Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/4512-410/16/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-07-04
Teza: Uznanie zamiany nieruchomości za czynność opodatkowaną.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; gmina; nieruchomości; Skarb Państwa; zmiana
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 7 czerwca 2016 r. (data wpływu 13 czerwca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania zamiany nieruchomości za czynność opodatkowaną – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 czerwca 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania zamiany nieruchomości za czynność opodatkowaną.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina jest podmiotem zarejestrowanym jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Składa do Urzędu Skarbowego comiesięczne deklaracje dla podatku od towarów i usług VAT-7.

Gmina zamierza dokonać zamiany swojej nieruchomości na nieruchomość będącą własnością Skarbu Państwa – Lasów Państwowych Nadleśnictwa M.

Nieruchomość stanowiąca własność Gminy, dla której prowadzona jest księga wieczysta KW Nr xxx/0, składająca się z działki nr xx/1 o pow. 73.076 m2, działki nr xx/4 o pow. 21.217 m2, działki nr xx/3 o pow. 5.331 m2 oraz działki nr xx/6 o pow. 11.671 m2, jest przedmiotem planowanej zamiany pomiędzy Gminą Miasta, a Skarbem Państwa – Lasami Państwowymi Nadleśnictwa M.

Zgodnie z danymi z rejestru gruntów i budynków, prowadzonego przez Miejski Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej, działka nr xx/1, działka nr xx/4, działka nr xx/3, działka nr xx/6 są niezabudowane. Ponadto posiadają symbol klasoużytku „Ls” (grunty leśne - lasy).

Działka nr xx/1, działka nr xx/4, działka nr xx/3, działka nr xx/6 znajdują się w granicach obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta – jednostki obszarowej V, zatwierdzonego Uchwałą Nr XX/2004 Rady Miasta.

Obowiązujący obecnie miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje następujące przeznaczenie dla działki nr xx/1, działki nr xx/4, działki nr xx/3:

*   w zakresie terenów leśnych oznaczonych symbolem LS (tereny zalesione oraz przeznaczone pod zalesienia, służące hodowli lasu), dopuszcza się wprowadzanie zabudowy i zagospodarowania dla potrzeb gospodarstwa leśnego oraz dla potrzeb wypoczynkowych, jedynie w miejscach i w sposób zgodny z planami urządzeniowymi lasu i planami ochrony oraz ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;
*   określając szczególne zasady funkcji terenu, kształtowanie jego zabudowy i zagospodarowania, dla terenów: LS.xx (tereny leśne do ochrony) dopuszcza się utrzymanie istniejących i lokalizację nowych studni ujęcia wody oraz infrastruktury niezbędnej do funkcjonowania ujęcia;
*   na terenie działki nr xx/1, działki nr xx/4, działki nr xx/3 został ustalony zakaz lokalizacji wszelkiej zabudowy oraz tymczasowych miejsc handlu i usług, poza lokalizacją elementów małej architektury dopuszczalnej jedynie na obrzeżu terenu leśnego;
*   działka nr xx/1, działka nr xx/4, działka nr xx/3 położone są na terenach V.B.xx/1, V.B.xx/3, V.B.xx/4 i V.B.xx/5, stanowiących korytarze elektroenergetyczne. Na terenach tych obowiązują ograniczenia zabudowy i zagospodarowania terenu, wynikające z sąsiedztwa linii elektroenergetycznych;
*   teren działki nr xx/1, działki xx/4, działki nr xx/3 jest położony w strefie pośredniej ochrony ujęcia wody.

Obowiązujący obecnie miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje następujące przeznaczenie dla działki nr xx/6:

*   w zakresie terenów leśnych oznaczonych symbolem LS (tereny zalesione oraz przeznaczone pod zalesienia, służące hodowli lasu), dopuszcza się wprowadzanie zabudowy i zagospodarowania dla potrzeb gospodarstwa leśnego oraz dla potrzeb wypoczynkowych, jedynie w miejscach i w sposób zgodny z planami urządzeniowymi lasu i planami ochrony oraz ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;
*   określając szczególne zasady funkcji terenu, kształtowania jego zabudowy i zagospodarowania, dla terenu LS.xx (teren leśny do ochrony), na którym położona jest działka nr xx/6, został ustalony zakaz lokalizacji wszelkiej zabudowy oraz tymczasowych miejsc handlu i usług, poza lokalizacją elementów małej architektury dopuszczalnej jedynie na obrzeżu terenu leśnego w bezpośrednim sąsiedztwie urządzonych tras turystycznych;
*   działka nr xx/6 położona jest na terenie V.D.xx/1, na którym rezerwuje się korytarz techniczny dla linii elektroenergetycznej 110 kV. Na terenie tym obowiązują ograniczenia zabudowy i zagospodarowania terenu wynikające z sąsiedztwa linii elektroenergetycznej;
*   teren działki nr 232/6 jest położony w strefie pośredniej ochrony ujęcia wody.

Na terenie działki nr xx/1, działki nr xx/4, działki nr xx/3, działki nr xx/6 znajduje się infrastruktura elektroenergetyczna, która nie należy do części składowych nieruchomości, ponieważ wchodzi w skład przedsiębiorstwa, tzn. stanowi mienie XX. Sp. z o.o. z siedzibą w P. – art. 49 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2016 r., poz. 380, z późn. zm.). Ponadto na terenie ww. działek znajduje się sieć wodno-kanalizacyjna, która nie należy do części składowych nieruchomości, ponieważ wchodzi w skład przedsiębiorstwa, tzn. stanowi mienie XY Sp. z o.o. z siedzibą w X. Tym samym przedmiotem dostawy (zamiany) będzie teren niezabudowany.

Obecnie działka nr xx/1, działka nr xx/4, działka nr xx/3, działka nr xx/6 obciążone są na czas nieokreślony służebnością przesyłu na rzecz ww. zakładu energetycznego. Jednakże w momencie dokonywania zbycia prawa własności działki nr xx/1, działki nr xx/4, działki nr xx/3, działki nr xx/6 na rzecz Skarbu Państwa – Lasów Państwowych Nadleśnictwa M., przedmiotowa służebność przesyłu zostanie zniesiona.

Powyższe działki zostaną przekazane na rzecz Skarbu Państwa – Lasów Państwowych Nadleśnictwa M., jako nieruchomość nieobciążona prawem służebności przesyłu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy planowana dostawa przedmiotowej nieruchomości będzie podlegała zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 u.p.t.u., czy będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki 23%?

Zdaniem Wnioskodawcy, dostawa przedmiotowej nieruchomości nie będzie podlegała zwolnieniu od podatku od towarów i usług – będzie opodatkowana według stawki 23%.

Grunt spełnia definicję towaru określoną art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż (zamiana) stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Podstawowa stawka podatku od towarów i usług określona jest w art. 41 ust. 1 ustawy i wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 129 ust. 1. Jednakże zgodnie z art. 146a pkt 1, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Stosownie do art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, tereny budowlane to grunty przeznaczone pod zabudowę, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o którym mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Treść powyższego przepisu jest zgodna z orzeczeniem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen, z którego wynika, że teren budowlany oznacza „każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”.

Artykuł 1 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2015 r., poz. 199, z późn. zm.) określa:

*   zasady kształtowania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego i organy administracji rządowej,
*   zakres i sposoby postępowania w sprawach przeznaczania terenów na określone cele oraz ustalania zasad ich zagospodarowania i zabudowy.

Natomiast art. 4 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Tak więc o przeznaczeniu terenu decydują akty prawa miejscowego – miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – a w przypadku jego braku, decyzja o warunkach zabudowy.

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409, z późn. zm.), przez obiekt budowlany należy rozumieć: budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.

Zgodnie natomiast z art. 3 ust. 4 powyższej ustawy, pod pojęciem obiektu małej architektury – należy rozumieć niewielkie obiekty, a w szczególności:

1.  kultu religijnego, jak: kapliczki, krzyże przydrożne, figury,
2.  posągi, wodotryski i inne obiekty architektury ogrodowej,
3.  użytkowe, służące rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku, jak: piaskownice, huśtawki, drabinki, śmietniki.

Z uwagi na fakt, że zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego istnieje możliwość wybudowania na przedmiotowym gruncie (działka nr xx/1, działka nr xx/4, działka nr xx/3, działka nr xx/6), oznaczonym symbolem „Ls” (grunty leśne - lasy) elementów małej architektury, należy stwierdzić, że nieruchomość ta stanowi grunt przeznaczony pod zabudowę, zatem jest terenem budowlanym.

Tak więc, zgodnie z przywołanymi powyżej przepisami, nieruchomość która ma być przedmiotem planowanej przez Gminę sprzedaży (zamiany) nie będzie podlegała zwolnieniu od podatku od towarów i usług, lecz będzie opodatkowana według stawki 23%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Podkreślić należy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionych we wniosku okoliczności, co oznacza, iż w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.