Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-1-3/4510-536/15/PC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-01-04
Teza: Czy poniesione przez Wnioskodawcę koszty, które następnie stanowią podstawę ustalenia wynagrodzenia dla kontrahenta zagranicznego (metoda koszt plus) takie jak koszty związane ze spotkaniami z odbiorcami, udziałem w imieniu kontrahenta zagranicznego w targach i konferencjach oraz koszty poniesione na zakup usług gastronomicznych, zakup żywności i napojów, w tym sporadycznie alkoholowych, upominków dla odbiorców, a także koszty organizacji imprez i spotkań mogą stanowić dla Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodów dla celów podatku dochodowego od osób prawnych?
Słowa kluczowe: artykuły-artykuły spożywcze; kontrahent; reprezentacja
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z 14 października 2015 r. (data wpływu do tut. BKIP 20 października 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych przez Spółkę związanych z świadczeniem usług - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 października 2015 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych przez Spółkę związanych z świadczeniem usług.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność (i osiąga przychody) w zakresie pośrednictwa sprzedaży produktów kontrahenta zagranicznego (pompy ciepła). Działania Wnioskodawcy polegają między innymi na wyszukiwaniu nabywców i instalatorów oraz doradztwie (ale bez zawierania umów handlowych i bez sprzedaży wyrobów we własnym imieniu) w zakresie produktów kontrahenta zagranicznego. Działalność Wnioskodawcy obejmuje w szczególności wyszukiwanie i nawiązywanie kontaktów z nowymi odbiorcami, a także doradztwo w zakresie instalacji, bieżącą opiekę i kontakty z dotychczasowymi odbiorcami kontrahenta zagranicznego, z którymi ma on już podpisane kontrakty handlowe. Przy wykonywaniu usług Wnioskodawca stosuje się do zaleceń polityki marketingowej kontrahenta zagranicznego, a także posługuje się jego materiałami reklamowymi i informacyjnymi (prospekty, ulotki, gadżety reklamowe).

Zgodnie z zawartą umową, za swoje usługi Wnioskodawca otrzymuje, miesięczne wynagrodzenie. Wynagrodzenie to kalkulowane jest w ten sposób, że kontrahent zagraniczny pokrywa wszystkie koszty poniesione przez Wnioskodawcę z tytułu wykonywania usług objętych umową a ponadto wynagrodzenie to powiększane jest o ustalony narzut zysku (tzw. „metoda koszt plus”). Koszty będące podstawą wyliczenia wynagrodzenia są ewidencjonowane na wyodrębnionych kontach księgowych, a kontrahent zagraniczny ma możliwość ich weryfikacji zarówno pod kątem wysokości jak i przedmiotu.

Wśród ponoszonych kosztów, które następnie są podstawą kalkulacji wynagrodzenia dla kontrahenta zagranicznego, znajdują się także poniesione koszty związane ze spotkaniami z odbiorcami, udziałem w imieniu kontrahenta zagranicznego w targach i konferencjach oraz koszty poniesione na zakup usług gastronomicznych, zakup żywności i napojów, w tym sporadycznie alkoholowych, upominków dla odbiorców, a także koszty organizacji imprez i spotkań.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy poniesione przez Wnioskodawcę koszty, które następnie stanowią podstawę ustalenia wynagrodzenia dla kontrahenta zagranicznego (metoda koszt plus) takie jak koszty związane ze spotkaniami z odbiorcami, udziałem w imieniu kontrahenta zagranicznego w targach i konferencjach oraz koszty poniesione na zakup usług gastronomicznych, zakup żywności i napojów, w tym sporadycznie alkoholowych, upominków dla odbiorców, a także koszty organizacji imprez i spotkań mogą stanowić dla Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodów dla celów podatku dochodowego od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki będące przedmiotem zapytania nie stanowią kosztów reprezentacji, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Przepis ten stanowi, że nie są kosztem uzyskania przychodów koszty reprezentacji, w szczególności poniesione na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje pojęcia reprezentacja. Różne interpretacje urzędowe i orzecznictwo sądowe definiują reprezentację zazwyczaj w dwojaki sposób:

*   jako okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia związaną ze stanowiskiem, pozycją społeczną - jest to definicja oparta na słownikowym znaczeniu słowa „reprezentacja” - np. interpretacja IBPBI/2/423-353/10/MS Izby Skarbowej w Katowicach z 21 maja 2010 r.
*   jako „działanie w celu wykreowania oraz utrwalenia pozytywnego wizerunku podatnika wobec innych podmiotów. W podanym znaczeniu reprezentacja to przede wszystkim każde działanie skierowane do istniejących lub potencjalnych kontrahentów podatnika lub osoby trzeciej w celu stworzenia oczekiwanego wizerunku podatnika dla potrzeb ułatwienia zawarcia umowy lub stworzenia korzystnych warunków jej zawarcia” - wyrok II FSK 2102/11 Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 10 czerwca 2013 r.

W ocenie Wnioskodawcy, ponoszone przez niego wydatki będące przedmiotem zapytania nie mieszczą się w żadnej z powyższych definicji. Nawet jeśli wydatki te mają charakter reprezentacyjny to nie odnoszą się one do Wnioskodawcy ale do reprezentacji zagranicznego kontrahenta Wnioskodawcy. Tak też są postrzegane przez odbiorców pomp ciepła. Celem tych wydatków nie jest stworzenie oczekiwanego wizerunku Wnioskodawcy, ale budowa wizerunku kontrahenta zagranicznego. Nie jest też ich celem ułatwienie zawarcia jakiejkolwiek umowy pomiędzy Wnioskodawcą, a odbiorcami pomp ciepła, ponieważ odbiorcy zawierają umowy jedynie z kontrahentem zagranicznym.

W przekonaniu Wnioskodawcy bez znaczenia jest okoliczność, że wydatki na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych zostały wymienione w art. 16 ust 1 pkt 28 ustawy, jako przykłady wydatków na reprezentację. Wydatki tego typu nie są bowiem kosztem uzyskania przychodu tylko wtedy gdy będą one stanowiły koszty reprezentacji podatnika, tj. Wnioskodawcy.

W związku z powyższym, wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę wobec ich bezpośredniego związku z uzyskiwanymi przychodami poprzez ich uwzględnienie w kalkulacji wynagrodzenia z tytułu pośrednictwa będą stanowiły koszty uzyskania przychodu Wnioskodawcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 851 ze zm., dalej „updop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 updop. W świetle tego przepisu, ocena prawna konkretnego wydatku poniesionego przez podatnika wymaga odniesienia się do kryterium celowości jego poniesienia oraz uwzględnienia wyłączeń z kategorii kosztów uzyskania przychodów określonych w art. 16 ust. 1 updop.

Odnosząc się do przesłanki celowości wydatku należy podkreślić, że kosztem uzyskania przychodów są zarówno wydatki, których poniesienie bezpośrednio przekłada się na uzyskanie konkretnych przychodów, jak i te, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako zmierzające do ich osiągnięcia. W każdym przypadku konieczne jest jednak zaistnienie związku pomiędzy poniesionym kosztem, a uzyskiwaniem, bądź też szansą uzyskiwania przychodów przez podmiot ponoszący ten koszt.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
*   został właściwie udokumentowany,
*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 updop, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Jak wskazano powyżej, ocena prawna danego wydatku wymaga uwzględnienia unormowań art. 16 ust. 1 updop. Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 updop, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych. Za wydatki na zakup żywności, napojów i usług gastronomicznych, wyłączone z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 28 updop należy uznać te, których wyłącznym bądź dominującym celem jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika, stworzenie dobrego obrazu jego firmy, czy działalności, wykreowanie pozytywnych relacji z uczestnikami spotkań.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Spółka prowadzi działalność (i osiąga przychody) w zakresie pośrednictwa sprzedaży produktów kontrahenta zagranicznego (pompy ciepła). Działania Wnioskodawcy polegają między innymi na wyszukiwaniu nabywców i instalatorów oraz doradztwie (ale bez zawierania umów handlowych i bez sprzedaży wyrobów we własnym imieniu) w zakresie produktów kontrahenta zagranicznego. Działalność Wnioskodawcy obejmuje w szczególności wyszukiwanie i nawiązywanie kontaktów z nowymi odbiorcami, a także doradztwo w zakresie instalacji, bieżącą opiekę i kontakty z dotychczasowymi odbiorcami kontrahenta zagranicznego, z którymi ma on już podpisane kontrakty handlowe. Przy wykonywaniu usług Wnioskodawca stosuje się do zaleceń polityki marketingowej kontrahenta zagranicznego, a także posługuje się jego materiałami reklamowymi i informacyjnymi (prospekty, ulotki, gadżety reklamowe). Zgodnie z zawartą umową, za swoje usługi Wnioskodawca otrzymuje, miesięczne wynagrodzenie. Wynagrodzenie to kalkulowane jest w ten sposób, że kontrahent zagraniczny pokrywa wszystkie, koszty poniesione przez Wnioskodawcę z tytułu wykonywania usług objętych umową a ponadto wynagrodzenie to powiększane jest o ustalony narzut zysku (tzw. „metoda koszt plus”). Koszty będące podstawą wyliczenia wynagrodzenia są ewidencjonowane na wyodrębnionych kontach księgowych, a kontrahent zagraniczny ma możliwość ich weryfikacji zarówno pod kątem wysokości jak i przedmiotu. Wśród ponoszonych kosztów, które następnie są podstawą kalkulacji wynagrodzenia dla kontrahenta zagranicznego, znajdują się także poniesione koszty związane ze spotkaniami z odbiorcami, udziałem w imieniu kontrahenta zagranicznego w targach i konferencjach oraz koszty poniesione na zakup usług gastronomicznych, zakup żywności i napojów, w tym sporadycznie alkoholowych, upominków dla odbiorców, a także koszty organizacji imprez i spotkań.

Wątpliwości Spółki dotyczą możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków, które następnie stanowią podstawę ustalenia wynagrodzenia dla kontrahenta zagranicznego takich jak koszty związane ze spotkaniami z odbiorcami, udziałem w imieniu kontrahenta zagranicznego w targach i konferencjach oraz wydatków poniesionych na zakup usług gastronomicznych, zakup żywności i napojów, w tym sporadycznie alkoholowych, upominków dla odbiorców, a także kosztów organizacji imprez i spotkań.

Odnosząc powyższe do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego należy stwierdzić, że ponoszone przez Spółkę ww. wydatki, nie podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 28 updop. Jak słusznie zauważa Spółka, wydatki te jeśli mają charakter reprezentacyjny, to nie odnoszą się one do Wnioskodawcy ale do reprezentacji zagranicznego kontrahenta. Tak też są postrzegane przez odbiorców pomp ciepła. Celem tych wydatków nie jest stworzenie oczekiwanego wizerunku Wnioskodawcy ale budowa wizerunku kontrahenta zagranicznego. Nie jest też ich celem ułatwienie zawarcia jakiejkolwiek umowy pomiędzy Wnioskodawcą, a odbiorcami pomp ciepła, ponieważ odbiorcy zawierają umowy jedynie z kontrahentem zagranicznym.

Poniesione wydatki, ponieważ są podstawą kalkulacji wynagrodzenia jakie Spółka otrzymuje od kontrahenta zagranicznego, spełniają przesłanki wynikające z art. 15 ust. 1 updop - są poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, tym samym mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Reasumując, stanowisko Spółki należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.