Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/4512-220/16-2/EK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-04-07
Teza: W zakresie pełnego prawa do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących usługi wynajmu miejsc parkingowych związanych z umową najmu powierzchni biurowej.
Słowa kluczowe: najem; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia; parking-miejsce parkingowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z dnia 22 lutego 2016 r. (data wpływu 14 marca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie pełnego prawa do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących usługi wynajmu miejsc parkingowych związanych z umową najmu powierzchni biurowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 marca 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie pełnego prawa do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących usługi wynajmu miejsc parkingowych związanych z umową najmu powierzchni biurowej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej jako: „Spółka" lub „Wnioskodawca”,) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. Głównym przedmiotem działalności Spółki jest nadawanie programów telewizyjnych ogólnodostępnych i abonamentowych. Na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej Spółka najmuje nieruchomość, którą wykorzystuje jako swoją siedzibę i jako biura dla pracowników przeznaczone do prowadzenia działalności gospodarczej (wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług). Na podstawie umowy najmu Spółka jest nie tylko najemcą budynku (powierzchni biurowej) ale także podziemnych miejsc parkingowych/postojowych w hali garażowej najmowanego budynku i naziemnych miejsc parkingowych/postojowych na parkingu naziemnym w otoczeniu budynku.

Zaznaczyć należy, że w zawartej przez Spółkę umowie najmu wskazana jest wielkość najmowanej powierzchni biurowej, a także ilość najmowanych miejsc postojowych zarówno podziemnych i naziemnych. Miejsca parkingowe są bezpośrednio związane z powierzchnią biurową. Czynsz za każdą z pozycji wynikającą z umowy najmu tj, za powierzchnie biurowe, miejsca parkingowe jest płacony łącznie na podstawie jednej faktury wystawianej co miesiąc natomiast na fakturze wynagrodzenie za miejsca parkingowe jest wyszczególnione w odrębnej pozycji ze względu na inny sposób ustalenia ceny (nie ze względu na powierzchnię a ze względu na ilość). W umowie najmu nie zostało zapisane, że do najmowanych miejsc parkingowych przypisane są konkretne pojazdy. W celu optymalnego wykorzystania wynajmowanych miejsc parkingowych Spółka przeznacza je w części :

*   jako ogólnodostępne, z których mogą korzystać m.in. kontrahenci Spółki umówieni na spotkanie w biurze;
*   dla samochodów służbowych Spółki o ładowności nieprzekraczającej 3,5 tony wykorzystywanych do działalności gospodarczej Spółki zarówno ogólnodostępnych jak również indywidualnie przypisanych pracownikowi.

W celu zachowania porządku pracownik przyznanym jemu samochodem służbowym może parkować na przypisanym z góry miejscu parkingowym. Wspomnieć również należy, iż samochody służbowe Spółki, które parkują na w/w parkingach podziemnych i naziemnych są zarówno samochodami osobowymi w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku których Spółka posiada ograniczone do 50% prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT (na podstawie art. 86a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług) jak i samochodami, w stosunku do których Spółka posiada prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego (na podstawie art, 86a ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług). W przypadku rozwiązania umowy najmu powierzchni biurowych i magazynowych dojdzie również do wypowiedzenia umowy najmu w zakresie miejsc parkingowych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

1.  Czy Wnioskodawca, w związku z najmem powierzchni biurowej wraz z miejscami parkingowymi, jest uprawniony do odliczenia całej kwoty podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących czynsz najmu (z uwzględnieniem miejsc parkingowych)?

Spółka stoi na stanowisku, że w odniesieniu do miejsc postojowych podziemnych i naziemnych położonych w obrębie najmowanego budynku, których ilość została określona w umowie najmu powierzchni biurowych - a zatem stanowią część składową umowy najmu - naliczony VAT stanowi cała kwota wynikająca z faktur dokumentujących najem miejsc postojowych (z czynszu najmu) i Spółka jako czynny podatnik podatku od towarów i usług jest uprawniona do odliczenia w całości naliczonego podatku VAT z tytułu najmu w/w miejsc postojowych. Zgodnie z ogólną zasadą zapisaną w art. 86 ust. 2 pkt 1 lit a i b ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług oraz dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z kolei, stosownie do art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art, 86 ust. 2 ustawy o VAT, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika. Do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi zalicza się wydatki dotyczące m.in. usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów o czym stanowi art. 86a ust. 2 pkt 3 ustawy o VAT.

Należy zaznaczyć, że w sytuacji, w której podatnik jest najemcą miejsc parkingowych w związku z najmem nieruchomości (powierzchni biurowych), które przynależą do lokalu przez niego najmowanego na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej, nie będzie miał zastosowania art, 86a ust. 1 ustawy o VAT. W takiej bowiem sytuacji, najem miejsc postojowych nie jest związany z używaniem pojazdów samochodowych, lecz najem miejsc postojowych jest związany z najmem nieruchomości (lokali biurowych) gdyż to one są głównym przedmiotem najmu; w konsekwencji, VAT od najmu miejsc parkingowych (podziemnych i naziemnych) jest związany z wykorzystaniem lokali biurowych i magazynowych czyli nieruchomości jako powierzchni użytkowej. W przywołanej w stanie faktycznym umowie najmu nieruchomości brak jest zapisu, że konkretne pojazdy mają być parkowane na konkretnie najmowanych miejscach parkingowych zarówno podziemnych jak i naziemnych (to wynika z regulaminów wewnętrznych Spółki).

W praktyce najmowane miejsca parkingowe (podziemne i naziemne) służą zarówno jako ogólnodostępne miejsca parkingowe, z których mogą korzystać m.in. kontrahenci Spółki umówieni na spotkanie w biurze oraz służą parkowaniu samochodów służbowych Spółki zarówno ogólnodostępnych jak również indywidualnie przypisanych pracownikowi.

Wart podkreślenia jest fakt, że Spółka musi uiszczać czynsz za miejsca parkingowe, niezależnie od tego czy i jakie pojazdy były parkowane na miejscach postojowych. Zapłata czynszu musi być dokonana nawet wówczas gdyby w danym miesiącu nie został zaparkowany żaden pojazd. Czynsz najmu miejsc parkingowych jest ponoszony na podstawie umowy najmu, gdzie najem miejsc parkingowych jest częścią składową tej umowy najmu. W konsekwencji Spółka stoi na stanowisku, że koszty najmu miejsc parkingowych nie są związane z używaniem w/w pojazdów samochodowych, a związane są z najmem i używaniem najmowanej na potrzeby siedziby i pracy biurowej nieruchomości, w której Spółka posiada siedzibę i jednocześnie prowadzi działalność. Dodatkowo argumentem Spółki na posiadanie pełnego prawa do odliczenia VAT od wydatków ponoszonych za najem miejsc postojowych podziemnych i naziemnych znajdujących się odpowiednio w hali garażowej najmowanego budynku i na parkingu naziemnym w otoczeniu budynku jest to, że najem miejsc parkingowych nie jest realizowany na podstawie oddzielnych umów, tylko jest elementem umowy najmu nieruchomości. Zatem w opinii Spółki, miejsca parkingowe są niezbędnym „narzędziem" do prowadzenia działalności, do efektywnego wykorzystania powierzchni biurowych (chociażby ze względu na fakt, że korzysta z nich nie tylko sam najemca i jego pracownicy ale również współpracujące ze Spółką podmioty zewnętrzne i kontrahenci Spółki). Tym samym, z uwagi na wykorzystywanie poniesionych wydatków na najem poszczególnych nieruchomości biurowych wraz z przynależnymi do nich miejscami parkingowymi, postojowymi oraz garażowymi, do czynności opodatkowanych Wnioskodawcy będzie przysługiwało pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego w myśl przepisów art. 86 ustawy o VAT. Mając na uwadze powyższe, Spółka ma prawo traktować jako podatek naliczony z prawem do odliczenia cały VAT wykazany na fakturach najmu związany z najmem powierzchni miejsc parkingowych związanych z najmem nieruchomości. Końcowo Spółka pragnie wskazać, że w stosunku do podobnego stanu faktycznego Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie wydał interpretację podatkową, w której zgodził się z Wnioskodawcą, że wydatki na najem miejsc parkingowych nie są wydatkami ściśle związanymi z użytkowaniem samochodów w rozumieniu przepisu art. 86a ust. 1. ustawy o podatku od towarów i usług, w związku z czym Wnioskodawcy przysługuje nieograniczone prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur za najem miejsc parkingowych na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (Interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 7 września 2015 r. sygn. akt IPPP3/4512-508/15-2/ISZ).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z treścią art. 86 ust. 1 ustawy w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z treści cytowanych przepisów art. 86 ustawy, wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

W tym miejscu należy wskazać, że z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług, a prowadzoną działalnością. Przy czym związek dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą może mieć charakter pośredni lub bezpośredni.

O bezpośrednim związku dokonywanych zakupów z działalnością Zainteresowanego można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży – towary handlowe lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów będących przedmiotem dostawy, czy też niezbędne do świadczenia usług; bezpośrednio więc wiążą się z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania firmy; mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym osiąganymi przychodami. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością gospodarczą, istnieć musi związek przyczynowo - skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu.

W myśl art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika.

Zgodnie z art. 86a ust. 2 ustawy do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:

1.  nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;
2.  używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;
3.  nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.

W myśl art. 86a ust. 3 ustawy – przepis ust. 1 nie ma zastosowania:

1.  w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:
    1.  wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
    2.  konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
2.  do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.

Na podstawie art. 86a ust. 4 ustawy pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:

1.  sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
2.  konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.

W myśl art. 86a ust. 6 ustawy o VAT ewidencja przebiegu pojazdu jest prowadzona od dnia rozpoczęcia wykorzystywania pojazdu samochodowego wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika do dnia zakończenia wykorzystywania tego pojazdu wyłącznie do tej działalności.

Podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu, mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych pojazdach w terminie 7 dni od dnia, w którym poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami (art. 86a ust. 12 ustawy o VAT).

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. Głównym przedmiotem działalności Spółki jest nadawanie programów telewizyjnych ogólnodostępnych i abonamentowych. Na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej Spółka najmuje nieruchomość, którą wykorzystuje jako swoją siedzibę i jako biura dla pracowników przeznaczone do prowadzenia działalności gospodarczej (wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług). Na podstawie umowy najmu Spółka jest nie tylko najemcą budynku (powierzchni biurowej) ale także podziemnych miejsc parkingowych/postojowych w hali garażowej najmowanego budynku i naziemnych miejsc parkingowych/postojowych na parkingu naziemnym w otoczeniu budynku.

W zawartej przez Spółkę umowie najmu wskazana jest wielkość najmowanej powierzchni biurowej, a także ilość najmowanych miejsc postojowych zarówno podziemnych i naziemnych. Miejsca parkingowe są bezpośrednio związane z powierzchnią biurową. Czynsz za każdą z pozycji wynikającą z umowy najmu tj, za powierzchnie biurowe, miejsca parkingowe jest płacony łącznie na podstawie jednej faktury wystawianej co miesiąc natomiast na fakturze wynagrodzenie za miejsca parkingowe jest wyszczególnione w odrębnej pozycji ze względu na inny sposób ustalenia ceny (nie ze względu na powierzchnię a ze względu na ilość). W umowie najmu nie zostało zapisane, że do najmowanych miejsc parkingowych przypisane są konkretne pojazdy. W celu optymalnego wykorzystania wynajmowanych miejsc parkingowych Spółka przeznacza je w części jako ogólnodostępne, z których mogą korzystać m.in. kontrahenci Spółki umówieni na spotkanie w biurze oraz dla samochodów służbowych Spółki o ładowności nieprzekraczającej 3,5 tony wykorzystywanych do działalności gospodarczej Spółki zarówno ogólnodostępnych jak również indywidualnie przypisanych pracownikowi. Samochody służbowe Spółki, które parkują na w/w parkingach podziemnych i naziemnych są zarówno samochodami osobowymi w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku których Spółka posiada ograniczone do 50% prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT (na podstawie art. 86a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług) jak i samochodami, w stosunku do których Spółka posiada prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego (na podstawie art, 86a ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług). W przypadku rozwiązania umowy najmu powierzchni biurowych i magazynowych dojdzie również do wypowiedzenia umowy najmu w zakresie miejsc parkingowych.

Ze względu na przedstawiony opis sprawy i powołane przepisy, należy stwierdzić, że w przypadku wydatków Spółki ponoszonych na wynajem powierzchni biurowych wraz z wynajętymi miejscami parkingowymi, ponoszonych łącznie za poszczególne składniki najmu, gdzie do najmowanych miejsc parkingowych nie są przypisane konkretne samochody, nie ma zastosowania ograniczenie prawa do odliczenia podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86a ustawy, gdyż wydatki te stanowią koszty ogólne związane pośrednio z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą. Jak wskazał Wnioskodawca z wynajmowanych miejsc parkingowych korzystać będą pracownicy Spółki oraz klienci Spółki, ponadto w umowie najmu nieruchomości brak jest zapisu, że konkretne pojazdy mają być parkowane na konkretnie najmowanych miejscach parkingowych zarówno podziemnych jak i naziemnych. Tym samym, z uwagi na wykorzystywanie poniesionych wydatków na wynajem powierzchni biurowych wraz z przynależnymi do nich miejscami parkingowymi do czynności opodatkowanych Wnioskodawcy, Spółce będzie przysługiwało pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego w myśl przepisów art. 86 ustawy z faktur dokumentujących najem powierzchni biurowej wraz z miejscami parkingowymi.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.