Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB3/423-27/12-6/KJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2012-05-14
Teza: Czy amortyzacja parkingów stanowi koszt uzyskania przychodów, czy też należy tutaj zastosować art. 16c pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który mówi, że amortyzacji nie podlegają budynki, lokale budowle i urządzenia zaliczane do spółdzielczych zasobów mieszkaniowych lub służących działalności społeczno-wychowawczej prowadzonej przez spółdzielnie mieszkaniowe?
Słowa kluczowe: amortyzacja; amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; koszt-koszty uzyskania przychodów; parking; spółdzielnie-spółdzielnie mieszkaniowe; zasób-gospodarowanie zasobami mieszkaniowymi; zasób-zasoby mieszkaniowe; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółdzielni Mieszkaniowej, przedstawione we wniosku z dnia 18 stycznia 2012 r. (data wpływu 23 stycznia 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 23 kwietnia 2012 r. (data wpływu 26 kwietnia 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od parkingów (pytanie nr 2 we wniosku) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 stycznia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

1.  możliwości zwolnienia z opodatkowania dochodów uzyskanych z wynajmu miejsc parkingowych znajdujących się w zasobach Spółdzielni
2.  możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od ww. parkingów.

Z uwagi na braki formalne wniosku, pismem z dnia 16 kwietnia 2012 r., nr IPTPB3/423-27/12-2/KJ, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów, na podstawie art. 169 § 1 w związku z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), wystąpił do Wnioskodawcy o jego uzupełnienie.

W odpowiedzi na ww. wezwanie, w dniu 26 kwietnia 2012 r. wpłynęło do tut. Organu uzupełnienie wniosku.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis stanu faktycznego:

Spółdzielnia mieszkaniowa jest użytkownikiem wieczystym gruntów niezabudowanych, na których na mocy uchwał swoich organów wybudowała w 2011 r. z własnych środków parkingi w celu ich odpłatnego wynajmowania.

Parkingi zostały wybudowane na terenach stanowiących mienie Spółdzielni, w rozumieniu art. 40 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, tj. na terenach, które nie stanowią gruntu przynależnego do budynku mieszkalnego, w którym ustanawiane są prawa odrębnej własności lokali. Parkingi te zostały wynajęte, na podstawie indywidualnych umów najmu, osobom zamieszkującym w zasobach Spółdzielni.

Prawo najmu miejsca postojowego nie jest uzależnione od członkostwa w Spółdzielni, a jedynie od posiadania tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego w zasobach Spółdzielni. W 2011 r. został również przeznaczony pod wynajem parking wybudowany w 2008 r., który dotychczas był dostępny dla ogółu mieszkańców osiedla. Parking ten również został wybudowany na gruncie stanowiącym mienie Spółdzielni (art. 40 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych).

Wybudowane parkingi stanowią środki trwałe w rozumieniu art. 16a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz art. 3 ust. 1 pkt 15 ustawy o rachunkowości.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy dochód uzyskany z tytułu wynajmu miejsc parkingowych osobom zamieszkującym w zasobach spółdzielczych, posiadającym tytuł prawny do zajmowanego lokalu, podlega zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych jako dochód z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jeżeli zostanie przeznaczony na cel wskazany w tym artykule, czy też powinien zostać opodatkowany jako dochód z innych źródeł?
2.  Czy amortyzacja ww. parkingów stanowi koszt uzyskania przychodów, czy też należy tutaj zastosować art. 16c pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który mówi, że amortyzacji nie podlegają budynki, lokale budowle i urządzenia zaliczane do spółdzielczych zasobów mieszkaniowych lub służących działalności społeczno-wychowawczej prowadzonej przez spółdzielnie mieszkaniowe?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 2.

Wniosek Spółdzielni w zakresie pytania nr 1 zostanie rozpatrzony odrębnie.

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z Klasyfikacją Środków Trwałych obowiązującą od dnia 1 stycznia 2011 r. parkingi sklasyfikowane są w grupie 2 Obiekty Inżynierii Lądowej i Wodnej, podgrupie 22 Infrastruktura Transportu; rodzaj 220 Autostrady, Drogi Ekspresowe, Ulice i Drogi Pozostałe.

Te same parkingi wg Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych zaliczane są do sekcji 2 Obiekty Inżynierii Lądowej i Wodnej, dział 21 symbol 211. Nie budzi więc żadnych wątpliwości, iż nowo wybudowany, na gruncie stanowiącym mienie Spółdzielni, parking jest środkiem trwałym. Zgodnie z zasadami wynikającymi z ustawy o rachunkowości wartość środków trwałych ulega zmniejszeniu o odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe dokonywane w celu uwzględnienia utraty wartości, na skutek używania lub upływu czasu.

W rozumieniu przepisów podatkowych odpisy amortyzacyjne są natomiast jedyną formą uwzględnienia w rachunku podatkowym wydatków poniesionych na nabycie lub wytworzenie środków trwałych (w tym wartości początkowej środków trwałych). Dla sfinansowania budowy parkingów Spółdzielnia zaangażowała przejściowo wolne środki finansowe. Według obowiązującego w spółdzielni regulaminu zwrot poniesionych nakładów ma nastąpić w okresie 5 lat.

Artykuł 6 ust. 2 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych mówi, że wartość środków trwałych finansowanych bezpośrednio z funduszu udziałowego lub wkładów mieszkaniowych i budowlanych nie zwiększa funduszu zasobowego, a umorzenie wartości tych środków obciąża odpowiednio fundusz udziałowy lub wkłady mieszkaniowe i budowlane.

Brzmienie tego artykułu nie budzi żadnych wątpliwości. Członkowie Spółdzielni wnosząc wkłady mieszkaniowe czy budowlane sfinansowali koszty budowy zasobów mieszkaniowych i dlatego ponowne obciążanie ich tymi kosztami poprzez amortyzację, stanowiącą składnik opłat, nie może mieć miejsca. Według oceny Wnioskodawcy, art. 16c pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest przeniesieniem idei wyrażonej w art. 6 ust. 2 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych na grunt prawa podatkowego.

Wnioskodawca uważa ponadto, że pojęcie „zasoby mieszkaniowe” występujące w art. 16c ustawy podatkowej jest pojęciem węższym niż „gospodarka zasobami mieszkaniowymi”, którą zdefiniował na potrzeby zastosowania art. 17 ust. 1 pkt 44 Minister Finansów w interpretacji ogólnej z dnia 5 marca 2008 r.

Dla prawidłowego zastosowania przepisów podatkowych należy wykorzystywać definicje pojęć zawarte w innych obowiązujących przepisach prawa. Dlatego słusznym jest, w celu zidentyfikowania obiektów wymienionych w art. 16c pkt 2, posłużenie się Prawem budowlanym oraz obowiązującymi klasyfikacjami (PKOB, Środków Trwałych).

Według tych przepisów budynek mieszkalny to obiekt budowlany, którego ponad 50% powierzchni wykorzystywana jest na cele mieszkalne. Dalej Prawo budowlane mówi, że do budynku wlicza się obiekty pomocnicze obsługujące dany budynek, jak chodniki, dojazdy, podwórka, place itp. Obiekty takie obsługujące więcej niż jeden budynek należy zaliczyć do właściwych rodzajów, zgodnie z ich przeznaczeniem. A zatem parking, który został wybudowany np. 25 i więcej lat po oddaniu do użytkowania budynku mieszkalnego, na innej działce gruntowej (niezabudowanej) musi zostać sklasyfikowany jako obiekt inżynierii lądowej i wodnej (wg KŚT jest to podgrupa Infrastruktura Transportu).

Obiekt taki nie może zdaniem Spółdzielni, zostać zaliczony do zasobów mieszkaniowych, tym bardziej, że nie jest środkiem trwałym sfinansowanym z wniesionych przez członków wkładów mieszkaniowych i budowlanych.

Wobec powyższego Wnioskodawca stoi na stanowisku, że amortyzacja naliczona w koszty działalności (która nie stanowi elementu opłat pobieranych zgodnie z art. 4 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych) będzie stanowiła koszt podatkowy, o ile zostanie naliczona zgodnie z art. 16a-16m ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od ww. parkingów - uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (t.j. Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116 ze zm.) celem spółdzielni mieszkaniowej jest zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych i innych potrzeb członków oraz ich rodzin, przez dostarczanie członkom samodzielnych lokali mieszkalnych lub domów jednorodzinnych, a także lokali o innym przeznaczeniu.

Zgodnie z art. 1 ust. 2 i 3 ww. ustawy przedmiotem działalności spółdzielni jest:

*   budowanie lub nabywanie budynków w określonych w ustawie celach, np.: ustanawiania na rzecz członków spółdzielczych lokatorskich praw do znajdujących się w tych budynkach lokali mieszkalnych, ustanawiania na rzecz członków odrębnej własności znajdujących się w tych budynkach lokali mieszkalnych lub lokali o innym przeznaczeniu, a także ułamkowego udziału we współwłasności w garażach wielostanowiskowych,

*   budowanie lub nabywanie domów jednorodzinnych w celu przeniesienia na rzecz członków własności tych domów,

*   udzielanie pomocy członkom w budowie przez nich budynków mieszkalnych lub domów jednorodzinnych,

*   budowanie lub nabywanie budynków w celu wynajmowania lub sprzedaży znajdujących się w tych budynkach lokali mieszkalnych lub lokali o innym przeznaczeniu,

*   obowiązek zarządzania nieruchomościami stanowiącymi jej mienie lub nabyte na podstawie ustawy mienie jej członków.

Jak wynika z art. 4 cytowanej ustawy, członkowie spółdzielni, osoby niebędące członkami spółdzielni i inne osoby wymienione w tym przepisie, obowiązani są uczestniczyć w wydatkach związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na ich lokale, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni oraz w zobowiązaniach spółdzielni z innych tytułów przez uiszczanie opłat zgodnie z postanowieniami statutu.

Spółdzielnie mieszkaniowe są podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych. Jednocześnie, nie zostały one wymienione przez ustawodawcę w treści art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), jako podmioty, które zwolnione są od podatku.

W konsekwencji, spółdzielnie mieszkaniowe podlegają ogólnym regułom podatkowym przewidzianym w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych. Oznacza to, że przedmiotem opodatkowania jest – co do zasady – dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty (art. 7 ust. 1 ustawy). Dochód ten stanowi natomiast osiągnięta w roku podatkowym nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania (art. 7 ust. 2).

Z przedstawionych okoliczności wynika, iż Spółdzielnia wybudowała z własnych środków na terenach, które nie stanowią gruntu przynależnego do budynku mieszkalnego, w którym ustanawiane są prawa odrębnej własności lokali, parkingi w celu ich odpłatnego wynajmowania.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ww. ustawy, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16.

Na podstawie art. 16a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

*   budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,

*   maszyny, urządzenia i środki transportu,

*   inne przedmioty

\- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Zatem aby składniki majątku wymienione w art. 16a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych mogły zostać zaliczone do środków trwałych podatnika, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych, muszą spełniać następujące warunki:

*   przewidywany okres ich używania musi przekraczać jeden rok – o tym, jak długo będzie używany dany składnik decyduje sam podatnik,

*   muszą stanowić własność lub współwłasność podatnika – amortyzacji podatkowej podlegają wyłącznie środki trwałe, do których przysługuje podatnikowi prawo własności, z wyjątkiem środków używanych przez leasingobiorcę na podstawie umowy leasingu finansowego oraz tych wymienionych w art. 16a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,

*   muszą być kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania – ustawodawca nie określił bliżej tych warunków, jednakże należy stwierdzić, iż warunki te spełnia składnik majątku, który jest wyposażony we wszystkie elementy konstrukcyjne pozwalające na jego funkcjonowanie zgodnie z przeznaczeniem, ponadto sprawne technicznie i zalegalizowane prawnie w formie stosownych uprawnień, homologacji i pozwoleń na użytkowanie,

*   muszą być wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą lub ich oddaniem do używania na podstawie umowy leasingu, najmu lub dzierżawy.

Natomiast, jak stanowi art. 16c pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, amortyzacji nie podlegają budynki, lokale, budowle i urządzenia zaliczane do spółdzielczych zasobów mieszkaniowych lub służących działalności społeczno - wychowawczej prowadzonej przez spółdzielnie mieszkaniowe.

Z treści ww. przepisów wynika, iż spółdzielnie mieszkaniowe nie mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych w ciężar kosztów uzyskania przychodów dotyczących spółdzielczych zasobów mieszkaniowych.

W tym miejscu wskazać należy, iż zasadnicze fundusze własne tworzone w spółdzielni mieszkaniowej na mocy stosowanego - w oparciu o art. 1 ust. 7 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych - art. 78 § 1 ustawy z dnia 16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze (t.j. Dz. U. z 2003 r. Nr 188, poz. 1848 ze zm.) - stanowią:

*   fundusz udziałowy powstający z wpłat udziałów członkowskich, odpisów na udziały członkowskie z podziału nadwyżki bilansowej lub innych źródeł określonych w odrębnych przepisach;

*   fundusz zasobowy powstający z wpłat przez członków wpisowego, części nadwyżki bilansowej lub innych źródeł określonych w odrębnych przepisach.

Spółdzielnia tworzy również inne fundusze własne przewidziane w odrębnych przepisach oraz w jej statucie (art. 78 § 2 Prawa spółdzielczego). Należy do nich między innymi fundusz remontowy (art. 6 ust. 3 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych) oraz fundusz wkładów budowlanych, na który składają się wpłaty wnoszone przez członków spółdzielni na budowę lokali mieszkalnych lub innych, które mają im przysługiwać na warunkach spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu lub prawa własności lokalu.

Zasoby mieszkaniowe wyróżniają się od innych środków trwałych tym, że nie są amortyzowane, lecz podlegają właśnie – zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych – umorzeniu w ciężar odpowiedniego funduszu. Jak stanowi art. 6 ust. 2 tej ustawy, wartość środków trwałych finansowanych bezpośrednio z funduszu udziałowego lub wkładów mieszkaniowych i budowlanych nie zwiększa funduszu zasobowego; umorzenie wartości tych środków trwałych obciąża odpowiednio fundusz udziałowy lub wkłady mieszkaniowe i budowlane.

W celu prawidłowego zakwalifikowania ponoszonych przez Wnioskodawcę kosztów związanych z budową parkingów, należy zatem wskazać na pojęcie „zasobów mieszkaniowych”, do których należą:

*   znajdujące się w budynku mieszkalnym lokale mieszkalne wraz z przynależnymi do nich pomieszczeniami oraz wyposażenie techniczne, jak np.: dźwigi osobowe i towarowe, aparaty do wymiany ciepła, kotłownie i hydrofornie wbudowane, klatki schodowe, strychy, piwnice, komórki, balkony, loggie, garaże,

*   pomieszczenia znajdujące się w budynku mieszkalnym lub poza nim, związane z administrowaniem i zapewnieniem bezawaryjnego funkcjonowania osiedlowych budynków mieszkalnych, t.j.: budynki (pomieszczenia) administracji osiedlowej, kotłownie i hydrofornie wolnostojące, osiedlowe warsztaty (zakłady) konserwacyjno - remontowe,

*   urządzenia i uzbrojenie terenów, na których znajdują się ww. budynki jak np.: zbiorniki - doły gnilne, szamba, przydomowe oczyszczalnie ścieków, rurociągi i przewody sieci wodociągowo - kanalizacyjnej, gazowej i ciepłowniczej, sieci elektroenergetyczne i telekomunikacyjne, budowle inżynieryjne (studnie itp.), stacje transformatorowe, budowle komunikacyjne, jak: drogi osiedlowe, ulice, chodniki, inne budowle i urządzenia związane z ukształtowaniem i zagospodarowaniem terenu, mające wpływ na prawidłowe funkcjonowanie osiedlowych budynków mieszkalnych, jak np. latarnie oświetleniowe, ogrodzenia, parkingi, trawniki, kontenery na śmieci.

W konsekwencji stwierdzić należy, iż wybudowane z własnych środków parkingi na terenach, które nie stanowią gruntu przynależnego do budynku mieszkalnego, w którym ustanawiane są prawa odrębnej własności lokali, nie stanowią spółdzielczych zasobów mieszkaniowych.

Z przedstawionych okoliczności wynika, iż Spółdzielnia sfinansowała budowę parkingów ze środków własnych. A zatem wydatki te nie zostały sfinansowane z funduszu wkładów budowlanych, czy funduszu udziałowego.

W sytuacji, gdy budowa środka trwałego została sfinansowana ze środków funduszu zasobowego spółdzielni, odpisy z tytułu zużycia tego środka trwałego będą kosztem uzyskania przychodów wyłącznie wówczas, gdy są dokonywane zgodnie z przepisami art. 16a-16m ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, z uwzględnieniem art. 16, co wynika bezpośrednio z treści art. 15 ust. 6 omawianej ustawy podatkowej. Jeżeli wskazany warunek jest spełniony, wartość tego umorzenia powinna być uwzględniana przez spółdzielnię przy ustalaniu podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Tym samym, jeżeli Spółdzielnia wybudowała parkingi z własnych środków, jak również wykazuje dochody niepodlegające zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy dochody uzyskane z wykorzystania (wynajmu) tych parkingów, i jeżeli spełniają one pozostałe warunki określone w art. 16a ust. 1 ustawy, to uzasadnione jest podjęcie przez Spółdzielnię decyzji o ich amortyzacji podatkowej i obciążeniu odpisami amortyzacyjnymi kosztów uzyskania przychodów, wpływających na zmniejszenie dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, ul. Kośnego 70, 45-372 Opole, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.