Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-941/14-3/EŻ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-11-27
Teza: Czy opisane umowne potrącenie będzie stanowiło formę uregulowania zobowiązania w świetle art. 15b ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych i Wnioskodawca będzie uprawniony do rozpoznania kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej odpowiadającej cenie nabycia wartości niematerialnych i prawnych (praw ochronnych na znaki towarowe)?
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; cena-cena nabycia; kompensata; koszt-koszty uzyskania przychodów; wartości-wartości niematerialne i prawne; wartość-wartość początkowa; zobowiązanie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16b; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 5 września 2014r. (data wpływu 8 wrzesnia 2014r.) w sprawie o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 września 2014r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów dotyczących formy uregulowania zobowiązania poprzez umowne potrącenie wzajemnych wierzytelności.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Podlega w Polsce opodatkowaniu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, stosownie do treści art. 1 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 ustawy o CIT.

Wnioskodawca nabędzie w przyszłości od spółki komandytowo-akcyjnej z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: S.K.A.) przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (tekst jedn.: Dz. U. z 2014 r., poz. 121 ze zm., dalej: kodeks cywilny). Nabycie nastąpi w drodze umowy sprzedaży przedsiębiorstwa. W przypadku nabycia przedsiębiorstwa może wystąpić lub niewystępować dodatnia wartość firmy. W skład nabywanego przedsiębiorstwa będą wchodziły m.in. składniki majątkowe i niemajątkowe - w tym wartości niematerialne i prawne. W ramach wartości niematerialnych i prawnych, wchodzących w skład przedsiębiorstwa nabyte zostaną prawa ochronne na znaki towarowe - wprowadzone do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych zbywcy przedsiębiorstwa (a nabyte przez zbywcę w drodze aportu). Nabyte prawa ochronne na znaki towarowe, będą wykorzystywane przez Spółkę w prowadzonej przez nią działalności gospodarczej, m.in. do osiągania przychodów z tytułu udzielania licencji na korzystanie ze znaków. W związku z zawartą umową sprzedaży Wnioskodawca będzie zobowiązany do zapłaty ceny za nabyte przedsiębiorstwo, w wyniku czego po stronie S.K.A. powstanie wierzytelność wobec Wnioskodawcy.

S.K.A. (sprzedająca przedsiębiorstwo) rozważa również przystąpienie do Spółki Wnioskodawcy w charakterze wspólnika. W takim przypadku S.K.A. będzie zobowiązana do pokrycia obejmowanych udziałów wkładem pieniężnym, w wyniku czego po stronie Wnioskodawcy powstanie wierzytelność wobec S.K.A.

W przypadku przystąpienia S.K.A. do Spółki - Wnioskodawcy w charakterze udziałowca, rozliczenie umowy sprzedaży aktywów (przedsiębiorstwa) może nastąpić w drodze umownego potrącenia.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy opisane umowne potrącenie będzie stanowiło formę uregulowania zobowiązania w świetle art. 15b ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych i Wnioskodawca będzie uprawniony do rozpoznania kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej odpowiadającej cenie nabycia wartości niematerialnych i prawnych (praw ochronnych na znaki towarowe)?

Zdaniem Wnioskodawcy, opisane potrącenie umowne będzie stanowiło formę uregulowania zobowiązania w świetle art. 15b ustawy o CIT. Tym samym, Wnioskodawca będzie uprawniony do rozpoznania kosztów z tytułu odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej odpowiadającej cenie nabycia (cenie rynkowej) wartości niematerialnych i prawnych wchodzących w skład przedsiębiorstwa (praw ochronnych na znaki towarowe).

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, nabyte w ramach przedsiębiorstwa prawa ochronne na znaki towarowe będą wykorzystywane przez Spółkę w prowadzonej przez nią działalności gospodarczej - służą Wnioskodawcy do osiągnięcia przychodów z tytułu udzielania licencji. Tym samym koszty poniesione w celu nabycia ww. praw ochronnych na znaki towarowe spełnią przesłankę poniesienia w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia ich źródła.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16.

Zgodnie z art. 16b ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000r. - Prawo własności przemysłowej - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi. Mające być przedmiotem nabycia przez Wnioskodawcę prawa ochronne na znaki towarowe spełniają powyższe warunki.

Oznacza to, że nabyte przez Wnioskodawcę wartości niematerialne i prawne (prawa ochronne na znaki towarowe) będą podlegały amortyzacji, a tym samym będzie możliwe zaliczenie odpisów amortyzacyjnych w ciężar kosztów uzyskania przychodów.

Podstawą dokonywania odpisów amortyzacyjnych od nabytych wartości niematerialnych i prawnych (praw ochronnych na znaki towarowe) będzie wartość początkowa ustalona - w zależności od wystąpienia lub niewystąpienia dodatniej wartości firmy jako wartość rynkowa nabytych wartości niematerialnych i prawnych (stosownie do art. 16g ust. 10 pkt 1 lub 2 ustawy o CIT) bądź różnica między ceną nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, ustaloną zgodnie z ust. 3 i 5, a wartością składników majątkowych niebędących środkami trwałymi ani wartościami niematerialnymi i prawnymi (stosownie do art. 16g ust. 10 pkt 2 ustawy o CIT).

Jednocześnie, w myśl art. 15b ust. 1 w zw. z art. 15b ust. 6 ustawy o CIT, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych mogą być co do zasady zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, jeżeli cena nabycia środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej wynikająca z faktury (lub innego dokumentu) została uregulowana przez podatnika we wskazanych w ustawie terminach. W przeciwnym przypadku podatnik jest obowiązany do zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów proporcjonalnie do kwoty, która nie została uregulowana.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje, co należy rozumieć przez „uregulowanie" ceny nabycia na potrzeby art. 15b ust. 1 tej ustawy. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że zastosowanie terminu „uregulowanie” nie oznacza wymogu dokonania uregulowania ceny poprzez fizyczną zapłatę ceny za nabytą wartość niematerialną i prawną w formie pieniężnej, a zatem „uregulowanie” ceny może być także dokonane w innej formie - np. w formie potrącenia. Za taką wykładnią przemawia również fakt, że ustawodawca posłużył się pojęciem „uregulowania ceny”, które jest pojęciem szerszym od pojęcia „zapłaty”. W tej sytuacji, pierwszeństwo należy przyznać wykładni językowej tego pojęcia. Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego, termin „uregulować” oznacza „uiścić jakąś należność” (wydanie internetowe Słownika języka polskiego PWN, dostępne na stronie internetowej sjp.pwn.pl). W ocenie Wnioskodawcy należy uznać, iż termin „uregulować” oznacza spełnić świadczenie skutkujące wywiązaniem się ze zobowiązania finansowego, a w konsekwencji wygaśnięciem tegoż zobowiązania.

Za wielością sposobów „uregulowania ceny” na gruncie przepisu art. 15b ustawy o CIT przemawiają również interpretacje indywidualne, wydawane przez organy podatkowe, przykładowo:

*   w interpretacji indywidualnej z 3 kwietnia 2014 r., nr ITPB3/423-11b/14/PS Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy wskazał, że „termin „uregulowanie”, którym posługuje się ustawodawca w powołanych powyżej przepisach jest pojęciem szerokim, obejmującym wszelkie typy rozliczeń, takich jak: gotówka, czek gotówkowy, dowód wpłaty na rachunek bankowy, polecenie przelewu, polecenie zapłaty, czek rozrachunkowy, akredytywa, weksel własny, weksel trasowany, okresowe rozliczenia saldami, rozliczenia planowe, karta płatnicza, potrącenie (kompensata). Przez termin „uregulowanie”, o którym mowa w powołanych wyżej przepisach należy więc rozumieć każdą dopuszczalną prawnie formę efektywnego spełnienia świadczenia skutkującym wygaśnięciem zobowiązania”;
*   w interpretacji indywidualnej z 5 lipca 2013 r., nr IPTPB3/423-109/13-5/MF Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi wskazał, że „również wykładnia systemowa wewnętrzna wskazuje, ze pojęcie „uregulowanie”, którym posługuje się ustawodawca, w szczególności w art. 15b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, powinno być interpretowane szeroko, w konsekwencji powinno obejmować każdą prawnie dopuszczalną formę wykonania zobowiązania przez podatnika. (\`(...)\`) Wobec powyższego, uregulowanie przez wnioskodawcę kwoty wynikającej z faktury nabycia usług wystawionej przez kontrahenta w drodze potrącenia wzajemnych wierzytelności stanowi uregulowanie zobowiązania w rozumieniu przepisu art. 15b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych”.

Za prawidłowością stanowiska Wnioskodawcy przemawia również fakt, że rozliczenie zobowiązania w drodze potrącenia jest na gruncie ustawy o CIT zasadniczo traktowane jako forma zapłaty.

W świetle powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, potrącenie powinno być uznane za formę „uregulowania” kwoty odpowiadającej cenie nabycia, o którym mowa w art. 15b ustawy o CIT. W konsekwencji, w przypadku uregulowania przez Wnioskodawcę zobowiązania z tytułu zapłaty za nabyte aktywa w drodze potrącenia w terminach wskazanych w ustawie, możliwe będzie zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów pełnych odpisów amortyzacyjnych od nabytych wartości niematerialnych i prawnych (praw ochronnych na znaki towarowe).

Stanowisko Wnioskodawcy, prezentowane w niniejszym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 26 lutego 2014 r., nr IPPB3/423-1031/13-2/MS1 oraz z 5 czerwca 2013 r., nr IPPB3/423-194/13-2/AG.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, w tym zakresie odstąpiono od uzasadnienia prawnego oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.