Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPB2.4511.908.2016.1.SR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2017-01-09
Teza: Czy Wnioskodawczyni, wydatkując do końca 2016 r. środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży w 2014 r. swojego mieszkania, na nabycie od swojego małżonka całości lub części ułamkowego prawa własności do nieruchomości w postaci zabudowanej domem działki, uprawniona będzie do skorzystania ze zwolnienia opisanego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe; lokal-lokal mieszkalny; majątek-podział majątku; majątek-rozdzielność majątkowa; nieruchomości; sprzedaż; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 21 września 2016 r. (data wpływu 28 września 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 16 grudnia 2016 r. (data wpływu 21 grudnia 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania dochodu z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego nabytego w drodze darowizny w przypadku przeznaczenia środków ze sprzedaży na nabycie od małżonka części udziału w nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 września 2016 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia przedmiotowego.

Wniosek nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.), w związku z czym pismem z dnia 8 grudnia 2016 r., Nr 1061-IPTPB2.4511.729.2016.1.SR, Organ podatkowy na podstawie art. 169 § 1 i § 2 w związku z art. 14h ww. ustawy, wystąpił do Wnioskodawczyni o usunięcie braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 14 grudnia 2016 r., natomiast w dniu 21 grudnia 2016 r. wpłynęło uzupełnienie ww. wniosku (data nadania 19 grudnia 2016 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni w dniu 3 października 2009 r. zawarła związek małżeński. Pomiędzy małżonkami powstał ustrój wspólności ustawowej małżeńskiej. Małżonkowie do chwili złożenia wniosku nie zawierali umów majątkowych małżeńskich.

Wnioskodawczyni w dniu 25 lutego 2013 r. w drodze darowizny dokonanej z zachowaniem formy aktu notarialnego, nabyła od swoich rodziców prawo własności lokalu mieszkalnego wraz z udziałem we współwłasności części wspólnych budynku i innych urządzeń niesłużących do wyłącznego użytku właścicieli lokali w budynku oraz udział we współwłasności działek gruntu, na którym znajduje się budynek, w którym zlokalizowany jest lokal. Powyższa nieruchomość oznaczana będzie dalej jako mieszkanie.

Obok powyższego mieszkania, w tej samej dacie, również w drodze darowizny od rodziców, Wnioskodawczyni otrzymała udział w lokalu niemieszkalnym, stanowiącym garaż podziemny położony w przyziemiu tego budynku, w którym znajduje się opisane wyżej mieszkanie.

Z ułamkowym prawem własności wskazanego lokalu niemieszkalnego związany jest udział ułamkowy we współwłasności części wspólnych budynku i innych urządzeń niesłużących do wyłącznego użytku właścicieli poszczególnych lokali oraz udział we współwłasności działek gruntu, na którym znajduje się budynek, w którym zlokalizowany jest lokal niemieszkalny. W ramach udziału w otrzymanym lokalu niemieszkalnym Wnioskodawczyni była uprawniona do samodzielnego zarządzania i korzystania za zgodą pozostałych współwłaścicieli nieruchomości z garażu o oznaczonym numerze i powierzchni. Powyższa nieruchomość oznaczana będzie dalej jako garaż.

Zarówno mieszkanie jak i garaż stały się w całości składnikami majątku osobistego Wnioskodawczyni (nie były objęte wspólnością majątkową małżeńską).

W dniu 16 czerwca 2014 r. w drodze umowy sprzedaży Wnioskodawczyni sprzedała garaż. W dniu 12 sierpnia 2014 r. Wnioskodawczyni zawarła przedwstępną umowę sprzedaży mieszkania, a w dniu 22 września 2014 r. umowę sprzedaży mieszkania.

W dniu 31 października 2014 r. Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem, zakupiła prawo własności nieruchomości – działki gruntu zabudowanej domem mieszkalnym (dalej dom) oraz 1/3 prawa własności nieruchomości gruntowej, przez którą biegła droga dojazdowa łącząca dom z drogą publiczną (dalej działka drogi dojazdowej). Przedmiotowy dom oraz działka drogi dojazdowej, zostały nabyte do majątku wspólnego Wnioskodawczyni i Jej małżonka (wspólność bezułamkowa). Kupując dom, Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem ponieśli bezpośrednie koszty w postaci ceny za dom, opłat notarialnych, opłat sądowych.

Zakup nieruchomości sfinansowany został w niewielkim stopniu za gotówkę (środki pieniężne, pochodzące z majątku wspólnego), w pozostałej części, cena za dom pokryta została środkami pieniężnymi pochodzącymi z kredytu. Przedmiotowy kredyt zaciągnięty został w dniu 29 października 2014 r. wyłącznie przez prowadzącego działalność gospodarczą małżonka Wnioskodawczyni. Mimo tego, że małżonek Wnioskodawczyni zaciągał kredyt w ramach swojej działalności gospodarczej, oznaczonym w umowie celem kredytowania był zakup nieruchomości mieszkalnej. W umowie jako cel kredytowania wprost wskazano „cel związany z nieruchomością mieszkaniową – zakup nieruchomości”. Przedmiotowy kredyt miał być w całości przeznaczony na zakup domu (został jednak wcześniej spłacony, co zostanie opisane w dalszej części stanu faktycznego).

Mając na względzie tę okoliczność, że zakupiony dom był w tzw. stanie deweloperskim konieczne było jego wykończenie. Wnioskodawczyni dokonała nakładów na dom ze środków pieniężnych pochodzących z Jej majątku prywatnego – środków pieniężnych uzyskanych w wyniku sprzedaży mieszkania oraz garażu. W ramach tych wydatków, Wnioskodawczyni pokryła wydatki związane z wykończeniem wnętrza domu, takie jak: nabycie towarów i usług służących wykonaniu gładzi i malowaniu ścian, wykonanie podłóg (tj. nabycie oraz instalacja paneli podłogowych, terakoty, wykładzin dywanowych), wykonanie centralnego ogrzewania wraz z piecem (nabycie towarów oraz ich instalacja), nabycie towarów i usług związanych z instalacją oświetlenia, nabycie towarów i usług związanych z instalacją armatury i tzw. „białym montażem”, nabycie i położenie glazur w pomieszczeniach sanitarnych, nabycie piekarnika, (dalej: nakłady na wykończenie i wyposażenie domu).

W dniu 29 kwietnia 2016 r. małżonek Wnioskodawczyni zaciągnął pożyczkę bankową w celu zrefinansowania swoich zobowiązań finansowych, w tym kredytu zaciągniętego w dniu 29 października 2014 r. Jako cel pożyczki wskazano „finansowanie działalności gospodarczej” pożyczkobiorcy (małżonka), jednak w wyraźnie określonej wysokości pożyczka posłużyła spłacie kredytu wcześniej zaciągniętego na sfinansowanie zakupu domu.

Dom jest wykorzystywany przez Wnioskodawczynię i Jej męża wyłącznie na potrzeby zaspokajania własnych potrzeb mieszkaniowych (w tym założonej przez nich rodziny). Przedmiotowy dom nie jest wykorzystywany przez Wnioskodawczynię lub Jej małżonka na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej.

Zarówno kredyt zaciągnięty w dniu 29 października 2014 r., jak i pożyczka zaciągnięta w celu zrefinansowania kredytu w dniu 29 kwietnia 2016 r., spłacane są ze środków pochodzących z majątku wspólnego Wnioskodawczyni i Jej małżonka – z pobranego wynagrodzenia za pracę Wnioskodawczyni i z dochodów uzyskiwanych przez Jej małżonka z jego działalności gospodarczej prowadzonej we własnym imieniu.

Aktualnie Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem planują zmodyfikowanie łączącego ich ustroju majątkowego małżeńskiego. Zamierzają zawrzeć umowę o ustanowieniu rozdzielności majątkowej oraz umowę o częściowym podziale majątku wspólnego – w wyniku przedmiotowej umowy, działka zabudowana domem nie będzie już składnikiem majątkowym wchodzącym w skład ich majątku wspólnego. Równocześnie Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem staną się właścicielami nieruchomości (domu) w częściach ułamkowych – każde z nich będzie wyłącznym właścicielem prawa własności nieruchomości w postaci domu (działki zabudowanej domem) po 1/2 (tj. 5/10). Żadne z małżonków nie będzie otrzymywać spłat lub dopłat.

Wnioskodawczyni planuje również odkupienie od małżonka, przysługującego mu udziału w nieruchomości (domu) w części lub w całości. W wariancie najbardziej prawdopodobnym, Wnioskodawczyni, która w wyniku podziału nieruchomości będzie dysponować już 1/2, (tj. 5/10) domu, nabędzie dodatkowo od małżonka 3/10 prawa własności domu. W wyniku umowy kupna-sprzedaży Wnioskodawczyni będzie więc dysponować ułamkowym prawem własności domu w rozmiarze 8/10 tego prawa. W rękach Jej małżonka pozostanie 2/10 prawa własności domu.

Transakcja byłaby przeprowadzona do końca 2016 r. Zbycie ułamka prawa własności domu przez małżonka Wnioskodawczyni nie będzie następować w ramach prowadzonej przez męża Wnioskodawczyni działalności gospodarczej.

Nabycie od męża ułamkowego prawa własności do domu Wnioskodawczyni zamierza sfinansować ze środków uzyskanych ze sprzedanego przez siebie w 2014 r. mieszkania, w tej części w jakiej nie zostały one jeszcze wydatkowane na opisane wcześniej wykończenie i wyposażenie domu.

Wnioskodawczyni wskazuje, że nadal korzysta i zamierza korzystać z opisanego domu do realizacji własnych potrzeb mieszkaniowych (oraz swojej rodziny), bez względu na tę okoliczność czy stanie się w wyniku transakcji zakupu właścicielką całej nieruchomości, czy też jedynie przeważającej jej części.

Małżonek Wnioskodawczyni, w przypadku w którym sprzeda ułamek (najprawdopodobniej 3/10 całego prawa własności domu) w prawie własności domu i osiągnie dochód, zamierza go przeznaczyć na spłatę części pożyczki zaciągniętej w dniu 29 kwietnia 2016 r. na zrefinansowanie części wcześniejszego kredytu zaciągniętego na nabycie domu. Z osiągniętego dochodu Małżonek Wnioskodawczyni nie zamierza jednak spłacać całości pożyczki (byłoby to niemożliwe), ale jedynie tę jej część, jaka odpowiadać będzie ułamkowemu prawu własności pozostałemu w jego rękach – zamiarem spłaty objęte jest więc 2/10 pożyczki (tej jej części jaka służyła zrefinansowaniu kredytu na dom). Po dokonaniu przedmiotowej transakcji sprzedaży w rękach małżonka pozostanie bowiem 2/10 prawa własności domu.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni dodała, że miejscem położenia lokalu mieszkalnego jest …., natomiast garaż zlokalizowany jest w przyziemiu budynku przy ul. ….. Miejscem położenia nieruchomości zabudowanej domem jest miejscowość ….numer domu …, …..

Ponadto Wnioskodawczyni wskazała, że wydatki na wykończenie i wyposażenie domu ponoszone były w okresie pierwszych miesięcy po nabyciu prawa własności ww. nieruchomości, tj. w 2014 r. i 2015 r. Przedmiotowe wydatki nie były ponoszone przez dniem nabycia prawa własności nieruchomości wskazanej przez Wnioskodawczynię i Jej męża. Wnioskodawczyni posiada imienne rachunki lub faktury potwierdzające wydatkowanie pieniędzy na wykonany remont, które zostały poniesione wyłącznie przez Wnioskodawczynię, ze środków pieniężnych uzyskanych z odpłatnego zbycia otrzymanej w darowiźnie nieruchomości.

Przedmiotem częściowego podziału majątku wspólnego będzie jedynie nieruchomość – działka zabudowana domem, w którym Wnioskodawczyni zamieszkuje z rodziną.

Więzi emocjonalne między Wnioskodawczynią a małżonkiem uległy rozluźnieniu, a relacje osobiste pomiędzy nimi pogorszyły się. Dodatkowo, małżonek Wnioskodawczyni prowadzi we własnym imieniu działalność gospodarczą, co wiąże się z bardzo szeroką odpowiedzialnością za zobowiązania jakie powstają i mogą powstać w przyszłości w związku z działalnością gospodarczą, a zawarcie umowy majątkowej małżeńskiej wskazanej we wniosku, polepszy w ocenie Wnioskodawczyni Jej sytuację, względem potencjalnych wierzycieli (poprzez ochronę majątku osobistego Wnioskodawczyni).

Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem rozważają przejęcie w przyszłości całości prawa własności do nieruchomości przez Wnioskodawczynię. Planowanie nabycie jedynie 3/10 nieruchomości wynika z tej okoliczności, że w chwili obecnej Wnioskodawczyni nie dysponuje zasobami pieniężnymi, pozwalającymi Jej stać się jedyną właścicielką nieruchomości, poprzez nabycie całości praw małżonka do nieruchomości. Celem mieszkaniowym jest nabycie udziału w budynku mieszkalnym, a także nabycie udziału w gruncie związanym z tym budynkiem, w celu zamieszkiwania tam ze swą rodziną, traktowania przedmiotowej nieruchomości (domu) jako swojego centrum interesów życiowych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy środki pieniężne uzyskane przez Wnioskodawczynię ze sprzedaży opisanego w stanie faktycznym garażu, będą korzystać ze zwolnienia opisanego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w przypadku ich wydania na własne cele mieszkaniowe w ustawowym terminie?
2.  Czy Wnioskodawczyni, wydatkując środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży w 2014 r. swojego mieszkania oraz garażu, na wykończenie i wyposażenie domu takich jak nabycie towarów i usług służących wykonaniu gładzi i malowaniu ścian, wykonanie podłóg (tj. nabycie oraz instalacja paneli podłogowych, terakoty, wykładzin dywanowych), wykonanie centralnego ogrzewania wraz z piecem (nabycie towarów oraz ich instalacja), nabycie towarów i usług związanych z instalacją oświetlenia, nabycie towarów i usług związanych z instalacją armatury i tzw. „białym montażem”, nabycie i położenie glazur w pomieszczeniach sanitarnych, nabycie piekarnika, uprawniona jest do skorzystania ze zwolnienia opisanego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
3.  Czy Wnioskodawczyni, wydatkując do końca 2016 r. środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży w 2014 r. swojego mieszkania, na nabycie od swojego małżonka całości lub części ułamkowego prawa własności do nieruchomości w postaci zabudowanej domem działki, uprawniona będzie do skorzystania ze zwolnienia opisanego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytania Nr 3. Natomiast w pozostałym zakresie wniosek zostanie rozpatrzony odrębnymi rozstrzygnięciami.

Zdaniem Wnioskodawczyni (w odniesieniu do pytania Nr 3), wydatkując do końca 2016 r. środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży w 2014 r. swojego mieszkania, na nabycie od swojego małżonka całości lub części ułamkowego prawa własności do nieruchomości w postaci zabudowanej domem działki, Wnioskodawczyni uprawniona będzie do skorzystania ze zwolnienia opisanego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm., dalej: u.p.d.o.f.).

Wnioskodawczyni wskazuje, że po podziale nieruchomości (domu), nie będzie ona objęta już wspólnością majątkową małżeńską. Każdy z małżonków będzie bowiem wyłącznym właścicielem przysługującego mu ułamka we własności.

Zgodnie z art. 501 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2015 r., poz. 2082, z późn. zm.), w razie ustania wspólności, udziały małżonków co do zasady są równe. Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem od tej reguły nie odstępują. Nie sposób więc przyjąć, że w wyniku samego tylko podziału nieruchomości dojdzie do powstania przychodu po stronie któregokolwiek z małżonków, w przypadku w którym przedmiotowemu podziałowi nie będą dotyczyć spłaty ani dopłaty. Sam podział nieruchomości należy więc uznać, za ekwiwalentny w naturze. Ponadto, każdy z małżonków uprawniony jest do dysponowania przysługującym mu prawem własności.

Wnioskodawczyni wskazuje, że brzmienie art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) u.p.d.o.f. stanowi, że za wydatki na własne cele mieszkaniowe, uważa się między innymi wydatki na nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem.

Zdaniem Wnioskodawczyni, z przepisu wyraźnie wynika, że nabycie udziału (najprawdopodobniej 3/10) prawa własności nieruchomości od małżonka (gruntu wraz z domem posadowionym na gruncie), który to udział wejdzie w skład majątku osobistego Wnioskodawczyni, będzie w sposób oczywisty stanowiło wydatek na własne cele mieszkaniowe, z tej przyczyny, że lokal ten służy zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawczyni oraz Jej rodziny (tj. dzieci i męża).

Wnioskodawczyni zamieszkując w przedmiotowej nieruchomości nadal realizuje cele mieszkaniowe (swoje i założonej przez siebie rodziny), bez względu na to czy jest jedyną właścicielką, czy też współwłaścicielką domu i bez względu na to, jaki ułamek w prawie własności do domu Jej przysługuje. Zwiększenie udziału w prawie własności w nieruchomości, w tym dążenie do wejścia w prawo własności całej nieruchomości w przyszłości, w żadnej mierze nie stoi w sprzeczności z realizacją własnych celów mieszkaniowych, a wręcz przeciwnie służy ich realizacji.

Dlatego też przyjąć trzeba, że wydatek poniesiony na zapłatę ceny za ułamek prawa własności przysługujący wyłącznie mężowi, mieścić się będzie w pojęciu wydatków ponoszonych na własne cele mieszkaniowe, a w konsekwencji, zostanie spełniony warunek przeznaczenia przychodu jaki został uzyskany ze sprzedaży własnej nieruchomości (mieszkania) na własne cele mieszkaniowe (w przypadku wydatkowania środków pochodzących ze sprzedaży mieszkania na ten cel w terminie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym powstał przychód ze sprzedaży mieszkania).

Podsumowując powyższe wywody, Wnioskodawczyni wskazuje, że przeznaczenie środków pieniężnych uzyskanych ze sprzedaży własnej nieruchomości (mieszkania w 2014 r.) na nabycie całości lub części udziału w prawie własności domu od małżonka Wnioskodawczyni, będzie korzystało z tzw. ulgi mieszkaniowej w oparciu o art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 u.p.d.o.f.

Końcowo wskazać trzeba, że możliwość skorzystania z tzw. ulgi mieszkaniowej (zwolnienia) w przypadku nabycia części nieruchomości od małżonka, dopuszczone zostało w orzecznictwie administracyjnym np. interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy w dniu 3 grudnia 2015 r., Nr ITPB4/4511-414/15/JG. Również w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w dniu 17 maja 2016 r., Nr IBPB-2-2/4511-297/16/NG, w której to interpretacji zaprezentowano bardzo zbliżony stan faktyczny. Organ dopuścił nabycie ułamka prawa własności lokalu od małżonka, ze środków pochodzących ze zbycia innej nieruchomości w wyniku czego, jeden z małżonków uzyskuje pełnię prawa własności nad nieruchomością.

Mając powyższe na względzie Wnioskodawczyni uważa, że zajmowane przez Nią stanowisko jest prawidłowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawczyni.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawczynię interpretacji indywidualnych wskazać należy, że rozstrzygnięcia w nich zawarte nie są wiążące dla tutejszego organu. Wydane interpretacje organów podatkowych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące. Nie wywołują one zatem żadnych skutków prawnych w odniesieniu do innych podatników.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie Organ zauważa, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Oznacza to, że prawo do zwolnienia podlega szczegółowej i ostatecznej weryfikacji przez organ podatkowy w toku postępowania podatkowego. Tutejszy Organ wydając interpretację prawa podatkowego nie jest bowiem uprawniony do przeprowadzenia postępowania dowodowego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) jest sam przepis prawa. Organy podatkowe mają prawo do własnej oceny artykułowanych przez podatników subiektywnych motywów zakupu nieruchomości i późniejszych decyzji co do dalszych losów tych nieruchomości. Weryfikacji takiej dokonuje się poprzez porównanie obiektywnych faktów związanych z zakupem i późniejszym losem nieruchomości do deklarowanych motywów działania podatnika. Przy czym motywy te muszą być potwierdzone obiektywnymi faktami. Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawczyni w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.