Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.613.2024.1.PM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-23
Teza: Świadczone przez Pana usługi (zajęcia edukacyjne z
matematyki) będą spełniały warunki zwolnienia od podatku
VAT określone w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.
Słowa kluczowe: usługi-usługi edukacyjne
usługi-usługi zwolnione
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi prywatnego nauczania
na poziomie przedszkolnym, podstawowym,
ponadpodstawowym i wyższym świadczone przez
nauczycieli
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 27

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług – jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 listopada 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 13 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
    27 ustawy, świadczonych zajęć edukacyjnych z zakresu matematyki
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Interpretacja indywidualna dla świadczonych osobiście przeze Wnioskodawcę usług
    edukacyjnych dla dzieci, młodzieży i dorosłych (studentów uczelni wyższych) z zakresu
    matematyki.
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą polegającą na
    świadczeniu usług edukacyjnych dla dzieci, młodzieży i dorosłych (studentów uczelni
    wyższych) z zakresu matematyki. Działalność jest opodatkowana na zasadach ogólnych.
    Wnioskodawca prowadzi zajęcia edukacyjne z zakresu matematyki dla osób
    uczęszczających do szkół podstawowych, szkół średnich oraz na studia wyższe. Zajęcia
    edukacyjne prowadzone przez Wnioskodawcę mają charakter zajęć indywidualnych oraz
    grupowych, utrwalających i poszerzających wiedzę uczniów w dziedzinie matematyki,
    którą nabywają w toku nauczania w placówkach systemu oświaty (publicznych lub
    niepublicznych). Zajęcia edukacyjne prowadzi Wnioskodawca osobiście.
    Wnioskodawca nie jest objęty systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia
    14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe, nie posiada również statusu uczelni, jednostki
    naukowej Polskiej Akademii Nauk lub instytutu badawczego.
    Wnioskodawca jest absolwentem studiów drugiego stopnia, posiadając tytuł zawodowy
    magistra matematyki. W trakcie tych studiów nabył Wnioskodawca wiedzę niezbędną do
    prowadzenia zajęć edukacyjnych, których dotyczy niniejszy wniosek. Zajęcia są
    prowadzone indywidualnie lub w grupach. W ich trakcie utrwalany jest materiał szkolny
    oraz nadrabiane są braki w wiedzy z wcześniejszych etapów edukacji. Z uczniami klas
    ósmych oraz maturalnych powtarzany jest materiał wymagany przez Centralną Komisję
    Edukacyjną na egzaminach państwowych (egzamin ósmoklasisty, egzamin maturalny). Ze
    studentami uczelni wyższych realizuje Wnioskodawca zagadnienia wymagane
    odpowiednim syllabusem na danym kierunku.
    Uczniowie Wnioskodawcy otrzymują solidne przygotowanie matematyczne, nadrabiają
    zaległości i z przerabianymi tematami są „o krok” przed szkołą. Ma to na celu budowanie
    wśród uczniów poczucia własnej wartości, pewności siebie, wiary we własne możliwości.
    Tematy, z którymi uczniowie spotykają się w szkole są przerobione wcześniej na
    prowadzonych zajęciach. Dzięki temu uczniowie spotykając się z danym zagadnieniem po
    raz drugi w szkole – są oswojeni z nowym słownictwem, nowymi działaniami, liczbami. Co
    za tym idzie, przyswajają i uczą się więcej podczas szkolnych lekcji matematyki, są bardziej
    aktywni i pewniejsi siebie.
    Wnioskodawca stawia uczniom realne cele, daje wyzwania, które pobudzają ich ciekawość
    i skłaniają do odkrywania nowych, nieznanych im dotąd, matematycznych obszarów.
    Wnioskodawca trenuje z nimi techniki rozwiązywania zadań tekstowych, wyprowadza
    wzory, pracuje z pomocami dydaktycznymi.
    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w wyżej wskazanym zakresie od
    września 2019 r. Ze względu na długi okres świadczonych przez Wnioskodawcę usług,
    dysponuje on dużym doświadczeniem i kompetencjami zapewniającymi osiągnięcie przez
    uczestników prowadzonych przeze niego zajęć wysokich wyników w nauce.
    Do dnia złożenia niniejszego wniosku Wnioskodawca stosuje dla świadczonych przez
    siebie usług zwolnienie przewidziane w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i
    usług. Niemniej jednak Wnioskodawca przewiduje, iż w nieodległej przyszłości roczna

    wartość sprzedaży usług przekroczy kwotę 200.000 zł. Z tego względu powziął Pan
    wątpliwości, czy w przyszłości będzie zmuszony do opodatkowania prowadzonych zajęć
    edukacyjnych podatkiem od towarów i usług, czy też będzie uprawniony do stosowania
    innego niż dotychczasowe.

## Pytanie

Czy usługi świadczone przez Wnioskodawcę będą spełniały warunki zwolnienia od
    podatku od towarów i usług, określone w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o podatku od
    towarów i usług?
    Pana stanowisko w sprawie
    Opisane w stanie faktycznym usługi, które prowadzi Wnioskodawca, korzystają ze
    zwolnienia.
    Zgodnie z postanowieniami art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku
    od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze zm. zwana w dalszej części w
    skrócie ustawą o VAT), zwalnia z podatku usługi prywatnego nauczania na poziomie
    przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym, świadczone przez
    nauczycieli.
    Z powyższego przepisu wynika, że zwolnieniu od VAT podlegają usługi prywatnego
    nauczania, o ile spełniają łącznie następujące warunki: obejmują materiał dydaktyczny
    realizowany przez przedszkola, szkoły lub uczelnie wyższe; są świadczone przez
    nauczycieli.
    Warto już w tym miejscu zwrócić uwagę na fakt, iż Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej dokonując wykładni przepisów dyrektywy VAT, które winny znaleźć
    odzwierciedlenie w systemach wewnętrznych poszczególnych państw (art. 132 ust. 1 lit. j
    dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej), wyraźnie stwierdził, że formułowany w ramach zwolnienia
    z podatku zwrot „edukacja szkolna i uniwersytecka” nie obejmuje jedynie nauczania, które
    kończy się egzaminem w celu uzyskania danych kwalifikacji lub które umożliwia uzyskanie
    określonego wykształcenia, lecz obejmuje także inną działalność, w ramach której
    prowadzi się nauczanie w celu poszerzania wiedzy i umiejętności uczniów lub studentów,
    pod warunkiem że działalność ta nie będzie miała charakteru wyłącznie rekreacyjnego.
    Jednocześnie zdaniem TSUE przyjęcie szczególnie ścisłej wykładni zwrotu „edukacja
    szkolna i uniwersytecka” groziłoby powstaniem rozbieżności w stosowaniu systemu
    podatku od towarów i usług w państwach członkowskich – z tego powodu, że systemy
    nauczania w każdym państwie członkowskim są zorganizowane w różny sposób (wyrok TS
    z 14 czerwca 2007 r., C-445/05, Werner Haderer przeciwko Finanzamt Wilmersdorf, EU:C:
    2007:344 – dalej wyrok TS C-445/05, Werner Haderer).
    Drugim warunkiem zastosowania omawianego zwolnienia jest przesłanka podmiotowa
    odnosząca się do usługodawcy, który musi być nauczycielem.
    W ustawie o podatku od towarów i usług nie ma definicji słowa „nauczyciel”. Skoro w tej
    ustawie brak jest definicji legalnej zawartego w przepisie pojęcia nauczyciela, to należy je
    zatem rozumieć w znaczeniu, w jakim używa się go w języku potocznym. Wykładnia
    językowa ma bowiem zawsze pierwszeństwo przy dokonywaniu interpretacji przepisów
    prawa podatkowego. „Nauczyciel” w znaczeniu potocznym to osoba, która naucza.
    Posiłkując się definicją słownikową, słowo „nauczyciel” można rozumieć w dwojaki sposób.
    Jako osobę trudniącą się uczeniem kogoś bądź jako czynnik kształtujący czyjąś
    świadomość, regulujący czyjeś postępowanie (https://sjp.pwn.pl/szukaj/nauczyciel.html).
    Nauczyciel jest zatem osobą, która przekazuje wiedzę i swoje umiejętności uczniom. Co

    istotne, ani ustawa o podatku od towarów i usług, ani też znaczenie językowe nie
    wymagają, by nauczyciel był kimś, kto posiada odpowiedni dyplom ukończenia studiów,
    czy też aby był zatrudniony w placówce oświatowej. Istotny jest tutaj aspekt funkcjonalny,
    tzn. pełnienie roli nauczyciela, a nie to, czy osoba ta ma formalne przygotowanie bądź
    wykształcenie pedagogiczne albo jest pracownikiem oświaty.
    Powyższe znajduje swoje odzwierciedlenie także w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej, gdzie stwierdzono m.in. że działalność inna niż w charakterze nauczyciela
    sensu stricto również może zostać uznana za nauczanie (o którym tu mowa), pod
    warunkiem, że jest wykonywana w ramach przekazywania wiedzy i umiejętności pomiędzy
    nauczycielem a uczniami lub studentami w zakresie edukacji szkolnej lub uniwersyteckiej
    (Wyrok TS z 28 stycznia 2010 r., C-473/08, Ingenieurburo Eulitz GbR Thomas und Marion
    Eulitz przeciwko Finanzamt Dresden I, EU:C:2010:47).
    W rezultacie uznać należy, że w analizowanym stanie faktycznym zaistniałym zachodzi u
    Pana proces nauczania – nabywca usług uzyskuje wiedzę niezbędną w procesie edukacji
    szkolnej.
    Jest zatem Wnioskodawca nauczycielem. Zadaniem Wnioskodawcy jest ułatwienie i
    przyspieszenie procesu przyswajania wiedzy w zakresie zagadnień przerabianych przez
    uczestników na zajęciach szkolnych oraz na zajęciach uczelni wyższej.
    Wobec tego jest spełniony drugi z warunków koniecznych do możliwości skorzystania ze
    zwolnienia na mocy art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT, działając jako nauczyciel, w świetle
    wymogów dyrektywy VAT-owskiej i przepisów ustawy o VAT. Prowadząc osobiście zajęcia z
    zakresu matematyki przekazuje Wnioskodawca swoim uczniom niezbędną wiedzę, którą
    posiada na odpowiednio wysokim poziomie, wynikającym z dotychczasowego
    wykształcenia oraz doświadczenia.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku – jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej
    ustawy przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku.

    Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i
    równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle
    określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej
    upoważnienia.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym,
      podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym, świadczone przez nauczycieli.
    Powyższy przepis jest odzwierciedleniem regulacji art. 132 ust. 1 lit. j) Dyrektywy 2006
    /112/WE Rady, zgodnie z którym:
      Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:
      j) nauczanie prywatne przez nauczycieli, obejmujące kształcenie powszechne lub
      wyższe.
    Z regulacji art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy wynika, że warunkiem zastosowania zwolnienia
    jest nie tylko spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju
    świadczonych usług, tj. usług prywatnego nauczania na odpowiednim poziomie
    edukacji, ale także przesłanki podmiotowej, odnoszącej się do usługodawcy, który musi
    być nauczycielem. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że
    zwolnienie nie ma zastosowania. Zwolnione od podatku jest nauczanie prywatne przez
    nauczycieli, obejmujące kształcenie powszechne lub wyższe.
    Prywatne nauczanie obejmuje czynności wykonywane przez nauczycieli na ich własny
    rachunek i odpowiedzialność (tj. nauczyciel działa we własnym imieniu).
    Prywatny charakter nauczania nie zależy od istnienia bezpośredniej relacji umownej
    między uczącym a uczniem (bądź uczniami), może to być bowiem umowa zawarta przez
    nauczającego, np. z rodzicami uczniów. Bez znaczenia w tej sytuacji pozostaje, czy
    odbiorcą usługi jest indywidualny uczeń czy też jednocześnie większa liczba osób. W
    przypadku jednak, gdy nauczyciele świadczący usługi nauczania są zatrudnieni przez
    inny podmiot, to nie łączy ich bezpośrednia relacja umowna z uczniami, lecz z
    podmiotem zatrudniającym.
    Przywołany wyżej przepis umożliwia nauczycielom zwolnienie od podatku
    świadczonych przez nich usług nauczania prywatnego na poziomie przedszkolnym,
    podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym. Zwolnienie to odnosi się zatem do
    usług nauczania, które obejmuje materiał dydaktyczny realizowany przez szkoły lub
    uczelnie wyższe. Musi istnieć tu zatem zgodność realizowanego w ramach prywatnego
    nauczania materiału z materiałem przewidzianym w programie nauczania w
    wymienionych placówkach oświatowych.
    Powyższe stanowisko potwierdza analiza orzeczeń TSUE. W zapadłym rozstrzygnięciu C#
    473/08 z 28 stycznia 2010 r. w sprawie Eulitz, Trybunał stwierdził, że nauczyciele
    świadczący usługi w ramach kursów organizowanych przez podmiot trzeci nie mogą
    zostać uznani za osoby nauczające „prywatnie” w rozumieniu art. 13 część A ust. 1 lit. j
    VI Dyrektywy (obecnie art. 132 ust. 1 lit. j Dyrektywy 2006/112/WE). W wyroku tym
    wskazano także, że:
      „Thomas Eulitz działał jako nauczyciel w ramach kursu szkoleniowego
      proponowanego przez podmiot trzeci – EIPOS. W świetle ustaleń sądu krajowego
      podmiot ten – a nie Thomas Eulitz – pełnił obowiązki instytucji szkoleniowej, w
      ramach której ten ostatni nauczał oraz świadczył usługi szkoleniowe uczestnikom
      rzeczonych kursów” (pkt 52).

    Z kolei w wyroku TSUE z 14 czerwca 2007 r. C-445/05 w sprawie Werner Haderer,
    Trybunał wskazał, że:
      „28. Ponadto, aby możliwe było skorzystanie ze zwolnienia przewidzianego w art. 13
      część A ust. 1 lit. j) szóstej dyrektywy, nie wystarcza, aby lekcje obejmowały
      nauczanie na poziomie szkolnym lub uniwersyteckim; poza tym musi być to
      „nauczanie prywatne przez nauczycieli”.
      29. Aczkolwiek z akt postępowania przed sądem krajowym wynika, że W. Haderer
      udziela lekcji jako nauczyciel, co nie zostało zakwestionowane ani przez państwa
      członkowskie, ani przez Komisję w uwagach przedstawionych na podstawie art. 23
      statutu Trybunału Sprawiedliwości, to jednak pojawia się pytanie, czy lekcje te są
      udzielane „prywatnie”.
      30. To ostatnie określenie umożliwia odróżnienie usług świadczonych przez
      podmioty wymienione w art. 13 część A ust. 1 lit. i) szóstej dyrektywy od usług
      wymienionych w tym samym ust. 1 pod lit. j), które są wykonywane przez nauczycieli
      na ich własny rachunek i na ich własną odpowiedzialność.
      31. Do tych ostatnich usług można zaliczyć na przykład kursy indywidualne, w
      którym to przypadku zasadniczo istnieje związek pomiędzy treścią danej lekcji a
      kwalifikacjami nauczającego. W tym zakresie brzmienie art. 13 część A ust. 1 szóstej
      dyrektywy w żaden sposób nie sprzeciwia się temu, aby lekcje udzielane na rzecz
      większej liczby osób jednocześnie były objęte zwolnieniem ustanowionym w tym
      przepisie.”
    Zgodnie ze stanowiskiem TSUE, zajętym w wyroku C-445/05 z 14 czerwca 2007 r. w
    sprawie Werner Haderer, nauczanie prywatne obejmuje czynności wykonywane przez
    nauczycieli na ich własny rachunek i odpowiedzialność. Nie ma przy tym znaczenia
    okoliczność, czy usługa jest świadczona indywidualnemu uczniowi/słuchaczowi, czy też
    jednocześnie większej liczbie osób. W orzeczeniu tym Trybunał nadmienił, że pojęcie
    „edukacja szkolna i uniwersytecka” nie obejmuje jedynie nauczania, które kończy się
    egzaminem w celu uzyskania danych kwalifikacji lub które umożliwia uzyskanie
    określonego wykształcenia, lecz obejmuje także inną działalność, w ramach której
    prowadzi się nauczanie w celu poszerzania wiedzy i umiejętności uczniów lub
    studentów, pod warunkiem, że działalność ta nie będzie miała charakteru wyłącznie
    rekreacyjnego. Jednocześnie, zdaniem Trybunału, przyjęcie szczególnie ścisłej wykładni
    pojęcia „edukacji szkolnej i uniwersyteckiej” groziłoby powstaniem rozbieżności w
    stosowaniu systemu podatku VAT w państwach członkowskich, z tego powodu, że
    systemy nauczania w każdym państwie członkowskim są zorganizowane w różny
    sposób.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan zajęcia edukacyjne z zakresu matematyki dla
    osób uczęszczających do szkół podstawowych, szkół średnich oraz na studia wyższe.
    Zajęcia edukacyjne prowadzone przez Pana mają charakter zajęć indywidualnych oraz
    grupowych, utrwalających i poszerzających wiedzę uczniów w dziedzinie matematyki,
    którą nabywają w toku nauczania w placówkach systemu oświaty (publicznych lub
    niepublicznych). Zajęcia edukacyjne prowadzi Pan osobiście. Jest Pan absolwentem
    studiów drugiego stopnia, posiadającym tytuł zawodowy magistra matematyki. W trakcie
    tych studiów nabył Pan wiedzę niezbędną do prowadzenia zajęć edukacyjnych, których
    dotyczy niniejszy wniosek. W ich trakcie utrwalany jest materiał szkolny oraz nadrabiane
    są braki w wiedzy z wcześniejszych etapów edukacji. Z uczniami klas ósmych oraz
    maturalnych powtarzany jest materiał wymagany przez Centralną Komisję Edukacyjną na
    egzaminach państwowych (egzamin ósmoklasisty, egzamin maturalny). Ze studentami
    uczelni wyższych realizuje Pan zagadnienia wymagane odpowiednim syllabusem na
    danym kierunku. Do dnia złożenia niniejszego wniosku stosuje Pan dla świadczonych
    przez Pana usług zwolnienie przewidziane w art. 113 ust. 1 ustawy.

    Pana wątpliwości dotyczą kwestii zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 27 ustawy, prowadzonych przez Pana zajęć edukacyjnych z zakresu matematyki.
    Jak wskazano wyżej, art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy zawiera zarówno przesłankę
    podmiotową jak i przedmiotową, umożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku.
    Dla zastosowania ww. zwolnienia, przesłanki te muszą być spełnione łącznie.
    Wskazany we wniosku zakres świadczonych przez Pana zajęć edukacyjnych z zakresu
    matematyki dla osób uczęszczających do szkół podstawowych, szkół średnich oraz na
    studia wyższe wskazuje, że stanowią one usługi nauczania na poziomie podstawowym,
    ponadpodstawowym i wyższym.
    Natomiast w odniesieniu do przesłanki podmiotowej, zauważenia wymaga, że pod
    pojęciem nauczyciela należy rozumieć osobę, która posiada i przekazuje wiedzę i
    umiejętności, przy czym nie musi to być nauczyciel w rozumieniu ustawy z dnia 26
    stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela. Może to być zatem osoba, która posiada
    wykształcenie kierunkowe (np. ukończone studia wyższe), jak również osoba
    posiadająca wiedzę i kwalifikacje nabyte w inny sposób.
    Powyższe stanowisko znajduje odzwierciedlenie w powołanych wyrokach TSUE: C-473
    /08 z 28 stycznia 2010 r. w sprawie Eulitz oraz C-445/05 z 14 czerwca 2007 r. w sprawie
    Werner Haderer. Z wyroków tych wynika, że nie należy dokonywać rozróżnienia dla
    celów podatku VAT pomiędzy nauczaniem uczniów lub studentów w ramach nauczania
    szkolnego lub uniwersyteckiego i nauczania osób posiadających już dyplom szkolny lub
    uniwersytecki, które na podstawie tego dyplomu kontynuują naukę zawodu. Podobnie
    jest w przypadku nauczania obejmującego tę edukację. Tym samym posiadanie przez
    nauczyciela wiedzy i kwalifikacji pozwalających na pełnienie roli nauczyciela gwarantuje
    jakość świadczonych przez niego usług, które mają umożliwiać uzyskanie określonego
    wykształcenia w celu wykonywania danego zawodu.
    Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN, wykształcenie to zasób wiedzy określony
    programem danej szkoły, jednocześnie, np. wykształcenie podstawowe, to zasób
    wiedzy zdobytej przez kogoś w szkole podstawowej, wykształcenie średnie, to zasób
    wiedzy zdobytej przez kogoś w szkole średniej, wykształcenie wyższe, to zasób wiedzy
    zdobytej przez kogoś w wyższej uczelni. Musi zatem istnieć związek pomiędzy treścią
    przekazywaną na lekcji, a posiadanymi kwalifikacjami nauczającego.
    Innymi słowy przesłanka podmiotowa nie odwołuje się bezpośrednio do kwestii wiedzy
    osoby uczącej (tą zdobywa się bowiem niezależnie od charakteru w jakim dana osoba ją
    zdobywa – uczy się) lecz wprost do określonego miejsca w schemacie tego uczenia, tj.
    do posiadania kwalifikacji w działaniu jako „nauczyciel”.
    Analiza wskazanych przez Pana okoliczności prowadzi do wniosku, że posiada Pan
    wiedzę i kwalifikacje z zakresu matematyki, zdobyte w oficjalnym systemie nauczania –
    jest Pan absolwentem studiów drugiego stopnia, posiadającym tytuł zawodowy
    magistra matematyki. Tym samym została spełniona również przesłanka podmiotowa
    określona w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.
    W konsekwencji, analiza powołanych przepisów prawa, orzecznictwa Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz przedstawionych przez Pana okoliczności sprawy
    prowadzi do wniosku, że świadczone przez Pana zajęcia edukacyjne z zakresu
    matematyki dla osób uczęszczających do szkół podstawowych, szkół średnich oraz na
    studia wyższe będą korzystały ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
    27 ustawy.
    Podsumowując, stwierdzam, że świadczone przez Pana usługi będą spełniały warunki
    zwolnienia od podatku VAT określone w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.
    Zatem Pana stanowisko uznałem jako prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym, Pan ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.
    Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści
    wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny
    stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w
    sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.