Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-1.4011.438.2025.2.MR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-22
Teza: Skutki podatkowe umorzenia kredytu hipotecznego.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
kredyt-kredyt hipoteczny
kredyt-kredyt mieszkaniowy
potrzeby-potrzeby mieszkaniowe
pożyczka-umorzenie pożyczki
wierzytelność-umorzenie wierzytelności
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Pozostałe zwolnienia.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 sierpnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 7 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 17 września 2025 r. (data wpływu 23 września
    2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (zwany dalej: „Wnioskodawcą” lub „Kredytobiorcą”), polski rezydent,
    podlegający nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, zawarł w dniu 29
    sierpnia 2006 r. z X S.A. z siedzibą we A, którego następcą prawnym jest Y S.A. (dalej jako:
    „Bank”) umowę kredytu hipotecznego w walucie wymienialnej (dalej: „Umowa kredytu”).
    Bank udzielił Wnioskodawcy kredytu przeznaczonego na zaspokojenie jego własnych
    potrzeb mieszkaniowych, tj. zakup domu jednorodzinnego położonego w B. Bank wypłacił
    Kredytobiorcy 132.728,91 CHF w formie bezgotówkowej, co stanowiło równowartość
    325.584,01 PLN. Na dzień poprzedzający złożenie oferty ugodowej, zadłużenie
    Kredytobiorcy z tytułu niespłaconego kredytu wynosiło wraz z odsetkami 24.873,66 CHF,
    co po przeliczeniu na PLN po kursie średnim Narodowego Banku Polskiego według Tabeli
    kursów średnich walut obcych z dnia 15 maja 2025 r. wynosi 112.443,87 PLN.
    Kredytobiorca nie wystąpił przeciwko Bankowi z pozwem o ustalenie nieważności Umowy
    kredytu ani o zapłatę, aktualnie więc nie toczy się żadne postępowanie sądowe związane z
    Umową kredytu.
    Na dzień 28 lipca 2025 r., łącznie z tytułu wykonywania Umowy kredytu Kredytobiorca
    wpłacił na rzecz Banku kwotę 433.278,65 PLN, przy udostępnionej mu kwocie kapitału w
    wysokości 325.584,01 PLN. Spowodowało to, że po stronie Kredytobiorcy powstała
    nadpłata ponad udostępniony mu kapitał w wysokości 107.694,64 PLN.
    W toku postępowania sądowego Bank przedstawił Kredytobiorcy propozycję ugody
    pozasądowej („Ugoda”), zakładającej, że strony potwierdzają, że Umowa była ważna, że
    dochodzi do jej wygaśnięcia, po rozliczeniu według następujących zasad:
    1. Za podstawę rozliczenia Umowy kredytu (...) Strony przyznają, że:
    • kredyt pozostający do spłaty zostanie przewalutowany na PLN oraz
    • całość aktualnego zadłużenia z tytułu kredytu po przewalutowaniu zostanie umorzona
      oraz
    • bank dokona wypłaty na rzecz Kredytobiorcy.
    2. Szacunkowe skutki finansowe dla Kredytobiorcy po zawarciu ugody:
    • kwota aktualnego zadłużenia na dzień wydania propozycji: 24.873,66 CHF,
    • kwota do umorzenia: 112.443,87 PLN,
    • wysokość wypłaty na rzecz Kredytobiorcy 102.500,00 PLN.
    Wnioskodawca podkreśla, że chodzi o ugodę pozasądową, która nie została jeszcze
    podpisana. Dokładna kwota umorzenia będzie wynikała z oznaczonego w Ugodzie kursu
    NBP wymiany PLN-CHF z dnia poprzedzającego podpisanie Ugody, wskazać jednak należy,
    że kwoty te będą różniły się nieznacznie od kwot wskazanych w niniejszym wniosku.
    Wnioskodawca nie ma wpływu na treść pozostałych postanowień zawartych w Ugodzie.
    W treści Ugody Bank informuje Kredytobiorców, że:
    „1. Podatek od umorzenia:
    Możesz skorzystać z możliwości zaniechania poboru podatku dochodowego zgodnie z
    rozporządzeniem Ministra Finansów, jeśli spełnisz poniższe warunki:
    I. Wierzytelność umorzona zgodnie z Ugodą wynika z tytułu kredytu mieszkaniowego
      zaciągniętego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej i zabezpieczonego
      hipotecznie, udzielonego przed 15 stycznia 2015 r.

    II. Zabezpieczenie w postaci hipoteki ustanowiono na nieruchomości lub udziale w
      nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
      prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale
      w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
      lub udziale w takim prawie.
    III. Do dnia zawarcia umowy ugody nie skorzystałeś z zaniechania poboru podatku od kwot
      umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego/kredytów
      mieszkaniowych zabezpieczonego/zabezpieczonych hipotecznie, zaciągniętego na
      realizację innej inwestycji mieszkaniowej niż określona w umowie kredytu będącej
      przedmiotem umowy Ugody.
    Jeśli nie możesz skorzystać z ulgi, wystawimy PIT-11, który będzie zawierał informacje o
    wysokości Twojego przychodu (kwoty umorzenia).
    2. Podatek od wypłaty dodatkowych środków:
    Kwota jaką wypłacimy Tobie, a która wynika z rozliczenia kredytu stanowi Twój przychód.
    W tym przypadku wystawimy PIT-11”.
    Istotą wątpliwości Wnioskodawcy jest to, czy Kwota wypłaty na rzecz Kredytobiorcy, którą
    Kredytobiorca otrzyma od Banku, bez względu na to jaka będzie jej docelowa wysokość
    będzie podlegała opodatkowaniu. Wnioskodawca ma wątpliwości co do skutków
    podatkowych ww. sposobu rozliczenia Stron, w szczególności ma wątpliwość co do
    skutków podatkowych otrzymania Kwoty wypłaty, dlatego składa niniejszy wniosek, aby w
    zależności od stanowiska organu podatkowego, podjąć decyzję co do zawarcia Ugody.
    Wnioskodawca oświadcza, że:
    - kredyt z Umowy został zaciągnięty na własne potrzeby mieszkaniowe i na ten cel został
      przeznaczony w całości, tj. 100%;
    - kredyt został zabezpieczony w postaci hipoteki kaucyjnej i zwykłej na kredytowanej
      nieruchomości;
    - nie korzystał z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
      kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w niniejszym
      wniosku inwestycji.
    Uzupełnienie
    Kwota 102 500,00 stanowić będzie kwotę dodatkową z tytułu wzajemnego rozliczenia
    stron. Strony dokonają zatem dwóch czynności: po pierwsze, umorzenia pozostałego
    salda kredytu, a następnie Bank zwróci Kredytobiorcy kwotę, która stanowi nadwyżkę
    ponad wpłacony kapitał. Wskazać należy, że na dzień 28 lipca 2025 r., łącznie z tytułu
    wykonywania Umowy kredytu Kredytobiorca wpłacił na rzecz Banku kwotę 433.278,65
    PLN, przy udostępnionej mu kwocie kapitału w wysokości 325.584,01 PLN. Spowodowało
    to, że po stronie Kredytobiorcy powstała nadpłata ponad udostępniony mu kapitał w
    wysokości 107.694,64 PLN. Dodatkowa kwota 102 500,00 zł będzie stanowiła zwrot
    środków, którymi wcześniej Kredytobiorca już dysponował, a co za tym idzie nie będzie
    stanowiła przychodu dla Kredytobiorcy.
    Na kwotę zadłużenia, która zostanie umorzona w wyniku zawarcia ugody składa się kwota
    aktualnego zadłużenia kredytu, która zostanie przeliczona po średnim kursie walut obcych
    ogłoszonym przez NBP (Kredytobiorca nie otrzymał na etapie propozycji doprecyzowania,
    czy kurs średni NBP zostanie uwzględniony z dnia przed zawarciem ugody, czy z dnia
    zawarcia ugody). Na dzień 15 maja 2024 r. aktualna kwota zadłużenia wynosiła: 24 873,66
    CHF, co w przeliczeniu na PLN po średnim kursie CHF według NBP na ostatni dzień
    roboczy poprzedzający wydanie propozycji ugody, stanowiło: 112 443,87 PLN.
    Pytania

    1. Czy do uzyskanego przez Wnioskodawcę przychodu związanego z umorzeniem części
      wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego zastosowanie znajdzie zaniechanie
      poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia
      Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania podatku
      dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
      hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, a zatem Wnioskodawca nie będzie
      zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od uzyskanego
      przychodu?
    2. Czy Kwota wypłaty, którą Bank ma wypłacić Wnioskodawcy będzie stanowiła po stronie
      Wnioskodawcy przychód?
    3. Jeśli stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ww. pytania nr 2 jest nieprawidłowe, to
      Wnioskodawca zadaje pytanie, czy Kwota wypłaty będzie objęta zaniechaniem poboru
      podatku, o którym mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r.
      w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
      (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe?
    Pana stanowisko w sprawie
    Stanowisko Wnioskodawcy odnośne do pytania nr 1:
    Kwota umorzonego zobowiązania po stronie Wnioskodawcy będzie objęta zaniechaniem
    poboru podatku określonym w rozporządzeniu Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    UZASADNIENIE
    Zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz.U. z 2024 r.
    poz. 102):
    1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
    1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
      przypadku gdy:
        a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
        inwestycji mieszkaniowej, oraz
        b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
        mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
        mieszkaniowej;
    2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
      udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do
      waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego
      oprocentowania.
    2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
        1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
        2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
        3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.

    4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
      określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.), zaniechanie,
      o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
      wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty
      zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    5. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub
      gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego.
    6. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
      inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
        1) jednego gospodarstwa domowego albo
        2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043).
    6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
      gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
      albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
      osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
    7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby
      fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
      zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia:
    Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć
    kredyt, który został:
    1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega
      nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady
      funkcjonowania takich podmiotów, oraz
    2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
      nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
      prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale
      w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
      lub udziale w takim prawie, oraz
    3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca
      1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust.
      25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
    poniesione na:
    b) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,

    c) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
      takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
    d) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub
      udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie,
      jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na
      grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    e) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    f) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego
      pomieszczenia niemieszkalnego
    – położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie
    następujące przesłanki:
    1. kredyt był zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej – warunek ten
      został spełniony przez Wnioskodawcę;
    2. kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw – umowa kredytu została zawarta
      29 sierpnia 2006 r.;
    3. kredyt był zabezpieczony hipotecznie – tak, kredyt został wpisany do księgi wieczystej
      nieruchomości objętej umową kredytową;
    4. kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego
      kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie – Wnioskodawca
      nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu na własne
      cele mieszkaniowe zabezpieczone hipotecznie.
    W związku z powyższym, uznać należy, że Wnioskodawca spełnia wszelkie warunki
    pozwalające mu na skorzystanie z zaniechania poboru podatku.
    Stanowisko Wnioskodawcy odnośnie do pytania nr 2:
    Kwota wypłaty nie stanowi przychodu Wnioskodawcy.
    UZASADNIENIE
    Pojęcie przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 w zw. z art. 1 w zw. z art. 9 ust. 1 w zw. z art.
    11 ust. 1 PIT wiąże się z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością
    wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 PIT mogą być tylko takie
    świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego.
    Kwota wypłaty obejmuje zwrot środków pieniężnych, które Wnioskodawca wcześniej
    wpłacił Bankowi w trakcie trwania umowy kredytu. W ocenie Wnioskodawcy dochodzi
    wówczas do powrotu w tym zakresie do wcześniej istniejącego stanu posiadania.
    Kredytobiorca nie otrzyma niczego, czego wcześniej sam nie posiadał. Nie dojdzie zatem
    do przysporzenia w majątku Wnioskodawcy. Nie będzie przychodu po stronie
    Wnioskodawcy.
    Podsumowując, Wnioskodawca otrzyma świadczenie będące ekwiwalentem wydatków,
    które były uprzednio poniesione z jego własnych środków. Kwota wypłaty otrzymana na

    podstawie ugody z bankiem nie spowoduje więc faktycznego przyrostu w majątku
    Wnioskodawcy. Wypłata ta jest dla Wnioskodawcy neutralna podatkowo.
    Stanowisko Wnioskodawcy odnośnie do pytania nr 3 pominięto.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W świetle art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł
    przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów są:
      - inne źródła.
    Stosownie do treści art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. W związku z tym każde
    świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii
    przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww.
    ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.

    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww.
    ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Stosownie natomiast do treści art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.
    j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071):
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego
    istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie,
    celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie,
    strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym
    elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w
    orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie
    tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku
    prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.
    Kwestia zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonych wierzytelności – które to
    umorzenie ma miejsce od 1 stycznia 2022 r. do 31 grudnia 2026 r. – została uregulowana
    w § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania
    poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
    kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze
    zm.):
    Zgodnie z § 1 ust. 1 tego rozporządzenia:
      Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
        1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
          a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
            mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego -
            gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
            inwestycji mieszkaniowej, oraz
          b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
            korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
            wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
            innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
        2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.

    Na gruncie § 1 ust. 2 rozporządzenia:
      Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
        1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
        2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
        3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
    Zgodnie z § 1 ust. 3 rozporządzenia:
      W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
      określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.), zaniechanie,
      o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
      wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty
      zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    Stosownie do § 1 ust. 4 rozporządzenia:
      W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub
      gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego.
    Według § 1 ust. 5 rozporządzenia:
      Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
      inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
        1) jednego gospodarstwa domowego albo
        2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
    Stosownie do § 1 ust. 6 rozporządzenia:
      Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
      gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
      albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
      osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
    W myśl § 1 ust. 7 rozporządzenia:
      W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby
      fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
      zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z § 3 ust. 1 rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
        1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz

        2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
        3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl § 4 ww. rozporządzenia:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2 ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
      uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
        udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
        e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
        – położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
        należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
        Szwajcarskiej.
    Z powołanych przepisów wynika, że zaniechanie poboru podatku znajduje zastosowanie
    do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na
    własne cele mieszkaniowe (wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych) i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych
    przed 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na
    podstawie odrębnych ustaw, w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy
    hipotecznego kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od
    kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
    realizację innej inwestycji mieszkaniowej.
    W przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
    określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

    zaniechanie obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w
    jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25
    pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    Prawo do zaniechania poboru podatku jest wyjątkiem od zasady powszechności
    opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających to prawo należy
    stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie przepisów.
    Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie
    następujące przesłanki:
    · kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;
    · kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot uprawniony do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
    · kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
    · kredytobiorca nie korzystał wcześniej z zaniechania poboru podatku od kwot
      umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego z tytułu
      innego kredytu na cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że w 2006 roku zawarł umowę kredytu hipotecznego w
    walucie wymienialnej. Bank udzielił Panu kredytu przeznaczonego na zaspokojenie jego
    własnych potrzeb mieszkaniowych, tj. zakup domu jednorodzinnego położonego w B.
    Bank wypłacił 132.728,91 CHF w formie bezgotówkowej, co stanowiło równowartość
    325.584,01 PLN. Na dzień poprzedzający złożenie oferty ugodowej, zadłużenie
    Kredytobiorcy z tytułu niespłaconego kredytu wynosiło wraz z odsetkami 24.873,66 CHF,
    co po przeliczeniu na PLN po kursie średnim Narodowego Banku Polskiego według Tabeli
    kursów średnich walut obcych z dnia 15 maja 2025 r. wynosi 112.443,87 PLN.
    Wskazał Pan, że na dzień 28 lipca 2025 r. łącznie z tytułu wykonywania Umowy kredytu
    wpłacił na rzecz Banku kwotę 433.278,65 PLN, przy udostępnionej Panu kwocie kapitału w
    wysokości 325.584,01 PLN. Spowodowało to, że po Pana stronie powstała nadpłata ponad
    udostępniony kapitał w wysokości 107.694,64 PLN.
    Bank przedstawił Panu propozycję ugody pozasądowej zakładającej, że strony
    potwierdzają, że Umowa była ważna, że dochodzi do jej wygaśnięcia, po rozliczeniu
    według następujących zasad:
    • kredyt pozostający do spłaty zostanie przewalutowany na PLN oraz
    • całość aktualnego zadłużenia z tytułu kredytu po przewalutowaniu zostanie umorzona
      oraz
    • bank dokona wypłaty na rzecz Kredytobiorcy.
    Szacunkowe skutki finansowe dla Pana po zawarciu ugody:
    • kwota aktualnego zadłużenia na dzień wydania propozycji: 24.873,66 CHF,
    • kwota do umorzenia: 112.443,87 PLN,
    • wysokość wypłaty na rzecz Kredytobiorcy 102.500,00 PLN.
    Podkreślił Pan, że chodzi o ugodę pozasądową, która nie została jeszcze podpisana.
    Dokładna kwota umorzenia będzie wynikała z oznaczonego w Ugodzie kursu NBP
    wymiany PLN-CHF z dnia poprzedzającego podpisanie Ugody.
    Ponadto oświadczył Pan, że kredyt z Umowy został zaciągnięty na własne potrzeby
    mieszkaniowe i na ten cel został przeznaczony w całości, tj. 100%. Kredyt został
    zabezpieczony w postaci hipoteki kaucyjnej i zwykłej na kredytowanej nieruchomości. Nie

    Pan korzystał z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w niniejszym
    wniosku inwestycji.
    Wskazał Pan, że kwota 102 500,00 zł stanowić będzie kwotę dodatkową z tytułu
    wzajemnego rozliczenia stron. Strony ugody dokonają zatem dwóch czynności: po
    pierwsze, umorzenia pozostałego salda kredytu, a następnie bank zwróci Panu kwotę,
    która stanowi nadwyżkę ponad wpłacony kapitał. Dodatkowa kwota 102 500,00 zł będzie
    stanowiła zwrot środków, którymi wcześniej Pan już dysponował, a co za tym idzie nie
    będzie stanowiła dla Pana przychodu.
    Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie oraz obowiązujące w tym zakresie
    przepisy prawa stwierdzić należy, że wartość umorzonej części kredytu na podstawie
    zawartej ugody z bankiem będzie stanowić dla Pana przychód z tytułu nieodpłatnych
    świadczeń w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    kwalifikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w odniesieniu do którego
    zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na
    podstawie cytowanego rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. Tym
    samym nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego z tego tytułu.
    Przechodząc do skutków podatkowych otrzymania od banku kwoty zwrotu, należy
    ponownie wskazać, że – co do zasady – za przychody podatkowe uznaje się takie
    świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, które nie mają
    charakteru zwrotnego. Jak wynika z okoliczności sprawy, kwota, która zostanie wypłacona
    przez bank (wskazana na chwilę obecną kwota 102 500,00 zł), mieścić się będzie w kwocie
    nadwyżki ponad wpłacony kapitał, czyli będzie zwrotem już wpłaconych przez Pana
    środków, a nie dodatkowym przysporzeniem finansowym.
    Wobec tego, opisane świadczenie pieniężne nie spowoduje uzyskania przysporzenia
    majątkowego, tj. faktycznego przyrostu majątku. Otrzymana kwota będzie stanowić zwrot
    własnych pieniędzy, które wpłacił Pan wcześniej do banku w ramach spłaty kredytu (z
    uwzględnieniem wartości udostępnionego kredytu). Zatem skoro – jak wynika z
    przedstawionych okoliczności sprawy – powstała nadpłata ponad udostępniony Panu
    kapitał, to dodatkowa kwota (na chwilę obecną kwota 102 500,00 zł), stanowiąca znaczą
    część tej nadpłaty, będzie stanowiła zwrot środków, którymi wcześniej Pan już
    dysponował. Tym samym, z tego tytułu nie powstanie przychód w rozumieniu w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wypłata ta
    będzie neutralna podatkowo, zatem nie powstanie obowiązek jej rozliczenia dla celów
    podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Jednocześnie tut. organ informuję, że nie rozstrzyga kwestii objętej sformułowanym
    warunkowo pytaniem nr 3, gdyż oczekiwał Pan na nie odpowiedzi wyłącznie w sytuacji,
    gdyby kwota wypłaty przez bank, o której mowa w pytaniu nr 2 stanowiła przychód po
    Pana stronie.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja wydana została przy założeniu, że zaciągnięty kredyt w całości
    został przeznaczony/wydatkowany na zakup domu jednorodzinnego, a kwota
    umorzonego kredytu przez bank nie obejmowała innych wydatków niż określone w art. 21
    ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. dodatkowych opłat,
    ubezpieczenia).

    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez
    wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    interpretacja traci swoją aktualność.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni
    się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.