Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.249.2021.1.NF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-05-24
Teza: Zwolnienie od podatku VAT sprzedaży w ramach postępowania egzekucyjnego udziału w prawie użytkowania wieczystego działki
Słowa kluczowe: działki; komornik; sprzedaż; teren-teren niezabudowany
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 22 marca 2021 r. (data wpływu 24 marca 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT sprzedaży w ramach postępowania egzekucyjnego udziału w prawie użytkowania wieczystego działki nr 1 i prawa użytkowania wieczystego działki nr 2 – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 marca 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT sprzedaży w ramach postępowania egzekucyjnego udziału w prawie użytkowania wieczystego działki nr 1 i prawa użytkowania wieczystego działki nr 2.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w A (dalej: Komornik lub Wnioskodawca) prowadzi na wniosek wierzyciela postępowanie egzekucyjne w sprawie (…) z nieruchomości, tj.:

*   udziału wynoszącego 1/4 w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej położonej w (…), obejmującej działkę nr 3 oraz działkę nr 1, objęte księgą wieczystą nr (…);
*   prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej położonej w (…) , obejmujące działkę nr 4 oraz działki nr 5 i nr 6, objęte księgą wieczystą nr (…) wraz z budynkiem posadowionym na działkach nr 5 i nr 6, stanowiącym odrębny przedmiot własności;
*   prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej położonej w (…), obejmujące działkę nr 2, objętej księgą wieczystą nr (…).

W ramach prowadzonego postępowania, Wnioskodawca planuje zaspokojenie wierzytelności wierzyciela poprzez sprzedaż powyższych nieruchomości dłużnika, którym jest B Sp. z o. o. (dalej: dłużnik lub B).

Przedmiotem planowanej sprzedaży w ramach prowadzonego przez Wnioskodawcę postępowania egzekucyjnego będą następujące nieruchomości:

1.  udział wynoszący 1/4 w prawie użytkowania wieczystego niezabudowanej działki nr 1 oraz zabudowanej działki nr 3 wraz z zabudowaniami stanowiącymi odrębny przedmiot własności (…);
2.  prawo użytkowania wieczystego zabudowanej działki nr 4 oraz zabudowanych działek nr 5 i 6 wraz z zabudowaniami stanowiącymi odrębny przedmiot własności (…);
3.  prawo użytkowania wieczystego niezabudowanej działki nr 2 (…).

Prawo użytkowania wieczystego powyższych nieruchomości oraz prawo własności zabudowań na nich posadowionych dłużnik nabył od (…).

Zgodnie z powyższą umową, (…) oddała w użytkowanie wieczyste dłużnikowi na 99 lat, udział w połowie działki nr 7 o ogólnej powierzchni 0,4774 ha oraz całe działki nr 8 o powierzchni 0,1562 ha, nr 9 o powierzchni 0,1556 ha i nr 10 o powierzchni 0,9558 ha oraz sprzedała zabudowania stanowiące odrębny przedmiot własności na tych działkach, tj. połowę zabudowań na udziale w połowie działki nr 7 oraz całe zabudowania na pozostałych działkach oddanych w użytkowanie wieczyste – jako zorganizowaną część przedsiębiorstwa C.

Udział w drugiej połowie działki nr 7 wraz z połową zabudowań na tym udziale nabyła D Sp z o. o. z siedzibą w (…).

Z treści aktu notarialnego wynika, że strony umowy wniosły m.in. o:

*   wydzielenie przez Sąd Rejonowy w (…) z księgi wieczystej nr (…) działki nr 7 do nowej księgi wieczystej wraz z budynkami na tej działce i wpisanie użytkowania wieczystego tej działki oraz własności zabudowań stanowiących odrębne nieruchomości w udziałach po połowie w tej nowej księdze wieczystej na rzecz Spółek D Sp. z o. o. oraz B;
*   wydzielenie przez Sąd Rejonowy w (…) działek wraz z budynkami nr. działek: 8, 9 oraz 10 do nowej księgi wieczystej i wpisanie użytkowania wieczystego tych działek (…) i własności budynków na tych działkach stanowiących odrębną nieruchomość na rzecz B.

Dla działki nr 7 została utworzona księga wieczysta nr (…), natomiast dla działek nr 8, 9 oraz 10 została utworzona księga wieczysta nr (…).

Nabycie prawa użytkowania wieczystego działek oraz prawa własności posadowionych na nich zabudowań od Gminy nie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT i nie było udokumentowane fakturą VAT.

Na podstawie umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego (…) B sprzedała małżonkom E prawo użytkowania wieczystego działki nr 8 oraz własność położonego na tej działce stanowiącego odrębną nieruchomość budynku – hali produkcyjnej, objętych księgą wieczystą nr (…). Aneksem do powyższej umowy sprzedaży, zawartym w formie aktu notarialnego (…) B oraz małżonkowie E sprostowali umowę sprzedaży i oświadczyli, że celem zapewnienia dojścia i dojazdu do działki nr 8 przedmiotem umowy jest także udział wynoszący 1/8 części w prawie wieczystego użytkowania działki nr 7 i własności położonych na niej budynków. W związku z powyższym, B sprzedała małżonkom E udział wynoszący 1/8 części w prawie wieczystego użytkowania działki nr 7 oraz we własności położonych na tej działce budynków.

Następnie, na podstawie umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego (…) małżonkowie E i B rozwiązali zawartą (…) umowę sprzedaży oraz zawarty (…) aneks do tej umowy i w związku z powyższym małżonkowie E sprzedali na rzecz B:

*   prawo wieczystego użytkowania działki nr 8 oraz własność położonego na tej działce budynku stanowiącego halę produkcyjną,
*   udział wynoszący 1/8 części w prawie wieczystego użytkowania działki nr 7 i we własności położonych na tej działce budynków.

Powyższe ponowne nabycie działek nie podlegało opodatkowaniu VAT i nie było udokumentowane fakturą VAT.

Umową sprzedaży zawartą w formie aktu notarialnego (…) B sprzedała udział co do 1/4 części w prawie użytkowania wieczystego działki nr 7 oraz w zabudowaniach stanowiących odrębny od gruntu przedmiot własności na rzecz F.

Sąd Rejonowy w (…) postanowieniem (…) postanowił (na wniosek (…)) dokonać zniesienia współużytkowania wieczystego nieruchomości stanowiącej działkę nr 7 oraz współwłasności posadowionych na niej budynków, dla której Sąd Rejonowy w (…) prowadzi księgę wieczystą KW nr (…) w ten sposób, że z działki nr 7 wydzielił działki:

1.  nr 3 – zabudowaną budynkiem trafostacji;
2.  nr 11 – zabudowaną portiernią;
3.  nr 12 – niezabudowaną;
4.  nr 13 – zabudowaną pomostem naprawczym;
5.  nr 14 – zabudowaną warsztatem samochodowym i myjnią;
6.  nr 2 – niezabudowaną;
7.  nr 1 – stanowiącą drogę dojazdową wewnętrzną.

Sąd postanowił prawo użytkowania wieczystego wraz z własnością posadowionych na nich budynków gospodarczych przyznać

1.  co do działki nr 2 – B
2.  co do działki nr 1 i nr 3 – na współużytkowanie wieczyste gruntu i współwłasności budynków w udziałach po 1/4:
    *   E na zasadach wspólności majątkowej małżeńskiej,
    *   B Sp. z o. o.
    *   F
    *   G

bez obowiązku spłat i dopłat między stronami.

(…) Starostwo Powiatowe w (…) wydało zawiadomienie, zgodnie z którym w wyniku aktualizacji operatu ewidencji gruntów/pomiaru/działka nr 8 otrzymała numery 5 i 6.

Wnioskiem z (…) w związku ze zmianami gruntowymi wniósł o skreślenie w księdze wieczystej nr (…) działki nr 10 i wpisanie działek nr 15 oraz 16. Następnie wnioskiem (…) w związku ze zmianami gruntowymi wniósł o skreślenie w księdze wieczystej działki nr 16 i wpisanie działek nr 17, 18, 19, 4 oraz 20.

Z opisów poszczególnych nieruchomości, zawartych w operatach szacunkowych sporządzonych przez rzeczoznawcę majątkowego oraz informacji uzyskanych od dłużnika wynikają następujące fakty dotyczące poszczególnych nieruchomości, będących przedmiotem planowanej sprzedaży przez Wnioskodawcę.

Działka nr 3

Nieruchomość gruntowa położona w (…). Działka nr 3 zabudowana jest budynkiem określanym jako pozostałe budynki niemieszkalne nr (…) o powierzchni zabudowy 40M2, powierzchni użytkowej 36,44M2. Jest to budynek stacji transformatorowej wybudowany w roku 1985, jednokondygnacyjny, murowany z dachem jednospadowym. Brama dwuskrzydłowa stalowa, drzwi wejściowe stalowe, otwory okienne z dwoma nawiewnikami. Budynek w zabudowie zwartej z budynkiem sąsiednim, położonym na przyległej działce nr 11. Budynek kwalifikuje się do remontu – miejscami odpadający tynk, brak rynien i rur spustowych, bramy i drzwi z widoczną korozją. Teren działki od strony frontowej nie został ogrodzony, porośnięty jest dziko rosnącą trawą. Działka bezpośrednio graniczy z nieruchomością zabudowaną budynkiem wielorodzinnym.

Z informacji przekazanych przez dłużnika wynika, że nieruchomość jest wykorzystywana do celów prowadzonej działalności gospodarczej opodatkowanej VAT – wynajem. Od momentu, w którym nieruchomość była wynajęta po raz pierwszy upłynął okres dłuższy niż 2 lata Dłużnik nie ponosił na nieruchomość wydatków, od których przysługiwało mu prawo do odliczenia VAT naliczonego.

Działka nr 1

Nieruchomość gruntowa położona w. Działka nr 1 posiada bardzo nieregularny wydłużony kształt. Użytkowana jest jako droga dojazdowa do sąsiednich nieruchomości zabudowanych budynkami użytkowymi. Biegnie wąskim pasem od ul. (…), rozdzielając się dwoma odnogami wzdłuż nieruchomości sąsiednich zabudowanych budynkami użytkowymi. Teren działki częściowo utwardzony, nawierzchnia częściowo szutrowa, częściowo wyłożona płytami betonowymi w znacznym stopniu uszkodzonymi.

Zgodnie z zapisem w księdze wieczystej wpisane są tam urządzenia: rampa zakładowa o pow. 22,22M2 oraz pomost naprawczy o pow. 27,75M2, które na tej działce nie występują (niezgodność ze stanem faktycznym). Zgodnie z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, działka położona jest na obszarze oznaczonym 1U/M – tereny zabudowy usługowej z dopuszczeniem zabudowy mieszkaniowej – przeznaczenie podstawowe: zabudowa usługowa.

Z informacji uzyskanych od dłużnika wynika, ze działka nie ma dzierżawcy, a także, że do dnia dzisiejszego na działkę nie ponoszono żadnych nakładów.

Biegły rzeczoznawca majątkowy w odpowiedzi na wezwanie Wnioskodawcy wskazał, że działka była użytkowana do komunikacji wewnętrznej, nie stanowiła drogi w rozumieniu ustawy o drogach publicznych. W ocenie biegłego, częściowego utwardzenia na działce nie można uznać za budowlę w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.

Uznać należy zatem, że działka nr 1 jest gruntem niezabudowanym.

Działka nr 4

Działka nr 4 jest niezabudowana, zgodnie z wypisem z rejestru gruntów stanowi drogę dojazdową. Aktualnie wykorzystywana jako plac składowy, działka ta jest ogrodzona w części ogrodzeniem betonowym, w części ogrodzeniem stalowym z bramą wjazdową stalową. Ogrodzenie to obejmuje również dwie działki sąsiednie, stanowiące odrębny przedmiot własności. Zgodnie z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, działka położona jest na obszarze oznaczonym 3 MW – przeznaczenie podstawowe zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna.

Biegły rzeczoznawca majątkowy w odpowiedzi na wezwanie Wnioskodawcy wskazał, że aktualnie działka wykorzystywana jest jako plac składowy wraz z działką nr 21, 22, 23, które razem są ogrodzone ogrodzeniem betonowym z bramą wjazdową stalową. Działka nr 4 zlokalizowana jest pomiędzy tymi działkami i na jej terenie znajduje się tyko fragment ogrodzenia od strony nieruchomości sąsiednich działek nr 24, 18, 19. Działki te mają dostęp do drogi publicznej przez ustanowione ograniczone prawo rzeczowe związane z inną nieruchomością – służebność przejazdu i przechodu przez działkę nr 4. Długość tego ogrodzenia wynosi około 20 m, wysokość 2,0 m. Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane art. 3 ust. 9 wskazuje, iż ogrodzenie jest urządzeniem budowlanym, a więc nie jest obiektem budowlanym. Wynikałoby z tego, że ani siatki ogrodzeniowe, ani też panele: ogrodzeniowe nie są obiektami budowlanymi. Należy ponadto stwierdzić, iż o ogrodzeniu jako urządzeniu budowlanym można mówić wtedy, kiedy jego budowa jest objęta pozwoleniem na budowę, np. domu jednorodzinnego. „ Art. 3, ilekroć w ustawie jest mowa o ust. 9 – urządzeniach budowlanych – należy przez to rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki”.

W odniesieniu do konkretnego stanu faktycznego ogrodzenia mogą stanowić urządzenia budowlane związane z innymi obiektami albo występować jako wyodrębnione obiekty budowlane. Jednakże jeżeli mamy do czynienia wyłącznie z ogrodzeniem, należy traktować je wyłącznie jako obiekt budowlany wymagający zgłoszenia. Wykonanie ogrodzenia na działce niezabudowanej powoduje powstanie obiektu. Fragment tego ogrodzenia należy uznać za budowlę w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Biegły wskazał również, że istnienie tego fragmentu ogrodzenia uniemożliwia wykonywanie ograniczonego prawa rzeczowego związanego z inną nieruchomością służebności przejazdu i przechodu przez działkę nr 4 na rzecz każdorazowego użytkownika wieczystego działki nr 17 oraz działki nr 18, 19. W ocenie biegłego należałoby je uznać za obiekt tymczasowy.

W związku z tym, że w opinii biegłego znajdujący się na działce nr 4 fragment ogrodzenia stanowi budowlę w rozumieniu ustawy Prawo budowlane, to w ocenie Wnioskodawcy, działkę należy uznać za zabudowaną.

Z informacji uzyskanych od dłużnika wynika, że na ogrodzenie znajdujące się na działce dłużnik nie ponosił jakichkolwiek nakładów, ogrodzenie nie było remontowane.

Działki nr 5 oraz 6

Działki nr 5 oraz 6 położone są w środkowej części kompleksu przemysłowego. Dojazd do nieruchomości poprzez nieruchomość sąsiednią działkę nr 1 użytkowaną jako droga wewnętrzna – stanowi ona własność Gminy (…), a prawo użytkowania wieczystego tej działki przysługuje w udziałach po ¼ współużytkownikom wieczystym (jednym z nich jest dłużnik). Działki nr 5 oraz 6 bezpośrednio przylegają do działki nr 2 również użytkowanej jako droga wewnętrzna. Są to drogi wewnętrzne o nawierzchni gruntowej w części utwardzonej betonem, które bezpośrednio prowadzą do drogi publicznej, ul. (…) o nawierzchni asfaltowej. Działki te wraz z działkami sąsiednimi zabudowanymi budynkami użytkowymi są ogrodzone, wjazd na teren kompleksu przez bramę wjazdową. Działka nr 5, 6 zabudowana jest budynkiem użytkowym, tj. halą magazynowo- składową z częścią socjalno-biurową. Powierzchnia zabudowy budynku użytkowego prawie w 100% odpowiada łącznej powierzchni działek nr 5 oraz 6

Opis budynku położonego na działkach nr 5 oraz 6

Budynek typu halowego jednokondygnacyjny o konstrukcji żelbetowej prefabrykowanej, okna stalowe, bramy wjazdowe stalowe. Budynek otynkowany od strony zewnętrznej oraz częściowo wewnętrznej. Budynek użytkowany jako hala magazynowa z zapleczem biurowym i socjalnym. Część budynku hali została wydzielona płytami gipsowo-kartonowymi na pomieszczenie magazynowe, biurowe, socjalne oraz korytarz. W części korytarza znajduje się pomieszczenie serwerowni. Ta część budynku posiada obniżony ocieplony sufit. Ściany w tej części budynku otynkowane i pomalowane, posadzki wyłożone są terakotą, okna PCV. W pozostałej części budynku do wysokości okien część ścian wyłożona pustakami bez otynkowania. W budynku przeprowadzono częściowy remont przeciekającego dachu ą oraz pomieszczeń biurowych.

W części magazynowej znajduje się hurtownia materiałów oświetleniowych, w pozostałej części hali oddzielona hurtownia mebli. W tej części budynku wylano nową posadzkę, na której zostały położone płyty paździerzowe. Budynek kwalifikuje się do remontu. Wiek budynku zgodnie z ewidencją budynków wynosi 53 lata, zużycie adekwatne do okresu użytkowania. Ogólny stan techniczny budynku przyjęto na poziomie średnim.

Z informacji uzyskanych od dłużnika wynika, że budynek hali magazynowej znajdujący się na działkach nr 5 oraz 6 nie był przez dłużnika remontowany czy też ulepszany. Budynek jest oddany przez dłużnika w dzierżawę na rzecz podmiotów trzecich. Dzierżawa trwa ponad 2 lata. Przez okres 27 lat dzierżawcy hali magazynowej w ramach czynszu prowadzili bieżące naprawy na swoje potrzeby. Był również przeprowadzony remont dachu (papa, lepik) oraz świetliki. Dłużnik nie nabywał żadnych materiałów, od zakupu których mógłby dokonać obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego.

Działka nr 2

Nieruchomość gruntowa niezabudowana, działka nr 2 położona w (…). Posiada nieregularny wydłużony kształt. Użytkowana jest jako droga dojazdowa do sąsiednich nieruchomości zabudowanych budynkami użytkowymi. Biegnie wąskim pasem od działki nr 1 otaczając zabudowane działki nr 5, 6 oraz dochodząc z drugiej strony działki nr 1. Działka ta nie ma bezpośredniego dostępu do drogi publicznej, dojazd do ul. (…) za pośrednictwem działki nr 1. Teren działki częściowo utwardzony, nawierzchnia działki częściowo szutrowa, częściowo wyłożona płytami betonowymi, które uległy zniszczeniu. Zgodnie z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, działka nr 2 położona jest na obszarze oznaczonym 1U/M – tereny zabudowy usługowej z dopuszczeniem zabudowy mieszkaniowej – przeznaczenie podstawowe zabudowa usługowa.

Z informacji uzyskanych od dłużnika wynika, że działka ta nie ma dzierżawcy, do dnia dzisiejszego nie ponoszono na działkę żadnych nakładów. Biegły rzeczoznawca majątkowy w odpowiedzi na wezwanie Wnioskodawcy wskazał, że działka była użytkowana do komunikacji wewnętrznej, nie stanowiła drogi w rozumieniu ustawy o drogach publicznych. W ocenie biegłego, częściowego utwardzenia na działce nie można uznać za budowlę w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.

Uznać należy zatem, że działka nr 2 jest gruntem niezabudowanym

Burmistrz Miasta (…) w piśmie nr (…) stanowiącym odpowiedź na pismo Wnioskodawcy z (…) wskazał:

1.  w okresie ostatnich 10 lat podatnik – B Sp. z o. o. (…), wykazywał w złożonych deklaracjach podatkowych na podatek od nieruchomości wyłącznie przedmioty (grunty i budynku) związane z prowadzeniem działalności gospodarczej;
2.  zobowiązania podatkowe w podatku od nieruchomości w okresie ostatnich 10 lat były regulowane nieterminowo lub wcale.

W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy uznać należy, że dłużnik wykorzystywał nieruchomości do celów prowadzonej działalności gospodarczej.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w (…) pismem nr (…) stanowiącym odpowiedź na pismo Wnioskodawcy (…)wskazał:

1.  B figuruje w rejestrze podatników i posiada NIP: (…);
2.  Odnotowane adresy: (…);
3.  Prowadzi działalność w zakresie wg PKD: (…);
4.  B jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT od (…) do nadal.

W związku z tak przedstawionym opisem zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca powziął wątpliwość w zakresie naliczenia, pobrania i odprowadzenia do właściwego urzędu skarbowego podatku VAT, jako płatnik podatku, z tytułu sprzedaży nieruchomości w toku sądowego postępowania egzekucyjnego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy planowana, w trybie postępowania egzekucyjnego, dostawa nieruchomości opisanych w zdarzeniu przyszłym, będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, planowana w trybie postępowania egzekucyjnego dostawa działek opisanych w zdarzeniu przyszłym będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT w odniesieniu do działek nr 3, nr 4, nr 5 oraz nr 6, natomiast planowana dostawa działek nr 1 oraz nr 2 nie będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

Na wstępie Wnioskodawca zauważa, iż na mocy art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U z 2021 r. poz. 658 ze zm.; dalej: ustawa o VAT) ustawodawca ustanowił komornika płatnikiem podatku VAT od dokonywanej w trybie egzekucji dostawy towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.

Z powyższego przepisu ustawy o VAT wynika, że komornik jest płatnikiem podatku od dostawy towaru dokonywanej w trybie egzekucji, w przypadku, gdy wykonuje czynności egzekucyjne Przez czynność egzekucyjną należy rozumieć każde formalne, oparte na przepisach procesowych, działanie uprawnionego organu egzekucyjnego wywołujące skutek prawny dla prowadzonej egzekucji.

Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.), zgodnie z którym płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika – dłużnika. Prowadzona przez komornika sprzedaż towarów będących własnością dłużnika, będzie opodatkowana podatkiem VAT, gdy do rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik. Natomiast w przypadku gdy powyższa czynność nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby z niego zwolniona, komornik sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku.

Co do zasady, stawka podatku zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT – wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie zaś do treści art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6% stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przepisy ustawy o VAT oraz rozporządzeń wykonawczych wydanych na jej podstawie, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, nieruchomości będące przedmiotem planowanej sprzedaży są zarówno zabudowane jak i niezabudowane, zatem należy dokonać oceny, czy ich planowana dostawa będzie mogła korzystać ze zwolnienia z VAT określonego w przepisach art. 43 ust. 1 pkt 2, 9, 10 i pkt 10a ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

W myśl art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, przez tereny budowlane należy rozumieć grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

W związku z powyższym, należy rozważyć, czy planowana przez Wnioskodawcę dostawa działek niezabudowanych będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT

Działka nr 1

Zgodnie z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, działka nr 1 położona jest na obszarze oznaczonym 1U/M – tereny zabudowy usługowej z dopuszczeniem zabudowy mieszkaniowej – przeznaczenie podstawowe: zabudowa usługowa.

Ustalony dla działki miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje jej przeznaczenie pod zabudowę, a tym samym działka stanowi teren budowlany. W związku z powyższym, planowana dostawa działki nr 1 nie będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

Działka nr 2

Zgodnie z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, działka nr 2 położona jest na obszarze oznaczonym 1U/M – tereny zabudowy usługowej z dopuszczeniem zabudowy mieszkaniowej – przeznaczenie podstawowe zabudowa usługowa.

Ustalony dla działki miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje jej przeznaczenie pod zabudowę, a tym samym działka stanowi teren budowlany. W związku z powyższym, planowana dostawa działki nr 2 nie będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

Ustawa o VAT w art. 43 ust. 1 pkt 2 przewiduje również zwolnienie z opodatkowania towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie tj.:

*   towar, w tym przypadku nieruchomość, musiała być wykorzystywana wyłącznie na cele działalności zwolnionej z VAT,
*   przy nabyciu nieruchomości nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego.

Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.

Wnioskodawca wskazuje, że w przypadku opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego, dokonane transakcja kupna-sprzedaży działek zarówno od Gminy jak i małżonków E nie były opodatkowane podatkiem od towarów i usług ani nie były udokumentowane fakturą VAT.

W związku z powyższym nie można uznać, że dłużnikowi nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od zakupu przedmiotowych działek, skoro dostawa nie była objęta tym podatkiem. W takiej sytuacji nie można mówić, że dłużnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu ww. nieruchomości lub że takie prawo nie przysługiwało. Zatem jedna z przesłanek umożliwiających zastosowanie zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT nie została spełniona.

Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, niespełniona zostanie jedna z przesłanek wskazanych w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, wobec czego nie będzie możliwe zastosowanie przedmiotowego zwolnienia z opodatkowania w odniesieniu do planowanych dostaw nieruchomości dłużnika.

Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy, planowana dostawa działek nr 1 oraz nr 2 nie będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie zwolnienia od podatku VAT sprzedaży w ramach postępowania egzekucyjnego udziału w prawie użytkowania wieczystego działki nr 1 i prawa użytkowania wieczystego działki nr 2 jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Ponadto tut. Organ informuje, że w niniejszej interpretacji indywidulanej załatwiono wniosek w zakresie zwolnienia od podatku VAT sprzedaży w ramach postępowania egzekucyjnego udziału w prawie użytkowania wieczystego działki nr 1 i prawa użytkowania wieczystego działki nr 2. Natomiast w zakresie zwolnienia od podatku VAT zwolnienia od podatku VAT sprzedaży w ramach postępowania egzekucyjnego udziału w prawie użytkowania wieczystego działki nr 3 i prawa użytkowania wieczystego działek o nr. 4, 5 i 6 zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.