Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.205.2025.3.JN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-04
Teza: Możliwość rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca
dziecko.
Słowa kluczowe: małoletni
opieka
osoba-osoby samotnie wychowujące dzieci
rozwód
ulga-ulga dla osób samotnie wychowujących dzieci
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Opodatkowanie małżonków i osób samotnie
wychowujących dzieci.-Opodatkowanie rodziców
samotnie wychowujących dzieci.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4c
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4d
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4f
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 24 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismami z 4 maja 2025 r. (wpływ 5 maja 2025 r.) oraz z 29
    maja 2025 r. (wpływ 29 maja 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca planuje rozliczyć się za rok 2024 wraz z dziećmi jako samotny rodzic.
    1. Na mocy wyroku rozwodowego z (...) lutego 2024 r. opieka nad małoletnimi S (lat 6) i L
      (lat 4) została powierzona obojgu rodzicom w ramach opieki naprzemiennej (tydzień na
      tydzień).
    2. Opieka naprzemienna realnie funkcjonuje od maja 2023 r.
    3. Całość kosztów na utrzymanie dzieci spada na Wnioskodawcę, co wynika z dwóch
    faktów:
      a) na mocy wyroku rozwodowego zostały ustanowione alimenty w wysokości łącznej
        (...) miesięcznie. W dodatku alimenty były płacone w całości funkcjonowania opieki
        naprzemiennej, czyli przed jej formalnym ustanowieniem na mocy wyroku
        rozwodowego.
      b) matka dzieci zamieszkuje w mieszkaniu pod adresem (...). Mieszkanie to stanowi
        majątek wspólny ojca (Wnioskodawcy) i matki dzieci. Wnioskodawca podkreśla, że
        matka dzieci w całości trwania małżeństwa podjęła tylko raz pracę w okresie 1 roku
        na 10 lat trwania małżeństwa, co stanowi asumpt do podziału majątku w sposób
        inny niż ustawowe 50% dla każdego ze współwłaścicieli. Powyższy fakt
        Wnioskodawca podnosi celem wykazania, że dzieci cały okres przebywają w
        nieruchomościach należących do Wnioskodawcy. To samo tyczy się pojazdów jakimi
        się poruszają, gdyż samochód osobowy jakim porusza się matka dzieci stanowi
        współwłasność z ojcem dzieci (Wnioskodawcą). Wnioskodawca nie pobiera
        odpłatności za użyczenie majątku, gdyż sytuacja materialna matki nie pozwala na
        to, a domaganie się tej płatności obniżałoby standard życia dzieci. Innymi słowy,
        ojciec dzieci ponosi całość kosztów ponoszonych na dzieci w sposób bezpośredni,
        jak i pośredni w rozumieniu przekazywanych i użyczanych aktywów.
    4. Wnioskodawca wskazuje, że w analogicznych sytuacjach Wojewódzkie Sądy
      Administracyjne wydawały już orzeczenia na korzyść podatnika.
      Przykłady orzeczeń:
      a) wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 10 sierpnia 2023 r.,
        sygn. I SA/Kr 570/23;
      b) wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 28 września 2023 r., sygn. I
        SA/Łd 530/23.

    W piśmie z 4 maja 2025 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzielił Pan następujących
    odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
    1. Czy zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), ma Pan
      nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce?
    Odpowiedź: Zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) Wnioskodawca ma
    nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.
    2. Czy w 2024 r. uzyskiwał Pan dochody opodatkowane według skali podatkowej (np.
      z tytułu umowy o pracę, umowy zlecenia itp.)?
    Odpowiedź: W 2024 r. Wnioskodawca uzyskiwał dochody opodatkowane według skali
    podatkowej.
    3. Czy w 2024 r. prowadził Pan działalność gospodarczą? Jeśli tak, należy wskazać
      formę opodatkowania tej działalności.
    Odpowiedź: W 2024 r. Wnioskodawca nie prowadził działalności gospodarczej. Działalność
    gospodarcza, którą w przeszłości Wnioskodawca prowadził jest zawieszona od 2022 r.
    4. Czy w stosunku do Pana lub Pana dzieci w 2024 r. miały zastosowanie przepisy:
      a) art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (opodatkowanie
        dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej
        podatkiem liniowym),
      b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym z wyjątkiem najmu prywatnego,
      c) ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym albo ustawy z dnia 6 lipca
        2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych?
    Odpowiedź: W stosunku do Wnioskodawcy lub jego dzieci nie miały w 2024 r.
    zastosowania przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji
    rolnej podatkiem liniowym), ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym z wyjątkiem
    najmu prywatnego, jak również ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym
    albo ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów
    komplementarnych.
    5. Kiedy uprawomocniło się orzeczenie sądu o Pana rozwodzie (proszę wskazać
      dokładną datę)?
    Odpowiedź: Orzeczenie Sądu (...) o rozwodzie Wnioskodawcy uprawomocniło się (...)
    lutego 2024 r.
    6. Czy Pana stan cywilny po orzeczeniu rozwodu uległ zmianie? Jeżeli tak, to należy
      wskazać, czy ponownie wstąpił Pan w związek małżeński i kiedy to miało miejsce?
    Odpowiedź: Stan cywilny Wnioskodawcy po rozwodzie nie uległ zmianie, Wnioskodawca
    nie wstąpił ponownie w związek małżeński.
    7. W opisie sprawy wskazał Pan:
        1. Na mocy wyroku rozwodowego z (...) Lutego 2024 opieka na małoletnimi S (lat
          6) i L (lat 4) została powierzona obojgu rodziców w ramach opieki
          naprzemienne (tydzień na tydzień)
      Wobec powyższego należy wskazać, czy w związku z orzeczeniem przez sąd opieki
      naprzemiennej nad dziećmi, Panu i matce dzieci zostało ustalone świadczenie
      wychowawcze (tzw. 800+) zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o

      pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1576)? Jeśli nie,
      to któremu z rodziców i dlaczego?
    Odpowiedź: W związku z orzeczeniem przez Sąd opieki naprzemiennej nad małoletnimi S
    (lat 6) i L (lat 4) zostało ustalone świadczenie wychowawcze (tzw. 800+) zgodnie z art. 5 ust.
    2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowaniu dzieci (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1576).
    8. Czy w 2024 r. faktycznie i samotnie wychowywał Pan dzieci wskazane we wniosku,
      bez udziału drugiego rodzica – matki dzieci – wykonywał Pan władzę rodzicielską:
      stale troszczył się Pan o byt materialny i rozwój emocjonalny dzieci, bez udziału
      (wsparcia) drugiej osoby, tj. uczestniczył w wychowaniu dzieci, dbał o prawidłowy
      rozwój dzieci kształtując ich właściwe zachowania, rozwijał ich zainteresowania,
      sprawował nad nimi pieczę/opiekę, troszczył się o ich rozwój fizyczny i duchowy,
      ponosił wydatki związane z wypoczynkiem, ponosił koszty ich utrzymania,
      zabezpieczał potrzeby bytowe, zdrowotne i edukacyjne, pomagał w edukacji
      szkolnej, brał czynny udział w sprawach dotyczących dzieci związanych z ich
      kształceniem, dodatkowymi zajęciami itp.? Jeśli tak, to proszę wskazać przesłanki,
      które świadczą o tym, że Pan samotnie wychowywał dzieci wskazane we wniosku
      w okresie objętym wnioskiem?
    Odpowiedź: Przez cały 2024 r. rodzice dzieci sprawowali naprzemiennie opiekę nad
    małoletnimi w ten sposób, że jeden z rodziców spędzał z dziećmi tydzień, po czym
    przekazywał opiekę drugiemu z rodziców. Obecnie sposób sprawowania opieki reguluje
    szczegółowo porozumienie co do sposobu sprawowania władzy rodzicielskiej i
    sprawowania pieczy naprzemiennej zawarte (...) lutego 2024 r.
    W trakcie sprawowania opieki nad dziećmi Wnioskodawca stale troszczył się o byt
    materialny i rozwój emocjonalny dzieci. Wnioskodawca ponosił w zdecydowanej większości
    utrzymania i wychowania dzieci, albowiem pomimo ustanowienia opieki naprzemiennej,
    zostały orzeczone od Wnioskodawcy alimenty na rzecz córek w łącznej kwocie (...).
    Alimenty Wnioskodawca płacił również przed rozwodem, kiedy funkcjonowała opieka
    naprzemienna (przez cały 2024 r.).
    W 2024 r. Wnioskodawca ponosił szereg kosztów utrzymania i wychowania dzieci. W
    czasie, gdy dzieci przebywały u Wnioskodawcy, finansował on ich codzienne potrzeby,
    koszty zajęć dodatkowych oraz koszty wypoczynku. W lipcu 2024 r. Wnioskodawca był z
    córkami na ok. tygodniowych wakacjach w (...).
    Wnioskodawca stale troszczy się o rozwój fizyczny i duchowy dzieci. Wnioskodawca
    pomaga córkom w nauce, regularnie uczęszcza z nimi na basen oraz na jazdy konne.
    Wnioskodawca uczęszcza na zebrania rodziców w przedszkolu. W razie potrzeby
    Wnioskodawca chodzi z córkami do lekarza, regularnie podaje córkom zalecone leki. Z S
    Wnioskodawca uczęszczał również do psychologa. Wnioskodawca wykonuje z S ćwiczenia
    zalecone przez rehabilitanta sensorycznego.
    9. Czy w pozostałym okresie, w którym dzieci wskazane we wniosku nie przebywały z
      Panem, matka dzieci zajmowała się ich wychowaniem i wykonywała władzę
      rodzicielską w stosunku do dzieci, tj. uczestniczyła w wychowaniu dzieci, dbała o
      prawidłowy rozwój dzieci kształtując ich właściwe zachowania, rozwijała ich
      zainteresowania, sprawowała nad nimi pieczę/opiekę, troszczyła się o ich rozwój
      fizyczny i duchowy, ponosiła wydatki związane z wypoczynkiem, ponosiła koszty
      ich utrzymania, zabezpieczała potrzeby bytowe, zdrowotne i edukacyjne,
      pomagała w edukacji szkolnej, brała czynny udział w sprawach dotyczących dzieci
      związanych z ich kształceniem, dodatkowymi zajęciami itp.?
    Odpowiedź: W pozostałym okresie, w którym dzieci przebywały z matką, matka dzieci
    również zajmowała się ich wychowaniem. Należy jednak zauważyć, że dzieci będąc pod

    opieką matki w znacznie mniejszym stopniu uczęszczały na zajęcia dodatkowe. W ocenie
    Wnioskodawcy, matka nie przywiązywała należytej wagi do spraw zdrowotnych dzieci.
    Wnioskodawca również podnosi, że matka dzieci zamieszkuje w mieszkaniu pod adresem
    (...). Mieszkanie to stanowi majątek wspólny Wnioskodawcy i matki dzieci. Należy
    podkreślić, że matka dzieci w całości trwania małżeństwa podjęła tylko raz pracę w okresie
    1 roku na 10 lat trwania małżeństwa, co stanowi asumpt do podziału majątku w sposób
    inny niż ustawowe 50% dla każdego ze współwłaścicieli. Powyższy fakt jest podniesiony
    celem wykazania, że dzieci cały okres przebywają w nieruchomościach w części należących
    do Wnioskodawcy. To samo tyczy się do pojazdów jakimi się poruszają, gdyż samochód
    osobowy jakim porusza się matka dzieci stanowi współwłasność. Wnioskodawca nie
    pobiera odpłatności za użyczenie majątku, gdyż sytuacja materialna matki nie pozwala na
    to, a domaganie się tej płatności obniżałoby standard życia dzieci. Innymi słowy,
    Wnioskodawca ponosi niemal całość kosztów na dzieci w sposób bezpośredni, jak i
    pośredni w rozumieniu przekazywanych i użyczanych aktywów.
    10. Czy jest Pan ojcem lub opiekunem prawnym innych dzieci (niż wymienionych w
      treści wniosku małoletnich dzieci i względem nich wykonywał w roku podatkowym
      władzę rodzicielską; jeśli tak, należy podać ich daty urodzenia?
    Odpowiedź: Wnioskodawca nie jest ojcem, ani opiekunem prawnym innych dzieci, niż
    wymienione we wniosku.
    11. W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 10, proszę wskazać czy
      wychowuje je Pan wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym?
    Odpowiedź: –
    Natomiast w piśmie z 29 maja 2025 r. doprecyzował Pan, że złożony wniosek dotyczy
    stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego.
    Pytanie (sformułowane w uzupełnieniu z 4 maja 2025 r.)
    Czy w rozliczeniu PIT za rok 2024 i kolejne (w przypadku braku zmiany stanu prawnego)
    Wnioskodawca może wybrać sposób rozliczenia przewidziany dla osób samotnie
    wychowujących dzieci (zgodnie z art. 6 ust. 4d u.p.d.o.f.)?
    Pana stanowisko w sprawie (przedstawione w uzupełnieniu z 4 maja 2025 r.)
    W ocenie Wnioskodawcy – w rozliczeniu PIT za rok 2024 i kolejne (w przypadku braku
    zmiany stanu prawnego) Wnioskodawca może wybrać sposób rozliczenia przewidziany dla
    osób samotnie wychowujących dzieci (zgodnie z art. 6 ust. 4d u.p.d.o.f.).
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z 28 września 2023 r. (sygn. akt I SA/Łd
    530/23) uznał, że przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    zawiera sformułowanie „w roku podatkowym”. Wymaga zatem, aby rodzic w danym roku
    podatkowym, w którym chciałby skorzystać z preferencji podatkowej, wychowywał
    samotnie dziecko. Ustawodawca nie zastrzegł jednakże, aby czynił to stale, niezmiennie
    cały rok podatkowy.
    Wychowywanie dzieci, realizowane jest przez każdego z rodziców „samotnie”, bez udziału
    drugiego z rodziców w określonym przedziale czasowym w obrębie każdego roku
    kalendarzowego. A skoro tak, nie można podzielić wywodu organu, iż skoro w tym samym
    roku kalendarzowym choć w innych, osobnych przedziałach czasowych tego roku, każde z
    rodziców opiekuje się samodzielnie dzieckiem, wychowując je i zaspokajając potrzeby
    dziecka na każdej płaszczyźnie (fizycznej, psychicznej, rodzinnej, kulturowej) bez udziału w
    tym okresie drugiego rodzica, to finalnie wychowują oni dziecko wspólnie. Wówczas, w
    ocenie organu, żadnemu z rodziców nie przysługiwałaby możliwość skorzystania z
    omawianej ulgi. Taka interpretacja byłaby nie do pogodzenia z założeniami ustawodawcy i
    godziłaby w politykę prorodzinną Państwa.

    W podobnym tonie wypowiedział się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w
    wyroku z 10 sierpnia 2023 r. (sygn. akt I SA/Kr 570/23).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest
    zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej
    ustawy. Z jego treści wynika, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Na mocy art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został
      pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten
      rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
      1) małoletnie,
      2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek)
        pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
      3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w
        przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe,
        obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie
      - podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym
        zeznaniu podatkowym.
    Zgodnie z art. 6 ust. 4d ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej
      wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej
      dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się
      dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach
      określonych w niniejszej ustawie.
    Stosownie do art. 6 ust. 4f ustawy:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby,
      która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej
      jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku
      z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z
      art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu
      dzieci (Dz.U. z 2024 r. poz. 1576).
    Na podstawie art. 6 ust. 8 ustawy:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:
      1) stosuje przepisy:

      a) art. 30c lub
      b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej
        ustawy
      - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
        uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
        pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
        uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
      2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
        2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
        przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Z powyższego wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z
    preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie
    wychowujących dzieci od spełnienia łącznie następujących warunków:
    · posiadania przez rodzica lub opiekuna prawnego statusu osoby samotnie
      wychowującej dziecko (dzieci);
    · wychowywania przez rodzica lub opiekuna prawnego samotnie w roku podatkowym
      dziecka (dzieci);
    · nieuzyskiwania przez rodzica lub opiekuna prawnego i dziecko (dzieci) przychodów
      /dochodów, do których zastosowanie mają przepisy art. 30c ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku
      dochodowym, z wyjątkiem najmu prywatnego – w zakresie osiągniętych w roku
      podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów,
      zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy
      opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania
      innych doliczeń lub odliczeń;
    · niepodlegania przez rodzica lub opiekuna prawnego i dziecko (dzieci)
      opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o
      podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu
      okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Natomiast zgodnie z art. 5 ust. 1 tej ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w
    wychowywaniu dzieci (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1576 ze zm.):
      Świadczenie wychowawcze przysługuje osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2, w
      wysokości 800,00 zł miesięcznie na dziecko.
    W myśl art. 4 ust. 2 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci:
      Świadczenie wychowawcze przysługuje:
      1) matce albo ojcu, jeżeli dziecko wspólnie zamieszkuje i pozostaje na utrzymaniu
        matki albo ojca, z zastrzeżeniem art. 5 ust. 2a, albo
      2) opiekunowi faktycznemu dziecka, jeżeli dziecko wspólnie zamieszkuje i pozostaje
        na utrzymaniu opiekuna faktycznego, albo
      3) opiekunowi prawnemu dziecka, albo
      4) dyrektorowi domu pomocy społecznej, albo
      5) rodzinie zastępczej, osobie prowadzącej rodzinny dom dziecka, dyrektorowi
        placówki opiekuńczo-wychowawczej, dyrektorowi regionalnej placówki
        opiekuńczo-terapeutycznej albo dyrektorowi interwencyjnego ośrodka

        preadopcyjnego, o których mowa w ustawie z dnia 9 czerwca 2011 r. o
        wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2024 r. poz. 177, 742,
        743 i 858).
    Natomiast stosownie do art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci:
      W przypadku gdy dziecko, zgodnie z orzeczeniem sądu, jest pod opieką
      naprzemienną obydwojga rodziców rozwiedzionych, żyjących w separacji lub
      żyjących w rozłączeniu sprawowaną w porównywalnych i powtarzających się
      okresach, kwotę świadczenia wychowawczego ustala się każdemu z rodziców w
      wysokości połowy kwoty przysługującego za dany miesiąc świadczenia
      wychowawczego.
    Co do zasady, świadczenie wychowawcze na mocy art. 4 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy
    przysługuje albo matce albo ojcu, jeżeli dziecko wspólnie zamieszkuje i pozostaje na
    utrzymaniu tego rodzica.
    W art. 5 ust. 2a cyt. ustawy ustawodawca zastrzegł natomiast, że w przypadku opieki
    naprzemiennej orzeczonej przez sąd kwotę świadczenia wychowawczego ustala się w
    wysokości połowy kwoty przysługującego za dany miesiąc. Zatem stosownie do tego
    przepisu każdemu z rodziców, który – na mocy orzeczenia sądu – wykonuje opiekę
    naprzemienną nad małoletnim dzieckiem przysługuje świadczenie wychowawcze ustalone
    w sposób wskazany w tym przepisie.
    W tym miejscu należy jednoznacznie podkreślić, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe
    są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84
    Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze
    zm.), stanowiącego, że:
      Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym
      podatków, określonych w ustawie.
    Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z
    przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Co więcej, zgodnie z
    konstrukcją i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie
    ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności
    opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 6
    ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od
    spełnienia wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania. Tak więc, przepisy
    regulujące prawo do preferencyjnego rozliczenia powinny być interpretowane ściśle;
    niedopuszczalna jest ich interpretacja rozszerzająca.
    Należy jednak wskazać, że art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych nie może być odczytywany w ten sposób, że każda osoba mająca dzieci i
    znajdująca się w stanie wolnym, określonym w tym przepisie, jest osobą samotnie
    wychowującą dziecko.
    Z istoty pojęcia „osoby samotnie wychowującej dziecko” wynika, że jest to osoba, która
    w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sama (bez udziału drugiej osoby)
    zajmuje się wychowywaniem dziecka, stale troszczy się o jego byt materialny i rozwój
    emocjonalny.
    Przepis art. 6 ust. 4c ustawy wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status
    osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu
    cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec,
    rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać
    dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców. Jest to więc taka osoba, która

    stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, bez udziału (wsparcia)
    drugiej osoby.
    Natomiast, kiedy każdy rodzic jest zaangażowany w proces wychowawczy dziecka
    oznacza to, że w roku podatkowym dziecko wychowywane jest wspólnie przez oboje
    rodziców, a nie samotnie przez któregokolwiek z nich.
    Brzmienie ww. przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych precyzuje
    pojęcie „osoby samotnie wychowującej dzieci” w taki sposób, aby nie budziło
    wątpliwości, iż prawo do preferencyjnego opodatkowania dochodów nie przysługuje
    wszystkim osobom stanu wolnego posiadającym dzieci własne lub przysposobione (o
    których mowa w tym przepisie), a wyłącznie jednemu z rodziców/opiekunów prawnych,
    tj. temu, który samotnie wychowuje dziecko/dzieci. Do skorzystania z tej preferencji,
    niewystarczające jest samo legitymowanie się określonym stanem cywilnym. Równie
    istotne jest samotne troszczenie się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka bez
    udziału innej osoby, tj. w szczególności ojca lub matki dziecka.
    Przy wychowywaniu dziecka należy wziąć pod uwagę całokształt działań i czynności
    wykonywanych przez każdego z rodziców, w tym także tych o charakterze
    niewymiernym jak kształtowanie osobowości, światopoglądu, systemu wartości, postaw
    emocjonalnych. W sytuacji, gdy każdy z rodziców aktywnie oraz w porównywalnym
    stopniu uczestniczy w wychowywaniu dziecka – co przejawia się między innymi
    dzieleniem się wszelkimi obowiązkami związanymi z procesem wychowawczym dziecka,
    niezależnie od tego u kogo, pod czyją w danym momencie roku podatkowego opieką
    dziecko przebywa – nie można mówić o samotnym wychowywaniu dziecka przez
    któregokolwiek z rodziców.
    Przyjęcie odmiennej wykładni stałoby w sprzeczności z uzasadnieniem wprowadzenia
    tej ulgi, z którego jednoznacznie wynika, że ustawodawca kierował ją tylko do osób,
    które samotnie troszczą się o codzienne zaspokojenie potrzeb dzieci, posiadając ściśle
    określony status cywilny.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje dla potrzeb jej
    wykładni i stosowania samotnego wychowywania, ani nie odsyła w tym zakresie do
    odrębnych regulacji.
    Dla ustalenia znaczenia „samotnie” oraz „wychowywać” należy zatem odwołać się w
    pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych.
    Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować — wychowywać”
    to: (1) «zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności», (2) «przygotować
    kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie».
    Zatem, „wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt
    doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie
    polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój
    emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości
    dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie
    predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie
    światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.
    Natomiast, „samotny” to: (1) «żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół», (2) «znajdujący się w
    określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam», (3) «spędzany, odbywany w
    pojedynkę, bez towarzystwa», (4) «znajdujący się na odludziu».
    Użycie określenia „osoba samotnie wychowująca dzieci” oznacza zatem, że intencją
    ustawodawcy było przyznanie prawa do rozliczenia dochodów jako osoba samotnie
    wychowująca dziecko jednemu z rodziców lub opiekunów prawnych, który faktycznie
    wychowuje dziecko.

    Samotne wychowywanie oznacza zatem wychowywanie dziecka (dzieci) bez faktycznego
    udziału drugiego rodzica.
    Samodzielna opieka nad dzieckiem nie jest równoznaczna z samotną opieką. Fakt, że
    każdy z rodziców zajmuje się dzieckiem w ustalonym czasie, czyli samodzielnie i w tym
    czasie drugi rodzic nie uczestniczy w wychowaniu tego dziecka, nie oznacza że mamy
    do czynienia z samotnym wychowaniem dziecka.
    W rodzinach pełnych również rodzice nie wychowują dzieci równocześnie. Nie zawsze
    bowiem opiekują się dzieckiem w tym samym miejscu i czasie. Podczas sprawowania
    opieki przez rodziców pozostających w związku małżeńskim (podobnie jak rodziców
    stanu wolnego) może zachodzić taka sytuacja, że w pewnym momencie dnia (a w
    szczególnych sytuacjach nawet w określonych dniach) dzieckiem zajmuje się tylko
    matka, innym razem tylko ojciec, jednakże w takiej sytuacji nie ma mowy o samotnym
    wychowywaniu dziecka przez któregokolwiek z rodziców.
    Zatem prawo do omawianej preferencji podatkowej będzie przysługiwało jedynie temu
    z rodziców, czy opiekunów prawnych, który będąc osobą stanu wolnego faktycznie w
    roku podatkowym samotnie dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim samodzielnie
    ciągłą opiekę, bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym.
    Idąc dalej, w niniejszej sprawie kluczowe znaczenie ma art. 6 ust. 4f ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Od 1 stycznia 2022 r. ustawodawca zdecydował się bowiem na zmianę normatywną,
    która zgodnie z art. 6 ust. 4f ww. ustawy nie przyznaje preferencji osobie, która
    wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno
    dziecko. Dotyczy to również sytuacji, gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w
    związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze
    zgodnie z ustawą o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.
    Wpływ na możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej w obecnym stanie
    prawnym ma treść art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z
    przepisu tego wynika, że sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d nie ma
    zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem
    prawnym co najmniej jedno dziecko, zaś szczególną formą wspólnej opieki (która również
    wyłącza możliwość rozliczenia w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej
    dziecko) jest opieka naprzemienna, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało
    ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016
    r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.
    I tak, co do zasady, świadczenie wychowawcze, o którym mowa w art. 6 ust. 4f ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych – na mocy art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o
    pomocy państwa w wychowywaniu dzieci – przysługuje albo matce albo ojcu, jeżeli
    dziecko wspólnie zamieszkuje i pozostaje na utrzymaniu tego rodzica.
    W art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci ustawodawca
    zastrzegł natomiast, że w przypadku opieki naprzemiennej orzeczonej przez sąd kwotę
    świadczenia wychowawczego ustala się w wysokości połowy kwoty przysługującego za
    dany miesiąc świadczenia. Zatem na mocy tego przepisu każdemu z rodziców, który –
    na mocy orzeczenia sądu – wykonuje opiekę naprzemienną nad małoletnim dzieckiem
    przysługuje świadczenie wychowawcze ustalone w sposób wskazany w tym przepisie.
    Skoro ustanowienie opieki naprzemiennej powoduje podział świadczenia
    wychowawczego pomiędzy oboje rodziców, to niezależnie od ustaleń pomiędzy
    rodzicami lub braku takich ustaleń – prawo do preferencyjnego rozliczenia nie
    przysługuje.

    Jak wynika z opisu sprawy, w 2024 r. uzyskiwał Pan dochody opodatkowane według skali
    podatkowej, nie prowadził Pan działalności gospodarczej. Działalność gospodarcza, którą
    w przeszłości Pan prowadził jest zawieszona od 2022 r. Na mocy wyroku rozwodowego z
    (...) lutego 2024 r. (uprawomocnił się (...) lutego 2024 r.) opieka nad małoletnimi S (lat 6) i L
    (lat 4) została powierzona obojgu rodziców w ramach opieki naprzemiennej (tydzień na
    tydzień). Opieka naprzemienna realnie funkcjonuje od maja 2023 r. Obecnie sposób
    sprawowania opieki reguluje szczegółowo porozumienie co do sposobu sprawowania
    władzy rodzicielskiej i sprawowania pieczy naprzemiennej zawarte (...) lutego 2024 r. Przez
    cały 2024 r. rodzice dzieci sprawowali naprzemiennie opiekę nad małoletnimi w ten
    sposób, że jeden z rodziców spędzał z dziećmi tydzień, po czym przekazywał opiekę
    drugiemu z rodziców. Na mocy wyroku rozwodowego zostały ustanowione alimenty w
    wysokości łącznej (...) miesięcznie. Alimenty były płacone w całości funkcjonowania opieki
    naprzemiennej, czyli przed jej formalnym ustanowieniem na mocy wyroku rozwodowego.
    W trakcie sprawowania opieki nad dziećmi stale troszczył się Pan o byt materialny i rozwój
    emocjonalny dzieci. W 2024 r. ponosił Pan szereg kosztów utrzymania i wychowania
    dzieci. W czasie, gdy dzieci przebywały u Pana, finansował Pan ich codzienne potrzeby,
    koszty zajęć dodatkowych oraz koszty wypoczynku. W lipcu 2024 r. był Pan z córkami na
    ok. tygodniowych wakacjach w (...). Stale troszczy się Pan o rozwój fizyczny i duchowy
    dzieci. Pomaga Pan córkom w nauce, regularnie uczęszcza z nimi na basen oraz na jazdy
    konne. Uczęszcza Pan na zebrania rodziców w przedszkolu. W razie potrzeby chodzi Pan z
    córkami do lekarza, regularnie podaje córkom zalecone leki. Z S uczęszczał Pan również
    do psychologa, wykonuje ćwiczenia zalecone przez rehabilitanta sensorycznego. W
    pozostałym okresie, w którym dzieci przebywały z matką, matka dzieci również zajmowała
    się ich wychowaniem. Dzieci będąc pod opieką matki w znacznie mniejszym stopniu
    uczęszczały na zajęcia dodatkowe, matka nie przywiązywała należytej wagi do spraw
    zdrowotnych dzieci. W związku z orzeczeniem przez Sąd opieki naprzemiennej nad
    małoletnimi S i L zostało ustalone świadczenie wychowawcze (tzw. 800+) zgodnie z art. 5
    ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowaniu dzieci. W stosunku do Pana lub Pana
    dzieci nie miały w 2024 r. zastosowania przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów
    specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym), ustawy o zryczałtowanym podatku
    dochodowym z wyjątkiem najmu prywatnego, jak również ustawy z dnia 24 sierpnia 2006
    r. o podatku tonażowym albo ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu
    okrętowego i przemysłów komplementarnych. Pana stan cywilny po rozwodzie nie uległ
    zmianie, nie wstąpił Pan ponownie w związek małżeński.
    Mając na uwadze opisaną sytuację faktyczną wskazać należy, że w art. 6 ust. 4f ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca doprecyzował, że ww.
    preferencyjne opodatkowanie nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie
    z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również
    gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom
    zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11
    lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.
    Należy podkreślić, że zwrot „zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5
    ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci”, nie
    odnosi się do tego czy rodzic faktycznie pobiera to świadczenie, lecz czy ma do niego
    prawo (zostało mu przyznane).
    W sytuacji, gdy jeden z rodziców nie pobiera świadczenia wychowawczego nie oznacza, że
    nie ma prawa do tego świadczenia. Zatem osoba, która wspólnie z drugim rodzicem
    wychowuje dziecko nie może skorzystać z rozliczenia w sposób przewidziany dla osoby
    samotnie wychowującej dziecko. Jedną z form wspólnego wychowywania dziecka jest tzw.
    opieka naprzemienna.

    Jak wyżej wskazano istotny dla zastosowania omawianej preferencji, a więc możliwości
    skorzystania z preferencyjnego rozliczania się w sposób przewidziany dla osoby samotnie
    wychowującej dziecko jest fakt samotnego wychowywania dziecka. W rezultacie samotni
    rodzice, którzy wychowują dziecko wspólnie (w tym samym lub różnym czasie) w tym
    również w ramach opieki naprzemiennej nie mogą rozliczyć swoich dochodów w sposób
    przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko.
    Mając zatem na uwadze zacytowane przepisy prawa oraz opis sprawy stwierdzić należy,
    że w przedmiotowej sprawie – za 2024 r. i lata kolejne, skoro na mocy wyroku
    rozwodowego opieka na małoletnimi dziećmi została powierzona obojgu rodzicom –
    Panu wspólnie z Pana byłą żoną, to nie może Pan skorzystać z preferencyjnego
    opodatkowania dochodów przewidzianego dla osób samotnie wychowujących dzieci.
    Nie sposób uznać, że w przedstawionym przez Pana opisie sprawy – w tak
    zorganizowanym trybie wykonywania władzy rodzicielskiej i opieki przez obojga
    rodziców – zachodzą dwa odrębne procesy wychowania, tj. osobny samotny proces
    przeprowadza matka małoletnich dzieci (Pana była żona) w swoim czasie, gdy dzieci
    przebywają z nią, a zupełnie inny proces wychowywania zachodzi podczas, gdy dzieci
    przebywają z Panem. Wychowania dzieci nie da się „podzielić”, bowiem jest to ciągły i
    długotrwały rozwój, na który w tym przypadku składa się wspólna praca obojga
    rodziców. Ponadto jak sam Pan wskazał, oboje rodzice sprawowali naprzemiennie
    opiekę nad małoletnimi dziećmi (tydzień na tydzień). Dlatego też okoliczność, że
    wychowaniem małoletnich dzieci zajmuje się zarówno Pan, jak i Pana była żona w
    systemie opieki naprzemiennej wyklucza możliwość uznania Pana za osobę samotnie
    wychowującą dzieci.
    Tym samym, nie kwestionując faktu, że Pan – już jako osoba rozwiedziona – bierze
    udział w wychowywaniu swoich małoletnich dzieci – nie sposób uznać Pana za osobę
    samotnie wychowującą dzieci w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. W tym konkretnym przypadku, współdziałanie Pana w wychowywaniu dzieci,
    poprzez opiekę nad nimi przez oboje rodziców, nie oznacza, że proces wychowawczy
    dziecka prowadzony jest tylko i wyłącznie przez Pana. Fakt, że w przedstawionej sytuacji
    każdy z rodziców zajmuje się dziećmi w ustalonym czasie, czyli samodzielne, i w tym
    czasie drugi rodzic nie uczestniczy w ich wychowaniu, nie oznacza, że mamy do
    czynienia z samotnym wychowaniem dzieci. Należy jeszcze raz podkreślić, że
    samodzielna opieka nad dziećmi nie jest równoznaczna z samotną opieką. Zatem nie
    kwestionując Pana zaangażowania w proces wychowawczy małoletnich dzieci, nie
    można uznać, że posiada Pan status osoby samotnie wychowującej dzieci.
    Podsumowując, w świetle przedstawionego opisu sprawy i obowiązującego stanu
    prawnego, nie można uznać Pana za osobę samotnie wychowującą dzieci w rozumieniu
    art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, nie
    przysługuje Panu prawo do skorzystania z preferencyjnej formy opodatkowania
    przewidzianej w art. 6 ust. 4c i ust. 4d w związku z art. 6 ust. 4f ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, jako osoba samotnie wychowująca dzieci w zeznaniu
    rocznym za 2024 r.
    Uprawnienie do omawianego preferencyjnego rozliczania się nie będzie Panu
    przysługiwać także za lata kolejne, jeżeli nie zmieni się stan faktyczny lub nie ulegną
    zmianie przepisy prawa podatkowego w tym zakresie.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:

    - zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego
      obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia,
    - zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego
      w dniu wydania interpretacji.
    Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym. Wnioskodawca
    ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym
    /zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Równocześnie w przypadku,
    gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych.
    Ponadto wskazuję, że nie jestem uprawniony do analizowania i oceny dokumentów
    załączonych do wniosku o interpretację. Wszystkie istotne dla sprawy informacje powinny
    znaleźć się w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.
    W odniesieniu do powołanych przez Pana wyroków sądu należy wskazać, że
    rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw i nie
    mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego
    zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będze zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego oraz zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z

    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.