Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/4511-345/15/WRz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-07-10
Teza: czy jest obowiązek wskazania przychodu w sytuacji zajęcia przez komornika wierzytelności wynikających z faktur przychodowych?
Słowa kluczowe: komornik
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r. poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 7 lutego 2015 r. (data złożenia w tut. Biurze 19 marca 2015 r.), uzupełnionym 4 i 7 lipca 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, w zakresie obowiązku wykazania przychodów z prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, w sytuacji zajęcia przez komornika wierzytelności wynikających z faktur przychodowych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 marca 2015 r. do tut. Biura został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, w indywidualnej sprawie, dotyczącej m.in. zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, w zakresie obowiązku wykazania przychodów z prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, w sytuacji zajęcia przez komornika wierzytelności wynikających z faktur przychodowych. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 15 czerwca 2015 r. Znak: IBPBI/1/4511-345/15/WRz wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 4 i 7 lipca 2015 r.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Na dzień złożenia wniosku Wnioskodawczyni posiadała zadłużenie w urzędzie skarbowym dotyczące m.in. podatku dochodowego, co jak wskazuje, jest wynikiem podjętych działań komorniczych. Działania komornicze uniemożliwiły Wnioskodawczyni spłatę tych zobowiązań. Prowadząc jeszcze działalność gospodarczą Wnioskodawczyni wykazywała w deklaracjach VAT-7 podatek należny od faktur, które zajął komornik. W deklaracji PIT-28 został wykazany przychód łącznie z zajętymi wierzytelnościami, które trafiły bezpośrednio na konto komornika.

Komornik zajął również 25% emerytury Wnioskodawczyni, która obecnie po jego potrąceniach wynosi 757,92 zł.

W uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie które wpłynęło do tut. Biura 7 lipca 2015 r., wskazano m.in., że:

*   Wnioskodawczyni prowadziła działalność gospodarczą od 1 czerwca 1990 r. do 3 czerwca 2014 r., której przedmiotem było świadczenie usług w zakresie utrzymania porządku na terenach zieleni w obrębie miasta (pod symbolem PKD 81.30.Z, 38.11.Z),
*   zobowiązania podatkowe powstały z tytułu podatku ryczałtowego za lata 2014, 2013, 2012, a z tytułu podatku należnego za maj, czerwiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad, grudzień 2013 r. oraz luty, marzec, maj, czerwiec 2014 r.
*   zapłata za faktury sprzedażowe Wnioskodawczyni wpływała bezpośrednio na konto Komornika, a komornik dokonał zajęcia na podstawie tytułu wykonawczego wynikającego z zadłużenia Wnioskodawczyni wobec banków,
*   faktury zajęte przez komornika były wystawione zgodnie z prowadzoną wtedy działalnością gospodarczą i świadczonymi usługami wobec urzędu miejskiego oraz zawartą z urzędem umową o utrzymanie porządku na terenie miasta i stanowiły jedyne źródło utrzymania Wnioskodawczyni. Zajęte faktury pochodziły z okresów - październik, listopad, grudzień 2013 r. i za cały 2014 r. to znaczy do czerwca bo wtedy Wnioskodawczyni zmuszona została do zlikwidowania działalności gospodarczej.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytania:

Czy Wnioskodawczyni miała obowiązek wykazać w deklaracjach PIT-28 przychód za wyżej wymienione lata?

Jaki wpływ zajęcie wierzytelności przez komornika miało na rozliczenie podatku dochodowego?

Zdaniem Wnioskodawczyni (sprecyzowanym w piśmie, które wpłynęło do tut. Biura 7 lipca 2015 r.), nie powinna wykazywać przychodu w deklaracjach rocznych, ponieważ nie uzyskała wpływów za świadczone usługi (wpływy docierały bezpośrednio do komornika).

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam co następuje.

W myśl art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. Nr 144, poz. 930 ze zm.), ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą. Przy czym, w myśl art. 4 ust. 1 pkt 12 tej ustawy, przez pozarolniczą działalność gospodarczą należy rozumieć pozarolniczą działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym.

Stosownie do art. 6 ust. 1 ww. ustawy, opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 14 ustawy o podatku dochodowym, w tym również, gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej "spółką".

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Przychody należne to wszelkiego rodzaju przychody, co do których przysługuje podatnikowi uprawnienie do ich dochodzenia, czyli takie, które wynikają z konkretnego stosunku prawnego. „Należność” odnosi się zarówno do możliwości dochodzenia konkretnego świadczenia oraz do powinności jego spełnienia. Oznacza to, że powstanie przychodów należnych związane jest z powstaniem wierzytelności. Ponieważ wierzytelność to termin wywodzący się z prawa cywilnego, przychodami należnymi są przychody wymagalne w rozumieniu prawa cywilnego,tj. możliwe do prawnie skutecznego ich dochodzenia.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych precyzyjnie określają moment powstania przychodu z ww. źródła przychodów.

W myśl art. 14 ust. 1c ww. ustawy (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2014 r.), za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 1, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 1e, 1h i 1i, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1.  wystawienia faktury albo
2.  uregulowania należności.

Z wyżej przytoczonych przepisów wynika generalna zasada, że w przypadku świadczenia usług, co do zasady, przychód podatkowy dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych powstaje w dniu wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi.

Zgodnie z art. 14 ust. 1e cyt. ustawy, jeżeli strony ustalą, że usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku. Z kolei w myśl art. 14 ust. 1i ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku otrzymania przychodu z działalności gospodarczej, do którego nie stosuje się ust. 1c, 1e i 1h, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty.

Z wyżej przytoczonych przepisów wynika generalna zasada, że przychód podatkowy dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych powstaje w dniu wykonania usługi. Wyjątek od tej zasady stanowi:

*   wystawienie faktury dokumentującej wykonanie usługi przed datą jej wykonania albo częściowego wykonania – datą powstania przychodu będzie w tym przypadku dzień wystawienia faktury (o ile uprzednio nie doszło do uregulowania należności),
*   uregulowanie należności przed wykonaniem usługi albo jej częściowym wykonaniem – datą powstania przychodu będzie w tym przypadku dzień otrzymania należności (o ile uprzednio nie została wystawiona faktura).

Jeżeli jednak usługa rozliczana jest w okresach rozliczeniowych, wówczas, zgodnie z dyspozycją art. 14 ust. 1e ww. ustawy, datą powstania przychodu jest ostatni dzień okresu rozliczeniowego.

Jedynie w sytuacji, gdy w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą podatnik nie jest zobowiązany do wystawiania faktur, a usługa nie jest świadczona w okresach rozliczeniowych, wówczas przychód podatkowy z określonej transakcji powstaje w dniu otrzymania zapłaty.

Przenosząc powyższe na grunt ustawy o zryczałtowanym podatku od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, wskazać należy, że w sytuacji, gdy podatnik w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wystawia faktury potwierdzające zawarcie określonej transakcji z klientem (np. wykonanie w ramach tej działalności usługi na rzecz klienta), wówczas niezależnie od faktu, czy dojdzie do realizacji wierzytelności wynikającej z tej faktury poprzez jej zapłatę (np. wpłatę na rachunek bankowy, rozliczenie gotówkowe itp.), zobowiązany jest on rozpoznać przychód należy z tej transakcji.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 ww. ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, podatnicy są obowiązani za każdy miesiąc obliczać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych i wpłacać go na rachunek urzędu skarbowego w terminie do dnia 20 następnego miesiąca, a za miesiąc grudzień - w terminie złożenia zeznania.

W myśl natomiast art. 21 ust. 2 pkt 2 cyt. ustawy, podatnicy są obowiązani złożyć w urzędzie skarbowym zeznanie według ustalonego wzoru o wysokości uzyskanego przychodu, wysokości dokonanych odliczeń i należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych - w terminie do dnia 31 stycznia następnego roku. Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynikający z zeznania jest podatkiem należnym za dany rok podatkowy, chyba że naczelnik urzędu skarbowego wyda decyzję, w której określi inną wysokość podatku (art. 21 ust. 4 ww. ustawy).

Z przedstawionego we wniosku oraz jego uzupełnieniu opisu stanu faktycznego wynika m.in., że w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, polegającej na świadczeniu usług utrzymania porządku na rzecz miasta Wnioskodawczyni wystawiała faktury na rzecz urzędu miasta. Zapłata za ww. faktury wpływała bezpośrednio na konto komornika, który dokonał ich zajęcia na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez banki, w których Wnioskodawczyni posiadała zadłużenie. W zeznaniach podatkowych za lata 2012-2014 Wnioskodawczyni wykazała przychód należny wynikający z tych faktur, mimo że zapłata za te faktury wpłynęła na konto komornika.

Mając powyższe na względzie, w szczególności okoliczność, że w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni wystawiała faktury potwierdzające wykonanie przez nią usług na rzecz urzędu miasta, z których wierzytelności następnie zostały zajęte przez komornika, to niezależnie od faktu, czy kwoty pieniężne wynikające z tych faktur, wpłynęły bezpośrednio do niej czy też do komornika, kwoty te stały się przychodem należnym z prowadzonej przez nią we wskazanym okresie pozarolniczej działalności gospodarczej.

Tym samym, że nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem Wnioskodawczyni, jakoby nie uzyskała wpływów za świadczone usługi. Co prawda kwoty przychodu wynikające z wystawionych faktur, nie wpływały bezpośrednio do Wnioskodawczyni, lecz na konto komornika, jednakże środki te dystrybuowane były w dalszej kolejności na rzecz banków, stanowiąc spłatę posiadanego przez Wnioskodawczynię zadłużenia dokonanego nie w imieniu komornika, lecz w imieniu Wnioskodawczyni z jej środków.

W konsekwencji, dokonując rozliczenia zryczałtowanego podatku dochodowego za wskazane we wniosku lata podatkowe (2012-2014), Wnioskodawczyni zobowiązana była wykazać w zeznaniu podatkowym (PIT-28) za te lata również przychód wynikający z ww. faktur.

Mając powyższe na względzie, stanowisko Wnioskodawczyni, uznano za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Jednocześnie nadmienić należy, że w pozostałym zakresie będącym przedmiotem wniosku wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.