Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.904.2024.1.KR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-20
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: darowizna
majątek-rozdzielność majątkowa
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
umowa-umowa darowizny
wspólność-wspólność majątkowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 listopada 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych
    sprzedaży nieruchomości.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną posiadającą status rezydenta podatkowego w
    Rzeczypospolitej Polskiej i podlegającą w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu od całości osiąganych przez siebie dochodów, bez względu na
    miejsce ich osiągania, zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wnioskodawca jest właścicielem udziału w nieruchomości gruntowej, stanowiącej działkę
    ewidencyjną nr (...) położonej w (...) przy ul. (...) (dalej: Nieruchomość). Działka nabyta wraz
    z małżonką do majątku wspólnego w trakcie obowiązywania w małżeństwie
    Wnioskodawcy ustroju wspólności majątkowej małżeńskiej w dniu 20 lipca 2015 r. W roku
    2015 małżonkowie rozpoczęli budowę domu, który został ukończony w roku 2016.
    W dniu 6 maja 2021 r. Wnioskodawca zawarł wraz z małżonką umowę majątkową
    małżeńską, ustanawiającą w małżeństwie ustrój rozdzielności majątkowej (Rep A (...)).
    W dniu 24 maja 2021 r., małżonkowie zawarli w formie aktu notarialnego (Rep A (...))
    umowę o częściowy podział majątku, w ramach którego zabudowana nieruchomość
    przekazana została do majątku małżonki Wnioskodawcy, z jednoczesnym ustanowieniem
    na rzecz Wnioskodawcy dożywotniego i bezpłatnego prawa użytkowania całej
    Nieruchomości.
    W dniu 3 października 2024 r., Wnioskodawca zawarł z małżonką umowę darowizny,
    dokumentowaną aktem notarialnym Rep. A nr (...), mocą której Wnioskodawca otrzymał
    udział w wysokości ? w Nieruchomości.
    Z przyczyn osobistych, Wnioskodawca wraz z małżonką planują dokonać sprzedaży
    udziałów w Nieruchomości - termin sprzedaży nie został jeszcze określony, gdyż zależy od
    zainteresowania przez potencjalnych nabywców.

## Pytanie

Czy w ramach sprzedaży udziału w Nieruchomości, Wnioskodawca będzie zobowiązany do
    zapłaty podatku dochodowego zgodnie z art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowego od
    osób fizycznych, tj. czy okres 5 lat liczony jest od końca roku, w którym doszło do nabycia
    Nieruchomości przez Wnioskodawcę wraz z małżonką do wspólności ustawowej
    małżeńskiej, czy też od końca roku, w którym doszło do nabycia przez Wnioskodawcę
    udziału w Nieruchomości na podstawie umowy darowizny?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, sprzedaż udziału w Nieruchomości w ramach sprzedaży Nieruchomości
    nie stanowi przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości na podstawie przepisu
    art. 10 ust. 1 pkt 8 i Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku
    dochodowego zgodnie z art. 10 ust. 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm., dalej: ustawy o PIT),
    ponieważ okres 5 lat liczony jest od końca roku, w którym doszło do nabycia
    Nieruchomości przez Wnioskodawcę wraz z małżonką do wspólności ustawowej
    małżeńskiej.
    UZASADNIENIE
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z
    wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na
    podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłami
    przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
        prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
    - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
    dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
    określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku,
    licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te
    odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w
    tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty
    podatku dochodowego. Jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w
    nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie - nie jest źródłem
    przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub
    udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Artykuł 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje zaś, że w
    przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych do
    majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania wspólności
    majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku wspólnego małżonków
    praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym
    przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do
    majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w trakcie trwania wspólności
    majątkowej małżeńskiej.
    Biorąc powyższe pod uwagę, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części
    oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8
    lit. a)-c) ww. ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.
    Nabycie Nieruchomości nastąpiło na podstawie umowy sprzedaży do majątku wspólnego
    małżonków. Zatem należy odnieść się do kwestii stosunków majątkowych pomiędzy
    małżonkami, które zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks
    rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1359 ze zm.).
    W świetle art. 31 § 1 ww. ustawy, z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między
    małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca
    przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez
    jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością
    ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Stosownie do art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, w czasie trwania wspólności
    ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może
    również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie
    ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych
    przedmiotach należących do tego majątku.
    Stosownie natomiast do art. 47 § 1 zdanie pierwsze Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego,
    małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność

    ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub
    rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa taka
    może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
    Przedmiotami majątkowymi w rozumieniu powyższych przepisów są wszelkie prawa
    majątkowe - zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe),
    jak i względne (np. przysługujące małżonkom wierzytelności). Wspólność ustawowa
    obejmuje wszelkie przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje
    małżonków lub przez jednego z nich. Wspólność małżeńska została ukształtowana jako
    wspólność łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie
    mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami,
    a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu
    małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy na tak
    ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, definitywne
    nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z małżonków
    tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. Konsekwentnie, w przypadku
    sprzedaży tego prawa, każdy z małżonków zbywałby je w całości, a nie w określonym
    udziale.
    W przypadku nabycia nieruchomości przez małżonków pozostających w majątkowej
    wspólności małżeńskiej przewidzianej w art. 31 ustawy - Kodeks rodzinny i opiekuńczy, nie
    ma możliwości określenia tego, w jakich częściach nastąpiło nabycie nieruchomości, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Nie jest możliwe nabycie nieruchomości w określonym udziale przez małżonków
    pozostających we wspólności majątkowej małżeńskiej i działających jednocześnie, co
    wynika z istoty wspólności małżeńskiej. Skoro z uwagi na wspólność majątkową, nie
    można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili nabycia nieruchomości
    w małżeństwie i przyjmuje się, że małżonkowie nabyli prawo majątkowe wspólnie w
    całości, to nie można liczyć terminu nabycia określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c)
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od daty ustania ustawowej
    majątkowej wspólności małżeńskiej. W przypadku nabycia nieruchomości przez
    małżonków pozostających w majątkowej wspólności małżeńskiej przewidzianej w art. 31
    ustawy - Kodeks rodzinny i opiekuńczy, nie ma możliwości określenia tego, w jakich
    częściach nastąpiło nabycie nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Warto zwrócić uwagę na obecną konstrukcję art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, zgodnie z którym, w przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu
    wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych do majątku wspólnego małżonków lub
    wybudowanych w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub
    nabytych do majątku wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt
    8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego,
    w którym nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w
    trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Wobec tego w analizowanej sprawie datą nabycia przez Wnioskodawcę Nieruchomości
    jest data nabycia tej Nieruchomości do majątku wspólnego, tj. 20 lipca 2015 r.
    Okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych już minął, bowiem - jak wynika z opisu stanu faktycznego - od końca roku, w
    którym Wnioskodawca nabył wraz z małżonką do majątku wspólnego małżonków
    Nieruchomość do dnia złożenia niniejszego wniosku upłynęło ponad 5 lat (a nieruchomość
    nadal pozostaje współwłasnością małżonków).
    Powyższe stanowisko znajduje również odzwierciedlenie przykładowo w następujących
    interpretacjach indywidualnych: pismo z dnia 20 stycznia 2022 r. Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej, znak 0114-KDIP3-1.4011.1019.2021.1.AK, pismo z dnia 21 czerwca

    2021 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, znak 0113-KDIPT2-2.4011.392.2021.1.
    MP, pismo z dnia 1 lipca 2020 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, znak 0112-
    KDWL.4011.16.2020.1.DK.
    W tym zakresie, nie zmienia początkowego momentu nabycia dokonanie późniejszych
    przesunięć majątkowych pomiędzy małżonkami - w tym, w drodze umów majątkowych
    małżeńskich czy umów darowizny - przywołany przepis art. 10 ust. 6 jednoznacznie
    bowiem wskazuje na datę pierwotnego nabycia nieruchomości do majątku wspólnego
    małżonków jako determinującego moment początkowy obliczania terminu, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W świetle
    przywołanego przepisu nie dochodzi zatem do tzw. nowego nabycia - tym bardziej, że
    Wnioskodawca, na podstawie umowy darowizny zawartej z małżonką nie nabył majątku
    ponad udział przysługujący mu w dacie nabywania nieruchomości.
    Powyższe stanowisko potwierdza także interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 21
    czerwca 2021 r., znak 0113-KDIPT2-2.4011.392.2021.1.MP.
    W tym zakresie wskazać należy także na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z
    dnia 15 maja 2017 r., sygn. akt II FPS2/17, zgodnie z którą, dla celów opodatkowania
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
    majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14 poz. 176 ze zm.)
    nabytych przez współmałżonka w wyniku dziedziczenia, datą ich nabycia lub
    wybudowania w rozumieniu tego przepisu jest dzień nabycia (wybudowania) tych
    nieruchomości i praw majątkowych do majątku wspólnego małżonków. Cytowana
    uchwała dotyczy wprost sytuacji nabycia nieruchomości w drodze dziedziczenia - jednakże
    stanowi ona, w świetle wyjaśnienia udzielanego ustnie przez Krajową Informację
    Skarbową podstawę dla sformułowania rozstrzygnięcia, o określeniu momentu nabycia
    zbywanej przez małżonków (lub jednego z nich) nieruchomości na dzień jej nabycia do
    majątku wspólnego małżonków.
    Podsumowując, sprzedaż przez Wnioskodawcę Nieruchomości nie będzie stanowiła
    źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 6 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, bowiem nabycie Nieruchomości nastąpiło 20 lipca 2015
    r., a ustanowienie rozdzielności majątkowej, jak również, późniejsze otrzymanie udziału w
    Nieruchomości przez Wnioskodawcę w darowiźnie do majątku odrębnego od żony nie ma
    wpływu na powstanie zobowiązania podatkowego przy sprzedaży Nieruchomości.
    W świetle powyższego, wyrażone przez Wnioskodawcę stanowisko jest uzasadnione.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie, bądź od których zaniechano poboru
    podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości lub ich
    części oraz udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek
    podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie
    nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości nastąpi po upływie 5 lat, licząc
    od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie lub wybudowanie - nie
    jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia w ogóle nie
    podlega opodatkowaniu.
    Ponadto, przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    wskazuje, że dotyczy przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw, które nie
    następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej.
    Na mocy art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej,
      nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania
      wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku
      wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres,
      o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w
      trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.
    Aby ustalić, czy w przedmiotowej sprawie sprzedaż przez Pana udziału w nieruchomości
    podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, istotne jest
    ustalenie, czy odpłatne zbycie nastąpi po upływie pięciu lat licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycie”, należy
    zatem odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    W szczególności art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Zatem, pojęcie „nabycie” należy rozumieć szeroko, tzn., że nabycie nieruchomości lub
    praw majątkowych następuje z chwilą uzyskania prawa własności, bez względu na
    charakter czynności prawnej, na podstawie, której doszło do przysporzenia majątkowego.
    Tym samym, poprzez „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika.

    Zgodnie z art. 888 § 1 ww. Kodeksu:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Podstawową cechą umowy darowizny jest bezpłatne świadczenie darczyńcy na rzecz
    obdarowanego kosztem jego majątku. Darowizna należy do czynności, których celem jest
    dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego)
    i zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone, jako nieodpłatne.
    Odnosząc powyższe do stanu faktycznego sprawy konieczne jest także powołanie
    przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023
    r. poz. 2809 ze zm.), normujących stosunki majątkowe między małżonkami.
    Zgodnie z art. 31 § 1 ww. Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Przedmiotami majątkowymi w rozumieniu tego przepisu są wszelkie prawa majątkowe
    zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe), jak i względne
    (np. przysługujące małżonkom wierzytelności). Wspólność ustawowa obejmuje wszelkie
    przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez
    jednego z nich. Z ww. przepisu wynika, że wspólność małżeńska została ukształtowana
    jako wspólność łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie
    nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać
    udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową.
    Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Natomiast do
    majątku osobistego każdego z małżonków należą m.in. przedmioty majątkowe nabyte
    przez dziedziczenie, zapis, darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej
    postanowił (art. 33 pkt 2 ww. Kodeksu). Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną
    małżonków objętych wspólnością ustawową, definitywne nabycie w czasie jej trwania
    nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w
    określonym ułamkowo udziale.
    Konsekwentnie, w przypadku sprzedaży tego prawa, każdy z małżonków zbywałby je w
    całości, a nie w określonym udziale.
    Zgodnie z ogólną zasadą uregulowaną w art. 43 § 1 przywołanego Kodeksu:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Co do zasady wspólność majątkowa trwa tak długo jak małżeństwo.
    Stosownie do art. 47 § 1 ww. Kodeksu:
      Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność
      ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub
      rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa
      taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
    W myśl art. 52 § 1 ww. Kodeksu:
      Z ważnych powodów każdy z małżonków może żądać ustanowienia przez sąd
      rozdzielności majątkowej.
    W przypadku ustania wspólności majątkowej do majątku, który był nią objęty stosuje się
    odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. W razie ustania
    wspólności udziały małżonków są równe, chyba że umowa majątkowa małżeńska stanowi

    inaczej, co nie wyłącza zastosowania art. 43 § 2 i 3 ww. Kodeksu. Zatem, z datą umownego
    zniesienia lub ograniczenia wspólności majątkowej, współwłasność łączna przekształca się
    we współwłasność w częściach ułamkowych.
    Kwestia określenia momentu nabycia nieruchomości i praw majątkowych była
    przedmiotem uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 maja 2017 r., sygn. akt II
    FPS 2/17, w której sąd stwierdził, że:
      Dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, odpłatnego
      zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c)
      ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z
      2000 r., Nr 14, poz. 176, ze zm.) nabytych przez współmałżonka w wyniku
      dziedziczenia, datą ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu tego przepisu jest
      dzień nabycia (wybudowania) tych nieruchomości i praw majątkowych do majątku
      wspólnego małżonków.
    W uzasadnieniu uchwały Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku nabycia
    nieruchomości przez małżonków pozostających w majątkowej wspólności małżeńskiej
    przewidzianej w art. 31 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy nie
    ma możliwości określenia tego, w jakich częściach nastąpiło nabycie nieruchomości, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Nie jest możliwe nabycie nieruchomości w określonym udziale przez małżonków
    pozostających we wspólności majątkowej małżeńskiej i działających jednocześnie, co
    wynika z istoty wspólności małżeńskiej. Wspólność małżeńska (łączna) to wspólność
    bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi
    prawami do majątku wspólnego jako całości. Nie mogą także rozporządzać udziałem w
    jakimkolwiek przedmiocie należącym do tego majątku.
    Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skoro, z uwagi na wspólność majątkową,
    nie można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili nabycia
    nieruchomości w małżeństwie, to nie można też przyjąć, że pięcioletni termin biegnie od
    daty nabycia nieruchomości w drodze spadku. Dla oceny skutków podatkowych
    odpłatnego zbycia nieruchomości kluczowy jest moment poniesienia wydatku na nabycie
    tego składnika do majątku wspólnego i to, że tego wydatku – w momencie jego
    poniesienia - nie można przypisać jednemu bądź drugiemu małżonkowi w udziałach o
    określonej wielkości.
    Przyjmując argumentację wynikającą z uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z
    dnia 15 maja 2017 r., sygn. akt II FPS 2/17, data zniesienia wspólności majątkowej nie jest
    co prawda datą nabycia prawa majątkowego ale jednak staje się datą przekształcenia
    współwłasności łącznej we współwłasność w częściach ułamkowych.
    Wskazać należy, że jakkolwiek darowizna polegająca na przesunięciu składników
    majątkowych z majątku wspólnego obojga małżonków do majątku osobistego jednego z
    nich jest czynnością prawną rozporządzającą nieodpłatną, to jednak nie powoduje nabycia
    w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    nieruchomości i innych praw majątkowych przez małżonka, do którego majątku
    wspólnego przedmioty te wcześniej już przynależały.
    Jednakże w przedstawionym przez Pana stanie faktycznym, będąca przedmiotem
    sprzedaży nieruchomość została nabyta do majątku wspólnego w 2015 r., 6 maja 2021 r.
    doszło do umowy majątkowej małżeńskiej znoszącej wspólność majątkową, natomiast 24
    maja 2021 r. doszło do częściowego podziału majątku, w ramach którego nieruchomość
    przekazana została do majątku Pana małżonki. Następnie w 2024 r. miała miejsce
    darowizna na Pana rzecz przez Pana żonę udziału w nieruchomości, o której mowa we
    wniosku.
    Zatem po zawarciu umowy majątkowej małżeńskiej mamy do czynienia ze
    współwłasnością w częściach ułamkowych. Innymi słowy w momencie podpisania
    przedmiotowej umowy nieruchomość „wyszła” z majątku wspólnego, a następnie w

    wyniku kolejnych czynności rozporządzających częścią ułamkową stała się majątkiem
    odrębnym jednego małżonka. Nie jest to więc sytuacja tożsama do darowizny
    następującej bezpośrednio z majątku wspólnego małżonków.
    W tym miejscu wyjaśnić należy, że Naczelny Sąd Administracyjny podjął uchwałę,
    przyjmując że skoro, z uwagi na wspólność majątkową, nie można wyodrębnić udziałów,
    które małżonkowie posiadali w chwili nabycia nieruchomości w małżeństwie, to nie można
    też przyjąć, że pięcioletni termin biegnie od daty nabycia nieruchomości w drodze spadku.
    Natomiast w przypadku darowizny z majątku odrębnego (w skład, którego wchodzi udział
    w nieruchomości, będący w przeszłości przedmiotem wspólności majątkowej) udział, który
    małżonek posiadał po ustaniu wspólności majątkowej można było wyodrębnić, ponieważ
    przed dokonaniem darowizny istniała już współwłasność nieruchomości w częściach
    ułamkowych - mamy w tej sytuacji do czynienia z przesunięciem pomiędzy dwoma
    odrębnymi masami majątkowymi.
    Wobec powyższego, dokonana w 2024 r. na Pana rzecz darowizna udziału w
    nieruchomości, należącego do Pana żony stanowi nabycie, o którym mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Biorąc zatem pod uwagę powyższe, stwierdzić należy, że planowane przez Pana odpłatne
    zbycie udziału w nieruchomości, nabytej w drodze dokonanej w 2024 r. darowizny, w
    sytuacji gdy nastąpi przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie (tj. odpłatne zbycie w okresie do 31 grudnia 2029 r.) i nie
    zostanie dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej, będzie stanowić źródło
    przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, podlegające opodatkowaniu według zasad określonych w ustawie o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast
    zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy
    nieodpłatnie.
    W myśl art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty
      nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o
      udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych,
      poczynione w czasie ich posiadania.
    Stosownie do art. 22 ust. 6d ww. ustawy:

      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku
      od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa
      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w
      drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
      poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe,
      w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada
      łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary
      spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika
      długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i
      polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił
      roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c).
    Stosownie do art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący
    różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa określonym
    zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. wartością
    wyrażoną w cenie określonej w umowie sprzedaży pomniejszoną o koszty odpłatnego
    zbycia), a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c lub – w
    przedmiotowej sprawie – art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych.
    Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek
        dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131,
        lub
      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    Stosownie do art. 45 ust. 1a pkt 3 ww. ustawy:
      W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom
      skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego
      w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w
      art. 30e.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.) jest sam przepis prawa.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku
    do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    wnioskodawcę. Jeżeli zatem, przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie różniło
    się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana
    chroniła w zakresie przedstawionego zdarzenia przyszłego. W związku z powyższym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku,
    udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych wskazać należy, że
    dotyczą one konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym
    stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich
    zawarte są wiążące, zatem nie mogą przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.