Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.714.2025.1.RS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-07
Teza: Skutki podatkowe odpłatnego zbycia nieruchomości.
Słowa kluczowe: budowa-działka pod budowę
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
wspólność-wspólność majątkowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu zdarzenia przyszłego
    W 2019 r. zakupiła Pani działkę budowlaną i stanowiła ona Pani własność majątkową
    osobistą. W 2022 r. na drodze aktu notarialnego dokonała Pani rozszerzenia wspólności
    majątkowej i Pani mąż został współwłaścicielem działki zakupionej w 2019 r. Na

    zakupionej działce budowlanej został pobudowany budynek jednorodzinny. Obecnie
    chcecie Państwo dokonać sprzedaży nieruchomości.
    Pytania
    W związku z chęcią sprzedaży domu, jak zgodnie z przepisami należy liczyć okres 5 lat po
    których nie wystąpi obowiązek zapłaty podatku od sprzedaży nieruchomości?
    Czy ten okres liczymy od zakupu działki czyli od 2019 r.?
    Czy okres 5 lat liczymy od roku, w którym na drodze rozszerzenia wspólności majątkowej
    Pani mąż został współwłaścicielem działki?
    Czy jednak okres 5 lat liczymy od roku wybudowania domu?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, opierając się na innej interpretacji indywidualnej KIS o sygnaturze 0115-
    KDIT2-1.4011.189.2019.2.MST jest Pani zdania, że okres 5 lat liczymy od roku zakupu
    działki czyli od 2019 r. zgodnie z tym okres 5 lat zakończył się z dniem 31 grudnia 2024 r. i
    od 2025 r. sprzedaż nieruchomości jest „zwolniona” z podatku.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które Pani przedstawiła we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        d) innych rzeczy,
        – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca
        roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych
        rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło
        nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób
        dokonującej zamiany.
    W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub praw majątkowych
    wskazanych w ww. lit. a-c przepisu następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie zostaje dokonane w
    wykonaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W przypadku zatem odpłatnego zbycia opisanej we wniosku nieruchomości decydujące
    znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment jej nabycia.

    Z uwagi na fakt, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera
    definicji nieruchomości, należy odnieść się do przepisów prawa cywilnego.
    Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2025 r.
    poz. 1071):
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot
      własności.
    Stosownie natomiast do treści art. 47 § 1-3 powołanej ustawy:
      § 1. Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych
      praw rzeczowych.
      § 2. Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez
      uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
      przedmiotu odłączonego.
      § 3. Przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej
      części składowych.
    W myśl art. 48 Kodeksu cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Grunty stanowiące odrębny przedmiot własności są więc z natury swej nieruchomościami,
    budynki natomiast trwale z gruntem związane są częścią składową nieruchomości zgodnie
    z zasadą superficies solo cedit, w myśl której własność nieruchomości gruntowej rozciąga
    się na budynki, które stały się częścią składową nieruchomości. Budynek trwale związany z
    gruntem jako część składowa gruntu, nie może być przedmiotem odrębnej własności.
    Odrębnym przedmiotem własności budynek będzie wówczas, gdy wzniesiono go na
    gruncie będącym w użytkowaniu wieczystym i w takim przypadku istotne znaczenie będzie
    miała data jego wybudowania.
    Z powyższego wynika, że w przypadku wybudowania budynku na własnym gruncie, grunt
    ten wraz z budynkiem stanowi jedną rzecz (nieruchomość). Oznacza to, że skoro budynek
    nie stanowi odrębnej nieruchomości, to nie może być samodzielnym przedmiotem zbycia
    bez gruntu, na którym został wzniesiony. Sprzedaż nieruchomości obejmuje zarówno
    zbycie gruntu, jak i znajdującego się na nim budynku trwale z nim związanego. Dlatego za
    datę nabycia nieruchomości w takim wypadku uznać należy datę nabycia gruntu
    niezależnie od tego, kiedy na gruncie tym wzniesiono budynek.
    Odnosząc się natomiast do kwestii, czy włączenie do majątku wspólnego nieruchomości
    wchodzącej uprzednio w skład Pani majątku osobistego będzie miało wpływ na sposób
    liczenia 5-letniego okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazuję, że kwestie stosunków majątkowych w
    małżeństwie reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz.
    U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność
      majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie
      jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny).
      Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku
      osobistego każdego z małżonków.
    Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną. Cechą
    charakterystyczną tego typu współwłasności jest to, że niemożliwe jest ustalenie wielkości
    udziału małżonków we współwłasności (współwłasność bezudziałowa) oraz żaden z

    małżonków w czasie jej trwania nie może rozporządzać swymi prawami do majątku
    wspólnego.
    Stosownie natomiast do treści art. 33 pkt 1 i 2 ww. Kodeksu:
      Do majątku osobistego każdego z małżonków należą:
        1) przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej;
        2) przedmioty nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że
        spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił.
    Z kolei jak stanowi art. 35 ww. Kodeksu:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku
      wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy
    na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową,
    definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z
    małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale.
    Stosownie do art. 43 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany
    został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa.
    Zgodnie z art. 47 § 1 ww. ustawy:
      Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność
      ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub
      rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa taka
      może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
    Z powyższego przepisu wynika, że małżonkowie - poprzez zawarcie stosownej umowy -
    mogą ustanawiać ustrój majątkowy w sposób odmienny od przewidzianego w przepisach
    o wspólności ustawowej. Umowy takie w zakresie, w jakim ustanawiają zasadę
    kształtującą ustrój majątkowy, działają na przyszłość i mają charakter organizacyjny.
    Ponadto, w doktrynie prawa rodzinnego podkreśla się, że w przypadku majątku
    osobistego małżonek pozostaje w stosunku do niego podmiotem wyłącznie uprawnionym,
    co oznacza, że jego uprawnienia do dysponowania przedmiotami wchodzącymi w skład
    majątku osobistego nie podlegają co do zasady żadnym ograniczeniom, w tym
    wynikającym z przepisów prawa rodzinnego, takim jak konieczność uzyskania zgody
    współmałżonka co do możliwości rozporządzania konkretnym składnikiem majątku
    osobistego.
    Możliwe jest więc swobodne dokonywanie pomiędzy małżonkami czynności
    rozporządzających prowadzących do przeniesienia określonego przedmiotu majątkowego
    z majątku osobistego do majątku wspólnego.
    Należy również wskazać na jednolicie ukształtowaną linię orzeczniczą, zgodnie z którą
    włączenie do majątku małżonków w drodze umowy rozszerzającej ustawową wspólność
    majątkową nieruchomości lub praw majątkowych stanowiących majątek odrębny jednego
    małżonka na zasadach i w sposób określony przez ustawę Kodeks rodzinny i opiekuńczy
    nie jest nabyciem tej nieruchomości lub prawa majątkowego przez drugiego małżonka w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zarówno darowizna do majątku wspólnego małżonków, jak i umowa rozszerzająca
    wspólność małżeńską majątkową wywołuje takie same skutki na gruncie art. 10 ust. 1 pkt

    8 lit. a)-c) ww. ustawy. Włączenie do majątku wspólnego nieruchomości lub prawa
    majątkowego wchodzących uprzednio w skład majątku osobistego małżonka nie stanowi
    nabycia tej nieruchomości lub prawa w rozumieniu tego przepisu. Datą nabycia
    nieruchomości lub prawa majątkowego przez każdego z małżonków jest data nabycia
    przez tego małżonka, który tę nieruchomość lub prawo włączył do majątku wspólnego.
    Skoro z chwilą objęcia nieruchomości wspólnością majątkową nie następuje jakiekolwiek
    wydzielenie części nieruchomości, a żadnemu z małżonków (współwłaścicieli) nie
    przysługuje własność fizycznie wydzielonej części rzeczy, to nie można przyjąć, że z chwilą
    rozszerzenia wspólności majątkowej (wspólności ustawowej) strona takiej umowy, czyli
    Pani, wyzbyła się prawa do tej rzeczy.
    Tym samym, włączenie do majątku wspólnego nie jest nabyciem tej nieruchomości przez
    drugiego małżonka, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 powołanej wyżej ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Datą nabycia nieruchomości przez każdego z
    małżonków jest data nabycia nieruchomości przez tego małżonka, który nieruchomość
    włączył do majątku wspólnego.
    Jak wynika z przedstawionych informacji, w 2019 r. zakupiła Pani działkę budowlaną, która
    stanowiła Pani majątek osobisty, następnie na tej działce został wybudowany budynek
    jednorodzinny. Uwzględniając powyższe należy więc uznać, że dla oceny skutków
    podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości istotne znaczenie ma data nabycia działki
    budowlanej.
    W niniejszej sprawie nieruchomość pierwotnie należała do Pani majątku odrębnego,
    następnie w wyniku rozszerzenia wspólności majątkowej nieruchomość ta została
    przekazana z Pani majątku osobistego do majątku wspólnego małżonków. Zatem za datę
    nabycia przez Panią nieruchomości należy przyjąć datę, w której nabyła Pani działkę
    budowlaną do majątku odrębnego, tj. 2019 r. Dla skutków podatkowych po Pani stronie
    dla ustalenia daty od której należy liczyć ww. pięcioletni termin, nie ma także znaczenia
    dokonane rozszerzenie wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Wobec powyższego, sprzedaż nieruchomości, o której mowa we wniosku, nie będzie
    stanowić dla Pani przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z upływem okresu pięciu lat,
    liczonego od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie przez Panią
    nieruchomości.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Przedmiotowa interpretacja dotyczy tylko Pani indywidualnej sprawy i nie wywołuje
    skutków podatkowych dla Pani męża.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;

        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz.
    U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.