Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/4513-29/15-2/SM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-06-17
Teza: uznanie działalności za proces mineralogiczny i prawo do skorzystania ze zwolnienia od podatku akcyzowego
Słowa kluczowe: podatek-podatek akcyzowy-zwolnienie z podatku akcyzowego; wyroby; węgiel; zwolnienie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6-art. 31

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 8 kwietnia 2015 r. (data wpływu 10 kwietnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie uznania wykonywanej działalności gospodarczej za proces mineralogiczny i prawa do skorzystania ze zwolnienia dla nabywanych wyrobów węglowych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 kwietnia 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie uznania wykonywanej działalności gospodarczej za proces mineralogiczny i prawa do skorzystania ze zwolnienia dla nabywanych wyrobów węglowych.

We wniosku przedstawiono następujące stany faktyczne:

Spółka S. Sp. z o.o. (dalej - „Spółka” lub „Wnioskodawca”) z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (dalej - „kraj”) jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym oraz podatnikiem VAT UE na terytorium kraju w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.). Spółka jest również zarejestrowanym podatnikiem podatku akcyzowego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2014 r., poz. 752, z późn. zm.), w szczególności nabywającym wewnątrzwspólnotowo oraz na terytorium kraju wyroby węglowe oraz używającym tych wyrobów węglowych w ramach prowadzonej na terytorium kraju działalności gospodarczej. W chwili obecnej Spółka jest zarejestrowana jako pośredniczący podmiot węglowy w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym. Spółka rozważa również w najbliższym czasie zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot węglowy i wykonywanie jej na terytorium kraju jedynie jako finalny nabywca węglowy. W takim wypadku Spółka poinformuje w odpowiednim terminie właściwego jej naczelnika urzędu celnego o zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot węglowy.

W ramach prowadzonej na terytorium kraju działalności gospodarczej Spółka produkuje mieszanki mineralno-asfaltowe przeznaczone do wykonywania nawierzchni drogowych, sklasyfikowane w myśl Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2008 r., Nr 207, poz. 1293) pod symbolem PKWiU 23.99.13.0 i w myśl Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2010 r. w sprawie Nomenklatury Scalonej (Dz. U. z 2010 r., Nr 258, poz. 1749), w związku z Rozporządzeniem Komisji (UE) nr 861/2010 z dnia 5 października 2010 r. (Dz. U. UE z 2010 r. L 284, str. 1) pod kodem CN 2517 30 00, jako:

*   PKWiU 23.99.13.0 jako „Mieszanki bitumiczne oparte na naturalnych i sztucznych materiałach mineralnych i bitumie, naturalnym asfalcie lub podobnych substancjach wiążących”,

*   CN 2517 30 00 jako „Otoczaki, żwir, kamień pokruszony lub rozłupany, w rodzaju zwykle stosowanych jako kruszywo do betonu, jako tłuczeń drogowy lub do podsypki torów kolejowych lub inne kruszywo, gruby żwir i krzemień, nawet poddane obróbce cieplnej; makadam z żużla, popiołów odlewniczych lub podobnych odpadów przemysłowych, nawet zawierający materiały wymienione w pierwszej części pozycji; makadam smołowany; granulki, odłamki i proszek kamieni objętych pozycją 2515 lub 2516, nawet poddane obróbce cieplnej - Makadam smołowany”.

Ta działalność gospodarcza Spółki mieści się zgodnie z zasadami metodycznymi wprowadzonymi z dniem 1 stycznia 2008 r. Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) (Dz. U. z 2007 r., Nr 251, poz. 1885, z późn. zm.) w grupowaniu:

\- PKD 23.99.Z jako „Produkcja pozostałych wyrobów z mineralnych surowców niemetalicznych, gdzie indziej niesklasyfikowana”.

Spółka posiada dla przedmiotowego zakresu prowadzonej działalności gospodarczej potwierdzenie prawidłowości zaklasyfikowania do grupowania PKD nr 23.99.Z wydane przez właściwy Urząd Statystyczny w Łodzi Ośrodek Klasyfikacji i Nomenklatur.

W myśl obowiązującego do dnia 31 grudnia 2007 r. Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 stycznia 2004 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) (Dz. U. z 2004 r., Nr 33, poz. 289, z późn. zm.) działalność Spółki mieściła się w grupowaniu:

\- PKD 26.82.Z jako „Produkcja pozostałych wyrobów z mineralnych surowców niemetalicznych, gdzie indziej niesklasyfikowana”.

Tożsamość zakresu działalności klasyfikowanych do grupowania 23.99.Z według klasyfikacji PKD obowiązującej od 1 stycznia 2008 r. z zakresem działalności klasyfikowanych do grupowania 26.82.Z według klasyfikacji PKD obowiązującej do 31 grudnia 2007 r. potwierdzają odpowiednie klucze powiązań pomiędzy tymi klasyfikacjami zdefiniowane w Załączniku do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD).

Co istotne zgodnie z podanymi w przywołanym Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) Zasadami Budowy Klasyfikacji (patrz pkt 1 System powiązań statystycznych klasyfikacji gospodarczych) Polska Klasyfikacja Działalności (PKD) 2007 jest klasyfikacją pochodną w stosunku do klasyfikacji macierzystej NACE Rev. 2 - Statystycznej Klasyfikacji Rodzajów Działalności Gospodarczych w Unii Europejskiej (ang. Statistical Classification of Economic Activities in the European Community). Co więcej zgodnie z przywołanymi Zasadami Budowy Klasyfikacji (patrz pkt 2 Struktura i kodowanie PKD) Polska Klasyfikacja Działalności (PKD) 2007 do czwartego poziomu, stanowiącego o Klasie działalności, jest zgodna z klasyfikacją NACE Rev. 2, a jeżeli na poziomie krajowym nie wprowadzono dodatkowego podziału na poziomie podklasy w stosunku do poziomu międzynarodowego (tj. klasa - podklasie), to wówczas podklasę tę oznacza się literą „Z”. W związku z powyższym PKD-2007 zachowuje pełną spójność i porównywalność metodologiczną, pojęciową, zakresową i kodową na poziomie czterech cyfr z klasyfikacją NACE Rev. 2, a w przypadku gdy na poziomie piątym, tj. podklasy charakterystycznej dla polskiej gospodarki, kod PKD-2007 wykazuje literę „Z”, to wówczas oznacza to, iż w krajowej systematyce nie wyodrębniono dodatkowego podziału w stosunku do NACE Rev. 2.

Co do zasady więc Polska Klasyfikacja Działalności PKD-2007, jako opracowana na podstawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczych Unii Europejskiej NACE Rev. 2, analogicznie jak PKD-2004 opracowana na podstawie NACE Rev. 1, jest implementacją do polskiego porządku prawnego systemu klasyfikacji działalności gospodarczej Unii Europejskiej, wprowadzonego Rozporządzeniem (WE) Nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev. 2 i zmieniającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 3037/90 oraz niektóre rozporządzenia WE w sprawie określonych dziedzin statystycznych (Dz. Urz. UE L 393 z dnia 30 grudnia 2006 r.).

Tym samym realizowana przez Spółkę działalność gospodarcza polegająca na produkcji mieszanek mineralno-asfaltowych przeznaczonych do wykonywania nawierzchni drogowych, klasyfikowana od 1 stycznia 2008 r. zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności PKD-2007 w grupowaniu PKD 23.99.Z w świetle klasyfikacji macierzystej NACE Rev. 2 - Statystycznej Klasyfikacji Rodzajów Działalności Gospodarczych w Unii Europejskiej podlega przyporządkowaniu do klasy 23.99 „Produkcja wyrobów z pozostałych mineralnych surowców niemetalicznych, gdzie indziej niesklasyfikowana”, należącej do „Sekcji C - Przetwórstwo przemysłowe”, Grupa 23.9 „Produkcja wyrobów ściernych i wyrobów z mineralnych surowców niemetalicznych, gdzie indziej niesklasyfikowana”.

Analogicznie w świetle obowiązującej do 31 grudnia 2007 r. Polskiej Klasyfikacji Działalności PKD-2004, spójnej i porównywalnej metodologicznie, pojęciowo, zakresowo i kodowo z klasyfikacją NACE Rev. 1 wprowadzoną Rozporządzeniem Rady Nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. (Dz. U. Nr L 293 z 24 października 1990 r.), z późniejszymi zmianami Rozporządzeniem Komisji Europejskiej Nr 761/93 z dnia 24 marca 1993 r. (Dz. U. Nr L 83 z 3 kwietnia 1993 r. oraz Nr 29/2002 z dnia 19 grudnia 2001 r., Dz. U. Nr L 6 z 10 stycznia 2002 r.), realizowana przez Spółkę działalność gospodarcza klasyfikowana wówczas w grupowaniu PKD 26.82.Z, należącym do „Sekcji D - Przetwórstwo Przemysłowe, Podsekcji DI - Produkcji wyrobów z pozostałych surowców niemetalicznych”, w świetle klasyfikacji macierzystej NACE Rev. 1.1 podlega przyporządkowaniu do klasy 26.82 „Produkcja wyrobów z pozostałych mineralnych surowców niemetalicznych, gdzie indziej niesklasyfikowana”, należącej do „Sekcji D-Przetwórstwo Przemysłowe, Podsekcji DI - Produkcja wyrobów z pozostałych surowców niemetalicznych”.

Tożsamość zakresu działalności zgrupowanych w klasie 23.99 według klasyfikacji NACE Rev. 2 obowiązującej od 1 stycznia 2008 r. z zakresem działalności zgrupowanych w klasie 26.82 według klasyfikacji NACE Rev.1.1 obowiązującej do 31 grudnia 2007 r. potwierdzają odpowiednie powiązania pomiędzy tymi klasyfikacjami zdefiniowane w przywołanym wcześniej Rozporządzeniu (WE) Nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev. 2 i zmieniającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 3037/90 oraz niektóre rozporządzenia WE w sprawie określonych dziedzin statystycznych (Dz. Urz. UE L 393 z dnia 30 grudnia 2006 r.) oraz klucze powiązań pomiędzy NACE Rev. 2 a NACE Rev. 1.1 publikowane przez Komisję Europejską.

Proces technologiczny realizowanej przez Spółkę produkcji mieszanek mineralno-asfaltowych przedstawia się w następujący sposób.

Kruszywo wykorzystywane do produkcji mieszanek składowane jest na hałdach z podziałem na frakcje. W toku procesu produkcyjnego kruszywo pobierane jest z hałd i napełniane do dozatorów wstępnych. Odpowiednio do recepty kruszywo zabierane jest spod dozatorów za pomocą taśmowych przenośników dozujących i podawane na zbiorczy przenośnik taśmowy, który podaje kruszywo na przenośnik taśmowy zasilający bęben suszarki.

Opcjonalnie instalacja dozowania wstępnego może być wyposażona w separator nadziarna, który oddziela zbyt duże ziarna zanim dostaną się do suszarki.

Podczas przemieszczania się kruszywa poprzez suszarkę bębnową jest ono suszone i ogrzewane przy pomocy instalacji grzewczej, składającej się z palnika i wentylatora. Palnik jest opalany pyłem węgla brunatnego (paliwo opałowe o kodzie CN 2702). Doprowadzone w wyniku spalania paliwa opałowego ciepło powoduje odparowanie wody, zawartej w kruszywie i tym samym suszenie kruszywa. Ponadto kruszywo zostaje tu podgrzane do temperatury wymaganej zgodnie z receptą na gotową mieszankę mineralno-asfaltową. Po przejściu przez suszarkę bębnową gorące kruszywo podawane jest elewatorem gorącego kruszywa na sortownik. Sortownik przesiewa kruszywo na poszczególne frakcje i podaje je do zbiornika gorącego kruszywa. W razie przepełnienia komory w zbiorniku gorącego kruszywa następuje podawanie nadmiaru poprzez układ przelotowy do oddzielnego zbiornika. Poprzez klapy dozujące kruszywo podawane jest ze zbiornika gorącego kruszywa w ilościach określonych w recepcie na wagę kruszywa. Równocześnie z naważaniem kruszywa odbywa się naważanie wypełniacza na wagę wypełniacza i asfaltu względnie bitumu naftowego na wagę asfaltu. Na sygnał z układu sterowania wagi są opróżniane automatycznie do mieszalnika. Po wymieszaniu gotowa mieszanka mineralno-asfaltowa wysypywana jest z mieszalnika do wózka gotowej masy, który rozdziela ją do izolowanych komór zbiornika gotowej masy. Pod zbiornik gotowej mieszanki mineralno-asfaltowej podjeżdżają ciężarówki, na które mieszanka mineralno-asfaltowa jest załadowywana, następnie ważona i wywożona na teren konkretnego placu budowy drogi, celem jej ułożenia i wbudowania. Wypełniacz jest przechowywany w wieży wypełniacza z silosem pyłu i silosem mączki, stojących jeden na drugim lub w dwóch oddzielnych silosach pyłu i mączki.

Mączka wapienna na wytwórnię dostarczana jest samochodami cysternami. Wypełniacz własny (pył) pochodzący z instalacji odpylającej jest transportowany stamtąd za pomocą przenośników ślimakowych pyłu do elewatora pyłów. Wypełniacz podawany elewatorem przechowywany jest w zbiorniku pośrednim wypełniacza, zanim zostanie podany do wagi wypełniacza. W razie przepełnienia zbiornika pośredniego wypełniacza, wypełniacz transportowany jest z powrotem do silosu wypełniacza.

Asfalt, względnie bitum naftowy, dostarczany jest samochodami cysternami i składowany w zbiornikach asfaltu. Zbiorniki asfaltu mogą mieć różną formę. Mogą to być zbiorniki okrągłe leżące, zbiorniki okrągłe stojące lub zbiorniki prostokątne, tzw. zbiorniki skrzynkowe. Zbiorniki asfaltu napełniane są przez przyłącze i pompę w stacji napełniania asfaltu.

W trakcie procesu mieszania asfalt pobierany jest za pomocą pompy asfaltu i podawany do wagi asfaltu. Asfalt jest składowany i przerabiany w temperaturze około 160 °C, dlatego też cała instalacja asfaltu wyposażona jest w oddzielny system ogrzewania, który wykorzystuje jako źródło ciepła energię elektryczną bądź oleje termalne.

Pył i para wodna, wydzielane podczas produkcji, są odprowadzane przez przewody rurowe i kanały do instalacji odpylania z filtrami. Składa się ona zasadniczo z separatora pyłu grubego i właściwego odpylania z filtrem. Oczyszczony gaz odprowadzany jest przez komin do atmosfery. Pył drobny i pył gruby podawane są ponownie do procesu mieszania za pośrednictwem przenośników ślimakowych wypełniacza. Niezbędne podciśnienie w instalacji odpylania zapewnia wentylator wyciągowy.

Opcjonalnie do procesu mieszania mogą być dodawane substancje uszlachetniające, składniki barwiące oraz woda do produkcji mieszanek asfaltów spienionych.

W zależności od wymaganej receptury mieszanki mineralno-asfaltowej przewiduje się również w procesie produkcji dodawanie starej mieszanki na zimno. Granulat asfaltowy (tzw. destrukt) dostarczany jest samochodami ciężarowymi i składowany na hałdach. Następnie pobierany jest z hałd i podawany do produkcji do dozatora. Odpowiednio do recepty granulat asfaltowy pobierany jest za pomocą taśmowego przenośnika dozującego i podawany na zbiorczy przenośnik taśmowy. Zbiorczy przenośnik transportowy podaje granulat asfaltowy do elewatora destruktu. Następnie granulat asfaltowy transportowany jest do zbiornika buforowego, skąd podawany jest na wagę taśmową. Waga taśmowa transportuje granulat asfaltowy do rynny zrzutowej prowadzącej bezpośrednio do mieszalnika.

Przy dodawaniu starej mieszanki na gorąco granulat asfaltowy transportowany jest przez przenośnik taśmowy zasilający lub rynnę do dodatkowego bębna suszarki tzw. równoległego. Podczas przemieszczania się granulatu asfaltowego przez bęben równoległy jest on ogrzewany przy pomocy palnika, wykorzystującego jako paliwo opałowe pył węgla brunatnego (paliwo opałowe o kodzie CN 2702). Po przejściu przez bęben równoległy granulat asfaltowy ogrzany do około 100 °C podawany jest do zbiornika pośredniego granulatu asfaltowego z urządzeniem ważącym. Ze zbiornika pośredniego granulat asfaltowy podawany jest do wagi granulatu, a następnie do mieszalnika.

W procesie produkcji mieszanek mineralno-asfaltowych powszechnie wykorzystywane są również stabilizatory. Stabilizatory w formie granulatów mogą być transportowane do mieszalnika przez pneumatyczny układ podawania za pomocą strumienia powietrza z silosu magazynowego. W cyklonie następuje rozdzielenie granulatu od powietrza, które trafia do elewatora gorącego, granulat zaś wpada do zbiornika pośredniego, a następnie do wagi granulatu, gdzie jest odważany w ilościach określonych w recepcie i podawany do mieszalnika.

Sterowanie procesem produkcji mieszanek mineralno-asfaltowych w wytwórni odbywa się z kontenera sterowniczego, w którym znajduje się komputer i główne szafy sterownicze. Alternatywnie główne szafy sterownicze mogą znajdować się również w oddzielnym kontenerze siłowym. Obydwa kontenery mogą być ustawione jeden na drugim lub stać oddzielnie.

Jako element stanu faktycznego Spółka wnosi o przyjęcie, że w zakresie przywoływanych dalej „obowiązków ewidencyjnych i dokumentacyjnych”:

*   Spółka jako pośredniczący podmiot węglowy, dokonując sprzedaży wyrobów węglowych na terytorium kraju finalnemu nabywcy węglowemu prowadzi ewidencję wyrobów węglowych, w rozumieniu art. 91a ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, zawierającą następujące dane:
    1.  ilość każdorazowo sprzedanych na terytorium kraju finalnemu nabywcy węglowemu wyrobów węglowych, w kilogramach, według nazwy oraz pozycji CN;
    2.  datę sprzedaży wyrobów węglowych i datę ich wydania finalnemu nabywcy węglowemu;
    3.  imię i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby finalnego nabywcy węglowego;
    4.  datę wystawienia i numer identyfikujący dokument dostawy albo inny dokument zastępujący dokument dostawy, na podstawie którego te wyroby zostały sprzedane na terytorium kraju finalnemu nabywcy węglowemu.
*   W sytuacji, gdy jako pośredniczący podmiot węglowy Spółka używa wyrobów węglowych, to odpowiednio ujmuje ten fakt w prowadzonej ewidencji wyrobów węglowych, zawierającej ilość wyrobów węglowych:
    1.  użytych w ramach zwolnień, o których mowa w art. 31a ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, lub
    2.  użytych do celów nieobjętych zwolnieniem - w podziale na miesiące, w kilogramach, według nazwy oraz pozycji CN.
*   Spółka po zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot węglowy, kontynuując jej prowadzenie jako finalny nabywca węglowy zapewnia dochowanie warunków wskazanych w treści art. 31a ustawy o podatku akcyzowym, w szczególności:
    1.  w przypadku nabycia wyrobów węglowych na terytorium kraju - poprzez udokumentowanie nabycia tych wyrobów dokumentem dostawy lub fakturą, określającymi pozycję CN wyrobów węglowych, ich ilość w kilogramach i ich przeznaczenie uprawniające do zwolnienia od akcyzy, oraz potwierdzającymi podpisem, w odpowiednim trybie, nabycie tych wyrobów jako finalny nabywca węglowy;
    2.  w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów węglowych - poprzez udokumentowanie nabycia wewnątrzwspólnotowego fakturą wystawioną przez sprzedawcę na Spółkę, jako finalnego nabywcę węglowego, wyrobów węglowych lub dokumentem dostawy potwierdzającym to nabycie i określającym przeznaczenie tych wyrobów;
    3.  w przypadku importu wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego - poprzez udokumentowanie importu dokumentami wymaganymi przez przepisy prawa celnego;
    4.  w przypadku zwrotu przez Spółkę, jako finalnego nabywcę węglowego, wyrobów węglowych, nabytych w ramach zwolnienia, do podmiotu, który sprzedał jej te wyroby - poprzez udokumentowanie zwrotu tych wyrobów na podstawie dokumentu dostawy lub faktury korygującej.

Przedmiotowe wyroby węglowe CN 2702 w świetle opisu stanu faktycznego nie są paliwami silnikowymi w rozumieniu art. 86 ust. 2 Ustawy, tj. nie są przeznaczonymi do użycia, oferowanymi na sprzedaż ani też używanymi do napędu silników spalinowych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy realizowana przez Spółkę działalność gospodarcza polegająca na produkcji mieszanek mineralno-asfaltowych przeznaczonych do wykonywania nawierzchni drogowych, zaklasyfikowana zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności w grupowaniu PKD 23.99.Z (do 31 grudnia 2007 r. w PKD 26.82.Z), czyli zgodnie z NACE Rev. 2 - Statystyczną Klasyfikacją Rodzajów Działalności Gospodarczych w Unii Europejskiej zaklasyfikowana w klasie 23.99 (do 31 grudnia 2007 r. zgodnie z NACE Rev. 1.1 w klasie 26.82), może być uznana za proces mineralogiczny w rozumieniu postanowień art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym?
2.  W sytuacji gdy odpowiedź na pytanie 1 będzie twierdząca, to czy dochowując warunków w zakresie obowiązków ewidencyjnych i dokumentacyjnych, wskazanych w art. 31a oraz art. 91a ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym Spółka, jako pośredniczący podmiot węglowy, czy następnie jako finalny nabywca węglowy, jest uprawniona do skorzystania ze zwolnienia w podatku akcyzowym wskazanego w art. 31a ust. 1 pkt 7 tej Ustawy, w zakresie w jakim wyroby węglowe CN 2702, nabywane wewnątrzwspólnotowo lub na terenie kraju, są używane przez nią do celów opałowych w procesie mineralogicznym?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1.

Wykonywana przez Wnioskodawcę działalność gospodarcza zaklasyfikowana do PKD-2007 23.99.Z (uprzednio PKD-2004 26.82.Z), polegająca na produkcji mieszanek mineralno-asfaltowych przeznaczonych do wykonywania nawierzchni drogowych, jako działalność zgrupowana w klasie 23.99 według klasyfikacji NACE Rev. 2 (uprzednio w klasie 26.82 według klasyfikacji NACE Rev. 1.1), tj. jako proces sklasyfikowany w nomenklaturze NACE pod kodem Podsekcji DI 26 - „Produkcja wyrobów z pozostałych surowców niemetalicznych” zgodnie z Rozporządzeniem Rady (EWG) Nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej (Dz. U. L 293 z 24 października 1990 r., str. 1, z późn. zm.), jest procesem mineralogicznym w rozumieniu przepisu art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym.

Ad. 2.

Wnioskodawca, jako pośredniczący podmiot węglowy a następnie jako finalny nabywca węglowy, nabywający wewnątrzwspólnotowo lub na terenie kraju i używający wyrobów węglowych CN 2702 do celów opałowych w procesie mineralogicznym, jakim jest produkcja mieszanek mineralno-asfaltowych (PKD-2007 23.99.Z, NACE Rev. 2 23.99), o ile spełni obowiązki ewidencyjne i dokumentacyjne wskazane w art. 31a ust. 3-5 i art. 91a ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, jest uprawniony w związku z przedmiotowym użyciem do skorzystania ze zwolnienia w podatku akcyzowym wskazanego w art. 31a ust. 1 pkt 7 tej Ustawy.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje oparcie w następujących argumentach:

Ad. 1.

Zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 pkt 33 Ustawy o podatku akcyzowym poprzez „procesy mineralogiczne” rozumie się „procesy sklasyfikowane w nomenklaturze NACE pod kodem DI 26 „produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych” w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej (Dz. Urz. UE L 293 z 24 października 1990 r., str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 02, t. 04, str. 177, z późn. zm.)”.

W tym kontekście Spółka wskazuje, że realizowana przez nią działalność gospodarcza, polegająca na produkcji mieszanek mineralno-asfaltowych przeznaczonych do wykonywania nawierzchni drogowych, zaklasyfikowana jest zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności do PKD-2007 23.99.Z (uprzednio PKD-2004 26.82.Z).

Polska Klasyfikacja Działalności (PKD) jest klasyfikacją pochodną w stosunku do klasyfikacji macierzystej NACE Rev. 2 (czy uprzednio NACE Rev. 1.1) - Statystycznej Klasyfikacji Rodzajów Działalności Gospodarczych w Unii Europejskiej (ang. Statistical Classification of Economic Activities in the European Community), wprowadzonej Rozporządzeniami Rady Nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. (Dz. U. Nr L 293 z 24 października 1990 r.), z późniejszymi zmianami wprowadzonymi rozporządzeniem Komisji Europejskiej Nr 761/93 z dnia 24 marca 1993 r. (Dz. U. Nr L 83 z 3 kwietnia 1993 r.) oraz Nr 29/2002 z dnia 19 grudnia 2001 r. (Dz. U. Nr L 6 z 10 stycznia 2002 r.) i ostatecznie zmienionej Rozporządzeniem (WE) Nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev. 2 i zmieniającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 3037/90 oraz niektóre rozporządzenia WE w sprawie określonych dziedzin statystycznych (Dz. Urz. UE L 393 z dnia 30 grudnia 2006 r.).

Zgodnie z przywołanymi w opisie stanu faktycznego Zasadami Budowy Klasyfikacji (patrz pkt 2 Struktura i kodowanie PKD) Polska Klasyfikacja Działalności (PKD) 2007 do czwartego poziomu, stanowiącego o Klasie działalności, jest zgodna z klasyfikacją NACE Rev. 2, a jeżeli na poziomie krajowym nie wprowadzono dodatkowego podziału na poziomie podklasy w stosunku do poziomu międzynarodowego (tj. klasa = podklasie), to wówczas podklasę tę oznacza się literą „Z”. Analogicznie według stanu prawnego do 31 grudnia 2007 r., zgodnie z Zasadami Metodycznymi tworzenia Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) 2004 (patrz Załącznik do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 stycznia 2004 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD), pkt 8 Rozdziału 1 Struktura Polskiej Klasyfikacji Działalności) „PKD została opracowana na podstawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej Unii Europejskiej - NACE, wprowadzonej rozporządzeniami Rady Nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. (Dz. U. Nr L 293 z 24 października 1990 r.), z późniejszymi zmianami wprowadzonymi rozporządzeniem Komisji Europejskiej Nr 761/93 z dnia 24 marca 1993 r. (Dz. U. Nr L 83 z 3 kwietnia 1993 r.) oraz Nr 29/2002 z dnia 19 grudnia 2001 r. (Dz. U. Nr L 6 z 10 stycznia 2002 r.). W związku z powyższym PKD zachowuje pełną spójność i porównywalność metodologiczną, pojęciową, zakresową i kodową z klasyfikacją NACE Rev. 1.1.”

W związku z powyższym PKD-2007 i PKD-2004 zachowują pełną spójność i porównywalność metodologiczną, pojęciową, zakresową i kodową na poziomie czterech cyfr z klasyfikacjami odpowiednio NACE Rev. 2 i NACE Rev. 1.1 a w przypadku gdy na poziomie piątym, tj. podklasy charakterystycznej dla polskiej gospodarki, kod PKD-2007 (lub uprzednio PKD-2004) wykazuje literę „Z”, to wówczas oznacza to, iż w krajowej systematyce nie wyodrębniono dodatkowego podziału w stosunku do NACE Rev. 2 (lub uprzednio NACE Rev. 1.1).

Tym samym realizowana przez Spółkę działalność gospodarcza polegająca na produkcji mieszanek mineralno-asfaltowych przeznaczonych do wykonywania nawierzchni drogowych, klasyfikowana od 1 stycznia 2008 r. zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności PKD-2007 w grupowaniu PKD 23.99.Z w świetle klasyfikacji macierzystej NACE Rev. 2 - Statystycznej Klasyfikacji Rodzajów Działalności Gospodarczych w Unii Europejskiej podlega przyporządkowaniu do klasy 23.99 „Produkcja wyrobów z pozostałych mineralnych surowców niemetalicznych, gdzie indziej niesklasyfikowana”, należącej do „Sekcji C - Przetwórstwo przemysłowe”, Grupa 23.9 „Produkcja wyrobów ściernych i wyrobów z mineralnych surowców niemetalicznych, gdzie indziej niesklasyfikowana”.

Analogicznie w świetle obowiązującej do 31 grudnia 2007 r. Polskiej Klasyfikacji Działalności PKD-2004, spójnej i porównywalnej metodologicznie, pojęciowo, zakresowo i kodowo z klasyfikacją NACE Rev. 1.1 wprowadzoną Rozporządzeniem Rady Nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. (Dz. U. Nr L 293 z 24 października 1990 r.) z późniejszymi zmianami Rozporządzeniem Komisji Europejskiej Nr 761/93 z dnia 24 marca 1993 r., Dz. U. Nr L 83 z 3 kwietnia 1993 r. oraz Nr 29/2002 z dnia 19 grudnia 2001 r., Dz. U. Nr L 6 z 10 stycznia 2002 r.), realizowana przez Spółkę działalność gospodarcza klasyfikowana wówczas w grupowaniu PKD 26.82.Z, należącym do „Sekcji D - Przetwórstwo Przemysłowe, Podsekcji DI - Produkcji wyrobów z pozostałych surowców niemetalicznych”, w świetle klasyfikacji macierzystej NACE Rev.1.1 podlega przyporządkowaniu do klasy 26.82 „Produkcja wyrobów z pozostałych mineralnych surowców niemetalicznych, gdzie indziej niesklasyfikowana”, należącej do „Sekcji D - Przetwórstwo Przemysłowe, Podsekcji DI – Produkcja wyrobów z pozostałych surowców niemetalicznych”.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego tożsamość zakresu działalności zgrupowanych w klasie 23.99 według klasyfikacji NACE Rev. 2 obowiązującej od 1 stycznia 2008 r. z zakresem działalności zgrupowanych w klasie 26.82 według klasyfikacji NACE Rev. 1.1 obowiązującej do 31 grudnia 2007 r. potwierdzają odpowiednie powiązania pomiędzy tymi klasyfikacjami zdefiniowane w Rozporządzeniu (WE) Nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev. 2 i zmieniającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 3037/90 oraz niektóre rozporządzenia WE w sprawie określonych dziedzin statystycznych (Dz. Urz. UE L 393 z dnia 30 grudnia 2006 r.) oraz klucze powiązań pomiędzy NACE Rev. 2 a NACE Rev. 1.1 publikowane przez Komisję Europejską.

Tym samym realizowana przez Spółkę działalność gospodarcza polegająca na produkcji mieszanek mineralno-asfaltowych przeznaczonych do wykonywania nawierzchni drogowych, jako należąca do procesów sklasyfikowanych w nomenklaturze NACE pod kodem DI 26 „produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych” w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej (Dz. Urz. UE L 293 z 24 października 1990 r., str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 02, t. 04, str. 177, z późn. zm.), jest procesem mineralogicznym zdefiniowanym wprost według tych zasad przez ustawodawcę w treści art. 2 ust. 1 pkt 33 Ustawy o podatku akcyzowym.

Wnioskodawca zwraca przy tym uwagę na fakt, iż w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 października 2013 r. pojęcie procesu mineralogicznego było zdefiniowane w treści art. 31a ust. 6 Ustawy o podatku akcyzowym. Dokonana w myśl art. 1 pkt 10, w związku z art. 1 pkt 1 lit. d) ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2013 r., poz. 1231) nowelizacja ma jednak jedynie charakter redakcyjny, która nie wpłynął na zmianę zakresu pojęciowego, obowiązującej od 1 listopada 2013 r., definicji procesu mineralogicznego.

Ad . 2.

Zgodnie z treścią Ustawy o podatku akcyzowym:

Art. 2 ust. 1 użyte w ustawie określenia oznaczają:

*   pkt 1) wyroby akcyzowe - wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku nr 1 do ustawy;
*   pkt 1a) wyroby węglowe - wyroby energetyczne, określone w poz. 19-21 załącznika nr 1 do ustawy;
*   pkt 22) podmiot zużywający - podmiot:
    1.  mający miejsce zamieszkania, siedzibę lub miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, który wyroby akcyzowe objęte zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie zużywa na cele uprawniające do zwolnienia,
*   pkt 23a) pośredniczący podmiot węglowy - podmiot mający siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium kraju:
    1.  dokonujący sprzedaży, dostawy wewnątrzwspólnotowej, nabycia wewnątrzwspólnotowego, importu lub eksportu wyrobów węglowych, lub
    2.  używający wyrobów węglowych do celów objętych zwolnieniem od akcyzy i do celów nieobjętych zwolnieniem od akcyzy, lub
    3.  używający wyrobów węglowych do celów objętych zwolnieniem od akcyzy i do celów niepodlegających opodatkowaniu akcyzą - który pisemnie powiadomił właściwego naczelnika urzędu celnego o tej działalności;
*   pkt 23c) finalny nabywca węglowy - podmiot, który:
    1.  nabywa na terytorium kraju, importuje lub nabywa wewnątrzwspólnotowo wyroby węglowe, lub
    2.  posiada uzyskane w sposób inny niż w drodze nabycia wyroby węglowe - niebędący pośredniczącym podmiotem węglowym; (\`(...)\`).

Art. 9a ust. 1. W przypadku wyrobów węglowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju finalnemu nabywcy węglowemu;
2.  nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego;
3.  import wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego;
4.  użycie wyrobów węglowych przez pośredniczący podmiot węglowy;
5.  użycie wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego:
    1.  nabytych w ramach zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 1, do celów innych niż zwolnione na podstawie tego przepisu, przy czym za takie użycie uznaje się również naruszenie warunków, o których mowa w art. 31a ust. 3, a także sprzedaż, eksport lub dostawę wewnątrzwspólnotową wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego zamiast użycia ich do celów, o których mowa w art. 31 a ust. 1,
    2.  uzyskanych w sposób inny niż w drodze nabycia,
    3.  jeżeli nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży wyrobów węglowych finalnemu nabywcy węglowemu, a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony w należnej wysokości;
6.  użycie lub sprzedaż wyrobów węglowych uzyskanych w drodze czynu zabronionego pod groźbą kary;
7.  powstanie ubytków wyrobów węglowych. (\`(...)\`).

Art. 31a ust. 1. Zwalnia się od akcyzy czynności podlegające opodatkowaniu, których przedmiotem są wyroby węglowe przeznaczone do celów opałowych: (\`(...)\`)

1.  w procesach mineralogicznych, elektrolitycznych i metalurgicznych oraz do redukcji chemicznej; (\`(...)\`).

Ust. 2. Zwalnia się od akcyzy powstałe u finalnego nabywcy węglowego straty wyrobów węglowych, nabytych w ramach zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, jeżeli w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że nastąpiło użycie tych wyrobów do celów innych niż wskazane w ust. 1.

Ust. 3. Warunkiem zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, jest:

1.  w przypadku sprzedaży wyrobów węglowych na terytorium kraju finalnemu nabywcy węglowemu - wystawienie przez podmiot sprzedający wyroby węglowe dokumentu dostawy lub faktury, jeżeli określa ona pozycję CN wyrobów węglowych, ich ilość w kilogramach i ich przeznaczenie uprawniające do zwolnienia od akcyzy, oraz potwierdzenie podpisem nabycia tych wyrobów przez finalnego nabywcę węglowego;
2.  w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego - udokumentowanie nabycia wewnątrzwspólnotowego fakturą wystawioną przez sprzedawcę wyrobów węglowych lub dokumentem dostawy potwierdzającym to nabycie i określającym przeznaczenie tych wyrobów;
3.  w przypadku importu wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego - udokumentowanie importu dokumentami wymaganymi przez przepisy prawa celnego.

Ust. 4. Podpis potwierdzający nabycie wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, może zostać złożony:

1.  na dokumencie dostawy lub fakturze, o których mowa w ust. 3 pkt 1, lub
2.  w umowie zawartej pomiędzy sprzedawcą wyrobów węglowych a finalnym nabywcą węglowym.

Ust. 5. W przypadku zwrotu przez finalnego nabywcę węglowego wyrobów węglowych, nabytych w ramach zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, do podmiotu, który sprzedał mu te wyroby, zwrot tych wyrobów odbywa się na podstawie dokumentu dostawy lub faktury korygującej. (\`(...)\`)

Art. 86 ust. 1. Do wyrobów energetycznych, w rozumieniu ustawy, zalicza się wyroby: (\`(...)\`)

1.  objęte pozycjami CN 2701, 2702 oraz od 2704 do 2715; (\`(...)\`).

Ust. 2. Paliwami silnikowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych.

Ust. 3. Paliwami opałowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do celów opałowych, z wyłączeniem wyrobów, o których mowa w ust. 2.

Ust. 4. Biokomponentami są biokomponenty w rozumieniu ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych.

Art. 91a ust. 1. Pośredniczący podmiot węglowy dokonujący sprzedaży wyrobów węglowych na terytorium kraju finalnemu nabywcy węglowemu jest obowiązany prowadzić ewidencję wyrobów węglowych zawierającą następujące dane:

1.  ilość każdorazowo sprzedanych na terytorium kraju finalnemu nabywcy węglowemu wyrobów węglowych, w kilogramach, według nazwy oraz pozycji CN;
2.  datę sprzedaży wyrobów węglowych i datę ich wydania finalnemu nabywcy węglowemu;
3.  imię i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby finalnego nabywcy węglowego;
4.  datę wystawienia i numer identyfikujący dokument dostawy albo inny dokument zastępujący dokument dostawy, na podstawie którego te wyroby zostały sprzedane na terytorium kraju finalnemu nabywcy węglowemu.

Ust. 2. Pośredniczący podmiot węglowy używający wyrobów węglowych jest obowiązany prowadzić ewidencję wyrobów węglowych zawierającą ilość wyrobów węglowych:

1.  użytych w ramach zwolnień, o których mowa w art. 31a ust. 1, lub
2.  użytych do celów nieobjętych zwolnieniem

\- w podziale na miesiące, w kilogramach, według nazwy oraz pozycji CN.

Ust. 3. Ewidencja, o której mowa w ust. 1 i 2, może być prowadzona w postaci papierowej lub elektronicznej.

Ust. 4. Ewidencja, o której mowa w ust. 1 i 2, dokument dostawy i inne dokumenty, o których mowa w art. 31a ust. 3, powinny być przechowywane do celów kontroli przez okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym ewidencja została sporządzona, a dokumenty zostały wystawione.

Ust. 5. Ewidencja, o której mowa w ust. 1 i 2, może być zastąpiona przez ewidencję prowadzoną na potrzeby podatkowe lub księgowe inne niż akcyza, jeżeli zawiera ona wszystkie dane wymienione w ust. 1 lub 2.

Z punktu widzenia zadanego przez Wnioskodawcę pytania nr 2 kwestią mającą rozstrzygające znaczenie dla możliwości zastosowania przedmiotowego zwolnienia od akcyzy jest ustalenie, czy zużycie wyrobów węglowych CN 2702 w realizowanym procesie mineralogicznym może być uznane za wypełniające definicję „przeznaczenia dla celów opałowych” - z uwagi na fakt, iż tylko taki cel zużycia wyrobów węglowych podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym i może być w przypadkach określonych w art. 31a tej Ustawy ewentualnie zwolniony przedmiotowo z opodatkowania.

W tym zakresie Spółka stoi na stanowisku, że w Ustawie o podatku akcyzowym nie wprowadzono jednoznacznej definicji legalnej pojęcia „przeznaczenia do celów opałowych”, choć ustawodawca wielokrotnie posługuje się pojęciem „paliwo opałowe” lub „opałowe”, i to nie tylko w zakresie czynności których przedmiotem są wyroby węglowe (np. art. 2 ust. 1 pkt 1b, art. 31b ust. 1, ust. 2 ust. 4, art. 32 ust. 1 pkt 3, ust. 5 pkt 3, art. 86, art. 87, art. 88 Ustawy).

Ustawodawca ograniczył się jedynie do stwierdzenia w normie art. 86 ust. 3 Ustawy, iż „paliwami opałowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do celów opałowych, z wyłączeniem wyrobów, o których mowa w ust. 2”, tj. „paliw silnikowych w rozumieniu Ustawy będących wyrobami energetycznymi przeznaczonymi do użycia, oferowanymi na sprzedaż lub używanymi do napędu silników spalinowych”.

Tym samym wyroby węglowe, objęte pozycjami CN 2702, są uznawane za wyroby energetyczne, będące paliwami opałowymi, o ile przeznaczone są do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do celów opałowych, w rozumieniu art. 86 ust. 3, w związku z art. 86 ust. 1 pkt 2 i oczywiście o ile nie są paliwami silnikowymi, w rozumieniu art. 86 ust. 2 Ustawy.

W świetle opisanego stanu faktycznego używane przez Spółkę, jako pośredniczący podmiot węglowy a następnie nabywane wewnątrzwspólnotowo lub na terenie kraju i używane przez nią jako finalnego nabywcę węglowego, wyroby węglowe CN 2702 stanowią paliwo opałowe używane do wytwarzania ciepła w toku procesu mineralogicznego, przy czym uzyskane w ten sposób ciepło jest wykorzystywane:

1.  podczas przemieszczania się kruszywa poprzez suszarkę bębnową, gdzie kruszywo jako substrat produkowanej mieszanki mineralno-asfaltowej NACE Rev 1.1 DI 26.82, jest suszone i ogrzewane przy pomocy instalacji grzewczej, składającej się z palnika i wentylatora - palnik jest opalany pyłem węgla brunatnego (paliwo opałowe o kodzie CN 2702),
2.  do odparowania w wyniku spalania paliwa opałowego nadmiaru wody, zawartej w kruszywie i tym samym do suszenia kruszywa,
3.  do podgrzania kruszywa do temperatury wymaganej zgodnie z receptą na gotową mieszankę mineralno-asfaltową,
4.  do podgrzania, przy niektórych recepturach na mieszankę mineralno-asfaltową, podawanego granulatu asfaltowego na gorąco, co następuje w trakcie przemieszczania się granulatu asfaltowego przez bęben równoległy, w konsekwencji czego granulat asfaltowy ogrzewany jest do określonej temperatury.

Po przejściu przez suszarkę bębnową gorące kruszywo oraz ogrzany w bębnie równoległym gorący destrukt asfaltowy podawane są odpowiednimi instalacjami do sortowników zawierających urządzenia ważące, a następnie do mieszalnika masy mineralno-asfaltowej.

Przedmiotowe wyroby węglowe CN 2702 w świetle opisu stanu faktycznego nie są paliwami silnikowymi w rozumieniu art. 86 ust. 2 Ustawy.

W związku z powyższym Spółka stoi na stanowisku, iż opisane we wniosku zdarzenie obejmujące swym zakresem użycie wyrobów węglowych CN 2702 przez Spółkę z przeznaczeniem ich do wytwarzania ciepła niezbędnego do prawidłowej realizacji procesu mineralogicznego NACE Rev. 1.1 DI 26.82, polegającego na produkcji mieszanek mineralno-asfaltowych, powinno być rozpoznane jako przeznaczenie wyrobów węglowych zgodne z zastosowaniem przewidzianym w treści art. 31a ust. 1 pkt 7 Ustawy.

Spółka zwraca przy tym uwagę, że również w regulacjach na poziomie wspólnotowym brak jest takiej definicji. Dyrektywa 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej, której implementację stanowi ustawa o podatku akcyzowym nie wyjaśnia przedmiotowego pojęcia posługując się jedynie sformułowaniem „Rzeczpospolita Polska może stosować okres przejściowy do dnia 1 stycznia 2012 r. w celu dostosowania krajowego poziomu opodatkowania węgla i koksu, stosowanego w ciepłownictwie miejskim, do odnośnego minimalnego poziomu opodatkowania. Rzeczpospolita Polska może stosować okres przejściowy do dnia 1 stycznia 2012 r. w celu dostosowania krajowego poziomu opodatkowania węgla i koksu używanego dla innych potrzeb grzewczych, niż w ciepłownictwie miejskim do odpowiednich minimalnych poziomów opodatkowania” (art. 18a).

Z uwagi na brak definicji legalnej zgodnie z zasadami wykładni obowiązującymi w prawie podatkowym należy odwoływać się w takim przypadku do wykładni literalnej (słownikowej).

Zgodnie z definicjami zawartymi w słowniku języka polskiego PWN pojęcie „opał” oznacza to, czym się pali (np. w piecu, materiał służący do ogrzewania), zaś pojęcie „opałowy” to dotyczący opału, handlu opałem, służący do opalania. Podobnie zgodnie z definicją zawartą w: Język polski. Współczesny słownik Języka polskiego, pod red. Bogusława Dunaj, Warszawa 2007, 2012, s. 1115, pojęcie „opał” oznacza to, czym się pali, ogrzewa pomieszczenia, natomiast pojęcie „opałowy” oznacza - służący do opalania. Słowo „opalać” oznacza natomiast ogrzać wnętrze za pomocą spalania odpowiednich materiałów, opał - to czym się pali, materiał do ogrzewania, zaś opałowy - materiał służący do opalania (Słownik języka polskiego, pod. Red. M. Szymczaka, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1995, t. II, str. 500-501; Słownik języka polskiego, pod red. W. Doroszewskiego, PWN, Warszawa 1997, t. V, str. 1004-1006). W potocznym znaczeniu opalanie oznacza zatem wytworzenie ciepła w określony sposób tj. przez spalanie rożnego rodzaju materiałów (stałych, ciekłych lub gazowych). Można zatem stwierdzić, że „cel opałowy” spełniony zostanie w każdym takim przypadku, gdy zużywany wyrób służyć będzie otrzymywaniu energii cieplnej służącej do ogrzewania, opalania, itp.

Wnioskodawca wskazuje, iż wyrób węglowy CN 2702 zgodnie z opisem stanu faktycznego używany jest jako paliwo do uzyskania energii cieplnej, koniecznej do zainicjowania i przeprowadzenia procesu produkcyjnego w instalacji do produkcji mieszanek mineralno-asfaltowych. Tym samym zużycie przez Spółkę wyrobów węglowych CN 2702, służące uzyskaniu energii cieplnej w wyniku spalenia wyrobów węglowych CN 2702, niezależnie od ostatecznego celu procesu ogrzewania powinno być traktowane jako spełniające normę art. 31a ust. 1 pkt 7 Ustawy w związku z art. 86 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 Ustawy.

W przedmiotowej kwestii wypowiedział się również ETS w wyroku z dnia 30 kwietnia 2004 r. w sprawie C-240/01 Komisja Europejska vs. Republika Federalna Niemiec. Trybunał wskazał, że w prawie wspólnotowym nie są zdefiniowane rodzaje zużycia - w konsekwencji wyrażenie „zużycie jako paliwo opałowe” użyte w pierwszym zdaniu dyrektywy strukturalnej 92/81/EWG musi być interpretowane samodzielnie. Trybunał stwierdził, iż „użycie jako paliwo opałowe” należy interpretować, jako wyrażenie odnoszące się do wszystkich przypadków, w których oleje mineralne ulegają spalaniu i wytworzona w ten sposób energia cieplna jest używana do ogrzewania, niezależnie od ostatecznego celu procesu ogrzewania, w tym przekształcenia lub rozpadu substancji absorbującej energię cieplną w trakcie procesu chemicznego lub przemysłowego. Takie rozumienie „celu opałowego” potwierdził również NSA w wyroku z dnia 27 października 2010 r. (sygn. I GSK 1172/09) podkreślając, że wyrażenie „cel opałowy” odnosi się do tych przypadków, gdy na skutek spalania oleju mineralnego powstaje energia cieplna, która jest używana do ogrzewania. Pojęcia tego nie można ograniczyć wyłącznie do sytuacji, w których energia cieplna wytwarzana w związku ze spalaniem olejów mineralnych (to było przedmiotem sprawy) jest używana w celach grzewczych. Zakres tego pojęcia rozciąga się również na takie przypadki, gdy wyprodukowane ciepło zużywane jest w innych celach niż grzewcze.

W świetle przytoczonych powyżej regulacji należy stwierdzić, że co do zasady nabywane przez Spółkę wewnątrzwspólnotowo lub na terenie kraju wyroby węglowe tj. pył węgla brunatnego o kodzie CN ex 2702, zużywane przez nią jako paliwo opałowe, należą do akcyzowych wyrobów energetycznych, wskazanych w poz. 20 Załącznika nr 1 do Ustawy o podatku akcyzowym, które podlegają opodatkowaniu podatkiem akcyzowym w rozumieniu przepisów art. 9a tej Ustawy. Sytuacja taka będzie miała miejsce zarówno w przypadku, gdy Spółka działając jako pośredniczący podmiot węglowy będzie używała wyrobów węglowych do celów opałowych, jak i w sytuacji, gdy Spółka będzie nabywała te wyroby węglowe z przeznaczeniem ich do użycia w celach opałowych działając już jako finalny nabywca węglowy.

W oparciu o przedstawiony stan faktyczny oraz uzasadnienie prawne należy stwierdzić jednocześnie, że używane przez Spółkę wyroby węglowe CN 2702 służą celom opałowym, w toku czynności, dla których Ustawodawca przewidział jednak również zastosowania i procesy, wskazane enumeratywnie w normie art. 31a ust. 1 Ustawy o podatku akcyzowym, w których użycie wyrobów węglowych do celów opałowych będzie zwolnione z opodatkowania podatkiem akcyzowym, pod warunkiem odpowiedniego udokumentowania transakcji nabycia wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego w rozumieniu art. 31a ust. 3 do ust. 5 Ustawy, czy prowadzenia przez pośredniczący podmiot węglowy ewidencji zużycia tych wyrobów węglowych, wymaganej zgodnie z postanowieniami art. 91a tej Ustawy.

Jak wskazano przedmiotem zainteresowania Wnioskodawcy, jest zwolnienie od podatku akcyzowego zdefiniowane w art. 31a ust. 1 pkt 7 Ustawy o podatku akcyzowym, tj. dotyczące czynności podlegających opodatkowaniu, których przedmiotem są wyroby węglowe przeznaczone do celów opałowych w szczególności w procesach mineralogicznych. Zgodnie z uzasadnieniem własnego stanowiska do pytania nr 1, realizowana przez Spółkę działalność gospodarcza polegająca na produkcji mieszanek mineralno-asfaltowych przeznaczonych do wykonywania nawierzchni drogowych jest procesem mineralogicznym, o którym mowa w treści art. 2 ust. 1 pkt 33 Ustawy o podatku akcyzowym.

Tym samym więc w przypadku czynności podlegających opodatkowaniu, dokonywanych przez Spółkę jako pośredniczący podmiot węglowy, czy później już jako finalny nabywca węglowy, których przedmiotem będzie wyrób węglowy CN 2702 przeznaczony do celów opałowych w procesie mineralogicznym, co zostało dowiedzione powyżej, Spółka powinna być zwolniona od akcyzy w myśl przytoczonej normy art. 31a ust. 1 pkt 7 Ustawy o podatku akcyzowym. Oczywiście przedmiotowe zwolnienie będzie przysługiwało Spółce działającej jako:

*   pośredniczący podmiot węglowy pod warunkiem odpowiedniego prowadzenia ewidencji wyrobów węglowych użytych w ramach zwolnienia z art. 31a ust. 1 pkt 7 Ustawy i użytych do celów nieobjętych tym zwolnieniem, jak wskazano w art. 91a Ustawy,

*   finalny nabywca węglowy pod warunkiem odpowiedniego udokumentowania i potwierdzenia dokonanego wewnątrzwspólnotowo lub na terenie kraju nabycia wyrobów węglowych, jak wskazano w art. 31a ust. 3 do ust. 5 Ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionych stanów faktycznych jest prawidłowe.

Stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałych stanów faktycznych przedstawionych przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionych stanach faktycznych.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.