Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.389.2020.1.AD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-09-15
Teza: Czy Wnioskodawczyni dokonując darowizny, o której mowa w art. 52n ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych powinna ustalić wartość darowizny jako wartość wynikającą z umowy odpowiadającą wartości rynkowej maseczek z dnia ich przekazania?
Słowa kluczowe: darowizna; odliczenia-odliczenie od dochodu; przekazanie-przekazanie nieodpłatne rzeczy; wartość
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 26

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 8 czerwca 2020 r. (data wpływu 10 czerwca 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia wartości darowizny – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 czerwca 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia wartości darowizny.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni od lat działa w szeroko rozumianej branży tekstylnej. Zajmuje się, w szczególności produkcją: kołder, poduszek, śpiworów, bielizny pościelowej.

Z uwagi na pandemię COVlD-19. Wnioskodawczyni podjęła decyzję, aby do swojego asortymentu wprowadzić również maseczki na twarz (zasłaniające usta i nos) mające na celu ograniczenie rozprzestrzeniania się tzw. koronawirusa. W związku z tym, zaczęła wytwarzać na skalę masową wspomniane maseczki i oferuje te produkty do sprzedaży w ramach swojej oferty.

Jednocześnie kierując się chęcią pomocy, Wnioskodawczyni zdecydowała, że będzie nieodpłatnie przekazywała podmiotom leczniczym, w tym wykonującym transport sanitarny, wpisanym do prowadzonego przez NFZ „wykazu podmiotów udzielających świadczeń opieki zdrowotnej w związku z przeciwdziałaniem COVID-19”, Agencji Rezerw Materiałowych, Centralnej Bazie Rezerw Sanitarno-Przeciwepidemicznych ww. maseczki, aby ułatwić im funkcjonowanie w dobie pandemii.

Ilość przekazywanych maseczek jest różna i zależna od decyzji Wnioskodawczyni oraz bieżących potrzeb zainteresowanych odbiorców.

Darowizny zostały udokumentowane i każdorazowo będą dokumentowane umowami darowizny zawieranymi z obdarowanym podmiotem.

Umowy darowizny potwierdzają w szczególności, że podmiot obdarowany jest ujęty w wykazie, o którym mowa w art. 7 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVlD-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 z zm.).

Wnioskodawczyni zaznacza również, że dokonane przez nią darowizny nie są odliczone na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 9 i art. 11 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.

W związku z powyższym opisem Wnioskodawczyni sformułowała następujące pytanie.

Czy Wnioskodawczyni dokonując darowizny, o której mowa w art. 52n ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych powinna ustalić wartość darowizny jako wartość wynikającą z umowy odpowiadającą wartości rynkowej maseczek z dnia ich przekazania?

Zdaniem Wnioskodawczyni, dokonując darowizny, o której mowa w art. 52n ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, prawidłową metodą ustalenia wartości darowizny jest ustalenie jej w umowie w oparciu o wartość rynkową (maseczek).

Przedstawiając własne stanowisko Wnioskodawczyni wskazuje, że z uwagi na pandemię COVID-19, 1 kwietnia mocą ustawy z 31 marca 2020 r. (Dz. U. 2020. 568) o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano przepisy przewidujące preferencje podatkowe dla podmiotów wspierających opiekę medyczną w Polsce. Przepisy te wprowadziły mechanizm odliczenia darowizn na rzecz określonych podmiotów.

W świetle art. 52n ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od podstawy obliczenia podatku ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2 w celu obliczenia podatku lub zaliczki podatnik może odliczyć darowizny przekazane od dnia 1 stycznia 2020 r. do dnia 30 września 2020 r. na przeciwdziałanie COVID-19:

1.  podmiotom wykonującym działalność leczniczą, wpisanym do wykazu, o którym mowa w art. 7 ustawy o COVID-19;
2.  Agencji Rezerw Materiałowych z przeznaczeniem na cele wykonywania zadań ustawowych;
3.  Centralnej Bazy Rezerw Sanitarno-Przeciwepidemicznych z przeznaczeniem na cele wykonywania działalności statutowej.

Wysokość odliczenia zależy od momentu przekazania darowizny. W przypadku darowizny przekazanej:

1.  do dnia 30 kwietnia 2020 r. - odliczeniu podlega kwota odpowiadająca 200% wartości darowizny;
2.  w maju 2020 r. - odliczeniu podlega kwota odpowiadająca 150% wartości darowizny;
3.  od dnia 1 czerwca 2020 r. do dnia 30 września 2020 r. - odliczeniu podlega kwota odpowiadająca wartości darowizny (art. 52n ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Odliczeniu podlegają darowizny nieodliczone na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 9 i art. 11 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (art. 52n ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Jak wskazuje uzasadnienie do ustawy wprowadzającej komentowaną regulację:

„ Dodawany przepis art. 52n umożliwia odliczenie darowizn przez podatników podatku PIT, w tym podatników prowadzących działalność gospodarczą (na ogólnych zasadach przy zastosowaniu skali podatkowej lub liniowej 19% stawki podatku), przekazanych w 2020 r. na przeciwdziałanie COVID-19. Odliczeniu będą podlegały darowizny (pieniężne lub rzeczowe) przekazane podmiotom wykonującym działalność leczniczą polegającą na świadczeniu opieki zdrowotnej, w tym transportu sanitarnego, a także przekazane Agencji Rezerw Materiałowych oraz Centralnej Bazie Rezerw Sanitarno-Przeciwepidemicznych”.

Innymi słowy, przepis ten, w ocenie Wnioskodawczyni, stanowi pewną formę gratyfikacji przyznawanej podatnikowi (darczyńcy), w przypadku dokonania darowizn o których mowa w tym artykule. Dodatkowo ma on też wymiar zachęcający do dokonywania określonych darowizn na rzecz konkretnych podmiotów przewidzianych w art. 52n ust. 1 pkt 1 -3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W dalszej kolejności Wnioskodawczyni wskazuje na warunki zastosowania odliczenia od podstawy obliczeni podatku darowizn na przeciwdziałanie COVID-19, podając, że aby móc skorzystać ze wskazanej preferencji podatkowej konieczne jest spełnienie łącznie następujących warunków:

1.  przekazanie darowizny od dnia 1 stycznia 2020 r. do dnia 30 września 2020 r.
2.  darowizna ma na celu przeciwdziałanie COVID-19, a więc stanowi ona przejaw wszelkich czynności związanych ze zwalczaniem zakażenia, zapobieganiem rozprzestrzenianiu się, profilaktyką oraz zwalczaniem skutków, w tym społeczno-gospodarczych, zakażeń i choroby zakaźnej wywołanej wirusem SARS-CoV-2 (art. 2 ust. 2 w zw. z art. 2 ust. 1 ustawy o COVID-19).
3.  darowizna musi być przekazana na rzecz określonego podmiotu:
    1.  podmiotom wykonującym działalność leczniczą, wpisanym do wykazu, o którym mowa w art. 7 ustawy o COVlD-19;
    2.  Agencji Rezerw Materiałowych z przeznaczeniem na cele wykonywania zadań ustawowych;
    3.  Centralnej Bazy Rezerw Sanitarno-Przeciwepidemicznych z przeznaczeniem na cele wykonywania działalności statutowej.

Wnioskodawczyni podaje, że darowizny maseczek spełniają wszelkie wskazane wyżej warunki, w szczególności maseczki zapobiegają rozprzestrzenianiu się wirusa, darowizny zostaną przekazane najpóźniej do 30 września 2020 r., a podmiot obdarowany jest ujęty w wykazie, o którym mowa w art. 7 ustawy o COVlD-19.

Wątpliwości Wnioskodawczyni budzi ustalenie wartości darowizny podlegającej odliczeniu. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie są w tym zakresie precyzyjne.

Zdaniem Wnioskodawczyni, wartość darowizny należy ustalić w oparciu o przepisy które należy stosować odpowiednio do darowizn przedstawionych w opisie stanu faktycznego. Zgodnie z art. 52n ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie nieuregulowanym w niniejszym artykule, do darowizn stosuje się odpowiednio przepisy art. 6 ust. 2, art. 26 ust. 6, 6b, 6c, 6f, ust. 7 pkt 1 i 2, ust. 13a i 15 oraz art. 45 ust. 3a. Przepisy te regulują zasady ustalania darowizn oraz kwestie ich raportowania.

Jak wskazuje art. 26 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli przedmiotem darowizny są towary opodatkowane podatkiem od towarów i usług, za kwotę darowizny uważa się wartość towaru wraz z podatkiem od towarów i usług, w części przekraczającej kwotę podatku naliczonego, którą podatnik ma prawo odliczyć zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej darowizny. Przy określaniu wartości tych darowizn stosuje się odpowiednio art. 19.

Zgodnie art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług (art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Wartość rynkową rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia (art. 19 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Odpowiednie zastosowanie powyższych przepisów nakazuje przyjąć, że dla potrzeb zastosowania regulacji wskazanych w art. 52n ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartość darowizny, należy ustalić jako wartość wynikającą z umowy. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiegałaby od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.

Reasumując, w ocenie Wnioskodawczyni, właściwe w jej sytuacji jest zastosowanie art. 19 ust. 1 w zw. z ust. 3 art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zdaniem Wnioskodawczyni, analiza wskazanych przepisów i ich odpowiednie zastosowanie w jej sytuacji, pozwala uznać, że wartość darowizn wskazanych w art. 52n ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych powinna zostać ustalona przez nią jako wartość wynikająca z umowy, odpowiadająca wartości rynkowej przedmiotu darowizny (maseczek), nie zaś w oparciu o koszt wytworzenia (maseczek).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w ww. zakresie uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawczyni.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzeń oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Podkreślenia wymaga, że wydając przedmiotową interpretację indywidualną tutejszy organ interpretacyjny ocenił stanowisko Wnioskodawczyni przy uwzględnieniu § 10 ust. 1 pkt 6 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 marca 2020 r. w sprawie towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku od towarów i usług, oraz warunków stosowania stawek obniżonych (Dz. U. poz. 527, z późn. zm.), stosownie do którego obniżoną do wysokości 0% stawkę podatku od towarów i usług do dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy - na cele określone w § 10 ust. 2 Rozporządzenia - której przedmiotem są środki ochrony indywidualnej – wyłącznie maski, osłony/szyby ochronne na twarz, gogle, okulary ochronne, kombinezony, ochraniacze na buty, czepki i rękawice stosuje się w okresie do dnia odwołana na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii ogłoszonego w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV -2.

Wskazać również należy, że niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie skutków podatkowych przedstawionego we wniosku stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, nie rozstrzyga natomiast kwestii prawidłowości działań Wnioskodawczyni. Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Wnioskodawczyni. Inne kwestie wynikające z własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej ocenione przez organ.

Ponadto procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego. W związku z czym załączona przez Wnioskodawczynię do wniosku kserokopia dokumentu nie podlegają analizie i weryfikacji w ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.