Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.502.2025.3.PC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-07
Teza: Ustalenie, czy Spółka na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT,
ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki
z tytułu zakupu usługi najmu urządzeń (kupna urządzeń)
służących do przygotowywania napoi oraz artykułów
spożywczych wymienionych w stanie faktycznym tj.: woda,
herbata, cukier, kawa, czekolada do picia, mleko, soki
smakowe oraz serwetki, które następnie zostaną
udostępnione nieodpłatnie w siedzibie Wnioskodawcy jego
pracownikom w trakcie wykonywania pracy oraz
kontrahentom w trakcie spotkań biznesowych związanych z
prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
pracownik-świadczenia na rzecz pracowników
reprezentacja
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Wydatki
niestanowiące kosztów uzyskania przychodów-Koszty
reprezentacji
1
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 28

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek, o wydanie interpretacji indywidualnej,
    dotyczący m.in. podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy
    Spółka na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania
    przychodów wydatki z tytułu zakupu usługi najmu urządzeń (kupna urządzeń) służących
    do przygotowywania napoi oraz artykułów spożywczych wymienionych w stanie
    faktycznym tj.: woda, herbata, cukier, kawa, czekolada do picia, mleko, soki smakowe oraz
    serwetki, które następnie zostaną udostępnione nieodpłatnie w siedzibie Wnioskodawcy
    jego pracownikom w trakcie wykonywania pracy oraz kontrahentom w trakcie spotkań
    biznesowych związanych z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą.
    Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 30 września 2025 r. (data
    wpływu 6 października 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego (ostatecznie sformułowany w piśmie z 30
    września 2025 r.)
    Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym, tj. podlega w Polsce
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób
    prawnych oraz jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług („VAT”).
    W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca wykonuje zarówno czynności
    opodatkowane podatkiem od towarów i usług niekorzystające ze zwolnienia w tym
    podatku jak i sporadycznie czynności zwolnione z podatku od towarów i usług a także
    sporadycznie czynności niepodlegające podatkowi od towarów i usług.
    Wnioskodawca, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, wykonuje głównie
    czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług, które nie korzystają ze
    zwolnienia z tego podatku. Sporadycznie pojawiają się czynności zwolnione z podatku od
    towarów i usług oraz czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług.
    Przeważającym przedmiotem działalności Wnioskodawcy według Polskiej Klasyfikacji
    Działalności jest: sprzedaż (...). Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej
    zatrudnia pracowników w rozumieniu ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy
    (dalej: „Kodeks pracy”), ponadto Spółka zatrudnia współpracowników w oparciu o umowy
    zlecenia oraz posiada pracowników zatrudnionych przez agencje pracy tymczasowej
    (wszyscy łącznie dalej zwani „pracownikami”).
    W celu stworzenia zespołu pracowników o odpowiednich kwalifikacjach Spółka zapewnia
    odpowiednie warunki pracy. Realizując politykę firmy w zakresie zapewnienia
    pracownikom odpowiednich warunków pracy, Spółka dokonuje zakupów artykułów takich
    jak: woda, herbata, cukier, kawa, czekolada do picia, mleko, soki smakowe, dodatkowo
    wydatki obejmują również zakup serwetek (dalej: „artykuły”). Są to produkty o charakterze
    podstawowym, nie mają one charakteru wystawnego ani takiego, który można by uznać
    za wychodzący poza ogólnie przyjęte normy zapewnienia ogólnego komfortu pracy.

    Spółka na podstawie zawartej umowy wynajmuje urządzenia służące przygotowaniu
    napojów wraz z obsługą oraz dokonuje zakupu artkułów niezbędnych do ich
    przygotowania. Zgodnie z zawartą umową dostawca dostarcza i instaluje ekspresy, które
    pozostają jego własnością i są przez niego konserwowane i naprawiane. Spółka nie
    wyklucza, że w przyszłości dokona również nabycia takich urządzeń. W ramach umowy
    Spółka zakupuje produkty służące do przygotowania napojów. Zakup artykułów
    finansowany jest ze środków obrotowych Spółki. Wydatki na zakup artykułów są
    udokumentowane fakturą, wystawioną na Spółkę.
    Artykuły są udostępniane z przeznaczeniem do przygotowania zimnych i gorących
    napojów w godzinach pracy, zgodnie z § 112 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki
    Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i
    higieny pracy (tekst jedn.: Dz. U. z 2003 r. Nr 169, poz. 1650, z późn. zm., dalej
    „Rozporządzenie BHP”). Dostęp do produktów jest nielimitowany.
    Serwetki, które są udostępniane pracownikom w kuchni, stanowią podstawowy środek
    higieny, zapewniany zgodnie z § 115 Rozporządzenia BHP. Przepis ten zobowiązuje
    pracodawcę do zapewnienia pracownikom środków higieny osobistej, których ilość i
    rodzaj są dostosowane do rodzaju i stopnia zanieczyszczenia ciała przy określonych
    pracach.
    Artykuły są udostępniane dla wszystkich pracowników, w godzinach pracy pracowników w
    miejscach prowadzenia działalności przez Wnioskodawcę w pomieszczeniach socjalnych.
    Ponadto przedmiotowe produkty (napoje oraz serwetki) są podawane również w trakcie
    spotkań biznesowych z kontrahentami Spółki, jeśli te odbywają się w siedzibie Spółki. W
    ich trakcie prowadzone są negocjacje biznesowe, omawiane są zasady i warunki
    współpracy, jej założenia, cele oraz inne istotne sprawy z punktu widzenia bieżącej i
    przyszłej działalności Spółki. Podczas takich spotkań lub narad biznesowych serwowana
    jest woda, herbata, cukier, kawa, czekolada do picia, mleko, soki smakowe oraz serwetki,
    które rozkładane są na stołach w pomieszczeniach, gdzie odbywają się spotkania.
    Udostępnienie produktów spożywczych w trakcie spotkań biznesowych z kontrahentami
    ma na celu zwiększenie komfortu osób uczestniczących w spotkaniach. Możliwość
    skorzystania z tego rodzaju produktów jest nie tylko ogólnie przyjętym standardem, ale
    również wpływa pozytywnie na atmosferę spotkań, co ma realny wpływ na ich wynik, a
    tym samym wiąże się z prowadzeniem przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej:
    udane spotkania biznesowe z kontrahentami prowadzą bowiem do korzyści o charakterze
    ekonomicznym.
    Wnioskodawca nie prowadzi ewidencji w tym zakresie. Dlatego też nie ma on możliwości
    przyporządkowania, jaka część artykułów spożywczych została udostępniona
    pracownikom a jaka kontrahentom.
    Tak jak zaznaczono, artykuły udostępniane są dla pracowników Spółki w godzinach ich
    pracy w miejscach prowadzenia działalności przez Wnioskodawcę. Wymienione
    przekazania Wnioskodawca traktuje jako świadczenie obowiązkowe wynikające z
    odrębnych przepisów, do zapewnienia którego jest zobowiązany przepisami BHP, tj.
    Kodeks pracy oraz rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września
    1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (t. j. Dz. U. z 2003 r.
    poz. 169 nr 1650).
    Natomiast, artykuły podawane w trakcie spotkań z kontrahentami Spółki ma na celu
    zwiększenie komfortu osób uczestniczących w spotkaniach, co ma realny wpływ na ich
    wynik i wiąże się z prowadzeniem przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej.
    Pytania w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych

    1. W przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie nr 2, czy Wnioskodawca jest
      uprawniony do ujęcia nieodliczonego podatku od towarów i usług w kosztach
      uzyskania przychodów na gruncie przepisów ustawy o CIT? (pytanie oznaczone we
      wniosku nr 3)
    2. Czy Spółka na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, ma prawo zaliczyć do kosztów
      uzyskania przychodów wydatki z tytułu zakupu usługi najmu urządzeń (kupna
      urządzeń) służących do przygotowywania napoi oraz artykułów spożywczych
      wymienionych w stanie faktycznym tj.: woda, herbata, cukier, kawa, czekolada do
      picia, mleko, soki smakowe oraz serwetki, które następnie zostaną udostępnione
      nieodpłatnie w siedzibie Wnioskodawcy jego pracownikom w trakcie wykonywania
      pracy oraz kontrahentom w trakcie spotkań biznesowych związanych z prowadzoną
      przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą? (pytanie oznaczone we wniosku nr 4)
    Państwa stanowisko w sprawie
    Stanowisko w zakresie pytania nr 1
    W przypadku, gdyby Spółce nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego
    wykazanego na fakturach w opisanym wyżej stanie faktycznym dot. najmu urządzeń
    (kupna urządzeń) służących do przygotowywania napoi oraz nabycia artykułów tj.: woda,
    herbata, cukier, kawa, czekolada do picia, mleko, soczki smakowe oraz serwetki zużywane
    przez pracowników w trakcie wykonywania obowiązków służbowych oraz przez
    kontrahentów w trakcie spotkań, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że jest uprawniony
    do ujęcia nieodliczonego podatku od towarów i usług w kosztach uzyskania przychodów,
    na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
    który wskazuje, że nieodliczony VAT może stanowić koszt uzyskania przychodu.
    Stanowisko w zakresie pytania nr 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, może on zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki na
    zakup usługi najmu urządzeń (kupna urządzeń) służących do przygotowywania napoi oraz
    artykułów tj.: wody, herbaty, cukru, kawy, czekolady do picia, mleka, soków smakowych
    oraz serwetek, udostępnianych pracownikom w trakcie wykonywania zadań oraz
    kontrahentom w trakcie spotkań biznesowych.
    UZASADNIENIE
    Uzasadnienie w zakresie pytania nr 1
    Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 46 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów
    podatku od towarów i usług, z tym, że jest kosztem uzyskania przychodów podatek
    naliczony:
    - jeżeli podatnik zwolniony jest od podatku od towarów i usług lub nabył towary i usługi
      w celu wytworzenia albo odprzedaży towarów lub świadczenia usług zwolnionych od
      podatku od towarów i usług,
    - w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi
      nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług - jeżeli
      naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub
      wartości niematerialnej i prawnej.
    Zgodnie z zasadą ogólną wynikającą z art. 16 ust. 1 pkt 46 ustawy o CIT podatek od
    towarów i usług nie stanowi kosztu uzyskania przychodu. Jednakże od tej zasady
    występują wyjątki. Jednym z nich jest prawo do ujęcia w kosztach uzyskania przychodu
    podatku naliczonego, jeżeli podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy
    podatku od towarów i usług, a naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa
    wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.
    Z literalnego brzmienia art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a ustawy o CIT, wynika, że jeżeli
    podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego na podstawie

    przepisów ustawy o VAT, ani nie powiększa on wartości środka trwałego lub wartości
    niematerialnej i prawnej, to podatek ten można zaliczyć do kosztów uzyskania
    przychodów.
    W przypadku, gdy Spółka nie ma prawa do odliczenia VAT, to na podstawie art. 16 ust. 1
    pkt 46 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - nieodliczony VAT może
    stanowić koszt uzyskania przychodu, o ile wydatek na zakup usługi najmu urządzeń
    (kupno urządzeń) służących do przygotowywania napoi oraz artykułów opodatkowanych
    tym podatkiem spełnia ogólną zasadę wyrażoną w art. 15 ust. 1 tej ustawy. Oznacza to, że
    pomiędzy tym wydatkiem a osiągnięciem przychodu powinien istnieć związek
    przyczynowo-skutkowy tego rodzaju, że poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na
    uzyskanie przychodu albo na zachowanie bądź zabezpieczenie źródła przychodu.
    Jak przedstawiono stanowisku do pytania 2 wydatki na zakup usługi najmu urządzeń
    (kupno urządzeń) służących do przygotowywania napoi oraz artykułów opisanych w stanie
    faktycznym/zdarzeniu przyszłym spełniają warunki do zaliczenia do kosztów uzyskania
    przychodu. W odniesieniu do wydatków ponoszonych na zakup przez Spółkę usługi najmu
    urządzeń (kupno urządzeń) oraz artykułów takich, jak: woda, herbata, cukier, kawa,
    czekolada do picia, mleko, soki smakowe oraz serwetki, które udostępniane są zarówno
    kontrahentom, jak i pracownikom, należy uznać, że wydatki te mogą zostać
    zakwalifikowane jako koszty uzyskania przychodu.
    Jeżeli, Organ uzna, że w odniesieniu do udostępnianych pracownikom artykułów podczas
    wykonywania przez nich pracy oraz kontrahentom podczas spotkań biznesowych, brak
    jest po stronie Spółki prawa do odliczeniem podatku, to w ocenie Wnioskodawcy należy
    stwierdzić, że naliczony podatek VAT spełnia zasady zaliczenia wydatku do kosztów
    uzyskania przychodu.
    Podsumowując, w przypadku Wnioskodawcy, naliczony podatek VAT wynika z zakupu
    usługi najmu urządzeń (kupna urządzeń) służących do przygotowywania napoi oraz
    artykułów dla pracowników oraz kontrahentów firmy, zatem, ponieważ zgodnie ze
    stanowiskiem do pytania oznaczonego nr 2 wydatki na zakup usługi najmu urządzeń
    (kupno urządzeń) oraz artykułów można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu, to
    należy stwierdzić, że naliczony podatek VAT, w przypadku gdy Spółce nie przysługuje
    prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturach w opisanym wyżej
    stanie faktycznym dot. najmu urządzeń (kupna urządzeń) służących do przygotowywania
    napoi oraz nabycia artykułów tj.: woda, herbata, cukier, kawa, czekolada do picia, mleko,
    soczki smakowe oraz serwetki zużywane przez pracowników w trakcie wykonywania
    obowiązków służbowych oraz przez kontrahentów w trakcie spotkań, Spółka także spełnia
    warunki zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodu.
    W konsekwencji, w przypadku, gdyby Spółce nie przysługuje prawo do odliczenia podatku
    naliczonego wykazanego na fakturach w opisanym wyżej stanie faktycznym dot. najmu
    urządzeń (kupna urządzeń) służących do przygotowywania napoi oraz nabycia artykułów
    tj.: woda, herbata, cukier, kawa, czekolada do picia, mleko, soczki smakowe oraz serwetki
    zużywane przez pracowników w trakcie wykonywania obowiązków służbowych oraz przez
    kontrahentów w trakcie spotkań, Wnioskodawca jest uprawniony do ujęcia nieodliczonego
    podatku od towarów i usług w kosztach uzyskania przychodów, a w efekcie kwota brutto
    przypadająca na zakup usługi najmu urządzeń (kupno urządzeń) służących do
    przygotowywania napoi oraz artykułów stanowić będzie koszt uzyskania przychodu.
    Prawidłowość stanowiska w zakresie ww. wydatków potwierdza m.in. interpretacja
    indywidualna z dnia 5 stycznia 2024 r. nr 0111-KDIB1-3.4010.647.2023.1.DW:
    „W przypadku Wnioskodawcy, naliczony podatek VAT wynika z zakupu kanapek dla
    pracowników firmy. Zatem, zgodnie ze stanowiskiem do pytania oznaczonego nr 1, w
    którym stwierdzono, że wydatki na zakup kanapek dla pracowników firmy można zaliczyć

    do kosztów uzyskania przychodu (wydatek spełnia obowiązujące zasady), należy
    stwierdzić, że naliczony podatek VAT także spełnia zasady zaliczenia wydatku do kosztów
    uzyskania przychodu.
    Reasumując, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ustalenia, czy:
    - Wnioskodawca uprawniony jest do ujęcia wydatków na kanapki w kosztach uzyskania
      przychodu, należy uznać za prawidłowe,
    - w przypadku, gdyby odpowiedź na pytanie nr 2 była negatywna to czy Wnioskodawca
      jest uprawniony do ujęcia nieodliczonego podatku od towarów i usług w kosztach
      uzyskania przychodów, należy uznać za prawidłowe.”
    Uzasadnienie w zakresie pytania nr 2
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT: Kosztami uzyskania przychodów są koszty
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania
    albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust.
    1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego
    ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego
    dzień poniesienia kosztu.
    Przepis ten precyzuje, że wydatki związane z działalnością gospodarczą, o ile nie są
    wykluczone przez ustawę w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, mogą być uznane za koszty
    uzyskania przychodów, pod warunkiem istnienia związku przyczynowego między ich
    poniesieniem a osiągnięciem przychodów. Związek ten oznacza, że wydatki te wpływają na
    powstanie, zwiększenie, utrzymanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.
    Aby dany wydatek został uznany za koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione
    następujące kryteria:
    - Wydatek został poniesiony przez podatnika, tj. pokryty z jego środków finansowych;
    - Jest rzeczywisty i nie został zwrócony w jakiejkolwiek formie;
    - Pozostaje w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą podatnika;
    - Został poniesiony w celu osiągnięcia, zachowania lub zabezpieczenia przychodów;
    - Został odpowiednio udokumentowany;
    - Nie znajduje się w grupie wydatków wykluczonych z kosztów uzyskania przychodów na
      mocy art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
    W praktyce oznacza to, że podatnik może uwzględnić w kosztach zarówno wydatki
    bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile spełniają powyższe warunki.
    Konstrukcja przepisów daje możliwość zaliczenia wydatków do kosztów podatkowych, pod
    warunkiem ich racjonalnego uzasadnienia oraz wykazania związku z prowadzoną
    działalnością.
    Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodu” wskazuje, że nie wszystkie wydatki mogą być
    uznane za koszty podatkowe. Aby to było możliwe, musi istnieć uzasadniona i
    przewidywalna relacja między wydatkiem a przychodem. Przykładem jest sytuacja, gdy
    podatnik mógł przewidzieć, że wydatek przyczyni się do osiągnięcia lub zabezpieczenia
    /zachowania źródła przychodów.
    Spółka ponosi wydatki na usługę najmu urządzeń (kupno urządzeń) służących do
    przygotowywania napoi oraz artykuły typu: woda, herbata, cukier, kawa, czekolada do
    picia, mleko, soki smakowe, dodatkowo wydatki obejmują również zakup serwetek, które
    udostępniane są pracownikom oraz kontrahentom. Produkty te są dostępne w siedzibie
    Wnioskodawcy, a ich zużycie nie jest ograniczane ani ewidencjonowane. Mogą z nich
    korzystać osoby zatrudnione w firmie podczas godzin pracy, ponadto artykuły są
    udostępnianie podczas spotkań z kontrahentami w trakcie spotkań biznesowych. Artykuły
    te nie mają charakteru wystawnego ani luksusowego.

    W interpretacji ogólnej wydanej przez Ministra Finansów 25 listopada 2013 r. Nr DD6/033
    /127/SOH/2013/RD-120521, wskazano, że:
    „analiza tez wyroku NSA z 17 czerwca 2013 r., sygn. akt IIFSK 702/11 prowadzi do wniosku,
    iż nie podlegają wykluczeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1
    pkt 28 u.p.d.o.p. i art. 23 ust. 1 pkt 23 u.p.d.o.f. ponoszone przez podatników wydatki na
    drobne poczęstunki (np. ciastka, paluszki, kanapki), napoje (np. kawa, herbata, woda
    mineralna, soki), a także posiłki (np. obiady, lunche), niezależnie od miejsca ich podawania
    (w siedzibie podatnika, czy też poza nią), podawane podczas prowadzenia rozmów z
    kontrahentami, inwestorami, wykonawcami etc. dotyczących zakresu prowadzonej przez
    podatników działalności gospodarczej”.
    Wydatki na zakup usługi najmu urządzeń (kupno urządzeń) służących do przygotowywania
    napoi oraz artykułów spożywczych i higienicznych opisanych w przedstawionym we
    wniosku stanie faktycznym, zarówno w zakresie, w jakim dotyczą kontrahentów jak i
    pracowników, wykazują związek z uzyskaniem przychodów przez Spółkę. Tym samym,
    spełniają one przesłanki zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15
    ust. 1 ustawy o CIT.
    Zapewnienie pracownikom ww. artykułów ma na celu między innymi zwiększenie
    efektywności współpracy, zachęcenie do podjęcia i kontynuowania pracy na rzecz
    Wnioskodawcy. Produkty pozwalają utrzymać u pracowników odpowiedni poziom energii
    w trakcie dnia pracy zwiększając tym samym ich efektywność. W szczególności, tego typu
    artykuły postrzegane są jako norma, standard, obowiązek pracodawcy mającego na
    względzie ogólny dobrostan swoich pracowników. Zapewnienie artykułów spożywczych
    prowadzi do zwiększania motywacji do pracy i wzrostu wydajności pracowników. To z kolei
    pozwoli szybciej i sprawniej zrealizować cele biznesowe założone przez Spółkę, co
    przyczynia się bezpośrednio do uzyskania przychodu.
    Należy również zauważyć, że Wnioskodawca w celu utrzymania statusu konkurencyjnego
    miejsca pracy nie tylko jest zobowiązany do przestrzegania obowiązków wynikających z
    kodeksu pracy i pozostałych aktów normatywnych, lecz co istotne, artykuły te
    udostępniane są powszechnie, wszystkim pracownikom w pomieszczeniach socjalnych.
    Ich celem jest zatem również zapewnienie dogodnych warunków pracy, bez
    uprzywilejowania jakichkolwiek indywidualnych pracowników w tym względzie.
    Ponadto udostępnianie pracownikom artykułów takich jak: woda, herbata, cukier, kawa,
    czekolada do picia, mleko, soki smakowe oraz serwetki, które są udostępniane z
    przeznaczeniem do przygotowania zimnych i gorących napojów w godzinach pracy
    zgodnie z § 112 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997
    r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. z 2003 r. Nr 169,
    poz. 1650 z późn. zm.) niewątpliwie wykazują związek z działalnością gospodarczą.
    Na podstawie § 112 Rozporządzenia BHP, pracodawca jest obowiązany zapewnić
    wszystkim pracownikom wodę zdatną do picia lub inne napoje, a pracownikom
    zatrudnionym stale lub okresowo w warunkach szczególnie uciążliwych zapewnić oprócz
    wody, inne napoje. Ilość, rodzaj i temperatura tych napojów powinny być dostosowane do
    warunków wykonywania pracy i potrzeb fizjologicznych pracowników. Szczegółowe zasady
    zaopatrzenia w napoje pracowników zatrudnionych w warunkach szczególnie uciążliwych
    określają odrębne przepisy.
    Natomiast na podstawie § 115 ww. rozporządzenia pracodawca jest obowiązany zapewnić
    dostarczanie pracownikom środków higieny osobistej, których ilość i rodzaje powinny być
    dostosowane do rodzaju i stopnia zanieczyszczenia ciała przy określonych pracach.
    Zgodnie z art. 304 § 1 Kodeksu pracy, pracodawca jest obowiązany zapewnić bezpieczne i
    higieniczne warunki pracy - o jakich mowa w art. 207 § 2 Kodeksu pracy - także osobom
    fizycznym wykonującym pracę na podstawie innej niż stosunek pracy w zakładzie pracy

    lub w miejscu wyznaczonym przez pracodawcę, jak również osobom prowadzącym
    działalność gospodarczą na własny rachunek w zakładzie pracy lub w miejscu
    wyznaczonym przez pracodawcę. Ponadto, zgodnie z art. 304 § 3 Kodeksu pracy,
    obowiązki określone w art. 207 § 2 stosuje się odpowiednio do przedsiębiorców
    niebędących pracodawcami, organizujących pracę wykonywaną przez osoby fizyczne:
      1. na innej podstawie niż stosunek pracy,
      2. prowadzące na własny rachunek działalność gospodarczą.
    Jak stanowi art. 9 ust. 2a ustawy z 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników
    tymczasowych, pracodawca użytkownik dostarcza pracownikowi tymczasowemu odzież i
    obuwie robocze oraz środki ochrony indywidualnej, zapewnia napoje i posiłki
    profilaktyczne, przeprowadza szkolenia w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy, ustala
    okoliczności i przyczyny wypadku przy pracy, przeprowadza ocenę ryzyka zawodowego
    oraz informuje o tym ryzyku.
    Z zasady pracownik tymczasowy w okresie wykonywania pracy na rzecz pracodawcy
    użytkownika nie może być traktowany mniej korzystnie w zakresie warunków pracy i
    innych warunków zatrudnienia niż pracownicy zatrudnieni przez tego pracodawcę
    użytkownika na takim samym lub podobnym stanowisku pracy. Zgodnie z art. 22 ww.
    ustawy, pracownik tymczasowy w okresie wykonywania pracy tymczasowej na rzecz
    pracodawcy użytkownika ma prawo do korzystania z urządzeń socjalnych pracodawcy
    użytkownika na zasadach przewidzianych dla pracowników zatrudnionych przez tego
    pracodawcę użytkownika.
    W odniesieniu do udostępnienia ww. artykułów kontrahentom Wnioskodawcy należy
    wskazać, że artykuły podawane są w trakcie spotkań z kontrahentami Spółki. Zużycie tych
    artykułów ma związek z wykonywaniem działalności gospodarczej, bowiem przez wpływ
    na ogólne funkcjonowanie Spółki jako całości, przyczynia się do generowania przez nią
    obrotu. Artykuły podawane w trakcie spotkań z kontrahentami wykazują związek z
    prowadzoną działalnością, ponieważ spotkania odbywają się w celu nawiązania i
    kontynuacji współpracy, omówienia warunków współpracy, prowadzenia negocjacji
    biznesowych.
    Konsumpcja będzie miała charakter związany z prowadzeniem działalności gospodarczej,
    ponieważ poprawia ona komfort uczestników spotkań, a tym samym przyczynia się do
    efektywności prowadzonych rozmów i negocjacji, co z kolei wpływa na ogólną
    efektywność funkcjonowania spółki oraz generowanie przez nią obrotu.
    Udostępnienie produktów spożywczych ma na celu zwiększenie komfortu osób
    uczestniczących w naradach oraz spotkaniach. Możliwość skorzystania z tego rodzaju
    produktów jest nie tylko ogólnie przyjętym standardem, ale również wpływa pozytywnie
    na atmosferę spotkań, co ma realny wpływ na ich wynik, co wiąże się bezsprzecznie z
    prowadzeniem przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej: udane spotkania z
    kontrahentami prowadzą bowiem do korzyści o charakterze ekonomicznym.
    Zapewnienie wskazanych artykułów pozwala na uzupełnienie ubytku energetycznego
    osób uczestniczących w spotkaniu oraz pozwala uczestnikom na dłuższe skupienie się na
    przedmiocie spotkania bez konieczności zapewnienia przerw, poprawia efektywność
    działania osób uczestniczących w spotkaniach.
    Odnosząc się do wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów ustawodawca
    wymienił pośród nich - w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT - koszty reprezentacji, w
    szczególności poniesione na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym
    alkoholowych.
    Mimo, że ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje terminu
    „reprezentacja”, to zgodnie z przyjętą linią orzeczniczą celem kosztów reprezentacyjnych
    jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika, stworzenie dobrego obrazu jego firmy,
    działalności, wykreowanie pozytywnych relacji z kontrahentami.

    Zatem reprezentacja to przede wszystkim każde działanie skierowane w celu wykreowania
    pozytywnego wizerunku podatnika.
    Natomiast udostępnienie urządzeń do przygotowywania napoi oraz zapewnienie ww.
    wymienionych artykułów podczas różnego typu narad, negocjacji, spotkań z
    kontrahentami jest standardem oraz praktyką, która wynika z konieczności zachowania
    pełnej efektywności i skupienia podczas trwania danego spotkania. Praktyka taka sprzyja
    także zapewnieniu płynności danego spotkania (uczestnicy nie rozchodzą się w trakcie
    jego trwania, aby spożyć lub zakupić napoje we własnym zakresie, co sprzyja utrzymaniu
    zaangażowania w danym temacie omawianym na spotkaniu).
    Spotkania takie wymagają przeważnie odbycia krótszej lub dłuższej podróży przez danego
    kontrahenta do biura Spółki oraz poświęcenia znacznej ilości czasu (często wielu godzin)
    na prowadzenie danych rozmów np. negocjacyjnych. Zgodnie z dobrymi obyczajami oraz
    savoir-vivre biznesowym, Spółka powinna w tego typu sytuacjach zapewnić przynajmniej
    minimalny dostęp do produktów, który umożliwi sprawne przeprowadzenie rozmów, bez
    konieczności przerywania spotkania w celu poszukiwania dodatkowych produktów we
    własnym zakresie przez osoby przybyłe, i tym samym zaburzania dynamiki spotkania.
    W ocenie Wnioskodawcy, w opisanym wyżej stanie faktycznym (winno być: oraz zdarzeniu
    przyszłym) nabywane usługi najmu urządzeń (kupno urządzeń) do przygotowywania napoi
    oraz artykuły zużywane przez pracowników w trakcie wykonywania obowiązków
    służbowych oraz przez kontrahentów w trakcie spotkań mają związek z działalnością
    gospodarczą, bowiem poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie Spółki jako całości,
    przyczyniają się do generowania przez nią obrotu. Zapewnienie ww. urządzeń i artykułów
    nie służy celom reprezentacji, lecz wynika z potrzeby zwiększenia komfortu i efektywności
    pracy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Reasumując Spółka ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki na
    zakup usługi najmu urządzeń (kupno urządzeń) do przygotowywania napoi oraz
    artykułów, opisanych w stanie faktycznym, które są udostępniane pracownikom oraz
    kontrahentom.
    Stanowisko Wnioskodawcy potwierdzają liczne wydane interpretacje indywidualne:
    - Interpretacja indywidualna z 30 maja 2022 r. nr 0111-KDIB1-2.4010.146.2022.1.AK,
    - Interpretacja indywidualna z 30 sierpnia 2023 r. nr 0111-KDIB2-1.4010.329.2023.1.AJ,
    - Interpretacja indywidualna z 26 października 2023 r. nr 0114-KDIP2-2.4010.465.2023.1.
      KW,
    - Interpretacja indywidualna z 18 stycznia 2024 r. nr 0111-KDIB1-1.4010.670.2023.2.SH.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ad. 1
    Pytanie oznaczone we wniosku nr 3 zostało zadane warunkowo, tj. odpowiedź na to
    pytanie jest wymagana w przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie nr 2 dot. podatku
    od towarów i usług. W związku z uznaniem Państwa stanowiska w zakresie pytania nr 2 za
    prawidłowe, rozpatrywanie wniosku w zakresie pytania nr 3 jest bezzasadne.
    Ad. 2
    Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają przepisy
    art. 15 i 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j.
    Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”).
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT,

      kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Powyższe oznacza, że podatnik ma prawo do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich
    wydatków pod warunkiem, że nie zostały one wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT,
    oraz że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością, a ich poczynienie ma lub może
    mieć wpływ na możliwość powstania przychodu (w tym zachowania lub zabezpieczenia
    przychodów). Przepis ten konstytuuje więc zasadę, stosownie do której pomiędzy
    wydatkiem oraz przychodami podatnika musi wystąpić związek przyczynowo skutkowy.
    Kosztem uzyskania przychodów będzie zatem taki wydatek, który spełnia łącznie
    następujące warunki:
      - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika,
      - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
      podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
      - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
      - poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia
      źródła przychodów,
      - został właściwie udokumentowany,
      - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o
      CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Zauważyć przy tym należy, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter
    ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien
    podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest
    sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów
    uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W
    pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy
    poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów
    podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
    Należy przy tym podkreślić, że obowiązek jednoznacznego wykazania związku
    przyczynowo skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem a przychodem uzyskanym z
    działalności, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tego przychodu - każdorazowo
    spoczywa na podatniku.
    Według art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT,
      nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w
      szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz
      napojów, w tym alkoholowych.
    Ustawa o CIT nie definiuje pojęcia „reprezentacja”, jednak zgodnie z przyjętą linią
    orzeczniczą celem kosztów reprezentacyjnych jest tworzenie pozytywnego wizerunku
    podatnika i wykreowanie dobrych relacji z kontrahentami.
    Zatem, reprezentacja to przede wszystkim każde działanie skierowane do istniejących lub
    potencjalnych kontrahentów podatnika lub osoby trzeciej w celu wykreowania
    pozytywnego wizerunku podatnika. Co istotne, działania o charakterze reprezentacyjnym
    podejmowane są w stosunku do podmiotów lub ich przedstawicieli zewnętrznych. Pojęcie
    reprezentacji nie obejmuje natomiast tych działań, które podejmowane są w stosunku do
    własnych pracowników oraz współpracowników. Koszty te nie podlegają wyłączeniu na
    podstawie art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT, natomiast pozostają w związku z osiąganymi
    przychodami.

    Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy zauważyć należy, że
    wskazane we wniosku wydatki nie należą do kategorii kosztów reprezentacyjnych.
    Poniesione przez Państwa Spółkę koszty z tytułu zakupu usługi najmu urządzeń (kupna
    urządzeń) służących do przygotowywania napoi oraz artykułów spożywczych tj.: woda,
    herbata, cukier, kawa, czekolada do picia, mleko, soki smakowe oraz serwetki,
    udostępniane nieodpłatnie pracownikom w pomieszczeniach socjalnych w trakcie
    wykonywania pracy, są w istocie „kosztami pracowniczymi” podobnymi w swej naturze do
    innych świadczeń płacowych oraz pozapłacowych dokonywanych na rzecz pracowników.
    Wydatki te mają wpływ na stworzenie odpowiednich warunków do wykonywania
    obowiązków służbowych przez pracowników, zwiększenie efektywności współpracy oraz
    zachęcenie do podjęcia i kontynuowania pracy na rzecz Państwa Spółki.
    Natomiast, w odniesieniu ww. kosztów ponoszonych na rzecz kontrahentów należy
    zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że udostępnianie urządzeń do przygotowywania
    napoi oraz zapewnienie ww. wymienionych artkułów podczas różnego typu narad,
    negocjacji, spotkań z kontrahentami jest standardem oraz praktyką, która wynika z
    konieczności zachowania pełnej efektywności i skupienia podczas trwania danego
    spotkania oraz pozytywnie wpływa na atmosferę spotkania, a zatem wiąże się z
    prowadzoną przez Państwa działalnością gospodarczą i uzyskiwaniem przychodów.
    Reasumując, Państwa Spółka ma prawo zaliczyć wskazane wydatki do kosztów uzyskania
    przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
    W świetle powyższego, stanowisko w zakresie pytania nr 2 należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie podatku dochodowego od osób prawnych
    (pytanie oznaczone we wniosku nr 3 i nr 4).
    W zakresie dotyczącym podatku od towarów i usług (pytanie oznaczone we wniosku nr 1 i
    2) zostanie/zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Wskazać należy, że powołane we wniosku interpretacje indywidualne zostały wydane w
    indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej
    przedmiotem wniosku.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez
    Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w
    przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego - stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
    będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących
    przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.