Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP4/443-492/14-6/OS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-10-14
Teza: Prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku z tytułu nabycia pojazdu w stanie prawnym od 1 stycznia 2014 r. do 31 marca 2014 r.
Słowa kluczowe: nabycie; odliczenia-prawo do odliczenia; samochód-samochód ciężarowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 30 czerwca 2014 r. (data wpływu 4 lipca 2014 r.), uzupełnionym pismami z dnia 28 sierpnia 2014 r. (data wpływu 3 września 2014 r.) oraz z dnia 2 października 2014 r. (data wpływu 7 października 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku VAT od zakupu samochodu w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2014 r. do 31 marca 2014 r. – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 lipca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku VAT od zakupu samochodu w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2014 r. do 31 marca 2014 r.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismami z dnia 28 sierpnia 2014 r. (data wpływu 3 września 2014 r.) oraz z dnia 2 października 2014 r. (data wpływu 7 października 2014 r.) w zakresie doprecyzowania opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W styczniu 2014 roku Wnioskodawca dokonał zakupu samochodu ciężarowego nowego Volkswagen Passat– \`(...)\` (Homologacja), pojemność silnika 1968 cm3.

Dostawa ww. pojazdu nastąpiła 06.02.2014 roku. Jest to samochód VAN (symbol 11 VAN) z 2014 roku, masa własna 1505 kg, dopuszczalna ładowność 635 kg, największy dopuszczalny nacisk 11.27 kN, dopuszczalna masa całkowita 2140 kg, dopuszczalna masa całkowita zespołu pojazdów 3940 kg. Liczba miejsc siedzących (w tym miejsce kierowcy) 5.

Wnioskodawca dokonał odpisu podatku VAT naliczonego. Wartość samochodu netto to 111.869,92 zł, podatek VAT 25.730,08. Wnioskodawca dokonał w deklaracji za m-c styczeń 2014 roku pełnego odliczenia podatku VAT tj. 25.730,08.

Samochód jest wykorzystywany tylko i wyłącznie do działalności gospodarczej, służy do przewozu towarów, tj. papierosy.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 28 sierpnia 2014 r. Wnioskodawca wskazał, że:

1.  Odliczenie pełnej kwoty podatku naliczonego dokonano w oparciu o posiadaną homologację N-1 dla zakupionego pojazdu.
2.  Fakturę otrzymano w dniu dostawy 06-02-2014.
3.  Przed dostawą pojazdu tj. w dniu 13.01.2014 wpłacono zaliczkę w wysokości 10.000,00 brutto stanowiącą 13,76% wartości pojazdu.
4.  Faktura będąca przedmiotem wniosku dokumentuje dostawę pojazdu i wpłaconą zaliczkę na poczet dostawy pojazdu.
5.  Faktura jest wystawiona na firmę jest poprawna merytorycznie i rachunkowo.
6.  Ww. pojazd jest wykorzystywany tylko i wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towaru i usług.
7.  Dopuszczalna ładowność oraz liczba miejsc w pojeździe została określona w karcie pojazdu.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 7 października 2014 r. Wnioskodawca wskazał, że:

1.  Zaliczka została wpłacona gotówką 13-01-2014 i w tym samym dniu Wnioskodawca otrzymał Fakturę zaliczkowa nr \`(...)\`.
2.  Fakturę nr \`(...)\` dokumentującą dostawę pojazdu Wnioskodawca otrzymał dnia 06-02-2014 pomniejszoną o wartość wpłaconej zaliczki tj. 10 000,00 zł
3.  W dowodzie rejestracyjnym pojazdu nr: \`(...)\` określona jest dopuszczalna ładowność 635 kg. oraz liczba miejsc 5.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Wnioskodawca zwraca się z prośbą o udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy prawidłowo dokonał rozliczenia podatku naliczonego odliczając VAT naliczony w pełnej wysokości, czyli 25.730,08?

Zdaniem Wnioskodawcy, bazując na uzyskanych informacjach i zagłębiając się w przepisy podatkowe, biorąc też pod uwagę rzecz najważniejszą czyli fakt, iż samochód firma nabyła przed 1.04.2014 r. i wykorzystuje go tylko i wyłącznie do celów służbowych. Tym samym Wnioskodawcy przysługiwało prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego w pełnej wysokości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Stosownie do dyspozycji art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na podstawie ust. 2 pkt 1 lit. a) ww. artykułu, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Od dnia 1 stycznia 2014 r. kwestie dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu samochodu były uregulowane w art. 86a ustawy o podatku od towarów i usług, którego brzmienie do dnia 31 marca 2014 r. było następujące.

Zgodnie z treścią ust. 1 ww. artykułu, w przypadku nabycia:

1.  samochodów osobowych,
2.  innych niż samochody osobowe pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony

\- kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 6.000 zł.

W myśl ust. 2 powyższego artykułu, przepis ust. 1 pkt 2 nie dotyczy:

1.  pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van;
2.  pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków;
3.  pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków;
4.  pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
5.  pojazdów specjalnych - jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami prawa o ruchu drogowym wynika, że jest to pojazd specjalny;
6.  pojazdów samochodowych innych niż wymienione w pkt 1-5, w których liczba miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy wynosi:
    1.  1 - jeżeli dopuszczalna ładowność jest równa lub większa niż 425 kg,
    2.  2 - jeżeli dopuszczalna ładowność jest równa lub większa niż 493 kg,
    3.  3 lub więcej - jeżeli dopuszczalna ładowność jest równa lub większa niż 500 kg;
7.  pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą - jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie.

Z kolei, stosownie do art. 86a ust. 3 ww. ustawy, przepis ust. 1 nie dotyczy przypadków, gdy odprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze stanowi przedmiot działalności podatnika.

W świetle ust. 4 tegoż artykułu, dopuszczalna ładowność pojazdu oraz liczba miejsc (siedzeń), o których mowa w ust. 2 pkt 6, określona jest na podstawie dokumentów wydanych zgodnie z przepisami prawa o ruchu drogowym. Pojazdy, które w dokumentach, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie mają określonej dopuszczalnej ładowności lub liczby miejsc, uznaje się również za samochody osobowe, o których mowa w ust. 1 pkt 1.

Stosownie do ust. 5 powołanego artykułu, spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 2 pkt 1-4 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu, zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań.

Prawo do odliczenia podatku może zostać zrealizowane w terminach określonych w art. 86 ust. 10-13 ustawy.

Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy. Stosownie do art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.

Natomiast jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych (art. 86 ust. 11 ustawy).

W myśl art. 86 ust. 13 ustawy, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 13a.

W myśl art. 106b ust. 1 pkt 1 i pkt 4 ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1.  sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
2.  otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4.

Zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 1-15 ustawy, faktura powinna zawierać m.in:

1.  datę wystawienia;
2.  kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
3.  imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
4.  numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;
5.  numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
6.  datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;
7.  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
8.  miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
9.  cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
10.  kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
11.  wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
12.  stawkę podatku;
13.  sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
14.  kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
15.  kwotę należności ogółem;

Natomiast elementy jakie powinna zawierać faktura zaliczkowa są wymienione w art. 106f ust. 1 ustawy, zgodnie z którym, faktura, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, powinna zawierać m.in.:

1.  dane, o których mowa w art. 106e ust. 1 pkt 1-6;
2.  otrzymaną kwotę zapłaty;
3.  kwotę podatku wyliczoną według wzoru:

KP = (ZB x SP)/ 100 + SP

gdzie:

KP - oznacza kwotę podatku,

ZB - oznacza kwotę otrzymanej całości lub części zapłaty,

SP - oznacza stawkę podatku;

1.  dane dotyczące zamówienia lub umowy, a w szczególności: nazwę (rodzaj) towaru lub usługi, cenę jednostkową netto, ilość zamówionych towarów, wartość zamówionych towarów lub usług bez kwoty podatku, stawki podatku, kwoty podatku oraz wartość zamówienia lub umowy z uwzględnieniem kwoty podatku.

Jeżeli faktura zaliczkowa nie obejmuje całej zapłaty, w fakturze wystawianej po wydaniu towaru lub wykonaniu usługi sumę wartości towarów lub usług pomniejsza się o wartość otrzymanych części zapłaty, a kwotę podatku pomniejsza się o sumę kwot podatku wykazanego w fakturach dokumentujących otrzymanie części zapłaty.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca będący czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, dokonał zakupu samochodu ciężarowego nowego Volkswagen Passat Dostawa ww. pojazdu nastąpiła 06.02.2014 roku. Jest to samochód VAN (symbol 11 VAN) z 2014 roku, masa własna 1505 kg, dopuszczalna ładowność 635 kg, największy dopuszczalny nacisk 11.27 kN, dopuszczalna masa całkowita 2140 kg, dopuszczalna masa całkowita zespołu pojazdów 3940 kg. Liczba miejsc siedzących (w tym miejsce kierowcy) - 5. Wnioskodawca dokonał odpisu podatku VAT naliczonego. Wartość samochodu netto to 111.869,92 zł, podatek VAT 25.730,08. Wnioskodawca dokonał w deklaracji za m-c styczeń 2014 roku pełnego odliczenia podatku VAT tj. 25.730,08. Samochód jest wykorzystywany tylko i wyłącznie do działalności gospodarczej, służy do przewozu towarów, tj. papierosy. Odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego dokonano w oparciu o posiadaną homologację N-1 dla zakupionego pojazdu. Fakturę otrzymano w dniu dostawy 06-02-2014. Przed dostawą pojazdu tj. w dniu 13.01.2014 wpłacono zaliczkę w wysokości 10.000,00 brutto stanowiącą 13,76% wartości pojazdu i w tym samym dniu Wnioskodawca otrzymał Fakturę zaliczkowa nr …. Faktura będąca przedmiotem wniosku dokumentuje dostawę pojazdu i wpłaconą zaliczkę na poczet dostawy pojazdu. Fakturę nr … dokumentującą dostawę pojazdu Wnioskodawca otrzymał dnia 06-02-2014 pomniejszoną o wartość wpłaconej zaliczki tj. 10 000,00 zł. Dopuszczalna ładowność oraz liczba miejsc w pojeździe została określona w karcie pojazdu. W dowodzie rejestracyjnym pojazdu nr: …. określona jest dopuszczalna ładowność 635 kg. oraz liczba miejsc 5. Ww. pojazd jest wykorzystywany tylko i wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towaru i usług.

Mając na uwadze powyższe oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy należy stwierdzić, że skoro – jak wynika z treści wniosku – samochód ciężarowy spełnia warunki określone w art. 86a ust. 2 pkt 6 lit. c ustawy oraz jego dopuszczalna ładowność i liczba miejsc (siedzeń), określona jest na podstawie dokumentu wydanego zgodnie z przepisami prawa o ruchu drogowym, to Wnioskodawcy, w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2014 r. do 31 marca 2014 r., przysługiwało prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego przy zakupie przedmiotowego pojazdu, o którym mowa we wniosku, pod warunkiem, że nie zachodziły ograniczenia, o których mowa w art. 88 ustawy. Jednak z uwagi na fakt, iż Wnioskodawca w styczniu przed dostawą pojazdu dokonał wpłaty zaliczki oraz otrzymał fakturę zaliczkową, to Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia kwoty podatku, wykazanej na fakturze zaliczkowej, w deklaracji za miesiąc styczeń 2014 r. Natomiast w deklaracji za miesiąc luty 2014 r., Zainteresowanemu przysługiwało prawo do odliczenia kwoty podatku, wykazanej na fakturze otrzymanej w lutym i dokumentującej dostawę pojazdu.

Wobec powyższego oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy należało uznać je za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.