Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-256/09/ASz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-06-25
Teza: moment powstania obowiązku podatkowego przy usługach remontowo-budowlanych
Słowa kluczowe: faktura; obowiązek-obowiązek podatkowy; roboty-roboty budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 23 marca 2009r. (data wpływu 7 kwietnia 2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego przy usługach remontowo-budowlanych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 kwietnia 2009r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego przy usługach remontowo-budowlanych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Przedmiotem działalności Wnioskodawcy są usługi remontowo-budowlano-montażowe. Zamawiającymi są podmioty gospodarcze (w 99%). Na zlecenie klientów Wnioskodawca wykonuje kompleksowe usługi adaptacyjne i aranżacyjne w biurowcach. Usługi te wykonywane są na podstawie wcześniej zawartych umów.

W skład tych usług wchodzą: demontaż i montaż ścian, sufitów i instalacji elektrycznych, zrywanie i klejenie tapet, malowanie ścian, demontaż i montaż instalacji p.poż., układanie glazury, terakoty, zrywanie i układanie wykładziny, paneli, montaż armatury sanitarnej i inne usługi wodno-kanalizacyjne. Zakres głównych prac mieści się w PKWiU 45.3; 45.4. Ponadto w zakres kompleksowej usługi wchodzi również wywóz gruzu i innych odpadów, sprzątanie po wykonaniu robót budowlanych.

Do wykonywania tych usług Wnioskodawca samodzielnie dokonuje zakupów materiałów przeznaczając je bezpośrednio w koszty zużycia. Wykonywanie niektórych prac firma zleca innym wykonawcom; w przeważającej części jednak wykonuje we własnym zakresie.

Wnioskodawca jako świadczący usługi remontowo-budowlane i montażowo-budowlane stosuje szczególny moment powstania obowiązku podatkowego według art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. d ustawy o podatku od towarów i usług.

Dodatkowe prace traktowane są jako konieczne do realizacji głównego zadania wynikające z zawartych umów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy całość prac wykonanych ujętych w jednej fakturze pod nazwą usługi remontowo-budowlane należy traktować jako usługi budowlano-montażowe lub budowlane w rozumieniu art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. d ustawy o podatku od towarów i usług i stosować szczególny moment powstania obowiązku podatkowego?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z tym, że świadczy on usługi remontowo-budowlane i montażowo-budowlane, które mieszczą się w grupowaniu 45 stosuje szczególny moment powstania obowiązku podatkowego – art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. d ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej również ustawą o VAT, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2–21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

Od powyższej ogólnej zasady, ustawodawca określił w sposób odmienny szczególny moment powstania obowiązku podatkowego.

Stosownie do art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. d ww. ustawy, obowiązek podatkowy w przypadku usług budowlanych lub budowlano–montażowych powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30. dnia, licząc od dnia wykonania tych usług.

Oznacza to, że z tytułu wykonania usługi budowlanej lub budowlano-montażowej dla powstania obowiązku podatkowego znaczenie ma termin zapłaty, ale tylko wówczas, gdy kontrahent dokona płatności za wykonaną na jego rzecz usługę przed upływem 30 dni od dnia jej wykonania (podpisania protokołu odbioru robót), gdyż 30. dnia obowiązek podatkowy powstaje niezależnie od tego, czy zapłaty dokonano, czy nie.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż przedmiotem działalności Wnioskodawcy są usługi remontowo-budowlano-montażowe. Na zlecenie klientów Wnioskodawca wykonuje kompleksowe usługi adaptacyjne i aranżacyjne w biurowcach. Usługi te wykonywane są na podstawie wcześniej zawartych umów. W skład tych usług wchodzą: demontaż i montaż ścian, sufitów i instalacji elektrycznych, zrywanie i klejenie tapet, malowanie ścian, demontaż i montaż instalacji p.poż., układanie glazury, terakoty, zrywanie i układanie wykładziny, paneli, montaż armatury sanitarnej i inne usługi wodno-kanalizacyjne. Zakres głównych prac mieści się w PKWiU 45.3; 45.4. Ponadto w zakres kompleksowej usługi wchodzi również wywóz gruzu i innych odpadów, sprzątanie po wykonaniu robót budowlanych. Do wykonywania tych usług Wnioskodawca samodzielnie dokonuje zakupów materiałów przeznaczając je bezpośrednio w koszty zużycia. Wykonanie niektórych prac firma zleca innym wykonawcom; w przeważającej części jednak wykonuje we własnym zakresie. Wnioskodawca jako świadczący usługi remontowo-budowlane i montażowo-budowlane stosuje szczególny moment powstania obowiązku podatkowego

według art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. d ustawy o podatku od towarów i usług. Dodatkowe prace traktowane są jako konieczne do realizacji głównego zadania wynikające z zawartych umów.

Wnioskodawca wskazał, iż świadczy usługi remontowo-budowlane i montażowo-budowlane, które mieszczą się w grupowaniu 45.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz przywołane powyżej przepisy prawa należy stwierdzić, iż o ile usługi, o których mowa we wniosku faktycznie mieszczą się według PKWiU w grupowaniu 45, to będzie miał do nich zastosowanie przepis art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. d ustawy o VAT.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Należy podkreślić, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga o prawidłowości dokonanej przez Wnioskodawcę we wniosku klasyfikacji świadczonych przez niego usług według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług. Organ podatkowy nie jest bowiem organem uprawnionym do klasyfikowania danych usług lub towarów do odpowiednich symboli PKWiU. W świetle zasad metodycznych Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług zaliczenie danego towaru lub usługi do odpowiedniego grupowania tej klasyfikacji należy do obowiązku zainteresowanego podmiotu (producenta, importera, usługodawcy). W przypadku trudności w ustaleniu przez podmiot właściwego grupowania Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w odniesieniu do sprzedawanych towarów i świadczonych usług, jednostką uprawnioną do wydawania opinii klasyfikacyjnych jest Urząd Statystyczny w Łodzi. Opinie wydawane są na wniosek zainteresowanego podmiotu. Z uwagi na powyższe dla celów niniejszej interpretacji przyjęto zaklasyfikowanie przedmiotowych usług dokonane przez Wnioskodawcę we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach ul. Prosta 10, 25-366 Kielce, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.