Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-817/14/IZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-10-09
Teza: Czy przekazanie przez Spółkę prawa własności nieruchomości tytułem wynagrodzenia za umorzone akcje będzie powodować po jej stronie powstanie przychodu do opodatkowania? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 1)
Słowa kluczowe: nieruchomości; przychód; udział-umorzenie udziałów; umorzenie; wspólnik; wynagrodzenia; wynagrodzenia-wynagrodzenie niepieniężne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 3 lipca 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 7 lipca 2014 r. (data wpływu do tut. BKIP 9 lipca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie powstania po stronie Spółki przychodu do opodatkowania w związku z przekazaniem przez nią prawa własności nieruchomości tytułem wynagrodzenia za umorzone akcje (pytanie oznaczone we wniosku Nr 1) – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 9 lipca 2014 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie powstania po stronie Spółki przychodu do opodatkowania w związku z przekazaniem przez nią prawa własności nieruchomości tytułem wynagrodzenia za umorzone akcje (pytanie oznaczone we wniosku Nr 1).

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka będąca w 100% własnością Gminy posiada nieruchomości zabudowane budynkami w postaci Hali Wielofunkcyjnej, Ośrodka Rekreacyjno-Narciarskiego wraz z infrastrukturą towarzyszącą (drogi wewnętrzne, parkingi, oświetlenie terenu). Obecnie część powyższych gruntów jest wydzierżawiana przez Spółkę na rzecz Gminy. W celu uregulowania przez Gminę własności gruntów zajętych pod inwestycje miejskie (w ocenie Gminy inwestycje takie powinny być realizowane na gruntach stanowiących własność Gminy) planowane jest nabycie przez Spółkę akcji własnych w celu ich umorzenia za wynagrodzeniem. Wynagrodzeniem miałoby być przeniesienie własności nieruchomości wraz z infrastrukturą.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy przekazanie przez Spółkę prawa własności nieruchomości tytułem wynagrodzenia za umorzone akcje będzie powodować po jej stronie powstanie przychodu do opodatkowania? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 1)

Wnioskodawca wskazał, że kwestia umorzenia akcji uregulowana jest w ustawie z dnia 15 września 2000 r. Kodeks Spółek Handlowych (dalej jako: KSH). I tak, zgodnie z art. 359 § 1 i 2 KSH, akcja może być umorzona jedynie po wpisie spółki do rejestru i tylko w przypadku, gdy statut spółki tak stanowi. Akcja może być umorzona za zgodą akcjonariusza w drodze nabycia akcji przez spółkę (umorzenie dobrowolne) albo bez zgody akcjonariusza (umorzenie przymusowe). Przesłanki i tryb przymusowego umorzenia określa statut spółki. Umorzenie akcji wymaga uchwały walnego zgromadzenia, która powinna określać w szczególności podstawę prawną umorzenia i wysokość wynagrodzenia przysługującego akcjonariuszowi za umorzoną akcję. Wynagrodzenie to, w przypadku umorzenia przymusowego, nie może być niższe od wartości przypadających na akcję aktywów netto, wykazanych w sprawozdaniu finansowym za ostatni rok obrotowy, pomniejszonych o kwotę przeznaczoną do podziału między akcjonariuszy. W przypadku umorzenia przymusowego uchwała powinna zawierać również uzasadnienie. Jednak w przypadku umorzenia dobrowolnego regulacje KSH nie wskazują minimalnej wysokości wynagrodzenia, pozostawiając tę kwestię do uzgodnienia między akcjonariuszami. Jeśli chodzi o powstanie przychodu do opodatkowania to zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej „updop”) przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty; w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód. Na podstawie ust. 2 ww. przepisu dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą. Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 1 pkt 1 dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 pkt 4a i 4b, jest dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego udziału (akcji), w tym także dochód z umorzenia udziałów (akcji).

Art. 12 updop z kolei wskazuje katalog rodzajów przychodów, przy czym wyliczenie to nie ma charakteru zamkniętego, z uwagi na fakt, że ustawodawca użył w nim zwrotu „w szczególności”. W przepisie tym, w ust. 4 pkt 3 ustawodawca wskazał, że do przychodów nie zalicza się zwróconych akcji lub wkładów w spółdzielni, umorzenia udziałów (akcji) w spółce, w tym kwot otrzymanych z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) na rzecz spółki w celu umorzenia tych udziałów (akcji) oraz wartości majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki - w części stanowiącej koszt ich nabycia bądź objęcia, a także zwróconych wspólnikom dopłat wniesionych do spółki zgodnie z odrębnymi przepisami - w wysokości określonej w złotych na dzień ich faktycznego wniesienia. Jak wskazuje się w orzecznictwie, przepis art. 12 ust. 4 pkt 3 stanowi punkt wyjścia dla rozważań w zakresie postawionego powyżej pytania (vide: WSA w Poznaniu z 25.05.2010 r., sygn. akt I SA/Po 251/10). Regulacje ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie udzielają odpowiedzi wprost na postawione we wniosku pytanie. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych i organów podatkowych wskazuje, że poglądy te nie są jednorodne. W interpretacji indywidualnej Ministra Finansów nr ITPB3/423-744/12/PST z 15.03.2013 r. wskazano m.in., że wypłata przez spółkę wynagrodzenia za umorzone akcje w formie niepieniężnej (kosztem swojego majątku), w przeciwieństwie do sytuacji, gdy wynagrodzenie to jest wypłacane w formie pieniężnej, skutkuje dla spółki powstaniem przychodu. Transakcja taka bowiem odpowiada odpłatnemu zbyciu rzeczy lub prawa majątkowego, a zatem jest objęta zakresem stosowania art. 14 ust. 1 updop. Jednakże, zdaniem Wnioskodawcy, dopuszczalne jest również odmienne stanowisko, zgodnie z którym wydanie majątku rzeczowego jako wynagrodzenia za akcje nabyte w celu ich umorzenia, nie stanowi dla spółki zdarzenia powodującego powstanie przychodu podatkowego. W ocenie Wnioskodawcy, wykładnia bowiem art. 12 ust. 4 pkt 3 updop prowadzi do wniosku, że do przychodu spółki nie zalicza się umorzenia akcji w spółce. Jest to wyjątek od zasady obowiązującej w tym podatku, że przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty (art. 7 ust. 1 ustawy). Katalog przychodów określa przepis art. 12 i ten również przepis wyłącza z zakresu opodatkowania tym podatkiem określone rodzaje przychodów, stanowiąc w ust. 4 pkt 3, że do przychodów nie zalicza się m.in. umorzenia akcji w spółce w części stanowiącej koszt ich nabycia bądź objęcia. Przywołane powyżej przez Spółkę regulacje KSH dot. umorzenia akcji pozwalają uznać, że nabycie akcji w celu umorzenia jest czynnością zmierzającą do unicestwienia pewnej partii lub wszystkich akcji, umorzone mogą być również części akcji, co w konsekwencji powoduje likwidację określonej cząstki kapitału zakładowego. Umorzenie akcji w swej ekonomicznej treści można porównać do procesu likwidacji spółki w zakresie umarzanych akcji. W ramach likwidacji spółki dokonuje się bowiem operacji umorzenia wszystkich akcji. Jeżeli więc nie ma wątpliwości, co do tego, że przy likwidacji spółki nie dochodzi do powstania przychodu po stronie spółki likwidowanej w związku z wydaniem majątku akcjonariuszom w wyniku likwidacji, to analogicznie taka czynność nie powinna powodować powstania przychodu po stronie spółki, w przypadku której tylko cześć akcji podlega umorzeniu. Wypłata wynagrodzenia z tytułu umorzenia akcji nie może być zrównana z czynnością odpłatnego zbycia, o której mowa w art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a tym samym po stronie Spółki nie powstanie przychód z tego tytułu. W wyniku umorzenia dobrowolnego Spółka nie otrzyma żadnego przysporzenia majątkowego od wspólnika-akcjonariusza, które powiększy jej majątek. Wręcz przeciwnie, majątek Spółki faktycznie ulegnie zmniejszeniu, gdyż będzie ona zobowiązana do wypłacenia wynagrodzenia akcjonariuszowi z tytułu umorzenia akcji. Pamiętać bowiem należy, że analiza rodzajów przychodów, wskazanych w updop prowadzi do wniosku, że przychód to definitywne przysporzenie majątkowe. Źródłem przychodu może być w związku z tym odpłatne zbycie rzeczy, czyli takie, w wyniku którego po stronie podatnika powstanie przysporzenie. Jednak w wyniku wypłaty wynagrodzenia za umorzone akcje spółka nie uzyska żadnego przysporzenia majątkowego. Przeciwnie - umorzenie to powoduje likwidację określonej cząstki kapitału zakładowego. Przedstawiony powyżej pogląd, zgodnie z którym wydanie majątku rzeczowego jako wynagrodzenia za akcje nabyte w celu ich umorzenia, nie stanowi dla Spółki zdarzenia powodującego powstanie przychodu podatkowego z tytułu zbycia tego majątku jest stanowiskiem Spółki w zakresie postawionego we wniosku pytania. Innymi słowy, w ocenie Spółki zdarzenie przyszłe opisane powyżej nie spowoduje dla Spółki powstania przychodu podatkowego. Stanowisko to Spółka wywiodła z obowiązujących przepisów prawa, jak również z orzecznictwa sądów administracyjnych (vide np.: WSA w Łodzi z 03.12.2010 r. sygn. akt I SA/Łd; WSA w Poznaniu z 25.05.2010 r. sygn. akt ISA/Po 251/10; NSA z 19.12.2013 r. sygn. akt II FSK 871/11; NSA z 25.04.2012 r. sygn. akt II FSK 1950/10).

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje:

Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 851 ze zm., dalej „updop”), nie zawiera definicji przychodu podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1 przykładowych przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii. Zgodnie z ww. przepisem, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, wartość otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, wartość umorzonych lub przedawnionych zobowiązań (art. 12 ust. 1 pkt 1-3 updop). Na podstawie art. 12 ust. 1 updop, można stwierdzić, że co do zasady przychodem jest każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego aktywa, mająca definitywny charakter, którą może on rozporządzać jak własną. Skutek w postaci powstania przychodów w rozumieniu ww. ustawy może być również następstwem zdarzeń prawnych, których skutkiem jest zmniejszenie pasywów podatnika, czyli jego zobowiązań.

Jednym z przepisów o charakterze szczególnym w stosunku do art. 12 ust. 1 updop jest art. 14. W myśl ust. 1 tego artykułu, przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy lub praw majątkowych, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie - jeżeli jednak cena bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.

Użyte przez ustawodawcę pojęcie „odpłatnego zbycia” obejmuje zarówno klasyczną sprzedaż, czyli zobowiązanie się zbywcy do przeniesienia na nabywcę prawa własności rzeczy lub prawa majątkowego w zamian za zobowiązanie się nabywcy do zapłaty ceny ustalonej przez strony w umowie, jak i czynności prawne o podobnym charakterze (zamiana, inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy lub praw majątkowych). W szczególności, posługując się terminem „wartość wyrażona w cenie”, przepisy nie przesądzają o dopuszczalnej formie zapłaty tej należności. Może ona nastąpić zarówno w pieniądzu, jak i w innej postaci, np. w formie zwolnienia zbywającego z ciążących na nim zobowiązań wobec nabywcy lub przeniesienia na niego prawa własności rzeczy. Każde z wymienionych rozwiązań będzie prowadziło do uiszczenia „ceny” zbywanej rzeczy lub prawa majątkowego.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że planowane jest nabycie przez Spółkę akcji w celu ich umorzenia za wynagrodzeniem w formie niepieniężnej, a konkretnie w postaci prawa własności nieruchomości wraz z infrastrukturą.

Zasady umarzania akcji w spółce akcyjnej zostały uregulowane w art. 359-361 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 1030 ze zm., dalej określany jako „KSH”).

Stosownie do art. 359 § 1 KSH, akcje mogą być umorzone w przypadku, gdy statut tak stanowi. Akcja może być umorzona albo za zgodą akcjonariusza w drodze jej nabycia przez spółkę (umorzenie dobrowolne) albo bez zgody akcjonariusza (umorzenie przymusowe). Umorzenie dobrowolne nie może być dokonane częściej niż raz w roku obrotowym. Przesłanki i tryb przymusowego umorzenia określa statut. W myśl § 2 powyższego przepisu, umorzenie akcji wymaga uchwały walnego zgromadzenia. Uchwała powinna określać w szczególności podstawę prawną umorzenia, wysokość wynagrodzenia przysługującego akcjonariuszowi akcji umorzonych bądź uzasadnienie umorzenia akcji bez wynagrodzenia oraz sposób obniżenia kapitału zakładowego. Umorzenie przymusowe następuje za wynagrodzeniem, które nie może być niższe od wartości przypadających na akcję aktywów netto, wykazanych w sprawozdaniu finansowym za ostatni rok obrotowy, pomniejszonych o kwotę przeznaczoną do podziału między akcjonariuszy.

Ponadto, jak wynika z art. 360 § 1 KSH, umorzenie akcji wymaga obniżenia kapitału zakładowego. Uchwała o obniżeniu kapitału zakładowego powinna być powzięta na walnym zgromadzeniu, na którym powzięto uchwałę o umorzeniu akcji.

Jeżeli walne zgromadzenie akcjonariuszy podejmuje uchwałę w sprawie umorzenia, to powinno w niej określić jego warunki, a w szczególności podstawę prawną umorzenia oraz wysokość wynagrodzenia przysługującego akcjonariuszowi za umorzone akcje. Bezpośrednim skutkiem umorzenia jest zmniejszenie łącznej wartości nominalnej posiadanych przez akcjonariuszy akcji. Zasadą jest, że umorzenie akcji odbywa się za wynagrodzeniem. Jak wyżej zostało wskazane, można rozróżnić umorzenie akcji dobrowolne, umorzenie przymusowe oraz tzw. umorzenie automatyczne. Kryterium stanowi tu potrzeba (lub jej brak) uzyskania zgody akcjonariusza, którego akcje mają zostać umorzone. Z punktu widzenia odpłatności umorzenia można rozróżnić umorzenie nieodpłatne i umorzenie za wynagrodzeniem.

Na gruncie KSH nie uregulowano jednak kwestii formy wynagrodzenia za zbywane przez akcjonariusza akcje. Wydaje się, że dopuszczalna jest wypłata wynagrodzenia zarówno w formie gotówkowej, jak i bezgotówkowej. Należy jednak zauważyć, że zapłata wynagrodzenia w formie pieniężnej i niepieniężnej ma odrębny charakter, w szczególności prowadzi do odrębnych zmian w majątku spółki kapitałowej. Zapłata wynagrodzenia ustalonego w formie pieniężnej prowadzi bowiem do przekazania środków pieniężnych w wartości nominalnej odpowiadającej ustalonej wartości wynagrodzenia. Przekazywane na rzecz wspólnika (akcjonariusza) środki pieniężne zostały uprzednio odpowiednio ujęte (jako przychody albo przysporzenia niestanowiące przychodu) – w tej samej wartości nominalnej – dla celów rozliczeń podatkowych spółki jako wartości wchodzące do jej majątku.

Uregulowanie wynagrodzenia w formie niepieniężnej – w szczególności w formie przeniesienia własności nieruchomości, jak ma to miejsce w rozpatrywanej sprawie - polega na przeniesieniu na rzecz akcjonariusza składników majątku, których wartość odpowiada ustalonej wartości wynagrodzenia, ale których uprzednie wejście do majątku spółki wiązało się z poniesieniem kosztu, który nie musi odpowiadać wartości rynkowej tych składników na dzień przekazania akcjonariuszowi. Gdyby zatem spółka zdecydowała się najpierw dokonać zbycia akcji, a następnie przekazać uzyskane z tej transakcji środki pieniężne na rzecz akcjonariusza - jako wynagrodzenie za umorzenie akcji lub za nabycie akcji w celu ich umorzenia - to najpierw uzyskałaby przychód ze zbycia tych składników, prawo do ujęcia nierozliczonych podatkowo kosztów ich nabycia, a następnie poniosła niestanowiący kosztu podatkowego wydatek na zapłatę wynagrodzenia. W konsekwencji, spółka osiągnęłaby dochód albo poniosła stratę na transakcji zbycia składników majątku.

Oceniając więc charakter nabycia akcji w celu umorzenia za wynagrodzeniem w formie niepieniężnej, należy zauważyć, że także w tym przypadku spółka niejako decyduje się na zbycie składników majątku na rzecz akcjonariusza w zamian za cenę odpowiadającą wartości ustalonego wynagrodzenia z tytułu umorzenia akcji.

Wobec powyższego, uzasadnionym jest rozpoznanie w takiej sytuacji po stronie spółki przychodu ze zbycia rzeczy lub prawa majątkowego, o którym mowa w art. 14 updop. Jednocześnie, w związku z odpłatnym zbyciem składników majątkowych spółka będzie mogła rozliczyć nieuwzględnione dotąd w jej rozliczeniach podatkowych koszty ich nabycia, wytworzenia, objęcia (art. 15 ust. 1 updop).

Co do zasady, spółka kapitałowa wypłacająca wynagrodzenie na rzecz akcjonariusza z tytułu umorzenia akcji, nie uzyskuje przychodów. W szczególności, ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera przepisu, który dotyczyłby bezpośrednio takiej sytuacji. Niemniej jednak, w przypadku, gdy wynagrodzenie z tytułu umorzenia udziałów jest ustalone w formie niepieniężnej, transakcja dokonywana pomiędzy spółką a akcjonariuszem odpowiada odpłatnemu zbyciu rzeczy lub praw majątkowych - jest zatem objęta zakresem zastosowania art. 14 ust. 1 tej ustawy.

Mając na uwadze powyższe uregulowania oraz przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego, stwierdzić należy, że wbrew twierdzeniom Wnioskodawcy – przeniesienie na akcjonariusza prawa własności nieruchomości tytułem wynagrodzenia za nabycie akcji w celu ich umorzenia, będzie skutkowało powstaniem po stronie Wnioskodawcy przychodu z odpłatnego zbycia rzeczy lub praw majątkowych, o którym mowa w art. 14 ust. 1 updop. Przy czym podkreślić należy, że to nie sama „wypłata” wynagrodzenia podlega opodatkowaniu, lecz zdarzenie polegające na przeniesieniu własności nieruchomości ze Spółki na akcjonariusza.

Dodatkowo wskazać należy, że powołany przez Wnioskodawcę art. 12 ust. 4 pkt 3 updop nie znajdzie w niniejszej sprawie zastosowania bowiem dotyczy on wyłącznie wspólnika otrzymującego wynagrodzenie za umorzone akcje a nie spółki, której akcje są umarzane.

Stanowisko Wnioskodawcy jest zatem nieprawidłowe.

Odnosząc się do powołanych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyroków – wspierających argumentację Wnioskodawcy – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, ze względów wskazanych w powyższym uzasadnieniu, nie podziela prezentowanego w nich stanowiska. Zauważyć również należy, że postępowanie w sprawie dot. wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym, mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego, uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. W jego wyniku, organ udzielając interpretacji, przedstawia swój pogląd dotyczący rozumienia treści przepisów prawa podatkowego i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do sytuacji indywidualnej wskazanej przez Wnioskodawcę. Nie można zatem utożsamiać „trybu interpretacji” z postępowaniem podatkowym, a w konsekwencji żądać, aby wydając interpretacje organ, odnosił się osobno do każdego powołanego we wniosku wyroku sądowego, czy też prowadził szeroko rozumianą polemikę z każdym poglądem Wnioskodawcy. Powołane przez Wnioskodawcę wyroki zostały potraktowane jako element stanowiska w sprawie, którego ze względów wskazanych w niniejszej interpretacji tut. Organ nie podziela.

Nadmienić należy, że w zakresie pytań oznaczonych we wniosku Nr 2 i 3 wydano odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.