Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-755/14/MCZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-12-18
Teza: opodatkowanie dochodów, które zostaną uzyskane w 2015 r. z pracy najemnej wykonywanej na pokładzie statku morskiego
Słowa kluczowe: dochód-dochody uzyskiwane za granicą; marynarze; podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od osób fizycznych; praca-praca najemna; Singapur; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; Wielka Brytania; wynagrodzenia
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 2 września 2014 r. (data wpływu do Biura – 15 września 2014 r.), uzupełnionym 13 listopada 2014 r., o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącym podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów uzyskanych w 2015 r. z pracy najemnej wykonywanej na pokładzie statku – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 września 2014 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów uzyskanych w 2015 r. z pracy najemnej wykonywanej na pokładzie statku.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego w piśmie z 4 listopada 2014 r. znak: IBPB II/1/415-755/14/MCZ wezwano o jego uzupełnienie. Wniosek uzupełniono 13 listopada 2014 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest marynarzem, zatrudnionym przez przedsiębiorstwo „X7-C” z siedzibą w Singapurze. Pracuje na statku pływającym pod banderą Ilse of Man. Właścicielem statku jest przedsiębiorstwo „X7-K” z siedzibą w Norwegii. Wnioskodawca pracuje w żegludze międzynarodowej; najczęściej na Morzu Północnym.

Główna siedziba firmy „X7” znajduje się w L. w Wielkiej Brytanii. Tam zapadają wszystkie decyzje strategiczne i tam znajduje się zarząd główny przedsiębiorstwa. Na dowód tego Wnioskodawca posiada odpowiednie zaświadczenie.

Statek zarządzany jest przez przedsiębiorstwo „X7-I” z siedzibą w Wielkiej Brytanii.

Miejsce faktycznego zarządu (siedziba) pracodawcy znajduje się w L..

Miejsce faktycznego zarządu przedsiębiorstwa, które eksploatuje statek (armator) znajduje się również w L..

Przedsiębiorstwo, znajdujące się w Singapurze podlega zarządowi przedsiębiorstwa znajdującego się w Wielkiej Brytanii, wobec tego przedsiębiorstwo eksploatujące statek (jego zarząd) znajduje się w efekcie w Wielkiej Brytanii.

Wynagrodzenie jest wypłacane przez przedsiębiorstwo ”X7-C”, które stanowi oddział finansowy (księgowy) firmy „X7”.

Pracodawca odprowadza podatek za pracę w krajach, w których powstaje obowiązek podatkowy wobec Wnioskodawcy a zależy to od obszaru, w którym statek pracuje (przebywa).

Obecnie pracodawca potrąca Wnioskodawcy miesięcznie około 30-33 % podatku, który jest odprowadzany do urzędu skarbowego w Wielkiej Brytanii. Wnioskodawca posiada odpowiednie dowody w formie miesięcznych potwierdzeń wynagrodzenia, gdzie znajdują się jego przychody i potrącenia oraz roczne rozliczenia z zapłaconego przez niego podatku.

Wnioskodawca jest obywatelem Polski. Przebywa powyżej 183 dni po za Polską. Oprócz dochodów z pracy wykonywanej na ww. statku Wnioskodawca nie uzyskuje innych dochodów.

Do tej pory Wnioskodawca nie składał rocznych rozliczeń podatkowych i nie płacił podatków w Polsce. Posiada wydane dla niego interpretacje indywidualne z lat poprzednich.

Wątpliwości Wnioskodawcy budzi nowa, ratyfikowana niedawno i wchodząca w życie od 1 stycznia 2015 r., umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a Singapurem.

Wnioskodawca płaci podatek dochodowy w Wielkiej Brytanii – miejscu siedziby zarządu głównego pracodawcy.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że jego centrum interesów życiowych i gospodarczych znajduje się w Polsce. Nie jest obywatelem innego kraju.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

1.  Czy Wnioskodawca powinien złożyć roczne zeznanie podatkowe w Polsce w roku 2016 za rok 2015?
2.  Czy Wnioskodawca powinien płacić podatek dochodowy w Polsce od stycznia 2015 r. pomimo płacenia podatków w Wielkiej Brytanii?

Wnioskodawca uważa, na podstawie przepisów prawa oraz interpretacji indywidualnych jak również dlatego, że płaci podatek dochodowy w kraju siedziby nie powinien składać rocznego zeznania podatkowego w Polsce oraz nie powinien płacić podatku dochodowego w Polsce.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) osoby fizyczne jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Zgodnie z art. 3 ust. 1a tej ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ww. ustawy).

Jak wynika z treści wniosku, Wnioskodawca jest obywatelem Polski i polskim rezydentem podatkowym, który w 2015 r. będzie wykonywał pracę najemną za granicą na pokładzie statku. Przedsiębiorstwo zatrudniające Wnioskodawcę znajduje się w Singapurze. Statek jest zarządzany przez przedsiębiorstwo z siedzibą w Wielkiej Brytanii. Miejsce faktycznego zarządu przedsiębiorstwa (armatora), które eksploatuje statek znajduje się w Wielkiej Brytanii.

W celu ustalenia gdzie, w którym kraju Wnioskodawca podlegał będzie obowiązkowi podatkowemu w 2015 r. należy poddać analizie przepisy umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Singapuru w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, sporządzonej w Singapurze dnia 4 listopada 2012 r. (Dz.U. z 2014 r., poz. 443), której nowe brzmienie ma zastosowanie do dochodów od 1 stycznia 2015 r. oraz przepisy Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych, podpisanej w L. dnia 20 lipca 2006 r. (Dz.U. Nr 250, poz. 1840).

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 umowy polsko – singapurskiej, z zastrzeżeniem postanowień artykułów 16, 18 i 19, pensje, płace oraz inne podobne wynagrodzenia, uzyskane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie (w Polsce) w związku z wykonywaniem pracy najemnej, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie (w Polsce), chyba że praca wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie (w Singapurze). Jeżeli praca jest tam wykonywana, to otrzymywane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim Państwie (w Singapurze).

Bez względu na poprzednie postanowienia niniejszego artykułu, wynagrodzenie uzyskane, w związku z wykonywaniem pracy najemnej na pokładzie statku morskiego lub statku powietrznego, eksploatowanego w transporcie międzynarodowym przez przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa (Singapuru) podlega opodatkowaniu tylko w tym Państwie (w Singapurze). Jednakże, jeżeli takie wynagrodzenie jest uzyskiwane przez osobę mająca miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie (w Polsce) wówczas może ono także być opodatkowane w tym drugim Państwie (w Polsce) – ust. 3 art. 15 umowy polsko – singapurskiej.

Użyty w powyższym przepisie zwrot „może być opodatkowane” oznacza brak wyłączności do opodatkowania tego dochodu przez państwo, w którym podatnik świadczy pracę.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. f) ww. umowy określenia „przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa” i „przedsiębiorstwo drugiego Umawiającego się Państwa” oznaczają odpowiednio przedsiębiorstwo prowadzone przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym Umawiającym się Państwie i przedsiębiorstwo prowadzone przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie.

Natomiast określenie „transport międzynarodowy” oznacza wszelki transport statkiem morskim lub statkiem powietrznym, eksploatowanym przez przedsiębiorstwo którego faktyczny zarząd znajduje się w Umawiającym się Państwie z wyjątkiem przypadku, gdy statek morski lub statek powietrzny jest eksploatowany wyłącznie między miejscami położonymi w drugim Umawiającym się Państwie – art. 3 ust. 1 lit. h) umowy polsko-singapurskiej.

Analiza wyżej powołanych przepisów umowy polsko-singapurskiej prowadzi do wniosku, że aby dochód osoby mającej miejsce zamieszkania w Polsce z tytułu pracy wykonywanej na pokładzie statku morskiego był opodatkowany na podstawie art. 15 ust. 3 ww. umowy praca musi być wykonywana na pokładzie statku morskiego eksploatowanego w transporcie międzynarodowym przez przedsiębiorstwo singapurskie, którego siedziba oraz faktyczny zarząd znajduje się w Singapurze. Wówczas do dochodów tych ma zastosowanie niżej powołana metoda unikania podwójnego opodatkowania.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ww. umowy, w przypadku Polski, podwójnego opodatkowania unika się w następujący sposób:

1.  jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy może być opodatkowany w Singapurze, Polska zezwoli na odliczenie od podatku od dochodu osoby, kwoty równej podatkowi zapłaconemu w Singapurze. Jednakże takie odliczenie nie może przekroczyć tej części podatku, obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na dochód lub zyski majątkowe uzyskane w Singapurze.
2.  jeżeli zgodnie z jakimkolwiek postanowieniem niniejszej Umowy, dochód uzyskany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce jest zwolniony z opodatkowania w Polsce, Polska może, przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu takiej osoby, uwzględnić zwolniony dochód.

Zatem w Polsce – w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu – należy zastosować określoną w art. 22 ust. 1 lit. a) umowy polsko-singapurskiej metodę zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu (tzw. metoda odliczenia proporcjonalnego).

Ww. zasada znajduje odzwierciedlenie w treści art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W myśl jego postanowień jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania nie stanowi o zastosowaniu metody określonej w ust. 8, lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody te łączy się z dochodami ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie. Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w państwie obcym.

W przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 1, uzyskującego wyłącznie dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które nie są zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, zasady określone w ust. 9 stosuje się odpowiednio – art. 27 ust. 9a ww. ustawy.

Natomiast zgodnie z treścią art. 14 ust. 1 Konwencji polsko-brytyjskiej z zastrzeżeniem postanowień artykułów 15, 17, 18 i 19 niniejszej Konwencji, pensje, płace i inne podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie (w Polsce) otrzymuje za pracę najemną, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie (w Polsce), chyba że praca wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie (w Wielkiej Brytanii). Jeżeli praca jest tam wykonywana, to otrzymywane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim Państwie (w Polsce).

Przy czym, według postanowień art. 14 ust. 3 tej Konwencji, bez względu na poprzednie postanowienia niniejszego artykułu, wynagrodzenie otrzymywane za pracę najemną, wykonywaną na pokładzie statku morskiego bądź statku powietrznego eksploatowanego w transporcie międzynarodowym przez przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa (w Wielkiej Brytanii) może być opodatkowane w tym Państwie (w Wielkiej Brytanii).

Stosownie do art. 3 ust. 1 lit. g) ww. Konwencji polsko-brytyjskiej określenia „przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa” i „przedsiębiorstwo drugiego Umawiającego się Państwa” oznaczają odpowiednio przedsiębiorstwo prowadzone przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym Umawiającym się Państwie i przedsiębiorstwo prowadzone przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie.

Natomiast określenie „transport międzynarodowy” oznacza wszelki transport statkiem morskim lub statkiem powietrznym, eksploatowanym przez przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa (Wielkiej Brytanii), z wyjątkiem przypadku, kiedy statek morski lub statek powietrzny eksploatowany jest wyłącznie między miejscami położonymi w drugim Umawiającym się Państwie – art. 3 pkt 1 lit. h) Konwencji polsko-brytyjskiej.

Użyty w art. 14 ust. 1 i 3 powyższej Konwencji zwrot „może być opodatkowane” oznacza brak wyłączności do opodatkowania tego dochodu przez państwo, w którym podatnik świadczy pracę. Zatem dochód osoby mającej miejsce zamieszkania w Polsce z tytułu pracy wykonywanej na pokładzie statku morskiego eksploatowanego przez przedsiębiorstwo mające siedzibę i miejsce faktycznego zarządu na terytorium Wielkiej Brytanii, jest opodatkowany zarówno w Wielkiej Brytanii, jak i w państwie rezydencji, tj. w Polsce, oczywiście przy uwzględnieniu metody zapobieżeniu podwójnemu opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 22 ust. 2 ww. Konwencji, w przypadku Polski, podwójnego opodatkowania unika się w następujący sposób:

1.  Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami niniejszej Konwencji podlega opodatkowaniu w Zjednoczonym Królestwie, Polska zwolni taki dochód z opodatkowania, z zastrzeżeniem postanowień punktu b) niniejszego ustępu.
2.  Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód lub zyski majątkowe, które zgodnie z postanowieniami artykułów 10, 11, 12 lub 13 niniejszej Konwencji, mogą być opodatkowane w Zjednoczonym Królestwie, Polska zezwoli na odliczenie od podatku od dochodu lub zysków majątkowych tej osoby kwoty równej podatkowi zapłaconemu w Zjednoczonym Królestwie. Jednakże, takie odliczenie nie może przekroczyć tej części podatku, obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na dochód lub zyski majątkowe uzyskane w Zjednoczonym Królestwie.
3.  Jeżeli zgodnie z postanowieniami niniejszej Konwencji dochód uzyskany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce jest zwolniony z opodatkowania w Polsce, Polska może, przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu lub zysków majątkowych takiej osoby, uwzględnić zwolniony dochód.

Zatem w Polsce – w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu – należy zastosować określoną w art. 22 ust. 2 lit. c) Konwencji metodę zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu (tzw. metoda wyłączenia z progresją).

Ww. zasada znajduje odzwierciedlenie w treści art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W myśl jego postanowień jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, oprócz dochodów podlegających opodatkowaniu, zgodnie z ust. 1, osiągał również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych – podatek określa się w następujący sposób:

1.  do dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym dodaje się dochody zwolnione od tego podatku i od sumy tych dochodów oblicza się podatek według skali określonej w ust. 1,
2.  ustala się stopę procentową tego podatku do tak obliczonej sumy dochodów,
3.  ustaloną zgodnie z pkt 2 stopę procentową stosuje się do dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Zasadę opodatkowania przedstawioną w wyżej powołanym art. 27 ust. 8 ww. ustawy stosuje się wyłącznie w przypadku, jeżeli podatnik oprócz dochodów zwolnionych z opodatkowania na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, osiągnął inne dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce na ogólnych zasadach albo chciał skorzystać z preferencyjnego rozliczenia rocznego np. łącznie z małżonkiem.

W przeciwnym razie, podatnik nie ma obowiązku składania zeznania podatkowego w Polsce.

Jak wynika z treści wniosku i jego uzupełnienia, Wnioskodawca jest marynarzem pracującym na statku pływającym w żegludze międzynarodowej, najczęściej na Morzu Północnym. Przedsiębiorstwo zatrudniające Wnioskodawcę znajduje się w Singapurze i jest częścią przedsiębiorstwa, którego główna siedziba i główny zarząd znajduje się w Wielkiej Brytanii. Statek pływa pod banderą wyspy Man, jest własnością przedsiębiorstwa z siedzibą w Norwegii. W Wielkiej Brytanii (tam ma siedzibę) znajduje się także przedsiębiorstwo, które zarządza statkiem; miejsce faktycznego zarządu przedsiębiorstwa, które eksploatuje statek (armator) znajduje się w Wielkiej Brytanii. Wynagrodzenie Wnioskodawcy jest wypłacane przez oddział finansowy (księgowy) firmy z siedzibą w Wielkiej Brytanii. Pracodawca odprowadza podatek za pracę w krajach, w których powstaje obowiązek podatkowy wobec Wnioskodawcy, a zależy to od obszaru, na którym przebywa statek, na którym pracuje Wnioskodawca. Wnioskodawca jest obywatelem polskim i nie posiada obywatelstwa innego kraju. Oprócz dochodów z pracy wykonywanej na ww. statku Wnioskodawca nie uzyskuje innych dochodów. Wnioskodawca przebywa ponad 183 dni w roku po za Polską. Centrum interesów życiowych i gospodarczych Wnioskodawcy znajduje się w Polsce. Wnioskodawca nie uzyskuje innych dochodów w Polsce.

Analiza elementów zaprezentowanego zdarzenia przyszłego i powołanych wyżej przepisów prawa wskazuje, że skoro – jak stwierdza Wnioskodawca we wniosku – statek pływający pod banderą wyspy Man, na pokładzie którego Wnioskodawca będzie w 2015 r. wykonywał pracę, eksploatowany będzie przez przedsiębiorstwo, którego siedziba i faktyczny zarząd znajduje się i będzie znajdował się w 2015 r. na terytorium Wielkiej Brytanii, to w niniejszej sprawie zastosowanie będą miały postanowienia wyżej powołanej Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych; w szczególności jej art. 14 ust. 3.

Bez znaczenia będzie zatem fakt, iż statek, na którym Wnioskodawca będzie świadczył pracę najemną w 2015 r. będzie pływał pod banderą wyspy Man oraz, że Wnioskodawca będzie zatrudniony przez oddział przedsiębiorstwa, znajdujący się w Singapurze skoro z treści wniosku nie wynika wprost, że statek na którym będzie wykonywał pracę Wnioskodawca będzie w 2015 r. eksploatowany w transporcie międzynarodowym przez singapurskie przedsiębiorstwo a wynika natomiast, że przedsiębiorstwo eksploatujące statek (armator) znajduje się na terytorium Wielkiej Brytanii; siedziba armatora i faktyczny zarząd znajduje się również na terytorium Wielkiej Brytanii. (Wprawdzie w opisie zdarzenia przyszłego po powyższym stwierdzeniu w następnym zdaniu Wnioskodawca używa określenia „wobec tego” – w odniesieniu do wcześniejszego stwierdzenia – że przedsiębiorstwo eksploatujące statek znajduje się w Wielkiej Brytanii, jednakże wobec pozostałych elementów opisu zdarzenia przyszłego Organ przyjął, pierwsze stwierdzenie Wnioskodawcy w tym zakresie za rzeczywiste i dokonał oceny stanowiska Wnioskodawcy przy uwzględnieniu tego założenia).

Zatem w przedmiotowej sprawie do dochodów, które zostaną osiągnięte przez Wnioskodawcę w 2015 r., nie ma zastosowania wskazana przez niego we wniosku umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Singapuru w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu.

Mając na uwadze ww. okoliczności faktyczne oraz powołany wyżej stan prawny stwierdzić zatem należy, iż dochody, które uzyska Wnioskodawca w 2015 r. z pracy wykonywanej na pokładzie statku morskiego eksploatowanego przez przedsiębiorstwo mające siedzibę i zarząd w Wielkiej Brytanii będą zwolnione z opodatkowania w Polsce na podstawie art. 22 ust. 2 pkt a) ww. Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej. W konsekwencji, Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku zapłaty podatku od ww. dochodów w Polsce oraz w przypadku nie osiągnięcia innych dochodów podlegających opodatkowaniu w Polsce, nie będzie miał również obowiązku złożenia deklaracji i zeznania podatkowych za 2015 r.

W sytuacji natomiast osiągnięcia w 2015 r. innych niż ww. dochodów podlegających w Polsce opodatkowaniu na zasadach ogólnych, dochody z tytułu pracy na pokładzie statku będą opodatkowane w sposób określony w art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dochody z pracy najemnej na pokładzie statku należy wówczas uwzględnić do ustalenia stopy procentowej, według której Wnioskodawca powinien obliczyć podatek należny od pozostałych dochodów podlegających opodatkowaniu w Polsce.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe, aczkolwiek nie z powodu tego, że płaci podatek „w kraju siedziby”, ale ze względu na to, że przepisy tak stanowią.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazuje się, iż organ interpretacyjny rozpatruje sprawę tylko i wyłącznie w granicach zdarzenia przedstawionego we wniosku przez Wnioskodawcę. Organ nie ocenia zgodności opisu zdarzenia sformułowanego we wniosku z rzeczywistością. Jeżeli zdarzenie przedstawione we wniosku nie odpowiada rzeczywistości, interpretacja nie wywołuje skutków prawnych.

Końcowo wskazać należy, że ponieważ przedmiotem wniosku było ocena stanowiska Wnioskodawcy w zakresie obowiązku złożenia przez niego w Polsce rocznego zeznania podatkowego i zapłacenia podatku za 2015 r., od dochodu, który osiągnie z tytułu wykonywania pracy najemnej na pokładzie statku, w przedmiotowej interpretacji organ interpretacyjny nie odniósł się do stwierdzenia Wnioskodawcy, że pracodawca odprowadza podatek za pracę w krajach, w których powstaje obowiązek podatkowy wobec Wnioskodawcy, a zależy to od obszaru, na którym przebywa statek, na którym pracuje Wnioskodawca – przyjmując, że stanowi ono wyłącznie element opisu zdarzenia przyszłego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.