Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.91.2017.1.EC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-05-29
Teza: w zakresie kwalifikacji do odpowiedniego źródła, przychodów uzyskiwanych w tytułu udzielonych pożyczek oraz zbycia udziałów i ogółu praw i obowiązków
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; odsetki; pożyczka-odsetki od pożyczki; udział; zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 5a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 5b; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 17; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 29 ; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30b; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30c; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30d (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku wspólnym z dnia 13 kwietnia 2017 r. (data wpływu 19 kwietnia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kwalifikacji do odpowiedniego źródła, przychodów uzyskiwanych w tytułu udzielonych pożyczek oraz zbycia udziałów i ogółu praw i obowiązków - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 19 kwietnia 2017 r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kwalifikacji do odpowiedniego źródła, przychodów uzyskiwanych w tytułu udzielonych pożyczek oraz zbycia udziałów i ogółu praw i obowiązków.

We wniosku złożonym przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca (dalej również wspólnik) jest polskim rezydentem podatkowym i podlega obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.

Wnioskodawca jest jednym z kilku komandytariuszy dwóch spółek komandytowych (dalej spółki komandytowe), przy czym:

1.  głównym przedmiotem działalności pierwszej spółki komandytowej (dalej spółka produkcyjno-inwestycyjna ) jest produkcja wyrobów z tworzywa sztucznego. W związku z tym, iż działalność produkcyjna generuje nadwyżki finansowe, obok działalności produkcyjnej spółka prowadzi obecnie również działalność inwestycyjną między innymi poprzez inwestowanie w udziały spółek z ograniczoną odpowiedzialnością oraz udzielanie pożyczek w tym pożyczek partycypacyjnych. W przypadku których odsetki od pożyczek są kalkulowane jako określony procent zysku z inwestycji realizowanych przez podmioty trzecie które to inwestycje są finansowane ze środków z tytułu pożyczki;
2.  głównym przedmiotem działalności drugiej spółki komandytowej (dalej spółka inwestycyjna) jest działalność inwestycyjna, w tym inwestowanie w udziały oraz ogół praw i obowiązków w innych spółkach handlowych, jak również udzielanie pożyczek, w tym pożyczek partycypacyjnych, w przypadku których są kalkulowane jako określony procent zysku z inwestycji realizowanych przez podmioty trzecie, które to inwestycje są finansowane ze środków z tytułu pożyczki.

Wnioskodawca będzie uzyskiwał przychody z tytułu udziału w spółkach komandytowych w związku z:

1.  zbyciem przez spółki komandytowe udziałów lub ogółów praw i obowiązków w spółkach prawa handlowego,
2.  otrzymaniem przez spółki komandytowe odsetek od udzielonych pożyczek, w tym odsetek od pożyczek partycypacyjnych, w przypadku których są kalkulowane jako określony procent zysku z inwestycji realizowanych przez podmioty trzecie, które to inwestycje są finansowane ze środków z tytułu pożyczki (dalej również działalność inwestycyjna).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy przychody, uzyskane przez Wnioskodawcę w związku z działalnością inwestycyjną, tj. przychody uzyskane z tytułu:

1.  zbycia przez spółki komandytowe udziałów lub ogółów praw i obowiązków w spółkach prawa handlowego,
2.  otrzymania przez spółki komandytowe odsetek od udzielonych pożyczek, w tym odsetek od pożyczek partycypacyjnych, w przypadku których są kalkulowane jako określony procent zysku z inwestycji realizowanych przez podmioty trzecie, które to inwestycje są finansowane ze środków z tytułu pożyczki,

powinny być kwalifikowane jako przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej? Zdaniem Zainteresowanych, przychody uzyskane przez niego w związku z działalnością inwestycyjną, tj. przychody uzyskane z tytułu:

1.  zbycia przez spółki komandytowe udziałów lub ogółów praw i obowiązków w spółkach prawa handlowego,
2.  otrzymania przez spółki komandytowe odsetek od udzielonych pożyczek, w tym odsetek od pożyczek partycypacyjnych, w przypadku których są kalkulowane jako określony procent zysku z inwestycji realizowanych przez podmioty trzecie, które to inwestycje są finansowane ze środków z tytułu pożyczki,

\- powinny być kwalifikowane jako przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że spółki komandytowe nie są podatnikami podatku dochodowego podatnikami są natomiast ich wspólnicy (zarówno komplementariusz, jak i komandytariusz). Co za tym idzie, dochody spółki komandytowej stanowią dochód podatkowy jej wspólników. Opodatkowanie dochodu z udziału w spółce uzależnione jest od statusu danego wspólnika. Jeżeli wspólnikiem spółki komandytowej jest osoba fizyczna (tak jak ma to miejsce w przypadku wnioskodawcy) dochód z udziału w spółce komandytowej podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Przepisem regulującym zasady opodatkowania dochodów z tytułu uczestnictwa w spółkach osobowych jest art. 8 ustawy PIT. Zgodnie z tym przepisem przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, chyba, że wspólnik opodatkowany jest na zasadach określonych w art. 30c ust. 1 ustawy PIT.

Zgodnie z art. 5b ust. 2 ustawy PIT, jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niebędąca osobą prawną, przychody wspólnika takiej spółki określone na zasadach wskazanych w art. 8 ust. 1 ustawy PIT, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy PIT, czyli z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Przy czym zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy PIT przez pozarolniczą działalność gospodarczą rozumie się działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

\- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie do art. 10 ustawy PIT odrębnymi źródłami przychodów są m. in. przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3) oraz kapitały pieniężne i prawa majątkowe (art. 10 ust. 1 pkt 7).

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy PIT za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się m in. odsetki od pożyczek.

Natomiast zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 1 ww ustawy, odsetki od pożyczek opodatkowane są podatkiem w wysokości 19%, z wyjątkiem odsetek od pożyczek będących przedmiotem działalności gospodarczej.

Zgodnie natomiast z art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy PIT za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się przychody z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych.

Zgodnie z dyspozycją art. 30b ust. 1 od dochodów uzyskiwanych z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych, w tym z realizacji praw wynikających z tych instrumentów, z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji) za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, podatek dochodowy wynosi 19 % uzyskanego przychodu.

Jednakże, z art. 20b ust. 3 (winno być art. 30b ust. 4) wynika, że przepisu ust. 1 nie stosuje się jeżeli odpłatne zbycie udziałów (akcji), papierów wartościowych i pochodnych instrumentów finansowych oraz realizacja praw z nich wynikających następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

W opisanym zdarzeniu przyszłym przychody osiągane przez spółki komandytowe z prowadzonej działalności inwestycyjnej (w tym odsetki i przychody uzyskiwane w związku ze zbyciem udziałów lub ogółu praw i obowiązków w spółkach prawa handlowego oraz udziałem w innych spółkach osobowych) będą uzyskiwane w ramach prowadzonej przez owe spółki działalności gospodarczej. Działalność inwestycyjna prowadzona przez spółki komandytowe będzie podejmowana w sposób profesjonalny i będzie mieć charakter zarobkowy oraz zorganizowany.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, przychody osiągane przez spółki komandytowe w związku z działalnością inwestycyjną należy kwalifikować do przychodów ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy PIT (tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej).

Ponadto, zdaniem Wnioskodawcy regulujące zasady prowadzenia spółek osobowych prowadzą do analogicznych wniosków. O ile bowiem zgodnie z przepisem art. 151 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz u. z 2013 poz. 1030 ze zm dalej: ksh) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością może być prowadzona w każdym dopuszczalnie prawnym celu, a więc nie musi ona prowadzić działalności gospodarczej, o tyle spółka osobowa (w tym spółka komandytowa) może być powołana wyłącznie w celu prowadzenia działalności gospodarczej i nie może ona prowadzić innej aktywności niż działalność gospodarcza (art. 89 oraz 103 ksh). Tym samym każda czynność podejmowana przez spółkę osobową (w tym prowadzenie działalności inwestycyjnej) stanowi przejaw jej działalności gospodarczej.

Jakkolwiek bowiem przepis art. 22 KSH posługuje się pojęciem prowadzenie przedsiębiorstwa, to jednak nie można prowadzić przedsiębiorstwa nie prowadząc działalności gospodarczej nawet w rozumieniu przepisu art. 5a pkt 6 ustawy PIT.

Zatem spółki komandytowe prowadząc działalność inwestycyjną czynić to będzie wyłącznie w ramach działalności gospodarczej.

Powyższe znajduje również bezpośrednie potwierdzenie w doktrynie prawniczej: "celem spółki jest prowadzenie przedsiębiorstwa Wykluczone jest więc funkcjonowanie spółki bez prowadzenia przedsiębiorstwa (na przykład utworzenie spółki do jednorazowej transakcji). Prowadzenie przedsiębiorstwa należy odnosić do funkcjonalnego rozumienia pojęcia przedsiębiorstwa, tj prowadzenia we własnym imieniu, zarobkowo oraz w sposób zorganizowany i ciągły działalności gospodarczej (tak też słusznie K. Kruczalak, Kodeks, 2001, s. 63) Wątpliwe jest twierdzenie, że w przypadku spółki jawnej celem spółki może być cel gospodarczy niezarobkowy (S Sołtysiński, Kodeks. 2006, t I, s. 322; por też: J. Szwaja, Nowy kodeks\`(...)\`, op. cit, s. 7).

Mając na uwagę powyższe, zdaniem Wnioskodawcy przychody, uzyskane przez niego w związku z Działalnością Inwestycyjną, tj. przychody uzyskane z tytułu:

1.  zbycia przez Spółki Komandytowe udziałów lub ogółów praw i obowiązków w spółkach prawa handlowego,
2.  otrzymania przez Spółki Komandytowe odsetek od udzielonych pożyczek, w tym odsetek od pożyczek partycypacyjnych, w przypadku których są kalkulowane jako określony procent zysku z inwestycji realizowanych przez podmioty trzecie, które to inwestycje są finansowane ze środków z tytułu pożyczki

\- powinny być kwalifikowane jako przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach, w tym m in :

*   w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 4 lutego 2016 r, sygn. ILPB1/4511-1-1519/15-4/AN
*   w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 10 stycznia 2014 r, sygn. ILPB1/415-1201/13-2/AMN,
*   w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 2 lipca 2013 r., sygn. IPTPB2/415-243/13-4/KR,
*   w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. IPPB1/415-1131/11-2/EC,
*   w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 11 lutego 2011 r, sygn. IPPB1/415-1117/10-3/EC,
*   w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 26 stycznia 2011 r, sygn. ITPB1/415-1060/10/TK.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zainteresowanemu będącemu stroną postępowania (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.