Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.566.2017.2.ICz
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-11-14
Teza: Zastosowanie stawki podatku VAT 8% dla wynajmu lokalu mieszkalnego na rzecz podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług krótkotrwałego zakwaterowania.
Słowa kluczowe: najem; opodatkowanie; stawka; usługi; zakwaterowanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 14 września 2017 r. (data wpływu 14 września 2017 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania stawki podatku VAT 8% dla wynajmu lokalu mieszkalnego na rzecz podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług krótkotrwałego zakwaterowania –**jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 września 2017r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania stawki podatku VAT 8% dla wynajmu lokalu mieszkalnego na rzecz podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług krótkotrwałego zakwaterowania.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w kilku obszarach.

Na dzień złożenia wniosku Wnioskodawca ma wpisane do CEIDG następujące rodzaje działalności:

71.11.Z, 11.01 .Z, 11.02.Z, 13.30.Z, 41.10.Z, 41.20.Z, 42.11 .Z, 42.12.Z, 42.13.Z, 42.21.Z, 42.22.Z, 42.91 .Z, 42.99.Z, 43.11.Z, 43.12.Z, 43.13.Z, 43.21.Z, 43.22.Z, 43.29.Z, 43.31.Z, 43.32.Z, 43.33.Z, 43.34.Z, 43.39.Z, 43.91 .Z, 43.99.Z, 46.13.Z, 46.14.Z, 46.15.Z, 46.16.Z, 46.17.Z, 46.18.Z, 46.19.Z, 46.22.Z, 46.31.Z, 46.32.Z, 46.34.A, 46.34.B, 46.35.Z, 46.36.Z, 46.37.Z, 46.38.Z, 46.39.Z, 46.41.Z, 46.42.Z, 46.43.Z, 46.44.Z, 46.45.Z, 46.46.Z, 46.47.Z, 46.48.Z, 46.49.Z, 46.51.Z, 46.52.Z, 46.61 .Z, 46.62.Z, 46.63.Z, 46.64.Z, 46.65.Z, 46.66.Z, 46.69.Z, 46.71 .Z, 46.72.Z, 46.73.Z, 46.74.Z, 46.75.Z, 46.76.Z, 46.77.Z, 46.90.Z, 47.11.Z, 47.19. Z, 47.21.Z, 47.22.Z, 47.23.Z, 47.24.Z, 47.25.Z, 47.26.Z, 47.29.Z, 47.41.Z, 47.42.Z, 47.43.Z, 47.51 .Z, 47.52.Z, 47.53.Z, 47.54.Z, 47.59.Z, 47.61 .Z, 47.62.Z, 47.63.Z, 47.64.Z, 47.65.Z, 47.71.Z, 47.72.Z, 47.73.Z, 47.74.Z, 47.75.Z, 47.76.Z, 47.77.Z, 47.78.Z, 47.79.Z, 47.81 .Z, 47.82.Z, 47.89.Z, 47.91.Z, 47.99.Z, 49.10.Z, 49.20.Z, 49.31.Z, 49.32.Z, 49.39.Z, 49.41.Z, 49.42.Z, 50.30.Z, 50.40.Z, 51.10.Z, 51.21 .Z, 51.22.Z, 52.10.A, 52.10.B, 52.21.Z, 52.22.A, 52.22.B, 52.23.Z, 52.24.A, 52.24.B, 52.24.C, 52.29.C, 53.20.Z, 55.10.Z, 55.20.Z, 55.30.Z, 55.90.Z, 56.10.A, 56.10.B, 56.21.Z, 56.29.Z, 56.30.Z, 61.10.Z, 61.20.Z, 61.30.Z, 63.11.Z, 63.12.Z, 63.99.Z, 68.10.Z, 68.20.Z, 68.31.Z, 68.32.Z, 70.22.Z, 71.12.Z, 71.20.A, 71.20.B, 72.19.Z, 73.11.Z, 73.12.A, 73.12.B, 73.12.C, 74.10.Z, 74.20.Z, 74.90.Z, 77.11.Z, 77.12.Z, 77.21.Z, 77.22.Z, 77.29.Z, 77.31.Z, 77.32.Z, 77.33.Z, 77.34.Z, 77.35.Z, 77.39.Z, 77.40.Z, 78.10.Z, 78.20.Z, 78.30.Z, 80.20.Z, 81.10.Z, 81.21.Z, 81.22.Z, 81.29.Z, 82.19.Z, 82.20.Z, 82.30.Z, 82.92.Z, 82.99.Z, 95.12.Z, 95.21 .Z, 95.22.Z, 95.23.Z, 95.25.Z, 95.29.Z, 96.09.Z.

Jednak Wnioskodawca faktycznie głównie wykonuje działalność obejmującą obszar projektowania architektonicznego, usługi projektowe, obsługa inwestycji w tym zakresie. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT z tytułu wykonywania działalności obejmującą obszar projektowania architektonicznego, usługi projektowe, obsługa inwestycji w tym zakresie.

Wnioskodawca jest właścicielem lokalu mieszkalnego w (…). Nie zamieszkuje w tym lokalu na stałe. Wnioskodawca pozostaje w związku małżeńskim, a pomiędzy małżonkami istnieje ustrój małżeńskiej wspólności majątkowej. Wnioskodawca wynajmuje lokale mieszkalne i lokale użytkowe w imieniu swoim i żony. Z tytułu najmu lokali użytkowych Wnioskodawca odprowadza VAT łącznie z VAT-em generowanym z jednoosobowej działalności gospodarczej, którą prowadzi.

Wnioskodawca wynajmuje najemcy położony w (…), wyżej opisany lokal mieszkalny, na własny rachunek wyłącznie na cele mieszkalne. Lokal zachowuje charakter mieszkalny, nie jest lokalem użytkowym.

Najemca jednak prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, której przedmiotem jest krótkotrwały wynajem apartamentów (klasyfikacja PKWiU 55.20.Z). Usługi związane z zakwaterowaniem (PKWiU 55) na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z pozycja 163 załącznika nr 3 w związku z art. 146a pkt 2 ustawy o VAT są objęte stawką VAT 8%.

Natomiast najemca jest zwolniony z VAT w zakresie prowadzonej działalności na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Z umowy najmu jednoznacznie wynika, że ww. lokal będzie wykorzystywany na cele mieszkalne. W umowie najmu lokalu są zawarte postanowienia o treści: „Wynajmujący wyraża zgodę na podnajem przez Najemcę całości lub części lokalu mieszkalnego, a także „Wynajmujący wyraża zgodę na użytkowanie przedmiotowego lokalu przez osoby wskazane przez Najemcę”. Jako właściciel lokalu Wnioskodawca nie będzie w posiadaniu ewentualnych umów podnajmu, wyrazi jedynie zgodę na ewentualny podnajem w umowie najmu.

Dodatkowo w Umowie został umieszczony następujący zapis: „Wynajmujący oświadcza, że wyraża zgodę na krótkotrwały wynajem apartamentów przez najemcę (klasyfikacja PKWiU 55.20.Z).” Najemca świadczy usługi obiektów noclegowych turystycznych i miejsc krótkotrwałego zakwaterowania PKWiU 55.20.19 i takie właśnie usługi świadczy w wynajmowanym lokalu mieszkalnym. Jako wynajmujący, Wnioskodawca posługuje się symbolem PKWiU 68.20.11 wynajem i usługi zarządzania nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi. Najemca świadczy usługi wg symbolu PKWiU 55.20.19.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca powinien opodatkować usługę najmu Najemcy, który wynajmuje lokal mieszkalny na cele mieszkalne krótkotrwały wynajem apartamentów (klasyfikacja PKWiU 55.202), posiadając zgodę Wnioskodawcy wyrażoną w umowie najmu na podnajem lokalu mieszkalnego osobom trzecim, stawką VAT 8% zgodnie z art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146a pkt 2 ustawy o VAT i poz. 163 załącznika nr 3 do ustawy o VAT jeśli z zawartej umowy najmu zawartej pomiędzy stronami jednoznacznie wynika, że lokal mieszkalny jest przeznaczany na cele mieszkaniowe w celu krótkotrwałego zakwaterowania (klasyfikacja PKWiU 55.202) i najemca faktycznie wykorzystuje lokal mieszkalny w podanym celu?

tj. Czy właściciel lokalu mieszkalnego wynajmując go na cele mieszkalne z prawem dalszego podnajmu jako krótkotrwały wynajem apartamentów osobie fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą może opodatkować usługę najmu 8% stawką podatku VAT?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Wnioskodawca uważa, że wynajmując własne mieszkanie osobie prowadzącej działalność gospodarczą z prawem dalszego podnajmu mieszkań jako krótkotrwały wynajem apartamentów, nie zmieni funkcji mieszkania. Mieszkanie dalej pełni funkcje mieszkalne.

Umowa najmu będzie zawierała postanowienia, z których w sposób niebudzący wątpliwości będzie wynikało, iż dotyczy ona lokalu mieszkalnego i że lokal ten może być wykorzystywany przez najemcę tylko w celach mieszkaniowych.

Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że usługę wynajmu przez Wnioskodawcę lokalu mieszkalnego podmiotowi prowadzącemu działalność gospodarczą, którego przedmiotem jest krótkotrwały wynajem apartamentów w celach mieszkaniowych, należy opodatkować 8% stawką podatku VAT - zgodnie z art. 41 ust. 2 w związku z art. 146a pkt 2 oraz poz. 163 załącznika nr 3 do ustawy - jeśli z umowy zawartej między stronami jednoznacznie wynika, że lokal mieszkalny będzie przeznaczany na cele mieszkaniowe w celu krótkotrwałego zakwaterowania (usługa sklasyfikowana wg PKWiU w grupowaniu 55).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Na wstępie należy zauważyć, że przy określaniu prawidłowej stawki podatku od towarów i usług dla danej czynności, której miejsce świadczenia lub dostawy znajduje się na terytorium kraju, istotne jest prawidłowe jej zaklasyfikowanie wg symbolu PKWiU. Tym samym wydając przedmiotową interpretację Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy, tj. na podanej przez Wnioskodawcę klasyfikacji.

Zauważyć należy, że zgodnie z poz. 7.3 Zasad Metodycznych Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług zawartych w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) - dalej: „PKWiU”, zaliczanie danego produktu lub usługi do odpowiedniego grupowania jest obowiązkiem producenta (względnie usługodawcy). Wynika to z faktu, że właśnie producent (usługodawca) posiada wszystkie informacje niezbędne do właściwego zaliczenia produktu do odpowiedniego grupowania PKWiU, tj. informacje dotyczące rodzaju użytego surowca, technologii wytwarzania, konstrukcji i przeznaczenia wyrobu lub charakteru usługi.

Należy jednak podkreślić, że dokonana przez producenta (usługodawcę) klasyfikacja nie może naruszać zasad budowy i logiki struktury PKWiU. W razie trudności przy zaliczaniu wyrobu (towaru) lub usługi do odpowiedniego grupowania PKWiU można wystąpić w tej sprawie do organów statystycznych. Procedury udzielania informacji w sprawie standardów klasyfikacyjnych (w tym Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług) określa Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych.

Tut. Organ nie jest uprawniony do przyporządkowywania formalnego towarów i usług do określonego grupowania klasyfikacyjnego. Podkreślić należy, że kwestie dotyczące zaklasyfikowania towaru lub usługi do właściwego grupowania statystycznego nie mieszczą się w ramach określonych w art. 14b § 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Tak więc niniejszą interpretację wydano w oparciu o grupowania PKWiU wskazane przez Wnioskodawcę we wniosku.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego (w szczególności w przypadku błędnej klasyfikacji PKWiU wymienionych we wniosku czynności) lub zmiany stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Wedle art. 5a ustawy o VAT, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Na potrzeby podatku od towarów i usług, stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.).

Na podstawie art. 41 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Natomiast stosownie do treści art. 146a pkt 1 i pkt 2 ww. ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Jednakże, zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku. Zastosowanie preferencyjnych stawek podatku lub zwolnienia od podatku możliwe jest tylko wówczas, gdy wynika to wprost z ustawy lub przepisów wykonawczych do ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy, zwalnia się od podatku usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe.

Stosownie do art. 43 ust. 20 ustawy zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 36, nie ma zastosowania do usług wymienionych w poz. 163 załącznika nr 3 do ustawy. W pozycji nr 163 tego załącznika, stanowiącego wykaz towarów i usług, opodatkowanych stawką podatku w wysokości – 8%, znajdują się usługi związane z zakwaterowaniem, oznaczone symbolem PKWiU 55).

W świetle powyższych przepisów usługa najmu nieruchomości korzysta ze zwolnienia na podstawie ww. art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o podatku od towarów i usług pod warunkiem łącznego spełnienia przesłanek co do podmiotu, przedmiotu i celu takiej umowy. Podatnik podatku VAT może zatem skorzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług ww. usługi jeśli umowa najmu w swojej treści zawiera między innymi postanowienia, z których w sposób nie budzący wątpliwości wynika, że dotyczy ona lokalu mieszkalnego i lokal ten może być wykorzystany przez najemcę tylko w celach mieszkaniowych. Powyższe dotyczy zarówno umów najmu zawieranych pomiędzy wynajmującym a najemcą, jak również umów zawieranych z podmiotem trzecim, tj. w relacji wynajmujący – najemca – podnajemca.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT z tytułu wykonywania działalności obejmującą obszar projektowania architektonicznego, usługi projektowe, obsługa inwestycji w tym zakresie.

Wnioskodawca jest właścicielem lokalu mieszkalnego w (…). Nie zamieszkuje w tym lokalu na stałe. Wnioskodawca wynajmuje najemcy położony w (….), wyżej opisany lokal mieszkalny, na własny rachunek wyłącznie na cele mieszkalne. Lokal zachowuje charakter mieszkalny, nie jest lokalem użytkowym.

Najemca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, której przedmiotem jest krótkotrwały wynajem apartamentów (klasyfikacja PKWiU 55.20.Z). Z umowy najmu jednoznacznie wynika, że ww. lokal będzie wykorzystywany na cele mieszkalne. W umowie najmu lokalu są zawarte postanowienia o treści: „Wynajmujący wyraża zgodę na podnajem przez Najemcę całości lub części lokalu mieszkalnego, a także „Wynajmujący wyraża zgodę na użytkowanie przedmiotowego lokalu przez osoby wskazane przez Najemcę”. Jako właściciel lokalu Wnioskodawca nie będzie w posiadaniu ewentualnych umów podnajmu, wyrazi jedynie zgodę na ewentualny podnajem w umowie najmu.

Dodatkowo w Umowie został umieszczony następujący zapis: „Wynajmujący oświadcza, że wyraża zgodę na krótkotrwały wynajem apartamentów przez najemcę (klasyfikacja PKWiU 55.20.Z).” Najemca świadczy usługi obiektów noclegowych turystycznych i miejsc krótkotrwałego zakwaterowania PKWiU 55.20.19 i takie właśnie usługi świadczy w wynajmowanym lokalu mieszkalnym. Jako wynajmujący, Wnioskodawca posługuje się symbolem PKWiU 68.20.11 wynajem i usługi zarządzania nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi. Najemca świadczy usługi wg symbolu PKWiU 55.20.19.

Wątpliwość Wnioskodawcy budzi kwestia czy właściciel lokalu mieszkalnego wynajmując go na cele mieszkalne z prawem dalszego podnajmu jako krótkotrwały wynajem apartamentów osobie fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą może opodatkować usługę najmu 8% stawką podatku VAT.

Mając na względzie powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis stanu faktycznego należy stwierdzić, iż w przedmiotowej sprawie nie zostały spełnione przesłanki do zastosowania stawki preferencyjnej do usług najmu lokalu na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146a pkt 2 ustawy o VAT w wysokości 8%.

Celem zachowania stawki istotna jest tożsamość usługi pomiędzy wynajmującym, a najemcą i pomiędzy najemcą, a podnajmującym.

Wnioskodawca wskazał, że świadczona przez niego usługa jest objęta symbolem PKWiU 68.20.1 – wynajem i usługi zarządzania nieruchomościami mieszkalnymi własnymi lub dzierżawionymi. Natomiast najemca prowadzi w wymienionym lokalu usługi krótkotrwałego zakwaterowania sklasyfikowane pod symbolem PKWiU 55.

Nie zachodzi więc w przedmiotowej sprawie tożsamość usług pomiędzy wynajmującym, a najemcą i pomiędzy najemcą, a podnajmującym. Tym samym Wnioskodawca, z tytułu świadczonych usług, nie może korzystać z preferencyjnej stawki VAT na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146a pkt 2 ustawy o VAT (w wysokości 8%), gdyż ta zarezerwowana jest wyłącznie dla usług objętych PKWiU 55 (usługi związane z zakwaterowaniem), tj. dla usług jakie świadczy najemca.

Wnioskodawca nie może więc korzystać z opodatkowania swojej usługi wykonanej na rzecz najemcy stawką VAT w wysokości 8%. W tej sytuacji dla świadczonych przez Wnioskodawcę usług zastosowanie znajdzie stawka podstawowa w wysokości 23%.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy, że usługę wynajmu przez Niego lokalu mieszkalnego podmiotowi prowadzącemu działalność gospodarczą, którego przedmiotem jest krótkotrwały wynajem apartamentów w celach mieszkaniowych, należy opodatkować 8% stawką podatku VAT - zgodnie z art. 41 ust. 2 w związku z art. 146a pkt 2 oraz poz. 163 załącznika nr 3 do ustawy - jeśli z umowy zawartej między stronami jednoznacznie wynika, że lokal mieszkalny będzie przeznaczany na cele mieszkaniowe w celu krótkotrwałego zakwaterowania (usługa sklasyfikowana wg PKWiU w grupowaniu 55) - jest nieprawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17,43-300 Bielsko-Biała.