Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-664/09/AZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-08-21
Teza: obowiązek ewidencjonowania przy zastosowaniu kasy rejestrującej sprzedaży nieruchomości
Słowa kluczowe: ewidencja-ewidencja sprzedaży; kasa-kasa rejestrująca; nieruchomości; obowiązek-obowiązek ewidencyjny; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 16 czerwca 2009r. (data wpływu 19 czerwca 2009r.) uzupełnionym pismem z dnia 3 sierpnia 2009r. (data wpływu 7 sierpnia 2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku ewidencjonowania przy zastosowaniu kasy rejestrującej sprzedaży nieruchomości - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 czerwca 2009r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku ewidencjonowania przy zastosowaniu kasy rejestrującej sprzedaży nieruchomości. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 3 sierpnia 2009r. (data wpływu 7 sierpnia 2009r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu nr IBPP4/443-664/09/AZ z dnia 22 lipca 2009r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca generalnie zajmuje się sprzedażą na rzecz odbiorców instytucjonalnych. Sprzedaż na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych dokonywana jest sporadycznie i nigdy nie przekracza w skali roku 40 000 zł.

W styczniu br. Wnioskodawca dokonał sprzedaży prawa wieczystego użytkowania działek gruntu oraz własności wybudowanych na nich budynków i budowli za cenę 250 000 zł osobie fizycznej. Osoba ta prowadzi również działalność gospodarczą, jednakże zgodnie z aktem notarialnym sprzedaży tej nieruchomości z dnia 15 stycznia 2009r. sprzedaży dokonano na rzecz osoby fizycznej, która w tymże akcie dodatkowo oświadcza, że nabycia dokonuje ze swojego majątku osobistego, gdyż w jej związku małżeńskim obowiązuje rozdzielność majątkowa wprowadzona umową małżeńską.

Przedmiotowa sprzedaż została również udokumentowana fakturą VAT, na której odrębnie wyszczególniono:

*   prawo wieczystego użytkowania gruntu (95 500,00 zł),
*   sprzedaż budynków i budowli (145 500,00 zł).

Podstawę określenia wartości sprzedaży prawa wieczystego użytkowania działek gruntu oraz postawionych na nich budynków i budowli stanowił operat szacunkowy sporządzony w listopadzie 2006r. oraz klauzula potwierdzająca aktualność dokonanej wyceny z marca 2008r.

Wartość rynkowa ustalona przez rzeczoznawcę majątkowego wynosiła dla:

*   składnika gruntowego 93 000,00 zł
*   a dla budynków i budowli 136 600, 00 zł.

Do chwili obecnej Wnioskodawca nie rozpoczął ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących, gdyż łączna wartość obrotów z tytułu sprzedaży dokonanej na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej za okres od 1 stycznia 2009r. do 31 maja 2009r. wyniosła 4 524,57 zł.

W uzupełnieniu do wniosku dodatkowo wskazano, iż sprzedaży prawa wieczystego użytkowania działek gruntu oraz własności wybudowanych na nich budynków dokonano na rzecz osoby fizycznej, która to zgodnie z posiadanymi przez Wnioskodawcę informacjami wydzierżawia je na rzecz prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej (przedsiębiorstwo budowlano – remontowe). Faktura dokumentująca sprzedaż została wystawiona na osobę fizyczną. Budynki i budowle będące przedmiotem sprzedaży, wyszczególnione w akcie notarialnym to: budynek warsztatu samochodowego, budynek wydziału samochodowego, wolnostojący budynek składający się z garaży, budynek warsztatowy.

Budynki i budowle będące przedmiotem sprzedaży mają wyłącznie charakter użytkowy. Posadowione są na terenie zamkniętym, ogrodzonym, bez bezpośredniego dostępu do drogi publicznej. Wszystkie ww. obiekty służyły prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w konsekwencji zawarcia ww. umowy sprzedaży powstanie obowiązek prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących?

Zdaniem Wnioskodawcy, przepis art. 111 ustawy o VAT nakłada na podatników dokonujących sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych w kwocie przekraczającej w skali roku 40 000 zł obowiązek prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Jednakże w treści § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra finansów z dnia 19 grudnia 2008r. wskazano, że zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania do dnia 31 grudnia 2009r. sprzedaż w zakresie czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia, a poz. 36 załącznika mieszcząca się w drugiej części zatytułowanej „Sprzedaż dotycząca szczególnych czynności” zawiera zapis: dostawa nieruchomości. W świetle powyższego dokonana przez Wnioskodawcę sprzedaż majątku na rzecz osoby fizycznej, nie powoduje obowiązku prowadzenia ewidencji przy użyciu kas rejestrujących od 1 kwietnia 2009r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Obowiązek stosowania kas rejestrujących wynika bezpośrednio z art. 111 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT.

Zgodnie z regulacjami art. 111 ust 1 ww. ustawy podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Jednocześnie w art. 111 ust. 7 pkt 3 ww. ustawy o VAT zawarto upoważnienie dla ministra właściwego do spraw finansów publicznych do zwolnienia w drodze rozporządzenia na czas określony niektórych grup podatników oraz niektórych czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1 ustawy, ze względu na rodzaj prowadzonej działalności lub wysokość obrotu.

Zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania przy zastosowaniu kas rejestrujących poszczególnych czynności i podatników zawarte zostało w § 2 i 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 grudnia 2008r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. Nr 228, poz. 1510).

Zgodnie z § 2 pkt 2 ww. rozporządzenia zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania do dnia 31 grudnia 2009r. – sprzedaż w zakresie czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia.

Pod poz. 36 załącznika do ww. rozporządzenia zawierającego wykaz czynności zwolnionych z obowiązku ewidencjonowania wymieniona została dostawa nieruchomości.

Nieruchomościami, zgodnie z art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego, są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Należy przy tym zauważyć, że w myśl art. 47 § 1 k.c. część składowa rzeczy (np. budynek trwale z gruntem związany) nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca dokonał w styczniu 2009r. sprzedaży prawa wieczystego użytkowania działek gruntu oraz własności wybudowanych na nich budynków i budowli za cenę 250 000 zł.

W świetle powyższych przepisów, należy stwierdzić, iż sprzedaż prawa wieczystego użytkowania gruntu wraz z posadowionymi na nim budynkami i budowlami zwolniona jest z obowiązku ewidencjonowania przy zastosowaniu kas rejestrujących do dnia 31 grudnia 2009r.

Tym samym Wnioskodawca nie miał obowiązku zaewidencjonowania przedmiotowej sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Ponadto z treści wniosku wynika, iż sprzedaż na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych dokonywana jest sporadycznie i nigdy nie przekracza w skali roku 40 000 zł. Do chwili obecnej Wnioskodawca nie rozpoczął ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących, gdyż łączna wartość obrotów z tytułu sprzedaży dokonanej na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej za okres od 1 stycznia 2009r. do 31 maja 2009r. wyniosła 4 524,57 zł.

Wątpliwości Wnioskodawcy budzi fakt, czy sprzedaż majątku na rzecz osoby fizycznej, nie powoduje obowiązku prowadzenia ewidencji przy użyciu kas rejestrujących od 1 kwietnia 2009r.

Stosownie do § 3 ust. 1 pkt 3 powołanego rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania, podatników, u których kwota obrotu z działalności, o której mowa w art. 111 ust. 1 ustawy, nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty 40.000 zł i jeżeli wcześniej nie powstał wobec nich obowiązek ewidencjonowania.

Ww. przepisy dotyczące kas rejestrujących wskazują na dwojakiego rodzaju zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kas rejestrujących, mianowicie zwolnienie dla konkretnych czynności (przedmiotowe) i zwolnienie dla określonych grup podatników (podmiotowe).

Zwolnienie przedmiotowe zwalnia z ewidencjonowania tylko określone towary lub czynności (§ 2 pkt 2 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących), natomiast zwolnienie podmiotowe zwalnia podatnika z obowiązku ewidencjonowania w zakresie całej działalności (§ 3 ust. 1 pkt 3 ww. rozporządzenia).

Należy zauważyć, że ustawodawca objął zwolnieniem z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej określone czynności, niezależnie od zwolnienia (lub nie) z tego obowiązku podatnika dokonującego tych czynności. Może zatem zaistnieć sytuacja, w której podatnik będzie ewidencjonował przy zastosowaniu kasy rejestrującej jedynie część swojej sprzedaży, a niektórych czynności nie.

Jednakże należy podkreślić, iż zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania pewnych czynności, nie ma wpływu na wielkość obrotu wyznaczającego obowiązek ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Odnosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, iż Wnioskodawca dokonał sprzedaży nieruchomości objętej zakresem przedmiotowym załącznika do rozporządzenia, czyli zwolnionej przedmiotowo (§ 2 rozporządzenia), jak również sprzedaży towarów i usług nie objętej tym zakresem. W przypadku, gdy obok sprzedaży przedmiotowo zwolnionej występuje również sprzedaż niewyszczególniona w załączniku do ww. rozporządzenia zastosowanie mają przepisy § 3 ust. 1 pkt 3 dotyczące zwolnienia podmiotowego. Zwolnienie podmiotowe uzależnione jest od osiągniętego obrotu z tytułu sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

W związku z tym przepisem każda sprzedaż na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych ma wpływ na wielkość obrotu wyznaczającego obowiązek ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących. Kryterium zwolnienia podmiotowego jest wielkość uzyskanych obrotów. Kwotę obrotów uprawniających do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kas rejestrujących określa się sumując całą sprzedaż na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

Obliczając powyższą kwotę obrotu nie wyłącza się zatem sprzedaży towarów i usług, które na mocy rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących jako wymienione w załączniku do rozporządzenia zostały przedmiotowo zwolnione z obowiązku ewidencjonowania. Do obrotu wlicza się zatem sprzedaż ze wszystkich czynności wykonywanych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych (wszystkie rodzaje działalności).

Zatem, również sprzedaż nieruchomości na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej wchodzi do powyższego obrotu.

Do rozstrzygnięcia zatem pozostało, czy sprzedaż przedmiotowej nieruchomości przez Wnioskodawcę należy uznać za sprzedaż na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej.

Z treści wniosku wynika, iż sprzedaży prawa wieczystego użytkowania działek gruntu oraz własności wybudowanych na nich budynków dokonano na rzecz osoby fizycznej, która to zgodnie z posiadanymi przez Wnioskodawcę informacjami wydzierżawia je na rzecz prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej (przedsiębiorstwo budowlano – remontowe). Osoba ta prowadzi działalność gospodarczą, jednakże zgodnie z aktem notarialnym sprzedaży tej nieruchomości z dnia 15 stycznia 2009r. sprzedaży dokonano na rzecz osoby fizycznej, która w tymże akcie dodatkowo oświadcza, że nabycia dokonuje ze swojego majątku osobistego, gdyż w jej związku małżeńskim obowiązuje rozdzielność majątkowa wprowadzona umową małżeńską. Faktura dokumentująca sprzedaż została wystawiona na osobę fizyczną.

Budynki i budowle będące przedmiotem sprzedaży, wyszczególnione w akcie notarialnym to: budynek warsztatu samochodowego, budynek wydziału samochodowego, wolnostojący budynek składający się z garaży, budynek warsztatowy.

Budynki i budowle będące przedmiotem sprzedaży mają wyłącznie charakter użytkowy. Posadowione są na terenie zamkniętym, ogrodzonym Wnioskodawcy, bez bezpośredniego dostępu do drogi publicznej. Wszystkie ww. obiekty służyły prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej.

Z powyższego wynika, iż w omawianej sprawie mamy do czynienia z bardzo szczególną sytuacją, bowiem jak wskazuje Wnioskodawca, zgodnie z aktem notarialnym sprzedaży dokonano na rzecz osoby fizycznej, a faktura dokumentująca tą sprzedaż również została wystawiona na rzecz osoby fizycznej, natomiast okoliczności transakcji wskazują, iż nieruchomość została nabyta na cele prowadzonej działalności gospodarczej.

Przepis art. 111 ustawy o VAT reguluje kwestie dotyczące kas rejestrujących, udzielając delegacji ustawowej w określonym zakresie Ministrowi Finansów. Wymieniony wyżej art. 111 ust. 1 nie precyzuje jednak, jakimi dowodami mają obowiązek podatnicy wymienieni w tym przepisie sprawdzać, czy dana osoba prowadzi działalność gospodarczą czy też nie. Przepis powyższy nie odsyła również do innych aktów prawnych. Wprawdzie w polskim systemie prawnym funkcjonuje ustawa Prawo działalności gospodarczej z dnia 19 listopada 1999r. (Dz. U. Nr 101, poz. 1178 ze zm.), to jednak nie w każdym przypadku możliwe jest do jednoznacznego ustalenia przez podatnika, czy dana osoba prowadzi działalność gospodarczą w rozumieniu tej ustawy czy też nie. Działalność gospodarcza jest kategorią o charakterze obiektywnym i niezgłoszenie jej do ewidencji działalności gospodarczej nie znaczy, że nie jest prowadzona.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy.

Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Działalność gospodarcza może składać się z kilku następujących po sobie transakcji. Czynności przygotowawcze, takie jak nabycie nieruchomości, które stanowią część tych transakcji, powinny być również traktowane jako działalność gospodarcza. Poniesienie wstępnych wydatków inwestycyjnych w celu i z zamiarem rozpoczęcia przyszłej działalności gospodarczej należy również uznać za działalność gospodarczą. Tym samym wykorzystywanie majątku prywatnego przez osobę fizyczną stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W rozpatrywanej, sprawie budynki i budowle będące przedmiotem sprzedaży, wyszczególnione w akcie notarialnym tj.: budynek warsztatu samochodowego, budynek wydziału samochodowego, wolnostojący budynek składający się z garaży, budynek warsztatowy mają wyłącznie charakter użytkowy. Posadowione są na terenie zamkniętym, ogrodzonym, bez bezpośredniego dostępu do drogi publicznej. Wszystkie ww. obiekty służyły prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Ponadto zgodnie z posiadanymi przez Wnioskodawcę informacjami nabywca nieruchomości wydzierżawia je na rzecz prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej (przedsiębiorstwo budowlano – remontowe).

Powyższe okoliczności mogą jedynie potwierdzać fakt, że wykorzystanie nieruchomości dla celów zarobkowych jest źródłem przychodów nabywcy, a tym samym przedmiotem jego działalności gospodarczej, w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.

Podatnik prowadzący działalność gospodarczą i wykonujący czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które nie są jednocześnie objęte zwolnieniem od obowiązku ich ewidencjonowania przy zastosowaniu kasy rejestrującej, obowiązany jest do ewidencjonowania prowadzonej sprzedaży w taki sposób, aby możliwe było wyodrębnienie sprzedaży dokonywanej na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Prawidłowe dokumentowanie zdarzeń gospodarczych pozwala bowiem na wskazanie momentu przekroczenia wysokości obrotu obligującej do zainstalowania kas rejestrujących. Obowiązek prawidłowego dokumentowania dokonywanych czynności wymaga od podatnika zachowania należytej staranności przy wystawianiu faktur VAT i ewidencjonowaniu transakcji.

Przy ocenie zdarzenia gospodarczego nie można pominąć okoliczności towarzyszących transakcji, wskazujących, na rzeczywisty charakter podmiotu dokonującego zakupu. Nie można przyjąć, iż samo wskazanie nabywcy, iż dokonuje zakupu jako osoba fizyczna nakłada na sprzedawcę obowiązek traktowania sprzedaży za dokonaną na rzecz podmiotu nieprowadzącego działalności gospodarczej, a tym samym zobowiązuje do uwzględnienia jej w obrocie obligującym do zainstalowania kasy rejestrującej.

W przypadku tej konkretnej transakcji, której przedmiotem były wyłącznie budynki użytkowe, nadające się wyłącznie do prowadzenia działalności gospodarczej okoliczności nie pozwalają na uznanie tej sprzedaży za dokonaną faktycznie na rzecz osoby nieprowadzącej działalności gospodarczej. Nie pozwalają na to również posiadane przez Wnioskodawcę informacje o wykorzystaniu przez nabywcę nieruchomości dla celów zarobkowych, a tym samym dla działalności gospodarczej nabywcy.

Dla oceny zaistniałego stanu faktycznego bez znaczenia pozostaje fakt, że według faktury i aktu notarialnego nieruchomość została nabyta przez osobę fizyczną. Nie jest istotne również, iż nabycie nieruchomości nastąpiło z majątku osobistego nabywcy, bowiem rozporządzanie swoim majątkiem w celu osiągnięcia zysku kwalifikuje te czynności jako działalność gospodarczą podejmowaną w celach zarobkowych.

W rozpatrywanej sprawie decydujące znaczenie mają rzeczywiste okoliczności wskazujące, iż zakupu przedmiotowej nieruchomości dokonano na cele prowadzonej działalności gospodarczej, a zatem na rzecz osoby prowadzącej działalność, co wyklucza przedmiotową sprzedaż z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej.

Odnosząc się do obowiązku instalowania kasy rejestrującej należy stwierdzić, iż warunkiem wystarczającym do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego jest nieprzekroczenie w 2008r. określonej w § 3 ust. 1 pkt 3 ww. rozporządzenia kwoty 40.000 zł. W myśl natomiast § 3 ust. 4 ww. rozporządzenia, zwolnienie podmiotowe traci moc po upływie dwóch miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło w trakcie 2009r. przekroczenie kwoty obrotów w wysokości 40.000 zł z działalności, o której mowa w art. 111 ust. 1 ustawy.

Ponieważ łączna wartość obrotów z tytułu sprzedaży dokonanej na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej za okres od 1 stycznia 2009r. do 31 maja 2009r. wyniosła 4 524,57 zł, Wnioskodawca nie miał obowiązku rozpoczęcia ewidencjonowania obrotu przy pomocy kasy rejestrującej od dnia 1 kwietnia 2009r.

Reasumując, Wnioskodawca nie miał obowiązku zaewidencjonowania przedmiotowej sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej oraz uwzględniania jej wartości w obrocie wyznaczającym obowiązek ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących. Tym samym w konsekwencji zawarcia ww. umowy sprzedaży nie powstanie obowiązek prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.