Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-756/09/AM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-07-02
Teza: Czy w związku z zawarta ugodą z wierzycielami (bankami) po jej zrealizowaniu wartość zredukowanego zobowiązania będzie przychodem do opodatkowania? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 2)
Słowa kluczowe: data; instrumenty-instrumenty finansowe; odsetki; opcja-opcja wykupu; opcja-opcja zakupu; przychód-przychód podlegający opodatkowaniu; skutki podatkowe; ugody; umowa; waluta-opcja walutowa; wierzytelność-umorzenie wierzytelności; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 25 marca 2009 r. (data wpływu do tut. BKIP 06 kwietnia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia czy w związku z zawartą ugodą z wierzycielami (bankami) po jej zrealizowaniu wartość zredukowanego zobowiązania będzie przychodem do opodatkowania (pytanie oznaczone we wniosku Nr 2) **\- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 06 kwietnia 2009 r. wpłynął do tut. BKIP ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia czy w związku z zawartą ugodą z wierzycielami (bankami) po jej zrealizowaniu wartość zredukowanego zobowiązania będzie przychodem do opodatkowania (pytanie oznaczone we wniosku Nr 2).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka w celu obniżenia ryzyka kursowego zawarła z bankami umowy dotyczące zakupu i sprzedaży opcji walutowych. W wyniku tych transakcji w IV kwartale 2008 poniosła bardzo duże straty finansowe. Część zobowiązań Spółki wobec banku, powstałych w wyniku tych transakcji została zrealizowana poprzez pobrania z konta bankowego należnych kwot. Znacznie większa wartość zobowiązań z tego tytułu nie została zrealizowana, tylko zgłoszona do Sądu Rejonowego do postępowania naprawczego w razie zagrożenia niewypłacalnością zgodnie z art. 492 Prawo upadłościowe i naprawcze. Zaakceptowane przez wierzycieli (banki) propozycje redukcji tych zobowiązań stanowią 49% wartości całego zadłużenia i rezygnacje z odsetek. Obecnie propozycje te oczekują na zatwierdzenie przez Sąd Rejonowy.

Na dzień bilansowy tj. 31 grudnia 2008 r. Spółka wprowadziła do bilansu wszystkie wymagalne na podstawie zawartych i rozliczonych umów zakupu i sprzedaży opcji walutowych zobowiązania wobec banku.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy w związku z zawartą ugodą z wierzycielami (bankami) po jej zrealizowaniu wartość zredukowanego zobowiązania będzie przychodem do opodatkowania? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 2)

Zdaniem Wnioskodawcy po wykonaniu zawartego układu z wierzycielami, zredukowaną część zobowiązań Spółka wyksięguje na pozostałe przychody operacyjne (przychody finansowe). W dacie wydania przez Sąd postanowienia o zakończeniu postępowania naprawczego wartość zredukowanych zobowiązań (bez odsetek) będzie przychodem podatkowym w świetle art. 12 ustawy o PDOP.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2005r. Nr 183, poz. 1538 ze zm.) instrumentami finansowymi w rozumieniu ustawy są finansowe kontrakty terminowe oraz inne równoważne instrumenty finansowe rozliczane pieniężnie, umowy forward dotyczące stóp procentowych, swapy akcyjne, swapy na stopy procentowe, swapy walutowe.

Definicję pochodnych instrumentów finansowych zawiera art. 16 ust. 1b ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.). Przepis ten stanowi, iż za pochodne instrumenty finansowe uważa się prawa majątkowe, których cena zależy bezpośrednio lub pośrednio od ceny towarów, walut obcych, waluty polskiej, złota dewizowego, platyny dewizowej lub papierów wartościowych, albo od wysokości stóp procentowych lub indeksów, a w szczególności opcje i kontrakty terminowe.

Zgodnie z art. 7 ust 1 i 2 ww. ustawy, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty, w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód. Dochodem z zastrzeżeniem art. 10 i 11, jest nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą.

Przykładowy wykaz zdarzeń uznanych za przychody, w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wymieniony w art. 12 ust. 1 i ust. 3 ustawy wskazuje, że co do zasady, za przychód podatkowy można uznać każde przysporzenie majątkowe podatnika o charakterze trwałym, których rzeczywiste otrzymanie, a w niektórych przypadkach już sam fakt, że są należne może powodować obowiązek zapłaty podatku dochodowego.

Redukcja zobowiązań polega na tym, że wierzyciel zrzeka się wierzytelności, wobec czego zobowiązanie wygasa. W takim przypadku dłużnik nie jest już zobowiązany do spełnienia świadczenia. Tym samym po stronie dłużnika powstaje przysporzenie w jego majątku, gdyż ze zobowiązania jakie miał względem wierzyciela został zwolniony. Umorzenie zobowiązania rozumiane jako zwolnienie z długu powoduje powstanie u dłużnika przychodu opodatkowanego (art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

Ustawodawca określając powyższą zasadę przewidział wyjątki, które wymienił w art. 12 ust. 4, przy wystąpieniu których, przysporzenia nie zalicza się do przychodu do opodatkowania. Zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 2 ww. ustawy do przychodów nie zalicza się kwot naliczonych, lecz nie otrzymanych odsetek od należności, w tym również od udzielonych pożyczek (kredytów).

Stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 11 tej ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów naliczonych, lecz nie zapłaconych albo umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów).

Mając powyższe na uwadze, w dniu wydania przez Sąd postanowienia o zakończenia postępowania naprawczego wartość zredukowanych zobowiązań (bez odsetek) będzie przychodem rzutującym na podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych.

W związku z powyższym stanowisko Spółki w sprawie będącej przedmiotem pytania oznaczonego we wniosku Nr 2 należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienić należy, iż w sprawie będącej przedmiotem pytania oznaczonego we wniosku Nr 1 wydano odrębną interpretację.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.