Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-303/08/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-06-25
Teza: Podatnik ma prawo do jednoczesnej sprzedaży i zwrotu podatku podróżnym po spełnieniu wymogów ustawowych i tylko w odniesieniu do towarów przez niego sprzedawanych.
Słowa kluczowe: podatek-podatek od towarów i usług-zwrot podatku od towarów i usług; podróżni; sprzedawca; zleceniodawca; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 6-art. 126; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 6-art. 127

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pana stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 25 marca 2008 r.(data wpływu 31 marca 2008 r.), uzupełnione pismami z dnia 25 kwietnia 2008 r. (data wpływu 30 kwietnia 2008 r.) i 6 czerwca 2008 r. (data wpływu 9 czerwca 2008 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie warunków sprzedaży towarów w ramach sytemu zwrotu podatku podróżnym - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 31 marca 2008 roku został złożony wniosek, uzupełniony pismami z dnia 25 kwietnia i 6 czerwca 2008 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie warunków sprzedaży towarów w ramach systemu zwrotu podatku podróżnym.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny**.

Prowadzi Pan działalność gospodarczo-usługową oraz handlową. Ponadto prowadzi Pan działalność gospodarczą jako autoryzowany dealer samochodowy prowadzący sprzedaż oryginalnych części zamiennych do samochodów.

Zdarzają się sytuacje, że nabywcami są osoby fizyczne niemające stałego miejsca zamieszkania na terytorium Wspólnoty, zwane dalej „podróżnymi”, które nie mają prawa do otrzymania zwrotu podatku zapłaconego przy nabyciu towarów na terytorium kraju, które w stanie nienaruszonym zostały wywiezione poza terytorium Wspólnoty w bagażu osobistym podróżnego. Nie może Pan dokonywać zwrotu podatku podróżnym z uwagi na to, że nie zostały spełnione warunki do dokonywania takiego zwrotu. Jest Pan zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. W ramach prowadzonej działalności prowadzona jest ewidencja obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących. Nie została zawarta umowa w sprawie zwrotu podatku z podmiotem, o którym mowa w art. 127 ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług.

Obroty za poprzednie lata są większe niż określone w ust. 6 art. 127 (powyżej 400 tys. zł).

Nie posiada Pan zaległości z tytułu składek wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz w podatkach stanowiących dochód budżetu państwa. Nie spełniono natomiast warunków określonych w art. 127 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług.

W piśmie z dnia 6 czerwca 2008 r. uzupełniono stan faktyczny o następujące informacje:

*   Jest zarejestrowanym podatnikiem
*   Prowadzi ewidencje obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących
*   Nie zwarł umowy w sprawie zwrotu podatku przynajmniej z jednym z podmiotów, o którym mowa w ust. 8 art. 127.

Ponadto wskazano w piśmie, że Wnioskodawca nie jest Pan zwolniony od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie**.

Czy jako autoryzowany sprzedawca części Wnioskodawca może jednocześnie dokonywać sprzedaży towarów podróżnym w systemie zwrotu VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy będącego autoryzowanym dealerem samochodowym prowadzącym sprzedaż oryginalnych części zamiennych do samochodów ma prawo do sprzedaży tych części. Ponadto zaznaczył, iż nie posiada uprawnień do dokonywania zwrotu podatku podróżnym.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe**.

Zgodnie z art. 126 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), osoby fizyczne niemające stałego miejsca zamieszkania na terytorium Wspólnoty, zwane dalej „podróżnymi”, mają prawo do otrzymania zwrotu podatku zapłaconego przy nabyciu towarów na terytorium kraju, które w stanie nienaruszonym zostały wywiezione przez nie poza terytorium Wspólnoty w bagażu osobistym z zastrzeżeniem ust. 3 oraz art. 127 i 128.

W myśl art. 127 ust. 1 cyt. ustawy, zwrot podatku, o którym mowa w art. 126 ust. 1, przysługuje w przypadku zakupu towarów u podatników,, zwanych dalej „sprzedawcami”, którzy:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy podatku oraz
2.  prowadzą ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących, oraz
3.  zawarli umowy w sprawie zwrotu podatku przynajmniej z jednym podmiotów, o których mowa w ust. 8.

Jak stanowi ust. 2 powołanego artykułu, ust. 1 pkt 3 nie stosuje się w przypadku, gdy sprzedawca dokonuje zwrotu podatku podróżnemu.

Zgodnie z ust. 3 tegoż artykułu sprzedawcami nie mogą być podatnicy zwolnieni od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9.

Z godnie z art. 127 ust. 4 sprzedawcy są obowiązani:

1.  poinformować naczelnika urzędu skarbowego na piśmie, że są sprzedawcami;
2.  zapewnić podróżnym pisemną informację o zasadach zwrotu podatku w czterech językach: polskim, angielskim, niemieckim i rosyjskim;
3.  oznaczyć punkty sprzedaży znakiem informującym podróżnych o możliwości zakupu w tych punktach towarów, od których przysługuje zwrot podatku;
4.  poinformować naczelnika urzędu skarbowego o miejscu, gdzie podróżny dokonujący u nich zakupu towarów może odebrać podatek, oraz z kim mają zawarte umowy o zwrot podatku, i przedłożyć kopie tych umów.

W ust. 6 art. 127 wskazano, że sprzedawcy, o których mowa w ust. 5, mogą dokonywać zwrotu, o którym mowa w art. 126 ust. 1, pod warunkiem że ich obroty za poprzedni rok podatkowy wyniosły powyżej 400.000 zł oraz że dokonują zwrotu podatku wyłącznie w odniesieniu do towarów nabytych przez podróżnego u tego sprzedawcy.

Ze stanu faktycznego opisanego we wniosku, jak również pism stanowiących jego uzupełnienie wynika, że Wnioskodawca spełnia warunki określone w art. 127 ust. 1-3 jednak nie wywiązał się z obowiązków, o których mowa w ust. 4 pkt 1-4 tego artykułu.

Dopiero spełnienie warunków określonych w tym przepisie daje prawo do dokonywania zwrotu podatku podróżnym. Zaznacza się, iż wbrew twierdzeniom Wnioskodawcy, sprzedawca chcąc dokonywać zwrotu VAT podróżnym nie ma obowiązku złożenia kaucji gwarancyjnej , bowiem stosownie do przepisu art. 127 ust. 8 pkt 5 ustawy obowiązek taki ciąży wyłącznie na podmiotach niebędących jednocześnie sprzedawcami towarów objętych zwrotem VAT podróżnym.

Mając na uwadze powyższe oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, że nie jest Pan uprawniony do dokonywania zwrotu podatku „podróżnym”.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.