Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-2-1/4515-3/16/MCZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-03-22
Teza: skutki podatkowe darowizny składników majątku przez osobę fizyczną na rzecz spółki osobowej
Słowa kluczowe: darowizna; podatek-podatek od spadków i darowizn; spółki-spółka osobowa
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn; [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613, ze zm.) oraz § 7 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U., poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 30 grudnia 2015 r. (data wpływu do Biura – 4 stycznia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych darowizny składników majątku przez osobę fizyczną na rzecz Spółki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 stycznia 2016 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych darowizny składników majątku przez osobę fizyczną na rzecz Spółki.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni posiada miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Polski, podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu; nie prowadzi indywidualnej działalności gospodarczej i nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Wnioskodawczyni jako właściciel (na zasadach małżeńskiej wspólności majątkowej) środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w skład których wchodzić mogą m.in. nieruchomości i prawa ochronne do znaków towarowych (dalej „składniki majątkowe”) zamierza dokonać darowizny składników majątkowych na rzecz spółki osobowej, niebędącej podatnikiem podatku dochodowego, w której Wnioskodawczyni i jej małżonek zostaną wspólnikami o jednakowym prawie do udziału w zysku (dalej „Spółka”). Spółka będzie wykorzystywać przedmiot darowizny – składniki majątkowe do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Składniki majątkowe będące przedmiotem darowizny stanowić będą środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne podlegające amortyzacji. Wartość poszczególnych składników majątkowych będących przedmiotem darowizny zostanie określona na poziomie rynkowym na podstawie wyceny przeprowadzonej przez niezależnego rzeczoznawcę. Tym samym wartość przedmiotu darowizny zostanie określona w umowie darowizny w wysokości rynkowej.

W zamian za dokonanie darowizny ani Spółka, ani Wnioskodawczyni i jej małżonek oraz pozostali wspólnicy w Spółce nie otrzymają od Spółki żadnego świadczenia wzajemnego, w szczególności nie otrzymają zapłaty za składniki majątkowe ani nowych udziałów w Spółce. Ponadto, w związku z otrzymaniem darowizny nie powstanie zobowiązanie do dokonania jakichkolwiek świadczeń przez Spółkę na rzecz Wnioskodawczyni, jej małżonka lub pozostałych wspólników w Spółce teraz lub w przyszłości.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawczyni, zgodnie z którym otrzymanie przez Spółkę w opisanym zdarzeniu przyszłym darowizny nie spowoduje u Wnioskodawczyni jako wspólnika Spółki powstania obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizn?

Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, zgodnie z którym otrzymanie przez Spółkę opisanej w przedstawionym zdarzeniu darowizny nie spowoduje u Wnioskodawczyni jako wspólnika Spółki powstania obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizn.

Wnioskodawczyni wskazała, że zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, podatkowi temu podlega m.in. nabycie przez osoby fizyczne w drodze darowizny własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Jednocześnie, zgodnie z art. 5 tej ustawy obowiązek podatkowy w takiej sytuacji ciąży na obdarowanym.

W przedstawionym opisie stanu przyszłego obdarowanym będzie nie osoba fizyczna, lecz spółka osobowa (Spółka) jako jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej.

Tym samym, przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn nie znajdują zastosowania.

Bez znaczenia dla przedmiotowej sprawy pozostaje status darczyńcy (Wnioskodawczyni).

W konsekwencji, na gruncie podatku od spadków i darowizn dokonanie darowizny przez Wnioskodawczynię, na rzecz Spółki, w której jest wspólnikiem, nie będzie skutkowało powstaniem obowiązku podatkowego ani dla Wnioskodawczyni, ani dla samej Spółki.

Na potwierdzenie swojego stanowiska Wnioskodawczyni powołała interpretacje indywidualne dotyczące poruszonego we wniosku zagadnienia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie zaznacza się, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest wyłącznie ocena stanowiska Wnioskodawczyni zajęta na gruncie podatku od spadków i darowizn w przedmiocie skutków podatkowych darowizny składników majątku przez osobę fizyczną na rzecz Spółki. W pozostałym zakresie wniosku, wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2016 r., poz. 205) podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem m.in. darowizny.

Jako, że przepisy tej ustawy nie definiują pojęcia „darowizna” należy odwołać się do odpowiednich przepisów Kodeksu cywilnego.

Na podstawie art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2014 r., poz. 121, ze zm.) przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.

Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.

Darowizna jest więc czynnością, której celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego), a zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne.

Nie stanowią darowizny przysporzenia w wypadkach, gdy zobowiązanie do bezpłatnego świadczenia wynika z umowy uregulowanej innymi przepisami Kodeksu cywilnego.

Stosownie do art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawczyni jako osoba fizyczna zamierza dokonać darowizny składników majątkowych (m.in. nieruchomości i prawa ochronne do znaku towarowego) na rzecz spółki osobowej, w której Wnioskodawczyni i jej małżonek zostaną wspólnikami o jednakowym prawie do udziału w zysku. W zamian za dokonanie darowizny Wnioskodawczyni nie otrzyma od Spółki żadnego świadczenia wzajemnego, w szczególności nie otrzyma zapłaty za składniki majątkowe ani nowych udziałów w Spółce. Ponadto, w związku z otrzymaniem darowizny nie powstanie zobowiązanie do dokonania jakichkolwiek świadczeń przez Spółkę na rzecz Wnioskodawczyni teraz lub w przyszłości.

Wobec tego, biorąc pod uwagę opisane we wniosku zdarzenie przyszłe oraz przedstawiony powyżej stan prawny, w tym treść art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn, należy stwierdzić, że z tytułu planowanej darowizny składników majątkowych przez Wnioskodawczynię na rzecz Spółki po stronie Wnioskodawczyni jako darczyńcy nie powstanie obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn.

Z kolei rozpatrywanie ewentualnych skutków podatkowych jakie z tytułu opisanej darowizny mogą wyniknąć dla Wnioskodawczyni jako wspólnika spółki osobowej jest bezprzedmiotowe.

Z treści wniosku jasno wynika, że darowizna nastąpi na rzecz spółki. Żadne przepisy nie przewidują, aby w przypadku dokonania darowizny na rzecz spółki osobowej, której wspólnikami są osoby fizyczne powstał obowiązek podatkowy w zakresie podatku od spadków i darowizn po stronie osób fizycznych będących wspólnikami spółki osobowej, która przyjęła darowiznę.

Rację ma więc Wnioskodawczyni, że planowana darowizna nie spowoduje u niej jako wspólnika Spółki powstania obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizn.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazać należy, iż przedmiotowa interpretacja – zgodnie ze złożonym wnioskiem została wydana wyłącznie dla Wnioskodawczyni. Stosownie bowiem do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Jednocześnie wskazuje się, iż organ podatkowy rozpatruje sprawę tylko i wyłącznie w granicach zdarzenia przedstawionego we wniosku przez Wnioskodawczynię. Organ podatkowy nie ocenia zgodności opisu zdarzenia sformułowanego we wniosku z rzeczywistością. Jeżeli zdarzenie przedstawione we wniosku nie odpowiada rzeczywistości, interpretacja nie wywołuje skutków prawnych.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.