Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-474/14-2/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-07-09
Teza: Jaką datę należy uznać do opodatkowania renty wdowiej, otrzymanej w formie czeku z Irlandii?
Słowa kluczowe: czek; obowiązek-obowiązek podatkowy; płatnik; renta
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 7 kwietnia 2014 r. (data wpływu 9 kwietnia 2014 r.) uzupełnionym pismem z dnia 8 kwietnia 2014 r. (data wpływu 9 kwietnia 2004 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 kwietnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W kwietniu 2013 r. Wnioskodawczyni otrzymała z Departamentu (…) z Irlandii pisemne powiadomienie o przyznaniu prawa do tygodniowej renty wdowiej. Rentę przyznano od dnia 12 sierpnia 2011 r. na czas stały. Wypłata renty następuje poprzez otrzymywanie czeku z Irlandii, a w konsekwencji realizacji czeku przez bank w Polsce. Terminy otrzymania czeku są różne, zawsze dotyczą okresu czterech tygodni, np.: od 21 czerwca 2013 r. do 18 lipca 2013 r., następnie czek od 19 lipca 2013 r. do 15 sierpnia 2013 r. itd. W ocenie urzędu skarbowego, przychód powstaje w dacie otrzymania czeku. W związku z tym Wnioskodawczyni ma obowiązek samodzielnie uiszczać zaliczki na podatek w terminach i na zasadach wskazanych w art. 44. W myśl tego artykułu, za miesiąc, w którym czek został otrzymany, zaliczka na podatek powinna być wpłacona na rachunek urzędu skarbowego w terminie do 20 – go następnego miesiąca.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Jaką datę należy uznać do opodatkowania renty wdowiej, otrzymanej w formie czeku z Irlandii?

*   z dniem otrzymania czeku (jest to data orientacyjna),
*   z dniem wystawienia czeku,
*   z dniem złożenia czeku do banku w celu realizacji,
*   z dnia postawienia do dyspozycji podatnika należności z czeku (wpływu na konto).

Zdaniem Wnioskodawczyni interpretacja przepisów prawa podatkowego w sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania czeków, z dniem otrzymania czeku, budzi wątpliwości. Zainteresowana uważa, że jest niesłuszna, krzywdząca, ponieważ sposób otrzymywania czeku odbywa się zawsze według tego samego schematu, np. czek za okres od 21 czerwca 2013 r. do 18 lipca 2013 r., wystawiony przez Departament (…) z Irlandii z dnia 12 lipca 2013, Wnioskodawczyni otrzymała w dacie około 8 lipca 2013 r. Zainteresowana nie jest w stanie podać dokładnej daty otrzymania czeku, ponieważ czek dostarcza poczta jako list zwykły, z datą od siedmiu do czterech dni wcześniejszą od daty wystawienia czeku. Wpływ należności (renty) z tego czeku na konto bankowe nastąpił 6 września 2013 r., czyli dwa miesiące później od daty otrzymania czy wystawienia. Regułą jest, że wpływ gotówki z czeku na konto Wnioskodawczyni odbywał się z opóźnieniem od dwóch do trzech miesięcy od dnia realizacji czeku w banku. Zainteresowana uważa, że przychód,a w konsekwencji dochód pojawia się wtedy, gdy otrzyma pieniądze, a nie w chwili samego świadczenia przez osobę zobowiązaną, ponieważ Wnioskodawczyni przysługuje należność w określonej wysokości. Wykazanie należności z tytułu czeku w przyszłości powinno stanowić dochód, w którym zostaną postawione pieniądze do dyspozycji podatnika i wówczas należy odprowadzić należny podatek dochodowy. Zainteresowana pragnie zaznaczyć, że interpretacja urzędu skarbowego nakłada obowiązek zapłaty podatku za sam fakt otrzymania czeku, który de facto należy traktować jako papier, druk, ponieważ nie jest on środkiem płatniczym, nie można go skonsumować ani w dacie otrzymania, dacie wystawienia, czy dacie złożenia w banku. Konsumpcja następuje w dacie wpływu na konto, zatem zdaniem Wnioskodawczyni momentem otrzymania przychodu jest data wpływu środków na konto.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodami z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną, jak i niepieniężną.

Przez wartości pieniężne należy rozumieć takiego rodzaju instrumenty pieniężne, które pełniąc funkcję płatniczą mają moc umarzania zobowiązań. Tego rodzaju charakter prawny posiadają m.in. czeki (poza tym przykładowo weksle czy przekazy), warto zauważyć, że z momentem otrzymania czeku przez podatnika zobowiązanie dłużnika względem niego wygasa. W świetle wyżej powołanego art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f. oznacza to, że otrzymanie czeku prowadzi do powstania przychodu w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z przestawionego wniosku wynika, że Wnioskodawczyni otrzymuje rentę wdowią z Irlandii. Wypłata renty następuje poprzez otrzymywanie czeku, a w konsekwencji jego realizacji przez bank w Polsce. Terminy otrzymania czeku są różne, zawsze dotyczą okresu czterech tygodni.

Czeki posiadając same w sobie wartość majątkową reprezentują gotówkową wartość uzyskanej renty, zatem z momentem otrzymania czeku przez podatnika należy uznać, że dochód z tytułu renty zagranicznej został już osiągnięty. W konsekwencji uzyskanie przedmiotowego dochodu przez podatnika objęta jest hipotezą art. 44 ust. 1a pkt 2 i ust. 3a i ust. 3e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. z uwagi na to, że dochód uzyskiwany jest przez podatnika bez pośrednictwa płatnika, podatnik po otrzymaniu czeku ma obowiązek samodzielnie uiszczać zaliczki na podatek w terminach i na zasadach wskazanych w art. 44 ust. 3a i ust. 3e ww. ustawy, tj. za miesiąc, w którym czek został otrzymany zaliczka na podatek powinna być wpłacona przez podatnika na rachunek właściwego urzędu skarbowego w terminie do 20 dnia następnego miesiąca (a za grudzień – w terminie złożenia zeznania podatkowego).

Zatem, w sytuacji otrzymywania przez Zainteresowaną renty wdowiej z Irlandii, stwierdzić należy, że obowiązek podatkowy zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, powstaje w dniu otrzymania czeku, a nie w dniu jego realizacji.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.