Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.503.2025.1.IN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-11
Teza: Powstanie obowiązku ustalnia podatkowych różnic kursowych.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
przychód
różnica-różnice kursowe
różnica-różnice kursowe-dodatnie różnice kursowe
różnica-różnice kursowe-ujemne różnice kursowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ustalanie
różnic kursowych – metoda podatkowa-Różnice kursowe
transakcyjne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15a-ust. 2-pkt 3
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15a-ust. 3-pkt 3

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 10 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w
    zakresie różnic kursowych w związku z udziałem Spółki w systemie cash pooling. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (dalej również: „Spółka”) jest polskim rezydentem podatkowym,
    podatnikiem CIT. Wnioskodawca jest również zarejestrowanym, czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług.
    Spółka jest członkiem międzynarodowej grupy kapitałowej specjalizującej się w
    świadczeniu usług spedycji i logistyki (dalej: „Grupa”). Spółka dominująca Grupy ma swoją
    siedzibę poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: „Spółka Dominująca”).
    Wnioskodawca prowadzi działalność związaną z międzykontynentalnym transportem
    lotniczym i morskim, oraz z logistyką dystrybucyjną i magazynowaniem.
    Pomiędzy Spółką a Spółką Dominującą doszło do zawarcia umowy dotyczącej systemu
    zarządzania środkami pieniężnymi Grupy, składającego się z różnych elementów
    służących do zarządzania przepływami i zapotrzebowaniem na środki pieniężne w Grupie
    (dalej: „Umowa”).
    Jednym z elementów tego systemu jest cash pooling (dalej: „System”) służący do
    zarządzania płynnością poszczególnych członków Grupy. Sprowadza się on do konsolidacji
    sald rachunków bankowych uczestników tworzących Grupę umożliwiając optymalizację
    procesem zarządzania środkami finansowymi, dzięki przelewaniu nadwyżek środków
    pieniężnych lub pokryciu niedoborów środków występujących na rachunkach bankowych
    poszczególnych uczestników.
    Spółka Dominująca zarządza i administruje Systemem. Uczestnikami Systemu
    (udostępniającymi/ korzystającymi ze środków w ramach Systemu) poza Spółką będą
    podmioty z Grupy niemające siedziby lub zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    (dalej łącznie: „Uczestnicy” a pojedynczo: „Uczestnik”).
    Spółka posiada rachunek bankowy prowadzony w walucie euro (dalej: „Rachunek
    Biznesowy Spółki”).
    Spółka Dominująca prowadzi w imieniu Uczestników (w tym Spółki) rozliczeniowe rachunki
    bankowe (dalej pojedynczo: „Settlement Account”).

    Dla Spółki Dominującej prowadzony jest rachunek główny w walucie euro (dalej: „Target
    Account”), na którym konsolidowane są środki pieniężne Uczestników w ramach Systemu.
    W ramach Systemu środki są przekazywane z rachunków Uczestników na rachunek
    bankowy Spółki Dominującej (Target Account).
    Natomiast Settlement Account służy w szczególności do księgowania codziennych
    przelewów sald między Rachunkiem Biznesowym Spółki a Target Account (które
    konwertowane są na walutę, w której prowadzony jest Settlement Account). Ponadto
    rozliczane są tu również odsetki należne na podstawie Umowy.
    Na koniec dnia środki pieniężne w danej walucie posiadane na rachunkach bankowych
    Uczestników (w tym Spółki) należących do Systemu są przenoszone na konto bankowe
    Spółki Dominującej (Target Account). W przypadku wystąpienia niedoboru środków na
    rachunkach danego z Uczestników, rachunki te są zasilane z rachunku Spółki Dominującej
    w celu wyzerowania stanu rachunku tego danego Uczestnika. W konsekwencji
    powyższego dochodzi do zwiększenia/zmniejszenia salda dodatniego/ujemnego rozliczeń
    w ramach Systemu.
    W przypadku Spółki środki pieniężne z Rachunku Biznesowego Spółki, które przenoszone
    są na koniec dnia na Target Account, są konwertowane na walutę PLN (złoty polski), w
    którym prowadzony jest Settlement Account Spółki.
    Spółka w ramach Systemu występuje jako podmiot, który dokonuje przelewu środków
    pieniężnych w celu pokrycia niedoborów środków pieniężnych Uczestników (czyli jest
    podmiotem przekazującym środki pieniężne do Systemu).
    Zgodnie z Umową, Spółka Dominująca ustala saldo na Settlement Account codziennie
    przy zamykaniu rachunków. Wynikające z tego saldo podlega oprocentowaniu. Wynikające
    z tego odsetki są zapisywane na Settlement Account. Zatem Spółce (jako Uczestnikowi)
    przysługują odsetki od środków przekazanych do Systemu, które są naliczane kwartalnie
    na podstawie dziennego salda na koncie rozliczeniowym.
    Ponadto, kiedy Spółka potrzebuje środków pieniężnych na zapłatę kontrahentom/
    dostawcom, wówczas wskazane środki pieniężne przechodzą z Target Account na
    Rachunek Biznesowy Spółki i są konwertowane na PLN na Settlement Account. Innymi
    słowy środki są konwertowane na Settlement Account (na PLN) oraz wracają na Rachunek
    Biznesowy Spółki, skąd dopiero są dokonywane płatności na rzecz kontrahentów /
    dostawców Spółki w euro. Zatem Spółka dokonuje płatności w euro na rzecz
    kontrahentów / dostawców korzystając ze środków pieniężnych będących na Rachunku
    Biznesowym Spółki. Kwota środków przelana z Target Account pomniejsza salda
    zaksięgowane na Settlement Account.
    Wnioskodawca ustala różnice kursowe na podstawie art. 9b ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 15a
    ustawy o CIT.
    Pytania
    Czy prawidłowym jest stanowisko Spółki, że:
    1. w związku z udziałem Spółki w Systemie Spółka powinna ustalać podatkowe różnice
      kursowe stanowiące przychody podatkowe lub koszty uzyskania przychodów:
      a) w momencie wypływu euro z Rachunku Biznesowego Spółki na rachunek Target
        Account, które to euro jest konwertowane na PLN na rachunku Settlement Account
      b) w momencie wypływu euro z Rachunku Biznesowego Spółki na rachunek
        kontrahentów / dostawców w momencie spłaty zobowiązań wobec tych
        kontrahentów / dostawców
    - na podstawie art. 15a ust. 2 pkt 3 lub art. 15a ust. 3 pkt 3 Ustawy o CIT?
    2. niezależnie od powyższego czy Spółka powinna ustalić podatkowe różnice kursowe na
      podstawie art. 15a ust. 2 pkt 2 lub art. 15a ust. 3 pkt 2 Ustawy o CIT w momencie

      spłaty zobowiązań wobec kontrahentów / dostawców Spółki wyrażonych w euro
      regulowanych za pomocą waluty euro (która wpływa na Rachunek Biznesowy Spółki
      po uprzedniej konwersji na rachunku Settlement Account z PLN na euro)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Spółki:
    1. w związku z udziałem Spółki w Systemie Spółka powinna ustalać podatkowe różnice
      kursowe stanowiące przychody podatkowe lub koszty uzyskania przychodów:
      a) w momencie wypływu euro z Rachunku Biznesowego Spółki na rachunek Target
        Account, które to euro jest konwertowane na PLN na rachunku Settlement Account
      b) w momencie wypływu euro z Rachunku Biznesowego Spółki na rachunek
        kontrahentów / dostawców w momencie spłaty zobowiązań wobec tych
        kontrahentów / dostawców
    - na podstawie art. 15a ust. 2 pkt 3 lub art. 15a ust. 3 pkt 3 Ustawy o CIT (czyli tzw. różnice
    kursowe na rozchodzie waluty).
    2. niezależnie od powyższego Spółka powinna ustalić podatkowe różnice kursowe na
      podstawie art. 15a ust. 2 pkt 2 lub art. 15a ust. 3 pkt 2 w momencie spłaty zobowiązań
      wobec kontrahentów / dostawców Spółki wyrażonych w euro, regulowanych za
      pomocą waluty euro (która wpływa na Rachunek Biznesowy Spółki po uprzedniej
      konwersji na rachunku Settlement Account z PLN na euro) jako różnicę pomiędzy
      kwotą poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote
      według odpowiedniego kursu a wartością tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej
      według odpowiedniego kursu.
    UZASADNIENIE STANOWISK ZAINTERESOWANEGO.
    Jak wskazuje art. 9b ust. 1 Ustawy o CIT, podatnicy ustalają różnice kursowe na podstawie:
    1) art. 15a, albo
    2) przepisów o rachunkowości, pod warunkiem że w okresie, o którym mowa w ust. 3,
    sporządzane przez podatników sprawozdania finansowe będą badane przez firmy
    audytorskie.
    W myśl powyższego, jak wskazano na wstępie Spółka ustala różnice kursowe dla celów
    podatkowych na podstawie ww. przepisu art. 9b ust. 1 pkt 1 Ustawy o CIT, tj. na podstawie
    art. 15a Ustawy o CIT.
    Na gruncie wskazanego przepisu, różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody
    jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice
    kursowe w kwocie wynikającej z różnicy między wartościami określonymi w ust. 2 i 3 (art.
    15a ust. 1 Ustawy o CIT).
    Zgodnie z art. 15a ust. 2 Ustawy o CIT, dodatnie różnice kursowe powstają, jeżeli wartość:
    1) przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według
      kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego
      przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego
      kursu waluty z tego dnia;
    2) poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według
      kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości
      tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu
      waluty z tego dnia;

    3) otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu
      ich wpływu jest niższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu
      zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według
      faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5;
    4) kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest niższa od wartości tego
      kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego
      kursu waluty z tych dni;
    5) kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest wyższa od wartości tego
      kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego
      kursu waluty z tych dni.
    Natomiast na podstawie art. 15a ust. 3 Ustawy o CIT, ujemne różnice kursowe powstają,
    jeżeli wartość:
    1) przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według
      kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości
      tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie
      zastosowanego kursu waluty z tego dnia;
    2) poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według
      kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego
      kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z
      tego dnia;
    3) otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu
      ich wpływu jest wyższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu
      zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według
      faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5;
    4) kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest wyższa od wartości tego
      kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego
      kursu waluty z tych dni;
    5) kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest niższa od wartości tego
      kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego
      kursu waluty z tych dni.
    Przy obliczaniu różnic kursowych, o których mowa w ust. 2 i 3, uwzględnia się kursy
    faktycznie zastosowane w przypadku sprzedaży lub kupna walut obcych oraz otrzymania
    należności lub zapłaty zobowiązań. W pozostałych przypadkach, a także gdy do
    otrzymanych należności lub zapłaty zobowiązań nie jest możliwe uwzględnienie faktycznie
    zastosowanego kursu waluty w danym dniu, stosuje się kurs średni ogłaszany przez
    Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego ten dzień (art. 15a
    ust. 4 Ustawy o CIT).
    Przy czym, jeżeli faktycznie zastosowany kurs waluty, o którym mowa w ust. 2 i 3, jest
    wyższy lub niższy odpowiednio o więcej niż powiększona lub pomniejszona o 5% wartość
    kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego
    poprzedzającego dzień faktycznie zastosowanego kursu waluty, organ podatkowy może
    wezwać strony umowy do zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających
    zastosowanie kursu waluty. W razie niedokonania zmiany wartości lub niewskazania
    przyczyn, które uzasadniają zastosowanie faktycznego kursu waluty, organ podatkowy
    określi ten kurs opierając się na kursach walut ogłaszanych przez Narodowy Bank Polski
    (art. 15a ust. 5 ustawy o CIT).
    Zgodnie z art. 15a ust. 6 Ustawy o CIT, przez średni kurs ogłaszany przez Narodowy Bank
    Polski, o którym mowa w ust. 2 i 3, rozumie się kurs z ostatniego dnia roboczego
    poprzedzającego dzień uzyskania przychodu lub poniesienia kosztu.

    Za koszt poniesiony, o którym mowa w ust. 2 i 3, uważa się koszt wynikający z otrzymanej
    faktury (rachunku) albo innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), a za dzień
    zapłaty, o którym mowa w ust. 2 i 3 - dzień uregulowania zobowiązań w jakiejkolwiek
    formie, w tym w wyniku potrącenia wierzytelności (art. 15a ust. 7 Ustawy o CIT).
    Ponadto stosownie do art. 15a ust. 8 Ustawy o CIT, podatnicy wyznaczają kolejność
    wyceny środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej, o której mowa w ust. 2 pkt 3 i
    ust. 3 pkt 3, według przyjętej metody stosowanej w rachunkowości, której nie mogą
    zmieniać w trakcie roku podatkowego.
    Z powyższych przepisów wynika, iż katalog zdarzeń generujących przychody i koszty
    uzyskania przychodów z tytułu różnic kursowych (tj. różnicy pomiędzy kursami
    stosowanymi na moment wskazanych zdarzeń) ma charakter zamknięty.
    Powyższe oznacza, że dodatnie różnice kursowe lub ujemne różnice kursowe mogą
    powstać wyłączenie wtedy, gdy zachodzi jedna z okoliczności wymienionych w art. 15a ust.
    2 Ustawy o CIT (dodatnie różnice kursowe) lub art. 15a ust. 3 Ustawy o CIT (ujemne
    różnice kursowe). W konsekwencji, w przypadku podatników stosujących metodę
    podatkową, przychód podatkowy i koszt uzyskania przychodów z tytułu różnic kursowych
    nie powinien powstać w wyniku zastosowania innych regulacji Ustawy o CIT. Przy czym
    należy mieć na uwadze, że art. 15a Ustawy o CIT nie stanowi lex specialis w stosunku do
    art. 12 lub art. 15 Ustawy o CIT. Oznacza to, że regulacje te nie wykluczają się wzajemnie i
    mają charakter autonomiczny, bowiem dotyczą różnego zakresu merytorycznego
    (przykładowo takie stanowisko przyjął w uzasadnieniu Naczelny Sąd Administracyjny
    (dalej: "NSA") w wyroku z dnia 10 marca 2015 r., o sygn. akt II FSK 635/13).
    Stanowisko, zgodnie z którym katalog zdarzeń powodujących powstanie dodatnich różnic
    kursowych lub ujemnych różnic kursowych jest katalogiem zamkniętym, zostało
    potwierdzone w orzeczeniach sądów administracyjnych, m.in. w wyroku NSA z dnia 28
    stycznia 2016 r., o sygn. akt II FSK 3133/13 lub wyroku NSA z dnia 10 marca 2015 r., o
    sygn. akt II FSK 635/13.
    Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, zamknięty katalog zdarzeń
    określony w art. 15a ust. 2 i ust. 3 Ustawy o CIT, przesądza o możliwych okolicznościach
    powodujących powstanie dodatnich różnic kursowych lub ujemnych różnic kursowych na
    gruncie Ustawy o CIT (i nie powinna być stosowana wykładnia rozszerzająca).
    Analizując, wskazane przepisy należy zauważyć, iż ustawodawca wymienia de facto trzy
    rodzaje sytuacji, w których mogą powstać tzw. podatkowe różnice kursowe:
    1. w związku z rozrachunkami z kontrahentami – tj. w przypadku należności lub
      zobowiązań wyrażonych w walutach obcych, gdy między dniem powstania przychodu
      (lub kosztu) a dniem ich uregulowania występuje różnica kursowa (art. 15a ust. 2 pkt 1
      i 2/art. 15a ust. 3 pkt 1 i 2 Ustawy o CIT);
    2. w związku z rozchodem środków pieniężnych w walucie obcej – tj. gdy kurs waluty z
      dnia wpływu środków różni się od kursu zastosowanego w dniu ich wypływu (art. 15a
      ust. 2 pkt 3/art. 15a ust. 3 pkt 3 Ustawy o CIT), z zastrzeżeniem, że przepis ten nie
      znajduje zastosowania w odniesieniu do kredytów i pożyczek określonych w pkt 4 i 5;
    3. w związku z kredytami i pożyczkami walutowymi – tj. w przypadku udzielonych lub
      otrzymanych pożyczek (kredytów) wyrażonych w walutach obcych, gdy kurs waluty w
      dniu udzielenia lub otrzymania pożyczki/kredytu różni się od kursu w dniu jej zwrotu
      lub spłaty (art. 15a ust. 2 pkt 4 i 5/art. 15a ust. 3 pkt 4 i 5 Ustawy o CIT).
    Przedmiotowe przepisy regulują różnice kursowe od posiadanych w walucie obcej
    własnych środków pieniężnych z tytułu obrotu tymi środkami pieniężnymi (tzw. różnice
    kursowe od własnych środków pieniężnych). Mają one odzwierciedlać przysporzenie i
    stratę podatnika związane z posiadaniem i obrotem środkami pieniężnymi wyrażonymi w
    walucie obcej. Są one rezultatem porównania odpowiednich kursów waluty z dnia wpływu

    (nabycia) środków walutowych na rachunek bankowy oraz kursów z dnia wypływu tych
    środków.
    Zdaniem organów podatkowych realizacja przychodów/kosztów z tytułu dodatnich
    /ujemnych różnic kursowych od własnych środków pieniężnych może przykładowo
    nastąpić w wyniku:
    · sprzedaży waluty zgromadzonej na rachunku walutowym, a uzyskanej ze sprzedaży
      towarów lub usług;
    · sprzedaży waluty uprzednio nabytej od innego podmiotu;
    · zapłaty walutą za zobowiązania, a uzyskanej ze sprzedaży towarów lub usług;
    · zapłaty za zobowiązania walutą uprzednio nabytą od innego podmiotu, w tym również
      walutą nabytą poprzez uzyskanie pożyczki, czy też kredytu bankowego;
    · innej formy wypływu waluty, np. darowizna.
    Aby zatem w przypadku własnych środków pieniężnych doszło do powstania różnic
    kursowych musi dojść do wypływu wcześniej nabytej lub uzyskanej ze sprzedaży towarów
    i usług waluty obcej poprzez jej odsprzedaż bądź uregulowanie zobowiązania.
    Ponadto różnic kursowych od własnych środków w walucie obcej nie ustala się na
    okoliczność otrzymania lub nabycia środków i wartości pieniężnych, lecz są one ustalane
    na okoliczność wypływu. Przy czym, aby do przedmiotowego wypływu mogło dojść, środki
    pieniężne w walucie obcej muszą zostać wcześniej nabyte lub uzyskane ze sprzedaży
    towarów i usług.
    Uwzględniając powyższe należy wskazać, że w okolicznościach przedstawionych w
    zdarzeniu przyszłym środki pieniężne z Rachunku Biznesowego Spółki, które przenoszone
    są na koniec dnia na Target Account, są konwertowane na walutę PLN (złoty polski), w
    którym prowadzony jest Settlement Account Spółki.
    Kolejno, kiedy Spółka potrzebuje środków pieniężnych na zapłatę kontrahentom /
    dostawcom, wówczas wskazane środki pieniężne przechodzą z Target Account na
    Rachunek Biznesowy Spółki i są konwertowane na PLN na Settlement Account. Innymi
    słowy środki są konwertowane na Settlement Account (na PLN) oraz wracają na Rachunek
    Biznesowy Spółki, skąd dopiero są dokonywane płatności na rzecz kontrahentów /
    dostawców Spółki w euro. Zatem Spółka dokonuje płatności w euro na rzecz
    kontrahentów / dostawców korzystając ze środków pieniężnych będących na Rachunku
    Biznesowym Spółki, co de facto powoduje wypływ środków w euro z Rachunku
    Biznesowego Spółki na rachunek kontrahenta / dostawcy. Kwota środków przelana z
    Target Account pomniejsza salda zaksięgowane na Settlement Account.
    Zdaniem Wnioskodawcy w sytuacji będącej przedmiotem wniosku, tj. w związku z
    udziałem w Systemie powstają różnice kursowe, o których mowa w punkcie 2 powyżej,
    czyli na rozchodzie waluty (art. 15a ust. 2 pkt 3/art. 15a ust. 3 pkt 3 Ustawy o CIT).
    Przedmiotowe różnice kursowe powstają w dwóch momentach. Po pierwsze w momencie,
    w którym środki (saldo) zgromadzone na Rachunku Biznesowym Spółki w związku z
    udziałem w Systemie są przelewane na Target Account i jednocześnie konwertowane na
    PLN na rachunku Settlement Account – wtedy to dochodzi do rozchodu waluty (wyjścia
    waluty z Rachunku Biznesowego Spółki prowadzonego w euro i zamianie na PLN).
    Po drugie wypływ waluty następuje w momencie spłaty zobowiązań wobec kontrahentów
    / dostawców za pomocą waluty euro (które to zobowiązania są spłacane walutą euro
    będącą wynikiem konwersji środków wyrażonych w PLN znajdujących się na Settlement
    Account na euro).
    Powyższe stanowisko potwierdza również analiza interpretacji indywidualnych Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej, w których wskazano, że:

    a) „W ustawie podatkowej różnice kursowe od tzw. własnych środków pieniężnych
      zostały zdefiniowane, jak już wspomniano wyżej, w art. 15a ust. 2 pkt 3 i ust. 3 pkt 3.
      (...) Dla powstania wyżej zdefiniowanych różnic kursowych konieczny jest wypływ
      waluty obcej, środków lub wartości pieniężnych (substytutów pieniądza w postaci
      papierów wartościowych, jak np. akcje, obligacje, a także środków płatniczych, jak np.
      czeki, akredytywy i inne), przy czym jako wypływ należy rozumieć tu nie jakikolwiek
      wypływ - lecz operację wyzbycia się waluty, środków lub wartości pieniężnych. (...) W
      omawianej sprawie należy zwrócić uwagę na literalne brzmienie art. 15a ust. 2 pkt 3 i
      art. 15a ust. 3 pkt 3 ustawy CIT. Przepisy te zobowiązują podatników do ustalania
      różnic kursowych w sytuacji, gdy wartość otrzymanych lub nabytych środków lub
      wartości pieniężnych jest inna w dniu ich wpływu od wartości z dnia zapłaty lub innej
      formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych. W przepisach tych nie używa
      się określenia "własne środki lub wartości pieniężne". Z tego wypływa wniosek, że dla
      możliwości ustalania tej kategorii różnic kursowych przesądzające znaczenie ma fakt
      otrzymania lub nabycia środków lub wartości pieniężnych i fakt ich wypływu.”
      (interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 28
      października 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.516.2024.1.MBD).
    b) „W przedstawionej przez Spółkę sytuacji, mogą zatem powstać różnice kursowe od
      własnych środków pieniężnych wyrażonych w walutach obcych. Różnice te są
      rozpoznawalne, jeżeli wystąpi różnica pomiędzy wartością środków pieniężnych w
      dacie wpływu waluty obcej na konto a wartością tych środków w dniu ich wypływu (art.
      15a ust. 2 pkt 3, art. 15a ust. 3 pkt 3 u.p.d.o.p.). Podsumowując, w rozpatrywanej
      sprawie stwierdzić należy, że różnice kursowe od środków własnych powstaną w
      sytuacji, gdy kurs waluty w dniu zapłaty lub innej formy wypływu z rachunku
      walutowego będzie różnił się od kursu z dnia wpływu waluty na rachunek. Różnice
      wynikające z kursu EURO z dnia wpływu środków pieniężnych na rachunek walutowy
      (wartości pieniężnych wyrażonych w EURO) w stosunku do kursu EURO z dnia
      wypływu tych środków związanych z wymianą EURO na PLN będą wtedy stanowiły
      przychody, bądź też koszty uzyskania przychodów, o których mowa w art. 15a ust. 2
      pkt 3 i art. 15a ust. 3 pkt 3 u.p.d.o.p., stanowiących odpowiednio przychody
      podatkowe (jako dodatnie różnice kursowe) albo koszty uzyskania przychodów (jako
      ujemne różnice kursowe) Spółki.” (interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej
      Informacji Skarbowej z dnia 17 listopada 2023 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.359.2023.1.
      MBD).
    c) „Różnice kursowe od własnych środków lub wartości pieniężnych ustala się w
      zależności od źródła pochodzenia walut (otrzymane, zakupione) po kursie faktycznie
      zastosowanym z odpowiednich dni, jeśli dochodzi do zakupu/sprzedaży czy
      przewalutowania. (...) Brzmienie przepisu art. 15a ust. 4 ustawy o CIT wprowadza
      swego rodzaju "ograniczenie" do uwzględniania dla celów obliczania różnic kursowych
      kursu faktycznie zastosowanego do konkretnych przypadków wymienionych w
      pierwszym zdaniu tego przepisu, tj. sprzedaży waluty obcej, kupna waluty obcej,
      otrzymania należności lub zapłaty zobowiązania w walucie obcej - czyli do sytuacji, w
      których dojdzie w rzeczywistości do zastosowania konkretnego, faktycznego kursu
      walutowego. W konsekwencji, jeżeli podatnik nie kupuje, ani nie sprzedaje waluty lub
      nie następuje faktyczne (rzeczywiste) zastosowanie kursu waluty, tj. nie dochodzi do
      przewalutowania otrzymywanej należności lub płaconego zobowiązania (np. przez
      bank do przeliczenia wpływu środków z tytułu otrzymywanej należności lub wypływu
      środków z tytułu zapłaty zobowiązania po konkretnym, rzeczywistym kursie
      przeliczeniowym), wówczas zastosowanie znajdzie kurs średni ogłaszany przez NBP z
      ostatniego dnia roboczego poprzedzającego ten dzień. (...) W świetle powyższych
      ustaleń należy zatem przyjąć, że "faktycznie zastosowany kurs waluty" jest kursem,
      który był w istocie, rzeczywiście, realnie zastosowany. Kurs waluty mógł być
      rzeczywiście (realnie) zastosowany tylko wtedy, gdy na jego podstawie, w oparciu o
      wyrażoną w nim cenę waluty, doszło do przeprowadzenia operacji finansowej

      przewalutowania - do wyrażenia w danej walucie wartości pieniężnej określonej
      pierwotnie w innej walucie. (...) Użyte w art. 15a ust. 4 ustawy o CIT określenie
      "faktycznie zastosowany kurs waluty" oznacza taki kurs waluty, po jakim podatnik
      nabył lub sprzedał walutę. W przypadku, gdy nie doszło do faktycznej wymiany waluty
      (przewalutowania) należy stosować kurs średni NBP z ostatniego dnia roboczego
      poprzedzającego dzień otrzymania należności lub zapłaty zobowiązań.” (interpretacja
      indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 3 marca 2023 r., sygn.
      0114-KDIP2-2.4010.2.2023.1.AS).
    d) „Aby zatem w przypadku własnych środków pieniężnych doszło do powstania różnic
      kursowych musi dojść do wypływu wcześniej nabytej lub uzyskanej ze sprzedaży
      towarów i usług waluty obcej poprzez jej odsprzedaż bądź uregulowanie
      zobowiązania.” (interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z
      dnia 2 listopada 2022 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.507.2022.1.AR).
    Niezależnie od powyższego (tj. niezależnie od różnic kursowych powstałych w związku z
    rozchodem waluty) Spółka powinna ustalić również różnice kursowe na podstawie art. 15a
    ust. 2 pkt 2 lub art. 15a ust. 3 pkt 2 w momencie spłaty zobowiązań wobec kontrahentów /
    dostawców Spółki wyrażonych w euro, regulowanych za pomocą waluty euro, która
    wpływa na Rachunek Biznesowy Spółki po uprzedniej konwersji na rachunku Settlement
    Account z PLN na euro. Przedmiotowa różnica kursowa stanowić będzie różnicę pomiędzy
    kwotą poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według
    odpowiedniego kursu a wartością tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według
    odpowiedniego kursu.
    Podkreślić bowiem należy, iż w przypadku spłaty zobowiązań stanowiących koszt
    podatkowy w walucie obcej różnice kursowe powstają zarówno:
    a) w związku z rozchodem waluty (wypływem waluty) jak i
    b) w związku ze spłatą zobowiązania ujętego uprzednio jako koszt według
      odpowiedniego kursu.
    Należy bowiem w szczególności wskazać, że przepisy Ustawy o CIT nie wykluczają
    ustalania różnic kursowych zarówno w związku z rozchodem waluty, jak i w związku ze
    spłatą zobowiązania ujętego uprzednio jako koszt według odpowiedniego kursu.
    Stanowisko Zainteresowanego w tym zakresie potwierdza również analiza interpretacji
    indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Przykładowo w interpretacji
    indywidualnej z dnia 18 marca 2025 r., sygn. 0114-KDIP2-2.4010.21.2025.1.SJ wskazano, że
    „(...) w przypadku regulowania płatności wyrażonych w walucie obcej, za pośrednictwem
    konta złotówkowego, bank, z którego usług Państwo korzystają, w momencie realizacji
    transakcji dokonuje w istocie sprzedaży Państwu (w przypadku zapłaty za otrzymane przez
    nią faktury) waluty obcej, po wskazanym przez bank kursie. W wyniku tak
    przeprowadzonej Transakcji 1, rachunek Spółki zostaje obciążony wartością środków
    walutowych przelanych przez bank na konto kontrahenta. Zatem zapłata za wystawione w
    walucie obcej faktury, mimo iż Spółka dysponuje jedynie złotówkami, następuje w
    rzeczywistości w walucie obcej. Tym samym kontrahent Spółki otrzymuje walutę obcą, w
    przypadku regulowania przez Spółkę faktur kosztowych. Zatem koszt wynikający z
    otrzymanej faktury wyrażony jest w walucie obcej i zapłata za tą fakturę również jest
    dokonana w walucie obcej. Mając na względzie cytowane wyżej przepisy stwierdzić należy,
    iż w przypadku dokonywania wskazanych we wniosku Transakcji 1 za pośrednictwem
    konta złotówkowego mogą wystąpić podatkowe różnice kursowe, o których mowa w art.
    15a ust. 2 pkt 2 albo ust. 3 pkt 2 ustawy o CIT, jeśli między dniem powstania zobowiązania
    a dniem spłaty tego zobowiązania wystąpiła różnica w kursie waluty”.
    Ponadto w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 5
    marca 2024 r., sygn. 0114-KDIP2-2.4010.4.2024.1.AP za prawidłowe uznano następujące
    stanowisko wnioskodawcy: „(...) w przypadku uregulowania zobowiązania z tytułu zakupu
    papierów wartościowych powstaną różnice kursowe, o których mowa w art. 15a ust. 2 pkt

    3 oraz art. 15a ust. 3 pkt 3 ustawy o CIT. (...) w związku z tym, że w analizowanej sprawie
    Spółka poniesie w dacie nabycia papierów wartościowych wydatek, który potem będzie
    mogła rozpoznać jako koszt podatkowy, także różnice kursowe powstałe na podstawie art.
    15a ust. 2 pkt 2 lub art. 15a ust. 3 pkt 2 ustawy o CIT będzie można zakwalifikować do
    kosztów/przychodów podatkowych.”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, w części dotyczącej przyjęcia, że:
    · w związku z udziałem Spółki w Systemie Spółka powinna ustalać podatkowe różnice
      kursowe stanowiące przychody podatkowe lub koszty uzyskania przychodów w
      momencie wypływu euro z Rachunku Biznesowego Spółki na rachunek Target
      Account, które to euro jest konwertowane na PLN na rachunku Settlement Account na
      podstawie art. 15a ust. 2 pkt 3 lub art. 15a ust. 3 pkt 3 Ustawy o CIT – jest
      nieprawidłowe;
    · w związku z udziałem Spółki w Systemie Spółka powinna ustalać podatkowe różnice
      kursowe stanowiące przychody podatkowe lub koszty uzyskania przychodów w
      momencie wypływu euro z Rachunku Biznesowego Spółki na rachunek kontrahentów
      / dostawców w momencie spłaty zobowiązań wobec tych kontrahentów / dostawców
      na podstawie art. 15a ust. 2 pkt 3 lub art. 15a ust. 3 pkt 3 Ustawy o CIT – jest
      prawidłowe;
    · Spółka powinna ustalić podatkowe różnice kursowe na podstawie art. 15a ust. 2 pkt 2
      lub art. 15a ust. 3 pkt 2 Ustawy o CIT w momencie spłaty zobowiązań wobec
      kontrahentów / dostawców Spółki wyrażonych w euro regulowanych za pomocą
      waluty euro (która wpływa na Rachunek Biznesowy Spółki po uprzedniej konwersji na
      rachunku Settlement Account z PLN na euro) – jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
      pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Przy czym, jak wynika z art. 12 ust. 2 ww. ustawy:
      Przychody w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego
      ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego
      poprzedzającego dzień uzyskania przychodu.
    Jednocześnie, w myśl przepisu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione
      w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez
      Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień
      poniesienia kosztu.
    Różnice kursowe, jako kategoria ekonomiczna, najogólniej oznaczają różnice wynikające z
    wartości walut obcych wyrażonych w walucie polskiej w różnych momentach czasu.
    Powstają na skutek wahań kursów (kurs – cena jednej waluty w jednostkach innej waluty)
    kupna i sprzedaży waluty krajowej w stosunku do walut obcych, wzajemnych zmian
    poziomów kursów innych walut oraz wystąpienia odchyleń między kursem średnim walut
    obcych, ogłaszanym przez bank centralny (NBP) a faktycznymi, najczęściej bankowymi
    kursami sprzedaży lub zakupu poszczególnych walut.
    Zatem w świetle ww. przepisów, różnice kursowe stanowią, co do zasady, przychody lub
    koszty uzyskania przychodów. Jednocześnie, przywoływana ustawa o podatku

    dochodowym od osób prawnych przewiduje dwie metody prowadzące do ustalenia
    przychodów i kosztów z tego tytułu.
    Zgodnie z art. 9b ust. 1 ustawy ustawa o CIT:
      Podatnicy ustalają różnice kursowe na podstawie:
      1) art. 15a, albo
      2) przepisów o rachunkowości, pod warunkiem że w okresie, o którym mowa w ust.
      3, sporządzane przez podatników sprawozdania finansowe będą badane przez firmy
      audytorskie.
    Z wniosku wynika, że rozliczają Państwo różnice kursowe w oparciu o tzw. metodę
    podatkową, czyli na podstawie art. 15a ustawy o CIT, zgodnie z którym:
      Różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe
      albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe w kwocie
      wynikającej z różnicy między wartościami określonymi w ust. 2 i 3.
    Zdarzenia, z którymi ustawodawca wiąże skutki w postaci wystąpienia podatkowych różnic
    kursowych, wymienione zostały w art. 15a ust. 2 (dodatnie różnice kursowe) i ust. 3
    (ujemne różnice kursowe) ustawy o CIT.
    Stosownie do art. 15a ust. 2 pkt 1-3 ustawy o CIT:
    Dodatnie różnice kursowe powstają, jeżeli wartość:
      1) przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według
      kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości
      tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie
      zastosowanego kursu waluty z tego dnia;
      2) poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według
      kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości
      tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu
      waluty z tego dnia;
      3) otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w
      dniu ich wpływu jest niższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w
      dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według
      faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5.
    Natomiast art. 15a ust. 3 pkt 1-3 ustawy o CIT stanowi, że:
    Ujemne różnice kursowe powstają, jeżeli wartość:
      1) przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według
      kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości
      tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie
      zastosowanego kursu waluty z tego dnia,
      2) poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według
      kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości
      tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu
      waluty z tego dnia;
      3) otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w
      dniu ich wpływu jest wyższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w
      dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według
      faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5.
    W przepisach art. 15a ust. 2 i 3 ww. ustawy ustawodawca przewidział zamknięty katalog
    przypadków, w których powstają różnice kursowe dla celów podatkowych. Zatem, dla
    podatników ustalających różnice kursowe na podstawie art. 15a ustawy o CIT (różnice

    kursowe podatkowe), różnice kursowe powiększające odpowiednio przychody albo koszty
    uzyskania przychodów powstają w przypadkach wskazanych w ww. przepisach.
    Powołane powyżej przepisy określają sytuacje, kiedy powstają podatkowe różnice
    kursowe mające wpływ na wysokość podstawy opodatkowania, m.in.:
    • gdy wartość przychodu należnego w walucie obcej w dniu jego powstania dla celów
      podatkowych jest inna niż jego wartość w dniu faktycznego otrzymania,
    • gdy wartość kosztu podatkowego w walucie obcej w dniu jego zarachowania jest inna
      niż jego wartość w dniu zapłaty,
    • wartość środków (wartości pieniężnych) w walucie obcej w dniu ich nabycia (wpływu na
      rachunek bankowy) jest inna niż ich wartość w dniu ich wypływu z tego rachunku.
    Powyższe oznacza, że nie są uznawane za różnice kursowe dla celów podatkowych różnice
    wynikające z kursów walut, jeśli, np. zobowiązanie czy należność wyrażone są w walucie
    obcej a uregulowanie następuje w polskich złotych lub odwrotnie - zobowiązanie bądź
    należność wyrażone są w polskich złotych a zapłata dokonywana jest w walucie obcej. Tym
    samym, nie wszystkie różnice kursowe – w wymiarze ekonomicznym – ustalane dla celów
    rachunkowych i traktowane odpowiednio jako koszt/przychód finansowy w rachunku
    wyników, uznawane są przez prawo podatkowe za różnice kursowe, bowiem dla celów
    podatkowych różnice te powstają wyłącznie w przypadkach wymienionych
    enumeratywnie w art. 15a ust. 2 i 3 ustawy o CIT. Mając na uwadze, że ustawowy katalog
    zdarzeń prowadzących do realizacji podatkowych różnic kursowych ma charakter
    zamknięty, wszelkie inne zdarzenia niż wymienione w tym przepisie nie mogą skutkować
    powstaniem różnic kursowych dla celów podatkowych.
    Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka prowadzi działalność związaną z
    międzykontynentalnym transportem lotniczym i morskim, oraz z logistyką dystrybucyjną i
    magazynowaniem. Spółka jest członkiem międzynarodowej grupy kapitałowej
    specjalizującej się w świadczeniu usług spedycji i logistyki. Pomiędzy Spółką, a Spółką
    Dominującą doszło do zawarcia umowy dotyczącej systemu zarządzania środkami
    pieniężnymi Grupy, składającej się z różnych elementów służących do zarządzania
    przepływami i zapotrzebowaniem na środki pieniężne w Grupie. Jednym z elementów tego
    systemu jest cash pooling służący do zarządzania płynnością poszczególnych członków
    Grupy. Sprowadza się on do konsolidacji sald rachunków bankowych uczestników
    tworzących Grupę umożliwiając optymalizację procesem zarządzania środkami
    finansowymi, dzięki przelewaniu nadwyżek środków pieniężnych lub pokryciu niedoborów
    środków występujących na rachunkach bankowych poszczególnych uczestników.
    Spółka posiada rachunek bankowy w walucie euro. Spółka Dominująca prowadzi w
    imieniu uczestników (w tym Spółki) rozliczeniowe rachunki bankowe, tzw. „Settlement
    Account”. Natomiast dla Spółki Dominującej prowadzony jest rachunek główny w walucie
    euro, tj. „Target Account”, na którym konsolidowane są środki pieniężne Uczestników w
    ramach systemu. W ramach systemu środki są przekazywane z rachunków Uczestników
    na rachunek bankowy Spółki Dominującej.
    Natomiast Settlement Account służy do księgowania codziennych przelewów sald między
    Rachunkiem Biznesowym Spółki a Target Account (konwertowane są na walutę, w której
    prowadzony jest Settlement Account). Na tym koncie rozliczane są również odsetki
    należne na podstawie Umowy. Na koniec dnia środki pieniężne w danej walucie
    posiadane na rachunkach bankowych Uczestników należących do systemu są
    przenoszone na konto Spółki Dominującej (Target Account). W sytuacji gdy, wystąpi
    niedobór środków na rachunku danego Uczestnika, rachunek ten zasilany jest z rachunku
    Spółki Dominującej w celu wyzerowania stanu rachunku tego uczestnika. Tym samym
    dochodzi do zwiększenia/zmniejszenia salda dodatniego/ujemnego rozliczeń w ramach
    systemu. W przypadku Spółki środki pieniężne z rachunku Biznesowego Spółki, które
    przenoszone są na koniec dnia na Target Account, są konwertowane na walutę PLN, w
    którym prowadzony jest Settlement Spółki.

    Spółka w ramach Systemu występuje jako podmiot, który dokonuje przelewu środków
    pieniężnych w celu pokrycia niedoborów środków pieniężnych Uczestników (czyli jest
    podmiotem przekazującym środki pieniężne do Systemu).
    Zgodnie z Umową, Spółka Dominująca ustala saldo na Settlement Account codziennie
    przy zamykaniu rachunków. Wynikające z tego saldo podlega oprocentowaniu. Wynikające
    z tego odsetki są zapisywane na Settlement Account. Spółce przysługują odsetki od
    środków przekazanych do Systemu, które są naliczane kwartalnie na podstawie dziennego
    salda na koncie rozliczeniowym.
    Ponadto, kiedy Spółka potrzebuje środków pieniężnych na zapłatę kontrahentom/
    dostawcom, wówczas wskazane środki pieniężne przechodzą z Target Account na
    Rachunek Biznesowy Spółki i są konwertowane na PLN na Settlement Account. Środki są
    konwertowane na Settlement Account (na PLN) oraz wracają na Rachunek Biznesowy
    Spółki, skąd dopiero są dokonywane płatności na rzecz kontrahentów / dostawców Spółki
    w euro. Spółka ustala różnice kursowe na podstawie art. 9b ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 15a
    ustawy o CIT.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia przyjęcia, że w związku z udziałem Spółki
    w systemie cash poolingu, Spółka powinna ustalać różnice kursowe stanowiące przychody
    podatkowe lub koszty podatkowe:
    · w momencie wypływu euro z Rachunku Biznesowego Spółki na rachunek Target
      Account, które to euro jest konwertowane na PLN na rachunku Settlement Account,
    · w momencie wypływu euro z Rachunku Biznesowego Spółki na rachunek
      kontrahentów/ dostawców w momencie spłaty zobowiązań wobec tych kontrahentów
      /dostawców
    - na podstawie art. 15a ust. 2 pkt 3 lub art. 15a ust. 3 pkt 3 Ustawy o CIT.
    W odniesieniu do powyższych wątpliwości wskazać należy, że w przypadku różnic
    kursowych związanych z kosztami, które to różnice jako takie mogą być przychodem bądź
    kosztem uzyskania przychodów ustawodawca uzależnił możliwość ich powstania od
    kumulatywnego spełnienia następujących przesłanek:
    • koszty zostały wyrażone w walutach obcych,
    • nastąpiło zarachowanie i zapłata w walucie obcej zobowiązania,
    • między momentem poniesienia kosztu a momentem zapłaty wystąpiły różne kursy
      walut.
    Natomiast w przypadku różnic kursowych związanych z przychodami ustawodawca
    uzależnił możliwość ich powstania od kumulatywnego spełnienia następujących
    przesłanek:
    • należności (przychody) zostały wyrażone w walutach obcych,
    • otrzymanie należności następuje również w walucie obcej,
    • między dniem powstania należności a dniem otrzymania należności wystąpiła różnica w
      kursie waluty.
    Zatem w przypadku wypływu euro z Rachunku Biznesowego Spółki na rachunek Target
    Account mamy do czynienia z sytuacją, gdzie środki pieniężne wyrażone są w walucie
    obcej. Następnie na rachunek bankowy Settlement Account wpływa kwota już
    przekonwertowana na PLN. Wówczas dochodzi do rozchodu waluty (wyjścia waluty z
    Rachunku Biznesowego Spółki prowadzonego w euro i zamianie na PLN). Wskazać należy,
    że w przypadku przewalutowania nie powstają różnice kursowe, bowiem środki te nie są
    przeznaczane na potrzeby własne Spółki i nie dochodzi do ich wydatkowania.
    Tym samym, nie można zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że przedmiotowe różnice
    kursowe powstają w dwóch momentach, po pierwsze w sytuacji gdy środki (saldo)

    zgromadzone na Rachunku Biznesowym Spółki w związku z udziałem w Systemie są
    przelewane na Target Account i jednocześnie konwertowane na PLN na rachunku
    Settlement Accout i jednocześnie konwertowane na PLN na rachunku Settlement Account.
    Nie można uznać, że w tej sytuacji dochodzi do rozchodu waluty (wyjścia waluty z
    Rachunku Biznesowego Spółki prowadzonego w euro i zamianie na PLN). Dochodzi tylko
    do zmiany miejsca przechowywania waluty i jej przewalutowania.
    Zatem nie można się zgodzić z Państwa stanowiskiem w zakresie pytania oznaczonego we
    wniosku nr 1, że w związku z udziałem Spółki w Systemie Spółka powinna ustalać
    podatkowe różnice kursowe stanowiące przychody podatkowe lub koszty uzyskania
    przychodów w momencie wypływu euro z Rachunku Biznesowego Spółki na rachunek
    Target Account, które to euro jest konwertowane na PLN na rachunku Settlement Account
    - na podstawie art. 15a ust. 2 pkt 3 lub art. 15a ust. 3 pkt 3 Ustawy o CIT (czyli tzw. różnice
    kursowe na rozchodzie waluty).
    Różnice kursowe powstają w momencie wypływu środków pieniężnych wyrażonych w
    walucie euro z Rachunku Biznesowego Spółki na rachunek kontrahentów/dostawców w
    momencie spłaty zobowiązań wobec tych kontrahentów/dostawców. Jak wynika z opisu
    sprawy, kiedy Spółka potrzebuje środków pieniężnych przechodząc z Target Account na
    Rachunek biznesowy Spółki są konwertowane z euro na PLN na Settlement Account.
    Zatem środki są konwertowane na Settlement Account (na PLN) oraz wracają na
    Rachunek Biznesowy Spółki, skąd dopiero są dokonywane płatności na rzecz
    kontrahentów/dostawców Spółki w euro.
    W świetle powyższego Spółka powinna ustalić różnice kursowe w momencie spłaty
    zobowiązań wobec kontrahentów/dostawców Spółki wyrażonych w euro, regulowanych za
    pomocą waluty euro, która wpływa na Rachunek Biznesowy Spółki po uprzedniej
    konwersji na rachunku Settlement Account z PLN na euro.
    Należy zwrócić zatem uwagę na brzmienie art. 15a ust. 2 pkt 3 i art. 15a ust. 3 pkt 3
    ustawy o CIT. Przepisy te zobowiązują podatników do ustalani różnic kursowych w
    sytuacji, gdy wartość otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych jest
    inna w dniu ich wpływu od wartości z dnia zapłaty lub innej formy wypływu tych środków
    lub wartości pieniężnych. Zatem dla możliwości ustalania tej kategorii różnic kursowych
    przesądzające znaczenie ma fakt otrzymania lub nabycia środków lub wartości
    pieniężnych i fakt ich wypływu.
    Zatem zgodzić się należy z Państwa stanowiskiem w zakresie pytania oznaczonego we
    wniosku nr 1, że w związku z udziałem Spółki w Systemie Spółka powinna ustalać
    podatkowe różnice kursowe stanowiące przychody podatkowe lub koszty uzyskania
    przychodów w momencie wypływu euro z Rachunku Biznesowego Spółki na rachunek
    kontrahentów / dostawców w momencie spłaty zobowiązań wobec tych kontrahentów /
    dostawców na podstawie art. 15a ust. 2 pkt 3 lub art. 15a ust. 3 pkt 3 Ustawy o CIT (czyli
    tzw. różnice kursowe na rozchodzie waluty).
    Zaznaczyć również należy, że niezależnie od powyższego Spółka powinna ustalić
    podatkowe różnice kursowe na podstawie art. 15a ust. 2 pkt 2 lub art. 15a ust. 3 pkt 2 w
    momencie spłaty zobowiązań wobec kontrahentów/dostawców Spółki wyrażonych w
    euro, regulowanych za pomocą waluty euro (która wpływa na Rachunek Biznesowy Spółki
    po uprzedniej konwersji na rachunku Settlement Account z PLN na euro) jako różnicę
    pomiędzy kwotą poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na
    złote według odpowiedniego kursu a wartością tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej
    według odpowiedniego kursu.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2
    należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych oraz wyroków
    sądu wskazać należy, że dotyczą one konkretnych spraw i konkretnych podatników
    osądzonych w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich
    zawarte są wiążące.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.