Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/443-45/08/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-04-07
Teza: Gmina korzysta ze zwolnienia od podatku VAT w związku ze sprzedażą budynków na podstawie art. 43.
Słowa kluczowe: budynek-sprzedaż budynków; gmina; sprzedaż-sprzedaż budynków; towar-towar używany
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Urzędu przedstawione we wniosku z dnia 6 marca 2008 r. (data wpływu 7 marca 2008 r.) uzupełnione pismami z dnia 17 marca 2008 r. i 31 marca 2008 r. o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczące podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy obiektów wraz z gruntem - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 7 marca 2008 r. został złożony wniosek uzupełniony pismami z dnia 17 marca 2008 r. i 31 marca 2008 r. o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczący podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy obiektów wraz z gruntem.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawione zdarzenie przyszłe**.

Gmina posiada w zasobach mienia komunalnego działkę zabudowaną budynkiem kawiarni, oddanym do użytku w roku 1997 r. i siedem działek zabudowanych domkami letniskowymi, oddanymi do użytku w roku 1998 r. Po wybudowaniu wymienionych obiektów działki zostały przekazane w trwały zarząd Ośrodkowi, który do końca 2007 r. prowadził tam działalność gastronomiczną, rozrywkową i noclegową. Podatnik nie ponosił nakładów na ulepszanie obiektów, wykonywane były jedynie remonty bieżące. W 2008 r. Gmina zamierza sprzedać budynek kawiarni, a w latach kolejnych domki letniskowe wraz z gruntem na którym są usadowione. Zakład Ośrodka uległ likwidacji z dniem 31 grudnia 2007 r. W pismach uzupełniających wniosek ORD-IN Wójt Gminy poinformował, iż po zrealizowaniu inwestycji (po zakończeniu budowy ww. obiektów) budynki te zostały przekazane nieodpłatnie w trwały zarząd zakładowi i zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług Gminie nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od zakupu towarów i usług zużytych przy realizacji inwestycji, ponieważ zrealizowana przez Gminę inwestycja nie posłużyła wykonywaniu czynności opodatkowanych. Powołany zakład od 1997 r. do 2007 r. prowadził działalność gastronomiczną i rozrywkową, w związku z czym Gmina nie prowadząc przedmiotowej działalności nie miała możliwości obniżenia kwoty podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy. Jednocześnie w myśl art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy Gmina nie była i nie jest podatnikiem wykonującym samodzielnie działalność gospodarczą w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie**.

1.  Jaką stawką podatku będzie opodatkowana sprzedaż budynku przeznaczonego na prowadzenie działalności gastronomicznej i rozrywkowej oraz domków letniskowych wraz z gruntem, wybudowanych w latach 1997-1998?

Zdaniem wnioskodawcy dostawa obiektów wraz z gruntem będzie zwolniona z podatku z uwagi na to, iż:

*   budynki zostały wybudowane ponad 5 lat temu, są towarami używanymi (art. 43 ust. 1 pkt 2 i art. 43 ust. 2 pkt 1)
*   w trakcie eksploatacji nie ponoszono kosztów związanych z ulepszeniem budynków (art. 43 ust. 6)
*   budynki są trwale związane z gruntem, wobec tego dostawa gruntu będzie zwolniona z podatku (art. 29 ust. 5).

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe**.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Towarem w rozumieniu art. 2 pkt 6 cytowanej ustawy są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 wyżej cytowanej ustawy zwolnieniem od podatku objęta jest dostawa towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt 10, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, zwolnienie dotyczy również używanych budynków i budowli lub ich części, będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Pod pojęciem towaru używanego - w myśl art. 43 ust. 2 powołanej powyżej ustawy - rozumie się:

1.  budynki i budowle lub ich części - jeżeli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów, minęło co najmniej 5 lat,
2.  pozostałe towary, z wyjątkiem gruntów, których okres używania przez podatnika dokonującego dostawy wyniósł co najmniej pół roku.

Z treści złożonego wniosku wynika, że opisane budynki spełniają kryteria do uznania ich w myśl cytowanych powyżej przepisów za towar używany.

Spełnienie powyższych warunków przy dostawie budynków nie jest jednak wystarczające. Na mocy art. 43 ust. 6 powołanej ustawy prawo do zastosowania zwolnienia od podatku zostało wyłączone dla dostawy budynków, budowli lub ich części, jeżeli przed wprowadzeniem ich do ewidencji środków trwałych lub w trakcie użytkowania wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym stanowiły co najmniej 30% ich wartości początkowej, a podatnik:

1.  miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków,
2.  użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych.

Ze zdarzenia przyszłego zawartego we wniosku wynika, że od końca roku, w którym ukończono budowę przedmiotowych obiektów upłynęło co najmniej 5 lat, Gmina nie ponosiła żadnych wydatków na ulepszenie wymienionych budynków. Gmina nie korzystała z prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego zarówno z ich nabyciem, jak i ulepszeniem.

W związku z powyższym, dostawa przedmiotowych budynków korzysta ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług i nie ma tu zastosowania wyłączenie, o którym mowa w art. 43 ust. 6 tejże ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 ustawy Ordynacja podatkowa).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.