Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-2.4011.195.2025.2.MS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-30
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową
(opodatkowanie IP; BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
komputery-program komputerowy
koszt-koszty kwalifikowane
prace-prace badawczo-rozwojowe
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego
    opodatkowania dochodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Uzupełnił go
    Pan pismem z 30 kwietnia 2025 r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Od dnia 1 kwietnia 2008 r. Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność
    gospodarczą w oparciu o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności
    Gospodarczej. Główne PKD to 62.10.B - Pozostała działalność w zakresie programowania.
    Wnioskodawca posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 oraz 1a ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Wnioskodawca na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych
    opodatkowany był w latach 2020-2024 podatkiem liniowym, w 2025 r. kontynuuje tę
    formę opodatkowania. Dla celów podatku dochodowego Wnioskodawca prowadził i
    prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów.
    Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest wytwarzanie programów komputerowych,
    związanych m.in. z sektorem (...). Zakres usług świadczonych przez Wnioskodawcę skupia
    się na (...). Projekt ten wymaga szczegółowej analizy oraz implementacji nowych
    funkcjonalności. Obecnie Wnioskodawca prowadzi ponadto prace rozwojowe dotyczące
    (...). Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom Kontrahenta,
    kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności, wskazuje
    jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu i wyklucza zastosowanie
    oprogramowania dostępnego na rynku.
    Pracując nad wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i
    wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczących narzędzi
    informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych, ulepszonych
    zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnych systemów oraz aplikacji. W ramach
    działalności Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu
    tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez
    niego systemów i aplikacji. Zlecenia programistyczne realizowane przez Wnioskodawcę w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej, nie są wykonywane pod kierownictwem
    oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez Kontrahenta. Jednakże ze względu na
    specyfikę świadczonych usług może okazać się niezbędne uzgodnienie czasu, bądź
    miejsca realizacji zlecenia przez Wnioskodawcę i Kontrahenta.
    Wnioskodawca współpracuje z kontrahentem w zakresie m.in. wytwarzania
    Oprogramowania. Wytwarzane przez Podatnika Oprogramowanie podlega ochronie
    prawnej na podstawie art. 1 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.). Umowy zawarte
    pomiędzy Podatnikiem a kontrahentem wskazują m.in., że w zakresie związanym z
    wytwarzaniem Oprogramowania, Podatnik przenosi na kontrahenta prawa autorskie do
    Oprogramowania, w zamian za wynagrodzenie. Tym samym wynagrodzenie otrzymane
    przez Podatnika będzie przychodem z tytułu sprzedaży praw autorskich do
    Oprogramowania. Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych prawa
    autorskich do Oprogramowania jest każdorazowo określana na koniec okresu
    rozliczeniowego na podstawie zaangażowania Podatnika w prace nad Oprogramowaniem
    lub wynika bezpośrednio z umowy. Ponadto, Podatnik może uzyskiwać również przychody
    z wykonywania innych usług informatycznych, które nie stanowią sprzedaży
    Oprogramowania - co nie jest przedmiotem niniejszego wniosku o interpretację.

    W praktyce gospodarczej Wnioskodawcy mogą zdarzyć się trzy sytuacje:
    1) Projekt - czyli wytworzenie oprogramowania - jest rozciągnięty w czasie, w
      konsekwencji czego można przypisać do niego kilka faktur przychodowych, wówczas
      część danej faktury, która obejmuje wynagrodzenie autorskie, stanowić będzie część
      ogółu wynagrodzenia za dany program komputerowy wykonywany w ramach danej
      umowy.
    2) W tym samym okresie rozliczeniowym prace prowadzone są nad kilkoma projektami,
      wtedy możliwe jest wyodrębnienie w ramach danej faktury przychodów,
      pochodzących z poszczególnego projektu lub ich części.
    3) Projekt wytworzenia oprogramowania zamyka się w obrębie jednego okresu
      rozliczeniowego i jednej faktury przychodowej, wówczas część obejmująca
      wynagrodzenie z tytułu praw autorskich, będzie odnosiła się do przychodu z danego
      oprogramowania.
    Możliwość pozyskiwania zleceń oraz współpracy z kontrahentami w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej jest ściśle uzależniona od umiejętności i wiedzy Wnioskodawcy
    w zakresie projektowania i wdrażania nowych/ulepszonych rozwiązań związanych z
    tworzeniem Oprogramowania. Ekspercka wiedza oraz doświadczenie pozwalają na
    opracowanie i wdrażanie całkowicie nowych lub znacznie ulepszonych technologicznie
    rozwiązań dla kontrahentów.
    Realizowane przez Wnioskodawcę prace w zakresie rozwoju Oprogramowania mają
    charakter twórczy i innowacyjny, gdyż poprzez łączenie i wykorzystanie dostępnych
    zasobów wiedzy i umiejętności w zakresie technologii informatycznych, tworzone są
    zupełnie nowe elementy Oprogramowania, które mają sprostać wymogom rynku,
    klientów oraz postępowi technologicznemu. Oprogramowanie staje się jednocześnie
    nowym produktem Wnioskodawcy, które (po przejściu odpowiednich testów technicznych
    i technologicznych) następnie udostępniane jest kontrahentowi, w zamian za
    wynagrodzenie. Dlatego też, wytwarzane przez Wnioskodawcę Oprogramowania oparte
    są na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu,
    czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i
    udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych. Niewątpliwie działania te
    prowadzone są w metodyczny sposób, wynika to ze specyfiki tworzenia programu
    komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do
    danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii),
    zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie.
    Wnioskodawca bez wątpienia w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób
    systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu
    zasobów wiedzy. Działalność na rzecz Kontrahenta polega na tworzeniu nowych
    zastosowań, które wcześniej w ramach działalności prowadzonej przez niego nie miały
    miejsca. W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest
    przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest
    spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Natomiast Oprogramowanie
    stworzone na rzecz konkretnych potrzeb Kontrahenta powoduje stworzenie zupełnie
    nowych funkcjonalności co oznacza, że cecha twórczości jest spełniona.
    W ramach świadczonych usług zadaniem Wnioskodawcy jest projektowanie
    oprogramowania, programowanie nowych funkcjonalności wytworzonego
    oprogramowania, jak i również rozszerzanie i usprawnianie istniejących funkcjonalności.
    W tym miejscu należy podkreślić, że prowadzone prace rozwojowe nad
    Oprogramowaniem nie mają charakteru rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych
    do (...). Prace realizowane przez Wnioskodawcę nie są również projektami powtarzalnymi -
    każda nowa funkcjonalność wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności
    odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii.

    W wyniku prowadzonych prac nad Oprogramowaniem powstaje nowy kod źródłowy
    stanowiący Oprogramowanie. Wnioskodawca ma z góry określoną rolę i wytwarza
    zdefiniowane i funkcjonalnie samodzielne elementy kodu źródłowego, tj.
    Oprogramowanie.
    Proces opracowywania Oprogramowania.
    W związku ze stałym tworzeniem Oprogramowania, poprzez opracowywanie i wdrażanie
    nowych elementów, Wnioskodawca pracuje nad jego wytwarzaniem w usystematyzowany
    sposób, podzielony na etapy:
    1) praca nad przygotowaniem kodu Oprogramowania, zgodnie z założeniami danej
      technologii oraz wymaganiami technicznymi kontrahenta,
    2) ewentualne zmiany oraz poprawki związane z wytworzeniem Oprogramowania,
    3) przyjęcie przez kontrahenta danego elementu wytworzonego Oprogramowania.
    Zapotrzebowanie na dany rodzaj Oprogramowania zgłaszane jest Wnioskodawcy przez
    kontrahenta, który określa zakres zleconych Podatnikowi prac. Bieżące prace projektowe
    związane z tworzeniem kodu Oprogramowania wymagają współdziałania Wnioskodawcy
    oraz kontrahenta, w celu weryfikacji postępów prac, odbioru oraz testowania
    poszczególnych elementów. W szczególności, proces tworzenia oprogramowania wymaga
    ciągłej komunikacji pomiędzy Podatnikiem a kontrahentem (np. za pomocą Internetu) w
    celu nanoszenia korekt, weryfikacji poprawności wykonania kodu źródłowego, itd. Na tym
    etapie Oprogramowanie jest również testowane przez kontrahenta, a w przypadku
    konieczności zwracane Wnioskodawcy w celu naniesienia zmian.
    Po zakończeniu danego etapu prac nad Oprogramowaniem i przyjęcia go przez
    kontrahenta, jest on dostarczany kontrahentowi (wraz z przeniesieniem praw autorskich
    do Oprogramowania na kontrahenta). Ze względu na specyfikę pracy związanej z
    tworzeniem Oprogramowania, Wnioskodawca może jednocześnie pracować nad kilkoma
    projektami, w ramach których tworzy Oprogramowanie.
    Koszty działalności związanej z wytwarzaniem Oprogramowania.
    W ramach prowadzonej działalności, która opiera się głównie na wytwarzaniu, rozwijaniu
    programów komputerowych, Podatnik ponosi lub będzie ponosił szereg wydatków w celu
    osiągnięcia przychodów lub zachowania źródła przychodów:
    1) Zakup i wypożyczenie sprzętu komputerowego oraz elektronicznego - na te wydatki
      składa się komputer wraz z urządzeniami peryferyjnymi niezbędnymi do jego obsługi
      (monitor, myszka, klawiatura, okablowanie, przejściówki, słuchawki, pendrive’y) oraz
      urządzenia typu smartfony oraz tablety. Wnioskodawca bez takiego sprzętu nie byłby
      w stanie wykonywać swojego zawodu, ponieważ jest to przedmiot służący m.in. do
      programowania, debugowania, kompilowania, testowania i tym podobnych czynności
      ukierunkowanych na tworzenie oprogramowania. Tworzenie kodu zdecydowanie
      wymaga sprawnego i nowoczesnego sprzętu komputerowego i elektronicznego.
      Sprzęt elektroniczny wspomaga wykonywaną pracę oraz uwydatnia jej efekty. W
      szybko zmieniającym się świecie technologii niekorzystanie przez Wnioskodawcę z
      nowoczesnych rozwiązań technologicznych prowadziłoby efektywnie do spadku
      wydajności jego pracy. Tytułem przykładu: smartfon, oprócz sprawdzania
      kompatybilności oprogramowania (testowania), umożliwia również konsultację z
      Klientem, co służy personalizacji tworzonego oprogramowania i kodu, dostosowaniu
      go do indywidualnych potrzeb Klienta i jego oczekiwań, co bez wątpienia pozwala na
      maksymalne spersonalizowanie produktu. Słuchawki natomiast umożliwiają
      Wnioskodawcy kontakt m.in. z kontrahentem. Z całą pewnością należy stwierdzić, iż
      przedmioty te są ściśle związane z zawodem wykonywanym przez Wnioskodawcę i są
      niezbędne do prowadzenia działalności związanej z tworzeniem programu.

    2) Księgowość - usługi księgowe pozwalają na wyszczególnienie koniecznej ewidencji na
      potrzeby skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatkowej (Ulga IP Box). Należy
      podkreślić, że prowadzenie księgowości jest niezbędne do prowadzenia działalności
      samo z siebie, Wnioskodawca traktuje ten koszt jako stały element prowadzenia przez
      siebie działalności gospodarczej, której zdecydowanie dominująca część polega na
      wytwarzaniu chronionych prawem autorskim Utworów, a konkretniej programów
      komputerowych. Koszt ten jest nieodzowny, jeśli wytwarzane oprogramowanie ma być
      wykonywane zgodnie z zasadami lege artis. Ponadto, dzięki prowadzeniu księgowości
      przez specjalistów Wnioskodawca ma więcej czasu na wykonywanie prac
      programistycznych, co przekłada się na jakość tworzonego programu
      komputerowego. Wnioskodawca traktuje ten koszt jako stały element prowadzenia
      przez siebie działalności gospodarczej.
    3) Składki na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy; są to obciążenia obowiązkowe,
      aby móc prowadzić legalnie jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce, co w
      przypadku Wnioskodawcy przekłada się na możliwość świadczenia usług
      programistycznych. Również nie można zapominać o celu wymienionych opłat, które
      mają za cel zapewnienie środków pieniężnych w razie niemożności wykonywania
      działalności przez Wnioskodawcę, co w dłuższej perspektywie wydłuży jego zdolność
      zawodową.
    4) Usługi telekomunikacyjne i dostęp do Internetu - nowoczesne formy komunikacji, za
      pośrednictwem Internetu lub usług telekomunikacyjnych, pozwalają na wymianę
      danych za pomocą Internetu, ściągania niezbędnych bibliotek do Oprogramowania czy
      przesyłania efektów pracy (tj. Oprogramowania) kontrahentom do weryfikacji. Ciągły i
      niezakłócony dostęp do Internetu jest istotnym elementem w pracy programistów.
      Także możliwość przeprowadzania rozmów telefonicznych, pozwala na komunikacje z
      kontrahentem.
    5) Subskrypcje dotyczące dostępu do oprogramowania i hostingu - Wnioskodawca
      tworząc oprogramowanie korzysta z technologii, do których dostęp jest odpłatny, a są
      one niezbędne do prowadzenia prac badawczo-rozwojowych.
    6) Eksploatacja samochodu osobowego - Wnioskodawca na rzecz konkretnych prac
      rozwojowych korzysta z leasingowanego samochodu osobowego. Koszty eksploatacji
      samochodu wynikają z konieczności podróżowania przez Wnioskodawcę. Realizacja
      zlecenia wymaga od niego przemieszczania się, np. w celu udziału w konferencjach,
      szkoleniach służących pracom rozwojowym.
    W przeważającym zakresie uzyskiwane przez Wnioskodawcę przychody z działalności
    gospodarczej pochodzą z przeniesienia praw autorskich do oprogramowania bądź części
    oprogramowania wytworzonych przez niego. W wyniku czego wymienione koszty
    uzyskania przychodu ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach działalności
    gospodarczej uznawane są per se za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, o których
    mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT, tj. wydatki bezpośrednio
    powiązane z poszczególnymi Projektami realizowanymi przez niego. W przypadku braku
    możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez Wnioskodawcę w ramach
    działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia Oprogramowania, Wnioskodawca
    przyporządkuje wydatki do przychodów ze zbycia Oprogramowania według proporcji.
    Proporcja zostanie ustalona jako stosunek przychodów ze zbycia Oprogramowania do
    przychodów ogółem Wnioskodawcy z prowadzonej działalności gospodarczej w danym
    okresie.
    Od 2020 r. Wnioskodawca prowadzi na bieżąco odrębną od podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów szczegółową Ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT.
    Przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele
    stosowania preferencji, dlatego też Wnioskodawca prowadzi taką ewidencję techniką
    komputerową w postaci arkusza kalkulacyjnego, która to obejmuje comiesięczne
    zestawienie dokumentów. Świadczone przez Podatnika usługi dokumentowane są

    comiesięcznie wystawianymi fakturami sprzedaży. W prowadzonej Ewidencji zostaje
    wskazany dla każdej faktury przychodowej współczynnik IP BOX. Współczynnik ten
    informuje jaka część przychodu z danej faktury, stanowiło wynagrodzenie za przeniesienie
    autorskich praw do określonego programu komputerowego, wytworzonego przez
    Wnioskodawcę w danym okresie rozliczeniowym. Wnioskodawca wyodrębnił
    poszczególne programy komputerowe w prowadzonej Ewidencji. W odniesieniu do
    każdego z nich Wnioskodawca ewidencjonuje potwierdzone fakturami/rachunkami
    przychody oraz odpowiadające im koszty z PKPiR (ze wskazaniem takich informacji jak
    nazwa kontrahenta, przedmiot kosztu, NIP kontrahenta, wartość kosztu, nr dokumentu,
    data wystawienia). W przypadku gdy w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca
    osiąga przychody ze świadczenia usług innych niż programistyczne, koszty
    przyporządkowane są do przychodu, na który miały bezpośredni wpływ. Jeśli alokacja
    konkretnego kosztu nie jest możliwa, koszty te rozliczane są na wszystkie osiągnięte
    przychody w danym miesiącu, poprzez zastosowanie proporcji przychodowej. Na koniec
    każdego miesiąca kalendarzowego Wnioskodawca ustala dochód z każdego programu
    komputerowego.
    Równolegle, na koniec każdego okresu rozliczeniowego (miesiąc) w prowadzonej
    Ewidencji, Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z
    art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu ustalenia wysokości
    wskaźnika Nexus, a następnie oblicza podstawę opodatkowania preferencyjną stawką.
    Wnioskodawca planuje korzystanie z preferencyjnego opodatkowania 5% stawką
    podatkową wobec dochodów uzyskiwanych z Oprogramowania, poczynając od zeznania
    rocznego składanego za rok podatkowy trwający od 1 stycznia 2020 r. do 31 grudnia 2020
    r.
    Uzupełnienie
    Wniosek dotyczy przychodów osiągniętych w latach 2020-2021 oraz przychodów od roku
    2025 i lat następnych.
    Przedstawione warunki, sposób prowadzenia działalności oraz charakter tworzonego
    oprogramowania będą obowiązywać również w przyszłości.
    Programy komputerowe - nazwy, przeznaczenie, funkcjonalności i innowacyjność:
    - (...) - system (...), umożliwiający (...).
    - (...) - (...).
    Innowacyjność Oprogramowania, o którym mowa we wniosku, które Wnioskodawca
    tworzył/tworzy/będzie tworzył i rozwijał/rozwija/będzie rozwijał, w okresie, którego
    dotyczy wniosek, w oparciu o zlecone przez Zleceniodawcę prace programistyczne, w
    stosunku do których Wnioskodawca przenosi autorskie prawa majątkowe na rzecz
    Zleceniodawcy, polega na znacznym podniesieniu jakości użytkowania przez
    użytkowników tych programów. Spowodowane jest to udoskonaleniem pod względem
    specyfikacji technicznej, komponentów, modułów oprogramowania oraz wdrażaniem
    komponentów autorskich. W tym celu Wnioskodawca wykorzystuje nabytą wiedzę i
    doświadczenie oraz kieruje się najnowszymi teoretycznymi wskazaniami z zakresu
    wytwarzania oprogramowania.
    Obecnie Wnioskodawca pracuje nad:
    - (...) - obsługa (...);
    - (...) - system (...) - projekt całkowicie innowacyjny - nie ma odpowiednika na rynku.
    Twórczy charakter działalności – konkretne działania:
    a) Usprawnienie (...). W celu realizacji projektów, w ramach których Wnioskodawca tworzy
      i ulepsza oprogramowanie, Wnioskodawca podejmuje szereg działań zmierzających do
      usprawnienia istniejącego już wcześniej oprogramowania, począwszy od ustalenia

      wymagań podmiotu zlecającego i sformułowania w związku z tym problemu
      rozwojowego, przez analizę funkcjonowania dotychczasowego programu,
      wykorzystanie posiadanej przez Wnioskodawcę wiedzy w celu wymyślenia i
      zaproponowania innego, bardziej nowoczesnego rozwiązania, które zmieniłoby na
      lepsze motorykę programu i niosłoby za sobą dodatkowe, nowe funkcjonalności, które
      uczyniłyby działanie programu bardziej atrakcyjnym dla użytkownika, aż po stworzenie
      kodu źródłowego i wynikowego nadpisanego fragmentu oprogramowania, który sam
      w sobie stanowił samodzielny program komputerowy podlegający ochronie na mocy
      przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
      Wnioskodawca podejmuje następujące działania zmierzające do usprawnienia
      oprogramowania opisanego we wniosku:
        - projektowanie nowszej bardziej niezawodnej architektury oprogramowania,
        - implementację (tworzenie) oprogramowania,
        - testowanie oprogramowania,
        - konieczność projektowania stosowanych algorytmów i mechanik,
        - automatyzacje wdrożeń.
      Wnioskodawca zajmuje się także (...). Wszystkie rozwiązania stosowane przez
      Wnioskodawcę są unikalne – Wnioskodawca jako zlecenia przyjmuje problemy do
      rozwiązania.
    b) Wprowadzenie (...), zastosowanie (...). Wnioskodawca tworzy i rozwija oprogramowanie
      /programy komputerowe w oparciu o technologie i języki programowania: (...).
      Wnioskodawca zaprojektował i stworzył nowe oprogramowanie, niewystępujące
      dotychczas w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy lub na tyle innowacyjne, że w
      znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących. Oprogramowanie
      tworzone przez Wnioskodawcę projektowane jest stosownie do indywidualnych i
      specyficznych potrzeb poszczególnych zamawiających, zatem każdy z Projektów
      odróżnia się od pozostałych, a w szczególności w efekcie każdego z nich powstaje
      nowy, niepowtarzalny kod źródłowy. Nowy, ulepszony charakter produktów, procesów
      lub usług nie jest/nie będzie wynikiem działalności obejmującej wprowadzenie
      rutynowych i okresowych zmian do tych produktów, procesów lub usług.
    c) Użycie technologii (...). Każdorazowe zastosowanie odpowiednio dobranej i
      zaprojektowanej przez Wnioskodawcę mieszanki technologii języków programowania
      powoduje, że oprogramowanie po jego wytworzeniu lub rozwinięciu różni się od
      rozwiązań już u niego funkcjonujących. Oprogramowanie jest dostosowane do
      konkretnych potrzeb podmiotów zlecających - tworzone są różne funkcjonalności
      różnych systemów, rozwiązania stosowane do wytworzenia każdej z nich wymagają
      zindywidualizowanego podejścia, kreatywności, nie powielają się. Wnioskodawca
      wskazuje, że stosowanie odpowiednich innowacyjnych wzorców tworzenia
      architektury stanowi dodatkowy wyróżnik.
    Systematyczność działalności badawczo-rozwojowej:
    a) Działalność była zaplanowana - każdy etap (research, projektowanie, testowanie)
      prowadzony był według harmonogramu w celu osiągnięcia określonych funkcji
      systemu. Działalność Wnioskodawcy podejmowana jest w sposób systematyczny,
      zaplanowany, uporządkowany i metodyczny. Wnioskodawca początkowo określa a w
      następnej kolejności bazuje na przyjętym przez siebie, sprawdzonym systemie pracy.
      Systematyczność ta polega na używaniu specjalistycznych metodologii do wyznaczania
      zadań oraz definiowania ich zakresu, estymacji zasobów oraz czasu niezbędnego do
      realizacji tych zadań, a na podstawie tego - planowania, w którym momencie powinny
      zostać zrealizowane. Wnioskodawca lokalizuje i identyfikuje zasoby wiedzy przed
      rozpoczęciem działań projektowych; podejmuje szereg działań mających na celu

      określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod
      względem przydatności do realizacji celu projektu. Wnioskodawca prowadząc
      działalność badawczo-rozwojową, rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności,
      które może wykorzystać w ramach bieżących, jak i przyszłych projektów.
      Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wytwarza
      oprogramowanie, które jest rezultatem jego własnej, indywidualnej, twórczej
      działalności intelektualnej, a w konsekwencji, stanowi utwór podlegający ochronie na
      podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    b) Systematyczność polegała na ciągłym prowadzeniu badań technologicznych,
      testowaniu nowych rozwiązań i dokumentowaniu wyników.
    c) Cele w poszczególnych latach:
        - 2018-2020: rozpoczęcie researchu, i budowa pierwszych wersji systemu (przez ten
        czas moją pracę finansował prywatny inwestor),
        - 2020-2021: budowa (...),
        - 2025: rozpoczęcie projektów dla (...) / rozwój programowania z zakresu (...).
      Przy każdym programie komputerowym Wnioskodawca stawiał sobie te same cele,
      czyli stworzenie oprogramowań, które spełniają ustalone wymagania. Wnioskodawca
      samodzielnie je stworzył, dysponując jedynie swoją wiedzą i doświadczeniem.
    d) Osiągnięte cele: uruchomienie (...).
      Wyżej wymienione rezultaty Wnioskodawca osiągnął w ramach jednoosobowej
      działalności gospodarczej prowadzonej na własny rachunek i na własne ryzyko.
      Korzystał z zasobów rzeczowych w postaci sprzętu komputerowego, a także
      specjalistycznych technologii informatycznych, a finansował całość zadań ze środków
      własnych. Cel tworzenia optymalnego oprogramowania Wnioskodawca osiąga dzięki
      specjalistycznym kursom i szkoleniom. Wnioskodawca nieustannie stawia sobie nowe
      wyzwania edukacyjne i empiryczne, które pomagają w rozwiązaniu problemów na
      potrzeby realnych projektów.
    e) Harmonogramy były tworzone dla każdego projektu w narzędziach takich jak (...).
      Harmonogramy prac są ustalane na bieżąco w toku realizacji projektów. W trakcie
      prac może dochodzić do zmiany harmonogramów, np. poprzez zmiany terminów
      zakończenia poszczególnych etapów prac. Tak realizowane, dynamiczne
      harmonogramy były przez Wnioskodawcę zawsze faktycznie zrealizowane w
      odniesieniu do ww. programów komputerowych.
    Zasoby wiedzy i wcześniejsze doświadczenia:
    a) Wiedza w zakresie (...). Do tworzenia oprogramowania Wnioskodawca wykorzystuje
      niemal całą wiedzę zdobytą podczas kursów i przeczytanych książek dotyczących
      programowania oraz doświadczenia. Wnioskodawca wykorzystuje wszystkie
      technologie, w jakich się kształcił oraz wcześniej pracował. Wnioskodawca łączy wiedzę
      teoretyczną z praktyczną w szczególności w zakresie pisania skryptów w językach
      programowania. Wnioskodawca wykorzystywał technologie opisane wyżej.
      Oprogramowania, które stworzył Wnioskodawca nie istniały dotychczas w działalności
      Zleceniodawcy, stąd jest to innowacyjne w obrębie działalności zleceniodawcy.
    b) Dotychczas oferowane usługi: tworzenie backendów ((...)), aplikacji webowych ((...)), (...).
      Wnioskodawca w ramach swojej działalności oferował produkty, usługi, procesy
      służące zaawansowanemu oprogramowaniu. W ramach działalności, dzięki której
      tworzy/modyfikuje/rozwija/ulepsza oprogramowanie, Wnioskodawca wykorzystuje i
      rozwija wiedzę i umiejętności nabyte podczas indywidualnego studiowania materiałów
      z zakresu informatyki, programowania i nowoczesnych technologii oraz swojego
      doświadczenia zawodowego. Są to wiedza i umiejętności z zakresu technologii
      informatycznej, technologii programowania oraz z (...).

    c) Rozwiązania technologiczne: (...). Wnioskodawca uczy się tych technologii i zdobywa
      coraz to bardziej aktualną wiedzę w ich zakresie. Nowe kombinacje narzędzi i
      technologii i pozwalają na wytworzenie oprogramowania o niewystępującej wcześniej
      specyfikacji i jakości.
    d) Wnioskodawca realizował/realizuje zaplanowane przedsięwzięcie poprzez wdrożenie
      /stworzenie oprogramowania w oparciu o konkretne języki programowania w sposób,
      który wyczerpuje wymagania klienta. Realizacja projektów następowała poprzez
      projektowanie architektury, wdrożenia i testy.
    e) Efektem działań Wnioskodawcy w ramach tworzenia oprogramowania są zastosowania
      zapewniające: łatwość użytkowania, wydajność oraz stabilność, niezawodność,
      odpowiedni standard bezpieczeństwa.
    Wszystkie efekty pracy mają oryginalny, twórczy charakter, tworzą nową wartość
    niematerialną. Nie są powtarzalne; wymagają twórczego podejścia i indywidualnego
    projektowania. Nie polegają na czysto technicznej realizacji cudzych projektów; w każdym
    przypadku tworzona jest własna architektura i rozwiązania.
    Umowy zawierają zapisy o przeniesieniu autorskich praw majątkowych na klienta w
    pełnym zakresie, bez ograniczeń czasowych i terytorialnych. Wyodrębnienie
    oprogramowania następuje poprzez oddanie konkretnych komponentów, kodu
    źródłowego i dokumentacji. Program komputerowy jest produktem cyfrowym, wszelkie
    czynności z nim związane odbywają się w świecie cyfrowym. Program komputerowy
    tworzony przez Wnioskodawcę wersjonowany był przez niego w odpowiednim systemie,
    który następnie systematycznie jest synchronizowany z wersją przenoszoną na
    Zleceniodawcę na platformie, z której korzysta. Przeniesienie następowało z momentem
    zapłaty należnego Wnioskodawcy wynagrodzenia. Wnioskodawca tworzy dany program
    komputerowy, który podlega ochronie na gruncie prawa autorskiego i przenosi go
    fizycznie na klienta (Zleceniodawcę) umieszczając w repozytorium na serwerze klienta
    (Zleceniodawcy). Przeniesienie praw potwierdza umowa i umieszczenie go na serwerze.
    Każdorazowo efekty pracy są odrębnymi programami komputerowymi chronionymi na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim.
    Przeniesienie praw autorskich odbywa się zgodnie z art. 41 oraz art. 53 ustawy o prawie
    autorskim.
    Koszty działalności - katalog zamknięty:
    a) Eksploatacja samochodu osobowego: leasing operacyjny, koszty paliwa, ubezpieczenia
      OC/AC/NW, przeglądów serwisowych.
    b) Subskrypcje: (...), hosting aplikacji backendowych.
    c) Usługi księgowe: stała obsługa miesięczna. Wśród tych wydatków nie ma opłaty za
      wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej.
    Koszty ponoszone były i będą ponoszone w związku z prowadzonymi pracami
    rozwojowymi przy tworzeniu i rozwijaniu oprogramowania. Wszystkie wymienione koszty
    zostały/zostaną poniesione dla potrzeby konkretnych prac rozwojowych w rozumieniu
    ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r. poz.
    478 ze zm.) tzn. działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
    wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich,
    nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Części oprogramowania - wyjaśnienia:

    a) Przez „część oprogramowania” Wnioskodawca rozumie oddzielny komponent lub
      moduł systemu (np. (...)).
    b) W każdym przypadku dana część oprogramowania jest odrębnym utworem
      chronionym zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim.
    c) Przeniesienie praw do każdej części oprogramowania następuje zgodnie z przepisami
      ustawy o prawie autorskim, z zachowaniem wymogów art. 41 i 53.
    Pytania
    1) Czy podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na tworzeniu
      programów komputerowych stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu
      art. 5a pkt 38 ustawy o PIT?
    2) Czy, zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, sprzedaż Oprogramowania stanowi
      sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej?
    3) Które z wydatków ponoszonych przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej
      działalności gospodarczej na:
        a Zakup i wypożyczenie sprzętu komputerowego oraz elektronicznego;
        b księgowość;
        c składki na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy;
        d usługi telekomunikacyjne i dostęp do Internetu;
        e subskrypcje dotyczące dostępu do oprogramowania i hostingu;
        f eksploatacja samochodu osobowego;
      w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy
      zachowaniu odpowiedniej metodyki alokacji, należy uznać za koszty do obliczenia
      wskaźnika Nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o
      PIT, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej?
    4) Czy, zgodnie z art. 30ac ust. 1 ustawy o PIT, Wnioskodawca jest uprawniony do
      zastosowania stawki podatku 5% w stosunku do dochodu ze sprzedaży
      Oprogramowania?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, opisane prace wykonywane przez Wnioskodawcę rozumiane
    jako całość działalności realizowanej przez Wnioskodawcę w ramach umowy ze
    Zleceniodawcą polegające na tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania spełniają definicję
    działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w przepisach ustawy o PIT.
    Stosownie do treści art. 5a ust. 1 pkt 38 ustawy o PIT przez działalność badawczo-
    rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace
    rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy
    oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Ustawodawca
    definiując w art. 5a ust. 1 pkt 39 ustawy o PIT termin badania naukowe oraz definiując
    pojęcie prace rozwojowe odwołuje się wprost do definicji zawartych w ustawie z dnia 20
    lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 85 z późn.
    zm.). Tym samym, przez badania naukowe zgodnie z art. 5a ust. 1 pkt 39 w zw. z art. 4 ust.
    2 UPSWN, rozumie się:

    - badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede
      wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych
      faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    - badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
      umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług
      lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast przez prace rozwojowe, stosownie do treści art. 5a ust. 1 pkt 38 w zw. z art. 4
    ust. 3 UPSWN, należy rozumieć działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie
    i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
    wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich,
    nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca jest dostawcą usług
    programistycznych. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca
    wykonuje prace programistyczne zlecane przez klientów, prowadzące do powstania
    innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary
    działalności. Prace badawczo-rozwojowe są realizowane w sposób ciągły i systematyczny.
    W celu realizacji prac badawczo-rozwojowych Wnioskodawca wykorzystuje dostępną
    aktualnie wiedzę i umiejętności z dziedziny nauki i technologii.
    Należy przy tym podkreślić, iż opisane w stanie faktycznym podejmowane prace
    zmierzające do stworzenia Oprogramowania nie mają charakteru prac rutynowych, a
    zadania i problemy przed którymi stawiany jest Wnioskodawca wymagają zawsze
    indywidualnego podejścia i praktycznego zastosowania posiadanej wiedzy i umiejętności.
    Ad 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, Prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do programu
    komputerowego, wskazane w niniejszym wniosku będące efektem tworzenia lub
    rozwijania programów komputerowych, spełniają definicję kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    Za takie ustawodawca w art. 30ca ust. 1 uPIT traktuje m.in. autorskie prawo do programu
    komputerowego. Warunkiem jest jego ochrona prawna na podstawie przepisów
    odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest RP,
    oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest UE, których przedmiot ochrony
    został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej
    przez niego działalności badawczo-rozwojowej. W przedmiotowym wniosku
    Wnioskodawca wskazał, że przejaw jego działań prowadzonych w ramach działalności
    gospodarczej stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a ust. 1 pkt 38
    ustawy o PIT. Jego praca spełnia bowiem definicję prac rozwojowych zgodnie z art. 4 ust. 3
    ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2020 r.
    poz. 85 z późn. zm.). Wnioskodawca wskazuje, że w ramach działalności m.in. „tworzy” i
    „rozwija” oprogramowanie, co ustawodawca wymaga, aby uznać je za prace rozwojowe.
    Prawa autorskie realizowane przez Wnioskodawcę, są programami komputerowymi,
    podlegającymi osobnej ochronie, o której mowa w art. 74 ust. 1 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi MF do IP BOX
    (pkt 80), program komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do
    wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia
    określonego rezultatu. Stwierdzono ponadto, że pojęcie to należy traktować szeroko.
    Wnioskodawca w takim przypadku wytwarza program komputerowy. Nadto jak zostało
    wyżej podkreślone, podlega on ochronie prawnej.
    Ad 3

    Zdaniem Wnioskodawcy, Dochód osiągany z przeniesienia Praw IP Box (autorskich praw
    majątkowych do programów komputerowych) z tytułu tworzenia i rozwijania programów
    komputerowych wskazanych we wniosku będzie mógł podlegać opodatkowaniu
    preferencyjną stawką 5%.
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która prowadzi działalność gospodarczą polegającą na
    tworzeniu i rozwoju programów komputerowych na zlecenie. Wnioskodawca przenosi
    prawa autorskie do programów wytworzonych we własnej działalności gospodarczej w
    ramach sprzedaży tych praw. Wnioskodawca ponosi koszty, które mogą być uznane za
    bezpośrednie bowiem są związane bezpośrednio z tworzeniem i rozwojem
    Oprogramowania. Wobec czego Wnioskodawca jest w stanie ustalić wskaźnik Nexus dla
    tworzonych IP. Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej działalności oraz
    nie działa pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wskazanym przez Zleceniodawcę.
    Zarówno tworzone, jak i rozwijane (zaimplementowane funkcjonalności, jak i ich kod
    źródłowy) programy komputerowe są chronione przez art. 74 ust. 1 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 2, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są m.in.
    autorskie prawo do programu komputerowego. Warunkiem jest, że podlegają one
    ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw. W odesłaniu do ustawy z
    dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz.
    1231 z późn. zm.) w art. 1 ustawodawca wskazuje, że przedmiotem ochrony prawa
    autorskiego są utwory m.in. wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami
    graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy
    komputerowe).
    W myśl art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT podatnik zobowiązany jest zaprowadzić ewidencję,
    która umożliwia wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
    w prowadzonych księgach - tu podatkowych. Prowadzenie ewidencji pozaksięgowej w
    sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu
    (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej nadto
    wyodrębnić koszty przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Z
    uwagi na to, że Wnioskodawca spełnia te wszystkie przesłanki, ma prawo do
    opodatkowania dochodu z kwalifikowanych praw autorskich w stawce 5%.
    Ad 4
    Zdaniem Wnioskodawcy, ustalając wskaźnik Nexus, Wnioskodawca będzie miał prawo do
    uwzględniania wszystkich kosztów, opisanych w niniejszym wniosku do litery „a”
    wskaźnika, odrębnie na każde Prawo IP BOX.
    Ustawodawca w art. 30ca ust. 4 uPIT wskazuje, że podatnik chcący skorzystać z
    preferencyjnej stawki podatkowej, zobowiązany jest obliczyć tzw. wskaźnik Nexus. Jedną
    ze składowych mających zastosowanie w przedmiotowym wskaźniku, są koszty faktycznie
    poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność
    badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Zastrzeżono przy tym, że nie wszystkie koszty uznać można za kwalifikowane. Nie jest
    bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej wartość
    odsetek, opłat finansowych oraz koszty związane z nieruchomościami. Ustawodawca
    posłużył się tu katalogiem otwartym takich kosztów. Jednak wykładnia tego przepisu
    powinna prowadzić do uznania, że mowa tu o tzw. kosztach pasywnych i to w części
    finansowej oraz takich, które dotyczą miejsca powstawania prawa własności intelektualnej.
    Głównymi kosztami Wnioskodawcy w prowadzonej działalności są koszty bezpośrednio
    związane z działalnością polegającą na realizacji praw autorskich opisanych szeroko w
    stanie faktycznym, tj.:
    1) zakup sprzętu komputerowego - komputer PC, telefon komórkowy, pendrive, kable,
      mikrokontroler - potrzebne bezpośrednio do pisania kodu źródłowego, testowania
      prototypów;

    2) koszty samochodowe - paliwo, serwisy - potrzebne do dojazdów do siedziby
      Zleceniodawcy celem omówienia wyników świadczenia;
    3) koszty składek ubezpieczenia społecznego - koszt obowiązkowy prowadzonej
      działalności;
    4) zakup literatury fachowej - potrzebny Wnioskodawcy do zwiększenia wiedzy
      teoretycznej celem poprawnego pisania kodu źródłowego;
    5) usługi księgowe - potrzebne Wnioskodawcy do tworzenia podatkowej księgi
      przychodów i rozchodów oraz ewidencji IP BOX;
    6) usługi telekomunikacyjne - abonament telefonii komórkowej i Internet - potrzebne
      Wnioskodawcy do tworzenia kodu źródłowego, testowania prototypów oraz zdalnej
      komunikacji ze Zleceniodawcą celem ustalania wyników świadczenia.
    Są to koszty bezpośrednie, a więc takie, których wartość powinna zostać zaliczona przy
    obliczaniu wskaźnika Nexus.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym
    ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
        prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Jak wynika z treści wniosku, przedmiotem Pana działalności jest wytwarzanie programów
    komputerowych, związanych m.in. z (...).
    Pracował Pan m.in. nad programami:
    - (...) - system (...), umożliwiający (...).
    - (...) - (...).
    Obecnie zaś pracuje Pan nad oprogramowaniem:
    - (...) - (...);
    - (...) - system (...).
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).

    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Wskazał Pan, że prace nad Oprogramowaniem nie mają charakteru rutynowych i
    okresowych zmian wprowadzanych do produktów, linii produkcyjnych, procesów
    wytwórczych. Realizowane przez Pana prace nie są również projektami powtarzalnymi -
    każda nowa funkcjonalność wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności
    odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii. Wybranie rozwiązań
    dedykowanych wyłącznie potrzebom Kontrahenta, kompatybilnych z jego branżą oraz
    rzeczywistością jego działalności, wskazuje na niepowtarzalność wytworzonego programu
    i wyklucza zastosowanie oprogramowania dostępnego na rynku.
    Wskazał Pan, że poprzez łączenie i wykorzystanie dostępnych zasobów wiedzy i
    umiejętności w zakresie technologii informatycznych, tworzone są zupełnie nowe
    elementy Oprogramowania, które mają sprostać wymogom rynku, klientów oraz
    postępowi technologicznemu. Oprogramowanie staje się jednocześnie Pana nowym
    produktem, które (po przejściu odpowiednich testów technicznych i technologicznych)
    następnie udostępniane jest kontrahentowi, w zamian za wynagrodzenie. Wytwarzane
    przez Pana Oprogramowania oparte jest na indywidualnych, autorskich pomysłach. Prace
    obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu, czynność programowania (tworzenia kodu
    źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań
    programistycznych.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od

    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wskazał Pan, że jego działalność podejmowana jest w sposób systematyczny,
    zaplanowany, uporządkowany i metodyczny. Początkowo określa a w następnej kolejności
    bazuje Pan na przyjętym przez siebie, sprawdzonym systemie pracy. Systematyczność ta
    polega na używaniu specjalistycznych metodologii do wyznaczania zadań oraz
    definiowania ich zakresu, estymacji zasobów oraz czasu niezbędnego do realizacji tych
    zadań, a na podstawie tego - planowania, w którym momencie powinny zostać
    zrealizowane. Każdy etap (research, projektowanie, testowanie) prowadzony jest według
    harmonogramu w celu osiągnięcia określonych funkcji systemu.
    Harmonogramy prac są ustalane na bieżąco w toku realizacji projektów. W trakcie prac
    może dochodzić do zmiany harmonogramów, np. poprzez zmiany terminów zakończenia
    poszczególnych etapów prac. Tak realizowane, dynamiczne harmonogramy były przez
    Wnioskodawcę zawsze faktycznie zrealizowane w odniesieniu do ww. programów
    komputerowych.
    Działania prowadzone są w metodyczny sposób, wynika to ze specyfiki tworzenia
    programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu
    dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz
    technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do
    wskazanych przez Pana prac jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach działalności zdobywa, poszerza i łączy Pan
    interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i
    dalszego rozwijania stworzonych przez niego systemów i aplikacji.
    Ekspercka wiedza oraz doświadczenie pozwalają na opracowanie i wdrażanie całkowicie
    nowych lub znacznie ulepszonych technologicznie rozwiązań dla kontrahentów.
    Wykorzystuje Pan i rozwija wiedzę i umiejętności nabyte podczas indywidualnego
    studiowania materiałów z zakresu informatyki, programowania i nowoczesnych
    technologii oraz swojego doświadczenia zawodowego. Są to wiedza i umiejętności z
    zakresu technologii informatycznej, technologii programowania oraz z branży (...).
    Wytwarzając autorskie prawa do programu komputerowego korzysta Pan z nowoczesnych
    języków programowania takich jak (...) i technologii: (...).
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:

    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan we wniosku, pracując nad wytworzeniem oprogramowania nabywa,
    łączy, kształtuje i wykorzystuje Pan dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczących
    narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych,
    ulepszonych zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnych systemów oraz aplikacji. W
    ramach działalności zdobywa, poszerza i łączy Pan interdyscyplinarną wiedzę z zakresu
    tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez
    niego systemów i aplikacji.

    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    Jak wcześniej wskazano, wytwarzanie, rozwijanie i ulepszanie przez Pana oprogramowania
    ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności o charakterze twórczym,
    podejmowanej w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystywania wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pana
    działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana, ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego
    uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej na
        podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów
        międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów
        międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot
        ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach
        prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między

    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
                        a+b × 1,3a+b+c+d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w
        prowadzonych księgach rachunkowych;

        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, tworzenie przez Pana programów komputerowych ma
    miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej,
    spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak
    wynika z treści wniosku, efekty Pana pracy są odrębnymi programami komputerowymi,
    które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Przenosi Pan całość praw autorskich do oprogramowania na rzecz
    kontrahenta otrzymując za nie wynagrodzenie. Przeniesienie każdego z majątkowych
    praw autorskich do programu komputerowego następuje zgodnie z wymogami
    przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w
    szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy. Ponadto z treści wniosku
    wynika, że dokonał Pan stosownych wyodrębnień w prowadzonej oddzielnie od
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji, spełniając tym samym wymóg
    wynikający z art. 30cb ustawy o PIT. Ewidencja taka jest prowadzona od 2020 r.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych

    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm., dalej: „ustawa o PAIPP”).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego
    (Oprogramowanie), wytwarzane przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia
    autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na kontrahenta mieszczą
    się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy).
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej w latach 2020-2021, w roku 2025 i w latach kolejnych, jeśli
    okoliczności faktyczne sprawy i obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa nie ulegną
    zmianie.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika Nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika Nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub
    ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik Nexus należy pamiętać, aby istniał związek pomiędzy:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie na
    potrzeby kalkulacji tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik Nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym należy
    również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za

    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wobec powyższego, wydatki ponoszone przez Pana – wskazane w opisie sprawy – mogą
    stanowić koszty, o których mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, uwzględnione przy wyliczaniu Nexus dla
    poszczególnych kwalifikowanych IP, w zakresie, w jakim służą prowadzeniu działalności
    badawczo-rozwojowej, której efektem jest powstanie kwalifikowanego IP.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzenia, oraz
    - zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dniu
      wydania interpretacji.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni
    się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.