Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.158.2025.1.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-04
Teza: Obowiązki płatnika dotyczące uczestnictwa w programie
motywacyjnym.
Słowa kluczowe: Stany Zjednoczone
konwersja
obowiązek-obowiązek płatnika
programy-program motywacyjny
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Kapitały pieniężne.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Stosunek pracy.
1
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy obowiązków płatnika w związku z wypłatą środków Uczestnikom z tytułu
    Konwersji.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest
    polskim rezydentem podatkowym z siedzibą w Polsce. Wnioskodawca jest członkiem
    międzynarodowej grupy kapitałowej A. Wnioskodawca jest spółką pośrednio zależną od
    spółki A, INC z siedzibą w USA (dalej: „A INC”). Spółka A INC działała wcześniej pod nazwą
    INC B, Inc oraz C Inc.
    W przeszłości, w celu zwiększenia motywacji i lojalności wybranych pracowników
    (zatrudnionych bezpośrednio przez A INC oraz inne spółki z grupy A), A INC wprowadziła
    programy motywacyjne, których warunki zostały zaprezentowane poniżej (dalej:
    „Programy Motywacyjne”).
    Pierwszy program motywacyjny został wprowadzony na podstawie uchwały rady
    dyrektorów A INC z dnia 28 września 2010 r. (dalej: „Program Motywacyjny 1”).
    Drugi program motywacyjny został wprowadzony na podstawie uchwały rady dyrektorów
    A INC z dnia 15 marca 2018 r., a następnie zatwierdzony przez zgromadzenie
    akcjonariuszy A INC (dalej: „Program Motywacyjny 2”).
    Programami Motywacyjnymi zostali objęci m.in. wybrani pracownicy zatrudnieni przez
    Spółkę (dalej: „Uczestnicy”). Uczestnicy zostali zatrudnieni przez Spółkę na podstawie
    stosunku pracy, o którym mowa w artykule 22 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r.
    Kodeks pracy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1465 z późn. zm.). Udział Uczestników w
    Programach Motywacyjnych był w pełni dobrowolny, nie musieli oni do nich przystępować.
    Jeden z Uczestników uczestniczył w obu Programach Motywacyjnych. Z kolei pozostali
    Uczestnicy zostali objęci wyłącznie Programem Motywacyjnym 2.
    Świadczenia należne Uczestnikom z tytułu przystąpienia do Programów Motywacyjnych
    nie zostały uregulowane jako składnik wynagrodzenia w zawartych z nimi umowach o

    pracę. Umowy o pracę nie regulowały również żadnych innych kwestii związanych z
    Programami Motywacyjnymi. Umowy o przystąpienie do Programów Motywacyjnych
    zostały podpisane bezpośrednio pomiędzy Uczestnikami i A INC. Uczestnicy nie byli
    pracownikami A INC (zatrudnionymi na podstawie umowy o pracę, o której mowa w
    artykule 22 § 1 Kodeksu Pracy).
    W ramach Programu Motywacyjnego 1, jeden z Uczestników otrzymał opcje pozwalające
    na zakup akcji spółki A INC po preferencyjnej cenie (dalej: „Opcje”).
    Z kolei w ramach Programu Motywacyjnego 2, wybrani Uczestnicy zostali upoważnieni do
    otrzymania jednostek akcji o ograniczonym zbyciu (ang. Restricted Stock Units; dalej:
    „RSU”), które pozwalały na otrzymanie akcji spółki A INC po upływie określonego okresu
    wskazanego w umowach o przystąpieniu do Programu Motywacyjnego 2.
    Przyznane Uczestnikom RSU oraz Opcje nie były zbywalne. Nie zostały również
    dopuszczone do publicznego obrotu. RSU i Opcje mogły jedynie zostać przeniesione na
    rzecz innych osób w drodze dziedziczenia.
    Zgodnie z postanowieniami Programów Motywacyjnych na skutek zmian w strukturze
    własnościowej A INC niezrealizowane RSU oraz Opcje posiadane przez Uczestników
    zostały anulowane i zastąpione prawem do otrzymania z tego tytułu wynagrodzenia
    (płatności) w określonej kwocie pieniężnej (dalej: „Konwersja”). Warunki Konwersji były
    identyczne dla wszystkich Uczestników.
    Co wymaga podkreślenia, Konwersja (wskazane wyżej działanie) nie była realizacją RSU ani
    Opcji, tzn. Uczestnikom nie przyznawano akcji spółki A INC. W zamian za anulowanie
    każdej pojedynczej RSU oraz Opcji (Konwersja) Uczestnik otrzymywał wynagrodzenie w
    określonej wysokości.
    Pytania
    1. Czy środki wypłacone Uczestnikom z tytułu Konwersji nie stanowiły przychodu ze
      stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT, w związku z czym Spółka
      nie była zobowiązana do pełnienia funkcji płatnika podatku PIT w odniesieniu do
      wypłaty tych środków?
    2. Jeżeli stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania pierwszego zostanie uznane za
      prawidłowe, to czy środki wypłacone Uczestnikom z tytułu Konwersji należy uznać za
      przychód z kapitałów pieniężnych, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 Ustawy o PIT,
      w związku z czym Spółka nie była zobowiązana do pełnienia funkcji płatnika podatku
      PIT w odniesieniu do wypłaty tych środków?
    3. Jeżeli stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania pierwszego zostanie uznane za
      prawidłowe ale stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania drugiego zostanie
      uznane za nieprawidłowe, to czy środki wypłacone Uczestnikom z tytułu Konwersji
      należy uznać za przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 Ustawy
      o PIT, w związku z czym Spółka nie była zobowiązana do pełnienia funkcji płatnika
      podatku PIT w odniesieniu do wypłaty tych środków?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Środki wypłacone Uczestnikom z tytułu Konwersji nie stanowiły przychodu ze stosunku
      pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT, w związku z czym Spółka nie była
      zobowiązana do pełnienia funkcji płatnika podatku PIT w odniesieniu do wypłaty tych
      środków.
    2. Środki wypłacone Uczestnikom z tytułu Konwersji należy uznać za przychód z kapitałów
      pieniężnych, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 Ustawy o PIT, w związku z czym
      Spółka nie była zobowiązana do pełnienia funkcji płatnika podatku PIT w odniesieniu
      do wypłaty tych środków.

    3. Jeżeli stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania pierwszego zostanie uznane za
      prawidłowe ale stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania drugiego zostanie
      uznane za nieprawidłowe, środki wypłacone Uczestnikom z tytułu Konwersji należy
      uznać za przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 Ustawy o PIT,
      w związku z czym Spółka nie była zobowiązana do pełnienia funkcji płatnika podatku
      PIT w odniesieniu do wypłaty tych środków.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy odnośnie pytania nr 1
    Zasada powszechności opodatkowania
    Ustawa o PIT przewiduje zasadę powszechności opodatkowania (art. 9 ust. 1 ustawy).
    Konstrukcja podatku dochodowego od osób fizycznych zakłada przy tym zróżnicowanie
    sposobu opodatkowania poszczególnych rodzajów dochodów (przychodów) osób
    fizycznych w oparciu o system przyporządkowywania ich do odpowiedniego źródła
    przychodów. Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych
    miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem
    różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w
    oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający
    specyfikę poszczególnych źródeł przychodów.
    Pojęcie przychodu
    Ogólne określenie „przychodów” zawiera art. 11 ust. 1 ustawy o PIT. Przychodami, z
    zastrzeżeniem wyjątków wskazanych w ustawie, są otrzymane lub postawione do
    dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Pojęcie przychodu wiąże się z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Ustawodawca odróżnia przy tym przysporzenia,
    które mają charakter:
    · pieniężny – pieniądze i wartości pieniężne;
    · niepieniężny – świadczenia w naturze (otrzymane rzeczy lub prawa), nieodpłatne
      świadczenia inne niż świadczenia w naturze (otrzymane usługi lub świadczenia
      polegające na udostępnianiu rzeczy lub praw).
    Zasady ustalania wartości świadczeń w naturze, innych nieodpłatnych świadczeń i
    świadczeń częściowo odpłatnych regulują przy tym art. 11 ust. 2-2c Ustawy o PIT.
    Źródła przychodów
    Źródła przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt 1-9 ustawy o PIT. Katalog zawarty w
    tym przepisie ma charakter rozłączny. To oznacza, że dany przychód osoby fizycznej jest
    przypisywany tylko i wyłącznie do jednego określonego źródła przychodów. Aby
    prawidłowo zakwalifikować przychód do konkretnego źródła przychodów należy
    uwzględnić wszystkie okoliczności związane z jego powstaniem (uzyskaniem).
    Źródłami przychodów są m.in.:
    · stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w
      rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną,
      praca nakładcza, emerytura lub renta (art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT);
    · kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych
      niż wymienione w pkt 8 lit. a-c Ustawy o PIT (art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o PIT);
    · inne źródła (art. 10 ust. 1 pkt 9 Ustawy o PIT), czyli źródła inne niż te wymienione w art.
      10 ust. 1 pkt 1-8b Ustawy o PIT.
    Ustawodawca przewidział również szczególną sytuację przypisania przychodu do
    odpowiedniego źródła. Zgodnie z art. 10 ust. 4 Ustawy o PIT, przychody z realizacji praw z
    papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.

    o obrocie instrumentami finansowymi, lub z pochodnych instrumentów finansowych,
    uzyskane w następstwie objęcia lub nabycia tych praw jako świadczenie w naturze lub
    nieodpłatne świadczenie, są zaliczane do tego źródła przychodów, w ramach którego to
    świadczenie w naturze lub nieodpłatne świadczenie zostało uzyskane.
    Przychody ze stosunku pracy
    O tym, co jest przychodem ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej
    oraz spółdzielczego stosunku pracy, stanowi art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT zgodnie, z którym
    za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
    spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
    wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
    finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
    wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty
    za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość
    została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak
    również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
    Pojęcie przychodów ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
    spółdzielczego stosunku pracy ma szerokie znaczenie. Obejmuje ono zarówno
    świadczenia pieniężne, jak i wartość świadczeń niepieniężnych, w tym świadczeń
    nieodpłatnych. Ustawodawca nie ogranicza omawianego pojęcia do wynagrodzenia za
    pracę, a wskazany przez niego katalog rodzajów przychodów ze stosunku pracy i
    stosunków pokrewnych jest jedynie przykładowym wyliczeniem (świadczy o tym użyte
    sformułowanie „w szczególności”).
    O tym, czy świadczenie jest przychodem ze stosunku pracy decyduje okoliczność, czy
    może je otrzymać wyłącznie pracownik, czy także inna osoba, niezwiązana z pracodawcą.
    Istotne jest także to, czy istnieje związek prawny lub faktyczny danego świadczenia z
    istniejącym stosunkiem pracy. Nie ma natomiast znaczenia, z jakiego źródła pracodawca
    pokrywa wypłatę danych świadczeń dla pracowników – czy pokrywa wypłatę tych
    świadczeń bezpośrednio ze środków własnych czy pośrednio poprzez zapewnienie
    wypłaty świadczeń ze źródeł bezpośrednio z pracodawcą niezwiązanych.
    Jednakże jak zauważył Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 27 kwietnia 2011 r. sygn. akt II FSK
    2176/09: (...) prawodawca nie użył sformułowań w rodzaju: „przychody związane ze
    stosunkiem pracy, towarzyszące stosunkowi pracy, osiągnięte przy okazji stosunku pracy”.
    Jeżeli więc uczestnicząc w określonym stosunku pracy osoba fizyczna osiągnie przychód
    pozostający w jakimś związku faktycznym z wykonywaniem pracy, ale nie stanowiący
    przychodu ze stosunku prawnego w postaci stosunku pracy, nie będzie to przychód, o
    którym mowa w art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f.
    Innymi słowy, jeżeli uczestnicząc w określonym stosunku pracy osoba fizyczna osiągnie
    przychód pozostający w jakimś związku faktycznym z wykonywaniem pracy, ale nie
    stanowiący przychodu ze stosunku prawnego w postaci stosunku pracy, nie będzie to
    przychód ze stosunku pracy. Nie jest więc tak, że w świetle art. 12 ust. 1 ustawy o PIT
    wszystkie przychody osiągane przez osoby mające status pracowników automatycznie
    uważane są za przychody ze stosunku pracy, jeżeli tylko pochodzą od podmiotu będącego
    jednocześnie pracodawcą, albowiem przychody te muszą pochodzić właśnie z tego
    stosunku pracy.
    Również jak zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 16
    grudnia 2013 r. sygn. akt I SA/Kr 1572/13: Musi istnieć na tyle ścisły związek pomiędzy
    zatrudnieniem a oferowanym świadczeniem (przychodem), który uzasadnia uznanie go za
    pochodzące ze stosunku pracy.
    Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju
    wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika (pracownika) powstaniem przysporzenia
    majątkowego, uzyskane bezpośrednio lub pośrednio od pracodawcy i mające swoje
    źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

    Jak wskazano w zaprezentowanym powyżej opisie stanu faktycznego, Spółka jest polskim
    rezydentem podatkowym z siedzibą w Polsce. Wnioskodawca jest członkiem
    międzynarodowej grupy kapitałowej .... Wnioskodawca jest spółką pośrednio zależną od
    spółki A INC. Spółka A INC działała wcześniej pod nazwą INC B, Inc oraz C Inc.
    W przeszłości, w celu zwiększenia motywacji i lojalności wybranych pracowników
    (zatrudnionych bezpośrednio przez A INC oraz inne spółki z grupy A), A INC wprowadziła
    Programy Motywacyjne.
    Program Motywacyjny 1 został wprowadzony na podstawie uchwały rady dyrektorów A
    INC z dnia 28 września 2010 r.
    Z kolei Program Motywacyjny 2 został wprowadzony na podstawie uchwały rady
    dyrektorów A INC z dnia 15 marca 2018 r. a następnie zatwierdzony przez zgromadzenie
    akcjonariuszy A INC.
    Programami Motywacyjnymi zostali objęci m.in. wybrani pracownicy zatrudnieni przez
    Spółkę. Uczestnicy zostali zatrudnieni przez Spółkę na podstawie stosunku pracy, o
    którym mowa w artykule 22 § 1 Kodeksu Pracy. Udział Uczestników w Programach
    Motywacyjnych był w pełni dobrowolny, nie musieli Oni do nich przystępować.
    Jeden z Uczestników uczestniczył w obu Programach Motywacyjnych. Z kolei pozostali
    Uczestnicy zostali objęci wyłącznie Programem Motywacyjnym 2.
    Świadczenia należne Uczestnikom z tytułu przystąpienia do Programów Motywacyjnych
    nie zostały uregulowane jako składnik wynagrodzenia w zawartych z nimi umowach o
    pracę. Umowy o pracę nie regulowały również żadnych innych kwestii związanych z
    Programami Motywacyjnymi. Umowy o przystąpienie do Programów Motywacyjnych
    zostały podpisane bezpośrednio pomiędzy Uczestnikami i A INC. Uczestnicy nie byli
    pracownikami A INC (zatrudnionymi na podstawie umowy o pracę, o której mowa w
    artykule 22 § 1 Kodeksu Pracy).
    W ramach Programu Motywacyjnego 1, jeden z Uczestników otrzymał opcje pozwalające
    na zakup akcji spółki A INC po preferencyjnej cenie.
    Z kolei w ramach Programu Motywacyjnego 2, wybrani Uczestnicy zostali upoważnieni do
    otrzymania RSU, które pozwalały na otrzymanie akcji spółki A INC po upływie określonego
    okresu wskazanego w umowach o przystąpieniu do Programu Motywacyjnego 2.
    Przyznane Uczestnikom RSU oraz Opcje nie były zbywalne. Nie zostały również
    dopuszczone do publicznego obrotu. RSU i Opcje mogły jedynie zostać przeniesione na
    rzecz innych osób w drodze dziedziczenia.
    Zgodnie z postanowieniami Programów Motywacyjnych na skutek zmian w strukturze
    własnościowej A INC niezrealizowane RSU oraz Opcje posiadane przez Uczestników
    zostały anulowane i zastąpione prawem do otrzymania z tego tytułu wynagrodzenia
    (płatności) w określonej kwocie pieniężnej. Warunki Konwersji były identyczne dla
    wszystkich Uczestników.
    Co wymaga podkreślenia, Konwersja (wskazane wyżej działanie) nie była realizacją RSU ani
    Opcji, tzn. Uczestnikom nie przyznawano akcji spółki A INC. W zamian za anulowanie
    każdej pojedynczej RSU oraz Opcji (Konwersja) Uczestnik otrzymywał wynagrodzenie w
    określonej wysokości.
    Jak zaprezentowano powyżej w opisie stanu faktycznego:
    · przystąpienie do Programów Motywacyjnych nie wynikało z postanowień umów o pracę
      zawartych przez Spółkę z Uczestnikami,
    · umowy o przystąpienie do Programów Motywacyjnych zostały podpisane bezpośrednio
      pomiędzy Uczestnikami i A INC,
    · Uczestnicy nie byli pracownikami A INC,

    · Programy Motywacyjne utworzone zostały na podstawie uchwał przyjętych przez walne
      zgromadzenie A INC,
    · świadczenia należne Uczestnikom z tytułu przystąpienia do Programów Motywacyjnych
      nie zostały uregulowane jako składnik wynagrodzenia w zawartych z nimi umowach o
      pracę. Umowy o pracę nie regulowały również żadnych innych kwestii związanych z
      Programami Motywacyjnymi.
    W konsekwencji otrzymane świadczenie stanowi dla pracowników przysporzenie
    majątkowe, które jednak nie może być kwalifikowane jako przychód ze stosunku pracy,
    gdyż przystąpienie do Programu nie wynikało z postanowień umów o pracę zawartych
    przez Spółkę z pracownikami.
    Reasumując, środki wypłacone Uczestnikom z tytułu Konwersji nie stanowiły przychodu ze
    stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, w związku z czym Spółka nie
    była zobowiązana do pełnienia funkcji płatnika podatku PIT w odniesieniu do wypłaty tych
    środków.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy odnośnie pytania nr 2
    Przychody z kapitałów pieniężnych
    Do kategorii przychodów z kapitałów pieniężnych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7
    ustawy o PIT, ustawodawca zaliczył m.in.: przychody z odpłatnego zbycia pochodnych
    instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających (art. 17 ust. 1 pkt 10
    ustawy o PIT).
    Na podstawie art. 5a pkt 13 ustawy o PIT, ilekroć w ustawie jest mowa o pochodnych
    instrumentach finansowych oznacza to instrumenty finansowe, o których mowa w art. 2
    ust. 1 pkt 2 lit. c-i ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c-i ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami
    finansowymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 646 z późn. zm.), instrumentami finansowymi w
    rozumieniu ustawy są niebędące papierami wartościowymi: (...)
    c) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową, inne
    instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest papier wartościowy, waluta,
    stopa procentowa, wskaźnik rentowności, uprawnienie do emisji lub inny instrument
    pochodny, indeks finansowy lub wskaźnik finansowy, które są wykonywane przez dostawę
    lub rozliczenie pieniężne, z wyłączeniem instrumentów pochodnych, o których mowa w
    art. 10 rozporządzenia 2017/565,
    d) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową oraz inne
    instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar i które są wykonywane
    przez rozliczenie pieniężne lub mogą być wykonane przez rozliczenie pieniężne według
    wyboru jednej ze stron,
    e) opcje, kontrakty terminowe, swapy oraz inne instrumenty pochodne, których
    instrumentem bazowym jest towar i które mogą być wykonane przez dostawę, pod
    warunkiem że są dopuszczone do obrotu w systemie obrotu instrumentami finansowymi,
    z wyłączeniem produktów energetycznych będących przedmiotem obrotu hurtowego na
    OTF, które muszą być wykonywane przez dostawę,
    f) niedopuszczone do obrotu w systemie obrotu instrumentami finansowymi opcje,
    kontrakty terminowe, swapy, umowy forward oraz inne instrumenty pochodne, których
    instrumentem bazowym jest towar i które mogą być wykonane przez dostawę, a które nie
    są przeznaczone do celów handlowych i wykazują właściwości innych pochodnych
    instrumentów finansowych,
    g) instrumenty pochodne dotyczące przenoszenia ryzyka kredytowego,
    h) kontrakty na różnicę,

    i) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward dotyczące stóp procentowych oraz
    inne instrumenty pochodne odnoszące się do zmian klimatycznych, stawek frachtowych
    oraz stawek inflacji lub innych oficjalnych danych statystycznych, które są wykonywane
    przez rozliczenie pieniężne albo mogą być wykonane przez rozliczenie pieniężne według
    wyboru jednej ze stron, a także instrumenty pochodne, o których mowa w art. 8
    rozporządzenia 2017/565, i inne, które wykazują właściwości innych pochodnych
    instrumentów finansowych.
    Jak wskazano w zaprezentowanym powyżej opisie stanu faktycznego, w ramach Programu
    Motywacyjnego 1, jeden z Uczestników otrzymał opcje pozwalające na zakup akcji spółki A
    INC po preferencyjnej cenie.
    Z kolei w ramach Programu Motywacyjnego 2, wybrani Uczestnicy zostali upoważnieni do
    otrzymania RSU, które pozwalały na otrzymanie akcji spółki A INC po upływie określonego
    okresu wskazanego w umowach o przystąpieniu do Programu Motywacyjnego 2.
    Przyznane Uczestnikom RSU oraz Opcje nie były zbywalne. Nie zostały również
    dopuszczone do publicznego obrotu. RSU i Opcje mogły jedynie zostać przeniesione na
    rzecz innych osób w drodze dziedziczenia.
    RSU oraz Opcje stanowią pochodne instrumenty finansowe, gdyż ich wartość zależy od
    wartości aktywa bazowego, czyli akcji spółki A INC. Orzecznictwo sądów administracyjnych
    potwierdza klasyfikację RSU oraz opcji na akcje jako pochodnych instrumentów
    finansowych. Przykładowo, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia
    14 stycznia 2025 r. sygn. akt I SA/Gd 841/24 sąd stwierdził: (...) „pochodne instrumenty
    finansowe” w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych to te
    instrumenty finansowe, których przede wszystkim wartość uzależniona jest od wartości
    instrumentów bazowych takich jak np. wartość akcji, a ich rozliczenie nastąpi w przyszłości.
    W świetle powyższego należy uznać, iż RSU oraz Opcje stanowią pochodne instrumenty
    finansowe. W wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 14
    stycznia 2025 r. sygn. akt I SA/Gd 841/24 sąd potwierdził również, iż: (...) definicja
    pochodnych instrumentów finansowych nie zawiera warunku, aby taki instrument był
    przedmiotem obrotu.
    Jak wskazano w zaprezentowanym powyżej opisie stanu faktycznego, zgodnie z
    postanowieniami Programów Motywacyjnych na skutek zmian w strukturze własnościowej
    A INC niezrealizowane RSU oraz Opcje posiadane przez Uczestników zostały anulowane i
    zastąpione prawem do otrzymania z tego tytułu wynagrodzenia (płatności) w określonej
    kwocie pieniężnej. Warunki Konwersji były identyczne dla wszystkich Uczestników.
    Ekonomicznym skutkiem Konwersji była wypłata wynagrodzenia w zamian za to, że
    Uczestnik nie otrzyma akcji spółki A INC z przyznanych mu RSU oraz Opcji. Innymi słowy,
    na skutek Konwersji Uczestnik traci swoje prawo do otrzymania akcji spółki A INC w
    zamian za co otrzymuje wynagrodzenie pieniężne. Przychód z tytułu Konwersji stanowi
    więc w istocie przychód ze zbycia pochodnego instrumentu finansowego.
    Reasumując, środki wypłacone Uczestnikom z tytułu Konwersji należy uznać za przychód z
    kapitałów pieniężnych, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o PIT, w związku z
    czym Spółka nie była zobowiązana do pełnienia funkcji płatnika podatku PIT w odniesieniu
    do wypłaty tych środków.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy odnośnie pytania nr 3
    Przychody z innych źródeł
    Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o PIT: Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art.
    10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego
    funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej
    rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych,
    kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego

    oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
    dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
    pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z
    tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
    dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych
    w art. 12-14 i art. 17.
    Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o PIT. W związku z tym każde
    świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii
    przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww.
    ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Jeżeli więc stanowisko Wnioskodawcy odnośnie pytania drugiego byłoby niepoprawne, to
    wynagrodzenie uzyskane przez Uczestników z tytułu Konwersji – jako że nie mieści się w
    żadnej kategorii źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ustawy o PIT – stanowi
    przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy. Przychód ten
    podlega opodatkowaniu według skali podatkowej określonej w art. 27 ust. 1 ustawy o PIT i
    uwzględnieniu w stosownym zeznaniu podatkowym, tj. PIT-37. Tym samym Spółka nie
    była zobowiązana z tytułu opisanej wypłaty na rzecz Uczestników do wypełnienia
    obowiązków płatnika podatku dochodowego, tj. pobrania zaliczki na podatek dochodowy
    od osób fizycznych.
    Reasumując, jeżeli stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania pierwszego zostanie
    uznane za prawidłowe, ale stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania drugiego
    zostanie uznane za nieprawidłowe, środki wypłacone Uczestnikom z tytułu Konwersji
    należy uznać za przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o
    PIT, w związku z czym Spółka nie była zobowiązana do pełnienia funkcji płatnika podatku
    PIT w odniesieniu do wypłaty tych środków.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasada powszechności opodatkowania
    Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 163 ze zm.; zwana dalej „ustawą”) przewiduje zasadę powszechności
    opodatkowania (art. 9 ust. 1 ustawy). Konstrukcja podatku dochodowego od osób
    fizycznych zakłada przy tym zróżnicowanie sposobu opodatkowania poszczególnych
    rodzajów dochodów (przychodów) osób fizycznych w oparciu o system
    przyporządkowywania ich do odpowiedniego źródła przychodów. Ustawodawca tworząc
    system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia
    uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i
    zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła
    przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł
    przychodów.
    Pojęcie przychodu
    Ogólne określenie „przychodów” zawiera art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Przychodami, z zastrzeżeniem wyjątków wskazanych w ustawie, są:
      Otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze
      i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
      nieodpłatnych świadczeń.

    Pojęcie przychodu wiąże się z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Ustawodawca odróżnia przy tym przysporzenia,
    które mają charakter:
    - pieniężny – pieniądze i wartości pieniężne;
    - niepieniężny – świadczenia w naturze (otrzymane rzeczy lub prawa), nieodpłatne
      świadczenia inne niż świadczenia w naturze (otrzymane usługi lub świadczenia
      polegające na udostępnianiu rzeczy lub praw).
    Zasady ustalania wartości świadczeń w naturze, innych nieodpłatnych świadczeń i
    świadczeń częściowo odpłatnych regulują przy tym art. 11 ust. 2-2c ustawy.
    Źródła przychodów
    Źródła przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt 1-9 ustawy. Katalog zawarty w tym
    przepisie ma charakter rozłączny. To oznacza, że dany przychód osoby fizycznej jest
    przypisywany tylko i wyłącznie do jednego określonego źródła przychodów. Aby
    prawidłowo zakwalifikować przychód do konkretnego źródła przychodów należy
    uwzględnić wszystkie okoliczności związane z jego powstaniem (uzyskaniem).
    Źródłami przychodów są m.in.:
    – stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w
      rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją
      rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta (art. 10 ust. 1 pkt 1);
    – kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych
      innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c (art. 10 ust. 1 pkt 7);
    – inne źródła (art. 10 ust. 1 pkt 9), czyli źródła inne niż te wymienione w art. 10 ust. 1 pkt
      1-8b ustawy.
    Ustawodawca przewidział również szczególną sytuację przypisania przychodu do
    odpowiedniego źródła.
    Zgodnie z art. 10 ust. 4 ustawy:
      Przychody z realizacji praw z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1
      lit. b ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, lub z
      pochodnych instrumentów finansowych, uzyskane w następstwie objęcia lub nabycia
      tych praw jako świadczenie w naturze lub nieodpłatne świadczenie, są zaliczane do
      tego źródła przychodów, w ramach którego to świadczenie w naturze lub nieodpłatne
      świadczenie zostało uzyskane.
    Przychody ze stosunku pracy
    O tym, co jest przychodem ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej
    oraz spółdzielczego stosunku pracy, stanowi art. 12 ust. 1 ustawy:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za
      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Pojęcie przychodów ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
    spółdzielczego stosunku pracy ma szerokie znaczenie. Obejmuje ono zarówno świadczenia
    pieniężne, jak i wartość świadczeń niepieniężnych, w tym świadczeń nieodpłatnych.
    Ustawodawca nie ogranicza omawianego pojęcia do wynagrodzenia za pracę, a wskazany

    przez niego katalog rodzajów przychodów ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych jest
    jedynie przykładowym wyliczeniem (świadczy o tym użyte sformułowanie „w szczególności”).
    O tym, czy świadczenie jest przychodem ze stosunku pracy decyduje okoliczność, czy
    może je otrzymać wyłącznie pracownik, czy także inna osoba, niezwiązana z pracodawcą.
    Istotne jest także to, czy istnieje związek prawny lub faktyczny danego świadczenia z
    istniejącym stosunkiem pracy. Nie ma natomiast znaczenia, z jakiego źródła pracodawca
    pokrywa wypłatę danych świadczeń dla pracowników – czy pokrywa wypłatę tych
    świadczeń bezpośrednio ze środków własnych czy pośrednio poprzez zapewnienie
    wypłaty świadczeń ze źródeł bezpośrednio z pracodawcą niezwiązanych.
    Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju
    wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika (pracownika) powstaniem przysporzenia
    majątkowego, uzyskane bezpośrednio lub pośrednio od pracodawcy i mające swoje
    źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.
    Przychody z kapitałów pieniężnych
    Do kategorii przychodów z kapitałów pieniężnych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca zaliczył m.in.: przychody
    z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich
    wynikających (art. 17 ust. 1 pkt 10).
    Na podstawie art. 5a pkt 13 ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pochodnych instrumentach finansowych oznacza to
      instrumenty finansowe, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c-i ustawy z dnia 29
      lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c-i ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie
    instrumentami finansowymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 722 ze zm.):
      Instrumentami finansowymi w rozumieniu ustawy są niebędące papierami
      wartościowymi:
      c) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową, inne
      instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest papier wartościowy,
      waluta, stopa procentowa, wskaźnik rentowności, uprawnienie do emisji lub inny
      instrument pochodny, indeks finansowy lub wskaźnik finansowy, które są
      wykonywane przez dostawę lub rozliczenie pieniężne, z wyłączeniem instrumentów
      pochodnych, o których mowa w art. 10 rozporządzenia 2017/565,
      d) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową oraz inne
      instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar i które są
      wykonywane przez rozliczenie pieniężne lub mogą być wykonane przez rozliczenie
      pieniężne według wyboru jednej ze stron,
      e) opcje, kontrakty terminowe, swapy oraz inne instrumenty pochodne, których
      instrumentem bazowym jest towar i które mogą być wykonane przez dostawę, pod
      warunkiem że są dopuszczone do obrotu w systemie obrotu instrumentami
      finansowymi, z wyłączeniem produktów energetycznych będących przedmiotem
      obrotu hurtowego na OTF, które muszą być wykonywane przez dostawę,
      f) niedopuszczone do obrotu w systemie obrotu instrumentami finansowymi opcje,
      kontrakty terminowe, swapy, umowy forward oraz inne instrumenty pochodne,
      których instrumentem bazowym jest towar i które mogą być wykonane przez
      dostawę, a które nie są przeznaczone do celów handlowych i wykazują właściwości
      innych pochodnych instrumentów finansowych,
      g) instrumenty pochodne dotyczące przenoszenia ryzyka kredytowego,
      h) kontrakty na różnicę,

      i) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward dotyczące stóp procentowych
      oraz inne instrumenty pochodne odnoszące się do zmian klimatycznych, stawek
      frachtowych oraz stawek inflacji lub innych oficjalnych danych statystycznych, które są
      wykonywane przez rozliczenie pieniężne albo mogą być wykonane przez rozliczenie
      pieniężne według wyboru jednej ze stron, a także instrumenty pochodne, o których
      mowa w art. 8 rozporządzenia 2017/565, i inne, które wykazują właściwości innych
      pochodnych instrumentów finansowych.
    Przychody z innych źródeł
    Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. W związku z tym każde
    świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii
    przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww.
    ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Ocena Państwa sytuacji
    Z przedstawionych we wniosku okoliczności faktycznych sprawy wynika, że:
    - świadczenia należne Uczestnikom z tytułu przystąpienia do Programów Motywacyjnych
      nie zostały uregulowane jako składnik wynagrodzenia w zawartych z nimi umowach o
      pracę,
    - umowy o pracę nie regulowały również żadnych innych kwestii związanych z Programami
      Motywacyjnymi;
    - umowy o przystąpienie do Programów Motywacyjnych zostały podpisane bezpośrednio
      pomiędzy Uczestnikami i A INC;
    - Uczestnicy nie byli pracownikami A INC, zatrudnionymi na podstawie umowy o pracę, o
      której mowa w artykule 22 § 1 Kodeksu Pracy;
    - pierwszy Program Motywacyjny został wprowadzony na podstawie uchwały rady
      dyrektorów A INC z dnia 28 września 2010 r.;
    - drugi Program Motywacyjny został wprowadzony na podstawie uchwały rady dyrektorów
      A INC z dnia 15 marca 2018 r. a następnie zatwierdzony przez zgromadzenie
      akcjonariuszy A INC.
    W konsekwencji otrzymane świadczenie stanowiło dla pracowników przysporzenie
    majątkowe, które jednak nie może być kwalifikowane jako przychód ze stosunku pracy,
    gdyż przystąpienie do Programów Motywacyjnych nie wynikało z postanowień umów o
    pracę zawartych przez Spółkę z pracownikami. Nie jest także przychodem z kapitałów
    pieniężnych stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 10 ustawy. Skoro RSU i opcje zostały
    anulowane (unieważnione), nie można uznać, że Uczestnicy dokonali ich odpłatnego
    zbycia. Wynagrodzenie to – jako że nie mieści się w żadnej kategorii źródeł wymienionych

    w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – stanowi
    przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy. Przychód ten
    podlega opodatkowaniu według skali podatkowej określonej w art. 27 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych i uwzględnieniu w stosownym zeznaniu
    podatkowym (PIT-36 lub PIT-37). Tym samym Spółka nie była zobowiązana z tytułu
    opisanej wypłaty środków na rzecz Uczestników do wypełnienia obowiązków płatnika
    podatku dochodowego, tj. pobrania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.