Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-1-3/4510-642/16-1/IZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-09-09
Teza: Czy zmniejszona wysokość wskaźnika maksymalnej intensywności regionalnej pomocy inwestycyjnej (40%) obowiązuje wyłącznie w stosunku do wydatków inwestycyjnych poniesionych po uzyskaniu przez Wnioskodawcę statusu dużego przedsiębiorcy i nie wpływa na wysokość uzyskanego w przeszłości zwolnienia podatkowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy CIT? (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)
Słowa kluczowe: pomoc-pomoc publiczna; pomoc-pomoc regionalna; przedsiębiorca; przedsiębiorca-średni przedsiębiorca; status; status-utrata statusu; strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE); wskaźnik; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 4 lipca 2016 r. (data wpływu do tut. Biura 11 lipca 2016 r.), uzupełnionym 22 sierpnia 2016 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia, czy zmniejszona wysokość wskaźnika maksymalnej intensywności regionalnej pomocy inwestycyjnej (40%) obowiązuje wyłącznie w stosunku do wydatków inwestycyjnych poniesionych po uzyskaniu przez Wnioskodawcę statusu dużego przedsiębiorcy i nie wpływa na wysokość uzyskanego w przeszłości zwolnienia podatkowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy CIT (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 11 lipca 2016 r. do tut. Biura wpłynął wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia, czy zmniejszona wysokość wskaźnika maksymalnej intensywności regionalnej pomocy inwestycyjnej (40%) obowiązuje wyłącznie w stosunku do wydatków inwestycyjnych poniesionych po uzyskaniu przez Wnioskodawcę statusu dużego przedsiębiorcy i nie wpływa na wysokość uzyskanego w przeszłości zwolnienia podatkowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy CIT.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

X Sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca”) jest spółką działającą na terenie (…) Specjalnej Strefy Ekonomicznej (dalej: „SSE”). Wnioskodawca jest producentem suplementów diety i zdrowej żywności, a także surowców do produkcji farmaceutycznej.

Wnioskodawca na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie SSE otrzymał zezwolenia w 2009 r. (dalej: „Zezwolenia z 2009 r.”) oraz zezwolenie z 2013 r. (dalej: „Zezwolenie z 2013 r.”).

W ramach Zezwoleń z 2009 r. Wnioskodawca poniósł nakłady inwestycyjne w latach 2009-2011. Natomiast, nakłady inwestycyjne w ramach Zezwolenia z 2013 r. nie zostały dotychczas w całości zrealizowane.

Wnioskodawca w latach 2009-2015 posiadał status średniego przedsiębiorcy. We wskazanym okresie dla celów wyliczenia dostępnego limitu zwolnienia podatkowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy CIT, Wnioskodawca stosował wskaźnik maksymalnej intensywności regionalnej pomocy inwestycyjnej (zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych; dalej: „Rozporządzenie”), odpowiedni dla średnich przedsiębiorców - tj. 50%. Z początkiem 2016 r. Wnioskodawca uzyskał status dużego przedsiębiorcy. Zgodnie z Rozporządzeniem, w przypadku podmiotu posiadającego status dużego przedsiębiorcy wskaźnik maksymalnej intensywności regionalnej pomocy inwestycyjnej wynosi 40%.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy zmniejszona wysokość wskaźnika maksymalnej intensywności regionalnej pomocy inwestycyjnej (40%) obowiązuje wyłącznie w stosunku do wydatków inwestycyjnych poniesionych po uzyskaniu przez Wnioskodawcę statusu dużego przedsiębiorcy i nie wpływa na wysokość uzyskanego w przeszłości zwolnienia podatkowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy CIT? (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)

Zdaniem Wnioskodawcy, zmniejszona wysokość wskaźnika (40%) obowiązuje wyłącznie w stosunku do wydatków inwestycyjnych poniesionych po uzyskaniu przez Wnioskodawcę statusu dużego przedsiębiorcy i nie wpływa na wysokość uzyskanego w przeszłości zwolnienia podatkowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy CIT.

W myśl art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy CIT, wolne od podatku są dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 282), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Na podstawie art. 17 ust. 4 ww. ustawy zwolnienie, o którym mowa powyżej przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy.

Pomocą publiczną udzielaną przedsiębiorcy prowadzącemu działalność gospodarczą na terenie strefy jest zatem niezapłacony przez tego przedsiębiorcę strefowego podatek CIT, obliczony od dochodu osiąganego wyłącznie z działalności prowadzonej na terenie strefy na podstawie właściwego zezwolenia. Należy przy tym zauważyć, że pula tego zwolnienia jest uzależniona od dwóch kryteriów:

1.  wysokości wskaźnika maksymalnej intensywności pomocy regionalnej oraz
2.  wysokości poniesionych przez przedsiębiorcę wydatków inwestycyjnych.

Jak bowiem wskazano w § 3 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia, pomoc publiczna udzielana przedsiębiorcy w formie zwolnień podatkowych stanowi pomoc regionalną z tytułu kosztów nowej inwestycji, której wielkość jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i kosztów inwestycji kwalifikujących się do objęcia pomocą wymienionych w § 6.

Zgodnie z § 6 Rozporządzenia, za wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą uznaje się koszty inwestycji, pomniejszone o podatek VAT oraz o podatek akcyzowy, jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów, poniesione na terenie strefy w trakcie obowiązywania zezwolenia będące m.in.:

1.  ceną nabycia gruntów lub prawa ich użytkowania wieczystego,
2.  ceną nabycia/kosztem wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych, lub kosztem rozbudowy lub modernizacji istniejących środków trwałych, albo
3.  ceną nabycia wartości niematerialnych i prawnych związanych z transferem technologii, a także
4.  kosztem związanym z najmem lub dzierżawą gruntów, budynków i budowli przez określony czas.

Zatem, w świetle przytoczonych wyżej przepisów, aby dany wydatek zakwalifikować do objęcia pomocą z tytułu prowadzenia działalności na terenie (…) SSE musi to być koszt inwestycji faktycznie poniesiony w formach wskazanych w § 6 ust. 1 Rozporządzenia i wydatkowany w trakcie obowiązywania zezwolenia strefowego w związku z realizacją inwestycji na terenie (…) SSE.

Z kolei, w myśl § 4 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia, maksymalna intensywność regionalnej pomocy inwestycyjnej liczona jako stosunek ekwiwalentu dotacji brutto do kosztów kwalifikujących się do objęcia tą pomocą wynosi na terenie województwa dolnośląskiego 40%.

Zgodnie natomiast z ustępem 2 ww. przepisu, maksymalną intensywność regionalnej pomocy inwestycyjnej udzielanej małym lub średnim przedsiębiorcom, w rozumieniu załącznika I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych), z wyłączeniem przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą w sektorze transportu, podwyższa się o 20 punktów procentowych brutto w przypadku małych przedsiębiorców oraz o 10 punktów procentowych brutto w przypadku średnich przedsiębiorców, w stosunku do maksymalnej intensywności określonej dla poszczególnych obszarów.

Oznacza to, że w przypadku średniego przedsiębiorcy działającego na terenie (…) SSE, zlokalizowanej w województwie (…), wskaźnik maksymalnej intensywności regionalnej pomocy inwestycyjnej wynosi 50%. Z kolei, w przypadku dużego przedsiębiorcy, wskaźnik ten jest o 10% niższy i wynosi 40%.

W oparciu o powyższe regulacje, zmniejszona wysokość wskaźnika (40%) obowiązuje wyłącznie w stosunku do wydatków inwestycyjnych poniesionych po uzyskaniu przez Wnioskodawcę statusu dużego przedsiębiorstwa i nie wpływa na wysokość uzyskanego w przeszłości zwolnienia podatkowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy CIT.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 30 czerwca 2015 r., sygn. IBPBI/2/4510-379/15/MS oraz z 14 października 2011 r., sygn. IBPBI/2/423-833/11/CzP.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Specjalne Strefy Ekonomiczne są częścią terytorium kraju wyodrębnioną administracyjnie, na której możliwe jest prowadzenie działalności gospodarczej na preferencyjnych warunkach, a w szczególności korzystanie ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych lub podatku dochodowego od osób fizycznych, o czym wyraźnie stanowi art. 12 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 282 ze zm.). Na mocy art. 12 ust. 1 tej ustawy, dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w ramach zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, przez osoby prawne lub osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku dochodowego, odpowiednio na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych lub w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych. Podstawą do korzystania z pomocy publicznej (zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym) jest zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej strefy uprawniające do korzystania z tej pomocy (art. 16 ust. 1 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych).

Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm., dalej „updop”), wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami. Równocześnie art. 17 ust. 4 updop, stanowi, że powyższe zwolnienie przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy. Tak więc warunkiem korzystania z przedmiotowego zwolnienia jest uzyskanie dochodu z działalności gospodarczej, prowadzonej w zakresie przedmiotowym określonym w zezwoleniu, przy czym działalność gospodarcza ma być prowadzona na terenie specjalnej strefy ekonomicznej.

Z treści cytowanych wyżej przepisów art. 17 ust. 1 pkt 34 i ust. 4 updop wynika, że warunkiem korzystania z przedmiotowego zwolnienia jest uzyskanie dochodu z działalności gospodarczej, prowadzonej w zakresie przedmiotowym określonym w zezwoleniu, przy czym działalność gospodarcza ma być prowadzona na terenie specjalnej strefy ekonomicznej.

Powyższy przepis wyraźnie określa również limit zwolnienia przysługujący przedsiębiorcy prowadzącemu działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, gdyż zwolnienie przysługuje do wartości pomocy publicznej dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do jej uzyskania w największej wysokości. Tak więc, pomocą publiczną udzielaną przedsiębiorcy prowadzącemu działalność gospodarczą na terenie specjalnej strefy ekonomicznej jest niezapłacony przez tego przedsiębiorcę podatek, obliczony od dochodu osiąganego wyłącznie z działalności prowadzonej na terenie strefy, na podstawie właściwego zezwolenia. Wielkość tego zwolnienia jest uzależniona od wysokości poniesionych przez przedsiębiorcę wydatków inwestycyjnych.

Z uwagi na daty otrzymania przez Spółkę zezwoleń (tj. Zezwolenia wydane w 2009 r. oraz 2013 r.) w sprawie zastosowanie znajdą przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (Dz.U. z 2008 r. Nr 232, poz. 1548 ze zm., dalej: „rozporządzenie”).

Jak stanowi § 3 ust. 1 rozporządzenia, pomoc publiczna udzielana przedsiębiorcy w formie zwolnień podatkowych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych albo na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 63a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U z 2012 r., poz. 361 ze zm.) stanowi pomoc regionalną z tytułu:

1.  kosztów nowej inwestycji, której wielkość jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i kosztów inwestycji kwalifikujących się do objęcia pomocą, określonych w § 6, lub
2.  tworzenia nowych miejsc pracy, której wielkość jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i dwuletnich kosztów pracy nowo zatrudnionych pracowników, obejmujących koszty płacy brutto tych pracowników, powiększone o składki obowiązkowe, takie jak składki na ubezpieczenie społeczne, ponoszone przez przedsiębiorcę od dnia zatrudnienia tych pracowników.

Zgodnie natomiast z § 4 ust. 1 tego rozporządzenia, maksymalna intensywność regionalnej pomocy inwestycyjnej liczona jako stosunek ekwiwalentu dotacji brutto do kosztów kwalifikujących się do objęcia tą pomocą, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, wynosi:

1.  50% - na obszarach należących do województw: lubelskiego, podkarpackiego, warmińsko-mazurskiego, podlaskiego, świętokrzyskiego, opolskiego, małopolskiego, lubuskiego, łódzkiego, kujawsko-pomorskiego;
2.  40% - na obszarach należących do województw: pomorskiego, zachodniopomorskiego, dolnośląskiego, wielkopolskiego, śląskiego, a do dnia 31 grudnia 2010 r. - na obszarze należącym do województwa mazowieckiego, z wyłączeniem miasta stołecznego Warszawy;
3.  30% - na obszarze należącym do miasta stołecznego Warszawy oraz w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 30 czerwca 2014 r. - na obszarze należącym do województwa mazowieckiego.

Ponadto, w myśl § 4 ust. 2 rozporządzenia, maksymalną intensywność regionalnej pomocy inwestycyjnej udzielanej małym lub średnim przedsiębiorcom, w rozumieniu załącznika I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych), z wyłączeniem przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą w sektorze transportu, podwyższa się o 20 punktów procentowych brutto w przypadku małych przedsiębiorców oraz o 10 punktów procentowych brutto w przypadku średnich przedsiębiorców, w stosunku do maksymalnej intensywności określonej dla poszczególnych obszarów.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest spółką działającą na terenie SSE. Wnioskodawca w latach 2009-2015 posiadał status średniego przedsiębiorcy. Z początkiem 2016 r. Wnioskodawca uzyskał status dużego przedsiębiorcy.

W niniejszej sprawie należy również wziąć pod uwagę przepisy rozporządzenia Komisji Europejskiej (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. (Dz.Urz. UE.L 2008 Nr 214, str. 3) uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych).

Zgodnie z art. 4 załącznika I do tego rozporządzenia, jeżeli w dniu zamknięcia ksiąg rachunkowych dane przedsiębiorstwo stwierdza, że w skali rocznej przekroczyło pułapy zatrudnienia lub pułapy finansowe określone w art. 2, lub spadło poniżej tych pułapów, uzyskanie lub utrata statusu średniego, małego lub mikroprzedsiębiorstwa następuje tylko wówczas, gdy zjawisko to powtórzy się w ciągu dwóch kolejnych okresów obrachunkowych.

Dla dużych przedsiębiorców, wskaźnik maksymalnej intensywności pomocy publicznej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, w której Wnioskodawca prowadzi działalność (dla podmiotów działających na podstawie rozporządzenia z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych), jest o 10% niższy niż dla średnich przedsiębiorców.

W świetle powyższych przepisów, w przypadku Wnioskodawcy działającego na terenie SSE, który do końca 2015 r. posiadał status średniego przedsiębiorcy – wskaźnik maksymalnej intensywności regionalnej pomocy inwestycyjnej udzielanej dla tego rodzaju przedsiębiorstw wynosił 50% (40% + 10 punktów procentowych brutto). Z kolei, od momentu uzyskania przez Wnioskodawcę statusu dużego przedsiębiorcy, tj. od 2016 r., wskaźnik ten wyniesie 40%. Wskazać należy, że zmiana statusu przedsiębiorstwa ma wpływ na wskaźnik pomocy publicznej i obowiązuje od momentu zmiany tego statusu. Przy czym, zmiana wskaźnika maksymalnej intensywności pomocy publicznej dotyczy wyłącznie tej części inwestycji, która jest dokonywana po dniu zmiany (utraty) statusu średniego przedsiębiorcy. Prawo do uzyskania pomocy publicznej według wskaźnika 50% nabyte przed datą zmiany statusu uznaje się za nabyte definitywnie i późniejsza zmiana statusu nie ma wpływu na kwotę zdyskontowanej pomocy do wykorzystania. Oznacza to, że cała zdyskontowana wartość pomocy publicznej, do której Wnioskodawca nabył prawo przed utratą statusu średniego przedsiębiorcy pozostaje nadal do wykorzystania.

Reasumując, w związku z uzyskaniem przez Wnioskodawcę statusu dużego przedsiębiorcy od 2016 r. kwota pomocy publicznej podlega rozliczeniu według wskaźnika 40%. Zmiana progu maksymalnej intensywności pomocy publicznej dotyczy więc wyłącznie wydatków inwestycyjnych poniesionych przez Wnioskodawcę po dniu uzyskania statusu dużego podmiotu strefowego i nie ma wpływu na wysokość zwolnienia podatkowego, uzyskanego na gruncie updop w przeszłości (na moment posiadania statusu średniego przedsiębiorstwa).

Stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienić należy, że w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1 i 3 w zakresie stanu faktycznego oraz 1-3 w zakresie zdarzenia przyszłego zostały wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78-79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.