Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-2.4011.315.2017.1.APA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-11-02
Teza: skutków podatkowych zbycia nieruchomości w drodze umowy o dożywocie
Słowa kluczowe: dziedziczenie; gospodarstwa-gospodarstwa rolne; spadek; sprzedaż; zbycie; zbycie-odpłatne zbycie; zwolnienie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku, który wpłynął 10 października 2017 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży gospodarstwa rolnego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 października 2017 r. wpłynął do Organu wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży gospodarstwa rolnego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Postanowieniem z 26 kwietnia 2012 r. Sąd Rejonowy stwierdził, że spadek po M.B. zmarłej 29 maja 1996 r., na podstawie ustawy i wprost nabył S.P. – brat zmarłej w całości, wraz z wchodzącym w skład spadku gospodarstwem rolnym. Przedmiotem spadku było gospodarstwo rolne o łącznej powierzchni 1,82 ha (działki nr 674 i 691) w tym działka zabudowana budynkiem mieszkalnym o powierzchni użytkowej 50 m2.

Spadek (w tym ww. gospodarstwo rolne) po zmarłym 20 sierpnia 1996 r. S.P., nabyła w całości na postawie ustawy Wnioskodawczyni będąca jego córką, co zostało potwierdzone aktem poświadczenia dziedziczenia z 24 maja 2013 r.

Wnioskodawczyni 28 sierpnia 2017 r. sprzedała gospodarstwo rolne nabyte w drodze spadku.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawczyni w związku ze sprzedażą 28 sierpnia 2017 r. gospodarstwa rolnego nabytego w drodze dziedziczenia po ojcu zmarłym w 1996 r., który odziedziczył to gospodarstwo po siostrze zmarłej w 1996 r., jest zobowiązana do zapłaty podatku, o którym mowa w art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawczyni, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 2032 ze zm.) – podlegającym opodatkowaniu źródłem przychodu jest, z zastrzeżeniem ust. 2, odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości lub praw przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie w wykonaniu działalności gospodarczej, stanowi źródło przychodu i w efekcie skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego. W związku z tym, jeśli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości lub praw upłynęło 5 lat, odpłatne zbycie tej nieruchomości lub prawa nie podlega w ogóle opodatkowaniu.

W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw, dla określenia jego skutków podatkowych, istotne jest zatem ustalenie daty nabycia nieruchomości lub prawa.

W niniejszej sprawie istotna jest więc kwestia ustalenia, od której daty w przypadku sprzedaży gospodarstwa rolnego należy liczyć pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – czy od daty śmierci spadkodawcy (1996 r.), czy też od momentu, w którym sporządzono akt poświadczenia dziedziczenia poświadczający, że Wnioskodawczyni jest spadkobierczynią (2013 r.).

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje, co należy rozumieć pod pojęciem nabycia w drodze spadku, dlatego w tym wypadku należy posiłkować się normami prawa cywilnego.

Zgodnie z art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 459 ze zm.) – spadek to prawa i obowiązki zmarłego wynikające ze stosunków cywilnoprawnych, które z chwilą jego śmierci przechodzą na następców prawnych.

W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego – spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku (art. 925 Kodeksu cywilnego). Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Istotnym zatem dla podatku dochodowego jest dzień otwarcia spadku, czyli data śmierci spadkodawcy. Następstwo prawne po osobie zmarłej ma zatem charakter sukcesji uniwersalnej, gdyż spadkobierca na mocy jednego zdarzenia, jakim jest otwarcie spadku, wstępuje w ogół praw i obowiązków osoby zmarłej (spadkodawcy).

Postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku (notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia) potwierdza jedynie nabycie spadku przez spadkobiercę (art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego) i ma znaczenie jedynie deklaratoryjne. Sąd (notariusz) stwierdza w nim fakt nabycia spadku na wniosek osoby mającej w tym interes. Dzień uprawomocnienia się postanowienia sądu (zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia) o stwierdzeniu nabycia spadku jest obojętny z punktu widzenia ustalenia momentu nabycia gospodarstwa rolnego (prawa).

W sytuacji opisanej we wniosku nie ma znaczenia fakt, że dopiero aktem poświadczenia dziedziczenia potwierdzono nabycie spadku przez Wnioskodawczynię, gdyż akt poświadczenia dziedziczenia w żadnym wypadku nie miał charakteru konstytutywnego. Deklaratoryjny charakter aktu poświadczenia dziedziczenia stwierdzającego prawo do spadku nigdy nie był przedmiotem wątpliwości ani doktryny, ani judykatury. Jak wskazuje Komentarz do Kodeksu cywilnego pod red. dr Konrada Osajdy, 2014 r., wyd. C.H. Beck, wyd. 9 „Prawo polskie, przyjmując zasadę oparcia dziedziczenia na konstrukcji sukcesji uniwersalnej, przyjęło także zasadę nabycia spadku przez spadkobierców z mocy prawa w chwili śmierci spadkodawcy. Nie jest więc możliwe nabycie spadku, które następowałoby w innym momencie niż jego otwarcie. Od tej reguły nie może wprowadzić wyjątków ani wola potencjalnego spadkodawcy, ani też wola potencjalnego spadkobiercy”.

Mając na uwadze powyższe, nie można zatem utożsamiać momentu nabycia spadku z datą sporządzenia aktu poświadczenia dziedziczenia, tj. w niniejszej sprawie z dniem 24 maja 2013 r. Datą nabycia spadku, czyli datą nabycia przez Wnioskodawczynię gospodarstwa rolnego jest dzień śmierci ojca Wnioskodawczyni, tj. 20 sierpień 1996 r., wówczas Wnioskodawczyni nabyła prawo do gospodarstwa rolnego jako spadkobierca. Natomiast akt poświadczenia dziedziczenia poświadczający nabycie spadku (w niniejszej sprawie z 24 maja 2013 r.) nie wywołuje skutku w postaci nabycia przez Wnioskodawczynię w tej dacie gospodarstwa rolnego. Akt ten potwierdza jedynie nabycie spadku przez Wnioskodawczynię z datą śmierci spadkodawcy i ma znaczenie jedynie deklaratoryjne.

Reasumując, uwzględniając termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy w niniejszej sprawie powinien być liczony od końca 1996 r. i upłynął z końcem 2001 r.

W konsekwencji sprzedaż gospodarstwa rolnego 28 sierpnia 2017 r. nie będzie stanowiła źródła przychodu, a co za tym idzie nie wystąpi obowiązek złożenia zeznania podatkowego i zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych, o którym mowa w art. 30e ww. ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawczyni.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.