Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.447.2020.17.ALN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-26
Teza: Niepodleganie opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży
działek.
Słowa kluczowe: budowa-działka pod budowę
czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 czerwca 2020 r. wpłynął Pana wniosek z 12 maja 2020 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie braku podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży
    działek nr A, B, C i D oraz podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan
    pismami z dnia 31 lipca 2020 r. (wpływ 3 sierpnia 2020 r.) i 10 września 2020 r. (wpływ 16
    września 2020 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca zamierza zbyć prawo własności nieruchomości położonej na działkach A,
    B, C oraz D, obręb, przy. Nieruchomość położona na działkach A została nabyta 23
    kwietnia 2001 r. od osoby fizycznej niebędącej podatnikiem podatku od towarów i usług. Z
    tytułu zakupu Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT.
    Nieruchomość została nabyta i stanowi element majątku osobistego Wnioskodawcy. W
    2003 r. Urząd Miasta objął przedmiotową Nieruchomość Miejscowym Planem
    Zagospodarowania Przestrzennego. Nieruchomość znajduje się na terenie
    przeznaczonym pod usługi publiczne administracji związane z potrzebami mieszkańców
    osiedla i dzielnicy, w szczególności z zakresu bezpieczeństwa publicznego, z
    dopuszczeniem usług komercyjnych, w szczególności z zakresu ochrony zdrowia. Kolejno
    dnia 5 maja 2005 r. na prośbę X i zgodnie z porozumieniem z X, fragment Nieruchomości
    o powierzchni ha został wyodrębniony z działki A jako działka A/1 i zamieniony z sąsiednią
    działką o tej samej powierzchni należącą do Miasta, na potrzeby wybudowania siedziby
    Komisariatu Policji. Tak więc działka A/1 została zamieniona na działkę B. Kolejno działki C
    oraz D zostały zakupione 9 lipca 2014 roku. Zakupione analogicznie od osoby fizycznej
    niebędącej podatnikiem podatku od towarów i usług. Z tytułu zakupu Wnioskodawcy nie
    przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT. Nieruchomość została nabyta i stanowi
    element majątku osobistego Wnioskodawcy.
    Na Nieruchomości nie była prowadzona produkcja rolna ani leśna a także nie znajdują się
    na niej żadne budynki. Przedmiotowa nieruchomość nie jest i nie była wykorzystywana w
    ramach działalności gospodarczej, bowiem stanowi ona prywatny majątek. Nieruchomość
    ta nie była i nie będzie w przyszłości przedmiotem umowy dzierżawy, najmu lub użyczenia.
    Wnioskodawca wprawdzie prowadzi działalność gospodarczą ale nigdy przedmiotowa
    Nieruchomość nie była w niej wykorzystywana. Zresztą sam profil prowadzonej
    działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę to wyklucza. Wnioskodawca jest bowiem z

    zawodu stomatologiem i jego główne źródło przychodów opiera się na wykonywaniu
    wyuczonego zawodu oraz korzystanie z doświadczeń z nim związanych. Od 1992 roku
    Wnioskodawca jest właścicielem gabinetu stomatologicznego. Oprócz tego, jest
    wspólnikiem spółki Spółka Jawna, której profilem działalności jest sprzedaż hurtowa i
    detaliczna sprzętu i materiałów stomatologicznych.
    Należy nadmienić w sprawie, iż Wnioskodawca był wspólnikiem spółki cywilnej wraz z
    synem prowadzącej działalność w zakresie najmu i sprzedaży wybudowanych
    nieruchomości (nigdy nic nie wybudowała i została rozwiązana.) Pierwotnie Wnioskodawca
    dopuszczał możliwość sprzedaży Nieruchomości na rzecz Spółki. To Spółka miała być
    odpowiedzialna za znalezienie nabywcy Nieruchomości oraz przygotowanie
    Nieruchomości do sprzedaży. X w drodze decyzji wydanej dnia 9 lipca 2019 r. zatwierdził
    projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę na Nieruchomości. Adresatem
    pozwolenia na budowę była Spółka, gdyż to Spółka - zgodnie z pierwotnym planem - miała
    być odpowiedzialna za sprzedaż Nieruchomości do zewnętrznego podmiotu. Ostatecznie
    jednak wydana decyzja został uchylona i wyeliminowana z obrotu prawnego.
    Podsumowując powyższe a także zważywszy na fakt, iż spółka została zlikwidowana do
    realizacji tego zamiaru nie doszło.
    Podsumowując, Wnioskodawca bezspornie jako osoba prywatna dąży do sprzedaży części
    jego osobistego majątku, nie podjął i nie podejmie żadnych działań marketingowych czy
    handlowych w celu uatrakcyjnienia Nieruchomości W związku z planowaną sprzedażą
    Wnioskodawca rozważa jedynie tymczasowe postawienie baneru na terenie
    Nieruchomości. Nie planuje jednak pobierać z tego tytułu żadnych pożytków ani odnosić
    żadnych korzyści. Jedyna informacja znajdująca się na banerze będzie informowała o chęci
    sprzedaży nieruchomości bez jakichkolwiek treści reklamowych Nie zamierza korzystać z
    usług doradców, agentów nieruchomości i innych profesjonalistów przy procesie
    sprzedaży Nieruchomości. Sprzedaż będzie miała charakter jednostkowy i w celu jej
    sfinalizowania Wnioskodawca podejmuje jedynie zwykłe czynności niewykraczające ponad
    zwykły zarząd prywatnym majątkiem.
    Należy nadmienić iż w przypadku planowanej sprzedaży Wnioskodawca będzie działał w
    charakterze osoby prywatnej nie podlegającym rejestracji jako czynny podatnik VAT.
    Wnioskodawca posiada również dwa lokale mieszkalne o powierzchniach mkw. i mkw.
    Zostały one zakupione głównie w celu potencjalnego przyszłego zaspokojenia potrzeb
    mieszkaniowych swoich lub członków rodziny, lecz również w celu lokaty kapitału. Duża
    powierzchnia lokali jest niekorzystna jeśli głównym celem zakupu byłoby otrzymywanie
    przychodu z najmu.
    Oprócz lokali mieszkalnych, Wnioskodawca posiada dwa lokale użytkowe o
    powierzchniach mkw. oraz mkw. Zostały one zakupione przez Wnioskodawcę w celu
    lokaty kapitału.
    Wszystkie opisane wyżej nieruchomości należą do prywatnego majątku Wnioskodawcy i
    nigdy nie należały do środków trwałych przedsiębiorstw powiązanych z Wnioskodawcą, a
    tym bardziej nie byłe przez nie amortyzowane. Wnioskodawca traktuje je jako najem
    prywatny i stosuje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób

    fizycznych. Prawidłowość takiego działania została potwierdzona w wydanej interpretacji
    dla Wnioskodawcy - interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14
    stycznia 2020 roku 0113-KDIPT2-1.4011.584.2019.1.MAP.
    Na pytania z zakresu podatku dochodowego od osób fizycznych, postawione w wezwaniu
    z 24 lipca 2020 r., o treści:
      1. Jaka jest forma opodatkowania Wnioskodawcy podatkiem dochodowym od osób
        fizycznych z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej?
      2. Jaką ewidencję podatkową dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych
        prowadzi Wnioskodawca?
      3. Czy wskazane we wniosku działki oznaczone nr A, B, C oraz D zostały nabyte z
        zamiarem wykorzystywania w działalności gospodarczej?
      4. Czy Wnioskodawca wprowadził do ewidencji wskazane we wniosku nieruchomości?
      5. Jaka jest powierzchnia wskazanych we wniosku nieruchomości?
      6. Kiedy Wnioskodawca zamierza sprzedać powyższe nieruchomości gruntowe?
      7. Której działki dotyczyła decyzja wydana przez X w dniu 9 lipca 2019 r. zatwierdzająca
        projekt budowlany?
      8. Czy w związku z wydaniem pozwolenia na budowę na wskazane we wniosku działki
        oznaczone nr A, B, C oraz D poniesione zostały jakieś nakłady?
        Jeżeli tak, należy wskazać:
      - jakie wydatki poniesiono?
      - kto je poniósł Wnioskodawca, czy Spółka, w której jest wspólnikiem?
      - czy i w jaki sposób ujęto podatkowo powyższe wydatki?
    Wnioskodawca udzielił następujących odpowiedzi:
    Ad. 1
    Forma opodatkowania - podatek liniowy dochodowy
    Ad.2
    Podatkowa księga przychodów i rozchodów
    Ad.3
    Nie
    Ad.4
    Nie
    Ad.5
    Działka A pow. ha
    Działka B pow. ha
    Działka C pow. ha
    Działka D pow. ha
    Ad.6
    Brak konkretnej daty, sprzedaż nastąpi kiedy Wnioskodawca ostatecznie znajdzie
    nabywcę
    Ad.7

    Działki nr A, B, C. Nigdy nie wydano pełnomocnego pozwolenia. Wydane pozwolenie
    będąc prawomocnym zostało uchylone.
    Ad.8
    Wnioskodawca nie ponosił żadnych nakładów, poniosła je Spółka. Spółka poniosła koszty
    zł. Należy zwrócić uwagę iż Wnioskodawca nie jest obecnie wspólnikiem Spółki (był nim w
    przeszłości, ale nie obecnie)
    Powyższe wydatki ujęto w dokumentach księgowych Spółki.
    Na pytania w zakresie podatku VAT postawione w wezwaniu z 24 lipca 2020 r., o treści:
    1.Czy działki nr A, B, C oraz D stanowią jedną nieruchomość objętą są jedną księgą
    wieczystą? Jeżeli nie, należy wskazać nr ksiąg wieczystych dla ww. działek.
    2.Czy działki nr A, B, C oraz D, będące przedmiotem sprzedaży są objęte miejscowym
    planem zagospodarowania przestrzennego? Jeżeli tak należy wskazać jakie przeznaczenie
    ma przedmiotowa działka w ww. planie oraz z czyjej inicjatywy nastąpiło uchwalenie ww.
    planu?
    3.Czy decyzja wydana dnia 9 lipca 2019 r. zatwierdzająca projekt budowlany i pozwolenie
    na budowę na Nieruchomości obejmowała działki nr A, B, C oraz D? Jeśli nie, należy
    wskazać, które działki obejmowała ww. decyzja.
    4.Czy Wnioskodawca zawarł umowę przedwstępną ze Spółką, której był wspólnikiem
    przed sprzedażą działek, objętych zakresem pytania?
        · Jeśli tak, to należy wskazać:
            - jakie prawa i obowiązki wynikające z postanowień ww. umowy ciążyły na
              Kupującym a jakie na Sprzedającym?
            - czy w umowie przedwstępnej sprzedaży zostały ustalone warunki, które
              musiały zostać spełnione w celu zawarcia ostatecznej umowy sprzedaży,
              przenoszącej własność działki na Nabywcę? Jeśli tak, to jakie?
            - czy Wnioskodawca udzielił/udzieli Nabywcom działek pełnomocnictw
              (zgody, upoważnienia) w celu występowania w Jego imieniu w sprawach
              dotyczących przedmiotowej nieruchomości?
            - jeżeli tak, to do uzyskania jakich konkretnie decyzji i pozwoleń
              Zainteresowany udzielił/udzieli pełnomocnictw Nabywcom do
              występowania w Jego imieniu?
          · Jeśli nie, to należy wskazać na jakiej podstawie prawnej Spółka występowała
            o decyzję wydaną dnia 9 lipca 2019 r. zatwierdzającą projekt budowlany i
            pozwolenie na budowę na Nieruchomości?
    5. Należy wskazać co było przedmiotem ww. projektu budowlanego.
    6. Kiedy Wnioskodawca planuje dokonać sprzedaży działek będących przedmiotem
    zapytania? Należy podać miesiąc i rok planowanej sprzedaży.

    7.Czy w związku z wydaniem pozwolenia na budowę na wskazane we wniosku działki
    oznaczone nr A, B, C oraz D poniesione zostały jakieś nakłady?
    Jeżeli tak, należy wskazać:
        · jakie wydatki poniesiono?
        · kto je poniósł Wnioskodawca, czy Spółka, w której jest wspólnikiem?
        · czy i w jaki sposób ujęto podatkowo powyższe wydatki?
    Wnioskodawca udzielił następujących odpowiedzi:
    Ad. 1
    Działka nr A nr KW
    Działka nr C nr KW
    Działka nr D nr KW
    Działka nr B nr KW
    Ad.2
    Działki te objęte są miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego
    przeznaczenie: usługi publiczne administracji w szczególności z zakresu bezp. publicznego
    z dopuszczeniem usług komercyjnych w szczególności z zakresu usług ochrony zdrowia,
    parkingi jedno i wielopoziomowe, a także zieleń urządzona. Wysokość zabudowy
    minimum 2 kondygnacje, max 4 kondygnacje, przy czym zabudowa 4 kondygnacji nie
    może przekroczyć 75% powierzchni parteru. MPZP został uchwalony z inicjatywy
    Komendy, co umożliwiło jej wybudowanie na sąsiedniej działce Komisariatu.
    Ad. 3
    Decyzja obejmowała działki nr A, B i E.
    Ad.4
    Nie, nie została zawarta umowa przedwstępna.
    Ad.5
    Budynek usługowo biurowy z wew. instalacjami: elektryczną, wodno-kanalizacyjną,
    grzewczą centralnego ogrzewania, wentylacji mechanicznej i klimatyzacji.
    Ad. 6
    Wnioskodawca nie jest w stanie w chwili obecnej podać konkretnej daty, sprzedaż nastąpi
    jak znajdzie kupca.
    Ad.7
    Wnioskodawca nie poniósł kosztów, ale Spółka tak. Koszty zł
    Dodatkowo w przedmiotowej sprawie należy nadmienić, iż powodem sprzedaży nie jest
    cel biznesowy. Mimo bardzo złej koniunktury na rynku nieruchomości Wnioskodawca jest
    zmuszony do sprzedaży działek poprzez pilną potrzebę rodziny w uregulowaniu
    zobowiązań finansowych dużej wartości oraz planowaną za granicą operacją mózgu córki
    Wnioskodawcy.
    Na pytanie postawiona postawione w wezwaniu z 3 września 2020 r. o treści:
      1. W jakim celu Wnioskodawca nabył działki będące przedmiotem wniosku?

      2. Jakie konkretnie czynności/działania podejmowała Spółka, której Wnioskodawca był
        wspólnikiem, na działkach, celem przygotowania ich do sprzedaży? Należy wskazać
        te czynności.
      3. Jeżeli Spółka podejmowała jakieś czynności/działania, to należy wskazać, czy Spółka
        dokonała tych czynności/działań samodzielnie, czy zleciła podwykonawcom? Jeśli
        Spółka zleciła czynności/działania podwykonawcom, to należy wskazać, jakie
        czynności/działania zostały zlecone?
    Wnioskodawca udzielił następujących odpowiedzi:
    Ad. 1
    Wnioskodawca nabył działkę od swojego pacjenta, który uzyskał ją jako zwrot od miasta.
    Cena była bardzo atrakcyjna, a pacjent był w bardzo trudnej sytuacji finansowej i
    Wnioskodawca chciał mu pomóc. Pieniądze miały być przeznaczone na operację jego
    małżonki. Wnioskodawca nie prowadził żadnej działalności gospodarczej która
    zajmowałaby się obrotem nieruchomościami. Wnioskodawca był jedynie dentystą, który
    prowadził własny gabinet i był wspólnikiem spółki jawnej która zajmowała się sprzedażą
    sprzętu i materiałów stomatologicznych. Należy nadmienić, iż celem dokonanego zakupu
    było dokonanie inwestycji w zakresie majątku prywatnego, a także w ramach udzielenia
    pomocy wskazanemu pacjentowi - w żadnym wypadku nie związanego z działalnością
    gospodarczą.
    Ad. 2/3
    Spółka zleciła sporządzenie projektu w celu uzyskania pozwolenia na budowę, którego
    jednak ostatecznie nie uzyskała. Nie było też żadnej płatności bowiem umowa była
    skonstruowana w ten sposób iż warunkiem jej zawarcia było uzyskanie pozwolenia na
    budowę. Działanie te podejmowała Spółka, a nie Podatnik.
    Należy nadmienić, iż celem dokonanego zakupu było dokonanie inwestycji w zakresie
    majątku prywatnego, w żadnym wypadku nie związanego z działalnością gospodarczą.

## Pytanie

Czy sprzedaż Nieruchomości dokonana przez Wnioskodawcę będzie podlegać
    opodatkowaniu VAT? (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 2)
    Pana stanowisko w sprawie
    AD. 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż Nieruchomości nie będzie podlegać opodatkowaniu
    VAT, bowiem nie będzie on działał w ramach przedmiotowej transakcji jako podatnik VAT,
    gdyż czynność ta nie będzie oznaczać wykonywania działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami
    są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby
    fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT,
    bez względu na cel i rezultat takiej działalności. Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy o VAT,
    działalność gospodarcza na gruncie VAT powinna być rozumiana jako działalność
    obejmująca działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.

    Kluczowe i niezbędne elementy zarobkowości i ciągłości w opisanym przypadku nie
    pozostaną spełnione, na co bezspornie wskazuje powyżej przytoczona argumentacja.
    W przypadku, gdy osoby fizyczne dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny
    towarów stanowiących część ich majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w
    celu jego odsprzedaży w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (w rozumieniu
    przepisów ustawy o VAT), bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności
    gospodarczej w świetle tejże ustawy, to osoby takie nie powinny być uznane za
    podatników VAT z tytułu tego typu transakcji. Jako że sprzedaż składników majątku
    stanowi jeden z podstawowych przejawów wykonywania prawa własności, sprzedaż
    składników należących do majątku osobistego nie powinna zostać uznana za dokonaną w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.
    Zatem, należy odróżnić sytuacje, w których dany podmiot dokonuje określonych czynności
    w odniesieniu do majątku osobistego, tj. w odniesieniu do towarów nabytych w celu
    innym niż wykonywanie działalności gospodarczej - od sytuacji, gdy działa w ramach tej
    działalności. Powyższe jest wprost wskazywane przez organy podatkowe w wydawanych
    interpretacjach: „nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba
    fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest
    przewidziana ściśle regularna zapłata raz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza
    sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego
    podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając
    grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą
    (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę
    zawodową (profesjonalną)” (tak np. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej: w
    interpretacji z dnia 8 listopada 2019 r., sygn. 0112-KDIL2-3.4012.461.2019.2.EW oraz w
    interpretacji z dnia 7 listopada 2019 r., sygn. 0112-KDIL2-2.4012.508.2019.1.AW).
    W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, w związku z tym, że nie będzie on działał w
    ramach przedmiotowej transakcji w charakterze podatnika prowadzącego działalność
    gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, sprzedaż Nieruchomości nie powinna
    podlegać opodatkowaniu VAT.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Pana wniosek – 5 października 2020 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak 0113-KDIPT1-3.4012.447.2020.8.ALN, w której uznałem Pana stanowisko za
    nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Panu 6 października 2020 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    21 października 2020 r. (data wpływu 23 października 2020 r.) wniósł Pan skargę na tę
    interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie.
    Wniósł Pan o:
      1) uchylenie  zaskarżonej  interpretacji  indywidualnej  prawa  podatkowego  nr  0113-
        KDIPT1-3.4012.447.2020.8.ALN z dnia 5 października 2020 roku, w całości,
      2) zasądzenie kosztów postępowania na Pana rzecz według norm przepisanych.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił Pana skargę – wyrokiem z 14
    stycznia 2021 r. sygn. akt I SA/Rz 789/20.
    Wniósł Pan skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

    Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 10 grudnia 2024 r. sygn. akt I FSK 755/21
    uchylił zaskarżony wyrok w całości i uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną.
    Wyrok wpłynął do mnie 28 marca 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed
    sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
      • uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyroku;
      • ponownie rozpatruję Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczam, że tę interpretację oparłem na przepisach prawa
    podatkowego obowiązujących w dniu wydania pierwotnej interpretacji nr 0113-KDIPT1-
    3.4012.447.2020.8.ALN z 5 października 2020 r. w zdarzeniu przyszłym, bowiem ta
    interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku wyroku
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 grudnia 2024 r. sygn. akt I FSK 755/21.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 106 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Z powyższych unormowań wynika, że grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt
    6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na
    terytorium kraju.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów – w rozumieniu art. 7 ustawy – podlega
    jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności.
    Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy:

      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    działa jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej – zawarta w ustawie – ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym.
    W kontekście powyższego należy stwierdzić, że każdy, kto dokonuje czynności, które są
    konieczne do przyszłego wykorzystania nieruchomości dla celów działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, powinien być uznany za podatnika
    podatku od towarów i usług.
    Uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem
    Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast, jak wyjaśnił Trybunał, w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, z
    późn. zm.).
    W powyższej kwestii wypowiedział się także Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w
    uchwale siedmiu sędziów z dnia 29 października 2007 r. (sygn. akt I FPS 3/07), orzekając,
    że przepisy art. 15 ust. 1 i 2 ustawy, powinny być rozumiane w ten sposób, że warunkiem
    sine qua non uznania, że dany podmiot działa w charakterze podatnika podatku od
    towarów i usług jest ustalenie, że działa on jako producent, handlowiec, usługodawca,
    pozyskujący zasoby naturalne, rolnik lub jako osoba wykonująca wolny zawód. W ocenie
    NSA, ani formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, ani
    okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z
    zamiarem częstotliwości, nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez
    każdorazowego ustalenia, że w odniesieniu do tej konkretnej czynności podmiot ten
    występował w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.
    Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów
    angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości
    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

    Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami,
    która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, może być np.:
    nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg
    wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające
    poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy
    wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego
    obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub
    innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „
    handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie
    jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    W wyroku z dnia 27 października 2009 r. (sygn. akt I FSK 1043/08) Naczelny Sąd
    Administracyjny wyeksponował okoliczność, że przyjęcie, iż dana osoba fizyczna
    sprzedając działki budowlane działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową
    działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czyli stałą (powtarzalność czynności i
    zamiar ich kontynuacji), a w konsekwencji zorganizowaną. Naczelny Sąd Administracyjny
    w wyroku z dnia 18 października 2011 r. sygn. 1536/10 wymienił również, że na działalność
    zorganizowaną prowadzoną przez osobę fizyczną, mogą wskazywać takie działania, jak
    uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zabudowy, czy też wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru.
    Podkreślić należy, że wskazane wyżej orzeczenie TSUE wyznacza aktualnie kierunki
    interpretacyjne i stanowi podstawę orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego i
    Wojewódzkich Sądów Administracyjny, np.: NSA z dnia 23 stycznia 2014 r. (sygn. akt I FSK
    143/13), z dnia 17 grudnia 2013 r. (sygn. akt I FSK 114/13), z dnia 9 listopada 2011 r. (sygn.
    akt. I FSK 1656/11) oraz WSA z dnia 10 października 2013 r. (sygn. akt I SA/Po 379/13), z
    dnia 14 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Po 730/11), które zapadły na tle wyroku Trybunału.
    Z powyższych wyroków wynika, że podejmowanie zorganizowanych działań, takich jak
    podział gruntu na mniejsze działki, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed
    sprzedażą decyzji o warunkach zabudowy, wykonywanie czynności marketingowych,
    świadczy o tym, że czynności te przybierają formę zawodową (profesjonalną).
    W świetle powyższego w niniejszej sprawie konieczne stało się ustalenie, czy
    Wnioskodawca w celu dokonania sprzedaży działek podjął/zamierza podjąć aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez handlowców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje
    koniecznością uznania go za podmiot prowadzący „działalność gospodarczą” w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też zbycie
    to następuje w ramach zarządu jego majątkiem prywatnym.
    Z opisu sprawy wynika, że zamierza Pan zbyć prawo własności nieruchomości położonej
    na działkach nr A, B, C i D. Nieruchomość została nabyta i stanowi element Pana majątku
    osobistego. Nie podjął Pan ciągu czynności wskazujących na Pana zawodowy charakter
    przy obrocie działkami. Rozważał Pan jedynie tymczasowe postawienie baneru na terenie
    nieruchomości. Z przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji opisu okoliczności
    wynika przy tym, że na nieruchomościach nie była prowadzona produkcja rolna ani leśna
    oraz nieruchomość nie jest wykorzystywana w ramach działalności gospodarczej.
    Pierwotnie dopuszczał Pan możliwość sprzedaży Nieruchomości na rzecz Spółki. To Spółka
    miała być odpowiedzialna za znalezienie nabywcy Nieruchomości oraz przygotowanie
    Nieruchomości do sprzedaży. X w drodze decyzji wydanej dnia 9 lipca 2019 r. zatwierdził
    projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę na Nieruchomości. Adresatem
    pozwolenia na budowę była Spółka, gdyż to Spółka - zgodnie z pierwotnym planem - miała
    być odpowiedzialna za sprzedaż Nieruchomości do zewnętrznego podmiotu. Ostatecznie
    jednak wydana decyzja został uchylona i wyeliminowana z obrotu prawnego.

    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 10 grudnia 2024 sygn. akt I FSK 755/21
    zapadłym w analizowanej sprawie stwierdził, że:
      (...) Kwestia kwalifikacji sprzedaży działek na gruncie podatku od towarów i usług
      była już niejednokrotnie przedmiotem wypowiedzi sądów administracyjnych. W
      orzeczeniach Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się. że przy
      dokonywaniu wykładni art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT należy nawiązać do kryteriów
      określonych przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 15
      września 2011 r. w sprawach połączonych C - 180/10 i C - 181/10, ECLI;EU:C:2011:
      589. W wyroku tym TSUE stwierdził, że osoby fizycznej, która prowadziła działalność
      rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem od podatku od wartości dodanej i
      przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego
      niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać
      za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1
      dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego
      systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE Nr L 347, str. 1 z późn. zm.),
      powoływanej dalej jako: „Dyrektywa 112”, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego
      gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
      Natomiast, jeżeli osoba ta w celu dokonania wspomnianej sprzedaży podejmuje
      aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne
      do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców, w
      rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 112 należy uznać ją za podmiot
      prowadzący działalność gospodarczą, a więc za podatnika podatku od wartości
      dodanej. Trybunał wskazał jedynie przykładowo okoliczności, które mogą świadczyć
      o tym, że dana osoba sprzedając nieruchomości działa w charakterze podatnika
      podatku od towarów i usług, a podział nieruchomości w celu uzyskania lepszej ceny,
      liczba transakcji, odstępy pomiędzy transakcjami i wysokość osiągniętych
      przychodów, nie są decydujące i nie są czynnościami, które same z siebie
      wykraczałyby poza zarząd majątkiem prywatnym.
      W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego po wspomnianym wyżej
      wyroku TSUE przyjmuje się, że przy ocenie działalności osoby sprzedającej
      nieruchomości należy uwzględniać działania na poszczególnych etapach aktywności
      sprzedającego w ich całokształcie, a nie wyłącznie osobno. Należy przede wszystkim
      mieć na uwadze te elementy, które łączą się z nakładami inwestycyjnymi
      wykraczającymi poza standardowe działania zarządu majątkiem prywatnym (por.
      wyroki NSA z: 9 października 2014 r., I FSK 2145/13; 3 marca 2015 r., I FSK 1859/13;
      11 czerwca 2015 r, I FSK 716/14 i 29 listopada 2016 r., I FSK 636/15). Nie mają
      znaczenia zamiar, czy motywy jakimi kieruje się podmiot rozpoczynając działalność
      gospodarczą, ani jakie potrzeby zaspokaja z uzyskanych środków pieniężnych.
      Istotne znaczenie mają obiektywne, a nie subiektywne przesłanki pozwalające
      odróżnić działania o cechach zawodowych, od tych które mieszczą się w granicach
      dysponowania majątkiem prywatnym.
      6.3.2. Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela oceny Sądu pierwszej instancji i tym
      samym tej z zaskarżonej interpretacji co do tego, że dokonując opisanej we wniosku
      o wydanie interpretacji indywidualnej sprzedaży działek Skarżący będzie działał w
      charakterze podatnika podatku od towarów i usług, gdyż jego aktywność w związku z
      czynnościami podejmowanymi w celu sprzedaży działek gruntu nie była
      sporadyczna, ale zaplanowana i zorganizowana. Przede wszystkim w opisie stanu
      faktycznego nie podano okoliczności, które wskazują na częstotliwy i zorganizowany
      charakter przy planowanej sprzedaży działek.
      Sąd pierwszej instancji, a wcześniej organ w zaskarżonej interpretacji podali, że
      „Skarżący podjął szereg czynności dotyczących gruntów będących jego własnością, tj.
      „wystąpił o uzyskanie projektu budowlanego i pozwolenia na budowę” (str. 12
      wyroku, str. 11 zaskarżonej interpretacji). Czynności te jednak dotyczyły samego celu
      jakim było uzyskanie pozwolenia na budowę na nieruchomościach dla spółki

      cywilnej, w której Skarżący był wspólnikiem. Zatem Sąd jak i organ wskazując na
      „szereg czynności Skarżącego” względem spornych działek upraszczają obraz
      sprawy. W niej Strona szeregu czynności nie podejmowała, które można by
      zakwalifikować wespół za świadczące o zamiarze sprzedaży działek w warunkach
      działalności gospodarczej objętej podatkiem VAT. Z kolei okoliczność uzyskania przez
      spółkę pozwolenia na budowę, tudzież przez Skarżącego jako jej wspólnika, straciła
      na znaczeniu wobec faktu uchylenia decyzji pozwolenia na budowę i wyeliminowania
      jej z obrotu prawnego. W świetle zaś wyroku TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach
      połączonych C-180/10, C-181/10 okoliczność jak wystąpienie z wnioskiem o wydanie
      decyzji o warunkach zabudowy, jeszcze nie przesądza o tym, że Skarżący podjął
      zawodową aktywność w zakresie obrotu działkami nabytymi kilka i kilkanaście lat
      wcześniej.
      6.3.3. W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie nieprawidłowo
      ocenił zarzuty Skarżącego w zakresie naruszenia przez Dyrektora KIS przepisu art. 15
      ust. 2 ustawy o VAT. Planowane przez Skarżącego działania – w podanych we
      wniosku okolicznościach nie noszą znamion działalności gospodarczej w rozumieniu
      powołanych w sprawie przepisów.
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa, przedstawiony opis sprawy oraz
    wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 grudnia 2024 sygn. akt I FSK 755/21
    stwierdzam, że w analizowanej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że
    dokonując sprzedaży działek wystąpi Pan w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15
    ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Z
    tytułu transakcji sprzedaży ww. działek będzie Pan korzystał z przysługującego prawa do
    rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze
    prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają
    zastosowania.
    W związku z powyższym, skoro w przedmiotowej sprawie nie wystąpią przesłanki
    stanowiące podstawę uznania Pana za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy,
    prowadzącego działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, to
    planowana sprzedaż działek nie będzie stanowiła czynności podlegającej opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dniu wydania interpretacji z 5 października 2020 r. nr 0113-KDIPT1-
    3.4012.447.2020.8.ALN.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.