Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.349.2021.1.RM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-08-25
Teza: Stawka podatku 0% dla eksportu towarów na podstawie posiadanych dokumentów.
Słowa kluczowe: eksport-eksport towarów; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 22 czerwca 2021 r. (data wpływu za pośrednictwem ePUAP 22 czerwca 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zastosowania stawki podatku 0% dla eksportu towarów na podstawie posiadanych dokumentów - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 czerwca 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zastosowania stawki podatku 0% dla eksportu towarów na podstawie posiadanych dokumentów.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

(…) Sp. z o.o. Sp. k. jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Głównym obszarem działalności jest sprzedaż hurtowa części i akcesoriów do pojazdów samochodowych z wyłączeniem motocykli. Towary wchodzące w skład oferty, to przede wszystkim felgi ze stopów lekkich do pojazdów samochodowych oraz szeroka gama narzędzi i akcesoriów dedykowanych serwisom oponiarskim.

Sprzedaż prowadzona jest na terenie Polski, licznych państw UE, a także w ramach eksportu towarów do wybranych państw (…) i poza UE. Spółka jest zarejestrowana w systemie KAS, ma nadany numer (…).

W realizacji sprzedaży w ramach eksportu Spółka wykorzystuje dwa modele dostaw.

Pierwszy z nich przewiduje zlecenie przewoźnikowi z odbiorem towarów w siedzibie Spółki.

Drugi przewiduje natomiast - z uwagi na bliską odległość do miejscowości przygranicznych na terytorium RFN - dostawę towarów własnym transportem do miejsca, w którym już z terytorium RFN i na podstawie zawartej umowy, zlecenie kolejnemu przewoźnikowi realizuje inny operator logistyczny. Wybór modelu dostaw uzależniony jest od specyfiki sprzedaży w ramach danego zamówienia, a główne czynniki brane pod uwagę, to: rodzaj towaru, czas realizacji usługi i koszt dostawy.

Transport realizowany jest przez podmioty profesjonalne, w omawianym stanie faktycznym o zasięgu międzynarodowym, tj. \`(...)\` i \`(...)\`. Transport towarów ma ponadto charakter nieprzerwany.

Charakterystyka wykonanej usługi i opis dokumentacji eksportowej przedstawia się następująco:

WARIANT I - Firma transportowa … za pośrednictwem operatora logistycznego … AG, i dalej eksport do Wielkiej Brytanii za pośrednictwem firmy transportowej \`(...)\`:

Towar zawarty na fakturze VAT ze stawką 0%, z siedziby Spółki przewożony jest do miejsca na terenie RFN, gdzie operator logistyczny \`(...)\` AG przyjmuje go celem wykonania usługi przewozu poprzez zlecenie dla \`(...)\` Group.

(…) AG sporządza następującą dokumentację:

1.  Zlecenie nadania przesyłki, w którym jako Realizującego Przesyłkę wskazuje się \`(...)\` AG, jako Nadawcę Przesyłki wskazuje się Spółkę, jako Firmę transportową wskazuje się \`(...)\`. Ponadto dla pełnej identyfikacji podaje się numer faktury wystawionej przez Spółkę w ramach eksportu, datę nadania, numer przesyłki nadany przez \`(...)\`, dane i adres odbiorcy w Wielkiej Brytanii zgodne z fakturą VAT. Na dokumencie tym \`(...)\` AG potwierdza także odbiór towarów od Spółki oraz wskazuje pojazd Spółki, którym zrealizowano dostawę z jej siedziby do magazynu \`(...)\` AG na terytorium RFN,
2.  List przewozowy generowany z systemu \`(...)\`,
3.  Deklarację celną CN23.

Po wysłaniu w wyżej opisany sposób towaru z terytorium RFN, Spółka korzysta z systemu informatycznego \`(...)\` dedykowanego do śledzenia przesyłek międzynarodowych, tj. www\`(...)\`..de.

Po wpisaniu numeru przesyłki nadanego przez \`(...)\` na czas zlecenia realizowanego przez \`(...)\` AG w tzw. okno wyszukiwania (dla ustawionego języka angielskiego strony będzie to ang. Track Schipment) i kliknięciu „Search”, wyświetlane są poszczególne etapy realizacji przewozu. W pozycji potwierdzającej doręczenie \`(...)\` przewiduje funkcjonalność pozwalającą na uszczegółowienie i weryfikację danych. Polega to na tym, że po wpisaniu w tzw. aktywne okno, kodu pocztowego odbiorcy (w połączeniu z numerem przesyłki znanego jedynie nadawcy, \`(...)\` AG, \`(...)\` i odbiorcy) dane o doręczeniu w formie: kraj doręczenia, data i godzina, numer przesyłki, uzupełniane są o dane odbiorcy oraz dane osoby odbierającej (te ostatnie korespondują z poniżej opisanym dowodem dostawy ang. „Proof of delivery” na terenie Wielkiej Brytanii).

W ramach funkcjonalności \`(...)\` udostępnia tzw. aktywny link, który w pozycji informującej o przekazaniu przesyłki do kraju przeznaczenia (w omawianym przypadku do Wielkiej Brytanii) przekierowuje na stronę firmy transportowej realizującej dostawę w kolejnych etapach, tj. \`(...)\`. Aktywny link zawierający w swej treści numer przesyłki \`(...)\` przenosi na stronę https://www\`(...)\`..com/track-trace?trackNumber=(po znaku równości zamieszczony jest numer przesyłki \`(...)\`). Po przeniesieniu dostępna jest historia dostawy, gdzie pierwotnie nadany numer przesyłki po stronie \`(...)\` zmienia się na numer przesyłki właściwy dla firmy transportowej realizującej dostawę na terenie Wielkiej Brytanii. Historia zawiera przebieg dostawy z informacją o odbiorze: dzień tygodnia, data, godzina, imię i nazwisko odbierającego, a dodatkowo także jego podpis (faksymile). W zakresie tak opisanego odbioru dostępny jest dokument w postaci dowodu dostawy ang. „Proof of delivery”. W uzupełnieniu dokumentacji Spółki (faktura VAT), \`(...)\` AG (zlecenie, list przewozowy, deklaracja celna CN23) zarówno z systemu informatycznego \`(...)\`, jak i \`(...)\` generowane są wydruki historii dostawy i opisany dowód dostawy.

WARIANT II - Firma transportowa \`(...)\` Polska, eksport do Wielkiej Brytanii bez udziału pośredników:

Towar zawarty na fakturze VAT ze stawką 0% z siedziby Spółki odbierany jest przez kuriera. Podstawą odbioru jest zlecenie i generowany w udostępnionym Spółce systemie informatycznym list przewozowy. W procedurze eksportu system wymaga wprowadzenia danych zbliżonych do tych, które wymagane są w przypadku deklaracji celnej CN23, przy czym brak jest możliwości wygenerowania tych danych w formie dokumentu. Po wysłaniu w wyżej opisany sposób towaru z siedziby, Spółka korzysta z systemu informatycznego \`(...)\` Polska dedykowanego do śledzenia przesyłek międzynarodowych, tj. https://tracktrace\`(...)\`..com.pl. Po wpisaniu numeru paczki wygenerowanego wcześniej w ramach zlecenia, w ramach funkcji „Zlokalizuj przesyłkę”, wyświetlane są poszczególne etapy realizacji przewozu. Po kliknięciu „Wyszukaj” wyświetlane są poszczególne etapy realizacji przewozu w postaci „Historia przesyłki”. Poza końcową informacją w postaci daty, godziny i opisu „Przesyłka doręczona”, \`(...)\` Polska udostępnia także funkcjonalność w postaci tzw. aktywnego linku, który przy danej dacie i godzinie występuje pod opisem „Przekazano za granicę”. Po kliknięciu system przenosi na kolejną stronę z historią przesyłki, gdzie z zakładce „Informacja o paczce” pozwala na potwierdzenie „Statusu doręczenia”. W zakładce „Informacja o odbiorcy” po wpisaniu w tzw. aktywne okno, kodu pocztowego odbiorcy (w połączeniu z numerem przesyłki znanego jedynie nadawcy, \`(...)\` Polska i odbiorcy) pozwala na wyświetlenie danych odbiorcy. W uzupełnieniu dokumentacji Spółki (faktura VAT), \`(...)\` Polska (list przewozowy) z systemu informatycznego \`(...)\` Polska generowane są wydruki historii dostawy. Na wniosek Spółki generowane są także w formie elektronicznej i drukowane:

1.  dowód odbioru z danymi odbierającego,
2.  potwierdzenie eksportu ang. „Proof of Export”, gdzie poza numerem przesyłki zawarty jest również numer MRN, kod biura eksportowego, data zwolnienia i data wyjścia.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy opisane dokumenty wygenerowane z systemów informatycznych firm transportowych, dokumentujące dostawy i potwierdzenia eksportu do Wielkiej Brytanii, szczegółowo opisane w WARIANCIE I: 1. „Proof of delivery”, i w WARIANCIE II: 1. Dowód odbioru, 2. „Proof of export”, w powiązaniu z pozostałymi wskazanymi w tych wariantach dokumentami jako podstawa do zlecenia firmom transportowym przewozu, stanowiące potwierdzenie faktu wyprowadzenia towarów poza obszar celny Unii Europejskiej, spełniają wymogi określone w art. 41 ust. 6a ustawy i tym samym, tak zgromadzona dokumentacja przez Wnioskodawcę przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej w podatku VAT za dany okres rozliczeniowy, umożliwia Wnioskodawcy zastosowanie stawki podatku 0% w eksporcie towarów, o których mowa w ust. 4 i 11, zdefiniowanym w art. 2 pkt 8 ustawy?

Zdaniem Wnioskodawcy, dokumenty wygenerowane z systemów informatycznych firm transportowych, dokumentujące dostawy i potwierdzenia exportu do Wielkiej Brytanii, szczegółowo opisane w WARIANCIE I: 1. „Proof of delivery”, i w WARIANCIE II: 1. Dowód odbioru, 2. „Proof of export”, w powiązaniu z pozostałymi wskazanymi w tych wariantach dokumentami jako podstawa do zlecenia firmom transportowym przewozu, stanowiące potwierdzenie faktu wyprowadzenia towarów poza obszar celny Unii Europejskiej, spełniają wymogi określone w art. 41 ust. 6a ustawy o podatku od towarów i usług (VAT) i tym samym, tak zgromadzona dokumentacja przez Wnioskodawcę przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej w podatku VAT za dany okres rozliczeniowy, umożliwia Wnioskodawcy zastosowanie stawki podatku 0% w eksporcie towarów, o których mowa w ust. 4 i 11, zdefiniowanym w art. 2 pkt 8 ustawy.

Zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy o VAT, stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów pod warunkiem, że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej.

Natomiast ust. 6a precyzuje, że dokumentem tym jest w szczególności:

*   dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy organ celny wydruk tego dokumentu;

*   dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli zapewniona jest jego autentyczność;

*   zgłoszenie wywozowe w formie papierowej złożone poza systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.

Analizując powyższy przepis należy zwrócić uwagę, iż posługuje się on sformułowaniem „w szczególności”, co oznacza, że wskazany katalog dokumentów nie jest katalogiem zamkniętym. Stąd też Wnioskodawca podnosi, że podatnicy mogą dokumentować wywóz towarów także innymi dowodami, byleby wynikało z nich, że eksportowany towar opuścił terytorium Unii. Podobne wnioski wynikają chociażby z wyroku z 23 czerwca 2016 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Łodzi, z którego wynika dodanie do art. 41 ustawy o VAT ustępu 6a miało zakończyć spory podatników z organami podatkowymi w zakresie dokumentowania eksportu.

Zatem nie tylko wygenerowany z systemu ECS dokument celny IE-599 czy też karta Jednolitego Dokumentu Administracyjnego (SAD) może być jedynym dokumentem potwierdzającym eksport poza UE, szczególnie że część państw doręczenia towaru może takiego dokumentu nie stosować.

Niniejsze prowadzi do wyciągnięcia wniosku, iż w rzeczywistości znaczenie posiada przesłanka faktycznego wywozu. Potwierdzeniem powyższego jest np. wyrok Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 2019 r., zgodnie z którym przepisy krajowe nie mogą uzależniać prawa do zastosowania zwolnienia z VAT przewidzianego dla wywozu towarów poza UE od objęcia tych towarów procedurą celną w sytuacji, gdy bezsporne jest, że zostały spełnione przesłanki do objęcia zwolnieniem, w szczególności przesłanka faktycznego wywozu towaru (sprawa C-275/18, Milan Vinś przeciwko Odvolaci finanóni reditelstvi).

Dodatkowo warto wskazać na treść rozstrzygnięcia WSA w Poznaniu, który podkreślił, że: „Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem zasada neutralności wymaga, aby odliczenie podatku VAT naliczonego przysługiwało, jeżeli zostały spełnione wymogi materialne, nawet wówczas, gdy niektóre wymogi formalne zostały pominięte przez podatników” (wyrok TSUE z 28 lipca 2016 r., sprawa C-332/15 oraz powołane tam orzecznictwo). Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 11 października 2010 r. stwierdził, że dla ustalenia, iż należy zastosować właściwą dla eksportu stawkę VAT, wystarczy posiadanie przez podatnika takich dowodów, które łącznie potwierdzają dokonanie wywozu poza terytorium UE (sygn. akt I FPS 1/10).

Z kolei natomiast Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 maja 2017 roku nr I GSK 975/15 wskazał, iż: „dla wykazania faktu wywozu towaru wystarczyło przedstawienie jednego z dokumentów, o których mowa w tym przepisie. Strona mogła także przedłożyć zupełnie inny, niewymieniony w tym przepisie dokument. Istotne, by dokument na który się powołuje był wiarygodny, a więc miał postać oryginału lub potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii. Dokument taki musi również pozwalać na identyfikację wywiezionego towaru w taki sposób, by możliwe było bez żadnych wątpliwości stwierdzenie, że dotyczy tego samego towaru, który został zgłoszony do procedury wywozu. Ocena mocy dowodowej i wiarygodności danego dokumentu należy natomiast do organu celnego, który potwierdza wyprowadzenie towarów eksporterowi lub zgłaszającemu, jeżeli jest przekonany, że dowody przedstawione są dostateczne”.

Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, iż nie może budzić wątpliwości, że obowiązek dysponowania przez podatnika dokumentem potwierdzającym wywóz towaru poza terytorium UE, stanowi jedynie wymóg formalny zastosowania stawki 0% VAT. Przewidziany w przepisie art. 41 ust. 6a ustawy o VAT katalog dokumentów potwierdzających wywóz towaru poza granice UE jest otwarty. Dla udowodnienia, że eksport towarów miał miejsce wystarczy zatem dowolny dokument i nie musi to być pieczęć urzędu celnego na karcie SAD. Przyjęcie, że np. tylko karta SAD jest dokumentem uprawniającym do skorzystania z preferencyjnej stawki VAT naruszałoby zasadę neutralności (por. wyrok NSA z dnia 10 września 2014 r., I FSK 1304/13).

Ponadto tezy uchwały NSA z dnia 11 października 2010 r. I FPS 1/10, potwierdzają wniosek, że w imię zasady neutralności i proporcjonalności VAT, dla ustalenia, że w sprawie należy zastosować stawkę właściwą dla eksportu towarów, wystarczy posiadanie przez podatnika takich dowodów, które łącznie potwierdzają fakt wywiezienia towarów poza obszar UE (wyrok WSA w Łodzi z dnia 23 czerwca 2016 r., I SA/Łd 437/16, orzeczenie prawomocne \[\`(...)\`\]; por. prawomocny wyrok WSA w Poznaniu z 2.02.2017 r., I SA/Po 993/16, LEX nr 2226556).

Dla zastosowania stawki 0% zasadnym jest więc skorzystanie z możliwości pozyskania innych dokumentów, w przypadku braku IE-599, które w jednoznaczny sposób potwierdzałyby wywóz towaru poza granice UE. To na podatniku ciąży bowiem obowiązek dowodowy wykazania możliwości skorzystania z preferencyjnego opodatkowania w sposób niebudzący wątpliwości. W przeciwnym wypadku prawo do stawki 0% może być w toku ewentualnej kontroli kwestionowane.

Poza przywołanym orzecznictwem, wskazać należy także na wypracowaną praktykę organów skarbowych. Przykładem korespondującym z przedstawionym stanem fatycznym będzie interpretacja Dyrektora KIS z dnia 5 lipca 2017 r., nr S-ILPP4/4512-1-381/15/17-S/PR, w której jako dokumenty potwierdzające wywóz uznano:

*   deklarację eksportową (opisaną jako „Export Accompanying Document”), na której wskazana jest m.in. data zgłoszenia do odprawy, numer MRN (Movement Reference Number), numer urzędu celnego wyjścia;

*   deklarację importową, sporządzoną w kraju, do którego nastąpił wywóz towarów.

Reasumując wskazać należy, że dla zachowania przez przedsiębiorcę prawa do zastosowania wobec dokonanego wywozu 0 proc. stawki VAT wystarczające jest wykazanie, iż do wywozu faktycznie doszło, bez względu na to, czy nastąpi to w oparciu o wskazane w ustawie dokumenty, czy może inne potwierdzające jednoznacznie wywóz towarów. Niniejsze prowadzi do wniosku, iż stanowisko Wnioskodawcy zaprezentowane na jego wstępie, jest prawidłowe, co skutkuje, prawem Wnioskodawcy do zastosowania stawki podatku 0% w eksporcie towarów w przedstawionym w zaistniałym stanie faktycznym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju, przez które - w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy - rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a. Natomiast przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3 (art. 2 pkt 5 ustawy).

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Towarami zaś, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Z kolei, przez eksport towarów, zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy, rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:

1.  dostawcę lub na jego rzecz, lub
2.  nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków transportu służących do celów prywatnych

– jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych.

W myśl art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy, miejscem dostawy towarów jest - w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.

Zgodnie z art. 41 ust. 4 ustawy, w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%.

Przy czym, w myśl art. 41 ust. 6 ustawy, stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5, pod warunkiem że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej.

Zgodnie z art. 41 ust. 6a ustawy, dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest w szczególności:

1.  dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy organ celny wydruk tego dokumentu;
2.  dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli zapewniona jest jego autentyczność;
3.  zgłoszenie wywozowe w formie papierowej złożone poza systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.

Jednocześnie stosownie do art. 41 ust. 11 ustawy, przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, otrzymał dokument, o którym mowa w ust. 6, z którego wynika tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu. Przepisy ust. 7 i 9 stosuje się odpowiednio.

Zatem, zastosowanie stawki podatku w wysokości 0% w eksporcie towarów jest możliwe pod warunkiem, że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument, który jednoznacznie i w sposób niebudzący wątpliwości potwierdza wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej, a w przypadku eksportu pośredniego dokument, który potwierdza wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej, i z którego wynika tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT zajmującym się sprzedażą hurtową części i akcesoriów do pojazdów samochodowych z wyłączeniem motocykli. Wnioskodawca dokonuje m.in. eksportu towarów do wybranych państw poza UE wg dwóch wariantów, w ramach transportu o nieprzerwanym charakterze.

Wariant I - Firma transportowa \`(...)\` Group za pośrednictwem operatora logistycznego \`(...)\` AG, i dalej eksport do Wielkiej Brytanii za pośrednictwem firmy transportowej \`(...)\`.

Towar jest przewożony z siedziby Spółki do miejsca na terenie RFN gdzie jest przyjmowany przez operatora logistycznego \`(...)\` AG wykonującego usługę przewozu - poprzez zlecenie dla \`(...)\` Group.

\`(...)\` AG sporządza Zlecenie nadania przesyłki, w którym jako Realizujący Przesyłkę wskazany jest \`(...)\` AG, jako Nadawca Przesyłki - Spółka, jako Firma transportowa - \`(...)\`. Dla pełnej identyfikacji podaje się również numer faktury wystawionej przez Spółkę w ramach eksportu, datę nadania, numer przesyłki nadany przez \`(...)\` oraz dane i adres odbiorcy w Wielkiej Brytanii, zgodne z fakturą VAT. Na wskazanym dokumencie, \`(...)\` AG potwierdza odbiór towarów od Spółki i wskazuje pojazd Spółki, którym zrealizowano dostawę z jej siedziby do magazynu \`(...)\` AG na terytorium RFN. \`(...)\` AG sporządza również List przewozowy generowany z systemu \`(...)\` oraz Deklarację celną CN23.

Po wysłaniu towaru z RFN, Wnioskodawca korzysta z systemu informatycznego \`(...)\` do śledzenia przesyłek międzynarodowych.

Po wpisaniu numeru przesyłki nadanego przez \`(...)\` na czas zlecenia realizowanego przez \`(...)\` AG w tzw. okno wyszukiwania (Track Schipment) i kliknięciu „Search”, wyświetlane są poszczególne etapy realizacji przewozu. W pozycji potwierdzającej doręczenie, \`(...)\` przewiduje funkcjonalność pozwalającą na uszczegółowienie i weryfikację danych, tj. po wpisaniu w tzw. aktywne okno, kodu pocztowego odbiorcy (w połączeniu z numerem przesyłki znanego jedynie nadawcy, \`(...)\` AG, \`(...)\` i odbiorcy) dane o doręczeniu \[w formie: kraj doręczenia, data i godzina, numer przesyłki\], uzupełniane są o dane odbiorcy oraz osoby odbierającej (te ostatnie korespondują z dowodem dostawy ang. „Proof of delivery” na terenie Wielkiej Brytanii).

\`(...)\` udostępnia tzw. aktywny link, który w pozycji informującej o przekazaniu przesyłki do kraju przeznaczenia (Wielka Brytania) przekierowuje na stronę firmy transportowej \`(...)\`, która realizuje dostawę na kolejnych etapach. Aktywny link zawierający w swej treści numer przesyłki \`(...)\` przenosi na stronę https://www\`(...)\`..com/track-trace?trackNumber=(po znaku równości zamieszczony jest numer przesyłki \`(...)\`). Po przeniesieniu, dostępna jest historia dostawy, gdzie numer przesyłki nadany pierwotnie po stronie \`(...)\` zmienia się na numer przesyłki właściwy dla firmy transportowej realizującej dostawę na terenie Wielkiej Brytanii. Historia zawiera przebieg dostawy z informacją o odbiorze (dzień tygodnia, data, godzina, imię i nazwisko odbierającego, oraz jego podpis - faksymile). W zakresie tak opisanego odbioru dostępny jest dokument w postaci dowodu dostawy ang. „Proof of delivery”. W uzupełnieniu dokumentacji Spółki (faktura VAT), \`(...)\` AG (zlecenie, list przewozowy, deklaracja celna CN23) zarówno z systemu informatycznego \`(...)\`, jak i \`(...)\` generowane są wydruki historii dostawy i opisany dowód dostawy.

Wariant II - Firma transportowa \`(...)\` Polska, eksport do Wielkiej Brytanii bez udziału pośredników.

Towar jest odbierany z siedziby Spółki przez kuriera, na podstawie zlecenia i listu przewozowego generowanego w udostępnionym Spółce systemie informatycznym. W procedurze eksportu, system wymaga wprowadzenia danych zbliżonych do tych, które wymagane są w przypadku deklaracji celnej CN23, przy czym nie ma możliwości wygenerowania tych danych w formie dokumentu.

Po wysłaniu towaru z siedziby, Spółka korzysta z systemu informatycznego \`(...)\` Polska do śledzenia przesyłek międzynarodowych.

Po wpisaniu numeru paczki wygenerowanego wcześniej w ramach zlecenia, w ramach funkcji „Zlokalizuj przesyłkę”, wyświetlane są poszczególne etapy realizacji przewozu. Po kliknięciu „Wyszukaj” wyświetlane są poszczególne etapy realizacji przewozu w postaci „Historia przesyłki”. Poza końcową informacją w postaci daty, godziny i opisu „Przesyłka doręczona”, \`(...)\` Polska udostępnia także aktywny link, który przy danej dacie i godzinie występuje pod opisem „Przekazano za granicę”. Po kliknięciu, system przenosi na kolejną stronę z historią przesyłki, gdzie w zakładce „Informacja o paczce” pozwala na potwierdzenie „Statusu doręczenia”. W zakładce „Informacja o odbiorcy” po wpisaniu w tzw. aktywne okno, kodu pocztowego odbiorcy (w połączeniu z numerem przesyłki znanego jedynie nadawcy, \`(...)\` Polska i odbiorcy) pozwala na wyświetlenie danych odbiorcy. W uzupełnieniu dokumentacji Spółki (faktura VAT), \`(...)\` Polska (list przewozowy) z systemu informatycznego \`(...)\` Polska, generowane są wydruki historii dostawy. Na wniosek Spółki generowane są także w formie elektronicznej i drukowane: dowód odbioru z danymi odbierającego, oraz Potwierdzenie eksportu (Proof of Export), gdzie poza numerem przesyłki zawarty jest również numer MRN, kod biura eksportowego, data zwolnienia i data wyjścia.

Wnioskodawca powziął wątpliwość czy dokumenty wygenerowane z systemów informatycznych firm transportowych, dokumentujące dostawy i potwierdzenia eksportu do Wielkiej Brytanii, opisane w Wariancie I: 1. „Proof of delivery”, i w Wariancie II: 1. Dowód odbioru, 2. „Proof of export”, w powiązaniu z pozostałymi wskazanymi dokumentami jako podstawa do zlecenia firmom transportowym przewozu, stanowiące potwierdzenie faktu wyprowadzenia towarów poza obszar celny Unii Europejskiej, spełniają wymogi określone w art. 41 ust. 6a ustawy i tym samym, tak zgromadzona dokumentacja przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, umożliwia zastosowanie stawki podatku 0% w eksporcie towarów, o których mowa w ust. 4 i 11, zdefiniowanym w art. 2 pkt 8 ustawy.

Z przywołanych przepisów art. 2 pkt 8 ustawy wynika, że o eksporcie towarów można mówić wówczas, gdy wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych. Z kolei w myśl art. 41 ust. 6 ustawy, możliwość zastosowania stawki podatku w wysokości 0% do eksportu towarów uwarunkowana jest posiadaniem, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, dokumentu potwierdzającego wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Zatem możliwość opodatkowania eksportu towarów stawką podatku w wysokości 0% wymaga, aby Wnioskodawca posiadał dokument, który w sposób jednoznaczny potwierdza, że wysyłane towary opuściły terytorium Unii Europejskiej. Przykładowy katalog takich dokumentów wymieniony został w art. 41 ust. 6a ustawy. Przy tym zauważyć należy, że nie jest to katalog zamknięty, na co wskazuje użyty w tym przepisie zwrot „w szczególności”.

W niniejszej sprawie, w przypadku transakcji dokonywanych wg Wariantu I Wnioskodawca posiada wystawioną przez siebie fakturę, Zlecenie nadania przesyłki sporządzone przez operatora logistycznego, List przewozowy, deklarację celną CN23 oraz wygenerowaną z systemów informatycznych firm transportowych \`(...)\` i \`(...)\` historię dostawy i dowód dostawy „Proof of delivery”. Wnioskodawca wskazał, że funkcjonalność systemu informatycznego \`(...)\` (pozycja potwierdzająca doręczenie) pozwala na uzyskanie informacji o doręczeniu przesyłki, tj. o kraju, dacie i godzinie doręczenia, numerze przesyłki oraz danych odbiorcy i osoby odbierającej. Te ostatnie dane korespondują z dowodem dostawy „Proof of delivery” na terenie Wielkiej Brytanii. Dowód dostawy „Proof of delivery” zawiera informacje o odbiorze, w tym m.in. datę odbioru, imię i nazwisko odbierającego oraz jego podpis (faksymile).

Z kolei w przypadku wariantu II, Wnioskodawca korzysta z systemu informatycznego \`(...)\` Polska dedykowanego do śledzenia przesyłek międzynarodowych. W ramach dostępnych funkcjonalności Wnioskodawca ma dostęp do informacji dot. poszczególnych etapów realizacji przewozu - „Historia przesyłki”. Poza końcową informacją w postaci daty, godziny i opisu „Przesyłka doręczona”, \`(...)\` Polska udostępnia także aktywny link, który przenosi na kolejną stronę z historią przesyłki, gdzie w zakładce „Informacja o paczce” możliwe jest potwierdzenie „Statusu doręczenia”. Z kolei w zakładce „Informacja o odbiorcy” (po wpisaniu kodu pocztowego odbiorcy w połączeniu z numerem przesyłki znanego nadawcy, \`(...)\` Polska i odbiorcy) wyświetlane są dane odbiorcy. W uzupełnieniu dokumentacji Spółki (faktura VAT), \`(...)\` Polska (list przewozowy) z systemu informatycznego \`(...)\` Polska generowane są wydruki historii dostawy, a na wniosek Spółki generowane są także w formie elektronicznej i drukowany dowód odbioru z danymi odbierającego oraz Potwierdzenie eksportu ang. „Proof of Export”, który poza numerem przesyłki zawiera MRN, kod biura eksportowego, datę zwolnienia i datę wyjścia.

W tym miejscu wskazać należy, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 28 marca 2019 r., w sprawie C-275/18 dotyczącej podatnika, który wysyłał pocztą poza terytorium Unii Europejskiej przedmioty kolekcjonerskie wskazał, że: „(…) w okolicznościach takich jak w postępowaniu głównym brak poszanowania formalnego wymogu objęcia towarów przeznaczonych do wywozu procedurą wywozu nie może prowadzić do tego, że eksporter traci prawo do zwolnienia w eksporcie, o ile zostało wykazane faktyczne wyprowadzenie danych towarów z terytorium Unii” (pkt 38 wyroku).

Natomiast odpowiadając na pytanie prejudycjalne, TSUE stwierdził, że: „(…) art. 146 ust. 1 lit. a) w związku z art. 131 dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on temu, aby przepis prawa krajowego uzależniał zwolnienie z VAT przewidziane dla towarów przeznaczonych do wywozu poza terytorium Unii od przesłanki, aby towary te zostały objęte procedurą celną wywozu, w sytuacji, w której jest bezsporne, że zostały spełnione materialnoprawne przesłanki zwolnienia, w tym w szczególności przesłanka faktycznego wyprowadzenia danych towarów z terytorium Unii”.

Do wskazanego orzeczenia TSUE odwołał się również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 21 lipca 2020 r., sygn. akt I FSK 2005/17. Sprawa będąca przedmiotem rozstrzygnięcia NSA dotyczyła podatnika, który dokonując sprzedaży za pośrednictwem Poczty Polskiej poza terytorium Unii Europejskiej, nie dopełnił wymagań formalnych w postaci zgłoszeń celnych wywozowych i nie posiadał w związku z tym dokumentów potwierdzających wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej. We wskazanym wyroku NSA stwierdził:

„Przenosząc te rozważania TSUE na grunt niniejszej sprawy wskazać trzeba, co zaznaczono już wyżej, że organy uznały za bezsporne dokonywanie dostaw przez skarżącego na rzecz osób fizycznych spoza terytorium UE. W żadnym miejscu zaskarżonych decyzji nie ma mowy o tym, by organy kwestionowały faktyczny wywóz towarów poza obszar Unii. Jedynym powodem odmowy zastosowania do nich stawki 0% była okoliczność braku dokonywania przez podatnika zgłoszeń celnych wywozowych, a co za tym idzie braku dokumentów potwierdzających wywóz towarów poza terytorium UE przez właściwy urząd celny. W ocenie organu odwoławczego „(\`(...)\`) dla uznania – na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług – danej dostawy towarów za eksport i w konsekwencji zastosowania stawki podatku 0% niezbędne jest potwierdzenie przez urząd celny określony w przepisach celnych wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej i posiadanie przez Podatnika takiego potwierdzenia”. W istocie więc organy nie kwestionowały wypełnienia wymogów materialnych eksportu, w tym wypadku faktycznego wyprowadzenia towarów z terytorium Unii, ale niedochowanie przez podatnika warunków formalnych (brak zgłoszenia do procedury celnej wywozu i brak stosownych dokumentów). Tymczasem, w świetle cytowanego szeroko wyżej orzeczenia TSUE, dla zastosowania stawki VAT 0% w eksporcie kluczowy jest fakt wywozu poza terytorium UE (przesłanka materialna), a nie zgromadzenie określonych dokumentów w konkretnej procedurze (przesłanka formalna). W konsekwencji, nie można odmówić podatnikowi prawa do zastosowania stawki 0% VAT wyłącznie na tej podstawie, że nie posiada on określonego dokumentu potwierdzającego eksport towarów poza UE, jeśli eksport ten faktycznie nastąpił, która to okoliczność jak wskazano wyżej nie była przez organy kwestionowana. (…)

W tym miejscu przypomnieć również należy, że w orzecznictwie sądów krajowych już wcześniej podkreślano, że jeśli okoliczność wywozu poza UE zostanie wykazana innymi dowodami, w tym ustalona w sposób bezsporny w ramach toczącego się postępowania podatkowego, organy podatkowe nie mogą takiej okoliczności pomijać, stosując do takiego wywozu stawkę jak dla obrotu krajowego, gdyż takie działanie nie tylko narusza zasadę neutralności, lecz jest nieadekwatne do poczynionych przez organy podatkowe ustaleń faktycznych i w konsekwencji przybiera formę sankcji podatkowej, a nie opodatkowania faktycznej czynności podlegającej VAT (por. wyroki NSA: z dnia 10 września 2014 r., sygn. akt I FSK 1304/13, z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I FSK 828/12, czy z dnia 20 grudnia 2017 r., sygn. akt I FSK 825/17)”.

Zatem należy uznać, że Wnioskodawca dokonując wysyłki towarów poza terytorium Unii Europejskiej, będzie dysponował dokumentami potwierdzającymi, że przesyłka dotarła do kraju przeznaczenia. Co prawda w wariancie I dokument pochodzący z systemu elektronicznego do śledzenia przesyłek firmy kurierskiej \`(...)\` „Proof of delivery” zawierający informację o odbiorze, w tym m.in. datę odbioru, imię i nazwisko odbierającego oraz jego podpis (faksymile) oraz w wariancie II pochodzący z systemu elektronicznego \`(...)\` „Proof of export” i Dowód odbioru z danymi odbierającego nie są dokumentami wymienionymi w art. 41 ust. 6a ustawy. Niemniej jednak mogą stanowić dokumenty, o których mowa w art. 41 ust. 6 ustawy, tj. dokumenty potwierdzające wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej uprawniające Wnioskodawcę – po spełnieniu reszty przesłanek – do opodatkowania dokonywanych transakcji stawką 0%, przewidzianą dla eksportu towarów.

W konsekwencji, dokumenty wygenerowane z systemów informatycznych firm transportowych, dokumentujące dostawy i potwierdzenia eksportu do Wielkiej Brytanii, opisane w Wariancie I: 1. „Proof of delivery”, i w Wariancie II: 1. Dowód odbioru, 2. „Proof of export”, w powiązaniu z pozostałymi wskazanymi dokumentami jako podstawa do zlecenia firmom transportowym przewozu, stanowiące potwierdzenie faktu wyprowadzenia towarów poza obszar celny Unii Europejskiej, spełniają wymogi określone w art. 41 ust. 6a ustawy i tym samym, tak zgromadzona dokumentacja przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, po spełnieniu reszty przesłanek, umożliwia zastosowanie stawki podatku 0% w eksporcie towarów, o których mowa w ust. 4 i 11, zdefiniowanym w art. 2 pkt 8 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Podkreślić należy, iż tut. Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia pisemnej informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę. Zatem okoliczność, czy posiadane przez Wnioskodawcę dokumenty rzeczywiście potwierdzają wywóz towarów, poza terytorium Unii Europejskiej może być zweryfikowana jedynie w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej, przeprowadzonej przez właściwy organ, a nie w postępowaniu dotyczącym wydania interpretacji indywidualnej. Ponadto wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie przedstawione w opisywanym stanie faktycznym, które nie zostały objęte pytaniem oraz własnym stanowiskiem w sprawie oceny prawnej tego zdarzenia – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. W szczególności niniejsza interpretacja nie rozstrzyga czy dokonywane transakcje stanowią eksport towarów, w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy, gdyż w tym zakresie Wnioskodawca nie sformułował pytania.

Jednocześnie wskazuje się, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP lub /KIS/wnioski. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.