Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-196/08-2/MC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-06-25
Teza: Czy przez pojęcie „zysk po opodatkowaniu podatkiem dochodowym”, występujące w przepisie art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 1 grudnia 1995 r. o wpłatach z zysku przez jednoosobowe spółki Skarbu Państwa należy rozumieć dochód po opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: spółki-spółka jednoosobowa Skarbu Państwa; zyski; zyski-wpłata z zysku
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz.770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przedstawione we wniosku z dnia 19 marca 2008 r. (data wpływu 25.03.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie wyjaśnienia pojęcia „zysk po opodatkowaniu podatkiem dochodowym”, występującego w ustawie o wpłatach z zysku przez jednoosobowe spółki Skarbu Państwa - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 marca 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie w zakresie wyjaśnienia pojęcia „zysk po opodatkowaniu podatkiem dochodowym”, występującego w ustawie o wpłatach z zysku przez jednoosobowe spółki Skarbu Państwa.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący opis zdarzenia przyszłego.

Zakłady Przemysłu Odzieżowego „X” w K. Sp. z o.o. są jednoosobową Spółką Skarbu Państwa, wpisaną do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. W bieżącym roku Zarząd planuje, po uzyskaniu przewidzianej prawem zgody właściwych organów Spółki, sprzedaż części prawa użytkowania wieczystego gruntu oraz prawa własności budynków i budowli.

Z przeprowadzonej analizy transakcji wynika, że w przypadku zbycia wyżej opisanego majątku Spółka uzyska dochód i należy się liczyć z koniecznością dokonania opłaty, o której mowa w przepisach ustawy z dnia 1 grudnia 1995 r. o wpłatach z zysku przez jednoosobowe spółki Skarbu Państwa.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy przez pojęcie „zysk po opodatkowaniu podatkiem dochodowym”, występujące w przepisie art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 1 grudnia 1995 r. o wpłatach z zysku przez jednoosobowe spółki Skarbu Państwa należy rozumieć dochód po opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z przepisem art. 2 ust. 5 wskazanej wyżej ustawy, podstawą ustalenia wysokości zaliczki jest zysk po opodatkowaniu podatkiem dochodowym osiągnięty w danym okresie, liczony w rachunku narastającym. Ze względu na to, że przepisy ustawy z dnia 1 grudnia 1995 r. o wpłatach z zysku przez jednoosobowe spółki Skarbu Państwa nie zawierają definicji pojęcia „zysk po opodatkowaniu podatkiem dochodowym”, zdaniem Wnioskodawcy, należy przy dokonywaniu jego wykładni stosować odpowiednio przepisy ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

Powyższe oznacza, że przez pojęcie „zysk po opodatkowaniu podatkiem dochodowym” należy rozumieć dochód po opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Z tego względu, celem ustalenia podstawy wymiaru wpłaty z zysku należy najpierw ustalić podstawę opodatkowania w podatku dochodowym, a następnie obniżyć ją o należny podatek od osób prawnych. Od tak ustalonej podstawy, należy uiścić wpłatę z zysku w wysokości 15%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

W zadanym pytaniu Wnioskodawca powołał art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 1 grudnia 1995 r. o wpłatach z zysku przez jednoosobowe spółki Skarbu Państwa, jednakże zarówno z treści wniosku jak i z przedstawionego stanowiska Spółki wynika, iż chodzi de facto o art. 2 ust. 5 tejże ustawy, co też tut. Organ przyjął.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 1 grudnia 1995 r. o wpłatach z zysku przez jednoosobowe spółki Skarbu Państwa (Dz. U. z 1995 r. Nr 154, poz. 792 ze zm.), jednoosobowe spółki Skarbu Państwa, są obowiązane do dokonywania wpłat z zysku po opodatkowaniu podatkiem dochodowym, na rzecz budżetu państwa.

Ust. 2 tegoż artykułu stanowi natomiast, iż wpłaty z zysku dokonywane są zaliczkowo w okresach miesięcznych lub kwartalnych. Ostateczne rozliczenie następuje po zatwierdzeniu sprawozdania finansowego.

Stosownie do treści art. 2 ust. 5 ww. ustawy, podstawą ustalenia wysokości zaliczki jest zysk po opodatkowaniu podatkiem dochodowym osiągnięty w danym okresie, liczony w rachunku narastającym.

Przepisy powołanej ustawy nie definiują zysku w sposób szczególny dla potrzeb naliczania wpłat do budżetu. Oznacza to, że jest to zysk brutto ustalony zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości.

W tym miejscu należy rozgraniczyć pojęcia „zysk” i „dochód” i nie utożsamiać podstawy naliczenia wpłaty z zysku z podstawą opodatkowania podatkiem dochodowym. Określenie „zysk”, będące terminem, którym posługuje się ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694 ze zm.), oznacza dodatni wynik finansowy, osiągnięty przez jednostkę za dany okres rozliczeniowy.

Zatem prawidłowość ustalenia podstawy wymiaru wpłat z zysku sprowadza się do prawidłowego ustalenia zysku brutto (zgodnie z ustawą o rachunkowości) i podatku dochodowego od osób prawnych (zgodnie z ustawą z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych – t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.).

Mając powyższe na uwadze, stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.