Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.815.2024.2.ALN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-10
Teza: Ustalenie, czy dokumenty szacunkowe nie będą stanowiły
faktur i nie będą generowały obowiązków w VAT oraz czy
faktury rozliczeniowe będą stanowiły faktury i w momencie ich
wystawienia powstanie obowiązek podatkowy w VAT z tytułu
sprzedaży energii elektrycznej.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów
energia-energia elektryczna
faktura-faktura VAT
obowiązek-obowiązek podatkowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - dostawa energii elektrycznej,
cieplnej lub chłodniczej oraz gazu ziemnego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Elementy faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 5-pkt 4-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 października 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 30 września 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia czy:
      • Dokumenty szacunkowe wystawiane przez Państwa nie będą stanowiły faktur i nie
        będą generowały obowiązków w VAT po Państwa stronie,
      • faktury rozliczeniowe wystawiane przez Państwa będą stanowiły faktury i w
        momencie ich wystawienia powstanie obowiązek podatkowy w VAT z tytułu
        sprzedaży energii elektrycznej.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 16 grudnia 2024 r. (data wpływu).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) Sp. z o.o. (dalej: Spółka) posiada siedzibę działalności gospodarczej na terytorium
    Polski. Spółka prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie dostawy energii
    elektrycznej. Spółka jest zarejestrowana na potrzeby VAT w Polsce jako podatnik VAT
    czynny. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka dokonuje m.in.
    sprzedaży energii elektrycznej na rzecz klientów w Polsce (dalej: Klienci). Większość
    Klientów Spółki jest podatnikami VAT czynnymi.
    Spółka planuje wprowadzić model, w ramach którego będzie pobierała od Klientów
    odpłatność za energię elektryczną na podstawie zużycia szacunkowego, a następnie - po
    dokonaniu odczytu - będzie dokonywała rozliczenia rzeczywistego.
    W powyższym modelu Spółka będzie wystawiała dokument szacunkowy („Dokument
    szacunkowy”) dotyczący prognozowanego zużycia (sprzedaży) energii elektrycznej z góry,
    tj. przed upływem okresu, którego będzie dotyczyło prognozowane zużycie.
    Przy czym o na Dokumencie szacunkowym Spółka będzie wskazywała m.in.:
      • określenie „Dokument szacunkowy - prognoza zużycia”,
      • prognozowane zużycie za określony okres dla danego Klienta,
      • kwotę netto, VAT i kwotę brutto za prognozowane zużycie za określony okres dla
        danego Klienta,
      • dane identyfikujące Klienta (w tym: nazwa, adres, NIP).
    Dokument szacunkowy może odnosić się do okresów miesięcznych lub innej długości
    okresów, np. okresów dwumiesięcznych, kwartalnych. Na podstawie Dokumentów
    szacunkowych Spółka będzie otrzymywała płatności od Klientów.
    Po dokonaniu odczytu przez operatora sieci dystrybucyjnej (OSD) i przekazaniu informacji
    o odczycie Spółce, Spółka wystawi fakturę rozliczeniową na rzecz Klienta za sprzedaż
    energii elektrycznej (dalej: „Faktura rozliczeniowa”).
    Na Fakturze rozliczeniowej Spółka wskaże m.in. wszystkie dane wymagane ustawą o VAT,
    w tym:
      • dane Klienta,

      • kwotę netto, VAT i kwotę brutto odnoszące się do faktycznego zużycia energii
        elektrycznej w określonym okresie,
      • rzeczywiste zużycie energii elektrycznej w danym okresie rozliczeniowym (zgodnie z
        odczytem), przy czym okresy rozliczeniowe na Dokumencie szacunkowym i
        Fakturze rozliczeniowej nie muszą być jednakowe, tj. faktura rozliczeniowa może
        odnosić się do kilku Dokumentów szacunkowych,
      • prognozowane zużycie udokumentowane uprzednio Dokumentem szacunkowym
        /Dokumentami szacunkowymi odnoszącymi się do tego okresu,
      • różnicę między zużyciem rzeczywistym a prognozowanym (kwotę do zapłaty
        /nadpłaty):
      - w przypadku, gdy prognoza będzie niższa niż zużycie powstanie niedopłata do
        zapłaty przez Klienta,
      - natomiast w przypadku gdy prognoza będzie wyższa niż zużycie powstanie nadpłata.
    Faktury rozliczeniowe będą wystawione przed upływem terminu płatności za rzeczywiste
    zużycie energii elektrycznej przez Klienta. Termin płatności Faktury rozliczeniowej będzie,
    co do zasady, wskazany na Fakturze rozliczeniowej i każdorazowo będzie upływał po jej
    wystawieniu.
    Opisany powyżej, planowany przez Spółkę model rozliczeń wynika z przyczyn
    biznesowych. Spółka dostarcza energię w sposób ciągły, przy czym możliwość ustalenia
    faktycznej ilości dostarczanej energii wymaga wielu czynności o charakterze
    administracyjnym, m.in.:
      • odczytu faktycznego zużycia energii przez operatora sieci dystrybucyjnej (OSD),
      • otrzymania przez Spółkę poprawnych danych pomiarowych od tego operatora,
      • porównania bieżącego odczytu z danym z ostatniego odczytu,
      • przygotowania rozliczenia zużytej energii.
    Cały proces jest czasochłonny i powoduje, że mimo iż Spółka dokonała dostawy energii,
    płatność za nią otrzymuje w terminie późniejszym. Ponadto nabywcy energii nie mają
    możliwości ustalenia wstępnych kosztów jej nabycia (nie mają wiedzy o kosztach
    zużywanej energii na bieżąco).
    W związku z powyższym, w oparciu o rynkowe standardy w zakresie rozliczania dostawy
    energii elektrycznej, w nowym modelu Spółka będzie wystawiała Dokument szacunkowy,
    mający na celu:
      • poinformowanie nabywcy o szacowanym koszcie/ilości zużytej energii w danym
        okresie oraz
      • otrzymania szacowanej (przybliżonej) należności za energię elektryczną na podstawie
        zużycia szacunkowego.
    Jakkolwiek zużycie szacunkowe może istotnie różnić się od zużycia faktycznego,
    otrzymanie przez nabywcę Dokumentu szacunkowego pozwoli mu na zapoznanie się z
    szacowanymi należnościami z tytułu zużywanej przez niego energii elektrycznej w danym
    okresie.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo:
      1. Czy Dokument szacunkowy będzie zawierał wszystkie elementy faktury zgodnie z art.
        106e ust. 1 ustawy? Prosimy wskazać, które elementy Dokument szacunkowy
        będzie zawierał zgodnie z art. 106e ust. 1 ustawy, a których nie będzie zawierał.
        Dokument szacunkowy nie będzie zawierał wszystkich elementów faktury, zgodnie
        z art. 106e ust. 1 ustawy o VAT. Dokument szacunkowy nie będzie zawierał w
        szczególności:

      • miary i ilości (liczby) dostarczonych towarów lub zakresu wykonanych usług (art.
        106e ust. 1 pkt 8) - będzie natomiast zawierał prognozowane ilości dostarczonej
        energii elektrycznej,
      • daty zakończenia sprzedaży, może natomiast zawierać okres za jaki jest prognoza
        (art. 106e ust. 1 pkt 6),
      • ceny jednostkowej energii elektrycznej - chyba, że klient o to poprosi, wówczas
        może zdarzyć się, że Dokument szacunkowy będzie zawierał tę informację (art.
        106e ust. 1 pkt 9),
      • wartości dostarczonych towarów (energii elektrycznej) (art. 106e ust. 1 pkt 11) -
        będzie natomiast zawierał prognozę wartości dostarczanej energii elektrycznej,
      • kwoty podatku od sumy wartości sprzedaży netto (art. 106e ust. 1 pkt 14) - będzie
        natomiast zawierał kwotę podatku od prognozy wartości sprzedaży netto,
      • kwoty należności ogółem (art. 106e ust. 1 pkt 15) - będzie natomiast zawierał
        prognozę kwoty należności ogółem.
      Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Dokument szacunkowy będzie dotyczył
      prognozowanego zużycia (sprzedaży) energii elektrycznej, na moment jego
      wystawienia dokładna ilość dostarczonej energii elektrycznej nie będzie znana
      (będzie to jedynie prognoza), a zatem nie będzie też znana dokładna wartość
      dostarczonej energii elektrycznej ani jej ilość.
      Dokument szacunkowy będzie zawierał pozostałe elementy, w tym::
      • datę wystawienia,
      • numer,
      • imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy,
      • nazwę towaru (energia elektryczna),
      • numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku,
      • numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
        potrzeby podatku,
      • prognozowaną ilość dostarczonej energii elektrycznej,
      • stawkę podatku,
      • kwotę prognozowanej sprzedaży energii elektrycznej,
      • kwotę podatku od prognozowanej sprzedaży energii elektrycznej,
      • kwotę należności ogółem (kwota prognozowanego zużycia ogółem).
      2. Czy Dokument szacunkowy będzie zawierał terminy płatności za energię elektryczną?
        Jeśli nie, jakie terminy i gdzie określone będą obligowały Państwa klientów do
        zapłaty za energię elektryczną?
        Co do zasady Dokument szacunkowy będzie zawierał terminy płatności za energię
        elektryczną - zgodne z zapisami umowy z danym Klientem. Może jednak się zdarzyć,
        że termin płatności nie zostanie wskazany na Dokumencie szacunkowym. Wówczas
        ma zastosowanie Regulamin Płatności, który klient otrzymuje przy podpisaniu
        umowy. Zgodnie z nim, w przypadku braku ustalenia innego terminu płatności
        klient zobowiązany będzie uiścić należność wynikającą z Dokumentu szacunkowego
        w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia.
      3. W jaki sposób zapisy w umowie regulują rozliczania płatności za energie elektryczną?
        Zgodnie z Ogólnymi Warunkami Umów termin płatności oraz rachunek bankowy,
        na który należy uiścić kwotę z tytułu prognozowanej sprzedaży energii elektrycznej
        będzie każdorazowo wskazany na Dokumencie szacunkowym (w określonych

        przypadkach termin płatności będzie wynikał z Regulaminu Płatności). Po
        otrzymaniu rzeczywistego odczytu Spółka będzie wystawiała fakturę rozliczeniową
        dokumentującą sprzedaż energii elektrycznej w oparciu o rzeczywiste zużycie.
      4. Jakie informacje o Dokumencie szacunkowym będzie zawierała umowa z klientami?
        Klientów będą obowiązywały Ogólne Warunki Umów, zgodnie z którymi:
      • W przypadku gdy okresy rozliczeniowe są dłuższe niż miesiąc kalendarzowy Spółka
        może dokonać rozliczeń w oparciu o model, w ramach którego będzie pobierała
        od klientów odpłatność za energię elektryczną na podstawie zużycia
        szacunkowego (prognozowanego), a następnie - po dokonaniu odczytu będzie
        dokonywała rozliczenia rzeczywistego.
      • Rozliczenie szacunkowe będzie dokonywane na podstawie dokumentu
        szacunkowego niebędącego fakturą w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.
      • W dokumencie szacunkowym będą wskazane m.in.:
        - prognozowane zużycie za określony okres dla danego Klienta,
        - kwota netto, VAT i kwota brutto za prognozowane zużycie za określony okres dla
          danego Klienta.
      5. W opisie sprawy wskazali Państwo, że „(...) na Fakturze rozliczeniowej Spółka wskaże
        m.in. wszystkie dane wymagane ustawą o VAT (...). Prosimy wskazać, czy faktura
        rozliczeniowa będzie spełniała wymogi określone w art. 106e ustawy?
        Tak, faktura rozliczeniowa będzie spełniała wszystkie wymogi z art. 106e ustawy o
        VAT.
    Pytania postawione w uzupełnieniu wniosku
      1. Czy opisane zdarzeniu przyszłym Dokumenty szacunkowe wystawiane przez Spółkę
        nie będą stanowiły faktur w rozumieniu art. 106e ustawy o VAT? Czy wystawianie
        dokumentów szacunkowych nie będzie generować dla Spółki obowiązki w VAT po
        stronie Spółki?
      2. Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym Faktury rozliczeniowe wystawiane przez Spółkę
        będą stanowiły faktury w rozumieniu art. 106e ustawy o VAT? Czy w momencie
        wystawienia Faktur rozliczeniowych powstanie obowiązek podatkowy w VAT z tytułu
        sprzedaży przez Spółkę energii elektrycznej Klientom?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1 (przedstawione w uzupełnieniu wniosku)
    W opisanym zdarzeniu przyszłym Dokumenty szacunkowe wystawiane przez Spółkę nie
    będą stanowiły faktur w rozumieniu art. 106e ustawy o VAT. W konsekwencji, ich
    wystawianie nie będzie generować dla Spółki obowiązki w VAT po stronie Spółki.
    Ad. 2 (przedstawione w uzupełnieniu wniosku)
    W opisanym zdarzeniu przyszłym Faktury rozliczeniowe wystawiane przez Spółkę będą
    stanowiły faktury w rozumieniu art. 106e ustawy o VAT. Obowiązek podatkowy dla Spółki
    powstanie w momencie wystawienia Faktur rozliczeniowych.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Ad 1.
    Dokument szacunkowy jako dokument niebędący fakturą w rozumieniu przepisów ustawy
    o VAT. Zasady wystawiania faktur zostały precyzyjnie określone przez ustawodawcę w
    przepisach ustawy o VAT. W konsekwencji aby dokument mógł zostać uznany za fakturę
    musi on spełniać określone wymogi wynikające z przepisów ustawy o VAT.

    Zgodnie z art. 2 ust. 1 tej ustawy przez fakturę rozumie się dokument w formie papierowej
    lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi
    na jej podstawie.
    Z kolei zgodnie z art. 106b ustawy o VAT:
    „1. Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a
        pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od
        wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
        niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z
        procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w
        pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
        których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
        a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
        b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5
        pkt 4,
        c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
        ust. 1b.”
    Faktura jako dokument sformalizowany musi zawierać określone w przepisach ustawy o
    VAT elementy. Zgodnie z art. 106e ustawy o VAT:
    „ 1. Faktura powinna zawierać:
      1) datę wystawienia;
      2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób
        jednoznaczny identyfikuje fakturę;
      3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
      4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z
        zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;
      5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
        potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on
        towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
      6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę
        otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest
        określona i różni się od daty wystawienia faktury;
      7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
      8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
      9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
      10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu
        wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej
        netto;
      11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez
        kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
      12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania
        z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9;

      13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi
        stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
      14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące
        poszczególnych stawek podatku;
      15) kwotę należności ogółem;
      16) w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług, w odniesieniu do których:
        a) obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 1 lub art. 21 ust. 1,
        lub
        b) w przepisach wydanych na podstawie art. 19a ust. 12 określono termin
        powstania obowiązku podatkowego z chwilą otrzymania całości lub części
        zapłaty
        - wyrazy "metoda kasowa";
      17) w przypadku faktur, o których mowa w art. 106d ust. 1 - wyraz "samofakturowanie";
      18) w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do
        rozliczenia podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze jest
        nabywca towaru lub usługi - wyrazy "odwrotne obciążenie";
        18a) w przypadku faktur, w których kwota należności ogółem przekracza kwotę 15
        000 zł lub jej równowartość wyrażoną w walucie obcej, obejmujących dokonaną na
        rzecz podatnika dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w
        załączniku nr 15 do ustawy - wyrazy "mechanizm podzielonej płatności", przy czym
        do przeliczania na złote kwot wyrażonych w walucie obcej stosuje się zasady
        przeliczania kwot stosowane w celu określenia podstawy opodatkowania;
      19) w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku na
        podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 albo przepisów wydanych na podstawie
        art. 82 ust. 3 - wskazanie:
        a) przepisu ustawy albo aktu wydanego na podstawie ustawy, na podstawie którego
        podatnik stosuje zwolnienie od podatku,
        b) przepisu dyrektywy 2006/112/WE, który zwalnia od podatku taką dostawę
        towarów lub takie świadczenie usług, lub
        c) innej podstawy prawnej wskazującej na to, że dostawa towarów lub świadczenie
        usług korzysta ze zwolnienia;
      20) w przypadku, o którym mowa w art. 106c - nazwę i adres organu egzekucyjnego lub
        imię i nazwisko komornika sądowego oraz jego adres, a w miejscu określonym dla
        podatnika - imię i nazwisko lub nazwę dłużnika oraz jego adres;
      21) w przypadku faktur wystawianych w imieniu i na rzecz podatnika przez jego
        przedstawiciela podatkowego - nazwę lub imię i nazwisko przedstawiciela
        podatkowego, jego adres oraz numer, za pomocą którego jest on zidentyfikowany
        na potrzeby podatku;
      22) w przypadku gdy przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy są nowe środki
        transportu - datę dopuszczenia nowego środka transportu do użytku oraz:
      a) przebieg pojazdu - w przypadku pojazdów lądowych, o których mowa w art. 2 pkt
        10 lit. a,
      b) liczbę godzin roboczych używania nowego środka transportu - w przypadku
        jednostek pływających, o których mowa w art. 2 pkt 10 lit. b, oraz statków
        powietrznych, o których mowa w art. 2 pkt 10 lit. c;

      23) w przypadku faktur wystawianych przez drugiego w kolejności podatnika, o którym
        mowa w art. 135 ust. 1 pkt 4 lit. b i c, w wewnątrzwspólnotowej transakcji
        trójstronnej (procedurze uproszczonej) - dane określone w art. 136;
      24) w przypadkach, o których mowa w art. 97 ust. 10 pkt 2 i 3:
      a) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku,
        poprzedzony kodem PL,
      b) b)numer, za pomocą którego nabywca towaru lub usługi jest zidentyfikowany na
        potrzeby podatku od wartości dodanej w danym państwie członkowskim,
        zawierający dwuliterowy kod stosowany na potrzeby podatku od wartości
        dodanej właściwy dla tego państwa członkowskiego. ”
    Analiza powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że podstawową funkcją faktury jest
    udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod
    względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział.
    Na taki właśnie cel faktury wskazuje również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w
    wydawanych interpretacjach podatkowych, np. interpretacja indywidualna z dnia 19
    czerwca 2024 r. nr 0113-KDIPT1- 1.4012.257.2024.3.RG, cyt.:
    „Należy podkreślić, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie
    rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu
    transakcji, jaki i podmiotów biorących w niej udział. Z powyższego wynika, że o
    prawidłowości faktur wystawionych i otrzymywanych przez podatników powinny
    decydować przede wszystkim ustalenia, czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste
    transakcje handlowe między określonymi podmiotami. Faktury VAT są dokumentem o
    charakterze sformalizowanym. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli
    odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze.”
    Dla klasyfikacji danego dokumentu jako faktury istotna jest wola stron danej transakcji
    oraz cel jakiemu ma służyć dokument.
    W przypadku gdy celem wystawienia dokumentu nie jest udokumentowanie
    (udowodnienie) określonej transakcji, a np. cel informacyjny i wystawca faktury - poprzez
    nadanie dokumentowi określonej nazwy - wyraźnie wskazuje, iż nie traktuje dokumentu
    jako faktury w rozumieniu ustawy o VAT, dokumentu takiego nie można uznać za fakturę,
    o której mowa w art. 106b ustawy o VAT, nawet jeżeli zawiera wszystkie elementy
    wskazane w art. 106e tej ustawy.
    Powyższe potwierdza Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 21
    lipca 2021 r. nr 0113-KDIPT1-3.4012.280.2021.2.MWJ, w której za prawidłowe uznał
    stanowisko wnioskodawcy że, cyt.:
    „Podkreślić jednak należy, że sama treść dokumentu nie może stanowić jedynego
    kryterium oceny, determinującego jego charakter. O tym z jakiego rodzaju dokumentem
    mamy in casu do czynienia decyduje przede wszystkim zgodna wola stron danej transakcji
    oraz cel jakiemu dany dokument ma służyć. W sytuacji zatem gdy strony w sposób
    kategoryczny wyrażają swoją wolę by dokument wystawiony w związku z planowaną przez
    nich transakcją, nie stanowił faktury VAT, pomimo że jego treść zawiera wszystkie lub
    prawie wszystkie elementy faktury wymienione w art. 106e ust. 1 ustawy o VAT, to takiego
    dokumentu nie można uznawać za fakturę.”
    Potwierdzeniem powyższego jest również wieloletnia praktyka traktowania dokumentów
    pro forma (tzw. faktur pro-forma) jako dokumentów, które nie stanowią faktur w
    rozumieniu przepisów ustawy o VAT. Mimo że dokumenty te często zawierają wszystkie
    elementy wskazane w art. 106e ustawy o VAT, to z uwagi na jednoznaczne określenie ich
    wyrazem proforma w ocenie organów podatkowych nie stanowią one faktur w
    rozumieniu przepisów ustawy o VAT. Jak wskazano w wyjaśnieniach Ministerstwa
    Finansów dotyczących dokumentów określanych mianem faktur pro-forma, cyt.:

    „Dokument nazywany fakturą pro-forma nie jest dowodem księgowym. Jest to dokument
    wystawiany w obrocie gospodarczym i jego celem może być np. potwierdzenie złożenia
    oferty czy przyjęcia zamówienia do realizacji. Wyraźne oznaczenie tego dokumentu
    wyrazami pro-forma powoduje, że nie można przypisać mu waloru faktury w rozumieniu
    przepisów o VAT, gdyż podmiot wystawiający taki dokument jednoznacznie wskazuje, że
    nie jest to faktura. Wystawienie tego dokumentu nie powoduje zatem skutków w zakresie
    podatku VAT, tj. obowiązku zapłaty wykazanego w tym dokumencie podatku, oraz nie
    stanowi dla kontrahenta podstawy do odliczenia wykazanego w tym dokumencie podatku
    VAT. ”
    Mając na uwadze, powyższe w ocenie Spółki Dokument szacunkowy nie stanowi faktury w
    rozumieniu przepisów ustawy o VAT, ponieważ:
      • dokument szacunkowy będzie wystawiany przed upływem okresu, w którym będzie
        dostarczana energia elektryczna;
      • celem wystawienia Dokumentu szacunkowego będzie poinformowanie Klienta o
        prognozie zużycia energii elektrycznej, a nie udokumentowanie konkretnej
        transakcji (sprzedaży energii), gdyż na moment wystawienia Dokumentu
        szacunkowego Spółka nie będzie miała wiedzy odnośnie do tego jaka ilość energii
        elektrycznej zostanie finalnie sprzedana na rzecz Klienta,
      • Spółka oznaczy dokument jako „Dokument szacunkowy - prognoza zużycia”, co
        będzie potwierdzało cel wystawienia dokumentu (poinformowanie Klienta o
        prognozie zużycia za energię elektryczną),
      • po otrzymaniu danych o faktycznym zużyciu energii elektrycznej, Spółka wystawi
        Fakturę rozliczeniową na rzecz Klienta, która to faktura będzie wskazywała
        faktyczne informacje w odniesieniu do dokonanej przez Spółkę dostawy energii
        elektrycznej.
    Wniosek: Dokumenty szacunkowe wystawiane przez Spółkę nie będą stanowiły faktur w
    rozumieniu art. 106b ustawy o VAT i jako takie nie będą generowały obowiązków w VAT po
    stronie Spółki.
    Powyższe zostało również potwierdzone w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej z dnia 18 lipca 2019 r. nr 0114-KDIP4.4012.252.2019.4.AKO, która
    została wydana dla podmiotu dokonującego - podobnie jak Spółka - dostawy energii
    elektrycznej. W wydanej interpretacji Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
    jednoznacznie potwierdził, że dokumenty szacunkowe, wystawiane przed dostawą energii
    (tj. przed zakończeniem okresu, w którym energia jest dostarczana, albowiem dostawa
    energii stanowi dostawę o charakterze tzw. ciągłym) nie stanowią faktur w rozumieniu
    przepisów ustawy o VAT, cyt.:
    „Należy w tym miejscu podkreślić, że faktury szacunkowe nie stanowią faktur w
    rozumieniu przepisów ustawy o VAT. Wystawienie faktury szacunkowej nie powoduje dla
    wystawcy skutków w zakresie podatku VAT, tj. obowiązku zapłaty wykazanego w tym
    dokumencie podatku oraz nie stanowi dla kontrahenta podstawy do odliczenia
    wykazanego w tym dokumencie podatku VAT. Zauważyć należy, że wymieniony dokument
    nie jest wystawiany jako dowód wykonania transakcji handlowej, gdyż nie dokumentuje
    dokonanej dostawy towaru - energii. Jest on wystawiany z góry i przesyłany przez
    dostawcę przed wykonaniem transakcji, w celach powiadomienia nabywców o
    planowanych należnościach za przyszłe okresy rozliczeniowe (...) Jak wskazano wyżej
    faktury szacunkowe stanowią jedynie informację o planowanym zużyciu energii, nie
    dokumentują dokonanej dostawy energii, nie stanowią one faktury, w rozumieniu cyt.
    przepisów ustawy o VAT. ”
    Ad 2.
    Faktury rozliczeniowe jako faktury w rozumieniu art. 106b ustawy o VAT

    Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego po dokonaniu odczytu przez operatora sieci
    dystrybucyjnej (OSD) i przekazaniu informacji o odczycie Spółce, Spółka wystawi Fakturę
    rozliczeniową. Faktury rozliczeniowe będą dokumentowały faktyczne zużycie energii w
    okresie rozliczeniowym i jako takie w ocenie Spółki będą stanowiły faktury w rozumieniu
    art. 106b ustawy o VAT.
    Powyższe zostało potwierdzone w powołanej wcześniej interpretacji Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej z dnia 18 lipca 2019 r. nr 0114-KDIP4.4012.252.2019.4.AKO. Jak
    wskazuje Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej:
      • dokumenty szacunkowe, które nie odnoszą się do faktycznych dostaw nie mogą
        zastępować faktur za dostawę i jako takie kreować obowiązku podatkowego w
        VAT,
      • wyłącznie faktury rozliczeniowe, które odnoszą się do dokonanych rzeczywistych
        dostaw energii elektrycznej w danym okresie rozliczeniowym stanowią faktury w
        rozumieniu przepisów ustawy o VAT, cyt. :
    „Co istotne, niezależnie od wystawienia faktur szacunkowych, po przeprowadzeniu
    odczytów układu pomiarowego przez operatora sieci dystrybucyjnej i otrzymaniu przez
    Spółkę poprawnych danych pomiarowych od tego operatora - wystawiane będą faktury
    rozliczeniowe na udokumentowanie dokonanych rzeczywistych dostaw energii
    elektrycznej w danym okresie rozliczeniowym z uwzględnieniem wcześniejszych prognoz
    dotyczących tego zużycia, a także różnicy wynikającej z porównania tych wartości. Oznacza
    to, że faktury szacunkowe nie zastępują faktur dokumentujących dostawy. Dopiero
    faktura rozliczeniowa dokumentować będzie rzeczywiście zrealizowaną dostawę, przez co
    wywoła ona skutki w zakresie podatku VAT - tj. obowiązek zapłaty wykazanego w tym
    dokumencie podatku, a także stanowić będzie dla kontrahenta podstawę do odliczenia
    wykazanego w tym dokumencie podatku VAT. Faktura rozliczeniowa jest zatem fakturą w
    rozumieniu przepisów ustawy o VAT, o której mowa w art. 106b ust. 1 tej ustawy i winna
    dokumentować rzeczywistą ilość dostarczonej energii w danym okresie rozliczeniowym.”
    Zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt ustawy o VAT, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą:
    „(...)
    4) wystawienia faktury z tytułu:
    a) dostaw energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego
    (...)”
    Zgodnie z art. 19a ust. 7 ustawy o VAT, cyt.:
    „W przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie wystawił faktury lub
    wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu terminów
    wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku gdy nie określono
    takiego terminu - z chwilą upływu terminu płatności. ”
    Jak wynika z art. 106i ust. 4 pkt 4 ustawy o VAT, cyt.:
    „3. Fakturę wystawia się nie później niż:
    (...) 4) z upływem terminu płatności - w przypadku, o którym mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4. ”
    Zgodnie z art. 19a ust. 8 ustawy o VAT, cyt.:
    „8. Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub
    część zapłaty, w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub
    mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub
    lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w
    odniesieniu do otrzymanej kwoty, z wyjątkiem:
      1) dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w sposób,
        o którym mowa w ust. 1b;

      2) dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek podatkowy
        powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.”
    Mając na uwadze powyższe przepisy, w przypadku dostawy energii elektrycznej
    obowiązek podatkowy powstaje w momencie wystawienia faktury, nie później niż z
    upływem terminu płatności. Zgodnie z treścią powołanych przepisów w przypadku dostaw
    energii elektrycznej otrzymanie całości lub części zapłaty przed dokonaniem dostawy nie
    generuje obowiązku podatkowego w VAT po stronie podatnika (art. 19a ust. 8 pkt 2
    ustawy o VAT).
    W konsekwencji, dla momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu sprzedaży
    energii elektrycznej bez znaczenia pozostaje fakt, że Spółka będzie otrzymywała płatności
    na podstawie Dokumentów szacunkowych, albowiem do momentu wystawienia Faktury
    rozliczeniowej:
      • ani nie zostanie wystawiony żaden dokument stanowiący fakturę w rozumieniu
        przepisów ustawy o VAT, w szczególności za taką fakturę nie można uznać
        Dokumentu szacunkowego,
      • ani nie będzie upływał termin płatności Faktury rozliczeniowej (termin ten będzie
        wskazany co do zasady na Fakturze rozliczeniowej i każdorazowo będzie upływał
        po jej wystawieniu).
    Wniosek: W opisanym zdarzeniu przyszłym Faktury rozliczeniowe wystawiane przez
    Spółkę będą stanowiły faktury w rozumieniu art. 106b ustawy o VAT i w konsekwencji w
    momencie ich wystawienia powstanie obowiązek podatkowy w VAT z tytułu sprzedaży
    przez Spółkę energii elektrycznej Klientom.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 6, 22 i 31 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
      6) towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
      energii;
      22) sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne
      świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową
      dostawę towarów;
      31) fakturze - rozumie się przez to dokument w formie papierowej lub w formie
      elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej
      podstawie.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:

      1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
      formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
      3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede
    wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu,
    które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego
    istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu
    świadczącego usługę.
    Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że
    dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT
    wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.
    Podkreślenia wymaga, że aby dana czynność – stanowiąca dostawę towarów lub
    świadczenie usług w rozumieniu ustawy – podlegała opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług musi być wykonywana przez podmiot działający w charakterze podatnika.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną
    czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego.
    Zgodnie z generalną zasadą wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust.
      1.
    Generalna zasada wynikająca z brzmienia powołanego powyżej art. 19a ust. 1 ustawy
    wskazuje, że obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
    wykonania usługi. Zgodnie z tą regulacją, podatek stanie się wymagalny w miesiącu
    dokonania dostawy towaru lub wykonania usługi i co do zasady zostanie rozliczony za ten
    okres rozliczeniowy.
    Według art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury z tytułu:
      a. dostaw energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego,
      b. świadczenia usług:
      - telekomunikacyjnych,
      - wymienionych w poz. 24-37, 50 i 51 załącznika nr 3 do ustawy,
      - najmu, dzierżawy, leasingu lub usług o podobnym charakterze,
      - ochrony osób oraz usług ochrony, dozoru i przechowywania mienia,
      - stałej obsługi prawnej i biurowej,

      - dystrybucji energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego
      -z wyjątkiem usług, do których stosuje się art. 28b, stanowiących import usług.
    Stosownie do art. 19a ust. 7 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie wystawił faktury
      lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu
      terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku gdy
      nie określono takiego terminu – z chwilą upływu terminu płatności.
    W myśl art. 19a ust. 8 ustawy:
      Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość
      lub część zapłaty, w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład
      budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu
      mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z
      chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z wyjątkiem:
      1) dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w
      sposób, o którym mowa w ust. 1b;
      2) dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek
      podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.
    Jak wynika z powołanych wyżej przepisów dla dostaw towarów i usług wymienionych w
    art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy obowiązek podatkowy powstaje w momencie wystawienia
    faktury z tytułu tych świadczeń. Natomiast, stosownie do art. 19a ust. 7 ustawy, gdy
    podatnik nie wystawił faktury lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą upływu terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4,
    a w przypadku gdy nie określono takiego terminu – z chwilą upływu terminu płatności.
    Analiza przywołanych powyżej przepisów prawnych prowadzi do wniosku, że obowiązek
    podatkowy z tytułu dostawy energii elektrycznej powstaje z chwilą wystawienia faktury.
    Natomiast w sytuacji, gdy podatnik nie wystawił faktury lub wystawił ją z opóźnieniem,
    obowiązek podatkowy powstaje nie później niż z chwilą upływu terminu płatności. Innymi
    słowy, o tym, kiedy ma być rozliczony podatek należny z tytułu dostawy energii
    elektrycznej decyduje moment wystawienia faktury, jednak nieprzekraczalnym
    momentem jest termin płatności ustalony pomiędzy stronami.
    Zasady wystawiania faktur regulują przepisy art. 106a-106q ustawy.
    Stosownie do art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
      106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku
      od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby
      prawnej niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik
      korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany
      w pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
      których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5
      pkt 4,
      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
      ust. 1b.
    Podstawowym dokumentem wystawianym, zgodnie z art. 106b ustawy, przez podatników
    podatku od towarów i usług jest faktura.

    Faktury są dokumentami, którymi czynni podatnicy tego podatku dokumentują swoją
    sprzedaż, przez którą stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy rozumie się odpłatną dostawę
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W świetle przepisów dotyczących podatku od towarów i usług, faktury są dokumentami
    potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika.
    Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT, dlatego
    też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów faktury.
    Faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego
    (potwierdzeniem nabycia określonych towarów i usług lub też otrzymania zaliczki).
    Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie ww. dokumentu oraz jego
    przekazanie innemu podmiotowi (nabywcy), a przez to wprowadzenie faktury do obrotu
    prawnego.
    Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku od towarów i
    usług, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów
    faktury. Zasady dotyczące wystawiania faktur zostały określone w przepisach ustawy o
    podatku od towarów i usług. Elementy, jakie powinna zawierać faktura, zostały
    wymienione w art. 106e ustawy.
    Zgodnie z brzmieniem art. 106e ust. 1 ustawy:
      Faktura powinna zawierać:
      1) datę wystawienia;
      2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób
      jednoznaczny identyfikuje fakturę;
      3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich
      adresy;
      4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z
      zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;
      5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
      potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary
      lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
      6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę
      otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest
      określona i różni się od daty wystawienia faktury;
      7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
      8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
      9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
      10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu
      wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
      11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez
      kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
      12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku
      korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7
      i 9;
      13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi
      stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
      14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty
      dotyczące poszczególnych stawek podatku;
      15) kwotę należności ogółem;
      (...).
    Z kolei art. 106g ust. 1 ustawy stanowi, że:
      Faktury wystawia się co najmniej w dwóch egzemplarzach, z których jeden otrzymuje
      nabywca, a drugi zachowuje w swojej dokumentacji podatnik dokonujący sprzedaży.

    Jednocześnie trzeba mieć na względzie, że obowiązujące przepisy prawa nie dopuszczają
    możliwości zastąpienia faktury innym dokumentem. Krajowe przepisy ustawy o VAT nie
    wskazują bowiem na inny dokument, który mógłby pełnić rolę faktury.
    Faktura jest dokumentem, którego wystawienie wywołuje określone skutki w sferze
    materialnoprawnych uprawnień i obowiązków podatnika podatku VAT. Dlatego też
    podatnicy podatku VAT są obowiązani dokumentować sprzedaż towarów lub usług na
    rzecz innych podatników poprzez wystawienie faktury. Podatnik nie może wybrać
    sposobu, w jaki na potrzeby podatku VAT, będzie dokumentował sprzedaż w rozumieniu
    art. 2 pkt 22 ustawy o VAT. Wystawienie faktury dokumentującej czynność opodatkowaną
    VAT jest jednym z podstawowych obowiązków podatnika VAT. Natomiast poprzez
    wystawienie faktury należy rozumieć sporządzenie odpowiedniego, zgodnego z ww.
    przepisami, dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi (nabywcy), a przez to
    wprowadzenie faktury do obrotu prawnego.
    Trzeba również mieć na uwadze, że faktura dokumentująca dokonanie dostawy towarów
    /świadczenia usług pełni funkcję kontrolną (umożliwia bowiem administracji podatkowej
    realizację czynności kontrolnych i weryfikację poprawności zadeklarowanej przez
    podatnika sprzedaży), ale z perspektywy podatnika najistotniejszą funkcją faktury jest
    zapewnienie neutralności opodatkowania poprzez umożliwienie odliczenia podatku
    naliczonego na poprzednim etapie obrotu od podatku należnego. Faktura jest niejako
    „nośnikiem” podatku naliczonego, w związku z czym zasadniczo realizacja prawa do
    odliczenia podatku naliczonego nie może obyć się bez faktury. Wynika to wprost z treści
    art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy.
    Na podstawie art. 106i ust. 1 ustawy:
      Fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w
      którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem ust. 2-9.
    Z art. 106i ust. 2 ustawy wynika, że:
      Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość
      lub część zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, fakturę wystawia się nie
      później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymano
      całość lub część zapłaty od nabywcy.
    W myśl art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy:
      Fakturę wystawia się nie później niż z upływem terminu płatności - w przypadku, o
      którym mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4.
    Z kolei jak stanowi art. 106i ust. 7 ustawy:
      Faktury nie mogą być wystawione wcześniej niż 60. dnia przed:
      1) dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi;
      2) otrzymaniem, przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi, całości
      lub części zapłaty.
    W myśl art. 106i ust. 8 ustawy:
      Przepis ust. 7 pkt 1 nie dotyczy wystawiania faktur w zakresie dostawy i świadczenia
      usług, o których mowa w art. 19a ust. 3, 4 i ust. 5 pkt 4, jeżeli faktura zawiera
      informację, jakiego okresu rozliczeniowego dotyczy.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym zarejestrowanym
    podatnikiem podatku od towarów i usług. W ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej dokonują Państwo m.in. sprzedaży energii elektrycznej na rzecz klientów w
    Polsce. Planują Państwo wprowadzić model, w ramach którego będą Państwo pobierali od
    Klientów odpłatność za energię elektryczną na podstawie zużycia szacunkowego, a
    następnie - po dokonaniu odczytu – będą Państwo dokonywali rozliczenia rzeczywistego.

    Dokument szacunkowy nie będzie zawierał wszystkich elementów faktury, zgodnie z art.
    106e ust. 1 ustawy. Dokument szacunkowy może odnosić się do okresów miesięcznych
    lub innej długości okresów, np. okresów dwumiesięcznych, kwartalnych. Na podstawie
    Dokumentów szacunkowych będą Państwo otrzymywać płatności od Klientów. Zgodnie z
    Ogólnymi Warunkami Umów termin płatności oraz rachunek bankowy, na który należy
    uiścić kwotę z tytułu prognozowanej sprzedaży energii elektrycznej będzie każdorazowo
    wskazany na Dokumencie szacunkowym (w określonych przypadkach termin płatności
    będzie wynikał z Regulaminu Płatności). Wskazali Państwo, że nabywcy nie mają wiedzy o
    kosztach zużywanej energii na bieżąco. Otrzymanie przez nabywcę Dokumentu
    szacunkowego pozwoli mu na zapoznanie się z szacowanymi należnościami z tytułu
    zużywanej przez niego energii elektrycznej w danym okresie.
    Po otrzymaniu rzeczywistego odczytu będą Państwo wystawiali fakturę rozliczeniową
    dokumentującą sprzedaż energii elektrycznej w oparciu o rzeczywiste zużycie, która
    będzie spełniała wszystkie wymogi z art. 106e ustawy. Faktury rozliczeniowe będą
    wystawione przed upływem terminu płatności za rzeczywiste zużycie energii elektrycznej
    przez Klienta. Termin płatności Faktury rozliczeniowej będzie, co do zasady, wskazany na
    Fakturze rozliczeniowej i każdorazowo będzie upływał po jej wystawieniu. Na Fakturze
    rozliczeniowej w przypadku, gdy prognoza będzie niższa niż zużycie powstanie niedopłata
    do zapłaty przez Klienta, natomiast w przypadku gdy prognoza będzie wyższa niż zużycie
    powstanie nadpłata.
    Wskazali Państwo, że Dokument szacunkowy nie będzie zawierał wszystkich elementów,
    które są wymagane dla faktur (art. 106e ust. 1 ustawy). Zatem skoro dokumenty
    szacunkowe wystawiane przez Państwa, które nie będą dokumentowały rzeczywistej ilości
    dostarczonej energii w danym okresie rozliczeniowym zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy i
    nie będą zawierały wszystkich elementów wskazanych w art. 106e ustawy, to nie będą
    stanowiły faktur.
    Natomiast faktury rozliczeniowe wystawiane przez Państwa będą stanowiły faktury,
    ponieważ będą dokumentowały rzeczywistą ilość dostarczonej energii w danym okresie
    rozliczeniowym zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy i będą zawierały wszystkie elementy
    wskazane w art. 106e ustawy.
    Zatem odnosząc się do obowiązku podatkowego, jak też dokumentowania sprzedaży –
    należy stwierdzić, że samo wystawienie Dokumentu szacunkowego wartości
    prognozowanego zużycia energii elektrycznej nie wiąże się z powstaniem obowiązku
    podatkowego w VAT. Jednakże w modelu, który Państwo przedstawili klienci będą
    rozliczali się na podstawie Dokumentów szacunkowych. Państwa model rozliczenia
    przewiduje wystawienie dokumentu stanowiącego prognozę zawierającego termin
    płatności. W takim przypadku więc – dla określenia momentu powstania obowiązku
    podatkowego - kluczowe znaczenie będzie miał art. 19a ust. 7 ustawy.
    Art. 19a ust. 7 ustawy dotyczy sytuacji, gdy podatnik nie wystawił faktury lub wystawił ją z
    opóźnieniem. Wówczas obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu terminów
    wystawienia faktury, określonych w art. 106i ust. 3 i 4 ustawy. Z kolei w przypadku, gdy nie
    określono terminu wystawienia faktury, wówczas obowiązek podatkowy powstaje z chwilą
    upływu terminu płatności. Powyższe oznacza, że w przypadku wystawianych przez
    Państwa Dokumentów szacunkowych - niespełniających definicji faktury w myśl art. 106e
    ust. 1 ustawy - na których wskazane zostaną terminy płatności za energię elektryczną,
    obowiązek podatkowy powstanie z chwilą upływu terminu płatności.
    Analiza przywołanych powyżej przepisów prawnych prowadzi do wniosku, że obowiązek
    podatkowy z tytułu dostawy energii elektrycznej powstaje z chwilą wystawienia faktury.
    Natomiast w sytuacji, gdy podatnik nie wystawił faktury lub wystawił ją z opóźnieniem,
    obowiązek podatkowy powstaje nie później niż z chwilą upływu terminu płatności.

    Innymi słowy, o tym, kiedy ma być rozliczony podatek należny z tytułu dostawy energii
    elektrycznej decyduje moment wystawienia faktury, jednak nieprzekraczalnym
    momentem jest termin płatności ustalony pomiędzy stronami.
    Wskazali Państwo, że Dokument szacunkowy będzie zawierał terminy płatności za energię
    elektryczną - zgodnie z zapisami umowy z danym Klientem. Może jednak się zdarzyć, że
    termin płatności nie zostanie wskazany na Dokumencie szacunkowym. Wówczas ma
    zastosowanie Regulamin Płatności, który klient otrzymuje przy podpisaniu umowy.
    Zgodnie z nim, w przypadku braku ustalenia innego terminu płatności klient zobowiązany
    będzie uiścić należność wynikającą z Dokumentu szacunkowego w terminie 14 dni od dnia
    jego doręczenia.
    Zatem w przypadku rozliczenia w przedstawionym przez Państwa modelu, w zakresie
    wystawianych prognoz, tj. Dokumentów szacunkowych, obowiązek podatkowy będzie
    powstawał zgodnie z art. 19a ust. 7 ustawy. Oznacza to, że obowiązek podatkowy będzie u
    Państwa powstawał z chwilą upływu terminu płatności danej kwoty wykazanej na
    Dokumencie szacunkowym lub w przypadku braku ustalenia terminu płatności na
    Dokumencie Szacunkowym w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia, co wynika z
    Regulaminu Płatności.
    Faktura rozliczeniowa może wykazywać nadwyżkę wpłat dokonanych w oparciu o
    Dokument szacunkowy w sytuacji, gdy rzeczywista wartość zużytej energii elektrycznej
    będzie niższa od wartości prognozowanej ujętej w Dokumencie szacunkowym. Obowiązek
    podatkowy w tym wypadku – w związku z dokonywanymi wpłatami na podstawie
    Dokumentów szacunkowych - będzie powstawał z chwilą upływu terminu płatności
    poszczególnych wartości prognozowanych na Dokumencie szacunkowym, czyli zgodnie z
    art. 19a ust. 7 ustawy. Zatem w sytuacji, gdy faktura rozliczeniowa będzie dokumentowała
    nadwyżkę (nadpłatę), w chwili wystawienia tej faktury rozliczeniowej nie powstanie u
    Państwa obowiązek podatkowy z tytułu dostaw energii elektrycznej.
    Wystawiana faktura rozliczeniowa może również wykazywać niedopłatę, gdy wpłaty
    dokonane w oparciu o Dokument szacunkowy będą niższe od rzeczywistej wartości
    zużytej energii elektrycznej. W takim przypadku ta niedopłata będzie stanowić dodatkową
    należność z tytułu sprzedaży energii elektrycznej. Zatem, w związku z dokonywanymi
    wpłatami na podstawie Dokumentów szacunkowych, obowiązek podatkowy w odniesieniu
    do tych wpłat będzie powstawał z chwilą upływu terminu płatności poszczególnych
    wartości prognozowanych na Dokumencie szacunkowym, czyli zgodnie z art. 19a ust. 7
    ustawy. Natomiast od dodatkowej wartości sprzedanej energii elektrycznej (ponad
    przyjętą na wystawionych wcześniej Dokumentach szacunkowych) na rzecz nabywcy,
    stanowiącej niedopłatę, obowiązek podatkowy powstanie zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 lit.
    a ustawy, tj. z chwilą wystawienia przez Państwa faktury rozliczeniowej z tytułu tej
    dostawy. Podstawą opodatkowania będzie wówczas różnica między należnością za
    rzeczywistą ilość energii elektrycznej (wynikającą z rozliczenia za dany okres) a kwotami
    wykazanymi na Dokumentach szacunkowych, dotyczących tego wystawionych do okresu
    rozliczeniowego, którego dotyczy faktura rozliczeniowa. W związku z powyższym,
    wynikająca z faktury rozliczeniowej niedopłata zwiększy u Państwa podstawę
    opodatkowania z tytułu sprzedaży i powinna zostać rozliczona w okresie, w którym
    powstał obowiązek podatkowy z tytułu sprzedaży.
    Zatem:
      1) Dokumenty szacunkowe wystawiane przez Państwa, które nie będą dokumentowały
        rzeczywistej ilości dostarczonej energii w danym okresie rozliczeniowym zgodnie z
        art. 106b ust. 1 ustawy i nie będą zawierały wszystkich elementów wskazanych w
        art. 106e ustawy, nie będą stanowiły faktur. Natomiast obowiązek podatkowy
        powstanie u Państwa z chwilą upływu terminu płatności, który zostanie wskazany
        na Dokumencie szacunkowym lub zgodnie z Regulaminem Płatności, w terminie 14
        dni od dnia doręczenia tego dokumentu - czyli zgodnie z art. 19a ust. 7 ustawy.

      2) Faktury rozliczeniowe wystawiane przez Państwa, które będą dokumentowały
        rzeczywistą ilość dostarczonej energii w danym okresie rozliczeniowym i będą
        zawierały wszystkie elementy wskazane w art. 106e ustawy będą fakturami, o
        których mowa w przepisach ustawy.
        W sytuacji, gdy faktura rozliczeniowa będzie dokumentowała nadwyżkę (nadpłatę),
        w momencie wystawienia tej faktury rozliczeniowej nie powstanie u Państwa
        obowiązek podatkowy z tytułu dostaw energii elektrycznej. Natomiast w sytuacji,
        gdy faktura rozliczeniowa będzie dokumentowała niedopłatę, to wynikająca z
        faktury rozliczeniowej niedopłata (różnica) zwiększy u Państwa podstawę
        opodatkowania z tytułu sprzedaży w okresie, w którym powstanie obowiązek
        podatkowy z tytułu sprzedaży, tj. z chwilą wystawienia faktury, stosownie do art.
        19a ust. 5 pkt 4 lit. a ustawy.
    Tym samym, Państwa stanowisko uznaję za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które przedstawili Państwo i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (zapytania).
    Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniami nie mogą być
    – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.