Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.530.2018.4.JK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-09-14
Teza: opodatkowanie podatkiem VAT usług zarządzania świadczonych na podstawie umowy o zarządzaniu instytucją kultury (kontraktu menedżerskiego)
Słowa kluczowe: kontrakt-kontrakt menedżerski; opodatkowanie; zarządzanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018r., poz. 800, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku 22 czerwca 2018 r. (data wpływu 27 czerwca 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia 16 sierpnia 2018 r. (data wpływu 22 sierpnia 2018 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT usług zarządzania świadczonych na podstawie umowy o zarządzaniu instytucją kultury (kontraktu menedżerskiego) **- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 czerwca 2018r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej:

*   podatku dochodowego od osób fizycznych,

*   podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT usług zarządzania świadczonych na podstawie umowy o zarządzaniu instytucją kultury (kontraktu menedżerskiego).

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 16 sierpnia 2018 r. (data wpływu 22 sierpnia 2018 r.) w zakresie doprecyzowania opisu sprawy oraz własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku).

Centrum Kultury „\`(...)\`” zwany dalej „\`(...)\`” jest samorządową instytucją kultury, której organizatorem jest Gmina Miasta. \`(...)\` jest wpisany do Rejestru Instytucji Kultury prowadzonego przez Gminę Miasta pod nr \`(...)\` i posiada osobowość prawną. \`(...)\` działa w szczególności na podstawie:

1.  ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2017 r., poz. 862),
2.  statutu (Uchwała nr \`(...)\` Rady Miasta \`(...)\` z dnia 10 grudnia 2009 r.).

Siedzibą \`(...)\` jest Miasto. \`(...)\` prowadzi działalność na terenie Rzeczypospolitej Polskiej oraz poza jej granicami.

Do zakresu działalności \`(...)\` należy inicjowanie i wspieranie działalności kulturalnej sprzyjającej kreowaniu postaw twórczych oraz powstawaniu różnorodnych form i przejawów aktywności twórczej, a tym samym zaspokajanie potrzeb i aspiracji kulturalnych społeczeństwa, realizowane m.in. poprzez:

1.  organizowanie w różnych formach działalności kulturalnej;
2.  organizowanie imprez kulturalnych, imprez plenerowych i okolicznościowych, kongresów, konferencji, festiwali, konkursów, itp.;
3.  prezentowanie szczególnych dokonań środowisk artystycznych oraz promowanie twórców działających w mieście;
4.  współpracę ze stowarzyszeniami społeczno-kulturalnymi oraz szkołami wyższymi w zakresie organizacji imprez kulturalnych;
5.  współpracę z instytucjami i organizacjami europejskimi w zakresie organizacji przedsięwzięć kulturalnych;
6.  prowadzenie działalności impresaryjnej;
7.  prowadzenie działalności wydawniczej;
8.  realizację zadań remontowych i naprawczych;
9.  inne działania związane z zakresem działalności \`(...)\`, a wynikające z potrzeb środowiska lokalnego.

\`(...)\` jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Zgodnie z art. 15a ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2017 r., poz. 862), organizator może powierzyć zarządzanie instytucją kultury osobie fizycznej lub prawnej. Do wyboru zarządcy stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2015 r., poz. 2164, z późn. zm.).

Na podstawie powyższych przepisów, w trybie postępowania przetargu nieograniczonego, został wyłoniony zarządca – osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą. Dane zarządcy (Wnioskodawcy): \`(...)\`..

Zarządca na dzień dzisiejszy nie jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Zgodnie z art. 15a ust. 2 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2017r. poz. 862) powierzenie zarządzania nastąpi na podstawie umowy o zarządzaniu instytucją kultury zawartej między organizatorem a zarządcą.

Wnioskodawca w dniu 26 kwietnia 2018 r. zawarł z Gminą Miasta z siedzibą w .., ul. \`(...)\`, jako organizatorem instytucji kultury działającej pod nazwą Centrum Kultury „\`(...)\`” w \`(...)\` kontrakt menedżerski, którego przedmiotem jest zarządzanie instytucją kultury. Wnioskodawca obecnie prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Zakres prowadzonej działalności zgłoszony do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej obejmuje: „Działalność obiektów kultury” (90.04.Z), „Działalność w zakresie nagrań dźwiękowych i muzycznych” (59.20.Z), „Pozostała działalność profesjonalna, naukowa i techniczna” (74.90.Z), „Działalność usługowa związana z administracyjną obsługą biura” (82.11.Z), „Wykonywanie fotokopii, przygotowywanie dokumentów i pozostała specjalistyczna działalność wspomagająca prowadzenie biura” (82.19.Z), „Działalność wspomagająca edukację” (85.60.Z), „Działalność wspomagająca wystawianie przedstawień artystycznych” (90.02.Z), „Artystyczna i literacka działalność twórcza” (90.03.Z), „Działalność historycznych miejsc i budynków oraz podobnych atrakcji turystycznych” (91.03.Z), „Naprawa i konserwacja komputerów i urządzeń peryferyjnych” (95.11.Z).

Przedmiot i zakres prowadzonej działalności gospodarczej jest tożsamy z zakresem świadczeń i obowiązków wynikających z zawartej umowy dotyczącej zarządzania instytucją kultury tj. „\`(...)\`.”.

Główne postanowienia zawartej umowy (częściowa treść umowy):

§ 1.

Mocą umowy Organizator zleca, a Zarządca zobowiązuje się zarządzać instytucją kultury: Centrum Kultury „\`(...)\`” w \`(...)\`, zwanym dalej „Instytucją”, w okresie trzech lat od dnia zawarcia umowy, zgodnie ze złożoną ofertą, stanowiącą załącznik nr 1 do umowy, umową oraz Programem Działalności Merytorycznej Instytucji stanowiącym załącznik nr 2 do umowy.

1.  Zarządca jest zobowiązany do wykonywania usługi będącej przedmiotem umowy, zgodnie z najlepszymi praktykami zarządzania, zasadami ekonomii, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i z uwzględnieniem misji Instytucji.

1.  Organizator oświadcza, że w ramach powszechnie obowiązujących przepisów, postanowień Statutu Instytucji oraz zapisów Umowy, zobowiązuje się współdziałać z Zarządcą i gwarantuje mu współdziałanie pracowników Instytucji, umożliwiając należyte sprawowanie zarządu, w celu pełnego zrealizowania Umowy.
2.  Strony oświadczają, że umowa nie ma charakteru umowy o pracę.

§ 2.

1.  Przedmiot umowy obejmuje w szczególności:
    1.  obowiązek strategicznego oraz bieżącego zarządzania Instytucją przez Zarządcę w sposób wpisujący się w realizację polityki kulturalnej Organizatora określonej przez niego w Strategii Rozwoju Kultury Miasta \`(...)\` do roku 2020 i innych dokumentach strategicznych;
    2.  opracowanie i realizację programu działalności Instytucji zmierzającego do osiągnięcia najwyższego poziomu artystycznego prowadzonych działań kulturalnych, realizującego zapisy umowy, statutu Instytucji i złożonej oferty, w tym realizację Programu Działalności Merytorycznej Instytucji stanowiącego załącznik nr 2 do umowy zawierającego Roczne Plany Działalności Merytorycznej Instytucji na lata 2018, 2019, 2020.
2.  Realizując przedmiot umowy, Zarządca zobowiązany jest do:
    1.  zarządzania Instytucją, zgodnie z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa i statutem Instytucji;
    2.  wykonywania usługi z należytą starannością, zgodnie z najlepszymi praktykami zarządzania, zasadami ekonomii, przepisami prawa, z uwzględnieniem misji Instytucji;
    3.  zapewnienia zrealizowania przez Instytucję zaplanowanej działalności programowej;
    4.  właściwego zorganizowania Instytucji w sposób umożliwiający sprawną realizację postanowień umowy, z zastrzeżeniem, że rozwiązanie stosunku pracy za wypowiedzeniem, z pracownikiem Instytucji, z którym stosunek pracy został zawarty przed dniem 1 stycznia 2018 r., wymaga uprzedniego uzyskania pozytywnej opinii Organizatora;
    5.  zwiększania corocznie przychodów ze sprzedaży usług własnych Instytucji;
    6.  racjonalizacji wydatków Instytucji i niedopuszczenia do przekroczenia wysokości kosztów określonych w planie finansowym zatwierdzonym przez Organizatora;
    7.  niepogorszenia wyniku finansowego Instytucji w danym roku, względem wyniku finansowego za rok poprzedni;
    8.  podejmowania efektywnych działań w celu poszerzenia oferty merytorycznej Instytucji, dbając o racjonalizację i minimalizację kosztów;
3.  Zarządca realizuje kompetencje dyrektora Instytucji w rozumieniu Statutu Instytucji i dyrektora instytucji kultury w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 862).

§ 4.

Zarządca będzie wykonywał obowiązki wynikające z niniejszej umowy w siedzibie Instytucji, miejscu swojego zamieszkania lub pobytu, a także w każdym innym miejscu na terenie Polski oraz zagranicą, jeżeli wymagać będzie tego interes Instytucji, w ramach wynagrodzenia należnego na podstawie postanowień niniejszej Umowy.

§ 5.

1.  Umowa niniejsza została zawarta na czas oznaczony od dnia 01 lipca 2018 do dnia 30 czerwca 2021 roku.
2.  Zarządca przystąpi do wykonywania swoich obowiązków z dniem 1 stycznia 2018 r.
3.  Zarządca jest zobowiązany w warunkach pełnej dyspozycyjności, bez prawa do dodatkowego wynagrodzenia poza wynagrodzeniem, o którym mowa w § 16, wykonywać nałożone na niego Umową obowiązki i przyjęte zadania, przez cały czas jej trwania, o ile Umowa nie stanowi inaczej.
4.  Zarządcy będącemu osobą fizyczną oraz osobie fizycznej, która w imieniu Zarządcy będącemu osobą prawną, będzie wykonywała czynności zarządu Instytucją, przysługuje prawo do płatnej przerwy w realizowaniu umowy w wymiarze łącznym 30 dni, rozumianych jako dni tygodnia od poniedziałku do soboty, w każdym roku kalendarzowym, pod warunkiem uprzedniego z co najmniej jedno tygodniowym wyprzedzeniem, uzgodnienia z Organizatorem terminu i czasu trwania przerwy oraz uzgodnienia osoby będącej pracownikiem instytucji, która będzie zastępowała Zarządcę w zakresie bieżącego zarządzania Instytucją. Okresy przerwy niewykorzystanej w danym roku nie przechodzą na następny rok kalendarzowy, tj. prawo do przerwy wygasa z dniem 31 grudnia danego roku. Za niewykorzystany okres przerwy Zarządcy nie przysługuje dodatkowe wynagrodzenie, ekwiwalent ani odszkodowanie. Okresy przerwy w podanym wymiarze, wykorzystywane zgodnie z postanowieniami umowy, nie powodują zmniejszenia wynagrodzenia Zarządcy, o którym mowa w § 16.

§ 6.

Zarządca kieruje Instytucją i reprezentuje ją na zewnątrz, prowadząc sprawy Instytucji samodzielnie i będąc umocowanym do składania samodzielnie oświadczeń woli oraz wiedzy w imieniu Instytucji, w przypadkach, na zasadach i w trybie określonym w obowiązujących przepisach prawa, w Statucie Instytucji lub w Umowie, o ile odrębne przepisy i postanowienia Statutu Instytucji oraz Umowy nie stanowią inaczej. Ilekroć przepisy prawa, postanowienia Statutu Instytucji lub postanowienia Umowy przewidują co do prowadzenia określonych spraw Instytucji lub dokonania określonych czynności w imieniu Instytucji zastosowanie szczególnych procedur lub zasad postępowania, Zarządca jest obowiązany postępować zgodnie z tymi przepisami, procedurami lub zasadami. Powyższe stosuje się odpowiednio do przypadków, w których Zarządca zobowiązany jest uzyskać zgodę, zawiadomić lub zasięgnąć opinii Organizatora, właściwych organów, osób lub innych podmiotów.

§ 8.

1.  Zarządca ma obowiązek efektywnego zarządzania prowadzoną przez Instytucję zarobkową działalnością gospodarczą na podstawie rachunku ekonomicznego i w celu wypracowania zysku oraz przeznaczenia zysku netto osiągniętego z działalności gospodarczej Instytucji za rok obrotowy w całości winien na fundusz rezerwowy Instytucji.
2.  Zarządca zapewni terminowe regulowanie wszystkich zobowiązań przez Instytucję, w szczególności zobowiązań o charakterze publicznoprawnym, w tym podatków oraz składek na ubezpieczenia społeczne oraz ubezpieczenie zdrowotne.
3.  Poza zwykłym zarządem mieniem, Zarządca nie jest uprawniony do dokonywania w imieniu Instytucji czynności rozporządzających lub zobowiązujących, w szczególności rodzących po stronie Instytucji zobowiązania trwające dłużej lub wywołujące skutki przez okres dłuższy niż okres trwania umowy, bez uzyskania uprzedniej zgody Organizatora na podjęcie tych czynności.
4.  Zarządca dokonuje czynności z zakresu prawa pracy za Instytucję, jako pracodawcę.
5.  Zarządca zapewnia rzetelne prowadzenia dokumentacji Instytucji, w tym w szczególności dokumentacji ewidencji operacji gospodarczych oraz finansowych.

§ 9.

Oprócz obowiązków wskazanych powyżej, Zarządca ma obowiązek:

1.  sporządzania i przekazywania Organizatorowi raz w miesiącu oraz po upływie każdego roku obrotowego sprawozdań z działalności jako Zarządcy i wykonywania postanowień niniejszej Umowy oraz sprawozdania po zakończeniu wykonywania funkcji Zarządcy;
2.  opracowania i przedkładania Organizatorowi do akceptacji planów finansowych oraz merytorycznych Instytucji na dany rok budżetowy w terminach określonych przez Organizatora;
3.  sporządzania i przedstawiania Organizatorowi:
    1.  sprawozdań z wykonania planu finansowego Instytucji w trybie i terminach określonych w przepisach ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych;
    2.  sprawozdań finansowych za dany rok budżetowy w terminie do 31 marca następnego roku;
    3.  sprawozdań lub rozliczeń, których obowiązek przedstawienia wynika z umów zawartych przez Instytucję;
    4.  kopii wyników kontroli (protokołów, sprawozdań pokontrolnych, informacji z kontroli, itp.), niezwłocznie po zakończeniu tych kontroli w Instytucji;
    5.  innych, istotnych informacji, które mogą mieć wpływ na działalność Instytucji, niezwłocznie od powzięcia wiadomości o tych informacjach, w tym o zamiarach mających wpływ na wydatki związane z zatrudnieniem lub zwolnieniem pracowników;
    6.  wykonywania innych czynności i zadań wynikających z istoty Umowy, Statutu Instytucji i obowiązujących przepisów prawa;

1.  zapewnienia bezpłatnego udostępnienia sal \`(...)\`. na szczególnie ważne dla Miasta .. imprezy organizowane przez Organizatora w szczególności: WOŚP, wręczenie nagród i stypendiów Prezydenta Miasta, Święto Miasta .., koncerty z okazji ważnych dla miasta rocznic, Festiwalu \`(...)\`., uroczyste sesje Rady Miasta (15-20 przypadków rocznie);
2.  promocji Miasta, w szczególności poprzez:
    1.  podawanie do publicznej wiadomości informacji o finansowaniu Instytucji przez Gminę Miasta, we wszystkich realizowanych przez Instytucję formach promocji, w tym: w reklamie zewnętrznej, w wydawnictwach, w teledyskach i spotach reklamowych oraz na stronie internetowej;
    2.  umieszczanie we wszystkich materiałach promocyjnych instytucji oraz w drukowanych zaproszeniach, biletach, plakatach, itp. herbu miasta wraz z podpisem „\`(...)\`”;
    3.  prezentowanie w Instytucji oraz podczas realizowanych przedsięwzięć artystycznych, edukacyjnych i promocyjnych roll-upów tablic, siatek i banerów reklamowych z herbem Miasta i podpisem Miasto .., informujących o dofinansowaniu działania ze środków Miasta;

§ 10.

Zarządca winien jest, w celu zwiększania przychodów własnych Instytucji, wykazywać inicjatywę i operatywność skutkujące pozyskiwaniem przez Instytucję finansowania od podmiotów innych niż Organizator. Zarządca zobowiązany jest z tytułu prowadzonej przez Instytucję działalności gospodarczej do wypracowywania przychodów w wysokości pokrywającej o co najmniej 1% więcej kosztów rocznie, względem wielkości udziału osiągniętej w roku poprzednim.

§ 12.

1.  Do obowiązków Organizatora w związku z wykonywaniem niniejszej Umowy należy:
    

*   współdziałanie z Zarządcą w celu umożliwienia mu wykonywania jego zadań;

*   udzielenie Zarządcy wszelkiej możliwej pomocy i niezbędnych informacji;

*   terminowe i zgodne z postanowieniami niniejszej Umowy przekazanie Zarządcy Instytucji w Zarząd;

*   terminowe i zgodne z obowiązującymi przepisami oraz procedurami przekazywanie Instytucji zarządzanej przez Zarządcę kwoty dotacji na działalność;

*   zapewnienie Zarządcy w ramach mienia Instytucji odpowiednich środków rzeczowych, finansowych, pomieszczeń, urządzeń, niezbędnych do wykonywania funkcji Zarządcy i realizacji postanowień niniejszej Umowy;

*   terminowa wypłata wynagrodzenia należnego z tytułu wykonywania niniejszej Umowy;

*   bieżący nadzór nad działaniami Zarządcy;

*   reagowanie na wszelkie nieprawidłowości związane z wykonywaniem niniejszej Umowy;

*   przyjmowanie planów, wytycznych oraz zaleceń odnośnie zarządzania Instytucją;

*   bieżąca kontrola stanu Instytucji, wykonywania niniejszej Umowy,

*   coroczna, pisemna ocena działalności Zarządcy pod względem realizacji ciążących na Zarządcy obowiązków.

1.  Organizator zobowiązuje się do zapewnienia Instytucji, w ramach możliwości budżetu Organizatora, środków niezbędnych do prowadzenia działalności kulturalnej oraz do utrzymania obiektu, w którym ta działalność jest prowadzona w każdym roku obowiązywania umowy.
2.  Środki, o których mowa w ust. 2, zostaną zapewnione i przekazane w formie dotacji:
    1.  podmiotowej na dofinansowanie działalności bieżącej w zakresie realizowanych zadań statutowych, w tym na utrzymanie i remont obiektu,
    2.  celowej na finansowanie lub dofinansowanie kosztów realizacji inwestycji,
    3.  celowej na realizację określonych zadań i programów.
3.  Tryb i terminy przekazywania dotacji określą odrębne umowy.
4.  Podstawą do określenia wysokości dotacji, o których mowa w ust. 2, jest plan finansowy Instytucji, stanowiący podstawę jej gospodarki finansowej, sporządzany zgodnie z przepisami ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. Nr 157, poz. 1240, z późn.zm.).
5.  Ostateczna wysokość dotacji na dany rok ustalana będzie w uchwale budżetowej Organizatora.
6.  W przypadku realizacji przez Instytucję projektów z udziałem pomocowych środków europejskich bądź innych, w ramach których wymagany jest wkład własny, Organizator zobowiązuje się do wsparcia starań Instytucji o pozyskanie niezbędnych na ten cel środków, pod warunkiem ujęcia realizacji tych projektów w Rocznym Planie Działania Instytucji.

§ 13

1.  Organizator dokona oceny miesięcznych sprawozdań, o których mowa w § 9 ust. 1 oraz corocznej oceny działalności Zarządcy, a także oceny efektywności zarządzania i wypełniania postanowień niniejszej Umowy, Statutu Instytucji oraz obowiązujących przepisów przez Zarządcę, z którymi zapozna Zarządcę i umożliwi mu wniesienie uwag.

§ 14

1.  Zgody Organizatora wymagają sprawy oraz czynności przekraczające zwykły zarząd. Stosowną zgodę Zarządca powinien otrzymać na piśmie przed dokonaniem czynności lub prowadzeniem sprawy i w tym celu zobowiązany jest powiadomić Organizatora o zamiarze dokonania czynności lub prowadzenia sprawy z minimum dwutygodniowym wyprzedzeniem.
2.  Pisemnej zgody Organizatora wymaga zaciągnięcie zobowiązania mającego skutki finansowe w okresie wykraczającym poza ramy czasowe Umowy. Zarządca uzyska zgodę, zasięgnie opinii lub zawiadomi Organizatora lub inny właściwy organ albo osobę, o ile w odniesieniu do określonych spraw lub czynności wymagają tego przepisy prawa.
3.  Jeżeli przepisy prawa uzależniają skuteczność określonych czynności od braku sprzeciwu właściwego organu, Zarządca nie dokona tych czynności w razie zgłoszenia takiego sprzeciwu

§ 16

1.  Całkowite wynagrodzenie Zarządcy za realizację w całości przedmiotu niniejszej Umowy wynosi łącznie kwotę 303.000 zł netto.
2.  Wynagrodzenie wskazane w ust. 1 jest wynagrodzeniem ryczałtowym i obejmuje wszelkie koszty Zarządcy związane z realizacją w całości przedmiotu niniejszej Umowy, w tym należne podatki, składki na ubezpieczenia i inne niewymienione koszty, wyjazdów związanych z realizacją przedmiotu umowy, udziału w szkoleniach i warsztatach związanych z podnoszeniem kwalifikacji zarządczych, ewentualnym wykorzystaniem prywatnego telefonu komórkowego i samochodu do celów służbowych.
3.  Z wynagrodzenia należnego Zarządcy zostaną potrącone składki na obowiązkowe ubezpieczenia, jak również zaliczka na podatek dochodowy, jeżeli odrębne przepisy tego wymagają.
4.  Zapłata wynagrodzenia określonego w ust. 1 odbywać się będzie częściami w formie zryczałtowanego wynagrodzenia miesięcznego w kwocie 8.416,67 netto PLN, na podstawie faktur VAT wystawionych przez Zarządcę na Instytucję do 7 (siódmego) dnia każdego miesiąca następującego po miesiącu, za jaki wynagrodzenie jest należne. Z zastrzeżeniem § 5 ust. 4 w sytuacji, gdyby Zarządca nie świadczył swych usług objętych niniejszą Umową, wówczas jego miesięczne wynagrodzenie za ten miesiąc zostanie obniżone proporcjonalnie do liczby dni świadczenia usług w miesiącu, za jaki przysługuje.
5.  W okresie trwania niniejszej Umowy wynagrodzenie należne Zarządcy jest niezmienne, z tym zastrzeżeniem, że:
    1.  W przypadku zmiany obowiązującej stawki podatku od towarów i usług VAT, właściwej dla usług stanowiących przedmiot niniejszej umowy, Zamawiający dopuszcza zmianę wysokości wynagrodzenia brutto w ramach zawartej umowy. Zmiana ta nastąpi z dniem wejścia w życie aktu prawnego zmieniającego stawkę podatku VAT.
    2.  Zamawiający dopuszcza odpowiednie zmiany wysokości wynagrodzenia należnego Wykonawcy w ramach zawartej umowy w przypadku zmiany wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę albo wysokości minimalnej stawki godzinowej, ustalonych na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. z 2017 r. poz. 847) oraz zmiany zasad podlegania ubezpieczeniom społecznym lub ubezpieczeniu zdrowotnemu lub wysokości stawki składki na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne, pod warunkiem, że zmiany te będą miały wpływ na koszty wykonania przedmiotu niniejszej umowy przez Wykonawcę. Zmiany wynagrodzenia, o których mowa w ust. 2, będą mogły nastąpić z dniem wejścia w życie aktu prawnego wprowadzającego przepisy stanowiące podstawę do ich zastosowania, pod warunkiem uprzedniego przedłożenia Zamawiającemu przez Wykonawcę dokumentów dotyczących wynagrodzenia pracowników skierowanych przez Wykonawcę do realizacji czynności w ramach przedmiotu umowy, zawierających elementy składowe wynagrodzenia oraz potrącenia w postaci podatków i składek, w celu potwierdzenia możliwości ubiegania się Wykonawcy o zastosowanie odpowiednich zmian wysokości wynagrodzenia. Zmiany postanowień zawartej umowy mogą być dokonywane wyłącznie w formie aneksu podpisanego przez obie strony pod rygorem nieważności.
6.  Niezależnie od wynagrodzenia określonego w ust. 1, Zarządca uprawniony jest otrzymywania premii za pozyskiwanie środków zewnętrznych z innych źródeł niż Gmina Miasta oraz instytucje kultury, dla których organizatorem jest Gmina Miasta na realizację przedsięwzięć stanowiących działalność statutową instytucji. Wysokość premii uzależniona będzie każdorazowo od wysokości środków pozyskanych i wypłaconych Instytucji środków finansowych i może wynosić do 3% wysokości pozyskanych środków, jednak nie więcej niż 20% wynagrodzenia, o którym mowa w § 16 ust. 1 w każdym roku trwania umowy. Uprawnienie do wypłaty premii Zarządca uzyskuje po zaksięgowaniu środków na koncie Instytucji w trakcie trwania niniejszej umowy.
7.  Zapłata wynagrodzenia nastąpi w formie polecenia przelewu w terminie 21 (dwudziestu jeden) dni od daty otrzymania przez Organizatora rachunku lub prawidłowo wystawionej faktury VAT, przy czym za dzień zapłaty uważa się dzień obciążenia rachunku bankowego Organizatora.

§ 17.

1.  W trakcie trwania niniejszej Umowy, a także po jej rozwiązaniu przez okres 2 lat, Zarządca zobowiązuje się zachować w bezwzględnej tajemnicy i nie przekazywać, nie ujawniać ani nie wykorzystywać bez pisemnej zgody Organizatora informacji programowych, organizacyjnych, księgowych, finansowych, personalnych, handlowych, statystycznych, pracowniczych, dotyczących Instytucji lub Organizatora, lub podmiotów z nimi współpracujących, w tym powierzonych Instytucji lub Organizatorowi przez klientów, które Zarządca uzyska przy wykonywaniu niniejszej Umowy, chyba że stan tajemnicy wobec tych informacji ustał lub ich ujawnienia zażąda uprawniony organ w przewidzianej prawem formie, jednakże tylko w niezbędnym zakresie.
2.  Zarządca odpowiada również za zachowanie powyższych informacji w tajemnicy przez osoby, którym wykonanie swoich obowiązków powierzył.
3.  Zarządca zobowiązany jest do zachowania w tajemnicy wszelkich informacji mających wpływ na stan bezpieczeństwa Organizatora lub Instytucji.
4.  Zarządca, wykonując czynności wynikające z niniejszej Umowy, zobowiązuje się do przestrzegania przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002r. Nr 101, poz. 926, z późn. zm.) oraz procedur określonych w tym zakresie przez administratora danych osobowych u Organizatora lub w Instytucji i w tym zakresie ponosi odpowiedzialność z ewentualne skutki działania niezgodnego z przepisami.
5.  Zarządca zobowiązuje się do wykorzystywania przetwarzanych przez niego w ramach realizacji niniejszej Umowy danych osobowych wyłącznie w celach określonych w Umowie i w tym zakresie umożliwi Organizatorowi w każdym czasie i bez ograniczenia kontrolę procesu przetwarzania i ochrony danych osobowych.
6.  Organizator zastrzega sobie możliwość rozwiązania niniejszej Umowy w trybie natychmiastowym, bez zachowania okresu wypowiedzenia w przypadku stwierdzenia niedochowania przez Zarządcę warunków bezpieczeństwa i ochrony danych osobowych.

§ 18

1.  Zakaz konkurencji zobowiązuje Zarządcę i osoby go reprezentujące lub zastępujące w czasie trwania niniejszej Umowy i bez prawa do dodatkowego wynagrodzenia poza wynagrodzeniem, o którym mowa w § 16, do powstrzymywania się od wszelkiej działalności sprzecznej z interesami Instytucji lub Organizatora w kraju i za granicą, a w szczególności do:
    1.  nieprowadzenia na własny lub cudzy rachunek, w tym jako wspólnik lub udziałowiec, jakiejkolwiek konkurencyjnej działalności, w tym działalności gospodarczej;
    2.  niepodejmowania zatrudnienia zarówno na podstawie umowy o pracę lub jakiegokolwiek innego stosunku prawnego bezpośrednio lub pośrednio, samodzielnie lub niesamodzielnie, odpłatnie lub pod tytułem darmym u innych podmiotów lub osób, których zakres działalności nawet w sposób pośredni pokrywa się z zakresem działalności prowadzonej przez Instytucję lub Organizatora;
    3.  nieobejmowania jakichkolwiek funkcji, w tym doradcy, pośrednika, pełnomocnika, powiernika, członka rady nadzorczej, członka zarządu, członka innych organów, wspólnika uprawnionego do reprezentacji, u innych podmiotów lub osób, o których mowa w pkt 2;
    4.  nieprowadzenia w jakiejkolwiek formie doradztwa na rzecz podmiotów lub osób, o których mowa w pkt 2;
    5.  niewchodzenia w konkurencyjne relacje z klientami, kontrahentami, pracownikami lub innymi osobami zatrudnionymi w Instytucji lub u Organizatora na podstawie jakiegokolwiek tytułu prawnego lub pełniącymi jakiekolwiek funkcje w Instytucji lub u Organizatora, w tym doradcy, pośrednika, agenta, pełnomocnika, powiernik, bezpośrednio lub pośrednio, samodzielnie lub niesamodzielnie, odpłatnie lub pod tytułem darmym.
2.  Zakaz konkurencji unormowany postanowieniami niniejszego paragrafu nie dotyczy działalności naukowej, dydaktycznej, szkoleniowej, sportowej, charytatywnej, społecznej, publicystycznej, politycznej, wydawniczej, jeżeli ich charakter lub rozmiary nie utrudniają należytego wykonywania obowiązków wynikających z niniejszej Umowy.
3.  Zarządca ma obowiązek niezwłocznego pisemnego informowania, bez uprzedniego wezwania, w czasie trwania zakazu konkurencji o wszelkich okolicznościach podanych wyżej niezbędnych do ustalenia, czy prowadzi działalność konkurencyjną.
4.  Strony zgodnie ustalają, iż celem powyższego zapisu jest sformułowanie nakazu powstrzymania się od działalności konkurencyjnej w możliwie najszerszym zakresie, a Zarządca, przyjmując tak sformułowany obowiązek, jest świadomy konsekwencji prawnych, przede wszystkim odszkodowawczych, w przypadku jego naruszenia.

W uzasadnionych wypadkach na podstawie pisemnego wniosku Zarządcy, Organizator może wyrazić zgodę na działanie Zarządcy wskazane w § 18 ust. 1 pkt 1 – 5, o ile nie godzą one w interesy Instytucji lub Organizatora.

§ 19.

1.  Organizator ma prawo natychmiastowego zawieszenia Zarządcy w wykonywaniu przez niego niniejszej Umowy w przypadku zaistnienia po jego stronie okoliczności upoważniających Organizatora do rozwiązania Umowy bez wypowiedzenia do momentu ich wyjaśnienia, jednak nie dłużej niż na okres 14 (czternastu) dni od dnia powzięcia wiadomości o przyczynach uzasadniających zawieszenie. Za okres, w którym prawa Zarządcy były zwieszone, wynagrodzenie mu nie przysługuje, chyba że zawieszenie to było oczywiście bezzasadne.

§ 20.

1.  Niniejsza Umowa może być rozwiązana w każdym czasie na mocy zgodnego porozumienia Stron zawartego w formie pisemnej pod rygorem nieważności.

§ 21.

1.  Organizator może rozwiązać niniejszą Umowę bez względu na przyczynę z zachowaniem 3-miesięcznego okresu wypowiedzenia. Oświadczenie w tym zakresie powinno być złożone Zarządcy na piśmie pod rygorem nieważności.
2.  W razie zaistnienia istotnej zmiany okoliczności powodującej, że wykonanie niniejszej Umowy nie leży w interesie publicznym, czego nie można było przewidzieć w chwili jej zawarcia, Organizator może rozwiązać Umowę ze skutkiem natychmiastowym, w terminie 30 (trzydziestu) dni od powzięcia wiadomości o tych okolicznościach. W tym przypadku Zarządca może żądać wyłącznie wynagrodzenia należnego z tytułu wykonania części Umowy, tj. wykonania Umowy do dnia złożenia przez Organizatora oświadczenia o rozwiązaniu. Ponadto Zarządcy nie przysługują z tego tytułu jakiekolwiek roszczenia odszkodowawcze od Organizatora.
3.  Niezależnie od postanowień ust. 2, Organizator może rozwiązać niniejszą Umowę ze skutkiem natychmiastowym, jeżeli zajdzie co najmniej jedna z nw. okoliczności:
    1.  Zarządca nie wykonuje postanowień niniejszej Umowy lub wykonuje je w sposób nienależyty, pomimo uprzedniego pisemnego upomnienia lub wezwania Organizatora w tym względzie;
    2.  Zaistnieją przesłanki szczególne określone niniejszą Umową, ze szczególnym uwzględnieniem § 15 ust. 6;
    3.  Zarządca bez względu na przyczynę nie może wykonywać obowiązków określonych niniejszą Umową;
    4.  Nieprzejęcia zarządu Instytucją zgodnie z postanowieniami § 6 lub niepodpisania protokołu zdawczo-odbiorczego, o którym mowa w § 7, ust. 1;
    5.  Zarządca powierzył wykonywanie zarządu wbrew postanowieniom niniejszej Umowy osobie trzeciej bez zgody Organizatora;
    6.  Zarządca przekazał, ujawnił lub wykorzystał tajemnicę Instytucji lub Organizatora bez zgody Organizatora;
    7.  Zarządca naruszył zakaz konkurencji unormowany w niniejszej Umowie;
    8.  Zarządca w sposób rażący naruszył przy wykonywaniu niniejszej Umowy prawa osób trzecich w ten sposób, że za naruszenie to odpowiada Instytucja lub Organizator;
    9.  Zarządca w inny rażący sposób naruszył interes Organizatora lub Instytucji;
    10.  Zarządca dopuścił się innego rażącego naruszenia prawa w związku z zarządzaniem Instytucją.
    11.  Dokonana przez Organizatora roczna ocena wykonywania umowy przez Zarządcę jest negatywna.
4.  Zarządca może rozwiązać umowę ze skutkiem natychmiastowym, jeżeli:
    1.  Zarządca przez 2 kolejne miesiące nie otrzymał należnego mu wynagrodzenia miesięcznego, chyba że sam ponosi za to odpowiedzialność;
    2.  Organizator nie przekaże mu zarządu Instytucją zgodnie z postanowieniami § 7 ust. 1 w dodatkowym terminie nie krótszym niż 14 dni wyznaczonym przez Zarządcę.
5.  Zarządca może rozwiązać niniejszą Umowę ze względu na nienależyte wykonywanie umowy przez Organizatora z zachowaniem 3-miesięcznego okresu wypowiedzenia. Oświadczenie w tym zakresie powinno być złożone Organizatorowi na piśmie pod rygorem nieważności.
6.  W razie rozwiązania niniejszej Umowy ze skutkiem natychmiastowym na podstawie ust. 3 i 4, Strona winna naruszenia stanowiącego podstawę tego rozwiązania, zobowiązana jest do zapłaty drugiej Stronie dokonującej rozwiązania, kary umownej w wysokości 10 % wynagrodzenia, o którym mowa w § 16 ust. 1. Zapłata kary umownej powinna nastąpić w terminie 21 (dwudziestu jeden) dni od dnia otrzymania odpowiedniej noty obciążeniowej. Jeżeli poniesiona przez nią szkoda byłaby wyższa od zastrzeżonej kary, może dochodzić pozostałej części.

§ 29.

1.  W przypadku nieuzasadnionego odstąpienia od umowy przez Zarządcę lub odstąpienia od umowy przez Organizatora z przyczyn leżących po stronie Zarządcy, Zarządca zapłaci Organizatorowi karę umowną w wysokości 10% całkowitej wartości umowy określonej w § 16 ust. 1 umowy.
2.  W przypadku nieuzasadnionego rozwiązania umowy przez Organizatora lub przez Zarządcę z przyczyn leżących po stronie Organizatora, Organizator zapłaci Zarządcy karę umowną w wysokości 10 % całkowitej wartości umowy określonej § 16 ust. 1 umowy.
3.  W przypadku niewywiązania się Zarządcy z obowiązków wynikających z zapisów umowy, a w szczególności § 2 ust. 4 pkt 4, 5, 6, 7, 8 i 9 oraz § 9 umowy, Organizator może naliczyć Zarządcy karę umowną w wysokości 0,3 % całkowitej wartości umowy określonej w § 16 ust. 1 umowy, za każdy miesiąc nierealizowania lub nienależytego realizowania powyższych zobowiązań.
4.  W razie naruszenia przez Zarządcę zobowiązań, o których mowa w § 10 ust. 2 umowy, Organizator może naliczyć Zarządcy karę umowną w wysokości 0,5 % całkowitej wartości umowy określonej w § 16 ust. 1 umowy za każdy rok kalendarzowy, w którym zobowiązanie nie zostało zrealizowane.
5.  W razie naruszenia zobowiązań, o których mowa w § 17 ust. 1, 3 i 7, Zarządca zapłaci Organizatorowi karę umowną w wysokości do 10% wynagrodzenia, o którym mowa w § 16 ust. 1.
6.  W razie naruszenia obowiązków określonych w § 18 ust. 1 i 3, Zarządca zapłaci Organizatorowi karę umowną w wysokości od 3 do 10 % wynagrodzenia, o którym mowa w § 16 ust. 1.
7.  W przypadku stwierdzenia innych nieprawidłowości wskazujących na nienależyte wykonanie umowy, Zarządca zapłaci Organizatorowi karę umowną w wysokości 0,3% całkowitej wartości umowy określonej w § 16 ust. 1 umowy, za każdy stwierdzony przypadek niewykonania lub nienależytego wykonania umowy, który nie został wskazany w § 29 ust. 3.
8.  W razie rozwiązania niniejszej Umowy ze skutkiem natychmiastowym na podstawie § 21 ust. 3 umowy, Organizator może naliczyć Zarządcy karę umowną w wysokości do 5 % całkowitej wartości umowy określonej w § 16 ust. 1 umowy. Strony zapłacą kary umowne wynikające z treści umowy w terminie 21 dni od dnia otrzymania noty obciążeniowej, wystawionej przez drugą Stronę umowy. Za datę zapłaty uważa się datę obciążenia rachunku bankowego Strony zobowiązanej do zapłaty kary kwotą wynikającą z noty obciążeniowej. Kary umowne mogą być potrącane z wynagrodzenia przysługującego zarządcy.
9.  Strony mają prawo do dochodzenia na zasadach ogólnych odszkodowania przekraczającego wysokość kar umownych.

§ 32.

Niniejsza Umowa podlega prawu polskiemu.

W sprawach nieunormowanych w niniejszej Umowie stosuje się przepisy prawa polskiego, a w szczególności: Kodeksu cywilnego, ze szczególnym uwzględnieniem przepisów normujących umowę zlecenia, ustawy z dnia 25 października 1991r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej oraz ustawy z dnia 29 stycznia 2004r. - Prawo zamówień publicznych.

Koniec umowy.

Wzór umowy, stanowiący załącznik do zamówienia nr 5/2018 w trybie ustawy Prawo Zamówień Publicznych pod nazwą Przetarg nieograniczony na wyłonienie zarządcy miejskiej instytucji kultury pod nazwą Centrum Kultury „\`(...)\`” w \`(...)\` został opublikowany w internetowym Biuletynie Informacji Publicznej Gminy Miasta w dniu 18 stycznia 2018 r.

Do zawartej umowy o zarządzaniu instytucją kultury nie będą miały zastosowania przepisy ustawy z dnia 9 czerwca 2016 r. o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami (Dz. U. z 2017 r. poz. 2190). \`(...)\` jako samorządowa instytucja kultury nie podlega przepisom ww. ustawy. Z zawartej umowy nie wynika, kto ponosi odpowiedzialność za ryzyko gospodarcze, za czynności wykonywane przez Zarządcę. Z umowy o zarządzaniu instytucją kultury nie wynika jednoznacznie, aby Zarządca ponosił odpowiedzialność wobec osób trzecich za wykonywane czynności. Jednak Zarządca samodzielnie angażuje zasoby materialne do wykonywania czynności w ramach zawartej umowy, tym samym ponosi koszty związane z angażowaniem zasobów materialnych niezbędnych do pracy. Zgodnie z § 16 ust. 2 zawartej umowy, Zarządca przy wykonywaniu czynności związanych z wypełnianiem nałożonych obowiązków, wykorzystuje osobiste dobra materialne (samochód, laptop, telefon) oraz nakłady pieniężne (finansowanie podróży służbowych, szkoleń). Ponoszone koszty związane z pracą Zarządcy są przesłanką dotyczącą występowania ryzyka ekonomicznego oraz odpowiedzialności wobec osób trzecich. Ryzyko to ponosi Wnioskodawca.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy usługi zarządzania instytucją kultury świadczone przez Wnioskodawcę na podstawie kontraktu menedżerskiego będą podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT w oparciu o ustawę od towarów i usług? (oznaczone we wniosku jako pytanie nr 2).

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie przedstawionym w uzupełnieniu wniosku), zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz.U. z 2011 r., nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ww., w tym również:

*   przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

*   zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

*   świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, zgodnie z ust. 2 powołanego wyżej artykułu, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W myśl przepisu art. 15 ust. 3 ww. ustawy, za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje się czynności:

*   z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. 2018 poz. 1509).

*   z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Zgodnie z przepisami art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłami przychodów są działalność wykonywana osobiście i pozarolniczą działalność gospodarcza. Stosownie do przepisu art. 13 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, uważa się przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej - z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7.

Z przytaczanego przepisu art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy wynika, że dla uznania, że określone czynności wykonywane przez osobę fizyczną nie stanowią samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej i tym samym pozostają poza regulacjami ustawy o podatku od towarów i usług, istotne jest łączne spełnienie wszystkich elementów wymienionych w tym przepisie, tj. związanie zleceniobiorcy ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym, a wykonującym zlecane czynności co do warunków: wykonywania tych czynności, wynagrodzenia, oraz odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich. Zatem, użycie słowa „samodzielnie” w kontekście art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy, wyklucza opodatkowanie pracowników i innych osób, o ile są one związane z pracodawcą przez umowę o pracę lub inny stosunek prawny tworzący więzi (stosunek podporządkowania) między pracodawcą a pracownikiem co do (w zakresie) warunków pracy, wynagrodzenia i odpowiedzialności pracodawcy. Oznacza to, że przychody z tytułu wykonywanych czynności nie tylko winny być wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lecz także spełnione muszą zostać pozostałe kryteria przedmiotowe określające m.in. czy działanie usługodawcy odbywa się na warunkach ryzyka gospodarczego, a tym samym kto ponosi odpowiedzialność za wykonane usługi. Nie stanowią bowiem samodzielnej działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, tylko i wyłącznie te czynności, gdy pomiędzy zlecającym ich wykonanie i wykonującym zlecone czynności istnieją więzy tworzące stosunek prawny w zakresie warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Odnośnie dwóch pierwszych warunków stwierdzić należy, że każdy w zasadzie stosunek prawny o charakterze odpłatnym istniejący pomiędzy podmiotem zlecającym wykonanie danej czynności a podmiotem, który daną czynność wykonuje, jest w jakimś sensie określony co do warunków wykonywania danych czynności oraz wynagrodzenia. Nie będzie więc podatnikiem w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług osoba, która w ramach podpisanej umowy, tworzyć będzie ze zlecającym więzi analogiczne ze stosunkiem pracy, nie ponosząc tym samym ryzyka ekonomicznego w związku z wykonywanymi czynnościami. Tylko spełnienie wymogów wyłączających samodzielność działania poprzez zawarcie więzi prawnej między zleceniodawcą a zleceniobiorcą co do warunków wykonywania zleconych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich, pozwala jednocześnie wyłączyć wykonywane czynności z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Mając na uwadze fakt, że w zasadzie każdy stosunek prawny o charakterze odpłatnym istniejący pomiędzy podmiotem zlecającym wykonanie danej czynności a podmiotem, który daną czynność wykonuje, określa wynagrodzenie oraz przynajmniej podstawowe warunki wykonywania czynności, należy uznać, że „odpowiedzialność zlecającego wobec osób trzecich” jest kryterium kluczowym dla oceny charakteru prawnopodatkowego danego podmiotu. Jest to czynnik odróżniający na gruncie ustawy VAT prowadzenie działalności gospodarczej (przesłanki warunkującej status podatnika podatku VAT) od innego rodzaju aktywności zawodowej niepowodującej powstania podmiotowości prawnopodatkowej na gruncie ww. ustawy. Istotna jest w tym przypadku analiza istoty odpowiedzialności, wynikającej z charakteru stosunku prawnego łączącego Wnioskodawcę oraz Organizatora.

Pojęcie działalności gospodarczej zdefiniowane zostało również w drugim akapicie art. 9 (1) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 11.12.2006, Nr 347, str. 1, z późn. zm.) zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE. W myśl tego artykułu działalnością gospodarczą jest wszelka działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów. Przepis ten stwierdza, że wykorzystywanie własności dóbr materialnych lub niematerialnych do celów zarobkowych w sposób ciągły, należy w szczególności uznać za działalność gospodarczą. W akapicie pierwszym, artykuł 9 (1) Dyrektywy 2006/112/WE, określa osobę, która może stać się podatnikiem, jako każdą osobę, która niezależnie prowadzi w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.

Artykuł 10 Dyrektywy 2006/112/WE wyjaśnia znaczenie terminu „samodzielnie” użytego w art. 9 (1). Stwierdza on, że warunek określony w art. 9 (1) stwierdza, że działalność gospodarcza prowadzona „samodzielnie" wyklucza pracowników i inne osoby z podatku VAT, o ile są one związane z pracodawcą przez umowę o pracę lub inny stosunek prawny tworzący relacje między pracodawcą a pracownikiem w zakresie warunków pracy, wynagrodzenia i odpowiedzialności pracodawcy.

W celu określenia granic pojęcia „działalności gospodarczej” i „podatnika” należy przypomnieć art. 9 (2) i 12 (1) Dyrektywy 2006/112/WE. Artykuł 9 (2) Dyrektywy 2006/112/WE stwierdza, że poza osobami, o których mowa w ust. 1, za podatnika uznawana jest każda osoba, która okazjonalnie dokonuje dostawy nowego środka transportu wysyłanego lub transportowanego do nabywcy przez sprzedawcę, przez nabywcę albo na rzecz sprzedawcy lub nabywcy, do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza terytorium państwa członkowskiego, ale na terytorium Wspólnoty. Przy czym, artykuł 12 (1) stanowi, że „państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi (\`(...)\`)”.

Dyrektywa 2006/112A/WE wskazuje na bardzo szeroki zakres działalności gospodarczej, obejmujący wszystkie etapy produkcji, dystrybucji i dostarczania towarów i usług. To, że działalność gospodarcza, która ma być traktowana jako taka, nie jest działalnością wykonywaną okazjonalnie, nie oznacza, że działalność ta, aby mieścić się w zakresie podatku VAT, musi osiągnąć pewną liczbę operacji lub osiągnąć określony poziom dochodu. Decydującym elementem jest wola lub zamiar osoby dokonującej czynności, aby brać udział w produkcji, dystrybucji lub dostarczaniu dóbr lub usług. Elementem definiującym działalność gospodarczą na gruncie przepisów Dyrektywy jest to, że osoba, w celu wykonywania swoich działań, wykorzystuje zasoby ludzkie lub rzeczowe w taki sam sposób, jak są one wykorzystywane przez producenta, handlowca lub osoby świadczące usługi. Działalność gospodarcza w rozumieniu Dyrektywy będzie miała miejsce, gdy zaistnieje zamiar wykorzystania i zorganizowania środków w celu wzięcia udziału w produkcji, dystrybucji towarów lub świadczeniu usług.

Przedmiotowe zagadnienie było również przedmiotem rozważań Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (orzeczenia w sprawie C-202/90 Ayuntamiento de Sevilla przeciwko Recaudadores de Tributos de las Zonas primera v. segunda, C-235/85 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Niderlandów). TSUE w ww. orzeczeniach wskazał, że za samodzielną nie będzie mogła być uznana działalność gospodarcza, która wykonywana jest przy wykorzystaniu infrastruktury i organizacji wewnętrznej podmiotu, na rzecz którego jest prowadzona, nie powoduje żadnego ryzyka ekonomicznego po stronie usługodawcy, a nadto nie powoduje odpowiedzialności usługodawcy wobec osób trzecich za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością.

Ponadto, zgodnie z opinią RG M.G. Tesauro z dnia 4 czerwca 1991 r. do sprawy C-202/90, co się tyczy warunków pracy, należy przeanalizować czy pracownik jest niejako zintegrowany z organizacją pracodawcy (\`(...)\`) czy i w jakim zakresie może swobodnie zorganizować swoją działalność. Jest oczywistym, że możliwość swobodnego zorganizowania (wybór współpracowników, struktury niezbędne do wykonywania zadań, godziny pracy), jak też brak zintegrowania w przedsiębiorstwie czy w administracji, stanowią elementy typowe dla działalności wykonywanej w sposób samodzielny. Jednakże poddanie się niektórym dyrektywom jak też pewnej kontroli czy władzy dyscyplinarnej pracodawcy, które odnajdujemy również w stosunku pracy, nie wykluczają charakteru samodzielnego działalności. Co się tyczy warunków wynagrodzenia, okoliczność, że wynagrodzenie (także to określone ustawą) jest proporcjonalne do usług i charakter przypadkowy, który z tego wynika stanowią jasne wskaźniki istnienia stosunku samodzielnej pracy. Nie ma wątpliwości, że ryzyko w ramach stosunku pracy podporządkowanej spoczywa tylko na pracodawcy. W zakresie odpowiedzialności wskazano, że należy badać czy pracownik jest odpowiedzialny wobec osób trzecich za czynności i działania, które można mu przypisać (pkt 6).

Z kolei w wyroku z dnia 18 października 2007 r. sprawa C-355/06 J.A. van der Steen, Trybunał wskazał, że osoba fizyczna, która wykonuje wszystkie prace w imieniu i na rachunek spółki na podstawie umowy o pracę wiążącej ją z tą spółką, będąc ponadto jedynym wspólnikiem, zarządzającym i członkiem personelu pracowniczego tej spółki, sama nie jest podatnikiem. Uznano bowiem, że istnieje stosunek podporządkowania pomiędzy ww. obydwoma zainteresowanymi podmiotami. J.A. van der Steen, świadcząc usługi jako pracownik, nie działał we własnym imieniu, na własny rachunek lub na własną odpowiedzialność, lecz na rachunek i na odpowiedzialność spółki, która ponosiła de facto ryzyko gospodarcze – zawierała umowy z klientami i wykonywała na ich rzecz usługi o charakterze gospodarczym. Dokonując więc wykładni analizowanego art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy należy wskazać, że za niespełniające warunku samodzielności należy uznać czynności prawne zawarte między podmiotami, które w swej istocie zbliżone są do umowy o pracę kreujące stosunek podporządkowania co się tyczy warunków pracy, wynagrodzenia i odpowiedzialności wobec osób trzecich.

Powyższe potwierdza również uchwała NSA z dnia 12 stycznia 2009 r. w sprawie sygn. akt I FPS 3/08, w której wskazano, że za samodzielną działalność nie będzie mogła zostać uznana działalność, która jest stosunkiem pracy lub stosunkiem do niego bardzo zbliżonym, ponieważ wykonywana jest przy wykorzystaniu infrastruktury i organizacji wewnętrznej podmiotu, na rzecz którego jest prowadzona, nie powoduje żadnego ryzyka ekonomicznego po stronie usługodawcy, a nadto nie powoduje odpowiedzialności usługodawcy wobec osób trzecich za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością.

Zauważyć też należy, że sformułowanie wyżej cyt. art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy odnoszące się do odpowiedzialności, należy rozumieć jako odpowiedzialność zleceniodawcy, w stosunku do osób trzecich, za czynności realizowane przez zleceniobiorcę w ramach wykonywania zlecenia. Tylko w takim przypadku ryzyko wykonania czynności zleconych przechodzi z faktycznego wykonawcy na osobę zlecającą ich wykonanie, co wyklucza samodzielny charakter działalności zleceniobiorcy. Tak bowiem rozumiana odpowiedzialność za wykonanie czynności wskazuje, kto ponosi ryzyko prowadzonej działalności, a tym samym wskazuje na wyłączenie ze sfery samodzielności (i z grona podatników podatku od towarów i usług) tego podmiotu, który nie odpowiada za efekt wykonywanej pracy wobec osób trzecich.

O wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług można zatem mówić w przypadku, gdy zleceniobiorcę będą łączyć ze zleceniodawcą więzi analogiczne jak w przypadku stosunku pracy, jako że nie będzie on ponosił ryzyka ekonomicznego w związku z wykonywaniem czynności, będących przedmiotem wskazanych umów, a odpowiedzialność za te czynności w stosunku do osób trzecich będzie bezwzględnie ponosił zlecający. Oznacza to, że z treści zawartych umów wynikać winno zobowiązanie, które w swej istocie kładzie na zlecającego odpowiedzialność, zamiast na zleceniobiorcę, podobnie jak ma to miejsce w przypadku stosunku pracy.

Powyższe oznacza, że jeżeli analiza umowy cywilnoprawnej (stosunku prawnego) pomiędzy zarządzającym a organizatorem wykaże, że spełnione są wszystkie trzy warunki, o których mowa w art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy, to nie można uznać zarządzającego za podatnika VAT. Jednocześnie brak spełnienia któregokolwiek warunku oznacza, że zarządzający występuje w charakterze podatnika VAT.

Warunek pierwszy - warunki wykonywania czynności. Należy uznać, że co do zasady w istotę typowej umowy cywilnoprawnej, której przedmiotem jest zarządzanie instytucją kultury przez osobę fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą (zobowiązaną do osobistego świadczenia - § 6 ust. 1 umowy, wpisane jest wykorzystywanie infrastruktury i organizacji wewnętrznej tej spółki (osoba taka zarządza tą infrastrukturą, personelem, całą organizacją i jednocześnie korzysta z niej w tym celu, co spełnia § 1 ust. 6, § 12 ust. 1 pkt 5 umowy). Jednakże zgodnie z § 16 ust. 2 umowy, zarządca przy wykonywaniu czynności zwykłego zarządu wykorzystuje swoje dobra materialne (samochód, telefon) i nakłady pieniężne (finansowanie podróży służbowych, szkoleń), co ponosi za sobą przesłanki dotyczące występowania ryzyka ekonomicznego oraz odpowiedzialności osobistej wobec osób trzecich.

Warunek drugi - wynagrodzenie. Zgodnie z § 16 ust. 1 i 2 umowy, wynagrodzenie, jakie Wnioskodawca otrzymuje za świadczoną usługę, jest niezmienne i obejmuje wszelkie koszty Zarządcy związane z realizacją w całości przedmiotu niniejszej Umowy, w tym zakładany zysk, należne podatki, składki na ubezpieczenia i inne niewymienione koszty, takie jak: wydatki na wyjazdy związane z realizacją przedmiotu umowy, udziałem w szkoleniach i warsztatach związanych z podnoszeniem kwalifikacji zarządczych, wykorzystaniem samochodu i telefonu prywatnego do celów służbowych. Zgodnie z § 16 ust. 9 umowy, zarządcy przysługuje również wynagrodzenie zmienne w postaci prowizji od pozyskania środków finansowych z innych źródeł niż Gmina Miasta na działalność statutową instytucji. Wynagrodzenie zmienne stanowi zdarzenie przyszłe i niepewne co do wysokości. Analizując powyższe zapisy można stwierdzić, że koszty te posiadają związek przyczynowo-skutkowy i są ponoszone w celu zachowania źródła przychodu wynikającego z umowy.

W świetle Kodeksu cywilnego, odpowiedzialność zleceniobiorcy jest równa wyrządzonej szkodzie i nie stosuje się do niej ograniczeń analogicznych dla regulacji Kodeksu pracy. Zleceniobiorca może ponosić odpowiedzialność zarówno za nienależyte wykonanie umowy na podstawie art. 471 Kodeksu cywilnego, jak i odpowiedzialność za zawinione działanie na podstawie art. 415 Kodeksu cywilnego. Zarówno zarządca, jak i osoba trzecia, może zatem obciążyć zleceniobiorcę kosztami naprawienia szkody w pełnej wysokości na podstawie art. 415 K.c., jeżeli szkoda powstała z winy zleceniobiorcy. Zgodnie z tym przepisem, kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia. Warunkiem poniesienia odpowiedzialności zleceniobiorcy za szkodę jest wystąpienie trzech jej przesłanek: winy zleceniobiorcy, szkody w określonej wysokości oraz tzw. adekwatnego związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy winą a szkodą. W przypadku, gdy zleceniobiorca odmówi dobrowolnej zapłaty odszkodowania (i nie posiada polisy odpowiedzialności cywilnej), warunkiem zasądzenia odszkodowania od zleceniobiorcy będzie wykazanie wszystkich przesłanek odpowiedzialności.

Co prawda, zgodnie z § 2 ust. 4 pkt 11 umowy, zarządca ma obowiązek zapewnienia posiadania przez Instytucję niezbędnych dla organizatora ubezpieczeń mienia i odpowiedzialności cywilnej, jednakże na mocy regresu Zakład ubezpieczeń, w określonych przez prawo przypadkach, po dokonaniu wypłaty części lub całości odszkodowania na rzecz poszkodowanego (ubezpieczającego), może dochodzić zwrotu części lub całości środków wydatkowanych na odszkodowanie, od osoby odpowiedzialnej za wyrządzenie szkody z tytułu świadczenia umowy zarządzania instytucją.

§ 21 ust. 6 umowy przewiduje, że za szkody wyrządzone przez zarządcę w czasie wykonywania przez niego umowy, będące następstwem niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków wynikających z umowy lub z przepisów prawa, organizatorowi przysługuje roszczenie o odszkodowanie.

Przepisy prawne nakładają na zarządcę odpowiedzialność dyscypliny finansów publicznych, którą rozumieć należy jako katalog zasad odnoszących się do prawidłowego gospodarowania środkami publicznymi, sformułowanych w przepisach szczegółowych.

Chodzi tu nie tylko o prawo stricte finansowe, ale także o normy objęte prawem zamówień publicznych czy ustawą o rachunkowości. Zakres zachowań powodujących odpowiedzialność za naruszenie dyscypliny finansów publicznych obejmuje działania lub zaniechania niezgodne z przepisami regulującymi gospodarowanie mieniem i środkami publicznymi, szkodliwe dla finansów publicznych. Klasyfikacja naruszeń dyscypliny obejmuje cztery obszary, tj. gromadzenie dochodów publicznych, wydatkowanie środków publicznych, zaciąganie zobowiązań oraz przeprowadzanie inwentaryzacji. Przez pojęcie dyscypliny budżetowej należy rozumieć przestrzeganie wszelkich norm prawnych i planów regulujących gospodarkę finansową państwa. Dyscyplina finansów publicznych polega na przestrzeganiu zasad prawidłowej gospodarki finansowej związanej z gromadzeniem i wydatkowaniem środków publicznych. Jest to całokształt norm określających pożądane zachowanie osób odpowiedzialnych za jej zachowanie, obejmuje przestrzeganie prawa w zakresie budżetowania. Naruszeniem dyscypliny finansów publicznych jest czyn (działanie lub zaniechanie) osoby o statusie wyznaczonym w ustawie, czyli zarządcy, określony w prawie jako naruszenie dyscypliny finansów publicznych, zawiniony, szkodliwy dla finansów publicznych.

Na podstawie przedstawionych wniosków należy stwierdzić, że zarządca podczas procesów planowania i podejmowania decyzji związanych z pełnieniem zarządu w instytucji, będzie narażony na znaczące ryzyko ekonomiczne, związane z odpowiedzialnością materialną.

Wnioskodawca, w świetle powyższej argumentacji na gruncie przedstawionych okoliczności sprawy stoi na stanowisku, że świadczone przez niego usługi zarządzania w ramach Umowy należy uznać za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu powołanego wyżej art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług, co pociąga za sobą wnioski, że opisane w stanie faktycznym wynagrodzenie z tytułu świadczenia usług zarządzania powinno podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Odnośnie dwóch pierwszych warunków przytoczonych wcześniej zawartych w art. 15 ust. 3 punkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług stwierdzić należy, iż zawarty kontrakt menedżerski to stosunek prawny o charakterze odpłatnym, istniejący pomiędzy podmiotem zlecającym wykonanie danej czynności a podmiotem, który daną czynność wykonuje. Kontrakt jest ściśle określony, co do warunków wykonywania danych czynności oraz wynagrodzenia. W zawartej umowie nie jest określony zakres odpowiedzialności zlecającego za wykonanie zlecanych czynności. Odpowiedzialność za wykonanie czynności nie określa, kto ponosi ryzyko prowadzonej działalności, a tym samym nie wskazuje na wyłączenie ze sfery samodzielności (i z grona podatników podatku od towarów i usług) tego podmiotu, który nie odpowiada za efekt wykonywanej pracy wobec osób trzecich. Przedmiotem zawartej umowy jest osobiste zarządzanie powierzonymi obszarami działalności Instytucji kultury, przypisanymi do funkcji zarządzającego pełnionej w Zarządzie wraz z reprezentacją.

W świetle powołanych wyżej regulacji prawnych oraz opisu zdarzenia można stwierdzić, że w ramach zawartej umowy Wnioskodawca wykonuje samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem nie zostały spełnione wszystkie przesłanki wynikające z art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług. Zawarta umowa - kontrakt menedżerski - spowodowała powstanie stosunku prawnego. Praca Wnioskodawcy wykonywana jest przy wykorzystywaniu infrastruktury osobistej, stąd Wnioskodawca ponosi ryzyko ekonomiczne. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż wykonywane przez Wnioskodawcę usługi na podstawie zawartego kontraktu menedżerskiego spełniają definicję samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 1 ww. ustawy, podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`).

Pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres. Przez świadczenie należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie, powstrzymanie się od działania (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi, należy mieć na względzie, że ustawa o podatku od towarów i usług zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów w myśl art. 7 tej ustawy. Należy jednak zaznaczyć, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności, przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, albo świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, w świetle ust. 2 powołanego wyżej artykułu, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z kolei art. 15 ust. 3 ustawy stanowi, że za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje się czynności:

1.  z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032 i 2048 oraz z 2017 r., poz. 60, 528, 648 i 859);
2.  (uchylony);
3.  z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Zgodnie z art. 13 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1509) za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się:

1.  (uchylony);
2.  przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej, naukowej, trenerskiej, oświatowej i publicystycznej, w tym z tytułu udziału w konkursach z dziedziny nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, jak również przychody z uprawiania sportu, stypendia sportowe przyznawane na podstawie odrębnych przepisów oraz przychody sędziów z tytułu prowadzenia zawodów sportowych;
3.  przychody z działalności duchownych, osiągane z innego tytułu niż umowa o pracę;
4.  przychody z działalności polskich arbitrów uczestniczących w procesach arbitrażowych z partnerami zagranicznymi;
5.  przychody otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych lub obywatelskich, bez względu na sposób powoływania tych osób, nie wyłączając odszkodowania za utracony zarobek, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7;
6.  przychody osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił wykonanie określonych czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w postępowaniu sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym oraz płatników, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 2 pkt 10, i inkasentów należności publicznoprawnych, a także przychody z tytułu udziału w komisjach powoływanych przez organy władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 9;
7.  przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych;

7a) przychody otrzymywane przez członków Rady Mediów Narodowych;

1.  przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
    1.  osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
    2.  właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora – jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością

\- z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9;

1.  przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej – z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7.

Z powołanego przepisu art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że dla uznania, że określone czynności wykonywane przez osobę fizyczną nie stanowią samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej i tym samym pozostają poza regulacjami ustawy o podatku od towarów i usług, istotne jest łączne spełnienie wszystkich elementów wymienionych w tym przepisie, tj. związanie zleceniobiorcy ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym, a wykonującym zlecane czynności co do warunków:

*   wykonywania tych czynności,

*   wynagrodzenia oraz

*   odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Zatem, w przypadku łącznego spełnienia ww. warunków, czynności podejmowanych przez osobę fizyczną nie uznaje się za czynności wykonywane w ramach prowadzonej samodzielnie działalności gospodarczej. To powoduje, iż osoba taka nie działa w tym przypadku w charakterze podatnika VAT, a zatem wykonywane czynności nie podlegają opodatkowaniu VAT.

Warunek pierwszy – warunki wykonywania czynności. Należy uznać, że co do zasady w istotę typowej umowy cywilnoprawnej, której przedmiotem jest zarządzanie spółką przez osobę fizyczną (zobowiązaną do osobistego świadczenia), wpisane jest wykorzystywanie infrastruktury i organizacji wewnętrznej tej spółki (osoba taka zarządza tą infrastrukturą, personelem, całą organizacją i jednocześnie korzysta z niej w tym celu). Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 30 września 2014 r., sygn. akt I FSK 1479/13 – za samodzielnie wykonywaną działalność gospodarczą „(\`(...)\`) nie będzie mogła zostać uznana działalność gospodarcza, która wykonywana jest z wykorzystaniem infrastruktury i organizacji wewnętrznej podmiotu, na rzecz którego jest prowadzona (\`(...)\`)”.

Warunek drugi – wynagrodzenie. Zakładając, że umowa przewiduje, że świadczący usługi korzysta z infrastruktury i organizacji wewnętrznej spółki (spełniony warunek pierwszy), ustalenie, że warunek drugi jest spełniony, w praktyce sprowadza się do weryfikacji, czy umowa cywilnoprawna przewiduje dla świadczącego usługi stałe wynagrodzenie. Jeżeli umowa przewiduje stałe wynagrodzenie, nie można mówić o ponoszeniu ryzyka ekonomicznego przez świadczącego usługi. Jednocześnie rozpatrywany warunek będzie spełniony także, jeżeli wynagrodzenie oprócz stałego elementu będzie zawierać element zmienny pod warunkiem jednak, że element stały będzie stanowił istotną wielkość i/lub część całkowitego wynagrodzenia, należy uznać, że takie ukształtowanie wynagrodzenia spełnia badany warunek.

Warunek trzeci – odpowiedzialność zlecającego wobec osób trzecich. Warunek będzie spełniony, jeżeli zgodnie z umową, odpowiedzialność jest po stronie spółki, a nie po stronie faktycznego wykonawcy, co wyklucza samodzielny charakter jego działalności. Warunek będzie także spełniony, gdy dana umowa nie przewiduje (nie wprowadza) takiej odpowiedzialności.

Odpowiednio, jeżeli dana umowa nie przewiduje (nie wprowadza) takiej odpowiedzialności (a w przypadku braku jej uregulowania w umowie nie można jej domniemywać), należy uznać, że wskazany warunek jest spełniony.

Podsumowując, jeżeli analiza danej umowy cywilnoprawnej (stosunku prawnego) pomiędzy świadczącym usługi a spółką wykaże, że spełnione są wszystkie trzy przedstawione powyżej warunki, to świadczącego usługi nie można uznać za podatnika VAT. Jednocześnie brak spełnienia któregokolwiek warunku oznacza, że świadczący usługi występuje w charakterze podatnika VAT.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w dniu 26 kwietnia 2018 r. zawarł z Gminą Miasta jako organizatorem instytucji kultury, działającej pod nazwą Centrum Kultury „…” w …, kontrakt menedżerski, którego przedmiotem jest zarządzanie instytucją kultury. Do zawartej umowy o zarządzaniu instytucją kultury nie będą miały zastosowania przepisy ustawy z dnia 9 czerwca 2016 r. o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami. … jako samorządowa instytucja kultury nie podlega przepisom ww. ustawy. Z zawartej umowa nie wynika, kto ponosi odpowiedzialność za ryzyko gospodarcze, za czynności wykonywane przez Zarządcę. Z umowy o zarządzaniu instytucją kultury nie wynika jednoznacznie, aby Zarządca ponosił odpowiedzialność wobec osób trzecich za wykonywane czynności. Jednak Zarządca samodzielnie angażuje zasoby materialne do wykonywania czynności w ramach zawartej umowy, tym samym ponosi koszty związane z angażowaniem zasobów materialnych niezbędnych do pracy. Zgodnie z § 16 ust. 2 zawartej umowy Zarządca, przy wykonywaniu czynności związanych z wypełnianiem nałożonych obowiązków, wykorzystuje osobiste dobra materialne (samochód, laptop, telefon) oraz nakłady pieniężne (finansowanie podróży służbowych, szkoleń). Ponoszone koszty związane z pracą Zarządcy – jak wskazał Wnioskodawca – są przesłanką dotyczącą występowania ryzyka ekonomicznego oraz odpowiedzialności wobec osób trzecich. Ryzyko to ponosi Wnioskodawca.

W dniu 13 września 2018r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał dla Wnioskodawcy z przedmiotowego wniosku interpretację indywidualną nr 0113-KDIPT2-2.4011.345.2018.3.SŻ dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych, w której potwierdził, iż przychód uzyskany z tytułu świadczenia przez Wnioskodawcę usług zarządzania wynikających z zawartej umowy o zarządzaniu instytucją kultury (kontraktu menedżerskiego), będzie przychodem z działalności wykonywanej osobiście, o którym mowa w art. 13 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W odniesieniu do powyższego, ponownie należy podkreślić, że zgodnie z art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług, za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą nie uznaje się m.in. czynności, z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności, co do:

*   warunków wykonywania tych czynności (warunek pierwszy),

*   wynagrodzenia (warunek drugi) oraz

*   odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich (warunek trzeci).

Zatem, tylko w przypadku łącznego spełnienia ww. warunków, czynności podejmowanych przez osobę fizyczną nie uznaje się za czynności wykonywane w ramach prowadzonej samodzielnie działalności gospodarczej.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz ww. przepisy, świadczone przez Wnioskodawcę usługi zarządzania instytucją kultury należy uznać za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, w rozumieniu powołanego art. 15 ust. 1 i 2 ustawy, bowiem nie jest spełniony ww. warunek, co do warunków wykonywania czynności. Jak wynika z wniosku, Zarządca samodzielnie angażuje zasoby materialne do wykonywania czynności w ramach zawartej umowy, tym samym ponosi koszty związane z angażowaniem zasobów materialnych niezbędnych do pracy. Zarządca przy wykonywaniu czynności związanych z wypełnianiem nałożonych obowiązków wykorzystuje osobiste dobra materialne (samochód, laptop, telefon) oraz nakłady pieniężne (finansowanie podróży służbowych, szkoleń). Ponoszone koszty związane z pracą Zarządcy są przesłanką dotyczącą występowania ryzyka ekonomicznego - ryzyko to ponosi Wnioskodawca.

Jak wskazano wyżej, brak spełnienia któregokolwiek ze wskazanych w art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy warunków oznacza, że zarządca występuje w charakterze podatnika VAT. Zatem z tytułu świadczenia przedmiotowych usług zarządzania należy Wnioskodawcę uznać za podatnika podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, wykonującego działalność gospodarczą.

W konsekwencji, usługi zarządzania instytucją kultury świadczone przez Wnioskodawcę na podstawie umowy o zarządzaniu instytucją kultury (kontraktu menedżerskiego) będą podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Końcowo należy zauważyć, że niniejsza interpretacja indywidualna rozstrzyga kwestie wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. Natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …. w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.