Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.395.2018.1.WR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-09-27
Teza: Ustalenie źródła przychodów osiąganych przez radcę prawnego prowadzącego działalność gospodarczą na podstawie umowy zlecenia zawartej poza tą działalnością.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; działalność-działalność wykonywana osobiście; radca prawny; umowa-umowa zlecenia
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 13 sierpnia 2018 r. (data wpływu 3 września 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia źródła przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 września 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m. in. podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia źródła przychodów.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca od 2 grudnia 2011 r. prowadzi działalność gospodarczą - Kancelarię Radcy Prawnego - pod własnym szyldem, własną firmą i we własnej siedzibie. Przedmiotem tej działalności gospodarczej jest działalność prawnicza (PKD 69.10.Z) i wykonywanie zawodu radcy prawnego. Wnioskodawca zamierza rozpocząć współpracę ze spółką skupującą wierzytelności (zwaną dalej „Spółką"), na rzecz której miałyby być świadczone usługi prawnicze, polegające m.in. na występowaniu w imieniu Spółki jako pełnomocnik przed sądami oraz organami publicznymi, przygotowywaniu pism procesowych oraz przedprocesowych - a więc usługi pokrywające się z przedmiotem działalności gospodarczej.

Strony chciałyby nawiązać współpracę na podstawie umowy zlecenia, zawartej przez Wnioskodawcę poza Jego działalnością gospodarczą.

W zawieranej umowie cywilnoprawnej znajdować się mają m.in. następujące warunki:

*   odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat wykonywanych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, będzie ponosił zlecający wykonanie tych czynności;
*   prace i wszelkie czynności Wnioskodawcy - zleceniobiorcy będą wykonywane pod kierownictwem zlecającego oraz w siedzibie wskazanej przez zlecającego, wskazane będą także ramy czasowe świadczenia usług,
*   umowa będzie zawarta poza działalnością gospodarczą Wnioskodawcy, a zleceniobiorca - Wnioskodawca przy wykonywaniu czynności będących przedmiotem umowy nie będzie ponosił ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną przez siebie działalnością,
*   zleceniobiorca (Wnioskodawca) będzie świadczyć usługi będące przedmiotem zlecenia w sposób niesamodzielny, bez ponoszenia ryzyka gospodarczego ani odpowiedzialności wobec osób trzecich, pod kierownictwem zleceniodawcy, na warunkach określonych przez zleceniodawcę i w siedzibie zleceniodawcy.

Wnioskodawca opodatkowuje przychody z działalności gospodarczej na zasadach ogólnych oraz prowadzi dokumentację podatkową w formie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Wnioskodawca zamierza rozpocząć współpracę ze Spółką w okresie najbliższego roku. W ramach zawartej ze Spółką umowy zlecenia nie będzie świadczył usług pomocy prawnej z urzędu. Zakres świadczonych usług będzie sprowadzał się do poradnictwa na rzecz Spółki lub bieżącej obsługi prawnej Spółki z lub bez zastępstwa sądowego. Zlecający zobowiązany będzie, co zostanie ujęte również w umowie, zapewnić całą infrastrukturę. Wnioskodawca będzie ewentualnie korzystał z własnych urządzeń jedynie w stopniu marginalnym, gdyż infrastruktura zlecającego powinna być wystarczająca. Wynagrodzenie za świadczone usługi ma być stałe ryczałtowe lub kosztorysowe (w zależności od wypracowanych w miesiącu godzin) oraz dodatkowo powiększone o procent z tytułu wyegzekwowanych zwrotów kosztów zastępstwa sądowego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych:

Czy przychody, które miałyby być uzyskiwane przez Wnioskodawcę na podstawie umowy zlecenia ze świadczenia na rzecz innego podmiotu prawa określonych usług, których zakres pokrywa się z przedmiotem prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej - jeżeli z treści proponowanej umowy nie wynika, aby była ona zawarta w ramach prowadzonej działalności gospodarczej - będą kwalifikowane jako pochodzące ze źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 oraz art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. z działalności wykonywanej osobiście?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1509, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 ww. ustawy, odrębnymi źródłami przychodów są określone w pkt 2 i 3 tego przepisu: działalność wykonywana osobiście i pozarolnicza działalność gospodarcza.

Definicja działalności gospodarczej zawarta jest w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z jego treścią, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową: wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, polegającą na poszukiwaniu rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-2 i 4-9.

Natomiast w myśl art. 5b ust. 1 ww. ustawy, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
2.  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego te czynności,
3.  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Z kolei zgodnie z przepisem art. 13 pkt 8 lit. a powoływanej ustawy, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej - z wyjątkiem przychodów uzyskiwanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

Wskazany powyżej przepis art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyłącza z przychodów z działalności wykonywanej osobiście przychody z tytułu wykonywania usług na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło zawieranych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Kluczową rolę dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy ma okoliczność, czy zlecenia zawierane będą w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Istotna jest więc treść umowy zlecenia, a zgodnie z zasada swobody umów strony mogą w sposób dowolny ułożyć stosunek cywilnoprawny. Żadne szczególne przepisy podatkowe nie wprowadzają ograniczenia ani zakazu wykonywania w ramach działalności wykonywanej osobiście tych samych czynności, które są przedmiotem działalności gospodarczej.

Wybór kwalifikacji i sposób rozliczenia przychodów uzyskiwanych z zawartej umowy zlecenia ustawodawca pozostawił stronie stosunku cywilnoprawnego. Tym samym, jeżeli podatnik prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą zawiera w celu świadczenia określonych usług na rzecz innego podmiotu prawa umowę zlecenia, której zakres pokrywa się z przedmiotem prowadzonej przez tego podatnika działalności gospodarczej, a z treści umowy nie wynika, aby była ona zawarta w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, wówczas przychody z tytułu takiej umowy mogą być kwalifikowane jako pochodzące ze źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. z działalności wykonywanej osobiście.

Wnioskodawca wskazuje także, że swoją działalność gospodarczą - Kancelarię Radcy Prawnego - prowadzi pod własnym adresem i pod własnym szyldem, bierze też pełną odpowiedzialność za świadczenie usług wobec swoich klientów.

Usługi, które będą świadczone przez Wnioskodawcę w ramach wykonania umowy zlecenia, za które będzie pobierał wynagrodzenie, będą tożsame z przedmiotem prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Jednakże jako zleceniobiorca, w ramach proponowanej Mu umowy ze zleceniodawcą nie będzie On mógł:

*   wyznaczyć sobie samodzielnie miejsca oraz godzin wykonywania pracy w siedzibie zleceniodawcy,
*   umieścić szyldu prowadzonej przez siebie kancelarii radcy prawnego przed siedzibą zleceniodawcy,
*   wynająć na potrzeby swojej działalności gospodarczej - Kancelarii Radcy Prawnego - pomieszczenia przeznaczonego na wykonywanie usług dla zleceniodawcy.

Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, powinien On potraktować przychód z ww. umowy cywilnoprawnej jako przychód z działalności wykonywanej osobiście poza prowadzoną przez siebie działalnością gospodarczą, pomimo pokrywających się przedmiotów umowy zlecenia i działalności gospodarczej. W tej sytuacji należy uznać, że źródłem przychodu jest wówczas działalność wykonywana osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca jest zdania, iż ma prawo opodatkować dochody z przyszłego zlecenia, objętego niniejszym wnioskiem, poza prowadzoną przez siebie działalnością gospodarczą. Jest to związane z charakterem zlecenia, które Wnioskodawca będzie świadczył, co zostało opisane we wniosku. Mianowicie, Wnioskodawca nie będzie mógł wyznaczyć sobie samodzielnie miejsca oraz godzin pracy w siedzibie zleceniodawcy, umieścić szyldu swojej Kancelarii Radcy Prawnego przed siedzibą zleceniodawcy, wynająć na potrzeby swojej działalności gospodarczej pomieszczenia przeznaczonego na wykonywanie usług dla zleceniodawcy. Ponadto, Wnioskodawca w celu wykonywania zlecenia dla zleceniodawcy będzie korzystał z jego infrastruktury. Wobec tego, Wnioskodawca uważa, że wynagrodzenie za usługi, które będą przez Niego świadczone, będzie stanowiło przychód, o którym mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1509, z późn. zm.). Usługi te będą świadczone poza ramami działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę. Płatnikiem zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych będzie zleceniodawca, i to na nim będzie ciążył obowiązek prowadzenia ewidencji, jak również opłacania ww. zaliczek. Powyższe stanowisko podzielił Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji nr 0113-KDIPT2-1.4011.236.2018.3.AP.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1509, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odrębnymi źródłami przychodów są:

*   działalność wykonywana osobiście (pkt 2),
*   pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3).

Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ww. ustawy. Zgodnie z tym przepisem, za pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

*   prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1, 2 i 4-9.

Pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej użyte w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych opiera się na trzech przesłankach:

*   zarobkowym celu działalności,
*   wykonywaniu działalności w sposób zorganizowany i ciągły,
*   prowadzeniu działalności we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek.

Działalność zarobkowa to działalność taka, która daje możliwość wygenerowania zysku i ma na celu zapewnienie określonego dochodu. Jednak nawet ewentualna strata będąca wynikiem działalności nastawionej na zysk nie pozbawia jej takiego charakteru, gdyż istotny jest tu sam zamiar osiągnięcia dochodu.

Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Wiąże się z planowym charakterem działań i realizacją w sposób ciągły zamierzeń ukierunkowanych na osiąganie i zwiększanie zysków.

Prowadzenie działalności w sposób zorganizowany oznacza działanie metodyczne, systematyczne, uporządkowane, przebiegające według planu, przy udziale specjalnie dobranych środków, służących uzyskaniu dochodu.

Jednocześnie zauważyć należy, że stosownie do art. 5b ust. 1 ww. ustawy, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
2.  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego te czynności,
3.  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Katalog przychodów, które należy zaliczyć do przychodów z działalności wykonywanej osobiście, określony został w art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stosownie do treści art. 13 pkt 8 ww. ustawy, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:

1.  osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
2.  właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością

*   z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

Do podmiotów, o których mowa w pkt a, zaliczyć należy m.in. spółki kapitałowe – będące w myśl przepisów ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz.1577, z późn. zm.) osobami prawnymi, spółki osobowe – jako jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, a także wspólników spółki cywilnej – jako osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą.

Zaliczenie przychodów ze świadczenia danej usługi do przychodów z działalności wykonywanej osobiście zależy więc od łącznego spełnienia następujących warunków:

1.  osobistego wykonania usługi - bez udziału osób trzecich przy dokonywaniu czynności związanych z jej istotą,
2.  świadczenia usługi na podstawie jednej z dwóch rodzajów umów - umowy zlecenia albo umowy o dzieło - zawartej z osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą lub osobą prawną i jej jednostką organizacyjną niemającą osobowości prawnej,
3.  zawarcia umowy poza ramami prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej.

Zatem, jeżeli określone usługi są wykonywane na podstawie umowy zawartej w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej, to przychód z ich świadczenia należy zaliczyć do przychodów z tej działalności – a nie z działalności wykonywanej osobiście. Jak już wcześniej podkreślano, aby dana aktywność zarobkowa mogła zostać uznana za działalność gospodarczą, musi odpowiadać kryteriom zorganizowania i ciągłości wskazanym w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a jednocześnie nie może spełniać łącznie wszystkich przesłanek negatywnych wymienionych art. 5b ust. 1 tej ustawy. O tym, czy w konkretnym przypadku ziszczą się ww. warunki, nie decyduje samo subiektywne przekonanie podatnika ani dopełnienie przez niego określonych obowiązków o charakterze formalnym. Istotne są bowiem przede wszystkim okoliczności faktyczne analizowanej sprawy i sposób, w jaki dana aktywność jest rzeczywiście podejmowana. Jeżeli treść i faktyczny przebieg realizacji umowy wskazuje na to, iż nie została ona zawarta w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej, a spełnione będą przesłanki zawarte w art. 13 pkt 8 ww. ustawy - to przychód osiągany na podstawie tej umowy podatnik winien zaliczyć do przychodów z działalności wykonywanej osobiście. Nie ma przy tym znaczenia, czy objęte umową czynności są również przedmiotem prowadzonej przez niego równolegle pozarolniczej działalności gospodarczej.

Z treści przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że czynności z zakresu poradnictwa prawnego i bieżącej obsługi prawnej podejmowane przez Wnioskodawcę na podstawie umowy, którą zamierza On zawrzeć ze Spółką, będą wypełniały łącznie wszystkie przesłanki wymienione w art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym. Zgodnie bowiem z oświadczeniem Wnioskodawcy, ww. umowa będzie zawierała następujące postanowienia:

1.  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, będzie ponosił zlecający wykonanie tych czynności,
2.  prace i wszelkie czynności Wnioskodawcy - zleceniobiorcy będą wykonywane pod kierownictwem zlecającego i we wskazanej przez niego siedzibie, wskazane będą także ramy czasowe świadczenia usług,
3.  umowa będzie zawarta poza działalnością gospodarczą Wnioskodawcy, a zleceniobiorca - Wnioskodawca przy wykonywaniu czynności będących przedmiotem umowy nie będzie ponosił ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną przez siebie działalnością.

Ze względu na to należy stwierdzić, że przedmiotowe czynności - mimo, iż będą tożsame z usługami świadczonymi przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej – nie będą wykonywane w ramach tej działalności. Jednocześnie zaistnieją dwie pozostałe przesłanki przesądzające, w myśl art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym, o zaliczeniu osiąganych przychodów do przychodów z działalności wykonywanej osobiście. Mianowicie, przedmiotowa umowa będzie umową zlecenia i zostanie zawarta z osobą prawną lub jednostką organizacyjną niemającą osobowości prawnej.

Uzyskiwane przez Wnioskodawcę przychody z wykonania przedmiotowej umowy zlecenia – zawartej i realizowanej w sposób opisany we wniosku - stanowić będą zatem przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych tutejszy organ uznaje zatem za prawidłowe.

W zakresie podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Należy zastrzec, iż przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli w wyniku ewentualnego postępowania podatkowego lub kontrolnego organy podatkowe ustalą, że przedstawiony we wniosku stan faktyczny różni się od rzeczywistego, to Wnioskodawca nie będzie mógł powołać się na niniejszą interpretację indywidualną.

Odnosząc się do powołanej przez Wnioskodawcę interpretacji prawa podatkowego, tut. organ informuje, że została ona wydana w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we …, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.