Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB1/415-742/13-2/MD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-02-18
Teza: Czy koszt zakupu paliwa wydanego w ramach prezentu można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; nagrody; prezent; wydanie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 20 listopada 2013 r. (data wpływu 2 grudnia 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 grudnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług oraz podatku dochodowego od osób fizycznych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca prowadzi Okręgową Stację Kontroli Pojazdów, zlokalizowaną przy stacji paliw, której jest właścicielem. W ramach prowadzonej działalności dokonuje sprzedaży paliw. Stacja Kontroli Pojazdów wykonuje wszystkie typy przeglądów pojazdów samochodowych, za które pobierana jest opłata, zgodnie ze stawką urzędową. Od niedawna, aby stać się bardziej konkurencyjnym na rynku i zdobyć nowych klientów, co przyczyni się do zwiększenia sprzedaży, klienci Stacji Kontroli Pojazdów, którzy dokonują przeglądu na Stacji (koszt przeglądu wynosi 98,00 zł i więcej), otrzymują prezent w postaci 5 litrów benzyny lub oleju napędowego, ewentualnie 10 litrów gazu LPG. Wartość prezentu to około 27,00 zł brutto. Nagrody otrzymują klienci, którzy nabyli usługi świadczone przez Stację Kontroli Pojazdów oraz spełnili określone warunki zakupu zawarte w Regulaminie przyznawania nagród w ramach promocji.

Dla osób obdarowanych prowadzona jest ewidencja pozwalająca na ustalenie tożsamości tych osób. Ponadto rodzaj paliwa wydanego ze stacji oraz jego wartość określa dokument wydania ze stacji paliw z adnotacją „PROMOCJA SKP”. Łączna wartość prezentu przekazana jednej osobie w roku podatkowym nie przekracza wartości 100,00 zł, a nieodpłatne przekazanie towarów kontrahentom następuje na cele związane z działalnością gospodarczą. Przy nabyciu towarów przekazywanych jako prezenty firmie przysługiwało prawo do obniżenia w całości kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca prowadzi księgi rachunkowe. Koszty uzyskania przychodów są ewidencjonowane metodą memoriałową, a formą opodatkowania jest podatek liniowy. Wydawanie prezentów klientom jest związane ze sprzedażą opodatkowaną podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy od wartości przekazanego paliwa należy odprowadzić podatek VAT?
2.  Czy koszt zakupu paliwa wydanego w ramach prezentu można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu?
3.  Czy wartość podatku VAT naliczonego od wydanego paliwa podlega odliczeniu?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie oznaczone numerem 2, dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych, natomiast w zakresie pytań oznaczonych numerem 1 i 3, dotyczących podatku od towarów i usług, wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy, koszt wydanego paliwa jest poniesiony w celu osiągnięcia (zwiększenia) przychodów firmy (art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Wobec powyższego Wnioskodawca uważa, że wartość wydanego paliwa w cenie zakupu może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Zgodnie z generalną zasadą zawartą w cytowanym przepisie, aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, to pomiędzy tym wydatkiem a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek tego typu, że poniesienie wydatku ma, lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu lub zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.

W oparciu o kryterium stopnia tego powiązania wyróżnia się koszty podatkowe bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód) oraz inne niż bezpośrednio z nimi związane, których nie można wprost przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako zmierzające do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie). W przypadku kosztów pośrednich brak jest możliwości ustalenia, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód.

Zatem, podatnik ma możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wszelkich wydatków pod warunkiem:

*   faktycznego poniesienia wydatku,

*   istnienia związku przyczynowego pomiędzy wydatkiem a przychodami,

*   braku dokonanego wydatku na liście negatywnej, zawartej w art. 23 ustawy,

*   odpowiedniego udokumentowania poniesionego wydatku.

Przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodów, każdy wydatek - poza wyraźnie wskazanym w ustawie - wymaga indywidualnej oceny pod kątem związku z przychodami i racjonalności działania dla osiągnięcia przychodu. Przy czym należy mieć na uwadze, że obowiązek wykazania związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem, a przychodem uzyskanym z działalności gospodarczej, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów, spoczywa na podatniku.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca prowadzi Okręgową Stację Kontroli Pojazdów oraz stację paliw. Aby stać się bardziej konkurencyjnym na rynku i zdobyć nowych klientów, co przyczyni się do zwiększenia sprzedaży, klienci Stacji Kontroli Pojazdów, którzy dokonują przeglądu na Stacji, otrzymują prezent w postaci 5 litrów benzyny lub oleju napędowego, ewentualnie 10 litrów gazu LPG. Nagrody otrzymują klienci, którzy nabyli usługi świadczone przez Stację Kontroli Pojazdów oraz spełnili określone warunki zakupu, zawarte w regulaminie przyznawania nagród w ramach promocji. Dla osób obdarowanych prowadzona jest ewidencja pozwalająca na ustalenie tożsamości tych osób. Ponadto rodzaj paliwa wydanego ze stacji oraz jego wartość określa dokument wydania ze stacji paliw z adnotacją „PROMOCJA SKP”. Łączna wartość prezentu przekazana jednej osobie w roku podatkowym nie przekracza wartości 100,00 zł, a nieodpłatne przekazanie towarów kontrahentom następuje na cele związane z działalnością gospodarczą.

Poniesione koszty na paliwo, które zostanie przekazane w ramach akcji promocyjnej, przyznane niejako jako „nagroda” za spełnienie warunków zawartych w regulaminie, niewątpliwie mają związek z prowadzoną działalnością gospodarczą i wpływają na wysokość przychodów. Są to wydatki poniesione na zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów. Prowadzona akcja promocyjna uatrakcyjnia ofertę sprzedażową i może przełożyć się na wysokość przychodów Wnioskodawcy. Zatem, wydatki te mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz powołane wyżej przepisy prawa stwierdzić należy, że koszty zakupu paliwa wydanego w ramach prezentu ponoszone w ramach prowadzonej promocji firmy, należy uznać za koszty, ponoszone w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, a zatem, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wydatki faktycznie poniesione na zakup paliwa Wnioskodawca może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej.

Podkreślić należy, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.