Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.64.2025.2.GK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-04
Teza: Opodatkowania dostaw transakcji łańcuchowych oraz prawa
do odliczenia podatku naliczonego na wystawionych fakturach
z tytułu nabycia towarów w Polsce.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów
odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
transakcja-transakcja łańcuchowa (szeregowa)
Zagadnienia: naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy
dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów-Miejsce
dostawy towarów - transakcje łańcuchowe
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy
dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów-Miejsce
dostawy towarów niewysyłanych ani
nietransportowanych
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 2c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 2d
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 3-pkt 1
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 3. Wewnątrzwspólnotowe
nabycie towarów i wewnątrzwspólnotowa dostawa
towarów-Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    31 stycznia 2025 r. wpłynął za pośrednictwem platformy ePUAP Państwa wniosek wspólny
    o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania dostaw transakcji
    łańcuchowych oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego na wystawionych fakturach
    z tytułu nabycia towarów w Polsce. Uzupełnili go Państwo pismem z 7 lutego 2025 r.
    (wpływ 7 lutego 2025 r.) oraz - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 14 marca 2025 r.
    (wpływ 14 marca 2025 r.). Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem wspólnym
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
        A. SE
        (...)
    2. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
        B. Sp. z o.o.
        (...)

## Opis zdarzenia przyszłego

A. SE (dalej: Spółka) posiada siedzibę na terytorium Niemiec. Spółka jest członkiem
    międzynarodowej Grupy (...) (dalej: Grupa), w której pełni funkcję dystrybutora (...) jak
    również (...).
    Spółka prowadzi w Niemczech działalność gospodarczą w zakresie:
        produkcji (...), w szczególności (...) oraz ich części,
        sprzedaży tego rodzaju produktów (wyprodukowanych we własnym zakresie jak i
        nabytych),
        świadczenia usług serwisowych na rzecz swoich klientów.

    W celu prowadzenia działalności w Niemczech, Spółka zatrudnia w Niemczech
    pracowników na różnych szczeblach odpowiedzialności: od pracowników produkcyjnych,
    pracowników wsparcia sprzedaży (zajmujących się m.in. kontraktami handlowymi,
    prowadzeniem negocjacji, zamówieniami etc.) po osoby zarządzające działalnością
    gospodarczą Spółki.
    Spółka jest niemieckim rezydentem podatkowym i jest zarejestrowana dla potrzeb
    podatku od wartości dodanej (VAT) na terytorium Niemiec, w tym także dla potrzeb
    transakcji wewnątrzwspólnotowych. Spółka jest zarejestrowana na potrzeby podatku VAT
    w Polsce, w tym również dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych.
    Spółka nabywa ((...) lub ich części) w ramach zakupów krajowych w Polsce od podmiotów z
    Grupy (...), m.in. od B. Sp. z o.o. (dalej: B. Sp. z o.o.).
    B. Sp. z o.o. posiada siedzibę działalności gospodarczej w Polsce i jest zarejestrowana na
    potrzeby podatku VAT w Polsce, w tym również dla celów transakcji
    wewnątrzwspólnotowych. B. Sp. z o.o. pełni w Grupie funkcję producenta kontraktowego
    m.in. (...), jak również części (...) (dalej: Towary).
    Zgodnie z przyjętym w Grupie modelem działalności, B. Sp. z o.o. sprzedaje Towary
    wyłącznie do Spółki, która następnie odsprzedaje je w ramach dostawy krajowej,
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT) lub eksportu (przy czym niniejszy
    wniosek odnosi się do WDT). Spółka oraz B. Sp. z o.o. są stronami tzw. transakcji
    łańcuchowej w ramach której B. Sp. z o.o. sprzedaje Towary do Spółki, która następnie
    odsprzedaje je m.in. do odbiorców mających siedzibę w krajach UE innych niż Polska
    (dalej: Klient).
    W ramach obecnego modelu:
        Spółka nabywa Towary od B. Sp. z o.o. na warunkach Incoterms EXW (obecnie
        możliwe są również inne warunki dostaw, jednak w modelu, którego dotyczy
        niniejszy wniosek sprzedaż będzie dokonywana wyłącznie na warunkach EXW).
        Następnie Spółka sprzedaje te Towary na rzecz Klientów co do zasady na
        warunkach Incoterms CIP/CIF/CFR/CPT/DAP, mogą się również zdarzyć inne
        warunki dostaw.
        Towary są transportowane bezpośrednio od B. Sp. z o.o. w Polsce do Klienta w
        kraju UE innym niż Polska.
        Transport towarów organizowany jest przez Spółkę. Za transport Towarów jak
        również za techniczne kwestie związane z jego koordynacją (w tym wybór
        przewoźnika itp.) odpowiada Spółka lub inny podmiot działający na rzecz Spółki.
        Prawo do dysponowania Towarami jest przeniesione z B. Sp. z o.o. na Spółkę na
        terytorium Polski (przed rozpoczęciem transportu Towarów).
        Towary są własnością Spółki i pozostają jej własnością aż do momentu zakończenia
        transportu na terytorium kraju UE przeznaczenia.
        Spółka dla potrzeb transakcji z B. Sp. z o.o. podaje swój właściwy i ważny numer
        identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo
        członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla
        podatku od wartości dodanej. Tym samym dla potrzeb wskazanej transakcji:
          B. Sp. z o.o. stosuje polski numer VAT-UE,
          Spółka stosuje numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych,
          nadany przez państwo członkowskie inne niż Polska.

        B. Sp. z o.o. rozpoznaje w tym zakresie wewnątrzwspólnotową dostawę towarów i
        wystawia na rzecz Spółki faktury za Towar ze stawką 0% VAT. Faktura wystawiana
        przez B. Sp. z o.o. zawiera wszystkie informacje wymagane przepisami ustawy o
        VAT.
    Spółka planuje dokonać zmian w zakresie dokonywanych transakcji - dla potrzeb wyżej
    opisanych transakcji z B. Sp. z o.o. Spółka będzie podawała B. Sp. z o.o. swój polski numer
    NIP nadany jej dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych z przedrostkiem „PL”.
    Jednocześnie, Spółka pozostanie odpowiedzialna za transport Towarów. Organizacja
    transportu Towarów będzie przebiegała w przedstawiony poniżej sposób.
    Spółka lub podmiot działający na jej rzecz (przewoźnik) będzie odpowiadać za:
        odbiór Towarów z zakładu produkcyjnego B. Sp. z o.o.,
        transport Towarów do Klienta.
    Zgodnie z ustalonymi warunkami dostaw (EXW) B. Sp. z o.o. będzie odpowiedzialna za:
        przygotowanie Towarów do transportu (m.in. przygotowywanie dokumentów
        wysyłkowych oraz kluczy na podstawie awizacji spedycji lub działu sprzedaży),
        wydawanie Towarów przewoźnikom dla celów transportu do Klienta (m.in. wydanie
        dokumentów wysyłkowych, kluczy oraz Towarów kierowcom),
        zabezpieczenie Towarów na czas transportu,
        koordynację transportu Towarów do Klienta (m.in. kontrola terminowości odbiorów
        przez przewoźników, monitorowanie terminowości odbiorów, kontrola
        załadunków),
        inne czynności związane z prawidłową realizacją wydania Towarów.
    Dodatkowo, w określonych przypadkach pracownicy B. Sp. z o.o. będą przekazywali
    faktury wystawione przez Spółkę osobie (kierowcy), która będzie odbierała Towar (pojazd)
    w Polsce w imieniu Klienta. Takie działanie wymagane jest, gdy Towar przekracza granicę
    UE, jest dostarczany do portu morskiego i organy celne kraju wwozu pojazdu wymagają
    dowodu jego własności. Proces ten będzie wyglądał następująco:
        w celu odbioru Towaru przez kierowcę generowane będą dokumenty transportowe
        (Liefershein, CMR),
        w momencie wygenerowania dokumentów transportowych system Spółki
        automatycznie prześle wystawioną przez Spółkę fakturę dokumentującą sprzedaż
        Towaru na adres ogólny e-mail, do którego dostęp mają określeni pracownicy
        Spółki. Otrzymana faktura będzie miała format nieedytowalny. Oznacza to, że nie
        będzie można dokonać w niej żadnych zmian,
        osoba wydająca Towar wydrukuje otrzymaną fakturę,
        alternatywnie, pracownik Spółki może wysłać fakturę bezpośrednio do wydruku na
        drukarce znajdującej się w B. Sp. z o.o. W żadnym przypadku pracownicy B. Sp. z o.
        o. nie będą mieli ani możliwości wydrukowania faktur samodzielnie z systemu
        Spółki (brak dostępu), ani możliwości zmiany jakichkolwiek danych na
        wystawionych przez Spółkę fakturach.

    Dodatkowo, Spółka ustanowiła agencję celną (podmiot niepowiązany) na podstawie
    udzielonego jej przez Spółkę pełnomocnictwa do działania jako przedstawiciel pośredni
    Spółki dla potrzeb celnych w rozumieniu art. 18 rozporządzenia UE 952/3023 (zgodnie z
    treścią powołanego przepisu: „1. Każda osoba może ustanowić przedstawiciela celnego.
    Przedstawicielstwo może być bezpośrednie - w tym przypadku przedstawiciel celny działa
    w imieniu i na rzecz innej osoby, lub pośrednie - w tym przypadku przedstawiciel celny
    działa we własnym imieniu, lecz na rzecz innej osoby”).
    W oparciu o udzielone pełnomocnictwo agencja celna będzie odpowiedzialna m.in. za
    odprawy celne (utworzenie zgłoszenia wywozowego i przywozowego dla przedstawiciela
    pośredniego). Pracownicy B. Sp. z o.o. będą przekazywać agencji celnej dokumenty
    wymagane do wywozu pojazdów poza UE (opisane powyżej).
    W tym stanie rzeczy w ramach planowanego modelu:
        Spółka będzie nabywać Towary od B. Sp. z o.o. na warunkach Incoterms EXW.
        Następnie Spółka będzie sprzedawać te Towary na rzecz Klientów co do zasady na
        warunkach Incoterms CIP/CIF/CFR/CPT/DAP. Możliwe są też inne warunki.
        Towary będą transportowane z zakładu produkcyjnego B. Sp. z o.o. do Klienta.
        Spółka będzie odpowiedzialna za transport Towarów do Klienta.
        Prawo do dysponowania Towarami będzie przeniesione z B. Sp. z o.o. na Spółkę na
        terytorium Polski (przed rozpoczęciem transportu Towarów) - zgodnie z zawartymi
        warunkami dostaw, natomiast ze Spółki na rzecz Klienta w państwie UE
        przeznaczenia.
        Towary będą własnością Spółki i pozostaną jej własnością aż do momentu
        zakończenia transportu na terytorium kraju UE przeznaczenia.
        Spółka dla potrzeb transakcji z B. Sp. z o.o. będzie podawała B. Sp. z o.o. swój polski
        numer NIP nadany jej dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych z
        przedrostkiem „PL”.
        B. Sp. z o.o. będzie wystawiała na rzecz Spółki faktury za Towary z polskim
        podatkiem VAT.
        Spółka będzie wystawiała na rzecz Klienta fakturę dokumentującą sprzedaż
        Towarów ze stawką 0% (wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów). Na
        przedmiotowej fakturze Spółka wskaże m.in.: podane przez Klienta miejsce
        przeznaczenia Towarów w kraju UE przeznaczenia oraz inne informacje wymagane
        przepisami ustawy o VAT.
    W opisanym modelu Spółka nie sprawuje i nie będzie sprawować żadnej faktycznej
    kontroli oraz nadzoru nad pracownikami B. Sp. z o.o., w tym w szczególności Spółka nie
    decyduje i nie będzie decydować jaka liczba oraz którzy pracownicy B. Sp. z o.o. będą
    zaangażowani w przygotowanie i wydanie Towarów.
    B. Sp. z o.o. ponosić będą całkowitą odpowiedzialność za własne działania lub zaniechania
    związane z realizacją dostaw na rzecz Spółki.
    B. Sp. z o.o. jest podmiotem prowadzącym samodzielną działalność gospodarczą w Polsce
    i nie jest on nadzorowany przez Spółkę. Wszelkie czynności B. Sp. z o.o. wykonuje we
    własnym zakresie i na własny rachunek.
    B. Sp. z o.o. nie będzie posiadała żadnych pełnomocnictw do działania w imieniu Spółki.

    Spółka jest odpowiedzialna za poinformowanie Klienta o szczegółach transportu Towaru z
    Polski do Klienta (np. planowany termin dostawy). W ramach wykonywania wydania
    Towarów z przyczyn technicznych B. Sp. z o.o. może kontaktować się z Klientem
    /spedytorem, który ma odebrać wysyłany Towar.
    Nabyte na terytorium kraju Towary będą służyły Spółce do wykonania czynności
    opodatkowanych VAT tj. sprzedaży Towarów w ramach dostaw wewnątrzwspólnotowych
    lub eksportu (przy czym niniejszy wniosek odnosi się do WDT).
    Spółka planuje wdrożenie podobnego modelu z innym podmiotem z Grupy mającym
    siedzibę w Polsce. W związku z powyższym, Spółka złożyła wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej (na wniosek wspólny) w zakresie opodatkowania VAT dostaw
    dokonywanych w ramach opisanego modelu, jak również prawa Spółki do odliczenia
    naliczonego podatku VAT w sytuacji posłużenia się przez Spółkę dla danej transakcji
    polskim numerem nadanym jej dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych.
    W dniu 5 marca 2024 r. dla Spółki została wydana interpretacja indywidualna (0114-KDIP1-
    2.4012.561.2023.2.GK) potwierdzająca prawidłowość zaprezentowanego przez Spółkę
    stanowiska, cyt.:
    „Mając na uwadze, że - jak wskazano powyżej - dostawa pomiędzy (...) a Państwem
    powinna być traktowana jako dostawa towarów na terytorium Polski, natomiast dostawa
    dokonywana przez Państwa do Klienta jak dostawa ruchoma (transgraniczna), to w
    sytuacji, gdy otrzymacie Państwo od (...) PL fakturę zawierającą podatek VAT naliczony i jak
    ustalono towary zostaną wykorzystane do wykonywania czynności opodatkowanych -
    odsprzedaż w ramach transakcji WDT - będziecie Państwo uprawnieni do odliczenia
    podatku VAT naliczonego na fakturach wystawionych przez (...) PL z tytułu dostawy
    towarów zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy.”
    Pytania
    1) Czy opisana w zdarzeniu przyszłym dostawa Towarów pomiędzy B. Sp. z o.o. a Spółką
      stanowi dostawę towarów na terytorium Polski w rozumieniu przepisów art. 7 ust. 1
      ustawy o VAT podlegającą opodatkowaniu VAT w Polsce - w sytuacji posłużenia się
      przez Spółkę dla tej transakcji polskim numerem nadanym jej dla potrzeb transakcji
      wewnątrzwspólnotowych?
    2) Czy opisana w zdarzeniu przyszłym dostawa Towarów pomiędzy Spółką a Klientem
      stanowi wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 13 ustawy o
      VAT?
    3) Czy jeżeli odpowiedź na pytanie nr 1 brzmi „tak”, to czy Spółka jest uprawniona do
      odliczenia podatku VAT naliczonego na fakturach wystawionych przez B. Sp. z o.o. z
      tytułu dostawy Towarów?
    Stanowisko Zainteresowanych w sprawie
    1) Opisana w zdarzeniu przyszłym dostawa Towarów pomiędzy B. Sp. z o.o. a Spółką
      stanowi dostawę towarów na terytorium Polski w rozumieniu przepisów art. 7 ust. 1
      ustawy o VAT podlegającą opodatkowaniu VAT w Polsce - w sytuacji posłużenia się
      przez Spółkę dla tej transakcji polskim numerem nadanym jej dla potrzeb transakcji
      wewnątrzwspólnotowych.
    2) Opisana w zdarzeniu przyszłym dostawa Towarów pomiędzy Spółką a Klientem
      stanowi wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 13 ustawy o
      VAT.
    3) Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 1 brzmi „tak”, to Spółka jest uprawniona do odliczenia
      podatku VAT naliczonego na fakturach wystawionych przez B. Sp. z o.o. z tytułu
      dostawy Towarów.
    Uzasadnienie:

    Ad 1) i 2)
    Transakcje, w ramach których kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w
    taki sposób, że towary te są bezpośrednio transportowane od pierwszego dostawcy do
    ostatniego nabywcy stanowią tzw. transakcje łańcuchowe.
    Zgodnie z obecnie obowiązującym przepisem art. 22 ust. 2 ustawy o VAT, cyt.:
    „W przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są wysyłane lub
    transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności
    nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej dostawie.”
    W świetle treści powołanych powyżej przepisów, aby kilka następujących po sobie dostaw
    zostało uznanych za dokonane w ramach transakcji łańcuchowej konieczne jest łączne
    spełnienie wszystkich poniższych warunków:
    1. w transakcji biorą udział co najmniej 3 podmioty (następuje „kolejna dostawa”),
    2. wszystkie transakcje w łańcuchu stanowią dostawę towarów („przedmiot kolejnych
      dostaw”),
    3. przedmiotem każdej z następujących po sobie dostaw jest ten sam towar („te same
      towary są przedmiotem kolejnych dostaw”),
    4. towar jest wysyłany/transportowany bezpośrednio od pierwszego dostawcy w
      łańcuchu do ostatniego w kolejności nabywcy i w konsekwencji dochodzi tylko do
      jednej wysyłki towarów.
    Transakcje pomiędzy B. Sp. z o.o. a Spółką spełniają wszystkie wskazane powyżej warunki,
    o czym świadczy poniższe uzasadnienie.
    Ad 1
    W ramach każdej z planowanych transakcji uczestniczyć będą co najmniej 3 podmioty:
        B. Sp. z o.o.,
        Spółka,
        Klient.
    Wniosek: warunek nr 1 należy uznać za spełniony.
    Ad 2
    Zgodnie z przepisami ustawy o VAT przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1 ustawy o VAT).
    W planowanym modelu dojdzie do przeniesienia prawa do dysponowania Towarami:
        pomiędzy B. Sp. z o.o. oraz Spółką oraz
        Spółką a Klientem
    Wszystkie te transakcje spełniają definicję dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1
    ustawy o VAT, ponieważ każdy z podmiotów biorących udział w transakcji ma prawo
    dysponowania towarami jak właściciel, co potwierdza m.in. prawo do dokonania dalszej
    odsprzedaży Towarów.
    Wniosek: warunek nr 2 należy uznać za spełniony.
    Ad 3
    W każdym z planowanych modelu przedmiotem dostawy pomiędzy podmiotami
    biorącymi udział w transakcji jest ten sam Towar = towary produkowane przez B. Sp. z o.o.
    m.in. autobusy, podwozia autobusów i ich części.

    Wniosek: warunek nr 3 należy uznać za spełniony.
    Ad 4
    W planowanych modelach dochodzi do dwóch następujących po sobie dostaw:
        pomiędzy B. Sp. z o.o. oraz Spółką oraz
        Spółką a Klientem
    Wniosek: warunek nr 4 należy uznać za spełniony ponieważ Towary będą wysyłane
    /transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy (B. Sp. z o.o.) w łańcuchu do
    ostatniego w kolejności nabywcy (Klient).
    Mając na uwadze powyższe, planowane transakcje będą miały charakter transakcji
    łańcuchowych na gruncie podatku VAT.
    Przyporządkowanie transportu:
    Zgodnie z art. 22 ust. 2b-2e ustawy o VAT, cyt.:
    „2b. W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
    transportowane z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego
    państwa członkowskiego, wysyłka lub transport tych towarów są przyporządkowane
    wyłącznie dostawie dokonanej do podmiotu pośredniczącego.
    2c. W przypadku gdy podmiot pośredniczący przekazał swojemu dostawcy numer
    identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez państwo
    członkowskie, z którego towary są wysyłane lub transportowane, wysyłkę lub transport
    przypisuje się wyłącznie dostawie dokonanej przez ten podmiot.
    2d. Przez podmiot pośredniczący, o którym mowa w ust. 2b i 2c, rozumie się innego niż
    pierwszy w kolejności dostawcę towarów, który wysyła lub transportuje towar
    samodzielnie albo za pośrednictwem osoby trzeciej działającej na jego rzecz.
    2e. W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
    transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego albo z terytorium
    jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego przez:
    1) pierwszego dostawcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie;
    2) ostatniego nabywcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie dokonanej
      do tego nabywcy.”
    Ponadto, zgodnie z art. 22 ust. 3 ustawy o VAT, cyt.:
    „W przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c i 2e, dostawę towarów, która:
    1) poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
      rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;
    2) następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
      zakończenia wysyłki lub transportu towarów.”
    W świetle powyższego, jeżeli:
        co najmniej 3 podmioty uczestniczą w dostawie tego samego towaru,
        dostawa towaru następuje od pierwszego do ostatniego podmiotu uczestniczącego
        w transakcji,
    - transport towaru może zostać przyporządkowany wyłącznie do jednej z następujących
    po sobie dostaw.

    W konsekwencji, tylko w odniesieniu do jednej z dostawy w łańcuchu można ustalić
    miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT (tzw. dostawa ruchoma).
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, cyt.:
    „Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych
    przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym
    towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy”.
    W odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przyporządkować wysyłki
    (transportu), ustalanie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a
    więc według miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (tzw. dostawa
    nieruchoma), zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT.
    Zgodnie z zasadami wskazanymi w przepisie art. 22 ust. 2b ustawy o VAT, który dotyczy
    transakcji w ramach UE, przyporządkowanie transportu towaru w sytuacji, gdy towar ten
    transportowany przez nabywcę, który dokonuje również jego dostawy (tzw. podmiot
    pośredniczący) następuje do:
        dostawy dokonanej do podmiotu pośredniczącego (zasada ogólna), albo
        dostawy dokonanej przez podmiot pośredniczący, jeżeli podmiot pośredniczący
        przekazał swojemu dostawcy numer identyfikacyjny dla transakcji
        wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez państwo członkowskie, z którego
        towary są wysyłane lub transportowane.
    Należy wskazać, iż przepisy art. 22 ust. 2b ustawy o VAT ustawy wskazujące na zasady
    przyporządkowania transportu do danej dostawy w łańcuchu odnoszą się wyłącznie do
    sytuacji gdy to podmiot pośredniczący wysyła/transportuje towar.
    Za podmiot pośredniczący rozumie się „innego niż pierwszy w kolejności dostawcę
    towarów, który wysyła lub transportuje towar samodzielnie albo za pośrednictwem osoby
    trzeciej działającej na jego rzecz.” (art. 22 ust. 2d ustawy o VAT).
    Jeśli natomiast towary są wysyłane/transportowane przez:
        pierwszy podmiot w łańcuchu - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego
        dostawie,
        ostatniego nabywcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie
        dokonanej do tego nabywcy.
    - w takich przypadkach przepisy art. 22 ust. 2b ustawy o VAT nie znajdują zastosowania.
    Kluczowe zatem dla ustalenia, która transakcja w łańcuchu dostaw jest ruchoma (należy
    do niej przypisać transport towarów) jest określenie, który podmiot w łańcuchu
    odpowiada za transport/ wysyłkę Towarów.
    Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych oraz stanowiskiem organów
    podatkowych - dla potrzeb przyporządkowania transportu do danej dostawy decydujące
    jest kto odpowiada za organizację transportu (wykonuje go bądź zleca). Przy ocenie, który
    podmiot organizuje transport należy wziąć pod uwagę zaangażowanie każdego podmiotu
    w łańcuchu, tj. jakie czynności faktyczne i czy w ogóle podejmowane były w tym zakresie
    przez dany podmiot. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w interpretacjach
    indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: Dyrektor KIS).
    Przykładowo:
        - interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 2 kwietnia 2024 r., sygn. 0112-
        KDIL1-3.4012.606.2023.2.MR cyt.:

    „Mając na uwadze powyższy opis sprawy oraz powołane przepisy należy wskazać, że
    pojęcie „organizacji transportu”, przyjęte w praktyce stosowania cytowanych przepisów
    przez organy podatkowe oraz sądy administracyjne, nie zostało sprecyzowane w
    przepisach ustawy. Zgodnie natomiast z potocznym rozumieniem, przez organizację
    należy rozumieć "sposób zorganizowania czegoś lub organizowanie czegoś". Zatem przez
    organizację transportu towarów należy rozumieć planowanie, jak i koordynowanie
    poszczególnych etapów wywozu towarów.”
        - interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 18 stycznia 2023 r., sygn. 0113-
        KDIPT1-2.4012.783.2022.2.JSZ cyt.:
    „(...) pojęcie „organizacji transportu”, przyjęte w praktyce stosowania cytowanych
    przepisów przez organy podatkowe oraz sądy administracyjne, nie zostało sprecyzowane
    w przepisach ustawy. Zgodnie natomiast z potocznym rozumieniem, przez organizację
    należy rozumieć „sposób zorganizowania czegoś lub organizowanie czegoś”. Zatem przez
    organizację transportu towarów należy rozumieć planowanie, jak i koordynowanie
    poszczególnych etapów wywozu towarów. Istotne jest więc, na którym z podmiotów
    spoczywają obowiązki związane z wywozem towarów poza terytorium kraju i który
    podmiot je realizuje.”
        - interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 5 października 2022 r., sygn. 0113-
        KDIPT1-2.4012.504.2022.2.JS cyt.:
    „(...) poza zasadniczą kwestią przeniesienia prawa do rozporządzenia towarem jak
    właściciel pomiędzy stronami, należy również mieć na uwadze inne warunki dostawy w
    tym np. organizacje transportu. Pojęcie „organizacji” transportu - przyjęte w praktyce
    stosowania ww. przepisów przez organy podatkowe oraz sądy administracyjne - nie
    zostało zdefiniowane w przepisach ustawy. Zgodnie z potocznym rozumieniem, przez
    „organizację” należy rozumieć „sposób zorganizowania czegoś lub organizowanie czegoś”.
    Zatem przez organizację transportu towarów należy rozumieć planowanie, jak i
    koordynowanie poszczególnych etapów wywozu towarów.
    Zatem chcąc określić transakcje ruchomą, w ramach transakcji łańcuchowej w pierwszej
    kolejności należy ustalić który podmiot w łańcuchu dostaw dokonuje transportu towarów.”
        - interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 2 września 2022 r. sygn. 0111-
        KDIB3-3.4012.261.2022.2.JS cyt.:
    „Jak wskazano powyżej, pojęcie „organizacji transportu”, przyjęte w praktyce stosowania
    cytowanych przepisów przez organy podatkowe oraz sądy administracyjne, nie zostało
    sprecyzowane w przepisach ustawy. Zgodnie natomiast z potocznym rozumieniem, przez
    organizację należy rozumieć „sposób zorganizowania czegoś lub organizowanie czegoś”.
    Zatem przez organizację transportu towarów należy rozumieć planowanie, jak i
    koordynowanie poszczególnych etapów wywozu towarów. Istotne jest więc, na którym z
    podmiotów spoczywają obowiązki związane z wywozem towarów poza terytorium kraju i
    który podmiot je realizuje.”
        - interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 5 maja 2020 r. sygn. 0114-KDIP1-
        2.4012.56.2020.1.RM cyt.:
    „W celu ustalenia dostawy, której przyporządkowany jest transport towarów należy
    poddać analizie okoliczności związane z organizacją transportu, tzn. jakie czynności
    faktyczne związane z transportem podjął każdy z uczestników transakcji łańcuchowej. Przy
    czym, dla ustalenia, który z podmiotów jest odpowiedzialny za wysyłkę lub transport
    towarów kluczową okolicznością jest to, który podmiot rzeczywiście jest odpowiedzialny
    za techniczne i organizacyjne aspekty związane z organizacją oraz wysyłką towarów. Bez
    wpływu na powyższe pozostaje fakt kto jest obciążony kosztami transportu.”

    Wskazać przy tym należy, iż przepisy ustawy o VAT dopuszczają aby czynności techniczne
    związane z organizacją transportu, koordynacją jego przebiegu oraz realizacją transportu
    były wykonywane przez inny podmiot, który działa na rzecz danego uczestnika transakcji
    łańcuchowej. Świadczy o tym m.in. definicja „podmiotu pośredniczącego”, cyt.:
    „Przez podmiot pośredniczący, o którym mowa w ust. 2b i 2c, rozumie się innego niż
    pierwszy w kolejności dostawcę towarów, który wysyła lub transportuje towar
    samodzielnie albo za pośrednictwem osoby trzeciej działającej na jego rzecz.”
    Przepisy nie zawierają przy tym ograniczenia aby tą „osobą trzecią” nie mógł być inny
    uczestnik transakcji łańcuchowej.
    Stanowisko to znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych Dyrektora KIS.
    Przykładowo:
        - interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 18 stycznia 2023 r., sygn. 0113-
        KDIPT1-2.4012.783.2022.2.JSZ cyt.:
    „Podkreślić należy, że z definicji ustawowej podmiotu pośredniczącego, o którym mowa w
    art. 22 ust. 2d ustawy wynika, że transport lub wysyłka może być dokonywana albo przez
    sam podmiot pośredniczący (będący innym niż pierwszym w kolejności dostawcą
    towarów), albo może być dokonywana za pośrednictwem osoby trzeciej działającej na jego
    rzecz. Przy czym, ustawa nie wymaga, aby osobą tą musiał być podmiot spoza łańcucha
    dostaw. Każdy z podmiotów, w tym również inny dostawca z łańcucha, w zakresie wysyłki
    lub transportu może pełnić rolę osoby działającej na rzecz podmiotu pośredniczącego.”
        - interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 2 września 2022 r. sygn. 0111-
        KDIB3-3.4012.261.2022.2.JS, cyt.:
    „W tym zakresie, w opisie sprawy Zainteresowani wskazali, że warunki dostawy pomiędzy
    Zainteresowanym niebędącym stroną oraz Wnioskodawcą będą przewidywały, że to
    Wnioskodawca musi zorganizować odbiór towarów, a następnie przewóz towarów z
    zakładu Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania. Cena Produktów nie
    będzie uwzględniała kosztów transportu. W gestii Wnioskodawcy leży decyzja co do
    wyboru sposobu zorganizowania transportu, w tym wyboru podmiotu, który będzie
    wspomagał go w tej funkcji.
    Dostawa produktów między Zainteresowanym a Wnioskodawcą będzie następować na
    warunkach Incoterms EXW lub FCA magazyn Zainteresowanego niebędącego stroną w
    Polsce.
    Jednocześnie, na podstawie odrębnej (od umowy regulującej zasady sprzedaży
    Produktów) umowy Wnioskodawca zawrze z Zainteresowanym niebędącym stroną
    Umowę Serwisową, na podstawie której, za odrębnym wynagrodzeniem, Wnioskodawca
    zleci Zainteresowanemu niebędącemu stroną wykonywanie czynności związanych z
    organizacją na rzecz Wnioskodawcy transportu Produktów z terytorium Polski.
    W celu wywiązania się z zobowiązania wynikającego z Umowy Serwisowej, Zainteresowany
    niebędący stroną będzie zawierał we własnym imieniu umowy na transport towarów (i w
    tym zakresie otrzymywał faktury od firm transportowych, za które będzie we własnym
    imieniu płacił wynagrodzenie za transport), a następnie - w ramach tych umów - będzie on
    uzgadniał z przewoźnikami wszystkie techniczne aspekty związane z transportem, takie
    jak data i miejsce załadunku, waga, ilość oraz objętość towarów, miejsce docelowe
    dostawy, uzgadniał ewentualne koszty dodatkowe. Przy czym, ponieważ wszystkie te
    czynności będą wykonywane na zlecenie Wnioskodawcy na podstawie Umowy
    Serwisowej, Zainteresowany niebędący stroną będzie dokonywał tych czynności na rzecz
    Wnioskodawcy, w zamian za uzgodnione z Wnioskodawcą wynagrodzenie odrębne od
    wynagrodzenia z tytułu dostawy towarów. Koszty transportu nie będą doliczane do
    wartości dostarczanych towarów, gdyż Zainteresowany niebędący stroną nie będzie miał
    wynikającego z umowy o dostawę towarów obowiązku względem Wnioskodawcy do

    organizacji transportu, zaś będą one rozliczane przez Zainteresowanego z Wnioskodawcą
    na podstawie odrębnej umowy i na podstawie odrębnej faktury.
    Tym samym, w każdej z czterech opisanych Struktur, wszystkie czynności związane z
    organizacją transportu będą wprawdzie wykonywane przez Zainteresowanego
    niebędącego stroną, jednak każdorazowo na zlecenie i na rzecz Wnioskodawcy. (...)
    Natomiast w odniesieniu do Struktury 4 należy zauważyć, że z definicji ustawowej
    podmiotu pośredniczącego, o którym mowa w art. 22 ust. 2d ustawy wynika, że transport
    lub wysyłka może być dokonywana albo przez sam podmiot pośredniczący (będący innym
    niż pierwszym w kolejności dostawcą towarów), albo może być dokonywana za
    pośrednictwem osoby trzeciej działającej na jego rzecz. Przy czym, ustawa nie wymaga,
    aby osobą tą musiał być podmiot spoza
    łańcucha dostaw. Każdy z podmiotów, w tym również inny dostawca z łańcucha, w
    zakresie wysyłki lub transportu może pełnić rolę osoby działającej na rzecz podmiotu
    pośredniczącego.
    Tym samym w przedstawionej sprawie, Wnioskodawca będący drugim w kolejności
    dostawcą towarów w transakcji łańcuchowej, który wysyła lub transportuje towar za
    pośrednictwem innego podmiotu (Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania,
    tj. Spółki z Grupy, posiadającej siedzibę na terytorium kraju) - powinien być w ocenie
    Organu traktowany jako podmiot pośredniczący, o którym mowa w art. 22 ust. 2b-2d
    ustawy, w ramach opisanej Struktury 4.”
        - interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 6 grudnia 2021 r. sygn. 0114-
        KDIP1-2.4012.481.2021.1.SST, cyt.:
    „Jednocześnie Kontrahent będzie na zlecenie Wnioskodawcy zawierał umowę przewozu
    oraz będzie odpowiedzialny za kontakt z przewoźnikiem i dokonywanie ustaleń w zakresie
    transportu towarów dotyczących m.in. organizacji oraz określenia sposobu załadunku,
    określenia trasy itd. Niemniej jednak wykonując czynności związane z transportem
    towarów do Końcowego Odbiorcy, Kontrahent nie będzie działał na własną rzecz lecz na
    rzecz Wnioskodawcy, na podstawie odrębnej Umowy. (...) Przedstawione okoliczności
    wskazują, że Wnioskodawca będzie podmiotem pośredniczącym, o którym mowa w art.
    22 ust. 2d ustawy i w opisanym łańcuchu dostaw będzie organizował transport.”
    Analogiczne stanowisko zostało potwierdzone przez Dyrektora KIS w interpretacjach
    indywidualnych z dnia 21 kwietnia 2019 r. sygn. 0114-KDIP1-1.4012.206.2021.1.KOM oraz
    z dnia 31 lipca 2020 r., 0114-KDIP1-2.4012.160.2020.2.RM.
    Co więcej, sam ustawodawca potwierdza powyższą wykładnię. Przepisy art. 22 ust. 2e
    ustawy o VAT wprowadzające ww. zasady, w szczególności przepisy dot.
    przyporządkowania transportu w ramach transakcji łańcuchowych, obowiązują od 1
    października 2021 r. Zgodnie z uzasadnieniem do projektu ustawy wprowadzającej te
    przepisy (Zmiana ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy - Prawo bankowe, Dz.
    U.2021.1626, dalej: Uzasadnienie do Projektu), cyt.:
    „Jednocześnie podkreślenia wymaga, że użyte w art. 22 ust. 2e sformułowanie dotyczące
    towarów „wysyłanych lub transportowanych (...) przez” odnosi się do podmiotu, który
    organizuje transport lub wysyłkę samodzielnie albo za pośrednictwem osoby trzeciej
    działającej na jego rzecz. W przypadku gdy pierwszy dostawca lub ostatni nabywca
    realizuje wysyłkę lub transport towarów, jednak czyni to na rzecz innego podmiotu w
    łańcuchu, należy przyjąć, że art. 22 ust. 2e nie znajduje wówczas zastosowania.”
    Jak wynika z powyższego Uzasadnienia do Projektu:
        wysyłka towarów „przez” dany podmiot w łańcuchu dostaw oznacza, że:
          podmiot ten wysyła towar samodzielnie albo

          podmiot ten wysyła towar za pośrednictwem osoby trzeciej działającej na jego
          rzecz,
        jeżeli pierwszy dostawca lub ostatni nabywca realizuje wysyłkę/transport działając
        w tym zakresie na rzecz innego uczestnika łańcucha dostaw - wówczas nie można
        uznać, iż podmiot ten jest podmiotem wysyłającym/transportującym towary. Tym
        samym, art. 22 ust. 2e ustawy o VAT nie znajduje zastosowania.
    Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego:
        B. Sp. z o.o. będzie dokonywać sprzedaży Towarów na rzecz Spółki.
        Spółka będzie odpowiedzialna za sprzedaż Towarów do Klienta i rozliczenie z
        Klientem, w tym pozyskanie zamówień od Klientów, kontakt z Klientem.
        Za transport Towarów do Klienta jak również za techniczne kwestie związane z jego
        koordynacją (w tym wybór przewoźnika itp.) odpowiadać będzie Spółka lub inny
        podmiot działający na rzecz Spółki.
        Organizacja transportu Towarów będzie przebiegała w przedstawiony poniżej
        sposób.
          Spółka lub podmiot działający na jej rzecz (przewoźnik) będzie odpowiadać za:
            odbiór Towarów z zakładu produkcyjnego B. Sp. z o.o.,
            transport Towarów do Klienta.
        Zgodnie z ustalonymi warunkami dostaw (EXW) B. Sp. z o.o. będzie odpowiedzialna
        za:
          przygotowanie Towarów do transportu (m.in. przygotowywanie dokumentów
          wysyłkowych oraz kluczy na podstawie awizacji spedycji lub działu sprzedaży),
          wydawanie Towarów przewoźnikom dla celów transportu do Klienta (m.in.
          wydanie dokumentów wysyłkowych, kluczy oraz Towarów kierowcom),
          zabezpieczenie Towarów na czas transportu,
          koordynację transportu Towarów do Klienta (m.in. kontrola terminowości
          odbiorów przez przewoźników, monitorowanie terminowości odbiorów,
          kontrola załadunków),
          inne czynności związane z prawidłową realizacją wydania Towarów.
        Dodatkowo, w określonych przypadkach pracownicy B. Sp. z o.o. będą przekazywali
        faktury wystawione przez Spółkę osobie (kierowcy), która będzie odbierała Towar
        (pojazd) w Polsce w imieniu Klienta. Takie działanie wymagane jest, gdy Towar
        przekracza granicę UE, jest dostarczany do portu morskiego i organy celne kraju
        wwozu pojazdu wymagają dowodu jego własności. Proces ten będzie wyglądał
        następująco:
          w celu odbioru Towaru przez kierowcę generowane będą dokumenty
          transportowe (Liefershein, CMR),
          w momencie wygenerowania dokumentów transportowych system Spółki
          automatycznie prześle wystawioną przez Spółkę fakturę dokumentującą

          sprzedaż Towaru na adres ogólny e-mail, do którego dostęp mają określeni
          pracownicy Spółki. Otrzymana faktura będzie miała format nieedytowalny.
          Oznacza to, że nie będzie można dokonać w niej żadnych zmian,
          osoba wydająca Towar wydrukuje otrzymaną fakturę,
          alternatywnie, pracownik Spółki może wysłać fakturę bezpośrednio do
          wydruku na drukarce znajdującej się w B. Sp. z o.o. W żadnym przypadku
          pracownicy B. Sp. z o.o. nie będą mieli ani możliwości wydrukowania faktur
          samodzielnie z systemu Spółki (brak dostępu), ani możliwości zmiany
          jakichkolwiek danych na wystawionych przez Spółkę fakturach.
    W świetle powyższego nie ulega wątpliwości, iż transport Towarów do Klienta jest
    realizowany przez Spółkę. To Spółka jest podmiotem odpowiedzialnym za organizację
    transportu/wysyłki Towarów do Klienta. W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do
    uznania, że B. Sp. z o.o. w jakikolwiek sposób uczestniczy w organizacji transportu
    Towarów do Klienta.
    Mając na uwadze powyższe:
        Spółka jest podmiotem pośredniczącym, o którym mowa w art. 22 ust. 2d ustawy o
        VAT, bowiem:
          jest drugim w kolejności podmiotem w łańcuchu, tj. jest innym dostawcą niż
          pierwszy w kolejności (B. Sp. z o.o.) dostawca Towarów oraz
          transportuje/wysyła Towary z Polski do Klienta (do innego kraju UE).
        Brak jest podstaw do uznania, iż to B. Sp. z o.o. jest podmiotem, który wysyła
        /transportuje Towary, albowiem wszelkie czynności związane z transportem
        Towarów do Klienta są dokonywane na rzecz Spółki przez nią samą lub przez
        podmioty zewnętrzne, którym zleciła wykonanie tego typu usług. Tym samym,
        przepisy art. 22 ust. 2e pkt 1 ustawy o VAT nie znajdą zastosowania w niniejszej
        sprawie.
    Wniosek: Spółka spełnia warunki do uznania jej za podmiot pośredniczący, o którym
    mowa w art. 22 ust. 2d ustawy o VAT.
    W związku z powyższym, jako iż to podmiot pośredniczący (Spółka) wysyła/transportuje
    Towary z Polski do innego kraju UE (do Klienta) przyporządkowanie transportu w
    planowanych transakcjach łańcuchowych, w których uczestniczyć będą B. Sp. z o.o. oraz
    Spółka następować będzie w oparciu o zasady wskazane w przepisie art. 22 ust. 2b-2d
    ustawy o VAT.
    Zgodnie z tymi zasadami, transport przyporządkowany jest do:
        dostawy dokonanej do podmiotu pośredniczącego (zasada ogólna), albo
        dostawy dokonanej przez podmiot pośredniczący, jeżeli podmiot pośredniczący
        przekazał swojemu dostawcy numer identyfikacyjny dla transakcji
        wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez państwo członkowskie, z którego
        towary są wysyłane lub transportowane.
    Zgodnie z powyższymi zasadami:

        transport/wysyłkę towarów należy przyporządkować do dostawy dokonywanej do
        podmiotu pośredniczącego tj. Spółki - co do zasady dostawą ruchomą z
        transportem będzie zatem dostawa dokonana przez B. Sp. z o.o. na rzecz Spółki.
        jeśli jednak Spółka jako podmiot pośredniczący przekaże B. Sp. z o.o. swój polski
        numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych - wówczas dostawą
        ruchomą z transportem będzie zatem dostawa dokonana przez Spółkę, natomiast
        dostawą bez transportu tj. dostawą krajową jest dostawa pomiędzy B. Sp. z o.o. a
        Spółką.
    Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego:
        Spółka będzie nabywać Towary od B. Sp. z o.o. na warunkach Incoterms EXW.
        Następnie Spółka będzie sprzedawać te Towary na rzecz Klientów co do zasady na
        warunkach Incoterms CIP/CIF/CFR/CPT/DAP. Możliwe są też inne warunki.
        Prawo do dysponowania Towarami będzie przeniesione z B. Sp. z o.o. na Spółkę na
        terytorium Polski (przed rozpoczęciem transportu Towarów) - zgodnie z zawartymi
        warunkami dostaw, natomiast ze Spółki na rzecz Klienta w państwie UE
        przeznaczenia.
        Towary będą własnością Spółki i pozostaną jej własnością aż do momentu
        zakończenia transportu na terytorium kraju UE przeznaczenia.
        Spółka dla potrzeb transakcji z B. Sp. z o.o. Spółka będzie podawała B. Sp. z o.o.
        swój polski numer NIP nadany jej dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych z
        przedrostkiem „PL”.
        B. Sp. z o.o. będzie wystawiała na rzecz Spółki faktury za Towary z polskim VAT.
        Spółka będzie wystawiała na rzecz Klienta fakturę dokumentującą sprzedaż
        Towarów ze stawką 0% (wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów). Na
        przedmiotowej fakturze Spółka wskaże m.in.: podane przez Klienta miejsce
        przeznaczenia Towarów w kraju UE przeznaczenia oraz inne informacje wymagane
        przepisami ustawy o VAT.
    W tym stanie rzeczy ze względu na fakt, iż Spółka dla potrzeb transakcji z B. Sp. z o.o.
    wskaże B. Sp. z o.o. swój polski numer identyfikacyjny dla transakcji
    wewnątrzwspólnotowych z prefixem „PL” opisana w zdarzeniu przyszłym dostawa
    Towarów pomiędzy B. Sp. z o.o. a Spółką stanowić będzie dostawę towarów na terytorium
    Polski w rozumieniu przepisów art. 7 ust. 1 ustawy o VAT i jako taka podlegać będzie
    opodatkowaniu VAT w Polsce.
    W konsekwencji, zgodnie z art. 22 ust. 2c ustawy o VAT wysyłkę lub transport należy
    przypisać wyłącznie dostawie dokonanej przez Spółkę. Zatem opisana w zdarzeniu
    przyszłym dostawa Towarów pomiędzy Spółką a Klientem jest tzw. „dostawą ruchomą” i
    jako taka stanowi wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych Dyrektora KIS.
    Przykładowo:
        - interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 5 marca 2024 r. wydana dla Spółki
        w podobnym stanie faktycznym (0114-KDIP1-2.4012.561.2023.2.GK), cyt.
        [fragment z interpretacji wydanej dla Spółki opublikowanej na stronie
        https://eureka.mf.gov.pl/):

    „Z opisu sprawy wynika, że w transakcji łańcuchowej będą uczestniczyły trzy podmioty (B.
    Sp. z o.o., Państwo i Klient). Będziecie Państwo nabywać ((...) lub ich części) w ramach
    zakupów krajowych w Polsce od B. Sp. z o.o., które następnie będziecie odsprzedawać do
    odbiorców mających siedzibę w krajach Unii Europejskich innych niż Polska (Klient).
    Towary będą transportowane bezpośrednio od B. Sp. z o.o. w Polsce do Klienta w kraju
    Unii Europejskiej innym niż Polska. Państwo będziecie odpowiedzialni za transport
    towarów do Klienta. Zlecicie Państwo podmiotowi zewnętrznemu (niepowiązanemu ani z
    Państwem ani z B. Sp. z o.o.), profesjonalnie zajmującemu się obsługą procesów
    logistycznych, realizację usług logistycznych związanych z transportem towarów na
    terytorium Polski oraz wysyłką towarów do Klienta. W związku z powyższym, że to
    Państwo będziecie innym niż pierwszy w kolejności dostawcą towarów (drugim
    podmiotem), który transportuje towar za pośrednictwem osoby działającej na Państwa
    rzecz, tj. podmiot zewnętrzny zajmujący się profesjonalnie obsługą procesów
    logistycznych, to zgodnie z art. 22 ust. 2d ustawy, będziecie spełniać przesłanki uznania
    Państwa za podmiot pośredniczący wskazany w ustawie. Ponadto wskazaliście Państwo,
    że dla celów nabycia od B. Sp. z o.o. będziecie posługiwać się numerem identyfikacji dla
    transakcji wewnątrzwspólnotowej nadanym Państwu w Polsce z przedrostkiem "PL". W
    konsekwencji mając na uwadze treść art. 22 ust. 2c ustawy, który przewiduje możliwość
    odstępstwa od zasady ogólnej (zgodnie z którą transport towarów przypisuje się do
    dostawy dokonanej do podmiotu pośredniczącego), w analizowanym przypadku transport
    towarów należy przypisać do dostawy dokonanej przez podmiot pośredniczący, tj.
    Państwa Spółki. Tym samym dostawę pomiędzy Państwem a Klientem należy uznać za
    „transakcję ruchomą”, opodatkowaną jako transakcję międzynarodową. Zatem skoro
    towar będzie transportowany z terytorium Polski na terytorium innego państwa
    członkowskiego Unii Europejskiej, to transakcja ta będzie stanowić wewnątrzwspólnotową
    dostawa towarów, o której mowa w art. 13 ust. 1 ustawy.
    Natomiast dostawa towarów dokonana między B. Sp. z o.o. a Państwem będzie stanowić
    transakcję o charakterze „nieruchomym”, dla której miejscem świadczenia, ustalonym jak
    dla towarów niewysyłanych w myśl art. 22 ust. 3 pkt 1 ustawy, będzie miejsce rozpoczęcia
    wysyłki lub transportu towarów, tj. terytorium Polski. Tym samym dostawa ta powinna być
    opodatkowana na terytorium Polski jak dostawa krajowa, o której mowa w art. 7 ust. 1 w
    zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. (...)
    Tym samym Państwa stanowisko w całości należy uznać za prawidłowe.”
        - interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 18 stycznia 2023 r., sygn. 0113-
        KDIPT1-2.4012. 783.2022.2.JSZ cyt.:
    „Tym samym, w przedstawionych okolicznościach sprawy, jakkolwiek wszelkie czynności
    faktyczne wobec firm kurierskich są wprawdzie wykonywane przez Dostawcę (D), to
    jednak każdorazowo na zlecenie i na Państwa rzecz.
    Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w przypadku transakcji, o których mowa
    we wniosku Dostawca (D) wprawdzie dokonuje faktycznych czynności wobec firm
    kurierskich, ale nie działa na własną rzecz - tylko na rzecz i Państwa zlecenie. Tym samym
    powinni Państwo być uznani za podmiot, który wysyła lub transportuje towary za
    pośrednictwem innego podmiotu tj. Dostawcy (D). (...)
    Zatem w przedstawionej sprawie, powinni Państwo zostać uznani za podmiot
    pośredniczący, o którym mowa w art. 22 ust. 2b-2d ustawy, w ramach transakcji
    opisanych we wniosku. W okolicznościach niniejszej sprawy bowiem są Państwo drugim w
    kolejności dostawcą towarów w transakcji łańcuchowej, który wysyła lub transportuje
    towar za pośrednictwem innego podmiotu, tj. Dostawcy (D). (...)
    Z wniosku wynika, że przekazali Państwo swojemu Dostawcy (D) numer identyfikacyjny dla
    transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez Polskę tj. państwo, z którego towary
    będą wysyłane lub transportowane. Numer ten jest uwidoczniony na fakturach
    wystawionych przez Dostawcę na Państwa rzecz.

    W konsekwencji, w przypadku transakcji, o których mowa we wniosku dostawę między
    Państwem a Kontrahentami z Niemiec i Austrii - stosownie do art. 22 ust. 2c ustawy -
    należy uznać za „transakcję ruchomą”, tj. opodatkowaną jako transakcję międzynarodową.
    Tym samym, skoro towary będą transportowane z Polski na terytorium innego niż Polska
    państwa członkowskiego UE, to dostawę towarów dokonywaną przez Państwa na rzecz
    Kontrahentów z Niemiec i Austrii w ramach transakcji łańcuchowej powinni Państwo
    opodatkować jako wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 13 ust.
    1 ustawy.”
        - Interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 2 września 2022 r. sygn. 0111-
        KDIB3-3.4012. 261.2022.2.JS, cyt.:
    „Mając na uwadze, że w opisanej Strukturze nr 4 Wnioskodawca (Spółka z siedzibą w USA)
    jest podmiotem pośredniczącym, który wysyła/transportuje towar za pośrednictwem
    Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania, działającego na jego rzecz, a
    jednocześnie - jak wskazano we wniosku - Wnioskodawca będzie w każdym przypadku
    podawał swojemu dostawcy (Zainteresowanemu niebędącemu stroną) swój numer VAT-
    UE nadany w Polsce, tj. państwie wysyłki towaru - należy uznać, że transport towarów
    należy przyporządkować dostawie dokonywanej przez Wnioskodawcę. Dostawa między
    Wnioskodawcą a Dystrybutorem z UE lub Nabywcą z UE będzie mieć zatem charakter
    ruchomy i po spełnieniu warunków, będzie opodatkowana na terytorium kraju jako
    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, w rozumieniu ustawy o VAT.
    Jednocześnie, stosownie do art. 22 ust. 3 ust. 1 ustawy, dostawę towarów, która
    poprzedza wysyłkę/transport towarów, tj. dostawę pomiędzy Zainteresowanym
    niebędącym stroną, a Wnioskodawcą, uznaje się za dokonaną w miejscu rozpoczęcia
    wysyłki/transportu towarów, tj. w Polsce. Tym samym, Zainteresowany niebędący stroną
    powinien potraktować ją jako dostawę towarów na terytorium kraju.”
        - Interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 6 grudnia 2021 r. sygn. 0114-
        KDIP1-2.4012. 481.2021.1.SST, cyt.:
    „Opisane okoliczności wskazują, że dostawa towarów realizowana wg przedstawionego
    modelu sprzedaży będzie stanowić transakcję łańcuchową, w ramach której nastąpi
    dostawa towarów pomiędzy polskim Kontrahentem a Wnioskodawcą, a następnie
    pomiędzy Wnioskodawcą i Końcowym Odbiorcą w innym kraju UE. Wnioskodawca
    wskazał, że uzyska prawo do rozporządzania towarem jak właściciel na terytorium Polski,
    w momencie pozostawienia towarów do dyspozycji Wnioskodawcy w zakładzie
    Kontrahenta i przeniesie to prawo na Końcowego Odbiorcę (w ramach transakcji
    dokonanej pomiędzy Wnioskodawcą i Końcowym Odbiorcą) w momencie dostarczenia
    towarów, w innym kraju UE. Przy tym, towar będzie transportowany z Polski bezpośrednio
    do Końcowego Odbiorcy. Jednocześnie Kontrahent będzie na zlecenie Wnioskodawcy
    zawierał umowę przewozu oraz będzie odpowiedzialny za kontakt z przewoźnikiem i
    dokonywanie ustaleń w zakresie transportu towarów dotyczących m.in. organizacji oraz
    określenia sposobu załadunku, określenia trasy itd. Niemniej jednak wykonując czynności
    związane z transportem towarów do Końcowego Odbiorcy, Kontrahent nie będzie działał
    na własną rzecz lecz na rzecz Wnioskodawcy, na podstawie odrębnej Umowy. Przy tym,
    Wnioskodawca wskazał, że będzie przekazywał Kontrahentowi polski numer identyfikacji
    podatkowej VAT (NIP), nadany dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych.
    Przedstawione okoliczności wskazują, że Wnioskodawca będzie podmiotem
    pośredniczącym, o którym mowa w art. 22 ust. 2d ustawy i w opisanym łańcuchu dostaw
    będzie organizował transport. Przy czym Wnioskodawca wskazał, że przekaże
    Kontrahentowi numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany w
    Polsce. Zatem mając na uwadze treść art. 22 ust. 2c ustawy, który przewiduje możliwość
    odstępstwa od zasady ogólnej (zgodnie z którą transport towarów przypisuje się do
    dostawy dokonanej do pomiotu pośredniczącego), w analizowanym przypadku transport
    towarów należy przypisać do dostawy dokonanej przez podmiot pośredniczący, o którym
    mowa w art. 22 ust. 2d ustawy, tj. dokonanej przez Wnioskodawcę. W konsekwencji

    dostawę między Wnioskodawcą a Końcowym Odbiorcą z UE należy uznać za „transakcję
    ruchomą”, tj. opodatkowaną jako transakcję międzynarodową. Tym samym, skoro towary
    będą transportowane bezpośrednio z terytorium Polski na terytorium innego niż Polska
    państwa członkowskiego UE, w wyniku dostawy towarów dokonanej przez Wnioskodawcę
    na rzecz Końcowego Odbiorcy z UE, to przy spełnieniu warunków określonych przepisami
    prawa Wnioskodawca powinien rozpoznać wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o
    której mowa w art. 13 ust. 1 ustawy, opodatkowaną na terytorium Polski.
    Z kolei dostawę towarów dokonaną pomiędzy Kontrahentem a Wnioskodawcą należy
    uznać za transakcję o charakterze „nieruchomym”, dla której - stosownie do art. 22 ust. 3
    pkt 1 ustawy - miejscem świadczenia jest miejsce rozpoczęcia wysyłki lub transportu
    towarów, tj. terytorium Polski. W konsekwencji dostawę towarów pomiędzy
    Kontrahentem i Wnioskodawcą, która będzie poprzedzała transport towarów, zgodnie z
    regulacją zawartą w art. 22 ust. 3 pkt 1 ustawy należy uznać za dostawę krajową i
    opodatkować z zastosowaniem właściwej dla danego towaru stawki podatku VAT.
    Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania 1, zgodnie z którym nabycie
    towarów przez Spółkę od Kontrahenta będzie stanowiło nabycie towarów na terytorium
    kraju w ramach odpłatnej dostawy towarów dokonanej przez Kontrahenta, o której mowa
    w art. 7 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowanej polskim podatkiem VAT
    jest prawidłowe.”
        - Interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 6 grudnia 2021 r. sygn. 0114-
        KDIP1-2.4012.481.2021.1.SST, cyt.:
    „Mając na uwadze powyższe, jak również fakt, iż zgodnie z przedstawionym opisem
    sprawy, Nabywca jako podmiot odpowiedzialny za organizację transportu, który wysyła
    lub transportuje towar za pośrednictwem Niezależnych przewoźników, spełnia definicję
    podmiotu pośredniczącego, w rozumieniu art. 22 ust. 2d ustawy oraz fakt, że Nabywca
    posługuje się numerem identyfikacji podatkowej nadanym na terytorium Polski, transport
    towarów należy przypisać dostawie dokonanej przez Nabywcę.
    Tym samym, drugą transakcję w łańcuchu dostaw (dokonywaną pomiędzy Nabywcą a
    odbiorcą z innego niż Polska kraju członkowskiego UE), należy traktować jako „transakcję
    ruchomą”, opodatkowaną jako transakcja międzynarodowa. Natomiast dostawa towarów
    dokonana pomiędzy Wnioskodawcą a drugim podmiotem w łańcuchu dostaw (Nabywcą),
    jako poprzedzająca transport towarów powinna być uznana za transakcję o charakterze
    „nieruchomym”, którą zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy, należy uznać za dokonaną i
    opodatkowaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów, tj. na terytorium
    Polski, w myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Zatem, dostawa między Wnioskodawcą a drugim podmiotem w łańcuchu dostaw
    (Nabywcą) będzie stanowić dla Wnioskodawcy sprzedaż krajową opodatkowaną stawką
    właściwą obowiązującą na terytorium kraju.
    Z kolei dostawa dokonywana przez drugi w kolejności podmiot (Nabywcę) na rzecz
    trzeciego w kolejności podmiotu, z uwagi na fakt, iż jest to „dostawa ruchoma”, w wyniku
    której towar jest przemieszczany z Polski (od Sprzedawcy) do innego państwa UE (klienta
    Nabywcy), stanowić będzie dla Nabywcy wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.”
    Ad 3)
    Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, cyt.:
    „W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119
    ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.”
    Zgodnie natomiast z przepisem art. 86 ust. 2 ustawy o VAT, cyt.:
    „Kwotę podatku naliczonego stanowi:

    1) suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
    a) nabycia towarów i usług,
    b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi;
    2) w przypadku importu towarów - kwota podatku:
    a) wynikająca z otrzymanego dokumentu celnego,
    b) należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a,
    c) wynikająca z deklaracji importowej, w przypadku, o którym mowa w art. 33b;
    3) zryczałtowany zwrot podatku, o którym mowa w art. 116 ust. 6;
    4) kwota podatku należnego z tytułu:
    a) świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 lub 8 podatnikiem jest ich
      usługobiorca,
    b) dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 lub 7 podatnikiem jest ich
      nabywca,
    c) wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9,
    d) wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 11; (...).”
    Ponadto, zgodnie z przepisem art. 88 ust. 3a pkt 7 ustawy o VAT, cyt.:
    „Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub
    zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy: (...)
    7) wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do
    czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze - w
    części dotyczącej tych czynności.”
    W świetle powyższych przepisów, w przypadku gdy łącznie spełnione zostaną następujące
    warunki:
    1) Spółka będzie czynnym podatnikiem VAT,
    2) Towary będą wykorzystywane do wykonywania przez Spółkę do czynności
      opodatkowanych VAT,
    3) podatek VAT z tytułu dostawy Towarów będzie podlegał rozliczeniu przez B. Sp. z o.o.,
    4) B. Sp. z o.o. wykaże ten podatek na fakturze wystawionej na rzecz Spółki z tytułu
      dostawy Towarów,
    5) Spółka otrzyma ww. faktury,
    - Spółka będzie uprawniona do odliczenia podatku VAT naliczonego, który zostanie
      wykazany przez B. Sp. z o.o. na ww. fakturach z tytułu dostawy Towarów.
    6) W niniejszej sprawie:
          Spółka jest zarejestrowana na potrzeby podatku VAT w Polsce, w tym również
          dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych.
          B. Sp. z o.o. będzie wystawiała na rzecz Spółki faktury za Towary z polskim VAT
          jako iż zgodnie z uzasadnieniem do pytania nr 1-2 dokumentują one dostawę
          towarów dokonaną na terytorium kraju i podlegającą opodatkowaniu VAT.
          Nabyte na terytorium kraju Towary będą służyły Spółce do wykonania
          czynności opodatkowanych VAT tj. sprzedaży Towarów w ramach dostaw
          wewnątrzwspólnotowych lub eksportu (przy czym niniejszy wniosek odnosi się
          do WDT).

    W konsekwencji, spełnione zostaną wszystkie warunki dla uzyskania przez Spółkę prawa
    do odliczenia VAT, tj.:
        B. Sp. z o.o. wykaże ten podatek na fakturze wystawionej na rzecz Spółki z tytułu
        dostawy Towarów, oraz
        Spółka otrzyma ww. fakturę,
    Spółka będzie zatem uprawniona do odliczenia podatku VAT naliczonego na w/w fakturze.
    Wniosek:
    Jako że dostawa Towarów pomiędzy B. Sp. z o.o. a Spółką stanowić będzie krajową
    dostawę Towarów podlegającą opodatkowaniu VAT w Polsce, Spółka będzie uprawniona
    do odliczenia podatku VAT, który zostanie wykazany przez B. Sp. z o.o. na fakturach
    wystawionych z tytułu przedmiotowych dostawy na rzecz Spółki.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych. Przykładowo:
    Interpretacja Dyrektora KIS z dnia 18 stycznia 2023 r. sygn. 0113-KDIPT1-
    2.4012.783.2022.2.JSZ, z dnia 6 grudnia 2021 r. sygn. 0114-KDIP1-2.4012.481.2021.1.SST.
    Powyższe potwierdzone zostało również w interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z
    dnia 5 marca 2024 r. wydanej dla Spółki w podobnym stanie faktycznym (0114-KDIP1-
    2.4012.561.2023.2.GK), cyt. [fragment z interpretacji wydanej dla Spółki opublikowanej na
    stronie https://eureka.mf.gov.pl/):
    „Mając na uwadze, że - jak wskazano powyżej - dostawa pomiędzy B. Sp. z o.o. a
    Państwem powinna być traktowana jako dostawa towarów na terytorium Polski,
    natomiast dostawa dokonywana przez Państwa do Klienta jak dostawa ruchoma
    (transgraniczna), to w sytuacji, gdy otrzymacie Państwo od B. Sp. z o.o. fakturę zawierającą
    podatek VAT naliczony i jak ustalono towary zostaną wykorzystane do wykonywania
    czynności opodatkowanych - odsprzedaż w ramach transakcji WDT - będziecie Państwo
    uprawnieni do odliczenia podatku VAT naliczonego na fakturach wystawionych przez B.
    Sp. z o.o. z tytułu dostawy towarów zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy.”

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r., poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają:
        1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
        2) eksport towarów;
        3) import towarów na terytorium kraju;
        4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium
          kraju;
        5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie, z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w
    sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    Według art. 2 pkt 1, 3 i 4 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.

      Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się przez to terytoria państw
      członkowskich Unii Europejskiej.
      Przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się przez to terytorium państwa
      wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Co należy rozumieć przez „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel” określił Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-320/88. W
    orzeczeniu tym stwierdza się, że dla uznania danej czynności za opodatkowaną dostawę
    towarów, nie ma znaczenia to, czy dochodzi do przeniesienia własności według prawa
    właściwego dla danego kraju. Regulacja ta ma zastosowanie do każdego przeniesienia
    prawa do rozporządzania towarem na inny podmiot, które to przeniesienie skutkuje tym,
    że strona ta uzyskuje de facto możliwość korzystania z rzeczy tak jak właściciel, nawet
    jeżeli nie wiąże się to z przeniesieniem własności. W tym orzeczeniu, odnosząc się do
    dostawy towarów, Trybunał posłużył się terminem przeniesienia „własności w sensie
    ekonomicznym”, podkreślając tym samym uniezależnienie opodatkowania od
    przeniesienia własności towarów. Oznacza to więc, że na gruncie przedmiotowego
    przepisu kluczowym elementem jest przeniesienie, w istocie rzeczy, praktycznej kontroli
    nad rzeczą i możliwości dysponowania nią.
    W art. 22 ust. 1-4 ustawy uregulowano zasady dotyczące określenia miejsca świadczenia
    przy dostawie towarów w przypadku transakcji łańcuchowych (szeregowych), tj. transakcji,
    w których występuje kilka podmiotów dokonujących obrotu tym samym towarem, przy
    czym towar trafia bezpośrednio od pierwszego do ostatniego podmiotu w łańcuchu.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    Natomiast w myśl art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów w przypadku towarów niewysyłanych ani
      nietransportowanych jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie
      dostawy.
    Stosownie do art. 22 ust. 2 ustawy:
      W przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są
      wysyłane lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego
      w kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej
      dostawie.
    W myśl art. 22 ust. 2b ustawy:
      W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
      transportowane z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego
      państwa członkowskiego, wysyłka lub transport tych towarów są przyporządkowane
      wyłącznie dostawie dokonanej do podmiotu pośredniczącego.
    Natomiast art. 22 ust. 2c ustawy stanowi, że:

      W przypadku gdy podmiot pośredniczący przekazał swojemu dostawcy numer
      identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez państwo
      członkowskie, z którego towary są wysyłane lub transportowane, wysyłkę lub
      transport przypisuje się wyłącznie dostawie dokonanej przez ten podmiot.
    Definicja podmiotu pośredniczącego zawarta została w art. 22 ust. 2d ustawy:
      Przez podmiot pośredniczący, o którym mowa w ust. 2b i 2c, rozumie się innego niż
      pierwszy w kolejności dostawcę towarów, który wysyła lub transportuje towar
      samodzielnie albo za pośrednictwem osoby trzeciej działającej na jego rzecz.
    Jednocześnie jak stanowi art. 22 ust. 3 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c i 2e, dostawę towarów, która:
        1) poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
          rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;
        2) następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w
          miejscu zakończenia wysyłki lub transportu towarów.
    W przypadku transakcji, do których odnosi się art. 22 ust. 2 ustawy, kiedy ten sam towar
    jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie jest przemieszczany od pierwszego
    dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko jedna
    wysyłka (transport) więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić miejsce
    świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy (dostawa ruchoma). W odniesieniu do
    pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu), ustalenie miejsca
    świadczenia odbywa się na podstawie art. 22 ust. 3 ustawy.
    W myśl tego przepisu wszystkie transakcje realizowane przed dostawą ruchomą (do której
    przypisano wysyłkę lub transport towaru) będą opodatkowane w państwie, z którego
    towar jest wysyłany lub transportowany. Natomiast wszystkie dostawy mające miejsce po
    transakcji ruchomej będą opodatkowane w państwie przeznaczenia towaru. Sama
    transakcja ruchoma będzie generowała po stronie dostawcy wewnątrzwspólnotową
    dostawę towarów, a po stronie nabywcy wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów.
    Należy zatem przyjąć, że jeżeli towar jest wysyłany lub transportowany przez:
        podatnika pierwszego w kolejności, to transakcją „ruchomą”, której przypisany jest
        ten transport jest dostawa dokonana przez ten podmiot (a więc pierwsza z dwóch
        dostaw) - zgodnie z art. 22 ust. 2 ustawy,
        podatnika drugiego w kolejności (tzw. podmiot pośredniczący), to na zasadzie
        domniemania transakcją „ruchomą”, której przypisany jest ten transport jest
        dostawa dokonana do tego podmiotu (a więc pierwsza z dwóch dostaw) - zgodnie z
        art. 22 ust. 2b ustawy (za wyjątkiem sytuacji określonej w art. 22 ust. 2c ustawy),
        podatnika trzeciego w kolejności, to transakcją „ruchomą”, której przypisany jest
        ten transport jest dostawa dokonana do tego podmiotu - ostatniego w łańcuchu (a
        więc druga z dwóch dostaw) - zgodnie z art. 22 ust. 2 ustawy.
    Odnosząc się do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów należy wskazać, że według art.
    13 ust. 1 ustawy:
      Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5,
      rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych
      w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z
      zastrzeżeniem ust. 2-8.
    Zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy:

      Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:
        1) podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby
          transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego
          innym niż terytorium kraju;
        2) osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest
          zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium
          państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
        3) podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą
          podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na
          terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju,
          niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe,
          które, zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą
          zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów
          akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
        4) podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w
          innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem
          dostawy są nowe środki transportu.
    Na podstawie art. 13 ust. 6 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy
      jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od
      podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7.
    Przywołane przepisy wskazują, że jeżeli wywóz towarów następuje w wyniku dokonania
    transakcji z ustalonym nabywcą, w celu przeniesienia na konkretny podmiot prawa do
    rozporządzania wywożonym towarem jak właściciel, zachodzi wówczas transakcja
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT). Warunkiem rozpoznania danej dostawy
    towarów (której towarzyszy przemieszczenie z Polski do innego kraju członkowskiego),
    jako wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów jest dokonanie jej na rzecz podmiotu
    zidentyfikowanego na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium
    państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju.
    Odnosząc się z kolei do prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego, należy wskazać, że
    z zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych. Należy podkreślić, że ustawodawca stworzył
    podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez
    niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od
    towarów i usług oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 tej
    ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że jesteście Państwo niemieckim rezydentem podatkowym i
    jesteście zarejestrowani dla potrzeb podatku od wartości dodanej (VAT) na terytorium

    Niemiec, w tym także dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych. Jesteście Państwo
    również zarejestrowani na potrzeby podatku VAT w Polsce, w tym również dla potrzeb
    transakcji wewnątrzwspólnotowych. Będziecie nabywać Państwo na warunkach Incoterms
    EXW ((...)ich części) w ramach zakupów krajowych w Polsce od podmiotów z Grupy (...), m.
    in. od B. Sp. z o.o. B. Sp. z o.o. posiada siedzibę działalności gospodarczej w Polsce i jest
    zarejestrowana na potrzeby podatku VAT w Polsce, w tym również dla celów transakcji
    wewnątrzwspólnotowych. Państwo oraz B. Sp. z o.o. będą stronami tzw. transakcji
    łańcuchowej w ramach której B. Sp. z o.o. będzie sprzedawał Państwu towary, gdzie
    następnie będziecie je odsprzedawać na warunkach Incoterms CIP/CIF/CFR/CPT/DAP m.in.
    do odbiorców mających siedzibę w krajach UE innych niż Polska (Klient). Towary będą
    transportowane bezpośrednio z zakładu produkcyjnego B. Sp. z o.o. w Polsce do Klienta w
    kraju UE, innym niż Polska. Planujecie Państwo dokonać zmian w zakresie dokonywanych
    dostaw z B. Sp. z o.o. podając B. Sp. z o.o. swój polski numer NIP nadany dla potrzeb
    transakcji wewnątrzwspólnotowych z przedrostkiem „PL”. Transport towarów będzie
    organizowany przez Państwa - jesteście Państwo odpowiedzialni za transport towarów do
    Klienta jak również za techniczne kwestie związane z jego koordynacją (w tym wybór
    przewoźnika itp.) lub inny podmiot działający na Państwa rzecz. Prawo do dysponowania
    Towarami będzie przeniesione z B. Sp. z o.o. na Państwa na terytorium Polski (przed
    rozpoczęciem transportu Towarów), a z Państwa na rzecz Klienta w państwie UE
    przeznaczenia. Towary będą Państwa własnością i pozostaną własnością aż do momentu
    zakończenia transportu na terytorium kraju UE przeznaczenia. Państwo lub podmiot
    działający na Państwa rzecz będzie odpowiadać za odbiór towarów z zakładu
    produkcyjnego B. Sp. z o.o. oraz transport towarów do Klienta. B. Sp. z o.o. będzie
    wystawiała na Państwa rzecz faktury za Towary z polskim podatkiem VAT, a Państwo
    będziecie wystawiali na rzecz Klienta fakturę dokumentującą sprzedaż Towarów ze stawką
    0% (wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów). Ponadto nabyte na terytorium kraju
    Towary będą służyły Spółce do wykonania czynności opodatkowanych VAT, tj. sprzedaży
    Towarów w ramach dostaw wewnątrzwspólnotowych.
    Państwa wątpliwości dotyczą określenia czy dostawa towarów pomiędzy B. Sp. z o.o. a
    Państwem będzie stanowić dostawę towarów na terytorium Polski w rozumieniu art. 7
    ust. 1 ustawy (pytanie nr 1) oraz czy dostawa towarów pomiędzy Państwem a Klientem
    będzie stanowić wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (pytanie nr 2), jak również
    uznania czy będziecie Państwo uprawnieni do odliczenia podatku VAT naliczonego na
    fakturach wystawionych przez B. Sp. z o.o. z tytułu dostawy towarów (pytanie nr 3).
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy zauważyć, że w transakcji łańcuchowej będą
    uczestniczyły trzy podmioty (B. Sp. z o.o., Państwo i Klient). Będziecie Państwo nabywać
    ((...) lub ich części) w ramach zakupów krajowych w Polsce od B. Sp. z o.o., które następnie
    będziecie odsprzedawać do odbiorców mających siedzibę w krajach Unii Europejskich
    innych niż Polska (Klient). Towary będą transportowane bezpośrednio z zakładu
    produkcyjnego od B. Sp. z o.o. w Polsce do Klienta w kraju Unii Europejskiej innym niż
    Polska. Państwo będziecie odpowiedzialni za transport towarów do Klienta. Zatem w
    przypadku gdy za transport towarów odpowiedzialny jest drugi podmiot w łańcuchu
    (Państwo), wówczas stosownie do art. 22 ust. 2d ustawy, będziecie spełniać przesłanki
    uznania Państwa za podmiot pośredniczący wskazany w ustawie. Przy czym co istotne, jak
    Państwo wskazują dla potrzeb nabycia od B. Sp. z o.o. będziecie posługiwać się polskim
    numerem NIP nadanym dla transakcji wewnątrzwspólnotowej z przedrostkiem „PL”. W
    konsekwencji mając na uwadze treść art. 22 ust. 2c ustawy, który przewiduje możliwość
    odstępstwa od zasady ogólnej (zgodnie z którą transport towarów przypisuje się do
    dostawy dokonanej do podmiotu pośredniczącego), w analizowanym przypadku transport
    towarów należy przypisać do dostawy dokonanej przez podmiot pośredniczący, tj.
    Państwa.
    Tym samym dostawa pomiędzy Państwem a Klientem (druga dostawa w łańcuchu
    dostaw), będzie stanowić transakcję „ruchomą”, tj. opodatkowaną jako transakcję
    międzynarodową (towar zostanie wywieziony z terytorium kraju na terytorium innego

    państwa członkowskiego niż terytorium kraju), co oznacza, że transakcja ta będzie
    stanowić wewnątrzwspólnotową dostawa towarów, o której mowa w art. 13 ust. 1 ustawy..
    Natomiast dostawa towarów dokonana między B. Sp. z o.o. a Państwem, który do tej
    transakcji posłuży się polskim numerem VAT UE, będzie stanowić transakcję o charakterze
    „nieruchomym”, dla której miejscem świadczenia, ustalonym jak dla towarów
    niewysyłanych w myśl art. 22 ust. 3 pkt 1 ustawy, będzie miejsce rozpoczęcia wysyłki lub
    transportu towarów, tj. terytorium Polski. Tym samym dostawa ta powinna być
    opodatkowana na terytorium Polski jako dostawa krajowa, o której mowa w art. 7 ust. 1 w
    zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Mając na uwadze, że - jak wskazano powyżej - dostawa pomiędzy B. Sp. z o.o. a Państwem
    powinna być traktowana jako dostawa towarów na terytorium Polski, natomiast dostawa
    dokonywana przez Państwa do Klienta jak dostawa ruchoma (transgraniczna), to w
    sytuacji, gdy otrzymacie Państwo od B. Sp. z o.o. fakturę zawierającą podatek VAT
    naliczony i jak ustalono towary zostaną wykorzystane do wykonywania czynności
    opodatkowanych VAT - odsprzedaż Towarów w ramach transakcji WDT - będziecie
    Państwo uprawnieni do odliczenia podatku VAT naliczonego na fakturach wystawionych
    przez B. Sp. z o.o. z tytułu dostawy towarów zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko w całości należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawiliście i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywało
    się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą
        mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    A. SE (Zainteresowany będący stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej)
    ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.