpowiednio na cele prowadzenia zajęć wychowania fizycznego, zebrań lokalnej społeczności oraz jako pomieszczenia socjalno -magazynowe. Gmina traktuje te czynności jako niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT. Gmina nie wykonuje na terenie obiektów wielofunkcyjnych żadnych czynności zwolnionych z opodatkowania VAT.

Gmina nie dokonała odliczenia VAT od wydatków inwestycyjnych na budowę ww. obiektów wielofunkcyjnych. Co prawda w przeszłości zaczęła już obowiązywać uchwała Rady Miejskiej z dnia 29 kwietnia 2009 r. w sprawie uchwalenia regulaminu korzystania ze świetlic wiejskich na terenie Gminy, przewidująca najem świetlic wiejskich przez Gminę na rzecz zainteresowanych, niemniej nie obejmowała ona wyżej wymienionych obiektów wielofunkcyjnych (ale inne pomieszczenia świetlic wiejskich z wyjątkiem świetlicy w P.).

Gmina zaznacza, że w przeszłości nie było zapotrzebowania na odpłatne udostępnienie obiektów wielofunkcyjnych na terenie Gminy, stąd bezprzedmiotowe byłoby wprowadzanie opłat za ich wynajem na moment oddawania obiektów do użytkowania. Wraz z rozwojem Gminy i zwiększoną aktywnością lokalnych społeczności, sytuacja uległa zmianie. Przede wszystkim bowiem zwiększona aktywność społeczna mieszkańców przyczyniła się do wzrostu zainteresowania wynajmem obiektów znajdujących się na terenie Gminy na cele prywatne związane przede wszystkim z organizacją prywatnych zajęć sportowych.

Gmina wychodząc naprzeciw potrzebom mieszkańców planuje wprowadzić regulamin korzystania z każdego z obiektów wielofunkcyjnych. W ramach regulaminu Gmina planuje wprowadzić opłaty za wynajem obiektów wielofunkcyjnych na cele rekreacyjne, sportowe i magazynowe.

Po wprowadzeniu opłat za korzystanie z obiektów wielofunkcyjnych będą one pobierane przez Gminę lub w imieniu i na rzecz Gminy, na podstawie uchwały Rady Miejskiej i/lub Zarządzenia Burmistrza. Pobierane opłaty Gmina będzie ewidencjonować w swoich rejestrach sprzedaży i deklaracjach VAT oraz rozliczać z tego tytułu VAT należny.

Po wprowadzeniu powyższych zmian Gmina będzie wykorzystywała obiekty wielofunkcyjne w dwojaki sposób:

*   do czynności nieodpłatnych związanych z prowadzeniem działalności w zakresie zadań własnych, jak również
*   do czynności odpłatnych, związanych z najmem obiektów wielofunkcyjnych w przypadku, gdy nie są one niezbędne do realizacji innych celów, wynikających z bieżącej działalności publicznoprawnej.

Gmina nie ma możliwości obiektywnego przyporządkowania wydatków na budowę ww. obiektów wielofunkcyjnych do poszczególnych rodzajów wykonywanej działalności – do czynności nieodpłatnych (związanych z wykorzystaniem obiektów wielofunkcyjnych na rzecz społeczności lokalnych), jak i czynności odpłatnych (związanych z wynajmem obiektów na rzecz zainteresowanych). W szczególności, wszystkie wydatki inwestycyjne, a tym samym kwoty VAT naliczonego służą zarówno wykonywaniu czynności opodatkowanych VAT, jak i czynności poza zakresem opodatkowania VAT.

Gmina nie zamierza zmieniać w żaden sposób użytkowania obiektów wielofunkcyjnych w przyszłości, w szczególności w okresie kilku najbliższych lat.

Ponadto, w 2014 r. oraz w kolejnych latach Gmina prowadzi i będzie prowadzić inwestycje związane z budową i/lub modernizacją obiektów wielofunkcyjnych oraz świetlic wiejskich na terenie Gminy. Od momentu oddania tych inwestycji do użytkowania będą one służyły Gminie do czynności opodatkowanych VAT w postaci najmu na rzecz zainteresowanych oraz do czynności pozostających poza zakresie opodatkowania VAT w postaci wykonywania nieodpłatnie zadań własnych Gminy.

W uzupełnieniu do wniosku Gmina wskazała, że:

1.  Gmina przystąpiła do budowy wymienionych we wniosku obiektów wielofunkcyjnych z zamiarem wykorzystania ich do dwojakiego rodzaju działalności:
    *   udostępniania ich nieodpłatnie szkołom, sołectwom i stowarzyszeniom sportowym odpowiednio na cele prowadzenia zajęć wychowania fizycznego, zebrań lokalnej społeczności oraz jako pomieszczenia socjalno- magazynowe;
    *   udostępniania ich odpłatnie na rzecz zainteresowanych osób trzecich na cel zajęć sportowych, rekreacyjnych, czy magazynowanych.
Powszechną praktyką jest, że podobne do opisanych we wniosku o wydatnie interpretacji indywidualnej obiekty wielofunkcyjne są majątkiem wykorzystywanym przez gminy do dwojakiego rodzaju prowadzonej działalności – publicznoprawnej oraz opodatkowanej VAT. Analogiczne podejście przyjęła również Gmina budując te obiekty. Przy czym z uwagi na to, że w przeszłości nie było zapotrzebowania na odpłatne udostępnienie obiektów wielofunkcyjnych na terenie Gminy, bezprzedmiotowe byłoby wprowadzanie opłat za ich wynajem na moment oddawania obiektów do użytkowania. Wraz z rozwojem Gminy i zwiększoną aktywnością lokalnych społeczności, sytuacja uległa zmianie. Przede wszystkim bowiem zwiększona aktywność społeczna mieszkańców przyczyniła się do wzrostu zainteresowania wynajmem obiektów znajdujących się na terenie Gminy na cele prywatne związane przede wszystkim z organizacją prywatnych zajęć sportowych. W konsekwencji w chwili obecnej Gmina będzie dążyć do wprowadzenie opłat za udostępnienie tych obiektów na rzecz zainteresowanych. Podsumowując, Gmina przystąpiła do budowy wymienionych we wniosku obiektów wielofunkcyjnych z zamiarem wykorzystania ich w przyszłości do celów m.in. działalności gospodarczej.

1.  Z chwilą rozpoczęcia budowy, przedmiotowe obiekty miały być wykorzystywane do wykonywania zarówno czynności nieopodatkowanych, jak i opodatkowanych. Czynnościami opodatkowanymi miał być docelowo wynajem obiektów wielofunkcyjnych na cele rekreacyjne, sportowe i magazynowe na rzecz zainteresowanych osób trzecich.

1.  Dokumentami potwierdzającymi zamiar wykorzystywania obiektów wielofunkcyjnych do czynności opodatkowanych VAT są: (i) załączniki do umów o dofinansowanie inwestycji w ramach PROW, w ramach których Gmina wskazała na możliwość czerpania jakichkolwiek przychodów z dofinansowanych inwestycji, (ii) uchwała Rady Miejskiej z dnia 29 kwietnia 2009 r. w sprawie uchwalenia regulaminu korzystania ze świetlic wiejskich.
2.  Niezrozumiałym dla Gminy jest pytanie o hipotetyczny stan rzeczy w przypadku wniosku o wydanie interpretacji indywidulanej, którą organ podatkowy wydaje na wniosek podatnika w jego indywidualnej sprawie na podstawie przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. Jak wskazała Gmina we wniosku w opisie sprawy oraz w odpowiedzi na pytania oznaczone numerem 1 w przedmiotowym wezwaniu, Gmina przystąpiła do budowy wymienionych we wniosku obiektów wielofunkcyjnych z zamiarem wykorzystania ich do dwojakiego rodzaju działalności: (i) nieopodatkowanej w postaci udostępniania obiektów nieodpłatnie szkołom, sołectwom i stowarzyszeniom sportowym odpowiednio na cele prowadzenia zajęć wychowania fizycznego, zebrań lokalnej społeczności oraz jako pomieszczenia socjalno-magazynowe; (ii) opodatkowanej w postaci udostępniania ich odpłatnie na rzecz zainteresowanych osób trzecich na cel zajęć sportowych, rekreacyjnych czy magazynowanych. Taki jest stan sprawy i Gmina wnioskuje o wydanie interpretacji indywidualnej w oparciu o przedstawione we wniosku informacje, a nie w oparciu o stan hipotetyczny.
3.  W umowie o dofinansowanie wybranych obiektów Gmina zobowiązała się, że przychody uzyskiwane z działalności obiektów wielofunkcyjnych nie przekroczą 25% kosztów inwestycji i bieżącego utrzymania obiektów wielofunkcyjnych w okresie trwałości projektu. Tym samym, odnosząc planowane dochody z tego tytułu do dochodów całego budżetu Gminy, skala będzie niewielka. Niezależnie jednak od powyższego Gmina wskazuje, że na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są m.in. osoby prawne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności (podkreślenie Gminy). Tym samym, status podatnika, a jednocześnie idące za tym prawa i obowiązki, w żaden sposób nie są uzależnione od celu, czy rezultatu (a zatem niejako obrotu) z tej działalności. Tym samym próba oceny prawa Gminy do odliczenia VAT od wydatków inwestycyjnych na obiekty wielofunkcyjne w oparciu o skalę dochodów w odniesieniu do wszystkich dochodów Gminy stanowi jawne naruszenie podstawowej zasady systemu VAT.

1.  Koszty realizacji poszczególnych obiektów wielofunkcyjnych kształtował się między minimalnie ok. 280 tys. PLN a maksymalnie ok. 1,6 mln PLN.
2.  Gmina nie jest w stanie kwotowo określić szacunkowego obrotu z tytułu odpłatnego udostępniania obiektów wielofunkcyjnych dla każdego obiektu oddzielnie. Jest to spowodowane tym, że na częstotliwość wynajmu, a w konsekwencji obrót, wpływ ma wiele zmiennych (okres kalendarzowy, czas wynajmu, cel wynajmu itp.). Gmina planuje wprowadzić odpłatności za obiekty wielofunkcyjne w przyszłości, stąd brak jest również danych historycznych w tym zakresie.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gminie przysługuje częściowe prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących wydatki inwestycyjne Gminy na budowę i modernizację świetlic wiejskich oraz obiektów wielofunkcyjnych ponoszonych w 2014 r. i w latach przyszłych, w oparciu o udział procentowy, o którym mowa w art. 86 ust. 7b ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, Gminie przysługuje częściowe prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących wydatki inwestycyjne Gminy na budowę i modernizację świetlic wiejskich oraz obiektów wielofunkcyjnych ponoszonych w 2014 r. i w latach przyszłych, w oparciu o udział procentowy, o którym mowa w art. 86 ust. 7b ustawy o VAT.

UZASADNIENIE

Z dniem 1 stycznia 2011 r. wszedł w życie art. 86 ust. 7b ustawy o VAT, zgodnie z którym w przypadku nakładów ponoszonych na nabycie oraz wytworzenie nieruchomości, stanowiącej majątek przedsiębiorstwa danego podatnika, wykorzystywanej zarówno do celów prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do innych celów, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, których nie da się w całości przypisać działalności gospodarczej, podatek naliczony oblicza się według udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość wykorzystywana jest do celów działalności gospodarczej.

W oparciu o art. 2 pkt 14a za wytworzenie nieruchomości rozumie się wybudowanie budynku, budowli lub ich części, lub ich ulepszenie (zasadniczo w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym).

Ponadto, na podstawie art. 90a ust. 1 ustawy o VAT w przypadku gdy w ciągu 120 miesięcy, licząc od miesiąca, w którym nieruchomość stanowiąca część przedsiębiorstwa podatnika została przez niego oddana w użytkowanie, nastąpi zmiana w stopniu wykorzystania tej nieruchomości do celów działalności gospodarczej, dokonuje się korekty podatku naliczonego odliczonego przy jej nabyciu lub wytworzeniu. Korekty, o której mowa w zdaniu pierwszym, dokonuje się w deklaracji za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła ta zmiana, w kwocie proporcjonalnej do pozostałego okresu korekty. Jeżeli podatnik wykorzystuje tę nieruchomość w działalności gospodarczej również do czynności zwolnionych od podatku bez prawa do odliczeń, korekta powinna uwzględniać proporcję określoną w art. 90 ust. 3-10, zastosowaną przy odliczeniu.

Mając na uwadze powyższe przepisy, dokonując odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków inwestycyjnych na świetlice wiejskie i obiekty wielofunkcyjne ponoszonych po dniu 1 stycznia 2011 r. należy uwzględnić odpowiednią proporcję, która stanowić będzie adekwatne odzwierciedlenie udziału procentowego, w jakim każdy z tych obiektów jest wykorzystywany do działalności odpłatnej, tj. najmu na rzecz zainteresowanych.

Obowiązek skalkulowania rzetelnego klucza odliczenia VAT w tym przypadku spoczywa na podatniku, który dodatkowo jest zobowiązany śledzić poziom wykorzystania danej nieruchomości do czynności opodatkowanych VAT w ciągu 120 miesięcy (tj. 10 lat) licząc od miesiąca oddania nieruchomości do użytkowania. Stąd też przedmiotem zapytania w drodze wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej nie jest metodologia skalkulowania udziału procentowego, w oparciu o jaki należy dokonać odliczenia VAT od wydatków inwestycyjnych na świetlice wiejskie i obiekty wielofunkcyjne ponoszonych w 2014 r. oraz w latach kolejnych.

Powyższe potwierdził przykładowo Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej wydanej w dniu 5 listopada 2013 r. sygn. ILPP1/443-699/13-5/JSK, w odniesieniu do wydatków dotyczących również wytworzenia nieruchomości – świetlic wiejskich, uznając że: „należy stwierdzić, że od dnia 1 stycznia 2011 r. w przypadku zakupu inwestycyjnych towarów i usług związanych z czynnościami opodatkowanymi oraz niepodlegającymi podatkowi VAT dotyczących budowy/modernizacji (stanowiącej ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym) świetlic wiejskich, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego tylko w takiej części w jakiej nabycie to wiąże się z czynnościami opodatkowanymi (art. 86 ust. 1 ustawy). Oznacza to, że Wnioskodawca zobowiązany jest do wyodrębnienia takiej części podatku naliczonego, którą można przypisać prowadzonej działalności. W związku z tym, że ani przepisy ustawy, ani przepisy wykonawcze do ustawy nie zawierają zapisu dotyczącego sposobu wyliczenia tych części można przyjąć różne rozwiązania. Warto nadmienić, że zastosowane przez Wnioskodawcę metody, czy też sposobu, na podstawie których dokona on wydzielenia odpowiedniej kwoty podatku naliczonego muszą odpowiadać wartościom faktycznym i rzeczywistym. Ciężar rzetelnego ustalenia, jaka część realizowanej inwestycji związana jest z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jaka część wykorzystywana jest dla potrzeb innych niż prowadzona działalność, spoczywa zawsze na Wnioskodawcy. (\`(...)\`) Przy czym należy wskazać, że sposób wyodrębnienia kwot podatku naliczonego związanego ze sprzedażą opodatkowaną winien mieć charakter obiektywny determinowany okolicznościami sprawy. Wybór metody wyodrębnienia kwot podatku naliczonego należy wyłącznie do obowiązków Wnioskodawcy. Ważne jest jedynie, by przyjęta metoda stanowiła właściwe odzwierciedlenie odliczenia podatku naliczonego związanego z czynnościami opodatkowanymi. Jednakże należy podkreślić, że wyłącznie Wnioskodawca znający specyfikę, organizację i podział pracy w swojej jednostce jest w stanie wyodrębnić część podatku naliczonego, związaną z czynnościami opodatkowanymi, a nie organ podatkowy w trybie interpretacji indywidualnej”.

Mając na uwadze przedstawione przepisy oraz praktykę organów podatkowych w tym zakresie, w ocenie Gminy, Gminie przysługuje częściowe prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących wydatki inwestycyjne Gminy na budowę i modernizację świetlic wiejskich oraz obiektów wielofunkcyjnych ponoszonych w 2014 r. i w latach przyszłych, w oparciu o udział procentowy, o którym mowa w art. 86 ust. 7b ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy – kwotę podatku należnego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Zatem, w podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia, nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

W myśl art. 86 ust. 10 ustawy – prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

Natomiast w myśl art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy – prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.

Przepis ust. 10 stosuje się odpowiednio do całości lub części zapłaty uiszczanej przed dokonaniem dostawy lub wykonaniem usługi (art. 86 ust. 10c ustawy).

Zgodnie z art. 86 ust. 11 ustawy – jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d, 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 13a (art. 86 ust. 13 ustawy).

Ponadto, podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym – nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Ponadto, w oparciu o art. 88 ust. 4 ustawy – obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Jak wskazano wyżej, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Podatnikami – zgodnie z zapisem art. 15 ust. 1 ustawy – są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy – działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347, poz. 1 ze zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami. Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji. W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba, że niewielka skala tych działań sprawia, że mogą być one pominięte.

Wyłączenie z grona podatników VAT organów władzy publicznej jest możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji państwowych np. w zakresie administracji, sądownictwa, obrony narodowej. Wówczas wyłączenie z opodatkowania nie prowadzi do naruszenia zasad konkurencji. Organy władzy publicznej są podatnikami VAT jedynie w zakresie czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych.

Zgodnie z obowiązującym od 1 stycznia 2011 r. przepisem art. 86 ust. 7b ustawy – w przypadku nakładów ponoszonych na nabycie, w tym na nabycie praw wieczystego użytkowania gruntów, oraz wytworzenie nieruchomości, stanowiącej majątek przedsiębiorstwa danego podatnika, wykorzystywanej zarówno do celów prowadzonej przez tego podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, których nie da się w całości przypisać działalności gospodarczej, podatek naliczony oblicza się według udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość wykorzystywana jest do celów działalności gospodarczej.

Cytowany wyżej przepis art. 86 ust. 7b ustawy ma charakter doprecyzowujący ogólną zasadę w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z nieruchomością stanowiącą majątek przedsiębiorstwa podatnika, wykorzystywaną zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż prowadzona działalność.

Unormowanie to reguluje sposób obliczania podatku naliczonego od nabycia bądź wytworzenia nieruchomości (w tym nakładów ponoszonych na nieruchomość) w sytuacji, w której dana nieruchomość ma być używana zarówno na cele działalności, jak i na cele niezwiązane z prowadzoną działalnością. Niniejsza regulacja ma zastosowanie wówczas, gdy nieruchomość (której dotyczy podatek naliczony) nie jest wykorzystywana wyłącznie na cele działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Obejmuje ona sytuacje, w których nieruchomość ma przeznaczenie mieszane, to znaczy jest wykorzystywana zarówno na cele związane z tą działalnością, jak i na inne cele, czyli cele pozostające poza zakresem VAT. Przepis ten zobowiązuje zatem podatników do wyodrębnienia części podatku naliczonego związanego z czynnościami niepodlegającymi ustawie o podatku od towarów i usług, który w świetle art. 86 ust. 1 ustawy nie podlega odliczeniu.

Przywołany wyżej przepis wprowadza szczególny tryb odliczeń podatku naliczonego w przypadku nieruchomości, nakładając na podatnika obowiązek określenia wysokości udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość jest wykorzystana do celów prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej i zgodnie z tym udziałem ma on prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków inwestycyjnych dotyczących tej nieruchomości, zgodnie z tym udziałem.

Regulacja art. 86 ust. 7b ustawy stanowi implementację zapisów art. 168a ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym w przypadku nieruchomości stanowiącej część majątku przedsiębiorstwa danego podatnika i wykorzystywanej zarówno do celów prowadzonej przez tego podatnika działalności, jak i do celów prywatnych podatnika lub jego pracowników, lub bardziej ogólnie, do celów innych niż prowadzona przez podatnika działalność, VAT od wydatków związanych z taką nieruchomością podlega odliczeniu zgodnie z zasadami określonymi w art. 167, 168, 169 i 173 wyłącznie do wysokości udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość została wykorzystana do celów działalności prowadzonej przez podatnika.

Wskazać również należy, że art. 173 Dyrektywy 2006/112/WE Rady przewiduje, że ustalenie metody odliczenia podatku VAT naliczonego w przypadku zakupu towarów i usług wykorzystywanych przez podatnika do wykonywania czynności opodatkowanych, jak również wyłączonych z zakresu opodatkowania, pozostawione zostało uznaniu państw członkowskich.

Należy wyjaśnić, że definicja pojęcia „wytworzenie nieruchomości” zawarta jest w art. 2 pkt 14a ustawy. Zgodnie z tym przepisem, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o wytworzeniu nieruchomości - rozumie się przez to wybudowanie budynku, budowli lub ich części, lub ich ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

W myśl powyższego przepisu ulepszenie budynku, budowli lub ich części – w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym – stanowi również wytworzenie nieruchomości. Wobec tego, w przypadku ponoszenia wydatków na ulepszenie budynku, budowli, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, zastosowanie znajduje przepis art. 86 ust. 7b ustawy. W przypadku ulepszenia nieruchomości w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, podatnik ma obowiązek określenia wysokości udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość jest wykorzystana do celów prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej i zgodnie z tym udziałem ma on prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków inwestycyjnych dotyczących tej nieruchomości, zgodnie z tym udziałem.

Z opisu sprawy wynika, że Gmina (zarejestrowany czynny podatnik podatku od towarów i usług) w latach 2005-2013 realizowała inwestycje w zakresie budowy obiektów wielofunkcyjnych (obiekty wielofunkcyjne) na terenie Gminy:

1.  w latach 2005-2007 budowę wielofunkcyjnej świetlicy w S. służącej obecnie jako świetlica wiejska i sala gimnastyczna dla pobliskiej szkoły,
2.  w latach 2005-2009 przebudowę obiektu sportowego w B. służącego obecnie jako szatnia oraz zaplecze gospodarcze dla klubów sportowych,
3.  w latach 2008-2012 budowę wielofunkcyjnej świetlicy w P. służącej obecnie jako świetlica wiejska i sala gimnastyczna dla pobliskiej szkoły,
4.  w latach 2012-2013 budowę obiektu wielofunkcyjnego w N. służącego obecnie jako szatnia dla klubów sportowych oraz świetlica wiejska,
5.  w latach 2010-2013 budowę szatni na boisku w P. służącej obecnie jako zaplecze socjalno-gospodarcze dla stowarzyszeń sportowych.

Wartość każdej z ww. inwestycji przekracza kwotę 15 tys. złotych netto. Wydatki poniesione na budowę poszczególnych obiektów wielofunkcyjnych obejmowały: wykonanie kosztorysów, robót budowlanych, usług nadzoru budowlanego (wydatki inwestycyjne). Wydatki inwestycyjne są udokumentowane fakturami VAT wystawionymi na Gminę. Gmina pokrywała koszty budowy ww. obiektów ze środków własnych oraz dodatkowo uzyskała dofinansowanie w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich (PROW). Obecnie przedmiotowe obiekty służą tylko i wyłącznie do wykonywania zadań Gminy z obszaru publicznoprawnego, tj. są wykorzystywane wyłącznie nieodpłatnie celem udostępnienia szkołom, sołectwom i stowarzyszeniom sportowym odpowiednio na cele prowadzenia zajęć wychowania fizycznego, zebrań lokalnej społeczności oraz jako pomieszczenia socjalno-magazynowe. Gmina traktuje te czynności jako niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT. Gmina nie wykonuje na terenie obiektów wielofunkcyjnych żadnych czynności zwolnionych z opodatkowania VAT. Gmina nie dokonała odliczenia VAT od wydatków inwestycyjnych na budowę ww. obiektów wielofunkcyjnych. Co prawda w przeszłości zaczęła już obowiązywać uchwała Rady Miejskiej z dnia 29 kwietnia 2009 r. w sprawie uchwalenia regulaminu korzystania ze świetlic wiejskich na terenie Gminy, przewidująca najem świetlic wiejskich przez Gminę na rzecz zainteresowanych, niemniej nie obejmowała ona wyżej wymienionych obiektów wielofunkcyjnych (ale inne pomieszczenia świetlic wiejskich z wyjątkiem świetlicy w P.). Jak wskazała Gmina, w przeszłości nie było zapotrzebowania na odpłatne udostępnienie obiektów wielofunkcyjnych na terenie Gminy, stąd bezprzedmiotowe byłoby wprowadzanie opłat za ich wynajem na moment oddawania obiektów do użytkowania. Wraz z rozwojem Gminy i zwiększoną aktywnością lokalnych społeczności, sytuacja uległa zmianie. Przede wszystkim bowiem zwiększona aktywność społeczna mieszkańców przyczyniła się do wzrostu zainteresowania wynajmem obiektów znajdujących się na terenie Gminy na cele prywatne związane przede wszystkim z organizacją prywatnych zajęć sportowych. Gmina wychodząc naprzeciw potrzebom mieszkańców planuje wprowadzić regulamin korzystania z każdego z obiektów wielofunkcyjnych. W ramach regulaminu Gmina planuje wprowadzić opłaty za wynajem obiektów wielofunkcyjnych na cele rekreacyjne, sportowe i magazynowe. Po wprowadzeniu opłat za korzystanie z obiektów wielofunkcyjnych będą one pobierane przez Gminę lub w imieniu i na rzecz Gminy, na podstawie uchwały Rady Miejskiej i/lub Zarządzenia Burmistrza. Pobierane opłaty Gmina będzie ewidencjonować w swoich rejestrach sprzedaży i deklaracjach VAT oraz rozliczać z tego tytułu VAT należny.

Po wprowadzeniu powyższych zmian Gmina będzie wykorzystywała obiekty wielofunkcyjne w dwojaki sposób:

*   do czynności nieodpłatnych związanych z prowadzeniem działalności w zakresie zadań własnych, jak również
*   do czynności odpłatnych, związanych z najmem obiektów wielofunkcyjnych w przypadku, gdy nie są one niezbędne do realizacji innych celów, wynikających z bieżącej działalności publicznoprawnej.

Gmina nie ma możliwości obiektywnego przyporządkowania wydatków na budowę ww. obiektów wielofunkcyjnych do poszczególnych rodzajów wykonywanej działalności – do czynności nieodpłatnych (związanych z wykorzystaniem obiektów wielofunkcyjnych na rzecz społeczności lokalnych), jak i czynności odpłatnych (związanych z wynajmem obiektów na rzecz zainteresowanych). W szczególności, wszystkie wydatki inwestycyjne, a tym samym kwoty VAT naliczonego służą zarówno wykonywaniu czynności opodatkowanych VAT, jak i czynności poza zakresem opodatkowania VAT.

Gmina nie zamierza zmieniać w żaden sposób użytkowania obiektów wielofunkcyjnych w przyszłości, w szczególności w okresie kilku najbliższych lat.

Ponadto, w 2014 r. oraz w kolejnych latach Gmina prowadzi i będzie prowadzić inwestycje związane z budową i/lub modernizacją obiektów wielofunkcyjnych oraz świetlic wiejskich na terenie Gminy. Od momentu oddania tych inwestycji do użytkowania będą one służyły Gminie do czynności opodatkowanych VAT w postaci najmu na rzecz zainteresowanych oraz do czynności pozostających poza zakresie opodatkowania VAT w postaci wykonywania nieodpłatnie zadań własnych Gminy.

Ponadto Gmina wskazała, że przystąpiła do budowy wymienionych we wniosku obiektów wielofunkcyjnych z zamiarem wykorzystania ich do dwojakiego rodzaju działalności:

*   udostępniania ich nieodpłatnie szkołom, sołectwom i stowarzyszeniom sportowym odpowiednio na cele prowadzenia zajęć wychowania fizycznego, zebrań lokalnej społeczności oraz jako pomieszczenia socjalno- magazynowe;
*   udostępniania ich odpłatnie na rzecz zainteresowanych osób trzecich na cel zajęć sportowych, rekreacyjnych, czy magazynowanych.

Powszechną praktyką jest, że podobne do opisanych we wniosku o wydatnie interpretacji indywidualnej obiekty wielofunkcyjne są majątkiem wykorzystywanym przez gminy do dwojakiego rodzaju prowadzonej działalności – publicznoprawnej oraz opodatkowanej VAT. Analogiczne podejście przyjęła również Gmina budując te obiekty. Przy czym z uwagi na to, że w przeszłości nie było zapotrzebowania na odpłatne udostępnienie obiektów wielofunkcyjnych na terenie Gminy, bezprzedmiotowe byłoby wprowadzanie opłat za ich wynajem na moment oddawania obiektów do użytkowania. Wraz z rozwojem Gminy i zwiększoną aktywnością lokalnych społeczności, sytuacja uległa zmianie. Przede wszystkim bowiem zwiększona aktywność społeczna mieszkańców przyczyniła się do wzrostu zainteresowania wynajmem obiektów znajdujących się na terenie Gminy na cele prywatne związane przede wszystkim z organizacją prywatnych zajęć sportowych. W konsekwencji w chwili obecnej Gmina będzie dążyć do wprowadzenie opłat za udostępnienie tych obiektów na rzecz zainteresowanych. Z chwilą rozpoczęcia budowy, przedmiotowe obiekty miały być wykorzystywane do wykonywania zarówno czynności nieopodatkowanych, jak i opodatkowanych. Czynnościami opodatkowanymi miał być docelowo wynajem obiektów wielofunkcyjnych na cele rekreacyjne, sportowe i magazynowe na rzecz zainteresowanych osób trzecich. Gmina wskazała, że dokumentami potwierdzającymi zamiar wykorzystywania obiektów wielofunkcyjnych do czynności opodatkowanych VAT są: (i) załączniki do umów o dofinansowanie inwestycji w ramach PROW, w ramach których Gmina wskazała na możliwość czerpania jakichkolwiek przychodów z dofinansowanych inwestycji, (ii) uchwała Rady Miejskiej z dnia 29 kwietnia 2009 r. w sprawie uchwalenia regulaminu korzystania ze świetlic wiejskich. Jednocześnie w umowie o dofinansowanie wybranych obiektów Gmina zobowiązała się, że przychody uzyskiwane z działalności obiektów wielofunkcyjnych nie przekroczą 25% kosztów inwestycji i bieżącego utrzymania obiektów wielofunkcyjnych w okresie trwałości projektu. Tym samym, odnosząc planowane dochody z tego tytułu do dochodów całego budżetu Gminy, skala będzie niewielka. Koszty realizacji poszczególnych obiektów wielofunkcyjnych kształtował się między minimalnie ok. 280 tys. PLN a maksymalnie ok. 1,6 mln PLN. Gmina nie jest w stanie kwotowo określić szacunkowego obrotu z tytułu odpłatnego udostępniania obiektów wielofunkcyjnych dla każdego obiektu oddzielnie. Jest to spowodowane tym, że na częstotliwość wynajmu, a w konsekwencji obrót, wpływ ma wiele zmiennych (okres kalendarzowy, czas wynajmu, cel wynajmu itp.). Gmina planuje wprowadzić odpłatności za obiekty wielofunkcyjne w przyszłości, stąd brak jest również danych historycznych w tym zakresie.

W związku z powyższym opisem sprawy Wnioskodawca ma wątpliwości dotyczące prawa do częściowego odliczenia podatku naliczonego od wydatków inwestycyjnych poniesionych w 2014 r. oraz w latach przyszłych dotyczących obiektów wielofunkcyjnych, w oparciu o udział procentowy, o którym mowa w art. 86 ust. 7b ustawy.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że wybudowane przez Gminę obiekty wielofunkcyjne i świetlice wiejskie będą przedmiotem m.in. odpłatnego udostępniania. Wnioskodawca wskazał, że: „W 2014 r. oraz w kolejnych latach Gmina prowadzi i będzie prowadzić inwestycje związane z budową i/lub modernizacją obiektów wielofunkcyjnych oraz świetlic wiejskich na terenie Gminy. Od momentu oddania tych inwestycji do użytkowania będą one służyły Gminie do czynności opodatkowanych VAT w postaci najmu na rzecz zainteresowanych oraz do czynności pozostających poza zakresie opodatkowania VAT w postaci wykonywania nieodpłatnie zadań własnych Gminy”. Ponadto Wnioskodawca podkreślił, że: „Gmina nie jest w stanie kwotowo określić szacunkowego obrotu z tytułu odpłatnego udostępniania obiektów wielofunkcyjnych dla każdego obiektu oddzielnie. Jest to spowodowane tym, że na częstotliwość wynajmu, a w konsekwencji obrót, wpływ ma wiele zmiennych (okres kalendarzowy, czas wynajmu, cel wynajmu itp.). Gmina planuje wprowadzić odpłatności za obiekty wielofunkcyjne w przyszłości, stąd brak jest również danych historycznych w tym zakresie”.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że przedmiotowe obiekty wielofunkcyjne niewątpliwie będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę do dwóch kategorii czynności, tj. do czynności podlegających opodatkowaniu (odpłatnego udostępniania) oraz czynności niepodlegających opodatkowaniu.

Tym samym wydatki, które Gmina poniesie w roku 2014 i kolejnych latach na budowę i/lub modernizację obiektów wielofunkcyjnych oraz świetlic wiejskich służyć będą również ww. dwóm rodzajom czynności, tj. opodatkowanym i niepodlegającym opodatkowaniu podatkiem VAT.

W odniesieniu do powyższego, powtórzyć należy, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Zatem Gmina powinna określić, w jakim stopniu wybudowane i zmodernizowane świetlice wiejskie oraz obiekty wielofunkcyjne będą wykorzystywane na potrzeby prowadzonej przez Gminę działalności gospodarczej, w rozumieniu powołanego wyżej art. 15 ust. 2 ustawy, jako podatnika i na podstawie tego udziału ma prawo do odliczenia części podatku naliczonego od wydatków inwestycyjnych dotyczących budowy i modernizacji nieruchomości.

Biorąc pod uwagę treść powołanych przepisów w kontekście przedstawionego opisu sprawy należy stwierdzić, że w odniesieniu do wydatków inwestycyjnych dotyczących budowy i modernizacji świetlic wiejskich oraz obiektów wielofunkcyjnych, ponoszonych w 2014 r. i w latach następnych, Gminie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony nie od całości poniesionych wydatków, ale tylko według udziału procentowego zgodnie z art. 86 ust. 7b, w związku z art. 2 pkt 14a ustawy. Zatem Gmina na podstawie tych przepisów musi ustalić udział procentowy, w jakim dana nieruchomość jest wykorzystywana do działalności gospodarczej.

Przy czym należy wskazać, że sposób wyodrębnienia kwot podatku naliczonego związanego ze sprzedażą opodatkowaną winien mieć charakter obiektywny, determinowany okolicznościami sprawy. Wybór metody wyodrębnienia kwot podatku naliczonego należy wyłącznie do obowiązków Wnioskodawcy. Ważne jest jedynie, by przyjęta metoda stanowiła właściwe odzwierciedlenie odliczenia podatku naliczonego związanego z czynnościami opodatkowanymi.

Nadmienia się ponadto, że zgodnie z art. 90a ust. 1 ustawy – w przypadku gdy w ciągu 120 miesięcy, licząc od miesiąca, w którym nieruchomość stanowiąca część przedsiębiorstwa podatnika została przez niego oddana w użytkowanie, nastąpi zmiana w stopniu wykorzystania tej nieruchomości do celów działalności gospodarczej, dokonuje się korekty podatku naliczonego odliczonego przy jej nabyciu lub wytworzeniu. Korekty, o której mowa w zdaniu pierwszym, dokonuje się w deklaracji za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła ta zmiana, w kwocie proporcjonalnej do pozostałego okresu korekty. Jeżeli podatnik wykorzystuje tę nieruchomość w działalności gospodarczej również do czynności zwolnionych od podatku bez prawa do odliczeń, korekta powinna uwzględniać proporcję określoną w art. 90 ust. 3-10, zastosowaną przy odliczeniu.

Stosownie natomiast do art. 90a ust. 2 ustawy – w przypadku, o którym mowa w ust. 1, przepisu art. 8 ust. 2 nie stosuje się.

Reasumując, Gminie będzie przysługiwało częściowe prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących wydatki inwestycyjne na budowę i modernizację świetlic wiejskich oraz obiektów wielofunkcyjnych ponoszonych w 2014 r. i w latach następnych w oparciu o udział procentowy, o którym mowa w art. 86 ust. 7b ustawy.

Należy zauważyć również, że stosownie do przepisu art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej – składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisanego zdarzenia przyszłego, udzielona interpretacja traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, że wniosek w pozostałym zakresie został w dniu 11 lutego 2015 r. rozstrzygnięty odrębną interpretacją indywidualną znak ILPP2/443-1019/14-6/SJ.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.