Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDWT.4011.60.2025.2.MJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-09
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową
(opodatkowanie IP; BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
komputery
oprogramowanie
programista
programowanie
programy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Definicje ustawowe.-Definicja działalności B+R
1
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 39
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 40
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy
    preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności
    intelektualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 18 czerwca 2025
    r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w oparciu o wpis do
    Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, której przeważającym
    przedmiotem działalności jest działalność związana z oprogramowaniem (62.01.Z).
    Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca
    posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w
    świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (dalej: u.p.d.o.f.) i rozlicza się na podstawie podatkowej księgi przychodów
    i rozchodów.
    Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zawarł umowę ze spółką
    (...) A (dalej: Zleceniodawca). W ramach zawartej umowy Wnioskodawca zobowiązany jest
    do świadczenia usług obejmujących w szczególności:
    a) tworzenie (...).
    b) implementacja rozwiązań (...).
    c) badania i rozwój (...).
    Wnioskodawca usługi objęte umową świadczy z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Przedmiotem niniejszego wniosku są wyłącznie usługi Wnioskodawcy w zakresie, w jakim
    skupiają się na tworzeniu programów komputerowych w odpowiedzi na zapotrzebowanie
    Zleceniodawcy, tj. usługi opisane w punkcie a) powyżej - efektem tych usług jest
    stworzenie produktu końcowego, jakim jest kompletne, przetestowane i działające
    zgodnie z założonymi funkcjami rozwiązanie w postaci kodu źródłowego programu
    komputerowego podlegającego ochronie określonej w art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994
    r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Ilekroć w niniejszym wniosku mowa jest o
    oprogramowaniu, rozwiązaniach programistycznych, rozwiązaniach, programach
    komputerowych, kodzie źródłowym, efektach, należy przez to rozumieć będące
    rezultatem usług Wnioskodawcy przysługujące mu autorskie prawo do programu
    komputerowego podlegające ochronie na podstawie ww. ustawy.
    W ramach świadczenia usług Wnioskodawca staje przed koniecznością opracowania
    nowych programów komputerowych o określonej specyfice i właściwości, która
    podyktowana jest założeniami Zleceniodawcy lub kierunkiem rozwoju oprogramowania
    Zleceniodawcy.

    Tworzenie przez Wnioskodawcę kodu źródłowego programu komputerowego wiąże się z
    prowadzeniem prac koncepcyjnych z uwagi na konieczność indywidualnego podejścia do
    każdego z zadań, analizy konkretnego rozwiązania pod kątem jego możliwości
    implementowania, możliwych niedoskonałości i podatności na nadużycia, oraz
    niestandardowego myślenia.
    Wnioskodawca w ramach swoich usług tworzy określone programy komputerowe od zera
    w oparciu o własną autorską koncepcję kodu źródłowego.
    Oprogramowanie wytwarzane przez Wnioskodawcę w ramach współpracy ze
    Zleceniodawcą jest rezultatem jego własnej, indywidualnej, twórczej działalności
    intelektualnej, a w konsekwencji, stanowi utwór podlegający ochronie na podstawie art.
    74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W
    przypadku, gdy Wnioskodawca rozwija i ulepsza oprogramowanie, w wyniku podjętych
    przez Wnioskodawcę czynności powstaje nowy, odrębny program komputerowy, który
    powoduje ulepszanie starego o nowe funkcjonalności, stanowiące odrębny utwór
    (funkcjonalność/moduł stanowiący nowy kod źródłowy programu komputerowego),
    podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych.
    Wnioskodawca jest autorem wytworzonych kodów źródłowych, tworzy je samodzielnie
    oraz nie zleca ich wykonania podwykonawcom. Autorstwo kodu źródłowego
    Wnioskodawcy można potwierdzić za pomocą systemu kontroli wersji (git) - każda zmiana
    wprowadzana do systemu pozwala na określenie jego autora.
    Tworzenie przez Wnioskodawcę programów komputerowych wiąże się z prowadzeniem
    prac koncepcyjnych z uwagi na konieczność indywidualnego podejścia do każdego
    projektu, szerokiej analizy konkretnego rozwiązania pod kątem możliwości jego
    implementowania (stworzenia programu komputerowego), analizy oczekiwanych
    właściwości i funkcjonalności, oraz niestandardowego myślenia. Praca Wnioskodawcy nad
    poszczególnymi programami komputerowymi nie ma charakteru działań rutynowych ani
    okresowych zmian, lecz stanowi zorganizowany proces mający na celu opracowanie
    zupełnie nowego programu komputerowego o indywidualnych funkcjonalnościach,
    dedykowanego konkretnemu celowi, który podyktowany jest zapotrzebowaniem
    Zleceniodawcy. Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności nabywa, łączy,
    kształtuje i wykorzystuje dostępną wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu
    narzędzi informatycznych i oprogramowania, w celu tworzenia nowych zastosowań w
    postaci nowego rozwiązania programistycznego w postaci programu komputerowego.
    Każdy wytworzony przez Wnioskodawcę program komputerowy cechuje się więc
    indywidualnością i innowacyjnością ze względu na jego charakterystykę - tworzony jest od
    podstaw na potrzeby osiągnięcia zakładanych przez Zleceniodawcę celów. Wymaga to
    stworzenia rozwiązania, które wcześniej nie było wytworzone przez Wnioskodawcę w
    analogicznym lub zbliżonym kształcie. W tym celu Wnioskodawca wykorzystuje
    odpowiednie technologie i języki programowania w celu osiągnięcia zakładanego przez
    niego celu. Jednocześnie ze względu na fakt funkcjonowania wytworzonego przez
    Wnioskodawcę oprogramowania w ramach całego systemu połączonych ze sobą
    modułów i funkcjonalności (wytworzonych przez innych programistów), koniecznym jest
    wytwarzanie przez Wnioskodawcę oprogramowania w taki sposób, aby funkcjonowało
    ono harmonijnie i optymalnie po jego zintegrowaniu z pozostałymi elementami systemu,
    co wymusza każdorazowe odpowiednie dostosowanie technologii i języków
    programowania w ramach każdego projektu.
    W ramach omawianej działalności, Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy
    interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania, a przede wszystkim
    wykorzystuje dotychczasowe efekty swojej działalności w celu opracowywania, nowych,
    znacznie lepszych rozwiązań w postaci programów komputerowych. Efekty działalności
    Wnioskodawcy są przy tym rozwiązaniami nie występującymi w analogicznym kształcie w
    praktyce gospodarczej Wnioskodawcy lub są na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu

    odróżniają się od rozwiązań już przez Wnioskodawcę opracowanych. Złożoność kodu
    źródłowego programu komputerowego powoduje, że każdy jego fragment powinien być
    opracowany z uwzględnieniem szeregu czynników (m. in. założenia biznesowe,
    podlegające integracji inne rozwiązania, zakładane funkcje informatyczne), wobec czego
    każdy jest zupełnie nowym rozwiązaniem, którego wytworzenie wymaga szeregu prac
    koncepcyjnych i twórczych i w efekcie różni się od rozwiązań wcześniej wytworzonych.
    Prace Wnioskodawcy nad tworzeniem programów komputerowych prowadzone są przy
    tym w oparciu o zorganizowane ramy i obejmują w szczególności:
    1) analizę założeń projektowych (opisu zadania) lub analizę dokumentacji technicznej
      narzędzi niezbędnych do wykorzystania,
    2) analizę koncepcji działania w kontekście zaprojektowania rozwiązania,
    3) wyszukiwanie i analizę informacji w celu stworzenia odpowiedniego rozwiązania,
    4) projektowanie oraz implementację rozwiązania w postaci programu komputerowego
      (oraz programu testującego jednostkowo ów program), który zapewni pożądany
      skutek,
    5) zapewnienie optymalności pod kątem wydajności oraz skalowania oraz dobrych
      praktyk programistycznych,
    6) przygotowanie dokumentacji opisującej stworzone rozwiązanie (opcjonalny element).
    Wytworzone przez Wnioskodawcę programy komputerowe cechuje w szczególności brak
    odtwórczości i schematyczności - w ramach swoich usług Wnioskodawca staje przed
    wyzwaniem stworzenia nowego programu komputerowego, którego trudność stworzenia
    wynika z faktu konieczności dostosowania do określonych funkcjonalności i właściwości
    oraz przeznaczenia. Programy komputerowe opracowywane przez Wnioskodawcę w
    efekcie mają swój unikalny charakter. Wnioskodawca nie ma możliwości wykorzystania
    jednego standardowego rozwiązania i podejścia pozwalającego na stworzenie docelowego
    programu komputerowego z uwagi na fakt, że każde zadanie Wnioskodawcy wymaga
    unikalnego podejścia, aby wytworzyć program komputerowy pozwalający na osiągnięcie
    założonych właściwości.
    W oparciu o zawartą umowę Wnioskodawca przenosi na Zleceniodawcę całość praw
    autorskich do opracowanych programów komputerowych wraz z chwilą ich powstania.
    Potwierdzeniem przeniesienia praw autorskich do opracowanych programów
    komputerowych jest umieszczenie kodu źródłowego programu komputerowego na
    właściwym repozytorium.
    Wnioskodawca z tytułu świadczonych usług otrzymuje wynagrodzenie w oparciu o
    wystawiane faktury VAT, które zgodnie z zawartą umową muszą szczegółowo opisywać
    wykonane usługi oraz stawkę wynagrodzenia za każdą z usług, kalkulowaną w oparciu o
    liczbę godzin świadczonych usług oraz uzgodnioną stawkę godzinową.
    Zgodnie z literalnym brzmieniem umowy, w przypadku gdy, w ramach świadczenia usług,
    Wnioskodawca tworzy jakiekolwiek prawa własności intelektualnej (w tym programy
    komputerowe), płatność należna Wnioskodawcy będzie zawierała wynagrodzenie za
    przekazanie autorskich praw majątkowych do własności intelektualnej. W takim
    przypadku kwota płatności za przekazanie autorskich praw majątkowych będzie
    odpowiadała liczbie godzin poświęconych na tworzenie oprogramowania i ustalonej
    stawce godzinowej za świadczenie usług.
    Wynagrodzenie, jakie Wnioskodawca otrzymuje w związku z wytworzeniem programów
    komputerowych stanowi zatem zapłatę za przeniesienie autorskich praw majątkowych do
    napisanych przez niego utworów (programów komputerowych). Sprzedaż tych praw
    następuje w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę jednoosobowej działalności
    gospodarczej, która jest pozarolniczą działalnością gospodarczą.

    W ramach świadczonych usług Wnioskodawca nie podlega kierownictwu ze strony
    Zleceniodawcy lub jakiejkolwiek wyznaczonej osoby. Usługi świadczone przez
    Wnioskodawcę mają charakter usług świadczonych przez profesjonalny podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą. Wnioskodawca świadczy swoje usługi w oparciu o
    jego własną wiedzę oraz doświadczenie. Zleceniodawca ani żaden inny podmiot nie
    ingeruje w to w jaki sposób Wnioskodawca organizuje pracę, która jest wykonywana w
    pełni samodzielnie. Wykonując usługi Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze związane
    z prowadzoną działalnością i ponosi odpowiedzialność z tytułu rezultatu swoich usług.
    Wnioskodawca wskazuje także, że prowadzi na bieżąco ewidencję zawierającą wszystkie
    elementy określone w art. 30cb ust. 1 u.p.d.o.f., zapewniającą w szczególności
    wyodrębnienie poszczególnych autorskich praw do wytwarzanych programów
    komputerowych poprzez sporządzanie techniką komputerową w postaci arkusza
    kalkulacyjnego kumulatywnego, comiesięcznego zestawienia dokumentów, które
    potwierdzają poniesione wydatki dotyczące projektu kwalifikowanego IP na koniec danego
    miesiąca. Zestawienie to sporządzane jest poprzez narastające ujęcie wydatków w
    odniesieniu do poszczególnych zadań, a jego wersja elektroniczna jest archiwizowana.
    Odrębna ewidencja prowadzona jest na bieżąco od początku realizacji działalności
    zmierzającej do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej i od momentu poniesienia pierwszych kosztów, o których mowa w art. 30ca
    ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w odniesieniu do programów
    komputerowych, z których dochód z tytułu sprzedaży Wnioskodawca zamierza rozliczyć
    przy wykorzystaniu preferencyjnej stawki.
    Uzupełnienie wniosku
    Wyjaśniając jakimi zasobami wiedzy dysponował przed rozpoczęciem realizacji
    poszczególnego programu komputerowego, Wnioskodawca wskazał, że pierwszej
    kolejności dysponował opisem ogólnym, jaki problem chce rozwiązać Zleceniodawca.
    Zleceniodawca zgłasza również problemy, które Wnioskodawca rozwiązuje. Niektóre z
    tych problemów to:
    (...).
    Wnioskodawca posiada informację od Zleceniodawcy, który określa zakres prac, podając
    oczekiwany rezultat, jednak nie określa sposobu ich wykonania. Wykonując swoją pracę
    Wnioskodawca wykorzystuje swoje unikalne doświadczenie zdobyte podczas pracy oraz
    odbytych szkoleń. Zasobami wiedzy, którymi Wnioskodawca dysponował są technologie
    informatyczne, czyli wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych,
    występujących zarówno w ogólnym stanie nauki jak i w środowisku, w którym
    funkcjonować ma program przez Wnioskodawcę wytworzony. Ustawodawca jednakże nie
    przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego
    istotny jest element celowościowy, jaki Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności.
    W swojej działalności Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w
    branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi
    zastosowaniami wprowadzonymi w działalności Zleceniodawcy, tym samym zwiększając
    zasoby swojej wiedzy.
    W ramach działalności, dzięki której Wnioskodawca tworzy i modyfikuje/rozwija/ulepsza
    "oprogramowanie" Wnioskodawca wykorzystuje i rozwija wiedzę i umiejętności nabyte
    podczas indywidualnego studiowania materiałów z zakresu informatyki, programowania i
    nowoczesnych technologii oraz swojego doświadczenia zawodowego. Są to wiedza i
    umiejętności z zakresu technologii informatycznej, technologii programowania oraz w
    zakresie tworzonego oprogramowania. Wnioskodawca pracuje przy użyciu języków
    programowania, (...), uczy się tych technologii i zdobywa coraz to bardziej aktualną wiedzę
    w ich zakresie. Nowe kombinacje narzędzi i technologii i pozwalają na wytworzenie
    aplikacji o niewystępującej wcześniej specyfikacji i jakości.

    Dotychczas w swojej działalności Wnioskodawca oferował usługi programistyczne.
    Sprzedawał także autorskie prawa majątkowe do wytwarzanych przez siebie programów.
    Np. dla jednego z klientów został stworzony system informatyczny w postaci aplikacji (...).
    Wnioskodawca doprecyzował, że programy komputerowe oferowane w działalności
    Wnioskodawcy opierają się na jego wiedzy z zakresu informatyki i programowania oraz
    najnowszych rozwiązań z dziedziny tworzenia złożonych systemów. Przy tworzeniu od
    podstaw/ulepszaniu "oprogramowania" Wnioskodawca każdorazowo korzysta z nowej i
    bardziej zaawansowanej wiedzy, stosując zupełnie inne rozwiązania.
    Wnioskodawca wskazał, że zaplanował prace opisane we wniosku w zakresie tworzenia i
    rozwoju Oprogramowania, które zostały szczegółowo opisane w stanie faktycznym, tj.
    prace obejmujące:
    1) analizę założeń projektowych (opisu zadania) lub analizę dokumentacji technicznej
      narzędzi niezbędnych do wykorzystania,
    2) analizę koncepcji działania w kontekście zaprojektowania rozwiązania,
    3) wyszukiwanie i analizę informacji w celu stworzenia odpowiedniego rozwiązania,
    4) projektowanie oraz implementację rozwiązania w postaci programu komputerowego
      (oraz programu testującego jednostkowo ów program), który zapewni pożądany
      skutek,
    5) zapewnienie optymalności pod kątem wydajności oraz skalowania oraz dobrych
      praktyk programistycznych,
    6) przygotowanie dokumentacji opisującej stworzone rozwiązanie (opcjonalny element).
    Celami jakie Wnioskodawca stawia jest opracowanie koncepcji i dostarczenie
    Zleceniodawcy programów komputerowych realizujących założenia biznesowe klienta, tj.
    w szczególności:
    1) tworzenie kodu spełniającego założone wskaźniki jakości i efektywności,
    2) tworzenie kodu z zachowaniem odpowiedniej struktury (w tym z wykorzystaniem
      optymalnych narzędzi, funkcji i języków programowania),
    3) tworzenie kodu programu komputerowego, który realizuje cele biznesowe klientów,
    4) tworzenie architektury oprogramowania w celu poprawy jakości korzystania z
      oprogramowania.
    Efektem działań Wnioskodawcy w ramach tworzenia oprogramowania są zastosowania
    zapewniające:
    1) łatwość użytkowania,
    2) wydajność oraz stabilność,
    3) niezawodność,
    4) odpowiedni standard bezpieczeństwa.
    Wnioskodawca wskazał, że sposób realizacji przedsięwzięcia można podzielić na trzy
    zasadnicze etapy:
    1. Etap wstępny - obejmuje on konsultacje dotyczące celów jakie mają być osiągnięte w
      projekcie. Podczas konsultacji Wnioskodawcy przedstawione zostają oczekiwania co
      do parametrów i funkcjonalności oprogramowania. Na podstawie tych informacji oraz
      własnej wiedzy i doświadczenia, Wnioskodawca wstępnie analizuje możliwość
      zrealizowania projektu przy użyciu określonych zasobów. W związku z faktem, że
      Wnioskodawca nie dysponuje standardowo gotowymi rozwiązaniami informatycznymi
      pozwalającymi na realizację projektu ani gotowymi analizami do stworzenia nowych
      kodów źródłowych, w trakcie tego etapu dochodzi do ustalenia poziomu niepewności

      co do możliwości realizacji projektu przy użyciu określonych zasobów, tj.
      Wnioskodawca ocenia jakie jest ryzyko niepowodzenia projektu.
    2. Etap tworzenia oprogramowania - obejmuje on wszelkie czynności podejmowane
      przez Wnioskodawcę w celu realizacji zlecenia, tj. spełnienie wymogów
      funkcjonalnych, zaplanowanie prac nad analizą możliwości wprowadzenia nowych lub
      ulepszonych funkcjonalności, przeprowadzenie analizy, sporządzenie dokumentacji
      projektowej w zakresie wykonanych analiz.
    3. Etap końcowy - obejmuje on ukończenie oprogramowania i podsumowanie wyników
      prac. W trakcie tego etapu ma miejsce akceptacja wyników pracy Wnioskodawcy lub
      ustalenie, że przy danym stanie zasobów nie jest możliwe stworzenie produktu
      spełniającego założone oczekiwania lub dokonanie ulepszeń produktu o nową
      funkcjonalność zgodnie z oczekiwaniami. W przypadku braku możliwości realizacji
      zlecenia zgodnie z oczekiwaniami, podczas tego etapu omawiana jest również kwestia
      ewentualnego zwiększenia zasobów do realizacji zadania lub zmiana charakteru
      wykorzystanych zasobów lub też zmniejszenie oczekiwań Zleceniodawcy w stosunku
      do kodu źródłowego, który ma zostać wytworzony.
    Wnioskodawca doprecyzował, że twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w
    odniesieniu do "oprogramowania", którego dotyczy wniosek przejawia się w wytworzeniu
    przez Wnioskodawcę programów komputerowych o cechach, funkcjonalnościach i
    specyfikacji niewystępujących wcześniej w praktyce gospodarczej. Wnioskodawca
    podkreśla, że każde zadanie lub problem w zakresie tworzenia oprogramowania można
    rozwiązać na wiele różnych sposobów przy wykorzystaniu wielu dostępnych narzędzi.
    Wybór, dostosowanie oraz ulepszenie już istniejących rozwiązań zależy tylko i wyłącznie
    od jego wiedzy, doświadczenia oraz wyobraźni. Wnioskodawca wybiera bowiem rodzaj i
    sposób analizowania danych celem możliwości zastosowania ich do nowych lub
    ulepszonych programów/oprogramowań i przygotowuje do nich analizę. Wnioskodawca
    wskazuje że wykonywane czynności nie są projektami powtarzalnymi - każdy nowy
    program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności
    odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego
    środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego. Wnioskodawca w swojej
    działalności zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając się z
    obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi
    w działalności Wnioskodawcy.
    W celu realizacji projektów, w ramach których Wnioskodawca tworzy i ulepsza
    oprogramowanie, Wnioskodawca podejmuje szereg działań zmierzających do
    usprawnienia istniejącego już wcześniej oprogramowania, począwszy od ustalenia
    wymagań podmiotu zlecającego i sformułowania w związku z tym problemu rozwojowego,
    przez analizę funkcjonowania dotychczasowego programu, wykorzystanie posiadanej
    przez Wnioskodawcę wiedzy w celu wymyślenia i zaproponowania innego, bardziej
    nowoczesnego rozwiązania, które zmieniłoby na lepsze motorykę programu i niosłoby za
    sobą dodatkowe, nowe funkcjonalności, które uczyniłyby działanie programu bardziej
    atrakcyjnym dla użytkownika, aż po stworzenie kodu źródłowego i wynikowego
    nadpisanego fragmentu oprogramowania, który sam w sobie stanowił samodzielny
    program komputerowy podlegający ochronie na mocy przepisów o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych. Wnioskodawca podejmuje następujące działania zmierzające do
    usprawnienia oprogramowania opisanego we wniosku:
    1) projektowanie nowszej bardziej niezawodnej architektury oprogramowania,
    2) implementację (tworzenie) oprogramowania,
    3) testowanie oprogramowania,
    4) konieczność projektowania stosownych algorytmów,
    5) automatyzacje wdrożeń.

    Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w językach/technologiach: (...). Używanie nowych
    narzędzi w zakresie tworzenia oprogramowania i technologii tworzenia architektury tego
    oprogramowania znacząco różnicuje tworzone lub modyfikowane oprogramowanie od
    istniejących rozwiązań. Nowoczesne technologie programistyczne w tym tworzenia
    algorytmów wprowadzają nowe funkcje, poprawiają wydajność oprogramowania i
    rozszerzają jego możliwości. Wnioskodawca wykorzystuje indywidualnie dobraną
    architekturę, która w pełni odpowiada na potrzeby konkretnego projektu, a wcześniej ta
    architektura nie występowała w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy.
    Okoliczność dodania nowych, zupełnie od nowa opracowanych funkcjonalności,
    parametrów działania, zasad działania i nowych cech powoduje, że wytworzone nowe
    "oprogramowanie" różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Wnioskodawcy i jego
    Zleceniodawcy. Powstaje nowy produkt, który nie istniał wcześniej. Oryginalność polega
    na zastosowaniu oryginalnych, nowatorskich rozwiązań programistycznych. Oryginalność
    wynika również z faktu, że oprogramowanie stanowi efekt pracy Wnioskodawcy, przy
    której wykonywaniu Wnioskodawca miał zapewnioną swobodę tworzenia, a praca
    Wnioskodawcy nie polega na kopiowaniu istniejącego już utworu. Oryginalność wynika
    również z faktu, że efekty działania Wnioskodawcy stanowią coś wcześniej nieznanego
    jego twórcy - Wnioskodawcy. Oprogramowanie tworzone i rozwijane powoduje stworzenie
    zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości i oryginalności jest
    spełniona. Tworzone oprogramowania są oryginalne, nie mają swoich odpowiedników na
    rynku (nie ma takich rozwiązań na rynku) i odpowiadają na potrzeby klienta
    Wnioskodawcy. To co wyróżnia oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę to wysoki
    poziom konfigurowalności, łatwość i niski koszt wdrożenia oraz elastyczność w
    dostosowywaniu do zmieniających się potrzeb zleceniodawcy oraz nowych technologii
    pojawiających się na rynku oraz stosowanie najnowszych wzorców tworzenia architektury.
    Każdorazowe zastosowanie odpowiednio dobranej i zaprojektowanej przez
    Wnioskodawcę kombinacji wykorzystywanych technologii w jakich pracuje Wnioskodawca
    (wskazane w odpowiedzi na wcześniejsze pytania) powoduje, że oprogramowanie po jego
    wytworzeniu lub rozwinięciu różni się od rozwiązań już u niego funkcjonujących.
    Oprogramowanie jest dostosowane do konkretnych potrzeb podmiotu zlecającego -
    tworzone są różne funkcjonalności różnych systemów, rozwiązania stosowane do
    wytworzenia każdej z nich wymagają zindywidualizowanego podejścia, kreatywności, nie
    powielają się. Wnioskodawca wskazuje, że stosowanie odpowiednich innowacyjnych
    wzorców tworzenia architektury stanowi dodatkowy wyróżnik.
    Wnioskodawca wskazał, że celami jakie stawia w zakresie poszczególnych realizowanych
    oprogramowań jest opracowanie koncepcji i dostarczenie Zleceniodawcy programów
    komputerowych realizujących założenia biznesowe klienta, tj. w szczególności:
    1) tworzenie kodu spełniającego założone wskaźniki jakości i efektywności,
    2) tworzenie kodu z zachowaniem odpowiedniej struktury (w tym z wykorzystaniem
      optymalnych narzędzi, funkcji i języków programowania),
    3) tworzenie kodu programu komputerowego, który realizuje cele biznesowe klientów,
    4) tworzenie architektury oprogramowania w celu poprawy jakości korzystania z
      oprogramowania.
    Finansowanie następuje ze środków własnych.
    Opracowanie programów komputerowych nastąpiło z wykorzystaniem pracy własnej oraz
    własnych środków finansowych w ramach indywidualnej pracy kreatywnej Wnioskodawcy,
    realizowanej w porozumieniu z przedstawicielami Zleceniodawcy. Opracowane programy
    komputerowe zrealizowały cele Wnioskodawcy wymienione w odpowiedzi na pytanie 3 lit
    a). Stopień realizacji założonych celów był wystarczający dla uznania, że oprogramowanie
    wypełnia cele biznesowe Zleceniodawcy.

    Wnioskodawca doprecyzował, że systematyczność polega na prowadzeniu prac w
    metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj.
    określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór
    odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac
    (ustalenie harmonogramu prac, kolejności wykonywania poszczególnych czynności),
    weryfikacja (ustalenie czy zostały osiągnięte założone efekty prac, ewentualne
    wprowadzanie poprawek i udoskonaleń prowadzących do osiągnięcia założonego
    rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac).
    Harmonogramy prac są ustalane na bieżąco w toku realizacji projektów. W trakcie prac
    może dochodzić do zmiany harmonogramów, np. poprzez zmiany terminów zakończenia
    poszczególnych etapów prac. Tak realizowane, dynamiczne harmonogramy były przez
    Wnioskodawcę zawsze faktycznie zrealizowane w odniesieniu do opracowywanych
    programów komputerowych.
    Wnioskodawca potwierdził, że w przypadku, gdy rozwija/ulepsza „oprogramowanie” jego
    działania zmierzają do poprawy użyteczności albo funkcjonalności tego oprogramowania.
    Wnioskodawca doprecyzował, że z tytułu świadczonych usług otrzymuje wynagrodzenie w
    oparciu o wystawiane faktury VAT, które zgodnie z zawartą umową muszą szczegółowo
    opisywać wykonane usługi oraz stawkę wynagrodzenia za każda z usług, kalkulowaną w
    oparciu o liczbę godzin świadczonych usług oraz uzgodnioną stawkę godzinową.
    Zgodnie z umową, otrzymywane Wynagrodzenie obejmuje i zawiera opłaty za
    przeniesienie praw własności intelektualnej. Wnioskodawca na wystawianych fakturach
    odrębnie wykazuje w pozycjach faktury należności z tytułu przekazania praw autorskich
    do programów komputerowych (wskazując także programy, do jakich prawa przenosi)
    oraz należności z tytułu świadczenia usług programistycznych, z którymi nie wiąże się
    wytwarzanie oprogramowania.
    Wnioskodawca mechanizmem IP BOX zamierza objąć jedynie wynagrodzenie z tytułu
    przeniesienia autorskich praw majątkowych do programów komputerowych
    wytworzonych w ramach działalności opisanej we wniosku. Wynagrodzenie z tytułu
    pozostałych czynności wnioskodawca opodatkuje na zasadach właściwych dla dochodu z
    pozarolniczej działalności gospodarczej, tj. 19% podatkiem liniowym.
    Wnioskodawca wskazał, że w okresie, którego dotyczy wniosek wybrał metodę
    opodatkowania 19% podatkiem liniowym (art. 30c u.p.d.o.f.).
    Wnioskodawca oblicza wskaźnik "nexus" zgodnie z art. 30ca ust. 4 u.p.d.o.f., według
    wzoru:
    (a + b) * 1,3/a + b + c + d
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
    a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
      własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego
      w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f.,
    c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
      własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w
      rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f.,
    d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Wnioskodawca potwierdził, że faktury które wystawia wyodrębniają wynagrodzenie z
    tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich, ze wskazaniem programów
    komputerowych, do których prawa są przenoszone.

    Wnioskodawca zawarł umowę ze Zleceniodawcą będącym podmiotem posiadającym
    siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w związku z czym dla umowy z której
    dochód osiąga Wnioskodawca zastrzeżona została klauzula jurysdykcyjna, zgodnie z którą
    prawem właściwym jest prawo obce (prawo (...)). Sposób przenoszenia przez
    Wnioskodawcę na rzecz Zleceniodawcę każdego z majątkowych praw autorskich do
    programu komputerowego następuje w sposób spełniający wszystkie niezbędne wymogi
    prawne wynikające z przepisów prawa obcego.
    Odrębna ewidencja prowadzona jest w sposób umożliwiający prawidłowe i terminowe
    ustalenie kwalifikowanego dochodu w celu złożenia stosownego zeznania podatkowego
    za lata podatkowe będące przedmiotem wniosku, w przewidzianym dla tej czynności
    terminie.
    Pytania
    1. Czy w świetle opisanego stanu faktycznego Wnioskodawca, w zakresie opisanych we
      wniosku usług prowadzi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 30ca ust.
      2 w zw. z art. 5a pkt 38-40 u.p.d.o.f.?
    2. Czy w świetle opisanego stanu faktycznego Wnioskodawca spełnia przesłanki
      uprawniające go do zastosowania stawki 5% od dochodu uzyskiwanego z tytułu
      przenoszenia autorskich praw majątkowych do oprogramowania wytwarzanego w
      ramach prowadzonej działalności gospodarczej?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy prowadzi on działalność badawczo-rozwojową oraz spełnia
    wymagania ustawowe dotyczące możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki
    opodatkowania w wysokości 5% od dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej w postaci autorskich praw do programów komputerowych, a co
    za tym idzie uprawniony jest do zastosowania stawki 5% od dochodu uzyskiwanego z
    tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do oprogramowania wytwarzanego w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 u.p.d.o.f. opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają
    wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c
    oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
    poboru podatku.
    Jednocześnie zgodnie z art. 5a pkt 38 u.p.d.o.f., ilekroć w ustawie jest mowa o działalności
    badawczo-rozwojowej - oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub
    prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów
    wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Definicje badań naukowych i prac rozwojowych zostały zawarte w art. 5a pkt 39 i 40
    powoływanej ustawy.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych -
    oznacza to:
    a. badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
    Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668 z poźn. zm),
    b. badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
    Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one prace rozwojowe w
    rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce. Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie

    wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r. poz. 1668, z późn. zm.), badania naukowe są
    działalnością obejmującą:
    1. badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
      przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
      obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    2. badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
      umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług
      lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Stosownie do art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
    wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich,
    nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Zatem, z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje
    się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów/usług
    oraz procesów i technologii produkcji.
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38 u.p.
    d.o.f., zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową,
    należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy.
    Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka
    aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o
    charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Po drugie, z art. 5a pkt
    38 u.p.d.o.f. wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w
    systematyczny sposób. Najbardziej właściwą definicją systematyczności prowadzenia
    działalności badawczo-rozwojowej jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w
    sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi
    się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany. Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być
    nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych
    zastosowań.
    Kluczowe, jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: (i) badania naukowe
    (zdefiniowane w art. 5a pkt 39 u.p.d.o.f.) oraz (ii) prace rozwojowe (o których mowa w art.
    5a pkt 40 u.p.d.o.f.).
    Należy zwrócić uwagę na podkreślone wyłączenie zawarte w art. 5a pkt 40 u.p.d.o.f.,
    mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało
    wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu ulgi na działalność badawczo-rozwojową
    tych przejawów aktywności podatnika, które pomimo ulepszenia istniejących usług oraz
    innych operacji w toku z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak
    innowacyjnego charakteru (rutynowość) nie mogą stanowić prac rozwojowych.
    Odnosząc się do opisanego stanu faktycznego wskazać należy, iż Wnioskodawca prowadzi
    jednoosobową działalność gospodarczą w oparciu o wpis do Centralnej Ewidencji i
    Informacji o Działalności Gospodarczej, której głównym przedmiotem działalności jest
    działalność związana z oprogramowaniem. Wnioskodawca posiada na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy i rozlicza się na podstawie

    podatkowej księgi przychodów i rozchodów, a także wybrał liniową formę opodatkowania
    określoną w art. 30c u.p.d.o.f..
    W ramach działalności Wnioskodawca świadczy specjalistyczne usługi programistyczne, w
    zakresie których zajmuje się projektowaniem i wytwarzaniem nowych programów
    komputerowych o określonej specyfikacji i funkcjonalności. Wnioskodawca w ramach
    swoich usług odpowiedzialny jest za cały proces budowy oprogramowania, począwszy od
    analizy wstępnych założeń co do opracowywanego rozwiązania, przez prowadzenie
    procesu tworzenia oprogramowania, aż po przekazanie praw do wytworzonych
    rozwiązań. Do zadań Wnioskodawcy należy tworzenie od podstaw określonych rozwiązań
    programistycznych, Wnioskodawca zajmuje się także rozszerzaniem opracowanych
    rozwiązań poprzez dodawanie do nich nowych modułów i funkcjonalności, a także ulepsza
    działające rozwiązania programistyczne, integruje tworzone rozwiązania z innymi
    rozwiązaniami, oraz prowadzi prace koncepcyjne polegające na projektowaniu nowych
    rozwiązań programistycznych.
    Efekty działalności programistycznej Wnioskodawcy w każdym przypadku mają charakter
    twórczy – w toku prac nad nowymi rozwiązaniami programistycznymi nie występuje
    element typowej standaryzacji. Cele jakie są zakładane przez Wnioskodawcę do
    osiągnięcia wymagają unikatowego podejścia i twórczej pracy koncepcyjnej od samego
    początku realizacji prac programistycznych. Oprogramowanie wytwarzane przez
    Wnioskodawcę jest wyłącznym rezultatem jego własnej indywidualnej działalności
    intelektualnej, ze względu na fakt, że jest ono wytwarzane przez niego samodzielnie od
    podstaw z wykorzystaniem swoich autorskich rozwiązań, które wypracował w toku
    prowadzonej działalności.
    Wytworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie stanowi więc przejaw działalności
    twórczej o indywidualnym charakterze (jest to wyraz jego własnej twórczości
    intelektualnej). W toku prac nad oprogramowaniem Wnioskodawca podejmuje działania
    polegające na analizie konkretnego projektu, do którego następnie opracowuje
    szczegółowy model działania i tworzy konkretne rozwiązania. Zastosowane rozwiązania
    oraz kod źródłowy są wynikami jego twórczej pracy i odróżniają się od rozwiązań już
    funkcjonujących. Efektem działań jest zatem stworzenie oprogramowania (programu
    komputerowego), które zgodnie z art. 74 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. 1994 nr 24 poz. 83 z późn. zm.), podlega
    ochronie, jak utwory literackie.
    Działalność programistyczna prowadzona przez Wnioskodawcę obejmuje przy tym
    wykorzystanie wiedzy i umiejętności w zakresie narzędzi informatycznych i
    oprogramowania do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych
    produktów, procesów lub usług. Działalność programistyczna Wnioskodawcy przyczynia
    się do tworzenia, rozwoju i ulepszania innowacyjnych rozwiązań programistycznych.
    Wnioskodawca świadczy specjalistyczne usługi programistyczne, które zmierzają do
    opracowania rozwiązań, pozwalających na korzystanie ze złożonych i specjalistycznych i
    automatycznych funkcjonalności.
    Prace programistyczne prowadzone przez Wnioskodawcę mają głównie charakter prac
    rozwojowych. Prace programistyczne Wnioskodawcy nie są związane ze standardowymi,
    rutynowymi i okresowymi zmianami w oprogramowaniu, zaś tworzone rozwiązania
    charakteryzują się wysokim poziomem innowacyjności, który wynika z faktu, iż każde z
    rozwiązań jest indywidualne oraz posiada niepowtarzalne funkcjonalności. W
    konsekwencji, opracowane przez Wnioskodawcę rozwiązania programistyczne są na tyle
    innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących.
    Prace programistyczne prowadzone przez Wnioskodawcę są w sposób systematyczny
    (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany) i są każdorazowo poprzedzone fazą
    eksploracyjną, mającą na celu wynalezienie najbardziej optymalnego sposobu osiągnięcie

    planowanego rezultatu i stworzenie określonego rozwiązania o danej specyfikacji.
    Działalność związana z tworzeniem oprogramowania stanowi przy tym główny przedmiot
    działalności Wnioskodawcy, który kontynuowany będzie także w przyszłości.
    W świetle powyższego uznać należy, że działalność programistyczna prowadzona przez
    Wnioskodawcę i opisana we wniosku ma charakter działalności badawczo-rozwojowej, o
    której mowa w art. 5a pkt 38 w zw. z pkt 40 u.p.d.o.f.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Zgodnie
    z art. 30ca ust. 1 u.p.d.o.f. podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach
    pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 u.p.d.o.f.: kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
    1. patent,
    2. prawo ochronne na wzór użytkowy,
    3. prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
    4. prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
    5. dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
      roślin,
    6. prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
      dopuszczonych do obrotu,
    7. wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
      prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432),
    8. autorskie prawo do programu komputerowego - podlegające ochronie prawnej na
      podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych,
      których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych,
      których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony,
      rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego
      działalności badawczo-rozwojowej.
    Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 u.p.d.o.f.).
    Stosownie natomiast do ust. 4 art. 30ca u.p.d.o.f.: wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i
    wskaźnika obliczonego według wzoru określonego w tymże przepisie.
    Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 u.p.d.o.f. dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 u.p.d.o.f. dochód (strata) z
    pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:
    1. z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    2. ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    3. z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży
      produktu lub usługi;
    4. z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu
      sądowym albo arbitrażu.
    W myśl art. 30cb ust. 1 u.p.d.o.f.: podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art.
    30ca u.p.d.o.f. są obowiązani:

    1. wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
      księgach rachunkowych;
    2. prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów
      uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane
      prawo własności intelektualnej;
    3. wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
      kwalifikowanego dochodu;
    4. dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający
      ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej - w
      przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności
      intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie
      warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
    5. dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający
      ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do
      tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy
      podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub
      większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w
      prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o
      których mowa w pkt 2-4.
    Na podstawie art. 30cb ust. 2 u.p.d.o.f. podatnicy prowadzący podatkową księgę
    przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej
    ewidencji. Stosownie do art. 30cb ust. 3 u.p.d.o.f.: w przypadku gdy na podstawie ksiąg
    rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu
    (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do
    zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c u.p.d.o.f.
    Warunkiem koniecznym dla skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatku od dochodu
    z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest wymóg prowadzenia przez
    podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem,
    komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus.
    Jak zostało wskazane w stanie faktycznym, Wnioskodawca wytwarza, rozwija i ulepsza
    opisane w stanie faktycznym prawa własności intelektualnej w postaci chronionych
    prawem autorskim programów komputerowych, które stanowią przejaw prowadzonej
    przez niego, w ramach jego działalności gospodarczej, działalności badawczo-rozwojowej
    w rozumieniu art. 5a pkt 38 w zw. z pkt 40 u.p.d.o.f.
    Jednocześnie Wnioskodawca na bieżąco prowadzi odrębną od podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów, zgodną z wymogami art. 30cb u.p.d.o.f. ewidencję, pozwalającą
    w szczególności na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu
    (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz na
    wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 u.p.d.o.f., przypadających na
    każde wyżej wymienione prawo i zapewniającą określenie kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej, a także na monitorowanie i śledzenie
    efektów prac badawczo-rozwojowych poprzez narastające ujęcie wydatków w odniesieniu
    do poszczególnych zadań.
    W świetle powyższego wywodu oraz przedstawionego stanu faktycznego należy
    stwierdzić, że uzyskany przez Wnioskodawcę dochód z tytułu przeniesienia autorskich
    praw majątkowych do programów komputerowych, z których każdy stanowi utwór
    prawnie chroniony, wytworzony w ramach działalności badawczo-rozwojowej, stanowi
    dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art.
    30ca ust. 7 pkt 2 u.p.d.o.f.

    To oznacza, że Wnioskodawca będzie mógł zastosować stawkę 5% podatku od dochodu
    uzyskiwanego z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do tworzonego przez
    siebie oprogramowania.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza
    działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
        – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
          zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
          przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        a) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
          wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
          niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
        b) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
          przez zlecającego te czynności;
        c) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
          prowadzoną działalnością.
    W związku z tym, że przepisy dotyczące IP Box odnoszą się do działalności badawczo-
    rozwojowej, należy także przytoczyć definicje, które wynikają w tym zakresie z ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.).
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:

        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca
          2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i
          1897),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018
          r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych oznacza to: prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
          przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
          obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
          komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej
          wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów,
          procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast zgodnie art. 4 ust. 3 tej ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że prowadzi Pan jednoosobową
    działalność gospodarczą w oparciu o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o
    Działalności Gospodarczej, której przeważającym przedmiotem działalności jest
    działalność związana z oprogramowaniem.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej zawarł Pan umowę ze spółką (...) A
    (dalej: Zleceniodawca). W ramach zawartej umowy jest Pan zobowiązany do świadczenia
    usług obejmujących w szczególności:
    a) tworzenie algorytmów (...).
    b) implementacja rozwiązań (...).
    c) badania i rozwój (...).
    Przedmiotem niniejszego wniosku są wyłącznie Pana usługi w zakresie, w jakim skupiają
    się na tworzeniu programów komputerowych w odpowiedzi na zapotrzebowanie
    Zleceniodawcy, tj. usługi opisane w punkcie a) powyżej - efektem tych usług jest
    stworzenie produktu końcowego, jakim jest kompletne, przetestowane i działające
    zgodnie z założonymi funkcjami rozwiązanie w postaci kodu źródłowego programu
    komputerowego podlegającego ochronie określonej w art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994
    r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wskazał Pan, że ilekroć w niniejszym
    wniosku mowa jest o oprogramowaniu, rozwiązaniach programistycznych, rozwiązaniach,
    programach komputerowych, kodzie źródłowym, efektach, należy przez to rozumieć
    będące rezultatem Pana usług przysługujące Panu autorskie prawo do programu
    komputerowego podlegające ochronie na podstawie ww. ustawy.

    W ramach świadczenia usług staje Pan przed koniecznością opracowania nowych
    programów komputerowych o określonej specyfice i właściwości, która podyktowana jest
    założeniami Zleceniodawcy lub kierunkiem rozwoju oprogramowania Zleceniodawcy. Jest
    Pan autorem wytworzonych kodów źródłowych, tworzy je Pan samodzielnie oraz nie zleca
    ich wykonania podwykonawcom.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że Oprogramowanie wytwarzane przez Pana w ramach
    współpracy ze Zleceniodawcą jest rezultatem Pana własnej, indywidualnej, twórczej
    działalności intelektualnej, a w konsekwencji, stanowi utwór podlegający ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. W przypadku, gdy Pan rozwija i ulepsza oprogramowanie, w wyniku
    podjętych przez Pana czynności powstaje nowy, odrębny program komputerowy, który
    powoduje ulepszanie starego o nowe funkcjonalności, stanowiące odrębny utwór
    (funkcjonalność/moduł stanowiący nowy kod źródłowy programu komputerowego),
    podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych.
    Ponadto w uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że twórczy charakter działalności opisanej
    we wniosku w odniesieniu do "oprogramowania", którego dotyczy wniosek przejawia się
    w wytworzeniu przez Pana programów komputerowych o cechach, funkcjonalnościach i
    specyfikacji niewystępujących wcześniej w praktyce gospodarczej. Podkreśla Pan, że każde
    zadanie lub problem w zakresie tworzenia oprogramowania można rozwiązać na wiele
    różnych sposobów przy wykorzystaniu wielu dostępnych narzędzi. Wybór, dostosowanie
    oraz ulepszenie już istniejących rozwiązań zależy tylko i wyłącznie od Pana wiedzy,
    doświadczenia oraz wyobraźni. Wybiera Pan bowiem rodzaj i sposób analizowania danych
    celem możliwości zastosowania ich do nowych lub ulepszonych programów
    /oprogramowań i przygotowuje do nich analizę. Wskazuje Pan, że wykonywane czynności
    nie są projektami powtarzalnymi - każdy nowy program komputerowy wymaga
    indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości
    technologii oraz ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub
    biznesowego. W swojej działalności zawsze stara się Pan dostarczyć najnowsze
    rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z
    aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w Pana działalności.

    W celu realizacji projektów, w ramach których Pan tworzy i ulepsza oprogramowanie,
    podejmuje Pan szereg działań zmierzających do usprawnienia istniejącego już wcześniej
    oprogramowania, począwszy od ustalenia wymagań podmiotu zlecającego i
    sformułowania w związku z tym problemu rozwojowego, przez analizę funkcjonowania
    dotychczasowego programu, wykorzystanie posiadanej przez Pana wiedzy w celu
    wymyślenia i zaproponowania innego, bardziej nowoczesnego rozwiązania, które
    zmieniłoby na lepsze motorykę programu i niosłoby za sobą dodatkowe, nowe
    funkcjonalności, które uczyniłyby działanie programu bardziej atrakcyjnym dla
    użytkownika, aż po stworzenie kodu źródłowego i wynikowego nadpisanego fragmentu
    oprogramowania, który sam w sobie stanowił samodzielny program komputerowy
    podlegający ochronie na mocy przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Podejmuje Pan następujące działania zmierzające do usprawnienia oprogramowania
    opisanego we wniosku:
    1) projektowanie nowszej bardziej niezawodnej architektury oprogramowania,
    2) implementację (tworzenie) oprogramowania,
    3) testowanie oprogramowania,
    4) konieczność projektowania stosownych algorytmów,
    5) automatyzacje wdrożeń.
    Tworzy Pan oprogramowanie w językach/technologiach: (...). Używanie nowych narzędzi w
    zakresie tworzenia oprogramowania i technologii tworzenia architektury tego
    oprogramowania znacząco różnicuje tworzone lub modyfikowane oprogramowanie od
    istniejących rozwiązań. Nowoczesne technologie programistyczne w tym tworzenia
    algorytmów wprowadzają nowe funkcje, poprawiają wydajność oprogramowania i
    rozszerzają jego możliwości. Wykorzystuje Pan indywidualnie dobraną architekturę, która
    w pełni odpowiada na potrzeby konkretnego projektu, a wcześniej ta architektura nie
    występowała w Pana praktyce gospodarczej.
    Okoliczność dodania nowych, zupełnie od nowa opracowanych funkcjonalności,
    parametrów działania, zasad działania i nowych cech powoduje, że wytworzone nowe
    "oprogramowanie" różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana i Pana
    Zleceniodawcy. Powstaje nowy produkt, który nie istniał wcześniej. Oryginalność polega
    na zastosowaniu oryginalnych, nowatorskich rozwiązań programistycznych. Oryginalność
    wynika również z faktu, że oprogramowanie stanowi efekt Pana pracy, przy której
    wykonywaniu miał zapewnioną swobodę tworzenia, a Pana praca nie polega na
    kopiowaniu istniejącego już utworu. Oryginalność wynika również z faktu, że efekty Pana
    działania stanowią coś wcześniej nieznanego jego twórcy - Panu. Oprogramowanie
    tworzone i rozwijane powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza,
    że cecha twórczości i oryginalności jest spełniona. Tworzone oprogramowania są
    oryginalne, nie mają swoich odpowiedników na rynku (nie ma takich rozwiązań na rynku) i
    odpowiadają na potrzeby Pana klienta. To co wyróżnia oprogramowanie tworzone przez
    Pana, to wysoki poziom konfigurowalności, łatwość i niski koszt wdrożenia oraz
    elastyczność w dostosowywaniu do zmieniających się potrzeb zleceniodawcy oraz nowych
    technologii pojawiających się na rynku oraz stosowanie najnowszych wzorców tworzenia
    architektury.
    Każdorazowe zastosowanie odpowiednio dobranej i zaprojektowanej przez Pana
    kombinacji wykorzystywanych technologii w jakich Pan pracuje (wskazane w odpowiedzi
    na wcześniejsze pytania) powoduje, że oprogramowanie po jego wytworzeniu lub
    rozwinięciu różni się od rozwiązań już u Pana funkcjonujących. Oprogramowanie jest
    dostosowane do konkretnych potrzeb podmiotu zlecającego - tworzone są różne
    funkcjonalności różnych systemów, rozwiązania stosowane do wytworzenia każdej z nich
    wymagają zindywidualizowanego podejścia, kreatywności, nie powielają się. Wskazuje
    Pan, że stosowanie odpowiednich innowacyjnych wzorców tworzenia architektury stanowi
    dodatkowy wyróżnik.

    Zatem prowadzona przez Pana opisana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wskazanych programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny.
    Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś
    regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o
    działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o
    efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności
    badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną
    (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu
    działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w
    omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się
    również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona
    systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-
    rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru
    prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, Klientów, sytuacji mikro i
    makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności”
    danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego
    czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do
    prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby
    podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy,
    przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka
    działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób
    metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wskazał Pan, że systematyczność polega na prowadzeniu prac w metodyczny sposób,
    czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma
    on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac,
    kolejności wykonywania poszczególnych czynności), weryfikacja (ustalenie czy zostały
    osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń
    prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac).
    Harmonogramy prac są ustalane na bieżąco w toku realizacji projektów. W trakcie prac
    może dochodzić do zmiany harmonogramów, np. poprzez zmiany terminów zakończenia
    poszczególnych etapów prac. Tak realizowane, dynamiczne harmonogramy były przez
    Pana zawsze faktycznie zrealizowane w odniesieniu do opracowywanych programów
    komputerowych.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana
    programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-
    rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem
    działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli
    podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej
    wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań,
    w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod
    względem przydatności do realizacji celu projektu.

    W opisie sprawy podał Pan, że w ramach prowadzonej działalności nabywa, łączy,
    kształtuje i wykorzystuje Pan dostępną wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z
    zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, w celu tworzenia nowych
    zastosowań w postaci nowego rozwiązania programistycznego w postaci programu
    komputerowego. W ramach omawianej działalności, zdobywa, poszerza i łączy Pan
    interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania, a przede wszystkim
    wykorzystuje dotychczasowe efekty swojej działalności w celu opracowywania, nowych,
    znacznie lepszych rozwiązań w postaci programów komputerowych.
    Ponadto wskazał Pan, że wykonując swoją pracę wykorzystuje Pan swoje unikalne
    doświadczenie zdobyte podczas pracy oraz odbytych szkoleń. Zasobami wiedzy, którymi
    Pan dysponował są technologie informatyczne, czyli wiedza o oprogramowaniu i
    narzędziach informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki jak i w
    środowisku, w którym funkcjonować ma program przez Pana wytworzony. Ustawodawca
    jednakże nie przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy,
    dlatego istotny jest element celowościowy, jaki uwzględnia Pan w swojej działalności. W
    swojej działalności zawsze stara się Pan dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży,
    zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami
    wprowadzonymi w działalności Zleceniodawcy, tym samym zwiększając zasoby swojej
    wiedzy. W ramach działalności, dzięki której Pan tworzy i modyfikuje/rozwija/ulepsza
    "oprogramowanie" wykorzystuje i rozwija Pan wiedzę i umiejętności nabyte podczas
    indywidualnego studiowania materiałów z zakresu informatyki, programowania i
    nowoczesnych technologii oraz swojego doświadczenia zawodowego. Są to wiedza i
    umiejętności z zakresu technologii informatycznej, technologii programowania oraz z w
    zakresie tworzonego oprogramowania. Pracuje Pan przy użyciu języków programowania,
    (...), uczy się tych technologii i zdobywa coraz to bardziej aktualną wiedzę w ich zakresie.
    Nowe kombinacje narzędzi i technologii pozwalają na wytworzenie aplikacji o
    niewystępującej wcześniej specyfikacji i jakości. Dotychczas w swojej działalności oferował
    Pan usługi programistyczne. Sprzedawał także autorskie prawa majątkowe do
    wytwarzanych przez siebie programów. Programy komputerowe oferowane w Pana
    działalności opierają się na Pana wiedzy z zakresu informatyki i programowania oraz
    najnowszych rozwiązań z dziedziny tworzenia złożonych systemów. Przy tworzeniu od
    podstaw/ulepszaniu "oprogramowania" każdorazowo korzysta Pan z nowej i bardziej
    zaawansowanej wiedzy, stosując zupełnie inne rozwiązania.
    Wyjaśnił Pan, że w ramach świadczenia usług staje Pan przed koniecznością opracowania
    nowych programów komputerowych o określonej specyfice i właściwości, która
    podyktowana jest założeniami Zleceniodawcy lub kierunkiem rozwoju oprogramowania
    Zleceniodawcy.
    Tworzenie przez Pana kodu źródłowego programu komputerowego wiąże się z
    prowadzeniem prac koncepcyjnych z uwagi na konieczność indywidualnego podejścia do
    każdego z zadań, analizy konkretnego rozwiązania pod kątem jego możliwości
    implementowania, możliwych niedoskonałości i podatności na nadużycia, oraz
    niestandardowego myślenia.
    W ramach swoich usług tworzy Pan określone programy komputerowe od zera w oparciu
    o własną autorską koncepcję kodu źródłowego.
    Ponadto wskazał Pan, że celami jakie stawia Pan w zakresie poszczególnych realizowanych
    oprogramowań jest opracowanie koncepcji i dostarczenie Zleceniodawcy programów
    komputerowych realizujących założenia biznesowe klienta, tj. w szczególności:
    1) tworzenie kodu spełniającego założone wskaźniki jakości i efektywności,
    2) tworzenie kodu z zachowaniem odpowiedniej struktury (w tym z wykorzystaniem
      optymalnych narzędzi, funkcji i języków programowania),
    3) tworzenie kodu programu komputerowego, który realizuje cele biznesowe klientów,

    4) tworzenie architektury oprogramowania w celu poprawy jakości korzystania z
      oprogramowania.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności
    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.

    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan we wniosku, w ramach swoich usług tworzy określone programy
    komputerowe od zera w oparciu o własną autorską koncepcję kodu źródłowego.
    Oprogramowanie wytwarzane przez Pana w ramach współpracy ze Zleceniodawcą jest
    rezultatem Pana własnej, indywidualnej, twórczej działalności intelektualnej, a w
    konsekwencji, stanowi utwór podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4
    lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W przypadku, gdy Pan rozwija i
    ulepsza oprogramowanie, w wyniku podjętych przez Pana czynności powstaje nowy,
    odrębny program komputerowy, który powoduje ulepszanie starego o nowe
    funkcjonalności, stanowiące odrębny utwór (funkcjonalność/moduł stanowiący nowy kod
    źródłowy programu komputerowego), podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Pana praca nad poszczególnymi programami
    komputerowymi nie ma charakteru działań rutynowych ani okresowych zmian, lecz
    stanowi zorganizowany proces mający na celu opracowanie zupełnie nowego programu
    komputerowego o indywidualnych funkcjonalnościach, dedykowanego konkretnemu
    celowi, który podyktowany jest zapotrzebowaniem Zleceniodawcy. W ramach
    prowadzonej działalności nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje Pan dostępną wiedzę i
    umiejętności, w tym między innymi z zakresu narzędzi informatycznych i
    oprogramowania, w celu tworzenia nowych zastosowań w postaci nowego rozwiązania
    programistycznego w postaci programu komputerowego.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace
    rozwojowe.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu i w warunkach działalności wynikające z
    wniosku i jego uzupełnienia.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, należy
    stwierdzić, że działalność prowadzona przez Pana polegająca na tworzeniu programów
    komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a
    pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
          ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego
          weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
          prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
        – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
          ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
          Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
          Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
          ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności
          badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Zgodnie natomiast z ust. 4 art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
        (a + b) x 1,3
        a + b + c + da + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
        a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
          związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
        b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
          prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
          niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
        c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
          prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
          powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
        d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:

      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie do treści art. 30ca ust. 7 przywołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
          kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
          sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
          własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w
          tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego
    konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę
    prawną.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający
    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Przepisy o IP BOX nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń
    na cele stosowania preferencji IP Box.
    Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w
          prowadzonych księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
          kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający
          określenie kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
          zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
          intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach

          rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i
          3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
          zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności
          intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych
          produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w
          produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych
          księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa
          w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy
    wskazać, że:
    - W ramach swoich usług tworzy Pan określone programy komputerowe od zera w
      oparciu o własną autorską koncepcję kodu źródłowego.
    - Pana działalność spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art.
      5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    - Oprogramowanie wytwarzane, rozwijane i ulepszane przez Pana stanowi utwór
      podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
      autorskim i prawach pokrewnych.
    - Jak wskazał Pan we wniosku efektem Pana usług jest stworzenie produktu końcowego,
      jakim jest kompletne, przetestowane i działające zgodnie z założonymi funkcjami
      rozwiązanie w postaci kodu źródłowego programu komputerowego podlegającego
      ochronie określonej w art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i
      prawach pokrewnych. Ilekroć w niniejszym wniosku mowa jest o oprogramowaniu,
      rozwiązaniach programistycznych, rozwiązaniach, programach komputerowych,
      kodzie źródłowym, efektach, należy przez to rozumieć będące rezultatem Pana usług
      przysługujące Panu autorskie prawo do programu komputerowego podlegające
      ochronie na podstawie ww. ustawy.
    - Odrębna ewidencja prowadzona jest w sposób umożliwiający prawidłowe i terminowe
      ustalenie kwalifikowanego dochodu w celu złożenia stosownego zeznania
      podatkowego, w przewidzianym dla tej czynności terminie.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24).

    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego
    (oprogramowanie), jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu
    art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odpłatne
    przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego (oprogramowania)
    stanowi dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
    rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym, w okolicznościach przedstawionych w opisie stanu faktycznego, może Pan
    zastosować stawkę podatku 5% do dochodu uzyskiwanego z tytułu przenoszenia
    autorskich praw majątkowych do oprogramowania tworzonego i rozwijanego przez Pana,
    zgodnie z art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego przedstawiony we
    wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku
    do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie
    opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas
    wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.); dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.