Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-652/08-4/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-09-29
Teza: Stawka podatku na roboty budowlane dot. infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu – rozpoczęto w 2007 r. faktura w 2008 r.
Słowa kluczowe: budownictwo-budownictwo mieszkaniowe; kanalizacja; stawka-stawki podatku; usługi-usługi budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Gminy – Urząd Miejski Gminy, przedstawione we wniosku z dnia 7 lipca 2008 r. (data wpływu 14 lipiec 2008 r.) uzupełnionym pismem z dnia 8 sierpnia 2008 r. (data wpływu 11 sierpień 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 lipca 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 8 sierpnia 2008 r. (data wpływu 11 sierpień 2008 r.) o doprecyzowanie przedstawionego stanu faktycznego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 28 września 2007 r. Zainteresowany zawarł z wykonawcą umowę na roboty budowlane – dotyczące wykonania infrastruktury – budowy kanalizacji i wodociągu w ulicach, do zabudowy mieszkaniowej.

Wykonawca został wyłoniony w drodze przetargu nieograniczonego, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. 2006 r. Nr 164, poz. 1163 ze zm.). Wykonanie umowy określono na: od 28 września 2007 r. do 31 lipca 2008 r.

Kwotę za wykonanie umowy określono zgodnie ze złożoną przez wykonawcę ofertą (która była najtańsza w przetargu) następująco: wartość netto – 784 502,29 zł, plus należny VAT w wysokości 7% tj. 54 915,16 zł, wartość brutto: 839 417,45 zł.

Na dzień zawierania umowy, zgodnie z art. 146 ust. 1 pkt. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, na roboty budowlane dot. infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu obowiązywała stawka 7% VAT. Po 1 stycznia 2008 r. stawka ta przestała obowiązywać i zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stosuje się stawkę 22% VAT. W roku 2007 wykonawca wykonał część robót ale nie wystawiał faktury.

Nie dokonano odbioru robót wykonanych w 2007 r., tym samym nie sporządzono protokołu zdawczo-odbiorczego. Odbiór całości robót zostanie dokonany po zakończeniu inwestycji w 2008 r.

W związku z takim stanem prawnym wykonawca wystąpił do Zainteresowanego o zmianę umowy i zwiększenie jej wartości o różnicę w stawce VAT. Wnioskodawca (zamawiający), powołując się na treść art. 144 Prawa zamówień publicznych odmówił zmiany umowy.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy w opisanej sytuacji wykonawca, wystawiając fakturę za roboty powinien stosować stawkę 7% czy 22%?
2.  Czy w przypadku obowiązku stosowania stawki 22%, może niezależnie od zapisów umowy w tej materii, uwzględnić zwiększoną stawkę VAT, tj. 22% w ramach uzgodnionej ceny brutto za wykonanie umowy, umniejszając cenę netto?

Zdaniem Wnioskodawcy, przepisy prawa podatkowego są przepisami bezwzględnie obowiązującymi, stąd nie jest możliwa ich zmiana w drodze zapisów umownych. Skoro po 1 stycznia 2008 r. obowiązuje stawka VAT 22%, wykonawca winien ją stosować.

Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy Prawo zamówień publicznych, ilekroć w ustawie jest mowa o cenach, należy przez to rozumieć cenę w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 lipca 2001 r. o cenach (Dz. U. Nr 97, poz. 1050 ze zm.). Art. 3 ust.1 ustawy o cenach stanowi, iż jest to wartość wyrażona w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę; w cenie uwzględnia się podatek od towarów i usług.

Wobec powyższego obowiązującą strony umowy ceną za usługę jest cena brutto; poszczególne składniki obliczenia ceny (cena netto, podatek VAT) nie są elementami istotnymi umowy i powinny pozostawać w zgodności z obowiązującymi przepisami.

Tak więc nie pozostaje niezgodne z przepisami, wystawienie faktury VAT na cenę brutto określoną w umowie, przy czym aktualnie obowiązujący podatek VAT winien mieścić się w tej cenie.

Należy także wskazać na orzecznictwo sądowe potwierdzające takie stanowisko: uchwała SN z dnia 21 lipca 2006 r. sygn. akt III CZP 54/06 czy wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu sygn. akt l ACa 178/06 z dnia 9 sierpnia 2006 r. (LEX nr 278479).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 8 ust. 1 ustawy, stanowi, iż przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22% (…).

Jednakże zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi.

Na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy, stawkę podatku w wysokości 7% stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Według art. 41 ust. 12a ustawy, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych. Do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, w myśl art. 41 ust. 12b ustawy, nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2,
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

Mocą § 5 ust. 1a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.), stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy, obniża się do wysokości 7% również w odniesieniu do:

1.  robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy (budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11), lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych,
2.  obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

\- w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy.

Obowiązujący do dnia 31 grudnia 2007 r. przepis art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy, określał, iż do tego dnia stawkę w wysokości 7% stosowało się do robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych związanych z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą.

W myśl ust. 3 ww. artykułu, przez infrastrukturę towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu, o której mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, rozumiało się:

1.  sieci rozprowadzające, wraz z urządzeniami, obiektami i przyłączami do budynków mieszkalnych,
2.  urządzanie i zagospodarowanie terenu w ramach przedsięwzięć i zadań budownictwa mieszkaniowego, w szczególności drogi, dojścia, dojazdy, zieleń i małą architekturę,
3.  urządzenia i ujęcia wody, stacje uzdatniania wody, oczyszczalnie ścieków, kotłownie oraz sieci wodociągowe, kanalizacyjne, cieplne, elektroenergetyczne, gazowe i telekomunikacyjne

\- jeżeli były one związane z obiektami budownictwa mieszkaniowego.

W związku z powyższymi uregulowaniami prawnymi, w odniesieniu do robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych związanych z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą, stosowana była 7% stawka podatku. Od dnia 1 stycznia 2008 r. 7% stawką podatku od towarów i usług opodatkowane są roboty budowlano-montażowe oraz remonty i roboty konserwacyjne związane wyłącznie z budownictwem mieszkaniowym.

Obecnie obowiązujące przepisy nie przewidują obniżenia stawki podatku dla robót związanych z infrastrukturą towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu, w rozumieniu definicji z art. 146 ust. 3 ustawy. Utrata mocy przez ww. przepis przejściowy spowodowała, iż od dnia 1 stycznia 2008 r. do budowy, remontów i konserwacji obiektów infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu, zastosowanie ma podstawowa, 22% stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy.

W myśl art. 19 ust. 1 ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1. Jednocześnie w myśl art. 19 ust. 4 ustawy, jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi.

Stosownie do art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. d ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30. dnia, licząc od dnia wykonania usług budowlanych lub budowlano-montażowych.

Przepis ust. 13 pkt 2 lit. d stosuje się również do usług przyjmowanych częściowo, których odbiór jest dokonywany na podstawie protokołów zdawczo-odbiorczych (art. 19 ust. 14 ustawy).

Zaznaczyć należy, iż wykonanie przez podatnika czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług powoduje obowiązek rozliczenia podatku według stawek obowiązujących w dniu wykonania tej czynności. Określony w przepisach moment powstania obowiązku podatkowego wskazuje na termin rozliczenia przez podatnika podatku z tytułu wykonanej czynności.

Z danych przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca w dniu 28 września 2007 r. podpisał umowę na wykonanie robót budowlanych dotyczących infrastruktury do zabudowy mieszkaniowej (tj. kanalizacji i wodociągu w ulicach), których termin realizacji przypada na 31 lipca 2008 r. Część robót zrealizowano w 2007 r. lecz nie wystawiono za ten okres faktury i nie sporządzono protokołu zdawczo-odbiorczego. Odbiór końcowy zrealizowanych robót nastąpi w całości w 2008 r.

Biorąc pod uwagę powołane wyżej przepisy stwierdzić należy, że dla robót budowlanych dotyczących infrastruktury do zabudowy mieszkaniowej, (niezależnie od daty zawarcia umów na te prace) zastosowanie będzie miała stawka podatku w wysokości 22%, czyli stawka obowiązująca w momencie wykonania tych czynności. Za warunek powyższego rozstrzygnięcia wskazuje się odbiór końcowy zrealizowanych robót, który nastąpi w całości w 2008 r.

Ze stanowiska Wnioskodawcy wynika, że strony ustaliły w umowie cenę transakcji zawierającą podatek VAT. W prawodawstwie polskim obowiązuje zasada swobody umów, w ramach której strony mogą dowolnie kształtować treść umowy w granicach wyznaczonych przez prawo. Zasada ta ma również zastosowanie na gruncie prawa podatkowego. W związku z tym, przy ustalaniu wysokości należności ustawodawca nie ingeruje w ustalenia zawarte w umowie (podwyższenie lub nie wartości brutto umowy w związku ze zmianą stawki podatku VAT). W przedmiotowej sprawie, rozstrzygnięcie co do wartości brutto umowy uzależnione więc będzie od tego, czy strony pozostaną przy ustaleniach pierwotnej umowy, czy ją renegocjują.

Stosownie do art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 lipca 2001 r. o cenach (Dz. U. z 2001 r. Nr 97, poz. 1050), cena jest wartością wyrażoną w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę; w cenie uwzględnia się podatek od towarów i usług oraz podatek akcyzowy, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów sprzedaż towaru (usługi) podlega obciążeniu podatkiem od towarów i usług oraz podatkiem akcyzowym.

Zatem, jeżeli Strony pozostaną przy ustaleniach wynikających z pierwotnej umowy, w zakresie ceny, to przy ustalaniu podstawy opodatkowania, w związku ze zmianą od 1 stycznia 2008 r. stawki VAT na przedmiotowe usługi, wykonawca usług powinien kwotę otrzymaną za wykonane w 2008 r. roboty budowlane traktować jako kwotę należną, a więc kwotę brutto zawierającą w sobie podatek należny w wysokości 22%.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Nadmienia się, iż zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), rozpoznawanie spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych dotyczących wydawania w indywidualnych sprawach pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacje indywidualne), o których mowa w art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Powyższe rozporządzenie, zgodnie z brzmieniem § 3, wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, tj. z dniem 11 października 2008 r.

W związku z powyższym tut. Organ informuje, że jeżeli skarga na niniejszą interpretację będzie składana po dniu 10 października 2008 r., właściwym do jej rozpoznania będzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.