Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.74.2025.1.AKR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-17
Teza: Prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku VAT z tytułu wykupu samochodu z leasingu, wyłącznie w celu dalszej odsprzedaży.
Słowa kluczowe: leasing; odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia; samochód
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków związanych z pojazdami samochodowymi
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86a-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86a-ust. 12; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86a-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86a-ust. 3; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86a-ust. 4; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86a-ust. 5 ; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86a-ust. 7

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 lutego 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 10 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku VAT z tytułu wykupu
    samochodu z leasingu, wyłącznie w celu dalszej odsprzedaży.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Jest Pani czynnym podatnikiem VAT, prowadzącym działalność gospodarczą polegającą
    głównie na świadczeniu usług fizjoterapeutycznych (przeważający KOD PKD 86.95.Z –
    działalność w zakresie fizjoterapii). Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT, usługi
    fizjoterapii służące poprawie, przywracaniu, ratowaniu i zachowaniu zdrowia pacjentów są
    zwolnione z VAT. Dodatkowo od grudnia 2024 r. zajmuje się Pani sprzedażą wyrobów
    medycznych i ortopedycznych, zgodnie z poz. 13, 69 i 73 załącznika nr 3 do VAT,
    opodatkowaną stawką 8% VAT w rozumieniu ustawy z dnia 20 maja 2010 r. (pozostałe
    KODY PKD: 96.22.Z – działalność w zakresie pielęgnacji urody, 86.99.D – działalność w
    zakresie pozostałej opieki zdrowotnej, 86.96.Z – działalność w zakresie medycyny
    tradycyjnej, 68.20.Z – wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub
    dzierżawionymi, 47.75.Z – sprzedaż detaliczna kosmetyków, 47.74.Z – sprzedaż detaliczna
    wyrobów medycznych i ortopedycznych.
    W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą zawarła Pani umowę leasingu
    operacyjnego na samochód osobowy. Pojazd przez okres trwania leasingu był używany w
    50% do celów służbowych, 50% do celów prywatnych. Nie korzystała Pani z prawa do
    odliczenia VAT od leasingu ani od wydatków eksploatacyjnych na ten samochód ze
    względu na wykonywanie usług zwolnionych z VAT.
    W grudniu 2024 r. wykupiła Pani samochód z leasingu (faktura zakupu numer (...) r.) i dnia
    następnego po wykupie odsprzedała go Pani do dealera (faktura sprzedaży numer (...) z
    dnia (...) grudnia 2024 r.).
    W chwili wykupu nie wykorzystywała go Pani do działalności (stał na parkingu), tylko
    potraktowała pojazd do dalszej odsprzedaży. Sprzedaż nastąpiła kolejnego dnia po
    wykupie.

    Nadmienia Pani, iż odprzedaż, sprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie pojazdów nie
    stanowi przedmiotu jej działalności.

## Pytanie

Czy przysługuje Pani prawo odliczenia pełnej kwoty VAT z tytułu wykupu samochodu z
    leasingu, wyłącznie w celu dalszej odsprzedaży (bez konieczności prowadzenia ewidencji
    przebiegu pojazdu i złożenia VAT-26)?
    Pani stanowisko w sprawie
    Odsprzedaż samochodu była potraktowana jako sprzedaż towaru, nastąpiła dnia
    następnego po wykupie z leasingu.
    W Pani ocenie, przysługuje Pani prawo do odliczenia pełnej kwoty VAT z tytułu zakupu
    tego samochodu i tym samym potraktowania go jako sprzedaż towaru.
    Takie samo stanowisko określono w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
    z 14 czerwca 2024 r., nr 0111-KDIB3-1.4012.168.2024.1.ICZ, z której wynika przysługujące
    prawo odliczenia 100% VAT od wykupu pojazdu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Jak wynika z przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi
    czynnościami opodatkowanymi.
    Podatnik posiada prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia
    przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
    Należy wskazać, że kwestie dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego od
    wydatków związanych z pojazdami samochodowymi zostały uregulowane w art. 86a
    ustawy.
    Zgodnie z art. 86a ust. 1 ustawy:
      W przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku
      naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku:
        1) wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika;
        2) należnego z tytułu:

        a) świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 podatnikiem jest ich
          usługobiorca,
        b) dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 podatnikiem jest ich
          nabywca,
        c) wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;
        3) należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a;
        4) wynikającej z otrzymanego dokumentu celnego, deklaracji importowej w
          przypadku, o którym mowa w art. 33b, oraz z decyzji, o których mowa w art. 33
          ust. 2 i 3 oraz art. 34.
    Stosownie do treści art. 86a ust. 2 ustawy:
      Do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1,
      zalicza się wydatki dotyczące:
        1) nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich
          części składowych;
        2) używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub
          innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż
          wymienione w pkt 3;
        3) nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu,
          wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji
          tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub
          używaniem tych pojazdów.
    Zatem zgodnie z powyższymi regulacjami podatnikowi przysługuje ograniczone do 50%
    prawo do odliczenia podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z
    pojazdami samochodowymi przeznaczonymi do użytku „mieszanego”.
    Dla celów stosowania tego ograniczenia za wykorzystywanie „mieszane” należy rozumieć,
    że w odniesieniu do pojazdu wykorzystywanego w działalności gospodarczej istnieje
    możliwość jego użycia również do celów niezwiązanych z tą działalnością np. do celów
    prywatnych. Wystarczy przy tym możliwość nawet tylko jednorazowego użycia pojazdu do
    celów prywatnych, aby uznać, że pojazd może być wykorzystywany w sposób „mieszany”.
    Nie jest przy tym istotny moment, w którym użycie to ma miejsce podczas całego okresu
    użytkowania przez podatnika danego pojazdu, żeby uznać ten pojazd za wykorzystywany
    do celów „mieszanych”.
    Jednakże od wynikającej z art. 86a ust. 1 ustawy zasady przewidziano wyjątki.
    W świetle art. 86a ust. 3 ustawy:
      Przepis ust. 1 nie ma zastosowania:
        1) w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:
        a) wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
        b) konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z
          kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu
          drogowym wynika takie przeznaczenie;
        2) do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi
          towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych
          towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do
          działalności gospodarczej podatnika.
    Według art. 86a ust. 4 ustawy:

      Pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności
      gospodarczej podatnika, jeżeli:
        1) sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w
          ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony
          prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu,
          wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
        2) konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z
          działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z
          działalnością gospodarczą jest nieistotne.
    Na mocy art. 86a ust. 5 ustawy:
      Warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku
      pojazdów samochodowych:
        1) przeznaczonych wyłącznie do:
        a) odprzedaży,
        b) sprzedaży, w przypadku pojazdów wytworzonych przez podatnika,
        c) oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu
          lub innej umowy o podobnym charakterze
      – jeżeli odprzedaż, sprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów
      stanowi przedmiot działalności podatnika;
        2) w odniesieniu do których:
        a) kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych podatnik oblicza
          zgodnie z ust. 1 lub
        b) podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
          kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych.
    Użycie wyrazu „wyłącznie” w art. 86a ust. 5 ustawy, wskazuje, że zwolnienie z obowiązku
    prowadzenia ewidencji nie obejmuje sytuacji, gdy pojazdy są wykorzystywane choćby
    przejściowo – do innych celów (np. użytek prywatny, jazda próbna, użytek służbowy
    podatnika).
    Zatem w odniesieniu do pojazdu, który jest przeznaczony np. do odprzedaży, ale jest
    wykorzystywany przez podatnika także do innych celów nie może być zastosowane
    zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji.
    Zgodnie z art. 86a ust. 6 ustawy:
      Ewidencja przebiegu pojazdu jest prowadzona od dnia rozpoczęcia wykorzystywania
      pojazdu samochodowego wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika do dnia
      zakończenia wykorzystywania tego pojazdu wyłącznie do tej działalności.
    W myśl art. 86a ust. 7 ustawy:
      Ewidencja przebiegu pojazdu powinna zawierać:
        1) numer rejestracyjny pojazdu samochodowego;
        2) dzień rozpoczęcia i zakończenia prowadzenia ewidencji;
        3) stan licznika przebiegu pojazdu samochodowego na dzień rozpoczęcia
          prowadzenia ewidencji, na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na
          dzień zakończenia prowadzenia ewidencji;
        4) wpis osoby kierującej pojazdem samochodowym dotyczący każdego
          wykorzystania tego pojazdu, obejmujący:
        a) kolejny numer wpisu,

        b) datę i cel wyjazdu,
        c) opis trasy (skąd – dokąd),
        d) liczbę przejechanych kilometrów,
        e) imię i nazwisko osoby kierującej pojazdem
      – potwierdzony przez podatnika na koniec każdego okresu rozliczeniowego w
      zakresie autentyczności wpisu osoby kierującej pojazdem, jeżeli nie jest ona
      podatnikiem;
        5) liczbę przejechanych kilometrów na koniec każdego okresu rozliczeniowego
          oraz na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji.
    W art. 86a ust. 12 ustawy wskazano, że:
      Podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy
      samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu,
      mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych
      pojazdach w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
      poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami, nie później jednak niż w dniu
      przesłania ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3.
    Mając na uwadze treść cytowanych przepisów, należy stwierdzić, że z regulacji art. 86a ust.
    3 pkt 1 lit. a i art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia
    100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących wydatków
    związanych z pojazdami samochodowymi w sytuacji, gdy pojazdy te są wykorzystywane
    wyłącznie do celów prowadzenia działalności gospodarczej. Do celów pełnego odliczenia
    podatku, fakt wykorzystywania ich wyłącznie do działalności musi być rozpatrywany w
    kategoriach obiektywnych.
    Co do zasady, w celu dokonania pełnego odliczenia muszą zostać spełnione łącznie dwa
    warunki, tj. sposób wykorzystania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza w ustalonych
    przez niego zasadach ich używania, musi wykluczać ich użycie do celów prywatnych oraz
    wykluczenie użytku prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez podatnika
    dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu.
    Jednakże w art. 86a ust. 5 ustawy zostały wymienione ściśle określone sytuacje, w których
    wyłączony zostaje obowiązek prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu.
    Zgodnie z tym przepisem (art. 86a ust. 5 pkt 1 lit. a i c ), warunku prowadzenia ewidencji
    przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku pojazdów samochodowych
    przeznaczonych wyłącznie do odprzedaży oraz oddania w odpłatne używanie na
    podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze.
    Ponadto, przepis art. 86a ust. 5 pkt 1 lit. a i c ustawy ma zastosowanie, jeżeli odprzedaż i
    najem tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika.
    Trzeba jednak tu zauważyć, że użycie wyrazu „wyłącznie” w wyżej cytowanych przepisach
    wskazuje, że zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji nie obejmuje sytuacji, gdy
    pojazdy są wykorzystywane – choćby przejściowo – do innych celów.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pani czynnym podatnikiem VAT. W związku z prowadzoną
    działalnością gospodarczą zawarła Pani umowę leasingu operacyjnego na samochód
    osobowy. Pojazd przez okres trwania leasingu był używany w 50% do celów służbowych,
    50% do celów prywatnych. Nie korzystała Pani z prawa do odliczenia VAT od leasingu ani
    od wydatków eksploatacyjnych na ten samochód ze względu na wykonywanie usług
    zwolnionych z VAT.
    W grudniu 2024 r. wykupiła Pani samochód z leasingu (faktura zakupu z dnia (...) grudnia
    2024 r.) i dnia następnego po wykupie odsprzedała go Pani do dealera (faktura sprzedaży

    z dnia (...) grudnia 2024 r.). W chwili wykupu nie wykorzystywała Pani samochodu do
    działalności (stał na parkingu) tylko potraktowała pojazd do dalszej odsprzedaży. Sprzedaż
    nastąpiła kolejnego dnia po wykupie.
    Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy przysługuje Pani prawo odliczenia pełnej kwoty
    VAT z tytułu wykupu samochodu z leasingu, wyłącznie w celu dalszej odsprzedaży, bez
    konieczności prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu i złożenia VAT-26.
    W przedmiotowej sprawie istotne są przepisy art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a i art. 86a ust. 4 pkt
    1 ustawy o podatku od towarów i usług. Z treści tych regulacji wynika, że podatnik ma
    możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach
    dotyczących wydatków związanych z nabyciem pojazdów w sytuacji, gdy pojazdy te są
    wykorzystywane wyłącznie do celów prowadzenia działalności gospodarczej.
    Do celów pełnego odliczenia podatku, fakt wykorzystywania pojazdów wyłącznie do
    działalności musi być rozpatrywany w kategoriach obiektywnych. Co do zasady w celu
    dokonania pełnego odliczenia muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki, tj. sposób
    wykorzystania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza w ustalonych przez niego
    zasadach ich używania, musi wykluczać ich użycie do celów prywatnych oraz wykluczenie
    użytku prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez podatnika dla tych
    pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu.
    Powołany przepis art. 86a ust. 5 ustawy wskazuje ściśle określone sytuacje, w których
    wyłączony zostaje obowiązek prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu. W
    przedmiotowej sprawie należy wskazać na pkt 1 lit. a tej regulacji. Zgodnie z tym
    przepisem, warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w
    przypadku pojazdów samochodowych przeznaczonych wyłącznie do odprzedaży.
    Ponadto, przepis art. 86a ust. 5 pkt 1 ustawy ma zastosowanie jeżeli odprzedaż pojazdów
    stanowi przedmiot działalności podatnika.
    Aby warunki do pełnego odliczenia były spełnione to sposób wykorzystania tych
    samochodów osobowych musi być związany wyłącznie z prowadzoną działalnością
    gospodarczą. Istotne jest zadysponowanie danym samochodem. Dany samochód winien
    być przeznaczony wyłącznie do odprzedaży.
    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy
    należy stwierdzić, że w analizowanej sprawie znajdzie zastosowanie przepis art. 86a ust. 3
    pkt 1 lit. a ustawy, umożliwiający dokonanie odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego
    wynikającego z faktury VAT dokumentującej wykup tego samochodu zadysponowanego
    przez Panią do sprzedaży następnego dnia po wykupie z leasingu. W chwili wykupu nie
    wykorzystywała Pani samochodu do działalności (stał na parkingu), tylko przeznaczyła Pani
    pojazd do dalszej odsprzedaży. Sprzedaż samochodu nastąpiła kolejnego dnia po jego
    wykupie z leasingu.
    Nie ma w tym przypadku znaczenia, że przedmiotem Pani działalności nie jest odprzedaż
    samochodów. Istotne jest bowiem, w kontekście zastosowania art. 86a ust. 5 ustawy,
    faktyczne zadysponowanie konkretnym pojazdem, a nie okoliczność posiadania wpisów o
    zakresie prowadzonej działalności.
    Podsumowując, stwierdzić należy, że w sytuacji gdy odprzedaż wykupionego samochodu
    (zadysponowanego przez Panią od momentu wykupu do odprzedaży) nastąpiła
    następnego dnia po wykupie, przysługuje Pani prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku
    naliczonego z tytułu zakupu tego samochodu osobowego, na podstawie art. 86a ust. 2 pkt
    1 w związku z art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a w powiązaniu z art. 86a ust. 4 pkt 1 oraz art. 86a
    ust. 5 ustawy. W tych konkretnych okolicznościach prawo to nastąpi bez konieczności
    prowadzenia ewidencji przebiegu tego pojazdu, o której mowa w art. 86a ust. 7 ustawy
    oraz obowiązku zgłoszenia tego pojazdu do urzędu skarbowego na formularzu VAT-26 w
    rozumieniu art. 86a ust. 12 ustawy.
    Zatem, Pani stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Panią w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.