Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-1035/14/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-10-23
Teza: W jakiej wartości należy rozpoznać dla celów amortyzacji podatkowej wartość początkową nabytych w drodze umowy sprzedaży praw do niezarejestrowanych znaków towarowych, stanowiących wartość niematerialną i prawną? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 2)
Słowa kluczowe: amortyzacja; nabycie; prawa-prawa autorskie; sprzedaż; umowa-umowa sprzedaży; urząd-Urząd Patentowy RP; wartości-wartości niematerialne i prawne; wartość-wartość początkowa; znak-znak towarowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16g

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z 21 lipca 2014 r. (data wpływu do tut. BKIP 23 lipca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia wartości początkowej nabytych w drodze umowy sprzedaży praw do niezarejestrowanych znaków towarowych, stanowiących wartość niematerialną i prawną (pytanie oznaczone we wniosku Nr 2) - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 23 lipca 2014 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia wartości początkowej nabytych w drodze umowy sprzedaży praw do niezarejestrowanych znaków towarowych, stanowiących wartość niematerialną i prawną.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca rozważa nabycie od spółki komandytowo-akcyjnej praw do znaku lub znaków towarowych (dalej: „prawa do znaków towarowych”). Nabycie praw do znaków towarowych nastąpi w drodze umowy sprzedaży.

Nabywane przez Wnioskodawcę prawa do znaków towarowych nie podlegają obecnie ochronie wynikającej z rejestracji w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: „UPRP”) ani w Urzędzie ds. Harmonizacji Rynku Wewnętrznego (dalej: „OHIM”). Możliwa będzie sytuacja, że na moment zawarcia umowy sprzedaży w stosunku do praw do znaków towarowych Wnioskodawca dokona zgłoszenia w UPRP lub OHIM w celu udzielenia prawa ochronnego.

Zapłata za nabywane prawa do znaków towarowych w części nastąpi poprzez faktyczne uiszczenie ustalonej przez strony umowy ceny. W pozostałej części rozliczenie nastąpi poprzez potrącenie całości lub części wzajemnych należności i zobowiązań Wnioskodawcy oraz sprzedającego prawa do znaków towarowych. Przykładowo Wnioskodawca może mieć wierzytelność wobec zbywcy praw do znaków towarowych o:

*   zapłatę ceny emisyjnej za zaoferowane podmiotowi zbywającemu prawa do znaków towarowych obligacje; lub
*   wypłatę środków z tytułu udzielenia pożyczki przez podmiot zbywający prawa do znaków towarowych na rzecz Wnioskodawcy; lub
*   dokonanie wpłaty na podwyższony kapitał zakładowy Wnioskodawcy, przez podmiot zbywający prawa do znaków towarowych.

Istotne elementy opisu zdarzenia przyszłego wynikają również z własnego stanowiska w sprawie, gdzie wskazano, że prawa mające być przedmiotem umowy sprzedaży stanowią przedmiot prawa autorskiego.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

W jakiej wartości należy rozpoznać dla celów amortyzacji podatkowej wartość początkową nabytych w drodze umowy sprzedaży praw do niezarejestrowanych znaków towarowych, stanowiących wartość niematerialną i prawną? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 2)

Zdaniem Wnioskodawcy, powinien on rozpoznać dla celów amortyzacji podatkowej wartość początkową nabytych w drodze umowy sprzedaży praw do niezarejestrowanych znaków towarowych stanowiących wartość niematerialną i prawną według ceny nabycia.

Wartość początkowa środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ustalana jest na podstawie art. 16g ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 851 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”). Zgodnie z tym przepisem za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się:

1.  w razie odpłatnego nabycia cenę ich nabycia; 1a) w razie częściowo odpłatnego nabycia, cenę ich nabycia powiększoną o wartość przychodu określonego w art. 12 ust. 5a;
2.  w razie wytworzenia we własnym zakresie koszt wytworzenia;
3.  w razie nabycia w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób wartość rynkową z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości;
4.  w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki kapitałowej, a także udziału w spółdzielni - ustaloną przez podatnika na dzień wniesienia wkładu lub udziału wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej; 4a) w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki niebędącej osobą prawną:
    
    1.  wartość początkową, od której dokonywane były odpisy amortyzacyjne - jeżeli przedmiot wkładu był amortyzowany,
    2.  wydatki poniesione na nabycie lub wytworzenie przedmiotu wkładu, niezaliczone do kosztów uzyskania przychodów w jakiejkolwiek formie - jeżeli przedmiot wkładu nie był amortyzowany,
    3.  wartość określoną zgodnie z art. 14 - jeżeli ustalenie wydatków na nabycie lub wytworzenie przedmiotu wkładu przez wspólnika wnoszącego wkład, będącego osobą fizyczną, jest niemożliwe i przedmiot wkładu nie był wykorzystywany przez wnoszącego wkład w prowadzonej działalności gospodarczej, z wyłączeniem wartości niematerialnych i prawnych wytworzonych przez wspólnika we własnym zakresie;
    
    4b) w razie przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną w jednoosobową spółkę kapitałową:
    1.  wartość początkową, od której dokonywane były odpisy amortyzacyjne.
    2.  wartość poniesionych wydatków na nabycie albo wytworzenie składników majątku, niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów w jakiejkolwiek formie - jeżeli rzeczy te lub prawa nie były amortyzowane;
5.  w razie otrzymania w związku z likwidacją osoby prawnej, z zastrzeżeniem ust. 10b - ustaloną przez podatnika wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej.

Zdaniem Wnioskodawcy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, zastosowanie będzie miał art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. W związku z tym będzie on miał prawo rozpoznać wartość początkową nabywanych praw do znaków towarowych według ceny nabycia określonej w umowie sprzedaży. Nie ma przy tym znaczenia fakt, że uregulowanie części należności za nabywane prawa do znaków towarowych nie nastąpi w formie pieniężnej lecz np. w formie potrącenia wzajemnych zobowiązań zbywcy i Wnioskodawcy.

Stanowisko powyższe znajduje potwierdzenie w praktyce organów podatkowych. Przykładowo:

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 14 października 2013 r., nr IPPB3/423-552/13-2/PK1, który uznał za prawidłowe stanowisko podatnika, zgodnie z którym zastosowanie będzie miał art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W związku z tym będzie on miał prawo rozpoznać wartość początkową nabywanych znaków towarowych według ceny nabycia określonej w umowie sprzedaży.
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z 5 października 2012 r., nr ITPB3/423-403b/12/DK, który stwierdził, że skoro spółka nabędzie stosowne prawa do znaków towarowych na podstawie umowy sprzedaży, nie zaś na podstawie innego tytułu, np. aportu niepieniężnego, wówczas ich wartość początkową będzie stanowiła cena nabycia wyrażona w umowie sprzedaży.

Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, powinien on rozpoznać dla celów amortyzacji podatkowej wartość początkową nabytych w drodze umowy sprzedaży praw do niezarejestrowanych znaków towarowych według ceny nabycia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Artykuł 16g ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), wskazuje zróżnicowane zasady ustalania przez podatników wartości początkowej składników trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w zależności od sposobu ich nabycia.

Zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-14, w razie odpłatnego nabycia uważa się cenę ich nabycia, przez którą należy rozumieć kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku (art. 16g ust. 3 ustawy o CIT).

Ponadto stosownie do treści art. 16g ust. 14 ustawy o CIT, wartość początkową praw majątkowych, w tym licencji i autorskich praw majątkowych, stanowi cena nabycia tych praw; jeżeli wynagrodzenie (opłaty) wynikające z umowy licencyjnej albo z umowy o przeniesienie innych praw majątkowych jest uzależnione od wysokości przychodów z licencji lub praw uzyskanych przez licencjobiorcę albo nabywcę, przy ustalaniu wartości początkowej praw majątkowych, w tym licencji, nie uwzględnia się tej części wynagrodzenia.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca rozważa nabycie od spółki komandytowo-akcyjnej praw do znaku lub znaków towarowych. Nabycie praw do znaków towarowych nastąpi w drodze umowy sprzedaży. Nabywane przez Wnioskodawcę prawa do znaków towarowych nie podlegają obecnie ochronie wynikającej z rejestracji w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej ani w Urzędzie ds. Harmonizacji Rynku Wewnętrznego. Możliwa będzie sytuacja, że na moment zawarcia umowy sprzedaży w stosunku do praw do znaków towarowych Wnioskodawca dokona zgłoszenia w UPRP lub OHIM w celu udzielenia prawa ochronnego. Ww. znaki towarowe stanowią przedmiot prawa autorskiego.

W świetle tak przedstawionego zdarzenia przyszłego, wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia w jakiej wartości należy rozpoznać dla celów amortyzacji podatkowej wartość początkową nabytych w drodze umowy sprzedaży praw do niezarejestrowanych znaków towarowych stanowiących wartość niematerialną i prawną.

Mając na uwadze wyżej cytowane przepisy należy uznać, że wartość początkową nabytych w drodze umowy sprzedaży niezarejestrowanych znaków towarowych stanowiących wartość niematerialną i prawną (autorskie prawo majątkowe), Wnioskodawca winien ustalić zgodnie z cytowanym powyżej art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, tj. według ceny nabycia.

Reasumując, stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy opisanego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Nadmienić należy, że w zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 1 wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.