Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.104.2025.2.WK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-17
Teza: Brak podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży
działki.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 4 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie braku podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży

    działki nr (...) wydzielonej z działki nr (...). Uzupełnił go Pan pismem z 9 kwietnia 2025 r.
    (wpływ 11 kwietnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Na podstawie umowy sprzedaży, zawartej w formie aktu notarialnego, w dniu (...) 1989 r.
    nabył Pan wraz z żoną, do majątku objętego małżeńską wspólnością ustawową,
    nieruchomość będącą niezabudowaną działką stanowiącą rolę o numerze ewid. (...),
    położoną w (...), o łącznej powierzchni (...) ha. Nieruchomość ta od chwili nabycia do dziś
    wykorzystywana była w prowadzonym przez Państwa gospodarstwie rolnym dla celów
    produkcji rolnej. Nie jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Z tytułu
    prowadzenia gospodarstwa rolnego żona jest rolnikiem ryczałtowym. Wraz z żoną
    prowadzimy działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej, która jest czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Działka, której dotyczy wniosek, nie była i nie jest częścią majątku spółki cywilnej, nie była i
    nie jest również wykorzystywana na cele związane z działalnością spółki cywilnej.
    Na działce znajdują się przyłącze wodne z sieci wodociągowej (wybudowane w roku (...))
    oraz przyłącze energii elektrycznej (wybudowane w (...)). Na działce znajduje się również,
    wybudowana przez syna w latach (...), (...), która służy w działalności gospodarczej
    prowadzonej przez syna.
    Zamierzają Państwo podzielić działkę nr (...) na dwie działki, większą, o planowanym nr
    ewid. (...), o pow. ok. (...) ha oraz mniejszą, o planowanym numerze ewid. (...), o pow. ok.
    (...) ha.
    Mniejsza działka, zabudowana wspomnianą wcześniej (...), pozostanie nadal naszą
    własnością, natomiast działkę większą (nr (...)), niezabudowaną, zamierzają Państwo
    sprzedać.
    W sprawie zakupu tej działki zgłosił się do Państwa nabywca, który uzyskał w listopadzie
    2024 r. od Wójta Gminy (...) decyzję o warunkach zabudowy, ustalającą warunki zabudowy
    i szczegółowe zasady zagospodarowania części działki nr (...) dla inwestycji pod nazwą
    „Budynek produkcyjno-usługowy”. Ta cześć działki nr (...), to teren obejmujący przyszłą
    działką nr (...), którą zamierzają Państwo sprzedać. Zbywając, planujemy również obciążyć
    działkę nr (...) służebnością przechodu i przejazdu na rzecz działki nr (...).
    Nadmienia Pan, że:
    1) poza wprowadzeniem wody i energii elektrycznej wiele lat wstecz (...), na działce którą
      zamierzają Państwo sprzedać nie dokonywali Państwo uzbrojenia terenu,
    2) sprzedawana część działki nr (...) nie jest i w chwili sprzedaży nie będzie zabudowana,
    3) nie prowadzę działalności gospodarczej w zakresie usług budowlanych,
      deweloperskich czy innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu sprawy
    1. Własność działki nr (...) nabył Pan wraz z żoną do majątku objętego małżeńską
      wspólnością ustawową która, ze swej natury, stanowi współwłasność łączną. Stąd
      rozumienie pojęcia „udział” zawarty w pytaniach wezwania oraz w odpowiedzi na nie
      winno uwzględniać specyfikę tego ustroju majątkowego.
    2. Udział we współwłasności działki nr (...) nabył Pan w celu prowadzenia na niej
      działalności rolniczej, w tym ogrodniczej i sadowniczej.
    3. Nabycie działki, co wynika z wniosku, nastąpiło w roku (...), więc przed wejściem w życie
      do polskiego systemu podatkowego podatku od towarów i usług. W konsekwencji,
      nabycie nie było opodatkowane podatkiem od towarów i usług oraz nie było
      udokumentowane fakturą z wykazaną kwotą podatku od towarów i usług.

    4. W konsekwencji, uwag poczynionych w punkcie 2, nie przysługiwało Panu prawo
      odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu udziału we współwłasności działki.
    5. Z przeznaczonej do sprzedaży działki dokonywane były/są i będą do dnia sprzedaży
      przez Pana zbiory produktów rolnych, w tym owoców z sadu i warzyw z ogrodu
      warzywnego. Produkty te wykorzystywał Pan wyłącznie na potrzeby własne (moje i
      domowników). Nie dokonywał Pan i nie dokonuję sprzedaży tych produktów.
    6. Działka będąca przedmiotem sprzedaży była/jest/będzie przez Pana wykorzystywana w
      całym okresie posiadania do produkcji rolnej, w tym ogrodniczej i sadowniczej.
    7. O podział działki, na podstawie przysługującego jej tytułu własności działki, wystąpiła
      Pana żona. Nie udzielał Pan nikomu pełnomocnictwa.
    8. Ww. działka była/jest/będzie wykorzystywana przez Pana w całym okresie posiadania
      (tj. od momentu wejścia w jej posiadanie do momentu planowanej dostawy) na cele
      prywatne (osobiste). Działka ta zaspokajała zapotrzebowanie Pana i domowników na
      produkty rolne, w tym owoce i warzywa w całym okresie posiadania.
    9. Przyłącze wodne z sieci wodociągowej znajduje się na działce większej o nr (...), a
      przyłącze energii elektrycznej na działce mniejszej o nr (...).
    10. Ewentualny przyszły nabywca w listopadzie 2024 r. od Wójta Gminy (...) uzyskał decyzję
      o warunkach zabudowy, ustalającą warunki zabudowy i szczegółowe zasady
      zagospodarowania części działki nr (...) dla inwestycji pod nazwą „Budynek
      produkcyjno-usługowy” w oparciu o złożony we własnym imieniu i na swój rachunek
      wniosek o wydanie takiej decyzji.
    11. Nie zawarł Pan umowy przedwstępnej z ewentualnym nabywcą działki.
    12. Nie udzielił Pan i nie zamierza Pan udzielać pełnomocnictwa osobie trzeciej do
      działania w Pana imieniu w związku ze sprzedażą działki.
    13. Nie dokonywał Pan wcześniej sprzedaży innych nieruchomości.
    14. Poza przedmiotową nieruchomością, nie posiada Pan innych nieruchomości
      przeznaczonych do sprzedaży. Dla kompletności i rzetelności informacji, nadmienić w
      tym miejscu należy, że w lutym br. Wójt Gminy (...), z jego inicjatywy, przeprowadził z
      Pana żoną niezobowiązującą rozmowę ustną w kwestii ewentualnej sprzedaży Gminie
                2(...) części (ok. (...) m) z działki nr (...), na potrzeby budowy parkingu (...). Działkę, z
      której hipotetycznie miałaby być wydzielona ta działka, nabył Pan z żoną do majątku
      objętego małżeńską wspólnością ustawową w dniu 9 października 2012 r. Jest to
      działka rolna, rolniczo wykorzystywana przez nas w całym okresie posiadania.
    15. Teren działki, który ma być przedmiotem sprzedaży nie był/nie jest/nie będzie
      przedmiotem najmu, dzierżawy lub umów o podobnym charakterze.
    16. Pana syn użytkuje małą część działki nr (...), z której ma powstać działka, która będzie
      przedmiotem sprzedaży (...). Teren tej działki, który użytkowany jest przez syna,
      obejmować będzie działka nr (...), która nie jest przeznaczona do sprzedaży.
      Użytkowanie tego terenu przez syna wynika ze stosunku pokrewieństwa (rodzice-
      dziecko) i naszej (Pana i żony) zgody na użytkowanie przez niego tego terenu. Syn
      użytkuje ten teren nieodpłatnie.

## Pytanie

Czy sprzedaż przez Pana działki, której na prawach małżeńskiej ustawowej wspólności
    majątkowej, jest Pan współwłaścicielem, o pow. ok. (...) ha (planowany nr ewidencyjny (...)),
    wydzielonej z działki nr (...), w okolicznościach opisanych we wniosku, będzie podlegać
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
    Pana stanowisko w sprawie

    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
    kraju.
    Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, zgodnie z którym
    przez towar rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Rzeczami są również nieruchomości.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust.1
    pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. (...).
    Zgodnie z zaprezentowanymi przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art.
    2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towaru
    na terytorium kraju.
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towaru, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT,
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i
    rezultat takiej działalności.
    Z art. 15 ust. 2 wynika, że działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zbiory
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Sprawą opodatkowania sprzedaży gruntów zajmował się zarówno Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej jak i polskie sądy administracyjne. Na podstawie
    spostrzeżeń i uwag w orzeczeniach tych sądów zawartych, sprzedaż przeze mnie działki,
    której na prawach małżeńskiej ustawowej wspólności majątkowej, jestem
    współwłaścicielem o pow. ok. (...) ha (planowany nr ewidencyjny (...)), wydzielonej z działki
    nr (...), w okolicznościach opisanych we wniosku, nie będzie podlegać opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, albowiem Wnioskodawca przy czynnościach jej sprzedaży
    nie będzie działał w charakterze podatnika. Wnioskodawca będzie dokonywał sprzedaży
    majątku prywatnego, nie angażując przy tym środków podobnych do wykorzystywanych
    przez handlowca, lecz wykonując wyłącznie swoje prawo własności w stosunku do gruntu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:

      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...),
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu
    powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do
    rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7
    ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.),
    zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      a) określone udziały w nieruchomości,
      b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
      prawne lub
      faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowych (oraz udziałów we współwłasności nieruchomości), traktowane
    jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy,
    podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    W myśl art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.
    Zgodnie z art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Przepis art. 198 Kodeksu cywilnego stanowi, że:

      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych
      współwłaścicieli.
    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że
    współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że prawo własności nieruchomości nabył Pan
    wraz z żoną do majątku objętego małżeńską wspólnością ustawową.
    Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego
    1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek
      wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do
      majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W myśl art. 36 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.
    Przepis art. 36 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego stanowi, że:
      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.

    Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie udziału w nieruchomości,
    dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów,
    o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust.
    1 pkt 1 ustawy.
    Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o
    podatku od towarów i usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby
    dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Natomiast w myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie
    wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem
    trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie
    działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Jednocześnie należy wskazać, że małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów
    wymienionych w cytowanym art. 15 ust. 1 ustawy, co stwarza szczególną sytuację prawną
    dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą. Żaden z przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług nie zabrania małżonkom prowadzenia działalności
    gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy
    małżonkami prowadzącymi odrębne działalności gospodarcze istniała ustawowa
    wspólność majątkowa.
    W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który
    dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu. Autonomiczność prawa podatkowego
    wyklucza bowiem możliwość interpretacji przepisów, która zakładałaby, że stosunki
    majątkowe między małżonkami, regulowane przepisami Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego, mogą kształtować zakres praw i obowiązków podatników podatku od
    towarów i usług.
    Jeżeli zatem przedmiotem dokonywanej dostawy lub świadczonej usługi jest majątek
    wspólny małżonków, to podatnikiem podatku od towarów i usług w okolicznościach
    wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten małżonek, który dokonuje dostawy lub świadczy
    usługę we własnym imieniu (który jest stroną czynności prawnej) – jako podatnik VAT.

    W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku
    od towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem.
    Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem
    podatku VAT, istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów cytowanej wyżej ustawy.
    W tym miejscu należy również zaznaczyć, że na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112
    /WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 lit. b Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji: (...); dostawa terenu budowlanego.
    Zgodnie z art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    W myśl art. 2 ust. 1 lit. a Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Opodatkowaniu VAT podlegają następujące transakcje: odpłatna dostawa towarów
      na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim
      charakterze; (...).
    Analiza powyższych przepisów prawa wspólnotowego wskazuje, że podatnikiem podatku
    od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te powinny być związane z działalnością
    zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów,
    handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    prywatnego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. W tym kontekście, nie
    jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle
    regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności
    gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku prywatnego. Dokonywanie określonych
    czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie
    pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, czy dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż działki jest sprzedażą majątku
    osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym
    zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości

    Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko
    Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko
    Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10). Z orzeczenia tego wynika, że
    czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie
    być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji
    sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi
    prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady,
    a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych
    transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych. Zatem,
    kryterium decydującym o zaliczeniu transakcji sprzedaży nieruchomości przez osoby
    fizyczne do działalności gospodarczej jest podejmowanie aktywnych działań angażujących
    środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców.
    Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w przypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania
    polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie
    należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu podkreślić należy również, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje
    na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania towaru (np.
    nieruchomości) dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy,
    powinien być uznany za podatnika tego podatku. Tym samym, wykorzystywanie majątku
    prywatnego stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane dla celów
    zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży, w tym również
    nieruchomości, jest ustalenie m.in. czy majątek został nabyty i faktycznie wykorzystany na
    potrzeby osobiste, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Zatem w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży udziałów we współwłasności
    działki nr (...) powstałej w wyniku podziału działki nr (...) istotne jest, czy w danej sprawie w
    celu dokonania jej sprzedaży podjął Pan aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i
    usług, co skutkuje koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność

    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Przejawem takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która
    może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie
    terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową”
    wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    wystąpienia pojedynczych z nich.
    Ze wskazanych regulacji wynika, że w świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy, dla
    uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne
    znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w
    przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób
    ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu
    dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności
    gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.
    W rozpatrywanej sprawie Pana wątpliwość dotyczy ustalenia, czy sprzedaż przez Pana
    udziałów we współwłasności działki nr (...), powstałej w wyniku podziału działki nr (...),
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska
    judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź
    darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został
    nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach
    działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w
    jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które
    dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona
    podatników VAT.
    W przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując
    sprzedaży udziałów we współwłasności działki nr (...) powstałej w wyniku podziału działki
    nr (...) wystąpi Pan w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy,
    prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, polegającą na
    handlu nieruchomościami. Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT nie wystarcza stwierdzić jedynie dostawy
    towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za
    występującego w związku ze sprzedażą jako podatnika podatku od towarów i usług.
    W rozpatrywanej sprawie, sprzedaż udziałów we współwłasności działki nr (...) powstałej w
    wyniku podziału działki nr (...) należy uznać za czynność związaną ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności. Jak wynika bowiem z opisu sprawy, nie jest Pan czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług. Z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego
    żona jest rolnikiem ryczałtowym. Wraz z żoną prowadzi Pan działalność gospodarczą w
    formie spółki cywilnej. Działka, której dotyczy wniosek, nie była i nie jest częścią majątku
    spółki cywilnej, nie była i nie jest również wykorzystywana na cele związane z działalnością
    spółki cywilnej. Nabycie działki, nastąpiło w roku (...), więc przed wejściem w życie do
    polskiego systemu podatkowego podatku od towarów i usług. W konsekwencji, nabycie
    nie było opodatkowane podatkiem od towarów i usług oraz nie było udokumentowane

    fakturą z wykazaną kwotą podatku od towarów i usług. Nie przysługiwało Panu prawo
    odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu udziału we współwłasności działki. Z
    przeznaczonej do sprzedaży działki dokonywane były/są i będą do dnia sprzedaży przez
    Pana zbiory produktów rolnych, w tym owoców z sadu i warzyw z ogrodu warzywnego.
    Produkty te wykorzystywał Pan wyłącznie na potrzeby własne (Pana i domowników). Nie
    dokonywał Pan i nie dokonuję sprzedaży tych produktów. Działka będąca przedmiotem
    sprzedaży była/jest/będzie przez Pana wykorzystywana w całym okresie posiadania do
    produkcji rolnej, w tym ogrodniczej i sadowniczej. O podział działki, na podstawie
    przysługującego jej tytułu własności działki, wystąpiła Pana żona. Nie udzielał Pan nikomu
    pełnomocnictwa. Ewentualny przyszły nabywca w listopadzie 2024 r. od Wójta Gminy
    uzyskał decyzję o warunkach zabudowy, ustalającą warunki zabudowy i szczegółowe
    zasady zagospodarowania części działki nr (...) dla inwestycji pod nazwą „Budynek
    produkcyjno-usługowy” w oparciu o złożony we własnym imieniu i na swój rachunek
    wniosek o wydanie takiej decyzji. Nie zawarł Pan umowy przedwstępnej z ewentualnym
    nabywcą działki. Nie udzielił Pan i nie zamierza Pan udzielać pełnomocnictwa osobie
    trzeciej do działania w Pana imieniu w związku ze sprzedażą działki. Nie dokonywał Pan
    wcześniej sprzedaży innych nieruchomości. Poza przedmiotową nieruchomością, nie
    posiada Pan innych nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży. Teren działki, który ma
    być przedmiotem sprzedaży nie był/nie jest/nie będzie przedmiotem najmu, dzierżawy lub
    umów o podobnym charakterze.
    W niniejszej sprawie, brak zatem jest aktywnych działań Pana, które zmierzałyby do
    uatrakcyjnienia gruntu mającego być przedmiotem sprzedaży, zatem brak jest przesłanek
    świadczących o takiej Pana aktywności w przedmiocie zbycia udziałów we współwłasności
    działki nr (...) powstałej w wyniku podziału działki nr (...), która byłaby porównywalna do
    działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek
    zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpi
    bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzą, że sprzedaż ww. działki wypełniać
    będzie przesłanki działalności gospodarczej. Nie podejmował Pan takich aktywnych
    działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków
    w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. W ww. przypadku nie
    podejmował Pan szeregu zorganizowanych czynności zmierzających do podniesienia
    wartości gruntu.
    Zatem, w związku z planowaną sprzedażą udziałów we współwłasności działki nr (...)
    powstałej w wyniku podziału działki nr (...) będzie Pan korzystał z przysługującego Panu
    prawa do rozporządzania własnym majątkiem, co nie jest wykonywaniem działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, bowiem czynność ta oznacza działanie w
    sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają
    zastosowania. Brak tego statusu pozbawia Pana cech podatnika podatku VAT, o którym
    mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie planowanej sprzedaży ww. działki, a jej dostawy,
    cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Skutkiem powyższego, transakcja planowanej sprzedaży udziałów we współwłasności
    działki nr (...) powstałej w wyniku podziału działki nr (...), nie będzie podlegać
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem w związku z planowaną sprzedażą
    ww. działki nie wystąpi Pan w charakterze podatnika podatku VAT, o którym mowa w art.
    15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą zdefiniowaną w art. 15 ust. 2
    ustawy.
    Podsumowując, z tytułu sprzedaży udziałów we współwłasności działki nr (...) powstałej w
    wyniku podziału działki nr (...) nie będzie działał Pan w charakterze – zdefiniowanego w art.
    15 ust. 1 ustawy – podatnika podatku VAT, prowadzącego działalność gospodarczą w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem sprzedaż ww. udziałów we współwłasności działki
    nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5
    ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Zatem Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że przedmiotowa interpretacja została wydana na
    podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w
    toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Wskazuję również, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej
    sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem
    zaznaczam, że ta interpretacja dotyczy tylko Pana i nie wywołuje skutków podatkowych
    dla Pana żony.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.