Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 2461-IBPB-1-2.4510.996.2016.2.ANK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2017-01-27
Teza: w zakresie ustalenia, czy dochody otrzymywane przez Stowarzyszenie korzystają/będą korzystać ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 40 w związku z otrzymywaniem: - składek statutowych otrzymywanych przez Stowarzyszenie zgodnie z regulaminem zatwierdzonym podczas Walnego Zgromadzenia Członków wpłacanych przez jej członków; - dodatkowych dochodów uzyskiwanych z czasowego udostępniania wiat będących przedmiotem spółdzielczego prawa własnościowego członków Stowarzyszenia osobom trzecim spoza Stowarzyszenia za dodatkową opłatą.
Słowa kluczowe: cel-cele statutowe; stowarzyszenia; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 15 listopada 2016 r. (data wpływu do tut. BKIP 22 listopada 2016 r.), uzupełnionym 19 stycznia 2017 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy dochody otrzymywane przez Stowarzyszenie korzystają/będą korzystać ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 40 w związku z otrzymywaniem:

*   składek statutowych otrzymywanych przez Stowarzyszenie zgodnie z regulaminem zatwierdzonym podczas Walnego Zgromadzenia Członków wpłacanych przez jej członków
*   dodatkowych dochodów uzyskiwanych z czasowego udostępniania wiat będących przedmiotem spółdzielczego prawa własnościowego członków Stowarzyszenia osobom trzecim spoza Stowarzyszenia za dodatkową opłatą

–**jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 listopada 2016 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy dochody otrzymywane przez Stowarzyszenie korzystają/będą korzystać ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 40 w związku z otrzymywaniem:

*   składek statutowych otrzymywanych przez Stowarzyszenie zgodnie z regulaminem zatwierdzonym podczas Walnego Zgromadzenia Członków wpłacanych przez jej członków;
*   dodatkowych dochodów uzyskiwanych z czasowego udostępniania wiat będących przedmiotem spółdzielczego prawa własnościowego członków Stowarzyszenia osobom trzecim spoza Stowarzyszenia za dodatkową opłatą.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych dlatego pismem z 10 stycznia 2017 r. wezwano do jego uzupełnienia. Uzupełnienia wniosku dokonano 19 stycznia 2017 r.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe:

Stowarzyszenie (dalej także: „Wnioskodawca”) posiada osobowość prawną, którą nabyło na mocy art. 17 ust. l Prawo o stowarzyszeniach z dnia 7 kwietnia 1989 r. (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 1393 ze zm.) oraz zostało zarejestrowane przez Sąd Rejonowy Wydział Krajowego Rejestru Sądowego - rejestr stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej. Stowarzyszenie, które zostało powołane do obsługi swoich członków, nie ma na celu przynoszenia dochodu, a jedynie zapewnienie możliwości bezpiecznego parkowania pojazdów samochodowych na zajmowanym terenie, dbanie o stan techniczny i estetyczny wiat i urządzeń parkingowych oraz utrzymanie w należytym stanie terenów zielonych wokół parkingu, który znajduje się na skraju parku miejskiego. Członkami Stowarzyszenia są właściciele stanowisk zadaszonych wiat parkingowych, którzy zgodnie z posiadanymi dokumentami posiadają spółdzielcze prawo własnościowe do wiat nabyte w drodze własnego pokrycia kosztów budowy, właścicielem gruntu pozostaje Spółdzielnia Mieszkaniowa. Każdy członek Stowarzyszenia ma obowiązek uiszczać składki członkowskie uchwalone przez Walne Zgromadzenie Członków. Składka członkowska zgodnie z definicją słownikową to „kwota pieniężna wpłacana, zwykle regularnie i obowiązkowo przez jedną osobę do wspólnej kasy, na jakiś wspólny cel, wkład jednej osoby na wspólny fundusz” (Uniwersalny słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003). Działalność Stowarzyszenia oparta jest na dobrowolnej, społecznej działalności jego członków. Majątek Stowarzyszenia powstaje z opłat wpisowych, składek członkowskich i dochodów z prowadzonej działalności statutowej (dochodów uzyskiwanych z posiadanych przez poszczególnych członków nieruchomości) oraz wpłat dobrowolnych i dodatkowych członków na realizację zadań statutowych np. remont wiat, remont nawierzchni dróg wewnętrznych uchwalonych przez Walne Zebranie Członków. Jakkolwiek w paragrafie 7 pkt 1.3 statutu istnieje zapis, że Stowarzyszenie może prowadzić działalność gospodarczą, Wnioskodawca uważa, że zakres jego działań nie wyczerpuje znamion definicji działalności gospodarczej, która powinna mieć charakter „ciągły i zorganizowany”. Stowarzyszenie nie dysponuje własnym majątkiem rzeczowym, jedynie w sposób czasowy dysponuje wiatami użyczonymi przez członków Stowarzyszenia w czasie kiedy oni sami nie mają potrzeby ich użytkowania (np. przez jakiś czas nie dysponują pojazdem) i za dodatkową opłatą wyrażają zgodę na czasowe parkowania osobom spoza Stowarzyszenia, którzy ponoszą za takie parkowanie opłaty, które przeznaczane są realizację celów statutowych Stowarzyszenia. Obecnie Wnioskodawca jest Stowarzyszeniem liczącym 60 wiat. Dla swoich członków prowadzi parking dozorowany realizując swoje cele statutowe, czyli zapewnienie bezpiecznej i właściwej eksploatacji samochodów. Zgodnie z regulaminem parking służy do parkowania samochodów osobowych oraz osobowo-dostawczych o masie całkowitej nieprzekraczającej 2 ton. Z uzyskanych w ten sposób przychodów Stowarzyszenie zgodnie ze statutem przeznacza w całości na cele statutowe tj. opłaty z tytułu dzierżawy terenu, energii, napraw i remontów wiat, wynagrodzeń osób zatrudnionych do pilnowania, składek ZUS.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy dochody otrzymywane przez Stowarzyszenie w postaci:

*   składek statutowych otrzymywanych przez Stowarzyszenie zgodnie z regulaminem zatwierdzonym podczas Walnego Zgromadzenia Członków wpłacanych przez jej członków;
*   dodatkowych dochodów uzyskiwanych z czasowego udostępniania wiat będących przedmiotem spółdzielczego prawa własnościowego członków Stowarzyszenia osobom trzecim spoza Stowarzyszenia za dodatkową opłatą

\-korzystają ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Stowarzyszenia, dochody o których mowa powyżej korzystają ze zwolnienia z następujących powodów:

*   Stowarzyszenie zostało powołane do obsługi swoich członków - nie mając na celu przynoszenia dochodów, jest inicjatywą społeczną osób fizycznych mieszkańców osiedla;
*   Zrzesza jedynie osoby fizyczne dysponujące spółdzielczym prawem własnościowym do miejsc postojowych znajdujących się na terenie będącym własnością Spółdzielni Mieszkaniowej;
*   Członkowie Stowarzyszenia, którzy to weszli w posiadanie spółdzielczego prawa własnościowego w drodze pokrycia kosztów budowy wiat;
*   Wpłaty członków Stowarzyszenia nie są przeznaczane na działalność gospodarczą a służą jej członkom, nie mają naszym zdaniem charakteru zwrotnego dla poszczególnych członków ponieważ służą zadaniom ogólnym i nie mają charakteru płatności za usługi oferowane członkom Stowarzyszenia a jedynie podwyższenia standardu użytkowanych wiat co przejawia się w samym tytule użytkowania wiat - członek wiaty nie jest jej najemcą a właścicielem;
*   Wysokość składki ma charakter zmienny ustalany każdorazowo podczas Walnego Zgromadzenia Członków zależnie od doraźnych potrzeb zgłaszanych przez jej członków wynikających bezpośrednio z realizacji zadań statutowych;
*   Parking nie stanowi konkurencji dla parkingów płatnych prowadzonych w ramach działalności gospodarczej przez inne podmioty, graniczy np. z dużym bezpłatnym parkingiem administrowanym przez w/w Spółdzielnię Mieszkaniową;
*   Stowarzyszenie zobowiązane jest do zapewnienia właściwego i bezpiecznego parkowania samochodów, utrzymania istniejącej infrastruktury technicznej we właściwym stanie;
*   Działalność Stowarzyszenia oparta jest na pracy społecznej i dobrowolnej jej członków;
*   Osoby zatrudnione do pilnowania nie powodują, że parking ma charakter parkingu strzeżonego, ponieważ osoby te nie mają ustalonego zakresu obowiązków a ich zadaniem jest utrzymanie porządku sprawnego funkcjonowania parkingu (nie dopuszczanie do wjazdu na parking przez osoby do tego nieupoważnione, przyjmowanie wpłat od członków, pilnowanie porządku itp.);
*   Stowarzyszenie nie prowadzi parkingu strzeżonego, który zgodnie z orzecznictwem oznacza zawarcie umowy tzw. przechowania (art. 835 kc i nast.) która zawiera określenia w umowie numeru rejestracyjnego i modelu pojazdu a w konsekwencji oznacza odpowiedzialność za prawidłową i skuteczną ochroną przed uszkodzeniem lub utratą pojazdu pozostawionego na parkingu. Członek Stowarzyszenia składa jedynie deklarację zawierającą zgodę na przystąpienie do Stowarzyszenia informującą o jego prawach i obowiązkach jako członka. Pozostawiając pojazd na naszym parkingu właściciel musi liczyć się z brakiem odszkodowania za uszkodzony lub skradziony samochód.

Na potwierdzenie swojego stanowiska Wnioskodawca załączył Statut Stowarzyszenia, Regulamin oraz wyciąg z KRS.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje:

Ustawa z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 1393 ze zm.) określa, że stowarzyszenie jest dobrowolnym, samorządnym, trwałym zrzeszeniem o celach niezarobkowych (art. 2 ust. 1).

W art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy zapisano, że statut stowarzyszenia określa w szczególności cele stowarzyszenia i sposoby ich realizacji.

Natomiast w myśl art. 34 ustawy Prawo o stowarzyszeniach, stowarzyszenie może prowadzić działalność gospodarczą, według ogólnych zasad określonych w odrębnych przepisach. Dochód z działalności gospodarczej stowarzyszenia służy realizacji celów statutowych i nie może być przeznaczony do podziału między jego członków.

Stowarzyszenia posiadają osobowość prawną, tak więc jako osoby prawne są podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych.

Jednocześnie nie zostały one wymienione przez ustawodawcę w treści art. 6 ust. 1 oraz ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1888 ze zm., dalej: „updop”) jako podmioty, które zwolnione są podmiotowo od podatku.

Zatem stowarzyszenia, tak jak inne podmioty posiadające osobowość prawną, podlegają ogólnym regułom podatkowym przewidzianym w tej ustawie. Oznacza to, że stowarzyszenia ustalają dochód bez względu na rodzaje źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty.

Zgodnie z przepisem art. 7 ust. 1 updop, przedmiotem opodatkowania tym podatkiem jest – z zastrzeżeniem wypadków, o których mowa w art. 21 i 22 - dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich został on osiągnięty. Podstawę opodatkowania stanowi natomiast dochód ustalony zgodnie z zasadami określonymi w art. 7 albo w art. 7a ust. 1 updop po odliczeniu wartości wskazanych w art. 18 ust. 1.

Dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. W sytuacji, gdy koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą (art. 7 ust. 2 updop).

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 40 updop wolne od podatku są składki członkowskie członków organizacji politycznych, społecznych i zawodowych - w części nieprzeznaczonej na działalność gospodarczą.

Z powyższego wynika zatem, że warunkiem zwolnienia z opodatkowania jest przeznaczenie przez określone podmioty otrzymanych składek na dowolny cel, z wyłączeniem działalności gospodarczej. Przepis ten nie wprowadza innych ograniczeń, zarówno w zakresie przeznaczenia uzyskanych w ten sposób środków, jak i terminu ich wydatkowania.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje pojęć organizacji politycznej, społecznej i zawodowej. Odnosząc się do znaczenia tych terminów w języku powszechnym, należy wskazać, że „organizacja” to „grupa podmiotów mających ustaloną strukturę i działających razem, aby osiągnąć wspólne cele”. Przymiotnik „polityczny” oznacza „dotyczący zagadnień ustroju państwa, działalności rządu, partii, stosunków między państwami”, związany z polityką, tj. „działalnością władz państwowych, bądź z działalnością jakiejś grupy społecznej lub partii mającą na celu zdobycie i utrzymanie władzy państwowej lub wywieranie na nią określonych wpływów”. „Społeczny” to „odnoszący się do społeczeństwa lub jego części, tworzący się w społeczeństwie, dotyczący postaw lub działań większości członków społeczeństwa, przeznaczony dla społeczeństwa”, natomiast „zawodowy” - „związany z jakimś zawodem, przygotowujący do zawodu”.

Przytoczyć w tym miejscu wypada wyrok WSA w Warszawie z dnia 5 lutego 2014 r. sygn. akt III SA/Wa 2972/13, gdzie wskazano, że „na gruncie przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych „organizacja społeczna” to inna organizacja niż „organizacja polityczna”, i inna, niż „organizacja zawodowa”. Organizacje gospodarcze w ogóle nie zostały w tym przepisie wymienione. Oznacza to, że ustawodawca wspiera - przyznając zwolnienie podatkowe – te organizacje, które w swym podstawowym założeniu działają na rzecz społeczeństwa (lub jego części) w dziedzinach pozostających poza sferą gospodarczą, a przynajmniej ten rodzaj działalności w nich nie dominuje, tj. nie przeważa na tyle, że w konsekwencji determinuje charakter tych organizacji. Uwzględniając powyższe zdaniem Sądu, Skarżąca nie jest organizacją społeczną w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, bo jej celem nie jest służba dla społeczeństwa, nie realizuje społecznie (publicznie) doniosłych celów, ale działa na rzecz interesów gospodarczych oznaczonej grupy podmiotów związanych swą działalnością”.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji „działalności gospodarczej”. Zgodnie z zasadami wykładni systemowej należy posiłkować się w tym zakresie definicjami przyjętymi na potrzeby innych ustaw. I tak, zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1829 ze zm.) działalnością gospodarczą jest zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły.

Natomiast ustawa Ordynacja podatkowa - w art. 3 definiującym określone pojęcia przyjęła, że ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej - rozumie się przez to każdą działalność zarobkową w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, w tym wykonywanie wolnego zawodu, a także każdą inną działalność zarobkową wykonywaną we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek, nawet gdy inne ustawy nie zaliczają tej działalności do działalności gospodarczej lub osoby wykonującej taką działalność – do przedsiębiorców.

Analiza powyższych uregulowań prawnych w kontekście cytowanych wcześniej przepisów ustawy prawo o stowarzyszeniach prowadzi do wniosku, że stowarzyszenie jest co do zasady organizacją, której zadanie nie polega na prowadzeniu działalności gospodarczej. Celem stowarzyszenia nie może być zatem uzyskanie dochodu w celu innym niż realizacja niezarobkowych celów statutowych i nie może nim być przysporzenie członkom korzyści majątkowych. Dlatego też - chociaż przepisy ustawy prawo o stowarzyszeniach – dopuszczają możliwość prowadzenia przez stowarzyszenia działalności gospodarczej – dochód z tej działalności może służyć wyłącznie realizacji celów statutowych i nie może być przeznaczony do podziału między jego członków, co tym samym oznacza, że członkowie Stowarzyszenia nie mogą czerpać konkretnych korzyści majątkowych z takiej działalności.

Należy także wskazać, że pojęcie „składka członkowska” wg definicji słownikowej to „kwota pieniężna wpłacana, zwykle regularnie i obowiązkowo przez jedną osobę do wspólnej kasy, na jakiś wspólny cel, wkład jednej osoby we wspólny fundusz” - Uniwersalny słownik języka polskiego Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 2003. Składka członkowska stanowi zatem wpłatę wynikającą z faktu przystąpienia do danej organizacji, ściśle związaną z pozostawaniem jej członkiem. Z powyższej definicji wynika, że składka członkowska nie może wiązać się ze świadczeniem wzajemnym pomiędzy opłacającym składkę, a podmiotem pobierającym składkę.

Zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie wskazuje się, że w niektórych stowarzyszeniach składka członkowska ma ewidentnie charakter opłaty za usługi, na przykład stowarzyszenie użytkowników parkingu strzeżonego, stowarzyszenie zapewniające członkom dostęp do Internetu, stowarzyszenie taksówkarzy udostępniające członkom pasma częstotliwości radiowej. Łatwo zauważyć, że w tego typu organizacjach członek stowarzyszenia uzyskuje konkretne świadczenia. Status członka daje mu roszczenie względem stowarzyszenia, to jest uprawnienie do żądania zachowania się przez stowarzyszenie w określony sposób.

Naczelny Sąd Administracyjny w Gdańsku w orzeczeniu z dnia 30 sierpnia 2000 r. sygn. akt I SA/Gd 947/98 orzekł, że składka członkowska wynika z faktu przystąpienia do stowarzyszenia i jest związana z pozostawaniem członkiem stowarzyszenia. Nie można uznać, za składkę członkowską, objętą art. 17 ust. 1 pkt 13 – obecnie pkt 40 – ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, opłaty za przyszłe korzystanie z konkretnej rzeczy. Podobne rozstrzygnięcie zastosował Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w orzeczeniu sygn. akt III SA 3245/01 z dnia 13 czerwca 2003 r., który stwierdził, że jeżeli stowarzyszenie pobiera od swoich członków opłatę, która – co do istoty – nie odbiega od opłaty za korzystanie z usług oferowanych przez stowarzyszenie jego członkom, to tego rodzaju opłaty nie korzystają ze zwolnienia z podatku dochodowego, które dotyczy składek członkowskich.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego wynika, że Stowarzyszenie zostało powołane do obsługi swoich członków i działa w oparciu o uchwalony Statut. Dla swoich członków prowadzi parking dozorowany realizując swoje cele statutowe, czyli zapewnienie możliwości bezpiecznego parkowania pojazdów samochodowych na zajmowanym terenie, dbanie o stan techniczny i estetyczny wiat i urządzeń parkingowych oraz utrzymanie w należytym stanie terenów zielonych wokół parkingu, który znajduje się na skraju parku miejskiego. Stowarzyszenie wskazało, że zgodnie z zapisem statutu może prowadzić działalność gospodarczą a dochody w postaci opłat za parkowanie uzyskane od osób spoza Stowarzyszenia przeznaczają na realizację celów statutowych.

Dochodzi również do sytuacji, w której Stowarzyszenie odpłatnie udostępnia/będzie udostępniało wiaty będące własnością jej członków. Majątek Stowarzyszenia powstaje z opłat wpisowych, składek członkowskich i dochodów z prowadzonej działalności statutowej (dochodów uzyskiwanych z posiadanych przez poszczególnych członków nieruchomości) oraz wpłat dobrowolnych i dodatkowych członków na realizację zadań statutowych np. remont wiat, remont nawierzchni dróg wewnętrznych uchwalonych przez Walne Zebranie Członków.

Składki członkowskie, które są regularnie wnoszone są przez członków jak i pozostałe dochody przeznaczane są na cele statutowe tj. opłaty z tytułu dzierżawy terenu, energii, napraw i remontów wiat, wynagrodzeń osób zatrudnionych do pilnowania, składek ZUS. Wysokość składki ma charakter zmienny ustalony każdorazowo podczas Walnego Zgromadzenia Członków w zależności od doraźnych potrzeb zgłaszanych przez jej członków.

Biorąc pod uwagę powołany wyżej stan prawny, zdaniem tut. Organu, Stowarzyszenie prowadzi na rzecz swoich członków oraz czasowo dla osób spoza Stowarzyszenia usługi parkingowe. Warunki dotyczące tych usług, zawarto w statucie Stowarzyszenia. Usługi te spełniają łącznie trzy określone w ustawie o swobodzie działalności gospodarczej przesłanki: tj. zarobkowość – prowadzą do osiągnięcia określonego dochodu; zorganizowany charakter – istnieją czynniki materialne tj. infrastruktura parkingu, fakt zatrudnienia pracownika do pilnowania, którego zadaniem jest utrzymanie porządku, sprawnego funkcjonowania parkingu (nie dopuszczanie do wjazdu na parking przez osoby do tego nieupoważnione, przyjmowanie wpłat od członków, pilnowanie porządku itp.) oraz zawarta umowa dzierżawy na mocy której Spółdzielnia Mieszkaniowa wydzierżawia na rzecz Stowarzyszenia grunt pod parking. Występują czynniki niematerialne w postaci określonych kategorii praw przysługujących Stowarzyszeniu; zorganizowanie formalno-prawne – (rejestracja w KRS). Usługi te prowadzone są w sposób ciągły, co oznacza zarówno trwałe jak i powtarzające się w pewien zorganizowany sposób czynności związane z prowadzoną działalnością. Nie ma znaczenia w tym przypadku, że parking nie ma charakteru parkingu strzeżonego a osoby zatrudnione do pilnowania nie mają ustalonego zakresu obowiązków oraz to, że Stowarzyszenie nie dysponuje własnym majątkiem rzeczowym, jedynie w sposób czasowy dysponuje wiatami użyczonymi przez członków Stowarzyszenia w czasie, kiedy oni sami nie mają potrzeby ich użytkowania (np. przez jakiś czas nie dysponują pojazdem).

Zdaniem tut. Organu charakter opłat członków Stowarzyszenia wskazuje, że nie są to składki członkowskie, a w istocie opłaty za usługi parkingowe. W tym przypadku nie ma zastosowania zwolnienie z podatku dochodów z tego tytułu na mocy art. 17 ust. 1 pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

To, że dochody Stowarzyszenia uzyskiwane z prowadzenia działalności gospodarczej są przeznaczone na takie czy inne cele, nie zmienia charakteru takiej działalności. Na takie uzasadnienie wskazuje m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 28 maja 2010 r. sygn. akt II OSK 527/10. W orzeczeniu tym sąd powołując się na wielokrotnie prezentowane stanowisko Sądu Najwyższego podkreśla, że stowarzyszenie podejmując działalność gospodarczą prowadzi tę działalność na ogólnych zasadach regulujących prowadzenie działalności gospodarczej i nie zmienia tego tylko to, że dochód z działalności gospodarczej stowarzyszenia jest przeznaczony na realizację celów statutowych stowarzyszenia i nie może być przeznaczony do podziału między jego członków (przykładowo: uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 18 czerwca 1991 r., III CZP 40/91, OSNCP 1991, nr 2, poz. 17 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z 19 czerwca 1996 r., III CZP 66/06, OSKC 1996, nr 10, poz. 133 i wyrok Sądu Najwyższego z 22 października 2003 r., II CK 161/02, OSNC 2004, nr 11, poz. 186).

W tym kontekście zaakcentować również należy, że zwolnienie o którym mowa z art. 17 ust. 1 pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ma przede wszystkim charakter przedmiotowy. Na podstawie tego przepisu zwolnione są wyłącznie składki członkowskie (w części nieprzeznaczonej na działalność gospodarczą). Dodatkowo wskazać należy, że przyznanie ww. preferencji podatkowej Stowarzyszeniu w związku z wykonywanymi przez niego usługami parkingowymi stawiałoby w niekorzystnej sytuacji przedsiębiorcę, który świadczyłby identyczne usługi. Przyjęcie zatem takiego stanowiska prowadziłoby do naruszenia zasady powszechności opodatkowania i nieuzasadnionego uprzywilejowania stowarzyszeń i ich członków wobec innych podmiotów realizujących podobne usługi i z nich korzystających.

W tym miejscu wskazać należy, że powołany do interpretacji przez Wnioskodawcę przepis art. 17 ust. 1 pkt 40 updop, dotyczy tylko kategorii składek statutowych i tylko w tym zakresie organ ocenia stanowisko Wnioskodawcy. Przepis ten zwalnia z opodatkowania wyłącznie otrzymane składki członkowskie członków organizacji politycznych, społecznych i zawodowych w części nieprzeznaczonej na działalność gospodarczą.

Z zakresu tego zwolnienia nie wynika, że dotyczy ono innych niż składki członkowskie dochodów wymienionych we wniosku tj.: opłaty wpisowe, dochody z prowadzonej działalności statutowej, wpłaty od dobrowolnych i dodatkowych członków na realizację zadań statutowych np. remont wiat, remont nawierzchni dróg wewnętrznych jak również dochodów z czasowego udostępniania wiat osobom spoza Stowarzyszenia. Tym samym, odpowiadając na drugą część pytania Wnioskodawcy, stwierdzić należy, że dochody z czasowego udostępniania wiat osobom spoza Stowarzyszenia nie będą korzystać ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie z art. 17 ust. 1 pkt 40 updop.

Biorąc pod uwagę powyższe, stanowisko Wnioskodawcy, że dochody otrzymywane przez Stowarzyszenie korzystają/będą korzystać ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 40 w związku z otrzymywaniem:

*   składek statutowych otrzymywanych przez Stowarzyszenie zgodnie z regulaminem zatwierdzonym podczas Walnego Zgromadzenia Członków wpłacanych przez jej członków
*   dodatkowych dochodów uzyskiwanych z czasowego udostępniania wiat będących przedmiotem spółdzielczego prawa własnościowego członków Stowarzyszenia osobom trzecim spoza Stowarzyszenia za dodatkową opłatą

–jest nieprawidłowe.

Dodatkowo wskazać należy, że tut. Organ nie jest uprawniony do interpretacji dokumentów załączonych do wniosku.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Łodzi ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.