Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.105.2025.1.PJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-17
Teza: Całokształt czynności, których dokonała Pani przed sprzedażą
nieruchomości Kupującemu, wskazuje, że sprzedaż działki
dokonana była przez Panią jako podatnika prowadzącego
działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane podatkiem od
towarów i usług
działalność-działalność gospodarcza
działalność-działalność gospodarcza-prowadzenie
działalności gospodarczej
dzierżawa
grunty-grunt niezabudowany
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
pełnomocnictwo
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
teren-teren budowlany
teren-teren niezabudowany
zwolnienie
zwolnienie-zwolnienie podatkowe
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 33
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa towarów
wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności
zwolnionej
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Pani wniosek z 17 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku
    od towarów i usług w zakresie podlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    oraz zwolnienia z podatku sprzedaży nieruchomości wpłynął 20 lutego 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni jest osoba fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej ani
    działalności rolniczej. W przeszłości (w okresie od (...).2004 do (...).2021) Wnioskodawczyni
    prowadziła działalność gospodarczą, której przeważającą działalnością był „wynajem i
    zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi” (kod PKD 68.20.Z). Na dzień
    dostawy Wnioskodawczyni nie była czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT, jak i nie
    jest nim również na dzień składania niniejszego wniosku. Była jednak zarejestrowanym
    czynnym podatnikiem VAT w czasie prowadzenia ww. działalności gospodarczej.
    Wnioskodawczyni dokonała dnia (...) 2024 r. dostawy nieruchomości - działki gruntu o nr
    ewid. X. o pow. (...) ha położonej w miejscowości (...). Działka ta nie była na dzień dostawy
    zabudowana żadnymi obiektami budowlanymi w rozumieniu ustawy prawo budowlane.
    Przedmiotową nieruchomość Wnioskodawczyni nabyła w 1995 r. w drodze zakupu od
    Gminy (...), jako część większej całości złożonej wówczas z czterech działek o nr ewid. (...),
    Y., (...). W 2016 r. działkę o nr ewid. Y. podzielono na działki o nr ewid. Z., (...). Stanowiąca
    przedmiot dostawy działka o nr ewid. X. i o pow. (...) ha została utworzona w wyniku
    podziału działki o nr Z. na mocy decyzji (...) z dnia (...) 2020 r. Od momentu nabycia do dnia
    dostawy przedmiotowa działka pozostawała w majątku osobistym Wnioskodawczyni.
    Przedmiotowa działka na dzień dostawy oznaczona była jako grunty orne klasy IIIB,
    stanowiąc jednak zdegradowany grunt zanieczyszczony gruzem ceglanym i betonowym w
    ilości uniemożliwiającej uprawę. Na dzień dostawy przedmiotowa działka objęta była
    miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, stanowiąc „teren zabudowy
    produkcji, składów, magazynów i usług z możliwością realizacji lokalu mieszkalnego w
    budynku o przeznaczeniu podstawowym”.
    Podziału wcześniej istniejącej działki dokonano z zamiarem ewentualnej odsprzedaży
    działek. Nie dokonywano przy tym żadnych czynności mających na celu pozycjonowanie
    przedmiotowej działki na rynku nieruchomości. Kontakt z nabywcą nastąpił z inicjatywy
    wyspecjalizowanego agenta nabywcy poszukującego nieruchomości pod inwestycje. Od
    momentu nabycia nie dokonywano również względem terenu przedmiotowej działki
    żadnych innych czynności (poza podziałem istniejącej wcześniej działki) zmierzających do
    zwiększenia jej wartości (nie ogradzano terenu, nie utwardzano, nie uzbrajano itp).

    Nieruchomość poza dzierżawą ustanowioną na rzecz nabywcy dokonaną na mocy umowy
    z dnia (...) 2023 r. nie była przedmiotem najmu, użyczenia, dzierżawy lub innych umów
    obligacyjnych. Przedmiotowa działka (ani jej teren przed dokonaniem podziału z 2020 r.)
    nie była wykorzystywana od momentu nabycia przez Wnioskodawczynię do celów
    działalności gospodarczej ani działalności rolniczej.
    Przedmiotowa działka nie stanowiła przedsiębiorstwa ani jego zorganizowanej części, W
    przeszłości Wnioskodawczyni dokonywała transakcji dostawy nieruchomości - dnia (...)
    2014 r. dokonano w ramach sprzedaży prywatnej dostawy zabudowanej działki o nr ewid.
    (...) o pow. (...) ha, a transakcja ta nie była opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
    Żadne z posiadanych przez Wnioskodawczynię nieruchomości nie są przedmiotem ofert
    sprzedaży, natomiast Wnioskodawczyni nie wyklucza ich sprzedaży.
    Wnioskodawczyni zawarła w dniu (...) 2023 r. Umowę Wstępną Sprzedaży Pod Warunkiem
    z Nabywcą - V. (dalej jako „Spółka”), na mocy której, po spełnieniu wskazanych w umowie
    warunków dokonano w dniu (...) 2024 r. dostawy przedmiotowej działki. Udzielono
    jednocześnie Spółce pełnomocnictwa do występowania w imieniu Wnioskodawczyni przed
    organami władzy państwowej i samorządowej we wszelkich sprawach mających na celu
    uzyskanie wszelkich zgód i pozwoleń koniecznych do uzyskania prawomocnego,
    ostatecznego i wykonalnego pozwolenia na budowę obiektu handlowego w standardzie
    (...) wraz z towarzyszącą infrastrukturą zgodnie z planami inwestycyjnymi Spółki. Jako
    warunki zawarcia umowy wskazano (z zastrzeżeniem o możliwości zawarcia umowy mimo
    braku wypełnienia części z warunków):
    - uzyskanie przez Wnioskodawczynię własnym kosztem i wysiłkiem interpretacji
      indywidualnej prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie
      opodatkowania transakcji dostawy ww. działki;
    - uzyskanie przez Spółkę prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o lokalizacji
      zjazdu z drogi publicznej;
    - uzyskanie przez Spółkę prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na
      budowę obiektu handlowego w standardzie (...) zgodnie z planami inwestycyjnymi
      Spółki;
    - potwierdzenie badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na nieruchomości
      obiektu handlowego w standardzie (...) z użyciem tradycyjnych technik budowlanych;
    - niestwierdzenie ponadnormatywnego zanieczyszczenia terenu skutkującego
      koniecznością jego rekultywacji;
    - uzyskanie przez Spółkę zgody na wycinkę drzew oraz zastosowanie nasadzeń
      zastępczych;
    - uzyskanie przez Spółkę warunków technicznych dotyczących usunięcia kolizji istniejącej
      infrastruktury z planowanym obiektem handlowo-usługowym;
    - uzyskanie przez Spółkę warunków technicznych przyłączy instalacji sanitarnej,
      kanalizacyjnej, deszczowej oraz elektrycznej;

    - stanowienie służebności gruntowej przechodu i przejazdu przez działkę o nr ewid. (...)
      dla każdoczesnego właściciela przedmiotowej działki w dniu zawarcia umowy
      przenoszącej prawo własności.
    W dniu (...) 2023 r. zawarto również umowę dzierżawy przedmiotowej nieruchomości na
    rzecz Spółki.
    Należy przy tym wskazać, że z uwagi na uwarunkowania miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego nie było wymagane uzyskanie decyzji o warunkach
    zabudowy zezwalającej na posadowienie obiektu handlowego na przedmiotowej
    nieruchomości.
    Pytania
    1) Czy transakcja dostawy ww. działki o nr ewid. X. podlega opodatkowaniu podatkiem
      od towarów i usług?
    2) Czy dla niniejszej dostawy znajduje zastosowanie zwolnienie z opodatkowania
      podatkiem od towarów i usług?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (tj. Dz.U. z 2004 nr 54 poz. 535), zwanej dalej, ustawą, lub ustawą o VAT,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...).
    W świetle powyższej definicji sprzedaży nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę
    towarów jest opodatkowana podatkiem VAT.
    Z opodatkowaną dostawą, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT mamy do czynienia pod
    warunkiem wykonania jest przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Natomiast działalność gospodarcza, według art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów

    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem, podatnik, tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Jak wskazano wyżej, działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów,
    handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą
    uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub
    wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Czyli podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie
    dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z
    działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością
    producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Warunkiem opodatkowania
    danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów, jest
    spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu
    czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie -

    czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zdaniem Wnioskodawczyni przejawem takiej aktywności w zakresie obrotu
    nieruchomościami będzie sytuacja, gdy czynności wykonane przez sprzedającego
    przybierają formę zorganizowaną, może to być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod
    zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze.
    Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej
    przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z
    nich. Wnioskodawca stwierdza, że w celu dokonania sprzedaży ww. gruntu podejmował
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług.
    Na przedmiotowej działce od momentu nabycia do momentu zbycia nie prowadzono
    żadnego rodzaju działalności gospodarczych. W stosunku do ww. nieruchomości
    Wnioskodawczyni samodzielnie nigdy nie podejmowała żadnych działań marketingowych,
    nie ogłaszała sprzedaży w środkach masowego przekazu, w szczególności nie ogłaszała
    sprzedaży w Internecie, prasie, radiu.
    Ponadto należy podkreślić, iż doszło do udzielenia Spółce pełnomocnictwa do
    występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania
    wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania wszelkich decyzji i
    pozwoleń na budowę obiektu handlowego z towarzyszącą infrastrukturą (np. składania
    wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich
    czynności związanych z uzyskaniem na terenie przedmiotowej działki warunków
    technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji
    deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, do złożenia wniosków o wydanie
    przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację zjazdu
    publicznego, do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru).
    Wnioskodawczyni uważa, iż warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od
    towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:
    - po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,

    - po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związek z jej
      wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zdaniem Wnioskodawczyni, jak to już wyżej podkreślono sama nie podejmowała działań
    charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami, powyższe czynności
    zostaną jednak podjęte przez Spółkę, która będzie działała jako pełnomocnik
    Wnioskodawczyni.
    W myśl art. 96 Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, umocowanie do
    działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe)
    albo na oświadczeniu reprezentowanego (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 ww. Kodeksu, pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do
    czynności zwykłego zarządu. Do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu
    potrzebne jest pełnomocnictwo określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga
    pełnomocnictwa do poszczególnej czynności.
    Stosownie do art. 99 § 1 Kodeksu cywilnego, jeżeli do ważności czynności prawnej
    potrzebna jest szczególna forma, pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno
    być udzielone w tej samej formie.
    W myśl § 2 powołanego artykułu, pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem
    nieważności udzielone na piśmie.
    Na mocy art. 108 ww. Kodeksu, pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności
    prawnej, której dokonuje w imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści
    pełnomocnictwa albo że ze względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość
    naruszenia interesów mocodawcy.
    Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik reprezentuje obie
    strony. Z regulacji art. 109 ww. Kodeksu wynika, że przepisy działu niniejszego stosuje się
    odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie woli ma być złożone przedstawicielowi. Czyli
    jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo - to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy.
    Zatem każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie
    udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Czyli składanie wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonanie
    wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie przedmiotowej działki warunków
    technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji
    deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu
    publicznego, w praktyce wywołuje skutki dla Wnioskodawczyni.

    Tym samym Wnioskodawczyni twierdzi, iż dokonywała ona czynności, które zazwyczaj
    dokonuje profesjonalny sprzedawca.
    Zdaniem Wnioskodawczyni, w tej sytuacji zachowuje się jak podatnik podatku VAT
    wymieniony w art. 15 ww. ustawy.
    Spółka w imieniu Wnioskodawczyni dokonywała bowiem szeregu określonych czynności w
    związku ze sprzedażą niezabudowanej nieruchomości gruntowej stanowiącej działkę o nr
    ewid. X. o pow. (...) ha.
    Przechodząc do możliwości zwolnienia działki jako terenów innych niż tereny budowlane
    zdaniem Wnioskodawczyni prawo to nie znajduje w przedmiotowej sprawie zastosowania.
    Przedmiotowa działka zgodnie z obowiązującym planem zagospodarowania
    przestrzennego stanowiła tereny budowlane, przeznaczone pod zabudowę produkcji,
    składów, magazynów i usług.
    Przez tereny budowlane - w świetle art. 2 pkt 33 ustawy - rozumie się grunty przeznaczone
    pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
    Należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z. 2024 poz. 1130 ze zm.), kształtowanie i
    prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalenie studium
    uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych
    planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych,
    morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy
    do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww. ustawy - ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie
    inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków
    zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. O
    przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego.
    Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w
    przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy - jako akt indywidualny prawa
    administracyjnego.
    W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać
    przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy
    nieruchomości. Wnioskodawczyni podkreśla, iż na moment sprzedaży działka była objęta
    miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego określającym ją jako tereny
    przeznaczone pod zabudowę.

    Tym samym, ww. działka stanowiła teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy i
    w rezultacie jej sprzedaż nie może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Zdaniem Wnioskodawczyni przy zbyciu nieruchomości wystąpiły przesłanki
    uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy o VAT.
    W konsekwencji Wnioskodawczyni uważa, że sprzedaż niezabudowanej nieruchomości
    gruntowej stanowiącej działkę o nr ewid. X. o pow. (...) ha, powinna być opodatkowana
    podatkiem VAT i nie korzysta ze zwolnienia z VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku w zakresie jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 361) zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy o VAT, bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy o VAT podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Według przepisu art. 15 ust. 1 ustawy:

      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem podatnik tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz.UE L 347 z 11.12.2006 r., str. 1,
    ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 112:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE wskazano, że:
    Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
    transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
    szczególności jednej z następujących transakcji:
      a) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed
      pierwszym zasiedleniem;
      b) dostawa terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną

    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy,
    jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do
    treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które
    dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od
    wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności
    gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część
    majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana
    dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika
    zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać
    zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem
    takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla
    zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w

    wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v.
    HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia
    potrzeb własnych.
    Kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w tym kwestie
    dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje ustawa z dnia 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1061).
    Zgodnie z ogólnymi zasadami dotyczącymi sprzedaży - art. 535 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu
    cywilnego, w myśl którego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego.
    Według art. 389 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej
      umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy
      przyrzeczonej.
    Na podstawie art. 389 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został
      oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez
      stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są
      uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła
      inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła
      stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej
      nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej
      zawarcia.
    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.

    Tym samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego - umowa przedwstępna,
    będąca przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona
    została w formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności
    nieruchomości.
    Ponadto należy zwrócić uwagę na kwestię udzielania pełnomocnictw, która to została
    uregulowana w Tytule IV Działu VI Przedstawicielstwo, Rozdział I Przepisy ogólne, Rozdział
    II Pełnomocnictwo, Kodeksu cywilnego.
    Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo - to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem każda
    czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego
    pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    W myśl art. 693 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do
      używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Tak więc dzierżawa jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną; odpowiednikiem
    świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.
    W kontekście niniejszej sprawy, należy zwrócić uwagę na treść zdania drugiego definicji
    pojęcia „działalność gospodarcza”, w której mówi się o wykorzystywaniu m.in. towarów w
    sposób ciągły do celów zarobkowych. Takie wykorzystywanie towarów ma miejsce
    poprzez oddanie ich w stosunki obligacyjne (najem, dzierżawa, leasing, itp.).
    Istota umowy dzierżawy wskazuje, że na jej podstawie dochodzi do odpłatnego
    świadczenia usług przez właściciela na rzecz dzierżawcy. Dzierżawca za oddaną mu w
    dzierżawę rzecz płaci umówiony czynsz. Istnieje zatem bezpośredni związek między
    świadczoną usługą a przekazanym za nią wynagrodzeniem.
    Z opisu sprawy wynika, że (...) 2024 r. dokonała Pani dostawy nieruchomości - działki
    gruntu o nr ewid. X. o pow. (...) ha położonej w miejscowości (...), Przedmiotową
    nieruchomość Wnioskodawczyni nabyła w 1995 r. w drodze zakupu od Gminy (...), jako
    część większej całości. Podziału wcześniej istniejącej działki dokonano z zamiarem
    ewentualnej odsprzedaży działek. Nie dokonywano przy tym żadnych czynności mających
    na celu pozycjonowanie przedmiotowej działki na rynku nieruchomości. Kontakt z
    nabywcą nastąpił z inicjatywy wyspecjalizowanego agenta nabywcy poszukującego

    nieruchomości pod inwestycje. Od momentu nabycia nie dokonywano również względem
    terenu przedmiotowej działki żadnych innych czynności (poza podziałem istniejącej
    wcześniej działki) zmierzających do zwiększenia jej wartości (nie ogradzano terenu, nie
    utwardzano, nie uzbrajano itp).
    W dniu (...) 2023 r. zawarto również umowę dzierżawy przedmiotowej nieruchomości na
    rzecz Spółki. Nieruchomość poza dzierżawą ustanowioną na rzecz nie była przedmiotem
    najmu, użyczenia, dzierżawy lub innych umów obligacyjnych. Przedmiotowa działka (ani jej
    teren przed dokonaniem podziału z 2020 r.) nie była wykorzystywana od momentu
    nabycia przez Wnioskodawczynię do celów działalności gospodarczej ani działalności
    rolniczej.
    W dniu (...) 2023 r. zawarła Pani Umowę Wstępną Sprzedaży Pod Warunkiem z Nabywcą
    (Spółką), na mocy której, po spełnieniu wskazanych w umowie warunków dokonano w
    dniu (...) 2024 r. dostawy przedmiotowej działki. Udzielono jednocześnie Spółce
    pełnomocnictwa do występowania w imieniu Wnioskodawczyni przed organami władzy
    państwowej i samorządowej we wszelkich sprawach mających na celu uzyskanie wszelkich
    zgód i pozwoleń koniecznych do uzyskania prawomocnego, ostatecznego i wykonalnego
    pozwolenia na budowę obiektu handlowego wraz z towarzyszącą infrastrukturą zgodnie z
    planami inwestycyjnymi Spółki. Jako warunki zawarcia umowy wskazano (z zastrzeżeniem
    o możliwości zawarcia umowy mimo braku wypełnienia części z warunków) m.in.
    uzyskanie przez Spółkę prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na
    budowę obiektu handlowego.
    Pani wątpliwości dotyczą wskazania, czy sprzedaż prawa własności nieruchomości
    stanowiącej działkę o nr X. będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT oraz czy
    będzie podlegała zwolnieniu od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Biorąc pod uwagę przywołane przepisy oraz opis stanu faktycznego należy wskazać, że
    chociaż działania związane z nieruchomość, do których podjęcia zobowiązała się Kupująca
    w umowie przedwstępnej nie będą podejmowane bezpośrednio przez Panią, nie oznacza
    to, że pozostały bez wpływu na Pani sytuację prawną. Po udzieleniu pełnomocnictwa
    czynności wykonane przez Kupującego wywołują skutki bezpośrednio w sferze prawnej
    mocodawcy. Kupujący, dokonując ww. działań, uatrakcyjni działki, które będą
    przedmiotem sprzedaży, będące nadal w Pani posiadaniu. Działania te, dokonywane za
    Pani pełną zgodą wpłyną generalnie na podniesienie atrakcyjności działek, które będą
    przedmiotem sprzedaży jako towarów i wzrost ich wartości. Do czasu zawarcia umowy
    przyrzeczonej, działka nr X. była Pani własnością i podlegała czynnościom mającym
    dostosować ja do sposobu wykorzystania planowanego przez Kupującego. Czynności te z
    punktu widzenia podatku VAT zostały „wykonane” w Pani sferze podatkowoprawnej. W
    tym kontekście bez znaczenia pozostała okoliczność wykonywania ww. czynności przez
    potencjalnego nabywcę. W efekcie dokonywanych czynności dostawie podlegać będą
    działki o zupełnie innym charakterze niż w chwili zawarcia umowy przedwstępnej, gdyż

    wystąpi szereg czynności powodujących zwiększenie atrakcyjności działek i ostatecznie ich
    sprzedaż.
    W związku z powyższym stwierdzić należy, że udzielenie przez Panią stosownych
    pełnomocnictw skutkuje tym, że wszystkie ww. czynności podejmowane przez Stronę
    Kupującą były podejmowane w Pani imieniu i na Pani korzyść, ponieważ to Pani jako
    właściciel działki o nr X. była stroną w postępowaniu o uzyskanie stosownych decyzji,
    pozwoleń oraz dokonania wszelkich czynności z nią związanych.
    Tezę taką potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 6 lipca 2017 r. sygn. akt I
    FSK 2033/15, wyrażony na gruncie podobnego aczkolwiek nie identycznego stanu
    faktycznego, w którym stwierdził: „Fakt, że zasadnicza aktywność w zakresie planowanego
    procesu inwestycyjnego spoczywać będzie na spółce jest bez znaczenia dla uznania go za
    podatnika, skoro spółka - jako jego pełnomocnik - jest jedynie jego reprezentantem w tych
    czynnościach, działając w jego imieniu i na jego rzecz, czyli w jego interesie majątkowym.
    Podejmowanie aktywności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 1 i 2 VATU za
    pośrednictwem pełnomocnika nie zwalnia mocodawcy, w którego imieniu i na rzecz działa
    pełnomocnik, od przymiotu bycia podatnikiem VAT w rozumieniu tych przepisów”.
    Ponadto należy zauważyć, że działka nr X. powstała w wyniku podziału innej działki z
    zamiarem ewentualnej odsprzedaży.
    Niezależnie od powyższego należy mieć na uwadze, że działka była przedmiotem
    dzierżawy na rzecz Kupującego. Z tytułu dzierżawy, straciła ona charakter majątku
    prywatnego. Wykorzystywanie w sposób ciągły dla celów zarobkowych opisanej działki
    spowodowało, że ww. działka, która była przedmiotem sprzedaży była wykorzystywana w
    działalności gospodarczej, a nie wyłącznie w ramach majątku osobistego.
    Dokonując opisanych we wniosku czynności, branych pod uwagę w całości, w tym
    dokonanych przez pełnomocnika – Kupującego podejmowała Pani działania podobne do
    tych, jakie wykonują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o
    których mowa w orzeczeniu w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, tj.
    wskazujących na aktywność w przedmiocie zbycia działki o nr X. porównywalną do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Z uwagi na powyższe, w
    tej konkretnej sytuacji nie można uznać, że przedmiotem dostawy był składnik Pani
    majątku osobistego, a sprzedaż działki o nr X. stanowiła realizację prawa do
    rozporządzania majątkiem osobistym.
    W związku z powyższym należy przyjąć, że całokształt czynności, których dokonała Pani
    przed sprzedażą nieruchomości Kupującemu, wskazuje, że sprzedaż działki o nr X.
    dokonana była przez Panią jako podatnika prowadzącego działalność gospodarczą w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy

    Tym samym, skoro w przedmiotowej sprawie wystąpią przesłanki stanowiące podstawę
    uznania Pani za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność
    gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to czynność dostawy działki o nr X. podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust.
    1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może być albo
    opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego
    podatku.
    W treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do niej,
    ustawodawca przewiduje bowiem dla niektórych czynności obniżone stawki podatku,
    bądź zwolnienie od podatku.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    W świetle art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez
      to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy - jako akt indywidualny prawa administracyjnego,
    co wynika bezpośrednio z art. 2 pkt 33 ustawy.
    Stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996
    r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen - „teren budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony
    lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod
    zabudowę.
    Powyższe oznacza, że generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w
    przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny
    budowlane (przeznaczone pod zabudowę) zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z

    decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach
    o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów
    niezabudowanych, będących gruntami leśnymi, rolnymi itp., nieprzeznaczonymi pod
    zabudowę - są zwolnione od podatku VAT.
    Wskazała Pani, że przedmiotem dostawy będzie nieruchomość niezabudowana składająca
    się z działki o nr X.. Działka ewidencyjna numer X. na dzień dostawy objęta była
    miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, stanowiąc teren zabudowy
    produkcji, składów, magazynów i usług z możliwością realizacji lokalu mieszkalnego w
    budynku o przeznaczeniu podstawowym.
    Zatem, niezabudowana działka o nr X., spełniała w momencie sprzedaży definicję terenów
    budowlanych w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy, w związku z tym dostawa ww. działki nie
    korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki uniemożliwiające zastosowanie
    zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, to należy
    przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów - zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych - niezależnie od okresu ich używania przez podatnika - wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    W celu zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy,
    dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym
    przepisie, tj.:
    - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu
      ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia
    dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    Jak wynika z opisu sprawy, działka nr X. nie była przez Panią wykorzystywana wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku. Z opisu sprawy wynika bowiem, że oddała Pani w
    dzierżawę działkę o nr X. spółce mającej dokonać jej zakupu pod działalność gospodarczą,
    a więc wykorzystywała ją Pani do działalności gospodarczej nie podlagającej zwolnieniu.
    W konsekwencji, w analizowanej sprawie nie jest spełniony jeden z warunków określonych
    w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy niezbędnych do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w
    tym przepisie. W konsekwencji dostawa działki nr X. nie korzystała ze zwolnienia na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    W konsekwencji stwierdzam, że sprzedaż przez Panią niezabudowanej działek o nr X.
    stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z
    art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy, która nie korzystała ze zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 i pkt 9 ustawy.
    Wobec powyższego Pani stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    Pani wniosku (zadanych pytań), w odniesieniu do opisanego stanu faktycznego. Zatem
    kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być
    rozpatrzone – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
    Zaznaczenia wymaga, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek
    o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.
    Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego.
    Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona

    odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...).
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935
    ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.