Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.787.2024.1.SH
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-31
Teza: 1. Ustalenie czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w opisanym stanie faktycznym (winno być: stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym) wskazane przez Wnioskodawcę koszty związane z adaptacją nowobudowanej hali wynikające ze zmiany miejsca użytkowania opisanego środka trwałego stanowią koszty bieżącej działalności operacyjnej nie zwiększając wartości początkowej przenoszonej maszyny bądź nowobudowanej hali (inwestycja w obcy środek trwały). 2. Ustalenie czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w opisanym stanie faktycznym (winno być: stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym) koszty związane z adaptacją nowobudowanej hali wynikające ze zmiany miejsca użytkowania opisanego środka trwałego stanowią koszty uzyskania przychodów, które powinny być rozpoznawane na bieżąco w dniu ich poniesienia.
Słowa kluczowe: cena-cena nabycia; hala; inwestycje-inwestycje w obcych środkach trwałych; koszt-koszt wytworzenia; koszt-koszty uzyskania przychodów; koszt-moment zarachowania kosztów; składnik-przeniesienie składników majątkowych; wartość-wartość początkowa-wartość początkowa środka trwałego; środek-środek trwały-własny środek trwały
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Amortyzacja-Wartość początkowa środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Amortyzacja-Wartość początkowa środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych-Wartość początkowa inwestycji w obcym środku trwałym; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Potrącalność kosztów-Koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami (koszty pośrednie); Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów-Wydatki dotyczące środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych-Wydatki na nabycie, wytworzenie i ulepszenie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 4; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 4d; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 4e; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16a-ust. 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16d-ust. 2; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16f; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16g-ust. 13; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16g-ust. 16; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16g-ust. 17; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16g-ust. 3; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16h-ust. 1-pkt 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16h-ust. 1-pkt 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 grudnia 2024 roku, wpłynął Państwa wniosek z 20 grudnia 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.
    Wnioskodawca zawarł (...) 2024 r. z A. Sp. z o.o. umowę najmu działki gruntu o łącznej
              2  2powierzchni (...) m oraz hali magazynowo-produkcyjnej o powierzchni użytkowej (...) m
                                                    2wyposażonej w (...), a także budynku socjalno-biurowego o powierzchni użytkowej (...) m
    (zwanych dalej: „przedmiotem najmu”).
    W chwili zawarcia umowy najmu wskazana hala magazynowo-produkcyjna oraz budynek
    socjalno- biurowy znajdują się w fazie budowy, a planowany termin zakończenia ich
    budowy to pierwszy/drugi kwartał (...) r.
    Wnioskodawca będzie płacił czynsz najmu dopiero po zakończeniu budowy i wydaniu
    przedmiotu najmu.
    Wnioskodawca zgodnie z umową najmu ma prawo dostosować przedmiot najmu do
    swoich indywidualnych potrzeb w fazie budowy, przy czym wszelkie koszty związane z tym
    dostosowaniem ponosi Wnioskodawca.
    Wnioskodawca jest zobowiązany do uzyskania od A. Sp. z o.o. uprzedniej pisemnej zgody
    na zakres prac dotyczący dostosowania przedmiotu najmu do swoich indywidualnych
    potrzeb, przy czym obowiązany jest dodatkowo podać planowane koszty związane z tym
    dostosowaniem. W przypadku rozwiązania przez A. Sp. z o.o. umowy najmu za
    wypowiedzeniem przed upływem 5 lat od dnia wydania Wnioskodawcy przedmiotu najmu
    A. Sp. z o.o. jest zobowiązany do zwrotu Wnioskodawcy kosztów poniesionych przez niego
    na dostosowanie przedmiotu najmu do swoich indywidualnych potrzeb, przy czym zwrot
    ten jest proporcjonalny do upływu okresu 5 lat i za każdy pełny rok zmniejsza się o
    wartość (...)% tych kosztów.
    Czynsz najmu będzie płacony przez Wnioskodawcę na rzecz A. Sp. z o.o. od dnia
    przekazania przedmiotu najmu po zakończeniu jego budowy.
    Wnioskodawca podjął decyzję o przeniesieniu środka trwałego (B.) z dotychczasowej hali
    do nowobudowanej hali, o której mowa powyżej, co wiąże się z ponoszeniem od roku
    2024 kosztów jej przeniesienia, na które głównie składają się: budowa nowego
    fundamentu, nowa instalacja zasilająca, koszty (...) itp. na których poniesienie wyraziła
    zgodę A. Sp. z o.o. Jednocześnie ponoszenie tych kosztów na etapie budowy hali jest

    ekonomicznie uzasadnione i są one mniejsze niż koszty dostosowania hali do potrzeb
    Wnioskodawcy dopiero po jej wybudowaniu.
    Pytania
    1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w opisanym stanie faktycznym
    (winno być: stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym) wskazane przez Wnioskodawcę
    koszty związane z adaptacją nowobudowanej hali wynikające ze zmiany miejsca
    użytkowania opisanego środka trwałego stanowią koszty bieżącej działalności operacyjnej
    nie zwiększając wartości początkowej przenoszonej maszyny bądź nowobudowanej hali
    (inwestycja w obcy środek trwały)?
    2. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w opisanym stanie faktycznym
    (winno być: stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym) koszty związane z adaptacją
    nowobudowanej hali wynikające ze zmiany miejsca użytkowania opisanego środka
    trwałego stanowią koszty uzyskania przychodów, które powinny być rozpoznawane na
    bieżąco w dniu ich poniesienia?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa
    o CIT”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
    przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
    przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy.
    Wobec tego, aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów
    musi spełniać łącznie następujące przesłanki:
      - musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo
        zabezpieczenia źródła przychodów,
      - nie może być wymieniony w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, wśród wydatków nie
        stanowiących kosztów uzyskania przychodów,
      - musi być należycie udokumentowany.
    Stosownie do treści z art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT nie uważa się za koszty uzyskania
    przychodów wydatków na:
      a) nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za
        wieczyste użytkowanie gruntów,
      b) nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a
        środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również
        wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,
      c) ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają wartość
        środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych,
      d) wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę
        odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak
        kosztem uzyskania przychodów, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych
        lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.
    Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy o CIT kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu
    zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy
    amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z art. 16a-16m.

    Zgodnie z art. 16g ust. 13 ustawy o CIT jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku
    przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową
    tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1 i 3-11, powiększa się o sumę wydatków na ich
    ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych,
    których jednostkowa cena nabycia przekracza 10 000 zł. Środki trwałe uważa się za
    ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę,
    rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 10 000
    zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia
    przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania,
    zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków
    trwałych i kosztami ich eksploatacji.
    W myśl art. 16g ust. 16 ustawy o CIT w razie trwałego odłączenia od danego środka
    trwałego części składowej lub peryferyjnej wartość początkową tego środka zmniejsza się,
    od następnego miesiąca po odłączeniu, o różnicę między ceną nabycia (kosztem
    wytworzenia) odłączonej części a przypadającą na nią, w okresie połączenia, sumą
    odpisów amortyzacyjnych obliczoną przy zastosowaniu metody amortyzacji i stawki
    amortyzacyjnej stosowanej przy obliczaniu odpisów amortyzacyjnych tego środka
    trwałego.
    Przepis art. 16g ust. 17 ustawy o CIT stanowi, iż jeżeli odłączona część zostanie następnie
    przyłączona do innego środka trwałego, w miesiącu połączenia zwiększa się wartość
    początkową tego innego środka o różnicę, o której mowa w ust. 16.
    Mając na uwadze powołane przepisy stwierdzić należy, że wartość początkowa środków
    trwałych, od której naliczane są odpisy amortyzacyjne, może być zmieniona - zgodnie z
    art. 16g ust. 13 ustawy o CIT - w wyniku ich ulepszenia. Wartość początkowa może być
    także zmieniona w sytuacji przyłączenia albo odłączenia części składowych (art. 16g ust. 16
    i 17 ustawy o CIT).
    Opisana adaptacja nowo wybudowanej hali w związku z przeniesieniem uprzednio
    użytkowanego środka trwałego z jednego miejsca na drugie nie stanowi natomiast
    okoliczności skutkującej zwiększeniem wartości początkowej nowo wybudowanej hali
    (inwestycja w obcy środek trwały) oraz nie stanowi zwiększenia wartości przenoszonej
    maszyny.
    Zgodnie z ugruntowanym poglądem, kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio
    związanymi z przychodami są takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w
    sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów. W ich przypadku możliwe
    jest „zidentyfikowanie” wpływu danego kosztu na wielkość osiągniętych przychodów. Do
    tej kategorii należą głównie te koszty, które mogą być przydzielone, przypisane do
    określonych wyrobów bądź usług.
    Natomiast, pośrednie koszty uzyskania przychodów to takie wydatki, których nie da się
    przypisać wprost do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako
    prowadzące do ich osiągnięcia. Nie pozostają one w uchwytnym związku z konkretnymi
    przysporzeniami podatnika - brak jest możliwości ustalenia, w jakim okresie i w jakiej
    wysokości powstał związany z nimi przychód. Wydatki te są związane z działalnością
    prowadzoną przez podatnika i przyczyniają się w sposób ogólny do osiągania przez niego
    przychodów. Nie można jednak ustalić, uzyskaniu jakiego konkretnego przychodu dany
    wydatek służy.
    Zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o CIT: Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio
    związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w
    roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały
    odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.
    W myśl art. 15 ust. 4d ustawy o CIT: Koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty
    bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty
    te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich

    część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania
    przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
    W związku z powyższym zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym (winno
    być: stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym) wskazane przez Wnioskodawcę koszty
    związane z adaptacją nowobudowanej hali w związku ze zmianą miejsca użytkowania
    opisanego środka trwałego stanowią koszt uzyskania przychodów o którym mowa w art.
    15d ust. 4d (winno być: art. 15 ust. 4d) ustawy o CIT, i zgodnie z którym, koszty uzyskania
    przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie
    ich poniesienia.
    Bez znaczenia dla momentu ujęcia tych wydatków w kosztach uzyskania przychodów, jako
    koszty pośrednie pozostaje fakt, że hala jest w trakcie budowy a faktyczne płatności
    czynszu najmu za halę powstaną po dacie poniesienia wydatków na adaptację hali, o
    których mowa powyżej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej „ustawa o CIT”),
      kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu,
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu
    a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź
    też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
    Zatem, aby wydatek poniesiony przez podatnika mógł stanowić koszt uzyskania
    przychodów, muszą zaistnieć łącznie następujące przesłanki:
      - został poniesiony przez podatnika,
      - jest definitywny, a więc bezzwrotny,
      - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
      - poniesiony został w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia
        źródła przychodów,
      - nie jest kosztem wymienionym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT,
      - został właściwie udokumentowany.
    Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT
      nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:
      a) nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat
        za wieczyste użytkowanie gruntów,
      b) nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a
        środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również
        wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych
        części,
      c) ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają wartość
        środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych

      - wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę
      odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem
      uzyskania przychodów, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.
    Wydatki te w momencie ich poniesienia nie stanowią zatem bezpośrednio kosztów
    uzyskania przychodów. Koszt taki stanowią natomiast, zgodnie z treścią art. 15 ust. 6
    ustawy o CIT,
      odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
      (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z art. 16a-16m, przy czym w przypadku
      spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące środków trwałych zaliczonych do
      grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku podatkowym wyższe niż dokonywane
      zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe z
      tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w tym roku podatkowym wynik
      finansowy jednostki.
    Pojęcie środków trwałych, podlegających amortyzacji, zostało określone w art. 16a
    omawianej ustawy podatkowej.
    Według art. 16a ust. 1 ustawy o CIT,
      amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i
      zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
      1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
      2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
      3) inne przedmioty
      - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
      podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością
      gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub
      umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    Natomiast zgodnie z art. 16f ust. 1 ustawy o CIT,
      Podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość nie prowadzą
      działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości
      początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których
      mowa w art. 16a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 16b.
    W myśl art. 16d ust. 2 ustawy o CIT,
      składniki majątku, o których mowa w art. 16a-16c, wprowadza się do ewidencji
      środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 9 ust. 1,
      najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin
      wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego lub wartości niematerialnej
      i prawnej, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 4.
    Z kolei w myśl art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT,
      odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych
      lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od
      pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość
      wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca, w
      którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością
      początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich
      niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których
      zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Natomiast zgodnie z art. 16h ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT,
      odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od ujawnionych środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nieobjętych dotychczas ewidencją, począwszy

      od miesiąca następującego po miesiącu, w którym te środki lub wartości zostały
      wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych.
    Powyższy przepis określa więc moment rozpoczęcia dokonywania odpisów
    amortyzacyjnych od ujawnionych środków trwałych nie objętych dotychczas ewidencją.
    Zatem odpisów amortyzacyjnych można dokonywać od wartości początkowej środka
    trwałego, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten
    środek wprowadzony został (zostanie) do ewidencji środków trwałych.
    Zasady ustalania wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
    prawnych, która stanowi podstawę obliczenia odpisów amortyzacyjnych określa art. 16g
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Prawidłowe ustalenie wartości
    początkowej środków trwałych jest bardzo istotne, ponieważ jej wysokość kształtować
    będzie wartość odpisów amortyzacyjnych.
    Zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT,
      za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
      z uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się w razie odpłatnego nabycia cenę ich nabycia.
    Natomiast zgodnie z art. 16g ust. 3 ustawy o CIT,
      za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z
      zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej
      i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i
      wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów
      oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek,
      prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków,
      gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi
      podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego
      podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o
      podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i
      podatek akcyzowy od importu składników majątku.
    Stosownie do art. 16g ust. 13 ustawy o CIT,
      jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy,
      rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków,
      ustaloną zgodnie z ust. 1 i 3-11, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie,
      w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których
      jednostkowa cena nabycia przekracza 10 000 zł. Środki trwałe uważa się za
      ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę,
      rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza
      10 000 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z
      dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem
      używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą
      ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.
    Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich
    przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku
    podatkowym przekracza 10 000 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w
    stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w
    szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów
    uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji (art.
    16g ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – zdanie drugie).
    Z ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika zatem, że środek trwały
    można uznać za ulepszony, gdy został on przebudowany, rozbudowany, poddany
    rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji.

    W praktyce przyjmuje się, że:
      przebudowa – to zmiana (poprawa) istniejącego stanu środków trwałych na inny,
      rozbudowa – to powiększenie (rozszerzenie) składników majątkowych, w
      szczególności zaś budynków i budowli, linii technologicznych itp.,
      rekonstrukcja – odtworzenie (odbudowanie) zużytych całkowicie lub częściowo
      składników majątkowych,
      adaptacja – to przystosowanie (przerobienie) składnika majątkowego do
      wykorzystania go w innym celu niż wskazywało jego pierwotne przeznaczenie, albo
      nadanie temu składnikowi nowych cech użytkowych,
      modernizacja – to unowocześnienie środków trwałych.
    Z powyższego wynika, że odtworzenie środka trwałego, jego odbudowa stanowi
    rekonstrukcję w myśl art. 16g ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    A co za tym idzie przedstawione działania prowadzą według powołanego przepisu do
    ulepszenia środka trwałego. Będą zatem powiększały wartość początkową tego składnika
    majątku i będą stanowiły koszty poprzez odpisy amortyzacyjne.
    Zauważyć należy, że w myśl art. 16g ust. 16 ustawy o CIT,
      w razie trwałego odłączenia od danego środka trwałego części składowej lub
      peryferyjnej wartość początkową tego środka zmniejsza się, od następnego miesiąca
      po odłączeniu, o różnicę między ceną nabycia (kosztem wytworzenia) odłączonej
      części a przypadającą na nią, w okresie połączenia, sumą odpisów amortyzacyjnych
      obliczoną przy zastosowaniu metody amortyzacji i stawki amortyzacyjnej stosowanej
      przy obliczaniu odpisów amortyzacyjnych tego środka trwałego.
    Z kolei w myśl art. 16g ust. 17 ustawy o CIT,
      jeżeli odłączona część zostanie następnie przyłączona do innego środka trwałego, w
      miesiącu połączenia zwiększa się wartość początkową tego innego środka o różnicę,
      o której mowa w ust. 16.
    Ad. 1
    Przedmiotem pierwszej Państwa wątpliwości jest ustalenie, czy prawidłowe jest
    stanowisko Wnioskodawcy, że w opisanym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym
    wskazane przez Wnioskodawcę koszty związane z adaptacją nowobudowanej hali
    wynikające ze zmiany miejsca użytkowania opisanego środka trwałego stanowią koszty
    bieżącej działalności operacyjnej nie zwiększając wartości początkowej przenoszonej
    maszyny bądź nowobudowanej hali (inwestycja w obcy środek trwały).
    Mając na uwadze powołane przepisy oraz opis sprawy stwierdzić należy, że wartość
    początkowa środków trwałych, od której naliczane są odpisy amortyzacyjne, może być
    zmieniona – zgodnie z art. 16g ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
    – w wyniku ich ulepszenia. Wartość początkowa może być również zmieniona w sytuacji
    przyłączenia albo odłączenia części składowych (art. 16g ust. 16 ww. ustawy).
    Opisane w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym przeniesienie uprzednio
    użytkowanego środka trwałego z jednego miejsca na drugie nie stanowi okoliczności
    skutkującej zwiększeniem wartości początkowej tego środka trwałego.
    Nowo budowana hala będzie odrębnym od B. środkiem trwałym.
    Zauważyć zatem należy, że wydatki poniesione na: budowę nowego fundamentu, nową
    instalację zasilająca, koszty (...) itp. na których poniesienie wyraziła zgodę A. Sp. z o.o. nie
    mają wpływu na wartość początkową B., pod warunkiem, że nie będą związane z
    ulepszeniem, na skutek którego doszłoby do wzrostu wartości użytkowej B., mierzonego w
    szczególności jej okresem używania, czy kosztami eksploatacji.

    Reasumując, ww. wydatki związane z przeniesieniem B., nie zwiększają wartości
    początkowej tego środka trwałego. Wydatki te należy uznać przy tym za spełniające
    kryterium celowości, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych, gdyż związane są z koniecznością przeniesienia B. z dotychczasowej hali
    do nowo budowanej hali, którą Wnioskodawca wynajął 25 marca 2024 r., a ponoszenie
    tych wydatków na etapie budowy hali jest ekonomicznie uzasadnione i wydatki te są
    mniejsze niż koszty dostosowania hali do potrzeb Wnioskodawcy dopiero po jej
    wybudowaniu.
    Ponadto wydatki te nie znajdują się na liście wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania
    przychodów, wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy. Wobec tego wydatki te podlegają
    zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów na zasadach ogólnych, jako koszty bieżącej
    działalności Spółki .
    W konsekwencji w opisanym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym wskazane przez
    Wnioskodawcę koszty związane ze zmianą miejsca użytkowania opisanego środka
    trwałego (B.) stanowią koszty bieżącej działalności operacyjnej nie zwiększając przy tym
    jego wartości początkowej, ani nie zwiększając wartości początkowej nowo wybudowanej
    hali.
    W związku z powyższym, Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 1 jest prawidłowe.
    Ad 2
    Za prawidłowe należy uznać również Państwa stanowisko w zakresie objętym pytaniem Nr
    2.
    Przedmiotem drugiej Państwa wątpliwości, jest ustalenie, czy prawidłowe jest stanowisko
    Wnioskodawcy, że w opisanym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym koszty związane z
    adaptacją nowobudowanej hali wynikające ze zmiany miejsca użytkowania opisanego
    środka trwałego (B.) stanowią koszty uzyskania przychodów, które powinny być
    rozpoznawane na bieżąco w dniu ich poniesienia.
    W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o CIT:
      Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w
      latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w
      tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z
      zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.
    Natomiast w myśl art. 15 ust. 4d ustawy o CIT:
      Koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z
      przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu
      przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część
      dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania
      przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
    W myśl art. 15 ust. 4e ustawy o CIT:
      Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h,
      uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na
      podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na
      podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem
      sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń
      międzyokresowych kosztów.
    W związku z powyższym, skoro jak wskazano w uzasadnieniu do pytania Nr 1 w opisanym
    stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym, wskazane przez Wnioskodawcę koszty związane
    z adaptacją nowobudowanej hali w związku ze zmianą miejsca użytkowania opisanego
    środka trwałego stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów, to zgodnie z art. 15
    ust. 4d ustawy o CIT koszty te, jako inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami,
    są potrącalne w dacie ich poniesienia, określonej zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT.

    Bez znaczenia dla momentu ujęcia tych wydatków w kosztach uzyskania przychodów, jako
    koszty pośrednie pozostaje fakt, że hala jest w trakcie budowy a faktyczne płatności
    czynszu najmu za halę powstaną po dacie poniesienia wydatków na adaptację hali.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez
    Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w
    przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
        albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.