Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.786.2021.11.JG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-19
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową
(opodatkowanie IP; BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
komputery-program komputerowy
prace-prace badawczo-rozwojowe
prawa-prawa autorskie
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 października 2021 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych dochodów z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową.
    Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 7 stycznia 2022 r. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą zarejestrowaną w
    Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej pod firmą A, której głównym
    przedmiotem jest działalność związana z oprogramowaniem, zakwalifikowana według
    klasyfikacji PKD do grupy 62.01.Z.
    Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym, podlega nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu w Polsce, rozlicza się na podstawie podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów, a wybraną przez niego formą opodatkowania jest podatek
    liniowy. Wnioskodawca nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego, o którym
    mowa w art. 17 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania
    działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2019 poz. 1402, t.j. z późn. zm.).
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca zawarł z kontrahentem
    (dalej: „Kontrahent” lub „Spółka”) na czas nieokreślony umowę dotyczącą stałej
    współpracy w zakresie rozwijania repozytorium modeli i danych machine learning’owych
    przez tworzenie kodu działającego na serwerze oraz po stronie bibliotek używanych przez
    użytkowników. Na podstawie umowy Wnioskodawca generalnie świadczy na rzecz Spółki
    usługi w zakresie tworzenia, ulepszania i rozwoju oprogramowania. Umowa została
    zawarta w 2021 roku. W ramach usług świadczonych na rzecz Spółki Wnioskodawca
    tworzy nowe lub ulepsza bądź rozwija istniejące programy komputerowe lub ich części.
    Efekty pracy Wnioskodawcy stanowią utwory w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r.
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 1231, tj. z późn. zm., dalej:
    „ustawa o prawie autorskim”) i jako takie podlegają ochronie na podstawie przepisów tej
    ustawy. Zgodnie z umową Wnioskodawca przenosi na Kontrahenta autorskie prawa
    majątkowe do wytworzonych przez siebie utworów. Prawa te przechodzą na Spółkę z
    chwilą przyjęcia utworów przez Kontrahenta, co może nastąpić w sposób wyraźny lub
    dorozumiany. W praktyce prawa autorskie przechodzą na Spółkę w momencie zapisania
    kodu lub jego fragmentu przez Wnioskodawcę (np. na dysku twardym komputera, w
    chmurze, na urządzeniu mobilnym, etc.). Zgodnie z zawartą umową Spółka nabywa
    majątkowe prawa autorskie do utworów stworzonych przez Wnioskodawcę w wyniku lub
    w związku z wykonywaniem obowiązków wynikających z Umowy. Umowa stanowi
    ponadto, że intencją Spółki i Wnioskodawcy jest nabycie przez Spółkę wszelkich praw do
    własności intelektualnej powstałej w wyniku prowadzonej współpracy, w najszerszym
    możliwym zakresie, a w szczególności poprzez nabycie całości praw autorskich.
    W zamian za wykonane usługi Wnioskodawca otrzymuje od Spółki wynagrodzenie. Jest
    ono płatne w cyklach miesięcznych z dołu, w terminie 14 dni od wystawienia przez
    Wnioskodawcę faktury. Jednocześnie jedynym efektem świadczonych przez
    Wnioskodawcę usług są utwory – w postaci oprogramowania – chronione na podstawie

    przepisów ustawy o prawie autorskim. Zgodnie z umową wynagrodzenie w niej określone
    stanowi całość wynagrodzenia za nabycie przez Spółkę wszystkich praw własności
    intelektualnej (w tym praw zależnych).
    W ramach prowadzonej współpracy Wnioskodawca pracuje nad szeregiem projektów,
    których celem jest wytworzenie, ulepszenie lub rozwój oprogramowania komputerowego.
    W szczególności prace Wnioskodawcy w ramach współpracy ze Spółką dotyczą rozwoju
    kompleksowej platformy internetowej w ramach sektora „data science”, która ma na celu
    ułatwienie pracy w procesie eksperymentowania i budowania modeli „machine learning”
    oraz stworzenie repozytorium dla modeli „machine learning”. W praktyce współpraca
    Wnioskodawcy oraz Kontrahenta wygląda następująco:
    1. Spółka przedstawia Wnioskodawcy główne założenia dla danego zadania, tzn. efekt,
      który ma zostać finalnie osiągnięty, np. dostarczenie nowej wersji modułu, stworzenie
      aplikacji, etc.
    2. Wnioskodawca we własnym zakresie przystępuje do realizacji projektu, tj. Kontrahent
      ani nikt inny nie narzuca Wnioskodawcy reguł czy sposobu zapisu algorytmów, które
      przyczyniają się do rozwoju lub stworzenia określonego oprogramowania
      komputerowego.
    3. Wnioskodawca przekazuje na rzecz Kontrahenta efekty swojej pracy, czyli co do zasady
      kod programistyczny lub jego fragmenty, przy czym każda część z wytworzonego
      oprogramowania stanowi autorskie dzieło Wnioskodawcy.
    W szczególności prace programistyczne Wnioskodawcy polegają na:
    • dodawaniu nowych funkcjonalności do aplikacji webowej przechowującej i serwującej
      dane;
    • tworzeniu i rozwijaniu testów weryfikujących poprawność działania całego systemu;
    • rozwijaniu biblioteki umożliwiającej użytkownikom komunikację z aplikacją serwerową;
    • rozwijaniu istniejących oraz dodawanie nowych integracji umożliwiających łatwe
      wgranie na serwer danych z istniejących narzędzi machine learnig’owych.
    Efektem prac realizowanych przez Wnioskodawcę są m.in.:
    • bardziej optymalne przechowywanie danych, umożliwiające obsłużenie większej ilości
      klientów;
    • nowe funkcje umożliwiające użytkownikom lepszą kontrolę nad prowadzonymi przez
      nich eksperymentami machine learning’owymi, a nawet porządkujące metody pracy z
      danymi wśród klientów;
    • nowe paczki z integracjami umożliwiające użytkownikom automatyczne wysyłanie
      danych z eksperymentów przeprowadzanych przy użyciu najpopularniejszych na
      rynku narzędzi.
    Efekt prac Wnioskodawcy jest każdorazowo uzewnętrzniany w postaci kodu napisanego w
    danym języku programowania. Zrealizowanie danego projektu wymaga od Wnioskodawcy
    każdorazowo twórczego, rozwojowego i systematycznego działania. W tym zakresie
    Wnioskodawca zdobywa i wykorzystuje aktualnie dostępną wiedzę (np. z zakresu narzędzi
    informatycznych i programowania) oraz umiejętności programistyczne do tworzenia
    nowych zastosowań. Prace prowadzone przez Wnioskodawcę nie mają charakteru prac
    rutynowych, jako że każdy projekt prowadzi do powstania nowatorskich dzieł,
    przynajmniej w skali działalności Wnioskodawcy, czyli nowych programów
    komputerowych zapisanych w postaci kodów programistycznych. W ramach każdego
    projektu opracowywane są nowe lub ulepszone produkty informatyczne, niewystępujące

    dotychczas w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy lub też na tyle innowacyjne, że w
    znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących. Prace nad danym
    projektem prowadzone są w sposób uporządkowany, według przyjętego planu i strategii.
    Rozpoczynają się od wyznaczenia celu oraz rozpisania prac na poszczególne etapy.
    Następnie Wnioskodawca analizuje dostępne zasoby, których fundament stanowi
    posiadana wiedza ekspercka w zakresie programowania. Końcowo ustalany jest
    harmonogram pod dany projekt. W toku prowadzonych prac Wnioskodawca rozwija swoje
    umiejętności programistyczne i poszerza wiedzę w danej dziedzinie. Prace prowadzone są
    do momentu osiągnięcia zakładanego celu projektu (np. stworzenia nowej funkcjonalności
    o zakładanych parametrach) lub do momentu stwierdzenia, że osiągnięcie oczekiwanych
    funkcji jest niemożliwe technologicznie (w takim przypadku prace mogą być zakończone
    lub Wnioskodawca ze Spółką ustala nowy, zmodyfikowany cel projektu, uwzględniający
    wnioski z dotychczasowych prac Wnioskodawcy).
    Wszystkie efekty prac Wnioskodawcy, tj. programy komputerowe, tworzone i ulepszane
    lub rozwijane w wyniku realizacji zobowiązań podjętych na mocy zawartej umowy,
    powstają wyłącznie w wyniku prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności badawczo-
    rozwojowej (dalej również: „B+R”), spełniającej definicję zawartą w art. 5a pkt 38 ustawy o
    PIT. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca zarówno tworzy nowe, jak i
    ulepsza lub rozwija istniejące oprogramowanie.
    Celem działań w zakresie ulepszania i rozwoju istniejącego oprogramowania jest poprawa
    jego użyteczności albo funkcjonalności. Działania takie ulepszają/rozwijają działanie
    istniejących programów, np. poprzez dodanie w nich zupełnie nowych funkcjonalności,
    które do tej pory w nich – a przez to również w działalności podmiotu korzystającego z
    danego programu – nie istniały. Oprogramowanie, które Wnioskodawca ulepsza lub
    rozwija, może być zarówno rezultatem jego własnej wcześniejszej pracy twórczej, jak też
    może być oprogramowaniem autorstwa innych osób. W obu przypadkach Wnioskodawcy
    nie przysługują prawa do rozwijanego oprogramowania – nie posiada licencji na programy
    stworzone przez innych autorów, a prawo do programów stworzonych uprzednio przez
    siebie już wcześniej przekazał Spółce. Jednocześnie w wyniku ulepszania czy rozwoju
    istniejącego oprogramowania Wnioskodawca tworzy zupełnie nowy, odrębny od tego
    oprogramowania utwór, który również podlega ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca jest właścicielem odrębnego
    prawa autorskiego do tego utworu. W efekcie w wyniku ulepszania czy rozwoju
    oprogramowania powstaje po stronie Wnioskodawcy nowe, odrębne prawo autorskie do
    programu komputerowego, które zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT może
    stanowić kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Prawo to jest następnie
    nabywane przez Spółkę zgodnie z postanowieniami zawartej umowy, jak wskazano
    powyżej.
    Zgodnie z zawartą umową Wnioskodawcy nie przysługują i nie będą przysługiwały prawa
    do istniejącego, ulepszanego programu w przypadku jego dalszego rozwijania/ulepszania.
    Będą mu natomiast (chwilowo) przysługiwały autorskie prawa majątkowe do części
    składowych oprogramowania (rozwiązań programistycznych zapisanych kodem w danym
    języku programowania), stworzonych w wyniku działalności B+R Wnioskodawcy, mających
    na celu ulepszenie tego oprogramowania – ale tylko do momentu przeniesienia ich na
    Kontrahenta. Wszystkie utwory – zarówno w ramach tworzenia nowego, jak i ulepszania
    czy rozwoju istniejącego oprogramowania – zostały wytworzone wyłącznie przez
    Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności B+R. Wnioskodawca nie
    nabywa wyników prac B+R prowadzonych przez inne podmioty, ani praw autorskich
    innych podmiotów. Jak wskazano powyżej, zgodnie z postanowieniami zawartej umowy
    Wnioskodawca przenosi na Spółkę całość autorskich praw majątkowych do wytwarzanego
    w przedstawiony sposób oprogramowania. Efektem podejmowanych przez
    Wnioskodawcę działań w zakresie świadczenia usług programistycznych są zatem
    przenoszone utwory. W myśl zawartej umowy wynagrodzenie Wnioskodawcy „stanowi
    całość wynagrodzenia za nabycie przez Spółkę, zgodnie z postanowieniami niniejszego

    Załącznika, wszystkich praw własności intelektualnej (w tym praw zależnych)”.
    Wnioskodawca osiąga zatem dochody ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej (dalej również: „kwalifikowane IP”).
    Mając na uwadze obowiązujące od 1 stycznia 2019 r. przepisy podatkowe w zakresie ulgi
    IP Box Wnioskodawca zamierza skorzystać z przepisów art. 30ca i art. 30cb ustawy o PIT,
    które umożliwiają zastosowanie 5% stawki opodatkowania w stosunku do
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj.
    autorskiego prawa do programu komputerowego. W konsekwencji Wnioskodawca
    chciałby w zeznaniu rocznym za rok 2021 rozliczyć dochód uzyskany ze sprzedaży
    autorskiego prawa do programu komputerowego w ramach opisanej współpracy z
    Kontrahentem z uwzględnieniem stawki podatku dochodowego wynoszącej 5%. Dlatego
    też intencją Wnioskodawcy jest, aby w kolejnych latach również rozliczać się z
    uwzględnieniem stawki podatku dochodowego wynoszącej 5% (oczywiście przy założeniu
    braku zmian co do wskazanych wyżej okoliczności stanowiących opis stanu faktycznego i
    zdarzenia przyszłego).
    Wnioskodawca prowadzi uproszczoną księgę podatkową w postaci podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów, zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Finansów z dnia
    26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów
    (Dz.U. z 2019 r. poz. 2544). Ponadto Wnioskodawca posiada i prowadzi odrębną od
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów, zgodną z wymogami art. 30cb ustawy o PIT
    ewidencję, która pozwala na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i
    dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej.
    Ewidencja ta pozwala również na wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust.
    4 ustawy o PIT, przypadających na każde wyżej wymienione prawo oraz określenie
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ponadto
    ewidencja pozwala na monitorowanie i śledzenie efektów działalności B+R Wnioskodawcy,
    obejmując wydatki od początku realizacji takiej działalności zmierzającej do wytworzenia,
    rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w postaci
    autorskiego prawa do programu komputerowego, do końca danego miesiąca
    kalendarzowego, poprzez narastające ujęcie wydatków w odniesieniu do poszczególnych
    zadań. Wnioskodawca prowadzi ewidencję na bieżąco od kiedy to weszły w życie przepisy
    podatkowe określające wymóg jej posiadania. Ewidencja obejmuje okres od początku
    działalności B+R, która zmierzała do wytworzenia kwalifikowanego IP i zawiera
    comiesięczne zestawienie dokumentów, które potwierdzają poniesione wydatki dotyczące
    kwalifikowanego IP na koniec danego miesiąca.
    Jeśli chodzi o sposób rozpoznawania kwalifikowanych IP oraz określania związanego z
    nimi dochodu Wnioskodawca pragnie wyjaśnić, że – jak już wspomniano we wcześniejszej
    części wniosku – Kontrahent angażuje Wnioskodawcę do realizacji konkretnych zadań
    rozwojowych w związku z rozwojem i ulepszaniem oprogramowania. Co za tym idzie,
    projekt zazwyczaj podzielony jest na kilka lub wiele elementów składowych. Przykładowo,
    budowa platformy internetowej może obejmować takie zadania jak np. budowa prototypu
    aplikacji, budowa modułu o zadanych parametrach, opracowanie określonego interfejsu
    itd. Indywidualny charakter każdego projektu ma bezpośrednie przełożenie na to, jak
    Wnioskodawca rozpoznaje w ewidencji kwalifikowane prawa własności intelektualnej.
    Przykładowo, jeśli dany projekt zakłada budowę aplikacji X, modułu Y oraz interfejsu Z, to
    Wnioskodawca traktuje każde z tych rozwiązań jako odrębny utwór chroniony prawem
    autorskim do programu komputerowego na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim.
    W efekcie Wnioskodawca rozpoznaje je w ewidencji jako trzy odrębne kwalifikowane
    prawa własności intelektualnej. Następnie Wnioskodawca przypisuje do każdego z
    wyodrębnionych kwalifikowanych praw własności intelektualnej odpowiadające mu
    przychody i koszty uzyskania przychodu. Ponieważ w ramach zawartej umowy
    Wnioskodawca przenosi całość autorskich praw majątkowych na Spółkę Wnioskodawca
    rozpoznaje przychód dotyczący każdego kwalifikowanego IP jako przychód ze sprzedaży
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Jeśli w danym miesiącu Wnioskodawca

    prowadzi działalność B+R prowadzącą do wytworzenia jednego kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej (tj. autorskiego prawa do programu komputerowego – w tym
    przypadku utworu będącego rozwiązaniem zapisanym kodem w określonym języku
    programowania) to całość przychodów oraz kosztów uzyskania przychodu za dany miesiąc
    zostanie przyporządkowana do tego kwalifikowanego prawa. Jeśli w danym miesiącu
    Wnioskodawca prowadzi działalność B+R prowadzącą do wytworzenia więcej niż jednego
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, osiągnięte przychody oraz poniesione w
    danym miesiącu koszty zostają przyporządkowane do każdego kwalifikowanego prawa w
    równych częściach. Po odjęciu kosztów od przychodów Wnioskodawca określa dochód
    (stratę) przypadający na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej.
    Wnioskodawca wylicza wskaźnik nexus w odniesieniu do każdego tak określonego
    dochodu (straty) przypadającego na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej.
    Do wyliczenia każdego wskaźnika Wnioskodawca uwzględnia koszty działalności B+R
    związanej z wytworzeniem danego kwalifikowanego IP poniesione narastająco w każdym
    miesiącu prac.
    Wnioskodawca ponosi koszty na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność B+R
    związaną z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej, natomiast nie ponosi
    kosztów w ramach prowadzonej działalności, o których mowa w b, c i d w treści przepisu
    art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT. Koszty poniesione przez Wnioskodawcę w danym miesiącu
    są przyporządkowywane do danego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Jeśli
    w danym miesiącu Wnioskodawca prowadzi działalność B+R prowadzącą do wytworzenia
    więcej niż jednego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej i konieczna jest
    alokacja kosztów tej działalności do więcej niż jednego kwalifikowanego IP, koszty te
    zostają przyporządkowane w równych częściach do każdego kwalifikowanego prawa i
    następnie uwzględnione w kalkulacji wskaźnika dla tego kwalifikowanego IP. W kolejnym
    kroku Wnioskodawca mnoży wcześniej określony dochód dotyczący każdego
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej przez wyliczony, właściwy dla tego prawa
    wskaźnik nexus, i w ten sposób Wnioskodawca określa wartość kwalifikowanego dochodu
    (straty), o którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT. W przypadku gdy wartość
    wskaźnika nexus przekracza 1, Wnioskodawca przyjmuje wartość 1. W ostatnim etapie
    Wnioskodawca sumuje tak wyliczony kwalifikowany dochód z każdego kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej. W stosunku do sumy kwalifikowanych dochodów
    Wnioskodawca chciałby zastosować 5% stawkę opodatkowania.
    Uzupełnienie wniosku
    Zgodnie zawartą umową z Kontrahentem Wnioskodawca jest zobowiązany do dołożenia
    należytych starań, aby świadczone przez niego usługi były wykonywane ze szczególną
    starannością, z uwzględnieniem obowiązujących przepisów prawa, standardów i reguł
    wykonywania zadań objętych umową, a także z zachowaniem zasad etyki zawodowej oraz
    dbając o interesy Kontrahenta. Tym samym umowa z Kontrahentem nie obejmuje wprost
    ponoszenia odpowiedzialności wobec osób trzecich, lecz Wnioskodawca jest
    odpowiedzialny za prace wyłącznie względem Kontrahenta.
    Jednocześnie usługi i wytwarzane w ramach tych usług prawa są wykorzystywane przez
    Kontrahenta w jego relacjach z osobami trzecimi. Wobec tego, jako że Wnioskodawca nie
    jest stroną relacji biznesowych, które są zawierane już pomiędzy Kontrahentem a jego
    klientami (osobami trzecimi), to Wnioskodawca nie ponosi bezpośrednio
    odpowiedzialności wobec osób trzecich (klientów Kontrahenta) za rezultat i wykonywane
    przez siebie czynności. Tym samym odpowiedzialność ta jest po stronie Kontrahenta.
    Współpraca z Kontrahentem polega na tym, że Kontrahent przedstawia Wnioskodawcy
    główne założenia dla danego zadania, tzn. efekt, który ma zostać finalnie osiągnięty. Po
    stronie Wnioskodawcy z kolei jest kompleksowa realizacja projektu, przy czym Kontrahent
    ani nikt inny nie narzuca reguł czy sposobu realizacja zadania – zarówno od strony
    merytorycznej, jak i organizacyjnej. Tym samym realizacja usługi i wytworzenia praw nie
    jest dokonywana pod kierownictwem Kontrahenta. Prace nie są również wykonywane w

    miejscu i czasie wyznaczonym przez Kontrahenta (przy czym oczywiście Wnioskodawca
    jest zobowiązany za przestrzeganie umówionych terminów na realizację prac, jednak
    sposób i czas ich wykonania pozostaje całkowicie w gestii Wnioskodawcy).
    Wnioskodawca ponosi i będzie ponosić pełne ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną
    działalnością gospodarczą.
    Wniosek obejmuje zarówno zdarzenie przyszłe jak i stan faktyczny. Tym samym opisane
    jednocześnie zdarzenie przyszłe i stan faktyczny są tożsame.

## Pytanie

Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest uprawniony do stosowania 5% stawki opodatkowania do dochodów
    uzyskiwanych z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do oprogramowania
    komputerowego tworzonego, ulepszanego i rozwijanego przez Wnioskodawcę?
    Pana stanowisko
    Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia
    przyszłego Wnioskodawca jest uprawniony do stosowania 5% stawki opodatkowania do
    dochodów uzyskiwanych z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do
    oprogramowania komputerowego tworzonego i rozwijanego przez Wnioskodawcę.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    Z kolei zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej (dalej również: kwalifikowanym IP) jest między innymi autorskie prawo do
    programu komputerowego, podlegające ochronie prawnej na podstawie ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych, którego przedmiot ochrony został wytworzony,
    rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności
    badawczo-rozwojowej.
    Działalność badawczo-rozwojowa została zdefiniowana w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT i
    oznacza działalność twórczą, obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Zgodnie z powyższą definicją działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która
    nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze
    unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Z definicji działalności badawczo-
    rozwojowej wynika, że musi ona być podejmowana w sposób systematyczny. Najbardziej
    właściwą definicją systematyczności prowadzenia działalności B+R jest definicja
    obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego
    systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Ostatni z warunków określonych w
    art. 5a pkt 38 ustawy o PIT wskazuje, iż taka działalność musi mieć określony cel, tj.
    powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do
    tworzenia nowych zastosowań.
    Ponadto, zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, dochodem (stratą) z kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z
    pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:
    1. z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    2. ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

    3. z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży
      produktu lub usługi;
    4. z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu
      sądowym albo arbitrażu.
    Ponadto, zgodnie z art. 30cb ustawy o PIT, podatnicy są zobowiązani do prowadzenia
    odrębnej ewidencji, w której powinni:
    5. wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
      księgach rachunkowych;
    6. prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów
      uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane
      prawo własności intelektualnej;
    7. wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
      kwalifikowanego dochodu;
    8. dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający
      ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w
      przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności
      intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie
      warunków, o których mowa w pkt 2 i 3 (...).
    Zgodnie z powołanymi powyżej przepisami podatek od osiągniętego przez podatnika
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5%
    podstawy opodatkowania. Natomiast kwalifikowanym prawem własności intelektualnej
    jest między innymi autorskie prawo do programu komputerowego, podlegające ochronie
    prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów
    międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów
    międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony
    został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej
    przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy ustawy o
    prawie autorskim. Zgodnie z art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim programy
    komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie. Z kolei art. 74 ust. 2 ustawy o
    prawie autorskim stanowi, że ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje
    wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu
    programu komputerowego, nie podlegają ochronie. Polski prawodawca nie zdefiniował w
    żadnym obowiązującym akcie prawnym pojęcia programu komputerowego, przez co w
    tym zakresie pozostaje odwołać się do dorobku doktryny. Jak wskazuje się w
    piśmiennictwie, przez program komputerowy należy rozumieć zestaw instrukcji (poleceń,
    rozkazów) adresowanych do komputera, których wykonanie przez komputer prowadzi do
    uzyskania określonych wyników (D. Flisiak (red.), Prawo autorskie i prawa pokrewne,
    Warszawa 2015). Podkreśla się przy tym, że pojęcie „komputer” nie ogranicza się do PC,
    lecz odnosi się do wszystkich urządzeń, w których program komputerowy może być
    wykorzystywany w celu realizacji funkcji, do których został stworzony, a zatem i telefonów
    komórkowych, czy też tabletów lub innych właściwych urządzeń. Nośnik pozostaje
    bowiem bez znaczenia, istotą programu komputerowego jest jego źródło, czyli kod oraz
    funkcjonalność.

    Również Ministerstwo Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15 lipca 2019 r.
    (Objaśnienia podatkowe dotyczące preferencyjnego opodatkowania dochodów
    wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX) wskazuje, że „pojęcie
    >>program komputerowy<< nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko, w
    szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia warunek interoperacyjności programu
    komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem komputerowym, co musi być ustalone w
    każdym przypadku oddzielnie na podstawie rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych
    postanowień, na przykład umownych. Holistycznie i funkcjonalnie program komputerowy
    obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur
    operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz
    kod wynikowy i interfejs.
    W świetle powyższych rozważań należy zauważyć, że Wnioskodawca w ramach
    prowadzonej działalności wytwarza produkt informatyczny, tj. kod źródłowy będący
    zestawem instrukcji tworzących system umożliwiający m.in. przechowywanie oraz
    analizowanie modeli machine learning’owych, co wpisuje się w definicję programu
    komputerowego. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego,
    wszystkie tworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę programy komputerowe spełniają
    przesłanki ochrony prawnoautorskiej, tzn. stanowią przejaw działalności twórczej, mają
    indywidualny charakter i są ustalone i uzewnętrznione w formie kodu źródłowego. Co
    istotne, zgodnie z ustawą o prawie autorskim dla przyznania ochrony prawnoautorskiej
    nie jest konieczne, aby program komputerowy miał postać ukończoną. Zgodnie bowiem z
    art. 1 tejże ustawy, utwór jest przedmiotem prawa autorskiego od chwili ustalenia,
    chociażby miał postać nieukończoną (art. 1 ust. 3), a ochrona przysługuje twórcy
    niezależnie od spełnienia jakichkolwiek formalności (art. 1 ust. 4). Ochronie może zatem
    podlegać dowolnie krótki fragment programu komputerowego, o ile tylko sam w sobie (a
    więc oceniany w oderwaniu od reszty programu) odznacza się twórczością.
    Jak wskazuje Ministerstwo Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15 lipca 2019 r.
    dotyczących IP Box, zgodnie z przywołaną powyżej definicją działalności badawczo-
    rozwojowej (zawartą w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT) są trzy główne kryteria działalności,
    które muszą zostać spełnione łącznie, aby uznać daną aktywność za działalność badawczo-
    rozwojową. Zalicza się do nich: 1. twórczość, 2. systematyczność oraz 3. zwiększenie
    zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Ponadto, zgodnie z tą definicją, jednym z rodzajów działalności B+R są prace rozwojowe.
    Jak stanowi art. 5a pkt 40 ustawy o PIT, prace rozwojowe powinny być rozumiane zgodnie
    z art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U.
    z 2020 r. poz. 85). W myśl tego przepisu prace rozwojowe są działalnością obejmującą
    nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i
    umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do
    planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe
    i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń. Podejmowana przez Wnioskodawcę aktywność w celu realizacji zleconych
    projektów spełnia wszystkie powyższe przesłanki.
    Po pierwsze, oprogramowanie komputerowe powstaje w wyniku podjętych przez
    Wnioskodawcę działań o charakterze twórczym. Stworzony kod jest rezultatem pracy
    intelektualnej i inwencji autora i stanowi oryginalny wytwór tej pracy, ponieważ cały
    proces twórczy, począwszy od zaprojektowania rozwiązania odpowiadającego
    wymaganiom Spółki, leży po stronie Wnioskodawcy. Ponadto prace Wnioskodawcy w
    ramach danego projektu każdorazowo przyczyniają się do powstania nowych i
    unikatowych na skalę jego działalności rozwiązań, uzewnętrznionych w postaci kodów
    źródłowych. Po drugie, przy realizacji każdego projektu powierzonego na mocy umowy z
    Kontrahentem Wnioskodawca bazuje na eksperckiej wiedzy i specjalistycznych
    umiejętnościach w zakresie programowania, logiki, narzędzi informatycznych, a
    dodatkowo te zasoby intelektualne są stale rozwijane i poszerzane o nową wiedzę i

    umiejętności, np. w zakresie języków czy narzędzi programowania. Przy ich wykorzystaniu
    Wnioskodawca kreuje unikatowe, spersonalizowane zastosowania, np. nowe
    funkcjonalności aplikacji tworzone specjalnie na indywidualne potrzeby Spółki. Po trzecie,
    prace nad oprogramowaniem komputerowym mają systematyczny charakter, nie są to
    działania incydentalne, jednorazowe. Odbywają się w zaplanowanych cyklach i są
    prowadzone w sposób zorganizowany, według ustalonego harmonogramu, z
    nastawieniem na ciągły rozwój i ulepszanie w przyszłości.
    Jak wskazano w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym wniosku, Wnioskodawca prowadzi
    działalność rozwojową, o której mowa w art. 5a pkt 38 w zw. z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy
    o PIT. W jej wyniku powstają utwory (programy komputerowe) chronione na podstawie
    art. 74 ustawy o prawie autorskim, a Wnioskodawca jest właścicielem praw autorskich do
    tych utworów. Wnioskodawca wskazuje, iż w myśl zawartej umowy przysługuje mu
    wynagrodzenie za świadczone usługi w zakresie rozwijania repozytorium modeli i danych
    machine learning’owych przez tworzenie kodu działającego na serwerze oraz po stronie
    klienta, niemniej jednak jedynym efektem prowadzonych prac jest wytworzenie utworów
    w postaci programów komputerowych, które są następnie przenoszone na Kontrahenta.
    Tym samym Wnioskodawca wskazuje, że całość otrzymywanego honorarium
    Wnioskodawcy przysługuje właśnie za przeniesienie praw autorskich do wytwarzanych lub
    rozwijanych programów komputerowych. W konsekwencji, skoro Wnioskodawca przenosi
    na Spółkę całość autorskich praw majątkowych do wytworzonych przez siebie programów
    komputerowych w ramach prowadzonej działalności B+R, to należy uznać, że dochody
    uzyskane z tego tytułu stanowią dochody, o których mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy
    o PIT.
    W związku z powyższym Wnioskodawca wskazuje, że jest uprawniony do zastosowania 5%
    stawki opodatkowania dla dochodu uzyskiwanego z tytułu przenoszenia autorskich praw
    majątkowych do tworzonego i rozwijanego przez siebie oprogramowania
    komputerowego. Jednocześnie, jako że otrzymywane wynagrodzenie na podstawie
    umowy o współpracę zawartej z kontrahentem dotyczy w całości przeniesienia praw
    autorskich do programu komputerowego, Wnioskodawca wskazuje, że całość
    wynagrodzenia stanowi dochód, o którym mowa powyżej i podlega opodatkowaniu
    stawką 5% PIT. Dodatkowo warunkiem formalnym skorzystania z preferencji IP Box jest
    prowadzenie szczegółowej ewidencji rachunkowej w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac. W tym zakresie Wnioskodawca posiada
    szczegółową ewidencję pozwalającą na określenie podstawy opodatkowania stawką
    preferencyjną 5%, zgodną z wymogami art. 30cb ustawy o PIT oraz pozwalającą na
    monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych. Jak wskazał
    Wnioskodawca, taka ewidencja jest prowadzona od początku 2021 r.
    Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy spełnia on wszystkie kryteria określone w art. 5a
    pkt 38-40 w zw. z art. 30ca ust. 1 i ust. 2 pkt 8 oraz ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT, a w
    konsekwencji jest uprawniony do zastosowania 5% stawki opodatkowania wobec
    dochodu uzyskiwanego z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do
    tworzonego i rozwijanego przez siebie oprogramowania komputerowego w ramach
    współpracy realizowanej z Kontrahentem.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Pana wniosek – 27 stycznia 2022 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak 0115-KDIT1.4011.786.2021.2, w której uznałem Pana stanowisko za nieprawidłowe.
    Skarga na interpretację indywidualną
    Wniósł Pan skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
    Lublinie.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi

    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił skarżoną interpretację – wyrokiem z 18
    maja 2022 r. sygn. akt I SA/Lu 188/22.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 3 lipca 2025 r. sygn. akt II FSK 1350/22 –
    oddalił skargę kasacyjną.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu
      wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie
      postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa
      uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    • uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w ww. wyroku;
    • ponownie rozpatruję Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.

## Ocena stanowiska

Stwierdzam, że stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego oceny Pana stanowiska w sprawie.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    • stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzenia,
    • zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dniu wydania zaskarżonej interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.