Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-243/10-7/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-06-10
Teza: Czy Spółka ma prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych ze spotkaniami wewnętrznymi (tj. posiedzeniami organów kierowniczych, np. zarządu, naradami kierownictwa Spółki, zebraniami i długotrwałymi spotkaniami pracowniczymi lub wewnętrznymi szkoleniami dla pracowników), obejmujących w szczególności wydatki na nabycie kawy, herbaty, napojów bezalkoholowych, artykułów spożywczych itp.?
Słowa kluczowe: kontrahent; koszt-koszty uzyskania przychodów; napoje; posiłki; reprezentacja; szkolenie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 17 lutego 2010 r. (data wpływu 15 marca 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z wewnętrznymi spotkaniami i szkoleniami - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 marca 2010 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony pismem z dnia 30 kwietnia 2010 r. (data wpływu 06 maja 2010 r.) – o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków:

*   na rzecz kontrahentów podczas spotkań w siedzibie Spółki,

*   na rzecz kontrahentów podczas spotkań poza siedzibą Spółki, np. w restauracji czy kawiarni,

*   na rzecz kontrahentów podczas szkoleń i konferencji,

*   związanych z wewnętrznymi spotkaniami i szkoleniami.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny dotyczący wewnętrznych spotkań i szkoleń.

Spółka jest częścią międzynarodowej Grupy. Prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji i sprzedaży technicznych artykułów ściernych, obrabiarek i narzędzi mechanicznych, części i akcesoriów samochodowych.

W związku z prowadzoną działalnością, Spółka podejmuje działania mające na celu pozyskiwanie nowych klientów oraz utrzymywanie wypracowanych kontaktów biznesowych z dotychczasowymi odbiorcami.

W ramach tych działań, Spółka organizuje spotkania z kontrahentami (klientami, potencjalnymi klientami, dostawcami, potencjalnymi dostawcami), podczas których omawiane są kwestie bieżącej oraz potencjalnej współpracy, w tym w szczególności prezentowana jest oferta Spółki, negocjowane są umowy handlowe oraz poruszane są inne zagadnienia związane bezpośrednio z działalnością Spółki.

Spotkania mają często również na celu przekazanie kontrahentowi określonych informacji technicznych na temat produktów i rozwiązań oferowanych przez Spółkę, obowiązujących norm dotyczących stosowania tych produktów czy rozwiązań, itp.

Ponadto, Spółka nabywa artykuły spożywcze, tj. kawę, herbatę, cytryny, napoje bezalkoholowe oraz słodycze z przeznaczeniem do serwowania ich na posiedzeniach organów kierowniczych (np. zarządu), w trakcie narad kierownictwa Spółki, zebrań i długotrwałych spotkań pracowniczych lub wewnętrznych szkoleń dla pracowników.

Wydatki te są dokumentowane rachunkami lub fakturami VAT wystawionymi na rzecz Spółki.

Podawane napoje i ewentualny poczęstunek, służą głównemu celowi, jakim jest sprawne i efektywne czasowo omówienie konkretnych tematów i poczynienie ustaleń czy przekazanie pracownikom określonych informacji.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Spółka ma prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych ze spotkaniami wewnętrznymi (tj. posiedzeniami organów kierowniczych, np. zarządu, naradami kierownictwa Spółki, zebraniami i długotrwałymi spotkaniami pracowniczymi lub wewnętrznymi szkoleniami dla pracowników), obejmujących w szczególności wydatki na nabycie kawy, herbaty, napojów bezalkoholowych, artykułów spożywczych itp.?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z wewnętrznymi spotkaniami i szkoleniami.

Wniosek w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków:

*   na rzecz kontrahentów podczas spotkań w siedzibie Spółki został rozpatrzony interpretacją indywidualną z dnia 10 czerwca 2010 r. nr ILPB3/423-243/10-4/AP,

*   na rzecz kontrahentów podczas spotkań poza siedzibą Spółki, np. w restauracji czy kawiarni został rozpatrzony interpretacją indywidualną z dnia 10 czerwca 2010 r. nr ILPB3/423-243/10-5/AP,

*   na rzecz kontrahentów podczas szkoleń i konferencji został rozpatrzony interpretacją indywidualną z dnia 10 czerwca 2010 r. nr ILPB3/423-243/10-6/AP.

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka jest uprawniona do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych w związku z opisanymi w stanie faktycznym wewnętrznymi spotkaniami i szkoleniami, obejmujących w szczególności wydatki na nabycie kawy, herbaty, napojów bezalkoholowych, artykułów spożywczych itp.

Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają przepisy art. 15 i 16 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Do katalogu wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, na mocy art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zalicza się koszty reprezentacji, w szczególności poniesione na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Użyty w cytowanym przepisie zwrot „w szczególności” wskazuje, iż zawarty w nim katalog wydatków ma jedynie charakter przykładowy, otwarty, tj. wydatki na wszystkie towary i usługi noszące znamiona reprezentacji nie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Jednocześnie, podkreślić należy, iż wydatki na usługi gastronomiczne, zakup żywności i napojów nie będą mogły być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów jedynie wówczas, gdy będą miały charakter reprezentacyjny.

Należy uznać, że reprezentacją są takie działania podatnika, których głównym celem jest stworzenie pozytywnego wizerunku oraz podkreślenie jego zasobności. Są to więc z definicji działania kierowane na zewnątrz, tj. do innych podmiotów, a nie do wewnątrz, tj. do pracowników czy osób zarządzających podatnikiem.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Spółka nabywa artykuły spożywcze, np. kawę, herbatę, napoje bezalkoholowe oraz słodycze z przeznaczeniem do serwowania ich na posiedzeniach organów kierowniczych (np. zarządu), w trakcie narad kierownictwa Spółki, zebrań i spotkań pracowniczych lub wewnętrznych szkoleń dla pracowników. W spotkaniach tych biorą udział jedynie pracownicy i osoby zarządzające Spółką.

Spółka pragnie podkreślić, iż celem posiedzeń, narad, szkoleń i innych spotkań wewnętrznych jest omawianie różnych zagadnień związanych z funkcjonowaniem Spółki i prowadzoną przez Nią działalnością gospodarczą. Ponadto, słodycze, przekąski czy napoje dostępne w siedzibie firmy, podawane w czasie spotkań wewnętrznych czy zebrań, zwłaszcza tych dłuższych, zwiększają komfort osób w nich uczestniczących, wpływając pozytywnie na ich przebieg i usprawnienie pracy.

W związku z tym, w opinii Spółki, wydatki na zakup kawy, herbaty, napojów bezalkoholowych oraz artykułów spożywczych nie pełnią w tym przypadku funkcji reprezentacyjnej, tzn. nie są skierowane na zewnątrz firmy, a więc nie podlegają ograniczeniom w zakresie zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów wynikającym z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W związku z powyższym, Spółka stoi na stanowisku, że ponoszone przez Nią wydatki na zakup kawy, herbaty, napojów bezalkoholowych oraz artykułów spożywczych są kosztami związanymi z organizacją posiedzenia, narady, szkolenia czy spotkania wewnętrznego i jako takie pozostają w związku z działalnością gospodarczą Spółki, z której osiąga Ona przychody podlegające opodatkowaniu.

Tym samym, zdaniem Spółki, ma ona prawo, na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zaliczyć przedmiotowe wydatki do kosztów uzyskania przychodów.

Jednocześnie, Spółka pragnie wskazać, że zaprezentowane przez Nią stanowisko zostało niejednokrotnie potwierdzone przez organy podatkowe, m.in. w następujących interpretacjach wydanych w indywidualnych sprawach podatników:

*   interpretacja indywidualna wydana przez Ministra Finansów w dniu 24 stycznia 2008 r. (sygn. ITPB3/423-219/07/PS),

*   interpretacja indywidualna wydana przez Ministra Finansów w dniu 6 stycznia 2009 r. (sygn. ILPB3/423-666/08-2/KS).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego, dotyczącego wewnętrznych spotkań i szkoleń, uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Przepis ten oznacza, że podatnik ma możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wszelkich kosztów, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, zarówno bezpośrednio, jak i pośrednio związanych z uzyskiwanymi przychodami, pod tym jednak warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu lub wiąże się z zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów.

Z zastrzeżenia art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, że są wydatki, które nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, pomimo ich związku z przychodami i prowadzoną działalnością gospodarczą. Katalog takich wydatków zawarty został w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Przepis art. 16 ust. 1 ww. ustawy, w pkt 28, stanowi, iż nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Wobec braku legalnej definicji pojęcia reprezentacja, za celowe należy uznać odwołanie się do jej wykładni językowej.

Reprezentacja oznacza „okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia, związaną ze stanowiskiem, pozycją społeczną” (Uniwersalny Słownik Języka Polskiego pod redakcją prof. Stanisława Dubisza, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2007).

Przenosząc powyższą definicję na grunt działalności gospodarczej, należy przyjąć, że reprezentacja to działania polegające na kontaktach oficjalnych i handlowych z innymi podmiotami gospodarczymi, które mają na celu kształtowanie oraz utrwalanie właściwego wizerunku firmy poprzez np. sposób podejmowania kontrahentów, poczęstunek, czy wręczanie upominków.

Właściwy wizerunek to taki, który może sprawić, że kształtowany dzięki reprezentacji „obraz przedsiębiorcy” przełoży się na nabywanie jego produktów lub usług. Świadome kształtowanie więc właściwego wizerunku przez podatników ma na celu stworzenie takiego wyobrażenia o przedsiębiorcy, które spowoduje pozytywne postrzeganie tegoż przedsiębiorcy przez osoby zewnętrzne, które z kolei będzie zachętą do podjęcia rozmów, współpracy, zakupów jego produktów czy usług.

Ponadto, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 38a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na rzecz osób wchodzących w skład rad nadzorczych, komisji rewizyjnych lub organów stanowiących osób prawnych, z wyjątkiem wynagrodzeń wypłacanych z tytułu pełnionych funkcji.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca nabywa artykuły spożywcze, tj. kawę, herbatę, cytryny, napoje bezalkoholowe oraz słodycze z przeznaczeniem do serwowania ich na posiedzeniach organów kierowniczych (np. zarządu), w trakcie narad kierownictwa Spółki, zebrań i długotrwałych spotkań pracowniczych lub wewnętrznych szkoleń dla pracowników. Podawane napoje i ewentualny poczęstunek, służą głównemu celowi, jakim jest sprawne i efektywne czasowo omówienie konkretnych tematów i poczynienie ustaleń czy przekazanie pracownikom określonych informacji.

Z racji swojego przeznaczenia i charakteru, opisane wyżej wydatki nie spełniają przesłanek, o których mowa w powołanych wyżej art. 16 ust. 1 pkt 28 oraz 38a ww. ustawy.

Odnosząc powyższe wyjaśnienia do przedstawionego przez Spółkę stanu faktycznego należy stwierdzić, że wydatki z tytułu zakupu drobnego poczęstunku typu herbata, kawa, napoje bezalkoholowe oraz artykułów spożywczych, serwowanych podczas spotkań wewnętrznych (tj. posiedzeń organów kierowniczych, narad kierownictwa Spółki, zebrań i spotkań pracowniczych lub wewnętrznych szkoleń dla pracowników) nie noszą znamion reprezentacji, są zwyczajowo przyjęte i należą do powszechnie obowiązujących kanonów kultury, mogą zatem stanowić koszty uzyskania przychodów, zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Należy jednocześnie zaznaczyć, iż prawidłowe zaliczenie wydatku do kosztów uzyskania przychodów uwarunkowane jest wykazaniem jego celowości i związku z przychodem, jak i prawidłowym udokumentowaniem. Należy zwrócić przy tym uwagę, że to na podatniku ciąży obowiązek wykazania związku poniesionych wydatków z przychodami, bo to on wywodzi skutki prawne w postaci zmniejszenia zobowiązania podatkowego.

W odniesieniu do powołanych przez Spółkę interpretacji stwierdzić należy, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.