Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.389.2025.1.MM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-23
Teza: Zastosowanie zwolnienia od podatku od towarów i usług przy
sprzedaży lokali stanowiących towar handlowy.
Słowa kluczowe: lokal-sprzedaż lokalu
towar-towar handlowy
wydatek-wydatki na ulepszenie
zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa towarów
wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności
zwolnionej
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług przy
    sprzedaży lokali stanowiących towar handlowy.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 16 czerwca 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka działająca pod firmą A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w (...)
    (Wnioskodawca), będąca zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych polskim rezydentem podatkowym podlegającym obowiązkowi podatkowemu
    od całości swoich dochodów w Polsce bez względu na miejsce ich osiągania. Jednocześnie

    Wnioskodawca jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny w rozumieniu art. 96 ust. 4
    ustawy o podatku od towarów i usług.
    Wnioskodawca specjalizuje się w prowadzeniu działalności gospodarczej na rynku
    nieruchomości, w tym wyszukiwaniu atrakcyjnych nieruchomości z potencjałem
    gospodarczym lub inwestycyjnym. Wnioskodawca prowadzi albo będzie prowadzić
    działalność polegającą na dokonaniu inwestycji bezpośredniej lub pośredniej w
    nieruchomości. Wobec przedmiotowych nieruchomości mogą zostać, między innymi,
    przeprowadzone czynności polegające na modernizacji, przeprowadzaniu prac
    budowlanych, promocji oraz efektywnym zarządzaniu i sprzedażą oraz świadczeniu usług
    związanych z inwestycją, w ramach organizacji spółki lub korzystając z wyspecjalizowanych
    podmiotów zewnętrznych. Przedmiotem przeważającej działalności Wnioskodawcy jest,
    zgodnie z klasyfikacją Polskiej Klasyfikacji Działalności, między innymi: kupno i sprzedaż
    nieruchomości na własny rachunek (PKD: 68.10.Z).
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawca nabył w celu
    odsprzedaży budynek wielorodzinny z 1938 r., w którym znajduje się 9 lokali
    mieszkalnych, po 3 na każdą kondygnację. Ostatnia kondygnacja (strych) wykorzystywana
    jest do składowania niepotrzebnych rzeczy, czy też rozwieszania prania przez
    mieszkańców, ta dotychczasowa funkcja zostanie utrzymana. Za budynkiem na terenie
    działki mieszkańcy parkowali samochody i ta funkcja również pozostanie bez zmian.
    Obecnie istnieje jedna księga wieczysta na całą nieruchomość, natomiast Wnioskodawca
    zamierza dokonać inwentaryzacji stanu obecnego i wystąpić do Starostwa o wydanie
    stosownych zaświadczeń o samodzielności lokali mieszkalnych, aby w kolejnym kroku
    założyć księgi wieczyste dla wszystkich mieszkań.
    Wnioskodawca zamierza częściowo wyremontować mieszkania i części wspólne, a
    następnie sprzedać mieszkania. Wnioskodawca będzie przeprowadzał prace zachowując
    dotychczasową tkankę budynku, tj.:
        nie będzie ocieplał budynku,
        elewacja budynku pozostaje bez zmian,
        dach pozostaje ten sam pokryty papą, jedynie muszą zostać przeprowadzone prace
        we wrażliwych miejscach, gdzie jest zagrożenie przecieku,
        stropy między piętrami pozostają bez zmian, tj. drewniane wypełnione polepą,
        nie dokona nadbudowy ani przebudowy żadnej części budynku,
        nie adoptuje strychu na powierzchnie mieszkalne.
    Częściowy remont mieszkań zakłada m.in.:
        naprawę tynków,
        naprawę lub wymianę kanalizacji,
        nową instalację elektryczną,
        remont drzwi wejściowych lub wymianę na nowe,
        sprawdzenie wentylacji w lokalach i naprawa niedrożnych kominów,
        przygotowanie bazy do dalszych prac wykończeniowych przez nabywców.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    W nadesłanym do wniosku uzupełnieniu w odpowiedzi na pytania Organu wskazali
    Państwo:

    1. kiedy nabyli Państwo budynek wielorodzinny, w którym znajduje się 9 lokali
      mieszkalnych będących przedmiot sprzedaży?
      Odp. Budynek został nabyty 30 września 2024 r.
    2. Czy transakcja nabycia ww. budynku była opodatkowana podatkiem VAT/zwolniona
      (na jakiej podstawie), udokumentowaną fakturą z wykazaną kwotą podatku?
      Odp. Transakcja nabycia przedmiotowej nieruchomości nie była opodatkowana
      podatkiem VAT ze względu na fakt, że sprzedawca nie występował w tej transakcji w
      charakterze podatnika. Transakcja została udokumentowana aktem notarialnym.
    3. Czy przysługiwało Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego w związku z nabyciem budynku wielorodzinnego?
      Odp. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
      związku z nabyciem budynku wielorodzinnego nie przysługiwało.
    4. W jaki sposób budynek mieszkalny (w tym 9 lokali mieszkalnych) był użytkowany przed
      nabyciem przez Państwa (przez poprzedniego właściciela)?
      Odp. Budynek zgodnie z przeznaczeniem użytkowany był w charakterze mieszkalnym.
    5. Czy nabyte lokale w Państwa działalności gospodarczej stanowią towar handlowy czy
      środek trwały?
      Odp. Nabyte lokale w działalności gospodarczej Wnioskodawcy stanowią towar
      handlowy.
    6. Jeśli stanowią środek trwały, to czy w ostatnich 2 latach przed sprzedażą ponosili
      /poniosą Państwo wydatki na ulepszenie lokali, stanowiące co najmniej 30% wartości
      początkowej każdego z nich, jeśli tak, to należy wskazać:
      a) kiedy miały/będą miejsce te ulepszenia (należy wskazać datę),
      b) czy przysługiwało/będzie przysługiwało Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z ponoszonymi wydatkami na
      ulepszenie ww. lokali?
      Odp. Nabyte lokale w działalności gospodarczej Wnioskodawcy stanowią towar
      handlowy.

## Pytanie

Czy sprzedaż lokali znajdujących się w budynku opisanym w przedmiotowym wniosku
    będzie zwolniona od podatku od towarów i usług?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zatem należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu
    powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do
    rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7
    ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:

      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zatem na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości
    dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów,
    o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust.
    1 pkt 1 ustawy.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Z treści art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie
    pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność,
    występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Opodatkowanie podatkiem od towarów i usług będzie miało miejsce wówczas, jeżeli
    spełnione zostaną przesłanki o charakterze przedmiotowym, tj. wystąpi czynność
    podlegająca opodatkowaniu w oparciu o przepis art. 5 ust. 1 ustawy i podmiotowym, tj.
    gdy czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zostanie
    dokonana przez osobę (lub jednostkę organizacyjną) będącą podatnikiem w rozumieniu
    art. 15 ust. 1 ustawy, działającą w takim charakterze.
    Dostawa lokali mieszkalnych opisanych w przedmiotowym wniosku będzie stanowiła
    dostawę towarów zdefiniowaną w art. 7 ust. 1 ustawy i będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej,
    ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych towarów i czynności stawkami
    preferencyjnymi oraz zwolnienie od podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Zgodnie z przepisem art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
      upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Według art. 2 pkt 14 ustawy
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu – rozumie się
      przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub
      rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po
      ich:

      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku, budowli lub ich części do
    używania. Zatem aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia
    budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na potrzeby własne.
    Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji,
    w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich części sprzedano oddano w najem,
    jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby własnej
    działalności gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne osoby fizycznej - bowiem w
    każdym z tych przypadków dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich części.
    Zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy
    całości lub części budynków lub budowli, jeżeli w stosunku do nich powstało pierwsze
    zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą nie jest krótszy
    niż 2 lata.
    Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu
    pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
    Termin „ulepszenia” zawarty w ustawie o podatku od towarów i usług, odwołuje się do
    przepisów o podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 22g ust. 17 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy rozbudowy,
      rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków,
      ustaloną zgodnie z ust. 1. 3-9 i 11-15 powiększa się o sumę wydatków na ich
      ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych,
      których jednostkowa cena nabycia przekracza 10 000 zł. Środki trwałe uważa się za
      ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę,
      rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza
      10 000 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z
      dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem
      używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą
      ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.
    Ulepszeniem środka trwałego - w rozumieniu ustawy podatkowej - jest więc:
        przebudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, w wyniku których nastąpi
        jego dostosowanie do zmienionych potrzeb funkcjonalnych, użytkowych lub
        technicznych,
        rozbudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, które powiększają ten
        środek trwały,
        rekonstrukcja środka trwałego, tj. wykonanie prac, w wyniku których nastąpi
        odtworzenie zniszczonego środka trwałego do jego poprzedniego stanu adaptacja
        środka trwałego, tj. wykonanie prac mających na celu przystosowanie danego
        środka trwałego do spełniania odmiennych funkcji od tych, dla których został
        zbudowany lub użytkowany,
        modernizacja środka trwałego, tj. unowocześnienie środka trwałego.

    Powyższy przepis wskazuje, że na gruncie prawa podatkowego „ulepszenie” jest pojęciem,
    które dotyczy wyłącznie składników majątku będących środkami trwałymi. Pod pojęciem
    tym należy rozumieć takie czynności, jak przebudowa, rozbudowa, rekonstrukcja,
    adaptacja lub modernizacja środka trwałego, które podnoszą jego wartość techniczną,
    użytkową, jak i przystosowanie składnika majątkowego do wykorzystania go w innym celu,
    niż pierwotne przeznaczenie albo nadanie temu składnikowi innych cech użytkowych.
    Zatem nieruchomości (np. lokale mieszkalne), które nie będą stanowić u podatnika środka
    trwałego, nie mogą ulec ulepszeniu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym,
    ponieważ pojęcie ulepszenia, do którego odwołuje się ustawodawca w art. 2 pkt 14
    ustawy, odsyłając do przepisów o podatku dochodowym, dotyczy ulepszenia środków
    trwałych.
    W przypadku nieruchomości, które nie spełniają przesłanek do zwolnienia od podatku na
    podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca
    umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków - skorzystanie ze zwolnienia
    wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
      których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
      początkowej tych obiektów.
    Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze
    zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów - zarówno nieruchomości, jak i ruchomości - przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych - niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni,
    miesięcy czy lat) - wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane
    prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do
    wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do
    zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe
    kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu.
    Stosowanie bowiem zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani
    wykładni rozszerzającej, ani zawężającej natomiast możliwość wychodzenia poza
    wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do
    zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w
    sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości wyczerpuje znamiona ujęte w treści
    przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i
    usług.

    W odniesieniu do kwestii zastosowania zwolnienia w związku z transakcją sprzedaży
    nabytych przez Wnioskodawcę lokali mieszkalnych, kluczowym dla ustalenia zasad
    opodatkowania lokali mieszkalnych jest ustalenie kiedy nastąpiło ich pierwsze zasiedlenie
    i jaki okres upłynął od tego momentu.
    Jak należy zauważyć, sprzedaż przedmiotowych mieszkań nie będzie sprzedażą w ramach
    pierwszego zasiedlenia, bo sam zakup był po pierwszym zasiedleniu, tzn. na rynku
    wtórnym. Nakłady ponoszone na remont mogą przekroczyć 30% wartości początkowej
    tego lokalu. Od pierwszego zasiedlenia poszczególnych lokali mieszkalnych do dnia ich
    sprzedaży upłynie jednak okres dłuższy niż 2 lata.
    Z okoliczności sprawy wynika, że lokale mieszkalne będą stanowiły dla Wnioskodawcy
    towar handlowy przeznaczony do dalszej odsprzedaży. Tym samym skoro nie mamy do
    czynienia ze środkiem trwałym, nakłady ponoszone przez Wnioskodawcę na
    odsprzedawane lokale nie będą stanowiły ulepszenia w rozumieniu art. 22g ust. 17 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych. Na gruncie prawa podatkowego „ulepszenie”
    jest pojęciem, które dotyczy wyłącznie składników majątku będących środkami trwałymi.
    W interpretacji z 30 stycznia 2020 r. nr 0112-KDIL1-3.4012.572.2019.1.TK, DKIS stwierdził,
    że „W przypadku wydzielenia nowych lokali w istniejącym budynku (traktowanych jako
    towar handlowy) nie mamy do czynienia z czynnością zdefiniowaną w art. 2 pkt 14 ustawy
    o VAT jako pierwsze zasiedlenie. Czynność wydzielenia lokalu w istniejącym budynku,
    stanowiącym towar handlowy, nie spełnia bowiem definicji wybudowania ani ulepszenia,
    o których mowa w art. 2 pkt 14 tej ustawy”.
    W konsekwencji powyższego, dla dostawy ww. lokali mieszkalnych, które zostały przez
    Wnioskodawcę nabyte, będą spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od
    podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdyż planowana dostawa lokali
    nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia, jak również pomiędzy
    pierwszym zasiedleniem a dostawą poszczególnych lokali upłynie okres dłuższy niż dwa
    lata.
    Podsumowując, sprzedaż lokali mieszkalnych będących u Wnioskodawcy towarem
    handlowym i dla których od pierwszego zasiedlenia do sprzedaży minie więcej niż 2 lata,
    będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Z uwagi na to, że odsprzedaż lokali mieszkalnych będzie korzystać ze zwolnienia na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to badanie przesłanek wynikających z przepisu art.
    43 ust. 1 pkt 10a ustawy oraz art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy stało się bezzasadne.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W świetle przedstawionych powyżej przepisów, zarówno grunty, jak i budynki i budowle
    spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Tym samym, na gruncie ustawy o podatku
    od towarów i usług, zbycie nieruchomości stanowi dostawę towarów.
    Z uwagi na fakt, że ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do tej
    ustawy nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego, należy posiłkować
    się w tym zakresie przepisami ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz.
    U. z 2021 r. poz. 1048), zwanej dalej „ustawą o własności lokali”.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 i ust. 2 ustawy o własności lokali:
      1. Odrębną własność lokalu można ustanowić w drodze umowy, a także
      jednostronnej czynności prawnej właściciela nieruchomości albo orzeczenia sądu
      znoszącego współwłasność.
      2. Umowa o ustanowieniu odrębnej własności lokalu powinna być dokonana w
      formie aktu notarialnego; do powstania tej własności niezbędny jest wpis do księgi
      wieczystej.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o własności lokali:
      Samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, zwane dalej
      „lokalami”, mogą stanowić odrębne nieruchomości.
    O możliwości wyodrębnienia prawnego lokalu decyduje przesłanka samodzielności.
    Zgodnie z art. 2 ust. 3 ustawy o własności lokali:
      Spełnienie wymagań, o których mowa w ust. 1a-2, a więc potwierdzających
      samodzielność lokalu, stwierdza starosta w formie zaświadczenia.
    Oznacza to, że dokumentem kluczowym dla potwierdzenia prawnego wyodrębnienia
    danego lokalu jest uzyskanie zaświadczenia o samodzielności lokalu, wydanego przez
    odpowiedni organ władzy publicznej.
    Z powyższych przepisów wynika, że odrębną nieruchomość może stanowić samodzielny
    lokal, a dla powstania odrębnej własności lokali niezbędny jest wpis do księgi wieczystej
    mający charakter konstytutywny. Bez wpisu do księgi wieczystej odrębna własność lokalu
    (części budynku) nie może skutecznie powstać. Na gruncie ustawy o podatku od towarów i
    usług lokal ten staje się odrębnym od budynku towarem i stanowi samodzielny przedmiot
    czynności podlegającej opodatkowaniu tym podatkiem.
    Należy zauważyć, że nie każda czynność, która stanowi dostawę towarów lub świadczenie
    usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Określona czynność jest
    opodatkowana podatkiem VAT, jeśli zostanie wykonana przez podatnika, a więc osobę
    prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność

      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Należy zaznaczyć, że sprzedaż składników wykorzystywanych w działalności gospodarczej
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowani jako podatnik VAT czynny i
    specjalizują się w prowadzeniu działalności gospodarczej na rynku nieruchomości, w tym
    wyszukiwaniu atrakcyjnych nieruchomości z potencjałem gospodarczym lub
    inwestycyjnym. 30 września 2024 r. nabyli Państwo budynek wielorodzinny, w którym
    znajduje się 9 lokali mieszkalnych w celu dalszej odsprzedaży, w związku z tym nabyte
    lokale w Państwa działalności gospodarczej stanowią towar handlowy.
    Przedmiotowe lokale stanowią własność Państwa, tj. spółki z ograniczoną
    odpowiedzialnością. Majątek spółki kapitałowej zawsze będzie wykazywał bezpośredni
    związek z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą jako nabyty na skutek
    świadomego działania organów spółki w okresie jej istnienia i właśnie w celu
    wykorzystania go do prowadzenia działalności spółki.
    Mając na uwadze fakt, iż są Państwo spółką z ograniczoną odpowiedzialnością
    prowadzącą działalność gospodarczą należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie dojdzie do
    sprzedaży majątku należącego do Państwa przedsiębiorstwa, wykorzystywanego w
    prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej. Zatem przy dostawie lokali
    mieszkalnych znajdujących się w przedmiotowym budynku będą Państwo podatnikiem
    podatku, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącym działalność gospodarczą w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, bowiem sprzedaż będzie dotyczyła składnika majątku
    należącego do Państwa przedsiębiorstwa.
    W konsekwencji, sprzedaż lokali mieszkalnych znajdujących się w budynku opisanym we
    wniosku będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako odpłatna dostawa towarów, o której mowa w art.
    7 ust. 1 ustawy.
    Wyjaśnić należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, może być albo opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może
    korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dla dostawy towarów zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    I tak, stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest –
    co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.

    Kwestia pierwszego zasiedlenia została uregulowana w art. 2 pkt 14 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu rozumie się przez
      to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie
      użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku,
    budowli lub ich części do użytkowania. Zatem aby można było mówić o pierwszym
    zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na
    potrzeby własne. Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce
    zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich część oddano w
    najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby
    własnej działalności gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne osoby fizycznej –
    bowiem w obydwu przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich
    części.
    W tym miejscu należy nadmienić, że w przypadku nieruchomości zabudowanych
    niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej
    przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu
    określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
    Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub
    ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas
    badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.
    Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze
    zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT. Niespełnienie jednego z powyższych
    warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT
    przewidzianego w tym artykule.

    Co istotne, termin „ulepszenia” zawarty w ustawie o podatku od towarów i usług,
    odwołuje się do przepisów o podatku dochodowym.
    Stosownie do art. 22g ust. 17 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy,
      rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków,
      ustaloną zgodnie z ust. 1, 3-9 i 11-15, powiększa się o sumę wydatków na ich
      ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych,
      których jednostkowa cena nabycia przekracza 10.000 zł. Środki trwałe uważa się za
      ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę,
      rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza
      10.000 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z
      dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem
      używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą
      ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 16g ust. 13 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm.):
      Jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy,
      rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków,
      ustaloną zgodnie z ust. 1 i 3-11, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie,
      w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których
      jednostkowa cena nabycia przekracza 10.000 zł. Środki trwałe uważa się za
      ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę,
      rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza
      10.000 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z
      dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem
      używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą
      ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.
    Ulepszeniem środka trwałego – w rozumieniu ustawy podatkowej – jest więc:
        przebudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, w wyniku których nastąpi
        jego dostosowanie do zmienionych potrzeb funkcjonalnych, użytkowych lub
        technicznych,
        rozbudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, które powiększają ten
        środek trwały,
        rekonstrukcja środka trwałego, tj. wykonanie prac, w wyniku których nastąpi
        odtworzenie zniszczonego środka trwałego do jego poprzedniego stanu,
        adaptacja środka trwałego, tj. wykonanie prac mających na celu przystosowanie
        danego środka trwałego do spełniania odmiennych funkcji od tych, dla których
        został zbudowany lub użytkowany,
        modernizacja środka trwałego, tj. unowocześnienie środka trwałego.
    Powyższy przepis wskazuje, że na gruncie prawa podatkowego „ulepszenie” jest pojęciem,
    które dotyczy wyłącznie składników majątku będących środkami trwałymi. Pod pojęciem
    tym należy rozumieć takie czynności, jak przebudowa, rozbudowa, rekonstrukcja,
    adaptacja lub modernizacja środka trwałego, które podnoszą jego wartość techniczną,
    użytkową, jak i przystosowanie składnika majątkowego do wykorzystania go w innym celu,
    niż pierwotne przeznaczenie albo nadanie temu składnikowi innych cech użytkowych.

    Zatem nieruchomości (np. budynki, lokale mieszkalne lub usługowe), które nie będą
    stanowić u podatnika środka trwałego, nie mogą ulec ulepszeniu w rozumieniu przepisów
    o podatku dochodowym, ponieważ pojęcie ulepszenia, do którego odwołuje się
    ustawodawca w art. 2 pkt 14 ustawy, odsyłając do przepisów o podatku dochodowym,
    dotyczy wyłącznie ulepszenia środków trwałych.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej 30 września
    2024 r. nabyli Państwo w celu odsprzedaży budynek wielorodzinny z 1938 r., w którym
    znajduje się 9 lokali mieszkalnych. Transakcja nabycia przedmiotowej nieruchomości nie
    była opodatkowana podatkiem VAT ze względu na fakt, że sprzedawca nie występował w
    tej transakcji w charakterze podatnika. Transakcja została udokumentowana aktem
    notarialnym. W związku z nabyciem budynku wielorodzinnego prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego Państwu nie przysługiwało. Nabyte
    lokale w Państwa działalności gospodarczej stanowią towar handlowy, a nie środek trwały.
    Budynek mieszkalny (w tym 9 lokali mieszkalnych) przed nabyciem przez Państwa (przez
    poprzedniego właściciela) zgodnie z przeznaczeniem był użytkowany w charakterze
    mieszkalnym. Ostatnia kondygnacja (strych) wykorzystywana jest do składowania
    niepotrzebnych rzeczy, czy też rozwieszania prania przez mieszkańców. Zamierzają
    Państwo częściowo wyremontować mieszkania i części wspólne, a następnie sprzedać
    mieszkania (lokale).
    Obecnie istnieje jedna księga wieczysta na całą nieruchomość, natomiast zamierzają
    Państwo dokonać inwentaryzacji stanu obecnego i wystąpić o wydanie stosownych
    zaświadczeń do Starostwa o samodzielności lokali mieszkalnych, aby w kolejnym kroku
    założyć księgi wieczyste dla wszystkich mieszkań.
    Państwa wątpliwości w sprawie dotyczą możliwości zastosowania zwolnienia od podatku
    VAT dla sprzedaży 9 lokali mieszkalnych znajdujących się w budynku wielorodzinnym.
    Jak wskazali Państwo w opisie sprawy, przed sprzedażą lokali zamierzają Państwo
    częściowo wyremontować mieszkania. Należy jednak podkreślić, że nabyte lokale
    stanowią w Państwa działalności towary handlowe przeznaczone do dalszej odsprzedaży.
    Tym samym, skoro nie mamy do czynienia ze środkiem trwałym, nakłady ponoszone przez
    Państwa na przedmiotowe lokale nie stanowią ulepszenia w rozumieniu art. 16g ust. 13
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Jak już zaznaczono powyżej, na
    gruncie prawa podatkowego „ulepszenie” jest pojęciem, które dotyczy wyłącznie
    składników majątku będących środkami trwałymi.
    W przedmiotowej sprawie nie ma znaczenia, czy wydatki poniesione na remont lokali
    przekroczą, czy nie 30% ich wartości początkowej. Nie można bowiem mówić o
    dokonywaniu w tych lokalach ulepszeń wskazanych w art. 2 pkt 14 ustawy, gdyż nie
    stanowią one u Państwa środków trwałych.
    Odnosząc się z kolei do Państwa wątpliwości w zakresie opodatkowania podatkiem VAT
    sprzedaży nabytych lokali mieszkalnych, należy w pierwszej kolejności rozstrzygnąć, czy i
    kiedy względem ww. lokali doszło do pierwszego zasiedlenia
    Przedstawione we wniosku okoliczności wskazują, że sprzedaż 9 lokali mieszkalnych
    znajdujących się w budynku wielorodzinnym nie zostanie dokonana w ramach pierwszego
    zasiedlenia lub przed nim oraz pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą ww. lokali
    upłynie okres dłuższy niż 2 lata.
    Jak wskazali Państwo we wniosku, 30 września 2024 r. nabyli Państwo w celu odsprzedaży
    budynek wielorodzinny z 1938 r., w którym znajduje się 9 lokali mieszkalnych. Budynek
    mieszkalny (w tym 9 lokali mieszkalnych) przed nabyciem przez Państwa (przez
    poprzedniego właściciela) zgodnie z przeznaczeniem był użytkowany w charakterze
    mieszkalnym. Pierwsze zasiedlenie lokali mieszkalnych miało więc miejsce wiele lat temu.
    W konsekwencji, sprzedaż 9 lokali mieszkalnych znajdujących się w budynku opisanym we

    wniosku, będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy.
    W związku z tym, że ww. transakcja będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT,
    zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, dalsza analiza zwolnień ww. czynności – wynikająca
    z przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10a i pkt 2 ustawy jest bezzasadna.
    Zatem Państwa stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywało się
    będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku
    z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.