Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.380.2025.2.JSZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-28
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT transakcji w zamian za
płacone za pośrednictwem organizacji krajowej składki
członkowskie, wykazanie importu usług, rejestracja jako
podatnik VAT, wystawianie faktur oraz prawo do odliczenia
podatku naliczonego.
Słowa kluczowe: import-import usług
odliczenia-prawo do odliczenia
rejestracja-rejestracja dla potrzeb podatku akcyzowego
składki-składki członkowskie
stowarzyszenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Miejsce świadczenia usług na rzecz
podatnika
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X.
Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące.
Zapłata podatku -Rozdział 1. Rejestracja -Zgłoszenie
rejestracyjne
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 17-ust. 1-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28b-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 1-art. 96-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Inni podatnicy-Inni podatnicy -
importu usług
1

## Opis zdarzenia przyszłego

A. (dalej również jako: „Stowarzyszenie”) jest międzynarodowym stowarzyszeniem non-
    profit z siedzibą w Szwajcarii, zrzeszającym niezależnych importerów, producentów oraz
    dystrybutorów ... Stowarzyszenie nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności
    gospodarczej na terytorium Polski.
    Głównym przedmiotem działalności Stowarzyszenia jest ekspansja znaku towarowego ...,
    którego Stowarzyszenie jest właścicielem, przez promocję zakładania i prowadzenia ...
    Ponadto, A. angażuje się w obronę interesów członków Stowarzyszenia, a także promocję
    współpracy między jego członkami w poszczególnych krajach i między nimi, zarówno w
    Europie, jak i poza nią.
    W skład Stowarzyszenia wchodzą:
      spółki członkowskie, które w pełni korzystają z praw i przywilejów wynikających z
      przynależności do A. (np. C. S.A.), oraz
      organizacje krajowe, pełniące rolę pośredników w procesie regulowania płatności
      między członkami a Stowarzyszeniem (np. „B.” Sp. z o.o.).
    C. S.A. (dalej także: „Spółka”, „Wnioskodawca” lub „C.”) jest osobą prawną, spółką akcyjną
    mającą siedzibę na terytorium Polski oraz podlegającą w Polsce nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów. Spółka jest także
    zarejestrowana w Polsce jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Spółka
    prowadzi działalność gospodarczą, której głównym przedmiotem jest sprzedaż detaliczna i
    hurtowa ... Od 2020 roku C. należy do stowarzyszenia A., dzięki czemu jako pierwsza
    polska firma uzyskał prawo do budowania i rozwoju sieci ... w Polsce i w Ukrainie.
    „B.” Sp. z o.o. (dalej także: „B.”, a także łącznie z Wnioskodawcą jako: „Zainteresowane”),
    jest natomiast osobą prawną, spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, mającą siedzibę
    na terytorium Polski. Spółka nie jest zarejestrowana w Polsce jako czynny podatnik
    podatku od towarów i usług. Głównym przedmiotem działalności B. jest pozostałe
    doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania. Oprócz tego,
    B. prowadzi działalność w zakresie reklamy oraz stosunków międzyludzkich (public
    relations) i komunikacji.
    Z uwagi na pełnioną w Stowarzyszeniu funkcję organizacji krajowej, jej działalność w
    praktyce sprowadza się jednak do przekazywania płatności z tytułu składek członkowskich
    na linii podmioty krajowe (uczestnicy Stowarzyszenia, w tym C.) – A.
    Spółka i B. są spółkami powiązanymi w sposób kapitałowy i osobowy. Spółka jest jednym z
    trzech wspólników B., posiadającym .... udziałów o łącznej wartości.... zł (15,14% udziałów).
    Jednocześnie prezes zarządu spółki B. - Pan ..., pełni jednocześnie funkcję prokurenta
    Spółki. Z kolei, prezes zarządu Spółki - Pan ... zasiada w radzie nadzorczej B.
    Działalność A.
    Działalność Stowarzyszenia i jego członków opiera się na zasadzie strategii jednej marki. W
    ramach Stowarzyszenia powołana została Grupa ds. Brandingu, której zadaniem jest
    opracowanie i wdrażanie spójnej strategii brandingu dla wszystkich członków
    Stowarzyszenia. Członkowie Stowarzyszenia zobowiązani są natomiast do prowadzenia
    swojej działalności wyłącznie pod marką ..., promowania jej oraz dbałości o jak najlepszy
    wizerunek marki. Wyjątkowo, za zgodą A., członkowie Stowarzyszenia mogą na stacjach
    promować również marki ... partnerów, z którymi współpracują członkowie
    Stowarzyszenia lub marki własne.
    Z tytułu przynależności do Stowarzyszenia i wnoszenia corocznych opłat, po stronie
    członków powstaje szereg korzyści wynikających z usług standardowo świadczonych przez
    Stowarzyszenie (dalej: „Usługi”). Do najważniejszych z nich zalicza się:

      umożliwienie prowadzenia działalności pod znakiem towarowym ..., cieszącym się
      renomą i prestiżem;
      umożliwienie współpracy z innymi firmami członkowskimi w celu wymiany wiedzy i
      doświadczeń; oraz
      umożliwienie uczestnictwa w corocznych wydarzeniach organizowanych przez A.
    Korzystanie ze znaku ... przez członków Stowarzyszenia powinno odbywać się w oparciu o
    księgę znaku, dostarczaną Członkom Stowarzyszenia pod nazwą „...”. Dokument ten
    zawiera szczegółowe wytyczne dotyczące prawidłowego używania znaku ... w ściśle
    określony sposób. Wszelkie działania wykraczające poza zbiór zasad określony w księdze
    znaku wymagają uprzedniej konsultacji ze Stowarzyszeniem. Konsultacja ta ma na celu
    zapewnienie zgodności działań z wizerunkiem marki ... i wartościami reprezentowanymi
    przez Stowarzyszenie.
    Dnia 16 czerwca 2020 r., C. zawarł umowę członkowską (dalej: „Umowa Członkowska”) z A.
    na wniosek organizacji krajowej – B. B. nie przyjęła jednak roli którejkolwiek za stron
    Umowy Członkowskiej. Na mocy zawartej Umowy Członkowskiej C. stał się pełnoprawnym
    członkiem Stowarzyszenia, zyskując możliwość używania znaku towarowego ..., który
    cieszy się renomą i uznaniem. Spółka, w oparciu o nabytą licencją na używanie znaku
    towarowego ..., prowadzi opodatkowaną działalność gospodarczą w przedmiocie ..., co
    stanowi główne źródło generowanych przez Wnioskodawcę przychodów.
    Finansowanie działalności A.
    Działalność statutowa Stowarzyszenia finansowana jest z płatności członkowskich
    wnoszonych przez członków Stowarzyszenia, za pośrednictwem odpowiednich organizacji
    krajowych. Uiszczane opłaty de facto stanowią zapłatę za korzyści uzyskiwane w związku z
    przynależnością do Stowarzyszenia, w tym w szczególności za nabycie licencji na używanie
    znaku towarowego ...
    Składki członkowskie płatne są raz do roku i składają się z części stałej składki oraz
    zmiennej części składki, zależnej od zaraportowanego przez członka Stowarzyszenia
    wolumenu sprzedaży w poszczególnych segmentach biznesowych i stawek określonych
    przez zgromadzenie członków Stowarzyszenia. Członkowie zobowiązani są do
    dostarczania wskazanych wielkości do odpowiednich organizacji krajowych, które
    następnie dwa razy do roku raportują całkowitą wielkość sprzedaży wszystkich swoich
    firm członkowskich do A. Wielkość sprzedaży musi być zaraportowana do:
      początku listopada każdego roku - szacunki wielkości sprzedaży w danym roku;
      końca lutego roku następnego - ostateczne wielkości sprzedaży z roku poprzedniego.
    Następnie, w oparciu o dostarczone dane, A. wystawia faktury (rachunki) na rzecz
    organizacji krajowych, dokumentujące płatności z tytułu składek członkowskich.
    Fakturowanie odbywa się w dwóch etapach:
      na początku stycznia - za stałą część składki;
      na początku kwietnia - za zmienną część składki.
    Faktury (rachunki) wystawiane są zgodnie z prawem szwajcarskim (opodatkowane stawką
    0% właściwą dla tzw. „eksportu usług”) przez A. na rzecz organizacji krajowej B. i stanowią
    podstawę do dalszych rozliczeń między B. a C., a także innymi spółkami operacyjnymi,
    korzystającymi ze znaku towarowego. Na podstawie otrzymanych faktur B. wystawia
    bowiem na rzecz Spółki wezwania do dokonania płatności, noty obciążeniowe lub inne
    analogiczne dokumenty, określające w szczególności kwotę należności i termin płatności,
    traktując płatności jako niepodlegające pod opodatkowanie VAT. Do wskazanych

    dokumentów B. dołącza kopie faktur wystawionych przez A. Kopie te stanowią
    potwierdzenie podstawy naliczenia należności.
    W oparciu o otrzymane od B. dokumenty, Spółka dokonuje wpłat z tytułu składki
    członkowskiej w Stowarzyszeniu na rzecz B., która następnie na podstawie „Porozumienia
    w sprawie rozliczeń składek członkowskich stowarzyszenia ...” zawartego dnia 17 września
    2018 r. pomiędzy C. a B. (dalej: „Porozumienie”) nieodpłatnie przekazuje określoną kwotę
    do A. Organizacja krajowa (B.), nie nabywa zatem Usług i nie dokonuje ich odsprzedaży na
    rzecz Spółki, a jedynie dokonuje czynności stricte technicznej w postaci przekazywania
    płatności. Na chwilę obecną, nie prowadzi ona bowiem żadnej działalności zarobkowej, a
    jej działalność sprowadza się do nieodpłatnego przekazywania rozliczeń pomiędzy
    stronami Umowy Członkowskiej, tj. Stowarzyszeniem i C.
    W przypadku, gdy kwota składki członkowskiej przekracza koszty działalności
    Stowarzyszenia, nadwyżka ta jest zwracana lub odliczana od składek członkowskich w
    latach kolejnych, co świadczy o charakterze non-profit Stowarzyszenia. Z uwagi, że
    uiszczenie opłaty członkowskiej jest warunkiem koniecznym do korzystania z Usług
    świadczonych przez Stowarzyszenie, brak wniesienia tej opłaty skutkuje wykluczeniem ze
    Stowarzyszenia i organizacji krajowej.
    Powyżej opisany schemat rozliczeń z tytułu opłat członkowskich w Stowarzyszeniu od C.
    do B., a następnie od B. do A., czyli z udziałem podmiotu pośredniczącego, wynika z zasad
    przyjętych przez A. i jest powszechnie stosowany we wszystkich krajach, w których działają
    partnerzy A. Istotą tego schematu jest centralizacja procesów płatniczych i zapewnienie
    spójności w rozliczeniach na terenie wszystkich jurysdykcji, w których działa A. Organizacje
    krajowe, pełniąc rolę pośredników, zapewniają efektywne i transparentne zarządzanie
    płatnościami członkowskimi, co z kolei przekłada się na stabilność finansową
    Stowarzyszenia i jego zdolność do realizacji statutowych celów.
    Ponadto, dwuetapowy proces rozliczeń zapewnia przejrzystość i prawidłowe
    udokumentowanie transakcji, uwzględniając rolę B. jako pośrednika w przekazywaniu
    składek członkowskich. Opisywany sposób działania stanowi integralną część
    funkcjonowania A. i jest ściśle związany z zasadami członkostwa w Stowarzyszeniu;
    Potencjalni członkowie, decydując się na dołączenie do A., muszą zaakceptować
    obowiązujący sposób rozliczeń.
    W uzupełnieniu wniosku udzielono odpowiednio następujących odpowiedzi na zadane w
    wezwaniu pytania:
      a) „Czy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonują Państwo czynności:
        opodatkowane podatkiem od towarów i usług,
        zwolnione z opodatkowania podatkiem od towarów i usług,
        niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?”
        Odpowiedź: Wnioskodawca informuje, że w ramach prowadzonej działalności
        gospodarczej C. realizuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od
        towarów i usług. C. w ramach działalności gospodarczej nie wykonuje czynności
        zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów lub usług lub
        niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
      b) „Czy nabywane przez Państwa usługi w związku z uiszczaniem opłaty członkowskiej
        są wykorzystywane do czynności:
        opodatkowanych podatkiem od towarów i usług,
        zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług,
        niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?”

        Odpowiedź: C. wskazuje, że nabywane w związku z uiszczaniem opłat członkowskich
        usługi, dzięki którym C. nabywa w szczególności licencję i tym samym prawo do
        korzystania ze znaku towarowego ... wykorzystywane są przez Wnioskodawcę do
        czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Spółka bowiem,
        posługując się znakiem towarowym ... na podstawie licencji dokonuje sprzedaży ...
        pod szyldem ..., co bezpośrednio wpływa na generowaną przez Wnioskodawcę
        sprzedaż opodatkowaną podatkiem od towarów i usług.
      c) „Czy w przypadku konieczności ewentualnego dokonania przez B. tzw. wstecznego
        zgłoszenia rejestracyjnego, B. będzie korzystać ze zwolnienia określonego w art. 113
        ust. 1 lub ust. 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
        Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.)?”
        Odpowiedź: Spółka wskazuje, że w przypadku konieczności ewentualnego
        dokonania przez B. Sp. z o.o. (dalej: „B.”) tzw. wstecznego zgłoszenia
        rejestracyjnego, B. będzie korzystać ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 i
        ust. 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: „ustawa
        VAT”), niemniej z uwagi na wysokość przewidzianego tam limitu, zwolnienie to
        przysługiwałoby B. prawdopodobnie przez niedługi okres czasu.
      d) „Z jakich powodów został przyjęty opisany we wniosku „schemat rozliczeń z tytułu
        opłat członkowskich w Stowarzyszeniu od C. do B. a następnie od B. do A.”? W
        szczególności proszę wskazać:
  · Dlaczego Państwo nie dokonują/nie mogą dokonywać wpłat bezpośrednio do A.?”
        Odpowiedź: Wnioskodawca wskazuje, iż nie ma on możliwości dokonywania wpłat
        bezpośrednio do A. Obecny sposób rozliczenia, polegający na pośrednictwie
        organizacji krajowej (B.) w przekazywaniu składek członkowskich, stanowi wymóg
        narzucony przez Stowarzyszenie (A.) każdemu z jego członków. Wymagania w tym
        zakresie wynikają z umów (porozumień) zawieranych przez A. ze swoimi członkami.
        A. prezentuje ustandaryzowany schemat działania na terenie wszystkich jurysdykcji,
        obejmującego m.in. centralizację rozliczeń składek członkowskich, co wiąże się z
        koniecznością przekazywania należności za pośrednictwem wyznaczonej w tym celu
        jednostki - w niniejszym przypadku za pośrednictwem B. Taki sposób rozliczania
        składek członkowskich zwiększa w ocenie A. przejrzystość i efektywność procesu
        płatniczego, a także pozwala na kontrolę przepływu środków pieniężnych.
  · „Z jakich powodów A. nie wystawia faktur na Państwa?”
        Odpowiedź: Brak wystawiania przez A. faktur bezpośrednio na C. wynika z
        wypracowanej przez A. praktyki, o której mowa powyżej, czemu wyraz dawany jest
        w zawieranych umowach (porozumieniach).
        Wnioskodawca wskazuje, że A. działając na rynku szwajcarskim od niemalże stu lat,
        wypracowała własny schemat organizacyjny, oparty na współpracy z lokalnymi
        organizacjami krajowymi. Istotą tego schematu jest centralizacja procesów
        płatniczych i zapewnienie spójności w rozliczeniach na terenie wszystkich
        jurysdykcji, w których działa A. Organizacje krajowe, pełniąc rolę pośredników,
        zapewniają w ocenie A. efektywne i transparentne zarządzanie płatnościami
        członkowskimi, co z kolei przekłada się na stabilność finansową Stowarzyszenia i
        jego zdolność do realizacji statutowych celów.
        Zarówno C., jak i B. przystępując do Stowarzyszenia były zobowiązane
        zaakceptować reguły panujące w tym Stowarzyszeniu i zaakceptować sposób
        rozliczeń i tym samym obrót faktur, w drodze zawartego porozumienia w sprawie
        rozliczeń składek członkowskich Stowarzyszenia. Niemniej, zarówno C. jak i B.,
        mając wiedzę jak faktycznie wygląda omawiana transakcja, w ramach której rola B.
        sprowadza się w zasadzie jedynie do technicznego przekazu płatności z jednego
        podmiotu (C.) do drugiego (A.), powzięły wątpliwości co do prawidłowego sposobu

        rozliczania tych transakcji dla potrzeb podatku od towarów i usług, stąd też podjęły
        decyzję o wystąpieniu z wnioskiem wspólnym o wydanie interpretacji indywidualnej.
      e) „Czy w związku opisanym we wniosku schematem przekazywania płatności B.
        pobiera od Państwa lub innego podmiotu jakiekolwiek dodatkowe wynagrodzenie?
        Jeżeli tak, to proszę wskazać od kogo i jak kalkulowane jest to wynagrodzenie?”
        Odpowiedź: Wnioskodawca informuje, że w związku z opisanym we Wniosku
        schematem przekazywania płatności B. nie pobiera od Spółki, ani żadnego innego
        podmiotu jakiegokolwiek dodatkowego wynagrodzenia.
      f) „Czy płatność pobierana od Państwa przez B. stanowi równowartość składek
        członkowskich na rzecz A.?”
        Odpowiedź: Spółka wskazuje, że płatność pobierana od Wnioskodawcy przez B.
        stanowi równowartość składek członkowskich na rzecz A. należnych od C. B. nie
        dolicza jakiegokolwiek dodatkowego wynagrodzenia od przekazywanych składek
        pomiędzy podmiotami.
      g) „Czy B. przyjmując faktury, dokumentujące należne A. składki członkowskie od
        Państwa, działa we własnym imieniu ale na rzecz Państwa?”
        Odpowiedź: W ocenie Wnioskodawcy, nie dochodzi do sytuacji, by przyjmując
        faktury, dokumentujące należne A. składki członkowskie od C., B. działała we
        własnym imieniu, ale na rzecz C.
        B. przyjmowała faktury od A. z uwagi na wypracowany w Stowarzyszeniu sposób
        rozliczeń i obiegu faktur. Przyjmowanie i ewidencja faktur stanowią jednak jedynie
        czynności techniczne, które w przekonaniu C. i B. nie mają istotnego znaczenia,
        które należy przypisać rzeczywistemu zdarzeniu gospodarczemu. Tymczasem, B.
        pełni w analizowanej transakcji jedynie techniczną funkcję - przekazując środki
        pieniężne z jednego podmiotu (C.) do drugiego (A.). B. nie nabywa usług (nie
        nabywa w szczególności licencji, która jest głównym dobrem kryjącym się pod
        regulowaną przez C. opłatą członkowską), usługa świadczona jest bezpośrednio
        przez A. (właściciela znaku towarowego ...) na rzecz C. (korzystającego ze znaku
        towarowego ...), z pominięciem B., której funkcja ograniczona jest do przekazu
        środków pieniężnych.
        Uznanie, że przyjmując faktury, dokumentujące należne A. składki członkowskie od
        C., B. działa w imieniu i na rzecz C., mogłoby sugerować, że B. nabywa usługi od A. i
        sama świadczy te usługi na rzecz C., co wymaga, zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy VAT,
        refakturowania. W ocenie Spółki, takie stanowisko byłoby nieuzasadnione biorąc
        pod uwagę wzajemną rolę podmiotów w transakcji i charakter ich świadczeń.
        Pomimo tego, że A. wystawia na B. faktury dokumentujące sumę składek
        członkowskich, B. faktycznie nie nabywa tych usług i nie dokonuje ich odsprzedaży
        na rzecz C., a pełni jedynie funkcję technicznej obsługując procesu płatności,
        podczas gdy dla prawidłowej kwalifikacji transakcji pod kątem VAT kluczowe
        znaczenia ma właśnie realny kształt transakcji. Przedmiotowe rozróżnienie mające
        wpływ na sposób opodatkowania transakcji ma zatem kluczowe znaczenie dla
        rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, a wątpliwości w tym zakresie skłoniły C. oraz
        B. do wystąpienia z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Pytania
      1. Czy transakcja polegająca na nabyciu przez Spółkę, będącą członkiem
        Stowarzyszenia, od A. Usług, które wykorzystuje do działalności opodatkowanej, w
        zamian za składki członkowskie uiszczane na rzecz A. za pośrednictwem B., podlega
        opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług po stronie Spółki jako tzw. import
        usług?

      2. Czy w przypadku uznania stanowiska Spółki w zakresie pytania nr 1 za
        nieprawidłowe i uznania, że charakter wzajemnych świadczeń, a w szczególności
        fakt uiszczania przez Spółkę płatności z tytułu składek członkowskich na rzecz A. za
        pośrednictwem B., skutkuje tym, że to B. nabywa Usługi od A., a następnie B.
        świadczy te Usługi na rzecz Spółki, to:
          B. powinna zarejestrować się wstecznie jako podatnik VAT, rozpoznawać
          import Usług nabytych od A. i wystawiać na rzecz Spółki faktury dokumentujące
          świadczenie Usług z naliczeniem krajowego podatku VAT,
          natomiast Spółka powinna rozpoznawać transakcję nabycia Usług od B. i w
          związku z tym powinna mieć prawo do odliczenia VAT wynikającego z faktur
          otrzymywanych od B.?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1
    W ocenie Wnioskodawcy, transakcja polegająca na nabyciu przez Spółkę, będącą
    członkiem Stowarzyszenia, od A. Usług, które wykorzystuje do działalności
    opodatkowanej, w zamian za składki członkowskie uiszczane na rzecz A. za
    pośrednictwem B., podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako tzw.
    import usług.
    Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2
    W ocenie Wnioskodawcy, w przypadku uznania stanowiska Spółki w zakresie pytania nr 1
    za nieprawidłowe i uznania, że charakter wzajemnych świadczeń a w szczególności fakt
    uiszczania przez Spółkę płatności z tytułu składek członkowskich na rzecz A. za
    pośrednictwem B., skutkuje tym, że B. nabywa Usługi od A., a następnie to B. świadczy te
    Usługi na rzecz Spółki, to:
      B. powinna zarejestrować się wstecznie jako podatnik VAT, gdzie datą wykonania
      czynności opodatkowanych będzie data wykonania pierwszego importu Usług,
      rozpoznawać import Usług nabytych od A. i wystawiać na rzecz Spółki faktury
      dokumentujące świadczenie Usług z naliczeniem krajowego podatku VAT,
      Spółka natomiast powinna rozpoznawać transakcję nabycia Usług od B. i w związku z
      tym powinna mieć prawo do odliczenia VAT wynikającego z faktur otrzymywanych
      od B.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 1
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2) eksport towarów;
    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Według art. 2 pkt 9) ustawy o VAT, przez import usług rozumie się świadczenie usług, z
    tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1
    pkt 4.

    Dokonując analizy powyższych regulacji należy zauważyć, że przepisy ustawy o VAT nie
    wymieniają importu usług jako odrębnej czynności podlegającej opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług. W przypadku importu usług czynnością podlegającą
    opodatkowaniu jest zatem wymienione w art. 5 ust. 1 pkt 1) tej ustawy odpłatne
    świadczenie usług na terytorium kraju.
    Świadczenie usług
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1), rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7.
    Jak wynika z treści art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, usługą jest każde świadczenie wykonane
    przez podatnika w ramach działalności, które nie jest dostawą towarów. Słownik języka
    polskiego PWN definiuje „świadczenie” jako obowiązek wykonania lub przekazania czegoś
    na czyjąś rzecz, oraz to, co jest z tytułu takich zobowiązań wykonywane lub przekazywane,
    natomiast czasownik „świadczyć” oznacza „robić coś dla kogoś”. Kluczowym warunkiem
    opodatkowania VAT danego świadczenia jest jednak istnienie bezpośredniego związku
    przyczynowo-skutkowego między wykonaną usługą a otrzymanym za nią
    wynagrodzeniem. Bezpośredni związek przyczynowy charakteryzuje się:
      określonością, a zatem możliwością precyzyjnego zidentyfikowania świadczenia, za
      które otrzymano wynagrodzenie;
      wymiernością, rozumianą jako możliwość określenia wartości świadczenia i
      wynagrodzenia;
      bezpośredniością, czyli bezpośrednią relacją pomiędzy wykonaniem świadczenia a
      otrzymaną zapłatą; oraz
      ekwiwalentnością, oznaczającą współmierność wartości świadczenia i otrzymanego
      wynagrodzenia.
    Należy ponadto wskazać, że dana czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a
    jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej
    czynności.
    Jak bowiem wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 13
    lutego 2009 r., sygn. I SA/Po 1300/08: „Przesłanką uznania danego zdarzenia za
    świadczenie usług jest istnienie bezpośredniego beneficjenta, konsumenta świadczenia.”
    Podobnie uznał Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z
    dnia 17 września 2021 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.363.2021.2.MS: „Zauważyć jednak
    należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje
    bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze
    majątkowym. W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas,
    gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji
    może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek
    pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi
    mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność
    następuje w zamian za to świadczenie.”
    W świetle powyższych rozważań, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega wyłącznie
    świadczenie, które przynosi odbiorcy bezpośrednią, choćby potencjalną korzyść
    majątkową. Brak beneficjenta czerpiącego wymierną korzyść z danego świadczenia
    wyklucza jego kwalifikację jako usługi podlegającej VAT.

    Import usług
    Zgodnie z art. 2 pkt 9 ustawy o VAT import usług rozumiany jest jako świadczenie usług, z
    tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1
    pkt 4.
    Stosownie natomiast do art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne,
    jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające
    usługi, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
      a) usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz
        stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w
        przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest
        zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
      b) usługobiorcą jest:
      w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o którym mowa w art.
      15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,
      zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,
      w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których
      miejscem świadczenia usług, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju -
      podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o
      którym mowa w art. 15,
      w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający
      siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności
      gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o
      którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana
      lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4
    Według art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W oparciu o przywołane przepisy, należy wyodrębnić dwa kluczowe elementy, których
    spełnienie determinuje kwalifikację danej czynności jako importu usług:
      usługa musi być świadczona przez podatnika, który posiada siedzibę, w której
      prowadzi działalność, lub stałe miejsce prowadzenia działalności poza terytorium
      Polski. Dotyczy to zarówno państw Unii Europejskiej, jak i państw trzecich;
      podatnikiem z tytułu importu usług musi być polski usługobiorca.
    Jak bowiem wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 6 lipca
    2020 r., sygn. I SA/Gl 465/19 „Status podatnika podatku od towarów i usług w imporcie
    usług uzyskuje się wówczas, gdy nabywa się usługi świadczone przez podmiot mający
    siedzibę, miejsce zamieszkania albo pobytu poza terytorium kraju i z tytułu ich
    świadczenia (nabycia), to podatnik krajowy (nabywca) jest zobowiązany do rozliczenia
    podatku od towarów i usług od tych czynności. Warunkiem koniecznym do tego, aby
    uznać, że mamy do czynienia z importem usług, jest również określony status
    usługodawcy, czyli podmiotu świadczącego usługę. Powinien on być podatnikiem podatku
    od towarów i usług z siedzibą (lub miejscem zamieszkania) w innym kraju niż Polska.”

    A zatem, przez import usług należy rozumieć świadczenie usług przez podmiot mający
    siedzibę poza terytorium kraju, z tytułu których podatnikiem jest usługobiorca (podmiot
    krajowy).
    Opodatkowanie VAT transakcji nabycia Usług przez Spółkę
    Jak wynika z okoliczności stanu faktycznego, działalność A. finansowana jest ze składek
    członkowskich wnoszonych przez członków Stowarzyszenia, za pośrednictwem
    odpowiednich organizacji krajowych. W zamian za składki członkowskie uiszczane na
    podstawie umów członkowskich na rzecz Stowarzyszenia za pośrednictwem organizacji
    krajowych, członkowie Stowarzyszenia mogą czerpać korzyści związane z Usługami
    świadczonymi przez Stowarzyszenie na ich rzecz, w szczególności w postaci uzyskania
    możliwości wykorzystywania znaku towarowego ... do prowadzonej przez nich działalności
    opodatkowanej w postaci sprzedaży detalicznej i hurtowej ... funkcjonujących pod szyldem
    ...
    Dokonując analizy przedstawionych korzyści, należy stwierdzić, że członkowie A.
    otrzymują skonkretyzowane świadczenia od Stowarzyszenia w zamian za określone
    wynagrodzenie w postaci składki członkowskiej. Ponadto, świadczenia te nabywane są
    wyłącznie przez członków Stowarzyszenia, bezpośrednio na podstawie zawartych umów
    członkowskich. Organizacje krajowe nie nabywają Usług.
    Wobec powyższego, określona wpłata w postaci składki członkowskiej na rzecz A., za
    pośrednictwem B. jako organizacji krajowej, stanowi w rzeczywistości wypłatę
    wynagrodzenia m.in. za udzielenie licencji niewyłącznej na znak towarowy ... Płatność
    dokonywaną przez C. na rzecz Stowarzyszenia oraz możliwość korzystania ze znaku
    towarowego ... łączy bowiem wyraźny związek - dzięki dokonywanej płatności
    Wnioskodawca otrzymuje możliwość prowadzenia opodatkowanej działalności
    gospodarczej pod renomowanym znakiem towarowym i czerpania z tego tytułu zysków.
    Dokonywana płatność nie jest zatem zwykłą opłatą członkowską, ale swego rodzaju
    ekwiwalentem za konkretną korzyść majątkową.
    Jak bowiem uznał Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z
    dnia 10 stycznia 2023 r., sygn. 0111-KDIB3-1.4012.721.2022.4.IK: „Jeżeli bowiem określona
    organizacja została utworzona także w celu wykonywania na rzecz swoich członków
    jednego, czy kilku konkretnych świadczeń, to w tym przypadku składkę na jej rzecz można
    potraktować jako zapłatę za określone świadczenie (usługę).”
    Podobne stanowisko zajął Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji
    indywidualnej z dnia 19 lipca 2023 r., sygn. 0111-KDIB3-1.4012.260.2023.2.Ko, w której
    wskazał: „Zatem należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z
    sytuacją, w której wystąpią skonkretyzowane świadczenia udzielane przez Stowarzyszenie
    na rzecz Kupującego/członka Stowarzyszenia w zamian za określone wynagrodzenie.
    Określona wpłata w postaci składki członkowskiej na rzecz Państwa będzie w
    rzeczywistości wypłatą wynagrodzenia za świadczenie w postaci poszukiwania dla swoich
    członków korzystnej ochrony ubezpieczeniowej w zakresie ubezpieczeń osobowych i
    majątkowych w związku z przynależnością do stowarzyszenia i opłacaną składką
    członkowską. W wyniku czego członkowie Stowarzyszenie mają prawo przystąpić na
    korzystnych warunkach do umowy ubezpieczenia. W przedmiotowym przypadku
    otrzymają Państwo od Kupującego określoną kwotę (opłatę za członkostwo na rzecz
    Stowarzyszenia), w zamian za poszukiwanie dla nich korzystnej ochrony ubezpieczeniowej
    w zakresie ubezpieczeń osobowych i majątkowych, którą należy traktować jako
    skonkretyzowane świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, ponieważ spełniona jest przesłanka istnienia związku pomiędzy wpłatą należności, a
    otrzymaniem świadczenia wzajemnego, co jest warunkiem koniecznym do uznania, że
    wypłata tej kwoty podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.”
    Dodatkowo należy wskazać, że rola organizacji krajowych (B.) w transakcji będącej
    przedmiotem pytania nr 1 sprowadza się do czynności stricte technicznych w postaci

    przekazywania płatności za Usługi wyświadczone przez Stowarzyszenie na rzecz jego
    członków na podstawie porozumień w sprawie przekazywania składek członkowskich,
    zawieranych pomiędzy członkiem Stowarzyszenia a daną organizacją krajową.
    Tym samym, B. nie nabywa od Stowarzyszenia żadnych Usług, w tym licencji na używanie
    znaku towarowego ..., lecz jedynie przekazuje płatności pomiędzy Spółką, a
    Stowarzyszeniem. Jako że właścicielem znaku towarowego ... jest A., to jedynie ten
    podmiot może udzielić prawa do korzystania z niego podmiotom trzecim. Z tego względu
    B. nie może zostać uznana ani za podmiot nabywający Usługi, ani za podmiot świadczący
    te Usługi, w tym usługi w postaci udzielenia licencji do znaku towarowego ... B. nie
    powinna być także uznana za podmiot pośredniczący w jakikolwiek sposób w nabyciu
    przez Spółkę Usług. Rola B. ogranicza się jedynie do technicznej obsługi procesu
    rozliczenia i pośredniczenia w procesie płatności. Ponadto, B. nie prowadzi żadnej
    działalności gospodarczej, ani nie generuje zysków z tytułu pośrednictwa w płatnościach.
    W konsekwencji, do świadczenia usługi w analizowanej sprawie dochodzi na linii A. – C.,
    natomiast B. pełni jedynie funkcję pośrednika w transakcji, działającego na zlecenie A.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1
    czerwca 2023 r., sygn. I FSK 827/20, w którym sąd ten wskazał: „Odmienne stanowisko
    organu w tym zakresie zdaje się nie wynikać z błędnej wykładni przepisów prawa
    materialnego, a z nieuprawnionego stwierdzenia, że przedmiotowa umowa o dotację
    celową stanowi "odsprzedaż usługi" świadczonej przez wykonawców modernizacji. W
    zarysowanym stanie faktycznym jednak na próżno szukać podstawy takiego twierdzenia -
    nie ma w nim mowy o odpłatności (która uzasadniałaby określenie "odsprzedaż"), zaś
    wprost wskazano, że Wykonawcy świadczą usługę bezpośrednio na rzecz Beneficjentów, a
    Gmina w tej transakcji pełni jedynie rolę płatnika. Ciężko więc znaleźć uzasadnienie do
    twierdzenia o odsprzedaży usługi przez podmiot który na żadnym etapie usługi nie nabył.”
    Należy również zwrócić uwagę na dwuczęściową strukturę składki członkowskiej. Składa
    się ona z elementu stałego oraz elementu zmiennego, który uzależniony jest m.in. od
    wielkości sprzedaży poszczególnych członków Stowarzyszenia.
    Pomimo jednak podziału na dwie części, składka stanowi jedną opłatę, dającą członkom
    Stowarzyszenia równy dostęp do wszystkich korzyści. Wysokość uiszczanej składki nie
    wiąże się bowiem z żadnymi dodatkowymi korzyściami, lecz stanowi jedynie sposób
    kalkulacji wynagrodzenia należnego za korzystanie ze znaku towarowego ... Co istotne,
    sposób kalkulacji wynagrodzenia uzależniony m.in. od wysokości obrotów, jest często
    stosowany w przypadku udzielania licencji. W związku z tym, pomimo podziału składki
    członkowskiej na dwie części, w ocenie Wnioskodawcy, obie opłaty stanowią
    wynagrodzenie za usługi świadczone przez Stowarzyszenie na rzecz członków.
    Powyższe stanowisko potwierdzają tezy wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
    w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 4 listopada 2015 r., sygn. I SA/Go 385/15: „Poza sporem
    jest także, że wyżej wymienione składki są przeznaczane na pokrycie kosztów realizacji
    tych usług. Trzeba również zauważyć, że zapłata takiej składki, podzielonej na część stałą i
    ruchomą oraz mającej postać trzech wyżej wymienionych opłat, a związanej z
    przynależnością do agendy, funkcjonującej w ramach Zrzeszenia, przynosi jego członkom
    bezpośrednie korzyści w postaci otrzymywania zleceń na przewozy, w trybie i na zasadach
    ustalonych np. w regulaminie korporacji. Taksówkarze opłacając powyższe składki
    otrzymują konkretne świadczenie. W tej sytuacji prawidłowo zostało przyjęte, w świetle
    art. 5 ust. 1 pkt 1 oraz art. 8 ustawy o VAT, że sporne opłaty są odpłatnością za usługi
    świadczone przez Zrzeszenie na rzecz jego członków.”
    Jednocześnie należy zauważyć, że A. jest podmiotem prawa szwajcarskiego,
    nieposiadającym siedziby oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na
    terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Wnioskodawca natomiast jest czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług, posiadającym siedzibę oraz stałe miejsce prowadzenia

    działalności gospodarczej na terytorium Polski i to on jest beneficjentem nabywanych od
    Stowarzyszenia Usług. Tym samym, przesłanki niezbędne do uznania świadczenia Usług
    przez Stowarzyszenie na rzecz Wnioskodawcy za import usług zostały spełnione.
    Powyższa kwestia była przedmiotem rozważań sądów administracyjnych i organów
    podatkowych. Przykładowo, jak wskazał Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w
    interpretacji indywidualnej z dnia 15 czerwca 2009 r., sygn. ILPP2/443-427/09-2/EN:
    „Nabywane przez Spółkę usługi i płacone wynagrodzenie w postaci tzw. Składek Stałych i
    Rocznych należy rozpatrywać "globalnie". Płacone bowiem wynagrodzenie w postaci
    Składek jest wynagrodzeniem za różne czynności, które są wykonywane przez G. Są to
    składki za prawo do korzystania z nazwy, za możliwość korzystania ze specjalistycznego
    oprogramowania, za możliwość korzystania z bazy wiedzy, za możliwość uczestnictwa w
    konferencjach, korzystania z dotychczasowego dorobku G, w tym niewątpliwie jest też
    wynagrodzenie za czynności informacyjne realizowane przez G, przykładowo
    przekazywanie informacji o uczestnictwie Wnioskodawcy w G, przekazywanie informacji
    na temat zakresu działalności Zainteresowanego innym Firmom Członkowskim itp.
    Wypłacane wynagrodzenie jest zatem, niewątpliwie wynagrodzeniem za różne
    świadczenia, usługi. Można tutaj wymienić usługi licencji, reklamy itp. Są to niewątpliwie
    usługi niematerialne. (...) Mając powyższe na uwadze, zdaniem Wnioskodawcy powinien
    on ująć nabywane usługi tj. prawo do korzystania z nazwy G, prawo do korzystania z
    Oprogramowania oraz inne usługi, za które Zainteresowany uiszcza wynagrodzenie jako
    import usług oraz opodatkować podatkiem VAT w Polsce.”
    Powyższe potwierdza także stanowisko Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
    wyrażone w interpretacji indywidualnej z dnia 2 grudnia 2020 r., sygn. 0114- KDIP1-
    2.4012.370.2020.1.RD: „Fundacja (zarejestrowany podatnik VAT czynny), nabywając usługę
    od zagranicznego podmiotu (Telewizji) polegającą na udzieleniu przez Telewizję licencji do
    Filmów video, Zwiastunów i Klipów powinna rozpoznać w tym zakresie import usług, który
    będzie opodatkowany zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa na terytorium Polski w
    myśl art. 28b ustawy w związku z art. 17 ust. 1 pkt 4 oraz art. 2 pkt 9 ustawy.”
    Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy prawidłowe jest stanowisko, zgodnie
    z którym transakcja polegająca na nabyciu przez Spółkę, będącą członkiem
    Stowarzyszenia, od A. Usług, które wykorzystuje do działalności opodatkowanej, w zamian
    za składki członkowskie uiszczane na rzecz A. za pośrednictwem B., podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako tzw. import usług, który winien zostać
    rozpoznany przez C. jako nabywcę. To bowiem C. nabywa przedmiotowe Usługi, a B. pełni
    jedynie funkcję technicznego przekazu płatności pomiędzy tymi dwoma podmiotami.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 2
    W ocenie Wnioskodawcy uznanie stanowiska Spółki w zakresie pytania nr 1 za
    nieprawidłowe wynikałoby z uznania, że w niniejszej sprawie winien znaleźć zastosowanie
    art. 8 ust. 2a ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem w przypadku gdy podatnik, działając
    we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług,
    przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi. Artykuł ten reguluje
    tzw. „refakturowanie”, które związane jest ze swego rodzaju fikcją prawną polegającą na
    tym, że usługa, która w rzeczywistości świadczona jest tylko raz, dla celów podatkowych
    traktowana jest tak, jakby była przedmiotem dwóch odrębnych transakcji.
    Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 12 kwietnia 2022 r., sygn. II FSK
    1926/19: „Refakturowanie usług oznacza nic innego jak «fakturowanie» usługi świadczonej
    przez podatnika podatku od towarów i usług przy pomocy osoby trzeciej. Refakturowanie
    jest zatem pewnego rodzaju odsprzedażą usług w sytuacji, gdy jeden z podmiotów
    nabywa daną usługę i następnie ją sprzedaje, przy czym sprzedawca nie jest
    bezpośrednim usługodawcą. Refakturowanie usług wystąpi jedynie w sytuacji, gdy
    podatnik nabywa usługi we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej (nabywcy). Celem

    refakturowania jest bowiem przeniesienie poniesionych kosztów przez podmiot
    refakturujący na podmiot, który z danych usług faktycznie korzystał, pomimo że podmiot
    refakturujący danej usługi nie wykonał.”
    Uznanie stanowiska Wnioskodawcy za nieprawidłowe w zakresie pytania nr 1, tj. przyjęcie,
    że C. nie powinien wykazywać importu Usług nabywanych od A. oznaczałoby, że w
    niniejszej sprawie należałby uznać, że pomimo jedynie technicznej roli w przekazywaniu
    płatności, jaką pełni B., to B. sama nabyła (w ramach importu Usług od A.), a następnie
    wyświadczyła na rzecz C. te Usługi w ramach transakcji krajowej. Takie stanowisko oparte
    byłoby na zastosowaniu w sprawie fikcji prawnej, o której mowa w art. 8 ust. 2a ustawy o
    VAT, sprowadzającej się do uznania, że B. nabyła Usługi we własnym imieniu, ale na rzecz
    Spółki.
    W konsekwencji, naturalnym następstwem przyjęcia tego rodzaju wykładni powinny być
    następujące czynności:
      B. powinna:
      zarejestrować się wstecznie jako podatnik VAT, gdzie datą wykonania czynności
      opodatkowanych będzie data wykonania pierwszego importu Usług,
      rozpoznawać import Usług nabywanych od A.,
      wystawiać na rzecz Spółki faktury dokumentujące świadczenie Usług z naliczeniem
      krajowego podatku VAT,
      Spółka natomiast powinna rozpoznawać krajową transakcję nabycia Usług od B. i w
      związku z tym powinna mieć prawo do odliczenia VAT wynikającego z faktur
      otrzymywanych od B.
    Rejestracja B. jako podatnika VAT
    Zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy o VAT podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są
    obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć
    naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie natomiast do art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje
    wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Jak wynika z powyżej przytoczonych regulacji, podmioty prowadzące samodzielną
    działalność gospodarczą, objętą przepisami ustawy o VAT, są co do zasady zobowiązane
    do rejestracji jako podatnik VAT przed rozpoczęciem wykonywania pierwszej czynności
    podlegającej opodatkowaniu.
    Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy w pierwszej kolejności należy
    zauważyć, że B. w momencie złożenia niniejszego wniosku o wydanie interpretacji
    indywidualnej nie prowadzi aktywnej działalności gospodarczej nastawionej na
    generowanie zysków. Nie jest ona ponadto zarejestrowana jako czynny podatnik podatku
    od towarów i usług, a jej działalność sprowadza się do czynności stricte technicznej w
    postaci przekazywania płatności z tytułu składek członkowskich od członków
    Stowarzyszenia, w tym C., do A. Przekazywane płatności stanowią de facto wynagrodzenie

    za Usługi świadczone przez Stowarzyszenie na rzecz jego członków na podstawie umów
    członkowskich.
    Tym samym, w przypadku uznania stanowiska Spółki w zakresie pytania nr 1 za
    nieprawidłowe i uznania, że fakt uiszczania przez Spółkę płatności z tytułu składek
    członkowskich na rzecz A. za pośrednictwem B. powoduje, że to B.,nabywa, a następnie
    świadczy Usługi na rzecz Spółki, przyjmując fikcję prawną na podstawie art. 8 ust. 2a
    ustawy o VAT, to B. winna powinna dokonać tzw. wstecznego zgłoszenia rejestracyjnego
    jako podatnik od towarów i usług, gdzie datą wykonania czynności opodatkowanych
    będzie data wykonania pierwszego importu Usług - Spółka nie będzie bowiem korzystać z
    przysługujących na podstawie ustawy o VAT, możliwości zwolnienia podmiotowego.
    Rozpoznanie przez B. importu usług od A.
    W przypadku uznania stanowiska w zakresie pytania nr 1 za nieprawidłowe, a tym samym
    uznania, że na gruncie okoliczności stanu faktycznego zastosowanie winien znaleźć art. 8
    ust. 2a ustawy o VAT, B. powinna wykazywać import Usług nabywanych od A.
    Jak wynika bowiem z art. 2 pkt 9) ustawy o VAT, przez import usług rozumie się
    świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym
    mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4).
    W myśl natomiast przytoczonego już w niniejszym wniosku art. 17 ust. 1 pkt 4) ustawy o
    VAT, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
    osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione są
    następujące warunki:
      a) usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz
        stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w
        przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest
        zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
      b) usługobiorcą jest:
      w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o którym mowa w art.
      15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,
      zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,
      w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których
      miejscem świadczenia usług, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju -
      podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o
      którym mowa w art. 15,
      w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający
      siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności
      gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o
      którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana
      lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4.
    W związku z powyższym, w sytuacji uznania, że to nie C. winien rozpoznać import Usług
    nabywanych od A., zastosowanie winien znaleźć art. 8 ust. 2a ustawy o VAT, gdzie w
    ramach fikcji prawnej należałoby przyjąć, że A. świadczy na rzecz B. Usługi, które
    następnie B. przekazuje Wnioskodawcy będącym ostatecznym beneficjentem Usług. Z
    uwagi jednak na fakt, że A. nie posiada siedziby, ani stałego miejsca prowadzenia
    działalności gospodarczej na terytorium Polski, a B. po dokonaniu rejestracji jako podatnik
    VAT spełniać będzie przesłanki uznania jej za usługobiorcę, o którym mowa w art. 17 ust. 1
    pkt 4) ustawy o VAT, to B. winna wówczas wykazywać import Usług nabywanych od A.

    Wystawienie faktur dokumentujących Usługi świadczone przez B. na rzecz Spółki
    Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1) ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
    dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa
    w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku
    od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
    niebędącej podatnikiem.
    W myśl art. 2 pkt 22) ustawy o VAT, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Z powyższych regulacji wynika, że każdy podatnik, który dokonuje odpłatnej dostawy
    towarów lub odpłatnie świadczy usługi na rzecz innego podatnika podatku od towarów i
    usług, jest zobowiązany do wystawienia faktury dokumentującej tę transakcję.
    A zatem, w przypadku uznania stanowiska Spółki w zakresie pytania nr 1 za
    nieprawidłowe i uznania, że fakt uiszczania przez Spółkę płatności z tytułu składek
    członkowskich na rzecz A. za pośrednictwem B. powinien świadczyć o tym, że to B.
    nabywa, a następnie świadczy Usługi na rzecz Spółki, wówczas to B. powinna wystawiać na
    rzecz C. faktury dokumentujące świadczenie Usług naliczając krajowy podatek VAT.
    Odliczenie VAT
    Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1) lit. a) ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma
    kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia
    towarów i usług.
    Na podstawie analizy powyższych regulacji należy stwierdzić, że prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną
    spełnione łącznie dwie następujące przesłanki:
      odliczenia dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług
      oraz
      towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
      wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
      określenie podatku należnego.
    Aby podatnik VAT mógł skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego od podatku
    należnego, konieczne jest zatem istnienie związku między nabywanymi towarami i
    usługami a prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą, która jest opodatkowana
    podatkiem od towarów i usług.
    Ustawodawca nie sprecyzował jednak, w jakim zakresie i w jaki sposób nabywane towary i
    usługi powinny być związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, aby podatnik mógł
    odliczyć podatek naliczony z faktur dokumentujących nabycie tych towarów i usług. Należy
    zatem uznać, że związek ten może być zarówno bezpośredni, jak i pośredni. Oznacza to,
    że podatnik ma prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego nie tylko w przypadku, gdy
    nabyte towary i usługi są wykorzystywane bezpośrednio do czynności opodatkowanych
    (np. zakup towarów handlowych), ale również wtedy, gdy służą one do prowadzenia
    działalności gospodarczej w sposób pośredni (np. zakup usług księgowych, koszty
    reklamy). (tak przykładowo w interpretacji indywidualnej z dnia 18 lutego 2021 r., sygn.
    0114-KDIP4-3.4012.656.2020.1.KM

    Należy również podkreślić, że prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna
    część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani też
    pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej
    podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możność wykonania tego prawa powinna być
    zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane
    (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia
    prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z
    czynnościami opodatkowanymi. (zob. interpretacja indywidualna z dnia 19 lipca 2024 r.,
    sygn. 0111-KDIB3-3.4012.223.2024.2.MPU).
    Jednocześnie wskazać należy, że ustawodawca uzależnił prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w całości lub części nie tylko od spełnienia powyższych przesłanek
    pozytywnych, lecz również od niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych w art.
    88 ustawy o VAT. Przepis ten zawiera katalog wyjątków, które wyłączają prawo podatnika
    do odliczenia podatku naliczonego od podatku należnego.
    Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy w pierwszej kolejności należy zauważyć,
    że Spółka - jak zostało wskazane w opisie stany faktycznego - jest zarejestrowana w Polsce
    jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Zatem pierwszy z warunków, jaki musi
    być spełniony, aby możliwe było odliczenie VAT naliczonego z faktur wystawionych przez
    B. na rzecz Wnioskodawcy, został spełniony.
    Ponadto należy zauważyć, że Spółka, jako członek Stowarzyszenia, wykorzystuje
    nabywane w związku z uiszczaniem opłaty członkowskiej usługi do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Spółka, w oparciu o nabytą licencją na
    używanie znaku towarowego ..., prowadzi bowiem ... pod szyldem ..., co bezpośrednio
    wpływa na generowane przez Wnioskodawcę przychody. W związku z tym, istnieje
    bezpośredni związek pomiędzy usługami nabywany w związku z przynależnością do
    Stowarzyszenia, w tym z nabyciem licencji na znak towarowy ..., a świadczony przez Spółkę
    czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług. Tym samym, druga z
    przesłanek jaka musi zostać spełniona, aby możliwa była realizacja przez Spółkę prawa do
    odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawianych przez B., również została spełniona.
    Co równie istotne, działalność gospodarcza prowadzona przez Wnioskodawcę nie podlega
    zwolnieniom ani wyłączeniom z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    Dodatkowo, w niniejszym stanie faktycznym nie występują żadne przesłanki wyłączające
    możliwość odliczenia podatku naliczonego, uregulowane w art. 88 ustawy o VAT.
    Wobec powyższego, w ocenie Spółki Wnioskodawca, będący czynnym podatnikiem VAT
    oraz wykorzystujący nabywane usługi do prowadzenia opodatkowanej podatkiem od
    towarów i usług działalności gospodarczej, będzie miał prawo do odliczenia VAT
    naliczonego z faktur wystawianych przez B.
    Potwierdzeniem powyższego stanowiska jest stanowisko Dyrektora KIS wyrażone w
    interpretacji indywidualnej z dnia 23 grudnia 2024 r., sygn. 0112- KDIL1-3.4012.583.2024.1.
    AKR. Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że podmiot A (Lider) oraz podmiot B (Partner)
    zawarły umowę w celu realizacji wspólnego przedsięwzięcia w ramach konsorcjum. Koszty
    wspólne związane z tą umową ponosi Lider, który następnie obciąża Partnera kosztami
    obejmującymi zwrot części kosztów wspólnych. Jak wskazał Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej: „W świetle powyższego obciążenie Partnera przez Lidera kwotą obejmującą
    zwrot części Kosztów Wspólnych będzie spełniać kryteria odpłatnego świadczenia usług. W
    tej sytuacji należy przyjąć, że mamy do czynienia z refakturowaniem usług. (...)
    Podsumowując, stwierdzić należy, że obciążenie Partnera przez Lidera kwotą obejmującą
    zwrot części Kosztów Wspólnych będzie czynnością opodatkowaną podatkiem VAT. Lider
    będzie zobowiązany wystawić na Partnera fakturę z tego tytułu. Partnerowi będzie
    przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur wystawianych przez Lidera
    obejmujących rozliczenie Kosztów Wspólnych.”

    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 25 października 2012 r., sygn. I FSK 65/12
    wskazał natomiast: „Obowiązek podatkowy na gruncie podatku od towarów i usług w
    przypadku odsprzedaży usług powstawał będzie na zasadach określonych w art. 19
    ustawy o VAT, z tym tylko wyjątkiem, że w sytuacji gdy ustawa wiąże powstanie tego
    obowiązku z wystawieniem faktury, powstawał on będzie z chwilą wystawienia refaktury,
    gdyż to ten właśnie dokument (będący w istocie zwykłą fakturą tyle tylko, że wystawioną
    przez podmiot refakturujący) potwierdza (w ramach fikcji prawnej przyjętej w art. 8 ust. 2a
    ustawy o VAT) wyświadczenie stosownej usługi przez refakturującego na rzecz jej
    faktycznego beneficjenta. I to na podstawie tego dokumentu, w przypadku gdy dana
    usługa odsprzedawana jest podatnikowi VAT, możliwe będzie odliczenie podatku
    naliczonego przez tego podatnika.”
    W związku z powyższym, w ocenie Spółki Wnioskodawca będzie uprawniony do odliczania
    podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur wystawianych przez B.
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy prawidłowe jest stanowisko, zgodnie
    z którym w niniejszej sprawie w przypadku uznania stanowiska Spółki w zakresie pytania 1
    za nieprawidłowe i uznania, że charakter wzajemnych świadczeń, a w szczególności fakt
    uiszczania przez Spółkę płatności z tytułu składek członkowskich na rzecz A. za
    pośrednictwem B., skutkuje tym, że B. nabywa Usługi od A., a następnie to B. świadczy te
    Usługi na rzecz Spółki, to:
      B. powinna wstecznie zarejestrować się jako podatnik VAT, gdzie datą wykonania
      czynności opodatkowanych będzie data wykonania pierwszego importu Usług,
      rozpoznawać import Usług nabytych od A. i wystawiać na rzecz Spółki faktury
      dokumentujące świadczenie Usług z naliczeniem krajowego podatku VAT,
      Spółka natomiast powinna rozpoznawać transakcję nabycia Usług od B. i w związku z
      tym ma powinna mieć prawo do odliczenia VAT wynikającego z faktur
      otrzymywanych od B.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 2 pkt 9 ustawy:

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o imporcie usług – rozumie się przez to
      świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o
      którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest
    wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich działalności gospodarczej. Z
    treści art. 8 ust. 1 ustawy wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na
    rzecz danego podmiotu. Słownik języka polskiego definiuje czasownik „świadczyć” jako
    „wykonywać coś na czyjąś rzecz”, „świadczenie” zaś to obowiązek wykonywania,
    przekazania czegoś.
    Z powyższego wynika więc, że świadczeniem usług jest każde świadczenie na rzecz danego
    podmiotu niebędące dostawą towarów. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy
    rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie,
    wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też
    tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia, jako usługi, należy mieć na względzie,
    że ustawa o podatku od towarów i usług zalicza do grona usług każde świadczenie, które
    nie jest dostawą towarów, zgodnie z art. 7 ustawy. Dodatkowo, warto wskazać, że pojęcie
    „świadczenia” wywodzi się z prawa cywilnego i należy je rozumieć zgodnie z ukształtowaną
    w tej gałęzi prawa definicją jako „każde zachowanie się na rzecz innej osoby”.
    Pojęcie usługi według ustawy o podatku od towarów i usług jest szersze od usługi w
    rozumieniu klasyfikacji statystycznych. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko
    takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca
    świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Co więcej, związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością, a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można było powiedzieć, że płatność
    następuje w zamian za to świadczenie.
    Taka definicja świadczenia usług jest wyrazem realizacji powszechności opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług wszelkich transakcji wykonywanych przez podatników w
    ramach ich działalności gospodarczej.
    Natomiast stosownie do art. 8 ust. 2a ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby
      trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam
      otrzymał i wyświadczył te usługi.
    Przepis ten jest źródłem praw i obowiązków podatników w odniesieniu do świadczeń
    określanych mianem „odsprzedaży” lub „refakturowania” usług. W związku z tym należy
    stwierdzić, że nabycie usług oraz ich późniejsza odsprzedaż (z marżą czy bez) powinny być
    zawsze traktowane jako dwie odrębne transakcje usługowe.

    Powyższy przepis jest odpowiednikiem art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE
    L 347 s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, który stanowi, że:
      W przypadku, kiedy podatnik działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby
      trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że podatnik ten nabył i
      wyświadczył te usługi.
    Oznacza to, że podmiot świadczący (sprzedający) daną usługę nabytą we własnym
    imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a
    następnie jako usługodawca tej samej usługi. Przeniesienie ciężaru kosztów na inną
    osobę, nie może być zatem w żaden inny sposób potraktowane niż jako świadczenie
    usługi w tym samym zakresie.
    Zatem w przypadku, gdy podmiot nabywa usługę, a następnie odsprzedaje ją
    kontrahentowi w tzw. „stanie nieprzetworzonym”, uznawany jest za podatnika, który
    usługę taką świadczy. Świadczenie takich usług powinno zostać opodatkowane podatkiem
    od towarów i usług według stawki właściwej dla danego rodzaju usług.
    Wskazać należy, że nie każda czynność, która stanowi dostawę towarów w rozumieniu art.
    7 ustawy, bądź świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ustawy podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług. Określona czynność będzie opodatkowana podatkiem
    VAT, jeśli zostanie wykonana przez podatnika, a więc osobę prowadzącą działalność
    gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Przy czym zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy:
      Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione
      są następujące warunki:
      a) usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz
        stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w
        przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest
        zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
      b) usługobiorcą jest:
            w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b – podatnik, o którym
            mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa
            w art. 15, zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art.
            97 ust. 4,

            w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których
            miejscem świadczenia usług, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju
            – podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca
            podatnikiem, o którym mowa w art. 15,
            w pozostałych przypadkach – podatnik, o którym mowa w art. 15,
            posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce
            prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju lub osoba
            prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, posiadająca
            siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana lub obowiązana do
            zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4.
    Na podstawie art. 17 ust. 2 ustawy:
      W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4 i 5, usługodawca lub dokonujący
      dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.
    Powołany przepis art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, wprowadza mechanizm tzw. odwrotnego
    obciążenia, który polega na opodatkowaniu usług przez usługobiorcę. Warunkiem
    zastosowania odwrotnego obciążenia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy jest
    spełnienie warunków dotyczących usługodawcy jak i usługobiorcy. Jednocześnie, aby
    wystąpił import usług, miejsce świadczenia usługi nabywanej przez podatnika od
    podatnika zagranicznego musi znajdować się na terytorium Polski.
    Regulacje prawne w zakresie określania miejsca świadczenia usług, zostały zawarte w
    ustawie o podatku od towarów i usług w rozdziale 3 działu V „Miejsce świadczenia przy ś
    wiadczeniu usług”.
    Stosownie do art. 28a ustawy:
      Na potrzeby stosowania ww. rozdziału:
      1) ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
      a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa
        w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez
        względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6;
      b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
        zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku
        od wartości dodanej;
      2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji
        nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub
        świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu
        do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.
    Wskazany art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta
    ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem
    według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą.
    Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w
    art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące
    działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw
    trzecich.
    Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:
      Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest
      miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
      gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust.
      1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.

    Jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:
      W przypadku, gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba
      działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce
      prowadzenia działalności gospodarczej.
    Z powyższych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na
    rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1
    i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy podlega opodatkowaniu
    w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla
    stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w
    innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia
    tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa
    jest świadczona.
    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy należy zauważyć, że w niniejszej sprawie
    wniesienie przez członków Stowarzyszenia składek członkowskich uprawnia do czerpania
    przez członków Stowarzyszenia szeregu korzyści wynikających z przystąpienia do
    Stowarzyszenia. W praktyce uczestnictwo w Stowarzyszeniu sprowadza się do uzyskania
    możliwości prowadzenia działalności gospodarczej pod znakiem towarowym ..., który
    cieszy się renomą i uznaniem. Jak wskazano we wniosku brak uiszczania opłaty
    członkowskiej skutkuje wykluczeniem ze Stowarzyszenia oraz z organizacji krajowej.
    Uiszczenie opłaty członkowskiej jest warunkiem koniecznym do korzystania z ww. Usług
    przez członków A. Zatem należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie mamy do
    czynienia z sytuacją, w której wystąpią skonkretyzowane świadczenia udzielane przez A. w
    zamian za określone wynagrodzenie. Określona wpłata w postaci składki członkowskiej na
    rzecz Stowarzyszenia jest w rzeczywistości wypłatą wynagrodzenia za świadczenie w
    postaci możliwości czerpania przez członków Stowarzyszenia szeregu korzyści
    wynikających z przystąpienia do Stowarzyszenia. Tym samym wpłata składki członkowskiej
    na rzecz Stowarzyszenia, stanowi wynagrodzenie za odpłatne świadczenie usług, o którym
    mowa w art. 8 ust. 1 ustawy.
    Przy czym w celu udzielenia odpowiedzi na pytanie nr 1 wniosku należy przeanalizować
    warunki i okoliczności w jakich dokonywane są płatności składek członkowskich.
    Jak wynika z opisu sprawy działalność statutowa Stowarzyszenia finansowana jest z
    płatności członkowskich wnoszonych przez członków Stowarzyszenia, za pośrednictwem
    odpowiednich organizacji krajowych. Faktury (rachunki) wystawiane są zgodnie z prawem
    szwajcarskim przez A. na rzecz organizacji krajowej B. i stanowią podstawę do dalszych
    rozliczeń między B. a C., jako podmiotem korzystającymi ze znaku towarowego. Na
    podstawie otrzymanych faktur B. wystawia na rzecz C. wezwania do dokonania płatności,
    noty obciążeniowe lub inne analogiczne dokumenty, określające w szczególności kwotę
    należności i termin płatności. Płatności pobierane od C. przez B. stanowią równowartość
    składek członkowskich na rzecz Stowarzyszenia. Obecny sposób rozliczenia, polegający na
    pośrednictwie organizacji krajowej (B.) w przekazywaniu składek członkowskich, stanowi
    wymóg narzucony przez Stowarzyszenie każdemu z jego członków. Istotą tego schematu
    jest centralizacja procesów płatniczych i zapewnienie spójności w rozliczeniach na terenie
    wszystkich jurysdykcji, w których działa A. Organizacje krajowe, pełniąc rolę pośredników,
    zapewniają efektywne i transparentne zarządzanie płatnościami członkowskimi, co z kolei
    przekłada się na stabilność finansową Stowarzyszenia i jego zdolność do realizacji
    statutowych celów. Taki sposób rozliczania składek członkowskich zwiększa w ocenie A.
    przejrzystość i efektywność procesu płatniczego, a także pozwala na kontrolę przepływu
    środków pieniężnych.
    Na tle tak przedstawionego opisu sprawy – wbrew Państwa twierdzeniu – należy
    stwierdzić, że B., jako pośrednik w dokonywaniu płatności na linii A. – C., nabywa usługę –
    w zakresie umożliwienia członkom Stowarzyszenia czerpania szeregu korzyści

    wynikających z przystąpienia do Stowarzyszenia – we własnym imieniu, ale na rzecz C. i
    tym samym B. dokonuje odsprzedaży (refakturowania) ww. usług. Zatem w niniejszej
    sprawie znajdzie zastosowanie regulacja wynikająca z art. 8 ust. 2a ustawy.
    Oznacza to, że B. jako podmiot świadczący ww. usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na
    rzecz Państwa traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca
    tej samej usługi. Przeniesienie ciężaru kosztów na C. nie może być zatem w żaden inny
    sposób potraktowane niż jako świadczenie usługi w tym samym zakresie. Celem
    obciążenia C. kosztami usługi jest odsprzedaż tej usługi przez podmiot uczestniczący
    pośrednio w świadczeniu, czyli B., pomimo że B. jako pośrednik tej usługi nie wykonał.
    Przenoszenie kosztów jest więc świadczeniem pomiędzy podmiotem pośredniczącym
    pomiędzy właściwym usługodawcą, a rzeczywistym nabywcą tej usługi.
    W niniejszej sprawie występuje zatem tzw. fikcja prawna przewidziana w art. 8 ust. 2a
    ustawy, w świetle której B. występuje w roli odsprzedającego przedmiotowe usługi nabyte
    we własnym imieniu, lecz na rzecz C. C. w opisywanym przypadku jest beneficjentem ww.
    usługi nabytej od B. Zatem, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, B. jest
    traktowana najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi, za
    którą to usługę B. obciąża C.
    Wobec powyższego, mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy należy
    stwierdzić, że na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług C. nie nabywa w zamian za
    płacone składki członkowskie usług od A. (tj. od podmiotu nieposiadającego siedziby
    działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na
    terytorium kraju). W konsekwencji C. nie jest zobowiązany do wykazania importu usług z
    tego tytułu. W opisanym schemacie współpracy pomiędzy A. a C., przy udziale B. – na
    podstawie art. 8 ust. 2a ustawy – dochodzi do nabycia ww. usług w zakresie umożliwienia
    czerpania szeregu korzyści wynikających z przystąpienia do Stowarzyszenia od organizacji
    krajowej, tj. od B.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 wniosku uznaję za
    nieprawidłowe.
    Odnośnie obowiązku rejestracji jako podatnik VAT należy wskazać, że w myśl art. 96 ust. 1
    ustawy:
      Podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania
      pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego
      zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
    Na podstawie art. 96 ust. 3 ustawy:
      Podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na
      podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
      ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.
    Przepis art. 96 ust. 4 ustawy:
      Naczelnik urzędu skarbowego, po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu
      rejestracyjnym, rejestruje podatnika jako:
      1) „podatnika VAT czynnego”,
      2) „podatnika VAT zwolnionego” - w przypadku podatnika, o którym mowa w:
          a) ust. 3 i 3c,
          b) art. 113a ust. 1, jeżeli złożył zawiadomienie w celu rejestracji jako podatnik
            VAT UE
      - i na jego wniosek potwierdza to zarejestrowanie.
    Z kolei, w myśl art. 96 ust. 5 ustawy:

      Jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży
      opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia,
      obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w
      przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni – do
      aktualizacji tego zgłoszenia w terminach:
      1) przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż
        zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, 2a i 4-41 lub przepisów
        wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania tej
        sprzedaży;
      2) przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w
        art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa;
      3) przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o którym
        mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku rezygnacji z tego
        zwolnienia, z zastrzeżeniem pkt 4;
      4) przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku
        rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9, od pierwszej
        wykonanej czynności.
    A zatem, rejestracji należy dokonać przed dniem wykonania pierwszej czynności
    określonej w art. 5 ustawy, przy czym przepis nie określa, jak wcześnie rejestracja powinna
    nastąpić. Natomiast powinna ona nastąpić najpóźniej w dniu poprzedzającym dokonanie
    pierwszej czynności opodatkowanej.
    Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym
      deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca
      następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c i
      art. 133 i art. 138g ust. 2.
    Zasady dokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu regulują przepisy art.
    106a-106q ustawy.
    Zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
        106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku,
        podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz
        osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik
        korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż
        wskazany w pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
        których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5
        pkt 4,
      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
        ust. 1b.
    Jak stanowi art. 106b ust. 2 ustawy:

      Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży
      zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9, art. 113a ust. 1
      lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
    Faktury są dokumentami sformalizowanymi. Prawidłowość materialnoprawna faktury
    zachodzi, jeżeli odzwierciedla w sposób prawidłowy zdarzenie gospodarcze. Faktura potw
    ierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez art.
    106e ust. 1 ustawy, mają znaczenie dowodowe.
    Dane, które powinna zawierać faktura, zostały wskazane w art. 106e ust. 1 ustawy, w
    tym w pkt 1-18 wymieniono:
      Faktura powinna zawierać:
      1) datę wystawienia;
      2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób
        jednoznaczny identyfikuje fakturę;
      3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich
        adresy;
      4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z
        zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;
      5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
        potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on
        towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
      6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę
        otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest
        określona i różni się od daty wystawienia faktury;
      7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
      8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
      9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
      10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu
        wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej
        netto;
      11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez
        kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
      12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku
        korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach
        6a, 7 i 9;
      13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi
        stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
      14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty
        dotyczące poszczególnych stawek podatku;
      15) kwotę należności ogółem;
      16) w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług, w odniesieniu do których:
      a) obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 1 lub art. 21 ust. 1, lub
      b) w przepisach wydanych na podstawie art. 19a ust. 12 określono termin powstania
        obowiązku podatkowego z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty,
      - wyrazy „metoda kasowa”;
      17) w przypadku faktur, o których mowa w art. 106d ust. 1 – wyraz
        „samofakturowanie”;

      18) w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym
        do rozliczenia podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym
        charakterze jest nabywca towaru lub usługi – wyrazy ,,odwrotne obciążenie”;
      (...)
    Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego
      siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży,
      z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku
      podatkowym kwoty 200 000 zł.
    Stosownie do art. 113 ust. 5 ustawy:
      Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy
      kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą
      przekroczono tę kwotę.
    Jak stwierdzono w odpowiedzi na pytanie nr 1 wniosku B., jako pośrednik w dokonywaniu
    płatności na linii A. – C., nabywa usługę – w zakresie umożliwienia członkom
    Stowarzyszenia czerpania szeregu korzyści wynikających z przystąpienia do
    Stowarzyszenia – we własnym imieniu, ale na rzecz C. i tym samym B. dokonuje
    odsprzedaży (refakturowania) ww. usług.
    Zatem na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług B. nabywa w zamian za płacone
    składki członkowskie usługi od A., tj. od podmiotu nieposiadającego siedziby działalności
    gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium
    kraju.
    Jak wynika z okoliczności sprawy B., jest osobą prawną, spółką z ograniczoną
    odpowiedzialnością, mającą siedzibę na terytorium Polski. Głównym przedmiotem
    działalności B. jest pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej
    i zarządzania. Oprócz tego, B. prowadzi działalność w zakresie reklamy oraz stosunków
    międzyludzkich (public relations) i komunikacji.
    Zatem należy stwierdzić, że B. jest podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy. W
    konsekwencji miejsce świadczenia, a tym samym opodatkowania nabywanych przez B.
    usług należy rozstrzygać na podstawie przepisów regulujących miejsce świadczenia usług
    na rzecz podmiotu będącego podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy. Do nabywanych
    przez B. usług nie znajdują zastosowania szczególne zasady określania miejsca
    świadczenia usług, o których mowa w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i,
    art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy. W analizowanym przypadku zgodnie z ogólną
    zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy, miejscem świadczenia usług jest miejsce, gdzie
    usługobiorca posiada swoją siedzibę, tj. Polska. Tym samym nabywane przez B. usługi
    podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce.
    Wobec powyższego, w związku z nabyciem przez B. usług od A., B. jest podatnikiem z
    tytułu importu usług, w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, zobowiązanym do
    rozliczenia podatku VAT z tego tytułu.
    Jednocześnie, w niniejszej sprawie B., na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy w związku z art. 8
    ust. 2a ustawy, świadczy usługi, na rzecz C.
    Jak wynika ze wskazanych wyżej regulacji, do dokonania rejestracji jako podatnicy VAT co
    do zasady zobowiązane są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
    prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą.
    Rejestracja taka powinna nastąpić jeszcze przed dokonaniem pierwszej czynności
    podlegającej opodatkowaniu VAT.
    W odniesieniu do powyższej reguły ustawodawca wprowadził jednak pewien wyjątek. Jak
    bowiem wynika z art. 96 ust. 3 ustawy podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż
    jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie

    czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na
    podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.
    We wniosku wskazano, że w przypadku konieczności ewentualnego dokonania przez B.
    tzw. wstecznego zgłoszenia rejestracyjnego, B. będzie korzystać ze zwolnienia określonego
    w art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy.
    Zatem, w sytuacji gdy B. będzie korzystać ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 i ust.
    9 ustawy, nie będzie miała obowiązku rejestracji jako podatnik podatku VAT w związku z
    nabyciem usług od A., a następnie sprzedaży na rzecz C. W tej sytuacji B. nie będzie miała
    również obowiązku wystawiania na rzecz C. faktur dokumentujących świadczenie usług.
    Jednocześnie należy wskazać, że jeżeli wartość sprzedaży opodatkowanej na terytorium
    Polski przekroczy kwotę 200.000 zł, to B. utraci prawo do korzystania ze zwolnienia
    określonego w art. 113 ust. 1 ustawy i B. będzie wówczas zobowiązana do rejestracji jako
    podatnik VAT czynny i wystawiania faktur na rzecz C. dokumentujących świadczenie usług
    z naliczeniem krajowego podatku VAT. Zwolnienie, o którym mowa w art. 113 ust. 1
    ustawy utraci moc począwszy od czynności, którą zostanie przekroczona wskazana kwota
    limitu, stosownie do art. 113 ust. 5 ustawy.
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy. Zgodnie z tym przepisem:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. a ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku należnego z tytułu świadczenia
      usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 lub 8 podatnikiem jest ich
      usługobiorca.
    Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod
    warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że
    zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten
    określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Jak wynika z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Przepis art. 88 ust. 4 ustawy mówi, że:

      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą
    wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Jak wynika z okoliczności sprawy C. jest zarejestrowany w Polsce jako czynny podatnik
    podatku od towarów i usług. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej C. realizuje
    czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. C. w ramach
    działalności gospodarczej nie wykonuje czynności zwolnionych z opodatkowania
    podatkiem od towarów lub usług lub niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Nabywane w związku z uiszczaniem opłat członkowskich usługi, dzięki którym C. nabywa w
    szczególności licencję i tym samym prawo do korzystania ze znaku towarowego ...
    wykorzystywane są przez C. do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    C. bowiem, posługując się znakiem towarowym ... na podstawie licencji dokonuje
    sprzedaży ... pod szyldem ..., co bezpośrednio wpływa na generowaną przez C. sprzedaż
    opodatkowaną podatkiem od towarów i usług.
    Wobec powyższego, w przypadku otrzymania przez C. faktur dokumentujących nabycie od
    B. usług z naliczeniem krajowego podatku VAT, wówczas C. będzie miał prawo do
    odliczenia podatku naliczonego wynikającego z ww. faktur, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy.
    Prawo to przysługuje pod warunkiem, że nie wystąpiły przesłanki negatywne wskazane w
    art. 88 ustawy.
    W związku z powyższym, oceniając całościowo Państwa stanowisko w zakresie pytania nr
    2 uznaję je za nieprawidłowe, bowiem we własnym stanowisku nie uwzględniają Państwo
    okoliczności wynikającej z opisu sprawy, że przez pewien czas B. będzie korzystała ze
    zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie
    mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo
    ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.

      111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
      będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą
      mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    C. Spółka Akcyjna (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.