Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP4/443-482/11-4/EWW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-09-30
Teza: Czy Wnioskodawcy naliczony zostanie podatek VAT od jego własnego samochodu?
Słowa kluczowe: nabycie-nabycie wewnątrzwspólnotowe; towar; transport-środek transportu-nowy środek transportu ; zapłata-zapłata podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 11; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 9; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 2-art. 99; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 4-art. 103

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 7 lipca 2011 r. (data wpływu 11 lipca 2011 r.) uzupełnionym pismem z dnia 19 września 2011 r. (data wpływu 22 września 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku zapłaty podatku VAT z tytułu przywozu na terytorium kraju samochodu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 lipca 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku zapłaty podatku VAT z tytułu przywozu na terytorium kraju samochodu. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 19 września 2011 r. (data wpływu 22 września 2011 r.) o doprecyzowanie opisanego zdarzenia przyszłego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenia przyszłe.

Wnioskodawca jest obywatelem Niemiec. Od urodzenia do 30-go czerwca 2011 r. mieszkał na terytorium Niemiec. W dniu 13-go maja tego roku kupił on nowy samochód marki „A” w salonie sprzedaży i zarejestrował go w Niemczech, w miejscu ówczesnego zamieszkania. Do 1-go lipca przejechał nim ok. 7000 km.

W Polsce Zainteresowany posiada dom. Jest tu także zameldowany. Chce zarejestrować zakupiony w Niemczech samochód. Nie prowadzi i nie będzie prowadzić działalności gospodarczej.

W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca wskazał, iż sprawa dotyczy jego prywatnego samochodu, który jest używany wyłącznie w celach osobistych i niezarobkowych. Ponieważ Zainteresowany posiada zaświadczenie o Rejestrowaniu Pobytu Obywatela Unii Europejskiej i mieszka praktycznie na stałe w Polsce, chciał go w kraju zarejestrować i przez to oficjalnie sprowadzić na miejsce zamieszkania.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawcy naliczony zostanie podatek VAT od jego własnego samochodu?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie powinien on zapłacić podatku, ponieważ chodzi o przeprowadzkę na stałe do Polski, a nie o powrót na stare miejsce zamieszkania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Stosownie do dyspozycji art. 9 ust. 1 ustawy, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Art. 9 ust. 2 ustawy stanowi, iż wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów ma miejsce pod warunkiem, że:

1.  nabywcą towarów jest:

1.  podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,
2.  osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a

\- z zastrzeżeniem art. 10;3.  dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.

Natomiast art. 9 ust. 3 ustawy wskazuje, iż przepis ust. 1 stosuje się również w przypadku, gdy:

1.  nabywcą jest podmiot inny niż wymieniony w ust. 2 pkt 1,
2.  dokonującym dostawy towarów jest podmiot inny niż wymieniony w ust. 2 pkt 2

\- jeżeli przedmiotem nabycia są nowe środki transportu.

Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się również przemieszczenie towarów przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz, należących do tego podatnika, z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju, jeżeli towary te zostały przez tego podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo zaimportowane, i towary te mają służyć działalności gospodarczej podatnika (art. 11 ust. 1 ustawy).

Przez nowy środek transportu - zgodnie z art. 2 pkt 10 lit. a ustawy, rozumie się przeznaczone do transportu osób lub towarów pojazdy lądowe napędzane silnikiem o pojemności skokowej większej niż 48 centymetrów sześciennych lub o mocy większej niż 7,2 kilowata, jeżeli przejechały nie więcej niż 6 000 kilometrów lub od momentu dopuszczenia ich do użytku upłynęło nie więcej niż 6 miesięcy; za moment dopuszczenia do użytku pojazdu lądowego uznaje się dzień, w którym został on pierwszy raz zarejestrowany w celu dopuszczenia do ruchu drogowego lub w którym po raz pierwszy podlegał on obowiązkowi rejestracji w celu dopuszczenia do ruchu drogowego w zależności od tego, która z tych dat jest wcześniejsza; jeżeli nie można ustalić dnia pierwszej rejestracji pojazdu lądowego lub dnia, w którym podlegał on pierwszej rejestracji, za moment dopuszczenia do użytku tego pojazdu uznaje się dzień, w którym został on wydany przez producenta pierwszemu nabywcy, lub dzień, w którym został po raz pierwszy użyty dla celów demonstracyjnych przez producenta.

W przypadku gdy podatnicy, o których mowa w art. 15, oraz podmioty niebędące podatnikami wymienionymi w art. 15, niemające obowiązku składania deklaracji podatkowej, o którym mowa w ust. 1-3 lub w ust. 8, dokonują jedynie wewnątrzwspólnotowego nabycia nowych środków transportu, deklarację podatkową w zakresie nabywanych nowych środków transportu składa się w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego z tego tytułu - art. 99 ust. 10 ustawy.

Zgodnie z art. 103 ust. 3 ustawy, w przypadku, o którym mowa w art. 99 ust. 10, podatnicy są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego na rachunek urzędu skarbowego.

Przepis ust. 3 stosuje się również w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia nowych środków transportu lub innych środków transportu, od których podatek jest rozliczany zgodnie z art. 99 ust. 1-3 lub 8, jeżeli środek transportu ma być przez nabywcę zarejestrowany na terytorium kraju lub jeżeli nie podlega rejestracji, a jest użytkowany na terytorium kraju art. 103 ust. 4 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, iż Zainteresowany jako obywatel Niemiec, nabył w dniu 13 maja 2011 r. nowy samochód marki „A” w salonie sprzedaży i zarejestrował go w Niemczech, w miejscu ówczesnego zamieszkania. Do dnia 1 lipca 2011 r. przejechał nim ok. 7000 km. Zainteresowany poinformował, iż w Polsce posiada dom i jest tu zameldowany. Nie prowadzi i nie będzie prowadzić działalności gospodarczej. Zakupiony w Niemczech samochód jest jego prywatną własnością i używany jest wyłącznie w celach osobistych i niezarobkowych. Ponieważ Wnioskodawca posiada zaświadczenie o Rejestrowaniu Pobytu Obywatela Unii Europejskiej i mieszka praktycznie na stałe w Polsce, przedmiotowy samochód ma zamiar zarejestrować na terytorium kraju i przez to oficjalnie sprowadzić na miejsce zamieszkania.

Mając na uwadze powołane przepisy oraz opis sprawy stwierdzić należy, że nie zostaną w niej spełnione warunki, aby przywóz zakupionego w Niemczech samochodu marki Toyota uznać za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów i opodatkować podatkiem VAT w kraju. Przemieszczeniu tego samochodu nie będzie towarzyszyć bowiem przeniesienie prawa do rozporządzania nim jak właściciel, a samochód ten nie będzie służył czynnościom wykonywanym przez Wnioskodawcę jako podatnik na terytorium kraju, lecz wyłącznie potrzebom prywatnym (osobistym). Nie można przyjąć również, że do przywozu tego samochodu do kraju dojdzie w wyniku dostawy dokonanej na terytorium Niemiec. Zainteresowany bowiem dokonał jego zakupu w miesiącu maju 2011 r., a więc przez kilka miesięcy używał go do celów osobistych. Ponadto Wnioskodawca poinformował, iż do dnia 1 lipca 2011 r. nabyty przez niego w Niemczech samochód, przejechał już 7000 km. Zatem, nie będzie on spełniał definicji nowego środka transportu, o którym mowa w art. 2 pkt 10 ustawy.

Odnosząc powyższe do pytania zadanego przez Zainteresowanego stwierdzić należy, że w świetle obowiązujących przepisów w przedmiotowej sprawie nie będzie istniała konieczność zapłaty podatku VAT w Polsce z tytułu przywozu zakupionego w Niemczech samochodu osobowego. Zatem z tego tytułu, nie będzie naliczany podatek VAT.

Tut. Organ informuje, iż stanowisko Wnioskodawcy zostało uznane za prawidłowe, jednakże na podstawie innego uzasadnienia.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.