Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/436-99/07-4/AA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-01-09
Teza: Czynność wpłacania środków na rachunki powiernicze nie stanowi depozytu nieprawidłowego ani czynności wymienionej w art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych
Słowa kluczowe: depozyt-depozyt nieprawidłowy; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; rachunki; umowa-umowa cywilnoprawna
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 15.10.2007 r. (data wpływu 18.10.2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania wpłacania środków na rachunki powiernicze- **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18.10.2007 roku został złożony wniosek o udzielenie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania wpłacania środków na rachunki powiernicze.

**W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.**

Sp. z o.o. w organizacji („L” lub „Spółka”) planuje zorganizować i prowadzić w Polsce multipartnerski program promocyjny („Program”), mający na celu zwiększanie satysfakcji i lojalności konsumentów, jak również zwiększanie obrotów firm partnerskich biorących udział w programie, będących usługobiorcami L. Program będzie wzorowany na programie prowadzonym przez L. GmbH w Niemczech, który cieszy się ogromnym zainteresowaniem konsumentów (około 42% niemieckich gospodarstw domowych uczestniczy lub uczestniczyło kiedyś w programie). Program służyć będzie budowaniu lojalności konsumentów względem partnerów - usługobiorców L, czego środkiem ma być nagradzanie konsumentów za zakupy dokonane u partnerów biorących udział w programie.

W Programie będą brały udział następujące podmioty:

*   L – podmiot organizujący program i zarządzający nim;
*   Partnerzy – spółki korzystające z programu („Partnerzy”), będące nabywcami usług L;
*   Konsumenci – klienci indywidualni (osoby fizyczne, które ukończyły 18 lat, posiadają pełną zdolność do czynności prawnych, a ich miejsce zamieszkania znajduje się na terenie Polski, dokonujące zakupów na cele nie związane z ewentualnie prowadzoną działalnością gospodarczą), do których program będzie skierowany („Konsumenci”);

Z perspektywy Konsumentów, funkcjonowanie programu, będzie opierało się na następujących etapach:

1\. Przyznanie punktów:

Mechanizm promowania lojalności Konsumentów oparty jest na wynagradzaniu Konsumentów za zakupy dokonane u Partnerów programu (usługobiorców L). Aby móc wziąć w Programie, Konsumenci otrzymują kartę Programu, którą następnie rejestrują na siebie. Partner, u którego Konsument dokonuje zakupów, przyznaje Konsumentowi, który przedłoży kartę Programu, określoną liczbę punktów (liczba punktów zależy od wartości dokonanych zakupów). Jedynym warunkiem, który muszą spełnić Konsumenci biorący udział w programie, aby zebrać punkty u Partnerów, jest dokonanie u nich zakupu. Punkty, które Konsumenci otrzymują od różnych Partnerów księgowane są na osobistych kontach punktowych Konsumentów. Zebranie określonej liczby punktów uprawnia Konsumentów do wymiany tych punktów na nagrody. Ponieważ punkty uzyskane w zamian za zakupy dokonane u różnych Partnerów sumują się, program jest dla Konsumentów szczególnie atrakcyjny – premia może być otrzymana za zakupy u różnych Partnerów, a nie tylko jednego.

2\. Wymiana punktów na nagrodę:

Po zebraniu odpowiedniej liczby punktów Konsument ma prawo wymienić je na atrakcyjną nagrodę. Konsument ma do wyboru kilka sposobów wymiany punktów na nagrody:

*   Konsument może wymienić punkty na nagrodę w punkcie sprzedaży prowadzonym przez L. Konsument ma możliwość wyboru spośród wielu nagród oferowanych w katalogu L., obejmujących: nagrody rzeczowe, usługi lub możliwość ofiarowania punktów na organizację charytatywną.
*   Konsument może wymienić punkty u Partnera (a nie u L) na nagrodę rzeczową lub też na bon zakupowy, tj. bon uprawniający Konsumenta do bezgotówkowego dokonania zakupów u Partnera do kwoty, na którą bon opiewa. Wartość pojedynczych bonów nie będzie przekraczała kwoty, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (obecnie kwota 760 zł). Spółka zaznacza, że możliwość wydawania nagród przez Partnerów została opisana tylko w celu uzupełnienia stanu faktycznego i nie jest przedmiotem tego zapytania.
*   Konsument może otrzymać nagrodę w całości w zamian za zebrane punkty, lub też wymienić punkty na nagrodę za dopłatą. Wprowadzając tę drugą opcję, L. umożliwia Konsumentom otrzymanie atrakcyjnej nagrody rzeczowej wybranej z katalogu sklepu L, nawet w przypadku, gdy Konsument nie zbierze wystarczającej liczby punktów. Aby otrzymać taką nagrodę, Konsument wymienia zebrane przez siebie punkty oraz wnosi odpowiednią dopłatę na rzecz L.
*   Konsument może również wymienić punkty na nagrodę przeznaczoną na darowiznę. W takim przypadku L. przeleje odpowiednią kwotę pieniężną na polecenie Konsumenta na konto podanej przez niego organizacji.

Konsument może wymienić zebrane przez siebie punkty na nagrody w ciągu trzech lat od ich uzyskania od Partnera. Co do zasady, po upływie tego okresu niewykorzystane punkty tracą ważność i nie podlegają wymianie przez klienta na nagrody.

Z chwilą wymiany punktów na nagrody dochodzi do umorzenia punktów (punkty tracą ważność). Regulamin uczestnictwa będzie przewidywał minimalną liczbę punktów, jaką należy zebrać, aby móc wymienić je na nagrodę. Umorzone punkty stanowią podstawę do rozliczeń pomiędzy L, a Partnerami (usługobiorcami L), tj. do uzyskania przez L wynagrodzenia od Partnera za określony etap prowadzenia Programu (umownie przyjęty okres rozliczeniowy).

Usługi świadczone przez L na rzecz Partnerów.

W ramach usług świadczonych na rzecz Partnerów, L będzie zarządzało działalnością całego programu, prowadziło stosowną administrację, pozwalającą m.in. na określenie przez jakiego Partnera konkretne punkty zostały wydane, a w konsekwencji, punkty wydane przez którego Partnera są umarzane w każdym konkretnym przypadku. Spółka będzie także prowadziła indywidualne konta Konsumentów, pozwalające im ma bieżący wgląd w liczbę zgromadzonych punktów.

Dodatkowo, L zajmie się odpowiednią oprawą merketingową Programu, zapewni wszechstronne materiały promocyjne, komunikację medialną, oraz techniczną i operacyjną stronę obsługi Programu.

W ramach świadczonych usług L będzie również zapewniało nagrody, oraz przekazywało je Konsumentom w zamian za umarzane punkty. W tym celu, L będzie kupowało nagrody i usługi wykorzystywane w programie od dostawców zewnętrznych. W przypadku, gdy nagrody, stanowiące własność Partnerów, będą wydawane Konsumentom przez Partnerów (nagrody rzeczowe, usługi lub bony zakupowe), L będzie prowadziło stosowne rozliczenia, tak, aby koszt nagród lub bonów ponosili odpowiednio Partnerzy, których punkty są umarzane a nie Partnerzy fizycznie wydający nagrody lub bony.

W zamian za nabywaną od L usługę całościowej obsługi programu lojalnościowego, Partnerzy będą wypłacali Spółce stosowne wynagrodzenie. W przypadku, gdy wydawane nagrody będą stanowiły własność L wynagrodzenie to będzie obejmowało m.in. koszty nagród zakupionych przez L i wydawanych Konsumentom w ramach świadczonej usługi, wraz z kosztami ewentualnej wysyłki nagród do Konsumentów. Tym samym Partnerzy (usługobiorcy) będą finansowali koszty nagród, które L będzie wydawało Konsumentom w zamian za punkty zebrane u Partnerów. Wynagrodzenie L nie będzie uwzględniało wartości nagród stanowiących własność Partnerów wydawanych przez nich Konsumentom. Wynagrodzenie L nie będzie obejmowało również wartości nagród – darowizn przekazanych na rzecz organizacji charytatywnej w imieniu Konsumentów z racji, iż L nie będzie angażowana w finansowanie tych nagród – będą one finansowane bezpośrednio ze środków Partnerów zgromadzonych na rachunkach powierniczych.

W celu zagwarantowania otrzymania przez L i przez innych Partnerów biorących udział w multiparnerskim programie lojalnościowym od danych Partnerów zapłaty za wyświadczone usługi. Partnerzy będą wpłacali określone środki pieniężne na bankowe rachunki powiernicze, których posiadaczem będzie L jako powiernik (rachunek bankowy typu „escrow”). Zgodnie z zasadami funkcjonowania rachunku powierniczego określonymi w art. 59 Prawa bankowego, rachunki te będą otwierane na mocy umów zawieranych pomiędzy L a bankiem (umowa rachunku powierniczego) oraz w oparciu o umowy zawierane pomiędzy L i danym Partnerem (umowa powierzenia). Rachunek powierniczy zostanie otwarty w imieniu L, ale na rzecz danego powierzającego Partnera. Istotą funkcjonowania takiego rachunku jest zobowiązanie się powierzającego środki (Partnera) do wpłacenia na rachunek powierniczy określonej kwoty pieniędzy, którą bank w przyszłości, po zaistnieniu warunków przewidzianych w ww. umowach, wypłaci powiernikowi (L) lub też innemu podmiotowi ( wskazanemu na zasadach opisanych w ww. umowach). W przypadku niezaistnienia warunków przewidzianych w umowie (np. niewykonaniu danego świadczenia, utraty ważności przez punkty po upływie określonego czasu), zgodnie z zasadą funkcjonowania rachunku, bank zwolni zgromadzone środki wraz z odsetkami powierzającemu środki, tj. Partnerowi. Rachunek powierniczy sprzyja zwiększeniu pewności pomiędzy stronami, poprzez zabezpieczenie powierzającego (Partnera) przed ryzykiem przedwczesnej lub nieuzasadnionej zapłaty za nabywany towar lub usługę, oraz zabezpieczenie powiernika (L) i innego Partnera biorącego udział w multipartnerskim programie lojalnościowym przed ryzykiem odmowy zapłaty przez nabywcę towaru lub usługi (Partnera) lub braku możliwości zapłaty (np. w przypadku upadłości Partnera).

W przypadku rachunków powierniczych zabezpieczających płatności w ramach Programu, wartość środków wpłaconych na rachunek będzie równa wartości (lub jej części) punktów wydanych przez określonego Partnera w danym okresie rozliczeniowym. Zgodnie z umową powierzenia, jedynym podmiotem upoważnionym do dysponowania środkami zgromadzonymi na danym rachunku powierniczym będzie Partner, którego środki są nań wpłacane (dyspozycje te lub też sposób ich wykonywania będą określone w umowie powierzenia). Jednocześnie, środki wpłacane przez Partnerów na rachunki powiernicze będą zwalniane na ich rzecz w określonym terminie, po wygaśnięciu punktów (w wysokości odpowiadającej wartości wygasłych punktów), bądź też po ich umorzeniu (np. w przypadku, gdy Partner wywiąże się w terminie ze swoich zobowiązań finansowych wynikających z umowy pomiędzy Partnerem a L., lub też w inny sposób odpadnie przyczyna, dla której dokonywane było zabezpieczenie płatności poprzez wpłatę środków na rachunek powierniczy). Odsetki od środków wpłaconych na rachunek powierniczy należą się w każdym przypadku Partnerom.

Zgodnie z ustaleniami pomiędzy L a Partnerami, środki zgromadzone na rachunkach powierniczych służą do uregulowania płatności na rzecz:

*   L. z tytułu wyświadczania usług na rzecz danego Partnera: w przypadku, gdy dany Partner nie uiści kwoty wynagrodzenia L za świadczoną usługę w terminie wskazanym na otrzymanej od L fakturze, L będzie upoważnione do otrzymania kwoty zgromadzonej na rachunku depozytowym odpowiadającej wartości nieopłaconej faktury. W takiej sytuacji, w przypadku nieopłacenia faktury w terminie, L będzie upoważnione do przedłożenia bankowi raportu realizacji punktów (redemption report), za które to bank dokona wypłaty z rachunku powierniczego na rachunek bankowy L.
*   innych Partnerów z tytułu wydania Konsumentom bonów zakupowych, nagród rzeczowych lub nagród w postaci usług obcych: taka sytuacja będzie miała miejsce, gdy Partner wyda Konsumentom bony zakupowe w zamian za punkty przyznane m.in. przez innego Partnera. W tej sytuacji rola L. będzie się sprowadzała do roli tzw. agenta rozliczeniowego, dokonującego rozliczeń między Partnerami. Dyspozycje bankowe będą dokonywane na podstawie raportów realizacji punktów (redemption reports), wystawianych przez L i przedkładanych bankowi.
*   organizacji charytatywnych wskazanych przez Konsumentów jako beneficjentów nagród pieniężnych.

Pismem z dnia 16.11.2007 r. Nr IPPB2/436-99/07-2/SP wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku poprzez sprecyzowanie pytań dotyczących zdarzenia przyszłego przedstawione we wniosku oraz przedłożenia dokumentu, z którego wynika uprawnienie do udzielania pełnomocnictwa dla X przez Pana Y i Pana Z. Wniosek został uzupełniony w terminie. Wnioskodawca w załączeniu przesłał odpis umowy spółki, z której wynika potwierdzenie uprawnienia Panów Y i Z do udzielenia pełnomocnictw.

**W związku z powyższym zadano następujące pytania.**

1.  Czy wpłacenie środków przez Partnerów na rachunki powiernicze, których posiadaczem będzie L. (rachunki bankowe typu „escrow’), nie stanowi umowy depozytu nieprawidłowego w rozumieniu ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych („ustawy o PCC”), i w konsekwencji, nie podlega PCC?
2.  Czy środki wpłacane przez Partnerów na rachunki powiernicze, których posiadaczem będzie L, nie stanowią należności otrzymanych przez L na poczet świadczonych w przyszłości usług w rozumieniu art. 19 ust. 11 ustawy o podatku od towarów i usług („ustawy o VAT”), i w konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT?.

Odpowiedź na pytanie 1 stanowi przedmiot niniejszej interpretacji indywidualnej. Wniosek w zakresie pytania 2 zostanie rozpatrzony odrębną interpretacją indywidualną.

Zdaniem wnioskodawcy:

Opodatkowanie środków złożonych przez Partnerów na rachunkach powierniczych, których posiadaczem będzie L., podatkiem PCC.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o PCC, podatkowi podlegają „następujące czynności cywilnoprawne:

(…)

j. umowy depozytu nieprawidłowego

(…)”

Zdaniem Spółki w wyniku wpłaty środków pieniężnych Partnerów na rachunki powiernicze, których posiadaczem będzie L. (rachunki typu „escrow”) nie dochodzi do zawarcia umowy depozytu nieprawidłowego, ani też żadnej innej czynności wskazanej w art. 1 ust. 1 ustawy o PCC. W związku z tym, czynność ta zdaniem Spółki, nie podlega opodatkowaniu podatkiem PCC.

Swoje stanowisko Spółka uzasadnia następująco:

Ustawa o PCC nie definiuje poszczególnych czynności cywilnoprawnych, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy, stąd też w celu ich oceny należy powołać się na definicje zawarte w Kodeksie Cywilnym.

Kodeks Cywilny odwołuje się do pojęcia depozytu nieprawidłowego w art. 845. Artykuł ten przewiduje, że „jeżeli z przepisów szczególnych albo z umowy lub okoliczności wynika, że przechowawca może rozporządzać oddanymi na przechowanie pieniędzmi lub innymi rzeczami oznaczonymi tylko co do gatunku, stosuje się odpowiednio przepisy o pożyczce (depozyt nieprawidłowy) (…)”.

Opisany powyżej model powierzenia Spółce środków przez Partnerów nie spełnia kryteriów depozytu nieprawidłowego, ponieważ L nie jest „przechowawcą” w rozumieniu przepisów art. 845 k.c. i nie staje się właścicielem powierzonych środków. Co prawda L – zgodnie z konstrukcją rachunku powierniczego określoną w art. 59 Prawa bankowego – będzie posiadaczem rachunku, tym niemniej L. nie może być uznane jako przechowawca powierzonych środków. Środki pozostają na rachunku powierniczym, którego posiadaczem jest L., w celu umożliwienia wykonania zobowiązań podjętych przez L., zabezpieczając potencjalne przyszłe płatności wynikające z tytułu umowy pomiędzy L a Partnerem (przy czym, jak wskazano powyżej, płatności te mogą być dokonywane bądź na rzecz L, bądź na rzecz tego samego lub innych Partnerów, lub też instytucji charytatywnej), jednakże to Partner je wpłacający sprawuje nad nimi kontrolę (wszelkie przelewy z rachunku powierniczego dokonywane są zgodnie z instrukcją Partnera wyrażonymi w umowie powierzenia pomiędzy L a Partnerem); ponadto, zgodnie z art. 59 Prawa bankowego w razie wszczęcia postępowania egzekucyjnego przeciwko posiadaczowi rachunku powierniczego, tj. L, środki znajdujące się na rachunku nie podlegają zajęciu, a w razie ogłoszenia upadłości posiadacza rachunku powierniczego, środki pieniężne znajdujące się na tym rachunku podlegają wyłączeniu z masy upadłości. Co więcej, z art. 59 ust. 3 Prawa bankowego (regulującego kwestie związane z rachunkiem powierniczym) wynika, że dopiero umowa rachunku powierniczego określa warunki, po spełnieniu których środków pieniężnych wpłacone na rachunek mogą być wypłacane posiadaczowi rachunku, tj. L. Oznacza to, że środki wpłacone na rachunek powierniczy nie są środkami L., a dopiero mogą (choć nie muszą) zostać na rzecz L wypłacone. Powyższe argumenty przemawiają za uznaniem, że L nie jest przechowawcą pieniędzy wpłacanych na rachunek powierniczy, a tym samym wpłacanie środków na rachunek powierniczy nie może być uznane za depozyt nieprawidłowy.

Niezależnie od powyższego, jak wynika z przepisu art. 845 k.c., niezbędną przesłanką dla zaklasyfikowania danej transakcji jako depozyt nieprawidłowy jest możliwość rozporządzania oddanymi na przechowanie pieniędzy (por. wyrok Sądu Najwyższego z 20 czerwca 1977 r., II CR 204/77, LEX nr 7955; W. Czachórski, Zobowiązania, Zarys wykładu, Warszawa 1999,str. 459 i powołane orzecznictwo Sądu Najwyższego). Innymi słowy, o umowie depozytu nieprawidłowego można mówić w sytuacji, gdy przechowawca może dowolnie dysponować środkami oddanymi mu na przechowanie do momentu zwrotu przedmiotu przechowania. Taka sytuacja nie ma miejsca w niniejszej sprawie.

Spółka podkreśla, że w analizowanym stanie faktycznym, zgodnie z umowami pomiędzy L. a Partnerami, jedynymi podmiotami wydającymi instrukcję co do sposobu rozporządzania środkami pieniężnymi zgromadzonymi na rachunkach powierniczych pozostają Partnerzy, których środki będą gromadzone na rachunkach. Spółka nie będzie miała możliwości rozporządzania wpłaconymi przez Partnerów środkami według własnego uznania, w związku z czym nie będzie spełniona zasadnicza przesłanka zaistnienia depozytu nieprawidłowego. W konsekwencji, nie można uznać, że w analizowanym przypadku dochodzi do zawarcia umowy depozytu nieprawidłowego.

Jedyna możliwość wypłacenia środków zgromadzonych na rachunkach powierniczych (rachunek typu „escrow”) na rzecz L wynika bezpośrednio z umów pomiędzy L a Partnerem. Możliwość ta jest z góry określona i ograniczona do następujących sytuacji:

1.  dany Partner nie wywiąże się ze swojego zobowiązania do terminowego opłacenia wynagrodzenia L za wyświadczone przez L usługi. Przedkładając raport realizacji punktów bankowi, Spółka wypełnia jedynie wynikającą z umowy instrukcję Partnera odnośnie zadysponowania środkami zgromadzonymi na rachunku. W związku z tym, dysponentami środków pozostają w każdym przypadku Partnerzy, ponieważ to oni, zawierając umowę z L., decydują kiedy i na czyją rzecz środki mogą być zwalniane z rachunku. W tym zakresie rola L. ogranicza się do przedłożenia dokumentu wymagającego przez bank (i wyraźnie wskazanego w umowach, których stroną są Partnerzy) do dokonania przelewu.
2.  Któryś z Partnerów dokonywać będzie świadczeń bezpośrednio na rzecz Konsumentów (np. działanie Partnera będzie polegało na wydawaniu Konsumentom określonych nagród bądź bonów zakupionych w zamian za punkty zebrane przez Konsumentów u innych Partnerów), a L., w ramach świadczonych usług, będzie przekazywać odpowiednie dokumenty rozliczeniowe pomiędzy Partnerami i bankiem, na podstawie ustaleń pomiędzy L. a Partnerami możliwe będzie, aby środki wpłacone na rachunki powiernicze posłużyły do zaspokojenia roszczeń danego Partnera z tytułu wykonanego przezeń świadczenia. Jednak również w tym przypadku, działając w celu zaspokojenia roszczenia Partnera, który wykonał świadczenie (wydał nagrodę lub bon zakupowy), L. będzie działało na podstawie ustaleń i stosownie do zobowiązań przyjętych w umowie z tym Partnerem, który wpłacił swoje środki na rachunek powierniczy (takie zobowiązanie będzie polegało na przekazaniu odpowiednich dokumentów bankowi w celu uregulowania zobowiązań wynikających z programu z tytułu czynności wykonywanych przez innego Partnera). W konsekwencji, również w tym przypadku nie dochodzi do rozporządzenia przez L środkami zgromadzonymi na rachunkach powierniczych, nie może więc być mowy o zaistnieniu depozytu nieprawidłowego.
3.  w przypadku wygaśnięcia punktów będących podstawą do wpłacenia określonych kwot pieniężnych na rachunku depozytowe lub umorzenia punktów przez Partnera wskutek działań tego Partnera, który te punkty przyznał (np. wskutek wydania przez tego Partnera nagrody lub bonu zakupowego) lub też wreszcie zapłaty na rzecz innych Partnerów za usługi w części odpowiadającej wartości umorzonych punktów, wpłacone kwoty, zgodnie z postanowieniami umownymi przekazywane są poszczególnym Partnerom. Dodatkowo, wszelkie odsetki od środków wpłaconych na rachunek powierniczy będą regularnie przekazywane Partnerom. Uregulowania te potwierdzają, że L. nie jest właścicielem powierzonych środków i to Partnerzy pozostają uprawnieni do czerpania z nich pożytków. Tym bardziej więc nie można uznać, że L ma możliwość swobodnego rozporządzania środkami pieniężnymi Partnerów, a więc że środki stanowią depozyt nieprawidłowy.
4.  Konsument zdecyduje o wymianie zgromadzonych przez siebie punktów na nagrodę, która to nagroda ma zostać przekazana przez L przelewem na rzecz wskazanej przez Konsumenta organizacji charytatywnej; w takiej sytuacji L będzie przekazywać odpowiednie dokumenty rozliczeniowe pomiędzy Partnerem i bankiem w celu dokonania przelewu na rzecz organizacji charytatywnej ze środków tych Partnerów, którzy pierwotnie przyznali Konsumentowi punkty za dokonane przez nich zakupy. Identycznie jak w sytuacji powyżej, L. będzie działało na podstawie ustaleń i stosownie do zobowiązań przyjętych w umowie z tym Partnerem, który wpłacił swoje środki na rachunek powierniczy.

Na marginesie Spółka zwraca uwagę, że Naczelnik Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie wydał w dniu 1 lutego 2006 r. interpretację (sygn. 1472/SPC/436-47/05/PK, w której odnosząc się do zapytania spółki organizującej i przeprowadzającej m.in. programy lojalnościowe na zlecenie podmiotów zewnętrznych, wyraził następujący pogląd: „W przedstawionym we wniosku stanie faktycznym Spółka stwierdza, iż właścicielem przekazanych pieniędzy pozostaje zlecający i Spółka nie może rozporządzać tymi pieniędzmi. W związku z tym czynność opisana we wniosku nie stanowi depozytu nieprawidłowego ani innej czynności wymienionej w art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, a więc nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem”.

**Świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy z sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się na prawidłowe.**

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, 09-402 Płock, ul. 1 Maja 10