Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.230.2017.1.RK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-08-10
Teza: Skutki podatkowe wynikające ze zwrotu kosztów postępowania sądowego
Słowa kluczowe: koszt-koszty postępowania; postępowanie-postępowanie sądowe; zwrot
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy – przedstawione we wniosku z dnia 24 maja 2017 r., który wpłynął za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 24 maja 2017 r. (identyfikator poświadczenia …), uzupełnionym pismem, które wpłynęło za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 26 maja 2017 r., (identyfikator poświadczenia …), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wynikających ze zwrotu kosztów postępowania sądowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 maja 2017 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Natomiast w dniu 26 maja 2017 r., za pośrednictwem platformy ePUAP (identyfikator poświadczenia …) wpłynęło uzupełnienie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej), nadane w dniu 26 maja 2016 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca - Gmina … dokonała w 2016 r. wypłaty odszkodowania z tytułu niedostarczenia lokalu socjalnego. Obowiązek zapewnienia lokalu socjalnego wynika z przepisów ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 1610). Zgodnie z art. 18 ust. 5 ww. ustawy, jeżeli gmina nie dostarczyła lokalu socjalnego osobie uprawnionej do niego z mocy wyroku sądowego, właścicielowi lokalu przysługuje roszczenie odszkodowawcze od gminy, na podstawie art. 417 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U z 2017 r., poz. 459, z późn. zm.). Odszkodowanie wypłacone zostało na podstawie nakazów zapłaty. Lokal, za który wypłacono odszkodowanie znajduje się w budynku położonym na nieruchomości przy ul. …. Współwłaścicielami tej nieruchomości w częściach ułamkowych według księgi wieczystej Nr … są:

*   … 6/96,

*   \`(...)\`12/96,

*   … 4/96,

*   … 4/96,

*   … 4/96,

*   … i … 6/96,

*   … 12/96,

*   … 24/96,

*   … 24/96.

W 2016 r. pani …, jedna ze współwłaścicieli ww. nieruchomości, posiadająca udział w nieruchomości w wysokości 24/96, dwukrotnie występowała do Sądu z roszczeniem zapłaty przez Gminę odszkodowania za niedostarczenie lokalu socjalnego …, zamieszkałej ul. ….. Uprawnienie pani … do otrzymania lokalu socjalnego wynika z wyroku Sądu Rejonowego w … z dnia 14 czerwca 2011 r. sygn. akt ….

Wysokość odszkodowania została rozstrzygnięta przez Sąd Rejonowy w … w sprawach z powództwa jednego ze współwłaścicieli - pani … przeciwko Gminie … w postępowaniu nakazowym, sygn. akt … z dnia 18 stycznia 2016 r. oraz … z dnia 23 sierpnia 2016 r. Zgodnie z nakazami zapłaty Gmina … była zobowiązana zapłacić powodowi - pani … kwotę należności głównej wraz z odsetkami i kosztami postępowania, w tym kosztami zastępstwa procesowego. Odszkodowanie wynikające z ww. nakazów zapłaty, Gmina wypłaciła zgodnie z nakazem zapłaty jednej osobie tj. pani … w 2016 r. wraz z ustawowymi odsetkami i kosztami procesu.

Zgodnie z przepisem art. 42a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.), osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, dokonujące wypłaty należności lub świadczeń zaliczanych do tzw. innych źródeł przychodów (art. 20 ust. 1 ww. ustawy), od których nie mają obowiązku poboru zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są zobowiązane po zakończeniu roku podatkowego w terminie do końca lutego, sporządzić informację według określonego wzoru i przekazać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania podatnika. W lutym 2017 r. wystawiono informację PIT-8C za 2016 r. w zakresie odszkodowania wraz z odsetkami, za brak lokalu socjalnego na każdego współwłaściciela w proporcjach wynikających z posiadanych udziałów w nieruchomości pomimo tego, że odszkodowanie zostało zasądzone i wypłacone tylko jednemu ze współwłaścicieli.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy zasądzone na rzecz jednego ze współwłaścicieli i jemu wypłacone odszkodowanie za brak lokalu socjalnego w nieruchomości dla której nie ma wyodrębnionych lokali mieszkalnych stanowi przychód wszystkich współwłaścicieli i po zakończeniu roku podatkowego informacja PIT-8C winna być sporządzona przez Wnioskodawcę dla każdego współwłaściciela w proporcjach wynikających z posiadanych udziałów, czy też należało wystawić PIT-8C tylko dla osoby, której wypłacono odszkodowanie?
2.  Czy w informacji PIT-8C należało wykazać w przychodach łącznie z odszkodowaniem i odsetkami również koszty postępowania, w skład których wchodziły koszty zastępstwa procesowego?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego Nr 2. Natomiast w zakresie pytania oznaczonego Nr 1 zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy, koszty postępowania sądowego określone przez Sąd w nakazach zapłaty stanowią zwrot poniesionych wydatków związanych z procesem sądowym i jako takie nie stanowią przychodu i tym samym nie należało ich wykazywać w informacji PIT-8C. Koszty sądowe wchodzą w skład kosztów procesu obejmujących koszty niezbędne do celowego dochodzenia prawa i celowej obrony.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z treści tego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę w katalogu zwolnień przedmiotowych ustawy bądź, od których Minister Finansów zaniechał poboru podatku, w drodze rozporządzenia.

Stosownie do art. 11 ust. 1 przywołanej ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W treści art. 10 ust. 1 cyt. ustawy zostały określone źródła przychodów, gdzie m.in. wymieniono inne źródła (pkt 9).

Zgodnie zaś z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17.

Stosownie do art. 42a ustawy, o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego, z zastrzeżeniem art. 45ba ust. 4, przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca dokonał w 2016 r. wypłaty odszkodowania z tytułu niedostarczenia lokalu socjalnego. Wysokość odszkodowania została rozstrzygnięta przez Sąd Rejonowy z powództwa jednego ze współwłaścicieli nieruchomości przeciwko Wnioskodawcy w postępowaniu nakazowym. Zgodnie z nakazami zapłaty Wnioskodawca był zobowiązany zapłacić jednemu ze współwłaścicieli nieruchomości kwotę należności głównej wraz z odsetkami i kosztami postępowania, w tym kosztami zastępstwa procesowego. Odszkodowanie wynikające z ww. nakazów zapłaty, Wnioskodawca wypłacił zgodnie z nakazem zapłaty jednej osobie tj. jednemu ze współwłaścicieli nieruchomości wraz z ustawowymi odsetkami i kosztami procesu.

W odniesieniu do kosztów sądowych zwróconych przez Wnioskodawcę należy zauważyć, że zgodnie z art. 98 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 1822, z późn. zm.) – strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu).

Odnosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy wskazać, że zwrócone na rzecz jednego ze współwłaścicieli nieruchomości koszty postępowania sądowego nie stanowią przysporzenia po stronie współwłaściciela nieruchomości i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ po stronie tego współwłaściciela nieruchomości w związku z dokonanym zwrotem nie nastąpiło realne przysporzenie majątkowe. Kwota ta stanowi jedynie zwrot poniesionych wcześniej wydatków - nie stanowi przychodu podatkowego. Dla celów podatkowych otrzymana kwota tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego jest obojętna podatkowo. W konsekwencji, Wnioskodawca jako podmiot zwracający ten koszt nie ma obowiązku wykazywania tego kosztu w informacji PIT 8C.

W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.