Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.37.2019.1.MC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-01-28
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z powierzchnią budynku przeznaczoną na działalność kulturalną.
Słowa kluczowe: czynności-czynności nieopodatkowane podatkiem od towarów i usług; gmina; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 17 stycznia 2019 r. (data wpływu 21 stycznia 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z powierzchnią budynku przeznaczoną na działalność kulturalną w związku z realizacją inwestycji „Rozbudowa budynku Miejsko-Gminnego Ośrodka Kultury” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 stycznia 2019 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z powierzchnią budynku przeznaczoną na działalność kulturalną w związku z realizacją inwestycji „Rozbudowa budynku Miejsko-Gminnego Ośrodka Kultury”

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Miasto i Gmina jako jednostka samorządu terytorialnego, w dniu 28 marca 2017 r. zawarła umowę o dofinansowanie projektu pn. „Rozbudowa budynku Miejsko-Gminnego Ośrodka Kultury”, współfinansowanego z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach osi priorytetowej V „Gospodarka przyjazna środowisku”. Przedmiotem realizacji projektu jest przebudowa dwukondygnacyjnego budynku, zwiększenie jego powierzchni użytkowej oraz dostosowanie do potrzeb osób niepełnosprawnych.

W ramach projektu ponoszone są dwie kategorie wydatków:

1.  Wydatki kwalifikowane – wydatki dotyczące działalności kulturalnej (70% powierzchni użytkowej budynku). Pomieszczenia wykonane w ramach projektu przeznaczone będą na działalność kulturalną. Będą w nich prowadzone nieodpłatnie zajęcia przez Miejsko-Gminny Ośrodek Kultury dla dzieci, młodzieży i dorosłych. Urządzona zostanie Biblioteka Publiczna z czytelnią dla dorosłych i dzieci.
2.  Wydatki niekwalifikowane – wydatki dotyczące działalności komercyjnej (pizzeria, kręgielnia) i pomieszczeń administracyjnych i gospodarczych (magazynki) (30% powierzchni użytkowej budynku).

Miasto i Gmina realizując projekt będzie wykonywać zadania własne Gminy, nałożone na jednostkę samorządu terytorialnego przepisami ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. nr 16, poz. 95 ze zm.). W części budynku przeznaczonego na działalność kulturalną (wydatki kwalifikowane w projekcie) nie będzie prowadzona sprzedaż opodatkowana podatkiem VAT od towarów i usług związanych z realizowaną inwestycją. Miasto i Gmina nie będzie mogła więc odzyskać w całości ani też w części podatku VAT poniesionego na realizowaną inwestycję w części dotyczącej działalności kulturalnej (wydatki kwalifikowane), zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2004 r., nr 54, poz. 535 ze zm.).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w odniesieniu do realizowanej inwestycji mającej na celu przebudowę budynku Miejsko-Gminnego Ośrodka Kultury, Miasto i Gmina będzie miała możliwość odzyskania naliczonego podatku VAT w ramach poniesionych wydatków kwalifikowanych (to jest związanych z powierzchnią budynku przeznaczoną na działalność kulturalną), w całości lub w części zarówno w trakcie realizowania inwestycji, jak i po jej zakończeniu?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Miasto i Gmina w związku z realizacją inwestycji mającej na celu przebudowę budynku Miejsko-Gminnego Ośrodka Kultury nie będzie miała możliwości odzyskania naliczonego podatku VAT od wydatków kwalifikowanych (to jest związanych z powierzchnią budynku przeznaczoną na działalność kulturalną), w całości ani też w części zarówno w trakcie ponoszenia kosztów na realizację inwestycji, jak i po jej zakończeniu. Ponieważ wskazana inwestycja należy do zadań własnych gminy i to na gminie ciąży obowiązek zapewnienia właściwego stanu budynku użyteczności publicznej (art. 7 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym). W ocenie Miasta i Gminy nie będzie ona mogła prowadzić sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT z wykorzystaniem wskazanej części inwestycji – wydatki kwalifikowane (powierzchnia budynku przeznaczona na działalność kulturalną), art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ze zm.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Stosownie do art. 87 ust. 1 ustawy w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zatem zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - w myśl art. 15 ust. 2 ustawy - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów łub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w świetle art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej - (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują łub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 446) gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Zgodnie z art. 7 ust. 1 cyt. ustawy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy.

Z okoliczności przedmiotowej sprawy wynika, że Wnioskodawca zawarł umowę o dofinansowanie projektu pn. „Rozbudowa budynku Miejsko-Gminnego Ośrodka Kultury”, współfinansowanego z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach osi priorytetowej V „Gospodarka przyjazna środowisku”. Przedmiotem realizacji projektu jest przebudowa dwukondygnacyjnego budynku, zwiększenie jego powierzchni użytkowej oraz dostosowanie do potrzeb osób niepełnosprawnych. W ramach projektu ponoszone są wydatki kwalifikowane – wydatki dotyczące działalności kulturalnej (70% powierzchni użytkowej budynku). Pomieszczenia wykonane w ramach projektu przeznaczone będą na działalność kulturalną. Będą w nich prowadzone nieodpłatnie zajęcia przez Miejsko-Gminny Ośrodek Kultury dla dzieci, młodzieży i dorosłych. Urządzona zostanie Biblioteka Publiczna z czytelnią dla dorosłych i dzieci. W części budynku przeznaczonego na działalność kulturalną (wydatki kwalifikowane w projekcie) nie będzie prowadzona sprzedaż opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Ponadto w ramach projektu będą ponoszone wydatki niekwalifikowane – wydatki dotyczące działalności komercyjnej (pizzeria, kręgielnia) i pomieszczeń administracyjnych i gospodarczych (magazynki) (30% powierzchni użytkowej budynku). Wnioskodawca realizując projekt będzie wykonywać zadania własne Gminy, nałożone na jednostkę samorządu terytorialnego przepisami ustawy o samorządzie gminnym.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z powierzchnią budynku przeznaczoną na działalność kulturalną w związku z realizacją inwestycji „Rozbudowa budynku Miejsko-Gminnego Ośrodka Kultury”.

Rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W omawianej sprawie w odniesieniu do wydatków związanych z powierzchnią budynku przeznaczoną na działalność kulturalną warunki uprawniające do odliczenia podatku naliczonego nie będą spełnione, ponieważ – jak wskazał Wnioskodawca – w części budynku przeznaczonej na działalność kulturalną nie będzie prowadzona sprzedaż opodatkowana podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym, Wnioskodawca nie będzie miał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w odniesieniu do wydatków związanych z powierzchnią budynku przeznaczoną na działalność kulturalną, jak również Wnioskodawca nie będzie miał prawa do otrzymania z tego tytułu zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy

W konsekwencji, skoro efekty przedmiotowej inwestycji w odniesieniu do części budynku przeznaczonej na działalność kulturalną nie będą mieć związku z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT, Wnioskodawca na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy nie będzie miał prawa do odliczenia kwot podatku VAT w związku z realizacją inwestycji „Rozbudowa budynku Miejsko-Gminnego Ośrodka Kultury”.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Jednocześnie tut. Organ wskazuje, że niniejsza interpretacja indywidualna rozstrzyga jedynie w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z powierzchnią budynku przeznaczoną na działalność kulturalną w związku z realizacją inwestycji „Rozbudowa budynku Miejsko-Gminnego Ośrodka Kultury”, nie dotyczy natomiast kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego w odniesieniu do wydatków dotyczących części budynku nieprzeznaczonej na działalność kulturalną.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

W myśl art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.