Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.133.2025.2.DK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-19
Teza: W zakresie kosztów kwalifikowanych ulgi na działalność
badawczo; rozwojową.
Słowa kluczowe: działalność-działalność badawczo-rozwojowa
koszt-koszty kwalifikowane
materiały-materiały biurowe
surowiec
ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
wynagrodzenia-wynagrodzenie pracownika
środek-środek trwały
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy
opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-rozwojową
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy
opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-
rozwojową-Koszty kwalifikowane poniesione na
działalność badawczo-rozwojową
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 2-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 7
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Ewidencja rachunkowa- Ewidencja dla prowadzących
działalność badawczo-rozwojową
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Słowniczek-Działalność badawczo-rozwojowa
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych w
    zakresie możliwości zaliczenia do kosztów kwalifikowanych wskazanych we wniosku
    wydatków poza wydatkami:
        Wynagrodzenie za czas niezdolności do pracy
        Wynagrodzenie za czas opieki
        Wynagrodzenie urlop na poszukiwanie pracy
        Wynagrodzenie urlop okolicznościowy
        Wynagrodzenie nieobecność płatna
        Dodatek urlopowy
    do których zastosowanie znajduje interpretacja ogólna Ministra Finansów z 13 lutego
    2024 r. nr DD8.8203.1.2021 w sprawie możliwości zaliczenia do kosztów kwalifikowanych
    ulgi badawczo-rozwojowej poniesionych przez podatnika w danym miesiącu należności z
    tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych oraz sfinansowanych przez płatnika składek z tytułu tych należności
    określonych w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych w związku z usprawiedliwioną
    nieobecnością pracownika, opublikowana w Dzienniku Urzędowym Ministra Finansów 21
    lutego 2024 r. (poz.16), w związku z czym Państwa wniosek w tej części jest
    bezprzedmiotowy [1].
        w jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów kwalifikowanych ulgi badawczo-
    rozwojowej wydatków wskazanych we wniosku.
    Uzupełnili go Państwo w odpowiedzi na wezwanie Organu pismem z 30 kwietnia 2025 r.
    (data wpływu tego samego dnia) oraz pismem z 12 maja 2025 r. (data wpływu tego
    samego dnia) i pismem z 14 maja 2025 r. (data wpływu tego samego dnia).

    Treść wniosku jest następująca :
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest spółką wchodzącą w skład międzynarodowej Grupy (...) (dalej:
    „Grupa”), (...).
    Wnioskodawca w ramach dwóch placówek zlokalizowanych w (...) oraz (...) prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe (dalej: „prace B+R”) polegające na samodzielnym opracowywaniu i
    rozwijaniu wysoce innowacyjnych, kompleksowych rozwiązań w dziedzinie (...).
    Prowadzenie prac B+R jest jednym z głównych zakresów działalności Wnioskodawcy.
    Obecnie Wnioskodawca realizuje projekty badawczo - rozwojowe, które dotyczą zarówno
    innowacji produktowych, usługowych, jak i procesowych. Celem prac B+R prowadzonych
    przez Wnioskodawcę jest wspieranie rozwoju produktów oferowanych klientom przez
    Grupę na globalnym rynku sieci komunikacji mobilnej, w zakresie technologii i produktów
    dostępu radiowego, rozwoju oprogramowania operacyjno-biznesowego, technologii
    dostępu szerokopasmowego, rozwoju technologii i produktów sieci stałej, badań,
    standaryzacji. Jako główne obszary prac B+R.
    Wnioskodawca pragnie wymienić, m.in.:
        prace badawcze i rozwojowe nad nowymi technologiami radiowymi dla systemów
        (...)
        rozwój, eksploatacja i analityka architektury stacji bazowych;
        rozwój technologii i produktów dla infrastruktury sieci komórkowych w oparciu o
        technologie (...)
        prace nad rozwiązaniami dla systemów nowych generacji służących do zarządzania
        siecią;
        opracowywanie i wdrażanie zabezpieczeń używanych powszechnie w sieciach
        komórkowych;
        stosowanie technologii przetwarzania dużych zbiorów danych (...)
    Wnioskodawca posiada status centrum badawczo-rozwojowego w rozumieniu Ustawy z
    dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz.U. z
    2015 r. poz. 1710 ze zm.).
    Wnioskodawca zaznacza, że pomimo posiadanego statusu centrum badawczo-
    rozwojowego, nie dokonuje odpisów na fundusz innowacyjności, i tym samym, nie
    traktuje takich odpisów jako kosztów uzyskania przychodów dla celów podatku CIT.
    Wnioskodawca realizuje własne prace B+R w oparciu o strukturę złożoną z
    poszczególnych działów B+R, z których każdy prowadzi badania i prace rozwojowe
    dotyczące odrębnej technologii i jest dodatkowo podzielony na zespoły tematyczne
    odpowiedzialne za realizację bardziej szczegółowych zadań badawczych i rozwojowych.
    Prace B+R prowadzone są przez dedykowane kilkusetosobowe zespoły pracowników,
    które stanowią część globalnej organizacji badawczo-rozwojowej Grupy. Wnioskodawca
    realizuje część projektów B+R we współpracy z uczelniami wyższymi. Wnioskodawca
    posiada rozbudowaną infrastrukturą badawczo-rozwojową obejmującą w szczególności
    pomieszczenia laboratoryjne wyposażone w zaawansowaną aparaturę badawczą.
    Realizacja prac badawczo-rozwojowych jest możliwa dzięki zasobom personalnym, jakimi
    dysponuje Spółka. Są to dedykowane kilkusetosobowe zespoły pracowników. Większość
    pracowników zatrudnionych w zespołach zajmujących się pracami B+R to osoby z
    wyższym wykształceniem, systematycznie podnoszące swoje kwalifikacje zawodowe
    poprzez uczestnictwo w studiach doktoranckich, szkoleniach oraz udział w projektach
    badawczo-rozwojowych przy współpracy z uczelniami wyższymi.

    Spółka realizuje własne prace B+R w oparciu o strukturę złożoną z poszczególnych działów
    B+R, z których każdy prowadzi badania i prace rozwojowe dotyczące odrębnej technologii
    i jest dodatkowo podzielony na zespoły tematyczne odpowiedzialne za realizację bardziej
    szczegółowych zadań badawczych.
    Struktura zatrudnienia w ramach działów odpowiedzialnych za prowadzenie prac B+R
    oparta jest na płaskiej strukturze szczeblowej, dokonującej podziału funkcji i
    odpowiedzialności między pracownikami.
    Większość osób zatrudnionych w celu realizacji działalności B+R pozostaje w spółce
    zatrudniona na podstawie umowy o pracę. Sposób wynagradzania pracowników
    regulowany jest Regulaminem Pracy oraz Regulaminem Wynagradzania Spółki, jak
    również okólnikami i zarządzeniami wewnętrznymi obowiązującymi w Spółce.
    Zgodnie z Regulaminem Wynagradzania, pracownikom Spółki przysługuje Wynagrodzenie
    Zasadnicze, rozumiane jako wynagrodzenie miesięczne brutto w wysokości wynikającej z
    umowy o pracę oraz Wynagrodzenie Zmienne, które podlega wahaniom w czasie i jest
    zależne od uzyskiwanych wyników lub innych kryteriów przyjętych przez Spółkę lub też
    jest przyznawane w formie uznaniowej. Wynagrodzenie Zasadnicze oraz Wynagrodzenie
    Zmienne łącznie składają się na Wynagrodzenie Całkowite danego pracownika.
    Wynagrodzenie Zmienne składać się może z premii motywacyjnej, nagród lub innych
    obligatoryjnych składników wynagrodzenia regulowanych odrębnymi przepisami.
    Wynagrodzenie Całkowite (tj. suma Wynagrodzenia Zasadniczego i Wynagrodzenia
    Zmiennego), traktowane jest przez Spółkę łącznie, bez względu na wysokość
    Wynagrodzenia Zmiennego ani rodzaj wypłacanych świadczeń. W szczególności, Spółka
    nie wyodrębnia poszczególnych składników wynagrodzenia Pracowników w
    wykorzystywanym przez siebie systemie SAP.
    W praktyce, Pracownikom Spółki przekazywane są lub mogą być następujące świadczenia
    kwalifikowane jako składniki Wynagrodzenia Zmiennego, przy czym w przyszłości katalog
    ten może zostać rozszerzony o dodatkowe świadczenia o podobnym charakterze:
                                                    1 1. Dodatek za pracę w godzinach nadliczbowych - przyznawane na podstawie art. 151
    Ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 1465 ze
    zm., dalej: „k.p.”) w przypadku, gdy pracownik nie zgłosił wniosku o udzielenie mu w tym
    samym wymiarze czasu wolnego od pracy;
    2. Ekwiwalent za niewykorzystany urlop - ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop,
    przyznawany na podstawie art. 171 § 1 k.p. w przypadku niewykorzystania przez
    pracownika przysługującego urlopu w całości lub w części z powodu rozwiązania lub
    wygaśnięcia stosunku pracy. Ekwiwalent urlopowy wypłacany jest pracownikom wyłącznie
    w przypadku rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy;
    3. Premie i nagrody - mogą mieć charakter uznaniowy lub regulaminowy. Wszystkie
    programy premiowe skierowane są wyłącznie do pracowników Spółki, tj. nie mogą w nich
    wziąć udziału osoby trzecie, np. uznaniowa premia motywacyjna, nagrody roczne, premie
    specjalne itp.;
    4. Premia za patenty - dodatkowe wynagrodzenie przysługujące pracownikowi w
    przypadku opracowania produktu, który może podlegać opatentowaniu. Nie jest to
    wynagrodzenie za przeniesienie praw do patentu, gdyż te w ramach stosunku pracy
    automatycznie przechodzą na Spółkę. Premia za patenty stanowi zatem formę nagrody za
    wyróżniające się osiągnięcie w pracy, dotyczące rozwijania prac B+R;
    5. Premia za rekomendację - wypłacana pracownikom w zamian za polecenie Spółce
    potencjalnych pracowników. Warunkiem przyznania premii za rekomendację jest
    faktyczne zatrudnienie poleconej osoby w Spółce. Premia wypłacana jest po okresie 3
    miesięcy zatrudnienia osoby poleconej w Spółce. Przyznawana jest w ramach umowy o
    pracę, nie wymaga podpisania osobnej umowy pomiędzy Spółką a pracownikiem;

    6. Wynagrodzenie za czas dyżuru - przysługuje pracownikom wykonującym dyżury pod
    telefonem polegające na gotowości podjęcia działań korygujących (stand - by) za każdy
    faktyczny dzień dyżuru. Sprawowanie dyżurów przez pracowników realizujących prace
    B+R uzasadnione jest faktem, że w czasie prowadzenia prac, produkty Spółki muszą być
    utrzymywane przez całą dobę. Przyznanie tego dodatku nie jest wynikiem obowiązku
    wynikającego z k.p. lub innych przepisów i jest wynikiem decyzji Wnioskodawcy;
    7. Dodatek za pracę zmianową - do dnia złożenia niniejszego wniosku nie występował w
    odniesieniu do pracowników realizujących prace B+R, jednak przewidziany jest
    Regulaminem Wynagradzania Spółki i nie jest wykluczone, że w przyszłości, ze względu na
    kierunek rozwoju prowadzonych prac, wystąpi konieczność jego wypłacania. Dodatek
    zmianowy przysługuje pracownikom, którzy są zatrudnieni w systemie pracy zmianowej.
    Ma na celu zrekompensować pracownikowi uciążliwość pracy w różnych porach dnia i
    nocy. Przyznanie tego dodatku nie jest wynikiem obowiązku wynikającego z k.p. lub innych
    przepisów i jest wynikiem decyzji Wnioskodawcy;
                                            8 8. Dodatkowe wynagrodzenie za pracę w porze nocnej - zgodnie z art. 151k.p., Spółka
    jako pracodawca ma obowiązek wypłacania pracownikom wykonującym pracę w porze
    nocnej dodatek do wynagrodzenia za każdą godzinę pracy pracownika w porze nocnej w
    wysokości 20% stawki godzinowej wynikającej z minimalnego wynagrodzenia za pracę
    obowiązującego w danym roku;
    9. Ekwiwalent za wykorzystywanie samochodu prywatnego do celów służbowych - Spółka
    przyznaje pracownikom wyższego szczebla ekwiwalent za wykorzystywanie własnego
    samochodu do celów służbowych, gdyż sama nie zapewnia pracownikom samochodu, a
    ze sprawowanym przez nich stanowiskiem łączy się konieczność zwiększonej mobilności.
    Ponadto może się zdarzyć, że Spółka będzie przekazywać pracownikom ekwiwalent za
    wykorzystanie samochodu prywatnego w podróży służbowej;
    10. Wynagrodzenie za czas niezdolności do pracy - zgodnie z regulacją art. 92 k.p., Spółka
    jako pracodawca ma obowiązek wypłacania pracownikom wynagrodzenia za czas
    niezdolności pracownika do pracy - trwającej łącznie do 33 dni w ciągu roku
    kalendarzowego, a w przypadku pracownika, który ukończył 50 rok życia - trwającej
    łącznie do 14 dni w ciągu roku kalendarzowego - wskutek: choroby lub odosobnienia w
    związku z chorobą zakaźną (w wysokości 80% wynagrodzenia), lub też wskutek wypadku w
    drodze do pracy lub z pracy albo choroby przypadającej w czasie ciąży, jak również
    poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na
    dawców komórek, tkanek i narządów oraz poddania się zabiegowi pobrania komórek,
    tkanek i narządów (w wysokości 100% wynagrodzenia). Za okres niezdolności pracownika
    do pracy przekraczający wskazane powyżej terminy, pracownikowi przysługuje prawo do
    zasiłku chorobowego finansowanego przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych (dalej: „ZUS”).
    Zasiłek ten faktycznie jest wypłacany przez Spółkę, a następnie potrącany ze
    zobowiązaniem Spółki z tytułu składek na ZUS. Zasiłek chorobowy finansowany przez ZUS,
    w przeciwieństwie do wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy finansowanego przez
    Spółkę, nie jest jednak przez Spółkę traktowany jako przychody pracowników ze stosunku
    pracy i nie jest przedmiotem niniejszego wniosku;
    11. Diety i inne należności z tytułu podróży służbowej - pracownikowi za czas podróży
    służbowej przysługują należności na pokrycie kosztów związanych z podróżą służbową w
    wysokości i na warunkach określonych zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.
            5Zgodnie z art. 77 k.p. pracownikowi wykonującemu na polecenie pracodawcy zadanie
    służbowe poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy, lub poza stałym
    miejscem pracy przysługują należności na pokrycie kosztów związanych z podróżą
    służbową. W tym zakresie diety mogą być równe wysokości określonej w tych przepisach,
    lub przyznane w wysokości wyższej niż dieta z tytułu podróży służbowej określona tymi

    przepisami. Ponadto, w zakresie podróży służbowych obowiązuje w Spółce osobna
    procedura „(...)”. Należności z tytułu podróży służbowej, o których mowa, dotyczą
    krótkoterminowych wyjazdów w rozumieniu przepisów wewnętrznych Spółki:
        Transferów projektowych, przeznaczonych głównie dla kadry managerskiej,
        organizowanych w celu uczestniczenia w konkretnym projekcie naukowym w innym
        ośrodku badawczym Grupy. Korzyścią dla Spółki z takich wyjazdów jest
        pozyskiwanie przez pracownika wiedzy na temat rozwijanych produktów i technik
        badawczych stosowanych w obcym ośrodku, co daje możliwość ich implementacji
        w Spółce. Transfery projektowe są traktowane przez Spółkę jako wydłużone
        podróże służbowe.
        Krótkotrwałe oddelegowania (short term assignments) - czasowe oddelegowania
        do innego ośrodka badawczego Grupy w celu zdobywania przez pracowników
        nowych kompetencji (knowledge transfer).
        Delegacje biznesowe w celu odbycia spotkań służbowych, prowadzenia projektów
        w terenie itp.
        Wszystkie wymienione oddelegowania odbywają się na polecenie i w interesie
        Spółki. W wyniku wymienionych transferów nie dochodzi do zmiany rezydencji
        podatkowej pracowników Spółki, pozostają oni polskimi rezydentami podatkowymi.
    12. Świadczenie relokacyjne i dodatek na edukację dzieci - przyznawane pracownikom w
    razie zmiany miejsca pracy z wyłącznej inicjatywy pracodawcy, jednorazowe świadczenie
    związane z podwyższonymi wydatkami w związku z relokacją, możliwe jest również
    przyznanie dodatku na edukację dzieci w zmienionym miejscu pobytu.
    13. Ubezpieczenia na życie - Spółka opłaca składki imiennej polisy na życie pracowników.
    Polisy te przypisywane są do konkretnego pracownika, a w razie choroby lub śmierci
    pracownika osobami uprawnionymi do uzyskania wypłaty kwot ubezpieczenia są
    ubezpieczony pracownik i wyznaczone przez niego osoby mu bliskie. Opłacana przez
    Spółkę polisa jest klasycznym ubezpieczeniem na życie, a jedynym jej beneficjentem jest
    ubezpieczony pracownik. W szczególności, nie jest to ubezpieczenie od odpowiedzialności
    cywilnoprawnej za ewentualne szkody wyrządzone kontrahentom Spółki, za które Spółka
    mogłaby ponosić odpowiedzialność.
    14. Pakiety medyczne - Spółka finansuje swoim pracownikom abonamentowe usługi
    prywatnej opieki medycznej. Na wniosek pracownika, opieką medyczną mogą zostać
    również członkowie rodziny pracownika, w tym partner życiowy pracownika. Niniejszy
    wniosek dotyczy wyłącznie pakietów indywidualnej opieki medycznej, gdyż ponoszonych
    kosztów medycyny pracy (badania wstępne/okresowe) Spółka nie uznaje za przychody
    pracowników.
    15. Kupony żywieniowe - Spółka dofinansowuje pracownikom posiłki poprzez wykupienie
    kart u operatora umożliwiającego dokonywanie płatności za posiłki w wybranych
    punktach gastronomicznych. Jest to forma żywienia pracowników w pracy pozwalająca
    pracownikom na swobodny wybór pory posiłku i jego miejsca.
    16. Wynagrodzenie za czas opieki - to składnik wynagrodzenia, który przysługuje
    pracownikowi w związku z koniecznością sprawowania opieki nad chorym dzieckiem.
    Pracownik ma prawo do zwolnienia od pracy w celu sprawowania opieki, a za ten czas
    przysługuje mu wynagrodzenie. Podstawą prawną przyznania wynagrodzenia za urlop
    opiekuńczy jest art. 188 k.p., który stanowi, że pracownikowi przysługuje zwolnienie od
    pracy w wymiarze 2 dni (16 godzin) w roku kalendarzowym na opiekę nad dzieckiem do lat
    14, z zachowaniem prawa do wynagrodzenia;

    17. Wynagrodzenie urlop na poszukiwanie pracy - to składnik wynagrodzenia, który
    przysługuje pracownikowi w okresie wypowiedzenia umowy o pracę, gdy pracodawca
    wypowiada umowę. Pracownik ma prawo do zwolnienia z obowiązku świadczenia pracy w
    celu poszukiwania nowego zatrudnienia, a za ten czas przysługuje mu wynagrodzenie.
    Podstawą prawną przyznania wynagrodzenia za urlop na poszukiwanie pracy jest art. 37 k.
    p. Zgodnie z tym przepisem, w okresie co najmniej dwutygodniowego wypowiedzenia
    umowy o pracę dokonanego przez pracodawcę, pracownikowi przysługuje zwolnienie na
    poszukiwanie pracy z zachowaniem prawa do wynagrodzenia. Wymiar tego zwolnienia
    wynosi w Spółce 3 bądź 4 dni robocze;
    18. Wynagrodzenie urlop okolicznościowy - to składnik wynagrodzenia, który przysługuje
    pracownikowi w związku z jego nieobecnością w pracy z powodu ważnych wydarzeń
    osobistych lub rodzinnych. Zgodnie z przepisami prawa pracy, pracownik ma prawo do
    urlopu okolicznościowego w określonych sytuacjach, takich jak ślub, narodziny dziecka,
    śmierć bliskiego członka rodziny itp. Podstawą prawną przyznania wynagrodzenia za urlop
    okolicznościowy jest Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 15 maja 1996
    r. w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania
    pracownikom zwolnień od pracy (Dz. U. z 2014 r. poz. 1632, dalej: "Rozporządzenie w
    sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy”). Zgodnie z tym
    rozporządzeniem, pracownikowi przysługuje wynagrodzenie za czas urlopu
    okolicznościowego, które jest obliczane na podstawie jego przeciętnego wynagrodzenia z
    ostatnich trzech miesięcy;
    19. Wynagrodzenie nieobecność płatna - zastosowanie ma przede wszystkim
    Rozporządzenia w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy. Za absencje
    ustanowione przez pracodawcę np. uczestnictwo w wolontariacie, oddawanie krwi czy
    nieobecność z tytułu pojawienia się dziecka (New Child) przysługuje wynagrodzenie
    zasadnicze;
    20. Dodatek Sign-On - to jednorazowe wynagrodzenie przyznawane nowo zatrudnionym
    pracownikom jako zachęta do podjęcia pracy w danej firmie. Jest to forma bonusu, która
    ma na celu przyciągnięcie i zatrzymanie talentów, zwłaszcza w branżach, gdzie
    konkurencja o wykwalifikowanych pracowników jest szczególnie intensywna. Podstawą
    prawną przyznania dodatku Sign-On jest art. 105 k.p., który mówi o możliwości
    przyznawania pracownikom nagród i premii uznaniowych. Dodatek Sign-On jest
    traktowany jako premia uznaniowa, która może być określona w umowie o pracę lub w
    regulaminie wynagradzania obowiązującym w danej firmie;
    21. Wyposażenie biurowe - to składnik wynagrodzenia, który obejmuje zapewnienie
    odpowiednich narzędzi i sprzętu niezbędnego do wykonywania pracy poza siedzibą firmy.
    Może to obejmować komputery, monitory, drukarki, meble biurowe, a także
    oprogramowanie i inne zasoby techniczne. Podstawą prawną przyznania wyposażenia
                                    18biurowego dla pracowników pracujących zdalnie jest art. 67 k.p., który reguluje zasady
    wykonywania pracy zdalnej. Zgodnie z tym przepisem, pracodawca jest zobowiązany do
    zapewnienia pracownikowi narzędzi i materiałów niezbędnych do wykonywania pracy
    zdalnej oraz pokrycia kosztów związanych z ich użytkowaniem. Przysługuje pracownikom
    wykonującym prace 100% zdalnie bądź hybrydowo;
    22. Praca zdalna ryczałt - to składnik wynagrodzenia, który przysługuje pracownikowi
    wykonującemu swoje obowiązki poza siedzibą firmy. Ryczałt ten ma na celu pokrycie
    kosztów związanych z wykonywaniem pracy zdalnej, takich jak zużycie energii elektrycznej,
    internetu czy amortyzacja sprzętu biurowego. Podstawą prawną przyznania ryczałtu za
                24pracę zdalną jest art. 67 § 4 k.p., który reguluje zasady wykonywania pracy zdalnej.
    Zgodnie z tym przepisem, pracodawca jest zobowiązany do pokrycia kosztów
    ponoszonych przez pracownika w związku z wykonywaniem pracy zdalnej, co może być
    realizowane poprzez wypłatę ryczałtu. Przysługuje pracownikom wykonującym prace
    100% zdalnie bądź hybrydowo;

    23. Bonus child - jest to 100% benefit Wnioskodawcy. Celem tego świadczenia jest
    umożliwienie rodzicom (zarówno matce, jak i ojcu) skorzystania z trzymiesięcznego
    płatnego urlopu po narodzinach dziecka. Najczęściej matka przebywa na urlopie
    macierzyńskim/rodzicielskim i jeśli zdecyduje się na rozliczenie w wysokości 81,5% przez
    12 miesięcy, Wnioskodawca wypłaca wyrównanie w wysokości 18,5% przez pierwsze trzy
    miesiące. W przypadku wyboru opcji 100% i 70% (druga opcja wypłaty macierzyńskiego
    /rodzicielskiego), bonus nie przysługuje. Analogicznie, jeśli ojciec zdecyduje się na „urlop
    tacierzyński”, również otrzyma 100% wynagrodzenia;
    24. Pracowniczy Program Emerytalny (PPE) - forma dodatkowego zabezpieczenia
    emerytalnego, którą pracodawca oferuje swoim pracownikom. W ramach PPE
    pracodawca odprowadza składki na specjalne konto emerytalne pracownika, które w
    przyszłości staną się częścią jego emerytury. Pracodawca opłaca składkę w wysokości 3,5
    % od każdego wypłaconego wynagrodzenia brutto oraz pozostałych składników
    wynagrodzenia stanowiących podstawę do naliczenia składki ZUS.
    25. Dodatek urlopowy - zgodnie z art. 172 k.p. za czas urlopu pracownikowi przysługuje
    wynagrodzenie, jakie by otrzymał, gdyby w tym czasie pracował. Zdaniem Wnioskodawcy
    na podstawę wymiaru wynagrodzenia za czas urlopu wpływają zmienne i stałe składniki
    wynagrodzenia, w tym m.in. wynagrodzenie za nadgodziny czy sprawowane dyżury. Jako
    dodatek urlopowy Spółka rozumie nadwyżkę tak kalkulowanego wynagrodzenia za czas
    urlopu nad Wynagrodzeniem Zasadniczym danego pracownika wynikającym z zawartej
    umowy o pracę.
    Wskazane powyżej elementy wynagrodzenia Spółka planuje wypłacać pracownikom także
    w latach kolejnych.
    Wszystkie wymienione wyżej składniki wynagrodzenia traktowane są jako przychody
    podatkowe pracowników ze stosunku pracy i jako takie wykazywane są w składanych
    deklaracjach podatkowych. Innymi słowy, wszystkie elementy będące przedmiotem
    niniejszego wniosku traktowane są jako przychody pracowników, o których mowa w art.
    12 ust. 1 Ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst
    jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm., dalej: ”Ustawa o PIT”) i wliczane są do podstawy
    opodatkowania pracowników, chyba że objęte są zwolnieniem z opodatkowania.
    Jednocześnie, Wnioskodawca wskazuje także, że z uwagi na zmianę prawa oraz zasady
    współpracy z pracownikami, możliwe jest zarówno zmiana zaprezentowanych w
    niniejszym stanie faktycznym, jak i zdarzeniu przyszłym, składników wynagrodzeń, jak i
    dodanie nowych składników wynagrodzenia, zmiany wysokości świadczeń itp., które będą
    stanowić należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT. W
    szczególności, zmiany te mogą obejmować modyfikacje w zakresie nazw poszczególnych
    elementów wynagrodzenia, aby lepiej odzwierciedlały one aktualne przepisy prawa pracy
    oraz regulacje podatkowe. Ponadto, Wnioskodawca nie wyklucza wprowadzenia
    dodatkowych składników wynagrodzenia, które mogą wynikać z nowych regulacji
    prawnych lub z potrzeby dostosowania systemu wynagrodzeń do zmieniających się
    warunków rynkowych i organizacyjnych.
    Wszystkie te zmiany będą dokonywane z uwzględnieniem obowiązujących przepisów
    prawa oraz w sposób zapewniający zgodność z zasadami opodatkowania przychodów
    pracowników wynikających ze stosunku pracy.
    Wnioskodawca przypisuje do projektów odpowiednich pracowników, którzy są
    odpowiedzialni za realizację określonego projektu, ewidencjonując na bieżąco czas pracy
    poświęcany na poszczególne zadania realizowane w ramach projektu. Powyższe działanie
    umożliwia dokonanie alokacji kosztów pracy do poszczególnych projektów w oparciu o
    czas pracy przeznaczony na poszczególne zadania. Wnioskodawca wskazuje, iż Minister
    Finansów wydał w dniu 13 lutego 2024 r. interpretację ogólną nr DD8.8203.1.2021 (dalej:
    „Interpretacja ogólna”). Interpretacja ta dotyczy możliwości zaliczenia do kosztów
    kwalifikowanych ulgi badawczo-rozwojowej poniesionych przez podatnika w danym

    miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT oraz
    sfinansowanych przez płatnika składek z tytułu tych należności określonych w ustawie o
    systemie ubezpieczeń społecznych w związku z usprawiedliwioną nieobecnością
    pracownika.
    Na skutek wydania Interpretacji ogólnej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
    postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2024 r. (znak: 0114-KDIP2-1.4010.344.2018.6.JS/AZ)
    stwierdził wygaśnięcie interpretacji indywidualnej Wnioskodawcy wydanej w dniu 20
    listopada 2018 r. (znak: 0114-KDIP2-1.4010.344.2018.2.JS) w zakresie możliwości zaliczenia
    do kosztów kwalifikowanych ulgi badawczo- rozwojowej wynagrodzeń pracowników
    zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, ponieważ była ona niezgodna z Interpretacją
    ogólną wydaną w takim samym stanie prawnym w części dotyczącej wynagrodzenia
    urlopowego oraz chorobowego. Z uwagi jednak na istotę interpretacji podatkowej, jak
    również znacznie bardziej rozbudowany stan faktyczny w wygaszonej przez Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej Wnioskodawca zwraca się z wnioskiem o wydanie
    interpretacji indywidualnej, celem potwierdzenia prawidłowości podejścia w zakresie
    uznawania ponoszonych kosztów za koszty kwalifikowanej w ramach ulgi badawczo-
    rozwojowej.
    Końcowo Wnioskodawca chciałby zaznaczyć, że:
        Spółka nie prowadzi działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na
        podstawie zezwolenia,
        Spółka nie korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt
        34 lub 34a Ustawy o CIT,
        jako podatnik prowadzący działalność badawczo-rozwojową, który zamierza
        skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18d Ustawy o CIT, wyodrębnia w
        ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1 Ustawy o CIT, koszty działalności badawczo-
        rozwojowej,
        pokrywa koszty realizacji prowadzonych prac badawczo-rozwojowych ze środków
        własnych, które nie są/nie będą zwracane w jakiejkolwiek formie i nie zostały
        odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym (w przeciwnym
        razie Spółka dokona odpowiednich korekt),
        ponoszone przez Spółkę wydatki, które mogą stanowić koszty kwalifikowane w
        ramach ulgi badawczo-rozwojowej są przez Spółkę zaliczane do kosztów uzyskania
        przychodów danego roku.
    Uzupełnienie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    W piśmie z 30 kwietnia 2025 r. Wnioskodawca uzupełnił powyższy stan faktyczny
    /zdarzenie przyszłe o następujące informacje:
    Spółka posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz
    ust. 1a Ustawy o CIT.
    Spółka jest w posiadaniu interpretacji indywidualnej prawa podatkowego wydanej w jej
    indywidualnej sprawie potwierdzającej, że Spółka realizuje prace badawczo-rozwojowe
    (zob. interpretacja indywidulana Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 17
    października 2016 r., znak IPPB5/4510-732/16-4/MR). Posiłkując się oceną wyrażoną we
    wspomnianej interpretacji podatkowej, należy przyjąć, że działalność prowadzona przez
    spółkę była i jest - w okresie, którego dotyczy wniosek - działalnością badawczo-rozwojową
    w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych.

    Z uwagi na zmianę prawa oraz zasady współpracy z pracownikami Wnioskodawca nie
    wyklucza zmiany nazw zaprezentowanych we Wniosku składników wynagrodzeń, aby
    lepiej odzwierciedlały one aktualne przepisy prawa pracy oraz regulacje podatkowe, a
    także z potrzeby dostosowania systemu wynagrodzeń do zmieniających się warunków
    rynkowych i organizacyjnych. Wszystkie te zmiany będą dokonywane z uwzględnieniem
    obowiązujących przepisów prawa oraz w sposób zapewniający zgodność z zasadami
    opodatkowania przychodów pracowników wynikających ze stosunku pracy.
    Wnioskodawca wskazuje, iż przedmiotem pytania nr 4 są składanki wynagrodzenia
    zaprezentowane we Wniosku w opisie zaistniałego stanu faktycznego/zdarzenia
    przyszłego, których nazwa z powodów wskazanych w odpowiedzi na pytanie 3 może w
    przyszłości ulec zmianie, a także inne, nowe składniki wynagrodzenia, do których wypłaty
    pracownikom Spółka może być zobowiązana z tytułu zmiany przepisów prawa. Spółka
    pragnie podkreślić, że składniki te będą stanowić należności z tytułów, których mowa w
    art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT.
    Od momentu swojego powstania w 2006 roku Spółka prowadzi działalność badawczo-
    rozwojową (natomiast od 2013 r. Wnioskodawca posiada status centrum badawczo-
    rozwojowego) i uzyskuje z tego tytułu przychody.
    Spółka nieprzerwanie korzysta z ulgi na działalność badawczo-rozwojową od momentu jej
    wprowadzenia do Ustawy o CIT. Również w przyszłości Spółka zamierza korzystać z ulgi.
    Zasadniczo Spółka nie uzyskuje przychodów z zysków kapitałowych jednakże
    Wnioskodawca nie wyklucza możliwości ich uzyskiwania w przyszłości. Jeżeli dojdzie do
    uzyskania przychodów z zysków kapitałowych wówczas w stosunku do tych przychodów
    Spółka nie będzie korzystać z odliczenia w ramach tzw. ulgi na działalność badawczo-
    rozwojową.
    Spółka zamierza dokonać odliczenia z tytułu ulgi B+R, zgodnie z limitami wskazanymi w
    art. 18d ust. 7 Ustawy o CIT.
    Zasadniczo pracownicy zatrudnieni w oparciu o umowy o pracę nie realizowali/nie
    realizują/nie będą realizować wyłącznie prace badawczo-rozwojowe, tym niemniej Spółka
    nie wyklucza takiej możliwości w przyszłości. W przypadku nierealizowania przez
    pracowników wyłącznie prac badawczo-rozwojowe Wnioskodawca zamierza odliczać
    koszty kwalifikowane jedynie w części, w jakiej ww. pracownicy realizowali zadania w
    ramach prac badawczo-rozwojowych.
    Wnioskodawca odpisywał i nadal zamierza odpisywać ponoszone wydatki na
    wynagrodzenia pracowników zajmujących się rozwojem oprogramowania od podstawy
    opodatkowania na podstawie art. 18d ust. 1 Ustawy CIT w zeznaniach za poszczególne
    lata podatkowe, w których te wydatki zostały poniesione/zostaną poniesione. Tym
    niemniej, Wnioskodawca pragnie wskazać, że pracownicy zajmujący się rozwojem
    oprogramowania to nie jedyni pracownicy, których składników wynagrodzenia dotyczy
    niniejszy wniosek - Spółka zatrudnia również pracowników zajmujących się innymi
    obszarami działalności Wnioskodawcy.
    W tym zakresie należy wskazać na art. 18d ust. 1 zdanie 2 w zw. z art. 18d ust. 8 Ustawy o
    CIT, który dopuszcza możliwość odliczenia w zeznaniach za kolejno następujące po sobie
    sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik
    skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia względem kwoty odliczenia
    przekraczającej kwotę dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż
    przychody z zysków kapitałowych w roku poniesienia wydatków. Zdarza się, że z tytułu
    osiągania dochodu niższego niż wysokość kosztów kwalifikowanych poniesionych w
    danym roku Spółka nie odpisuje całości przysługującego jej za dany rok odpisu, tym
    samym zamierza skorzystać z tego uprawnienia.
    Jak Spółka wskazała we opisie zaistniałego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego,
    wszystkie wymienione we Wniosku składniki wynagrodzenia traktowane są jako przychody

    podatkowe pracowników ze stosunku pracy i jako takie wykazywane są w składanych
    deklaracjach podatkowych. Innymi słowy, wszystkie elementy będące przedmiotem
    niniejszego wniosku traktowane są jako przychody pracowników, o których mowa w art.
    12 ust. 1 Ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych i
    wliczane są do podstawy opodatkowania pracowników, chyba że objęte są zwolnieniem z
    opodatkowania.
    Wszystkie wydatki poniesione przez Wnioskodawcę z tytułu zatrudnienia pracowników na
    podstawie umów o pracę, które Spółka zamierza uwzględnić w ramach kosztów
    kwalifikowanych ulgi badawczo-rozwojowej nie stanowią/nie będą stanowiły świadczeń
    sfinansowanych z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.
    Wniosek dotyczy wyłącznie pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę.
    Premia za rekomendację wypłacana pracownikom w zamian za polecenie potencjalnych
    pracowników może dotyczyć zarówno osób, które są/będą zatrudnione do wykonywania
    w Spółce prac B+R, jak również osób, które nie są/nie będą zatrudnione do wykonywania
    w Spółce prac B+R.
    Dodatek Sign - on wypłacany jest nowo zatrudnionym pracownikom, którzy realizują/będą
    realizować w Spółce prace B+R.
    Wszystkie wydatki związane z wynagrodzeniem pracowników zatrudnionych w ramach
    umów o pracę zamierzają Państwo odliczać jedynie w części, w jakiej pracownicy ci
    realizują zadania w ramach prac badawczo-rozwojowych
    Wskazane w pytaniu nr 2 Wniosku wyposażenie biurowe może obejmować m.in.
    komputery, monitory, drukarki, meble biurowe, a także oprogramowanie i inne zasoby
    techniczne, które nie są przez Spółkę traktowane jako środki trwałe oraz wartości
    niematerialne i prawne. Zgodnie z obecną treścią regulaminów Spółki ma ten moment
    wyposażenie biurowe obejmuje biurka, krzesła, lampki, ergonomiczne podkładki pod
    nadgarstek i pod stopy.
    Zasadniczo materiały i surowce (wskazane w odpowiedzi na pyt. 17 tego wezwania) są
    wykorzystywane przez Wnioskodawcę w związku z prowadzonymi pracami uważanymi
    przez Spółkę za działalność badawczo-rozwojową oraz wyłącznie takie koszty nabycia
    będą odliczane w ramach kosztów kwalifikowanych, niemniej, ww. materiały i surowce
    mogą również być wykorzystywane w innych celach, bowiem pracownicy realizujący prace
    B+R nie wykonują wyłącznie pracy badawczo-rozwojowej. Jeśli w istocie dane materiały i
    surowce będzie wykorzystane wyłącznie w części w zakresie prac B+R, Spółka zaliczy dla
    celów ulgi B+R wyłącznie tą część kosztów materiałów i surowców, która pozostaje w
    związku z realizowanymi pracami B+R.
    Wyposażenie biurowe, którego dotyczy pytanie nr 2 Wniosku może obejmować m.in.
    komputery, monitory, drukarki, meble biurowe, a także oprogramowanie i inne zasoby
    techniczne, które spełniają definicje środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
    prawnych.
    Jak Wnioskodawca wskazywał we Wniosku, przekazywane pracownikom Spółki
    realizującym prace B+R wyposażenie biurowe obejmuje zarówno wyposażenie, do którego
    zgodnie z przepisami Spółka ma obowiązek ujawnienia w ewidencji środków trwałych, jak i
    wyposażenie, wobec którego Spółka takowego obowiązku nie ma. W przypadku
    wyposażenia biurowego stanowiącego środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne
    zostały lub zostaną one wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych oraz podlegają/będą podlegały amortyzacji zgodnie z art. 16a
    ust. 1 oraz art. 16b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a odpisy
    amortyzacyjne stanowią dla Spółki koszty uzyskania przychodów.
    Zasadniczo środki trwałe, jak i wartości niematerialne i prawne (dalej: „WNiP”), są/będą
    wykorzystywane do realizacji działań w zakresie działalności, którą Spółka uważa za
    badawczo-rozwojową, niemniej, ww. środki trwałe/WNiP mogą również być

    wykorzystywane w innych celach, np. w przypadku czynności administracyjnych, bowiem
    pracownicy realizujący prace B+R nie wykonują wyłącznie pracy badawczo-rozwojowej.
    Jeśli w istocie dane środki trwałe i wartości niematerialne i prawne będą wykorzystane
    wyłącznie częściowo w zakresie prac B+R, Spółka zaliczy dla celów ulgi B+R wyłącznie tą
    część odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych i wartości niematerialnych i
    prawnych, które pozostają w związku z realizowanymi pracami B+R.
    W ramach ulgi B+R zamierzają Państwo dokonać odpisów od środków trwałych i wartości
    niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 18d ust. 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych, wyłącznie w części, w jakiej są one wykorzystywane w
    prowadzonej przez Państwa działalności, którą uważają Państwo za badawczo-rozwojową,
    a nie w części, w której są one wykorzystywane do pozostałej działalności gospodarczej
    Państwa Spółki.
    Zgodnie z intencją kierownictwa oraz udziałowców Spółki, w latach następnych Spółka
    zamierza prowadzić działalność gospodarcza na dotychczasowych zasadach.
    W piśmie z 14 maja 2025 r. Wnioskodawca wskazał, że użyte w opisie zaistniałego stanu
    faktycznego oraz zdarzenia przyszłego określenie „przychody pracowników, o których
    mowa w art. 12 ust. 1 Ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych” odnosi się w istocie do należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1
    ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wnioskodawca wskazał również, że jak zostało wskazane w opisie zaistniałego stanu
    faktycznego oraz zdarzenia przyszłego Spółka wystąpiła do Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej z Wnioskiem w związku ze stwierdzeniem 19 sierpnia 2024 r. wygaśnięcia
    interpretacji indywidualnej Wnioskodawcy wydanej w dniu 20 listopada 2018 r. (znak:
    0114-KDIP2-1.4010.344.2018.2.JS), tym samym Spółka dąży do uzyskania mocy ochronnej
    interpretacji od sierpnia 2024 r.
    Pytania
    1) Czy składniki wynagrodzenia zmiennego wymienione w stanie faktycznym/zdarzeniu
      przyszłym w punktach 1-9, 11-15, 20 i 23-24 sfinansowane przez płatnika składki z
      tytułu tych składników określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie
      ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację
      działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w
      danym miesiącu według ustalonej proporcji, stanowią koszty kwalifikowane, o których
      mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a Ustawy o CIT i mogą podlegać odliczeniu od
      podstawy obliczenia podatku Spółki w ramach stosowania ulgi na prace badawczo-
      rozwojowe?
    2) Czy wartość przekazywanego pracownikom Spółki realizującym prace B+R
      wyposażenia biurowego, od którego Spółka nie dokonuje odpisów amortyzacyjnych,
      będzie stanowić koszty kwalifikowane o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 2 Ustawy o
      CIT, a w przypadku wyposażenia biurowego, od którego zgodnie z przepisami Spółka
      ma obowiązek dokonywania odpisów amortyzacyjnych, wartość odpisów
      amortyzacyjnych będzie stanowić koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d
      ust. 3 Ustawy o CIT, a w konsekwencji wartości te mogą podlegać odliczeniu od
      podstawy obliczenia podatku w ramach stosowania ulgi na prace badawczo-
      rozwojowe?
    3) Czy wypłacany pracownikom Spółki realizującym prace B+R ryczałt za pracę zdalną
      stanowi koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 2 Ustawy o CIT i
      może podlegać odliczeniu od podstawy obliczenia podatku w ramach stosowania ulgi
      na prace badawczo-rozwojowe?
    4) Czy w przypadku zmiany nazwy zaprezentowanych w niniejszym stanie faktycznym
      /zdarzeniu przyszłym składników wynagrodzeń, jak i w przypadku dodania nowych
      składników wynagrodzenia, zmiany wysokości świadczeń itp., które będą stanowić

      należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT, możliwe będzie
      zaliczenie ich wraz ze sfinansowanymi przez płatnika składkami z tytułu tych
      należności określonymi w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie
      ubezpieczeń społecznych, do kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d
      ust. 2 pkt 1 i 1a Ustawy o CIT i czy będą podlegać odliczeniu od podstawy obliczenia
      podatku Spółki w ramach stosowania ulgi na prace badawczo-rozwojowe?
    5) Czy z uwagi na wydaną Interpretacje ogólną, świadczenia o charakterze zbliżonym do
      świadczeń, o których mowa w Interpretacji ogólnej wskazane w stanie faktycznym
      /zdarzeniu przyszłym w punktach 10, 16, 17, 18, 19 i 25 wraz ze sfinansowanymi przez
      płatnika składkami z tytułu tych należności określonymi w ustawie z dnia 13
      października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas
      przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym
      czasie pracy pracownika w danym miesiącu według ustalonej proporcji, stanowią
      koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a Ustawy o CIT i mogą
      podlegać odliczeniu od podstawy obliczenia podatku Spółki w ramach stosowania ulgi
      na prace badawczo-rozwojowe?
    Ta interpretacja stanowi odpowiedź na pytania nr 1-4. Natomiast odnośnie do pytania nr
    5 zastosowanie ma Interpretacja Ogólna nr. DD8.8203.1.2021 Ministra Finansów z dnia 13
    lutego 2024 r. w sprawie możliwości zaliczenia do kosztów kwalifikowanych ulgi badawczo-
    rozwojowej poniesionych przez podatnika w danym miesiącu należności z tytułów, o
    których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz
    sfinansowanych przez płatnika składek z tytułu tych należności określonych w ustawie o
    systemie ubezpieczeń społecznych w związku z usprawiedliwioną nieobecnością
    pracownika zatem w tej części wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Zdaniem Wnioskodawcy, składniki wynagrodzenia zmiennego wymienione w stanie
    faktycznym/zdarzeniu przyszłym w punktach 1-9, 11-15, 20 i 23-24 oraz sfinansowane
    przez płatnika składki z tytułu tych składników określone w ustawie z dnia 13 października
    1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na
    realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy
    pracownika w danym miesiącu według ustalonej proporcji, stanowią koszty kwalifikowane,
    o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a Ustawy o CIT i mogą podlegać odliczeniu od
    podstawy obliczenia podatku Spółki w ramach stosowania ulgi na prace badawczo-
    rozwojowe.
    2. Zdaniem Wnioskodawcy, wartość przekazywanego pracownikom Spółki realizującym
    prace B+R wyposażenia biurowego, od którego Spółka nie dokonuje odpisów
    amortyzacyjnych, będzie stanowić koszty kwalifikowane o których mowa w art. 18d ust. 2
    pkt 2 Ustawy o CIT, a w przypadku wyposażenia biurowego, od którego zgodnie z
    przepisami Spółka ma obowiązek dokonywania odpisów amortyzacyjnych, wartość
    odpisów amortyzacyjnych będzie stanowić koszty kwalifikowane, o których mowa w art.
    18d ust. 3 Ustawy o CIT, a w konsekwencji wartości te mogą podlegać odliczeniu od
    podstawy obliczenia podatku w ramach stosowania ulgi na prace badawczo-rozwojowe.
    3. Zdaniem Wnioskodawcy, wypłacany pracownikom Spółki realizującym prace B+R ryczałt
    za pracę zdalną stanowi koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 2
    Ustawy o CIT i może podlegać odliczeniu od podstawy obliczenia podatku w ramach
    stosowania ulgi na prace badawczo-rozwojowe.
    4. Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku zmiany nazwy zaprezentowanych w niniejszym
    stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym składników wynagrodzeń, jak i w przypadku
    dodania nowych składników wynagrodzenia, zmiany wysokości świadczeń itp., które będą
    stanowić należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT, możliwe
    będzie zaliczenie ich wraz ze sfinansowanymi przez płatnika składkami z tytułu tych
    należności określonymi w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń

    społecznych, do kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a
    Ustawy o CIT i będą podlegać odliczeniu od podstawy obliczenia podatku Spółki w ramach
    stosowania ulgi na prace badawczo-rozwojowe.
    Uzasadnienie stanowiska nr 1
    Zgodnie z brzmieniem art. 18d ust. 1 Ustawy o CIT podatnik uzyskujący przychody inne niż
    przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie
    z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową,
    zwane dalej "kosztami kwalifikowanymi". Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym
    przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż
    przychody z zysków kapitałowych.
    Za koszty kwalifikowane, zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 1 Ustawy o CIT, uznaje się m.in.
    należności z tytułów o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane przez płatnika składki z
    tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie
    ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację
    działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w
    danym miesiącu.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT, do którego odnosi się przytoczony art. 18d ust. 2 pkt
    1 Ustawy o CIT, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej
    oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
    wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
    finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
    wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty
    za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość
    została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak
    również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
    Co przy tym istotne, ustawodawca wprowadził wyłącznie trzy warunki uznania kosztów
    wynikających ze stosunku pracy za koszty kwalifikowane na cele stosowania ulgi
    badawczo-rozwojowej (dalej: „ulga B+R”):
        koszty te muszą stanowić koszty uzyskania przychodów dla pracodawcy,
        koszty muszą dotyczyć pracowników realizujących działalność badawczo-
        rozwojową podatnika oraz
        koszty te muszą stanowić dla pracowników należności z tytułów, o których mowa w
        art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT.
    W ocenie Wnioskodawcy, przepis ten nie powinien być interpretowany w sposób
    zawężający, ograniczający koszty kwalifikowane jedynie do wynagrodzeń zasadniczych.
    Innymi słowy, nieuprawnione i sprzeczne z celem ustawy byłoby uznanie, że składników
    wynagrodzenia innych niż wynagrodzenie zasadnicze w ogóle w kalkulacji ulgi nie można
    uwzględnić. Zdaniem Wnioskodawcy inne niż wynagrodzenie zasadnicze składniki
    wynagrodzenia, które spełniają kryterium pochodzenia ze źródła, jakim jest stosunek
    pracy (art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT), mogą być uwzględnione w podstawie kalkulacji ulgi B+R
    w takiej samej proporcji, w jakiej na cele tej ulgi uwzględniane jest wynagrodzenie
    zasadnicze (według proporcji wynikającej z faktycznego przeznaczenia czasu pracy na
    realizację działalności B+R).
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wszelkie finansowane przez pracodawcę składki
    związane z systemem ubezpieczeń społecznych, jeśli dotyczą tej części wynagrodzeń z
    tytułu stosunku pracy otrzymywanych przez pracowników Spółki realizujących prace B+R,
    w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w
    ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu według ustalonej proporcji, będą

    stanowiły koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 Ustawy o CIT i
    mogą podlegać odliczeniu od podstawy obliczenia podatku w ramach stosowania ulgi na
    prace badawczo-rozwojowe.
    Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że składki, o których mowa w ustawie z dnia 13
    października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, obejmują składki na
    ubezpieczenie emerytalne, składki na ubezpieczenie rentowe, składki na ubezpieczenie
    wypadkowe, z wyłączeniem Funduszu Pracy oraz Funduszu Gwarantowanych Świadczeń
    Pracowniczych.
    Należy zwrócić uwagę, że obowiązek i zasady odprowadzania składek na Fundusz Pracy
    nakłada na pracodawców ustawa z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i
    instytucjach rynku pracy, natomiast składki na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń
    Pracowniczych uregulowane są w ustawie z 13 lipca 2006 r. o ochronie roszczeń
    pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy. Zatem składki te nie zostały
    uregulowane w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych, a tylko takie mogą stanowić
    koszty kwalifikowane, w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 1 Ustawy o CIT. W ustawie z dnia 13
    października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych w niektórych artykułach są tylko
    wskazane sytuacje, w których do składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych
    Świadczeń Pracowniczych stosuje się tą ustawę, ale składki te nie są określone tą ustawą.
    Wobec powyższego, uznać należy, że odliczenie w ramach ulgi na działalność badawczo-
    rozwojową nie obejmuje składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń
    Pracowniczych, a jedynie składki, o których mowa w ustawie z dnia 13 października 1998 r.
    o systemie ubezpieczeń społecznych. Podobne stanowisko zajął Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej wydanej w dniu 31 grudnia 2019 r.,
    znak 0111-KDIB1-3.4010.465.2019.2.BM oraz w dniu 11 lutego 2019 r., znak 0111-KDIB1-
    3.4010.534.2018.2.BM.
    Jak Wnioskodawca dowodził poniżej, w jego ocenie wszystkie z należności objęte pytaniem
    stanowią należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT. Z tego
    względu Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w każdym przypadku, gdy zaistnieje
    potrzeba obliczenia i odprowadzenia od tych należności składki na ubezpieczenia
    społeczne (czyli w przypadku, gdy należności te nie będą korzystać ze zwolnienia z
    oskładkowania), koszty takich składek będą stanowić koszty kwalifikowane w rozumieniu
    art. 18d ust. 2 pkt 1 Ustawy o CIT według ustalonej proporcji wynikającej z czasu
    przeznaczonego na realizację działalności badawczo-rozwojowej i będą mogły podlegać
    odliczeniu od podstawy obliczenia podatku w ramach stosowania ulgi na prace badawczo-
    rozwojowe.
    Dodatek za pracę w godzinach nadliczbowych
    Zdaniem Wnioskodawcy, wypłacany pracownikom Spółki realizującym prace B+R dodatek
    za pracę w godzinach nadliczbowych stanowi należność z tytułu, o którym mowa w art. 12
    ust. 1 Ustawy o PIT. Przepis ten bowiem wprost stanowi, że przychodem ze stosunku
    pracy są w szczególności m.in. wynagrodzenia za nadgodziny oraz różnego rodzaju
    dodatki.
    Ponadto, wypłata dodatkowego wynagrodzenia za nadgodziny stanowi ustawowy
    obowiązek pracodawcy wynikający z umowy o pracę, gdyż na podstawie art. 1511 k.p., za
    pracę w godzinach nadliczbowych, oprócz normalnego wynagrodzenia, pracownikowi
    przysługuje dodatek w wysokości:
    1) 100% wynagrodzenia - za pracę w godzinach nadliczbowych przypadających:
        a) w nocy,
        b) w niedzielę i święta niebędące dla pracownika dniami pracy, zgodnie z
        obowiązującym go rozkładem czasu pracy,
        c) w dniu wolnym od pracy udzielonym pracownikowi w zamian za pracę w niedzielę
        lub w święto, zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy;

    2) 50% wynagrodzenia - za pracę w godzinach nadliczbowych przypadających w każdym
      innym dniu niż określony w pkt 1.
    Biorąc pod uwagę powyższe, w opinii Wnioskodawcy, dodatek za pracę w godzinach
    nadliczbowych bez wątpienia stanowi dla pracowników Spółki wynagrodzenie ze stosunku
    pracy, którego wypłata przez pracodawcę uregulowana jest przepisami k.p.
    W związku z tym wypłacany pracownikom Spółki realizującym prace B+R dodatek za pracę
    w godzinach nadliczbowych w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację
    działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w
    danym miesiącu według ustalonej proporcji, stanowi koszty kwalifikowane, o których
    mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 Ustawy o CIT i może podlegać odliczeniu od podstawy
    obliczenia podatku w ramach stosowania ulgi na prace badawczo-rozwojowe.
    Ekwiwalent za niewykorzystany urlop
    Zdaniem Wnioskodawcy, wypłacane pracownikom Spółki realizującym prace B+R
    ekwiwalenty za niewykorzystany urlop stanowią należności z tytułów, o których mowa w
    art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT. Przepis ten bowiem wprost stanowi, że przychodem ze
    stosunku pracy są w szczególności m.in. ekwiwalenty za niewykorzystany urlop.
    Na podstawie art. 171 § 1 k.p., w przypadku niewykorzystania przysługującego urlopu w
    całości lub w części z powodu rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy pracownikowi
    przysługuje ekwiwalent pieniężny. Wypłata takiego ekwiwalentu jest zatem ustawowym
    obowiązkiem pracodawcy wynikającym z k.p., związanym z zawartymi umowami o pracę i
    wykonywaniem pracy przez pracowników. Jak Wnioskodawca wyjaśniał już we
    wcześniejszej części niniejszego wniosku, ekwiwalent urlopowy wypłacany jest
    pracownikom wyłącznie w przypadku rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy. Art.
    172 k.p. reguluje natomiast kwestię wynagrodzenia za czas urlopu (czyli wynagrodzenia,
    jakie pracownik by otrzymał, gdyby w tym czasie pracował).
    W świetle powyższego nie powinno być zatem wątpliwości, że ekwiwalenty za
    niewykorzystany urlop stanowią przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12
    Ustawy o PIT, a co za tym idzie mogą być zaliczone do kosztów kwalifikowanych w
    rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 1 Ustawy o CIT.
    W zgodzie z powyższym pozostaje orzecznictwo sądów administracyjnych.
    Przykładowo Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 kwietnia 2024 r. sygn. akt II
    FSK 1104/21 podkreślił, że „W świetle powyższego nie ma zatem podstaw prawnych do
    wyłączenia z katalogu kosztów kwalifikowanych ulgi badawczo-rozwojowej należności
    poniesionych przez pracodawcę, stanowiących, zgodnie z art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f., przychód
    pracownika realizującego działalność badawczo-rozwojową, a uzyskanych, gdy nie
    świadczy on pracy z powodu usprawiedliwionej nieobecności. Zarówno wynagrodzenia za
    czas urlopu jak i choroby stanowią przychód pracownika, o którym mowa w art. 12 ust. 1
    u.p.d.o.f.”
    Podobnie Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4 listopada 2021 r. sygn. akt II
    FSK 998/21 uznał, że: „Faktyczny czas pracy pracownika ma znaczenie dopiero przy
    obliczaniu proporcji czasu przeznaczonego na działalność badawczo-rozwojową w
    ogólnym czasie pracy. Słusznie odwołano się w zaskarżonym wyroku do pojęcia czasu
    pracy, określonego w art.128 § 1 k.p. i uznano, że pojęcie to odpowiada pojęciu ogólnego
    czasu pracy, użytego w art. 18d ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p. W tym przypadku nieobecność z
    powodu choroby czy urlop pracownika ma znaczenie dla wyliczenia tej wartości dla
    potrzeb obliczenia wysokości kosztów kwalifikowanych i proporcji, w jakiej należy
    uwzględnić należności wypłacone z tytułu stosunku pracy w wyliczeniu kosztów
    kwalifikowanych. Zarówno okres urlopu, jak i okres zwolnienia chorobowego nie są
    bezpośrednim czasem wykonywania pracy, ale są związane ze stosunkiem pracy i
    pracownikowi przysługują z tego tytułu od pracodawcy określone w ustawie świadczenia
    Tym samym w ramach należności, które proporcjonalnie należy uwzględnić przy

    obliczaniu kosztów kwalifikowanych uwzględnić należy każdą należność pieniężną,
    wypłaconą] pracownikowi, niezależnie od tego, czy dotyczy ona zapłaty za czas faktycznie
    przepracowany, czy też za czas usprawiedliwionej nieobecności w pracy (urlopu, choroby).
    (...) Jeśli zatem strony ustalą, że w ramach tego wynagrodzenia wypłacane będzie
    wynagrodzenie za urlop czy chorobę, to także te kwoty wchodzić będą w skład kosztów
    kwalifikowanych, oczywiście w proporcji czasu wykonywania pracy do faktycznego czasu
    wykonywania pracy w zakresie prac badawczo-rozwojowych. Właśnie to odniesienie do
    proporcji czasu przeznaczonego na faktyczne wykonywanie prac badawczo-rozwojowych
    do ogólnego czasu pracy lub czasu przeznaczonego na wykonanie całej usługi pozwoli na
    uwzględnienie w kosztach kwalifikowanych wyłącznie tych związanych faktycznie z
    pracami badawczo-rozwojowymi”.
    Z kolei Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 5 lutego 2021 r., sygn. II FSK 1038
    /19 wskazał, iż: „zarówno czas urlopu jak i czas zwolnienia chorobowego nie są
    bezpośrednim czasem wykonywania pracy, ale są czasem zatrudnienia pracownika, za
    który to czas przysługują pracownikowi należności wynikające z zatrudnienia, a na
    pracodawcy ciążą obowiązki związane, czy to z wypłatą wynagrodzenia, czy
    odprowadzenia składek z tytułu zatrudnienia. Prawidłowo więc Sąd pierwszej instancji
    ocenił, że nie ma podstaw prawnych do wyłączenia przychodów pracownika B+R
    otrzymanych, gdy nie świadczy on pracy z powodu urlopu, choroby lub innej
    usprawiedliwionej nieobecności. W przypadku, gdy pracownik wykonuje w całości prace
    związane z działalnością badawczo-rozwojową, to wszystkie przychody podatnika
    związane z taką pracą oraz sfinansowane przez płatnika składek z tytułu stosunku pracy,
    w tym należności z tytułu urlopu lub choroby, określonych w ustawie z dnia 13
    października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, stanowią koszt kwalifikowany
    na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p.”.
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w wyroku z dnia 13 lutego 2019 r., sygn. I SA
    /Sz 835/18, uznał, że: „Nie ma więc podstaw do wyłączenia przychodów pracownika B+R
    otrzymanych, gdy nie świadczy on pracy z powodu urlopu, choroby lub innej
    usprawiedliwionej nieobecności.
    Brzmienie art. 18d ust. 2 pkt 1 p.d.o.p. wprowadzone od 1 stycznia 2018 r. miało ułatwić
    ustalenie proporcji w sytuacji gdy dany pracownik zajmuje się działalnością B+R oraz inną
    działalnością, na to właśnie wskazuje treść „w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na
    realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy
    pracownika w danym miesiącu”. W ocenie Sądu, nie można podzielić stanowiska organu
    interpretacyjnego, uznającego za koszt kwalifikowany przychód z wynagrodzenia
    pracownika B+R za godziny nadliczbowe oraz ekwiwalent za niewykorzystany urlop a
    wykluczającego uznanie przychodu pracownika B+R z wynagrodzenia w związku z
    udzielonym dniem wolnym od pracy za ponadnormatywny czas pracy lub w związku z
    urlopem.”
    Podobne jak powyższe stanowisko, zajął także Wojewódzki Sąd Administracyjny w
    Warszawie w wyroku z dnia 19 czerwca 2019 r. sygn. III SA/Wa 2665/18, zdaniem którego:
    „skoro w przedstawionym przez Wnioskodawcę stanie faktycznym i odniesionym do niego
    pytaniu, pracownicy B+R zajmują się wyłącznie działalnością B+R, to tym samym ich czas
    pracy poświęcony jest wyłącznie tej działalności. W konsekwencji, za okres przebywania na
    urlopie wypoczynkowym, choroby czy innej usprawiedliwionej nieobecności (np.
    obowiązkowych badań lekarskich) pracownik uzyskuje stosowne wynagrodzenie
    wypłacane mu przez pracodawcę oraz sfinansowane przez płatnika składek z tytułu tych
    należności, określonych w ustawie o SUS, które jako przychód pracownika stanowi koszt
    uzyskania przychodów dla jego pracodawcy i jednocześnie koszt kwalifikowany z art. 18d
    ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p.”
    Analogicznie do wyżej przedstawionego stanowiska tj. na korzyść kwalifikowania
    wynagrodzeń za czas urlopu do kosztów kwalifikowanych w uldze B+R opowiedział się
    również: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z 5 lipca 2023 r., sygn. akt

    I SA/Gd 154/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 12
    stycznia 2022 r., sygn. III SA/Wa 1322/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w
    wyroku z dnia 9 czerwca 2021 r., sygn. I SA/Po 319/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w
    Poznaniu w wyroku z dnia 12 maja 2021 r., sygn. I SA/Po 826/20, Wojewódzki Sąd
    Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 23 kwietnia 2021 r., I SA/Gl 364/21,
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 20 lutego 2020 r., sygn. I SA
    /Gl 1323/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w wyroku z dnia 7 sierpnia 2019
    r., sygn. I SA/Ol 441/19 oraz w wyroku z dnia 18 grudnia 2019 r., sygn. I SA/Ol 692/19,
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w wyroku z dnia 7 listopada 2019 r., sygn. I
    SA/Rz 609/19.
    Ponadto, w dniu 13 lutego 2024 r. Minister Finansów wydał Interpretację ogólną w
    sprawie możliwości zaliczenia do kosztów kwalifikowanych ulgi badawczo-rozwojowej
    poniesionych przez podatnika w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w
    art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT oraz sfinansowanych przez płatnika składek z tytułu tych
    należności określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń
    społecznych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 497 z późn. zm., dalej: „ustawa o systemie
    ubezpieczeń społecznych”) w związku z usprawiedliwioną nieobecnością pracownika,
    którą rozstrzygnął spór pomiędzy sądami administracyjnymi i organami podatkowymi
    stwierdzając, że „mając na uwadze rozbieżności interpretacyjne oraz uwzględniając linię
    orzeczniczą prezentowaną przez sądy administracyjne w zakresie omawianego
    zagadnienia, stwierdzam, że do kosztów kwalifikowanych ulgi badawczo-rozwojowej, o
    których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT i art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT,
    należą poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust.
    1 ustawy o PIT oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone
    w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony
    na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy
    pracownika w danym miesiącu, w tym również należności z tytułu usprawiedliwionej
    nieobecności pracownika, do których poniesienia pracodawca jest zobowiązany na
    podstawie odrębnych przepisów, m.in. te dotyczące urlopu oraz choroby”.
    Biorąc pod uwagę powyższe, w opinii Wnioskodawcy, wypłacane pracownikom Spółki
    realizującym prace B+R wynagrodzenie za czas urlopu oraz ekwiwalenty za
    niewykorzystany urlop, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację
    działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w
    danym miesiącu według ustalonej proporcji, stanowi koszty kwalifikowane, o których
    mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 Ustawy o CIT i może podlegać odliczeniu od podstawy
    obliczenia podatku w ramach stosowania ulgi na prace badawczo-rozwojowe.
    Premie i nagrody
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT za przychody ze stosunku służbowego, stosunku
    pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się w szczególności m.
    in. nagrody. Nie zostało w tym przepisie doprecyzowane, czy w przepisie tym mowa jest o
    nagrodach okolicznościowych i motywacyjnych, czy np. nagrodach związanych z
    przeprowadzanymi wewnątrzzakładowymi konkursami.
    Powinność przyznawania wyróżniającym się pracownikom nagród została uregulowana w
    przepisach.
    Zgodnie z art. 105 k.p., pracownikom, którzy przez wzorowe wypełnianie swoich
    obowiązków, przejawianie inicjatywy w pracy i podnoszenie jej wydajności oraz jakości
    przyczyniają się szczególnie do wykonywania zadań zakładu, mogą być przyznawane
    nagrody i wyróżnienia. Z tego względu zdaniem Wnioskodawcy nie powinno być
    wątpliwości, że nagrody przyznawane wyróżniającym się pracownikom stanowią dla tych
    pracowników przychód ze stosunku pracy, bez względu na to, czy na cele wewnętrzne
    świadczenie takie nazywane jest nagrodą, czy też premią.

    Ponadto, jak wskazuje się w doktrynie, umieszczone w przywołanym przepisie pojęcie
    „nagrody” powinno być rozumiane szeroko i dotyczy zarówno nagród regulaminowych, jak
    również uznaniowych: „Pracownicy mogą otrzymywać od pracodawców różnego rodzaju
    nagrody pieniężne. Mogą one mieć charakter okolicznościowy, incydentalny, lecz zasady
    ich wypłacania mogą być również stałe, określane w układach zbiorowych czy też
    przepisach wewnątrzzakładowych. Nagrody pieniężne, o których mowa, stanowią
    przychód ze stosunku pracy.” (Komentarz do art. 12 w: Bartosiewicz Adam, PIT.
    Komentarz, wyd. V, LEX 2015).
    Biorąc pod uwagę cel omawianego przepisu, zgodnie z którym, jak już wyżej wskazywano,
    wszelkie świadczenia uzyskiwane przez pracownika od pracodawcy w związku z łączącym
    strony stosunkiem pracy powinny stanowić przychody pracownika ze stosunku pracy, w
    opinii Wnioskodawcy, również premie (zarówno regulaminowe, jak i uznaniowe) powinny
    zostać uznane za przychód pracowników, o którym mowa w art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT, a
    zatem można uznać takie świadczenia za koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust.
    2 pkt. 1 Ustawy o CIT, o ile będą one dotyczyły pracowników zatrudnionych w celu
    prowadzenia prac B+R.
    Należy zauważyć, że również organy podatkowe w wydawanych interpretacjach
    podatkowych zgodnie uznają, że premie, bez względu na to, czy mają uznaniowy czy też
    regulaminowy charakter, stanowią dla pracowników przychód z art. 12 ust. 1 Ustawy o
    PIT. Przykładowo, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 9 kwietnia
    2015 r., znak IPPB5/4510-46/15-2/KS uznał za prawidłowe następujące stanowisko
    wnioskodawcy: „Zgodnie z Systemem motywacji wprowadzonym na podstawie ZUZP
    obowiązującym w Spółce, poza wynagrodzeniem zasadniczym, pracownicy uprawnieni są
    do otrzymania premii okresowych, których przyznanie wymaga spełnienia określonych
    warunków, opisanych w stanie faktycznym do niniejszego wniosku. W konsekwencji,
    premia okresowa jest elementem dodatkowym do wynagrodzenia zasadniczego,
    mieszczącym się w katalogu art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT.” Za taką kwalifikacją premii
    pracowniczych opowiedział się również Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w
    interpretacji z dnia 9 kwietnia 2015 r., znak IPPB5/4510-46/15-2/KS oraz w interpretacji z
    dnia 14 marca 2014 r., znak IPPB5/423-1037/13-2/AS, jak również Dyrektor Izby Skarbowej
    w Łodzi w interpretacji z dnia 28 listopada 2012 r., znak IPTPB1/415-539/12-2/MD.
    Podobne stanowisko zaakceptował Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji
    indywidualnej z dnia 26 maja 2021 r. sygn. 0111-KDIB1-3.4010.167.2021.1.JKU, w której
    stwierdził, że „wypłacane pracownikom Wnioskodawcy realizującym prace badawczo-
    rozwojowe, wynagrodzenia zasadnicze oraz za wynagrodzenia za nadgodziny, premie,
    bonusy i nagrody, diety i inne należności za czas podróży służbowej, a także wydatki
    związane z zapewnieniem pracownikom innych świadczeń o charakterze niepieniężnym
    (ubezpieczenie na życie, karnety sportowe, lekcje języka angielskiego, itp.) mogą stanowić
    dla Wnioskodawcy koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o
    CIT, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-
    rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu według
    ustalonej proporcji i mogą podlegać odliczeniu od podstawy opodatkowania Spółki w
    ramach stosowania ulgi na prace badawczo-rozwojowe.”.
    Jednocześnie należy zauważyć, że w praktyce trudne może być rozróżnienie premii od
    nagrody, gdyż często posiadają one podobne elementy konstrukcyjne. Z tego względu,
    zdaniem Wnioskodawcy, przy interpretowaniu omawianych przepisów premie i nagrody
    powinny być traktowane analogicznie.
    W odniesieniu zaś do momentu ujęcia omawianych premii i nagród w kosztach uzyskania
    przychodów, Wnioskodawca wskazuje, że odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok
    podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik
    poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty
    przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej
    części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych

    następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo
    skorzystać z odliczenia (art. 18d ust. 8 Ustawy o CIT).
    Zatem, moment zaliczenia (potrącenia) wydatków dotyczących działalności badawczo-
    rozwojowej do kosztów uzyskania przychodów decyduje o momencie, w którym podatnik
    uprawniony jest do skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową w związku z
    ponoszonymi kosztami (spełniającymi warunki klasyfikacji jako koszty kwalifikowane w
    ramach powyższej ulgi).
    W związku z powyższym, Wnioskodawca może dokonać odliczeń dla celów ulgi na
    działalność badawczo-rozwojową wypłaconych premii i nagród za okres, za który te
    premie i nagrody są należne i stają się kosztem uzyskania przychodów dla Wnioskodawcy.
    Powyższe stanowisko potwierdzone zostało m.in. w interpretacji indywidualnej wydanej
    przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w dniu 17 grudnia 2020 r., znak 0111-
    KDIB1-3.4010.568.2020.1.JKU, w dniu 24 stycznia 2020 r., znak 0111-KDIB1-
    3.4010.523.2019.1.JKU oraz w dniu 31 października 2018 r., znak 0114-KDIP2-
    1.4010.323.2018.1.JS.
    Z tego względu wypłacane pracownikom Spółki realizującym prace B+R premie i nagrody,
    w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej
    pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu według ustalonej
    proporcji, stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 Ustawy o
    C IT i mogą podlegać odliczeniu od podstawy obliczenia podatku w ramach stosowania
    ulgi na prace badawczo-rozwojowe w okresie, za który te premie, prowizje i nagrody są
    należne i stają się kosztem uzyskania przychodów dla Wnioskodawcy.
    Premia za patenty
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, premia za patent stanowi dodatkowe
    wynagrodzenie przysługujące pracownikowi w przypadku opracowania produktu, który
    może podlegać opatentowaniu.
    Takie dodatkowe wynagrodzenie stanowi zatem formę nagrody za wyróżniające się
    osiągnięcie w pracy i ma w ocenie Wnioskodawcy formę premii.
    Premie nie zostały wprawdzie uregulowane przepisami k.p, jednak ich cel jest analogiczny
    jak w przypadku nagród: mają motywować pracowników lub nagradzać za
    zaangażowanie. Rozróżnia się dwa rodzaje premii: premie regulaminowe oraz uznaniowe.
    Różnica polega na tym, że premie regulaminowe wynikają z obowiązujących u pracodawcy
    aktów wewnętrznych, takich jak regulamin wynagradzania bądź premiowania, natomiast
    premia uznaniowa zależy od dyskrecjonalnego uznania pracodawcy. W tym zakresie
    premie uznaniowe swoim charakterem zbliżone są do nagród. Premie pracownicze
    zawsze nierozerwalnie związane są ze stosunkiem pracy i w większości zależą od jakości
    świadczonej przez pracowników pracy. Mogą mieć również charakter motywacyjny.
    Stanowią one dodatkowy składnik wynagrodzenia, nawet jeśli ich wysokość zależy od
    uznania pracodawcy.
    Przyznawane pracownikom nagrody i premie mogą mieć różny charakter - przykładowo
    mogą się wiązać z dodatkową aktywnością pracowników, jak też nagradzać najbardziej
    kompetentnych pracowników. W przypadku części z nich nie jest możliwe precyzyjne
    określenie, czy stanowią one premie czy też nagrody, jak również rozgraniczenie, w jakim
    stopniu są one uznaniowe. Jednak w Spółce system nagradzania skierowany jest wyłącznie
    do pracowników, tj. przyznawanych premii i nagród nie mogą uzyskać osoby trzecie,
    pozostające poza strukturą zatrudnienia w Spółce. Ponadto, z tytułu uczestnictwa w
    programach premiowania/nagradzania pracownicy otrzymują konkretne, indywidualnie
    im przypisane i łatwe do określenia przysporzenie.
    Zdaniem Wnioskodawcy, premia za patent wykazuje bezpośredni związek z działalnością
    B+R Spółki, gdyż jest przyznawana za opracowywanie i tworzenie nowych produktów.

    Z powyższych względów, w opinii Spółki, przekazywane pracownikom premie za patent
    mają związek z łączącym Spółkę z pracownikami stosunkiem pracy i stanowią dla
    pracowników przychody, o których mowa w art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT. Ze względu na
    powyższe, wypłacane pracownikom Wnioskodawcy realizującym prace B+R premie za
    patent wymienione w opisie zdarzenia faktycznego, w takiej części, w jakiej czas
    przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie
    pracy pracownika w danym miesiącu według ustalonej proporcji, stanowią dla
    Wnioskodawcy koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 Ustawy o CIT
    i mogą podlegać odliczeniu od podstawy opodatkowania Spółki w ramach stosowania ulgi
    na prace badawczo-rozwojowe.
    Premia za rekomendacje
    Zdaniem Wnioskodawcy nagrody przyznawane pracownikom w wewnętrznym konkursie
    w zamian za wykonanie określonych czynności, takich jak polecenie (rekomendacja)
    potencjalnych pracowników (premia za rekomendację), również stanowią należności z
    tytułu praw, o których mowa w art. 12 ust. 1 Ustawy z o PIT.
    Co do zasady, przyznawanie premii za rekomendację będzie miało na celu poprawę relacji
    pracodawca pracownik oraz promowanie pozytywnego wizerunku Spółki jako
    pracodawcy. Należy zauważyć, że premie za rekomendację będą adresowane wyłącznie
    do zatrudnionych przez Spółkę pracowników, którzy spełnili ustalone wymogi takiego
    konkursu. W konsekwencji, przychód uzyskany z tytułu uczestnictwa w takich programach
    stanowi przychód pracownika ze stosunku pracy.
    Niniejsze stanowisko Spółki potwierdza się w orzecznictwie sądów administracyjnych.
    Należy podać jako przykład wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 marca
    2015 r. (sygn. akt II FSK 1695/14), w którym NSA zwrócił uwagę na to, że: „(...) Bez
    wątpienia więc zachodzi tu ścisły związek przyczynowo - skutkowy między pozostawaniem
    podatnika (pracownika Spółki) w stosunku pracy a uzyskanym przez niego przychodem.
    Nie ma przy tym znaczenia wskazana przez Sąd I instancji okoliczność, że przystąpienie do
    konkursu jest dobrowolne. Istotne bowiem jest to, że do konkursu mogą przystąpić
    wyłącznie pracownicy Spółki. Gdyby nie stosunek pracy, przychód w postaci nagród z
    tytułu udziału w konkursie nie mógłby być osiągnięty. Wbrew stanowisku Sądu I instancji,
    kwalifikacji tego przychodu do źródła przychodów ze stosunku pracy nie stoi również na
    przeszkodzie fakt, że wygrane w konkursach nie wiążą się bezpośrednio z obowiązkami
    pracownika wobec pracodawcy, wynikającymi ze stosunku pracy. Jak słusznie wskazał
    autor skargi kasacyjnej wygrana w konkursie pracowniczym nie jest wynagrodzeniem
    pracownika, jednakże pojęcie wynagrodzenia za pracę, o którym mowa w art. 78 § 2
    ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 z późn.
    zm.), ma charakter węższy niż pojęcie przychodów ze stosunku pracy, które są
    zdefiniowane w art. 12 Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychodem
    ze stosunku pracy są wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężna
    świadczeń w naturze. Wynagrodzenia pracownicze są tylko jednym z jego elementów (...)”.
    W związku z powyższym premie za rekomendacje wypłacane pracownikom Wnioskodawcy
    zaangażowanym w działalność badawczo-rozwojową, o ile czas przeznaczony na realizację
    (prowadzenie) działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy
    pracownika w danym miesiącu w określonej proporcji, stanowią należność w rozumieniu
    art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT i są kosztami kwalifikowanymi określonymi w art. 18d ust. 2 pkt
    1 Ustawy o CIT oraz mogą być odliczone od podstawy opodatkowania Spółki przy
    stosowaniu ulgi podatkowej na działalność badawczo-rozwojową.
    Wynagrodzenie za czas dyżuru
    Art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT wprost stanowi, że za przychody ze stosunku pracy uważa się
    m.in. różnego rodzaju dodatki.

              5Zgodnie z art. 151 k.p., pracodawca może zobowiązać pracownika do pozostawania poza
    normalnymi godzinami pracy w gotowości do wykonywania pracy wynikającej z umowy o
    pracę w zakładzie pracy lub w innym miejscu wyznaczonym przez pracodawcę (dyżur). Z
                  5uwagi na regulacje art. 151 § 3 k.p. zaznaczenia wymaga fakt, że wynagrodzenie za czas
    dyżuru będące przedmiotem niniejszego wniosku, dotyczy wyłącznie dyżuru pełnionego w
    miejscu pracy (tzw. dyżuru aktywnego), a nie w domu (tzw. dyżuru nieaktywnego).
    Otrzymanie wynagrodzenia za czas dyżuru związane jest nierozłącznie ze stosunkiem
    pracy, a warunkiem otrzymania jest świadczenie pracy przez pracownika w specyficznych
    warunkach. Z tych względów, zdaniem Wnioskodawcy, wynagrodzenie za czas dyżuru w
    miejscu pracy będzie stanowić dla Wnioskodawcy „koszt kwalifikowany” w myśl art. 18d
    ust. 2 pkt 1 Ustawy o CIT, jako wydatek stanowiący dla pracowników Spółki przychód, o
    którym mowa w art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT.
    Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji indywidualnej wydanej
    przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w dniu 17 grudnia 2020 r., znak 0111-
    KDIB1- 3.4010.568.2020.1.JKU.
    Biorąc pod uwagę powyższe, wypłacane pracownikom Spółki realizującym prace B+R
    wynagrodzenie za czas dyżuru w miejscu pracy w takiej części, w jakiej czas przeznaczony
    na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy
    pracownika w danym miesiącu według ustalonej proporcji, stanowi koszty kwalifikowane,
    o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 Ustawy o CIT i może podlegać odliczeniu od
    podstawy obliczenia podatku w ramach stosowania ulgi na prace badawczo-rozwojowe.
    Dodatek za pracę zmianową
    Zdaniem Spółki, różnego rodzaju dodatki płacowe, w tym dodatek za pracę zmianową,
    stanowią dla pracownika należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 Ustawy o
    PIT. Art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT wprost stanowi, że za przychody ze stosunku pracy uważa
    się m.in. różnego rodzaju dodatki. Jak wyjaśniono powyżej w opisie stanu faktycznego,
    Wnioskodawca wypłaca pracownikom dodatki związane ze świadczeniem pracy w
    specyficznych warunkach na polecenie albo w porozumieniu z Wnioskodawcą. Jednym z
    takich dodatków jest dodatek za pracę zmianową. Dodatek ten nie jest świadczeniem
    wynikającym z k.p., stanowi on inicjatywę pracodawcy i ma na celu rekompensatę
    konieczności świadczenia pracy zmianowej.
    W opinii Spółki, przychodem pracownika ze stosunku pracy, a zarazem kosztem
    kwalifikowanym na cele ulgi B+R dla Spółki, będą wszystkie wypłacane przez pracodawcę
    dodatki do wynagrodzeń, bez względu na to, czy pracodawca miał obowiązek je zapewnić,
    czy też zrobił to dobrowolnie. Jak wskazuje się w piśmiennictwie: „Katalog rodzajów
    świadczeń będących świadczeniami ze stosunku pracy ma charakter przykładowy.
    Jakiekolwiek świadczenie uzyskane przez podatnika w związku ze stosunkiem pracy będzie
    świadczeniem z tego stosunku, a konsekwencją jego otrzymania będzie powstanie
    obowiązku podatkowego w zakresie podatku dochodowego”. (Komentarz do art. 12 w:
    Modzelewski Witold, Bielawny Jerzy, Słomka Małgorzata, PIT. Komentarz, wyd. 7, Legalis
    2015).
    Analizowany dodatek przysługuje pracownikom Spółki na mocy Regulaminu
    Wynagradzania i traktowany jest przez Spółkę jako element Wynagrodzenia Całkowitego.
    Jego otrzymanie związanie jest nierozłącznie ze stosunkiem pracy, a warunkiem
    otrzymania jest świadczenie pracy przez pracownika w specyficznych warunkach. Z tych
    względów, zdaniem Spółki, dodatek za pracę zmianową stanowi dla Spółki „wydatek
    kwalifikowany” w myśl art. 18d ust. 2 pkt 1 Ustawy o CIT, jako wydatek stanowiący dla
    pracowników Spółki przychód, o którym mowa w art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT.
    Biorąc pod uwagę powyższe, wypłacany pracownikom Wnioskodawcy realizującym prace
    B+R dodatek za pracę zmianową, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację
    działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w

    danym miesiącu według ustalonej proporcji, stanowi dla Wnioskodawcy koszty
    kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 Ustawy o CIT i może podlegać
    odliczeniu od podstawy opodatkowania Spółki w ramach stosowania ulgi na prace
    badawczo-rozwojowe.
    Dodatkowe wynagrodzenie za pracę w porze nocnej
    Art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT wprost stanowi, że za przychody ze stosunku pracy uważa się
    m.in. różnego rodzaju dodatki. Takimi dodatkami jest np. dodatek za pracę w porze
    nocnej. Dodatki te są świadczeniami wynikającymi z k.p.
    Otrzymanie dodatku za pracę w porze nocnej związanie jest nierozłącznie ze stosunkiem
    pracy, a warunkiem otrzymania jest świadczenie pracy przez pracownika w specyficznych
    warunkach. Z tych względów, zdaniem Wnioskodawcy, dodatek za pracę w porze nocnej
    będzie stanowił dla Wnioskodawcy „koszt kwalifikowany” w myśl art. 18d ust. 2 pkt 1
    Ustawy o CIT, jako wydatek stanowiący dla pracowników Spółki przychód, o którym mowa
    w art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT. Art. 1518 k.p. wprowadza obowiązek wypłacenia dodatku za
    pracę w porze nocnej.
    Biorąc pod uwagę powyższe, wypłacane pracownikom Spółki realizującym prace B+R
    dodatkowe wynagrodzenie za pracę w porze nocnej w takiej części, w jakiej czas
    przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie
    pracy pracownika w danym miesiącu według ustalonej proporcji, stanowią koszty
    kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 Ustawy o CIT i mogą podlegać
    odliczeniu od podstawy obliczenia podatku w ramach stosowania ulgi na prace badawczo-
    rozwojowe.
    Ekwiwalent za wykorzystanie samochodu prywatnego do celów służbowych Spółka
    przyznaje pracownikom wyższego szczebla ekwiwalent za wykorzystywanie własnego
    samochodu do celów służbowych. Ponadto może się zdarzyć, że Spółka będzie
    przekazywać pracownikom ekwiwalent za wykorzystanie samochodu prywatnego w
    podróży służbowej. W opinii Spółki, w obu wskazanych przypadkach, przychody
    otrzymywane w formie ekwiwalentu za używanie prywatnego samochodu do celów
    służbowych uzyskiwane przez pracowników stanowią przychód ze stosunku pracy,
    bowiem stanowią dodatkowe wynagrodzenie za wykonywanie obowiązków służbowych
    przy wykorzystaniu własnego wyposażenia.
    Takie stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie w treści interpretacji Dyrektora Izby
    Skarbowej w Poznaniu z dnia 31 grudnia 2015 r., znak ILPB1/4511-1-1316/15-4/PP, w
    której organ stwierdził, że „kwota wypłacanego przez Wnioskodawcę pracownikowi
    świadczenia, stanowiącego zwrot kosztów (ryczałt) z tytułu używania przez niego
    samochodu prywatnego w celach służbowych do jazd lokalnych, będzie stanowić przychód
    pracownika w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, który winien być opodatkowany wraz z innymi przychodami ze stosunku pracy,
    a na Wnioskodawcy z tytułu dokonywania ww. świadczeń ciążą obowiązki płatnika
    określone w art. 31, 32 i 38 ww. ustawy”.
    Z powyższego wynika, że co do zasady ekwiwalent za wykorzystywanie samochodu
    prywatnego pracownika do celów służbowych stanowi przychód tego pracownika ze
    stosunku pracy, jednak przychód ten może być częściowo zwolniony z opodatkowania, o
    ile stanowi zwrot kosztów z tytułu użycia samochodu prywatnego w celu odbycia podróży
    służbowej (por. art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a Ustawy o PIT), do wysokości określonej w
    przepisach Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w
    sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w 19 państwowej lub
    samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz. U. z 2013 r.
    poz. 167), tj. do wysokości tzw. „kilometrówki”. Wnioskodawca ponownie jednak
    podkreśla, że zwolnienie jest czym innym niż wyłączenie z opodatkowania i oznacza, że co
    do zasady przychód jest przychodem z konkretnego źródła (w tym przypadku ze stosunku
    pracy), jednak na podstawie przepisu szczególnego nie podlega opodatkowaniu.

    Dlatego ekwiwalenty za samochód stanowią, zdaniem Wnioskodawcy, w całości przychód
    z tytułu stosunku pracy, nawet jeśli przychód ten jest częściowo zwolniony z
    opodatkowania.
    Podsumowując, w opinii Wnioskodawcy, zwrot kosztów wykorzystywania przez
    pracownika do celów służbowych samochodu prywatnego stanowiącego jego własność,
    będzie przychodem z tytułu stosunku pracy na podstawie art. 12 ust. 1 Ustawy o CIT, bez
    względu na to, czy ekwiwalent ten będzie korzystał ze zwolnienia, o którym mowa w
    przepisie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a Ustawy o PIT. Z tego względu, Spółce, jako pracodawcy
    przysługuje prawo do uznania kosztów takich wypłat za „koszty kwalifikowane” w
    rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 1 Ustawy o CIT, o ile wypłacane są na rzecz pracowników
    realizujących te prace.
    Zatem, wypłacane pracownikom Wnioskodawcy realizującym prace B+R, wynagrodzenie
    za wykorzystywanie samochodów prywatnych do celów służbowych (ekwiwalenty za
    samochód), w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-
    rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu według
    ustalonej proporcji, stanowi dla Wnioskodawcy koszty kwalifikowane, o których mowa w
    art. 18d ust. 2 pkt 1 Ustawy o CIT i mogą podlegać odliczeniu od podstawy opodatkowania
    Spółki w ramach stosowania ulgi na prace badawczo-rozwojowej.
    Diety i inne należności za czas podróży służbowej pracownika
    W opinii Wnioskodawcy, świadczenia otrzymywane przez pracowników jako zwrot
    kosztów podróży służbowej, zarówno krajowej, jak i zagranicznej (m.in. diety), co do
    zasady stanowią przychody pracowników ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1
    Ustawy o PIT, mogą być jednak zwolnione z opodatkowania do wysokości określonej w
    odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw
    pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących
    pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery
    budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju (art.
    21 ust. 1 pkt 16 lit. a Ustawy o PIT). Zdaniem Wnioskodawcy fakt, że przychody te są
    zwolnione z opodatkowania do pewnej wysokości, nie zmienia jednak ich klasyfikacji jako
    w całości stanowiących przychód z art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT. Bowiem zwolnienie nie
    może być zrównywane z wyłączeniem z opodatkowania i jako takie nie zmienia klasyfikacji
    rodzajowej przychodu. Jak wskazuje się w piśmiennictwie, „przychodem ze stosunku pracy
    są również diety wypłacane w związku z przebywaniem w podróży służbowej. Korzystają
    one jednak ze zwolnienia od podatku dochodowego.” (Komentarz do art. 12 w:
    Bartosiewicz Adam, PIT. Komentarz, wyd. V, LEX 2015)
    Konieczność przekazywania takich świadczeń na rzecz pracowników wynika wprost z
    przepisów, gdyż zgodnie z art. 775 § 1 k.p., pracownikowi wykonującemu na polecenie
    pracodawcy zadanie służbowe poza miejscowością, w której znajduje się siedziba
    pracodawcy, lub poza stałym miejscem pracy przysługują należności na pokrycie kosztów
    związanych z podróżą służbową. W opinii Wnioskodawcy, przychód z tytułu otrzymanych
    diet bezsprzecznie związany jest ze stosunkiem pracy jako dodatkowe świadczenie
    związane z podwyższonymi kosztami utrzymania podczas podróży. Pracownik otrzymując
    dietę uzyskuje skonkretyzowane świadczenie, stanowiące dla niego przysporzenie
    majątkowe związane z pozostawaniem zatrudnionym u danego pracodawcy. Powyższe
    potwierdzają również interpretacje organów podatków, przykładowo interpretacja
    indywidualna z dnia 5 stycznia 2018 r. wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej, znak 0114-KDIP3-3.4011.445.2017.2.JK3, w której wskazano, że: „świadczenia
    otrzymane przez pracowników w związku z podróżami, stanowiącymi podróż służbową
    stanowią przychód pracownika ze stosunku pracy korzystający jednak ze zwolnienia z
    opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych do wysokości wynikającej z rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki
    Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi
    zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu

    podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, przy uwzględnieniu
    uregulowań zawartych w tym rozporządzeniu”.
    Należy ponadto zauważyć, że w przypadku, gdy z woli pracodawcy kwota diety przekroczy
    kwoty zwolnione od opodatkowania (w wysokości wynikającej z przepisów rozporządzenia
    z dnia 29 stycznia 2013 r. Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie należności
    przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej
    jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej, Dz. U. 2013 poz. 167), nadwyżka
    nad kwotę zwolnioną podlega opodatkowaniu z tytułu stosunku pracy u pracownika. W
    wyroku NSA z dnia 11 września 2015 r., sygn. akt II FSK 1516/13, w którym sąd uznał, że
    pełen zwrot kosztów podróży (bezpłatne wyżywienie) jest opodatkowany, stwierdzono, co
    następuje: „słusznie uznał organ interpretacyjny, że w zakresie zwrotu kosztów
    wyżywienia za czas podróży służbowej wolna od podatku dochodowego jest tylko
    równowartość diety określonej w przepisach dotyczących podróży służbowych.” Ponadto
    NSA w wyroku z dnia 19 lipca 2017 r., sygn. II FSK 1678/15, zauważył, że „w rozumieniu art.
    12 ust. 1 w związku z art. 21 ust. 1 pkt 16 u.p.d.o.f. nadwyżka kwoty zwróconych
    pracownikowi wydatków na całodzienne wyżywienie w trakcie krajowej i zagranicznej
    podróży służbowej ponad kwoty diet, o których mowa w rozporządzeniach jest
    przychodem pracownika ze stosunku pracy podlegającym opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych”.
    W ocenie Wnioskodawcy, diety i inne należności za czas podróży służbowej pracownika
    związane z realizacją prac badawczo-rozwojowych mogą zostać uznane za „koszty
    kwalifikowane” na cele zastosowania ulgi B+R. Takie stanowisko zostało również
    potwierdzone w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z
    dnia 16 lipca 2024 r., znak: 0114-KDIP2-1.4010.259.2023.12.KW.
    Analogicznie do wyżej przedstawionego stanowiska opowiedział się również Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacjach indywidualnych:
        z dnia 25 września 2024 r. znak: 0114-KDIP2-1.4010.458.2024.1.AZ, w której
        wskazano, że: „Diety i inne należności za czas podróży służbowej mogą stanowić dla
        Państwa koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 updop, w
        takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-
        rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu
        według ustalonej proporcji i mogą podlegać odliczeniu od podstawy
        opodatkowania Spółki w ramach stosowania ulgi na prace badawczo-rozwojowe.”
        z dnia 17 grudnia 2020 r, znak: 0111-KDIB1-3.4010.568.2020.1.JKU, potwierdzając
        stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym „Wypłacane pracownikom
        Wnioskodawcy realizującym prace B+R diety i inne należności za czas podróży
        służbowej pracownika, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację
        działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w
        danym miesiącu według ustalonej proporcji, stanowią dla Wnioskodawcy koszty
        kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 Ustawy o CIT i mogą
        podlegać odliczeniu od podstawy opodatkowania Spółki w ramach stosowania ulgi
        na prace badawczo-rozwojowe.”.
    Ponadto, zdaniem Wnioskodawcy, dieta zarówno w części podlegającej zwolnieniu, jak i
    przekraczającej tę kwotę, stanowi jednolitą całość, w całości podlegającą podatkowi
    dochodowemu od osób fizycznych, zwolnioną jednak do określonej wysokości. Zdaniem
    Wnioskodawcy dowodzi to, że diety, również w części zwolnionej z opodatkowania,
    stanowią należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT i mogą zostać

    uznane za „koszty kwalifikowane” na cele zastosowania ulgi B+R. Zatem wypłacane
    pracownikom Spółki realizującym prace B+R diety i inne należności za czas podróży
    służbowej pracownika, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności
    badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu
    według ustalonej proporcji, stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d
    ust. 2 pkt 1 Ustawy o CIT i mogą podlegać odliczeniu od podstawy obliczenia podatku w
    ramach stosowania ulgi na prace badawczo-rozwojowe.
    Dodatek relokacyjny i dodatek na edukację dzieci
    Zgodnie z obowiązującym w Spółce Regulaminem Pracy, w razie zmiany miejsca pracy z
    wyłącznej inicjatywy pracodawcy, Spółka może przyznać pracownikowi jednorazowe
    świadczenie związane z podwyższonymi wydatkami w związku z relokacją. Jest to tzw.
    dodatek relokacyjny. Kwota dodatku relokacyjnego i dodatku na dzieci ma służyć na
    pokrycie dodatkowych wydatków związanych z przeniesieniem się i zagospodarowaniem
    pracownika w nowej lokalizacji.
    Zdaniem Wnioskodawcy również takie dodatki stanowią dla pracowników przychód z
    tytułu stosunku pracy, jednak przychód ten może być częściowo zwolniony z
    opodatkowania, o ile są to kwoty otrzymywane przez pracowników z tytułu zwrotu
    kosztów przeniesienia służbowego oraz zasiłków na zagospodarowanie i osiedlenie w
    związku z przeniesieniem służbowym (por. art. 21 ust. 1 pkt 14 Ustawy o PIT), do
    wysokości 200% wynagrodzenia należnego za miesiąc, w którym nastąpiło przeniesienie.
    Wnioskodawca ponownie jednak podkreśla, że zwolnienie jest czym innym niż wyłączenie
    z opodatkowania i oznacza, że co do zasady przychód jest przychodem z konkretnego
    źródła (w tym przypadku ze stosunku pracy), jednak na podstawie przepisu szczególnego
    nie podlega opodatkowaniu.
    Dlatego dodatek relokacyjny stanowi w całości przychód z tytułu stosunku pracy, nawet
    jeśli przychód ten jest częściowo zwolniony z opodatkowania.
    Analogiczne stanowisko zaprezentowane zostało w interpretacji Dyrektora Krajowej Izby
    Skarbowej z dnia 23 lutego 2018 r., znak 0114-KDIP3-3.4011.574.2017.2.JK3, w której
    organ uznał, iż otrzymany dodatek relokacyjny stanowi dla wnioskodawcy przychód ze
    stosunku pracy zgodnie z art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT, przy czym na podstawie art. 21 ust. 1
    pkt 14 Ustawy o PIT przychód ten jest zwolniony z opodatkowania do wysokości 200%
    wynagrodzenia należnego za miesiąc, w którym nastąpiło przeniesienie.
    Biorąc pod uwagę powyższe, w opinii Spółki, dodatek relokacyjny i dodatek na edukację
    dzieci stanowi dla pracowników Spółki przychód, o którym mowa w art. 12 ust. 1 Ustawy o
    PIT, bez względu na to, czy ekwiwalent ten będzie korzystał ze zwolnienia, o którym mowa
    w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 14 Ustawy o PIT.
    Z tych względów wypłacany pracownikom Wnioskodawcy realizującym prace B+R, dodatek
    relokacyjny i dodatek na edukację dzieci, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na
    realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy
    pracownika w danym miesiącu według ustalonej proporcji, stanowi dla Wnioskodawcy
    koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 Ustawy o CIT i może
    podlegać odliczeniu od podstawy opodatkowania Spółki w ramach stosowania ulgi na
    prace badawczo-rozwojowe.
    Pakiety medyczne
    Zgodnie z uchwałą Izby Finansowej NSA z dnia 24 października 2011 r., sygn. akt II FPS 7
    /10 finansowane przez pracodawcę abonamenty (pakiety) medyczne stanowią dla
    pracowników przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 Ustawy o PIT.
    W przywołanej uchwale NSA stwierdził, że zakupione przez pracodawcę pakiety świadczeń
    medycznych, których wartość nie jest wolna od podatku dochodowego od osób fizycznych
    na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 11 Ustawy o PIT, stanowią dla pracowników, uprawnionych

    do ich wykorzystania, nieodpłatne świadczenie w rozumieniu art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT.
    Zwolnienie, o którym mowa w ww. fragmencie, dotyczy badań profilaktycznych, czyli
    wstępnych, okresowych i kontrolnych badań lekarskich, o których mowa w art. 229 k.p.,
    do zapewnienia których pracodawca jest zobowiązany i które nie powodują powstania
    przychodu po stronie pracownika. Tych jednak, jak już wyjaśniono powyżej, Spółka nie
    traktuje jako przychodu podatnika. Z uchwały tej wynika, że nieodpłatnie otrzymane
    pakiety medyczne, stanowią dla pracowników nieodpłatne świadczenie, będące częścią
    przychodów ze stosunku pracy.
    Powyższa uchwała znalazła odzwierciedlenie w licznych wyrokach sądów
    administracyjnych. Przykładowo, jak stwierdził NSA w Warszawie w wyroku z dnia 4 marca
    2016 r., sygn. akt II FSK 141/14 samo posiadanie gwarancji uzyskania świadczenia, w tym
    opieki medycznej, już stanowi przysporzenie. Posiadanie takiej ochrony jest korzyścią
    majątkową. W przypadku tzw. pakietów medycznych, przychód ze stosunku pracy
    powstaje nie w momencie skorzystania z konkretnej usługi medycznej, ale już z samej
    możliwości nieodpłatnego korzystania z opieki zdrowotnej opłaconej przez pracodawcę.
    Jak wskazywał również NSA w wyroku z dnia 8 kwietnia 2015 r., sygn. akt II FSK 596/13,
    „obejmowanie pracowników opieką medyczną w ramach wykupionych przez pracodawcę
    pakietów powoduje powstanie u pracownika przychodu i nakłada na pracodawcę
    obowiązek odprowadzania z tego tytułu zaliczek na podatek dochodowy od osób
    fizycznych.”
    W wyroku z dnia 3 grudnia 2014 r. (sygn. akt II FSK 2983/14), NSA wskazał, że „prawo i
    wynikająca z niego możliwość nieodpłatnego korzystania z usług medycznych, objętych
    wykupionym pakietem, może stanowić, jak wywiedziono to w punkcie poprzedzającym,
    nieodpłatne świadczenie w rozumieniu art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f. Skoro nieodpłatne
    świadczenie polega na zagwarantowaniu pracownikowi możliwości skorzystania z usług
    medycznych, to uprawniony otrzymuje je w momencie, w którym po stronie wykonawcy
    usług medycznych powstaje obowiązek pozostawania w gotowości do świadczenia tych
    usług.” Analogiczne wnioski zostały także przedstawione w wyroku NSA z dnia 1 sierpnia
    2014 r., sygn. akt II FSK 1970/12.
    Biorąc pod uwagę powyższe, w opinii Spółki, nie powinno budzić wątpliwości, że
    pokrywane przez Spółkę wydatki stanowią należności z tytułów, o których mowa w art. 12
    ust. 1 Ustawy o PIT, a zatem ponoszone przez Wnioskodawcę koszty abonamentu za
    świadczenia prywatnej opieki medycznej na rzecz pracowników Wnioskodawcy
    realizujących prace B+R, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację
    działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w
    danym miesiącu według ustalonej proporcji, stanowią podstawę do naliczenia podatku
    dochodowego pracowników, a zatem stanowią dla Wnioskodawcy koszty kwalifikowane, o
    których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 Ustawy o CIT i mogą podlegać odliczeniu od
    podstawy opodatkowania Spółki w ramach stosowania ulgi na prace badawczo-rozwojowe.
    Ubezpieczenie na życie oraz kupony żywnościowe
    W ocenie Spółki, w analogiczny sposób jak pakiety medyczne, powinny być traktowane
    przekazywane pracownikom bony żywnościowe oraz finansowane składki na
    ubezpieczenie na życie. Spółka jako pracodawca nie ma bowiem obowiązku ich
    zapewniania, są one dodatkowym benefitem pozwalającym na zaoszczędzenie wydatków
    żywnościowych i na ubezpieczenie na życie przez pracowników. Karty, za pomocą których
    dokonywane są płatności za posiłki, zostają zasilone pewną kwotą, zależną od
    pracodawcy, którą można swobodnie rozporządzać w ramach punktów gastronomicznych
    uczestniczących w programie. Natomiast opłacana przez Spółkę polisa jest klasycznym
    ubezpieczeniem na życie, a jedynym jej beneficjentem jest ubezpieczony pracownik. Polisy
    te przypisywane są do konkretnego pracownika, a w razie choroby lub śmierci pracownika
    osobami uprawnionymi do uzyskania wypłaty kwot ubezpieczenia są ubezpieczony
    pracownik i wyznaczone przez niego osoby mu bliskie. Pracownicy uzyskują zatem od
    pracodawcy konkretne przysporzenie majątkowe, które ma podnieść poziom zadowolenia

    z pracy i zwiększyć efektywność pracy pracowników, które stanowi przychód
    pracowników, o którym mowa w art. 12 Ustawy o PIT.
    Z tych względów, w opinii Spółki, wydatki ponoszone przez Spółkę na program
    dofinansowania posiłków pracowniczych oraz finansowanie składek na ubezpieczenie na
    życie stanowią należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT, a zatem
    ponoszone przez Wnioskodawcę koszty kuponów żywnościowych na rzecz pracowników
    Wnioskodawcy realizującym prace B+R, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na
    realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy
    pracownika w danym miesiącu według ustalonej proporcji, stanowią podstawę do
    naliczenia podatku dochodowego pracowników, a zatem stanowią dla Wnioskodawcy
    koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 Ustawy o CIT i mogą
    podlegać odliczeniu od podstawy opodatkowania Spółki w ramach stosowania ulgi na
    prace badawczo-rozwojowe.
    Dodatek Sign-On
    Artykuł 12 ust. 1 Ustawy o PIT, wprost stanowi, że za przychody ze stosunku pracy uważa
    się m.in. różnego rodzaju dodatki.
    Dodatek Sign-On został uregulowany w art. 105 k.p., który mówi o możliwości
    przyznawania pracownikom nagród i premii uznaniowych. Dodatek Sign-On jest
    traktowany jako premia uznaniowa, która może być określona w umowie o pracę lub w
    regulaminie wynagradzania obowiązującym w danej firmie. Dodatek Sign-On to
    jednorazowe wynagrodzenie przyznawane nowo zatrudnionym pracownikom jako
    zachęta do podjęcia pracy w danej firmie.
    Z tego względu wypłacany pracownikom Wnioskodawcy realizującym prace B+R dodatek
    Sign-On wymieniony w opisie stanu faktycznego, w takiej części, w jakiej czas
    przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie
    pracy pracownika w danym miesiącu według ustalonej proporcji, stanowi dla
    Wnioskodawcy koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 Ustawy o CIT
    i może podlegać odliczeniu od podstawy opodatkowania Spółki w ramach stosowania ulgi
    na prace badawczo-rozwojowe.
    Dodatek bonus child
    Artykuł 12 ust. 1 Ustawy o PIT, wprost stanowi, że za przychody ze stosunku pracy uważa
    się m.in. różnego rodzaju dodatki. Dodatek bonus child nie jest uregulowany w przepisach
    k.p., niemniej na podstawie Regulaminu Wynagradzania w Spółce taki dodatek
    przyznawany jest pracownikom Spółki którym urodziło się dziecko. Pracownicy mają
    możliwość skorzystania z trzech płatnych miesięcy po narodzinach dziecka. Z tego
    względu wypłacany pracownikom Wnioskodawcy realizującym prace B+R dodatek bonus
    child wymieniony w opisie stanu faktycznego jak i zdarzenia przyszłego, w takiej części, w
    jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w
    ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu według ustalonej proporcji, stanowi
    dla Wnioskodawcy koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 Ustawy o
    CIT i może podlegać odliczeniu od podstawy opodatkowania Spółki w ramach stosowania
    ulgi na prace badawczo-rozwojowe.
    Pracowniczy Program Emerytalny (PPE)
    Zdaniem Wnioskodawcy, będzie on mógł zaliczyć do kosztów kwalifikowanych, o których
    mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a Ustawy o CIT, wpłaty dokonywane na Pracowniczy
    Program Emerytalny (PPE) finansowany przez pracodawcę w wysokości 3,5% od każdego
    wypłaconego wynagrodzenia brutto oraz pozostałych składników wynagrodzenia
    stanowiących podstawę do naliczenia składki ZUS.
    Zgodnie z brzmieniem art. 18d ust. 2 pkt 1 Ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uznaje
    się należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT, oraz składki z tytułu
    tych należności określone w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części,

    w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w
    ogólnym czasie pracy pracownika i zleceniobiorcy w danym miesiącu. W art. 12 ust. 1
    Ustawy o PIT wskazano natomiast, że za przychody ze stosunku służbowego, stosunku
    pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju
    wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez
    względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, jak w szczególności:
    wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju
    dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie
    od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne
    ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub
    świadczeń częściowo odpłatnych.
    W przypadku wpłat dokonywanych na Pracowniczy Program Emerytalny finansowany
    przez Spółkę, w opinii Wnioskodawcy, stanowią one przychód pracownika i zleceniobiorcy.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT, w związku z art. 18d ust. 2 pkt 1 Ustawy o CIT, za
    koszty kwalifikowane uznaje się należności pracownika z tytułu stosunku pracy, w tym
    wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź
    ich ekwiwalenty bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń.
    Wnioskodawca finansując wpłaty na Pracowniczy Program Emerytalny będzie dokonywał
    wypłat pieniężnych na rzecz pracownika, a zatem przedmiotowe wpłaty na Pracowniczy
    Program Emerytalny będą stanowić przychód pracownika i zleceniobiorcy w rozumieniu
    art. 12 ust. 1 i art. 13 ust. 8 lit. a Ustawy o PIT jako dodatkowy element wynagrodzenia i w
    konsekwencji będą uznawane za koszty kwalifikowane wskazane w art. 18d ust. 2 pkt 1 i
    1a Ustawy o CIT.
    Uzasadnienie stanowiska nr 2
    Wyposażenie biurowe, zdaniem Wnioskodawcy, stanowi składnik wynagrodzenia, który
    obejmuje zapewnienie odpowiednich narzędzi i sprzętu niezbędnego do wykonywania
    pracy poza siedzibą firmy.
    Może to obejmować komputery, monitory, drukarki, meble biurowe, a także
    oprogramowanie i inne zasoby techniczne.
    Podstawą prawną przyznania wyposażenia biurowego dla pracowników pracujących
              18zdalnie jest art. 67 k.p., który reguluje zasady wykonywania pracy zdalnej. Zgodnie z tym
    przepisem, pracodawca jest zobowiązany do zapewnienia pracownikowi narzędzi i
    materiałów niezbędnych do wykonywania pracy zdalnej oraz pokrycia kosztów związanych
    z ich użytkowaniem. Przysługuje pracownikom wykonującym prace 100% zdalnie bądź
    hybrydowo.
    Zapewnienie pracownikowi wykonującemu pracę zdalną przez pracodawcę materiałów i
    narzędzi pracy, w tym urządzeń technicznych, niezbędnych do wykonywania pracy zdalnej
            25 w myśl art. 67k.p. nie stanowi przychodu w rozumieniu przepisów Ustawy o PIT. Tym
    samym, zapewnienie przez Spółkę wyposażenia biurowego pracownikom świadczącym
    pracę zdalną nie mogą być zaliczone do kosztów kwalifikowanych ulgi na działalność
    badawczo-rozwojową w myśl art. 18d ust. 2 pkt 1 Ustawy o CIT.
    Należy jednak wskazać na treść art. 18d ust. 2 pkt 2 Ustawy o CIT, zgodnie z którym za
    koszty kwalifikowane uznaje się nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych
    z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.
    Ponadto, zgodnie z art. 18d ust. 3 Ustawy o CIT za koszty kwalifikowane uznaje się także
    dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów,
    odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem
    samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
    Zatem w przypadku dokonywania odpisów amortyzacyjnych od przekazanych
    pracownikom środków trwałych wykorzystywanych w prowadzonej przez Spółkę

    działalności badawczo-rozwojowej Spółka będzie mogła uznać za koszty kwalifikowane
    ulgi wartość dokonanych odpisów amortyzacyjnych.
    Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, wartość przekazywanego pracownikom
    Spółki realizującym prace B+R wyposażenia biurowego, którego Spółka nie amortyzuje
    będzie stanowić koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 2 Ustawy o
    CIT, a w przypadku wyposażenia biurowego, od których zgodnie z przepisami Spółka ma
    obowiązek dokonywania odpisów amortyzacyjnych będzie stanowić koszty kwalifikowane,
    o których mowa w art. 18d ust. 3 Ustawy o CIT i wartość ta może podlegać odliczeniu od
    podstawy obliczenia podatku w ramach stosowania ulgi na prace badawczo-rozwojowe.
    Uzasadnienie stanowiska nr 3
    Ryczałt za pracę zdalną przysługuje pracownikom wykonującym swoje obowiązki poza
                                            24siedzibą firmy i jest uregulowany w przepisach k.p., a konkretnie w art. 67, który
    reguluje zasady wykonywania pracy zdalnej. Ryczałt za pracę zdalną jest traktowany jako
    składnik wynagrodzenia, który może być określony w umowie o pracę lub w regulaminie
    wynagradzania obowiązującym w danej firmie. Ryczałt ten ma na celu pokrycie kosztów
    związanych z wykonywaniem pracy zdalnej, takich jak zużycie energii elektrycznej,
    internetu czy amortyzacja sprzętu biurowego.
                  25Ryczałt ten w myśl art. 67 k.p. nie stanowi przychodu w rozumieniu przepisów Ustawy o
    PIT. Tym samym, ryczałt wypłacany przez Spółkę pracownikom świadczącym pracę zdalną
    nie może być zaliczony do kosztów kwalifikowanych ulgi na działalność badawczo-
    rozwojową w myśl art. 18d ust. 2 pkt 1 Ustawy o CIT. Należy jednak wskazać na treść art.
    18d ust. 2 pkt 2 Ustawy o CIT, zgodnie z którym za koszty kwalifikowane uznaje się nabycie
    materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-
    rozwojową.
    Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, ryczałt wypłacany pracownikom Spółki,
    którzy świadczą pracę zdalną w ramach prowadzonej przez Spółkę działalności badawczo-
    rozwojowej, Spółka ma prawo zaliczyć do kosztów kwalifikowanych ulgi na działalność
    badawczo-rozwojową na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 2 Ustawy CIT.
    Uzasadnienie stanowiska nr 4
    Art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT wprost stanowi, że za przychody ze stosunku pracy uważa się
    m.in. wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju
    dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie
    od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne
    ponoszone za pracownika.
    Zgodnie z Interpretacją ogólną katalog kosztów kwalifikowanych ulgi B+R jest otwarty a
    dla skorzystania z przedmiotowej ulgi decydujące jest wykonywanie przez pracownika
    działalności badawczo-rozwojowej, a skoro jest ona wykonywana to wszystkie przychody
    pracownika związane z jego stosunkiem pracy oraz sfinansowane przez płatnika składki z
    tytułu tych należności, określone w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych stanowią
    koszt kwalifikowany na podstawie art. 26e ust. 2 pkt 1 Ustawy o PIT oraz odpowiednio art.
    18d ust. 2 pkt 1 Ustawy o CIT.
    Jak Wnioskodawca dowodził powyżej, w jego ocenie wszystkie z należności objęte
    pytaniem stanowią należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT. Z
    tego względu Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w każdym przypadku, gdy zaistnieje
    potrzeba obliczenia i odprowadzenia od tych należności składki na ubezpieczenia
    społeczne (czyli w przypadku, gdy należności te nie będą korzystać ze zwolnienia z
    oskładkowania), koszty takich składek będą stanowić koszty kwalifikowane w rozumieniu
    art. 18d ust. 2 pkt 1 Ustawy o CIT według ustalonej proporcji wynikającej z czasu
    przeznaczonego na realizację działalności badawczo-rozwojowej i będą mogły podlegać
    odliczeniu od podstawy obliczenia podatku w ramach stosowania ulgi na prace badawczo-
    rozwojowe.

    Z tego względu, zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku zmiany nazwy zaprezentowanych w
    niniejszym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym składników wynagrodzeń, jak i w
    przypadku dodania nowych składników wynagrodzenia, zmiany wysokości świadczeń itp.,
    które będą stanowić należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT,
    możliwe będzie zaliczenie ich wraz ze sfinansowanymi przez płatnika składkami z tytułu
    tych należności określonymi w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie
    ubezpieczeń społecznych, do kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2
    pkt 1 i 1a Ustawy o CIT i będą podlegać odliczeniu od podstawy obliczenia podatku Spółki
    w ramach stosowania ulgi na prace badawczo-rozwojowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ad. 1 i 4
    Zgodnie ze wskazaniem w uzupełnieniu Państwa wniosek dotyczy tylko pracowników
    realizujących prace badawczo-rozwojowe zatrudnionych na umowę o pracę w Państwa
    Spółce zatem rozpatrywanie możliwości zaliczenia do kosztów kwalifikowanych
    składników wynagrodzeń na podstawie art. 18d ust.2 pkt 1a jest niezasadne.
    Stosownie do art. 18d ust. 1 ustawy o CIT,
      podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od
      podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów
      poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami
      kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty
      dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków
      kapitałowych.
    Rodzaje kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach ulgi na działalność
    badawczo-rozwojową zostały wymienione w art. 18d ust. 2-3 ustawy o CIT.
    Na podstawie art. 18d ust. 2 ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uznaje się m.in.,
    1) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1
      ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz
      sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z
      dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w
      jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w
      ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;
    2) nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością
      badawczo-rozwojową.
    W myśl art. 18d ust. 3 ustawy o CIT,
      za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym,
      zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków
      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej
      działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz
      budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
    Zgodnie z art. 18d ust. 3a ustawy o CIT,
      W przypadku podatników posiadających status centrum badawczo-rozwojowego, o
      którym mowa w art. 17 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach
      wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2022 r. poz. 2474), za koszty
      kwalifikowane, oprócz kosztów wymienionych w ust. 2-3, uznaje się także:

      1) dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania
      przychodów, odpisy amortyzacyjne od budowli, budynków i lokali będących odrębną
      własnością wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej;
      2) koszty ekspertyz, opinii, usług doradczych i usług równorzędnych, badań
      wykonywanych na podstawie umowy, wiedzy technicznej i patentów lub licencji na
      chroniony wynalazek, uzyskanych od podmiotów innych niż wymienione w ust. 2 pkt 3
      na warunkach rynkowych i wykorzystywanych wyłącznie na potrzeby prowadzonej
      działalności badawczo-rozwojowej.
    W myśl art. 18d ust. 3b ustawy o CIT,
      W przypadku, o którym mowa w ust. 3a pkt 1, jeżeli tylko część budowli, budynku lub
      lokalu jest wykorzystywana w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, za
      koszty kwalifikowane uznaje się odpisy amortyzacyjne w wysokości ustalonej od
      wartości początkowej budowli, budynku lub lokalu odpowiadającej stosunkowi
      powierzchni użytkowej wykorzystywanej w prowadzonej działalności badawczo-
      rozwojowej do ogólnej powierzchni użytkowej tej budowli, tego budynku lub lokalu.
    Stosownie do art. 18d ust. 3c ustawy o CIT,
      Wysokość kosztów kwalifikowanych, o których mowa w ust. 3a, nie może przekroczyć
      10% przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych podatnika, o którym
      mowa w ust. 3a, osiągniętych w roku podatkowym.
    Zgodnie z art. 18d ust. 3d ustawy o CIT,
      W przypadku podatników, o których mowa w ust. 3a, będących mikroprzedsiębiorcą,
      małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca
      2018 r. - Prawo przedsiębiorców, odliczenie kosztów kwalifikowanych wskazanych w
      ust. 3a oraz 100% kosztów wskazanych w ust. 2 pkt 2-5, ust. 2a i 3, natomiast w
      przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a, odliczenie kosztów
      kwalifikowanych wskazanych w ust. 3a oraz 100% kosztów wskazanych w ust. 2 pkt 2-
      4a, ust. 2a i 3:
      1) jest dokonywane zgodnie z art. 5 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z
      dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem
      wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. Urz. UE L 187 z 26.06.2014,
      str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 651/2014", w formie i na
      warunkach, o których mowa w art. 5 ust. 2 lit. d rozporządzenia nr 651/2014;
      2) stanowi pomoc, o której mowa w art. 25 lub art. 28 rozporządzenia nr 651/2014;
      3) podlega kumulacji na zasadach określonych w art. 8 rozporządzenia nr 651/2014.
    W myśl art. 18d ust. 3e ustawy o CIT,
      W przypadku podatników, o których mowa w ust. 3a, odliczenie:
      1) kosztów wskazanych w ust. 3a oraz 100% kosztów wskazanych w ust. 2 pkt 2-4a,
      ust. 2a i 3 w przypadku, o którym mowa w art. 4 ust. 1 lit. i rozporządzenia nr 651
      /2014,
      2) 100% kosztów wskazanych w ust. 2 pkt 5, dokonane przez podatnika będącego
      mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów
      ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców, w przypadku, o którym mowa
      w art. 4 ust. 1 lit. l rozporządzenia nr 651/2014,
      - stanowi pomoc indywidualną podlegającą notyfikacji Komisji Europejskiej, która
      może być udzielona po zatwierdzeniu przez Komisję Europejską.
    Stosownie z art. 18d ust. 3f ustawy o CIT,

      W przypadku podatników, o których mowa w ust. 3a, kwota, o którą został
      pomniejszony w roku podatkowym podatek dochodowy z tytułu odliczenia:
      1) kosztów wskazanych w ust. 3a oraz 100% kosztów wskazanych w ust. 2 pkt 2-4a,
      ust. 2a i 3, nie może przekroczyć dwukrotności kwot wymienionych w art. 4 ust. 1 lit. i
      rozporządzenia nr 651/2014;
      2) 100% kosztów wskazanych w ust. 2 pkt 5, nie może przekroczyć dwukrotności kwoty
      wymienionej w art. 4 ust. 1 lit. l rozporządzenia nr 651/2014.
    Zgodnie z art. 18d ust. 3g ustawy o CIT,
    Intensywność pomocy publicznej nie może przekroczyć wartości określonych w:
    1) art. 25 ust. 5-7 rozporządzenia nr 651/2014 - w przypadku pomocy, o której mowa w
    ust. 3e pkt 1;
    2) art. 28 ust. 3 i 4 rozporządzenia nr 651/2014 - w przypadku pomocy, o której mowa w
    ust. 3e pkt 2.
    W myśl art. 18d ust. 3h ustawy o CIT,
      Podatnik, o którym mowa w ust. 3a, nie może dokonywać odliczeń, o których mowa w
      ust. 3d, w przypadku gdy:
      1) znajduje się w trudnej sytuacji ekonomicznej, o której mowa w art. 2 pkt 18
      rozporządzenia nr 651/2014;
      2) ciąży na nim obowiązek zwrotu pomocy wynikający z wcześniejszej decyzji Komisji
      Europejskiej uznającej pomoc za niezgodną z prawem i ze wspólnym rynkiem.
    W myśl art. 18d ust. 3i ustawy o CIT,
      Podatnik, o którym mowa w ust. 3a, korzystający z odliczenia, o którym mowa w ust. 1,
      stanowiącego pomoc publiczną, jest obowiązany do przedstawienia naczelnikowi
      urzędu skarbowego właściwemu w sprawach podatku dochodowego, w terminie
      złożenia zeznania podatkowego, informacji, o których mowa w art. 37 ust. 5 ustawy z
      dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej.
    Zgodnie z art. 18d ust. 3j ustawy o CIT,
      Odliczenie, o którym mowa w ust. 3d, jest dokonywane w okresie stosowania
      rozporządzenia nr 651/2014.
    Stosownie z art. 18d ust. 5 ustawy o CIT,
      koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w
      jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem
      dochodowym.
    Zgodnie z art. 18d ust. 6 ustawy o CIT,
      Podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których
      mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w
      odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane
      w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów (w stanie
      prawnym obowiązującym od 30 czerwca 2018 r.)
    Art. 18d ust. 7 ustawy o CIT,
      kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:
      1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą,
      małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca
      2018 r. - Prawo przedsiębiorców - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;

      2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 200% kosztów, o
      których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w
      ust. 2 pkt 5;
      3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt
      2-5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.
    Art. 18d ust. 8 ustawy o CIT,
      odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
      kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo
      wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń,
      odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w
      zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących
      bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z
      odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się
      kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1.
    Zatem, moment zaliczenia (potrącenia) wydatków dotyczących działalności badawczo-
    rozwojowej do kosztów uzyskania przychodów decyduje o momencie, w którym podatnik
    uprawniony jest do skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową w związku z
    ponoszonymi kosztami (spełniającymi warunki klasyfikacji jako koszty kwalifikowane w
    ramach powyższej ulgi).
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT,
      kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
      z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    W myśl art. 15 ust. 4 ustawy o CIT,
      Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w
      latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym
      roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z
      zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.
    Stosownie do art. 15 ust. 4d ustawy o CIT,
      Koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami,
      są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego
      rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku
      podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów
      proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
    W art. 16 ust. 1 pkt 30 ustawy o CIT wskazano,
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów:
      wydatków ponoszonych na rzecz pracowników z tytułu używania przez nich
      samochodów na potrzeby podatnika:
      a) w celu odbycia podróży służbowej (jazdy zamiejscowe) - w wysokości przekraczającej
        kwotę ustaloną przy zastosowaniu stawek za jeden kilometr przebiegu pojazdu,
      b) w jazdach lokalnych - w wysokości przekraczającej wysokość miesięcznego ryczałtu
        pieniężnego albo w wysokości przekraczającej stawki za jeden kilometr przebiegu
        pojazdu, określonych w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra.
    Ponadto zgodnie z brzmieniem art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT wskazano,
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów:
      25% poniesionych wydatków, z zastrzeżeniem pkt 30, z tytułu kosztów używania
      samochodu osobowego na potrzeby działalności gospodarczej - jeżeli samochód

      osobowy jest wykorzystywany również do celów niezwiązanych z działalnością
      gospodarczą prowadzoną przez podatnika.
    Należy także zwrócić uwagę na brzmienie przepisu art. 9 ust. 1b ustawy o CIT,
      podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać
      z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o której mowa w
      ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z zasadą, przyjętą w orzecznictwie jak i w
    doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe, w tym ulga badawczo-rozwojowa, są
    wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania, tak więc przepisy
    regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle.
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi
    podatku CIT przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów
    kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie spełnione
    następujące warunki:
        podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową, koszty na działalność
        badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w
        rozumieniu ustawy o CIT,
        koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu
        kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2 - 3 ustawy o CIT,
        ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu
        ustawy o CIT, przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach
        badań podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub
        porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów,
        jeżeli w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy
        ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia
        przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez
        podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie
        zezwolenia/decyzji o wsparciu,
        w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b ustawy o CIT, podatnik wyodrębnił
        koszty działalności badawczo-rozwojowej,
        podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające
        odliczeniu,
        kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych
        w ustawy o CIT,
        koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub
        nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 1 dotyczą możliwości zaliczenia składników
    wynagrodzenia zmiennego wymienionych w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym w
    punktach 1-9, 11-15, 20 i 23-24 oraz sfinansowanych przez płatnika składek z tytułu tych
    składników określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń
    społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności
    badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu
    według ustalonej proporcji do kosztów kwalifikowanych zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 1
    Ustawy o CIT.

    Z wniosku wynika, że wymienione składniki wynagrodzeń stanowią/będą stanowić
    należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT oraz, że zamierzacie
    Państwo odliczać koszty kwalifikowane jedynie w części, w jakiej pracownicy realizują
    /będą realizować zadania w ramach prac badawczo-rozwojowych.
    Spółka wskazała również w uzasadnieniu, że wynagrodzenie za czas dyżuru będące
    przedmiotem niniejszego wniosku, dotyczy wyłącznie dyżuru pełnionego w miejscu pracy
    (tzw. dyżuru aktywnego), a nie w domu (tzw. dyżuru nieaktywnego). Otrzymanie
    wynagrodzenia za czas dyżuru związane jest nierozłącznie ze stosunkiem pracy, a
    warunkiem otrzymania jest świadczenie pracy przez pracownika w specyficznych
    warunkach.
    Przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane m.in. należności z
    tytułu wynagrodzeń pracownika, który realizuje wskazany cel, tj. wykonuje prace
    badawczo-rozwojowe. Istotne jest aby pracownik faktycznie wykonywał zadania będące
    realizacją prac badawczo-rozwojowych, wówczas wynagrodzenie takiego pracownika oraz
    koszty świadczeń poniesionych na jego rzecz będą mogły stanowić koszt kwalifikowany w
    całości.
    Zatem, w przypadku gdy pracownik w ramach świadczonej pracy wykonuje obowiązki nie
    tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadnym jest wyodrębnienie
    (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzenia oraz świadczeń
    wypłaconych pracownikom zajmującym się działalnością badawczo-rozwojową, a także
    składek od tych przychodów, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o
    systemie ubezpieczeń społecznych, która nie jest związana z realizacją działalności
    badawczo-rozwojowej.
    Należy podkreślić, że ustawodawca nie narzucił przedsiębiorcom formy podziału/
    wyodrębnienia. Wybór sposobu udokumentowania tych wydatków pozostawiony został
    podatnikom, którzy prowadzą działalność badawczo-rozwojową. Dlatego, wskazane jest,
    aby dla celów dowodowych, ewidencja czasu pracy, poświęconego przez pracowników na
    działalność badawczo-rozwojową, była prowadzona przez podatnika korzystającego z ulgi.
    Dodatkowo wskazać należy, że w komunikacie Ministerstwa Finansów z dnia 18 maja 2017
    r. o uldze B+R zostało wyraźnie wskazane, że (...) prowadzenie tego rodzaju ewidencji
    przewidziane jest wprost w propozycji legislacyjnej przedstawionej w „projekcie ustawy o
    zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego działalności innowacyjnej”.
    Ustawodawca proponuje tam, aby wynagrodzenia i składki stanowiły koszty kwalifikowane
    (stanowiące bazę do wyliczenia ulgi B+R) - w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na
    realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy
    pracownika.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm., ze zm., dalej: „ustawa o PIT”),
      za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za
      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    W tym miejscu zauważyć należy, że wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny
    nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki i nagrody zostały wymienione wprost w art. 12 ust.
    1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku PIT, jako przychody ze stosunku pracy, a zatem
    mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1
    ustawy o PIT.

    Natomiast, użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, zwrot „w szczególności” oznacza, że
    poszczególne kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Zatem, ww.
    katalog jest katalogiem otwartym. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków
    pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika
    powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z
    pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.
    Istotne jest także, że składkami na ubezpieczenia społeczne, określonymi w ustawie z dnia
    13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1230
    ze zm.), o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 updop, należnymi z tytułów wymienionych
    w art. 12 ust. 1 updop i finansowanymi (w całości lub w części) przez płatnika, są składki na
    ubezpieczenie emerytalne, rentowe oraz wypadkowe.
    Zasadnie więc Państwo wskazali, że nie zaliczają do kosztów kwalifikowanych składek na
    FP i FGŚP.
    Obowiązek i zasady odprowadzania składek na Fundusz Pracy nakłada na pracodawców
    ustawa z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t. j. Dz.U. z
    2025 r. poz. 214 ze zm.). Składki na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych
    uregulowane są w ustawie z 13 lipca 2006 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie
    niewypłacalności pracodawcy (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 433). Zatem, składki te nie zostały
    uregulowane w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych z dnia 13 października 1998
    r., a tylko takie mogą stanowić koszty kwalifikowane, w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 1
    updop. W ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych w niektórych artykułach są tylko
    wskazane sytuacje, w których do składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych
    Świadczeń Pracowniczych stosuje się tę ustawę, ale składki te nie są przepisami tej ustawy
    określone.
    Natomiast zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o pracowniczych programach
    emerytalnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 556, dalej: „ustawa PPE”),
      ustawa określa zasady tworzenia i działania pracowniczych programów emerytalnych,
      warunki, które powinny spełniać podmioty realizujące programy, oraz warunki
      uczestnictwa w tych programach.
    W myśl art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy PPE:
      użyte w ustawie określenia oznaczają pracownik - osobę zatrudnioną, w pełnym lub
      niepełnym wymiarze czasu pracy, na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru,
      mianowania, spółdzielczej umowy o pracę, osobę zatrudnioną na podstawie umowy
      zawartej w wyniku powołania lub wyboru do organu reprezentującego osobę prawną
      oraz członka rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub spółdzielni kółek rolniczych, a jeżeli
      umowa zakładowa tak stanowi, także:
      a) osobę wykonującą pracę nakładczą, o której mowa w przepisach wykonawczych
        wydanych na podstawie art. 303 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks
        pracy (Dz.U. z 2023 r. poz. 1465), lub
      b) osobę fizyczną wykonującą pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy
        zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z art. 750 ustawy
        z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. z 2023 r. poz. 1610, 1615, 1890 i
        1933) stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, lub
      c) członka rady nadzorczej wynagradzanego z tytułu pełnienia tej funkcji;
    Zgodnie z art. 24 ustawy PPE:
    1. Składkę podstawową finansuje pracodawca.
    2. Kwota wpłacanej składki podstawowej nie może przekroczyć 7% wynagrodzenia
      uczestnika.
    3. Wysokość składki podstawowej ustala się:

    1) procentowo od wynagrodzenia albo
    2) w jednakowej kwocie dla wszystkich uczestników, albo
    3) procentowo od wynagrodzenia, z określeniem maksymalnej kwotowej wysokości tej
      składki.
    4. Pracodawca nalicza i odprowadza składkę podstawową:
    1) w odniesieniu do składników wynagrodzenia należnych za okresy nie dłuższe niż
      miesiąc - w terminie wypłaty tych składników obowiązującym u pracodawcy, i
      odprowadza je w okresach miesięcznych;
    2) w odniesieniu do składników wynagrodzenia należnych za okresy dłuższe niż miesiąc -
      w terminie wypłaty tych składników, i odprowadza je również w tym terminie.
    5. Składka podstawowa nie jest wliczana do wynagrodzenia stanowiącego podstawę
      ustalenia obowiązkowych składek na ubezpieczenia społeczne.
    6. W przypadkach określonych w ust. 3 pkt 1 i 3 wysokość składki podstawowej jest
      ustalana od wynagrodzenia w jednakowym procencie dla wszystkich uczestników.
    Uwzględniając powyższe, uznać należy, że wpłaty na Pracownicze Programy Emerytalne w
    części finansowanej przez pracodawcę, jako dodatkowy element wynagrodzenia
    pracownika realizującego prace w ramach działalności badawczo - rozwojowej, wypełniają
    przesłankę do ich kwalifikacji do kosztów kwalifikowanych działalności B+R na podstawie
    art. 18d ust. 2 pkt 1 updop.
    Tym samym do kosztów kwalifikowanych ulgi na działalność badawczo - rozwojową mogą
    Państwo zaliczyć na podstawie art. 18d ust.2 pkt 1 poniższe składniki wynagrodzenia oraz
    sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych składników:
        dodatek za pracę w godzinach nadliczbowych
        ekwiwalent za niewykorzystany urlop
        premie i nagrody
        premia za patenty
        wynagrodzenie za czas dyżuru
        dodatek za pracę zmianową
        dodatkowe wynagrodzenie za pracę w porze nocnej
        diety i inne należności z tytułu podróży służbowej
        świadczenie relokacyjne i dodatek na edukację dzieci
        ubezpieczenia na życie
        pakiety medyczne
        kupony żywieniowe
        premia za rekomendację
        dodatek Sign-on
        bonus child
        pracowniczy program emerytalny
    w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej
    pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu według ustalonej
    proporcji.
    Natomiast z uwagi na fakt, że przepisy ograniczają możliwość zaliczenia do kosztów
    uzyskania przychodów całości wydatków związanych z używaniem samochodów
    osobowych dla potrzeb pracowników (ekwiwalent za samochód) w celu odbycia podróży

    służbowej samochodem osobowym niestanowiącym składnika majątku podatnika,
    bowiem ograniczenie to wynika z określenia przez ustawodawcę limitu wydatków
    wyznaczonego iloczynem liczby kilometrów i stawki za jeden kilometr (w myśl art. 16 ust. 1
    pkt 30 i 51 updop) i mogą być wyłącznie w tej części zaliczone do kosztów uzyskania
    przychodów Spółki, na zasadach określonych w art. 15 ust. 1 updop, to Spółka jedynie tą
    część należności pracownika, w myśl art. 18d ust. 2 pkt 1 updop może uznać za koszt
    kwalifikowany i odliczyć w ramach ulgi na działalność badawczo rozwojową wraz z
    należnymi od tej części wynagrodzenia składkami.
    Tym samym, że choć wypłacony ekwiwalent za samochód prywatny wykorzystywany do
    celów służbowych będzie po stronie pracownika w całości przychodem, stosownie do
    treści art. 12 ust. 1 updof, to jedynie jego część, tj. do wysokości objętej ryczałtem, może
    stanowić u Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu, co jest przesłanką uznania takiego
    wydatku za koszt kwalifikowany, w myśl art. 18d updop. Kwota wypłaconego przez
    Wnioskodawcę pracownikowi świadczenia, w ramach ekwiwalentu za samochód,
    stanowiącego zwrot kosztów z tytułu używania przez tego pracownika samochodu
    osobowego ponad określony limit (tzw. ryczał), z uwagi na ograniczenie wynikające z treści
    art. 16 ust. 1 pkt 30 i pkt 51 updop, nie może stanowić po stronie Wnioskodawcy kosztu
    uzyskania przychodu w myśl art. 15 ust. 1 updop, co oznacza, że w tej części nie może
    również stanowić kosztu kwalifikowanego, o którym mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 updop,
    jako należność ze stosunku pracy oraz składki od tych należności.
    Zatem należy uznać, że Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Natomiast Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 4 dotyczą ustalenia czy w przypadku
    zmiany nazwy zaprezentowanych w niniejszym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym
    składników wynagrodzeń, jak i w przypadku dodania nowych składników wynagrodzenia,
    zmiany wysokości świadczeń itp., które będą stanowić należności z tytułów, o których
    mowa w art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT, możliwe będzie zaliczenie ich wraz ze sfinansowanymi
    przez płatnika składkami z tytułu tych należności określonymi w ustawie z dnia 13
    października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, do kosztów kwalifikowanych, o
    których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a Ustawy o CIT oraz czy będą podlegać odliczeniu
    od podstawy obliczenia podatku Spółki w ramach stosowania ulgi na prace badawczo-
    rozwojowe.
    Tak jak wskazano powyżej wniosek dotyczy tylko pracowników zatrudnionych na umowę o
    pracę także rozpatrywanie możliwości zaliczenia składników wynagrodzeń stanowiących
    po stronie pracowników należności z art. 13 ust. 8 ustawy o PIT do kosztów
    kwalifikowanych zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 1a jest niezasadne.
    W uzupełnieniu wskazali Państwo, że z uwagi na zmianę prawa oraz zasady współpracy z
    pracownikami Spółka nie wyklucza zmiany nazw zaprezentowanych we wniosku
    składników wynagrodzeń, aby lepiej odzwierciedlały one aktualne przepisy prawa pracy
    oraz regulacje podatkowe, a także z potrzeby dostosowania systemu wynagrodzeń do
    zmieniających się warunków rynkowych i organizacyjnych. Wszystkie te zmiany będą
    dokonywane z uwzględnieniem obowiązujących przepisów prawa oraz w sposób
    zapewniający zgodność z zasadami opodatkowania przychodów pracowników
    wynikających ze stosunku pracy.
    Wnioskodawca wskazuje, iż przedmiotem pytania nr 4 są składniki wynagrodzenia
    zaprezentowane we wniosku w opisie zaistniałego stanu faktycznego/zdarzenia
    przyszłego, których nazwa z powodów wskazanych powyżej może w przyszłości ulec
    zmianie, a także inne, nowe składniki wynagrodzenia, do których wypłaty pracownikom
    Spółka może być zobowiązana z tytułu zmiany przepisów prawa. Spółka podkreśliła, że
    składniki te będą stanowić należności z tytułów, których mowa w art. 12 ust. 1 Ustawy o
    PIT.
    Zatem stwierdzić należy, że jeśli wszystkie składniki wynagrodzeń, które w przyszłości
    zamierzają Państwo zaliczać do kosztów kwalifikowanych ulgi B+R i do których wypłaty

    pracownikom Spółka może być zobowiązana z tytułu zmiany przepisów prawa, będą
    dotyczyć pracowników wykonujących w Państwa Spółce prace badawczo-rozwojowe, nie
    będą wyłączone z ogólnych kosztów uzyskania przychodu oraz wszystkie te składniki
    wynagrodzenia będą stanowić należności po stronie pracowników, o których mowa w art.
    12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych i
    wszystkie wydatki związane z wynagrodzeniem pracowników zatrudnionych w ramach
    umów o pracę zamierzają Państwo odliczać jedynie w części, w jakiej pracownicy ci
    realizują zadania w ramach prac badawczo-rozwojowych to Państwa stanowisko w tym
    zakresie należy uznać za prawidłowe.
    Ad. 2
    Przedmiotem Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 2 jest również ustalenie, czy
    mogą Państwo zaliczać do kosztów kwalifikowanych ulgi na działalność badawczo-
    rozwojową wartość przekazywanego pracownikom Spółki realizującym prace B+R
    wyposażenia biurowego, od którego Spółka nie dokonuje odpisów amortyzacyjnych oraz
    czy w przypadku wyposażenia biurowego, od którego zgodnie z przepisami Spółka ma
    obowiązek dokonywania odpisów amortyzacyjnych czy wartości te mogą podlegać
    odliczeniu od podstawy obliczenia podatku w ramach stosowania ulgi na prace badawczo-
    rozwojowe.
    W tym miejscu jeszcze raz należy wskazać na treść art. 18d ust. 2 pkt 2 updop, zgodnie z
    którym:
      Za koszty kwalifikowane uznaje się:
      nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością
      badawczo-rozwojową.
    Należy zwrócić uwagę, że w art. 18d ust. 2 pkt 2 updop ustawodawca posługuje się
    pojęciami „materiały” oraz „surowce”, które nie zostały zdefiniowane w przepisach tej
    ustawy, stanowiąc przy tym, że w podstawie obliczania ulgi uwzględnione mogą być
    wyłącznie materiały i surowce związane bezpośrednio z prowadzoną przez podatnika
    działalnością badawczo-rozwojową.
    W związku z brakiem definicji pojęcia „surowce” na gruncie przepisów podatkowych i
    rachunkowych, dla celów ustalania zakresu zastosowania ulgi posłużyć należy się
    znaczeniem pojęcia „surowce” funkcjonującym na gruncie języka powszechnego. Tak
    zatem „surowce” to „materiały naturalne pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub
    mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub energii” (www.sjp.pwn.pl).
    Z kolei w zakresie interpretacji pojęcia „materiały” należy odwołać się do definicji tego
    pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o
    rachunkowości (t. j. Dz.U. z 2023 r., poz. 120 ze zm., dalej: „uor”). W świetle art. 3 ust. 1 pkt
    19 uor:
      materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.
    Pogląd ten znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że materiały
    to „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które jednostka
    nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby w tym m.in. na potrzeby
    wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności
    ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe
    wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności
    pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a
    pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do
    uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Walińska
    Ewa (red.), Bek-Gaik Bogusława, Bojanowski Witold, Czajor Agnieszka, Czajor Przemysław,
    Gad Jacek, Idzikowska Gabriela, Janicka Anna, Jurewicz Anna, Kalinowski Jacek, Kuczyńska
    Iga, Mariański Adam. Michalak Marcin, Turzyński Mikołaj. Walińska Anna. Wencel
    Agnieszka, Wiatr Michał, Ustawa o rachunkowości. Komentarz, Wolters Kluwer, 2016).

    Należy zauważyć, że surowcami i materiałami w znaczeniu przywołanym powyżej mogą
    być w istocie aktywa bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością badawczo-
    rozwojową.
    Z opisu sprawy wynika, że zamierzają Państwo zaliczać do kosztów kwalifikowanych
    wydatki na surowce i materiały wykorzystywane bezpośrednio w Pracach badawczo-
    rozwojowych. W tej kategorii planują Państwo uwzględnić m.in. komputery, monitory,
    drukarki, meble biurowe, a także oprogramowanie i inne zasoby techniczne, które nie są
    przez Spółkę traktowane jako środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne.
    Zgodnie z obecną treścią regulaminów Spółki ma ten moment wyposażenie biurowe
    obejmuje biurka, krzesła, lampki, ergonomiczne podkładki pod nadgarstek i pod stopy.
    Wskazali Państwo, że jeżeli dane materiały i surowce będą wykorzystane wyłącznie w
    części w zakresie prac B+R, Spółka zaliczy dla celów ulgi B+R wyłącznie tą część kosztów
    materiałów i surowców, która pozostaje w związku z realizowanymi pracami B+R.
    W ocenie Spółki przedmiotowe wyposażenie biurowe jest/będzie materiałami i/lub
    surowcami. Spółka zamierza zaliczyć do kosztów kwalifikowanych wydatki z tytułu zakupu
    materiałów i surowców bezpośrednio i wyłącznie nabywanych przez Spółkę w ramach
    prac rozwojowych.
    Jak Państwo wskazali we wniosku, przekazywane pracownikom Spółki realizującym prace
    B+R wyposażenie biurowe obejmuje zarówno wyposażenie, do którego zgodnie z
    przepisami Spółka ma obowiązek ujawnienia w ewidencji środków trwałych, jak i
    wyposażenie, wobec którego Spółka takowego obowiązku nie ma. W przypadku
    wyposażenia biurowego stanowiącego środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne
    Spółka wskazała, że zostały lub zostaną one wprowadzone do ewidencji środków trwałych
    oraz wartości niematerialnych i prawnych oraz podlegają/będą podlegały amortyzacji
    zgodnie z art. 16a ust. 1 oraz art. 16b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych, a odpisy amortyzacyjne stanowią dla Spółki koszty uzyskania przychodów.
    W tym miejscu raz jeszcze należy powołać art. 18d ust. 3 ustawy o CIT:
      za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym,
      zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków
      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej
      działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz
      budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
    Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT:
      Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z
      art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące
      środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku
      podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy
      amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w tym
      roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
    Stosownie do art. 16a ust. 1 ustawy o CIT:
      1. Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i
      zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
      1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
      2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
      3) inne przedmioty
      - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
      podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą

      albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy
      określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    W myśl art. 16a ust. 1 ustawy o CIT:
      1. Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte od innego podmiotu,
      nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania:
      1) (uchylony),
      2) spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
      3) (uchylony),
      4) autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,
      5) licencje,
      6) prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności
      przemysłowej,
      7) wartość stanowiącą równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w
      dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how)
      - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
      podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą
      albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji),
      umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami
      niematerialnymi i prawnymi.
    Zatem jeżeli wymienione wyposażenie biurowe stanowi środek trwały lub wartość
    niematerialną i prawną to kosztem kwalifikowanym mogą zostać wyłącznie odpisy
    amortyzacyjne w myśl art. 18d ust. 3 updop, w części, w jakiej ww. wyposażenie jest
    wykorzystywany do działalności badawczo-rozwojowej.
    Tym samym należy stwierdzić, że wartość przekazywanego pracownikom Spółki
    realizującym prace B+R wyposażenia biurowego, od którego Spółka nie dokonuje odpisów
    amortyzacyjnych, będzie stanowić koszty kwalifikowane o których mowa w art. 18d ust. 2
    pkt 2 Ustawy o CIT, a w przypadku wyposażenia biurowego, od którego zgodnie z
    przepisami Spółka ma obowiązek dokonywania odpisów amortyzacyjnych, wartość
    odpisów amortyzacyjnych będzie stanowić koszty kwalifikowane, o których mowa w art.
    18d ust. 3 Ustawy o CIT, a w konsekwencji wartości te mogą podlegać odliczeniu od
    podstawy obliczenia podatku w ramach stosowania ulgi na prace badawczo-rozwojowe w
    takiej części w jakiej ww. wyposażenie jest wykorzystywane do działalności badawczo-
    rozwojowej.
    Ad. 3
    Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 3 dotyczą ustalenia czy wypłacany
    pracownikom Spółki realizującym prace B+R ryczałt za pracę zdalną stanowi koszty
    kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 2 Ustawy o CIT i może podlegać
    odliczeniu od podstawy obliczenia podatku w ramach stosowania ulgi na prace badawczo-
    rozwojowe.
    Zgodnie z ustawą z 1 grudnia 2022 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz niektórych
    innych ustaw (t. j. Dz. U z 2023 r. poz. 240) praca zdalna została na stałe wprowadzona do
    Kodeksu pracy.
              18 Stosownie do art. 67ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t. j. Dz.U. z 2025 r.
    poz. 277):

      Praca może być wykonywana całkowicie lub częściowo w miejscu wskazanym przez
      pracownika i każdorazowo uzgodnionym z pracodawcą, w tym pod adresem
      zamieszkania pracownika, w szczególności z wykorzystaniem środków bezpośredniego
      porozumiewania się na odległość (praca zdalna).
    Powyższe oznacza, że praca będzie mogła być wykonywana w pełnym wymiarze czasu
    pracy jako praca zdalna albo też tylko częściowo jako praca zdalna, np. 3 dni w tygodniu w
    siedzibie pracodawcy i 2 dni w miejscu zamieszkania pracownika. Przy czym miejscem
    wykonywania pracy zdalnej będzie zawsze miejsce wskazane przez pracownika i
    zaakceptowane przez pracodawcę.
                                              24 W przypadku oddelegowania pracownika do pracy zdalnej, zgodnie z art. 67§ 1 Kodeksu
    pracy:
      Pracodawca jest obowiązany:
      1) zapewnić pracownikowi wykonującemu pracę zdalną materiały i narzędzia pracy, w
      tym urządzenia techniczne, niezbędne do wykonywania pracy zdalnej;
      2) zapewnić pracownikowi wykonującemu pracę zdalną instalację, serwis, konserwację
      narzędzi pracy, w tym urządzeń technicznych, niezbędnych do wykonywania pracy
      zdalnej lub pokryć niezbędne koszty związane z instalacją, serwisem, eksploatacją i
      konserwacją narzędzi pracy, w tym urządzeń technicznych, niezbędnych do
      wykonywania pracy zdalnej, a także pokryć koszty energii elektrycznej oraz usług
      telekomunikacyjnych niezbędnych do wykonywania pracy zdalnej;
      3) pokryć inne koszty niż koszty określone w pkt 2 bezpośrednio związane z
      wykonywaniem pracy zdalnej, jeżeli zwrot takich kosztów został określony w
                            20porozumieniu, o którym mowa w art. 67 § 1 i 2, regulaminie, o którym mowa w art.
      20  1967 § 3 i 4, poleceniu, o którym mowa w art. 67 § 3, albo porozumieniu, o którym
              20mowa w art. 67 § 5 zdanie drugie;
      4) zapewnić pracownikowi wykonującemu pracę zdalną szkolenia i pomoc techniczną
      niezbędne do wykonywania tej pracy.
    Co do zasady, to pracodawca będzie odpowiedzialny za zapewnienie pracownikowi
    materiałów i narzędzi pracy niezbędnych do wykonywania pracy zdalnej. Takie obowiązki,
    zgodnie z zasadami prawa pracy, należą bowiem do pracodawcy.
    Jednocześnie będzie także możliwe używanie przez pracownika prywatnych narzędzi pracy
    w przypadku, w którym obie strony stosunku pracy tak ustalą - pod warunkiem, że
    prywatne narzędzia pracownika wykorzystywane przez niego do pracy będą zapewniały
    bezpieczeństwo pracy.
              24 Wynika to z art. 67§ 2 Kodeksu pracy, w myśl którego:
      Strony mogą ustalić zasady wykorzystywania przez pracownika wykonującego pracę
      zdalną materiałów i narzędzi pracy, w tym urządzeń technicznych, niezbędnych do
      wykonywania pracy zdalnej, niezapewnionych przez pracodawcę, spełniających
      wymagania określone w rozdziale IV działu dziesiątego.
    W takim przypadku, pracodawca ma obowiązek wypłacić pracownikowi ekwiwalent,
                24 bowiem w myśl art. 67§ 3:
      W przypadku, o którym mowa w § 2, pracownikowi wykonującemu pracę zdalną
      przysługuje ekwiwalent pieniężny w wysokości ustalonej z pracodawcą.
    Co więcej, pracodawca ma obowiązek pokrycia kosztów związanych z wykonywaniem
    pracy zdalnej, takich jak np. korzystanie z energii elektrycznej, czy Internetu. Zwrot
    kosztów może nastąpić w formie ekwiwalentu pieniężnego, ale może zostać również
    zastąpiony ryczałtem.

                    24 Stosownie bowiem do art. 67§ 4 Kodeksu pracy:
      Obowiązek pokrycia kosztów, o których mowa w § 1 pkt 2 i 3, albo wypłaty
      ekwiwalentu, o którym mowa w § 3, może być zastąpiony obowiązkiem wypłaty
      ryczałtu, którego wysokość odpowiada przewidywanym kosztom ponoszonym przez
      pracownika w związku z wykonywaniem pracy zdalnej.
                  24 W myśl natomiast art. 67§ 5 ww. ustawy:
      Przy ustalaniu wysokości ekwiwalentu albo ryczałtu bierze się pod uwagę w
      szczególności normy zużycia materiałów i narzędzi pracy, w tym urządzeń
      technicznych, ich udokumentowane ceny rynkowe oraz ilość materiału
      wykorzystanego na potrzeby pracodawcy i ceny rynkowe tego materiału, a także
      normy zużycia energii elektrycznej oraz koszty usług telekomunikacyjnych.
    Istotną kwestią związaną z wypłacaniem ekwiwalentu lub ryczałtu w związku z pracą
    zdalną jest kwestia jego opodatkowania.
    Wobec tego, ryczałt wypłacany pracownikom Państwa Spółki, którzy świadczą w okresie
    objętym wnioskiem pracę zdalną w ramach prowadzonej przez Państwa Spółkę
    działalności badawczo-rozwojowej, mogą Państwo zaliczyć do kosztów kwalifikowanych
    ulgi na działalność badawczo-rozwojową na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 2 updop.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
        Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu
        prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Jednocześnie wskazać należy, że wydana interpretacja odnosi się ściśle do przedmiotu
    pytania. Inne kwestie wynikające z własnego stanowiska, które nie zostały objęte
    pytaniami nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji Podatkowej - rozpatrzone.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących
      przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.