Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.498.2019.2.GG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-12-18
Teza: Obowiązki płatnika określone w art. 41 ust. 4 ww. ustawy, z tytułu umowy partnerskiej wskazanej w art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: przychód; płatnik; ryczałt; umowa
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 9 września 2019 r. (data wpływu 13 września 2019 r.), uzupełnionym pismem z dnia 28 października 2019 r. (data wpływu 4 listopada 2019 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z zawartą umową cywilnoprawną **– jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 września 2019 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z zawartą umową cywilnoprawną.

Wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm), w związku z powyższym pismem z dnia 16 października 2019 r., nr 0113-KDIPT2-3.4011.498.2019.1.GG, Organ podatkowy na podstawie art. 13 § 2a, art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, wezwał Wnioskodawcę do usunięcia braków ww. wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia tego wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłano w dniu 16 października 2019 r. (skutecznie doręczono w dniu 21 października 2019 r.), zaś w dniu 4 listopada 2019 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku (nadane w dniu 28 października 2019 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Właścicielka lokalu mieszkalnego we Wspólnocie Mieszkaniowej, na podstawie umowy o dzieło świadczyła usługę prowadzenia księgowości na rzecz Wspólnoty. Od umowy o dzieło była odprowadzana zaliczka na podatek dochodowy. Wnioskodawca nadmienił, że do dnia złożenia wniosku właścicielka lokalu mieszkalnego prowadzi działalność gospodarczą w zakresie księgowości. Od m-ca stycznia 2018 r. umowę o dzieło zastąpiono umową partnerską umowy partnerska zawiera: „strony umowy data rozpoczęcia 2 stycznia 2018 r. data zakończenia (do odwołania) wynagrodzenie: 200 zł wynagrodzenie: na poczet czynszu”. Księgowa Wspólnoty wyszła z założenia, że wynagrodzenie z umowy nie podlega obowiązkowi uiszczania zaliczki na podatek dochodowy gdyż całe wynagrodzenie kompensowało zaliczkę na koszty zarządu nieruchomością wspólną.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca stwierdził, że właścicielka lokalu mieszkalnego we Wspólnocie Mieszkaniowej, na podstawie umowy o dzieło świadczyła usługę prowadzenia księgowości na rzecz Wspólnoty i nie wystawiała faktur. Od umowy o dzieło do sierpnia 2017 r. była odprowadzana zaliczka na podatek dochodowy. Od m-ca stycznia 2018 r. zastąpiono umowę o dzieło umową partnerską (w załączeniu) i przestała być płacona zaliczka na podatek dochodowy i w dalszym ciągu nie były wystawiane faktury za usługę księgową choć od 27 lipca 2017 r. prowadziła działalność kod PKD 6920Z.

W dokumentacji Wspólnoty nie ma uchwały w sprawie obniżenia zaliczki na koszty zarządu nieruchomością wspólną w zamian za usługę prowadzenia księgowości.

Nie znana jest podstawa prawna, to osoba prowadząca księgowość tak przedstawiła sytuację, że Zarząd Wspólnoty był przekonany o jej prawidłowości. Umowa partnerska zawierała zapis „wynagrodzenie: na poczet czynszu”.

Osoba wykonująca usługę księgową na rzecz Wspólnoty wykonywała obowiązki we własnym imieniu. Księgowa Wspólnoty wyszła z założenia, że wynagrodzenie z umowy nie podlega obowiązkowi uiszczania zaliczki na podatek dochodowy, gdyż całe wynagrodzenie kompensowało jej zaliczkę na koszty zarządu nieruchomością wspólną.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku):

Czy od tej umowy partnerskiej (w załączeniu) powinna być pobierana i odprowadzana zaliczka na podatek dochodowy?

Zdaniem Wnioskodawcy, umowa partnerska ma znamiona umowy zlecenia i zaliczka na podatek dochodowy winna być odprowadzana.

Właścicielka lokalu mieszkalnego we Wspólnocie Mieszkaniowej, na podstawie umowy o dzieło świadczyła usługę prowadzenia księgowości rzecz Wspólnoty i nie wystawiała faktur. Od umowy o dzieło do sierpnia 2017 r. była odprowadzana zaliczka na podatek dochodowy. Od m-ca stycznia 2018 r. zastąpiono umowę o dzieło umową partnerską (w załączeniu) i przestała być płacona zaliczka na podatek dochodowy i w dalszym ciągu nie były wystawiane faktury za usługę księgową choć od 27 lipca 2017 r. prowadziła działalność kod PKD 6920Z. W dokumentacji Wspólnoty nie ma uchwały w sprawie obniżenia zaliczki na koszty zarządu nieruchomością wspólną w zamian za usługę prowadzenia księgowości. Nie znana jest podstawa prawna, to osoba prowadząca księgowość tak przedstawiła sytuację, że Zarząd Wspólnoty był przekonany o jej prawidłowości. Umowa partnerska zawierała zapis „wynagrodzenie: na poczet czynszu”.

Osoba wykonująca usługę księgową na rzecz Wspólnoty wykonywała obowiązki we własnym imieniu. Księgowa Wspólnoty wyszła z założenia, że wynagrodzenie z umowy nie podlega obowiązkowi uiszczania zaliczki na podatek dochodowy, gdyż całe wynagrodzenie kompensowało jej zaliczkę na koszty Zarządu nieruchomością wspólną.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Przy czym o sposobie opodatkowania przychodu decyduje kwalifikacja do właściwego źródła przychodów zdeterminowana m.in. rodzajem stosunku prawnego łączącego świadczeniodawcę ze świadczeniobiorcą w momencie dokonania świadczenia.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 ww. ustawy źródłem przychodów jest m.in.: działalność wykonywana osobiście (pkt 2).

Do tej kategorii przychodów stosownie do treści art. 13 pkt 8 ww. ustawy, należy zakwalifikować przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:

1.  osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
2.  właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora – jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,
3.  przedsiębiorstwa w spadku

– z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

Należy zaakcentować, że o zakwalifikowaniu przychodów uzyskanych przez podatnika do źródeł przychodów, o których mowa w art. 13 pkt 8 ww. ustawy, każdorazowo decydują postanowienia zawarte w treści konkretnej umowy.

Jednakże, należy zwrócić uwagę, że w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2009 r., ustawodawca ukonstytuował w art. 30 ust. 1 pkt 5a ww. ustawy, odmienne zasady opodatkowania dla przychodów z działalności wykonywanej osobiście spełniających określone warunki.

Zgodnie z tym przepisem, od dochodów (przychodów) z tytułu, o którym mowa w art. 13 pkt 2 lub 5-9, jeżeli suma należności określonych w umowie lub w umowach zawartych z osobą niebędącą pracownikiem płatnika z tego samego tytułu nie przekracza miesięcznie od tego samego płatnika kwoty 200 zł pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 18% przychodu.

Zryczałtowany podatek od przychodów wymienionych wyżej pobierany jest bez pomniejszania tych przychodów o koszty ich uzyskania (art. 30 ust. 3 ustawy). Dodatkowo, przychody te nie łączą się z dochodami podlegającymi opodatkowaniu według skali podatkowej, co wynika z art. 30 ust. 8 ustawy.

Analiza normy wyrażonej w ww. art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy podatkowej wskazuje, że opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym ma miejsce gdy:

*   suma należności określona w umowie lub umowach zawartych z osobą niebędącą pracownikiem płatnika, z tego samego tytułu nie może przekroczyć kwoty 200 zł,

*   należność ta musi być określona w okresach miesięcznych.

Zatem, z treści tego przepisu należy wywieść, że chodzi o kwoty ściśle określone w umowie, a nie wypłacone oraz o to, że należność ta musi być określona w okresach miesięcznych.

Stosownie do art. 41 ust. 4 ww. ustawy, płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4 – 5a, 13 – 16 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1 – 11 oraz 11b – 12, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5, 10, 12 i 21.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wywieść należy, że właścicielka lokalu mieszkalnego we Wspólnocie Mieszkaniowej, na podstawie umowy o dzieło świadczyła usługę prowadzenia księgowości na rzecz Wspólnoty. Od umowy o dzieło była odprowadzana zaliczka na podatek dochodowy. Do dnia złożenia wniosku prowadzi ona działalność gospodarczą w zakresie księgowości. Od m-ca stycznia 2018 r. umowę o dzieło zastąpiono umową partnerską. Umowa partnerska zawiera zapis: „strony umowy data rozpoczęcia 2 stycznia 2018 r. data zakończenia (do odwołania) wynagrodzenie: 200 zł wynagrodzenie: na poczet czynszu”. Księgowa Wspólnoty wyszła z założenia, że wynagrodzenie z umowy nie podlega obowiązkowi uiszczania zaliczki na podatek dochodowy gdyż całe wynagrodzenie kompensowało zaliczkę na koszty zarządu nieruchomością wspólną.

Mając na uwadze powołane regulacje prawne oraz przedstawiony opis stanu faktycznego należy stwierdzić, że do przychodów otrzymywanych przez osobę fizyczną niebędącą pracownikiem Wnioskodawcy z tytułu umowy partnerskiej znajduje zastosowanie zryczałtowana forma opodatkowania wskazana w art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W rezultacie na Wnioskodawcy spoczywają obowiązki płatnika wskazane w art. 41 ust. 4 ww. ustawy.

Wobec powyższego należało uznać stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe.

Ponadto nadmienia się, że wydając interpretację w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, Organ podatkowy nie przeprowadza postępowania dowodowego, w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do oceny załączonych do wniosku dokumentów, jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Wnioskodawcę i Jego stanowiskiem.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w\`(...)\`,.. za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.