Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.105.2025.1.DP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-14
Teza: Możliwość zaliczenia do kosztów odpłatnego zbycia spłaty
kredytu hipotecznego zaciągniętego przez darczyńcę
nieruchomości.
Słowa kluczowe: darowizna
hipoteka
koszt-koszty uzyskania przychodów
kredyt-kredyt hipoteczny
nieruchomości
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-Koszty z tytułu zbycia nieruchomości.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 6d

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 1 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 23 lutego 2025 r. (wpływ 25 lutego 2024 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    (...) 2019 r. Pana rodzice A i B A aktem notarialnym (...) zawartym w kancelarii (...),
    przekazali Panu w formie darowizny mieszkanie znajdujące się w X przy ul. A1 (KW (...)).
    Poniósł Pan koszt tej umowy. Mieszkanie było obciążone hipoteką na rzecz Banku (...)
    oddział (...). Uzgodnił Pan z rodzicami, że przejmuje na siebie wszystkie zobowiązania
    dotyczące tego mieszkania, ale formalnie kredyt nie został na Pana przepisany z uwagi na
    brak zdolności kredytowej. Skończył Pan wtedy studia i nie osiągał przychodów.
    Mieszkanie użytkował Pan do czasu jego zbycia w 2020 r. Mieszkanie użytkował Pan na
    własne potrzeby/mieszkał Pan w nim zajmując część mieszkania oraz wynajmował część
    mieszkania. Wynajem został rozliczony w ramach PIT-28.
    (...) 2020 r. sprzedał Pan mieszkanie otrzymane w darowiźnie od rodziców na rzecz C i D E
    aktem notarialnym (...) zawartym w kancelarii (...).
    Darowiznę mieszkania od rodziców przyjął Pan do majątku osobistego i sprzedał też jako
    osoba fizyczna. Sprzedaż mieszkania nie nastąpiła w ramach zarejestrowanej
    pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Wartość mieszkania wskazana w akcie notarialnym to 365 000 PLN. Mieszkanie było
    obciążone hipoteką z uwagi na kredyt zaciągnięty przez Pana rodziców na zakup tego
    mieszkania.
    W akcie notarialnym w § 4 zapisano, że 100 000 PLN zostanie przelane przez kupujących
    na konto (...) celem spłaty hipoteki, a 265 000 PLN na Pana konto jako zapłata za
    mieszkanie. Taki sposób rozliczenia sprzedaży mieszkania był warunkiem zawarcia tej
    transakcji. Wobec tego Pana przychodem z tytułu sprzedaży mieszkania była kwota 265
    000 PLN, a nie kwota 365 000 PLN, która określała cenę transakcyjną składająca się z
    dwóch elementów: spłaty kredytu oraz Pana przychodu.
    Bez spłaty kredytu przez kupującego w ogóle nie doszłoby do transakcji sprzedaży
    mieszkania, „ponieważ nie zgadzał się na inną formę rozliczenia”.
    Uzyskane środki ze sprzedaży mieszkania przeznaczył Pan na zaspokojenie swoich
    potrzeb mieszkaniowych. Przychód wydatkował Pan na zakup i wykończenie budynku
    mieszkalnego, zlokalizowanego w miejscowości Y ul. B1, nabył go Pan (...) 2021 r. aktem
    notarialnym (...) zawartym w kancelarii (...).
    Pytania
    1) Czy spłata hipoteki przez kupującego w świetle art. 22 ust. 6d ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, może być potraktowana jako udokumentowane
      nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, jednocześnie będąc
      kosztem uzyskania przychodu, ponieważ bez tego nakładu wartość mieszkania
      miałaby obiektywnie wartość zerową, jako przedmiot niezbywalny?
    2) Czy na potrzeby rozliczenia wydatków na cele mieszkaniowe opisane w art. 21 ust. 1
      pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, można przyjąć, że
      wysokość przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości, stanowi kwota fizycznie
      otrzymana przez Pana, czyli 265 000 PLN, a nie kwota 365 000 PLN określająca
      wartość nieruchomości przed spłatą hipoteki?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie całkowicie uzasadnione jest przyjęcie rozstrzygnięcia, że spłata hipoteki
    przez kupujących była kosztem uzyskania przez Pana przychodu, wprawdzie nie był to

    koszt bezpośredni, ale był to wydatek, który warunkował zawarcie umowy sprzedaży.
    Fizycznie otrzymał Pan 265 000 PLN i to był Pana przychód, kwota 100 000 PLN to koszt
    uzyskania przychodu, który warunkował uzyskanie przez Pana jakiegokolwiek przychodu z
    tego mieszkania. Dlatego też podstawą do rozliczenia wydatków na cele mieszkaniowe
    należy przyjąć ta kwotę 265 000 PLN, a nie hipotetyczne 365 000 PLN, których nigdy Pan
    uzyskał.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami
    uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub
    zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.
    Uważa Pan, że w Pana przypadku spłata kredytu przez kupującego mieszkanie to
    ewidentnie koszt poniesiony w celu uzyskania przychodu, wprawdzie nie jest to koszt
    bezpośredni, ale był to wydatek, który warunkował zawarcie umowy sprzedaży. Formalnie
    czynność wykonana przez kupującego, ale ze środków przeznaczonych na zakup
    mieszkania, co bezpośrednio zmniejszyło Pana przychód ze sprzedaży mieszkania.
    Przytacza Pan wyrok WSA w Warszawie sygn. akt III SA/Wa 948/20, w którym Sąd stwierdził
    m.in., że:
      (...) że wydatki umożliwiające zawarcie umowy sprzedaży nieruchomości nie mogą
      ograniczać się wyłącznie do tych obiektywnych, które z mocy prawa wiążą się z każdą
      transakcją, jak PCC czy taksa notarialna itp. Konieczne i niezbędne koszty odpłatnego
      zbycia mogą mieć też charakter subiektywny, tj. z perspektywy stron warunkują
      zawarcie umowy, są uzasadnione i racjonalne. Może być to np. - powszechne w
      obrocie - przeznaczenie części lub całości umówionej ceny na spłatę hipoteki na
      zbywanej nieruchomości.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c omawianej ustawy, źródłem przychodu jest odpłatne
    zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
      dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
      określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Zatem, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych następuje przed
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i nie
    zostaje dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.
    Z opisu stanu faktycznego wynika, że sprzedany lokal mieszkalny nabył Pan umową
    darowizny (...) 2019 r.
    W myśl art. 888 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2023 r., poz.
    1610 ze zm.):
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Istotą darowizny jest bezpłatne świadczenie, które darczyńca wykonuje ze swojego
    majątku na rzecz innej osoby. Świadczeniem w darowiźnie nie muszą być tylko pieniądze,
    mogą to być także inne rzeczy ruchome bądź nieruchomości, jak również zbywalne prawa
    majątkowe.
    Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że odpłatne zbycie (...) 2020 r. lokalu
    mieszkalnego, stanowi dla Pana źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a dochód uzyskany z tej sprzedaży
    podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Zgodnie z art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Zgodnie z art. 30e ust. 2 tej ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę
      pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym
      zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o
      sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych
      od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis
      art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Przepis art. 19 ust. 3 ww. ustawy stanowi, że:
      Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na
      podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego
      rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz
      czasu i miejsca odpłatnego zbycia.
    Stosownie zaś do art. 19 ust. 4 ww. ustawy :
      Jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie odpłatnego zbycia znacznie
      odbiega od wartości rynkowej nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej wezwie strony umowy do
      zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie
      odbiegającej od wartości rynkowej. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania
      zmiany wartości lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie ceny znacznie
      odbiegającej od wartości rynkowej, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej

      określi wartość z uwzględnieniem opinii biegłego lub biegłych. Jeżeli wartość ustalona
      w ten sposób odbiega co najmniej o 33% od wartości wyrażonej w cenie, koszty opinii
      biegłego lub biegłych ponosi zbywający.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) (nie mylić z kosztem uzyskania
    przychodów) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie. Należy zatem
    stosować językowe (potoczne) rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty
    sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione
    przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie
    niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Pomiędzy tymi wydatkami a
    odpłatnym zbyciem musi istnieć bezpośredni związek przyczynowo-skutkowy.
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast
    zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy
    nieodpłatnie.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6d ww. ustawy:
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od
      spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa
      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze
      spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
      poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w
      takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada
      łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary
      spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika
      długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i
      polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił
      roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6e ww. ustawy:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d ustala się na podstawie faktur VAT
      w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Określony w przywołanym uprzednio art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych katalog wydatków, które w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości
    lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy, nabytych w drodze darowizny, mogą
    zostać uznane za koszty uzyskania przychodu ma zatem charakter katalogu zamkniętego,
    w związku z czym, tylko wydatki wyraźnie w nim wskazane mogą pomniejszyć uzyskany
    przychód.
    Wobec tego, podstawą obliczenia podatku dochodowego z odpłatnego zbycia udziału w
    nieruchomości, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego
    zbycia tego udziału, określonym zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych stanowiącym wartość wyrażoną w cenie określonej w umowie (jeżeli jednak
    cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
    praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej),
    pomniejszoną o koszty odpłatnego zbycia rozumiane jako wszystkie wydatki poniesione
    przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku, a
    kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6d ww. ustawy, tj.

    udokumentowanymi nakładami, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych,
    poczynionymi w czasie ich posiadania oraz kwotą zapłaconego podatku od spadków i
    darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do
    opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i
    praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.
    Z treści art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
        1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i
        praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny
        podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1
        pkt 131, lub
        2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Zgodnie z art. 30e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    W myśl art. 45 ust. 1 ww. ustawy:
      Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego
      wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w
      terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku
      podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w
      dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.
    Natomiast zgodnie z art. 45 ust. 1a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym
      odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego w roku
      podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30e.
    Wątpliwość Pana budzi kwestia, czy spłata kredytu hipotecznego obciążającego sprzedaną
    nieruchomość mieści się w pojęciu „kosztu odpłatnego zbycia” w rozumieniu art. 19 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przychodem z odpłatnego zbycia zabudowanej nieruchomości, którą nabył Pan w
    darowiźnie, jest – zgodnie z art. 19 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych – wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o
    koszty odpłatnego zbycia, z zastrzeżeniem art. 19 ust. 1 zdanie drugie ww. ustawy.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę
    zdefiniowane w ustawie. Należy zatem stosować językowe (potoczne) rozumienie tego
    wyrażenia, zgodnie z którym, za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych
    uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby
    transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z
    tą czynnością). Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć
    bezpośredni związek przyczynowo-skutkowy.
    Można do takich kosztów zaliczyć:
    · koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego,
    · prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości,
    · koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości,
    · wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej,

    · koszty i opłaty sądowe.
    Ustawodawca wprawdzie nie określił, jakie koszty należy uważać za koszty odpłatnego
    zbycia, niemniej w doktrynie wskazuje się, że mogą to być wyłącznie koszty, które muszą
    być ponoszone w związku ze zbyciem. Będą to więc – jak już uprzednio wskazałem – np.
    koszty związane z wyceną nieruchomości, koszty notarialne, koszty pośredników, ale także
    koszty związane z ponoszeniem ciężarów publicznoprawnych (por. J. Marciniak (red.),
    Podatek dochodowy od osób fizycznych, Warszawa 2011 r., s. 199, A. Bartosiewicz, R.
    Kubacki, Komentarz do art. 10, art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    LEX 2010).
    Z opisu stanu faktycznego wynika, że otrzymał Pan w darowiźnie lokal mieszkalny
    obciążony kredytem hipotecznym zaciągniętym przez darczyńców nieruchomości.
    W świetle przytoczonych okoliczności faktycznych oraz wskazanych przepisów należy
    stwierdzić, że kwota ceny sprzedaży lokalu mieszkalnego nabytego w darowiźnie może być
    pomniejszona o:
    · koszty odpłatnego zbycia, o których mowa w art. 19 ust. 1 ustawy oraz
    · koszty uzyskania przychodu, o których mowa w art. 22 ust. 6d ustawy.
    Kwestia spłaty zadłużenia z tytułu zaciągniętego przez darczyńców kredytu na darowany
    Panu lokal mieszkalny pozostaje bez wpływu na określenie przychodu ze sprzedaży
    nieruchomości, o której mowa w art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Wynika to stąd, że kwota kredytu nie stanowi dla Pana kosztu odpłatnego
    zbycia. Kwota ta nie miała związku z odpłatnym zbyciem i nie była wydatkiem niezbędnym
    do dokonania odpłatnego zbycia nieruchomości. Poza tym obowiązek spłaty kredytu nie
    ciążył na Panu ale na darczyńcach (Pana Rodzicach). Jak bowiem sam Pan wskazał „kredyt
    nie został na Pana przepisany z uwagi na brak zdolności kredytowej”.
    Mając na uwadze cytowane uprzednio przepisy prawa oraz przedstawiony opis stanu
    faktycznego stwierdzam, że sprzedaż przez Pana lokalu mieszkalnego (...) 2020 r.,
    otrzymanego przez Pana w darowiźnie w 2019 r., stanowi dla Pani źródło przychodu w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, bowiem
    zostanie dokonane przed upływem 5-letniego okresu, o którym mowa w tym przepisie.
    Uzyskany z tego tytułu dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym na
    zasadach określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Podstawą obliczenia podatku dochodowego będzie dochód, stanowiący różnicę pomiędzy
    przychodem z odpłatnego zbycia udziału w tym lokalu mieszkalnym, określonym zgodnie z
    art. 19 ww. ustawy, a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6d
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Cena określona w umowie
    odpłatnego zbycia powinna wyrażać wartość rynkową tego udziału.
    Natomiast, wbrew Pana twierdzeniu, do kosztów odpłatnego zbycia, które pomniejszą p
    rzychód z odpłatnego zbycia prawa własności do lokalu mieszkalnego, o których mowa w
    art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie można zaliczyć
    kredytu hipotecznego, zaciągniętego przez darczyńców na zbywany lokal mieszkalny.
    Wobec tego Pana stanowisko, że:
      (...) całkowicie uzasadnione jest przyjęcie rozstrzygnięcia, że spłata hipoteki przez
      kupujących była kosztem uzyskania przez Pana przychodu, wprawdzie nie był to koszt
      bezpośredni, ale był to wydatek, który warunkował zawarcie umowy sprzedaży.
      Fizycznie otrzymał Pan 265 000 PLN i to był Pana przychód, kwota 100 000 PLN to
      koszt uzyskania przychodu, który warunkował uzyskanie przez Pana jakiegokolwiek
      przychodu z tego mieszkania. Dlatego też podstawą do rozliczenia wydatków na cele
      mieszkaniowe należy przyjąć ta kwotę 265 000 PLN, a nie hipotetyczne 365 000 PLN,
      których nigdy Pan uzyskał.

    jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie
    ze stanem faktycznym i zdarzeniem podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku
    z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Jednocześnie stwierdzam, że powołany przez Pana wyrok Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego kształtuje dotyczy wyłącznie konkretnej sprawy, w danym stanie
    faktycznym. Orzeczenie to zapadło w indywidualnej sprawie i w świetle art. 87 ustawy z
    dnia 2 kwietnia 1997 r. – Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze
    zm.) nie jest źródłem powszechnie obowiązującego prawa.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.