Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.336.2025.2.DS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-12
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT w zakresie
termomodernizacji budynków i instalacji fotowoltaicznej,
wykorzystywanych wyłącznie do czynności niepodlegających
opodatkowaniu oraz korekty tego podatku.
Słowa kluczowe: korekta
proporcja
przeznaczenie-zmiana przeznaczenia
szkoły
termomodernizacja
źródło-źródło odnawialne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Częściowe odliczenie podatku - proporcja
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Korekta kwoty podatku naliczonego -
Korekta podatku naliczonego w związku ze zmianą
przeznaczenia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 7a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 15 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług dotyczący:
    - braku prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na
      termomodernizację budynku sali gimnastycznej,
    - braku prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki
      inwestycyjne związane z całością prac obejmujących termomodernizację budynku A;
    - prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków inwestycyjnych dotyczących
      montażu instalacji fotowoltaicznej wraz z magazynem energii przy zastosowaniu
      proporcji wyliczonej dla Urzędu Gminy,
    - sposobu dokonania korekty odliczenia podatku VAT – w przypadku, gdy Gminie
      przysługiwałoby prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu montażu instalacji
      fotowoltaicznej wraz z magazynem energii – przy zastosowaniu proporcji wyliczonej
      dla Urzędu Gminy.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 18 czerwca 2025 r. (wpływ
    18 czerwca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Gmina (...) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT. Gmina jest
    wyposażona w osobowość prawną i posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych.
    Gmina wykonuje zadania własne, określone w art. 7 ustawy o samorządzie gminnym
    samodzielnie lub poprzez swoje jednostki organizacyjne. Od 1 stycznia 2017 r. Gmina (...)
    dokonała tzw. centralizacji rozliczeń VAT, tj. rozpoczęła wspólne rozliczanie VAT wraz ze
    wszystkimi jej jednostkami budżetowymi.
    W roku 2023 Gmina zrealizowała projekt pn. (...) objęty dofinansowaniem ze środków
    Programu Operacyjnego Województwa (...) na lata 2014-2020.
    Projektem objęto dwa obiekty będące własnością Gminy, tj. budynek sali gimnastycznej
    przy Szkole Podstawowej w (...) i budynek zaplecza socjalnego na stadionie w A.
    Zakres rzeczowy w przypadku termomodernizacji budynku sali gimnastycznej przy Szkole
    Podstawowej w (...) obejmował: wymianę okien zewnętrznych na okna PCV, montaż
    nawiewników ciśnieniowych w oknach budynku, wymianę drzwi oraz malowanie elewacji z
    wyłączeniem elewacji północnej, montaż bezkanałowych jednostek wentylacyjnych z

    odzyskiem ciepła, modernizację systemu oświetlenia – wymianę oświetlenia
    halogenowego na oświetlenie typu LED, modernizację systemu grzewczego – montaż
    nagrzewnic wodnych, modernizację instalacji centralnego ogrzewania, demontaż starej
    instalacji, doprowadzenie instalacji do nagrzewnic, prace adaptacyjne w kotłowni, próby
    szczelności i roboty towarzyszące oraz podniesienie mocowania grzejników na sali
    gimnastycznej.
    Poniesiono także koszty ogólne, tj. koszty opracowania dokumentacji, audytów
    energetycznych, montażu tablic i sprawowania nadzoru inwestorskiego nad robotami
    budowlanymi.
    Zakres rzeczowy w przypadku termomodernizacji budynku zaplecza socjalnego na
    stadionie w A obejmował: docieplenie ścian zewnętrznych wraz z robotami
    towarzyszącymi, docieplenie stropu pod nieogrzewanym poddaszem, modernizację
    systemu grzewczego, w tym wykonanie montażu pompy ciepła powietrze/woda wraz z
    budową instalacji centralnego ogrzewania, modernizację systemu oświetlenia, wymianę i
    montaż: opraw LEDowych, wykonania izolacji przeciwwilgociowej i termicznej tarasu oraz
    budowę instalacji fotowoltaicznej o mocy (...) kWp zlokalizowanej na gruncie obok
    budynku wraz z magazynem energii o pojemności (...) kWh.
    Poniesiono także koszty ogólne, tj. koszty opracowania dokumentacji, audytów
    energetycznych, montażu tablic i sprawowania nadzoru inwestorskiego nad robotami
    budowlanymi.
    Budynki objęte pracami termomodernizacyjnymi stanowią odrębne środki trwałe.
    Gmina jest w stanie wydzielić wydatki poniesione na zrealizowanie inwestycji
    termomodernizacji odrębnie w odniesieniu do każdego z budynków objętego projektem z
    całości wydatków poniesionych na realizację tego projektu.
    Inwestycja realizowana była w ramach zadań własnych gminy określonych w art. 7 ustawy
    o samorządzie gminnym z zakresu edukacji publicznej, kultury fizycznej i turystyki, w tym
    terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych oraz utrzymania gminnych obiektów i
    urządzeń użyteczności publicznej.
    Inwestycja miała na celu poprawę efektywności energetycznej budynku sali gimnastycznej
    w (...) oraz budynku zaplecza socjalnego w A, wykorzystywanych do realizacji zadań
    własnych Gminy, a nie działalności komercyjnej. Objęte termomodernizacją obiekty (tj.
    sala gimnastyczna i budynek A nie były i nie są wykorzystywane do celów prowadzenia
    działalności gospodarczej, nie zawierano żadnych umów cywilnoprawnych na wynajem
    czy dzierżawę całych obiektów lub ich części.
    Z budynku A korzystają nieodpłatnie szkoły i kluby sportowe prowadzące zajęcia dla
    dzieci, młodzieży i dorosłych z terenu Gminy (...) na podstawie Programu współpracy
    Gminy (...) z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami wymienionymi w art. 3 ust. 3
    ustawy o działalności pożytku publicznego i wolontariacie. Na stadionie rozgrywają się
    zawody sportowe, rozgrywki piłkarskie odbywają się zawody strażackie, pikniki rodzinne,
    itp. Gmina nie zawiera żadnych umów cywilnoprawnych dotyczących najmu czy dzierżawy
    budynku ani murawy stadionu sportowego i nie pobiera żadnych opłat za korzystanie z
    obiektu. Jest to obiekt ogólnodostępny, z którego korzystanie jest nieodpłatne.
    Taka sama sytuacja występuje w przypadku sali gimnastycznej przy szkole podstawowej w
    (...). Na obiekcie tym nie jest prowadzona żadna działalność gospodarcza (pomieszczenia
    nie są wynajmowane) odbywają się tam zajęcia dydaktyczne, pozalekcyjne zajęcia
    sportowe, zawody sportowe, imprezy sportowe i kulturalne, organizowane pod
    patronatem Gminy, a kluby sportowe prowadzą nieodpłatnie zajęcia dla dzieci, młodzieży i
    dorosłych z terenu Gminy (...) na podstawie Programu współpracy Gminy (...) z
    organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami wymienionymi w art. 3 ust. 3 ustawy o
    działalności pożytku publicznego i wolontariacie.

    Faktury dokumentujące wydatki poniesione w roku 2023 w ramach projektu pn. (...)
    wystawione były na Gminę (...), która jest czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Inwestycja w całości realizowana była przez Urząd Gminy (...). Realizując Projekt, Gmina
    nie miała prawnej możliwości odzyskania podatku VAT, dlatego zaliczyła jego wartość do
    kosztów kwalifikowalnych projektu.
    W przypadku termomodernizacji sali gimnastycznej szkoły podstawowej w (...) towary i
    usługi nabywane w ramach projektu nie były, nie są i nie będą wykorzystywane do
    czynności opodatkowanych podatkiem VAT, a jedynie do czynności niepodlegających VAT
    (tj. do realizacji zadań własnych gminy z zakresu edukacji i kultury fizycznej). Zatem, w tym
    przypadku ma zastosowanie art. 15 ust. 6 ustawy, zgodnie z którym nie uznaje się za
    podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji, których
    zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych.
    Zakres prac dotyczący termomodernizacji sali gimnastycznej Szkoły Podstawowej w (...) nie
    obejmował bowiem dostawy i montażu instalacji fotowoltaicznej, a jedynie prace
    termomodernizacyjne szczegółowo wymienione powyżej. Jednak budynek Szkoły
    Podstawowej w (...) posiada instalację fotowoltaiczną o mocy (...) kW zamontowaną na
    budynku szkoły w ramach innego Projektu.
    Zgodnie z zawartą przez Gminę (...) z S.A. umową kompleksowej sprzedaży energii
    elektrycznej, świadczenia usługi dystrybucji oraz świadczenia usługi odbioru i rozliczania
    energii elektrycznej wprowadzonej do sieci OSD z mikroinstalacji dla Prosumentów
    (dotyczącej budynku szkoły podstawowej w (...)) sprzedawca dokonuje rozliczenia wartości
    energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej od 1 lipca 2022 r. przez
    odbiorcę o statusie Prosumenta, na zasadach określonych w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy
    OZE (net-biling). Mimo niewielkiej mocy instalacji, incydentalnie dochodzi do
    wprowadzenia niewielkich nadwyżek energii elektrycznej do sieci energetycznej i tym
    samym do odsprzedaży energii elektrycznej. Powoduje to konieczność wystawienia przez
    Szkołę Podstawową w (...) będącą jednostką organizacyjną gminy faktur za odsprzedaż
    przez Gminę (...) energii elektrycznej. Sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w
    tym energii wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do
    zasady wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu
    podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów. Zatem, jedynie w tym zakresie Gmina,
    poprzez swoją jednostkę organizacyjną – Szkołę Podstawową w (...), prowadzi działalność
    gospodarczą i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. W związku z powyższym, Gmina
    poprzez swoją jednostkę organizacyjną – Szkołę Podstawową w (...), wykonuje głównie
    czynności niepodlegające VAT (zadania z zakresu edukacji publicznej i kultury fizycznej)
    oraz w znikomym zakresie czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT
    (odsprzedaż energii elektrycznej).
    W przypadku termomodernizacji budynku A projekt obejmował obok prac wymienionych
    szczegółowo powyżej także budowę instalacji fotowoltaicznej o mocy (...) kWp
    zlokalizowanej na gruncie obok budynku wraz z magazynem energii o pojemności (...) kWh
    zlokalizowanym w budynku zaplecza socjalnego. Instalacja fotowoltaiczna wraz z
    magazynem energii stanowi odrębny środek trwały. Gmina jest w stanie dokładnie
    określić wartość tej instalacji wraz z magazynem energii, gdyż została ona wykazana w
    kosztorysie ofertowym załączonym przez Wykonawcę do umowy na wykonanie zadania
    publicznego. Po wykonaniu prac i podłączeniu instalacji fotowoltaicznej do sieci zawarta
    została przez Gminę (...) z SA umowa kompleksowej sprzedaży energii elektrycznej,
    świadczenia usługi dystrybucji oraz świadczenia usługi odbioru i rozliczania energii
    elektrycznej wprowadzonej do sieci (...) z mikroinstalacji dla Prosumentów, zgodnie z którą
    sprzedawca dokonuje rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
    dystrybucyjnej od 1 lipca 2022 r. przez odbiorcę o statusie Prosumenta, na zasadach
    określonych w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy OZE (net-biling).

    Zgodnie z pierwotnym założeniem projektu energia elektryczna wyprodukowana przez
    instalację fotowoltaiczną niewykorzystana na bieżąco m.in. przez zamontowaną w ramach
    Projektu pompę ciepła miała być magazynowana w magazynie energii, a nie wprowadzana
    do sieci. Jednakże, mimo zabezpieczeń doszło do wprowadzenia energii do sieci.
    Występuje to incydentalnie w niewielkich ilościach i powoduje konieczność wystawienia
    przez Gminę (...) faktur za odsprzedaż energii elektrycznej (dla przykładu od włączenia
    instalacji do sieci do 30 kwietnia 2025 r. wprowadzono do sieci energię w ilości (...) kWh o
    wartości (...) zł). W związku z powyższym zaistniała prawna możliwość częściowego
    odzyskania podatku VAT od kosztów dotyczących montażu instalacji fotowoltaicznej na
    gruncie wraz z magazynem energii. Instalacja fotowoltaiczna służy głównie czynnościom
    niepodlagającym VAT (zadania w zakresie kultury fizycznej i turystyki, edukacji publicznej
    oraz utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej), a jedynie w
    niewielkim zakresie czynnościom opodatkowanym VAT (odsprzedaż energii).
    Doprecyzowanie i uzupełnienie opisu sprawy
    Budynkiem zaplecza socjalnego A administruje jednostka budżetowa Gminy, tj. Urząd
    Gminy (...).
    Wydatki inwestycyjne na budowę instalacji fotowoltaicznej wraz z magazynem energii
    poniesione zostały w całości w roku 2023. Faktury związane z realizacją tej inwestycji
    dotyczące wykonania audytu energetycznego, dokumentacji technicznej oraz nadzoru
    inwestorskiego wpłynęły do Urzędu Gminy kolejno 3 marca 2023 r., 22 maja 2023 r. oraz
    13 grudnia 2023 r. Natomiast faktura za wykonanie instalacji fotowoltaicznej wraz z
    magazynem energii wpłynęła do Urzędu Gminy 13 grudnia 2023 r.
    Instalacja fotowoltaiczna wraz z magazynem energii mogła być wykorzystywana dopiero
    od momentu zainstalowania układu pomiarowo-rozliczeniowego, tj. od 27 marca 2024 r.
    Inwestycja natomiast została zakończona i oddana do użytkowania w grudniu 2023 r., tak
    więc daty te nie są zbieżne.
    W ramach realizacji inwestycji powstał nowy środek trwały o nazwie (...), którego wartość
    wyniosła (...) zł. Instalacja ta umieszczona została na gruncie na stadionie sportowym w (...)
    przy budynku A i stanowi odrębny od budynku środek trwały podlegający amortyzacji.
    Zatem wydatki poniesione w ramach inwestycji z zakresie dotyczącym budowy instalacji
    fotowoltaicznej wraz z magazynem energii nie stanowią „ulepszenia” w rozumieniu
    przepisów o podatku dochodowym, o którym mowa w art. 2 pkt 14a ustawy z dnia 11
    marca 2004 r. o podatku od towarów usług.
    Gmina chce dokonać korekty zgodnie z art. 91 ust. 1-6 ustawy o VAT. Instalacja
    fotowoltaiczna wraz z magazynem energii nie stanowi nieruchomości i praw wieczystego
    użytkowania gruntów, a w takim przypadku korekta odliczenia VAT powinna być
    dokonywana w ciągu 5 kolejnych lat, licząc od roku oddania do użytkowania. Oddanie do
    użytkowania nastąpiło w roku 2023 i od tej pory, Gmina będzie liczyła pięcioletni okres
    korekty. W roku 2023 oraz 2024 Gmina nie miała prawnej możliwości odliczenia VAT,
    ponieważ w tych latach Gmina nie dokonywała odsprzedaży nadwyżek energii elektrycznej
    stanowiącej czynność opodatkowaną VAT. Pierwsza korekta dokonana byłaby za 2025 r. i
    wykazana w deklaracji podatkowej w styczniu 2026 r., ponieważ od tego momentu
    instalacja fotowoltaiczna służy zarówno czynnością opodatkowanym, jak i
    niepodlegającym VAT. Następne korekty dokonywane byłyby za rok 2026 oraz 2027 i
    wykazywane odpowiednio w deklaracji podatkowej za styczeń 2027 roku oraz styczeń
    2028 r.
    Gmina realizowała projekt pn. (...) objęty dofinansowaniem ze środków Programu
    Operacyjnego Województwa (...) na lata 2014-2020. Ponieważ Gmina jako Wnioskodawca i
    beneficjent zaliczyła podatek VAT od realizowanego przedsięwzięcia do kosztów
    kwalifikowanych projektu, musi wykazać, iż podatek VAT nie będzie mógł zostać przez Nią
    odzyskany w całości lub części w okresie trwałości Projektu. Okres trwałości projektu
    wynosi 5 lat licząc od stycznia 2024 r.

    W związku z wydatkami poniesionymi na budowę instalacji fotowoltaicznej wraz z
    magazynem energii, Gmina do tej pory nie dokonywała odliczenia podatku VAT.
    Zgodnie z pierwotnym założeniem projektu, energia elektryczna wyprodukowana przez
    instalację fotowoltaiczną niewykorzystana na bieżąco m.in. przez zamontowaną w ramach
    projektu pompę ciepła miała być magazynowana w magazynie energii, a nie wprowadzana
    do sieci. W związku z tym Gmina uznała, że instalacja fotowoltaiczna nie będzie służyła do
    wykonywania czynności opodatkowanych i nie przysługuje Jej prawo do odliczenia
    podatku VAT od wydatków, które zostały w całości poniesione w roku 2023. Jednakże,
    pomimo początkowych założeń w listopadzie 2024 r. doszło po raz pierwszy do
    wprowadzenia energii elektrycznej do sieci, co stanowi czynność podlegającą
    opodatkowaniu VAT, stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.
    Pierwsze wprowadzenie energii elektrycznej do sieci w ilości (...) kWh zostało rozliczone i
    wykazane na fakturze wystawionej przez S.A. (...), która wpłynęła do Urzędu Gminy (...) 22
    stycznia 2025 r. Obecnie instalacja fotowoltaiczna służy głównie czynnościom
    niepodlagającym VAT (zadania w zakresie kultury fizycznej i turystyki, edukacji publicznej
    oraz utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej), a jedynie w
    niewielkim zakresie czynnościom opodatkowanym VAT (odsprzedaż energii).
    Budynek zaplecza socjalnego na stadionie sportowym w (...) jest odrębnym od instalacji
    fotowoltaicznej środkiem trwałym. Termomodernizacja tego budynku stanowiła
    „ulepszenie” w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, o którym mowa w art. 2
    pkt 14a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów usług.
    Efekty przeprowadzonej termomodernizacji budynku A były/są/będą wykorzystywane
    przez Gminę do realizacji zadań własnych gminy z zakresu edukacji i kultury fizycznej, czyli
    do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Jak
    wskazano powyżej, obiekty te są ogólnodostępne, a korzystanie z nich jest bezpłatne.
    Gmina nie zawiera umów cywilnoprawnych na najem, czy dzierżawę budynku A ani boiska
    z infrastrukturą towarzyszącą, nie pobiera też żadnych opłat za korzystanie z obiektu.
    Zatem, nie są one i nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem
    VAT i zwolnionych od podatku VAT. W związku z powyższym Gmina do tej pory nie
    dokonywała i nie zamierza dokonywać odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych
    na termomodernizację budynku zaplecza socjalnego na stadionie sportowym w (...).
    W związku z przyłączeniem mikroinstalacji w dniu 5 kwietnia 2024 r. wprowadzono zmiany
    do obowiązującej umowy kompleksowej sprzedaży energii elektrycznej dla budynku
    zaplecza socjalnego przy stadionie sportowym w (...). Modyfikacja polegała na
    dostosowaniu zapisów umowy kompleksowej do warunków rozliczeń prosumenckich
    zgodnie z modelem wartościowego rozliczania energii na podstawie art. 4 ust. 1a ustawy z
    dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii.
    W momencie ponoszenia wydatków oraz oddania do użytkowania instalacji
    fotowoltaicznej wraz z magazynem energii wykluczyli Państwo możliwość odsprzedaży
    energii elektrycznej w związku z pierwotnym założeniem Projektu, że energia elektryczna
    wyprodukowana przez instalację fotowoltaiczną niewykorzystana na bieżąco miała być w
    całości magazynowana w magazynie energii, a nie wprowadzana do sieci.
    Pierwszy raz energia elektryczna została wprowadzona do sieci za okres od 1 listopada
    2024 r. do 30 listopada 2024 r. w ilości (...) kWh. Następne wprowadzenie miało miejsce w
    styczniu 2025 r. i od tego momentu doszło do kilkukrotnego wprowadzenia energii
    elektrycznej do sieci, w związku z awarią oprogramowania urządzenia blokującego
    wprowadzenie energii do sieci. Awaria została usunięta i od chwili obecnej wprowadzanie
    energii elektrycznej do sieci będzie miało charakter jedynie incydentalny, w związku z
    ustawioną i poprawnie działającą blokadą wprowadzania energii elektrycznej do sieci.
    Pytania

    1. Czy Gminie, przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT od wydatków
      poniesionych w roku 2023 na termomodernizację budynku sali gimnastycznej Szkoły
      Podstawowej w (...) w ramach projektu pn. (...)?
    2. Czy Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT z faktur
      dokumentujących wydatki inwestycyjne związane z całością prac obejmujących
      termomodernizację budynku A, czy tylko z wydatków inwestycyjnych dotyczących
      montażu instalacji fotowoltaicznej na gruncie wraz z magazynem energii, i czy w takim
      przypadku prawidłowym będzie zastosowanie proporcji wyliczonej dla Urzędu Gminy
      zgodnie z § 3 Rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie sposobu określania
      zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
      gospodarczej w przypadku niektórych podatników?
    3. W przypadku gdy Gminie przysługiwałoby prawo do odliczenia podatku VAT z faktur
      dokumentujących wydatki inwestycyjne dotyczące montażu instalacji fotowoltaicznej
      na gruncie wraz z magazynem energii dla budynku A przy zastosowaniu proporcji
      wyliczonej dla Urzędu Gminy zgodnie z § 3 Rozporządzenia Ministra Finansów w
      sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do
      celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników, w jaki sposób
      Gmina powinna dokonać korekty odliczenia podatku VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy:
    1. Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT od wydatków
      poniesionych na termomodernizację budynku sali gimnastycznej Szkoły Podstawowej
      w (...) w ramach projektu (...).
    2. Gminie przysługuje prawo do odliczania podatku naliczonego VAT z faktur
      dokumentujących wydatki inwestycyjne dotyczące tylko montażu instalacji
      fotowoltaicznej na gruncie wraz z magazynem energii dla budynku A przy
      zastosowaniu proporcji wyliczonej dla Urzędu Gminy zgodnie z § 3 Rozporządzenia
      Ministra Finansów w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
      nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku
      niektórych podatników. Natomiast w odniesieniu do pozostałych wydatków
      poniesionych na termomodernizację budynku A (poza wydatkami na instalacje
      fotowoltaiczną z magazynem energii) w ramach projektu (...), Gmina nie ma/nie będzie
      mieć prawa do odliczenia podatku naliczonego VAT.
    3. Gmina powinna dokonywać korekty odliczenia podatku VAT w deklaracjach
      podatkowych składanych za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego kolejno
      po roku podatkowym 2025, 2026 oraz 2027 w wysokości jednej piątej kwoty podatku
      naliczonego przy nabyciu instalacji fotowoltaicznej i przy uwzględnieniu proporcji
      wyliczonej dla Urzędu Gminy zgodnie z § 3 Rozporządza Ministra Finansów w sprawie
      sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów
      działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników.
    Uwagi ogólne
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych VAT, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15 ustawy o VAT, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego z pewnymi zastrzeżeniami niemającymi zastosowania w
    przedmiotowej sytuacji.
    Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia, w każdym przypadku istotne jest
    ustalenie, czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT zostały nabyte przez
    podatnika tego podatku oraz pozostają w bezspornym związku z wykonywanymi przez
    niego czynnościami opodatkowanymi. Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty

    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje tylko wówczas, gdy
    powyższe warunki są spełnione łącznie, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku
    od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony,
    są wykorzystywane do czynności opodatkowanych VAT.
    Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku
    naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tj. z
    czynnościami, których następstwem jest określenie podatku należnego.
    Towary i usługi nabyte w ramach Projektu w zakresie dotyczącym termomodernizacji sali
    gimnastycznej szkoły podstawowej w (...) nie były, nie są i nie będą wykorzystywane do
    czynności opodatkowanych podatkiem VAT, a jedynie do czynności niepodlegających VAT
    (tj. do realizacji zadań własnych gminy z zakresu edukacji i kultury fizycznej).
    Towary i usługi nabyte w ramach projektu w zakresie dotyczącym termomodernizacji
    budynku A (poza instalacją fotowoltaiczną wraz z magazynem energii) nie były, nie są i nie
    będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, a jedynie do
    czynności niepodlegających VAT (tj. do realizacji zadań własnych gminy z zakresu edukacji i
    kultury fizycznej).
    Jedynie nabyta w ramach Projektu instalacja fotowoltaiczna wraz z magazynem energii, z
    uwagi na występującą po raz pierwszy w styczniu 2025 r. odsprzedaż nadwyżek energii
    elektrycznej stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, stosownie do art. 5 ust. 1
    pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.
    Uzasadnienie
    Ad 1.
    Efekty zrealizowanego Projektu (w zakresie: termomodernizacji budynku sali
    gimnastycznej Szkoły Podstawowej w (...)) były/są/będą wykorzystywane do realizacji
    zadań własnych gminy o charakterze publicznym w zakresie m.in. edukacji publicznej,
    kultury fizycznej, a nabyte towary i usługi związane z tym projektem były/są/będą
    wykorzystywane do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Sala gimnastyczna poddana termomodernizacji nie była/nie jest/nie będzie
    wykorzystywana do żadnych odpłatnych czynności. Tym samym nie dochodzi/nie dojdzie
    tu do odpłatnej dostawy towarów czy odpłatnego świadczenia usług, a przedmiotowa
    infrastruktura wykorzystywana jest/będzie wyłącznie w ramach zadań własnych Gminy
    (czynność o charakterze publicznym, niepodlegające opodatkowaniu VAT).
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    Stosownie natomiast do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku
    naliczonego stanowi m.in. suma kwot podatku określonych na fakturach otrzymanych
    przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Z treści powyższej regulacji wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przysługuje podatnikom VAT w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został
    naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi. Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia w każdym przypadku
    istotne jest więc ustalenie, czy podmiot posiada status podatnika VAT oraz czy towary i
    usługi, przy zakupie których naliczono VAT, w szczególności pozostają w bezspornym
    związku z wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi.

    Odnosząc się do wskazanej powyżej przesłanki warunkującej możliwość skorzystania z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego, tj. związku ponoszonych wydatków z
    wykonywaniem czynności opodatkowanych, brak jest/będzie bezsprzecznego i
    bezpośredniego związku pomiędzy wydatkami, które zostały poniesione na realizację
    Projektu w zakresie termomodernizacji budynku sali gimnastycznej Szkoły Podstawowej w
    (...), a wykonywaniem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają m.
    in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Jednocześnie w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Z kolei zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów. Z wyżej
    przytoczonych przepisów wynika, iż na gruncie przepisów ustawy o VAT opodatkowaniu
    podlega dostawa towarów lub świadczenie usług wyłącznie wówczas, gdy mają one
    charakter odpłatny (z pewnymi wyjątkami dotyczącymi nieodpłatnych świadczeń
    zrównanych z czynnościami świadczonymi odpłatnie, które nie znajdują zastosowania w
    przedmiotowej sprawie).
    Gmina (poprzez swoją jednostkę organizacyjną – szkołę) wykorzystuje/będzie
    wykorzystywać zmodernizowany w ramach Inwestycji majątek wyłącznie do użytku
    niekomercyjnego (nieodpłatnego), w konsekwencji czego nie uzyskuje/nie będzie
    uzyskiwać żadnych dochodów z tytułu wykorzystania efektów rzeczowych zrealizowanego
    Projektu. Ponadto, Gmina nie planuje zmiany charakteru korzystania z przedmiotowego
    majątku, w tym jego udostępniania za odpłatnością na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Efekty rzeczowe Projektu są/będą wykorzystywane przez Gminę do
    wykonywania zadań własnych Gminy w zakresie m.in. edukacji publicznej, kultury fizycznej
    oraz utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej, tj. realizacja
    Projektu ma na celu wykonywanie zadań własnych Gminy.
    Biorąc pod uwagę przedstawione powyżej okoliczności faktyczne należy wskazać, iż
    sposób wykorzystania efektów rzeczowych Projektu ma charakter publicznoprawny
    (niekomercyjny), a zatem ww. nabycia wykorzystywane będą przez Gminę wyłącznie na
    potrzeby czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT. W konsekwencji, Gminie nie
    będzie przysługiwać prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług na potrzeby realizacji inwestycji w
    zakresie termomodernizacji budynku sali gimnastycznej Szkoły Podstawowej w (...), z tego
    względu, iż wydatki poniesione na realizację Projektu nie będą związane z wykonywanymi
    przez Gminę czynnościami podlegającymi opodatkowaniu VAT. Na powyższe, nie będzie
    miał także wpływu fakt, że na budynku Szkoły Podstawowej w (...), do której przylega sala
    gimnastyczna, w ramach innego Projektu zamontowano instalację fotowoltaiczną o mocy
    (...) kW.
    Zgodnie z zawartą przez Gminę (...) z SA umową kompleksowej sprzedaży energii
    elektrycznej, świadczenia usługi dystrybucji oraz świadczenia usługi odbioru i rozliczania
    energii elektrycznej wprowadzonej do sieci (...) z mikroinstalacji dla Prosumentów
    (dotyczącej budynku Szkoły Podstawowej w (...)) sprzedawca dokonuje rozliczenia wartości
    energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej od 1 lipca 2022 r. przez
    odbiorcę o statusie Prosumenta, na zasadach określonych w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy
    OZE (net-biling). Instalacja ta produkuje energię elektryczną wykorzystywaną w większości
    na potrzeby funkcjonowania szkoły, w tym sali gimnastycznej. Mimo niewielkiej mocy
    instalacji, incydentalnie dochodzi do wprowadzenia niewielkich nadwyżek energii
    elektrycznej do sieci energetycznej i tym samym do odsprzedaży energii elektrycznej.
    Powoduje to konieczność wystawienia przez Szkołę Podstawową w (...) będącą jednostką
    organizacyjną Gminy faktur za odsprzedaż przez Gminę (...) energii elektrycznej. Sprzedaż
    energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii wyprodukowanej z odnawialnych

    źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje się w definicję działalności
    gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów.
    Zatem, jedynie w tym zakresie Gmina poprzez swoją jednostkę organizacyjną – Szkołę
    Podstawową w (...) prowadzi działalność gospodarczą i podlega opodatkowaniu
    podatkiem VAT. Jednakże, wydatki inwestycyjne dokonane w ramach projektu (...) nie były
    w żaden sposób związane z instalacją fotowoltaiczną zamontowaną na budynku szkoły.
    Wydatki te dotyczyły jedynie obszarów działalności Gminy niezwiązanych z działalnością
    gospodarczą i Gmina jest w stanie na podstawie otrzymanych faktur oraz dokumentacji
    projektowo-kosztorysowej dotyczącej realizowanego Projektu przyporządkować
    poniesione wydatki bezpośrednio do działalności niepodlegającej VAT.
    W związku z powyższym, Gmina poprzez swoją jednostkę organizacyjną – Szkołę
    Podstawową w (...) wykonuje głównie czynności niepodlegające VAT (zadania z zakresu
    edukacji publicznej i kultury fizycznej) oraz w znikomym zakresie czynności podlegające
    opodatkowaniu VAT (odsprzedaż nadwyżek energii elektrycznej). Pomieszczenia szkoły tak
    jak i sali gimnastycznej nie są wynajmowane (udostępnienie odpłatnie) na podstawie
    umów cywilnoprawnych, a na ich terenie nie jest prowadzona działalność gospodarcza
    poza wskazaną odsprzedażą nadwyżek energii elektrycznej.
    Ad 2.
    W przedstawionych okolicznościach, instalacja fotowoltaiczna wraz z magazynem energii
    wykonana w ramach zakończonego w roku 2023 Projektu, w przeważającej mierze jest i
    będzie wykorzystywana w celu zapewnienia energii elektrycznej niezbędnej do
    funkcjonowania budynku zaplecza socjalnego i sanitariatów oraz oświetlenia stadionu
    sportowego w (...). W konsekwencji, energia wyprodukowana z przedmiotowej instalacji
    fotowoltaicznej będzie w pierwszej kolejności zużywana na potrzeby własne, w tym do
    zasilania pompy ciepła ogrzewającej budynek A.
    Poddany termomodernizacji budynek A jest ogólnodostępny, mogą z niego korzystać
    nieodpłatnie mieszkańcy gminy oraz inne podmioty (np. kluby sportowe prowadzące
    zajęcia dla dzieci, młodzieży i dorosłych). W konsekwencji, Gmina nie uzyskuje/nie będzie
    uzyskiwać żadnych dochodów z infrastruktury zmodernizowanej w ramach Projektu.
    Obiekty te nie są/nie będą wynajmowane, czy wydzierżawiane przez Gminę. A zatem,
    część Projektu, dotycząca wykonania instalacji fotowoltaicznej z magazynem energii, ma
    związek z działaniami Gminy, które pozostają w sferze zadań własnych, czyli z
    czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu VAT (wykonywanymi poza działalnością
    gospodarczą). Równocześnie mając na uwadze możliwość wystąpienia nadwyżki
    wyprodukowanej przez instalację fotowoltaiczną energii, która nie zostanie wykorzystana
    przez pompę ciepła lub zmagazynowana w magazynie energii i tym samym podlega
    wprowadzeniu do sieci dochodzi do sytuacji, że przedmiotowa instalacja fotowoltaiczna
    powstała w ramach Projektu jest wykorzystywana także do działalności gospodarczej w
    rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług podlegającej
    opodatkowaniu VAT.
    Mając powyższe na uwadze należy uznać, że przedmiotowa instalacja fotowoltaiczna wraz
    z magazynem energii powstała w ramach Projektu jest/będzie wykorzystywana zarówno
    do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, jak i do czynności niepodlegających
    opodatkowaniu podatkiem VAT. Natomiast ww. instalacja fotowoltaiczna nie jest/nie
    będzie wykorzystywana do czynności zwolnionych od podatku VAT. Gmina nie ma
    możliwości przyporządkowania wydatków poniesionych na wykonanie przedmiotowej
    instalacji w całości celów działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o
    VAT. Gmina jest w stanie wyodrębnić z wydatków poniesionych na realizację inwestycji
    wartość instalacji fotowoltaicznej wraz z magazynem energii, gdyż została ona wykazana w
    kosztorysie ofertowym załączonym przez Wykonawcę do umowy na wykonanie zadania
    publicznego. Natomiast, pozostałe wydatki ogólne związane z dostawą i montażem tej
    instalacji (koszt dokumentacji technicznej, nadzoru inwestorskiego, audytu
    energetycznego) określono wykorzystując wskaźniki procentowy ustalony jako %

    wydatków poniesionych na montaż instalacji fotowoltaicznej z magazynem energii w
    stosunku do całości wydatków poniesionych na roboty budowlane. Ponadto, instalacja
    fotowoltaiczna stanowi odrębny środek trwały.
    Zgodnie z zawartą przez Gminę (...) z SA umową kompleksowej sprzedaży energii
    elektrycznej, świadczenia usługi dystrybucji oraz świadczenia usługi odbioru i rozliczania
    energii elektrycznej wprowadzonej do sieci (...) z mikroinstalacji dla Prosumentów
    sprzedawca dokonuje rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
    dystrybucyjnej od 1 lipca 2022 r. przez odbiorcę o statusie Prosumenta, na zasadach
    określonych w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy OZE (net-biling). Instalacja fotowoltaiczna objęta
    projektem stanowi mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o odnawialnych
    źródłach energii. Energia wytworzona w instalacji fotowoltaicznej jest rozliczana w ramach
    metody „net-billing” i zapisywana na indywidualnym koncie Gminy jako depozyt
    prosumencki. Wytworzona energia zużywana jest na potrzeby własne jednostki. Jeżeli
    Gmina jako prosument energii odnawialnej, w ramach rozliczenia, nie wykorzysta
    zgromadzonych dla danego miesiąca kalendarzowego środków odpowiadających wartości
    energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym
    miesiącu w okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki
    stanowią nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii odnawialnej przez
    sprzedawcę, w terminie nie dłuższym niż do końca 13 miesiąca następującego po danym
    miesiącu. W przypadku gdy Gmina – jako prosument energii odnawialnej wytworzy
    energię elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadzi ją do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej jest
    wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi sumę iloczynów
    wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w tym
    miesiącu, tj.: ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej oznaczonej w art. 4 ust. 2b
    symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną i rynkowej ceny energii elektrycznej, o
    której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu
    rozliczania niezbilansowania (t), to w celu wyznaczania wartości energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci w okresie t przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego
    równocześnie prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem
    wirtualnym energii odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i
    18 ustawy o OZE. Wskazane przepisy wyznaczają zatem wartość kwoty należnej
    prosumentowi za wprowadzenie energii elektrycznej do sieci określonej według ww.
    zasad. Kwotę tę należy uznać za wynagrodzenie należne Gminie za dostawę energii
    elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji.
    W analizowanym przypadku do momentu wykazania przez (...) na fakturze za energię
    elektryczną i opłaty przesyłowe ilości energii wprowadzonej przez Gminę do sieci nie było
    prawnych przesłanek do częściowego odliczenia podatku VAT. Pierwsze wprowadzenie
    energii elektrycznej do sieci w ilości (...) kWh zostało wykazane na fakturze wystawionej
    przez S.A (...), która wpłynęła do Urzędu Gminy (...) 22 stycznia 2025 r. Spowodowało to
    konieczność wystawienia przez Gminę (...) 23 stycznia 2025 r. faktury za odsprzedaż
    energii elektrycznej w ilości (...) kWh o wartości (...) zł. Zatem dopiero po zakończeniu
    projektu, tj. w styczniu 2025 r. zaistniała prawna możliwość częściowego odliczenia
    podatku VAT od kosztów dotyczących montażu instalacji fotowoltaicznej wraz z
    magazynem energii dla budynku A. Z uwagi na brak możliwości bezpośredniego
    przyporządkowania poniesionych w ramach projektu wydatków na dostawę i montaż
    instalacji fotowoltaicznej wraz z magazynem energii dla budynku A do działalności
    gospodarczej i czynności poza działalnością gospodarczą – zgodnie z art. 86 ust. 2a-h
    ustawy oraz rozporządzeniem Ministra Finansów w sprawie sposobu określania zakresu
    wykorzystania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w
    przypadku niektórych podatników – Gminie przysługuje prawo do częściowego odliczenia
    podatku naliczonego od wydatków związanych z wykonaniem instalacji fotowoltaicznej
    wraz z magazynem energii. Wyliczona – zgodnie z przepisami ustawy o podatku VAT oraz

    Rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników – proporcja za rok 2024 dla Urzędu Gminy (...) wynosi 6%. Jest to prewskaźnik
    wstępny wyliczony na rok 2025 (na podstawie danych za rok 2024).
    Pozostałe efekty przeprowadzonej termomodernizacji budynku A (poza instalacją
    fotowoltaiczną z magazynem energii) były/są/będą wykorzystywane przez Gminę do celów
    innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Jak
    wskazano powyżej, obiekty te są ogólnodostępne, a korzystanie z nich jest bezpłatne.
    Gmina nie zawiera umów cywilnoprawnych na najem, czy dzierżawę budynku A ani boiska
    z infrastrukturą towarzyszącą, nie pobiera też żadnych opłat za korzystanie z obiektu.
    Zatem nie są one i nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem
    VAT i zwolnionych od podatku VAT. Ponadto, Gmina jest w stanie na podstawie
    otrzymanych faktur oraz dokumentacji projektowo-kosztorysowej dotyczącej
    realizowanego projektu przyporządkować poniesione wydatki bezpośrednio do
    działalności niepodlegającej VAT. Tym samym, w odniesieniu do pozostałych wydatków
    poniesionych w ramach ww. projektu (poza wydatkami na instalacje fotowoltaiczną z
    magazynem energii) – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – gmina nie ma/nie będzie mieć
    prawa do odliczenia podatku naliczonego.
    Stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji indywidualnej:
    · z 22 kwietnia 2025 r., sygn. 0112-KDIL3.4012.137.2025.2.MC;
    · z 10 grudnia 2024 r., sygn. 0112-KDIL1-2.4012.511.2024.2.AS;
    · z 25 kwietnia 2025 r., sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.184.2025.2.AK;
    · z 24 kwietnia 2025 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.179.2025.1.KM.
    Ad 3.
    Zgodnie z art. 86 ust. 10 i 10b ustawy o VAT, prawo do obniżenia podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do
    nabytych towarów lub usług powstał obowiązek podatkowy, jednak nie wcześniej niż w
    dniu otrzymania faktury.
    W ust. 11 określono, że obniżenia kwoty podatku należnego można dokonać również w
    rozliczeniu podatkowym składanym za jeden z trzech kolejnych miesięcy. W związku z
    wydatkami poniesionymi na montaż instalacji fotowoltaicznej wraz z magazynem energii
    dla budynku A realizowanymi w ramach projektu pn. (...), Gmina nie dokonała odliczenia
    VAT w wyżej wymienionych terminach ze względu na brak prawnej możliwości odliczenia
    VAT w momencie otrzymania faktur, tj. w roku 2023. Gmina dokonała odsprzedaży
    nadwyżek energii elektrycznej stanowiącej czynność opodatkowaną VAT po raz pierwszy
    dopiero w styczniu 2025 r. i dopiero od tego momentu instalacja fotowoltaiczna służy
    zarówno czynnością opodatkowanym, jak i niepodlegającym VAT. W związku z brakiem
    możliwości bezpośredniego przyporządkowania wydatków poniesionych na montaż
    instalacji fotowoltaicznej wraz z magazynem energii do działalności opodatkowanej i
    niepodlegającej VAT, Gmina uważa, że powinna zastosować do odliczenia podatku VAT od
    tych wydatków proporcję wyliczoną dla Urzędu Gminy zgodnie z § 3 Rozporządzenia
    Ministra Finansów w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych
    towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników.
    Zdaniem Gminy, w przedstawionej sytuacji zastosowanie mają przepisy art. 91 ust. 7
    ustawy o podatku od towarów i usług w następującym brzmieniu:
    „Przepisy ust. 1–6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do
    obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
    wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie
    miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi”.

    Zgodnie zaś z art. 91 ust. 1-6 ustawy, podatnik, któremu przysługuje prawo do odliczenia
    podatku VAT za pomocą proporcji wyliczonej zgodnie z § 3 Rozporządzenia Ministra
    Finansów w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i
    usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników,
    zobowiązany jest do dokonania korekty tego odliczenia w deklaracji podatkowej składanej
    za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który
    dokonuje się korekty. W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o
    podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, z wyłączeniem tych, których
    wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty dokonuje się w ciągu 5 kolejnych lat,
    a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat,
    licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta dotyczy jednej
    piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – jednej
    dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu.
    Instalacja fotowoltaiczna wraz z magazynem energii, którą Gmina nabyła w ramach
    projektu (...) zamontowana została na gruncie, a zatem stanowi odrębny środek trwały i
    została przez Gminę zakwalifikowana do grupy 6 „Urządzenia techniczne” zgodnie z
    Klasyfikacją Środków Trwałych (KŚT) opublikowaną w Rozporządzeniu Rady Ministrów z 3
    października 2016 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT). Instalacja
    fotowoltaiczna nie stanowi nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów, a w
    takim przypadku korekta odliczenia VAT powinna być dokonywana w ciągu 5 kolejnych lat,
    licząc od roku oddania do użytkowania. Oddanie do użytkowania nastąpiło w roku 2023 i
    od tej pory Gmina będzie liczyła pięcioletni okres korekty. W roku 2023 oraz 2024 Gmina
    nie miała prawnej możliwości odliczenia VAT, tak więc nie dokonywała korekty VAT za ten
    okres. Zdaniem Gminy, możliwość taka pojawiła się dopiero w styczniu 2025 r., gdy Gmina
    po raz pierwszy od zamontowania, dokonała odsprzedaży nadwyżek energii elektrycznej
    wytworzonej przez instalację fotowoltaiczną, co stanowi czynność opodatkowaną VAT.
    Zatem, pierwszej korekty odliczenia VAT od wydatków związanych z tą inwestycją Gmina
    powinna dokonać w deklaracji rozliczeniowej w styczniu 2026 r. w wysokości jednej piątej
    kwoty podatku naliczonego przy nabyciu i przy uwzględnieniu proporcji wyliczonej dla
    Urzędu Gminy za rok 2025, zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Finansów w sprawie
    sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów
    działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników, a następne korekty
    dokonane zostaną odpowiednio w deklaracjach rozliczeniowych w styczniu 2027 r. oraz
    2028 r.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą, zgodnie z którym:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.

    Jak wynika z powyższego, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Uprawnienie do dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego nie przysługuje zatem w przypadku nabycia towarów i usług, które nie są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i
    usług, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT
    oraz niepodlegających temu podatkowi.
    Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy, warunek związku ze sprzedażą
    opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z
    obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z
    okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju
    prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są
    w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
    Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości
    lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych,
    wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku,
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony, związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności
    winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika
    podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz

      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 ust. 1 obowiązującej Dyrektywy 2006/112
    /WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
    dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006, str. 1, ze zm.), zwanej dalej Dyrektywa
    2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji. (...)
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem, jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług
    jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to
    zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności
    cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości),
    wynajmu, dzierżawy, itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w
    tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Rolę gminy szczegółowo określa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 1465 ze zm.), zwanej dalej ustawą o samorządzie gminnym:
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    W myśl art. 7 ust. 1 pkt 10 i 15 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy:
      10) kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych;

      15) utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów
      administracyjnych.
    W świetle powołanych wyżej przepisów stwierdzić należy, że zakres aktywności
    podejmowanej przez jednostkę samorządu terytorialnego należy interpretować w
    perspektywie ogólnej zasady, tj. że realizacja zadań własnych ma służyć zaspokajaniu
    zbiorowych potrzeb mieszkańców gminy. Obowiązywanie tej zasady powoduje, że każde
    działanie podejmowane przez jednostki w imieniu własnym, na własną odpowiedzialność i
    finansowane z budżetu jednostek, a dotyczące mienia gminy należy uznać za działanie
    publiczne, służące zaspokajaniu potrzeb wspólnoty samorządowej, które jest wykonywane
    przez jednostkę samorządu terytorialnego jako zadanie własne.
    Zatem czynności wynikające z zadań własnych, z tytułu których gmina nie uzyskuje
    wpływów pozostają poza zakresem ustawy o podatku od towarów i usług. Są one bowiem
    realizowane przez gminę poza zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy, gmina realizując te czynności nie występuje w charakterze podatnika
    podatku VAT, zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy.
    Jednocześnie z przepisów tych wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy)
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych).
    Z opisu sprawy wynika, że:
    - są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT,
    - w roku 2023 Gmina zrealizowała projekt pn. (...) objęty dofinansowaniem ze środków
      Programu Operacyjnego Województwa (...) na lata 2014-2020,
    - Projektem objęto dwa obiekty będące własnością gminy, tj.:
    a) budynek sali gimnastycznej przy Szkole Podstawowej w (...):
    Ø nie prowadzą Państwo żadnej działalności gospodarczej (pomieszczenia nie są
      wynajmowane), odbywają się tam zajęcia dydaktyczne, pozalekcyjne zajęcia sportowe,
      zawody sportowe, imprezy sportowe i kulturalne, kluby sportowe prowadzą
      nieodpłatnie zajęcia dla dzieci, młodzieży i dorosłych z terenu Państwa Gminy;
    Ø nabywane towary i usługi nie były, nie są i nie będą wykorzystywane do czynności
      opodatkowanych podatkiem VAT, a jedynie do czynności niepodlegających VAT (tj. do
      realizacji zadań własnych gminy z zakresu edukacji i kultury fizycznej);
    Ø zakres prac nie obejmował dostawy i montażu instalacji fotowoltaicznej, a jedynie
      prace termomodernizacyjne;
    b) budynek zaplecza socjalnego na stadionie w (...) (A):
    Ø Inwestycja została zakończona i oddana do użytkowania w grudniu 2023 r.;
      udostępniany jest nieodpłatnie szkołom i klubom sportowym prowadzącym zajęcia dla
      dzieci, młodzieży i dorosłych – jest ogólnodostępny, z którego korzystanie jest
      nieodpłatne;
    Ø obejmuje, obok prac termomodernizacyjnych także budowę instalacji fotowoltaicznej
      zlokalizowanej na gruncie obok budynku wraz z magazynem energii zlokalizowanym w
      budynku zaplecza socjalnego, która stanowi odrębny środek trwały;
    Ø są Państwo w stanie dokładnie określić wartość instalacji fotowoltaicznej wraz z
      magazynem energii;

    Ø po wykonaniu prac i podłączeniu instalacji fotowoltaicznej do sieci zawarta została
      przez Państwa umowa kompleksowej sprzedaży energii elektrycznej, świadczenia
      usługi dystrybucji oraz świadczenia usługi odbioru i rozliczania energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci z mikroinstalacji dla Prosumentów, zgodnie z którą sprzedawca
      dokonuje rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
      dystrybucyjnej od 1 lipca 2022 r. przez odbiorcę o statusie Prosumenta, na zasadach
      określonych w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy OZE (net-biling);
    Ø pierwotnym założeniem Projektu było, by energia elektryczna wyprodukowana przez
      instalację fotowoltaiczną niewykorzystana na bieżąco miała być magazynowana w
      magazynie energii, a nie wprowadzana do sieci. Jednakże, mimo zabezpieczeń doszło
      do wprowadzenia energii do sieci – pierwszy raz energia elektryczna została
      wprowadzona do sieci za okres od 1 listopada 2024 r. do 30 listopada 2024 r. w ilości
      (...) kWh, następne wprowadzenie miało miejsce w styczniu 2025 r. i od tego momentu
      doszło do kilkukrotnego wprowadzenia energii elektrycznej do sieci, w związku z
      awarią oprogramowania urządzenia blokującego wprowadzenie energii do sieci.
      Awaria została usunięta i od chwili obecnej wprowadzanie energii elektrycznej do sieci
      będzie miało charakter jedynie incydentalny, w związku z ustawioną i poprawnie
      działającą blokadą wprowadzania energii elektrycznej do sieci.
    Ø występuje to incydentalnie w niewielkich ilościach i powoduje konieczność wystawienia
      przez Państwa faktur za odsprzedaż energii elektrycznej;
    Ø Instalacja fotowoltaiczna służy głównie czynnościom niepodlagającym, a jedynie w
      niewielkim zakresie czynnościom opodatkowanym VAT (odsprzedaż energii);
    Ø budynkiem zaplecza socjalnego A administruje jednostka budżetowa Gminy,
    Ø Instalacja fotowoltaiczna wraz z magazynem energii mogła być wykorzystywana od
      momentu zainstalowania układu pomiarowo-rozliczeniowego, tj. od 27 marca 2024 r.;
    Ø wydatki poniesione w ramach inwestycji z zakresie dotyczącym budowy instalacji
      fotowoltaicznej wraz z magazynem energii nie stanowią „ulepszenia” w rozumieniu
      przepisów o podatku dochodowym, o którym mowa w art. 2 pkt 14a ustawy;
    Ø Instalacja fotowoltaiczna wraz z magazynem energii nie stanowi nieruchomości i praw
      wieczystego użytkowania gruntów;
    Ø obecnie instalacja fotowoltaiczna służy głównie czynnościom niepodlagającym VAT
      (zadania w zakresie kultury fizycznej i turystyki, edukacji publicznej oraz utrzymania
      gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej), a jedynie w niewielkim
      zakresie czynnościom opodatkowanym VAT (odsprzedaż energii);
    Ø momencie ponoszenia wydatków oraz oddania do użytkowania instalacji
      fotowoltaicznej wraz z magazynem energii wykluczyli Państwo możliwość odsprzedaży
      energii elektrycznej w związku z pierwotnym założeniem Projektu, że energia
      elektryczna wyprodukowana przez instalację fotowoltaiczną niewykorzystana na
      bieżąco miała być w całości magazynowana w magazynie energii, a nie wprowadzana
      do sieci;
    - ww. obiekty (tj. sala gimnastyczna i budynek A) nie były i nie są wykorzystywane do
      celów prowadzenia działalności gospodarczej, nie zawierano żadnych umów
      cywilnoprawnych na wynajem czy dzierżawę całych obiektów lub ich części,
    - Inwestycja realizowana była w ramach zadań własnych gminy określonych w art. 7
      ustawy o samorządzie gminnym z zakresu edukacji publicznej, kultury fizycznej i
      turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych oraz utrzymania
      gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej,
    - budynki objęte pracami termomodernizacyjnymi stanowią odrębne środki trwałe,

    - są Państwo w stanie wydzielić wydatki poniesione na zrealizowanie inwestycji
      termomodernizacji odrębnie w odniesieniu do każdego z budynków objętego
      projektem z całości wydatków poniesionych na realizację tego Projektu,
    - faktury dokumentujące wydatki w ramach projektu wystawione były na Państwa Gminę.
    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy Gminie przysługuje
    prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych w roku 2023 na
    termomodernizację budynku sali gimnastycznej Szkoły Podstawowej w (...) w ramach
    projektu pn. (...) współfinansowanego ze środków europejskich.
    Jak wynika z powołanych wyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na
    zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane
    towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika
    podatku VAT, w ramach działalności gospodarczej, do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Tym samym, zasada ta wyłącza
    możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami,
    które są wykorzystywane do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających
    opodatkowaniu.
    Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do
    odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą
    uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek
    należny.
    W omawianej sprawie – w odniesieniu do budynku sali gimnastycznej wyłącznie w
    zakresie prac termomodernizacyjnych – warunek uprawniający do odliczenia nie będzie
    spełniony, bowiem – jak Państwo wskazali – nie prowadzą Państwo żadnej działalności
    gospodarczej (pomieszczenia nie są wynajmowane), odbywają się tam zajęcia
    dydaktyczne, pozalekcyjne zajęcia sportowe, zawody sportowe, imprezy sportowe i
    kulturalne, kluby sportowe prowadzą nieodpłatnie zajęcia dla dzieci, młodzieży i dorosłych
    z terenu Państwa Gminy, a nabywane towary i usługi nie były, nie są i nie będą
    wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, a jedynie do czynności
    niepodlegających VAT (tj. do realizacji zadań własnych Gminy z zakresu edukacji i kultury
    fizycznej).
    W związku z powyższym, Gmina nie będzie miała prawa do odliczenia podatku
    naliczonego w związku z realizacją Projektu w zakresie prac termomodernizacyjnych w
    budynku sali gimnastycznej przy Szkole Podstawowej w (...), gdyż nie będzie spełniony
    jeden z warunków określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, jakim jest związek nabywanych
    towarów i usług z wykonywaniem czynności opodatkowanych.
    Podsumowanie
    Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków
    poniesionych w roku 2023 na termomodernizację budynku sali gimnastycznej Szkoły
    Podstawowej w (...) w ramach projektu pn. (...).
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznałem za prawidłowe.
    Kolejna Państwa wątpliwość dotyczy ustalenia, czy Gminie przysługuje prawo do
    odliczenia podatku naliczonego VAT z faktur dokumentujących wydatki inwestycyjne
    związane z całością prac obejmujących termomodernizację budynku A, czy tylko z
    wydatków inwestycyjnych dotyczących montażu instalacji fotowoltaicznej na gruncie wraz
    z magazynem energii oraz czy w takim przypadku prawidłowym będzie zastosowanie
    proporcji wyliczonej dla Urzędu Gminy zgodnie z § 3 Rozporządzenia Ministra Finansów w
    sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do
    celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników.

    Przepisy dotyczące odnawialnych źródeł energii zostały uregulowane w ustawie z dnia 20
    lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.),
    zwanej dalej ustawą o OZE.
    Wskazać należy, że zgodnie z art. 2 ust. 11a ustawy OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają: hybrydowa instalacja odnawialnego źródła
      energii – wyodrębniony zespół urządzeń opisanych przez dane techniczne i
      handlowe, w którym stopień wykorzystania mocy zainstalowanej elektrycznej w ciągu
      roku stanowi stosunek ilości MWh wytworzonej energii elektrycznej na każdy MW
      mocy przyłączeniowej, przyłączonych do sieci elektroenergetycznej w jednym
      miejscu przyłączenia, wytwarzający energię elektryczną w tych urządzeniach
      wyłącznie z odnawialnych źródeł energii różniących się rodzajem oraz
      charakterystyką dyspozycyjności wytwarzanej energii elektrycznej, oraz spełniający
      następujące warunki:
      a) żadne z urządzeń wytwórczych nie ma mocy zainstalowanej elektrycznej większej
        niż 80% łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej tego zespołu,
      b) wyprowadzenie mocy z urządzeń wchodzących w skład tego zespołu do sieci
        elektroenergetycznej następuje przez urządzenie łączące ten zespół z siecią
        elektroenergetyczną, służące do transformacji energii do warunków niezbędnych
        do jej wprowadzenia do tej sieci,
      c) zespół ten obejmuje magazyn energii służący do magazynowania energii
        elektrycznej pochodzącej z urządzeń wytwórczych wchodzących w skład tego
        zespołu, przy czym udział energii pochodzącej z tych urządzeń wprowadzonej do
        sieci elektroenergetycznej za pośrednictwem magazynu energii elektrycznej w
        łącznym wolumenie energii wprowadzonej do sieci elektroenergetycznej wynosi
        nie mniej niż 5% na rok, do czego nie wlicza się energii elektrycznej pobranej z
        sieci.
    W myśl art. 2 ust. 13 ustawy OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają: instalacja odnawialnego źródła energii –
      instalację stanowiącą wyodrębniony zespół:
      a) urządzeń służących do wytwarzania energii elektrycznej lub ciepła lub chłodu
        opisanych przez dane techniczne i handlowe, w których energia elektryczna lub
        ciepło lub chłód są wytwarzane z odnawialnych źródeł energii, lub
      b) obiektów budowlanych i urządzeń, stanowiących całość techniczno-użytkową
        służącą do wytwarzania biogazu, biogazu rolniczego, biometanu lub wodoru
        odnawialnego
      – a także połączony z tym zespołem magazyn energii elektrycznej, magazyn biogazu
      lub instalacja magazynowa w rozumieniu art. 3 pkt 10a ustawy – Prawo energetyczne
      wykorzystywana do magazynowania biogazu rolniczego, biometanu lub wodoru
      odnawialnego.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 17 ustawy OZE:
      Magazyn energii elektrycznej – magazyn energii elektrycznej w rozumieniu art. 3 pkt
      10k ustawy – Prawo energetyczne.
    Jak stanowi art. 2 pkt 19 ustawy OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      mikroinstalacja – instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
      zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci

      elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy
      osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc
      zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW.
    Według art. 2 pkt 27a ustawy o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      prosument energii odnawialnej – odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
      elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
      mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
      odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to przedmiotu
      przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z przepisami wydanymi
      na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej
      (Dz.U. z 2023 r. poz. 773).
    Na mocy art. 3 ustawy o OZE:
      Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
      elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i
      warunkach określonych w ustawie – Prawo energetyczne, z wyłączeniem
      wytwarzania energii elektrycznej:
      1) w mikroinstalacji;
      2) w małej instalacji;
      3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33
        ustawy – Prawo energetyczne;
      4) wyłącznie z biopłynów.
    W myśl z art. 4 ust. 1 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości
      energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez
      prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię elektryczną w
      mikroinstalacji o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej:
      1) większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,7;
      2) nie większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,8.
    Na podstawie art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca
      2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego
      energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do
      sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z
      wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    W świetle art. 4 ust. 2 ustawy o OZE:
      Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do:
      1) prosumenta energii odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o
        których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-
        rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie
        poboru energii prosumenta energii odnawialnej;

      2) prosumenta zbiorowego energii odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem
        zasad, o których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-
        rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej:
      a) wytworzonej w mikroinstalacji lub małej instalacji, przy czym ilość energii
        elektrycznej wytworzonej ustala się odpowiednio do udziału prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii odnawialnej w tej
        instalacji, określonego w umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1,
      b) pobranej przez prosumenta zbiorowego energii odnawialnej;
      3) prosumenta wirtualnego energii odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem
        zasad, o których mowa w ust. 2b-2d, na podstawie:
      a) wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii
        elektrycznej pobranej przez prosumenta wirtualnego energii odnawialnej,
      b) ilości energii elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii
        elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii, zgłoszonej przez podmioty
        odpowiedzialne za bilansowanie handlowe tej instalacji odnawialnego źródła
        energii i sprzedawcy energii prosumenta wirtualnego energii elektrycznej, do
        operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego w ramach bilansowania
        handlowego, o którym mowa w ustawie - Prawo energetyczne. Ilość energii
        elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii elektrycznej w
        instalacji odnawialnego źródła energii ustala się jako iloczyn:
      - udziału prosumenta wirtualnego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii
        odnawialnej w instalacji odnawialnego źródła energii, określonego w umowie, o
        której mowa w art. 4a ust. 1, oraz
      - ilości energii elektrycznej określonej dla danego okresu rozliczania
        niezbilansowania (t) jako energia planowana do wprowadzenia do sieci z tej
        instalacji odnawialnego źródła energii – w przypadku gdy instalacja odnawialnego
        źródła energii i sprzedawca energii mają różny podmiot odpowiedzialny za
        bilansowanie handlowe, albo
      - ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci elektroenergetycznej z tej instalacji
        odnawialnego źródła energii, w przypadku gdy instalacja odnawialnego źródła
        energii i sprzedawca energii mają ten sam podmiot odpowiedzialny za
        bilansowanie handlowe i sprzedawca energii wyrazi zgodę na taki sposób
        ustalania ilości energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła
        energii.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
    4 ust. 2a-7 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa
      w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z
      ust. 2a–2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób
      określony w art. 4b, oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną
      w sposób określony w art. 4c ust. 3.
    Zgodnie z art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
      Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
      elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta

      wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w
      ustawie – Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 3 tej ustawy.
    Stosownie do art. 4 ust. 10 ustawy o OZE:
      Pobrana energia elektryczna podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1 i 1a,
      jest zużyciem energii wyprodukowanej na potrzeby własne przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej i nie stanowi:
      1) sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju,
      2) zużycia energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej
        zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który
        dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu
      - w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.
        U. z 2023 r. poz. 1542, 1598 i 1723).
    Natomiast, według art. 4 ust. 11 ustawy o OZE:
      W przypadku gdy:
      1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie
        odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci
        zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, o którym mowa
        w art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o których mowa
        w ust. 4;
      2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
        prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w
        ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca
        kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej
        wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w
        okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki
        stanowią nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii odnawialnej,
        prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej lub prosumentowi wirtualnemu
        energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w
        terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca następującego po danym
        miesiącu.
    Na podstawie art. 4 ust. 11a ustawy o OZE:
      Wysokość zwracanej nadpłaty, o której mowa w ust. 11 pkt 2, nie może przekroczyć:
      1) 20 % wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu
        kalendarzowym, którego dotyczy zwrot nadpłaty - w przypadku gdy wartość
        energii elektrycznej wytworzonej przez prosumenta energii odnawialnej lub
        prosumenta zbiorowego energii odnawialnej jest wyznaczana zgodnie z art. 4b
        ust. 1;
      2) 30 % wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu
        kalendarzowym, którego dotyczy zwrot nadpłaty - w przypadku gdy wartość
        energii elektrycznej wytworzonej przez prosumenta energii odnawialnej,
        prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
        odnawialnej jest wyznaczana zgodnie z art. 4b ust. 2.
    W myśl art. 4b ust. 1 ustawy o OZE:
      W przypadku prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej, który po raz pierwszy wytworzył energię elektryczną w instalacji
      odnawialnego źródła energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej

      elektroenergetycznej do dnia 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o
      której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca
      kalendarzowego i stanowi iloczyn:
      1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
        niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej w
        art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
      2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 6,
        wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
    W świetle art. 4b ust. 2 ustawy o OZE:
      W przypadku prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, który po raz pierwszy
      wytworzył energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii i wprowadził
      ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od dnia 1 lipca 2024 r., wartość
      energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla
      każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi sumę następujących iloczynów
      wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w tym
      miesiącu:
      1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej
        oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną;
      2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
        wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to
        w celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie
        t przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem
        zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej
        przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18
    W myśl art. 4c ust. 1-10 ustawy o OZE:
        1. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o
          których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii
          odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
          wirtualnego energii odnawialnej, zwane dalej „kontem prosumenta”, na którym
          ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o
          których mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za
          energię elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną
          wprowadzoną do sieci, zwaną dalej „depozytem prosumenckim”.
        2. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta
          energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub
          prosumenta wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii
          elektrycznej od sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa
          w ust. 1.
        3. Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
          odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa
          w ust. 2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów,
          dla wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie
          rozliczeniowym, ilości energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej
          elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
          zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
          odnawialnej, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb(t) przyjmującym wartość

          dodatnią, oraz ceny sprzedaży energii elektrycznej uwzględniającej
          obowiązkowe obciążenia podatkowe i fiskalne, stosowanej w rozliczeniach
          pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla tego okresu rozliczenia
          niezbilansowania.
        4. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego
          jest ustalana, zwiększana o współczynnik 1,23 i przyporządkowywana do konta
          prosumenckiego w kolejnym miesiącu kalendarzowym.
        5. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
          prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt
          prosumencki na koncie prosumenta.
        6. Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
          prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art.
          4 ust. 11 pkt 2 środki umarza się.
        7. Na rozliczenie ze sprzedawcą w pierwszej kolejności przeznacza się środki o
          najstarszej dacie przypisania do konta prosumenta jako depozyt prosumencki.
        8. Prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
          prosument wirtualny energii odnawialnej korzystający z dostaw sprzedawcy
          innego niż sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma prawo
          do zmiany tego sprzedawcy na sprzedawcę zobowiązanego, o którym mowa w
          art. 40 ust. 1, i korzystania z rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2.
        9. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dolicza do konta prosumenta
          wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej przez prosumenta energii
          odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej, który korzystał z
          rozliczenia, o którym mowa w art. 4: 1) ust. 1 – w przypadku, o którym mowa w
          art. 4 ust. 1b; 2) ust. 1a pkt 1
          Przepis art. 4 ust. 11 pkt 2 stosuje się odpowiednio.
        10. Wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej, o której mowa w ust. 9:
        1) pkt 1, wyznacza się na podstawie średniej miesięcznej ceny rynkowej
          obowiązującej dla miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym następuje
          koniec sposobu rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1,
        2) pkt 2, wyznacza się na podstawie miesięcznej rynkowej ceny energii elektrycznej
          dla czerwca 2022 r.
        - ustalanej zgodnie z art. 4b ust. 6.
    Na podstawie art. 4d ust. 2 ustawy o OZE:
      Z rozliczeń, o których mowa w art. 4 ust. 1, korzysta prosument energii odnawialnej,
      którego mikroinstalacja została przyłączona do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej:
        1) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
                          4którym mowa w art. 7 ust. 8d ustawy – Prawo energetyczne, złożonego przez
          tego prosumenta energii odnawialnej w terminie do 31 marca 2022 r., z
          zastrzeżeniem ust. 3;
        2) do 31 marca 2022 r., ale wprowadzenie energii elektrycznej do tej sieci
          nastąpiło po raz pierwszy po 31 marca 2022 r.;
        3) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
                          4którym mowa w art. 7 ust. 8d ustawy – Prawo energetyczne, złożonego w
          terminie do 31 grudnia 2023 r., w przypadku gdy prosument ten w terminie do
          31 marca 2022 r. zawarł umowę na zakup, montaż lub dofinansowanie tej
          mikroinstalacji z jednostką samorządu terytorialnego lub innym podmiotem,

          który realizuje projekt, o którym mowa w art. 2 pkt 18 ustawy z dnia 11 lipca
          2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności
          finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2020 r. poz. 818),
          dofinansowany w ramach regionalnego programu operacyjnego, o którym
          mowa w art. 2 pkt 17 lit. c tej ustawy, z uwzględnieniem ust. 6.
    Stosownie do art. 40 ust. 1 ustawy o OZE:
      Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42 ust.
      1, art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE
      sprzedawca energii elektrycznej, zwany dalej „sprzedawcą zobowiązanym”, na
      podstawie umowy, o której mowa w art. 5 ustawy – Prawo energetyczne.
    Jak stanowi art. 40 ust. 1a ustawy o OZE:
      Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma obowiązek dokonać
      rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba że
      rozliczenia dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej,
      prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
      odnawialnej lub spółdzielnię energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej lub
      umowy sprzedaży.
    Należy zauważyć, że do dnia 14 lipca 2018 r. obowiązywał art. 4 ust. 9 ustawy o
    odnawialnych źródłach energii, zgodnie z którym wprowadzanie energii elektrycznej do
    sieci, a także pobieranie tej energii z sieci, o których mowa w ust. 1, nie są świadczeniem
    usług ani sprzedażą w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług.
    Wskazany art. 4 ust. 9 ustawy o odnawialnych źródłach energii został uchylony przez art. 1
    pkt 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii
    (Dz. U. z 2018 r. poz. 1276). Co do zasady zatem, czynności, o których mowa w tym
    przepisie, stanowić mogą czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, o ile są dokonywane przez podatników tego podatku.
    Na podstawie art. 3 ust. 10k ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 266 ze zm.):
      Użyte w ustawie określenia oznaczają: magazyn energii elektrycznej – instalację
      umożliwiającą magazynowanie energii elektrycznej i wprowadzenie jej do sieci
      elektroenergetycznej.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że projekt termomodernizacji budynku zaplecza
    socjalnego na stadionie w (...) (A) obejmował: docieplenie ścian zewnętrznych wraz z
    robotami towarzyszącymi, docieplenie stropu pod nieogrzewanym poddaszem,
    modernizację systemu grzewczego, w tym wykonanie montażu pompy ciepła powietrze
    /woda wraz z budową instalacji centralnego ogrzewania, modernizację systemu
    oświetlenia, wymianę i montaż: opraw LEDowych, wykonania izolacji przeciwwilgociowej i
    termicznej tarasu oraz budowę instalacji fotowoltaicznej o mocy (...) kWp zlokalizowanej
    na gruncie obok budynku wraz z magazynem energii o pojemności (...) kWh. Instalacja ta
    stanowi odrębny od budynku środek trwały. Obecnie instalacja fotowoltaiczna służy
    głównie czynnościom niepodlegającym VAT (zadania w zakresie kultury fizycznej i
    turystyki, edukacji publicznej oraz utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności
    publicznej), a jedynie w niewielkim zakresie czynnościom opodatkowanym VAT
    (odsprzedaż energii). Natomiast budynek A nie był i nie jest wykorzystywany do celów
    prowadzenia działalności gospodarczej, nie zawierano żadnych umów cywilnoprawnych
    na wynajem czy dzierżawę całego obiektu lub jego części.
    Należy zaznaczyć, że – zgodnie z Państwa twierdzeniem – w świetle zacytowanych wyżej
    przepisów, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług sprzedaż energii elektrycznej
    (stanowiącej towar), w tym energii wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za
    wynagrodzeniem, co do zasady, wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i podlega

    opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów, na zasadach dla niej
    określonych. Kwalifikacji tej nie zmienia treść art. 4 ust. 8 ustawy o OZE, gdyż ustawa o
    podatku od towarów i usług definiuje we własnym zakresie działalność gospodarczą i
    definicja ta jest szersza niż np. zakres działalności gospodarczej wynikający z ustawy –
    Prawo przedsiębiorców.
    W wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że:
      „Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym
      lub obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po
      pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii
      elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po
      drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym,
      stanowi „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów”.
    Ustawa nie definiuje co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Jednak dla uznania, że
    dostawa towarów oraz świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika z ww.
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów
    oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to
    zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który
    wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy
    dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą będącą świadczeniem
    wzajemnym. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek
    prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz
    wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności,
    wynagrodzenie musi być wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono
    postać pieniężną, gdyż wynagrodzenie (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może
    również przybrać postać rzeczową (zapłatą za towar lub usługę może być inny towar lub
    usługa), albo mieszaną (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa). Innymi słowy,
    musi istnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia
    wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Jak już więc wskazano, sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje
    się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako
    odpłatna dostawa towarów, co znajduje potwierdzenie w ww. wyroku TSUE w sprawie C-
    219/12.
    W okolicznościach rozpatrywanej sprawy, skoro zawarli Państwo kompleksową umowę
    sprzedaży energii elektrycznej na zasadach net-biling, to nie wykluczyli Państwo
    wykorzystywania przedmiotu inwestycji do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    Zatem, sprzedaż energii elektrycznej należy rozpatrywać jako działalność gospodarczą w
    kontekście art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwa uznać należy za podatnika podatku VAT, o
    którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, bowiem dokonują/będą Państwo dokonywać
    dostawy energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji na podstawie ww. umowy.
    Z przepisów ustawy o OZE wynika, że w przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub
    prosument zbiorowy energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym
    źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1
    lipca 2022 r. do 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej (o której mowa w art. 4
    ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE) jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego
    zgodnie z cyt. art. 4b ust. 1 ustawy o OZE, tj. jako iloczyn sumy ilości energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta energii
    odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach
    rozliczania niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy,
    oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne oraz rynkowej

    miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w art. 4b ust. 5 ustawy o OZE,
    wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
    Natomiast, w przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub prosument zbiorowy
    energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle energii i
    wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca 2024 r.,
    wartość energii elektrycznej (o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE) jest
    wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego zgodnie z cyt. art. 4b ust. 2 ustawy o
    OZE i stanowi sumę iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania
    niezbilansowania (t) w tym miesiącu, tj.: ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
    dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
    zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej
    oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną i rynkowej
    ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli wartość tej ceny jest
    ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w celu wyznaczania
    wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t przez prosumenta energii
    odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub
    prosumentem wirtualnym energii odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z
    zastrzeżeniem ust. 17 i 18 ustawy o OZE.
    Wskazane przepisy wyznaczają zatem wartość kwoty należnej prosumentowi za
    wprowadzenie energii elektrycznej do sieci określonej według ww. zasad. Kwotę tę należy
    uznać za wynagrodzenie należne Państwu za dostawę energii elektrycznej wytworzonej w
    mikroinstalacji.
    Z przywołanych przepisów ustawy o OZE wynika również, że wartość depozytu
    prosumenta jest przeznaczana na rozliczenie zobowiązań prosumenta, a zatem będzie
    pomniejszać kwotę podlegającą zapłacie przez prosumenta w danym okresie
    rozliczeniowym.
    W związku z tym, w przypadku wytworzenia przez Państwa energii elektrycznej w
    mikroinstalacji i wprowadzenia jej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, będą
    Państwo dokonywali dostawy tej energii, za którą będzie Państwu przysługiwało
    wynagrodzenie. Depozyt prosumencki, który pokazuje ilości energii elektrycznej i wartości
    energii elektrycznej, o których mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość
    środków za energię elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną
    wprowadzoną do sieci, jak wynika z powyższych przepisów, może pomniejszyć kwotę
    zobowiązania prosumenta wobec sprzedawcy energii elektrycznej z tytułu zakupu tej
    energii od sprzedawcy. Przeznaczenie depozytu prosumenta na rozliczenie zobowiązań
    prosumenta energii odnawialnej, z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy tej
    energii, nie powoduje, że nie dochodzi do dostawy energii elektrycznej przez prosumenta
    na rzecz sprzedawcy energii elektrycznej.
    W konsekwencji Państwo jako prosument – zarejestrowany, czynny podatnik VAT, poprzez
    wprowadzanie energii do sieci energetycznej, będą dokonywali na rzecz przedsiębiorstwa
    energetycznego, z którym zawarli Państwo kompleksową umowę prosumencką, dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.
    Fakt wzajemnego kompensowania zobowiązania prosumenta wobec przedsiębiorstwa
    energetycznego i tego przedsiębiorstwa wobec prosumenta (co wynika z art. 4c ust. 3
    ustawy o OZE) pozostaje bez wpływu na określenie odpłatnego charakteru dokonywanej
    przez Państwa dostawy energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji.
    W związku z powyższym, wprowadzenie do sieci przez Państwa prądu, który z uwagi na
    wystąpienie nadwyżki wyprodukowanej przez instalację fotowoltaiczną energii został
    /zostanie wyprodukowany w mikroinstalacji umieszczonej na gruncie na stadionie
    sportowym w (...) przy budynku A, stanowi odpłatną dostawę towarów podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem VAT.

    Z opisu sprawy wynika, że w przypadku projektu termomodernizacji budynku A, są
    Państwo w stanie dokładnie określić wartość instalacji fotowoltaicznej wraz z magazynem
    energii od prac termomodernizacyjnych.
    W konsekwencji, w omawianej sprawie w odniesieniu do budynku zaplecza socjalnego na
    stadionie w (...) (A) wyłącznie w zakresie prac termomodernizacyjnych (nieobejmujących
    instalacji fotowoltaicznej), poprzez Państwa wskazanie, że ich efekty były/są/będą
    wykorzystywane do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy (jest/będzie on udostępniany nieodpłatnie szkołom i klubom sportowym
    prowadzącym zajęcia dla dzieci, młodzieży i dorosłych) oraz nie będą zawierane umowy
    cywilnoprawne na najem, czy jego dzierżawę – Gmina nie będzie miała prawa do
    odliczenia podatku naliczonego, gdyż nie będzie spełniony jeden z warunków określonych
    w art. 86 ust. 1 ustawy, jakim jest związek nabywanych towarów i usług z wykonywaniem
    czynności opodatkowanych.
    Natomiast, w kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków
    poniesionych w związku z instalacją fotowoltaiczną, wskazać należy, że wyrażoną w
    cytowanym wyżej art. 86 ust. 1 ustawy, generalną zasadę uprawniającą do odliczenia
    podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 86 ust. 2a-2h ustawy.
    Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
        gospodarczej czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
        wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust.
        2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w
        tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
        gospodarczej nie jest możliwe.
    W świetle art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
        gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach
        działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych

        przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
        działalnością;
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
        działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
        działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
        działalności innej niż gospodarcza;
      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
        ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej
        i poza tą działalnością.
    W myśl art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem.
    Zgodnie z § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników, sposób określania zakresu
        wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
        uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych
        podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej
        „sposobem określenia proporcji” oraz
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
        wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Podatnikami, do których odnoszą się przepisy zawarte w rozporządzeniu, są jednostki
    samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury,
    uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
    W świetle zapisów § 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego – rozumie się przez to:
      1) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
      2) jednostkę budżetową,
      3) zakład budżetowy.
    W myśl § 2 pkt 5 rozporządzenia:
      Urzędem obsługującym jednostkę samorządu terytorialnego jest urząd obsługujący
      jednostkę samorządu terytorialnego, działający w formie samorządowej jednostki
      budżetowej.
    Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia:

      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala
      się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego.
    Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie będzie ustalany
    jeden „całościowy” sposób określenia proporcji dla jednostki samorządu terytorialnego
    jako osoby prawnej, tylko będą ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla
    wymienionych wyżej jej poszczególnych jednostek organizacyjnych.
    W rozporządzeniu ustawodawca podał ustalone według wzoru sposoby określania
    proporcji m.in. w przypadku urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego, w
    przypadku jednostki budżetowej oraz zakładu budżetowego.
    Stosownie do § 3 ust. 2 rozporządzenia:
      Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku urzędu obsługującego
      jednostkę samorządu terytorialnego sposób ustalony według wzoru:
      X = A x 100 / DUJST
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez urząd obsługujący
      jednostkę samorządu terytorialnego, stanowiący część rocznego obrotu jednostki
      samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,
      D   – dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu UJST
      terytorialnego.
    Zgodnie z § 2 pkt 4 rozporządzenia:
      Przez obrót rozumie się podstawę opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art. 32,
      art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5 ustawy, w zakresie:
      a) dokonywanych przez podatników:
      - odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju,
      - odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,
      - eksportu towarów,
      - wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które
      podlegałyby opodatkowaniu podatkiem, gdyby były wykonywane na terytorium kraju.
    Jak stanowi § 2 pkt 9 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o dochodach wykonanych urzędu obsługującego
      jednostkę samorządu terytorialnego – rozumie się dochody obejmujące dochody
      publiczne, środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz środki pochodzące ze
      źródeł zagranicznych, w rozumieniu ustawy o finansach publicznych – wynikające ze
      sprawozdania rocznego z wykonania budżetu jednostki samorządu terytorialnego,
      pomniejszone o:
      a) dochody, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 4 lit. b–d i pkt 5 ustawy o finansach
        publicznych,
      b) zwrot różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy, lub zwrot kwoty
        podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy,

      c) dochody wykonane jednostki budżetowej powiększone o kwotę stanowiącą
        równowartość środków przeznaczonych na wypłatę przez tę jednostkę, na
        podstawie odrębnych przepisów, zasiłków, zapomóg i innych świadczeń o
        podobnym charakterze na rzecz osób fizycznych, celem realizacji zadań jednostki
        samorządu terytorialnego,
      d) środki finansowe pozostające na wydzielonym rachunku, o którym mowa w art.
        223 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, odprowadzone na rachunek budżetu
        jednostki samorządu terytorialnego,
      e) wpłaty nadwyżki środków obrotowych zakładu budżetowego,
      f) kwoty stanowiące równowartość środków, innych niż stanowiące zapłatę, o której
        mowa w art. 29a ust. 1 ustawy, przekazanych zakładom budżetowym, innym
        jednostkom sektora finansów publicznych oraz innym osobom prawnym lub
        jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej, z wyłączeniem
        kwot, które zostały zwrócone, celem realizacji przez te podmioty zadań jednostki
        samorządu terytorialnego,
      g) odszkodowania należne jednostce samorządu terytorialnego, pomniejszone o k
        woty odszkodowań stanowiących zapłatę, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy.
    W myśl § 3 ust. 5 rozporządzenia:
      Dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego,
      dochody wykonane jednostki budżetowej oraz przychody wykonane zakładu
      budżetowego nie obejmują odpowiednio dochodów lub przychodów uzyskanych z
      tytułu:
      1) dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym
        są zaliczane odpowiednio przez jednostkę samorządu terytorialnego lub jednostkę
        organizacyjną jednostki samorządu terytorialnego do środków trwałych oraz
        wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i
        praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane odpowiednio do
        środków trwałych jednostki samorządu terytorialnego lub jednostki organizacyjnej
        jednostki samorządu terytorialnego – używanych na potrzeby prowadzonej przez
        te jednostki działalności;
      2) transakcji dotyczących:
      a) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji
        finansowych,
      b) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38–41 ustawy, w zakresie, w jakim
        transakcje te mają charakter pomocniczy.
    Do obowiązków podatnika należy w pierwszej kolejności przypisanie konkretnych
    wydatków do określonego rodzaju działalności, z którym wydatki te są związane. Podatnik
    jest zatem zobowiązany do odrębnego określania, z jakim rodzajem działalności będzie
    związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw.
    bezpośredniej alokacji. Każdorazowo zatem, gdy takie wyodrębnienie jest możliwe,
    podatnikowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu
    towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, przy jednoczesnym braku
    takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania
    czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT lub zwolnionych z
    opodatkowania tym podatkiem.
    Jak wynika z opisu sprawy – Instalacja fotowoltaiczna służy głównie czynnościom
    niepodlegającym VAT (zadania w zakresie kultury fizycznej i turystyki, edukacji publicznej
    oraz utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej), a jedynie w
    niewielkim zakresie czynnościom opodatkowanym VAT (odsprzedaż energii).

    Z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach
    określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi
    były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach
    działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług.
    Zatem należy stwierdzić, że w związku z realizacją Projektu w zakresie montażu instalacji
    fotowoltaicznej wraz z magazynem energii, w sytuacji gdy mają Państwo możliwość
    przyporządkowania wydatków do poszczególnych rodzajów działalności, tj. do działalności
    gospodarczej (do czynności opodatkowanych) i do działalności innej niż gospodarcza, to
    przysługuje Państwu pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu
    towarów i usług dotyczących instalacji fotowoltaicznej wraz z magazynem energii
    związanych z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług. Nie
    przysługuje natomiast Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego w stosunku do
    wydatków dotyczących instalacji fotowoltaicznej wraz z magazynem energii poniesionych
    na towary i usługi wykorzystywane do wykonywania wyłącznie czynności niepodlegających
    temu podatkowi.
    Natomiast w sytuacji, gdy nie mają Państwo możliwości przypisania ponoszonych
    wydatków na realizację Projektu w zakresie montażu instalacji fotowoltaicznej wraz z
    magazynem energii w całości do działalności gospodarczej, to przysługuje Państwu, na
    podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego w takim zakresie, w jakim wydatki te są związane z wykonywaniem
    czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług z uwzględnieniem zasad
    określonych w art. 86 ust. 2a i następne ustawy oraz rozporządzenia Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników.
    Zaznaczenia wymaga również fakt, że – jak Państwo wskazali w opisie sprawy – faktury
    będą wystawiane na Gminę.
    Tak więc, w odniesieniu do Państwa wątpliwości w zakresie wydatków związanych z
    realizacją Projektu w zakresie montażu instalacji fotowoltaicznej wraz z magazynem
    energii – jak Państwo wskazali w opisie sprawy – wydatki te, będą wykorzystywane
    częściowo do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, tj. sprzedaży energii
    elektrycznej. Tak więc będą wykorzystywane zarówno do celów prowadzonej działalności
    gospodarczej (czynności opodatkowanych podatkiem VAT), jak i z działalności innej niż
    działalność gospodarcza (czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT).
    Zauważyć przy tym należy, że uprawnienie do odliczenia podatku naliczonego mogą
    Państwo zrealizować, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych
    w art. 88 ustawy.
    Podsumowanie
    Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur
    dokumentujących wydatki inwestycyjne związane z pracami obejmującymi
    termomodernizację budynku A.
    Natomiast, w zakresie wydatków inwestycyjnych dotyczących montażu instalacji
    fotowoltaicznej na gruncie wraz z magazynem energii – w sytuacji, gdy nie będą Państwo
    mieli możliwości przypisania ponoszonych ww. wydatków w całości do działalności
    gospodarczej (opodatkowanej podatkiem od towarów i usług) lub do czynności
    związanych wyłącznie z czynnościami wykonywanymi poza działalnością gospodarczą –
    Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego przy zastosowaniu proporcji
    wyliczonej dla Urzędu Gminy, zgodnie z § 3 ust. 2 rozporządzenia.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 uznałem za prawidłowe.

    Kolejna Państwa wątpliwość dotyczy ustalenia, czy w przypadku gdy Gminie
    przysługiwałoby prawo do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących wydatki
    inwestycyjne dotyczące montażu instalacji fotowoltaicznej na gruncie wraz z magazynem
    energii dla budynku A, to czy Gmina powinna dokonać korekty odliczenia przy
    zastosowaniu proporcji wyliczonej dla Urzędu Gminy zgodnie z § 3 Rozporządzenia
    Ministra Finansów w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych
    towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników,
    podatku VAT.
    Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego oraz
    podmiotu zobowiązanego do dokonywania korekty zostały określone w art. 91 ustawy.
    Stosownie do art. 91 ust. 1 ustawy:
      Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86
      ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art.
      90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony
      w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na podstawie art. 90
      ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
    W myśl art. 91 ust. 2 ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik
      dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego
      użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do
      użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym,
      dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania
      gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub
      wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1
      stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w
      którym zostały oddane do użytkowania.
    Na podstawie art. 91 ust. 3 ustawy:
      Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej
      za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który
      dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej – w
      deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
    Zgodnie z art. 91 ust. 4 ustawy:
      W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż
      towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane
      zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na
      potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca
      okresu korekty.
    W myśl art. 91 ust. 5 ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo
      w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w
      deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w

      przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 - w deklaracji podatkowej za
      okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek
      podatkowy.
    Stosownie do art. 91 ust. 6 ustawy:
      W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:
      1) opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie
      tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
      2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu - w celu dokonania
      korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane
      wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi
      opodatkowaniu.
    Przepis art. 91 ust. 7 ustawy stanowi, że:
      Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do
      obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
      wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo
      nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    W myśl art. 91 ust. 7a ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się
      na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej
      dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta
      następuje w okresie korekty.
    Na podstawie art. 91 ust. 7b ustawy:
      W przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych
      przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7,
      dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z
      zastrzeżeniem ust. 7c.
    Na mocy art. 91 ust. 7c ustawy;
      Jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia
      towarów lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności,
      w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub
      wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje - korekty, o
      której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres
      rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od
      końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania,
      upłynęło 12 miesięcy.
    Zgodnie z art. 91 ust. 7d ustawy:
      W przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od
      towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów
      handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do
      czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku
      należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku

      należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia tej
      zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej
      składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana.
    Z powołanych przepisów wynika, że podatnik jest zobowiązany do rozpoznania prawa do
    odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i usług oraz dokonania
    ewentualnej korekty tego odliczonego bądź nieodliczonego podatku w przypadku
    późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany sposobu
    wykorzystania.
    Przepisy art. 91 wprowadzają konstrukcję korekty podatku naliczonego dokonywaną z
    uwagi na zmianę struktury sprzedaży albo na zmianę pierwotnego przeznaczenia towaru
    lub usługi (z którą związany jest podatek naliczony). Wprowadzenie procedury korekty
    związane jest z tym, że w systemie VAT obowiązuje zasada odliczenia niezwłocznego, tzn.
    w momencie nabycia. W tym momencie związek towaru z danym rodzajem czynności
    (opodatkowane, zwolnione, mieszane) ma zazwyczaj charakter planowany. Do czasu
    faktycznego wykorzystania nabytego towaru lub usługi faktyczny związek z danym
    rodzajem czynności może się zmienić, przekreślając prawo do odliczenia albo
    uzasadniając dokonanie odliczenia.
    Jeśli zatem podatnik nabył towary lub usługi z zamiarem ich wykorzystania do określonych
    czynności (opodatkowanych lub niepodlegających opodatkowaniu lub zwolnionych od
    podatku) i nie wykorzystał ich zgodnie z takim zamiarem (zmiana przeznaczenia), wówczas
    konieczne jest dokonanie korekty podatku. Dotyczy to zarówno sytuacji, gdy podatnik miał
    prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
    wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, jak również
    sytuacji, gdy nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    Przepisy art. 91 ustawy wprowadzają konstrukcję korekty podatku naliczonego
    dokonywaną z uwagi na zmianę struktury sprzedaży albo na zmianę pierwotnego
    przeznaczenia towaru lub usługi (z którą związany jest podatek naliczony). Wprowadzenie
    procedury korekty związane jest z faktem, że we wspólnym systemie VAT obowiązuje
    zasada odliczenia niezwłocznego, tzn. w momencie nabycia. W tym momencie czasowym
    związek towaru z danym rodzajem czynności (opodatkowane, zwolnione, mieszane) ma
    zazwyczaj charakter planowany. Do czasu faktycznego wykorzystania nabytego towaru lub
    usługi faktyczny związek z danym rodzajem czynności może się zmienić, przekreślając
    prawo do odliczenia albo uzasadniając dokonanie odliczenia. Jednocześnie przepisy
    wprowadzają szczególny tryb korekty do wybranych składników majątku. Z uwagi na
    zazwyczaj wieloletni okres wykorzystania składników majątku zaliczanych do środków
    trwałych oraz nieruchomości, ustawa przyjmuje zasadę dokonywania cząstkowej i
    równomiernej korekty w dłuższym czasie (dla nieruchomości przez 10 lat, a dla
    pozostałych składników majątku, których wartość początkowa przekracza 15 000 zł, przez
    5 lat). Regulacje te mają na celu urealnienie odliczenia podatku naliczonego. Ustawa
    zakłada bowiem, że środki trwałe (jako dobra o charakterze trwałym) zużywają się w
    określonym czasie, a nie jednorazowo. W tym też czasie stopniowo konsumowane jest
    prawo do odliczenia i należy je oceniać w dłuższej perspektywie czasu, a nie jednorazowo.
    Natomiast z art. 91 ust. 7a ustawy wynika, że w przypadku środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych o wartości początkowej przekraczającej 15.000 zł, gdy
    podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku
    naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego
    obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi, korekty
    podatnik dokonuje w przypadku towarów i usług zaliczonych do środków trwałych lub
    wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji – w ciągu 5 lat, licząc od
    roku, w którym zostały oddane do użytkowania (za lata pozostałe do końca okresu
    korekty). Roczna korekta w tym przypadku, dotyczy 1/5 kwoty podatku naliczonego przy

    ich nabyciu lub wytworzeniu. Korekty tej należy dokonać w deklaracji podatkowej
    składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, w
    którym nastąpiła powyższa zmiana.
    Z opis sprawy wynika, że:
    - oddanie do użytkowania efektów Projektu nastąpiło w roku 2023;
    - zgodnie z pierwotnym założeniem projektu energia elektryczna wyprodukowana przez
      instalację fotowoltaiczną niewykorzystana na bieżąco miała być magazynowana w
      magazynie energii;
    - w listopadzie 2024 r. doszło po raz pierwszy do wprowadzenia energii elektrycznej do
      sieci, które zostało rozliczone i wykazane na fakturze, która wpłynęła do Urzędu Gminy
      22 stycznia 2025 r.;
    - następne wprowadzenie miało miejsce w styczniu 2025 r. i od tego momentu doszło do
      kilkukrotnego wprowadzenia energii elektrycznej do sieci;
    - w roku 2023 oraz 2024 nie mieli Państwo możliwości odliczenia VAT, ponieważ w tych
      latach nie dokonywali Państwo odsprzedaży nadwyżek energii elektrycznej
      stanowiącej czynność opodatkowaną VAT;
    - Instalacja wraz z magazynem energii stanowi odrębny od budynku środek trwały
      podlegający amortyzacji;
    - obecnie Instalacja fotowoltaiczna służy głównie czynnościom niepodlegającym VAT
      (zadania w zakresie kultury fizycznej i turystyki, edukacji publicznej oraz utrzymania
      gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej), a jedynie w niewielkim
      zakresie czynnościom opodatkowanym VAT (odsprzedaż energii);
    - do tej pory nie dokonywali Państwo odliczenia podatku VAT.
    Z uwagi na powyższe, zaznaczenia wymaga fakt, że w momencie, gdy po raz pierwszy
    doszło do wprowadzenia energii elektrycznej do sieci, które – jak Państwo wskazali –
    zostało rozliczone i wykazane na fakturze – to nastąpiła zmiana przeznaczenia
    wykorzystywania Infrastruktury, tj. instalacji fotowoltaicznej wraz z magazynem energii.
    Należy wskazać, że zmiana przeznaczenia w wykorzystaniu instalacji fotowoltaicznej wraz
    z magazynem powoduje zmianę w zakresie prawa do odliczenia i w konsekwencji daje
    Państwu prawo do dokonania korekty podatku z odpowiednim zastosowaniem przepisów
    art. 91 ustawy. Wynika to jednoznacznie z treści przywołanego wyżej przepisu art. 91 ust.
    7 ustawy stanowiącego, że przepisy ust. 1-6 stosuje się w przypadku gdy podatnik nie miał
    prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
    wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi, a następnie zmieniło się to prawo.
    W konsekwencji, w związku ze zmianą przeznaczenia ww. środka trwałego (instalacji
    fotowoltaicznej wraz z magazynem energii) będą mieli Państwo prawo do dokonania
    korekty podatku naliczonego na podstawie art. 91 ust. 7 i ust. 7a, z uwzględnieniem
    uregulowań wskazanych w art. 91 ust. 2-3 tego przepisu.
    Roczna korekta – w opisanej sytuacji – dotyczy 1/5 kwoty podatku naliczonego przy
    nabyciu środka trwałego (którego wartość przekracza 15.000 zł) i dokonuje się jej – w myśl
    art. 91 ust. 3 ustawy – w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy
    roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty. W rozpatrywanej
    sprawie oddanie do użytkowania ww. środka trwałego nastąpiło w roku 2023. W latach
    2023 i 2024 Gmina nie dokonywała odsprzedaży nadwyżki energii elektrycznej stanowiącej
    sprzedaż opodatkowaną podatkiem od towarów i usług z wykorzystaniem ww. środka
    trwałego. Pierwsza sprzedaż opodatkowana z tytułu odsprzedaży nadwyżki energii
    elektrycznej wytworzonej przez instalację fotowoltaiczną – jak wskazali Państwo w opisie
    sprawy – wystąpiła w roku 2025. Zatem, pierwsze korekty odliczenia podatku VAT od
    wydatków związanych z tą Inwestycją Gmina winna dokonać w deklaracji za miesiąc

    styczeń 2026 r. w wysokości 1/5 kwoty podatku naliczonego przy ich ponoszeniu, z
    uwzględnieniem proporcji wyliczonej dla Urzędu Gminy, zgodnie z § 3 ust. 2
    rozporządzenia.
    Następne korekty odliczenia podatku naliczonego winny nastąpić za rok 2026 w deklaracji
    za miesiąc styczeń 2027 r. oraz za rok 2027 w deklaracji za miesiąc styczeń 2028 r.
    Prawo do tej korekty będzie przysługiwało z uwzględnieniem zasad określonych w art. 86
    ust. 1 ustawy, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art.
    88 ustawy
    Podsumowanie
    Mając zatem na uwadze przywołane wyżej przepisy prawa wskazać należy, że w
    przypadku wydatków inwestycyjnych dotyczących montażu instalacji fotowoltaicznej na
    gruncie wraz z magazynem energii dla budynku A w związku z odsprzedażą energii
    elektrycznej dochodzi do zmiany przeznaczenia wykorzystywania środka trwałego, Gmina
    będzie miała prawo do zastosowania korekty podatku VAT z tytułu wydatków
    poniesionych na Inwestycję, który nie został odliczony przy ich nabyciu w okresie 5-letnim
    na podstawie art. 91 ust. 7a w związku z art. 91 ust. 2 i 3 ustawy, w wysokości rocznej
    korekty odpowiadającej 1/5 kwoty podatku naliczonego przy ich ponoszeniu z
    uwzględnieniem § 3 ust. 2 rozporządzenia, począwszy od deklaracji za miesiąc styczeń
    2026 r.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia oraz
    - zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w
      dniu wydania interpretacji.
    Wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy
    co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej,
    kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie
    wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Ponadto, organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości
    podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do
    kosztów kwalifikowanych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady
    korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej. Zasady i przepisy podatkowe
    przywołane w uzasadnieniu tej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy
    przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem
    kwalifikowanym.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.