Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB4/423-4/10-2/ŁM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-08-10
Teza: Spółka wnosi o potwierdzenie, czy w powyższej sytuacji, gdy żaden z wydatków poniesionych w związku z tworzeniem nowych miejsc pracy nie jest sfinansowany bezpośrednio z otrzymanych dotacji, Spółka nie musi wykluczyć tych wydatków z kategorii kosztów uzyskania przychodów w oparciu o art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: dofinansowanie; dotacja; koszt-koszty uzyskania przychodów; praca-miejsce pracy; tworzenie; wydatek
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 07 maja 2010 r. (data wpływu 13.05.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych w związku z tworzeniem nowych miejsc pracy niesfinansowanych bezpośrednio z dotacji - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 maja 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych w związku z tworzeniem nowych miejsc pracy niesfinansowanych bezpośrednio z dotacji.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka jest firmą produkcyjną, prowadzącą działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania modułów LCD na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej.

W dniu 09 września 2005 r. Spółka zawarł z Ministrem Gospodarki i Pracy umowę o wypłatę pomocy publicznej w formie dotacji celowej („Umowa”). Zgodnie z Umową, Spółka zobowiązała się utworzyć do dnia zakończenia inwestycji 2.834 nowych miejsc pracy.

Stosownie do aneksu z dnia 29 grudnia 2009 r. do Umowy („Aneks”) wymagany Umową poziom przyrostu nowych miejsc pracy został zmniejszony, wskutek czego łączna, minimalna liczba nowych miejsc pracy, które powinny zostać utworzone, wynosi obecnie 1.976.

Zgodnie z Umową i Aneksem, w przypadku osiągnięcia określonego przyrostu zatrudnienia w poszczególnych latach, Spółka powinna otrzymać określone kwoty dotacji na utworzenie nowych miejsc pracy.

Spółka utworzyła następującą liczbę miejsc pracy w poszczególnych latach:

*   w 2006 r. 865 miejsc pracy,
*   w 2007 r. 447 miejsc pracy,
*   w 2008 r. 41 miejsc pracy,
*   w 2009 r. 202 miejscapracy (w porównaniu do 179 nowych miejsc pracy wymaganych zgodnie z Umową).

Zgodnie z ustaleniami z Ministerstwem Gospodarki, liczba miejsc pracy utworzona w 2009 r. przekraczająca ustalony zgodnie z Aneksem przyrost zatrudnienia dla roku 2009, została zaliczona na poczet miejsc pracy utworzonych w 2010 r.

W związku z procesem tworzenia nowych miejsc pracy, Spółka poniosła szereg kosztów, obejmujących między innymi koszt zbudowania fabryki, koszt zorganizowania i wyposażenia miejsc pracy, koszty reprezentacyjne oraz szereg innych. Spółka ponosiła powyższe wydatki zarówno przed, jak i po otrzymaniu dotacji.

W związku ze spełnieniem wymagań określonych Umową, Spółka otrzymała pomoc publiczną na utworzenie nowych miejsc pracy w następujących wysokościach:

*   w 2006 r.: 9.167.327 PLN,
*   w 2007 r.: 10.044.417 PLN,
*   w 2008 r.: 0 PLN,
*   w 2009 r.: 4.031.322 PLN.

Z organizacyjnego punktu widzenia, powyższe kwoty dotacji na tworzenie nowych miejsc pracy zostały przelane bezpośrednio na wskazany przez Spółkę rachunek bankowy („Rachunek Bankowy”).

Otrzymane pieniądze, za pośrednictwem Rachunku Bankowego zostały wykorzystane wraz z innymi środkami finansowymi Spółki do sfinansowania bieżących wydatków Spółki, zarówno związanych z tworzeniem stanowisk pracy, wypłatą wynagrodzeń, jak i z innymi celami (zakupy towarów i usług dla potrzeb bieżącej działalności, spłaty zobowiązań, płatności należności publiczno - prawnych, darowizny, wydatki reprezentacyjne i inne). Taki sposób wydatkowania otrzymanych środków jest zgodny z Umową, która nie wprowadza bezpośrednich wskazań, bądź ograniczeń w zakresie rodzaju kosztów, jakie muszą być sfinansowane z otrzymanej dotacji, w związku z tworzeniem nowych miejsc pracy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Spółka wnosi o potwierdzenie, czy w powyższej sytuacji, gdy żaden z wydatków poniesionych w związku z tworzeniem nowych miejsc pracy nie jest sfinansowany bezpośrednio z otrzymanych dotacji, Spółka nie musi wykluczyć tych wydatków z kategorii kosztów uzyskania przychodów w oparciu o art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z przepisem art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 14a, 23, 24, 42, 47, 48, 52 i 53 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, lub ze środków, o których mowa w art. 33 ust. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. Nr 96, poz. 873 z późn. zm.).

Spółka stoi na stanowisku, że w sytuacji przedstawionej w stanie faktycznym, gdy żaden z wydatków poniesionych w związku z tworzeniem nowych miejsc pracy nie jest sfinansowany bezpośrednio z otrzymanych dotacji, Spółka nie musi wykluczyć tych wydatków z kosztów uzyskania przychodów w oparciu o artykuł 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych

Poniżej Spółka przedstawia argumenty przemawiające za przyjętą przez Nią interpretacją powyższego przepisu.

1\. Analiza przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zmiana treści przepisu art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zdaniem Spółki, dla prawidłowego odczytania treści analizowanego przepisu oraz intencji ustawodawcy niezbędne jest zwrócenie uwagi na historię jego zmian, w szczególności zmiany wprowadzonej ustawą z dnia 27 lipca 2002 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. Nr 141, poz. 1179) („Ustawa Zmieniająca”).

Przed wejściem w życie Ustawy Zmieniającej, za koszty uzyskania przychodów nie uważało się „wydatków i kosztów sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 14, 23-25 i 27”. Z kolei, po wejściu w życie Ustawy Zmieniającej, za koszty uzyskania przychodów nie uważało się „wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 14-14b, 23-25 i 27”.

Powyższa zmiana polegała więc przede wszystkim na dodaniu słowa „bezpośrednio”, zawężając (bądź precyzując) tym samym zakres stosowania przepisu art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jedynie do tych wydatków i kosztów, które zostały sfinansowane w sposób bezpośredni z przychodów, o których mowa w stosownych punktach art. 17 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W konsekwencji, od momentu wejścia w życie Ustawy Zmieniającej, tj. od 1 stycznia 2003 r., wszelkie wydatki i koszty sfinansowane w sposób inny niż bezpośredni z dochodów (przychodów), o których mowa w stosownych punktach art. 17 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie mogą zostać wyłączone z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Dla wyłączenia jakiegokolwiek wydatku z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, konieczne jest więc wykazanie, że dany wydatek został sfinansowany z dotacji w sposób bezpośredni i w określonej wysokości.

Na powyższe zwrócił uwagę Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie w wyroku z 17 lutego 2004 r. (sygn. III SA 1844/02), twierdząc iż: „Art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie upoważnia organów podatkowych, w przypadku braku lub niemożności ustalenia kosztowi wydatków, o których mowa w tym przepisie, do przyjęcia, że na sfinansowanie tych kosztów przeznaczone zostały w całości przychody wolne od podatku dochodowego”.

Dotacje spełniające przesłanki zastosowania restrykcji wynikających z art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zdaniem Spółki, przepis art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ma zastosowanie do sytuacji, w której środki pochodzące z dotacji przelewane są przez podmiot udzielający wsparcia bezpośrednio na rachunek podmiotu świadczącego usługi, bądź dokonującego dostaw towarów objętych wsparciem. W takim przypadku, beneficjent pomocy nie otrzymuje przyznanych środków na swój rachunek (wydatki są finansowane bezpośrednio, a nie za pośrednictwem beneficjenta pomocy). W takiej sytuacji, skoro beneficjent pomocy nie ponosi bezpośrednio całości kosztów, których dotyczy dofinansowanie, zasadne jest wyłączenie z kategorii kosztów uzyskania przychodów tej ich części, która jest bezpośrednio finansowana z przyznanej dotacji.

Sytuacja taka ma miejsce m.in. przy dotacjach na szkolenia, kiedy dofinansowanie jest przelewane bezpośrednio do podmiotu prowadzącego szkolenie, a nie do beneficjenta pomocy, tj. podmiotu wysyłającego swoich pracowników na szkolenie. Jedynie przy takiej strukturze wypłaty środków można mówić o bezpośrednim sfinansowaniu wydatków. Natomiast podatnik (beneficjent pomocy) cześć wydatków związanych z takim szkoleniem ponosi z własnych środków i jedynie ta część wydatków może być uznana za wydatki stanowiące koszty uzyskania przychodów (pozostała część jest bowiem bezpośrednio finansowana z dotacji).

Wydatek sfinansowany bezpośrednio a wydatek zwrócony.

Dla prawidłowej interpretacji treści art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, konieczne jest również wskazanie na istotną różnicę pomiędzy sytuacją, w której dany wydatek jest sfinansowany bezpośrednio z danych środków a sytuacją, w której wydatek ten jest finansowany bezpośrednio przez podatnika, a następnie jest mu zwracany.

Na konieczność odmiennego traktowania powyższych sytuacji wskazuje porównanie treści analizowanego art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z treścią art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym „nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (\`(...)\`), od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, (…) zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie”. Podczas gdy do zastosowania restrykcji z przepisu art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wystarczające jest, aby poniesione przez podatnika wydatki zostały mu zwrócone, w dodatku w jakiejkolwiek formie, tak art. 16 ust. 1 pkt 58 wprowadza zupełnie inny wymóg, a mianowicie bezpośrednie sfinansowanie danego wydatku z określonych kategorii przychodów (dochodów) zwolnionych z opodatkowania (np. z dotacji).

Użycie w tym samym przepisie (tj. art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych) różnych sformułowań do opisania stanu faktycznego wskazuje, iż wydatek bezpośrednio sfinansowany nie może być utożsamiany z wydatkiem, który został zwrócony. Powyższe wynika z dyrektywy wykładni językowej wprowadzającej zakaz wykładni synonimicznej, zgodnie z którą w obrębie danego aktu lub gałęzi prawa różnokształtnym zwrotom nie należy przypisywać tego samego znaczenia. W konsekwencji, nie można utożsamiać ze sobą zwrotów „wydatek sfinansowany bezpośrednio” oraz „wydatek zwrócony w jakiejkolwiek formie”.

2\. Charakter dotacji otrzymanej przez Spółkę.

Odnosząc powyższe rozważania do stanu faktycznego przedstawionego przez Spółkę, tj. charakteru otrzymanej dotacji, sposobu jej otrzymania oraz wydatkowania, Spółka stoi na stanowisku, że w sytuacji, gdy żaden z wydatków poniesionych w związku z tworzeniem nowych miejsc pracy nie jest sfinansowany bezpośrednio z otrzymanych dotacji, Spółka nie musi wykluczyć tych wydatków z kosztów uzyskania przychodów w oparciu o art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W szczególności, poniższe elementy stanu faktycznego wskazują na poprawność stanowiska Spółki.

Cel dotacji.

§ 1 Umowy precyzuje, iż Spółka otrzyma dotacje na:

1.  dofinansowanie kosztów inwestycji; oraz
2.  utworzenie nowych miejsc pracy.

Powyższy zapis wskazuje na premiowy (gratyfikacyjny i stymulujący) charakter tej części dotacji, którą Spółka otrzymuje na utworzenie nowych miejsc pracy. Powyższy zapis nie mówi o dotacji na dofinansowanie czy sfinansowanie kosztów utworzenia nowych miejsc pracy, a tym bardziej o bezpośrednim ich sfinansowaniu (tak jak zostało to określone w odniesieniu do części dotacji przeznaczonej na dofinansowanie kosztów inwestycji), a jedynie o dotacji na utworzenie nowych miejsc pracy. Otrzymana dotacja ma więc stanowić dla Spółki swego rodzaju wynagrodzenie (premię) za utworzenie i utrzymanie nowych miejsc pracy, a nie służyć bezpośredniemu sfinansowaniu kosztów utworzenia nowych miejsc pracy.

Warunek otrzymania dotacji.

Na brak bezpośredniego związku otrzymanej dotacji z kosztami ponoszonymi przez Spółkę wskazuje również sposób ustalenia warunków, które muszą zostać spełnione, aby Spółka otrzymała dotację na utworzenie nowych miejsc pracy.

W szczególności, Spółka zobowiązała się na podstawie § 3 Umowy do utworzenia określonej liczby nowych miejsc pracy, zgodnie ze szczegółowym harmonogramem oraz ich utrzymania przez okres co najmniej 5 lat od dnia ich utworzenia. Jednocześnie utworzenie nowych miejsc pracy w liczbie niższej niż określona w § 3 Umowy, ale w ramach dopuszczalnego limitu odchyleń spowoduje proporcjonalne zmniejszenie kwoty dotacji w części przeznaczonej na utworzenie nowych miejsc pracy (a nie na dofinansowanie kosztów inwestycji).

W konsekwencji, to nie poniesione przez Spółkę koszty, a liczba utworzonych nowych miejsc pracy ma wpływ na otrzymaną przez Spółkę dotację na utworzenie nowych miejsc pracy. Zdaniem Spółki, wskazuje to na brak bezpośredniego związku pomiędzy otrzymaną dotacją a kosztami ponoszonymi przez Spółkę.

Zakładając hipotetyczną sytuację, w której Spółka spełniłaby warunek utworzenia i utrzymania nowych miejsc pracy, ale nie poniosłaby w związku ze spełnieniem tego warunku żadnych kosztów, nadal miałaby prawo do otrzymania dotacji. Z drugiej strony, ponoszenie kosztów związanych z tworzeniem nowych miejsc pracy, bez spełnienia warunku w postaci utworzenia wymaganej liczby nowych miejsc pracy i ich utrzymania nie jest warunkiem wystarczającym do otrzymania dotacji na utworzenie nowych miejsc pracy.

Otrzymane środki z dotacji nie mają więc na celu stymulowania, bądź bezpośredniego finansowania określonych kategorii kosztów ponoszonych przez Spółkę. Nie determinują one również wysokości tych kosztów. Spółka sfinansowała oraz nadal finansuje szereg kosztów związanych z utworzeniem i utrzymaniem nowych miejsc pracy, a ich wysokość nie jest zależna od kwoty otrzymanej dotacji.

Sposób otrzymania i wydatkowania środków otrzymanych w ramach dotacji.

Zdaniem Spółki, również sposób otrzymywania i wydatkowania środków finansowych otrzymanych w ramach dotacji wskazuje na brak bezpośredniego sfinansowania jakichkolwiek wydatków z otrzymanej dotacji.

W szczególności, w związku z utworzeniem i utrzymaniem nowych miejsc pracy, Spółka ponosiła, ponosi i będzie ponosić szereg wydatków. Wydatki te są finansowane z ogółu środków pozostających w dyspozycji Spółki, pochodzących z różnych źródeł i zgromadzonych na różnych rachunkach bankowych Spółki. Część z powyższych wydatków była / jest ponoszona przed otrzymaniem dotacji, natomiast część po otrzymaniu dotacji.

W powyższej sytuacji, zdaniem Spółki, nie może być mowy o bezpośrednim sfinansowaniu ponoszonych przez Spółkę wydatków ze środków pochodzących z dotacji na utworzenie nowych miejsc pracy.

W świetle powyższych argumentów, Spółka wnosi o potwierdzenie stanowiska zaprezentowanego w niniejszym wniosku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (…).

Zgodnie natomiast z art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 14a, 23, 24, 42, 47, 48, 52 i 53, lub ze środków, o których mowa w art. 33 ust. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. Nr 96, poz. 873, z późn. zm.).

Wykładnia tego przepisu wymaga ustalenia znaczenia określenia „wydatki bezpośrednio sfinansowane z określonych środków” oraz uwzględnienia charakteru dochodów (przychodów), stanowiących źródło finansowania tych wydatków.

W treści powołanej ustawy, nie zdefiniowano terminu „bezpośrednio sfinansowane”. Odnosząc się do znaczenia tych pojęć, funkcjonującego w języku powszechnym, należy jednak wskazać, że „bezpośrednio” oznacza „wprost, bez pośrednictwa”, natomiast „sfinansować” to „pokryć koszty, dostarczyć środków pieniężnych na coś” (Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, www.sjp.pwn.pl). Można zatem stwierdzić, że wydatki zostały bezpośrednio sfinansowane z określonych środków, gdy zostały one przeznaczone wprost na pokrycie tych wydatków.

Katalog źródeł finansowania wydatków zawarty w art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest dość szeroki. W konsekwencji, zarówno zasady wydatkowania, jak i sposób uzyskiwania środków, wymienionych w tym przepisie są zróżnicowane. W szczególności, podatnik może mieć swobodę w dysponowaniu tymi środkami, bądź też obowiązek przeznaczenia ich na określone cele. Co więcej, otrzymane środki mogą być przeznaczane na pokrycie bieżących kosztów lub stanowić refundację już poniesionych wydatków.

W przedstawionym stanie faktycznym, Spółka zawarła z Ministrem Gospodarki i Pracy umowę o wypłatę pomocy publicznej w formie dotacji celowej. Zgodnie z Umową, Spółka zobowiązała się utworzyć do dnia zakończenia inwestycji określoną ilość nowych miejsc pracy. W przypadku osiągnięcia określonego przyrostu zatrudnienia w poszczególnych latach, Spółka powinna otrzymać określone kwoty dotacji na utworzenie nowych miejsc pracy. Otrzymane pieniądze zostały wykorzystane wraz z innymi środkami finansowymi Spółki do sfinansowania bieżących wydatków Spółki, zarówno związanych z tworzeniem stanowisk pracy, wypłatą wynagrodzeń, jak i z innymi celami (zakupy towarów i usług dla potrzeb bieżącej działalności, spłaty zobowiązań, płatności należności publiczno - prawnych, darowizny, wydatki reprezentacyjne i inne). Taki sposób wydatkowania otrzymanych środków jest zgodny z Umową, która nie wprowadza bezpośrednich wskazań, bądź ograniczeń w zakresie rodzaju kosztów, jakie muszą być sfinansowane z otrzymanej dotacji, w związku z tworzeniem nowych miejsc pracy.

Otrzymana dotacja ma więc stanowić dla Spółki swego rodzaju wynagrodzenie (premię) za utworzenie i utrzymanie nowych miejsc pracy, a nie służyć bezpośredniemu sfinansowaniu kosztów utworzenia nowych miejsc pracy. W konsekwencji, to nie poniesione przez Spółkę koszty, a liczba utworzonych nowych miejsc pracy ma wpływ na otrzymaną przez Spółkę dotację na utworzenie nowych miejsc pracy.

W świetle powyższego, gdy żaden z wydatków poniesionych w związku z tworzeniem nowych miejsc pracy nie jest sfinansowany bezpośrednio z otrzymanych dotacji, Spółka może zaliczyć powyższe wydatki do kosztów uzyskania przychodów.

Należy ponadto podkreślić, że przepis art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nakłada na podatników obowiązek prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a - 16m. Oznacza to, że Wnioskodawca jest zobowiązany prowadzić ewidencje rachunkowe w sposób umożliwiający wykazanie, jakie wydatki zostały sfinansowane z otrzymanej dotacji celowej.

Tut. Organ podatkowy informuje, że załączniki dołączone do wniosku, nie były przedmiotem oceny. Dlatego też nie podlegają interpretacji indywidualnej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Jednocześnie informuje się, iż w zakresie opisu zdarzenia przyszłego została wydana odrębna interpretacja w dniu 10 sierpnia 2010 r. nr ILPB4/423-4/10-3/ŁM.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.