Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.653.2024.4.APR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-13
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży Nieruchomości 1 i
Nieruchomości 2.
Słowa kluczowe: grunty-grunt niezabudowany
majątek-majątek prywatny
najem
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
pełnomocnictwo
podatnik
teren-teren niezabudowany
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 października 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 10 października 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych sprzedaży Nieruchomości
    1 i Nieruchomości 2. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 9
    grudnia 2024 r. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest emerytką i w związku z trudną sytuacją finansową oraz
    zaległościami podatkowymi w urzędzie skarbowym zamierza sprzedać niezabudowane
    nieruchomości.
    Nieruchomości które zamierza sprzedać Wnioskodawczyni składają się z dwóch
    nieruchomości:
    1. Nieruchomość nr 1 (nieużytki), która w miejscowym planie zagospodarowania
      przestrzennego gminy oznaczona jest jako tereny przemysłowe, o powierzchni 6,0735
      ha, składa się z dwóch działek:
        a. 1 o powierzchni 2,4071 ha,
        b. 2 o powierzchni 3,6664 ha - która w dwóch trzecich zajęta jest przez staw
        (gliniankę),
    2. Nieruchomość nr 2, o łącznej powierzchni 3,0894 ha, składająca się z 7 działek:
        a. 3 - stanowiąca drogę dojazdową,
        b. 4 - stanowiąca drogę dojazdową,
        c. 5,
        d. 6,
        e. 7,
        f. 8,
        g. 9.
    Nieruchomości opisane powyżej w pkt 1 (a) oraz (b) zostały nabyte przez
    Wnioskodawczynię w 1996 r. do majątku prywatnego od syndyka masy upadłości
    działającego wcześniej upadłego przedsiębiorstwa jako użytkowanie wieczyste gruntów. W
    2000 roku Wnioskodawczyni darowała na rzecz Pana A.A. (...) udział w nieruchomości
    opisanej w pkt. 1. W roku 2009 postanowieniem sądu z 26 maja 2009 r. sygn. (...),
    zniesiono współwłasność łączną Wnioskodawczyni oraz Pana A.A., w wyniku której
    Wnioskodawczyni otrzymała prawo użytkowania wieczystego opisanych w pkt 1 działek. W
    roku 2013 Wnioskodawczyni nabyła prawo własności nieruchomości na podstawie decyzji
    o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości
    wydanej z upoważnienia Starosty Powiatu (...) nr decyzji: (...).
    Nieruchomości opisane w pkt 1. nigdy nie były dzierżawione, ani nie były wykorzystywane
    przez Wnioskodawczynię do prowadzenia działalności gospodarczej.

    Nieruchomości opisane w pkt 2. lit: a), b), c), d) zostały nabyte przez Wnioskodawczynię i A.
    A. w 2000 roku do współwłasności łącznej. Były przedmiotem dzielenia działek. W roku
    2009 postanowieniem sądu z 26 maja 2009 r., sygn. (...), zniesiono współwłasność łączną
    Wnioskodawczyni oraz Pana A.A., w wyniku której Wnioskodawczyni otrzymała prawo
    własności wskazanych działek (Wnioskodawczyni zobowiązana była w wyniku podziału do
    spłaty współwłaściciela).
    Dodatkowo działki opisane w pkt 2. lit: a), b), d) powstały z podziału działek w roku 2013,
    ze względu na konieczność wytyczenia drogi dojazdowej w związku ze sprzedażą działek w
    2013 roku.
    Nieruchomości opisane w pkt 2. lit. e), f), g) nabyte zostały przez Wnioskodawczynię w
    roku 2008 do majątku prywatnego (jako większe działki) od Pana B i od Pani C. Działki
    opisane w pkt 2 lit. e), f), g) powstały na skutek przedzielenia nabytych pierwotnie działek
    na dwie części w 2013 r.
    Powyższe nieruchomości opisane w pkt 2. nigdy nie były dzierżawione, ani nie były
    wykorzystywane przez Wnioskodawczynię do prowadzenia działalności gospodarczej.
    W 2012 roku do Wnioskodawczyni zgłosiła się firma, która wyraziła chęć nabycia części
    nieruchomości posiadanych przez Wnioskodawczynię. Dlatego też Wnioskodawczyni
    dokonała podziału działek, w wyniku którego powstały działki opisane w pkt. 2 lit a), b), d),
    e), f), g). Wszystkie ww. podziały działek odbyły się na podstawie decyzji wydanej w 2013
    roku.
    Również w 2013 r. po dokonanym podziale Wnioskodawczyni sprzedała część
    wydzielonych nieruchomości niezabudowanych o łącznej powierzchni 2,8444 ha.
    Wnioskodawczyni uzyskane przychody zakwalifikowała do sprzedaży z innych źródeł, tj.
    majątku prywatnego. Od tych przychodów nie zapłaciła podatku dochodowego, ponieważ
    zadeklarowała wydatkowanie pieniędzy na własne cele mieszkaniowe. Wobec
    Wnioskodawczyni zostało wszczęte postępowanie podatkowe, w toku którego organy
    podatkowe stwierdziły, że w przedmiotowej sprawie zostały spełnione wszystkie
    przesłanki z art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., pozwalające stwierdzić, iż działania Wnioskodawczyni
    były działalnością gospodarczą, a działania Wnioskodawczyni nie mieściły się w zakresie
    czynności, które podejmuje rozsądny właściciel, który chce zbyć majątek z optymalnym
    zyskiem, ale polegała na szeregu następujących po sobie czynnościach faktycznych i
    prawnych rozłożonych w czasie, a dokonywanych od samego początku w wykonaniu
    zamiaru odsprzedaży nieruchomości w takich warunkach by zysk był maksymalny. Organy
    przyjęły, że Wnioskodawczyni prowadziła działalność gospodarczą w sposób ciągły,
    bowiem od 2012 roku czyli od dnia podpisania umowy przedwstępnej do sprzedaży w
    2013 roku udzieliła pełnomocnictw na rzecz nabywcy w celu uzyskania pozwoleń
    budowlanych i innych pozwoleń administracyjnych na budowę, które to działanie zostało
    zakwalifikowane jako działanie Wnioskodawczyni. Ponadto w 2013 r. Wnioskodawczyni
    zakończyła rekultywację jednej ze sprzedawanych działek, ponieważ musiała Ona
    zrealizować decyzję administracyjną nakładającą obowiązek rekultywacji gruntów. Ograny
    podatkowe uznały rekultywację nałożoną decyzją administracyjną, jako działanie
    Wnioskodawczyni zmierzające do zwiększenia wartości gruntu, co zdaniem organów
    stanowiło przejaw działalności gospodarczej Wnioskodawczyni. Postępowanie ostatecznie
    zakończyło się 21 lutego 2024 roku wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego (sygn.
    akt I SA/Bk 130/20) oddalając skargę Wnioskodawczyni.
    Pozostałe nieruchomości po dokonanej sprzedaży w 2013 roku, Wnioskodawczyni posiada
    w majątku prywatnym. Od tego czasu Wnioskodawczyni nie dokonywała żadnych
    czynności zwiększających wartość nieruchomości. Działki nie były przedmiotem najmu ani
    dzierżawy. Działki pozostają niezabudowane. Jedynie na dwóch działkach w 2013 r.
    ustanowiono odpłatnie służebność gruntową polegającą na prawie odprowadzania wód
    opadowych do rowu melioracyjnego zlokalizowanego na tych działkach.

    Opisane w pkt 1. Nieruchomości zostaną sprzedane albo jako jedna nieruchomość (dla
    jednego nabywcy) albo jako dwie odrębne nieruchomości w przypadku niemożności
    znalezienia jednego nabywcy. Nieruchomość opisana w pkt 2. zostanie sprzedana jako
    jedna nieruchomość na rzecz jednego nabywcy (z uwagi na jedną drogę dojazdową, którą
    stanowią działki o numerach 3 oraz 4 nie ma możliwości pojedynczej sprzedaży działek).
    Oferty sprzedaży są publikowane w powszechnie przyjęty sposób, tj. w ramach
    powszechnie dostępnych internetowych portali ogłoszeniowych oraz przez pośredników
    w obrocie nieruchomościami.
    Nieruchomość nie jest i nie była wykorzystywana w inny niż opisany sposób przez
    Wnioskodawczynię.
    Wnioskodawczyni nie będzie ponosiła żadnych nakładów o charakterze inwestycyjnym,
    których celem byłoby zwiększenie wartości nieruchomości czy jej uatrakcyjnienie dla
    potencjalnego nabywcy.
    Do 2017 r. Wnioskodawczyni prowadziła jednoosobową działalność gospodarczą (najem
    własnego budynku niezwiązanego z przedmiotowymi nieruchomościami), aktualnie
    Wnioskodawczyni pozostaje jedynie wspólnikiem w spółce cywilnej zajmującej się
    wynajmem jednego budynku magazynowo-biurowego stanowiącego własność spółki
    cywilnej.
    Wnioskodawczyni nie jest w stanie określić, czy dokona jednorazowej sprzedaży na rzecz
    jednego nabywcy działek opisanych w pkt 1. oraz 2., czy też będzie dokonywać
    oddzielnych sprzedaży działek opisanych w pkt. 1 lit. a), pkt. 1 lit. b) oraz w pkt 2 na rzecz
    trzech nabywców.
    Wnioskodawczyni od 2020 roku poszukuje nabywców, jednakże w związku z sytuacją
    geopolityczną do tej pory nie udało się tego zrobić.
    Doprecyzowanie i uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    1. Przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji są:
      1. Nieruchomość nr 1 (nieużytki) która w miejscowym planie zagospodarowania
        przestrzennego gminy oznaczona jest jako tereny przemysłowe, o powierzchni
        6.0735 ha składa się z dwóch działek:
        a. 1 o powierzchni 2.4071 ha
        b. 2 o powierzchni 3.6664 ha - która w dwóch trzecich zajęta jest przez staw
          (gliniankę)
      2. Nieruchomość nr 2 o łącznej powierzchni 3,0894 ha składająca się z 7 działek:
        a. 3 - stanowiąca drogę dojazdową
        b. 4 - stanowiąca drogę dojazdową
        c. 5
        d. 6
        e. 7
        f. 8
        g. 9
    2. Działki składające się na Nieruchomość 1 Wnioskodawczyni nabyła jako formę lokaty
      kapitału w ramach zarządzania majątkiem prywatnym.
    3. Działkę nr 5 oraz działki, z których w wyniku podziału powstały działki nr 3, 4, 6, 7, 8 i 9
      Wnioskodawczyni również nabyła jako formę lokaty kapitału w ramach zarządzania
      majątkiem prywatnym.

    4. Na działce nr 1 postawione są trzy tablice reklamowe. Tablice zostały postawione z
      własnych środków. Do 2016 roku miejsce na tych tablicach reklamowych było
      przedmiotem wynajmu. Od 2016 roku działki składające się na Nieruchomość nr 1 nie
      są wykorzystywane w działalności gospodarczej.
    5. Działki nie były w żaden sposób wykorzystywane. Wnioskodawczyni nabyła
      Nieruchomości w ramach zarządzania majątkiem prywatnym jako lokata kapitału.
    6. Służebność gruntowa ustanowiona jest na działkach o numerach 5 i 6. Służebność
      została ustanowiona w akcie notarialnym sprzedaży nieruchomości. Odpłatność była
      jednorazowa w ramach zapłaty za nieruchomość.
    7. Umowa została zawarta w akcie notarialnym sprzedaży nieruchomości, bezterminowo.
      Służebność gruntowa polega na prawie odprowadzania wód opadowych do rowu
      melioracyjnego R-16 zlokalizowanego na działkach o numerach ewidencyjnych 5 i 6 z
      działek o numerach ewidencyjnych 10, 11, 12, 13, 14 oraz 15.
    8. Wnioskodawczyni nie występowała z wnioskiem o opracowanie miejscowego planu
      zagospodarowania przestrzennego dla działek będących przedmiotem wniosku.
    9. Wnioskodawczyni nie występowała z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach
      zabudowy i zagospodarowania terenu dla działek będących przedmiotem wniosku.
    10. Była zawarta przedwstępna umowa sprzedaży (21 czerwca 2022 roku) w formie aktu
      notarialnego ze spółką z ograniczoną odpowiedzialnością obejmująca działki
      składające się na Nieruchomość nr 1 tj. działkę o numerze 1 oraz działkę o numerze 2.
      W umowie przedwstępnej Wnioskodawczyni i Kupujący zobowiązali się do zawarcia
      umowy sprzedaży prawa własności nieruchomości składającej się z działki gruntu nr 1
      o obszarze 2,4071 ha oraz działki gruntu nr 2, o obszarze 3,6664 ha, po spełnieniu się
      warunków zawarcia umowy sprzedaży.
      Umowa sprzedaży nieruchomości zgodnie z postanowieniami przedwstępnej umowy
      sprzedaży miała zostać zawarta w dacie, godzinie i miejscu wskazanym
      Wnioskodawczyni przez Kupującego z co najmniej 10-dniowym wyprzedzeniem, ale
      nie później niż do 29 grudnia 2023 roku po spełnieniu następujących warunków:
        1. Uzyskaniu przez Kupującego zgody Wspólników Kupującego na nabycie
        Przedmiotu Sprzedaży.
        2. Uzyskaniu przez Kupującego, nie wcześniej niż na 30 (trzydzieści) dni przed
        zawarciem Umowy Sprzedaży, zaświadczeń wydanych za zgodą Sprzedającego
        przez urząd skarbowy, urząd gminy oraz Państwowy Fundusz Rehabilitacji
        Niepełnosprawnych w trybie art. 306e) albo art. 306g) ustawy z dnia 29 sierpnia
        1997 roku Ordynacja podatkowa oraz zaświadczenia wydanego przez Zakład
        Ubezpieczeń Społecznych i Kasę Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego,
        potwierdzających, że Sprzedający nie zalega z płatnością należnych podatków i
        innych należności publicznoprawnych.
        3. Przeprowadzeniu przez Kupującego procesu analizy stanu prawnego, glebowo-
        środowiskowego i technicznego Przedmiotu Sprzedaży, w tym dostępu do drogi
        publicznej i uznaniu przez Kupującego, według jego oceny, wyników tej analizy za
        satysfakcjonujące.
        4. Uzyskaniu przez Kupującego ostatecznej decyzji zatwierdzającej projekt
        budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę zamierzonej przez Kupującego
        inwestycji polegającej na budowie centrum magazynowo-logistyczno-
        produkcyjnego z częściami socjalno-biurowymi i infrastrukturą towarzyszącą,
        zwanej dalej również Inwestycją.
        5. Oświadczenia i zapewnienia Sprzedającego zawarte w przedmiotowym paragrafie
        pozostaną ważne i aktualne w dacie zawarcia Umowy Sprzedaży.

      Ostatecznie nie doszło do zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości. Potencjalny
      Kupujący nie podjął żadnych czynności w celu nabycia wskazanych nieruchomości.
      Umowa rozwiązała się z końcem roku 2023 r. Nie było żadnych zaliczek i zadatków.
      Potencjalny kupujący nie wykonał żadnego ruchu.
    11. Wnioskodawczyni wraz z Kupującym zawarli dodatkowe porozumienie z 8 lipca 2022
      roku, w którym ustalili zakres współpracy tj.:
      1.1 Sprzedający udziela Kupującemu prawa dysponowania Nieruchomością na cele
        budowlane (z prawem udzielania tego prawa dowolnej osobie trzeciej), które
        Kupujący będzie wykonywał we własnym imieniu i na swoją rzecz, składania i
        cofania wniosków oraz uzyskiwania pozwoleń, uzgodnień, sprawdzeń, opinii,
        warunków technicznych przyłączy we własnym imieniu na swoją rzecz, a także do
        wejścia na teren Nieruchomości celem wykonania, na koszt Kupującego, badań i
        odwiertów niezbędnych do potwierdzenia, iż Nieruchomość wolna jest od
        zanieczyszczeń, a warunki glebowe umożliwiają realizację na niej inwestycji
        polegającej na budowie centrum magazynowo-logistyczno-produkcyjnego z
        częściami socjalno-biurowymi i infrastrukturą towarzyszącą („Inwestycja”), a także
        prac dotyczących usunięcia kolizji istniejących sieci i projektowanym przebiegiem
        sieci, prac przygotowawczych i związanych z realizacją Inwestycji oraz prawo
        posadowienia tablic reklamowych, we własnym imieniu na swoją rzecz.
      1.2 Sprzedający udziela Kupującemu i osobom przez niego wskazanym
        pełnomocnictwa umożliwiającego wykonanie badań i analiz, o których mowa w
        Umowie Przedwstępnej oraz zgód na uzyskiwanie przez Kupującego zaświadczeń
        dotyczących zaległości publicznoprawnych Sprzedającego o treści wskazanej
        przez Kupującego.
      1.3 Sprzedający na każde wezwanie Kupującego udzieli wszelkich stosownych
        pełnomocnictw pozwalających na uzyskanie zaświadczeń dotyczących zaległości
        publicznoprawnych Sprzedającej o treści wskazanej przez Kupującego
        wydawanych przez właściwe: urząd skarbowy, urząd gminy oraz Państwowy
        Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w trybie art. 306g) ustawy z dnia
        29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa i zaświadczenia wydanego przez
        Zakład Ubezpieczeń Społecznych i Kasę Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w
        zakresie zapłaty przez Sprzedającego należnych podatków i innych należności
        publicznoprawnych
      1.4 Sprzedający oświadcza, że znane jest mu zamierzenie Kupującego, polegające na
        realizacji Inwestycji i oświadcza, że zrzeka się prawa do składania jakichkolwiek
        odwołań, zażaleń, skarg i innych protestów w toku postępowań
        administracyjnych dotyczących realizacji Inwestycji, oraz zobowiązuje się do
        niezgłaszania z tego tytułu żadnych roszczeń oraz do nieskładania żadnych
        powyżej wskazanych odwołań, zażaleń, skarg i protestów, a także do
        dostarczania niezbędnych dokumentów dotyczących stanu prawnego i
        faktycznego Nieruchomości, które mogą okazać się niezbędne w procesie
        inwestycyjnym.
    12. Wnioskodawczyni udzielała pełnomocnictwa w celu występowania w swoim imieniu w
      sprawach dotyczących działek objętych wyżej wskazaną umową przedwstępną z 21
      czerwca 2022 roku i w ramach tej umowy porozumieniem zawartym 8 lipca 2022 roku.
      Pełnomocnictwa obejmowały działki składające się na Nieruchomość nr 1 tj. działkę o
      numerze 1 oraz działkę o numerze 2. Do wykonania ww. umowy przedwstępnej nie
      doszło. Aktualnie Wnioskodawczyni nie ma udzielonych żadnych pełnomocnictw do
      dysponowania nieruchomościami wskazanymi we wniosku.
        a) Wnioskodawczyni pełnomocnictwa udzieliła spółce spółka z ograniczoną
        odpowiedzialności, z którą 21 czerwca 2022 roku zawarła przedwstępną umowę
        sprzedaży działek o numerze 1 oraz 2.

        b) Zgodnie z porozumieniem Wnioskodawczyni zobowiązała się do:
          1.1 Sprzedający udziela Kupującemu prawa dysponowania Nieruchomością na
            cele budowlane (z prawem udzielania tego prawa dowolnej osobie trzeciej),
            które Kupujący będzie wykonywał we własnym imieniu i na swoją rzecz,
            składania i cofania wniosków oraz uzyskiwania pozwoleń, uzgodnień,
            sprawdzeń, opinii, warunków technicznych przyłączy we własnym imieniu
            na swoją rzecz, a także do wejścia na teren Nieruchomości celem
            wykonania, na koszt Kupującego, badań i odwiertów niezbędnych do
            potwierdzenia, iż Nieruchomość wolna jest od zanieczyszczeń, a warunki
            glebowe umożliwiają realizację na niej inwestycji polegającej na budowie
            centrum magazynowo-logistyczno-produkcyjnego z częściami socjalno-
            biurowymi i infrastrukturą towarzyszącą („Inwestycja”), a także prac
            dotyczących usunięcia kolizji istniejących sieci i projektowanym przebiegiem
            sieci, prac przygotowawczych i związanych z realizacją Inwestycji oraz prawo
            posadowienia tablic reklamowych, we własnym imieniu na swoją rzecz.
          1.2 Sprzedający udziela Kupującemu i osobom przez niego wskazanym
            pełnomocnictwa umożliwiającego wykonanie badań i analiz, o których
            mowa w Umowie Przedwstępnej oraz zgód na uzyskiwanie przez
            Kupującego zaświadczeń dotyczących zaległości publicznoprawnych
            Sprzedającego o treści wskazanej przez Kupującego.
          1.3 Sprzedający na każde wezwanie Kupującego udzieli wszelkich stosownych
            pełnomocnictw pozwalających na uzyskanie zaświadczeń dotyczących
            zaległości publicznoprawnych Sprzedającej o treści wskazanej przez
            Kupującego wydawanych przez właściwe: urząd skarbowy, urząd gminy oraz
            Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w trybie art.
            306g) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa i
            zaświadczenia wydanego przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych i Kasę
            Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w zakresie zapłaty przez
            Sprzedającego należnych podatków i innych należności publicznoprawnych.
          1.4 Sprzedający oświadcza, że znane jest mu zamierzenie Kupującego,
            polegające na realizacji Inwestycji i oświadcza, że zrzeka się prawa do
            składania jakichkolwiek odwołań, zażaleń skarg i innych protestów w toku
            postępowań administracyjnych dotyczących realizacji Inwestycji, oraz
            zobowiązuje się do niezgłaszania z tego tytułu żadnych roszczeń oraz do
            nieskładania żadnych powyżej wskazanych odwołań, zażaleń, skarg i
            protestów, a także do dostarczania niezbędnych dokumentów dotyczących
            stanu prawnego i faktycznego Nieruchomości, które mogą okazać się
            niezbędne w procesie inwestycyjnym.
    13.
      a) Część nieruchomości została nabyta przez Wnioskodawczynię i A.A. w 2000 roku do
        współwłasności łącznej. Były przedmiotem dzielenia działek. W roku 2009
        postanowieniem sądu z 26 maja 2009 r. sygn. (...), zniesiono współwłasność łączną
        Wnioskodawczyni oraz Pana A.A., w wyniku której Wnioskodawczyni otrzymała
        prawo własności wskazanych działek (Wnioskodawczyni zobowiązana była w wyniku
        podziału do spłaty współwłaściciela).
        Część nabyta została przez Wnioskodawczynię w roku 2008 do majątku prywatnego
        od Pana B i od Pani C. Działki powstały na skutek przedzielenia nabytych pierwotnie
        działek na dwie części w 2013 r.
      b) Część działek była zakupiona do wydobycia gliny do cegielni, a część do majątku
        prywatnego jako lokata kapitału.

      c) Działka o numerze 16 była wykorzystywana w prowadzonej przez Wnioskodawczynię
        spółce cywilnej do 2004 roku. Spółka w 2004 roku została zlikwidowana, a w
        odniesieniu do działki została wydana decyzja administracyjna nakazująca
        rekultywację działek.
      d) Zostało sprzedanych 6 niezabudowanych nieruchomości.
      e) Środki przeznaczone zostały częściowo na cele mieszkaniowe, a w części na zapłatę
        podatków.
      f) Sprzedaż nieruchomości podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
    14. Wnioskodawczyni nie posiada innych nieruchomości na sprzedaż. Jest jedynie
      współwłaścicielką domu jednorodzinnego, którego nie zamierza sprzedawać.
    Nieruchomości opisane w stanie faktycznym w pkt 1 (a) oraz (b) zostały nabyte przez
    Wnioskodawczynię w 1995 r. Wnioskodawczyni przez pomyłkę we wniosku o wydanie
    interpretacji wskazała błędny rok 1996.
    Nieruchomości opisane przez Wnioskodawczynię w pkt 1. nigdy nie były dzierżawione, ani
    nie były wykorzystywane przez Wnioskodawczynię do prowadzenia działalności
    gospodarczej, jedynie na działce nr 1 postawione są trzy tablice reklamowe. Tablice
    zostały postawione z własnych środków Wnioskodawczyni.
    Do 2016 roku miejsce na tych tablicach reklamowych było przedmiotem wynajmu. Od
    2016 roku działki składające się na Nieruchomość nr 1 nie są wykorzystywane w
    działalności gospodarczej.

## Pytanie

Czy sprzedaż w okolicznościach opisanych we Wniosku będzie przedmiotem
    opodatkowania podatkiem VAT?
    Pani stanowisko w sprawie
    Planowana sprzedaż wskazanych we wniosku nieruchomości gruntowych, zdaniem
    Wnioskodawczyni nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego w zakresie podatku
    VAT.
    Przedmiotem sprzedaży mają być nieruchomości nabyte do celów prywatnych, a czynność
    sprzedaży należeć będzie do zwykłych czynności zarządzania majątkiem prywatnym.
    Dokonując sprzedaży przedmiotowej nieruchomości Wnioskodawczyni nie dokona jej jako
    podatnik VAT, ponieważ ustawa o VAT precyzyjnie określa podatnika jako osobę prawną,
    jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ustawie o VAT.
    Aby czynność sprzedaży nieruchomości podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi
    być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku
    od towarów i usług. Zgodnie z art. 15 ust 1 ustawy o VAT „Podatnikami są osoby prawne,
    jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności”. Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy „Działalność
    gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców,
    w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób
    wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności
    czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i
    prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych”.
    Ponadto należy odnieść się również do przepisów prawa wspólnotowego, przede
    wszystkim art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347 str. 1 ze zm.) -
    zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”, zgodnie z którym:

    „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
    jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
    działalności.
    „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych
    zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności
    wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w
    celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    W myśl art. 12 ust. 1 lit. b Dyrektywy 2006/112/WE:
    Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
    transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
    szczególności dostawy terenu budowlanego.
    Na podstawie art. 12 ust. 1 lit. a Dyrektywy 2006/112/WE:
    Opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa
    członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze.
    Zatem zgodnie z przytoczonymi wyżej przepisami każdy, kto dokonuje czynności, które
    zmierzają do wykorzystania towaru (nieruchomości) dla celów działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, powinien być uznany za
    podatnika tego podatku.
    Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle
    regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności
    gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej
    działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za
    podatnika w zakresie tych czynności.
    Zatem właściwe jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują one sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży lub wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, ani też nie został wykorzystany w trakcie
    jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy
    działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów
    zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy
    też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy.
    Zdaniem Wnioskodawczyni wykorzystywanie należącego do niej majątku nie będzie
    stanowiło działalność gospodarczą, ponieważ nie będzie dokonywane w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy,
    jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy.
    Zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej (TSUE) w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które
    dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od
    wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności
    gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to taka część
    majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana
    dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.
    Kwestia opodatkowania sprzedaży działek była przedmiotem orzeczenia Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych
    Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina

    Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10). Wynika z
    niego, że dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą
    podatkiem od wartości dodanej pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie
    czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
    TSUE orzekł, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą
    same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i
    zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem
    Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego
    pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    wystąpienia pojedynczych z nich.
    W powyższym wyroku TSUE stwierdził również, że osoby fizycznej, która prowadziła
    działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i
    przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od
    woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika
    podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006
    /112, zmienionej Dyrektywą 2006/138, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli
    sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby.
    Dodatkowo każdorazowo ustaleniu podlega kwestia czy podmiot dokonujący sprzedaży
    nieruchomości będzie występował w charakterze podatnika podatku VAT.
    Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, dostawa towarów (nieruchomości)
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy
    dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotne dla określenia, że w odniesieniu do
    konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że
    prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po
    zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT - co do zasady - mają dla określenia jego
    praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług. Uznanie,
    że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku
    VAT, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej
    sprawy.
    Wnioskodawczyni nabyła nieruchomości z zamiarem wykorzystywania ich wyłącznie
    prywatnie. Zakup nieruchomości będących przedmiotem wniosku nie miał i nie ma
    żadnego związku z działalnością gospodarczą.

    Wnioskodawczyni nie podejmowała aktywności, która wykraczałaby poza ramy czynności
    związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Od momentu nabycia
    nieruchomości przeznaczonej do sprzedaży nie podejmowała czynności, które byłyby
    porównywalne do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem (brak przesłanek zawodowego - stałego i zorganizowanego charakteru takiej
    działalności, w stosunku do tej nieruchomości).
    Wnioskodawczyni nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Koszty powstałe po nabyciu Wnioskodawczyni traktowała jako wydatki prywatne, a sama
    nieruchomość w żadnym stopniu nie była wykorzystywana do działalności gospodarczej.
    Nieruchomości przeznaczone do sprzedaży Wnioskodawczyni nabyła z zamiarem
    wykorzystania wyłącznie na własne cele prywatne, w tym także jako lokata kapitału na
    przyszłość. W związku aktualną sytuacją życiową Wnioskodawczyni planuje sprzedać
    przedmiotowe nieruchomości i przeznaczyć uzyskane środki na zaspokojenie wierzycieli
    oraz własne cele mieszkaniowe.
    W konsekwencji, planowana przez Wnioskodawczynię dostawa nieruchomości w ramach
    transakcji sprzedaży nie będzie wykraczała poza zakres zarządu majątkiem prywatnym i
    nie można jej porównać z działaniami podmiotów prowadzących działalność w zakresie
    obrotu nieruchomościami.
    Odnośnie sprzedaży ww. nieruchomości Wnioskodawczyni będzie działała w sferze
    prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy art. 15 ust. 1 i art. 15 ust. 2 ustawy.
    Zatem czynność ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Tym samym, sprzedaż nieruchomości nabytej do majątku prywatnego będzie dotyczyła
    przysługującego Wnioskodawczyni prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Do
    sprzedaży ww. nieruchomości nie będą miały zastosowania przepisy ustawy o podatku od
    towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części nieprawidłowe i w części
    prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej

      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    W oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości (działek,
    budynków, budowli czy udziału w nieruchomości), traktowane jest jako czynność
    odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w
    świetle przytoczonych wyżej przepisów, status podatnika podatku od towarów i usług
    wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem
    podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie
    prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie
    określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej,
    nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,

    sygn. akt C#25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego
    we wniosku opisu sprawy, w celu dokonania sprzedaży nieruchomości podjęła Pani
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe
    nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu, jako że jedynym przychodem z takich
    transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    Z orzeczenia TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby
    przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności
    związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być
    uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji
    sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi
    prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami
    stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że
    przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na Nieruchomości w celu
    osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się
    do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE.
    Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów
    angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości
    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Z opisu sprawy wynika, że zamierza Pani sprzedać niezabudowane nieruchomości.
    Nieruchomości które zamierza Pani sprzedać składają się z dwóch nieruchomości:
    1. Nieruchomość nr 1 składa się z dwóch działek:
      a. 1
      b. 2,
    2. Nieruchomość nr 2, składająca się z 7 działek:
      a. 3,
      b. 4,
      c. 5,
      d. 6,
      e. 7,
      f. 8,
      g. 9.
    Nieruchomości opisane powyżej w pkt 1 (a) oraz (b) zostały przez Panią nabyte w 1995 r.
    do majątku prywatnego od syndyka masy upadłości działającego wcześniej upadłego
    przedsiębiorstwa jako użytkowanie wieczyste gruntów. W 2000 roku darowała Pani na
    rzecz Pana A.A. (...) udział w Nieruchomości opisanej w pkt. 1. W roku 2009

    postanowieniem sądu, zniesiono współwłasność łączną Pani oraz Pana A.A., w wyniku
    której otrzymała Pani prawo użytkowania wieczystego opisanych w pkt 1 działek. W roku
    2013 nabyła Pani prawo własności nieruchomości na podstawie decyzji o przekształceniu
    prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości.
    Nieruchomości opisane przez Panią w pkt 1. nigdy nie były dzierżawione, ani nie były
    wykorzystywane przez Panią do prowadzenia działalności gospodarczej, jedynie na działce
    nr 1 postawione są trzy tablice reklamowe. Tablice zostały postawione z Pani własnych
    środków.
    Do 2016 roku miejsce na tych tablicach reklamowych było przedmiotem wynajmu. Od
    2016 roku działki składające się na Nieruchomość nr 1 nie są wykorzystywane w
    działalności gospodarczej.
    Nieruchomości opisane w pkt 2. lit: a), b), c), d) zostały nabyte przez Panią i A.A. w 2000
    roku do współwłasności łącznej. Były przedmiotem dzielenia działek. W roku 2009
    postanowieniem sądu, zniesiono współwłasność łączną Pani oraz Pana A.A., w wyniku
    której otrzymała Pani prawo własności wskazanych działek (zobowiązana była Pani w
    wyniku podziału do spłaty współwłaściciela).
    Dodatkowo działki opisane w pkt 2. lit: a), b), d) powstały z podziału działek w roku 2013,
    ze względu na konieczność wytyczenia drogi dojazdowej w związku ze sprzedażą działek w
    2013 roku.
    Nieruchomości opisane w pkt 2. lit. e), f), g) nabyte zostały przez Panią w roku 2008 do
    majątku prywatnego (jako większe działki) od Pana B i od Pani C. Działki opisane w pkt 2
    lit. e), f), g) powstały na skutek przedzielenia nabytych pierwotnie działek na dwie części w
    2013 r.
    Powyższe nieruchomości opisane w pkt 2. nigdy nie były dzierżawione, ani nie były
    wykorzystywane przez Panią do prowadzenia działalności gospodarczej.
    Działki składające się na Nieruchomość 1 nabyła Pani jako formę lokaty kapitału w ramach
    zarządzania majątkiem prywatnym. Działkę nr 5 oraz działki, z których w wyniku podziału
    powstały działki nr 3, 4, 6, 7, 8 i 9 również Pani nabyła jako formę lokaty kapitału w ramach
    zarządzania majątkiem prywatnym.
    W 2012 roku zgłosiła się do Pani firma, która wyraziła chęć nabycia części nieruchomości
    posiadanych przez Panią. Dlatego też dokonała Pani podziału działek, w wyniku którego
    powstały działki opisane w pkt. 2 lit a), b), d), e), f), g). Wszystkie ww. podziały działek
    odbyły się na podstawie decyzji wydanej w 2013 roku.
    Również w 2013 r. po dokonanym podziale sprzedała Pani część wydzielonych
    nieruchomości niezabudowanych o łącznej powierzchni 2,8444 ha. Część działek była
    zakupiona do wydobycia gliny do cegielni, a część do majątku prywatnego jako lokata
    kapitału. Działka o numerze 16 była wykorzystywana w prowadzonej przez Panią spółce
    cywilnej do 2004 roku. Spółka w 2004 roku została zlikwidowana, a w odniesieniu do
    działki została wydana decyzja administracyjna nakazująca rekultywację działek. Zostało
    sprzedanych 6 niezabudowanych nieruchomości. Środki przeznaczone zostały częściowo
    na cele mieszkaniowe, a w części na zapłatę podatków. Sprzedaż nieruchomości podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Pozostałe nieruchomości po dokonanej sprzedaży w 2013 roku, posiada Pani w majątku
    prywatnym. Od tego czasu nie dokonywała Pani żadnych czynności zwiększających
    wartość nieruchomości. Działki nie były przedmiotem najmu ani dzierżawy. Działki
    pozostają niezabudowane. Jedynie na dwóch działkach w 2013 r. ustanowiono odpłatnie
    służebność gruntową polegającą na prawie odprowadzania wód opadowych do rowu
    melioracyjnego zlokalizowanego na tych działkach. Służebność gruntowa ustanowiona jest
    na działkach o numerach 5 i 6. Służebność została ustanowiona w akcie notarialnym
    sprzedaży nieruchomości. Odpłatność była jednorazowa w ramach zapłaty za
    nieruchomość. Umowa została zawarta w akcie notarialnym sprzedaży nieruchomości,

    bezterminowo. Służebność gruntowa polega na prawie odprowadzania wód opadowych
    do rowu melioracyjnego R-16 zlokalizowanego na działkach o numerach ewidencyjnych 5 i
    6 z działek o numerach ewidencyjnych 10, 11, 12, 13, 14 oraz 15.
    Opisane w pkt 1. Nieruchomości zostaną sprzedane albo jako jedna nieruchomość (dla
    jednego nabywcy) albo jako dwie odrębne nieruchomości w przypadku niemożności
    znalezienia jednego nabywcy. Nieruchomość opisana w pkt 2. zostanie sprzedana jako
    jedna nieruchomość na rzecz jednego nabywcy (z uwagi na jedną drogę dojazdową, którą
    stanowią działki o numerach 3 oraz 4 nie ma możliwości pojedynczej sprzedaży działek).
    Oferty sprzedaży są publikowane w powszechnie przyjęty sposób, tj. w ramach
    powszechnie dostępnych internetowych portali ogłoszeniowych oraz przez pośredników
    w obrocie nieruchomościami.
    Nieruchomość nie jest i nie była przez Panią wykorzystywana w inny niż opisany sposób.
    Działki nie były w żaden sposób wykorzystywane. Nabyła Pani Nieruchomości w ramach
    zarządzania majątkiem prywatnym jako lokata kapitału.
    Nie występowała Pani z wnioskiem o opracowanie miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego oraz z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu dla działek będących przedmiotem wniosku.
    Nie będzie Pani ponosiła żadnych nakładów o charakterze inwestycyjnym, których celem
    byłoby zwiększenie wartości nieruchomości czy jej uatrakcyjnienie dla potencjalnego
    nabywcy.
    21 czerwca 2022 roku była zawarta przedwstępna umowa sprzedaży w formie aktu
    notarialnego ze spółką z ograniczoną odpowiedzialnością obejmująca działki składające
    się na Nieruchomość nr 1, tj. działkę o numerze 1 oraz działkę o numerze 2.
    W umowie przedwstępnej Pani i Kupujący zobowiązali się do zawarcia umowy sprzedaży
    prawa własności nieruchomości składającej się z działki gruntu nr 1 oraz działki gruntu nr
    2 po spełnieniu się warunków zawarcia umowy sprzedaży.
    Umowa sprzedaży nieruchomości zgodnie z postanowieniami przedwstępnej umowy
    sprzedaży miała zostać zawarta nie później niż do 29 grudnia 2023 roku po spełnieniu
    następujących warunków:
    1. Uzyskaniu przez Kupującego zgody Wspólników Kupującego na nabycie Przedmiotu
      Sprzedaży.
    2. Uzyskaniu przez Kupującego, nie wcześniej niż na 30 (trzydzieści) dni przed zawarciem
      Umowy Sprzedaży, zaświadczeń wydanych za zgodą Sprzedającego przez urząd
      skarbowy, urząd gminy oraz Państwowy Fundusz Rehabilitacji Niepełnosprawnych w
      trybie art. 306e) albo art. 306g) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja
      podatkowa oraz zaświadczenia wydanego przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych i
      Kasę Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, potwierdzających, że Sprzedający nie
      zalega z płatnością należnych podatków i innych należności publicznoprawnych.
    3. Przeprowadzeniu przez Kupującego procesu analizy stanu prawnego, glebowo-
      środowiskowego i technicznego Przedmiotu Sprzedaży, w tym dostępu do drogi
      publicznej i uznaniu przez Kupującego, według jego oceny, wyników tej analizy za
      satysfakcjonujące.
    4. Uzyskaniu przez Kupującego ostatecznej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i
      udzielającej pozwolenia na budowę zamierzonej przez Kupującego inwestycji
      polegającej na budowie centrum magazynowo-logistyczno-produkcyjnego z częściami
      socjalno-biurowymi i infrastrukturą towarzyszącą, zwanej dalej również Inwestycją.
    5. Oświadczenia i zapewnienia Sprzedającego zawarte w przedmiotowym paragrafie
      pozostaną ważne i aktualne w dacie zawarcia Umowy Sprzedaży.

    Ostatecznie nie doszło do zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości. Potencjalny
    Kupujący nie podjął żadnych czynności w celu nabycia wskazanych nieruchomości.
    Umowa rozwiązała się z końcem roku 2023 r. Nie było żadnych zaliczek i zadatków.
    Potencjalny kupujący nie wykonał żadnego ruchu.
    Wraz z kupującym zawarła Pani dodatkowe porozumienie z 8 lipca 2022 roku, w którym
    ustalili Państwo zakres współpracy tj.:
    1.1 Sprzedający udziela Kupującemu prawa dysponowania Nieruchomością na cele
      budowlane (z prawem udzielania tego prawa dowolnej osobie trzeciej), które Kupujący
      będzie wykonywał we własnym imieniu i na swoją rzecz, składania i cofania wniosków
      oraz uzyskiwania pozwoleń, uzgodnień, sprawdzeń, opinii, warunków technicznych
      przyłączy we własnym imieniu na swoją rzecz, a także do wejścia na teren
      Nieruchomości celem wykonania, na koszt Kupującego, badań i odwiertów
      niezbędnych do potwierdzenia, iż Nieruchomość wolna jest od zanieczyszczeń, a
      warunki glebowe umożliwiają realizację na niej inwestycji polegającej na budowie
      centrum magazynowo-logistyczno-produkcyjnego z częściami socjalno-biurowymi i
      infrastrukturą towarzyszącą („Inwestycja”), a także prac dotyczących usunięcia kolizji
      istniejących sieci i projektowanym przebiegiem sieci, prac przygotowawczych i
      związanych z realizacją Inwestycji oraz prawo posadowienia tablic reklamowych, we
      własnym imieniu na swoją rzecz.
    1.2 Sprzedający udziela Kupującemu i osobom przez niego wskazanym pełnomocnictwa
      umożliwiającego wykonanie badań i analiz, o których mowa w Umowie Przedwstępnej
      oraz zgód na uzyskiwanie przez Kupującego zaświadczeń dotyczących zaległości
      publicznoprawnych Sprzedającego o treści wskazanej przez Kupującego.
    1.3 Sprzedający na każde wezwanie Kupującego udzieli wszelkich stosownych
      pełnomocnictw pozwalających na uzyskanie zaświadczeń dotyczących zaległości
      publicznoprawnych Sprzedającej o treści wskazanej przez Kupującego wydawanych
      przez właściwe: urząd skarbowy, urząd gminy oraz Państwowy Fundusz Rehabilitacji
      Osób Niepełnosprawnych w trybie art. 306g) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku
      Ordynacja podatkowa i zaświadczenia wydanego przez Zakład Ubezpieczeń
      Społecznych i Kasę Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w zakresie zapłaty przez
      Sprzedającego należnych podatków i innych należności publicznoprawnych.
    1.4 Sprzedający oświadcza, że znane jest mu zamierzenie Kupującego, polegające na
      realizacji Inwestycji i oświadcza, że zrzeka się prawa do składania jakichkolwiek
      odwołań, zażaleń, skarg i innych protestów w toku postępowań administracyjnych
      dotyczących realizacji Inwestycji, oraz zobowiązuje się do niezgłaszania z tego tytułu
      żadnych roszczeń oraz do nieskładania żadnych powyżej wskazanych odwołań,
      zażaleń, skarg i protestów, a także do dostarczania niezbędnych dokumentów
      dotyczących stanu prawnego i faktycznego Nieruchomości, które mogą okazać się
      niezbędne w procesie inwestycyjnym.
    Udzieliła Pani pełnomocnictwa spółce spółka z ograniczoną odpowiedzialności, w celu
    występowania w swoim imieniu w sprawach dotyczących działek objętych wyżej wskazaną
    umową przedwstępną z 21 czerwca 2022 roku i w ramach tej umowy porozumieniem
    zawartym 8 lipca 2022 roku. Pełnomocnictwa obejmowały działki składające się na
    Nieruchomość nr 1. Do wykonania ww. umowy przedwstępnej nie doszło. Aktualnie nie
    ma Pani udzielonych żadnych pełnomocnictw do dysponowania nieruchomościami
    wskazanymi we wniosku.
    Nie posiada Pani innych nieruchomości na sprzedaż. Jest Pani jedynie współwłaścicielką
    domu jednorodzinnego, którego nie zamierza sprzedawać.
    Nie jest Pani w stanie określić, czy dokona jednorazowej sprzedaży na rzecz jednego
    nabywcy działek opisanych w pkt 1. oraz 2., czy też będzie dokonywać oddzielnych
    sprzedaży działek opisanych w pkt. 1 lit. a), pkt. 1 lit. b) oraz w pkt 2 na rzecz trzech

    nabywców. Od 2020 roku poszukuje Pani nabywców, jednakże w związku z sytuacją
    geopolityczną do tej pory nie udało się tego zrobić.
    Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy sprzedaż Nieruchomości 1 i 2 w okolicznościach
    opisanych we Wniosku będzie przedmiotem opodatkowania podatkiem VAT.
    Przy tak przedstawionym opisie sprawy, aby ustalić, czy w odniesieniu do opisanej
    czynności sprzedaży Nieruchomości 1 i 2 będzie Pani spełniała przesłanki do uznania Pani
    za podatnika podatku od towarów i usług, należy przeanalizować całokształt działań, jakie
    podjęła Pani w odniesieniu do sprzedawanych Nieruchomości i ustalić, czy w odniesieniu
    do opisanej czynności, będzie Pani spełniała przesłanki do uznania Pani za podatnika
    podatku od towarów i usług.
    Kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w tym kwestie
    dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje art. 535 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zgodnie z którym:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu
    cywilnego, w myśl którego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego.
    Zgodnie z art. 389 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia
      oznaczonej umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia
      umowy przyrzeczonej.
      § 2. Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został
      oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez
      stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są
      uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła
      inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła
      stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej
      nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej
      zawarcia.
    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.
    Tym samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna,
    będąca przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona
    została w formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności
    nieruchomości.
    Ponadto, należy zwrócić uwagę na kwestię udzielonego przez Panią pełnomocnictwa.
    Zgodnie z art. 95 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z
      właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez
      przedstawiciela.

      § 2. Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania
      pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.
    W myśl art. 96 Kodeksu cywilnego:
      Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie
      (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
      (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do
      czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo
      określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej
      czynności.
    Zgodnie z art. 99 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,
      pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej
      formie.
      § 2. Pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na
      piśmie.
    W myśl art. 108 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w
      imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze
      względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów
      mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik
      reprezentuje obie strony.
    Z regulacji art. 109 Kodeksu cywilnego wynika, że:
      Przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie
      woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem każda
    czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego
    pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Jak wskazała Pani we wniosku, udzieliła Pani pełnomocnictwa spółce spółka z ograniczoną
    odpowiedzialności, w celu występowania w swoim imieniu w sprawach dotyczących
    działek objętych wyżej wskazaną umową przedwstępną z 21 czerwca 2022 roku i w
    ramach tej umowy porozumieniem zawartym 8 lipca 2022 roku. Pełnomocnictwa
    obejmowały działki składające się na Nieruchomość nr 1. Zgodnie z porozumieniem
    udzieliła Pani Kupującemu i osobom przez niego wskazanym pełnomocnictwa
    umożliwiającego wykonanie badań i analiz, o których mowa w Umowie Przedwstępnej
    oraz zgód na uzyskiwanie przez Kupującego zaświadczeń dotyczących Pani zaległości
    publicznoprawnych o treści wskazanej przez Kupującego.
    Ponadto udzieliła Pani Kupującemu prawa dysponowania Nieruchomością na cele
    budowlane (z prawem udzielania tego prawa dowolnej osobie trzeciej), które Kupujący
    będzie wykonywał we własnym imieniu i na swoją rzecz, składania i cofania wniosków oraz
    uzyskiwania pozwoleń, uzgodnień, sprawdzeń, opinii, warunków technicznych przyłączy
    we własnym imieniu na swoją rzecz, a także do wejścia na teren Nieruchomości celem
    wykonania, na koszt Kupującego, badań i odwiertów niezbędnych do potwierdzenia, iż
    Nieruchomość wolna jest od zanieczyszczeń, a warunki glebowe umożliwiają realizację na
    niej inwestycji polegającej na budowie centrum magazynowo-logistyczno-produkcyjnego z
    częściami socjalno-biurowymi i infrastrukturą towarzyszącą (Inwestycja), a także prac

    dotyczących usunięcia kolizji istniejących sieci i projektowanym przebiegiem sieci, prac
    przygotowawczych i związanych z realizacją Inwestycji oraz prawo posadowienia tablic
    reklamowych, we własnym imieniu na swoją rzecz.
    Zatem fakt, że działania te nie będą podejmowane bezpośrednio przez Panią, ale przez
    pełnomocnika, nie oznacza, że pozostaną bez wpływu na Pani sytuację prawną. Po
    udzieleniu pełnomocnictwa czynności wykonane przez Kupującą spółkę wywołają skutki
    bezpośrednio w Pani sferze prawnej, ponieważ pełnomocnik nie działa w swoim imieniu,
    lecz w imieniu Pani. Działania te, dokonywane za Pani pełną zgodą, wpłyną generalnie na
    podniesienie atrakcyjności Nieruchomości 1 jako towaru i wzrost jej wartości. Ponadto,
    wszystkie te czynności do momentu dokonania sprzedaży działki zostaną wykonane w
    Pani sferze podatkowo-prawnej.
    Jak wynika z powyżej wskazanych przepisów Kodeksu cywilnego, po udzieleniu
    pełnomocnictwa czynności wykonane przez osoby trzecie wywołują skutki bezpośrednio w
    sferze prawnej mocodawcy. W tym kontekście bez znaczenia pozostaje okoliczność
    wykonywania ww. czynności przez pełnomocnika. Wykonanie szeregu ww. czynności
    dotyczących działek przeznaczonych do sprzedaży przed ich dostawą, które niewątpliwie
    uatrakcyjnią nieruchomość, jak również działania wykonywane przez pełnomocnika
    stanowią czynności, które zdecydowanie wykraczają poza zakres zwykłego wykonywania
    przez Panią prawa własności (zarządu) w ramach posiadanego majątku prywatnego.
    Dokonując opisanych we wniosku czynności, podejmuje Pani działania podobne do tych,
    jakie wykonują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o
    których mowa w orzeczeniu w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, tj. wykazuje
    Pani aktywność w przedmiocie zbycia Nieruchomości 1 porównywalną do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.
    W rozpatrywanej sprawie istotne również jest to, że na działce nr 1 postawione są trzy
    tablice reklamowe. Tablice zostały postawione z Pani własnych środków. Do 2016 roku
    miejsce na tych tablicach reklamowych było przedmiotem wynajmu.
    Zgodnie z art. 659 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Z powołanego przepisu wynika, że najem jest umową dwustronnie zobowiązującą i
    wzajemną, odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy
    do używania i pobierania pożytków, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu
    umówionego czynszu. Umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony –
    zarówno wynajmującego jak i najemcę – określone przepisami obowiązki.
    Istota umowy najmu wskazuje, że na jej podstawie dochodzi do odpłatnego świadczenia
    usług przez właściciela na rzecz najemcy. Najemca za oddaną mu w najem rzecz płaci
    umówiony czynsz. Istnieje zatem bezpośredni związek między świadczoną usługą a
    przekazanym za nią wynagrodzeniem.
    Wobec tego, najem stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1
    ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy. A zatem wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję
    działalności gospodarczej.
    Zatem wynajem miejsca na tablicach reklamowych posadowionych na działce nr 1 stanowi
    odpłatne świadczenie usług, a zawarcie umowy najmu powoduje wyłączenie
    nieruchomości z majątku osobistego. Taki sposób wykorzystania przez Panią
    przedmiotowych tablic sprawia, że są one wykorzystywane w prowadzonej przez Panią
    działalności gospodarczej, a nie wyłącznie w ramach majątku osobistego. Tym samym,

    dokonując dostawy działki gruntu o numerze 1 z posadowionymi na niej tablicami, nie
    będzie Pani zbywała majątku osobistego, ale majątek wykorzystywany przez Panią w
    działalności gospodarczej.
    Tym samym, w przedmiotowej sprawie w zakresie sprzedaży Nieruchomości 1 wystąpią
    przesłanki stanowiące podstawę uznania Pani za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1
    ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, i czynność
    sprzedaży Nieruchomości 1, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako
    odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1
    ustawy.
    Natomiast analiza przedstawionego opisu sprawy, obowiązujących przepisów oraz tez
    wynikających z powołanego orzecznictwa prowadzi do wniosku, że w stosunku do
    sprzedaży Nieruchomości 2 w sensie prawnym brak jest przesłanek pozwalających uznać
    Panią za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Z
    przedstawionego opisu sprawy nie wynika taka Pani aktywność, która wykraczałaby poza
    ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Z okoliczności
    sprawy wynika, że działkę nr 5 oraz działki, z których w wyniku podziału powstały działki nr
    3, 4, 6, 7, 8 i 9 nabyła Pani jako formę lokaty kapitału w ramach zarządzania majątkiem
    prywatnym.
    Powyższe nieruchomości nigdy nie były dzierżawione, ani nie były wykorzystywane przez
    Panią do prowadzenia działalności gospodarczej.
    W 2012 roku zgłosiła się do Pani firma, która wyraziła chęć nabycia części posiadanych
    przez Panią nieruchomości. Dlatego też dokonała Pani podziału działek, w wyniku którego
    powstały działki nr 3, 4, 6, 7, 8, 9. Wszystkie ww. podziały działek odbyły się na podstawie
    decyzji wydanej w 2013 roku.
    Oferty sprzedaży ww. działek są publikowane w powszechnie przyjęty sposób, tj. w
    ramach powszechnie dostępnych internetowych portali ogłoszeniowych oraz przez
    pośredników w obrocie nieruchomościami.
    Nieruchomość nie jest i nie była przez Panią wykorzystywana w inny niż opisany sposób.
    Działki nie były w żaden sposób wykorzystywane. Nieruchomości nabyła Pani w ramach
    zarządzania majątkiem prywatnym jako lokata kapitału.
    Nie występowała Pani z wnioskiem o opracowanie miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego oraz z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu dla działek będących przedmiotem wniosku.
    Nie będzie Pani ponosiła żadnych nakładów o charakterze inwestycyjnym, których celem
    byłoby zwiększenie wartości nieruchomości czy jej uatrakcyjnienie dla potencjalnego
    nabywcy.
    Nie posiada Pani innych nieruchomości na sprzedaż. Jest Pani jedynie współwłaścicielką
    domu jednorodzinnego, którego nie zamierza sprzedawać.
    Tym samym, w odniesieniu do sprzedaży Nieruchomości 2, nie wystąpił ciąg zdarzeń,
    które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż działek wypełnia przesłanki działalności
    gospodarczej. Nie podjęła Pani takich aktywnych działań w zakresie obrotu
    nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do
    wykorzystywanych przez handlowców.
    Dokonując sprzedaży Nieruchomości 2, będzie Pani korzystać z przysługującego Pani
    prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Brak tego
    statusu pozbawia Panią cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 cyt.
    ustawy, w zakresie sprzedaży Nieruchomości 2, a dostawę - cech czynności podlegającej
    opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy.

    W związku z tym, dokonując sprzedaży Nieruchomości 2, będzie Pani korzystać z
    przysługującego Pani prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność
    oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o
    podatku od towarów i usług.
    Tym samym, sprzedaż przez Panią Nieruchomości 2, nie będzie czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W konsekwencji, Pani stanowisko jest nieprawidłowe w zakresie nieuznania Pani za
    podatnika podatku VAT z tytułu transakcji sprzedaży Nieruchomości 1 i prawidłowe, w
    zakresie nieuznania Pani za podatnika podatku VAT z tytułu transakcji sprzedaży
    Nieruchomości 2.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanego przez Panią w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Interpretacja dotyczy podatku od towarów i usług, w zakresie podatku dochodowego od
    osób fizycznych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa

    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.