Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.355.2025.1.JK3
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-30
Teza: Opodatkowanie sprzedaży odziedziczonej działki gruntu oraz
ewentualne przyszłe transakcje sprzedaży odziedziczonych
nieruchomości na gruncie przepisów ustawy o podatku
dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: działki
nieruchomości-podział nieruchomości
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
spadek
spadek-dział spadku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-ust. 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Jest Pani podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych o nieograniczonym
    obowiązku na terytorium Polski. Nie osiąga i nigdy nie osiągała Pani przychodów z tytułu
    prowadzonej działalności gospodarczej. Nie jest Pani także czynnym podatnikiem podatku
    od towarów i usług.
    W dniu 3 czerwca 2021 roku zmarła Pani matka. Wraz z siostrą byłyście jedynymi osobami
    uprawnionymi do dziedziczenia w częściach równych. W skład masy spadkowej wchodził
    udział (8/12) w nieruchomości w postaci gospodarstwa rolnego. Pozostały udział w
    nieruchomości (4/12) odziedziczyła Pani wraz z siostrą (każda po 2/12) po zmarłym w dniu
    20 lutego 1991 roku ojcu. Ostatecznie w wyniku dziedziczenia po zmarłym ojcu i matce
    stała się Pani z siostrą właścicielami w udziale wynoszącym po 1/2 w nieruchomości, na
    którą składały się działki nr 1 oraz nr 2. Dodatkowo w masie spadkowej znalazł się także
    samochód osobowy marki (...).
    Na mocy decyzji Burmistrza o nr (...) oraz (...) wydanych dnia 2 października 2023 roku
    działka o numerze 2 została podzielona na działki o numerach 2/1 , 2/2, 2/3, 2/4, 2/5, 2/6, 2
    /7, 2/8, 2/9, 2/10, 2/11 oraz 2/12, natomiast działka o numerze 1 została podzielona na
    działki o numerze 1/1 oraz 1/2.
    Działki o numerach od 2/1 do 2/12 stanowią nieruchomości niezabudowane. Działka nr 1
    /1 zabudowana jest budynkiem mieszkalnym, z kolei na działce o nr 1/2 położony jest
    budynek gospodarczy oraz dwa garaże.
    Odziedziczona nieruchomość była własnością rodziców na zasadach wspólności
    majątkowej od roku 1976. Nabycie nieruchomości przez rodziców nastąpiło na podstawie
    aktu własności z dnia 15 września 1976 roku wydanego przez Naczelnika Gminy.
    W dniu 6 czerwca 2024 roku zawarła Pani z siostrą umowę o dział spadku po rodzicach.
    Zgodnie z zawartą umową o dział spadku otrzymała Pani na wyłączność niezabudowane
    działki nr 2/1 o obszarze 0,1316 ha, nr 2/3 o obszarze 0,0800 ha, nr 2/5 o obszarze 0,0800
    ha, nr 2/7 o obszarze 0,0800 ha, nr 2/9 o obszarze 0,0800 ha nr 2/10 o obszarze 0,1183
    ha. Dodatkowo otrzymała Pani zabudowaną działkę nr 1/1 o obszarze 0,0859 ha oraz
    własność samochodu osobowego marki (...).
    Siostra w wyniku podziału spadku stała się wyłączną właścicielką niezabudowanych
    nieruchomości stanowiących działkę o nr 2/2 o obszarze 0,0800 ha, nr 2/4 o obszarze
    0,0800 ha, nr 2/6 o obszarze 0,0800 ha, nr 2/8 o obszarze 0,0800 ha, nr 2/11 o obszarze
    0,0891 ha. Dodatkowo siostra otrzymała zabudowaną działkę nr 1/2 o obszarze 0,1075 ha.
    W ramach współwłasności wynoszącej po 1/2 każda z Was otrzymała także
    niezabudowaną działkę o nr 2/12 o łącznym obszarze 0,1717 ha. Wartość rynkowa części
    spadku przypadająca na Panią i siostrę została wyceniona na kwotę 750.000 zł każda.
    Oznacza to, że sama powierzchnia otrzymanych nieruchomości w częściach
    przypadających na Panią i siostrę nie jest równa (otrzymała Pani na własność
    nieruchomości o łącznej powierzchni 0,74165 ha, natomiast siostra o łącznej powierzchni
    0,60246 ha), natomiast wartość rynkowa otrzymanych składników masy spadkowej była
    analogiczna dla obu spadkobierczyń i wynosiła 50% całej wartości masy spadkowej.
    Dział spadku odbył się bez dopłat i spłat.

    Z uwagi na powyższe, wartość majątku otrzymanego w wyniku zawartej umowy o dział
    spadku mieściła się w wartości majątku, jaki przysługiwał każdemu ze spadkobierców
    przed zniesieniem współwłasności.
    W dniu 21 stycznia 2025 roku dokonała Pani sprzedaży odziedziczonej działki o nr 2/1 o
    łącznej powierzchni 0,1316 ha. Sprzedaż dokonana została na rzecz osoby fizycznej
    nieprowadzącej działalności gospodarczej. Sprzedaż nie miała charakteru działalności
    zorganizowanej, była jedynie rozporządzeniem prywatnego majątku.
    Możliwe, że w przyszłości dokona Pani zbycia kolejnych odziedziczonych działek gruntu.
    W związku z powyższym powstały wątpliwości, jakie konsekwencje na gruncie przepisów
    ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych Dz. U. z 2025
    r. poz. 153 zwana dalej „Ustawą”) będzie powodować sprzedaż odziedziczonych
    nieruchomości.

## Pytanie

Czy obecna sprzedaż odziedziczonej działki gruntu oraz ewentualne przyszłe transakcje
    sprzedaży odziedziczonych nieruchomości będą powodować konieczność rozliczenia
    uzyskanego dochodu na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem z uwagi na upływ czasu jaki minął od momentu nabycia opisanych we
    wniosku nieruchomości przez spadkodawców (rodziców) do momentu obecnej jak i
    przyszłej sprzedaży nie będą one podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych.
    Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 Ustawy opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21,
    52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
    zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 Ustawy źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z
    zastrzeżeniem ust. 2:
    a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    d) innych rzeczy
    - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
    dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
    określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem roku, licząc
    od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą
    się do każdej z osób dokonującej zamiany. Wskazana powyżej norma prawna, formułuje
    generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości jej części lub udziału w nieruchomości
    przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie
    lub wybudowanie skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpi po upływie 5 lat licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie - nie jest ono źródłem przychodu
    w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 Ustawy, a w konsekwencji kwota uzyskana ze sprzedaży
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu.

    Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału
    w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) Ustawy, decydujące
    znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.
    Jak wskazuje przepis art. 10 ust. 5 Ustawy w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w
    drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit . a-c,
    okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego
    przez spadkodawcę.
    Przepis art. 10 ust. 5 Ustawy stanowi, że w przypadku zbycia nieruchomości nabytych w
    drodze spadku. pięcioletni okres liczony będzie od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie nieruchomości lub praw majątkowych przez spadkodawcę.
    Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży
    nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie
    tylko okres posiadana nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który
    dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez
    spadkodawcę. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę do
    momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę
    upłynęło 5 lat - to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
    Z kolei art. 10 ust. 7 Ustawy, nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa
    w ust. 1 pkt 8 It. a-c, odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku,
    nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do wysokości
    przysługującego podatnikowi udziału w spadku.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycie w
    drodze spadku”.
    Należy zauważyć, że w orzecznictwie sądów administracyjnych pod pojęciem „nabycie w
    drodze spadku”, użytym w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    rozumieć nabycie w drodze dziedziczenia, zapisu, dalszego zapisu, polecenia
    testamentowego (np. wyroki NSA z dnia 15 grudnia 2010 r. sygn. akt Il FSK 1437/09, z dnia
    28 listopada 2013 r. sygn. akt II FSK 2983/11, z dnia 25 stycznia 2013 r. sygn. akt Il FSK 1120
    /11, z dnia 6 czerwca 2013 r. sygn. akt II FSK 1966/11, z dnia 19 czerwca 2015 r. sygn. akt Il
    FSK, z dnia 29 listopada 2015 r. sygn. akt II FSK.
    Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że pojęcie „nabycia w drodze spadku” użyte
    w art. 10 ust. 5 Ustawy obejmuje zarówno nabycie nieruchomości w drodze dziedziczenia
    ustawowego i testamentowego.
    Dodatkowo należy zauważyć, że we wszystkich wymienionych wyżej przypadkach
    nieruchomości będące przedmiotem nabycia muszą stanowić część masy spadkowej.
    Stosownie zaś do treści art. 1035 Kodeksu cywilnego jeżeli spadek przypada kilku
    spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego stosuje się przepisy o
    współwłasności w częściach ułamkowych. Do momentu zniesienia tej współwłasności lub
    dokonania działu spadku, spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących
    w skład spadku.
    Zgodnie z art. 1037 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego dział spadku może nastąpić bądź na mocy
    umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie
    któregokolwiek ze spadkobierców. Jeżeli do spadku należy nieruchomość, umowa o dział
    powinna być zawarta w formie aktu notarialnego.
    Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku
    spadkobiercom. W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane
    poszczególnym spadkobiercom, przechodzą na nich, ustaje więc wspólność majątku

    spadkowego. Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku
    stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadły poszczególnym spadkobiercom.
    Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej
    przypadających poszczególnym spadkobiercom.
    Dział spadku jest czynnością dokonywaną wyłącznie między samymi spadkobiercami
    dziedziczącymi po tym samym spadkodawcy. Dział spadku jest czynnością wtórną,
    wynikającą z podziału majątku spadkowego, a zatem nie jest tą samą czynnością co
    zniesienie współwłasności.
    Do momentu zniesienia tej współwłasności lub dokonania działu spadku, spadkobiercy są
    współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku.
    W myśl art. 211 i 212 Kodeksu cywilnego zniesienie współwłasności może nastąpić przez
    podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie rzeczy
    jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych bądź przez podział cywilny,
    polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do wielkości
    udziałów współwłaścicieli. W rezultacie w wyniku zniesienia współwłasności dochodzi więc
    jedynie do nowego ukształtowania prawa własności poprzez odebranie temu prawu cechy
    wspólności.
    Jednym ze sposobów działu spadku jest fizyczny podział rzeczy wspólnej między
    współwłaścicielami. W rezultacie w wyniku działu spadku dochodzi do nowego
    ukształtowania prawa własności poprzez odebranie temu prawu cechy wspólności.
    Następuje to w drodze przyznania każdemu ze współwłaścicieli wyodrębnionej
    (podzielonej) rzeczy współwłasności.
    Dział spadku nie stanowi nabycia rzeczy, jeżeli mieści się w ramach udziału jaki przypadał
    byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbyło się bez spłat i dopłat.
    O tym: czy w wyniku działu spadku doszło do nowego nabycia ponad wcześniej posiadany
    udział decyduje porównanie wartości tych nieruchomości, a nie ich powierzchni.
    Co do zasady, dział spadku jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy w wyniku tego
    działu spadku podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po dokonanym podziale
    przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał.
    Zatem, jeżeli przy dokonaniu działu spadku wystąpiło przysporzenie majątku ponad
    posiadany udział przed działem spadku oznacza to, że dla części udziału w nieruchomości
    nabytego w drodze działu spadku dniem nabycia będzie dzień, w którym nastąpił dział
    spadku.
    Biorąc pod uwagę przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego,
    nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 Ustawy, nie jest przyznanie jej na
    wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku dokonanego działu spadku lub
    zniesienia współwłasności , jeśli:
    a) podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub
    b) wartość rzeczy mieści się w udziale, jaki przysługiwał tej osobie w majątku wspólnym.
    Jeżeli więc spełnione są wymienione wyżej warunki, dział spadku lub zniesienie
    współwłasności nieruchomości nie może być rozpatrywane w kategoriach nabycia. W
    takiej sytuacji za datę jej nabycia uznać należy datę pierwotnego nabycia udziału w
    nieruchomości. Jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub prawa w
    wyniku działu lub zniesienia współwłasności mieści się w udziale, jaki przysługuje tej
    osobie w majątku objętym współwłasnością oraz dział spadku został dokonany bez spłat i
    dopłat.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego udziały w nieruchomości nabyła Pani na
    podstawie dziedziczenia ustawowego częściowo po zmarłym w 1991 roku ojcu oraz
    częściowo po zmarłej w roku 2021 matce. Odziedziczony udział w nieruchomości został z

    pierwotnie nabyty przez rodziców w roku 1976. W wyniku dokonania działu spadku, który
    nastąpił bez dopłat i spłat wartość otrzymanego majątku nie przekroczyła wartości
    odziedziczonego udziału.
    Z uwagi na powyższe należy stwierdzić, że w wyniku umowy o dział spadku nie powstało
    nowe nabycie nieruchomości w rozumieniu przepisu art. 10 ust. 5 Ustawy. Zatem skoro od
    momentu nabycia opisanych nieruchomości przez spadkodawców do momentu zaistniałej
    transakcji sprzedaży nieruchomości gruntowej upłynął okres dłuższy niż 5 lat, nie będzie
    Pani zobowiązana do rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych oraz składania
    we właściwym urzędzie skarbowym deklaracji PIT-39. Powyższy brak obowiązku
    rozliczania podatku dochodowego dotyczyć będzie także ewentualnych przyszłych
    transakcji sprzedaży odziedziczonych nieruchomości opisanych we wniosku.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, w przypadku
      zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa przed
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Jeżeli
    odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości miało miejsce po
    upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nie jest
    źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy, a kwota uzyskana ze
    sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu.
    W przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw
    określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy decydujące znaczenie w kwestii
    opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu
    dochodu ma moment i sposób ich nabycia.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a
    także nie wskazuje czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również,
    na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części
    oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych.

    Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub
    praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do
    nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie
    której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.
    Nabycie w drodze spadku
    Według art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw
      majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli
    nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy
    zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością
    gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
    Z kolei art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.) stanowi, że:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    Według art. 924 ustawy Kodeks cywilny:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Na mocy art. 925 powołanej ustawy:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    W świetle art. 1025 § 1 ww. ustawy:
      Prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku, czy też akt poświadczenia
      dziedziczenia sporządzony przez notariusza, potwierdza jedynie prawo spadkobiercy
      do tego spadku od momentu jego otwarcia.
    Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia począwszy od 1 stycznia 2019 r.
    nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa, o których mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, nabytych w drodze spadku istotne znaczenie ma ustalenie
    ich daty nabycia przez spadkodawcę.
    Nabycie w drodze działu spadku
    Art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8,
      odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości
      lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8, do wysokości przysługującego
      podatnikowi udziału w spadku.
    Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku
    spadkobiercom. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami
    wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do
    chwili działu przedmiot wspólności. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja
    składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom.
    Przepis art. 1035 Kodeksu cywilnego stanowi, że:

      Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego
      oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w
      częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
    Wedle art. 1037 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi
      spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze
      spadkobierców.
    Wobec powyższych przepisów wskazać należy, że na skutek działu spadku poszczególni
    spadkobiercy stają się podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im
    praw majątkowych, stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności i następuje
    konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym
    spadkobiercom.
    W wyniku działu spadku dochodzi do nowego ukształtowania prawa własności poprzez
    odebranie temu prawu cechy wspólności.
    Za datę nabycia nieruchomości lub prawa – w przypadku ich sprzedaży, które przypadły
    danej osobie w wyniku działu spadku, należy zatem przyjąć datę ich pierwotnego nabycia,
    jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub prawa w wyniku działu
    spadku mieści się w udziale, jaki przysługuje tej osobie w majątku objętym
    współwłasnością.
    Gdy w wyniku działu spadku współwłasności udział danej osoby ulega powiększeniu,
    mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku osobistego.
    Tak więc, co do zasady, dział spadku jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy w
    wyniku tej czynności podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po dokonanym
    podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał.
    Zatem, jeżeli przy dokonaniu działu spadku wystąpiło przysporzenie majątku ponad
    posiadany udział przed ich dokonaniem, oznacza to, że dla udziału w nieruchomości
    nabytego w drodze działu spadku, dniem nabycia będzie dzień, w którym czynność
    nastąpiła.
    Dział spadku, w wyniku którego udział w nieruchomości lub prawie majątkowym nie
    zwiększył się, zmienia wyłącznie charakter własności. Jednakże nabycie nieruchomości lub
    prawa majątkowego w drodze działu spadku (nawet jeżeli działu spadku dokonano bez
    spłat lub dopłat) w części przekraczającej udział spadkowy stanowi w myśl art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nabycie nieruchomości
    lub prawa majątkowego w tym udziale, który przekracza udział nabyty w spadku. Wszelkie
    przypadki, gdy udział danej osoby ulega powiększeniu, traktowany być musi w kategorii
    nabycia, gdyż w ten sposób ulega powiększeniu zakres dotychczasowego władztwa tej
    osoby nad nieruchomością lub prawem majątkowym. Bezsprzeczne jest, że udziały, jakie
    otrzymuje spadkobierca powyżej swojego udziału (jeżeli nabywa majątek w dziale spadku
    o wartości większej od swojego udziału w spadku) były własnością pozostałych
    spadkobierców. Spadkobierca nie miał do nich żadnych praw aż do momentu działu
    spadku. Nabycie w wyniku działu spadku części majątku, który należał do innych
    spadkobierców, należy więc traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w
    związku z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Podział nieruchomości
    Dla opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych nieistotny jest sam fakt
    podziału nieruchomości, jeżeli przez podział nieruchomości rozumie się proces mający na
    celu np. zyskanie korzystniejszej konfiguracji poszczególnych nieruchomości (działek).
    Jeżeli zatem właściciel dokonuje podziału nieruchomości, nie mamy do czynienia z żadnym
    nabyciem, bo chodzi o nieruchomość, której ta osoba jest już właścicielem
    (współwłaścicielem). Sam podział nieruchomości nie stanowi przy tym daty nowego

    nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. W wyniku podziału właściciel (współwłaściciel) nie nabędzie bowiem, żadnych
    nowych nieruchomości ponad to, czego jest już właścicielem. W wyniku samego podziału
    działek nie zmieni się struktura własności każdej z mniejszych działek wydzielonych w
    drodze podziału. Właściciel nadal będzie posiadał takiej samej wielkości nieruchomości jak
    przed podziałem, tyle że w mniejszych działkach. Stąd czynność ta nie ma wpływu na
    określenie początku biegu terminu, o którym mowa art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Fakt podziału nieruchomości pozostaje bez znaczenia,
    gdyż jak zostało już wskazane na wstępie przepisy ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych uzależniają skutki podatkowe odpłatnego zbycia nieruchomości od daty
    jej nabycia, a nie od daty podziału.
    Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości
    Z opisu zdarzenia wynika, że w wyniku dziedziczenia po zmarłym ojcu i matce stała się
    Pani z siostrą właścicielami w udziale wynoszącym po 1/2 w nieruchomości, na którą
    składały się działki nr 1 oraz nr 2. Dodatkowo w masie spadkowej znalazł się także
    samochód osobowy. W 2024 r. dokonano działu spadku. Dział spadku odbył się bez spłat i
    dopłat. Dział spadku był ekwiwalentny w naturze. Działki, które odziedziczyła Pani na mocy
    postanowienia o dziale spadku nie przekroczyły przysługującego Pani pierwotnie udziału.
    W dniu 20 stycznia 2025 r. sprzedała Pani działkę 2/1. Możliwe, że w przyszłości dokona
    Pani zbycia kolejnych odziedziczonych działek gruntu.
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony we wniosku opis
    stwierdzam, że:
        skoro – jak wskazała Pani we wniosku – wartość majątku, który nabyła Pani w
        wyniku działu spadku nie przekraczała wartości Pani udziału w spadku przed
        dokonaniem działu spadku, to otrzymane w wyniku tej czynności działki nie
        stanowiły dla Pani nabycia w zw. z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od
        osób fizycznych,
        odpłatne zbycie przez Panią 20 stycznia 2025 r. działki 2/1, nie stanowi źródła
        przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w związku z art. 10 ust. 5
        ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu
        podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ ww. sprzedaż nastąpiła po
        upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
        nabycie tego prawa przez spadkodawców, tj. Pani rodziców (od 1976 r.).
        ewentualne przyszłe transakcje sprzedaży odziedziczonych nieruchomości nie będą
        stanowiły źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w związku z
        art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego
        opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ ww.
        sprzedaż nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
        którym nastąpiło nabycie tego prawa przez spadkodawców (Pani rodziców).
    Wobec powyższego Pani stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:

        stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w
        dacie zaistnienia zdarzenia, oraz
        zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego,
        obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretację wydałem w oparciu o informacje, że sprzedaż nie miała charakteru
    działalności zorganizowanej, była jedynie rozporządzeniem prywatnego majątku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.