Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.37.2017.1.ZK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-05-31
Teza: Czy zapłata przez Wnioskodawcę w formie gotówkowej faktury VAT o wartości nieprzekraczającej 15.000 zł brutto (w odniesieniu do jednego zamówienia) wystawionej przez dostawcę w oparciu o umowę o współpracy/umowę ramową, w ramach której łączna wartość wystawionych faktur VAT przekracza, bądź będzie przekraczać wartość 15.000 zł (w tym także w jednym miesiącu) stanowi koszt uzyskania przychodu dla Wnioskodawcy? Czy przez pojęcie transakcji, o której mowa w art. 15d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w zw. z art. 22 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej rozumieć należy umowę o współpracy/umowę ramową, czy też wystawioną w jej ramach poszczególną fakturę VAT?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; limit; rachunki-rachunek bankowy; transakcja; umowa
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 31 marca 2017 r. (data wpływu 10 kwietnia 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy w świetle art. 15d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - w przypadku uregulowania przez Spółkę faktury VAT poniżej 15.000 zł w formie gotówkowej, w oparciu o umowę o współpracy (umowę ramową, w ramach której łączna wartość faktur VAT przekracza/będzie przekraczać 15.000 zł, możliwe jest/będzie zaliczenie takiego wydatku do kosztów podatkowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 kwietnia 2017 r. do tutejszego organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy w świetle art. 15d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – w przypadku uregulowania przez Spółkę faktury VAT poniżej 15.000 zł w formie gotówkowej, w oparciu o umowę o współpracy (umowę ramową, w ramach której łączna wartość faktur VAT przekracza/będzie przekraczać 15.000 zł, możliwe jest/będzie zaliczenie takiego wydatku do kosztów podatkowych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

Spółka z o.o. (dalej: Wnioskodawca/Spółka) jest Ogólnopolskim Centrum Dystrybucji. Spółka zajmuje się kompleksowym zaopatrywaniem sklepów i hurtowni w artykuły papiernicze, biurowe, szkolne oraz zabawki.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej podpisuje z dostawcami umowy o współpracy, których przedmiotem jest określenie zasad zawierania umów sprzedaży pomiędzy dostawcami a Spółką (jako odbiorcą). W ramach tych umów dostawca zobowiązuje się m.in. do:

1.  stałego zaopatrywania Wnioskodawcy w towary handlowe na warunkach wprost wynikających z zawartej umowy,
2.  wystawiania faktur VAT potwierdzających dostarczenie towarów do Wnioskodawcy,
3.  udziału w akcjach marketingowych organizowanych przez Wnioskodawcę,
4.  wypłaty Wnioskodawcy wynagrodzenia za podejmowanie wszelkich działań zmierzających do zwiększenia poziomu obrotów z dostawcą (zaangażowanie w różnego rodzaju akacjach reklamowych i promocyjnych dostawcy i innych akcjach, mających na celu zwiększenie sprzedaży wybranych produktów w określonych okresach, orgaznizowanych przez Wnioskodawcę) oraz za przekroczenie określonych poziomów obrotów.

Zawierane umowy współpracy zawierają m.in.: datę zawarcia umowy, strony umowy, przedmiot umowy, czyli produkty, które zostały zaprezentowane w ofercie handlowej, czas trwania (określony lub nieokreślony), a także sposób jej wypowiedzenia lub rozwiązania, sposób płatności oraz termin zapłaty, procedurę składania zamówień. Są więc to ramowe umowy określające ogólne warunki współpracy zawarte z dostawcami Spółki. Zamówienie towarów handlowych na podstawie zawartej umowy współpracy udokumentowanie jest zawsze jedną fakturą VAT.

Spółka u niektórych kontrahentów dokonuje zapłaty za otrzymany towar w formie gotówki. Wartość sprzedaży wynikająca z faktury VAT (w odniesieniu do jednego zamówienia) każdorazowo nie przekracza kwoty 15.000 zł brutto. Niemniej jednak, łączna wartość faktur VAT w danym okresie obowiązywania umowy o współpracy/umowy ramowej - uwzględniając rozmiar prowadzonej działalności Wnioskodawcy - może przekroczyć kwotę 15.000 zł (przykładowo już w ciągu danego miesiąca może być kilka zamówień, fakturowanych odrębną fakturą VAT, których łączna wartość sprzedaży będzie przekraczać kwotę 15.000 zł).

Spółka jednocześnie wskazuje, że w momencie zawierania umowy o współpracy z dostawcami nie jest znana dokładna sumaryczna wartość sprzedaży w okresie obowiązywania umowy.

W związku z przedstawionym stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym, Spółka powzięła wątpliwość w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kwoty, której zapłata nastąpi w formie gotówkowej, a wynikającej z faktury VAT nieprzekraczającej 15.000 zł, wystawionej przez dostawców w oparciu o umowę o współpracy/umowę ramową, w ramach której łączna wartość wystawionych faktur VAT przekroczy kwotę 15.000 zł.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy zapłata przez Wnioskodawcę w formie gotówkowej faktury VAT o wartości nieprzekraczającej 15.000 zł brutto (w odniesieniu do jednego zamówienia) wystawionej przez dostawcę w oparciu o umowę o współpracy/umowę ramową, w ramach której łączna wartość wystawionych faktur VAT przekracza, bądź będzie przekraczać wartość 15.000 zł (w tym także w jednym miesiącu) stanowi koszt uzyskania przychodu dla Wnioskodawcy?
2.  Czy przez pojęcie transakcji, o której mowa w art. 15d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w zw. z art. 22 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej rozumieć należy umowę o współpracy/umowę ramową, czy też wystawioną w jej ramach poszczególną fakturę VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1.

Zapłata przez Spółkę w formie gotówkowej faktury VAT o wartości nieprzekraczającej 15.000 zł brutto (w odniesieniu do jednego zamówienia) wystawionej przez dostawcę w oparciu o umowę o współpracy/umowę ramową, w ramach której łączna wartość wystawionych faktur VAT przekracza, bądź będzie przekraczać wartość 15.000 zł (w tym także w ciągu jednego miesiąca gdyby było kilka zamówień) stanowi koszt uzyskania przychodu dla Wnioskodawcy.

Ad.2.

W ocenie Spółki, w przypadku zawieranych umów o współpracy/umów ramowych pojęcie transakcji, o której mowa w art. 15d ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1888 ze zm., dalej: „uCIT”), w zw. z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. z 2015 r. poz. 584, ze zm., dalej: „u.s.d.g.”) odnosi się do wartości sprzedaży dokonanej w oparciu o poszczególną fakturę VAT wystawioną w ramach takiej umowy (a więc w odniesieniu do każdego zamówienia oddzielnie), a nie sumaryczną wartość sprzedaży w okresie obowiązywania umowy o współpracy/umowy ramowej.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.

Stosownie do art. 15 ust. 1 uCIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 uCIT.

Natomiast zgodnie z art. 15d ust. 1 uCIT, podatnicy nie zaliczają do kosztów uzyskania przychodów kosztu w tej części, w jakiej płatność dotycząca transakcji określonej w art. 22 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. z 2015 r, poz. 584 z późn. zm.) została dokonana bez pośrednictwa rachunku płatniczego.

Z kolei z art. 15d ust. 2 uCIT wynika, że w przypadku zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztu w tej części, w jakiej płatność dotycząca transakcji określonej w art. 22 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej została dokonana bez pośrednictwa rachunku płatniczego, podatnicy:

1.  zmniejszają koszty uzyskania przychodów albo
2.  w przypadku braku możliwości zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów - zwiększają przychody

\-w miesiącu, w którym została dokonana płatność bez pośrednictwa rachunku płatniczego.

W myśl art. 22 ust. 1 u.s.d.g., w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2017 r. dokonywanie lub przyjmowanie płatności związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą następuje za pośrednictwem rachunku płatniczego przedsiębiorcy, w każdym przypadku gdy:

1.  stroną transakcji, z której wynika płatność, jest inny przedsiębiorca oraz
2.  jednorazowa wartość transakcji, bez względu na liczbę wynikających z niej płatności, przekracza równowartość 15.000 zł, przy czym transakcje w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień dokonania transakcji.

Zgodnie z nowym brzmieniem przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jeżeli podatnicy dokonali transakcji z naruszeniem przepisu art. 22 ust. 1 u.s.d.g., to do kosztów uzyskania przychodów nie mogą zaliczyć kosztu w tej części, w jakiej płatność została dokonana bez pośrednictwa rachunku płatniczego.

W przypadku, gdy jednak zaliczyli do kosztów uzyskania przychodu wartość takiej transakcji lub jej część zobowiązani są w miesiącu, w którym została dokonana płatność bez pośrednictwa rachunku płatniczego do zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów albo w przypadku braku możliwości zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów - zwiększenia przychodów.

Z powołanych powyżej przepisów wynika zatem, że w przypadku każdej transakcji o wartości przekraczającej 15.000 zł istnieje obowiązek dokonywania płatności za pośrednictwem rachunku płatniczego, przy czym naruszenie tego obowiązku, a więc dokonanie płatności w całości lub w części z pominięciem takiego rachunku oznacza brak możliwości zaliczenia kosztu w tej części, w jakiej płatność dotycząca tej transakcji została dokonana z pominięciem rachunku płatniczego. Przepisy wyłączają zatem z kosztów każdą płatność (bez względu na jej wartość - kwotę) dokonaną z pominięciem rachunku bankowego, jeżeli jest dokonywana w ramach transakcji o wartości przekraczającej 15.000 zł.

Spółka jednocześnie wskazuje, że ustawodawca nie wskazał co należy rozumieć przez jednorazową wartość transakcji, o której mowa w art. 22 ust. 1 u.s.d.g. Niemniej jednak, w ocenie Spółki, w przypadku umów o współpracy/umów ramowych przez jednorazową wartość transakcji należy rozumieć wartość poszczególnych zamówień, nie zaś sumę sprzedaży dokonanej w oparciu o umowę o współpracy/umowę ramową.

W stanie faktycznym przedstawionym przez Wnioskodawcę pojęcie transakcji w rozumieniu przepisu art. 15d ust. 1 uCIT, w zw. z art. 22 ust. 1 u.s.d.g. należy utożsamiać ze sprzedażą dokonaną w oparciu o daną fakturę VAT (w odniesieniu do jednego zamówienia), nie zaś łączną sumę sprzedaży dokonanej w oparciu o umowę o współpracy/umowę ramową. Oznacza to zarazem, że w przypadku zapłaty w formie gotówkowej faktury VAT o wartości nieprzekraczającej 15.000 zł brutto wystawionej przez dostawców w oparciu o umowę o współpracy/umowę ramową, w ramach której łączna wartość wystawionych faktur VAT przekracza bądź będzie przekraczać wartość 15.000 zł (nawet gdy w ciągu jednego miesiąca byłoby wystawione kilka faktur VAT do każdego zamówienia odrębnie o łącznej wartości przekraczającej wartość 15.000 zł), koszty wynikające z takiej faktury mogą stanowić koszt uzyskania przychodu dla Wnioskodawcy w świetle art. 15d uCIT.

Jednocześnie Spółka uważa, że pojęcie transakcji, o której mowa w art. 15d ust. 1 uCIT, w zw. z art. 22 ust. 1 u.s.d.g w przypadku wskazanych w stanie faktycznym umów o współpracy/umów ramowych, odnosi się do wartości sprzedaży dokonanej w oparciu o poszczególną fakturę VAT wystawioną w ramach takiej umowy (a więc w odniesieniu do każdego zamówienia oddzielnie), a nie sumaryczną wartość sprzedaży w okresie obowiązywania umowy o współpracy/umowy ramowej.

Na potwierdzenie prezentowanego stanowiska Wnioskodawca powołał interpretację indywidualną wydaną przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej 16 marca 2017 r. znak: 1462-IPPB6.4510.6.2017.1.AM.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w zakresie zdarzenia przyszłego stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.