Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.161.2025.1.MC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-18
Teza: Nieuznanie sprzedaży nieruchomości gruntowej stanowiącej
grunty rolne zabudowane za dokonaną w ramach działalności
gospodarczej, a zatem nieobjęcia sprzedaży tej nieruchomości
podatkiem od towarów i usług. W przypadku uznania, że
sprzedaż ww. nieruchomości stanowiącej grunty rolne
zabudowane dokonywana jest w ramach działalności
gospodarczej, w tej sytuacji zastosowania zwolnienia, o
którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
Słowa kluczowe: majątek-majątek osobisty
nieruchomości-nieruchomość rolna
nieruchomości-nieruchomość zabudowana
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe

    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie pytania nr 1 jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 17 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie:
      - nieuznania sprzedaży nieruchomości gruntowej stanowiącej grunty rolne
        zabudowane oznaczonej numerem 1 za dokonaną w ramach działalności
        gospodarczej, a zatem nieobjęcia sprzedaży tej nieruchomości podatkiem od
        towarów i usług,
      - w przypadku uznania, że sprzedaż ww. nieruchomości stanowiącej grunty rolne
        zabudowane dokonywana jest w ramach działalności gospodarczej, w tej sytuacji
        zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest wyłącznym właścicielem nieruchomości gruntowej stanowiącej grunty
    rolne zabudowane oznaczonej numerem 1 w obrębie ewidencyjnym ..., ..., położonej w ...
    przy ulicy ..., województwo ... . Działka ma powierzchnię 0,3018 ha.
    Wnioskodawca nabył w dniu 27 lipca 1995 r. nieruchomość w drodze darowizny od swoich
    rodziców – ... do majątku osobistego. Na nieruchomości posadowione są budynki i
    budowle w postaci parterowego domu murowanego oraz drewniane i murowane budynki
    gospodarcze – wszystkie wzniesione przed przyjęciem przez Wnioskodawcę darowizny.
    Dla nieruchomości Sąd Rejonowy dla ... – XIV Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę
    wieczystą o numerze ... .
    Wnioskodawca wskazuje na następujące okoliczności:
      1. W związku z nabyciem wyżej opisanej nieruchomości Wnioskodawcy nie
        przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.
      2. Wnioskodawca od momentu jej nabycia do dnia dzisiejszego zamieszkuje
        nieruchomość i wykorzystuje ją na cele prywatne.
      3. Wnioskodawca nie nabył nieruchomości w celu sprzedaży, nie była ona
        wykorzystywana na cele rolnicze ani w działalności gospodarczej.
      4. Wnioskodawca nie angażował środków wyłącznie w celu podniesienia wartości
        nieruchomości przy jej sprzedaży.
      5. Wnioskodawca nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej, w szczególności
        deweloperskiej, ani nie wnioskował o wydanie decyzji o warunkach zabudowy.
      6. Dla nieruchomości uchwalony jest plan zagospodarowania przestrzennego, a jej
        teren jest przeznaczony pod zabudowę produkcyjną, składy, magazyny oraz
        zabudowę usługową.
      7. Wnioskodawca nie występował o opracowanie planu zagospodarowania
        przestrzennego (a zatem obecne przeznaczenie nie wynika z inicjatywy
        Wnioskodawcy).
      8. Wprowadzony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego wprowadzony
        Uchwałą ... w ... z dnia 07 lipca 2021 r. wykluczył funkcję mieszkaniową na tym
        terenie (symbol 2P/U).

      9. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej i nie jest czynnym
        podatnikiem VAT.
      10. Wnioskodawca planuje sprzedaż wyżej opisanej nieruchomości.
      11. Potencjalna sprzedaż jest czynnością okazjonalną.
      12. Potencjalna sprzedaż nie jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub
        przed nim, a także pomiędzy pierwszym zasiedleniem budynku a potencjalną
        dostawą budynku upłynął okres dłuższy niż dwa lata.
      13. Wszelkie budynki i budowle znajdujące się na działce zostały wzniesione przez
        poprzednich właścicieli przed dniem nabycia nieruchomości przez Wnioskodawcę.
      14. W 2012 r. Wnioskodawca sprzedał działkę numer ... , a w 2022 r. działkę numer ...,
        które były objęte księgą wieczystą KW nr ..., a następnie z niej wydzielone.
      15. Wszystkie działki pochodziły z tego samego źródła – darowizny od rodziców. Działka
        numer ... została sprzedana sąsiadowi na jego prośbę, a działka ... spółce z
        ograniczoną odpowiedzialnością na skutek jej zainteresowania. W żadnej z tych
        transakcji Wnioskodawca nie był stroną inicjującą transakcję, a stroną akceptującą
        złożoną mu ofertę. Wnioskodawca nie realizował żadnych czynności zmierzających
        do zwiększenia ich wartości na potrzeby transakcji sprzedaży.
    Pytania
      1. Czy sprzedaż nieruchomości gruntowej stanowiącej grunty rolne zabudowane
        oznaczonej numerem 1 w obrębie ewidencyjnym ..., ..., położonej w ... przy ulicy ...,
        województwo ..., będzie uznana za zwykły zarząd majątkiem prywatnym czyli nie
        będzie uznana za działalność gospodarczą, a co za tym idzie czy sprzedaż będzie
        objęta podatkiem od towarów i usług?
      2. W przypadku uznania, że sprzedaż dokonywana jest w ramach działalności
        gospodarczej, czy w stosunku do sprzedaży opisanej we wniosku zastosowanie
        znajdzie zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT) podlega odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju (art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT). Za
    towary uznaje się rzeczy, ich części oraz wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6), a przez
    sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (art. 2
    pkt 22 ustawy o VAT). Dostawa towarów to przeniesienie prawa do rozporządzania nimi
    jak właściciel (art. 7 ust. 1 ustawy o VAT). Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu
    VAT, musi być ona ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu i być
    wykonywana przez podatnika VAT.
    Zbycie zabudowanej nieruchomości gruntowej jest traktowane jako odpłatna dostawa
    towarów, ale aby podlegała opodatkowaniu, musi być dokonana przez podatnika VAT.
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą (art. 1 ust. 1
    ustawy o VAT), czyli działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym
    podmiotów pozyskujących zasoby naturalne, rolników i osób wykonujących wolne
    zawody, a w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów w sposób

    ciągły dla celów zarobkowych (art. 1 ust. 2 ustawy o VAT). Dla uznania określonych działań
    za działalność gospodarczą istotne jest, aby miały one zorganizowany charakter lub
    polegały na wykorzystywaniu towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Dostawa
    towarów, w tym gruntów, podlega opodatkowaniu VAT, jeśli działaniom podmiotu można
    przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej. Działalność gospodarcza
    powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością, a sprzedaż majątku
    osobistego, który nie został nabyty w celu odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną
    działalnością gospodarczą, nie jest nią.
    Majątek prywatny to część majątku osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona
    ani wykorzystywana do działalności gospodarczej. Podatnikiem jest podmiot, który
    prowadzi działalność w profesjonalnym obrocie gospodarczym, a dostawa podlega
    opodatkowaniu, gdy działania podmiotu wskazują na prowadzenie działalności
    gospodarczej. Za podatnika uważa się osobę, która angażuje środki podobne do
    handlowca lub producenta, wykazując aktywność wykraczającą poza zwykły zarząd
    majątkiem prywatnym. Liczba i zakres transakcji sprzedaży nie są tu decydujące, a brak
    aktywności sprzedawcy porównywalnej z działaniami podmiotów profesjonalnie
    zajmujących się obrotem nieruchomościami oznacza, że zbycie nieruchomości mieści się
    w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Wnioskodawca, który nabył nieruchomość w drodze darowizny, zamieszkiwał ją w całym
    okresie posiadania, nie prowadzi w niej działalności gospodarczej, nie dokonywał
    inwestycji zmierzających do osiągnięcia wyższej ceny przy sprzedaży, nie dokona
    sprzedaży tej nieruchomości w ramach działalności gospodarczej (art. 1 ust. 2 ustawy o
    VAT), a zatem planowana transakcja sprzedaży opisanej nieruchomości nie będzie objęta
    podatkiem od towarów i usług.
    Ad 2.
    W przypadku uznania, że planowana transakcja sprzedaży nieruchomości opisanej we
    wniosku stanowić będzie dostawę towarów w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej, transakcja ta korzystać będzie ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 10 ustawy o VAT, ponieważ dostawa ta nie będzie dokonywana w ramach
    pierwszego zasiedlenia lub przed nim, a także pomiędzy pierwszym zasiedleniem a
    dostawą budynku upłynie okres dłuższy niż dwa lata.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, należy przyjąć, że zbycie
    nieruchomości gruntowych (działek) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy podlega
    jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 1 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Według zapisu art. 1 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Stosownie do art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z
    11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność
      gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku
      rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy 2006/112/WE wskazano:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności dostawy terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE:
      Opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa
      członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.

    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Uznanie, iż dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 1 września 2011 r. w sprawach
    połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i
    Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10)
    wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą
    same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i
    zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy.
    Jednakże jak wynika z wykładni art. 1 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się
    do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht),
    które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem
    podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej
    działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to
    zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani
    wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego
    orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu
    dokonania sprzedaży.
    Z okoliczności przedstawionych w opisie sprawy wynika, że nie prowadzi Pan działalności
    gospodarczej i nie jest czynnym podatnikiem VAT. Jest Pan wyłącznym właścicielem
    nieruchomości gruntowej stanowiącej grunty rolne zabudowane oznaczonej numerem 1
    położonej w ... przy ulicy ... . Działka ma powierzchnię 0,3018 ha. Nabył Pan nieruchomość
    27 lipca 1995 r. w drodze darowizny od swoich rodziców do majątku osobistego.
    Na nieruchomości posadowione są budynki i budowle w postaci parterowego domu
    murowanego oraz drewniane i murowane budynki gospodarcze – wszystkie wzniesione
    przez poprzednich właścicieli przed przyjęciem przez Pana darowizny. W związku z
    nabyciem opisanej nieruchomości nie przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku

    naliczonego. Od momentu jej nabycia do dnia dzisiejszego zamieszkuje Pan nieruchomość
    i wykorzystuje ją na cele prywatne. Nie nabył Pan nieruchomości w celu sprzedaży, nie
    była ona wykorzystywana na cele rolnicze ani w działalności gospodarczej.
    Nie angażował Pan środków w celu podniesienia wartości nieruchomości przy jej
    sprzedaży.
    Nie prowadzi Pan żadnej działalności gospodarczej, w szczególności deweloperskiej, ani
    nie wnioskował Pan o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Dla nieruchomości
    uchwalony jest plan zagospodarowania przestrzennego, a jej teren jest przeznaczony pod
    zabudowę produkcyjną, składy, magazyny oraz zabudowę usługową. Nie występował Pan
    o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego (obecne przeznaczenie nie
    wynika z Pana inicjatywy). Planuje Pan sprzedaż wyżej opisanej nieruchomości. Podał Pan,
    że potencjalna sprzedaż jest czynnością okazjonalną.
    Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że z całokształtu okoliczności sprawy nie
    wynika taka Pana aktywność, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze
    zwykłym wykonywaniem prawa własności. Zatem należy uznać, że planowana przez Pana
    sprzedaż nieruchomości gruntowej stanowiącej grunty rolne zabudowane oznaczonej
    numerem 1 nie będzie stanowić działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług. Brak jest bowiem przesłanek świadczących o takiej Pana
    aktywności w przedmiocie zbycia ww. nieruchomości, która jest porównywalna do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Nie będzie występować
    bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że dostawa ww. nieruchomości
    będzie wypełniać przesłanki działalności gospodarczej. Jak wynika z całokształtu
    okoliczności sprawy, nie podejmował Pan aktywnych działań w zakresie obrotu
    nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do
    wykorzystywanych przez handlowców.
    Konsekwentnie, w przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że w
    związku z planowaną przez Pana sprzedażą ww. nieruchomości, będzie Pan występować
    w charakterze podatnika w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność
    gospodarczą, w myśl art. 1 ust. 2 ustawy. Działania podejmowane przez Pana należą
    zatem do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. W związku z tym, będzie
    korzystać Pan z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to
    czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku
    od towarów i usług nie mają zastosowania.
    Zatem dokonując sprzedaży nieruchomości gruntowej stanowiącej grunty rolne
    zabudowane oznaczonej numerem 1, nie będzie działał Pan w charakterze podatnika w
    rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 1 ust.
    2 ustawy. Tym samym ww. sprzedaż nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W związku z powyższym uznałem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 za prawidłowe.
    Jednocześnie należy wskazać, że skoro sprzedaż przez Pana nieruchomości gruntowej
    stanowiącej grunty rolne zabudowane oznaczonej numerem 1 nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, to odpowiedź na
    pytanie nr 2 jest bezzasadna.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pan

    ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym
    przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w ... . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.