Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-543/14/EB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-07-18
Teza: Opodatkowanie czynności przekazania budynku stanowiącego majątek spółki na cele osobiste wspólników.
Słowa kluczowe: budynek; cel-cele osobiste; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; stawka-stawki podatku; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 23 kwietnia 2014 r. (data wpływu 24 kwietnia 2014 r.), uzupełnionym w dniach 30 czerwca i 3 lipca 2014 r. (data wpływu) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności przekazania budynku stanowiącego majątek spółki na cele osobiste wspólników – **jest prawidłowe**

UZASADNIENIE

W dniu 24 kwietnia 2014 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 30 czerwca i 3 lipca 2014 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności przekazania budynku stanowiącego majątek spółki na cele osobiste wspólników.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka jest właścicielem gruntu (działki inwestycyjnej) w miejscowości B. przy ul. P., na którym posadowiony jest budynek handlowo-magazynowo-usługowy. Obiekt został wybudowany w latach 2000-2003, a od poniesionych wydatków na jego budowę Spółka odliczyła podatek naliczony. Pozwolenie na użytkowanie budynku zostało wydane przez Urząd Miasta w dniu 12 maja 2003 r. Budynek został przeznaczony na cele prowadzonej działalności gospodarczej, w zakresie której jest m.in. wynajem nieruchomości na własny rachunek (zgodnie z wpisem do Krajowego Rejestru Urzędowego Podmiotów Gospodarki Narodowej) i wprowadzony do ewidencji środków trwałych, a od czerwca 2003 r. amortyzowany. W kolejnych latach począwszy od września 2003 r. część budynku była wykorzystywana w działalności gospodarczej Spółki, a pozostała część budynku była wynajmowana innym podmiotom gospodarczym. W trakcie użytkowania obiektu dokonywane były naprawy i remonty bieżące, których łączna wartość nie przekroczyła 30% wartości początkowej budynku i nie stanowiły one wydatków na ulepszenie. Od poniesionych kosztów remontowych Spółka odliczyła podatek naliczony. Wskazana nieruchomość jest wolna od wszelkich obciążeń, a dochody wspólników Spółki są opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznym w formie podatku liniowego (w wysokości 19%). W chwili obecnej Spółka znajduje się w likwidacji i zamierza nieodpłatnie przekazać budynek wraz z gruntem na cele osobiste wspólników Spółki, tj. Pana M. G. i Pana S. B. w równych udziałach, zgodnie z umową spółki. Od dnia otwarcia likwidacji Spółki (tj. 31 grudnia 2013 r.) budynek nie jest wynajmowany.

W związku z powyższym opisem, w uzupełnieniu wniosku, zadano następujące pytanie.

Czy w związku z przekazaniem na cele osobiste wspólników budynku opisanego powyżej wystąpi konieczność uiszczenia podatku od towarów i usług, a jeżeli nie, czy wystąpi obowiązek korekty podatku naliczonego od tego budynku?

Zdaniem Wnioskodawcy, przekazanie budynku wraz z gruntem na cele osobiste podatnika wiąże się z opodatkowaniem tej czynności podatkiem od towarów i usług. Występuje jednak zwolnienie określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (z późniejszymi zmianami), w ramach którego zwalnia się od tego podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Część budynku została po raz pierwszy zasiedlona w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu począwszy od września 2003 r. Dotyczy to tych części budynku, które były oddawane przez Spółkę na podstawie umów najmu zawartych z innymi podmiotami gospodarczymi (opodatkowanych podatkiem od towarów i usług). Pozostała część budynku nie została objęta pierwszym zasiedleniem w myśl przepisów ustawy. W związku z powyższym, opisana nieruchomość spełni wymogi zwolnienia od podatku, w odniesieniu do tej części budynku, dla której pierwsze zasiedlenie nastąpiło w okresie powyżej 2 lat od dostawy budynku. W tym przypadku będzie to część budynku, która była wynajmowana. Natomiast część budynku, która nie była przedmiotem najmu nie podlega zwolnieniu. Obliczenie do celów podatkowych części budynku zwolnionej od podatku nastąpi na podstawie klucza powierzchniowego. Zdaniem Spółki istotna jest także kwestia konieczności skorygowania, zgodnie z art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług, części wcześniej odliczonego podatku naliczonego od nieruchomości, w przypadku zastosowania zwolnienia od podatku, z uwagi na zmianę jej przeznaczenia, z wykorzystywania do czynności opodatkowanych na wykorzystanie do czynności zwolnionej. W tym przypadku przepisy te stosuje się wyłącznie do towarów, które zostały nabyte po dniu 1 maja 2004 r., czyli po dniu wejścia w życie obowiązującej ustawy o podatku od towarów i usług, co wynika z treści art. 163 ust. 2 tej ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Stosownie do dyspozycji art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177 poz. 1054, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (art. 2 pkt 22 ustawy).

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na podstawie z art. 7 ust. 2 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatne przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

– jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Stawka podatku – zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy – wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże w myśl art. 146a pkt 1 tej ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W art. 2 pkt 14 ustawy ustawodawca określił, co należy rozumieć pod pojęciem pierwszego zasiedlenia. Zgodnie z tym przepisem, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z treści powyższego przepisu wynika, że aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków (budowli) lub ich części do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Jeżeli zatem podatnik wybuduje obiekt, bądź go zmodernizuje, przy czym nakłady na ulepszenie przekroczą 30% wartości początkowej, a następnie obiekt ten (lub ulepszenie) zostanie oddany do użytkowania (wprowadzony przez podatnika do ewidencji środków trwałych), nie oznacza to, że został on zasiedlony. Oddanie do użytkowania nie nastąpiło bowiem w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany obiekt zostanie sprzedany lub np. oddany w dzierżawę lub najem, bowiem zarówno sprzedaż, dzierżawa, czy najem są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30 % wartości początkowej tych obiektów.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zasady dokonywania korekty podatku naliczonego od nabytych towarów i usług, które wykorzystywane są przez podatnika zarówno do czynności opodatkowanych, jak i zwolnionych od podatku, zostały określone w treści art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług.

Należy jednak wskazać, że zasady korygowania odliczonego podatku zawarte art. 91 ustawy, dotyczą towarów i usług nabywanych po dniu 30 kwietnia 2004 r., tj. w okresie obowiązywania ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Powyższe twierdzenie wynika z regulacji zawartej w art. 163 ust. 2 ustawy, zgodnie z którym korekta kwoty podatku naliczonego, o której mowa w art. 91, za rok 2004 dotyczy okresu od dnia 1 maja do końca roku podatkowego. Do obliczenia proporcji przyjmuje się obroty osiągnięte w tym okresie. Obliczoną za ten okres proporcję stosuje się przy wyliczeniu kwoty podatku naliczonego podlegającego odliczeniu zgodnie z art. 90 w trakcie 2005 r. W stosunku do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych przed 1 maja 2004 r. stosuje się przepisy art. 20 ust. 5 ustawy, o której mowa w art. 175.

Zgodnie z art. 175 ww. ustawy, z dniem 1 maja 2004 r. traci moc ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50, z późn. zm.), z wyłączeniem art. 9, który traci moc z dniem, o którym mowa w art. 176 pkt 2.

Stosownie do treści art. 20 ust. 5 ww. ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, podatnicy dokonujący czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1-3, w okresie krótszym niż sześć miesięcy obliczają procentowy udział zgodnie z ust. 3, przy czym po upływie sześciu miesięcy od rozpoczęcia działalności wyliczają ten udział zgodnie z ust. 4 i dokonują korekty podatku naliczonego.

Z powyższych przepisów wynika, że nie zachodzi obowiązek dokonywania korekt, w przypadku gdy towary i usługi nabyte zostały przed dniem 1 maja 2004 r., gdyż w stanie prawnym obowiązującym do dnia 30 kwietnia 2004 r. przepisy ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, nie przewidywały konieczności dokonywania tego typu korekt.

Z treści wniosku wynika, że Spółka jest właścicielem gruntu, na którym posadowiony jest budynek handlowo-magazynowo-usługowy. Obiekt został wybudowany w latach 2000-2003, a od poniesionych wydatków Spółka odliczyła podatek naliczony. Budynek został przeznaczony na cele prowadzonej działalności gospodarczej, w zakresie której jest m.in. wynajem nieruchomości na własny rachunek, i wprowadzony do ewidencji środków trwałych, a od czerwca 2003 r. jest amortyzowany. W kolejnych latach począwszy od września 2003 r. część budynku była wykorzystywana w działalności gospodarczej Spółki, a pozostała część była wynajmowana innym podmiotom gospodarczym. W trakcie użytkowania obiektu dokonywane były naprawy i remonty bieżące, których łączna wartość nie przekroczyła 30% wartości początkowej budynku, które nie stanowiły wydatków na ulepszenie. W chwili obecnej Spółka znajduje się w likwidacji i zamierza nieodpłatnie przekazać budynek wraz z gruntem na cele osobiste wspólników Spółki.

Analiza treści wniosku oraz przywołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że skoro od wydatków poniesionych na wybudowanie budynku handlowo-magazynowo-usługowego Spółce przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, to czynność przekazania go na cele osobiste jej wspólników będzie stanowiła dostawę towaru, o której mowa w art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy. Przy czym dostawa tej części budynku, która była przedmiotem najmu, objęta będzie zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, bowiem zostanie dokonana po upływie dwóch lat od pierwszego zasiedlenia. Natomiast dostawa pozostałej części budynku nie będzie objętą zwolnieniem, ani na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10, ani pkt 10a ustawy, gdyż nie zostaną spełnione warunki, o których mowa w tych przepisach. W konsekwencji, jej dostawa będzie opodatkowana 23% stawką podatku.

Jednocześnie w odniesieniu do kwestii korekty podatku naliczonego należy wskazać, że z uwagi na fakt, że ww. budynek został wybudowany przed dniem 1 maja 2004 r., przy uwzględnieniu treści art. 163 ust. 2 ustawy, Spółka nie będzie obowiązana do korekty odliczonego podatku naliczonego od wydatków poniesionych w związku z jego budową.

Końcowo wskazać należy, że w niniejszym rozstrzygnięciu nie dokonano oceny prawidłowości planowanej przez Spółkę metody podziału nieruchomości na część, której sprzedaż będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki 23% oraz na część, której dostawa będzie korzystała ze zwolnienia od podatku, gdyż ocena prawidłowości i zasadności przyjętego przez Spółkę kryterium może nastąpić jedynie w drodze przeprowadzonego postępowania podatkowego przez właściwy organ pierwszej instancji.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.