Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-863/13-2/EK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-11-19
Teza: opodatkowanie sprzedaży 13 lokali mieszkalnych
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny; sprzedaż; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 27 sierpnia 2013 r. (data wpływu 29 sierpnia 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży 13 lokali mieszkalnych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 sierpnia 2013 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży 13 lokali mieszkalnych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością \[dalej: Wnioskodawca\] jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług \[dalej: VAT\]. Na mocy umowy w formie aktu notarialnego z dnia 1 lutego 2008 r. Wnioskodawca nabył od osoby fizycznej 1/3 udziału w nieruchomości stanowiącej kamienicę mieszkalną \[dalej: Kamienica/Nieruchomość\]. Powyższa transakcja, ze względu na status ww. osoby, która nie działa w jej ramach w charakterze podatnika VAT, nie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem. Właścicielem pozostałej części Kamienicy (2/3 udziału) pozostaje osoba fizyczna, która nabyła ją w drodze spadku w 1981 r.

W Kamienicy znajduje się 13 lokali mieszkalnych, których własność nie jest obecnie wyodrębniona, tj. nie stanowią one odrębnego od budynku (Kamienicy) przedmiotu własności. Wnioskodawca planuje nabyć od osoby fizycznej pozostałe 2/3 udziału we własności Kamienicy, wyodrębnić własność wspomnianych lokali mieszkalnych, a następnie dokonać ich sprzedaży z zyskiem. Wcześniej, po nabyciu 100% udziałów w Kamienicy planuje przeprowadzić niezbędne prace remontowe dotyczące zarówno części wspólnych Kamienicy, jak i lokali mieszkalnych. Zakładane wydatki związane z remontem Kamienicy powinny być niższe niż 30% jej wartości początkowej.

Sprzedaż 2/3 udziału w Kamienicy przez ww. osobę fizyczną dotyczyć będzie jej majątku osobistego i nie nastąpi w ramach działalności gospodarczej (handlowej) w rozumieniu ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT\] — osoba fizyczna nie wykorzystuje posiadanego udziału we własności Kamienicy do działalności gospodarczej. W rezultacie, przy nabyciu przez Wnioskodawcę 2/3 udziału w Kamienicy nie wystąpi podatek VAT naliczony. Osoba fizyczna nie udokumentuje też tej sprzedaży fakturą.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy planowana sprzedaż 13 lokali mieszkalnych znajdujących się w Kamienicy, wyodrębnionych po uzyskaniu przez Wnioskodawcę 100% udziału we własności Nieruchomości, będzie objęta zwolnieniem z VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż 13 lokali mieszkalnych znajdujących się w Kamienicy, dokonana po uzyskaniu 100% udziału we własności Nieruchomości, remoncie Kamienicy i wyodrębnieniu tych lokali jako odrębnych przedmiotów własności, będzie objęta zwolnieniem z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT stawka podatku wynosi 23% (tzw. stawka podstawowa). Na zasadzie odstępstwa od powyższej reguły zwolnione od podatku są jednak czynności wymienione w art. 43 tej ustawy. I tak, na podstawie ust. 1 pkt 10 tego artykułu zwolniona z VAT jest dostawa budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Przy tym przez pierwsze zasiedlenie rozumie się, zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Ze wskazanych przepisów ustawy o VAT wynika, że zasadą w przypadku dostawy nieruchomości zabudowanych (budynkami; budowlami albo ich części) jest zwolnienie z VAT. Stanowi o tym wprost z art. 43 ust.1 pkt 10 in initio ustawy, zgodnie z którym „zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem\`(...)\`”. Z powyższych przepisów wynika, iż dostawa nieruchomości, spełniających określone w przepisach warunki, korzysta ze zwolnienia od podatku VAT. Jedynie na zasadzie wyjątku od ww. reguły opodatkowana (według właściwej stawki VAT) jest dostawa dokonywana”(i) w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, (ii) w okresie krótszym niż 2 lata po pierwszym zasiedleniu.

Odnosząc powyższe do planowanej przez Wnioskodawcę sprzedaży 13 lokali mieszkalnych zauważyć należy, iż omawiane zwolnienie nie znajdzie zastosowanie do analizowanego stanu faktycznego. Wynika to, z faktu, iż na skutek wyodrębnienia własności lokali mieszkalnych — z punktu widzenia podatku VAT — dojdzie do powstania nowych, odrębnych od Kamienicy przedmiotów opodatkowania (towarów). W konsekwencji, sprzedaż lokali mieszkalnych będzie dostawą dokonywaną w ramach pierwszego zasiedlenia. Tym samym nie zostaną spełnione warunki do skorzystania ze zwolnienia z VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Powyższe stanowisko, znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 4 sierpnia 2011 r. (sygn. IBPP3/443-530/11/IK), który - orzekając w zbliżonym do przedstawionego przez Wnioskodawcę stanie faktycznym - stwierdził, iż:

„(\`(...)\`) przedmiotowa dostawa dotyczyć będzie nowych lokali mieszkalnych, które nie zostały wcześniej zasiedlone. O ich zasiedleniu, w ocenie tut. organu, może być mowa dopiero wówczas, gdy faktycznie lokale te, po ich wyodrębnieniu w wyniku dokonanej modernizacji, zostaną przekazane do użytkowania w wyniku czynności podlegającej opodatkowaniu. Biorąc zatem pod uwagę analizowaną sytuację oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że sprzedaż powstałych w wyniku modernizacji lokali mieszkalnych, nie będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.”

Niemniej dla przypadku, gdy dostawa budynku, budowli lub ich części nie jest zwolniona z opodatkowania na podstawie ww. przepisu (tj. art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT), ustawa przewiduje dodatkową możliwość zastosowania zwolnienia. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a zwolnione od podatku są także do dostawy budynków, budowli lub ich części w przypadku, gdy:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Kwalifikacja wydatków remontowych na gruncie ustawy o VAT

Jak wskazano w stanie faktycznym, Wnioskodawca po nabyciu 100% udziałów w Kamienicy planuje przeprowadzić niezbędny remont dotyczący części wspólnej Kamienicy oraz 13 lokali, które zostaną wyodrębnione, a następnie sprzedane. Wnioskodawca nie planuje odliczać podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki remontowe z uwagi na fakt, iż planowana sprzedaż mieszkań podlegać właśnie będzie zwolnieniu z VAT. W opinii Wnioskodawcy, wydatki związane z remontem nie będą stanowić wydatków na ulepszenie, o których mowa w art. 43 ust 1 pkt l0a lit. b). Istotę planowanych prac stanowić bowiem będzie przywrócenie pierwotnego stanu technicznego Kamienicy wraz z wymianą zużytych składników technicznych, niezmieniające jej charakteru i funkcji. Co istotne, remont nie zwiększy wartości początkowej Kamienicy. W interpretacjach indywidualnych wydawanych w imieniu Ministra Finansów znaleźć można potwierdzenie, iż wydatki poniesione w związku z remontem nie stanowią wydatków na ulepszenie, o których mowa w omawianym przepisie. Przykładowo w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 2 maja 2012 r. (sygn. ILPP1 /443-69/12-7/KG) wskazano, że:

„(\`(...)\`) modernizacja (ulepszenie) to działania związane ze środkami trwałymi, które powodują wzrost ich wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami eksploatacji. Jeżeli zatem Wnioskodawca będzie ponosił w odniesieniu do przedmiotowych lokali mieszkalnych wydatki, które w jego ocenie są wydatkami na remont to poniesienie tych wydatków nie będzie stało na przeszkodzie w skorzystaniu ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, oczywiście pod warunkiem, że spełnione zostaną pozostałe przesłanki warunkujące zastosowanie tego zwolnienia.”

Wnioskodawca wskazuje ponadto, iż nawet w przypadku uznania części (lub nawet wszystkich) poniesionych wydatków remontowych, za wydatki związane z ulepszeniem Kamienicy, to z uwagi na fakt, iż planowana ich kwota będzie niższa niż 30% wartości początkowej obiektu (Kamienicy), w dalszym ciągu spełniona będzie przesłanka zwolnienia wskazana w art. 43 ust 1 pkt 10a lit b) ustawy o VAT.

Brak prawa do odliczenia po stronie Wnioskodawcy

W opinii Wnioskodawcy, planowana sprzedaż 13 wyodrębnionych lokali spełniać będzie również przesłankę z art. 43 ust. 1 pkt 10a lit. a) ustawy o VAT. Jak bowiem wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca zamierza nabyć 2/3 udziału w Kamienicy od osoby fizycznej. Planowana sprzedaż udziału w Kamienicy przez osobę fizyczną dotyczyć będzie jej majątku osobistego oraz transakcja ta nie nastąpi w ramach działalności gospodarczej (handlowej) w rozumieniu ustawy o VAT. Osoba fizyczna nie udokumentuje zatem tej sprzedaży fakturą VAT, z której wynikałaby kwota podatku naliczonego do ewentualnego odliczenia. Również wcześniejsze nabycie 1/3 udziału w Kamienicy (które miało miejsce w 2008 r.) nie nastąpiło w ramach działalności gospodarczej sprzedawcy (osoby fizycznej). Tym samym, zarówno przy nabyciu 1/3 udziału w Kamienicy, jaki przy planowanym nabyciu 2/3 udziału nie wystąpił/wystąpi podatek VAT naliczony. A zatem przesłanka o braku prawa do odliczenia VAT będzie w tym przypadku spełniona.

Brzmienie omawianego przepisu wskazuje, iż dla uznania przesłanki braku prawa do odliczenia podatku za spełnioną, istotna jest obiektywna niemożliwość dokonania odliczenia. O ile zatem transakcje sprzedaży udziałów w kamienicy w ogóle nie podlegają opodatkowaniu i, jako takie, nie skutkują powstaniem podatku naliczonego, nie sposób twierdzić, iż Wnioskodawcy przysługuje (przysługiwało) prawo do odliczenia podatku w związku z nabyciem prawa do rozporządzania własności Kamienicy. Zdaniem Wnioskodawcy, sytuację gdy dana transakcja, w wyniku której dochodzi do nabycia, niepodlega opodatkowaniu VAT, należy uznać za równoznaczną z sytuacją, w której brak jest prawa do odliczenia po stronie nabywcy.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w wielu interpretacjach wydanych w imieniu Ministra Finansów. Przykładowo, w interpretacji z 8 grudnia 2011 r. (sygn. IPPP2/443-1092/11-2/KG) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, uznał że w przypadku gdy nabycie nieruchomości nie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT, spełniona została przesłanka braku prawa do odliczenia po stronie nabywcy. W uzasadnieniu organ wskazał, że:

„Z wniosku wynika, iż transakcja zakupu nieruchomości dokonana na podstawie umowy z dnia 6 lipca 2000 r., stanowiła czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, a co za tym idzie Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.”

W podobnym tonie Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie wypowiedział się w interpretacji indywidualnej z 21 lutego 2013 r. (sygn. IPPP2/443-1290/12-4/DG). Dyrektor pokreślił, iż w sytuacji gdy nabycie budynku nie podlega opodatkowaniu VAT, nabywcy nie przysługuje prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego. W konsekwencji powyższego Dyrektor Izby Skarbowej uznał, iż właściciel nieruchomości dokonując jej zbycia będzie mógł skorzystać ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem VAT tej dostawy na podstawie przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

Zdaniem Wnioskodawcy, wskazane interpretacje w sposób jednoznaczny potwierdzają, iż niezależnie od przyczyny braku odliczenia VAT przy nabyciu nieruchomości, o ile przyczyna ta ma charakter obiektywny - jest niezależna od woli podatnika-nabywcy, spełniona jest przesłanka wskazana w art. 43 ust 1 pkt 10a lit. a) ustawy o VAT. A więc także z uwagi niewystąpienie/brak kwoty podatku naliczonego w związku ze statusem dostawcy nieruchomości, działającego w tej transakcji w charakterze nie-podatnika VAT.

Konsekwentnie, z uwagi na spełnienie obu przesłanek przewidzianych w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, należy stwierdzić, iż w przypadku sprzedaży wyodrębnionych lokali mieszkalnych wskazanych w zdarzeniu przyszłym, zastosowanie znajdzie zwolnienie z opodatkowania VAT.

Mając na uwadze zaprezentowane wyżej argumenty Wnioskodawca zwraca się o potwierdzenie prawidłowości jego stanowiska w zakresie jw.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j.Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przepisy art. 7 ust. 1 i art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług definiują pojęcie dostawy towarów i świadczenia usług za wynagrodzeniem. W myśl tych przepisów przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Zgodnie z brzmieniem art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Co do zasady stosownie do art. 41 ust. 1 ww. ustawy stawka podatku wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Stosownie natomiast do art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W tym miejscu należy zauważyć, że zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, przez pierwsze zasiedlenie - rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

W przypadku, gdy nie ma zastosowania zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, należy sprawdzić zakres zwolnienia wynikający z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Powyższe regulacje stanowią, iż zwolnieniu z podatku VAT podlega dostawa budynków, budowli lub ich części, która nie odbywa się w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz dostawa następująca w okresie dłuższym niż 2 lata od pierwszego zasiedlenia. Natomiast jeżeli dostawa odbywa się w ramach pierwszego zasiedlenia, tuż przed nim lub w okresie krótszym niż 2 lata od pierwszego zasiedlenia podlega ona zwolnieniu, jeżeli spełnione zostaną łącznie dwa warunki wskazane w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

Aby można mówić o pierwszym zasiedleniu, zgodnie ze wskazanym art. 2 pkt 14 ustawy, musi dojść do oddania budynków, budowli lub ich części do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany obiekt zostanie sprzedany lub np. oddany w dzierżawę, najem, leasing lub podobne, które w rozumieniu ustawy stanowią odpłatne świadczenie usług.

Z wniosku wynika, że Wnioskodawca w roku 2008 nabył od osoby fizycznej 1/3 udziału w nieruchomości stanowiącej kamienicę mieszkalną. Powyższa transakcja nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Właścicielem pozostałej części Kamienicy (2/3 udziału) pozostaje osoba fizyczna, która nabyła ją w drodze spadku w 1981 r. W Kamienicy znajduje się 13 lokali mieszkalnych, których własność nie jest obecnie wyodrębniona, tj. nie stanowią one odrębnego od budynku (Kamienicy) przedmiotu własności. Wnioskodawca planuje nabyć od osoby fizycznej pozostałe 2/3 udziału we własności Kamienicy, wyodrębnić własność wspomnianych lokali mieszkalnych, a następnie dokonać ich sprzedaży z zyskiem. Wcześniej, po nabyciu 100% udziałów w Kamienicy planuje przeprowadzić niezbędne prace remontowe dotyczące zarówno części wspólnych Kamienicy, jak i lokali mieszkalnych. Zakładane wydatki związane z remontem Kamienicy powinny być niższe niż 30% jej wartości początkowej. Transakcja nabycia 2/3 udziału w Kamienicy nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Ponadto Wnioskodawca wskazał, że jego opinii, wydatki związane z remontem nie będą stanowić wydatków na ulepszenie, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt l0a lit. b). Wnioskodawca nie planuje odliczać podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki remontowe z uwagi na fakt, iż planowana sprzedaż mieszkań podlegać będzie zwolnieniu z VAT.

Z okoliczności sprawy wynika zatem, że w Kamienicy, którą zamierza zakupić Wnioskodawca znajduje się 13 lokali mieszkalnych. Wnioskodawca zamierza przeprowadzić w nich remont oraz wyodrębnić ich własność. Biorąc zatem pod uwagę przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, w okolicznościach przedstawionych przez Wnioskodawcę stwierdzić należy, że dostawa istniejących lokali mieszkalnych będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia. Transakcja nabycia przez Wnioskodawcę 1/3 udziału w kamienicy nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Również planowane nabycie 2/3 udziału w Kamienicy nie będzie, jak wskazał Wnioskodawca, podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT. W konsekwencji nabycie Nieruchomości nie nastąpiło/nastąpi w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Sprzedaż zatem 13 istniejących lokali mieszkalnych (po ich wyodrębnieniu) nie będzie korzystała ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Zatem należy zbadać zasadność zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a cyt. ustawy. Przy ocenie przesłanek do zastosowania zwolnienia na podstawie wskazanego przepisu, należy zbadać m. in. czy podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu danego budynku, budowli lub ich części oraz czy dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów. Jak wskazał Wnioskodawca, przed sprzedażą wyodrębnionych lokali mieszkalnych Wnioskodawca zamierza przeprowadzić remont Kamienicy. Remont ten nie będzie stanowił ulepszeń w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało również prawo do odliczenia podatku VAT przy nabyciu Kamienicy. Zatem sprzedaż istniejących 13 lokali mieszkalnych, po ich wyodrębnieniu, korzystać będzie ze zwolnienia od podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, gdyż zostaną spełnione obie przesłanki wynikające ze wskazanego przepisu.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.