Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.869.2025.2.MSU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-09
Teza: Brak prawa obniżenia podatku należnego o podatek naliczony
wynikający z faktur VAT dokumentujących zakupy, jakie będą
dokonywane w związku z realizacją Inwestycji.
Słowa kluczowe: odliczenia-brak prawa do odliczenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 28 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy braku prawa obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony wynikający z faktur VAT dokumentujących zakupy, jakie będą dokonywane w
    związku z realizacją Inwestycji „....”.

    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 6 października 2025 r.
    (data wpływu).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawca jest w trakcie realizacji
    projektu: (dalej jako: „Projekt”, „Inwestycja”).
    Celem projektu jest (...). Wprowadzone rozwiązania, przyjazne dla środowiska, umożliwią
    sprawne funkcjonowanie taboru komunikacji miejskiej - autobusów wodorowych.
    Planowane przedsięwzięcie obejmuje zadania, tj. budowa, przebudowa i modernizacja
    infrastruktury na potrzeby transportu miejskiego oraz digitalizacja systemu mobilności. W
    ramach budowy, przebudowy i modernizacji infrastruktury na potrzeby transportu
    miejskiego będzie przeprowadzona m.in.:
      modernizacja zajezdni, poprzez m.in. budowę budynków oraz infrastruktury
      niezbędnej do obsługi autobusów wodorowych,
      budowa pętli autobusowych wraz z budową pomieszczeń socjalnych dla kierowców
      wyposażonych w sanitariaty,
      modernizacja przystanków komunikacji miejskiej, w tym m.in.: budowa i przebudowa
      zatok postojowych, peronów przystankowych, budowa zielonych przystanków,
      wymiana wiat przystankowych,
      urządzenie terenów zielonych przy przystankach autobusowych.
    W ramach digitalizacji systemu mobilności będzie przeprowadzona rozbudowa.
    Powyższe wpisuje się w listę zadań z ustawy o samorządzie gminnym i powiatowym.
    Miasto nie będzie odpłatnie udostępniać powstałej Inwestycji, nie będzie wnosić Inwestycji
    aportem do spółki miejskiej.
    Miasto nie będzie wykorzystywać Infrastruktury do czynności opodatkowanych VAT.
    Faktury związane z przedsięwzięciem będą wystawione na Miasto – beneficjenta Projektu.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, iż Miasto nie pobiera opłat za korzystanie z
    przebudowanych zatok postojowych, peronów przystankowych, zielonych przystanków,
    wiat przystankowych.
    Ze zmodernizowanej infrastruktury na potrzeby transportu miejskiego, będą korzystali
    nieodpłatnie kierowcy autobusów, należących do podmiotów trzecich, nieświadczących
    usług transportowych w imieniu i na rzecz Miasta.

## Pytanie

Czy Miastu przysługuje jakiekolwiek prawo obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony wynikający z faktur VAT dokumentujących zakupy, jakie będą dokonywane w
    związku z realizacją Inwestycji, a które to prawo wynika z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, Miastu nie przysługuje w ogóle prawo obniżenia podatku
    należnego o podatek naliczony wynikający z faktur VAT dokumentujących zakupy, jakie
    będą dokonywane w związku z realizacją Inwestycji, a które to prawo wynika z art. 86 ust.
    1 ustawy o VAT.

    Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje co do zasady prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ww. ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi suma
    kwot podatku wynikającego z faktur otrzymywanych przez podatnika z tytułu nabycia
    towarów i usług.
    Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia, w każdym przypadku istotne jest
    ustalenie, czy podmiot posiada status podatnika, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT,
    oraz czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT pozostają w bezspornym
    związku z wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi.
    Stosowanie do art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają m.in.
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Jednocześnie w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzenia towarami jak właściciel.
    Z kolei zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.
    Natomiast, zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług,
    podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl natomiast art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, nie uznaje się za
    podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których
    zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych.
    Wprawdzie użyte przez ustawodawcę w art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i
    usług określenie „organy władzy publicznej” nie zostało zdefiniowane, jednak stanowisko
    to, że gmina jest organem władzy publicznej w rozumieniu tego przepisu (art. 15 ust. 6),
    należy uznać za ugruntowane, a tym samym należy uznać, że obejmuje ono także
    jednostki samorządu terytorialnego, w tym gminy, skoro realizują one zadania publiczne,
    nałożone na nie przepisami prawa. Za taką wykładnią opowiedział się Naczelny Sąd
    Administracyjny w wyroku z dnia 25 maja 2010 r., w sprawie o sygn. akt I FSK 852/09.
    Podkreślenia wymaga, że sam fakt zawarcia umowy cywilnoprawnej, jeśli jest ona
    związana z zadaniami, które są wykonywane przez daną jednostkę jako organ władzy
    publicznej, nie implikuje założenia, że dana jednostka w odniesieniu do takiej czynności
    stała się podatnikiem podatku VAT (tak: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia
    12 grudnia 2012 roku, w sprawie o sygn.: I FSK 1879/13).
    Przepis art. 15 ust. 6 ww. ustawy oparty jest na normie wyrażonej w art. 13 Dyrektywy
    Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od
    wartości dodanej [(Dz. Urz. UE. L Nr 347) – dalej jako: „Dyrektywa VAT”].
    Zgodnie ze wskazaną regulacją, przedmiotowe organy (krajowe, regionalne i lokalne
    organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego) nie są uważane za podatników, w
    odniesieniu do czynności lub transakcji, w których uczestniczą jako organy publiczne,
    nawet jeżeli w związku z tymi czynnościami lub transakcjami organy te pobierają opłaty,
    należności lub wynagrodzenie. Aby przepis ten mógł zostać zastosowany, muszą zostać
    spełnione łącznie dwie określone w nim przesłanki, odnoszące się do samego podmiotu

    oraz podjętego przezeń działania, a mianowicie: działalność musi być wykonywana przez
    podmiot prawa publicznego i wykonując tę działalność, podmiot ów musi działać jako
    organ władzy publicznej.
    Jak zauważył Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 16 września 2008
    roku, sygn.: C-288/07, istotą wyłączenia z grona podatników organów władzy publicznej i
    innych podmiotów publicznych jest to, że konstrukcja Dyrektywy VAT opierająca się na
    zasadzie powszechności opodatkowania działalności gospodarczej, przy szerokiej definicji
    działalności gospodarczej na potrzeby VAT zakłada, że co do zasady podmioty takie,
    prowadząc swoją działalność – bez tego specyficznego wyłączenia, podlegałyby
    opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Biorąc powyższe pod uwagę, należy każdorazowo badać, czy dana czynność jednostki
    samorządu terytorialnego jest związana z działaniem w charakterze organu władzy
    publicznej, czy działaniem w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o
    VAT.
    W tym miejscu należy odnieść się do przepisów prawa samorządowego istotnych z punktu
    widzenia przedmiotowej sprawy.
    Stosownie do normy z art. 92 ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie
    powiatowym (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 920), miasto na prawach powiatu jest gminą
    wykonującą zadania powiatu na zasadach określonych w tej ustawie.
    Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
    [(t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 506) – dalej jako: „u.s.g.”], gmina wykonuje zadania publiczne w
    imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 tej
    ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
    lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych
    gminy zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, należy zaspakajanie
    zbiorowych potrzeb wspólnoty. Za takie należy niewątpliwie uważać wdrożenie Projektu
    służącego rozwojowi e-usług publicznych, wzrostowi efektywności i bezpieczeństwa e-
    administracji oraz informatyzacji Urzędu Miasta.
    W ujęciu generalnym o tym, co jest działalnością gospodarczą gminy, przesądza treść art.
    9 ustawy dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym [(tj. Dz.U. z 2019 poz. 506) – dalej
    jako: „UOSG”]. Wynika z niego, że działalnością gospodarczą gminy jest działalność w
    zakresie wykraczającym poza zadania o charakterze użyteczności publicznej, na którą
    zezwala odrębna ustawa, a także działalność w zakresie zadań o charakterze użyteczności
    publicznej, prowadzona w ramach przewidzianych w odrębnej ustawie, tj. w szczególności
    w formach samorządowego zakładu budżetowego lub spółek prawa handlowego (art. 2
    ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej - Dz. U. z 1997 r. Nr 9, poz. 43
    z późn. zm.).
    Z całości regulacji zawartej w przepisach u.s.g., a w szczególności z art. 2 ust. 1 („Gmina
    wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność”), art. 6 ust.
    1 („Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
    niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów”) oraz art. 9 ust. 2 („Gmina oraz inna
    gminna osoba prawna może prowadzić działalność gospodarczą wykraczającą poza
    zadania o charakterze użyteczności publicznej wyłącznie w przypadkach określonych w
    odrębnej ustawie”), należy wyprowadzić wniosek, że w działalności gminy wyróżnia się
    wykonywanie działań publicznych oraz wykraczającą poza te działania działalność
    gospodarczą. Przez wykonywanie zadań publicznych należy rozumieć te działania, które
    mają na celu korzyść ogółu. Istotne jest to, że gmina wykonując zadania administracji
    publicznej może korzystać ze środków prawnych o charakterze władczym, właściwych
    władzy państwowej.
    Jak wskazuje Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w wyroku z dnia 9 maja 2013
    r., w sprawie o sygn. akt: I SA/Sz 979/12: o publicznym bądź prywatnym charakterze
    działania gminy przesądza to, że wykonywanie zadań publicznych odbywa się na

    podstawie przepisów powszechnie obowiązujących i że poprzez te działania zaspokajane
    są zbiorowe potrzeby wspólnoty samorządowej.
    Jest przy tym oczywiste, że zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej
    oznacza także to, że zaspokajane są także indywidualne potrzeby i prywatne cele
    członków wspólnoty. Każde działanie podejmowane przez gminę w imieniu własnym na
    własną odpowiedzialność i finansowane z budżetu gminy, służące zaspokajaniu potrzeb
    wspólnoty samorządowej, należy uznać za działanie publiczne.
    Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że
    Podatnik nie będzie miał prawa dokonać odliczenia kwot podatku VAT wynikających z
    otrzymanych faktur dokumentujących wydatki związane z Inwestycją. Powyższe wynika z
    faktu, że w analizowanej sprawie nie zostaną spełnione przesłanki warunkujące prawo do
    odliczenia podatku naliczonego, wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, tj. Gmina nie
    będzie działała jako podatnik VAT, a wydatki związane z realizacją ww. Projektu nie będą
    służyły do wykonywania czynności opodatkowanych tym podatkiem.
    Z uwagi na powyższe, wnoszą Państwo jak na wstępie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Z art. 87 ust. 1 ustawy wynika, że:
      W przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
      okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
      obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
      różnicy na rachunek bankowy.
    Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika
    określone zostały w art. 87 ust. 2 - ust. 6 ustawy.
    W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje
    zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi
    czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich

    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zgodnie z
    którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2025 r., poz. 1153):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie
    gminnym.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy)
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany

    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych).
    Rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy
    uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej
    sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego nie będzie spełniony, ponieważ – jak Państwo wskazali – nie pobierają
    Państwo opłat za korzystanie z przebudowanych zatok postojowych, peronów
    przystankowych, zielonych przystanków, wiat przystankowych. Nie będą Państwo
    wykorzystywać Infrastruktury do czynności opodatkowanych VAT. W związku z
    powyższym, nie będą mieli Państwo prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego od wydatków ponoszonych z tytułu realizacji ww. Inwestycji.
    Tym samym, z tego tytułu nie będzie przysługiwało Państwu prawo do zwrotu różnicy
    podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy o VAT.
    Reasumując, stwierdzam, że nie będą mieli Państwo prawa do obniżenia podatku
    należnego o podatek naliczony wynikający z faktur VAT dokumentujących zakupy, jakie
    będą dokonywane w związku z realizacją Inwestycji, ponieważ efekty ww. Inwestycji nie
    będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług.
    Tym samym Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa pytania. Inne
    kwestie przedstawione we własnym stanowisku, w szczególności wdrożenie Projektu
    służącego rozwojowi e-usług publicznych, wzrostowi efektywności i bezpieczeństwa e-
    administracji oraz informatyzacji Urzędu Miasta, które nie zostały objęte pytaniem, nie
    mogą być rozpatrzone.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Ponoszą Państwo ryzyko
    związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku
    opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze opisem zdarzenia przyszłego
    podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku
    zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.