Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-2.4011.3.2025.2.MS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-18
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową
(opodatkowanie IP; BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
komputery-program komputerowy
oprogramowanie
prace-prace badawczo-rozwojowe
prawa-prawa autorskie
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe

    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego
    opodatkowania dochodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Uzupełnił go
    Pan pismem z 13 lutego 2025 r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na
    terytorium kraju oraz prowadzi działalność gospodarczą w oparciu o wpis do Centralnej
    Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Wnioskodawca posiada na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz
    ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej:
    ustawa o PIT).
    Wnioskodawca do celów podatkowych prowadzi podatkową księgę przychodów i
    rozchodów. Wnioskodawca wykonywał działalność opisaną we wniosku polegającą na
    pracach programistycznych, których dotyczy wniosek od 1 stycznia 2019 r. do 31 grudnia
    2021 r. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonuje w
    sposób systematyczny prace programistyczne zlecane przez Zleceniodawcę, prowadzące
    do powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane
    obszary działalności. Jest to oprogramowanie tworzone i rozwijane pod potrzeby
    indywidualne Zleceniodawcy (zwane dalej: „Oprogramowaniem”). Wnioskodawca ponosi
    ryzyko gospodarcze prowadzonej działalności gospodarczej. Wskazać należy, że ponosi on
    również normalną kodeksową odpowiedzialność kontraktową wynikającą z art. 471 i n. Kc.
    W szczególności umowa łącząca ze Zleceniodawcą nie nosi znamion umowy o pracę, w
    tym Wnioskodawca nie działa pod kierownictwem, w czasie i miejscu wskazanym przez
    Zleceniodawcę. Strony umówiły się zarówno co do czasu świadczenia, jak i miejsca
    świadczenia na zasadach swobody umów. W celu łatwiejszego przyjęcia wniosku wszystkie
    „oprogramowania”, „aplikacje”, „funkcjonalności”, „rozwiązania”, „efekty”, „utwory”,
    „moduły” to programy komputerowe, które były i są tworzone bezpośrednio przez
    Wnioskodawcę. Pojęcia te są używane zamiennie, żeby określić ten sam efekt prac
    rozwojowych Wnioskodawcy.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca zajmuje się tworzeniem
    aplikacji od podstaw oraz ich utrzymywaniem, w tym w szczególności tworzeniem nowych
    funkcjonalności, naprawą/modyfikacją już istniejących funkcjonalności oraz
    implementacją aplikacji. Tytułem opisu Oprogramowania rozwijanego przez
    Wnioskodawcę należy wskazać:
    1) Logikę, która pozwala cofać się po ekranach aplikacji w odwrotnej kolejności, (...).
    2) Funkcjonalność umożliwiająca przeglądanie zapisanej strony w aplikacji bez udziału
      połączenia internetowego.
    3) Aplikację dla szkoły językowej, która umożliwiała prowadzenie wideorozmowy
      nauczyciela z uczniem.
    4) Projekt, który wykorzystywał (...).
    Podkreślenia wymaga fakt, że utwory tworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę w
    każdym przypadku są chronione przez art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.).
    Wskazać także należy, że w zakresie rozwoju Oprogramowania Wnioskodawca dokonuje
    rozwoju Oprogramowania na mocy postanowień umowy o świadczenie usług podpisanej

    ze Zleceniodawcą. Zobowiązuje ona Wnioskodawcę do wytworzenia lub rozwoju
    Oprogramowania, które stanowi osobny program komputerowy chroniony powołanym
    wyżej art. 74 ust. 1 i 2 prawa autorskiego. Na potrzeby opisu stanu faktycznego
    Wnioskodawca podzielił swoją działalność na poszczególne etapy:
    1) faza koncepcyjna - zrozumienie zapotrzebowania rynkowego, np. poprzez rozmowę ze
      Zleceniodawcą, przedstawicielami, osobami odpowiedzialnymi za prowadzenie
      działalności, by zrozumieć jakie docelowe kryteria powinien spełniać dany program
      komputerowy, który będzie tworzył Wnioskodawca np. poprzez omówienie
      funkcjonalności;
    2) faza planowania - proces planowania prac, na który składa się, np.: wybór technologii,
      planowanie realizacji prac nad oprogramowaniem, ustalenia poszczególnych etapów
      prac;
    3) faza programowania - etap tworzenia oprogramowania, na który składa się, np.:
      pisanie kodu, testowanie tworzonego oprogramowania;
    4) faza weryfikacji - przedstawienie oprogramowania klientowi (Zleceniodawcy)
      docelowemu, wprowadzanie zmian zgodnie z życzeniem klienta (Zleceniodawcy).
    Działalność prowadzona jest przez Wnioskodawcę w sposób ciągły i systematyczny
    (metodyczny), tj. uporządkowany oraz według opracowanego przez siebie
    harmonogramu, a jej efektem jest tworzenie Oprogramowania dopasowanego do
    indywidualnych potrzeb klienta (Zleceniodawcy). Prowadzenie działalności w taki sposób
    wynika ze specyfiki tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on
    spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac,
    kolejności wykonywania poszczególnych czynności), weryfikacja (ustalenie czy zostały
    osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń
    prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac).
    Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny
    prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    Działania Wnioskodawcy zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań. Wskazane powyżej efekty prowadzonych prac twórczych
    kwalifikują się jako prace skutkujące powstaniem utworów w rozumieniu art. 1 ust. 1
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jedn.: Dz.
    U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.) bądź poprzez stworzenie nowego programu
    komputerowego, bądź poprzez twórczą zmianę (opracowanie) istniejącego programu
    komputerowego. Wnioskodawca wytwarza programy komputerowe - utwory w
    rozumieniu art. 1 ustawy o PAIPP, wobec czego cechują się one oryginalnością i
    indywidualnością, co stanowczo przeczy wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian
    do tworzonego oprogramowania.
    Wnioskodawca nie jest podmiotem, który pełni wyłączne proste funkcje produkcyjne,
    ponieważ ponosi ryzyko związane ze swoją działalnością wytwórczą, a w jej następstwie
    zdobywa prawa do stworzonego dzieła. Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie
    są projektami powtarzalnymi, ponieważ każdy nowy program komputerowy wymaga
    indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości
    technologii oraz ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub
    biznesowego. Spełnienie powyższych warunków, tj. prowadzenie prac twórczych w sposób
    metodyczny, systematyczny, jak i w sposób niepowtarzalny, przejawia się w efektach prac
    Wnioskodawcy wynikających z podejmowanych przez Wnioskodawcę czynności.
    Wnioskodawca nie prowadzi badań naukowych w rozumieniu art. 4 ust. 2 ustawy Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce. Natomiast w ramach podejmowanej działalności
    Wnioskodawca podejmuje działalność twórczą, która obejmuje nabywanie, łączenie,
    kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w
    zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz

    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów
    (oprogramowania), z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Działania te
    podejmowane są przez Wnioskodawcę od momentu rozpoczęcia działalności opisanej we
    wniosku. Tym samym Wnioskodawca prowadzi prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust.
    3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Wnioskodawca wskazuje, że brak
    prowadzenia prac rozwojowych uniemożliwiłby mu uzyskanie przychodu.
    Pracując nad wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i
    wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczących narzędzi
    informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w
    postaci nowoczesnego i unikalnego Oprogramowania. W ramach działalności
    Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia
    oprogramowania w celu tworzenia i rozwijania Oprogramowania.
    Zasobami wiedzy, które Wnioskodawca wykorzystuje przy planowaniu projektu są
    technologie informatyczne, czyli jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach
    informatycznych występujących zarówno w ogólnym stanie nauki jak i w środowisku, w
    którym funkcjonować ma Oprogramowanie przez wnioskodawcę wytworzone oraz wiedza
    pozyskiwana w tym właśnie zakresie. Ustawodawca jednakże nie przewidział minimalnego
    progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element
    celowościowy, jaki Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności. W doktrynie prawa
    autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z
    rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy
    istnieje nowy wytwór intelektu. Bez wątpienia działalność na rzecz danego Zleceniodawcy
    polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej w ramach działalności
    prowadzonej przez niego nie miały miejsca. Oprogramowanie stworzone na rzecz danego
    Zleceniodawcy powodują stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności co oznacza, że
    cecha twórczości jest spełniona.
    W tym miejscu należy podkreślić, iż Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na
    wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu
    komputerowego. Wynika to z faktu, że Wnioskodawca jest twórcą swoich programów, z
    których osiąga przychód. Zgodnie z doktryną naukową i orzecznictwem, wkład twórczy jest
    przeciwieństwem rutynowości, rozumianych jako czynności mechaniczne. Należy przy tym
    podkreślić, że działalnością rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez
    Wnioskodawcę, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu (Oprogramowania) - opisanego we
    wniosku w warunkach działalności wynikające z wniosku. Prace zmierzające do stworzenia
    lub rozwinięcia programu komputerowego kończą się pozytywnym wynikiem, którego
    efektem jest program komputerowy, napisany w języku programistycznym.
    Na zakończenie uznać należy, iż projekty polegające na tworzeniu i rozwijaniu
    Oprogramowania mają skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu
    prac i czynności o charakterze programistycznym. Mają one przymiot indywidualności,
    innowacyjności oraz niepowtarzalny charakter. Wnioskodawca opracowuje nowe lub
    ulepszone produkty (Oprogramowanie), które w znacznym stopniu odróżniają się od
    rozwiązań już funkcjonujących u Wnioskodawcy i jego Zleceniodawcy.
    Oprogramowanie nie jest efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie
    określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty można z góry określić i
    przewidzieć jako mające charakter powtarzalny i rutynowy oraz nie jest jedynie
    „techniczną”, ale twórczą realizacją prowadzonych prac. Inwencja i zaprojektowanie
    oprogramowania leżą po stronie Wnioskodawcy. Programy komputerowe i zastosowane
    w nich rozwiązania tworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę nie były wcześniej tworzone
    i znane w jego przedsiębiorstwie, jak również są innowacyjne w przedsiębiorstwie
    Zleceniodawcy, dla którego są one opracowywane. Wytwarzane przez Wnioskodawcę
    Oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in.

    zaprojektowanie kodu źródłowego, czynność programowania (tworzenia kodu
    źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań
    programistycznych. Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom
    Zleceniodawcy, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności,
    wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu i wyklucza
    zastosowanie oprogramowania dostępnego na rynku.
    Wnioskodawca przenosi ogół praw autorskich na rzecz Zleceniodawcy na mocy umowy o
    świadczenie usług. Przenosi on prawa autorskie odpłatnie na rzecz Zleceniodawcy.
    Przeniesienie praw majątkowych na Zleceniodawcę następuje na podstawie pisemnej
    umowy na wskazanych w niej polach eksploatacji. Są to warunki zgodne z art. 41 oraz art.
    53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Dochód z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej. Wnioskodawca uzyskuje ze sprzedaży praw majątkowych do
    programów komputerowych (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT).
    Wnioskodawca zamierza skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w
    odniesieniu do kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    (IP Box), uregulowanego w art. 30ca ustawy o PIT, za rok 2019, 2020, 2021. W pierwszej
    kolejności Wnioskodawca w prowadzonej ewidencji pozaksięgowej dokonuje
    wyodrębnienia kwalifikowanych praw własności intelektualnej (prawa IP Box).
    Wyodrębnionymi Prawami IP Box będą majątkowe prawa autorskie do Oprogramowania.
    Wnioskodawca ponosi i będzie ponosił szereg kosztów bezpośrednio w następujący
    sposób funkcjonalnie związanych z tworzeniem i rozwojem Oprogramowania, tj.:
    1) sprzęt komputerowy (laptopy, komputery) i peryferia komputerowe (myszki, dyski,
      monitory) - do bezpośredniego tworzenia i rozwijania Oprogramowania oraz jego
      testowania;
    2) kursy i szkolenia programistyczne, literatura fachowa - do stałego podnoszenia wiedzy
      i kwalifikacji zawodowych Wnioskodawcy;
    3) koszty samochodowe (paliwo, leasing samochodu) - ponoszone w celu dojazdu
      Wnioskodawcy do klienta (Zleceniodawcy);
    4) Internet - do komunikowania się Wnioskodawcy z klientem (Zleceniodawcą) oraz do
      łączenia się z serwerami wysyłającymi dane do programu przez Internet, dostępu do
      wiedzy i narzędzi programistycznych, komunikacji elektronicznej, tworzenia i
      rozwijania Oprogramowania;
    5) telefon i koszty telekomunikacyjne - do komunikowania się Wnioskodawcy z klientem
      (Zleceniodawcą) oraz do łączenia się z serwerami wysyłającymi dane do programu
      przez Internet, dostępu do wiedzy i narzędzi programistycznych, komunikacji
      elektronicznej, tworzenia i rozwijania Oprogramowania;
    6) koszty usług księgowych - związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością
      programistyczną; księgowość wskazuje jakie koszty są kosztami poniesionymi w
      danym okresie, wskazuje prawidłowość przyporządkowania ze strony księgowej
      danych kosztów do IP oraz umożliwia rozdział faktury za usługi, ponadto wskazuje pod
      którą pozycją dany koszt znajduje się w KPiR;
    7) koszty urządzeń i materiałów biurowych (materiały i sprzęty biurowe i eksploatacyjne) -
      dla tworzenia Oprogramowania Wnioskodawca musi utrzymywać i rozwijać
      odpowiednie zaplecze techniczne i biurowe.
    Różnica pomiędzy ustalonymi w powyższy sposób Przychodami IP Box oraz Kosztami IP
    Box stanowić będzie dochód z Praw IP Box (Dochód IP Box). Pozostały dochód osiągany
    przez Wnioskodawcę podlegał będzie opodatkowaniu PIT podatkiem liniowym. Poprzez
    pozostały dochód Wnioskodawca rozumie zarówno spotkania poimplementacyjne, jak i
    konsultacje niezwiązane z tworzeniem lub rozwijaniem programów komputerowych,
    natomiast tego wynagrodzenia Wnioskodawca nie zamierza obejmować preferencyjną
    stawką opodatkowania.

    Jak zostało już wspomniane, Wnioskodawca wyodrębnia w prowadzonej odrębnej od
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji, Prawa IP Box (prawa autorskie do
    Oprogramowania), spełniając tym samym wymóg wynikający z art. 30cb ustawy o PIT.
    Wnioskodawca w przedmiotowej ewidencji dokonuje wyodrębnienia przychodów,
    kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane
    prawo własności intelektualnej. Wnioskodawca dokonuje również wyodrębnienia kosztów,
    o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT przypadających na każde prawo własności
    intelektualnej. Rozwiązanie ewidencyjne umożliwia ustalenie łącznego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ewidencja taka prowadzona jest na
    bieżąco od 1 stycznia 2019 r.
    Wnioskodawca przedstawia informacje w formie odpowiedzi na pytania, które mogą się
    pojawić na etapie rozpoznania sprawy, a które należy potraktować jako element opisu
    sprawy (stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego), które mogą ułatwić pracę tut.
    organowi.
    1. Dochodów za jaki okres albo okresy dotyczy Pana wniosek?
    Dochodów za okres od dnia 1 stycznia 2019 r. do 31 grudnia 2021 r.
    2a. Czy w ramach tej działalności samodzielnie prowadził Pan albo prowadzi Pan prace
    rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce?
    W ramach działalności Wnioskodawca samodzielnie prowadził prace rozwojowe, o których
    mowa w art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    2b. W jakich okresach prowadził Pan lub od kiedy prowadzi Pan prace rozwojowe?
    Wnioskodawca prowadził je od 1 stycznia 2019 r. do 31 grudnia 2021 r.
    2c. Czego dotyczyły/dotyczą prace rozwojowe? Jakie czynności obejmowały/obejmują te
    prace?
    Prace dotyczyły stworzenia nowego oprogramowania. Prace można podzielić na kilka faz,
    obejmują one takie czynności jak:
    1) faza koncepcyjna - zrozumienie zapotrzebowania rynkowego, np. poprzez rozmowę ze
      Zleceniodawcą, przedstawicielami, osobami odpowiedzialnymi za prowadzenie
      działalności, by zrozumieć jakie docelowe kryteria powinien spełniać dany program
      komputerowy, który będzie tworzył Wnioskodawca np. poprzez omówienie
      funkcjonalności;
    2) faza planowania - proces planowania prac, na który składa się, np.: wybór technologii,
      planowanie realizacji prac nad oprogramowaniem, ustalenia poszczególnych etapów
      prac;
    3) faza programowania - etap tworzenia oprogramowania, na który składa się, np.:
      pisanie kodu, testowanie tworzonego oprogramowania;
    4) faza weryfikacji - przedstawienie oprogramowania klientowi (Zleceniodawcy)
      docelowemu, wprowadzanie zmian zgodnie z życzeniem klienta (Zleceniodawcy).
    2d. Czy Pana prace rozwojowe zostały/zostaną zakończone pozytywnym wynikiem? Jeśli
    tak, co jest/będzie tym wynikiem lub wynikami? Czy wynik/wyniki prac rozwojowych mają
    /będą miały jakąś ustaloną formę (jaką)? W jaki sposób ten wynik/te wyniki będą
    wykorzystane lub są wykorzystywane na potrzeby Pana działalności?
    Podejmowane przez Wnioskodawcę prace rozwojowe zostały/zostaną zakończone
    pozytywnym wynikiem. Wynikiem było/jest stworzenie kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej do programu komputerowego. Miały i mają one zawsze formę programu

    komputerowego (oprogramowania) napisanego w języku programistycznym. Ten wynik
    /wyniki były wykorzystywane na potrzeby działalności gospodarczej Wnioskodawcy w celu
    realizacji umów zawartych ze Zleceniodawcą.
    2e. Czy w wyniku prac rozwojowych zaprojektował Pan i stworzył nowy, zmieniony lub
    ulepszony: produkt, proces albo usługę (jeśli tak, proszę wskazać jaki konkretny produkt,
    proces bądź jaką usługę)? Czy oferuje Pan lub będzie Pan oferował produkty, procesy,
    usługi, które są wynikiem prac rozwojowych, w swojej działalności gospodarczej?
    W wyniku prac rozwojowych Wnioskodawca zaprojektował i stworzył nowy, zmieniony lub
    ulepszony produkt – oprogramowanie i dokona tego również w przyszłości.
    Wnioskodawca tworzy oprogramowanie opisane we wniosku. Wnioskodawca oferuje i
    będzie oferował produkty, które są wynikiem prac rozwojowych, w swojej działalności
    gospodarczej.
    2f. Czy w stosunku do Pana dotychczasowej działalności te produkty, procesy lub usługi
    mają nowy, bardziej innowacyjny, ulepszony charakter? Jeśli tak, czy nowy, ulepszony
    charakter produktów, procesów lub usług nie jest wynikiem działalności obejmującej
    wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do tych produktów, procesów lub usług?
    W stosunku do dotychczasowej działalności Wnioskodawcy te produkty mają nowy,
    bardziej innowacyjny, ulepszony charakter. Nowy, ulepszony charakter produktów nie jest
    wynikiem działalności obejmującej wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do tych
    produktów.
    2g. Jaka jest zależność pomiędzy tymi pracami rozwojowymi (efektami tych prac) a Pana
    przychodami, których dotyczy wniosek?
    Pomiędzy pracami rozwojowymi a dochodami jest bezpośrednia zależność,
    Wnioskodawca bowiem przenosi majątkowe prawa autorskie.
    3. Czy usługi świadczone przez Pana, zgodnie z zawartymi umowami, są wykonywane pod
    kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności?
    Świadczone przez Wnioskodawcę usługi, zgodnie z zawartą umową, nie są wykonywane
    pod kierownictwem ani w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego te czynności.
    4. Czy wykonując usługi, ponosi Pan ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną
    działalnością?
    Wykonując usługi, Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną
    działalnością.
    5. Czy odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat czynności podejmowanych przez
    Pana oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
    niedozwolonych, ponosi Pan czy zlecający wykonanie tych czynności?
    Odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat czynności podejmowanych przez
    Wnioskodawcę oraz ich wykonywanie ponosi Wnioskodawca.
    6. Czy w ramach działalności gospodarczej opracowuje Pan nowe, rozwija oraz ulepsza
    produkty, niewystępujące dotychczas w Pana praktyce gospodarczej lub na tyle
    innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od produktów (rozwiązań) już u Pana
    funkcjonujących?
    W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca opracowuje nowe, rozwija oraz
    ulepsza produkty niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy lub
    na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od produktów (rozwiązań) już
    u Wnioskodawcy funkcjonujących.
    7. Czy efekty Pana pracy, które nazywa Pan „oprogramowaniem” zawsze są utworami w
    rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.: zawsze odznaczają
    się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej,
    nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej; nie są efektem pracy, która wymaga do

    osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której
    rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny; nie są
    jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez
    Zleceniodawcę?
    Efekty pracy zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, tj.:
    – zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
      kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej,
    – nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
      umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć
      jako mające charakter powtarzalny,
    – nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych
      przez Zleceniodawcę.
    8. Czy w ramach swojej działalności samodzielnie prowadził Pan albo prowadzi Pan prace
    o innym charakterze niż prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce? Jeśli tak, proszę wskazać jakie to działania i kiedy je Pan
    prowadził lub od kiedy je Pan prowadzi?
    Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej wykonuje
    poboczne działania w zakresie usług informatycznych a mianowicie spotkania i szkolenia
    poimplementacyjne, natomiast dochodu z ich prowadzenia nie zamierza obejmować
    preferencyjną stawką podatkową. Usługi takie (wskazane powyżej) są wykonywane od
    początku prowadzenia działalności gospodarczej opisanej we wniosku, tj. od dnia 15
    stycznia 2024 r. Jeśli odnosi się do działalności rozwojowej Wnioskodawcy, to nie realizuje
    on innych czynności w jej obrębie aniżeli wskazane we wniosku. Podkreślenia wymaga, że
    prace o innym charakterze niż prace rozwojowe, prowadzone w ramach działalności
    Wnioskodawcy, nie są przedmiotem wniosku i Wnioskodawca nie domaga się ich oceny.
    9. Czy w każdym przypadku – tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku
    ulepszania oraz rozwijania oprogramowania – efekty Pana prac są odrębnymi
    programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych?
    W każdym przypadku tworzenie, rozwijanie i ulepszanie przez Wnioskodawcę
    „oprogramowania” wiąże się z samodzielnym podejmowaniem przez Wnioskodawcę prac
    rozwojowych w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Wnioskodawca
    prowadził lub prowadzi odrębne prace rozwojowe dla celów wytworzenia każdego
    poszczególnego „oprogramowania”, który jest efektem jego pracy.
    10. Czy w każdym przypadku tworzenie, rozwijanie i ulepszanie przez Pana
    „oprogramowania” wiąże się z samodzielnym podejmowaniem przez Pana prac
    rozwojowych w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce?
    W każdym przypadku tworzenie, rozwijanie i ulepszanie „oprogramowania” wiąże się z
    samodzielnym podejmowaniem przez Wnioskodawcę prac rozwojowych w rozumieniu
    ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    11. Czy prowadził Pan albo prowadzi Pan odrębne prace rozwojowe dla celów
    wytworzenia każdego poszczególnego „oprogramowania”, który jest efektem Pana pracy?
    Wnioskodawca prowadził lub prowadzi odrębne prace rozwojowe dla celów wytworzenia
    każdego poszczególnego „oprogramowania”, który jest efektem jego pracy.
    12. W jaki sposób umowa ze Zleceniodawcą regulują kwestię Pana wynagrodzenia? Czy
    otrzymuje Pan wynagrodzenie: a) wyłącznie z tytułu przenoszenia na Zleceniodawcę praw
    do „oprogramowania”; b) także z tytułu innych czynności (jeśli tak, proszę wskazać jakich?).

    Wynagrodzenie w umowie wskazywane jest kwotowo. Wnioskodawca nie otrzymuje
    wynagrodzenia wyłącznie z tytułu przenoszenia na Zleceniodawcę praw do „programu
    komputerowego. Wypłacane Wnioskodawcy przez Zleceniodawcę wynagrodzenie
    obejmuje wynagrodzenie za czynności związane z tworzeniem i/lub ulepszeniem
    kwalifikowanego IP, oraz również inne czynności niezwiązane z wytworzeniem i/lub
    ulepszeniem takiego prawa - poboczne usługi informatyczne a mianowicie spotkania i
    szkolenia poimplementacyjne. Preferencyjną stawką podatkową Wnioskodawca zamierza
    objąć tylko tę jego część, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    13. Jak na gruncie poszczególnych umów ze Zleceniodawcami wygląda relacja pomiędzy
    przeniesieniem przez Pana na Zleceniodawcę praw do konkretnego efektu Pana pracy a
    upływem okresu rozliczeniowego, momentem wypłaty wynagrodzenia oraz wartością tego
    wynagrodzenia?
    Wraz z momentem upływu okresu rozliczeniowego Wnioskodawca przenosi na
    Zleceniodawcę prawa do stworzonego w tym okresie oprogramowania za co otrzymuje
    zapłatę wynagrodzenia w kwocie wynikającej z umowy oraz prowadzonych rejestrów
    realizowanych prac.
    14. Czy faktury, które wystawia Pan na rzecz Zleceniodawcy wyodrębniają wynagrodzenia
    z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do poszczególnych efektów Pana prac
    na Zleceniodawcę? Jeśli nie, proszę wskazać dlaczego.
    Faktury nie wyodrębniają wynagrodzenia z tytułu przeniesienia praw autorskich, gdyż nie
    jest to wymagane ani nie jest to przyjęte w stosunkach gospodarczych z Zleceniodawcą.
    15. W jaki sposób poszczególne umowy ze Zleceniodawcami regulują kwestię sposobu
    (trybu, zasad) przenoszenia przez Pana na Zleceniodawcę praw do konkretnych
    stworzonych przez Pana „oprogramowań”? W jaki sposób odbywa się wyodrębnienie
    konkretnego „oprogramowania” i przeniesienie praw do tego efektu Pana pracy na
    Zleceniodawcę (jakie czynności realizujecie odpowiednio Pan i Zleceniodawca)? Co
    potwierdza przeniesienie tych praw?
    Program komputerowy jest produktem cyfrowym, wszelkie czynności z nim związane
    odbywają się w świecie cyfrowym. Program komputerowy tworzony przez Wnioskodawcę
    wersjonowany był przez niego w odpowiednim systemie, który następnie systematycznie
    jest synchronizowany z wersją przenoszoną na Zleceniodawcę na platformie, z której
    korzysta. Przeniesienie następowało z momentem zapłaty należnego Wnioskodawcy
    wynagrodzenia. Wnioskodawca tworzy dany program komputerowy który podlega
    ochronie na gruncie prawa autorskiego i przenosi go fizycznie na klienta (Zleceniodawcę)
    umieszczając w repozytorium na serwerze klienta (Zleceniodawcy). Przeniesienie praw
    potwierdza umowa i umieszczenie go na serwerze.
    16. Jeżeli wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich nie wynika ani z umowy, ani z
    faktury, to czy prowadzi Pan ewidencję pozwalającą na wyszczególnienie realizowanych
    prac i zadań w ramach tworzenia „oprogramowania” oraz na wskazanie kwoty
    wynagrodzenia otrzymanego z tytułu zbycia praw własności intelektualnej?
    Wnioskodawca prowadzi ewidencję pozwalającą na wyszczególnienie realizowanych prac i
    zadań w ramach tworzenia „oprogramowania” poprzez comiesięczne wskazanie
    informacji na temat wykonanych zadań w danym miesiącu. Prowadzona ewidencja czasu i
    wykonanych prac pozwala na wskazanie kwoty wynagrodzenia otrzymanego z tytułu
    zbycia praw własności intelektualnej.
    17. Wobec wskazania we wniosku, że: Wnioskodawca może świadczyć usługi w przyszłości
    w podobny sposób na rzecz innych krajowych i zagranicznych podmiotów, prosimy o
    wskazanie czy w przypadku świadczenia usług dla podmiotów zagranicznych, będzie Pan
    wykonywał działalność za pomocą zakładu/placówki w państwie Zleceniodawcy w
    rozumieniu umów o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartych między Polską a
    tymi państwami?

    Usługi będą wykonywane w Polsce.
    18. Wobec wskazania w opisie sprawy, że: Wnioskodawca prowadzi, odrębną od
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję (...) proszę wskazać:
    – czy ewidencja prowadzona jest „na bieżąco”, tj. od początku realizacji działalności
      zmierzającej do wytworzenia kwalifikowanego IP?
    – czy prowadzona ewidencja pozwala wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust.
      4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadające na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
      kwalifikowanego dochodu?
    Ewidencja prowadzona jest od 1 stycznia 2019 r. Ewidencja prowadzona jest „na bieżąco”,
    tj. od początku realizacji działalności zmierzającej do wytworzenia kwalifikowanego IP.
    Prowadzona ewidencja pozwala wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadające na każde kwalifikowane
    prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego
    dochodu.
    19. Czy i w jaki sposób oblicza Pan tzw. wskaźnik nexus (art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych)?
    Wnioskodawca oblicza wskaźnik „nexus” zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, według wzoru: (a + b) * 1,3 a + b + c + d, w którym
    poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: a -
    prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b - nabycie wyników prac badawczo-
    rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż
    wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3, c -
    nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4, d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej.
    20. W efekcie prac prowadzonych przez Wnioskodawcę powstaje autorskie prawo do
    programu komputerowego stanowiące kwalifikowane prawo IP podlegające ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    21. Dochodem z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej są dochody osiągnięte z
    tytułu sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    22. Wytwarzanie (ewentualnie modyfikowanie i ulepszanie) przez Wnioskodawcę
    oprogramowania stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze.
    23. Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość wskazanych we
    wniosku wydatków do wytworzenia konkretnych autorskich praw majątkowych do
    programów komputerowych lub ich części stosując w tym celu proporcję przychodową.
    Wnioskodawca nie zalicza do wskaźnika nexus wszystkich wydatków jakie przypisuje do
    kosztów uzyskania przychodu, tylko te bezpośrednio związane z wytwarzaniem
    oprogramowania/jego części. Wnioskodawca nie stosuje innych zasad przyporządkowania
    wydatków do wskaźników nexus.
    Uzupełnienie wniosku
    Nazwy oprogramowania to: (...).
    Twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do „oprogramowania”,
    którego dotyczy wniosek przejawia się w wytworzeniu przez Wnioskodawcę programów
    komputerowych o cechach, funkcjonalnościach i specyfikacji niewystępujących wcześniej
    w praktyce gospodarczej.

    Wnioskodawca podkreśla, że każde zadanie lub problem w zakresie tworzenia
    oprogramowania można rozwiązać na wiele różnych sposobów przy wykorzystaniu wielu
    dostępnych narzędzi. Wybór, dostosowanie oraz ulepszenie już istniejących rozwiązań
    zależy tylko i wyłącznie od jego wiedzy, doświadczenia oraz wyobraźni. Wnioskodawca
    wybiera bowiem rodzaj i sposób analizowania danych celem możliwości zastosowania ich
    do nowych lub ulepszonych programów/oprogramowań i przygotowuje do nich analizę.
    Wnioskodawca wskazuje że wykonywane czynności nie są projektami powtarzalnymi -
    każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności
    odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego
    środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego. Wnioskodawca w swojej
    działalności zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając się z
    obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi
    w działalności Wnioskodawcy.
    W celu realizacji projektów, w ramach których Wnioskodawca tworzy i ulepsza
    oprogramowanie, Wnioskodawca podejmuje szereg działań zmierzających do
    usprawnienia istniejącego już wcześniej oprogramowania, począwszy od ustalenia
    wymagań podmiotu zlecającego i sformułowania w związku z tym problemu rozwojowego,
    przez analizę funkcjonowania dotychczasowego programu, wykorzystanie posiadanej
    przez Wnioskodawcę wiedzy w celu wymyślenia i zaproponowania innego, bardziej
    nowoczesnego rozwiązania, które zmieniłoby na lepsze motorykę programu i niosłoby za
    sobą dodatkowe, nowe funkcjonalności, które uczyniłyby działanie programu bardziej
    atrakcyjnym dla użytkownika, aż po stworzenie kodu źródłowego i wynikowego
    nadpisanego fragmentu oprogramowania, który sam w sobie stanowił samodzielny
    program komputerowy podlegający ochronie na mocy przepisów o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych. Wnioskodawca podejmuje następujące działania zmierzające do
    usprawnienia oprogramowania opisanego we wniosku:
    – projektowanie nowszej, bardziej niezawodnej architektury oprogramowania,
    – implementację (tworzenie) oprogramowania,
    – testowanie oprogramowania,
    – konieczność projektowania stosownych algorytmów,
    – automatyzację wdrożeń.
    Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w językach/technologiach: (...). Wnioskodawca
    wskazuje, że tworzenie nowych funkcjonalności opisanych we wniosku dotyczy/będzie
    dotyczyło tworzenia i rozwijania „Oprogramowań”/„programów komputerowych”.
    Używanie nowych narzędzi w zakresie oprogramowania wskazanego powyżej i technologii
    tworzenia architektury tego oprogramowania znacząco różnicuje tworzone lub
    modyfikowane oprogramowanie od istniejących rozwiązań. Nowoczesne technologie
    programistyczne w tym tworzenia algorytmów wprowadzają nowe funkcje, poprawiają
    wydajność oprogramowania i rozszerzają jego możliwości. Wnioskodawca wykorzystuje
    indywidualnie dobraną architekturę, która w pełni odpowiada na potrzeby konkretnego
    projektu, a wcześniej ta architektura nie występowała w praktyce gospodarczej
    Wnioskodawcy. Wnioskodawca przedstawił powyżej też opis do czego służy
    oprogramowanie.
    Okoliczność dodania nowych, zupełnie od nowa opracowanych funkcjonalności,
    parametrów działania, zasad działania i nowych cech powoduje, że wytworzone nowe
    „Oprogramowanie” różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Wnioskodawcy i jego
    Zleceniodawcy. Powstaje nowy produkt, który nie istniał wcześniej. Oryginalność polega
    na zastosowaniu oryginalnych, nowatorskich rozwiązań programistycznych. Oryginalność
    wynika również z faktu, że „Oprogramowanie” stanowi efekt pracy Wnioskodawcy, przy
    której wykonywaniu miał zapewnioną swobodę tworzenia, a praca Wnioskodawcy nie
    polegała na kopiowaniu istniejącego już utworu. Oryginalność wynika również z faktu, że

    efekty działania Wnioskodawcy stanowią coś wcześniej nieznanego jego twórcy –
    Wnioskodawcy.
    Oprogramowanie tworzone i rozwijane na rzecz klienta Wnioskodawcy powoduje
    stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości i
    oryginalności jest spełniona. Tworzone oprogramowania są oryginalne, nie mają swoich
    odpowiedników na rynku (nie ma takich rozwiązań na rynku) i odpowiadają na potrzeby
    klienta Wnioskodawcy. To, co wyróżnia oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę
    to wysoki poziom konfigurowalności, łatwość i niski koszt wdrożenia oraz elastyczność w
    dostosowywaniu do zmieniających się potrzeb zleceniodawcy oraz nowych technologii
    pojawiających się na rynku oraz stosowanie najnowszych wzorców tworzenia architektury.
    Każdorazowe zastosowanie odpowiednio dobranej i zaprojektowanej przez
    Wnioskodawcę mieszanki technologii (...). powoduje, że oprogramowanie po jego
    wytworzeniu lub rozwinięciu różni się od rozwiązań już u niego funkcjonujących.
    Oprogramowanie jest dostosowane do konkretnych potrzeb podmiotów zlecających -
    tworzone są różne funkcjonalności różnych systemów, rozwiązania stosowane do
    wytworzenia każdej z nich wymagają zindywidualizowanego podejścia, kreatywności, nie
    powielają się. Wnioskodawca wskazuje, że stosowanie odpowiednich innowacyjnych
    wzorców tworzenia architektury stanowi dodatkowy wyróżnik.
    Działalność Wnioskodawcy, w ramach której tworzy i rozwija on „Oprogramowanie”
    podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według
    pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem
    określonych celów do osiągnięcia.
    Celem Wnioskodawcy w każdym z realizowanych oprogramowani i w każdym z lat, których
    dotyczy wniosek niezmiennie jest dostarczenie klientowi programów komputerowych
    realizujących założenia biznesowe klienta, tj. w szczególności:
    – tworzenie kodu spełniającego założone wskaźniki jakości i efektywności,
    – tworzenie kodu z zachowaniem odpowiedniej struktury (w tym z wykorzystaniem
      optymalnych narzędzi, funkcji i języków programowania),
    – tworzenie kodu programu komputerowego, który realizuje cele biznesowe klientów,
    – tworzenie rozszerzeń funkcjonalności oprogramowania opisanego wniosku.
    Opracowanie ww. programów komputerowych nastąpiło z wykorzystaniem pracy własnej
    oraz własnych środków finansowych w ramach indywidualnej pracy kreatywnej,
    realizowanej w porozumieniu z przedstawicielami klienta.
    Stopień realizacji założonych celów był wystarczający dla uznania, że oprogramowanie
    wypełnia cele biznesowe klienta.
    Systematyczność polega na prowadzeniu praz w metodyczny sposób, czego wymaga
    specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać,
    ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac,
    kolejności wykonywania poszczególnych czynności), weryfikacja (ustalenie czy zostały
    osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń
    prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac).
    Harmonogramy prac są ustalane na bieżąco w toku realizacji projektów. W trakcie prac
    może dochodzić do zmiany harmonogramów, np. poprzez zmiany terminów zakończenia
    poszczególnych etapów prac. Tak realizowane, dynamiczne harmonogramy były przez
    Wnioskodawcę zawsze faktycznie zrealizowane w odniesieniu do ww. programów
    komputerowych.
    Dotychczas w swojej działalności Wnioskodawca oferował usługi programistyczne.
    Sprzedawał także autorskie prawa majątkowe do wytwarzanych przez siebie programów.

    Programy komputerowe oferowane w działalności Wnioskodawcy opierały się na jego
    wiedzy z zakresu informatyki i programowania oraz najnowszych rozwiązaniach z
    dziedziny tworzenia złożonych systemów z wykorzystaniem sztucznej inteligencji. Przy
    tworzeniu od podstaw/ulepszaniu „oprogramowania” Wnioskodawca każdorazowo
    korzystał z nowej i bardziej zaawansowanej wiedzy, stosując zupełnie inne rozwiązania.
    Wnioskodawca zaplanował prace opisane we wniosku w zakresie tworzenia i rozwoju
    oprogramowania.
    1) Etap wstępny - obejmuje konsultacje z klientem dotyczące celów jakie mają być
      osiągnięte w projekcie. Podczas konsultacji klient przedstawia własne oczekiwania co
      do parametrów i funkcjonalności oprogramowania. Na podstawie tych informacji oraz
      własnej wiedzy i doświadczenia, Wnioskodawca wstępnie analizuje możliwość
      zrealizowania projektu przy użyciu określonych zasobów. W związku z faktem, że
      Wnioskodawca nie dysponuje standardowo gotowymi rozwiązaniami informatycznymi
      pozwalającymi na realizację projektu ani gotowymi analizami do stworzenia nowych
      kodów źródłowych, w trakcie tego etapu dochodzi do ustalenia poziomu niepewności
      co do możliwości realizacji projektu przy użyciu określonych zasobów, tj.
      Wnioskodawca ocenia jakie jest ryzyko niepowodzenia projektu.
    2) Etap tworzenia oprogramowania - obejmuje wszelkie czynności podejmowane przez
      Wnioskodawcę w celu realizacji zlecenia klienta, tj. spełnienie wymogów
      funkcjonalnych, zaplanowanie prac nad analizą możliwości wprowadzenia nowych lub
      ulepszonych funkcjonalności, przeprowadzenie analizy, sporządzenie dokumentacji
      projektowej w zakresie wykonanych analiz.
    3) Etap końcowy - obejmuje ukończenie oprogramowania i podsumowanie wyników prac.
      W trakcie tego etapu ma miejsce akceptacja wyników pracy Wnioskodawcy przez
      klienta lub zakomunikowanie klientowi, że przy danym stanie zasobów nie jest
      możliwe stworzenie produktu spełniającego oczekiwania klienta lub dokonanie
      ulepszeń tego produktu o nową funkcjonalność zgodnie z oczekiwaniami. W
      przypadku braku możliwości realizacji zlecenia zgodnie z oczekiwaniami klienta
      podczas tego etapu omawiane jest również kwestia ewentualnego zwiększenia
      zasobów do realizacji zadania lub zmiana charakteru wykorzystanych zasobów lub też
      zmniejszenie oczekiwań klienta w stosunku do kodu źródłowego, który ma zostać
      wytworzony.
    Efektem działań Wnioskodawcy w ramach tworzenia oprogramowania są zastosowania
    zapewniające:
    – łatwość użytkowania,
    – wydajność oraz stabilność,
    – niezawodność,
    – odpowiedni standard bezpieczeństwa.
    Przeniesienie każdego z majątkowych praw autorskich do programu komputerowego
    nastąpiło/nastąpi zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww.
    ustawy.
    W każdym przypadku – tj. zarówno w przypadku tworzenia/rozwijania utworów – efekty
    prac są zawsze odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz.
    24).
    Kosztami w poszczególnych kategoriach są:

    - kursów, literatury fachowej to kursy programistyczne i literatura w zakresie technologii
      tworzenia aplikacji mobilnych (...), co przekłada się poszerzanie wiedzy Wnioskodawcy
      i wpływa na jakość tworzonego oprogramowania;
    - koszty usług księgowych to koszty miesięcznej usługi księgowej, nie zawierają opłaty za
      wydanie interpretacji;
    - urządzeń i materiałów biurowych to koszty drukarki, materiałów piśmienniczych i
      papierniczych, tuszu.
    Koszty te były ponoszone w latach od 1 stycznia 2019 r. do 31 grudnia 2021 r. w ujęciu
    miesięcznym. Wydatki te były poniesione na konkretne prace rozwojowe a mianowicie te
    opisane we wniosku, które są przedmiotem wniosku.
    Funkcjonalny związek poniesionych kosztów z poszczególnymi działaniami, które
    Wnioskodawca traktuje jako konkretne prace rozwojowe jest następujący
    1) sprzęt komputerowy (laptopy, komputery) i peryferia komputerowe (myszki, dyski,
      monitory) - do bezpośredniego tworzenia i rozwijania Oprogramowania oraz jego
      testowania;
    2) kursy i szkolenia programistyczne, literatura fachowa - do stałego podnoszenia wiedzy
      i kwalifikacji zawodowych Wnioskodawcy;
    3) koszty samochodowe (paliwo, leasing samochodu) - ponoszone w celu dojazdu
      Wnioskodawcy do klienta (Zleceniodawcy);
    4) Internet - do komunikowania się Wnioskodawcy z klientem (Zleceniodawcą) oraz do
      łączenia się z serwerami wysyłającymi dane do programu przez Internet, dostępu do
      wiedzy i narzędzi programistycznych, komunikacji elektronicznej, tworzenia i
      rozwijania Oprogramowania;
    5) telefon i koszty telekomunikacyjne - do komunikowania się Wnioskodawcy z klientem
      (Zleceniodawcą) oraz do łączenia się z serwerami wysyłającymi dane do programu
      przez Internet, dostępu do wiedzy i narzędzi programistycznych, komunikacji
      elektronicznej, tworzenia i rozwijania Oprogramowania;
    6) koszty usług księgowych - związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością
      programistyczną; księgowość wskazuje jakie koszty są kosztami poniesionymi w
      danym okresie, wskazuje prawidłowość przyporządkowania ze strony księgowej
      danych kosztów do IP oraz umożliwia rozdział faktury za usługi, ponadto wskazuje pod
      którą pozycją dany koszt znajduje się w KPiR;
    7) koszty drukarki, materiałów piśmienniczych i papierniczych, koszty tuszu - dla
      tworzenia Oprogramowania Wnioskodawca musi utrzymywać i rozwijać odpowiednie
      zaplecze techniczne i biurowe.
    Program komputerowy/oprogramowanie tworzony przez Wnioskodawcę wersjonowany
    był przez niego w odpowiednim systemie, który następnie systematycznie był
    synchronizowany z wersją przenoszoną na kontrahenta na platformie, z której korzysta.
    Przeniesienie następuje z momentem umieszczenia oprogramowania na platformie
    (systemie) zleceniodawcy. Wnioskodawca tworzy dany program komputerowy który
    podlega ochronie na gruncie prawa autorskiego i przenosi go fizycznie na klienta
    umieszczając w repozytorium na serwerze klienta. Przeniesienie praw potwierdza umowa
    i umieszczenie go na serwerze.
    Przez część oprogramowania należy rozumieć jego funkcjonalność w języku potocznym.
    W każdym przypadku części były odrębnymi programami komputerowymi, które
    podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. „Przeniesienie” każdej „części oprogramowania” nastąpiło zgodnie z
    wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.

    Pytania
    1) Czy opisane prace wykonywane przez Wnioskodawcę polegające na tworzeniu i
      rozwijaniu Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, o
      której mowa w przepisach ustawy o PIT?
    2) Czy Prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do Oprogramowania wskazane w
      niniejszym wniosku, będące efektem tworzenia lub rozwijania Oprogramowania,
      spełniają definicję kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w
      art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT?
    3) Czy Dochód IP Box osiągany ze sprzedaży Praw IP Box (autorskich praw majątkowych
      do Oprogramowania) z tytułu tworzenia i rozwijania Oprogramowania wskazanego we
      wniosku podlega opodatkowaniu preferencyjną stawką 5%?
    4) Czy ustalając wskaźnik Nexus, Wnioskodawca ma prawo do uwzględniania kosztów
      opisanych w niniejszym wniosku (Koszty IP Box) do litery „a” wskaźnika Nexus?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad pytanie 1.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prace wykonywane przez Wnioskodawcę polegające na
    tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-
    rozwojowej, o której mowa w przepisach ustawy o PIT.
    Stosownie do treści art. 5a ust. 38 ustawy o PIT przez działalność badawczo-rozwojową
    należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Ustawodawca,
    definiując w art. 5a ust. 39 ustawy o PIT termin badania naukowe oraz definiując pojęcie
    prace rozwojowe, odwołuje się wprost do definicji zawartych w ustawie z dnia 20 lipca
    2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Tym samym, przez badania naukowe
    zgodnie z art. 5a ust. 39 w zw. z art. 4 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
    rozumie się:
    – badania podstawowe określone jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede
      wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych
      faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    – badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
      umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług
      lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast przez prace rozwojowe, stosownie do treści art. 5a ust. 38 w zw. z art. 4 ust. 3
    ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, należy rozumieć działalność obejmującą;
    nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i
    umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do
    planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe
    i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzona przez niego działalność w zakresie tworzenia
    oprogramowania opisanego we wniosku stanowi i stanowić będzie działalność badawczo-
    rozwojową w rozumieniu art. 30ca ust. 2 w zw. z art. 5a pkt 38-40 ustawy o PIT. Jak zostało
    wskazane w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca jest twórcą
    Oprogramowania. Za uznaniem tej działalności za działalność badawczo-rozwojową – w
    ocenie Wnioskodawcy – przemawia:
    1) Twórczy charakter - prace w zakresie tworzenia oprogramowania polegają bowiem na
      własnej, indywidualnej działalności intelektualnej Wnioskodawcy i wymagają od

      Wnioskodawcy kreatywności. Istotą tych prac jest pisanie (tworzenie) przez
      Wnioskodawcę nowych kodów źródłowych, w wyniku czego powstają całkowicie nowe
      programy komputerowe, podlegające ochronie na podstawie art. 74 PrAutU. Inwencja
      i zaprojektowanie tych rozwiązań leżą po stronie Wnioskodawcy. W rezultacie
      działalności Wnioskodawcy tworzone są nowe, oryginalne koncepcje, narzędzia i
      rozwiązania, niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy, jak
      również w praktyce gospodarczej Zleceniodawcy bądź takich że w znacznym stopniu
      odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących.
    2) Okoliczność, że działalność ta podejmowana jest przez Wnioskodawcę w celu
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań i obejmowała
      nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie przez Wnioskodawcę dostępnej
      aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych i
      oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia
      zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów - oprogramowania. Jednocześnie w
      zakres tej działalności nie wchodzi dokonywanie rutynowych i okresowych zmian do
      takich produktów (czyli Wnioskodawca nie prowadzi rutynowych updatów
      oprogramowania). W wyniku działań podejmowanych przez Wnioskodawcę powstają
      nowe, innowacyjne oprogramowania (programy komputerowe) - przy wykorzystaniu
      wiedzy i umiejętności Wnioskodawcy z zakresu matematyki, logiki i wytwarzania
      oprogramowania oraz przy wykorzystaniu technologii informatycznych - tworzenia
      oprogramowania. Wymaga to od Wnioskodawcy nieustannego zwiększania zasobów
      wiedzy w tym zakresie (m.in. poprzez udział w kursach internetowych, szkoleniach,
      lekturę książek o tematyce informatycznej, analizę dokumentacji do języka
      programowania itp.).
    3) Podejmowanie tej działalności przez Wnioskodawcę w sposób systematyczny - prace
      nad oprogramowaniem Wnioskodawca prowadzi bowiem w sposób metodyczny,
      zaplanowany i uporządkowany, w szczególności przyjmując określone cele do
      osiągnięcia, harmonogram prac i zasoby. Wobec powyższego zdaniem Wnioskodawcy,
      prowadzi on działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe, a tym samym
      działalność badawczo-rozwojową.
    Ad pytanie 2.
    Zdaniem Wnioskodawcy, Prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do
    Oprogramowania, wskazane w niniejszym wniosku i będące efektem tworzenia lub
    rozwijania programów komputerowych, spełniają definicję kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    W art. 30ca ust. 1 ustawy PIT ustawodawca traktuje za takie prawa m.in. autorskie prawo
    do programu komputerowego. Warunkiem jest ich ochrona prawna na podstawie
    przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną
    jest Rzeczypospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest
    Unia Europejska, oraz to, że przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
    ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-
    rozwojowej.
    W niniejszym wniosku Wnioskodawca wykazał, że przejaw jego działań prowadzonych w
    ramach działalności gospodarczej stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu
    art. 5a ust. 38 ustawy o PIT. Jego praca spełnia bowiem definicję prac rozwojowych
    zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Wnioskodawca
    wskazuje, że w ramach działalności m.in. „tworzy” i „rozwija” Oprogramowanie, czego
    ustawodawca wymaga, żeby uznać jego prace za prace rozwojowe.
    Utwory realizowane przez Wnioskodawcę są programami komputerowymi, podlegającymi
    osobnej ochronie prawnej, o której mowa w art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych. Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi MF dotyczącymi IP Box (pkt
    80), program komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do

    wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia
    określonego rezultatu. Stwierdza się także, że pojęcie to należy traktować szeroko. W
    konkluzji należy uznać, że Wnioskodawca wytwarza program komputerowy w rozumieniu
    przedstawionym powyżej. Ponadto podlega on ochronie prawnej.
    Ad pytanie 3.
    Zdaniem Wnioskodawcy, dochód osiągany ze sprzedaży Praw IP Box (autorskich praw
    majątkowych do Oprogramowania) z tytułu tworzenia i rozwijania programów
    komputerowych wskazanych we wniosku (Dochód IP Box) podlega opodatkowaniu
    preferencyjną stawką 5%.
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która prowadzi działalność gospodarczą polegającą na
    tworzeniu i rozwoju programów komputerowych na zlecenie. Wnioskodawca przenosi
    prawa autorskie do programów komputerowych przez siebie wytworzonych na rzecz
    Zleceniodawców za wynagrodzeniem. Wnioskodawca ponosi koszty, które powinny być
    uznane za bezpośrednie, bowiem są związane bezpośrednio z tworzeniem i rozwojem
    Oprogramowania (Koszty IP Box). W rezultacie Wnioskodawca jest w stanie ustalić
    wskaźnik Nexus dla tworzonych Praw IP Box.
    Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej przez siebie działalności oraz nie
    wykonuje tej działalności pod kierownictwem Zleceniodawcy, ani w miejscu i czasie
    wskazanym przez Zleceniodawcę. Zarówno tworzone, jak i rozwijane programy
    komputerowe (tworzone funkcjonalności implementowane do kodu źródłowego) są
    chronione przez art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej
    jest m.in. autorskie prawo do programu komputerowego. Warunkiem uznania ich za takie
    prawa jest to, że podlegają one ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych
    ustaw. W art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych ustawodawca wskazuje,
    że przedmiotem ochrony prawa autorskiego są utwory m.in. wyrażone słowem,
    symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe,
    kartograficzne oraz programy komputerowe).
    Z mocy art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT podatnik zobowiązany jest prowadzić ewidencję,
    która pozwala wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w
    prowadzonych księgach, w tym podatkowych. Powołany przepis prawa nakłada na
    podatnika obowiązek prowadzenia ewidencji pozaksięgowej w sposób zapewniający
    ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających
    na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, oraz wyodrębnienia kosztów
    przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Z uwagi na to, że
    Wnioskodawca spełnia wszystkie wymienione przesłanki, ma prawo do opodatkowania
    dochodu z kwalifikowanych praw autorskich w stawce 5%.
    Ad pytanie 4.
    Zdaniem Wnioskodawcy, ustalając wskaźnik Nexus, Wnioskodawca ma prawo do
    uwzględniania wszystkich kosztów opisanych w niniejszym wniosku do litery „a”
    wskaźnika. Ustawodawca w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT wskazuje, że podatnik, który
    zamierza skorzystać z preferencyjnej stawki podatkowej, zobowiązany jest obliczyć tzw.
    wskaźnik Nexus. Jedną ze składowych mających zastosowanie w przedmiotowym
    wskaźniku są koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio
    przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej. Zastrzeżono przy tym, że nie wszystkie koszty uznać można za
    kwalifikowane. Nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej następujące koszty: wartość odsetek, opłat finansowych oraz kosztów
    związanych z nieruchomościami. Ustawodawca posłużył się tu katalogiem otwartym takich
    kosztów. Jednakże wykładnia tego przepisu powinna prowadzić do uznania, że mowa tu o
    tzw. kosztach pasywnych i to w części finansowej oraz takich, które dotyczą miejsca
    powstawania prawa własności intelektualnej. Głównymi kosztami poniesionymi przez

    Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności lub kosztami, jakie zamierza ponieść,
    są koszty bezpośrednio związane z działalnością polegającą na realizacji praw autorskich
    opisanych szczegółowo w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym, tj.:
    1) sprzęt komputerowy (laptopy, komputery) i peryferia komputerowe (myszki, dyski,
      monitory) - do bezpośredniego tworzenia i rozwijania Oprogramowania oraz jego
      testowania;
    2) kursy i szkolenia programistyczne, literatura fachowa - do stałego podnoszenia wiedzy
      i kwalifikacji zawodowych Wnioskodawcy;
    3) koszty samochodowe (paliwo, leasing samochodu) - ponoszone w celu dojazdu
      Wnioskodawcy do klienta (Zleceniodawcy);
    4) Internet - do komunikowania się Wnioskodawcy z klientem (Zleceniodawcą) oraz do
      łączenia się z serwerami wysyłającymi dane do programu przez Internet, dostępu do
      wiedzy i narzędzi programistycznych, komunikacji elektronicznej, tworzenia i
      rozwijania Oprogramowania;
    5) telefon i koszty telekomunikacyjne - do komunikowania się Wnioskodawcy z klientem
      (Zleceniodawcą) oraz do łączenia się z serwerami wysyłającymi dane do programu
      przez Internet, dostępu do wiedzy i narzędzi programistycznych, komunikacji
      elektronicznej, tworzenia i rozwijania Oprogramowania;
    6) koszty usług księgowych - związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością
      programistyczną; księgowość wskazuje jakie koszty są kosztami poniesionymi w
      danym okresie, wskazuje prawidłowość przyporządkowania ze strony księgowej
      danych kosztów do IP oraz umożliwia rozdział faktury za usługi, ponadto wskazuje pod
      którą pozycją dany koszt znajduje się w KPiR;
    7) koszty urządzeń i materiałów biurowych (materiały i sprzęty biurowe i eksploatacyjne) -
      dla tworzenia Oprogramowania Wnioskodawca musi utrzymywać i rozwijać
      odpowiednie zaplecze techniczne i biurowe.
    Wnioskodawca przyporządkowuje poszczególne wydatki do działań, które traktuje jako
    konkretne prace rozwojowe na podstawie klucza przychodowego. Wnioskodawca nie
    zalicza do wskaźnika nexus wszystkich wydatków, jakie przypisuje on do kosztów
    uzyskania przychodów z konkretnego programu komputerowego, a jedynie te
    bezpośrednio związane z tworzeniem lub rozwijaniem programu komputerowego. Wyżej
    opisane koszty uznać więc należy za koszty bezpośrednie, a więc takie, których wartość
    powinna zostać zaliczona przy obliczaniu wskaźników Nexus. Wnioskodawca będzie
    ustalać odrębne wskaźniki Nexus dla poszczególnych „Praw IP Box”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1509 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym
    ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
        – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i

      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej wykonuje Pan w sposób systematyczny prace programistyczne
    prowadzące do powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących
    dedykowane obszary działalności. Zajmuje się Pan tworzeniem aplikacji od podstaw oraz
    ich utrzymywaniem, w tym w szczególności tworzeniem nowych funkcjonalności, naprawą
    /modyfikacją już istniejących funkcjonalności oraz implementacją aplikacji. Nazwy
    oprogramowania to: (...) Tytułem opisu rozwijanego oprogramowania wskazał Pan:
    1) logikę, która pozwala cofać się po ekranach aplikacji w odwrotnej kolejności(...);
    2) funkcjonalność umożliwiającą przeglądanie zapisanej strony w aplikacji bez udziału
      połączenia internetowego;
    3) aplikację dla szkoły językowej, która umożliwiała prowadzenie wideorozmowy
      nauczyciela z uczniem;
    4) projekt, który wykorzystywał (...).
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    We wniosku wskazał Pan, że wykonywane przez niego czynności nie są projektami
    powtarzalnymi, ponieważ każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego
    podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz
    ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego.
    Projekty polegające na tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania mają skomplikowany
    charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu prac i czynności o charakterze
    programistycznym. Mają one przymiot indywidualności, innowacyjności oraz
    niepowtarzalny charakter. Opracowuje Pan nowe lub ulepszone produkty
    (Oprogramowanie), które w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już
    funkcjonujących u Pana i jego Zleceniodawcy.
    Programy komputerowe i zastosowane w nich rozwiązania tworzone i rozwijane przez
    Pana nie były wcześniej tworzone i znane w jego przedsiębiorstwie, jak również są
    innowacyjne w przedsiębiorstwie Zleceniodawcy, dla którego są one opracowywane.
    Wytwarzane Oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i

    obejmują m.in. zaprojektowanie kodu źródłowego, czynność programowania (tworzenia
    kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań
    programistycznych. Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom
    Zleceniodawcy, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności,
    wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu i wyklucza
    zastosowanie oprogramowania dostępnego na rynku.
    Efekty pracy zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, tj.:
    – zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
      kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej,
    – nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
      umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć
      jako mające charakter powtarzalny,
    – nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych
      przez Zleceniodawcę.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wskazał Pan, że działalność, w ramach której tworzy i rozwija oprogramowanie
    podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego
    systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych
    celów do osiągnięcia.
    Systematyczność polega na prowadzeniu prac w metodyczny sposób, czego wymaga
    specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenia celu jaki ma on spełniać,
    ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowania prac (ustalenie harmonogramu prac,
    kolejności wykonywania poszczególnych czynności), weryfikacji (ustalenie czy zostały
    osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń
    prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończeniu (zdanie efektów prac).

    Harmonogramy prac są ustalane na bieżąco w toku realizacji projektów. W trakcie prac
    może dochodzić do ich zmiany, np. poprzez zmiany terminów zakończenia poszczególnych
    etapów prac. Tak realizowane, dynamiczne harmonogramy były przez Pana zawsze
    faktycznie zrealizowane w odniesieniu do tworzonych programów komputerowych.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do
    wskazanych przez Pana prac jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach działalności zdobywa, poszerza i łączy Pan
    interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu tworzenia i
    rozwijania nowych rozwiązań – Oprogramowania
    Zasobami wiedzy, które Pan wykorzystuje przy planowaniu projektu są technologie
    informatyczne, czyli wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych
    występujących zarówno w ogólnym stanie nauki jak i w środowisku, w którym
    funkcjonować ma Oprogramowanie przez Pana wytworzone oraz wiedza pozyskiwana w
    tym właśnie zakresie.
    Tworzy Pan oprogramowanie w językach/technologiach: (...).
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    • nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    • łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    • kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    • wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    • nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;

    • łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    • kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    • wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    • planowaniu produkcji oraz
    • projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan we wniosku, nie prowadzi badań naukowych w rozumieniu art. 4 ust. 2
    ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Natomiast podejmuje działalność twórczą,
    która obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie
    wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania,
    do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów (oprogramowania), z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i
    okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    Jak wcześniej wskazano, wytwarzanie, rozwijanie przez Pana oprogramowania ma miejsce
    w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności o charakterze twórczym,
    podejmowanej w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystywania wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pana
    działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana, ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego
    uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.

    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
        podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska,
        których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
        podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
                            a+b × 1,3
                            a+b+c+d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
        a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
        związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
        b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

        c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
        d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w
        prowadzonych księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, tworzenie przez Pana programów komputerowych ma
    miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej,
    spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak
    wynika z treści wniosku, w każdym przypadku tworzenia, ulepszenia utworów, efekty Pana
    pracy są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie
    art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przenosi Pan całość praw
    autorskich do oprogramowania na rzecz kontrahenta otrzymując za nie wynagrodzenie.
    Przeniesienie każdego z majątkowych praw autorskich do programu komputerowego
    następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.
    Ponadto z treści wniosku wynika, że dokonał Pan stosownych wyodrębnień w
    prowadzonej oddzielnie od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji,
    spełniając tym samym wymóg wynikający z art. 30cb ustawy o PIT. Ewidencja taka
    prowadzona jest od 1 stycznia 2019 r.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1191 ze zm.).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego
    (Oprogramowanie), wytwarzane przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia
    autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na kontrahenta mieszczą

    się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy).
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej w latach 2019-2021.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika Nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika Nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub
    ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik Nexus należy pamiętać, aby istniał związek pomiędzy:
    – wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    – kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    – dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie na
    potrzeby kalkulacji tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik Nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym należy
    również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wobec powyższego, wydatki ponoszone przez Pana – wskazane w opisie sprawy – mogą
    stanowić koszty, o których mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, uwzględnione przy wyliczaniu Nexus dla
    poszczególnych kwalifikowanych IP, w zakresie, w jakim służą prowadzeniu działalności
    badawczo-rozwojowej, której efektem jest powstanie kwalifikowanego IP.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek

    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi
    on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę.
    Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we
    wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana
    interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pana do
      interpretacji.
    • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.