Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-265/13/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-06-18
Teza: Jakie są skutki podatkowe częściowego opłaconego przez klub sportowy, w ramach ubezpieczenia zawodników, zabiegu operacyjnego w związku z wypadkiem w czasie meczu?
Słowa kluczowe: informacja-informacja podatkowa; przychód-przychody z innych źródeł; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 27 lutego 2013 r. (wpływ do tut. Biura – 04 marca 2013 r.), uzupełnionym w dniu 31 maja 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych częściowego opłaconego przez klub sportowy, w ramach ubezpieczenia zawodników, zabiegu operacyjnego w związku z wypadkiem w czasie meczu – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 04 marca 2013 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych częściowego opłaconego przez klub sportowy, w ramach ubezpieczenia zawodników, zabiegu operacyjnego w związku z wypadkiem w czasie meczu.

Z uwagi na fakt, iż wniosek nie spełniał wymogów formalnych, pismem z dnia 16 maja 2013 r. znak: IBPB II/1/415-265/13/MK wezwano do jego uzupełnienia.

Wniosek uzupełniono w dniu 31 maja 2013 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W kwietniu 2012 r. Wnioskodawca, wtedy uczeń liceum oraz zawodnik klubu piłkarskiego, podczas meczu uległ wypadkowi, złamaniu V kości śródstopia. Aby móc dalej trenować (Wnioskodawca trenuje od 11 lat) konieczne było wykonanie zabiegu operacyjnego, który odbył się. Zabieg został opłacony przez klub w ramach ubezpieczenia zawodników do określonej kwoty, pozostałą część dopłacili rodzice. Dalsze leczenie i rehabilitacja pokryte zostały przez rodziców. Wnioskodawca nadmienia, że nie posiadał żadnej umowy, ani też kontraktu z klubem w czasie zaistniałej sytuacji. W chwili obecnej tzn. w lutym 2013 r. otrzymał od klubu PIT-8C o treści: świadczenie nieodpłatne (zabieg operacyjny) ze wskazaniem kwoty przychodu w wysokości 5.000 zł.

Z uzupełnienia wniosku, który wpłynął do tut. Biura w dniu 31 maja 2013 r. wynika, iż:

1.  Polisa ubezpieczenia następstw nieszczęśliwych wypadków osób uczestniczących w kulturze fizycznej obowiązująca w okresie doznanej kontuzji zawarta została pomiędzy ubezpieczycielem a ubezpieczającym, którym jest klubem sportowym.
2.  Ubezpieczenie zawarte zostało na rzecz osób trzecich, w tym przypadku zawodników drużyn piłkarskich klubu sportowego, z tym, że uprawnionym do otrzymania świadczenia z tytułu kosztów leczenia był klub piłkarski. Ubezpieczenie miało formę ubezpieczenia grupowego bezimiennego.
3.  Klub sportowy dokonał zapłaty za zabieg operacyjny na podstawie otrzymanej faktury, po czym zwrócił się do ubezpieczyciela z prośbą o zwrot poniesionych kosztów leczenia. Zwrot z tytułu kosztów leczenia otrzymał klub sportowy w kwocie odpowiadającej wartości faktury za zabieg operacyjny, której odbiorcą był klub sportowy. Odszkodowanie z tytułu uszczerbku na zdrowiu otrzymuje bezpośrednio poszkodowany.
4.  Klub sportowy ubezpiecza zawodników sekcji piłki nożnej zgodnie z uchwałą II/12 z maja 2002 r. \`(...)\`– „Zasady regulujące stosunki pomiędzy klubem sportowym a zawodnikiem profesjonalnym” oraz uchwałą III/21 z lipca 2002 r. Zarządu \`(...)\`– „Zasady regulujące stosunki pomiędzy klubem sportowym a zawodnikiem o statusie amatora”.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Dlaczego Wnioskodawca ma zapłacić podatek skoro operacja była opłacona ze świadczenia w ramach ubezpieczenia, inaczej mówiąc odszkodowanie w większej części pokryło koszt jego operacji?
2.  Czy ustawodawca nie wymienia odszkodowania osobowego jako wolnego od podatku?

W roku 2012 Wnioskodawca nie posiadał i nadal nie posiada żadnych przychodów, z których mógłby opłacić podatek dochodowy, dlatego, zdaniem Wnioskodawcy, obowiązek ten spadnie na jego rodziców.

Wnioskodawca uważa, iż zgodnie z jego jako podatnika interpretacją ustawy otrzymane odszkodowania oraz inne świadczenia z tytułu ubezpieczeń osobowych i majątkowych, niezależnie od tego czy zostały przyznane na podstawie uznania ubezpieczyciela, ugody sądowej są zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowo bezgotówkowy przychód w kwocie 5.000 zł powoduje, zdaniem Wnioskodawcy, automatycznie przekroczenie dopuszczalnego limitu dochodu umożliwiającego rodzicom skorzystanie z ulgi prorodzinnej i odliczenia od podatku 1.112,04 zł.

Reasumując, nieszczęśliwe zdarzenie losowe jakiemu uległ Wnioskodawca, poza bólem naraziło rodziców na dodatkowe, niemałe koszty i utratę możliwości choćby niewielkiej rekompensaty w postaci ulgi prorodzinnej. Ponieważ w swoim Urzędzie Skarbowym Wnioskodawca otrzymał odpowiedź, że musi opłacić podatek oraz rodzice utracą możliwość skorzystania z ulgi prorodzinnej, Wnioskodawca prosi o interpretację prawną ze względu na zbyt (wg niego) ogólny charakter prawny przepisów dotyczących wyżej opisanej sytuacji.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na mocy art. 10 ust. 1 pkt 9 tej ustawy, źródłami przychodów są inne źródła.

Natomiast stosownie do treści art. 20 ust. 1 ww. ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Sformułowanie „w szczególności” dowodzi, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł należy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Z ogólnej definicji przychodów zawartej w art. 11 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, iż przychodami są w szczególności otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Przy czym przez pojęcie „otrzymane” – zgodnie ze Słownikiem języka polskiego – należy rozumieć takie pieniądze i wartości pieniężne, które zostały podatnikowi dane. Mając na uwadze istnienie wielu form rozliczeń, należy uznać, że otrzymane pieniądze to nie tylko wypłacona gotówka, ale również kwota, która wpłynęła na rachunek bankowy podatnika.

Natomiast „postawionymi do dyspozycji” są takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik - wykazując określoną aktywność - ma możliwość włączyć do swojego władztwa. Innymi słowy, podatnik ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy, a nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone środki do dyspozycji.

Zatem do przychodu należy zaliczyć każdy rodzaj świadczenia, które dana osoba (podatnik) otrzymuje kosztem majątku innej osoby.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji pojęcia „nieodpłatnego świadczenia”. Dokonując zatem wykładni gramatycznej tego pojęcia, za „nieodpłatne świadczenie” uznać należy świadczenia „nie wymagające opłaty, takie za które się nie płaci, bezpłatne” (Nowy Słownik Języka Polskiego, PWN, Warszawa 2003 r.). Zatem należy przyjąć, że nieodpłatnym świadczeniem jest takie zdarzenie, którego skutkiem (następstwem) jest nieodpłatne przysporzenie majątku jednej osobie, kosztem majątku innej osoby, innego podmiotu.

Dla celów podatkowych przyjmuje się, że pojęcie nieodpłatnego świadczenia ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku danej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Z treści art. 21 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy wynika, iż wolne od podatku dochodowego są kwoty otrzymane z tytułu ubezpieczeń majątkowych i osobowych, z wyjątkiem:

1.  odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą lub prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody są opodatkowane zgodnie z art. 27 ust. 1 lub art. 30c,
2.  dochodu, o którym mowa w art. 24 ust. 15.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż w kwietniu 2012 r. Wnioskodawca podczas meczu uległ wypadkowi (złamanie V kości śródstopia). Aby móc dalej trenować konieczne było wykonanie zabiegu operacyjnego, który odbył się. Zabieg został opłacony przez klub w ramach ubezpieczenia zawodników do określonej kwoty, pozostałą część dopłacili rodzice. Wnioskodawca nie posiadał żadnej umowy, ani też kontraktu z klubem w czasie zaistniałej sytuacji. W chwili obecnej tzn. w lutym 2013 r. otrzymał od klubu PIT-8C o treści: świadczenie nieodpłatne (zabieg operacyjny) ze wskazaniem kwoty przychodu w wysokości 5.000 zł. Polisa ubezpieczenia następstw nieszczęśliwych wypadków osób uczestniczących w kulturze fizycznej obowiązująca w okresie doznanej kontuzji zawarta została pomiędzy ubezpieczycielem a ubezpieczającym, tj. klubem sportowym. Ubezpieczenie zawarte zostało na rzecz osób trzecich, w tym przypadku zawodników drużyn piłkarskich klubu sportowego, z tym, że uprawnionym do otrzymania świadczenia z tytułu kosztów leczenia był klub piłkarski. Ubezpieczenie miało formę ubezpieczenia grupowego bezimiennego. Klub sportowy dokonał zapłaty za zabieg operacyjny na podstawie otrzymanej faktury, po czym zwrócił się do ubezpieczyciela z prośbą o zwrot poniesionych kosztów leczenia. Zwrot z tytułu kosztów leczenia otrzymał klub sportowy w kwocie odpowiadającej wartości faktury za zabieg operacyjny, której odbiorcą był klub sportowy.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, iż zapłata przez klub sportowy za zabieg operacyjny na podstawie otrzymanej faktury stanowi w istocie nieodpłatne świadczenie w rozumieniu art. 11 ust. 1 ww. ustawy, które należy zakwalifikować do przychodów, o których mowa w art. 20 ust. 1 tej ustawy.

Ponadto zauważyć należy, iż ww. klub sportowy dokonał zapłaty – w kwocie 5.000 zł – za zabieg operacyjny z własnych środków finansowych. Zatem kwoty tej nie można uznać za otrzymaną z tytułu ubezpieczenia osobowego, tj. kwoty w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dlatego też brak podstaw aby kwotę zwolnić z podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy. Jak bowiem wynika z treści wniosku, dopiero po zapłaceniu kwoty za zabieg operacyjny klub sportowy zwrócił się, w ramach zawartej pomiędzy ubezpieczycielem a klubem sportowym polisy ubezpieczenia, o zwrot poniesionych kosztów leczenia. To klubowi, a nie Wnioskodawcy ubezpieczyciel zwrócił koszt zabiegu operacyjnego. Oznacza to, że Wnioskodawca nie otrzymał świadczenia z tytułu ubezpieczenia osobowego.

W świetle powyższego klub sportowy prawidłowo wystawił za 2012 r. informację PIT-8C, o której mowa w art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz w informacji tej prawidłowo wykazał jako przychód z innych źródeł kwotę ww. zwrotu (w wysokości 5.000 zł). Zgodnie bowiem z treścią art. 42a ustawy osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

Reasumując, zwrot Wnioskodawcy przez klub sportowy kwoty w wysokości 5.000 zł stanowi w istocie nieodpłatne świadczenie w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które należy zakwalifikować do przychodów z innych źródeł, tj. o których mowa w art. 20 ust. 1 ustawy nie korzystających ze zwolnienia od podatku dochodowego na mocy art. 21 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy.

Przychód uzyskany w 2012 r. w wysokości 5.000 zł z ww. tytułu należy opodatkować składając do dnia 30 kwietnia 2013 r. zeznanie podatkowe na druku PIT-36. Zgodnie bowiem z art. 45 ust. 1 ww. ustawy podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 7 i 8.

Biorąc powyższe pod uwagę stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.