Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-163/09/PK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-04-30
Teza: Obliczenia kwoty do zwrotu w terminie 60 dni (stan prawny do 30 listopada 2008r.)
Słowa kluczowe: deklaracje; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; zwrot
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 16 lutego 2009r. (data wpływu 19 lutego 2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obliczenia kwoty do zwrotu w terminie 60 dni (stan prawny do 30 listopada 2008r.) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 lutego 20098r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obliczenia kwoty do zwrotu w terminie 60 dni (stan prawny do 30 listopada 208r.).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Na zlecenie kontrahentów z UE spółka produkuje konstrukcje stalowe i dostarcza je zleceniodawcy pod wskazany adres na terenie UE. Spółka zleca wykonanie usługi transportowej firmie spedycyjnej z Polski na trasie zakład produkcyjny (Polska) - odbiorca z UE. Po dostarczeniu towaru na adres wskazany w dokumencie CMR spedytor wystawia fakturę sprzedaży ze stawką 22%. W ramach zawieranych umów spółka wystawia kontrahentowi z UE fakturę sprzedaży potwierdzającą dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów ze stawką 0% oraz fakturę za transport. Faktura za transport obejmuje:

*   wartość wykonanej usługi transportu towarów przez spółkę spedycyjną,
*   usługi pomocnicze bezpośrednio z wiązane z WUTT (np. pakowanie towarów. załadunek).
    
    Faktura wystawiona przez Wnioskodawcę nie zawiera stawki ani kwoty podatku, zawiera natomiast numer pod którym nabywca usługi jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od wartości dodanej na terytorium państwa członkowskiego. Ponadto na ww. fakturze zamieszczono informację, iż "Zgodnie z art. 28 ust. 3 ustawy z dnia 11.03.2004 do rozliczenia podatku VAT z tej transakcji zobowiązany jest nabywca".
    
    Spółka rozliczając miesięcznie podatek od towarów i usług w deklaracji VAT-7 wykazuje (wartości liczbowe na podstawie deklaracji za m-c 09/2008):
    
    *   świadczenie usług poza terytorium kraju (wartość WUTT), poz. 21 25 633 PLN
    *   wewnątrz wspólnotowa dostawa towarów, poz. 30 478 074 PLN
    *   nadwyżka podatku naliczonego nad należnym poz. 55 473 962 PLN
    *   kwota do zwrotu na rachunek poz. 56 105 176 PLN
    *   w tym do zwrotu w terminie 60 dni poz. 57 105 176 PLN
    *   do przeniesienia poz. 59 368 786 PLN
    
    Spółka niekorzystnie zinterpretowała przepisy ustawy o VAT, co w konsekwencji spowodowało zaniżenie kwoty zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. O zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w terminie 60-dniowym Wnioskodawca wystąpił tylko do kwoty 105 176 zł (poz.57=poz.56), tj. 22% z 478 074 zł (WDT), a pozostała kwota trafiła do pozycji 59, czyli do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy. W pozostałych miesiącach przy rozliczaniu podatku VAT spółka postępowała w sposób analogiczny do przedstawionego powyżej.
    
    W związku z powyższym zadano następujące pytanie:
    
    Czy wykazując w pozycji 21 deklaracji VAT-7 wartość wewnątrzwspólnotowej usługi transportu towarów, która nie podlega opodatkowaniu polskim podatkiem VAT, Wnioskodawca ma prawo uwzględnić ją przy obliczaniu kwoty zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w terminie 60-dniowym? Pytanie dotyczy stanu prawnego obowiązującego przed 1 grudnia 2008r.
    
    Zdaniem Wnioskodawcy, jeżeli podatnik wykonuje usługi poza obszarem Polski w wyniku których podmiotem zobowiązanym do obliczenia i odprowadzenia podatku od tych czynności jest usługobiorca mający siedzibę poza terytorium kraju i usługa ta nie podlega polskiemu podatkowi VAT, to na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami. Przy obliczaniu wartości kwoty zwrotu należy uwzględnić wartość świadczonej usługi poza terytorium kraju z pozycji 21 deklaracji VAT-7 w omawianym przypadku za m-c 09/2008, tj. 22% z (25 633 + 478 074) i w pozycji 56=57 wpisać wartość 110 816 zł - czyli kwotą do zwrotu w terminie 60 dni. Reasumując, wartość sprzedaży wykonanej poza terytorium kraju i nieopodatkowanej w Polsce należy wykazać w pozycji 21 deklaracji VAT-7, a tym samym uwzględnić ją do obliczania kwoty zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w terminie 60-dniowym.
    
    W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
    
    Stosownie do art. 86 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w stanie prawnym obowiązującym do 30 listopada 2008r., zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    
    Kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7:
    
    1.  suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika: a) z tytułu nabycia towarów i usług, b) potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego, c) od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu - z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4;
    2.  w przypadku importu towarów - suma kwot podatku wynikająca z dokumentu celnego;
    3.  zryczałtowany zwrot podatku, o którym mowa w art. 116 ust. 6;
    4.  kwota podatku należnego od importu usług, kwota podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz kwota podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;
    
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.
    
    W ust. 8 pkt 1 ww. artykułu poszerzono prawo do odliczenia podatku naliczonego przez podatnika jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami. Jak wynika z wniosku Wnioskodawca nabywa wewnątrzwspólnotowe usługi transportu towarów oraz usługi pomocnicze od podmiotu krajowego, opodatkowanych podatkiem VAT, a następnie odsprzedaje te usługi kontrahentom z krajów Wspólnoty.
    
    Warto w tym miejscu zauważyć, że w myśl art. 28 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. UE L 347, st. 1), w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że podatnik ten sam otrzymał i wyświadczył te usługi. Czyli w sytuacji gdy podmiot zakupuje usługę w celu jej dalszej odsprzedaży dla celów podatku VAT traktowany jest jakby sam wyświadczył daną usługę.
    
    Zgodnie z art. 28 ust. 1 i ust. 3-4 ustawy o VAT w przypadku transportu towarów, którego rozpoczęcie i zakończenie ma miejsce odpowiednio na terytorium dwóch różnych państw członkowskich, zwanego dalej "wewnątrzwspólnotową usługą transportu towarów", miejscem świadczenia usługi jest miejsce, gdzie transport towarów się rozpoczyna, z zastrzeżeniem ust. 3.
    
    W przypadku gdy nabywca usługi, o której mowa powyżej, podał dla tej czynności świadczącemu wewnątrzwspólnotową usługę transportu towarów numer, pod którym jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia transportu, miejscem świadczenia usługi jest terytorium państwa członkowskiego, które wydało nabywcy ten numer. Powyższą regulację stosuje się również odpowiednio do usług, pomocniczych do usług transportowych, takich jak załadunek, rozładunek, przeładunek i podobne czynności, jeżeli usługi te są bezpośrednio związane z wewnątrzwspólnotową usługą transportu towarów.
    
    Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz przywołane przepisy należy stwierdzić, iż Wnioskodawca świadczy wewnątrzwspólnotową usługę transportu towarów oraz usługi pomocnicze do tej usługi, a usługi te ze względu na fakt, iż będą świadczone na rzecz podatnika z kraju Wspólnoty innego niż Polska będą podlegać opodatkowaniu na terytorium kraju usługobiorcy. Należy zauważyć, iż ww. usługi, gdyby miejsce ich świadczenia znajdowało się w kraju, podlegałyby opodatkowaniu na zasadach ogólnych gdyż brak przepisów, zarówno w ustawie o VAT jak i w aktach wykonawczych do tej ustawy, które zwalniałyby te usługi z opodatkowania. Tym samym należy stwierdzić, iż Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z nabycia przedmiotowej usługi transportowej od spedytora.
    
    Stosownie do art. 87 ust. 1-3 ustawy o VAT W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Z zastrzeżeniem poniższego akapitu, zwrot różnicy podatku następuje na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju wskazanym w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych przepisach, w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika. Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego sprawdzenia, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia postępowania wyjaśniającego. Jeżeli przeprowadzone postępowanie wykaże zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca podatnikowi należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty.
    
    Różnica podatku podlegająca zwrotowi w kwocie przekraczającej wartość podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów lub usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały one zaliczone do środków trwałych nabywcy, powiększonej o 22% obrotu podatnika opodatkowanego stawkami niższymi niż określona w art. 41 ust. 1 oraz obrotu z tytułu dostaw towarów lub świadczenia usług, o których mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1, podlega zwrotowi w terminie 180 dni od dnia złożenia deklaracji podatkowej.
    
    Z powyższego wynika, iż w terminie 60 dni od dnia złożenia deklaracji następuje zwrot różnicy podatku jedynie do kwoty ograniczonej wartością (sumą):
    
    *   podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów lub usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz z nabyciem gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały one zaliczone do środków trwałych nabywcy,
    *   kwoty stanowiącej 22% obrotu podatnika opodatkowanego stawkami niższymi niż 22% (tj. 0%, 3% i 7%),
    *   kwoty stanowiącej 22% obrotu z tytułu dostaw towarów lub świadczenia usług, o których mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1.
    
    Kwota zwrotu przewyższająca tak określoną kwotę – podlega zwrotowi na rachunek bankowy podatnika w terminie 180 dni od dnia złożenia deklaracji.
    
    Odnosząc powyższe do analizowanej sprawy należy stwierdzić, że Wnioskodawca był uprawniony do powiększenia kwoty wykazanej do zwrotu na rachunek bankowy w terminie 60 dni o kwotę stanowiącą 22% wartości wewnątrzwspólnotowej usługi transportu towarów i usług pomocniczych do tej usługi których miejsce świadczenia było w innym państwie członkowskim (wykazanych w poz. 21 deklaracji VAT-7).
    
    Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.
    
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
    
    Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
    
    Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.