Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/436-339/09/ŚS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-01-28
Teza: Czy darowizna akcji na rzecz spółki cypryjskiej powoduje powstanie po stronie osoby fizycznej – darczyńcy obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizn?
Słowa kluczowe: darowizna; obowiązek-obowiązek podatkowy; podatek-podatek od spadków i darowizn; spółki-spółka kapitałowa; umowa-umowa darowizny
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1-art. 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 23 grudnia 2009r. (data wpływu do tut. Biura – 31 grudnia 2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych darowizny akcji na rzecz spółki cypryjskiej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 grudnia 2009r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych darowizny akcji na rzecz spółki cypryjskiej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca posiada miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Polski. W związku z tym podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wnioskodawca dokonał w ostatnim czasie darowizny akcji w spółce akcyjnej będącej polskim rezydentem na rzecz spółki kapitałowej z siedzibą na Cyprze. Spółka jest rezydentem podatkowym na Cyprze, tzn. podlega tam opodatkowaniu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, z zastrzeżeniem postanowień umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Cypr. Wnioskodawca w zamian za dokonanie darowizny nie otrzymał od spółki żadnego świadczenia, w szczególności nie otrzymał zapłaty za akcje ani nie obejmie nowo emitowanych udziałów w spółce. Ponadto, w związku z otrzymaniem darowizny spółka nie będzie ani teraz ani w przyszłości zobowiązana do dokonania jakichkolwiek świadczeń na rzecz wnioskodawcy jako darczyńcy.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy darowizna akcji na rzecz spółki cypryjskiej nie wywoła po stronie osoby fizycznej – darczyńcy skutków podatkowych w podatku od spadków i darowizn?

Zdaniem wnioskodawcy, darowizna akcji na rzecz spółki cypryjskiej nie spowodowała, po jego stronie - jako darczyńcy, skutków podatkowych w podatku w podatku od spadków i darowizn. Na poparcie swojego stanowiska wnioskodawca przywołał treść art. 1 ust. 1 pkt 2 oraz art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Wskazał również, iżw tym przypadku obdarowanym nie jest osoba fizyczna lecz spółka kapitałowa z siedzibą na Cyprze, a zatem przepisy ww. ustawy w ogóle nie znajdą tutaj zastosowania. Wnioskodawca uważa, iż skoro obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn ciąży na obdarowanym, to niezależnie od statusu prawnego obdarowanego, darczyńca nie będzie zobowiązany do odprowadzenia podatku. W konsekwencji, zdaniem wnioskodawcy dokonana przez niego darowizna akcji na rzecz spółki kapitałowej nie wywołała po jego stronie skutków podatkowych na gruncie ustawy o podatku od spadków i darowizn.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie zaznacza się, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska wnioskodawcy w zakresie podatku od spadków i darowizn, zajęta w stosunku do przedstawionego stanu faktycznego. W pozostałym zakresie wniosku sprawa zostanie rozstrzygnięta odrębną interpretacją.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2009r. Nr 93, poz. 768) podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:

1.  dziedziczenia, zapisu, dalszego zapisu, polecenia testamentowego;
2.  darowizny, polecenia darczyńcy;
3.  zasiedzenia;
4.  nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
5.  zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
6.  nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.

Z kolei zgodnie z art. 5 ww. ustawy obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.

Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera pojęcia „darowizna”, dlatego należy w tym zakresie odwołać się do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.).

Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.

Powyższe oznacza, że darowizna musi wzbogacić obdarowanego, a darczyńca nie może w zamian uzyskać jakiegokolwiek ekwiwalentu ani w chwili darowizny ani w przyszłości.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że wnioskodawca (osoba fizyczna) przekazał w drodze darowizny posiadane akcje na rzecz spółki kapitałowej z siedzibą na Cyprze. Zdaniem wnioskodawcy, w tym przypadku przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn w ogóle nie znajdą zastosowania, gdyż obdarowanym nie jest osoba fizyczna lecz spółka kapitałowa. Ponadto wnioskodawca uważa, iż skoro obowiązek podatkowy ciąży na obdarowanym, to niezależnie od statusu prawnego obdarowanego, darczyńca nie jest zobowiązany do odprowadzenia ww. podatku.

W związku z powyższym, należy stwierdzić, że jak wynika z treści art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, ustawodawca opodatkowanie podatkiem od spadków i darowizn ograniczył do nabycia własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej m.in. tytułem darowizny wyłącznie przez osoby fizyczne.

Wobec tego, biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan faktyczny oraz przedstawiony powyżej stan prawny, należy stwierdzić, iż darowizna (w rozumieniu art. 888 Kodeksu cywilnego) przekazana na rzecz innych podmiotów niż osoby fizyczne, w tym m.in. na rzecz spółki kapitałowej, nie podlega ustawie o podatku od spadków i darowizn. Ponadto, zgodnie z uregulowaniami powołanej ustawy o podatku od spadków i darowizn obowiązek podatkowy ciąży na obdarowanym a nie na darczyńcy.

Powyższe oznacza, że po stronie wnioskodawcy nie powstanie z tytułu dokonanej darowizny obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.