Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/4514-106/16-3/LS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-05-17
Teza: Czy w sytuacji wniesienia / podwyższenia przez Bank wkładu do Spółki w postaci Wierzytelności, podstawą opodatkowania w zakresie podatku od czynność cywilnoprawnych w związku ze zmianą umowy Spółki będzie wartość wkładu zadeklarowana (określona) w umowie Spółki, nawet jeżeli zostanie ona określona w wysokości niższej od wartości rynkowej wnoszonych Wierzytelności?
Słowa kluczowe: umowa-zmiana umowy; wartość-wartość rynkowa; wierzytelność; wkład
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 7 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki - przedstawione we wniosku z dnia 29 lutego 2016 r. (data wpływu 3 marca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych wniesienia/podwyższenia przez Bank wkładu do Spółki w postaci wierzytelności – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 marca 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych wniesienia/podwyższenia przez Bank wkładu do Spółki w postaci wierzytelności.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa (dalej jako: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest spółką komandytową z siedzibą w Polsce. Aktualnie rozważane jest, aby komandytariuszem w Spółce został bank z siedzibą w Polsce (dalej: „Bank”), tj., aby Bank nabył od dotychczasowego komandytariusza ogół jego praw i obowiązków w Spółce. Jednocześnie planowane jest, aby komplementariuszem w Spółce została spółka kapitałowa, w której Bank posiadałby 100% udziałów.

Bank w ramach prowadzonej działalności bankowej, między innymi, udziela pożyczek oraz kredytów na rzecz osób fizycznych, jak również na rzecz innych podmiotów posiadających zdolność prawną. Ponadto Bank świadczy usługi w zakresie faktoringu oraz faktoringu odwrotnego, a także udziela gwarancji bankowych, zawiera umowy o linie na gwarancje bankowe oraz zleceń udzielenia gwarancji terminowej zapłaty. W konsekwencji prowadzonej działalności Bank posiada w swoim majątku wymagalne wierzytelności z następujących tytułów:

1.  wierzytelności z tytułu udzielonych przez Bank przedsiębiorcom oraz osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej kredytów i pożyczek, w tym z tytułu następujących produktów Banku: kredyt w rachunku bieżącym, kredyt obrotowy, kredyt rewolwingowy, kredyt gotówkowy, limit w rachunku bieżącym, umowa karty kredytowej;
2.  wierzytelności z tytułu zawartych i wykonanych przez Bank (Bank wypłacił gwarantowane kwoty) umów o udzielenie gwarancji bankowych, umów o linie na gwarancje bankowe oraz zleceń udzielenia gwarancji terminowej zapłaty;
3.  wierzytelności z tytułu zawartych z przedsiębiorcami umów faktoringu i faktoringu odwrotnego, nabyte przez Bank w wykonaniu tych umów

dalej jako: „Wierzytelności”.

Wierzytelności obejmują:

1.  niespłaconą kwotę główną (kapitał),
2.  naliczone i niespłacone odsetki,
3.  nieuiszczone opłaty za nieterminowe płatności.

Wierzytelności nie są przedawnione, tj. w stosunku do Wierzytelności nie upłynął termin ich przedawnienia (art. 117 § 1 i 2 oraz art. 118 Kodeksu Cywilnego).

W kolejnym kroku, tj. po nabyciu przez Bank ogółu praw i obowiązków komandytariusza w Spółce oraz 100% udziałów w komplementariuszu (drugim wspólniku Spółki), rozważane jest wniesienie przez Bank Wierzytelności do Spółki tytułem wkładu niepieniężnego.

W momencie wniesienia wkładu na Wnioskodawcę przejdzie tytuł prawny do Wierzytelności (tj. Wierzytelności staną się elementem majątku Spółki) oraz wszelkie ryzyka i korzyści z nich wynikające.

Wartość przedmiotu wkładu Banku zostanie określona w uchwale zmieniającej umowę Spółki i będzie niższa od wartości nominalnej wnoszonych Wierzytelności.

W związku z wniesieniem przez Bank wkładu niepieniężnego w postaci Wierzytelności do Spółki, Spółka nie zaciągnie wobec Banku zobowiązania do ściągania Wierzytelności na rzecz Banku. Spółka będzie dochodzić ich na własną rzecz i we własnym imieniu lub dokona ich odpłatnego zbycia na rzecz podmiotów trzecich.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w sytuacji wniesienia / podwyższenia przez Bank wkładu do Spółki w postaci Wierzytelności, podstawą opodatkowania w zakresie podatku od czynność cywilnoprawnych w związku ze zmianą umowy Spółki będzie wartość wkładu zadeklarowana (określona) w umowie Spółki, nawet jeżeli zostanie ona określona w wysokości niższej od wartości rynkowej wnoszonych Wierzytelności?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zdaniem Wnioskodawcy, w sytuacji wniesienia / podwyższenia przez Bank wkładu do Spółki w postaci Wierzytelności, podstawą opodatkowania w zakresie podatku od czynność cywilnoprawnych w związku ze zmianą umowy Spółki będzie wartość wkładu zadeklarowana (określona) w umowie Spółki, nawet jeżeli zostanie ona określona w wysokości niższej od wartości rynkowej wnoszonych Wierzytelności.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 509 § 1 oraz § 2 Kodeksu Cywilnego (dalej jako: „KC”) wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki.

Jak stanowi art. 510 § 1 KC umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia wierzytelności przenosi wierzytelność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.

Jedną z form przeniesienia wierzytelności jest ich aport do spółek prawa handlowego. Cesjonariusz (zbywca) zobowiązuje się wówczas do wniesienia do spółki wierzytelności w zamian za udział kapitałowy (co do zasady spółki osobowe) albo w zamian za udziały lub akcje (spółki kapitałowe oraz spółka komandytowo-akcyjna).

W tym kontekście, zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. k) ustawy o PCC podatkowi podlegają umowy spółki. Jednocześnie stosownie do art. 1 ust. 1 pkt 2 orz ust. 3 ustawy o PCC, zakresem przedmiotowym tej ustawy objęte są również zmiany umowy spółki, za które uważa się, m.in. wniesienie lub podwyższenie wkładu, którego wartość powoduje zwiększenie majątku spółki albo podwyższenie kapitału zakładowego.

Z kolei zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o PCC, przy zawarciu umowy spółki podstawę opodatkowania stanowi wartość wkładów do spółki osobowej albo wartość kapitału zakładowego. Natomiast w myśl art. 6 ust. 1 pkt 8 lit. b) ustawy o PCC, podstawę opodatkowania, przy wniesieniu lub podwyższeniu wkładów do spółki osobowej albo podwyższeniu kapitału zakładowego, stanowi wartość wkładów powiększających majątek spółki osobowej albo wartość, o którą podwyższono kapitał zakładowy.

Mając na uwadze przytoczone regulacje, w ocenie Spółki, podstawą opodatkowania w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych, w związku z wniesieniem / podwyższeniem przez Bank wkładu do Spółki w postaci Wierzytelności, będzie wartość wkładu określona w uchwale o podwyższeniu wkładów, zmieniającej umowę Spółki, nawet jeśli jest ona niższa od wartości rynkowej wnoszonych Wierzytelności.

W tym kontekście, należy zauważyć, że wartość wnoszonego / podwyższonego wkładu może różnić się od jego wartości rynkowej, jako że art. 6 ust. 1 pkt 8 lit. b) ustawy o PCC nie odwołuje się do pojęcia „wartość rynkowa” wkładów, lecz posługuje się terminem „wartość wkładów”. Tym samym, zgodnie z literalnym brzmieniem powyższego przepisu podstawę opodatkowania stanowić powinna wartość wkładów, określona przez wspólników w uchwale o podwyższeniu wkładów, zmieniającej umowę Spółki. Jednocześnie, w ocenie Wnioskodawcy, nie istnieje obowiązek ustawowy, ażeby podstawę opodatkowania przedmiotowej czynności ustalać inaczej, w tym według wartości rynkowej wnoszonego wkładu.

Powyższe stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie w praktyce Ministra Finansów. W szczególności należy wskazać na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 10 grudnia 2013 r. (sygn. ILPB2/436-246/13-2/MK), w której organ potwierdził, w stanie faktycznym analogicznym do zdarzenia przyszłego wskazanego przez Spółkę, że „podstawą opodatkowania w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych w związku z wniesieniem przez Spółkę do SK wkładu niepieniężnego (w postaci wierzytelności z tytułu niespłaconych pożyczek) będzie wartość wkładu zadeklarowana w umowie spółki SK, tj. wartość wyceniona przez Spółkę. Wartość ta może różnić się od wartości rynkowej przedmiotu wkładu; w szczególności może być mniejsza od wartości rynkowej”.

Podobne stanowisko, w odniesieniu do czynności wniesienia do spółki osobowej przedsiębiorstwa jako wkładu niepieniężnego, zostało wyrażone m. in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 9 września 2014 r. (sygn. IPPB2/436-395/14-2/MZ) oraz z dnia 18 grudnia 2014 r. (sygn. IPPB2/436-613/14-4/AF), a także w interpretacjach Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 18 lutego 2013 r. (sygn. ILPB2/436-14/13-2/WS) oraz z dnia 4 maja 2012 r. (sygn. ILPB2/436-54/12-2/WS).

Podsumowując, mając na uwadze powyższe argumenty oraz przytoczone wyżej interpretacje, zdaniem Wnioskodawcy, w sytuacji wniesienia / podwyższenia przez Bank wkładu do Spółki w postaci Wierzytelności, podstawą opodatkowania w zakresie podatku od czynność cywilnoprawnych w związku ze zmianą umowy spółki będzie wartość wkładu zadeklarowana (określona) w umowie Spółki, nawet jeżeli zostanie ona określona w wysokości niższej od wartości rynkowej wnoszonych Wierzytelności.

W związku z powyższym Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości swojego stanowiska.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

W odniesieniu do powołanej przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnej, wskazać należy, że rozstrzygnięcie to zapadło w indywidualnej sprawie i nie jest wiążące dla organu wydającego interpretację.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.