Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.112.2025.2.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-09
Teza: Skutki podatkowe odpłatnego zbycia nieruchomości
otrzymanej w drodze darowizny i nieodpłatnego zniesienia
współwłasności.
Słowa kluczowe: działki
udział
zbycie-odpłatne zbycie
zniesienie-zniesienie współwłasności
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 lutego 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go
    Pani pismem z 7 marca 2025 r. (wpływ 12 marca 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    8 czerwca 2016 r. wraz z mężem nabyła Pani w drodze darowizny od córki i zięcia udział w
    wysokości 1/22 części w prawie własności objętej KW numer (...) (akt notarialny
    Repertorium (...)).
    20 lipca 2021 r. dokonano, bez żadnych dopłat, zniesienia współwłasności w zakresie
    posiadanych udziałów (akt notarialny numer Repertorium (...)). Wraz z mężem stała się
    Pani właścicielem działki numer 1/1 objętej KW nr (...).
    26 lipca 2024 r. wraz z mężem sprzedała Pani ww. działkę (akt notarialny numer
    Repertorium (...)).
    Uzupełnienie wniosku
    Udział w nieruchomości Pani oraz mąż nabyli we wspólności majątkowej małżeńskiej.
    W ramach zniesienia współwłasności Pani z mężem nabyła w całości działkę o obszarze
    0,0908 ha, natomiast córka z mężem nabyli w całości dziewiętnaście działek o łącznym
    obszarze 2,0570 ha.
    8 czerwca 2016 r. Pani wraz z mężem nabyła w drodze darowizny od córki i zięcia udział w
    wysokości 1/22 części własności. Wartość darowizny została oszacowana na kwotę A zł. 20
    lipca 2021 r. dokonano zniesienia współwłasności. Wartość Państwa działki oszacowano
    na kwotę B zł, natomiast wartość pozostałych działek oszacowano na łączną kwotę C zł,
    czyli wyniosła w zaokrągleniu 0,045 (B : D = 0,4545(45)), tj. 1/22 wartości przedmiotu
    zniesienia współwłasności.
    Miało miejsce nieodpłatne zniesienie współwłasności, tzn. wartość nabytych działek
    odpowiada wartości przysługujących udziałów we współwłasności. W ramach zniesienia
    współwłasności Pani z mężem nie otrzymali żadnych dopłat oraz nie dokonali żadnych
    spłat na rzecz córki i zięcia.
    Zbycie działki nie nastąpiło w wyniku wykonywania działalności gospodarczej. Działka nie
    była wykorzystywana przez Pani męża oraz przez Panią w działalności gospodarczej.

## Pytanie

Czy przedmiotowa sprzedaż nieruchomości stanowi źródło przychodu, o którym mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, i w związku z tym
    zbycie jej podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, zbycie nieruchomości nabytej w drodze darowizny i nieodpłatnego
    zniesienia współwłasności nie będzie stanowiło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ za datę nabycia
    działki należy przyjąć datę darowizny z uwagi na fakt, że wartość działki mieści się w
    udziale oraz zniesienie współwłasności nastąpiło bez spłat i dopłat (interpretacja
    indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej - (...)).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust.

    1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 226 ze zm.). Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 cytowanej na wstępie ustawy:
      Źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        d) innych rzeczy,
        – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca
        roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych
        rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło
        nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób
        dokonującej zamiany.
    Jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub praw majątkowych następuje przed upływem 5
    lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje
    dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww.
    ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych ma moment ich nabycia.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia nabycia, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy. Nabyciem w rozumieniu tego przepisu jest
    każda czynność, na mocy której na osobę fizyczną – nabywcę – przechodzi własność
    nieruchomości, bez względu na to, czy nabycie następuje w sposób odpłatny czy
    nieodpłatny. Natomiast moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym
    określony jest zgodnie z normami prawa cywilnego.
    Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061 ze zm.):
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z art. 888 § 1 ww. Kodeksu wynika zaś, że:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Podstawową cechą umowy darowizny jest bezpłatne świadczenie darczyńcy na rzecz
    obdarowanego kosztem jego majątku. Darowizna należy do czynności, których celem jest
    dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego)
    i zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne.

    Celem zaś postępowania o zniesienie współwłasności, w rozumieniu przepisów ustawy
    Kodeks cywilny, jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi
    przedmiot współwłasności.
    Stosownie do art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Z kolei art. 196 § 1 i § 2 ww. Kodeksu stanowi, że:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Zgodnie zaś z art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to może
      być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć. Jednakże w
      ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego
      przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
    Zgodnie z art. 211 ww. Kodeksu:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło
      przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy
      lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą
      istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
    Art. 212 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia sądu, wartość
      poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Przy podziale
      gruntu sąd może obciążyć poszczególne części potrzebnymi służebnościami
      gruntowymi.
      Rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do okoliczności
      jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo sprzedana
      stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego.
    Zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy, jeżeli mieści się w ramach udziału
    jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbyło się bez spłat i dopłat.
    Za datę nabycia nieruchomości lub prawa w przypadku ich sprzedaży, które przypadły
    danej osobie w wyniku zniesienia współwłasności, należy zatem przyjąć datę ich
    pierwotnego nabycia, jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub
    prawa w wyniku zniesienia współwłasności mieści się w udziale, jaki przysługiwał tej
    osobie w majątku objętym współwłasnością oraz zniesienie współwłasności zostało
    dokonane bez spłat i dopłat. Gdy w wyniku zniesienia współwłasności udział danej osoby
    ulega powiększeniu, mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku
    osobistego.
    Zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy w wyniku tego
    zniesienia współwłasności podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po
    dokonanym podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał.
    Jeżeli przy dokonaniu zniesienia współwłasności wystąpiło przysporzenie majątku ponad
    posiadany udział przed zniesieniem współwłasności oznacza to, że dla części
    nieruchomości – nabytej w drodze zniesienia współwłasności – datą nabycia, o której
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, będzie
    dzień, w którym nastąpiło zniesienie współwłasności.
    Z opisu stanu faktycznego przedstawionego w Pani wniosku wynika, że wartość nabytego
    przez Panią i męża udziału w nieruchomości w wyniku zniesienia współwłasności nie

    przekroczyła wartości udziału we współwłasności, który pierwotnie przysługiwał Pani i
    mężowi w wyniku darowizny.
    Tak więc dla celów podatku dochodowego bieg terminu pięcioletniego dla nieruchomości
    nabytej w wyniku zniesienia współwłasności należy liczyć od końca roku kalendarzowego,
    w którym nastąpiło nabycie udziału w drodze darowizny. W Pani przypadku będzie to
    2016 r.
    W konsekwencji odpłatne zbycie działki opisanej we wniosku nie stanowiło źródła
    przychodu w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    ponieważ nastąpiło po upływie 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    jej nabycie.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie
    zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Ta interpretacja
    dotyczy wyłącznie Pani obowiązków podatkowych i nie wywołuje skutków prawnych dla
    Pani męża.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.