Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-318/14/ICz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-07-09
Teza: Opodatkowanie nieodpłatnego przekazania samochodu z działalności gospodarczej na cele osobiste.
Słowa kluczowe: podatnik; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; samochód
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 14 marca 2014r. (data wpływu 31 marca 2014r.), uzupełnionym pismem z 16 czerwca 2014r. (data wpływu 20 czerwca 2014r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania samochodu z działalności gospodarczej na cele osobiste (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) –**jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 marca 2014r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania samochodu z działalności gospodarczej na cele osobiste.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 16 czerwca 2014r. (data wpływu 20 czerwca 2014r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 10 czerwca 2014r. znak: IBPP2/443-318/14/ICz.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT. Nabył samochód osobowy od osoby fizycznej, który był jej samochodem prywatnym. Przy zakupie samochodu osobowego zapłacił podatek od czynności cywilnoprawnych. Samochód był wykorzystywany w działalności wyłącznie do czynności opodatkowanych.

W trakcie eksploatacji samochodu w działalności gospodarczej dokonywane były bieżące naprawy eksploatacyjne takie jak wymiany filtrów, płynów eksploatacyjnych, wymiana opon i części, które ulegają zużyciu podczas użytkowania samochodu. Od dokonanych zakupów odliczony był VAT w pełnej wysokości, zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Podatnik planuje wycofać samochód z działalności gospodarczej i przeznaczyć na własne cele prywatne, a w przyszłości nie wyklucza sprzedaży tego samochodu.

W piśmie uzupełniającym z 16 czerwca 2014r. Wnioskodawca doprecyzował opis sprawy i wyjaśnił, że:

1.  Samochód został nabyty dnia 29.01.2009 roku za cenę 576,00 zł brutto po okresie leasingowania trwającym od 30.01.2006 do 15.01.2009 roku.
2.  Towary i usługi dotyczące bieżących napraw eksploatacyjnych takich jak wymiany filtrów, płynów eksploatacyjnych, wymiana opon i innych płynów i części, które ulegają zużyciu podczas użytkowania samochodu były dokonywane regularnie okresowo średnio co osiem miesięcy. Wymiana opon została dokonana w 2009r. Usługi bieżących napraw i przeglądów kosztowały średnio 2.000,00 zł, nie więcej niż 4.000,00 zł. Opony kosztowały ok. 1.000,00 zł.
3.  Ww. towary zamontowane w samochodzie były w ramach usług, w tym usługi przeglądu okresowego z wymianą koniecznych płynów eksploatacyjnych oraz usługi naprawy. Jedynie zakup opon odbył się na zasadach zakupu towarów.
4.  Wnioskodawcy trudno określić czy zamontowane towary stanowią części składowe w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego, jednak opony stanowią element samochodu bez którego nie było by możliwości poruszania się nim. Pozostałe wymienione elementy były nabywane w ramach usługi, jednak wskazać należy, że płyny eksploatacyjne są w większości również niezbędne. Płyn chłodniczy można w wielu jest niezbędna, jednak jest zalecana.
5.  Zamontowane części stanowią zwykłe części eksploatacyjne, dlatego zdaniem Wnioskodawcy nie miały wpływu na trwały wzrost wartości samochodu.
6.  Jak wskazano wyżej, trudno ustalić czy wymienione elementy stanowią części składowe. Wskazuję jednak, że podatnik nie planuje dokonać żadnych napraw stricte przed przekazaniem samochodu na cele prywatne. Okazać się może, że wprawdzie olej trzeba będzie wymieniać krótko po przekazaniu samochodu na cele prywatne, jednak zbiornik na płyn do szyb będzie pełny. Dotyczy to wielu elementów. Nie sposób ustalić w jakiej części będą zużyte poszczególne elementy pojazdu.
7.  Decyzja o przekazaniu samochodu na cele osobiste jeszcze nie zapadła, jednak planuję przenieść ten samochód przed planowanym urlopem tj. na przełomie sierpnia i września.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (oznaczone we wniosku nr 1):

Czy na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług w brzmieniu obowiązującym od 1 kwietnia 2014 roku z tytułu przekazania samochodu na cele prywatne podatnika powstanie obowiązek w VAT z tytułu dostawy towaru, a jeżeli tak to co będzie stanowiło podstawę?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zdaniem wnioskodawcy z tytułu przekazania samochodu na cele prywatne nie wystąpi obowiązek podatkowy w VAT.

Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług (u.p.t.u.) przez dostawę towarów rozumie się przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Zgodnie ze stanem faktycznym transakcja nabycia samochodu nie podlegała VAT, dlatego przy nabyciu tego samochodu nie przysługiwało prawo do odliczenia VAT. Ponadto nie wystąpił import ani wytworzenie towaru ani jego części składowych.

Dokonywane przez Wnioskodawcę wymiany części i płynów eksploatacyjnych nie stanowiły nabycia ani wytworzenia części składowej, lecz jest wyłącznie wydatkiem bieżącym związanym z posiadaniem pojazdu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W świetle art. 2 pkt 6 ww. ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

W myśl art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\-jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Zgodnie z art. 29a ust. 2 ustawy, w przypadku dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2, podstawą opodatkowania jest cena nabycia towarów lub towarów podobnych, a gdy nie ma ceny nabycia - koszt wytworzenia, określone w momencie dostawy tych towarów.

Zatem, co do zasady, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel), a także wszelkie inne przekazania oraz darowizny wskazane w pkt 1 i 2, pod warunkiem, że podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Tym samym, niespełnienie powyższego warunku jest podstawą do traktowania nieodpłatnego przekazania towarów w świetle brzmienia art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy – jako wyłączonego spod zakresu działania ustawy o podatku od towarów i usług, bez względu na cel, na który zostały one przekazane.

Zgodnie brzmieniem art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, opodatkowaniu tym podatkiem będzie podlegało również nieodpłatne przekazanie towarów, z tytułu nabycia których nie przysługiwało częściowe lub całkowite prawo do odliczenia podatku, ale w towarach tych zostały wymienione części składowe, przy nabyciu których podatnikowi przysługiwało częściowe lub całkowite prawo do odliczenia.

Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2014, poz. 121), częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego. Nie będą zatem spełnione przesłanki do opodatkowania w przypadku gdy wymienione towary będą uznane za przynależności, przez które zgodnie z art. 51 § 1 Kodeksu cywilnego rozumie się rzeczy ruchome potrzebne do korzystania z innej rzeczy (rzeczy głównej) zgodnie z jej przeznaczeniem, jeżeli pozostają z nią w faktycznym związku odpowiadającemu temu celowi.

Przesłanka do opodatkowania wystąpi natomiast w przypadku, gdy fakt dokonania przez podatnika ulepszeń będzie wywierał wpływ na podwyższenie wartości samochodu w chwili przekazania samochodu na cele osobiste.

Reasumując, aby ocenić czy mamy do czynienia z czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT należy ustalić:

*   czy zamontowanie wskazanych towarów nastąpiło w rezultacie dostawy towarów czy świadczenia usług – tylko w przypadku dostawy towarów spełniona zostanie przesłanka do ewentualnego opodatkowania,
*   czy zamontowane towary spełniają definicję części składowej oraz
*   czy poszczególne części składowe zostały „skonsumowane” do momentu przekazania samochodu na cele osobiste.

Podstawą opodatkowania będzie co do zasady cena nabycia części składowych określona w momencie przekazania, czyli uwzględniająca ich realną wartość w momencie przekazania.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT. Nabył samochód osobowy od osoby fizycznej, który był jej samochodem prywatnym. Przy zakupie samochodu osobowego zapłacił podatek od czynności cywilnoprawnych. Samochód był wykorzystywany w działalności wyłącznie do czynności opodatkowanych. W trakcie eksploatacji samochodu w działalności gospodarczej dokonywane były bieżące naprawy eksploatacyjne takie jak wymiany filtrów, płynów eksploatacyjnych, wymiana opon i części, które ulegają zużyciu podczas użytkowania samochodu. Od dokonanych zakupów odliczony był VAT w pełnej wysokości, zgodnie z obowiązującymi przepisami. Wnioskodawca planuje wycofać samochód z działalności gospodarczej i przeznaczyć na własne cele prywatne, a w przyszłości nie wyklucza sprzedaży tego samochodu. Samochód został nabyty dnia 29.01.2009 roku za cenę 576,00 zł brutto po okresie leasingowania trwającym od 30.01.2006 do 15.01.2009 roku. Towary i usługi dotyczące bieżących napraw eksploatacyjnych takich jak wymiany filtrów, płynów eksploatacyjnych, wymiana opon i innych płynów i części, które ulegają zużyciu podczas użytkowania samochodu były dokonywane regularnie okresowo średnio co osiem miesięcy. Opony kosztowały ok. 1.000,00 zł i zostały zakupione w 2009r. Ww. towary zamontowane w samochodzie były w ramach usług, w tym usługi przeglądu okresowego z wymianą koniecznych płynów eksploatacyjnych oraz usługi naprawy. Jedynie zakup opon odbył się na zasadach zakupu towarów.

Z wniosku wynika, że jedynie zamontowanie opon w samochodzie nastąpiło w rezultacie dostawy towarów i miało wpływ na wzrost wartości samochodu. Opony spełniają definicję części składowych. Zamontowane opony nie będą jednak miały wpływu na wartość samochodu w chwili przekazania na potrzeby osobiste, z uwagi na upływ czasu (5 lat eksploatacji).

W świetle powyższego stwierdzić należy, że przekazanie samochodu na cele osobiste, w stosunku do którego nie przysługiwało podatnikowi przy jego nabyciu prawo do odliczenia w całości lub w części podatku naliczonego oraz w którym wymieniono części składowe, opony, od których odliczono podatek VAT, jednakże do momentu przekazania opony te zostały zużyte, nie będzie czynnością opodatkowaną.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy (w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1) należało uznać za prawidłowe. Podkreślenia wymaga jednak, że w opisanej sytuacji nie wystąpi czynność podlegająca opodatkowaniu nie ze względu na zakwalifikowanie przez Wnioskodawcę wydatków związanych z wymianą części i płynów eksploatacyjnych do bieżących wydatków związanych z posiadaniem pojazdu. Podstawą powyższego rozstrzygnięcia jest fakt, że jedynie wymiana opon nastąpiła w ramach dostawy towarów, a nabyte opony w chwili przekazania pojazdu na potrzeby osobiste nie będą miały wpływu na jego wartość z uwagi na upływ czasu (5 lat eksploatacji).

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ocena prawna prawidłowości stanowiska w zakresie opodatkowania sprzedaży samochodu została zawarta w odrębnym rozstrzygnięciu.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.