Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.398.2025.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-08
Teza: Opodatkowanie sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: darowizna
majątek-rozdzielność majątkowa
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
nieruchomości-zbycie nieruchomości
wspólność-wspólność majątkowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 16 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan

    – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 24 lipca 2025 r. (wpływ 28 lipca 2025 r.). Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczy określenia na gruncie przepisów
    ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwanej dalej
    ustawą PIT, momentu nabycia nieruchomości, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a tej
    ustaw, w przypadku gdy zbywana nieruchomość:
      1) została nabyta pierwotnie do majątku objętego ustawową wspólnością majątkową
        małżonków;
      2) w trakcie trwania małżeństwa doszło do zawarcia umowy małżeńskiej - rozdzielności
        majątkowej, a nieruchomość przeszła do majątku osobistego jednego z małżonków;
      3) finalnie doszło do rozwiązania umowy majątkowej małżeńskiej - rozdzielności
        majątkowej, a nieruchomość została zwrotnie darowana przez małżonka do
        majątku wspólnego małżonków i powyższy stan prawny nieruchomości zostaje
        niezmieniony do dnia złożenia niniejszego wniosku.
      Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczy następującego stanu
      faktycznego:
        1. Dnia (...) lipca 2014 r. małżonkowie S i C L. nabyli przed zastępcą notarialnym (...)
        nieruchomość zlokalizowaną przy ul. (...);
        2. Dnia (...) marca 2017 r. doszło do zawarcia przed notariuszem (...) umowy
        majątkowej małżeńskiej (rep. A (...)) i ustanowienia rozdzielności majątkowej.
        3. Dnia (...) marca 2017 r. małżonkowie przed notariuszem (...) zawarli również
        umowę o częściowy podział majątku wspólnego i umowę o ustanowienie
        służebności mieszkania (rep. A ...). Zgodnie z umową małżonkowie dokonali
        częściowego podziału majątku wspólnego nabytego przez nich w czasie
        obowiązywania ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej w ten sposób, że
        prawo własności nieruchomości zlokalizowanej przy ul. (...) nabyła na wyłączną
        własność C. L.
        4. Dnia (...) grudnia 2020 r. małżonkowie stanęli przed notariuszem (...) i zawarli
        kolejną umowę majątkową małżeńską (rep. A (...)) i rozwiązali umowę małżeńską
        majątkową z dnia (...) marca 2017 r. ustanowią aktem rep. A (...) i od dnia (...)
        grudnia 2020 r. obowiązuje ich ustrój wspólności ustawowej majątkowej
        małżeńskiej.
        5. Dnia (...) lipca 2021 r. C. L. stanęła przed notariuszem (...) i dokonała darowizny
        (rep. A (...)), zgodnie z którą darowała ze swego majątku osobistego do majątku
        wspólnego małżonków S i C L. prawo własności nieruchomości zlokalizowanej
        przy ul. (...)
        6. Nieruchomość do dnia dzisiejszego przynależy do majątku wspólnego małżonków
        L. w ramach ustroju ustawowej majątkowej wspólności małżeńskiej.
    Wniosek o wydanie interpretacji dotyczy zdarzenia przyszłego, ponieważ małżonkowie
    rozważają sprzedaż nieruchomości. Określenie momentu nabycia nieruchomości jest
    istotne dla stwierdzenia powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od
    osób fizycznych z tytułu uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości.
    Zgodnie bowiem z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy PIT, źródłem przychodów jest odpłatne
    zbycie nieruchomości, jeżeli nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
    dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Oznacza to, że sprzedaż nieruchomości po upływie
    pięcioletniego okresu, o którym mowa w tym przepisie, nie wywołuje skutku w postaci
    obowiązku zapłaty podatku dochodowego.

    Ponadto w piśmie z 24 lipca 2025 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku Wnioskodawca
    wskazał, że:
      1) posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 i 1 a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.),
      2) prowadzi działalność gospodarczą w obszarze doradztwa w zakresie prowadzenia
        działalności gospodarczej i zarządzania. Nie prowadzi działalności w zakresie obrotu
        nieruchomościami. Przyszła sprzedaż nie następuje w ramach wykonywania
        działalności gospodarczej.
    Pytania
      1. Czy z punktu widzenia art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT, do momentu nabycia
        nieruchomości zlokalizowanej przy ul. (...) przez S. L. doszło w dniu (...) lipca 2014 r. -
        daty pierwotnego nabycia nieruchomości przez małżonków czy też w dniu (...) lipca
        2021 r. - daty dokonania darowizny przez C. L. z jej majątku osobistego na rzecz
        majątku wspólnego małżonków?
      2. Czy zbycie nieruchomości zlokalizowanej przy ul. (...) w 2025 lub 2026 roku przez
        małżonków L. będzie źródłem przychodów i wywoła skutek w postaci obowiązku
        zapłaty podatku dochodowego w stosunku do małżonków w rozumieniu ustawy o
        PIT, w szczególności art. 30e ustawy o PIT?
    Pana stanowisko w sprawie
    W opinii Wnioskodawcy do ustawowej przesłanki nabycia nieruchomości wynikającej z
    ustawy o PIT doszło w chwili pierwotnego jej nabycia w następstwie aktu notarialnego z
    dnia (...) lipca 2014 r.
    Kwestia określenia momentu nabycia zbywanej nieruchomości częściowo została
    rozstrzygnięta przez Naczelny Sąd Administracyjny uchwałą z 15 maja 2017 r. sygn. akt II
    FPS 2/17. Zgodnie z sentencją powołanej wyżej uchwały „dla celów opodatkowania
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
    majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a - c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176, ze zm.)
    nabytych przez współmałżonka w wyniku dziedziczenia, datą ich nabycia lub
    wybudowania w rozumieniu tego przepisu jest dzień nabycia (wybudowania) tych
    nieruchomości i praw majątkowych do majątku wspólnego małżonków”. Podobne
    stanowisko zostało przytoczone w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z 15 maja 2017 r.,
    II FPS 2/17 gdzie stwierdzono, że w przypadku nabycia nieruchomości przez małżonków
    pozostających w majątkowej wspólności małżeńskiej przewidzianej w art. 31 k.r.i.o. nie ma
    możliwości określenia tego, w jakich częściach nastąpiło nabycie nieruchomości, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. Obowiązek podatkowy nie mógł zatem powstać,
    pierwszy raz w chwili zakupu nieruchomości wraz żoną, z którą łączyła go wspólność
    majątkowa, oraz drugi raz w wyniku podziału majątku. Niewłaściwe zatem jest wskazanie
    przez Sąd administracyjny pierwszej instancji, że datą nabycia nieruchomości jest data
    wydania orzeczenia o podziale majątku, a nie data rzeczywistego jej nabycia przez
    małżonków.
    Należy zwrócić uwagę, że również w podobnym stanie faktycznym orzekał Naczelny Sąd
    Administracyjny w wyroku z 12 lutego 2020 r., sygn. akt II FSK 933/18 dotyczącym
    darowizny nieruchomości z majątku osobistego jednego z małżonków do majątku
    objętego wspólnością ustawową. Zdaniem Sądu skoro z uwagi na wspólność majątkową
    nie można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili nabycia
    nieruchomości w małżeństwie i przyjmuje się, że małżonkowie nabyli prawo majątkowe
    wspólnie w całości, to nie można liczyć terminu nabycia określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8
    lit. a-c) ustawy PIT od daty czy to ustania ustawowej majątkowej wspólności małżeńskiej,
    czy też przeniesienia pojedynczego składnika z majątku osobistego jednego z nich do

    wspólnego majątku małżonków. Nie ma zatem podstaw prawnych, aby termin nabycia
    przez żonę nieruchomości liczyć od daty zawarcia umowy darowizny, a należy przyjąć jako
    datę nabycia przez nią nieruchomości datę jej nabycia przez męża, skoro została na mocy
    umowy darowizny objęta wspólnością małżeńską. W ocenie Sądu jakkolwiek darowizna
    polegająca na przesunięciu składników majątkowych z majątku osobistego jednego z nich
    do majątku wspólnego obojga małżonków jest czynnością prawną rozporządzającą
    nieodpłatną, to jednak nie powoduje nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy PIT
    nieruchomości i innych praw majątkowych przez drugiego małżonka. Przepis art. 10 ust. 1
    pkt 8 ustawy PIT nie powinien swoim zakresem obejmować takich zdarzeń jak darowizny
    dokonywane pomiędzy małżonkami, czy rozszerzenie wspólności majątkowej małżeńskiej,
    które w istocie nie stanowią obrotu nieruchomościami lub innymi przedmiotami
    majątkowymi, a mają tylko charakter organizacyjny, kształtujący i porządkujący małżeński
    ustrój majątkowy, podobnie jak ograniczenie wspólności ustawowej.
    W ocenie Sądu konsekwencje podatkowe darowizny z majątku odrębnego do majątku
    wspólnego winny być identyczne, jak w przypadku umownego rozszerzenia wspólności
    majątkowej małżeńskiej w trybie art. 48 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.
    Mając na uwadze wszystko powyższe, w opinii Wnioskodawcy przyjąć należy, że termin
    określony w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy PIT należy liczyć od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło pierwotne nabycie tej nieruchomości do majątku
    wspólnego małżonków.
    Ponadto w piśmie z 24 lipca 2025 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku Wnioskodawca
    przedstawił własne stanowisko do pytania nr 2.
    W ocenie Wnioskodawcy zbycie nieruchomości zlokalizowanej przy ul. (...) nie będzie
    źródłem przychodów Wnioskodawcy i nie wywoła skutku w postaci obowiązku zapłaty
    podatku dochodowego w rozumieniu ustawy o PIT, w szczególności art. 30e ustawy o PIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest
    zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 ww.
    ustawy.
    Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że dokonane poza działalnością
    gospodarczą odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje
    powstaniem przychodu.
    W rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jeżeli
    odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw następuje po
    upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest
    źródłem przychodu, a tym samym kwota uzyskana z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym.
    Zatem przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w
    nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
      odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności
      gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
      zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
      którym nastąpiło jej nabycie.
    W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww.
    ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych ma moment i sposób ich nabycia. W związku z tym, dla określenia skutków
    podatkowych tego typu transakcji istotne jest ustalenie daty, od jakiej należy liczyć bieg
    pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie.
    Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje
    pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne.
    Nie określa również na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego,
    może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw
    majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem
    nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa
    własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej,
    na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub
    praw.
    Aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu należy
    odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego
    nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają
    zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku
    podatnika.
    Z opisu sprawy wynika, że (...) lipca 2014 r. małżonkowie nabyli nieruchomość do
    wspólności małżeńskiej. (...) marca 2017 r. doszło do zawarcia przed notariuszem umowy
    majątkowej małżeńskiej i ustanowienia rozdzielności majątkowej. W tym samym dniu
    małżonkowie przed notariuszem zawarli również umowę o częściowy podział majątku
    wspólnego i umowę o ustanowienie służebności mieszkania. Zgodnie z umową
    małżonkowie dokonali częściowego podziału majątku wspólnego nabytego przez nich w
    czasie obowiązywania ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej w ten sposób, że
    prawo własności nieruchomości nabyła na wyłączną własność Pana małżonka. (...) grudnia
    2020 r. małżonkowie zawarli kolejną umowę majątkową małżeńską i rozwiązali umowę
    małżeńską majątkową z (...) marca 2017 r. i od (...) grudnia 2020 r. obowiązuje ich ustrój

    wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej. (...) lipca 2021 r. Pana małżonka dokonała
    darowizny, zgodnie z którą darowała ze swego majątku osobistego do majątku wspólnego
    małżonków prawo własności nieruchomości. Nieruchomość do dnia dzisiejszego
    przynależy do majątku wspólnego małżonków w ramach ustroju ustawowej majątkowej
    wspólności małżeńskiej. Małżonkowie rozważają sprzedaż nieruchomości w 2025 bądź
    2026 r.
    W tym miejscu konieczne jest także powołanie przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r.
    Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809), normujących stosunki
    majątkowe między małżonkami.
    Zgodnie z art. 31 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Jak stanowi art. 43 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność
      ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub
      rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa
      taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
    Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną. Cechą
    charakterystyczną tego typu współwłasności jest to, że niemożliwe jest ustalenie
    wielkości udziału małżonków we współwłasności (współwłasność bezudziałowa).
    Co do zasady, z chwilą ustania wspólności ustawowej, wspólność dotychczas
    bezudziałowa zostaje zastąpiona przez współwłasność w częściach ułamkowych. Od tej
    chwili małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym, niezależnie od tego, w
    jakim stopniu każdy z nich przyczynił się do jego powstania.
            1W myśl art. 50 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa
      majątkowa małżeńska stanowi inaczej. Przepis ten nie wyłącza zastosowania art. 43
      § 2 i 3.
    Z reguły jest to stan przejściowy, który prowadzi do podziału majątku, choć - jak wynika
    z dyspozycji przepisu art. 211 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz.1071) - podział ten nie jest obowiązkowy. Zgodnie bowiem z tym
    przepisem:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło
      przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy
      lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą
      istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.

    Stosownie do art. 1037 Kodeksu cywilnego w związku z art. 46 Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego:
      Podział majątku wspólnego może nastąpić bądź na mocy umowy między
      małżonkami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek z małżonków.
    Strony mogą dokonać umownego podziału majątku nie zachowując reguły równych
    udziałów, co może być wynikiem wzajemnego obrachunku obejmującego splot interesów
    osobistych, majątkowych, rodzinnych, biznesowych i innych wykraczających poza ramy
    majątku dorobkowego.
    Nieruchomość, która ma być przedmiotem sprzedaży znajduje się obecnie we wspólności
    majątkowej małżeńskiej. Jednak do tej wspólności wniesiona została w formie darowizny
    przez Pana małżonkę z majątku odrębnego (...) lipca 2021 r. Zatem ustalić należy, czy
    wniesienie nieruchomości do majątku wspólnego stanowiło dla Pana nowe nabycie w
    myśl przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do art. 888 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy
    jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do
    spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do dokonania
    rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie obdarowanego o
    przyjęciu darowizny. Jeżeli przedmiotem darowizny jest nieruchomość, to umowa
    darowizny pod rygorem nieważności powinna mieć formę aktu notarialnego.
    Zgodnie z ukształtowaną linią orzeczniczą, w przypadku rozszerzenia wspólności
    majątkowej małżeńskiej poprzez włączenie do majątku wspólnego nieruchomości
    wchodzącej uprzednio w skład majątku osobistego jednego z małżonków, datą nabycia
    nieruchomości przez każdego z małżonków jest data nabycia nieruchomości przez tego
    małżonka, który nieruchomość włączył do majątku wspólnego.
    Analogiczne stanowisko zaprezentował Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 12
    lutego 2020 r., sygn. akt II FSK 933/18 dotyczącym darowizny nieruchomości z majątku
    osobistego jednego z małżonków do majątku objętego wspólnością ustawową. Zdaniem
    Sądu:
      Skoro z uwagi na wspólność majątkową nie można wyodrębnić udziałów, które
      małżonkowie posiadali w chwili nabycia nieruchomości w małżeństwie i przyjmuje
      się, że małżonkowie nabyli prawo majątkowe wspólnie w całości, to nie można liczyć
      terminu nabycia określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c) ustawy PIT od daty czy to
      ustania ustawowej majątkowej wspólności małżeńskiej, czy też przeniesienia
      pojedynczego składnika z majątku osobistego jednego z nich do wspólnego majątku
      małżonków. Nie ma zatem podstaw prawnych, aby w warunkach niniejszej sprawy
      termin nabycia przez Skarżącą nieruchomości liczyć od daty zawarcia umowy
      darowizny, a należy przyjąć jako datę nabycia przez Skarżącą nieruchomości datę jej
      nabycia przez męża, skoro została na mocy umowy darowizny objęta wspólnością
      małżeńską.
    W ocenie Sądu:
      Jakkolwiek darowizna polegająca na przesunięciu składników majątkowych z
      majątku osobistego jednego z nich do majątku wspólnego obojga małżonków jest
      czynnością prawną rozporządzającą nieodpłatną, to jednak nie powoduje nabycia w
      rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy PIT nieruchomości i innych praw majątkowych
      przez drugiego małżonka. Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy PIT nie powinien swoim
      zakresem obejmować takich zdarzeń jak darowizny dokonywane pomiędzy

      małżonkami, czy rozszerzenie wspólności majątkowej małżeńskiej, które w istocie
      nie stanowią obrotu nieruchomościami lub innymi przedmiotami majątkowymi, a
      mają tylko charakter organizacyjny, kształtujący i porządkujący małżeński ustrój
      majątkowy, podobnie jak ograniczenie wspólności ustawowej. W ocenie Sądu
      konsekwencje podatkowe darowizny z majątku odrębnego do majątku wspólnego
      winny być identyczne, jak w przypadku umownego rozszerzenia wspólności
      majątkowej małżeńskiej w trybie art. 48 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.
    W oparciu o powyższe stwierdzić należy, że skoro z chwilą objęcia nieruchomości
    wspólnością majątkową nie następuje jakiekolwiek wydzielenie części nieruchomości, a
    żadnemu z małżonków (współwłaścicieli) nie przysługuje własność fizycznie wydzielonej
    części rzeczy, to nie można przyjąć, że z chwilą rozszerzenia wspólności majątkowej
    (wspólności ustawowej) strona takiej umowy, wyzbyła się prawa do tej rzeczy. Zarówno
    darowizna do majątku wspólnego małżonków, jak i umowa rozszerzająca wspólność
    małżeńską majątkową wywołuje takie same skutki na gruncie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Włączenie do majątku wspólnego
    nieruchomości lub prawa majątkowego wchodzącej uprzednio w skład majątku
    osobistego małżonka nie stanowi nabycia tej nieruchomości lub prawa w rozumieniu art.
    10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Datą nabycia
    nieruchomości lub prawa majątkowego przez każdego z małżonków jest data nabycia
    przez tego małżonka, który tę nieruchomość lub prawo włączył do majątku wspólnego.
    Odnosząc powyższe wnioski do przedstawionego przez Pana zdarzenia przyszłego
    stwierdzić należy, że włączenie w 2021 r. do majątku wspólnego małżonków
    nieruchomości, stanowiącej uprzednio majątek osobisty Pana małżonki, nie stanowiło
    nabycia tej nieruchomości przez Pana w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Datą nabycia przez Pana nieruchomości jest zatem data
    jej nabycia przez Pana małżonkę.
    W konsekwencji, dla określenia czy w przedmiotowej sprawie upłynął okres, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy
    ustalić w jakiej dacie miało miejsce nabycie (w rozumieniu przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych) tej nieruchomości do majątku odrębnego Pana
    małżonki.
    Jak wynika z wniosku, (...) lipca 2014 r. zakupiliście Państwo przedmiotową nieruchomość
    w ramach wspólności małżeńskiej. (...) marca 2017 r. doszło do ustanowienia rozdzielności
    majątkowej i częściowego podziału majątku wspólnego, w wyniku którego prawo
    własności przedmiotowej nieruchomości nabyła na wyłączną własność Pana małżonka.
    W przypadku nabycia nieruchomości przez małżonków pozostających w majątkowej
    wspólności małżeńskiej, przewidzianej w art. 31 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy, nie
    ma możliwości określenia tego, w jakich częściach nastąpiło nabycie nieruchomości.
    Wspólność małżeńska (łączna) to wspólność bezudziałowa. Powyższe oznacza, że w
    momencie zakupu nieruchomości w 2014 r. do majątku wspólnego, Pana małżonka była
    współwłaścicielem całej nieruchomości. Późniejsze czynności prawne związane z
    ustanowieniem w 2017 r. rozdzielności majątkowej oraz częściowym podziałem majątku
    wspólnego, nie mają w tym aspekcie, prawnopodatkowego znaczenia dla ustalenia daty
    nabycia przez Pana małżonkę prawa własności nieruchomości.
    Zatem prawo własności przedmiotowej nieruchomości przysługiwało Pana małżonce
    nieprzerwanie od (...) lipca 2014 r. W konsekwencji, od tej daty należy liczyć upływ
    pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Podsumowując za datę nabycia przez Pana przedmiotowej nieruchomości należy uznać
    datę jej pierwotnego nabycia w ramach ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej,
    tj. 2014 r. Zatem pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych już upłynął. Wobec powyższego,
    nienastępująca w ramach działalności gospodarczej przyszła sprzedaż przedmiotowej
    nieruchomości, nie będzie stanowić dla Pana źródła przychodu, o którym mowa w art.

    10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie wywoła dla
    Pana skutku w postaci obowiązku zapłaty podatku z tego tytułu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego.
    Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub
    zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania
    dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu
    wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego
    materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia
    1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis
    prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie określone skutki prawne.
    W tym miejscu należy podkreślić, że zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej,
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje w jego
    indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację
    indywidualną). Zatem, interpretacja wydawana jest w indywidualnej sprawie
    zainteresowanego, który składa wniosek o jej wydanie. Wobec powyższego, należy
    podkreślić, że niniejsza interpretacja indywidualna stanowi ochronę prawnopodatkową
    tylko dla Pana, a nie dla Pana małżonki.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.