Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.706.2022.11.MK1
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-20
Teza: Skutki podatkowe zbycia nieruchomości (budynek mieszkalny
wykorzystywany w działalności).
Słowa kluczowe: budynek-budynek mieszkalny
działalność-działalność gospodarcza-jednoosobowa
działalność gospodarcza
działalność-działalność gospodarcza-pozarolnicza
działalność gospodarcza
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
skutki podatkowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 2c

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 lipca 2022 r. wpłynął Pani wniosek z 22 lipca 2022 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni od 2006 r. prowadzi pod firmą A działalność gospodarczą w zakresie
    produkcji i sprzedaży (...). Prowadziła także w ramach swojej działalności gospodarczej
    usługi zakwaterowania i najmu. Od 2010 r. jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem
    VAT. W grudniu 2015 r. nabyła prawo własności niezabudowanego gruntu, na który
    składała się (i nadal składa) wyłącznie działka ewidencyjna nr 1, położona w (...). W cenie
    gruntu zawarty był należny podatek od towarów i usług w stawce 23%, co zostało
    stwierdzone odpowiednią fakturą, wystawioną przez sprzedającego. Celem nabycia
    nieruchomości było wybudowanie na niej dwóch budynków mieszkalnych,
    przeznaczonych do świadczenia w nich usług zakwaterowania w ramach działalności
    gospodarczej Wnioskodawczyni.
    Budowa podzielona została na dwa etapy, obejmujące budowę dwóch budynków,
    zbliżonych do siebie architektonicznie i kubaturowo. Projekt budowlany został
    przygotowany w lutym 2017 r. przez projektanta (...). Budynek nr 1 został oddany do
    użytku w marcu 2021 r. Budowa budynku nr 2 nigdy nie została rozpoczęta. Obecnie na
    przedmiotowym gruncie posadowiony jest wyłącznie budynek nr 1. Na działce nie
    znajdują się żadne inne budynki ani budowle. Cała nieruchomość (działka nr 1 wraz z
    budynkiem nr 1) będzie dalej zwana "Nieruchomością". Powierzchnia całkowita budynku
    nr 1 wynosi 384 m2. Składa się na nią powierzchnia, przeznaczona do świadczenia usług,
    wynosząca 97,5 m2 (25,4% powierzchni całkowitej), a także powierzchnia mieszkaniowa
    jednorodzinna, wynosząca 286,5 m2 (74,6% powierzchni całkowitej).
    Powierzchnia użytkowa budynku nr 1 wynosi 176,25 m2, z tego 62 m2 (35,18%)
    powierzchni przeznaczonej na usługi oraz 114,25 m2 (64,8%) powierzchni mieszkaniowej
    jednorodzinnej.
    Od 2020 roku Wnioskodawczyni korzysta z opodatkowania w formie "podatku liniowego",
    o którym mowa w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W 2021 roku zawarta została umowa przedwstępna sprzedaży Nieruchomości. Umowa
    sprzedaży została zawarta w marcu 2022 r.
    Pierwotnie grunt z budynkiem (budynkami) nie był zaplanowany do sprzedaży. Miał służyć
    do wykorzystania w działalności gospodarczej (usługi zakwaterowania - w części
    przeznaczonej na usługi, tj. 62 m2 powierzchni użytkowej, ale także w części mieszkalnej,
    tj. 114,25 m2 powierzchni użytkowej). Część mieszkalna w części mogłaby w razie potrzeby
    być także częściowo wykorzystywana do celów prywatnych Wnioskodawczyni, z tytułu
    czego Wnioskodawczyni dokonywałaby korekt odliczonego podatku od towarów i usług.
    Od oddania do użytku w marcu 2021 r. do sprzedaży budynek był jednak wykorzystywany
    w następujący sposób: część przeznaczona na usługi była odpłatnie udostępniana jako
    miejsce zakwaterowania turystycznego klientów Wnioskodawczyni (osób fizycznych),
    natomiast część mieszkalna była wynajmowana na rzecz spółki z ograniczoną
    odpowiedzialnością (w umowie nie wskazano wyraźnie celu najmu, ale postanowiono, że

    w lokalu mieszkać będą trzy określone imiennie osoby). Usługi zakwaterowania podlegały
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki 8% oraz podatkiem
    dochodowym. Usługa najmu części mieszkalnej podlegała opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług według stawki 23% oraz podatkiem dochodowym. Budynek nie był
    wykorzystywany do prywatnych celów Wnioskodawczyni.
    Powodem zbycia Nieruchomości stała się (...) Wnioskodawczyni (...), uniemożliwiająca
    dalsze prowadzenie działalności gospodarczej na Nieruchomości.
    Cały budynek nr 1 stanowił środek trwały, ujęty w ewidencji środków trwałych
    Wnioskodawczyni. Podatek od towarów i usług, naliczony z tytułu nabycia gruntu oraz
    towarów i usług koniecznych do wybudowania budynku nr 1, odliczony został w całości i
    nie podlegał żadnym korektom rocznym.
    Na nieruchomości nie były ponoszone nakłady przekraczające 30% wartości początkowej
    żadnego położonego na niej środka trwałego.
    Wnioskodawczyni jest zamężna, lecz w jej małżeństwie obowiązuje ustrój rozdzielności
    majątkowej, a Nieruchomość należy w całości do niej.
    Uzupełnienie zdarzenia przyszłego
    Polska Klasyfikacja Obiektów Budowlanych jest integralną częścią aktu normatywnego w
    postaci rozporządzenia Rady Ministrów z 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji
    Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316, ze zm.), a zatem
    zaklasyfikowanie danego obiektu do odpowiedniego grupowania PKOB stanowi element
    oceny prawnej, a nie zdarzenia przyszłego lub stanu faktycznego. Zdaniem
    Wnioskodawczyni budynek Nr 1, o którym mowa we wniosku, należy zaklasyfikować jako
    budynek mieszkalny jednorodzinny w grupowaniu PKOB 1110 (Wnioskodawczyni
    podkreśla jednak, że jest to jej ocena prawna), i tak też został on przez nią zaklasyfikowany
    w jej ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, prowadzonej
    dla źródła przychodów „pozarolnicza działalność gospodarcza” (sposób faktycznego
    zaklasyfikowania w ewidencji stanowi element opisu zdarzenia przyszłego).
    Wyjaśniam, uzupełniając opis zdarzenia przyszłego, że pozwolenie na budowę nie
    klasyfikuje w wyraźny sposób budynku Nr 1 do odpowiedniego grupowania PKOB,
    natomiast określa go w następujący sposób: „projektowany budynek mieszkalny
    jednorodzinny to obiekt wolnostojący, podpiwniczony z dwoma kondygnacjami
    naziemnymi (w tym jedna w kubaturze dachu)”. Pozwolenie odwołuje się następnie do
    definicji terminu „budynek mieszkalny jednorodzinny”, uregulowanej w art. 3 pkt 2a
    ustawy prawo budowlane, zgodnie z którą jest to „budynek wolnostojący albo budynek w
    zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący do zaspokajania potrzeb
    mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się
    wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i
    lokalu użytkowego o powierzchni nie przekraczającej 30% powierzchni całkowitej
    budynku”. Zgodnie z treścią pozwolenia „inwestycja spełnia warunki powyższej definicji”.
    Wyjaśniam, uzupełniając opis zdarzenia przyszłego, że zgodnie z obowiązującym
    miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (...) (uchwała Rady (...)) obszar
    obejmujący budynek Nr 1 znajduje się w terenach oznaczonych symbolami „MN/MP-11 –
    tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i pensjonatowej, ZR-10 – tereny łąk,
    pastwisk i nieużytków, ZL-11 – tereny lasów oraz KDD-04 – tereny dróg publicznych klasy
    dojazdowej”.
    Wyjaśniam, uzupełniając opis zdarzenia przyszłego, że umowa najmu ze spółką z o.o. nie
    określa w wyraźny sposób żadnego konkretnego celu najmu, wyłącza jednak
    podnajmowanie przedmiotu najmu oraz dokonywanie zmian budowlanych. Ponadto
    zgodnie z § 11 umowy najmu:
    W lokalu mieszkalnym, będącym przedmiotem umowy najmu, mieszkać będą:

    1. BB
    2. CC
    3. DD
    Umowa ponadto zastrzega, że w sprawach nieuregulowanych nią zastosowanie mają
    przepisy ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie
    Kodeksu cywilnego oraz przepisy Kodeksu cywilnego.
    Wnioskodawczyni nie zna treści stosunków prawnych, umożliwiających ww. trzem
    osobom korzystanie z lokalu wynajętego przez spółkę z o.o. Dwie ze wskazanych osób (BB
    i CC) są jednak wspólnikami i członkami zarządu spółki będącej najemcą. Stroną umowy
    najmu zawartej z Wnioskodawczynią była wyłącznie spółka z o.o.
    W związku z nieprawidłowo podanymi wcześniej wielkościami powierzchni części budynku
    przedstawionego w opisie zdarzenia przyszłego Wnioskodawczyni przedstawia
    skorygowane dane, uzupełniając opis w następujący sposób:
    Powierzchnia całkowita budynku nr 1 wynosi 384 m2. Składa się na nią powierzchnia,
    przeznaczona do świadczenia usług, wynosząca 103 m2 (26,8% powierzchni całkowitej), a
    także powierzchnia mieszkaniowa jednorodzinna, wynosząca 281 m2 (73,2% powierzchni
    całkowitej). Powierzchnia użytkowa budynku nr 1 wynosi 184,55 m2, z tego 65,7 m2
    (35,6%) powierzchni przeznaczonej na usługi oraz 118,85 m2 (64,4%) powierzchni
    mieszkaniowej jednorodzinnej.
    Pytania
    1. Czy sprzedaż Nieruchomości rodzi przychód w rozumieniu przepisów o podatku
    dochodowym od osób fizycznych?
    2. Czy sprzedaż Nieruchomości podlega podatkowi od towarów i usług, a jeśli tak, to czy
    jest czynnością opodatkowaną, czy zwolnioną?
    Przedmiotem niniejszej interpretacji jest pytanie oznaczone we wniosku numerem 1 w
    zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. W zakresie pytania nr 2 w zakresie
    podatku od towarów i usług zostały wydane odrębne rozstrzygnięcia.
    Pani stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (dalej "u.p.d.o.f.") "opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają
    wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c
    oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
    poboru podatku."
    Zgodnie z art. 9 ust. 2 u.p.d.o.f. "dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o,
    art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią
    inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania
    osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów,
    różnica jest stratą ze źródła przychodów."
    Powyższe oznacza, że opodatkowanie podatkiem dochodowym wymaga, by uprzednio
    powstały przychody podlegające opodatkowaniu. Art. 10 ust. 1 u.p.d.o.f. zawiera listę tzw.
    źródeł przychodów, podlegających opodatkowaniu.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie, z
    zastrzeżeniem ust. 2, m.in. nieruchomości lub ich części, ale tylko jeżeli odpłatne zbycie
    nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku
    odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed
    upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie.

    Co do zasady zatem, aby odpłatne zbycie (np. sprzedaż) nieruchomości nie powodowało
    powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu, spełnione muszą być dwa warunki:
    1. zbycie poza działalnością gospodarczą,
    2. upływ pięciu lat podatkowych, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Warunek nr 1 - zbycie poza działalnością gospodarczą
    Warunek zbycia nieruchomości poza działalnością gospodarczą nie ma charakteru
    bezwzględnego. W szczególności art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. należy stosować "z
    zastrzeżeniem ust. 2". Zgodnie zaś z art. 10 ust. 2 pkt 3 u.p.d.o.f. przepisów ust. 1 pkt 8 nie
    stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, wykorzystywanych w działalności
    gospodarczej, z zastrzeżeniem jednak ust. 3. Z kolei zgodnie z art. 10 ust. 3 u.p.d.o.f.
    "przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na
    potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów
    specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim
    budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim
    lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub
    udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego
    własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do
    domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie."
    Co do zasady zatem zbycie środka trwałego wykorzystywanego w działalności
    gospodarczej podlega opodatkowaniu, nawet jeśli minął 5-letni okres, o którym mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. (wynika to szczegółowo z art. 14 ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.f.) Zgodnie
    jednak z art. 14 ust. 2c u.p.d.o.f. do przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 [czyli
    przychodów z działalności gospodarczej, powstałych ze zbycia środków trwałych
    wykorzystywanych w działalności gospodarczej], "nie zalicza się przychodów z odpłatnego
    zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy
    prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub
    udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub
    udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
    gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie
    oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim
    prawie. Przepis art. 30e stosuje się odpowiednio."
    Objęcie zatem regulacją art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. budynków mieszkalnych wynika
    zarówno z art. 10 ust. 3 u.p.d.o.f., jak i art. 14 ust. 2c u.p.d.o.f., a to oznacza, że odpłatne
    zbycie budynku mieszkalnego nie rodzi przychodu z działalności gospodarczej, mimo jego
    uprzedniego wykorzystywania w działalności gospodarczej. Należy je natomiast
    kwalifikować do przychodów ze zbycia majątku "prywatnego", które powstają tylko o tyle,
    o ile nie minął jeszcze 5-letni okres od końca roku, w którym nieruchomość została nabyta.
    Należy także rozstrzygnąć, czy znaczenie prawne ma to, że budynek nr 1 ma w części
    charakter użytkowy, i w takim charakterze był używany.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje terminu "budynek
    mieszkalny". W jego wykładni na gruncie tejże ustawy podatkowej zasadne staje się zatem
    odwołanie się do definicji ustalonej w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia
    30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB), Dz.U. z
    1999 Nr 112, poz. 1316 ze zm.), zgodnie z którym "budynki mieszkalne są to obiekty
    budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest
    wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadkach, gdy mniej niż połowa całkowitej
    powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki
    klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem."

    Podobnie orzekł Dyrektor KIS w interpretacji z 6 marca 2018 r. (0113-KDIPT2-
    2.4011.37.2018.1.AKR) w analogicznym stanie faktycznym (mniejsza część użytkowa i
    większa część mieszkalna budynku): "...mając na uwadze regulacje zawarte w art. 10 ust. 1
    pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stwierdzić należy, że
    nienastępująca w wykonaniu działalności gospodarczej sprzedaż udziału w budynku
    mieszkalno-usługowym, którego część parterowa wykorzystywana była przez
    Wnioskodawcę w działalności gospodarczej do dnia 15 marca 2010 r., której zamierza
    dokonać Wnioskodawca w drugiej połowie 2018 r. lub później, nie będzie stanowić dla
    Wnioskodawcy przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych, z uwagi na upływ pięcioletniego terminu określonego w wyżej
    powołanym przepisie. Tym samym nie powstanie u Wnioskodawcy z tego tytułu
    obowiązek uiszczenia podatku dochodowego od osób fizycznych." Analogicznie także
    Dyrektor KIS w kolejnej podobnej sprawie (interpretacja z 20 marca 2017 r. nr 3063-ILPB1-
    1.4511.99.2017.1.IM):
    "... planowana sprzedaż zakupionego w 2006 r. budynku mieszkalno-usługowego nie
    będzie skutkować powstaniem przychodu ze źródła wskazanego w art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nastąpi ona po upływie
    pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie
    nieruchomości. Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy Organ dokonał wyłącznie
    analizy okoliczności podanych we wniosku w kontekście zadanego pytania, w
    szczególności oparł się na podanej w opisie zdarzenia przyszłego Wnioskodawcy
    informacji, że część mieszkalna przedmiotowego budynku stanowi 143,75 m, natomiast
    część usługowa stanowi 117,75 m2. W związku z powyższym ponad 50% powierzchni
    całkowitej budynku stanowi budynek mieszkalny."
    Mieszkalnej kwalifikacji nieruchomości nie zmienia przy tym faktyczne wykorzystywanie
    nieruchomości w części do działalności gospodarczej. Należy zauważyć, że ustawa wprost
    odnosi się do nieruchomości mieszkalnych wykorzystywanych w działalności
    gospodarczej, a gdyby zajęcie nieruchomości mieszkalnej na potrzeby działalności
    gospodarczej samo w sobie pozbawiało ją charakteru mieszkalnego, to przepisy art. 10
    ust. 3 i art. 14 ust. 2c u.p.d.o.f. byłyby zbędne. I tak na przykład Dyrektor KIS w
    interpretacji z 30 czerwca 2020 r. (0115-KDWT.4011.8.2020.1.JŁ) stwierdził, co następuje:
    "Do odpłatnego zbycia lokali mieszkalnych, w sytuacji gdy są one wynajęte w celach
    zarobkowych w ramach działalności gospodarczej (wykorzystywane na potrzeby
    działalności gospodarczej), zastosowanie znajdzie art. 10 ust. 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych."
    Ponadto, skoro budynek był wpisany do ewidencji środków trwałych Wnioskodawczyni
    oraz był faktycznie do tej działalności wykorzystywany, a do tego sprzedaż jest
    spowodowana zmianą okoliczności życiowych, a nie była z góry zaplanowana (budowa nie
    była prowadzona w celu sprzedaży budynków), to nie można uznać, że sprzedaż zostanie
    dokonana w ramach działalności gospodarczej, polegającej na obrocie nieruchomościami.
    Warunek nr 2 - upływ 5 lat od nabycia nieruchomości
    Budynek wybudowany na gruncie innym niż oddanym w użytkowanie wieczyste stanowi
    część składową gruntu (art. 46 § 1, art. 48 oraz art. 235 § 1 k.c.). Budynek taki stanowi
    zatem jedną nieruchomość wraz z gruntem. Z tego powodu okres 5-letni, wymagany w
    świetle art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f., aby nie powstał przychód podatkowy, należy liczyć od
    końca roku, w którym nabyty został grunt. Tylko w przypadku budowy budynku na gruncie
    objętym użytkowaniem wieczystym budynek staje się odrębnym przedmiotem własności.
    To właśnie takiej sytuacji dotyczy okres liczony 5 lat od "wybudowania", o którym mowa w
    ww. przepisie.
    Prawidłowość takiego stanowiska potwierdził Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (KIS)
    w interpretacji z 12 grudnia 2017 r. (0115-KDIT2-1.4011.266.2017.2.DW):

    "... w przypadku wybudowania budynku na własnym gruncie, grunt ten wraz z budynkiem
    stanowi jedną nieruchomość. Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 lit a) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych nie rozdziela bowiem sprzedaży gruntu od sprzedaży
    budynku stanowiącego jego część składową (w przepisie jest mowa tylko o sprzedaży
    nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości). Dodatkowo, ww. ustawa nie
    wskazuje też, by podatnicy musieli w takich przypadkach traktować sprzedaż budynku
    jako odrębne źródło przychodu w podatku dochodowym. Oznacza to, że skoro budynek
    nie stanowi odrębnej nieruchomości, to nie może być samodzielnym przedmiotem zbycia
    bez gruntu, na którym został wzniesiony. Sprzedaż nieruchomości obejmuje zarówno
    zbycie gruntu, jak i znajdującego się na nim budynku, trwale z nim związanego. Skoro
    nabycie przez Wnioskodawczynię i jej męża nieruchomości stanowiącej działkę budowlaną
    do majątku objętego wspólnością ustawową nastąpiło w 2011 r. oznacza to, iż z tą datą
    należy wiązać skutki podatkowe wynikające ze sprzedaży wybudowanego na niej domu
    jednorodzinnego. Z powołanych wyżej przepisów wyraźnie bowiem wynika, że sprzedaży
    budynku mieszkalnego bez względu na datę jego wybudowania, rozpoczęcia czy
    zakończenia budowy i zgłoszenia budynku do użytkowania zgodnie z przepisami prawa
    budowlanego nie rozpatruje się odrębnie, ponieważ stanowi on cześć składową gruntu. W
    związku z tym bieg terminu 5 - letniego, o którym mowa w cytowanym wyżej art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych liczy się od daty zakupu
    gruntu, tj. w przedmiotowej sprawie od 2011 r."
    Analogicznie ten sam organ orzekł w interpretacji z 19 lipca 2019 r. (0115-KDIT2-
    1.4011.189.2019.2.MST): "...w przypadku wybudowania budynku na własnym gruncie,
    grunt ten wraz z budynkiem stanowi jedną rzecz (nieruchomość). Oznacza to, że skoro
    budynek nie stanowi odrębnej nieruchomości, to nie może być samodzielnym
    przedmiotem zbycia bez gruntu, na którym został wzniesiony. Sprzedaż nieruchomości
    obejmuje zarówno zbycie gruntu, jak i znajdującego się na nim budynku trwale z nim
    związanego. Dlatego za datę nabycia nieruchomości w takim wypadku uznać należy datę
    nabycia gruntu niezależnie od tego, kiedy na gruncie tym wzniesiono budynek."
    Podobnie Dyrektor KIS orzekł w interpretacji z 2 czerwca 2022 r. (0113-KDIPT2-
    2.4011.457.2022.1.ST) w odniesieniu do gruntu nabytego w 2012 roku, zabudowanego w
    2021 roku, a zbytego w 2022 roku: "...nabycie przez Pana nieruchomości, na której
    wybudowany został budynek letniskowy, nastąpiło w 2012 r. W konsekwencji, termin
    pięcioletni, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, upłynął 31 grudnia 2017 r. Wobec powyższego, sprzedaż jeżeli nie nastąpiła w
    wykonaniu działalności gospodarczej, dokonana 18 lutego 2022 r. nieruchomości
    gruntowej zabudowanej budynkiem letniskowym, nabytej w 2012 r., nie stanowi źródła
    przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, z uwagi na upływ pięcioletniego
    okresu, o którym mowa w tym przepisie."
    Podsumowując, w przedmiotowej sprawie Wnioskodawczyni grunt został nabyty w 2015
    r., a więc sprzedaż nieruchomości w 2022 roku nie może rodzić powstania przychodu
    podatkowego. Nie jest tu przeszkodą to, że nieruchomość była wykorzystywana w
    działalności gospodarczej, polegającej na świadczeniu usług zakwaterowania, ponieważ,
    jak wyżej wskazano, budynek ma charakter mieszkalny - a w świetle art. 14 ust. 2c ww.
    ustawy sprzedaż budynków mieszkalnych, nawet wykorzystywanych w działalności
    gospodarczej, nie rodzi przychodów z działalności gospodarczej, lecz przychody ze "zbycia
    prywatnego" (art. 10 ust 1 pkt 8 u.p.d.o.f.), niepowstające po upływie 5 lat od końca roku,
    w którym nieruchomość została nabyta (w tym przypadku grunt).
    Pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia
    Rozpatrzyłem Pani wniosek – 4 października 2022 r. wydałem postanowienie o
    pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia znak 0114-KDIP3-1.4011.706.2022.4.AC.
    Postanowienie doręczono Pani 4 października 2022 r.
    Następnie w odpowiedzi na zażalenie z 11 października 2022 r. (data wpływu 11
    października 2022 r.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał 9 grudnia 2022 r. dla

    Pani postanowienie znak 0114-KDIP3-1.4011.706.2022.5.AC/EC utrzymujące w mocy
    postanowienie z 4 października 2022 r. znak 0114-KDIP3-1.4011.706.2022.4.AC.
    Postanowienie doręczono Pani 24 grudnia 2022 r.
    Skarga na postanowienie
    23 stycznia 2023 r. wniosła Pani skargę na to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie
    Wniosła Pani o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o zasądzenie
    kosztów postępowania według norm przepisanych.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżone postanowienie oraz
    poprzedzające je postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 4
    października 2022 r. nr 0114-KDIP3-1.4011.706.2022.4.AC – wyrokiem z 26 października
    2023 r. sygn. akt III SA/Wa 542/23
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie – wyrokiem z 12 czerwca 2024 r. sygn. akt II
    FSK 119/24 oddalił skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 12 czerwca 2024 r..
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
        uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Wojewódzki Sąd Administracyjny w ww. wyroku;
        ponownie rozpatruję Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dniu wniesienia wniosku.
    Na dzień wniesienia wniosku i wydania rozstrzygnięcia obowiązywały przepisy ustawy z
    dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz.
    1128 ze zm.).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.

        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się
        Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.