Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-34/11/RR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-04-07
Teza: Zakres opodatkowania przychodów uzyskiwanych z najmu.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; inwestycje; najem; przychód-przychody ewidencjonowane
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 5a; [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 6 

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 12 stycznia 2011 r. (data wpływu 13 stycznia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie opodatkowania przychodów uzyskiwanych z najmu – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 13 stycznia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie opodatkowania przychodów uzyskiwanych z najmu.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi w roku podatkowym 2011 samodzielną działalność gospodarczą, wykonuje usługi budowlane na zlecenie. Powyższe usługi budowlane, to przede wszystkim wykonywanie posadzek wielkoprzemysłowych w obiektach handlowych, usługowych lub też produkcyjnych. W zakres prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej nie wchodzi wynajem lokali mieszkalnych. Podatnik w roku podatkowym 2011 r. jest zobowiązany do prowadzenia ksiąg rachunkowych. Przedmiotowe usługi budowlane podatnik wykonuje zatrudniając pracowników na umowę o pracę. Od uzyskanego dochodu z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej strona opłaca podatek dochodowy od osób fizycznych wg stawki podatkowej w wysokości 19%. Zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych podatnik opłaca miesięcznie. Podatnik wraz z żoną jest właścicielem czterech lokali mieszkalnych, które zamierza wynajmować osobom fizycznym oraz podmiotom gospodarczym wyłącznie na cele mieszkalne. Przedmiotowe lokale nie są zaewidencjonowane przez podatnika w ewidencji środków trwałych prowadzonej dla działalności gospodarczej. Podatnik zamierza w przyszłości nabyć wspólnie z żoną jeszcze klika lokali mieszkalnych, celem ich wynajmu na cele mieszkalne osobom fizycznym lub podmiotom gospodarczym. Pomiędzy małżonkami istnieje majątkowa wspólność ustawowa, która nie została na dzień składania niniejszego wniosku zniesiona lub też ograniczona.

W dniu 4 stycznia 2011 r. podatnik mając za podstawę art. 9 ust. 1 i ust. 4 ustawy podatku dochodowym zryczałtowanym złożył dla Naczelnika Urzędu Skarbowego oświadczenie, iż w roku podatkowym 2011 od przychodów uzyskiwanych z tytułu wynajmu na cele mieszkaniowe od dnia 5 stycznia 2011 r. lokali mieszkalnych, których Wnioskodawca jest współwłaścicielem z żoną, będą oni opłacać podatek dochodowy od osób fizycznych w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych wg stawki podatkowej w wysokości 8,5%.

Jednocześnie strona zawiadomiła organ podatkowy, iż w roku podatkowym 2011 założy i będzie prowadzić ewidencję przychodów. Nadto, stosownie do art. 21 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym zryczałtowanym podatnik zawiadomił Naczelnika Urzędu Skarbowego, iż od dnia 5 stycznia 2011 r. należny podatek zryczałtowany będzie opłacany przez stronę w terminie, o którym mowa w art. 21 ust. 1a ww. ustawy, t.j. kwartalnie w terminie do 20 dnia następnego miesiąca po upływie kwartału, za który ryczałt ma być płacony. W dniu 7 stycznia 2011 r. podatnik wynajął wspólnie z żoną pierwszy lokal mieszkalny osobom fizycznym na celem mieszkalne, wskazując w umowie, iż czynsz będzie w gotówce do rąk własnych Wnioskodawcy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy podatnik wynajmując w przyszłości wspólnie z żoną lokale mieszkalne (tzn. więcej niż jeden lokal mieszkalny ) oraz prowadząc jednocześnie samodzielną działalność gospodarczą z której dochód jest opodatkowany podatkiem dochodowym od osób fizycznych wg stawki podatkowej w wysokości 19% ma prawo od 1 stycznia 2011 r. w roku podatkowym 2011 oraz w latach podatkowych następnych od przychodu uzyskanego z tytułu wynajmu lokali mieszkalnych opłacać zryczałtowany podatek dochodowy wg stawki podatkowej w wysokości 8,5%, wpłacając jednocześnie zaliczki na przedmiotowe zobowiązanie podatkowe, kwartalnie?

Zdaniem Wnioskodawcy, podatnik wynajmując w przyszłości wspólnie z żoną lokale mieszkalne (tzn. więcej niż jeden lokal mieszkalny) oraz prowadząc jednocześnie samodzielną działalność gospodarczą z której przychody są opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych wg stawki podatkowej w wysokości 19%, od 1 stycznia 2011 r. w roku podatkowym 2011 oraz w latach podatkowych następnych, od przychodu uzyskanego z tytułu wynajmu lokali mieszkalnych na podstawie art. 6 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym zryczałtowanym ma prawo opłacać podatek dochodowy zryczałtowany wg stawki podatkowej w wysokości 8,5%, wpłacając jednocześnie zaliczki na przedmiotowe zobowiązanie podatkowe, kwartalnie. Zdaniem Wnioskodawcy nie można uznać, iż wynajem przez podatnika lokali mieszkalnych (nawet kilkunastu) po złożeniu przez wyżej wymienionego w dniu 4 stycznia 2010 r. przed Naczelnikiem Urzędu Skarbowego oświadczenia w trybie art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym zryczałtowanym jest działalnością gospodarczą, z której dochód podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach określonych ustawą z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307), wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie do przepisów tej ustawy, odrębnymi źródłami przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt 3 i 6:

*   pozarolnicza działalność gospodarcza,
*   najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem za pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się działalność zarobkową – wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ustawy.

Treść definicji zawartej w wyżej cytowanym art. 5a pkt 6 ustawy daje podstawę by przyjąć, iż dla uznania określonej działalności za działalność gospodarczą konieczne jest m.in. łączne spełnienie trzech warunków:

1.  prowadzenie w celu osiągnięcia dochodu – przy czym nawet ewentualna strata będąca wynikiem tej działalności nie pozbawia jej statusu działalności gospodarczej, bowiem istotny jest sam zamiar osiągnięcia dochodu,
2.  wykonywanie sposób ciągły – jednakże przesłanki tej nie należy rozumieć jako konieczność wykonywania działalności bez przerwy. Istotny jest zamiar powtarzalności określonych czynności celem osiągnięcia dochodu. Przy czym o ciągłości, w przypadku najmu, nie przesądza wynajmowanie danej nieruchomości przez kilka lat, lecz powtarzalność podejmowanych działań.
3.  prowadzenie w sposób zorganizowany – co oznacza, iż podejmowane działania są podporządkowane obowiązującym regułom, normom i służą osiągnięciu celu, mają wpływ na racjonalność gospodarowania posiadanymi środkami, a tym samym uczestnictwa w obrocie gospodarczym.

W myśl art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Wyżej wymieniony przepis koreluje z brzmieniem art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dotyczącego źródła przychodu jakim jest najem, wykluczając z tego katalogu składniki majątku związane z działalnością gospodarczą.

Osoby fizyczne osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, mogą opłacać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych – o czym stanowi art. 2 ust. 1a ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930 ze zm.). Stawka ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych z najmu poza działalnością gospodarczą – w myśl art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a) ww. ustawy – wynosi 8,5%.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, iż jako współwłaściciel 4 lokali Wnioskodawca uzyskuje przychody z najmu. Wnioskodawca wraz żoną zamierza dokonać inwestycji polegającej na zakupie kilku lokali przeznaczonych pod najem. Ponadto, Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług budowlanych.

Biorąc pod uwagę zaprezentowany we wniosku opis stanu faktycznego oraz przepisy prawne w tym zakresie należy stwierdzić, że najem na tak szeroką skalę, t.j. obecnie - 4 lokali oraz w przyszłości dodatkowo - w większym rozmiarze, w związku z zamiarem zakupu kolejnych kilku lokali pod wynajem – spełnia wszystkie przesłanki uznania za działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Prowadząc opisany we wniosku najem we współwłasności łącznej, jako osoba fizyczna, Wnioskodawca działa we własnym imieniu, a podejmowane czynności rodzą bezpośrednio dla niego określone prawa i obowiązki. Niewątpliwie prowadzony przez Wnioskodawcę najem ma zarobkowy charakter, czyli nastawiony jest na osiągnięcie zysku (dochodu), w postaci czynszu. Przewidywany przez Wnioskodawcę szeroki zakres prowadzonego najmu (kilkanaście lokali) wskazuje, że nie może on być prowadzony inaczej niż w sposób zorganizowany i profesjonalny. Zorganizowany sposób działania w obrocie gospodarczym oznacza prowadzenie działalności w sposób metodyczny, systematyczny i uporządkowany, który wiąże się z planowanym charakterem działań i realizacją poszczególnych zamierzeń w sposób ciągły. Istotnym przejawem działania w sposób zorganizowany jest również to, że aktywność Wnioskodawcy koncentruje się na podejmowaniu działań zmierzających zarówno do utrzymania źródła przychodu w zakresie najmu będących w posiadaniu Wnioskodawcy lokali mieszkalnych, jak i do rozszerzenia tego źródła – planowany jest bowiem zakup kolejnych kilku lokali pod wynajem. Planowana inwestycja niewątpliwie związana jest z koniecznością podejmowania szeregu czynności, np. nawiązywanie kontaktów z klientami zarówno na etapie zawierania umów najmu, jak i w trakcie ich realizacji. O zorganizowanej działalności świadczy również konieczność pozyskiwania potencjalnych klientów (najemców), poprzez udostępnianie informacji o posiadanych lokalach do wynajęcia, podejmowanie środków umożliwiających realizację przedmiotu umowy, zasadach dokonywania płatności za wynajem. Tego rodzaju działania, przy podanej ilości wynajmowanych lokali, nie mogą mieć ze swej istoty charakteru przypadkowego, incydentalnego. Wymagają one podejmowania szeregu zaplanowanych i przemyślanych działań i czynności. Ponadto cechą charakterystyczną działalności gospodarczej jest również jej ukierunkowanie na zbyt, na zaspakajanie potrzeb osób trzecich – w opisanym przypadku – osób najmujących lokale.

Z wniosku wynika również, iż czynności związane z wynajmem lokali podejmowane będą w sposób ciągły, czyli w sposób stały, nie okazjonalny.

Reasumując, przychody z opisanego we wniosku najmu kilkunastu lokali – ze względu na jego rozmiar – nie mogą stanowić źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Mając bowiem na uwadze profesjonalny, zarobkowy, zorganizowany i ciągły charakter prowadzonego najmu oraz fakt prowadzenia działalności na własny rachunek i ryzyko, należy stwierdzić, iż podejmowane przez Wnioskodawcę czynności wypełniają przesłanki zawarte w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wykonywany w tych warunkach najem uznaje się za działalność gospodarczą. Tym samym przychody z przedmiotowego najmu nie mogą być opodatkowane zryczałtowanym podatkiem dochodowym według stawki 8,5%.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.