Wiążąca informacja stawkowa
Sygnatura: 0115-KDST1-2.450.2.2019.7.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-04-16
Teza: WIS TOWAR - nawozy mineralne lub chemiczne, zawierające dwa lub trzy z pierwiastków nawozowych: azot, fosfor i potas.
Słowa kluczowe: towar
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 13 § 2a pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową, i art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 8 listopada 2019 r. (data wpływu 12 listopada 2019 r.), uzupełnionego w dniu 28 i 30 stycznia 2020 r. (data wpływu), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

**Przedmiot wniosku:** towar – „(…)”

**Opis:** (…) preparat do (…) roślin balkonowych, (…).

Skład produktu: azotan potasu (…), fosforan potasu (…), azotan amonu (…), molibdenian amonu (…), kwas borowy (…), chelat żelaza (…), chelat manganu (…), chelat miedzi (…), chelat cynku (…), kwasek cytrynowy (regulator kwasowości) (…), barwnik (…), konserwant (…), woda do 100%.

**Rozstrzygnięcie:** CN 31

**Stawka podatku od towarów i usług:** 23%

**Podstawa prawna:** art. 41 ust. 1 w związku z art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy

**Cel wydania WIS:** określenie stawki podatku od towarów i usług.

UZASADNIENIE

W dniu 12 listopada 2019 r. Wnioskodawca złożył wniosek, uzupełniony w dniu 28 i 30 stycznia 2020 r., w zakresie sklasyfikowania towaru: „(…)” według Nomenklatury scalonej (CN) na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług.

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis towaru.

(…) preparat (…) do (…) roślin balkonowych, (…).

Skład produktu: azotan potasu (…), fosforan potasu (…), azotan amonu (…), molibdenian amonu (…), kwas borowy (…), chelat żelaza (…), chelat manganu (…), chelat miedzi (…), chelat cynku (…), kwasek cytrynowy (regulator kwasowości) (…), barwnik (…), konserwant (…), woda do 100%..

Towar posiada klasyfikację PKWiU 2015 „20.15.79.0 – Nawozy mineralne zawierające co najmniej dwa z podanych pierwiastków nawozowych (azot, fosfor, potas), gdzie indziej niesklasyfikowane”, potwierdzoną opinią Urzędu Statystycznego w Łodzi (…).

W uzupełnieniu wniosku z dnia 30 stycznia 2020 r. Wnioskodawca wskazał, że:

Przedmiotowy towar nie jest oznaczony jako „Nawóz WE”. Nie spełnia wymagań dla nawozu określonych w rozporządzeniu (WE) nr 2003/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. w sprawie nawozów (Dz. Urz. UE.L.2003.304.1 z 21.11.2003 r.) Jak również w ustawie z dnia 10 lipca 2007 r. o nawozach i nawożeniu (Dz. U. z 2018 r., poz. 1259).

Towar ten nie jest określony w deklaracji na opakowaniu jako nawóz. Jako taki nie podlega on przepisom ww. aktów prawnych. Jest to preparat przeznaczony do zasilana roślin o zawartości składników nawozowych niższej, niż określone dla nawozów w ww. przepisach. Produkty takie mogą być wprowadzane do obrotu na warunkach ogólnych, bez oznaczenia jako „Nawóz WE” oraz bez uzyskania pozwolenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi.

Wnioskodawca stwierdził, że przedmiotowy towar można jednak obiektywnie oraz szczególnie na gruncie Nomenklatury Scalonej (CN) uznać za nawóz, ze względu na specyfikę produktu (bezpośrednia aplikacja (…) do gleby), produkt ten ma stężenie składników nawozowych: azotu, fosforu i potasu (NPK) nie wymagające uprzedniego rozcieńczania, dostosowane do bezpośredniego zasilania roślin. Zawartość składników nawozowych produktu w przeliczeniu na NPK to 0,05-0,05-0,06. Taka zawartość NPK jest odpowiednia do odżywania roślin. Zastosowane w produkcie stężenia składników nawozowych odpowiadają stosowanym w nawożeniu roślin roztworom nawozowym sporządzanym z dostępnych w sprzedaży skoncentrowanych nawozów (…), będących „nawozami” w myśl ww. przepisów (nawozów takich nie można dozować bezpośrednio do gleby, ponieważ groziłoby to zniszczeniem roślin ze względu na zbyt wysokie stężenie składników NPK - przed użyciem muszą być znacznie rozcieńczone). Oznacza to, że jeśli weźmie się produkt „nawóz (…)” w rozumieniu ww. przepisów i rozcieńczy go zgodnie z instrukcją stosowania, to uzyska się skład taki jak w przedmiotowym produkcie. Przykładowo dla sprzedawanego (…) produktu „(…)” spełniającego wymogi ww. rozporządzenia WE i oznaczonego jako „nawóz WE”, o zawartości NPK 5-6-6, stężenie składników nawozowych NPK w gotowym do podlewania roztworze sporządzonym zgodnie z instrukcją stosowania ((…)) wynosi 0,04-0,05-0,05, czyli nawet nieco mniej, niż w przedmiotowym produkcie. Nie ma wątpliwości, że skoncentrowany nawóz (…), rozcieńczony zgodnie z instrukcją stosowania, aby można było podlewać nim rośliny, jest nadal nawozem. Wydaje się być oczywiste, że nawóz (…) nie musi być koncentratem, lecz może być roztworem gotowym do użycia - pomimo, że takie nawozy gotowe do użycia nie są ujęte w ww. przepisach. Dokładnie takim nawozem, gotowym do użycia, jest przedmiotowy produkt. Dodatkowo zauważyć należy, że skoncentrowane nawozy (…) - jako niebezpieczne do bezpośredniego użycia (tzn. bez rozcieńczenia) są objęte ww. rozporządzeniem WE oraz ustawą o nawozach, co ma na celu m.in. zabezpieczenie środowiska przed ich stężonym działaniem. Przedmiotowy produkt (…), jako od razu rozcieńczony i gotowy do stosowania nie musi być objęty zakresem tych aktów prawnych, gdyż jest bezpieczny w bezpośrednim stosowaniu. Ze względu na niższe niż określone w ww. przepisach - bo gotowe już do bezpośredniego stosowania - stężenia składników NPK, nie jest wprowadzony do obrotu pod nazwą „nawóz” ani pod żadnym innym pojęciem zdefiniowanym w tych przepisach.

Produkty przeznaczone (podobnie jak przedmiotowy towar) do bezpośredniego zasilania roślin bez rozcieńczania, są dostępne w powszechnej sprzedaży na europejskich i światowych rynkach. (…).

Wnioskodawca podkreślił, że Nomenklatura Scalona (CN) nie odwołuje się do definicji poszczególnych produktów zawartych w innych aktach prawnych. Istotne jest również, że definicje nawozów zwarte w ww. aktach prawnych stanowią definicje legalne. Definicja legalna to definicja zawarta w przepisie prawnym, która wiążąco ustala znaczenie określonego pojęcia (zwrotu) na użytek danego aktu normatywnego (tutaj ustawy o nawozach oraz rozporządzenia WE w sprawie nawozów). Celem definicji legalnej jest usunięcie wieloznaczności danego pojęcia, określenie jego sensu w ramach danego aktu prawnego (por. M. Zieliński - wykładnia prawa. Zasady. Reguły. Wskazówki - wyd. prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2002, s. 188- 189). Jak najbardziej możliwe jest nadanie danemu pojęciu (tu pojęciu „nawóz”) innego znaczenia na potrzeby stosowania innego aktu prawnego. Ponadto w doktrynie i orzecznictwie wskazuje się, że nie nazwa, lecz treść świadczenia (istota towaru) decyduje o tym, jaki ma ono (on) charakter, gdyż ocena prawnego charakteru danego świadczenia (towaru) powinna nastąpić na podstawie obiektywnej analizy całokształtu okoliczności faktycznych (tak np. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 grudnia 2011 r., sygn. akt i FSK 361/11).

Wnioskodawca podkreślił, że przedmiotowy towar ze względu na swój skład chemiczny, jak również właściwości fizyko-chemiczne, nie może zostać przeznaczony do innych celów niż do zasilenia roślin w niezbędne substancje odżywcze. Co więcej, produkt ten spełnia powszechnie przyjęte definicje nawozu. Wg definicji Słownika Języka Polskiego PWN, nawóz to „substancja zawierająca składniki pokarmowe niezbędne do rozwoju roślin”. Encyklopedia PWN określa nawozy jako „substancje pochodzenia mineralnego lub organicznego, których użycie w uprawie roślin (nawożenie) ma na celu zwiększenie wysokości i jakości plonów dzięki dostarczeniu roślinom składników pokarmowych oraz polepszeniu właściwości fizycznych, fizykochemicznych, chemicznych i biologicznych gleb”. Ww. Ustawa o nawozach określa nawozy jako produkty przeznaczone do dostarczania roślinom składników pokarmowych lub zwiększania żyzności gleb albo zwiększania żyzności stawów rybnych (art. 2 ust. 1 pkt 1). W związku z tym w ocenie Wnioskodawcy przedmiotowy produkt o składzie przedstawionym w pozycji 57 wniosku WIS-W można obiektywnie określić jako nawóz.

Podsumowując Wnioskodawca uznał, że podstawą zaklasyfikowania wyrobu do właściwego grupowania Nomenklatury Scalonej są jej zasady metodyczne. Odwoływanie się natomiast do definicji danego towaru zawartej w innym akcie prawnym byłoby całkowicie nieuprawnione i nieuzasadnione. Nomenklatura Scalona nie określa minimalnej zwartości azotu, fosforu i potasu dla produktów sklasyfikowanych w pozycji 3105. Przedmiotowy produkt zawiera te składniki w stężeniu właściwym dla działania nawozowego, analogicznym do szeroko stosowanych gotowych do użycia roztworów nawozowych i spełnia powszechnie przyjęte definicje nawozu. Nie byłoby zatem uzasadnione twierdzenie jakoby fakt, że przedmiotowy produkt nie jest uznany za nawóz w rozumieniu ustawy z dnia 10 lipca 2007 r. o nawozach nawożeniu oraz w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. w sprawie nawozów determinował nie uznanie go za nawóz na gruncie Nomenklatury Scalonej (CN). Przepisy dotyczące nawozów, w tym ww. Ustawa i rozporządzenie służą innym celom i kierują się innymi wymogami, niż klasyfikacja statystyczna, stąd ten sam produkt może być zaklasyfikowany inaczej przez te przepisy, a inaczej przez Nomenklaturę Scaloną, która opiera się o własne zasady metodyczne, uwzględnia skład. Działanie i przeznaczenie produktów, jest natomiast niezależna od innych aktów prawnych.

Wnioskodawca dodał, że ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, w której na mocy ustawy z dnia 9 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw od dnia 1 kwietnia 2020 r. na potrzeby ustalenia stawki podatku VAT stosuje się klasyfikację towarów wg Nomenklatury Scalonej (CN), w przypadku nawozów określa stawkę podatku VAT bez względu na kod CN (zał. 3 do ustawy, poz. 10). Tak więc w istocie klasyfikacja przedmiotowego towaru wg Nomenklatury Scalonej, jakkolwiek w przekonaniu Wnioskodawcy określająca ten towar jako nawóz, ma w jego ocenie dla ustalenia stawki VAT jedynie znaczenie pomocnicze. Istotny jest obiektywny fakt, że towar ten jest w istocie nawozem. Co zostało wykazane powyżej.

(…)

Uzasadnienie klasyfikacji towaru

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy o podatku od towarów i usług – towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Zgodnie z art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej – Nomenklatura scalona obejmuje:

1.  nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego;
2.  wspólnotowe podpodziały do tej nomenklatury nazywane „podpozycjami CN” w tych przypadkach, gdy określona jest odpowiadająca stawka celna;
3.  przepisy wstępne, dodatkowe uwagi do sekcji lub działów oraz przypisy odnoszące się do podpozycji CN.

Jednolitemu stosowaniu zarówno Systemu Zharmonizowanego (HS), jak i Nomenklatury scalonej (CN) służą Noty wyjaśniające.

Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze scalonej podlega zasadom zawartym w Ogólnych regułach interpretacji Nomenklatury scalonej zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji i podpozycji z wyłączeniem wszelkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Reguła 1 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej (ORINS) wskazuje, że tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne. Dla celów prawnych klasyfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z Ogólnymi regułami interpretacji Nomenklatury scalonej.

Zgodnie z tytułem działu 31 Nomenklatury scalonej, dział ten obejmuje „Nawozy”.

Natomiast zgodnie z Notami wyjaśniającymi do HS pozycja CN 3105 obejmuje: „Nawozy mineralne lub chemiczne, zawierające dwa lub trzy z pierwiastków nawozowych: azot, fosfor i potas; pozostałe nawozy; towary niniejszego działu w tabletkach lub podobnych postaciach lub w opakowaniach o masie brutto nieprzekraczającej 10 kg.

Niniejsza pozycja obejmuje m.in.:

(B) Nawozy złożone i nawozy wieloskładnikowe (inne niż odrębne chemicznie zdefiniowane związki), tj. nawozy mineralne lub chemiczne zawierające dwa lub trzy pierwiastki nawozowe: azot, fosfor i potas.

Uwzględniając powyższe, przedmiotowy towar spełnia kryteria i posiada właściwości dla towarów objętych działem CN 31 Klasyfikacja towaru została dokonana zgodnie z postanowieniami 1 reguły Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej.

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy – stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jak stanowi art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy – w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż – 6% stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Z kolei na mocy art. 41 ust. 2 ustawy – dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1.

Jak stanowi art. 146aa ust. 1 pkt 2 ustawy – w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż – 6% stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

W załączniku nr 3 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, w poz. 10 wskazano bez względu na CN „Nawozy i środki ochrony roślin - zwykle przeznaczone do wykorzystywania w produkcji rolnej, oraz pasze i karmy dla zwierząt gospodarskich i domowych“.

Na mocy art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 10 lipca 2007 r. o nawozach i nawożeniu (Dz. U. z 2018 r., poz. 1259 ze zm.) – nawozami są produkty przeznaczone do dostarczania roślinom składników pokarmowych lub zwiększania żyzności gleb albo zwiększania żyzności stawów rybnych, którymi są nawozy mineralne, nawozy naturalne, nawozy organiczne i nawozy organiczno-mineralne.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 8 i 10 ww. ustawy:

*   stymulator wzrostu – to związek organiczny lub mineralny lub jego mieszaninę, wpływające korzystnie na rozwój roślin lub inne procesy życiowe roślin, z wyłączeniem regulatora wzrostu będącego środkiem ochrony roślin w rozumieniu przepisów o ochronie roślin,
*   środki wspomagające uprawę roślin – to środki poprawiające właściwości gleby, stymulatory wzrostu i podłoża do upraw.

Na podstawie art. 2 pkt a) rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. w sprawie nawozów (Dz. Urz. UE. L. 304 z dnia 21 listopada 2003 r. ze zm.) – „nawóz” oznacza substancję, której główną funkcją jest dostarczanie składników pokarmowych roślinom.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o środkach ochrony roślin (Dz.U. z 2019 r., poz. 1900 t.j.) – za środek ochrony roślin uważa się środek ochrony roślin, o którym mowa w art. 2 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczącego wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylającego dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (Dz. Urz. UE. L. 309 z dnia 24 listopada 2009 r.).

Na podstawie art. 2 ust. 1 ww. rozporządzenia, za środki ochrony roślin uważa się środki w postaci, w jakiej są one dostarczane użytkownikowi, składające się z substancji czynnych, sejfnerów lub synergetyków lub zawierających te składniki, i przeznaczonych do jednego z następujących zastosowań:

1.  ochrona roślin lub produktów roślinnych przed wszelkimi organizmami szkodliwymi lub zapobieganie działaniu takich organizmów, chyba że głównym przeznaczeniem takich produktów jest utrzymanie higieny, a nie ochrona roślin lub produktów roślinnych;
2.  wpływanie na procesy życiowe roślin, na przykład poprzez substancje działające jako regulatory wzrostu, inne niż składnik odżywczy lub biostymulator;
3.  zabezpieczanie produktów roślinnych w zakresie, w jakim takie substancje lub środki nie podlegają szczególnym przepisom wspólnotowym dotyczącym środków konserwujących;
4.  niszczenie niepożądanych roślin lub części roślin z wyjątkiem glonów, chyba że dane środki są stosowane na glebę lub wodę w celu ochrony roślin;
5.  hamowanie lub zapobieganie niepożądanemu wzrostowi roślin z wyjątkiem glonów, chyba że dane środki są stosowane na glebę lub wodę w celu ochrony roślin.

W tym miejscu zwrócić należy uwagę, że towar „(…)” , jak wskazał sam Wnioskodawca, nie został dopuszczony do obrotu jako nawóz przez ministra właściwego do spraw rolnictwa, zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 10 lipca 2007 r. o nawozach i nawożeniu (Dz. U. z 2018 r., poz. 1259 z późn. zm.) i nie figuruje w wykazie nawozów, który prowadzony jest zgodnie z art. 8 ww. ustawy.

Ponadto zgodnie z deklaracją producenta nie spełnia on również wymogów dla „Nawozów WE” określonych w rozporządzeniu (WE) nr 2003/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. w sprawie nawozów (Dz. Urz. L 304 z dnia 21 listopada 2003 z późn. zm.). Dodatkowo produkt zawiera w swoim składzie niewielkie ilości składników pokarmowych, tj. azot, fosfor czy potas, itd. Zatem towar ten nie spełnia wymogów dotyczących zawartości NPK dla nawozów określonych w rozporządzeniu Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 czerwca 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o nawozach i nawożeniu (Dz. U. z 2008 r. Nr 119, poz. 765 z późn. zm.), co decyduje o braku możliwości uzyskania pozwolenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na wprowadzenie tego produktu do obrotu jako nawozu.

Biorąc pod uwagę powyższe należy zatem stwierdzić, że wskazany we wniosku towar nie spełnia kryteriów zawartych w ww. przepisach dotyczących nawozów i środków ochrony roślin. Ponadto opis cech produktu, jak i sama jego nazwa wskazują, że preparat (…) do (…) roślin balkonowych, takich jak (…). Zatem nie stanowi on nawozu wykorzystywanego zwykle w produkcji rolnej, ani środka ochrony roślin w rozumieniu ww. ustawy. Pełni natomiast funkcję odżywczą w hobbystycznej uprawie roślin ozdobnych.

W związku z powyższym, ponieważ opisany we wniosku towar o nazwie „(…)” klasyfikowany jest do działu 31 Nomenklatury scalonej (CN) oraz nie został objęty obniżoną stawką podatku, jego dostawa, import lub wewnątrzwspólnotowe nabycie podlega opodatkowaniu stawką podatku VAT w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 w związku z art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy.

Informacje dodatkowe

Stosownie do art. 63 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 568), na dzień 1 lipca 2020 r. przesunięty zostaje termin, od którego stosowana będzie nowa matryca stawek podatku od towarów i usług wprowadzona ustawą z dnia 9 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1751, z późn. zm.).

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do towarów tożsamych pod każdym względem z towarem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże organy podatkowe wobec podatnika, dla którego została wydana, w odniesieniu do towaru będącego jej przedmiotem, który zostanie sprzedany, zaimportowany lub wewnątrzwspólnotowo nabyty po dniu 30 czerwca 2020 r. (art. 7 ust. 4 ustawy z dnia 9 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw).

Niniejsza WIS wygasa z mocy prawa w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług odnoszących się do towaru będącego jej przedmiotem, w wyniku której WIS staje się niezgodna z tymi przepisami. Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, w wyniku których WIS stała się z nimi niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia, na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.

Bieg powyższego terminu nie rozpoczyna się do dnia zakończenia okresu stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID (art. 15zzs ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, Dz. U. poz. 374, z późn. zm.).

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).