Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-2-1/4511-82/15/BJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-07-27
Teza: 1. Czy „zasiłek dla owdowiałych rodziców” podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym? 2. Czy bank słusznie pobiera podatek od „zasiłku dla owdowiałych rodziców”?
Słowa kluczowe: dochód-dochody uzyskiwane za granicą; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; Wielka Brytania; zasiłki
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, ze zm.) w związku z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U., poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 20 kwietnia 2015 r. (data wpływu do Biura – 27 kwietnia 2015 r.), uzupełnionym 30 czerwca 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania otrzymanego z Wielkiej Brytanii zasiłku dla owdowiałych rodziców – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 kwietnia 2015 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m. in. w zakresie opodatkowania otrzymanego z Wielkiej Brytanii zasiłku dla owdowiałych rodziców.

Z uwagi na fakt, iż wniosek nie spełniał wymogów formalnych, w piśmie z 22 czerwca 2015 r. znak: IBPB-2-1/4511-81/15/BJ, IBPB-2-1/4511-82/15/BJ wezwano Wnioskodawczynię o jego uzupełnienie. Wniosek uzupełniono 30 czerwca 2015 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony m. in. następujący stan faktyczny:

Dnia 29 lipca 2014 r. Wnioskodawczyni otrzymała od brytyjskiej instytucji DWP (Department for Work & Pensions IPC BB International Pension Centre) decyzję o przyznaniu zasiłku dla owdowiałych rodziców (Widowed Parent’s Allowance). Świadczenie to jest wypłacane na dziecko poniżej 16 roku życia, mieszkające z rodzicem lub w wieku pomiędzy 16 a 20 rokiem życia, które odbywa kształcenie. Zasiłek ten został przyznany Wnioskodawczyni na dwoje dzieci na podstawie brytyjskich przepisów. Pierwsza transza wpłynęła na konto Wnioskodawczyni 1 sierpnia 2014 r. w kwocie 7.814,12 zł (kwota naliczona w wysokości 40,28 GBP tygodniowo począwszy od 11 listopada 2013 r. Kolejne transze wpływają systematycznie raz w miesiącu (są to kwoty o różnej wartości w wysokości kilkuset zł). Od tego zasiłku bank polski pobrał i nadal pobiera podatek dochodowy. Instytucja brytyjska nie pobrała podatku.

W piśmie z 26 czerwca 2015 r. (data wpływu do Biura – 30 czerwca 2015 r.), stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawczyni wskazała, iż tylko w Polsce posiada miejsce zamieszkania i swoje centrum interesów życiowych. Przebywa na terytorium Polski powyżej 183 dni w roku podatkowym. Wnioskodawczyni posiada obywatelstwo polskie. Wypłacony zasiłek dla owdowiałych rodziców został przyznany Wnioskodawczyni na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych obowiązujących w Wielkiej Brytanii, a zatem ten zasiłek jest rodzajem świadczenia rodzinnego będącego odpowiednikiem polskich świadczeń rodzinnych przyznanych na podstawie ustawy o świadczeniach rodzinnych.

W związku z powyższym zadano m. in. następujące pytania:

1.  Czy „zasiłek dla owdowiałych rodziców” podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym?
2.  Czy bank słusznie pobiera podatek od „zasiłku dla owdowiałych rodziców”?

Wnioskodawczyni uważa, że od „zasiłku dla owdowiałych rodziców” przyznanego przez brytyjską instytucję podatek dochodowy został pobrany i pobierany jest nadal niesłusznie. Zasiłek dla owdowiałych rodziców można zakwalifikować jako „Inne podobne wynagrodzenie”, o którym mowa w art. 17 ust. 1 Konwencji polsko-brytyjskiej. Świadczenie w postaci zasiłku dla owdowiałego rodzica na wychowanie dziecka przyznane na podstawie brytyjskich przepisów o świadczeniach rodzinnych wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Polsce jest zwolnione od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie zaznacza się, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawczyni w zakresie opodatkowania otrzymanego z Wielkiej Brytanii zasiłku dla owdowiałych rodziców. W zakresie opodatkowania otrzymanego z Wielkiej Brytanii zasiłku żałobnego wydano odrębną interpretację znak: IBPB-2-1/4511-81/15/BJ.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361, ze zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Stosownie do art. 3 ust. 2a ww. ustawy osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ww. ustawy).

Z wniosku wynika, że dnia 29 lipca 2014 r. Wnioskodawczyni otrzymała od brytyjskiej instytucji DWP decyzję o przyznaniu zasiłku dla owdowiałych rodziców. Świadczenie to jest wypłacane na dziecko poniżej 16 roku życia, mieszkające z rodzicem lub w wieku pomiędzy 16 a 20 rokiem życia, które odbywa kształcenie. Wypłacony zasiłek dla owdowiałych rodziców został przyznany Wnioskodawczyni na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych obowiązujących w Wielkiej Brytanii. Zasiłek ten został przyznany Wnioskodawczyni na dwoje dzieci na podstawie brytyjskich przepisów. Pierwsza transza wpłynęła na konto Wnioskodawczyni 1 sierpnia 2014 r. w kwocie 7.814,12 zł. Kolejne transze wpływają systematycznie raz w miesiącu (są to kwoty o różnej wartości w wysokości kilkuset zł). Od tego zasiłku bank polski pobrał i nadal pobiera podatek dochodowy. Instytucja brytyjska nie pobrała podatku. Wnioskodawczyni w Polsce posiada miejsce zamieszkania i swoje centrum interesów życiowych. Przebywa na terytorium Polski powyżej 183 dni w roku podatkowym.

Wnioskodawczyni uważa, że od „zasiłku dla owdowiałych rodziców” przyznanego przez brytyjską instytucję podatek dochodowy został pobrany i pobierany jest nadal niesłusznie.

W myśl art. 17 ust. 1 Konwencji z dnia 20 lipca 2006 r. między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych (Dz.U. z 2006 r., Nr 250, poz. 1840) z zastrzeżeniem postanowień artykułu 18 ustęp 2 niniejszej Konwencji, emerytury, renty i inne podobne wynagrodzenia wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie (w Polsce), podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie (w Polsce).

Ponieważ ww. zasiłek – jak wynika z treści wniosku – został przyznany przez stronę brytyjską na podstawie decyzji, z której wynika, że jest to zasiłek dla owdowiałego rodzica to należy zgodzić się z Wnioskodawczynią, że można go zakwalifikować jako „inne podobne wynagrodzenie”, o którym mowa w art. 17 ust. 1 Konwencji polsko-brytyjskiej.

Zatem, na podstawie powołanych przepisów prawa, świadczenia z Wielkiej Brytanii otrzymane przez osobę mającą miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terenie Polski, określone w art. 17 ust. 1 ww. Konwencji jako „inne podobne wynagrodzenia” podlegają opodatkowaniu tylko w Polsce. Oznacza to, że do ich opodatkowania w Polsce stosuje się przepisy polskiego prawa podatkowego obowiązujące w danym roku podatkowym.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 ww. Konwencji części dochodu, inne niż dochód wypłacany przez trust lub z majątku spadkowego w wyniku zarządzania tym majątkiem, bez względu na to gdzie powstają, osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, które nie zostały objęte postanowieniami poprzednich artykułów niniejszej Konwencji, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są świadczenia rodzinne otrzymane na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych, dodatki rodzinne i pielęgnacyjne, świadczenia pieniężne otrzymane w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów oraz zasiłki porodowe otrzymane na podstawie odrębnych przepisów.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane wyżej przepisy prawa należy stwierdzić, iż zgodnie z postanowieniami Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych, świadczenie w postaci zasiłku dla owdowiałego rodzica z Wielkiej Brytanii wypłacone Wnioskodawczyni mającej miejsce zamieszkania w Polsce podlega opodatkowaniu tylko w Polsce. Jednocześnie jednak, jako świadczenie otrzymane na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych, jest zwolnione od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do poboru zaliczek miesięcznych jako płatnicy są obowiązane osoby prawne i ich jednostki organizacyjne, które dokonują wypłaty emerytur i rent z zagranicy – od wypłacanych przez nie emerytur i rent.

Natomiast zgodnie z art. 12 ust. 7 ww. ustawy, przez emeryturę lub rentę rozumie się łączną kwotę świadczeń emerytalnych i rentowych, w tym kwoty emerytur kapitałowych wypłacanych na podstawie ustawy o emeryturach kapitałowych, wraz ze wzrostami i dodatkami, z wyłączeniem dodatków rodzinnych i pielęgnacyjnych oraz dodatków dla sierot zupełnych do rent rodzinnych.

Jednakże jak wskazano we wniosku, Wnioskodawczyni otrzymała świadczenie rodzinne (zasiłek dla owdowiałego rodzica) przyznane na podstawie brytyjskich przepisów o świadczeniach rodzinnych, zatem bank wypłacając ww. świadczenie zwolnione od podatku, nie stanowiące renty zagranicznej, nie był i nie jest zobowiązany do pobrania od niego i odprowadzenia podatku dochodowego.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.