Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 2461-IBPP4.4513.338.2016.1.LG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-11-29
Teza: Obowiązki podatkowe z tytułu obrotu suszem tytoniowym
Słowa kluczowe: akcyza-wyroby akcyzowe; opodatkowanie-brak obowiązku opodatkowania
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 1; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział III-Rozdział 6-art. 63

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 7 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z 22 września 2016 r. (data wpływu 27 września 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie obowiązków podatkowych z tytułu obrotu suszem tytoniowym - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 września 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie obowiązków podatkowych z tytułu obrotu suszem tytoniowym.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością jest krajowym przedsiębiorcą zarejestrowanym jako pośredniczący podmiot tytoniowy uprawniony do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie suszu tytoniowego. Dokonuje jego sprzedaży na terytorium kraju, dostarcza go wewnątrzwspólnotowo, nabywa wewnątrzwspólnotowo i przetwarza. Zamierza także dokonać w nieodległej przyszłości transakcji obrotu tym wyrobem akcyzowym bez jego przywozu z zagranicy do Polski, przemieszczenia na terytorium polskim i wywozu za granicę. Obrót gospodarczy będzie odbywał się zarówno z państw trzecich na terytorium unijne, jak i na terytorium unijnym z pominięciem Polski oraz z tego terytorium do państw trzecich.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością będzie kupowała i sprzedawała susz tytoniowy na własny rachunek, podpisując jako strona kontrakty z przedsiębiorcami unijnymi i z państw trzecich. W treści umowy znajdą się klauzule wyłączające spełnienie świadczenia rzeczowego poprzez przemieszczenie suszu tytoniowego przez granicę Polski i na jej terytorium.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy opisane we wniosku zdarzenie przyszłe jest neutralne z punktu widzenia obowiązku zapłaty akcyzy w Polsce i towarzyszącym jemu obowiązkowi ewidencyjnemu oraz złożenia zabezpieczenia akcyzowego w określonej wysokości?

Zdaniem Wnioskodawcy.

Opisane zdarzenie przyszłe jest neutralne z punktu widzenia obowiązku zapłaty akcyzy w Polsce i towarzyszącym jemu obowiązkowi ewidencyjnemu oraz złożenia zabezpieczenia akcyzowego w określonej wysokości.

Stosownie do art. 9b ust. 1 upa w przypadku suszu tytoniowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  nabycie wewnątrzwspólnotowe suszu tytoniowego przez inny podmiot niż podmiot prowadzący skład podatkowy, który zużywa susz tytoniowy do produkcji wyrobów tytoniowych, lub pośredniczący podmiot tytoniowy:
2.  sprzedaż suszu tytoniowego innemu podmiotowi niż podmiot prowadzący skład podatkowy, który zużywa susz tytoniowy do produkcji wyrobów tytoniowych, lub pośredniczący podmiot tytoniowy, z wyłączeniem sprzedaży przez podmiot, który jednocześnie z tą sprzedażą dokonuje dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportu suszu tytoniowego:
3.  import suszu tytoniowego przez inny podmiot niż podmiot prowadzący skład podatkowy, który zużywa susz tytoniowy do produkcji wyrobów tytoniowych, lub pośredniczący podmiot tytoniowy:
4.  zużycie suszu tytoniowego przez pośredniczący podmiot tytoniowy:
5.  zużycie suszu tytoniowego przez podmiot prowadzący skład podatkowy do innych celów niż produkcja wyrobów tytoniowych;
6.  nabycie lub posiadanie suszu tytoniowego przez inny podmiot niż podmiot prowadzący skład podatkowy, który zużywa susz tytoniowy do produkcji wyrobów tytoniowych, pośredniczący podmiot tytoniowy lub rolnika, który wyprodukował susz tytoniowy, jeżeli nie została od niego zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał jego sprzedaży.

Opisane zdarzenie przyszłe nie mieści się w zakresie przedmiotowym obowiązywania polskiego podatku akcyzowego, który jest stosowany na zasadzie terytorialności. Przyszły stan faktyczny wystąpi poza granicami Polski, gdyż susz tytoniowy nie będzie przemieszczany w kraju, ani przez polską granicę.

Pojęcia importu, eksportu, nabycia wewnątrzwspólnotowego i dostawy wewnątrzwspólnotowej definiowane są w art. 2 upa (słowniczek pojęć ustawowych) z uwzględnieniem faktu przemieszczenia wyrobu akcyzowego w kraju. Z tego względu przemieszczenie suszu tytoniowego na terytorium unijnym, ale z pominięciem Polski, nie są zdarzeniami powodującymi powstanie obowiązku podatkowego w zakresie polskiej akcyzy.

W myśl art. 11a upa w przypadku suszu tytoniowego obowiązek podatkowy powstaje z dniem:

1.  nabycia wewnątrzwspólnotowego suszu tytoniowego;
2.  wydania suszu tytoniowego w przypadku dokonania jego sprzedaży;
3.  zużycia suszu tytoniowego;
4.  nabycia lub wejścia w posiadanie suszu tytoniowego przez inny podmiot niż podmiot prowadzący skład podatkowy, pośredniczący podmiot tytoniowy, grupę producentów lub rolnika, który wyprodukował susz tytoniowy, jeżeli nie została od niego zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży suszu tytoniowego;
5.  powstania długu celnego, w przypadku importu suszu tytoniowego.

Katalog ten jest zamknięty i nie mieści się w nim opisane zdarzenie przyszłe.

Stosowanie do art. 138g ust. 2 upa obowiązek prowadzenia przez pośredniczący podmiot tytoniowy ewidencji suszu tytoniowego ma na celu umożliwienie w szczególności:

1.  ustalenie ilości suszu tytoniowego:
    1.  nabytego na terytorium kraju,
    2.  nabytego wewnątrzwspólnotowo,
    3.  importowanego,
    4.  sprzedanego na terytorium kraju,
    5.  dostarczonego wewnątrzwspólnotowo,
    6.  eksportowanego,
    7.  zużytego przez pośredniczący podmiot tytoniowy,
    8.  zniszczonego;
2.  ustalenie:
    1.  podmiotu, od którego susz tytoniowy został nabyty lub importowany,
    2.  podmiotu, któremu susz tytoniowy został sprzedany,
    3.  podmiotu, do którego susz tytoniowy został dostarczony
wewnątrzwspólnotowo lub wyeksportowany;3.  ustalenie ilości i sposobu przetworzenia suszu tytoniowego, w przypadku gdy pośredniczący podmiot tytoniowy przetwarza susz tytoniowy.

Oznacza to, że zbędne jest ewidencjonowanie suszu tytoniowego, który nie jest objęty zakresem przedmiotowym obowiązywania polskiego podatku akcyzowego.

W myśl art. 63 ust.1 upa złożenie zabezpieczenia akcyzowego następuje w kwocie pokrywającej powstałe albo mogące powstać zobowiązanie podatkowe albo powstałe lub mogące powstać zobowiązanie podatkowe oraz opłatę paliwową. Wynika z tego, iż jest ono bezprzedmiotowe, gdy zdarzenie przyszłe jest neutralne podatkowo i ze względów obiektywnych nie może spowodować powstania zobowiązania podatkowego z tytułu polskiej akcyzy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 752 ze zm.), zwanej dalej ustawą, ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej "akcyzą", wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1, 2, 4, 5, 6, 7, 8, 9 i 23b ustawy:

1.  wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku nr 1 do ustawy;
2.  terytorium kraju to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
3.  terytorium Unii Europejskiej to terytorium kraju oraz terytoria państw członkowskich;
4.  terytorium państwa trzeciego to terytorium inne niż terytorium Unii Europejskiej;
5.  eksport to wywóz wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej potwierdzony przez organ celny, o którym mowa w art. 221 ust. 2 lub art. 332 ust. 3-4 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.Urz. UE L 343 z 29.12.2015, str. 558, z późn. zm.\[4\]), zwanego dalej „rozporządzeniem 2015/2447”, na podstawie informacji uzyskanych od właściwego organu celnego stosownie do art. 329 tego rozporządzenia;
6.  import to przywóz:
    
    1.  samochodów osobowych z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju,
    2.  wyrobów akcyzowych z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju:
    
    *   jeżeli wyroby te z chwilą ich wprowadzenia na terytorium kraju nie zostaną objęte procedurą specjalną: tranzytu zewnętrznego, składowania celnego, wolnego obszaru celnego, odprawy czasowej lub uszlachetniania czynnego, a także nie zostaną objęte czasowym składowaniem,
    *   jeżeli zostało zakończone czasowe składowanie tych wyrobów lub została zamknięta procedura specjalna: tranzytu zewnętrznego, składowania celnego, wolnego obszaru celnego, odprawy czasowej lub uszlachetniania czynnego, którą wyroby te były objęte, i powstał dług celny;
7.  dostawa wewnątrzwspólnotowa - przemieszczanie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego;
8.  nabycie wewnątrzwspólnotowe - przemieszczenie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju;
9.  pośredniczący podmiot tytoniowy to podmiot posiadający miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium kraju, przedsiębiorca zagraniczny posiadający oddział z siedzibą na terytorium kraju, utworzony na warunkach i zasadach określonych w ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. z 2015 r. poz. 584, z późn. zm.) lub przedsiębiorca zagraniczny, który wyznaczył podmiot reprezentujący go na terytorium kraju, prowadzący działalność gospodarczą w zakresie suszu tytoniowego, który został wpisany do rejestru pośredniczących podmiotów tytoniowych.

W pozycji 45 załącznika nr 1 do ustawy, stanowiącego wykaz wyrobów akcyzowych, umieszczono susz tytoniowy – bez względu na kod CN.

W myśl art. 9b ust. 1 ustawy, w przypadku suszu tytoniowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  nabycie wewnątrzwspólnotowe suszu tytoniowego przez inny podmiot niż podmiot prowadzący skład podatkowy, który zużywa susz tytoniowy do produkcji wyrobów tytoniowych, lub pośredniczący podmiot tytoniowy;
2.  sprzedaż suszu tytoniowego innemu podmiotowi niż podmiot prowadzący skład podatkowy, który zużywa susz tytoniowy do produkcji wyrobów tytoniowych, lub pośredniczący podmiot tytoniowy, z wyłączeniem sprzedaży przez podmiot, który jednocześnie z tą sprzedażą dokonuje dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportu suszu tytoniowego;
3.  import suszu tytoniowego przez inny podmiot niż podmiot prowadzący skład podatkowy, który zużywa susz tytoniowy do produkcji wyrobów tytoniowych, lub pośredniczący podmiot tytoniowy;
4.  zużycie suszu tytoniowego przez pośredniczący podmiot tytoniowy;
5.  zużycie suszu tytoniowego przez podmiot prowadzący skład podatkowy do innych celów niż produkcja wyrobów tytoniowych;
6.  nabycie lub posiadanie suszu tytoniowego przez inny podmiot niż podmiot prowadzący skład podatkowy, który zużywa susz tytoniowy do produkcji wyrobów tytoniowych, pośredniczący podmiot tytoniowy lub rolnika, który wyprodukował susz tytoniowy, jeżeli nie została od niego zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał jego sprzedaży.

Na podstawie art. 9b ust. 2 ustawy, za sprzedaż uznaje się czynności, o których mowa w art. 9a ust. 2 pkt 1-8, tj.:

1.  sprzedaż, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. z 2014 r. poz. 121);
2.  zamianę, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny;
3.  wydanie w zamian za wierzytelności;
4.  wydanie w miejsce świadczenia pieniężnego;
5.  darowiznę, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny;
6.  wydanie w zamian za dokonanie określonej czynności;
7.  przekazanie lub wykorzystanie na potrzeby reprezentacji albo reklamy;
8.  przekazanie przez podatnika na potrzeby osobiste podatnika, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, a także zatrudnionych przez niego pracowników oraz byłych pracowników.

Stosownie do art. 11a ustawy, w przypadku suszu tytoniowego obowiązek podatkowy powstaje z dniem:

1.  nabycia wewnątrzwspólnotowego suszu tytoniowego;
2.  wydania suszu tytoniowego w przypadku dokonania jego sprzedaży;
3.  zużycia suszu tytoniowego;
4.  nabycia lub wejścia w posiadanie suszu tytoniowego przez inny podmiot niż podmiot prowadzący skład podatkowy, pośredniczący podmiot tytoniowy, grupę producentów lub rolnika, który wyprodukował susz tytoniowy, jeżeli nie została od niego zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży suszu tytoniowego;
5.  powstania długu celnego, w przypadku importu suszu tytoniowego.

Zgodnie z art. 63 ust. 1 pkt 8 ustawy, do złożenia zabezpieczenia akcyzowego w kwocie pokrywającej powstałe albo mogące powstać zobowiązanie podatkowe albo powstałe lub mogące powstać zobowiązanie podatkowe oraz opłatę paliwową, której obowiązek zapłaty powstał albo może powstać, obowiązany jest pośredniczący podmiot tytoniowy.

Art. 138g ust. 1 pkt 1 ustawy stanowi, że ewidencję suszu tytoniowego prowadzi pośredniczący podmiot tytoniowy.

Ewidencja, o której mowa w ust. 1, powinna umożliwiać w szczególności:

1.  ustalenie ilości suszu tytoniowego:
    1.  nabytego na terytorium kraju,
    2.  nabytego wewnątrzwspólnotowo,
    3.  importowanego,
    4.  sprzedanego na terytorium kraju,
    5.  dostarczonego wewnątrzwspólnotowo,
    6.  eksportowanego,
    7.  zużytego przez pośredniczący podmiot tytoniowy,
    8.  zniszczonego;
2.  ustalenie:
    1.  podmiotu, od którego susz tytoniowy został nabyty lub importowany,
    2.  podmiotu, któremu susz tytoniowy został sprzedany,
    3.  podmiotu, do którego susz tytoniowy został dostarczony wewnątrzwspólnotowo lub wyeksportowany;
3.  ustalenie ilości i sposobu przetworzenia suszu tytoniowego, w przypadku gdy pośredniczący podmiot tytoniowy przetwarza susz tytoniowy.

Zgodnie z przedstawionym opisem sprawy Wnioskodawca jest pośredniczącym podmiotem tytoniowym i zajmuje się obrotem suszem tytoniowym, tj. dokonuje jego sprzedaży na terytorium kraju, dostarcza go wewnątrzwspólnotowo, nabywa wewnątrzwspólnotowo i dokonuje jego przetworzenia. Wnioskodawca zamierza zajmować się obrotem suszem tytoniowym bez dokonywania przywozu i przemieszczenia suszu na terytorium kraju i wywozu za granicę. Obrót taki będzie odbywał się z państw trzecich na terytorium unijne, jak i na terytorium unijne z pominięciem terytorium kraju oraz z tego państwa do państw trzecich.

Mając na uwadze powyższe przepisy w odniesieniu do sprawy będącej przedmiotem zapytania należy stwierdzić, że ustawa o podatku akcyzowym reguluje opodatkowanie na terytorium kraju (Polski). Przepisy te nie regulują opodatkowania oraz innych obowiązków dotyczących obrotu suszem tytoniowym poza terytorium kraju. W sprawie z tytułu opisanego wyżej obrotu suszem tytoniowym nie wystąpi eksport, import, wewnątrzwspólnotowa dostawa oraz wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów. Zakup i sprzedaż suszu tytoniowego Wnioskodawca będzie dokonywał poza terytorium kraju, bez wprowadzania go na terytorium Polski.

Zatem, z tytułu obrotu suszem tytoniowym poza terytorium kraju u Wnioskodawcy nie powstanie obowiązek zapłaty podatku akcyzowego, nie ma obowiązku złożenia zabezpieczenia akcyzowego jak również brak jest obowiązku prowadzenia ewidencji suszu tytoniowego.

Uwzględniając powyższe stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.