Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/4511-778/15-2/PP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-08-07
Teza: Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego w sytuacji przekazania samochodów służbowych pracownikom, przejazdy tych pracowników z miejsca garażowania samochodów służbowych do miejsca wykonywania obowiązków służbowych oraz z powrotem - związane wyłącznie z efektywnym realizowaniem zadań służbowych, nie powinny powodować powstania po stronie pracowników przychodu ze stosunku pracy (art. 12 ust. 1 ustawy o podatku od osób fizycznych) w postaci nieodpłatnego świadczenia z tytułu wykorzystywania samochodów służbowych do celów prywatnych?
Słowa kluczowe: dojazdy; pracownik; płatnik; samochód-samochód służbowy; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 19 czerwca 2015 r. (data wpływu 23 czerwca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie powstania przychodu z tytułu jazdy samochodem służbowym z miejsca zamieszkania pracowników do miejsca wykonywania pracy i z powrotem – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 czerwca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie powstania przychodu z tytułu jazdy samochodem służbowym z miejsca zamieszkania pracowników do miejsca wykonywania pracy i z powrotem.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

D. Sp. z o.o. prowadzi działalność gospodarczą w branży najnowszych technologii informatycznych oraz telekomunikacyjnych, a w szczególności:

1.  świadczy usługi telekomunikacyjne w zakresie przesyłania danych dla korporacji międzynarodowych oraz usługi przesyłania głosu dla instytucji finansowych, głównie banków. Usługi świadczone dla korporacji mają charakter ciągły, między innymi wynika to z przesunięcia czasu pracy w innych krajach, jak również wymagań klientów określonych w S. Dla zapewnienia gwarantowanej jakości świadczony jest 24- godzinny serwis. Oferujemy stałe, bezpieczne połączenia głosowe niezbędne przy prowadzeniu międzynarodowych transakcji bankowych. Przerwa w przesyłaniu transmisji głosu i dla dealig roomów powoduje dla banku duże straty. Nasze działanie musi być szybkie i sprawne. Serwis dla tej grupy klientów jest całodobowy.
2.  projektuje, dostarcza sprzęt oraz instaluje systemy zapewniające optymalną organizację pracy departamentów skarbu (dealing roomów), głównie w bankach na terenie całej Polski. D. w ramach zawartych umów zobowiązany jest zapewnić bankom ciągły serwis. Ponadto większość instalacji i zmian w systemie obsługi daealig roomów odbywa się w dni i wolne od pracy lub w godzinach nocnych, aby zapewnić sprawne działanie w dni robocze.
3.  projektuje, realizuje i świadczy serwis w zakresie dostarczanych systemów kompleksowej ochrony obiektów (systemy nisko-prądowe). Są to systemy monitoringu IP, kontroli dostępu od obiektów, sygnalizacji włamań, przeciwpożarowe i inne. Powyższe działania, poza projektowaniem realizowane są w większości przypadków w trakcie budowy obiektów. Prace często trwają do późnych godzin wieczornych jak i w soboty. Usługi serwisowe są świadczone w zależności od charakteru obiektu, potrzeb właściciela oraz przepisów prawnych. W przypadku obiektów sportowych, w których odbywają się imprezy masowe są w ramach serwisu przed każdą imprezą dokonywane przez naszych pracowników przeglądy zainstalowanego systemu na obiekcie oraz wsparcie w trakcie imprezy.

Firma świadczy usługi na terenie całej Polski oraz dla klientów i partnerów poza granicami kraju. Aby sprawnie działać Spółka posiada kilka samochodów służbowych i przekazuje je do użytkowania pracownikom technicznym i handlowym, którzy ok. 80% usług opisanych w pkt . 1,2,3 wykonują poza siedzibą firmy. D. ma siedzibę w K. a większość pracowników mieszka w W. co bardzo utrudnia prawidłowe wykonywanie zadań i świadczenie usług o gwarantowanej jakości. Parkowanie (garażowanie) samochodów służbowych w miejscu zamieszkania i dojazd stamtąd bezpośrednio do klienta wpływa na lepszą organizację pracy i zwiększa dyspozycyjność pracowników (np. w czasie nocnych awarii). Tym samym udostępnianie samochodów służbowych nie służy do przyjazdów z domu do pracy lub z pracy do domu, ale zapewnia pełną gotowość do wykonywania zadań służbowych w terenie.

W Spółce obowiązuje „regulamin w sprawie zasad korzystania z samochodów służbowych", z którego wynika, że pracownik może korzystać z samochodu służbowego wyłącznie do celów służbowych. Pracownik jest też zobowiązany do utrzymania samochodu w dobrym stanie technicznym. Spółka dopuszcza również wykorzystywanie samochodu służbowego do celów służbowych i prywatnych na podstawie odrębnej umowy zawartej z pracownikiem.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego w sytuacji przekazania samochodów służbowych pracownikom, przejazdy tych pracowników z miejsca garażowania samochodów służbowych do miejsca wykonywania obowiązków służbowych oraz z powrotem - związane wyłącznie z efektywnym realizowaniem zadań służbowych, nie powinny powodować powstania po stronie pracowników przychodu ze stosunku pracy (art. 12 ust. 1 ustawy o podatku od osób fizycznych) w postaci nieodpłatnego świadczenia z tytułu wykorzystywania samochodów służbowych do celów prywatnych?

Zdaniem Wnioskodawcy.

Zdaniem wykazany stan faktyczny nie powoduje po stronie pracowników przychodu ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w postaci świadczenia nieodpłatnego z tytułu j wykorzystywania samochodów służbowych. Przejazdy z miejsca zamieszkania, pobytu do miejsca świadczenia pracy samochodami służbowymi służą efektywnemu wykonywaniu obowiązków pracowniczych i nie powinny być traktowane jako przychód ze stosunku pracy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z póżn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 20 ust. 3 i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Na podstawie art. 11 ust. 2 ww. ustawy, wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 2, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

Natomiast wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń, w myśl art. 11 ust. 2a ww. ustawy, ustala się:

1.  jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
2.  jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
3.  jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;
4.  w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Stosownie do art. 12 ust. 1 ww. ustawy, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Przychodami z szeroko rozumianego stosunku pracy, są więc wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość świadczeń pieniężnych w naturze, bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń. Z powyższego wynika, że przychodem ze stosunku pracy nie jest jedynie wynagrodzenie za pracę, ale także inne przysporzenia majątkowe, takie jak nieodpłatne świadczenia, czy też świadczenia częściowo odpłatne.

Przepisy dotyczące określania przychodu ze stosunku pracy, w szczególności dotyczące innych nieodpłatnych świadczeń należy rozpatrywać w kontekście przepisów obowiązujących pracowników określających m.in zasady użytkowania i dbania o powierzone pracownikom mienie. Jak bowiem wynika z dyspozycji art. 124 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. Nr 21, poz.94, z późn. zm.) pracownik odpowiada w pełnej wysokości również za szkodę w mieniu innym niż wymienione w § 1, powierzonym mu obowiązkiem zwrotu albo do wyliczenia się.

Z powyższego wynika, że realizacja obowiązków służbowych przez pracownika nie może generować dla niego dodatkowego przychodu ze stosunku pracy.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że firma prowadzi działalność gospodarczą w branży najnowszych technologii informatycznych i telekomunikacyjnych. W związku ze specyfiką prowadzonej działalności Spółka zatrudnia pracowników technicznych i handlowych, którzy większość swoich obowiązków wykonują poza siedzibą firmy. Celem zwiększenia dyspozycyjności pracowników Spółka udostępnia im samochody służbowe jednocześnie zobowiązując ich do utrzymania samochodu w dobrym stanie technicznym.

Wnioskodawca podkreśla, że w firmie obowiązuje regulamin dotyczący użytkowania samochodów służbowych, z którego wynika, że powierzone auta mogą być wykorzystywane wyłącznie do celów służbowych. Spółka dopuszcza możliwość wykorzystywania samochodu służbowego do celów prywatnych na podstawie odrębnej umowy zawieranej z pracownikiem.

Zatem należy stwierdzić, że przydzielenie samochodu służbowego pracownikom i zobowiązanie do przechowywania samochodów poza godzinami pracy poprzez ich parkowanie lub garażowanie w miejscu zamieszkania pracownika nie stanowi przychodu ze stosunku pracy, o ile samochody te są wykorzystywane w celach służbowych. W konsekwencji jazdy samochodami służbowymi z miejsca zamieszkania (miejsca parkowania - garażowania) do miejsca wykonywania pracy oraz z miejsca wykonywania pracy do miejsca zamieszkania (miejsca parkowania) nie generują przychodu ze stosunku pracy. Przejazdy te stanowią bowiem realizację celu służbowego jakim jest dbałość o powierzone mienie Spółki.

W świetle art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przejazdy pracowników samochodem służbowym na trasie pomiędzy wyznaczonym miejscem parkowania samochodów służbowych w miejscu ich zamieszkania, w celu dojazdów z miejsca wykonywania pracy i do miejsca wykonywania pracy- o ile nie służą celom osobistym pracowników, lecz są wykorzystywane w ramach realizacji zadań służbowych- nie stanowią nieodpłatnego świadczenia.

Biorąc pod uwagę powyższe stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.