Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.362.2017.2.SŻ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-01-26
Teza: 1. Czy od zawartej umowy sprzedaży działki nr 157 należy odprowadzić podatek dochodowy? 2. Czy od zawartej umowy sprzedaży działki nr 57 należy odprowadzić podatek dochodowy?
Słowa kluczowe: darowizna; działki; gospodarstwa-gospodarstwa rolne; grunty-grunty rolne; nabycie; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; sprzedaż; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 14 listopada 2017 r. (data wpływu 15 listopada 2017 r.), uzupełnionym pismem z dnia 8 stycznia 2018 r. (data wpływu 9 stycznia 2017 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia udziałów w nieruchomościach – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 listopada 2017 r. wpłynął do Organu podatkowego ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia udziałów w nieruchomościach.

Powyższy wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), w związku z powyższym pismem z dnia 21 grudnia 2017 r., Nr 0113-KDIPT2-2.4011.362.2017.1.SŻ, wezwano Wnioskodawcę, na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłane zostało w dniu 21 grudnia 2017 r. (skutecznie doręczone w dniu 2 stycznia 2018 r.). W dniu 9 stycznia 2018 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

W dniu 9 grudnia 2014 r. w drodze darowizny (akt notarialny Rep. A nr 11198/2014) Wnioskodawca nabył od córki:

*   działkę nr 157, stanowiącą grunty orne o klasoużytkach: R IVa (1,2200 ha),

R IVb (0,8700 ha) oraz R V (0,2300 ha), co stanowiło łącznie 2,3200 ha;

*   działkę nr 57, stanowiącą: grunty orne R IVa, łąki trwałe Ł III, grunty rolne zabudowane

Br – R IVa, o łącznej powierzchni 0,5900 ha.

Poza ww. darowanymi działkami, Wnioskodawca jest również właścicielem działki nr 59, o powierzchni 0,4600 ha, stanowiącej grunty orne oraz grunty orne zabudowane. Łącznie Wnioskodawca jest właścicielem gospodarstwa rolnego o łącznej powierzchni 3,3700 ha, które jest przez Niego uprawiane.

W związku z pogarszającym się stanem zdrowia Wnioskodawca zamierza sprzedać działkę nr 157 oraz działkę nr 57, dwóm różnym osobom. Nabywcą działki nr 157 (o powierzchni 2,3200 ha) ma być rolnik zamieszkały w tej samej gminie, który posiada własne gospodarstwo rolne i chce je powiększyć o zakupioną działkę oraz uprawiać ją zgodnie z jej przeznaczeniem, tj. grunty orne. Ponadto oświadczył ustnie, że co najmniej przez okres najbliższych 5 lat nie zamierza zmieniać charakteru rolnego zakupionych gruntów. Z dołączonych dokumentów z Urzędu Miejskiego wynika, że gmina nie posiada planu zagospodarowania przestrzennego dla tej działki.

Nabywcą działki nr 57 (o powierzchni 0,5900 ha) ma być również rolnik zamieszkały na terenie tej samej gminy i miejscowości, który posiada własne gospodarstwo rolne i zamierza je powiększyć poprzez zakup ww. działki. Ponadto oświadczył ustnie, że co najmniej przez okres najbliższych 5 lat nie zamierza zmieniać charakteru rolnego zakupionych gruntów. Z załączonych dokumentów z Urzędu Miejskiego wynika, że gmina nie posiada planu zagospodarowania przestrzennego.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że Wnioskodawca wraz z żoną byli jedynymi właścicielami działki nr 157 i nr 57, nie było na nich innej współwłasności. Wnioskodawca ze swoją żoną … nie posiada rozdzielności majątkowej.

Działka nr 157 od 1971 r. do 1997 r. wchodziła w skład majątku wspólnego Wnioskodawcy i Jego żony. W 1997 r. została zbyta w drodze darowizny na rzecz syna Wnioskodawcy, natomiast syn Wnioskodawcy w dniu 16 kwietnia 2007 r. zbył ją w drodze darowizny na rzecz swojej siostry, a córki Wnioskodawcy, zaś ona w dniu 9 grudnia 2014 r. zbyła ją w drodze darowizny na rzecz Wnioskodawcy i Jego żony.

Działka nr 57 nigdy wcześniej nie wchodziła w skład majątku wspólnego Wnioskodawcy i Jego żony. Otrzymali ją wraz z działką nr 157 w drodze darowizny od córki w 2014 r.

Działka nr 57 znajduje się we wsi …., a działka nr 157 znajduje się tuż za wsią …., w ciągu pól uprawnych.

W dniu 30 listopada 2017 r. została zbyta działka nr 157 (akt notarialny Rep. A nr 12983/2017). Do sprzedaży nie była potrzebna zgoda Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa, ponieważ kupiec jest rolnikiem powyżej 5 lat i posiada powyżej 11 ha gruntów rolnych, a zakupiona działka powiększyła jego gospodarstwo rolne.

W dniu 5 stycznia 2018 r. została zbyta działka nr 57 (akt notarialny Rep. A nr 51/2018). Do sprzedaży została uzyskana zgoda Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa, ponieważ kupiec jest rolnikiem poniżej 5 lat, a powyżej 3 lat i posiada poniżej 11 ha gruntów rolnych, a zakupiona działka powiększyła jego gospodarstwo rolne.

Cała działka nr 157 została sprzedana na podstawie jednej umowy przenoszącej własność na rzecz kupującego oraz cała działka nr 57 została sprzedana na podstawie jednej umowy przenoszącej własność na rzecz drugiej osoby kupującej.

Ww. działki weszły w skład gospodarstw rolnych kupujących. Ponadto każdy z nich oświadczył, że zakupione działki nie zmienią swojego charakteru rolnego.

Odpłatne zbycie działek nie nastąpiło wskutek wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu przepisu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca nadmienia, że w dniu sprzedaży działki nr 157 był On właścicielem gospodarstwa rolnego o łącznej powierzchni 3,97 ha składającego się z działek nr 157 (o powierzchni 2,91 ha), nr 57 (o powierzchni 0,59 ha) oraz nr 59/2 (o powierzchni 0,47 ha). Działka nr 59/2 widoczna jest również na wyrysie z mapy ewidencyjnej.

W dniu sprzedaży działki nr 57 Wnioskodawca był właścicielem gospodarstwa rolnego o łącznej powierzchni 1,06 ha.

Wnioskodawca jest zameldowany na terenie gminy, w której znajduje się Jego gospodarstwo rolne powyżej pięciu lat (od 1974 r.).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku):

1.  Czy od zawartej umowy sprzedaży działki nr 157 należy odprowadzić podatek dochodowy?
2.  Czy od zawartej umowy sprzedaży działki nr 57 należy odprowadzić podatek dochodowy?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie doprecyzowanym w uzupełnieniu wniosku), podatek dochodowy ze sprzedaży działki nr 57 i nr 157 nie należy się, gdyż nieruchomości wskutek sprzedaży nie utraciły charakteru rolnego i w dalszym ciągu wchodzą w skład gospodarstw rolnych. Ponadto, zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zostały spełnione przesłanki zwalniające uzyskane przychody ze sprzedaży gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego od podatku dochodowego, tj.:

*   sprzedane grunty są zakwalifikowane jako użytki rolne,

*   w chwili sprzedaży stanowiły gospodarstwo rolne,

*   sprzedaż dotyczyła części gospodarstwa rolnego,

*   grunty nie utraciły wskutek sprzedaży rolnego charakteru.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c)

– przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r., poz. 459, z późn. zm.) umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.

Jak wynika z treści art. 888 § 1 ustawy Kodeks cywilny, przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Darowizna zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego, jest umową, a nie jednostronną czynnością prawną. Istotą jej jest zatem bezpłatne świadczenie, które darczyńca wykonuje ze swego majątku na rzecz innej osoby. Immanentną cechą tak rozumianej darowizny jest więc brak gospodarczego ekwiwalentu. Umowa prowadzi do przesunięcia określonego dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku osoby obdarowanej. Samo zaś przesunięcie następuje zawsze pod tytułem darmym i podyktowane jest chęcią wzbogacenia obdarowanego.

Należy również wskazać, że stosunki majątkowe pomiędzy małżonkami zostały uregulowane przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2017 r., poz. 682). Zgodnie z art. 31 § 1 ww. Kodeksu, z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nie objęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że w dniu 9 grudnia 2014 r. w drodze darowizny Wnioskodawca nabył od córki:

*   działkę nr 157, stanowiącą grunty orne o klasoużytkach: R IVa (1,2200 ha),

R IVb (0,8700 ha) oraz R V (0,2300 ha), co stanowiło łącznie 2,3200 ha;

*   działkę nr 57, stanowiącą: grunty orne R IVa, łąki trwałe Ł III, grunty rolne zabudowane

Br – R IVa, o łącznej powierzchni 0,5900 ha.

Poza ww. darowanymi działkami, Wnioskodawca jest również właścicielem działki nr 59, o powierzchni 0,4600 ha, stanowiącej grunty orne oraz grunty orne zabudowane. Wnioskodawca jest właścicielem gospodarstwa rolnego o łącznej powierzchni 3,3700 ha, które jest przez Niego uprawiane.

Wnioskodawca wraz z żoną byli jedynymi właścicielami działki nr 157 i nr 57. Wnioskodawca ze swoją żoną nie posiada rozdzielności majątkowej.

W dniu 30 listopada 2017 r. została zbyta działka nr 157. Kupujący jest rolnikiem powyżej 5 lat i posiada powyżej 11 ha gruntów rolnych, a zakupiona działka powiększyła jego gospodarstwo rolne. W dniu 5 stycznia 2018 r. została zbyta działka nr 57. Kupujący jest rolnikiem poniżej 5 lat, a powyżej 3 lat i posiada poniżej 11 ha gruntów rolnych, a zakupiona działka powiększyła jego gospodarstwo rolne. Ww. działki weszły w skład gospodarstw rolnych kupujących, którzy oświadczyli, że zakupione działki nie zmienią swojego charakteru rolnego.

Odpłatne zbycie działek nie nastąpiło wskutek wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu przepisu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem, dokonując oceny skutków podatkowych odpłatnego zbycia udziałów w nieruchomościach (działkach) należy stwierdzić, że stanowi ono źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nastąpiło przed upływem 5 lat podatkowych, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie udziałów w nieruchomościach w drodze darowizny, tj. 2014 r.

Zgodnie z art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

W myśl art. 30e ust. 2 ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonych zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Stosownie do art. 19 ust. 1 cyt. ustawy, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Na podstawie art. 22 ust. 6d ww. ustawy, za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Zgodnie z art. 22 ust. 6e ww. ustawy, wysokość tych nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

W myśl art. 30e ust. 4 cyt. ustawy, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39), wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Jednakże, przepis art. 21 ust. 1 pkt 28 ww. ustawy zwalnia z podatku dochodowego przychody uzyskane z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego; zwolnienie nie dotyczy przychodu uzyskanego ze sprzedaży gruntów, które w związku z tą sprzedażą utraciły charakter rolny.

Ustawa o podatku dochodowym nie zawiera definicji pojęcia „gospodarstwo rolne”. W celu wyjaśnienia tej kwestii odsyła, zgodnie z dyspozycją art. 2 ust. 4 ww. ustawy do przepisów ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1892).

Zgodnie z art. 1 tej ustawy opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Natomiast art. 2 ust. 1 ustawy stanowi, że za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej.

Zgodnie z § 67 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia

29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2016 r., poz. 1034,

z późn. zm.), użytki gruntowe wykazywane w ewidencji dzielą się na następujące grupy:

1.  grunty rolne,
2.  grunty leśne,
3.  grunty zabudowane i zurbanizowane,
4.  użytki ekologiczne, oznaczone symbolem złożonym z litery „E” oraz symbolu odpowiedniego użytku gruntowego określającego sposób zagospodarowania lub użytkowania terenu, np. E-Ws, E-Wp, E-Ls, E-Lz, E-N, E-Ps, E-R,
5.  (uchylony),
6.  grunty pod wodami,
7.  tereny różne oznaczone symbolem - Tr.

Stosownie natomiast do treści § 68 ust. 1 ww. rozporządzenia, grunty rolne dzielą się na:

1.  użytki rolne, do których zalicza się:
    1.  grunty orne, oznaczone symbolem - R,
    2.  sady, oznaczone symbolem - S,
    3.  łąki trwałe, oznaczone symbolem – Ł,
    4.  pastwiska trwałe, oznaczone symbolem - Ps,
    5.  grunty rolne zabudowane, oznaczone symbolem - Br,
    6.  grunty pod stawami, oznaczone symbolem - Wsr,
    7.  grunty pod rowami, oznaczone symbolem – W,
    8.  grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, oznaczone symbolem – Lzr
2.  nieużytki, oznaczone symbolem – N.

Z treści przywołanych przepisów wynika zatem, że zastosowanie zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od łącznego spełnienia następujących przesłanek:

*   grunty muszą być zakwalifikowane jako użytki rolne i nie mogą być zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza,

*   muszą stanowić gospodarstwo rolne (tj. będący własnością osoby fizycznej obszar gruntów o łącznej powierzchni co najmniej 1 ha) lub jego część składową,

*   grunty nie mogą utracić wskutek sprzedaży rolnego charakteru.

Utrata charakteru rolnego gruntu następuje przez wyłączenie gruntów z produkcji rolnej polegające na faktycznym przekształceniu sposobu ich użytkowania, łączącym się ze zmianą ich dotychczasowego przeznaczenia. Dla oceny czy dokonana transakcja skutkuje utratą charakteru rolnego gruntu decydujące znaczenie ma cel jego nabycia, faktyczny zamiar nabywcy

co do przeznaczenia nieruchomości bądź inne okoliczności związane z daną transakcją. Faktyczne przekształcenie sposobu użytkowania gruntów może wynikać bezpośrednio z aktu notarialnego, z charakteru nabywcy lub innych okoliczności związanych z daną transakcją. Całokształt tych okoliczności może wskazywać na utratę charakteru rolnego nabywanego gruntu, nawet wówczas, gdy nieruchomość taka umiejscowiona jest w planie zagospodarowania przestrzennego jako nieruchomość położona na terenach upraw rolnych. Chodzi bowiem o faktyczną, a nie jedynie prawną utratę charakteru rolnego przez nieruchomość. Okoliczność czy dana nieruchomość w wyniku sprzedaży nie utraciła charakteru rolnego podlega weryfikacji przez organ podatkowy w toku ewentualnego postępowania podatkowego. Zastosowanie zwolnienia z opodatkowania leży w interesie podatnika, więc to po jego stronie spoczywa obowiązek wykazania, że spełnia przesłanki do zwolnienia.

Jeżeli zatem zostaną zachowane powyższe warunki, przychód uzyskany ze sprzedaży tego rodzaju nieruchomości korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego.

Reasumując, sprzedaż przez Wnioskodawcę w dniu 30 listopada 2017 r. działki nr 157, nabytej w drodze darowizny w dniu 9 grudnia 2014 r., nastąpiła przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym doszło do nabycia ww. nieruchomości, w związku z czym stanowi w 2017 r. źródło przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Sprzedaż przez Wnioskodawcę działki nr 57 w dniu 5 stycznia 2018 r., nabytej w drodze darowizny w dniu 9 grudnia 2014 r., również nastąpiła przed upływem pięcioletniego terminu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym z tytułu tej sprzedaży powstał w 2018 r. przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości na podstawie ww. przepisu.

Jednakże zaznaczyć należy, że przychody osiągnięte z tytułu sprzedaży udziałów w nieruchomościach (tj. w działce nr 57 i działce nr 157) w 2017 r. i w 2018 r. będą korzystały ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 28 ww. ustawy, ze względu na spełnienie warunków tego zwolnienia.

W związku z powyższym, Wnioskodawca nie jest zobowiązany do zapłaty z tego tytułu podatku dochodowego.

Tutejszy Organ zaznacza, że okoliczność, czy dana nieruchomość w wyniku sprzedaży utraciła charakter rolny podlega szczegółowej weryfikacji przez organ podatkowy w toku ewentualnego postępowania podatkowego. Zatem, mając na uwadze treść przepisu art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), tut. Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego nie jest uprawniony do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które wskazywałoby, czy w związku ze sprzedażą grunt utraci, czy też nie charakter rolny.

Zgodnie z zasadą dochodzenia do prawdy materialnej wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy organy podatkowe podejmują w toku postępowania podatkowego. Podstawowym narzędziem realizacji tej zasady jest bowiem postępowanie dowodowe, które nie jest prowadzone w ramach postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej.

Ponadto, podkreślić należy, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z treści art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. W związku z tym, interpretacje te wywierają skutki prawne jedynie w stosunku do tego podmiotu, do którego są skierowane. Zatem, niniejsza interpretacja indywidualna jest wiążąca dla Wnioskodawcy jako osoby występującej z wnioskiem, natomiast nie wywołuje skutków prawnych dla Jego żony.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawyz dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.