Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.126.2017.2.RG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-06-05
Teza: brak prawa do dokonania korekty podstawy opodatkowania i podatku należnego na podstawie art. 89a ustawy
Słowa kluczowe: dług-dług zły; dłużnik; korekta; restrukturyzacja; ulga
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1a-art. 89a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 30 marca 2017 r. (data wpływu 07 kwietnia 2017r.), uzupełnionym pismem z dnia 26 maja 2017 r. (data wpływu 29 maja 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do dokonania korekty podstawy opodatkowania i podatku należnego na podstawie art. 89a ustawy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 07 kwietnia 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do dokonania korekty podstawy opodatkowania i podatku należnego na podstawie art. 89a ustawy.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 26 maja 2017 r. (data wpływu 29 maja 2017 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy oraz własnego stanowiska w sprawie.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny (doprecyzowany w uzupełnieniu wniosku).

W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą Wnioskodawczyni wykonywała prace serwisowe dla firmy, która aktualnie jest w restrukturyzacji. Zainteresowana jest również czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Za wykonane usługi wystawiła faktury, od których odprowadziła zarówno podatek dochodowy jak i podatek VAT. W związku z problemami finansowymi firma nie uregulowała płatności wynikających z tychże faktur.

W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą Wnioskodawczyni wykonywała prace serwisowe dla Spółki która aktualnie jest w restrukturyzacji. W połowie września 2016 Spółka złożyła wniosek o otwarcie postępowania sanacyjnego. W połowie grudnia 2016 Sąd przychylił się do wniosku. Jednak w styczniu 2017 sąd umorzył postępowanie sanacyjne.

19 stycznia 2017 wpisano w KRS do nazwy Spółki „w restrukturyzacji”.

Usługi serwisowe dla Spółki Wnioskodawczyni wykonywała od roku 2011 nieprzerwanie do roku października 2016.

W całym okresie Zainteresowana wystawiła 313 faktur (2011-12, 2012-38, 2013-56, 2014-26, 2015-92, 2016-89).

Za wykonane usługi Wnioskodawczyni wystawiła faktury, od których odprowadziła zarówno podatek dochodowy jak i podatek VAT. W związku z problemami finansowymi firma nie uregulowała płatności wynikających z tychże faktur.

Sytuacja dotyczy następujących faktur:

Nr faktury Data wystawienia Termin płatności Data upływu 150 dni

0144/6/15 18-06-2015 02-07-2015 05.2016

0216/8/15 11-08-2015 25-08-2015 05.2016

0025/1/16 29-01-2016 12-02-2016 07.2016

0026/1/16 29-01-2016 12-02-2016 07.2016

0027/1/16 29-01-2016 12-02-2016 07.2016

0031/1/16 29-01-2016 12-02-2016 07.2016

0054/2/16 16-02-2016 01-03-2016 07.2016

0075/2/16 29-02-2016 14-03-2016 08.2016

0080/2/16 29-02-2016 14-03-2016 08.2016

0082/2/16 29-02-2016 14-03-2016 08.2016

0117/3/16 25-03-2016 08-04-2016 09.2016

0119/3/16 28-03-2016 11-04-2016 09.2016

0120/3/16 28-03-2016 11-04-2016 09.2016

0175/4/16 29-04-2016 13-05-2016 10.2016

0176/4/16 29-04-2016 13-05-2016 10.2016

0177/4/16 29-04-2016 13-05-2016 10.2016

0178/4/16 29-04-2016 13-05-2016 10.2016

0179/4/16 29-04-2016 13-05-2016 10.2016

0180/4/16 29-04-2016 13-05-2016 10.2016

0181/4/16 29-04-2016 13-05-2016 10.2016

0182/4/16 29-04-2016 13-05-2016 10.2016

0216/5/16 31-05-2016 14-06-2016 11.2016

0217/5/16 31-05-2016 14-06-2016 11.2016

0218/5/16 31-05-2016 14-06-2016 11.2016

0219/5/16 31-05-2016 14-06-2016 11.2016

0220/5/16 31-05-2016 14-06-2016 11.2016

0223/5/16 31-05-2016 14-06-2016 11.2016

0300/7/16 29-07-2016 12-08-2016 01.2017

0301/7/18 29-07-2016 12-08-2016 01.2017

0302/7/16 29-07-2016 12-08-2016 01.2017

0303/7/16 29-07-2016 12-08-2016 01.2017

0304/7/16 29-07-2016 12-08-2016 01.2017

0305/7/16 29-07-2016 12-08-2016 01.2017

0306/7/16 29-07-2016 12-08-2016 01.2017

0307/7/16 29-07-2016 12-08-2016 01.2017

0308/7/16 29-07-2016 12-08-2016 01.2017

0309/7/16 29-07-2016 12-08-2016 01.2017

0310/7/16 29-07-2016 12-08-2016 01.2017

0311/7/16 29-07-2016 12-08-2016 01.2017

0312/7/16 29-07-2016 12-08-2016 01.2017

0313/7/16 29-07-2016 12-08-2016 01.2017

0314/7/16 29-07-2016 12-08-2016 01.2017

0329/8/16 11-08-2016 25-08-2016 01.2017

W całym okresie prowadzenia działalności Wnioskodawczyni była podatnikiem VAT czynnym. Dłużnik też był zarejestrowany jako czynny podatnik podatku VAT.

Na pytanie Organu – „czy dłużnik na dzień wykonania usługi był w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego w rozumieniu ustawy z dnia 15 maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne (Dz. U. poz. 978, 1259, 1513, 1830 i 1844 oraz z 2016 r. poz. 615), postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji?” Zainteresowana odpowiedziała: Na dzień wykonania usługi nie był w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego w rozumieniu ustawy z dnia 15 maja 2015r. – Prawo restrukturyzacyjne (Dz. U. poz. 978, 1259, 1513, 1830, 1844 oraz z 2016 r. poz. 615), postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji.

Na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której była dokonana korekta, o której mowa w art. 89a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 z późn. zm.) zarówno Wnioskodawczyni jak i dłużnik byli zarejestrowanymi podatnikami podatku VAT czynnymi. Natomiast na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której dokonana była korekta dłużnik był w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego w rozumieniu ustawy z 15 maja 2015r. - Prawo restrukturyzacyjne (Dz. U. poz. 978, 1259, 1513, 1830, 1844 oraz z 2016 r. poz. 615), postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji.

Korekty deklaracji były składane 14 lutego 2017, natomiast dłużnik od 19 stycznia 2017 był w restrukturyzacji. Od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie minęły dwa lata.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawczyni może skorzystać z procedury nazwanej potocznie „ulgą na złe długi”, która umożliwia wierzycielom (podatnikom VAT) odzyskanie kwoty podatku należnego od danej czynności? Ulga ta dotyczy wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona - czyli gdy nie została ona uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie w ciągu 150 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze.

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie przedstawionym w uzupełnieniu wniosku), aby wierzyciel mógł zastosować ulgę za złe długi, muszą zostać spełnione warunki wymienione w art. 86a ust. 2 ustawy o VAT:

1.  dostawa towaru lub świadczenie usług jest dokonywana na rzecz podatnika zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny, niebędącego w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego w rozumieniu ustawy – Prawo restrukturyzacyjne, postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji;
2.  na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której dokonuje się korekty:
    1.  wierzyciel i dłużnik są podatnikami zarejestrowanymi jako podatnicy VAT czynni;
    2.  dłużnik nie jest w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego, postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji;
3.  od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 2 lata, licząc od końca roku, w którym została wystawiona.

W ramach ulgi za złe długi wierzyciel ma prawo do zmniejszenia zarówno podstawy opodatkowania, jak i podatku należnego o kwoty wynikające z niezapłaconych faktur. Jak wskazano w art. 89a ust. 3 ustawy o VAT, wierzyciel ma prawo do dokonania takiej korekty, w rozliczeniu za okres, w którym upłynął termin 150-dniowy, liczony od dnia upływu terminu płatności określonego w umowie lub na fakturze. Korekty takiej może dokonać pod warunkiem, że do dnia złożenia przez niego deklaracji za ten okres rozliczeniowy należność nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie. Jeżeli w deklaracji za ten okres podatnik nie skorzysta z ulgi za złe długi, będzie mógł prawo to zrealizować jedynie przez korektę deklaracji za okres, w którym upłynął 150 dzień od terminu płatności określonego w umowie lub na fakturze.

Spółka była i jest nadal w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego, w rozumieniu ustawy z 15maja 2015 – Prawo restrukturyzacyjne, w związku z czym 14 lutego 2017 nie było możliwości skorzystania z ulgi na złe długi, nie ma też tej możliwości na dzień dzisiejszy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zasady rozliczenia podatku w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności zostały określone w przepisach art. 89a i art. 89b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą.

I tak, stosownie do treści art. 89a ust. 1 ww. ustawy podatnik może skorygować podstawę opodatkowania oraz podatek należny z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona. Korekta dotyczy również podstawy opodatkowania i kwoty podatku przypadającej na część kwoty wierzytelności, której nieściągalność została uprawdopodobniona.

Natomiast, w myśl art. 89a ust. la ustawy, nieściągalność wierzytelności uważa się za uprawdopodobnioną w przypadku, gdy wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie w ciągu 150 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze.

Przepis ust. 1, na podstawie art. 89a ust. 2 ustawy, stosuje się w przypadku gdy spełnione są następujące warunki:

1.  dostawa towaru lub świadczenie usług jest dokonana na rzecz podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1, zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny, niebędącego w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego w rozumieniu ustawy z dnia 15 maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne (Dz. U., poz. 978, 1259, 1513, 1830, 1844 oraz z 2016 r. poz. 615), postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji;
2.  (uchylony)
3.  na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której dokonuje się korekty, o której mowa w ust. 1:
    1.  wierzyciel i dłużnik są podatnikami zarejestrowanymi jako podatnicy VAT czynni,
    2.  dłużnik nie jest w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego w rozumieniu ustawy z dnia 15 maja 2015r. – Prawo restrukturyzacyjne, postepowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji;
4.  (uchylony),
5.  od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 2 lata, licząc od końca roku, w którym została wystawiona;
6.  (uchylony).

Na mocy art. 89a ust. 3 ustawy, korekta, o której mowa w ust. 1, może nastąpić w rozliczeniu za okres, w którym nieściągalność wierzytelności uznaje się za uprawdopodobnioną, pod warunkiem że do dnia złożenia przez wierzyciela deklaracji podatkowej za ten okres wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie.

W przypadku gdy po złożeniu deklaracji podatkowej, w której dokonano korekty, o której mowa w ust. 1, należność została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie, wierzyciel obowiązany jest do zwiększenia podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku należnego w rozliczeniu za okres, w którym należność została uregulowana lub zbyta. W przypadku częściowego uregulowania należności, podstawę opodatkowania oraz kwotę podatku należnego zwiększa się w odniesieniu do tej części (art. 89a ust. 4 ustawy).

Wierzyciel obowiązany jest wraz z deklaracją podatkową, w której dokonuje korekty, o której mowa w ust. 1, zawiadomić o tej korekcie właściwego dla niego naczelnika urzędu skarbowego wraz z podaniem kwot korekty oraz danych dłużnika (art. 89a ust. 5 ustawy).

Zatem powołane wyżej przepisy art. 89a ustawy dopuszczają możliwość dokonania przez podatnika korekty podstawy opodatkowania i podatku należnego, który powstał w związku z dostawą towarów lub świadczeniem usług na terytorium kraju, w sytuacji, gdy nabywca towaru bądź usługi, nie dokonał zapłaty na rzecz dostawcy. Należy także zauważyć, że tylko łączne spełnienie wszystkich warunków wymienionych w art. 89a ust. 2 ustawy, daje prawo do skorygowania podatku należnego.

Jednym z warunków umożliwiających wierzycielowi skorzystanie z ulgi za złe długi jest ten, aby dostawa towaru lub świadczenie usług była dokonana na rzecz podatnika, zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny, niebędący w trakcie postepowania restrukturyzacyjnego w rozumieniu ustawy z dnia 15 maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne, postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. Prawo restrukturyzacyjne (Dz. U. z 2016 r., poz. 1574, z późn. zm.), ustawa reguluje:

1.  zawieranie przez dłużnika niewypłacalnego lub zagrożonego niewypłacalnością układu z wierzycielami oraz skutki układu;
2.  przeprowadzanie działań sanacyjnych.

W myśl art. 2 ww. ustawy Prawo restrukturyzacyjne, restrukturyzację przeprowadza się w następujących postępowaniach restrukturyzacyjnych:

1.  postępowaniu o zatwierdzenie układu;
2.  przyspieszonym postępowaniu układowym;
3.  postępowaniu układowym;
4.  postępowaniu sanacyjnym.

Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy Prawo restrukturyzacyjne, celem postępowania restrukturyzacyjnego jest uniknięcie ogłoszenia upadłości dłużnika przez umożliwienie mu restrukturyzacji w drodze zawarcia układu z wierzycielami, a w przypadku postępowania sanacyjnego - również przez przeprowadzenie działań sanacyjnych, przy zabezpieczeniu słusznych praw wierzycieli.

Postępowanie o zatwierdzenie układu:

1.  umożliwia zawarcie układu w wyniku samodzielnego zbierania głosów wierzycieli przez dłużnika bez udziału sądu;
2.  może być prowadzone, jeżeli suma wierzytelności spornych uprawniających do głosowania nad układem nie przekracza 15% sumy wierzytelności uprawniających do głosowania nad układem (art. 2 ust. 2 ustawy Prawo restrukturyzacyjne).

Przyspieszone postępowanie układowe:

1.  umożliwia dłużnikowi zawarcie układu po sporządzeniu i zatwierdzeniu spisu wierzytelności w uproszczonym trybie;
2.  może być prowadzone, jeżeli suma wierzytelności spornych uprawniających do głosowania nad układem nie przekracza 15% sumy wierzytelności uprawniających do głosowania nad układem (art. 2 ust. 3 ustawy Prawo restrukturyzacyjne)

Postępowanie układowe:

1.  umożliwia dłużnikowi zawarcie układu po sporządzeniu i zatwierdzeniu spisu wierzytelności;
2.  może być prowadzone, jeżeli suma wierzytelności spornych uprawniających do głosowania nad układem przekracza 15% sumy wierzytelności uprawniających do głosowania nad układem (art. 2 ust. 4 ustawy Prawo restrukturyzacyjne)

Zgodnie z brzmieniem art. 2 ust. 5 ustawy Prawo restrukturyzacyjne, postępowanie sanacyjne umożliwia dłużnikowi przeprowadzenie działań sanacyjnych oraz zawarcie układu po sporządzeniu i zatwierdzeniu spisu wierzytelności.

Działaniami sanacyjnymi są czynności prawne i faktyczne, które zmierzają do poprawy sytuacji ekonomicznej dłużnika i mają na celu przywrócenie dłużnikowi zdolności do wykonywania zobowiązań, przy jednoczesnej ochronie przed egzekucją (art. 2 ust. 6 ustawy Prawo restrukturyzacyjne).

Zgodnie z art. 189 ust. 1 ustawy Prawo restrukturyzacyjne, dzień wydania postanowienia o otwarciu przyspieszonego postępowania układowego, postępowania układowego lub postępowania sanacyjnego jest dniem otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego.

W świetle art. 66 ust. 1 i ust. 2 ustawy Prawo restrukturyzacyjne, otwarcie postępowania restrukturyzacyjnego nie ma wpływu na zdolność prawną oraz zdolność do czynności prawnych dłużnika. Po wydaniu przez sąd postanowienia o otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego przedsiębiorca występuje w obrocie pod dotychczasową firmą z dodaniem oznaczenia "w restrukturyzacji".

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawczyni w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą wykonywała prace serwisowe dla Spółki. Za wykonane usługi wystawiła faktury, od których odprowadziła zarówno podatek dochodowy jak i podatek VAT. W związku z problemami finansowymi firma nie uregulowała płatności wynikających z tychże faktur. W całym okresie prowadzenia działalności Wnioskodawczyni była podatnikiem VAT czynnym. Dłużnik też był zarejestrowany jako czynny podatnik podatku VAT. Na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której była dokonana korekta, o której mowa w art. 89a ust. 1 ustawy zarówno Wnioskodawczyni jak i dłużnik byli zarejestrowanymi podatnikami podatku VAT czynnymi. Na dzień wykonania usługi dłużnik nie był w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego w rozumieniu ustawy z dnia 15 maja 2015r. – Prawo restrukturyzacyjne, natomiast na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której dokonana była korekta dłużnik był w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego. Od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie minęły dwa lata.

Jak wskazano wyżej podatnikom podatku od towarów i usług przysługuje prawo do korekty podstawy opodatkowania i podatku należnego w sytuacji, gdy podatnik nie otrzymał w odpowiednim terminie zapłaty za sprzedane towary czy usługi. Jednym z warunków umożliwiających wierzycielowi skorzystanie z ulgi za złe długi jest ten, aby dostawa towaru lub świadczenie usług była dokonana na rzecz podatnika, zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny, niebędącego w trakcie postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji oraz dłużnik nie może być ani w momencie dostawy towaru czy świadczenia usługi, ani też na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której wierzyciel dokona korekty w ramach ulgi za złe długi, w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego w rozumieniu ustawy z dnia 15 maja 2015 r. Prawo restrukturyzacyjne.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy, należy stwierdzić, iż aby podatnik mógł dokonać korekty określonej w art. 89a ust. 1 ustawy, warunki określone w art. 89a ust. 1a i ust. 2 ustawy muszą być spełnione łącznie. Brak któregokolwiek z wymienionych warunków stanowi przesłankę do braku takiego prawa.

Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że skoro, , jak wskazała Wnioskodawczyni, dłużnik na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której dokonana byłaby korekta był w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego, w rozumieniu ustawy z dnia 15 maja 2015r. – Prawo restrukturyzacyjne, zatem nie jest tutaj spełniona, wynikająca z przepisu art. 89a ust. 2 pkt 3 lit. b ustawy, jedna z przesłanek warunkujących możliwość dokonania przez sprzedawcę obniżenia podatku należnego w trybie przewidzianym w art. 89a ust. 1 ustawy

Zatem nie został spełniony warunek, o którym mowa w art. 89a ust. 2 pkt 3 lit. b) ustawy warunkujący korektę podstawy opodatkowania i podatku należnego z tytułu nieściągalności wierzytelności. Wnioskodawczyni tym samym nie jest uprawniona do korekty podstawy opodatkowania i podatku należnego w związku z nieuregulowaniem wierzytelności przez kontrahenta.

Tym samym stanowisko Wnioskodawczyni, należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Tut. Organ informuje, że niniejszą interpretacją został załatwiony wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług. Natomiast wniosek w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie załatwiony odrębnym rozstrzygnięciem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.