Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-21/09-5/IM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-03-19
Teza: Czy wartość Znaku ustalona w oparciu o profesjonalną i niezależną wycenę może stanowić wartość początkową wartości niematerialnej i prawnej dla celów ustalenia podstawy odpisów amortyzacyjnych?
Słowa kluczowe: aport; dochód; działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; przychód; spółki-spółka osobowa; udział-wypłata udziałów; zbycie; znak-znak towarowy; zwrot-zwrot wkładów; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 22 grudnia 2008 r. (data wpływu 29 grudnia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia wartości początkowej Znaku towarowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 grudnia 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia wartości początkowej Znaku towarowego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca, prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. w celu odróżnienia towarów swojego przedsiębiorstwa od towarów oferowanych przez inne podmioty funkcjonujące na rynku w tej samej branży, Wnioskodawca zarejestrował w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej wytworzone w ramach prowadzonej działalności gospodarczej prawo do znaku towarowego (dalej: Znak).

Obecnie, z przedmiotowego Znaku, na podstawie umowy licencyjnej, korzysta inna spółka kapitałowa (dalej: Spółka A) wykorzystując go do oznaczania nim produkowanych przez siebie towarów na podstawie umowy licencyjnej.

Wnioskodawca oraz inna spółka kapitałowa (dalej: Spółka B), w niedalekiej przyszłości (tj. w 2009 r.) planują powołać spółkę osobową w formie spółki komandytowej (dalej: Spółka Osobowa).

Wkładem podatnika do Spółki Osobowej będzie Znak. Wartość rynkowa Znaku zostanie określona w oparciu o niezależną profesjonalną wycenę. Spółka b wniesie natomiast do Spółki Osobowej środki pieniężne oraz inne prawa majątkowe konieczne do prowadzenia działalności. Przedmiotem działalności Spółki Osobowej będzie udzielanie innym podmiotom licencji na wykorzystywanie Znaku.

Prawo własności do Znaku zostanie przeniesione na Spółkę Osobową. Po ujawnieniu Znaku w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Spółka Osobowa rozpocznie jego amortyzację.

W przyszłości, wspólnicy Spółki Osobowej dopuszczają możliwość zbycia Znaku. Gdyby jednak doszło do takiej transakcji Wnioskodawca otrzyma środki pieniężne w związku ze zwrotem wkładu do Spółki Osobowej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie ustalenia wartości początkowej znaku towarowego.

Czy wartość Znaku ustalona w oparciu o profesjonalną i niezależną wycenę może stanowić wartość początkową wartości niematerialnej i prawnej dla celów ustalenia podstawy odpisów amortyzacyjnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, wartość początkową, która będzie podstawą odpisów amortyzacyjnych, stanowić powinna wartość określona w oparciu o niezależną i profesjonalną wycenę podmiotu zewnętrznego.

Art. 22g ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, iż za wartość początkową wartości niematerialnych i prawnych w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego wniesionego do spółki cywilnej lub osobowej spółki handlowej jest ustalona przez wspólników na dzień wniesienia wkładów ich wartość, nie wyższa jednak niż ich wartość rynkowa z dnia wniesienia wkładu.

W drodze wyceny zleconej przez Wnioskodawcę zostanie określona wartość rynkowa Znaku i według takiej wartości zostanie określony wkład podatnika do Spółki Osobowej. Wartość określona na skutek wyceny będzie więc podstawą odpisów amortyzacyjnych.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w indywidualnej interpretacji prawa podatkowego wydanej przez Dyrektora izby Skarbowej w Warszawie w dniu 28 lipca 2008 r. (sygn. IP-PB3-423-655/08-3/MB).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. u. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

\- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Podstawę naliczenia odpisów amortyzacyjnych stanowi wartość początkowa środków trwałych, której zasady ustalania zawarte są w art. 22g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 4 ww. ustawy za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki cywilnej lub osobowej spółki handlowej – ustaloną przez wspólników na dzień wniesienia wkładu lub udziału, wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej, z dnia wniesienia wkładu.

Ze złożonego wniosku wynika, iż Wnioskodawca zarejestrował w Urzędzie Patentowym Rzeczpospolitej Polskiej wytworzone w ramach prowadzonej działalności gospodarczej prawo do znaku towarowego. Wspólnie z inną spółką kapitałową, w przyszłości planują powołać spółkę osobową w formie spółki komandytowej i wnieść w formie aportu znak towarowy, określając wartość znaku w oparciu o profesjonalną i niezależną wycenę podmiotu zewnętrznego.

Zatem, wartość początkową znaku towarowego, wniesionego aportem do spółki będzie stanowić w myśl art. 22g ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wartość rynkowa, ustalona przez wspólników na moment wniesienia aportu.

Należy przy tym zauważyć, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie regulują metodyki dokonywania wyceny przez podatnika. Zatem dopuszczalne jest korzystanie w tym celu z pomocy osób posiadających w tej dziedzinie fachową wiedzę.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanej przez Wnioskodawcę interpretacji podatkowej, tut. Organ informuje, że została ona wydana w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Ponadto tut. Organ informuje, iż w dniu 19 marca 2009 r. wydano odrębne interpretacje indywidualne dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie:

*   opodatkowania wkładu niepieniężnego wnoszonego do spółki osobowej nr ILPB1/415-21/09-4/IM,
*   ustalenia dochodu z tyt. zbycia Znaku towarowego nr ILPB1/415-21/09-6/IM,
*   opodatkowania dochodów nr ILPB1/415-21/09-7/IM.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.