Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.111.2017.1.MR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-06-27
Teza: W zakresie opodatkowania dochodu kościelnej osoby prawnej z niegospodarczej działalności statutowej w związku z zawarciem umowy darowizny udziałów w Spółkach pomiędzy Prowincją a trzema Konwentami.
Słowa kluczowe: cel-cele statutowe; darowizna; dochód; działalność-działalność statutowa; osoba-kościelne osoby prawne; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 15 maja 2017 r. (data wpływu 22 maja 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie opodatkowania dochodu kościelnej osoby prawnej z niegospodarczej działalności statutowej w związku z zawarciem umowy darowizny udziałów w Spółkach pomiędzy Prowincją a trzema Konwentami - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 22 maja 2017 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie opodatkowania dochodu kościelnej osoby prawnej z niegospodarczej działalności statutowej w związku z zawarciem umowy darowizny udziałów w Spółkach pomiędzy Prowincją a trzema Konwentami.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawcą jest Prowincja Zakonu Szpitalnego działająca w ramach Zakonu Szpitalnego Zgodnie ze Statutem Generalnym, tj. aktem normującym wszelkie aspekty duchowe, organizacyjne i prawne Zakonu Szpitalnego z listopada 2009 roku, Zakon, Prowincje i Domy Zakonne mają własną osobowość prawną.

Dodatkowo działalność Zakonu Szpitalnego regulują Konstytucje Zakonu Szpitalnego z 1984 roku. Zakon podzielony jest na Prowincje. Do Prowincji przynależą poszczególne Domy Zakonne (Konwenty). Na czele Prowincji stoi Prowincjał. Prowincjał wraz z Zarządem prowincji z zachowaniem władzy generała Zakonu jest nadzwyczajnym organem władzy w Prowincji. W tym względzie Prowincjał wykonuje na terenie Prowincji władzę nad wspólnotami erygowanymi na obszarze Prowincji, w tym Konwentami. W Polsce Zakon Szpitalny posiada jedną Prowincję - Prowincję Zakonu Szpitalnego („Wnioskodawca”).

Prowincja Zakonu Szpitalnego - „Wnioskodawca”, posiada w Polsce 15 podlegających jej organizacyjnie Domów Zakonnych (Konwentów). Zarówno Prowincja jak i Domy Zakonne (Konwenty) posiadają zgodnie z art. 90 Statutów Generalnych osobowość prawną. Integralną częścią Prowincji - Wnioskodawcy są więc między innymi następujące Domy Zakonne (Konwenty):

*   Dom Zakonny A. (Konwent A.),
*   Dom Zakonny B.,(Konwent B.)
*   Dom Zakonny C. (Konwent C.)

Zgodnie z normami wynikającymi ze Statutów Generalnych dla promocji misji Zakonu mogą być tworzone przez Prowincje i Domy Zakonne: fundacje, organizacje pozarządowe, stowarzyszenia lub inne przewidziane prawem instytucje. W tym zakresie Domy Zakonne utworzyły trzy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, tj.:

*   „Szpital Zakonu A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością” - utworzona przez Dom Zakonny A. - stuprocentowego udziałowca, który jest integralną częścią Prowincji. Utworzenie Spółki nastąpiło na podstawie uzyskanego zezwolenia Prowincjała Prowincji dla realizacji celu związanego z charyzmatem Zakonu, zgodnie z jego Konstytucjami oraz Statutami Generalnymi, polegającym na posługiwaniu ludziom chorym i potrzebującym w tworzonych i utrzymywanych w tym celu ośrodkach, która to działalność jest działalnością charytatywno-opiekuńczą zgodnie z ustawą z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej.
*   „Szpital Zakonu B. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością” - utworzona przez Dom Zakonny B.- stuprocentowego udziałowca, który jest integralną częścią Prowincji. Utworzenie Spółki nastąpiło na podstawie uzyskanego zezwolenia Prowincjała Prowincji dla realizacji celu związanego z charyzmatem Zakonu, zgodnie z jego Konstytucjami oraz Statutami Generalnymi, polegającym na posługiwaniu ludziom chorym i potrzebującym w tworzonych i utrzymywanych w tym celu ośrodkach, która to działalność jest działalnością charytatywno-opiekuńczą zgodnie z ustawą z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej.
*   „Szpital Zakonu C. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością” - utworzona przez Dom Zakonny C. - stuprocentowego udziałowca, który jest integralną częścią Prowincji. Utworzenie Spółki nastąpiło na podstawie uzyskanego zezwolenia Prowincjała Prowincji dla realizacji celu związanego z charyzmatem Zakonu, zgodnie z jego Konstytucjami oraz Statutami Generalnymi, polegającym na posługiwaniu ludziom chorym i potrzebującym w tworzonych i utrzymywanych w tym celu ośrodkach, która to działalność jest działalnością charytatywno-opiekuńczą zgodnie z ustawą z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej.

W tym miejscu wskazać należy, że zarówno Prowincja jak i Domy Zakonne (Konwenty) posiadają osobowość prawną zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 7 i 8 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej („uspkk”).

Ponadto na podstawie art. 52 uspkk wskazane w ustawie osoby prawne mogą nabywać oraz zbywać mienie ruchome, nieruchomości oraz prawa jak też zarządzać swoim majątkiem. Dodatkowo wskazania wymaga, że zgodnie z art. 38 ust. 5 uspkk Zakony prowadzą działalność charytatywno-opiekuńczą w zakresie określanym w ich statutach lub odpowiednich aktach wewnętrznych (Statutach Generalnych i Konstytucji Zakonu).

Działalność charytatywno-opiekuńcza prowadzona jest w Polsce przez Prowincję oraz Domy Zakonne (Konwenty), albowiem: Z § 48 Statutów Generalnych wynika, że celem i zadaniem (apostolatem) Zakonu Bonifratrów jest pielęgnowanie chorych, edukacja, profilaktyka, rehabilitacja oraz kształcenie postaw społecznych wobec chorych i potrzebujących, z zachowaniem otwartości na nowe potrzeby.

Apostolat Zakonu najlepiej oddaje jego nazwa: „Zakon Szpitalny”.W § 2 Konstytucji Zakonu z 1984 r. stwierdza się m.in.: „Naszym charyzmatem w Kościele jest dar Ducha Świętego, który prowadzi do upodobnienia się do Chrystusa współczującego i miłosiernego z Ewangelii, który przeszedł przez ten świat dobrze czyniąc wszystkim i lecząc wszelkie choroby i słabości.” W Konstytucji Zakonu jako jeden z celów realizacji charyzmatu wskazano: Poczuwamy się do odpowiedzialności za powierzony nam dar szpitalnictwa, który określa tożsamość naszego Zakonu.

Dodatkowo Statut Generalny stanowi: „Instytut nasz został zatwierdzony przez Kościół jako Zakon Braci, dla służby chorym i potrzebującym.” „Poprzez ślub szpitalnictwa, przyjmujemy polecenie Chrystusa, aby służyć chorym i potrzebującym (\`(...)\`)”; „Nasz apostolat, w świetle wymagań i postępu współczesnej medycyny, opieki społecznej, badań naukowych i bioetyki nie powinien ograniczać się tylko do pielęgnowania chorych, ale powinien rozciągać się także na takie obszary jak edukacja, profilaktyka, rehabilitacja oraz kształtowaniu postaw społecznych wobec chorych i potrzebujących, z zachowaniem otwartości na nowe potrzeby.”; „Nasze dzieła apostolskie są i określają się jako katolickie ośrodki wyznaniowe.”; „Szpitalnictwo jest wyjściową i centralną wartością Zakonu, z niej wywodzą się inne, o których mowa w Statutach Generalnych i Karcie Tożsamości Zakonu.”

W ramach realizacji misji Zakonu (charyzmatu) Domy Zakonne (Konwenty) zamierzają przenieść znajdujące się w ich posiadaniu udziały w spółkach na rzecz Prowincji. Oznacza to, że: Konwent A. przeniesie 100 procent udziałów w spółce „Szpital Zakonu A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością” na rzecz Prowincji, Konwent B. przeniesie 100 procent udziałów w spółce „Szpital Zakonu B. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością” na rzecz Prowincji, Konwent C. przeniesie 100 procent udziałów w spółce „Szpital Zakonu C. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością” na rzecz Prowincji. Przeniesienie nastąpi nieodpłatnie, tj. zostaną podpisane umowy darowizny udziałów, na których zawarcie zostaną uzyskane zgody odpowiednich instytucji kościelnych (zakonnych).

Prowincja w ramach prowadzonej działalności charytatywno-opiekuńczej, zgodnej z misją Zakonu, będzie po przeniesieniu własności udziałów posiadać 100% udziałów w Spółkach. Oznacza to, że czyniąc zadość charyzmatowi, tj. prowadząc działalność charytatywno-opiekuńczą Prowincja będzie administrować udziałami w Spółkach, tak jak czyniły to uprzednio Konwenty. Nie ma bowiem wątpliwości zgodnie z postanowieniami Statutów Generalnych oraz Konstytucji Zakonu jak też przepisami uspkk, że działalność Prowincji (kościelnej osoby prawnej) oraz spółki ze stuprocentowym udziałem Prowincji lub Konwentu polegająca na prowadzeniu w ramach spółki szpitala ma charakter działalności charytatywno-opiekuńczej.

Cel przeniesienia własności udziałów (darowizna) nie ma charakteru gospodarczego, ale związany jest z podniesieniem efektywności w administrowaniu majątkiem Zakonu, w ramach realizacji charyzmatu. Jak bowiem stanowią Statuty Generalne w paragrafie 157: „Zarządzanie dobrami materialnymi Zakonu, prowincji, wspólnot i naszych dzieł apostolskich należy prowadzić z jak największą starannością, zgodnie z przepisami powszechnego prawa Kościoła, naszego własnego prawa oraz prawa cywilnego, ze świadomością, że dobra te są darem Boga, niezbędnym do naszego życia i naszej misji, a zarządzanie nimi powinno je chronić i strzec, wyrażając ubóstwo właściwe Zakonowi.”

Samo przeniesienie i dalsze administrowanie udziałami w Spółkach ma wyłącznie charakter techniczny i jest dokonywane w obrębie Prowincji Polskiej, w skład której organizacyjnie wchodzą poszczególne Konwenty i Spółki. W konsekwencji odrębną decyzją Prowincji zgodnie z przepisami uspkk dochody uzyskane z darowizny udziałów i/lub udziałów zostaną formalnie przeznaczone w roku ich uzyskania lub w roku po nim następującym na prowadzenie działalności charytatywno-opiekuńczej lub na cele kultu religijnego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy w związku z zawarciem umowy darowizny udziałów w Spółkach pomiędzy Prowincją a trzema Konwentami, Prowincja będzie mogła w zakresie otrzymanej darowizny skorzystać ze zwolnienia z opodatkowania dochodu określonego w art. 55 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, jak też art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a) ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych, jako dochodu kościelnej osoby prawnej z niegospodarczej działalności statutowej?
2.  Czy w związku z zawarciem pomiędzy Prowincją a trzema Konwentami umów darowizny udziałów w Spółkach, prowadzących i mających nadal prowadzić działalność charytatywno-opiekuńczą, Prowincja będzie mogła w zakresie otrzymanej darowizny korzystać ze zwolnienia z opodatkowania dochodu określonego w art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej? uspkk - o ile Organ uzna w zakresie Pytania numer 1, że zawarcie wspomnianych umów darowizny udziałów nie stanowi dla Prowincji niegospodarczej działalności statutowej.

Zdaniem Wnioskodawcy,

Ad. 1

Zdaniem Wnioskodawcy będzie on uprawniony do skorzystania ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych określonego w art. 55 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989r o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej („uspkk”), jak też w art. 17 ust. 1 pkt 4a lit a) ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1888 z późn. zm.; dalej: „updop”), w przypadku otrzymania darowizny stu procent udziałów w Spółkach: „Szpital Zakonu A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, „Szpital Zakonu B. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością” oraz „Szpital Zakonu C. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością” od trzech Konwentów, tj. Konwentu A., Konwentu B. oraz Konwentu C. W zakresie opodatkowania dochodu z niegospodarczej działalności kościelnej osoby prawnej, a taką jest Prowincja zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 7 uspkk, stosowne przepisy stanowią: uspkk w art. 55: - ust. 1: „Majątek i przychody kościelnych osób prawnych podlegają ogólnym przepisom podatkowym z wyjątkami określonymi w ust. 2 - 6”; - ust. 2: „Kościelne osoby prawne są zwolnione od opodatkowania z tytułu przychodów ze swojej działalności niegospodarczej. W tym zakresie osoby te nie mają obowiązku prowadzenia dokumentacji wymaganej przez przepisy o zobowiązaniach podatkowych”; updop w art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a): „wolne od podatku są dochody kościelnych osób prawnych z niegospodarczej działalności statutowej; w tym zakresie kościelne osoby prawne me mają obowiązku prowadzenia dokumentacji wymaganej przez przepisy Ordynacji podatkowej”.

Niewątpliwie Prowincja jako odrębna osoba prawna od Konwentów otrzymując w sposób nieodpłatny udziały w Spółkach od trzech Konwentów, tj. otrzymując darowizny, uzyskuje przysporzenie (przychód/dochód) w rozumieniu updop. Darowizny te, a tym samym dochód, są ściśle związane z niegospodarczą działalnością statutową rozumianą jako działalność charytatywno-opiekuńcza w formie prowadzenia szpitali w rozumieniu art. 38 - 40 uspkk. W ten sposób Prowincja realizuje cel związany z charyzmatem Zakonu, zgodnie z jego Konstytucjami oraz Statutami Generalnymi, polegający na posługiwaniu ludziom chorym i potrzebującym w tworzonych i utrzymywanych w tym celu ośrodkach.

W tym względzie nie ma wątpliwości co do faktu, że szeroko pojęte prowadzenie szpitali ma charakter działalności charytatywno-opiekuńczej, co potwierdził między innymi WSA w Krakowie w prawomocnym wyroku z 24 października 2013 roku, sygn. akt I SA/Kr 1402/13.

Przeniesienie majątku (darowizny udziałów) związane jest z realizacją misji Zakonu (Prowincji), dla wypełnienia której mogą być - zgodnie ze Statutami Generalnymi oraz Konstytucją Zakonu - tworzone przewidziane prawem instytucje, a w tym spółki. Czyniąc zadość charyzmatowi Zakonu, tj. prowadząc działalność charytatywno-opiekuńczą, Prowincja będzie administrować uzyskanymi w wyniku darowizny udziałami w spółkach, tak jak czyniły to uprzednio Konwenty, które bezpośrednio podlegają organizacyjnie Prowincji. Samo przeniesienie udziałów na Prowincję i dalsze administrowanie nimi ma wyłącznie charakter techniczny i jest dokonywane w obrębie Prowincji Polskiej, w skład której wchodzą poszczególne Konwenty i Spółki; taka struktura organizacyjna czyni zadość regułom zarządzania dobrami doczesnymi Zakonu (Prowincji) określonym w Statutach Generalnych oraz art. 52 uspkk.

Jak bowiem stanowią Statuty Generalne w paragrafie 157: „Zarządzanie dobrami materialnymi Zakonu, prowincji, wspólnot i naszych dzieł apostolskich należy prowadzić z jak największą starannością, zgodnie z przepisami powszechnego prawa Kościoła, naszego własnego prawa oraz prawa cywilnego, z świadomością, że dobra te są darem Boga, niezbędnym do naszego życia i naszej misji, a zarządzanie nimi powinno je chronić i strzec, wyrażając ubóstwo właściwe Zakonowi”.

Czynność darowizny udziałów nie ma więc charakteru działalności gospodarczej, a jest wyłącznie zgodna z charyzmatem i wynikającą ze Statutów Generalnych realizacją misji Zakonu (prowadzeniem niegospodarczej działalności statutowej). W tym względzie darowizna w postaci przekazanych udziałów i związany z nią przychód/dochód ściśle powiązany jest z niegospodarczą działalnością statutową kościelnej osoby prawnej, jaką jest Prowincja, polegającą na zarządzaniu (administrowaniu) udziałami w Spółkach prowadzących szpitalnictwo, a więc działalność charytatywno-opiekuńcza.

Otrzymanie darowizny udziałów oraz dalsze administrowanie udziałami przez Prowincję należy więc odczytywać jako niegospodarczą działalność statutową kościelnej osoby prawnej, a uzyskany w wyniku darowizny dochód powinien być zwolniony od opodatkowania na podstawie art. 55 ust. 2 uspkk, jak też alternatywnie na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a) updop. Updop i uspkk nie definiują pojęcia „niegospodarcza działalność statutowa”, tak więc w tym względzie należy doszukać się znaczenia poszczególnych słów i tak:

*   „niegospodarcza” - oznacza działalność inną niż zdefiniowana w ustawie od swobodzie działalności gospodarczej działalność gospodarczą, tj. działalność inną niż zarobkowa działalność wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową oraz poszukiwanie rozpoznawania i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodową, wykonywana w sposób ciągły - w opisanej w stanie faktycznym w sprawie będącej przedmiotem wniosku nie mamy do czynienia z takimi czynnościami, a jedynie z darowizną udziałów celem administrowania nimi zgodnego z misją Zakonu wynikającą ze Statutów Generalnych i Konstytucji Zakonu;
*   „działalność” - to zgodnie ze Słownikiem PWN: „zespół działań podejmowanych w jakimś celu" lub „funkcjonowanie czegoś lub oddziaływanie na coś" - w przypadku otrzymania darowizny Prowincja otrzymuje udziały celem administrowania, a więc podejmuje działania;
*   „statutowa” - to działalność przewidziana w statucie - w Statutach Generalnych, które regulują także działalność Prowincji; przewidziano w nich możliwość posiadania udziałów i administrowanie nimi w celu realizacji misji Zakonu (Prowincja jest częścią Zakonu), tj. posługiwanie ludziom chorym i potrzebującym w tworzonych i utrzymywanych w tym celu ośrodkach, która to działalność jest działalnością charytatywno-opiekuńczą, tym samym działalność Prowincji będzie w tym względzie wynikać ze Statutu.

Oznacza to, że czynność otrzymania darowizny stu procent udziałów w Spółkach: „Szpital Zakonu A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością”, „Szpital Zakonu B. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością” oraz „Szpital Zakonu C. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością”, od trzech Konwentów, tj. Konwentu A., Konwentu B. oraz Konwentu C. i wynikający z niej dochód pochodzi z niegospodarczej działalności statutowej kościelnej osoby prawnej, jaką jest Prowincja, i w tym względzie uzyskany dochód powinien korzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 55 ust. 2 uspkk, jak też alternatywnie na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4a lit a) updop.

Ad. 2)

Pytanie nr 2 powinno być przedmiotem rozpatrzenia przez Organ, jeżeli uzna On w odpowiedzi na pytanie nr 1, że darowizna udziałów w Spółkach, która ma być dokonana przez Konwenty na rzecz Prowincji, nie stanowi dla tej ostatniej dochodu z działalności niegospodarczej (niegospodarczej działalności statutowej) kościelnej osoby prawnej. Jeśli jednak stanowisko Organu dotyczące Pytania nr 1 będzie zbieżne ze stanowiskiem Wnioskodawcy (Organ potwierdzi stanowisko Wnioskodawcy w zakresie uznania umowy darowizny udziałów za niegospodarczą działalność statutową Prowincji), to Pytanie 2 należy uznać za bezprzedmiotowe.

Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w uzasadnieniu do Pytania nr 1. Przepis art. 55 ust. 3 uspkk w odniesieniu do opodatkowania dochodu z działalności gospodarczej kościelnych osób prawnych i spółek, których udziałowcami są wyłącznie te osoby, stanowi: „Dochody z działalności gospodarczej kościelnych osób prawnych oraz spółek, których udziałowcami są wyłącznie te osoby, są zwolnione od opodatkowania w części, w jakiej zostały przeznaczone w roku podatkowym lub w roku po nim następującym na cele kultowe, oświatowo-wychowawcze, naukowe, kulturalne, działalność charytatywno-opiekuńczą, punkty katechetyczne, konserwację zabytków oraz na inwestycje sakralne, o których mowa w art. 41 ust. 2, i te inwestycje kościelne, o których mowa w art. 41 ust. 3, których przedmiotem są punkty katechetyczne i zakłady charytatywno-opiekuńcze, jak również remonty tych obiektów.”

Przepis ten ma charakter szczególny w stosunku do przepisów zawartych w art. 17 updop. W związku z powyższym, jeśli nie będzie można, zdaniem Organu, uznać za prawidłowe stanowiska Wnioskodawcy określonego w zakresie Pytania nr 1, to zastosowanie do zwolnienia od podatku dochodu osiągniętego przez Prowincję w związku z darowizną na jej rzecz udziałów będzie miał przepis art. 55 ust. 3 uspkk.

Niewątpliwym jest bowiem, iż dochód uzyskany przez Prowincję w konsekwencji darowizn udziałów w Spółkach będzie przeznaczony, w roku otrzymania, zgodnie z art. 55 ust. 3 uspkk na działalność charytatywno-opiekuńczą polegającą na posługiwaniu ludziom chorym i potrzebującym w tworzonych i utrzymywanych w tym celu ośrodkach, zgodnie ze Statutami Generalnymi i Konstytucjami Zakonu lub działalność kultu religijnego.

W tym względzie nie ma bowiem żadnych wątpliwości co do faktu, że szeroko pojęte prowadzenie szpitali ma charakter działalności charytatywno-opiekuńczej, co potwierdził między innymi WSA w Krakowie w prawomocnym wyroku z dnia 24 października 2013 roku sygn. akt I SA/Kr 1402/13.

Niezbędnym elementem do skorzystania przez kościelną osobę prawną (Prowincja) ze zwolnienia dochodu od opodatkowania na podstawie art. 55 ust. 3 uspkk jest przeznaczenie tego dochodu w roku podatkowym lub w roku po nim następującym na cele określone w tym przepisie, w tym m.in. na działalność charytatywno-opiekuńczą lub kultu religijnego.

W tym zakresie należy zważyć, co następuje. Przeniesienie majątku (darowizny udziałów) związane jest z realizacją misji Zakonu (Prowincji), dla wypełnienia której mogą być zgodnie ze Statutami Generalnymi oraz Konstytucją Zakonu tworzone przewidziane prawem instytucje, a w tym spółki. Czyniąc zadość charyzmatowi Zakonu, tj. prowadząc działalność charytatywno-opiekuńczą Prowincja nabędzie udziały w wyniku darowizn oraz będzie administrować uzyskanymi udziałami w spółkach i przeznaczy w roku otrzymania darowizny uzyskany dochód oraz będzie przeznaczać otrzymywane z tego tytułu dochody (np. dywidendy lub darowizny) na działalność charytatywno-opiekuńczą, tj. „przeznaczy udziały” na prowadzenie działalności charytatywno-opiekuńczej. Niewątpliwie dojdzie więc do szeroko pojętego „przeznaczenia” przez Prowincję dochodu uzyskanego w wyniku darowizn udziałów, a za tego typu szeroką interpretacją pojęcia „przeznaczenie” opowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 11 grudnia 2013 roku sygn. akt II FSK 3033/11.

W konsekwencji powyższego, jeśli Organ negatywnie ustosunkowałby się do stanowiska Wnioskodawcy zaprezentowanego w Pytaniu nr 1 w zakresie braku uznania planowanej darowizny udziałów za niegospodarczą działalność statutową Prowincji, to w związku z zawarciem umów darowizn pomiędzy Prowincją a trzema Konwentami dotyczących stu procent udziałów w Spółkach, Prowincja będzie mogła w zakresie otrzymanej darowizny korzystać ze zwolnienia z opodatkowania określonego w art. 55 ust. 3 uspkk stanowiącego przepis szczególny w stosunku do zwolnienia wynikającego z art. 17 ust. 1 pkt 4a lit b) oraz ust. 1f updop, albowiem w roku otrzymania darowizny lub w roku po nim następującym dokona formalnego przeznaczenia (przekazania) dochodu na cele określone w ww przepisie: niezbędnym elementem dla zwolnienia dochodu od opodatkowania będzie akt przeznaczenia tego dochodu na cele określone w art. 55 ust. 3 uspkk, nie będzie natomiast niezbędne jego wydatkowanie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie opodatkowania dochodu kościelnej osoby prawnej z niegospodarczej działalności statutowej w związku z zawarciem umowy darowizny udziałów w Spółkach pomiędzy Prowincja a trzema Konwentami - jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Ze względu na fakt, że tut. Organ w wydanym rozstrzygnięciu ocenił stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 jako prawidłowe, udzielenie odpowiedzi w zakresie pytania nr 2 stało się bezprzedmiotowe.

Nadmienić przy tym należy, że powołane przez Wnioskodawcę orzeczenia sądów administracyjnych są rozstrzygnięciami wydanymi w konkretnych sprawach, osadzonych w określonym stanie faktycznym i tylko do nich się odnoszącymi, w związku z tym, nie mają waloru wykładni powszechnie obowiązującej. Orzeczenia sądowe są dla organu nieocenionym źródłem wiedzy i materiałem poznawczym, bieżąco wykorzystywanym w toku załatwiania spraw. Z tego względu należy pamiętać, że orzeczenia NSA/WSA mają charakter indywidualny, nie wiążą organów podatkowych i są formalnie wiążące dla organu podatkowego tylko w konkretnej sprawie. Orzeczenia NSA/WSA nie mają mocy prawnej precedensów i charakteru wykładni powszechnie obowiązującej.

Podkreślić również należy, że niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.