Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-88/14-2/IG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-03-13
Teza: Czy brak prowadzenia działalności gospodarczej i brak takich planów przez Wnioskodawcę oraz brak zarejestrowania jako czynny podatnik VAT jest wystarczający do stwierdzenia, że Wnioskodawca zarówno w trakcie realizacji projektu jak i po jego zakończeniu nie ma możliwości odzyskania w żaden sposób poniesionego kosztu podatku VAT?
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; parafia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Parafii przedstawione we wniosku z dnia 29 stycznia 2014 r. (data wpływu 31 stycznia 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu „Zwiększenie atrakcyjności Izby . ” **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 stycznia 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu „Zwiększenie atrakcyjności Izby ”.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca zawarł umowę o dofinansowanie projektu zatytułowanego: „Zwiększenie atrakcyjności Izby ” w ramach działania 413 „Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Przedmiotem umowy jest przyznanie Wnioskodawcy dofinansowania na realizację projektu w kwocie: 15.292,96 zł ze środków europejskich. Wnioskodawca oświadcza, iż zarówno w trakcie realizacji projektu, jak i po jego zakończeniu nie ma możliwości odzyskania w żaden sposób poniesionego kosztu podatku VAT, którego wysokość została określona we wniosku o dofinansowanie. Parafia nie prowadzi i nie planuje prowadzić działalności gospodarczej, nie jest czynnym i zarejestrowanym podatnikiem VAT, nie składa deklaracji VAT-R, a co za tym idzie również VAT-7, nie prowadzi obrotu towarem, ani nie nabywa usług od podmiotów posiadających siedzibę poza terytorium kraju. Wnioskodawca w ramach realizowanego projektu dokonuje zakupu towarów i usług, które nie były, nie są i nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy brak prowadzenia działalności gospodarczej i brak takich planów przez Wnioskodawcę oraz brak zarejestrowania jako czynny podatnik VAT jest wystarczający do stwierdzenia, że Wnioskodawca zarówno w trakcie realizacji projektu jak i po jego zakończeniu nie ma możliwości odzyskania w żaden sposób poniesionego kosztu podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie art. 86 Ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. (Dz. U. 2004, Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) prawo do odzyskania podatku naliczonego przysługuje jedynie podatnikom podatku VAT. Wnioskodawca nie spełnia żadnej z przesłanek opisanych w art. 15-18 Ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r., w związku z czym nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług, a zatem nie ma możliwości odzyskania podatku naliczonego VAT w żaden sposób ani w trakcie realizacji projektu, ani po jego zakończeniu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ww. ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona powyżej zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Ustawodawca stworzył bowiem podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 88 ust. 4 ustawy - obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Z przedstawionej treści wniosku wynika, że Wnioskodawca uzyskał dofinansowanie na realizację projektu zatytułowanego: „Zwiększenie atrakcyjności Izby ” w ramach działania 413 „Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Przedmiotem umowy jest przyznanie Wnioskodawcy dofinansowania na realizację projektu w kwocie: 15.292,96 zł ze środków europejskich.

Parafia nie prowadzi i nie planuje prowadzić działalności gospodarczej, nie jest czynnym i zarejestrowanym podatnikiem VAT, nie składa deklaracji VAT-R, a co za tym idzie również VAT-7, nie prowadzi obrotu towarem, ani nie nabywa usług od podmiotów posiadających siedzibę poza terytorium kraju. Wnioskodawca w ramach realizowanego projektu dokonuje zakupu towarów i usług, które nie były, nie są i nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, że z uwagi na niespełnienie podstawowej przesłanki warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi oraz fakt, iż Parafia nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu realizacji operacji pn. „Zwiększenie atrakcyjności Izby

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.