Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.433.2025.2.AM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-12
Teza: Uznanie świadczeń wykonywanych na rzecz kontrahenta za
usługi podlegające opodatkowaniu oraz daty powstania
obowiązku podatkowego.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane
jednostka
kontrahent
obowiązek-obowiązek podatkowy
usługi
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - zasada ogólna
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy uznania świadczeń wykonywanych na rzecz kontrahenta za usługi podlegające
    opodatkowaniu oraz daty powstania obowiązku podatkowego.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    A. sp. z o.o. jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, opodatkowanym
    w Polsce od całości swoich dochodów. Spółka jest także czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług.
    Głównym przedmiotem działalności gospodarczej prowadzonej przez Spółkę jest
    produkcja (...).
    Wnioskodawca jest uczestnikiem rynku mocy, o którym mowa w przepisach ustawy z dnia
    8 grudnia 2017 r. o rynku mocy (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 610 ze zm. - dalej „u.r.m.”), w
    ramach którego pełni funkcję jednostki fizycznej, tj. wyodrębnionego zespołu urządzeń
    technicznych wraz z przyporządkowanymi im punktami pomiarowymi w systemie.
    W związku z uczestnictwem w rynku mocy Wnioskodawca zawarł umowę z kontrahentem,
    który w ramach rynku mocy pełni funkcję dostawcy mocy, o którym mowa w art. 2 pkt 4 u.
    r.m., a to właściciela jednostki rynku mocy, będącego właścicielem jednostek fizycznych
    tworzących jednostkę rynku mocy lub podmiotem upoważnionym przez właścicieli tych
    jednostek fizycznych do dysponowania nimi na rynku mocy.
    Wnioskodawca nie ma zawartej umowy bezpośrednio z operatorem rynku mocy w
    rozumieniu art. 2 pkt 27 u.r.m., to jest operatorem systemu przesyłowego
    elektroenergetycznego lub systemu połączonego elektroenergetycznego, o którym mowa
    w art. 3 pkt 24 lub 28 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne. Umowę z
    operatorem zawarł natomiast kontrahent Wnioskodawcy będący dostawcą mocy.
    W ramach umowy zawartej z kontrahentem Wnioskodawca zobowiązany jest m.in. do
    realizacji obowiązku w postaci zobowiązania się Spółki do pozostawania w okresie
    obowiązywania umowy w gotowości do dostarczania mocy elektrycznej, nie mniejszej niż
    Moc Akceptowana, poprzez czasowe ograniczenie poboru energii elektrycznej z sieci
    elektroenergetycznej (redukcja zapotrzebowania). W związku z tym obowiązkiem
    Wnioskodawcy przysługuje wynagrodzenie rozliczane w okresach kwartalnych.

    Odrębnym zobowiązaniem Wnioskodawcy oraz odrębną instytucją rynku mocy, w której
    udział bierze Spółka jest testowy okres przywołania (dalej: „TOP”), o którym mowa w art.
    67 u.r.m. TOP odbywa się nie częściej niż raz na kwartał i zgodnie z art. 67 ust. 5 u.r.m.,
    ogłaszany jest przez operatora w stosunku do podległych mu jednostek rynku mocy, w
    tym w stosunku do kontrahenta Wnioskodawcy.
    Celem TOP jest weryfikacja możliwości zapewnienia przez jednostki rynku mocy
    określonego poziomu redukcji mocy. Faktycznie redukcja poziomu mocy spoczywa na
    poszczególnych jednostkach fizycznych (m.in. Wnioskodawca), z którym jednostki rynku
    mocy mają zawarte umowy (m.in. kontrahent Wnioskodawcy).
    Zgodnie z art. 67 ust. 5 u.r.m., w przypadku pozytywnego wyniku testowego okresu
    przywołania na rynku mocy operator pokrywa na wniosek dostawcy mocy uzasadnione
    koszty związane z jego wykonaniem dla jednostki rynku mocy, przy czym wysokość
    rekompensaty:
    1) nie może być wyższa niż równowartość tygodniowego wynagrodzenia dostawcy mocy
      w odniesieniu do tej jednostki rynku mocy - w przypadku jednostki rynku mocy
      wytwórczej albo
    2) jest równa wartości tygodniowego wynagrodzenia dostawcy mocy w odniesieniu do tej
      jednostki rynku mocy - w przypadku jednostki rynku mocy redukcji zapotrzebowania.
    Jednocześnie, zgodnie z umową zawartą przez Wnioskodawcę z kontrahentem, także
    Wnioskodawcy przysługuje wynagrodzenie z tytułu uczestnictwa w TOP. Zgodnie z
    postanowieniami umowy, faktury wystawiane przez Wnioskodawcę będą obejmowały
    kwoty należne z tytułu Usług nabywanych przez Usługodawcę, w tym Opłatę za Gotowość
    oraz Opłaty za Redukcję Zapotrzebowania, które stanowią element świadczonej usługi.
    Klientowi (tu: Wnioskodawca) przysługuje prawo do otrzymania zwrotu uzasadnionych
    kosztów związanych z przeprowadzonym Testowym Okresem Przywołania tylko w
    przypadku, w którym wykona redukcję w trakcie Testowego Okresu Przywołania w
    wielkości co najmniej równej Mocy Akceptowanej pomniejszonej o zgłoszone
    Niedyspozycyjności.
    Wysokość kwoty zwróconej Usługodawcy jest zależna od sumarycznej wartości Obowiązku
    Mocowego Jednostki Rynku Mocy Usługodawcy, w której skład wchodzi Jednostka Fizyczna
    Klienta, dla tygodnia w którym miał miejsce Testowy Okres Przywołania, a jej wysokość
    stanowi iloczyn:
    1) ilorazu Mocy Akceptowanej Klienta pomniejszonej o Niedyspozycyjności odniesionej
      do sumy Mocy Akceptowalnych pomniejszonych o Niedyspozycyjności wszystkich
      Jednostek Fizycznych wchodzących w skład Jednostki Rynku Mocy, do której należy
      Jednostka Fizyczna Klienta w godzinie Testowego Okresu Przywołania oraz
    2) wielkości 95% kwoty zwrotu otrzymanej od B. opisanej powyżej.
    Wnioskodawca zwraca uwagę, że należne mu wynagrodzenie, choć wskazuje na
    uwzględnienie zwrotu poniesionych kosztów związanych z TOP, faktycznie oderwane jest
    od jakichkolwiek kosztów ponoszonych przez jednostki fizyczne, w tym Wnioskodawcę.
    Za wykonywanie obowiązku mocowego Wnioskodawca otrzymuje od Usługodawcy
    wynagrodzenie należne za dany miesiąc, na podstawie wystawionej na jego rzecz faktury.
    Wynagrodzenie za wykonywanie obowiązku mocowego jest powiększane o należny
    podatek od towarów i usług (dalej: „VAT”), zgodnie z art. 65 u.r.m.
    Informację o wysokości wynagrodzenia Wnioskodawca otrzymuje od kontrahenta. Do 5
    dni roboczych po zakończeniu okresu rozliczeniowego Wnioskodawca otrzymuje Wstępny
    Raport Handlowy określający ilość godzin dyspozycyjności i zredukowanej energii z tego
    okresu. Wnioskodawca jest zobowiązany do przedstawienia uwag na temat Wstępnego
    Raportu Handlowego w terminie 5 dni od jego otrzymania. Po akceptacji Raportu,
    Wnioskodawca otrzymuje drogą mailową szczegółowe dane do wystawienia faktury po

    zakończeniu okresu rozliczeniowego najpóźniej do 14 (czternastego) dnia kolejnego
    miesiąca.
    Informacja o wysokości wynagrodzenia otrzymana od kontrahenta stanowi podstawę do
    wystawienia faktury przez Wnioskodawcę.
    Jeżeli wynik Testowego Okresu Przywołania Jednostki Rynku Mocy, do której należy
    Wnioskodawca jest negatywny, Wnioskodawcy nie przysługuje wynagrodzenie za okres od
    Testowego Okresu Przywołania zakończonego wynikiem negatywnym do dnia zgłoszenia
    przez Usługodawcę gotowości do wykonania kolejnego Testowego Okresu Przywołania.
    Brak wynagrodzenia za dany okres nie zwalnia Klienta z wywiązania się z Obowiązku
    Mocowego w Okresie Przywołania.
    Zgodnie z zapisami umowy, jeżeli w pierwszych dwóch miesiącach danego kwartału w
    odniesieniu do Jednostki Rynku Mocy Redukcji Zapotrzebowania Usługodawcy, w której
    znajduje się Wnioskodawca, nie został ogłoszony Testowy Okres Przywołania lub Okres
    Przywołania, Usługodawca może zwrócić się do B., nie później niż 7 dni przed
    zakończeniem danego kwartału z wnioskiem o ogłoszenie Testowego Okresu Przywołania.
    Jeżeli B. nie ogłosił dla Jednostki Rynku Mocy, w której znajduje się Klient, Testowego
    Okresu Przywołania zgodnie z wnioskiem, o którym mowa w zdaniu poprzednim, uznaje
    się, że zdolność do wykonania Obowiązku Mocowego została wykazana. Tym samym,
    Wnioskodawcy przysługuje wynagrodzenie na takich samych zasadach, jak wtedy, gdy
    doszłoby do TOP.
    Tytułem przykładu Wnioskodawca wskazuje, że w I kwartale 2025 roku nie został
    przeprowadzony TOP. Informację o wysokości wynagrodzenia należnego Wnioskodawcy
    od kontrahenta Spółka otrzymała drogą mailową. Na tej podstawie Wnioskodawca
    wystawił fakturę, która obejmowała tylko gotowość do redukcji.
    Wnioskodawca podkreśla, że nie posiada danych ani informacji, które pozwoliłyby mu na
    samodzielne obliczenie wynagrodzenia z tytułu gotowości do redukcji lub TOP w terminie
    faktycznego wystąpienia TOP, w szczególności Wnioskodawca nie dysponuje dostępem do
    portalu internetowego operatora, a portal prowadzony przez kontrahenta nie udostępnia
    takowych informacji poszczególnym jednostkom fizycznym, w tym Wnioskodawcy.
    Pytania
    1. Czy świadczenie polegające na pozostawaniu w gotowości do wykonania redukcji
      zapotrzebowania oraz dokonywanie redukcji zapotrzebowania w ramach TOP w
      związku, z którym kontrahent wypłaca Wnioskodawcy Wynagrodzenie stanowi
      odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 Ustawy z dnia 11 marca 2004 r.
      o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 – dalej „Ustawa o VAT”)?
    2. W przypadku uznania, że usługa świadczona przez Wnioskodawcę w ramach umowy
      podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatne świadczenie usług – czy
      zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT, obowiązek podatkowy po stronie
      Wnioskodawcy powstaje z chwilą wykonania usługi, tj. w momencie otrzymania od
      kontrahenta informacji o wysokości należnego wynagrodzenia, która to data stanowi
      jednocześnie datę wykonania usługi wskazywaną na wystawionej fakturze?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Zdaniem Wnioskodawcy, świadczenie polegające na pozostawaniu w gotowości do
      wykonania redukcji zapotrzebowania oraz dokonywanie redukcji zapotrzebowania w
      ramach TOP, w związku, z którym kontrahent wypłaca Wnioskodawcy Wynagrodzenie
      stanowi odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT.

    2. W przypadku gdy stanowisko Wnioskodawcy na pytanie nr 1 jest prawidłowe - w
      ocenie Wnioskodawcy, obowiązek podatkowy w związku z wynagrodzeniem za usługę
      TOP powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT czyli w momencie wykonania
      usługi, którym – w przedstawionym stanie faktycznym, zdaniem Wnioskodawcy – jest
      moment otrzymania informacji od kontrahenta o wysokości należnego
      wynagrodzenia. W konsekwencji, data ta stanowi datę wykonania usługi wskazywaną
      na wystawionej fakturze.
    Ad 1
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przyjęto, że przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Co do zasady, towarem, zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, jest m.in. energia elektryczna
    w każdej postaci.
    Zdaniem Wnioskodawcy, w ramach Testowego Okresu Przywołania (TOP) oraz gotowości
    do redukcji nie dochodzi do dostawy energii elektrycznej na rzecz kontrahenta.
    Wnioskodawca nie wytwarza energii elektrycznej, którą następnie przekazuje do sieci
    przesyłowej kontrahenta, a tym samym – nie dochodzi do przeniesienia własności energii
    elektrycznej jako towaru.
    W związku z powyższym, świadczenie realizowane przez Wnioskodawcę w ramach TOP nie
    spełnia przesłanek odpłatnej dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
    Wnioskodawca wykonuje określone świadczenie na rzecz kontrahenta, wynikające z
    zawartej między stronami umowy. Przedmiotem tego świadczenia – jak już wskazano –
    jest umożliwienie kontrahentowi weryfikacji, czy poszczególne jednostki fizyczne, w tym
    Wnioskodawca, są zdolne do zagwarantowania określonego poziomu redukcji mocy.
    W ocenie Wnioskodawcy, takie działanie stanowi odpłatne świadczenie usług w
    rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7.
    Aby przyjąć, że dane świadczenie stanowi odpłatne świadczenie usług należy wykazać, że
    istnieje podmiot stanowiący odbiorcę tego świadczenia. W orzecznictwie sądów
    administracyjnych przyjmuje się, że elementem koniecznym do uznania, że umowa
    obejmowała świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, jest
    wyodrębnienie podmiotu będącego odbiorcą świadczenia.
    W wyroku WSA w Poznaniu z dnia 7 listopada 2017 r., sygn. akt I SA/Po 515/17, wprost
    wskazano, że dopóki nie ma kogoś, kto odnosiłby lub powinien odnosić konkretne
    (wymierne) korzyści o charakterze majątkowym wiążące się z danym świadczeniem,
    dopóty świadczenie to nie będzie usługą. Nie ma tutaj bowiem żadnej konsumpcji. Skoro
    świadczenie nie jest konsumowane, to nie stanowi ono usługi. Musi pozostać poza sferą
    objętą opodatkowaniem VAT, podatek ten bowiem obciąża konsumpcję.
    W wyroku z dnia 31 lipca 2020 r., sygn. akt: I FSK 1799/17 NSA wskazuje, że: by można
    mówić o świadczeniu usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 u.p.t.u. winien istnieć bezpośredni
    konsument, beneficjent świadczenia, odnoszący wymierną korzyść. Związek pomiędzy

    otrzymywaną odpłatnością, a świadczeniem musi być bezpośredni i na tyle wyraźny, aby
    można stwierdzić, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.
    Zdaniem Wnioskodawcy, odbiorcą świadczenia realizowanego przez Wnioskodawcę jest
    kontrahent. Wynika to zarówno z postanowień zawartej przez strony umowy, jak i z
    obowiązujących przepisów. Kontrahent, jako dostawca mocy, zobowiązany jest względem
    operatora systemu do zapewnienia określonego poziomu redukcji mocy, za co przysługuje
    mu wynagrodzenie od operatora. Obowiązek ten realizowany jest za pośrednictwem
    jednostek fizycznych – w tym Wnioskodawcy – z którymi kontrahent zawarł stosowne
    umowy.
    Weryfikacja zdolności kontrahenta do wywiązania się z tego obowiązku następuje w
    ramach Testowego Okresu Przywołania (TOP). Za udział w TOP kontrahent otrzymuje
    wynagrodzenie od operatora, stanowiące zwrot poniesionych kosztów. W praktyce jednak
    możliwość uzyskania tego wynagrodzenia jest bezpośrednio uzależniona od zdolności
    jednostek fizycznych – takich jak Wnioskodawca – do zapewnienia wymaganej redukcji
    mocy.
    Należy jednocześnie podkreślić, że zgodnie z treścią zawartej przez Wnioskodawcę
    umowy, wynagrodzenie przysługuje również w sytuacji, gdy do przeprowadzenia TOP nie
    doszło. W takim przypadku kontrahent wskazuje Wnioskodawcy wysokość wynagrodzenia
    należnego z tytułu utrzymywania gotowości do redukcji mocy.
    Zapewnienie odpowiedniego poziomu redukcji mocy w ramach TOP przez Wnioskodawcę
    wiąże się z realną i rzeczywistą korzyścią po stronie kontrahenta, która przejawia się w
    otrzymaniu przez niego wynagrodzenia od operatora, co wynika z art. 67 ust. 5 u.r.m.
    Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy, istnieje oczywisty i bezpośredni związek
    przyczynowo - skutkowy pomiędzy świadczeniem realizowanym przez Wnioskodawcę –
    polegającym na zapewnieniu określonego poziomu redukcji mocy w ramach TOP – a
    otrzymywanym z tego tytułu wynagrodzeniem, mającym charakter zwrotu kosztów.
    Spełniona jest zatem przesłanka uznania tego świadczenia za odpłatne świadczenie usług
    w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. Odbiorcą świadczenia jest kontrahent, który –
    dzięki współpracy z Wnioskodawcą – uzyskuje wymierną korzyść ekonomiczną w postaci
    wynagrodzenia otrzymywanego od operatora.
    W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, w ramach TOP Wnioskodawca świadczy
    na rzecz kontrahenta odpłatną usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.
    Takie samo stanowisko wskazał również DKIS w interpretacji z dnia 27 lutego 2025 r., nr:
    0113#KDIPT1-3.4012.1027.2024.1.AG: „Wykonanie przez Państwa w ramach umowy
    zawartej z Kontrahentem obowiązku mocowego w zakresie TOP dla jednostki rynku mocy
    redukcji zapotrzebowania, w związku z którym otrzymują Państwo wynagrodzenie od
    kontrahenta w związku z pozytywnym wynikiem TOP, podlega opodatkowaniu podatkiem
    VAT. Podsumowując, świadczenie TOP w związku, z którym otrzymują Państwo
    wynagrodzenie od kontrahenta stanowi odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8
    ust. 1 ustawy o VAT i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT”.
    Stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie znajduje również potwierdzenie w interpretacji
    indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 29 listopada 2023 r., nr: 0111-KDIB3-1.4012.654.2023.1.
    IK, w której tut. Organ wskazał, że „testowy okres przywoływania „TOP” jest narzędziem
    sprawdzającym czy jego kontrahent (w przedmiotowej sprawie Państwo) jest zdolny do
    należytego wykonania umowy czyli wykonania obowiązku mocowego polegającego na
    pozostawaniu w gotowości do dostarczania przez jednostkę rynku mocy określonej w
    umowie mocowej mocy elektrycznej do systemu oraz dostarczeniu określonej mocy
    elektrycznej do systemu w okresach przywołania na rynku mocy. W przypadku
    pozytywnego wyniku otrzymują Państwo wynagrodzenie. Zatem otrzymują Państwo
    wynagrodzenie w związku ze świadczeniem wykonanym przez Spółkę na rzecz Operatora.
    W konsekwencji wykonanie obowiązku mocowego w zakresie wykonania TOP dla

    jednostki rynku mocy redukcji zapotrzebowania, w związku, z którym Operator wypłaca na
    rzecz Państwa Środki w związku z pozytywnym wynikiem TOP należy uznać za odpłatne
    świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu VAT”.
    Interpretacja ta dotyczyła co prawda relacji operator - dostawca mocy, nie zaś dostawca
    mocy - jednostka fizyczna jak w niniejszym przypadku, niemniej jednak, zdaniem
    Wnioskodawcy, przesłanki wskazane przez Organ występują także w ramach relacji
    Wnioskodawcy i kontrahenta.
    Zatem, zdaniem Wnioskodawcy – świadczenie polegające na pozostawaniu w gotowości
    do wykonania redukcji zapotrzebowania oraz dokonywanie redukcji zapotrzebowania w
    ramach TOP, w związku, z którym kontrahent wypłaca Wnioskodawcy Wynagrodzenie
    stanowi odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT.
    Ad 2
    Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą
    dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11,
    art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f.
    Zdaniem Wnioskodawcy, w niniejszym przypadku, w zakresie momentu powstania
    obowiązku podatkowego po stronie Wnioskodawcy nie będzie miał zastosowania żaden
    przepis szczególny, w szczególności art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a (dostawa energii elektrycznej,
    cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego) jak również art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. b
    tiret 6 ustawy o VAT (dystrybucja energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu
    przewodowego), gdyż świadczenia wynikające z umowy nie obejmują żadnej z ww.
    czynności.
    Wnioskodawca wskazuje więc, że zastosowanie będzie miała ogólna reguła wskazana w
    art. 19a ust. 1 ustawy o VAT, a tym samym obowiązek podatkowy po stronie
    Wnioskodawcy powstanie w dacie wykonania usługi testowego okresu przywołania.
    Podkreślić należy jednak, że regulacje wynikające z przepisów ustawy o VAT, jak również z
    przepisów ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o rynku mocy nie wskazują na moment, który
    określałby faktyczne wykonanie usługi TOP świadczonej przez Spółkę w ramach relacji
    pomiędzy dostawcą mocy (kontrahent) a jednostką fizyczną (Wnioskodawca).
    Zdaniem Wnioskodawcy – co wynika również pośrednio z odpowiedzi na pytanie nr 1 – o
    wykonaniu przez niego usługi w ramach umowy można mówić wyłącznie w sytuacji, w
    której spełnione zostaną przesłanki uprawniające go do otrzymania Wynagrodzenia z tego
    tytułu.
    Samo wystąpienie Testowego Okresu Przywołania, udział Wnioskodawcy w tym procesie
    oraz pozostawanie w gotowości do redukcji mocy – bez zaistnienia warunków
    skutkujących nabyciem prawa do wynagrodzenia – nie są wystarczające do uznania, że
    doszło do odpłatnego świadczenia usług.
    W takiej sytuacji po stronie kontrahenta nie powstaje żadna wymierna korzyść
    ekonomiczna, co oznacza, że nie jest spełniona jedna z podstawowych cech
    konstytutywnych usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Tym samym, sam fakt pozostawania przez Wnioskodawcę w gotowości do redukcji mocy i
    /lub wystąpienia TOP i udziału w nim nie stanowi jeszcze wykonania usługi w rozumieniu
    ustawy o podatku od towarów i usług, a tym samym – nie skutkuje powstaniem
    obowiązku podatkowego po stronie Wnioskodawcy.
    Zasada ta znajduje zastosowanie również w przypadku, gdy TOP zakończył się wynikiem
    pozytywnym, a Wnioskodawcy przysługuje z tego tytułu wynagrodzenie od kontrahenta.
    Zgodnie z postanowieniami umowy, dopiero pozytywny wynik weryfikacji TOP albo
    potwierdzenie, że TOP w danym okresie nie został przeprowadzony, umożliwia uznanie, iż
    usługa została wykonana w sposób zgodny z umową zawartą między stronami.

    Wnioskodawca ponownie podkreśla, że nie posiada informacji niezbędnych do
    samodzielnego określenia wysokości należnego mu wynagrodzenia. Dane te
    przekazywane są wyłącznie przez kontrahenta, który udostępnia je Wnioskodawcy z
    pewnym opóźnieniem.
    Fakt ten ma istotne znaczenie, gdyż zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą
    opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120
    ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub
    usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub
    osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o
    podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub
    usług świadczonych przez podatnika.
    Wynagrodzenie należne podatnikowi stanowi zatem podstawę opodatkowania, która ma
    kluczowe znaczenie z punktu widzenia realizacji obowiązków wynikających z ustawy o VAT.
    W szczególności, wartość ta stanowi:
        podstawę do obliczenia kwoty podatku od towarów i usług,
        element konieczny do prawidłowego określenia całkowitej kwoty należności z tytułu
        danej transakcji,
        oraz obligatoryjny składnik faktury VAT, którą podatnik jest zobowiązany wystawić
        w związku ze świadczeniem usług.
    W związku z powyższym, obiektywny brak informacji o wysokości należnego
    wynagrodzenia po stronie Wnioskodawcy czyni w praktyce niemożliwym wystawienie
    faktury, który to obowiązek ciąży na Wnioskodawcy w myśl art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o
    VAT.
    Tym samym, samo zrealizowanie się warunków umowy, w tym pozytywny wynik TOP po
    stronie Wnioskodawcy oraz gotowość do redukcji, które to umożliwiają mu uzyskanie
    Wynagrodzenia nie świadczy w niniejszym przypadku o tym, że usługa została wykonana,
    a tym samym, że powstał po stronie Wnioskodawcy obowiązek podatkowy zgodnie z art.
    19a ust. 1 ustawy o VAT.
    Zdaniem Wnioskodawcy, dopiero w momencie, w którym uzyska on informację od
    kontrahenta o wysokości należnego wynagrodzenia można stwierdzić, że po stronie
    Wnioskodawcy zmaterializuje się obowiązek podatkowy. Dopiero bowiem ten moment
    powoduje obiektywną możliwość określenia podstawy opodatkowania, kwoty podatku od
    towarów i usług należnego oraz kwoty łącznej należności, będących elementami
    konstytutywnymi faktury VAT w myśl art. 106e ust. 1 ustawy o VAT.
    Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy, za moment wykonania usługi – a więc również za
    datę sprzedaży, która powinna zostać wskazana na fakturze – należy uznać dzień, w
    którym Wnioskodawca otrzymuje od kontrahenta informację o wysokości należnego mu
    wynagrodzenia.
    W przedstawionym stanie faktycznym sam fakt gotowości do redukcji zapotrzebowania i
    /lub odbycia się Testowego Okresu Przywołania (TOP) nie może przesądzać o wykonaniu
    usługi przez Wnioskodawcę, gdyż Spółka nie posiada w tym momencie informacji ani o
    pozytywnym wyniku TOP, ani o należnej jej kwocie wynagrodzenia. Dopiero otrzymanie
    drogą mailową potwierdzenia od kontrahenta co do wysokości należności stanowi dla
    Wnioskodawcy podstawę do uznania, że usługa została wykonana, a tym samym – do
    rozpoznania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo, jak wskazano w opisie stanu faktycznego, w analizowanym przypadku (tj. w I
    kwartale danego roku) TOP nie został przeprowadzony. Niemniej jednak, zgodnie z
    postanowieniami umowy, Wnioskodawcy przysługuje w takim przypadku wynagrodzenie z

    tytułu gotowości do redukcji mocy. Także i w tej sytuacji, Wnioskodawca nie jest w stanie
    samodzielnie ustalić wysokości należnego mu wynagrodzenia – informację tę przekazuje
    kontrahent. W konsekwencji, faktura dokumentująca usługę może zostać wystawiona
    dopiero po otrzymaniu tej informacji, a moment jej uzyskania powinien zostać uznany za
    datę wykonania usługi w rozumieniu ustawy o VAT.
    Powyższe stanowisko Wnioskodawcy zbieżne jest z poglądem tut. Organu
    przedstawionym w interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 14 grudnia 2022 r., nr:
    0111#KDIB3#1.4012.404.2022.3.IK, w której przedmiotem rozstrzygnięcia była kwestia
    momentu rozpoznania obowiązku podatkowego w związku z uczestnictwem w rynku
    mocy w przypadku, w którym podatnik, analogicznie jak Wnioskodawca, nie posiadał
    informacji o należnym mu wynagrodzeniu przed otrzymaniem stosownej informacji od
    kontrahenta. Stan faktyczny opisany we wniosku dotyczy więc sytuacji podobnej do
    przedmiotu niniejszego wniosku, stąd zasadne jest, w ocenie Wnioskodawcy, odwołanie
    się do stanowiska przyjętego przez Organ.
    W uzasadnieniu tut. Organ wskazał, że „Biorąc pod uwagę opis sprawy, nie jesteście
    Państwo w stanie wystawić faktury, dopóki P. nie wskaże kwoty wynagrodzenia za
    obowiązek mocowy. Jak wynika wprost z przepisów prawa sposób wynagradzania na
    rynku mocy następuje po wystawieniu faktury, która może być wystawiona dopiero po
    otrzymaniu od P. informacji zawierającej wartość należnego wynagrodzenia. Momentem
    powstania obowiązku podatkowego, jest dzień, w którym P. poinformuje Państwa o
    przysługującym wynagrodzeniu. W tym bowiem momencie - na gruncie VAT - można
    mówić o wykonaniu tejże usługi. Równocześnie datą sprzedaży (datą wykonania usługi) w
    treści faktury wystawianej tytułem wykonania obowiązku mocowego przejętego na rynku
    wtórnym jest data, w której jesteście Państwo poinformowani przez Operatora o
    wysokości przysługującego wynagrodzenia z tego tytułu. Podsumowując, analiza
    wskazanych okoliczności oraz regulacji prawnych pozwala w tym konkretnym przypadku
    uznać za prawidłowe Państwa stanowisko zgodnie, z którym w przypadku opisanego przez
    Państwa świadczenia obowiązek podatkowy powstaje w momencie (dacie), w którym
    Operator poinformuje Państwa o wysokości przysługującego im wynagrodzenia z ww.
    tytułu”.
    Podobne rozstrzygnięcie tut. Organu było przedmiotem interpretacji indywidualnej
    Dyrektora KIS z dnia 29 listopada 2023 r., nr: 0111-KDIB3-1.4012.654.2023.1.IK dotyczącej
    TOP, przy czym w ramach relacji operator - dostawca mocy, nie zaś tak jak w niniejszym
    przypadku dostawca mocy - jednostka fizyczna. We wniosku o wydanie interpretacji
    podatnik wskazał, że dopiero złożenie przez niego wniosku i rozpoznanie go przez
    operatora w systemie prowadzonym przez niego powoduje, że podatnik posiada
    informację o wysokości należnego mu wynagrodzenia. Wcześniej, to jest w momencie
    faktycznego wystąpienia TOP, podatnik nie posiada informacji pozwalających na
    określenie podstawy opodatkowania i kwoty podatku należnego.
    Również w interpretacji Dyrektora KIS z dnia 15 października 2024 r., nr: 0111-KDIB3-
    1.4012.414.2024.1.IK tut, Organ uznał, że w przypadku, w którym w sposób obiektywny
    podatnik nie jest w stanie samodzielnie określić, czy wynagrodzenie będzie mu należne i w
    jakiej wysokości, obowiązek podatkowy powstaje w dacie otrzymania stosownej informacji
    od kontrahenta.
    W stanie faktycznym podatnik wskazał, że spółka w momencie ograniczenia produkcji
    energii oraz w momencie składania wniosku o Rekompensatę nie zna wysokości
    ewentualnej Rekompensaty. Ponadto, Spółka wskazuje, że w niektórych sytuacjach nie ma
    pewności czy wniosek zostanie rozpatrzony pozytywnie (np. powyżej opisana sytuacja, w
    której najpierw Y. odmówiło Spółce wypłaty Rekompensaty i dopiero po złożeniu
    reklamacji uznano prawo Spółki do Rekompensaty za zasadne). Spółka nie oblicza kwot
    Rekompensaty i nie może tych kwot z dokładnością obliczyć z uwagi na fakt, że nie
    posiada wszystkich niezbędnych danych.

    Dyrektor KIS uzasadniając swoje stanowisko w zakresie powstania obowiązku
    podatkowego w momencie otrzymania od kontrahenta informacji rozliczeniowej przez
    podatnika przyjął, że „w momencie ograniczenia produkcji energii nie znają Państwo
    wysokości przyznanej Rekompensaty i nie są Państwo w stanie tych kwot dokładnie
    obliczyć. Ponadto, w niektórych sytuacjach nie mają Państwo pewności czy Rekompensata
    w ogóle zostanie przyznana. Mając powyższe na uwadze, momentem faktycznego
    wykonania, a więc i momentem powstania obowiązku podatkowego, jest dzień, w którym
    Y. poinformuje Państwa o przysługującej Państwu Rekompensacie, a więc dzień
    otrzymania Informacji Rozliczeniowej. Wskazać również należy, że taki jak wynika z opisu
    sprawy, sposób świadczenia usługi i mechanizmy wynagradzania za nią wynikają z umów
    cywilnoprawnych. Sposób postępowania w przypadku ograniczenia produkcji energii jest
    sprecyzowany przez przepisy prawa. Skoro dopiero w momencie pozyskania informacji od
    Y. o wysokości Rekompensaty mogą Państwo ustalić podstawę opodatkowania, to
    momentem powstania obowiązku podatkowego będzie ta data”.
    Dodatkowo, w najnowszej interpretacji z dnia 27 lutego 2025 r., nr: 0113-KDIPT1-
    3.4012.1027.2024.1.AG dotyczącej analogicznego stanu faktycznego, DKIS wskazał: „Biorąc
    pod uwagę opis sprawy, nie jesteście Państwo w stanie wystawić faktury, dopóki nie
    otrzymają Państwo informacji od kontrahenta o wynikach TOP oraz o wysokości
    należnego wynagrodzenia. Skoro dopiero w momencie pozyskania informacji od
    Kontrahenta o wysokości wynagrodzenia mogą Państwo ustalić podstawę opodatkowania,
    to momentem powstania obowiązku podatkowego będzie ta data, tj. jest dzień, w którym
    kontrahent poinformuje Państwa o wynikach TOP i wysokości należnego wynagrodzenia”.
    Wnioskodawca podkreśla również, że obiektywny brak możliwości określenia wysokości
    wynagrodzenia stanowiącego podstawę opodatkowania także przez orzecznictwo sądów
    administracyjnych wskazywany jest jako okoliczność uniemożliwiająca powstanie
    obowiązku podatkowego.
    W wyroku NSA z dnia 11 maja 2017 r., sygn. akt: I FSK 1386/15 przyjęte zostało przez ten
    sąd, że w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie może być zaakceptowana
    wykładnia przepisów prawa podatkowego, której rezultatem jest uznanie, że obowiązki
    podatnika w omawianym zakresie mogą powstać w sytuacji, gdy ze względu na
    okoliczności od siebie niezależne nie może on tym obowiązkom sprostać. Tymczasem z
    takim właśnie przypadkiem będziemy mieli do czynienia w sytuacji, gdy podatnik, z uwagi
    na niemożność obliczenia podstawy opodatkowania (zależnej od wysokości należnej
    zapłaty - por. art. 29a u.p.t.u.), nie będzie mógł stwierdzić, w jakiej wysokości zobowiązanie
    podatkowe go obciąża, a tym samym jaki podatek należny powinien uwzględnić w
    składanej przez siebie deklaracji i jakiej wpłaty na rzecz organu podatkowego powinien
    dokonać.
    Uzasadniając swoje stanowisko NSA przyjął, że w przypadku podatku od towarów i usług
    obowiązek i zobowiązanie podatkowe powstają, co do zasady, w tym samym momencie.
    Wobec tego, gdy podatnik nie posiada informacji o wysokości wynagrodzenia
    stanowiącego po jego stronie podstawę opodatkowania, co następuje z obiektywnych
    przyczyn nie zaś z uwagi na działanie podatnika, nie może powstać zobowiązanie
    podatkowe, którym zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm. - dalej: „OP”) jest wynikające z obowiązku
    podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa,
    województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu
    określonych w przepisach prawa podatkowego.
    Przyjmując zaś wykładnię NSA w ww. orzeczeniu, zgodnie z którą obowiązek i
    zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług powstaje w tym samym
    momencie, w związku z brakiem możliwości powstania zobowiązania podatkowego, nie
    może również wystąpić obowiązek podatkowy po stronie podatnika.

    Wnioskodawca również podkreśla, że w dacie realizacji TOP i/lub jego braku również
    organy podatkowe nie byłyby w stanie określić wysokości należnego Wnioskodawcy
    wynagrodzenia, a tym samym – kwoty należnego podatku od towarów i usług.
    W związku z tym, po stronie organów podatkowych również występowałaby obiektywna
    niemożność wydania decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego
    Wnioskodawcy, z uwagi na brak dostępu do informacji niezbędnych do jego ustalenia.
    W związku z powyższym, uznanie, że na podatniku ciążyłby obowiązek wystawienia faktury
    i wykazania w niej podstawy opodatkowania, kwoty podatku należnego oraz łącznej
    należności w przypadku, gdy należne podatnikowi wynagrodzenie nie zostało jeszcze
    skonkretyzowane stanowiłoby niemożliwy do spełnienia przez podatnika obowiązek.
    Nałożenie zaś takiego obowiązku na podatnika, wbrew przyjęciu, że nikt nie może być
    zobowiązany do rzeczy niemożliwych (impossibilium nulla obligatio est) stałoby w
    oczywistej sprzeczności z podstawowymi zasadami i regułami demokratycznego państwa
    prawnego.
    Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy, w przypadku, gdy z obiektywnych i niezależnych od
    Wnioskodawcy okoliczności nie jest on w stanie samodzielnie określić wysokości
    należnego mu wynagrodzenia, obowiązek podatkowy w związku ze świadczeniem
    wynikającym z zawartej umowy powstaje dopiero w momencie, w którym Spółka uzyska
    od kontrahenta informację o wysokości należnego mu Wynagrodzenia. W tym bowiem
    momencie - na gruncie VAT - można mówić o wykonaniu tejże usługi.
    Zatem, w ocenie Wnioskodawcy, obowiązek podatkowy w związku z wynagrodzeniem za
    usługi wynikające z zawartej umowy, powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT czyli
    w momencie wykonania usługi, którym – w przedstawionym stanie faktycznym, zdaniem
    Wnioskodawcy – jest moment otrzymania informacji od kontrahenta o wysokości
    należnego wynagrodzenia. W konsekwencji, data ta stanowi datę wykonania usługi
    wskazywaną na wystawionej fakturze.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Art. 2 pkt 6 i pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
      6) towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
      energii;
      22) sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne
      świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową
      dostawę towarów.
    Art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej

      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą
    towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie
    świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań
    podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności
    lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy
    rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie,
    wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też
    tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Przy ocenie charakteru świadczenia
    jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do „grona” usług każde
    świadczenie, które nie jest dostawą w rozumieniu art. 7 ustawy.
    Zatem każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu,
    zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w
    rozumieniu ustawy. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
        w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
        strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
        świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
        (wynagrodzenie).
    Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni
    związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy jej wykonaniem a otrzymanym
    świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste
    wynagrodzenie za wyodrębnioną czynność w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do
    wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją
    wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.
    W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przyjmuje się, że
    odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą
    towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym
    wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej
    formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i
    usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została
    skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy
    została powiększona także o zysk sprzedającego. Skoro przepisy nie określają formy
    zapłaty za świadczoną usługę należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć
    postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi
    (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego
    wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz
    świadczącego usługę. Ponadto, aby dana czynność (świadczenie) podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze
    przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana
    zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego

    otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach
    zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy
    podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie
    (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia
    odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który
    odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym
    z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Taka konstrukcja definicji świadczenia usług jest wyrazem zasady powszechności
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji dokonywanych w ramach
    profesjonalnego obrotu gospodarczego.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie
    dwóch przesłanek łącznie:
        po pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających
        opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
        po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej
        wykonaniem działa jako podatnik VAT.
    Art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Ponadto należy zwrócić uwagę, że przepisy art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od
    towarów i usług stanowią implementację art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE
    L Nr 347 str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady. Zgodnie z ww.
    regulacją Dyrektywy 2006/112/WE Rady, podatnikiem jest każda osoba wykonująca
    samodzielnie i niezależnie od miejsca zamieszkania działalność gospodarczą bez względu
    na cel czy też rezultaty takiej działalności. Za działalność gospodarczą uznaje się w
    szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
    niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Powyższe przepisy wskazują, że czynność podlega opodatkowaniu, jeśli podmiot
    wykorzystuje w sposób ciągły w celach zarobkowych swój majątek.
    Wskazali Państwo, że są czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Głównym
    przedmiotem działalności gospodarczej prowadzonej przez Państwa jest produkcja (...).
    Są Państwo uczestnikiem rynku mocy, o którym mowa w przepisach ustawy z dnia 8
    grudnia 2017 r. o rynku mocy (u.r.m.), w ramach którego pełnią Państwo funkcję jednostki
    fizycznej, tj. wyodrębnionego zespołu urządzeń technicznych wraz z przyporządkowanymi
    im punktami pomiarowymi w systemie.

    W związku z uczestnictwem w rynku mocy zawarli Państwo umowę z kontrahentem, który
    w ramach rynku mocy pełni funkcję dostawcy mocy, o którym mowa w art. 2 pkt 4 u.r.m.
    Nie mają Państwo zawartej umowy bezpośrednio z operatorem rynku mocy (w
    rozumieniu art. 2 pkt 27 u.r.m.), to jest operatorem systemu przesyłowego
    elektroenergetycznego lub systemu połączonego elektroenergetycznego. Umowę z
    operatorem zawarł natomiast Państwa kontrahent będący dostawcą mocy.
    W ramach umowy zawartej z kontrahentem są Państwo zobowiązani do pozostawania w
    okresie obowiązywania umowy w gotowości do dostarczania mocy elektrycznej, nie
    mniejszej niż Moc Akceptowana, poprzez czasowe ograniczenie poboru energii
    elektrycznej z sieci elektroenergetycznej (redukcja zapotrzebowania). W związku z tym
    obowiązkiem przysługuje Państwu wynagrodzenie rozliczane w okresach kwartalnych.
    Odrębnym zobowiązaniem oraz odrębną instytucją rynku mocy, w której biorą Państwo
    udział jest testowy okres przywołania (TOP), o którym mowa w art. 67 u.r.m. TOP odbywa
    się nie częściej niż raz na kwartał i zgodnie z art. 67 ust. 5 u.r.m., ogłaszany jest przez
    operatora w stosunku do podległych mu jednostek rynku mocy, w tym w stosunku do
    Państwa kontrahenta.
    Celem TOP jest weryfikacja możliwości zapewnienia przez jednostki rynku mocy
    określonego poziomu redukcji mocy. Faktycznie redukcja poziomu mocy spoczywa na
    poszczególnych jednostkach fizycznych (m.in. na Państwu), z którym jednostki rynku mocy
    mają zawarte umowy (m.in. Państwa kontrahent).
    Zgodnie z umową przysługuje Państwu wynagrodzenie z tytułu uczestnictwa w TOP.
    Zgodnie z postanowieniami umowy, faktury wystawiane przez Państwa będą obejmowały
    kwoty należne z tytułu Usług nabywanych przez Usługodawcę, w tym Opłatę za Gotowość
    oraz Opłaty za Redukcję Zapotrzebowania, które stanowią element świadczonej usługi.
    Państwu (Klientowi) przysługuje prawo do otrzymania zwrotu uzasadnionych kosztów
    związanych z przeprowadzonym Testowym Okresem Przywołania tylko w przypadku, w
    którym wykonają Państwo redukcję w trakcie Testowego Okresu Przywołania w wielkości
    co najmniej równej Mocy Akceptowanej pomniejszonej o zgłoszone Niedyspozycyjności.
    Wysokość kwoty zwróconej Usługodawcy jest zależna od sumarycznej wartości Obowiązku
    Mocowego Jednostki Rynku Mocy Usługodawcy, w której skład wchodzi Jednostka Fizyczna
    Klienta, dla tygodnia w którym miał miejsce Testowy Okres Przywołania, a jej wysokość
    stanowi iloczyn:
    1) ilorazu Mocy Akceptowanej Klienta pomniejszonej o Niedyspozycyjności odniesionej
      do sumy Mocy Akceptowalnych pomniejszonych o Niedyspozycyjności wszystkich
      Jednostek Fizycznych wchodzących w skład Jednostki Rynku Mocy, do której należy
      Jednostka Fizyczna Klienta w godzinie Testowego Okresu Przywołania oraz
    2) wielkości 95% kwoty zwrotu otrzymanej od B. opisanej powyżej.
    Za wykonywanie obowiązku mocowego otrzymują Państwo od kontrahenta
    wynagrodzenie należne za dany miesiąc, na podstawie wystawionej na jego rzecz faktury.
    Wynagrodzenie za wykonywanie obowiązku mocowego jest powiększane o należny
    podatek od towarów i usług (VAT).
    Informacja o wysokości wynagrodzenia otrzymana od kontrahenta stanowi podstawę do
    wystawienia przez Państwa faktury.
    Jeżeli wynik Testowego Okresu Przywołania Jednostki Rynku Mocy, do której należą
    Państwo jest negatywny, nie przysługuje Państwu wynagrodzenie za okres od Testowego
    Okresu Przywołania zakończonego wynikiem negatywnym do dnia zgłoszenia przez
    Usługodawcę gotowości do wykonania kolejnego Testowego Okresu Przywołania. Brak
    wynagrodzenia za dany okres nie zwalnia Klienta z wywiązania się z Obowiązku Mocowego
    w Okresie Przywołania.

    Zgodnie z zapisami umowy, jeżeli w pierwszych dwóch miesiącach danego kwartału w
    odniesieniu do Jednostki Rynku Mocy Redukcji Zapotrzebowania Usługodawcy, w której
    znajdują się Państwo, nie został ogłoszony Testowy Okres Przywołania lub Okres
    Przywołania, Usługodawca może zwrócić się do B., nie później niż 7 dni przed
    zakończeniem danego kwartału z wnioskiem o ogłoszenie Testowego Okresu Przywołania.
    Jeżeli B. nie ogłosił dla Jednostki Rynku Mocy, w której znajduje się Klient, Testowego
    Okresu Przywołania zgodnie z wnioskiem, o którym mowa w zdaniu poprzednim, uznaje
    się, że zdolność do wykonania Obowiązku Mocowego została wykazana. Zatem,
    Wnioskodawcy przysługuje wynagrodzenie na takich samych zasadach, jak wtedy, gdy
    doszłoby do TOP.
    Nie posiadają Państwo danych ani informacji, które pozwoliłyby na samodzielne obliczenie
    wynagrodzenia z tytułu gotowości do redukcji lub TOP w terminie faktycznego wystąpienia
    TOP, w szczególności nie dysponują Państwo dostępem do portalu internetowego
    operatora, a portal prowadzony przez kontrahenta nie udostępnia takowych informacji
    poszczególnym jednostkom fizycznym, w tym Państwu.
    Rynek mocy to szczególne rozwiązanie regulacyjne, wprowadzone przepisami ustawy z 8
    grudnia 2017 r. o rynku mocy (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 610).
    Art. 2 pkt 23 ustawy o rynku mocy:
      Obowiązek mocowy to zobowiązanie dostawcy mocy do pozostawania w okresie
      dostaw w gotowości do dostarczania określonej mocy elektrycznej do systemu przez
      jednostkę rynku mocy oraz do dostawy określonej mocy elektrycznej w okresach
      przywołania na rynku mocy.
    Art. 57 ust. 1 ustawy o rynku mocy:
      Wykonywanie obowiązku mocowego polega na:
      1) pozostawaniu w gotowości do dostarczania przez jednostkę rynku mocy
        określonej w umowie mocowej mocy elektrycznej do systemu oraz
      2) dostarczeniu mocy elektrycznej do systemu w okresach przywołania na rynku
        mocy w wielkości równej skorygowanemu obowiązkowi mocowemu, o którym
        mowa w art. 58 ust. 1 - w przypadku jednostki rynku mocy składającej się z
        jednostek fizycznych zlokalizowanych w systemie oraz jednostki rynku mocy
        składającej się z jednostek fizycznych połączenia międzysystemowego, lub
      3) dostarczeniu mocy elektrycznej do systemu przesyłowego państwa
        członkowskiego Unii Europejskiej, bezpośrednio połączonego z systemem, lub
        pozostawanie w gotowości do dostarczenia mocy, w okresach przywołania na
        rynku mocy w wielkości równej skorygowanemu obowiązkowi mocowemu, o
        którym mowa w art. 58 ust. 1 - w przypadku jednostki rynku mocy składającej się z
        jednostek fizycznych zagranicznych zlokalizowanych w tym systemie.
    Art. 58 ust. 6 ustawy o rynku mocy:
      Operator informuje dostawcę mocy oraz zarządcę rozliczeń o należnym za dany
      miesiąc wynagrodzeniu za wykonywanie obowiązku mocowego, w terminie 7 dni po
      zakończeniu każdego miesiąca.
    Art. 67 ust. 5 ustawy o rynku mocy:
      Niezależnie od obowiązków określonych w ust. 1-3, operator może ogłosić testowy
      okres przywołania na rynku mocy dla wybranych jednostek rynku mocy objętych
      obowiązkiem mocowym. W przypadku pozytywnego wyniku testowego okresu
      przywołania na rynku mocy operator pokrywa na wniosek dostawcy mocy
      uzasadnione koszty związane z jego wykonaniem dla jednostki rynku mocy, przy
      czym wysokość rekompensaty:

      1) wynosi równowartość wynagrodzenia dostawcy mocy należnego w odniesieniu do
        tej jednostki rynku mocy za dzień, w którym odbył się testowy okres przywołania,
        albo, w przypadku wykazania poniesienia uzasadnionych kosztów w wyższej
        wysokości, nie może być wyższa niż równowartość tygodniowego wynagrodzenia
        dostawcy mocy w odniesieniu do tej jednostki rynku mocy – w przypadku
        jednostki rynku mocy wytwórczej albo
      2) jest równa wartości tygodniowego wynagrodzenia dostawcy mocy w odniesieniu
        do tej jednostki rynku mocy - w przypadku jednostki rynku mocy redukcji
        zapotrzebowania.
    Art. 67 ust. 6 ustawy o rynku mocy:
      Wynik testowego okresu przywołania na rynku mocy dla dostawcy mocy, wobec
      którego operator ogłosił testowy okres przywołania na rynku mocy, jest:
      1) pozytywny, jeżeli dostarczona moc przez jednostkę rynku mocy jest nie mniejsza
        od pełnej wielkości obowiązku mocowego tej jednostki w testowym okresie
        przywołania na rynku mocy, z uwzględnieniem art. 58 ust. 4a, albo
      2) negatywny, w przypadku innym niż określony w pkt 1.
    Art. 67 ust. 7 ustawy o rynku mocy:
      Operator może ogłosić testowy okres przywołania na rynku mocy w odniesieniu do
      jednej jednostki rynku mocy nie częściej niż raz na kwartał. Jeżeli wynik testowego
      okresu przywołania na rynku mocy jest negatywny, operator może ogłaszać kolejne
      testowe okresy przywołania na rynku mocy w tym samym kwartale, po zgłoszeniu
      gotowości przez dostawcę mocy, aż do uzyskania jego pozytywnego wyniku.
    Art. 67 ust. 8 ustawy o rynku mocy:
      W przypadku negatywnego wyniku testowego okresu przywołania na rynku mocy,
      dostawca mocy każdorazowo uiszcza karę za niewykonanie obowiązku mocowego.
      Przepisy art. 59 ust. 2 i 4–7 stosuje się odpowiednio.
    Z powyższych przepisów wynika, że operator ma prawo do wyrywkowego sprawdzania,
    czy jego kontrahenci są zdolni do wykonania świadczeń z zawartych umów – może ogłosić
    testowy okres przywołania (zagrożenia), czyli nakazać dostawcy mocy wykonanie
    obowiązku mocowego poprzez wskazaną jednostkę, za pokryciem uzasadnionych kosztów.
    Obowiązek mocowy jest specyficznym świadczeniem – jego komponent polegający na
    dostarczeniu mocy do systemu może teoretycznie nigdy nie podlegać wykonaniu w trakcie
    obowiązywania umowy, jeśli nie wystąpi w tym czasie okres zagrożenia. Gdyby nie
    instytucje demonstracji oraz testowego okresu zagrożenia, operator nie miałby w istocie
    narzędzi do sprawdzenia, czy jego kontrahent jest zdolny do należytego wykonania
    umowy.
    W pkt 40 wyroku Kennemer Golf z dnia 21 marca 2002 r. sygn. akt C#174/00 (EU:C:2002:
    200) i w pkt 36 wyroku Le Rayon d’Or z dnia 27 C#151/13 (EU:C:2014:185) Trybunał orzekł
    zasadniczo, że w przypadku gdy rozpatrywane świadczenie usług charakteryzuje się w
    szczególności ciągłą gotowością usługodawcy do udzielenia w odpowiednim momencie
    świadczeń wymaganych przez usługobiorcę, to aby uznać, że istnieje bezpośredni związek
    pomiędzy wspomnianym świadczeniem oraz otrzymywanym w zamian świadczeniem
    wzajemnym, nie jest konieczne ustalenie, że zapłata odnosi się do zindywidualizowanego i
    ściśle określonego świadczenia udzielonego na żądanie usługobiorcy. W obydwu
    sprawach zakończonych tymi wyrokami występowało świadczenie usług podlegających
    opodatkowaniu, z którym to świadczeniem wiązała się zryczałtowana kwota, niezależnie
    od liczby wykonanych i uzyskanych świadczeń, a konkretnie, odpowiednio, przypadków
    korzystania z pola golfowego lub liczby świadczeń zdrowotnych.

    Analizując przedstawiony opis sprawy w kontekście obowiązujących przepisów prawa
    stwierdzić należy, że są spełnione warunki niezbędne do uznania świadczenia
    polegającego na pozostawaniu w gotowości do wykonania redukcji zapotrzebowania za
    usługę w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Istnieje beneficjent
    (konsument) świadczenia (Kontrahent), istnieje stosunek prawny między świadczącym
    usługę, a usługobiorcą (umowa między Państwem – a Kontrahentem), w ramach którego
    świadczenia stron uznawane są za ekwiwalentne oraz między świadczeniem usługodawcy,
    a wzajemnym świadczeniem usługobiorcy (wynagrodzeniem) istnieje bezpośredni związek
    o charakterze przyczynowym. Tym samym pozostawanie w gotowości do świadczenia
    usług obowiązku pozostawania w gotowości do wykonania redukcji zapotrzebowania
    mocowego stanowi usługę podlegającą opodatkowaniu VAT.
    Natomiast testowy okres przywoływania „TOP” jest narzędziem sprawdzającym, czy
    kontrahent jest zdolny do należytego wykonania umowy czyli wykonania obowiązku
    mocowego polegającego na pozostawaniu w gotowości do dostarczania przez jednostkę
    rynku mocy określonej w umowie mocowej mocy elektrycznej do systemu oraz
    dostarczeniu określonej mocy elektrycznej do systemu w okresach przywołania na rynku
    mocy.
    Jak wskazano wyżej, zgodnie z umową zawartą z kontrahentem, przysługuje Państwu
    wynagrodzenie z tytułu uczestnictwa w TOP. Zgodnie z postanowieniami umowy
    przysługuje Państwu prawo do otrzymania zwrotu uzasadnionych kosztów związanych z
    przeprowadzonym Testowym Okresem Przywołania tylko w przypadku, w którym
    wykonają Państwo redukcję w trakcie Testowego Okresu Przywołania w wielkości co
    najmniej równej Mocy Akceptowanej pomniejszonej o zgłoszone Niedyspozycyjności.
    Informację o wysokości wynagrodzenia otrzymują Państwo od kontrahenta. Informacja o
    wysokości wynagrodzenia otrzymana od kontrahenta stanowi podstawę do wystawienia
    przez Państwa faktury.
    Zatem w związku ze świadczeniem wykonanym przez Państwa otrzymują Państwo
    wynagrodzenie.
    W konsekwencji wykonanie obowiązku mocowego w zakresie wykonania TOP dla
    jednostki rynku mocy redukcji zapotrzebowania, w związku z którym Kontrahent wypłaca
    na Państwa rzecz środki w związku z pozytywnym wynikiem TOP należy uznać za odpłatne
    świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu VAT.
    Podkreślić również należy, że testowy okres przywołania (TOP) jest narzędziem Operatora
    do sprawdzenia, czy jego kontrahent jest zdolny do należytego wykonania umowy czyli
    usługi polegającej na pozostawianiu w gotowości do dostarczenia przez jednostkę rynku
    mocy określonej w umowie mocowej mocy elektrycznej do systemu oraz dostarczeniu
    określonej mocy elektrycznej do systemu w okresach przywołania na rynku mocy.
    Z powyższego zatem wynika, że TOP jest niezbędny do świadczenia obowiązku
    mocowego. Wykonanie przez Państwa w ramach umowy zawartej z Kontrahentem
    obowiązku mocowego w zakresie pozostawania w gotowości do wykonania redukcji
    zapotrzebowania oraz TOP dla jednostki rynku mocy redukcji zapotrzebowania, w związku
    z którym otrzymują Państwo wynagrodzenie od kontrahenta w związku z pozytywnym
    wynikiem TOP, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zatem zarówno pozostawanie w gotowości do wykonania redukcji zapotrzebowania oraz
    dokonywanie redukcji zapotrzebowania w ramach TOP, w związku z którym otrzymują
    Państwo wynagrodzenie od kontrahenta stanowi odpłatne świadczenie usług w
    rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą obowiązku podatkowego za wykonanie świadczeń w
    zakresie TOP.
    Art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną
    czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego. Powyższy przepis art. 19a ust.
    1 ustawy formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z
    chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi co oznacza, że podatek staje się
    wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź
    świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres.
    Jak wynika z opisu sprawy, nie posiadają Państwo danych ani informacji, które pozwoliłyby
    Państwu na samodzielne obliczenie wynagrodzenia z tytułu TOP w terminie faktycznego
    wystąpienia TOP, w szczególności nie dysponują Państwo dostępem do portalu
    internetowego operatora, a portal prowadzony przez kontrahenta nie udostępnia
    takowych informacji poszczególnym jednostkom fizycznym, w tym Państwu. Do 5 dni
    roboczych po zakończeniu okresu rozliczeniowego otrzymują Państwo Wstępny Raport
    Handlowy określający ilość godzin dyspozycyjności i zredukowanej energii z tego okresu.
    Są Państwo zobowiązani do przedstawienia uwag na temat Wstępnego Raportu
    Handlowego w terminie 5 dni od jego otrzymania. Po akceptacji Raportu, otrzymują
    Państwo drogą mailową szczegółowe dane do wystawienia faktury po zakończeniu okresu
    rozliczeniowego najpóźniej do 14 (czternastego) dnia kolejnego miesiąca.
    W zakresie TOP otrzymują Państwo informację od kontrahenta o planowanym terminie
    TOP, wykonanie TOP przez Państwa oraz inne jednostki fizyczne oraz informację od
    kontrahenta o wynikach TOP oraz o wysokości należnego wynagrodzenia.
    Informacja o wysokości wynagrodzenia otrzymana od kontrahenta stanowi podstawę do
    wystawienia przez Państwa faktury.
    Wynagrodzenie z tytułu wykonania TOP jest uzależnione od pozytywnego wyniku TOP.
    Biorąc pod uwagę opis sprawy, nie są Państwo w stanie wystawić faktury, dopóki nie
    otrzymają Państwo informacji od kontrahenta o wynikach TOP oraz o wysokości
    należnego wynagrodzenia. Skoro dopiero w momencie pozyskania informacji od
    kontrahenta o wysokości wynagrodzenia mogą Państwo ustalić podstawę opodatkowania,
    to momentem powstania obowiązku podatkowego jest ta data, tj. dzień, w którym
    kontrahent informuje Państwa o wynikach TOP i wysokości należnego wynagrodzenia.
    Usługa wykonana w ramach TOP przez Państwa staje się odpłatnym świadczeniem usług
    podlegającym opodatkowaniu podatkiem VAT z chwilą uzyskania od kontrahenta
    informacji o wysokości wynagrodzenia w związku z pozytywnym wynikiem TOP – i to
    właśnie w tym momencie usługę tę należy uznać za wykonaną w rozumieniu przepisów
    VAT.
    W konsekwencji obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług z tytułu wykonania
    przez Państwa obowiązku mocowego w związku ze świadczeniem wynikającym z umowy,
    za które kontrahent wypłaca na Państwa rzecz wynagrodzenie, powstaje z chwilą
    wykonania tej usługi na rzecz kontrahenta, tj. z chwilą, w której uzyskają Państwo od
    kontrahenta informację o wysokości należnego Państwu wynagrodzenia.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wydana interpretacja dotyczy pytań nr 1 i 2 wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług, odnośnie pytań nr 3 i 4 w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych
    zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (pytań). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniami nie
    mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    W przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli
    celno#skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny od przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy interpretacja nie wywoła skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.