Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.808.2024.1.DS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-22
Teza: Brak prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
podatku naliczonego w odniesieniu od wydatków
inwestycyjnych, gdy wartość pre; współczynnika
skalkulowanego zgodnie z Rozporządzeniem, nie przekracza
2%.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
czynności-czynności opodatkowane
działalność-działalność zwolniona z opodatkowania
odliczenia-brak prawa do odliczenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do
celów działalności gospodarczej jak i do celów innych niż
działalność gospodarcza (prewspółczynnik)
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Częściowe odliczenie podatku - proporcja
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2g
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 10-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 25 listopada 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej w zakresie braku prawa do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją Projektu.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina (dalej: „Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług (dalej: „VAT”).
    Gmina wykonuje zadania nałożone na Nią odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji
    których została powołana. Istotna część z tych zadań jest realizowana przez Gminę w
    ramach reżimu publicznoprawnego. Niemniej jednak, część czynności Gmina wykonuje na
    podstawie zawieranych umów cywilnoprawnych i traktuje je jako podlegające regulacjom
    VAT.
    W ramach czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych Gmina
    dokonywać może:
    A. transakcji opodatkowanych VAT według odpowiednich stawek – Gmina przykładowo
      może dokonywać sprzedaży działek pod zabudowę, dzierżawy lokali użytkowych,
      refakturować opłaty za media oraz świadczyć usługi reklamowe i wynajmować
      powierzchnie pod stoiska handlowe. Transakcje te Gmina wykazuje wówczas w
      rejestrach sprzedaży i plikach JPK_V7M;
    B. transakcji podlegających opodatkowaniu VAT, aczkolwiek zwolnionych z podatku –
      przykładowo może to być wynajem lokali na cele mieszkalne oraz sprzedaż tzw.
      „starych/używanych” budynków i lokali. Transakcje te Gmina wykazuje wówczas w
      rejestrach sprzedaży i plikach JPK_V7M jako zwolnione z podatku.
    Po stronię Gminy występują również zdarzenia spoza zakresu VAT (tj. zdarzenia, które
    Gmina traktuje jako w ogóle niepodlegające ustawie o VAT):
    C. polegające na uzyskiwaniu przez Gminę określonych wpływów – przykładowo dochody
      z podatku od nieruchomości i opłaty skarbowej oraz udział w podatkach dochodowych;
    D. niezwiązane z uzyskiwaniem wpływów – przykładowo budowa ogólnodostępnej
      infrastruktury gminnej jak trawniki, chodniki, oświetlenie uliczne, place zabaw etc.
    W związku z wykonywaniem ww. czynności na podstawie umów cywilnoprawnych oraz
    występowaniem zdarzeń spoza zakresu VAT, Gmina ponosi szereg wydatków, z tytułu
    których kontrahenci wystawiają na rzecz Gminy faktury VAT z wykazanymi kwotami
    podatku.
    Gmina będzie realizować projekt grantowy pn. „(...)” (dalej: „Projekt”). Jednostką realizującą
    ww. Projekt z ramienia Gminy i ponoszącą wydatki w ww. zakresie, a także jednostką,
    która wykorzystywać będzie efekty rzeczowe Projektu będzie Urząd Gminy (dalej: „Urząd”).
    W związku z realizacją Projektu Gmina zawarła ze Skarbem Państwa, w imieniu którego
    działa X, umowę o powierzenie grantu w ramach Funduszy Europejskich na Rozwój
    Cyfrowy 2021-2027 (FERC).

    Głównym celem Projektu jest podniesienie poziomu bezpieczeństwa informacji usług
    publicznych w Gminie poprzez wzmocnienie odporności instytucji na incydenty
    teleinformatyczne, ich wykrywanie i skuteczne reagowanie na nie. Dodatkowo realizacja
    Projektu ma umożliwić korzystanie z korzyści cyfryzacji oraz zapewnić sprawne i
    bezpieczne działanie systemów informatycznych i lepszą ochronę informacji, co przyczyni
    się do realnego podniesienia poziomu cyberbezpieczeństwa w obszarach związanych z
    regulacjami i procedurami, środkami technicznymi oraz kompetencjami personelu Urzędu.
    Zadanie będzie realizowane w podziale na 3 obszary działań: obszar techniczny, obszar
    kompetencyjny oraz obszar organizacyjny.
    W ramach obszaru technicznego, Gmina będzie ponosiła w szczególności wydatki na:
    · serwer poczty lokalnej – główny i zapasowy;
    · serwer desktop do archiwizacji danych Urzędu, umieszczony w osobnej lokalizacji
      zapasowej;
    · rozszerzenie posiadanego oprogramowania (...) oraz oprogramowania do szyfrowania
      wiadomości (...) o dodatkowe moduły z bezpieczeństwa teleinformatycznego;
    · system do inwentaryzacji sprzętu i oprogramowania, a także monitorowania
      komputerów oraz sieci LAN w licencji na bezterminowe użytkowanie;
    · system do automatycznej aktualizacji oprogramowania użytkowego i systemu
      operacyjnego;
    · UPS do podtrzymania pracy serwerów i zagwarantowania poprawności ich wyłączenia
      na wypadek braku dostawy prądu;
    · routery do utworzenia połączeń VPN oraz sieci WIFI.
    W ramach obszaru kompetencyjnego, Gmina poniesie w szczególności wydatki na
    przeszkolenie informatyka zatrudnionego w Urzędzie na Audytora Wiodącego z ISO
    27001, w celu umożliwienia przeprowadzania audytów wewnętrznych.
    Z kolei w ramach obszaru organizacyjnego, Gmina poniesie wydatki w szczególności na
    zakup usługi audytu wraz z utworzeniem i wdrożeniem Systemu Zarządzania
    Bezpieczeństwem Informacji, wykonywane przez uprawnionych audytorów.
    W związku z realizacją przedmiotowego Projektu Gmina będzie otrzymywała od
    dostawców/ wykonawców faktury VAT, na których wskazana będzie jako nabywca
    przedmiotowych towarów/usług, w tym z podaniem NIP Gminy.
    Realizacja Projektu będzie służyła wykonywaniu czynności wskazanych powyżej w
    punktach A, B, C i D.
    Gmina nie będzie w stanie przyporządkować ponoszonych wydatków związanych z
    realizacją Projektu bezpośrednio i wyłącznie do wydatków związanych z czynnościami
    opodatkowanymi lub wyłącznie do pozostałej części wydatków Gminy, wykorzystywanej
    jednocześnie do czynności wymienionych powyżej w punktach A, B, C i D, bowiem wydatki
    te jednocześnie związane będą z czynnościami opodatkowanymi VAT (wymienionymi
    powyżej jako A), zwolnionymi z podatku (wymienionymi powyżej jako B) oraz
    występującymi po jej stronie zdarzeniami spoza zakresu VAT (wymienionymi powyżej jako
    C i D).
    Gmina nie zna sposobu, aby wydatki mieszane bezpośrednio i wyłącznie przyporządkować
    odpowiednio do czynności opodatkowanych VAT, zwolnionych z VAT lub też do zdarzeń w
    ogóle niepodlegających regulacjom VAT. Trudność dokonania bezpośredniej alokacji
    powyższych wydatków wynika również z faktu, że wykonywane przez Gminę czynności
    podlegające opodatkowaniu VAT i występujące po jej stronie zdarzenia spoza zakresu VAT
    mogą być wykonywane przez tych samych pracowników Urzędu i/lub przy pomocy tych

    samych zasobów (tej samej sieci WIFI, tego samego serwera itp.). Innymi słowy,
    przykładowo w tym samym lokalu i pomieszczeniach w budynku Urzędu, przy pomocy
    tych samych zasobów, ci sami pracownicy, w tym samym dniu, mogą brać udział np.:
    · w transakcji sprzedaży działki pod zabudowę, opodatkowanej według podstawowej
      stawki VAT;
    · w transakcji sprzedaży „starszego/używanego” budynku, którego dostawa korzysta ze
      zwolnienia z VAT;
    · przy poborze podatku od nieruchomości oraz
    · przy zawarciu umowy z wykonawcą, który będzie budował oświetlenie drogowe.
    Mając na uwadze treść art. 86 ust. 1 w zw. z art. 86 ust. 2a oraz art. 86 ust. 22 ustawy o
    VAT, Gmina dokonała obliczenia sposobu określenia proporcji (tzw. pre-współczynnika
    VAT) w oparciu o metodologię przewidzianą w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia
    17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określenia zakresu wykorzystywania nabywanych
    towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników
    (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999, dalej: „Rozporządzenie”), z uwzględnieniem brzmienia § 3
    ust. 1 Rozporządzenia, zobowiązującego Gminę do kalkulacji pre-współczynnika odrębnie
    dla każdej z jednostek organizacyjnych Gminy. Zgodnie z dokonywanymi dotychczas
    kalkulacjami pre-współczynnika Urzędu w oparciu o ww. przepisy ustawy o VAT oraz
    zgodnie z metodologią przewidzianą w Rozporządzeniu, wartość pre-współczynnika
    Urzędu nie przekraczała w ostatnich latach wartości 2%. Mając na uwadze powyższe,
    Gmina ma podstawy by zakładać, że w kolejnych latach przedmiotowy pre-współczynnik
    również nie przekroczy wartości 2%.
    W tej sytuacji, z uwagi na treść art. 90 ust. 10 pkt 2 w zw. z art. 86 ust. 2g ustawy o VAT,
    Gmina uznaje, że pre-współczynnik dla Urzędu wynosi w 0%, w efekcie czego,
    konsekwentnie nie dokonuje i nie będzie dokonywać odliczenia podatku VAT w
    odniesieniu do wszelkich nabywanych towarów i usług, w stosunku do których prawo do
    odliczenia wymaga zastosowania pre-współczynnika właściwego dla Urzędu.

## Pytanie

Czy w odniesieniu do wydatków inwestycyjnych planowanych do poniesienia na realizację
    Projektu, z uwagi na fakt, iż wartość pre-współczynnika Urzędu skalkulowanego zgodnie z
    Rozporządzeniem nie będzie przekraczała 2% (po zaokrągleniu zgodnie z art. 86 ust. 2g
    ustawy o VAT), Gmina będzie uprawniona, na podstawie art. 90 ust. 10 pkt 2 w zw. z art.
    86 ust. 2g ustawy o VAT, do przyjęcia, iż pre-współczynnik ten wynosi 0%, a zatem nie
    będzie Jej przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego w odniesieniu do wydatków inwestycyjnych zaplanowanych do poniesienia na
    realizację Projektu?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do wydatków inwestycyjnych planowanych do
    poniesienia na realizację Projektu, Gmina będzie uprawniona na podstawie art. 90 ust. 10
    pkt 2 w zw. z art. 86 ust. 2g do przyjęcia, iż pre-współczynnik wyliczony dla Urzędu
    wyniesie każdorazowo 0%, a zatem nie będzie przysługiwało Jej prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w odniesieniu do wydatków na
    realizację Projektu, jeżeli prewspółczynnik Urzędu nie przekroczy 2%, po zaokrągleniu,
    zgodnie z art. 86 ust. 2g ustawy o VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami podatku od towarów i usług są osoby
    prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne
    wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej
    działalności.

    Stosownie natomiast do treści art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika
    organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji, których
    zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych.
    Jako że jednostki samorządu terytorialnego są wyposażone w osobowość prawną oraz w
    określonym zakresie wykonują samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu art.
    15 ust. 2 ustawy o VAT, należy uznać, iż spełniają zawartą w tym przepisie definicję
    podatnika VAT. Oznacza to, że w zakresie czynności cywilnoprawnych dokonywanych
    przez jednostki samorządu terytorialnego, nawet, gdy dotyczą one zadań własnych gmin,
    podmioty te powinny być uznawane za podatników VAT.
    Zatem, w przypadku, gdy Gmina wykonuje czynności na podstawie umów
    cywilnoprawnych, tj. na warunkach i w okolicznościach właściwych również dla podmiotów
    prowadzących działalność gospodarczą, powinna być ona traktowana jako podatnik VAT,
    gdyż w przedmiotowym zakresie działa de facto w sposób analogiczny do tych
    podmiotów. Jednocześnie, w zakresie pozostałej działalności wykonywanej przez Gminę (w
    ramach realizacji zadań własnych) należy uznać, iż nie jest ona realizowana przez
    podatnika VAT, gdyż w tym zakresie Gmina działa jako organ władzy publicznej.
    Jak wskazuje art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku nabycia towarów i usług
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
    osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których
    mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę
    podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia
    proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
    działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Zgodnie z art. 86 ust. 22 ustawy o VAT, minister właściwy do spraw finansów publicznych
    może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników sposób
    określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez
    tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na
    podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego
    sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
    niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Minister Finansów korzystając z przedmiotowego uprawnienia wydał Rozporządzenie, w
    którym określił m.in. dla jednostek samorządu terytorialnego sposób określenia zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, który
    zgodnie z art. 86 ust. 22 ustawy o VAT, został uznany za najbardziej odpowiadający
    specyfice wykonywanej przez nie działalności.
    Stosownie do § 3 ust. 1 Rozporządzenia, w przypadku jednostki samorządu terytorialnego
    sposób określenia proporcji ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych
    jednostki samorządu terytorialnego. Jednocześnie w świetle § 3 ust. 2 Rozporządzenia, za
    sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku urzędu obsługującego jednostkę
    samorządu terytorialnego sposób ustalony według wzoru:
                        X = A x 100 / DUJST
    gdzie poszczególne symbole oznaczają:
    X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby całkowitej,

    A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez urząd obsługujący
    jednostkę samorządu terytorialnego, stanowiący część rocznego obrotu jednostki
    samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,
    D   – dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego.UJST
    Zgodnie z art. 86 ust. 2g ustawy o VAT, powyższą proporcję określa się procentowo w
    stosunku rocznym, dokonując jej zaokrąglenia w górę do najbliższej liczby całkowitej.
    Jednocześnie przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a i 10 stosuje się odpowiednio.
    W myśl art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy o VAT, w przypadku, gdy proporcja określona zgodnie z
    art. 90 ust. 2-8 ustawy o VAT nie przekroczy 2%, podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta
    wynosi Na mocy art. 86 ust. 2g ustawy o VAT, powyższą regulację jak już wskazano
    powyżej stosuje się odpowiednio również w odniesieniu do określania wysokości pre-
    współczynnika.
    Mając na uwadze przytoczone przepisy prawa, Gmina ma prawo uznać, iż pre-
    współczynnik Urzędu będzie wynosił 0%, a zatem Gmina nie będzie uprawniona do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w odniesieniu do
    wydatków inwestycyjnych planowanych do poniesienia na realizację Projektu.
    Takie stanowisko potwierdził m.in. DKIS w interpretacji indywidualnej z 21 maja 2024 r.,
    znak: 0112-KDIL1-2.4012.143.2024.2.ID, w której Organ stwierdził, iż: „Jak wskazano wyżej,
    zgodnie z art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy, jeżeli proporcja nie przekroczy 2% podatnik ma
    prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0% i nie dokonywać odliczeń podatku naliczonego.
    Zasada ta – z uwagi na treść art. 86 ust. 2g ustawy – ma również zastosowanie do
    proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy. Nie oznacza to jednak, że wskaźnik
    poniżej 2% pozbawia podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego z
    zastosowaniem wyliczonej proporcji. W powyższej sytuacji bowiem podatnik ma prawo
    wyboru, czy będzie dokonywał odliczania w oparciu o wyliczony proporcję, czy też
    zrezygnuje z tego prawa i nie będzie odliczał podatku naliczonego. W rozpatrywanej
    sprawie wskazali Państwo, że pre-wspóŕczynnik obliczony w oparciu o dane za rok 2023
    wyniósł dla Szkoły Podstawowej – 0% (z powodu braku wystąpienia w roku 2023
    jakiegokolwiek obrotu u tego podatnika). Jednocześnie Państwa Gmina wskazuje, że uwagi
    na marginalną wartość ewentualnej sprzedaży energii pochodzącej z instalacji
    fotowoltaicznej, mają Państwo podstawy zakładać, iż w kolejnych latach przedmiotowy
    pre-współczynnik nie przekroczy wartości 2%. Zatem, zgodnie z art. 90 ust. 10 pkt 2 w zw.
    z art. 86 ust. 2g ustawy, przyjmują Państwo, że pre-wspófczynnik dla ww. szkoły wyniesie
    /będzie wynosił 0%, w konsekwencji nie będą Państwo uprawnieni do odliczenia podatku
    VAT w odniesieniu do wszelkich nabywanych towarów i usług w ramach realizowanej
    Inwestycji. W kontekście zatem obowiązujących przepisów prawa podatkowego oraz
    mając na uwadze, iż ustalony przez Państwa pre-wspóŕczynnik dla Szkoły Podstawowej w
    nie przekracza/nie przekroczy mają Państwo prawo uznać, że pre-współczynnik ten wynosi
    /będzie wynosił 0%. (...) Podsumowując, stwierdzam, że w odniesieniu do wydatków
    poniesionych na realizowaną Inwestycję na rzecz budynku Szkoły Podstawowej, dla której
    wyliczony pre-wspótczynnik nie przekroczy 2%, są/będą Państwo uprawnieni na
    podstawie art. 90 ust. 10 pkt 2 w zw. z art. 86 ust. 2g ustawy, do przyjęcia, iż
    prewspóŕczynnik wynosi 0%. W konsekwencji nie przysługuje/nie będzie przysługiwało
    Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od
    wydatków poniesionych na Inwestycję”.
    Powyższe stanowisko zostało również potwierdzone w interpretacji indywidualnej DKIS 31
    sierpnia 2021 r., znak: 0111-KDIB3-2.4012.401.2021.2.AR oraz z 27 lipca 2021 r., znak:
    0111-KDIB3-2.4012.447.2021.1.AR, jak również w interpretacji indywidualnej z 23 lutego
    2022 r., znak: 0112-KDIL1-1.4012.6.2022.1.MG.
    Reasumując, zdaniem Gminy, w odniesieniu do wydatków związanych jednocześnie z
    czynnościami opodatkowanymi VAT oraz zdarzeniami spoza zakresu VAT (działalnością

    gospodarczą oraz działalnością inną niż gospodarcza) planowanych do poniesienia na
    realizację Projektu, Gmina będzie uprawniona, na podstawie art. 90 ust. 10 pkt 2 w zw. z
    art. 86 ust. 2g ustawy o VAT, do przyjęcia, iż pre-współczynnik wynosić będzie 0%, a zatem
    nie będzie Jej przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego w odniesieniu do ww. wydatków.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”.
    W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
      zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod
    warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że
    zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
    Z przywołanych przepisów prawa wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług
    oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami
    opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość
    dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie
    są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających
    opodatkowaniu VAT.
    Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe,
    tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony
    są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części
    podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do
    wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do
    odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 86 ust. 2a-2h.

    Stosownie do art. 86 ust. 2a ustawy:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    W oparciu o art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
        gospodarczej czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
        wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust.
        2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w
        tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
        gospodarczej nie jest możliwe.
    Jak stanowi art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
        gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach
        działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
        przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
        działalnością;
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
        działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
        działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
        działalności innej niż gospodarcza;
      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
        ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej
        i poza tą działalnością.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2d ustawy:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust.
      2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Na mocy art. 86 ust. 2e ustawy:

      Podatnik rozpoczynający w danym roku podatkowym wykonywanie działalności
      gospodarczej i działalności innej niż działalność gospodarcza w celu obliczenia kwoty
      podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje dane
      wyliczone szacunkowo. Podatnik jest obowiązany zawiadomić naczelnika urzędu
      skarbowego o przyjętych danych wyliczonych szacunkowo w terminie do 25. dnia
      miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten sposób określenia proporcji
      został zastosowany po raz pierwszy, nie później jednak niż w dniu przesłania
      ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3.
    W myśl art. 86 ust. 2f ustawy:
      Przepis ust. 2e stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do
      wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć dane za
      poprzedni rok podatkowy byłyby niereprezentatywne.
    Na podstawie art. 86 ust. 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
      się odpowiednio.
    W świetle art. 86 ust. 2h ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują
      przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami
      wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej
      odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez
      niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
      proporcji.
    Jak stanowi art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem.
    Zgodnie z § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
        wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
        uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych
        podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej ,,
        sposobem określenia proporcji”;
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
        wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Zakres ww. regulacji obejmuje m.in. jednostki samorządu terytorialnego.
    W świetle § 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego – rozumie się przez to:

      a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
      b) jednostkę budżetową,
      c) zakład budżetowy;
    W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala
      się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego.
    Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie będzie ustalany
    jeden „całościowy” sposób określenia proporcji dla jednostek samorządu terytorialnego,
    jako osoby prawnej, tylko będą ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla
    wymienionych wyżej jego poszczególnych jednostek organizacyjnych, tj. dla urzędu
    obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego, jednostki budżetowej, zakładu
    budżetowego.
    Powyższe rozporządzenie wprowadza wzory, według których wyznaczane są sposoby
    określenia proporcji, uznane za najbardziej odpowiadające specyfice wykonywanej przez
    tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć. Metody te mają charakter
    „obrotowy”, polegający na ustaleniu „udziałów” z tytułu działalności gospodarczej w
    całkowitym „obrocie” z tytułu działalności gospodarczej oraz działalności pozostającej
    poza sferą podatku od towarów i usług.
    Na mocy § 3 ust. 2 rozporządzenia:
      Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku urzędu obsługującego
      jednostkę samorządu terytorialnego, sposób ustalony według wzoru:
      X = A x 100 / DUJST
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez urząd obsługujący
      jednostkę samorządu terytorialnego, stanowiący część rocznego obrotu jednostki
      samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,
      D   – dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu UJST
      terytorialnego.
    Ponadto należy zauważyć, że w przypadku wykonywania w ramach działalności
    gospodarczej czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz zwolnionych
    z opodatkowania tym podatkiem, należy mieć na uwadze uregulowania zawarte w art. 90
    ustawy. Powyższe przepisy stanowią uzupełnienie regulacji art. 86 ustawy.
    Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy:
      W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do
      wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje,
      podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego
      związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Na podstawie art. 90 ust. 2 ustawy:
      Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust.
      1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku
      naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do

      których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z
      zastrzeżeniem ust. 10.
    W świetle art. 90 ust. 3 ustawy:
      Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu
      czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi
      podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz
      czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
    W myśl art. 90 ust. 4 ustawy:
      Proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na
      podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w
      odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do
      najbliższej liczby całkowitej.
    Na mocy art. 90 ust. 10 ustawy:
      W przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:
      a) przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu,
        wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 10 000 zł –
        podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
      b) nie przekroczyła 2% – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.
    Jak stanowi art. 90 ust. 10a ustawy:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego proporcję, o której mowa w ust. 2,
      ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego. Przepisy ust. 3-6 i 8-10 stosuje się odpowiednio.
    W myśl art. 90 ust. 10b ustawy:
      Przez jednostki organizacyjne jednostki samorządu terytorialnego, o których mowa
      w ust. 10a, rozumie się:
      1) utworzone przez jednostkę samorządu terytorialnego samorządową jednostkę
        budżetową lub samorządowy zakład budżetowy;
      2) urząd gminy, starostwo powiatowe, urząd marszałkowski.
    Jak zatem wynika z art. 90 ust. 10 pkt 2 w związku z art. 86 ust. 2g ustawy, jeżeli proporcja
    nie przekroczy 2% podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0% i nie dokonywać
    odliczeń podatku naliczonego. Nie oznacza to jednak, że wskaźnik poniżej 2% pozbawia
    podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego z zastosowaniem wyliczonej
    proporcji. W powyższej sytuacji bowiem podatnik ma prawo wyboru, czy dokona on
    odliczenia w oparciu o wyliczoną proporcję, czy też zrezygnuje z tego prawa i nie odliczy
    podatku naliczonego.
    Należy zauważyć, że powołany wyżej przepis art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co
    stanowi kwotę podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług,
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych. Zgodnie z tą normą, w przypadku nabycia towarów i
    usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z wyjątkiem
    wykorzystania na cele osobiste, do których może mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8
    ust. 2 ustawy), w sytuacji gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności
    gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze
    sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów
    działalności gospodarczej.

    Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu
    danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności
    opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia
    podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez
    dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie będą podatnikami
    podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty
    prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te będą
    natomiast podatnikami podatku od towarów i usług, w przypadku wykonywanych przez
    nie czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Zatem jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług
    jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez
    nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie
    realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej,
    np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp.,
    umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).
    W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

    W oparciu o art. 7 ust. 1 ww. ustawy:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy.
    Z opisu sprawy wynika, że:
    · Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług;
    · Gmina wykonuje zadania nałożone odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których
      została powołana, w ramach reżimu publicznoprawnego, a także na podstawie
      zawieranych umów cywilnoprawnych;
    · w ramach czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych Państwa
      Gmina dokonuje:
      A. transakcji opodatkowanych VAT według odpowiednich stawek,
      B. transakcji podlegających opodatkowaniu VAT, aczkolwiek zwolnionych z podatku;
    · po stronie Państwa Gminy występują również zdarzenia spoza zakresu VAT, tj.
      zdarzenia, które Gmina traktuje jako w ogóle niepodlegające ustawie o VAT:
      C. polegające na uzyskiwaniu przez Gminę określonych wpływów – dochody z podatku
        od nieruchomości i opłaty skarbowej oraz udział w podatkach dochodowych,
      D. niezwiązane z uzyskiwaniem wpływów – budowa ogólnodostępnej infrastruktury
        gminnej jak trawniki, chodniki, oświetlenie uliczne, place zabaw etc.;
    · w związku z wykonywaniem ww. czynności na podstawie umów cywilnoprawnych oraz
      występowaniem zdarzeń spoza zakresu VAT, Państwa Gmina ponosi szereg wydatków,
      z tytułu których kontrahenci wystawiają na rzecz Gminy faktury VAT z wykazanymi
      kwotami podatku;
    · Gmina będzie realizować projekt grantowy pn. „(...)”,
    · jednostką realizującą Projekt z ramienia Gminy i ponoszącą wydatki w ww. zakresie, a
      także jednostką, która wykorzystywać będzie efekty rzeczowe Projektu będzie Urząd
      Gminy;
    · realizacja Projektu będzie służyła wykonywaniu czynności wskazanych powyżej w
      punktach A, B, C i D;
    · Gmina nie będzie w stanie przyporządkować ponoszonych wydatków związanych z
      realizacją Projektu bezpośrednio i wyłącznie do wydatków związanych z czynnościami
      opodatkowanymi lub wyłącznie do pozostałej części wydatków Gminy,
      wykorzystywanej jednocześnie do czynności wymienionych powyżej w punktach A, B,
      C i D;
    · Gmina nie zna sposobu, aby wydatki mieszane bezpośrednio i wyłącznie
      przyporządkować odpowiednio do czynności opodatkowanych VAT, zwolnionych z VAT
      lub też do zdarzeń w ogóle niepodlegających regulacjom VAT;
    · zgodnie z dokonywanymi dotychczas kalkulacjami pre-współczynnika Urzędu w oparciu
      o przepisy ustawy o VAT oraz zgodnie z metodologią przewidzianą w Rozporządzeniu,
      wartość pre-współczynnika Urzędu nie przekraczała w ostatnich latach wartości 2%;
    · Gmina ma podstawy by zakładać, że w kolejnych latach przedmiotowy pre-współczynnik
      również nie przekroczy wartości 2%;
    · Gmina uznaje, że pre-współczynnik dla Urzędu wynosi w 0%, w efekcie czego
      konsekwentnie nie dokonuje i nie będzie dokonywać odliczenia podatku VAT w
      odniesieniu do wszelkich nabywanych towarów i usług, w stosunku do których prawo
      do odliczenia wymaga zastosowania pre-współczynnika właściwego dla Urzędu.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia kwestii, czy w odniesieniu do wydatków
    inwestycyjnych planowanych do poniesienia na realizację Projektu, z uwagi na fakt, iż

    wartość pre-współczynnika Urzędu skalkulowanego zgodnie z Rozporządzeniem nie
    będzie przekraczała 2% (po zaokrągleniu zgodnie z art. 86 ust. 2g ustawy o VAT), Gmina
    będzie uprawniona, na podstawie art. 90 ust. 10 pkt 2 w zw. z art. 86 ust. 2g ustawy o VAT,
    do przyjęcia, iż pre-współczynnik ten wynosi 0%, a zatem nie będzie Jej przysługiwało
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
    odniesieniu do wydatków inwestycyjnych zaplanowanych do poniesienia na realizację
    Projektu.
    Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na
    zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane
    towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika
    podatku VAT, w ramach działalności gospodarczej, do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Jak wyżej wskazano, odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z
    czynnościami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym
    możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami,
    które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających
    opodatkowaniu VAT. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego
    może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany
    jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z
    pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są
    wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    Podatnik w celu odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności ma obowiązek
    odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający
    z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji.
    Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy,
    przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług
    związanych z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi w ramach działalności
    gospodarczej, brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do podatku naliczonego
    związanego z zakupem towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności
    niepodlegających temu podatkowi oraz zwolnionych z opodatkowania.
    Natomiast – w świetle powołanych przepisów art. 86 ust. 2a ustawy – w sytuacji, gdy
    przypisanie nabywanych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie jest
    możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej –
    „sposób określenia proporcji”.
    W odniesieniu do wydatków ponoszonych przez Państwa w związku z realizacją Projektu,
    które – jak Państwo wskazali – będą wykorzystywane jednocześnie do czynności
    wymienionych w pkt A, B, C i D, bowiem wydatki te jednocześnie związane będą z
    czynnościami opodatkowanymi VAT (wymienionymi powyżej jako A), zwolnionymi z
    podatku (wymienionymi powyżej jako B) oraz występującymi po jej stronie zdarzeniami
    spoza zakresu VAT (wymienionymi powyżej jako C i D), powinni Państwo w pierwszej
    kolejności dokonać obliczenia podatku naliczonego przypisanego do działalności
    gospodarczej zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych
    towarów i usług do celów działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 86 ust. 2a i
    następne ustawy z uwzględnieniem przepisu § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów
    z dnia 17 grudnia 2015 r., skalkulowaną dla urzędu obsługującego jednostkę samorządu
    terytorialnego.
    W dalszej kolejności, skoro towary i usługi nabyte w związku z realizacją projektu
    grantowego, będą wykorzystywane przez Państwa do czynności opodatkowanych
    podatkiem od towarów i usług, zwolnionych od podatku od towarów i usług i
    niepodlegających opodatkowaniu, a nie mają Państwo możliwości przyporządkowania

    wydatków związanych z realizacją Projektu do poszczególnych rodzajów czynności, to są
    Państwo zobowiązani dokonać kolejnego podziału podatku naliczonego w oparciu o
    zasady wskazane w art. 90 ust. 2, 3 i następne ustawy.
    Jak wskazano wyżej, zgodnie z art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy, jeżeli proporcja nie przekroczy
    2% podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0% i nie dokonywać odliczeń
    podatku naliczonego. Zasada ta – z uwagi na treść art. 86 ust. 2g ustawy – ma również
    zastosowanie do proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy. Nie oznacza to jednak,
    że wskaźnik poniżej 2% pozbawia podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego z
    zastosowaniem wyliczonej proporcji. W powyższej sytuacji bowiem podatnik ma prawo
    wyboru, czy będzie dokonywał odliczania w oparciu o wyliczoną proporcję, czy też
    zrezygnuje z tego prawa i nie będzie odliczał podatku naliczonego.
    W świetle przytoczonych przepisów, jeśli wyliczona przez Państwa proporcja na podstawie
    art. 86 ust. 2a i następne ustawy oraz § 3 ust. 2 rozporządzenia nie przekroczy 2% – nie
    będzie przekraczała 2% i uznają Państwo, że wynosi ona 0%, to będą Państwo mogli
    zrezygnować z prawa do odliczenia podatku VAT w odniesieniu do wydatków
    inwestycyjnych na realizację Projektu.
    Podsumowanie
    Na podstawie art. 86 ust. 2a ustawy oraz przepisów rozporządzenia – co do zasady –
    Gminie przysługuje prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego od wydatków
    inwestycyjnych planowanych do poniesienia na realizację Projektu, w części w jakiej
    zakupione towary i usługi są związane z czynnościami opodatkowanymi VAT. Natomiast z
    uwagi na fakt, iż wartość pre-współczynnika Urzędu skalkulowanego zgodnie z
    Rozporządzeniem nie będzie przekraczała 2% (po zaokrągleniu zgodnie z art. 86 ust. 2g
    ustawy), Gmina będzie uprawniona, na podstawie art. 90 ust. 10 pkt 2 w zw. z art. 86 ust.
    2g ustawy, do przyjęcia, iż pre-współczynnik ten wynosi 0%, jak również, że nie przysługuje
    Jej prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację ww.
    Projektu.
    Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie podkreślam, że ta interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku gdy w
    toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze
      zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
      będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Maja Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.