Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.800.2021.1.ES
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-01-25
Teza: Brak obowiązku zapłaty podatku w związku ze zbyciem nieruchomości w związku z upływem terminu wskazanego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: działki; nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

Interpretacja indywidualna
==========================

– stanowisko prawidłowe
=======================

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

24 listopada 2021 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości.

### Opis stanu faktycznego

Na podstawie umowy darowizny z dnia \`(...)\` 1991 r. Pani wraz z mężem A. nabyliście na prawach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej w równych udziałach nieruchomości położone w X, m.in. działki nr 101/2, 102/5, 103/6 wpisane do księgi wieczystej \`(...)\`. Nieruchomości otrzymaliście od Pani ojca H. I. Od tego czasu nieruchomości były wyłącznie Waszą własnością. W dniu 14 grudnia 2021 r. zmarł Pani mąż, nie pozostawiając testamentu. 10 marca 2021 r. aktem notarialnym Notariusz sporządził protokół dziedziczenia, w którym spadkobiercy:

‒ B. N. - wdowa po zmarłym,

‒ C. N., D. O., E. N., F. N. i G. P. - wspólne dzieci małżeństwa B. i A. N.

przyjęli z dobrodziejstwem inwentarza przypadający im na podstawie ustawy spadek po A. N..

Dokonano poświadczenia dziedziczenia po mężu i ojcu A. N. w ten sposób, że spadek po nim na podstawie ustawowego porządku dziedziczenia nabyli

z dobrodziejstwem inwentarza:

‒ żona B. N. - w 5/20 częściach,- syn C. N. - w 3/20 częściach,

‒ córka D. O. - w 3/20 częściach,

‒ syn E. N. - w 3/20 częściach,

‒ syn F. N. - w 3/20 częściach,

‒ córka G. P. - w 3/20 częściach.

Następnie 6 maja 2021 r. aktem notarialnym dokonano umowy o podział majątku wspólnego i dział spadku, którego współwłaścicielami na ten czas byli:

‒ B. N. - w 25/40 częściach,

‒ C. N. - w 3/40 częściach,

‒ D. O. - w 3/40 częściach,

‒ E. N. - w 3/40 częściach,

‒ F. N. - w 3/40 częściach,

‒ G. P. - w 3/40 częściach.

B. N., C. N., D. O., E. N., F. N., G. P. oświadczyli, że zgodnie dokonują całkowitego podziału majątku wspólnego A. i B. N. oraz działu spadku po A. N. w skład którego wchodzą niezabudowane nieruchomości m. in. działka 101/2, 102/5, 103/6 w ten sposób, że otrzymała je na własność w całości Pani - B. N., bez obowiązku wzajemnej spłaty na rzecz pozostałych spadkobierców. W wyniku powyższej umowy stała się Pani jedynym właścicielem działek wchodzących w skład księgi wieczystej ….

Wszystkie koszty postępowania spadkowego pokryła wyłącznie Pani bez udziału innych spadkobierców. Aktem notarialnym w maju 2021 r. dokonała Pani sprzedaży działki nr 103/6, we wrześniu 2021 r. dokonała Pani sprzedaży działki nr 101/2 oraz w listopadzie 2021 r. sprzedała Pani działkę nr 102/5, które wchodziły w skład działu spadku.

Sprzedaż działek nie była związana z wykonywaniem przez Panią działalności gospodarczej.

### Pytanie

Czy przychód ze sprzedaży nieruchomości nabytej po części w drodze spadkobrania i po części w wyniku dokonania działu spadku (bez obowiązku spłaty na rzecz pozostałych spadkobierców), będzie stanowił źródło przychodu na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?

**Pani stanowisko w sprawie**

Sprzedaż wyżej wymienionych nieruchomości nabytych w drodze działu spadku nie stanowi dla Pani źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem została dokonana po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło pierwotne nabycie nieruchomości na podstawie umowy darowizny (1991 r.), a co za tym idzie - sprzedaż taka nie wiąże się z obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1128, ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,

d) innych rzeczy,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Stosownie do art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Z art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że w przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.

Art. 10 ust. 7 powołanej ustawy stanowi, że nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku.

Według art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19 % podstawy obliczenia podatku.

Na podstawie art. 30e ust. 2 powołanej ustawy podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

W świetle art. 30e ust. 4 cytowanej ustawy po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub

2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Natomiast zgodnie z art. 45 ust. 1 przywołanej ustawy, podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Zeznanie złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.

Stosownie zaś do art. 45 ust. 1a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30e.

Na mocy art. 45 ust. 4 pkt 4 ww. ustawy, przed upływem terminu określonego na złożenie zeznania podatnicy są obowiązani wpłacić należny podatek wynikający z zeznania, o którym mowa w ust. 1a pkt 3.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że na podstawie umowy darowizny z dnia \`(...)\` 1991 r. Pani wraz z mężem A. nabyliście na prawach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej w równych udziałach nieruchomości położone w X, m.in. działki nr 101/2, 102/5, 103/6 wpisane do księgi wieczystej …. Nieruchomości otrzymaliście od Pani ojca H. I. Od tego czasu nieruchomości były wyłącznie Waszą własnością. W dniu 14 grudnia 2021 r. zmarł Pani mąż, nie pozostawiając testamentu. 10 marca 2021 r. aktem notarialnym Notariusz sporządził protokół dziedziczenia, w którym spadkobiercy:

‒ B. N. - wdowa po zmarłym,

‒ C. N., D. O., E. N., F. N. i G. P. - wspólne dzieci małżeństwa B. i A. N.

przyjęli z dobrodziejstwem inwentarza przypadający im na podstawie ustawy spadek po A. N..

Dokonano poświadczenia dziedziczenia po mężu i ojcu A. N. w ten sposób, że spadek po nim na podstawie ustawowego porządku dziedziczenia nabyli z dobrodziejstwem inwentarza:

‒ żona B. N. - w 5/20 częściach,

‒ syn C. N. - w 3/20 częściach,

‒ córka D. O. - w 3/20 częściach,

‒ syn E. N. - w 3/20 częściach,

‒ syn F. N. - w 3/20 częściach,

‒ córka G. P. - w 3/20 częściach.

Następnie 6 maja 2021 r. aktem notarialnym dokonano umowy o podział majątku wspólnego i dział spadku, którego współwłaścicielami na ten czas byli:

‒ B. N. - w 25/40 częściach,

‒ C. N. - w 3/40 częściach,

‒ D. O. - w 3/40 częściach,

‒ E. N. - w 3/40 częściach,

‒ F. N. - w 3/40 częściach,

‒ G. P. - w 3/40 częściach.

B. N., C. N., D. O., E. N., F. N., G. P. oświadczyli, że zgodnie dokonują całkowitego podziału majątku wspólnego A. i B. N. oraz działu spadku po A. N. w skład którego wchodzą niezabudowane nieruchomości m. in. działka 101/2, 102/5, 103/6 w ten sposób, że otrzymała je na własność w całości Pani - B. N., bez obowiązku wzajemnej spłaty na rzecz pozostałych spadkobierców. W wyniku powyższej umowy stała się Pani jedynym właścicielem działek wchodzących w skład księgi wieczystej ….

Wszystkie koszty postępowania spadkowego pokryła wyłącznie Pani bez udziału innych spadkobierców. Aktem notarialnym w maju 2021 r. dokonała Pani sprzedaży działki nr 103/6, we wrześniu 2021 r. dokonała Pani sprzedaży działki nr 101/2 oraz w listopadzie 2021 r. sprzedała Pani działkę nr 102/5, które wchodziły w skład działu spadku. Sprzedaż działek nie była związana z wykonywaniem przez Panią działalności gospodarczej.

Wedle art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r., poz. 1740, ze zm.) prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.

Na podstawie art. 924 i 925 ustawy Kodeks cywilny spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, a spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.

Prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku, czy też akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza, potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia (art. 1025 § 1 ustawy Kodeks cywilny).

Przepis art. 1035 Kodeksu cywilnego stanowi, że jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu. Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców (art. 1037 § 1 Kodeksu cywilnego).

W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane poszczególnym spadkobiercom, przechodzą na nich, ustaje więc wspólność majątku spadkowego. Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadły poszczególnym spadkobiercom. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom.

Celem postępowania o zniesienie współwłasności w rozumieniu przepisów ustawy Kodeks cywilny jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi przedmiot współwłasności.

Zgodnie z art. 195 ustawy Kodeks cywilny, współwłasność polega na tym, że własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom.

Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy Działu IV Księgi drugiej (art. 196 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego).

Natomiast w myśl art. 210 Kodeksu cywilnego, każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Przez zniesienie współwłasności rozumie się likwidację łączącego współwłaścicieli stosunku prawnego, która następuje w drodze umowy lub orzeczenia sądu.

Stosownie do art. 211 i art. 212 Kodeksu cywilnego, zniesienie współwłasności może nastąpić przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych bądź przez podział cywilny, polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do wielkości udziałów współwłaścicieli.

Nadmienić należy, że stosunki majątkowe pomiędzy małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2020 r., poz. 1359).

Przepis art. 31 § 1 cytowanej ustawy stanowi, że z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Przedmiotami majątkowymi w rozumieniu tego przepisu są wszelkie prawa majątkowe, zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe), jak i względne (np. przysługujące małżonkom wierzytelności).

Wspólność ustawowa obejmuje wszelkie przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich. Wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny należy stwierdzić, że za datę nabycia przez Panią nieruchomości, których wyłącznym właścicielem została Pani w wyniku spadku i działu spadku po zmarłym mężu, należy uznać dzień ich nabycia do majątku wspólnego małżonków, tj. dzień … 1991 r., stosownie do art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z uwagi na panujący w Pani małżeństwie ustrój małżeńskiej wspólności majątkowej nie można wyodrębnić udziałów, które Pani oraz Pani mąż posiadali w chwili nabycia nieruchomości. Z tego względu nie mogła Pani ponownie nabyć udziału w przedmiotowych działkach, ani w drodze dziedziczenia, ani w drodze działu spadku.

W konsekwencji, termin pięcioletni, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, upłynął z dniem 31 grudnia 1996 r. Oznacza to, że odpłatne zbycie przez Panią nieruchomości w 2021 r., nabytych do majątku wspólnego Pani i Pani męża a następnie na wyłączną własność w drodze spadku i działu spadku po zmarłym mężu, nie stanowi źródła przychodu i nie skutkuje obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego, z uwagi na fakt, że od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie upłynął pięcioletni okres czasu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Biorąc powyższe pod uwagę, Pani stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

‒ Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Pani do interpretacji.

‒ Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

‒ w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

‒ w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).