Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-780/11/AA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-11-24
Teza: Czy Wnioskodawcy przysługują koszty uzyskania przychodów w wysokości 50% uzyskiwanych miesięcznych przychodów stosownie do art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: internet; internet-strona internetowa; koszt-koszty uzyskania przychodów; prawa-prawa autorskie; prawa-prawa majątkowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 18

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 29 sierpnia 2011 r. (data wpływu do tut. Biura – 30 sierpnia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu z tytułu sprzedaży za pośrednictwem strony internetowej, własnych szablonów stron (serwisów) internetowych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 sierpnia 2011 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu z tytułu sprzedaży za pośrednictwem strony internetowej, własnych szablonów stron (serwisów) internetowych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca uzyskuje przychody z tytułu sprzedaży szablonów stron (serwisów) internetowych. Szablony są autorskim dziełem podatnika, przez niego zaprojektowane i wykonane w zakresie grafiki oraz kodu niezbędnego do funkcjonowania serwisu. Przedmiotowe szablony sa produktem kompletnym, gotowym do natychmiastowej instalacji i adaptacji przez użytkownika w określonym zakresie. Każdy z nich jest unikalnych, tak pod względem wizualnym, jak i funkcjonalnym.

Szablony oferowane są w sprzedaży ciągłej osobom zainteresowanym, poprzez stronę internetową australijskiej firmy – w ramach prowadzonego przez nią programu partnerskiego dla autorów szablonów stron internetowych. Program ten nie zobowiązuje jego uczestników w żaden sposób do dostarczania produktów programowania, nie narzuca terminów czy ilości tych produktów, ani też ich tematyki. Częstotliwość, ilości i problematyka produktów jest wynikiem woli i aktywnosci uczestników programu. Program jest otwarty dla wszystkich zaitneresowanych oferujących własne, oryginalne oprogramowanie uznane za wartościowe. Warunkiem uczestnictwa w programie jest rejestracja za pośrednictwem strony internetowej ww. firmy.

Sprzedaż szablonów w pełni obsługiwana jest przez ww. australijską firmę, która rozliczając się nalicza podatnikowi – Wnioskodawcy każdorazowo wynagrodzenie w wymiarze 70% wartości z każdej zrealizowanej transakcji sprzedaży. Wynagrodzenie to jest stawiane do dyspozycji Wnioskodawcy w internetowym systemie płatności PayPal – w 15 dniu miesiąca następującego po miesiącu, którym podatnik zgłosił żądanie wypłaty.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawcy przysługują koszty uzyskania przychodów w wysokości 50% uzyskiwanych miesięcznych przychodów, stosownie do art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż uzyskiwane przez niego w opisanym stanie faktycznym przychody bez wątpienia są przychodami z praw majątkowych wskazanych w art. 10 pkt 7 i zdefiniowanych art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Strona internetowa (serwis internetowy), zdaniem Wnioskodawcy, nawet w postaci szablonu do indywidualnego przystosowania użytkownika, jest co do istoty oryginalnymi niepowtarzalnym programem komputerowym, który chroniony jest przez prawo autorskie. Wnioskodawca uważa iż, szablony serwisów są więc przejawem działalności twórczej o indywidualnym charakterze – wytworzonym przez niego produktem i jest on jako ich autor jedynym właścicielem praw z nimi związanych, tj. majątkowych i niemajątkowych praw autorskich.

W opinii Wnioskodawcy, wielokrotna sprzedaż tych szablonów jest realizacją ww. praw, co daje podstawę do uznania, że przysługują mu koszty uzyskania w wysokości 50% każdego uzyskiwanego przychodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. z 2010 r. Dz. U. Nr 51, poz. 307 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52 i 52a oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Przepis art. 10 ust. 1 ww. ustawy określa źródła przychodów, gdzie między innymi ustawodawca wymienia w pkt 7 – kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c.

Ponadto w świetle zapisu art. 10 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłami przychodów są prawa majątkowe, za które uważa się w szczególności: przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca uzyskuje przychody z tytułu sprzedaży szablonów stron (serwisów) internetowych. Szablony są autorskim dziełem podatnika, przez niego zaprojektowane i wykonane w zakresie grafiki oraz kodu niezbędnego do funkcjonowania serwisu. Przedmiotowe szablony sa produktem kompletnym, gotowym do natychmiastowej instalacji i adaptacji przez użytkownika w określonym zakresie. Każdy z nich jest unikalnych, tak pod względem wizualnym, jak i funkcjonalnym. Szablony oferowane są w sprzedaży ciągłej osobom zainteresowanym, poprzez stronę internetową australijskiej firmy – w ramach prowadzonego przez nią programu partnerskiego dla autorów szablonów stron internetowych.

Sprzedaż szablonów w pełni obsługiwana jest przez ww. australijską firmę, która rozliczając się nalicza podatnikowi – Wnioskodawcy każdorazowo wynagrodzenie w wymiarze 70% wartości z każdej zrealizowanej transakcji sprzedaży. Wynagrodzenie to jest stawiane do dyspozycji Wnioskodawcy w internetowym systemie płatności PayPal – w 15 dniu miesiąca następującego po miesiącu, którym podatnik zgłosił żądanie wypłaty

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz treść ww. przepisów należało uznać, iż uzyskane przez Wnioskodawcę środki pieniężne od podmiotu zagranicznego w związku z udostępnianiem – za pośrednictwem strony internetowej w ramach programu partnerskiego dla autorów szablonów stron internetowych prowadzonego przez ten podmiot – własnych szablonów stron (serwisów) internetowych należy zakwalifikować do źródła przychodów, o którym mowa w art. 18 ww. ustawy, tj. do przychodów z praw majątkowych.

Odrębnymi przepisami, o których mowa w ww. art. 18 są m.in. przepisy ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631 ze zm.).

Zgodnie z art. 1 ust. 1 tej ustawy, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). Na podstawie ust. 2 pkt 1 ww. art. 1 cyt. ustawy w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne, programy komputerowe).

Co do zasady, twórcom utworów, objętych ochroną prawa autorskiego przysługuje wyłączność do tychże praw. Twórca może jednak umożliwić korzystanie podmiotom trzecim ze swojego utworu m.in. poprzez udzielenie im licencji. Istotą umowy licencyjnej jest zezwolenie na korzystanie z dzieła będącego przedmiotem prawa autorskiego. Na jej podstawie podmiot któremu przysługuje dobro o charakterze niematerialnym, nie przenosi na inną osobę swoich praw, lecz jedynie udziela jej upoważnienia do korzystania z tego dobra w określony sposób, w określonym czasie za stosowanym wynagrodzeniem (tzw. opłata licencyjna) lub nieodpłatnie.

Przychody z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich albo rozporządzania tymi prawami, występują wówczas gdy spełnione są dwie przesłanki:

*   konieczne jest wystąpienie przedmiotu praw majątkowych w postaci utworu (w przedmiotowym przypadku – programy, gry),
*   osiągnięty przychód musi być bezpośrednio związany z korzystaniem z określonych praw autorskich albo rozporządzaniem nimi (np. poprzez udzielanie licencji).

W tym miejscu należy jednak zauważyć, iż tut. Organ nie jest upoważniony do interpretacji ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej, a tym samym do stwierdzenia, czy dana osoba (Wnioskodawca) jest twórcą w rozumieniu ww. ustawy lub czy konkretna praca (program, szablon strony – serwisu – internetowej) stanowi prawo autorskie lub prawo pokrewne.

W złożonym wniosku Zainteresowany wskazał, iż strona internetowa (serwis internetowy) nawet w postaci szablonu do indywidualnego przystosowania użytkownika, jest co do istoty oryginalnym i niepowtarzalnym programem komputerowym, który chroniony jest przez prawo autorskie. W opinii Wnioskodawcy szablony serwisów są przejawem działalności twórczej o indywidualnym charakterze – produktem wytworzonym przez Wnioskodawcę i jako ich autor jest on jedynym właścicielem praw z nimi związanych tj. majątkowych i niemajątkowych praw autorskich.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, iż uzyskane przez Wnioskodawcę od podmiotu zagranicznego przedmiotowe środki pieniężne są przychodem z praw autorskich, zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym we wniosku. Konsekwencją powyższego jest zakwalifikowanie tych przychodów do źródła przychodów, o którym mowa w art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odnosząc się natomiast do kwestii zastosowania przez Wnioskodawcę 50% kosztów uzyskania przychodów stwierdzić należy, iż w myśl art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - co do zasady - kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy.

Zgodnie natomiast z art. 22 ust. 9 pkt 3 ww. ustawy, koszty uzyskania przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami określa się w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust 1 pkt 2 lit. b), których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.

Powołany przepis art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że ustalenie, czy określony przychód został osiągnięty z tytułu praw autorskich lub pokrewnych, i podatnik jest twórcą, czy też artystą wykonawcą należy ocenić w świetle odrębnych przepisów, czyli przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zatem, skoro istotnie, jak stwierdza Wnioskodawca sprzedawane szablony stron internetowych są jego autorskim dziełem, z którym związane są prawa autorskie, to w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym Wnioskodawca może do osiągniętych przychodów zastosować 50% koszty uzyskania przychodów.

Biorąc powyższe pod uwagę, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.