Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-456/14-4/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-07-28
Teza: Obowiązek płatnika.
Słowa kluczowe: delegacja-delegacja służbowa; polisa ubezpieczeniowa; pracownik; płatnik; stosunek-stosunek służbowy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej, przedstawione we wniosku z dnia 24 kwietnia 2014 r. (data wpływu 29 kwietnia 2014 r.), uzupełnionym w dniu 21 lipca 2014 r. o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 kwietnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 7 lipca 2014 r. znak ILPB1/415-456/14-2/AG na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 11 lipca 2014 r., a w dniu 21 lipca 2014 r. wniosek uzupełniono (uzupełnienie nadano w dniu 18 lipca 2014 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest pracodawcą w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy. W związku z dokonywaniem wypłat wynagrodzeń dla swych pracowników oraz innych świadczeń na rzecz byłych pracowników - emerytów i rencistów - pełni funkcję płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie określonym przepisami ustawy o PDOF.

Wnioskodawca, jest jednostką dominującą w grupie kapitałowej, w skład której wchodzą 82 spółki zależne w Polsce i za granicą. W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, pracownicy Wnioskodawcy odbywają zagraniczne podróże służbowe.

Wnioskodawca zawarł z towarzystwem ubezpieczeniowym umowę ubezpieczenia, zgodnie z którą ubezpiecza pracowników odbywających zagraniczne podróże służbowe. Przedmiotem ubezpieczenia są:

1.  koszty leczenia podczas podróży,
2.  koszty ratownictwa medycznego,
3.  koszty transportu i repatriacji,
4.  bagaż podróżny,
5.  odpowiedzialność cywilna,
6.  koszty udzielenia natychmiastowej pomocy assistance obejmujące:
    *   gwarancję pokrycia kosztów leczenia,
    *   organizację transportu do kraju zgodnie ze zleceniem lekarza,
    *   organizacja i pokrycie kosztów pobytu w hotelu, jeżeli transport chorego nie może nastąpić bezpośrednio po leczeniu,
    *   organizacja i zwrot kosztów powrotu do kraju w przypadku gdy po zakończeniu leczenia pracownik nie może powrócić zaplanowanym środkiem transportu,
    *   organizacja i pokrycie kosztów podróży osoby zastępującej w wykonywaniu obowiązków służbowych,
    *   organizacja i pokrycie kosztów wcześniejszego powrotu do kraju,
    *   pomoc finansowa,
    *   złożenie kaucji,
    *   zastępstwo procesowe,
7.  następstwa nieszczęśliwych wypadków.

Podstawą naliczenia składki jest ilość osobodni planowanej podróży służbowej pracownika oraz stawka ubezpieczenia za 1 osobodzień. Wnioskodawca wydaje pracownikom wyjeżdzającym w zagraniczną podróż służbową kartę potwierdzającą zawarcie umowy ubezpieczenia. Najpóźniej w dniu wyjazdu pracownika, Wnioskodawca przekazuje do firmy ubezpieczeniowej dane wyjeżdżającego pracownika z podaniem terminu rozpoczęcia i zakończenia podróży służbowej.

W uzupełnieniu wniosku Zainteresowany podał, że w jego ocenie każde wymienione we wniosku zdarzenie, w przypadku jego zaistnienia obligowałoby Wnioskodawcę do poniesienia wydatków bądź refundacji wydatków poniesionych przez oddelegowanego.

Jednocześnie w ocenie Wnioskodawcy przepisami obligującymi Wnioskodawcę do poniesienia bądź refundacji tych wydatków są:

1.  przepisy ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t.j. Dz.U z 1998 r. Nr 21, poz. 94 – dalej KP), tj.:
    *   przepis art. 775 § 1 KP, który stanowi, że: „Pracownikowi wykonującemu na polecenie pracodawcy, zadanie służbowe poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy, lub poza stałym miejscem pracy przysługują należności na pokrycie kosztów związanych z podróżą służbową”,
    *   przepis art. 120 § 1 KP, zgodnie z którym w razie wyrządzenia przez pracownika przy wykonywaniu przez niego obowiązków pracowniczych szkody osobie trzeciej, zobowiązany do naprawienia szkody jest wyłącznie pracodawca,
2.  przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 121 – dalej KC), w związku z art. 300 KP, tj.:
    *   przepis art. 444 § 1 KC, w myśl którego w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia naprawienie szkody obejmującej wszelkie wynikłe z tego powodu koszty. Na żądanie poszkodowanego zobowiązany do naprawienia szkody powinien wyłożyć z góry sumę potrzebną na koszty leczenia, a jeżeli poszkodowany stał się inwalidą, także sumę potrzebną na koszty przygotowania do innego zawodu,
    *   przepis 471 KC, na podstawie którego dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Przepis ten stanowi o odpowiedzialności Wnioskodawcy w przypadku niewykonania obowiązku nałożonego na niego przepisem art. 775 § 1 KP,
3.  oraz przepisy wskazanego już we wniosku rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz.U. z 2013 r., poz. 167 – dalej rozporządzenie o podróżach), tj.:
    *   przepis § 2 pkt 2d stanowiący, że z tytułu podróży krajowej oraz podróży zagranicznej, odbywanej w terminie i miejscu określonym przez pracodawcę, pracownikowi przysługują inne niezbędne udokumentowane wydatki, określone lub uznane przez pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb,
    *   przepis § 19 ust. 1, na podstawie którego w przypadku choroby powstałej podczas podróży zagranicznej pracownikowi przysługuje zwrot udokumentowanych, niezbędnych kosztów leczenia za granicą,
    *   przepis § 19 ust. 4, na podstawie którego w razie zgonu pracownika za granicą, pracodawca pokrywa koszty transportu zwłok do kraju.

W związku z powyższym – jak podał Wnioskodawca uzupełniając opis stanu faktycznego – jego zdaniem do poszczególnych zdarzeń wymienionych we wniosku zastosowanie mają następujące przepisy, które obligują Wnioskodawcę do poniesienia bądź refundacji kosztów w przypadku zaistnienia danego zdarzenia:

1.  koszty leczenia podczas podróży- § 19 ust. 1 rozporządzenia o podróżach,
2.  koszty ratownictwa medycznego - § 2 pkt 2d rozporządzenia o podróżach, art. 444 i 471 KC,
3.  koszty transportu i repatriacji - § 2 pkt 2d, § 19 ust. 1 i § 19 ust. 4 rozporządzenia o podróżach, art. 444 i 471 KC,
4.  bagaż podróżny – § 2 pkt 2d rozporządzenia o podróżach, art. 471 KC,
5.  odpowiedzialność cywilna – art. 120 § 1 KP, § 2 pkt 2d rozporządzenia o podróżach, art. 471 KC,
6.  koszty udzielenia natychmiastowej pomocy assistance obejmujące:
    *   gwarancję pokrycia kosztów leczenia - § 19 ust. 1 rozporządzenia o podróżach,
    *   organizację transportu do kraju, zgodnie ze zleceniem lekarza - § 2 pkt 2d, § 19 ust. 1 rozporządzenia o podróżach, art. 444 i 471 KC,
    *   organizacja i pokrycie kosztów pobytu w hotelu, jeżeli transport chorego nie może nastąpić bezpośrednio po leczeniu - § 2 pkt 2d rozporządzenia o podróżach, art. 444 i 471 KC,
    *   organizacja i zwrot kosztów powrotu do kraju w przypadku gdy po zakończeniu leczenia pracownik nie może powrócić zaplanowanym środkiem transportu - § 2 pkt 2d rozporządzenia o podróżach, art. 444 i 471 KC,
    *   organizacja i pokrycie kosztów podróży osoby zastępującej w wykonywaniu obowiązków służbowych - § 2 pkt 2d rozporządzenia o podróżach, art. 444 i 471 KC,
    *   organizacja i pokrycie kosztów wcześniejszego powrotu do kraju - § 2 pkt 2d rozporządzenia o podróżach, art. 471 KC,
    *   pomoc finansowa - § 2 pkt 2d rozporządzenia o podróżach, art. 471 KC,
    *   złożenie kaucji – art. 120 § 1 KP, § 2 pkt 2d rozporządzenia o podróżach, art. 471 KC,
    *   zastępstwo procesowe – art. 120 § 1 KP, § 2 pkt 2d rozporządzenia o podróżach, art. 471 KC,
7.  następstw nieszczęśliwych wypadków - § 2 pkt 2d rozporządzenia o podróżach, art. 444 i 471 KC.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy opłacona przez Wnioskodawcę składka na ubezpieczenie pracownika odbywającego zagraniczną podróż służbową stanowi dla niego przychód ze stosunku pracy podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy o PDOF opodatkowaniu podatkiem podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52. 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Ponadto na podstawie przepisu art. 12 ust. 1 stawy o PDOF za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Jednocześnie na podstawie przepisu art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o PDOF wolne od podatku są diety i inne należności za czas podróży służbowej pracownika oraz podróży osoby niebędącej pracownikiem, do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13.

Rodzaj i wysokość należności za czas podróży służbowej określa rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (dalej rozporządzenie o podróżach służbowych) (Dz.U. z 2013 r, poz. 167).

Na podstawie przepisu § 2 rozporządzenia o podróżach służbowych, z tytułu, podróży zagranicznej, odbywanej w terminie i miejscu określonym przez pracodawcę, pracownikowi przysługują:

1.  diety,
2.  zwrot kasztów:
    *   przejazdów,
    *   dojazdów środkami komunikacji miejscowej,
    *   noclegów,
    *   innych niezbędnych udokumentowanych wydatków, określonych lub uznanych przez pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb.

Ponadto na podstawie przepisu § 19 rozporządzenia o podróżach służbowych w przypadku choroby powstałej podczas podróży zagranicznej pracownikowi przysługuje zwrot udokumentowanych niezbędnych kosztów leczenia za granicą, a w razie zgonu pracownika za granicą, pracodawca pokrywa koszty transportu zwłok do kraju.

W ocenie Wnioskodawcy opłacona przez niego składka na ubezpieczenie pracownika odbywającego zagraniczną podróż służbową nie stanowi dla niego przychodu ze stosunku pracy podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Pracownik odbywa podróż służbową na podstawie polecenia wydanego przez Wnioskodawcę czego dowodem jest wydawany pracownikowi dokument „Polecenie wyjazdu służbowego” podpisany przez Wnioskodawcę, określający m.in. termin podróży, miejsce i cel podróży. Wydając polecenie wyjazdu służbowego za granicę, Wnioskodawca chcąc uniknąć ewentualnych nieprzewidywalnych co do wysokości wydatków związanych z wykonywaniem przez pracownika zleconej podróży służbowej, wykupuje ubezpieczenie. Jak przedstawiono w opisie stanu faktycznego zakres ubezpieczenia obejmuje m.in. koszty leczenia za granicą oraz koszty transportu obejmujące transport zwłok do kraju stałego pobytu. Zatem w przypadku zaistnienia określonych zdarzeń skutkujących obowiązkiem zwrotu przez Wnioskodawcę na podstawie przepisu § 19 rozporządzenia o podróżach służbowych niezbędnych kosztów leczenia, a w razie zgonu pracownika pokrycia kosztów transportu zwłok do kraju, koszty te pokryte zostaną z wykupionego przez Wnioskodawcę ubezpieczenia. Tak więc w tej części, opłatę składki ubezpieczeniowej należy uznać jako odpowiednią realizację obowiązku narzuconego Wnioskodawcy w postaci konieczności zwrotu kosztów leczenia lub pokrycia kosztów transportu zwłok do kraju.

Zdaniem Wnioskodawcy, w tym przypadku pracownik, któremu Wnioskodawca zlecił wyjazd służbowy za granicę nie uzyskuje żadnych korzyści z tytułu wykupionego przez Wnioskodawcę ubezpieczenia, które stanowiłyby przychód pracownika podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Poza ubezpieczeniem kosztów leczenia oraz transportu zwłok do kraju, wykupywane przez Wnioskodawcę ubezpieczenie obejmuje: koszty ratownictwa medycznego, bagaż, odpowiedzialność cywilną, pomoc assistance, następstwa nieszczęśliwych wypadków, koszty związane z koniecznym transportem do kraju. Wnioskodawca uznał bowiem, że w przypadku zaistnienia określonych zdarzeń podczas podróży służbowej pracownika za granicę lub związanych z tą podróżą, istnieje ryzyko konieczności zwrotu na podstawie przepisu § 2 rozporządzenia o podróżach służbowych, innych niezbędnych udokumentowanych wydatków. Wnioskodawca, zawierając umowę ubezpieczenia o określonym zakresie wskazał tym samym rodzaj innych niezbędnych wydatków jakie poprzez firmę ubezpieczeniową będzie zwracał pracownikowi na wypadek ziszczenia się określonych w umowie ubezpieczenia okoliczności.

W konsekwencji, Wnioskodawca wykupując ubezpieczenie obejmujące swym zakresem koszty ratownictwa medycznego, bagaż, odpowiedzialność cywilną, pomoc assistance, następstwa nieszczęśliwych wypadków, koszty związane z koniecznym transportem do kraju uznał, że będzie zwracać poprzez ubezpieczyciela wydatki związane z tymi zdarzeniami. W ocenie Wnioskodawcy, również w tym przypadku, pracownik, któremu Wnioskodawca zlecił wyjazd służbowy za granicę nie uzyskuje żadnych korzyści z tytułu wykupionego przez Wnioskodawcę ubezpieczenia, które stanowiłyby przychód pracownika podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Potwierdzeniem prawidłowości przedstawionego stanowiska jest pisemna interpretacja w zakresie stosowania przepisów prawa wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w dniu 19 września 2013 r (IBPBII/1/415-666/13/JP). W interpretacji tej Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że „Skoro zatem, pokrycie przez pracodawcę ściśle określonych świadczeń zdrowotnych - związanych z podróżą służbową - jest jego obowiązkiem, to należy przyjąć, że poniesienie przez pracodawcę kosztów wykupienia polisy ubezpieczeniowej, powoduje zabezpieczenie się pracodawcy przed ewentualnymi, nieprzewidzianymi wydatkami związanymi ze zwrotem udokumentowanych kosztów leczenia za granicą oraz wydatków poniesionych na nabycie koniecznych leków. W tej więc części opłatę polisy ubezpieczeniowej przez pracodawcę, należy uznać, jako odpowiednią realizację obowiązku narzuconego pracodawcy w postaci ewentualnego zwrotu należności przysługujących pracownikowi z tytułu niezbędnych kosztów leczenia za granicą.

W związku z tym, brak jest podstaw, by przyjąć, że pracodawca kieruje się chęcią zapewnienia korzyści swojemu pracownikowi, który został oddelegowany do wykonania zadania stanowiącego przedmiot działalności pracodawcy. Dlatego też, wartość zapłaconej z tego tytułu składki ubezpieczeniowej przez Wnioskodawcę nie stanowi przychodu dla pracownika odbywającego zagraniczną podróż służbową, w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych”.

Ponadto, Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził „(\`(...)\`) Wnioskodawca wykupuje polisy ubezpieczeniowe obejmujące różny zakres ubezpieczenia od wyszczególnionych ryzyk: m.in. od następstw nieszczęśliwych wypadków, bagażu, wydatków związanych z koniecznym transportem do kraju, wydatków związanych z prowadzeniem akcji poszukiwawczo-ratowniczej, rzeczy osobistych, odpowiedzialności cywilnej, kosztów ochrony prawnej. (\`(...)\`) W tych przypadkach wypada uznać, że pracodawca przyjął na siebie obowiązek zwrotu należności z tytułu podróży służbowej w zakresie wyznaczonym przez wykupione polisy. W powyżej przytoczonej normie rozporządzenia, zawarte są postanowienia, że pracodawca może określić lub uznać „inne niezbędne udokumentowane wydatki odpowiednio do uzasadnionych potrzeb” lub „wiążące się bezpośrednio z odbywaniem podróży (\`(...)\`) zagranicznej”. Wypada, w związku z tym, zauważyć, iż pracodawca, poprzez ubezpieczyciela, zamierza zwrócić wydatki, które mogą wystąpić podczas podróży służbowej zagranicznej, na wypadek ziszczenia się okoliczności, od których ubezpiecza polisa. W konsekwencji, należy podtrzymać stwierdzenie, że pracodawca nie kieruje się chęcią zapewnienia korzyści swoim pracownikom, lecz zabezpiecza się na wypadek powstania przyjętego przez siebie z uzasadnionych przyczyn, obowiązku zwrotu należności, tym sposobem przysługujących z tytułu podróży służbowej delegowanym pracownikom. Oznacza to, iż wartość zapłaconych składek ubezpieczeniowych, również w tych przypadkach, nie stanowi przychodu dla pracownika odbywającego zagraniczną podróż służbową, w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny różni się od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.