Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.477.2018.2.SR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-09-19
Teza: brak prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z nabywaniem towarów i usług na potrzeby realizacji projektu
Słowa kluczowe: gmina; jednostka-jednostka budżetowa; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 12 lipca 2018 r. (data wpływu 12 lipca 2018 r.), uzupełnionym pismem z 10 września 2018 r. (data wpływu 12 września 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz zwrotu podatku VAT w związku z realizacją projektu pn. „…” – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 lipca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz zwrotu podatku VAT w związku z realizacją projektu pn. „…”. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 10 września 2018 r. (data wpływu 12 września 2018 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 4 września 2018 r. znak: 0111-KDIB3-2.4012.477.2018.1.SR.

We wniosku, uzupełnionym pismem z 10 września 2018 r., przedstawiono następujący stan faktyczny:

Gmina B. realizuje projekt pn. „…”, współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020, Oś priorytetowa: IV. Efektywność energetyczna, odnawialne źródła energii i gospodarka niskoemisyjna, Działanie: 4.3. Efektywność energetyczna i odnawialne źródła energii w infrastrukturze publicznej i mieszkaniowej, Poddziałanie: 4.3.1. Efektywność energetyczna i odnawialne źródła energii w infrastrukturze publicznej i mieszkaniowej – ZIT. Dnia 5 czerwca 2017 r. została podpisana umowa o dofinansowanie projektu pomiędzy Gminą a Województwem pełniącym rolę Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa na lata 2014-2020.

Okres realizacji projektu: 16 listopada 2015 r. – 31 grudnia 2018 r.

Całkowita wartość projektu wynosi 4 647 850,98 zł, w tym dofinansowanie z EFRR w wysokości 2 491 412,14 zł.

Zgodnie z wytycznymi w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności na lata 2014-2020 podatek VAT może być uznany za wydatek kwalifikowalny tylko wtedy, gdy beneficjent nie ma prawnej możliwości jego odzyskania.

W związku z powyższym niezbędne jest uzyskanie interpretacji „Czy Gminie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego lub zwrot podatku VAT w związku z realizacją projektu pn. „…” w myśl przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Przedmiotem projektu jest kompleksowa termomodernizacja budynków użyteczności publicznej w Gminie.

Projekt obejmie dwa budynki:

*   Dom Kultury „G.” w zakresie docieplenia budynku, modernizacji instalacji CO oraz modernizacji wentylacji budynku (instalacja mechaniczna i klimatyzacja) oraz zasilania urządzeń wentylacyjnych;
*   Szkoła Podstawowa nr 1 w zakresie docieplenia budynku, w tym m.in. docieplenia ścian zewnętrznych, docieplenia stropodachu, wykonania izolacji przeciwwilgociowej ścian piwnic, wymiany zewnętrznej stolarki okiennej i ślusarki drzwiowej.

W wyniku przeprowadzonej inwentaryzacji budynków objętych projektem stwierdzono liczne nieszczelności w ścianach zewnętrznych. Pomieszczenia wychładzają się i konieczne jest ich praktycznie ciągłe ogrzewanie. Powoduje to wzrost niskiej emisji szkodliwych gazów do atmosfery m.in. dwutlenku węgla, tlenku węgla, dwutlenku siarki, tlenków azotu, benzo(a)pirenu, a także pyłów zawieszonych PM10 i PM2,5. Ponadto, przez stosowanie starych opraw przemysłowych żarowych i rtęciowych w budynkach występuje duże zużycie energii elektrycznej. Zarówno duże zużycie energii elektrycznej, jak i ogrzewanie pomieszczeń znacząco wpływa na koszty, które Gmina ponosi na funkcjonowanie budynków. W związku z powyższym, aby ograniczyć emisję szkodliwych gazów oraz ograniczyć koszty funkcjonowania, konieczne jest przeprowadzenie kompleksowej termomodernizacji niniejszych budynków.

Termomodernizacja bez wątpienia przyczyni się do realizacji celów określonych w dokumentach programowych RPO \`(...)\` na lata 2014-2020, a mianowicie Celu Tematycznego CT 4 Wspieranie przejścia na gospodarkę niskoemisyjną we wszystkich sektorach, a także celu szczegółowego Osi Priorytetowej IV Efektywność energetyczna, odnawialne źródła energii i gospodarka niskoemisyjna oraz Działania 4.3.1 Efektywność energetyczna i odnawialne źródła energii w infrastrukturze publicznej i mieszkaniowej – ZIT, którym jest zwiększona efektywność energetyczna w sektorze publicznym i mieszkaniowym. Realizacja projektu jest także odpowiedzią na zidentyfikowane w RPO \`(...)\` 2014-2020 wyzwanie tj. wysoka emisyjność gospodarki generowana w sektorze transportu, sektorze publicznym, mieszkaniowym i w przemyśle; wysokie zużycie energii na potrzeby gospodarki; niski udział energii ze źródeł odnawianych w produkcji energii. Projekt realizuje także zapisy Strategii ZIT S C \`(...)\` na lata 2014-2020. W szczególności zgodny jest z celem strategicznym SC CS2. Zdrowe środowisko życia w SC dzięki zmniejszonej antropopresji, który będzie realizowany poprzez Priorytet P2.1. Ochrona powietrza i efektywność energetyczna.

Priorytet ten zostanie osiągnięty poprzez Działanie D2.1.2. Zapobieganie niskiej emisji w nieruchomościach publicznych i budynkach mieszkaniowych. Realizacja działania pozwoli także osiągnąć cel szczegółowy C2.1.2.2. Zwiększona efektywność energetyczna w sektorze publicznym i mieszkaniowym.

W ramach zadania dotyczącego termomodernizacji Domu Kultury „G.” planuje się prace związane z dociepleniem budynku w zakresie:

*   docieplenia ścian zewnętrznych;
*   docieplenia stropodachu;
*   wykonania izolacji przeciwwilgociowej ścian piwnic;
*   wymiany zewnętrznej stolarki okiennej i ślusarki drzwiowej;
*   wykonania nowych otworów wentylacyjnych stropodachu;
*   prac przygotowawczych i odtworzeniowych;

a także roboty związane z modernizacją instalacji CO oraz pracami instalacyjnymi.

W ramach zadania dotyczącego termomodernizacji SP 1 planuje się prace związane z dociepleniem budynku w zakresie:

*   docieplenia ścian zewnętrznych
*   docieplenia stropodachu,
*   wykonania izolacji przeciwwilgociowej ścian piwnic,
*   wymiany zewnętrznej stolarki okiennej i ślusarki drzwiowej,
*   prac przygotowawczych i odtworzeniowych.

Procentowa oszczędność energii dla wybranych wariantów dla budynku Domu Kultury wynosi: 79,6%, a dla SP 1: 50,09%.

Roczna oszczędność kosztów energii dla SP 1 wynosi: 122 880,60 zł, a dla budynku Domu Kultury: 73 624,43 zł.

Stopień redukcji CO2 odprowadzanego do atmosfery:

Dom Kultury:

Szacowany roczny spadek emisji gazów cieplarnianych – 114,67 tony ekw. CO2/rok.

SP 1:

Szacowany roczny spadek emisji gazów cieplarnianych – 119,16 tony ekw. CO2/rok.

Łączne ograniczenie emisji CO2: 233,83 CO2/rok.

Metodologia wyliczenia ww. wskaźników jest zgodna z audytem energetycznym oraz opracowaniem zawierającym podsumowanie audytów w zakresie osiąganych przez projekt wskaźników.

W ramach zadania ponoszone są także wydatki związane z promocją projektu, przygotowaniem dokumentacji aplikacyjnej oraz technicznej, a także nadzory nad realizowaną inwestycją.

Gmina jest zarejestrowanym i czynnym podatnikiem VAT. Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym – gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy, do zakresu działania Gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty – zgodnie z art. 7 ust. 1 cytowanej ustawy.

Zadania własne obejmują sprawy m.in.:

*   ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej;
*   wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz;
*   edukacji publicznej;
*   kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami;
*   utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.

Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 519 z późn. zm.) w art. 403 ust. 2 określa, że do zadań własnych gmin należy finansowanie ochrony środowiska i gospodarki wodnej w zakresie określonym w art. 400a ust. 1 w wysokości nie mniejszej niż kwota wpływów z tytułu opłat i kar, o których mowa w art. 402 ust. 4, 5 i 6, stanowiących dochody budżetów gmin, pomniejszona o nadwyżkę z tytułu tych dochodów przekazywaną do wojewódzkich funduszy.

Zatem przedmiotowy projekt wpisuje się w zakres prowadzonej przez Gminę działalności.

Z uwagi na to, że budynki, które zostaną poddane termomodernizacji będą wykorzystywane na działalność oświatową i kulturalną nie dotyczy ich zapis art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Po zakończeniu realizacji inwestycji prawo własności termomodernizowanych obiektów nie przejdzie na żaden inny podmiot. Pozostaną one w dalszym ciągu własnością beneficjenta – Gminy. Z budynku szkoły korzystają uczniowie Szkoły Podstawowej nr 1. Natomiast budynek Domu Kultury „G.” wykorzystywany jest na działalność kulturalną prowadzoną przez odrębny podmiot, posiadający osobowość prawną, tj. … Ośrodek Kultury (OK), który jest samorządową instytucją kultury, wpisaną do księgi rejestrowej instytucji kultury pod numerem 1 prowadzonej przez Gminę.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że działalność gmin w zakresie kultury, jako zadanie własne jednostek samorządu terytorialnego, została uregulowana ustawą z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2017 r., poz. 862 z późn. zm.), zwanej dalej u.o.p.d.k.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 i 2 u.o.p.d.k., jednostki samorządu terytorialnego organizują działalność kulturalną, tworząc samorządowe instytucje kultury, dla których prowadzenie takiej działalności jest podstawowym celem statutowym. Prowadzenie działalności kulturalnej jest zadaniem własnym jednostek samorządu terytorialnego o charakterze obowiązkowym.

… Ośrodek Kultury na dzień dzisiejszy jest instytucją kultury i na chwilę obecną nie ma planów zmiany struktury organizacyjnej, w dalszym ciągu pozostanie instytucją kultury z odrębną osobowością prawną. Po zrealizowaniu przedmiotowego zadania … Ośrodek Kultury będzie korzystał nieodpłatnie z powstałego majątku, który zostanie przekazany do instytucji kultury na podstawie umowy użyczenia.

W związku z realizacją projektu Gmina ponosi wydatki dokumentowane fakturami VAT wystawionymi na Gminę. Nabyte towary i usługi związane z realizacją projektu będą służyć czynnościom niepodlegającym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Gmina będzie nabywała towary celem zrealizowania przedmiotowego zadania, nie jako podatnik podatku VAT w ramach swojej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, lecz jako organ władzy publicznej.

Majątek powstały wskutek jej realizacji będzie stanowił majątek Gminy i będzie służył wyłącznie zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty Gminy.

Wypada zauważyć, że na prawo do odliczenia, nie może mieć wpływu odpłatne udostępnianie niewielkiej powierzchni szkoły, która wykorzystywana jest do czynności opodatkowanych, tj. najmu na działalność sklepiku szkolnego, z tytułu którego miesięcznie uiszczana jest przez najemcę opłata. Czynność ta nie generuje obrotu podlegającego obowiązkowi opodatkowaniu podatkiem VAT przez Gminę. Placówka oświatowa korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Z przedstawionych okoliczności bezsprzecznie zatem wynika, że termomodernizowany budynek Szkoły służy do realizacji zadań własnych Gminy, dla których nie występuje ona w charakterze podatnika, w związku z czym dokonując nabyć związanych z obiektem służącym realizacji tych zadań, nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego. Również niewielka powierzchnia budynku wykorzystywana odpłatnie (sklepiku szkolnego) nie może skutkować wystąpieniem prawa do odliczenia.

Do realizacji zadań własnych Gminy w zakresie kultury służy również budynek Domu Kultury „G.”. Budynek figuruje na stanie środków trwałych Urzędu Miejskiego i będzie bezpłatnie wykorzystywany przez samorządową instytucję kultury, czyli … Ośrodek Kultury do realizacji zadań statutowych w zakresie działalności kulturalnej, która jest zadaniem własnym jednostek samorządu terytorialnego o charakterze obowiązkowym. Nie ma planów zmiany struktury organizacyjnej … Ośrodka Kultury, w dalszym ciągu pozostanie instytucją kultury z osobowością prawną i będzie korzystał nieodpłatnie z powstałego majątku, który zostanie przekazany do instytucji kultury na podstawie umowy użyczenia.

Budynki – będąc przedmiotem inwestycji – służą Wnioskodawcy, czyli Gminie do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, stąd Gminie nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W przedmiotowym projekcie Gmina będzie ponosiła wydatki, zaś wytworzone dobro będzie wykorzystywane przez Gminę na działalność kulturalną realizowaną przez gminną instytucję kultury w ramach jej działalności statutowej oraz na działalność oświatową (statutową) realizowaną przez szkołę podstawową, bez zamiaru przeznaczenia wytworzonego majątku do wykonywania przez Gminę czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powyższego przepisu wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług wyłącznie w zakresie czynności, które mają charakter cywilnoprawny tzn. w przypadku, gdy czynności takie są wykonywane na podstawie umów cywilnoprawnych. Oznacza to, że w pozostałym zakresie np. w zakresie zadań własnych nałożonych na gminy na podstawie odrębnych przepisów, nie występują jako podatnicy podatku VAT. Przedmiotowe zadanie należy do zakresu zadań własnych gminy, do realizacji którego Gmina jest zobowiązana ustawą o samorządzie gminnym i nie stanowi czynności opodatkowanych wykonywanych przez Gminę na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Organy władzy publicznej nie są podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań o charakterze publicznoprawnym, nawet jeśli pobierają z tego tytułu opłaty o tym samym charakterze. Organy władzy publicznej są natomiast podatnikami podatku VAT przy wykonywaniu czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W tym przypadku nie ma to miejsca. Projekt nie ma charakteru komercyjnego.

Reasumując, Gmina będzie ponosić wydatki dokumentowane fakturami VAT wystawionymi na Gminę, lecz nie będzie mogła dokonywać odliczeń kwot podatku VAT naliczonego od wydatków związanych z termomodernizacją.

Mając na względzie fakt, że przedmiotowe zadanie będzie służyło Gminie jedynie na potrzeby realizacji jej zadań własnych, to w przedmiotowej sprawie Gmina nie będzie wykonywała świadczeń podlegających opodatkowaniu VAT.

Wobec powyższego, w świetle art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, Gminie nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z zakupami towarów i usług związanych z realizacją przedmiotowego projektu.

Stwierdzić należy, że skoro Wnioskodawca nie będzie wykorzystywał przedmiotowych budynków do czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, to nie będzie przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku naliczonego zawartego w cenie nabywanych towarów i usług związanych z tym zadaniem. Nie będą bowiem spełnione podstawowe warunki uprawniające do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabywane towary i usługi w związku z realizacją przedmiotowego zadania, tj. nie będzie występował związek zakupów dokonanych w ramach ww. zadania z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Reasumując, Wnioskodawca nie będzie miał prawa do obniżenia podatku VAT należnego o podatek VAT naliczony w związku z realizacją projektu „…”, ponieważ efekty przedmiotowego zadania nie będą miały związku z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT wykonywanymi przez Wnioskodawcę.

Dodatkowo w piśmie z 10 września 2018 r. Wnioskodawca podał następujące informacje:

Szkoła Podstawowa nr 1 jest jednostką budżetową (szkoła publiczna działająca w oparciu o ustawę z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe Dz. U. z 2018 r. poz. 996 z późn. zm. oraz ustawę z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2018 r. poz. 1457 z późn. zm.).

Szkoła Podstawowa nr 1 korzystała ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług przed centralizacją.

Gmina dokonała tzw. centralizacji rozliczeń w zakresie podatku od towarów i usług ze swoimi jednostkami organizacyjnymi z dniem 1 stycznia 2017 r.

Gmina nieodpłatnie udostępniała termomodernizowany budynek Szkole Podstawowej nr 1 przed centralizacją oraz nieodpłatnie udostępnia po centralizacji. Placówka prowadzona jest przez jednostkę samorządu terytorialnego (Gminę) w oparciu o ustawę z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2018 r. poz. 996 z późn. zm.) oraz ustawę z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2018 r. poz. 1457 z późn. zm.).

Gmina nie jest w stanie przyporządkować zakupów odrębnie do tych elementów projektu, które będą wykorzystywane wyłącznie do czynności niepodlegających oraz odrębnie do tych, które będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Powierzchnia użytkowa szkoły wynosi – 3 700 m2, natomiast powierzchnia wykorzystywana pod działalność sklepiku szkolnego wynosi 15 m2.

Nie jest możliwe przypisanie dokonanych w ramach realizacji projektu pn. „…” zakupów w całości do działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Na pytanie Organu „Jeżeli Szkoła Podstawowa nr 1 jest jednostką organizacyjną Gminy (jednostką budżetową, zakładem budżetowym) to proszę wskazać jaka jest wartość wskaźnika obliczonego na podstawie przepisów art. 86 ust. 2a ustawy o VAT dla czynności wykonywanych przez Szkołę Podstawową nr 1 (tj. sposobu określenia proporcji dla Szkoły) za lata realizacji projektu po centralizacji rozliczeń? Czy wartość wskaźnika za lata realizacji projektu po centralizacji rozliczeń przekroczyła/nie przekroczyła 2%?”, Wnioskodawca odpowiedział, że „Wartość wskaźnika za lata realizacji projektu po centralizacji rozliczeń nie przekroczyła 2%.”

Na pytanie Organu „Jeżeli wartość ww. wskaźnika nie przekroczyła 2%, to czy Gmina uznała, że wartość wskaźnika obliczonego na podstawie przepisów art. 86 ust. 2a ustawy o VAT dla Szkoły Podstawowej nr 1 wynosi 0%?”, Wnioskodawca wskazał, że „wartość wskaźnika obliczonego na podstawie przepisów art. 86 ust. 2a ustawy o VAT dla Szkoły Podstawowej nr 1 wynosi 0%.”

Na pytanie Organu „Proszę wskazać czy budynek szkoły wykorzystywany jest również do czynności zwolnionych od podatku VAT? Jeżeli tak to proszę wskazać jakie to czynności oraz na podstawie jakiego przepisu korzystają ze zwolnienia od podatku.”, Wnioskodawca odpowiedział, że „Budynek Szkoły Podstawowej nr 1 nie jest wykorzystywany do czynności zwolnionych od podatku VAT. W budynku prowadzona jest działalność oświatowa publicznej szkoły podstawowej prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego (Gminę) w oparciu o ustawę z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2018 r. poz. 996 z późn. zm.) oraz ustawę z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2018 r. poz. 1457 z późn. zm.).”

Na pytanie Organu „Jeżeli odpowiedź na powyższe pytanie jest pozytywna to proszę o wskazanie, jaka jest wartość proporcji dla Szkoły, określona na podstawie art. 90 ust. 2-8 ustawy o VAT za lata realizacji projektu po centralizacji rozliczeń (proszę wskazać w %)?”, Wnioskodawca odpowiedział, że „Nie dotyczy.”

Proporcja określona zgodnie z art. 90 ust. 2-8 ustawy o VAT dla szkoły wynosi 0%.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Gminie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego lub zwrot podatku VAT w związku z realizacją projektu pn. „…”?

Stanowisko Wnioskodawcy (doprecyzowane w piśmie z 10 września 2018 r.):

Gminie nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz zwrot podatku VAT w związku z realizacją projektu pn. „…”.

Uzasadnienie:

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatków od towarów i usług w zakresie w jakim towary lub usługi wykorzystywane są do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Żaden z zakładanych wariantów nie zachowuje warunku określonego w ww. artykule, a więc Gmina nie będzie miała możliwości dokonania odliczenia podatku VAT.

W myśl art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym do zakresu działania gminy należą wszelkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym – gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy, do zakresu działania Gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Natomiast zgodnie z art. 7 ww. ustawy do zadań własnych gminy należy m.in. zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. Zadania własne obejmują sprawy m.in.:

*   ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej;
*   wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz;
*   edukacji publicznej;
*   kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami;
*   utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.

Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 519 z późn. zm.) w art. 403 ust. 2 określa, że do zadań własnych gmin należy finansowanie ochrony środowiska i gospodarki wodnej w zakresie określonym w art. 400a ust. 1 w wysokości nie mniejszej niż kwota wpływów z tytułu opłat i kar, o których mowa w art. 402 ust. 4, 5 i 6, stanowiących dochody budżetów gmin, pomniejszona o nadwyżkę z tytułu tych dochodów przekazywaną do wojewódzkich funduszy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Rozpatrując kwestie poruszone we wniosku w pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 5 września 2016 r. o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 280), zwanej dalej ustawą „centralizacyjną”, jednostka samorządu terytorialnego jest obowiązana do podjęcia rozliczania podatku wraz ze wszystkimi jednostkami organizacyjnymi najpóźniej od dnia 1 stycznia 2017 r.

W myśl art. 4 ustawy „centralizacyjnej”, jednostka samorządu terytorialnego, której jednostki organizacyjne rozliczały się jako odrębni podatnicy, wstępuje z dniem podjęcia rozliczania podatku wraz ze wszystkimi jednostkami organizacyjnymi we wszystkie przewidziane w przepisach dotyczących podatku prawa i obowiązki jednostek organizacyjnych.

Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy „centralizacyjnej”, ilekroć w ustawie jest mowa o jednostce organizacyjnej – rozumie się przez to:

1.  utworzone przez jednostkę samorządu terytorialnego samorządową jednostkę budżetową lub samorządowy zakład budżetowy,
2.  urząd gminy, starostwo powiatowe, urząd marszałkowski.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 ze zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Z przywołanych przepisów prawa wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu VAT. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy o VAT generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego uzupełniają regulacje zawarte w obowiązującym od 1 stycznia 2016 r. art. 86 ust. 2a-2h oraz art. 90 ustawy.

Stosownie do art. 86 ust. 2a ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

Zgodnie z art. 86 ust. 2g ustawy, proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a i 10 stosuje się odpowiednio.

Na podstawie delegacji zawartej art. 86 ust. 22 ustawy, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (Dz. U. z 2015 r., poz. 2193).

Rozporządzenie to określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej „sposobem określenia proporcji” oraz wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem sposobu określenia proporcji (§ 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia).

W rozporządzeniu tym zostali wskazani podatnicy, do których przepisy w nim zawarte się odnoszą. Są to: jednostki samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury, uczelnie publiczne, instytuty badawcze.

W myśl § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia w przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego.

Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie będzie ustalany jeden „całościowy” sposób określenia proporcji dla jednostek samorządu terytorialnego jako osoby prawnej, tylko będą ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla wymienionych wyżej jego poszczególnych jednostek organizacyjnych.

W § 3 ust. 2, ust. 3 i ust. 4 rozporządzenia ustawodawca podał ustalony według wzoru sposób określania proporcji w przypadku urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego, w przypadku jednostki budżetowej oraz zakładu budżetowego.

Ponadto, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego (art. 90 ust. 1 ustawy).

Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10 (art. 90 ust. 2 ustawy).

W świetle art. 90 ust. 3 ustawy, proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

Zgodnie z art. 90 ust. 10 ustawy – w przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:

1.  przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu, wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 500 zł – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
2.  nie przekroczyła 2% – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.

Zgodnie z art. 90 ust. 10a ustawy, w przypadku jednostki samorządu terytorialnego proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego. Przepisy ust. 3-6 i 8-10 stosuje się odpowiednio.

W myśl art. 90 ust. 10b ustawy, przez jednostki organizacyjne jednostki samorządu terytorialnego, o których mowa w ust. 10a, rozumie się:

1.  utworzone przez jednostkę samorządu terytorialnego samorządową jednostkę budżetową lub samorządowy zakład budżetowy;
2.  urząd gminy, starostwo powiatowe, urząd marszałkowski.

Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie będą podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te, będą natomiast podatnikami podatku od towarów i usług, w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r., poz. 994 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy edukacji publicznej, kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami; utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych (art. 7 ust. 1 pkt 8, 9 i pkt 15 ww. ustawy).

W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi (art. 9 ust. 1 powołanej ustawy).

Z opisu sprawy wynika, że Gmina realizuje projekt pn. „…”. Okres realizacji projektu: 16 listopada 2015 r. – 31 grudnia 2018 r. Przedmiotem projektu jest kompleksowa termomodernizacja budynków użyteczności publicznej w Gminie. Projekt obejmie dwa budynki: Dom Kultury „G.” oraz Szkoła Podstawowa nr 1.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz zwrotu podatku VAT w związku z realizacją ww. projektu.

Jak wskazano na wstępie, podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny.

W odniesieniu do zakupu towarów i usług związanych z termomodernizacją budynku Domu Kultury „G.” związek taki nie występuje. Jak wynika z okoliczności sprawy, budynek będący przedmiotem inwestycji, zarówno przed, jak i po tzw. centralizacji rozliczeń, służy Wnioskodawcy, czyli Gminie do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wnioskodawca wskazał, że budynek Domu Kultury „G.” wykorzystywany jest na działalność kulturalną prowadzoną przez odrębny podmiot, posiadający osobowość prawną, tj. … Ośrodek Kultury, który jest samorządową instytucją kultury, wpisaną do księgi rejestrowej instytucji kultury. Po zrealizowaniu przedmiotowego zadania … Ośrodek Kultury będzie korzystał nieodpłatnie z powstałego majątku, który zostanie przekazany do instytucji kultury na podstawie umowy użyczenia.

W konsekwencji, ze względu na niespełnienie podstawowej pozytywnej przesłanki warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją ww. projektu w części dotyczącej termomodernizacji budynku Domu Kultury „G.”. Tym samym Wnioskodawca nie ma również prawa do otrzymania z tego tytułu zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

Natomiast w odniesieniu do termomodernizacji budynku Szkoły Podstawowej nr 1 należy zauważyć, że dla rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie istotne znaczenie ma to, że od dnia 1 stycznia 2017 r. nastąpiła w Gminie centralizacja rozliczeń w podatku VAT.

Odnosząc się zatem w pierwszej kolejności do części projektu polegającego na termomodernizacji budynku Szkoły Podstawowej nr 1, której realizacja miała miejsce przed dniem 1 stycznia 2017 r. wskazać należy, że Szkoła Podstawowa nr 1 była w tym okresie odrębnym od Gminy podmiotem (korzystającym ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług), a Gmina przed centralizacją nieodpłatnie udostępniała termomodernizowany budynek Szkole Podstawowej nr 1.

W konsekwencji Gmina do dnia 31 grudnia 2016 r. nie wykorzystywała budynku szkoły objętego projektem do swoich czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Traktowała bowiem siebie i swoje jednostki organizacyjne jako odrębnych podatników VAT i nie dokonała wstecznej centralizacji rozliczeń.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie w odniesieniu do wydatków poniesionych do dnia 31 grudnia 2016 r. na realizację przedmiotowego projektu dotyczącego termomodernizacji budynku Szkoły Podstawowej nr 1, Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Powyższe wynika z faktu, że w analizowanym przypadku nie są spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące prawo do odliczenia, ponieważ towary i usługi nabyte w związku z termomodernizacją budynku Szkoły Podstawowej nr 1 nie miały związku z czynnościami opodatkowanymi Gminy. Budynek będący przedmiotem projektu został bowiem nieodpłatnie udostępniony jednostce organizacyjnej Gminy – Szkole Podstawowej nr 1.

Zatem do czasu centralizacji, tj. do dnia 1 stycznia 2017 r., w związku z termomodernizacją budynku Szkoły Podstawowej nr 1, Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT. Tym samym Wnioskodawca nie ma również prawa do otrzymania z tego tytułu zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

Natomiast, w odniesieniu do wydatków związanych z realizacją ww. projektu dotyczącego termomodernizacji budynku Szkoły Podstawowej nr 1 ponoszonych od dnia 1 stycznia 2017 r. (po dokonaniu centralizacji w zakresie VAT) należy wskazać, że Gmina oraz jej jednostki organizacyjne (w tym Szkoła Podstawowa nr 1), nie działają w charakterze odrębnych podatników podatku VAT.

W konsekwencji jednostka samorządu terytorialnego, której jednostki organizacyjne rozliczały się jako odrębni podatnicy, wstąpiła z dniem podjęcia wspólnego rozliczania we wszystkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki swojej jednostki organizacyjnej, która przestała być wyodrębnionym podatnikiem – w zakresie, w jakim dotyczą one podatku od towarów i usług.

Mając zatem na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy, z którego wynika, że w budynku Szkoły Podstawowej nr 1 występują dwa rodzaje działalności: niepodlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT – usługi edukacyjne, jak i opodatkowana – najem powierzchni szkoły na działalność sklepiku szkolnego, należy stwierdzić, że Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakupy związane z termomodernizacją budynku Szkoły Podstawowej nr 1 dokonane od dnia 1 stycznia 2017 r. (po dokonaniu centralizacji rozliczeń podatku VAT), w zakresie, w jakim zakupione towary i usługi będą służyły do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych wynikających z art. 88 ustawy.

Należy wskazać, że w przypadku, gdy dokonywane zakupy (towarów i usług) będą służyć do celów działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, a bezpośrednie przyporządkowanie tych zakupów do działalności gospodarczej nie będzie możliwe podatek do odliczenia od zakupów realizowanych w danej jednostce organizacyjnej ustala się z wykorzystaniem sposobu określenia proporcji. Sposób określenia proporcji ustala się dla każdej jednostki organizacyjnej odrębnie. Wyliczony dla jednostki organizacyjnej sposób określania proporcji znajdzie zastosowanie do zakupów towarów i usług zarówno dokonywanych przez tą jednostkę organizacyjną, jak i przez jednostkę samorządu terytorialnego (urząd), wykorzystywanych jednak przez tą jednostkę organizacyjną do ww. celów, tj. celów „mieszanych”.

W konsekwencji Gmina ma prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego od wydatków ponoszonych od 1 stycznia 2017 r. w związku z termomodernizacją budynku Szkoły Podstawowej nr 1 z zastosowaniem sposobu określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a-2h ustawy przy uwzględnieniu § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r., na podstawie danych jednostki wykorzystującej zakupione towary i usługi, tj. Szkoły Podstawowej nr 1.

Jak wskazano wyżej, zgodnie z art. 90 ust. 10 pkt 2, jeżeli proporcja nie przekroczy 2% podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0% i nie dokonywać odliczeń podatku naliczonego. Zasada ta – z uwagi na treść art. 86 ust. 2g ustawy – ma również zastosowanie do proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy. Nie oznacza to jednak, że wskaźnik poniżej 2% pozbawia podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego z zastosowaniem wyliczonej proporcji. W powyższej sytuacji, bowiem podatnik ma prawo wyboru, czy będzie dokonywał on odliczania w oparciu o wyliczoną proporcję, czy też zrezygnuje z tego prawa i nie będzie odliczał podatku naliczonego.

W rozpatrywanej sprawie Wnioskodawca wskazał, że wartość wskaźnika za lata realizacji projektu po centralizacji rozliczeń nie przekroczyła 2%. Jednocześnie z okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca uznał, że wartość wskaźnika obliczonego na podstawie przepisów art. 86 ust. 2a ustawy o VAT dla Szkoły Podstawowej nr 1 wynosi 0%. Zatem Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z termomodernizacją budynku Szkoły Podstawowej nr 1. Tym samym Wnioskodawca nie ma również prawa do otrzymania z tego tytułu zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

Ponadto, w związku z poniesionymi wydatkami, Wnioskodawca nie ma również możliwości uzyskania zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1686 ze zm.). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i 4 ww. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r. Ponieważ Wnioskodawca nie spełnia tych warunków, nie ma zatem możliwości ubiegania się o zwrot podatku VAT na podstawie przepisów rozdziału 4 cyt. rozporządzenia.

Podsumowując należy stwierdzić, że w odniesieniu do zakupów towarów i usług dokonanych w ramach realizowanego projektu w części dotyczącej termomodernizacji budynku Domu Kultury „G.” oraz w odniesieniu zakupów towarów i usług dokonanych do dnia 31 grudnia 2016 r. w związku z realizacją ww. projektu w części dotyczącej termomodernizacji budynku Szkoły Podstawowej nr 1, Gminie nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego ani prawo do otrzymania z tego tytułu zwrotu podatku VAT. Natomiast w odniesieniu do zakupów towarów i usług dokonanych od dnia 1 stycznia 2017 r. (po dokonaniu centralizacji rozliczeń podatku VAT) w związku z realizacją ww. projektu w części dotyczącej termomodernizacji budynku Szkoły Podstawowej nr 1, na podstawie art. 86 ust. 2a ustawy oraz przepisów rozporządzenia – co do zasady – Gminie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w części w jakiej zakupione towary i usługi są związane z czynnościami opodatkowanymi VAT. Należy jednak zauważyć, że z uwagi na fakt, że czynności opodatkowane VAT stanowią w analizowanym przypadku znikomą część działalności jednostki budżetowej, której dotyczy ww. inwestycja i wyliczona dla niej proporcja nie przekracza 2%, to Wnioskodawca na podstawie art. 86 ust. 2g w zw. z art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy, może przyjąć, że proporcja wynosi 0% i nie będzie mu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z termomodernizacją budynku Szkoły Podstawowej nr 1. Tym samym Wnioskodawcy nie będzie również przysługiwało prawo do zwrotu podatku VAT z tego tytułu.

W świetle powyższego, oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy należało uznać je za nieprawidłowe. Jakkolwiek Wnioskodawca wywiódł prawidłowy skutek prawny w postaci braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz zwrotu podatku VAT w związku z realizacją projektu pn. „…”, jednakże dokonał tego w oparciu o inną niż Organ podstawę prawną i argumentację.

Końcowo zaznacza się, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga w kwestii czy Wnioskodawca prawidłowo uznał, że budynek Szkoły Podstawowej nr 1 nie jest wykorzystywany do czynności zwolnionych od podatku VAT, gdyż nie było to przedmiotem wniosku, nie zadano pytania w tym zakresie. Stwierdzenie to przyjęto jako element stanu faktycznego i nie było ono przedmiotem oceny.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.