Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-267/10-2/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-05-27
Teza: Czy w prawidłowy sposób ustalono wartość początkową nieruchomości i pozostałych środków trwałych?
Słowa kluczowe: nakłady; podatek; remonty; wartość-wartość początkowa; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 23

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 24 lutego 2010 r. (data wpływu 3 marca 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie wartości początkowej środków trwałych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 marca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie wartości początkowej środków trwałych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka cywilna jest podatnikiem podatku od towarów i usług wykonującym w ramach prowadzonej działalności gospodarczej głównie usługi pośrednictwa finansowego, zwolnione z opodatkowania podatkiem VAT, tj. czynności w związku z którymi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego. Jednakże w ramach prowadzonej działalności Spółka dokonuje także czynności opodatkowane, w związku z wykonywaniem których przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego (refaktury kosztów reklamy opodatkowane stawką 22%).

Spółka odlicza taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Proporcję tę ustalono jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności w związku, z którymi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku, z którymi podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

W trakcie roku firma stosuje proporcję obliczoną dla poprzedniego roku tzw. proporcję wstępną. Po zakończeniu roku jest ustalana proporcja ostateczna oraz sprawdzana konieczność dokonania korekty podatku naliczonego.

Proporcja w poprzednich latach kształtowała się w następujący sposób:

*   za 2006 rok wynosiła 1%- proporcja zastosowana 0%,
*   za 2007 rok wynosiła 1%- proporcja zastosowana 0%
*   za 2008 rok wynosiła 2% -proporcja zastosowana 0%
*   za 2009 rok wynosiła 3%.

W dniu xx października 2007 r. Spółka zakupiła nieruchomość (z założeniem wykorzystywania jej tylko i wyłącznie na własne potrzeby) oraz w okresie do xx sierpnia 2008 r. dokonała gruntownego remontu zakupionej nieruchomości. W związku z tym, iż uznano, że zakupiona nieruchomość będzie tylko wykorzystywana przy sprzedaży zwolnionej z VAT nie dokonano odliczenia podatku naliczonego z faktur za remont. Do wartości początkowej nieruchomości przyjęto wartość nieruchomości z aktu notarialnego, odsetki od kredytu inwestycyjnego (otrzymanego na zakup nieruchomości) zapłacone do dnia przekazania do używania nieruchomości tj. do dnia xx sierpnia 2008 r. oraz poniesione nakłady na remont (kwota netto wykazana w fakturze zakupu łącznie z nieodliczonym podatkiem VAT).

Po dniu xx sierpnia 2008 r. firma nie ponosiła już żadnych wydatków na remont nieruchomości zdecydowała natomiast o wynajęciu części pomieszczeń w zakupionej nieruchomości. Dnia xx września 2009 r. wystawiono pierwszą fakturę za wynajem.

Środki trwałe (w sytuacji, gdy Spółka nie jest w stanie ich przypisać tylko do sprzedaży zwolnionej lub opodatkowanej) zakupione przez firmę wprowadzane są do ewidencji wartością netto z faktury zakupu, natomiast podatek VAT zawarty w fakturze zwiększa koszt uzyskania przychodu (kolumna 13 podatkowej księgi przychodów i rozchodów).

Od grudnia 2009 roku firma świadczy również usługi pośrednictwa przy zawieraniu umów leasingowych, które to usługi są opodatkowane stawką 22%. Za rok 2009 nie dokonano korekty podatku naliczonego od pozostałych nabyć oraz od nabycia środków trwałych, ponieważ różnica między proporcją wstępną a proporcją ostateczną za ten rok podatkowy nie przekraczała 2 punktów procentowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie wartości początkowej środków trwałych.

Czy w prawidłowy sposób ustalono wartość początkową nieruchomości i pozostałych środków trwałych?

Zdaniem Wnioskodawcy, w prawidłowy sposób ustalono wartość początkową środków trwałych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

\- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Wartość początkowa to ustalona według określonych zasad podstawa naliczania odpisów amortyzacyjnych od danego składnika majątku podatnika. Jednakże nie ma dowolności przy jej określaniu. Szczegółowe zasady ustalania wartości początkowej zawarte są w art. 22g ww. ustawy.

Zgodnie z przepisem art. 22g ust. 1 cyt. ustawy, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się:

1.  w razie nabycia w drodze kupna - cenę ich nabycia, 1a) w razie częściowo odpłatnego nabycia - cenę ich nabycia powiększoną o wartość przychodu, określonego w art. 11 ust. 2b,
2.  w razie wytworzenia we własnym zakresie - koszt wytworzenia,
3.  w razie nabycia w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób - wartość rynkową z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości,
4.  w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki cywilnej lub osobowej spółki handlowej - ustaloną przez wspólników na dzień wniesienia wkładu lub udziału, wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej, z dnia wniesienia wkładu,
5.  w razie otrzymania w związku z likwidacją osoby prawnej, z zastrzeżeniem ust. 14b, ustalona przez podatnika wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej.

W przedmiotowej sprawie kwestią bezsporną jest fakt, iż przedmiotową nieruchomość Spółka nabyła w drodze kupna. Zatem dla ustalenia jej wartości początkowej zastosowanie znajdzie przepis art. 22g ust. 3 ww. ustawy. Przepis ten stanowi, iż za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku.

Zatem zgodnie z generalną zasadą określoną w art. 22g ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, mając na uwadze art. 22g ust. 3 ww. ustawy, w przedstawionej sytuacji wartość początkową nieruchomości będzie stawiła cena nabycia wynikająca z aktu notarialnego powiększona o wartość wszystkich nakładów remontowych, które miały miejsce przed przekazaniem do używania nabytej nieruchomości, a także naliczone i zapłacone przed wprowadzeniem do ewidencji środków trwałych odsetki od kredytu inwestycyjnego.

Podobny sposób ustalania wartości początkowej będzie miał zastosowanie do innych środków trwałych nabytych przez Spółkę w drodze kupna (art. 22g ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy).

Natomiast odnośnie nieodliczonego podatku naliczonego VAT, jego wartość – zgodnie z brzmieniem art. 22g ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – stanowi składową wartości początkowej środka trwałego i nie może zostać zaksięgowana w kol. 13 podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Kwota ta powiększa bowiem wartość początkową środków trwałych.

Zatem nieprawidłowo ustalono wartość początkową środków trwałych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, że w zakresie pozostałej problematyki dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych (tj. sposobu rozliczenia dokonanej korekty podatku VAT) wniosek został rozstrzygnięty interpretacją indywidualną z dnia 27 maja 2010 r. nr ILPB1/415-267/10-3/AG, natomiast w zakresie problematyki dotyczącej podatku od towarów i usług wniosek został rozstrzygnięty interpretacją indywidualną z dnia 27 maja 2010 r. nr ILPP1/443-239/10-2/BD.

Jednocześnie mając na uwadze, iż wniosek Spółki o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczył stosowania przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), zaznacza się, iż interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla poszczególnych wspólników Spółki. Uregulowania tej ustawy dotyczą bowiem podatników, którymi są osoby fizyczne. Wniosek natomiast złożyła spółka cywilna, która w świetle zawartych w niej przepisów nie jest podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, podatnikami zaś są poszczególni wspólnicy.

Mając powyższe na uwadze informuje się, że uzyskanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej przepisów ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przez wszystkich wspólników możliwe jest poprzez złożenie wniosków o wydanie interpretacji indywidualnej wraz z wypełnieniem wszystkich warunków określonych w art. 14b i 14f ustawy Ordynacja podatkowa przez poszczególne osoby fizyczne – wspólników.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.