Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP4/443-766/12-4/ALN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2013-02-19
Teza: braku prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „…” w przypadku poniesionych przez Gminę wydatków: -na montaż instalacji solarnych na domach prywatnych oraz wydatków o charakterze bieżącym na działania związane z zarządzaniem projektem, promocją projektu oraz szkolenia organizowane w ramach projektu, -na montaż instalacji solarnych na budynkach użyteczności publicznej – za prawidłowe, braku obowiązku opodatkowania wpłat mieszkańców partycypujących w kosztach inwestycji.
Słowa kluczowe: gmina; inwestycje; kolektor-kolektor słoneczny; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 87; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 91

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 6 listopada 2012 r. (data wpływu 12 listopada 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 29 stycznia 2013 r. (data wpływu 1 luty 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   braku prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „…” w przypadku poniesionych przez Gminę wydatków:
    *   na montaż instalacji solarnych na domach prywatnych oraz wydatków o charakterze bieżącym na działania związane z zarządzaniem projektem, promocją projektu oraz szkolenia organizowane w ramach projektu – **za nieprawidłowe,**
    *   na montaż instalacji solarnych na budynkach użyteczności publicznej – **za prawidłowe**

*   braku obowiązku opodatkowania wpłat mieszkańców partycypujących w kosztach inwestycji – **za nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 listopada 2012 r. wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   braku prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn.„…” w przypadku poniesionych przez Gminę wydatków:
    *   na montaż instalacji solarnych na budynku użyteczności publicznej,
    *   na montaż instalacji solarnych na domach prywatnych,
    *   o charakterze bieżącym na działania związane z zarządzaniem projektem, promocją projektu oraz szkolenia organizowane w ramach projektu,

*   braku obowiązku opodatkowania wpłat mieszkańców partycypujących w kosztach inwestycji,

*   określenia stawki podatku na montaż instalacji solarnych w domach prywatnych.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 29 stycznia 2013 r. (data wpływu 1 luty 2013 r.) poprzez doprecyzowanie zdarzenia przyszłego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina przystąpiła do realizacji projektu pn. „\`(...)\`”. Przedmiotowy projekt jest realizowany w partnerstwie 10 gmin. Gminy partnerskie to: B. będąca Liderem projektu, G., P., S., Z., S., W., T., Pi. i K.. Projekt realizowany jest w ramach Szwajcarsko - Polskiego Programu Współpracy i obejmuje instalację kolektorów słonecznych na budynkach użyteczności publicznej i domach prywatnych.

W odniesieniu do budynków użyteczności publicznej kolektory słoneczne będą zainstalowane na budynku będącym własnością Gminy wykorzystywanym do celów sportowo - rekreacyjnych. W budynku tym nie jest prowadzona działalność podlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT. Wkład własny pokryty będzie dochodami gminy. W związku z powyższym Gmina nie ma możliwości odzyskania podatku VAT od inwestycji polegającej na montażu kolektorów słonecznych na budynku użyteczności publicznej.

Gmina w ramach realizacji projektu zamierza zainstalować ok. 200 kolektorów słonecznych na budynkach prywatnych położonych na terenie Gminy. Kolektory te, zgodnie z regulaminem udziału w projekcie, będą wykorzystywane wyłącznie na cele związane z zaspokajaniem potrzeb mieszkaniowych mieszkańców tych budynków. Warunkiem udziału w projekcie jest dokonanie przez właściciela domu mieszkalnego wpłaty darowizny na rzecz gminy z przeznaczeniem na ochronę środowiska (zgodnie z art. 401 ust. 14 prawo ochrony środowiska przychodami funduszy mogą być dobrowolne wpłaty, zapisy, darowizny, świadczenia rzeczowe i środki pochodzącego z fundacji oraz wpływy z przedsięwzięć organizowanych na rzecz ochrony środowiska: gospodarki wodnej). Środki pochodzące z tych darowizn zostaną, przeznaczone na pokrycie wkładu własnego Gminy w projekcie w części dotyczącej instalacji kolektorów słonecznych na domach prywatnych.

Od chwili zamontowania układu solarnego przez okres 5 lat Gmina pozostaje właścicielem układu a część nieruchomości, na której jest on zainstalowany mieszkaniec udostępnia Gminie nieodpłatnie.

Po upływie tego okresu Gmina przekazuje mieszkańcowi układ nieodpłatnie, przy czym mieszkaniec jest zobowiązany do korzystania w budynku z tego układu lub innych urządzeń zapewniających co najmniej takie same parametry z punktu widzenia ochrony środowiska przez okras kolejnych 5 lat. Wszystkie koszty związane z bieżącą eksploatacją układu ponosić będzie mieszkaniec we własnym zakresie. Tak więc wykonane w ramach projektu kolektory słoneczne na budynkach prywatnych nie będą przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. W przedmiotowym projekcie wystąpią również wydatki bieżące (niemajątkowe) związane z zarządzaniem projektem, promocją projektu oraz szkoleniami organizowanymi w ramach projektu zgodnie zaleceniami Władzy Wdrażającej. Wydatki te nie będą generowały przychodu w związku z tym Gmina nie ma możliwości odzyskania podatku VAT.

W uzupełnieniu Wniosku Zainteresowany wskazał:

1.  Lata wdrażania projektu 2011-2015.
2.  Gmina jest partnerem projektu.
3.  Zadania lidera: Wybór wykonawcy lub wykonawców zgodnie z przepisami Prawa zamówień publicznych, przekazywanie dotacji pochodzących ze środków Szwajcarsko-Polskiego Programu Współpracy na rzecz gmin partnerskich, podpisanie umowy o dofinansowanie Projektu, akceptowanie wniosków o płatność i raportów z realizacji projektu złożonych przez partnerów, sporządzanie raportów okresowych i rocznych z realizacji projektu i przedkładanie ich Instytucji Pośredniczącej.
4.  Obowiązki partnera projektu: zawarcie umów z wykonawcami na montaż układów solarnych na budynkach użyteczności publicznej oraz domach prywatnych, zapewnienie płynności finansowej projektu, przechowywanie dokumentacji przez okres 10 lat od daty jej zakończenia, sporządzanie raportów i wniosków o płatność i przedkładanie ich liderowi projektu, prowadzenie wyodrębnionej analityki księgowej dla projektu.
5.  Partner projektu nie będzie przekazywał środków finansowych na rzecz lidera.
6.  Właścicielem majątku powstałego w wyniku realizacji projektu będzie:
    *   przez okres 5 lat od zakończenia realizacji - Gmina zarówno instalacji jak i zamontowanych na domach prywatnych jak i na budynku użyteczności publicznej,
    *   po upływie 5 lat: Gmina pozostanie właścicielem instalacji na budynku użyteczności publicznej, natomiast na budynkach prywatnych - właściciel nieruchomości.

1.  Po upływie 5 lat od zakończenia realizacji projektu solary zamontowane na domach prywatnych zostaną przekazane przez Gminę na rzecz właściciela nieruchomości. Przekazanie będzie nieodpłatne.
2.  Środki finansowe z dofinasowania wpłyną na konto lidera projektu. Lider będzie je przekazywał partnerom.
3.  Po upływie 5 lat od zakończenia realizacji projektu właścicielem układu solarnego na budynku użyteczności publicznej będzie Gmina.
4.  Po upływie 5 lat solary zamontowane na budynku użyteczności publicznej będące własnością Gminy nie będą przekazane innemu podmiotowi.
5.  Gmina będzie otrzymywać tylko od lidera projektu środki będące dofinansowaniem ze środków szwajcarsko-polskiego programu współpracy. Środki te nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
6.  Faktury VAT na montaż instalacji solarnych na budynku użyteczności publicznej będą wystawiane na Gminę.
7.  Faktury VAT na montaż instalacji solarnych na domach prywatnych będą wystawiane na Gminę.
8.  Faktury VAT na wydatki bieżące na działania związane z zarządzaniem projektem, promocją projektu oraz szkolenia organizowane w ramach projektu będą wystawiane na Gminę.
9.  Instalacje solarne montowane na budynku użyteczności publicznej będą własnością Gminy natomiast na budynkach prywatnych przez okres 5 lat będą własnością Gminy a po upływie tego okresu - własnością posiadacza nieruchomości.
10.  Usługa montażu kolektorów solarnych zostanie zlecona podmiotowi wybranemu w drodze przetargu.
11.  Z mieszkańcami domów prywatnych będą zawierane umowy na dostawę i montaż wraz z uruchomieniem układu solarnego
12.  Wielkość darowizny zależy od ilości zamieszkałych osób w domu co wiąże się z wielkością montowanego kolektora słonecznego. Darowizna ma charakter obowiązkowy.
13.  Tak wpłacana darowizna przez mieszkańców docelowo będzie współudziałem w finansowaniu inwestycji na budynkach mieszkalnych.
14.  Darowizna będzie stanowiła 25 % kosztów instalacji solarnych na budynkach mieszkalnych.
15.  Realizacja inwestycji na budynkach mieszkalnych będzie uzależniona od dokonanych wpłat przez mieszkańców.
16.  Realizacja przedmiotowego projektu należy do zadań własnych Gminy zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1591 z późn. zm.)

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  (pytanie oznaczone w wniosku jako NR 1)

Czy Gmina w związku z realizacją przedmiotowego projektu ma możliwość odliczenia VAT naliczonego z faktur dotyczących wydatków na montaż instalacji solarnych na budynku użyteczności publicznej?

1.  (pytanie oznaczone w wniosku jako NR 2)

Czy Gmina w związku z realizacją przedmiotowego projektu ma możliwość odliczenia VAT naliczonego z faktur dotyczących wydatków na montaż instalacji solarnych na domach prywatnych?

1.  (pytanie oznaczone w wniosku jako NR 3)

Czy wpłaty darowizny dokonywane przez mieszkańców podlega opodatkowaniu podatkiem VAT a jeżeli tak to jaką stawką?

1.  (pytanie oznaczone w wniosku jako NR 4)

Czy Gmina w związku z realizacją przedmiotowego projektu ma możliwość odliczenia VAT naliczonego z faktur dotyczących wydatków bieżących na działania związane z zarządzaniem projektem, promocją projektu oraz szkolenia organizowane w ramach projektu?

Zdaniem Wnioskodawcy,

1.  (Stanowisko do pytania oznaczonego we wniosku jako NR 1)

Gmina nie ma możliwości odzyskania podatku VAT naliczonego od faktur dotyczących wydatków na montaż instalacji solarnych na budynkach użyteczności publicznej.

1.  (Stanowisko do pytania oznaczonego we wniosku jako NR 2)

Gmina nie ma możliwości odzyskania podatku VAT naliczonego od faktur dotyczących wydatków na montaż instalacji solarnych na domach prywatnych.

1.  (Stanowisko do pytania oznaczonego we wniosku jako NR 3)

Wpłaty darowizn dokonywane przez mieszkańców nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

1.  (Stanowisko do pytania oznaczonego we wniosku jako NR 4)

Gmina w związku z realizacją przedmiotowego projektu nie ma możliwość odliczenia VAT naliczonego z faktur dotyczących wydatków bieżących na działania związane z zarządzaniem projektem, promocją projektu oraz szkolenia organizowane w ramach projektu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się w zakresie:

*   braku prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu „…” w przypadku poniesionych przez Gminę wydatków:
    *   na montaż instalacji solarnych na domach prywatnych oraz wydatków o charakterze bieżącym na działania związane z zarządzaniem projektem, promocją projektu oraz szkolenia organizowane w ramach projektu i opodatkowania wpłat mieszkańców partycypujących w kosztach inwestycji – **za nieprawidłowe,**
    *   na montaż instalacji solarnych na budynkach użyteczności publicznej – **za prawidłowe.**

*   braku obowiązku opodatkowania wpłat mieszkańców partycypujących w kosztach inwestycji – **za nieprawidłowe.**

Stosownie do przepisu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Natomiast w myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy - kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Stosownie do treści art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

W myśl art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20 (niewystępujących w przedmiotowej sprawie).

Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego przez podmiot niebędący czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT oraz podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:

*   podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz

*   podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Z § 13 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.) wynika, że zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty między innymi w zakresie ochrony środowiska oraz zaopatrzenia w energię cieplną.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca, przystąpił do realizacji projektu pn. „…”. Przedmiotowy projekt jest realizowany w partnerstwie 10 gmin i obejmuje instalację kolektorów słonecznych na budynkach użyteczności publicznej i domach prywatnych.

W odniesieniu do budynków użyteczności publicznej kolektory słoneczne będą zainstalowane na budynku będącym własnością Gminy wykorzystywanym do celów sportowo - rekreacyjnych. W budynku tym nie jest prowadzona działalność podlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT.

Gmina w ramach realizacji projektu zamierza zainstalować ok. 200 kolektorów słonecznych na budynkach prywatnych położonych na terenie Gminy. Warunkiem udziału w projekcie jest dokonanie przez właściciela domu mieszkalnego wpłaty darowizny na rzecz Gminy z przeznaczeniem na ochronę środowiska. Od chwili zamontowania układu solarnego przez okres 5 lat Gmina pozostaje właścicielem układu a część nieruchomości, na której jest on zainstalowany mieszkaniec udostępnia Gminie nieodpłatnie. Po upływie tego okresu Gmina przekazuje mieszkańcowi układ nieodpłatnie, przy czym mieszkaniec jest zobowiązany do korzystania w budynku z tego układu lub innych urządzeń zapewniających co najmniej takie same parametry z punktu widzenia ochrony środowiska przez okras kolejnych 5 lat.

Gmina jest partnerem projektu. Obowiązki partnera projektu: zawarcie umów z wykonawcami na montaż układów solarnych na budynkach użyteczności publicznej oraz domach prywatnych, zapewnienie płynności finansowej projektu, przechowywanie dokumentacji przez okres 10 lat cd daty jej zakończenia, sporządzanie raportów i wniosków o płatność i przedkładanie ich liderowi projektu, prowadzenie wyodrębnione analityki księgowej dla projektu. Partner projektu nie będzie przekazywał środków finansowych na rzecz lidera.

Właścicielem majątku powstałego w wyniku realizacji projektu będzie:

*   przez okres 5 lat od zakończenia realizacji - Gmina zarówno instalacji jak i zamontowanych na domach prywatnych jak i na budynku użyteczności publicznej,

*   po upływie 5 lat: Gmina pozostanie właścicielem instalacji na budynku użyteczności publicznej, natomiast na budynkach prywatnych - właściciel nieruchomości.

Środki finansowe z dofinasowania wpłyną na konto lidera projektu. Lider będzie je przekazywał partnerom.

Po upływie 5 lat od zakończenia realizacji projektu właścicielem układu solarnego na budynku użyteczności publicznej będzie Gmina. Po upływie 5 lat solary zamontowane na budynku użyteczności publicznej będące własnością Gminy nie będą przekazane innemu podmiotowi.

Faktury VAT na montaż instalacji solarnych na budynku użyteczności publicznej będą wystawiane na Gminę. Faktury VAT na montaż instalacji solarnych na domach prywatnych będą wystawiane na Wnioskodawcę.

Faktury VAT na wydatki bieżące na działania związane z zarządzaniem projektem, promocją projektu oraz szkolenia organizowane w ramach projektu będą wystawiane na Gminę.

Usługa montażu kolektorów solarnych zostanie zlecona podmiotowi wybranemu w drodze przetargu.

Wielkość darowizny zależy od ilości zamieszkałych osób w domu co wiąże się z wielkością montowanego kolektora słonecznego. Darowizna ma charakter obowiązkowy.

Realizacja inwestycji na budynkach mieszkalnych będzie uzależniona od dokonanych wpłat przez mieszkańców. Realizacja przedmiotowego projektu należy do zadań własnych Gminy zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1591 z późn. zm.)

Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl przepisu art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Istotą dostawy towarów jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W wyżej powołanym przepisie mowa jest o czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do rozporządzania rzeczą jak właściciel (prawo do wyzbycia się, obciążania, korzystania z nabytych rzeczy). Chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym.

Natomiast, w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Pojęcie usługi według ustawy o podatku od towarów i usług jest szersze od definicji usługi w rozumieniu klasyfikacji statystycznych.

W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Stosownie do ww. art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlega opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie. Ustawodawca jednakże przewidział od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte – w przypadku dostawy towarów w art. 7 ust. 2 ustawy oraz – w przypadku świadczenia usług w art. 8 ust. 2 ustawy.

Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2011 r., za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Z powyższego wynika, że dla ustalenia czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy cytowanego wyżej art. 8 ust. 2 ustawy istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności jakie w danej sprawie występują.

Biorąc pod uwagę fakt, iż opisane we wniosku nieodpłatne świadczenie usług (przekazanie zrealizowanej inwestycji tj. zamontowanej na budynku użyteczności publicznej instalacji solarnej, do nieodpłatnego użytkowania) będzie się odbywało w związku z prowadzoną przez Gminę działalnością, brak jest podstaw do traktowania tego nieodpłatnego udostępnienia do użytkowania jako odpłatnego świadczenia usług. Tym samym, czynność ta jako nieodpłatne świadczenie usług, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W przedmiotowej sprawie warunek wskazany w art. 86 ustawy nie zostanie spełniony, gdyż wydatki ponoszone na instalację kolektorów słonecznych na gminnym obiekcie użyteczności publicznej, nie będą związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych.

Zatem Wnioskodawca nie będzie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki poniesione z tytułu realizacji projektu pn.: „…” w części dotyczącej instalacji kolektorów słonecznych na gminnym obiekcie użyteczności publicznej.

W powyższym zakresie uznano stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe.

Odnosząc się natomiast do wydatków ponoszonych na instalację kolektorów słonecznych na domach prywatnych, należy zauważyć, że z mieszkańcami zostaną zawarte umowy na dostawę i montaż wraz z uruchomieniem układu solarnego. Wpłacana przez mieszkańców domów prywatnych wpłata będzie stanowić współudział w finansowaniu inwestycji polegającej na montażu instalacji kolektorów słonecznych na budynkach mieszkalnych. Wysokość tej wpłaty będzie stanowić 25% wartości instalacji układu solarnego. Faktury VAT na montaż instalacji solarnych na domach prywatnych będą wystawiane na Gminę. Wielkość wpłaty zależy od ilości zamieszkałych osób w domu co wiąże się z wielkością montowanego kolektora słonecznego. Wpłata ma charakter obowiązkowy. Realizacja inwestycji na budynkach mieszkalnych będzie uzależniona od dokonanych wpłat przez mieszkańców.

Właścicielem majątku powstałego w wyniku realizacji projektu będzie - przez okres 5 lat od zakończenia realizacji - Gmina. Po upływie 5 lat Gmina przekazuje mieszkańcowi układ nieodpłatnie, przy czym mieszkaniec jest zobowiązany do korzystania w budynku z tego układu lub innych urządzeń zapewniających co najmniej takie same parametry z punktu widzenia ochrony środowiska przez okras kolejnych 5 lat. Wszystkie koszty związane z bieżącą eksploatacją układu ponosić będzie mieszkaniec we własnym zakresie.

W rozpatrywanej sprawie – niezależnie od faktu, iż Wnioskodawca przez okres 5 lat pozostawać będzie właścicielem ww. instalacji solarnej na gruncie prawa cywilnego – nastąpi wydanie przedmiotu transakcji na rzecz innego podmiotu będącego uczestnikiem programu, który od tego momentu dysponować będzie instalacją solarną jak właściciel.

Jak już uprzednio wyjaśniono, nie należy bowiem utożsamiać czynności cywilnoprawnej przenoszącej prawo własności z dostawą towarów w rozumieniu prawa podatkowego (ustawy o podatku od towarów i usług), gdyż z chwilą wydania towaru (instalacji solarnej) uczestnik programu dysponował będzie tym towarem jak właściciel, czyli władał nim w sensie ekonomicznym. Dana osoba fizyczna rozporządzając ww. towarem nie tylko będzie czerpała korzyści w postaci przysporzenia swego majątku, czy też korzyści ekonomiczne wynikające z faktu posiadania ww. instalacji, ale również winna zapewnić niezbędną dbałość o utrzymanie instalacji solarnej w należytym stanie.

Wobec powyższego stwierdzić należy, iż z chwilą faktycznego wydania ww. instalacji solarnej nastąpi przeniesienie prawa do rozporządzania tym towarem jak właściciel na rzecz uczestnika programu, tym samym uznać należy, iż dojdzie do dostawy towarów w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług.

Kwestią podlegającą ocenie w niniejszej sprawie jest ustalenie czy montaż instalacji solarnych jest czynnością odpłatną bądź nieodpłatną.

Odnosząc się do przedstawionych okoliczności sprawy przede wszystkim należy zaznaczyć, iż określony w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy zakres opodatkowania tym podatkiem obejmuje odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług. Jak już uprzednio zauważono, przepis art. 7 ust. 1 ustawy definiujący pojęcie „dostawy towarów” nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży czy też przeniesienia prawa własności, stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa cywilnego.

Podkreślenia wymaga, iż zgodnie z definicją zawartą w art. 7 ust. 1 ustawy, istotą dostawy towarów jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W celu przedstawienia właściwego rozumienia pojęcia „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” należy zaznaczyć, iż dotyczy ono tego rodzaju czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do postępowania z nią jak właściciel. Należy przy tym uznać, że chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest bowiem przeniesienie prawa własności, zatem zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawa własności”. Idąc dalej należy wskazać, iż czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym, bowiem „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy.

W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, iż oderwanie pojęcia „dostawa towarów” oraz ekonomicznych aspektów transakcji od skutków konwencjonalnych powstających na gruncie prawa podatkowego pozwala także na uznanie danej czynności za dostawę towarów nawet mimo pewnych nałożonych na nabywcę ograniczeń we władaniu towarem. Chwilą decydującą o przejściu na odbiorcę (osobę fizyczną) korzyści i ciężarów związanych z towarem jest, co do zasady, wydanie towaru.

Należy podkreślić, że aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy dostawcą towarów lub usługodawcą a odbiorcą, a w zamian za wykonanie świadczenia powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczeniem i przekazanym za nie wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest dana czynność, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz dokonującego dostawy lub świadczącego usługę.

Odnosząc się do przedstawionego stanu sprawy należy wskazać, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega konkretna czynność (dostawa towaru lub usługa), a nie zapłata. Wyjątkiem polegającym na tym, że faktura dokumentuje zapłatę jest faktura dokumentująca uiszczenie zaliczki na poczet przyszłej dostawy towarów czy świadczenia usług, natomiast w pozostałych przypadkach faktura zawsze dokumentuje czynność, a nie płatność, gdyż opodatkowaniu podlega właśnie czynność.

W przedmiotowej sprawie czynnością jakiej Gmina dokona na rzecz mieszkańca, będzie dostawa i montaż instalacji kolektorów słonecznych na budynkach prywatnych, na poczet wykonania której Gmina pobiera określoną opłatę w wysokości 25% kosztów ww. instalacji.

Z powyższego wynika więc, że kwoty uiszczane przez mieszkańców na poczet wykonania przez Gminę przedmiotowej inwestycji stanowią zaliczki, w związku z otrzymaniem których po stronie Gminy powstaje obowiązek podatkowy. W związku z powyższym dokonywane przez mieszkańców wpłaty dotyczyć będą dostawy i montażu instalacji kolektorów słonecznych na budynkach prywatnych.

Powyższe zatem wskazuje, że świadczenia, co do których zobowiązał się Wnioskodawca w ramach podpisanych z mieszkańcami umów stanowić będą odpłatne świadczenie, które zgodnie z przywołanym na wstępie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W tym kontekście, należy stwierdzić, że wpłaty będą dokonywane przez mieszkańców jako konieczny i niezbędny warunek uczestnictwa w inwestycji i pozostają w bezpośrednim związku z ww. świadczeniem usług realizowanym na rzecz tych właśnie mieszkańców. Nie można uznać, że wpłaty wnoszone przez osoby fizyczne pozostają „w oderwaniu” od czynności, które zostaną wykonane przez Wnioskodawcę – zachodzi bowiem związek pomiędzy dokonywanymi wpłatami a zobowiązaniem się Wnioskodawcy do wykonania określonych czynności. Należy zauważyć, iż we wskazanej sytuacji istnieje bezpośredni związek pomiędzy dokonaną wpłatą, a zindywidualizowanym świadczeniem na rzecz konkretnego mieszkańca, które ma zostać wykonane przez Wnioskodawcę.

Wobec powyższego wnoszone przez indywidualnych użytkowników wpłaty stanowią w istocie zapłatę za dostawę i montaż instalacji kolektorów słonecznych na budynkach prywatnych. Jak bowiem wskazał Zainteresowany, warunkiem objęcia gospodarstwa inwestycją jest uiszczenie kwoty udziału w określonym terminie. Zauważyć zatem należy, iż ww. wpłaty ponoszą wyłącznie osoby fizyczne, które następnie korzystać będą, jako uczestnicy inwestycji z solarów. W sprawie będącej przedmiotem rozstrzygnięcia mamy zatem do czynienia z sytuacją, w której pomiędzy stronami zaistniała więź o charakterze zobowiązaniowym.

W przedmiotowej sprawie stwierdzić zatem należy, iż świadczenia, do wykonania których zobowiązał się Wnioskodawca w ramach inwestycji, stanowić będą odpłatne świadczenie usług, które – zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy – stanowią czynności podlegające opodatkowaniu według stawek obowiązujących dla danego świadczenia.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do treści art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Na mocy art. 146a ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;

Stosownie do art. 41 ust. 12 ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym – zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy – rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Art. 41 ust. 12b ustawy stanowi, że do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku w wysokości 8% stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej (art. 41 ust. 12c ustawy).

Zgodnie z § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), obowiązującego od dnia 6 kwietnia 2011 r., stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 8% dla:

1.  towarów i usług wymienionych w załączniku nr 1 do rozporządzenia;
2.  robót konserwacyjnych dotyczących budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym;
3.  robót konserwacyjnych dotyczących:
    1.  obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych,
    2.  lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

– w zakresie w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 2.

Przez roboty konserwacyjne, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, rozumie się roboty mające na celu utrzymanie sprawności technicznej elementów budynku lub jego części inne niż remont (§ 7 ust. 2 rozporządzenia).

Przepisu ust. 1 pkt 3 nie stosuje się, jeżeli wartość towarów bez podatku wchodzących w podstawę opodatkowania świadczenia robót konserwacyjnych przekracza 50% tej podstawy (§ 7 ust. 3 ww. rozporządzenia).

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęć budowa, remont modernizacja, termomodernizacja, przebudowa oraz roboty budowlane, dlatego też w tym zakresie należy odwołać się do przepisów prawa budowlanego.

W myśl art. 3 ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o:

*   budowie – należy przez to rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego (pkt 6),

*   robotach budowlanych – należy przez to rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce,

*   przebudowie – należy przez to rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; (…) (pkt 7a),

*   remoncie – należy przez to rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych, polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym (pkt 8).

W znaczeniu słownikowym („Współczesny słownik języka polskiego”, red. Bogusław Dunaj, wyd. Langenscheidt Polska Sp. z o.o.), „remont” oznacza zespół czynności, w wyniku których przywraca się sprawność, wartość użytkową jakiegoś obiektu, urządzenia, natomiast „montaż” to składanie, łączenie, ustawianie z poszczególnych części maszyn, urządzeń, budowli; zakładanie instalacji. Z kolei „instalować” oznacza zakładać, montować jakieś urządzenia techniczne. Istotą remontu są więc wszystkie działania przywracające pierwotny stan techniczny i użytkowy w istniejącym obiekcie budowlanym lub lokalu mieszkalnym.

Modernizacja to „unowocześnienie i usprawnienie czegoś”, natomiast termomodernizacja to modernizacja dotycząca ocieplenia budynku (pierwszy człon wyrazu wskazuje na związek z ciepłem tego, co oznacza człon drugi) - według internetowego słownika języka polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A.).

Montaż – wg powyższego słownika - to „składanie maszyn, aparatów, urządzeń z gotowych części; zakładanie, instalowanie urządzeń technicznych, łączenie oddzielnych części w całość”.

W związku z przytoczoną definicją stwierdzić należy, że pojęcie „montaż” odnosi się do takiego sposobu działania, w efekcie którego z niezależnie od siebie istniejących części powstaje wytwór będący zupełnie nową całością.

Analiza powołanych wyżej przepisów prawa podatkowego prowadzi do wniosku, iż warunkiem zastosowania 8% stawki, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy, jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji budynków lub ich dostawy. Po drugie, budynki lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej, 8% stawki podatku.

Obiekty budownictwa mieszkaniowego to zgodnie z art. 2 pkt 12 cyt. ustawy – budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.), w części I „Objaśnienia wstępne” pkt 2 „Pojęcia podstawowe” stanowi m. in., iż:

*   budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych. Przystosowane są do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów,

*   budynki mieszkalne są to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadkach, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem.

Zgodnie z cyt. rozporządzeniem dział PKOB 11 obejmuje:

*   budynki mieszkalne jednorodzinne – 111,

*   budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe – 112, w tym: budynki o trzech i więcej mieszkaniach (PKOB 1122),

*   budynki zbiorowego zamieszkania – 113.

Natomiast z uregulowań zawartych w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), wynika, że pod pojęciem obiektu budowlanego rozumie się budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi. Budynkiem zaś jest taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach (art. 3 pkt 1 lit. a i pkt 2).

Stwierdzić należy, że w powyższej definicji budynku nie mieszczą się elementy infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu. Oznacza to, że stawka preferencyjna, przewidziana ww. przepisami art. 41 ust. 12 w związku z art. 41 ust. 2 i art. 146a pkt 2 ustawy o VAT, dotyczy czynności tam wymienionych wykonywanych wyłącznie w budynkach, rozumianych jako obiekty budowlane wraz z wbudowanymi w bryle budynku instalacjami i urządzeniami technicznymi. Stawki tej ustawodawca nie przewidział dla ww. czynności wykonywanych poza tymi obiektami, w tym również dotyczących elementów infrastruktury budowlanej.

Do pozostałych usług, wykonywanych poza bryłą budynku zastosowanie ma podstawowa stawka podatku w wysokości 23%.

Obniżoną stawkę w wysokości 8% VAT stosuje się do czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy, wykonywanych w obiektach budowlanych lub w ich częściach zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym oraz do robót konserwacyjnych zgodnie z § 7 ust. 1 pkt 2, pkt 3 ww. rozporządzenia. Natomiast infrastruktura towarzysząca budownictwu mieszkaniowemu opodatkowana jest podstawową stawką podatku w wysokości 23% VAT.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, iż inwestycja będzie dotyczyła montażu instalacji solarnych na domach prywatnych.

Podnieść ponadto należy, że konieczność ścisłego interpretowania przepisów dot. obniżonej stawki VAT w zakresie budownictwa mieszkaniowego wskazuje także art. 41 ust. 12c ustawy, stanowiący, że w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b, obniżoną stawkę podatku stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej. Obrazuje to, że w takim w przypadku, w sytuacji gdy dane roboty budowlane (dostawa), mimo nawet swojej jednorodności, dotyczą tego rodzaju ponadnormatywnego obiektu budownictwa mieszkaniowego, obliguje to podatników do określania podstawy opodatkowania oraz stawki podatku (podstawowej i obniżonej) z uwzględnieniem ustalonej powyżej proporcji.

Biorąc pod uwagę powołane wyżej przepisy oraz przedstawiony opis zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, iż Wnioskodawca wykonując roboty budowlane polegające na montażu kolektorów słonecznych na budynkach mieszkalnych, których powierzchnia nie przekracza 300 m2 oraz budynków, w których znajdują się lokale mieszkalne, których powierzchni nie przekracza 150 m2, w ramach czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy, to zastosowanie znajdzie stawka podatku od towarów i usług w wysokości 8%, zgodnie z art. 41 ust. 2 w związku z art. 146a pkt 2 ustawy.

Natomiast, w sytuacji montażu kolektorów słonecznych na budynkach mieszkalnych, których powierzchnia przekracza 300 m2 oraz budynków, w których znajdują się lokale mieszkalne, których powierzchni przekracza 150 m2, preferencyjną stawkę VAT w wysokości 8% stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej te obiekty do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej. W stosunku do pozostałej części powierzchni budynku, tj. części przekraczającej udział powierzchni użytkowej kwalifikującej się do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej, dla montażu kolektorów słonecznych należy zastosować opodatkowanie 23% stawką, stosownie do art. 41 ust. 12c ustawy.

Zatem mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące przepisy stwierdzić należy, iż towary i usługi nabywane w związku z realizacją przedmiotowego projektu w części dotyczącej instalacji kolektorów słonecznych na budynkach mieszkań prywatnych będą służyły czynnościom opodatkowanym podatkiem od towarów i usług.

Tym samym Zainteresowany będzie miał prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych z tytułu realizacji projektu pn.: „…” w części dotyczącej instalacji kolektorów słonecznych na budynkach mieszkań prywatnych, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek wymienionych w art. 88 ustawy.

Odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy dotyczących kwestii odliczenia podatku związanego z wydatkami o charakterze bieżącym na działania związane z zarządzaniem projektem, promocją projektu oraz szkolenia organizowane w ramach projektu, należy zauważyć, iż z opisu sprawy wynika, że faktury VAT dokumentujące ww. wydatki będą wystawiane na Gminę. Wymienione wydatki będą wykorzystywane – jak wskazano wyżej - zarówno do czynności niepodlegających opodatkowaniu, jak i do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Stosownie do art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Jednocześnie, według ust. 2 ww. artykułu, jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

Zgodnie z art. 90 ust. 3 ustawy proporcję tę ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

W tym miejscu należy przywołać uchwałę NSA w składzie 7 Sędziów z dnia 24 października 2011 r., sygn. I FPS 9/10, gdzie wskazano, że: „(…) w przypadku podatku naliczonego wynikającego z wydatków związanych tylko z czynnościami opodatkowanymi oraz z czynnościami niepodlegającymi podatkowi (których nie da się jednoznacznie przypisać do jednej z tych kategorii czynności), podatnik nie stosuje odliczenia częściowego wedle proporcji określonej na podstawie art. 90 ust. 3 u.p.t.u., lecz odliczenie pełne. Wartość czynności niepodlegających w ogóle opodatkowaniu nie wchodzi bowiem do sumy wartości obrotów ustalanych dla potrzeb liczenia proporcji sprzedaży. W przypadku gdy podatnik wykonuje wyłącznie czynności opodatkowane oraz czynności niepodlegające podatkowi, nie ma obowiązku stosowania odliczenia częściowego (gdyby ewentualnie chciał ustalać proporcję sprzedaży dla celów odliczenia, to wyniesie ona 100%)”.

Zatem w przypadku, gdy Wnioskodawca będzie ponosił wydatki związane z zarządzeniem projektem, promocją projektu oraz szkoleniami organizowanymi w ramach projektu, które będą związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego jak i z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT, i będzie miał obiektywną możliwość odrębnego przyporządkowania tych wydatków do jednej z tych kategorii, to Wnioskodawcy będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku w części, w jakiej będzie związany z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług.

Jeżeli natomiast Wnioskodawca nie będzie miał obiektywnej możliwości przypisania ww. wydatków do jednej z tych kategorii, to Wnioskodawca nie będzie mógł dokonać częściowego odliczenia podatku zgodnie z proporcją obliczoną według zasad określonych w przepisach art. 90 ustawy, bowiem ustawa o podatku od towarów i usług nie przewiduje takiej możliwości w odniesieniu do takiej sytuacji. Zatem, Wnioskodawca będzie miał prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki dokonane na potrzeby realizacji przedmiotowego projektu związane z zarządzaniem projektem, promocją projektu oraz szkoleniami organizowanymi w ramach projektu (wydatki bieżące).

W związku z powyższym oceniając stanowisko Wnioskodawcy, z którego wynika, iż nie ma możliwości odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących poniesione przez Gminę wydatki na montaż instalacji solarnych na domach prywatnych oraz wydatki o charakterze bieżącym na działania związane z zarządzaniem projektem, promocją projektu oraz szkolenia organizowane w ramach projektu oraz, że wpłaty mieszkańców nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług należało je uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania niniejszej interpretacji.

Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Końcowo informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie:

*   możliwości odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „…” w przypadku poniesionych przez Gminę wydatków:
    
    *   na montaż instalacji solarnych na budynku użyteczności publicznej,
    
    *   na montaż instalacji solarnych na domach prywatnych,
    
    *   o charakterze bieżącym na działania związane z zarządzaniem projektem, promocją projektu oraz szkolenia organizowane w ramach projektu,

*   braku obowiązku opodatkowania wpłat mieszkańców partycypujących w kosztach inwestycji.

Natomiast, kwestie dotyczące zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla inwestycji polegającej na wykonaniu instalacji solarnej przez kontrahenta, została załatwiona odrębnym rozstrzygnięciem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.