Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.724.2025.3.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-18
Teza: Obowiązek rozpoznania WNT i importu usług.
Słowa kluczowe: import-import usług
nabycie-wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów
statek-statek morski
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 3. Wewnątrzwspólnotowe
nabycie towarów i wewnątrzwspólnotowa dostawa
towarów-Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Inni podatnicy-Inni podatnicy -
dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Inni podatnicy-Inni podatnicy -
importu usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
2

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Definicja podatnika przy określeniu
miejsca świadczenia usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Miejsce świadczenia usług na rzecz
podatnika
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 4. Szczególne
przypadki zastosowania stawki 0%-Stawka podatku 0% -
dostawa części i wyposażenia do jednostek pływających
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 4. Szczególne
przypadki zastosowania stawki 0%-Stawka podatku 0% -
dostawa i import jednostek pływających
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 4. Szczególne
przypadki zastosowania stawki 0%-Stawka podatku 0% -
import części i wyposażenia do jednostek pływających
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 10-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 9-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 9-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 17-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 17-ust. 1-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 17-ust. 1-pkt 4
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28b-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28b-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 4-art. 83-ust. 1-pkt 1-lit. b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 4-art. 83-ust. 1-pkt 10-lit. b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 4-art. 83-ust. 1-pkt 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 18 września 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, w zakresie wskazania:
    - czy z tytułu nabycia wielofunkcyjnych łodzi – statków będą Państwo zobowiązani do
      rozpoznania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów,
    - czy z tytułu nabycia części do jednostek pływających, wyposażenia tych jednostek,
      dostaw towarów służących bezpośrednio zaopatrzeniu statków oraz usług związanych
      z obsługą tych jednostek, będą Państwo zobowiązani do rozpoznania
      wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, a w stosunku do usług importu usług.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 3 listopada 2025 r. (wpływ 3 listopada 2025 r.) oraz
    pismem z 2 grudnia 2025 (wpływ 2 grudnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(ostatecznie przedstawiony w piśmie z 3 listopada 2025 r.)
    Wnioskodawca zamówił u dostawcy jednostki pływające, które aktualnie są w budowie.
    Dostawcą jest podmiot z Unii Europejskiej. Wnioskodawca po odebraniu jednostek być
    może będzie zobowiązany do rozpoznania wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru.

    Jednostki pływające stanowią zakres rzeczowy Zadania pn. „(...)”, projektu „(...)”, dla
    którego A złożyła do X w dniu (...) czerwca 2025 r. wniosek o dofinansowanie w ramach
    naboru (...).
    Przedmiotowy projekt „(...)” jest operacją o znaczeniu strategicznym w rozumieniu art. 2
    ust. 5 Rozporządzenia UE 2021/1060. Data identyfikacji: 13 września 2023 r. Zakres
    projektu zawarty jest w (...). Projekt polega na realizacji zadań publicznych wynikających z
    przepisów odrębnych oraz ma strategiczne znaczenie dla społeczno-gospodarczego
    rozwoju kraju.
    W dokumentacji zamówienia Wnioskodawca posługiwał się określeniami „jednostka” oraz
    „łódź”.
    Wnioskodawca, mając na względzie ustawowe zobowiązanie (ustawa z 18 sierpnia 2011 r.
    o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. z 2025 r. poz. 883), w którym głównym zadaniem A jest
    zarówno ratowanie życia na morzu jak i zwalczanie zanieczyszczeń środowiska morskiego,
    zamówił jednostki wielofunkcyjne, a w zamówieniu i specyfikacji wskazywał na
    „specjalistyczny” charakter zamawianych jednostek. Zgodnie ze Wspólnym Słownikiem
    Zamówień (CPV) dla zamawianych jednostek właściwe są numery zgodnie z główną
    klasyfikacją CPV: 34521000-5 Łodzie specjalistyczne 34520000-8 Łodzie 34513000-6 Kutry
    połowowe, jednostki ratownicze i inne jednostki specjalne.
    Objęte odpowiednio grupowaniem CN 8905 90 i 8906 90 jako używanych na morzu
    statków ratowniczych, statków udzielających pomocy na morzu, i łodzi ratunkowych.
    Zamówione jednostki są wielozadaniowe i przeznaczone do:
    1) współpracy w zakresie zwalczania zanieczyszczeń olejowych na morzu z innymi
      specjalistycznymi jednostkami do zwalczania zanieczyszczeń, polegającej w głównej
      mierze na holowaniu zapór przeciwolejowych,
    2) aktywnego zwalczania zanieczyszczeń olejowych na wodach płytkich i osłoniętych,
      polegającego na mechanicznym zbieraniu oleju z powierzchni wody, przy użyciu
      urządzeń specjalistycznych dostarczonych wraz z nimi,
    3) udziału w akcjach związanych z poszukiwaniem i ratownictwem życia na wodach
      płytkich i osłoniętych,
    4) holowania małych (do 15 m długości) jednostek pływających.
    W związku z funkcjami jakie mają pełnić te jednostki, będą one wyposażone m.in. (...).
    Jednostki będą miały maksymalną długość (...) i zgodnie z zapewnieniami producenta
    zostaną zarejestrowane jako jednostki, które będą posiadały (...). (...).
    Jednostki te będą zarejestrowane w Polskim Rejestrze Statków (PRS) jako łódź przybrzeżna
    (...).
    Zamawiane jednostki będą posiadały (...). (...).
    Intencją Wnioskodawcy jest wykorzystywanie wyżej wymienionych jednostek
    specjalistycznych również jako łodzi ratowniczych do prowadzenia akcji poszukiwawczych i
    ratowania życia, w przypadku, gdy normalnie znajdujące się w pogotowiu ratowniczym
    jednostki pływające zostaną wyłączone na skutek awarii, planowanego remontu lub
    będzie potrzebne dodatkowe ich wsparcie.
    Jednostki te będą udzielały pomocy na morzu w ramach ratownictwa morskiego, w
    zakresie obowiązków nałożonych na Wnioskodawcę przez ustawodawcę.
    Zgodnie z ustawą z 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim będą to statki służby
    państwowej specjalnego przeznaczenia (art. 5 pkt 6 Dz. U. 2025 r. poz. 883), obejmujące
    swą funkcjonalnością zarówno statki do ratowania życia na morzu jak i statki do
    zwalczania rozlewów olejów i substancji szkodliwych lub zanieczyszczających środowisko
    naturalne pełniące służbę w stałym pogotowiu.

    Wnioskodawca został powołany do poszukiwania i ratowania życia na morzu, dodatkowo
    do jego obowiązków należą inne zadania związane z bezpieczeństwem morskim i
    zwalczaniem zagrożeń i zanieczyszczeń na morzu, określone przepisami odrębnych ustaw
    oraz może on wykonywać, w ramach prowadzonych akcji ratowniczych, działania z
    zakresu ratownictwa morskiego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 18 września 2001
    r. – Kodeks morski.
    (...).
    Doprecyzowanie opisu sprawy
    1. W odpowiedzi na pytanie: Czy są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem
      podatku VAT?
        wskazali Państwo:
          Tak, A jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT).
    2. W odpowiedzi na pytanie: Czy są Państwo zarejestrowani jako podatnik VAT-UE?
        wskazali Państwo:
          TAK, A jest zarejestrowany jako podatnik VAT-UE.
    3. W odpowiedzi na pytanie: Czy podmioty dokonujące dostaw towarów, których dotyczą
      zadane przez Państwa pytania oznaczone w uzupełnieniu wniosku nr 1 i 2, będą
      podatnikami, o którym mowa w art. 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
      towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) zwanej dalej „ustawą”, lub
      podatnikami podatku od wartości dodanej?
        wskazali Państwo:
          Pytania dotyczą dostaw od podmiotów będących podatnikami podatku od
          wartości dodanej.
    4. W odpowiedzi na pytanie: Czy podmioty świadczące usługi, których dotyczy zadane
      przez Państwa pytanie oznaczone w uzupełnieniu wniosku nr 2, będą podatnikami
      nieposiadającymi siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia
      działalności gospodarczej na terytorium kraju?
        wskazali Państwo:
          Co do zasady tak, jeżeli zaś posiadałyby stałe miejsce prowadzenia działalności
          gospodarczej na terytorium kraju, to dla transakcji objętej pytaniem,
          wskazywałyby numer identyfikacji podatkowej z innego państwa Unii
          Europejskiej.
    5. W odpowiedzi na pytanie: Czy towary, których dotyczą zadane przez Państwa pytania
      oznaczone w uzupełnieniu wniosku nr 1 i 2, będą wysyłane lub transportowane na
      terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego
      rozpoczęcia wysyłki lub transportu?
        wskazali Państwo:
          Tak. Pytanie dotyczy dostaw towarów z miejscem rozpoczęcia transportu na
          terenie Unii Europejskiej i zakończenia na terenie Polski.
    6. W odpowiedzi na pytanie: Czy wielofunkcyjne łodzie – statki, których dotyczy zadane
      przez Państwa pytanie oznaczone w uzupełnieniu wniosku nr 1, stanowią towary, o
      których mowa w art. 83 ust. 1 pkt 10 lit b ustawy?
        wskazali Państwo:

          Zdaniem A będą to statki, o których mowa w art. 83 ust. 1 lit. b, a nie towary, o
          których mowa w art. 83 ust. 1 pkt 10 lit. b ustawy. Będą to samodzielne środki
          trwałe, które jednak w miarę potrzeb mogą być wykorzystywane jako element
          wyposażenia dużych statków ratowniczych.
    7. W odpowiedzi na pytanie: Czy nabywane przez Państwa towary, których dotyczy
      zadane przez Państwa pytanie oznaczone w uzupełnieniu wniosku nr 2, stanowią
      towary, o których mowa w art. 83 ust. 1 pkt 10 lit b ustawy?
        wskazali Państwo:
          Zdaniem A nabywane towary będą stanowiły towary, o których mowa w art. 83
          ust. 1 pkt 10 lit. b ustawy.
    Pytania (ostatecznie sformułowane w piśmie z 3 listopada 2025 r.)
    1. Czy Wnioskodawca z tytułu nabycia wielofunkcyjnych łodzi – statków używanych do
      udzielania pomocy na morzu, które będą wykorzystywane do poszukiwania i
      ratowania ludzi na morzu, do zwalczania zanieczyszczeń i zagrożeń na morzu
      (ratownictwo ekologiczno-chemiczne), udzielania pomocy na morzu statkom będzie
      zobowiązany do rozpoznania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów?
    2. Czy Wnioskodawca z tytułu nabycia części do jednostek pływających, wyposażenia tych
      jednostek, dostaw towarów służących bezpośrednio zaopatrzeniu statków używanych
      do ratownictwa lub do udzielania pomocy na morzu oraz usług związanych z obsługą –
      remontów, konserwacji tych jednostek – specjalistycznych wielofunkcyjnych łodzi –
      statków używanych do udzielania pomocy na morzu, które będą wykorzystywane do
      poszukiwania i ratowania ludzi na morzu, do zwalczania zanieczyszczeń i zagrożeń na
      morzu (ratownictwo ekologiczno-chemiczne), udzielania pomocy na morzu statkom
      będzie zobowiązany do rozpoznania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, a w
      stosunku do usług importu usług?
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie wyrażone w piśmie z 3 listopada 2025 r.)
    W ustawie o podatku od towarów i usług – art. 83 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawodawca
    przewidział zastosowanie obniżonej do 0% stawki na dostawę używanych na morzu
    statków ratowniczych (CN ex 8905 90) i łodzi ratunkowych (CN ex 8906 90).
    Zapis ten stanowi implementację art. 148 Dyrektywy 2006/112/WE Rady Unii Europejskiej
    z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, w
    którym ustalono, że Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:
    a) dostawy towarów w celu zaopatrzenia w paliwo i zaopatrzenia ogólnego jednostek
      pływających przeznaczonych do żeglugi na pełnym morzu i przewożących odpłatnie
      pasażerów lub używanych do celów handlowych, przemysłowych lub do połowów, jak
      również statków ratowniczych i udzielających pomocy na morzu oraz jednostek
      pływających przeznaczonych do rybołówstwa przybrzeżnego, z wyłączeniem, w
      przypadku tych ostatnich, dostaw prowiantu na pokład;
    c) dostawę, przebudowę, naprawę, konserwację, czarterowanie oraz wynajem jednostek
      pływających, o których mowa w lit. a) oraz dostawę, wynajem, naprawę i konserwację
      sprzętu, łącznie ze sprzętem rybackim, będącego częścią tych jednostek lub służącego
      ich eksploatacji.
    Jednocześnie, ani ustawa o podatku od towarów i usług, ani Dyrektywa 2006/112/WE, nie
    definiują na własne potrzeby pojęcia „statku”. Pojęcie „statek” jest zdefiniowane w ustawie
    z dnia 18 września 2001 r. (Dz. U. z 2023 r. poz. 1309) Kodeks morski, gdzie w art. 2 § 1
    ustawodawca wskazał, że statkiem morskim jest każde urządzenie pływające
    przeznaczone lub używane do żeglugi morskiej, zwane dalej „statkiem”, a w art. 3 § 2
    rozwinął, że morskim statkiem handlowym jest statek przeznaczony lub używany do [...]
    holowania, ratownictwa morskiego [...].

    Podobnie ustawa z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. z 2025 r.
    poz. 883), w art. 5 definiuje pojęcie statku i wskazuje w pkt 1), że ilekroć w ustawie jest
    mowa o statku – należy przez to rozumieć urządzenie pływające używane w środowisku
    morskim [..], dodatkowo w pkt 6) definiuje statki służby państwowej specjalnego
    przeznaczenia – przez które należy rozumieć statki używane wyłącznie do: b) ratowania
    życia na morzu, c) zwalczania rozlewów olejów i substancji szkodliwych lub
    zanieczyszczających środowisko naturalne [...].
    W Rozporządzeniu Ministra infrastruktury i rozwoju z dnia 9 grudnia 2014 r. w sprawie
    szczegółowych warunków bezpiecznego uprawiania żeglugi przez statki morskie (Dz. U.
    2021 r. poz. 1840 z późn. zm.), zamówione przez Wnioskodawcę jednostki pływające ujęte
    są jako statki w poz. 15 załącznika nr 1 dotyczącego liczby, rodzaju i rozmieszczenia
    środków i urządzeń ratunkowych na statkach, pkt V regulujący wyposażenie w środki i
    urządzenia ratunkowe statków specjalistycznych o pojemności brutto (GT) poniżej 500
    jednostek i statków służby państwowej specjalnego przeznaczenia, pod nazwą własną
    „Łodzie służby państwowej specjalnego przeznaczenia o długości do 15 m”.
    Kolejny raz w tożsamy sposób pojęcie statku zostało zdefiniowane w ustawie z dnia 16
    marca 1995 r. o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki (Dz. U. z 2024 r. poz.
    1786), gdzie w art. 4 czytamy, że:
    1) statek – oznacza urządzenie pływające używane w środowisku morskim, [...]”.
    Powyższe definicje ustawowe wskazują jednolicie, że statkiem jest urządzenie pływające
    używane w środowisku morskim. Statkiem jest zarówno łódź ratownicza, jak i statek.
    Zgodnie z wyjaśnieniami do Nomenklatury Scalonej (CN) w Uwagach dodatkowych do
    kodu 89 znajdujemy informację, że 1. podpozycje 8901 10 10, 8901 20 10, 8901 30 10,
    8901 90 10, 8902 00 10, 8903 91 10, 8903 92 10, 8904 00 91 i 8906 90 10 dotyczą jedynie
    jednostek pływających, zaprojektowanych jako pełnomorskie, posiadających całkowitą
    długość kadłuba (wyłączając wszelkie wystające części) nie mniejszą niż 12 m. Jednak
    łodzie rybackie i łodzie ratunkowe, zaprojektowane jako pełnomorskie, należy uważać za
    pełnomorskie jednostki pływające, niezależnie od ich długości.
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 20 czerwca 2019 r. C-291/18 w
    sprawie Grup Servicii Petroliere SA przeciwko Agenția Națională de Administrare Fiscală –
    Direcția Generală de Soluționare a Contestațiilor w pkt 23 orzeczenia wyjaśnił, „że
    wyrażenie »jednostki pływające przeznaczone do żeglugi« zawarte w art. 148 lit. a)
    dyrektywy VAT oznacza w sposób konieczny, iż konstrukcje pływające, o których mowa, są
    wykorzystywane do żeglugi. Tymczasem jednostka pływająca może zostać uznana za »
    przeznaczoną« do żeglugi tylko wtedy, gdy jest wykorzystywana, przynajmniej głównie lub
    w przeważającej mierze, do przemieszczania się w obszarze morskim”. Zaś w pkt 19
    wskazał, że „[...] zwolnienia przewidziane w art. 148 dyrektywy VAT stanowią
    autonomiczne pojęcia prawa Unii, które w konsekwencji powinny podlegać jednolitej
    wykładni i jednolitemu stosowaniu w całej Unii Europejskiej (wyrok z dnia 3 września 2015
    r., Fast Bunkering Klaipėda, C-526/13, EU:C:2015:536, pkt 41 i przytoczone tam
    orzecznictwo), co oznacza, że zwolnienie określonej transakcji z VAT nie zależy od jej
    klasyfikacji w prawie krajowym (zob. podobnie w szczególności wyrok z dnia 18
    października 2007 r., Navicon, C-97/06, EU:C:2007:609, pkt 28)”.
    Ratownictwo morskie ustawodawca zdefiniował w Kodeksie morskim, gdzie w art. 231,
    wskazuje, że ratownictwem morskim [...] jest udzielanie pomocy statkowi znajdującemu
    się w niebezpieczeństwie na jakichkolwiek wodach oraz ratowanie znajdującego się na
    nim lub z niego pochodzącego mienia, jak również ratowanie innego mienia znajdującego
    się na morzu i niepołączonego trwale i celowo z wybrzeżem. Do obowiązków ratującego
    zgodnie z art. 238 § 1 pkt 1 i 2 Kodeksu morskiego, należy prowadzenie działań
    ratowniczych z należytą starannością oraz dołożenie należytej staranności w celu
    zapobieżenia szkodzie w środowisku lub zmniejszenia jej rozmiarów. Jednocześnie w art.

    248 wskazano, że przepisy działu o ratownictwie morskim stosuje się do działań
    ratowniczych kontrolowanych lub organizowanych przez organy administracji rządowej i
    samorządowej.
    Wnioskodawca działa, jako jednostka budżetowa Skarbu Państwa, powołana do
    zapewnienia działań mających na celu poszukiwanie i ratowanie życia na morzu, zgodnie z
    postanowieniami Międzynarodowej konwencji o poszukiwaniu i ratownictwie morskim,
    sporządzonej w Hamburgu dnia 27 kwietnia 1979 r. (Dz. U. z 1988 r. poz. 184 i 185),
    zwanej dalej „Konwencją SAR”.
    A jest państwową jednostką budżetową podległą ministrowi właściwemu do spraw
    gospodarki morskiej. A wykonuje także inne zadania związane z bezpieczeństwem
    morskim i zwalczaniem zagrożeń i zanieczyszczeń na morzu, określone przepisami
    odrębnych ustaw oraz może wykonywać, w ramach prowadzonych akcji ratowniczych,
    działania z zakresu ratownictwa morskiego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 18
    września 2001 r. – Kodeks morski.
    W oparciu o art. 24 ustawy z dnia 16 marca 1995 r. o zapobieganiu zanieczyszczaniu
    morza przez statki (Dz. U. z 2024 r. poz. 1786), zostało wydane rozporządzenie Rady
    Ministrów w sprawie sposobu organizacji zwalczania zagrożeń i zanieczyszczeń na morzu
    z dnia 8 sierpnia 2017 r. (Dz. U. z 2022 r. poz. 216 z późn. zm.), w którym zarządzono, że
    Dyrektor A, w porozumieniu z dyrektorami urzędów morskich, opracowuje w ramach
    współpracy międzynarodowej i udostępnia na stronie Biuletynu Informacji Publicznej A
    informacje o organizacji i gotowości do zwalczania zagrożeń i zanieczyszczeń na polskich
    obszarach morskich oraz zapewnia ich bieżącą aktualizację. Informacje te zawierają m.in.
    dane o specjalnych morskich statkach do zwalczania zagrożeń i zanieczyszczeń,
    posiadanych urządzeniach do zbierania zanieczyszczeń z powierzchni wody na morzu i
    brzegu morskim, zasadach i warunkach udzielania pomocy, a informacje, o których mowa
    powyżej, Dyrektor A udostępnia w szczególności Centrum Koordynacji Reagowania
    Kryzysowego (ERCC) oraz Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Morskiego (EMSA).
    Ratownictwo morskie „jest działalnością polegająca na udzielaniu pomocy ludziom,
    statkom i innym obiektom znajdującym się w niebezpieczeństwie na morzu lub na brzegu,
    wydobywaniu wraków i mienia oraz usuwaniu szkód ekologicznych na morzu i na wodach
    z nim połączonych. Wyróżnia się ratowanie: ludzi – bezpłatne ratowanie życia lub zdrowia
    pasażerów i załóg jednostek pływających, środowiska – usuwanie rozlewów olejowych i
    innych substancji niebezpiecznych na morzu oraz mienia – odpłatne ratowanie statku,
    ładunku. Ratownictwo morskie (ang. maritime salvage) obejmuje więc szereg działań
    nakierowanych nie tylko na niesienie pomocy ludziom znajdującym się w
    niebezpieczeństwie na morzu, ale także na ocaleniu mienia przed zniszczeniem lub utratą
    oraz zapobieżenia powstania szkody w środowisku czy zminimalizowania jej rozmiarów.
    Ten rodzaj ratownictwa, podobnie jak w przypadku ratownictwa lotniczego (ASAR), jest
    zorganizowany na podstawie międzynarodowych konwencji, które Polska przyjęła i
    których zobowiązała się przestrzegać, takich jak: konwencja SAR, konwencja SOLAS,
    Konwencja o Ochronie Środowiska Morskiego Obszaru Morza Bałtyckiego itp. W związku z
    powyższym istniała konieczność powołania jednej profesjonalnej państwowej służby
    działającej w obszarze ratownictwa morskiego. (...).
    W polskim prawie nie ma jednej, nadrzędnej definicji legalnej dla „statku ratowniczego”,
    ale pojęcie to można wywnioskować z przepisów dotyczących służby ratowniczej i różnych
    rodzajów statków, takich jak te stosowane przez A lub używanych na śródlądowych
    drogach wodnych. W praktyce, „statek ratowniczy” to jednostka przeznaczona i
    wyposażona do wykonywania akcji ratowniczych na morzu lub śródlądowych drogach
    wodnych, często o specjalnych parametrach, jak np. duża prędkość czy możliwość
    schronienia rozbitków.
    Ustawodawca w art. 83 ust. 1 lit. b ustawy, zgodnie z treścią Dyrektywy począwszy od 1
    kwietnia 2025 r. dokonał rozszerzenia zakresu stosowania stawki 0% do wszelkich

    używanych na morzu statków ratowniczych o symbolu CN 8905 90 i łodzi ratunkowych CN
    8906 90, jednocześnie nie definiując dla celów podatku od towarów i usług pojęcia statku.
    Uzasadnieniem zmiany był szerszy zakres zwolnienia wynikający z Dyrektywy 2006/112
    /WE niż funkcjonujący dotychczas w ustawie o podatku od towarów i usług.
    Ad 1.
    Dokonując analizy okoliczności faktycznych sprawy w kontekście obowiązujących w tym
    zakresie przepisów prawa Wnioskodawca uważa, że art. 83 ust. 1 pkt 1 lit. b w zw. z art.
    148 lit. a) i c) dyrektywy 2006/112/WE należy interpretować w ten sposób, że zawarte w
    nim wyrażenie „używanych na morzu statków ratowniczych” ma zastosowanie do dostawy
    wielofunkcyjnych, wielozadaniowych specjalistycznych łodzi – statków używanych do
    udzielania pomocy na morzu, które będą wykorzystywane do poszukiwania i ratowania
    ludzi na morzu, do zwalczania zanieczyszczeń i zagrożeń na morzu (ratownictwo
    ekologiczno-chemiczne) i udzielania pomocy na morzu statkom, a w związku z powyższym,
    nabycie od dostawcy z Unii Europejskiej wielofunkcyjnych, wielozadaniowych
    specjalistycznych łodzi na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 1 VAT-U będzie wyłączona z
    obowiązku wykazania wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru.
    Powyższe potwierdza też, uzasadnienie do projektu zmiany ustawy „Ustawa o zmianie
    ustawy o podatku od towarów i usług, ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych
    innych ustaw” Dz. U. 2025 r. poz. 222, obowiązującej od 1 kwietnia 2025. r., w którym
    wskazano, na:
    · Objęcie 0% stawką VAT dostawy statków ratowniczych i łodzi ratunkowych, które są
      wykorzystywane na morzu, a nie są statkami i łodziami pełnomorskimi (art. 1 pkt 1
      projektu ustawy). Jak wyjaśniono, (do zmiany ustawy) „zgodnie z art. 83 ust. 1 pkt 1 lit.
      b ustawy o VAT stawkę 0% stosuje się do dostawy wykorzystywanych na morzu
      statków ratowniczych morskich (CN ex 8905 90 10) i łodzi ratunkowych (CN ex 8906 90
      10). Przepis ten ogranicza możliwość stosowania stawki 0% do dostawy pełnomorskich
      statków i łodzi ratunkowych i nie obejmuje statków ratowniczych i łodzi ratunkowych,
      które są wykorzystywane na morzu, a nie są statkami i łodziami pełnomorskimi. W
      konsekwencji dostawa takich statków jest opodatkowana stawką VAT w wysokości
      23%.
    · Należy zauważyć, że dyrektywa VAT daje większą swobodę w tym obszarze. Art. 148 lit. a
      i c dyrektywy VAT zwalnia od podatku m.in. dostawy towarów w celu zaopatrzenia w
      paliwo i zaopatrzenia ogólnego statków ratowniczych i udzielających pomocy na
      morzu, jak również dostawy i import, przebudowę, naprawę, czarterowanie, wynajem
      tych statków. Z brzmienia przepisów art. 148 dyrektywy VAT nie wynika zatem, że
      statki ratownicze muszą spełniać warunek przeznaczenia do żeglugi na pełnym morzu.
    · Z uwagi na powyższe proponuje się zmianę brzmienia lit. b w art. 83 w ust. 1 w pkt 1
      ustawy o VAT, która ma umożliwić obniżenie stawki VAT z 23% do 0% do dostawy
      statków ratowniczych i łodzi ratunkowych, które są wykorzystywane na morzu, a nie są
      statkami i łodziami pełnomorskimi. Ujednolici to sposób opodatkowania w odniesieniu
      do dostaw statków ratowniczych oraz łodzi ratunkowych wykorzystywanych do
      realizacji tego samego celu (dostawa statków i łodzi ratowniczych pełnomorskich
      objęta jest stawką 0%)”. (...).
    Ustawodawca ustawą z dnia 24 stycznia 2025 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i
    usług, ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2025 r. poz.
    222) wprowadził zmianę w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (Dz. U. z 2024 r. poz. 361, 852, 1473, 1721 i 1911) w art. 83 w ust. 1 w pkt 1 lit. b, który
    otrzymał brzmienie: „b) używanych na morzu statków ratowniczych (CN ex 8905 90) i łodzi
    ratunkowych (CN ex 8906 90)”.
    Poprzednie brzmienie (obowiązujące do 31 marca 2025 r.):

    „b) używanych na morzu statków ratowniczych morskich (CN ex 8905 90 10) i łodzi
    ratunkowych (CN ex 8906 90 10)”, zawężało zakres stosowania obniżonej stawki podatku,
    niegodnie z postanowieniami dyrektywy 2006/112/WE.
    Skreślono słowo „morskich” oraz rozszerzenia w kodzie CN siódmej i ósmej cyfry (10).
    Wskazane zmiany zdaniem Wnioskodawcy rozszerzyły zakres stosowania obniżonej stawki
    podatku do wszystkich jednostek pływających przeznaczonych do ratownictwa morskiego
    (udzielania pomocy statkowi znajdującemu się w niebezpieczeństwie na jakichkolwiek
    wodach oraz ratowanie znajdującego się na nim lub z niego pochodzącego mienia,
    poszukiwania i ratowania życia, ratownictwa ekologiczno-chemicznego itd.).
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 VATU, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym
    mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 VATU, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania towarami
    jak właściciel, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na
    terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego
    rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów, lub
    na ich rzecz.
    Definicja ta odpowiada definicji wewnątrzwspólnotowego nabycia zawartej w art. 28 a(3)
    VI Dyrektywy Rady (obecnie art. 20 Dyrektywy 2006/112).
    W art. 10 VAT-U określono przypadki szczególne, kiedy mimo, iż warunki o których mowa
    w art. 9 VATU zastały spełnione, do wewnątrzwspólnotowego nabycia nie dochodzi.
    Dotyczy to między innymi sytuacji, w których jeżeliby rzecz dotyczyła dostaw towarów (w
    tym m.in., określonych w art. 83 ust. 1 pkt. 1 lit. b VAT-U) zastosowanie znalazłaby stawka
    0%. Przepis art. 10 ust. 1 VAT-U wyłącza spod opodatkowania wewnątrzwspólnotowego
    nabycia towarów, towary których dostawa objęta jest stawką 0%.
    Ad 2.
    W związku z uznaniem, że w kontekście obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa
    Wnioskodawca uważa, że w oparciu o art. 10 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 83 ust. 1 pkt 1 lit. b w
    zw. z art. 148 lit. a) i c) dyrektywy 2006/112/WE należy interpretować w ten sposób, że
    zawarte w nim wyrażenie „używanych na morzu statków ratowniczych” ma zastosowanie
    do dostawy specjalistycznych wielofunkcyjnych, wielozadaniowych łodzi – statków
    używanych do udzielania pomocy na morzu, które będą wykorzystywane do poszukiwania
    i ratowania ludzi na morzu, do zwalczania zanieczyszczeń i zagrożeń na morzu
    (ratownictwo ekologiczno-chemiczne) i udzielania pomocy na morzu statkom, tym samym
    dostawy części do tych jednostek pływających, wyposażenia tych jednostek, dostawy
    towarów służących bezpośrednio zaopatrzeniu statków używanych do ratownictwa lub do
    udzielania pomocy na morzu będzie wyłączone z obowiązku rozpoznawania
    wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, zaś import usług będzie wykazywany na
    zasadach ogólnych, ze względu na fakt, że żadne przepisy nie wskazują na wyjątek w
    wykazywaniu i rozliczaniu podatku VAT od importu usług, które w Polsce podlegają
    zwolnieniu z VAT.
    Przy imporcie usług Wnioskodawca zobowiązany będzie do opodatkowania transakcji
    według właściwej dla danego typu usługi stawki obowiązującej w kraju.
    W sytuacji gdy usługa podlega pod zwolnienie z obowiązku naliczania podatku VAT,
    właściwym wydaje się wykazanie transakcji według krajowych zasad, a więc nienaliczanie
    podatku VAT. Wnioskodawca powinien wykazać wartość dotyczącą importu usług w
    odpowiedniej części deklaracyjnej pliku JPK V7M, gdzie pola dotyczące podatku należnego
    i naliczonego dla tychże transakcji pozostawi puste.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie, z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w
    sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy:
      Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4,
      rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w
      wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa
      członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.
    Z kolei zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy:
      Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:
      1) nabywcą towarów jest:
      a) podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a
        nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,
      b) osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a
      - z zastrzeżeniem art. 10;
      2) dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.
    Zatem, przy spełnieniu warunków odnośnie podmiotów biorących udział w transakcji,
    wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy ma miejsce
    na terytorium Polski wówczas, gdy w wyniku dostawy w ramach której dochodzi do
    przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel towary są wysyłane lub

    transportowane na terytorium Polski z terytorium państwa członkowskiego inne niż
    terytorium Polski.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 9, nie występuje w
      przypadku, gdy dotyczy towarów, do których miałyby odpowiednio zastosowanie
      przepisy art. 45 ust. 1 pkt 9, art. 80, art. 83 ust. 1 pkt 1, 3, 6, 10 i 18, z
      uwzględnieniem warunków określonych w tych przepisach.
    Wskazać należy, że zarówno dostawa towarów jak i świadczenie usług mieszczą się w
    definicji sprzedaży, określonej w art. 2 pkt 22 ustawy, według której:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Jednakże, nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług, w
    rozumieniu art. 5 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby
    dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W świetle art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy :
      Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej oraz osoby fizyczne dokonujące wewnątrzwspólnotowego
      nabycia towarów.
    Jak stanowi art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy :
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    Z opisu sprawy wnika, że zamówili Państwo u dostawcy jednostki pływające, które
    aktualnie są w budowie. Dostawcą jest podmiot z Unii Europejskiej. Jednostki pływające
    stanowią zakres rzeczowy Zadania pn. „(...)”, projektu „(...)”, dla którego A złożyła do X w
    dniu (...) czerwca 2025 r. wniosek o dofinansowanie w ramach naboru (...). Zamówione
    jednostki są wielozadaniowe i przeznaczone do:
    1) współpracy w zakresie zwalczania zanieczyszczeń olejowych na morzu z innymi
      specjalistycznymi jednostkami do zwalczania zanieczyszczeń, polegającej w głównej
      mierze na holowaniu zapór przeciwolejowych,
    2) aktywnego zwalczania zanieczyszczeń olejowych na wodach płytkich i osłoniętych,
      polegającego na mechanicznym zbieraniu oleju z powierzchni wody, przy użyciu
      urządzeń specjalistycznych dostarczonych wraz z nimi,
    3) udziału w akcjach związanych z poszukiwaniem i ratownictwem życia na wodach
      płytkich i osłoniętych,

    4) holowania małych (do 15 m długości) jednostek pływających.
    Jednostki te będą udzielały pomocy na morzu w ramach ratownictwa morskiego, w
    zakresie obowiązków nałożonych na Państwa przez ustawodawcę.
    Przedmiotem nabycia będą statki, o których mowa w art. 83 ust. 1 lit. b ustawy. Będą to
    samodzielne środki trwałe, które jednak w miarę potrzeb mogą być wykorzystywane jako
    element wyposażenia dużych statków ratowniczych.
    Będą Państwo również nabywać części i wyposażenie, która może być przedmiotem
    dostawy wielozadaniowych specjalistycznych łodzi ratowniczych przeznaczonych do
    zwalczania zanieczyszczeń na morzu oraz towary i służących zaopatrzeniu tych łodzi.
    Transport nabywanych przez Państwa towarów będzie się rozpoczynał na terenie Unii
    Europejskiej i zakończy na terenie Polski. Nabywane ww. towary będą stanowiły towary, o
    których mowa w art. 83 ust. 1 pkt 10 lit. b ustawy. Będą Państwo nabywać także usługi
    związane z obsługą tych jednostek.
    Są Państwo czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz są Państwo
    zarejestrowani jako podatnik VAT-UE.
    Podmioty dokonujące dostaw towarów, będą podatnikami od wartości dodanej.
    Co do zasady, podmioty świadczące na Państwa rzecz usługi, będą podatnikami
    nieposiadającymi siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia
    działalności gospodarczej na terytorium kraju. Jeżeli posiadałyby stałe miejsce
    prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, to dla transakcji objętej
    pytaniem, wskazywałyby numer identyfikacji podatkowej z innego państwa Unii
    Europejskiej.
    Państwa wątpliwości dotyczą wskazania:
    - czy z tytułu nabycia wielofunkcyjnych łodzi – statków używanych do udzielania pomocy
      na morzu, które będą wykorzystywane do poszukiwania i ratowania ludzi na morzu,
      do zwalczania zanieczyszczeń i zagrożeń na morzu (ratownictwo ekologiczno-
      chemiczne), udzielania pomocy na morzu statkom będą Państwo zobowiazani do
      rozpoznania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (pytanie oznaczone nr 1),
    - czy z tytułu nabycia części do jednostek pływających, wyposażenia tych jednostek,
      dostaw towarów służących bezpośrednio zaopatrzeniu statków oraz usług związanych
      z obsługą tych jednostek, będą Państwo zobowiązani do rozpoznania
      wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, a w stosunku do usług importu usług
      (pytanie oznaczone nr 2).
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości, należy wskazać, że z brzmienia art. 9 ust. 1 ustawy
    wynika, że aby wystąpiło wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (WNT) po pierwsze,
    podmiot z jednego państwa członkowskiego musi nabyć prawo do rozporządzania
    towarami jak właściciel (na rzecz tego podmiotu ma być dokonana dostawa), a po drugie
    towary te w wyniku dokonanej dostawy mają zostać wysłane lub przetransportowane z
    terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa
    członkowskiego. Przy czym, pozostaje bez znaczenia, kto faktycznie przewozi towar i na
    czyje zlecenie jest to czynione, gdyż towary mogą być wysyłane lub transportowane przez
    dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.
    Natomiast w art. 10 ustawy, ustawodawca wymienił przypadki, kiedy
    wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów nie występuje. Zgodnie z powołanym wcześniej
    art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy, wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w
    art. 9, nie występuje m.in. w przypadku, gdy dotyczy towarów, do których miałyby
    odpowiednio zastosowanie przepisy art. 83 ust. 1 pkt 1, 3 i 10 z uwzględnieniem
    warunków określonych w tych przepisach.
    Zgodnie z art. 83 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy:

      Stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do dostaw i importu używanych na
      morzu statków ratowniczych (CN ex 8905 90) i łodzi ratunkowych (CN ex 8906 90).
    W myśl art. 83 ust. 1 pkt 3 ustawy:
      Stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do dostaw części do jednostek
      pływających, o których mowa w pkt 1, i wyposażenia tych jednostek, jeżeli są w nie
      wbudowywane lub służą ich eksploatacji.
    Stosownie do art. 83 ust. 1 pkt 10 lit. b) ustawy:
      Stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do dostaw towarów służących
      bezpośrednio zaopatrzeniu statków używanych do ratownictwa lub do udzielania
      pomocy na morzu, lub do połowów przybrzeżnych, z wyłączeniem dostaw prowiantu
      na pokład statków do połowów przybrzeżnych
    Ponadto, według art. 148 lit. a) dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006
    str. 1, ze zm.):
      Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:
      a) dostawy towarów w celu zaopatrzenia w paliwo i zaopatrzenia ogólnego jednostek
        pływających przeznaczonych do żeglugi na pełnym morzu i przewożących
        odpłatnie pasażerów lub używanych do celów handlowych, przemysłowych lub do
        połowów, jak również statków ratowniczych i udzielających pomocy na morzu
        oraz jednostek pływających przeznaczonych do rybołówstwa przybrzeżnego, z
        wyłączeniem, w przypadku tych ostatnich, dostaw prowiantu na pokład;
      b) dostawy towarów w celu zaopatrzenia w paliwo i zaopatrzenia ogólnego okrętów
        wojennych objętych kodem 8906 10 00 nomenklatury scalonej (NS),
        opuszczających ich własne terytorium i kierujących się do portu lub kotwicowiska
        znajdującego się poza terytorium danego państwa członkowskiego;
      c) dostawę, przebudowę, naprawę, konserwację, czarterowanie oraz wynajem
        jednostek pływających, o których mowa w lit. a) oraz dostawę, wynajem, naprawę
        i konserwację sprzętu, łącznie ze sprzętem rybackim, będącego częścią tych
        jednostek lub służącego ich eksploatacji;
      d) świadczenie usług innych niż usługi, o których mowa w lit. c), na bezpośrednie
        potrzeby jednostek pływających, o których mowa w lit. a), oraz ich ładunków;
      e) dostawy towarów w celu zaopatrzenia w paliwo i zaopatrzenia ogólnego statków
        powietrznych używanych przez linie lotnicze zajmujące się głównie odpłatnym
        przewozem na trasach międzynarodowych;
      f) dostawę, przebudowę, naprawę, konserwację, czarterowanie oraz wynajem
        statków powietrznych, o których mowa w lit. e), jak również dostawę, wynajem,
        naprawę oraz konserwację sprzętu będącego częścią tych statków powietrznych
        lub służącego ich eksploatacji;
      g) świadczenie usług innych niż usługi, o których mowa w lit. f), na bezpośrednie
        potrzeby statków powietrznych, o których mowa w lit. e), oraz ich ładunków.
    Biorąc pod uwagę powołane przepisy należy wskazać, że w odniesieniu do nabycia przez
    Państwa wielofunkcyjnych łodzi – statków, zachodzą przesłanki wymienione w art. 10 ust.
    1 pkt 1 ustawy. Wskazali Państwo bowiem, że przedmiotem nabycia będą statki, o których
    mowa w art. 83 ust. 1 lit. b ustawy.
    W konsekwencji, z tytułu nabycia wielofunkcyjnych łodzi – statków używanych do
    udzielania pomocy na morzu, które będą wykorzystywane do poszukiwania i ratowania
    ludzi na morzu, do zwalczania zanieczyszczeń i zagrożeń na morzu (ratownictwo
    ekologiczno-chemiczne), udzielania pomocy na morzu statkom nie będą Państwo
    zobowiązani do rozpoznania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 1 jest prawidłowe.
    Wskazali Państwo również, że będą nabywać części i wyposażenie wielozadaniowych
    specjalistycznych łodzi ratowniczych przeznaczonych do zwalczania zanieczyszczeń na
    morzu oraz towary i służących zaopatrzeniu tych łodzi. Ww. specjalistyczne łodzie
    stanowią statki, o których mowa w art. 83 ust. 1 lit. b ustawy. Wskazali Państwo również,
    że nabywane towary będą stanowiły towary, o których mowa w art. 83 ust. 1 pkt 10 lit. b
    ustawy.
    Zatem, w odniesieniu do nabycia przez Państwa części do jednostek pływających,
    wyposażenia tych jednostek oraz dostaw towarów służących bezpośrednio zaopatrzeniu
    tych statków, również zachodzą przesłanki wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zatem, z tytułu nabycia ww. towarów, nie będą Państwo zobowiązani do rozpoznania
    wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.
    W odniesieniu natomiast do nabycia przez Państwa usług, tj. wszelkich usług o
    charakterze prac stoczniowych dla większych pływających jednostek morskich oraz
    szkutniczych w odniesieniu do małych jednostek morskich, wskazać należy, że w
    przypadku świadczenia usług, gdy jeden z kontrahentów posiada siedzibę poza terytorium
    kraju, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie
    miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależeć
    będzie, czy dana usługa podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w
    Polsce, czy też nie.
    Stosownie do art. 28a ustawy:
      Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:
      1) ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to:
      a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
        art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez
        względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
      b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
        zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku
        od wartości dodanej;
      2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji
        nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia
        usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich
        świadczonych na jego rzecz usług.
    Wskazany powyżej art. 28a ustawy, wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy.
    Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług.
    Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność
    gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej
    ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy.
    Za podatników, w świetle art. 28a pkt 1 ustawy, uznawane są również podmioty
    wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich
    oraz państw trzecich. Natomiast przepis art. 28a pkt 2 ustawy uszczegóławia normę
    zawartą w pkt 1 lit. a, przez wskazanie, że pojęcie podatnika, na potrzeby ustalania
    miejsca świadczenia usług, obejmuje również sytuację, gdy podatnik, który wykonuje
    samodzielnie działalność gospodarczą, nabywa usługi dla czynności niepodlegających
    opodatkowaniu zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy.
    W oparciu o zasadę ogólną zawartą w art. 28b ust. 1 ustawy:

      Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest
      miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
      gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust.
      1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    Jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:
      W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba
      działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce
      prowadzenia działalności gospodarczej.
    Z powyższych przepisów wynika, że miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika w
    rozumieniu art. 28a ustawy jest miejsce, w którym podatnik ten posiada siedzibę swojej
    działalności gospodarczej. Jeżeli jednak usługi te są świadczone na rzecz stałego miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej podatnika znajdującego się w miejscu innym niż
    jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest stałe
    miejsce prowadzenia działalności gospodarczej. W przypadku braku siedziby działalności
    gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej – miejscem
    świadczenia usług, jest stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu. Powołaną
    powyżej zasadę ogólną należy stosować, gdy usługa jest świadczona na rzecz podatnika, a
    przepisy wskazane w art. 28b ust. 1 ustawy nie przewidują innych zasad ustalenia miejsca
    świadczenia usług.
    Do powołanej w art. 28b ust. 1 ustawy zasady ogólnej, ustawodawca przewidział szereg
    zastrzeżeń, wskazując szczególne zasady ustalania miejsca świadczenia usług. Jednakże w
    przedmiotowej sprawie nie mają one zastosowania.
    W analizowanej sprawie będą Państwo nabywać ww. usługi od podmiotów, które będą
    podatnikami nieposiadającymi siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju. Jeżeli posiadałyby stałe
    miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, to dla transakcji
    objętej pytaniem, wskazywałyby numer identyfikacji podatkowej z innego państwa Unii
    Europejskiej. Państwo natomiast spełniają przesłanki wynikające z art. 28a pkt 1 lit. a
    ustawy i są podatnikiem w rozumieniu tego przepisu. Oznacza to, że miejsce świadczenia
    nabywanych przez Państwa usług należy ustalić na podstawie zasady ogólnej, wyrażonej w
    art. 28b ust. 1 ustawy.
    Ponadto, na podstawie art. 2 pkt 9 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o imporcie usług – rozumie się przez to
      świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o
      którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.
    W myśl art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy:
      Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione
      są następujące warunki:
      a) usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz
        stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w
        przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest
        zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
      b) usługobiorcą jest:
      - w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b – podatnik, o którym mowa w
        art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,
        zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,

      - w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których
        miejscem świadczenia usług, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju -
        podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o
        którym mowa w art. 15,
      - w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający
        siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności
        gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o
        którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana
        lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4.
    Zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy:
      W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4 i 5, usługodawca lub dokonujący
      dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.
    Powołany art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy wskazuje na sytuację, w której podatnikiem staje się
    nabywca usługi. Przepis art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, wprowadza mechanizm tzw.
    odwrotnego obciążenia, który polega na opodatkowaniu usług przez usługobiorcę. Przepis
    art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, ma zastosowanie gdy miejscem świadczenia, a tym samym
    opodatkowania ustalonym na podstawie przepisów ustawy jest terytorium Polski. Przy
    tym warunkiem zastosowania odwrotnego obciążenia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4
    ustawy względem usług jest spełnienie warunków dotyczących usługodawcy, jak i
    usługobiorcy.
    Przechodząc do Państwa wątpliwości dotyczących obowiązku rozpoznania importu usług,
    należy wskazać, że w świetle powołanych przepisów z tytułu nabycia opisanych we
    wniosku usług będą Państwo zobowiązani do rozliczenia podatku od towarów i usług na
    zasadzie importu usług w rozumieniu art. 2 pkt 9 w związku z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy.
    Jak wskazano powyżej, są Państwo podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy. Z uwagi na
    to, że posiadają Państwo siedzibę na terytorium kraju, to zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy,
    miejscem opodatkowania nabytych przez Państwa usług świadczonych przez podmioty
    zagraniczne, nieposiadające siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności w
    Polsce – będzie terytorium kraju, tj. Polski. Wobec powyższego, nabyte przez Państwa ww.
    usługi będą stanowiły import usług w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy, z tytułu którego
    będą Państwo podatnikiem i to na Państwu będzie ciążył obowiązek rozliczenia nabywanej
    usługi.
    W związku z powyższym, z tytułu nabycia:
    - części do jednostek pływających, wyposażenia tych jednostek, dostaw towarów
      służących bezpośrednio zaopatrzeniu statków używanych do ratownictwa lub do
      udzielania pomocy na morzu nie będą Państwo zobowiązani do rozpoznania
      wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów,
    - usług związanych z obsługą – remontem, konserwacją tych jednostek –
      specjalistycznych wielofunkcyjnych łodzi – statków używanych do udzielania pomocy
      na morzu, które będą wykorzystywane do poszukiwania i ratowania ludzi na morzu,
      do zwalczania zanieczyszczeń i zagrożeń na morzu (ratownictwo ekologiczno-
      chemiczne), udzielania pomocy na morzu statkom będą Państwo zobowiązani do
      rozpoznania importu usług.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku.
    Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku
    opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego,
    kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci
    swoją aktualność.
    Należy ponadto podkreślić, że zakres przedmiotowy wniosku wyznacza zadane przez
    Państwa pytanie. Wskazuję tym samym, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy
    będącej przedmiotem państwa wniosku (zapytań). Inne kwestie przedstawione we
    własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniami, nie mogą być – zgodnie z art. 14b
    § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności obowiązku wykazania
    importu usług w pliku JPK VAT. Ponadto, wydając przedmiotową interpretację – zgodnie z
    przedstawionym przez Państwa zdarzeniem przyszłym – jako element opisu sprawy
    przyjęto, że:
    - wielofunkcyjne łodzie – statki, których dotyczy zadane przez Państwa pytanie oznaczone
      nr 1, stanowią towary, o których mowa w art. 83 ust. 1 lit. b ustawy,
    - nabywane przez Państwa towary, których dotyczy zadane przez Państwa

## Pytanie

oznaczone nr 2, stanowią towary, o których mowa w art. 83 ust. 1 pkt 10 lit. b ustawy.
    Powyższe zostało przyjęte jako element przedstawionego przez Państwa opisu sprawy i
    nie było przedmiotem oceny.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA” ).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.