Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.719.2023.2.ACZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2024-01-05
Teza: Możliwość skorzystania z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko.
Słowa kluczowe: deklaracje-deklaracja podatkowa; osoba-osoby samotnie wychowujące dzieci; preferencje-preferencyjne opodatkowanie; rodzice-władza rodzicielska
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-Opodatkowanie małżonków i osób samotnie wychowujących dzieci.-Opodatkowanie rodziców samotnie wychowujących dzieci.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 6-ust. 4c

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

3 października 2023 r. złożyła Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z ulgi prorodzinnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem złożonym 25 grudnia 2023 r. Treść wniosku jest następująca:

### Opis stanu faktycznego

W związku z zakwestionowaniem przez Urząd Skarbowy w (…) możliwości rozliczania podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania ze sposobu rozliczania przewidzianego dla osób samotnie wychowujących dzieci (w odniesieniu do roku 2022), prosi Pani o wydanie indywidualnej interpretacji w Pani sprawie.

Jest Pani matką dwójki dzieci, w tym jednego małoletniego. Rozwód miał miejsce w 2014 r. Od tego czasu wychowuje Pani dzieci sama. W wyroku ojciec dzieci nie został pozbawiony praw rodzicielskich, przyznane ma nieograniczone prawo do kontaktów z dziećmi, jednakowoż z tego prawa nie korzysta. Ojciec dzieci płaci zasądzone alimenty na młodsze dziecko w wysokości 500 zł miesięcznie (starsze dziecko ukończyło edukację w roku 2022, wobec czego ojciec przestał płacić na niego alimenty).

Otrzymuje Pani także świadczenie 500+ na młodsze dziecko.

Od 2017 r. były mąż zamieszkuje w innym mieście. Od tego czasu spotkania z dziećmi są sporadyczne – średnio raz na 2-3 tygodnie. Polegają zazwyczaj na kilkugodzinnym spotkaniu. Dzieci kontaktują się z ojcem zazwyczaj telefonicznie.

Obaj synowie mieszkają z Panią. Dzieci nie spędzają u ojca nocy, weekendów, nie wyjeżdżają z nim na wakacje. Przez cały ten okres ciężar wychowania spoczywa na Pani, począwszy od kontaktów ze szkołą, dbaniem o rozwój fizyczny, zdrowie, dodatkowe zainteresowania, wypoczynek, poprzez dbanie o codzienne, bieżące i bytowe potrzeby dzieci.

Ojciec dzieci nie partycypuje w dodatkowych kosztach, nie ponosi także kosztów pobytu dzieci u niego, gdyż dzieci spotykają się z nim na kilka godzin, nie generują więc u niego kosztów bytowych.

W Pani ocenie, osobą faktycznie wychowującą dzieci jest Pani, niezależnie od tego, że drugi rodzic nie jest pozbawiony praw rodzicielskich i jest w pewnym stopniu obecny w życiu dzieci. Jako matka sprawuje Pani opiekę nad dziećmi, troszczy się o ich byt materialny, wychowanie i zaspokajanie wszelkich potrzeb. Dzieci pozostają pod Pani stałą opieką, pełni Pani wszystkie obowiązki związane z ich wychowaniem.

Nadmienia Pani także, że nie ma Pani innych dzieci – oprócz wymienionych we wniosku. Zważywszy na wyżej wymieniony stan faktyczny, prosi Pani o indywidualną interpretację przepisów prawnych.

W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że oczekuje wydania interpretacji indywidualnej za 2022 r.

Podlega Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

Na pytanie Organu o treści cyt.: „jakie są daty urodzenia Pani dzieci, o których mowa we wniosku?”, wskazała Pani, że K.K. – (…) 2001 r., J.K. – (…) 2005 r.

Uprawomocnienie rozwodu nastąpiło (…) 2014 r.

Ojciec dzieci przyznane w wyroku miał prawo nieograniczonych kontaktów z synami (przez cały okres po rozwodzie kontakty były nieregularne, na zasadzie: kiedy ojciec miał czas spotykał się z synami, bez jakiegokolwiek harmonogramu).

Miejsce zamieszkania dzieci ustalone było przy Pani. Dzieci cały czas mieszkały i mieszkają z Panią. Ojciec dzieci nie domagał się nigdy możliwości sprawowania opieki nad dziećmi i wspólnego zamieszkania z nimi. Nie została orzeczona opieka naprzemienna. Oboje rodziców mieli i mają pełną władzę rodzicielską. Miejsce zamieszkania dzieci zarówno w 2022 r., jak i we wszystkich poprzednich jest przy Pani.

Od 2014 r. do dnia złożenia wniosku i jego uzupełnienia jest Pani rozwódką. W roku podatkowym 2022 sprawowała Pani opiekę nad dziećmi dbając o ich potrzeby i rozwój. Ponosiła Pani wszelkie wydatki dodatkowe związane z ich codziennym bytem, wypoczynkiem, szkołą, rozwijaniem zainteresowań itd.

Ojciec dzieci utrzymuje z nimi kontakt głównie telefoniczny, spotyka się z nimi sporadycznie. Są to spotkania trwające około 2 godziny, nie generujące dodatkowych kosztów, nie wpływające zasadniczo na rozwój synów. Spotkania służą głównie utrzymaniu relacji ojciec – synowie.

Ojciec dzieci płaci alimenty. Ponadto, nie partycypuje w dodatkowych kosztach utrzymania dzieci. Sporadycznie kupuje im prezenty przy okazji urodzin lub świąt. Wszelkie decyzje dotyczące nauki, wychowania, czasu wolnego podejmuje Pani. Ojciec nie bierze czynnego udziału w wychowaniu dzieci. Spotyka się z nimi średnio 2-4 razy w miesiącu na kilka godzin, czasami rzadziej. Taka częstotliwość nie sprzyja możliwości brania czynnego udziału w wychowaniu. Aktywność ojca była większa kilka lat temu, gdy synowie byli młodsi. Natomiast w 2022 r. – będącym przedmiotem zainteresowania wniosku – relacje synów z ojcem są sporadyczne.

Ojciec nie płaci alimentów na starszego syna od października 2022 r.

Na pytanie Organu o treści cyt.: „czy Pani dzieci w roku podatkowym (latach podatkowych) objętym wnioskiem uczyły się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym lub w przepisach regulujących system oświaty lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie?”, wskazała Pani, że młodszy syn – tak, starszy zrezygnował z edukacji w październiku 2022 r.; starsze dziecko ukończyło edukację w październiku 2022 r. Dzieci nie otrzymywały zasiłku pielęgnacyjnego ani renty socjalnej.

Pani pełnoletnie dziecko w roku podatkowym (latach podatkowych) objętym wnioskiem nie uzyskało dochodów.

W 2022 r. w stosunku do Pani i Pani dzieci nie miały zastosowania:

· przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym) lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń,

· przepisy z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

W 2022 r. osiągnęła Pani dochody opodatkowane według skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest Pani zatrudniona na umowę o pracę.

Prawo do skorzystania z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dzieci, w okresie którego dotyczy wniosek, nie było i nie jest przedmiotem postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej oraz w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta w decyzji organu podatkowego.

### Pytanie

Czy w zaistniałej sytuacji może Pani rozliczać PIT jako osoba samotnie wychowująca dziecko?

### Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie, może Pani rozliczać PIT jako osoba samotnie wychowująca dziecko, gdyż spełnia Pani wszystkie przesłanki wymienione w ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.):

Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:

1) małoletnie,

2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie

– podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.

Stosownie do art. 6 ust. 4d ww. ustawy:

W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

Na podstawie art. 6 ust. 4e ww. ustawy:

Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie, uzyskało w roku podatkowym:

1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub

2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152

– w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz. U. z 2022 r. poz. 240 i 2476), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.

Art. 6 ust. 4f ww. ustawy stanowi:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2022 r. poz. 1577 i 2140).

W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:

1) stosuje przepisy:

a) art. 30c lub

b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy

– w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Z powyższego wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie wychowujących dzieci od spełnienia łącznie następujących warunków:

· posiadania przez rodzica lub opiekuna prawnego statusu osoby samotnie wychowującej dziecko;

· wychowywania przez rodzica lub opiekuna prawnego samotnie w roku podatkowym dziecka;

· nieuzyskiwania przez rodzica lub opiekuna prawnego i dziecko przychodów/dochodów, do których zastosowanie mają przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem najmu prywatnego;

· niepodlegania przez rodzica lub opiekuna prawnego i dziecko opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych;

· nieuzyskiwania przez pełnoletnie dziecko przychodów/dochodów w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej, której wysokość w grudniu 2022 r. wynosiła 16 061,28 zł (z wyjątkiem przewidzianym ustawą).

Przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie może być odczytywany w ten sposób, że każda osoba mająca dzieci i znajdująca się w stanie wolnym określonym w tym przepisie jest osobą samotnie wychowującą dziecko.

Z istoty pojęcia „osoby samotnie wychowującej dziecko” wynika, że jest to osoba, która w określonej sytuacji, w określonym czasie, tj. w roku podatkowym, zupełnie sama (bez udziału drugiej osoby), zajmuje się wychowywaniem dziecka. Jak wynika z powyższego, ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych od spełnienia m.in. warunku samotnego wychowywania w roku podatkowym dzieci (dziecka) wymienionych w art. 6 ust. 4c ww. ustawy. Przepis ten wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci, jak również do tego, że osoba ta w roku podatkowym musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców.

Natomiast, kiedy każdy rodzic jest zaangażowany w proces wychowawczy dziecka oznacza to, że w roku podatkowym dziecko wychowywane jest wspólnie przez oboje rodziców, a nie samotnie przez któregokolwiek z nich.

Przy wychowywaniu dziecka należy wziąć pod uwagę całokształt działań i czynności wykonywanych przez każdego z rodziców, w tym także tych o charakterze niewymiernym jak kształtowanie osobowości, światopoglądu, systemu wartości, postaw emocjonalnych. W sytuacji, gdy każdy z rodziców aktywnie oraz w porównywalnym stopniu uczestniczy w wychowywaniu dziecka – co przejawia się między innymi dzieleniem się wszelkimi obowiązkami związanymi z procesem wychowawczym dziecka, niezależnie od tego u kogo, pod czyją w danym momencie roku podatkowego opieką dziecko przebywa – nie można mówić o samotnym wychowywaniu dziecka przez któregokolwiek z rodziców.

Przyjęcie odmiennej wykładni stałoby w sprzeczności z uzasadnieniem wprowadzenia tej ulgi, z którego jednoznacznie wynika, że ustawodawca kierował ją tylko do osób, które samotnie troszczą się o codzienne zaspokojenie potrzeb dzieci, posiadając ściśle określony status cywilny.

Ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawarł definicji pojęcia „wychowywać”, należy odwołać się zatem do jego definicji słownikowych. „Wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

Z opisu sprawy wynika, że jest Pani matką dwójki dzieci, syna K. urodzonego w 2001 r. oraz syna J. urodzonego w 2005 r. i podlega Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

Rozwód miał miejsce w 2014 r. i od dnia uprawomocnienia się wyroku rozwodowego, tj. (…) 2014 r., do dnia złożenia wniosku i jego uzupełnienia jest Pani rozwódką. Od tego czasu wychowuje Pani również dzieci sama. Nie została orzeczona opieka naprzemienna. Miejsce zamieszkania dzieci ustalone było przy Pani. Dzieci cały czas mieszkały i mieszkają z Panią. Ojciec dzieci nie domagał się nigdy możliwości sprawowania opieki nad dziećmi i wspólnego zamieszkania z nimi.

Oboje rodziców mieli i mają pełną władzę rodzicielską. W wyroku ojciec dzieci nie został pozbawiony praw rodzicielskich, przyznane ma nieograniczone prawo do kontaktów z dziećmi, jednakowoż z tego prawa nie korzysta (przez cały okres po rozwodzie kontakty były nieregularne, na zasadzie: kiedy ojciec miał czas spotykał się z synami, bez jakiegokolwiek harmonogramu).

Ojciec dzieci płaci zasądzone alimenty na młodsze dziecko w wysokości 500 zł miesięcznie, starsze dziecko ukończyło edukację w roku 2022, wobec czego ojciec przestał płacić na niego alimenty od października 2022 r.

Od 2017 r. Pani były mąż zamieszkuje w innym mieście. Od tego czasu spotkania z dziećmi są sporadyczne – średnio raz na 2-3 tygodnie. Polegają zazwyczaj na kilkugodzinnym spotkaniu. Są to spotkania trwające około 2 godziny, nie generujące dodatkowych kosztów, nie wpływające zasadniczo na rozwój synów. Spotkania służą głównie utrzymaniu relacji ojciec – synowie. Dzieci kontaktują się z ojcem zazwyczaj telefonicznie.

Ojciec dzieci nie partycypuje w dodatkowych kosztach, nie ponosi także kosztów pobytu dzieci u niego, gdyż dzieci spotykają się z nim na kilka godzin, nie generują więc u niego kosztów bytowych. Sporadycznie kupuje im prezenty przy okazji urodzin lub świąt. Wszelkie decyzje dotyczące nauki, wychowania, czasu wolnego podejmuje Pani. Ojciec nie bierze czynnego udziału w wychowaniu dzieci. Spotyka się z nimi średnio 2-4 razy w miesiącu na kilka godzin, czasami rzadziej. Aktywność ojca była większa kilka lat temu, gdy synowie byli młodsi. Natomiast w 2022 r. – będącym przedmiotem zainteresowania wniosku – relacje synów z ojcem są sporadyczne.

Obaj synowie mieszkają z Panią. Dzieci nie spędzają u ojca nocy, weekendów, nie wyjeżdżają z nim na wakacje. Przez cały ten okres ciężar wychowania spoczywa na Pani, począwszy od kontaktów ze szkołą, dbaniem o rozwój fizyczny, zdrowie, dodatkowe zainteresowania, wypoczynek, poprzez dbanie o codzienne, bieżące i bytowe potrzeby dzieci. W roku podatkowym 2022 sprawowała Pani opiekę nad dziećmi dbając o ich potrzeby i rozwój. Ponosiła Pani wszelkie wydatki dodatkowe związane z ich codziennym bytem, wypoczynkiem, szkołą, rozwijaniem zainteresowań itd.

Jako matka sprawuje Pani opiekę nad dziećmi, troszczy się o ich byt materialny, wychowanie i zaspokajanie wszelkich potrzeb. Dzieci pozostają pod Pani stałą opieką, pełni Pani wszystkie obowiązki związane z ich wychowaniem.

Otrzymuje Pani także świadczenie 500+ na młodsze dziecko.

Pani młodszy syn w 2022 r. uczył się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym lub w przepisach regulujących system oświaty lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie, natomiast starszy syn ukończył edukację w październiku 2022 r. Dzieci nie otrzymywały zasiłku pielęgnacyjnego ani renty socjalnej.

Pani pełnoletnie dziecko w 2022 r. nie uzyskało dochodów.

W 2022 r. w stosunku do Pani i Pani dzieci nie miały zastosowania:

*   przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym) lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń,
*   przepisy z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

W 2022 r. osiągnęła Pani dochody opodatkowane według skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest Pani zatrudniona na umowę o pracę.

W tym miejscu należy jednoznacznie podkreślić, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze zm.), stanowiącego, że:

Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie.

Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Co więcej, zgodnie z konstrukcją i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 ww. ustawy.

Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

Zatem prawo do omawianej preferencji podatkowej będzie przysługiwało jedynie temu z rodziców czy opiekunów prawnych, który będąc osobą stanu wolnego (za wyjątkiem ściśle w ustawie określonym) faktycznie w roku podatkowym samotnie dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim samodzielnie ciągłą opiekę, bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym.

Dodatkowo wyjaśnić należy, że aby móc skorzystać z omawianej preferencji podatkowej status osoby samotnie wychowującej dziecko (określonej ww. przepisem) nie musi trwać przez cały rok podatkowy. Wystarczające jest, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.

Ponadto, przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok podatkowy pełnoletnie dziecko do ukończenia 25. roku życia, uczyło się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny i powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że skoro w 2022 r. to Pani faktycznie wykonywała władzę rodzicielską w stosunku do swoich dzieci, bez udziału drugiego rodzica (ojca dzieci), tj. dzieci cały czas mieszkały i mieszkają z Panią, cały ciężar wychowania dzieci spoczywał na Pani, począwszy od kontaktów ze szkołą, dbaniem o rozwój fizyczny, zdrowie, dodatkowe zainteresowania, wypoczynek, poprzez dbanie o codzienne, bieżące i bytowe potrzeby dzieci, ponosiła Pani wszelkie wydatki dodatkowe związane z ich codziennym bytem, wypoczynkiem, szkołą, rozwijaniem zainteresowań, zaspokajała wszelkie potrzeby, podejmowała wszelkie decyzje dotyczące nauki, wychowania, czasu wolnego, natomiast ojciec dzieci poza płaconymi alimentami na młodsze dziecko i do października 2022 r. na starsze dziecko oraz sporadycznymi spotkaniami z dziećmi średnio raz na 2-3 tygodnie na około 2 godziny, nie partycypował w dodatkowych kosztach, nie brał czynnego udziału w wychowaniu dzieci, to uznać należy, że spełnia Pani warunki określone w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym przysługuje Pani prawo do skorzystania za 2022 r. z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dzieci na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację indywidualną w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383), opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Należy wskazać, że przy wydawaniu interpretacji Organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pani w zakresie przedstawionego stanu faktycznego.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

*   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
*   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383).