Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-1007/10-4/WM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-12-03
Teza: Czy Wnioskodawca musi wnosić opłatę skarbową od ceny sprzedaży w kwocie 26 000 zł, czy może w 1/3 części lub inaczej?
Słowa kluczowe: dopłata; przychód; współwłasność; zniesienie-zniesienie współwłasności
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 27 sierpnia 2010 r. (data wpływu 30 sierpnia 2010 r.), uzupełnionym pismem z dnia 25 października 2010 r. (data wpływu 26 października 2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 sierpnia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości.

W związku ze stwierdzeniem braków formalnych, pismem z dnia 12 października 2010 r. nr ILPB2/415-1007/10-2/WM, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Jednocześnie poinformowano, że stosownie do postanowień art. 139 § 4 w zw. z art. 14d Ordynacji podatkowej, okresu oczekiwania między wezwaniem przez organ a jego uzupełnieniem przez Wnioskodawcę nie wlicza się do trzymiesięcznego terminu przewidzianego na wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Wezwanie wysłano w dniu 12 października 2010 r. (skutecznie doręczono dnia 20 października 2010 r.), zaś w dniu 26 października 2010 r. Zainteresowany uzupełnił ww. wniosek (data nadania w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego – 25 października 2010 r.).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca wskazuje, iż po zmarłych rodzicach pozostało gospodarstwo rolne o pow. 2,0484 ha, które składało się z ośmiu działek objętych jedną księgą wieczystą. Zainteresowany podaje, iż ojciec zmarł dnia 2 lipca 1999 r., natomiast matka – 9 marca 2000 r.

Postanowieniem z dnia 23 listopada 2000 r. sąd rejonowy stwierdził nabycie spadku po 1/3 przez każdego ze spadkobierców, tj. Wnioskodawcę oraz Jego brata i siostrę.

Dnia 11 lutego 2010 r. Ww. dokonali częściowego podziału spadku, w wyniku czego Zainteresowany stał się właścicielem dwóch działek, dla których została założona nowa księga wieczysta. Pozostałe działki stanowią własność wspólną siostry i brata Wnioskodawcy.

Następnie, dnia 19 sierpnia 2010 r. Zainteresowany dokonał sprzedaży jednej z działek. Tego samego dnia, okoliczność ww. zbycia, Wnioskodawca zgłosił w urzędzie skarbowym. Tam został poinformowany, iż nie musi wnosić opłaty skarbowej z tytułu ww. sprzedaży z uwagi na fakt, iż spadek został nabyty w 1/3 części po zmarłych w 2000 r. rodzicach.

W piśmie z dnia 25 października 2010 r., stanowiącym uzupełnienie do wniosku, Wnioskodawca wskazał, iż jest zainteresowany uzyskaniem interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej tylko podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania uzyskanego w kwocie 26 000 zł przychodu ze sprzedaży działki.

Ponadto, doprecyzowano wniosek poprzez wskazanie, że sprzedaż przedmiotowej działki nie została dokonana w wykonaniu działalności gospodarczej. Wnioskodawca nadmienił, iż działka ta nie miała związku z żadną działalnością gospodarczą.

Końcowo, Zainteresowany wskazał, iż wartość udziału – otrzymanego w wyniku dokonanego dnia 11 lutego 2010 r. częściowego podziału nieruchomości – mieści się w udziale, jaki przysługiwał Zainteresowanemu ze współwłasności. Wnioskodawca nadmienił, iż otrzymany w drodze spadkobrania po rodzicach udział zawsze Mu przysługiwał.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy Wnioskodawca musi wnieść opłatę od kwoty uzyskanej w wyniku sprzedaży działki? Jeżeli tak, to w jakiej wysokości?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie powinien On zapłacić żadnego podatku, ponieważ działkę będącą przedmiotem sprzedaży nabył w drodze postanowienia sądu rejonowego z dnia 23 listopada 2000 r., po zmarłych rodzicach.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W przypadku sprzedaży nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment jej nabycia.

Z analizy wniosku wynika, że udział w przedmiotowej nieruchomości Zainteresowany nabył, w drodze spadkobrania po rodzicach. Ojciec Wnioskodawcy zmarł w 1999 r., natomiast matka – w 2000 r. Następnie, w 2010 r. dokonano częściowego podziału spadku, w ten sposób, że Zainteresowany stał się właścicielem dwóch działek, natomiast pozostałe działki stanowią własność wspólną siostry i brata Wnioskodawcy. Wartość nieruchomości nabytych przez Wnioskodawcę mieści się w udziale, jaki przysługiwał Zainteresowanemu ze współwłasności.

Wskazać należy, iż współwłasność jest instytucją prawa cywilnego uregulowaną w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Zgodnie z art. 195 ww. Kodeksu współwłasność polega na tym, iż własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom W myśl art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego, współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy Działu IV Księgi drugiej Kodeksu cywilnego, o czym stanowi art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego. Zgodnie z art. 210 ww. Kodeksu każdy ze współwłaścicieli może domagać się zniesienia współwłasności. Jednym ze sposobów zniesienia współwłasności jest fizyczny podział rzeczy wspólnych między współwłaścicielami. Następuje to w drodze przyznania każdemu ze współwłaścicieli wyodrębnionych (podzielonych) rzeczy wspólnych. Celem postępowania o zniesienie współwłasności jest zatem nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, które stanowią przedmiot współwłasności.

Zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy, jeżeli mieści się w ramach udziału, jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbył się bez spłat i dopłat. Gdy w wyniku zniesienia współwłasności udział danej osoby ulega powiększeniu mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku osobistego. Analogicznie, okoliczność, że udział innego współwłaściciela ulega pomniejszeniu, traktowana być musi w kategorii zbycia, gdyż w ten sposób ulega pomniejszeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą (tu nieruchomością), jak też stan jej majątku osobistego.

Wnioskodawca wskazał, iż w wyniku zniesienia współwłasności wartość nabytej przez Niego nieruchomości nie przekracza wartości udziału, jaki przysługiwał Mu we współwłasności. Zatem, za moment nabycia należy uznać w przedmiotowej sytuacji daty śmierci spadkodawców.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, iż sprzedaż działki gruntu, nabytej w wyniku spadkobrania po rodzicach – nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak wynika bowiem z opisu stanu faktycznego, wartość otrzymanego przez Zainteresowanego – w wyniku zniesienia współwłasności dokonanego w 2010 r. – prawa do nieruchomości mieści się w udziale, jaki przysługiwał Mu we współwłasności. W świetle powyższego, Wnioskodawca nie jest zobowiązany do zapłaty podatku z tytułu odpłatnego zbycia ww. działki gruntu z uwagi na upływ pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Ponadto, należy nadmienić, że dokumenty dołączone przez Zainteresowanego do wniosku nie podlegają analizie i weryfikacji w ramach postępowania o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.