Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-407/14-2/AS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-07-22
Teza: Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów Spółki wydatków na abonamenty za świadczenia medyczne, w tym również koszty poniesione na abonamenty medyczne dla członków rodzin pracowników, nawet w sytuacji gdy w danym miesiącu świadczenia te w odniesieniu do danego pracownika lub członka jego rodziny nie zostaną wykonane.
Słowa kluczowe: abonament-abonament medyczny; członkowie-członkowie rodzin; koszt-koszty uzyskania przychodów; opieka-opieka zdrowotna; pracownik; spółki-spółka kapitałowa; świadczenie-świadczenie medyczne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 29 kwietnia 2014 r. (data wpływu 2 maja 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów Spółki wydatków na abonamenty za świadczenia medyczne, w tym również koszty poniesione na abonamenty medyczne dla członków rodzin pracowników, nawet w sytuacji gdy w danym miesiącu świadczenia te w odniesieniu do danego pracownika lub członka jego rodziny nie zostaną wykonane – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 2 maja 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów Spółki wydatków na abonamenty za świadczenia medyczne, w tym również koszty poniesione na abonamenty medyczne dla członków rodzin pracowników, nawet w sytuacji gdy w danym miesiącu świadczenia te w odniesieniu do danego pracownika lub członka jego rodziny nie zostaną wykonane.

We wniosku przedstawiono następujące stany faktyczne.

Wnioskodawca – Spółka z ograniczona odpowiedzialnością (…) w ramach prowadzonej działalności m.in. zatrudnia pracowników na podstawie umowy o pracę. W związku z powyższym, w celu uatrakcyjnienia swojej pozycji na rynku pracy oraz polepszenia stanu zdrowia pracowników oraz członków ich rodzin, Wnioskodawca zawarł z podmiotem prowadzącym działalność w zakresie świadczenia usług medycznych umowę o objęcie opieką medyczną jego pracowników i ewentualnie ich rodzin. Opieka medyczna obejmować ma dwa rodzaje świadczeń:

1.  świadczenia zdrowotne z zakresu medycyny pracy i profilaktyki związanej ze środowiskiem pracy obejmujące m.in. badania wstępne, kontrolne oraz okresowe pracowników, oraz
2.  świadczenia zdrowotne niewchodzące w zakres medycyny pracy na rzecz pracowników oraz członków ich rodzin według zapotrzebowania danego pracownika.

Wysokość miesięcznego wynagrodzenia (abonamentu) za udzielanie świadczeń zdrowotnych oraz utrzymywanie stanu gotowości do ich udzielania ma charakter opłaty ryczałtowej, uiszczanej w określonej miesięcznej wysokości bez względu na ilość i rodzaj faktycznie wykorzystywanych usług medycznych objętych umową. Usługi objęte umową, w tym usługi opisane w pkt 1, będą faktycznie świadczone przez placówkę medyczną w przypadku wystąpienia takiego zapotrzebowania po stronie Wnioskodawcy jako pracodawcy oraz poszczególnych pracowników. Tytułem przykładu można wskazać, że w przypadku osób, dla których środowiskiem pracy jest monitor ekranowy i ciągłe skupianie wzroku na ekranie, usługi te obejmą one konsultacje okulisty. W przypadku wystąpienia wypadku w pracy albo w drodze do pracy lub z pracy obejmą one interwencję karetki i zespołu ratowniczego podmiotu świadczącego usługi medyczne, w przypadku nieuzyskania w tym zakresie publicznej pomocy medycznej.

Ustalona opłata miesięczna wskazywana jest w załączniku do faktury wystawionej przez podmiot świadczący usługi medyczne w podziale na świadczenia z zakresu świadczeń zdrowotnych medycyny pracy i na świadczenia wchodzące w zakres dodatkowych świadczeń zdrowotnych (tj. niewchodzących w zakres medycyny pracy).

Zgodnie z obecną umową zawartą pomiędzy Wnioskodawcą a podmiotem świadczącym usługi medyczne, koszty podstawowego abonamentu dotyczącego jednego pracownika (nie obejmującego rodziny) wynoszą 127 zł, obejmują świadczenia określone powyżej w pkt 1 i 2 i są w całości ponoszone przez pracodawcę (Wnioskodawcę). Dodatkowo pracownik może skorzystać z opcji wykupienia opieki medycznej dla rodziny, która podlega dodatkowej opłacie ponad kwotę abonamentu podstawowego.

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku abonamentu podstawowego dotyczącego danego pracownika (nie obejmującego opcji opieki dla rodziny) jedynie koszty usług opisanych w pkt 2 powyżej w kwocie 38 zł (usługi medyczne indywidualne dla pracownika) winny być doliczane do przychodu pracownika i stanowić podstawę do naliczania podatku dochodowego od osób fizycznych oraz obciążenia składkami na rzecz systemu ubezpieczeń społecznych oraz składkami na ubezpieczenie zdrowotne (zarówno podatek, jak i ww. składki w części przypadającej od pracownika winny być potrącane z wynagrodzenia pracownika i odprowadzane przez Wnioskodawcę). Kwota 89 zł nie powinna natomiast podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ani składkom na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne.

Z tzw. ostrożności procesowej Wnioskodawca obecnie obciąża całą kwotę abonamentu w wysokości 127 zł podatkiem dochodowym od osób fizycznych oraz składkami na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne, choć postępowanie to uważa za niezasadne i w tym celu wystąpił zarówno do tutejszego organu, jak i do właściwego oddziału ZUS z wnioskami o uzyskanie stosownych interpretacji potwierdzających trafność jego stanowiska (w przypadku uzyskania pozytywnych interpretacji w tym zakresie Wnioskodawca zamierza dokonać stosownych korekt w rozliczeniach).

Jeśli pracownik korzysta z opcji wykupienia opieki medycznej dla rodziny, dodatkowa opłata, jaka jest ponoszona z tego tytułu przez pracodawcę (Wnioskodawcę) podlega obciążeniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych oraz składkami na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne (zarówno podatek, jak i ww. składki w części przypadającej od pracownika są potrącane z wynagrodzenia pracownika i odprowadzane przez Wnioskodawcę).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy wartość wykupionych przez Wnioskodawcę dla pracowników usług medycznych, na które składa się część związana z medycyną pracy oraz profilaktyką związaną ze środowiskiem pracy, nie stanowi dla pracowników, nawet w sytuacji gdy w danym miesiącu świadczenia te w odniesieniu do danego pracownika nie zostaną wykonane, nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1 updof i tym samym nie występuje podstawa do naliczenia podatku dochodowego pracowników przez Wnioskodawcę jako płatnika?
2.  W przypadku uznania przez tutejszy organ, iż wartość wykupionych przez Wnioskodawcę usług medycznych, o których mowa w pytaniu nr 1, stanowi dla pracowników nieodpłatne świadczenie, to czy ich wartość, nawet w sytuacji gdy w danym miesiącu świadczenia te w odniesieniu do danego pracownika nie zostaną wykonane, jest wolna od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 11 updof i tym samym nie występuje podstawa do naliczenia podatku dochodowego pracowników przez Wnioskodawcę jako płatnika?
3.  Czy koszty abonamentu za świadczenia medyczne z grup wymienionych w opisie stanu faktycznego w punktach 1 i 2, w tym również koszty poniesione na abonamenty medyczne dla członków rodzin pracowników, nawet w sytuacji gdy w danym miesiącu świadczenia te w odniesieniu do danego pracownika lub członka jego rodziny nie zostaną wykonane, stanowią dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodów dla celów podatkowych?

Niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów Spółki wydatków na abonamenty za świadczenia medyczne, w tym również koszty poniesione na abonamenty medyczne dla członków rodzin pracowników, nawet w sytuacji gdy w danym miesiącu świadczenia te w odniesieniu do danego pracownika lub członka jego rodziny nie zostaną wykonane (pytanie nr 3)

Odnośnie podatku dochodowego od osób fizycznych (pytania nr 1 i 2) tut. Organ wyda odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy

Ad pytanie nr 3)

Koszty abonamentu za świadczenia medyczne z grup wymienionych w opisie stanu faktycznego w punktach 1 i 2, w tym również koszty poniesione przez Wnioskodawcę na abonamenty medyczne dla członków rodzin pracowników, nawet w sytuacji gdy w danym miesiącu świadczenia te w odniesieniu do danego pracownika lub członka jego rodziny nie zostaną wykonane, stanowią dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodów dla celów podatkowych.

Jak wynika z art. 15 ust. 1 updop, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów.

Wydatki na świadczenia medyczne z zakresu medycyny pracy i profilaktyki związanej ze środowiskiem pracy oraz na świadczenia medyczne z obszaru nie wchodzącego w zakres medycyny pracy na rzecz pracowników oraz członków ich rodzin są niewątpliwie pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami Wnioskodawcy. Pracownik, który nie posiada aktualnych badań lekarskich, nie może w zakładzie pracy pracować, a tym samym nie generuje dla niego żadnych przychodów. Jest to podstawowy warunek dopuszczenia go do pracy. Do ponoszenia kosztów świadczeń medycyny pracy i profilaktycznej opieki zdrowotnej ze względu na warunki pracy obligują także pracodawcę przepisy Kodeksu pracy i innych ustaw.

Dodatkowo, wydatki takie mają wpływ na zwiększenie identyfikacji pracowników z firmą, zwiększenie ich motywacji do pracy oraz zachowanie dobrej atmosfery w miejscu pracy, co w konsekwencji także przekłada się na przychody generowane przez Wnioskodawcę.

W odniesieniu zaś do wydatków poniesionych przez Wnioskodawcę na opłatę abonamentów medycznych na rzecz członków rodziny pracownika Wnioskodawca uważa, iż stanowią one koszty zatrudnienia tego pracownika.

Jedyną przyczyną, dla której członkowie rodziny pracowników otrzymują przedmiotowe świadczenia jest bowiem stosunek pracy łączący ich krewnego z Wnioskodawcą jako pracodawcą. Nie sposób tym samym uznać, iż wydatki te stanowią dla pracodawcy jakąkolwiek formę bezinteresownego świadczenia, pozostają one bowiem pośrednio poniesione w celu uzyskania przychodu lub też zabezpieczenia źródła przychodu. Wydatki te mają niewątpliwie wpływ na zwiększenie identyfikacji pracowników z firmą, na zwiększenie ich motywacji do pracy oraz przyczyniają się do zachowania dobrej atmosfery w miejscu pracy. Nie ulega również wątpliwości, że objęcie członków rodzin pracowników dodatkową opieką medyczną zwiększa atrakcyjność Wnioskodawcy jako pracodawcy na rynku pracy, pozwalając na łatwiejsze pozyskanie oraz zatrzymanie wartościowego personelu, a więc pośrednio wpływa to na zabezpieczenie źródła przychodów Wnioskodawcy.

Wyższy standard opieki medycznej dla rodziny pracownika może mieć nawet bezpośredni wpływ na wysokość przychodów Wnioskodawcy, np. prowadzi do zmniejszenia liczby zwolnień pracowników w celu opieki nad dzieckiem w czasie choroby (gdyż choroby te występują rzadziej).

Należy wskazać, że możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na abonamenty medyczne dla członków rodzin pracowników potwierdził między innymi Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z dnia 11 grudnia 2008 r., sygnatura ITPB3/423-554/08/PS oraz w interpretacji indywidualnej z dnia 2 lutego 2011 r. ITPB3/423-604a/10/PST.

Ponadto, wydatki na powyżej wskazane świadczenia nie znalazły się w katalogu wyłączeń z kosztów uzyskania przychodów.

Dlatego, zdaniem Wnioskodawcy, wydatki ponoszone przez niego w formie comiesięcznych ryczałtowych opłat na poczet świadczeń medycznych dla pracowników oraz członków ich rodzin może on zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów dla celów podatkowych.

Dodatkowo zdaniem Wnioskodawcy fakt skorzystania lub nie skorzystania przez pracownika w danym miesiącu z usługi medycznej pozostaje bez wpływu na uprawnienie Wnioskodawcy do zaliczenia wydatków ponoszonych przez Wnioskodawcę z tego tytułu do kosztów uzyskania przychodów dla celów podatkowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionych stanów faktycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów Spółki wydatków na abonamenty za świadczenia medyczne, w tym również koszty poniesione na abonamenty medyczne dla członków rodzin pracowników, nawet w sytuacji gdy w danym miesiącu świadczenia te w odniesieniu do danego pracownika lub członka jego rodziny nie zostaną wykonane, jest prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r., Nr 74, poz. 397, z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Przy czym przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”, jeżeli na podstawie dostępnej wiedzy o związkach przyczynowo-skutkowych można zasadnie uznać, że poniesiony koszt może przynieść oczekiwane następstwo (przychód). Zatem, możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania przychodu, uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i powinien przewidzieć, iż wydatek ten przyczyni się do powstania, zachowania lub zabezpieczenia przychodu.

Podkreślić w tym miejscu należy, że to obowiązkiem podatnika, jako odnoszącego ewidentną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie związku pomiędzy poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu, zgodnie z dyspozycją powołanego art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zatem, o sposobie klasyfikacji kosztów decyduje sam podatnik i to on ponosi odpowiedzialność za zaliczenie ich do kosztów uzyskania przychodów. Uznając dany wydatek za koszt uzyskania przychodów podatnik musi jednoznacznie wykazać, że jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.

W konsekwencji, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

*   został właściwie udokumentowany,

*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Koszty ponoszone przez podatnika należy ocenić pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu.

Kosztami będą zarówno koszty uzyskania przychodów pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami (pozostające w związku pośrednim) - jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia przychodów, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty.

Kosztami podatkowymi mogą być również tzw. „koszty pracownicze”, gdyż wydatki ponoszone na rzecz pracowników, co do zasady stanowią dla pracodawcy koszty uzyskania przychodów, jeśli tylko spełniają wymóg art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Koszty te obejmują przede wszystkim wynagrodzenia zasadnicze, a także wszelkiego rodzaju nagrody, premie i diety wypłacane przez pracodawcę na rzecz pracowników oraz wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych pracowników jako inne należności wynikające ze stosunku pracy.

Co istotne, nie każde świadczenie na rzecz pracownika, które stanowi dla niego przychód, może być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów pracodawcy.

Pracodawca może bowiem zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów tylko te wydatki na rzecz pracowników, które pozostają w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą i z uzyskiwanymi przez niego przychodami, a jednocześnie wydatki te nie mogą znajdować się w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności m.in, zatrudnia pracowników na podstawie umowy o pracę. W związku z powyższym, w celu uatrakcyjnienia swojej pozycji na tynku pracy oraz polepszenia stanu zdrowia pracowników oraz członków ich rodzin, Wnioskodawca zawarł z podmiotem prowadzącym działalność w zakresie świadczenia usług medycznych umowę o objęcie opieką medyczną jego pracowników i ewentualnie ich rodzin. Opieka medyczna obejmować ma dwa rodzaje świadczeń:

1.  świadczenia zdrowotne z zakresu medycyny pracy i profilaktyki związanej ze środowiskiem pracy obejmujące m.in. badania wstępne, kontrolne oraz okresowe pracowników, oraz
2.  świadczenia zdrowotne niewchodzące w zakres medycyny pracy na rzecz pracowników oraz członków ich rodzin według zapotrzebowania danego pracownika.

Wysokość miesięcznego wynagrodzenia (abonamentu) za udzielanie świadczeń zdrowotnych oraz utrzymywanie stanu gotowości do ich udzielania ma charakter opłaty ryczałtowej, uiszczanej w określonej miesięcznej wysokości bez względu na ilość i rodzaj faktycznie wykorzystywanych usług medycznych objętych umową. Usługi objęte umową, w tym usługi opisane w pkt 1, będą faktycznie świadczone przez placówkę medyczną w przypadku wystąpienia takiego zapotrzebowania po stronie Wnioskodawcy jako pracodawcy oraz poszczególnych pracowników. Tytułem przykładu można wskazać, że w przypadku osób, dla których środowiskiem pracy jest monitor ekranowy i ciągłe skupianie wzroku na ekranie, usługi te obejmą one konsultacje okulisty. W przypadku wystąpienia wypadku w pracy albo w drodze do pracy lub z pracy obejmą one interwencję karetki i zespołu ratowniczego podmiotu świadczącego usługi medyczne, w przypadku nieuzyskania w tym zakresie publicznej pomocy medycznej.

Ustalona opłata miesięczna wskazywana jest w załączniku do faktury wystawionej przez podmiot świadczący usługi medyczne w podziale na świadczenia z zakresu świadczeń zdrowotnych medycyny pracy i na świadczenia wchodzące w zakres dodatkowych świadczeń zdrowotnych (tj. niewchodzących w zakres medycyny pracy).

Zgodnie z obecną umową zawartą pomiędzy Wnioskodawcą a podmiotem świadczącym usługi medyczne, koszty podstawowego abonamentu dotyczącego jednego pracownika (nie obejmującego rodziny) wynoszą 127 zł, obejmują świadczenia określone powyżej w pkt 1 i 2 i są w całości ponoszone przez pracodawcę (Wnioskodawcę). Dodatkowo pracownik może skorzystać z opcji wykupienia opieki medycznej dla rodziny, która podlega dodatkowej opłacie ponad kwotę abonamentu podstawowego.

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku abonamentu podstawowego dotyczącego danego pracownika (nie obejmującego opcji opieki dla rodziny) jedynie koszty usług opisanych w pkt 2 powyżej w kwocie 38 zł (usługi medyczne indywidualne dla pracownika) winny być doliczane do przychodu pracownika i stanowić podstawę do naliczania podatku dochodowego od osób fizycznych oraz obciążenia składkami na rzecz systemu ubezpieczeń społecznych oraz składkami na ubezpieczenie zdrowotne (zarówno podatek, jak i ww. składki w części przypadającej od pracownika winny być potrącane z wynagrodzenia pracownika i odprowadzane przez Wnioskodawcę). Kwota 89 zł nie powinna natomiast podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ani składkom na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne.

Z tzw. ostrożności procesowej Wnioskodawca obecnie obciąża całą kwotę abonamentu w wysokości 127 zł. podatkiem dochodowym od osób fizycznych oraz składkami na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne, choć postępowanie to uważa za niezasadne i w tym celu wystąpił zarówno do tutejszego organu, jak i do właściwego oddziału ZUS z wnioskami o uzyskanie stosownych interpretacji potwierdzających trafność jego stanowiska (w przypadku uzyskania pozytywnych interpretacji w tym zakresie Wnioskodawca zamierza dokonać stosownych korekt w rozliczeniach).

Jeśli pracownik korzysta z opcji wykupienia opieki medycznej dla rodziny, dodatkowa opłata, jaka jest ponoszona z tego tytułu przez pracodawcę (Wnioskodawcę) podlega obciążeniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych oraz składkami na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne (zarówno podatek, jak i ww. składki w części przypadającej od pracownika są potrącane z wynagrodzenia pracownika i odprowadzane przez Wnioskodawcę).

Biorąc powyższe pod uwagę należy wskazać, że wydatki na świadczenia medyczne pracowników, zarówno te z zakresu medycyny pracy i profilaktyki związanej ze środowiskiem pracy, obejmujące m.in. badania wstępne, kontrolne oraz okresowe pracowników, do ponoszenia których pracodawca jest obowiązany na podstawie przepisów Kodeksu pracy i innych ustaw, jak i świadczenia zdrowotne niewchodzące w zakres medycyny pracy na rzecz pracowników według zapotrzebowania danego pracownika podlegają ocenie w aspekcie generalnych postanowień cytowanego art. 15 ust. 1 powołanej ustawy, tj. celowości, zasadności oraz potencjalnej możliwości przyczynienia się przedmiotowych wydatków do osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Wobec powyższego, należy stwierdzić, że wydatki ponoszone przez Spółkę na zapewnienie pracownikom opieki medycznej mogą mieć wpływ na efektywność wykonywanej pracy. Zatem, wydatki te jako związane w sposób pośredni z uzyskiwanymi przychodami z prowadzonej działalności gospodarczej mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W rozpatrywanej sprawie objęcie świadczeniem medycznym członków rodzin pracownika Spółki związane jest z zakupem przez Spółkę pakietu medycznego na rzecz pracownika, który ma konkretny wymiar finansowy i jest korzyścią majątkową otrzymaną przez pracownika na podstawie łączącego go ze Spółką jako pracodawcą stosunku pracy.

Tym samym wydatki ponoszone przez niego w formie comiesięcznych ryczałtowych opłat na poczet świadczeń medycznych dla pracowników oraz członków ich rodzin może on zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów dla celów podatkowych. Fakt skorzystania lub nie skorzystania przez pracownika w danym miesiącu z usługi medycznej pozostaje przy tym bez wpływu na uprawnienie Wnioskodawcy do zaliczenia wydatków ponoszonych przez Wnioskodawcę z tego tytułu do kosztów uzyskania przychodów dla celów podatkowych.

Podsumowując, w oparciu o opisany we wniosku stan faktyczny oraz przywołane przepisy prawa należy stwierdzić, że Spółka po spełnieniu przesłanek wynikających z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i udokumentowaniu faktu poniesienia danego wydatku, może zaliczać do kosztów uzyskania przychodów Spółki wydatki na abonamenty za świadczenia medyczne dla pracowników: z zakresu medycyny pracy i profilaktyki związanej ze środowiskiem pracy, obejmujące m.in. badania wstępne, kontrolne oraz okresowe pracowników oraz świadczenia zdrowotne niewchodzące w zakres medycyny pracy na rzecz pracowników oraz członków ich rodzin według zapotrzebowania danego pracownika, w tym również koszty poniesione na abonamenty medyczne dla członków rodzin pracowników, nawet w sytuacji gdy w danym miesiącu świadczenia te w odniesieniu do danego pracownika lub członka jego rodziny nie zostaną wykonane.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów Spółki wydatków na abonamenty za świadczenia medyczne, w tym również koszty poniesione na abonamenty medyczne dla członków rodzin pracowników, nawet w sytuacji gdy w danym miesiącu świadczenia te w odniesieniu do danego pracownika lub członka jego rodziny nie zostaną wykonane , należało uznać za prawidłowe.

Końcowo wyjaśnić należy, że wydając interpretacje w trybie art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa tut. Organ nie dokonuje wyliczeń należnego podatku, ani nie kwalifikuje kosztów podatkowych w określonej wysokości. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy – Ordynacja podatkowa jest bowiem sam przepis prawa.

W związku z brakiem delegacji ustawowej do takiego działania, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie nie ustosunkował się zatem do przedstawionych przez Wnioskodawcę przykładów i określonych kwot. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu – zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego.

Interpretacja dotyczy zaistniałych stanów faktycznych przedstawionych przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzeń przedstawionych w stanach faktycznych.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.