Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-743/12/ASz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-11-16
Teza: Czy odliczenie przez Wnioskodawcę ulgi było uzasadnione?
Słowa kluczowe: dzieci i młodzież; rozliczanie (rozliczenia)-rozliczenie roczne; ulga-ulga prorodzinna
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 27

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. Nr 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 14 sierpnia 2012 r. (data wpływu do tut. Biura – 21 sierpnia 2012 r.), uzupełnionym w dniu 20 i 23 października 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości odliczenia ulgi z tytułu wychowywania dziecka - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 sierpnia 2012 r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości odliczenia ulgi z tytułu wychowywania dziecka.

Z uwagi na fakt, iż wniosek nie spełniał wymogów formalnych pismem z dnia 02 października2012 r. znak: IBPB II/1/415-743/12/ASz wezwano do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono w dniu 20 października 2012 r. (wpłata 40 zł) oraz w dniu 23 października 2012 r. (pozostałe braki formalne).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Urząd skarbowy zakwestionował odliczenie przez Wnioskodawcę od kwoty należnego podatku ulgi na dorosłe dziecko, które w 2011 r. uzyskało własny dochód.

Syn Wnioskodawcy uzyskał w 2011 r. dochód w wysokości 3.243,42 zł, natomiast po odliczeniu składki na ubezpieczenie społeczne dochód, będący podstawą obliczenia podatku wyniósł 2.741,55 zł, a więc poniżej limitu 3.089 zł.

Podejmując decyzję o odliczeniu ulgi, Wnioskodawca przyjął powyższy dochód w dobrej wierze, tym bardziej, że uzyskany przez jego syna dochód został zwolniony od podatku (wyliczonego w programie e-deklaracje).

Wnioskodawca wskazał, że jego syn w ubiegłym roku ukończył studia i obronił pracę magisterską, a większość kosztów z tym związanych ponosił Wnioskodawca i jego żona.

Z uzupełnienia wniosku wynika, że syn Wnioskodawcy w 2011 r. uzyskał przychód w wysokości 3.660,00 zł oraz koszty uzyskania przychodu w kwocie 417,18 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy odliczenie przez Wnioskodawcę ulgi było uzasadnione?

Wnioskodawca wskazał, że według ustawodawcy odliczenie przysługuje jeśli dziecko nie uzyskało dochodów podlegających opodatkowaniu (w kwocie przekraczającej 3.089 zł w 2011 r.)

W rozliczeniu podatkowym syna Wnioskodawcy kwota dochodu do obliczenia podatku wyniosła 2.741,55 zł, co oznaczało 0 zł podatku do zapłacenia.

Można to rozumieć (i tak też to zrozumiał Wnioskodawca), że syn nie uzyskał dochodów w kwocie, która pociąga za sobą konieczność uiszczenia podatku.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, że taka wykładnia przepisów ustawy, korzystna dla podatnika, została przyjęta w sądzie administracyjnym, co wskazuje, że zapisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie mają jednoznacznej wykładni.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Zasady korzystania z tzw. ulgi prorodzinnej określa art. 27f ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.). Zgodnie z art. 27f ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, pomniejszonego o kwotę składki, o której mowa w art. 27b, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym:

1.  wykonywał władzę rodzicielską,
2.  pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało,
3.  sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.

Stosownie do art. 27f ust. 2 ww. ustawy, odliczeniu podlega kwota stanowiąca 1/6 kwoty zmniejszającej podatek określonej w pierwszym przedziale skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, za każdy miesiąc kalendarzowy, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1.

Odliczenie nie przysługuje, poczynając od miesiąca kalendarzowego, w którym dziecko:

1.  na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych,
2.  wstąpiło w związek małżeński.

Zgodnie z art. 27f ust. 3 ww. ustawy, w przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem.

Z przepisu art. 27f ust. 4 ww. ustawy wynika, że odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę mogą odliczyć od podatku w częściach równych lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej.

Według art. 27f ust. 5 cyt. ustawy odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów - imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych lub organów kontroli skarbowej, podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:

1.  odpis aktu urodzenia dziecka,
2.  zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka,
3.  odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą,
4.  zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.

Natomiast art. 27f ust. 6 powyższej ustawy stanowi, że przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do podatników utrzymujących pełnoletnie dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4 pkt 2 i 3, w związku z wykonywaniem przez tych podatników ciążącego na nich obowiązku alimentacyjnego oraz w związku ze sprawowaniem funkcji rodziny zastępczej.

Przepisy art. 6 ust. 8 i 9 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6 (art. 27f ust. 7 powołanej ustawy).

Dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4 pkt 2 i 3, to dzieci:

*   bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
*   do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym lub w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b w łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek oraz stawki podatku, określonych w pierwszym przedziale skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty rodzinnej.

Zatem aby móc skorzystać z ulgi, o której mowa w art. 27f ww. ustawy należy:

*   osiągnąć dochody opodatkowane według skali podatkowej, określonej w art. 27f ww. ustawy,
*   wychowywać w roku podatkowym dzieci własne lub przysposobione m.in. dzieci do ukończenia 25 roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym jeżeli w roku dzieci te nie uzyskiwały dochodów w kwocie określonej w cyt. art. 6 ust. 4 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
*   wykazać podatek (po odliczeniu składki na ubezpieczenie zdrowotne).

Oznacza to, że z ulgi mogą skorzystać podatnicy, którzy osiągają dochody opodatkowane według skali podatkowej. Do ulgi mają prawo również podatnicy opodatkowani zryczałtowanym podatkiem dochodowym lub podatnicy osiągający dochody z pozarolniczej działalności gospodarczej, czy też z działów specjalnych produkcji rolnej opodatkowanych 19% podatkiem liniowym pod warunkiem, iż uzyskają w roku podatkowym także dochody opodatkowane według skali np. zasiłek chorobowy, dochody z najmu.

Przy czym warunkiem do skorzystania z ulgi z tytułu wychowywania dziecka jest również brak zastosowania w stosunku do dziecka przepisów:

*   art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
*   ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem najmu prywatnego,
*   ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że syn Wnioskodawcy uzyskał w 2011 r. dochód w wysokości 3.243,42 zł, natomiast po odliczeniu składki na ubezpieczenie społeczne dochód, będący podstawą obliczenia podatku wyniósł 2.741,55 zł, a więc poniżej limitu 3.089 zł. Syn Wnioskodawcy w 2011 r. uzyskał przychód w wysokości 3.660,00 zł oraz koszty uzyskania przychodu w kwocie 417,18 zł.

Podejmując decyzję o odliczeniu ulgi, Wnioskodawca przyjął powyższy dochód w dobrej wierze, tym bardziej, że uzyskany przez jego syna dochód został zwolniony od podatku (wyliczonego w programie e-deklaracje).

Wnioskodawca wskazał, że jego syn w ubiegłym roku ukończył studia i obronił pracę magisterską, a większość kosztów z tym związanych ponosił Wnioskodawca i jego żona.

Mając na uwadze przedstawiony powyżej stan faktyczny należy stwierdzić, iż skorzystanie z ulgi prorodzinnej uzależnione jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania. Jednym z tych warunków jest, aby dzieci uczące się w szkołach nie uzyskały dochodów - podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b - w łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek oraz stawki podatku, określonych w pierwszym przedziale skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty rodzinnej.

Zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Z kolei w myśl art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. a) i b) ww. ustawy podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30c oraz art. 30e, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4, 4a-4e, ust. 6 lub art. 24b ust. 1 i 2, lub art. 25, po odliczeniu kwot:

*   zapłaconych w roku podatkowym bezpośrednio na własne ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe oraz wypadkowe podatnika oraz osób z nim współpracujących,
*   potrąconych w roku podatkowym przez płatnika ze środków podatnika, z tym że w przypadku podatnika osiągającego przychody określone w art. 12 ust. 6, tylko w części obliczonej, w sposób określony w art. 33 ust. 4, od przychodu podlegającego opodatkowaniu

\-odliczenie nie dotyczy składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód (przychód) zwolniony od podatku na podstawie ustawy, oraz składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód, od którego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Jak z powyższych przepisów wynika ustawodawca jasno w treści ustawy podatkowej zdefiniował pojęcie dochodu, odróżniając jednocześnie w treści art. 26 powołanej ustawy od tegoż dochodu - podstawę opodatkowania (podstawę obliczenia podatku). I tak, podstawę opodatkowania stanowi dochód po odliczeniu m.in. kwot uiszczonych tytułem składek na ubezpieczenie społeczne.

Określając natomiast warunki uprawniające do skorzystania z ulgi prorodzinnej ustawodawca wyraźnie odesłał do kwoty dochodu (a nie podstawy opodatkowania). Zatem, aby ustalić czy istnieje uprawnienie do skorzystania z ww. ulgi należy od przychodu dziecka odliczyć jedynie koszty uzyskania przychodu. Wynik takiego działania – to dochód podlegający opodatkowaniu, od którego można dokonać odliczenia składek na ubezpieczenie społeczne i wówczas ustalona zostanie podstawa obliczenia podatku (podstawa opodatkowania).

W 2011 r. wysokość dochodu nie powodującego zapłaty podatku wynosiła 3.089 zł. Kwotę dochodu nie powodującą obowiązku zapłaty oblicza się według zasad wynikających ze skali podatkowej tj. na podstawie kwoty zmniejszającej podatek, która w 2011 r. wynosiła 556 zł 02 gr. Oznacza to, że po obliczeniu 18% podatku dochodowego zgodnie ze skalą podatkową, od dochodu w wysokości 3.089 zł nie powstanie obowiązek zapłaty podatku dochodowego, bowiem obliczony podatek będzie równy kwocie zmniejszającej podatek. Wskazać jednakże należy, iż przepis art. 6 ust. 4 pkt 3 cyt. ustawy, do którego odsyła art. 27f tejże ustawy jasno określa jak należy obliczyć kwotę maksymalnego dochodu, który uprawnia do skorzystania z omawianej ulgi. Kwota ta nie mogła przekroczyć w 2011 r. kwoty stanowiącej iloraz kwoty zmniejszającej podatek (556,02 zł) i stawki podatku (18%), czyli ww. kwoty 3.089 zł.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż w 2011 r. syn Wnioskodawcy uzyskał przychód w wysokości 3.660,60 zł oraz koszty uzyskania przychodu w kwocie 417,18 zł. Zatem dochód uzyskany przez niego w 2011 r. wyniósł 3.243,42 zł. Fakt, że od uzyskanego dochodu syn Wnioskodawcy nie był zobowiązany do zapłacenia podatku (w związku z odliczeniem składek na ubezpieczenie społeczne) jest bez znaczenia, gdyż ww. przepisy nie uzależniają prawa do ulgi od braku zobowiązania podatkowego lecz od uzyskania dochodu w określonej wysokości.

Wobec powyższego Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do skorzystania z ulgi prorodzinnej na syna, bowiem uzyskanie przez syna dochodu w wysokości 3.243,42 zł przekracza wyżej określoną kwotę. Należy w tym miejscu również podkreślić, iż korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.