Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP3/443-175/09-2/TW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-01-28
Teza: W jaki sposób formalny i praktyczny ma nastąpić rozliczenie (faktyczna „konsumpcja” ulgi podatkowej) powstałej w ostatniej złożonej deklaracji za miesiąc luty 2009 r. nadwyżki wpłat do rozliczenia?
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; podatek-podatek akcyzowy; samochód-samochód osobowy
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział V

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 23 października 2009 r. (data wpływu 12 listopada 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie samochodów osobowych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 listopada 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie samochodów osobowych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Przedmiotem prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej jest m.in. zakup używanych samochodów osobowych i ich dalsza odsprzedaż na terenie kraju. Czynności te podlegają opodatkowaniu m.in. podatkiem akcyzowym, zarówno na etapie zakupów, jak i dalszej odsprzedaży. Przed dniem 1 maja 2004 r. (podobnie, jak obecnie), jeżeli wartość zakupionego za granicą samochodu odbiegała od wartości podobnego samochodu na rynku krajowym, to urząd celny podwyższał podstawę opodatkowania, co w konsekwencji prowadziło do powstania nadwyżki podatku z tytułu zakupów nad podatkiem z tytułu sprzedaży. Zgodnie jednak z art. 79 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. u. Nr 29, poz. 257 ze zm.), obowiązującej w okresie od 1 maja 2004 r. do 28 lutego 2009 r., podatnik miał prawo do obniżenia kwoty akcyzy (należnej od sprzedaży) o kwotę akcyzy zapłaconej przy nabyciu wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych, związanej ze sprzedażą opodatkowaną lub zapłaconą od importu. Uprawnienie to realizowane było poprzez złożenie deklaracji AKC-3, do czego zobowiązany był Zainteresowany na podstawie art. 18 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r.

W związku z tym, w ostatniej złożonej deklaracji za miesiąc luty 2009 r. powstała nadwyżka wpłat do rozliczenia w kwocie 13.977 zł (poz. 37 deklaracji AKC-3).

Jednakże, z dniem 1 marca 2009 r. weszła w życie nowa ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. u. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 ze zm.), która w przypadku samochodów osobowych dokonała zmiany konstrukcyjnej w opodatkowaniu (z dwufazowej na jednofazową).

Dotychczas opodatkowaniu podlegało każde nabycie i każda sprzedaż samochodu niezarejestrowanego (z prawem do pomniejszenia), obecnie - co do zasady - opodatkowaniu podlega tylko nabycie (art. 100 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r.).

Wobec tego, jak wyjaśnia Wnioskodawca, za okres od marca 2009 r. nie ma już obowiązku składania deklaracji AKC-3 (obecnie AKC-4), którą zgodnie z art. 106 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. składa się tylko w przypadku sprzedaży.

Praktycznie oznacza to więc, że nadwyżka wpłat do rozliczenia w kwocie 13.977 zł z ostatniej deklaracji AKC-3 za miesiąc luty 2009 r., jest nierozliczona i pozostała w „zawieszeniu”. w opinii Zainteresowanego z tytułu dokonywanych w dalszym ciągu zakupów wewnątrzwspólnotowych jest on nadal zobowiązany do zapłaty podatku przy braku możliwości pomniejszenia go z nadwyżki powstałej w poprzednim okresie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

W jaki sposób formalny i praktyczny ma nastąpić rozliczenie (faktyczna „konsumpcja” ulgi podatkowej) powstałej w ostatniej złożonej deklaracji za miesiąc luty 2009 r. nadwyżki wpłat do rozliczenia w kwocie 13.977 zł?

Zdaniem Wnioskodawcy, ustawodawca nie przewidział wprost praktycznego rozwiązania tego typu sytuacji, dlatego właściwym będzie odwołanie się tutaj do zapisów art. 158 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r., zgodnie z którym do postępowania w sprawach zwrotu akcyzy należnego na podstawie przepisów dotychczasowych, należy stosować właśnie te przepisy.

Podatnik nie może, bowiem zostać pozbawiony ulgi (nabytego wcześniej prawa do odliczenia), poprzez zmianę w tym czasie przez ustawodawcę przepisów, które nie gwarantują podatnikowi całkowitej realizacji nabytych wcześniej praw.

Zainteresowany uważa więc, że rozliczenie powstałej nadwyżki wpłat do rozliczenia w kwocie 13.977 zł, może nastąpić w dwojaki sposób:

1.  poprzez pomniejszanie kwoty pozostałej nadwyżki 13.977 zł o kwotę podatku akcyzowego powstałego przy dokonywanym w dalszym ciągu nabyciu wewnątrzwspólnotowym samochodów osobowych, aż do momentu całkowitego rozliczenia (wyczerpania) tej nadwyżki lub,
2.  poprzez złożenie wniosku o stwierdzenie nadpłaty w podatku akcyzowym w kwocie 13.977 zł na zasadach określonych w przepisach art. 72-80 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. ustawy Ordynacja podatkowa, który będzie jedynym możliwym rozwiązaniem w przypadku zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej.

W przyjętych powyżej rozwiązaniach (kiedy podatek akcyzowy z tytułu nabycia pojazdu nie jest płacony, aż do momentu wyczerpania „nadwyżki”), może powstać problem dotyczący wydania przez właściwego naczelnika urzędu celnego dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy, który jest niezbędny do rejestracji pojazdu a jego brak uniemożliwia wręcz dalszą odsprzedaż tego pojazdu.

W takiej sytuacji, właściwym byłoby wydanie przez ten organ, dokumentu potwierdzającego brak obowiązku zapłaty akcyzy, co przewiduje art. 109 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z obowiązującą do dnia 28 lutego 2009 r. ustawą z dnia z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. u. Nr 29, poz. 257, ze zm.), zwanej dalej ustawą, akcyzie podlegały samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym (art. 80 ust. 1 ustawy).

W myśl art. 80 ust. 2 ustawy, podatnikami akcyzy od samochodów osobowych były podmioty dokonujące każdej sprzedaży samochodu osobowego przed jego pierwszą rejestracją na terenie kraju, importerzy i podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego.

W związku z tym, jeśli samochód osobowy, który został nabyty wewnątrzwspólnotowo, następnie został sprzedany przed pierwszą rejestracją, wówczas sprzedaż ta podlegała opodatkowaniu akcyzą. w konsekwencji po stronie sprzedawcy powstawało uprawnienie, o którym mowa w art. 79 ustawy.

W świetle art. 79 ustawy, podatnik miał prawo do obniżenia kwoty akcyzy o kwotę zapłaconą przy nabyciu wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych, związaną ze sprzedażą opodatkowaną lub zapłaconą od importu.

Zamiarem ustawodawcy było zatem uniknięcie podwójnego opodatkowania podatkiem akcyzowym w przypadku sprzedaży samochodów osobowych, w sytuacji – jak trafnie zauważył Wnioskodawca – wielofazowego poboru podatku.

W przedmiotowej sytuacji wielofazowość opodatkowania polega na zapłacie akcyzy w związku z dokonaniem czynności nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego oraz na ponownej zapłacie tego podatku w związku ze sprzedażą przedmiotowego samochodu na terytorium kraju przed pierwszą rejestracją.

Z uwagi na to, że w niniejszej sprawie przed dokonaniem czynności podlegającej opodatkowaniu (tj. sprzedażą samochodu na terytorium kraju) obniżono akcyzę z tytułu sprzedaży samochodu osobowego na terytorium kraju, o akcyzę zapłaconą z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego, faktycznie akcyza od przedmiotowego samochodu nie została zapłacona.

W związku z powyższym, do przedstawionego stanu faktycznego zastosowanie będzie miał przepis przejściowy zawarty w art. 154 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. u. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 ze zm.), zgodnie z którym, jeżeli obowiązek podatkowy w akcyzie odnośnie wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych powstał przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym i należna akcyza nie została do tego dnia zapłacona, stosuje się przepisy dotychczasowe (tj. przepisy ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym).

Oznacza to, iż w przypadku samochodów, nabytych przed 1 marca 2009 r., gdzie kwota należnej akcyzy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego została naliczona, jednakże równocześnie kwota ta została odliczona od kwoty podatku akcyzowego z tytułu sprzedaży samochodów na terytorium kraju, zastosowanie będą miały przepisy ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r.

W konsekwencji Wnioskodawca w odniesieniu do wspomnianych samochodów będzie zobowiązany do naliczenia podatku akcyzowego z tytułu ich późniejszej sprzedaży na terytorium kraju.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.