Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.888.2025.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2026-01-02
Teza: Obowiązki płatnika wynikające z wypłaty na rzecz byłego
pracownika odszkodowania zasądzonego na podstawie ugody
zawartej przed mediatorem w postępowaniu mediacyjnym.
Słowa kluczowe: mediacja
naruszenie
obowiązek-obowiązek płatnika
odszkodowania
praca
płatnik
umowa-umowa o pracę
umowa-wypowiedzenie umowy
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 3
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 31 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 3 grudnia 2025 r. (wpływ 3
    grudnia 2025 r.) oraz pismem z 3 grudnia 2025 r. (wpływ 8 grudnia 2025 r.) – w odpowiedzi
    na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Pracownik był zatrudniony w Spółce na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony. Z
    wynagrodzeniem zasadniczym miesięcznym brutto (...). Z dniem 21 listopada 2024 r., na
    podstawie art. 52 § 1 pkt 1 Kodeksu pracy, umowa o pracę została rozwiązana przez
    pracodawcę bez wypowiedzenia z winy pracownika z powodu ciężkiego naruszenia przez
    pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych.
    Pracownik wniósł skutecznie pozew o przywrócenie do pracy a sprawa obecnie toczy się
    przed sądem. W dniu 20 października 2025 r. Strony porozumiały się w kwestii
    polubownego zakończenia sprawy sądowej opisanej wyżej przed mediatorem w toku
    mediacji w ramach postępowania przed sądem. Strony zawarły ugodę, w której między
    innymi:
      1) pracodawca zobowiązuje się zapłacić na rzecz pracownika kwotę (...) zł brutto
        tytułem odszkodowania za rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z
        naruszeniem przepisów o rozwiązywaniu umów o pracę w tym trybie, wraz z
        ustawowymi odsetkami za opóźnienie w razie uchybienia terminowi płatności;
      2) zmianę świadectwa pracy w ten sposób, że „rozwiązanie umowy o pracę nastąpiło za
        wypowiedzeniem - likwidacja stanowiska pracy z dniem 21 listopada 2024 r.;
      3) strony oświadczają, że niniejsza ugoda zamyka spór, jaki powstał między nimi na tle
        łączącego je stosunku pracy i wyczerpuje wszelkie roszczenia stron wynikające ze
        stosunku pracy;
      4) w związku z zawarciem niniejszej ugody oraz mając na uwadze fakt, że umowa o
        pracę została rozwiązana, strony zrzekają się dalszych ewentualnych roszczeń,
        także tych nieobjętych postępowaniem;
      5) ugoda wyczerpuje w całości roszczenia pracownika objęte postępowaniem w
        sprawie zawisłej przed Sądem.

    Roszczenie pracownika w postępowaniu sądowym było oparte na podstawie art. 56
    Kodeksu pracy, zgodnie z którym: „§ 1 Pracownikowi, z którym rozwiązano umowę o pracę
    bez wypowiedzenia z naruszeniem przepisów o rozwiązywaniu umów o pracę w tym
    trybie, przysługuje roszczenie o przywrócenie do pracy na poprzednich warunkach albo
    odszkodowanie. O przywróceniu do pracy lub odszkodowaniu orzeka sąd pracy. §
    Przepisy art. 45 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio”.
    Granice odszkodowania z tytułu rozwiązania umowy terminowej dla niniejszej sprawy
    ustanawia art. 59 Kodeksu pracy, zgodnie z którym: „W razie rozwiązania przez
    pracodawcę umowy o pracę zawartej na czas określony z naruszeniem przepisów o
    rozwiązywaniu umów o pracę bez wypowiedzenia pracownikowi przysługuje wyłącznie
    odszkodowanie, jeżeli upłynął już termin, do którego umowa miała trwać, lub gdy
    przywrócenie do pracy byłoby niewskazane ze względu na krótki okres, jaki pozostał do
    upływu tego terminu. W tym przypadku odszkodowanie przysługuje w wysokości
    określonej w art. 58”. W momencie sporządzania niniejszego zapytania, ugoda nie była
    jeszcze zatwierdzona przez Sąd.
    W uzupełnienia wniosku w zakresie skutków podatkowych wypłaty kwoty (...) zł brutto
    tytułem odszkodowania wypłaconego byłemu pracownikowi na podstawie ugody zawartej
    przed mediatorem (w toku mediacji ze skierowania Sądu) - udzieli Państwo odpowiedzi na
    pytania.
    Czy ugoda, o której mowa we wniosku została zatwierdzona przez Sąd?
    Odpowiedź: Tak. Ugoda zawarta przed mediatorem w toku mediacji prowadzonej w
    ramach postępowania sądowego została zatwierdzona przez Sąd Rejonowy (ugoda ma
    charakter ugody sądowej w rozumieniu właściwych przepisów postępowania cywilnego).
    Czy wypłacone przez Państwa na rzecz pracownika odszkodowanie w związku z zawartą
    ugodą, zostało ustalone na podstawie przepisu art. 58 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r.
    Kodeks pracy (Dz.U. z 2025 r. poz. 277), tj. w wysokości wynagrodzenia za okres
    wypowiedzenia, a w przypadku rozwiązania umowy o pracę zawartej na czas określony w
    wysokości wynagrodzenia za czas, do którego umowa miała trwać, nie więcej jednak niż za
    okres wypowiedzenia?
    Odpowiedź: Kwota odszkodowania w wysokości (...) zł brutto obejmuje kwotę z art. 58
    Kodeksu pracy, ale również obejmuje kwotę zrzeczenia się przez pracownika wszelkich
    innych roszczeń, jako element polubownego zakończenia sporu sądowego.
    Pytania
      1) Czy działając jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych, Spółka jest
        zobowiązana do naliczenia, pobrania i odprowadzenia na rachunek właściwego
        urzędu skarbowego zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu
        wypłacenia pracownikowi odszkodowania zasądzonego na podstawie ugody
        zawartej przed mediatorem, w postępowaniu mediacyjnym, do którego strony
        zostały skierowane przez Sąd Rejonowy, co do której to ugody został złożony
        wniosek o zatwierdzenie przez Sąd Rejonowy?
      2) Czy wypłacone odszkodowanie, w związku z ww. ugodą, zawartą przed mediatorem
        podlega zwolnieniu, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
        dochodowym od osób fizycznych lub art. 21 ust. 1 pkt 3b tej ustawy?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W Państwa ocenie, Spółka jako płatnik nie jest obowiązana do pobrania zaliczki na
    podatek dochodowy od osób fizycznych, od wypłaconego odszkodowania pracownikowi i
    przekazania zaliczki na rachunek właściwego urzędu skarbowego, ponieważ

    odszkodowanie podlega zwolnieniu z podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1
    pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub art. 21 ust. 1 pkt 3b tej
    ustawy.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: „Wolne
    od podatku dochodowego są otrzymane odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich
    wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub
    przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw lub aktów
    administracyjnych wydanych na podstawie tych przepisów, oraz otrzymane
    odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają
    wprost z postanowień układ w zbiorowych pracy, innych opartych na ustawie porozumień
    zbiorowych, regulaminów lub statutów, o których mowa w art. 9 § 1 ustawy - Kodeks
    pracy, z wyjątkiem: a) określonych w prawie pracy odpraw i odszkodowań z tytułu
    skrócenia okresu wypowiedzenia umowy o pracę, b) odpraw pieniężnych wypłacanych na
    podstawie przepisów o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków
    pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, c) odpraw i odszkodowań z tytułu
    skrócenia okresu wypowiedzenia funkcjonariuszom pozostającym w stosunku służbowym,
    d) odszkodowań przyznanych na podstawie przepisów o zakazie konkurencji, e)
    odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną
    działalnością gospodarczą, f) odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku
    związanych z prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody są
    opodatkowane według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, lub na zasadach, o których
    mowa w art. 30c, g) odszkodowań wynikających z zawartych umów lub ugód innych niż
    ugody sądowe”.
    Do skorzystania ze zwolnienia konieczne jest zatem spełnienie następujących przesłanek:
      - otrzymanie odszkodowania lub zadośćuczynienia,
      - ich wysokość lub zasady ustalania muszą wynikać wprost z przepisów odrębnych
        ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw lub aktów
        administracyjnych wydanych na podstawie tych przepisów i innych dalej
        wymienionych w przepisie,
      - nie może zachodzić enumeratywnie wskazane wyłączenie wyróżnione w
        przedmiotowym przepisie.
    Przechodząc do stanu faktycznego sprawy, wskazać trzeba, iż: - w ugodzie ustalona kwota
    zostanie wypłacona tytułem „odszkodowania”, - nie zachodzi żadne z wyłączeń
    wskazanych w art. 21 ust. 1 pkt 3 lit. a)-g) ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, - wysokość odszkodowania i zasady jego ustalania wynikają wprost z
    przepisów Kodeksu pracy, tj. art. 56-61 w oddziale 6 pt. „Uprawnienia pracownika w razie
    niezgodnego z prawem rozwiązania przez pracodawcę umowy o pracę bez
    wypowiedzenia” Rozdziału II Umowa o pracę, a konkretnie: • art. 56 Kodeksu pracy „§ 1
    Pracownikowi, z którym rozwiązano umowę o pracę bez wypowiedzenia z naruszeniem
    przepisów o rozwiązywaniu umów o pracę w tym trybie, przysługuje roszczenie o
    przywrócenie do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowanie. O
    przywróceniu do pracy lub odszkodowaniu orzeka sąd pracy. § 2 Przepisy art. 45 § 2 i 3
    stosuje się odpowiednio”.; • art. 58 Kodeksu pracy „Odszkodowanie, o którym mowa w art.
    56, przysługuje w wysokości wynagrodzenia za okres wypowiedzenia. W przypadku
    rozwiązania umowy o pracę zawartej na czas określony odszkodowanie przysługuje w
    wysokości wynagrodzenia za czas, do którego umowa miała trwać, nie więcej jednak niż za
    okres wypowiedzenia”. Kolejna dodatkowa przesłanka zwolnienia od podatku
    dochodowego zawarta została w art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, zgodnie z którym: „Wolne od podatku dochodowego są inne
    odszkodowania lub zadośćuczynienia otrzymane na podstawie wyroku lub ugody sądowej

    do wysokości określonej w tym wyroku lub tej ugodzie, z wyjątkiem odszkodowań lub
    zadośćuczynień: a) otrzymanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, b)
    dotyczących korzyści, które podatnik mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono”.
    W przypadku zatem wątpliwości, czy zwolnienie od podatku dochodowego przysługuje na
    podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy wskazać trzeba na drugą z podstaw zwolnienia.
    Opisując spełnienie przesłanek tego zwolnienia: - pracownikowi zostanie wypłacone
    odszkodowanie na podstawie ugody zawartej przed mediatorem w postępowaniu
    mediacyjnym, co do którego skierował strony Sąd Rejonowy, przed którym toczyła się
    sprawa - do wysokości określonej w tej ugodzie, - nie wystąpiło wyłączenie, co do
                                    15 odszkodowań wyróżnionych w lit. a)-b), - zgodnie z art. 183§ 1 Kodeksu postępowania
    cywilnego: „Ugoda zawarta przed mediatorem, po jej zatwierdzeniu przez sąd, ma moc
    prawną ugody zawartej przed sądem. Ugoda zawarta przed mediatorem, którą
    zatwierdzono przez nadanie jej klauzuli wykonalności, jest tytułem wykonawczym”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:
      - prawidłowe - w części, w której wysokość wypłaconego byłemu pracownikowi
        odszkodowania ustalona została na podstawie przepisu art. 58 Kodeksu pracy;
      - nieprawidłowe - w części nadwyżki wypłaconego odszkodowania ponad kwotę
        ustaloną na podstawie art. 58 Kodeksu pracy.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z generalną zasadą powszechności opodatkowania, wyrażoną w art. 9 ust. 1
    ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 163, ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem wszelkie
    dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały
    enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione z podatku, bądź od
    których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia.
    Stosownie do treści art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy
      stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej
      spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta;
    Natomiast w świetle art. 12 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy

      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone
      za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Użyty powyżej zwrot „w szczególności” oznacza, że wymienione kategorie przychodów
    zostały wskazane jedynie przykładowo. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków
    pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika
    powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z
    pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.
    Tak szerokie zdefiniowanie pojęcia przychodu pracownika wskazuje, że w każdym
    przypadku, w którym uzyska on od pracodawcy realną korzyść mającą wymiar finansowy,
    będzie to rodzić obowiązek zwiększenia jego przychodu, z wyjątkiem świadczeń
    określonych w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartych w art. 21, 52, 52a i 52c
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Art. 12 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku
      służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku
      pracy.
    Jak wynika z art. 32 ust. 1 ww. ustawy:
      Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
      organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy
      obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które
      uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z
      pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z
      ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w
      nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
    Państwa Pracownik był zatrudniony na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony, z
    wynagrodzeniem zasadniczym miesięcznym brutto (...). Z dniem 21 listopada 2024 r., na
    podstawie art. 52 § 1 pkt 1 Kodeksu pracy, umowa o pracę została rozwiązana przez
    pracodawcę bez wypowiedzenia z winy pracownika z powodu ciężkiego naruszenia przez
    pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych. Pracownik wniósł skutecznie
    pozew o przywrócenie do pracy. W dniu 20 października 2025 r. Strony porozumiały się w
    kwestii polubownego zakończenia sprawy sądowej opisanej wyżej przed mediatorem w
    toku mediacji w ramach postępowania przed Sądem. Strony zawarły ugodę, w której
    między innymi:
      1) pracodawca zobowiązuje się zapłacić na rzecz pracownika kwotę (...) zł brutto
        tytułem odszkodowania za rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z
        naruszeniem przepisów o rozwiązywaniu umów o pracę w tym trybie, wraz z
        ustawowymi odsetkami za opóźnienie w razie uchybienia terminowi płatności;
      2) zmianę świadectwa pracy w ten sposób, że „rozwiązanie umowy o pracę nastąpiło za
        wypowiedzeniem - likwidacja stanowiska pracy z dniem 21 listopada 2024 r.;
      3) strony oświadczają, że niniejsza ugoda zamyka spór, jaki powstał między nimi na tle
        łączącego je stosunku pracy i wyczerpuje wszelkie roszczenia stron wynikające ze
        stosunku pracy;
      4) w związku z zawarciem niniejszej ugody oraz mając na uwadze fakt, że umowa o
        pracę została rozwiązana, strony zrzekają się dalszych ewentualnych roszczeń,
        także tych nieobjętych postępowaniem;
      5) ugoda wyczerpuje w całości roszczenia pracownika objęte postępowaniem w
        sprawie zawisłej przed Sądem.

    Roszczenie pracownika w postępowaniu sądowym było oparte na podstawie art. 56
    Kodeksu pracy, zgodnie z którym: „§ 1 Pracownikowi, z którym rozwiązano umowę o pracę
    bez wypowiedzenia z naruszeniem przepisów o rozwiązywaniu umów o pracę w tym
    trybie, przysługuje roszczenie o przywrócenie do pracy na poprzednich warunkach albo
    odszkodowanie. O przywróceniu do pracy lub odszkodowaniu orzeka sąd pracy. §
    Przepisy art. 45 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio”.
    Ugoda zawarta przed mediatorem w toku mediacji prowadzonej w ramach postępowania
    sądowego została zatwierdzona przez Sąd Rejonowy (ugoda ma charakter ugody sądowej
    w rozumieniu właściwych przepisów postępowania cywilnego). Kwota odszkodowania w
    wysokości (...) zł brutto obejmuje kwotę z art. 58 Kodeksu pracy, ale również obejmuje
    kwotę zrzeczenia się przez pracownika wszelkich innych roszczeń, jako element
    polubownego zakończenia sporu sądowego.
    Powzięli Państwo wątpliwość, czy wypłacone odszkodowanie będzie podlegać zwolnieniu
    na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 lub ewentualnie art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    W tym miejscu wskazać należy, że odszkodowanie stanowi – co do zasady – przychód w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie oznacza
    to jednak, że wszystkie odszkodowania są opodatkowane. Niektóre z nich, wymienione w
    katalogu zwolnień przedmiotowych określonym w art. 21 ust. 1 ww. ustawy, korzystają ze
    zwolnienia od podatku. Jednakże należy podkreślić, że korzystanie z każdej preferencji
    podatkowej, w tym zwolnienia od podatku, jest możliwe wyłącznie w sytuacji, gdy
    spełnione są wszelkie przesłanki określone w przepisie stanowiącym podstawę prawną
    danej preferencji.
    Ustawa o podatku dochodowym nie zawiera definicji pojęcia odszkodowania czy
    zadośćuczynienia, tym nie mniej rozumienie tych pojęć nie może odbiegać od ich
    znaczenia przyjętego w systemie prawa cywilnego. Wiele pojęć z katalogu zwolnień
    przedmiotowych nie zostało zdefiniowanych w ustawie o podatku dochodowym od osób
    fizycznych – nie może to jednak oznaczać dowolności w ich rozumieniu i stosowania
    wykładni rozszerzającej, przy czym oczywistym jest, że aby uniknąć takiej dowolności,
    kryteria rozumienia tych pojęć, niezdefiniowanych w ustawie o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, muszą mieć w pierwszej kolejności charakter kryteriów ustawowych.
    Odwołując się do prawa cywilnego stwierdzić należy, że świadczenie odszkodowawcze to
    najogólniej świadczenie mające na celu naprawienie wyrządzonej szkody. Szkodą jest
    uszczerbek, jakiego doznał poszkodowany wbrew jego woli we wszelkiego rodzaju
    dobrach przez prawo chronionych. Chodzi więc zarówno o uszczerbek majątkowy, jak i
    niemajątkowy. Uszczerbek niemajątkowy jest określany terminem „krzywda”. Pod tym
    pojęciem należy rozumieć wszelkie negatywne przeżycia człowieka wyrażające się
    zarówno w cierpieniu fizycznym, jak i psychicznym, wywołane czynem niedozwolonym. Do
    naprawienia krzywdy odnosi się termin „zadośćuczynienie”, natomiast „odszkodowanie”
    wiąże się z naprawieniem uszczerbku majątkowego.
    W Kodeksie cywilnym, świadczenie odszkodowawcze wynika głównie z tytułu
    odpowiedzialności deliktowej (art. 415 i następne) lub odpowiedzialności kontraktowej
    (art. 471 i następne), a co za tym idzie jest następstwem czynu niedozwolonego lub
    niewykonania, bądź nienależytego wykonania zobowiązania.
    Odszkodowania otrzymane na podstawie wyroku lub ugody sądowej mogą korzystać ze
    zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są otrzymane odszkodowania lub
      zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z
      przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie

      tych ustaw lub aktów administracyjnych wydanych na podstawie tych przepisów,
      oraz otrzymane odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady
      ustalania wynikają wprost z postanowień układów zbiorowych pracy, innych
      opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów lub statutów, o których
      mowa w art. 9 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz.U. z 2023 r.
      poz. 1465 oraz z 2024 r. poz. 878,222,871 i 1965), z), z wyjątkiem:
      a) określonych w prawie pracy odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu
        wypowiedzenia umowy o pracę,
      b) odpraw pieniężnych wypłacanych na podstawie przepisów o szczególnych
        zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn
        niedotyczących pracowników,
      c) odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia
        funkcjonariuszom pozostającym w stosunku służbowym,
      d) odszkodowań przyznanych na podstawie przepisów o zakazie konkurencji,
      e) odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną
        działalnością gospodarczą,
      f) odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z
        prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody są
        opodatkowane według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, lub na zasadach, o
        których mowa w art. 30c,
      g) odszkodowań wynikających z zawartych umów lub ugód innych niż ugody sądowe.
    Zastosowanie zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wymaga łącznego spełnienia następujących warunków:
      1) otrzymane świadczenie musi być odszkodowaniem lub zadośćuczynieniem,
      2) odszkodowanie lub zadośćuczynienie musi być przyznane na podstawie:
        a) ustawy,
        b) przepisów wykonawczych do ustawy,
        c) układów zbiorowych pracy lub innych opartych na ustawie porozumień
        zbiorowych, regulaminów lub statutów, o których mowa w art. 9 § 1 ustawy
        Kodeks pracy,
      3) wysokość bądź zasady ustalania odszkodowania lub zadośćuczynienia muszą
        wprost wynikać z ww. aktów,
      4) nie mogą zachodzić wyłączenia, o jakich mowa w lit. a)-g) art. 21 ust. 1 pkt 3
        ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Natomiast w myśl art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy:
      Wolne od podatku dochodowego są inne odszkodowania lub zadośćuczynienia
      otrzymane na podstawie wyroku lub ugody sądowej do wysokości określonej w tym
      wyroku lub tej ugodzie, z wyjątkiem odszkodowań lub zadośćuczynień:
      a) otrzymanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą,
      b) dotyczących korzyści, które podatnik mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie
      wyrządzono.
    Jak już wyżej wskazano zwolnieniem określonym w art. 21 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy, objęte
    są odszkodowania lub zadośćuczynienia w sytuacji gdy ich wysokość lub zasady ustalania
    wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na
    podstawie tych ustaw lub aktów administracyjnych wydanych na podstawie tych
    przepisów; lub też jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z postanowień

    układów zbiorowych pracy, innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych,
    regulaminów lub statutów, o których mowa w art. 9 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. –
    Kodeks pracy, z wyjątkiem wymienionych w lit. a)-g) tego przepisu.
    Natomiast zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3b ww. ustawy,
    obejmuje swym zakresem odszkodowania lub zadośćuczynienia przyznane na podstawie
    wyroku lub ugody sądowej, których wysokość lub zasady ustalania nie wynikają wprost z
    regulacji wskazanych w art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Przy czym ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3b ww. ustawy, wyłączone są
    świadczenia otrzymane w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz
    świadczenia dotyczące korzyści, które podatnik mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie
    wyrządzono.
    Zakres tego zwolnienia obejmuje tylko odszkodowania lub zadośćuczynienia za tzw.
    szkodę rzeczywistą, czyli poniesione straty, a nie dotyczy utraconych korzyści. Specyfika
    prawa podatkowego nakazuje inaczej traktować odszkodowanie lub zadośćuczynienie z
    tytułu poniesionych przez poszkodowanego strat i świadczenia z tytułu utraconych
    korzyści. Świadczenia z tytułu utraconych korzyści, jakich poszkodowany mógł się
    spodziewać, gdyby mu szkody nie wyrządzono, podlega bowiem opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Podstawowym warunkiem zwolnienia świadczenia od opodatkowania na podstawie art.
    21 ust. 1 pkt 3 lub pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest więc
    jego odszkodowawczy charakter.
    Ustawodawca nie zdefiniował pojęcia odszkodowania czy zadośćuczynienia, niemniej
    rozumienie tych pojęć nie może odbiegać od ich znaczenia przyjętego w systemie prawa
    cywilnego. Zasady odpowiedzialności odszkodowawczej w prawie cywilnym opierają się na
    zasadzie winy lub ryzyka. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1071 ze zm.) przewiduje – jak już wyżej wskazałem – dwa zasadnicze rodzaje
    odpowiedzialności: deliktową, która wynika z czynów niedozwolonych (art. 415 Kodeksu
    cywilnego i następne) oraz kontraktową – powstającą z mocy umowy (art. 471 K.c. i nast.).
    Tym samym, na tle Kodeksu cywilnego świadczenie odszkodowawcze jest następstwem
    niewykonania bądź nienależytego wykonania zobowiązania lub czynu niedozwolonego.
    Powyższe regulacje mają również zastosowanie do przepisów prawa pracy, choć w
    ograniczonym zakresie. Jak stanowi bowiem art. 300 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. –
    Kodeks pracy (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 277 ze zm.):
      W sprawach nieunormowanych przepisami prawa pracy do stosunku pracy stosuje
      się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego, jeżeli nie są one sprzeczne z zasadami
      prawa pracy.
    Mając na uwadze powyższe wyjaśnić należy, że przepisy Kodeksu pracy posługują się
    terminami „odszkodowanie” w odniesieniu do konkretnych świadczeń pracowniczych, do
                                          3d  1których uprawniony jest pracownik lub były pracownik (np. w art. 18, art. 36 § 1, art. 45,
            3  2art. 56, art. 94 § 3, art. 99, art. 101 omawianego Kodeksu).
    W kontekście rozwiązania umowy o pracę ustawodawca przewiduje odszkodowanie, w
    sytuacji gdy wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony jest
    nieuzasadnione lub narusza przepisy o wypowiadaniu umów o pracę (art. 45
    komentowanego Kodeksu), przepisy o wypowiadaniu warunków pracy i płacy (art. 45 w
    zw. z art. 42 § 1 cytowanego Kodeksu), bądź rozwiązano umowę o pracę bez
    wypowiedzenia z naruszeniem przepisów o rozwiązywaniu umów o pracę w tym trybie
    (art. 56 wskazanego Kodeksu).
    W myśl art. 56 Kodeksu pracy:

      § 1 Pracownikowi, z którym rozwiązano umowę o pracę bez wypowiedzenia z
      naruszeniem przepisów o rozwiązywaniu umów o pracę w tym trybie, przysługuje
      roszczenie o przywrócenie do pracy na poprzednich warunkach albo o
      odszkodowanie. O przywróceniu do pracy lub odszkodowaniu orzeka sąd pracy.
      § 2 Przepisy art. 45 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
    Zgodnie z art. 45 § 2 Kodeksu pracy:
      Sąd pracy może nie uwzględnić żądania pracownika uznania wypowiedzenia za
      bezskuteczne lub przywrócenia do pracy, jeżeli ustali, że uwzględnienie takiego
      żądania jest niemożliwe lub niecelowe; w takim przypadku sąd pracy orzeka o
      odszkodowaniu. Jeżeli przed wydaniem orzeczenia upłynął termin, do którego
      umowa o pracę zawarta na czas określony miała trwać, lub jeżeli przywrócenie do
      pracy byłoby niewskazane ze względu na krótki okres, jaki pozostał do upływu tego
      terminu, pracownikowi przysługuje wyłącznie odszkodowanie.
    Jednakże na podstawie art. 45 § 3 Kodeksu pracy:
      Przepisu § 2 zdanie pierwsze nie stosuje się do pracowników, o których mowa w art.
      39 i 177, oraz w przepisach szczególnych dotyczących ochrony pracowników przed
      wypowiedzeniem lub rozwiązaniem umowy o pracę, chyba że uwzględnienie żądania
                                                      1pracownika przywrócenia do pracy jest niemożliwe z przyczyn określonych w art. 41;
      w takim przypadku sąd pracy orzeka o odszkodowaniu.
    Stosownie natomiast do przepisu art. 58 Kodeksu pracy:
      Odszkodowanie, o którym mowa w art. 56, przysługuje w wysokości wynagrodzenia
      za okres wypowiedzenia. W przypadku rozwiązania umowy o pracę zawartej na czas
      określony odszkodowanie przysługuje w wysokości wynagrodzenia za czas, do
      którego umowa miała trwać, nie więcej jednak niż za okres wypowiedzenia.
    Dokonując analizy sprawy, z uwagi na fakt, że zawarta przez Państwa ugoda przed
    mediatorem została zatwierdzona przez sąd, należy odnieść się do ustawy z dnia 17
    listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.):
                8Stosownie do art. 183 § 1 Kodeksu:
      Sąd może skierować strony do mediacji na każdym etapie postępowania. (...).
            13W myśl art. 183§ 2 ww. Kodeksu:
      W razie skierowania przez sąd sprawy do mediacji mediator składa protokół w sądzie
      rozpoznającym sprawę, z oznaczeniem, czy sąd rozpoznający sprawę jest sądem
                                      141wskazanym przez strony w trybie określonym w art. 183 § 2. Strony mogą objąć
      ugodą również roszczenia nieobjęte pozwem.
        14Z art. 183 § 1 i § 2 ww. Kodeksu wynika, że:
                                                13§ 1. Jeżeli zawarto ugodę przed mediatorem, sąd, o którym mowa w art. 183, na
      wniosek strony niezwłocznie przeprowadza postępowanie co do zatwierdzenia
      ugody zawartej przed mediatorem.
      § 2. Jeżeli ugoda podlega wykonaniu w drodze egzekucji, sąd zatwierdza ją przez
      nadanie jej klauzuli wykonalności; w przeciwnym przypadku sąd zatwierdza ugodę
      postanowieniem.
            15Na mocy art. 183 ww. Kodeksu:
      Ugoda zawarta przed mediatorem, po jej zatwierdzeniu przez sąd, ma moc prawną
      ugody zawartej przed sądem. Ugoda zawarta przed mediatorem, którą zatwierdzono
      przez nadanie jej klauzuli wykonalności, jest tytułem wykonawczym.

    Z ww. przepisów wynika zatem, że ugoda mediacyjna zatwierdzona przez sąd ma moc
    ugody sądowej, czyli wywołuje takie same skutki prawne, jak ugoda zawarta przed sądem.
    20 października 2025 r. zawarli Państwo z byłym pracownikiem ugodę przed mediatorem
    w toku mediacji prowadzonej w ramach postępowania sądowego. Ugoda została
    zatwierdzona przez sąd rejonowy (ugoda ma charakter ugody sądowej w rozumieniu
    właściwych przepisów postępowania cywilnego). Kwota odszkodowania wynikająca z tej
    ugody w wysokości (...) zł brutto obejmuje kwotę z art. 58 Kodeksu pracy, ale również
    obejmuje kwotę zrzeczenia się przez pracownika wszelkich innych roszczeń, jako element
    polubownego zakończenia sporu sądowego.
    W tym miejscu wskazuję, że niewątpliwie przepisy Kodeksu Pracy są przepisami
    „odrębnych ustaw”, o których mowa w cytowanym wyżej przepisie art. 21 ust. 1 pkt 3
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwłaszcza w kontekście art. 58
    Kodeksu Pracy, który określa wysokość odszkodowania należnego pracownikowi, z którym
    rozwiązano umowę o pracę bez wypowiedzenia z naruszeniem przepisów o
    rozwiązywaniu umów o pracę w tym trybie.
    Orzeczone przez sąd pracy na podstawie przepisu art. 56 Kodeksu pracy odszkodowanie,
    do wysokości określonej w art. 58 wspomnianego Kodeksu, mieści się w zakresie
    zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Wobec powyższego, wypłacona przez Państwo kwota odszkodowania na rzecz byłego
    pracownika w wysokości ustalonej na podstawie przepisu art. 58 Kodeksu pracy, będzie
    korzystała ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Zatem, w tej części Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.
    Nie podzielam jednak Państwa stanowiska dotyczącego wypłaconego byłemu
    pracownikowi odszkodowania w części, w której odszkodowanie to przekroczyło wysokość
    odszkodowania obliczoną zgodnie z art. 58 Kodeksu pracy.
    Skoro, bowiem w wyniku zawartej przed mediatorem ugody, zatwierdzonej przez sąd,
    przedmiotowe odszkodowanie zostało wypłacone w kwocie wyższej od wynikającej z
    zastosowania art. 58 Kodeksu pracy, to nadwyżka tej kwoty podlega opodatkowaniu na
    ogólnych zasadach.
    Zawarcie bowiem przed sądem ugody, w wyniku której odszkodowanie przekroczyło
    wysokość obliczoną zgodnie z art. 58 Kodeksu Pracy, nie oznacza, że mamy do czynienia „z
    innym odszkodowaniem”, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. To wciąż to samo odszkodowanie, którego źródłem
    pozostaje art. 56 ww. Kodeksu pracy i do którego ma zastosowanie zwolnienie od podatku
    określone w art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym do wysokości
    odszkodowania wskazanej w art. 58 tego Kodeksu.
    W konsekwencji, do tej części odszkodowania, która przekroczyła wysokość zwolnioną od
    podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (odszkodowanie obliczone zgodnie z art. 58 Kodeksu Pracy) nie będzie miał
    zastosowania przepis, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy PIT.
    Przepis ten bowiem zwalnia od podatku inne odszkodowania lub zadośćuczynienia (inne
    niż określone w pkt 3, których wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów
    odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw)
    otrzymane na podstawie wyroku lub ugody sądowej do wysokości określonej w tym
    wyroku lub tej ugodzie, z wyjątkiem odszkodowań lub zadośćuczynień otrzymanych w
    związku z prowadzoną działalnością gospodarczą (1), dotyczących korzyści, które podatnik
    mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono (2).

    Zatem, Państwo jako płatnik, wypłacając byłemu pracownikowi odszkodowanie na
    podstawie zawartej ugody, o której mowa we wniosku będziecie zobowiązani od części, w
    której odszkodowanie to przekroczyło wysokość obliczoną zgodnie z art. 58 Kodeksu
    pracy do naliczenia, pobrania i odprowadzenia z tego tytułu zaliczki na podatek
    dochodowy od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.