Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.859.2025.1.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-10
Teza: Możliwości zaliczenia do kup wydatków poniesionych przed
rozpoczęciem działalności gospodarczej.
Słowa kluczowe: aplikacja-aplikacja radcowska
działalność-działalność gospodarcza
koszt-koszty uzyskania przychodów
radca prawny
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 12 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest radcą prawnym. W kwietniu 2025 roku złożyła z wynikiem
    pozytywnym egzamin radcowski, o którym mowa w art. 36 (1) ustawy o radcach

    prawnych. W czerwcu 2025 r. złożyła uroczyste ślubowanie i została wpisana na listę
    radców prawnych prowadzoną przez Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych W lipcu
    2025 r. rozpoczęła wykonywanie działalności gospodarczej w formie jednoosobowej
    kancelarii radcy prawnego Przed rozpoczęciem działalności gospodarczej
    Wnioskodawczyni poniosła szereg wydatków, które były niezbędne do uzyskania
    uprawnień zawodowych radcy prawnego oraz formalnej możliwości wykonywania
    zawodu, w szczególności: 1. opłatę za egzamin wstępny na aplikację radcowską, 2. opłaty
    roczne za odbywanie trzyletniej aplikacji radcowskiej, 3. obowiązkowe miesięczne składki
    członkowskie jako aplikanta radcowskiego, 4. opłatę za egzamin radcowski, 5. opłatę za
    wpis na listę radców prawnych oraz opłatę manipulacyjną. Wszystkie powyższe wydatki
    zostały poniesione w celu uzyskania uprawnień zawodowych warunkujących możliwość
    prowadzenia działalności gospodarczej w formie kancelarii radcy prawnego. Bez ich
    poniesienia rozpoczęcie tej działalności byłoby niemożliwe. W tym miejscu podkreślam, że
    opłata od egzaminu na aplikację radcowską i opłata od egzaminu radcowskiego stanowią
    dochód budżetu państwa, a uiszczane są na rzecz Ministerstwa Sprawiedliwości w tym
    zakresie będącym statioo fisci budżetu państwa (art. 33(4) ustawy o radcach prawnych
    oraz art. 36(3) ustawy o radcach prawnych). Po pozytywnym zdaniu egzaminu
    radcowskiego, kandydat na radcę prawnego powinien również uiścić opłatę za wpis na
    listę radców prawnych oraz opłatę manipulacyjną (art. 60 ust. 11 ustawy o radcach
    prawnych i zgodnie z uchwałą). Wnioskodawca wskazuje, że przepisy ustawy o radcach
    prawnych przewidują obligatoryjne etapy i opłaty związane z uzyskaniem tytułu
    zawodowego, w tym: - art. 33(4) ustawy o radcach prawnych – opłata za egzamin wstępny
    na aplikację, - art. 32 ust. 1 ustawy o radcach prawnych – obowiązek odbycia odpłatnej
    aplikacji radcowskiej, - art. 36(3) ustawy o radcach prawnych – opłata za egzamin
    radcowski, - art. 60 ust. 11 ustawy o radcach prawnych – opłata za wpis na listę radców
    prawnych. Powyższe wydatki mają charakter obligatoryjny, a ich poniesienie stanowi
    warunek sine qua non rozpoczęcia działalności gospodarczej w zawodzie radcy prawnego.

## Pytanie

Czy wydatki poniesione przez Wnioskodawczynię w związku z uzyskaniem uprawnień
    zawodowych radcy prawnego – w szczególności koszty egzaminu radcowskiego oraz
    koszty wpisu na listę radców prawnych (opłata za wpis na listę i opłata manipulacyjna) –
    mogą zostać zakwalifikowane do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej działalności
    gospodarczej (kancelarii radcy prawnego), założonej tuż po uzyskaniu uprawnień
    zawodowych?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni, wydatki poniesione w celu uzyskania uprawnień zawodowych
    radcy prawnego, w tym opłata za egzamin radcowski oraz opłata za wpis na listę radców
    prawnych, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów w prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej - ustawa
    o PIT):"Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
    przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
    wymienionych w art. 23.” Wydatki te pozostają w bezpośrednim i racjonalnym związku z
    prowadzoną działalnością gospodarczą, ponieważ bez ich poniesienia Wnioskodawczyni
    nie mogłaby w ogóle uzyskać uprawnień niezbędnych do jej rozpoczęcia. Koszty egzaminu
    zawodowego oraz wpisu na listę radców prawnych nie mają charakteru osobistego — są
    one obligatoryjnym elementem procesu uzyskania tytułu zawodowego, a tym samym są
    nierozerwalnie powiązane z przyszłą działalnością gospodarczą kancelarii radcy
    prawnego. Wnioskodawczyni wskazuje, że analogiczne stanowisko zostało wyrażone w
    interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 20 lutego 2025 r.,
    nr 0112-KDIL2-2.4011.895.2024.2.AG, dotyczącej adwokata, gdzie organ podatkowy uznał
    za prawidłowe stanowisko w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania
    przychodów wydatków poniesionych w roku rozpoczęcia działalności gospodarczej (m.in.

    kosztów egzaminu zawodowego). Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawczyni stoi na
    stanowisku, że wydatki: poniesione w 2025 roku, tj. w roku, w którym rozpoczęto
    działalność gospodarczą, w szczególności opłata za egzamin radcowski oraz opłata za wpis
    na listę radców prawnych, pozostające w bezpośrednim związku z uzyskaniem
    przychodów z prowadzonej kancelarii, mogą zostać uznane za koszty uzyskania
    przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, pod warunkiem ich właściwego
    udokumentowania.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie zaznaczam, że przedmiotowa interpretacja dotyczy tylko i wyłącznie kosztów
    egzaminu radcowskiego oraz kosztu wpisu na listę radców prawnych poniesionych w roku
    2025, tj. roku rozpoczęcia działalności gospodarczej zgodnie z zadanym pytaniem oraz
    przedstawionym własnym stanowiskiem do zadanego pytania.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów, winien, w myśl
    powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:
        pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami lub źródłem
        przychodów i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo
        zabezpieczenia źródła przychodów,
        nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania
        przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
        osób fizycznych,
        być właściwie udokumentowany.
    Powołany przepis wskazuje, że przy ocenie danego wydatku przede wszystkim musi
    istnieć źródło przychodów. Z zasadą tą skorelowane są przepisy ustanawiające reguły
    potrącania wydatków w określonym czasie.
    Stwierdzenie, że określone wydatki poniesione przez podatnika spełniają wszystkie
    wskazane przez ustawodawcę warunki podatkowego uznania ich za koszt uzyskania
    przychodów, stanowi bowiem niezbędną przesłankę odliczenia ich przez podatnika od
    osiągniętych przychodów.
    W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy
    przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo
    uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem
    jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
    Przy czym – związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem
    przychodów bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem ich źródła należy oceniać
    indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać,
    że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów bądź
    służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.
    Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodów to koszty, które poniesione zostały,
    aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie

    źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła
    przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów,
    w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju
    kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu niedopuszczenia do utraty źródła
    przychodów w przyszłości.
    Podkreślam przy tym, że obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo-
    skutkowego między poniesionym wydatkiem a przychodem uzyskanym z działalności,
    zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tego przychodu – każdorazowo spoczywa na
    podatniku.
    Ustawodawca, posługując się zwrotem „koszty poniesione w celu osiągnięcia
    przychodów”, przypisuje temu określeniu cechę świadomego, zamierzonego,
    przemyślanego i logicznego działania podatnika przyporządkowanego osiągnięciu
    przychodów, a nie odwołuje się do skutku będącego następstwem określonego działania.
    Wykładnia językowa użytego przez ustawodawcę pojęcia „koszty poniesione w celu
    osiągnięcia przychodów” oznacza, że podatnik ma możliwość odliczenia dla celów
    podatkowych wszelkich wydatków pod tym wszakże warunkiem, że wykaże, że świadomie
    poniósł określony wydatek, który ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a
    jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów.
    Zależność między poniesionymi w danym czasie kosztami a możliwością uzyskania w
    przyszłości z tego tytułu przychodów trzeba zatem rozpatrywać na podstawie
    adekwatnego związku przyczynowego. Przy kwalifikowaniu określonych wydatków
    poczynionych przez podatnika do kosztów podatkowych należy jednocześnie brać pod
    uwagę przeznaczenie wydatku (jego celowość), jak też potencjalną możliwość
    przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodów podatnika.
    Ponadto dodaję, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się za koszty uzyskania
    przychodów, nie stwarza domniemania, że wszystkie pozostałe koszty, które nie są
    wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zostają z mocy
    samego prawa uznane za koszty podlegające odliczeniu. Innymi słowy – poniesienie
    wydatku, który nie został wyłączony w art. 23 omawianej ustawy podatkowej, nie oznacza,
    że wydatek taki automatycznie będzie uznany za koszt uzyskania przychodów.
    W opisie sprawy wskazała Pani, że w kwietniu 2025 roku złożyła z wynikiem pozytywnym
    egzamin radcowski. W czerwcu 2025 r. złożyła uroczyste ślubowanie i została wpisana na
    listę radców prawnych prowadzoną przez Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych w
    Warszawie. W lipcu 2025 r. rozpoczęła Pani wykonywanie działalności gospodarczej w
    formie jednoosobowej kancelarii radcy prawnego. Przed rozpoczęciem działalności
    gospodarczej poniosła Pani szereg wydatków, które były niezbędne do uzyskania
    uprawnień zawodowych radcy prawnego oraz formalnej możliwości wykonywania
    zawodu. Wszystkie powyższe wydatki zostały poniesione w celu uzyskania uprawnień
    zawodowych warunkujących możliwość prowadzenia działalności gospodarczej w formie
    kancelarii radcy prawnego.
    Wymienione wydatki nie zostały ujęte w katalogu wydatków nieuznawanych za koszt
    uzyskania przychodów, zawartym w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Dla uzyskania takiego statusu konieczne jest również zaistnienie związku
    przyczynowego między poniesionym wydatkiem a celem, jakim jest osiągnięcie
    przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów. Istotnym warunkiem
    zaliczenia takich wydatków do kosztów uzyskania przychodów jest istnienie źródła
    przychodów, do którego dany wydatek można przyporządkować.
    Odnosząc się zatem do cytowanego uprzednio art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych oraz opisu zdarzenia, stwierdzam, że wydatki w
    postaci opłaty za egzamin radcowski oraz opłaty za wpis na listę radców prawnych
    poniesione w roku 2025 tj. w roku podatkowym, w którym istniało już to źródło

    przychodów, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów w dacie rozpoczęcia
    działalności. Podkreślam przy tym, że kosztem uzyskania przychodów mogą być wydatki
    właściwie udokumentowane.
    Pani stanowisko uznano za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Końcowo odnosząc się do powołanej interpretacji indywidualnej, wskazać należy, że
    rozstrzygnięcie w niej zawarte dotyczy konkretnej indywidualnej sprawy w określonym
    stanie faktycznym i w tej sprawie rozstrzygnięcie w niej zawarte jest wiążące, zatem nie
    może przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.