Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-428/13-4/AWa
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-08-22
Teza: Czy w świetle przedstawionego wyżej stanu faktycznego prawidłowe jest stanowisko, że wykonywana przez Wnioskodawcę kompleksowa usługa kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, na którą składają się: zdiagnozowanie sytuacji, identyfikacja potrzeb przedsiębiorstwa oraz relacji międzypokoleniowych, opracowanie planu wdrażania zmian, wytypowanie pracowników do udziału w warsztatach/szkoleniach, przygotowanie i przeprowadzenie warsztatów/szkoleń, przygotowanie raportu podsumowującego warsztaty/szkolenia ze wskazaniem kierunków wdrażania zaproponowanych zmian – jest w całości zwolniona od podatku od towarów i usług?
Słowa kluczowe: podatek-podatek od towarów i usług; stawka-stawki podatku; usługi-usługi szkoleniowe; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 17 maja 2013 r. (data wpływu 21 maja 2013 r.), uzupełnionym pismem z dnia 29 lipca 2013 r. (data wpływu 31 lipca 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku do usług szkoleniowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 maja 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku do usług szkoleniowych. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 29 lipca 2013 r. o informacje doprecyzowujące przedstawiony stan faktyczny.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, jest również zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Zainteresowany przeprowadza m. in. szkolenia/kursy zlecone mu przez współpracującą z nim Fundację. Wnioskodawca wykonuje te usługi w ramach umowy o podwykonawstwo, a Fundacja zlecająca te prace jest Beneficjentem realizującym ten projekt w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki współfinansowanego z Europejskiego Funduszu Społecznego. Szkolenia te są finansowane w przynajmniej 70% ze środków publicznych. Jednym z takich projektów jest „…”. Polega on na podnoszeniu kwalifikacji zawodowych przez pracowników firm informatycznych, które zostały zakwalifikowane do projektu.

Po zdiagnozowaniu sytuacji, identyfikacji potrzeb przedsiębiorstwa oraz relacji międzypokoleniowych następuje opracowanie planu wdrażania zmian oraz wytypowanie pracowników do udziału w warsztatach/szkoleniach. Następnie Wnioskodawca przygotowuje i przeprowadza warsztaty/szkolenia dla pracowników. Uczestniczą w nich pracownicy w różnym wieku, głównym bowiem celem szkolenia jest nabycie przez pracowników umiejętności pracy w zespole wielopokoleniowym. Tematem warsztatów/szkoleń są: elementy praktycznego transferu wiedzy w pracy nowych technologii, psychospołeczne aspekty współpracy międzypokoleniowej, techniki zarządzania wiekiem w organizacji. Dla potrzeb projektu całość warsztatów/szkoleń określa się jako tzw. „intermentoring”. Po przeprowadzonych warsztatach/szkoleniach Wnioskodawca sporządza dla Pracodawcy raport podsumowujący warsztaty/szkolenia ze wskazaniem kierunków wdrażania zaproponowanych zmian.

Projekt będzie realizowany na podstawie jednej umowy w okresie ok. 10 miesięcy. Wnioskodawca podkreśla, że głównym elementem projektu są warsztaty/szkolenia służące podniesieniu kwalifikacji zawodowych przez pracowników (tzw. intermentoring). Pozostała usługa – przede wszystkim raport poszkoleniowy jest niezbędnym składnikiem kompleksowej usługi szkoleniowej.

Omawiany projekt szkoleniowy jest częścią większej całości. Wszyscy uczestnicy szkoleń zakwalifikowani do udziału w projekcie, uczestniczyli bowiem już wcześniej w innych szkoleniach zawodowych organizowanych przez Wnioskodawcę (a finansowanych ze środków unijnych), w których podnosili swoje kwalifikacje w zakresie zagadnień informatycznych. Udział w obecnym projekcie pozwala m. in. zastosować w praktyce wiedzę i umiejętności zdobyte w poprzednich szkoleniach.

Zdaniem Wnioskodawcy, wszystkie powyższe usługi należy traktować jako usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego. Stanowisko to potwierdza Instytucja Zarządzająca PO KL, którą w województwie wielkopolskim jest Wojewódzki Urząd Pracy, która w swoim stanowisku z dnia 9 marca 2012 r. wskazała, że „w opinii Instytucji Zarządzającej PO KL można stwierdzić, że wszystkie szkolenia w ramach Programu powinny stanowić usługi kształcenia zawodowego. Jednym z celów głównych Programu jest bowiem wzrost zatrudnienia”.

W związku z wymaganiami Instytucji Zarządzającej – Wnioskodawca został zobligowany do wystawiania faktur z wyszczególnieniem najistotniejszych elementów składających się na wykonywaną przez niego usługę kształcenia zawodowego, tj.:

1.  Intermentoring – (…) – projekt szkoleniowy PO KL
2.  Raport

Wnioskodawca oświadcza, że

1.  nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania;
2.  nie jest uczelnią, jednostką naukową Polskiej Akademii Nauk, ani jednostką badawczo-rozwojową, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym;
3.  posiada podpisane umowy na świadczenie usług szkoleniowych bezpośrednio z Beneficjentem środków unijnych;
4.  świadczone usługi nie są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach;
5.  nie jest podmiotem, który w zakresie przedmiotowych usług uzyskał akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty;
6.  w Jego opinii, wszystkie wymienione we wniosku usługi mają na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych;
7.  jest zarejestrowany w rejestrze instytucji szkoleniowych.

Z pisma z dnia 29 lipca 2013 r., stanowiącego uzupełnienie do wniosku, wynika, że:

1.  Zdiagnozowanie sytuacji, identyfikacja potrzeb przedsiębiorstwa oraz relacji międzypokoleniowych, opracowanie planu wdrażania zmian, wytypowanie pracowników do udziału w warsztatach/szkoleniach, przygotowanie i przeprowadzenie warsztatów/szkoleń, przygotowanie raportu podsumowującego warsztaty/szkolenia ze wskazaniem kierunków wdrażania zaproponowanych zmian, o których mowa we wniosku, są ściśle związane z usługami podstawowymi, tj. usługami szkoleniowymi przeprowadzanymi przez Wnioskodawcę dla pracowników firm informatycznych w ramach realizowanego projektu „(…)”.
2.  Ww. czynności są niezbędne do wykonania usługi podstawowej.
3.  Głównym celem świadczenia tych usług nie jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez Zainteresowanego poprzez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w świetle przedstawionego wyżej stanu faktycznego prawidłowe jest stanowisko, że wykonywana przez Wnioskodawcę kompleksowa usługa kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, na którą składają się: zdiagnozowanie sytuacji, identyfikacja potrzeb przedsiębiorstwa oraz relacji międzypokoleniowych, opracowanie planu wdrażania zmian, wytypowanie pracowników do udziału w warsztatach/szkoleniach, przygotowanie i przeprowadzenie warsztatów/szkoleń, przygotowanie raportu podsumowującego warsztaty/szkolenia ze wskazaniem kierunków wdrażania zaproponowanych zmian – jest w całości zwolniona od podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, wykonywana przez Niego usługa kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego powinna być w całości zwolniona od podatku od towarów i usług. W całości bowiem spełnia przesłanki wskazane przez Ustawodawcę w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku od towarów i usługa (dalej jako ustawa VAT). Są to bowiem usługi:

*   nie wskazane w pkt 26 omawianego przepisu,
*   należące do katalogu usług szkoleniowych lub przekwalifikowania zawodowego, ewentualnie będące usługami lub towarami ściśle z nimi związanymi – przede wszystkim dlatego, że celem samego programu PO KL jest wzrost zatrudnienia, nadto wszystkie z tych usług są kierowane bądź do osób bezrobotnych, bądź do pracujących, również przedsiębiorców – służą zdobyciu przez nich wiedzy i umiejętności zawodowych. Zainteresowany zaznacza, że stosowanie do art. 44 Rozporządzenia Wykonawczego Rady (WE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. L. Nr 77 str. 1), usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Rozporządzenie to – jako, że powinno być stosowane bezpośrednio przez państwa członkowskie – znajduje zastosowanie również na gruncie analizowanej sprawy. W zaistniałym stanie faktycznym usługą podstawową jest usługa szkoleniowa, zaś pozostałe mają charakter ściśle z nią związanych, mamy więc tutaj do czynienia ze świadczeniem kompleksowym.
*   w całości finansowane ze środków publicznych (pochodzących ze środków Unii Europejskiej).

Wracając do zagadnienia świadczenia usług i dostawy towarów ściśle związanymi z usługą główną (tematyka tzw. świadczeń kompleksowych), Wnioskodawca wskazuje, że zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE), całe świadczenie kompleksowe podlega takim regulacjom opodatkowania VAT, w tym w zakresie stosowania właściwej stawki VAT, jakie dotyczą świadczenia głównego. Oznacza to, że opodatkowanie świadczeń pomocniczych, składających się na świadczenie kompleksowe, podlega takim samym zasadom opodatkowania, jakim podlega świadczenie główne.

Pogląd taki został ukształtowany w orzeczeniu TSUE w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd (CPP), w którym Trybunał stwierdził, że „Z jedną usługą mamy do czynienia zwłaszcza wtedy, gdy jeden lub kilka elementów należy uznać za usługę główną, a jeden lub kilka elementów za usługi pomocnicze, objęte tym samym reżimem podatkowym, co usługa główna” (podobnie w orzeczeniu w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen Bv).

Na usługę złożoną składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast, czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania usługi zasadniczej. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element usługi kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez usługę główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać bez czynności pomocniczej usługi głównej. Co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji gdy jedna usługa obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia usługi nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną usługę kompleksową, obejmującą kilka świadczeń pomocniczych.

Zainteresowany zaznacza, że w omawianym stanie faktycznym na usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego składać się będą wszystkie „merytoryczne” usługi świadczone przez Wnioskodawcę w ramach realizowanego projektu, tj.: zdiagnozowanie sytuacji, identyfikacja potrzeb przedsiębiorstwa oraz relacji międzypokoleniowych, opracowanie planu wdrażania zmian, wytypowanie pracowników do udziału w warsztatach/szkoleniach, przygotowanie i przeprowadzenie warsztatów/szkoleń, przygotowanie raportu podsumowującego warsztaty/szkolenia ze wskazaniem kierunków wdrażania zaproponowanych zmian. Usługą o charakterze podstawowym jest usługa szkoleniowa, natomiast pozostałe usługi (można je nazwać doradczymi) są usługami ściśle z nią związanymi. Usługi doradcze są elementem niezbędnym do wykonania usługi głównej szkoleniowej. Bez nich niemożliwe byłoby wykonanie projektu. Usługi te są niezbędne do wykonania tej usługi podstawowej, a nadto ich głównym celem nie jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez Zainteresowanego poprzez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do innych podatników niekorzystających ze zwolnienia. Zatem i przesłanki zawarte w art. 43. ust. 17 ustawy VAT zostały tutaj spełnione.

Stanowisko tożsame ze stanowiskiem Wnioskodawcy przedstawiali:

1.  Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z dnia 27 listopada 2012 r., sygnatura IPTPP1/443-715/12-6/MW, który stwierdził: „Reasumując, usługi doradztwa zawodowego i poradnictwa psychologiczno-pedagogicznego, jako ściśle związane z usługami kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego, finansowane w całości ze środków publicznych, będą korzystały ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c w związku z art. 43 ust. 17 i ust. 17a ustawy, pod warunkiem, że usługi te będą stanowiły niezbędny element do wykonania usługi podstawowej, a głównym ich celem nie będzie osiągnięcie dodatkowego dochodu przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia”.
2.  Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z dnia 22 stycznia 2013 r., sygnatura IPTPP1/443-859/12-4/AK, który stwierdził: „Odnosząc zatem przytoczone wyżej regulacje prawne do przedstawionego stanu faktycznego stwierdzić należy, że jeśli usługi indywidualnego i grupowego doradztwa zawodowego, usługi indywidualnego i grupowego wsparcia kompetencji psychospołecznych w ramach poruszania się po rynku pracy oraz usługi w ramach rozwoju przedsiębiorczości beneficjentów projektów, które realizowane są w ramach realizacji projektów PO KL świadczone są przez Wnioskodawcę w ramach jednej umowy obejmującej świadczenie usług w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego dotyczące nabycia umiejętności zawodowych decoupage i filcowania oraz usługi w zakresie szkoleń zawodowych – wizaż, stylizacja paznokci i rzęs, stanowią element niezbędny do wykonywania usługi podstawowej, a usługa ta jest przeważającą, a usługi doradztwa zawodowego i wsparcia psychospołecznego stanowią w istocie usługę – stanowią one zatem nierozerwalną całość. Realizacja projektów systemowych PO KL, jako kompleksowa usługa szkoleniowa stanowi zatem nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem uczestników szkolenia. Jest to nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. W świetle powyższego w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT dla świadczonych przez Wnioskodawczynię usług kształcenia zawodowego oraz przekwalifikowania zawodowego finansowanych w całości ze środków publicznych”.
3.  Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z dnia 28 sierpnia 2012 r., sygnatura ITPP2/443-698/12/MD, który stwierdził: „Zatem jeżeli między usługami zasadniczymi wykonywanymi przez Fundację, tj. usługami w zakresie kształcenia (szkoleniami), a usługami i dostawami towarzyszącymi (np. będącym „uzupełnieniem szkoleń” doradztwem społecznym, psychologicznym i zawodowym) istnieje taka relacja, że te ostatnie służą jedynie do lepszego wykonania usług podstawowych, to całość tych czynności winna być objęta tą samą stawką lub zwolnieniem od podatku. Skoro zatem Fundacja posiada status niepublicznej jednostki systemu oświaty, czynności, o których mowa we wniosku, są objęte zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a) w zw. z art. 43 ust. 17a ustawy o podatku od towarów i usług. Powyższa kwalifikacja prawnopodatkowa winna mieć swoje odzwierciedlenie w fakturach dokumentujących wykonanie opisanych czynności”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Z kolei, w art. 8 ust. 1 ustawy wskazano, że przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast jak stanowi art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

1.  jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania,
2.  uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo-rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym

– oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Z uregulowań zawartych w wyżej cytowanym art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy wynika, że zwolnienie od podatku od towarów i usług obejmuje usługi w zakresie kształcenia i wychowania świadczone przez jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane. Zatem, aby możliwe było skorzystanie ze zwolnienia, przewidzianego w powołanym przepisie ustawy, dany podmiot musi być jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty oraz musi świadczyć usługi w zakresie kształcenia. Natomiast jeśli chodzi o kwestię wychowania, należy wskazać, że jest ona przypisana podmiotom, do których uczęszczanie jest obowiązkowe i regulowane przepisami. Zatem, to szkoły obowiązkowe mają za zadanie realizować program wychowywania. Nie jest przy tym konieczne, by usługa w zakresie kształcenia była jednocześnie usługą w zakresie wychowania. Na podstawie przedmiotowego przepisu zwolnieniem od podatku mogą być objęte zarówno usługi w zakresie kształcenia, jak i usługi w zakresie wychowania.

Ze zwolnienia wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b ustawy, mogą natomiast korzystać uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo-rozwojowe, o ile świadczone przez te podmioty usługi są usługami kształcenia na poziomie wyższym.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:

1.  prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
2.  świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty - wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
3.  finansowane w całości ze środków publicznych

– oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Na mocy art. 43 ust. 17 ustawy, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1.  nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub,
2.  ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Zgodnie z art. 43 ust. 17a ustawy, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.

Ponadto, w myśl § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług ((t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 247 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem, zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych, oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

W świetle art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.), środkami publicznymi są:

1.  dochody publiczne;
2.  środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA);
3.  środki pochodzące ze źródeł zagranicznych niepodlegające zwrotowi, inne niż wymienione w pkt 2;
4.  przychody budżetu państwa i budżetów jednostek samorządu terytorialnego oraz innych jednostek sektora finansów publicznych pochodzące:
    1.  ze sprzedaży papierów wartościowych,
    2.  z prywatyzacji majątku Skarbu Państwa oraz majątku jednostek samorządu terytorialnego,
    3.  ze spłat pożyczek i kredytów udzielonych ze środków publicznych,
    4.  z otrzymanych pożyczek i kredytów,
    5.  z innych operacji finansowych;
5.  przychody jednostek sektora finansów publicznych pochodzące z prowadzonej przez nie działalności oraz pochodzące z innych źródeł.

Stosownie do § 13 ust. 8 rozporządzenia, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 19, 20, 24, 25 i 26 stosuje się do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi dokonywanych przez podmioty świadczące usługę podstawową.

Na mocy § 13 ust. 9 rozporządzenia, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 19, 20, 24, 25 i 26, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1.  nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 19, 20, 24 i 25 oraz art. 43 ust. 1 pkt 24 ustawy, lub
2.  ich głównym celem nie jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Powołane przepisy przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowane w całości ze środków publicznych. Co więcej przepisy przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych, oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane. Dla zastosowania przedmiotowych zwolnień istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formie i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie akredytacji na dany rodzaj szkolenia lub finansowanie danego szkolenia w całości ze środków publicznych lub też finansowanie danego szkolenia w co najmniej 70% ze środków publicznych.

W tym miejscu wskazać należy, że w dniu 1 lipca 2011 r. weszły w życie przepisy rozporządzenia wykonawczego Rady (WE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. L Nr 77 str. 1). Rozporządzenie Rady nr 282/2011 wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio. Oznacza to, że przepisy tego rozporządzenia z dniem 1 lipca 2011 r. stały się częścią porządku prawnego, obowiązującego na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, bez konieczności ich implementacji w drodze ustawy.

Przepis art. 44 ww. rozporządzenia nr 282/2011 wyjaśnia co należy rozumieć przez usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania. W myśl tego przepisu usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i) 2006/112/WE obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego bądź przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Zainteresowany przeprowadza m. in. szkolenia/kursy zlecone mu przez współpracującą z nim Fundację. Wnioskodawca wykonuje te usługi w ramach umowy o podwykonawstwo, a Fundacja zlecająca te prace jest Beneficjentem realizującym ten projekt w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki współfinansowanego z Europejskiego Funduszu Społecznego. Szkolenia te są finansowane w przynajmniej 70% ze środków publicznych. Jednym z takich projektów jest „(…)”. Polega on na podnoszeniu kwalifikacji zawodowych przez pracowników firm informatycznych, które zostały zakwalifikowane do projektu. Po zdiagnozowaniu sytuacji, identyfikacji potrzeb przedsiębiorstwa oraz relacji międzypokoleniowych następuje opracowanie planu wdrażania zmian oraz wytypowanie pracowników do udziału w warsztatach/szkoleniach. Następnie Wnioskodawca przygotowuje i przeprowadza warsztaty/szkolenia dla pracowników. Uczestniczą w nich pracownicy w różnym wieku, głównym bowiem celem szkolenia jest nabycie przez pracowników umiejętności pracy w zespole wielopokoleniowym. Tematem warsztatów/szkoleń są: elementy praktycznego transferu wiedzy w pracy nowych technologii, psychospołeczne aspekty współpracy międzypokoleniowej, techniki zarządzania wiekiem w organizacji. Dla potrzeb projektu całość warsztatów/szkoleń określa się jako tzw. „intermentoring”. Po przeprowadzonych warsztatach/szkoleniach Wnioskodawca sporządza dla Pracodawcy raport podsumowujący warsztaty/szkolenia ze wskazaniem kierunków wdrażania zaproponowanych zmian. Projekt będzie realizowany na podstawie jednej umowy w okresie ok. 10 miesięcy. Raz jeszcze należy podkreślić, że głównym elementem projektu są warsztaty/szkolenia służące podniesieniu kwalifikacji zawodowych przez pracowników (tzw. intermentoring). Pozostała usługa – przede wszystkim raport poszkoleniowy jest niezbędnym składnikiem kompleksowej usługi szkoleniowej. Omawiany projekt szkoleniowy jest częścią większej całości. Wszyscy uczestnicy szkoleń zakwalifikowani do udziału w projekcie, uczestniczyli bowiem już wcześniej w innych szkoleniach zawodowych organizowanych przez Wnioskodawcę (a finansowanych ze środków unijnych), w których podnosili swoje kwalifikacje w zakresie zagadnień informatycznych. Udział w obecnym projekcie pozwala m. in. zastosować w praktyce wiedzę i umiejętności zdobytą w poprzednich szkoleniach. Wszystkie powyższe usługi należy traktować jako usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego. W związku z wymaganiami Instytucji Zarządzającej – Wnioskodawca został zobligowany do wystawiania faktur z wyszczególnieniem najistotniejszych elementów składających się na wykonywaną przez niego usługę kształcenia zawodowego, tj.: intermentoring – (…) – projekt szkoleniowy POKL oraz raport. Zainteresowany oświadczył, że nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania. Nie jest uczelnią, jednostką naukową Polskiej Akademii Nauk, ani jednostką badawczo-rozwojową, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym. Wnioskodawca posiada podpisane umowy na świadczenie usług szkoleniowych bezpośrednio z Beneficjentem środków unijnych. Świadczone usługi nie są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Nie jest podmiotem, który w zakresie przedmiotowych usług uzyskał akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty. Wszystkie wymienione we wniosku usługi mają na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że w związku z tym, że Wnioskodawca nie jest jednostką działającą w ramach systemu oświaty ani uczelnią, czy też jednostką naukową Polskiej Akademii Nauk czy badawczo-rozwojową, usługi świadczone przez Niego nie będą mogły korzystać ze zwolnienia na podstawie ww. art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a i b ustawy.

W związku z tym, należy przeanalizować, czy spełnione zostaną przesłanki warunkujące prawo do skorzystania ze zwolnienia w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.

Aby przedmiotowe usługi mogły korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, muszą być uznane za usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego oraz spełniać jeden z warunków określonych w lit. a-c powyższego przepisu. Powołane wyżej przepisy prawa podatkowego przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowanych w całości ze środków publicznych. Zwolnieniu podlegają również usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych, o czym stanowi § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia.

Wnioskodawca oświadczył we wniosku, że nie posiada akredytacji, a szkolenia nie są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, w związku z czym usługi świadczone przez Zainteresowanego nie będą mogły korzystać ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a i lit. b ustawy.

W analizowanej sprawie Zainteresowany wskazał, że świadczone przez Niego usługi szkoleniowe przeprowadzane dla pracowników firm informatycznych w ramach realizowanego projektu „(…)”, są usługami kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego oraz, że posiada podpisane umowy na świadczenie usług szkoleniowych bezpośrednio z Beneficjentem środków unijnych. Szkolenia te w przynajmniej 70% będą finansowane ze środków publicznych. Zatem, świadczone przez Wnioskodawcę usługi będą korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą również możliwości zastosowania zwolnienia od podatku do świadczonych usług: zdiagnozowanie sytuacji, identyfikacja potrzeb przedsiębiorstwa oraz relacji międzypokoleniowych, opracowanie planu wdrażania zmian, wytypowanie pracowników do udziału w warsztatach/szkoleniach, przygotowanie i przeprowadzenie warsztatów/szkoleń, przygotowanie raportu podsumowującego warsztaty/szkolenia ze wskazaniem kierunków wdrażania zaproponowanych zmian, o których mowa we wniosku, jako usług ściśle związanych z usługami kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego.

Aby ustalić, czy dana czynność ma ścisły związek z usługami kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, należy zastosować w pierwszym rzędzie wykładnię językową przepisu posiłkując się w tym zakresie definicją słownikową. Zgodnie z Małym Słownikiem Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1994, s. 1170), „związek” to stosunek różnych elementów łączących się ze sobą, wpływających na siebie, oddziaływających na siebie; spójność, łączność, powiązanie.

Przepisy krajowe, jak i europejskie, nie definiują usług „ściśle związanych”. Niemniej jednak z brzmienia art. 43 ust. 17 oraz § 13 ust. 9 rozporządzenia, wynika, że nie dotyczą one usług, które nie są niezbędne do wykonania usługi podstawowej lub których głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej rozstrzygnął, że świadczenie usług lub dostawa towarów mogą być uznane za „ściśle związane” z działalnością edukacyjną, a przez to traktowane tak samo na gruncie podatkowym zgodnie z art. 13 część A ust. 1 lit. i) Szóstej Dyrektywy (obecnie art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE) tylko, gdy mają one rzeczywiście charakter pomocniczy w stosunku do działalności edukacyjnej stanowiącej świadczenie główne (wyrok w sprawie Horizon College C-434/05). Z orzecznictwa Trybunału wynika, że określone świadczenie może być uznane za pomocnicze względem świadczenia głównego, jeżeli nie stanowi celu samego w sobie, lecz środek służący jak najlepszemu skorzystaniu ze świadczenia głównego.

Zgodnie z ww. regulacjami zwolnienia dotyczące dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi (przykładowo szkoleniowymi) mają zastosowanie, jeżeli:

*   usługi te są wykonywane przez podmiot korzystający ze zwolnienia przy świadczeniu usługi podstawowej,
*   usługi te są niezbędne do wykonania usługi podstawowej,
*   ich głównym celem nie jest osiągnięcie dodatkowego dochodu, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Wskazać ponadto należy, że zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, całe świadczenie kompleksowe podlega takim regulacjom opodatkowania VAT, w tym w zakresie stosowania właściwej stawki VAT, jakie dotyczą świadczenia głównego. Oznacza to, że opodatkowanie świadczeń pomocniczych, składających się na świadczenie kompleksowe, podlega takim samym zasadom opodatkowania, jakim podlega świadczenie główne. Pogląd taki został ukształtowany w orzeczeniu TSUE w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd (CPP), w którym Trybunał stwierdził, że „Z jedną usługą mamy do czynienia zwłaszcza wtedy, gdy jeden lub kilka elementów należy uznać za usługę główną, a jeden lub kilka elementów za usługi pomocnicze, objęte tym samym reżimem podatkowym, co usługa główna.” (podobnie w orzeczeniu w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV).

Na usługę złożoną składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast, czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania usługi zasadniczej. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element usługi kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez usługę główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać bez czynności pomocniczej usługi głównej. Co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji gdy jedna usługa obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia usługi nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną usługę kompleksową, obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczonej usługi wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu usługi kompleksowej.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Zainteresowany świadczy usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, w ramach których świadczy również usługi: zdiagnozowanie sytuacji, identyfikacja potrzeb przedsiębiorstwa oraz relacji międzypokoleniowych, opracowanie planu wdrażania zmian, wytypowanie pracowników do udziału w warsztatach/szkoleniach, przygotowanie i przeprowadzenie warsztatów/szkoleń, przygotowanie raportu podsumowującego warsztaty/szkolenia ze wskazaniem kierunków wdrażania zaproponowanych zmian, o których mowa we wniosku. Usługi te są ściśle związane z usługami podstawowymi, tj. usługami szkoleniowymi w zakresie zagadnień informatycznych przeprowadzanymi dla pracowników firm informatycznych w ramach realizowanego projektu „(…)”. Ww. usługi są niezbędne do wykonania usługi podstawowej.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że skoro celem świadczonych przez Wnioskodawcę usług polegających na: zdiagnozowaniu sytuacji, identyfikacji potrzeb przedsiębiorstwa oraz relacji międzypokoleniowych, opracowaniu planu wdrażania zmian, wytypowania pracowników do udziału w warsztatach/szkoleniach, przygotowania i przeprowadzenia warsztatów/szkoleń, przygotowania raportu podsumowującego warsztaty/szkolenia ze wskazaniem kierunków wdrażania zaproponowanych zmian, o których mowa we wniosku, przeprowadzanych dla pracowników firm informatycznych w ramach realizowanego projektu „(…)” nie jest osiągnięcie dodatkowego dochodu, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia, to usługi te, jako ściśle związane z usługami kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego w zakresie zagadnień informatycznych, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych i niezbędne do wykonania usługi podstawowej, będą korzystały ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia w związku z § 13 ust. 9 rozporządzenia.

Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenia usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Na podstawie art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Jak stanowi art. 106 ust. 8 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia:

1.  określi szczegółowe zasady wystawiania faktur, dane, które powinny zawierać, oraz sposób i okres ich przechowywania;
2.  może określić wzory faktur dla wszystkich lub niektórych rodzajów czynności;
3.  może określić przypadki, w których faktury mogą być wystawiane przez inne podmioty niż wymienione w ust. 1 i 2, oraz szczegółowe zasady i warunki wystawiania faktur w takich przypadkach.

Na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 106 ust. 8 ustawy, Minister Finansów wydał rozporządzenie z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360 ze zm.).

W myśl § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2013 r., faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej:

1.  datę jej wystawienia;
2.  kolejny numer, nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
3.  imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
4.  numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany dla podatku, z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 11 lit. a;
5.  numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany dla podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 11 lit. b;
6.  datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży;
7.  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
8.  miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
9.  cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
10.  kwoty wszelkich rabatów, w tym za wcześniejsze otrzymanie należności, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
11.  wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
12.  stawkę podatku;
13.  sumę wartości sprzedaży netto z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
14.  kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
15.  kwotę należności ogółem.

Jak wynika z przytoczonych przepisów, fakturę wystawia sprzedawca będący podatnikiem podatku od towarów i usług, w celu udokumentowania dokonanej sprzedaży towarów lub świadczonych usług. Faktura jest dokumentem sformalizowanym (potwierdzającym zaistnienie określonej zaszłości gospodarczej), który powinien spełniać szereg wymogów przewidzianych przepisami prawa. Prawidłowość materialno-prawna faktury zachodzi wówczas, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze, czyli w istocie stwierdza fakt dostawy określonych towarów lub usług. Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi, a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego. Faktura jest więc dokumentem stwierdzającym wystąpienie u podatnika okoliczności powodujących powstanie obowiązku podatkowego.

W świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, faktury są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów faktury.

Jednocześnie trzeba dodać, że elementy faktury określone w przepisach prawa podatkowego nie są jedynymi, które mogą być zamieszczone na dokumencie faktury. Ustawodawca w żaden sposób nie ograniczył prawa podatnika do zamieszczania na fakturach dodatkowych informacji.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że wykonywana przez Wnioskodawcę kompleksowa usługa kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego w zakresie zagadnień informatycznych, na którą składają się: zdiagnozowanie sytuacji, identyfikacja potrzeb przedsiębiorstwa oraz relacji międzypokoleniowych, opracowanie planu wdrażania zmian, wytypowanie pracowników do udziału w warsztatach/szkoleniach, przygotowanie i przeprowadzenie warsztatów/szkoleń, przygotowanie raportu podsumowującego warsztaty/szkolenia ze wskazaniem kierunków wdrażania zaproponowanych zmian, która w co najmniej 70% jest finansowana ze środków publicznych, korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, na podstawie § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia. W przedmiotowej sprawie dla zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług nie ma znaczenia, że na fakturze są wyszczególnione, Intermentoring – (…) – projekt szkoleniowy PO KL oraz Raport.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.