Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.410.2019.2.MD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-11-04
Teza: Obowiązki płatnika w związku ze stosowaniem ulgi dla młodych – art. 21 ust. 1 pkt 148
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek płatnika; płatnik; ulga; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 31

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy – przedstawione we wniosku z dnia 14 sierpnia 2019 r. (data wpływu 27 sierpnia 2019 r.), uzupełnionym pismem z dnia 3 października 2019 r. (data wpływu 11 października 2019 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie stosowania przez płatnika ulgi dla młodych **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 sierpnia 2019 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), w związku z powyższym pismem z dnia 1 października 2019 r., Nr 0113-KDIPT2-1.4011.410.2019.1.MD, wezwano Wnioskodawcę, na podstawie art. 169 § 1 i § 2 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłane zostało w dniu 1 października 2019 r. (skuteczne doręczenie nastapiło w dniu 3 października 2019 r.). W dniu 11 października 2019 r., wpłynęło uzupełnienie wniosku, nadane za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu 8 października 2019 r.).

We wniosku po jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Pracownik Wnioskodawcy zatrudniony jest na umowę o pracę. Złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pracownik w umowie o pracę ma zawartą informację, że jego wynagrodzenie będzie przekazywane na rachunek bankowy do 10-tego każdego miesiąca za miesiąc poprzedni. Podczas naliczania listy płac, Dział Kadr nie wie, w jakim dniu dokładnie zostanie wysłany przelew pracownikowi lub, czy pracownik w trakcie miesiąca nie będzie miał jeszcze doliczanej premii. Wynagrodzenie za październik 2019 r. pracownik powinien otrzymać do dnia 10 listopada 2019 r. W dniu 7 listopada 2019 r. pracownik skończy 26 lat.

Wnioskodawca wynagrodzenie w programie kadrowo-płacowym będzie naliczał w terminie od 4 listopada 2019 r. do 7 listopada 2019 r., ale podczas naliczania listy płac nie wie, kiedy będzie wysłany do pracownika przelew z wynagrodzeniem. W związku z powyższym nie wie, czy naliczyć pracownikowi podatek.

Dodatkowo, po naliczeniu wynagrodzenia za październik 2019 r., w dniu 15 listopada 2019 r. pracownik otrzyma do wypłaty premię za październik 2019 r., która będzie naliczana w dniu 15 listopada 2019 r.

System kadrowo-płacowy na listach płac ma dwie daty: jedna to miesiąc, za jaki naliczane jest wynagrodzenie, czyli w powyższym przypadku 31 października 2019 r., druga to maksymalny termin na przekazanie pracownikowi wynagrodzenia, czyli 10 listopada 2019 r. Na podstawie tych dwóch dat, system może mieć ustawione algorytmy do weryfikacji daty urodzenia pracownika z naliczeniem podatku.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku:

1.  Czy w przedstawionym przypadku, Wnioskodawca ma nie naliczać pracownikowi podatku za październik, nie znając dokładnego terminu przekazania wynagrodzenia dla pracownika na rachunek bankowy (podczas naliczania podatku Wnioskodawca nie wie, czy pracownik otrzyma przelew w dniu 7 listopada 2019 r., czy może w dniu 8 listopada 2019 r.)?
2.  Czy w związku z nowelizacją ustawy, Wnioskodawca powinien naliczać podatek dochodowy na dzień ukończenia 26 lat, czy na miesiąc ukończenia 26 lat?
3.  W jaki sposób naliczyć pracownikowi wynagrodzenie za październik 2019 r., płatne do 10 listopada 2019 r. oraz premię za październik płatną do 15 listopada 2019 r.: czy w obu przypadkach pracodawca powinien naliczyć podatek, czy nie naliczać podatku?

Zdaniem Wnioskodawcy, w momencie naliczania wynagrodzenia Wnioskodawca nie zna dokładnego terminu przelewu oraz nie wie, czy w tym samym miesiącu pracownik nie otrzyma jeszcze premii.

W ocenie Wnioskodawcy, jeżeli pracownik kończy 26 lat w listopadzie 2019 r., to już w tym miesiącu powinien mieć odprowadzony podatek, czyli w powyższym przypadku już z wynagrodzenia za październik 2019 r., wypłacanego do 10-tego listopada 2019 r. pracownik powinien mieć naliczony podatek dochodowy bez względu na to, kiedy dokładnie skończy 26 lat.

Kolejny argument, który przemawia za takim sposobem naliczania podatku jest to, że w dniu 15 listopada 2019 r. pracownik może otrzymać premię, która będzie już naliczana po ukończeniu 26 lat, ale nie można pracownikowi w jednym miesiącu za część wynagrodzenia nie naliczyć podatku, a za drugą część naliczyć podatek, ponieważ jest to ten sam miesiąc przychodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 12 ust. 1 cyt. ustawy, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Stosownie do art. 31 tejże ustawy, osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, zwane dalej „zakładami pracy”, są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

Jednakże zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 148 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej, spółdzielczego stosunku pracy oraz umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8, otrzymane przez podatnika do ukończenia 26 roku życia, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł.

Przy czym, zgodnie z treścią art. 5 ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1394):

*   do przychodów uzyskanych w 2019 r. limit zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy zmienianej w art. 1, wynosi 35 636,67 zł (ust. 1),

*   przy obliczaniu zaliczek na podatek od dochodów uzyskanych w 2019 r. nie stosuje się zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy zmienianej w art. 1, chyba że podatnik złoży płatnikowi pisemne oświadczenie, że uzyskane w okresie od dnia 1 sierpnia 2019 r. do dnia 31 grudnia 2019 r. przychody z tytułów określonych w art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy zmienianej w art. 1 będą w całości zwolnione od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy zmienianej w art. 1 (ust. 2),

*   w przypadku otrzymania oświadczenia, o którym mowa w ust. 2, płatnik nie pobiera zaliczek na podatek najpóźniej od miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymał oświadczenie, do końca miesiąca, w którym przychody z tytułów określonych w art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy zmienianej w art. 1 uzyskane od tego płatnika od dnia 1 sierpnia 2019 r. podlegały zwolnieniu od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy zmienianej w art. 1 (ust. 3).

Z treści wniosku wynika, że pracownik Wnioskodawcy zatrudniony jest na umowę o pracę. Złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 5 ust. 2 ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pracownik w umowie o pracę ma zawartą informację, że jego wynagrodzenie będzie przekazywane na rachunek bankowy do 10-tego każdego miesiąca za miesiąc poprzedni. Podczas naliczania listy płac, Dział Kadr nie wie, w jakim dniu dokładnie zostanie wysłany przelew pracownikowi lub, czy pracownik w trakcie miesiąca nie będzie miał jeszcze doliczanej premii. Wynagrodzenie za październik 2019 r. pracownik powinien otrzymać do dnia 10 listopada 2019 r. W dniu 7 listopada 2019 r. pracownik skończy 26 lat. Wnioskodawca wynagrodzenie w programie kadrowo-płacowym będzie naliczał w terminie od 4 listopada 2019 r. do 7 listopada 2019 r., ale podczas naliczania listy płac nie wie, kiedy będzie wysłany do pracownika przelew z wynagrodzeniem. W związku z powyższym nie wie, czy naliczyć pracownikowi podatek.

Dodatkowo, po naliczeniu wynagrodzenia za październik 2019 r., w dniu 15 listopada 2019 r. pracownik otrzyma do wypłaty premię za październik 2019 r., która będzie naliczana w dniu 15 listopada 2019 r. System kadrowo-płacowy na listach płac ma dwie daty: jedna to miesiąc, za jaki naliczane jest wynagrodzenie, czyli w powyższym przypadku 31 października 2019 r., druga to maksymalny termin na przekazanie pracownikowi wynagrodzenia, czyli 10 listopada 2019 r. Na podstawie tych dwóch dat, system może mieć ustawione algorytmy do weryfikacji daty urodzenia pracownika z naliczeniem podatku.

Literalne brzmienie art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że wolne od opodatkowania (po spełnieniu pozostałych warunków), są przychody otrzymane przez podatnika do ukończenia 26 roku życia.

Do ustalenia terminu, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli ukończenia 26 roku życia, należy stosować art. 12 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), zgodnie z którym terminy określone w latach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim roku, który odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim roku nie było – w dniu, który poprzedzałby bezpośrednio ten dzień. W sytuacji zatem, gdy podatnik urodził się 7 listopada, ukończenie 26 roku życia nastąpi 7 listopada. Zatem wypłata postawiona do dyspozycji podatnika również w tym dniu podlega powołanemu na wstępie zwolnieniu.

Z kolei z art. 86 § 1 i § 3 Kodeksu pracy (Dz. U. z 2019, poz. 1040, z późn. zm.) wynika, że pracodawca jest obowiązany wypłacać wynagrodzenie w miejscu, terminie i czasie określonych w regulaminie pracy lub w innych przepisach prawa pracy oraz, że wypłata wynagrodzenia jest dokonywana na wskazany przez pracownika rachunek płatniczy, chyba że pracownik złożył w postaci papierowej lub elektronicznej wniosek o wypłatę wynagrodzenia do rąk własnych.

W sytuacji, gdy wypłata wynagrodzenia jest dokonywana na wskazany przez pracownika rachunek płatniczy (a tak jest w przedstawionej we wniosku sprawie) „postawienie do dyspozycji” oznacza moment, w którym środki „schodzą” z konta bankowego pracodawcy. Nie jest to dzień otrzymania środków na konto bankowe pracownika.

Sam moment naliczania wynagrodzenia w niniejszym przypadku nie jest momentem właściwym do zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, istotny natomiast jest dzień „postawienia do dyspozycji” wynagrodzenia dla pracownika oraz moment ukończenia 26 roku życia.

Biorąc pod uwagę przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe w świetle obowiązujących przepisów prawa, stwierdzić należy, że jeśli więc przekazanie na rachunek bankowy wynagrodzenia, jak i premii (postawienie ich do dyspozycji) nastąpi przed dniem lub w dniu 26 urodzin pracownika, to zastosowanie znajdzie zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a przychody te będą zwolnione z opodatkowania, wobec czego Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do pobrania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych. Natomiast, jeśli wypłata wynagrodzenia (postawienie do dyspozycji) nastąpi po dniu 26 urodzin pracownika, Wnioskodawca, jako płatnik, winien naliczyć i pobrać zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Mając na uwadze powyższe, stanowisko Wnioskodawcy, w którym Wnioskodawca wskazał, że jeśli pracownik kończy 26 lat w listopadzie 2019 r., to już w tym miesiącu powinien mieć odprowadzony podatek, czyli już z wynagrodzenia za październik 2019 r., wypłacanego do 10-tego listopada 2019 r. bez względu na to, kiedy dokładnie skończy 26 lat oraz, że w związku z otrzymaniem w dniu 15 listopada 2019 r. premii, która będzie naliczana po ukończeniu 26 lat, nie można pracownikowi w jednym miesiącu za część wynagrodzenia nie naliczyć podatku, a za drugą część naliczyć podatek - uznano za nieprawidłowe.

Końcowo, w niniejszej sprawie zaznaczyć należy, że tutejszy Organ wydając interpretację w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa jest związany wyłącznie opisem zdarzenia przyszłego przedstawionym przez Wnioskodawcę i Jego stanowiskiem, tym samym dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe jest zgodne ze zdarzeniem, które wystapi w rzeczywistości. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku ww. postępowań okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji indywidualnej.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n ww. ustawy, nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.