Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.110.2023.4.KS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2023-06-20
Teza: Skutki podatkowe przekazania samochodów na cele prywatne oraz prawa do korekty VAT odliczonego z faktur dokumentujących nabycie samochodów od leasingodawcy.
Słowa kluczowe: korekta-korekta podatku naliczonego; leasing; samochód; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Nieodpłatna dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2. Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku naliczonego -Korekta podatku w przypadku zmiany wykorzystywania pojazdu samochodowego 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90b-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90b-ust. 4

**Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe**

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie:

*   powstania zobowiązania podatkowego z tytułu przekazania samochodów wykupionych z leasingu na cele prywatne wspólników Spółki – jest prawidłowe,
*   ustalenia podstawy opodatkowania z tytułu przekazania samochodów wykupionych z leasingu na cele prywatne wspólników Spółki – jest nieprawidłowe.
*   prawa do korekty podatku odliczonego z faktur dokumentujących nabycie samochodów od leasingodawcy – jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

1 marca 2023 r. wpłynął Państwa wniosek z 15 lutego 2023 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych przekazania samochodów na cele prywatne oraz prawa do korekty VAT odliczonego z faktur dokumentujących nabycie samochodów od leasingodawcy.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z: 11 maja 2023 r. (data wpływu 12 maja 2023 r.), 17 maja 2023 r. (data wpływu 17 maja 2023 r.), 31 maja 2023 r. (data wpływu 31 maja 2023 r.).

Treść wniosku jest następująca:

### Opis zdarzenia przyszłego (z uwzględnieniem uzupełnienia wniosku)

16 lutego 2017 r. zawarta została umowa leasingu nr (…) dotycząca samochodu osobowego marki (…), pomiędzy A. sp. z o.o. z siedzibą w (…) a Kancelarią (…) sp. k. z siedzibą (…) (dalej Spółka) - poprzednik prawny Kancelarii (…) spółka partnerska. Umowa leasingu wygasła 16 lutego 2022 r. i 28 lutego 2022 r. Spółka wykupiła przedmiotowy samochód osobowy od leasingodawcy. Przez cały okres obowiązywania umowy, ww. samochód osobowy wykorzystywany był przez Spółkę do prowadzenia działalności gospodarczej.

Na fakturze dotyczącej wykupu samochodu był naliczony podatek VAT. Zgodnie z treścią art. 86a ust. 2 ustawy o VAT odliczono 50% naliczonego podatku VAT. Po nabyciu samochodu od leasingodawcy był on wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT. Wartość początkowa samochodu przekracza kwotę 15.000,00 zł.

Wspólnicy Spółki zamierzają podjąć uchwałę o nieodpłatnym przeniesieniu własności ww. samochodu na rzecz wspólników D.S. i D.B. w udziale po 1/2 (słownie: jednej drugiej) na potrzeby własne. Ma się tak stać w związku z wiekiem pojazdu (ponad 6 lat), jego przebiegiem (ponad 100.000 km) i związanymi z tym rosnącymi kosztami serwisu pojazdu i większym ryzykiem jego awarii.

W tym celu zawarta zostanie umowa nienazwana inna, niż umowa darowizny (na skutek jej zawarcia żaden ze wspólników nie otrzyma przysporzenia majątkowego kosztem majątku drugiego wspólnika).

Samochód zostanie wycofany z ewidencji środków trwałych Spółki.

26 stycznia 2018 r. zawarta została umowa leasingu nr (…) dotycząca samochodu osobowego marki (…), pomiędzy A. sp. z o.o. z siedzibą w (…) a Kancelarią (\`(...)\`) sp.k. z siedzibą (…) (dalej Spółka) poprzednik prawny Kancelarii (…) spółka partnerska.

Umowa leasingu wygasła 26 stycznia 2023 r. i w styczniu 2023 r. Spółka wykupiła przedmiotowy samochód osobowy od leasingodawcy. Przez cały okres obowiązywania umowy, ww. samochód osobowy wykorzystywany był przez Spółkę do prowadzenia działalności gospodarczej.

Na fakturze dotyczącej wykupu samochodu był naliczony podatek VAT. Zgodnie z treścią art. 86a ust. 2 ustawy o VAT odliczono 50% naliczonego podatku VAT.

Po nabyciu samochodu od leasingodawcy był on wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT.

Wartość początkowa samochodu przekracza kwotę 15 000,00 zł.

Wspólnicy Spółki zamierzają podjąć uchwałę o nieodpłatnym przeniesieniu własności ww. samochodu na rzecz wspólników D. S. i D. B. w udziale po 1/2 (słownie: jednej drugiej) na potrzeby własne. Ma się tak stać w związku z wiekiem pojazdu (ponad 5 lat), jego przebiegiem (ponad 110.000 km) i związanymi z tym rosnącymi kosztami serwisu pojazdu i większym ryzykiem jego awarii.

W tym celu zawarta zostanie umowa nienazwana inna, niż umowa darowizny (na skutek jej zawarcia żaden ze wspólników nie otrzyma przysporzenia majątkowego kosztem majątku drugiego wspólnika).

Samochód zostanie wycofany z ewidencji środków trwałych Spółki.

Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
---------------------------------------------------------

1) Czy czynność przekazania na cele prywatne przedmiotowych samochodów będzie skutkować powstaniem zobowiązania podatkowego w podatku VAT w Spółce?

2) Jeżeli przekazanie na cele prywatne przedmiotowych samochodów będzie skutkować powstaniem zobowiązania podatkowego w podatku VAT w Spółce, to jaka powinna być kwota stanowiąca podstawę dla podatku należnego VAT w tym zdarzeniu?

3) Czy Spółka będzie mieć prawo do korekty VAT odliczonego z faktur dokumentujących nabycie samochodów od leasingodawcy?

Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
------------------------------------------------------------------------------

Ad 1

Czynność przekazania na cele prywatne przedmiotowych samochodów będzie skutkować powstaniem zobowiązania podatkowego w podatku VAT w Spółce. Zgodnie bowiem z zapisem art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, za podlegające opodatkowaniu uznaje się bezpłatne przekazanie towarów należących do przedsiębiorstwa, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia.

Ad 2

Podstawą do naliczenia VAT z tytułu przekazania samochodów na cele prywatne będzie wartość początkowa środków trwałych wycofywanych z ewidencji, czyli wartość nabycia z faktur od leasingodawcy.

Ad 3

Spółka będzie mieć prawo do korekty VAT odliczonego z faktur dokumentujących nabycie samochodów od leasingodawcy w związku ze zmianą przeznaczenia przedmiotowych samochodów z działalności mieszanej do działalności wyłącznie opodatkowanej VAT w okresie korekty VAT, na podstawie art. 90b ust. 2 ustawy o VAT.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie:

*   powstania zobowiązania podatkowego z tytułu przekazania samochodów wykupionych z leasingu na cele prywatne wspólników Spółki – jest prawidłowe,
*   ustalenia podstawy opodatkowania z tytułu przekazania samochodów wykupionych z leasingu na cele prywatne wspólników Spółki – jest nieprawidłowe.
*   prawa do korekty podatku odliczonego z faktur dokumentujących nabycie samochodów od leasingodawcy – jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:

przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:

przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Jednocześnie, należy zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel obejmuje każdą czynność polegającą na przeniesieniu dobra materialnego przez stronę, która przyznaje drugiej stronie prawo do faktycznego dysponowania nim, jakby była właścicielem tego dobra.

Ponadto, zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy:

przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,

2) wszelkie inne darowizny

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Z powołanych powyżej przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, w tym także wszelkie inne darowizny, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.

Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie tych towarów pozostaje poza zakresem opodatkowania (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na który zostały one przekazane.

Analizując treść art. 7 ust. 2 ustawy, warto odwołać się do orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który wielokrotnie wypowiadał się w kwestii opodatkowania nieodpłatnych świadczeń. W wyroku z 27 czerwca 1989 r. w sprawie C-50/88 (Heinz Küchne) Trybunał stwierdził, że ze wspólnym systemem podatku od wartości dodanej spójne jest nieopodatkowanie amortyzacji aktywów przedsiębiorstwa w odniesieniu do ich prywatnego użytku w przypadku, gdy VAT od tych towarów nie podlegał odliczeniu, przy jednoczesnym opodatkowaniu wydatków ponoszonych na utrzymanie i używanie towarów, w odniesieniu do których podatnik jest uprawniony do odliczenia podatku. Rozwiązanie to pozwala zarówno uniknąć podwójnego opodatkowania samych towarów, jak i braku opodatkowania ostatecznej konsumpcji. Również w orzeczeniu z 25 maja 1993 r. w sprawie C-193/91 (Gerhard Mohsche) oraz w orzeczeniu z 17 maja 2001 r. w połączonych sprawach C-322/99 (Hans- Georg Fisher) i C-323/99 (Klaus Brandenstein) Trybunał wskazał, że nieodpłatne świadczenia mogą być opodatkowane wyłącznie w takim zakresie, w jakim podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia podatku naliczonego.

Podkreślić jednak należy, że dana czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wtedy, gdy jest dokonywana przez podmiot o statusie podatnika działającego w takim charakterze w odniesieniu do tej czynności.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:

podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:

działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z opisu sprawy wynika, że w 2017 i w 2018 r. zawarli Państwo dwie umowy leasingu dotyczące samochodów osobowych, które wygasły w 2022 i w 2023 r., a Spółka wykupiła samochody od leasingodawcy. Przez cały okres obowiązywania umów, samochody były wykorzystywane przez Spółkę do prowadzenia działalności gospodarczej. Na fakturach dotyczących wykupu samochodów był naliczony podatek VAT. Zgodnie z treścią art. 86a ust. 2 ustawy o VAT odliczono 50 % naliczonego podatku VAT. Po nabyciu samochodów od leasingodawcy były one wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT. Wspólnicy Spółki zamierzają podjąć uchwałę o nieodpłatnym przeniesieniu własności ww. samochodów na rzecz wspólników na potrzeby własne. W tym celu zawarte zostaną umowy nienazwane inne, niż umowy darowizny (na skutek ich zawarcia żaden ze wspólników nie otrzyma przysporzenia majątkowego kosztem majątku drugiego wspólnika). Samochody zostaną wycofane z ewidencji środków trwałych Spółki.

Państwa wątpliwości dotyczą w pierwszej kolejności ustalenia, czy czynność przekazania na cele prywatne ww. samochodów będzie skutkować powstaniem zobowiązania podatkowego w podatku VAT.

Wskazać należy, że nieodpłatne przekazanie towarów uznaje się za dostawę towarów, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z ich nabyciem, importem lub wytworzeniem, w tym części składowych. Przy czym w przypadku części składowych istotne jest, czy ich wymiana spowodowała trwały wzrost wartości samochodu.

Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie tych towarów pozostaje poza zakresem opodatkowania (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na który zostały one przekazane.

Zatem mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że czynność przekazania przez Państwa samochodów osobowych na cele prywatne wspólników, będzie stanowiła dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. W rozpatrywanej sprawie, przy nabyciu (wykupie) samochodów osobowych przysługiwało Państwu w części prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Z opisu sprawy wynika bowiem, że na fakturach dotyczących wykupu samochodów był naliczony podatek VAT i odliczyli Państwo 50% naliczonego podatku VAT.

Tym samym w analizowanym przypadku znajdzie zastosowanie art. 7 ust. 2 ustawy z uwagi na spełnienie przez Państwa wskazanych w nim warunków. W konsekwencji, czynność przekazania samochodów osobowych wykupionych z leasingu na cele prywatne wspólników, spowoduje powstanie zobowiązania podatkowego w podatku VAT.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie powstanie zobowiązania podatkowego w podatku VAT z tytułu przekazania wspólnikom Spółki na cele prywatne samochodów wykupionych z leasingu, należało uznać za **prawidłowe.**

W dalszej kolejności Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, jaka powinna być kwota stanowiąca podstawę dla podatku należnego w przypadku przekazania na cele prywatne opisanych samochodów.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy wskazać, że zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy:

podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

W myśl art. 29a ust. 2 ustawy:

w przypadku dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2, podstawą opodatkowania jest cena nabycia towarów lub towarów podobnych, a gdy nie ma ceny nabycia – koszt wytworzenia, określone w momencie tej dostawy towarów.

Z powyższego wynika, że w przypadku gdy ma miejsce nieodpłatna dostawa towarów spełniająca warunki dla zrównania jej z dostawą odpłatną podlegającą opodatkowaniu na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest cena nabycia lub koszt wytworzenia towaru określone w momencie dostawy towaru, tj. w momencie jego przekazania. Oznacza to, że podstawą opodatkowania jest wprawdzie cena nabycia lub koszt wytworzenia towaru, lecz skorygowana na dzień, w którym dochodzi do nieodpłatnego przekazania przedmiotowych towarów.

Wobec powyższego należy wskazać, że podstawa opodatkowania w omawianej sytuacji powinna być ustalana na podstawie art. 29a ust. 2 ustawy, zatem jest nią cena nabycia towarów rozumiana jako cena zaktualizowana na moment dokonania nieodpłatnego przekazania towarów (samochodów), czyli cena jaką zapłaciliby Państwo za nabycie tych towarów (samochodów) w dniu ich nieodpłatnego przekazania.

Zatem w omawianej sprawie, przy nieodpłatnym przekazaniu samochodów na rzecz wspólników Spółki, za podstawę opodatkowania powinni Państwo przyjąć wartość tych towarów obowiązującą na moment dokonania przez Państwa nieodpłatnego przekazania, czyli kwotę za jaką nabyliby Państwo towar stanowiący przedmiot przekazania ustaloną w momencie wydania (przekazania) towarów (samochodów) wspólnikom Spółki.

W konsekwencji Państwa stanowisko w zakresie ustalenia podstawy opodatkowania z tytułu przekazania samochodów wykupionych z leasingu na cele prywatne wspólników Spółki należało uznać za **nieprawidłowe.**

Wyrazili Państwo również wątpliwość, czy Spółka będzie mieć prawo do korekty VAT odliczonego z faktur dokumentujących nabycie samochodów od leasingodawcy.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:

w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

a) nabycia towarów i usług,

b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Kwestie dotyczące prawa do odliczenia podatku związanego z pojazdami samochodowymi są uregulowane w art. 86a ustawy.

Jak stanowi art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy:

w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika.

Stosownie do art. 86a ust. 2 pkt 1 ustawy:

do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych.

Na podstawie art. 86a ust. 3 ustawy:

przepis ust. 1 nie ma zastosowania:

1) w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:

a) wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub

b) konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;

2) do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.

Stosownie do art. 86a ust. 4 ustawy:

pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:

1) sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub

2) konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.

W myśl art. 86a ust. 12 ustawy:

podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu, mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych pojazdach w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami, nie później jednak niż w dniu przesłania ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3.

Na mocy art. 86a ust. 13 ustawy:

w przypadku niezłożenia w terminie informacji, o której mowa w ust. 12, uznaje się, że pojazd samochodowy jest wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika dopiero od pierwszego dnia miesiąca, w którym podatnik złożył tę informację.

Przywołane wyżej przepisy art. 86a ustawy regulują kwestię prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem i eksploatacją pojazdów samochodowych. Natomiast kwestie związane z korektą podatku naliczonego w związku z nabyciem pojazdu samochodowego zostały unormowane w art. 90b ustawy.

I tak, zgodnie z art. 90b ust. 1 ustawy:

w przypadku gdy w ciągu 60 miesięcy, licząc od miesiąca, w którym odpowiednio nabyto, dokonano importu lub oddano do używania pojazd samochodowy:

1) o którym mowa w art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a, nastąpi zmiana jego wykorzystywania na wykorzystywanie do celów działalności gospodarczej i do celów innych niż działalność gospodarcza, podatnik jest obowiązany do dokonania korekty kwoty podatku naliczonego odliczonej przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tego pojazdu,

2) w odniesieniu do którego kwotę podatku naliczonego stanowiła kwota, o której mowa w art. 86a ust. 1, nastąpi zmiana jego wykorzystywania na wykorzystywanie wyłącznie do działalności gospodarczej, podatnik jest uprawniony do dokonania korekty kwoty podatku naliczonego odliczonej przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tego pojazdu.

Według art. 90b ust. 2 ustawy:

w przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 1, nastąpi sprzedaż pojazdu samochodowego, uznaje się, że wykorzystanie tego pojazdu zostało zmienione na wykorzystanie wyłącznie do działalności gospodarczej, aż do końca okresu korekty.

Na podstawie ust. 3 powyższego artykułu:

przepis ust. 1 pkt 2 stosuje się odpowiednio również w przypadku, o którym mowa w art. 86a ust. 13.

W myśl art. 90b ust. 4 ustawy:

na potrzeby korekty, o której mowa w ust. 1, uznaje się, że pojazd samochodowy odpowiednio nie jest już wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej albo jest wykorzystywany wyłącznie do takiej działalności począwszy od miesiąca, w którym nastąpiła zmiana jego wykorzystywania. Korekty tej dokonuje się w deklaracji za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła zmiana, w kwocie proporcjonalnej do pozostałego okresu korekty.

Zgodnie z art. 90b ust. 6 ustawy:

w przypadku pojazdów samochodowych o wartości początkowej nieprzekraczającej 15 000 zł korekty, o której mowa w ust. 1, dokonuje się, jeżeli zmiana ich wykorzystywania nastąpiła w okresie 12 miesięcy, licząc od miesiąca, w którym odpowiednio nabyto, dokonano importu lub oddano do używania ten pojazd samochodowy. Przepisy ust. 2-5 stosuje się odpowiednio.

Z powyższych przepisów wynika, że ustawa wprowadza system korekt podatku naliczonego, który będzie stosowany w sytuacji, gdy podatnik nabył pojazd samochodowy:

*   z pełnym prawem do odliczenia, w związku z przeznaczeniem go do wykorzystywania wyłącznie w działalności gospodarczej, a następnie w okresie 60 miesięcy od nabycia zmienia jego przeznaczenie i będzie wykorzystywał ten pojazd również do innych celów niż działalność gospodarcza,

*   z ograniczonym do 50% prawem do odliczenia, a następnie w okresie 60 miesięcy od nabycia dokonuje sprzedaży opodatkowanej tego pojazdu lub przeznacza ten pojazd do użytku wyłącznie w działalności gospodarczej.

W pierwszym przypadku, system korekt nakłada obowiązek zmniejszenia odliczonego podatku naliczonego, w drugim natomiast umożliwia podatnikowi zwiększenie podatku do odliczenia, jednakże w odpowiedniej proporcji do pozostałego okresu korekty.

Zgodnie z cytowanymi wyżej przepisami art. 90b ustawy podatnik ma możliwość dokonania korekty podatku naliczonego VAT z tytułu nabycia pojazdu, który został odliczony w wysokości 50% w sytuacji, gdy w okresie 60 miesięcy od dnia nabycia, podatnik dokona zmiany wykorzystywania tego pojazdu z użytku mieszanego na użytek wyłącznie do działalności gospodarczej.

Korekcie w tym przypadku podlega podatek nieodliczony przy nabyciu samochodu, w wysokości proporcjonalnej do pozostałego okresu korekty.

W analizowanej sprawie Spółka wykupiła samochody osobowe od leasingodawcy (odpowiednio w lutym 2022 r. i w styczniu 2023 r.). Następnie samochody mają zostać przekazane na cele osobiste wspólników.

Jak wyżej wykazano, nieodpłatne przekazanie samochodów wspólnikom będzie stanowiło dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 2 ustawy.

Zatem, stosownie do art. 90b ust. 2 ustawy należy uznać, że wykorzystywanie pojazdów zostanie zmienione na wykorzystywanie wyłącznie do działalności gospodarczej.

Wobec tego, zgodnie z art. 90b ust. 1 ustawy, w miesiącu sprzedaży samochodów Spółka będzie uprawniona do dokonania korekty kwoty podatku naliczonego odliczonej uprzednio w wysokości 50% przy nabyciu tych pojazdów, w wysokości proporcjonalnej do pozostałego okresu korekty. Z uwagi na fakt, że okres korekty wynosi 60 miesięcy, a samochody są/będą użytkowane przez Spółkę do działalności „mieszanej” od momentu ich wykupu do momentu przekazania ich na rzecz wspólników, zatem okres korekty wyniesie pozostałą część miesięcy.

Zauważyć należy, że dla potrzeb korekty – zgodnie z art. 90b ust. 4 – uznaje się, że ww. samochody będą wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej począwszy od miesiąca, w którym nastąpi zmiana ich wykorzystywania (tj. od miesiąca przekazania ich na rzecz wspólników). Korekty tej, zgodnie z ww. przepisem dokonać należy w deklaracji składanej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpi zmiana wykorzystywania samochodów na wykorzystywanie wyłącznie do działalności gospodarczej.

A zatem z uwagi na fakt, że w zaistniałej sytuacji nieodpłatne przekazanie samochodów na cele osobiste wspólników będzie zrównane z odpłatną dostawą towarów opodatkowaną podatkiem VAT, to Spółka – na podstawie art. 90b ust. 1 i ust. 2 ustawy – będzie uprawniona do dokonania korekty (kwoty podatku VAT odliczonej wcześniej w wysokości 50%) poprzez zwiększenie podatku VAT do odliczenia, proporcjonalnie do pozostałego okresu korekty. Korekty tej należy dokonać w deklaracji składanej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpi zmiana wykorzystywania samochodu na wykorzystywanie wyłącznie do działalności gospodarczej.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie prawa do korekty podatku odliczonego z faktur dokumentujących nabycie samochodów od leasingodawcy – **jest prawidłowe.**

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

*   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
*   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

*   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (\`(...)\`). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

*   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
*   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.).