Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-766/11-2/SJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-08-05
Teza: W którym miesiącu przysługuje Spółce prawo do korekty VAT należnego z tytułu niesłusznego opodatkowania świadczeń finansowanych z ZFŚS?
Słowa kluczowe: deklaracje; korekta; korekta-korekta podatku; podatek-podatek od towarów i usług
Przepisy: [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej, przedstawione we wniosku z dnia 29 kwietnia 2011 r. (data wpływu 6 maja 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług oraz Ordynacji podatkowej w zakresie terminu dokonania korekty deklaracji VAT w związku ze zmniejszeniem podatku należnego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 maja 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług oraz Ordynacji podatkowej w zakresie terminu dokonania korekty deklaracji VAT w związku ze zmniejszeniem podatku należnego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka prowadzi podstawową działalność gospodarczą w zakresie kopalnictwa rud miedzi, produkcji miedzi oraz produkcji metali szlachetnych i pozostałych metali nieżelaznych. W związku z zakresem ww. działalności, prowadzonej w celu uzyskania zysku, Spółka jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W ramach Spółki wyodrębnione są organizacyjnie poszczególne Oddziały (nie posiadające osobowości prawnej i nie będące samodzielnymi podatnikami VAT), które pełnią rolę pracodawcy dla pracowników zatrudnionych w tych Oddziałach Spółki. Poszczególne Oddziały posiadają utworzony zakładowy fundusz świadczeń socjalnych (dalej: ZFŚS), z których finansują działalność socjalną na rzecz osób uprawnionych, tj. pracowników i ich rodziny, emerytów i rencistów – byłych pracowników i ich rodziny. W ramach ww. działalności socjalnej dokonywane są przez Spółkę zakupy towarów i usług, które następnie przekazywane są za częściową odpłatnością lub bez odpłatności osobom uprawnionym do korzystania z tego rodzaju świadczeń. Dokonując przekazania towarów i usług finansowanych w ramach ZFŚS w latach ubiegłych, Spółka naliczała podatek należny VAT od tych przekazań, dokumentując powyższe czynności fakturami wewnętrznymi.

Spółka w dniu 8 grudnia 2008 r. pismem nr … zwróciła się do MF z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego potwierdzającej, że działalność socjalna wykonywana przez pracodawców (administratorów funduszu) w ramach ZFŚS, w zakresie nabywania towarów i usług oraz udostępniania ich uprawnionym osobom pozostaje poza zakresem ustawy o podatku od towarów i usług, a tym samym Spółka nie jest uprawniona do odliczania podatku naliczonego VAT, jak i nie jest zobowiązana do obliczania podatku należnego VAT od czynności wykonywanych w ramach ww. działalności socjalnej.

Minister Finansów działający poprzez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu pismami z dnia 2 marca 2009 r., sygn. (…) i (…), uznał stanowisko Spółki – zarówno w stanie faktycznym, jak i przyszłym – za nieprawidłowe.

W tej sytuacji Spółka złożyła skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na wydane interpretacje indywidualne.

Wyrokami z dnia 18 września 2009 r., sygn. akt I SA/Wr 1109/09 i I SA/Wr 1110/09 (uprawomocnionymi po wyrokach NSA z dnia 18 stycznia 2011 r., sygn. akt I FSK 91/10 i sygn. akt I FSK 92/10), WSA we Wrocławiu uchylił zaskarżone interpretacje Ministra Finansów. W wydanych wyrokach Sąd potwierdził stanowisko Spółki, że administrowanie przez pracodawcę środkami funduszu socjalnego nie jest wykonywaniem samodzielnej działalności gospodarczej i jako takie nie podlega przepisom VAT.

W międzyczasie w Spółce przeprowadzona została kontrola skarbowa w zakresie rzetelności i prawidłowości rozliczania podatku VAT za 2004 r. W toku kontroli Spółka wystąpiła z wnioskiem o korektę rozliczenia podatku VAT za okres V-XII 2004 r. w zakresie mylnie rozliczanego przez Spółkę podatku VAT od czynności finansowanych z ZFŚS, wykonywanych na rzecz uprawnionych osób. Nadmienia się, iż opodatkowanie podatkiem VAT czynności wykonywanych w ramach ZFŚS było przedmiotem sporu Spółki z organami podatkowymi, ponieważ organ I instancji uznał, że czynności wykonywane w ramach ZFŚS podlegają przepisom o VAT. Nie zgadzając się z tym stanowiskiem, Spółka złożyła odwołanie od wydanej przez organ I instancji decyzji. W wyniku rozpatrzenia odwołania Dyrektor IS we Wrocławiu w decyzji z dnia 21 grudnia 2009 r. uznał, że przekazanie pracownikom towarów i usług (finansowanych z ZFŚS), za częściową odpłatnością, stanowi zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1, czynność podlegającą opodatkowaniu VAT w części, która opłacana jest przez pracownika. Od decyzji tej Spółka wniosła skargę do WSA.

W wydanej decyzji ostatecznej z dnia 6 grudnia 2010 r. (po wyroku WSA z dnia 7 maja 2010 r., sygn. akt I SA/Wr 186/10), Dyrektor IS wyeliminował z deklarowanego przez Spółkę rozliczenia VAT – zgodnie z ww. wyrokiem WSA z 7 maja 2010 r., podatek należny i naliczony za 2004 r. z tyt. wykonywania tego typu czynności w ramach działalności socjalnej, uznając, iż pozostają one poza zakresem opodatkowania VAT. W konsekwencji Dyrektor IS uznał, że Spółce nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupów sfinansowanych w ramach ZFŚS oraz nie jest zobowiązana do ustalania podatku należnego od wszystkich świadczeń przekazywanych w ramach ZFŚS na rzecz osób uprawnionych. Organ podatkowy dokonał zwrotu nadpłaty za poszczególne miesiące 2004 r.

Kierując się rozstrzygnięciem ww. decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 6 grudnia 2010 r. oraz ww. wyrokiem WSA z dnia 7 maja 2010 r., Spółka dokonała korekty podatku VAT za rok 2005 r., poprzez złożenie korekt deklaracji miesięcznych, w których wyeliminowane zostały obroty i podatek VAT dotyczące czynności wykonywanych w ramach ZFŚS. Organ podatkowy dokonał zwrotu nadpłaty podatku VAT z tytułu złożonych korekt deklaracji za 2005 r. (w zakresie wyeliminowania z deklaracji pierwotnie opodatkowanej VAT działalności socjalnej).

W związku z istniejącym sporem w zakresie opodatkowania VAT działalności socjalnej, Spółka w okresie 2006-2010 r. (tj. do czasu rozstrzygnięcia NSA), rozpoznawała przekazanie osobom uprawnionym towarów i usług finansowanych z ZFŚS, jako czynności opodatkowane VAT, a co za tym idzie wystawiała na te czynności faktury wewnętrzne, na których został wykazany VAT należny – który został również wykazany w składanych deklaracjach podatkowych VAT.

W chwili obecnej Spółka zamierza dokonać korekty podatku należnego VAT za ww. lata z tytułu niesłusznego opodatkowania VAT działalności wykonywanej jako administrator w ramach ZFŚS.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

W którym miesiącu przysługuje Spółce prawo do korekty VAT należnego z tytułu niesłusznego opodatkowania świadczeń finansowanych z ZFŚS?

Zdaniem Wnioskodawcy, prawo do korekty VAT należnego przysługuje Spółce w rozliczeniu za miesiąc, w którym wykazano nienależnie podatek VAT należny od świadczeń przekazywanych w ramach ZFŚS, poprzez złożenie korekt deklaracji miesięcznych, za miesiące, w których wystawione zostały faktury wewnętrzne z wykazanym podatkiem należnym (bez obowiązku wystawiania faktur korygujących do faktur wewnętrznych).

Uzasadnienie:

Stosownie do zapisu art. 81 § 1 Op, jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.

Skorygowanie deklaracji następuje poprzez złożenie korygującej deklaracji wraz z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty (art. 81 § 2 Op).

Powyższe przepisy stanowią, iż Spółka może dokonać korekty deklaracji miesięcznych, za miesiące, w których wykazała podatek należny z tytułu opodatkowania VAT świadczeń finansowanych z ZFŚS, pozostających w konsekwencji poza zakresem tego opodatkowania.

Jednocześnie przepis art. 108 ust. 1 ustawy o VAT nie ma zastosowania w stosunku do faktury wewnętrznej, wykazującej podatek należny z tytułu dostawy/świadczenia wadliwie zakwalifikowanego przez Spółkę jako czynność podlegająca VAT (np. vide: wyrok NSA, sygn. akt I FSK 1203/09 z 2 lipca 2010 r.).

Ponadto, mając na uwadze zapis art. 121 ust. 1 Op. stanowiący, iż postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, to z uwagi na fakt, iż Dyrektor IS w postępowaniu za 2004 r. oraz Naczelnik DUS za 2005 r. usankcjonowali wyeliminowanie przez Spółkę VAT należnego z powyższego tytułu poprzez korekty VAT w poszczególnych miesiącach, bez obowiązku sporządzania faktur korekt do faktur wewnętrznych, Spółka stoi na stanowisku, iż za lata 2006-2010 może postąpić analogicznie.

Wnioskodawca prosi o potwierdzenie prawidłowości zajętego stanowiska ww. w sprawie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) zawiera ogólne zasady korygowania deklaracji, także dotyczące deklaracji składanych dla potrzeb rozliczenia podatku od towarów i usług, niezależnie od regulacji zawartych w samej ustawie o VAT.

Zgodnie z art. 81 § 1 cyt. ustawy, jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.

Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji wraz z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty – art. 81 § 2 powołanej ustawy.

W myśl art. 3 pkt 5 ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach – rozumie się przez to również zeznania, wykazy oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.

Na mocy art. 99 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10 i art. 133.

Według generalnej zasady zawartej w treści art. 99 ust. 12 ustawy, zobowiązanie podatkowe, kwotę zwrotu różnicy podatku, kwotę zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1, przyjmuje się w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej, chyba że naczelnik urzędu skarbowego lub organ kontroli skarbowej określi je w innej wysokości.

Podatek od towarów i usług należy do grupy podatków powstających z mocy prawa, który pobierany jest w trybie tzw. samoobliczenia. Dlatego też szczególnie istotną rolę w tym podatku odgrywają deklaracje podatkowe. Przy ich pomocy podatnik określa i zgłasza organowi podatkowemu (deklaruje) wysokość zobowiązania podatkowego.

Korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy poprzednim jej sporządzeniu. Może ona dotyczyć każdej pozycji deklaracji, np.: określenia wysokości zobowiązania podatkowego, wysokości kwoty zwrotu podatku oraz innych danych zawartych w treści deklaracji (np.: adresu, nr NIP) – o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Skorygowanie deklaracji polega na ponownym – poprawnie już – wypełnieniu jej formularza, z zaznaczeniem, iż w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji. Skorzystanie przez podatnika z wprowadzonej przez ustawodawcę instytucji korekty deklaracji powoduje, że złożona przez niego deklaracja korygująca zastępuje pierwotną (korygowaną) deklarację i pociąga za sobą skutki prawne, pozbawiające jednocześnie pierwotną deklarację mocy prawnej.

Zobowiązanie podatkowe, na podstawie art. 70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

Prawo do złożenia korekty istnieje w związku z tym dopóty, dopóki zobowiązanie nie uległo przedawnieniu. Okres przedawnienia wynosi 5 lat, licząc o końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Podatnik ma zatem prawo skorygować deklaracje za okres 5 lat, licząc o końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca prowadzi podstawową działalność w zakresie kopalnictwa rud miedzi, produkcji miedzi oraz produkcji metali szlachetnych i pozostałych metali nieżelaznych. W ramach Spółki są wyodrębnione Oddziały, które posiadają utworzony zakładowy fundusz świadczeń socjalnych, z których finansują działalność socjalną na rzecz osób uprawnionych, tj. pracowników i ich rodzin, emerytów i rencistów – byłych pracowników i ich rodzin. W ramach działalności socjalnej dokonywane są przez Spółkę zakupy towarów i usług, które następnie są przekazywane za częściową odpłatnością lub bez osobom uprawnionym do korzystania z tego rodzaju świadczeń.

Z uwagi na toczący się spór z organami podatkowymi, Spółka w latach 2006-2010 – zgodnie z interpretacjami indywidualnymi wydanymi na jej wniosek przez Ministra Finansów działającego poprzez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, rozpoznawała przekazanie osobom uprawnionym towarów i usług finansowanych z ZFŚS jako czynności opodatkowane podatkiem VAT. Spółka wystawiała faktury wewnętrzne, na których został wykazany podatek VAT należny, który został również wykazany w składanych deklaracjach podatkowych VAT. Spółka nie zgadzając się z wydanymi przez Ministra Finansów interpretacjami, złożyła skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na wydane interpretacje. Wyrokami z dnia 18 września 2009 r., następnie uprawomocnionymi wyrokami NSA z dnia 18 stycznia 2011 r., WSA we Wrocławiu uchylił zaskarżone interpretacje, jednocześnie potwierdzając stanowisko Spółki, iż administrowanie przez pracodawcę środkami funduszu socjalnego nie jest wykonywaniem samodzielnej działalności gospodarczej i jako takie nie podlega przepisom VAT. Obecnie Spółka zamierza dokonać korekty podatku należnego VAT za ww. lata z tytułu niesłusznego opodatkowania podatkiem od towarów i usług działalności wykonywanej jako administrator w ramach ZFŚS.

Biorąc pod uwagę opis sprawy stwierdzić należy, iż wskutek wystawienia faktur wewnętrznych dokumentujących przekazanie przez Spółkę na rzecz osób uprawnionych towarów i usług finansowanych w ramach ZFŚS, doszło do zawyżenia podatku należnego za miesiące, w których wystawiono faktury wewnętrzne.

W tym stanie rzeczy Spółka jest uprawniona do korekty VAT należnego z tytułu niesłusznego opodatkowania świadczeń finansowanych z ZFŚŚ poprzez złożenie korekt deklaracji za miesiące, w których wykazano nienależnie podatek VAT należny od świadczeń przekazywanych w ramach ZFŚS.

Tutejszy Organ informuje ponadto, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.