Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.674.2024.4.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-12
Teza: Niepodleganie opodatkowaniu podatkiem VAT dostawy nieruchomości.
Słowa kluczowe: budowa-działka pod budowę; pełnomocnictwo; podatnik; umowa-umowa przedwstępna
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa produktów rolnych oraz świadczenie usług przez rolnika ryczałtowego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 listopada 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 4 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT dostawy
    nieruchomości (działki nr 1). Uzupełniła go Pani pismem z 4 marca 2025 r. (wpływ 7 marca
    2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Jako osoba fizyczna nie jest Pani czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej:
    podatek VAT). Jest Pani właścicielem m.in. nieruchomości gruntowej położonej w (...),
    obszar łączny (...) ha ((...)), składającej się z pięciu działek gruntu, w tym działki: numer 2
    ((...)), sposób korzystania: rola, (L.p. 4), które nabyła Pani na podstawie postanowienia w
    przedmiocie o dział spadku wydanego przez Sąd Rejonowy (...) dnia 4 maja 2000 r., sygn.
    akt (...).
    Wchodząca w skład opisanej nieruchomości działka gruntu numer 2 położona jest w (...),
    działka gruntu numer: 2, obszaru (...) ha ((...)), posiada identyfikator: (...), składa się z
    użytków oznaczonych w ewidencji gruntów symbolami: (...) nie jest zabudowana.
    Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy (...)
    zatwierdzonym Uchwałą nr (...) z dnia 24 maja 2011 r. w sprawie uchwalenia miejscowego
    planu zagospodarowania przestrzennego dla obszarów położonych w miejscowościach
    (...) – teren działki nr ewid. 2 o powierzchni (...) ha przeznaczony jest pod:
      - pas o szerokości ok. (...) od strony drogi gminnej nr (...) nie ma obowiązującego planu
        zagospodarowania przestrzennego,
      - pas ok. (...): „6 KD-L” – teren drogi publicznej kategorii gminnej klasy: L - lokalna,
      - pas ok. (...): „1 PU” – teren zabudowy produkcyjno-usługowej (obiekty produkcyjne,
        składy i magazyny),
      - pas ok. (...): „8 KD-D” – teren drogi publicznej kategorii gminnej klasy: D – dojazdowa,
      - pas ok. (...): „2 PU” – teren zabudowy produkcyjno-usługowej (obiekty produkcyjne,
        składy i magazyny).
    Uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i wynikające z ww.
    planu przeznaczenie działki nie nastąpiło z Pani inicjatywy.
    Działki nie są położone w granicach specjalnej strefy ekonomicznej ani parku narodowego,
    ani też nie istnieją żadne ograniczenia korzystania z nich wynikające z ochrony przyrody i
    środowiska.
    Działka stanowi nieruchomość rolną w rozumieniu ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o
    kształtowaniu ustroju rolnego (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 423).
    Działki pozostają w Pani wyłącznym niezakłóconym posiadaniu.
    Do dnia złożenia wniosku, nie podejmowała Pani żadnych działań informacyjno-
    reklamowych związanych ze sprzedażą ww. działek. Inicjatorem przedmiotowych działań
    była Gmina (...), która czuwa nad realizacją transakcji. Nie ponosiła Pani żadnych kosztów
    związanych ze sprzedażą, wszelkie formalności, jak i czynności takie jak organizowanie
    notariusza, podział działek czy spotkań z przedstawicielami kupującego organizowane były
    przez Gminę.
    Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej w zakresie handlu i obrotu nieruchomościami.

    Dla przedmiotowych nieruchomości nie zostało wydane pozwolenie na budowę ani inne
    pozwolenie czy decyzje.
    Przed sprzedażą działki nie poczyniła Pani i nie zamierza poczynić jakichkolwiek działań,
    dotyczących zwiększenia wartości przedmiotowej działki (np. uzbrojenie terenu,
    wyposażenie w urządzenia i sieci wodociągowe, kanalizacji sanitarnej oraz energetycznej).
    W dniu 28 października 2024 r. zawarła Pani przedwstępną umowę sprzedaży
    nieruchomości, w której zobowiązała się Pani do sprzedaży własności wydzielonej z
    niezabudowanej działki numer 2 ((...)), wchodzącej w skład Nieruchomości opisanej wyżej
    w § 1 tej umowy – jej część oznaczoną na załączniku graficznym stanowiącym załącznik do
    Umowy kolorem czerwonym, o obszarze około (...) ha ((...)) nazywaną dalej Przedmiotem
    Umowy, w stanie wolnym od obciążeń i ograniczeń w rozporządzaniu oraz wad fizycznych
    i prawnych.
    Zgodnie z przedmiotową umową strony postanowiły, iż umowa przyrzeczona zostanie
    zawarta najpóźniej do dnia 31 stycznia 2025 r. pod warunkiem spełnienia następujących
    warunków:
    1) stan prawny Nieruchomości ujawniony w księdze wieczystej, poza sprostowaniem w
      Dziale I-O księgi wieczystej oznaczenia nieruchomości wobec podziału działki numer 2
      nie ulegnie zmianie,
    2) na Nieruchomości nie będą ciążyły jakiekolwiek prawa ani roszczenia osób trzecich,
      jakiekolwiek obciążenia dokonane na rzecz osób trzecich, a nieujawnione w księdze
      wieczystej,
    3) wydania przez właściwy organ prawomocnej i ostatecznej decyzji o podziale działki nr 2
      przez wydzielenie jej części zgodnie z załącznikiem graficznym załączonym do niniejszej
      umowy, o której mowa w § 3 umowy,
    4) niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
      koniecznością rekultywacji,
    5) potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na Przedmiocie
      Umowy budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych,
    6) wydania przez Ministra Finansów interpretacji przepisów prawa podatkowego
      (interpretacja indywidualna) na podstawie art. 14b powołanej wyżej ustawy z dnia 29
      sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa stwierdzającej, czy Przedmiot umowy podlega
      lub nie podlega opodatkowaniu VAT, a w razie potwierdzenia przez Organ, iż
      Przedmiot umowy podlega opodatkowaniu VAT przedłożenia zaświadczenia
      potwierdzającego status Sprzedającego jako czynnego płatnika podatku VAT,
    7) w terminie do dnia zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży Kupująca Spółka lub
      wskazana przez Kupującą osoba trzecia nabędzie prawo własności wszystkich
      następujących działek gruntu położonych w obrębie (...), jednostka ewidencyjna: (...):
      - wydzieloną z niezabudowanej Działki numer 3 – jej część przeznaczoną w całości na
        cele inne niż rolne i Działki numer 4, numer 5 i numer 6,
      - wydzieloną z niezabudowanej Działki numer 7 – jej część przeznaczoną w całości na
        cele inne niż rolne,
      - wydzieloną z niezabudowanej Działki numer 8 – jej część przeznaczoną w całości na
        cele inne niż rolne i Działkę numer 9,
      - wydzieloną z niezabudowanej Działki numer 10 – jej część przeznaczoną w całości na
        cele inne niż rolne i Działkę numer 11,
      - wydzieloną z niezabudowanej Działki numer 12 – jej część przeznaczoną w całości na
        cele inne niż rolne,
      - wydzieloną z niezabudowanej Działki numer 13 – jej część przeznaczoną w całości na
        cele inne niż rolne i Działki numer 14 i numer 15,
      - wydzieloną z niezabudowanej Działki numer 16 – jej część przeznaczoną w całości na
        cele inne niż rolne i Działki numer 17, numer 18 i numer 19,
      - wydzieloną z niezabudowanej Działki numer 20 – jej część przeznaczoną w całości na
        cele inne niż rolne i Działkę numer 21,

      - wydzieloną z niezabudowanej Działki numer 22 – jej część przeznaczoną w całości na
        cele inne niż rolne i Działkę numer 23,
      - wydzieloną z niezabudowanej Działki numer 24 – jej część przeznaczoną w całości na
        cele inne niż rolne,
      - wydzieloną z niezabudowanej Działki numer 25 – jej część przeznaczoną w całości na
        cele inne niż rolne,
      lub wszyscy właściciele nieruchomości wymienionych powyżej, będą gotowi zawrzeć
      umowy przenoszące własność wszystkich wyżej wymienionych działek gruntu na
      Kupującą Spółkę lub wskazaną przez Kupującą osobę trzecią i w tym celu, w dacie
      zawarcia umowy przyrzeczonej, stawią się u notariusza i przystąpią do zawarcia umów
      przenoszących własność wyżej wymienionych działek gruntu,
    8) raport z badania due diligence, o którym mowa w § 6 umowy nie wykazuje żadnych
      ryzyk ani nieprawidłowości,
    9) w dacie zawarcia umowy przyrzeczonej wszystkie oświadczenia i zapewnienia
      Sprzedających zawarte w § 1 niniejszej umowy będą odpowiadały aktualnemu stanowi
      prawnemu i faktycznego Przedmiotu Umowy i zostaną powtórzone przez
      Sprzedających w umowie przyrzeczonej,
    10) zrzeczenia się przez uprawnioną ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości
      odnośnie Przedmiotu umowy, co zostanie udokumentowane przez przedłożenie do
      umowy przyrzeczonej oświadczenia uprawnione.
    Spełnienie się Warunków lub ich zrzeczenie się przez Kupującą Spółkę powinno nastąpić
    najpóźniej do dnia 15 stycznia 2025 r.
    Dodatkowo w przedmiotowej umowie zawarto szereg zgód, upoważnień i pełnomocnictw,
    zgodnie z którymi m.in.:
    1. Sprzedający wyrażają zgodę na dokonanie przez Kupującą Spółkę analizy stanu
      prawnego Nieruchomości, analizy stopnia wykonania zobowiązań z tytułu podatków
      oraz analizy stanu faktycznego Nieruchomości, obejmującej między innymi badania
      geotechniczne, hydrologiczne, w celu zidentyfikowania i oszacowania ryzyka
      związanego z przyszłą inwestycją (badanie due diligence) i wobec powyższego, w
      związku z realizacją uprawnienia, Kupująca Spółka ma prawo wglądu do odpowiedniej
      dokumentacji urzędowej, a także finansowej.
    2. Sprzedający wyrażają zgodę na dokonywanie przez Kupującą Spółkę od dnia zawarcia
      niniejszej umowy wszelkich czynności faktycznych i prawnych mających na celu
      uzyskanie pozwolenia na budowę i prowadzenie prac inwestycyjnych w
      nieograniczonym zakresie na Przedmiocie Umowy – w celu uniknięcia wątpliwości,
      Strony uzgadniają, że Kupująca ma prawo dysponowania Przedmiotem Umowy na cele
      budowlane.
    3. Sprzedający wyrażają niniejszym zgodę na przeniesienie przez Kupującą Spółkę
      wszelkich praw i obowiązków nabytych niniejszą umową przez Kupującą Spółkę w
      dowolnym czasie na rzecz dowolnych Spółek wchodzących w skład Grupy Kapitałowej
      „A” Skuteczność wstąpienia osoby trzeciej w miejsce Kupującej uzależniona będzie od
      zawarcia między nią a osobą trzecią umowy cesji wierzytelności z umowy
      przedwstępnej z jednoczesnym przejęciem przez cesjonariusza długów cedenta
      wynikających z niniejszej umowy w formie notarialnej.
    4. Sprzedający wyrażają niniejszym zgodę na dokonanie przez Kupującą przelewu
      wierzytelności nabytej niniejszą umową przedwstępną na dowolnie wybraną osobę
      trzecią z jednoczesnym przejęciem przez cesjonariusza wszelkich jej długów wobec
      nich jako Sprzedających, a wynikających z tej umowy. W razie zawarcia takiej umowy z
      osobą trzecią Sprzedający wyrażają zgodę na przejęcie długu przez tę osobę i zwalniają
      Kupującą z zobowiązania – według zasad określonych w przepisach Tytułu IX kodeksu
      cywilnego.
    5. Sprzedający oświadczają, iż udzielają Kupującej Spółce pełnomocnictwa z prawem do
      udzielania dalszych pełnomocnictw – do reprezentowania Mocodawcy w
      postępowaniach administracyjnych dotyczących w szczególności podziałów

      geodezyjnych, uzyskiwania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej
      pozwolenia na budowę, w postępowaniu dotyczącym uzyskania decyzji o warunkach
      zabudowy i zagospodarowania terenu, uzyskania niezbędnej do rozpoczęcia budowy
      dokumentacji geodezyjno-kartograficznej, w tym kopii mapy zasadniczej, uzyskania
      opinii lub zaświadczenia zarządców sieci o możliwości wykonania uzbrojenia
      technicznego terenu, uzyskania raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na
      środowisko, uzyskania zgody na wycinkę drzew i krzewów z przedmiotu umowy,
      występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do
      podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania
      decyzji i zaświadczeń opisanych w § 4 ust. 1 tej umowy, w szczególności składania
      wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji, postanowień i zaświadczeń.
    Wszelkie koszty związane ze sprzedażą ponosi strona kupująca.
    Doprecyzowanie opisu sprawy
    1. Działka o nr 2 została podzielona na 3 działki: 1, 26, 27. Przedmiotem sprzedaży jest
      działka 1 o powierzchni (...) ha pozostałe działki nr 26 i 27 pozostają Pani własnością.
    2. Działka wykorzystywana była do produkcji rolnej.
    3. Jest Pani rolnikiem ryczałtowym.
    4. W odpowiedzi na pytanie: Czy z przeznaczonych do sprzedaży nieruchomości
      gruntowych dokonywane były/są/będą przez Panią zbiory i dostawy (sprzedaż)
      produktów rolnych? Czy przeznaczała Pani produkty rolne z ww. działek wyłącznie na
      własne potrzeby? Jeśli dokonywała Pani sprzedaży produktów, to czy sprzedaż ta była
      opodatkowana podatkiem od towarów i usług?
      wskazała Pani:
        Produkty rolne przeznaczane były na własne potrzeby. Sprzedaż produktów
        zwolniona z podatku od towarów i usług (rolnik ryczałtowy).
    5. W odpowiedzi na pytanie: Czy nieruchomość, która ma być przedmiotem sprzedaży
      była/jest/będzie wykorzystywana przez Panią (przez cały okres jej posiadania, tj. od
      momentu jej nabycia do momentu planowanej dostawy) na cele prywatne
      (osobiste)? Jeśli tak, proszę wskazać, jakie konkretnie cele prywatne Pani zaspokajała
      i w jakim okresie?
      wskazała Pani:
        Od chwili nabycia na ww. działce prowadzona była własna produkcja rolna.
    6. W odpowiedzi na pytanie: Czy udostępniała/udostępnia/będzie Pani udostępniała do
      momentu sprzedaży nieruchomość, która ma być przedmiotem sprzedaży osobom
      trzecim? Jeśli tak, proszę wskazać:
        a) w jakim okresie (kiedy) działka była/jest/będzie udostępniana osobom trzecim?
        b) na podstawie jakiej umowy (najem, dzierżawa, użyczenie, inna umowa – jaka?)
        działka była/jest/będzie udostępniana osobom trzecim?
        c) czy udostępnienie działki było/jest/będzie czynnością odpłatną, czy bezpłatną?
        Jeżeli odpłatną, to kto rozliczał/rozlicza/będzie rozliczać podatek należny w
        związku z odpłatnym udostępnianiem?
    wskazała Pani:
        Nie.
    7. W odpowiedzi na pytanie: Czy działka będąca przedmiotem sprzedaży była przez
    Panią wykorzystywana w prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej?
    wskazała Pani:
        Nie prowadzę działalności gospodarczej.

    8. W odpowiedzi na pytanie: (...) proszę wyjaśnić:
      a) jaką rolę w planowanej transakcji sprzedaży nieruchomości, która ma być
        przedmiotem sprzedaży pełni Gmina? Czy oprócz ww. czynności Gmina
        podejmowała/podejmie jeszcze inne działania (jeśli tak – to jakie)?
      b) czy w zakresie ww. czynności Gmina działa na rzecz i w Pani imieniu?
      c) czy ww. czynności Gmina wykonuje na podstawie udzielonego jej przez Panią
        pełnomocnictwa, upoważnienia, innego dokumentu (jeśli tak – jakiego)?
      wskazała Pani:
        Gmina „koordynuje” transakcję – ułatwia kontakt sprzedającego ze stroną
        kupującą. Pod rozwagę należy wziąć, iż nieruchomość, którą sprzedaje znajduje
        się w obszarze objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego,
        który na potrzeby działań promocyjno-marketingowych nazwano (...) Strefą
        Gospodarcza. Nieruchomość, której jestem właścicielem jest fragmentem
        większego zamierzenia inwestycyjnego. Gmina nie działa w moim imieniu, nie
        działa w imieniu inwestora, nie było też udzielane, żadne pełnomocnictwo na
        rzecz gminy.
    9. W odpowiedzi na pytanie: Czy w odniesieniu do nieruchomości, która ma być
      przedmiotem sprzedaży były/są/będą do momentu sprzedaży podejmowane przez
      Panią jakiekolwiek czynności wymagające zaangażowania własnych środków
      finansowych zmierzające do podniesienia wartości tej nieruchomości, np. uzbrojenie
      działek w przyłącza do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, gazowej,
      elektroenergetycznej lub wystąpienie z wnioskiem o dokonanie przyłączy; ogrodzenie;
      utwardzenie dróg; uzyskanie decyzji o wyłączeniu gruntu z produkcji rolnej;
      wystąpienie o warunki zabudowy; inne działania zmierzające do zwiększenia wartości
      bądź atrakcyjności działki, (proszę, żeby podała Pani jakie to były/są/będą czynności –
      nakłady i przez kogo zostały/zostaną poniesione)?
      wskazała Pani:
        Żadne czynności które wymagałyby poniesienia dodatkowych koszt nie były
        podejmowane. Działka nie została uzbrojona przeze mnie, nie występowałam z
        wnioskiem do gestorów sieci o wykonanie jakichkolwiek przyłączeń.
    10. W odpowiedzi na pytanie: Czy strona kupująca ponosi/będzie ponosiła jakiekolwiek
      nakłady finansowe związane z nieruchomością, która ma być przedmiotem sprzedaży
      od momentu podpisania umowy przedwstępnej do zawarcia umowy finalnej? Jeśli tak,
      proszę szczegółowo wyjaśnić, w jaki sposób nastąpi rozliczenie tych kosztów pomiędzy
      sprzedającym (Panią i/lub innymi współwłaścicielami) a kupującym (np. czy koszty
      zostaną ujęte/rozliczone przez Panią w cenie sprzedaży nieruchomości, czy rozliczenie
      nastąpi w inny sposób – jaki?) – proszę szczegółowo i jednoznacznie opisać te kwestie.
      wskazała Pani:
        Wszelkie koszty, które pojawią się od momentu podpisania umowy
        przedwstępnej do czasu umowy ostatecznej ponosi strona kupująca. Poniesione
        koszt nie będą rozliczane, nie będą w żaden sposób wpływać na cenę
        nieruchomości, która została ustalona podczas umów przedwstępnych. Cena
        która ustalona została, jest ceną ostateczną i nie ulega zmianom bez względu na
        to jaki koszt poniesie strona kupująca.
    11. W odpowiedzi na pytanie: Czy dokonywała Pani wcześniej sprzedaży nieruchomości?
      Jeśli tak, proszę podać odrębnie dla każdej sprzedawanej nieruchomości:
      a) kiedy i w jaki sposób weszła Pani w posiadanie tych nieruchomości?
      b) w jakim celu nieruchomości te zostały przez Panią nabyte?
      c) jakie było przeznaczenie tych nieruchomości (działki budowlane, rolne, leśne) lub
        czy były to działki zabudowane?

      d) w jaki sposób działki były wykorzystane przez Panią od momentu wejścia w ich
        posiadanie do chwili sprzedaży?
      e) kiedy dokonała Pani ich sprzedaży i co było przyczyną sprzedaży?
      f) ile działek zostało sprzedanych i jakich (niezabudowanych czy zabudowanych, jeśli
        zabudowanych to czy były to nieruchomości mieszkalne czy użytkowe)?
      g) na co zostały przeznaczone środki ze sprzedaży ww. działek?
      h) czy z tytułu sprzedaży tych nieruchomości była Pani obowiązana do zarejestrowania
        się jako podatnik VAT czynny i odprowadzenia podatku VAT od tej sprzedaży?
    wskazała Pani:
        Nie.
    12. W odpowiedzi na pytanie: Czy posiada Pani jeszcze inne nieruchomości, które będą
      przedmiotem sprzedaży (oprócz działki będącej przedmiotem wniosku)? Proszę
      wyjaśnić.
      wskazała Pani:
        Nie.
    13. W odpowiedzi na pytanie: W przypadku, gdy przedmiotem sprzedaży będzie działka
      wydzielona z działki nr 2, proszę wskazać:
      a) kto dokładnie i na podstawie jakiego dokumentu (np. pełnomocnictwa udzielonego
        przez Panią) wystąpił/wystąpi o podział działki nr 2, w wyniku którego powstanie
        działka, będąca przedmiotem sprzedaży?
      b) czy dla działki wydzielonej z działki nr 2 będzie wydana decyzja o warunkach
        zabudowy i zagospodarowania terenu? Jeśli tak, to kto dokładnie i na podstawie
        jakiego dokumentu (np. pełnomocnictwa udzielonego przez Panią) wystąpił/wystąpi
        o wydanie tej decyzji?
    wskazała Pani:
        Zgodnie z zawartą umową przedwstępną, jako sprzedająca oświadczyłam, że
        udzielam spółce pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych
        pełnomocnictw – do reprezentowania nas w postępowaniach administracyjnych,
        dotyczących w szczególności podziałów geodezyjnych, uzyskania decyzji
        zatwierdzających projekty budowlane i udzielające pozwolenia na budowę,
        postępowaniach dotyczących uzyskania decyzji o warunkach zabudowy i
        zagospodarowania terenu, uzyskania niezbędnych do rozpoczęcia budowy
        dokumentacji geograficzno-kartograficznej, w tym kopii mapy zasadniczej,
        uzyskania opinii lub zaświadczeń zarządców sieci o możliwość wykonania
        uzbrojenia technicznego terenu, uzyskania raportu o oddziaływaniu
        przedsięwzięcia na środowisko, uzyskania zgody na wycinkę drzew i krzewów z
        przedmiotu umowy, występowania przed wszelkimi organami administracji
        publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych
        niezbędnych do uzyskania decyzji i zaświadczeń.

## Pytanie

Czy dostawa przedmiotowych nieruchomości na rzecz Kupującej Spółki będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
    Pani stanowisko w sprawie

    Pani zdaniem, dostawa przedmiotowych nieruchomości na rzecz Kupującej Spółki nie
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza, według art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególność czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartość niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie
    wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem
    trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie
    działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112ME Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartość dodanej (Dz.Urz.UE.L 347 z 11 grudnia 2006 r.
    str. 1, z późn. zm.) – zwanej dalej Dyrektywą 112 – podatnikiem jest każda osoba
    prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez
    względu na cel, czy też rezultaty takiej działalności.

    „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych
    zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególność
    wykorzystywanie w sposób ciągły majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w
    celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalność gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy
    zarejestrowanej działalność gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalność
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy
    2006/112/WE Rady (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy o VAT), jako, że jedynym
    przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    Dostawa przedmiotowych nieruchomości na rzecz Kupującej Spółki nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza, według art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma

    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku
    należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością
    lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje
    na prowadzenie działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112ME Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L 347 z 11 grudnia 2006 r.
    str. 1, z późn. zm.) – zwanej dalej Dyrektywą 112 – podatnikiem jest każda osoba
    prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez
    względu na cel, czy też rezultaty takiej działalności.
    „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych
    zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności
    wykorzystywanie w sposób ciągły majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w
    celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalność
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy
    2006/112/WE Rady (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy o VAT), jako że jedynym
    przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwość Unii Europejskiej (dalej TSUE) z dnia 15 września
    2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (180/10)
    oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w
    Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności
    gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium
    rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza
    zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą
    zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Wobec powyższego należy rozważyć czy w celu sprzedaży działek podjęto aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy o VAT, co skutkować będzie koniecznością uznania Pani za podmiot
    prowadzący „działalność gospodarczą” w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika
    podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż ta nastąpi w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym.
    W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie (dalej: NSA) z dnia 29 października 2007 r. sygn. akt I FPS 3
    /07, w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego,
    a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo,
    lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez
    każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten
    występował w charakterze podatnika podatku VAT (...).
    Biorąc pod uwagę powołane przepisy oraz opis sprawy należy stwierdzić, że w
    analizowanej sytuacji brak jest podstaw do uznania Pani – w związku ze sprzedażą działki –
    za podatnika podatku VAT prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie handlu
    nieruchomościami. Powyższe wynika z faktu, iż sprzedawana nieruchomość nie została
    nabyta przez Panią z zamiarem jej dalszej odsprzedaży, a przed sprzedażą nie

    podejmowała Pani działań informacyjno-reklamowych związanych ze sprzedażą ww.
    działki. Co więcej to sama strona Kupująca była inicjatorem ww. działań i pokryła wszelkie
    koszty związane ze sprzedażą przedmiotowej nieruchomości.
    Działania podejmowane przez Panią należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem
    prywatnym. Sprzedając przedmiotowe nieruchomości korzysta Pani z przysługującego
    Pani prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w
    sferze prywatnej i do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o VAT. Wobec
    powyższego należy uznać, że dokonując sprzedaży ww. nieruchomości, korzysta Pani z
    przysługującego prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest
    wykonywaniem działalność gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Brak
    tego statusu pozbawia Panią cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy o VAT, w zakresie sprzedaży wskazanych działek, a ich dostawę, cech czynności
    polegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 tej ustawy. W
    konsekwencji mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz okoliczności analizowanej
    sprawy należy stwierdzić, że sprzedaż przedmiotowych działek nie stanowi działalności
    gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Tym samym z tego tytułu nie
    występowała Pani w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, a
    czynność ta nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Oceniając sprawę należy podkreślić, że decydującym czynnikiem dla rozważań o
    prowadzeniu /nieprowadzeniu przez Panią działalności gospodarczej polegającej na
    handlu gruntami był i jest cel nabycia przez Panią nieruchomości sprzedawanych na rzecz
    Kupującej Spółki. Kluczową kwestią nie uznania tych przedmiotowych transakcji jako
    działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust 1 ustawy o VAT jest stan faktyczny, z
    którego wynika, że nie nabyła Pani gruntów w celu ich sprzedaży i użytkowała Pani do
    celów rolniczych. Nie nabywała Pani ww. nieruchomości w celach handlowych. Podkreślić
    należy, że z propozycją sprzedaży przedmiotowych nieruchomości wystąpiła Gmina wraz z
    Kupującą Spółką. Tak więc do dnia dzisiejszego nie podejmowała Pani żadnych działań
    informacyjno -reklamowych związanych ze sprzedażą ww. działek. Inicjatorem
    przedmiotowych działań była Gmina (...), która zorganizowała spotkanie z
    przedstawicielami Kupującej Spółki. Z Pani strony nie ponoszone były żadne koszty
    związane ze sprzedażą, wszelkie formalności, jak i czynności takie jak organizowanie
    notariusza, podział działek ponoszone były przez Kupującą Spółkę bądź Gminę. Taka
    sytuacja oznacza, iż nie ma możliwości zaliczenia sprzedaży tych gruntów do działalności
    gospodarczej w zakresie handlu gruntami. To właśnie ten zamiar w momencie zakupu jest
    decydujący dla uznania danej czynności za działalność gospodarczą. Powyższą wykładnię
    potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w składzie 7 sędziów we wskazanej już uchwale
    z dnia 29 października 2007 r. (sygn. I FPS 3/07) oraz w wielu innych orzeczeniach. W
    związku z powyższym, aby dostawę towarów uznać za działalność gospodarczą, należy
    wykazać, że w momencie nabycia nieruchomości mógł wystąpić zamiar dokonywania
    takich czynności (nabycia i następnie sprzedaży) wielokrotnie, którego to zamiaru nie było.

    Wobec powyższego sprzedaż nieruchomości na rzecz Kupującej Spółki nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Powyższe znajduje swoje potwierdzenie w licznych indywidualnych interpretacjach
    podatkowych oraz orzeczeniach sądów administracyjnych, a także w najnowszej
    interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia z dnia 26
    marca 2024 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej o sygnaturze 0113-KDIPT1-
    3.4012.38.2024.2.JM.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Przy czym na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu
    powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do
    rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7
    ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowych, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o
    której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy.
    Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy,
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Natomiast stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:

      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Zgodnie z art. 2 pkt 19 ustawy:
      Przez rolnika ryczałtowego rozumie się rolnika dokonującego dostawy produktów
      rolnych lub świadczącego usługi rolnicze, korzystającego ze zwolnienia od podatku
      na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3, z wyjątkiem rolnika obowiązanego na podstawie
      odrębnych przepisów do prowadzenia ksiąg wieczystych.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy:
      Zwalnia się dostawcę produktów rolnych dokonywaną przez rolnika ryczałtowego
      oraz świadczenia usług rolniczych przez rolnika ryczałtowego.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym
    obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie
    towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie
    wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim
    okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na
    prowadzenie działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w
    odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od
    towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    W tym miejscu należy również wskazać, że na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112
    /WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
    dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112
    /WE Rady”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 lit. b Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji: (...); dostawa terenu budowlanego.

    Zgodnie z art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    W myśl art. 2 ust. 1 lit. a Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Opodatkowaniu VAT podlegają następujące transakcje: odpłatna dostawa towarów
      na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim
      charakterze; (...).
    Analiza powyższych przepisów prawa wspólnotowego wskazuje, że podatnikiem podatku
    od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te powinny być związane z działalnością
    zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów,
    handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku,
    gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część
    majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług
    ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za
    które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej,
    czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku
    osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej
    działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za
    podatnika w zakresie tych czynności.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-
    291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części
    majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej
    do celów prywatnych.
    „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest
    przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym
    okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych
    potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21
    kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził,
    że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    W orzeczeniu z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko
    Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko
    Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10), Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej stwierdził, że dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać

    za objętą podatkiem od wartości dodanej pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi
    jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
    Z ww. orzeczenia wynika również, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem
    prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności
    gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium
    rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza
    zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą. Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy
    zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami,
    angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i
    usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika
    należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne
    środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do
    działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania
    wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Co istotne – jak wskazał TSUE – dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje poza
    działalnością gospodarczą nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy jest
    „rolnikiem ryczałtowym”. Trybunał nie uznał za podatnika VAT w rozumieniu prawa UE
    osoby fizycznej dokonującej sprzedaży gruntu, która prowadziła działalność rolniczą na
    tym gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym
    wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w
    grunt przeznaczony pod zabudowę, jeżeli nie wykonywała ona dodatkowych czynności
    (oprócz podziału) w związku z tą sprzedażą.
    Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Zatem za podatnika
    należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki
    wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.
    Pani wątpliwości dotyczą wskazania, czy sprzedaż przez Panią działki nr 1 będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Należy więc przeanalizować całokształt działań, jakie podjęła Pani w odniesieniu do
    nieruchomości, która będzie przedmiotem sprzedaży, i ustalić, czy w odniesieniu do
    opisanej czynności, będzie Pani spełniała przesłanki do uznania Pani za podatnika
    podatku od towarów i usług.
    Należy wskazać, że kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w
    tym kwestie dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje art. 535 ustawy z
    dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej
    dalej Kodeksem cywilnym. Zgodnie z tym przepisem:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu
    cywilnego, w myśl którego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego.

    Zgodnie z art. 389 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej
      umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy
      przyrzeczonej.
      Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został
      oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez
      stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są
      uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła
      inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła
      stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej
      nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej
      zawarcia.
    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.
    Tym samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna,
    będąca przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona
    została w formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności
    nieruchomości.
    Ponadto należy zwrócić uwagę na kwestię udzielonego przez Panią pełnomocnictwa.
    Na podstawie art. 95 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z
      właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez
      przedstawiciela.
      Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga
      za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.
    W myśl art. 96 Kodeksu cywilnego:
      Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie
      (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
      (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do
      czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo
      określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej
      czynności.
    Zgodnie z art. 99 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,
      pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej
      formie.
      Pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie.
    Jak stanowi art. 108 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w
      imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze
      względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów
      mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik
      reprezentuje obie strony.
    Z regulacji art. 109 Kodeksu cywilnego wynika, że:

      Przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie
      woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy.
    Zatem każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie
    udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w dniu 28 października 2024 r. zawarła Pani
    przedwstępną umowę sprzedaży nieruchomości, w której zobowiązała się Pani do
    sprzedaży własności wydzielonej z niezabudowanej działki numer 2, wchodzącej w skład
    Nieruchomości opisanej § 1 tej umowy – jej część oznaczoną na załączniku graficznym
    stanowiącym załącznik do Umowy kolorem czerwonym, o obszarze około (...) ha ((...))
    nazywaną dalej Przedmiotem Umowy, w stanie wolnym od obciążeń i ograniczeń w
    rozporządzaniu oraz wad fizycznych i prawnych.
    Zgodnie z przedmiotową umową strony postanowiły, iż umowa przyrzeczona zostanie
    zawarta najpóźniej do dnia 31 stycznia 2025 r. pod warunkiem spełnienia następujących
    warunków, m.in. takich jak:
    1) stan prawny Nieruchomości ujawniony w księdze wieczystej, poza sprostowaniem w
      Dziale I-O księgi wieczystej oznaczenia nieruchomości wobec podziału działki numer 2
      nie ulegnie zmianie,
    2) na Nieruchomości nie będą ciążyły jakiekolwiek prawa ani roszczenia osób trzecich,
      jakiekolwiek obciążenia dokonane na rzecz osób trzecich, a nieujawnione w księdze
      wieczystej,
    3) wydania przez właściwy organ prawomocnej i ostatecznej decyzji o podziale działki nr 2
      przez wydzielenie jej części zgodnie z załącznikiem graficznym załączonym do niniejszej
      umowy, o której mowa w § 3 umowy,
    4) niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
      koniecznością rekultywacji,
    5) potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na Przedmiocie
      Umowy budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych.
    Dodatkowo w przedmiotowej umowie zawarto szereg zgód, upoważnień i pełnomocnictw,
    zgodnie z którymi m.in.:
    1. Sprzedający wyrażają zgodę na dokonanie przez Kupującą Spółkę analizy stanu
      prawnego Nieruchomości, analizy stopnia wykonania zobowiązań z tytułu podatków
      oraz analizy stanu faktycznego Nieruchomości, obejmującej między innymi badania
      geotechniczne, hydrologiczne, w celu zidentyfikowania i oszacowania ryzyka
      związanego z przyszłą inwestycją (badanie due diligence) i wobec powyższego, w
      związku z realizacją uprawnienia, Kupująca Spółka ma prawo wglądu do odpowiedniej
      dokumentacji urzędowej, a także finansowej.
    2. Sprzedający wyrażają zgodę na dokonywanie przez Kupującą Spółkę od dnia zawarcia
      niniejszej umowy wszelkich czynności faktycznych i prawnych mających na celu
      uzyskanie pozwolenia na budowę i prowadzenie prac inwestycyjnych w
      nieograniczonym zakresie na Przedmiocie Umowy – w celu uniknięcia wątpliwości,
      Strony uzgadniają, że Kupująca ma prawo dysponowania Przedmiotem Umowy na cele
      budowlane.
    3. Sprzedający wyrażają niniejszym zgodę na przeniesienie przez Kupującą Spółkę
      wszelkich praw i obowiązków nabytych niniejszą umową przez Kupującą Spółkę w
      dowolnym czasie na rzecz dowolnych Spółek wchodzących w skład Grupy Kapitałowej
      „A” Skuteczność wstąpienia osoby trzeciej w miejsce Kupującej uzależniona będzie od
      zawarcia między nią a osobą trzecią umowy cesji wierzytelności z umowy
      przedwstępnej z jednoczesnym przejęciem przez cesjonariusza długów cedenta
      wynikających z niniejszej umowy w formie notarialnej.
    4. Sprzedający wyrażają niniejszym zgodę na dokonanie przez Kupującą przelewu
      wierzytelności nabytej niniejszą umową przedwstępną na dowolnie wybraną osobę

      trzecią z jednoczesnym przejęciem przez cesjonariusza wszelkich jej długów wobec
      nich jako Sprzedających, a wynikających z tej umowy. W razie zawarcia takiej umowy z
      osobą trzecią Sprzedający wyrażają zgodę na przejęcie długu przez tę osobę i zwalniają
      Kupującą z zobowiązania – według zasad określonych w przepisach Tytułu IX kodeksu
      cywilnego.
    5. Sprzedający oświadczają, iż udzielają Kupującej Spółce pełnomocnictwa z prawem do
      udzielania dalszych pełnomocnictw – do reprezentowania Mocodawcy w
      postępowaniach administracyjnych dotyczących w szczególności podziałów
      geodezyjnych, uzyskiwania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej
      pozwolenia na budowę, postępowaniach dotyczącym uzyskania decyzji o warunkach
      zabudowy i zagospodarowania terenu, uzyskania niezbędnej do rozpoczęcia budowy
      dokumentacji geodezyjno-kartograficznej, w tym kopii mapy zasadniczej, uzyskania
      opinii lub zaświadczenia zarządców sieci o możliwości wykonania uzbrojenia
      technicznego terenu, uzyskania raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na
      środowisko, uzyskania zgody na wycinkę drzew i krzewów z przedmiotu umowy,
      występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do
      podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania
      decyzji i zaświadczeń opisanych w § 4 ust. 1 tej umowy, w szczególności składania
      wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji, postanowień i zaświadczeń.
    Wszelkie koszty związane ze sprzedażą ponosi strona kupująca.
    W świetle powyższego uznać należy, że Nabywca będzie dokonywał szeregu
    określonych czynności w związku ze sprzedażą przez Panią działki nr 1 (wydzielonej z
    wyżej wymienionej działki nr 2). Pomimo, że ww. czynności dokonywane będą przez
    przyszłego właściciela, to faktyczny właściciel nieruchomości musi wystąpić z wnioskiem
    lub udzielić stosownych pełnomocnictw potencjalnemu przyszłemu właścicielowi, tak
    aby mógł on działać w jego imieniu. Jak wskazano wyżej, udzieliła Pani Nabywcy
    stosownego pełnomocnictwa.
    Zatem fakt, że działania te nie będą podejmowane bezpośrednio przez Panią, ale przez
    pełnomocnika, nie oznacza, że pozostaną bez wpływu na Pani sytuację prawną. Po
    udzieleniu pełnomocnictwa czynności wykonane przez kupującego wywołają skutki
    bezpośrednio w Pani sferze prawnej, ponieważ pełnomocnik nie działa w swoim imieniu,
    lecz w Pani. Działania te, dokonywane za Pani pełną zgodą, wpłyną generalnie na
    podniesienie atrakcyjności działki jako towaru i wzrost jej wartości. Ponadto, wszystkie te
    czynności do momentu sprzedaży działki zostaną wykonane w Pani sferze podatkowo-
    prawnej. W efekcie dokonanych czynności, dostawie podlegać będzie działka o zupełnie
    innym charakterze niż w chwili zawarcia umowy przedwstępnej, gdyż wystąpi szereg
    czynności powodujących zwiększenie atrakcyjności tej działki i ostatecznie jej sprzedaż.
    Jak wynika z powyżej wskazanych przepisów Kodeksu cywilnego, po udzieleniu
    pełnomocnictwa czynności wykonane przez osoby trzecie wywołują skutki bezpośrednio w
    sferze prawnej mocodawcy. W tym kontekście bez znaczenia pozostaje okoliczność
    wykonywania tych czynności przez pełnomocnika. Wykonanie szeregu ww. czynności
    dotyczących działek przeznaczonych do sprzedaży przed ich dostawą, które niewątpliwie
    uatrakcyjnią nieruchomość, jak również działania wykonywane przez pełnomocnika
    stanowią czynności, które zdecydowanie wykraczają poza zakres zwykłego wykonywania
    przez Panią prawa własności (zarządu) w ramach posiadanego majątku prywatnego.
    W konsekwencji dokonując opisanych we wniosku czynności w celu sprzedaży przez Panią
    działki nr 1 o powierzchni (...) ha, podjęła Pani działania podobne do tych, jakie wykonują
    podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o których mowa w
    orzeczeniu w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, tj. wykazała Pani aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości, porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem.
    Biorąc pod uwagę wskazany powyżej całokształt podjętych przez Panią działań stwierdzić
    należy, że planowana przez Panią sprzedaż działki nr 1, zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2

    ustawy, będzie stanowiła dostawę dokonywaną przez Panią jako podatnika w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej.
    Zatem, skoro w analizowanej sprawie wystąpią przesłanki stanowiące podstawę do
    uznania Pani za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy prowadzącego
    działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to sprzedaż przez Panią działki nr
    1, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jako odpłatna
    dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Podsumowując, stwierdzić należy, że dostawa przedmiotowej nieruchomości, tj. działki nr
    1, na rzecz Kupującej Spółki będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług.
    Tym samym, Pani stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
        Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
        wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
        przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
        tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Panią w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.