Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1711/09-5/SJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-03-08
Teza: Czy Spółka winna do pierwotnie wystawionych faktur wystawić faktury korygujące?
Słowa kluczowe: dokumentowanie; faktura; faktura-faktura korygująca; podatek-podatek należny; podatek-podatek należny-zmniejszenie podatku należnego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106d; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106f; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106g; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106h; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106i; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106j; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106k; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106l; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106m; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106n; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106o; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106p; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106q

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością reprezentowanej przez Pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 14 grudnia 2009 r. (data wpływu 16 grudnia 2009 r.) uzupełnionym pismami z dnia 3 lutego 2010 r. (data wpływu 3 lutego 2010 r.) oraz z dnia 25 lutego 2010 r. (data wpływu 2 marca 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie faktur korygujących – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 16 grudnia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie faktur korygujących. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 3 lutego 2010 r. (data wpływu 3 lutego 2010 r.) potwierdzającym uiszczenie opłaty za wydanie interpretacji oraz z dnia 25 lutego 2010 r. (data wpływu 2 marca 2010 r.), w którym Zainteresowany doprecyzował opis stanu faktycznego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca (dalej Spółka), w dniu 7 sierpnia 2006 r. wystawił na rzecz Sp. z o.o. (dalej Odbiorca) 4 faktury VAT za świadczone usługi. Odbiorca kwestionował wysokość należności za faktury i nie dokonał pełnej płatności za wspomniane faktury VAT. w związku z tym, Spółka wytoczyła powództwo cywilne przeciwko Odbiorcy o zapłatę za świadczone usługi. Sąd Rejonowy oddalił powództwo Spółki. Następnie Spółka złożyła apelację, która na mocy wyroku Sądu Okręgowego została oddalona. Sądy obydwu instancji uznały roszczenie Spółki za bezzasadne. Ponadto, uznały roszczenia ponad kwoty zapłacone przez Odbiorcę za nieuzasadnione, tak więc wynagrodzenie w części przekraczającej kwoty zapłacone było nienależne. Wyrok Sądu II instancji zapadł 30 grudnia 2008 r. Spółka, kwoty netto wynikające z faktur wykazała jako przychody należne, natomiast kwoty podatku od towarów i usług, zgodnie z ogólnymi zasadami, zostały wykazane jako podatek należny. Na sporne kwoty dokonywany był odpis aktualizacyjny w rozumieniu przepisów o rachunkowości.

W uzupełnieniu do wniosku Zainteresowany wskazał, że:

*   świadczone usługi były przedmiotem umowy, zgodnie z którą Spółka miała prawo do obciążenia klienta ceną wynikającą z pomnożenia ilości godzin niezbędnej do wykonania usługi i uzgodnionej stawki godzinowej. Natomiast klient wnosił o uznanie, że jest zobowiązany do zapłaty kwoty ryczałtowej i nie doszło, w jego ocenie, do zwarcia umowy pozwalającej na rozliczanie według stawek godzinowych. w ocenie Sądu, zgromadzony materiał dowodowy oraz częściowo tylko zgodne twierdzenia stron, nie pozwoliły na jednoznaczne ustalenie w jakim zakresie strony doszły do porozumienia w przedmiocie umowy pozwalającej na rozliczenie według stawek godzinowych i tym samym złożyły zgodne oświadczenia woli w tym zakresie. Jak stwierdził Sąd Rejonowy „Nietrafna była argumentacja powódki (Spółki), jakoby w wyniku wymiany korespondencji mailowej na jaką powołały się obie strony można było stwierdzić, że strony złożyły zgodne oświadczenie woli.”;

*   zdaniem Spółki, doszło do zawarcia umowy, a umowa określała zasady naliczania wynagrodzenia, tj. uzgodniona stawka godzinowa pomnożona przez liczbę faktycznie przepracowanych godzin przy wykonaniu usługi;

*   w opinii Spółki, kwota wynagrodzenia obliczana według stawki godzinowej miała odzwierciedlenie w dokumentacji Spółki i rzetelnie odzwierciedlała ona pracochłonność prac dla klienta. Należy jednak stwierdzić, że Sąd Rejonowy oddalając roszczenie Spółki przeciwko klientowi stwierdził między innymi, że Spółka nie wykazała w należyty sposób, że faktycznie do wykonania tej usługi była niezbędna liczba godzin, którą został obciążony klient;

*   Spółka wystawiła faktury VAT na kwoty, jakie zdaniem Spółki, były jej należne. Należy jednak podkreślić, że ostatecznie Sąd przychylił się do argumentacji klienta i tym samym klient uregulował jedynie część należności;

*   Odbiorca kwestionował złożenie zgodnych oświadczeń woli w pewnym zakresie, a zatem twierdził, że w spornej części nie została zawarta umowa oraz dodatkowo, że przedstawione przez Spółkę wyliczenia dotyczące ilości godzin, nie są wiarygodne;

*   Spółka stała na stanowisku, że zostały złożone zgodne oświadczenia woli w pełnym zakresie, a zatem należne Spółce kwoty obejmowały całość roszczenia, a przedstawione przez Spółkę dokumenty w pełni uzasadniają ilość godzin jakimi został obciążony klient;

*   Sądy podzieliły stanowisko Spółki i uznały, że nie doszło do zgodnego złożenia oświadczeń woli, a tym samym do zwarcia umowy uprawniającej do rozliczenia się z klientem według stawek godzinowych. Spółka nie wykazała, że liczba godzin, w oparciu o którą zostało obliczone wynagrodzenie, była zasadna, a zatem roszczenia Spółki są bezzasadne.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Spółka winna do pierwotnie wystawionych faktur wystawić faktury korygujące?

Zdaniem Wnioskodawcy, do wystawionych faktur winien on wystawić faktury korygujące.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 zd. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.; dalej ustawa o VAT), co do zasady podstawą opodatkowania jest obrót. Obrotem natomiast, zgodnie z art. 29 ust. 1 zd. 2, jest kwota należna z tytułu sprzedaży pomniejszona o kwotę należnego podatku.

Przyjąć zatem należy, że podstawę opodatkowania stanowi kwota, która należna jest zbywcy z tytułu sprzedaży.

W związku z tym stwierdzić należy, że w przedstawionym stanie faktycznym, mając na uwadze, że zgodnie z prawomocnym wyrokiem sądowym kwotą należną Spółce była kwota otrzymana przed złożeniem pozwu, podstawą opodatkowania winna być tylko ta kwota. a zatem, podstawą opodatkowania – obrotem winna być tylko kwota, która zgodnie z wyrokiem sądowym była Spółce należna a nie kwota, na którą zostały wystawione pierwotne faktury. w związku z tym Spółka stoi na stanowisku, że kwota wynikająca z pierwotnie wystawionych faktur nie była w całości kwotą należną, a zatem kwota ta nie może stanowić podstawy opodatkowania. Rzeczywistą podstawę opodatkowania winny stanowić kwoty uwzględniające prawomocny wyrok sądu.

W tym stanie rzeczy zastosowanie winien mieć § 14 ust. 1 rozporządzenia ministra finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. u. z 2008 r. Nr 212, poz. 1337; dalej rozporządzenie). Zgodnie z tym przepisem, fakturę korygującą wystawia się również, gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.

Przytoczony wyżej przepis nakazuje wystawienie faktury korygującej w sytuacji, gdy m.in. stwierdzono pomyłkę. Zgodnie z internetowym słownikiem języka polskiego wydawnictwa PWN „pomyłka” to m.in. „spostrzeżenie, sąd niezgodny z rzeczywistością”. w związku z tym, zdaniem Spółki, wystawienie faktury pierwotnej na kwotę wyższą aniżeli Spółce była należna, stanowi pomyłkę. Przytoczony wyżej przepis nie uzależnia prawa do wystawienia faktury korygującej od innego faktu aniżeli „stwierdzenie pomyłki”. w przepisie nie zostało wskazane kto, bądź w jakich okolicznościach ma ową pomyłkę stwierdzić. Uznać zatem należy, że w przypadku każdorazowego stwierdzenia pomyłki konieczne jest wystawnie faktury korygującej. Spółka wskazała, iż owym „stwierdzeniem pomyłki”, uzasadniającym wystawienie faktury korygującej, może być również wyrok sądowy, który uznaje roszczenia za bezzasadne.

Reasumując, Spółka ma prawo do wystawienia faktury korygującej na podstawie wyroku sądowego oddalającego roszczenie jako bezzasadne.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Stosownie do art. 29 ust. 4 ustawy, podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b.

Na podstawie art. 29 ust. 4a ustawy, w przypadku gdy podstawa opodatkowania ulega zmniejszeniu w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze, obniżenia podstawy opodatkowania podatnik dokonuje pod warunkiem posiadania, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, potwierdzenia otrzymania korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi, dla którego wystawiono fakturę. Uzyskanie potwierdzenia otrzymania przez nabywcę towaru lub usługi korekty faktury po terminie złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia podatnika do uwzględnienia korekty faktury za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskano.

Przepis ust. 4a stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia korekty faktury do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna (art. 29 ust. 4c ustawy).

Powołane wyżej regulacje art. 29 ust. 4a i 4c ustawy zatem jasno stanowią, iż kwoty, o które zmniejsza się podstawę opodatkowania oraz podatku należnego, muszą zostać udokumentowane fakturą korygującą.

Z danych przedstawionych we wniosku wynika, iż Wnioskodawca w 2006 r. wystawił 4 faktury VAT dokumentujące świadczenie usług. Odbiorca faktur zakwestionował wysokość należności za te faktury i nie dokonał pełnej płatności należności. Wobec powyższego, Zainteresowany wytoczył powództwo cywilne przeciwko Odbiorcy o zapłatę za świadczone usługi – Sąd Rejonowy oddalił to powództwo. Spółka złożyła apelację, jednakże na mocy wyroku Sądu Okręgowego, została ona oddalona. Sądy obydwu instancji uznały roszczenia Wnioskodawcy ponad kwoty zapłacone przez Odbiorcę za bezzasadne. Zatem, na mocy wyroku sądowego, który zapadł (w drugiej instancji) w dniu 30 grudnia 2008 r., wynagrodzenie w części przekraczającej kwoty zapłacone było Spółce nienależne. Zainteresowany, kwoty netto wynikające z faktur wykazał jako przychody należne, natomiast kwoty podatku VAT wykazał jako podatek należny.

W opinii Wnioskodawcy, ma on prawo do wystawienia faktury korygującej na podstawie wyroku sądowego oddalającego roszczenia jako bezzasadne.

Art. 106 ust. 1 ustawy określa, iż podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy (\`(...)\`).

W myśl art. 106 ust. 8 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia:

1.  określi szczegółowe zasady wystawiania faktur, dane, które powinny zawierać, oraz sposób i okres ich przechowywania;
2.  może określić wzory faktur dla wszystkich lub niektórych rodzajów czynności;
3.  może określić przypadki, w których faktury mogą być wystawiane przez inne przedmioty niż wymienione w ust. 1 i 2, oraz szczegółowe zasady i warunki wystawiania faktur w takich przypadkach.

Ogólne regulacje dotyczące danych, jakie powinny zawierać faktury zostały określone, na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 106 ust. 8 ustawy, treścią rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 212, poz. 1337 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem. w rozporządzeniu tym, przepisy dotyczące zasad wystawiania faktur korygujących oraz elementów jakie faktury te winny zawierać, zostały zawarte § 13 i § 14.

I tak. w myśl § 14 ust. 1 rozporządzenia, fakturę korygującą wystawia się również, gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.

Zgodnie z § 14 ust. 2 rozporządzenia, faktura korygująca dotycząca podwyższenia ceny powinna zwierać co najmniej:

1.  numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
2.  dane zawarte na fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
    1.  określone w § 5 ust. 1 pkt 1-4,
    2.  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych podwyżką ceny;
3.  kwotę podwyższenia ceny bez podatku;
4.  kwotę podwyższenia podatku należnego.

Faktura korygująca – § 14 ust. 3 rozporządzenia – wystawiana w przypadku pomyłek, o których mowa w ust. 1, zawiera dane określone w ust. 2 pkt 1 i pkt 2 lit. a, kwoty podane w omyłkowej wysokości oraz kwoty w wysokości prawidłowej.

Przepisy § 5 ust. 5-7, § 7 i § 13 ust. 5 stosuje się odpowiednio do faktur korygujących – § 14 ust. 4 rozporządzenia.

Jak wynika z powyższych regulacji aktu wykonawczego, fakturę korygującą wystawia się m.in. w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.

Zatem, istotą faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych. Faktury korygujące wystawia się w celu udokumentowania ostatecznej wielkości sprzedaży w danym okresie rozliczeniowym.

Z okoliczności przedstawionych przez Spółkę wynika, iż Sąd Rejonowy stwierdził, iż „Nietrafna była argumentacja powódki (Spółki), jakoby w wyniku wymiany korespondencji mailowej na jaką powołały się obie strony można było stwierdzić, że strony złożyły zgodne oświadczenie woli”. Zatem Sąd uznał, iż roszczenia Zainteresowanego ponad kwoty zapłacone przez Odbiorcę, są nieuzasadnione. Potwierdził to Sąd Okręgowy oddalając apelację Spółki.

Art. 64 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. u. Nr 16, poz. 93 ze zm.) stanowi, iż prawomocne orzeczenie sądu stwierdzające obowiązek danej osoby do złożenia oznaczonego oświadczenia woli, zastępuje to oświadczenie. Oświadczenie woli, którego złożenie jest przedmiotem obowiązku prawnego może wchodzić w skład umowy, prowadzić do powstania stosunku prawnego jak również do jego zmiany. w związku z powyższym, orzeczenie Sądu zastępuje oświadczenie woli w tym sensie, że wywołuje te same skutki, które wywołałoby oświadczenie woli zobowiązanego.

Wobec powyższego, prawomocny wyrok Sądu stanowi podstawę do wystawienia faktur korygujących.

Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, iż Spółka winna wystawić faktury korygujące do pierwotnie wystawionych faktur, zgodnie z § 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Ponadto tut. Organ informuje, iż w sprawie o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.