Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.690.2024.2.GK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-16
Teza: Uznanie realizowanego świadczenia za dostawę towarów oraz
miejsca opodatkowania świadczenia.
Słowa kluczowe: Chiny
dropshipping
sprzedaż-sprzedaż towarów na odległość
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy
dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów przy
sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy
dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów-Miejsce
dostawy towarów - transakcje łańcuchowe
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy
dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów-Miejsce
dostawy towarów dokonanej przez podatnika z tytułu
importu albo zaimportowania tych towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy
dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów-Miejsce
dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 1-pkt 1b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 1-pkt 1c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 3b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 2a-art. 26a-ust. 1
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 23 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy uznania realizowanego świadczenia za dostawę towarów
    oraz miejsca opodatkowania świadczenia. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie –
    pismem z 13 lutego 2025 r. przesłanym za pośrednictwem systemu e-Urząd Skarbowy.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Pan A. A. (dalej jako Wnioskodawca) prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą.
    Głównym przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy zgodnie z PKD jest
    sprzedaż detaliczna prowadzona przez domy sprzedaży wysyłkowej lub Internet.
    Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT od (...) 2021 r. do
    chwili obecnej.
    W ramach prowadzonej działalność gospodarczej Wnioskodawca zajmuje się handlem
    towarem w modelu biznesowym znanym powszechnie jako dropshipping. W swojej
    ofercie Wnioskodawca posiada różny asortyment m.in. (...).
    W ramach przyjętego modelu sprzedaży, Wnioskodawca za pośrednictwem własnej strony
    internetowej sprzedaje produkty należące do zagranicznych sprzedawców z Chin.
    Klientami Wnioskodawcy są głównie osoby fizyczne nieprowadzące działalności
    gospodarczej (dalej jako Klienci). Klientami mogą być również podmioty prowadzące

    działalność gospodarczą zarówno w formie spółek jak również jednoosobowych
    działalności gospodarczych. Niemniej jednak przedmiotem wniosku jest sprzedaż
    wyłącznie na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej
    (konsumenci) zamieszkałych w Polsce.
    Działalność Wnioskodawcy polega na zbieraniu zamówień od Klientów poprzez utworzoną
    stronę internetową i zawieraniu w ich imieniu umów kupna - sprzedaży ze sprzedawcą,
    obsłudze płatności i przekazywaniu zamówień do podmiotu zagranicznego, będącego
    sprzedawcą danego towaru wraz z opłatą za zamówienie po wcześniejszym potrąceniu
    prowizji oraz w razie potrzeby pomoc klientom w przypadku zapytań dotyczących
    produktu/produktów lub w postępowaniu reklamacyjnym z zagranicznym sprzedawcą. Po
    otrzymaniu płatności za towar podmiot zagraniczny realizuje jego wysyłkę bezpośrednio
    do klienta i dopełnia wszystkich formalności związanych z procesem wysyłki. Zakupiony w
    ten sposób towar nie trafia do Wnioskodawcy jako pośrednika w łańcuchu dostawy, lecz
    zawsze wysyłany jest bezpośrednio do klienta. W żadnym momencie Wnioskodawca nie
    otrzymuje fizycznie towaru, a jedynie pośredniczy w sprzedaży towarów będących
    własnością podmiotów zagranicznych, którzy są sprzedawcami. Działalność ta polega na
    przeniesieniu procesu wysyłki towaru na dostawcę i jest prowadzona w formie
    pośrednictwa handlowego na stronie internetowej stworzonej przez Wnioskodawcę.
    Wnioskodawca wystawia produkty od chińskiego sprzedawcy na własnej stronie
    internetowej. Strona internetowa jest obsługiwana przez Wnioskodawcę, tworzone są
    opisy towarów w języku polskim, dodawane dodatkowe opisy oraz edycje graficzne zdjęć
    towarów - celem dostosowania prezentowanych towarów do potrzeb odbiorcy. Jeżeli
    kupujący złoży zamówienie na stronie internetowej Wnioskodawcy i wpłaci mu z góry
    pieniądze za dany produkt, Wnioskodawca zamawia go i opłaca u sprzedawcy z Chin,
    podaje szczegółowe dane kupującego do wysyłki i sprzedawca z Chin wysyła produkt
    bezpośrednio do klienta. Klient po zakupie wpłaca pieniądze bezpośrednio na konto
    Wnioskodawcy, a Wnioskodawca zamawia dla Klienta produkt i opłaca go u chińskiego
    sprzedawcy. Tym samym Wnioskodawca pośredniczy w płatnościach oraz zamówieniach.
    Zatem, realnym wynagrodzeniem Wnioskodawcy jest w tym przypadku kwota prowizji,
    rozumiana jako różnica między kwotą wpłaconą przez Klienta, a kwotą przekazaną do
    sprzedawcy z Chin tytułem ceny za zamówiony w imieniu Klienta towar.
    Wnioskodawca nie ma podpisanej umowy pośrednictwa ze sprzedawcą z Chin. Od
    chińskiego sprzedawcy otrzymuje faktury za zakup wraz z zestawieniem poszczególnych
    transakcji.
    Klienci zawsze składają zamówienia na towary za pośrednictwem strony internetowej
    Wnioskodawcy. Przed złożeniem zamówienia Klient jest zobligowany do zaakceptowania
    regulaminu strony internetowej, wypełnienia danych dostawy, które zostaną przekazane
    sprzedawcy oraz do wpłacenia pieniędzy w wysokości zamówienia na rachunek bankowy
    Wnioskodawcy.
    Sprzedawcami są kontrahenci z Chin. Dostawy do klientów są realizowane z terytorium
    państw trzecich (terytorium poza UE), głównie Chiny. Klientami są wyłączenie osoby
    fizycznie nieprowadzące działalności gospodarczej posiadające miejsce zamieszkania na
    terytorium Polski. Aktualnie Klientami nie będą podmioty z innych państw członkowskich
    Unii Europejskiej. Być może w przyszłości się to zmieni, natomiast wniosek dotyczy
    wyłączenie sprzedaży na rzecz konsumentów w Polsce. Wnioskodawca nie ma/nie będzie
    miał fizycznego kontaktu z produktem, który będzie wysłany prosto do klienta w Polsce.
    Po złożeniu zamówienia i opłaceniu przez klienta Wnioskodawca zamawia towar u
    sprzedawcy. Po otrzymaniu płatności za towar Sprzedawca zrealizuje jego wysyłkę
    bezpośrednio do Klienta. Zakupiony w ten sposób towar nigdy nie trafi do Wnioskodawcy
    jako pośrednika, lecz zawsze bezpośrednio do klienta. Zapłata obejmuje cenę samego
    towaru oraz koszty transportu, a także ewentualne należności podatkowe. Wnioskodawca
    dokonuje płatności za towar zamówiony przez Klienta środkami pieniężnymi wpłaconymi
    przez Klienta za pośrednictwem swojego rachunku bankowego. Zamawiając towar u

    sprzedawcy Wnioskodawca wpisuje dane bezpośrednio klienta, a nie swoje, które są
    danymi dla sprzedawcy do wysyłki nabytych towarów. Wnioskodawca nie zawiera
    pisemnych umów ze sprzedawcami. Sposób ustalania wynagrodzenia Wnioskodawcy i
    zakres świadczeń jest wynikiem zawiązania stosunku prawnego z klientem (elementy
    stosunku prawnego określone są przez regulamin strony internetowej).
    Klient nabywa prawo do rozporządzenia towarem w momencie złożenia przez
    Wnioskodawcę zamówienia u sprzedawcy. Wartość towarów nabywanych przez klientów
    nie przekroczy wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 150 euro.
    Zatem, model sprzedażowy można przedstawić następująco następującym schematem:
    1. Klient wchodzi na stronę internetową Wnioskodawcy i wybiera interesujący go towar.
      Składa zamówienie z jednoczesną akceptacją regulaminu sklepu i dokonuje płatności
      za zakupiony towar.
    2. Po otrzymaniu zamówienia i opłaceniu towaru przez Klienta, Wnioskodawca zamawia
      towar u sprzedawcy z Chin w imieniu Klienta podając wszelkie niezbędne dane do
      wysyłki bezpośrednio na adres Klienta oraz opłaca zamówienie po potrąceniu prowizji.
      Zatem, u Wnioskodawcy pozostaje kwota (prowizja) wynikająca z różnicy między kwotą
      otrzymaną od Klienta a przekazaną sprzedawcy z Chin.
    3. Po otrzymaniu zamówienia i opłaceniu zamówienia towaru przez Wnioskodawcę w
      imieniu Klienta, sprzedawca z Chin wysyła towar bezpośrednio do Klienta w Polsce.
      Tak zamówiony towar nigdy fizycznie nie trafia do Wnioskodawcy tylko od razu do
      ostatecznego Klienta.
    Wnioskodawca pragnie podkreślić, że towary są wysłane bezpośrednio od kontrahenta z
    Chin do Klienta w Polsce. Sprzedawca z Chin jest odpowiedzialny za przygotowanie
    zamówienia, wysyłkę i transport. Pakowaniem towarów i ich dostarczeniem do
    przewoźnika zajmuje się sprzedawca, to sprzedawca z Chin jest organizatorem transportu.
    Transport towaru rozpoczyna się w Chinach, natomiast zgodnie z informacjami
    otrzymanymi od sprzedawcy, towary są importowane w Holandii. Zatem, państwem
    importu jest Holandia. Następnie towar przemieszczany jest do Polski do finalnego
    nabywcy. Wnioskodawca jeszcze raz pragnie zaznaczyć, że towar nigdy do niego nie trafia
    fizycznie, tylko od razu do Klienta. W związku z tym Wnioskodawca nie jest importerem
    tego towaru na terytorium Holandii. Z informacji pozyskanych od sprzedawcy z Chin
    wynika, że importerem towaru jest ostateczny Klient. Zatem, to ostateczny klient jest
    importerem tego towaru na terytorium Holandii. Wnioskodawca nie dokonuje zgłoszenia
    celnego, ani nie występuje jako przedstawiciel klienta (bezpośredni lub pośredni).
    Wypełnienie formalności celnych związanych z importem towaru nie będzie spoczywać na
    Wnioskodawcy. Zakupiony towar nie trafia do Wnioskodawcy, ale bezpośrednio do klienta
    zgodnie z przekazanymi od sprzedawcy informacjami. To czy podatek VAT jest
    rzeczywiście naliczany i odprowadzany przez Klienta, czy też inny podmiot i od jakich
    wartości jest poza jego gestią. Zakupiony towar nie trafia do Wnioskodawcy, ale
    bezpośrednio do klienta zgodnie z przekazanymi do sprzedawcy informacjami.
    W uzupełnieniu wniosku, udzielił Pan następujących odpowiedzi:
    1. Czy jest Pan zarejestrowany do procedury szczególnej dotyczącej sprzedaży na
      odległość towarów importowanych IOSS?
    Nie, Wnioskodawca nie jest i nie zamierza się rejestrować do procedury IOSS.
    2. Jakie podmioty biorą udział w opisanej we wniosku transakcji, czy są to: chińscy
      sprzedawcy, serwis aukcyjny np. (...), Pana firma oraz ostateczni klienci, jeśli nie to
      należy wymienić podmioty biorące udział w transakcji i wskazać jaką rolę pełnią ?
    W transakcji biorą udział 3 podmioty:
    1. Sprzedawca z Chin

    2. Wnioskodawca
    3. Klient (konsument)
    Tak jak wskazano w treści złożonego wniosku, Wnioskodawca za pośrednictwem własnej
    strony internetowej oferuje produkty sprzedawane przez Chińskich sprzedawców. Model
    sprzedaży jest następujący:
    1. Klient wchodzi na stronę internetową Wnioskodawcy i wybiera interesujący go towar.
      Składa zamówienie z jednoczesną akceptacją regulaminu sklepu i dokonuje płatności
      za zakupiony towar.
    2. Po otrzymaniu zamówienia i opłaceniu towaru przez Klienta, Wnioskodawca zamawia
      towar u sprzedawcy z Chin w imieniu Klienta podając wszelkie niezbędne dane do
      wysyłki bezpośrednio na adres Klienta oraz opłaca zamówienie po potrąceniu prowizji.
      Zatem, u Wnioskodawcy pozostaje kwota (prowizja) wynikająca z różnicy między kwotą
      otrzymaną od Klienta a przekazaną sprzedawcy z Chin.
    3. Po otrzymaniu zamówienia i opłaceniu zamówienia towaru przez Wnioskodawcę w
      imieniu Klienta, sprzedawca z Chin wysyła towar bezpośrednio do Klienta w Polsce.
      Tak zamówiony towar nigdy fizycznie nie trafia do Wnioskodawcy tylko od razu do
      ostatecznego Klienta.
    Zatem, sprzedawca z Chin pełni rolę dostawcy bazowego, sprzedaje towar, który
    Wnioskodawca zamawia u niego w imieniu ostatecznego klienta. Sprzedawca z Chin
    przygotowuje całe zamówienie i wysyła na wskazany przez Wnioskodawcę adres już do
    ostatecznego klienta. Chiński sprzedawca jest dostawcą towaru.
    Z kolei rolą Wnioskodawcy jest zbieranie zamówień składanych przez Klientów, pobranie
    płatności, następnie zamówienie wskazanego towaru u dostawcy z Chin z podaniem
    adresu do wysyłki bezpośrednio do klienta ostatecznego, przekazanie środków do
    sprzedawcy (po potrącaniu swojej prowizji). Jak wcześniej wskazano prowizją
    Wnioskodawcy jest różnica między kwotą otrzymaną od klienta a kwotą płaconą do
    chińskiego sprzedawcy.
    Klient pełni rolę ostatecznego konsumenta, który kupuje interesujący go towar i jest
    ostatnim odbiorcą w łańcuchu.
    3. Czy sprzedawcy z Chin jako podmioty prowadzące działalność gospodarczą z siedzibą
      w Chinach działają poprzez portale internetowe takie np. jak (...)?
    Wnioskodawca nie zamawia towaru od sprzedawców z Chin poprzez platformę (...). Być
    może sprzedawcy z Chin posiadają konta na tych platformach, ale nie działają przez nie w
    stosunku do Wnioskodawcy.
    4. W jaki sposób dokonuje Pan zamówienia towaru u chińskiego sprzedawcy (poprzez
      platformę sprzedażową np. (...) lub podobną, telefonicznie, mailowo, poprzez stronę
      internetową chińskiego sprzedawcy, w inny – jaki sposób)?
    Sprzedawca chiński ma dostęp do prowadzonej przez Wnioskodawcę strony internetowej,
    w momencie zrealizowania zamówienia przez klienta i dokonaniu przez niego płatności,
    sprzedawca chiński widzi transakcje w systemie, dane klienta, adres oraz zakupiony
    produkt, następnie wysyła towar bezpośrednio do klienta. Produkty nie są zamawiane w
    żaden inny sposób.
    5. Czy posiada Pan konto na portalu aukcyjnym np. (...) lub innej platformie sprzedażowej
      za pomocą której dokonuje Pan zamówienia u chińskich sprzedawców, należy
      wyjaśnić?
    Tak, Wnioskodawca posiada konto na (...), ale go nie używa. Sprzedaż przedstawiona we
    wniosku nie jest realizowana przez ten portal sprzedażowy ani żaden inny portal tego typu.
    6. Czy składając zamówienie u sprzedawcy chińskiego posługuje się Pan swoimi danymi,
      a oprócz tego wskazuje dane adresowe klienta do wysyłki towaru?

    Składając zamówienie Wnioskodawca posługuje się danymi ostatecznego Klienta,
    wskazując jego dane do samego zamówienia (imię i nazwisko) jak również jego adres
    bezpośrednio już do wysyłki.
    7. Czy chińscy sprzedawcy mają świadomość, że Pana firma nie jest ostatecznym
      nabywcą towarów, należy wyjaśnić?
    Tak, mają taką świadomość. Wnioskodawca składając zamówienie u sprzedawcy z Chin
    podaje dane ostatecznego klienta z jego adresem do wysyłki. Trudno byłoby w tym
    przypadku stwierdzić, że chińscy sprzedawcy nie mają takiej wiedzy skoro Wnioskodawca
    wskazuje każdorazowo inne dane do zamówienia niż swoje (dane ostatecznych klientów).
    8. Czy w którymkolwiek momencie opisywanej we wniosku transakcji ma Pan prawo do
      rozporządzania towarem jak właściciel (nie chodzi tutaj o fizyczne posiadanie towaru
      lub aspekt prawny lecz o rozporządzanie nim, np. prawo do jego sprzedaży)?
    Zdaniem Wnioskodawcy nie ma praw związanych z jego rozporządzaniem, gdyż towar
    nigdy nie jest w jego posiadaniu i nie trafia do niego. Towar jest wysyłany przez chińskiego
    sprzedawcę bezpośrednio do klienta.
    9. Czy klienci zlecają Panu jakie konkretne towary chcieliby nabyć, czy też klienci mogą
      zakupić towar który został już zamieszczony na Pana stronie internetowej?
    Klienci mogą zakupić jedynie towar, który został zamieszczony na stronie Wnioskodawcy.
    Klient nie zleca zamówienia towaru, który nie znajduje się na stronie.
    10. Czy chińscy sprzedawcy mają prawo dokonywania zmian w opisie towarów
      zamieszczonych na Pana stronie internetowej lub do jakiejkolwiek ingerencji po
      umieszczeniu towaru na stronie internetowej?
    Nie, sprzedawcy z Chin nie ingerują w opisy towarów na stronie Wnioskodawcy, ani nie
    dokonują żadnych zmian. Za opis towarów zamieszczony na stronie odpowiada wyłącznie
    Wnioskodawca.
    11. Kto decyduje jakie towary są oferowane przez Pana na stronie internetowej?
    Wnioskodawca decyduje o tym jakie towary umieszczane są na stronie.
    12. Czy wysokość wynagrodzenia dla Pana wynika z uzgodnień zawartych z chińskimi
      sprzedawcami, czy chińscy sprzedawcy mają jakiś wpływ na wysokość wynagrodzenia
      Pana firmy, należy opisać okoliczności zdarzenia w tym zakresie?
    Nie, wysokość wynagrodzenia Wnioskodawcy nie wynika z uzgodnień zawartych z
    chińskimi sprzedawcami. Wynagrodzenie Wnioskodawcy jak wcześniej wskazano stanowi
    prowizja między kwotą, którą wpłaca klient tytułem zamówienia a kwotą przekazywaną do
    chińskiego sprzedawcy.
    13. Kto będzie ustalał cenę oferowanych przez Pana towarów na stronie internetowej,
      jakie elementy cenotwórcze wchodzą w skład zapłaty za towar którą Pan otrzymuje od
      klientów?
    Cenę za towar ustala Wnioskodawca. Wnioskodawca kalkuluje cenę towaru na podstawie
    kwoty zakupu towaru u chińskiego sprzedawcy wraz z kosztami transportu. Na podstawie
    tego wyliczając swoją marżę ustala cenę za którą oferuje towar na stronie internetowej.
    14. Co oznacza, jak należy rozumieć, że „Zapłata obejmuje cenę samego towaru oraz
      koszty transportu, a także ewentualne należności podatkowe”, z czym należy
      identyfikować należności podatkowe?
    Jako należności podatkowe należy identyfikować ewentualne należności celne, chociaż te
    ze względu na wartość towaru (poniżej 150 euro) nie powinny być naliczane. Jako
    należności podatkowe Wnioskodawca wskazuje również podatek VAT z tytułu importu. Jak
    wskazano w treści wniosku, Wnioskodawca nie jest importerem towaru, gdyż towar nigdy
    do niego nie trafia. Zgodnie z informacjami otrzymanymi od sprzedawcy z Chin,

    importerem towaru jest każdorazowo ostateczny klient, Wnioskodawca nie dokonuje
    zgłoszenia celnego, ani nie występuje jako przedstawiciel klienta (bezpośredni lub
    pośredni). Wypełnienie formalności celnych związanych z importem towaru nie spoczywa
    na Wnioskodawcy. To czy podatek VAT jest faktycznie odprowadzony leży poza gestią
    Wnioskodawcy.
    15. Z czego wynika fakt, że import towaru odbywa się na terytorium Holandii, należy
      wyjaśnić okoliczności zdarzenia?
    Model sprzedażowy w postaci dropshippingu zakłada, że cały proces przygotowania i
    wysyłki towaru leży po stronie dostawcy bazowego, czyli sprzedawcy z Chin. To
    sprzedawca z Chin decyduje o tym w jaki sposób przemieszczany jest towar. Holandia jest
    krajem posiadającym jedne z najlepiej rozwiniętych portów morskich w całej Europie, co
    sprawia, że towary mogą dotrzeć szybciej do klientów. Ponadto, z informacji uzyskanych
    od sprzedawcy chińskiego wynika, że proces odprawy towarów w Holandii jest dużo
    prostszy i mniej sformalizowany niż w innych krajach Europy, co oznacza niższe koszty
    operacyjne. O tym, że towary będą importowane w Holandii decyduje sprzedawca z Chin.
    16. W jaki sposób dokumentuje Pan sprzedaż dokonaną na rzecz klientów ostatecznych w
      Polsce, jaki rodzaj świadczenia wykazywany jest na dokumencie sprzedaży;
    W dotychczasowym modelu działania Wnioskodawca świadczył usługi pośrednictwa na
    rzecz kontrahenta z Chin i w związku z tym wystawiał faktury na jego rzecz bez kwoty i
    stawki podatku jako czynności niepodlegające opodatkowaniu w Polsce, stosowanie do
    art. 28b ustawy o VAT. Klienci nie otrzymują od Wnioskodawcy żadnych dokumentów
    sprzedażowych. Klient dostaje jedynie potwierdzenie zamówienia.
    W związku ze zmianą modelu sprzedaży i działaniu jako pośrednik na rzecz i imieniu
    Klienta (a nie jako pośrednik na rzecz sprzedawcy z Chin) intencją składanego wniosku jest
    ustalenie czy dokonywane przez Wnioskodawcę czynności stanowią w istocie rzeczy
    usługę pośrednictwa na ich rzecz (klientów) czy noszą znamiona handlu towarem, co
    zostało przez Wnioskodawcę wyrażone w pytaniu nr. 1 składanym w wniosku.
    17. W jaki sposób Pana klienci reklamują uszkodzony towar? W jaki sposób odbywa się
      rozpatrzenie reklamacji. Czy klient składa reklamację na uszkodzony towar do Pana? -
      proszę krótko opisać ten proces?
    Klienci reklamują uszkodzony towar do Wnioskodawcy. Klienci zgłaszają reklamację drogą
    e-mailową do Wnioskodawcy i do niego odsyłają towar. W przypadku uznania reklamacji
    towar wymieniany jest na nowy lub klient otrzymuje zwrot środków.
    18. Kto jest stroną odstąpienia w przypadku odstąpienia klienta od umowy zawartej na
      odległość, czy jest to Pana firma czy sprzedawca z Chin? W przypadku odstąpienia od
      umowy zawartej na odległość to czy zobowiązany jest Pan do zwrotu ewentualnie
      zapłaconej kwoty przez klienta z tytułu zakupu towaru, jeśli nie to należy wskazać kto
      dokonuje zwrotu tej kwoty i w jaki sposób się to odbywa – proszę krótko opisać
      okoliczności zdarzenia?
    Stroną umowy w przypadku odstąpienia klienta jest Wnioskodawca. Jeżeli klient chce
    dokonać zwrotu lub reklamację to Wnioskodawca zwraca pieniądze lub wymienia towar
    na nowy oraz kontaktuje się ze sprzedawcą z Chin o zwrot środków lub wysyłkę nowego
    towaru.
    Pytania
    1. Czy w przedstawionym stanie faktycznym czynności wykonywane przez Wnioskodawcę
      na rzecz Klientów należy uznać za odpłatną dostawę towarów czy też za odpłatne
      świadczenie usług ?
    2. W przypadku uznania czynności dokonywanych przez Wnioskodawcę za odpłatną
      dostawę towarów, czy miejscem opodatkowania takiej dostawy na rzecz Klienta będzie
      terytorium poza UE, tj. Chiny ?

    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Zdaniem Wnioskodawcy czynności dokonywane na rzecz Klientów wypełniają zmamiona
    handlu towarem. Efektem wykonanych czynności (istotą zamówienia) jest konkretny towar
    w postaci produktu prezentowanego na stronie internetowej, który w takiej postaci jest
    dostarczany bezpośrednio klientowi (ostatecznemu nabywcy). Czynności podejmowane
    Wnioskodawcę w celu zrealizowania zamówienia nie stanowią dla klientów celu samego w
    sobie, klient jest zainteresowany nabyciem konkretnego produktu. W chwili złożenia
    zamówienia u sprzedawcy, na klienta zostaje przeniesione prawo do rozporządzania
    towarem jak właściciel.
    Przenosząc powyższe ustalenia na grunt niniejszej sprawy należy zatem stwierdzić, że w
    przypadku, w którym Wnioskodawca dokonuje zamówienia towaru na rzecz klientów,
    dochodzi do dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.
    Ad 2
    Zdaniem Wnioskodawcy dostawa towarów dokonywana na rzecz Klienta nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce.
    W przypadku uznania czynności dokonywanych przez Wnioskodawcę za dostawę
    towarów, dojdzie do tzw. transakcji łańcuchowej. W takim przypadku na gruncie podatku
    VAT dojdzie do dwóch dostaw:
    1. Dostawy dokonanej przez kontrahenta z Chin na rzecz Wnioskodawcy;
    2. Dostawy dokonanej przez Wnioskodawcę na rzecz Klienta.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT miejscem dostawy towarów jest w przypadku
    towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę
    lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia
    wysyłki lub transportu do nabywcy.
    Jednocześnie zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy miejscem dostawy towarów jest w
    przypadku towarów niewysyłanych ani nietransportowanych jest miejsce, w którym
    towary znajdują się w momencie dostawy.
    Z kolei jak stanowi art. 22 ust. 2-2d ustawy:
    2. w przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są wysyłane
      lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności
      nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej dostawie.
    2a. w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
      transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego przez nabywcę,
      który dokonuje również ich dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport są
      przyporządkowane dostawie dokonanej do tego nabywcy, chyba że z warunków
      dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towarów należy przyporządkować jego
      dostawie.
    2b. w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
      transportowane z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego
      państwa członkowskiego, wysyłka lub transport tych towarów są przyporządkowane
      wyłącznie dostawie dokonanej do podmiotu pośredniczącego.
    2c. w przypadku gdy podmiot pośredniczący przekazał swojemu dostawcy numer
      identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez państwo
      członkowskie, z którego towary są wysyłane lub transportowane, wysyłkę lub
      transport przypisuje się wyłącznie dostawie dokonanej przez ten podmiot.

    2d. przez podmiot pośredniczący, o którym mowa w ust. 2b i 2c, rozumie się innego niż
      pierwszy w kolejności dostawcę towarów, który wysyła lub transportuje towar
      samodzielnie albo za pośrednictwem osoby trzeciej działającej na jego rzecz.
    W świetle art. 22 ust. 2e ustawy:
    w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z
    terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego albo z terytorium jednego państwa
    członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego przez:
    1) pierwszego dostawcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie;
    2) ostatniego nabywcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie dokonanej
      do tego nabywcy.
    W myśl art. 22 ust. 3 ustawy w przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c, dostawę
    towarów, która:
    1) poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
      rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;
    2) następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
      zakończenia wysyłki lub transportu towarów.
    W myśl art. 22 ust. 4 ustawy w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub
    transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną
    przez podatnika, który również jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się
    za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego importu lub zaimportowania tych
    towarów. Powyższe przepisy regulują zasady ustalania miejsca opodatkowania dostaw
    towarów.
    Jednocześnie przepis art. 22 ust. 4 ustawy o VAT powinien być interpretowany jako
    specyficzna zasada ustalania miejsca opodatkowania w odniesieniu do towarów
    importowanych. W szczególności, powyższy przepis ustanawia zasadę, iż w przypadku gdy
    kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru (transakcja łańcuchowa) na
    terytorium państwa członkowskiego UE opodatkowana jest transakcja stanowiąca import
    towarów - to na importerze spoczywa obowiązek rozliczenia cła i VAT.
    Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten
    sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie przemieszczany tylko od
    pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko
    jedna wysyłka (transport), więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić
    miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy (dostawa ruchoma). W
    odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu),
    ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według
    miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma).
    Jednocześnie w myśl art. 26a ust. 1 ustawy miejscem importu towarów jest terytorium
    państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia
    na terytorium Unii Europejskiej.
    Należy wskazać, że w przedmiotowym przypadku mamy do czynienia z transakcją
    łańcuchową. W transakcję tą zaangażowane są następujące podmioty: chiński dostawca,
    Wnioskodawca oraz ostateczny klient. W ramach omawianej transakcji towar wysyłany jest
    bezpośrednio z kraju trzeciego do Holandii (państwo importu), a następnie
    przemieszczany jest do Polski. W opisanym przypadku mamy do czynienia z transakcją w
    której można mówić o relacji podmiotu chińskiego (dostawcy) dokonującego sprzedaży na
    rzecz Wnioskodawcy (B2B), a Wnioskodawcą dokonującym sprzedaży na rzecz
    ostatecznego klienta który jest osobą fizyczną (relacja B2C).
    Do ustalenia miejsca opodatkowania przedmiotowej transakcji, w której to Wnioskodawca
    dokonuje sprzedaży towarów na rzecz klienta ostatecznego istotna jest wskazana przez

    Wnioskodawcę informacja, że w transakcji tej jako importer towarów rozliczający podatek
    z tego tytułu będzie występował ostateczny Klient. W takiej sytuacji transakcja dokonana
    przez chińskiego dostawcę na rzecz Wnioskodawcy podlegać będzie opodatkowaniu poza
    terytorium UE.
    Jak wcześniej wskazano, Wnioskodawca nie dokonuje zgłoszenia celnego, ani nie
    występuje jako przedstawiciel klienta (bezpośredni lub pośredni). A zatem w sytuacji, gdy
    importerem nie jest Wnioskodawca, a jak przedstawiono w stanie faktycznym ostateczny
    Klient, to dostawa między Wnioskodawcą a Klientem (B2C) jest dostawą niepodlegającą
    opodatkowaniu w państwie członkowskim UE, ani tym bardziej w Polsce, gdyż jest
    dostawą następującą przed importem.
    W takim przypadku transakcję dostawy towaru na rzecz polskiego klienta, będącego
    jednocześnie importerem towaru, należy uznać - stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy -
    za dokonaną i opodatkowaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki, tj. na terytorium państwa
    trzeciego. Oznacza to, że dokonywane przez Wnioskodawcę dostawy towarów wysyłanych
    z terytorium państwa trzeciego do odbiorców w Polsce nie będą podlegać opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług przez Wnioskodawcę na terytorium kraju, a miejscem
    opodatkowania przedmiotowych dostaw towarów jest terytorium kraju trzeciego w tym
    przypadku Chin.
    Reasumując, sprzedaż towarów przez Wnioskodawcę nie podlega opodatkowaniu VAT w
    Polsce.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) – zwanej dalej ustawą:
      opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:
      1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2. eksport towarów;
      3. import towarów na terytorium kraju;
      4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju, przez które - w myśl
    definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:
      rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Stosownie do art. 2 pkt 3 i 5 ustawy:
      przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii
      Europejskiej (...).
      przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w
      skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
      towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:
      przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

    Natomiast w myśl art. 2 pkt 22b ustawy:
      przez sprzedaż na odległość towarów importowanych – rozumie się dostawę
      towarów wysyłanych lub transportowanych przez dostawcę lub na jego rzecz, w tym
      wtedy, gdy dostawca uczestniczy pośrednio w transporcie lub wysyłce towarów, z
      terytorium państwa trzeciego do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego,
      który jest:
      a) podatnikiem podatku od towarów i usług lub osobą prawną niebędącą
      podatnikiem podatku od towarów i usług, którzy nie mają obowiązku rozliczania
      wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9, lub
      b) podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą
      podatnikiem podatku od wartości dodanej, którzy nie mają obowiązku rozliczania
      wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów odpowiadającego
      wewnątrzwspólnotowemu nabyciu towarów, o którym mowa w art. 9, lub
      c) podmiotem niebędącym podatnikiem
      - pod warunkiem że dostarczane towary nie są nowymi środkami transportu ani
      towarami, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2.
    Z kolei art. 7a ust. 1 ustawy o VAT stanowi, że
      1. w przypadku gdy podatnik ułatwia, poprzez użycie interfejsu elektronicznego,
      takiego jak platforma, platforma handlowa, portal lub podobne środki, zwanego
      dalej „interfejsem elektronicznym”, sprzedaż na odległość towarów importowanych
      w przesyłkach o wartości rzeczywistej nieprzekraczającej wyrażonej w złotych kwoty
      odpowiadającej równowartości 150 euro, uznaje się, że podatnik ten samodzielnie
      otrzymał towary i dokonał ich dostawy.
      2. w przypadku gdy podatnik ułatwia, poprzez użycie interfejsu elektronicznego,
      dokonanie na terytorium Unii Europejskiej przez podatnika nieposiadającego
      siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej na terytorium Unii Europejskiej:
      1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość lub
      2) dostawy towarów na rzecz podmiotu niebędącego podatnikiem
      - uznaje się, że podatnik, który ułatwia tę dostawę, samodzielnie otrzymał towary i
      dokonał ich dostawy.
      3. przez ułatwianie, o którym mowa w ust. 1 i 2, rozumie się ułatwianie w rozumieniu
      art. 5b rozporządzenia 282/2011.
    Z kolei art. 2 pkt 7 ustawy stanowi, że:
      przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego
      na terytorium Unii Europejskiej.
    Definicja ustawowa importu towarów kładzie nacisk przede wszystkim na czynność
    faktyczną, czyli przywóz towaru. Dla zaistnienia importu nie ma znaczenia cel przywozu,
    czy stosunek prawny w ramach którego dokonano przywozu, gdyż jeżeli towar został
    faktycznie przywieziony, to ma miejsce import.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy,
      przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:

      przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
      formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
      świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu 3) lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą
    towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie
    świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań
    podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności
    lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy
    rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie,
    wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź tolerowanie, znoszenie
    określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde powstrzymanie się od
    działania czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
    Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w
    rozdziale 3 działu V ustawy.
    Stosownie do art. 28a ustawy:
      na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:
      1. ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
      a. podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
      art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez
      względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
      b. osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
      zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od
      wartości dodanej;
      2. podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji
      nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia
      usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich
      świadczonych na jego rzecz usług.
    Wskazany powyżej art. 28a ustawy, wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy.
    Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług.
    Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność
    gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej
    ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty
    wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich
    oraz państw trzecich.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.

    Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:
      miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest
      miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
      gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust.
      1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    Stosownie do art. 28b ust. 2 ustawy:
      w przypadku, gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba
      działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce
      prowadzenia działalności gospodarczej.
    Z powyższych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na
    rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1
    i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy podlega opodatkowaniu
    w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla
    stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w
    innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia
    tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa
    jest świadczona.
    Stosownie do art. 28c ust. 1-3 ustawy:
      miejscem świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest
      miejsce, w którym usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, z
      zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 28d, art. 28e, art. 28f ust. 1, 2 i 3, art. 28g ust. 2 i ust.
      3 i art. 28h-28n.
    W przypadku gdy usługi są świadczone ze stałego miejsca prowadzenia działalności
    gospodarczej usługodawcy znajdującego się w innym miejscu niż jego siedziba działalności
    gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia
    działalności gospodarczej.
    W przypadku gdy usługodawca nie posiada siedziby działalności gospodarczej lub stałego
    miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, o którym mowa w ust. 2, miejscem
    świadczenia usług jest miejsce, w którym posiada on stałe miejsce zamieszkania lub
    zwykłe miejsce pobytu.
    Ww. przepis wprowadza regułę, zgodnie z którą w przypadku świadczenia usług na rzecz
    podmiotów niebędących podatnikami miejscem świadczenia usługi jest państwo siedziby
    usługodawcy, ewentualnie kraj stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w
    sytuacji gdy usługa jest świadczona z takiego miejsca i znajduje się ono w innym państwie
    niż siedziba usługodawcy. Albo też miejscem świadczenia usługi na rzecz podmiotów
    niebędących podatnikami jest miejsce w którym usługodawca posiada stałe miejsce
    zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu w sytuacji gdy nie posiada on siedziby
    działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.
    Na mocy art. 29a ust. 1 ustawy:
      podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Jak stanowi art. 29a ust. 6 ustawy:
      podstawa opodatkowania obejmuje:

      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
      podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
      ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy
      lub usługobiorcy.
    Należy zauważyć, że w każdym przypadku, przedmiotem czynności określonej umową jest
    konkretny towar lub usługa, a nie zbiór dowolnie wyodrębnionych w jej ramach usług, czy
    też części. W świetle powyższych przepisów, kwota zapłaty obejmuje zarówno świadczenia
    wykonane przez dostawcę towarów lub usługodawcę, jak i świadczenia osób trzecich, jeśli
    są one wykonywane w związku ze sprzedażą danego towaru lub usługi, a więc wszystkie
    elementy kosztów związanych z dostawą towarów lub świadczeniem usługi, kształtujące
    cenę, której sprzedawca żąda od nabywcy towarów lub usługobiorcy.
    Świadczenia takie stanowią element kalkulacji kosztów w sytuacji, gdy wykonanie usługi
    uzależnione jest od wcześniejszego wykonania innych czynności (pomocniczych), które
    świadczy bezpośrednio sprzedawca lub nabywa je od innych podmiotów. Koszty
    poniesione w celu wykonania usługi, jako części składające się na końcową kwotę należną,
    należy opodatkować podatkiem VAT na takich samych zasadach jak daną usługę.
    W świetle powyższego, uwzględniając treść wskazanej wyżej regulacji art. 29a ustawy,
    należy stwierdzić, że w przypadku danego świadczenia (dostawy towaru, świadczenia
    usługi) za podstawę opodatkowania uznać należy wszystko co stanowi zapłatę wynikającą
    z całości świadczenia pieniężnego pobieranego przez dostawcę/wykonawcę od nabywcy,
    tj. łącznie z kosztami dodatkowymi.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą i od (...)
    2021 r. jest Pan zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT. Głównym
    przedmiotem Pana działalności zgodnie z PKD jest sprzedaż detaliczna prowadzona przez
    domy sprzedaży wysyłkowej lub Internet. Zajmuje się Pan handlem towarem w modelu
    biznesowym zwanym dropshipping. Za pośrednictwem własnej strony internetowej
    sprzedaje Pan produkty należące do zagranicznych sprzedawców z Chin. Na stronie
    internetowej obsługiwanej przez Pana tworzone są opisy towarów w języku polskim,
    dodawane są dodatkowe opisy oraz dokonywane są edycje graficzne zdjęć towarów celem
    dostosowania prezentowanych towarów do potrzeb odbiorcy. Klient, osoba fizyczna
    nieprowadząca działalności gospodarczej zamieszkała na terytorium Polski wchodzi na
    Pana stronę internetową i wybiera interesujący go towar. Składa zamówienie z
    jednoczesną akceptacją regulaminu, wypełnia dane dostawy, które zostaną przekazane
    sprzedawcy z Chin i dokonuje płatności za zakupiony towar na Pana rachunek bankowy.
    Po otrzymaniu zamówieniu i opłaceniu przez Klienta, zamawia Pan towar u sprzedawcy z
    Chin i opłaca zamówienie po potrąceniu prowizji (różnica między kwotą, która wpłaca
    Klient, a kwotą przekazywaną do sprzedawcy z Chin). Podaje Pan wszelkie niezbędne dane
    do wysyłki bezpośrednio na adres Klienta. Po otrzymaniu i opłaceniu zamówienia
    sprzedawca z Chin wysyła towar bezpośrednio do Klienta w Polsce. Sprzedaż nie jest
    realizowana przez portal sprzedażowy. Klienci reklamują uszkodzony towar do Pana oraz
    to Pan jest stroną umowy w przypadku odstąpienia od umowy. Jeżeli klient chce dokonać
    zwrotu lub reklamacji to Pan zwraca pieniądze lub wymienia towar na nowy oraz
    kontaktuje się ze sprzedawcą z Chin o zwrot środków lub wysyłkę nowego towaru.
    Na tle tak przedstawionego opisu sprawy wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia
    czy opisaną we wniosku we wniosku transakcję należy uznać za odpłatną dostawę
    towarów czy też za świadczenie usług (pytanie nr 1) oraz w przypadku uznania, że
    wykonywane czynności przez Wnioskodawcę stanowią dostawę towarów to czy miejscem
    opodatkowania będzie terytorium poza UE, tj. Chiny (pytanie nr 2).
    Mając na uwadze wątpliwości Wnioskodawcy przedstawione w pytaniu nr 1 należy
    wskazać, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana jest przez
    ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W

    określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego
    przeniesienia władztwa nad rzeczą. Przepis art. 7 ust. 1 ustawy, definiujący pojęcie
    „dostawa towarów” nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też
    przeniesienia prawa własności, stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług z przeniesieniem prawa
    własności na gruncie prawa cywilnego. W konsekwencji pojęcie „dostawa towarów” oraz
    ekonomiczne aspekty transakcji, nie muszą wiązać się ze skutkami powstającymi na
    gruncie cywilistycznego prawa własności. Pozwala to na uznanie danej czynności za
    dostawę towarów, nawet w przypadkach nałożenia na nabywcę pewnych ograniczeń we
    władaniu towarem.
    Co więcej, czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście
    własności w sensie prawnym, ponieważ „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do
    zbycia prawa własności rzeczy.
    Jak słusznie Pan zauważył transakcja opisana przez Pana wpisuje się w dostawę towarów
    w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy. Czynności wykonywane przez Pana w ramach
    prowadzonej działalności wypełniają znamiona handlu towarami, a nie znamiona
    świadczenia usług pośrednictwa. Twierdzenie, że fizycznie nie posiada Pan tych towarów,
    nie oznacza że nie dokonuje Pan dostawy towarów, gdyż jak wynika z opisu sprawy
    dokonuje Pan zakupu i sprzedaży towarów (na rzecz Klientów) na własny rachunek w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Przedmiotem nabycia przez Klienta są
    konkretne towary oferowane na prowadzonej przez Pana stronie internetowej. Zatem
    powyższe wskazuje, że posiada Pan władztwo ekonomiczne nad tymi towarami i
    praktyczną możliwość dysponowania nimi jak właściciel. Bowiem to Pan decyduje o tym
    jakie towary umieszczane są na stronie i za jaką cenę zostaną zaoferowane do sprzedaży
    w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej. Pan na swojej stronie internetowej
    tworzy opisy towarów w języku polskim oraz dokonuje edycji graficznych zdjęć towarów,
    celem dostosowania ich do potrzeb odbiorcy. Sprzedawcy z Chin nie ingerują w opisy
    towarów które Pan zamieszcza, ani nie dokonują żadnych zmian. Ponadto Klient może
    zakupić jedynie towar, który został zamieszczony na Pana stronie internetowej. Klient nie
    zleca zamówienia towaru, który nie znajduje się na stronie. To Klient wchodzi na Pana
    stronę internetową wybiera interesujący go towar, następnie składa zamówienie
    jednocześnie z akceptacją regulaminu strony internetowej, wypełnia dane i dokonuje
    płatności za towar. Pan po otrzymaniu zamówienia i opłaceniu towaru przez Klienta
    zamawia towar u sprzedawcy z Chin podając wszelkie niezbędne dane do wysyłki
    bezpośrednio na adres Klienta oraz opłaca zamówienie. Płatności za towar od klientów
    dokonywane są na Pana rachunek bankowy. Nie ma Pan również podpisanej umowy
    pośrednictwa ze Sprzedawcą z Chin. Dodatkowo Klienci drogową e-mailową reklamują
    uszkodzony towar i odsyłają go do Pana. Stroną umowy w przypadku odstąpienia Klienta
    jest Pan. To Pan zwraca pieniądze lub wymienia towar na nowy oraz kontaktuje się ze
    sprzedawcą z Chin. Mając na uwadze powyższe okoliczności należy uznać, że posiada Pan
    ekonomiczne władztwo nad sprzedawanymi na Pan stronie internetowej towarami.
    Aby mógł Pan sprzedać towar wybrany przez Klienta z Pana strony internetowej musi Pan
    najpierw go nabyć od Sprzedawcy z Chin. Powyższe powoduje, że Klient najpierw uiszcza
    Panu wynagrodzenie za zamówienie, a Pan następnie po otrzymaniu tej płatności płaci za
    ten towar dla Sprzedawcy z Chin, który następnie dokonuje bezpośredniej wysyłki towaru
    do Klienta końcowego. Dokonując sprzedaży konkretnego towaru Pana wynagrodzeniem
    będzie cała kwota pobrana od Klienta ostatecznego. Nie sposób zgodzić się z Panem, że w
    opisanym przypadku (transakcja dostawy towarów) realnym wynagrodzeniem dla Pana
    jest tylko kwota prowizji rozumiana jako różnica między kwotą wpłaconą przez Klienta, a
    kwotą przekazaną do sprzedawcy z Chin. Różnica ta między kwotą wpłaconą przez Klienta,
    a kwotą przekazaną do sprzedawcy z Chin tytułem ceny za zamówiony towar stanowi dla
    Pana zysk w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej. Wynagrodzeniem
    zaś w myśl art. 29a ust. 1 ustawy jest wszystko co stanowi zapłatę, którą dokonujący
    dostawy towarów otrzymał z tytułu sprzedaży od nabywcy. W przedmiotowej transakcji,

    która wpisuje się w dostawę towarów, jak ustaliłem, wynagrodzeniem będzie więc cała
    kwota pobrana od Klienta ostatecznego.
    Mając na względzie okoliczności niniejszej sprawy w tym fakt, że efektem wykonanych
    czynności (istotą zamówienia) jest konkretny towar w postaci produktu prezentowanego
    na Pana stronie internetowej, który w takiej postaci jest dostarczany bezpośrednio
    klientowi (ostatecznemu nabywcy), a Pan w ramach transakcji przenosi na klienta prawo
    do dysponowania towarem jak właściciel, świadczenie stanowi dla celów podatku od
    towarów i usług dostawę towarów. Czynności podejmowane przez Pana w celu
    zrealizowania zamówienia nie stanowią dla klienta celu samego w sobie, Klient jest
    zainteresowany nabyciem konkretnego produktu.
    Jak już powyżej wskazałem pojęcie „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel” dotyczy tego rodzaju czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do
    postępowania z nim jak właściciel. Zatem, chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość
    dysponowania towarem w postaci np. jego sprzedaży, a nie rozporządzania nim w sensie
    prawnym. Co ważne, istotą dostawy towarów nie jest przeniesienie prawa własności,
    zatem zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako
    „prawa własności”. Co więcej, czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi
    towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym, ponieważ „dostawa towarów” nie
    ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy. Zatem, skoro to Pan decyduje
    jakie towary są oferowane na Pana stronie internetowej, Pan tworzy ofertę poprzez
    wstawienie opisów w języku polskim, dodatkowych opisów oraz dokonuje Pan edycji
    graficznych zdjęć towarów, Pan ustala cenę towarów jakie są zaoferowane do sprzedaży
    na Pana stronach internetowych i zapłata za towar będzie trafiała na Pana konto
    bankowe, jak również to Pan przejmuje odpowiedzialność z tytułu rękojmi, to jak słusznie
    Pan wskazał, realizowane przez Pana świadczenie należy uznać za dostawę towarów.
    Bowiem z opisu sprawy wynika, że ma Pan możliwość dysponowania rzeczą pomimo
    braku fizycznego kontaktu z towarem i dokonuje sprzedaży (przenosi prawo do
    rozporządzania towarem jak właściciel) na rzecz klienta końcowego.
    Nie można więc uznać, że w opisywanym przypadku świadczy Pan usługę pośrednictwa na
    rzecz klientów. Ustawa o VAT nie definiuje pojęcia „pośrednictwo”, a zatem przy
    określaniu zakresu przedmiotowego tego pojęcia należy odnieść się do wykładni
    językowej tego określenia. Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego (Uniwersalny słownik
    języka polskiego PWN), przez pojęcie „pośrednictwo” należy rozumieć: działalność osoby
    trzeciej mającą na celu porozumienie się między stronami lub załatwienie jakichś spraw
    dotyczących obu stron, kojarzenie kontrahentów w transakcjach handlowych.
    Analogiczną definicję pośrednictwa można znaleźć w orzecznictwie Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE). Przykładowo, w uzasadnieniu wyroku
    Volker Ludwig v. Finanzamt Luckenwalde (wyrok z dnia 21 czerwca 2007 r., C-453/05) TSUE
    wskazał, że „pośrednictwo stanowi działalność polegającą na pośredniczeniu, która może
    obejmować między innymi wskazywanie stronie danej umowy okazji do zawarcia takiej
    umowy, przy czym celem takiej działalności jest uczynienie wszystkiego, co niezbędne, aby
    dwie strony zawarły umowę, a sam pośrednik nie ma żadnego interesu w zakresie treści
    ww. umowy”.
    W praktyce, na podstawie orzecznictwa TSUE i polskich sądów administracyjnych
    ukształtowały się przesłanki jakie powinny zostać spełnione, aby daną usługę
    zakwalifikować jako usługę pośrednictwa. W tym zakresie, wskazuje się, że usługa
    pośrednictwa powinna stanowić:
        usługę świadczoną na rzecz strony transakcji o świadczenie usług, za którą strona
        ta wypłaca wynagrodzenie,
        z punktu widzenia strony transakcji usługi świadczone przez pośrednika powinny
        stanowić element tej transakcji,

        celem jest dążenie do zawarcia umowy (przy czym pośrednik nie ma żadnego
        interesu co do treści umowy),
        usługa pośrednictwa nie może mieć charakteru wyłącznie wykonywania czynności
        faktycznych związanych z umową (nie może to być np. wyłącznie udostępnianie
        informacji stronom transakcji o świadczenie usług).
    Należy wskazać, że w prawodawstwie polskim obowiązuje zasada swobody umów, w
    ramach której strony mogą dowolnie kształtować treść umowy w granicach wyznaczonych
    przez prawo. Zasada ta ma również zastosowanie na gruncie prawa podatkowego.
    Oznacza to, że ustawodawca nie ingeruje w sferę podejmowanych przez podatników
    decyzji w zakresie konstruowania umów cywilnoprawnych, jednakże umowy te nie mogą
    zmieniać obowiązków jakie wynikają z prawa podatkowego. Zatem fakt, że w regulaminie
    sklepu będzie przedstawiony cały proces transakcji i klient ma świadomość, że towar
    dostarczany będzie od sprzedawcy chińskiego pozostają bez znaczenia na gruncie
    przepisów podatku od towarów i usług. Przepisy dotyczące podatku od towarów i usług
    nie uzależniają kwalifikacji danej dostawy/nabycia od treści zawartej przez strony umowy
    (regulaminu), lecz odnoszą się do rzeczywiście zaistniałych zdarzeń gospodarczych.
    W konsekwencji w analizowanym przypadku dochodzi do dostawy towarów w rozumieniu
    art. 7 ust. 1 ustawy dokonywanej przez Wnioskodawcę na rzecz Klienta, a nie do
    świadczenia usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy.
    Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe.
    W sposób właściwy wywiódł Pan, że transakcja będąca przedmiotem wniosku stanowić
    będzie dla Pana dostawę towarów.
    Natomiast mając na uwadze wątpliwości odnoszące się do miejsca opodatkowania
    sprzedaży opisanej w stanie faktycznym i realizowanej przez Wnioskodawcę na rzecz
    klienta indywidualnego wskazać należy, że zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    Natomiast stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1b i 1c ustawy:
      miejscem dostawy towarów jest w przypadku:
      1b) sprzedaży na odległość towarów importowanych na terytorium państwa
      członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego zakończenia wysyłki lub
      transportu towarów do nabywcy – miejsce, w którym towary znajdują się w
      momencie zakończenia wysyłki lub transportu do nabywcy;
      1c) sprzedaży na odległość towarów importowanych na terytorium państwa
      członkowskiego zakończenia wysyłki lub transportu towarów do nabywcy –
      terytorium tego państwa członkowskiego, pod warunkiem że podatek lub podatek
      od wartości dodanej z tytułu dostawy tych towarów ma zostać zadeklarowany w
      procedurze szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 9, lub na zasadach
      odpowiadających tym regulacjom.
    Z kolei jak stanowi art. 22 ust. 2-2d ustawy:
      2. w przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są
      wysyłane lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego
      w kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej
      dostawie.
      2a. w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
      transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego przez nabywcę,

      który dokonuje również ich dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport są
      przyporządkowane dostawie dokonanej do tego nabywcy, chyba że z warunków
      dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towarów należy przyporządkować jego
      dostawie.
      2b w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
      transportowane z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego
      państwa członkowskiego, wysyłka lub transport tych towarów są przyporządkowane
      wyłącznie dostawie dokonanej do podmiotu pośredniczącego.
      2c w przypadku gdy podmiot pośredniczący przekazał swojemu dostawcy numer
      identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez państwo
      członkowskie, z którego towary są wysyłane lub transportowane, wysyłkę lub
      transport przypisuje się wyłącznie dostawie dokonanej przez ten podmiot.
      2d przez podmiot pośredniczący, o którym mowa w ust. 2b i 2c, rozumie się innego
      niż pierwszy w kolejności dostawcę towarów, który wysyła lub transportuje towar
      samodzielnie albo za pośrednictwem osoby trzeciej działającej na jego rzecz.
    W świetle art. 22 ust. 2e ustawy:
      w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
      transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego albo z
      terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa
      członkowskiego przez:
      1) pierwszego dostawcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie;
      2) ostatniego nabywcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie
      dokonanej do tego nabywcy.
    W myśl art. 22 ust. 3 ustawy:
      w przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c, dostawę towarów, która:
      1) poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
      rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;
      2) następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
      zakończenia wysyłki lub transportu towarów.
    Jednocześnie w myśl art. 22 ust. 3b ustawy:
      przepisy ust. 2-2d nie mają zastosowania do dostaw towarów, o których mowa w art.
      7a ust. 1 i 2, dokonywanych na rzecz podatnika ułatwiającego dostawy towarów oraz
      przez tego podatnika.
    Stosownie do art. 22 ust. 4 ustawy:
      w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest
      terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika lub
      podatnika podatku od wartości dodanej, który jest również podatnikiem z tytułu
      importu albo zaimportowania tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium
      państwa członkowskiego importu albo zaimportowania tych towarów.
    W myśl art. 22 ust. 4 ustawy o VAT w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub
    transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną
    przez podatnika, który również jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się
    za dokonaną na terytorium kraju. Powyższe przepisy regulują zasady ustalania miejsca
    opodatkowania dostaw towarów. Jednocześnie przepis art. 22 ust. 4 ustawy o VAT
    powinien być interpretowany jako specyficzna zasada ustalania miejsca opodatkowania w
    odniesieniu do towarów importowanych. W szczególności, powyższy przepis ustanawia

    zasadę, iż w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru
    (transakcja łańcuchowa) na terytorium kraju opodatkowana jest transakcja stanowiąca
    import towarów - to na importerze spoczywa obowiązek rozliczenia cła i VAT.
    Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten
    sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie przemieszczany tylko od
    pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko
    jedna wysyłka (transport), więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić
    miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy (dostawa ruchoma). W
    odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu),
    ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według
    miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma).
    Dokonując analizy informacji przedstawionych we wniosku należy stwierdzić, że klient
    (osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej z miejscem zamieszkania na
    terytorium Polski) zamawia towar na prowadzonej przez Pana stronie internetowej. Pan
    następnie po otrzymaniu zamówienia i opłaceniu towaru przez Klienta zamawia towar u
    sprzedawcy z Chin podając wszelkie niezbędne dane do wysyłki na adres Klienta. Po
    otrzymaniu zamówieniu i opłaceniu przez Pana zamówienia sprzedawca z Chin wysyła
    towar bezpośrednio do Klienta w Polsce. Sprzedawca z Chin jest odpowiedzialny za
    przygotowanie zamówienia, wysyłkę i transport. Zatem towary od chińskiego Sprzedawcy
    nabywa Pan czyli podmiot prowadzący działalność gospodarczą w zakresie handlu
    towarami. Dostawca bazowy tj. Sprzedawca od którego zakupuje Pan towary to
    kontrahent z Chin, który dokonuje sprzedaży na rzecz Pana występującego jako podatnik
    prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą. Jak Pan wskazuje, towar wysyłany
    jest bezpośrednio z Chin do Polski do ostatecznego klienta w łańcuchu sprzedaży. A zatem
    należy stwierdzić, że w opisanym przypadku mamy do czynienia z transakcją łańcuchową,
    w której można mówić o relacji podmiotu chińskiego (Sprzedawcy) dokonującego
    sprzedaży na rzecz Wnioskodawcy (B2B), a Wnioskodawcą dokonującym sprzedaży na
    rzecz ostatecznego Klienta (B2C), a więc jest to relacja B2B2C. W tym przypadku nie będzie
    mieć zastosowania przepis art. 22 ust. 3b ustawy, dotyczący ustalania miejsca dostawy
    towarów, o których mowa w art. 7a ust. 1 i 2, dokonywanych na rzecz podatnika
    ułatwiającego dostawy towarów oraz przez tego podatnika. Pan nie jest podatnikiem
    ułatwiającym dostawę towarów nabywanych przez ostatecznego klienta od dostawcy
    bazowego z terytorium kraju trzeciego lecz podatnikiem dokonującym dostawy towarów,
    o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, nabytych we własnym imieniu, na rzecz
    ostatecznego klienta.
    W przedmiotowej sprawie istotne jest, który w kolejności uczestnik transakcji jest
    podatnikiem z tytułu importu towarów. Miejscem rozpoczęcia wysyłki/transportu towarów
    do Klienta ostatecznego jest terytorium państwa trzeciego (Chiny). Wnioskodawca
    wskazał, że nie dokonuje zgłoszenia celnego, ani nie występuje jako przedstawiciel klienta
    (bezpośredni lub pośredni). Wypełnienie formalności celnych związanych z importem
    towaru nie spoczywa na Wnioskodawcy. Wskazał Pan, że importerem towaru jest
    ostateczny Klient. Zatem, regulacja art. 22 ust. 4 ustawy nie ma dla Pana zastosowania -
    nie jest Pan bowiem w tym przypadku podatnikiem dokonującym dostawy, który
    jednocześnie jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów. W takim przypadku w
    sytuacji, gdy podatnikiem z tytułu importu towarów jest ostateczny Klient to miejsce
    świadczenia dostawy towarów dokonanej przez Wnioskodawcę na rzecz tego klienta
    należy określić na podstawie zasady ogólnej, o której mowa w art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Dostawa ta więc podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w miejscu rozpoczęcia wysyłki, tj.
    terytorium kraju trzeciego jako dostawa towarów następująca przed importem
    (zaimportowania) towarów. Należy zwrócić w tym miejscu uwagę, że dostawa, w której po
    jednej stronie występuje import towarów dokonywany przez nabywcę tych towarów jest
    po stronie dostawcy co do zasady traktowana jako eksport towarów, podlegający

    opodatkowaniu w kraju trzecim. Oznacza to, że dostawa towarów dokonana przez
    Wnioskodawcę na rzecz klienta na terytorium kraju trzeciego podlega opodatkowaniu na
    terytorium tego kraju trzeciego a nie w Polsce.
    W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 należy uznać za
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna została wydana w oparciu o wskazanie przez Pana informacje
    w stanie faktycznym, że importerem towarów jest ostateczny Klient.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Pana w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.