Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1297/11-9/SJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-12-19
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla świadczonych usług zaklasyfikowanych w PKWiU 96.04.10.0, 86.90.1 i 85.51.10.0 oraz dla usług świadczonych na rzecz jednostek budżetowych zaklasyfikowanych w PKWiU 96.04.10.0 i 86.90.1.
Słowa kluczowe: basen; budżet-zakład budżetowy; dostawa-dostawa towarów; nauczyciel; sport; stawka; stawka-stawki podatku; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku; usługi-usługi edukacyjne; usługi-usługi związane ze sportem; zawody; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 2-art. 99

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy reprezentowanego przez Pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 5 września 2011 r. (data wpływu 7 września 2011 r.) uzupełnionym pismem z dnia 21 listopada 2011 r. (data wpływu 28 listopada 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku jest:

*   **prawidłowe** – dla świadczonych usług zaklasyfikowanych w PKWiU 96.04.10.0, 86.90.1 i 85.51.10.0 oraz
*   **nieprawidłowe** – dla usług świadczonych na rzecz jednostek budżetowych zaklasyfikowanych w PKWiU 96.04.10.0 i 86.90.1.

UZASADNIENIE

W dniu 7 września 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla świadczonych usług zaklasyfikowanych w PKWiU 96.04.10.0, 86.90.1 oraz 85.51.10.0. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony w dniu 28 listopada 2011 r. o oryginał pełnomocnictwa dla osoby występującej w imieniu Wnioskodawcy, doprecyzowanie opisu sprawy oraz o brakującą opłatę za wydanie interpretacji.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca – jest zakładem budżetowym Gminy. Działa na podstawie statutu. W zakresie swoich zadań Ośrodek wśród usług sportowych i rekreacyjnych świadczy m.in. usługi:

1.  udostępniania pływalni, sauny, jacuzzi w ramach jednego karnetu/biletu, stadionu, siłowni, hali sportowej, salki do aerobiku osobom fizycznym, podmiotom gospodarczym, jednostkom organizacyjnym (szkoły, przedszkola, domy opieki, domy dziecka) oraz Gminie (Urząd Miasta i Gminy), podmiotom gospodarczym i innym jednostkom organizacyjnym wykupującym czas korzystania z tych obiektów zgodnie z charakterem obiektu – rekreacyjnie lub wyczynowo (zależnie od potrzeb), PKWiU z 2008 r. – 93.11.10.0 – potwierdzone przez Urząd Statystyczny pismem z dnia 7 lipca 2011 r.,
2.  organizacja nauki pływania dla uczniów (obowiązkowy przedmiot w ramach zajęć wychowania fizycznego dla klas III) w grupach zorganizowanych,
3.  organizacja imprez sportowych, zawodów i turniejów np. o charakterze ligowym lub międzyszkolnym – za odpłatnością przez uczestników zawodów, turniejów i imprez (np. poprzez uiszczenie tzw. wpisowego), PKWiU z 2008 r. – 93.19.19.0,
4.  organizacja imprez sportowych, rekreacyjnych, festynów, zawodów i turniejów dla mieszkańców – bez biletowania i innych form odpłatności za wstęp i udział (m.in. na zlecenie z Urzędu Gminy), PKWiU – 93.29.19.0,
5.  sprzedaż karnetów indywidualnie i grupowo osobom fizycznym, podmiotom gospodarczym, jednostkom organizacyjnym, tj.: szkoły, przedszkola, domy opieki, domy dziecka oraz Gminie (Urząd Miasta i Gminy), podmiotom gospodarczym i innym jednostkom organizacyjnym (dla własnych pracowników), na świadczone usługi basenowe – wejście na basen,
6.  sprzedaż karnetów indywidualnie i grupowo osobom fizycznym, podmiotom gospodarczym, jednostkom organizacyjnym tj.: szkoły, przedszkola, domy opieki, domy dziecka oraz Gminie (Urząd Miasta i Gminy), podmiotom gospodarczym i innym jednostkom organizacyjnym (dla własnych pracowników), na świadczone usługi na basenie: – PKWiU 96.04.10.0 oraz 86.90.1:
    *   zajęcia dla kobiet w ciąży,
    *   zajęcia dla niemowlaków,
    *   zajęcia aqua aerobicu,
    *   pływanie zdrowotne,
    *   rehabilitacja,
    *   urodzinki na basenie,
7.  organizacja nauki pływania dla dzieci i młodzieży szkolnej lub dorosłych – w grupach zorganizowanych i indywidualnie (Szkoła Pływania), PKWiU z 2008 r. – 85.51.10.0, usługa świadczona jest odpłatnie.

W uzupełnieniu do wniosku Zainteresowany wskazał, iż usługi świadczone na basenie, tj.: zajęcia dla kobiet w ciąży, zajęcia dla niemowlaków, zajęcia aqua aerobicu, pływanie zdrowotne, rehabilitacja – służą profilaktyce, poprawie zdrowia i prowadzone są przez:

*   instruktora posiadającego uprawnienia instruktora reakcji ruchowej o specjalności pływanie z rozszerzeniem uprawnień do zajęć Agua Fitness, z zawodu nauczyciel wychowania fizycznego (ukończone studia magisterskie na Akademii Wychowania Fizycznego),
*   instruktorów posiadających tylko uprawnienia instruktora reakcji ruchowej o specjalności pływanie z rozszerzeniem uprawnień do zajęć Aqua Fitness, Nordic Walking, Watsu – zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Edukacji i Nauki w sprawie uzyskiwania i uzupełniania przez osoby dorosłe wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych (Dziennik Ustaw 2006 r. Nr 31, poz. 216) oraz Rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 27 kwietnia 2010 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy oraz zakresu jej stosowania (Dziennik Ustaw 2010 r. Nr 22, poz. 37),
*   fizjoterapeutę, który ukończył studia wyższe na kierunku fizjoterapia zgodnie ze standardami kształcenia określonymi w odrębnych przepisach i uzyskał tytuł magistra na tym kierunku – zawód medyczny.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Jakie stawki VAT zastosować przy wystawianiu faktur za prowadzenie działalności określonej w pkt 6 i pkt 7 – 8% (obecnie), czy 23% stawkę podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, usługi wymienione w pkt 6, sklasyfikowane w grupowaniu PKWiU z 2008 r. – 96.04.10.0 oraz 86.90.1, będą podlegały opodatkowaniu stawką podatku VAT w wysokości 23%, zgodnie z art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy – sprzedaż karnetów indywidualnie i grupowo osobom fizycznym, podmiotom gospodarczym, jednostkom organizacyjnym, tj.: szkoły, przedszkola, domy opieki, domy dziecka oraz Gminie (Urząd Miasta i Gminy), podmiotom gospodarczym i innym jednostkom organizacyjnym (dla własnych pracowników), na świadczone usługi na basenie: zajęcia dla kobiet w ciąży, zajęcia dla niemowlaków, zajęcia aqua aerobicu, pływanie zdrowotne, rehabilitacja, urodziniki na basenie.

Ponadto, wymieniona w pkt 7 usługa nauki pływania, sklasyfikowana w grupowaniu PKWiU z 2008 r. – 85.51.10.0 „Usługi w zakresie pozaszkolnych form edukacji sportowej oraz zajęć sportowych i rekreacyjnych” podlega opodatkowaniu stawką podstawową VAT 23%, zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie stawki podatku jest:

*   **prawidłowe** – dla świadczonych usług zaklasyfikowanych w PKWiU 96.04.10.0, 86.90.1 i 85.51.10.0 oraz
*   **nieprawidłowe** – dla usług świadczonych na rzecz jednostek budżetowych zaklasyfikowanych w PKWiU 96.04.10.0 i 86.90.1.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 2 pkt 6 ustawy stanowi, iż przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Na mocy art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Zauważyć należy, iż przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz wydane na jej podstawie rozporządzenia odwołują się do grupowań PKWiU przy ustalaniu preferencyjnych stawek podatkowych i zwolnień przedmiotowych. Prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja towarów i usług stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania podatkiem VAT w stosunku do towarów i usług, dla których przepisy VAT powołują stosowną klasyfikację statystyczną.

Przy wyznaczaniu zakresu stosowania stawek obniżonych, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r., wykorzystywana jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług, wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.).

Jednocześnie należy wskazać, iż to podatnik jest zobowiązany do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z prawidłowym zdefiniowaniem i zaklasyfikowaniem wykonywanych czynności.

Stosownie bowiem do pkt 1 komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS z 2005 r. Nr 1, poz. 11), zgodnie z zasadami metodycznymi klasyfikacji zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby, usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniem Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. Wynika to z faktu, że właśnie m.in. producent, bądź usługodawca posiada wszystkie informacje niezbędne do właściwego zaliczenia produktu, czy usługi do odpowiedniego grupowania PKWiU, tj. informacje dotyczące rodzaju użytego surowca, technologii wytwarzania lub przeznaczenia wyrobu, bądź zakresu świadczonych usług.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Art. 146a ustawy stanowi, iż w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;
3.  stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;
4.  stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy, zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze.

Podmiotami leczniczymi, zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 1 czerwca 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. Nr 112, poz. 654), są:

1.  przedsiębiorcy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447 i Nr 239, poz. 1593 oraz z 2011 r. Nr 85, poz. 459 i Nr 106, poz. 622) we wszelkich formach przewidzianych dla wykonywania działalności gospodarczej, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej,
2.  samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej

– w zakresie, w jakim wykonują działalność leczniczą.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 18a ustawy, zwolnieniu podlegają również usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, świadczone na rzecz podmiotów leczniczych na terenie ich przedsiębiorstwa, w ramach których wykonywana jest działalność lecznicza.

Art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy stanowi, iż zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodów:

1.  lekarza i lekarza dentysty,
2.  pielęgniarki i położnej,
3.  medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. Nr 112, poz. 654, Nr 149, poz. 887 i Nr 174, poz. 1039),
4.  psychologa.

Ponadto, zgodnie z art. 43 ust. 17 ustawy, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1.  nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
2.  ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Z powyższych przepisów wynika, iż od dnia 1 stycznia 2011 r. zwolnieniu od podatku od towarów i usług podlegają usługi opieki medycznej, które spełniają określone warunki – tj. służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia i świadczone są przez konkretne, wymienione przez ustawodawcę podmioty (lekarzy, lekarzy dentystów, pielęgniarki, położne, psychologów i osoby świadczące powyższe usługi w ramach wykonywania zawodów medycznych, o których mowa w ustawie o działalności leczniczej). A zatem, zwolnieniu od podatku VAT objęte są tylko te świadczenia medyczne wykonywane w określonym celu przez określone osoby (podmioty).

Jednocześnie należy zauważyć, iż powyższe zwolnienie ma charakter podmiotowo -przedmiotowy, tzn. oprócz przedmiotu transakcji istotny jest również status podmiotu świadczącego daną usługę.

Podkreślić należy, iż przy konstruowaniu ww. przepisów określających zakres zwolnienia od podatku VAT odstąpiono od identyfikacji przy pomocy klasyfikacji statystycznych, określając ich zakres z wykorzystaniem treści przepisów prawa unijnego i krajowego oraz orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE.

W myśl art. 132 ust. 1 lit. b) i c) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 2006.347.1 ze zm.), zwolnieniu od podatku podlegają:

*   opieka szpitalna i medyczna oraz ściśle z nimi związane czynności podejmowane przez podmioty prawa publicznego lub, na warunkach socjalnych porównywalnych do stosowanych w odniesieniu do instytucji prawa publicznego, przez szpitale, ośrodki medyczne i diagnostyczne oraz inne odpowiednio uznane placówki o podobnym charakterze;
*   świadczenie opieki medycznej w ramach zawodów medycznych i paramedycznych, określonych przez zainteresowane państwo członkowskie.

Zwolnienie określone w tym przepisie Dyrektywy ma charakter przedmiotowo-podmiotowy. Oznacza to, że zwolnieniu od podatku podlega określony rodzaj usług wykonywanych przez zdefiniowany krąg podmiotów. Stąd też analogiczną konstrukcję zastosowano w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług, wskazując, jaki rodzaj usług podlega zwolnieniu (usługi opieki medycznej służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia oraz dostawa towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane) oraz definiując krąg podmiotów wykonujących te usługi (podmioty lecznicze).

Potwierdzeniem statusu fizjoterapeuty jako zawodu medycznego jest również aktualna (od dnia 1 lipca 2010 r.) klasyfikacja określona w Rozporządzeniu MPiPS z dnia 27 kwietnia 2010 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy oraz zakresu jej stosowania (Dz. U. z 2010 r.Nr 82, poz. 537). Zawód fizjoterapeuty został ujęty w grupie 228 – „Inni specjaliści ochrony zdrowia” kod zawodu 228301 – fizjoterapeuta. Należy nadmienić, że w poprzednim stanie prawnym (do 30 czerwca 2010 r.) zawód fizjoterapeuty był klasyfikowany w grupie 2239 - Specjaliści Ochrony Zdrowia, pod poz. 223903.

Wszystkie usługi rehabilitacyjne wykonywane przez fizjoterapeutów służą profilaktyce, ratowaniu, zachowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia konkretnych pacjentów.

Ponadto, usługi rehabilitacji wykonywane przez fizjoterapeutów są usługami mieszczącymi się w zakresie rehabilitacji leczniczej.

Od strony formalno-prawnej, potwierdzenie powyższego znajdujemy w dokumencie pod nazwą „Opis grup średnich”: do Klasyfikacji Zawodów i Specjalności 2010.

W opisie dla Grupy 228 – „Inni specjaliści ochrony zdrowia” stwierdzono, że specjaliści – do których zalicza się fizjoterapeutów – „świadczą usługi zdrowotne w zakresie stomatologii, farmacji, zdrowia środowiskowego i higieny, bezpieczeństwa i zdrowia w pracy, fizjoterapii, żywienia, terapii słuchu, mowy, wzroku i rehabilitacji.”

Zdefiniowanie w przepisach art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy, zakresu zwolnienia poprzez zawężenie go wyłącznie do usług opieki medycznej służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia odpowiada co do zasady używanym przez Trybunał Sprawiedliwości UE określeniom „postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim jest to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych”. Ponadto, z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE wynika, że ze zwolnienia mogą korzystać również usługi medyczne realizowane w celach profilaktycznych (wyrok w sprawie Unterpertinger, C-212/01, pkt 40).

Z wniosku wynika, iż świadczone przez Wnioskodawcę usługi służą profilaktyce, poprawie zdrowia i prowadzone są przez:

*   instruktora posiadającego uprawnienia instruktora reakcji ruchowej o specjalności pływanie z rozszerzeniem uprawnień do zajęć Agua Fitness, z zawodu nauczyciel wychowania fizycznego (ukończone studia magisterskie na Akademii Wychowania Fizycznego),
*   instruktorów posiadających tylko uprawnienia instruktora reakcji ruchowej o specjalności pływanie z rozszerzeniem uprawnień do zajęć Aqua Fitness, Nordic Walking, Watsu – zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Edukacji i Nauki w sprawie uzyskiwania i uzupełniania przez osoby dorosłe wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych (Dziennik Ustaw 2006 r. Nr 31, poz. 216) oraz Rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 27 kwietnia 2010 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy oraz zakresu jej stosowania (Dziennik Ustaw 2010 r. Nr 22, poz. 37),
*   fizjoterapeutę, który ukończył studia wyższe na kierunku fizjoterapia zgodnie ze standardami kształcenia określonymi w odrębnych przepisach i uzyskał tytuł magistra na tym kierunku – zawód medyczny.

Zgodnie z orzecznictwem TSUE pojęcie „opieka medyczna” dotyczy świadczeń medycznych, które służą diagnozie, opiece oraz, w miarę możliwości, leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia. Cel usługi medycznej określa, czy powinna ona korzystać ze zwolnienia; jeżeli z kontekstu wynika, że jej głównym celem nie jest ochrona, utrzymanie bądź przywrócenie zdrowia, lecz inny cel, to wówczas zwolnienie nie będzie miało zastosowania. Innymi słowy aby podlegać zwolnieniu świadczenie powinno mieć cel terapeutyczny, tym samym liczy się nie charakter usługi, ale jej cel.

Zwolnieniu od podatku VAT podlegają więc tylko świadczenia, które mają bezpośrednio na celu diagnozę, opiekę lub terapię. W przypadku jedynie hipotetycznego związku świadczenia ze wskazanymi celami, zwolnienie nie przysługuje.

Z orzecznictwa TSUE jednoznacznie wynika, że zwolnieniu od podatku nie powinny podlegać takie usługi, których celem nie jest ochrona zdrowia.

Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, iż w analizowanej sprawie, zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy, nie będzie miało zastosowania. Z uwagi na powyższe należy rozważyć, które z przepisów ustawy o podatku VAT miałyby zastosowanie do świadczenia usług będących przedmiotem wniosku.

W przedmiotowej sprawie należy zwrócić uwagę na brzmienie art. 41 ust. 2 ustawy, zgodnie z którym, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Pod poz. 179 ww. załącznika nr 3, zawierającego wykaz towarów i usług, opodatkowanych aktualnie stawką podatku w wysokości 8%, wymieniono pod symbolem PKWiU 93.11.10.0 „Usługi związane z działalnością obiektów sportowych”.

Z kolei, pod poz. 186 wspomnianego załącznika nr 3, figurują „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” – bez względu na symbol PKWiU.

Z objaśnienia 1) do powyższego załącznika wynika, iż wykaz nie ma zastosowania dla zakresu sprzedaży towarów i usług zwolnionych od podatku lub opodatkowanych stawkami niższymi niż stawka, której dotyczy załącznik.

Zatem z powołanych wyżej przepisów wynika, iż od dnia 1 stycznia 2011 r. stawką podatku w wysokości 8% objęte zostały m.in. usługi związane z działalnością obiektów sportowych (PKWiU 93.11.10.0) oraz pozostałe usługi związane w rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

1.  jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania,
2.  uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo-rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym,

– oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Jednocześnie w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy postanowiono, iż zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:

1.  prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
2.  świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytacje w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
3.  finansowane w całości ze środków publicznych

– oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca jest zakładem budżetowym Gminy i działa na podstawie statutu. W zakresie swoich zadań Zainteresowany świadczy usługi sprzedaży karnetów indywidualnie i grupowo osobom fizycznym, podmiotom gospodarczym, jednostkom organizacyjnym (szkoły, przedszkola, domy opieki, domy dziecka) oraz Gminie (Urząd Miasta i Gminy), na świadczone usługi na basenie: zajęcia dla kobiet w ciąży, zajęcia dla niemowlaków, zajęcia aqua aerobicu, pływanie zdrowotne, rehabilitacja, urodzinki na basenie – sklasyfikowane w PKWiU 96.04.10.0 oraz 86.90.1. Jak również świadczy usługi w zakresie organizacji nauki pływania dla dzieci i młodzieży szkolnej lub dorosłych w grupach zorganizowanych i indywidualnie (Szkoła Pływania), które świadczone są odpłatnie – PKWiU 85.51.10.0.

Jednocześnie z przedmiotowego wniosku nie wynika, aby Zainteresowany spełniał warunki do skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT zawarte w art. 43 ust. 1 pkt 26 i pkt 29 ustawy.

A zatem, przedmiotowe usługi w zakresie sprzedaży karnetów indywidualnie i grupowo na świadczone usługi na basenie, tj.: zajęcia dla kobiet w ciąży, zajęcia dla niemowlaków, zajęcia aqua aerobicu, pływanie zdrowotne, rehabilitacja, urodzinki na basenie – sklasyfikowane przez Wnioskodawcę w grupowaniu w PKWiU 96.04.10.0 oraz 86.90.1, jak również usługi w zakresie organizacji nauki pływania dla dzieci i młodzieży szkolnej lub dorosłych w grupach zorganizowanych i indywidualnie (Szkoła Pływania), które świadczone są odpłatnie – sklasyfikowane przez Zainteresowanego w grupowaniu PKWiU 85.51.10.0, nie zostały wymienione w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisów wykonawczych do niej, jako czynności podlegające opodatkowaniu stawkami obniżonymi lub zwolnione od podatku, a zatem podlegają opodatkowaniu stawką podatku VAT w wysokości 23%, zgodnie z art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy.

Podkreślić należy, iż kwestie dotyczące zaklasyfikowania świadczonych usług wskazanych we wniosku do właściwego grupowania statystycznego, nie mieszczą się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy – Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym, niniejszej interpretacji udzielono w oparciu o klasyfikację PKWiU wskazaną przez Zainteresowanego.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Ogólne regulacje dotyczące danych, jakie powinny zawierać faktury, w tym faktury korygujące, zostały określone, na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 106 ust. 8 ustawy, treścią rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360 ze zm.), zwanym dalej rozporządzeniem.

Na mocy § 4 ust. 1 rozporządzenia, zarejestrowani podatnicy jako podatnicy VAT czynni, posiadający numer identyfikacji podatkowej, wystawiają faktury oznaczone wyrazami „FAKTURA VAT”.

Elementy, jakie co najmniej powinna zawierać faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży, zostały określone w § 5 ust. 1 rozporządzenia i są to:

1.  imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;
2.  numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11;
3.  numer kolejny faktury oznaczonej jako „FAKTURA VAT”;
4.  dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury;
5.  nazwa (rodzaj) towaru lub usługi;
6.  miara i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług;
7.  cena jednostkowa towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
8.  wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
9.  stawki podatku;
10.  suma wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu;
11.  kwota podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
12.  kwota należności ogółem wraz z należnym podatkiem.

Na podstawie § 5 ust. 7 rozporządzenia, w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy albo przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 ustawy, poza danymi określonymi w ust. 1 pkt 5, wskazuje się również:

1.  symbol towaru lub usługi, określony w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli ustawa lub przepisy wykonawcze do ustawy powołują ten symbol, lub
2.  przepisy ustawy lub aktu wydanego na podstawie ustawy, na podstawie którego podatnik stosuje zwolnienie od podatku, lub
3.  przepis dyrektywy, który zwalnia od podatku tę dostawę lub to świadczenie.

Dokonując analizy ww. przepisów oraz opisu sprawy stwierdzić należy, iż Wnioskodawca wystawiając faktury VAT za świadczenie przedmiotowych usług, winien zastosować stawkę podatku VAT w wysokości 23%, zgodnie z art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy.

Jak wskazał Zainteresowany, świadczy usługi sprzedaży karnetów indywidualnie i grupowo m.in. jednostkom organizacyjnym (szkoły, przedszkola, domy opieki, domy dziecka) oraz Gminie (Urząd Miasta i Gminy), na świadczone usługi na basenie: zajęcia dla kobiet w ciąży, zajęcia dla niemowlaków, zajęcia aqua aerobicu, pływanie zdrowotne, rehabilitacja, urodzinki na basenie.

Zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), zwalnia się od podatku usługi świadczone pomiędzy:

1.  jednostkami budżetowymi,
2.  samorządowymi zakładami budżetowymi,
3.  jednostkami budżetowymi i samorządowymi zakładami budżetowymi

– w wyjątkiem usług wymienionych w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy oraz usług komunikacji miejskiej.

Zarówno ustawa o podatku od towarów i usług, jak również przepisy wykonawcze do niej nie definiują terminów: „jednostka budżetowa”, „samorządowy zakład budżetowy”, wobec czego należy posiłkować się definicjami legalnymi zawartymi w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.).

W myśl art. 9 ustawy o finansach publicznych, sektor finansów publicznych tworzą:

1.  organy władzy publicznej, w tym organy administracji rządowej, organy kontroli państwowej i ochrony prawa oraz sądy i trybunały;
2.  jednostki samorządu terytorialnego oraz ich związki;
3.  jednostki budżetowe;
4.  samorządowe zakłady budżetowe;
5.  agencje wykonawcze;
6.  instytucje gospodarki budżetowej;
7.  państwowe fundusze celowe;
8.  Zakład Ubezpieczeń Społecznych i zarządzane przez niego fundusze oraz Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego i fundusze zarządzane przez Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego;
9.  Narodowy Fundusz Zdrowia;
10.  samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej;
11.  uczelnie publiczne;
12.  Polska Akademia Nauk i tworzone przez nią jednostki organizacyjne;
13.  państwowe i samorządowe instytucje kultury oraz państwowe instytucje filmowe;
14.  inne państwowe lub samorządowe osoby prawne utworzone na podstawie odrębnych ustaw w celu wykonywania zadań publicznych, z wyłączeniem przedsiębiorstw, instytutów badawczych, banków i spółek prawa handlowego.

Jednostkami budżetowymi – stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy – są jednostki organizacyjne sektora finansów publicznych nieposiadające osobowości prawnej, które pokrywają swoje wydatki bezpośrednio z budżetu, a pobrane dochody odprowadzają na rachunek odpowiednio dochodów budżetu państwa albo budżetu jednostki samorządu terytorialnego.

Z kolei, z treści art. 14 pkt 7 cyt. ustawy wynika, że zadania własne jednostki samorządu terytorialnego w zakresie m.in. kultury fizycznej i sportu, w tym utrzymywania terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych mogą być wykonywane przez samorządowe zakłady budżetowe.

Stosownie do zapisów art. 15 ust. 1 powołanej ustawy, samorządowy zakład budżetowy odpłatnie wykonuje zadania, pokrywając koszty swojej działalności z przychodów własnych (…).

A zatem, zwolnienie określone w § 13 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia z dnia 4 kwietnia 2011 r. ma zastosowanie do usług świadczonych pomiędzy samorządowym zakładem budżetowym a jednostką budżetową.

Z uwagi na powyższe, w sytuacji, gdy usługi sprzedaży karnetów indywidualnie i grupowo m.in. jednostkom organizacyjnym (szkoły, przedszkola, domy opieki, domy dziecka) oraz Gminie (Urząd Miasta i Gminy), na świadczone usługi na basenie: zajęcia dla kobiet w ciąży, zajęcia dla niemowlaków, zajęcia aqua aerobicu, pływanie zdrowotne, rehabilitacja, urodzinki na basenie, świadczone są przez Wnioskodawcę, jako samorządowy zakład budżetowy, na rzecz jednostek budżetowych lub samorządowych zakładów budżetowych, to wówczas przedmiotowe usługi korzystają ze zwolnienia od podatku VAT określonego w § 13 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia z dnia 4 kwietnia 2011 r.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

W pozostałych zakresach dotyczących podatku od towarów i usług w dniu 19 grudnia 2011 r. wydane zostały odrębne rozstrzygnięcia: Nr ILPP2/443-1297/11-4/SJ, Nr ILPP2/443-1297/11 -5/SJ, Nr ILPP2/443-1297/11-6/SJ, Nr ILPP2/443-1297/11-7/SJ, Nr ILPP2/443-1297/11-8/SJ, Nr ILPP2/443-1297/11-10/SJ, Nr ILPP2/443-1297/11-11/SJ, Nr ILPP2/443-1297/11-12/SJ, Nr ILPP2/443-1297/11-13/SJ, Nr ILPP2/443-1297/11-14/SJ, Nr ILPP2/443-1297/11-15/SJ, Nr ILPP2/443-1297/11-16/SJ, Nr ILPP2/443-1297/11-17/SJ.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.