Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.514.2025.2.IG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-05
Teza: W przedmiotowej sprawie, dokonanie przez Wnioskodawcę
zbycia działek będzie stanowić czynność podlegającą
opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5
ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy, i nie będzie korzystało
ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9, 10,
10a ani pkt 2 ustawy.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
podatek-podatek od towarów i usług
sieć-sieć przesyłowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa towarów
wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności
zwolnionej
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10-lit. b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 29 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości. Uzupełnili
    go państwo pismem z 20 października 2025 r. (wpływ 21 października 2025 r.) - w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą prawną (sp. z o.o.). Wnioskodawca jest zarejestrowany jako
    podatnik VAT czynny od 1 czerwca 2016 r. Wnioskodawca planuje sprzedaż nieruchomości
    gruntowej, dla której Sąd Rejonowy w (...) wydział ksiąg wieczystych prowadzi księgę
    wieczystą o numerze (...). Wnioskodawca jest właścicielem tej nieruchomości od 21

    kwietnia 2016 r. na podstawie umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego
    przed notariuszem (...).
    Od daty nabycia nieruchomości gruntowej do teraz Wnioskodawca nie prowadził na niej
    żadnych inwestycji. Wnioskodawca nie uzbroił działki, nie wystąpił o zmianę miejscowego
    planu zagospodarowania przestrzennego, nie wystąpił też o pozwolenie na budowę.
    Na powierzchni nieruchomości gruntowej nie znajdują się żadne obiekty budowlane, takie
    jak budynki czy budowle (przez obie działki przebiega jednak podziemna linia przesyłowa).
    Nieruchomość gruntowa obejmuje dwie działki ewidencyjne o numerach: 1 i 2, obie
    położone w obrębie ewidencyjnym (...). Obszar całej nieruchomości gruntowej składającej
    się z tych działek to 0,5121 ha.
    Obie działki ewidencyjne są objęte obowiązującym miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego.
    Według Uchwały Nr (...) z 9 września 2010 r. Rady Miasta (...) obie działki częściowo
    znajdują się na terenach oznaczonych symbolem MN/MP-19, co oznacza tereny zabudowy
    mieszkaniowej jednorodzinnej i pensjonatowej.
    Częściowo znajdują się one również na terenach oznaczonych symbolem ZL-10, co
    oznacza tereny lasów. Na terenach lasów nie jest możliwa zabudowa. Nie są one
    przeznaczone pod zabudowę. Tereny te nie stanowią zatem terenów budowlanych w
    rozumieniu art. 2 pkt 33) Ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.
    j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), dalej: „Ustawa o VAT”. Nie jest to przy tym własna ocena
    Wnioskodawcy, lecz fakt. Wnioskodawca świadomie czyni to elementem opisu zdarzenia
    przyszłego. Ponadto, część samej tylko działki 1 znajduje się również na terenach
    oznaczonych symbolem ZR-19. Są to tereny łąk, pastwisk i nieużytków. Na terenach tych
    nie jest możliwa zabudowa. Nie są one przeznaczone pod zabudowę. Tereny te nie
    stanowią zatem terenów budowlanych w rozumieniu art. 2 pkt 33) Ustawy o VAT. Nie jest
    to przy tym własna ocena Wnioskodawcy, lecz fakt. Wnioskodawca świadomie czyni to
    elementem opisu zdarzenia przyszłego.
    Wnioskodawca wskazuje, że istnieją linie rozgraniczające, które umożliwiają dokładne
    określenie, w jakiej części działki leżą na terenach budowlanych, a w jakiej na terenach
    innych niż tereny budowlane. Możliwe jest dzięki temu m.in. określenie, w jakiej części
    cena sprzedaży przypada na tereny budowlane, a w jakiej części na tereny inne niż tereny
    budowlane. Nie jest to przy tym własna ocena Wnioskodawcy, lecz fakt. Wnioskodawca
    świadomie czyni to elementem opisu zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca sprzeda
    nieruchomość gruntową osobie fizycznej. Sprzedaż nastąpi na podstawie jednej umowy
    sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego obejmującej całą nieruchomość gruntową,
    tj. obie działki.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Przy transakcji zakupu działek nie został doliczony VAT. Transakcja nie podlegała
    opodatkowaniu VAT. Zatem Wnioskodawca nie mógł odliczyć VAT naliczonego (ten nie
    wystąpił). Wnioskodawca z tego powodu nie odliczył VAT naliczonego.
    Od momentu nabycia działki w ogóle nie były używane przez Wnioskodawcę.
    Wnioskodawca nabył działki i po nabyciu nie podejmował w odniesieniu do nich żadnych
    działań świadczących o ich wykorzystaniu do określonego celu, w szczególności do
    czynności zwolnionych od VAT. Na działki nie były ponoszone nakłady, nie podejmowano
    na nich inwestycji.
    Zatem działki nie służyły i aktualnie nie służą wyłącznie do wykonywania czynności
    zwolnionych od VAT.
    Wnioskodawca zamierza sprzedać działki. Kwestia zwolnienia tych dostaw od VAT jest
    przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, więc w tym zakresie
    Wnioskodawca nie może się wypowiedzieć co do tego, czy czynności te będą zwolnione od

    podatku. Wnioskodawca wskazuje jednak, że do momentu sprzedaży nadal nie będzie
    wykorzystywał działek do żadnych celów, w tym zwolnionych od VAT.
    Właścicielem podziemnej linii przesyłowej jest osoba trzecia względem stron transakcji (tj.
    Wnioskodawcy i kupującego będącego osobą fizyczną). Wnioskodawca nie wie dokładnie,
    kim jest ta osoba. Najprawdopodobniej jest to gmina.

## Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że sprzedaż nieruchomości gruntowej
    będzie częściowo zwolniona od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9) Ustawy o VAT, w
    zakresie w jakim nieruchomość gruntowa nie stanowi terenu budowlanego w rozumieniu
    art. 2 pkt 33) Ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że sprzedaż
    nieruchomości gruntowej będzie częściowo zwolniona od VAT na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 9) Ustawy o VAT, w zakresie w jakim nieruchomość gruntowa nie stanowi terenu
    budowlanego w rozumieniu art. 2 pkt 33) Ustawy o VAT.
    Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1) Ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju.
    Wedle art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa
    do rozporządzania towarami jak właściciel.
    W myśl art. 2 pkt 6) Ustawy o VAT, towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie
    postacie energii.
    Zgodnie z art. 45 Kodeksu cywilnego, rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko
    przedmioty materialne.
    Jak postanowiono w art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego, nieruchomościami są części
    powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również
    budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów
    szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.
    Według § 7 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca
    2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, działkę ewidencyjną stanowi ciągły
    obszar gruntu, położony w granicach jednego obrębu ewidencyjnego, jednorodny pod
    względem prawnym, wydzielony z otoczenia za pomocą granic działek ewidencyjnych.
    W przepisie art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego postanowiono, że umowa sprzedaży, zamiany,
    darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia
    własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że
    przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
    W wyniku zawarcia przez Wnioskodawcę umowy sprzedaży nieruchomości gruntowej
    dojdzie do przeniesienia prawa jej własności, a zatem do przeniesienia prawa do
    rozporządzania towarami (działkami) jak właściciel. Wystąpi więc odpłatna dostawa
    towarów na terytorium kraju. Umowa sprzedaży jest bowiem umową odpłatną, gdyż
    przeniesienie prawa własności następuje za zapłatą ceny.
    Czynność opodatkowana VAT może podlegać faktycznemu opodatkowaniu lub zwolnieniu
    od VAT.
    W myśl art. 41 ust. 1 oraz art. 146ef ust. 1 pkt 1) Ustawy o VAT, podstawowa stawka VAT
    wynosi 23%.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9) Ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę terenów
    niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
    Stosownie do art. 2 pkt 33) Ustawy o VAT, tereny budowlane to grunty przeznaczone pod
    zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w

    przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Obie działki częściowo znajdują się na terenach innych niż tereny budowlane (tereny
    lasów i tereny łąk, pastwisk i nieużytków) oraz na terenach budowlanych (tereny
    zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i pensjonatowej). Na powierzchni obu działek
    nie znajduje się przy tym żadna zabudowa. W efekcie, należy uznać, że działki w części są
    terenami budowlanymi, a w części nimi nie są (są terenami innymi niż tereny budowlane).
    Z uwagi na występowanie linii rozgraniczających możliwe jest precyzyjne ustalenie, jaka
    część ceny sprzedaży (podstawy opodatkowania VAT, zgodnie z art. 29a ust. 1 Ustawy o
    VAT) przypada na tereny budowlane (tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i
    pensjonatowej) oraz na tereny inne niż tereny budowlane (tereny lasów oraz tereny łąk,
    pastwisk i nieużytków).
    W konsekwencji, cenę sprzedaży nieruchomości gruntowej Wnioskodawca ustali w ten
    sposób, że w części, w jakiej transakcja dotyczy terenów budowlanych, zostanie naliczony
    VAT według stawki 23%. W pozostałej części transakcja będzie zwolniona od VAT, bowiem
    dotyczy ona terenów innych niż tereny budowlane, które na dodatek nie są zabudowane
    (na powierzchni działki nie występują żadne zabudowania).
    Sprzedaż nieruchomości (obu działek) będzie więc w części opodatkowana VAT według
    stawki 23%, a w części od VAT zwolniona.
    Prawidłowość takiej praktyki potwierdził DKIS w wydawanych przez siebie interpretacjach
    indywidualnych, których fragmenty są przytaczane poniżej:
    1. Interpretacja indywidualna z 26 maja 2025 r. znak 0113-KDIPT1-1.4012.247.2025.2.WL:
    „Jak Państwo wskazali, zgodnie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego dla działki nr 1 wyznaczone są linie rozgraniczające tereny o różnym
    przeznaczeniu. Podział na poszczególne rodzaje gruntów został również uwzględniony
    przez rzeczoznawcę majątkowego, który wycenił działkę w podziale na trzy rodzaje
    przeznaczenia gruntu, tj.: A. Teren rolny - 73,3% powierzchni - RŁ (łąki, pastwiska), B. Teren
    dróg - 4,8% powierzchni - KD-Z1/2, KD-D1/2, KDD, C. Teren produkcyjno-usługowy - 21,9%
    powierzchni - P-U, PU, MNU, RM. Zatem sprzedaż działki nr 1 w części stanowiącej teren A,
    tj. części, w jakiej ta działka zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego posiada przeznaczenie terenu - łąki, pastwiska, oznaczone symbolem RŁ,
    na której obowiązuje zakaz zabudowy, będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Z kolei, sprzedaż działki nr 1 w części stanowiącej
    tereny B i C, tj. w części, w jakiej działka ta zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego posiada przeznaczenie terenu - drogi zbiorcze, drogi
    dojazdowe, teren drogi dojazdowej, teren zabudowy usługowo-składowo-produkcyjnej,
    teren zabudowy produkcyjno-usługowej, teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i
    usługowej, teren zabudowy zagrodowej, oznaczone symbolami KD-Z1/2, KD-D1/2, KDD, P-
    U, PU, MNU, RM, nie będzie objęta zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 9 ustawy, gdyż spełnia definicję terenu budowlanego. Jak wynika z wniosku, miejscowy
    plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje na tych terenach możliwość realizacji
    zabudowy”.
    2. Interpretacja indywidualna z 30 kwietnia 2025 r., znak 0111-KDIB3-3.4012.59.2025.3.
    MW: „Teren zieleni parkowej (6 ZP) wyznaczony liniami rozgraniczającymi stanowi 5,8%
    powierzchni działki numer (...) i nie jest terenem przeznaczonym pod zabudowę.
    Natomiast teren zabudowy wielorodzinnej z usługami (2 MW/U i 1 MW/ U), drogi
    dojazdowej (37 KD-D) i drogi głównej (1 KD-G), wyznaczony liniami rozgraniczającymi
    stanowi 94,2% powierzchni działki numer (...) i jest terenem przeznaczonym pod
    zabudowę. Odnosząc się do części działki wyznaczonej liniami rozgraniczającymi,
    oznaczonej symbolami 2 MW/U i 1 MW/U, dla której dopuszcza się posadowienie na
    działkach zabudowy wielorodzinnej z usługami, a więc określonych obiektów budowlanych

    jak i części działki wyznaczonej liniami rozgraniczającymi oznaczonej symbolami 37 KD-D i
    1 KD-G (co stanowi 94,2% Udziału Sprzedającego) dla których dopuszcza się zabudowę w
    postaci drogi dojazdowej i drogi głównej, należy wskazać, że stanowią one w myśl art. 2
    pkt 33 ustawy o VAT grunty niezabudowane budowlane. Wobec powyższego do sprzedaży
    Udziału w wysokości 2/12 w prawie własności działki oznaczonej nr (...), w części
    oznaczonej w planie miejscowym jako 2 MW/U, 1 MW/U, KD-D i 1 KD-G nie znajdzie
    zastosowanie zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Natomiast część
    wyznaczoną liniami rozgraniczającymi, oznaczona symbolem 6 ZP (co stanowi 5,8%
    Udziału Sprzedającego), która - jak Państwo wskazali - zgodnie z MPZP nie jest terenem
    przeznaczonym pod zabudowę, należy uznać za teren niezabudowany inny niż
    budowlany. Wobec tego do sprzedaży Udziału w prawie własności działki oznaczonej nr
    (...), w części oznaczonej w planie miejscowym jako 6 ZP (co stanowi 5,8% Udziału
    Sprzedającego) znajdzie zastosowanie zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy”.
    3. Interpretacja indywidualna z 11 kwietnia 2025 r. znak 0113-KDIPT1-1.4012.139.2025.1.
    MG: „Jak Państwo wskazali, zgodnie z obowiązującym miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, działka nr 1 znajduje się w terenie 6D 3MN/U -
    przeznaczenie podstawowe: zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna wolnostojąca;
    przeznaczenie uzupełniające - usługi, jednak na przeważającej części opisanej
    nieruchomości (około 96% powierzchni) nie ma możliwości zabudowy z uwagi na
    wynikające z planu zagospodarowania warunki urbanistyczne, tj. nieprzekraczalną linię
    zabudowy zgodnie z rysunkiem planu. W konsekwencji należy uznać, że działka nr 1 w
    części, w jakiej nie ma możliwości zabudowy z uwagi na nieprzekraczalną linię zabudowy
    zgodnie z rysunkiem planu, nie spełnia definicji terenów budowlanych, w rozumieniu art.
    2 pkt 33 ustawy.
    Tym samym, dostawa działki nr 1 w części w jakiej nie ma możliwości zabudowy z uwagi
    na nieprzekraczalną linię zabudowy zgodnie z rysunkiem planu, będzie korzystała ze
    zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Zatem stwierdzam, że sprzedaż przez Państwa działki nr 1 w części w jakiej nie ma
    możliwości zabudowy z uwagi na nieprzekraczalną linię zabudowy zgodnie z rysunkiem
    planu korzysta ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia od
    podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, dla transakcji zbycia działki nr 1 w
    części, w jakiej nie ma możliwości jej zabudowy z uwagi na nieprzekraczalną linię
    zabudowy jest prawidłowe”.
    Stanowisko Wnioskodawcy potwierdza również następujący fragment prawomocnego
    wyroku WSA w Łodzi z 19 kwietnia 2018 r. sygn. akt I SA/Łd 195/18: „(...) należy stwierdzić,
    że jeśli w momencie sprzedaży opisana wyżej działka zgodnie z planem zagospodarowania
    przestrzennego w części przeznaczona była pod zabudowę, a w części nie stanowiła
    terenów przeznaczonych pod zabudowę, to:
        dostawa części działki, która zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego
        przeznaczona była pod zabudowę podlegała opodatkowaniu wg podstawowej tj.
        23% stawki podatku - zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT,
        dostawa części działki, która - biorąc pod uwagę art. 2 pkt 33 ustawy o VAT -
        zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego nie stanowiła terenów
        budowlanych, korzystała ze zwolnienia od podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 9
        ustawy o VAT.
    Z tych względów zarzut dotyczący naruszenia art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT należy
    uznać za zasadny, gdyż organ uznał przedmiotową działkę w całości za teren budowlany,

    do czego nie było podstaw. Z planu zagospodarowania przestrzennego wynikało bowiem,
    że realizacja zabudowy zagrodowej jest dopuszczalna tylko w granicach terenu o
    powierzchni nie przekraczającej 0,5 ha”.
    W konsekwencji, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że sprzedaż nieruchomości
    gruntowej będzie częściowo zwolniona od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9) Ustawy o
    VAT, w zakresie w jakim nieruchomość gruntowa nie stanowi terenu budowlanego w
    rozumieniu art. 2 pkt 33) Ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
      odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów
      oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zatem w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej
    przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi
    towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy,
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W świetle powyższego grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a
    ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Z powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa
    towarów, o której mowa w art. 7 ustawy, co do zasady, podlega opodatkowaniu VAT
    wówczas, gdy jest ona wykonywana odpłatnie (z wyjątkiem przypadków ściśle określonych
    w art. 7 ust. 2 ustawy).
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy
    prawo podmiotu dokonującego dostawy towaru do żądania od nabywcy towaru lub osoby
    trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
    Kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej. I tak, przykładowo w wyroku z 8 marca 1988 r. w
    sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko Commissioners of
    Customs and Excise, TSUE uznał, że określoną czynność można uznać za wykonaną
    odpłatnie, jeśli istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie
    dostawcy towaru lub usługi, a ponadto gdy odpłatność za otrzymane świadczenie
    pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miała być opodatkowana VAT.
    Na uwagę zasługuje także orzeczenie z 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93 R. J. Tolsma
    przeciwko Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden, gdzie podkreślono, że usługi

    świadczone są za wynagrodzeniem, wyłącznie jeżeli istnieje stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a jej odbiorcą, na mocy którego występuje świadczenie wzajemne,
    przy czym wynagrodzenie otrzymane przez świadczącego usługę stanowi wartość
    przekazywaną w istocie w zamian za usługę wyświadczoną jej odbiorcy.
    Zauważyć należy, że z przywołanej w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy regulacji nie wynika, że
    odpłatność za czynność dostawy towarów lub świadczenia usług powinna mieć postać
    pieniężną. Odpłatność jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać
    rzeczową (towar lub usługa otrzymana jako zapłata), albo mieszaną - zapłata w części
    pieniężna a w części rzeczowa. Zatem dla uznania czynności za odpłatną, musi zaistnieć
    możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia
    wzajemnego, stanowiącego wynagrodzenie za tę czynność.
    Nie każdą jednak czynność stanowiącą dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1
    ustawy, można uznać za czynność opodatkowaną. Aby dana czynność była opodatkowana
    podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podmiot, który w ramach tej
    czynności jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowani jako podatnik VAT czynny. Planują
    Państwo sprzedaż nieruchomości gruntowej (2 odrębne działki), dla których Sąd Rejonowy
    prowadzi księgę wieczystą. Nieruchomość gruntowa obejmuje dwie działki ewidencyjne o
    numerach: 1 i 2. Obszar całej nieruchomości gruntowej składającej się z tych działek to
    0,5121 ha.
    Są Państwo właścicielem nieruchomości od 21 kwietnia 2016 r. na podstawie umowy
    sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego. Przy transakcji zakupu działek nie został
    doliczony VAT. Transakcja nie podlegała opodatkowaniu VAT. Zatem nie mogli Państwo
    odliczyć VAT naliczonego (ten nie wystąpił). Z tego powodu nie odliczyli Państwo VAT
    naliczonego.
    Od daty nabycia nieruchomości gruntowej do teraz nie prowadzili Państwo na
    nieruchomości żadnych inwestycji. Nie uzbroili Państwo działek, nie wystąpili o zmianę
    miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie wystąpili też o pozwolenie na
    budowę.
    Na powierzchni nieruchomości gruntowej nie znajdują się żadne obiekty budowlane, takie
    jak budynki czy budowle (przez obie działki przebiega jednak podziemna linia przesyłowa).
    Właścicielem podziemnej linii przesyłowej jest osoba trzecia względem stron transakcji (tj.
    Państwa i kupującego będącego osobą fizyczną). Nie wiedzą Państwo dokładnie, kim jest
    ta osoba, najprawdopodobniej jest to gmina.
    Obie działki ewidencyjne są objęte obowiązującym miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego. Według Uchwały z 9 września 2010 r. Rady Miasta,
    obie działki częściowo znajdują się na terenach oznaczonych symbolem MN/MP-19, co
    oznacza tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i pensjonatowej. Częściowo
    znajdują się one również na terenach oznaczonych symbolem ZL-10, co oznacza tereny
    lasów. Na terenach lasów nie jest możliwa zabudowa. Istnieją linie rozgraniczające, które

    umożliwiają dokładne określenie, w jakiej części działki leżą na terenach budowlanych, a w
    jakiej na terenach innych niż tereny budowlane. Możliwe jest dzięki temu m.in. określenie,
    w jakiej części cena sprzedaży przypada na tereny budowlane, a w jakiej części na tereny
    inne niż tereny budowlane. Sprzedadzą Państwo nieruchomość gruntową osobie
    fizycznej. Sprzedaż nastąpi na podstawie jednej umowy sprzedaży zawartej w formie aktu
    notarialnego obejmującej całą nieruchomość gruntową, tj. obie działki.
    Od momentu nabycia działki w ogóle nie były przez Państwa używane. Nabyli Państwo
    działki i po nabyciu nie podejmowali w odniesieniu do nich żadnych działań świadczących
    o ich wykorzystaniu do określonego celu, w szczególności do czynności zwolnionych od
    VAT. Na działki nie były ponoszone nakłady, nie podejmowano na nich inwestycji. Zatem
    działki nie służyły i aktualnie nie służą wyłącznie do wykonywania czynności zwolnionych
    od VAT.
    Zamierzają Państwo sprzedać działki. Do momentu sprzedaży nadal nie będą Państwo
    wykorzystywali działek do żadnych celów, w tym zwolnionych od VAT.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy sprzedaż nieruchomości gruntowej będzie
    częściowo zwolniona od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9) Ustawy o VAT, w zakresie w
    jakim nieruchomość gruntowa nie stanowi terenu budowlanego w rozumieniu art. 2 pkt
    33) Ustawy o VAT.
    Analiza opisu sprawy w kontekście powołanych wyżej przepisów prowadzi do wniosku, że
    w niniejszej sprawie sprzedaż przez Państwa dwóch działek na rzecz osoby fizycznej
    stanowić będzie dostawę towarów. Mając na uwadze fakt, że są Państwo Spółką z
    ograniczoną odpowiedzialnością prowadzącą działalność gospodarczą, należy stwierdzić,
    że w niniejszej sprawie dojdzie do sprzedaży majątku należącego do przedsiębiorstwa
    Spółki. Zatem przy dostawie opisanej nieruchomości będą Państwo podatnikiem podatku
    od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącym działalność
    gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a powyższa czynność będzie stanowiła
    odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy i będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Należy zauważyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być
    opodatkowana tym podatkiem.
    Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i
    równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle
    określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej
    upoważnienia.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku
    VAT dla dostawy nieruchomości zabudowanych spełniających określone w przepisach
    warunki.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Z powołanego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest
    generalnie zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa
    dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy
    pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy

    niż 2 lata. Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich
    części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres
    od tego momentu.
    Stosownie do art. 2 pkt 14 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez
      to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie
      użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Zatem, w przypadku, gdy po wybudowaniu budynek, budowla lub jego część jest
    wykorzystywana, w tym używana na potrzeby własnej działalności, okoliczność ta
    powoduje, że ma już miejsce pierwsze zasiedlenie tego obiektu.
    Jak wynika z powołanych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy
    stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków czy budowli, jeżeli w
    stosunku do nich doszło do pierwszego zasiedlenia, przy czym okres pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia
    następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia
    lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili
    sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
    Ponadto, w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od
    podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy,
    ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków -
    skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
      których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
      początkowej tych obiektów.
    Prawo do zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy,
    przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów, będących przedmiotem sprzedaży, nie
    przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na
    ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe
    niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
    Analiza powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że jeżeli dostawa budynków,
    budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust.
    1 pkt 10a ustawy stanie się bezzasadne.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części
      takich budynków lub budowli, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości
      gruntu.

    Z powołanego przepisu jednoznacznie wynika, że co do zasady grunt będący przedmiotem
    sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką
    opodatkowane są budynki lub budowle bądź ich części na nim posadowione. Oznacza to,
    że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku,
    również sprzedaż gruntu będzie korzystała ze zwolnienia od podatku.
    W kwestii sposobu opodatkowania nieruchomości niezabudowanych przywołać należy art.
    43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zgodnie z którym:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Oznacza to, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest
    grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane. Zatem ze
    zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o charakterze rolnym, leśnym itp.
    Na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy:
      Przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z
      miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego
      planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o
      których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości
    gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych ostatnich
    opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane, czyli tereny
    przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o
    planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód
      wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów
      zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu,
      należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    W myśl art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie
      sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze
      decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
      inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
      się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego: miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku, decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu - jako akt indywidualny
    prawa administracyjnego.

    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen - „teren
    budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę. Zatem, także w świetle orzeczeń
    Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać można jedynie taki, który
    regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.
    W związku z tym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać przeznaczenie
    określonego gruntu niezabudowanego wyłącznie w oparciu o istniejący plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy.
    Analiza powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy wskazuje jednoznacznie, że
    zwolnienie od podatku obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów)
    innych niż tereny budowlane. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania ze
    zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele inne niż
    budowlane.
    Z okoliczności sprawy wynika, że na powierzchni nieruchomości gruntowej nie znajdują się
    żadne obiekty budowlane, takie jak budynki czy budowle, przez obie działki przebiega
    jednak podziemna linia przesyłowa. Właścicielem podziemnej linii przesyłowej jest osoba
    trzecia względem stron transakcji (tj. Państwa i kupującego będącego osobą fizyczną). Nie
    wiedzą Państwo dokładnie, kim jest ta osoba, najprawdopodobniej jest to gmina.
    W tym miejscu należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie
    definiują pojęcia budowli czy urządzenia budowlanego. W tym zakresie należy odnieść się
    do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418
    ze zm.), zwanej dalej ustawą Prawo budowlane.
    W myśl art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć
      budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi
      możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem
      wyrobów budowlanych.
    Zgodnie z art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt
      budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty
      liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno
      stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe
      i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne,
      hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia
      techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody,
      konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia
      terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń
      technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni
      wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod
      maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów
      składających się na całość użytkową.
    Stosownie zaś do art. 3 pkt 3a ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie liniowym - należy przez to rozumieć obiekt
      budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności
      droga wraz ze zjazdami, droga kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg,
      rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona
      bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa,
      przy czym kable zainstalowane w kanalizacji kablowej, kable zainstalowane w kanale
      technologicznym oraz kable telekomunikacyjne dowieszone do już istniejącej linii

      kablowej nadziemnej nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani
      urządzenia budowlanego
    Zgodnie z art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o urządzeniach budowlanych - należy przez to rozumieć
      urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość
      użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia
      instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy,
      ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.
    W tym miejscu należy wskazać, że stosownie do art. 47 § 1 i § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
      Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw
      rzeczowych.
      Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez
      uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
      przedmiotu odłączonego.
    Zgodnie z art. 48 Kodeksu cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Tak więc rzecz, która stała się częścią składową innej rzeczy (rzeczy nadrzędnej), traci
    samodzielny byt prawny i dzieli losy prawne rzeczy nadrzędnej. Zgodnie zatem z zasadą
    „superficies solo cedit”, gdy władający gruntem poniósł nakłady na tę nieruchomość, stają
    się one własnością właściciela gruntu.
    Stosownie do art. 49 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Urządzenia służące do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu, energii
      elektrycznej oraz inne urządzenia podobne nie należą do części składowych
      nieruchomości, jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa.
    Z powyższego przepisu wynika, że jeśli znajdujące się na działce części infrastruktury
    wodno-kanalizacyjnej, ciepłowniczej czy elektrycznej są przyłączone do przedsiębiorstw
    świadczących usługi wodociągowe oraz elektroenergetyczne, to stanowią one własność
    tych przedsiębiorstw.
    Z punktu widzenia prawa cywilnego właściciel gruntu jest również właścicielem
    wzniesionych na nim budynków i budowli. Przedmiotem sprzedaży zawsze jest grunt wraz
    ze wszystkimi budynkami i budowlami trwale z tym gruntem związanymi - ale jeśli
    przebiegające przez działkę np. sieci infrastruktury technicznej są przyłączone do
    przedsiębiorstw przesyłowych to stanowią własność tych przedsiębiorstw.
    Pojęcie „dostawa towarów” w ustawie o VAT nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć
    sprzedaży, czy też przeniesienia prawa własności. Zatem nie można utożsamiać dostawy
    towarów w rozumieniu ustawy o VAT z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa
    cywilnego. Właściwa interpretacja pojęcia „przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel” uwzględnia, że dotyczy ono czynności, które dają nabywcy prawo
    do postępowania z nim jak właściciel. Chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość
    faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą
    dostawy towarów nie jest przeniesienie prawa własności, zatem wyrażenia „prawo do
    rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawo własności”.
    Powyższe tezy znajdują potwierdzenie zarówno w orzecznictwie krajowym (wyrok NSA z
    10 października 2013 r., sygn. akt I FSK 310/12), jak również w orzecznictwie Trybunału

    Sprawiedliwości Unii Europejskiej (orzeczenie z 8 lutego 1990 r. w sprawie C-320/88
    Staatssecretaris van Financiën przeciwko Shipping and Forwarding Enterprise Safe). W
    orzeczeniu tym TSUE stwierdził, że:
      „Wyrażenie «dostawa towarów» w rozumieniu artykułu 5(1) VI Dyrektywy oznacza
      także przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, nawet jeżeli nie
      dochodzi do przeniesienia własności rzeczy w sensie prawnym” (pkt 1).
    Jednak jednocześnie Trybunał zastrzegł, że:
      „Zadaniem sądu krajowego jest określenie w każdym przypadku, na podstawie stanu
      rzeczy, czy przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, w rozumieniu
      artykułu 5(1) VI Dyrektywy, miało miejsce” (pkt 2).
    Gdy przedmiotem sprzedaży jest grunt, na którym posadowiona jest budowla, która nie
    stanowi własności zbywcy, to w świetle prawa cywilnego ten obiekt budowlany stanowi
    część składową nieruchomości. Natomiast w świetle ustawy o VAT nie dochodzi do
    przeniesienia prawa do rozporządzania tym obiektem jak właściciel (zarówno w sensie
    ekonomicznym, jak i w sensie prawnym), a zatem przedmiotem dostawy jest w takim
    przypadku tylko sam grunt (jako grunt zabudowany).
    Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika, że przez teren działek nr 1 i 2
    przebiega podziemna linia przesyłowa. Właścicielem podziemnej linii przesyłowej jest
    osoba trzecia względem stron transakcji (tj. Państwa i kupującego będącego osobą
    fizyczną). Nie wiedzą Państwo dokładnie, kim jest ta osoba. Najprawdopodobniej jest to
    gmina.
    Odnosząc się do kwestii objętej zakresem wniosku należy wskazać, że w sprawie mamy do
    czynienia z sytuacją zbycia przez Państwa gruntu - 2 działek, przez teren których przebiega
    podziemna linia przesyłowa, niebędąca Państwa własnością. Z perspektywy ekonomicznej
    to nie Państwo znajdują się w faktycznym posiadaniu tego naniesienia i nie korzystają
    Państwo z niego jak właściciel. Wobec tak przedstawionego opisu sprawy oraz
    obowiązujących przepisów prawa należy stwierdzić, że skoro znajdujące się na ww. działce
    naniesienie w postaci podziemnej linii przesyłowej nie jest Państwa własnością, to
    przedmiotem dostawy będzie wyłącznie grunt.
    Mając na uwadze całokształt okoliczności sprawy, w opisanej sytuacji przedmiotem
    dostawy będzie wyłącznie grunt, gdyż tylko on należy do Państwa. Jednak nieruchomości
    tej nie można uznać za grunt niezabudowany, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy, bowiem posadowiona są na nim budowla - podziemna linia przesyłowa.
    W konsekwencji należy stwierdzić, że planowane przez Państwa zbycie działek nr 1 i 2 nie
    będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, gdyż
    przepis ten stosuje się tylko do dostawy terenów niezabudowanych innych niż tereny
    budowlane, a w przedstawionej sytuacji grunt ten jest zabudowany ww. budowlą.
    Co więcej, nie znajdą także tutaj zastosowania art. 29a ust. 8 ustawy w zw. z art. 43 ust. 1
    pkt 10 i 10a ustawy - dotyczące zwolnienia od podatku m.in. dostaw budowli, ponieważ
    dostawa budowli nie będzie miała tu miejsca (podziemna linia przesyłowa nie jest Państwa
    własnością).
    W konsekwencji, transakcja zbycia opisanych działek nie będzie korzystała ze zwolnienia
    od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9, 10 i 10a ustawy.
    W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania
    zwolnienia od podatku VAT na podstawie ww. przepisów, to należy przeanalizować
    możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów - zarówno nieruchomości, jak i ruchomości - przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych - niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni,
    miesięcy czy lat) - wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane
    w tym przepisie, tj.:
        towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
        przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało
        dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę
        podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powołanych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również
      wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy, gdy podatnik nie ma
      prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych
      przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od
      podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia
      podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w ogóle nie
      podlegała opodatkowaniu (por. wyrok TSUE z 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04
      Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku naliczonego,
      z uprawnienia tego nie skorzystał.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie
    wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia VAT.
    Oznacza to, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie może mieć
    zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży, w wyniku
    której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
    Z opisu wynika, że przy nabyciu przez Państwa ww. działek nie wystąpił podatek naliczony
    - działki nr 1 i 2 nabyli Państwo w ramach czynności niepodlegających opodatkowaniu
    podatkiem VAT - tym samym, nie można uznać, że nie przysługiwało Państwu prawo do
    odliczenia podatku VAT, bądź że takie prawo Państwu przysługiwało, skoro dostawa ww.
    nieruchomości na Państwa rzecz nie była objęta tym podatkiem. Co więcej, ww. działki nie
    były wykorzystywane przez Państwa wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku
    przez cały okres ich posiadania, gdyż z opisu wynika, że działki nie były przez Państwa
    wykorzystywane do jakichkolwiek celów.

    Wobec tego, w omawianej sytuacji, zwolnienie od podatku VAT na podstawie przepisu art.
    43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie będzie miało miejsca, z uwagi na fakt, że nie zostaną spełnione
    warunki zawarte w tym przepisie.
    Zatem w przedmiotowej sprawie, dokonanie przez Państwa zbycia działek nr 1 i 2 będzie
    stanowić czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z
    art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy, i nie będzie korzystało ze zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9, 10, 10a ani pkt 2 ustawy. W konsekwencji,
    dostawa ww. działek na rzecz osoby fizycznej będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem
    VAT wg właściwej stawki.
    Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie
    sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych należy
    zauważyć, że interpretacje wydawane są w indywidualnych sprawach podatników w
    oparciu o aktualnie obowiązujące przepisy prawa i stan faktyczny przedstawiony przez
    danego podatnika. Interpretacje nie stanowią źródła powszechnie obowiązującego prawa,
    więc zawartego w nich stanowiska organu podatkowego nie można wprost przenosić na
    grunt innej sprawy. Wskazane przez Państwa interpretacje są rozstrzygnięciami
    odnoszącymi się do indywidualnych spraw przedstawionych przez wnioskodawców i nie
    rozciągają swojego oddziaływania na inne, choćby podobne lub zbieżne sprawy. Każdą
    sprawę jestem zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
    W odniesieniu do powołanego przez Państwa wyroku sądu administracyjnego wskazuję,
    że wyroki sądów administracyjnych są rozstrzygnięciami odnoszącymi się do
    indywidualnych spraw i co do zasady wiążą one strony postępowania w tych konkretnych,
    indywidualnych sprawach, nie rozciągając swojego oddziaływania na inne, choćby
    podobne lub zbieżne sprawy. Zatem powołane przez Państwa orzecznictwo
    potraktowałem jako element argumentacji strony, nie miało ono natomiast mocy wiążącej
    w analizowanej sprawie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.