Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.788.2018.1.RD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-12-07
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki poniesione w związku z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dniu 27 listopada 2018 r. (data wpływu 29 listopada 2018 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu Poprawa stanu infrastruktury turystycznej (…)– **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 listopada 2018 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu „Poprawa stanu infrastruktury turystycznej (…)

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Miasto w rozumieniu ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U z 2018r., poz. 994) jest jednostką samorządu terytorialnego. W myśl art. 2 ust. 1 ustawy gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Jest właścicielem mienia i innych praw majątkowych oraz samodzielnie prowadzi gospodarkę finansową na podstawie budżetu gminy.

Miasto złożyło za pośrednictwem Stowarzyszenia LGD „Forum Powiatu” do Urzędu Marszałkowskiego Województwa wniosek o przyznanie pomocy w ramach poddziałania 19.2 - Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność - objętego PROW na lata 2014-2020 pt. „Poprawa stanu infrastruktury turystycznej (…)”.

Po pozytywnym rozpatrzeniu wniosku, dnia 09 stycznia 2018 roku została podpisana umowa o przyznaniu pomocy.

Jednym z wymogów uzyskania pomocy jest dostarczenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego potwierdzającej brak możliwości odzyskania podatku VAT.

Celem niniejszego projektu jest poprawa jakości życia mieszkańców i poprawa infrastruktury turystycznej, rekreacyjnej i kulturowej w miejscowości. Kształtowanie przestrzeni publicznej poprzez odpowiednie zagospodarowanie przestrzeni publicznej służącej rekreacji i turystyce, dla mieszkańców Miasta oraz osób odwiedzających miasto, wzrost atrakcyjności miejscowości przyczyni się do poprawy jakości życia mieszkańców. Przyczyni się przede wszystkim do integracji mieszkańców i pozwoli na pożyteczne spędzanie czasu wolnego dla wszystkich grup wiekowych.

W skład projektu wchodzi zagospodarowanie terenu parku. Wybudowane zostaną szlaki turystyczno-rekreacyjne z kostki brukowej. Na jednym z placów zostanie wykonana plansza do gry w szachy (szachy terenowe) z kostki granitowej wyposażone w figury do gry. Projekt przewiduje wykonanie nawierzchni bezpiecznej zlokalizowanej w obrębie małej architektury. Zamontowane zostaną 3 stoły do gry w szachy oraz 2 stoły do gry w ping-ponga, które będą na trwałe połączone z gruntem.

Nabyte w ramach projektu towary i usługi nie będą wykorzystywane przez Miasto ani jednostki, dla których organem prowadzącym jest Miasto do prowadzenia działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w związku z realizacją projektu pn. „Poprawa stanu infrastruktury turystycznej (…) Wnioskodawcy tj. Miastu przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT w całości lub w części?

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z realizacją projektu pn. „Poprawa stanu infrastruktury turystycznej (…) nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT ani w całości ani w części z faktur zakupu dotyczących ww. projektu. Projekt ma na celu rozwój infrastruktury turystycznej, rekreacyjnej i kulturowej, co stanowi zadanie własne gminy wynikające z art. 7 ust.1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r. poz. 994). Wnioskodawca ma zamiar wykorzystać nabyte towary i usługi do realizacji celów, które stanowią działalność publicznoprawną, niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174 ze zm.) – zwanej dalej ustawą – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika zostały określone w art. 87 ust. 2-6 ustawy.

Z powyższych regulacji wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Według art. 88 ust. 4 ustawy – obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z ww. regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Natomiast stosownie do treści art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp. umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Ponieważ tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r. poz. 994 z późn. zm.) gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

W świetle art. 6 ust. 1 tej ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty (art. 7 ust. 1 ustawy). Zadania własne obejmują sprawy m.in. ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej oraz kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych, zieleni gminnej i zadrzewień (art. 7 ust. 1 pkt 1, 10 i 12 ustawy).

Z opisu sprawy wynika, że Miasto jako jednostka samorządu terytorialnego złożyło za pośrednictwem Stowarzyszenia do Urzędu Marszałkowskiego Województwa wniosek o przyznanie pomocy w ramach poddziałania 19.2 - Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność - objętego PROW na lata 2014-2020 pt. „Poprawa stanu infrastruktury turystycznej (…)”. Celem niniejszego projektu jest poprawa jakości życia mieszkańców i poprawa infrastruktury turystycznej, rekreacyjnej i kulturowej w miejscowości. Kształtowanie przestrzeni publicznej poprzez odpowiednie zagospodarowanie przestrzeni publicznej służącej rekreacji i turystyce, dla mieszkańców Miasta oraz osób odwiedzających miasto, wzrost atrakcyjności miejscowości przyczyni się do poprawy jakości życia mieszkańców. Przyczyni się przede wszystkim do integracji mieszkańców i pozwoli na pożyteczne spędzanie czasu wolnego dla wszystkich grup wiekowych. W skład projektu wchodzi zagospodarowanie terenu parku. Wybudowane zostaną szlaki turystyczno-rekreacyjne z kostki brukowej. Na jednym z placów zostanie wykonana plansza do gry w szachy (szachy terenowe) z kostki granitowej wyposażone w figury do gry. Projekt przewiduje wykonanie nawierzchni bezpiecznej zlokalizowanej w obrębie małej architektury. Zamontowane zostaną 3 stoły do gry w szachy oraz 2 stoły do gry w ping-ponga, które będą na trwałe połączone z gruntem. Nabyte w ramach projektu towary i usługi nie będą wykorzystywane przez Miasto ani jednostki, dla których organem prowadzącym jest Miasto do prowadzenia działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą możliwości odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części związanego z projektem „Poprawa infrastruktury turystycznej”.

Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W omawianej sprawie związek taki nie wystąpi. Bowiem w ramach realizowanego projektu Miasto nie będzie dokonywać zakupów towarów i usług w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a tym samym nie będzie działać w charakterze podatnika VAT. Jak wskazał Wnioskodawca – efekty planowanego projektu nie będą służyć do prowadzenia działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu.

Zatem Wnioskodawca w świetle art. 86 ust. 1 ustawy nie ma możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w całości lub w części wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z realizacją projektu „Poprawa infrastruktury turystycznej (…).

W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Ponadto należy wskazać, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.