Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.373.2025.1.RG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-08
Teza: Możliwość ewidencjonowania składników zestawu z różnymi
stawkami podatku od towarów i usług, właściwymi dla danej
części zestawu.
Słowa kluczowe: czynności-czynności złożone
zasada-zasady ogólne opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy możliwości ewidencjonowania składników zestawu z różnymi stawkami podatku
    od towarów i usług, właściwymi dla danej części zestawu. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Jest czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca zamierza, niezależnie od
    obecnie wykonywanych czynności, otworzyć lokal gastronomiczno - rozrywkowy.
    Lokal będzie podzielony na salę główną ze sceną główną oraz scenami pomocniczymi do
    prezentacji spektakli taneczno-rewiowych oraz pole dance, wydzielone mniejsze sale
    klubowe, do organizacji zamkniętych imprez biznesowych i towarzyskich, ze scenami do
    prezentacji spektakli i pokazów tanecznych oraz część barowo-gastronomiczną. Część
    gastronomiczna będzie wyposażona w bar z zapleczem gastronomicznym, ladą barową i
    krzesłami barowymi, zaś sala główna oraz salki klubowe wyposażone będą w stoliki z
    krzesłami oraz sofami lub fotelami i pufami. Wnioskodawca zamierza wystąpić o koncesję
    na sprzedaż alkoholu.
    W lokalu będą odbywały się pokazy taneczno-rewiowe, podczas których goście będą mogli
    zamówić na podstawie menu napoje oraz przekąski. W menu przewidziane będą zestawy
    w ramach których będzie można nabyć osobno napój bezalkoholowy: sok, koktajl
    owocowy, napoje gazowane itp. a osobno alkohol w postaci tzw. „shotów”. W zestawie
    napoje podawane są w osobnych naczyniach.
    Kelnerzy podając napoje nie mieszają ich, klient otrzymuje każdy napój osobno. Klienci
    mogą spożyć zestaw samodzielnie, mogą również częstować innych gości.
    Zestawy są modyfikowane i zmieniane w zależności od aktualnych promocji na dostępne
    w hurtowniach napoje alkoholowe i bezalkoholowe, promocje sezonowe oraz cykl
    wydarzeń artystycznych (imprezy karnawałowe, walentynkowe itp.). W zależności od okazji
    możliwe są promocje na dane części zestawu.
    Składniki zestawów można nabyć również osobno, poza zestawami. Osobno można nabyć
    napoje zmieszane z napojów alkoholowych i bezalkoholowych (drinki), sporządzane przez
    barmanów ze składników dostępnych w barze. Lista drinków jest dostępna w menu,
    posiadają one własną cenę i w sytuacji, gdy w skład takiego zmieszanego napoju wchodzi
    alkohol, stosowana jest stawka podatku od towarów i usług właściwa dla napojów
    alkoholowych.

## Pytanie

Czy składniki zestawu mogą być ewidencjonowane z różnymi stawkami podatku od
    towarów i usług, właściwymi dla danej części zestawu?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie podatnika każdy element zestawu może być ewidencjonowany z właściwą dla
    siebie stawką podatku od towarów i usług.
    Składniki zestawu nie są ze sobą zmieszane, mogą stanowić przedmiot odrębnej dostawy,
    każdy klient może zamówić dany składnik osobno. Nie tworzą jednej całości, w
    odróżnieniu od drinków, składających się ze zmieszanych napojów alkoholowych,
    bezalkoholowych oraz innych składników (cukier, przyprawy, syropy smakowe).
    Zgodnie z wyrokiem TSUE w sprawie C-42/14: „dla celów podatku VAT każde świadczenie
    powinno być zwykle uznawane za odrębne i niezależne, jak wynika z art. 1 ust. 2 akapit
    drugi dyrektywy VAT (wyroki: Field Fisher Waterhouse, C 392/11, EU:C:2012:597, pkt 14;
    BGŻ Leasing, C 224/11, EU:C:2013:15, pkt 29). Z utrwalonego orzecznictwa Trybunału
    wynika niemniej, że w pewnych okolicznościach formalnie odrębne świadczenia, które
    mogą być wykonywane oddzielnie, a zatem które mogą oddzielnie prowadzić do
    opodatkowania lub zwolnienia, należy uważać za jedną transakcję, jeżeli nie są one od
    siebie niezależne. Jedna transakcja występuje w szczególności wtedy, gdy dwa lub więcej
    elementów albo dwie lub więcej czynności, dokonane przez podatnika, są ze sobą tak
    ściśle związane, że tworzą obiektywnie tylko jedno niepodzielne świadczenie
    ekonomiczne, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny. Jest tak również w

    sytuacji, gdy jedno lub więcej świadczeń stanowi świadczenie główne, natomiast inne
    świadczenie lub świadczenia stanowią jedno lub więcej świadczeń pomocniczych
    dzielących los podatkowy świadczenia głównego (wyrok BGŻ Leasing, C 224/11, EU:C:2013:
    15, pkt 30). W szczególności świadczenie należy uznać za pomocnicze w stosunku do
    świadczenia głównego, jeżeli nie stanowi ono dla klienta celu samo w sobie, lecz służy
    skorzystaniu w jak najlepszy sposób ze świadczenia głównego usługodawcy (wyrok Field
    Fisher Waterhouse, C 392/11, EU:C:2012:597, pkt 17 i przytoczone tam orzecznictwo).”
    Zatem mając na uwadze powołane orzecznictwo należy ustalić, czy dostawy towarów (w
    zestawie) przez podatnika na rzecz nabywcy nie są tak ściśle ze sobą związane, że
    obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie
    miałoby sztuczny charakter. W takim bowiem przypadku należałoby uznać, że czynności te
    stanowią jednolite świadczenie do celów stosowania podatku VAT, a więc powinny zostać
    opodatkowane według jednolitych zasad określonych dla dostawy mającej charakter
    zasadniczy (główny). Jeżeli jednak dostawa towarów w zestawie nie ma tak ścisłego
    związku gospodarczego, a więc gdy dostawy tych towarów mogą być wykonywane
    oddzielnie, jako niezależne od siebie, bez uszczerbku dla ich gospodarczego znaczenia -
    nie ma podstaw do traktowania ich jako jednolitego świadczenia opodatkowanego według
    jednakowych zasad wyznaczonych dla dostawy towaru mającego charakter rzeczy
    głównej. Zatem w świetle ww. wyroku TSUE należy stwierdzić, że w przypadku towarów,
    które są ze sobą funkcjonalnie związane i które nie mogą funkcjonować prawidłowo bez
    siebie, cała dostawa powinna być opodatkowana według stawki właściwej dla towaru
    podstawowego. W przypadku natomiast, jeżeli mamy do czynienia z różnymi towarami,
    które mogą być zbywane odrębnie, a połączone są tylko np. dla celów uatrakcyjnienia
    sprzedaży, mamy do czynienia z transakcją sprzedaży dwóch lub więcej produktów. W
    takim przypadku każdy z produktów powinien być opodatkowany według stawki właściwej
    dla danego towaru.
    Jako jednolite świadczenie należałoby traktować dostawy towarów ujętych w ramach tzw.
    zestawów, gdy dołączane do towaru głównego dodatkowe towary, stanowią jego
    integralną część, a nie całkiem osobny towar. Będzie tak np., gdy towar dołączony do
    towaru głównego ma charakter przynależności w rozumieniu art. 51 Kodeksu cywilnego
    lub spełnia funkcję takiej przynależności, a więc gdy pozostaje w określonym związku
    funkcjonalnym z rzeczą główną, jest niezbędny do korzystania z tej rzeczy, albo ułatwia
    korzystanie z niej.
    W świetle art. 51 Kodeksu cywilnego, przynależnością jest rzecz ruchoma potrzebna do
    korzystania z innej rzeczy (nazwanej rzeczą główną) zgodnie z jej przeznaczeniem, jeśli
    pozostaje z rzeczą główną w faktycznym związku odpowiadającym temu celowi.
    W przedstawionym stanie faktycznym żaden z napojów nie stanowi przynależności do
    drugiego napoju. Podkreślić tutaj należy, iż zmiana formy sprzedaży tj. sprzedaż łączna
    dwóch towarów, bez zmiany istoty i właściwości tworzących go towarów nie powoduje
    powstania nowego towaru.
    Prócz przywołanego wyżej orzecznictwa TSUE wskazać należy, że podobne stanowisko
    wyrażone jest w orzecznictwie polskich sądów administracyjnych. Dla przykładu należy
    wskazać np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19
    listopada 2019 r., sygn. akt I SA/Kr 943/19 czy też w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 24 kwietnia 2019 r., sygn. akt I FSK FSK 874/17.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne
      świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy:
      Stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art.
      120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.
    Stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy:
      W okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków
      wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie
      Ojczyzny (Dz.U. poz. 2305 oraz z 2023 r. poz. 347 i 641) określonych na ten rok w
      ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz
      planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42
      ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu
      przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42
      ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej
      ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy
      wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego
      zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:
      1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110 i art.
        138i ust. 4, wynosi 23%;
      2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule
        załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;
      3) stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi
        7%;
      4) stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą i jest
    Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Zamierza Pan, niezależnie od
    obecnie wykonywanych czynności, otworzyć lokal gastronomiczno - rozrywkowy. W
    lokalu będą odbywały się pokazy taneczno-rewiowe, podczas których goście będą mogli
    zamówić na podstawie menu napoje oraz przekąski. W menu przewidziane będą
    zestawy w ramach których będzie można nabyć osobno napój bezalkoholowy: sok,
    koktajl owocowy, napoje gazowane itp. a osobno alkohol w postaci tzw. „shotów”. W
    zestawie napoje podawane są w osobnych naczyniach. Kelnerzy podając napoje nie
    mieszają ich, klient otrzymuje każdy napój osobno. Klienci mogą spożyć zestaw
    samodzielnie. Zestawy są modyfikowane i zmieniane w zależności od aktualnych
    promocji na dostępne w hurtowniach napoje alkoholowe i bezalkoholowe, promocje
    sezonowe oraz cykl wydarzeń artystycznych (imprezy karnawałowe, walentynkowe itp.).
    W zależności od okazji możliwe są promocje na dane części zestawu. Składniki
    zestawów można nabyć również osobno, poza zestawami. Osobno można nabyć

    napoje zmieszane z napojów alkoholowych i bezalkoholowych (drinki), sporządzane
    przez barmanów ze składników dostępnych w barze. Lista drinków jest dostępna w
    menu, posiadają one własną cenę i w sytuacji, gdy w skład takiego zmieszanego napoju
    wchodzi alkohol, stosowana jest stawka podatku od towarów i usług właściwa dla
    napojów alkoholowych.
    Pytaniem objęta jest kwestia możliwości uznania, czy składniki zestawów w ramach
    których będzie można nabyć osobno napój bezalkoholowy: sok, koktajl owocowy,
    napoje gazowane itp. a osobno alkohol w postaci tzw. „shotów” mogą być
    ewidencjonowane z różnymi stawkami podatku od towarów i usług, właściwymi dla
    danej części zestawu.
    W ustawie o podatku od towarów i usług brak jest takiego pojęcia jak „zestaw”. Wobec
    tego elementy „zestawu”, podlegają opodatkowaniu VAT według stawek im
    przypisanych, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa podatkowego. Oznacza to,
    że – co do zasady - w aspekcie podatkowym w przypadku takim mamy do czynienia ze
    sprzedażą odrębnych towarów, których opodatkowanie (moment powstania obowiązku
    podatkowego, podstawa opodatkowania i stawka podatku) uzależnione jest od ich
    rodzaju. Gdy w skład zestawu wchodzą różne produkty opodatkowane różnymi
    stawkami cena za zestaw może stanowić łączną kwotę opodatkowaną jedną stawką,
    jedynie w przypadku gdy pomiędzy towarami występuje taki związek funkcjonalny że
    jeden produkt w zestawie stanowi dopełnienie drugiego produktu a ich rozdzielenie
    byłoby sztuczne.
    Co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedna
    czynność obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka czynności, czynność ta nie
    powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Zatem, z ekonomicznego
    punktu widzenia czynności nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas,
    gdy tworzyć będą jedną czynność kompleksową, obejmującą kilka świadczeń
    pomocniczych.
    Kwestia tzw. świadczeń złożonych, była analizowana zarówno w orzeczeniach sądów
    krajowych, jak i Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Z orzecznictwa TSUE
    wynikają wskazówki co do tego, kiedy określone czynności złożone należy traktować
    jako czynność kompleksową, a kiedy jako odrębne czynności – ze wszystkimi tego
    konsekwencjami.
    Jednym z istotniejszych orzeczeń w tej materii jest wyrok Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z dnia 27 października 2005r., sygn. akt C-41/04 w sprawie Levob
    Verzekeringen BV, zgodnie z którym należy ustalić, czy dostawy tych towarów (w
    zestawie) przez podatnika na rzecz nabywcy nie są tak ściśle ze sobą związane, że
    obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie
    miałoby sztuczny charakter. W takim bowiem przypadku należałoby uznać, że czynności
    te stanowią jednolite świadczenie do celów stosowania podatku VAT, a więc powinny
    zostać opodatkowane według jednolitych zasad określonych dla dostawy mającej
    charakter zasadniczy (główny). Jeżeli jednak dostawa towarów w zestawie nie ma tak
    ścisłego związku gospodarczego, a więc gdy dostawy tych towarów mogą być
    wykonywane oddzielnie, jako niezależne od siebie, bez uszczerbku dla ich
    gospodarczego znaczenia – nie ma podstaw do traktowania ich jako jednolitego
    świadczenia opodatkowanego według jednakowych zasad wyznaczonych dla dostawy
    towaru mającego charakter rzeczy głównej.
    Zatem w świetle ww. wyroku TSUE należy stwierdzić, że w przypadku towarów, które są ze
    sobą funkcjonalnie związane i które nie mogą funkcjonować prawidłowo bez siebie, cała
    dostawa powinna być opodatkowana według stawki właściwej dla towaru podstawowego.
    W przypadku natomiast, jeżeli mamy do czynienia z różnymi towarami, które mogą być
    zbywane odrębnie, a połączone są tylko np. dla celów uatrakcyjnienia sprzedaży, mamy
    do czynienia z transakcją sprzedaży dwóch lub więcej produktów. W takim przypadku

    każdy z produktów powinien być opodatkowany według stawki właściwej dla danego
    towaru.
    Z uwagi na powyższe należy stwierdzić, że świadczenie złożone ma miejsce wówczas, gdy
    relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy
    dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które
    umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości
    skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić
    tak, że nie zmieni to ich charakteru, ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas
    świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej) niezależnie
    opodatkowane świadczenia.
    Tym samym, istotnym jest to, czy w danych okolicznościach mamy do czynienia z jednym
    świadczeniem kompleksowym, czy też z szeregiem jednostkowych świadczeń. Ocena tej
    okoliczności winna odbywać się więc w oparciu o to, czy dokonywane czynności
    (świadczenia) wykazują ze sobą tak ścisłe powiązanie, że w sensie gospodarczym tworzą
    jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter.
    Jako jednolite świadczenie należałoby traktować dostawy towarów ujętych w ramach tzw.
    zestawów, gdy dołączane do towaru głównego dodatkowe towary, stanowią jego
    integralną część, a nie całkiem osobny towar. Będzie tak np., gdy towar dołączony do
    towaru głównego ma charakter przynależności w rozumieniu art. 51 Kodeksu cywilnego
    lub spełnia funkcję takiej przynależności, a więc gdy pozostaje w określonym związku
    funkcjonalnym z rzeczą główną, jest niezbędny do korzystania z tej rzeczy, albo ułatwia
    korzystanie z niej.
    W świetle art. 51 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. 2024 r. poz.
    1061 ze zm.):
      Przynależnością jest rzecz ruchoma potrzebna do korzystania z innej rzeczy
      (nazwanej rzeczą główną) zgodnie z jej przeznaczeniem, jeśli pozostaje z rzeczą
      główną w faktycznym związku odpowiadającym temu celowi.
    W rozpatrywanej sprawie napoje bezalkoholowe nie będą stanowiły przynależności do
    alkoholu w postaci tzw. „shotów” ani też alkohol nie będzie stanowił przynależności do
    napojów bezalkoholowych.
    Podkreślić tutaj należy, że zmiana formy sprzedaży tj. sprzedaż łączna dwóch towarów,
    bez zmiany istoty i właściwości tworzących go towarów nie powoduje powstania nowego
    towaru. Sposób sprzedawania towarów (połączenia je w zestaw) nie przesądza o prawie
    do zastosowania jednolitej stawki podatku VAT.
    W analizowanej sprawie, w aspekcie gospodarczym towary takie jak napoje
    bezalkoholowe: sok, koktajl owocowy, napoje gazowane itp. oraz alkohol w postaci tzw.
    „shotów” mogą być sprzedawane oddzielnie, bez uszczerbku na funkcjonalności każdego z
    towarów. Jak wynika z przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu sprawy, pomiędzy
    poszczególnymi produktami wchodzącymi w skład zestawu (napój bezalkoholowy i
    alkohol), brak będzie związku pozwalającego na uznanie takiego zestawu za jedną rzecz.
    Jak wskazano we wniosku składniki zestawu nie będą ze sobą zmieszane, produkty te
    można nabyć również osobno, poza zestawami. Osobno można nabyć napoje zmieszane z
    napojów alkoholowych i bezalkoholowych (drinki).
    Zatem towary wchodzące w skład zestawu nie będą stanowiły jednej funkcjonalnej całości,
    pomiędzy którymi będzie istniał związek funkcjonalny, a rozdzielenie towarów miałoby
    sztuczny charakter, bowiem każdy z elementów zestawu stanowi odrębny towar, który
    może być przedmiotem dostawy bez uszczerbku dla pozostałych elementów zestawu.
    Przedmiotem dostawy w opisanej sprawie, będzie zatem zestaw, w skład którego będą
    wchodziły poszczególne produkty tj. napój bezalkoholowy: sok, koktajl owocowy, napój
    gazowany itp. oraz alkohol w postaci tzw. „shotów”, pomiędzy którymi brak będzie
    związku umożliwiającego uznanie takiego zestawu za jedną rzecz. W szczególności nie

    można uznać, iż napoje bezalkoholowe będą stanowiły przynależności do alkoholu w
    postaci tzw. „shotów” i odwrotnie.
    Tak więc przedmiotem dostawy nie będzie jeden towar (zestaw) w rozumieniu art. 2 pkt 6
    ustawy, lecz poszczególne produkty wchodzące w skład zestawu.
    Dla celów podatkowych w takiej sytuacji należy przyjąć, że będzie dochodziło do sprzedaży
    odrębnych towarów połączonych w jeden zestaw, opodatkowanych według stawek
    właściwych dla każdego z poszczególnych elementów zestawu.
    Reasumując, w przypadku sprzedaży zestawu, w skład którego będą wchodziły napoje
    bezalkoholowe: sok, koktajl owocowy, napoje gazowane oraz alkohol, klient otrzyma
    napój bezalkoholowy osobno i osobno alkohol w postaci tzw. „shotów”. Poszczególne
    produkty wchodzące w skład zestawu będą opodatkowane oddzielnie, według stawek
    właściwych dla danego towaru, ponieważ między tymi towarami nie będzie istniał trwały
    związek funkcjonalny, który powodowałby, że ww. produkty muszą funkcjonować tylko
    razem w zestawie, a ich odłączenie z zestawu miałoby charakter sztuczny.
    Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy, że każdy element zestawu może być
    ewidencjonowany z właściwą dla siebie stawką podatku od towarów i usług, należało
    uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa

    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.