Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.207.2019.1.AW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-06-17
Teza: Stawka podatku na usługę wynajmu obiektu sportowego.
Słowa kluczowe: klasyfikacja-Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU); obiekt-obiekt sportowy; stawka; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 16 kwietnia 2019 r. (data wpływu 18 kwietnia 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla usługi polegającej na udostępnieniu obiektu sportowego lub jego części osobom fizycznym, podmiotom gospodarczym, innym jednostkom organizacyjnym na zasadzie wykupienia wstępu do obiektu bądź na cele działalności ww. podmiotów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 kwietnia 2019 r. został złożony wniosek, o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla usługi polegającej na udostępnieniu obiektu sportowego lub jego części osobom fizycznym, podmiotom gospodarczym, innym jednostkom organizacyjnym na zasadzie wykupienia wstępu do obiektu bądź na cele działalności ww. podmiotów.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Gmina (dalej: „Gmina” lub „Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506, dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”), Gmina jest wyposażona w osobowość prawną i posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych. Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy o samorządzie gminnym, Gmina jest odpowiedzialna za realizację zadań własnych m.in. w zakresie kultury i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych.

Wnioskodawca jest właścicielem obiektów sportowych w postaci boisk sportowych oraz sal gimnastycznych, przy czym sale gimnastyczne mogą stanowić zarówno odrębny budynek, jak również stanowić część innego budynku (np. sale gimnastyczne znajdujące się w budynkach szkół). Dla celów niniejszego wniosku zarówno boiska sportowe, jak i sale gimnastyczne stanowiące odrębny budynek lub sale gimnastyczne znajdujące się wewnątrz budynków (np. szkół) będą określane jako „obiekty sportowe”.

Gmina (samodzielnie lub za pośrednictwem swoich jednostek budżetowych, tj. szkół publicznych) prowadzi działalność w zakresie udostępniania całości lub wyodrębnionej części obiektów sportowych na określony czas m.in.:.

*   udostępnianie obiektu sportowego lub jego części na cele uprawiania sportu lub rekreacji, na rzecz najemcy niewykorzystującego go w celu prowadzenia własnej działalności, tj. osobom fizycznym, podmiotom gospodarczym oraz innym jednostkom organizacyjnym wykupującym wstęp dla siebie, swoich znajomych/rodziny, pracowników w celu wykorzystania obiektu sportowego zgodnie z jego charakterem, tj. na cele uprawiania sportu albo rekreacji. Wedle wiedzy Gminy, ww. podmioty mogą pobierać opłaty mające na celu partycypację w kosztach korzystania z obiektów sportowych, np. osoba fizyczna korzystająca z obiektu sportowego by zagrać ze swoimi znajomymi w piłkę nożną, celem pokrycia kosztów związanych z najmem obiektu sportowego może pobierać od swoich znajomych tzw. składkę w kwocie proporcjonalnej od liczby osób korzystających z obiektu sportowego;
*   udostępnianie obiektu sportowego lub jego części na cele niezwiązane ze sportem lub rekreacją, tj. osobom fizycznym, podmiotom gospodarczym i innym jednostkom organizacyjnym na cele niezwiązane ze sportem lub rekreacją;
*   udostępnianie obiektu sportowego lub jego części na cele uprawiania sportu lub rekreacji na rzecz najemcy wykorzystującego go w celu prowadzenia własnej działalności, tj. osobom fizycznym, podmiotom gospodarczym i innym jednostkom organizacyjnym (m.in. klubom sportowym) na cele związane ze sportem lub rekreacją, ale jednocześnie w celu prowadzenia przez najemcę własnej działalności (np. klubom sportowym na prowadzenie zajęć sportowych, zawodów sportowych, indywidualnym trenerom sportowym na działalność handlową, na rzecz jednostki oświatowej na cele prowadzenia zajęć wychowania fizycznego).

W danym czasie obiekt sportowy lub jego wyodrębniona część zasadniczo nie może być przedmiotem udostępniania innym podmiotom. Przykładowo, jeśli sala sportowa znajdująca się w szkole posiada zasadniczo tylko jedną część, w której może się odbywać gra sportowa – np. istnieje jedno pomieszczenie, w którym w danym czasie zasadniczo może mieć miejsce tylko jeden mecz w piłkę nożną – wówczas ta część nie może być w tym samym czasie udostępniana innym podmiotom. Jeśli natomiast w ramach danej sali sportowej można wyodrębnić kilka części, w których mogą się odbywać gry sportowe – np. sala sportowa posiada dwa pomieszczenia, w których w danym czasie może mieć miejsce mecz w piłkę nożną, niezależnie od tego, co się dzieje w drugim pomieszczeniu – wówczas części te mogą w jednym czasie być udostępnione maksymalnie dwóm podmiotom (tj. żadne z tych dwóch pomieszczeń nie może być w tym samym czasie udostępniane więcej niż jednemu podmiotowi).

Gmina otrzymała z Głównego Urzędu Statystycznego pismo („Opinia GUS”), w którym potwierdzono, iż świadczone przez Gminę usługi polegające na:

*   udostępnianiu obiektu sportowego lub części obiektu sportowego (np. części lub całości hali sportowej) – osobom fizycznym, podmiotom gospodarczym, innym jednostkom organizacyjnym na zasadzie wykupienia wstępu (np. karnetów, wykupu wstępu przez pracodawców dla swoich pracowników) uprawniającego do korzystania z obiektu zgodnie z jego charakterem, niezależnie czy celem wstępu jest uprawianie sportu czy rekreacja – mieszczą się w zakresie grupowania PKWiU 93.11.10.0 „Usługi związane z działalnością obiektów sportowych”;
*   usługi polegające na wynajmie całości lub części obiektu sportowego (np. hali sportowej, sali sportowej), na podstawie umowy, na określony czas, osobom fizycznym, podmiotom gospodarczym lub innym jednostkom organizacyjnym na cele ich działalności (np. klubom sportowym na prowadzenie zajęć sportowych, indywidualnym trenerom sportowym, na organizację zajęć sportowo-rekreacyjnych, na działalność handlową) – mieszczą się w zakresie grupowania PKWiU 68.20.12.0 „Wynajem i obsługa nieruchomości niemieszkalnych własnych lub dzierżawionych”.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy usługi polegające na udostępnieniu obiektu sportowego lub części obiektu sportowego osobom fizycznym, podmiotom gospodarczym, innym jednostkom organizacyjnym na zasadzie wykupienia wstępu (np. karnetów, wykupu wstępu przez pracodawców dla swoich pracowników) uprawniającego do korzystania z obiektu zgodnie z jego charakterem, niezależnie czy celem wstępu jest uprawianie sportu czy rekreacja, podlegają opodatkowaniu przy zastosowaniu preferencyjnej stawki VAT w wysokości 8%?
2.  Czy usługi polegające na wynajmie całości lub części obiektu sportowego osobom fizycznym, podmiotom gospodarczym lub innym jednostkom organizacyjnym na cele ich działalności (np. klubom sportowym na prowadzenie zajęć sportowych, indywidualnym trenerom sportowym, na organizację zajęć sportowo-rekreacyjnych, na działalność handlową) podlegają opodatkowaniu przy zastosowaniu podstawowej stawki VAT w wysokości 23%?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad 1

Usługi polegające na udostępnieniu obiektu sportowego lub części obiektu sportowego osobom fizycznym, podmiotom gospodarczym, innym jednostkom organizacyjnym na zasadzie wykupienia wstępu (np. karnetów, wykupu wstępu przez pracodawców dla swoich pracowników) uprawniającego do korzystania z obiektu zgodnie z jego charakterem, niezależnie czy celem wstępu jest uprawianie sportu czy rekreacja, podlegają opodatkowaniu przy zastosowaniu preferencyjnej stawki VAT w wysokości 8%.

Ad 2

Usługi polegające na wynajmie całości lub części obiektu sportowego osobom fizycznym, podmiotom gospodarczym lub innym jednostkom organizacyjnym na cele ich działalności (np. klubom sportowym na prowadzenie zajęć sportowych, indywidualnym trenerom sportowym, na organizację zajęć sportowo-rekreacyjnych, na działalność handlową) podlegają opodatkowaniu przy zastosowaniu podstawowej stawki VAT w wysokości 23%.

Uzasadnienie

Ad 1 i 2

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Natomiast zgodnie z treścią art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uważa się za podatników organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Jak wskazano w stanie faktycznym, Gmina jest właścicielem obiektów sportowych, które są przedmiotem odpłatnego udostępniania m.in. na rzecz osób fizycznych, podmiotów prowadzących działalność gospodarczą oraz innych jednostek organizacyjnych. W konsekwencji, w związku z wykonywaniem przedmiotowych świadczeń Gmina działa w roli podatnika VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.

W świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z kolei na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`).

Analiza przepisów art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 7 ust. 1 i art. 8 ust. 1 ustawy o VAT wskazuje, że definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania VAT.

Tym samym, w oparciu o art. 8 ustawy o VAT należy stwierdzić, że mamy w tym przypadku do czynienia ze świadczeniem usług w zakresie udostępniania obiektów sportowych przez Gminę na rzecz zainteresowanych podmiotów.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do art. 41 ust. 2 ustawy o VAT, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Na mocy z kolei art. 146a pkt 2 ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy o VAT, wynosi 8%.

W poz. 179 załącznika nr 3 do ustawy o VAT, zostały uwzględnione „Usługi związane z działalnością obiektów sportowych” mieszczące się w grupowaniu PKWiU 93.11.10.0.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Gmina otrzymała Opinię GUS w której m.in. potwierdzono, że usługi polegające na udostępnianiu obiektu sportowego lub części obiektu sportowego (np. części lub całości hali sportowej) – osobom fizycznym, podmiotom gospodarczym, innym jednostkom organizacyjnym, na zasadzie wykupienia wstępu (np. karnetów, wykupu wstępu przez pracodawców dla swoich pracowników) uprawniającego do korzystania z obiektu zgodnie z jego charakterem, niezależnie czy celem wstępu jest uprawianie sportu, czy rekreacja – mieszczą się w zakresie grupowania PKWiU 93.11.10.0 „Usługi związane z działalnością obiektów sportowych”.

W konsekwencji, usługi polegające na udostępnianiu całości lub części obiektu sportowego na zasadach opisanych powyżej, tj. mieszczące się w zakresie grupowania PKWiU 93.11.10.0, podlegają opodatkowaniu preferencyjną stawką podatku w wysokości 8%.

W otrzymanej przez Gminę Opinii GUS potwierdzono ponadto, że usługi polegające na wynajmie całości lub części obiektu sportowego (np. hali sportowej, hali gimnastycznej), na podstawie umowy, na określony czas, osobom fizycznym, podmiotom gospodarczym lub innym jednostkom organizacyjnym na cele ich działalności (np. klubom sportowym na prowadzenie zajęć sportowych, indywidualnym trenerom sportowym, na organizację zajęć sportowo-rekreacyjnych, na działalność handlowa) – mieszczą się do grupowania PKWiU 68.20.12.0 „Wynajem i usługi zarządzania nieruchomościami niemieszkalnymi własnymi lub dzierżawionymi”.

Z uwagi na fakt, że usługi polegające na udostępnianiu obiektu sportowego lub części obiektu sportowego na ww. zasadach nie zostały objęte preferencyjną stawką VAT, zastosowanie znajdzie opodatkowanie 23% stawką VAT, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT w związku z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT.

Przedstawione wyżej stanowisko znajduje potwierdzenie m.in. w następujących interpretacjach podatkowych:

*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 18 lutego 2019 r., sygn. 0115-KDIT1-1.4012.13.2019.1.JP;
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 13 lutego 2019 r., sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.920.2018.2.MH;
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 7 grudnia 2018 r., sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.769.2018.2.MSU;
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 19 czerwca 2018 r., sygn. 0115-KDIT1-1.4012.244.2018. 1.KM.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Końcowo należy wskazać, że stosownie do art. 146aa ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Ponadto należy podkreślić, że tut. organ nie jest uprawniony do przyporządkowywania formalnego towarów i usług do określonego grupowania klasyfikacyjnego. Podkreślić należy, że kwestie dotyczące zaklasyfikowania towaru lub usługi do właściwego grupowania statystycznego nie mieszczą się w ramach określonych w art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Tak więc niniejszą interpretację wydano w oparciu o grupowania PKWiU wskazane przez Wnioskodawcę we wniosku, co oznacza że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.