Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2-2.4011.440.2019.1.MD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-12-18
Teza: Pięcioletni okres, od którego upływu uzależniony jest obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od planowanej sprzedaży udziału ½ w zabudowanej nieruchomości gruntowej, nabytego przez Wnioskodawczynię w drodze spadku, należy liczyć od końca roku 2008 kiedy doszło do nabycia przez spadkodawcę nieruchomości gruntowej. Zatem wskazana ww. transakcja nie spowoduje powstania źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zw. z art. 10 ust. 5 tej ustawy, gdyż zostanie dokonana po upływie pięciu lat licząc od końca roku, w którym nastąpiło jej nabycie przez spadkodawcę. W konsekwencji, Wnioskodawczyni nie będzie miała obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych w związku ze sprzedażą ww. nieruchomości.
Słowa kluczowe: budowa; budowa-działka pod budowę; grunty; nieruchomości; nieruchomości-nieruchomość budowlana; nieruchomości-nieruchomość mieszkalna; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; spadek; spadkobiercy; udział; zbycie-odpłatne zbycie; śmierć
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 14 października 2019 r. (data wpływu 22 października 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży udziału w nieruchomości nabytej w drodze spadku – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 października 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży udziału w nieruchomości nabytej w drodze spadku.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni w marcu 2018 r. odziedziczyła wraz z siostrą zabudowaną nieruchomość gruntową w A (…). Nieruchomość gruntowa została nabyta przez spadkodawcę w 2008 r. Spadkodawca rozpoczął budowę domu mieszkalnego, który do dnia jego śmierci nie został wykończony do stanu pozwalającego na jego użytkowanie. Ostatnie prace związane z budową niniejszego domu odbywały się w 2017 r. Do dnia dzisiejszego budynek znajduje się w niezmienionym stanie. W chwili obecnej Wnioskodawczyni wraz z siostrą postanowiły dokonać rozporządzenia majątkiem wspólnym w postaci sprzedaży niniejszej zabudowanej nieruchomości gruntowej. Wnioskodawczyni w drodze postanowienia sądu rejonowego w A o stwierdzeniu nabycia spadku nabyła udział ½ w niniejszej nieruchomości zabudowanej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Od jakiej daty należy liczyć pięcioletni okres, od którego upływu uzależniony jest obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od wskazanej transakcji?
2.  Czy okres ten liczy się od daty nabycia nieruchomości gruntowej przez spadkodawcę, czy może od daty ostatnich prac związanych z budową domu mieszkalnego na niniejszej nieruchomości gruntowej?

Zdaniem Wnioskodawczyni zgodnie z brzmieniem art. 10 ust. 5 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, okres 5 lat liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości przez spadkodawcę.

W sprawie, której dotyczy niniejszy wniosek, okres 5 lat, którego upływ pozwala na zbycie nieruchomości nabytej w drodze spadku, bez konieczności uiszczania należności publicznej w postaci podatku dochodowego od osób fizycznych, należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym spadkodawca nabył nieruchomość gruntową, bez względu na to czy na gruncie tym wybudowano budynek mieszkalny, czy też nie, i kiedy to nastąpiło. Taka interpretacja dokonana przez Wnioskodawczynię jest efektem brzmienia art. 46 § 1 art. 47 § 1 i art. 48 ustawy z dnia 23 kwietnia 1954 r. – Kodeks cywilny. Ze wskazanych przepisów wynika, że z wyjątkiem sytuacji przewidzianych w przepisach szczególnych za nieruchomość uważane są części powierzchni ziemskich stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty) wraz z jej częściami składowymi jakimi są m.in. budynki trwale związane z gruntem.

Należy jednocześnie zaznaczyć, że część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych. W związku z taką interpretacją przepisów Kodeksu cywilnego należy uznać, że źródłem przychodów nie jest sprzedaż budynku, lecz nieruchomości gruntowej, a ww. przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie stanowią o oddzielnym opodatkowaniu przychodów ze sprzedaży nieruchomości gruntowej i przychodów ze sprzedaży budynku stanowiącego jego część składową.

Przyjmując taką wykładnię przepisów, okres 5 lat pozwala na sprzedaż niniejszej nieruchomości zabudowanej bez konieczności zapłaty przez Wnioskodawczynię podatku dochodowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 powołanej ustawy źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

W myśl art. 10 ust. 5 cytowanej ustawy w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Do wyliczenia pięcioletniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkodawcę. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawczyni w marcu 2018 r. odziedziczyła wraz z siostrą zabudowaną nieruchomość gruntową w A (…). Nieruchomość gruntowa została nabyta przez spadkodawcę w 2008 r. Spadkodawca rozpoczął budowę domu mieszkalnego, który do dnia jego śmierci nie został wykończony do stanu pozwalającego na jego użytkowanie. Ostatnie prace związane z budową niniejszego domu odbywały się w 2017 r. Do dnia dzisiejszego budynek znajduje się w niezmienionym stanie. W chwili obecnej Wnioskodawczyni wraz z siostrą postanowiły dokonać rozporządzenia majątkiem wspólnym w postaci sprzedaży niniejszej zabudowanej nieruchomości gruntowej. Wnioskodawczyni w drodze postanowienia sądu rejonowego w A o stwierdzeniu nabycia spadku nabyła udział ½ w niniejszej nieruchomości zabudowanej.

Mając na uwadze przedstawiony opis zdarzenia oraz obowiązujące uregulowania prawne wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji nieruchomości, dlatego należy odnieść się do przepisów zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r., poz. 1145).

W świetle treści art. 46 § 1 przywołanej ustawy nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Jednocześnie, jak stanowi art. 47 § 1 cytowanej ustawy część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych. W myśl § 2 tego artykułu częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego. Natomiast przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej części składowych (art. 47 § 3 powołanej ustawy).

Według natomiast art. 48 Kodeksu cywilnego, do części składowych gruntu (z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w ustawie) należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.

W przypadku zatem budowy budynków na własnym gruncie, grunt ten wraz z budynkami stanowi jedną rzecz (nieruchomość), zgodnie z zasadą superficies solo cedit, w myśl której własność nieruchomości gruntowej rozciąga się na budynki, które stały się częścią składową nieruchomości. Budynek trwale związany z gruntem, jako część składowa gruntu, nie może być przedmiotem odrębnej własności. Wobec powyższego, regulacja zawarta w prawie cywilnym skutkuje tym, że datą nabycia nieruchomości jest data nabycia prawa własności gruntu bez względu na to czy na gruncie tym wybudowano budynek czy też nie i kiedy to nastąpiło.

Zauważyć również należy, że w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest mowa tylko o sprzedaży nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości. Przepis ten nie rozdziela sprzedaży gruntu od sprzedaży budynku stanowiącego jego część składową. Nie wymienia ponadto sprzedaży budynku jako odrębnego źródła przychodu w podatku dochodowym.

Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że pięcioletni okres, od którego upływu uzależniony jest obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od planowanej sprzedaży udziału ½ w zabudowanej nieruchomości gruntowej, nabytego przez Wnioskodawczynię w drodze spadku, należy liczyć od końca roku 2008 kiedy doszło do nabycia przez spadkodawcę nieruchomości gruntowej. Zatem wskazana ww. transakcja nie spowoduje powstania źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zw. z art. 10 ust. 5 tej ustawy, gdyż zostanie dokonana po upływie pięciu lat licząc od końca roku, w którym nastąpiło jej nabycie przez spadkodawcę. W konsekwencji, Wnioskodawczyni nie będzie miała obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych w związku ze sprzedażą ww. nieruchomości.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w X, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.