Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.244.2025.2.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-05
Teza: Nieuznanie Pana za podatnika podatku VAT w związku ze
sprzedażą niezabudowanych działek wydzielonych z
nieruchomości.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
grunty-grunt niezabudowany
grunty-sprzedaż gruntów
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 21 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy nieuznania Pana za podatnika podatku VAT w związku ze
    sprzedażą niezabudowanych działek wydzielonych z nieruchomości.
    Uzupełnił go Pan pismem z 15 kwietnia 2025 r. (wpływ 18 kwietnia 2025 r.) – w odpowiedzi
    na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest rolnikiem. Nie prowadzi działalności gospodarczej.
    W 2006 r. nabył wraz z żoną, w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej, nieruchomość
    objętą KW nr (...). Była to nieruchomość rolna (grunty orne). W wyniku podziału majątku
    wspólnego po rozwodzie (2023 r.) nieruchomość ta przypadła na własność wyłącznie
    Wnioskodawcy. W skład nieruchomości wchodziły dwie działki: 1 o pow. 5,2748 ha oraz 2 o
    pow. 19,2372 ha. Nieruchomość ta dotąd, od chwili nabycia w 2006 r. była
    wykorzystywana rolniczo - ostatnio Wnioskodawca uprawiał na niej wierzbę. Nie przyjęła
    się ona jednak, uprawa przyschnęła.
    Wnioskodawca zdecydował się zatem na podział posiadanej nieruchomości. W lipcu 2024
    r. z obu działek wydzielił łącznie 16 mniejszych działek (od 0,1411 ha do 0,2624 ha) z
    przeznaczeniem pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Pozostawił dwie działki o
    pow. 4,2132 ha i 17,9468 ha w dotychczasowym użytkowaniu. Wydzielając działki nie miał
    na celu ich sprzedaży. Myślał o ich podzieleniu w przyszłości pomiędzy swoje dzieci.
    Wnioskodawca nie oferował sprzedaży wydzielonych działek w żaden sposób (brak
    ogłoszeń o zamiarze sprzedaży w jakiejkolwiek formie, brak nawiązania współpracy z
    biurem pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości). O wydzieleniu działek przez
    Wnioskodawcę dowiedziała się znajoma jego córki i zapytała o możliwość nabycia jednej z
    nich. Wnioskodawca rozważa taką możliwość. Nie wyklucza również możliwości sprzedaży
    kolejnych działek, jeżeli zgłosiłby się do niego potencjalny kupujący.
    Doprecyzowanie i uzupełnienie zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca nabył działki będące przedmiotem sprzedaży w celu powiększenia swojego
    gospodarstwa rolnego. Wnioskodawca jest rolnikiem. Działki będące przedmiotem
    sprzedaży w całym okresie posiadania były wykorzystywane wyłącznie na cele rolnicze.
    Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT z tytułu
    prowadzonej działalności rolniczej.
    Wnioskodawca nie wystąpił/nie wystąpi z wnioskiem o uchwalenie miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego dla działek będących przedmiotem zapytania.
    Wnioskodawca nie wystąpił/nie wystąpi z wnioskiem o wydanie decyzji o pozwoleniu na
    budowę dla działek będących przedmiotem zapytania. Wystąpił wyłącznie o decyzję o
    warunkach zabudowy dla tych działek.
    Działki przed podziałem lub po podziale nie były i nie będą przedmiotem dzierżawy bądź
    innej odpłatnej umowy. Wnioskodawca do momentu sprzedaży działek będących
    przedmiotem zapytania nie podejmował i nie będzie podejmował czynności
    wymagających zaangażowania własnych środków finansowych zmierzających do
    podniesienia ich wartości, np. doprowadzenie mediów, uzbrojenie działki, ogrodzenie
    terenu.
    Nabywcą działki ma być znajoma córki Wnioskodawcy, która dowiedziała się od niej, że
    Wnioskodawca posiada daną działkę. Wnioskodawca nie podejmował żadnych działań
    zmierzających do przygotowania nieruchomości do sprzedaży (nie podejmował działań

    marketingowych, czy jakichkolwiek działań reklamowych). Wnioskodawca nie zamierza ich
    podejmować również co do pozostałych działek. Rozważy sprzedaż niektórych z nich, jeżeli
    zgłosi się do niego chętny. Nie zamierza go jednak aktywnie poszukiwać.
    Wnioskodawca nie udzielał ewentualnej nabywczyni żadnych pełnomocnictw, nie wyrażał
    zgody na dysponowanie jego działkami do celów budowalnych. Nie zamierza tego czynić.
    Ewentualny nabywca będzie musiał przeprowadzić wszystkie niezbędne formalności - w
    zależności od jego potrzeb - we własnym zakresie i już po nabyciu własności działki. Przed
    zbyciem działek Wnioskodawca nie zamierza zawierać z potencjalnymi nabywcami umów
    przedwstępnych sprzedaży nieruchomości. Wnioskodawca chce sprzedać działkę
    definitywnie w ramach jednej czynności prawnej.
    Wnioskodawca sprzedał w przeszłości dwie inne działki:
    Opis pierwszej działki
      a) wszedł w jej posiadanie częściowo w wyniku nabycia spadku po ojcu (zmarł w 1967
        r.) oraz następnie poprzez zniesienie współwłasności dokonanej między
        Wnioskodawcą, a jego matką (nastąpiło to w 1988 r.).
      b) nieruchomość tę nabył w drodze dziedziczenia oraz zniesienia współwłasności
        (własność przypadła jemu, a nie matce, bo to Wnioskodawca był w stanie uprawiać
        ziemię rolną).
      c) od momentu wejścia w posiadanie nieruchomości, do chwili jej sprzedaży,
        Wnioskodawca wykorzystywał nieruchomość rolniczo - uprawiał ziemię, wzniósł
        nigdy niedokończony rolniczy budynek gospodarczy, który miał być wykorzystywany
        na potrzeby gospodarstwa rolnego.
      d) Wnioskodawca sprzedał nieruchomość w 2021 r. Przestała mu być potrzebna,
        bowiem rozwijał swoje gospodarstwo w innej miejscowości (w (...)), oddalonej o 50
        km od nieruchomości. Kwestie logistyczne nie pozwalały mu uprawiać ziemi na
        nieruchomościach tak oddalonych od siebie. Pieniądze ze sprzedaży nieruchomości
        posłużyły mu do rozwoju gospodarstwa rolnego w (...). Wykorzystał je również na
        codzienne potrzeby swojej rodziny.
      e) Wnioskodawca sprzedał jedną nieruchomość, jedną działkę (druga sprzedaż opisana
        będzie poniżej). Były to grunty rolne zabudowane (murowany budynek
        jednokondygnacyjny z funkcją: produkcja usługowa i gospodarcza dla rolnictwa)
        oraz grunty orne.
      f) Wnioskodawca nie był zobowiązany zarejestrować się jako czynny podatnik VAT i
        wykazać należny podatek VAT od tej sprzedaży nieruchomości (oraz od
        jakiejkolwiek innej sprzedaży nieruchomości, którą dokonał w przeszłości).
      g) Wnioskodawca posiada jeszcze inne nieruchomości, ale w chwili obecnej nie
        zamierza ich sprzedawać.
    Opis drugiej działki
      a) wszedł w jej posiadanie częściowo w wyniku nabycia spadku po ojcu (zmarł w 1967
        r.) oraz następnie poprzez zniesienie współwłasności dokonanej między
        Wnioskodawcą, a jego matką (nastąpiło to w 1988 r.).
      b) nieruchomość tę nabył w drodze dziedziczenia oraz zniesienia współwłasności
        (własność przypadła jemu, a nie matce, bo to Wnioskodawca był w stanie uprawiać
        ziemię rolną).
      c) od momentu wejścia w posiadania nieruchomości, do chwili jej sprzedaży,
        Wnioskodawca wykorzystywał nieruchomość rolniczo - uprawiał ziemię,
        okazjonalnie mieszkał w domu po rodzicach, posadowionym na nieruchomości.
      d) Wnioskodawca sprzedał nieruchomość w 2023 r. Przestała mu być potrzebna,
        bowiem rozwijał swoje gospodarstwo w innej miejscowości (w (...)), oddalonej o 50

        km od nieruchomości. Kwestie logistyczne nie pozwalały mu uprawiać ziemi na
        nieruchomościach tak oddalonych od siebie. Pieniądze ze sprzedaży nieruchomości
        posłużyły mu do rozwoju gospodarstwa rolnego w (...). Wykorzystał je również na
        codzienne potrzeby swojej rodziny.
      e) Wnioskodawca sprzedał jedną nieruchomość, jedną działkę. Były to grunty rolne
        zabudowane (trzy budynki - budynek mieszkalny dwukondygnacyjny o pow. zab. 74
        2m oraz dwa budynki produkcyjne, usługowe i gospodarcze dla rolnictwa) oraz
        grunty orne.
      f) Wnioskodawca nie był zobowiązany zarejestrować się jako czynny podatnik VAT i
        wykazać należny podatek VAT od tej sprzedaży nieruchomości (oraz od
        jakiejkolwiek innej sprzedaży nieruchomości, którą dokonał w przeszłości).
      g) Wnioskodawca posiada jeszcze inne nieruchomości, ale w chwili obecnej nie
        zamierza ich sprzedawać.

## Pytanie

Czy okazjonalna sprzedaż przez Wnioskodawcę wydzielonych przez niego działek może
    zostać uznana za wykonywanie działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy o podatku od towarów i usług, a w konsekwencji czy transakcje takie powinny
    zostać opodatkowane podatkiem VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy przeprowadzenie przez niego transakcji, które rozważa, nie
    stanowią prowadzenia działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o
    podatku od towarów i usług i nie powinny być opodatkowane podatkiem VAT.
    Zbycie nawet kilkunastu działek budowlanych, powstałych z podziału gruntu rolnego, nie
    stanowi per se działalności handlowej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak
    przesłanek świadczących o takiej aktywności sprzedawcy w przedmiocie zbycia
    przedmiotowych gruntów, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących
    się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego - stałego i
    zorganizowanego charakteru takiej działalności), co wskazuje, że w takim przypadku
    mamy do czynienia z czynnościami mieszczącymi się w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym - niemającym cech działalności gospodarczej w rozumieniu VAT (powyższe
    uwagi za tezą wyroku WSA w Kielcach z 27 czerwca 2024 r., I SA/Ke 219/24).
    Wnioskodawca jeżeli zamierza sprzedawać wydzielone działki, to jedynie okazjonalnie -
    jeżeli zgłosi się do niego kupiec. Nie zamierza działać w sposób zorganizowany i ciągły. Nie
    chce nawet zamieszczać ogłoszeń o sprzedaży w Internecie. Sprzedaż działek powstałych z
    nieruchomości rolnej nabytej kilkanaście lat wcześniej, dotąd wykorzystywanej rolniczo,
    stanowi jedynie zarząd majątkiem prywatnym Wnioskodawcy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Z orzeczenia TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby
    przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności
    związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być
    uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji
    sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi
    prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady,

    a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału –
    okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu
    osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Całość powyższych
    elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Takie aktywne
    działania mogą polegać na przykład na uzbrojeniu terenu, albo na działaniach
    marketingowych.
    Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze
    podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy,
    wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
    (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym, co istotne w niniejszej sprawie, na tego rodzaju aktywność
    „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia pojedynczych z nich.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być, np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy wynika, że podejmował Pan działania charakterystyczne dla

    profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta powinna przy tym uwzględniać nie
    tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań
    jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt
    tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego
    rodzaju działalności gospodarczej.
    Pana wątpliwości na tle przedstawionego opisu sprawy dotyczą kwestii, czy sprzedaż
    działek wydzielonych z nieruchomości powinna być uznana za działalność gospodarczą w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a w konsekwencji czy te transakcje powinny zostać
    opodatkowane podatkiem VAT.
    Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, warunkiem opodatkowania danej
    czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po
    pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroku TSUE z 15 września 2011
    r. w sprawach C-180/10 i C-181/10 prowadzi do wniosku, że sprzedaż działek wydzielonych
    z nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    gdyż brak jest przesłanek, aby w związku z tą transakcją uznać Pana za podatnika tego
    podatku. Z zawartego we wniosku opisu sprawy nie wynika bowiem taka Pana aktywność,
    która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności. Nie wystąpił bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że
    sprzedaż wskazanych we wniosku działek będzie wypełniać przesłanki działalności
    gospodarczej. W związku ze sprzedażą działek nie będzie Pan podejmował żadnych
    działań zmierzających do przygotowania nieruchomości do sprzedaży (nie podejmował
    działań marketingowych, czy jakichkolwiek działań reklamowych), nie wystąpił/nie wystąpi
    Pan z wnioskiem o uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
    oraz nie wystąpił/nie wystąpi Pan z wnioskiem o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę
    dla działek będących przedmiotem zapytania. Działki przed podziałem lub po podziale nie
    były i nie będą przedmiotem dzierżawy bądź innej odpłatnej umowy. Do momentu
    sprzedaży działek będących przedmiotem zapytania nie podejmował i nie będzie
    podejmował czynności wymagających zaangażowania własnych środków finansowych
    zmierzających do podniesienia ich wartości, np. doprowadzenie mediów, uzbrojenie
    działki, ogrodzenie terenu. Ponadto nie udzielał Pan ewentualnej nabywczyni żadnych
    pełnomocnictw, nie wyrażał zgody na dysponowanie jego działkami do celów
    budowalnych. Nie zamierza Pan tego czynić. Ewentualny nabywca będzie musiał
    przeprowadzić wszystkie niezbędne formalności - w zależności od jego potrzeb - we
    własnym zakresie i już po nabyciu własności działki. Przed zbyciem działek nie zamierza
    Pan zawierać z potencjalnymi nabywcami umów przedwstępnych sprzedaży
    nieruchomości. Chce Pan sprzedać działkę definitywnie w ramach jednej czynności
    prawnej. Zatem nie podejmie Pani aktywnych działań w zakresie obrotu
    nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do
    wykorzystywanych przez handlowców. Nie podejmie Pan również żadnych czynności
    zmierzających do podniesienia wartości gruntu. Tym samym w odniesieniu do sprzedaży
    działek wydzielonych z nieruchomości nie będzie zachowywał się Pan jak handlowiec.
    Podział działek nie stanowi czynności, w myśl tez wynikających z wyroku TSUE C-180/10 i
    181/10 wystarczających do uznania, że w odniesieniu do sprzedaży wskazanych działek
    zachowa się Pan jak handlowiec.
    Wyżej wymienione działania nie mogą więc świadczyć o zamiarze wykonywania
    działalności gospodarczej w zakresie profesjonalnego obrotu nieruchomościami.
    Zatem pomimo, że grunt spełnia definicję towaru, o którym mowa w art. 2 pkt 6 ustawy,
    to nie można uznać, że w związku ze sprzedażą działek wydzielonych z nieruchomości,
    będzie Pan działał w charakterze podatnika, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy
    prowadzącym działalność gospodarczą zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy.

    W konsekwencji odpowiadając na Pana pytanie stwierdzić należy, że transakcja sprzedaży
    niezabudowanych działek wydzielonych z nieruchomości nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art.
    7 ust. 1 ustawy.
    Zatem Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazujemy, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywało się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem
    przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. Zgodnie z powyższym, w przypadku
    zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku (np. udzielenie
    pełnomocnictwa, podjęcie działań marketingowych, itd.), udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.