Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-2.4011.124.2025.2.PR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-30
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową
(opodatkowanie IP; BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
komputery-program komputerowy
oprogramowanie
prace-prace badawczo-rozwojowe
prawa-prawa autorskie
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności
    intelektualnej. Uzupełnił go Pan 31 marca 2025 r. (data wpływu). Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na
    terytorium kraju oraz prowadzi działalność gospodarczą w oparciu o wpis do Centralnej
    Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Wnioskodawca posiada na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz
    ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej:
    ustawa o PIT). Wnioskodawca do celów podatkowych prowadzi podatkową księgę
    przychodów i rozchodów. Wnioskodawca wykonuje działalność opisaną we wniosku
    polegającą na pracach programistycznych, których dotyczy wniosek od 1 stycznia 2025 r.
    Jest to oprogramowanie tworzone i rozwijane pod potrzeby indywidualne zleceniodawcy
    (zwane dalej: „oprogramowaniem”).
    Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej działalności gospodarczej.
    Wskazać należy, że ponosi on również normalną kodeksową odpowiedzialność
    kontraktową wynikającą z art. 471 i n. k.c. W szczególności umowa łącząca ze
    zleceniodawcą nie nosi znamion umowy o pracę, w tym Wnioskodawca nie działa pod
    kierownictwem, w czasie i miejscu wskazanym przez zleceniodawcę. Strony umówiły się
    zarówno co do czasu świadczenia, jak i miejsca świadczenia na zasadach swobody umów.
    W celu łatwiejszego przyjęcia wniosku wszystkie „oprogramowania”, „aplikacje”,
    „funkcjonalności”, „rozwiązania”, „efekty”, „utwory” to programy komputerowe, które były i
    są tworzone bezpośrednio przez Wnioskodawcę. Pojęcia te są używane zamiennie, żeby
    określić ten sam efekt prac rozwojowych Wnioskodawcy.
    W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca zajmuje się tworzeniem nowych
    funkcji, rozwojem istniejących funkcji oraz wprowadzaniem poprawek w razie wykrycia
    błędów. Tytułem opisu oprogramowania rozwijanego przez Wnioskodawcę należy
    wskazać system, który polega na obsłudze pojazdów przeznaczonych do serwisu. System
    umożliwia (...).
    System ma zaimplementowaną integrację (...). Dzięki nowemu systemowi zrezygnowano z
    papierowych dokumentów.
    Podkreślenia wymaga fakt, że utwory tworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę w
    każdym przypadku są chronione przez art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.).
    Wskazać także należy, że w zakresie rozwoju oprogramowania Wnioskodawca dokonuje
    rozwoju oprogramowania na mocy postanowień umowy o świadczenie usług podpisanej
    ze zleceniodawcą. Zobowiązuje ona Wnioskodawcę do wytworzenia lub rozwoju
    oprogramowania, które stanowi osobny program komputerowy chroniony powołanym
    wyżej art. 74 ust. 1 i 2 prawa autorskiego.
    Na potrzeby opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Wnioskodawca podzielił swoją
    działalność na poszczególne etapy:

    1) faza koncepcyjna – zrozumienie zapotrzebowania rynkowego, np. poprzez rozmowę ze
      zleceniodawcą, przedstawicielami, osobami odpowiedzialnymi za prowadzenie
      działalności, by zrozumieć jakie docelowe kryteria powinien spełniać dany program
      komputerowy, który będzie tworzył Wnioskodawca np. poprzez omówienie
      funkcjonalności;
    2) faza planowania – proces planowania prac, na który składa się, np.: wybór technologii,
      planowanie realizacji prac nad oprogramowaniem, ustalenia poszczególnych etapów
      prac;
    3) faza programowania – etap tworzenia oprogramowania, na który składa się, np.:
      pisanie kodu, testowanie tworzonego oprogramowania;
    4) faza weryfikacji – przedstawienie oprogramowania klientowi (zleceniodawcy)
      docelowemu, wprowadzanie zmian zgodnie z życzeniem klienta (zleceniodawcy).
    Działalność prowadzona jest przez Wnioskodawcę w sposób ciągły i systematyczny
    (metodyczny), tj. uporządkowany oraz według opracowanego przez siebie
    harmonogramu, a jej efektem jest tworzenie oprogramowania dopasowanego do
    indywidualnych potrzeb klienta (zleceniodawcy).
    Prowadzenie działalności w taki sposób wynika ze specyfiki tworzenia programu
    komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do
    danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii),
    zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac, kolejności wykonywania
    poszczególnych czynności), weryfikacja (ustalenie czy zostały osiągnięte założone efekty
    prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń prowadzących do osiągnięcia
    założonego rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac). Wnioskodawca w ramach
    działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny prace twórcze w celu
    tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Działania
    Wnioskodawcy zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań. Wskazane powyżej efekty prowadzonych prac twórczych
    kwalifikują się jako prace skutkujące powstaniem utworów w rozumieniu art. 1 ust. 1
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jedn.: Dz.
    U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.) bądź poprzez stworzenie nowego programu
    komputerowego, bądź poprzez twórczą zmianę (opracowanie) istniejącego programu
    komputerowego. Wnioskodawca wytwarza programy komputerowe – utwory w
    rozumieniu art. 1 ustawy o PAIPP, wobec czego cechują się one oryginalnością i
    indywidualnością, co stanowczo przeczy wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian
    do tworzonego oprogramowania.
    Wnioskodawca nie jest podmiotem, który pełni wyłączne proste funkcje produkcyjne,
    ponieważ ponosi ryzyko związane ze swoją działalnością wytwórczą, a w jej następstwie
    zdobywa prawa do stworzonego dzieła. Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie
    są projektami powtarzalnymi, ponieważ każdy nowy program komputerowy wymaga
    indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości
    technologii oraz ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub
    biznesowego.
    Spełnienie powyższych warunków, tj. prowadzenie prac twórczych w sposób metodyczny,
    systematyczny, jak i w sposób niepowtarzalny, przejawia się w efektach prac
    Wnioskodawcy wynikających z podejmowanych przez Wnioskodawcę czynności.
    Wnioskodawca nie prowadzi badań naukowych w rozumieniu art. 4 ust. 2 ustawy Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce. Natomiast w ramach podejmowanej działalności
    Wnioskodawca podejmuje działalność twórczą, która obejmuje nabywanie, łączenie,
    kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w
    zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów
    (oprogramowania), z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany

    wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Działania te
    podejmowane są przez Wnioskodawcę od momentu rozpoczęcia działalności opisanej we
    wniosku. Tym samym, Wnioskodawca prowadzi prace rozwojowe.
    Wnioskodawca wskazuje, że brak prowadzenia prac rozwojowych uniemożliwiłby mu
    uzyskanie przychodu. Pracując nad wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca
    nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności
    dotyczących narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia
    nowych zastosowań w postaci nowoczesnego i unikalnego oprogramowania. W ramach
    działalności Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu
    tworzenia oprogramowania w celu tworzenia i rozwijania nowych rozwiązań –
    oprogramowania, a to czytając literaturę dotyczącą technologii, korzystając z różnych
    materiałów multimedialnych dostępnych w Internecie (m.in. kursy, nagrania wideo, fora o
    technologii).
    Zasobami wiedzy, które Wnioskodawca wykorzystuje przy planowaniu projektu są
    technologie informatyczne, czyli jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach
    informatycznych występujących zarówno w ogólnym stanie nauki jak i w środowisku, w
    którym funkcjonować ma oprogramowanie przez Wnioskodawcę wytworzone oraz wiedza
    pozyskiwana w tym właśnie zakresie.
    Ustawodawca jednakże nie przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia
    zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowościowy, jaki Wnioskodawca
    uwzględnia w swojej działalności. W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Bez
    wątpienia działalność na rzecz danego zleceniodawcy polega na tworzeniu nowych
    zastosowań, które wcześniej w ramach działalności prowadzonej przez niego nie miały
    miejsca. Natomiast oprogramowania stworzone na rzecz danego zleceniodawcy powodują
    stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności co oznacza, że cecha twórczości jest
    spełniona. W tym miejscu należy podkreślić, iż Wnioskodawca nie świadczy usług
    polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu
    komputerowego.
    Wynika to z faktu, że Wnioskodawca jest twórcą swoich programów, z których osiąga
    przychód. Zgodnie z doktryną naukową i orzecznictwem, wkład twórczy jest
    przeciwieństwem rutynowości, rozumianych jako czynności mechaniczne. Należy przy tym
    podkreślić, że działalnością rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez
    Wnioskodawcę, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu (oprogramowania) – opisanego we
    wniosku w warunkach działalności wynikające z wniosku. Prace zmierzające do stworzenia
    lub rozwinięcia programu komputerowego kończą się pozytywnym wynikiem, którego
    efektem jest program komputerowy, napisany w języku programistycznym. Na
    zakończenie uznać należy, iż projekty polegające na tworzeniu i rozwijaniu
    oprogramowania mają skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu
    prac i czynności o charakterze programistycznym. Mają one przymiot indywidualności,
    innowacyjności oraz niepowtarzalny charakter. Wnioskodawca opracowuje nowe lub
    ulepszone produkty (oprogramowanie), które w znacznym stopniu odróżniają się od
    rozwiązań już funkcjonujących u Wnioskodawcy i jego zleceniodawcy.
    Oprogramowanie nie jest efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie
    określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty można z góry określić i
    przewidzieć jako mające charakter powtarzalny i rutynowy oraz nie jest jedynie
    „techniczną”, ale twórczą realizacją prowadzonych prac. Inwencja i zaprojektowanie
    oprogramowania leżą po stronie Wnioskodawcy. Programy komputerowe i zastosowane
    w nich rozwiązania tworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę nie były wcześniej tworzone
    i znane w jego przedsiębiorstwie, jak również są innowacyjne w przedsiębiorstwie
    zleceniodawcy, dla którego są one opracowywane. Wytwarzane przez Wnioskodawcę

    oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in.
    zaprojektowanie kodu źródłowego, czynność programowania (tworzenia kodu
    źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań
    programistycznych. Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom
    zleceniodawcy, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności,
    wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu i wyklucza
    zastosowanie oprogramowania dostępnego na rynku. Wnioskodawca przenosi ogół praw
    autorskich na rzecz zleceniodawcy na mocy umowy o świadczenie usług. Przenosi on
    prawa autorskie odpłatnie na rzecz zleceniodawcy. Przeniesienie praw majątkowych na
    zleceniodawcę następuje na podstawie pisemnej umowy na wskazanych w niej polach
    eksploatacji. Są to warunki zgodne z art. 41 oraz art. 53 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych. Dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    Wnioskodawca uzyskuje ze sprzedaży praw majątkowych do programów komputerowych
    (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT).
    Wnioskodawca zamierza skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w
    odniesieniu do kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    (IP Box), uregulowanego w art. 30ca ustawy o PIT, za rok 2025 oraz lata kolejne.
    Wnioskodawca w latach następnych będzie uzyskiwał dochody na zasadach
    dotychczasowych. W pierwszej kolejności Wnioskodawca w prowadzonej ewidencji
    pozaksięgowej dokonuje wyodrębnienia kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    (prawa IP Box). Wyodrębnionymi Prawami IP Box będą majątkowe prawa autorskie do
    oprogramowania. Wnioskodawca ponosi i będzie ponosił szereg kosztów bezpośrednio w
    następujący sposób funkcjonalnie związanych z tworzeniem i rozwojem oprogramowania,
    tj.:
    1. sprzęt komputerowy (laptopy, komputery) i peryferia komputerowe (myszki, dyski,
      monitory), narzędzia programistyczne do tworzenia oprogramowania – do
      bezpośredniego tworzenia i rozwijania oprogramowania oraz jego testowania;
    2. koszty urządzeń i materiałów biurowych (materiały i sprzęty biurowe i eksploatacyjne)
      – dla tworzenia oprogramowania Wnioskodawca musi utrzymywać i rozwijać
      odpowiednie zaplecze techniczne i biurowe;
    3. koszty usług telekomunikacyjnych (abonament telefoniczny i Internet), telefonu
      komórkowego, smartwatcha i innych urządzeń mobilnych (tablety) – umożliwiają
      komunikację mailową ze zleceniodawcą, w przypadku braku dostępu do komputera,
      otrzymywanie komunikatów o krytycznych błędach w aplikacji, ułatwiają szybką
      reakcję w takiej sytuacji, umożliwiają kontakt telefoniczny ze zleceniodawcą;
    4. użytkowania samochodu, w tym koszty paliwa, koszty napraw, przeglądów,
      ubezpieczenia, serwisu oraz opłaty z tytułu leasingu operacyjnego – niezbędne dla
      zapewnienia Wnioskodawcy sprawnego transportu do zleceniodawcy w celu
      konsultacji dotyczących tworzonego oprogramowania; samochód wykorzystywany jest
      do celów świadczenia usług na rzecz zleceniodawcy i pozwala na szybki, sprawny i
      zintegrowany z potrzebami zleceniodawcy kontakt i konsultacje, co służy personalizacji
      tworzonego oprogramowania, dostosowaniu go do indywidualnych potrzeb i
      oczekiwań zleceniodawcy;
    5. koszty usług księgowych – związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością
      programistyczną; księgowość wskazuje jakie koszty są kosztami poniesionymi w
      danym okresie, wskazuje prawidłowość przyporządkowania ze strony księgowej
      danych kosztów do IP oraz umożliwia rozdział faktury za usługi, ponadto wskazuje pod
      którą pozycją dany koszt znajduje się w KPiR;
    6. kursy i szkolenia programistyczne, literatura fachowa – do stałego podnoszenia wiedzy
      i kwalifikacji zawodowych Wnioskodawcy.

    Różnica pomiędzy ustalonymi w powyższy sposób przychodami IP Box oraz Kosztami IP
    Box stanowić będzie dochód z praw IP Box (dochód IP Box). Pozostały dochód osiągany
    przez Wnioskodawcę podlega opodatkowaniu PIT podatkiem liniowym.
    Poprzez pozostały dochód Wnioskodawca rozumie zarówno spotkania
    poimplementacyjne, jak i konsultacje niezwiązane z tworzeniem lub rozwijaniem
    programów komputerowych, natomiast tego wynagrodzenia Wnioskodawca nie zamierza
    obejmować preferencyjną stawką opodatkowania. Jak zostało już wspomniane,
    Wnioskodawca wyodrębnia w prowadzonej odrębnej od podatkowej księgi przychodów i
    rozchodów ewidencji, prawa IP Box (prawa autorskie do oprogramowania), spełniając tym
    samym wymóg wynikający z art. 30cb ustawy o PIT. Wnioskodawca w przedmiotowej
    ewidencji dokonuje wyodrębnienia przychodów, kosztów uzyskania przychodów i
    dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej.
    Wnioskodawca dokonuje również wyodrębnienia kosztów, o których mowa w art. 30ca
    ust. 4 ustawy o PIT przypadających na każde prawo własności intelektualnej. Rozwiązanie
    ewidencyjne umożliwia ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej. Ewidencja taka prowadzona jest na bieżąco od 1 stycznia 2025 roku.
    Wnioskodawca nie wyklucza podjęcia współpracy z nowymi zleceniodawcami. Rodzaj i
    funkcjonalności tworzonego oprogramowania mogą być zróżnicowane, z tym jednak
    zastrzeżeniem, że opisany we wniosku charakter prowadzonej przez Wnioskodawcę
    działalności pozostanie niezmieniony; nie ulegnie zmianie także rodzaj i źródło
    uzyskiwanych dochodów z tytułu sprzedaży oprogramowania. Wnioskodawca przedstawia
    informacje w formie odpowiedzi na pytania, które mogą się pojawić na etapie rozpoznania
    sprawy, a które należy potraktować jako element opisu sprawy (stanu faktycznego i
    zdarzenia przyszłego), które mogą ułatwić pracę tut. organowi.
    1. Dochodów za jaki okres albo okresy dotyczy Pana wniosek?
    – Odpowiedź: Dochodów za okres od dnia 1 stycznia 2025 r. i lat przyszłych.
    2. Wnioskodawca wskazuje: a) W jakich okresach prowadził Pan lub od kiedy prowadzi Pan
    prace rozwojowe?
    – Odpowiedź: Wnioskodawca prowadził i prowadzi je od 1 stycznia 2025 r.
    b) Czego dotyczyły/dotyczą prace rozwojowe? Jakie czynności obejmowały/obejmują te
      prace?
        – Odpowiedź: Prace dotyczyły stworzenia nowego oprogramowania. Prace można
        podzielić na kilka faz, obejmują one takie czynności jak:
          1) faza koncepcyjna – zrozumienie zapotrzebowania rynkowego, np. poprzez
            rozmowę ze zleceniodawcą, przedstawicielami, osobami odpowiedzialnymi
            za prowadzenie działalności, by zrozumieć jakie docelowe kryteria powinien
            spełniać dany program komputerowy, który będzie tworzył Wnioskodawca
            np. poprzez omówienie funkcjonalności;
          2) faza planowania – proces planowania prac, na który składa się, np.: wybór
            technologii, planowanie realizacji prac nad oprogramowaniem, ustalenia
            poszczególnych etapów prac;
          3) faza programowania – etap tworzenia oprogramowania, na który składa się,
            np.: pisanie kodu, testowanie tworzonego oprogramowania;
          4) faza weryfikacji – przedstawienie oprogramowania klientowi (zleceniodawcy)
            docelowemu, wprowadzanie zmian zgodnie z życzeniem klienta
            (zleceniodawcy).
    Czy Pana prace rozwojowe zostały/zostaną zakończone pozytywnym wynikiem? Jeśli tak,
    co jest/będzie tym wynikiem lub wynikami? Czy wynik/wyniki prac rozwojowych mają
    /będą miały jakąś ustaloną formę (jaką)? W jaki sposób ten wynik/te wyniki będą
    wykorzystane lub są wykorzystywane na potrzeby Pana działalności?

    – Odpowiedź: Podejmowane przez Wnioskodawcę prace rozwojowe zostały/zostaną
      zakończone pozytywnym wynikiem. Wynikiem było/jest stworzenie kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej do programu komputerowego. Miały i mają one
      zawsze formę programu komputerowego (oprogramowania) napisanego w języku
      programistycznym. Ten wynik/wyniki były wykorzystywane na potrzeby działalności
      gospodarczej Wnioskodawcy w celu realizacji umów zawartych ze zleceniodawcą.
    d) Czy w wyniku prac rozwojowych zaprojektował Pan i stworzył nowy, zmieniony lub
      ulepszony: produkt, proces albo usługę (jeśli tak, proszę wskazać jaki konkretny
      produkt, proces bądź jaką usługę)? Czy oferuje Pan lub będzie Pan oferował produkty,
      procesy, usługi, które są wynikiem prac rozwojowych, w swojej działalności
      gospodarczej?
        – Odpowiedź: W wyniku prac rozwojowych Wnioskodawca zaprojektował i stworzył
        nowy, zmieniony lub ulepszony produkt – oprogramowanie i dokona tego
        również w przyszłości. Wnioskodawca tworzy oprogramowanie opisane we
        wniosku. Wnioskodawca oferuje i będzie oferował produkty, które są wynikiem
        prac rozwojowych, w swojej działalności gospodarczej.
    e) Czy w stosunku do Pana dotychczasowej działalności te produkty, procesy lub usługi
      mają nowy, bardziej innowacyjny, ulepszony charakter? Jeśli tak, czy nowy, ulepszony
      charakter produktów, procesów lub usług nie jest wynikiem działalności obejmującej
      wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do tych produktów, procesów lub
      usług?
        – Odpowiedź: W stosunku do dotychczasowej działalności Wnioskodawcy te
        produkty mają nowy, bardziej innowacyjny, ulepszony charakter. Nowy,
        ulepszony charakter produktów nie jest wynikiem działalności obejmującej
        wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do tych produktów.
    f) Jaka jest zależność pomiędzy tymi pracami rozwojowymi (efektami tych prac) a Pana
      przychodami, których dotyczy wniosek?
        – Odpowiedź: Pomiędzy pracami rozwojowymi a dochodami jest bezpośrednia
        zależność, Wnioskodawca bowiem przenosi majątkowe prawa autorskie.
    3. Czy usługi świadczone przez Pana, zgodnie z zawartymi umowami, są wykonywane pod
    kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności?
    – Odpowiedź: Świadczone przez Wnioskodawcę usługi, zgodnie z zawartą umową, nie są
      wykonywane pod kierownictwem ani w miejscu i czasie wyznaczonym przez
      zlecającego te czynności.
    4. Czy wykonując usługi, ponosi Pan ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną
    działalnością?
    – Odpowiedź: Wykonując usługi, Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze związane z
      prowadzoną działalnością.
    5. Czy odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat czynności podejmowanych przez
    Pana oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
    niedozwolonych, ponosi Pan czy zlecający wykonanie tych czynności?
    – Odpowiedź: Odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat czynności
      podejmowanych przez Wnioskodawcę oraz ich wykonywanie ponosi Wnioskodawca.
    6. Czy w ramach działalności gospodarczej opracowuje Pan nowe, rozwija oraz ulepsza
    produkty, niewystępujące dotychczas w Pana praktyce gospodarczej lub na tyle
    innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od produktów (rozwiązań) już u Pana
    funkcjonujących?
    – Odpowiedź: W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca opracowuje nowe,
      rozwija oraz ulepsza produkty niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej

      Wnioskodawcy lub na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od
      produktów (rozwiązań) już u Wnioskodawcy funkcjonujących.
    7. Czy efekty Pana pracy, które nazywa Pan „oprogramowaniem” zawsze są utworami w
    rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.: zawsze odznaczają
    się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej,
    nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej; nie są efektem pracy, która wymaga do
    osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której
    rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny; nie są
    jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez
    zleceniodawcę?
    – Odpowiedź: Efekty pracy zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie
      autorskim i prawach pokrewnych, tj.:
        • zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze
        są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej,
        • nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
        umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i
        przewidzieć jako mające charakter powtarzalny,
        • nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów
        zlecanych przez zleceniodawcę.
    8. Czy w ramach swojej działalności samodzielnie prowadził Pan albo prowadzi Pan prace
    o innym charakterze niż prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce? Jeśli tak, proszę wskazać jakie to działania i kiedy je Pan
    prowadził lub od kiedy je Pan prowadzi?
    – Odpowiedź: Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności
      gospodarczej wykonuje poboczne działania w zakresie usług informatycznych a
      mianowicie spotkania i szkolenia poimplementacyjne, natomiast dochodu z ich
      prowadzenia nie zamierza obejmować preferencyjna stawką podatkową. Usługi takie
      (wskazane powyżej) są wykonywane od początku prowadzenia działalności
      gospodarczej opisanej we wniosku, tj. od dnia 1 stycznia 2025 r. Jeśli odnosi się do
      działalności rozwojowej Wnioskodawcy, to nie realizuje on innych czynności w jej
      obrębie aniżeli wskazane we wniosku.
      Podkreślenia wymaga, że prace o innym charakterze niż prace rozwojowe,
      prowadzone w ramach działalności Wnioskodawcy, nie są przedmiotem wniosku i
      Wnioskodawca nie domaga się ich oceny.
    9. Czy w każdym przypadku, tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku
    ulepszania oraz rozwijania oprogramowania – efekty Pana prac są odrębnymi
    programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych?
    – Odpowiedź: W każdym przypadku tworzenie, rozwijanie i ulepszanie przez
      Wnioskodawcę „oprogramowania” wiąże się z samodzielnym podejmowaniem przez
      Wnioskodawcę prac rozwojowych w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym
      i nauce. Wnioskodawca prowadził lub prowadzi odrębne prace rozwojowe dla celów
      wytworzenia każdego poszczególnego „oprogramowania”, który jest efektem jego
      pracy.
    10. Czy w każdym przypadku tworzenie, rozwijanie i ulepszanie przez Pana
    „oprogramowania” wiąże się z samodzielnym podejmowaniem przez Pana prac
    rozwojowych w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce?
    – Odpowiedź: W każdym przypadku tworzenie, rozwijanie i ulepszanie „oprogramowania”
      wiąże się z samodzielnym podejmowaniem przez Wnioskodawcę prac rozwojowych w
      rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

    11. Czy prowadził Pan albo prowadzi Pan odrębne prace rozwojowe dla celów
    wytworzenia każdego poszczególnego „oprogramowania”, który jest efektem Pana pracy?
    • Odpowiedź: Wnioskodawca prowadził lub prowadzi odrębne prace rozwojowe dla
      celów wytworzenia każdego poszczególnego „oprogramowania”, które jest efektem
      jego pracy.
    12. W jaki sposób umowa ze zleceniodawcą regulują kwestię Pana wynagrodzenia? Czy
    otrzymuje Pan wynagrodzenie:
    a) wyłącznie z tytułu przenoszenia na zleceniodawcę praw do „oprogramowania”;
    b) także z tytułu innych czynności (jeśli tak, proszę wskazać jakich?).
        – Odpowiedź: Wynagrodzenie w umowie wskazywane jest kwotowo. Wnioskodawca
        nie otrzymuje wynagrodzenia wyłącznie z tytułu przenoszenia na zleceniodawcę
        praw do „programu komputerowego” wypłacane Wnioskodawcy przez
        zleceniodawcę wynagrodzenie obejmuje wynagrodzenie za czynności związane z
        tworzeniem i/lub ulepszeniem kwalifikowanego IP, oraz również inne czynności
        niezwiązane z wytworzeniem i/lub ulepszeniem takiego prawa – poboczne usługi
        informatyczne a mianowicie spotkania i szkolenia poimplementacyjne.
        Preferencyjną stawką podatkową Wnioskodawca zamierza objąć tylko tę jego
        część, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    13. Jak na gruncie poszczególnych umów ze zleceniodawcami wygląda relacja pomiędzy
    przeniesieniem przez Pana na zleceniodawcę praw do konkretnego efektu Pana pracy a
    upływem okresu rozliczeniowego, momentem wypłaty wynagrodzenia oraz wartością tego
    wynagrodzenia?
    – Odpowiedź: Wraz z momentem upływu okresu rozliczeniowego Wnioskodawca
      przenosi na Zleceniodawcę prawa do stworzonego w tym okresie oprogramowania za
      co otrzymuje zapłatę wynagrodzenia w kwocie wynikającej z umowy oraz
      prowadzonych rejestrów realizowanych prac.
    14. Czy faktury, które wystawia Pan na rzecz zleceniodawcy wyodrębniają wynagrodzenia
    z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do poszczególnych efektów Pana prac
    na Zleceniodawcę? Jeśli nie, proszę wskazać dlaczego.
    – Odpowiedź: Faktury nie wyodrębniają wynagrodzenia z tytułu przeniesienia praw
      autorskich, gdyż nie jest to wymagane ani nie jest to przyjęte w stosunkach
      gospodarczych z Zleceniodawcą.
    15. W jaki sposób poszczególne umowy ze zleceniodawcami regulują kwestię sposobu
    (trybu, zasad) przenoszenia przez Pana na zleceniodawcę praw do konkretnych
    stworzonych przez Pana „oprogramowań”? W jaki sposób odbywa się wyodrębnienie
    konkretnego „oprogramowania” i przeniesienie praw do tego efektu Pana pracy na
    zleceniodawcę (jakie czynności realizujecie odpowiednio Pan i zleceniodawca)? Co
    potwierdza przeniesienie tych praw?
    – Odpowiedź: Program komputerowy jest produktem cyfrowym, wszelkie czynności z nim
      związane odbywają się w świecie cyfrowym.
    Program komputerowy tworzony przez Wnioskodawcę wersjonowany był przez niego w
    odpowiednim systemie, który następnie systematycznie jest synchronizowany z wersją
    przenoszoną na zleceniodawcę na platformie, z której korzysta. Przeniesienie
    następowało z momentem zapłaty należnego Wnioskodawcy wynagrodzenia.
    Wnioskodawca tworzy dany program komputerowy, który podlega ochronie na gruncie
    prawa autorskiego i przenosi go fizycznie na klienta (zleceniodawcę) umieszczając w
    repozytorium na serwerze klienta (zleceniodawcy). Przeniesienie praw potwierdza umowa
    i umieszczenie go na serwerze.

    16. Jeżeli wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich nie wynika ani z umowy, ani z
    faktury, to czy prowadzi Pan ewidencję pozwalającą na wyszczególnienie realizowanych
    prac i zadań w ramach tworzenia „oprogramowania” oraz na wskazanie kwoty
    wynagrodzenia otrzymanego z tytułu zbycia praw własności intelektualnej?
    – Odpowiedź: Wnioskodawca prowadzi ewidencję pozwalającą na wyszczególnienie
      realizowanych prac i zadań w ramach tworzenia „oprogramowania” poprzez
      comiesięczne wskazanie informacji na temat wykonanych zadań w danym miesiącu.
      Prowadzona ewidencja czasu i wykonanych prac pozwala na wskazanie kwoty
      wynagrodzenia otrzymanego z tytułu zbycia praw własności intelektualnej.
    17. Wobec wskazania we wniosku, że: Wnioskodawca może świadczyć usługi w przyszłości
    w podobny sposób na rzecz innych krajowych i zagranicznych podmiotów, prosimy o
    wskazanie czy w przypadku świadczenia usług dla podmiotów zagranicznych, będzie Pan
    wykonywał działalność za pomocą zakładu/placówki w państwie zleceniodawcy w
    rozumieniu umów o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartych między Polską a
    tymi państwami?
    – Odpowiedź: Usługi będą wykonywane w Polsce.
    18. Wobec wskazania w opisie sprawy, że: Wnioskodawca prowadzi, odrębną od
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję (...) proszę wskazać:
    – czy ewidencja prowadzona jest „na bieżąco”, tj. od początku realizacji działalności
      zmierzającej do wytworzenia kwalifikowanego IP?
    – czy prowadzona ewidencja pozwala wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust.
      4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadające na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
      kwalifikowanego dochodu?
    – Odpowiedź: Ewidencja prowadzona jest od 1 stycznia 2025 r. Ewidencja prowadzona
      jest „na bieżąco”, tj. od początku realizacji działalności zmierzającej do wytworzenia
      kwalifikowanego IP. Prowadzona ewidencja pozwala wyodrębnić koszty, o których
      mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
      przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób
      zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.
    19. Czy i w jaki sposób oblicza Pan tzw. wskaźnik nexus (art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych)?
    – Odpowiedź: Wnioskodawca oblicza wskaźnik „nexus” zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych, według wzoru: (a + b) * 1,3 a + b + c + d, w
      którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
      a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b - nabycie wyników
      prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności
      intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w
      rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3, c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych
      związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż
      wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4, d -
      nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    20. W efekcie prac prowadzonych przez Wnioskodawcę powstaje autorskie prawo do
    programu komputerowego stanowiące kwalifikowane prawo IP podlegające ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    21. Dochodem z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej są dochody osiągnięte z
    tytułu sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    22. Wytwarzanie (ewentualnie modyfikowanie i ulepszanie) przez Wnioskodawcę
    oprogramowania stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze.

    23. Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość wskazanych we
    wniosku wydatków do wytworzenia konkretnych autorskich praw majątkowych do
    programów komputerowych lub ich części stosując w tym celu proporcję przychodową.
    Wnioskodawca nie zalicza do wskaźnika nexus wszystkich wydatków jakie przypisuje do
    kosztów uzyskania przychodu, tylko te bezpośrednio związane z wytwarzaniem
    oprogramowania/jego części. Wnioskodawca nie stosuje innych zasad przyporządkowania
    wydatków do wskaźników nexus.
    Uzupełnienie wniosku
    Wnioskodawca potwierdził, że pojęcie „oprogramowanie” obejmuje również system, o
    którym pisze w treści wniosku. Nazwa oprogramowania to: (...).
    Wnioskodawca wskazuje, że innowacyjność oprogramowania”/„programów
    komputerowych” wskazanych we wniosku, które tworzył/tworzy/będzie tworzył i rozwijał
    /rozwija/będzie rozwijał, w okresie, którego dotyczy wniosek, w oparciu o zlecone przez
    zleceniodawcę prace programistyczne w stosunku do których przenosił/przenosi/będzie
    przenosił autorskie prawa majątkowe na rzecz zleceniodawcy polega na tym, że
    oprogramowanie działa w chmurze oraz na urządzeniach przenośnych, jest skalowalne i
    zapewnia wykorzystanie pełnej mocy obliczeniowej a także nowoczesnych algorytmów
    sztucznej inteligencji. Ponadto innowacyjność oprogramowania polega na zastosowaniu
    do jego wytworzenia nowoczesnych technologii oraz innowacyjnego podejścia.
    Oprogramowanie zapewnia wysoki poziom bezpieczeństwa co jest dodatkowym punktem
    innowacyjności. Dodatkowym atutem, który podbija innowacyjność aplikacji jest jej
    zastosowanie na innowacyjnym rynku.
    Twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do „oprogramowania”,
    którego dotyczy wniosek przejawia się w wytworzeniu przez Wnioskodawcę programów
    komputerowych o cechach, funkcjonalnościach i specyfikacji niewystępujących wcześniej
    w praktyce gospodarczej. Wnioskodawca podkreśla, że każde zadanie lub problem w
    zakresie tworzenia oprogramowania można rozwiązać na wiele różnych sposobów przy
    wykorzystaniu wielu dostępnych narzędzi. Wybór, dostosowanie oraz ulepszenie już
    istniejących rozwiązań zależy tylko i wyłącznie od jego wiedzy, doświadczenia oraz
    wyobraźni. Wnioskodawca wybiera bowiem rodzaj i sposób analizowania danych celem
    możliwości zastosowania ich do nowych lub ulepszonych programów/oprogramowań i
    przygotowuje do nich analizę. Wnioskodawca wskazuje, że wykonywane czynności nie są
    projektami powtarzalnymi - każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego
    podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz
    ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego.
    Wnioskodawca w swojej działalności zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w
    branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi
    zastosowaniami wprowadzonymi w działalności Wnioskodawcy.
    W celu realizacji projektów, w ramach których Wnioskodawca tworzy i ulepsza
    oprogramowanie, Wnioskodawca podejmuje szereg działań zmierzających do
    usprawnienia istniejącego już wcześniej oprogramowania, począwszy od ustalenia
    wymagań podmiotu zlecającego i sformułowania w związku z tym problemu rozwojowego,
    przez analizę funkcjonowania dotychczasowego programu, wykorzystanie posiadanej
    przez Wnioskodawcę wiedzy w celu wymyślenia i zaproponowania innego, bardziej
    nowoczesnego rozwiązania, które zmieniłoby na lepsze motorykę programu i niosłoby za
    sobą dodatkowe, nowe funkcjonalności, które uczyniłyby działanie programu bardziej
    atrakcyjnym dla użytkownika, aż po stworzenie kodu źródłowego i wynikowego
    nadpisanego fragmentu oprogramowania, który sam w sobie stanowił samodzielny
    program komputerowy podlegający ochronie na mocy przepisów o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych.
    Wnioskodawca podejmuje następujące działania zmierzające do usprawnienia
    oprogramowania opisanego we wniosku:

    – projektowanie nowszej bardziej niezawodnej architektury oprogramowania,
    – implementację (tworzenie) oprogramowania,
    – testowanie oprogramowania,
    – konieczność projektowania stosownych algorytmów
    – automatyzacje wdrożeń.
    Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w językach/technologiach: (...). Wnioskodawca
    wskazuje, że tworzenie nowych funkcjonalności opisanych we wniosku dotyczy/będzie
    dotyczyło tworzenia i rozwijania przez Wnioskodawcę „oprogramowań”/„programów
    komputerowych. Używanie nowych narzędzi w zakresie oprogramowania wskazanego
    powyżej i technologii tworzenia architektury tego oprogramowania znacząco różnicuje
    tworzone lub modyfikowane oprogramowanie od istniejących rozwiązań. Nowoczesne
    technologie programistyczne w tym tworzenia algorytmów wprowadzają nowe funkcje,
    poprawiają wydajność oprogramowania i rozszerzają jego możliwości. Wnioskodawca
    wykorzystuje indywidualnie dobraną architekturę, która w pełni odpowiada na potrzeby
    konkretnego projektu, a wcześniej ta architektura nie występowała w praktyce
    gospodarczej Wnioskodawcy. Wnioskodawca przedstawił powyżej też opis do czego służy
    oprogramowanie.
    Okoliczność dodania nowych, zupełnie od nowa opracowanych funkcjonalności,
    parametrów działania, zasad działania i nowych cech powoduje, że wytworzone nowe
    „oprogramowanie” różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Wnioskodawcy i jego
    zleceniodawcy.
    Powstaje nowy produkt, który nie istniał wcześniej. Oryginalność polega na zastosowaniu
    oryginalnych, nowatorskich rozwiązaniań programistycznych. Oryginalność wynika
    również z faktu, że „oprogramowanie” stanowi efekt pracy Wnioskodawcy, przy której
    wykonywaniu miał zapewnioną swobodę tworzenia, a praca nie polegała na kopiowaniu
    istniejącego już utworu. Oryginalność wynika również z faktu, że efekty działania
    Wnioskodawcy stanowią coś wcześniej nieznanego jego twórcy – Wnioskodawcy.
    Oprogramowanie tworzone i rozwijane na rzecz klienta Wnioskodawcy powoduje
    stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości i
    oryginalności jest spełniona. Tworzone oprogramowania są oryginalne, nie mają swoich
    odpowiedników na rynku (nie ma takich rozwiązań na rynku) i odpowiadają na potrzeby
    klienta Wnioskodawcy. To co wyróżnia oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę to
    wysoki poziom konfigurowalności, łatwość i niski koszt wdrożenia oraz elastyczność w
    dostosowywaniu do zmieniających się potrzeb zleceniodawcy oraz nowych technologii
    pojawiających się na rynku oraz stosowanie najnowszych wzorców tworzenia architektury.
    Każdorazowe zastosowanie odpowiednio dobranej i zaprojektowanej przez
    Wnioskodawcę mieszanki technologii (...) powoduje, że oprogramowanie po jego
    wytworzeniu lub rozwinięciu różni się od rozwiązań już u niego funkcjonujących.
    Oprogramowanie jest dostosowane do konkretnych potrzeb podmiotów zlecających –
    tworzone są różne funkcjonalności różnych systemów, rozwiązania stosowane do
    wytworzenia każdej z nich wymagają zindywidualizowanego podejścia, kreatywności, nie
    powielają się. Wnioskodawca wskazuje, że stosowanie odpowiednich innowacyjnych
    wzorców tworzenia architektury stanowi dodatkowy wyróżnik.
    Działalność Wnioskodawcy, w ramach której tworzy i rozwija on „oprogramowanie”
    podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według
    pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem
    określonych celów do osiągnięcia.
    Celem Wnioskodawcy w każdym z realizowanych oprogramowani i w każdym z lat, których
    dotyczy wniosek niezmiennie jest dostarczenie klientowi programów komputerowych
    realizujących założenia biznesowe klienta, tj. w szczególności:

    – tworzenie kodu spełniającego założone wskaźniki jakości i efektywności,
    – tworzenie kodu z zachowaniem odpowiedniej struktury (w tym z wykorzystaniem
      optymalnych narzędzi, funkcji i języków programowania),
    – tworzenie kodu programu komputerowego, który realizuje cele biznesowe klientów,
    – tworzenie rozszerzeń funkcjonalności oprogramowania opisanego wniosku.
    Opracowanie ww. programów komputerowych nastąpiło z wykorzystaniem pracy własnej
    oraz własnych środków finansowych w ramach indywidualnej pracy kreatywnej,
    realizowanej w porozumieniu z przedstawicielami klienta. W wymienionych programach
    Wnioskodawca realizował wymienione cele Wnioskodawcy.
    Stopień realizacji założonych celów był wystarczający dla uznania, że oprogramowanie
    wypełnia cele biznesowe klienta.
    Systematyczność polega na prowadzeniu praz w metodyczny sposób, czego wymaga
    specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać,
    ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac,
    kolejności wykonywania poszczególnych czynności), weryfikacja (ustalenie czy zostały
    osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń
    prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac).
    Harmonogramy prac są ustalane na bieżąco w toku realizacji projektów. W trakcie prac
    może dochodzić do zmiany harmonogramów, np. poprzez zmiany terminów zakończenia
    poszczególnych etapów prac. Tak realizowane, dynamiczne harmonogramy były przez
    Wnioskodawcę zawsze faktycznie zrealizowane w odniesieniu do ww. programów
    komputerowych.
    Wnioskodawca wykorzystuje i rozwija w ramach działalności umiejętność logicznego
    myślenia. Dokonywania złożonej analizy. Umiejętności programistyczne, informatyczne
    oraz matematyczne Wnioskodawca wykorzystuje i rozwija w ramach działalności.
    Wnioskodawca wykorzystuje i rozwija wiedzę i umiejętności nabyte podczas
    indywidualnego studiowania materiałów z zakresu informatyki, programowania i
    nowoczesnych technologii oraz swojego doświadczenia zawodowego. Są to wiedza i
    umiejętności z zakresu technologii informatycznej, technologii programowania oraz z w
    zakresie tworzonego oprogramowania. Dotychczas w swojej działalności Wnioskodawca
    oferował usługi programistyczne. Sprzedawał także autorskie prawa majątkowe do
    wytwarzanych przez siebie programów.
    Programy komputerowe oferowane w działalności Wnioskodawcy opierały się na jego
    wiedzy z zakresu informatyki i programowania oraz najnowszych rozwiązaniach z
    dziedziny tworzenia złożonych systemów z wykorzystaniem sztucznej inteligencji. Przy
    tworzeniu od podstaw/ulepszaniu „oprogramowania” Wnioskodawca każdorazowo
    korzystał z nowej i bardziej zaawansowanej wiedzy, stosując zupełnie inne rozwiązania.
    Wnioskodawca zaplanował przedsięwzięcie w następujący sposób:
    1. etap wstępny – obejmuje konsultacje z klientem dotyczące celów jakie mają być
      osiągnięte w projekcie; podczas konsultacji klient przedstawia własne oczekiwania co
      do parametrów i funkcjonalności oprogramowania; na podstawie tych informacji oraz
      własnej wiedzy i doświadczenia, Wnioskodawca wstępnie analizuje możliwość
      zrealizowania projektu przy użyciu określonych zasobów; w związku z faktem, że
      Wnioskodawca nie dysponuje standardowo gotowymi rozwiązaniami informatycznymi
      pozwalającymi na realizację projektu ani gotowymi analizami do stworzenia nowych
      kodów źródłowych, w trakcie tego etapu dochodzi do ustalenia poziomu niepewności
      co do możliwości realizacji projektu przy użyciu określonych zasobów, tj.
      Wnioskodawca ocenia jakie jest ryzyko niepowodzenia projektu;

    2. etap tworzenia oprogramowania – obejmuje wszelkie czynności podejmowane przez
      Wnioskodawcę w celu realizacji zlecenia klienta, tj. spełnienie wymogów
      funkcjonalnych, zaplanowanie prac nad analizą możliwości wprowadzenia nowych lub
      ulepszonych funkcjonalności, przeprowadzenie analizy, sporządzenie dokumentacji
      projektowej w zakresie wykonanych analiz;
    3. etap końcowy – obejmuje ukończenie oprogramowania i podsumowanie wyników
      prac; w trakcie tego etapu ma miejsce akceptacja wyników pracy Wnioskodawcy przez
      klienta lub zakomunikowanie klientowi, że przy danym stanie zasobów nie jest
      możliwe stworzenie produktu spełniającego oczekiwania klienta lub dokonanie
      ulepszeń tego produktu o nową funkcjonalność zgodnie z oczekiwaniami; w
      przypadku braku możliwości realizacji zlecenia zgodnie z oczekiwaniami klienta
      podczas tego etapu omawiane jest również kwestia ewentualnego zwiększenia
      zasobów do realizacji zadania lub zmiana charakteru wykorzystanych zasobów lub też
      zmniejszenie oczekiwań klienta w stosunku do kodu źródłowego, który ma zostać
      wytworzony.
    Efektem działań Wnioskodawcy w ramach tworzenia oprogramowania są zastosowania
    zapewniające: łatwość użytkowania, wydajność oraz stabilność, niezawodność,
    odpowiedni standard bezpieczeństwa.
    W każdym przypadku, tj. zarówno tworzenia, jak i rozwijania utworów, efekty prac
    Wnioskodawcy są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz.
    24).
    W odniesieniu do poniesionych wydatków Wnioskodawca wskazał, że:
    – narzędzia programistyczne do tworzenia oprogramowania to biblioteki
      programistyczne, narzędzia programistyczne, które ułatwiają prowadzenie prac
      opisanych we wniosku;
    – urządzenia i materiałów biurowe to koszty drukarki, materiałów piśmienniczych i
      papierniczych, tuszu;
    – kursy to kursy programistyczne i literatura w zakresie technologii (...) co przekłada się
      poszerzanie wiedzy Wnioskodawcy i wpływa na jakość tworzonego oprogramowania;
    – koszty miesięcznej usługi księgowej, w ramach tych kosztów „nie zawiera” się opłaty za
      wniosek o wydanie interpretacji podatkowej.
    Funkcjonalny związek poniesionych kosztów z poszczególnymi działaniami, które
    Wnioskodawca traktuje jako konkretne prace rozwojowe jest następujący:
    1) sprzęt komputerowy (laptopy, komputery) i peryferia komputerowe (myszki, dyski,
      monitory), narzędzia informatyczne do tworzenia oprogramowania – potrzebne
      bezpośrednio do pisania kodu źródłowego, testowania prototypów, drukowania
      dokumentacji projektowej, koszty te są niezbędne dla tworzenia oprogramowania i
      prowadzenia opisanych prac rozwojowych;
    2) koszty drukarki, materiałów piśmienniczych i papierniczych, koszty tuszu – potrzebne
      do tworzenia kodu źródłowego – dla tworzenia oprogramowania Wnioskodawca musi
      utrzymywać i rozwijać odpowiednie zaplecze techniczne i biurowe;
    3) koszty usług telekomunikacyjnych (abonament telefoniczny i Internet), telefonu
      komórkowego, smartwatcha i innych urządzeń mobilnych (tablety) – umożliwiają
      komunikację mailową ze zleceniodawcą, w przypadku braku dostępu do komputera,
      otrzymywanie komunikatów o krytycznych błędach w aplikacji, ułatwiają szybką
      reakcję w takiej sytuacji, umożliwiają kontakt telefoniczny ze zleceniodawcą;
    4) koszty usług księgowych – związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością
      programistyczną; księgowość wskazuje jakie koszty są kosztami poniesionymi w

      danym okresie, wskazuje prawidłowość przyporządkowania ze strony księgowej
      danych kosztów do IP oraz umożliwia rozdział faktury za usługi, ponadto wskazuje pod
      którą pozycją dany koszt znajduje się w KPiR;
    5) kursy i szkolenia programistyczne, literatura fachowa – do stałego podnoszenia wiedzy
      i kwalifikacji zawodowych Wnioskodawcy;
    6) użytkowania samochodu, w tym koszty paliwa, koszty napraw, przeglądów,
      ubezpieczenia, serwisu oraz opłaty z tytułu leasingu operacyjnego – niezbędne dla
      zapewnienia Wnioskodawcy sprawnego transportu do zleceniodawcy w celu
      konsultacji dotyczących tworzonego oprogramowania; samochód wykorzystywany jest
      do celów świadczenia usług na rzecz zleceniodawcy i pozwala na szybki, sprawny i
      zintegrowany z potrzebami zleceniodawcy kontakt i konsultacje, co służy personalizacji
      tworzonego oprogramowania, dostosowaniu go do indywidualnych potrzeb i
      oczekiwań zleceniodawcy.
    Wnioskodawca potwierdził, że „przeniesienie” majątkowych praw autorskich do programu
    komputerowego, każdorazowo (zarówno w przypadku tworzenia/rozwijania utworów)
    następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.
    Przez część oprogramowania należy rozumieć jego funkcjonalność w języku potocznym. W
    każdym przypadku części oprogramowania były odrębnymi programami komputerowymi,
    które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. „Przeniesienie” każdej „części oprogramowania” nastąpiło zgodnie z
    wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.
    Pytania
    1. Czy opisane prace wykonywane przez Wnioskodawcę polegające na tworzeniu i
      rozwijaniu oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, o
      której mowa w przepisach ustawy o PIT?
    2. Czy prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do oprogramowania wskazane w
      niniejszym wniosku, będące efektem tworzenia lub rozwijania oprogramowania,
      spełniają definicję kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w
      art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT?
    3. Czy dochód IP Box osiągany ze sprzedaży praw IP Box (autorskich praw majątkowych
      do oprogramowania) z tytułu tworzenia i rozwijania oprogramowania wskazanego we
      wniosku podlega opodatkowaniu preferencyjną stawką 5%?
    4. Czy ustalając wskaźnik Nexus, Wnioskodawca ma prawo do uwzględniania kosztów
      opisanych w niniejszym wniosku (Koszty IP Box) do litery „a” wskaźnika Nexus?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prace wykonywane przez Wnioskodawcę polegające na
    tworzeniu i rozwijaniu oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-
    rozwojowej, o której mowa w przepisach ustawy o PIT. Stosownie do treści art. 5a pkt 38
    ustawy o PIT przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą
    obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań. Ustawodawca, definiując w art. 5a pkt 39 ustawy o PIT
    termin badania naukowe oraz definiując pojęcie prace rozwojowe, odwołuje się wprost do
    definicji zawartych w ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce. Tym samym, przez badania naukowe zgodnie z art. 5a pkt 39 w zw. z art. 4 ust. 2
    ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, rozumie się:

    – badania podstawowe określone jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede
      wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych
      faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    – badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
      umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług
      lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast przez prace rozwojowe, stosownie do treści art. 5a pkt 38 w zw. z art. 4 ust. 3
    ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, należy rozumieć działalność obejmującą;
    nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i
    umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do
    planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe
    i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzona przez niego działalność w zakresie tworzenia
    oprogramowania opisanego we wniosku stanowi i stanowić będzie działalność badawczo-
    rozwojową w rozumieniu art. 30ca ust. 2 w zw. z art. 5a pkt 38-40 ustawy o PIT. Jak zostało
    wskazane w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca jest twórcą
    oprogramowania. Za uznaniem tej działalności za działalność badawczo-rozwojową – w
    ocenie Wnioskodawcy – przemawia:
    1) jej twórczy charakter – prace w zakresie tworzenia oprogramowania polegają bowiem
      na własnej, indywidualnej działalności intelektualnej Wnioskodawcy i wymagają od
      Wnioskodawcy kreatywności; istotą tych prac jest pisanie (tworzenie) przez
      Wnioskodawcę nowych kodów źródłowych, w wyniku czego powstają całkowicie nowe
      programy komputerowe, podlegające ochronie na podstawie art. 74 PrAutU; inwencja
      i zaprojektowanie tych rozwiązań leżą po stronie Wnioskodawcy; w rezultacie
      działalności Wnioskodawcy tworzone są nowe, oryginalne koncepcje, narzędzia i
      rozwiązania, niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy, jak
      również w praktyce gospodarczej zleceniodawcy bądź takich że w znacznym stopniu
      odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących;
    2) okoliczność, że działalność ta podejmowana jest przez Wnioskodawcę w celu
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań i obejmowała
      nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie przez Wnioskodawcę dostępnej
      aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych i
      oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia
      zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów – oprogramowania. Jednocześnie w
      zakres tej działalności nie wchodzi dokonywanie rutynowych i okresowych zmian do
      takich produktów (czyli Wnioskodawca nie prowadzi rutynowych updatów
      oprogramowania); w wyniku działań podejmowanych przez Wnioskodawcę powstają
      nowe, innowacyjne oprogramowania (programy komputerowe) – przy wykorzystaniu
      wiedzy i umiejętności Wnioskodawcy z zakresu matematyki, logiki i wytwarzania
      oprogramowania oraz przy wykorzystaniu technologii informatycznych – tworzenia
      oprogramowania; wymaga to od Wnioskodawcy nieustannego zwiększania zasobów
      wiedzy w tym zakresie (m.in. poprzez udział w kursach internetowych, szkoleniach,
      lekturę książek o tematyce informatycznej, analizę dokumentacji do języka
      programowania itp.);
    3) podejmowanie tej działalności przez Wnioskodawcę w sposób systematyczny – prace
      nad oprogramowaniem Wnioskodawca prowadzi bowiem w sposób metodyczny,
      zaplanowany i uporządkowany, w szczególności przyjmując określone cele do
      osiągnięcia, harmonogram prac i zasoby; wobec powyższego zdaniem Wnioskodawcy,
      prowadzi on działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe, a tym samym
      działalność badawczo-rozwojową.

    Ad 2.
    Zdaniem Wnioskodawcy, Prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do
    oprogramowania, wskazane w niniejszym wniosku i będące efektem tworzenia lub
    rozwijania programów komputerowych, spełniają definicję kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    W art. 30ca ust. 1 ustawy PIT ustawodawca traktuje za takie prawa m.in. autorskie prawo
    do programu komputerowego.
    Warunkiem jest ich ochrona prawna na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
    ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczypospolita Polska,
    oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, oraz to, że
    przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
    ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    W niniejszym wniosku Wnioskodawca wykazał, że przejaw jego działań prowadzonych w
    ramach działalności gospodarczej stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu
    art. 5a pkt 38 ustawy o PIT. Jego praca spełnia bowiem definicję prac rozwojowych zgodnie
    z art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Wnioskodawca wskazuje, że
    w ramach działalności m.in. „tworzy” i „rozwija” oprogramowanie, czego ustawodawca
    wymaga, żeby uznać jego prace za prace rozwojowe. Utwory realizowane przez
    Wnioskodawcę są programami komputerowymi, podlegającymi osobnej ochronie
    prawnej, o której mowa w art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi MF dotyczącymi IP Box (pkt 80), program
    komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania
    bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego
    rezultatu. Stwierdza się także, że pojęcie to należy traktować szeroko. W konkluzji należy
    uznać, że Wnioskodawca wytwarza program komputerowy w rozumieniu przedstawionym
    powyżej. Ponadto podlega on ochronie prawnej.
    Ad 3.
    Zdaniem Wnioskodawcy, dochód osiągany ze sprzedaży praw IP Box (autorskich praw
    majątkowych do oprogramowania) z tytułu tworzenia i rozwijania programów
    komputerowych wskazanych we wniosku (dochód IP Box) podlega opodatkowaniu
    preferencyjną stawką 5%. Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która prowadzi działalność
    gospodarczą polegającą na tworzeniu i rozwoju programów komputerowych na zlecenie.
    Wnioskodawca przenosi prawa autorskie do programów komputerowych przez siebie
    wytworzonych na rzecz zleceniodawców za wynagrodzeniem. Wnioskodawca ponosi
    koszty, które powinny być uznane za bezpośrednie, bowiem są związane bezpośrednio z
    tworzeniem i rozwojem oprogramowania (koszty IP Box).
    W rezultacie Wnioskodawca jest w stanie ustalić wskaźnik Nexus dla tworzonych Praw IP
    Box.
    Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej przez siebie działalności oraz nie
    wykonuje tej działalności pod kierownictwem zleceniodawcy ani w miejscu i czasie
    wskazanym przez zleceniodawcę.
    Zarówno tworzone, jak i rozwijane programy komputerowe (tworzone funkcjonalności
    implementowane do kodu źródłowego) są chronione przez art. 74 ust. 1 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, kwalifikowanymi
    prawami własności intelektualnej jest m.in. autorskie prawo do programu
    komputerowego. Warunkiem uznania ich za takie prawa jest to, że podlegają one
    ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw. W art. 1 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych ustawodawca wskazuje, że przedmiotem ochrony prawa
    autorskiego są utwory m.in. wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami
    graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy
    komputerowe). Z mocy art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT podatnik zobowiązany jest prowadzić

    ewidencję, która pozwala wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej
    w prowadzonych księgach, w tym podatkowych. Powołany przepis prawa nakłada na
    podatnika obowiązek prowadzenia ewidencji pozaksięgowej w sposób zapewniający
    ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających
    na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, oraz wyodrębnienia kosztów
    przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Z uwagi na to, że
    Wnioskodawca spełnia wszystkie wymienione przesłanki, ma prawo do opodatkowania
    dochodu z kwalifikowanych praw autorskich w stawce 5%.
    Ad 4.
    Zdaniem Wnioskodawcy, ustalając wskaźnik Nexus, Wnioskodawca ma prawo do
    uwzględniania wszystkich kosztów opisanych w niniejszym wniosku do litery „a” wskaźnika.
    Ustawodawca w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT wskazuje, że podatnik, który zamierza
    skorzystać z preferencyjnej stawki podatkowej, zobowiązany jest obliczyć tzw. wskaźnik
    Nexus. Jedną ze składowych mających zastosowanie w przedmiotowym wskaźniku są
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez
    podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej. Zastrzeżono przy tym, że nie wszystkie koszty uznać można za
    kwalifikowane. Nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej następujące koszty: wartość odsetek, opłat finansowych oraz kosztów
    związanych z nieruchomościami. Ustawodawca posłużył się tu katalogiem otwartym takich
    kosztów. Jednakże wykładnia tego przepisu powinna prowadzić do uznania, że mowa tu o
    tzw. kosztach pasywnych i to w części finansowej oraz takich, które dotyczą miejsca
    powstawania prawa własności intelektualnej.
    Głównymi kosztami poniesionymi przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej
    działalności lub kosztami, jakie zamierza ponieść, są koszty bezpośrednio związane z
    działalnością polegającą na realizacji praw autorskich opisanych szczegółowo w stanie
    faktycznym i zdarzeniu przyszłym, tj.:
    1. sprzęt komputerowy (laptopy, komputery) i peryferia komputerowe (myszki, dyski,
      monitory), narzędzia programistyczne do tworzenia oprogramowania – do
      bezpośredniego tworzenia i rozwijania oprogramowania oraz jego testowania;
    2. koszty urządzeń i materiałów biurowych (materiały i sprzęty biurowe i eksploatacyjne)
      – dla tworzenia oprogramowania Wnioskodawca musi utrzymywać i rozwijać
      odpowiednie zaplecze techniczne i biurowe;
    3. koszty usług telekomunikacyjnych (abonament telefoniczny Internet), telefonu
      komórkowego, smartwatcha i innych urządzeń mobilnych (tablety) – umożliwiają
      komunikację mailową ze zleceniodawcą, w przypadku braku dostępu do komputera,
      otrzymywanie komunikatów o krytycznych błędach w aplikacji, ułatwiają szybką
      reakcję w takiej sytuacji, umożliwiają kontakt telefoniczny ze zleceniodawcą;
    4. użytkowania samochodu, w tym koszty paliwa, koszty napraw, przeglądów,
      ubezpieczenia, serwisu oraz opłaty z tytułu leasingu operacyjnego – niezbędne dla
      zapewnienia Wnioskodawcy sprawnego transportu do zleceniodawcy w celu
      konsultacji dotyczących tworzonego oprogramowania, samochód wykorzystywany jest
      do celów świadczenia usług na rzecz zleceniodawcy i pozwala na szybki, sprawny i
      zintegrowany z potrzebami zleceniodawcy kontakt i konsultacje, co służy personalizacji
      tworzonego oprogramowania, dostosowaniu go do indywidualnych potrzeb i
      oczekiwań zleceniodawcy;
    5. koszty usług księgowych związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością
      programistyczną; księgowość wskazuje jakie koszty są kosztami poniesionymi w
      danym okresie, wskazuje prawidłowość przyporządkowania ze strony księgowej
      danych kosztów do IP oraz umożliwia rozdział faktury za usługi, ponadto wskazuje pod
      którą pozycją dany koszt znajduje się w KPiR;

    6. kursy i szkolenia programistyczne, literatura fachowa do stałego podnoszenia wiedzy i
      kwalifikacji zawodowych Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca przyporządkowuje poszczególne wydatki do działań, które traktuje jako
    konkretne prace rozwojowe na podstawie klucza przychodowego. Wyżej opisane koszty
    uznać więc należy za koszty bezpośrednie, a więc takie, których wartość powinna zostać
    zaliczona przy obliczaniu wskaźników Nexus. Wnioskodawca będzie ustalać odrębne
    wskaźniki Nexus dla poszczególnych „Praw IP Box”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:

        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i
        1897),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej wykonuje Pan w sposób systematyczny prace programistyczne
    prowadzące do powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących
    dedykowane obszary działalności.
    Nazwa oprogramowania, o którym mowa we wniosku to (...). Jest to system, który polega
    na obsłudze pojazdów przeznaczonych do serwisu. (...).
    System ma zaimplementowaną integrację (...). Dzięki nowemu systemowi zrezygnowano z
    papierowych dokumentów.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje

    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    We wniosku wskazał Pan, że projekty polegające na tworzeniu i rozwijaniu
    oprogramowania mają skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu
    prac i czynności o charakterze programistycznym. Mają one przymiot indywidualności,
    innowacyjności oraz niepowtarzalny charakter. Opracowuje Pan nowe lub ulepszone
    produkty (oprogramowanie), które w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już
    funkcjonujących u Pana i jego zleceniodawcy.
    Programy komputerowe i zastosowane w nich rozwiązania, tworzone i rozwijane przez
    Pana, nie były wcześniej tworzone i znane w jego przedsiębiorstwie, jak również są
    innowacyjne w przedsiębiorstwie zleceniodawcy, dla którego są one opracowywane.
    Wytwarzane przez Pana oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich
    pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie kodu źródłowego, czynność programowania
    (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych
    rozwiązań programistycznych. Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom
    zleceniodawcy, kompatybilnych z jego braną oraz rzeczywistością jego działalności,
    wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu i wyklucza
    zastosowanie oprogramowania dostępnego na rynku.
    Efekty Pana pracy zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, tj.:
    – zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
      kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej,
    – nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
      umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć
      jako mające charakter powtarzalny,
    – nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych
      przez zleceniodawcę.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.

    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wskazał Pan, że działalność prowadzona jest w sposób ciągły i systematyczny, tj.
    uporządkowany oraz według opracowanego przez siebie harmonogramu, a jej efektem jest
    tworzenie oprogramowania dopasowanego do indywidualnych potrzeb klienta.
    Systematyczność polega na prowadzeniu praz w metodyczny sposób, czego wymaga
    specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać,
    ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac,
    kolejności wykonywania poszczególnych czynności), weryfikacja (ustalenie czy zostały
    osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń
    prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac).
    Harmonogramy prac są ustalane na bieżąco w toku realizacji projektów. W trakcie prac
    może dochodzić do zmiany harmonogramów, np. poprzez zmiany terminów zakończenia
    poszczególnych etapów prac. Tak realizowane, dynamiczne harmonogramy były przez
    Pana zawsze faktycznie zrealizowane w odniesieniu do ww. programów komputerowych.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do
    wskazanych przez Pana prac jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach działalności gospodarczej prowadzi Pan w sposób
    systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu
    zasobów wiedzy.
    Ponadto, w ramach działalności zdobywa, poszerza i łączy Pan interdyscyplinarną wiedzę z
    zakresu tworzenia oprogramowania w celu tworzenia i rozwijania nowych rozwiązań –
    oprogramowania, a to czytając literaturę dotyczącą technologii, korzystając z różnych
    materiałów multimedialnych dostępnych w Internecie (m.in. kursy, nagrania wideo, fora o
    technologii).
    Zasobami wiedzy, które Pan wykorzystuje przy planowaniu projektu są technologie
    informatyczne, czyli jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych
    występujących zarówno w ogólnym stanie nauki jak i w środowisku, w którym
    funkcjonować ma oprogramowanie wytworzone przez Pana oraz wiedza pozyskiwana w
    tym właśnie zakresie.
    Tworzy Pan oprogramowanie w językach/technologiach: (...). Używanie nowych narzędzi w
    zakresie oprogramowania wskazanego powyżej i technologii tworzenia architektury tego
    oprogramowania znacząco różnicuje tworzone lub modyfikowane oprogramowanie od
    istniejących rozwiązań. Nowoczesne technologie programistyczne w tym tworzenia
    algorytmów wprowadzają nowe funkcje, poprawiają wydajność oprogramowania i

    rozszerzają jego możliwości. Wykorzystuje Pan indywidualnie dobraną architekturę, która
    w pełni odpowiada na potrzeby konkretnego projektu, a wcześniej ta architektura nie
    występowała w Pana praktyce gospodarczej.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    – badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    – prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    • nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    • łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    • kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    • wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    • nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    • łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    • kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    • wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    • planowaniu produkcji oraz
    • projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.

    Jak wskazuje Pan we wniosku, podejmuje działalność twórczą, która obejmuje nabywanie,
    łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w
    tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji
    oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów
    (oprogramowania), z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    Jak wcześniej wskazano, tworzenie przez Pana oprogramowania ma miejsce w ramach
    prowadzonej bezpośrednio działalności o charakterze twórczym, podejmowanej w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pana
    działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana, ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego
    uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
        – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
        Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
        ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności
        badawczo-rozwojowej.

    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
                          (a + b) x 1,3
                          a + b + c + da + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
        a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
        związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
        b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
        c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
        d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, tworzenie przez Pana programów komputerowych ma
    miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej,
    spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak
    wynika z treści wniosku, efekty Pana pracy są odrębnymi programami komputerowymi,
    które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach

    pokrewnych. Przeniesienie praw majątkowych na zleceniodawcę następuje na podstawie
    pisemnej umowy na wskazanych w niej polach eksploatacji, zgodnie z art. 41 oraz art. 53
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Ponadto z treści wniosku wynika, że wyodrębnia Pan w prowadzonej odrębnie od
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji, każde Prawo IP Box (prawa
    autorskie do oprogramowania). W przedmiotowej ewidencji dokonuje Pan wyodrębnienia
    przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde
    kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Dokonuje Pan również wyodrębnienia
    kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT przypadających na każde prawo
    własności intelektualnej. Rozwiązanie ewidencyjne umożliwia ustalenie łącznego dochodu
    z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ewidencja taka prowadzona jest od 1
    stycznia 2025 roku.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm., dalej: „ustawa o PAIPP”).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego
    (oprogramowanie), wytwarzane przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia
    autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na kontrahenta mieszczą
    się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy).
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej za rok 2025 r. i w latach kolejnych, jeśli okoliczności faktyczne
    sprawy i obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa nie ulegną zmianie.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    – dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    – wskaźnika Nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika Nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub
    ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik Nexus należy pamiętać, aby istniał związek pomiędzy:

    – wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    – kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    – dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie na
    potrzeby kalkulacji tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik Nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym należy
    również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wobec powyższego, wydatki ponoszone przez Pana – wskazane w opisie sprawy – mogą
    stanowić koszty, o których mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, uwzględnione przy wyliczaniu Nexus dla
    poszczególnych kwalifikowanych IP, w zakresie, w jakim służą prowadzeniu działalności
    badawczo-rozwojowej, której efektem jest powstanie kwalifikowanego IP.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    – stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia, oraz
    – zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w
      dniu wydania interpretacji.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi
    on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę.
    Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we
    wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana
    interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).