Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.347.2025.2.MC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-29
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT transakcji sprzedaży
niezabudowanej nieruchomości.
Słowa kluczowe: grunty-grunt niezabudowany
majątek-majątek prywatny
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
sprzedaż-sprzedaż działek
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 26 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie braku podlegania
    opodatkowaniu sprzedaży działki o nr 1/14 oraz 1/3 udziału w działce 1/15 i sprzedaży w
    przyszłości działek nr 5/3, 5/4 i 5/5.
    Uzupełnił go Pan pismem z 28 maja 2025 r. (wpływ 6 czerwca 2025 r.) oraz pismem z 9
    lipca 2025 r. (wpływ 9 lipca 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    I. Wnioskodawca jest:
    - osobą fizyczną, nie prowadzi działalności gospodarczej;
    - nie był, nie jest i nie zamierza być czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, a
      co za tym idzie ani sprzedane działki, ani te, które będą podlegały sprzedaży w
      przyszłości, nie są ani nie będą wykorzystywane do działalności gospodarczej w
      podatku VAT;
    - nie prowadził w przeszłości ani nie prowadzi obecnie gospodarstwa rolnego, a co za tym
      idzie ani działki sprzedane, ani te, które zamierza sprzedać, nie były, nie są i nie będą
      wykorzystywane w działalności rolniczej;
    - nie posiadał i nie posiada ani nie będzie posiadał statusu rolnika ryczałtowego w
      rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o VAT, czyli rolnika dokonującego dostawy produktów
      rolnych lub świadczącego usługi rolnicze, korzystającego ze zwolnienia od podatku na
      podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT, a co za tym idzie ani działki sprzedane, ani
      te, które zamierza sprzedać, nie były, nie są i nie będą wykorzystywane w działalności
      gospodarczej;
    - ponieważ Wnioskodawca nie prowadził/nie prowadzi/nie będzie prowadził działalności
      rolniczej, nie był/nie jest/nie będzie z tego tytułu zarejestrowanym, czynnym
      podatnikiem podatku VAT;
    - ze sprzedanych już jak i z przeznaczonych do sprzedaży działek nie były i nie są
      sprzedawane płody rolne opodatkowane podatkiem VAT.
    II. Dnia (...) 2020 r. Wnioskodawca otrzymał od swojego Dziadka, (...), darowiznę
    nieruchomości gruntowej składającej się z:

    1) działki oznaczonej numerem geodezyjnym 1/2 ((...)) o powierzchni (...) ha, stanowiącą
      grunt orny położony w miejscowości (...) gmina (...), powiat (...);
    2) działki oznaczonej numerem geodezyjnym 3/2 ((...)) o powierzchni (...) ha, stanowiącą
      grunty orne położone w miejscowości (...), gmina (...), powiat (...).
    Nieruchomości te nie wykazują żadnych obciążeń, są niezabudowane, nie są
    dzierżawione, nie są obciążone prawami osób trzecich ani hipoteką. Nieruchomość ta do
    momentu sprzedaży nie była w żaden sposób użytkowana przez Wnioskodawcę, leżała
    odłogiem.
    III. Dnia (...) 2022 r. Wnioskodawca zawarł ze swoimi Rodzicami umowę darowizny, na
    mocy której otrzymał:
    1) od Matki, (...) nieruchomość gruntową składającą się z działek nr 5/3, 5/4, 5/5, położoną
      w miejscowości (...), gmina (...), powiat (...), stanowiącą grunty orne o łącznym obszarze
      (...) ha ((...));
    2) (...) (Rodzice), jako jedyni właściciele nieruchomości gruntowej zapisanej w księdze
      wieczystej (...), przylegającej do działek nr 5/3, 5/4 i 5/5, ustanowili na rzecz
      każdoczesnego właściciela nieruchomości gruntowej, składającej się z tych działek nr 5
      /3, 5/4, 5/5 ((...)), bezpłatną i dożywotnią służebność przejazdu i przechodu,
      umożliwiając dojazd do drogi publicznej o szerokości 6 metrów, wraz z prawem
      poprowadzenia wszelkich sieci infrastruktury technicznej, wodociągu, gazu, prądu,
      telefonu, kanalizacji sanitarnej i deszczowej i innych niezbędnych mediów, wraz z
      możliwością dokonywania ich niezbędnych konserwacji, modernizacji i napraw,
      względnie ich wymiany, zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa.
    IV. Dnia (...) 2023 r. Wnioskodawca wystąpił do Wójta Gminy (...) o podział działki nr 1/2. W
    dniu (...) 2024 r. Wójt Gminy (...) wydał decyzję nr (...), na mocy której działka nr 1/2 została
    podzielona na (...) mniejszych działek. Decyzja ta ustaliła warunki zabudowy dla
    sprzedanej później przez Wnioskodawcę działki o numerze 1/14 i udziału 1/3 w działce o
    nr 1/15. Na mocy tej decyzji Wójt Gminy (...) określił, że na terenie działek (numeracja
    przed podziałem 1/1 i 1/2, po podziale sprzedana działka nr 1/14 i 1/3 udziału w działce 1
    /15) może powstać inwestycja o charakterze budynków mieszkalnych jednorodzinnych
    oraz drogi wewnętrznej. Warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu muszą
    być zgodne z obowiązującymi liniami zabudowy, budynki zlokalizowane przynajmniej
    jednym narożnikiem budynku przy obowiązującej linii zabudowy, intensywność zabudowy
    do (...), powierzchnia biologicznie czynna minimum (...)% terenu inwestycji, szerokość
    elewacji frontowej od (...) do (...) metrów, wysokość elewacji frontowej od (...) do (...)
    metrów itp. W decyzji tej wskazano, że obszar nią objęty nie posiada aktualnego planu
    zagospodarowania przestrzennego, w związku z powyższym dokonano analizy funkcji oraz
    cech zabudowy i zagospodarowania terenu w celu ustalenia wymagań dla nowej
    zabudowy i zagospodarowania terenu zgodnie z obowiązującymi przepisami. Ponieważ,
    na część działek brak było wymaganej dokumentacji kartograficznej i konieczne było
    ustalenie działek przez geodetę.
    Koszt ustalenia tych granic wyniósł (...) tys. zł. Koszt podziału działek to po (...) tys. zł za
    dwie pierwsze i po (...) zł za kolejne, ogółem (...) zł za podział plus (...) tys. zł za wytyczenie
    granic, razem (...) zł. Koszty te w całości poniósł Wnioskodawca jako właściciel gruntów.
    Celem podziału gruntu było pozyskanie mniejszych działek i sprzedaż jednej z nich (oraz 1
    /3 udziału w innej), aby pozyskać środki na własne potrzeby bytowe (planowaną budowę
    własnego domu). O podział działki 3/2 Wnioskodawca nie występował, ponieważ jest to
    działka, na której zamierza w przyszłości zbudować własny dom.
    V. Dnia (...) 2024 r. Wnioskodawca sprzedał część gruntu z księgi wieczystej (...), a
    mianowicie działkę o numerze ewidencyjnym 1/14 o pow. (...) ha (wydzieloną z działki 1/2
    decyzją Wójta Gminy (...) nr (...)), stanowiącą grunty orne, za cenę (...) tys. zł, oraz udział
    wynoszący 1/3 w części we własności nieruchomości o numerze ewidencyjnym 1/15 o

    pow. (...) ha za cenę (...) tys. zł. Kupująca oświadczyła, iż własność przedmiotowej
    nieruchomości gruntowej (działki 1/14 i 1/15) nabyła do swojego majątku osobistego,
    będąc stanu wolnego. Działkę tę w celu jej zbycia zgłoszono do biura nieruchomości.
    Udzielono też pełnomocnictwa do pozyskania niezbędnych do sprzedaży dokumentów ze
    Starostwa i Gminy, a mianowicie mapek sytuacyjnych oraz wypisu z rejestru gruntów.
    Wnioskodawca nie udzielił Nabywcy żadnego pełnomocnictwa do występowania w jego
    imieniu w sprawach, które dotyczyły sprzedawanej działki.
    Przed sprzedażą działki te nie były (odpłatnie ani nieodpłatnie) udostępniane osobom
    trzecim, nie zawarto żadnych umów najmu, dzierżawy, użyczenia czy innej umowy o
    podobnym charakterze.
    Działka ta stanowiła grunty orne, dnia (...) 2024 r. Wójt Gminy (...) wydał decyzję o
    warunkach zabudowy (którą działka nr 1/14 i 1/15 jest objęta). Decyzja ta została wydana
    na wniosek Wnioskodawcy.
    VI. Żadna z działek już sprzedanych jak i przeznaczonych do sprzedaży w przyszłości nie
    była, nie jest i nie będzie wykorzystywana przez Wnioskodawcę do działalności rolniczej, o
    której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy o VAT, ponieważ nie był On, nie jest i nie zamierza być
    czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zarówno działki, które już zostały sprzedane (1/14 oraz 1/3 udziału w działce nr 1/15), jak i
    te przeznaczone do sprzedaży w przyszłości (5/3, 5/4 i 5/5) od momentu, kiedy
    Wnioskodawca był i jest ich Właścicielem, nie były przez Niego w żaden sposób
    użytkowane, leżały i nadal leżą odłogiem.
    Wnioskodawca nie występował i nie zamierza występować w przyszłości o podział działek
    przeznaczonych do sprzedaży w przyszłości a położonych w (...) (działki 5/3, 5/4 i 5/5).
    Wnioskodawca nie występował o zmianę planu zagospodarowania przestrzennego żadnej
    z działek, w przypadku działek położonych w (...) (działki 5/3, 5/4 i 5/5) plan ten został
    zmieniony przez Gminę bez udziału Wnioskodawcy w tym procesie.
    Dla tego obszaru istnieje Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego. Zgodnie z
    istniejącym Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego, działki o numerach 5
    /3, 5/4 i 5/5 przeznaczone są do zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej.
    Na gruncie Wnioskodawca nie dokonywał jakichkolwiek prac, które zwiększyłyby jego
    wartość (a w szczególności nie budował ogrodzenia, nie wykonywał uzbrojenia terenu, nie
    wytyczał dróg dojazdowych). W żaden sposób nie podejmował i nie zamierza podejmować
    w przyszłości działań marketingowych.
    Tereny będące własnością Wnioskodawcy nie są uzbrojone, brak jakichkolwiek przyłączy,
    mediów i infrastruktury technicznej. W celu sprzedaży gruntu, Wnioskodawca nie
    podejmował żadnych działań o charakterze marketingowym, sprzedażą zajmowało się
    biuro nieruchomości. Wnioskodawca nie poczynił oraz nie zamierza czynić żadnych
    działań w celu podniesienia wartości czy uatrakcyjnienia tych działek.
    W celu sfinalizowania umowy sprzedaży położonej w (...) Wnioskodawca zawarł z Kupującą
    przedwstępną umowę sprzedaży gruntu. Biuro nieruchomości otrzymało od
    Wnioskodawcy pełnomocnictwo wyłącznie do pozyskania z Gminy i Starostwa
    dokumentów dotyczących gruntu wyłącznie w zakresie koniecznym do zawarcia aktu
    notarialnego, a mianowicie do pozyskania mapki sytuacyjnej i wypisu z rejestru gruntów.
    Oprócz sprzedanej (...) 2024 r. działki położonej w (...), Wnioskodawca ma zamiar w
    przyszłości sprzedać (...) działki położone w (...). W przypadku ewentualnej sprzedaży tych
    działek, Wnioskodawca ma zamiar postąpić analogicznie, jak w przypadku sprzedanej już
    działki. Oznacza to, że nie zamierza On podejmować żadnych działań marketingowych, a
    sprzedaż działek zleci do biura nieruchomości. Nie będzie też podejmował żadnych
    działań mających na celu zwiększenie wartości działek czy podniesienia ich atrakcyjności.
    Nie zamierza też dawać żadnych pełnomocnictw potencjalnemu nabywcy bądź

    nabywcom. Może jedynie postąpić analogicznie jak w przypadku sprzedaży działki w (...),
    czyli udzielić pełnomocnictwa dla biura nieruchomości w celu pozyskania dokumentów
    niezbędnych do sprzedaży (mapka sytuacyjna, wypis z rejestru gruntów). Koszty
    pozyskania tych dokumentów ponosił będzie Wnioskodawca.
    W uzupełnieniu do wniosku wskazał Pan:
    Jak wskazano pierwotnie w złożonym wniosku dnia (...) 2024 r. Wójt Gminy (...) wydaną
    przez siebie decyzją o warunkach zabudowy nr (...) ustalił warunki zabudowy dla terenu
    położonego w (...) gm. (...) – działka o nr 1/1 i 1/2 (z działek tych wydzielono sprzedaną
    później działkę 1/14 i 1/15 (w której sprzedano 1/3 udziału).
    Na mocy tej decyzji na terenie obejmującym działki o numerach 1/1 i 1/2 (po wydaniu
    warunków podzielonych na (...) mniejszych działek (w tym dla sprzedanych przez
    Wnioskodawcę działek 1/14 i 1/3 udziału w działce 1/15) ustalono warunki zabudowy dla
    inwestycji – budowy budynków mieszkalnych jednorodzinnych i drogi wewnętrznej.
    Określona w decyzji funkcja zabudowy i zagospodarowania terenu – budynki mieszkalne
    jednorodzinne, droga wewnętrzna, dojścia, dojazdy, miejsca postojowe, zjazdy z drogi
    publicznej na działkę, śmietnik, szczelne zbiorniki na ścieki.
    Warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy określone w
    decyzji:
    - intensywność zabudowy (wskaźnik wielkości powierzchni zabudowy do powierzchni
      terenu inwestycji) do (...);
    - powierzchnia biologicznie czynna – minimum (...)% powierzchni terenu inwestycji;
    - szerokość elewacji frontowej budynku (od strony wjazdu na działkę) od (...) do (...)
      metrów;
    - wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej do okapu dachu od (...) do (...) metrów;
    - geometria dachu: kąt nachylenia głównych połaci dachowych od (...) do (...) stopni;
    - układ połaci dachowych dwuspadowy lub wielospadowy;
    - kierunek głównej kalenicy budynku – równoległy lub prostopadły do granic bocznych
      działek.

## Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, który uważa, że przedstawione powyżej
    zdarzenie już zaistniałe, czyli sprzedaż w dniu (...) 2024 r. działki o nr 1/14 oraz 1/3 udziału
    w działce 1/15 (nabytej na podstawie umowy darowizny od Dziadka (...)) oraz zdarzenie
    przyszłe (Wnioskodawca zamierza sprzedać 3 działki położone w (...) – nr 5/3, 5/4 i 5/5 –
    które otrzymał darowizną od Matki (...)) nie stanowi i nie będzie stanowić działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2, a co za tym idzie, nie spowoduje obowiązku w
    podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 i nie będzie miał do tych czynności
    zastosowania art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, zarówno przedstawione zdarzenie już zaistniałe, czyli sprzedaż
    w dniu (...) 2024 r. działki nr 1/14 oraz 1/3 udziału w działce 1/15, położonej w (...) (nabytej
    na podstawie umowy darowizny od Dziadka, (...), akt notarialny Rep. (...), sprzedaż akt
    notarialny Rep. (...) oraz zdarzenia przyszłe [Wnioskodawca zamierza sprzedać (...) działki
    położone w (...) (nr 5/3, 5/4 i 5/5) otrzymane od Matki, (...) – akt notarialny Rep. A nr (...)]
    nie będą stanowić działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a
    co za tym idzie, nie spowoduje konieczności stania się podatnikiem podatku VAT.

    Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej, nie był i nie jest czynnym
    podatnikiem podatku VAT, nie prowadził i nie prowadzi gospodarstwa rolnego. Działki
    stanowią jego majątek prywatny. Zostały nabyte w drodze darowizny od Rodziców i
    Dziadków do majątku prywatnego, nie w celu prowadzenia działalności.
    W związku z otrzymanymi darowiznami, Wnioskodawca zawarł z Darczyńcami
    (Dziadkowie) umowę dożywocia i umowę służebności lokalu mieszkalnego oraz z
    Rodzicami umowę służebności lokalu mieszkalnego. Zawarcie tych umów generuje po
    stronie Wnioskodawcy powstanie pewnych kosztów związanych z właściwym wykonaniem
    warunków zawartych umów.
    Otrzymane działki nie były nigdy nikomu udostępniane, zarówno w drodze dzierżawy jak i
    użyczenia i najmu, nie osiągano z tego tytułu żadnych przychodów mających znamiona
    przychodów z działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca nie ponosił też żadnych nakładów na przedmiotowe grunty, aby
    przygotować je do sprzedaży (co spowodowałoby znaczne uatrakcyjnienie ewentualnej
    oferty i w efekcie wzrost ich wartości handlowej).
    Wnioskodawca nie występował też z wnioskiem o zmianę planu zagospodarowania
    przestrzennego.
    W stosunku do terenu, na którym położone są działki w (...) (przeznaczone do sprzedaży)
    Gmina zmieniła ten plan samoistnie, bez udziału Wnioskodawcy. Na mocy tegoż planu
    działki o nr 5/3, 5/4 i 5/5 stanowią teren przeznaczony do zabudowy mieszkaniowej
    jednorodzinnej.
    Działka nr 1/14 w (...) została wydzielona z księgi wieczystej nr (...) i sprzedana. Sprzedaży
    podlegał też udział w wysokości 1/3 w działce nr 1/15. Sprzedażą zajmowało się na
    zlecenie Wnioskodawcy profesjonalne biuro nieruchomości, w taki sam sposób
    Wnioskodawca ma też zamiar sprzedać działki w (...). Wnioskodawca nie podejmował i nie
    zamierza podejmować żadnych działań marketingowych w celu ich sprzedaży.
    Biuro nieruchomości otrzymało od Wnioskodawcy pełnomocnictwo wyłącznie do
    pozyskania z Gminy i Starostwa dokumentów dotyczących gruntu a potrzebnych do
    zawarcia aktu notarialnego sprzedaży działki położonej w (...). W przypadku przyszłej
    sprzedaży działek w (...) Wnioskodawca zamierza postąpić w taki sam sposób.
    Zdaniem Wnioskodawcy, dokonując sprzedaży przedmiotowych działek (zarówno tej
    sprzedanej, położonej w (...), jak i tych położonych w (...), które dopiero zamierza
    sprzedać), będzie on korzystał z przysługującego mu prawa do swobodnego
    rozporządzania majątkiem osobistym, która to czynność oznacza działanie w strefie
    prywatnej i jako taka nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art.
    15 ust. 2 ustawy o VAT. Brak takiego statusu pozbawia Wnioskodawcę cech podatnika
    podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie sprzedaży tych
    nieruchomości, a dostawę tych nieruchomości cech czynności podlegających
    opodatkowaniu, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    Potwierdzeniem zdania Wnioskodawcy może być fakt, iż stanowisko takie zajął też
    Naczelny Sąd Administracyjny w swoim wyroku z dnia 27 kwietnia 2022 r., sygn. I FSK 1589
    /18, uznając, iż nie każda aktywność osoby sprzedającej nieruchomość powoduje, iż
    można ją uznać za działalność gospodarczą i co za tym idzie – sprzedającego za podatnika
    podatku VAT. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd odwołał się do wyroku TSUE z 15 września
    2011 r. w sprawach 180/10 i 181 /10 (Słaby, Kuć). Z orzeczenia tego wynika jednoznacznie,
    że za podatnika VAT należy uznać tego rodzaju osoby, które dokonują sprzedaży
    nieruchomości, których aktywność wykracza poza granice zwykłego zarządu majątkiem
    prywatnym. Jest to więc aktywność, która wskazuje na to, że te osoby prowadzą
    działalność profesjonalną w zakresie handlu nieruchomościami, np. czynności polegające
    na uzbrojeniu terenu czy prowadzeniu kampanii reklamowej. Są to więc działania, które
    zdecydowanie wykraczają poza ramy zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

    Zgodnie więc z orzeczeniem TSUE, dana czynność, w tym przypadku sprzedaż działki
    podlega opodatkowaniu podatkiem VAT tylko wówczas, jeśli jest wykonana przez
    podatnika działającego w takim charakterze, lub na zasadach analogicznych, jak osoba
    wykonująca działalność handlową.
    Wnioskodawca nie podejmował i nie zamierza podejmować w przyszłości takiej
    aktywności. Decyzja o sprzedaży działek wynika z potrzeby Wnioskodawcy upłynnienia
    części majątku rodzinnego w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych –
    planowana budowa własnego domu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W oparciu o art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z powołanymi przepisami, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2
    pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na
    terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej
    dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
        prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.

    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej
    Kodeksem cywilnym.
    W art. 195 Kodeksu cywilnego wskazano, że:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielne kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.
    Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną
    postacią prawną własności.
    Zgodnie z art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    W przypadku współwłasności w częściach ułamkowych każdy ze współwłaścicieli ma
    określony ułamkiem udział w rzeczy. Udział wyraża zakres uprawnień współwłaściciela
    względem rzeczy wspólnej. Współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję
    wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, jako wyłącznego prawa
    współwłaściciela, zasadą jest, że każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim
    udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli, o czym stanowi art. 198 Kodeksu
    cywilnego. Współwłaściciele są zatem odrębnymi podmiotami prawa.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy lub
    świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, podlega jednak opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym
    podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.

    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006 r. str. 1
    ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji:
      a) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed
        pierwszym zasiedleniem;
      b) dostawa terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Opodatkowaniu VAT podlegają następujące transakcje: odpłatna dostawa towarów
      na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim
      charakterze.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,

    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem natomiast takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego
    uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu
    sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o
    warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania
    przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w
    zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.
    Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej
    przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z
    nich.
    Zatem, w kwestii opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działki istotne jest, czy
    Sprzedający w celu dokonania sprzedaży gruntu podjął/podejmie aktywne działania w
    zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych
    przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co
    skutkuje koniecznością uznania zbywcy nieruchomości za podmiot prowadzący
    działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od
    towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy
    (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może
    być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem
    Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w przypadku gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem, za podatnika należy uznać osobę,
    która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując
    aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza
    zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl
    którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także
    okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z

    zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez
    każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten
    występował w charakterze podatnika podatku VAT.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być, np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu
    dokonania sprzedaży.
    Z opisu sprawy wynika, iż działki będące przedmiotem sprzedaży nabył Pan na podstawie
    darowizny od swoich dziadków i rodziców. Jak wskazuje Pan w opisie sprawy, jest Pan
    osobą fizyczną, nie prowadzi działalności gospodarczej. Nie był, nie jest Pan czynnym,
    zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, a co za tym idzie ani
    sprzedane działki, ani te, które będą podlegały sprzedaży w przyszłości, nie są ani nie będą
    wykorzystywane przez Pana do działalności gospodarczej. Nie prowadził Pan w przeszłości
    ani nie prowadzi obecnie gospodarstwa rolnego, a co za tym idzie ani działki sprzedane,
    ani te, które zamierza Pan sprzedać, nie były, nie są i nie będą wykorzystywane w
    działalności rolniczej. Nie posiadał i nie posiada Pan statusu rolnika ryczałtowego w
    rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy, czyli rolnika dokonującego dostawy produktów rolnych
    lub świadczącego usługi rolnicze, korzystającego ze zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy, a co za tym idzie ani działki sprzedane, ani te, które zamierza
    Pan sprzedać, nie były, nie są i nie będą wykorzystywane w działalności gospodarczej. Ze
    sprzedanych już, jak i z przeznaczonych do sprzedaży działek, nie były i nie są
    sprzedawane przez Pana płody rolne opodatkowane podatkiem VAT. Ponadto wskazał
    Pan, iż działki, które już zostały sprzedane (1/14 oraz 1/3 udziału w działce nr 1/15), jak i te
    przeznaczone do sprzedaży w przyszłości (5/3, 5/4 i 5/5) od momentu, kiedy był Pan i jest
    ich właścicielem nie były przez Pana w żaden sposób użytkowane, leżały i nadal leżą
    odłogiem. Wskazał Pan też, iż nie występował i nie zamierza występować w przyszłości o
    podział działek przeznaczonych do sprzedaży w przyszłości, tj. działki 5/3, 5/4 i 5/5. Nie
    występował Pan o zmianę planu zagospodarowania przestrzennego żadnej z działek, w
    przypadku działek położonych 5/3, 5/4 i 5/5 plan ten został zmieniony przez Gminę bez
    Pana udziału. Dla tego obszaru istnieje Miejscowy Plan Zagospodarowania
    Przestrzennego, zgodnie z którym, działki o numerach 5/3, 5/4 i 5/5 przeznaczone są do
    zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. We wniosku wskazał Pan, iż wystąpił do Gminy
    o podział działki nr 1/2. Wójt Gminy wydał decyzję, na mocy której działka nr 1/2 została
    podzielona na (...) mniejszych działek. Decyzja ta ustaliła warunki zabudowy dla
    sprzedanej później przez Pana działki o numerze 1/14 i udziału 1/3 w działce o nr 1/15. Na
    mocy tej decyzji na terenie działek (numeracja przed podziałem 1/1 i 1/2, po podziale
    sprzedana działka nr 1/14 i 1/3 udziału w działce 1/15) może powstać inwestycja o
    charakterze budynków mieszkalnych jednorodzinnych oraz drogi wewnętrznej. W decyzji

    tej wskazano, że obszar nią objęty nie posiada aktualnego planu zagospodarowania
    przestrzennego, w związku z powyższym dokonano analizy funkcji oraz cech zabudowy i
    zagospodarowania terenu w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i
    zagospodarowania terenu zgodnie z obowiązującymi przepisami. Ponieważ, na część
    działek brak było wymaganej dokumentacji kartograficznej i konieczne było ustalenie
    działek przez geodetę. Koszt ustalenia tych granic wyniósł Pana (...) tys. zł. Koszt podziału
    działek to po (...) tys. zł za dwie pierwsze i po (...) zł za kolejne, ogółem (...) zł za podział plus
    (...) tys. zł za wytyczenie granic, razem (...) zł. Koszty te w całości poniósł Pan jako właściciel
    gruntów. Celem podziału gruntu było pozyskanie mniejszych działek i sprzedaż jednej z
    nich (oraz 1/3 udziału w innej), aby pozyskać środki na własne potrzeby bytowe
    (planowaną budowę własnego domu). Dodatkowo jak wynika z wniosku, nie dokonywał
    Pan jakichkolwiek prac, które zwiększyłyby wartość przedmiotowych działek. Tereny
    będące przedmiotem sprawy nie są uzbrojone, brak jakichkolwiek przyłączy, mediów i
    infrastruktury technicznej. W celu sprzedaży gruntu, nie podejmował Pan żadnych działań
    o charakterze marketingowym, sprzedażą zajmowało się biuro nieruchomości. W celu
    sfinalizowania umowy sprzedaży zawarł Pan z Kupującą przedwstępną umowę sprzedaży
    gruntu. Biuro nieruchomości otrzymało od Pana pełnomocnictwo wyłącznie do pozyskania
    z Gminy i Starostwa dokumentów dotyczących gruntu wyłącznie w zakresie koniecznym
    do zawarcia aktu notarialnego a mianowicie do pozyskania mapki sytuacyjnej i wypisu z
    rejestru gruntów. W przypadku ewentualnej sprzedaży działek o nr 5/3, 5/4 i 5/5, ma Pan
    zamiar postąpić analogicznie, jak w przypadku dokonanej już sprzedaży działki nr 1/14
    oraz 1/3 udziału w działce nr 1/15. Oznacza to, że nie zamierza Pan podejmować żadnych
    działań marketingowych, a sprzedaż działek zleci do biura nieruchomości. Nie będzie też
    podejmował Pan żadnych działań mających na celu zwiększenie wartości działek czy
    podniesienia ich atrakcyjności. Nie zamierza Pan też dawać żadnych pełnomocnictw
    potencjalnemu nabywcy bądź nabywcom. Może jedynie postąpić analogicznie jak w
    przypadku dokonanej już sprzedaży, czyli udzielić pełnomocnictwa dla biura
    nieruchomości w celu pozyskania dokumentów niezbędnych do sprzedaży (mapka
    sytuacyjna, wypis z rejestru gruntów). Koszty pozyskania tych dokumentów ponosił będzie
    Pan.
    W analizowanej sprawie Pana wątpliwości dotyczą kwestii braku podlegania
    opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży działki nr 1/14 oraz 1/3 udziału w działce nr 1
    /15, a także planowanej sprzedaży działek o nr 5/3, 5/4 i 5/5.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Jak wyjaśniono wyżej – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem
    osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym,
    wykluczone są z grona podatników VAT.
    W niniejszej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że wystąpił/wystąpi Pan w
    charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność
    gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną
    sprzedaż za podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, nie wystarcza stwierdzić jedynie
    dostawę towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za
    występującego w związku ze sprzedażą jako podatnika podatku od towarów i usług. W
    niniejszej sprawie takich przesłanek brak. Z przedstawionego opisu stanu faktycznego
    /zdarzenia przyszłego nie wynika bowiem taka Pana aktywność, która wykraczałaby poza

    ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Nie podjął i nie
    podejmie Pan ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu
    nieruchomościami.
    Zatem, dokonaną sprzedaż przez Pana działki nr 1/14 oraz 1/3 udziału w działce nr 1/15
    jak i planowaną sprzedaż działek o nr 5/3, 5/4 i 5/5 można uznać za czynność związaną ze
    zwykłym wykonywaniem prawa własności. Dokonując dostawy przedmiotowych działek,
    będzie korzystał Pan z przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym
    majątkiem, co oznacza, że nie wypełni Pan przesłanek zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i
    ust. 2 ustawy i nie wystąpi w roli podatnika podatku od towarów i usług. Skutkiem
    powyższego, transakcja zbycia działki nr 1/14 oraz 1/3 udziału w działce nr 1/15 jak i
    planowana sprzedaż działek o nr 5/3, 5/4 i 5/5 nie będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, a tym samym w rozpatrywanej sprawie nie mają
    zastosowania przepisy ustawy.
    Podsumowując, stwierdzam, że z tytułu dokonanej już sprzedaży działki nr 1/14 oraz 1/3
    udziału w działce nr 1/15 jak i planowanej sprzedaży działek o nr 5/3, 5/4 i 5/5, nie będzie
    Pan posiadał statusu podatnika podatku od towarów i usług, a w konsekwencji, sprzedaż
    ta nie podlega i nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, pod
    warunkiem, że nie podejmie Pan dodatkowych działań w stosunku do planowanej
    sprzedaży działek mogących zmienić ten stan rzeczy.
    Zatem, Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    · stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzenia;
    · zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu
      wydania interpretacji.
    Informuję, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia
    przyszłego, ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego
    przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. W
    przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.