Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDWB.4010.48.2025.2.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-30
Teza: Wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej skutków
podatkowych spłaty odsetek od weksli i od pożyczek.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
odsetki
pożyczka
przychód
spółki-spółka jawna
weksel
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Przychody z zysków kapitałowych
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Proporcjonalne
przypisywanie kosztów do źródła przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 5
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 7
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 7b
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 2a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 2b
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 czerwca 2025 r., wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji
    indywidualnej, w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
    (...)
    2. Zainteresowani niebędący stroną postępowania:
          (...)
          (...)
          (...)
          (...)
          (...)
          (...)
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Zainteresowany będący stroną postępowania (dalej: „Fundusz” lub „Zainteresowany 1”)
    jest funduszem inwestycyjnym (...). Fundusz jest osobą prawną, która działa na podstawie
    przepisów ustawy o funduszach inwestycyjnych. Zgodnie ze statutem jego wyłącznym
    przedmiotem działalności jest (...). Fundusz jest podatnikiem podatku dochodowego od
    osób prawnych. A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Zainteresowany 2), B
    Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Zainteresowany 3), C Spółka z
    ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Zainteresowany 4), D Spółka z ograniczoną
    odpowiedzialnością (dalej: Zainteresowany 5), E Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
    (dalej: Zainteresowany 6) oraz F Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej:
    Zainteresowany 7) są spółkami kapitałowymi z siedzibą w Polsce, będącymi podatnikami
    podatku dochodowego od osób prawnych.

    Zainteresowany 1 będący stroną postępowania, Zainteresowany 2, Zainteresowany 3,
    Zainteresowany 4, Zainteresowany 5, Zainteresowany 6 oraz Zainteresowany 7 będą dalej
    zwani łącznie: Zainteresowanymi. Zainteresowani są wspólnikami spółki transparentnej
    podatkowo nieposiadającej osobowości prawnej X (dalej: Spółka X). Spółka X ma siedzibę
    na terenie (...) i jest rejestrowana w (...) rejestrze handlowym pod numerem (...). W związku
    z faktem, iż Spółka X nie jest podatnikiem podatku dochodowego, przychody i koszty
    ponoszone przez tą spółkę a także przychody i koszty jakie ta spółka osiąga z tytułu
    udziału w innych spółkach transparentnych podatkowo są alokowane do
    Zainteresowanych według przysługującej im proporcji w zysku.
    Spółka X jest wspólnikiem kolejnych 6 spółek transparentnych podatkowo
    nieposiadających osobowości prawnej [dalej: Spółki Jawne], które prowadzą rzeczywistą
    działalność gospodarczą na terenie Polski, m.in. w zakresie wynajmu nieruchomości lub
    usług sprzedaży detalicznej. Spółki Jawne złożyły przed rozpoczęciem roku obrotowego
    informacje o podatnikach CIT oraz o podatnikach PIT, posiadających pośrednio lub
    bezpośrednio prawo do udziału w zysku (CIT-15J).
    W ubiegłych latach doszło do emisji weksli własnych przez część Spółek Jawnych. Weksle
    nabywała następnie inna ze Spółek Jawnych dysponująca nadwyżką kapitału zapewniając
    w ten sposób finansowanie w grupie kapitałowej. Środki uzyskane z emisji weksli Spółka
    Jawna przeznaczała następnie na realizację inwestycji (...). Zgodnie z założeniami
    finansowanie jest spłacane z bieżących dochodów Spółki Jawnej pochodzących z najmu.
    W (...) roku w związku z uzyskaniem wystarczającej płynności finansowej przez Spółkę
    Jawną realizującą inwestycję, część weksli została spłacona wraz z odsetkami określonymi
    w porozumieniach wekslowych. Spółka Jawna planuje kolejne spłaty weksli z odsetkami w
    miarę posiadania nadwyżek z bieżącej działalności.
    Obok spłaty odsetek od weksli, Spółki Jawne mogą również otrzymywać spłatę pożyczek
    wraz z odsetkami, które zostaną udzielone do podmiotów powiązanych oraz
    niepowiązanych. W umowach pożyczki nie zastrzeżono, że wypłata odsetek od takiej
    pożyczki lub ich wysokość uzależnione są od osiągnięcia zysku przez Spółkę Jawną lub od
    wysokości tego zysku.
    W związku z tym, że zarówno Spółki Jawne jak i Spółka X są spółkami transparentnymi
    podatkowo, Zainteresowani jako wspólnicy Spółki X, będącej z kolej wspólnikiem Spółek
    Jawnych ujmują przychody i koszty związane z emisją, nabyciem i spłatą weksli
    bezpośrednio w swoich przychodach i kosztach podatkowych.
    Zainteresowani powzięli wątpliwość do jakiego źródła przychodów powinni zakwalifikować
    przychód z tytułu spłaty odsetki od weksli oraz odsetek od pożyczki. Ponadto
    Zainteresowani chcą potwierdzić prawidłowość metodologii zaliczania do kosztów
    uzyskania przychodów w postaci spłaconych odsetek.
    Pytania
      1. Czy przychód odsetkowy z tytułu spłaty odsetek od Weksli należy zaklasyfikować do
        przychodów z zysków kapitałowych, o których mowa w art. 7b ustawy CIT czy do
        przychodów z innych źródeł?
      2. Czy przychód odsetkowy z tytułu pożyczek należy zaklasyfikować do przychodów z
        innych źródeł?
      3. Czy na gruncie ustawy o CIT odsetki z tytułu Weksli poniesione w związku z
        prowadzoną przez Spółkę Jawną działalnością w postaci wynajmu wybudowanej
        przez Spółkę Jawną galerii handlowej stanowią koszty uzyskania przychodów, które
        należy rozliczyć w ramach tzw. innych źródeł przychodów, tj. nie należy ich rozliczać
        z przychodami z zysków kapitałowych, o których mowa w art. 7b ustawy o CIT?
      4. Czy w odniesieniu do odsetek z tytułu Weksli lub pożyczek poniesionych w celu
        uzyskiwania dochodów z najmu oraz dochodów z tytułu uzyskiwania odsetek od

        Weksli, Zainteresowani są zobowiązani do stosowania proporcji podziału kosztów
        zgodnie z art. 15 ust. 2-2b ustawy o CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Zainteresowani stoją na stanowisku, że przychód odsetkowy z tytułu otrzymania spłaty
    odsetek od Weksli należy zaklasyfikować do przychodów z zysków kapitałowych, o których
    mowa w art. 7b ustawy o CIT.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy o CIT przedmiotem opodatkowania podatkiem
    dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych
    oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. Natomiast na podstawie art. 7
    ust. 2 ustawy o CIT dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art.
    24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z
    tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
    Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze
    źródła przychodów.
    Natomiast stosownie do art. 7 ust. 5 ustawy o CIT o wysokość straty ze źródła
    przychodów, poniesionej w roku podatkowym, podatnik może: obniżyć dochód uzyskany z
    tego źródła w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, z
    tym że kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% wysokości
    tej straty, albo obniżyć jednorazowo dochód uzyskany z tego źródła w jednym z
    najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu lat podatkowych o kwotę
    nieprzekraczającą 5 000 000 zł, nieodliczona kwota podlega rozliczeniu w pozostałych
    latach tego pięcioletniego okresu, z tym że kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie
    może przekroczyć 50% wysokości tej straty.
    Na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy o CIT przychody z udziału w spółce niebędącej osobą
    prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub
    wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych łączy się z przychodami każdego
    wspólnika proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku (udziału). W
    przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku
    (udziału) są równe. W art. 5 ust. 1a określono, że przychody z zysków kapitałowych,
    przypisane wspólnikowi na podstawie ust. 1, zwiększają przychody wspólnika uzyskane z
    tego źródła.
    Przepis art. 5 ust. 2 stanowi, że zasady wyrażone w ust. 1 i 1a stosuje się odpowiednio do
    rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania
    przychodów, zwolnień i ulg podatkowych oraz obniżenia dochodu, podstawy
    opodatkowania lub podatku.
    Stosownie do art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. b ustawy o CIT za przychody z zysków kapitałowych
    uważa się m.in.: przychody z papierów wartościowych i pochodnych instrumentów
    finansowych, z wyłączeniem pochodnych instrumentów finansowych służących
    zabezpieczeniu przychodów albo kosztów, niezaliczanych do zysków kapitałowych.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wprowadzają podział
    dochodów na dochody z zysków kapitałowych i dochody z innych źródeł. Dochodem jest
    nadwyżka sumy przychodów z danego źródła nad kosztami ich uzyskania. Przepisy
    wprowadzają również zasadę odpowiedniego obniżenia dochodu ze źródła przychodów o
    wysokość straty z danego źródła przychodów.
    Dodatkowo przychody i koszty z tytułu udziału w spółce niebędącej osobą prawną łączy
    się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału
    w zysku (udziału). W przepisach wprost stwierdzono, że przychody z zysków kapitałowych
    przypisane wspólnikowi, zwiększają przychody wspólnika uzyskane z tego źródła, stąd
    konieczność wyróżnienia przychodów z zysków kapitałowych z przychodów z innych
    źródeł wynikających z udziału w zyskach spółki niebędącej osobą prawną.

    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawierają definicji papieru
    wartościowego. Zasadne jest odwołanie się do innych przepisów, w tym przepisów prawa
    cywilnego. Kodeks cywilny również nie zawiera definicji papieru wartościowego, jednak
    przepisy Księgi Trzeciej Zobowiązania Tytułu XXXVII Przekaz i papiery wartościowe Działu II
    Papiery wartościowego Kodeksu cywilnego pozwalają odtworzyć elementy jego
    konstrukcji prawnej.
                6 Na podstawie art. 921Kodeksu cywilnego jeżeli zobowiązanie wynika z wystawionego
    papieru wartościowego, dłużnik jest obowiązany do świadczenia za zwrotem dokumentu
    albo udostępnieniem go dłużnikowi celem pozbawienia dokumentu jego mocy prawnej w
    sposób zwyczajowo przyjęty. Powyższy przepis wskazuje na dwa istotne elementy
    konstrukcji papieru wartościowego. W pierwszej kolejności papier wartościowy jest
    dokumentem, a z jego wystawienia wynika zobowiązanie.
    Przepisy ustawy z dnia 28 kwietnia 1936 roku Prawo wekslowe (Dz.U. z 2022 r., poz. 282 ze
    zm.) również nie zawierają definicji weksla, ale formułują elementy niezbędne dla
    ważności odpowiednio weksla trasowanego i własnego.
    Definicje weksla formułowano w literaturze. I. Heropolitańska stwierdziła, że weksel jest to
    papier wartościowy o określonej dokładnie przez prawo wekslowe formie,
    charakteryzujący się tym, że złożenie na nim podpisu stanowi podstawę i przyczynę
    zobowiązania wekslowego podpisującego (I. Heropolitańska, Weksel w obrocie
    gospodarczym, Warszawa 2002, s. 31). Natomiast według I. Różańskiego weksel jest
    papierem wartościowym posiadającym części składowe ściśle przez prawo wekslowe
    przepisane, w którym wystawca dokumentu albo sam przyrzeka zapłatę oznaczonej sumy
    pieniężnej, albo poleca zapłatę osobie trzeciej, przyjmując bezwarunkową
    odpowiedzialność za zapłatę i poddając się wszelkim rygorom prawa wekslowego (I.
    Różański, Podręcznik prawa wekslowego wraz z wzorami weksli, Warszawa 1957, s. 19).
    W doktrynie ze względu na rodzaj praw inkorporowanych w dokumencie wyróżnia się
    papiery wartościowe związane ze stosunkami zobowiązaniowymi, które można podzielić
    na papiery inkorporujące wierzytelności pieniężne (np. weksle, czeki, obligacje
    uprawniające do świadczenia pieniężnego) oraz inkorporujące wierzytelności niepieniężne
    (np. obligacje uprawniające do świadczeń niepieniężnych, konosamenty, wcześniej też
    rewersy).
    Nie ulega zatem wątpliwości, że pomimo braku ustawowych definicji zarówno papieru
    wartościowego, jak i weksla, do papierów wartościowych należy zaliczyć również weksle.
    Nie znajduje uzasadnienia wyłączenie weksli z kategorii papierów wartościowych
    wskazanych w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Art. 7b ust. 1 ustawy o CIT zawiera zamknięty katalog przychodów, które należy
    zakwalifikować do przychodów z zysków kapitałowych. Wskazane zostały w nim konkretne
    transakcje gospodarcze kreujące przychód podatkowy z zysków kapitałowych co oznacza,
    że wszelkie inne przychody niewymienione w tym przepisie nie będą zaliczane do tej
    kategorii przychodów.
    Wskazanie w art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. b ustawy o CIT przychodów z papierów wartościowych
    pozwala na uznanie, że przychody z weksli zaliczane są do przychodów z zysków
    kapitałowych.
    W przypadku zastrzeżenia w treści weksla odsetek, otrzymanie ich od zobowiązanego
    należy traktować jako przychód z weksli, co stanowi jednocześnie przychód z papierów
    wartościowych.
    Podobnie uznał Dyrektor Krajowej informacji Skarbowej m.in. w interpretacji nr 0114-
    KDIP2-2.4010.571.2019.2.AG z dnia 25 marca 2020 r. oraz nr 0111-KDIB1-
    2.4010.223.2021.2.BD z dnia 27 sierpnia 2021 r.

    W związku z tym alokowane na rzecz Zainteresowanych przychody z odsetek od weksli
    należy zaliczyć do przychodów z zysków kapitałowych.
    Ad 2.
    Zdaniem Zainteresowanych przychody uzyskane z odsetek od pożyczek należy
    zakwalifikować do przychodów z innych źródeł.
    Wspomniany powyżej art. 7b ust. 1 ustawy o CIT stanowi zamknięty katalog przychodów
    zaliczanych do przychodów z zysków kapitałowych. Oznacza to, że przychody
    niewymienione w tym przepisie należy przypisać do przychodów z innych źródeł.
    W art. 7b ust. 1 ustawy o CIT jako przychody z zysków kapitałowych wskazano:
    1) przychody z udziału w zyskach osób prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 pkt 4b,
      stanowiące przychody faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym:
      a) dywidendy, nadwyżki bilansowe w spółdzielniach oraz otrzymane przez uczestników
        funduszy inwestycyjnych lub instytucji wspólnego inwestowania dochody tego
        funduszu lub tej instytucji, w przypadku gdy statut przewiduje wypłacanie tych
        dochodów bez odkupywania jednostek uczestnictwa albo wykupywania
        certyfikatów inwestycyjnych,
      b) przychody z umorzenia udziału (akcji) lub ze zmniejszenia ich wartości,
      c) przychody z wystąpienia wspólnika ze spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, które
        następuje w inny sposób niż określony w lit. b,
      d) przychody ze zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika w spółce, o której mowa
        w art. 1 ust. 3, które następuje w inny sposób niż określony w lit. b,
      e) wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki, o
        której mowa w art. 1 ust. 3,
      f) równowartość zysku osoby prawnej oraz spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3,
        przeznaczonego na podwyższenie jej kapitału zakładowego, równowartość
        nadwyżki bilansowej spółdzielni przeznaczonej na podwyższenie funduszu
        udziałowego oraz równowartość kwot przekazanych na ten kapitał (fundusz) z
        innych kapitałów (funduszy) takiej osoby prawnej lub spółki,
      g) dopłaty otrzymane w przypadku połączenia lub podziału podmiotów lub,
      h) przychody wspólnika spółki dzielonej, z wyjątkiem podziału przez wyodrębnienie,
        jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy podziale przez wydzielenie -
        majątek przejmowany na skutek podziału lub majątek pozostający w spółce, nie
        stanowią zorganizowanej części przedsiębiorstwa,
      i) zapłata, o której mowa w art. 12 ust. 4d,
      j) wartość niepodzielonych zysków w spółce oraz wartość zysku przekazanego na inne
        kapitały niż kapitał zakładowy w spółce przekształcanej - w przypadku
        przekształcenia spółki w spółkę niebędącą osobą prawną, z tym że przychód określa
        się na dzień przekształcenia,
      k) odsetki od udziału kapitałowego, wypłacane na rzecz wspólnika przez spółkę, o
        której mowa w art. 1 ust. 3,
      l) odsetki od pożyczki udzielonej osobie prawnej lub spółce, o której mowa w art. 1 ust.
        3, jeżeli wypłata odsetek od takiej pożyczki lub ich wysokość uzależnione są od
        osiągnięcia zysku przez tę osobę prawną lub spółkę lub od wysokości tego zysku
        (pożyczka partycypacyjna),
      m) przychody uzyskane w następstwie przekształceń, łączenia lub podziałów
        podmiotów, w tym:

        - przychody osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, przejmującej
          w następstwie łączenia lub podziału majątek lub część majątku innej osoby
          prawnej lub spółki,
        - przychody wspólnika spółki łączonej lub dzielonej,
        - przychody spółki dzielonej,
      n) przychód ze zmniejszenia kapitału akcyjnego w prostej spółce akcyjnej;
    1a) przychody uzyskane w następstwie przekształceń, łączenia lub podziału podmiotów;
    1b) przychody uzyskane w następstwie likwidacji spółki niebędącej osobą prawną,
      wystąpienia wspólnika z takiej spółki lub zmniejszenia udziału kapitałowego w takiej
      spółce, jeżeli Rzeczpospolita Polska traci prawo do opodatkowania dochodów ze zbycia
      otrzymanych składników majątku;
    2) przychody z tytułu wniesienia do osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1 ust.
      3, wkładu niepieniężnego;
    3) inne, niż określone w pkt 1 i 2, przychody z udziału (akcji) w osobie prawnej lub spółce,
      o której mowa w art. 1 ust. 3, w tym:
      a) przychody ze zbycia udziału (akcji), w tym ze zbycia dokonanego celem ich
        umorzenia,
      b) przychody uzyskane w wyniku wymiany udziałów;
    4) przychody ze zbycia ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną;
    5) przychody ze zbycia wierzytelności uprzednio nabytych przez podatnika oraz
      wierzytelności wynikających z przychodów zaliczanych do zysków kapitałowych;
    6) przychody:
      a) z praw majątkowych, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7, z wyłączeniem
        przychodów z licencji bezpośrednio związanych z uzyskaniem przychodów
        niezaliczanych do zysków kapitałowych oraz praw wytworzonych przez podatnika,
      b) z papierów wartościowych i pochodnych instrumentów finansowych, z wyłączeniem
        pochodnych instrumentów finansowych służących zabezpieczeniu przychodów albo
        kosztów, niezaliczanych do zysków kapitałowych,
      c) z tytułu uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych lub instytucjach wspólnego
        inwestowania,
      d) z najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnych charakterze dotyczącej praw, o
        których mowa w lit. a-c,
      e) ze zbycia praw, o których mowa w lit. a-c,
      f) z wymiany waluty wirtualnej na środek płatniczy, towar, usługę lub prawo majątkowe
        inne niż waluta wirtualna lub z regulowania innych zobowiązań walutą wirtualną.
    W wymienionym katalogu nie znajdują się przychody z odsetek od pożyczek, poza
    wskazanymi w art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. l ustawy o CIT odsetkami od pożyczki udzielonej
    osobie prawnej lub spółce, o której mowa w art. 1 ust. 3, jeżeli wypłata odsetek od takiej
    pożyczki lub ich wysokość uzależnione są od osiągnięcia zysku przez tę osobę prawną lub
    spółkę lub od wysokości tego zysku (pożyczka partycypacyjna).
    W związku z tym, że wypłata odsetek od pożyczek udzielonych pomiędzy Spółkami
    Jawnymi nie była i nie jest uzależniona od osiągnięcia zysku lub od jego wysokości,
    powyższy przepis nie znajdzie zastosowania.
    Odsetki od pożyczki nie mieszczą się w żadnym innym punkcie art. 7b ust. 1 ustawy o CIT,
    co oznacza, że nie mogą być uznane za zyski kapitałowe, lecz kwalifikują się jako
    przychody z innych źródeł.

    Zdaniem Zainteresowanych, odsetki uzyskane z tytułu udzielonej pożyczki należy
    zakwalifikować jako przychód z innych źródeł.
    Ad 3.
    Zainteresowani uważają, że zgodnie z przepisami ustawy o CIT odsetki z tytułu Weksli
    poniesione w związku z prowadzoną przez Spółkę Jawną działalnością w postaci wynajmu
    wybudowanej przez Spółkę Jawną galerii handlowej stanowią koszty uzyskania
    przychodów, które należy rozliczyć w ramach tzw. innych źródeł przychodów, tj. nie należy
    ich rozliczać z przychodami z zysków kapitałowych, o których mowa w art. 7b ustawy o CIT.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT kosztami uzyskania przychodów są koszty
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania
    albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust.
    1.
    Brzmienie powyższego przepisu prowadzi do wniosku, że wydatki dotyczące danego
    źródła przychodów, należy odnieść do kosztów dotyczących tego samego źródła
    przychodów.
    W związku z tym, koszty podatkowe z tytułu zapłaconych odsetek związanych z
    wystawieniem Weksli własnych należy odnieść do źródła, którego dotyczą związane z nimi
    przychody.
    Działalność w zakresie wynajmu stanowiąca podstawową działalność operacyjną Spółki
    jawnej nie została wskazana w zamkniętych katalogu transakcji określonym w art. 7b ust.
    1 ustawy CIT, który określa katalog przychodów zaliczanych do przychodów z zysków
    kapitałowych. Oznacza to, że przychody niewymienione w tym przepisie w tym przychody
    z najmu należy przypisać do przychodów z innych źródeł.
    Pozyskane środki w wyniku wystawienia Weksli własnych służyły finansowaniu bieżącej
    działalności gospodarczej Spółki Jawnej, zatem płacone odsetki z tego tytułu alokowane
    odpowiednio do Zainteresowanych nie będą stanowiły kosztów związanych z przychodami
    z zysków kapitałowych określonych w art. 7b ustawy o CIT, ale koszty związane z
    przychodami z innych źródeł.
    Ad 4.
    W odniesieniu do odsetek z tytułu Weksli poniesionych w celu uzyskiwania dochodów z
    najmu oraz dochodów z tytułu uzyskiwania odsetek od Weksli lub pożyczek,
    Zainteresowani są zobowiązani do stosowania proporcji podziału kosztów zgodnie z art.
    15 ust. 2-2b ustawy o CIT.
    Jak wskazano w stanowisku Zainteresowanych odnośnie pytania nr 1 przychody z odsetek
    od weksli powinny być zaliczane do przychodów z zysków kapitałowych. Natomiast
    przychody z tytułu najmu jak wskazano w uzasadnieniu stanowiska do pytania nr 3
    powinny być zaliczane do przychodów z innych źródeł.
    Konsekwentnie na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT kosztami uzyskania przychodów
    są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu
    zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych
    w art. 16 ust. 1. Oznacza to konieczność stosowania zasady podporządkowania kosztów
    do odpowiedniego źródła przychodów co możliwe jest w przypadku kosztów
    bezpośrednio związanych z przychodami.
    Jednak nie jest wykluczone, że przypisanie kosztów do określonego źródła przychodów nie
    będzie możliwe. W takim przypadku mówimy o kosztach pośrednich, czyli innych kosztach
    niż bezpośrednio związane z przychodami. Do kosztów innych niż bezpośrednio związane
    z przychodami należy zaliczyć koszty, wobec których nie jest możliwe jednoznaczne
    powiązanie z jednym źródłem przychodu w całości lub części.

    W przypadku kosztów pośrednich przepisy ustawy o CIT przewidują stosowanie proporcji
    na podstawie stosunku, w jakim pozostają do siebie przychody z określonych źródeł
    osiągnięte w roku podatkowym.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o CIT, jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania
    przychodów ze źródeł, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym, oraz koszty związane z przychodami ze źródeł, z których dochody nie
    podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym lub są zwolnione z podatku
    dochodowego, a nie jest możliwe przypisanie danych kosztów do źródła przychodów,
    koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają osiągnięte w roku podatkowym
    przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów. Przepis art. 7 ust. 3 pkt 3 stosuje
    się odpowiednio.
    Na podstawie art. 15 ust. 2a ustawy o CIT zasadę, o której mowa w ust. 2, stosuje się
    również w przypadku, gdy podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z
    których część dochodów nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo jest
    zwolniona z tego opodatkowania; w takim przypadku przepis art. 7 ust. 3 pkt 3 stosuje się
    odpowiednio.
    Stosownie do art. 15 ust. 2b ustawy o CIT w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody z
    zysków kapitałowych oraz przychody z innych źródeł przychodów, przepisy ust. 2 i 2a
    stosuje się także do przypisywania do każdego z tych źródeł kosztów innych niż
    bezpośrednio związane z przychodami.
    Spółki Jawne finansując zarówno działalność w zakresie najmu jak i działalność związaną z
    emisją weksli, ponoszą wydatki związane ze spłatą odsetek od weksli. W przypadku w
    którym nie jest możliwe jednoznaczne podporządkowanie wydatku na odsetki od Weksli
    do jednego źródła przychodów (z zysków kapitałowych lub przychodów z innych źródeł),
    Zainteresowani powinny przyjąć zasady przewidziane w przepisach art. 15 ust. 2-2b
    ustawy o CIT.
    W pierwszej kolejności Zainteresowani dokonują podziału na koszty na bezpośrednie i
    pośrednie. Jeżeli ponoszony wydatek w postaci odsetek od weksli lub pożyczek odnosi się
    do zobowiązania zaciągniętego na objecie weksli, to wydatek zostaje zaliczony do kosztów
    uzyskania przychodów z zysków kapitałowych. Natomiast jeżeli wydatek w postaci odsetek
    od weksli lub pożyczek odnosi się do zobowiązania zaciągniętego na działalność bieżącą,
    w tym najem, to wydatek zostaje zaliczony do kosztów uzyskania przychodów z innych
    źródeł
    Jeżeli natomiast zobowiązanie z tytułu weksla lub pożyczki zostało zaciągnięte, aby
    sfinansować zarówno działalność bieżącą jak i objecie weksli, to odsetki płacone przez
    Spółkę Jawną uznawane są za koszt pośredni, wobec którego nie jest możliwe
    jednoznaczne powiązanie z jednym źródłem przychodu.
    Stosując art. 15 ust. 1 ustawy o CIT Zainteresowani ujmują koszty bezpośrednie w pełnej
    wartości jako koszty uzyskania przychodu z danego źródła.
    W związku z postanowieniami art. 5 ust. 1a ustawy o CIT przychody z zysków
    kapitałowych, przypisane wspólnikowi, zwiększają przychody wspólnika uzyskane z tego
    źródła. A zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o CIT zasadę tę stosuje się odpowiednio do
    rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania
    przychodów, zwolnień i ulg podatkowych oraz obniżenia dochodu, podstawy
    opodatkowania lub podatku.
    Zainteresowani stosując art. 15 ust. 2-2b ustawy o CIT w odniesieniu do kosztów
    pośrednich, które stanowią wydatki ponoszone przez Spółki Jawne w postaci odsetek od
    Weksli i pożyczek, ustalają je w stosunku, w jakim pozostają osiągnięte w roku
    podatkowym przychody z danego źródła przez Zainteresowanych w ogólnej kwocie
    przychodów osiągniętej przez Zainteresowanych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania postawione przez Państwa we wniosku o wydanie
    interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z
    powyższym wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (Państwa zapytań). Zatem inne kwestie wynikające z opisu sprawy i Państwa własnego
    stanowiska w sprawie, nie objęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej
    interpretacji.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
    Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę
    dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych
    źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b,
    przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    W myśl art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:
    Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
    art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła
    przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty
    uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
    przychodów.
    Od 2018 r. w ustawie o CIT przychody podatników tego podatku zostały rozdzielone na
    źródła:
    • z zysków kapitałowych, oraz
    • z innych źródeł.
    Wydzielając odrębne źródło przychodów – z zysków kapitałowych na gruncie ustawy o CIT,
    ustawodawca zamieścił w ustawie katalog, w którym określił listę przychodów zaliczanych
    do tego źródła. Katalog ten został zawarty w art. 7b ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 7b ust. 1 ustawy o CIT:
    Za przychody z zysków kapitałowych uważa się m.in. przychody:
    1) przychody z udziału w zyskach osób prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 pkt 4b,
      stanowiące przychody faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym:
    a) dywidendy, nadwyżki bilansowe w spółdzielniach oraz otrzymane przez uczestników
      funduszy inwestycyjnych lub instytucji wspólnego inwestowania dochody tego
      funduszu lub tej instytucji, w przypadku gdy statut przewiduje wypłacanie tych
      dochodów bez odkupywania jednostek uczestnictwa albo wykupywania certyfikatów
      inwestycyjnych,
    b) przychody z umorzenia udziału (akcji) lub ze zmniejszenia ich wartości,
    c) przychody z wystąpienia wspólnika ze spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, które
      następuje w inny sposób niż określony w lit. b,
    d) przychody ze zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika w spółce, o której mowa
      w art. 1 ust. 3, które następuje w inny sposób niż określony w lit. b,
    e) wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki, o
      której mowa w art. 1 ust. 3,
    f) równowartość zysku osoby prawnej oraz spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3,
      przeznaczonego na podwyższenie jej kapitału zakładowego, równowartość nadwyżki

      bilansowej spółdzielni przeznaczonej na podwyższenie funduszu udziałowego oraz
      równowartość kwot przekazanych na ten kapitał (fundusz) z innych kapitałów
      (funduszy) takiej osoby prawnej lub spółki,
    g) dopłaty otrzymane w przypadku połączenia lub podziału podmiotów lub
    h) przychody wspólnika spółki dzielonej, z wyjątkiem podziału przez wyodrębnienie,
      jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy podziale przez wydzielenie -
      majątek przejmowany na skutek podziału lub majątek pozostający w spółce, nie
      stanowią zorganizowanej części przedsiębiorstwa,
    i) zapłata, o której mowa w art. 12 ust. 4d,
    j) wartość niepodzielonych zysków w spółce oraz wartość zysku przekazanego na inne
      kapitały niż kapitał zakładowy w spółce przekształcanej - w przypadku
      przekształcenia spółki w spółkę niebędącą osobą prawną, z tym że przychód określa
      się na dzień przekształcenia,
    k) odsetki od udziału kapitałowego, wypłacane na rzecz wspólnika przez spółkę, o której
      mowa w art. 1 ust. 3,
    l) odsetki od pożyczki udzielonej osobie prawnej lub spółce, o której mowa w art. 1 ust.
      3, jeżeli wypłata odsetek od takiej pożyczki lub ich wysokość uzależnione są od
      osiągnięcia zysku przez tę osobę prawną lub spółkę lub od wysokości tego zysku
      (pożyczka partycypacyjna),
    m) przychody uzyskane w następstwie przekształceń, łączenia lub podziałów
      podmiotów, w tym:
      - przychody osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, przejmującej w
        następstwie łączenia lub podziału majątek lub część majątku innej osoby prawnej
        lub spółki,
      - przychody wspólnika spółki łączonej lub dzielonej,
      - przychody spółki dzielonej,
    n) przychód ze zmniejszenia kapitału akcyjnego w prostej spółce akcyjnej;
    1a) przychody uzyskane w następstwie przekształceń, łączenia lub podziału podmiotów;
    1b) przychody uzyskane w następstwie likwidacji spółki niebędącej osobą prawną,
      wystąpienia wspólnika z takiej spółki lub zmniejszenia udziału kapitałowego w takiej
      spółce, jeżeli Rzeczpospolita Polska traci prawo do opodatkowania dochodów ze
      zbycia otrzymanych składników majątku;
    2. przychody z tytułu wniesienia do osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1
      ust. 3, wkładu niepieniężnego;
    3. inne, niż określone w pkt 1 i 2, przychody z udziału (akcji) w osobie prawnej lub
      spółce, o której mowa w art. 1 ust. 3, w tym:
    a) przychody ze zbycia udziału (akcji), w tym ze zbycia dokonanego celem ich umorzenia,
    b) przychody uzyskane w wyniku wymiany udziałów;
    4) przychody ze zbycia ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną;
    5) przychody ze zbycia wierzytelności uprzednio nabytych przez podatnika oraz
      wierzytelności wynikających z przychodów zaliczanych do zysków kapitałowych;
    6) przychody:
    a) z praw majątkowych, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7, z wyłączeniem
      przychodów z licencji bezpośrednio związanych z uzyskaniem przychodów
      niezaliczanych do zysków kapitałowych oraz praw wytworzonych przez podatnika,

    b) z papierów wartościowych i pochodnych instrumentów finansowych, z wyłączeniem
      pochodnych instrumentów finansowych służących zabezpieczeniu przychodów albo
      kosztów, niezaliczanych do zysków kapitałowych,
    c) z tytułu uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych lub instytucjach wspólnego
      inwestowania,
    d) z najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnych charakterze dotyczącej praw, o
      których mowa w lit. a-c,
    e) ze zbycia praw, o których mowa w lit. a-c,
    f) z wymiany waluty wirtualnej na środek płatniczy, towar, usługę lub prawo majątkowe
      inne niż waluta wirtualna lub z regulowania innych zobowiązań walutą wirtualną.
    W przypadkach, w których źródłem przychodów podatnika podatku dochodowego od
    osób prawnych jest jego uczestnictwo w spółce niebędącej podatnikiem podatku
    dochodowego, zastosowanie znajdują przepisy art. 5 ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 i 1a ustawy o CIT:
    Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności,
    wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy
    lub praw majątkowych łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do
    posiadanego prawa do udziału w zysku (udziału). W przypadku braku przeciwnego
    dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.
    Przychody z zysków kapitałowych, przypisane wspólnikowi na podstawie ust. 1, zwiększają
    przychody wspólnika uzyskane z tego źródła.
    W myśl art. 5 ust. 2:
    Zasady wyrażone w ust. 1 i 1a stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów
    uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów,
    zwolnień i ulg podatkowych oraz obniżenia dochodu, podstawy opodatkowania lub
    podatku.
    Art. 5 ustawy o CIT nawiązuje do uzyskiwanych przez wspólnika przychodów (oraz
    kosztów) z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ma na celu wskazanie proporcji, w
    jakiej uzyskiwane przez taką transparentną spółkę przychody oraz ponoszone koszty –
    które z cywilnoprawnego oraz ekonomicznego punktu widzenia stanowią jej „przychody”
    oraz „koszty” – należy zgodnie z przepisami ustawy o CIT traktować jako przychody oraz
    koszty wspólnika takiej spółki.
    Transparentność podatkowa Spółki X i spółek jawnych polega na tym, że dochód niejako
    przepływa do wspólników, przychody i koszty generowane przez spółkę X i spółki jawne są
    alokowane do wspólników, a wspólnicy są zobowiązani do opodatkowania tych dochodów
    „za spółkę”, niezależnie od tego, czy faktycznie wypłacono im jakiekolwiek kwoty i
    niezależnie od charakteru udziału w tej spółce.
    Dodać jednocześnie należy, że w związku z regulacją wyodrębniającą w ustawie o CIT
    źródło przychodów w postaci zysków kapitałowych w art. 5 został dodany ust. 1a, którego
    celem jest jednoznaczne wskazanie, iż uzyskiwanie przez podatnika tego rodzaju
    przychodów za pośrednictwem spółki osobowej, w ramach wspólnego przedsięwzięcia itp.
    nie zmienia ich charakteru. Wprowadzane do ustawy o CIT wyodrębnienie różnych źródeł
    przychodów odnosić się ma zatem także do przychodów uzyskiwanych „w ramach” spółek
    niemających osobowości prawnych, wspólnego przedsięwzięcia itd.
    Z powyższego wynika zatem jednoznacznie, że to, do jakiego źródła należy zakwalifikować
    określony przychód (do przychodów z zysków kapitałowych albo do przychodów z innych
    źródeł) ustala się „na poziomie” spółki niebędącej osobą prawną. Innymi słowy, jeżeli
    przychód uzyskiwany „w ramach” spółki niebędącej osobą prawną jest przychodem z
    zysków kapitałowych, to jego przypisanie podatnikowi na podstawie art. 5 ustawy o CIT

    nie zmienia jego kwalifikacji – przychód ten pozostaje również dla podatnika przychodem
    z zysków kapitałowych.
    Jak wynika z art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. b ustawy o CIT, do przychodów z zysków kapitałowych
    zalicza się m.in. przychody z papierów wartościowych.
    Należy w tym miejscu podkreślić, że zarówno w orzecznictwie podatkowym, jak i w
    doktrynie prawa podatkowego przyjmuje się jednolicie, że wykładnia językowa przepisu
    stanowi podstawę i zakreśla zakres możliwych interpretacji prawa podatkowego.
    Jednocześnie, jedną z nadrzędnych zasad wykładni jest zasada racjonalnego
    ustawodawcy. Potwierdza to m.in. wyrok NSA z dnia 15 grudnia 2015 r., sygn. akt II FSK
    3352/13.
    Pojęcie „papierów wartościowych” nie zostało zdefiniowane w ustawie o CIT. Mając na
    uwadze zasadę racjonalnego ustawodawcy, który nie wprowadził wprost do ustawy o CIT
    przedmiotowego pojęcia, należy przyjąć, że pojęcie papierów wartościowych należy
    określić na podstawie ogólnych regulacji zawartych w innych źródłach prawa, które
    regulują obrót tymi papierami wartościowymi.
              6Zgodnie z art. 921 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r.,
    poz. 1061, ze zm.; dalej: „kc”):
    Jeżeli zobowiązanie wynika z wystawionego papieru wartościowego, dłużnik jest
    obowiązany do świadczenia za zwrotem dokumentu albo udostępnieniem go
    dłużnikowi celem pozbawienia dokumentu jego mocy prawnej w sposób zwyczajowo
    przyjęty.
                7Na podstawie art. 921 kc:
    Spełnienie świadczenia do rąk posiadacza legitymowanego treścią papieru
    wartościowego zwalnia dłużnika, chyba że działał on w złej wierze.
    Papiery wartościowe można podzielić w oparciu o różne kryteria. Ze względu na rodzaj
    praw inkorporowanych w dokumencie należy wyróżnić papiery wartościowe związane ze
    stosunkami zobowiązaniowymi, które można podzielić na papiery inkorporujące
    wierzytelności pieniężne (np. weksle, czeki, obligacje uprawniające do świadczenia
    pieniężnego) oraz inkorporujące wierzytelności niepieniężne (np. obligacje uprawniające
    do świadczeń niepieniężnych, konosamenty, wcześniej też rewersy) (Ciszewski Jerzy (red.),
    Nazaruk Piotr (red.), Kodeks cywilny. Komentarz, WKP 2019).
    W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi
    (Dz. U. z 2024 r., poz. 722 ze zm.)
    Instrumentami finansowymi w rozumieniu ustawy są papiery wartościowe;
    Jak stanowi art. 3 pkt 1 ww. ustawy:
    Ilekroć w ustawie jest mowa o:
    1) papierach wartościowych - rozumie się przez to:
    a) akcje, prawa poboru w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 września 2000 r. -
      Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2024 r. poz. 18 i 96), prawa do akcji, warranty
      subskrypcyjne, kwity depozytowe, obligacje, listy zastawne, certyfikaty inwestycyjne,
      bankowe prawa pochodne w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
      r. - Prawo bankowe (Dz.U. z 2023 r. poz. 2488) i inne zbywalne papiery wartościowe,
      w tym inkorporujące prawa majątkowe odpowiadające prawom wynikającym z akcji
      lub z zaciągnięcia długu, wyemitowane na podstawie właściwych przepisów prawa
      polskiego lub obcego,
    b) inne zbywalne prawa majątkowe, które powstają w wyniku emisji, inkorporujące
      uprawnienie do nabycia lub objęcia papierów wartościowych określonych w lit. a,
      lub wykonywane poprzez dokonanie rozliczenia pieniężnego, odnoszące się do

      papierów wartościowych określonych w lit. a, walut, stóp procentowych, stóp
      zwrotu, towarów oraz innych wskaźników lub mierników (prawa pochodne);
    Zauważyć przy tym trzeba, że zgodnie z art. 1 ust. 2 tej ustawy:
    Przepisów ustawy nie stosuje się do weksli i czeków w rozumieniu przepisów prawa
    wekslowego i czekowego.
    Instytucja weksla została uregulowana w ustawie z dnia 28 kwietnia 1936 r. Prawo
    wekslowe (Dz. U. z 2022 r. poz. 282). Weksel emitowany na podstawie przepisów tej
    ustawy jest papierem wartościowym, którego funkcją jest uregulowanie lub
    zabezpieczenie zobowiązania pieniężnego.
    Jak wynika z art. 101 ww. ustawy:
    Weksel własny zawiera:
    1) nazwę „weksel” w samym tekście dokumentu, w języku, w jakim go wystawiono;
    2) przyrzeczenie bezwarunkowe zapłacenia oznaczonej sumy pieniężnej;
    3) oznaczenie terminu płatności;
    4) oznaczenie miejsca płatności;
    5) nazwisko osoby, na której rzecz lub na której zlecenie zapłata ma być dokonana;
    6) oznaczenie daty i miejsca wystawienia wekslu;
    W przyjętym w Polsce modelu prawa wekslowego „stosunki wekslowe oraz stosunki
    pozawekslowe funkcjonują niejako w dwóch różnych płaszczyznach” (Jacek Jastrzębski.
    Maciej Kaliński „Prawo wekslowe i czekowe. Komentarz”. LexisNexis, Warszawa 2012, str.
    23 i n.). Z analizy stosunków wekslowych wypływa wniosek, że w modelu prawa
    wekslowego funkcjonującego w polskim systemie prawa, „zobowiązanie wekslowe jest
    niezależne od stosunku prawnego, który był gospodarczą przyczyną jego zaciągnięcia (por.
    wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z 20 sierpnia 2008 r. sygn. akt I ACa 521/08, Lex nr
    466426: „Jeżeli posiadaczem weksla jest remitent czyli pierwszy wierzyciel, to przysługują
    mu dwa roszczenia: ze stosunku podstawowego (kauzalnego) oraz z weksla”, por. również
    postanowienie Sądu Najwyższego z 13 lutego 2009 r. sygn. akt II CSK 452/08, Lex nr
    599754: „Posiadaczowi takiego weksla, będącemu pierwszym wierzycielem, przysługuje, w
    odniesieniu do wystawcy, zarówno roszczenie ze stosunku podstawowego, jak i z weksla, z
    tym, że tylko raz może on uzyskać zaspokojenie swej wierzytelności i do niego należy
    wybór roszczenia”.
    Weksel jest papierem wartościowym wyrażającym zobowiązanie w sposób formalny i
    abstrakcyjny. Abstrakcyjność stosunku wekslowego, czyli brak wpływu causa na ważność
    zobowiązania z weksla oznacza, że dokument weksla nie jest związany z jakimikolwiek
    czynnościami prawnymi. Ponadto szczególną cechą weksla jest bezwarunkowość zapłaty,
    co oznacza samoistność zobowiązania wekslowego. „Jest ono zatem oderwane od
    przyczyny, która spowodowała powstanie zobowiązania wekslowego. Każdy dłużnik
    podpisany na wekslu może być zmuszony do jego wykupienia, nawet wtedy, gdyby
    zgłaszał wobec wierzyciela merytoryczne zarzuty, dotyczące świadczenia, za które wręczył
    ten dokument. Zobowiązanie wekslowe jest bowiem bezwarunkowe i powstaje samoistnie
    przez złożenie podpisu na wekslu i wręczenie tego dokumentu wierzycielowi
    (beneficjentowi)” (Witold Bień „Weksel w praktyce”, Difin, Warszawa 2007, str. 13).
    Mając na uwadze literalną wykładnię omawianych przepisów, a także powyższe
    wyjaśnienia należy więc stwierdzić, że opisane powyżej cechy weksli pozwalają na ich
    zaklasyfikowanie do szerokiej kategorii pojęcia papierów wartościowych.
    Powyższego nie zmienia fakt, że do weksli nie stosuje się – w przeciwieństwie do innych
    rodzajów papierów wartościowych – przepisów ustawy o obrocie instrumentami
    finansowymi. Obrót wekslami, będącymi szczególną formą papierów wartościowych,
    uregulowany jest bowiem w odrębnych przepisach prawnych, tj. we wspomnianej wyżej

    ustawie Prawo wekslowe. Należy zatem uznać, że art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. b ustawy o CIT,
    nakazujący zaliczenie przychodów z papierów wartościowych do tzw. zysków
    kapitałowych, będzie obejmował swoją dyspozycją również przychody z weksli. Tym
    samym przychód z tytułu spłaty odsetek od weksli należy zakwalifikować do źródła zyski
    kapitałowe.
    Z kolei zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. l ustawy o CIT, za przychody z zysków kapitałowych
    uważa się m.in. odsetki od pożyczki udzielonej osobie prawnej lub spółce, o której mowa
    w art. 1 ust. 3, jeżeli wypłata odsetek od takiej pożyczki lub ich wysokość uzależnione są
    od osiągnięcia zysku przez tę osobę prawną lub spółkę lub od wysokości tego zysku
    (pożyczka partycypacyjna).
    Są to jedyne przychody pochodzące z odsetek od pożyczki, które zostały uznane przez
    ustawodawcę za przychód z zysków kapitałowych. Tylko zatem takie odsetki, które są
    uzależnione od osiągnięcia zysku przez pożyczkobiorcę, będą stanowić przychód z zysków
    kapitałowych.
    Wnioskując a contrario, odsetki od pożyczek, które nie mają charakteru pożyczki
    partycypacyjnej, nie będą stanowić przychodu z zysków kapitałowych i powinny być
    kwalifikowane jako przychody z innych źródeł.
    Biorąc pod uwagę powyższe alokowane na rzecz Zainteresowanych przychody z odsetek
    od weksli należy zaliczyć do przychodów z zysków kapitałowych, a odsetki uzyskane z
    tytułu udzielonych pożyczek niebędących pożyczkami partycypacyjnymi należy
    zakwalifikować jako przychód z innych źródeł.
    W związku z powyższym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 i nr 2 należało uznać
    za prawidłowe.
    Wyodrębnienie źródeł przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych dotyczy
    również kosztów uzyskania przychodów. Tym samym, koszty takie będą mogły podlegać
    zaliczeniu do źródła zyski kapitałowe, o ile dotyczą kategorii przychodu wskazanej w art.
    7b ustawy o CIT.
    Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają przepisy
    art. 15 i 16 ustawy o CIT.
    Zgodnie zatem z art. 15 ust. 1 ww. ustawy:
    Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
    ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z
    wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach
    obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy
    Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu,
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    ocenie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu
    a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu
    podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.
    Podatnik, zaliczając dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów, winien więc
    wykazać jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz to, że poniesienie
    wydatku ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu lub że wydatek ten
    jest związany z konkretnym przedsięwzięciem gospodarczym. W tym celu każdorazowo
    wymagana jest ocena istnienia związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a
    powstaniem przychodów lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też
    zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

    Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma
    cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów,
    jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością
    powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.
    W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt
    uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:
      - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
        pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
        przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
        przez osoby inne niż podatnik),
      - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
      - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
      - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła
        przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
      - został właściwie udokumentowany,
      - nie może znajdować się w grupie wydatków, których nie uważa się za koszty
        uzyskania przychodów.
    Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie
    wymienionych w stosownych przepisach ustawy o CIT, mogą stanowić koszt uzyskania
    przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiągniętymi
    przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła
    przychodów.
    Właściwa i zgodna z treścią ustawowej regulacji kwalifikacja kosztów uzyskania
    przychodów powinna więc brać pod uwagę:
      - przeznaczenie wydatku (jego celowość, zasadność dla funkcjonowania podmiotu,
        racjonalność i niezbędność), oraz
      - potencjalną możliwość (analizowaną w dacie poniesienia wydatku na podstawie
        obiektywnych przesłanek) przyczynienia się danego wydatku do osiągnięcia
        przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.
    Zatem, do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty,
    zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały
    prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za
    niestanowiące kosztów uzyskania przychodów.
    W oparciu o kryterium stopnia powiązania koszty podatkowe można podzielić na:
      - bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na
        uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w
        jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód - potrącane na podstawie art. 15
        ust. 4, ust. 4b-4c ustawy o CIT),
      - inne niż bezpośrednio związane z przychodami, których nie można w taki sposób
        przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako
        prowadzące do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie – potrącane na podstawie art.
        15 ust. 4d-4e ustawy o CIT).
    W myśl art. 15 ust. 4 ustawy o CIT:
    Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w
    latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym
    roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z
    zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.

    Zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie i doktrynie poglądem, kosztami uzyskania
    przychodów bezpośrednio związanymi z przychodami są wydatki, których poniesienie
    przekłada się wprost na uzyskanie konkretnych przychodów.
    Zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT:
    Koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami,
    są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego
    rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku
    podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów
    proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
    Koszty pośrednie stanowić zatem będą wydatki, których nie da się wprost przypisać do
    konkretnych przychodów, są one jednak gospodarczo uzasadnione i prowadzą do
    osiągnięcia przychodów.
    W myśl art. 15 ust. 4e ustawy o CIT:
    Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h,
    uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na
    podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie
    innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy
    dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych
    kosztów.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji kosztu
    „bezpośredniego” oraz kosztu „pośredniego” – brak takiej definicji związany jest z
    nieokreślonością tych pojęć i brakiem stałych, niezmiennych kryteriów oceny wystąpienia
    bezpośredniego lub jedynie pośredniego związku takich kosztów z przychodami osoby
    prawnej w konkretnym przypadku. W efekcie, te same wydatki mogą być w danych
    warunkach bezpośrednimi, zaś w innych jedynie pośrednimi kosztami uzyskania
    przychodu. Ocena tej kwestii musi być więc dokonywana w każdym przypadku na tle
    określonej sytuacji, przy uwzględnieniu indywidualnych cech działalności podatnika, w
    warunkach której wydatki te są ponoszone. Przy czym, jeżeli określone wydatki można
    powiązać z osiąganiem konkretnego przychodu, to bez względu na możliwość
    jednoczesnego wywiedzenia pośredniego związku tych wydatków z ewentualnymi innymi
    przychodami, zaliczenie ich do kosztów uzyskania przychodów ocenić należy w kontekście
    tego przychodu, z którym wydatki te są bezpośrednio związane.
    Zgodnie z ugruntowanym poglądem, kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio
    związanymi z przychodami są takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w
    sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów. Klasycznym przykładem
    bezpośredniego związku kosztów z przychodami jest relacja, w jakiej pozostają wydatki na
    nabycie lub wytworzenie jednostki towaru i przychód ze zbycia tej jednostki towaru.
    Podobnie traktować należy wydatki na zakup materiałów i produktów, które można
    przypisać do konkretnego przychodu, a tym samym dokonać identyfikacji i konkretyzacji
    przychodu uzyskanego w następstwie poniesienia tego rodzaju wydatku.
    Natomiast do kosztów pośrednich zalicza się wydatki, które nie mają bezpośredniego
    odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, a więc takie, którym nie można przypisać
    konkretnego przychodu, jakkolwiek ich ponoszenie warunkuje ich uzyskanie, np. koszty
    ogólnego zarządu, koszty administracyjne, wydatki na utrzymanie obiektów, obsługę
    prawną. Tego rodzaju koszty, chociaż niewątpliwie związane są z osiąganymi przychodami,
    nie pozostają w uchwytnym związku z konkretnymi przychodami. Tym samym, nie jest
    możliwe ustalenie, w którym okresie bądź roku podatkowym wystąpi przychód
    uzasadniający potrącenie takich kosztów.

    Kosztami będą również koszty pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami, jeżeli
    zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania
    przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet
    wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.
    Uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest możliwe tylko wtedy, gdy z
    prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika ponad wszelką wątpliwość, że
    jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. Podatnik zobowiązany jest więc wykazać
    nie tylko fakt poniesienia danego wydatku, ale także jego celowość i racjonalność.
    Art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, zawiera enumeratywną listę wyłączeń z kosztów uzyskania
    przychodów, co oznacza, że każdy koszt dający się zakwalifikować do którejkolwiek z
    pozycji wymienionej na tej liście nie będzie mógł być zaliczony do kosztów uzyskania
    przychodów, nawet jeśli był poniesiony w celu osiągnięcia przychodów.
    Jednocześnie podkreślić należy, że nieujęcie danego wydatku w katalogu kosztów
    niepotrącalnych, wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, nie oznacza automatycznie,
    że inne koszty w nim niewymienione, tymi kosztami mogą być. W takim przypadku należy
    bowiem badać, czy dany koszt poniesiony został w celu uzyskania przychodu (zachowania
    albo zabezpieczenia źródła przychodu).
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o CIT:
    Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochody
    podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, oraz koszty związane z
    przychodami ze źródeł, z których dochody nie podlegają opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym lub są zwolnione z podatku dochodowego, a nie jest możliwe przypisanie
    danych kosztów do źródła przychodów, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim
    pozostają osiągnięte w roku podatkowym przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie
    przychodów. Przepis art. 7 ust. 3 pkt 3 stosuje się odpowiednio.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2a ustawy o CIT:
    Zasadę, o której mowa w ust. 2, stosuje się również w przypadku, gdy podatnik ponosi
    koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których część dochodów nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo jest zwolniona z tego opodatkowania; w
    takim przypadku przepis art. 7 ust. 3 pkt 3 stosuje się odpowiednio
    Jak stanowi art. 15 ust. 2b ww. ustawy:
    W przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody z zysków kapitałowych oraz przychody z
    innych źródeł przychodów, przepisy ust. 2 i 2a stosuje się także do przypisywania do
    każdego z tych źródeł kosztów innych niż bezpośrednio związane z przychodami.
    Przepis art. 15 ust. 2b ustawy o CIT, ma więc zastosowanie w sytuacji, gdy podatnik osiąga
    zarówno przychody z zysków kapitałowych, jak i z pozostałych źródeł. W tym przypadku
    ustawodawca nie ustanowił jednak odrębnych zasad podziału kosztów pośrednich
    pomiędzy oba źródła, ale posłużył się bezpośrednim odesłaniem do stosowania zasad z
    art. 15 ust. 2 i 2a ustawy o CIT.
    Bezpośrednie odesłanie do treści art. 15 ust. 2 i 2a ustawy o CIT oznacza, że wynikającą z
    tych przepisów metodologię ustalania proporcji kosztów pośrednich alokowanych do
    poszczególnych źródeł przychodów należy stosować również do alokacji kosztów
    pośrednich do przychodów kapitałowych oraz przychodów z innych źródeł.
    Proces alokacji kosztów pośrednich (których nie można przypisać do żadnego źródła
    przychodów) powinien przebiegać dwuetapowo. W pierwszej kolejności podatnik
    powinien ustalić na podstawie art. 15 ust. 2 i 2a ustawy o CIT, jakie koszty pośrednie może
    rozpoznać jako koszt uzyskania przychodów dla celów podatkowych, a jakie koszty należy
    wyłączyć z kalkulacji wyniku podatkowego. Następnie kwota podatkowych, pośrednich
    kosztów uzyskania przychodów (będąca efektem pierwszej alokacji na podstawie art. 15
    ust. 2 i 2a ustawy o CIT) powinna zostać ponownie alokowana − tym razem na podstawie

    art. 15 ust. 2b ustawy o CIT − poprzez jej rozdzielenie między źródła: zyski kapitałowe oraz
    inne niż zyski kapitałowe. Alokacja kosztów pośrednich do tych źródeł dotyczyć może
    jedynie kwoty kosztów pośrednich, która została alokowana na pierwszym etapie do
    kosztów podatkowych.
    Wprowadzony przez ustawodawcę tzw. klucz przychodowy ma charakter uniwersalny i
    obligatoryjny w sytuacji, gdy nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających
    na poszczególne źródła.
    Biorąc pod uwagę powyższe, należy podkreślić, że omawiane powyżej przepisy ustawy o
    CIT mają charakter szczególny. Zakresem ich zastosowania objęte są wyłącznie przypadki,
    gdy przypisanie kosztów uzyskania przychodów do przychodów z zysków kapitałowych i
    pozostałych źródeł nie jest obiektywnie możliwe, a nie sytuacje, gdy takie wyodrębnienie
    kosztów było możliwe na podstawie posiadanych dokumentów, lecz podatnik zaniechał
    dokonania tej czynności. Pamiętać także należy, że ustalanie wielkości kosztów zgodnie z
    ww. zasadami może mieć zastosowanie jedynie w sytuacjach wyjątkowych i w odniesieniu
    do określonych kosztów, wspólnych dla źródeł przychodu, których nie można
    jednoznacznie przypisać do jednej z kategorii przychodów. Do takich kosztów
    uzasadnione jest zastosowanie proporcji, o której mowa w ww. przepisach ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości dotyczących ustalenia czy odsetki z tytułu Weksli
    poniesione w związku z prowadzoną przez Spółkę Jawną działalnością w postaci wynajmu
    wybudowanej przez Spółkę Jawną galerii handlowej stanowią koszty uzyskania
    przychodów, które należy rozliczyć w ramach tzw. innych źródeł przychodów, wskazać
    należy, że z brzmienie przywołanego wyżej art. 15 ust. 1 ustawy o CIT jednoznacznie
    wynika, że wydatki dotyczące danego źródła przychodów, należy odnieść do kosztów
    dotyczących tego samego źródła przychodów.
    W związku z tym, poniesione koszty odsetek z tytułu weksli należy odnieść do źródła,
    którego dotyczą związane z nimi przychody.
    Wskazali Państwo, że pozyskane finansowanie z emisji weksli przeznaczone zostało na
    realizację inwestycji nieruchomościowej w postaci galerii handlowej, z której Spółka Jawna
    uzyskuje przychody z wynajmu.
    Skoro zatem pozyskane środki z emisji weksli służyły finansowaniu bieżącej działalności
    gospodarczej Spółki, należy podzielić Państwa stanowisko, że płacone odsetki z tego tytułu
    nie będą stanowiły kosztów związanych z przychodami z zysków kapitałowych. Powinny
    zostać zakwalifikowane jako koszty podatkowe do tzw. pozostałych źródeł przychodów,
    innych niż zyski kapitałowe, gdyż są związane z przychodami z działalności operacyjnej
    Spółki Jawnej.
    Zgodzić się należy również z Państwem, że w sytuacji gdy zobowiązanie z tytułu weksla lub
    pożyczki zostało zaciągnięte, aby sfinansować zarówno działalność bieżącą jak i objecie
    weksli oraz nie jest możliwe przyporządkowanie do danego źródła przychodów, wówczas
    w celu przypisania kosztów do danego źródła należy dokonać alokacji według klucza
    przychodowego.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 i nr 4 należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym/z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w

    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
    będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności, będących
    przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
    Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
    Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
    (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.