Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.326.2019.1.NL
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-10-07
Teza: ustalenie czy ponoszone przez Spółkę na podstawie Umowy koszty usług pośrednictwa w sprzedaży Lokali lub udziału w takich Lokalach stanowią koszty pośrednio związane z przychodami, które to koszty są rozpoznawane jako koszty uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia w myśl art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tj. w dacie ujęcia tego kosztu w księgach rachunkowych przez Spółkę
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; lokal; umowa; usługi-usługi pośrednictwa
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 05 sierpnia 2019 r. (data wpływu 07 sierpnia 2019 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy ponoszone przez Spółkę na podstawie Umowy koszty usług pośrednictwa w sprzedaży Lokali lub udziału w takich Lokalach stanowią koszty pośrednio związane z przychodami, które to koszty są rozpoznawane jako koszty uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia w myśl art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tj. w dacie ujęcia tego kosztu w księgach rachunkowych przez Spółkę – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 07 sierpnia 2019 r. do Organu wpłynął wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy ponoszone przez Spółkę na podstawie Umowy koszty usług pośrednictwa w sprzedaży Lokali lub udziału w takich Lokalach stanowią koszty pośrednio związane z przychodami, które to koszty są rozpoznawane jako koszty uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia w myśl art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tj. w dacie ujęcia tego kosztu w księgach rachunkowych przez Spółkę.

We wniosku przedstawiono następujące stan faktyczny i zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest Spółką akcyjną, prowadzi działalność gospodarczą polegającą na realizacji projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków (PKD 41.10.Z) oraz wynajmem i dzierżawą (PKD 77). Spółka posiada siedzibę działalności gospodarczej na terytorium Polski i podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Rok podatkowy Spółki jest tożsamy z rokiem kalendarzowym.

W dniu 07 września 2016 r. Spółka nabyła prawo użytkowania wieczystego działek gruntu o numerach ewidencyjnych działka 1 oraz działka 2 (dalej: „Grunt”) (…) wraz z naniesieniami, na które składały się budynki i budowle (działki gruntu, budynki oraz budowle - dalej: „Nieruchomość”). Na podstawie decyzji z dnia 26 czerwca 2017 r. (…) zatwierdzony został podział działki 1 na działki 3, 4 oraz 5. Następnie na podstawie umowy zamiany z dnia 17 sierpnia 2017 r. Spółka przeniosła na podmiot trzeci prawo użytkowania wieczystego działki 3 oraz działki 6 otrzymując w zamian prawo użytkowania wieczystego działki 7 oraz działki 8. Na podstawie decyzji z dnia 12 września 2018 r. (…) został zatwierdzony podział działki 5 oraz działki 2 na działkę 9 i działkę 10 oraz następnie decyzją z dnia 20 grudnia 2018 r. (…) zatwierdzony został podział działki 10 na działkę 11 oraz działkę 12.

Wnioskodawca jako podmiot prowadzący działalność deweloperską zrealizował w przeszłości szereg inwestycji polegających na budowie budynków mieszkalnych oraz sprzedaży lokali w tych budynkach m.in. inwestycja Osiedle F. oraz zespół budynków mieszkalnych jednorodzinnych z garażami.

Aktualnie na Nieruchomości Spółka realizuje przedsięwzięcie deweloperskie pod nazwą „A.”, w ramach którego Spółka buduje osiedle składające się z dwóch budynków mieszkalnych (PKOB 11) (Budynek A1 oraz Budynek A2) wraz z infrastrukturą towarzyszącą (w tym naziemnymi miejscami parkingowymi, stacjami dla rowerów oraz placem zabaw) (dalej: „Osiedle A.”). Oddanie pierwszego budynku A1 do użytku, zaplanowane jest na I kwartał 2020 r. Zaś budowa kolejnego budynku A2 zakończy się w III kwartale 2020 r. Realizacja Budynku A1 i Budynku A2 odbywa się w ramach działalności deweloperskiej Spółki.

W związku z rozpoczęciem budowy Osiedla A., w dniu 20 listopada 2017 r. Spółka zawarła umowę pośrednictwa na zasadzie wyłączności (dalej: „Umowa”) z B. Spółka komandytowa (dalej: „Pośrednik”), zgodnie z którą Pośrednik zobowiązał się do świadczenia usług polegających na poszukiwaniu podmiotów gotowych nabyć od Wnioskodawcy, na warunkach przez niego określonych lokale mieszkalne oraz lokale o innym przeznaczeniu wybudowane w ramach Osiedla A. (dalej: „Lokale”).

W ramach realizacji zawartej umowy Pośrednik zobowiązany jest do:

*   poszukiwania potencjalnych nabywców Lokali lub udziałów w Lokalach przy zastosowaniu różnych technik i metod poszukiwań uzgodnionych z Wnioskodawcą,
*   przygotowywania ofert dotyczących warunków sprzedaży dla potencjalnych nabywców – w oparciu o ustalenia poczynione z Wnioskodawcą,
*   dokonywania prezentacji Lokali potencjalnym nabywcom,
*   prowadzenia rozmów i negocjacji z potencjalnymi nabywcami zmierzających do zawarcia umowy,
*   prowadzenia rejestru potencjalnych nabywców zgodnie z przepisami prawa,
*   doręczenia nabywcom prospektów informacyjnych wraz z załącznikami, aneksów do tych prospektów oraz wszelkich ich zmian,
*   ustalenia (wynegocjowania) ostatecznej treści umów w uzgodnieniu ze Spółką,
*   w razie posiadania stosownych pełnomocnictw - podpisywania umów i innych dokumentów wymaganych do skutecznego zawarcia tych umów,
*   w przypadku, gdy Pośrednik zlecił wykonywanie czynności zmierzających do realizacji niniejszej umowy podmiotowi trzeciemu - pokrycia wynagrodzenia tego podmiotu,
*   wykonania innych czynności niezbędnych do zawarcia umów z nabywcami,
*   opracowania i przekazania Spółce harmonogramu płatności przez poszczególnych nabywców, uzgodnionego ze Spółką,
*   uczestnictwa w imprezach targowych,
*   uczestnictwa w dniach otwartych inwestycji Osiedla A.

W celu umożliwienia realizacji przedmiotu umowy Spółka dostarcza Pośrednikowi m.in. materiały reklamowe dotyczące inwestycji Osiedle A., przekazuje wzory stosownych umów: rezerwacyjnej, zobowiązującej do ustanowienia lub sprzedaży odrębnej własności lokalu mieszkalnego (umowa deweloperska), umowy przenoszącej własność takiego lokalu oraz umowy przedwstępnej i przyrzeczonej sprzedaży lokalu o przeznaczeniu innym niż mieszkalny/udziału w takim lokalu, dostarcza dokumenty: odpis z księgi wieczystej, cennik, standard lokali, budynku i zagospodarowania terenu, projekt architektoniczno-budowlany i inne dokumenty niezbędne do realizacji przedmiotowej umowy.

Zgodnie z umową pośrednictwa wynagrodzenie za czynności objęte umową wynosi ustalony umownie procent od ceny transakcyjnej netto (tj. bez VAT) wynikającej z umowy deweloperskiej i odpowiednio przedwstępnej umowy sprzedaży Lokalu o przeznaczeniu innym niż mieszkalne/udziału w takim Lokalu.

Zgodnie z umową pośrednictwa Spółka jest zobowiązana do zapłaty wynagrodzenia na rzecz Pośrednika po zawarciu z nabywcą odpowiednio umowy deweloperskiej lub umowy przedwstępnej sprzedaży. Powyższe oznacza, że w przypadku, w którym nie dojdzie do podpisania umowy z nabywcą, Pośrednikowi nie jest należne wynagrodzenie.

Usługi świadczone przez Pośrednika są dokumentowane fakturami VAT wystawionymi z tytułu prowizji za pośrednictwo w obrocie nieruchomościami tj. sprzedaż skonkretyzowanego Lokalu lub udziału w takim Lokalu na Osiedlu A.

Do dnia złożenia niniejszego wniosku Spółka zawarła już kilka umów deweloperskich z nabywcami dotyczących sprzedaży Lokali, w związku z czym wypłaciła Pośrednikowi na podstawie wystawionych przez niego faktur wynagrodzenie skalkulowane według zasad wskazanych powyżej.

Ww. koszty prowizji wypłaconej Pośrednikowi z tytułu świadczenia usług na podstawie Umowy Spółka rozpoznaje do celów rachunkowych w dacie ujęcia kosztu w księgach rachunkowych, tzn. w dacie wystawienia faktury przez Pośrednika. Wydatek ten jest ujmowany jednorazowo na koncie kosztowym.

Do celów podatkowych, analogicznie jak do celów bilansowych, Spółka rozpoznaje ww. koszty prowizji wypłacanej Pośrednikowi z tytułu świadczenia usług na podstawie Umowy jako koszty uzyskania przychodów w dacie ujęcia tego kosztu w księgach rachunkowych, tzn. w dacie wystawienia faktury przez Pośrednika.

Wydatki na wypłatę prowizji zostały poniesione przez Spółkę i nie zostały Spółce zwrócone w jakikolwiek sposób.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy ponoszone przez Spółkę na podstawie Umowy koszty usług pośrednictwa w sprzedaży Lokali lub udziału w takich Lokalach stanowią koszty pośrednio związane z przychodami, które to koszty są rozpoznawane jako koszty uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia w myśl art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tj. w dacie ujęcia tego kosztu w księgach rachunkowych przez Spółkę?

Zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone przez Spółkę na podstawie Umowy koszty usług pośrednictwa w sprzedaży Lokali lub udziału w takich Lokalach stanowią koszty pośrednio związane z przychodami, które to koszty są rozpoznawane jako koszty uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia w myśl art. 15 ust. 4d ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 865 z późn. zm.), tj. w dacie ujęcia tego kosztu w księgach rachunkowych przez Spółkę.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem sądów administracyjnych, kosztem uzyskania przychodów jest zatem taki wydatek, który spełnia łącznie następujące przesłanki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku jest on pokryty z zasobów majątkowych podatnika,
*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   został poniesiony w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów,
*   został właściwie udokumentowany,
*   nie może znajdować się w grupie kosztów, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Jednocześnie Spółka wskazuje, iż w katalogu zawartym w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie zostały wymienione koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości.

Skoro, w analizowanej sprawie:

*   wydatki na świadczenie usług przez Pośrednika są ponoszone przez Spółkę, a ich wartość nie jest zwracana na rzecz Spółki w jakikolwiek sposób,
*   wydatki pozostają w związku z prowadzoną przez Spółkę działalnością polegającą na sprzedaży Lokali lub udziału w Lokalach po ich wybudowaniu oraz są ponoszone w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów są bowiem ukierunkowane na zbycie Lokali lub ich części,
*   wydatki zostały właściwie udokumentowane fakturami VAT wystawionymi przez Pośrednika,
*   wydatki nie znajdują się w grupie kosztów, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, to mogą stanowić koszty uzyskania przychodów Spółki.

W kolejnym ruchu należy więc rozważyć w którym momencie ww. wydatki stanowią koszty podatkowe.

Zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych:

*   koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c (art. 15 ust. 4). Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku podatkowego do dnia: sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są obowiązani do sporządzania sprawozdania finansowego - są potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody (art. 15 ust. 4b). Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po dniu, o którym mowa w ust. 4b pkt 1 albo pkt 2, są potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane zeznanie (art. 15 ust. 4c),
*   koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą (art. 15 ust. 4d),
*   za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów (art. 15 ust. 4e).

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych dzieli koszty na koszty bezpośrednie i pośrednie przewidując dla nich inne zasady rozpoznawania kosztów w czasie (art. 15 ust. 4, 4b-4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). Jednocześnie, przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie określają szczegółowo sposobu ustalania kosztów wytworzenia danego towaru handlowego, tj. nie wskazują jakie kategorie wydatków należy uznać za ściśle i bezpośrednio powiązane z uzyskaniem przychodów z tytułu umowy sprzedaży Lokali lub ich części.

Pojęcie kosztu bezpośrednio związanego z przychodami nie zostało bliżej wyjaśnione w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem przedstawionym w orzecznictwie koszty bezpośrednie są to koszty, które są ściśle związane z uzyskiwanymi przychodami, jakie osiąga podatnik w związku z charakterem prowadzonej przez niego działalności. To ścisłe powiązanie oznacza, iż można ustalić, jakie konkretnie przychody zostały uzyskane w wyniku poniesienia konkretnych kosztów. Innymi słowy, są to koszty, których poniesienie bezpośrednio przyczynia się do osiągnięcia przychodów, i możliwe jest ustalenie strumienia przychodów, którego dotyczą.

Z kolei pośrednie koszty uzyskania przychodów to takie wydatki, których ponoszenie jest racjonalnie uzasadnione jako służące osiąganiu przychodów lub zachowaniu albo zabezpieczeniu ich źródła, nie ma jednak możliwości przypisania ich do określonych, konkretnych przychodów.

W analizowanej sprawie Pośrednik jest zobowiązany na podstawie zawartej Umowy do szeregu różnorodnych działań, w tym działań o charakterze informacyjnych oraz reklamowym, których wymierne skutki - w analizowanym przypadku zawarcie umowy sprzedaży Lokalu lub jego części z nabywcą, mogą (ale nie muszą) zaistnieć w odległym czasie.

Wydatki ponoszone przez Spółkę na nabycie usług na podstawie Umowy od Pośrednika nie przekładają się wprost (w sposób bezpośredni) na przychody z tytułu sprzedaży Lokali lub ich części uzyskiwane przez Spółkę. Nie pozostają one bowiem w uchwytnym związku z przychodami. Pośrednik otrzyma bowiem wynagrodzenie bez względu na to, czy samodzielnie zdobędzie nabywcę, czy też nabywca sam zgłosi się do Pośrednika. Natomiast szereg działań podejmowanych przez Pośrednika, takich jak uczestnictwo w targach, dniach otwartych i podejmowanie innych działań o charakterze promocyjnym może nie przynieść żadnych rezultatów. Uzależnienie wypłaty wynagrodzenia od momentu zawarcia umowy sprzedaży Lokali lub ich części oraz ustalenie jego wysokości w oparciu o cenę sprzedaży Lokalu lub udziału w takim Lokalu jest wyłącznie sposobem kalkulacji wynagrodzenia i nie ma wpływu na przełożenie tych wydatków na uzyskanie przychodów przez Spółkę.

Konsekwentnie, analizowane wydatki na nabycie usług pośrednictwa w sprzedaży Lokali lub ich części odnoszą się, zdaniem Spółki, do całokształtu działalności Spółki i związane są z jej funkcjonowaniem.

Skoro, co Spółka dowodzi powyżej, wydatki na nabycie usług pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości nie są bezpośrednio i ściśle związane z przychodami podatkowymi uzyskiwanymi przez Spółkę w związku ze sprzedażą Lokali lub ich części na Osiedlu A., a co jest niezbędną przesłanką do uznania, że dane wydatki mają bezpośredni związek z przychodami, to wydatki takie nie mogą być rozpoznane jako koszt podatkowy w momencie rozpoznania odpowiadającego im przychodu podatkowego, czyli nie stanowią kosztów bezpośrednio związanych z przychodami.

W konsekwencji, wydatki na nabycie usług pośrednictwa sprzedaży Lokali lub ich części ponoszone na podstawie Umowy stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów, które powinny zostać rozpoznane jako koszty podatkowe z momentem ujęcia tego kosztu przez Spółkę w księgach rachunkowych.

Powyższe stanowisko znajduje odzwierciedlenie w jednolitej linii interpretacyjnej organów podatkowych, potwierdzającej iż:

*   „Wydatki ponoszone przez Spółkę z II grupy kosztów, takie jak: (\`(...)\`) koszty obsługi prawnej, opłaty bankowe za przelewy i opłata za administrowanie firmowym bieżącym rachunkiem bankowym, koszty reklamy i marketingu, koszty prowizji pośrednika przy sprzedaży lokali mieszkalnych i użytkowych należy również uznać za wydatki pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami, potrącalne na zasadach określonych w art. 15 ust. 4d u.p.d.o.p. Ww. wydatki ponoszone przez Spółkę nie przekładają się wprost (w sposób bezpośredni) na przychody ze sprzedaży przedsięwzięcia deweloperskiego. Powyższe koszty odnoszą się do całokształtu działalności Spółki i związane są z jej funkcjonowaniem. Są to bowiem ogólne, stałe koszty związane z prowadzeniem przez Spółkę działalności deweloperskiej” (tak: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 19 lutego 2019 r., Znak: 0111-KDIB1-2.4010.557. 2018.1.MS),
*   „Tym samym należy zgodzić się z twierdzeniem Wnioskodawcy, że koszty pośrednio związane z przychodami z wyżej opisanej działalności deweloperskiej Wnioskodawcy, na które składają się między innymi koszty prowizji w zakresie pośrednictwa w sprzedaży lokali mieszkalnych i niemieszkalnych, koszty organizacji procesu sprzedaży oraz koszty reklamy przedsięwzięcia deweloperskiego (banery reklamowe, fototapety na samochodach, wizytówki z logo dewelopera, koszty udziału w targach mieszkaniowych, ulotki reklamowe, reklama w prasie, koszty założenia i utrzymania strony internetowej), koszty obsługi prawnej, są potrącalne w dacie ich poniesienia” (tak: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 15 stycznia 2019 r., Znak: 0111-KDIB1-1.4010.471.2018.1.MG),
*   „W przypadku prowizji firm pośrednictwa sprzedaży i kosztów koordynacji sprzedaży, o których mowa w pytaniu nr 2 - wręcz przeciwnie - to wysokość przychodu ze sprzedaży dopiero będzie miała wpływ na wysokość poniesionego kosztu. Wydatki te należy zatem - wbrew stanowisku Wnioskodawcy - zakwalifikować do kosztów pośrednich, które nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, a więc takich, których nie można przypisać do konkretnego przychodu, jakkolwiek ich ponoszenie warunkuje ich uzyskanie. Co zostało wykazane powyżej, koszty promocji oraz reklamy sprzedawanych przez Spółkę mieszkań (wraz z miejscami garażowymi oraz lokalami handlowo-usługowymi) a także prowizje firm pośrednictwa sprzedaży i koszty koordynacji sprzedaży - chociaż niewątpliwie związane są z osiąganymi przychodami Spółki - nie pozostają w uchwytnym związku z konkretnymi przychodami ze sprzedaży lokali mieszkalnych oraz użytkowych składających się na inwestycję budowlaną” (tak: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 27 czerwca 2018 r., Znak: 0114-KDIP2-2.4010.180.2018.1.JG),
*   „Natomiast w odniesieniu do wymienionych w pkt 10 grupy A kosztów procentowej marży w zakresie pośrednictwa w sprzedaży lokali mieszkalnych i użytkowych wypłacanej pośrednikowi wyłącznie w przypadku podpisania umowy deweloperskiej i umowy przedwstępnej sprzedaży garażu należy wyjaśnić, że koszty te nie są bezpośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami. Prowizja (marża) ta stanowi określony procent ceny uzyskanej ze sprzedaży. Tym samym, w ocenie Organu, wydatki te wykazują związek z prowadzoną działalnością, nie jest to jednak związek bezpośredni czyli przekładający się wprost na wartość (wysokość) przychodów ze sprzedaży. Wręcz przeciwnie, to wysokość przychodu ze sprzedaży lokalu ma wpływ na wysokość poniesionego kosztu z tytułu prowizji. Dlatego wydatki te należy zakwalifikować do kosztów pośrednich, które nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, a więc takich których nie można przypisać do konkretnego przychodu, jakkolwiek ich ponoszenie warunkuje ich uzyskanie. Tego rodzaju koszty, chociaż niewątpliwie związane są z osiąganymi przychodami, nie pozostają w uchwytnym związku z konkretnymi przychodami” (tak: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 20 kwietnia 2018 r., Znak: 0111-KDIB2-2.4010.21.2018.1.MZA).

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone przez Spółkę na podstawie Umowy koszty usług pośrednictwa w sprzedaży Lokali lub udziału w takich Lokalach stanowią koszty pośrednio związane z przychodami, które to koszty są rozpoznawane jako koszty uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia w myśl art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tj. w dacie ujęcia tego kosztu w księgach rachunkowych przez Spółkę.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w odniesieniu do zdarzenia przyszłego stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.