Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.667.2024.2.GK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-12
Teza: Zastosowanie stawki podatku VAT w wysokości 0% w związku z wewnątrzwspólnotową dostawą towarów na podstawie posiadanych dokumentów.
Słowa kluczowe: dokumenty; dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów; stawka-stawka zerowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności podlegające opodatkowaniu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 3. Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów i wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów-Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka podatku 0% - wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Warunki zastosowania stawki podatku 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów - dokumentowanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 13-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 13-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 13-ust. 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 3; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 11; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 5 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania stawki
    podatku VAT w wysokości 0% w związku z wewnątrzwspólnotową dostawą towarów na
    podstawie posiadanych dokumentów. Uzupełnili go Państwo pismem z 27 stycznia 2025 r.
    (wpływ 27 stycznia 2025 r.) - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wprowadzenie
    Wnioskodawca jest częścią międzynarodowej grupy kapitałowej (dalej: „Grupa”), będącej
    m.in. właścicielem sieci sklepów (...) prowadzących sprzedaż detaliczną na rynku. W
    ramach Grupy, Wnioskodawca odpowiedzialny jest za globalne zaopatrzenie spółek z
    grupy w produkty z asortymentu (...) (dalej łącznie jako: „Towary”).
    W związku z rozpoczęciem działalności dystrybucyjnej na terytorium Polski,
    Wnioskodawca zarejestrował się w Polsce jako podatnik VAT czynny oraz jako podatnik
    VAT UE (na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych).
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawca dostarcza towary m.in.
    do innych podmiotów z Grupy („Kontrahenci”), zlokalizowanych w innych państwach UE, t.
    j. do Austrii, Czech, Węgier, Włoch, Słowenii i Słowacji. Kontrahenci są zidentyfikowani na
    potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w tych państwach UE i posługują się
    numerami nadanymi im przez te państwa UE dla potrzeb transakcji
    wewnątrzwspólnotowych.
    W przypadku sprzedaży towarów do Kontrahentów, Towary są transportowane z
    Magazynu Wnioskodawcy zlokalizowanego w Polsce („Magazyn”) do magazynów/sklepów
    Kontrahentów zlokalizowanych w innych państwach członkowskich (ewentualnie
    magazynów prowadzonych na zlecenie Kontrahentów przez podmioty trzecie).

    Wnioskodawca traktuje opisywane transakcje jako wewnątrzwspólnotowe dostawy
    towarów w rozumieniu art. 13 ust. 1 ustawy o VAT („WDT”) i wykazuje je odpowiednio w
    składanych przez siebie deklaracjach VAT oraz informacjach podsumowujących VAT-UE.
    Wnioskodawca wdrożył wewnątrzgrupowy, dedykowany system (...), będący rozwiązaniem
    z zakresu analizy przedsiębiorstw i mobilności oferowanymi przez firmę (...) („System”).
    System funkcjonuje jako kompleksowe oprogramowanie do analizy biznesowej i
    zarządzania mobilnymi procesami firmowymi i jest używany zarówno przez
    Wnioskodawcę, jak i przez Kontrahentów. System jest połączony z systemem księgowym
    Wnioskodawcy (...).
    Kontrahenci korzystają z tego samego co Wnioskodawca technicznego środowiska Grupy.
    Oznacza to, że wszystkie informacje dotyczące transakcji logistycznych są na bieżąco
    monitorowane i przekazywane za pomocą właściwych interfejsów do Systemu. System
    pozwala w szczególności na zbieranie, analizę i pobór danych dotyczących ruchu Towarów
    wysyłanych z Magazynu do poszczególnych Kontrahentów od momentu ich zwolnienia z
    Magazynu do momentu odbioru w sklepie/magazynie przez Kontrahenta w danymi kraju
    dostawy.
    Wnioskodawca planuje wykorzystanie Systemu dla potrzeb dokumentowania WDT.
    Sposób funkcjonowania Systemu i zbieranych przez niego informacji w odniesieniu do
    transportu Towarów z Magazynu i odbioru przez Kontrahenta
    System umożliwia analizę dostaw Towarów załadowywanych do kontenerów albo na
    palety za pomocą tzw. numerów jednostki wysyłkowej [„(...)”]. (...) są to nadawane przy
    użyciu Systemu, wyłącznie raz, unikalne kody kreskowe. (...) oznaczany jest każdy kontener
    albo każda paleta podczas zwolnienia z Magazynu. Nie jest możliwe zwolnienie Towarów z
    Magazynu, jeśli nie są one oznaczone kodem - bez takiego oznaczenia Towary nie mogą
    zostać wysłane.
    Dodatkowym oznaczeniem stosowanym w Systemie jest tzw. identyfikator wysyłki
    stosowany w przypadku, gdy kontenery/palety oznaczone kodem są łączone w celu ich
    wspólnego transportu (dalej: „Identyfikator wysyłki”). Łączenie ma miejsce np., gdy
    dostawa dla kilku zamówień sprzedaży ma być przetworzona dla tego samego
    Kontrahenta. Identyfikator wysyłki odnosi się więc do więcej niż jednego kontenera/palety
    z ich kodem, które to transportowane są do jednego (wspólnego) miejsca przeznaczenia.
    Kody są konieczne do wystawienia faktury VAT - każda faktura wygenerowana przez (...)
    zawierać może tylko i wyłącznie towary, które już zostały załadowane na kontener albo
    paletę i w związku z tym oznaczone . Faktury sprzedaży wystawiane przez Spółkę
    zawierają też Identyfikator wysyłki, przy czym mogą odnosić się do więcej niż jednego
    Identyfikatora wysyłki, tj. mogą dotyczyć więcej niż jednej dostawy.
    Proces odbioru Towarów po przyjeździe kontenerów/palet do właściwych sklepów
    /magazynów we wszystkich krajach jest jednolity, tj. potwierdzanie odbioru dostawy
    Towarów przebiega według jednej, ściśle określonej procedury.
    Kluczowym elementem tej procedury jest zeskanowanie przez pracownika kodów
    kontenerów/ palet, które zostały przetransportowane z Magazynu i rozładowane z
    ciężarówki. Skanowanie jest pierwszą czynnością przy odbiorze Towarów i odbywa się
    zanim jeszcze rozpocznie się analiza i przetwarzanie Towarów, tj. w szczególności przed
    weryfikacją prawidłowości załadunku, przed przeliczeniem Towarów, weryfikacją
    ewentualnych uszkodzeń, itp.
    Zdaniem Wnioskodawcy, skanowanie kodów przez Kontrahenta jest najlepszym możliwym
    dowodem potwierdzającym przybycie Towaru do ich miejsca przeznaczenia dla celów
    WDT, z uwagi na jego:

        Automatyzację - proces skanowania jest w pełni automatyczny, co skutkuje
        zminimalizowaniem ryzyka błędów, nie jest też możliwe zeskanowanie kodu przed
        przybyciem danego kontenera/ palety do Kontrahenta;
        Dokładność - istnieje możliwość identyfikacji liczby, wagi kontenerów/palet, ich
        pochodzenie oraz miejsce przeznaczenia, a nawet przypisanego spedytora i
        ciężarówkę; System zapisuje także daty i godziny wydania Towarów do transportu
        oraz dokładny czas i miejsce ich dostawy.
    Powyższe zdaniem Wnioskodawcy wskazuje na istotną przewagę potwierdzania dostawy
    towarów do Kontrahenta za pomocą danych w prowadzonych do Systemu nad tradycyjną
    procedurą opartą o dokumenty CMR, które nie zapewniają dostępu do tak szczegółowych
    i precyzyjnych informacji.
    Dane wygenerowane z systemu jako zbiorcze potwierdzenie dostaw Towarów
    Wnioskodawca ma w każdym momencie możliwość wygenerowania z Systemu tzw.
    Raportu (...) (dalej: „Raport”). Raport zawiera następujące informacje:
        Oznaczenie Wnioskodawcy jako dostawcy;
        Oznaczenie Kontrahenta (nabywcy) - nazwa oraz numer VAT;
        Informacje o statusie dostawy: Kody, a także powiązane z nimi znaczniki czasu
        (data i czas wygenerowania Kodu w Magazynie oraz data i czas zeskanowania Kodu
        przez Kontrahenta) - dla kontenerów/palet, które zostały już dostarczone do
        miejsca przeznaczenia;
        Numer powiązanej faktury VAT wystawionej przez Wnioskodawcę wraz z
        wyszczególnionym na niej Identyfikatorem wysyłki.
    Wnioskodawca zaznacza, że Raport nie uwzględni dostaw kontenerów/palet, które nie
    zostały jeszcze dostarczone do miejsca przeznaczenia albo nie zostały odebrane przez
    Kontrahenta, np. ze względu na to, że wykryto brakujący kontener/paletę i Kontrahent
    zeskanuje kody dotyczące danej dostawy dopiero, kiedy wszystkie Towary są otrzymane;
    są to rzadkie przypadki występujące niekiedy wówczas, jeżeli dana dostawa odnosi się do
    dużego zamówienia, które zostało podzielone na osobne ciężarówki lub różne są daty
    wysyłki z Magazynu).
    Dla pełnego zobrazowania stanu faktycznego Wnioskodawca wskazuje, że Raport nie
    odnosi się do faktur wystawionych dla nabywców spoza Grupy (niestanowiących
    Kontrahentów), którzy nie są podłączeni do Systemu. W tych przypadkach, dostawa jest
    przez Wnioskodawcę dokumentowana w inny sposób niż za pomocą Raportu, dla
    zewnętrznych odbiorców jest przedstawiony w tradycyjny sposób, np. zbiorcze
    potwierdzenia odbioru lub dokumenty CMR.
    Należy uznać, że Raport wyszczególnia dane wskazujące na istnienie licznych powiązań
    między (....), danymi dostępnymi w Systemie, wystawionymi fakturami sprzedaży a
    informacjami wymaganymi do zaraportowania dla celów VAT w deklaracji VAT oraz w
    informacjach podsumowujących. Wszystkie te informacje są w sposób zautomatyzowany i
    jednoznaczny ze sobą połączone, kompaktowo zebrane i przedstawione w Raporcie.
    Biorąc pod uwagę powyższe, Wnioskodawca zakłada więc, że potwierdzeniem dokonania
    dostawy Towarów dla celów raportowania WDT w Polsce będą Raporty, które będą
    traktowane jako zbiorcze potwierdzenia dostawy.
    Integralność oraz autentyczność pochodzenia Raportu

    Zdaniem Wnioskodawcy, powyższy opis sposobu funkcjonowania i możliwości
    wykorzystania Systemu do zarządzania przepływem Towarów, w tymi szczegółowego
    monitorowania dostaw, jasno wskazuje na istnienie licznych powiązań oraz
    automatycznych przepływów informacji pomiędzy Systemem (używanym zarówno przez
    Wnioskodawcę, jak i jego Kontrahentów), systemem księgowym oraz wystawionymi
    fakturami sprzedaży. Wszystkie te elementy są zintegrowane i przejrzyście przedstawione
    w Raporcie. W szczególności System zapewnia, że wszystkie towary są dokładnie
    monitorowane i kontrolowane na każdym etapie dostawy. Dzięki dostępowi do Systemu
    możliwe jest szczegółowa przeanalizowanie całego procesu logistycznego dla danego
    Kodu oraz Identyfikatora wysyłki.
    Jednocześnie stosowane procedury i rozwiązania techniczne, w opinii Wnioskodawcy,
    minimalizują ryzyko jakiejkolwiek ingerencji w treść danych czy tzw. błędu ludzkiego.
    W uzupełnieniu wniosku, udzielili Państwo następujących odpowiedzi:
    1) Czy w swej dokumentacji w związku z transakcjami, o których mowa we wniosku, przed
      upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej, posiadacie Państwo dowód w
      postaci specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku, o którym mowa w art. 42 ust. 3 pkt
      3 ustawy. Jeżeli nie, to czy posiadana przez Państwa faktura VAT zawiera dane
      identyfikujące towar (nazwa towaru, ilość oraz cena)?
      Spółka potwierdza, że faktury VAT przez nią posiadane dokumentujące przedmiotowe
      dostawy zawierają szczegółowe dane identyfikujące towar (m.in. nazwa towaru, ilość
      oraz cena).
      Faktury zawierają także Identyfikator (Identyfikatory) wysyłki, do którego przypisane są
      w Systemie odpowiednie Kody pozwalające na powiązanie faktury z informacjami w
      Systemie odnoszącymi się do konkretnych dostaw. Spółka zaznacza, że proces
      nadawania oraz skanowania i znaczenia Kodów Spółka opisała szczegółowo w treści
      wniosku.
      Spółka wskazuje, że na podstawie funkcjonalności Systemu opartej o Kody niezależnie
      może także generować w Systemie odrębny dowód stanowiący specyfikację
      poszczególnych sztuk ładunku, o której mowa w art. 42 ust. 3 pkt 3 ustawy, przed
      upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej.
    2) Czy raporty stanowiące zbiorcze potwierdzenie dostaw posiadacie Państwo przed
      upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy?
      Spółka wskazuje, że Raporty mogą być generowane przez Spółkę na żądanie. Spółka
      każdorazowo posiada Raporty stanowiące zbiorcze potwierdzenia dostaw przed
      upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy.

## Pytanie

Czy Raporty stanowiące zbiorcze potwierdzenia dostawy są wystarczającymi dowodami,
    że Towary zostały wywiezione z Polski i dostarczone do Kontrahenta na terytorium innego
    niż Polska kraju Unii Europejskiej, a w konsekwencji, że Wnioskodawca jest uprawniony do
    zastosowania 0% stawki VAT do takich transakcji, przy założeniu spełnienia pozostałych
    warunków, o których mowa w art. 42 ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, Raporty stanowiące zbiorcze potwierdzenia dostawy są
    wystarczającymi dowodami, że Towary zostały wywiezione z Polski i dostarczone do
    Kontrahenta na terytorium innego niż Polska kraju Unii Europejskiej, a w konsekwencji, że
    Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania 0% stawki VAT do takich transakcji, przy
    założeniu spełnienia pozostałych warunków, o których mowa w art. 42 ustawy o VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

    Od 1 stycznia 2020 r. w polskim porządku prawnym obowiązują nowe przepisy
    Rozporządzenia UE w zakresie dokumentowania wywozu towarów do innego kraju Unii
    Europejskiej. Zgodnie z art. 45a ust. 1 Rozporządzenia UE do celów stosowania zwolnień
    ustanowionych w art. 138 dyrektywy 2006/ 112/WE domniemywa się, że towary zostały
    wysłane lub przetransportowane z państwa członkowskiego do miejsca przeznaczenia
    znajdującego się poza jego terytorium, ale na terytorium Wspólnoty, w którymkolwiek z
    następujących przypadków:
    a) sprzedawca wskazuje, że towary zostały wysłane lub przetransportowane przez niego
      lub przez osobę trzecią działającą na jego rzecz, oraz sprzedawca jest w posiadaniu co
      najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o których mowa w
      ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od
      siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy, albo sprzedawca jest w posiadaniu
      jakichkolwiek pojedynczych dowodów’, o których mowa w ust. 3 lit. a), wraz z
      jakimikolwiek pojedynczymi niebędącymi ze sobą w sprzeczności dowodami, o których
      mowa w ust. 3 lit. b), potwierdzających wysyłkę lub transport, które zostały wydane
      przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od
      nabywcy;
    b) sprzedawca jest w posiadaniu następujących dokumentów:
        (i) pisemnego oświadczenia nabywcy potwierdzającego, że towary zostały wysłane
        lub przetransportowane przez nabywcę lub przez osobę trzecią działającą na
        rzecz nabywcy, oraz wskazującego państwo członkowskie przeznaczenia
        towarów; takie pisemne oświadczenie określa: datę wystawienia; nazwę lub imię i
        nazwisko oraz adres nabywcy; ilość i rodzaj towarów'; datę i miejsce przybycia
        towarów; w przypadku dostawy środków transportu, numer identyfikacyjny
        środków’ transportu; oraz identyfikację osoby przyjmującej towary na rzecz
        nabywcy; oraz
        (ii) co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o których
        mowa w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które są
        niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i nabywcy, lub jakichkolwiek
        pojedynczych dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), wraz z jakimikolwiek
        pojedynczymi niebędącymi ze sobą w sprzeczności dowodami, o których mowa w
        ust. 3 lit. b), potwierdzających transport lub wysyłkę, które zostały wydane przez
        dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od
        nabywcy.
    Nabywca dostarcza sprzedawcy pisemne oświadczenie, o który m mowa w lit. b) ppkt (i),
    do dziesiątego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła dostawa.
    Ust. 3 powyższego artykułu precyzuje, że do celów ust. 1 następujące dokumenty są
    akceptowane jako dowód wysyłki lub transportu:
    a) dokumenty odnoszące się do wysyłki lub transportu towarów, takie jak podpisany list
      przewozowy CMR, konosament, faktura za towarowy przewóz lotniczy lub faktura od
      przewoźnika towarów;
    b) następujące dokumenty:
        (i) polisa ubezpieczeniowa w odniesieniu do wysyłki lub transportu towarów lub
        dokumenty bankowe potwierdzające zapłatę za wysyłkę lub transport towarów;
        (ii) dokumenty urzędowe wydane przez organ władzy publicznej, na przykład
        notariusza, potwierdzające przybycie towarów do państwa członkowskiego
        przeznaczenia;
        (iii) poświadczenie odbioru wystawione przez prowadzącego magazyn w państwie
        członkowskim przeznaczenia, potwierdzające składowanie towarów w tym
        państwie członkowskim.

    Powyższe przepisy Rozporządzenia UE obowiązują bezpośrednio w polskim porządku
    prawnym, ale nie zastępują przepisów ustawy o VAT dotyczących dokumentowania WDT.
    Rozporządzenie UE określa dokumenty, których posiadanie gwarantuje domniemanie
    dostarczenia towarów do innego państwa Unii Europejskiej i pozwala na zastosowanie
    preferencyjnego opodatkowania takich dostawy bez względu na to, jakie wymogi
    dokumentacyjne są przewidziane w ustawodawstwie krajowym danego państwa
    członkowskiego. Przepisy te wyznaczają standard obowiązujący w całej Unii Europejskiej,
    kreując uprawnienie dla podatników dokonujących transakcji wewnątrzwspólnotowych.
    Nie należy ich interpretować jako zaostrzenie warunków dokumentacyjnych dla
    zastosowania preferencyjnego opodatkowania WDT przewidzianych przepisami
    krajowymi państw członkowskich.
    Przepisy ustawy o VAT w zakresie wymogów dokumentacyjnych dla WDT obowiązują
    nadal, równolegle z przepisami Rozporządzenia UE. Podatnicy mają prawo zastosować się
    do przepisów Rozporządzenia UE w celu zagwarantowania sobie domniemania wywozu
    towarów, ale nie mają takiego obowiązku. Mogą zastosować 0% stawkę VAT dla WDT na
    podstawie art. 42 ust. 1 pkt 2, ust. 3 i ust. 11 ustawy o VAT.
    Taką interpretację relacji przepisów krajowych do przepisów Rozporządzenia UE
    potwierdzają Noty wyjaśniające (ang. Explanatory notes), opublikowane w grudniu 2019 r.
    przez służby Komisji Europejskiej w odniesieniu do przepisów określanych ogólnie jako
    „2020 Quick Fixes”, obejmujących także nowe przepisy Rozporządzenia UE dotyczące
    dokumentowania WDT. Noty wyjaśniające wskazują wprost, że państwa członkowskie
    mogą ustalać we własnym prawie krajowy m inne, bardziej elastyczne domniemania w
    zakresie dowodzenia wywozu towarów. Wówczas podatnik może korzystać z
    domniemania przewidzianego przepisami Rozporządzenia UE lub przepisami krajowymi,
    w zależności od tego, które warunki podatnik spełni. Bardziej elastyczne krajowe przepisy
    w zakresie dokumentowania WDT mają ciągle zastosowanie. Sam fakt, że warunki
    zastosowania domniemania z Rozporządzenia UE nie są spełnione, nie oznacza
    automatycznie, że nie ma zastosowania zwolnienie z art. 138 Dyrektywy VAT. W takim
    przypadku dostawca musi udowodnić, że warunki dla zastosowania zwolnienia (w tym
    dotyczące transportu) są spełnione.
    Potwierdziło to również Ministerstwo Finansów w „Komunikacie w sprawie implementacji
    dyrektywy 2018/1910, tzw. pakiet Quick Fixes”, opublikowanym na oficjalnej rządowej
    stronie internetowej. Fragment tego komunikatu brzmi:
    „Rozporządzenie wykonawcze 2018/1912 w art. 45a wprowadza domniemania wzruszalne
    odnoszące się do dowodów wymaganych do zastosowania zwolnienia z prawem do
    odliczenia (stawki 0%) z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Niespełnienie
    warunków wprowadzonych ww. rozporządzeniem nie oznacza, że stawka 0% nie będzie
    miała zastosowania. W takiej sytuacji dostawca będzie musiał udowodnić w inny sposób,
    zgodnie z dotychczasowymi przepisami ustawy o VAT, że warunki zastosowania stawki 0%
    zostały spełnione. Sytuacja taka nie ulegnie zmianie po wejściu w życie ustawy
    implementującej prawo unijne.”
    Dokumentowanie wywozu w WDT może więc odbywać się zgodnie z wymogami przepisów
    ustawy o VAT, na dotychczasowych zasadach. Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca
    stoi na stanowisku, że w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2020 r. jest on
    uprawniony do zastosowania 0% stawki VAT do realizowanych przez siebie WDT, na
    podstawie art. 42 ust. 1 pkt 2 w zw. z ust. 3 i 11 ustawy o VAT (przy założeniu spełnienia
    dodatkowych warunków, o których mowa w art. 42 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy o VAT).
    Zgodnie z art. 42 ust. 1 ustawy o VAT, WDT podlega opodatkowaniu według 0% stawki
    VAT, pod warunkiem że:
        podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny
        numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez

        państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod
        stosowany dla podatku od wartości dodanej;
        podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
        rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące
        przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium
        kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż
        terytorium kraju;
        podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów,
        jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.
    W myśl art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, dowodami, o których mowa w art. 42 ust. 1 pkt 2
    ustawy o VAT, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie
    towarów będących przedmiotem WDT do nabywcy' znajdującego się na terytorium
    państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, tj.:
        dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego
        za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary
        zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa
        członkowskiego innego niż terytorium kraju - w przypadku gdy przewóz towarów
        jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi);
        specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku.
    Jednocześnie, art. 42 ust. 11 ustawy o VAT stanowi, że w przypadku gdy dokumenty, o
    których mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia do nabywcy
    znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju
    towarów, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty
    wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:
    1) korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;
    2) dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;
    3) dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma
      charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim
      przypadku inny - dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;
    4) dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Należy przy tym podkreślić, iż katalog zastępczych dokumentów potwierdzających fakt
    dokonania WDT, określony w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, ma charakter otwarty, na co
    wskazuje wyrażenie „w szczególności”.
    Brak dokumentu CMR nie będzie zatem okolicznością wyłączającą możliwość stosowania
    stawki VAT 0%. Dowody wskazane w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT (dokumenty przewozowe)
    nie są bezwzględnie wymagane, bowiem podatnik ma możliwość potwierdzenia spełnienia
    przesłanek materialnoprawnych innymi dowodami wymienionymi w art. 42 ust. 11 ustawy
    o VAT.
    W rozpatrywanym przypadku, takim dokumentem potwierdzającym jest, zdaniem
    Wnioskodawcy, Raport wygenerowany z Systemu Wnioskodawcy.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, System umożliwia analizę dostaw towarów
    załadowywanych do kontenerów/na palety za pomocą wykorzystania unikalnych kodów
    kreskowych (...). Każdy kontener lub paleta oznaczony jest takim kodem podczas

    zwolnienia z magazynu. Oznaczenie jest niezbędne zarówno do rozpoczęcia transportu
    towarów, jak i do wystawienia faktury. Dodatkowo, w przypadku łączenia kontenerów lub
    palet do wspólnego transportu, stosowany jest identyfikator wysyłki. System zapisuje
    również daty i godziny wydania oraz dostawy Towarów. Raport generowany z systemu
    zawiera informacje o dostawcy, kontrahencie, statusie dostawy (kody i znaczniki czasu)
    oraz numer powiązanej faktury VAT. Raport nie uwzględnia dostaw, które nie zostały
    jeszcze dostarczone lub odebrane przez kontrahenta. W ten sposób możliwe jest
    bezpośrednie połączenie szczegółowych informacji o Towarach transportowanych w
    danym kontenerze/na palecie (takich, jak ilość, waga, wartość) ze znacznikami czasu
    dostępnymi przy wykorzystaniu Kodów oraz wystawioną fakturą sprzedażowy dot. danej
    transakcji WDT.
    Należy zwrócić uwagę na fakt, że znaczniki czasu są nadawane w sposób
    zautomatyzowany i sformalizowany, w szczególności proces odbioru towarów w sklepach
    lub magazynach obejmuje skanowanie kodów - jako pierwszy krok przed dalszą analizą i
    przetwarzaniem towarów. Tego rodzaju procedura może być zdaniem Wnioskodawcy
    najbardziej pewnym dowodem dostawy towarów, ponieważ proces odbywa się w sposób
    zautomatyzowany, co minimalizuje ryzyko błędów. Nie jest też możliwe przyjęcie Towarów
    bez zeskanowania Kodów ten jest zautomatyzowany i dokładny, minimalizując ryzyko
    błędów.
    Raporty mogą być więc zdaniem Wnioskodawcy traktowane jako zbiorcze potwierdzenia
    dostawy dla celów raportowania WDT w Polsce, zapewniając automatyczne i
    jednoznaczne powiązanie danych w systemie (...) z informacjami wymaganymi do
    deklaracji VAT.
    Fakt, że przepisy ustawy o VAT dopuszczają dowolną formę dokumentu, który potwierdzi
    wywóz i dostawę towarów dla celów zaraportowania wewnątrzwspólnotowej dostawy
    towarów był wielokrotnie potwierdzany przez organy podatkowe w interpretacjach
    indywidualnych w dawanych w tożsamych stanach faktycznych. Przykładowo w
    interpretacji indywidualnej z dnia 25 października 2023 r., sygn. 0112-KDIL1-
    3.4012.420.2023.1.JŚ, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził, że „(...) przepisy
    regulujące prawo do zastosowania preferencyjnej stawki podatku nie określają formy
    dokumentów potwierdzających wywiezienie i dostarczenie towarów będących
    przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy. Obowiązujące w tym zakresie przepisy nie
    uzależniają zastosowania stawki 0% od posiadania oryginałów dokumentów w formie
    papierowej. Skoro przepisy nie stanowią o ich formie, stąd można wnioskować, że każda
    forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych dokumentów została
    uprawdopodobniona. W dobie szeroko rozwiniętych technik komunikacji nie ma podstaw,
    aby odmawiać mocy dowodowej dokumentowi sporządzonemu i przesłanemu w formie
    elektronicznej. Jeżeli zatem jest to dokument udostępniony w formie elektronicznej, e-
    mail, lub jako skan dokumentu załączony do wiadomości e-mail otrzymanej od
    przewoźnika lub kontrahenta, niebudzący wątpliwości co do jego autentyczności, może on
    stanowić dowód, o którym mowa w powołanych przepisach ustawy”.
    Stanowisko Wnioskodawcy potwierdza też przykładowo interpretacja indywidualna z dnia
    14 listopada 2022 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.462.2022.1.GK , w której Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej stwierdził, że „(...) wskazane zbiorcze potwierdzenie dostawy oraz
    specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku umożliwiająca identyfikację towaru będącego
    przedmiotem dostaw znajdująca się na wystawionej fakturze stanowią dowody dokonania
    dostawy wewnątrzwspólnotowej potwierdzające dostarczenie towarów będących
    przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do kontrahenta na terytorium
    państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju i tym samym (przy spełnieniu
    pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) upoważniają Państwa do stosowania stawki
    podatku w wysokości 0% w odniesieniu do tych wewnątrzwspólnotowych dostaw
    towarów”. Wobec powyższego, organ podatkowy zgodził się z Wnioskodawcą, że dla
    potrzeb dokumentowania wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów, w rozumieniu art.

    13 ust. 1 ustawy, może stosować system, w ramach którego potwierdzeniem dokonania
    dostawy będą wyłącznie zbiorcze potwierdzenia dostawy towarów.
    Organ podatkowy uznał za prawidłowe takie podejście także w interpretacji indywidualnej
    z dnia 3 września 2021 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.314.2021.2.RM , gdzie wskazano, że
    „(...) mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz okoliczności sprawy należy
    stwierdzić, że wskazane zbiorcze potwierdzenie dostawy oraz specyfikacja poszczególnych
    sztuk ładunku umożliwiająca identyfikację towaru będącego przedmiotem dostaw
    znajdująca się na wystawionej fakturze stanowią dowody dokonania dostawy
    wewnątrzwspólnotowej potwierdzające dostarczenie towarów będących przedmiotem
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do kontrahenta na terytorium państwa
    członkowskiego innym niż terytorium kraju i tym samym (przy spełnieniu pozostałych
    warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) upoważniają Wnioskodawcę do stosowania stawki
    podatku w wysokości 0% w odniesieniu do tych wewnątrzwspólnotowych dostaw
    towarów.”
    Wnioskodawca pragnie podkreślić, że analiza art. 42 ust. 3 oraz ust. 11 ustawy o VAT
    prowadzi do wniosku, iż dla zastosowania stawki VAT 0% zasadniczo istotne jest, by
    podatnik posiadał jakiekolwiek dokumenty, niebudzące wątpliwości co do ich
    autentyczności, które łącznie potwierdzają fakt dokonania wewnątrzwspólnotowej
    dostawy. W analizowanej sprawie przedstawiona przez Wnioskodawcę dokumentacja w
    formie Raportu niewątpliwie spełnia ten warunek.
    Nie można przy tym zdaniem Wnioskodawcy uzależniać prawa do zastosowania
    preferencyjnej stawki VAT od posiadania dokumentów konkretnego rodzaju (przykładowo
    dokumentu CMR). W konsekwencji, brak posiadania dokumentu CMR nie wpływa w
    rozpatrywanym przypadku na uprawnienie do zastosowania stawki 0%, bowiem
    Wnioskodawca będzie w posiadaniu innej dokumentacji, o której mowa w art. 42 ust. 11
    ustawy o VAT, potwierdzającej w sposób jednoznaczny wywóz towarów z terytorium kraju
    na terytorium innego państwa członkowskiego.
    Podobne stanowisko zaprezentował NSA w uchwale 7 sędziów z 11 października 2010 r.
    (sygn. I FPS 1/10). W uchwale tej Sąd stwierdził, że „w świetle art. 42 ust. 1, 3 i 11 ustawy
    VAT, dla zastosowania stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów
    wystarczającym jest, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art.
    42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami, wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub
    innymi dowodami w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 o.p., o ile łącznie
    potwierdzają fakt wywiezienia i dostarczenia towarów będących przedmiotem
    wewnątrzwspólnotowej dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
    członkowskiego innym niż terytorium kraju”. Dodatkowo sąd ten orzekł, że „(...) już z
    uwzględnieniem dokładnej analizy gramatycznej powyższych przepisów można stwierdzić,
    że dowody, o których mowa w art. 42 ust. 3 i 4 p.t.u., nie mają charakteru dowodów
    bezwzględnie obligatoryjnych, lecz jedynie względnie obowiązkowych, co oznacza, że
    podatnik powinien co do zasady nimi dysponować, lecz w przypadku ich braku lub braku
    pewnych danych na dokumentach wymaganych tymi przepisami - co czyni je
    niepełnowartościowymi dowodami w zakresie wykazania dowodzonej okoliczności - może
    ona zostać udowodniona również innymi dowodami, określonymi w art. 42 ust. 11
    ustawy.”
    Stanowisko to było wielokrotnie przywoływane w późniejszych orzeczeniach NSA:
        wyrok NSA z 17 stycznia 2019 r., sygn. I FSK 358/17,
        wyrok NSA z 18 grudnia 2018 r., sygn. I FSK 39/17,
        wyrok NSA z 13 grudnia 2018 r., sygn. I FSK 40/17.
    Podsumowując, dla zastosowania stawki podatku w wysokości 0% podatnik musi posiadać
    w swojej dokumentacji dowody, które łącznie potwierdzają fakt wywiezienia z terytorium

    kraju i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do
    nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
    kraju. System Wnioskodawcy pozwala na bieżąco monitorowanie dostaw i wygenerowanie
    Raportu, który za pomocą Kodów pokazuje przebieg danego transportu, jednoznacznie
    identyfikuje moment odbioru szczegółowo zidentyfikowanych Towarów, a także związek
    danej dostawy z konkretnymi fakturami VAT.
    Ponadto, w opinii Wnioskodawcy, System zapewnia integralność oraz autentyczność
    pochodzenia Raportu. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, dane są bowiem
    otrzymywane, pobierane i przypisywane do danej faktury sprzedażowej wystawionej przez
    Wnioskodawcę w sposób zautomatyzowany (w szczególności dzięki zeskanowaniu
    unikalnego Kodu).
    Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, gromadzone przez Wnioskodawcę dane w
    Systemie, prezentowane w formie wygenerowanego z niego Raportu, mogą stanowić
    wystarczające dowody, że Towary zostały wywiezione z Polski i dostarczone do
    Kontrahenta na terytorium innego niż Polska kraju Unii Europejskiej, a w konsekwencji, że
    Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania 0% stawki VAT do takich transakcji - przy
    założeniu spełnienia pozostałych warunków, o których mowa w art. 42 ustawy o VAT.
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości
    przedstawionego stanowiska.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy
    miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 i 4 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
      Przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się terytorium państwa wchodzące
      w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami
      jak właściciel (...).
    Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 13 ust. 1 ustawy:

      Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5,
      rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w
      art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z
      zastrzeżeniem ust. 2-8.
    Stosownie do art. 13 ust. 2 ustawy:
      Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:
      1) podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji
        wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż
        terytorium kraju;
      2) osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest
        zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium
        państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
      3) podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą
        podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na
        terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi
        w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z
        przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy
        lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
      4) podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w
        innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem
        dostawy są nowe środki transportu.
    Na podstawie art. 13 ust. 6 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest
      podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku
      na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, z zastrzeżeniem ust. 7.
    Dla uznania danej czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów musi zaistnieć
    wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, w
    wyniku dokonania dostawy tych towarów (przeniesienia prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel).
    Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Wnioskodawca jest częścią
    międzynarodowej grupy kapitałowej, będącej m.in. właścicielem sieci sklepów (...)
    prowadzących sprzedaż detaliczną na rynku (...). Wnioskodawca zarejestrował się w Polsce
    jako podatnik VAT czynny oraz jako podatnik VAT UE. W ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej, Wnioskodawca dostarcza towary m.in. do innych podmiotów z Grupy
    (Kontrahenci), zlokalizowanych w innych państwach UE, tj. Austrii, Czech, Węgier, Włoch,
    Słowenii i Słowacji. Kontrahenci są zidentyfikowani na potrzeby transakcji
    wewnątrzwspólnotowych w tych państwach UE i posługują się numerami nadanymi im
    przez te państwa UE dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych. W przypadku
    sprzedaży towarów do Kontrahentów, Towary są transportowane z Magazynu
    Wnioskodawcy zlokalizowanego w Polsce do magazynów/sklepów Kontrahentów
    zlokalizowanych w innych państwach członkowskich. Wnioskodawca traktuje opisywane
    transakcje jako WDT w rozumieniu art. 13 ust. 1 ustawy i wykazuje je odpowiednio w
    składanych przez siebie deklaracjach VAT oraz informacjach podsumowujących VAT-UE.
    Wnioskodawca wdrożył wewnątrzgrupowy, dedykowany system (...). System ten jest
    połączony z systemem księgowym Wnioskodawcy. Kontrahenci także korzystają z tego
    systemu co Wnioskodawca. System ten pozwala w szczególności na zbieranie, analizę i
    pobór danych dotyczących ruchu Towarów wysyłanych z Magazynu do poszczególnych
    Kontrahentów od momentu ich zwolnienia z Magazynu do momentu odbioru w sklepie
    /magazynie Kontrahenta w danym kraju. Wnioskodawca planuje wykorzystanie Systemu
    dla potrzeb dokumentowania WDT. System umożliwia analizę dostaw Towarów

    załadowanych do kontenerów albo na palety za pomocą tzw. numerów jednostki
    wysyłkowej (Kody). Kody są nadawane przy użyciu systemu wyłącznie raz, unikalne kody
    kreskowe. Kodem oznaczany jest każdy kontener albo każda paleta podczas zwolnienia z
    Magazynu. Nie jest możliwe zwolnienie Towarów z Magazynu, jeśli nie są one oznaczone
    Kodem - bez takiego oznaczenia Towary nie mogą zostać wysłane. Dodatkowym
    oznaczeniem stosowanym w Systemie jest tzw. identyfikator wysyłki stosowany w
    przypadku, gdy kontenery/palety oznaczone Kodami są łączone w celu ich wspólnego
    transportu. Łączenie ma miejsce np. gdy dostawa dla kilku zamówień sprzedaży ma być
    przetworzona dla tego samego Kontrahenta. Identyfikator wysyłki odnosi się do więcej niż
    jednego kontenera/palety z ich Kodami, które to transportowane są do jednego
    (wspólnego) miejsca przeznaczenia. Kody są konieczne do wystawienia faktury VAT.
    Proces odbioru towarów po przyjeździe kontenerów/palet do właściwych sklepów
    /magazynów we wszystkich krajach jest jednolity. Kluczowym elementem jest
    zeskanowanie przez pracownika Kodów kontenerów/palet, które zostały
    przetransportowane z Magazynu i rozładowane z ciężarówki. Skanowanie jest pierwszą
    czynnością przy odbiorze Towarów i odbywa się zanim jeszcze rozpocznie się analiza i
    przetwarzanie Towarów. Nie jest możliwe zeskanowanie Kodu przed przybyciem danego
    kontenera/palety do Kontrahenta. System zapisuje daty i godziny wydania Towarów do
    transportu oraz dokładny czas i miejsce ich dostawy. Wnioskodawca ma w każdym
    momencie możliwość wygenerowania z Systemu tzw. Raportu, który to wyszczególnia
    dane wskazujące na istnienie licznych powiązań między (...), danymi dostępnymi w
    Systemie, wystawionymi fakturami sprzedaży a informacjami wymaganymi do
    zaraportowania dla celów VAT w deklaracji VAT oraz w informacjach podsumowujących.
    Wszystkie te informacje są w sposób zautomatyzowany i jednoznaczny ze sobą połączone,
    kompaktowo zebrane i przedstawione w Raporcie. Raporty będą traktowane jako zbiorcze
    potwierdzenia dostawy.
    Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą wskazania, czy Raporty stanowiący
    zbiorcze potwierdzenie dostawy są wystarczającymi dowodami, że Towary zostały
    wywiezione z Polski i dostarczone do Kontrahenta na terytorium innego niż Polska kraju
    Unii Europejskiej, a w konsekwencji, Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania 0%
    stawki VAT.
    Wskazać należy, że w kwestii dokumentacji uprawniającej do zastosowania stawki
    podatku w wysokości 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów od 1 stycznia 2020
    r. zastosowanie mają przepisy rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2018/1912 z 4
    grudnia 2018 r. zmieniającego rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 282/2011 w
    odniesieniu do niektórych zwolnień związanych z transakcjami wewnątrzwspólnotowymi
    (Dz. Urz. UE L Nr 311 z 7.12.2018, s. 10), zwanego dalej rozporządzeniem 2018/1912.
    Rozporządzenie 2018/1912 ma zasięg ogólny, wiąże w całości i jest bezpośrednio
    stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Rozporządzenie 2018/1912
    wprowadza m.in. domniemania wzruszalne odnoszące się do dowodów wymaganych do
    zastosowania zwolnienia z prawem do odliczenia (stawki 0%) z tytułu
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.
    Zgodnie z treścią art. 45a wprowadzonego rozporządzeniem 2018/1912:
      1) Do celów stosowania zwolnień ustanowionych w art. 138 dyrektywy 2006/112/WE
      domniemywa się, że towary zostały wysłane lub przetransportowane z państwa
      członkowskiego do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza jego terytorium, ale
      na terytorium Wspólnoty, w którymkolwiek z następujących przypadków:
      a) sprzedawca wskazuje, że towary zostały wysłane lub przetransportowane przez
      niego lub przez osobę trzecią działającą na jego rzecz, oraz sprzedawca jest w
      posiadaniu co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o
      których mowa w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które są
      niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy, albo sprzedawca jest w
      posiadaniu jakichkolwiek pojedynczych dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), wraz

      z jakimikolwiek pojedynczymi niebędącymi ze sobą w sprzeczności dowodami, o
      których mowa w ust. 3 lit. b), potwierdzających wysyłkę lub transport, które zostały
      wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od
      sprzedawcy i od nabywcy;
      b) sprzedawca jest w posiadaniu następujących dokumentów:
      (i) pisemnego oświadczenia nabywcy potwierdzającego, że towary zostały wysłane lub
      przetransportowane przez nabywcę lub przez osobę trzecią działającą na rzecz
      nabywcy, oraz wskazującego państwo członkowskie przeznaczenia towarów; takie
      pisemne oświadczenie określa: datę wystawienia; nazwę lub imię i nazwisko oraz
      adres nabywcy; ilość i rodzaj towarów; datę i miejsce przybycia towarów; w przypadku
      dostawy środków transportu, numer identyfikacyjny środków transportu; oraz
      identyfikację osoby przyjmującej towary na rzecz nabywcy; oraz
      (ii) co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o których mowa
      w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od
      siebie nawzajem, od sprzedawcy i nabywcy, lub jakichkolwiek pojedynczych dowodów,
      o których mowa w ust. 3 lit. a), wraz z jakimikolwiek pojedynczymi niebędącymi ze
      sobą w sprzeczności dowodami, o których mowa w ust. 3 lit. b), potwierdzających
      transport lub wysyłkę, które zostały wydane przez dwie różne strony, które są
      niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy.
      Nabywca dostarcza sprzedawcy pisemne oświadczenie, o którym mowa w lit. b) ppkt
      (i), do dziesiątego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła
      dostawa.
      1. Organ podatkowy może obalić domniemanie przyjęte na podstawie ust. 1.
      2. Do celów ust. 1 następujące dokumenty są akceptowane jako dowód wysyłki lub
      transportu:
      a) dokumenty odnoszące się do wysyłki lub transportu towarów, takie jak podpisany
      list przewozowy CMR, konosament, faktura za towarowy przewóz lotniczy lub faktura
      od przewoźnika towarów;
      b) następujące dokumenty:
      (i) polisa ubezpieczeniowa w odniesieniu do wysyłki lub transportu towarów lub
      dokumenty bankowe potwierdzające zapłatę za wysyłkę lub transport towarów;
      (ii) dokumenty urzędowe wydane przez organ władzy publicznej, na przykład
      notariusza, potwierdzające przybycie towarów do państwa członkowskiego
      przeznaczenia;
      (iii) poświadczenie odbioru wystawione przez prowadzącego magazyn w państwie
      członkowskim przeznaczenia, potwierdzające składowanie towarów w tym państwie
      członkowskim.
    Jednakże wskazać należy, że niespełnienie warunków wprowadzonych ww.
    rozporządzeniem nie oznacza, że stawka 0% nie będzie miała zastosowania. W takiej
    sytuacji dostawca będzie musiał udowodnić w inny sposób, zgodnie z dotychczasowymi
    przepisami ustawy, że warunki zastosowania stawki 0% zostały spełnione.
    W myśl art. 41 ust. 3 ustawy:
      W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z
      zastrzeżeniem art. 42.
    Stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki
      podatku 0%, pod warunkiem że:

      1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer
        identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo
        członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla
        podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;
      2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
        rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące
        przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium
        kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż
        terytorium kraju;
      3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów,
        jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.
    Warunki te muszą być spełnione łącznie. Spełnienie pierwszego z nich ma zagwarantować,
    że czynność zostanie potraktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie w kraju odbiorcy
    i zostanie tam faktycznie opodatkowana, a drugi wskazuje, że istotnie nastąpił wywóz
    towarów z jednego państwa członkowskiego (z kraju) i jego transport (przemieszczenie) do
    innego państwa członkowskiego. Istotą transakcji wewnątrzwspólnotowych jest faktyczne
    opodatkowanie dostawy towaru w państwie przeznaczenia (do którego towar jest
    docelowo przemieszczany). Dostawa, która następuje na terytorium państwa dostawcy
    towarów, jest opodatkowana stawką 0%, a w państwie nabywcy następuje opodatkowanie
    tej dostawy według stawki podatku tam właściwej. Transakcja opodatkowana w ten
    sposób ma na celu uniknięcie zakłócania konkurencji, powodowanego podwójnym
    opodatkowaniem lub brakiem opodatkowania. Jednak zastosowanie stawki 0% przy
    wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów uzależnione jest także od zarejestrowania
    podatnika jako podatnika VAT UE, najpóźniej w momencie składania deklaracji
    uwzględniającej daną dostawę.
    W myśl art. 42 ust. 1a ustawy:
      Stawka podatku, o której mowa w ust. 1, nie ma zastosowania, jeżeli:
      1) Podatnik nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 100 ust. 1 pkt 1 lub ust. 3
        pkt 1, lub złożona informacja podsumowująca nie zawiera prawidłowych danych
        dotyczących
      2) wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów zgodnie z wymogami, o których mowa w
        art. 100 ust. 8
      - chyba że podatnik należycie na piśmie wyjaśnił uchybienie naczelnikowi urzędu
      skarbowego.
    Podstawowe znaczenie dla udokumentowania wywozu towarów w ramach
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, realizowanej z udziałem przewoźnika lub
    spedytora odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, mają dokumenty
    wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy.
    Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy:
      Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie
      potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
      dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju:
      1) dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego
        za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary
        zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa
        członkowskiego inne niż terytorium kraju - w przypadku gdy przewóz towarów jest
        zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
      2) (uchylony),

      3) specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku,
      4) (uchylony),
      - z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.
    Jednak w myśl art. 42 ust. 11 ustawy:
      W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają
      jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w
      ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa
      wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:
      1) korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;
      2) dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;
      3) dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa
        ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w
        takim przypadku inny - dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;
      4) dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa
        członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Należy wskazać, że jeżeli wywóz towarów następuje w wyniku dokonania transakcji z
    ustalonym nabywcą, w celu dostawy, tj. przeniesienia na konkretny podmiot prawa do
    rozporządzania wywożonym towarem jak właściciel, zachodzi wówczas
    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, której po stronie nabywcy odpowiada
    wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie. Podkreślić należy, że
    zakwalifikowanie danej transakcji jako dostawy wewnątrzwspólnotowej, na podstawie art.
    13 ust. 1 ustawy, wymaga czasowego i materialnego związku pomiędzy dostawą danego
    towaru i jego transportem.
    W związku z tym istotne jest to, aby ww. dokumenty zawierały informacje, z których
    wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa
    członkowskiego. Ponadto, dokumenty, o których mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, mają
    łącznie potwierdzać określony fakt, co oznacza, że zebrane razem mają dać jednoznaczną
    informację, której wymaga ten przepis.
    Brzmienie art. 42 ust. 3 ustawy wskazuje na podstawowy katalog dokumentów,
    potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę do nabywcy na terytorium
    innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami
    określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Nie oznacza to jednak, że dla potwierdzenia tej
    okoliczności wymagane jest „łączne” posiadanie wszystkich typów dokumentów
    wymienionych w powyższych przepisach, o ile posiadane dokumenty jednoznacznie
    potwierdzają dostarczenie nabywcy towarów na terytorium innego państwa
    członkowskiego. Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie
    gwarantuje podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach
    wewnątrzwspólnotowych. Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie
    gwarantuje podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach
    wewnątrzwspólnotowych. Istotne jest aby dokumenty zawierały informacje, z których
    wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa
    członkowskiego niż terytorium kraju. Dokumenty mają łącznie potwierdzać określony fakt,
    co oznacza, że zebrane razem mają dać jednoznaczną informację, że określony towar
    został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego niż terytorium
    kraju.
    Powyższe rozważania potwierdza uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11
    października 2010 r., sygn. akt I FPS 1/10, w której Sąd podkreślił, że
    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów jest przede wszystkim jedną z czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, o czym stanowi art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy.

    Co do zasady, polega ona na wywozie towarów z terytorium kraju (Polski), w wykonaniu
    czynności określonych w art. 7, czyli dostawy towarów, na terytorium innego państwa
    członkowskiego, w określonych w ustawie warunkach. Wewnątrzwspólnotowa dostawa
    towarów, przy spełnieniu określonych w ustawie przesłanek, podlega opodatkowaniu
    według stawki 0% (tzw. wspólnotowe zwolnienie z prawem do odliczenia), co z jednej
    strony powoduje, że transakcja wywozu towaru z Polski do innego kraju członkowskiego
    nie jest obciążana podatkiem, a jednocześnie dostawcy pozwala na odzyskanie podatku
    uiszczonego przy nabyciu tego towaru, co zapewnia realizację zasady neutralności
    podatku od towarów i usług. Zasada ta obowiązuje jednak tylko wówczas, gdy w wyniku
    tej transakcji (wywozu) obowiązek naliczenia podatku ciąży na nabywcy towaru (w innym
    państwie członkowskim), w wyniku wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru (WNT) na
    terenie jego kraju (zasada opodatkowania w kraju przeznaczenia, konsumpcji). NSA
    stwierdził, że samo brzmienie art. 42 ust. 3 i 4 ustawy wskazuje na podstawowy katalog
    dokumentów potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę na terytorium
    innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami
    określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Tym samym, zdaniem Sądu, w świetle art. 42 ust. 1,
    3 i 11 ustawy dla zastosowania stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów
    wystarczającym jest, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art.
    42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami, wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub
    innymi dowodami w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 Ordynacji
    podatkowej, o ile łącznie potwierdzają fakt dostawy do nabywcy znajdującego się na
    terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Zatem mając na uwadze powołane powyżej przepisy oraz uchwałę Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, należy stwierdzić, że dla zastosowania stawki 0% dla
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów wystarczającym jest na gruncie polskich
    przepisów, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3
    ustawy, uzupełnione dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Dla
    udokumentowania takiej dostawy podatnik może także posiadać inne dowody w formie
    dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111), zgodnie z którym jako dowód należy dopuścić
    wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
    Podsumowując, dla zastosowania stawki podatku w wysokości 0% podatnik musi posiadać
    w swojej dokumentacji dowody, które łącznie potwierdzą fakt wywiezienia z terytorium
    kraju i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do
    nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
    kraju.
    Przy czym przepisy regulujące prawo do zastosowania preferencyjnej stawki podatku nie
    określają formy dokumentów potwierdzających wywiezienie i dostarczenie towarów
    będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy. Obowiązujące w tym zakresie
    przepisy nie uzależniają zastosowania stawki 0% od posiadania oryginałów dokumentów
    w formie papierowej. Skoro przepisy nie stanowią o ich formie, stąd można wnioskować,
    że każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych dokumentów
    została uprawdopodobniona. W dobie szeroko rozwiniętych technik komunikacji nie ma
    podstaw, aby odmawiać mocy dowodowej dokumentowi sporządzonemu i przesłanemu w
    formie elektronicznej. Jeżeli zatem jest to dokument udostępniony w formie
    elektronicznej, e-mail, lub jako skan dokumentu załączony do wiadomości e-mail
    otrzymanej od przewoźnika lub kontrahenta, niebudzący wątpliwości co do jego
    autentyczności, może on stanowić dowód, o którym mowa w powołanych przepisach
    ustawy. Należy zatem przyjąć, że każda forma dokumentu jest dopuszczalna, pod
    warunkiem, że autentyczność i integralność z dokumentami źródłowymi została
    wystarczająco uprawdopodobniona. Dokumenty powinny jednoznacznie dowodzić
    dostarczenie towarów do ich odbiorcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż
    terytorium kraju.

    Ponadto wskazać należy, że faktura sprzedaży wypełnia znamiona specyfikacji, tj. zawiera
    dane dotyczące w szczególności nazwy i ilości towarów będącego przedmiotem dostawy,
    umożliwiając jego identyfikację.
    Za możliwością uznania, iż faktura stanowi specyfikację poszczególnych sztuk ładunku,
    przemawia ugruntowana w tym zakresie praktyka organów podatkowych oraz sądów
    administracyjnych. Dla przykładu, w wyroku z 9 grudnia 2009 r. o sygn. I FSK 1388/08,
    Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż: “(...) nie wydaje się, by podatnik był zmuszony
    do posiadania w swej dokumentacji odrębnej specyfikacji dostarczanych w ramach VAT
    towarów, jeśli specyfikacja taka została zawarta w fakturze VAT. (...). Jeżeli na fakturze
    wskazano dane, jakie powinna zawierać specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (tj. m.
    in. nazwę i ilość towarów), faktura taka w istocie stanowi specyfikację poszczególnych
    sztuk ładunku. (...) posiadanie w takim przypadku odrębnej od faktury specyfikacji
    poszczególnych sztuk ładunku nie jest konieczne do zastosowania 0% VAT w przypadku
    WDT (...)”.
    W opisie sprawy wskazaliście Państwo, że Wnioskodawca wdrożył wewnątrzgrupowy,
    dedykowany system (...). System ten pozwala w szczególności na zbieranie, analizę i pobór
    danych dotyczących ruchu Towarów wysyłanych z Magazynu do poszczególnych
    Kontrahentów od momentu ich zwolnienia z Magazynu do momentu odbioru w sklepie
    /magazynie Kontrahenta w danym kraju. Ponadto system ten jest połączony z systemem
    księgowym Wnioskodawcy. Wnioskodawca ma możliwość w każdym momencie
    wygenerowania z systemu tzw. Raportu. Raport zawiera oznaczenie Wnioskodawcy,
    Kontrahenta, informacje o statusie dostawy w tym data i czas zeskanowania Kody w
    Magazynie i przez Kontrahenta, numer faktury VAT wystawionej przez Wnioskodawcę. Nie
    jest możliwe zeskanowanie Kodu przed przybyciem danego kontenera/palety do
    Kontrahenta. System zapisuje daty i godziny wydania Towarów do transportu oraz
    dokładny czas i miejsce ich dostawy. Raport taki nie uwzględnia dostaw kontenerów/palet,
    które nie zostały jeszcze dostarczone do miejsca przeznaczenia albo nie zostały odebrane
    przez Kontrahenta, np. ze względu na to, że wykryto brakujący kontener/paletę i
    Kontrahent zeskanuje Kody dotyczące danej dostawy dopiero, kiedy wszystkie Towary są
    otrzymane; są to rzadkie przypadki występujące niekiedy wówczas, jeżeli dana dostawa
    odnosi się do dużego zamówienia, które zostało podzielone na osobne ciężarówki lub
    różne są daty wysyłki z Magazynu. Ponadto Raport nie odnosi się do faktur wystawionych
    dla nabywców spoza Grupy (niestanowiących Kontrahentów), którzy nie są podłączeni do
    Systemu. W tych przypadkach, dostawa jest przez Wnioskodawcę dokumentowana w inny
    sposób niż za pomocą Raportu. Raport wyszczególnia dane wskazujące na istnienie
    licznych powiązań między system księgowym (...), danymi dostępnymi w Systemie,
    wystawionymi fakturami sprzedaży a informacjami wymaganymi do zaraportowania dla
    celów VAT w deklaracji VAT oraz w informacjach podsumowujących. Wszystkie te
    informacje są w sposób zautomatyzowany i jednoznaczny ze sobą połączone,
    kompaktowo zebrane i przedstawione w Raporcie. Ponadto każda faktura zawierać może
    wyłącznie towary, które już zostały załadowane na kontener albo paletę. Faktury
    sprzedaży wystawione przez Wnioskodawcę zawierają Identyfikator wysyłki (mogą
    dotyczyć więcej niż jednej wysyłki), pozwalający na powiązanie faktury z informacjami w
    systemie odnoszącymi się do konkretnych dostaw. Faktura zawiera również szczegółowe
    dane identyfikujące towar (m.in. nazwa towaru, ilość oraz cena). Ponadto na podstawie
    funkcjonalności Systemu opartej o Kody Spółka niezależnie może także generować w
    Systemie odrębny dowód stanowiący specyfikację poszczególnych sztuk ładunku. Spółka
    wskazuje, że każdorazowo, posiada Raporty stanowiące zbiorcze potwierdzenia dostaw
    przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości wskazać należy, że Raporty stanowiące zbiorcze
    potwierdzenie dostawy, stanowią dowody, o których mowa w art. 42 ust. 3 i ust. 11
    ustawy, które potwierdzają że Towary zostały wywiezione z terytorium z Polski i
    dostarczone do Kontrahenta na terytorium innego niż Polska kraju Unii Europejskiej. W
    konsekwencji upoważniają Państwa (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1

    ustawy) do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT).
    Zatem Państwa stanowisko, zgodnie z którym raporty stanowią zbiorcze potwierdzenie
    dostawy są wystarczającymi dowodami, że Towary zostały wywiezione z Polski i
    dostarczone do Kontrahenta na terytorium innego niż Polska kraju Unii Europejskiej, a w
    konsekwencji Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania 0% stawki VAT, przy
    spełnieniu pozostałych warunków, o których mowa w art. 42 ustawy, należy uznać za
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia,
    Informujemy, że wydając interpretację nie przeprowadzamy postępowania dowodowego i
    opieramy się wyłącznie na elementach stanu przedstawionych we wniosku. Wszystkie
    gromadzone dokumenty na okoliczność przemieszczania towarów z Polski do innego
    kraju mogą być przedmiotem postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź
    kontroli celno-skarbowej, przeprowadzanej przez właściwy organ podatkowy.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.