Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-2.4011.361.2023.3.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2023-12-04
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z tytułu udzielenia licencji która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową.
Słowa kluczowe: IP Box; licencja; prace-prace badawczo-rozwojowe; prawa-prawa autorskie; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku; umowa-umowa licencyjna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 5a-pkt 38; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30cb

**Interpretacja indywidualna**

**– stanowisko prawidłowe**

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

11 sierpnia 2023 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 17 listopada 2023 r. (data wpływu).

Treść wniosku jest następująca:

**Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego**

Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą od 2017 r. jednoosobową działalność gospodarczą wpisaną do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej pod numerem NIP: (\`(...)\`), sklasyfikowaną wg Polskiej Klasyfikacji Działalności (dalej: „PKD”) m.in. pod kodem 62.01.Z – czyli aktywność związana z oprogramowaniem.

Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o PIT. Działalność gospodarcza jest rozliczana za pomocą podatkowej księgi przychodów i rozchodów z zastosowaniem art. 30c ust. 1 ustawy o PIT na zasadzie podatku liniowego, tzn. 19%.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca współtworzył i rozwinął innowacyjne narzędzie pozwalające na maksymalną poprawę efektywności prowadzenia wyspecjalizowanych kampanii marketingowych. Jednocześnie Wnioskodawca nie wyklucza dalszego rozwoju tego oprogramowania w przyszłości.

Opis platformy

Platforma Marketingowa (\`(...)\`).

System działa w 3 prostych krokach:

1\. Integracja – (\`(...)\`).

2\. Przygotowanie kampanii – (\`(...)\`).

3\. Launch kampanii – (\`(...)\`).

W wyniku prowadzonych prac powstał program komputerowy utwór na gruncie art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tj.: Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 ze zm.. dalej: „ustawa o PAIPP”) będący utrwaleniem przejawu działalności twórczej o indywidualnym charakterze. Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o PAIPP, utwory mogą być wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi. Podkreślenia wymaga, że przedmiotem ochrony na zasadach przewidzianych w powyższych regulacjach jest również utwór w wersji nieukończonej od momentu utrwalenia zgodnie z art. 1 ust. 3 ustawy o PAIPP.

W sytuacji, gdy Wnioskodawca rozwija lub ulepsza oprogramowanie komputerowe lub jego część, dokonuje jego modyfikacji, zawsze powstaje odrębne oprogramowanie lub jego część składowa, czyli powstaje nowy utwór podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o PAIPP.

Powyższe stanowi więc kwalifikowane prawo własności intelektualnej w myśl art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT. Nowy utwór to nowe kwalifikowane prawo własności intelektualnej w postaci nowego autorskiego prawa do programu komputerowego.

Wobec powyższego, niezależnie od tego, czy Wnioskodawca tworzy program lub aplikację sam, czy we współpracy ze wspólnikiem, za każdym razem wytwarza w ramach prowadzonej bezpośrednio przez siebie działalności gospodarczej nowe kwalifikowane prawo własności intelektualnej podlegające ochronie prawnej. Za rezultat prac odpowiedzialność ponosi Wnioskodawca. Sposób wykonywania czynności oraz użyte rozwiązania są jego wyborem.

Działalność badawczo-rozwojowa Wnioskodawcy.

Tworzone oprogramowanie, o którym mowa we wniosku, powstaje w ramach działalności badawczo-rozwojowej spełniającej definicję zawartą w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT. Działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona w ramach prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez inne podmioty, ani praw autorskich innych podmiotów. Działalność Wnioskodawcy polegająca na tworzeniu, rozwijaniu i ulepszaniu oprogramowania jest działalnością twórczą, prowadzoną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania tych zasobów do tworzenia nowych zastosowań.

Komercjalizacja.

W związku z rozwojem działalności oraz specyfiką branży w jakiej funkcjonuje Wnioskodawca, 1 grudnia 2020 r. wspólnie ze swoim wspólnikiem zawarł umowę na korzystanie z opisanego ww. oprogramowania w formie wyłącznej licencji odnawialnej uzależnionej od liczby zapytań wprowadzonych do systemu. Z tytułu zawarcia ww. umowy licencyjnej, Wnioskodawca otrzymał, jak i również planuje otrzymywać wynagrodzenie.

Ewidencja.

Wnioskodawca prowadzi odrębną ewidencję za pomocą arkusza kalkulacyjnego Excel, który jest zgodny z wymogami art. 30cb ustawy o PIT i pozwala na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz na wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT. Ewidencja pozwala na zapewnienie określonego kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Dodatkowo Wnioskodawca posiada także wewnętrzną ewidencję, która pozwala na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo- rozwojowych.

Koszty ponoszone w związku z wytworzeniem lub ulepszeniem kwalifikowanego IP

Wnioskodawca ponosił lub będzie ponosił w szczególności m.in. następujące koszty w celu stworzenia lub rozwinięcia opisanego wyżej oprogramowania:

1) koszty bezpośrednie, tj. koszty zakupu licencji na korzystanie z oprogramowania zewnętrznego, niezbędnego do realizacji kampanii marketingowych z wykorzystaniem narzędzia stworzonego przez Wnioskodawcę, koszt serwerów/dyski w chmurze (cloud) niezbędnych do przechowywania danych związanych z funkcjonowaniem oprogramowania.

2) koszty pośrednie związane z prowadzeniem działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę, takie jak koszty leasingu samochodu osobowego, koszty utrzymania samochodu (zakup ubezpieczenia, przeglądy gwarancyjne, wymiany płynów eksploatacyjnych, części samochodowych, zakupu paliwa); koszty obsługi księgowej, koszty podróży służbowych (delegacje), składki na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe, chorobowe, wypadkowe), wpłaty na Fundusz Pracy.

W związku z obowiązującymi od 1 stycznia 2019 r. regulacjami IP Box, Wnioskodawca chciałby skorzystać z przepisów art. 30ca ustawy o PIT, które umożliwiają zastosowanie 5% stawki opodatkowania odnośnie kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego (art. 30ca ust. 1 i ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT).

Wnioskodawca osiąga również dochody z innych tytułów niż udzielenie licencji do programu komputerowego, które nie są przedmiotem wniosku.

**Uzupełnienie wniosku**

Jak zostało wskazane, w wyniku prowadzonych przez Wnioskodawcę prac B+R stworzone zostało autorskie oprogramowanie pozwalające na automatyzację produkcji kampanii marketingowych, m.in. przez duże sieci sprzedażowe oraz producentów rożnego rodzaju wyrobów oprogramowanie (\`(...)\`)_._ Program ten stanowi zbiór różnych funkcjonalności, który razem tworzy zintegrowaną całość, pozwalającą jednocześnie na korzystanie z wybranych modułów przez użytkownika.

Platforma Marketingowa (\`(...)\`).

Cele, harmonogram projektu i wykorzystywane zasoby.

Cele postawione na wstępie w zakresie poszczególnych latach były następujące:

Cele ogólne projektu:

(\`(...)\`)

Cele szczegółowe w poszczególnych latach oraz harmonogram, które zostały zrealizowane:

Rok 1: W pierwszym roku celem było stworzenie podstawowej infrastruktury systemu, w tym interfejsu użytkownika oraz możliwości importu i eksportu danych.

Rok 2: Drugi rok koncentrował się na integracji platformy (oprogramowania) z narzędziami do produkcji materiałów wideo, zdjęć oraz grafiki wektorowej, takimi jak (\`(...)\`).

Rok 3: Trzeci rok miał na celu rozwinięcie możliwości zarządzania kampaniami reklamowymi na różnych platformach, w tym mediach tradycyjnych i nowoczesnych. W związku z tym, dodano nową funkcjonalność w tym zakresie.

Rok 4: Czwarty rok planował rozwój funkcji dotyczących integracji z bazą danych (produktów, zdjęć, logotypów, filmów etc.) klientów i kontynuację pracy nad elastycznością i skalowalnością systemu.

Każdy kolejny etap prac miał na celu rozwijanie i udoskonalanie funkcji platformy, aby sprostać rosnącym wymaganiom rynku oraz klientów, a także poprawę wydajności i skuteczności procesów marketingowych. Wszystkie cele osiągnięte w kolejnych latach były rezultatem pracy Wnioskodawcy oraz jego wspólnika (zdarzało się również że korzystali z usług programistycznych dostawców zewnętrznych, niemniej jednak ich wkład w tworzenie i rozwój koncepcji oprogramowania nie był istotny) oraz inwestycji finansowych (w szczególności na zakup różnego rodzaju licencji, takich jak (\`(...)\`) w rozwijanie i doskonalenie oprogramowania. Dzięki tym wysiłkom stworzyli innowacyjne rozwiązanie, które pozwala klientom efektywnie zarządzać kampaniami marketingowymi. Stworzenie oprogramowania zostało sfinansowane z zasobów własnych Wnioskodawcy i jego wspólnika (środki finansowe oraz wiedza i czas).

Wiedza wykorzystywana na potrzeby stworzenia oprogramowania oraz dotychczasowe doświadczenie.

Dotychczas, czyli przez ostatnie 15 lat zawodowej ścieżki Wnioskodawca tworzył, realizował oraz wdrażał duże systemy brandingowe, systemy informatyczne do zarządzania sprzedażą, strony internetowe, e-commerce, oprogramowanie i systemy analityczne dla takich firm jak np. (\`(...)\`) oraz największe w tym kraju kampanie zasięgowe dla branży retailowej. W niektórych projektach Wnioskodawca był odpowiedzialny za strategię a w niektórych również za realizację, tworzenie oprogramowania i wdrożenie rozwiązania na rynek.

Jednocześnie należy podkreślić, że Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność wobec osób trzecich za efekty swoich prac, jak również ponosi ryzyko związane z prowadzoną jednoosobową działalnością gospodarczą.

Wiedza z zakresu IT: Wnioskodawca posiada wiedzę z dziedziny informatyki, w tym zrozumienie podstawowych koncepcji programowania, struktury danych oraz algorytmów. To stanowiło podstawę do zrozumienia technicznych aspektów tworzenia oprogramowania. Wnioskodawca skończył (\`(...)\`).

Doświadczenie w programowaniu: Wnioskodawca posiada doświadczenie w tworzeniu oprogramowania, programów, aplikacji, kodu źródłowego, stron internetowych, systemów e-commerce, itp., co stanowiło podstawę do zrozumienia procesu projektowania i programowania oprogramowania.

Wiedza na temat narzędzi i technologii: Wnioskodawca posiada wiedzę na temat narzędzi i technologii używanych w branży tworzenia oprogramowania, co pozwalało zrozumieć, jakie narzędzia będą potrzebne do budowy całego systemu uwzględniając znajomość procesów w działach marketingu.

Wiedza i doświadczenie z zakresu programowania, projektowania oprogramowania i technologii informatycznych jest wykorzystywana w procesie tworzenia kodu źródłowego i projektowania, zarówno back-end'u jak i front-end’u w postaci interfejsu użytkownika.

Wiedza na temat rynku marketingu: Wnioskodawca zna zasady panujące w marketingu, w tym rodzaje kampanii reklamowych, kanały mediowe i ich znaczenie dla firm oraz klientów. To pomogło zrozumieć kontekst, w którym będzie używane jego „oprogramowanie”.

Wiedza na temat rynku marketingowego pozwala na dostosowanie oprogramowania do konkretnej dziedziny działalności klienta i bieżących trendów w marketingu.

Zrozumienie procesów biznesowych: Wnioskodawca rozumie procesy biznesowe związane z produkcją reklam i zarządzaniem kampaniami marketingowymi w dużych sieciach sprzedaży (retail), co było kluczowe dla tworzenia oprogramowania dostosowanego do potrzeb klientów. W miarę postępu prac, zdobywał także bardziej szczegółową wiedzę na temat konkretnych technologii i narzędzi, które były potrzebne do budowy i rozwijania platformy.

Zrozumienie potrzeb klientów jest kluczowe dla ustalenia funkcji i cech, które powinny być wdrożone w oprogramowaniu.

Jednocześnie, w ramach prac nad oprogramowaniem Wnioskodawca wykorzystał i stale rozwija następujące umiejętności:

1\. Programowanie i projektowanie oprogramowania: umiejętności z zakresu programowania i projektowania oprogramowania, co pozwala tworzyć nowe funkcje i udoskonalać istniejące rozwiązania. Wnioskodawca wykorzystuje różne języki programowania, takie jak (\`(...)\`), aby sprostać różnorodnym potrzebom projektu.

2\. Zrozumienie potrzeb klientów: Wnioskodawca współpracując z klientami i analizując ich potrzeby, Wnioskodawca stara się tworzyć rozwiązania, które dokładnie odpowiadają ich wymaganiom. To wymaga zdolności do komunikacji i rozumienia biznesowych celów klientów.

3\. Technologie internetowe: Wykorzystuje technologie internetowe do tworzenia interfejsu użytkownika, zarządzania danymi w chmurze i komunikacji z różnymi platformami reklamowymi. To obejmuje wykorzystanie technologii webowych, (\`(...)\`) i innych narzędzi z dziedziny frontendu i backendu.

4\. Analiza danych: Dzięki umiejętnościom analizy danych Wnioskodawca może pomóc klientom w zrozumieniu efektywności ich kampanii marketingowych i proponować usprawnienia. Obejmuje to wykorzystanie narzędzi do analizy danych i uczenia maszynowego.

5\. Zrozumienie rynku marketingowego: Wnioskodawca śledzi trendy i nowości w dziedzinie marketingu, aby zapewnić, że tworzone oprogramowanie jest zgodne z bieżącymi potrzebami rynku. To pomaga dostosowywać oferowane rozwiązania do zmieniającej się rzeczywistości.

6\. Innowacyjne technologie: Wnioskodawca jest na bieżąco z innowacjami w dziedzinie technologii, takimi jak sztuczna inteligencja czy szeroko pojęta automatyzacja.

Wybór odpowiedniej wiedzy i umiejętności jest dokonywany na podstawie konkretnych wymagań projektu. Na przykład, jeśli projekt wymaga zaawansowanych analiz danych, wykorzystuje się wiedzę z zakresu analizy danych i uczenia maszynowego. Wiedza jest selekcjonowana w kontekście celów projektu i potrzeb klienta. Niezbędne jest zrozumienie, jakie rodzaje wiedzy są niezbędne do rozwiązania konkretnych problemów i dostarczenia wartości. Konkretne rodzaje wiedzy, takie jak umiejętność programowania, analizy danych, zrozumienie rynku i potrzeb klientów, są wykorzystywane w zrównoważony sposób, aby zapewnić kompleksowe podejście do projektu. To pozwala dostarczać innowacyjne i skuteczne rozwiązania, które spełniają oczekiwania klientów oraz dostosowują się do zmieniających się warunków rynkowych.

Nowe zastosowania i usprawnienia, które odróżniają tworzone oprogramowanie od już istniejących, to m.in.

1\. Elastyczność i skalowalność: (\`(...)\`).

2\. Integracja z narzędziami graficznymi: (\`(...)\`).

3\. Analiza i raportowanie: (\`(...)\`).

4\. Automatyzacja: (\`(...)\`).

5\. Wsparcie wielu platform reklamowych(\`(...)\`).

Biorąc pod uwagę powyższe:

1) Stworzenie opisanego we wniosku oprogramowania z pewnością nosi znamiona pracy twórczej, nie można określić tej pracy jako powtarzalnej, co zostało opisane szerzej powyżej.

2) Stworzone oprogramowanie nie było efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty dało się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny.

W dniu 1 grudnia 2020 r. Wnioskodawca wspólnie ze wspólnikiem zawarł umowę na korzystanie z opisanego ww. oprogramowania w formie wyłącznej licencji odnawialnej uzależnionej od liczby zapytań wprowadzonych do systemu.

Oprogramowanie będące przedmiotem wniosku zostało wytworzone oraz rozwinięte przez Wnioskodawcę oraz drugą osobę fizyczną w ramach prowadzonych jednoosobowych działalności gospodarczych. Autorskie prawo do programu komputerowego przysługuje niepodzielnie obydwu wspólnikom do całości oprogramowania.

W związku z rozwojem biznesu oraz faktem, że z uwagi na uwarunkowania rynkowe, nie było możliwe świadczenie usług na rzecz m.in. dużych sieci handlowych w ramach jednoosobowych działalności, konieczne było utworzenie spółki (w tym czasie oprogramowanie było już na etapie zaawansowania). Jednocześnie aby legalnie korzystać z oprogramowania w ramach spółki i móc udzielać dalszych praw do klientów, konieczne było zawarcie ww. umowy licencyjnej. Stroną umowy licencyjnej jest (\`(...)\`) oraz Wnioskodawca i jego wspólnik. Spółka osobowa świadczy usługi na rzecz „Klientów końcowych” (np. sieci handlowych), wykorzystując oprogramowanie stworzone przez Wnioskodawcę i jego wspólnika.

Z tytułu zawarcia ww. umowy licencyjnej, Wnioskodawca otrzymał, jak i również planuje otrzymywać wynagrodzenie.

W latach 2020-2021 ww. umowa licencyjna przewidywała roczny okres rozliczeniowy. Wysokość licencji zależała od liczby plików wyprodukowanych za pomocą systemu (\`(...)\`) w związku ze świadczeniem przez Spółkę osobową usług na rzecz „klientów końcowych” w trakcie 12 miesięcy. Każdy plik w zależności od zastosowania (medium: TVC, Digital, Print) oraz skali zamówienia Klienta końcowego, posiadał indywidualną stawkę.

W związku z rozwojem działalności w 2022 r., wprowadzono miesięczne okresy rozliczeniowe. Umowa licencyjna nadal obowiązuje.

Przedmiotem wniosku, jest okres począwszy od 2020 r. z uwzględnieniem przyszłych okresów rozliczeniowych – tak długo, jak oprogramowanie będzie przedmiotem umowy licencyjnej i będzie wykorzystywane przez Spółkę osobową. Jednocześnie nie jest wykluczony dalszy rozwój oprogramowania.

Na potrzeby stworzenia i rozwinięcia zakupione były następujące licencje (\`(...)\`).

Są to typowe tzw. „usługowe” licencje do korzystania z oprogramowania typu „end-user”, bez możliwości wprowadzania modyfikacji. Stanowią one nabycie wyników prac B-R od podmiotów niepowiązanych.

Opisane we wniosku koszty, takie jak koszty obsługi księgowej, koszty podróży służbowych (delegacje), składki na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe, chorobowe, wypadkowe), wpłaty na Fundusz Pracy, koszty transportu – stanowią koszty operacyjne związane z prowadzoną działalnością gospodarczą Wnioskodawcy, których nie da się bezpośrednio przypisać do przychodów uzyskiwanych z tytułu udzielenia licencji, a które są/ będą związane z wytworzeniem lub rozwinięciem autorskiego oprogramowania służącego do automatyzacji kampanii reklamowych, szczegółowo opisanego we wniosku, jak również z pozostałą działalnością prowadzoną przez podatnika. Mowa tutaj o kosztach bieżących funkcjonowania działalności gospodarczej.

Służyły/służą one rozwojowi oprogramowania jako całości, nie zaś jego poszczególnych funkcjonalności – ponieważ nie da się tego wydzielić. Jednocześnie, Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej posiadał/posiada jedynie środki trwale o niskiej wartości, podlegające jednorazowej amortyzacji, np. komputery, tablet, telefon.

Jak zostało wskazane szczegółowo, prace rozwojowe (Wnioskodawca nie prowadził badań) nad oprogramowaniem trwały systematycznie przez kilka lat. Wnioskodawca przedstawił harmonogram prac, obejmujący kilka lat nad stworzeniem i rozwojem oprogramowania. Powyższe świadczy o metodycznym rozplanowaniu prac. Wnioskodawca posiada również bieżącą dokumentacje związaną z pracami nad oprogramowaniem, pozwalającą na wyodrębnienie poszczególnych etapów oraz ponoszonych wydatków od początku prac nad oprogramowaniem, czyli jeszcze przed 2020 r., jak również przychodów uzyskanych z tego tytułu.

**Pana pytania:**

1\. Czy w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca będzie mógł zastosować stawkę podatku dochodowego od osób fizycznych w wysokości 5% do dochodu uzyskiwanego z tytułu udzielenia licencji opisanej we wniosku na podstawie art. 30ca ustawy o PIT?

2\. W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie 1, czy możliwe jest przypisanie do dochodu (dochodów) z kwalifikowanego IP opisanego we wniosku, również kosztów operacyjnych związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, których nie da się bezpośrednio przypisać do przychodów uzyskiwanych z tytułu udzielenia licencji, a które były (lub będą w przyszłości) związane z wytworzeniem lub rozwinięciem autorskiego oprogramowania służącego do automatyzacji kampanii reklamowych, szczegółowo opisanego we wniosku, jak również z pozostałą działalnością prowadzoną przez podatnika?

**Pana stanowisko w sprawie**

Ad. 1

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38 ww. ustawy o PIT, zgodnie z którą przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W ocenie Wnioskodawcy, praca nad współtworzeniem oprogramowania oraz jego rozwinięcie spełnia definicję prac rozwojowych, o których mowa w art. 5a pkt 40 ustawy o PIT (odwołującej się do ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce).

Jednocześnie, zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

Pojęcie „kwalifikowane prawo własności intelektualnej” zostało wyjaśnione w art. 30ca ust. 2 ww. ustawy. W myśl tego przepisu, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest m.in. autorskie prawo do programu komputerowego – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo- rozwojowej.

Kolejno art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Jednocześnie, zgodnie z art. 30ca ust. 7 przywołanej ustawy, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty m.in. z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy o PlT.

Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 tej ustawy, wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru (tzw. wskaźnik Nexus)_:_

(a+b) \*1,3/ (a+b+c+d)

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Art. 30ca ust. 5 ww. ustawy stanowi, że do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

Jednocześnie w ustawie wprowadzono warunek, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

W myśl art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;

2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Stosownie do art. 30cb ust. 2 ww. ustawy, podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

Biorąc pod uwagę powyższe regulacje, warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest zdaniem Wnioskodawcy:

(1) prowadzenie przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem prawa własności intelektualnej;

(2) prawo własności intelektualnej, musi mieścić się w katalogu, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT (stanowić tzw. „kwalifikowane IP”);

(3) Ww. prawo musi zostać skomercjalizowane w jednej z form przewidzianej w art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT (musi zostać osiągnięty dochód/strata z tego tytułu);

(4) Poziom dochodu kwalifikowanego do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania jest wyliczany przy zastosowania formuły (wzoru) określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy;

(5) Podatnik zobowiązany jest do spełnienia warunków ewidencyjnych, o których mowa w art. 30ca ust. 1 ustawy o CIT.

W ocenie Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, wszystkie ww. warunki zostały spełnione, tj. Wnioskodawca współtworzył i rozwinął program komputerowy (przy czym nie wyklucza jego dalszego rozwijania), stanowiący kwalifikowane IP w wyniku prowadzonych przez siebie prac rozwojowych, a następnie skomercjalizował je w drodze zawartej umowy licencyjnej. Z tego tytułu Wnioskodawca osiągnął/będzie osiągał dochód (stratę) z kwalifikowanego/kwalifikowanych IP, a tym samym dochody uzyskane z tego tytułu powinny podlegać preferencyjnemu opodatkowaniu według stawki 5%.

Ad. 2

Zdaniem Wnioskodawcy, opisane we wniosku koszty operacyjne, których nie da się bezpośrednio przypisać do przychodów uzyskiwanych z tytułu udzielenia licencji (KWPI), a które są/będą związane z wytworzeniem lub rozwinięciem autorskiego oprogramowania służącego do automatyzacji kampanii reklamowych w sposób pośredni, szczegółowo opisanego we wniosku, jak również z pozostałą działalnością prowadzoną przez podatnika – również mogą zostać przypisane proporcjonalnie do dochodu/dochodów z KWPI.

Jednocześnie, celem określenia dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (KWPI), konieczne jest ustalenie kosztów związanych z jego wytworzeniem lub rozwinięciem. Część kosztów opisanych we wniosku Wnioskodawca jest w stanie przypisać bezpośrednio do danego KWPI, natomiast poniósł/będzie ponosił również inne wydatki tzw. koszty pośrednie.

Niniejsze wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są, jego zdaniem, również kosztami w rozumieniu art. 22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT, gdyż mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów, tj. z prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej.

W przypadku braku możliwości pełnego alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej do przychodów z tytułu licencji, zdaniem Wnioskodawcy, powinien on ustalić faktyczny koszt poniesiony w danym okresie na prowadzoną działalność związaną z wytwarzaniem określonego programu komputerowego według odpowiedniej proporcji, która będzie odpowiadać przyczynieniu się danego kosztu do osiągnięcia konkretnego przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie. W ostateczności Wnioskodawca per analogiam powinien zastosować art. 22 ust. 3 ustawy o PIT, który stanowi, że jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów, tzw. klucz przychodowy.

Potwierdzają to m.in. objaśnienia Ministerstwa Finansów dotyczące IP Box z 16 lipca 2019 r. oraz liczne interpretacje wydawane w indywidualnych sprawach, przykładowo z 13 września 2022 r. nr 0111- KDIB2-1.4011.174.2022.2.BB.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.) stanowi, że:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:

Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,

2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności,

3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:

a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2022 r. poz. 574, z późn. zm.),

b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:

prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:

Badania naukowe są działalnością obejmującą:

1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:

Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:

Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1) patent,

2) prawo ochronne na wzór użytkowy,

3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,

7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),

8) autorskie prawo do programu komputerowego

– podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

(a + b) x 1,3

a + b + c + d

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:

Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

W myśl art. 30ca ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa w ust. 4, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1.

Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:

Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).

Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;

2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:

W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do kwalifikowanego dochodu z tego konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę prawną.

Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Podkreślić należy, że w celu skorzystania z opodatkowania dochodów na podstawie art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnik ma obowiązek na bieżąco prowadzić odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, czyli od momentu poniesienia pierwszych kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ww. ustawy. Przepisy o IP BOX nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji IP Box.

We wniosku wskazał Pan, że tworzenie oprogramowania, o którym mowa we wniosku ma miejsce w ramach działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 5a pkt 38 Ustawy o PIT. Pana działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności gospodarczej. Nie nabywa Pan wyników prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez inne podmioty, ani praw autorskich innych podmiotów. Pana działalność polegająca na tworzeniu, rozwijaniu i ulepszaniu oprogramowania jest działalnością twórczą, prowadzoną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania tych zasobów do tworzenia nowych zastosowań.

Z opisu sprawy wynika, że współtworzył Pan platformę marketingową (\`(...)\`) służącą do automatyzacji produkcji kampanii marketingowych we wszystkich dostępnych kanałach i mediach reklamowych. Platforma została zaprojektowana z myślą o dużych sieciach sprzedażowych oraz o producentach, którzy zarządzają szybko zmieniającą się komunikacją marketingową dla szerokiego asortymentu produktów jednocześnie.

Posiada Pan wiedzę z zakresu IT, doświadczenie w programowaniu oraz wiedzę na temat narzędzi i technologii. Wiedza i doświadczenie z zakresu programowania, projektowania oprogramowania i technologii informatycznych jest wykorzystywana w procesie tworzenia kodu źródłowego i projektowania, zarówno back-end'u jak i front-end’u w postaci interfejsu użytkownika.

Wykorzystuje Pan różne języki programowania, takie jak: (\`(...)\`) a także inne narzędzia z dziedziny frontendu i backendu.

Stworzone oprogramowanie nie było efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty dało się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny.

Wskazał Pan, że w wyniku prowadzonych prac powstał program komputerowy utwór na gruncie art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych będący utrwaleniem przejawu działalności twórczej o indywidualnym charakterze. W sytuacji, gdy rozwija lub ulepsza Pan oprogramowanie komputerowe lub jego część, dokonuje jego modyfikacji zawsze powstaje odrębne oprogramowanie lub jego część składowa, czyli powstaje nowy utwór podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o PAIPP.

Ponadto, prowadzi Pan odrębną ewidencję zgodną z wymogami art. 30cb ustawy o PIT pozwalającą na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz na wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT.

Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2059 ze zm. dalej: „ustawa o PAIPP”).

Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:

Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

Z treści wniosku wynika, że 1 grudnia 2020 r. wspólnie Pan ze wspólnikiem zawarł umowę na korzystanie z opisanego oprogramowania w formie wyłącznej licencji odnawialnej przez (\`(...)\`). Z tytułu zawarcia umowy licencyjnej, otrzymał Pan, jak i również planuje otrzymywać wynagrodzenie. W latach 2020-201 umowa przewidywała roczne, a od 2022 r. miesięczne okresy rozliczeniowe.

Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego, współtworzonego przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odpłatne udzielenie licencji wyłącznej do programu komputerowego stanowi dochód z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dochód ten stanowi kwalifikowany dochód w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w związku z art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym, może Pan zastosować stawkę 5% od dochodów z powyższego tytułu, osiągniętych w ramach prowadzonej działalności w latach 2020-2023 oraz w latach kolejnych, jeśli Pana sytuacja i obowiązujące przepisy prawa nie ulegną zmianie.

Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:

– dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i

– wskaźnika Nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że „Obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku, niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP”.

Objaśnienia podatkowe wskazują zatem na możliwość uwzględnienia w kalkulacji dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus) również kosztów pośrednich. Nie wskazują natomiast, w jaki sposób koszty pośrednie należy przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do pozostałych przychodów.

W celu alokowania kosztów pośrednich do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej można w drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z treści art. 22 ust. 3 i ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 22 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów.

Na podstawie art. 22 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część dochodów z tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest wolna od opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. c, pkt 153 lit. c i pkt 154 w zakresie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zatem w przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez podatnika w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia oprogramowania, można przyporządkować wydatki do przychodów ze zbycia oprogramowania według proporcji ustalonej jako stosunek przychodów ze zbycia oprogramowania do przychodów ogółem z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie.

Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących przypisanie do dochodu (dochodów) z kwalifikowanego IP opisanego we wniosku, również kosztów operacyjnych związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, których nie da się bezpośrednio przypisać do przychodów uzyskiwanych z tytułu udzielenia licencji, należy zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:

– wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,

– kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz

– dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.

Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem.

Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z informacji przedstawionych w treści wniosku wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej ponosi Pan następujące wydatki:

a) koszty leasingu samochodu osobowego;

b) koszty utrzymania samochodu (zakup ubezpieczenia, przeglądy gwarancyjne, wymiany płynów eksploatacyjnych, części samochodowych, zakupu paliwa);

c) koszty obsługi księgowej;

d) koszty podróży służbowych (delegacje);

e) składki na ubezpieczenie społeczne (emerytalne, rentowe, chorobowe, wypadkowe);

f) wpłaty na Fundusz Pracy.

W świetle powyższego, wskazane koszty pośrednie, które Pan poniósł w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przy zachowaniu właściwej proporcji, są kosztami uzyskania przychodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w kontekście art. 30ca ust. 7 w zw. z art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy:

– stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz

– zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; (dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),

albo

• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383).