Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.444.2025.2.MSO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-07
Teza: Interpretacja indywidualna skutków podatkowych usług
realizowanych na podstawie zawartej Umowy.
Słowa kluczowe: umowa-umowa pożyczki
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi udzielania kredytów lub
pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w
świadczeniu tych usług oraz zarządzanie kredytami lub
pożyczkami
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 38

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 20 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie skutków podatkowych usług realizowanych na podstawie

    zawartej Umowy. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 9 lipca
    2025 r. (wpływ 9 lipca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    (X) Spółka (...) została wpisana do Krajowego Rejestru Przedsiębiorców dnia (...). W
    momencie powstania jedynym wspólnikiem Spółki było Województwo (...) (dalej również:
    „Województwo”), które następnie stało się jej większościowym wspólnikiem. Od (...) roku
    Województwo ponownie jest jedynym wspólnikiem Wnioskodawcy, posiadając 100%
    udział w kapitale Spółki. Fundusz jest spółką celową powołaną do realizacji zadań
    publicznych samorządu wojewódzkiego (wspieranie rozwoju przedsiębiorczości w
    województwie (...)), a nie komercyjną. W związku z powyższym, wypracowany przez Spółkę
    zysk nie podlega podziałowi między wspólników, lecz przeznaczany jest wyłącznie na
    realizację jej celów.
    Spółka jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT od (...) r.
    Zarząd Województwa (...) (dalej również: „Instytucja Zarządzająca”) uchwałą nr (...) z dnia
    (...) r. przyjął Regionalny Program Operacyjny Województwa (...) na lata (...) (zwany dalej:
    „Program”). Program został zatwierdzony przez Komisję Europejską decyzją wykonawczą
    nr (...) z dnia (...) r.
    W ramach ww. Programu (X) Sp. (...) (dalej również: „Menadżer”, „Menadżer Funduszu”)
    dnia (...) r. zawarł umowę z Województwem o finansowaniu Projektu „(...)” (dalej również:
    „Projekt”) współfinansowanego z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w
    ramach (...).
    Celem projektu było między innymi wzmocnienie rozwoju i konkurencyjności
    przedsiębiorstw sektora mikro, małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) w województwie
    (...) poprzez ułatwienie im dostępu do finansowania dłużnego. Głównymi produktami
    projektu były Instrumenty Finansowe w postaci Funduszu Pożyczkowego i Funduszu
    Poręczeniowego. Produkty pożyczkowe były oferowane (Y) w formie pożyczek na rozwój
    oraz pożyczek inwestycyjnych. Produkty poręczeniowe mogły być oferowane w formie
    poręczenia indywidualnego/poręczenia portfelowego.
    Wnioskodawca zawarł z Menadżerem Funduszu umowę nr (...) (dalej również: „Umowa”),
    na mocy której Menadżer Funduszu powierza Spółce za wynagrodzeniem usługę
    wdrożenia i zarządzania Instrumentem Finansowym, z którego udzielane będą pożyczki
    dla (Y) prowadzących działalność gospodarczą na terenie województwa (...).
    (Y) są podmioty wskazane w załączniku nr 2 lub 3 do Umowy, które zawarły z
    Pośrednikiem Finansowym Umowę Inwestycyjną (umowa zawarta między Pośrednikiem
    Finansowym a (Y) w celu finansowania Inwestycji z Instrumentu Finansowego) oraz którym
    wypłacono jakąkolwiek kwotę wsparcia na zasadach określonych w Umowie.
    W ramach Umowy Wnioskodawca ustanawia we własnym imieniu Instrument Finansowy –
    Fundusz Pożyczkowy, który nie posiada osobowości prawnej. Na potrzeby wdrożenia i
    realizacji tego instrumentu Wnioskodawca otwiera i prowadzi w instytucji finansowej
    zlokalizowanej na terenie Unii Europejskiej rachunki bankowe w polskich złotych,
    stanowiące wyodrębnione konto ewidencyjno-księgowe.
    Natomiast zadaniem Menadżera Funduszu jest wniesienie w transzach do Instrumentu
    Finansowego Wkładu E – tj. zasoby E, w tym środki finansowe będące C (tj. wkładu
    finansowego na rzecz instrumentów finansowych wniesionego do (E) (funduszu
    określonego w art. 2 pkt 27) Rozporządzenia (...), utworzonego i zarządzanego przez
    Menadżera na podstawie Umowy o Finansowaniu w celu realizacji Projektu) przez
    Instytucję w ramach Programu z Europejskich Funduszy Strukturalnych i Inwestycyjnych),

    wniesione przez Menadżera do danego Instrumentu Finansowego na podstawie
    Wniosków o Wypłatę Transzy, przeznaczone na finansowanie Inwestycji realizowanych
    przez (Y).
    Oprócz powyższego, Menadżer Funduszu ma prawo skorzystania z Prawa Opcji (prawo
    Menadżera Funduszu, o którym mowa w art. 34 ust. 5 ustawy Prawo zamówień
    publicznych (Dz.U. z 2017 r. poz. 1579). W ramach realizacji Prawa Opcji, Menadżer
    Funduszu ma prawo do wniesienia do Instrumentu Finansowego dodatkowego Wkładu E
    do wysokości wskazanej w Umowie.
    Menadżer Funduszu ma prawo do skorzystania z Prawa Opcji w przypadku, gdy spełnione
    zostaną łącznie następujące przesłanki:
    1) wniesiony pierwotnie Wkład E do Instrumentu Finansowego został wypłacony na rzecz
    (Y) w co najmniej (...)% w (...), oraz
    2) Menadżer Funduszu będzie dysponował Wkładem E w odpowiedniej wysokości oraz
    3) Pośrednik Finansowy realizuje Umowę należycie, w tym zrealizował wszystkie istotne
    zalecenia pokontrolne, a na dzień skorzystania przez Menadżera Funduszu z Prawa
    Opcji nie wystąpiła u Pośrednika Finansowego nieprawidłowość systemowa.
    Pośrednik Finansowy zobowiązuje się w Okresie Budowy Portfela do wniesienia do
    Instrumentu Finansowego – Fundusz Pożyczkowy Wkładu Pośrednika Finansowego, z
    zastrzeżeniem, że w przypadku wniesienia przez Menadżera, w ramach Prawa Opcji,
    dodatkowego Wkładu E, Pośrednik Finansowy zobowiązany będzie do wniesienia do
    Instrumentu Finansowego – Fundusz Pożyczkowy dodatkowego Wkładu Pośrednika
    Finansowego (tj. wkład prywatny lub publiczny wnoszony na zasadach inwestora
    prywatnego, który Pośrednik Finansowy zobowiązany jest wnieść do Instrumentu
    Finansowego, a następnie przekazać (Y) razem z Wkładem E w formie Pożyczek),
    proporcjonalnego do wartości Wkładu E.
    Spółka wykorzystuje ww. Wkład E do realizacji swoich podstawowych zadań umownych.
    Do zadań Pośrednika Finansowego należą m.in.:
    1) ustanowienie we własnym imieniu Instrumentu Finansowego – Funduszu
    Pożyczkowego,
    2) wybór (...),
    3) zawieranie Umów Inwestycyjnych, (...),
    4) zapewnienie odpowiedniego personelu (...),
    5) wypłata (Y) pożyczki (...),
    6) zapewnienie, (...) w Umowie, w tym:
      a) zobowiązania (...);
      b) zobowiązania (Y) do prowadzenia (...);
      c) zobowiązania (Y) do przestrzegania zasad (...);
      d) zobowiązania (Y) do poddania się (...) kontrolom (...);
      e) zobowiązania (Y) do zwrotu (...);
    7) otwarcia i prowadzenia rachunków bankowych, wskazanych poniżej,
    8) przeprowadzenia działań kontrolnych (...),
    9) (...) z rozliczeniem i kontrolą pożyczki, (...),
    10) zwrot Menadżerowi Funduszu wszelkich Zasobów Zwróconych (...).

    W celu realizacji Umowy Wnioskodawca otworzył i prowadzi w instytucji finansowej
    zlokalizowanej na terenie Unii Europejskiej następujące rachunki bankowe:
    1) rachunki bankowe z Wkładem (E),
    2) rachunek bankowy Wypłat Pożyczek (wyodrębnione konto ewidencyjno-księgowe, z
      którego wypłacane są na rzecz (Y) pożyczki zawierające Wkład E oraz Wkład
      Pośrednika Finansowego),
    3) rachunek bankowy Zwrotów Pożyczek (wyodrębnione konto ewidencyjno-księgowe, na
      które (Y) dokonują zwrotów pożyczek wraz z odsetkami lub innymi płatnościami),
    4) rachunki bankowe z Zasobami Zwróconymi (wyodrębnione konta ewidencyjno-
      księgowe, na których gromadzone są zasoby zwracane przez (Y) z tytułu spłat pożyczek
      udzielonych i wykorzystanych zgodnie z Umową Inwestycyjną – poprzez którą rozumie
      się umowę zawartą między Pośrednikiem Finansowym a (Y) w celu finansowania
      Inwestycji z Instrumentu Finansowego – w części odpowiadającej Wkładowi E),
    5) rachunki bankowe Lokat (wyodrębnione konta ewidencyjno-księgowe, z których
      dokonywane są operacje związane z lokowaniem środków Wkładu E dokonywane są
      przez Pośrednika Finansowego lokaty bankowe),
    6) rachunek bankowy Własny (wyodrębnione konto ewidencyjno-księgowe w celu
      prowadzenia rozliczeń z tytułu Opłaty za Zarządzanie).
    Za realizację Umowy, Spółka otrzymuje wynagrodzenie w formie Opłaty za Zarządzanie i
    Dodatkowej Opłaty za Zarządzanie.
    Opłata za Zarządzanie jest powiązana z wynikami we wdrażaniu Instrumentu
    Finansowego i podzielona jest na dwie składowe:
    1) wynagrodzenie za wyniki w udzielaniu jednostkowych pożyczek,
    2) wynagrodzenie za wyniki w zwrocie przez (Y) środków finansowych z Inwestycji,
    obliczane w proporcji, która zostanie dokładnie wskazana w Umowie.
    Dodatkowa Opłata za Zarządzanie stanowi procent Opłaty za Zarządzanie i przyznawana
    jest za:
    a) skrócenie okresu Budowy Portfela – z zastrzeżeniem, że skrócenie Okresu Budowy
      Portfela, za które Pośrednik Finansowy może otrzymać dodatkowe wynagrodzenie to
      liczba pełnych miesięcy określona w Umowie,
    b) dodatkową realizację wskaźnika „Liczba przedsiębiorstw objętych wsparciem w celu
      wprowadzenia produktów nowych dla rynku” tzn. ponad poziom określony w Umowie
      Operacyjnej – z zastrzeżeniem, że maksymalne zwiększenie wskaźnika, za które
      Pośrednik Finansowy może otrzymać dodatkowe wynagrodzenie to liczba
      przedsiębiorstw określona w Umowie.
    Okres realizacji Umowy strony ustaliły w następujący sposób:
    1) Okres Budowy Portfela,
    2) na wniosek Pośrednika Finansowego Okres Budowy Portfela, może zostać wydłużony,
      je-żeli w wyniku braku wystarczających środków na rachunku bankowym E, Menadżer
      Funduszu nie dokonał wniesienia Wkładu E do Instrumentu Finansowego na
      podstawie poprawnie złożonego wniosku o wypłatę transzy w terminie (...) dni od dnia
      jego złożenia przez Pośrednika Finansowego,
    3) Okres Wygaszania Portfela liczony jest od dnia następnego po dniu, w którym nastąpiła
      wypłata na rzecz (Y) jakiejkolwiek kwoty jednostkowej pożyczki, do dnia wygaśnięcia
      lub rozwiązania wszystkich zawartych w Okresie Budowy Portfela Umów
      Inwestycyjnych.

    Uzupełnili Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – opis stanu faktycznego i zdarzenia
    przyszłego o następujące informacje:
    I. Wskazanie, czy przedmiotem wątpliwości (sformułowanych w pytaniach nr 1 i nr 2
    wniosku) są czynności wykonywane w ramach Umowy na rzecz Menadżera Funduszu,
    czy czynności wykonywane na rzecz (Y)?
    Odpowiedź: Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy są czynności wykonywane w
    ramach Umowy na rzecz Menedżera.
    Wnioskodawca wyjaśnia również, iż powołuje się on na Umowy Inwestycyjne, gdyż jest to
    istotny i nieodłączny element czynności wykonywanych w ramach Umowy na rzecz
    Menedżera. Jak wskazano we wniosku: „Do zadań Pośrednika Finansowego należą m.in.:
    (...)
    3) zawieranie Umów Inwestycyjnych, uwzględniając w ich treści wszystkie wymogi
    określone w Umowie oraz inne postanawiania, zgodne ze standardami i praktyką
    rynkową, o ile nie są one sprzeczne z Umową i przepisami prawa,”
    W związku z powyższym nie jest możliwym pominięcie Umów Inwestycyjnych podczas
    analizy czynności wykonywanych w ramach Umowy na rzecz Menadżera Funduszu.
    Przedmiotem wniosku są czynności Wnioskodawcy wykonywane w ramach Umowy, tj.:
    „Do zadań Pośrednika Finansowego należą m.in.:
    1) ustanowienie we własnym imieniu Instrumentu Finansowego – Funduszu
    Pożyczkowego,
    2) wybór (...),
    3) zawieranie Umów Inwestycyjnych, (...),
    4) zapewnienie odpowiedniego personelu,(...),
    5) wypłata (Y) pożyczki (...),
    6) zapewnienie, (...) w Umowie, w tym:
      a) zobowiązania (...);
      b) zobowiązania (Y) do prowadzenia (...);
      c) zobowiązania (Y) do przestrzegania zasad (...);
      d) zobowiązania (Y) do poddania się (...) kontrolom (...);
      e) zobowiązania (Y) do zwrotu (...);
    7) otwarcia i prowadzenia rachunków bankowych, wskazanych poniżej,
    8) przeprowadzania działań kontrolnych (...),
    9) (...) z rozliczeniem i kontrolą pożyczki, (...),
  10) zwrot Menadżerowi Funduszu wszelkich Zasobów Zwróconych (...)”
    II. Doprecyzowanie opisu zaistniałego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, tj.
    wskazanie:
    1) Kto faktycznie będzie udzielać pożyczek (Y) – Państwo jako Pośrednik Finansowy czy
    Menadżer Funduszu?
    Odpowiedź: Jak wskazano we wniosku:
    „Wnioskodawca zawarł z Menadżerem Funduszu umowę nr (...) (dalej również: „Umowa”),
    na mocy której Menadżer Funduszu powierza Spółce za wynagrodzeniem usługę

    wdrożenia i zarządzania Instrumentem Finansowym, z którego udzielane będą pożyczki
    dla (Y) prowadzących działalność gospodarczą na terenie województwa (...).
    (Y) są podmioty wskazane w załączniku nr 2 lub 3 do Umowy, które zawarły z
    Pośrednikiem Finansowym Umowę Inwestycyjną (...).
    (...) potrzeby wdrożenia i realizacji tego instrumentu Wnioskodawca otwiera (...) rachunki
    bankowe (...).”
    W związku z powyższym Wnioskodawca wskazuje, iż on, jako strona Umowy Inwestycyjnej
    oraz ustanowiciel i zarządca Funduszu Pożyczkowego, faktycznie udziela pożyczek (Y), tj.
    Spółka dokonuje przekazania środków z Funduszu Pożyczkowego do (Y).
    2) Czy opisane we wniosku czynności będą Państwo wykonywać we własnym imieniu i na
      własny rachunek?
    Odpowiedź: Jak wskazano we wniosku:
    „(...).”
    W tym zakresie należy stwierdzić, iż Wnioskodawca opisane we wniosku czynności będzie
    wykonywać we własnym imieniu i na własny rachunek. Dodatkowo Spółka podkreśla, iż
    odpowiada przed Menadżerem (bierze odpowiedzialność) za prawidłową realizację zadań
    w ramach Umowy.
    Niemniej, aby nie wprowadzać Organu w błąd należy również podkreślić, iż ze względu na
    fakt, realizacji Umowy w ramach Programu, tj. środków europejskich, są one obarczone
    dodatkowymi wymogami prawnymi, aby mogły być uznane za prawidłowo
    rozdysponowanie. W związku z powyższym, w celu zachowania transparentności
    finansowej środki zaangażowane w ramach Projektu są wyodrębnione od pozostałych
    środków Spółki (co również zostało wskazane we wniosku).
    3) Czy wykonywane przez Państwa czynności będą obejmować usługi, o których mowa w
      art. 43 ust. 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U.
      z 2024 r. poz. 361 ze zm.), tj. czynności ściągania długów, w tym factoringu, usługi
      doradztwa bądź usługi w zakresie leasingu? Jeśli tak – proszę wskazać jakie?
    ODPOWIEDŹ: Co do zasady wykonywane przez Wnioskodawcę czynności nie będą
    obejmować usług, o których mowa w art. 43 ust. 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), tj. czynności ściągania
    długów, w tym factoringu, usługi doradztwa bądź usługi w zakresie leasingu.
    Oczywiście w ramach Umowy, Spółka wykonuje czynności, które polegają m.in. na
    przekazaniu środków na rzecz (Y). W takim układzie Spółka pełni rolę pożyczkodawcy i jako
    podmiot udzielający pożyczek, w przypadku uchylania się przez (Y) od spłaty zobowiązania
    (kapitału wraz z odsetkami), Podatnik może podjąć kroki zmierzające do odzyskania
    powierzonego kapitału wraz z należnymi odsetkami. Jednakże takie zachowanie jest
    właściwe dla instytucji finansowych udzielających pożyczek i w konsekwencji, nie stanowi
    czynności ściągania długów, o których mowa w art. 43 ust. 15 ustawy o VAT.
    Umowa zawarta z Menadżerem przewiduje natomiast, że Pośrednik Finansowy
    zobowiązuje się do dochodzenia przeciwko (Y) z najwyższą starannością wynikającą z
    profesjonalnego charakteru jego działalności, w drodze negocjacji lub innych działań
    prawnych, wszelkich niezaspokojonych roszczeń przysługujących jemu, Menadżerowi lub
    Instytucji Zarządzającej, w zakresie, w jakim uprawnienie do dochodzenia roszczeń
    przysługujących Instytucji Zarządzającej zostało przez nią przekazane Menadżerowi.
    Dodatkowo Wnioskodawca jest zobowiązany do regularnej sprawozdawczości rzeczowej
    oraz finansowej umożliwiającej zbieranie informacji niezbędnych do prawidłowej realizacji
    Umowy oraz monitorowania postępu realizacji Projektu, zgodnie z ustalonym wzorem, w

    tym poziomu szkodliwości – utraty kapitału jednostkowych Pożyczek liczonej jako relacja
    wartości wymagalnego kapitału (w tym również umorzonego do ostatniego dni okresu
    wygaszania portfela) Pożyczek do wartości udzielonych jednostkowych Pożyczek ogółem.
    4) Czy czynności, które będą Państwo wykonywać jako Pośrednik Finansowy, będą
      prowadzić do zmian prawnych i finansowych? Jakich i dla kogo?
    Odpowiedź: Czynności podejmowane przez Wnioskodawcę dążą do przekazania środków
    pieniężnych z rachunku bankowego prowadzonego przez Spółkę na rachunek bankowy
    wskazany przez (Y) w formie pożyczki.
    Tym samym dochodzi do zmian prawnych oraz finansowych, tj. środki stanowiące
    dofinansowanie projektu w formie Wkładu Funduszu Funduszy zarządzane przez Spółkę,
    stają się kapitałem pożyczkowym dla (Y).
    Należy jednak zauważyć, że kwestia będąca przedmiotem pytania nr 4 Organu stanowi
    odzwierciedlenie przesłanki wyrażonej przez TSUE jako warunek uznania czynności za
    podlegające zwolnieniu z art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o VAT, tj.: „W odniesieniu do art. 135
    ust. 1 lit. d Dyrektywy 2006/112/WE TSUE wskazał, że przelew jest transakcją polegającą
    na realizacji dyspozycji przekazania określonej sumy pieniędzy z jednego rachunku na
    drugi. Transakcja ta cechuje się w szczególności tym, że powoduje zmianę sytuacji prawnej
    i finansowej istniejącej z jednej strony między udzielającym dyspozycji a beneficjentem, a z
    drugiej strony między nimi a ich bankiem, jak również, w odpowiednim przypadku, między
    bankami.”.
    Tym samym, Organ poprzez zadanie tego pytania, może nieświadomie, dążyć do
    przesądzenia przez samego Wnioskodawcę, iż podlega on zwolnieniu z art. 43 ust. 1 pkt
    40 ustawy o VAT, zamiast zbadać możliwość zastosowania przez Spółkę zwolnienia z art.
    43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT.
    Potwierdzenie powyższego stanowi wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19
    stycznia 2024 r., o sygn. I FSK 1715/23, w którym to Naczelny Sąd Administracyjny wskazał,
    iż: „W pytaniu III organ wezwał wnioskodawczynię do wyjaśnienia, czy wszystkie opisane
    we wniosku działania (czynności), które wnioskodawca wykonuje (jest zobowiązany
    wykonywać), mają na celu dokonanie transferów pieniężnych, których skutkiem jest
    pełnienie szczególnych i istotnych funkcji przelewu lub płatności i które w konsekwencji
    skutkują przeniesieniem środków pieniężnych i powodują zmiany prawne i finansowe.
    Trafnie w tym kontekście zauważył Autor skargi kasacyjnej, że sformułowanie, którym
    posłużył się organ, wzywając skarżącą do odpowiedzi na zadane pytanie – „dokonanie
    transferów pieniężnych, których skutkiem jest pełnienie szczególnych i istotnych funkcji
    przelewu lub płatności i które w konsekwencji skutkują przeniesieniem środków
    pieniężnych i powodują zmiany prawne i finansowe” wynika bezpośrednio z orzecznictwa
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej zapadłego na gruncie przepisu art. 135 ust. 1
    lit. (d) dyrektywy 2006/112/WE
    (np. pkt 24, 27, 28, 36 i 39 uzasadnienia wyroku Trybunału (czwarta izba) z dnia 28 lipca
    2011 r. w sprawie C 350/10, Nordea Pankki Suomi Oyj oraz pkt 39-41, 46, 48-51
    uzasadnienia wyroku Trybunału (druga izba) z dnia 26 maja 2016 r. w sprawie C–607/14,
    Bookit Ltd.) implementowanego do krajowego porządku prawnego przez art. 43 ust. 1 pkt
    40 ustawy o PTU, przywołanego przez skarżącą w uzasadnieniu stanowiska we wniosku o
    wydanie interpretacji.
    (...)
    Rację ma zatem Autor skargi kasacyjnej, że poprzez formułowanie pytania w taki właśnie
    sposób organ w istocie domaga się od skarżącej, aby przesądziła, czy realizowane w
    ramach opisanej we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Umowy świadczenia
    są usługami „depozytów środków pieniężnych, prowadzenia rachunków pieniężnych,
    wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych, przekazów i transferów pieniężnych” w

    rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o PTU, z uwzględnieniem orzecznictwa TSUE.
    Tymczasem to do organu należy ocena, czy opisane we wniosku czynności są tego rodzaju
    usługami.
    (...)
    Tego rodzaju oceny winien natomiast dokonać organ na podstawie stanu faktycznego
    albo zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę we wniosku o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Organ nie może wezwać wnioskodawcy, by ten - w ramach
    wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego -
    przesądził, że okoliczności faktyczne pozwalają na stwierdzenie, czy działania
    wnioskodawcy „mają na celu dokonanie transferów pieniężnych, których skutkiem jest
    pełnienie szczególnych i istotnych funkcji przelewu lub płatności i które w konsekwencji
    skutkują przeniesieniem środków pieniężnych i powodują zmiany prawne i finansowe”
    oraz czy „wszystkie dokonywane czynności są czynnościami niezbędnymi, bez których nie
    doszłoby do realizowania transakcji lub wykonania usług wskazanych w art. 43 ust. 1 pkt
    40 ustawy o podatku od towarów i usług” Wezwanie może natomiast obejmować
    okoliczności faktyczne, na podstawie których możliwe będzie rozstrzygnięcie przez organ
    podatkowy kwestii związanej zwolnienie dokonywanych przez skarżącą czynności z
    podatku od towarów i usług.”
    5) Czy będą Państwo mieli wpływ na treść zawieranych Umów Inwestycyjnych?
    Odpowiedź: Jak wskazano we wniosku: „zawieranie Umów Inwestycyjnych, uwzględniając
    w ich treści wszystkie wymogi określone w Umowie oraz inne postanowienia, zgodne ze
    standardami i praktyką rynkową, o ile nie są one sprzeczne z Umową i przepisami prawa”.
    Powyższe oznacza, iż przy zawieraniu Umów Inwestycyjnych, Spółka musi się kierować
    pewnymi wymogami, zwłaszcza, iż jak wspomniano wcześniej, Projekt jest realizowany ze
    środków unijnych, a tym samym podlega dodatkowym wymogom prawnym.
    Niemniej, poza zawarciem niezbędnych elementów, Spółka ma całkowity wpływ na to jak
    jest sporządzana umowa.
    6) W jaki sposób dokonywać będą Państwo wyboru (Y)?
    Odpowiedź: Spółka na swojej stronie internetowej umieszcza ofertę w związku z
    prowadzonym Projektem. W ramach umieszczonej na stronie oferty potencjalni (Y)
    składają odpowiednie wnioski pożyczkowe.
    Spośród złożonych wniosków Wnioskodawca weryfikuje, które podmioty spełniają
    warunki otrzymania finansowania w ramach Projektu.
    Następnie Spółka przeprowadza rozmowy z potencjalnymi (Y), tj. pozyskuje dokładne
    informacje, np. długość funkcjonowania przedsiębiorstwa na rynku, dokładny opis czy
    zajmuje się dany przedsiębiorca oraz jakie są perspektywy powodzenia realizacji
    inwestycji w ramach finansowania udzielanego przez Spółkę.
    Oprócz powyższego Podatnik sprawdza zgłaszających się przedsiębiorców pod kątem
    ewentualnej niewypłacalności w instytucjach takich jak: (...).
    Po tak dokonanej weryfikacji zgłaszających się przedsiębiorców, Spółka jako (Y) wybiera:
      1) przedsiębiorstwa, które spełniają wszelkie formalne warunki ubiegania się o
        finansowanie, w tym zabezpieczenia pożyczki,
      2) przedsiębiorstwa, którym na dzień złożenia wniosku nie grozi upadłość czy
        niewypłacalność,
      3) przedsiębiorstwa, których pomysł na rozwój został gruntownie przemyślany i
        zdaniem Spółki udzielenie finansowania może realnie wpłynąć na rozwój
        przedsiębiorstwa oraz regionu.

    7) Kto jest odpowiedzialny za prawidłową realizację świadczeń na rzecz (Y): Państwo czy
    Menadżer Funduszu?
    Odpowiedź: Ze względu na fakt, iż to Wnioskodawca zawiera Umowy Inwestycyjne, tj. jest
    stroną umów zawieranych z (Y), to właśnie Wnioskodawca jest odpowiedzialny za
    prawidłową realizację świadczeń na rzecz (Y).
    Należy w tym miejscu również wskazać, iż ze względu na fakt, iż udzielanie pożyczek
    stanowi przedmiot Umowy, Wnioskodawca odpowiada przed Menadżerem, jako przed
    usługobiorcą.
    Pytania
    1. Czy czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach Umowy podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
    2. Czy czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach Umowy są zwolnione z VAT
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    W ocenie Wnioskodawcy, czynności wykonywane w ramach Umowy podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W pierwszej kolejności należy zauważyć,
    że na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, zwanym podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz
    świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to
    zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu
    kosztów, płatny.
    Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu
    sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy
    usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia
    wzajemnego). Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, rozumie
    się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1 ustawy o
    VAT). Jak stanowi z kolei art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym
    mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby
    prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi
    dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, bez względu
    na cel lub rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza obejmuje natomiast wszelką działalność producentów,
    handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
    rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza

    obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy
    o VAT).
    Powyższe przepisy wyznaczają przedmiotowy oraz podmiotowy zakres opodatkowania
    VAT, a zatem w efekcie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług mogą podlegać co
    do zasady tylko te czynności, w przypadku których spełniony został zarówno podmiotowy,
    jak i przedmiotowy zakres opodatkowania, tzn. zaistniała czynność określona jako
    opodatkowana, która została wykonana przez podmiot mający cechę podatnika.
    Zgodnie natomiast z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT „Nie uznaje się za podatnika organów
    władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.”
    Przenosząc powyższe na grunt opisywanej sprawy w pierwszej kolejności Wnioskodawca
    zwraca uwagę, iż Spółka jako Pośrednik Finansowy wykonuje czynności dotyczące
    ustanowienia i prowadzenia Funduszu Funduszy, udostępnianie (Y) wsparcia w formie
    Instrumentów Finansowych w ramach Projektu za wynagrodzeniem nosi znamiona
    odpłatnego świadczenia usług, podlegającego opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług. Za realizację czynności w powyższym zakresie Spółka otrzymuje określone w
    Umowie wynagrodzenie. Na gruncie ustawy otrzymane z tego tytułu świadczenie
    pieniężne będzie stanowić zapłatę za świadczone usługi.
    W następnej kolejności należy zaznaczyć, iż fakt posiadania przez Województwo
    większościowych udziałów lub w późniejszym okresie 100% udziałów w kapitale Spółki
    oraz to, iż została ona powołana w celach realizacji zadań publicznych samorządu
    Wojewódzkiego a nie komercyjnych, nie przesądza, czy Spółka sama wchodzi w skład
    administracji samorządowej. Jako podmiot prawa handlowego, Spółka prowadzi
    niezależną działalność gospodarczą.
    Podkreślenia wymaga, że stopień zależności Spółki od Województwa nie może
    automatycznie przesądzać o braku możliwości uznania wykonywanych zadań własnych
    Województwa powierzonych Spółce za podlegające, jako odpłatne świadczenie usług,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Spółka, co prawda, wykonuje na mocy
    Umowy czynności związane z realizacją zadań własnych samorządu wojewódzkiego, do
    realizacji których Województwo zostało powołane, tj. wspierania aktywności mikro, małych
    i średnich przedsiębiorstw, jednostek samorządu terytorialnego, spółdzielni, wspólnot
    mieszkaniowych, organizacji pozarządowych, kościołów i związków wyznaniowych, ale
    czynności te wykonuje jako odrębny podmiot.
    Podsumowując wymienione przez Wnioskodawcę w opisie zdarzenia przyszłego czynności
    będą stanowić odpłatne świadczenie usług, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT,
    podlegające opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    Ad. 2
    Zdaniem Wnioskodawcy wykonywane przez Spółkę czynności w ramach Umowy są
    zwolnione z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług.
    W pierwszej kolejności należy zauważyć, że na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym podlega m.in. odpłatna dostawa
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1 ustawy o VAT).

    Jak stanowi z kolei art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej
    lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy zatem rozumieć każde zachowanie, na które
    składać się może zarówno działanie, jak i zaniechanie.
    Stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT z uwzględnieniem art. 146ef, wynosi
    23%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3 i art. 129 ust. 1.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej
    ustawy przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie z
    podatku. Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług
    zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, w ocenie Wnioskodawcy,
    dotyczy usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, usług pośrednictwa w
    świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także usług
    zarządzania ww. usługami.
    W odniesieniu do pojęcia „zarządzania”, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt. 38 ustawy o
    VAT należy odnieść się do orzeczeń sądów administracyjnych.
    W wyroku z dnia 28 lutego 2013 r. o sygn. III SA/Wa 2180/12 Wojewódzki Sąd
    Administracyjny w Warszawie wskazał, iż „W art. 43 ust. 1 pkt 38 u.p.t.u. jest bowiem
    mowa nie tylko o udzieleniu pożyczki, na co powoływał się w swojej argumentacji Organ,
    ale także o zarządzeniu nią. Zarządzanie w szerokim ujęciu oznacza „zrobienie czegoś za
    pomocą wysiłków innych osób” (por. B. Kudrycka, B.G. Peters, P.J. Suwaj, Nauka
    administracji, Warszawa 2009); organizowanie działań dla osiągnięcia określonych celów
    przy zachowaniu zasad skuteczności i sprawności organizacyjnej z uwzględnieniem realnej
    odpowiedzialności za osiągnięte rezultaty. W ocenie Sądu, jeśli wziąć pod uwagę, iż na
    podstawowe i kluczowe etapy zarządzania składają się: planowanie, organizowanie
    zasobów, wdrażanie tego, co zaplanowane oraz monitoring, ewaluacja i kontrola
    przeprowadzonych działań, to opłaty za restrukturyzację mieszczą się w pojęciu
    zarządzania pożyczką. Wyjaśnić należy, że restrukturyzacja pożyczki jest ustaleniem
    nowych warunków spłaty pożyczki w celu dostosowania zobowiązania z tytułu umowy
    pożyczki do obecnej sytuacji finansowej klienta (wydłużenie okresu spłat, zmiana
    wysokości rat itp.). Zatem bez wątpienia pojęcie restrukturyzacji pożyczki mieści się w
    pojęciu zarządzania pożyczką. Nie budzi wątpliwości Sądu, że takie czynności jak
    wydłużenie okresu spłat lub zmiana wysokości rat pożyczki przy uwzględnieniu kondycji
    finansowej klienta jest zarządzaniem pożyczką.”
    Powyższy wyrok został uzupełniony przez wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z
    dnia 25 czerwca 2014 r. o sygn. I FSK 1136/13, w którym Naczelny Sąd Administracyjny
    wskazał, iż „Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynikało, że sąd I instancji przyjął, że
    czynności monitujące można uznać za zwolnione z podatku czynności z zakresu
    zarządzania pożyczką w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT. Jednakże –
    podzielając w tym zakresie stanowisko Ministra Finansów – sąd ten przyjął, że nie mogą
    one korzystać ze zwolnienia, gdyż są to czynności ściągania długów, w tym factoringu w
    rozumieniu art. 43 ust. 15 pkt 1 ustawy o VAT. W skardze kasacyjnej trafnie wykazano i
    uzasadniono, że stanowisko jakie zajął w tej części sąd I instancji jest błędne. Usługa

    „ściągania długów” polega co do zasady na działalności polegającej na nabywaniu
    (skupywaniu) wierzytelności, czy to w celu windykacji, czy dalszej odprzedaży. W takim
    przypadku są one usługami finansowymi, wyłączonymi ze zwolnienia i podlegają
    opodatkowaniu stawką podstawową. Podstawą opodatkowania jest wówczas prowizja lub
    dyskonto. Wykonania takiej usługi – jak słusznie podniesiono w uzasadnieniu skargi
    kasacyjnej – zakłada istnienie dwóch podmiotów, które zawarły transakcję. Usługodawca
    zobowiązuje się do ściągnięcia długu w zamian za wynagrodzenie. Konsumentem usługi
    (usługobiorcą) jest zaś podmiot, który korzysta z usługi wykonywanej przez kontrahenta,
    co oznacza, że usługodawca ściąga dług dla usługobiorcy, a nie dla siebie. Skoro we
    wniosku o wydanie interpretacji skarżąca spółka podała, że samodzielnie, tj. bez udziału
    podmiotu „trzeciego” monitoruje pożyczkę, to czynność ta nie może być objęta hipotezą
    przepisu art. 43 ust. 15 pkt 1 ustawy o VAT.
    W konkluzji tej części wywodów trzeba zaakcentować, że jeżeli szczegółowo
    przedstawione we wnioski czynności monitujące dotyczące udzielonej przez siebie
    pożyczki skarżąca spółka wykonuje we własnym zakresie i nie korzysta w tym zakresie z
    usług podmiotów „trzecich”, to czynności tych nie można zaliczyć do „usług ściągania
    długów lub factoringu w rozumieniu art. 43 ust. 15 pkt 1 ustawy o VAT. W rezultacie
    czynności te będą podlegały zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT,
    gdyż mieszczą się w pojęciu „zarządzania pożyczkami pieniężnymi przez pożyczkodawcę”.”
    Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż zwolnieniu z art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o
    VAT podlegają m.in.:
    1. udzielenie pożyczki,
    2. planowanie udzielenia pożyczki,
    3. organizowanie zasobów w celu udzielenia pożyczki,
    4. wdrażanie tego, co zaplanowane w celu dzielenie pożyczki,
    5. monitoring w tym samodzielnie wykonywanie przez pożyczkodawcę czynności
      zmierzających do odzyskania długu od pożyczkobiorcy,
    6. ewaluacja pożyczki oraz
    7. kontrola przeprowadzonych działań związanych z udzieleniem pożyczki.
    Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy można wskazać, że podejmowane
    przez Spółkę czynności stanowią usługi w zakresie udzielana pożyczek oraz zarządzania
    nimi, które korzystają ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT.
    Do zadań Pośrednika Finansowego należą m.in.:
    1. ustanowienie we własnym imieniu Funduszu Pożyczkowego,
    2. wybór (Y) spośród podmiotów, które spełniają warunki określone w załącznikach do
      Umowy, z uwzględnieniem potencjalnej trwałości ekonomicznej inwestycji, które
      otrzymują finansowane,
    3. zawieranie Umów Inwestycyjnych, uwzględniając w ich treści wszystkie wymogi
      określone w Umowie oraz inne postanawiania, zgodne ze standardami i praktyką
      rynkową, o ile nie są one sprzeczne z Umową i przepisami prawa,
    4. zapewnienie odpowiedniego personelu, warunków lokalowych, wyposażenia
      technicznego oraz wsparcia administracyjnego i logistycznego, w zakresie, w jakim
      będzie to konieczne do realizacji Umowy,
    5. wypłata (Y) pożyczki z Wkładem Funduszu Funduszy oraz odpowiadającym mu Wkładem
      Pośrednika Finansowego w Okresie Budowy Portfela na podstawie zawartych Umów
      Inwestycyjnych.
    6. zapewnienie, aby Umowy Inwestycyjne zawierane z (Y), obejmowały postanowienia w
      zakresie wskazanym w Umowie,
    7. otwarcia i prowadzenia rachunków bankowych,
    8. przeprowadzanie działań kontrolnych i audytowych u (Y) zgodnie z zasadami
      określonymi w Umowie,

    9. wykonywanie czynności związanych z rozliczeniem i kontrolą pożyczki, monitorowaniem
      i windykacją spłat pożyczki,
    10. zwrot Menadżerowi Funduszu wszelkich Zasobów Zwróconych, a także Wkładu
      Funduszu Funduszy niewydatkowanego na inwestycje (Y) zgodnie z postanowieniami
      Umowy.
    Wszystkie z ww. czynności zmierzają do udzielenia przez Spółkę pożyczek na rzecz (Y).
    Następujące czynności:
    1) ustanowienie we własnym imieniu Funduszu Pożyczkowego,
    2) otwarcia i prowadzenia rachunków bankowych,
    3) zwrot Menadżerowi Funduszu wszelkich Zasobów Zwróconych, a także Wkładu
    Funduszu Funduszy niewydatkowanego na inwestycje (Y) zgodnie z postanowieniami
    Umowy
    stanowią usługi organizowania zasobów w celu dzielenia pożyczek, gdyż bez ww.
    czynności Spółka nie uzyskałaby funduszy przeznaczonych na wypłatę (Y) pożyczek, a w
    konsekwencji nie mogłaby takowych pożyczek udzielić.
    Powyższe dotyczy również zwrotu Menadżerowi wszelkich Zasobów Zwróconych, a także
    Wkładu Funduszu Funduszy, gdyż bez takiego zobowiązania Spółka nie otrzymałaby
    środków zgodnie z powyższym, natomiast brak faktycznego zwrotu skutkować będzie
    złamaniem zapisów Umowy, który może skutkować rozwiązaniem Umowy, a tym samym
    uniemożliwieniem udzielania pożyczek.
    Następujące czynności:
    1) wybór (Y) spośród podmiotów, które spełniają warunki określone w załącznikach do
    Umowy, z uwzględnieniem potencjalnej trwałości ekonomicznej inwestycji, które
    otrzymują finansowane,
    2) zapewnienie odpowiedniego personelu, warunków lokalowych, wyposażenia
    technicznego oraz wsparcia administracyjnego i logistycznego, w zakresie, w jakim
    będzie to konieczne do realizacji Umowy,
    3) zapewnienie, aby Umowy Inwestycyjne zawierane z (Y), obejmowały postanowienia w
    zakresie wskazanym w Umowie
    stanowią usługi planowania udzielenia pożyczki, tj. czynności podejmowane bezpośrednio
    przed i w celu udzielenia pożyczki.
    Następujące czynności:
    1) zawieranie Umów Inwestycyjnych, uwzględniając w ich treści wszystkie wymogi
      określone w Umowie oraz inne postanawiania, zgodne ze standardami i praktyką
      rynkową, o ile nie są one sprzeczne z Umową i przepisami prawa,
    2) wypłata (Y) pożyczki z Wkładem Funduszu Funduszy oraz odpowiadającym mu
      Wkładem Pośrednika Finansowego w Okresie Budowy Portfela na podstawie
      zawartych Umów Inwestycyjnych,
    stanowią usługi udzielania pożyczek w sensie ścisłym.
    Następujące czynności:
    1) przeprowadzanie działań kontrolnych i audytowych u (Y) zgodnie z zasadami
      określonymi w Umowie,
    2) wykonywanie czynności związanych z rozliczeniem i kontrolą pożyczki, monitorowaniem
      i windykacją spłat pożyczki,
    stanowią usługi monitoringu oraz kontroli przeprowadzonych działań związanych z
    udzieleniem pożyczki.
    Podsumowując, wszelkie czynności podejmowane przez Spółkę w ramach Umowy
    stanowią usługi związane z udzielaniem pożyczek oraz zarządzania nimi i korzystają ze
    zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, o ile Wnioskodawca, zgodnie z art. 43 ust.
    22 ustawy o VAT sam nie zrezygnuje w ww. zwolnienia.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe, w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775) – zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT” o
    podatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów
    i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel
    (...).
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki
    organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w
    rozumieniu art. 7, w tym również:
    1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
    jakiej dokonano czynności prawnej;
    2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
    czynności lub sytuacji;
    3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
    działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Przez świadczenie usług należy rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą towarów i
    świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie
    świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań
    podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności
    lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy
    rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie,
    wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też
    tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Przy ocenie charakteru świadczenia
    jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie,
    które nie jest dostawą w rozumieniu art. 7 ustawy.
    Zatem każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu,
    zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w
    rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione
    następujące warunki:
    - w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona
      (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
    - świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu musi istnieć bezpośredni związek o
    charakterze przyczynowym, pomiędzy jej wykonaniem a otrzymanym świadczeniem
    wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za

    wyodrębnioną czynność w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany
    świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania
    świadczenia (wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia).
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu
    sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy
    usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia
    wzajemnego).
    W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przyjmuje się, że
    odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą
    towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym
    wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej
    formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i
    usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została
    skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy
    została powiększona także o zysk sprzedającego. Skoro przepisy nie określają formy
    zapłaty za świadczoną usługę należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć
    postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi
    (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego
    wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz
    świadczącego usługę. Ponadto, aby dana czynność (świadczenie) podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze
    przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana
    zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego
    otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach
    zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy
    podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Zatem, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to
    świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca
    świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot,
    który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym
    związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Taka konstrukcja definicji świadczenia usług jest wyrazem zasady powszechności
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji dokonywanych w ramach
    profesjonalnego obrotu gospodarczego.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie
    dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności
    podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność
    została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem działa jako podatnik
    VAT.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.

    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Ponadto należy zwrócić uwagę, że przepisy art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów
    i usług stanowią implementację art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE
    L Nr 347 str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą. Zgodnie z ww. regulacją Dyrektywy
    „podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
    jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
    działalności.
    „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych
    zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności
    wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w
    celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej
    oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych
    odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem
    czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Unormowanie to stanowi odzwierciedlenie art. 13 ust. 1 Dyrektywy, który stwierdza, że k
    rajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są
    uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami,
    których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty,
    składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.
    Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji,
    są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby
    wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.
    W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w
    związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych działań
    sprawia, że mogą być one pominięte.
    Należy zauważyć, że ustawa o podatku od towarów i usług posługując się
    sformułowaniem „organy władzy publicznej” nie definiuje tego pojęcia, tak jak i
    Konstytucja Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 78 poz.
    483 ze zm.). W świetle art. 16 ust. 2 Konstytucji RP samorząd terytorialny uczestniczy w
    sprawowaniu władzy publicznej. Przysługującą mu w ramach ustaw istotną część zadań
    publicznych samorząd wykonuje w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    Rozwinięcie tej regulacji zawarto w art. 163 Konstytucji RP, zgodnie z którym samorząd
    terytorialny wykonuje zadania publiczne nie zastrzeżone przez Konstytucję lub ustawy dla
    organów innych władz publicznych.
    Z powołanych przepisów wynika, że pojęciem tym objęte są wszelkie organy państwowe i
    samorządu terytorialnego.
    W zakresie statusu podmiotu publicznego wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej w wyroku z 29 października 2015 r. w sprawie C-174/14 Saudaçor –
    Sociedade Gestora de Recursos e Equipamentos da Saúde dos Açores SA przeciwko
    Fazenda Pública, w którym (pkt 55-57) stwierdził, że: (...) ponieważ, jak przypomina się w
    pkt 49 niniejszego wyroku, art. 13 ust. 1 dyrektywy 2006/112 należy jako wyjątek
    interpretować w sposób ścisły, należy uznać, że wyliczenie znajdujące się w tym przepisie
    jest wyczerpujące, a pojęcie „innych podmiotów prawa publicznego” stanowi pozostałą
    kategorię podmiotów należących do władzy publicznej, innych niż te, które zostały
    konkretnie wymienione w tym przepisie.

    Jeżeli chodzi w szczególności o pierwszy z dwóch warunków ustanowionych w art. 13 ust.
    1 wspomnianej dyrektywy, to znaczy o warunek dotyczący statusu podmiotu publicznego,
    to Trybunał orzekł już, że osoba, która wykonuje czynności należące do prerogatyw
    władztwa publicznego w sposób niezależny, nie pozostając częścią administracji
    publicznej, nie może zostać zaklasyfikowana jako podmiot prawa publicznego w
    rozumieniu tego przepisu (zob. podobnie w szczególności postanowienie Mihal, C#456/07,
    EU:C:2008:293, pkt 18 i przytoczone tam orzecznictwo).
    Trybunał wyjaśnił również, że status „podmiotu prawa publicznego” nie może wynikać
    jedynie z tego, że dana działalność polega na wykonywaniu czynności należących do
    prerogatyw władztwa publicznego (zob. podobnie w szczególności postanowienie Mihal,
    C#456/07, EU:C:2008:293, pkt 17 i przytoczone tam orzecznictwo).
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (t.j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 581), zwanej dalej ustawą o samorządzie województwa organy
    samorządu województwa działają na podstawie i w granicach określonych przez ustawy.
    Do zakresu działania samorządu województwa należy wykonywanie zadań publicznych o
    charakterze wojewódzkim, niezastrzeżonych ustawami na rzecz organów administracji
    rządowej.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa samorząd województwa:
      1) wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
        odpowiedzialność;
      2) dysponuje mieniem wojewódzkim;
      3) prowadzi samodzielnie gospodarkę finansową na podstawie budżetu.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa w celu wykonywania zadań
    województwo tworzy wojewódzkie samorządowe jednostki organizacyjne oraz może
    zawierać umowy z innymi podmiotami.
    W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy samorząd województwa określa strategię rozwoju
    województwa uwzględniającą w szczególności następujące cele:
      1) pielęgnowanie polskości oraz rozwój i kształtowanie świadomości narodowej,
        obywatelskiej i kulturowej mieszkańców, a także pielęgnowanie i rozwijanie
        tożsamości lokalnej;
      2) pobudzanie aktywności gospodarczej;
      3) podnoszenie poziomu konkurencyjności i innowacyjności gospodarki województwa;
      4) zachowanie wartości środowiska kulturowego i przyrodniczego przy uwzględnieniu
        potrzeb przyszłych pokoleń;
      5) kształtowanie i utrzymanie ładu przestrzennego.
    W świetle art. 14 ust. 1 cyt. ustawy samorząd województwa wykonuje zadania o
    charakterze wojewódzkim określone ustawami (...).
    Z opisu sprawy wynika, że zostali Państwo (Spółka, Wykonawca lub Pośrednik Finansowy)
    wpisani do Krajowego Rejestru Przedsiębiorców (...) r., a Państwa jedynym Wspólnikiem
    jest Województwo (...), które posiada 100% udział w Państwa kapitale. Są Państwo spółką
    celową powołaną do realizacji zadań publicznych samorządu wojewódzkiego (wspieranie
    rozwoju przedsiębiorczości w województwie (...)), a nie komercyjną. Wypracowany przez
    Państwa zysk nie podlega podziałowi między wspólników, lecz przeznaczany jest wyłącznie
    na realizację Państwa celów. Są Państwo zarejestrowani jako czynny podatnik VAT.
    Zarząd Województwa (...) (Instytucja Zarządzająca) przyjął Regionalny Program Operacyjny
    Województwa (...) na lata (...) ( „Program”).
    W ramach ww. Programu (X) (Menadżer, Menadżer Funduszu) dnia (...) r. zawarł umowę z
    Województwem o finansowaniu Projektu „(...)” (Projekt) współfinansowanego z
    Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.

    Celem Projektu było m.in. wzmocnienie rozwoju i konkurencyjności przedsiębiorstw
    sektora mikro, małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) w województwie (...) poprzez
    ułatwienie im dostępu do finansowania dłużnego. Głównymi produktami projektu były
    Instrumenty Finansowe w postaci Funduszu Pożyczkowego i Funduszu Poręczeniowego.
    Produkty pożyczkowe były oferowane (Y) w formie pożyczek na rozwój oraz pożyczek
    inwestycyjnych. Produkty poręczeniowe mogły być oferowane w formie poręczenia
    indywidualnego/poręczenia portfelowego.
    Zawarli Państwo z Menadżerem Funduszu umowę nr (...) (Umowa), na mocy której
    Menadżer Funduszu powierza Państwu za wynagrodzeniem usługę wdrożenia
    zarządzania Instrumentem Finansowym, z którego udzielane będą pożyczki dla (Y)
    prowadzących działalność gospodarczą na terenie województwa (...).
    Ostatecznymi Odbiorcami są podmioty, które zawarły z Pośrednikiem Finansowym
    Umowę Inwestycyjną (umowa zawarta między Pośrednikiem Finansowym a (Y) w celu
    finansowania Inwestycji z Instrumentu Finansowego) oraz którym wypłacono jakąkolwiek
    kwotę wsparcia na zasadach określonych w Umowie.
    W ramach Umowy ustanowią Państwo we własnym imieniu Instrument Finansowy –
    Fundusz Pożyczkowy, który nie posiada osobowości prawnej. Na potrzeby wdrożenia i
    realizacji tego instrumentu otwierają i prowadzą Państwo w instytucji finansowej
    zlokalizowanej na terenie Unii Europejskiej rachunki bankowe w polskich złotych,
    stanowiące wyodrębnione konto ewidencyjno-księgowe.
    Zadaniem Menadżera Funduszu jest wniesienie w transzach do Instrumentu Finansowego
    Wkładu Funduszu Funduszy – tj. zasoby Funduszu Funduszy, w tym środki finansowe
    będące C (tj. wkładu finansowego na rzecz instrumentów finansowych wniesionego do
    Funduszu Funduszy wniesione przez Menadżera do danego Instrumentu Finansowego na
    podstawie Wniosków o Wypłatę Transzy, przeznaczone na finansowanie Inwestycji
    realizowanych przez (Y).
    Do Państwa zadań jako Pośrednika Finansowego należą m.in.:
    1) ustanowienie we własnym imieniu Instrumentu Finansowego – Funduszu
      Pożyczkowego,
    2) wybór (...),
    3) zawieranie Umów Inwestycyjnych, (...),
    4) zapewnienie odpowiedniego personelu, (...),
    5) wypłata (Y) pożyczki (...),
    6) zapewnienie, (...) w Umowie, w tym:
      a) zobowiązania (Y) do realizowania Umowy (...);
      b) zobowiązania (Y) do prowadzenia (...);
      c) zobowiązania (Y) do przestrzegania zasad (...);
      d) zobowiązania (Y) do poddania się (...) kontrolom (...);
      e) zobowiązania (Y) do zwrotu (...);
    7) otwarcia i prowadzenia rachunków bankowych, wskazanych poniżej,
    8) przeprowadzania działań kontrolnych (...),
    9) (...) z rozliczeniem i kontrolą pożyczki, (...),
    10) zwrot Menadżerowi Funduszu wszelkich Zasobów Zwróconych (...).

    W celu realizacji Umowy otworzyli Państwo i prowadzą w instytucji finansowej
    zlokalizowanej na terenie Unii Europejskiej rachunki bankowe. Za realizację Umowy,
    otrzymują Państwo wynagrodzenie w formie Opłaty za Zarządzanie i Dodatkowej Opłaty
    za Zarządzanie.
    Opłata za Zarządzanie jest powiązana z wynikami we wdrażaniu Instrumentu
    Finansowego i podzielona jest na dwie składowe:
  1) wynagrodzenie za wyniki w udzielaniu jednostkowych pożyczek,
  2) wynagrodzenie za wyniki w zwrocie przez (Y) środków finansowych z Inwestycji,
    obliczane w proporcji, która zostanie dokładnie wskazana w Umowie.
    Dodatkowa Opłata za Zarządzanie stanowi procent Opłaty za Zarządzanie i przyznawana
    jest za:
      a) skrócenie okresu Budowy Portfela – z zastrzeżeniem, że skrócenie Okresu Budowy
        Portfela, za które Pośrednik Finansowy może otrzymać dodatkowe wynagrodzenie
        to liczba pełnych miesięcy określona w Umowie,
      b) dodatkową realizację wskaźnika „Liczba przedsiębiorstw objętych wsparciem w celu
        wprowadzenia produktów nowych dla rynku” tzn. ponad poziom określony w
        Umowie Operacyjnej – z zastrzeżeniem, że maksymalne zwiększenie wskaźnika, za
        które Pośrednik Finansowy może otrzymać dodatkowe wynagrodzenie to liczba
        przedsiębiorstw określona w Umowie.
    Państwo jako strona Umowy Inwestycyjnej, ustanawiają we własnym imieniu Fundusz
    Pożyczkowy i faktycznie udzielają Państwo pożyczek (Y), tj. dokonują Państwo wypłaty (Y),
    tj. dokonują Państwo przekazania środków z Funduszu Pożyczkowego do (Y).
    Opisane we wniosku czynności będą Państwo wykonywać we własnym imieniu i na własny
    rachunek. Odpowiadają Państwo przed Menadżerem (biorą Państwo odpowiedzialność)
    za prawidłową realizację zadań w ramach Umowy.
    Jak Państwo wskazali, co do zasady wykonywane przez państwa czynności nie będą
    obejmować usług, o których mowa w art. 43 ust. 15 ustawy o podatku od towarów i usług.
    W ramach Umowy, wykonują Państwo czynności, które polegają m.in. na przekazaniu
    środków na rzecz (Y). W takim układzie pełnią Państwo rolę pożyczkodawcy i jako podmiot
    udzielający pożyczek, w przypadku uchylania się przez (Y) od spłaty zobowiązania (kapitału
    wraz z odsetkami), mogą Państwo podjąć kroki zmierzające do odzyskania powierzonego
    kapitału wraz z należnymi odsetkami. Jednakże takie zachowanie jest właściwe dla
    instytucji finansowych udzielających pożyczek i w konsekwencji, nie stanowi czynności
    ściągania długów, o których mowa w art. 43 ust. 15 ustawy o VAT.
    Umowa zawarta z Menadżerem przewiduje natomiast, że Pośrednik Finansowy
    zobowiązuje się do dochodzenia przeciwko (Y) z najwyższą starannością wynikającą z
    profesjonalnego charakteru jego działalności, w drodze negocjacji lub innych działań
    prawnych, wszelkich niezaspokojonych roszczeń przysługujących jemu, Menadżerowi lub
    Instytucji Zarządzającej, w zakresie, w jakim uprawnienie do dochodzenia roszczeń
    przysługujących Instytucji Zarządzającej zostało przez nią przekazane Menadżerowi.
    Podejmowane przez Państwa czynności dążą do przekazania środków pieniężnych z
    rachunku bankowego prowadzonego przez Spółkę na rachunek bankowy wskazany przez
    (Y) w formie pożyczki. Tym samym dochodzi do zmian prawnych oraz finansowych, tj.
    środki stanowiące dofinansowanie projektu w formie Wkładu Funduszu Funduszy
    zarządzane przez Spółkę, stają się kapitałem pożyczkowym dla (Y).
    Przy zawieraniu Umów Inwestycyjnych, muszą się Państwo kierować pewnymi wymogami,
    aby środki mogły być uznane za prawidłowo rozdysponowane zwłaszcza, że Projekt jest
    realizowany ze środków unijnych, a tym samym podlega dodatkowym wymogom
    prawnym. Niemniej, poza zawarciem niezbędnych elementów, mają Państwo całkowity
    wpływ na to jak jest sporządzana umowa.

    Ze względu na fakt, że to Państwo zawierają Umowy Inwestycyjne, tj. są Państwo stroną
    umów zawieranych z (Y), to właśnie Państwo są odpowiedzialni za prawidłową realizację
    świadczeń na rzecz (Y), tj. weryfikują Państwo złożone wnioski, przeprowadzają Państwo
    rozmowy z potencjalnymi (Y) oraz sprawdzają Państwo przedsiębiorców pod kątem
    ewentualnej niewypłacalności w instytucjach takich jak: (...).
    Państwa wątpliwości w tej sprawie w pierwszej kolejności dotyczą podlegania
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług czynności wykonywanych przez Państwa
    w ramach Umowy.
    Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 26 stycznia 2023 r., sygn. akt I FSK
    1958/19 powołując się na wyrok z 22 lutego 2018 r. w sprawie C-182/17 Nagyszénás
    Településszolgáltatási Nonprofit Kft. Przeciwko Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli
    Igazgatósága „(...) na mocy omawianej umowy gmina N. powierzyła jej realizację zadań
    publicznych poprzez wykorzystanie udostępnionego majątku i że umowa ta nie stanowiła
    umowy o świadczenie usług. Ponadto jest ona "jednostką budżetową", ponieważ
    wypełnia swe zadania dzięki "pomocy", tj. środkom finansowym udostępnionym jej przez
    tę gminę. Organ stwierdził natomiast, że N. otrzymała rekompensatę będącą
    przedmiotem postępowania głównego w zamian za konkretne usługi, a zatem została
    zrealizowana transakcja podlegająca opodatkowaniu, z uwagi na co kwota tej
    rekompensaty podlegała opodatkowaniu. Fakt, że gmina N. może wprost żądać od N.
    przedstawienia sprawozdań oraz regularnego informowania o realizacji danej umowy,
    stanowi inną okoliczność wskazującą, że spółka ta nie otrzymała pomocy, lecz została
    opłacona za wyświadczenie konkretnych usług”.
    Dalej NSA podkreślił, że „(...) działalność taka jak będąca przedmiotem postępowania
    głównego, polegająca na wykonywaniu przez spółkę niektórych zadań publicznych
    zgodnie z umową zawartą między nią samą a gminą stanowi odpłatne świadczenie
    usług, podlegające opodatkowaniu VAT na mocy tego przepisu. Ponadto, N. nie
    dysponuje, na potrzeby wykonywania zadań publicznych powierzonych tej spółce na
    mocy rozważanej umowy, jakąkolwiek prerogatywą władztwa publicznego spośród tych
    przysługujących gminie N. (...)
    Jako że N. została utworzona przez gminę N. w formie spółki z ograniczoną
    odpowiedzialnością o celu niezarobkowym, spółka ta jest przede wszystkim osobą
    prawną prawa prywatnego posiadającą, według przepisów, którym podlega, pewną
    autonomię w stosunku do wspomnianej gminy w zakresie funkcjonowania i bieżącego
    własnego zarządzania. (...)
    Uwzględniając zasadę, zgodnie z którą art. 13 ust. 1 dyrektywy 2006/112, jako
    odstępstwo od ogólnej zasady opodatkowania VAT każdej działalności o charakterze
    gospodarczym, musi być interpretowany ściśle (wyrok z dnia 29 października 2015 r., S.,
    C-174/14, EU:C:2015:733, pkt 49 i przytoczone tam orzecznictwo), wydaje się, że
    omawiana spółka nie może zostać uznana za "podmiot prawa publicznego" w
    rozumieniu tego przepisu. Stąd też jej działalność nie jest objęta zasadą
    nieopodatkowania VAT przewidzianą w tym przepisie, wówczas gdy działalność ta
    stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 9 ust. 1 tej dyrektywy”.
    Sąd podkreślił również, że powyższe stanowisko Trybunału było doprecyzowaniem i
    rozwinięciem wcześniej wyrażonych poglądów w wyroku z dnia z dnia 29 października
    2015 r., S., C-174/14, na który zresztą powoływał się zarówno organ, jak i Sąd I instancji,
    wysnuwając jednakże z jego tez odmienne wnioski. W orzeczeniu tym TSUE wyraźnie
    stwierdził, że "osoba, która wykonuje czynności należące do prerogatyw władztwa
    publicznego w sposób niezależny, nie pozostając częścią administracji publicznej, nie
    może zostać zaklasyfikowana jako podmiot prawa publicznego w rozumieniu tego
    przepisu (zob. podobnie w szczególności postanowienie M., C-456/07, EU:C:2008:293, pkt
    18 i przytoczone tam orzecznictwo)". Przy czym zdaniem Trybunału pomimo uznania, iż
    fakt posiadania przez podmiot władzy publicznej 100% udziałów w spółce prawa
    cywilnego stanowi istotną okoliczność, to jednak nie ma charakteru przesądzającego, że

    podmiot taki – wyłącznie z tego względu – należy uznać za podmiot władzy publicznej w
    rozumieniu dyrektywy 2006/112.
    Analizując przedstawiony przez Państwa opis sprawy w kontekście powołanych przepisów
    prawa oraz przytoczonych powyżej orzeczeń sądów, wskazać należy, że realizacja przez
    Państwa czynności objętych Umową, dotyczących ustanowienia i zarządzania Funduszem
    Pożyczkowego, z którego udzielane będą Pożyczki dla (Y) nosi znamiona odpłatnego
    świadczenia usług, podlegającego opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Podkreślenia wymaga, że stopień zależności Państwa od Województwa nie może
    automatycznie przesądzać o braku możliwości uznania wykonywanych zadań własnych
    Województwa powierzonych Spółce za podlegające, jako odpłatne świadczenie usług,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Co prawda – jak wynika z okoliczności sprawy (Państwa stanowiska) – wykonują Państwo
    czynności związane z realizacją zadań własnych samorządu wojewódzkiego, do realizacji
    których Województwo zostało powołane, tj. wspierania aktywności mikro, małych i
    średnich przedsiębiorstw, jednostek samorządu terytorialnego, spółdzielni, wspólnot
    mieszkaniowych, organizacji pozarządowych, kościołów i związków wyznaniowych, ale
    czynności te wykonują Państwo jako odrębny podmiot. Z tytułu realizacji zadań objętych
    Umową będzie Państwu przysługiwać wynagrodzenie w formie Opłaty za Zarządzanie i
    Dodatkowej Opłaty za Zarządzanie. Zatem czynności te stanowią odpłatne świadczenie
    usług, podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Na gruncie ustawy
    otrzymane z tego tytułu świadczenie pieniężne w istocie będzie stanowić zapłatę za
    świadczone przez Państwa usługi.
    W konsekwencji czynności, które będą Państwo wykonywać na podstawie zawartej
    Umowy będą stanowić odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy,
    podlegające opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest
    prawidłowe.
    Mają Państwo również wątpliwości w kwestii zastosowania zwolnienia od podatku VAT,
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy, do czynności wykonywanych przez Państwa
    w ramach Umowy (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).
    Zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca
    przewidział dla niektórych czynności zwolnienie od podatku. Zakres i zasady zwolnienia od
    podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.
    in. w art. 43 ustawy.
    I tak, stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy zwalnia się od podatku usługi udzielania
    kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu usług
    udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub
    pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę.
    Należy podkreślić, że pojęcia używane do oznaczenia zwolnień, o których mowa w art.
    43 ustawy, winny być interpretowane w sposób ścisły, gdyż zwolnienia te stanowią
    odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatek od towarów i usług pobierany
    jest od każdej usługi świadczonej odpłatnie przez podatnika. Zwolnienia stanowią
    pojęcia autonomiczne prawa wspólnotowego, które mają na celu uniknięcie
    rozbieżności pomiędzy państwami członkowskimi w stosowaniu systemu VAT i które
    należy sytuować w ogólnym kontekście wspólnego systemu VAT.
    Zgodnie z art. 43 ust. 15 ustawy zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 37-41,
    nie mają zastosowania do:
      1) czynności ściągania długów, w tym factoringu;
      2) usług doradztwa;
      3) usług w zakresie leasingu.

    Sprecyzowanie przepisów regulujących zwolnienie od podatku od towarów i usług dla
    usług finansowych ma na celu zapewnienie jednolitego stosowania tego zwolnienia w
    odniesieniu do rynku wspólnotowego, jak również zapewnienie spójności przepisów
    dotyczących podatku od towarów i usług z przepisami krajowymi regulującymi
    funkcjonowanie rynku finansowego.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach opisanej Umowy
    przedmiotem realizowanych przez Państwa na rzecz Menadżera i (Y) są odrębne
    czynności. Należy rozpatrywać je odrębnie, gdyż są wykonywane na rzecz różnych
    podmiotów – Menadżera i (Y). Dalsza analiza okoliczności sprawy prowadzi również do
    wniosku, że wykonywane na rzecz Menadżera usługi dotyczące:
    1. ustanowienia we własnym imieniu Instrumentu Finansowego - Funduszu Pożyczkowego,
    4 . zapewnienie odpowiedniego personelu, (...),
    7. otwarcia i prowadzenia rachunków bankowych wskazanych w opisie wniosku,
    8. przeprowadzania działań kontrolnych (...),
    9. wykonywanie czynności związanych z rozliczeniem i kontrolą pożyczki, (...),
    10. zwrot Menadżerowi Funduszu wszelkich Zasobów Zwróconych (...)
    nie stanowią usług w zakresie udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi
    pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także
    zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub
    pożyczkodawcę.
    Czynności związane z ustanowieniem we własnym imieniu Funduszu Pożyczkowego i
    zwrotem Menadżerowi Funduszu wszelkich Zasobów Zwróconych, zapewnienie
    odpowiedniego personelu, warunków lokalowych, wyposażenia technicznego oraz
    wsparcia administracyjnego i logistycznego, w zakresie, w jakim będzie to konieczne do
    realizacji Umowy a także otwarcie i prowadzenie rachunków bankowych,
    przeprowadzania działań kontrolnych u (Y)zgodnie z zasadami określonymi w Umowie, nie
    wpisują się w czynności wymienione we wskazanym wyżej przepisie. Utworzenie na
    zlecenie Menadżera Funduszu, na który będą wpływały określone środki, jak i dokonanie
    zwrotu niewydatkowanych środków nie dotyczy żadnej z wymienionej w tym przepisie
    usługi. Jest to po prostu rozliczenie określonych przez Stronę płatności, a sam zwrot tych
    środków nie stanowi usługi zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38
    ustawy. Nie można również stwierdzić, że otwarcie i prowadzenie rachunków oraz
    zapewnienie odpowiedniego personelu, warunków lokalowych, wyposażenia stanowi
    usługi dotyczące udzielania kredytów lub pożyczek, usług pośrednictwa. Są to czynności
    natury technicznej i organizacyjnej, które nie stanowi usługi zwolnionej od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy. Z kolei wykonywanie czynności związanych z
    rozliczeniem i kontrolą pożyczki, monitorowaniem i windykacją spłat pożyczki, jako usługi
    związane ze ściąganiem długów, są wyłączone ze zwolnienia w związku z art. 43 ust. 15
    ustawy.
    Zatem usługi:
    1. ustanowienia we własnym imieniu Instrumentu Finansowego, Funduszu Pożyczkowego,
    4. zapewnienie odpowiedniego personelu, (...),
    7. otwarcia i prowadzenia rachunków bankowych wskazanych w opisie wniosku,
    8. przeprowadzania działań kontrolnych (...),
    9. wykonywanie czynności związanych z rozliczeniem i kontrolą pożyczki, (...),
    10. zwrot Menadżerowi Funduszu wszelkich Zasobów Zwróconych (...),
    nie będą korzystały ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy.
    Tym samym stanowisko w tym zakresie jest nieprawidłowe.
    Z kolei usługi dotyczące:

    2. wyboru (...),
    3. zawierania Umów Inwestycyjnych, (...),
    5. wypłaty (Y) pożyczek (...),
    6. zapewnienia, aby Umowy Inwestycyjne (...), obejmowały (...) w Umowie, w tym:
      a) zobowiązania (Y) do realizowania Umowy (...);
      b) zobowiązania (Y) do prowadzenia odpowiedniej dokumentacji (...);
      c) zobowiązania (Y) do przestrzegania zasad (...);
      d) zobowiązania (Y) do poddania się (...) kontrolom (...);
      e) zobowiązania (Y) do zwrotu w całości kwoty (...);
    dotyczą stricte udzielenia finansowania Ostatecznym Odbiorcom.
    W odniesieniu do usług świadczonych na podstawie Umowy na rzecz Ostatecznych
    Odbiorców wskazać należy, że zgodnie z art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks
    cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.) przez umowę pożyczki dający pożyczkę
    zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy
    oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość
    pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.
    Z uwagi na powołane przepisy należy stwierdzić, że świadczenia dotyczące zawierania
    Umów Inwestycyjnych, uwzględniając w ich treści wszystkie wymogi określone w Umowie
    oraz inne postanawiania, zgodne ze standardami i praktyką rynkową, o ile nie są one
    sprzeczne z Umową i przepisami prawa, oraz wypłaty Ostatecznym Odbiorcom pożyczek z
    Wkładem Funduszu Funduszy oraz odpowiadającym mu Państwa wkładem (Wkładem
    Pośrednika Finansowego) w Okresie Budowy Portfela na podstawie zawartych Umów
    Inwestycyjnych, stanowią usługi wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy. Z okoliczności
    sprawy wynika bowiem, że udzielają Państwo pożyczek na rzecz Ostatecznych Odbiorców.
    W konsekwencji, usługi te korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 38 ustawy.
    Należy również wskazać, że ww. przepis art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy, odnosi się nie tylko
    do usług udzielania pożyczek, ale także do zarządzania nimi.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie wyjaśniają, co należy rozumieć pod
    pojęciem zarządzania pożyczką. Zarządzanie w szerokim ujęciu oznacza „zrobienie czegoś
    za pomocą wysiłków innych osób” (por. B. Kudrycka, B.G. Peters, P.J. Suwaj, Nauka
    administracji, Warszawa 2009); organizowanie działań dla osiągnięcia określonych celów
    przy zachowaniu zasad skuteczności i sprawności organizacyjnej z uwzględnieniem realnej
    odpowiedzialności za osiągnięte rezultaty.
    W tym miejscu należy powołać wyrok WSA w Warszawie z 28 lutego 2013 r., sygn. akt III SA
    /Wa 2180/12, w którym Sąd wskazał, że w ocenie Sądu, jeśli wziąć pod uwagę, iż na
    podstawowe i kluczowe etapy zarządzania składają się: planowanie, organizowanie
    zasobów, wdrażanie tego, co zaplanowane oraz monitoring, ewaluacja i kontrola
    przeprowadzonych działań, to opłaty za restrukturyzację mieszczą się w pojęciu
    zarządzania pożyczką. Wyjaśnić należy, że restrukturyzacja pożyczki jest ustaleniem
    nowych warunków spłaty pożyczki w celu dostosowania zobowiązania z tytułu umowy
    pożyczki do obecnej sytuacji finansowej klienta (wydłużenie okresu spłat, zmiana
    wysokości rat itp.). Zatem bez wątpienia pojęcie restrukturyzacji pożyczki mieści się w
    pojęciu zarządzania pożyczką.
    Zatem, jeśli wziąć pod uwagę, że na podstawowe i kluczowe etapy zarządzania składają
    się: planowanie, organizowanie zasobów, wdrażanie tego co zaplanowane oraz
    monitoring, ewaluacja i kontrola przeprowadzonych działań to należy uznać, że czynności
    dotyczące:
    - wyboru (...),

    - zapewnienia, aby Umowy Inwestycyjne zawierane z (Y), obejmowały postanowienia w
      zakresie wskazanym w Umowie,
    będą usługami w zakresie udzielania pożyczek i będą się wpisywały w zakres pojęcia
    zarządzania pożyczkami, a tym samym będą korzystały ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy.
    Nadmienić również należy, że powyższe zwolnienie będzie miało zastosowanie pod
    warunkiem, że dla tej czynności nie wybiorą Państwo opcji opodatkowania zgodnie z art.
    43 ust. 22 ustawy o VAT, w myśl którego podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od
    podatku usług, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, świadczonych na rzecz
    podatników, i wybrać ich opodatkowanie, pod warunkiem że:
      1) jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny;
      2) złoży naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne zawiadomienie o wyborze
        opodatkowania tych usług przed początkiem okresu rozliczeniowego, od którego
        rezygnuje ze zwolnienia.
    Stosownie do art. 43 ust. 23 ustawy podatnik, o którym mowa w ust. 22, może, nie
    wcześniej niż po upływie 2 lat, licząc od początku okresu rozliczeniowego, od którego
    wybrał opodatkowanie usług, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, ponownie
    skorzystać ze zwolnienia od podatku tych usług, pod warunkiem złożenia naczelnikowi
    urzędu skarbowego pisemnego zawiadomienia o rezygnacji z opodatkowania, przed
    początkiem okresu rozliczeniowego, od którego ponownie będzie korzystał ze zwolnienia.
    Powyższe przepisy umożliwiają wybór opodatkowania określonych usług, które
    dotychczas obligatoryjnie korzystały ze zwolnienia od podatku – w tym m.in. właśnie usług
    udzielania pożyczek pieniężnych oraz usług pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania
    pożyczek pieniężnych, a także zarządzania pożyczkami pieniężnymi przez pożyczkodawcę,
    przy czym możliwość wyboru opcji opodatkowania dotyczy wyłącznie usług świadczonych
    na rzecz innych podatników, przy zachowaniu warunków określonych w art. 43 ust. 22 i 23
    ustawy.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust.
    1 pkt 38 ustawy w części odnoszącej się do ww. usług jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym,
    - zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym/opisem
    zdarzenia przyszłego. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia
    przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie ze stanem faktycznym oraz opisem zdarzenia przyszłego podanym przez
    Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność.

    Należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Jednocześnie niniejsza interpretacja nie wywołuje skutków dla pozostałych podmiotów
    biorących udział w Projekcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n Ordynacji
    podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące
    przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są
    przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli
    korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem
    zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub
    objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.