Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-757/09/ICz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-09-18
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury VAT wystawionej przez notariusza przy zakupie nieruchomości w 2007r.
Słowa kluczowe: faktura-faktura VAT; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; proporcja; usługi-usługi notarialne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 19 czerwca 2009r. (data wpływu 23 czerwca 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury VAT wystawionej przez notariusza przy zakupie nieruchomości w 2007r. – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 czerwca 2009r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury VAT wystawionej przez notariusza przy zakupie nieruchomości w 2007r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Od 1992 roku Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, a od lipca 1993r. jest podatnikiem podatku VAT. Na początku działalność ta była prowadzona w wynajmowanym od Miasta G. lokalu użytkowym do którego przynależne były niezagospodarowane piwnice. Budynek, w którym znajduje się użytkowany lokal został wybudowany około roku 1902 i Wnioskodawca nie był pierwszym najemcą. Za zgodą właściciela budynku zaadoptował część piwnic i poszerzył prowadzoną działalność. Całość poniesionych przez Wnioskodawcę nakładów na ulepszenie obcego środka trwałego w latach 1999-2001 potraktował jako związane ze sprzedażą opodatkowaną i zwolnioną, w związku z tym podatek VAT naliczony został przez Wnioskodawcę częściowo odliczony.

Od 2002 roku do maja 2009 roku prowadził tam działalność związaną z poprawą kondycji fizycznej (SOLARIUM). We wrześniu 2007 roku Miasto G. sprzedało Wnioskodawcy za kwotę 104 762,00 zł ww. lokal użytkowy mieszczący się w piwnicach ze stawką VAT - zwolniony powołując się na art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług. Z wykupem tego lokalu związany był akt notarialny, za który notariusz obciążył Wnioskodawcę fakturą VAT. Podatek naliczony z tej faktury wyniósł 92,00 zł i został przez Wnioskodawcę w całości odliczony jako związany ze sprzedażą opodatkowaną.

W międzyczasie Wnioskodawca nie ponosił już żadnych wydatków na ulepszenie tego lokalu. W dniu 22 kwietnia 2009r. firma Wnioskodawcy sprzedała wyżej opisany lokal użytkowy osobie fizycznej prowadzącej działalność. Umowa sprzedaży ma formę aktu notarialnego, wszelkie opłaty notarialne poniosła strona kupująca. Firma Wnioskodawcy wystawiła do tej transakcji faktury VAT potwierdzające wpłacone zaliczki oraz fakturę końcową.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy VAT naliczony z faktury notariusza w wysokości 92,00 zł pierwotnie przez Wnioskodawcę odliczony przy zakupie nieruchomości w 2007 roku należało skorygować w wysokości 8/10 w miesiącu sprzedaży, jeśli sprzedaż lokalu korzystałaby ze zwolnienia w podatku VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy, należało skorygować 8/10 z odliczonego pierwotnie w 2007r. VAT-u z faktury wystawionej Wnioskodawcy przez notariusza w miesiącu, w którym nastąpiła sprzedaż nieruchomości traktując, że dalsze wykorzystywanie lokalu jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi z podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 86 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług oraz (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. , art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Istotną zasadą funkcjonującą na gruncie podatku od towarów i usług jest uzależnienie możliwości skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu towarów lub usług, od tego, czy te towary lub usługi zostały wykorzystane do realizacji czynności opodatkowanych tym podatkiem.

Ponadto w treści art. 91 ustawy o powołanej ustawy uregulowano zasady dokonywania korekty w przypadku, gdy prawo do odliczenia uległo zmianie.

Stosownie do przepisu art. 91 ust. 1 powołanej ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-9, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11, dla zakończonego roku podatkowego. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli różnica między proporcją odliczenia określoną w art. 90 ust. 4 a proporcją określoną w zdaniu poprzednim nie przekracza 2 punktów procentowych.

W myśl art. 91 ust. 2 ww. ustawy, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Stosownie do art. 91 ust. 3 tej ustawy, korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej – w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.

W myśl art. 91 ust. 4, w przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.

Na podstawie art. 91 ust. 5 powołanej ustawy, w przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 – w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy.

Zgodnie z ust. 6 tego artykułu, w przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:

*   opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
*   zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.

Natomiast w myśl art. 91 ust. 7 przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Przepis ten ma zastosowanie w sytuacji gdy podatnik nabywając towar bądź usługę z przeznaczeniem do działalności opodatkowanej, miał prawo do odliczenia całej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu, a następnie zmienione zostało przeznaczenie tych towarów poprzez skorzystanie z prawa do zwolnienia podmiotowego lub rozpoczęcie wykorzystywania ich częściowo lub wyłącznie do czynności zwolnionych.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż od 1992 roku Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, a od lipca 1993r. jest podatnikiem podatku VAT. Na początku działalność ta była prowadzona w wynajmowanym od Miasta G. lokalu użytkowym do którego przynależne były niezagospodarowane piwnice. Budynek, w którym znajduje się użytkowany lokal został wybudowany około roku 1902 i Wnioskodawca nie był pierwszym najemcą. Za zgodą właściciela budynku zaadoptował część piwnic i poszerzył prowadzoną działalność. Całość poniesionych przez Wnioskodawcę nakładów na ulepszenie obcego środka trwałego w latach 1999-2001 potraktował jako związane ze sprzedażą opodatkowaną i zwolnioną, w związku z tym podatek VAT naliczony został przez Wnioskodawcę częściowo odliczony.

Od 2002 roku do maja 2009 roku prowadził tam działalność związaną z poprawą kondycji fizycznej (SOLARIUM). We wrześniu 2007 roku Miasto G. sprzedało Wnioskodawcy za kwotę 104 762,00 zł ww. lokal użytkowy mieszczący się w piwnicach ze stawką VAT - zwolniony powołując się na art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług. Z wykupem tego lokalu związany był akt notarialny, za który notariusz obciążył Wnioskodawcę fakturą VAT. Podatek naliczony z tej faktury wyniósł 92,00 zł i został przez Wnioskodawcę w całości odliczony jako związany ze sprzedażą opodatkowaną.

W międzyczasie Wnioskodawca nie ponosił już żadnych wydatków na ulepszenie tego lokalu. W dniu 22 kwietnia 2009r. firma Wnioskodawcy sprzedała wyżej opisany lokal użytkowy osobie fizycznej prowadzącej działalność. Umowa sprzedaży ma formę aktu notarialnego, wszelkie opłaty notarialne poniosła strona kupująca. Firma Wnioskodawcy wystawiła do tej transakcji faktury VAT potwierdzające wpłacone zaliczki oraz fakturę końcową.

W przypadku towarów i usług innych niż wymienione w art. 91 ust. 2 ustawy o VAT, wykorzystywanych przez podatnika do działalności gospodarczej stosuje się odpowiednio przepisy art. 91 ust. 1 i 3 ww. ustawy co oznacza, że w przypadku zmiany prawa do odliczenia, korekty dokonuje się jednorazowo w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym w którym dokonano odliczenia oraz nastąpiła zmiana prawa do takich odliczeń.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż na podatników nałożono obowiązek dokonania korekty właśnie poprzez złożenie deklaracji.

Jednakże należy mieć na uwadze przepis art. 86 ust. 1 ww. ustawy zgodnie z którym podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego jedynie w takim zakresie w jakim towary i usługi wykorzystywane są do wykonywania czynności opodatkowanych. Oznacza to że prawo do odliczenia jest uzależnione od istnienia związku dokonanego zakupu ze sprzedażą opodatkowaną

Zatem warunek konieczny do uzyskania prawa do odliczenia o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy został w przypadku Wnioskodawcy zrealizowany gdyż zakupiona usługa notarialna posłużyła do wykonywania działalności opodatkowanej.

W takim przypadku nie występuje obowiązek skorygowania wcześniej odliczonego podatku z faktury dokumentującej zakup usług notarialnych.

Zatem, biorąc pod uwagę powołane przepisy oraz stan faktyczny przedstawiony we wniosku stwierdzić należy, iż Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do dokonania korekty, w odniesieniu do wartości odliczonego podatku, związanego z zakupem usługi notarialnej.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Ponadto należy nadmienić, iż kwestia poruszona w pyt. nr 1 dotycząca opodatkowania czynności sprzedaży lokalu użytkowego jest przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.