Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.609.2025.4.MJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-28
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości wykorzystywanej
w działalności gospodarczej (działka wraz z myjnią).
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
działki
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
środek-środek trwały
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z działalności
gospodarczej.-Odpłatne zbycie składników majątku.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 2-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan pismem z 24 lipca 2025 r. (wpływ 23 lipca 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą zarejestrowaną w CEIDG.
    Przedmiotem działalności jest m.in. eksploatacja samoobsługowych myjni
    samochodowych. Obecnie działalność prowadzona jest w dwóch lokalizacjach:
    · Myjnia A - funkcjonująca na działce gruntowej, która została nabyta kilka lat temu
      wspólnie przez Pana i Pana żonę w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej, jako
      składnik majątku prywatnego. Na działce tej wybudował Pan myjnię, która od
      momentu uruchomienia jest wykorzystywana w działalności gospodarczej i generuje
      przychody. Działka nie została formalnie wprowadzona do ewidencji środków
      trwałych, ale była używana wyłącznie w działalności.
    · Myjnia B - prowadzona w innej lokalizacji i pozostająca w majątku firmy po planowanej
      transakcji.
    Planuje Pan sprzedaż Myjni A wraz z działką, urządzeniami, umowami, dokumentacją oraz
    całym zapleczem funkcjonalnym jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa (ZCP) - w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. Nowy nabywca przejmie komplet składników
    pozwalających na niezakłócone kontynuowanie działalności. Po sprzedaży Myjni A, nadal
    będzie prowadził Pan działalność gospodarczą w zakresie obsługi drugiej myjni (Myjni B).
    Uzupełnienie
    Działalność gospodarczą prowadzi Pan od 6 maja 2003 r. Początkowo w zakresie
    sprzedaży hurtowej oraz detalicznej zespołów elektronicznych, natomiast od 1 września
    2010 r. w zakresie prowadzenia myjni samoobsługowych.
    Forma opodatkowania działalności to podatek liniowy.
    Działkę zakupiliście na podstawie aktu notarialnego dnia 12 marca 2012 r.
    Działka wykorzystywana jest tylko w Pana działalności gospodarczej.
    Pana żona nie prowadzi działalności gospodarczej.
    Pytania
    1. Czy planowana sprzedaż Myjni A wraz z działką i pozostałymi składnikami - stanowiąca
      zorganizowaną część przedsiębiorstwa - będzie wyłączona z opodatkowania
      podatkiem od towarów i usług (VAT) na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT?
    2. Czy dochód ze sprzedaży działki, która została nabyta prywatnie przez Pana i Pana
      żonę, lecz następnie była wykorzystywana w działalności gospodarczej jako miejsce
      prowadzenia Myjni A, będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
      osób fizycznych jako przychód z działalności gospodarczej?
    Przedmiotem tej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytanie nr 2 dotyczące
    podatku dochodowego od osób fizycznych. Odpowiedź na pytanie nr 1 dotyczące podatku
    od towarów i usług udzielona została odrębnie.
    Pana stanowisko w sprawie
    Mimo że działka została nabyta prywatnie przez Pana i Pana żonę, została ona następnie
    wykorzystywana w działalności gospodarczej (na jej terenie prowadzono myjnię). W
    świetle orzecznictwa oraz art. 14 ust. 1 ustawy o PIT, sprzedaż składników
    wykorzystywanych w działalności generuje przychód z działalności gospodarczej. Wobec
    tego dochód ze sprzedaży działki podlega opodatkowaniu PIT jako przychód z działalności.
    Zwolnienie wynikające z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT (dotyczące sprzedaży
    nieruchomości prywatnych po 5 latach) nie znajduje tu zastosowania, ponieważ działka
    została użyta do celów działalności gospodarczej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z ww. art. 9 ust. 1 przedmiotowej ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie, bądź od których zaniechano poboru
    podatku.
    Wyszczególnienia źródeł przychodów osiągniętych przez osoby fizyczne ustawodawca
    dokonał w art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust.
    2:
      a. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c. prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d. innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odrębnym źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 10 ust. 2 pkt 3 ww. ustawy:
      Przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o
      których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed
      zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem
      miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z
      działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.
    Jednak stosownie do art. 10 ust. 3 ww. ustawy:
      Przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na
      potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów
      specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim
      budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w
      takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
      spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim
      prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie.

    Zatem, aby przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości mógł zostać zaliczony do
    źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, powinny zostać spełnione co najmniej dwie
    podstawowe przesłanki:
        nieruchomość nie może być przedmiotem odpłatnego zbycia w wykonywaniu
        działalności gospodarczej,
        nieruchomość nie może być składnikiem majątku, o którym mowa w art. 14 ust. 2
        pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (z wyjątkiem
        nieruchomości mieszkalnych).
    Jak już wcześniej wspomniałem, klasyfikacja przychodu do danego źródła przychodów
    powoduje określone konsekwencje podatkowe, w tym również w zakresie możliwości
    wyboru formy opodatkowania. Możliwość wyboru formy opodatkowania mają m.in.
    podatnicy osiągający przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej, tj. ze źródła
    określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W świetle art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty
      należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości
      zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących
      sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za
      przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od
      towarów i usług.
    Zgodnie natomiast z treścią art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również:
      1) przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących:
      a) środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi
        ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
      b) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników,
        których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł,
      c) składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy
        lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości
        niematerialnych i prawnych,
      d) składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub
        udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w
        ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy
      prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy
      określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
    W myśl art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Do przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie zalicza się przychodów z
      odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością
      gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku
      mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego
      stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału
      w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie,
      związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do
      lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu

      jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis
      art. 30e stosuje się odpowiednio.
    Z treści przytoczonych przepisów wynika zatem, że przychodami z działalności
    gospodarczej są zarówno przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby
    związane z działalnością gospodarczą składników majątku używanych aktualnie w
    działalności gospodarczej (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych wymienionych w art.
    14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), jak i przychody uzyskane
    ze sprzedaży tych składników majątku, które zostały z działalności gospodarczej z różnych
    względów wycofane. Jeżeli jednak między pierwszym dniem miesiąca następującego po
    miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności, i dniem ich
    odpłatnego zbycia upłynęło 6 lat, to przychód ze sprzedaży tych składników majątku nie
    stanowi przychodu z działalności gospodarczej.
    Podkreślić też należy, że wskazany wyżej przepis art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, nie reguluje ani kwestii kwalifikowania składnika
    majątku do kategorii środków trwałych, ani obowiązku ujmowania go w ewidencji
    środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Reguluje on wyłącznie
    kwestię skutków podatkowych zbycia wskazanych w nim składników majątku,
    podlegających ujęciu w ewidencji środków trwałych.
    Z treści wniosku wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą.
    Przedmiotem działalności jest m.in. eksploatacja samoobsługowych myjni
    samochodowych. Obecnie działalność prowadzona jest w dwóch lokalizacjach: myjnia A -
    funkcjonująca na działce gruntowej, która została nabyta kilka lat temu wspólnie przez
    Pana i Pana żonę w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej, jako składnik majątku
    prywatnego. Na działce tej wybudował Pan myjnię, która od momentu uruchomienia jest
    wykorzystywana w działalności gospodarczej i generuje przychody. Działka nie została
    formalnie wprowadzona do ewidencji środków trwałych, ale była używana wyłącznie w
    działalności; myjnia B - prowadzona w innej lokalizacji i pozostająca w majątku firmy po
    planowanej transakcji. Forma opodatkowania Pana działalności to podatek liniowy.
    Działkę zakupiliście na podstawie aktu notarialnego dnia 12 marca 2012 r. Działka
    wykorzystywana jest tylko w Pana działalności gospodarczej. Pana żona nie prowadzi
    działalności gospodarczej. Planuje Pan sprzedaż Myjni A wraz z działką.
    Powziął Pan wątpliwość, czy dochód ze sprzedaży działki, która została nabyta prywatnie
    przez Pana i Pana żonę, lecz następnie była wykorzystywana w działalności gospodarczej
    jako miejsce prowadzenia Myjni A, będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych jako przychód z działalności gospodarczej.
    Stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z 25 lutego 1964
    r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Zgodnie z art. 31 § 1 tej ustawy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek
      wspólny).
            1W myśl art. 34 tej ustawy:
      Każdy z małżonków jest uprawniony do współposiadania rzeczy wchodzących w
      skład majątku wspólnego oraz do korzystania z nich w takim zakresie, jaki daje się
      pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez drugiego małżonka.
    Zgodnie natomiast z art. 36 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:

      § 1. Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem
      wspólnym, w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku
      wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach
      obciążających majątek wspólny.
      § 2. Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba
      że przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności,
      które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
      § 3. Przedmiotami majątkowymi służącymi małżonkowi do wykonywania zawodu lub
      prowadzenia działalności zarobkowej małżonek ten zarządza samodzielnie. W razie
      przemijającej przeszkody drugi małżonek może dokonywać niezbędnych bieżących
      czynności.
    Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego
    każdego z małżonków.
    W piśmiennictwie podaje się, że o zaliczeniu danego przedmiotu majątkowego do majątku
    wspólnego decyduje moment faktycznego jego nabycia. Z punktu widzenia przynależności
    prawa do majątku wspólnego bez znaczenia jest, czy jego nabycia dokonali małżonkowie
    wspólnie, czy też tylko jeden z nich. Nie jest istotna także podstawa (sposób) nabycia
    danego przedmiotu. Obowiązuje domniemanie, że przedmioty majątkowe nabyte w
    trakcie wspólności małżeńskiej przez jednego z małżonków zostały nabyte z majątku
    wspólnego na rzecz wspólności majątkowej. Wspólność wynikająca ze stosunku
    małżeństwa jest współwłasnością łączną. Cechą charakterystyczną tego typu
    współwłasności jest to, że niemożliwe jest ustalenie wielkości udziału małżonków we
    współwłasności (współwłasność bezudziałowa) oraz żaden z małżonków w czasie jej
    trwania nie może rozporządzać swymi prawami do majątku wspólnego.
    W świetle art. 43 § 1 ww. Kodeksu:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Zatem każdy z małżonków ma zarówno prawo do udziału w majątku wspólnym, jak i w
    odniesieniu do poszczególnych składników majątku wspólnego.
    Zatem, odpłatne zbycie nieruchomości stanowiącej przedmiot majątku wspólnego
    małżonków, wykorzystywanej w działalności gospodarczej przez jednego z małżonków,
    stanowi w całości przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, jedynie tego
    podmiotu, który faktycznie przedmiotową nieruchomość wykorzystywał dla celów
    prowadzonej działalności gospodarczej.
    Tym samym, nabywając wspólnie z żoną ww. nieruchomość stał się Pan jej
    współwłaścicielem. Nie można więc w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej
    wyodrębnić części należącej do żony i części należącej do męża, bowiem nieruchomość ta
    jest niepodzielnie własnością męża, jak i żony.
    Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa podatkowego oraz przedstawione
    zdarzenie przyszłe, stwierdzam, że w odniesieniu do ww. nieruchomości, tj. działki wraz z
    myjnią, nabytej do majątku wspólnego, która jest wykorzystywana w działalności
    gospodarczej prowadzonej przez Pana (Pana żona nie prowadzi działalności gospodarczej)
    planowana sprzedaż stanowić będzie, zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, przychód uzyskany z pozarolniczej działalności
    gospodarczej, podlegający w całości opodatkowaniu przez Pana zgodnie z wybraną formą
    opodatkowania dochodów z tego źródła.
    Wobec powyższego, art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych nie będzie miał zastosowania w Pana sprawie.
    Zatem Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wskazać należy, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej
    sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, w
    związku z czym, niniejsza interpretacja jest wiążąca dla Pana jako osoby występującej z
    wnioskiem, nie wywiera natomiast skutku prawnego dla innych osób (np. Pana żony).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.