Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-1111/09-6/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-01-08
Teza: Sposób rozliczenia dochodów z działalności gospodarczej wykonywanej na terenie Niemiec poprzez położony tam zakład. W Polsce Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy i będzie prowadzić działalność gospodarczą opodatkowaną według skali Podatkowej, rozliczać się będzie wspólnie z małżonką.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; Niemcy; podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od osób fizycznych
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 9 września 2009 r. (data wpływu 13 października 2009 r.), uzupełnionym pismem z dnia 18 grudnia 2009 r. (według daty wpływu) oraz pismem z dnia 4 stycznia 2010 r. (według daty wpływu) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów – jest:

*   **prawidłowe** – w zakresie obowiązku odprowadzania w Polsce podatku od wystawionych w Niemczech faktur oraz wpływu na sposób rozliczenia się z osiągniętych dochodów większej koncentracji usług w Niemczech bądź w Polsce,
*   **nieprawidłowe** – w zakresie odprowadzenia podatku od usług wykonywanych w Polsce.

UZASADNIENIE

W dniu 13 października 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych określonych w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 11 grudnia 2009 r. nr ILPB1/415-1111/09-2/AK wezwano Zainteresowanego do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 14 grudnia 2009 r., natomiast w dniach 18 grudnia 2009 r. i 4 stycznia 2010 r. Wnioskodawca uzupełnił ww. wniosek.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca od kilku lat prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług remontowych, budowlanych i wykończenia wnętrz. Działalność gospodarczą Zainteresowany ma zarejestrowaną w Polsce i wybrał opodatkowanie w formie ryczałtu ewidencjonowanego. Od pewnego czasu Zainteresowany wykonuje usługi na terenie Niemiec. W 2009 r. najprawdopodobniej wszystkie, a z całą pewnością zdecydowana większość usług zostanie wykonana na terytorium Niemiec. Wnioskodawca prowadzi prace budowlane na terytorium Niemiec od ponad 12 miesięcy, zatem posiada zakład na terytorium Niemiec w rozumieniu umowy w zakresie unikania podwójnego opodatkowania zawartej między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec. Wnioskodawca w 2009 r. przebywa na terenie Niemiec przez większość dni w roku, mając tam wynajęte mieszkanie, jednakże żona Wnioskodawcy i dzieci mieszkają w Polsce. Większość klientów Zainteresowanego to przedsiębiorcy niemieccy, będący jednocześnie podatnikami VAT i przy wystawianiu im rachunku zobligowani są do poboru należnego podatku w Niemczech i odprowadzają go do właściwego urzędu skarbowego. Zainteresowany zarejestrowany jest jako podatnik we właściwym urzędzie skarbowym na terenie Niemiec. Wnioskodawca do celów podatkowych posiada miejsce zamieszkania w Polsce. Zainteresowany nie osiąga dochodów w Polsce opodatkowanych według skali podatkowej. Wnioskodawca składał PIT-28 od dochodów ewidencjonowanych i w związku z tym nie mógł skorzystać z rozliczenia w sposób preferencyjny wspólnie z małżonką.

Wnioskodawca w przyszłości przewiduje możliwość powrotu do wykonywania usług na terenie Polski, stopniowo rezygnując z przyjmowania zleceń z terytorium Niemiec, na rzecz zleceń z terytorium Polski. W związku z tym z pewnością wystąpi okres w którym większość aktywności zawodowej przejawiana będzie w Polsce, jak też ilość dni spędzonych w Polsce przeważać będzie nad ilością dni spędzonych w Niemczech. Zainteresowany przewiduje jednak sytuacje w których Jego niemieccy klienci sami odprowadzą należne podatki od wykonanej dla nich usługi.

Wnioskodawca będzie posiadał miejsce zamieszkania w Polsce. W przyszłości Wnioskodawca nie wyklucza możliwości rozliczania się według skali podatkowej i to wspólnie z małżonką.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy od wystawionych w Niemczech faktur Wnioskodawca powinien odprowadzić w Polsce zryczałtowany podatek od przychodu? Jeżeli tak, to czy ma to być uiszczone od kwoty przed opodatkowaniem w Niemczech, czy od kwoty, którą Zainteresowany odbiera po opodatkowaniu?
2.  W jaki sposób Wnioskodawca ma wykazać „niemieckie” dochody w rocznym zeznaniu podatkowym w Polsce (PIT)?
3.  Czy od usług wykonanych w Polsce Zainteresowany ma odprowadzać podatek ryczałtowy (od przychodu)?
4.  Czy fakt większej koncentracji usług w Niemczech, czy też w Polsce ma wpływ na sposób rozliczenia się z dochodów osiąganych w tym państwie?

Tutejszy Organ informuje, że niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy opisanego zdarzenia przyszłego. W przedmiocie zaistniałego stanu faktycznego została wydana w dniu 8 stycznia 2010 r. odrębna interpretacja nr ILPB1/415-1111/09-5/AK.

Zdaniem Wnioskodawcy, odnośnie pytania nr 1, od faktur wystawionych za usługi na terenie Niemiec nie powinien odprowadzać zryczałtowanego podatek od przychodów.

W związku z pytaniem nr 2 Zainteresowany uważa, że dochody „niemieckie” nie powinny być wykazywane w PIT. Zdaniem Wnioskodawcy, w sprawie pytanie nr 3, od usług wykonywanych w Polsce należy odprowadzić podatek – ryczałt od przychodów. Natomiast fakt większej koncentracji usług w Polsce nie ma wpływu na sposób rozliczenia się z dochodów osiąganych w tym kraju.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za:

*   **prawidłowe** – w zakresie obowiązku odprowadzania w Polsce podatku od wystawionych w Niemczech faktur oraz wpływu na sposób rozliczenia się z osiągniętych dochodów większej koncentracji usług w Niemczech bądź w Polsce,
*   nieprawidłowe – w zakresie odprowadzenia podatku od usług wykonywanych w Polsce.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Powołany przepis stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ww. ustawy).

Stosownie do art. 7 ust. 1 umowy z dnia 14 maja 2003 r. zawartej między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku (Dz. U. z 2005 r. Nr 12, poz. 90), zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność gospodarczą w drugim Umawiającym się Państwie poprzez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi.

W myśl art. 7 ust. 2 ww. umowy, jeżeli przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa wykonuje działalność w drugim Umawiającym się Państwie poprzez położony tam zakład, to, z zastrzeżeniem postanowień ustępu 3, w każdym Umawiającym się Państwie należy przypisać takiemu zakładowi takie zyski, które mógłby on osiągnąć, gdyby wykonywał taką samą lub podobną działalność w takich samych lub podobnych warunkach jako samodzielne przedsiębiorstwo i był całkowicie niezależny w stosunkach z przedsiębiorstwem, którego jest zakładem.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2 umowy, określenie „zakład” oznacza stałą placówkę, przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa, w tym w szczególności miejsce zarządu, filię, biuro, fabrykę, warsztat i kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu ziemnego, kamieniołom albo inne miejsce wydobywania zasobów naturalnych.

Natomiast ust. 3 tego artykułu stanowi, iż plac budowy lub prace budowlane albo instalacyjne stanowią zakład tylko wtedy, jeżeli trwają one dłużej niż dwanaście miesięcy.

Stosownie do ust. 4 art. 5 umowy, bez względu na poprzednie postanowienia tego artykułu, określenie „zakład” nie obejmuje:

1.  użytkowania placówek, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub dostarczania dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa;
2.  utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie w celu składowania, wystawiania lub dostarczania;
3.  utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie w celu obróbki lub przerobu przez inne przedsiębiorstwo;
4.  utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo zbierania informacji dla przedsiębiorstwa;
5.  utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia dla przedsiębiorstwa jakiejkolwiek innej działalności o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym;
6.  utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia któregokolwiek rodzaju działalności, o których mowa pod literami od a) do e), pod warunkiem jednak, że całkowita działalność stałej placówki, wynikająca z takiego połączenia rodzajów działalności, ma charakter przygotowawczy lub pomocniczy.

Z powyższych przepisów wynika, iż dochód osoby mającej miejsce zamieszkania w Polsce z tytułu działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Niemiec, może być opodatkowany w Niemczech, pod warunkiem że działalność prowadzona jest poprzez położony na terytorium Niemiec zakład. W takim przypadku dochód, który może być przypisany temu zakładowi, może być opodatkowany w Niemczech. Jednocześnie dochód ten podlega również opodatkowaniu w państwie miejsca zamieszkania osoby uzyskującej dochód, czyli w Polsce. Jednakże, w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu należy zastosować określoną w art. 24 ust. 2 umowy metodę unikania podwójnego opodatkowania (tzw. metoda wyłączenia z progresją). Stosownie do tej metody, jeżeli podatnik, który jest polskim rezydentem, osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami dwustronnej umowy może być opodatkowany w Niemczech, to Polska będzie zwalniać taki dochód od opodatkowania.

Zgodnie z art. 24 ust. 2 umowy, jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami umowy może być opodatkowany w Niemczech, wówczas Polska zwolni taki dochód od opodatkowania. Polska może przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu tej osoby zastosować stawkę podatkową, która byłaby zastosowana, gdyby dochód zwolniony od opodatkowania nie podlegał takiemu zwolnieniu. Metoda ta podlega zastosowaniu na zasadach określonych w art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, oprócz dochodów podlegających opodatkowaniu, zgodnie z ust. 1, osiągał również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych - podatek określa się w następujący sposób:

1.  do dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym dodaje się dochody zwolnione od tego podatku i od sumy tych dochodów oblicza się podatek według skali określonej w ust. 1,
2.  ustala się stopę procentową tego podatku do tak obliczonej sumy dochodów,
3.  ustaloną zgodnie z pkt 2 stopę procentową stosuje się do dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Przy tym, zasadę opodatkowania przedstawioną w ww. przepisie stosuje się wyłącznie w przypadku, jeżeli podatnik oprócz dochodów zwolnionych z opodatkowania na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, osiągnął inne dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce na ogólnych zasadach albo chciał skorzystać z preferencyjnego rozliczenia rocznego np. łącznie z małżonkiem.

W przeciwnym razie, podatnik nie ma obowiązku składania zeznania podatkowego w Polsce.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Wnioskodawca będzie posiadać miejsce zamieszkania w Polsce. Obecnie Zainteresowany prowadzi w Polsce działalność gospodarczą opodatkowaną ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Ponadto prowadzi działalność gospodarczą w Niemczech poprzez położony tam zakład. Nie wyklucza w przyszłości możliwości rozliczania się według skali podatkowej i to wspólnie z małżonką.

W świetle przedstawionego we wniosku opisanego zdarzenia przyszłego i powołanych wyżej przepisów, Wnioskodawca od wystawionych w Niemczech faktur nie ma obowiązku odprowadzać w Polsce ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, gdyż prowadzi działalność w Niemczech poprzez położony tam zakład. W takim przypadku dochód, który może być przypisany temu zakładowi, może być opodatkowany w Niemczech. Jednocześnie dochód ten podlega również opodatkowaniu w państwie miejsca zamieszkania osoby uzyskującej dochód, czyli w Polsce. Jednakże, w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu należy zastosować, określoną w art. 24 ust. 2 powołanej umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, tzw. metoda wyłączenia z progresją.

Z uwagi na fakt, iż Wnioskodawca we wniosku poinformował, iż w przyszłości nie wyklucza możliwości rozliczania się według skali podatkowej i to wspólnie z małżonką, tut. Organ zrozumiał, że działalność wykonywana w Polsce będzie w przyszłości opodatkowana na zasadach ogólnych, tj. według skali podatkowej. W związku z powyższym dochody, które Zainteresowany będzie osiągał w Niemczech z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej poprzez położony tam zakład, będzie obowiązany wykazać w zeznaniu rocznym PIT-36 i określić podatek, zgodnie z powołanym art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Od usług wykonywanych w Polsce Wnioskodawca będzie zobowiązany odprowadzać podatek według przyjętej formy opodatkowania, tj. według skali podatkowej.

Fakt większej koncentracji usług w Niemczech, czy też w Polsce nie ma wpływu na sposób rozliczania się z dochodów osiąganych w tych krajach, ponieważ na sposób rozliczania się z przedmiotowych dochodów ma wpływ miejsce zamieszkania Zainteresowanego oraz fakt, czy działalność wykonywana za granicą prowadzona jest poprzez położony tam zakład, w rozumieniu powołanej umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.