Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-1265/09/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-12-18
Teza: stwierdzenie: - czy istnieje potrzeba złożenia nowego wniosku o nadanie numeru NIP-u dla Gminy, - czyim numerem NIP należy się posługiwać przy zakupie towarów i usług na rzecz Urzędu Gminy, np. przy dokonywaniu zakupów materiałów biurowych, opłat za media w budynku Urzędu Gminy, - czyim numerem NIP należy się posługiwać gdy Urząd Gminy występuje jako pracodawca dla pracowników samorządowych w zakresie rozliczeń podatku dochodowego i składek na ZUS, - czyim numerem NIP-u należy się posługiwać przy wydatkach i zakupach związanych z Zakładowym Funduszem Świadczeń Socjalnych,
Słowa kluczowe: gmina; numer; numer-Numer Identyfikacji Podatkowej (NIP); podatnik; płatnik; urząd-urząd gminy; zgłoszenie-zgłoszenie identyfikacyjne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 31; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 8 września 2009r. (data wpływu 15 września 2009r.), uzupełnionym pismem z dnia 25 listopada 2009r. (data wpływu 27 listopada 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług oraz zasad ewidencji i identyfikacji podatników oraz płatników w zakresie stwierdzenia:

*   czy istnieje potrzeba złożenia nowego wniosku o nadanie numeru NIP-u dla Gminy,
*   czyim numerem NIP należy się posługiwać przy zakupie towarów i usług na rzecz Urzędu Gminy, np. przy dokonywaniu zakupów materiałów biurowych, opłat za media w budynku Urzędu Gminy,
*   czyim numerem NIP należy się posługiwać gdy Urząd Gminy występuje jako pracodawca dla pracowników samorządowych w zakresie rozliczeń podatku dochodowego i składek na ZUS,
*   czyim numerem NIP-u należy się posługiwać przy wydatkach i zakupach związanych z Zakładowym Funduszem Świadczeń Socjalnych,

**jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 września 2009r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stwierdzenia:

*   czy istnieje potrzeba złożenia nowego wniosku o nadanie numeru NIP-u dla Gminy,
*   czyim numerem NIP należy się posługiwać przy zakupie towarów i usług na rzecz Urzędu Gminy, np. przy dokonywaniu zakupów materiałów biurowych, opłat za media w budynku Urzędu Gminy,
*   czyim numerem NIP należy się posługiwać gdy Urząd Gminy występuje jako pracodawca dla pracowników samorządowych w zakresie rozliczeń podatku dochodowego i składek na ZUS,
*   czyim numerem NIP-u należy się posługiwać przy wydatkach i zakupach związanych z Zakładowym Funduszem Świadczeń Socjalnych.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 25 listopada 2009r. (data wpływu 27 listopada 2009r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu nr IBPP1/443-932/09/MS z dnia 18 listopada 2009r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Zgodnie z art. 33 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001r. Nr 142 poz. 1591) gmina jest samorządową osobą prawną, która nie ma własnych struktur organizacyjnych, natomiast nałożone na nią zadania wykonywane są przy pomocy urzędu gminy. Na tej podstawie a także wcześniejszych linii orzecznictw i jednolitych interpretacji NIP został nadany Urzędowi Gminy K., zaś Gmina K. nie posiada odrębnego numeru NIP. Status podatnika ma Urząd Gminy. Do tej pory wszystkie transakcje z zakresu czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, a także wszystkie transakcje z zakresu podatku dochodowego od osób fizycznych oraz składek na ZUS z tytułu zatrudnienia pracowników są rozliczane przez Urząd Gminy. Urząd Gminy prowadzi ewidencję opodatkowanych czynności i zgodnie z art. 109 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług składa deklaracje VAT-7.

Obserwując obecną linię orzeczniczą w zakresie interpretacji dotyczących prawidłowego zastosowania numeru NIP dla Urzędu Gminy i Gminy Wnioskodawca powziął wątpliwości co do prawidłowości obecnego stanu faktycznego w tym zakresie i w związku z tym zwraca się z prośbą o udzielenie pisemnej interpretacji co do prawidłowego zastosowania numeru NIP dla Gminy i Urzędu Gminy.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

*   Czyim numerem NIP należy się posługiwać gdy Urząd Gminy występuje jako pracodawca dla pracowników samorządowych w zakresie rozliczeń podatku dochodowego i składek na ZUS?
*   Czyim numerem NIP należy się posługiwać przy zakupie towarów i usług na rzecz Urzędu Gminy, np. przy dokonywaniu zakupów materiałów biurowych, opłat za media w budynku Urzędu Gminy?
*   Czyim numerem NIP-u należy się posługiwać przy wydatkach i zakupach związanych z Zakładowym Funduszem Świadczeń Socjalnych?
*   Czy istnieje potrzeba złożenia nowego wniosku o nadanie numeru NIP-u dla Gminy?

Zdaniem Wnioskodawcy Gmina posiada osobowość prawną z mocy ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (art. 2 ust. 2 ustawy) i wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Równocześnie Gmina jest samorządową osobą prawną, która nie ma własnych struktur organizacyjnych, natomiast nałożone na nią zadania - w myśl art. 33 ustawy o samorządzie gminnym - wykonywane są za pośrednictwem Urzędu Gminy. Zdolność do wykonywania czynności prawnych ma jednak Gmina, a nie Urząd, który jest aparatem pomocniczym Gminy. Natomiast „de facto" Urząd zawiera umowy ale w imieniu Gminy i na jej odpowiedzialność. Zatem w odniesieniu do gospodarczego zakresu swojej działalności to Gmina powinna posiadać status podatnika VAT oraz związane z tym prawa i obowiązki. Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Biorąc powyższe pod uwagę a także obserwując obecną linię orzeczniczą Wnioskodawca uznaje, iż w stosunku do całej działalności (Gminy i Urzędu Gminy) podatnikiem jest wyłącznie Gmina, a zatem dla potrzeb rozliczania tego podatku Gmina i Urząd Gminy powinny stosować NIP nadany Gminie. Również w sytuacji gdy są nabywane towary i usługi związane z funkcjonowaniem samego Urzędu Gminy powinno się stosować NIP nadany Gminie, gdyż Urząd faktycznie istnieje po to aby wykonywać zadania Gminy.

Status prawny pracowników samorządowych określa ustawa o pracownikach samorządowych z dnia 21 listopada 2008r. Stosownie do postanowień tej ustawy pracownicy samorządowi są zatrudniani w Urzędach Gminy. Zatem zakładem pracy dla tych osób jest Urząd Gminy i na nim spoczywa obowiązek poboru zaliczek na podatek dochodowy od dokonywanych wypłat ze stosunku pracy. Zatem podatnik uważa, że dla celów rozliczeń podatku dochodowego oraz składek na ZUS powinien być stosowany NIP Urzędu Gminy. Z zatrudnieniem pracowników wiąże się obowiązek dokonywania odpisów na Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych, ze środków którego korzystają później pracownicy. Zdaniem Wnioskodawcy wszystkie wydatki wykonywane ze środków ZFŚS powinny być dokonywane przy użyciu NIP-u dla Urzędu Gminy. Jest to m.in. związane z faktem, iż co niektóre świadczenia dla pracowników są opodatkowane podatkiem dochodowym (np. bony towarowe) i ten podatek jest potrącany z wynagrodzenia pracownika, zaś podatki od wynagrodzeń są rozliczane przy zastosowaniu NIP-u dla Urzędu Gminy.

Reasumując Wnioskodawca stwierdza, że Urząd Gminy powinien utrzymać swój dotychczasowy numer NIP dla celów rozliczeń podatku dochodowego od wynagrodzeń pracowników oraz składek na ZUS, także posługiwać się NIP-em Urzędu Gminy przy dokonywaniu wydatków z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych. Natomiast Urząd Gminy w imieniu Gminy powinien wystąpić do Urzędu Skarbowego o nadanie drugiego numeru NIP dla Gminy i ten NIP powinien być stosowany dla potrzeb całej działalności zarówno Gminy jak i Urzędu Gminy (m. in. media w budynku Urzędu Gminy, szkolenia pracowników, materiały biurowe, prenumerata czasopism, zakup wyposażenia i usług niezbędnych do funkcjonowania Urzędu Gminy). W przypadku nadania numeru NIP dla Gminy, na fakturach wystawianych przez pracowników Urzędu Gminy dotyczących czynszów na wynajem mieszkań komunalnych, opłat za energię cieplną dostarczaną do mieszkań komunalnych, dochodów z tytułu sprzedaży opodatkowanej związanej z prowadzeniem składowiska odpadów komunalnych oraz dochodów związanych ze sprzedażą działek a także innych dochodów wystawcą faktury ma być Gmina a nie Urząd Gminy (na fakturach zastosowane zostaną odpowiednio NIP Gminy, oznaczenie sprzedawcy Gmina K. oraz pieczątka Gmina K.).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oceniane całościowo uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (t.j. Dz. U. z 2004r. Nr 269, poz. 2681 ze zm.), osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, podlegają obowiązkowi ewidencyjnemu oraz otrzymują numery identyfikacji podatkowej (NIP).

Na podstawie art. 2 ust. 2 i 3 ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników, obowiązkowi ewidencyjnemu podlegają również inne podmioty niż wymienione w ust. 1, jeżeli na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, a w szczególności zakłady (oddziały) osób prawnych, płatnicy podatków, płatnicy składek na ubezpieczenia społeczne lub ubezpieczenia zdrowotne, podmioty te również otrzymują NIP.

W myśl art. 7 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, podlegająca na mocy ustaw podatkowych obowiązkowi podatkowemu.

Stosownie do przepisu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ww. ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Natomiast zgodnie z przepisem w § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336) zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Jak stwierdzono w interpretacji z dnia 18 grudnia 2009r. znak: IBPP1/443-932/09/MS urząd gminy jest jednostką pomocniczą służącą do wykonywania zadań gminy oraz obsługi techniczno-organizacyjnej gminy. Biorąc pod uwagę nierozerwalne i niepodzielne powiązania podmiotowe gminy i urzędu gminy, również na gruncie podatku od towarów i usług nie występuje odrębna od podmiotowości gminy podmiotowość urzędu gminy. Zatem Urząd działając w imieniu Gminy realizuje zadania własne Gminy. Natomiast zdolność prawną i zdolność do dokonywania czynności prawnych ma Gmina, nie zaś Urząd.

W konsekwencji podatnikiem podatku od towarów i usług w stosunku do całej działalności jest wyłącznie Gmina, w żadnym zaś przypadku Urząd Gminy.

Zatem zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników Gmina jako podatnik podatku od towarów i usług podlega obowiązkowi ewidencyjnemu (jest obowiązana do złożenia zgłoszenia identyfikacyjnego celem otrzymania numeru identyfikacji podatkowej).

W świetle powyższego dla potrzeb rozliczenia podatku od towarów i usług Gmina i Urząd Gminy powinny stosować NIP nadany Gminie. Wszelkie dokumenty wymagające oznaczenia (numeru) NIP sporządzane przez Urząd dotyczące czynności przypisanych prawnie gminie lub wystawiane w związku z dostawą lub świadczeniem usług na rzecz gminy powinny być sygnowane numerem NIP osoby prawnej, w której imieniu wykonywane są te czynności czyli numerem NIP Gminy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, że należy wystąpić do Urzędu Skarbowego o nadanie numeru NIP dla Gminy i ten NIP powinien być stosowany dla potrzeb całej działalności zarówno Gminy jak i Urzędu należało uznać za prawidłowe. Zauważyć w tym miejscu należy, iż z wnioskiem tym co do zasady powinna wystąpić Gmina, natomiast technicznie może to zostać wykonane przez pracowników Urzędu Gminy, czyli jednostki obsługującej Gminę.

W konsekwencji prawidłowe jest również stanowisko Wnioskodawcy, że NIP Gminy powinien być stosowany przy zakupie towarów i usług na rzecz Urzędu Gminy (materiałów biurowych, mediów w budynku Urzędu Gminy, szkoleń pracowników, prenumerat czasopism, wyposażenia i usług niezbędnych do funkcjonowania Urzędu Gminy).

Ponadto, zgodnie z art. 8 ustawy Ordynacja podatkowa płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Zgodnie z art. 31 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej, zwane dalej „zakładami pracy”, są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

Status prawny pracowników samorządowych określają przepisy ustawy z dnia 21 listopada 2008r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 223, poz. 1458). Stosownie do postanowień wspomnianej ustawy pracownicy samorządowi są zatrudniani m.in. w urzędach gminy. Zakładem pracy dla tych osób jest zatem Urząd Gminy i na nim spoczywa obowiązek poboru zaliczek na podatek dochodowy od dokonywanych wypłat ze stosunku pracy.

Urząd Gminy jest więc zakładem pracy dla pracowników samorządowych i to na nim spoczywa obowiązek poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz odprowadzania składek na ubezpieczenia społeczne. W związku z powyższym Urząd jako płatnik nie może posługiwać się numerem identyfikacji podatkowej Gminy, ale powinien na potrzeby tych rozliczeń, posiadać swój odrębny NIP do tych rozliczeń.

Zatem również stanowisko Wnioskodawcy, że Urząd Gminy powinien utrzymać swój dotychczasowy numer NIP dla celów rozliczeń podatku dochodowego od wynagrodzeń pracowników oraz składek na ubezpieczenia społeczne (ZUS) należało uznać za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają między innymi odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zakres tych czynności został zdefiniowany odpowiednio w art. 7 i art. 8 ustawy o VAT. Przepis art. 7 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast przez świadczenie usług, na mocy art. 8 ust. 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z przepisu art. 8 ust. 3 ustawy o VAT wynika, iż usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Przedmiotem działania Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych (ZFŚS), zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 marca 1994r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (t.j. Dz. U. z 1996r. Nr 70, poz. 335 ze zm.), zwanej dalej ustawą o ZFŚS, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2009r., jest finansowanie działalności socjalnej organizowanej na rzecz osób uprawnionych do korzystania z Funduszu, na dofinansowanie zakładowych obiektów socjalnych oraz na tworzenie zakładowych żłobków, przedszkoli oraz innych form wychowania przedszkolnego.

Jak wynika z treści art. 2 pkt 1 ustawy o ZFŚS, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2009r., przez działalność socjalną rozumie się usługi świadczone przez pracodawców na rzecz różnych form wypoczynku, działalności kulturalno-oświatowej, sportowo-rekreacyjnej, opieki nad dziećmi w żłobkach, przedszkolach oraz innych formach wychowania przedszkolnego, udzielanie pomocy materialnej - rzeczowej lub finansowej, a także zwrotnej lub bezzwrotnej pomocy na cele mieszkaniowe na warunkach określonych umową. W myśl pkt 5 powołanego przepisu, osobami uprawnionymi do korzystania z Funduszu są pracownicy i ich rodziny, emeryci i renciści - byli pracownicy i ich rodziny oraz inne osoby, którym pracodawca przyznał, w regulaminie, o którym mowa w art. 8 ust. 2, prawo korzystania ze świadczeń socjalnych finansowanych z Funduszu.

Z powołanych przepisów wynika, iż zakładowa działalność socjalna dotyczy określonych rodzajów świadczeń pracodawcy na rzecz pracownika, i tylko te świadczenia mogą być finansowane z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. Ponadto, Fundusz jest tworzony na rzecz załogi pracodawcy i prawo do korzystania ze świadczeń finansowanych z Funduszu jest kolektywnym prawem załogi.

Fundusz ten, zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o ZFŚS, tworzy się z corocznego odpisu podstawowego, naliczanego w stosunku do przeciętnej liczby zatrudnionych. Ponadto, zasoby Funduszu zwiększają dochody, wymienione w art. 7 ust. 1 pkt 1-9 ustawy o ZFŚS. Wśród nich wskazano m.in. wpływy z opłat pobieranych od osób i jednostek organizacyjnych korzystających z działalności socjalnej, o której mowa w art. 2 pkt 1 oraz wpływy z oprocentowania pożyczek udzielonych na cele mieszkaniowe.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o ZFŚS, przyznawanie ulgowych usług i świadczeń oraz wysokość dopłat do Funduszu uzależnia się od sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej osoby uprawnionej do korzystania z Funduszu. Jak stanowi ust. 2 cyt. przepisu, zasady i warunki korzystania z usług i świadczeń finansowanych z Funduszu, z uwzględnieniem ust. 1, oraz zasady przeznaczania środków Funduszu na poszczególne cele i rodzaje działalności socjalnej określa pracodawca w regulaminie ustalonym zgodnie z art. 27 ust. 1 albo z art. 30 ust. 5 ustawy o związkach zawodowych.

Przekazanie pracownikom towarów lub świadczenie usług za częściową odpłatnością stanowi, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, czynność podlegającą opodatkowaniu, na zasadach ogólnych, według stawek obowiązujących dla danej dostawy lub świadczenia usług, w części, która opłacana jest przez pracownika.

Jak wskazano w interpretacji nr IBPP1/443-932/09/MS z dnia 18 grudnia 2009r. podatnikiem podatku od towarów i usług w stosunku do całej działalności (Gminy i Urzędu) jest wyłącznie Gmina jako jednostka samorządu terytorialnego, posiadająca osobowość prawną. W konsekwencji również w zakresie udzielanych świadczeń socjalnych podatnikiem podatku od towarów i usług jest Gmina a nie Urząd Gminy.

Przy czym zgodnie z art. 96 ust. 11 ustawy o VAT podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT czynny jest obowiązany umieszczać numer identyfikacji podatkowej na fakturach oraz w ofertach.

W konsekwencji wszystkie czynności związane z funkcjonowaniem Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych obejmujące nabycie towarów i usług oraz ich odpłatne przekazanie pracownikom powinny być dokonywane (dokumentowane) przy użyciu NIP podatnika, tj. Gminy a nie Urzędu Gminy, gdyż tylko Gmina ma zdolność prawną i zdolność do dokonywania czynności prawnych, nie zaś Urząd.

Przy czym fakt, iż na Urzędzie Gminy spoczywa obowiązek poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz odprowadzania składek na ubezpieczenia społeczne, w związku z czym Urząd powinien na potrzeby tych rozliczeń, posiadać swój odrębny NIP, nie może skutkować ograniczeniem zakresu obowiązków Gminy jako podatnika podatku od towarów i usług w związku z prowadzoną działalnością w ramach Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, iż wszystkie wydatki wykonywane ze środków ZFŚS powinny być dokonywane przy użyciu NIP-u dla Urzędu Gminy, gdyż jest to m.in. związane z faktem, iż niektóre świadczenia dla pracowników są opodatkowane podatkiem dochodowym (np. bony towarowe) i ten podatek jest potrącany z wynagrodzenia pracownika, zaś podatki od wynagrodzeń są rozliczane przy zastosowaniu NIP-u dla Urzędu Gminy należało uznać za nieprawidłowe.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy oceniane całościowo należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

W zakresie stwierdzenia kto jest podatnikiem podatku VAT: Gmina czy Urząd Gminy, wystawiania faktur i zwrotu nadpłaty zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.