Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.780.2024.2.KFK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-29
Teza: Prawo do odliczenia podatku w sytuacji wystawienia faktury na oboje małżonków.
Słowa kluczowe: faktura-wystawienie faktury; małżonkowie-majątek wspólny małżonków; odliczenia-prawo do odliczenia; podatnik-podatnik czynny; umowa-umowa dzierżawy
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI. Dokumentacja  -Rozdział 1. Faktury -Elementy faktury ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI. Dokumentacja  -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek wystawienia faktury 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1-lit. a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1-lit. b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88-ust. 3a-pkt 2 ; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88-ust. 4; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 3; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 4; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 5

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 listopada 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 28 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczący podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia
    pełnej kwoty podatku VAT z faktury dokumentującej zakup projektu wystawionej na oboje
    małżonków.
    Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 27 stycznia 2025 r. (wpływ 27
    stycznia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT i prowadzi również działalność
    gospodarczą.
    Małżonka Wnioskodawcy nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT i nie prowadzi
    działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca posiada z żoną majątkową wspólność małżeńską.

    Małżonkowie są współwłaścicielami nieruchomości, która jest dzierżawiona, i na której
    Wnioskodawca zamierza wybudować na zlecenie dzierżawcy obiekt zgodnie z projektem
    zakupionym od dzierżawcy – obiekt użyteczny na potrzeby działalności dzierżawcy. Obiekt
    nie będzie obiektem/budynkiem przeznaczonym na cele mieszkaniowe – wyłącznie cel
    użyteczny.
    Budowa obiektu nie będzie prowadzona w ramach działalności gospodarczej. Obiekt po
    wybudowaniu będzie przeznaczony na wynajem temu samemu dzierżawcy. Nie będą
    podejmowane żadne działania mające na celu poszukiwania innych dzierżawców
    /najemców.
    Obecnie najem nieruchomości odbywa się na zasadach najmu prywatnego i
    opodatkowany jest ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych – płacony jest podatek
    co miesiąc. Po wybudowaniu obiektu będzie to kontynuowane (najem).
    Aby móc wybudować obiekt, Wnioskodawca musi odkupić projekt od dzierżawcy.
    Dzierżawca wystawi fakturę na oboje małżonków z racji ich wspólności majątkowej, którą
    objęta jest dzierżawiona nieruchomość. Na fakturze będzie podany wyłącznie NIP
    Wnioskodawcy oraz imię i nazwisko obojga małżonków, adres (ten sam dla obojga).
    Sprzedaż zostanie opodatkowana podatkiem VAT według stawki 23%. Wnioskodawca
    będzie się zajmował całością rozliczeń z dzierżawcą.
    Faktury dotyczące wydatków związanych z wybudowaniem obiektu nie będą wystawiane
    na małżonkę Wnioskodawcy.
    Wybudowany obiekt będzie wykorzystywany wyłącznie do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT.
    Wnioskodawca, jako podatnik VAT czynny, chce odliczyć podatek VAT naliczony zawarty w
    fakturze zakupu projektu.
    Pismem z 27 stycznia 2025 r. (wpływ 27 stycznia 2025 r.) uzupełnił Pan opis sprawy,
    udzielając odpowiedzi na poniższe pytania:
    1. Od kiedy jest Pan czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług
      i z tytułu prowadzenia jakiej działalności gospodarczej?
      Odp.: Prowadzi Pan działalność w rozumieniu ustawy VAT, nie jest Pan wpisany do
      CEiDG. Jest Pan czynnym podatnikiem VAT od (...) 2013 r.
    2. Czy faktura dokumentująca nabycie projektu potwierdza czynność faktycznie
      dokonaną, tzn. odzwierciedla rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych?
      Odp.: Tak, faktura dokumentująca nabycie projektu potwierdza czynność faktycznie
      dokonaną.
    3. W związku ze wskazaniem w opisie sprawy:
          Małżonkowie są współwłaścicielami nieruchomości, która jest dzierżawiona, i na
          której Wnioskodawca zamierza wybudować na zlecenie dzierżawcy obiekt
          zgodnie z projektem zakupionym od dzierżawcy – obiekt użyteczny na potrzeby
          działalności dzierżawcy.
      a następnie:
          Obecnie najem nieruchomości odbywa się na zasadach najmu prywatnego i
          opodatkowany jest ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych – płacony
          jest podatek co miesiąc. Po wybudowaniu obiektu będzie to kontynuowane
          (najem).
      – proszę jednoznacznie wskazać, jakie umowy cywilnoprawne związane z opisaną we
      wniosku nieruchomością są/będą zawierane (umowy najmu czy umowy dzierżawy).
      Odp.: Są to warunkowe umowy dzierżawy.

    4. Kto dokładnie – Pan czy Pana żona – będzie stroną umowy cywilnoprawnej, dotyczącej
      odpłatnego udostępniania budowanego obiektu? Proszę o jednoznacznie wskazanie,
      czy usługę odpłatnego udostępniania będzie świadczył Pan, czy Pana żona.
      Odp.: Stroną umowy będzie Pan i to Pan będzie świadczył usługę.
    5. Kto dokładnie – Pan czy Pana żona – w związku z zawarciem umowy cywilnoprawnej
      dotyczącej odpłatnego udostępniania wybudowanego obiektu będzie wystawiał
      faktury z wykazaną stawką podatku VAT i rozliczał podatek VAT należny?
      Odp.: Pan będzie wystawiał faktury i rozliczał podatek VAT.
    6. Czy zamierza Pan wybudować obiekt opisany we wniosku z zamiarem wykorzystywania
      go wyłącznie przez Pana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w celach
      odpłatnego udostępniania wyłącznie przez Pana?
      Odp.: Nie.
    7. Dlaczego wybudowany obiekt nie zostanie wprowadzony do ewidencji środków
      trwałych w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej?
      Odp.: Nie prowadzi Pan działalności gospodarczej w formie jednoosobowej
      działalności – nie podlega Pan wpisowi do CEiDG, dlatego też obiekt nie zostanie
      wprowadzony do ewidencji, bo takiej Pan nie prowadzi.

## Pytanie

Czy Wnioskodawca ma prawo, jako podatnik VAT czynny wykonujący wyłącznie czynności
    opodatkowane, odliczyć w całości podatek VAT z faktury dokumentującej zakup projektu,
    gdzie jako nabywca na fakturze figuruje Wnioskodawca i jego małżonka?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, gdy małżonkowie pozostają we współwłasności małżeńskiej i nabywają
    dany składnik, który ma być wykorzystywany wyłącznie do celów prowadzonej działalności
    opodatkowanej podatkiem VAT przez jednego z małżonków będących współwłaścicielami,
    to jeden z nich korzysta z prawa do odliczenia całości podatku naliczonego, pod
    warunkiem że występuje związek pomiędzy poniesionymi wydatkami a wykonywanymi
    czynnościami opodatkowanymi.
    Zgodnie z ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Prawo do odliczenia jest bowiem fundamentalnym prawem każdego podatnika VAT. W
    praktyce, prawo do odliczenia podatku naliczonego w zasadzie nie może być ograniczane
    ani przedmiotowo, ani pod względem czasu. Jak bowiem wyjaśnił Europejski Trybunał
    Sprawiedliwości w wyroku ETS w połączonych sprawach z dnia 19 września 2000 r. C-177
    /99 oraz G-181/99 (Ampafrance SA v. Directeur des services fiscaux de Maine-et-Loire oraz
    Sanofi Synthelabo v. Directeur des services fiscaux du Val-de-Marne): (...) istnieje
    ugruntowana linia orzecznictwa Trybunału, zgodnie z którą prawo do odliczenia podatku
    jest integralną częścią schematu (systemu) VAT i zasadniczo nie może być ograniczane.
    Możliwość wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem
    wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z
    zakupami.
    Konsekwentnie, prawo do odliczenia podatku VAT przez jednego z małżonków nie może
    podlegać ograniczeniu z uwagi tylko na fakt, że nieruchomość została nabyta wspólnie z
    drugim małżonkiem.
    Co szczególnie istotne, kwotę podatku naliczonego (podatku do odliczenia) stanowi suma
    kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez danego podatnika z tytułu nabycia
    towarów oraz z tytułu dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru
    (zaliczka/zadatek). Zatem formalną podstawą do odliczenia podatku VAT jest faktura z

    prawidłowymi danymi. Poza podstawowymi danymi sprzedawcy czy numerem kolejnym
    dokumentu, faktura musi zawierać m.in.:
      - imiona i nazwiska lub nazwę podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
      - numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku;
      - numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
        potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on
        towary lub usługi.
    Wobec powyższego, nie ma formalnych przeszkód, aby faktura zawierała jednocześnie
    dane podatnika (małżonka prowadzącego działalność gospodarczą) oraz drugiego
    nabywcy (małżonka nieprowadzącego działalności gospodarczej) i pozostała prawidłowym
    dokumentem, a w rezultacie pozwoliła na odliczenie podatku naliczonego.
    Powyższe zagadnienie było już wielokrotnie analizowane przez fiskusa. Precyzując, należy
    wskazać między innymi na interpretację podatkową Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej z dnia 21 lipca 2022 r. (sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.441.2022.1.MG), interpretację
    podatkową Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 28 stycznia 2020 r. (sygn. 0113-
    KDIPT1-3.4012.817.2019.2.MWJ), interpretację podatkową Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej z dnia 6 lutego 2018 r. (sygn. 0115-KDIT1-2.4012.939.2017.1.RS), interpretację
    podatkową Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 28 lipca 2017 r. (sygn. 0115-
    KDIT1-2.4012.270.2017.1.DM), interpretację podatkową Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi
    z dnia 19 września 2014 r. (sygn. IPTPP4/443-653/14-2/OS) oraz interpretację podatkową
    Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 3 czerwca 2016 r. (sygn. ITPP1/4512-221/15
    /RH).
    W konsekwencji, gdy faktura zakupu jest wystawiona na oboje małżonków, podczas gdy
    tylko jeden z nich prowadzi firmę i będzie wykorzystywał daną rzecz do wykonywania
    czynności opodatkowanych, ma prawo do odliczenia całego podatku VAT wynikającego z
    takiej faktury. Gdy małżonkowie pozostają we współwłasności małżeńskiej i nabywają
    dany składnik, który ma być wykorzystywany wyłącznie do celów prowadzonej działalności
    gospodarczej przez jednego z małżonków będących współwłaścicielami, to jeden z nich
    korzysta z prawa do odliczenia całości podatku naliczonego, pod warunkiem, że występuje
    związek pomiędzy poniesionymi wydatkami a wykonywanymi czynnościami
    opodatkowanymi.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego
    dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których

    nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego
    (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami,
    które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Istnienie związku między nabywanymi towarami i usługami a transakcjami
    opodatkowanymi podatnika jest traktowane jako niezbędny wymóg powstania prawa
    do odliczenia podatku również w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada
    2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr
    347, str. 1, z późn. zm.). Stanowisko powyższe znajduje również potwierdzenie w
    orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
    Formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną,
    ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności
    towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej
    przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich
    wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
    Z uwagi na konstrukcję podatku od towarów i usług, podatek ten jest z punktu widzenia
    jego podatników neutralny, gdyż pełnią oni jedynie rolę płatników, przerzucając jego
    ekonomiczny ciężar na kolejnych nabywców, czyli finalnie na konsumentów. Możliwość
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związana jest jednak
    z wykonaniem przez podatnika takich czynności, które podlegają ustawie o podatku od
    towarów i usług, natomiast jeśli dana czynność ustawie tej nie podlega, to nie powstaje
    ani obowiązek w zakresie podatku należnego, ani uprawnienie w zakresie podatku
    naliczonego.
    Zatem, w podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego
    odliczenia podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać
    z prawa do odliczenia, nie musi czekać, aż nabyty towar lub usługa zostaną
    odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
    Art. 88 ustawy określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy
      transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Natomiast w myśl art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96
      , z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

    Powyższe oznacza, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w
    odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został
    wykazany na fakturze, jednak transakcja nie podlega opodatkowaniu. Jednocześnie, z
    prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są
    zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Natomiast problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z
    dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    W myśl art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy
    ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości.
    Jak stanowi art. 196 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    W myśl art. 196 § 2 ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Na mocy art. 198 ustawy Kodeks cywilny:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Podkreślić należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego
    właściciela. Ze względu na charakter udziału, może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że
    współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Zauważenia w tym miejscu wymaga, że kwestie stosunków majątkowych pomiędzy
    małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j.
    Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.

    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W myśl art. 36 § 1 i § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      § 1. Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem
      wspólnym, w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku
      wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach
      obciążających majątek wspólny.
      § 2. Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba
      że przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności,
      które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne, w akcie notarialnym dokumentującym nabycie
    nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między nimi ustawowa
    wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Ustawa o podatku od towarów i usług nie wymienia małżonków jako odrębnej kategorii
    podatników. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą
    szczególną sytuację prawną, bowiem żaden z przepisów ustawy nie zabrania
    małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie
    ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności
    istniała ustawowa wspólność majątkowa.
    Gdy małżonkowie pozostają we współwłasności małżeńskiej i nabywają dobro
    inwestycyjne, które jest używane w sposób wyłączny do celów prowadzonej działalności
    gospodarczej przez jednego z małżonków będących współwłaścicielami, to jeden z nich
    korzysta z prawa do odliczenia całości podatku naliczonego, pod warunkiem, że
    występuje związek pomiędzy poniesionymi wydatkami a wykonywanymi czynnościami
    opodatkowanymi.
    Przepis art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy stanowi, że:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.

    W myśl art. 106e ust. 1 pkt 3, pkt 4 i pkt 5 ustawy:
      Faktura powinna zawierać:
      3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich
      adresy;
      4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z
      zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;
      5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
      potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary
      lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b.
    Z ww. uregulowań wynika, że faktura powinna m.in. jednoznacznie określać imię i
    nazwisko lub nazwy podatnika/sprzedawcy i nabywcy, ich adresy. Faktura winna
    zawierać dane nabywcy towaru lub usługi i tym samym dokumentować rzeczywiste
    zdarzenia gospodarcze, a jako wystawca i nabywca powinni widnieć faktyczni uczestnicy
    transakcji. Każdorazowo należy ustalić więc nabywcę towaru lub usługi, który winien
    wynikać z zawartej umowy.
    Należy podkreślić, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie
    rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu
    transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział.
    Faktury są dokumentem o charakterze sformalizowanym. Co do zasady zatem, faktury
    muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa.
    Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe
    zdarzenie gospodarcze. Oznacza to, że nie można uznać za prawidłową fakturę, gdy
    sprzecznie z jej treścią wskazuje ona zdarzenie gospodarcze, które w ogóle nie
    zaistniało bądź zaistniało w innych rozmiarach albo między innymi podmiotami. Faktura
    potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez
    art. 106e ust. 1 ustawy mają wyłącznie znaczenie dowodowe. Jedynie braki
    merytoryczne faktury mogą wywołać skutek materialny w postaci zmian w przedmiocie
    lub podstawie opodatkowania, a także doprowadzić do niewłaściwego określenia
    wysokości podatku.
    Zatem faktura jest dokumentem potwierdzającym wykonanie pewnej usługi lub
    dostawy towaru, uprawniającym (po spełnieniu wszystkich warunków wynikających z
    przepisów prawa) podmiot, dla którego jest wystawiona (nabywcę), do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Z opisu sprawy wynika, że od 2013 r. jest Pan czynnym podatnikiem podatku VAT i
    prowadzi Pan również działalność gospodarczą. Pana żona nie jest czynnym
    podatnikiem podatku VAT i nie prowadzi działalności gospodarczej. Posiada Pan z żoną
    majątkową wspólność małżeńską.
    Są Państwo współwłaścicielami nieruchomości będącej przedmiotem dzierżawy, na której
    zamierza Pan wybudować na zlecenie dzierżawcy obiekt zgodnie z zakupionym od Niego
    projektem. Będzie to obiekt użyteczny na potrzeby działalności dzierżawcy. Obiekt nie
    będzie budynkiem przeznaczonym na cele mieszkaniowe – wyłącznie cel użyteczny. Obiekt
    po wybudowaniu będzie przeznaczony na wynajem temu samemu dzierżawcy. Stroną
    umowy będzie Pan i to Pan będzie świadczył usługę, Pan będzie wystawiał faktury i
    rozliczał podatek VAT.
    Aby móc wybudować obiekt, musi Pan odkupić projekt od dzierżawcy. Dzierżawca wystawi
    fakturę na oboje małżonków z racji Państwa wspólności majątkowej, którą objęta jest
    dzierżawiona nieruchomość. Na fakturze będzie podany wyłącznie Pana NIP oraz imię i
    nazwisko obojga małżonków, adres (ten sam dla obojga). Sprzedaż zostanie
    opodatkowana podatkiem VAT według stawki 23%. Faktura dokumentująca nabycie
    projektu potwierdza czynność faktycznie dokonaną.
    Pan będzie się zajmował całością rozliczeń z dzierżawcą. Faktury dotyczące wydatków
    związanych z wybudowaniem obiektu nie będą wystawiane na Pana małżonkę.

    Wybudowany obiekt będzie wykorzystywany wyłącznie do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT.
    Pana wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą ustalenia, czy jako czynny podatnik
    podatku VAT ma Pan prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku VAT z faktury
    dokumentującej zakup projektu wystawionej na oboje małżonków.
    W tym miejscu należy wskazać, że w myśl art. 693 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz
      do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Tak więc dzierżawa jest umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną –
    odpowiednikiem świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do
    używania i pobierania pożytków, jest świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu
    umówionego czynszu. Umowa dzierżawy jest cywilnoprawną umową nakładającą na
    strony – zarówno wydzierżawiającego, jak i dzierżawcę – określone przepisami
    obowiązki.
    W tym miejscu należy zatem wskazać, że na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług
    dzierżawa wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej.
    W związku z tym, stanowi ona odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1
    ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W konsekwencji, z tytułu świadczenia usług dzierżawy usługodawca jest podmiotem
    prowadzącym działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy i tym
    samym – podatnikiem podatku VAT zdefiniowanym w art. 15 ust. 1 ustawy.
    Przy czym należy podkreślić, że w sytuacji, gdy przedmiotem umowy dzierżawy
    wykonywanej w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy jest
    rzecz stanowiąca majątek wspólny małżonków, to podatnikiem podatku od towarów i
    usług, w okolicznościach wskazanych w art. 15 ustawy, będzie ten małżonek, który
    dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu, czyli ten, który wynajmuje rzecz we
    własnym imieniu (jest stroną czynności prawnej). Natomiast jeżeli małżonkowie dokonali
    czynności wspólnie, to każdy z nich z osobna jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Szczególnego rodzaju podmiot jakim jest małżeństwo – na gruncie ustawy o podatku od
    towarów i usług – nie ma przymiotu podatnika. Jednakże w sytuacji, gdy jedno z
    małżonków w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą jest czynnym
    podatnikiem VAT, pozbawienie go prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego z
    faktury wystawionej na oboje małżonków w sytuacji, gdy nabycie ma związek z
    prowadzoną działalnością gospodarczą, naruszałoby zasadę neutralności –
    fundamentalną zasadę obowiązującą w podatku od towarów i usług.
    Jak wskazano wyżej, gdy małżonkowie pozostają we współwłasności małżeńskiej i
    nabywają dobro inwestycyjne, które jest używane w sposób wyłączny do celów
    prowadzonej działalności gospodarczej przez jednego z małżonków będących
    współwłaścicielami, to jeden z nich korzysta z prawa do odliczenia całości podatku
    naliczonego, pod warunkiem, że występuje związek pomiędzy poniesionymi wydatkami,
    a wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    W rozpatrywanej sprawie warunek ten zostanie spełniony, gdyż jest Pan czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług, a nabyty projekt przeznaczony będzie
    wyłącznie na potrzeby prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, tj. dzierżawy
    nieruchomości opodatkowanej podatkiem VAT. Faktura dokumentująca nabycie
    projektu potwierdza czynność faktycznie dokonaną, wybudowany obiekt będzie
    wykorzystywany wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem
    VAT, Pan będzie się zajmował całością rozliczeń z dzierżawcą, Pan będzie wystawiał
    faktury i rozliczał podatek VAT.

    Tym samym, skoro zakup projektu związany jest z nieruchomością należącą do majątku
    wspólnego, ale będzie wykorzystywany wyłącznie na potrzeby prowadzonej przez Pana
    działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług, to – przy
    założeniu, że nie wystąpią okoliczności wymienione w art. 88 ustawy – będzie Panu
    przysługiwało prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego z faktury
    dokumentującej zakup projektu w pełnej kwocie.
    Wobec powyższego stwierdzam, że stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy będzie Panu
    przysługiwało pełne prawo do odliczenia podatku VAT z faktury dokumentującej zakup
    projektu wystawionej na oboje małżonków. Prawo to będzie przysługiwało pod
    warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych wynikających z treści art. 88 ustawy.
    Tym samym, Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego, ponosi
    Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.
    Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku
    opisie sprawy. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci
    swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.