Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.207.2022.2.AB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-07-04
Teza: Zwolnienie od podatku od towarów i usług dla świadczonych usług wynajmu nieruchomości.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe; lokal-lokal mieszkalny; najem-najem na cele mieszkalne ; zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 36

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowni Państwo,
=================

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zaistniałego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług dla świadczonych przez Państwa usług wynajmu nieruchomości jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

22 marca 2022 r. wpłynął Państwa wniosek z 15 marca 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku od towarów i usług dla świadczonych przez Państwa usług wynajmu nieruchomości. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 30 maja 2022 r.

Treść wniosku jest następująca:

### Opis stanu faktycznego

Fundacja (…) (dalej: Fundacja lub Wnioskodawca) jest polskim rezydentem podatkowym zgodnie z art. 3 ust 1 ustawy o CIT oraz jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.

Fundacja wynajmuje nieruchomość od osoby fizycznej (podmiot niepowiązany). Usługa najmu nabywana jest przez Fundację bez naliczonego podatku od towarów i usług.

Fundacja część wynajmowanego budynku przeznacza na prowadzenie działalności gospodarczej. Fundacja pozostałą część wynajmowanego budynku przeznacza na wynajem osobom fizycznym (podmiotom niepowiązanym). Może zdarzyć się tak, że najemcą będzie osoba fizyczna nieposiadająca polskiego obywatelstwa.

Wynajmowana część nieruchomości mieści się w budynku, który w Ewidencji Gruntów i Budynków ma wpis: „Inne mieszkalne”.

Wynajmowana część nieruchomości składa się z:

*   (\`(...)\`) pomieszczeń o powierzchni do \`(...)\` m2 każde,
*   (\`(...)\`) pokoje są dwuosobowe,
*   (\`(...)\`) pokoje są jednoosobowe,
*   każdy pokój jest umeblowany posiada łóżko, szafę, stół z krzesłami oraz częścią
*   pokoje nie mają samodzielnej kuchni i łazienki,
*   najemcy mają prawo do korzystania z części wspólnej obejmującej łazienki i kuchnię.
*   nieruchomość jest wynajmowana na okres 1 roku z możliwością wcześniejszego rozwiązania umowy.

Wynajmowana cześć nieruchomości nie posiada recepcji. Na rzecz najemców nie są świadczone usługi gastronomiczne, cateringowego czy usługi sprzątania.

W uzupełnieniu wskazali Państwo, że

Ad.1.

W ocenie Wnioskodawcy Symbol Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług PKWiU 2015 (zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676 ze zm.) dla wynajmu części budynku będącego przedmiotem zapytania to: 68.20.11 Wynajem i obsługa nieruchomości mieszkalnych własnych lub dzierżawionych (PKWiU 2015).

Ad.2.

Na pytanie organu cyt.: „Czy z zapisów umowy notarialnej zawieranej przez Państwa z osobami fizycznymi wynika, że wynajmowana część budynku będzie wykorzystywana wyłącznie w celach mieszkaniowych” odpowiedzieli Państwo, że cyt.: „Umowy zawierane przez Wnioskodawcę z osobami fizycznymi (najemcami) nie zawierają zapisów w tym zakresie. Wnioskodawca, nie zawiera umów notarialnych w przedmiotowym zakresie.”

Ad.3.

Na pytanie: „Czy osoby fizyczne wynajmujące część budynku o charakterze mieszkalnym będą w nim realizować własne cele mieszkaniowe?” odpowiedzieli Państwo:

„Wskazać należy, że istotą złożonego przez Wnioskodawcę wniosku o interpretację indywidualną jest rozstrzygnięcie czy Wnioskodawca jest uprawniony do stosowania zwolnienia z art. 21 ust. pkt 36 ustawy o VAT. Tym samym elementem zapytania Wnioskodawcy jest ocena czy w przedstawionym stanie faktycznym są spełnione przesłanki tego artykułu w tym m.in. to czy osoby fizyczne wynajmujące część budynku o charakterze mieszkalnym będą w nim realizować własne cele mieszkaniowe.

W myśl art. 14b § 3 o.p. Wnioskodawca zobowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego, przy czym jego zakres nie jest nieograniczony. W zakresie przepisu art. 14b § 3 nie mieści się interpretacja przepisów prawa. Wnioskodawca nie jest zobowiązany do dokonania wykładni przepisów prawa podczas opisywania stanu faktycznego. Wnioskodawca przedstawia swoją wykładnie przepisów w ramach opisu własnego stanowiska w sprawie.

Rolą wnioskodawcy jest przedstawienie w sposób wyczerpujący faktów niezbędnych do oceny prawnej sprawy. W tym zakresie mieści się dokładny opis przedmiotu działalności Wnioskodawcy, który to został przedstawiony we wniosku.

Organ podatkowy nie może, przerzucać na Wnioskodawcę ciężarku rozstrzygnięcia kwestii spornej w zakresie interpretacji przepisów, w zakresie których Wnioskodawca wystąpił z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej

Jednakże, Wnioskodawca wskazuję, że Osoby fizyczne będące najemcami, podpisują długoterminową umowę (1 rok) na najem przedmiotowej nieruchomości w której: regularnie przebywają, śpią, przygotowują i spożywają posiłki, odpoczywają etc. - co w ocenie Wnioskodawcy (jak zostało wskazane w uzasadnieniu wniosku) stanowi realizację własnych celów mieszkaniowych.”

Ad.4.

Wnioskodawca wynajmuje i będzie wynajmować nieruchomość we własnym imieniu własnym i na własny rachunek

**Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług**

Czy świadczone przez Wnioskodawcę usługi najmu na rzecz osób fizycznych są objęte zwolnieniem z art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT ? 

### Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy usługi najmu na rzecz osób fizycznych stanowią usługi wynajmowania części nieruchomości o charakterze mieszkalnym, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe, a tym samym są objęte zwolnieniem z art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Zastosowanie zwolnienia z art. 43 ust 1 pkt 36 ustawy o VAT uzależnione jest od łącznego spełnienia następujących przesłanek:

\- Wynajmowana jest nieruchomość o charakterze mieszkalnym,

\- Nieruchomość wynajmowana jest na własny rachunek,

\- Nieruchomość wynajmowana jest wyłącznie na cele mieszkalne.

W ocenie Wnioskodawcy nieruchomość ma charter mieszkalny co wynika z wprost wpisu w ewidencji gruntów i budynków. Wnioskodawca wynajmuje nieruchomość na własny rachunek, nie korzystając przy tym z żadnych pośredników.

Wobec braku definicji legalnej celów mieszkaniowych, jego znaczenia należy doszukiwać się w jego znaczeniu potocznym.

Zgodnie z internetowym słownikiem języka polskiego słowo „mieszkalny” oznacza taki, który służy, nadaje się do zamieszkania, np. budynek mieszkalny (Mieszkalny \[w:\] Słownik SJP.PL, https://sjp.pl/mieszkalny,dostęp 24.02.2022 r.)

Zgodnie z internetowym słownikiem języka polskiego słowo „mieszkaniowy” oznacza przymiotnik od: mieszkanie; odnoszący się do pomieszczenia, w którym się mieszka (np. prawo mieszkaniowe) (Mieszkaniowy \[w:\] Słownik SJP.PL, https://sjp.pl/mieszkaniowy,dostęp 24.02.2022 r.).

Wobec powyższego przez nadający się do zamieszkania należy rozumieć taki w którym możliwe jest długoterminowe prowadzenie życia w sposób zapewniający dostęp i możliwość do swobodnego zaspokojenia wszystkich podstawnych potrzeb człowieka.

Wynajmowana część nieruchomości:

\- składa się z wypełni umeblowanego pomieszczenia,

\- posiada swobodny dostęp do części wspólnej obejmującej łazienki i kuchnię.

Nie ulega więc wątpliwości, że wynajmowane lokalne spełniają powyższe kryteria, a tym samym ich wynajem jest przeznaczony na cele mieszkaniowe.

Długoterminowy charakter świadczonych usług oraz brak wykonywania innych świadczeń (takich jak np. usługi gastronomiczne) wyklucza możliwość uznania przedmiotowego świadczenia jako jakiejkolwiek formy usługi hotelarskiej lub podobnej.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest prawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r., poz. 931 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:

odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju

Towarami – na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do

rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy :

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1\. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2\. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3\. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu, które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę.

Należy wskazać, że umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki.

Jak wynika z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r., poz. 1740 ze zm.), przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną. Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie lokalu przez jego najemcę.

Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług najem stanowi świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Należy tu zauważyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być opodatkowana tym podatkiem.

Zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy.

W tym miejscu należy zauważyć, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy (od ogólnej zasady powszechności opodatkowania) i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalne. W efekcie podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji jedynie, gdy charakter czynności świadczonych przez niego w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy:

Zwalnia się od podatku usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe lub na rzecz społecznych agencji najmu, o których mowa w art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego (Dz. U. z 2019 r. poz. 2195 oraz z 2021 r. poz. 11, 1177 i 1243).

Zwolnienie, które znajduje się w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT stanowi implementację z art. 135 ust. 1 lit. l Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2006 r. nr 347/1 ze zm.). Przepis powyższy stanowi, że Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje: „(…) dzierżawę i wynajem nieruchomości”.

Krajowe ustawodawstwo stanowi o zwolnieniu z opodatkowania usługi najmu pod warunkiem jego mieszkaniowego przeznaczenia.

Należy ponadto zauważyć, że stosownie do art. 43 ust. 20 ustawy, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 36, nie ma zastosowania do usług wymienionych w poz. 47 załącznika nr 3 do ustawy.

Powyższe wskazuje, że przesłanki do zastosowania zwolnienia są następujące:

\- świadczenie usługi na własny rachunek,

\- charakter mieszkalny nieruchomości,

\- mieszkaniowy cel najmu lub dzierżawy.

Zaistnienie wszystkich powyższych przesłanek skutkuje zastosowaniem zwolnienia od podatku. Brak któregokolwiek z powyższych elementów nie pozwala natomiast na zastosowanie zwolnienia i w konsekwencji następuje opodatkowanie świadczonej usługi.

Z opisu sprawy wynika, że wynajmują Państwo nieruchomość od osoby fizycznej (podmiot niepowiązany). Część wynajmowanego budynku przeznaczają Państwo na prowadzenie działalności gospodarczej a pozostałą cześć wynajmowanego budynku na wynajem osobą fizycznym (podmiotom niepowiązanym). Wynajmowana część nieruchomości mieści się w budynku który w Ewidencji Gruntów i Budynków ma wpis: „Inne mieszkalne”.

Wynajmowana część nieruchomości składa się z:

*   (\`(...)\`) pomieszczeń o powierzchni do \`(...)\` m2 każde,
*   (\`(...)\`) pokoje są dwuosobowe,
*   (\`(...)\`) pokoje są jednoosobowe,
*   każdy pokój jest umeblowany posiada łóżko, szafę, stół z krzesłami oraz częścią
*   pokoje nie mają samodzielnej kuchni i łazienki,
*   najemcy mają prawo do korzystania z części wspólnej obejmującej łazienki i kuchnię.
*   nieruchomość jest wynajmowana na okres 1 roku z możliwością wcześniejszego rozwiązania umowy.

W ocenie Wnioskodawcy Symbol Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług PKWiU 2015 (zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676 ze zm.) dla wynajmu części budynku będącego przedmiotem zapytania to: 68.20.11 Wynajem i obsługa nieruchomości mieszkalnych własnych lub dzierżawionych (PKWiU 2015). Umowy zawierane przez Państwa z osobami fizycznymi (najemcami) nie zawierają zapisów że wynajmowana część budynku będzie wykorzystywana wyłącznie w celach mieszkaniowych. Osoby fizyczne będące najemcami, podpisują długoterminową umowę (1 rok) na najem przedmiotowej nieruchomości w której: regularnie przebywają, śpią, przygotowują i spożywają posiłki, odpoczywają etc. - co w Państwa ocenie stanowi realizację własnych celów mieszkaniowych. Państwo wynajmują i będą wynajmować nieruchomość we własnym imieniu i na własny rachunek

Mając powyższe na uwadze oraz powołany stan prawny należy stwierdzić, że skoro jak Państwo wskazują, że:

\- nieruchomość ma charakter mieszkalny,

\- wynajmowana będzie na realizację celów mieszkaniowych osób fizycznych,

\- wynajmowana będzie we własnym imieniu i na własny rachunek,

to wynajem części nieruchomości dla osób fizycznych, będzie korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy.

Zatem opisane usługi - zgodnie z Państwa stanowiskiem - będą korzystały ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy.

Państwa stanowisko jest prawidłowe.

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym, mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego, uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie pogląd dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego (którego elementy przyjmuje, jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

\- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

\- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

\- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

\- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).