Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-701/12-2/KOM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-10-03
Teza: Wnioskodawcy będzie przysługiwać prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie usług związanych z realizacją przedmiotowej umowy, z uwagi na związek poniesionych wydatków z czynnościami opodatkowanymi i z uwagi na to, że nie będzie miało miejsca wyłączenie, o którym mowa w art. 88 ustawy.
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; sponsoring; usługi
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 11.07.2012 r. (data wpływu 25.07.2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabywaną usługą w ramach umowy z Operatorem - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25.07.2012 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabywaną usługa w ramach umowy z Operatorem.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (dalej: Spółka) jest podmiotem prowadzącym działalność deweloperską. Spółka ma status czynnego podatnika podatku od towarów i usług (dalej: VAT). Spółka buduje obiekty apartamentowe w miejscowościach wypoczynkowych, a następnie sprzedaje mieszczące się w nich lokale. Sprzedaż ta jest opodatkowana według właściwej stawki VAT.

W celu zwiększenia zainteresowania potencjalnych nabywców (dalej: Nabywcy) wspomnianymi lokalami Spółka zamieszcza w swoich materiałach reklamowych dotyczących realizowanych (oraz planowanych) inwestycji informację na temat możliwości wykorzystania nabytych apartamentów do prowadzenia działalności w zakresie ich krótkoterminowego wynajmu na rzecz turystów (lub innych zainteresowanych takim pobytem osób). Powyższe jest możliwe ze względu na walory turystyczne okolic, w których są realizowane projekty Spółki. Jest regułą, że Nabywcy wykazują zainteresowanie takim wykorzystaniem apartamentów, które zamierzają zakupić, jednakże nie są zainteresowani bezpośrednim angażowaniem się w prowadzenie takiej działalności.

Biorąc powyższe pod uwagę i wychodząc naprzeciw oczekiwaniom Nabywców Spółka podjęła decyzję o rozszerzeniu swojej oferty o możliwość zakupu apartamentu połączoną z gwarancją podpisania z określonym podmiotem, profesjonalnie zajmującym się działalnością w zakresie wynajmu i obsługi apartamentów (dalej: Operator), umowy dzierżawy. Innymi słowy w zawieranych z Nabywcami umowach (przedwstępnej umowie sprzedaży i/lub umowie końcowej) Spółka przyjmie na siebie zobowiązanie, zgodnie z którym - o ile Nabywca wyrazi taką wolę - gwarantuje mu zawarcie z Operatorem, na określonych warunkach brzegowych, umowy na dzierżawę nabytego od niej apartamentu. Poprzez umowę dzierżawy, której gwarantem dojścia do skutku będzie Spółka, Nabywcom zostanie zapewniona możliwość uzyskiwania stałego (tj. w sposób regularny) czynszu dzierżawnego w okresie jej obowiązywania. Jednocześnie Nabywcy uwolnieni zostaną od ryzyka takiej działalności (tj. poszukiwania klientów zainteresowanych najmem krótkoterminowym apartamentów), które przejmie na siebie Operator.

Powyższe w ocenie Spółki przyczynia się do uatrakcyjnienia jej oferty, a co za tym idzie wzrostu liczby/wartości sprzedawanych apartamentów. W tym celu Spółka nawiązała współpracę z Operatorem - spółką prawa handlowego będą zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym, w ramach której Operator będzie wykonywał określone świadczenia związane z apartamentami wybudowanymi przez Spółkę i sprzedawanymi na rzecz Nabywców.

Zgodnie z planowaną umową o współpracy między Spółką a Operatorem (dalej: Umowa), Operator zobowiązuje się i wyraża zgodę w szczególności:

*   do zawierania w charakterze dzierżawcy umów dzierżawy, na określonych brzegowo warunkach, z Nabywcami apartamentów od Spółki,

*   na zamieszczanie w umowach sprzedaży (przedwstępnych umowach sprzedaży) zawieranych przez Spółkę z Nabywcami zapisów gwarantujących im możliwość podpisania wieloletniej umowy dzierżawy z Operatorem, w której to umowie dzierżawy Operator zobowiąże się do: (i) regularnego uiszczania czynszu dzierżawnego na rzecz Nabywców przez cały okres obowiązywania umowy dzierżawy, (ii) prowadzenia bieżącej obsługi najmowanych apartamentów, obejmującej m.in. zamieszczanie ogłoszeń o możliwości wynajmu apartamentów na cele turystyczne, zarządzanie budynkiem apartamentowym, dbanie o jego czystość, stan techniczny i bezpieczeństwo, obsługę ruchu turystycznego, itp.

W zamian za powyższe świadczenia Spółka będzie wypłacała na rzecz Operatora miesięczne wynagrodzenie składające się z dwóch elementów: (i) ustalonej z góry stałej kwoty ryczałtowej oraz (ii) dodatkowej zmiennej kwoty, wynikającej z rozliczenia ewentualnej straty, równej różnicy między czynszem dzierżawy zapłaconym przez Operatora na rzecz Nabywców a przychodem netto z tytułu podnajmu apartamentów dzierżawionych od tych Nabywców. Taka konstrukcja wynagrodzenia sprawić ma, iż część zmienna wynagrodzenia będzie należna Operatorowi wyłącznie za te miesiące, w których wpływy uzyskane przez niego z podnajmu apartamentów na rzecz turystów nie pozwolą na pokrycie kosztów związanych z prowadzeniem działalności w tym zakresie. Jednocześnie fakt iż wypracowana przez Operatora ewentualna nadwyżka przychodów nad kosztami poniesionymi na prowadzenie działalności będzie w całości pozostawać u Operatora, stanowić ma element motywujący Operatora do podejmowania wysiłków mających na celu uzyskanie przez niego jak najwyższych przychodów.

Wynagrodzenie należne Operatorowi od Spółki na podstawie Umowy ma być dokumentowane fakturą VAT wystawianą w terminie 7 dni od zakończenia okresu rozliczeniowego ustalonego przez strony. Na fakturze uwzględniana będzie kwota stała wynagrodzenia oraz - w miesiącach, w których Operator poniesienie opisaną powyżej stratę - kwota zmienna wynagrodzenia, a także podatek VAT obliczony według właściwej stawki.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy przy założeniu spełnienia wszystkich warunków - będzie Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez Operatora na podstawie Umowy?

Stanowisko Wnioskodawcy:

W ocenie Spółki w opisanym powyżej zdarzeniu przyszłym będzie jej przysługiwało - przy założeniu spełnienia pozostałych warunków - prawo do odliczenia VAT naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez Operatora na podstawie Umowy.

Swoje stanowisko Spółka opiera na następujących przepisach ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2011 r., nr 177, poz. 1054 ze zm., dalej: ustawa o VAT):

*   art. 86 ust. 1, zgodnie z którym prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje podatnikowi, o którym mowa w art. 15, w zakresie, w jakim towary i usługi są przezeń wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Przy tym w myśl ust. 2 pkt 1 tego artykułu kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług;
*   art. 5 ust. 1 pkt 1, zgodnie z którymi opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju (tj. Polski). Przy tym stosownie do art. 8 ust. 1 przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, tj. przeniesienia prawa do rozporządzania towarami (rzeczami) jak właściciel;
*   art. 88, zgodnie z którym w przypadkach enumeratywnie wskazanych w tym przepisie określone w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT prawo do odliczenia podatnikowi nie przysługuje.

Odwołując się do pierwszego z ww. przepisów należy zauważyć, iż na jego podstawie podatnikom VAT przyznane zostało prawo do odliczenia podatku naliczonego w cenie nabywanych przez nich towarów i usług. Jest to fundamentalna zasada VAT mająca zagwarantować podatnikom tego podatku jego (dla nich) neutralność. Możliwość skorzystania z tego prawa w praktyce została uzależniona od szeregu warunków, zarówno w postaci spełnienia tzw. przesłanek pozytywnych, jaki braku tzw. przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT.

Wśród tych pierwszych należy przede wszystkim wskazać na związek (wykorzystanie do) nabywanych towarów i usług z prowadzoną przez podatnika działalnością opodatkowaną. Przepisy ustawy o VAT nie precyzują przy tym, jaki charakteru ma mieć Związek pomiędzy dokonanymi zakupami a wykonywaniem czynności opodatkowanych. Zdarza się, iż związek ten ma charakter bezpośredni, tj. możliwe jest jednoznaczne wskazanie, że zakupione przez podatnika towary lub usługi zostały wykorzystane do wykonania konkretnej transakcji opodatkowanej. Jednakże ustawodawca nie zawęża prawa do odliczenia podatku naliczonego wyłącznie do takich sytuacji. W szczególności, związek pomiędzy dokonanymi zakupami a wykonywaniem czynności opodatkowanych może mieć również charakter pośredni, tj. zakupów tych nie można wprawdzie przyporządkować do konkretnych transakcji opodatkowanych, jednak służą one działalności gospodarczej podatnika opodatkowanej podatkiem VAT. Należy zauważyć, iż istnienie związku pośredniego również dopełnia przesłanki odliczenia określonej w art. 86 ust. 1.

Konkluzja ta jest konsekwencją zasady neutralności podatku VAT dla podatników prowadzących działalność opodatkowaną tym podatkiem, tj. kluczowej zasady, na której zbudowany jest system podatku od wartości dodanej.

Powyższe wnioski znajdują potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych. Przykładowo, za szerokim ujmowaniem prawa do odliczania podatku naliczonego VAT wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny \[dalej: NSA\] w wyroku z 22 lutego 2000 r. (sygn. III SA 7176/98), wskazując iż „co do zasady ustawa o podatku VAT nie wymaga dla odliczenia podatku naliczonego istnienia bezpośredniego związku między zakupem i sprzedażą tego samego towaru”.

Z kolei w orzeczeniu z 25 czerwca 2007 r. (sygn. I FSK 967/08) NSA zwrócił uwagę, iż dokonując wykładni przepisów ustawy VAT „należy nadać im taki sens, który pozwoli na zachowanie podstawowej i najistotniejszej cechy tego podatku, jaką jest jego neutralność dla podatnika. Wobec tego przyjąć należy, że każdy związek - zarówno bezpośredni, jak i pośredni - ze sprzedażą opodatkowaną, wykonywaną obecnie, uprzednio lub w przyszłości, winien być uwzględniony przy ocenie istnienia uprawnienia podatnika do obniżenia podatku należnego o naliczony przy nabyciu towarów i usług, tylko wówczas bowiem będzie możliwa jego realizacja”.

Podobne stanowisko można również odnaleźć w interpretacjach indywidualnych wydawanych w imieniu Ministra Finansów. Przykładowo, w interpretacji indywidualnej wydanej 18 listopada 2011 r. przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (nr IPPP1/443-1284/11-3/AW), organ podatkowy uznał za prawidłowe następujące stanowisko podatnika:

„Reasumując przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego oraz w oparciu o powołane przepisy prawa należy uznać, iż Wnioskodawcy będzie przysługiwać prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie usług związanych z realizacją przedmiotowej umowy, z uwagi na związek (odpowiednio pośredni lub bezpośredni) poniesionych wydatków z czynnościami opodatkowanymi.”

Odnosząc powyższe uwagi do przedstawionego zdarzenia przyszłego należy wskazać, że zarówno Spółka, jak i Operator, prowadzą działalność gospodarczą, w ramach której wykonują czynności opodatkowane VAT, i jako tacy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni. W ramach i na potrzeby prowadzonej działalności Spółka będzie nabywać od Operatora świadczenia określone w Umowie, polegające na zobowiązaniu się do występowania wobec klientów Spółki - Nabywców, którym sprzedaje ona apartamenty - z ofertą zawarcia umów dzierżawy tychże apartamentów na określonych warunkach, zawierania takich umów w sytuacji zainteresowania Nabywcy ofertą, a następnie zdobywania klientów na korzystanie z apartamentów oraz bieżącej obsługi apartamentów; w rezultacie zapewnienia Nabywcom apartamentów stałego dochodu z tytułu ich dzierżawy. W zamian za świadczenie Operatora Spółka będzie wypłacała na jego rzecz odpowiednie wynagrodzenie, obejmujące podatek VAT wyliczony według właściwej stawki VAT (tj. podstawowej).

Zdaniem Spółki nie ulega wątpliwości, że świadczenie Operatora wykazuje związek z prowadzoną przez nią działalnością opodatkowaną VAT. Współpraca z Operatorem istotnie wpływa bowiem na sprzedaż apartamentów znajdujących się w inwestycjach realizowanych przez Spółkę. Z doświadczenia Spółki wynika wprost, iż zapewnienie gwarancji podpisania umowy dzierżawy z Operatorem zwiększa zainteresowanie Nabywców ofertą Spółki i pozwala na efektywniejsze (w porównaniu do sprzedaży apartamentów bez takiej gwarancji) doprowadzenie do sprzedaży lokali. A tym samym prowadzi po stronie Spółki do wygenerowania podatku należnego na tej sprzedaży.

W świetle definicji zawartej w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT nie budzi też zdaniem Spółki wątpliwości, iż czynność Operatora stanowić będzie świadczenie usług. Ponieważ jednocześnie będzie ono realizowane za wynagrodzeniem, o czym wprost stanowić będzie Umowa, podlegać będzie opodatkowaniu VAT zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, według stawki określonej zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT. W konsekwencji, mając na uwadze także pozostałe okoliczności, wyłączone będzie zastosowanie art. 88 ustawy o VAT, w szczególności tych jego przepisów, które stanowią o braku prawa do odliczenia z uwagi na:

*   udokumentowanie fakturą transakcji niepodlegającej VAT lub wolnej od tego podatku (ust. 3a pkt 2), czy
*   brak rejestracji nabywcy na potrzeby VAT (ust. 4).

Dlatego też, biorąc pod uwagę, że w opisanej przez Spółkę w niniejszym wniosku sytuacji zachodzić będą wszystkie przesłanki pozytywne, tj.:

*   Spółka posiada status czynnego podatnika VAT,
*   nabywane od Operatora usługi są/będą opodatkowane VAT według właściwej stawki,
*   usługi te pozostawać będą w związku ze sprzedażą opodatkowaną Spółki,
*   będą świadczone przez Operatora w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej,
*   ich nabycie będzie udokumentowane wystawioną przez Operatora fakturą VAT, - zasadne jest uznanie, iż Spółce przysługiwać będzie prawo do odliczenia podatku VAT wykazanego na fakturach otrzymywanych od Operatora.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Generalna zasada określająca prawne możliwości odliczenia podatku naliczonego wyrażona jest w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177 poz. 1054), zwanej dalej ustawą. Zgodnie z tym przepisem w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4 (art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy).

Powyższe regulacje wskazują, iż odliczenie podatku naliczonego to przysługujące zarejestrowanemu czynnemu podatnikowi podatku od towarów i usług całkowite bądź częściowe prawo do obniżenia kwoty podatku należnego dotyczącego opodatkowanych dostaw towarów i świadczenia usług o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim nabywane towary i usługi są lub będą w przyszłości wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Powyższa zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tj. do czynności zwolnionych od podatku VAT lub czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego wynika z samej konstrukcji podatku od towarów i usług, i zapewnia neutralność tego podatku dla czynnych podatników VAT. Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, jak i niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis art. 88 określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony.

I tak zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku. Stosownie natomiast do art. 88 ust. 4 obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni (…).

W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W oparciu o art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). W myśl art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie precyzują, jaki związek musi istnieć pomiędzy zakupami a sprzedażą, żeby podatnik mógł skorzystać z prawa do odliczenia. Związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć charakter bezpośredni lub pośredni. O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży - towary handlowe lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy; bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika. Natomiast o związku pośrednim można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa; mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganymi przez podatnika przychodami. Aby jednak można było wskazać, iż określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania przychodu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez dany podmiot obrotów.

Z opisu sprawy wynika, iż Spółka jest podmiotem prowadzącym działalność deweloperską. Buduje obiekty apartamentowe w miejscowościach wypoczynkowych, a następnie sprzedaje mieszczące się w nich lokale, sprzedaż ta jest opodatkowana według właściwej stawki VAT.

W celu zwiększenia zainteresowania potencjalnych Nabywców wspomnianymi lokalami Spółka zamieszcza w swoich materiałach reklamowych dotyczących realizowanych (oraz planowanych) inwestycji informację na temat możliwości wykorzystania nabytych apartamentów do prowadzenia działalności w zakresie ich krótkoterminowego wynajmu na rzecz turystów (lub innych zainteresowanych takim pobytem osób). Wychodząc naprzeciw oczekiwaniom Nabywców Spółka podjęła decyzję o rozszerzeniu swojej oferty o możliwość zakupu apartamentu połączoną z gwarancją podpisania z określonym podmiotem (Operatorem), profesjonalnie zajmującym się działalnością w zakresie wynajmu i obsługi apartamentów, umowy dzierżawy. Poprzez umowę dzierżawy, której gwarantem dojścia do skutku będzie Spółka, Nabywcom zostanie zapewniona możliwość uzyskiwania stałego (tj. w sposób regularny) czynszu dzierżawnego w okresie jej obowiązywania. Jednocześnie Nabywcy uwolnieni zostaną od ryzyka takiej działalności (tj. poszukiwania klientów zainteresowanych najmem krótkoterminowym apartamentów), które przejmie na siebie Operator.

Z umowy zawartej między Spółką a Operatorem wynika, że Operator zobowiązuje się do zawierania w charakterze dzierżawcy umów dzierżawy, na określonych brzegowo warunkach, z Nabywcami apartamentów od Spółki oraz zgadza się na zamieszczanie w umowach sprzedaży (przedwstępnych umowach sprzedaży) zawieranych przez Spółkę z Nabywcami zapisów gwarantujących im możliwość podpisania wieloletniej umowy dzierżawy z Operatorem, w której to umowie dzierżawy Operator zobowiąże się do: (i) regularnego uiszczania czynszu dzierżawnego na rzecz Nabywców przez cały okres obowiązywania umowy dzierżawy, (ii) prowadzenia bieżącej obsługi najmowanych apartamentów, obejmującej m.in. zamieszczanie ogłoszeń o możliwości wynajmu apartamentów na cele turystyczne, zarządzanie budynkiem apartamentowym, dbanie o jego czystość, stan techniczny i bezpieczeństwo, obsługę ruchu turystycznego, itp.

W zamian za powyższe świadczenia Spółka będzie wypłacała na rzecz Operatora miesięczne wynagrodzenie składające się z dwóch elementów: (i) ustalonej z góry stałej kwoty ryczałtowej oraz (ii) dodatkowej zmiennej kwoty, wynikającej z rozliczenia ewentualnej straty, równej różnicy między czynszem dzierżawy zapłaconym przez Operatora na rzecz Nabywców a przychodem netto z tytułu podnajmu apartamentów dzierżawionych od tych Nabywców. Wynagrodzenie to ma być dokumentowane przez Operatora wystawionymi fakturami VAT.

Z cytowanych wyżej przepisów (art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy) jednoznacznie wynika, że każde odpłatne świadczenie polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czy określonym zachowaniu mieści się w tak sformułowanej definicji usługi.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Zauważyć jednak należy, iż usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy, należy wskazać, iż na podstawie umowy Operator zobowiązał się do określonego świadczenia na rzecz Spółki, a Spółka do wypłaty określonego wynagrodzenia za ww. świadczenia. Zatem wykonywane przez Operatora na rzecz Wnioskodawcy czynności w ramach zawartej umowy w przedstawionym powyżej kształcie stanowi odpłatne świadczenie usług na rzecz Spółki, w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy.

Jak wskazano powyżej, związek dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą może mieć charakter pośredni lub bezpośredni. O pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania firmy; mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganymi przychodami, czyli musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu.

W opisie sprawy Spółka jasno wskazała, iż nabywana usługa służy wykonywaniu czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, gdyż tylko takowe są świadczone przez Wnioskodawcę. Świadczenie Operatora wykazuje związek z prowadzoną przez Spółkę działalnością opodatkowaną VAT. Współpraca z Operatorem istotnie wpływa bowiem na sprzedaż apartamentów znajdujących się w inwestycjach realizowanych przez Spółkę. Ponadto wskazano również, iż obie strony umowy prowadzą działalność gospodarczą, w ramach której wykonują czynności opodatkowane VAT, i jako tacy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, a nabywane od Operatora usługi są/będą dokumentowane wystawioną przez Operatora fakturą VAT. Należy zatem uznać, że w okolicznościach, gdy Wnioskodawcy uda się podpisać z Nabywcą umowę kupna apartamentu, to usługi nabywane od Operatora, dzięki którym do tej sprzedaży dojdzie szybciej, będą miały związek z przyszłą sprzedażą opodatkowaną Wnioskodawcy.

Reasumując, w oparciu o przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego oraz powołane przepisy prawa należy uznać, iż Wnioskodawcy będzie przysługiwać prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie usług związanych z realizacją przedmiotowej umowy, z uwagi na związek poniesionych wydatków z czynnościami opodatkowanymi i z uwagi na to, że nie będzie miało miejsca wyłączenie, o którym mowa w art. 88 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji indywidualnej.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. jedn. Dz. U. z 2012, poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.