Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-1123/13-2/MPe
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-01-21
Teza: w zakresie opodatkowania sprzedaży udziału w nieruchomości
Słowa kluczowe: czynności; nieruchomości; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 25 października 2013 r. (data wpływu 4 listopada 2013 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży udziału w nieruchomości **\- jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 listopada 2013 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży udziału w nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, podlegającą opodatkowaniu od całości uzyskiwanych dochodów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: Wnioskodawca). Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą (dalej: Działalność Gospodarcza), z tytułu której jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: VAT).

W dniu 4 kwietnia 2007 r. Wnioskodawca wspólnie z małżonką nabył do majątku prywatnego objętego wspólnością ustawową nieruchomość gruntową zabudowaną budynkiem mieszkalnym (dalej: Nieruchomość). Nieruchomość została nabyta w celach mieszkalnych, a Wnioskodawca wraz z małżonką nie byli uprawnieni do odliczenia VAT z tytułu nabycia Nieruchomości.

Następnie Wnioskodawca wraz z małżonką zdecydowali, że Nieruchomość będzie wykorzystywana przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego Działalności Gospodarczej. W związku z powyższym, Nieruchomość została wprowadzona do ewidencji środków trwałych Wnioskodawcy i podlegała amortyzacji dla celów podatkowych.

Od 2007 r. Nieruchomość była wynajmowana na cele mieszkaniowe w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę Działalności Gospodarczej. W ciągu ostatnich 2 lat nie dokonywano remontów Nieruchomości przekraczających 30% jej wartości początkowej.

W najbliższym czasie Wnioskodawca wraz z małżonką planują dokonać sprzedaży Nieruchomości. Przed dokonaniem sprzedaży Nieruchomość zostanie wykreślona z ewidencji środków trwałych i będzie przeniesiona do majątku prywatnego Wnioskodawcy i jego małżonki. Co oznacza, że sprzedaż Nieruchomości zostanie dokonana z majątku prywatnego Wnioskodawcy i jego małżonki.

W związku z planowaną sprzedażą Nieruchomości, w dniu 7 października została podpisana umowa przedwstępna i jednocześnie Wnioskodawca wraz z małżonką otrzymali zadatek od potencjalnego kupca.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy planowana sprzedaż udziału w Nieruchomości przez Wnioskodawcę i jego małżonkę będzie podlegać opodatkowaniu VAT na gruncie przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. nr 177 poz. 1054 ze zm., dalej: ustawa o VAT)?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów, przez którą rozumie się również zbycie nieruchomości. W konsekwencji sprzedaż udziału we współwłasności nieruchomości co do zasady podlega opodatkowaniu VAT, jeżeli podmiot ją sprzedający można uznać za podmiot działający w charakterze podatnika VAT.

Na gruncie przepisów art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjnie niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Z kolei stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z przywołanych przepisów wynika, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością oraz ciągłością. Charakterystyki te nie będą występowały w przypadku czynności jednorazowej sprzedaży udziału w Nieruchomości przez Wnioskodawcę i jego małżonkę.

W tym miejscu należy odwołać się do wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, gdzie zostały wskazane kryteria pozwalające na prawidłowe zdefiniowanie podatnika. W wyroku tym Trybunał stwierdził, że jeżeli osoba sprzedająca nieruchomość: ‚‚podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2006/112, zmienionej dyrektywą 2006/138, należy uznać ją za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od wartości dodanej”.

Wnioskodawca pragnie podkreślić, że Nieruchomość została nabyta do majątku prywatnego Wnioskodawcy i jego małżonki, a zbycie Nieruchomości będzie miało miejsce również z majątku prywatnego. Zatem w świetle powołanego wyroku TSUE oraz przepisów ustawy o VAT, sprzedaż udziału w Nieruchomości nie stanowi czynności wykonywanej w ramach działalności gospodarczej, a Wnioskodawca nie jest podatnikiem podatku VAT z tego tytułu, gdyż nie podejmuje działań wykraczających poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Nawet w przypadku uznania sprzedaży udziału w Nieruchomości przez Wnioskodawcę za czynność wykonywaną w ramach działalności gospodarczej, to transakcja ta będzie podlegała zwolnieniu z opodatkowania.

Stosownie bowiem do art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: (i) dostawa dokonywana jest w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim (ii) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Zatem przypadki w których powyższe zwolnienie nie ma zastosowania, nie będą miały miejsca przy sprzedaży udziału w Nieruchomości przez Wnioskodawcę.

Wnioskodawca pragnie podkreślić, że sprzedaż udziału w Nieruchomości nie jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia, a pomiędzy pierwszym zasiedleniem a planowaną dostawą Nieruchomości upłynie okres dłuższy niż 2 lata.

Tym samym, niezależnie od tego czy transakcja sprzedaży udziału w Nieruchomości będzie pozostawać poza zakresem VAT, czy też będzie podlegać zwolnieniu z VAT Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku VAT.

Wnioskodawca pragnie podkreślić, że stanowisko zaprezentowane w niniejszym wniosku, znajduje również potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych prawa podatkowego, przykładowo: interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 28 sierpnia 2013 r. (nr IPPPl/443-580/13-4/MP); interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dna 5 września 2012 r. (nr ILPP2/443-607/12-2/SJ).

Wobec powyższego należy uznać za prawidłowe stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym transakcja sprzedaży udziału w Nieruchomości nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny – jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Natomiast stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 15 ust. 1 cyt. ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – mocą ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy wskazać, że treść art. 15 ust. 2 jednoznacznie wskazuje, że nie jest realizowana opcja uznania za podatnika każdego, kto dokonuje określonych transakcji związanych z działalnością gospodarczą w sposób okazjonalny. Powyższy przepis nie oznacza jednak, że nie jest objęty podatkiem od towarów i usług podmiot, który prowadząc działalność gospodarczą wykona np. tylko jedną transakcję.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, iż aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma na tyle uniwersalny charakter, że pozwala na objęcie pojęciem „podatnika” te wszystkie podmioty, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

W świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług dla uznania określonych zachowań podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym nieruchomości) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu statusu podatnika.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym.

Podkreślić przy tym należy, że pod pojęciem „handel” należy rozumieć dokonywany w sposób zorganizowany zakup towarów w celu ich odsprzedaży. Jeżeli zatem dana czynność została wykonana poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika, czy wykonującego wolny zawód to w świetle cytowanego powyżej art. 15 ust. 2 ustawy nie można podmiotu dokonującego dostawy uznać za podatnika VAT z tytułu wykonania takiej czynności.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, z tytułu której jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W dniu 4 kwietnia 2007 r. Wnioskodawca wspólnie z małżonką nabył w celach mieszkalnych do majątku prywatnego objętego wspólnością ustawową nieruchomość gruntową zabudowaną budynkiem mieszkalnym. Wnioskodawca wraz z małżonką nie byli uprawnieni do odliczenia VAT z tytułu nabycia Nieruchomości. Następnie Wnioskodawca wraz z małżonką zdecydowali, że Nieruchomość będzie wykorzystywana przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. W związku z powyższym, Nieruchomość została wprowadzona do ewidencji środków trwałych Wnioskodawcy i podlegała amortyzacji dla celów podatkowych.

Od 2007 r. Nieruchomość była wynajmowana na cele mieszkaniowe w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. W ciągu ostatnich 2 lat Wnioskodawca nie dokonywał remontów Nieruchomości przekraczających 30% jej wartości początkowej.

W najbliższym czasie Wnioskodawca wraz z małżonką planują dokonać sprzedaży Nieruchomości. Przed dokonaniem sprzedaży Nieruchomość zostanie wykreślona z ewidencji środków trwałych i będzie przeniesiona do majątku prywatnego Wnioskodawcy i jego małżonki. W związku z planowaną sprzedażą Nieruchomości, w dniu 7 października została podpisana umowa przedwstępna i jednocześnie Wnioskodawca wraz z małżonką otrzymali zadatek od potencjalnego kupca.

W świetle przedstawionych okoliczności sprawy oraz powołanych regulacji prawnych wskazać należy, że aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT podmiot dokonujący dostawy w związku z przedmiotową sprzedażą musi wystąpić jako podatnik podatku od towarów i usług. W niniejszej sprawie w stosunku do dokonania czynności sprzedaży należącej do Wnioskodawcy nieruchomości takie przesłanki zostały spełnione. W opisie sprawy Wnioskodawca wskazał, że przed dokonaniem sprzedaży nieruchomość zostanie wykreślona z ewidencji środków trwałych i będzie przeniesiona do majątku prywatnego, jednakże przed wykonaniem powyższej czynności w dniu 7 października Wnioskodawca podpisał umowę przedwstępną i otrzymał od potencjalnego kupca zadatek. Tym samym należy uznać, że nieruchomość w momencie podpisania umowy przedwstępnej i otrzymania zadatku była wykorzystywana w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Powoduje to, że z tytułu sprzedaży nieruchomości Wnioskodawcę należy uznać za podatnika podatku VAT, dokonującego sprzedaży składnika majątku firmy.

Podstawowa stawka podatku – w myśl art. 41 ust. 1 cyt. ustawy – wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednocześnie, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23% (art. 146a pkt 1 ustawy).

Jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział obniżone stawki podatku oraz zwolnienia od podatku dla dostaw niektórych towarów lub świadczenia niektórych usług, a także określił warunki stosowania tych obniżonych stawek i zwolnień.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów i świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Przy czym, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat, o czym stanowi treść art. 43 ust. 7a ustawy.

Natomiast definicję pierwszego zasiedlenia zawiera art. 2 pkt 14 ustawy, zgodnie z którym, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Żeby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków (budowli) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Jeżeli zatem podatnik (bądź podmiot trzeci) wybuduje obiekt, lub go zmodernizuje, przy czym nakłady na ulepszenie przekroczą 30% wartości początkowej, a następnie obiekt ten (lub ulepszenie) zostanie oddany do użytkowania (wprowadzony przez podatnika do ewidencji środków trwałych), nie oznacza to, że został on zasiedlony. Oddanie do użytkowania nie nastąpiło w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało natomiast miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany obiekt zostanie sprzedany lub np. oddany w dzierżawę, najem, które to czynności będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zauważyć należy, że zarówno sprzedaż, jak i dzierżawa, czy najem, wykonywane przez podatników podatku VAT są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu.

Podkreślić należy w tym miejscu, że pojęcie „oddanie do użytkowania”, o którym mowa w art. 2 pkt 14 ustawy, należy rozumieć jako objęcie faktycznego władztwa nad budynkami, budowlami lub ich częściami, możliwości dysponowania nimi, używania ich jak właściciel. Obiekty te nie muszą zostać faktycznie zamieszkane przez nabywcę, aby były oddane do użytkowania.

Zgodnie natomiast z dyspozycją art. 29 ust. 5 ustawy, w przypadku dostawy towarów, której przedmiotem są budynki lub budowle trwale z gruntem związane albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Powyższy przepis z dniem 1 stycznia 2014 r. utracił moc obowiązującą i został zastąpiony przepisem art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że co do zasady grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki, budowle lub ich części posadowione na tym gruncie. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu korzystać będzie ze zwolnienia od podatku.

Ponadto art. 43 ust. 10 ustawy wskazuje, iż podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Z art. 43 ust. 11 ustawy, oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1.  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2.  planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
3.  adres budynku, budowli lub ich części.

Z opisu sprawy wynika, że będąca przedmiotem wniosku nieruchomość została nabyta przez Wnioskodawcę do majątku wspólnego w kwietniu 2007 r., a Wnioskodawca nie był uprawniony do odliczenia VAT z tytułu jej nabycia. W 2007 r. Wnioskodawca wprowadził nieruchomość do ewidencji środków trwałych prowadzonej działalności gospodarczej i wynajmował ją na cele mieszkaniowe. W ciągu ostatnich 2 lat nie dokonywano remontów nieruchomości przekraczających 30% jej wartości początkowej.

W odniesieniu do przedstawionego opisu sprawy oraz wskazanych przepisów prawa należy wskazać, że w związku z wynajmem nieruchomości w 2007 roku doszło do pierwszego zasiedlenia. Tym samym spełniona została pierwsza z przesłanek niezbędnych do zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Spełniona została również druga przesłanka wynikająca z tego przepisu, bowiem pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą nieruchomości upłynie okres dłuższy niż 2 lata. Wobec tego jego dostawa będzie korzystała ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w związku z obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r. art. 29 ust. 5 ustawy oraz obowiązującego od dnia 1 stycznia 2014 r. art. 29a ust. 8 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym transakcja sprzedaży udziału nieruchomości nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT, należało uznać za nieprawidłowe.

Ponadto zauważyć należy, iż zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Z tych też względów - z uwagi na indywidualny charakter interpretacji przepisów prawa podatkowego - zaznacza się, iż niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy jedynie Wnioskodawcy, nie dotyczy zaś drugiego współwłaściciela Nieruchomości (małżonka Wnioskodawcy).

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie zakresu podatku od towarów i usług, w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.