Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-1104/14/ŚS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-12-15
Teza: Dot. zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej wydatków poniesionych na wynajem mieszkania, w miejscowości, w której znajduje się siedziba kontrahenta Wnioskodawcy oraz sposobu ich dokumentowania.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 19 września 2014 r., który w tym samym dniu wpłynął do tut. Biura drogą elektroniczną (e-PUAP) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej wydatków poniesionych na wynajem mieszkania, w miejscowości, w której znajduje się siedziba kontrahenta Wnioskodawcy oraz sposobu ich dokumentowania – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 września 2014 r. wpłynął drogą elektroniczną e-PUAP do tut. Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej wydatków poniesionych na wynajem mieszkania, w miejscowości, w której znajduje się siedziba kontrahenta Wnioskodawcy oraz sposobu ich dokumentowania.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Od 1 stycznia 2014 r. Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą m.in. w zakresie inżynierii i związanego z nią doradztwa technicznego (PKD 71.12.2). Dochody z tej działalności opodatkowuje „podatkiem liniowym”. Firma jest zarejestrowana w Polsce w miejscu zamieszkania. Od początku działalności Wnioskodawca podpisał kontrakt z firmą znajdującą się na terenie Niemiec i tam świadczy swoje usługi. Obecny kontrakt został podpisany na czas uwzględniający czas, jaki firma niemiecka potrzebuje na realizację podjętego przez nią projektu produkcyjnego. Świadczenie usług przez Wnioskodawcę jest ustalane w oparciu o sporządzony wspólnie z kontrahentem plan. Przeważnie są to codzienne prace w okresie 10-15 dni, a następnie jest przerwa w okresie 2-5 dni. Wnioskodawca na czas przerwy wraca do swojego miejsca zamieszkania. Ze względu na wyżej opisany czas wykonywania usług

oraz ze względu na odległość od miejsca wykonywania usług do miejsca zamieszkania wynoszącą ok. 600 km, Wnioskodawca wynajął w miejscowości siedziby kontrahenta niemieckiego niewielkie mieszkanie, gdzie spędza większość czasu. Wnioskodawca wskazał, że miejsce jego zamieszkania oraz ośrodek interesów życiowych znajduje się w Rzeczypospolitej Polskiej. Działalność na terytorium Niemiec nie jest przez Wnioskodawcę prowadzona za pośrednictwem zakładu w rozumieniu art. 5 umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku, podpisanej w Berlinie w dniu 14 maja 2003 r. (Dz.U. z 2005 r., Nr 12 poz. 90).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy koszty wynajmu mieszkania w Niemczech (obejmujące zapłatę czynszu, zapłatę za dostawę wody ciepłej, zimnej, prądu, wywozu śmieci, dostawy internetu, zapłatę za miejsce parkingowe itp.) mogę zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej, jeżeli zostanie to udokumentowane rachunkiem/fakturą za wynajem mieszkania i usługi dodatkowe oraz kontraktem podpisanym z kontrahentem niemieckim przetłumaczonym na język polski przez tłumacza przysięgłego?

Wnioskodawca uważa, że do kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej może zaliczyć wydatki ponoszone przez niego za wynajem mieszkania w Niemczech, zgodnie z opisanym wyżej stanem faktycznym, w postaci zapłaty czynszu i zapłaty za dostawę mediów. Według Wnioskodawcy, wystarczającymi dokumentami do tego celu będą posiadane faktury/rachunki za wynajem mieszkania i media oraz przetłumaczony kontrakt. Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Zdaniem Wnioskodawcy, koszty wynajmu mieszkania nie są wymienione w art. 23 ww. ustawy. Ponadto ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, które można uznać za koszty uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej wskazując jedynie, że muszą one być poniesione w celu uzyskania przychodów z danego źródła przychodów. W związku z tym Wnioskodawca uważa, że wydatki poniesione na wynajem mieszkania w Niemczech w miejscowości, gdzie znajduje się siedziba jego kontrahenta są wydatkami poniesionymi w celu uzyskania przychodu z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. W Niemczech przebywa bez przerwy 10-15 dni, po czym występuje 2-5 dniowa przerwa w świadczeniu usług przez Wnioskodawcę, w zależności od stanu realizacji projektu przez kontrahenta niemieckiego. Odległość od miejsca wykonywania usług do miejsca zamieszkania Wnioskodawcy wynosić będzie ok. 600 km. Z punktu widzenia Wnioskodawcy, nieopłacalne jest otwieranie tzw. zakładu na terenie Niemiec, ponieważ planuje świadczenie swoich usług nie tylko na terenie tego kraju. Wynajęcie pokoju w hotelu jest również nieracjonalne, ponieważ doba w hotelu w ok. 500 tysięcznym mieście w Niemczech kosztuje ok. 70-100 euro. Natomiast koszt wynajmu mieszkania wraz z dodatkowymi opłatami za ww. media wynosi ok. 1000 euro miesięcznie. Praktycznie cały czas w miesiącu Wnioskodawca spędza w miejscowości, gdzie świadczy usługi, dlatego niezasadne byłoby, zmienianie miejsca pobytu po okresie krótkiej przerwy i podejmowanie każdorazowo działań na poszukiwanie miejsca w hotelu, ponieważ wiązałoby się to z dodatkowymi kosztami. Wnioskodawca uważa, że wystarczającymi dokumentami do uznania wydatków za wynajem mieszkania w Niemczech są faktury/rachunki za wynajem i za dodatkowe usługi związane z wynajmem oraz kontrakt podpisany z niemieckim kontrahentem przetłumaczony na język polski.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy.

Aby zatem dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu musi spełniać łącznie następujące przesłanki:

*   musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie może być wymieniony w art. 23 ww. ustawy, wśród wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów,
*   musi być należycie udokumentowany.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, zatem przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, tak aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości.

W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno wydatki pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty. Należy jednak pamiętać o tym, że wykazanie związku poniesionych kosztów z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiąganych przychodów (lub na zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów) obciąża podatnika.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że w sytuacji gdy miejsce zamieszkania Wnioskodawcy (będące jednocześnie siedzibą firmy) oddalone jest o 600 km od znajdującej się na terytorium Niemiec miejscowości, w której świadczy w ramach prowadzonej działalności usługi, wydatki jakie ponosi na wynajem i używanie mieszkania w miejscu (miejscowości) świadczenia tych usług, stosownie do postanowień art. 22 ust. 1 cyt. Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, będą mogły w okresie świadczenia tych usług stanowić koszty uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, o ile w istocie jak wskazano we wniosku, działalność Wnioskodawcy na terytorium Niemiec nie jest prowadzona za pośrednictwem zakładu w rozumieniu art. 5 umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku, podpisanej w Berlinie w dniu 14 maja 2003 r. (Dz.U. z 2005 r., Nr 12 poz. 90), przez który należy rozumieć stałą placówkę, przez którą całkowicie albo częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa, a w szczególności: miejsce zarządu, filię, biuro, fabrykę, warsztat, plac budowy, lub prace budowlane albo instalacyjne, jeżeli trwają one dłużej niż dwanaście miesięcy (kwestia ta, stosownie do zadanego pytania nie jest przy tym przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej). W złożonym wniosku Wnioskodawca wykazał bowiem związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy ww. wydatkami a uzyskiwaniem przychodów z ww. źródła przychodów oraz racjonalność poniesienia tych wydatków. Przedmiotowe wydatki nie są również wymienione w tzw. negatywnym katalogu kosztów ujętym w art. 23 ust. 1 ww. ustawy.

Pamiętać także należy o obowiązku właściwego udokumentowania ponoszonych z ww. tytułu wydatków. Przy czym, zgromadzone dokumenty nie mogą się ograniczać wyłącznie do faktur (rachunków) wystawionych przez właściciela budynku, w którym Wnioskodawca wynajął mieszkanie, faktur (rachunków) za media, bądź też innych dokumentów stwierdzających jedynie wysokość poniesionych przez Wnioskodawcę z tego tytułu wydatków. Niezbędnym jest również posiadanie innych dowodów, świadczących o wykonanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej usługach w okolicach wynajmowanego mieszkania, umożliwiających w sposób bezsporny ustalenie związku przyczynowo-skutkowego poniesionych wydatków z uzyskanymi przychodami, a ponadto potwierdzających racjonalność poniesionych wydatków.

Jeżeli więc wskazane we wniosku dokumenty będą potwierdzały ww. okoliczności, będą mogły stanowić podstawę zaliczenia przedmiotowych wydatków do kosztów podatkowych. Z ww. zastrzeżeniami przedstawione we wniosku stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienić także należy, że zasadność zaliczenia wskazanych we wniosku wydatków, do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej, może zostać zweryfikowana w toku ewentualnego postępowania podatkowego, prowadzonego przez uprawniony organ podatkowy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała