Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-635/13-3/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-10-08
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego oraz obowiązku dokonania ewentualnej korekty deklaracji VAT.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu; deklaracje; deklaracje-deklaracja korygująca; działalność; działalność-działalność gospodarcza; dzierżawa; faktura; faktura-faktura zaliczkowa; korekta; korekta-korekta podatku; lokal; lokal-lokal użytkowy; małżeństwo; małżonek; najem; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek od towarów i usług; podatnik-podatnik czynny; przeznaczenie-zmiana przeznaczenia; wspólność-wspólność majątkowa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z 4 lipca 2013 r. (data wpływu 8 lipca 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego oraz obowiązku dokonania ewentualnej korekty deklaracji VAT – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 lipca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego oraz obowiązku dokonania ewentualnej korekty deklaracji VAT.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi indywidualną działalność gospodarczą pod nazwą „A”. Główny profil działalności obejmuje od grudnia 2010 r. wynajem i dzierżawę pozostałych maszyn i urządzeń oraz dóbr materialnych, gdzie indziej niesklasyfikowane. Ponadto prowadzona jest również działalność deweloperska polegająca na budowie domów mieszkalnych z przeznaczeniem do sprzedaży. Wcześniej Wnioskodawca nie zajmował się najmem w ramach działalności gospodarczej. Głównym profilem działalności była produkcja materiałów budowlanych. Wnioskodawca ewidencjonuje dokumentację dotyczącą prowadzonej działalności gospodarczej w księgach rachunkowych w oparciu o ustawę o rachunkowości.

Oprócz działalności gospodarczej Wnioskodawca osiąga od 2006 r. przychody z najmu mieszkań prywatnych na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych aktualnie opodatkowaną w formie ryczałtu ewidencjonowanego.

Ponadto Wnioskodawca posiada udziały w firmie „B” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością”, w której jest również zatrudniony na Umowę o Pracę.

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT. W składanych w okresach miesięcznych deklaracjach VAT w pozycjach dotyczących podstawy opodatkowania Wnioskodawca wyszczególnia podlegające opodatkowaniu dochody osiągane z działalności gospodarczej oraz dochody z najmu mieszkań prywatnych.

Wnioskodawca pozostaje w związku małżeńskim w którym obowiązuje ustawowa wspólność majątkowa. Małżonka Wnioskodawcy nie prowadzi działalności gospodarczej.

Wnioskodawca wraz z współmałżonką dnia 24 października 2012 r. podpisali Przedwstępną Umowę Sprzedaży w formie aktu notarialnego na zakup trzech lokali niemieszkalnych będących w trakcie budowy. Cena każdego lokalu obejmuje komórkę lokatorską i miejsce postojowe w garażu podziemnym.

W powyższym akcie notarialnym zawarto oświadczenie Wnioskodawcy i współmałżonki, że nabycia powyższego dokonują:

*   do majątku objętego wspólnością ustawową majątkową małżeńską
*   w związku z i na potrzeby prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej pod nazwą: „A”.

Celem nabycia powyższych nieruchomości było osiągnięcie w przyszłości korzyści ekonomicznych wynikających z przyrostu wartości nieruchomości oraz czerpanie innych pożytków np. z dzierżawy. Nieruchomości miały więc posłużyć do przyszłej sprzedaży opodatkowanej.

Wnioskodawca w październiku 2012 r. wpłacił zadatek na poczet zakupu wyżej opisanych nieruchomości, ponadto okresowo wpłaca zaliczki. Zarówno zadatek jak i zaliczki dokumentowane są otrzymanymi od Sprzedawcy fakturami w których „A” widnieje jako nabywca, oraz w których wykazany jest 23% podatek VAT. Wnioskodawca ewidencjonuje otrzymane faktury zaliczkowe potwierdzające wpłacony zadatek i zaliczki w księgach rachunkowych i odlicza VAT wykazany w fakturach, w deklaracjach VAT-7 w miesiącu otrzymania faktury potwierdzającej wpłatę.

Zakup wyżej opisanych lokali niemieszkalnych nastąpi na postawie Umowy Sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego, po otrzymaniu przez Sprzedawcę wszystkich pozwoleń na użytkowanie co jest planowane do końca 2013 r.

Obecnie Wnioskodawca zamierza stopniowo ograniczać prowadzenie działalności gospodarczej poprzez wyprzedaż majątku aż do całkowitej likwidacji prowadzonej działalności z tym, że nie wiadomo w jakim okresie to nastąpi.

Wnioskodawca zastanawia się nad zmianą przeznaczenia nieruchomości które zamierza zakupić. Planuje w akcie notarialnym przenoszącym własność opisanych wyżej nieruchomości na podstawie Umowy Sprzedaży, który ma zostać zawarty pod koniec 2013 r., zmienić treść dotyczącą nabywcy (w porównaniu do Umowy Przedwstępnej sprzedaży) w taki sposób aby nieruchomości zostały nabyte w ramach współwłasności małżeńskiej na cele prywatne, tzn. niezwiązane z działalnością gospodarczą.

Zamierza także wyksięgować zapisy dotyczące faktur zaliczkowych z ksiąg rachunkowych związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Wnioskodawca po zakupie nieruchomości na cele prywatne, planuje wykorzystać powyższe nieruchomości niemieszkalne do celów osiągania dochodów z dzierżawy i dochody z tego tytułu opodatkowywać jako odrębne źródło przychodów na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przyszłe umowy dzierżawy będą podpisywane tylko przez Wnioskodawcę. Powyższe nieruchomości posłużyłyby zatem również do celów przyszłej sprzedaży opodatkowanej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca nie będzie musiał korygować deklaracji VAT związanych z odliczeniem VAT z faktur zaliczkowych, tj. czy zachowa prawo do odliczenia całości VAT z faktur zaliczkowych dotyczących zakupu powyższych nieruchomości w dacie otrzymania faktury potwierdzającej przekazanie zaliczki. Czy może w całości odliczyć VAT z faktury końcowej?

Zdaniem Wnioskodawcy, zachowuje on prawo do odliczenia całości VAT z faktur zaliczkowych na zakup powyższych nieruchomości, tj. nie musi korygować deklaracji VAT z których odliczył VAT naliczony wynikający z faktur zaliczkowych a także może odliczyć VAT z faktury końcowej w całości.

W art. 86 ust. 1 u.p.t.u. postanowiono, że w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z zastrzeżeniem art. 114 (dotyczącego usług taksówek), art. 119 ust. 4 (dotyczącego usług dla bezpośredniej korzyści turysty), art. 120 ust. 17 i 19 (dotyczącego dzieł sztuki i przedmiotów kolekcjonerskich) oraz art. 124 (dotyczącego podatników wykonujących czynności zwolnione).

Ponadto w przypadku wynajmowania nieruchomości będącej współwłasnością małżeńską przyjmuje się, że podatnikiem jest ten z małżonków, który dokonał czynności prawnej, czyli który podpisał umowę najmu – tak uznał Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 9 września 2011 r., nr IPPP3/443-839/11-2/SM:

„(\`(...)\`) Jeżeli przedmiotem najmu jest rzecz stanowiąca majątek wspólny małżonków, to podatnikiem podatku od towarów i usług, w okolicznościach wskazanych w art. 15 ustawy (o VAT - przyp. red.), będzie ten małżonek, który dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu, czyli ten, który dokonuje wynajmu we własnym imieniu (jest stroną czynności prawnej). Natomiast jeżeli małżonkowie dokonali czynności wspólnie, to każdy z nich z osobna jest podatnikiem podatku od towarów i usług. (\`(...)\`)”.

Dla powyższej kwalifikacji podmiotu zobowiązanego do rozliczania VAT od najmu nie ma znaczenia, który z małżonków rozlicza przychody z najmu prywatnego dla celów podatku dochodowego (choć zazwyczaj jest to ta sama osoba). Potwierdził to Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z 30 czerwca 2010 r., nr ITPP1/443-362/10/AT.

Skoro Wnioskodawca będzie podpisywał przyszłe Umowy dzierżawy nieruchomości, to Wnioskodawca będzie zobowiązany do rozliczania VAT należnego z tytułu dzierżawy, a więc nieruchomość posłuży do wykonywania czynności opodatkowanych Wnioskodawcy. Zatem Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia VAT z całości faktur dotyczących zakupu powyższych nieruchomości, tj. z faktur zaliczkowych i końcowych.

Jak wyjaśnił Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z dnia 24 stycznia 2011 r., nr ITPP2/443-1143/10/AP, fakt, że w rozumieniu cywilistycznym nieruchomość należy do majątku wspólnego małżonków, nie ogranicza prawa do odliczenia przez podatnika VAT (jednego z małżonków) podatku naliczonego przy zakupie. Posiadanie tego prawa uwarunkowane jest bowiem jedynie tym, aby odliczenia dokonywał czynny podatnik podatku VAT oraz istniał bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonywaną działalnością opodatkowaną.

Sytuacja Wnioskodawcy nie zmieni się więc pod względem przepisów VAT. W przypadku, w którym wpłacał zaliczki na cele związane z działalnością gospodarczą służącą sprzedaży opodatkowanej miał prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur dokumentujących wpłacone zaliczki, jak również w sytuacji gdy nieruchomość posłuży dzierżawie w ramach najmu prywatnego tj. również sprzedaży opodatkowanej – będzie miał prawo do odliczenia VAT z faktur dokumentujących wpłaty zaliczek i jej zakup. Wnioskodawca zatem nie zmienia przeznaczenia nieruchomości w rozumieniu przepisów VAT. Zakup nieruchomości w obydwu przypadkach posłuży sprzedaży opodatkowanej Wnioskodawcy w związku z czym nie musi dokonywać korekt deklaracji VAT, ponieważ będzie miał prawo do pełnego odliczenia VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,

– z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W oparciu o art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast stosownie do treści art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Wskazać należy, że ustawa o podatku od towarów i usług nie wymienia małżonków jako odrębnej kategorii podatników. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Należy zauważyć, że żaden z przepisów ustawy nie zabrania małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność majątkowa.

W świetle art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz.U. z 2012 r., poz. 788 ze zm.), z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Zatem istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).

Zgodnie z brzmieniem art. 36 § 1 oraz § 2 cyt. ustawy, oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających majątek wspólny. Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym czynności zmierzające do zachowania tego majątku.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi indywidualną działalność gospodarczą. Główny profil działalności obejmuje od grudnia 2010 r. wynajem i dzierżawę pozostałych maszyn i urządzeń oraz dóbr materialnych, gdzie indziej niesklasyfikowane. Ponadto prowadzona jest również działalność deweloperska polegająca na budowie domów mieszkalnych z przeznaczeniem do sprzedaży. Wcześniej Wnioskodawca nie zajmował się najmem w ramach działalności gospodarczej. Głównym profilem działalności była produkcja materiałów budowlanych. Wnioskodawca ewidencjonuje dokumentację dotyczącą prowadzonej działalności gospodarczej w księgach rachunkowych w oparciu o ustawę o rachunkowości.

Oprócz działalności gospodarczej Wnioskodawca osiąga od 2006 r. przychody z najmu mieszkań prywatnych na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych aktualnie opodatkowaną w formie ryczałtu ewidencjonowanego.

Ponadto Wnioskodawca posiada udziały w firmie „B” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością”, w której jest również zatrudniony na Umowę o Pracę.

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT. W składanych w okresach miesięcznych deklaracjach VAT w pozycjach dotyczących podstawy opodatkowania Wnioskodawca wyszczególnia podlegające opodatkowaniu dochody osiągane z działalności gospodarczej oraz dochody z najmu mieszkań prywatnych.

Wnioskodawca pozostaje w związku małżeńskim w którym obowiązuje ustawowa wspólność majątkowa. Małżonka Wnioskodawcy nie prowadzi działalności gospodarczej.

Wnioskodawca wraz z współmałżonką dnia 24 października 2012 r. podpisali Przedwstępną Umowę Sprzedaży w formie aktu notarialnego na zakup trzech lokali niemieszkalnych będących w trakcie budowy. Cena każdego lokalu obejmuje komórkę lokatorską i miejsce postojowe w garażu podziemnym.

W powyższym akcie notarialnym zawarto oświadczenie Wnioskodawcy i współmałżonki, że nabycia powyższego dokonują:

*   do majątku objętego wspólnością ustawową majątkową małżeńską,
*   w związku z i na potrzeby prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej pod nazwą: „A”.

Celem nabycia powyższych nieruchomości było osiągnięcie w przyszłości korzyści ekonomicznych wynikających z przyrostu wartości nieruchomości oraz czerpanie innych pożytków np. z dzierżawy. Nieruchomości miały więc posłużyć do przyszłej sprzedaży opodatkowanej.

Wnioskodawca w październiku 2012 r. wpłacił zadatek na poczet zakupu wyżej opisanych nieruchomości, ponadto okresowo wpłaca zaliczki. Zarówno zadatek jak i zaliczki dokumentowane są otrzymanymi od Sprzedawcy fakturami w których „A” widnieje jako nabywca, oraz w których wykazany jest 23% podatek VAT. Wnioskodawca ewidencjonuje otrzymane faktury zaliczkowe potwierdzające wpłacony zadatek i zaliczki w księgach rachunkowych i odlicza VAT wykazany w fakturach, w deklaracjach VAT-7 w miesiącu otrzymania faktury potwierdzającej wpłatę.

Zakup wyżej opisanych lokali niemieszkalnych nastąpi na postawie Umowy Sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego, po otrzymaniu przez Sprzedawcę wszystkich pozwoleń na użytkowanie co jest planowane do końca 2013 r.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez podatnika podatku VAT do wykonywania czynności opodatkowanych.

Stosownie do treści art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Najem jest umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną; odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.

Z kolei jak wynika z art. 693 § 1, przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.

Nadmienić należy, że według art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, stosownie do przepisu art. 7 ust. 1 ustawy, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast świadczenie usług, w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, to każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.

Zatem najem (dzierżawa) stanowi usługę, o której mowa w ww. art. 8 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jak stanowi art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy, zwalnia się od podatku usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe.

Zatem, ze zwolnienia od podatku od towarów i usług korzysta wyłącznie świadczenie usług wynajmu nieruchomości na cele mieszkalne. Zastosowanie zwolnienia jest więc uzależnione od spełnienia przesłanek obiektywnych dotyczących charakteru wynajmowanego lokalu (lokal mieszkalny) oraz subiektywnych dotyczących przeznaczenia wynajmowanego lokalu (cel mieszkaniowy).

Wobec powyższego, zwolnione od podatku od towarów i usług są usługi w zakresie wynajmowania i dzierżawienia nieruchomości o charakterze mieszkalnym na własny rachunek, natomiast usługi w zakresie wynajmowania lub dzierżawienia nieruchomości o charakterze niemieszkalnym opodatkowane są stawką podatku w wysokości 23%.

W przypadku zawarcia umów najmu majątku objętego wspólnością majątkową małżeńską tylko przez jednego z małżonków (Wnioskodawcę), podatnikiem VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy będzie ten z małżonków, który dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu, tj. w przedmiotowej sprawie Zainteresowany. Tym samym Wnioskodawca będzie zobowiązany do opodatkowywania całości obrotu uzyskanego z tytułu przedmiotowego najmu (dzierżawy).

Biorąc po uwagę analizę powołanych przepisów prawa stwierdzić należy, że w przypadku, gdy małżonkowie pozostają we współwłasności małżeńskiej i nabywają dobro inwestycyjne, które jest używane w sposób wyłączny do celów prowadzonej działalności gospodarczej przez jednego z małżonków będących współwłaścicielami, to osoba ta korzysta z prawa do odliczenia całości podatku naliczonego, pod warunkiem, że występuje związek pomiędzy poniesionymi wydatkami, a wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

W świetle powyższego należy uznać, że w omawianej sprawie obydwa warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy zostaną spełnione, ponieważ – jak wskazał Wnioskodawca – jest on czynnym podatnikiem VAT, a lokale niemieszkalne będą wykorzystywane w związku i na potrzeby prowadzonej przez niego działalności gospodarczej (mają posłużyć do przyszłej sprzedaży opodatkowanej).

Zatem w przedstawionej we wniosku sytuacji, w związku z planowanymi czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług, Wnioskodawca będzie mógł odliczyć całość podatku wykazanego w fakturach zaliczkowych dokumentujących wpłaty zaliczek na zakup lokali niemieszkalnych przeznaczonych do działalności gospodarczej Zainteresowanego, jak również z faktury końcowej, w myśl art. 86 ust. 1 ustawy, z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z art. 88 ustawy.

Ponadto, z opisu sprawy wynika, że obecnie Wnioskodawca zamierza stopniowo ograniczać prowadzenie działalności gospodarczej poprzez wyprzedaż majątku aż do całkowitej likwidacji prowadzonej działalności z tym, że nie wiadomo w jakim okresie to nastąpi.

Wnioskodawca zastanawia się nad zmianą przeznaczenia nieruchomości które zamierza zakupić. Planuje w akcie notarialnym przenoszącym własność opisanych wyżej nieruchomości na podstawie Umowy Sprzedaży, który ma zostać zawarty pod koniec 2013 r., zmienić treść dotyczącą nabywcy (w porównaniu do Umowy Przedwstępnej sprzedaży) w taki sposób aby nieruchomości zostały nabyte w ramach współwłasności małżeńskiej na cele prywatne, tzn. niezwiązane z działalnością gospodarczą.

Zamierza także wyksięgować zapisy dotyczące faktur zaliczkowych z ksiąg rachunkowych związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Wnioskodawca po zakupie nieruchomości na cele prywatne, planuje wykorzystać powyższe nieruchomości niemieszkalne do celów osiągania dochodów z dzierżawy i dochody z tego tytułu opodatkowywać jako odrębne źródło przychodów na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przyszłe umowy dzierżawy będą podpisywane tylko przez Wnioskodawcę. Powyższe nieruchomości posłużyłyby zatem również do celów przyszłej sprzedaży opodatkowanej.

Zatem Wnioskodawca planuje nadal wykorzystywać ww. lokale niemieszkalne do wykonywania czynności opodatkowanych (będą one wydzierżawiane). Ponadto, przyszłe umowy dzierżawy będą podpisywane tylko przez Wnioskodawcę.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie nie nastąpi zmiana przeznaczenia ww. lokali niemieszkalnych. Pozostaną one nadal majątkiem przeznaczonym do dokonywania sprzedaży opodatkowanej. W konsekwencji Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku korygowania deklaracji VAT związanych z odliczeniem podatku VAT z faktur zaliczkowych, zachowując pełne prawo do odliczonego podatku naliczonego wykazanego w tych fakturach.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, że w pozostałym zakresie wniosku dotyczącym podatku od towarów i usług oraz dotyczącym podatku dochodowego od osób fizycznych zostały wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.