Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.25.2022.3.IR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-05-31
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
Słowa kluczowe: IP Box
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Szczególne zasady ustalania dochodu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 5; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 7

**Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe**

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

2 stycznia 2022 r. wpłynął Pana wniosek z 2 stycznia 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej (IP Box). Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem (wpływ 7 kwietnia 2022 r.) oraz pismem (wpływ 17 maja 2022 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
------------------------------------------------

Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: Ustawa PIT). Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą „…” w zakresie wytwarzania oprogramowania.

Wybraną przez Wnioskodawcę formą opodatkowania jest i będzie skala podatkowa - zgodnie z art. 27 Ustawy PIT – podatek dochodowy od osób fizycznych. Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, której przychody za poprzedni rok nie przekroczyły 1,2 mln euro. Nie ma więc obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych i ich nie prowadzi. Prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów.

Wnioskodawca prowadzi odrębną ewidencję, o której mowa w art. 30cb ust. 2 Ustawy PIT, od 1 stycznia 2020 r. Zasadniczą działalnością wykonywaną w ramach prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę jest szeroko rozumiany proces projektowania, tworzenia oraz modyfikowania kodów komputerowych (dalej: Utwory) na zlecenia klientów (dalej: Klienci). Wnioskodawca zajmuje się tworzeniem, projektowaniem oraz implementacją szeroko rozumianego oprogramowania. Tworzenie oprogramowania polega na tworzeniu odrębnego kodu komputerowego, który następnie posiada funkcjonalności oraz elementy wymagane przez Klienta. Tworzenie Utworów może polegać na dostarczeniu całkowicie nowych funkcjonalności bądź ulepszaniu/optymalizowaniu i rozszerzaniu istniejących już fragmentów systemów w celu osiągnięcia uzgodnionych z Klientem efektów. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca każdorazowo przygotowuje, ulepsza bądź rozbudowuje kod komputerowy, który następnie stanowi odrębny program komputerowy/aplikację/model bądź funkcjonalność. Przygotowany kod jest każdorazowo unikalny, niepowtarzalny i stanowi w całości własność Wnioskodawcy. Oznacza to, że nie zdarzają się sytuacje, w których Wnioskodawca mógłby wykorzystać już wcześniej stworzony kod źródłowy/program komputerowy do innego projektu, gdyż każdorazowo, nawet jeżeli program jest zbliżony, to będzie różnił się różnymi funkcjami od poprzednich, co w rezultacie przekreśla możliwość korzystania z już gotowych rozwiązań. Dodatkowo Wnioskodawca, celem poprawnego świadczenia usług oraz utrzymania Klientów, cały czas poszerza swoją wiedzę z dziedziny informatyki, systemów informatycznych, technologii programowania oraz architektury tworzenia oprogramowania. Tym samym uczy się korzystać z nowych, wcześniej nieużywanych narzędzi oraz tworzenia lepszej architektury systemów informatycznych. Projekty w zakresie tworzenia Utworów są realizowane w metodologii …. Do tworzenia/rozwijania/modyfikowania Utworów Wnioskodawca korzysta m.in. z następujących narzędzi: …. Usługi Wnioskodawcy mają głównie na celu tworzenie szeroko rozumianego oprogramowania, które polega na przygotowywaniu unikalnych kodów komputerowych, które następnie są implementowane na różnych systemach informatycznych Klientów. Całość kodu komputerowego jest przygotowywana tylko i wyłącznie przez Wnioskodawcę, bez korzystania z pomocy podwykonawców.

Utwór jest przedmiotem prawa autorskiego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (dalej: Ustawa PAPP).

Wnioskodawca przygotowuje również dokumentację techniczną do stworzonego Utworu. Tym samym, każdy proces tworzenia i sprzedaży Utworu realizowany jest według następującej metodyki:

\- analiza – określenie wymagań i specyfikacji: poznanie oraz zrozumienie wymagań Klienta na podstawie regulacji finansowych (poprzez analizę, zaznajomienie z odpowiednimi dokumentami, itp.), obserwacje i dyskusje z …, określenie scenariuszy wykorzystania systemu (przypadków użycia, …, modelowanie systemu, rozważenie …, ustalenie … dla poszczególnych akcji. W efekcie prac tworzone są różnego rodzaju pliki tekstowe, graficzne, modele … oraz arkusze kalkulacyjne. Jest to etap niezbędny przy tworzeniu Utworów;

\- projektowanie – w tej fazie rozstrzygane są kwestie tego jak zbudowane ma być oprogramowanie, tak aby zrealizować wszystkie wymagania określone w fazie pierwszej. Jest to wzbogacenie wymagań i specyfikacji z fazy pierwszej o szczegóły techniczne.

Etap projektowania jest bardzo zróżnicowany i zindywidualizowany w zależności od projektu. Na tym etapie można podjąć szereg decyzji związanych z implementacją, takich jak: uszczegółowienie interfejsu użytkownika (szczegółowe elementy projektu systemu), projektowanie metod używanych w klasycznym języku programowania (stosowany język to głównie …) i realizowanych przez nie operacji, projektowanie pakietów, procedur i funkcji używanych w języku proceduralnym … w bazie danych …, określenie, które wymagania biznesowe będą wykonywane przez które komponenty (…);

\- implementacja algorytmu we właściwych technologiach oraz narzędziach.

Etap 3 polega na pisaniu kodu źródłowego w oparciu o efekty poprzednich faz tworzenia Utworów. Jest to zazwyczaj etap najbardziej czasochłonny oraz wymaga wysoko wyspecjalizowanej wiedzy na temat programowania. Wnioskodawca do pisania kodu wykorzystuje różne techniki, np.: „programowanie proceduralne (dzielenie kodu na procedury, czyli fragmenty wykonujące ścisłe określone operacje) stosowane w języku …, programowanie obiektowe (definiowanie programu za pomocą obiektów, tutaj stosowane są takie techniki jak: abstrakcja, hermetyzacja, dziedziczenie, polimorfizm) stosowane w języku … oraz …, debugowanie (proces, w którym dokonuje się wykonania programu linia po linii w celu kontroli i redukcji liczby błędów), tworzony przy użyciu … wybranego przez kontrahenta, refaktoryzacja (rewizja napisanego już kodu, np. jego modyfikacja w celu poprawienia wydajności czy czytelności). Efektem prac Wnioskodawcy są każdorazowo Utwory w postaci: plików źródłowych zawierających kod programu napisany w języku programowania … oraz … oraz utworzone z nich biblioteki, skryptów … definiujących obiekty bazy danych …: tworzenie i modyfikowanie tabel, typów, wyzwalaczy, sekwencji, pakietów, procedur, funkcji; tworzenie i utrzymywanie indeksów poprawiających wydajność; kasowanie zbędnych obiektów: dodatkowej dokumentacji, serwis … umożliwiający uruchomienie aplikacji;

\- przeprowadzenie fazy testów celem eliminacji ewentualnych błędów oraz wprowadzenie poprawek celem zapewnienia właściwego funkcjonowania zaimplementowanego algorytmu. W celu zapewnienia niezawodności wytwarzanego oprogramowania, wykluczenia błędów, określenia czy oprogramowanie realizuje oczekiwania kontrahenta oraz stwierdzenia czy oprogramowanie działa prawidłowo, Wnioskodawca jest również odpowiedzialny za przeprowadzenie testów na wytworzonych Utworach. Ta faza przebiega w dwóch etapach, w wyniku których może powstać dodatkowa dokumentacja: testowanie na bieżąco w trakcie pisania kodu źródłowego, czyli na etapie implementacji (Faza 3), testowanie każdego dostarczanego przez Wnioskodawcę wydania, czyli każdego przyrostu dostarczającego nowej funkcjonalności, bezpośrednio po etapie implementacji. Testowanie wymaga planowania i zarządzania podobnie jak inne fazy wytwarzania oprogramowania. Wykorzystywane techniki w tym procesie to m.in. walidacja, która określa czy aplikacja realizuje oczekiwania kontrahenta, oraz weryfikacja, która stwierdza czy aplikacja działa prawidłowo. Realizowane są one na dwa uzupełniające się sposoby: poprzez inspekcję wymagań, projektu i kodu oraz poprzez testowanie programu bezpośrednio w trakcie pisania kodu;

\- przygotowanie dokumentacji technicznej do Utworu. Co do zasady, dokumentacja techniczna powstaje w trakcie implementacji kodu źródłowego (Faza 3). Może się natomiast zdarzyć, że Wnioskodawca przygotowuje również dokumentację techniczną po zakończeniu Fazy 3. W przypadku bardzo małych zmian lub projektów dokumentacja nie jest tworzona;

\- zakończenie prac polegające na wdrożeniu oprogramowania wraz ze sprzedażą jej wyniku kontrahentowi – na tym etapie dochodzi do przeniesienia praw autorskich do wytworzonego przez Wnioskodawcę Utworu albo części Utworu wraz ze stworzoną do Utworu dokumentacją techniczną. Etap polega na przygotowaniu do użycia wytworzonego oprogramowania. Obejmuje to przede wszystkim dostarczenie oprogramowania do odbiorcy końcowego, skonfigurowanie sprzętu i oprogramowania oraz uruchomienie systemu. Wnioskodawca nie korzysta z usług podwykonawców, tym samym należy uznać, iż Wnioskodawca jest jedynym właścicielem wytworzonego przez Niego kodu źródłowego oraz sporządzonej dokumentacji technicznej, służących do przedstawienia Klientowi wyników wykonanej pracy.

Wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowanie podlega więc ochronie prawnej na podstawie Ustawy PAPP. Dodatkowo pomiędzy Wnioskodawcą a Klientami zawarte są umowy, z których wynika, że Wnioskodawca przenosi na Klienta całość autorskich praw majątkowych do danego Utworu albo jego części, bez ograniczenia co do terytorium (globalnie), do wytworzonych przez Wnioskodawcę Utworów. Umowy zawierają pełną kwotę za wykonany Utwór lub doprecyzowane kwoty wynagrodzenia za okres współpracy np. 1 godzina. Umowy są zawarte na czas określony. Co za tym idzie, Wnioskodawca prowadzi dokładny spis wykonanych czynności wraz z zapisaną datą oraz czasem rozpoczęcia i zakończenia danej funkcjonalności. Efektem prac Wnioskodawcy jest kod źródłowy wraz z dokumentacją techniczną. Może się również zdarzyć, że Wnioskodawca dokonuje modyfikacji bądź tworzenia pewnych mniejszych funkcjonalności. W takim przypadku, dodatkowa funkcjonalność każdorazowo stanowi odrębny kod źródłowy w całości wytworzony przez Wnioskodawcę. Wytworzone przez Wnioskodawcę Utwory przechowywane są w infrastrukturze informatycznej Klienta, po przeniesieniu do nich praw autorskich. Tym samym przez Wnioskodawcę nie są świadczone usługi zarządzania wytwarzanymi lub ulepszanymi Utworami. Należy więc uznać, iż całość kwoty wynagrodzenia otrzymywanego przez Wnioskodawcę za świadczone usługi w zakresie wytwarzania oraz modyfikowania oprogramowania stanowi wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich do Utworów.

Tworzenie Utworów jest: prowadzone w sposób systematyczny, dokumentowane w odrębnej ewidencji przedstawiającej opis wytworzonego Utworu wraz z czasem poświęconym na jego wytworzenie, zajęciem noszącym znamiona twórczości, bowiem każdorazowo rezultatem prac Wnioskodawcy jest unikalny kod komputerowy. Dodatkowo Wnioskodawca: prowadzi i będzie prowadził działalność w zakresie wytwarzania Utworów również w przyszłości; nie prowadzi/nie będzie prowadził działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia; prowadzi i będzie prowadził ewidencję zgodnie z art. 24a ust. 1b oraz art. 30cb ust. 1 i ust. 2 Ustawy PIT, pozwalającą wyodrębnić koszty, jak i przychody związane z działalnością w zakresie jak zostało opisane powyżej.

Wnioskodawca nie posiada/nie posiadał/nie będzie posiadał statusu centrum badawczo-rozwojowego, o którym mowa w art. 17 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej; nie otrzymał/nie otrzymuje/nie otrzyma zwrotu w jakiejkolwiek formie kosztów na tworzenie Utworów; nie korzystał/nie korzysta/nie będzie korzystał ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63a lub 63b Ustawy PIT; nie uzyskał dotychczas żadnych zwrotów wydatków ponoszonych na działalność w zakresie opisanym powyżej.

Wnioskodawca prowadzi działalność twórczą w zakresie tworzenia Utworów, która obejmuje prace rozwojowe oraz jest podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy i wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Zleceniodawca nie ponosi odpowiedzialności wobec osób trzecich za rezultat oraz wykonywanie opisanych we wniosku czynności przez Wnioskodawcę. Zleceniodawca nie określa miejsca ani czasu, w których Wnioskodawca wykonuje zlecone czynności. Wykonuje On zlecone czynności w ramach świadczenia usług na podstawie wymagań funkcjonalnych, określonych przez zleceniodawcę, jednak sam ustala czas, miejsce oraz specyfikę wykonywania pracy. Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze w toku prowadzonej działalności gospodarczej związanej z wytwarzaniem i modyfikacją oprogramowania. Wnioskodawca wystawia Zleceniodawcom faktury VAT w ostatnim dniu miesiąca, w którym usługi były wykonywane, na podstawie wypełnionej ewidencji czasu wykonywania usług. W 2020 oraz 2021 roku Wnioskodawca wystawiał faktury VAT z jedną pozycją – usługi programistyczne, a informacje dotyczące przeniesienia kwalifikowanego IP wynikały z ewidencji czasu pracy Wnioskodawcy.

Wnioskodawca w latach 2020 oraz 2021 poniósł opisane poniżej koszty związane z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej:

\- koszt specjalistycznej literatury programistycznej (książki oraz materiały szkoleniowe);

\- koszt sprzętu i akcesoriów komputerowych (komputer, klawiatura, myszka, monitor, biurko);

\- koszt obsługi księgowości (opłaty ponoszone na rzecz biura rachunkowego zajmującego się prowadzeniem księgowości Wnioskodawcy).

Wnioskodawca w latach przyszłych planuje ponieść opisane poniżej koszty związane z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej:

\- koszt specjalistycznej literatury programistycznej (książki oraz materiały szkoleniowe);

\- koszt sprzętu i akcesoriów komputerowych (monitor, klawiatura, krzesło);

\- koszt obsługi księgowości (opłaty ponoszone na rzecz biura rachunkowego zajmującego się prowadzeniem księgowości Wnioskodawcy).

W ocenie Wnioskodawcy, powyższe koszty powinny być kwalifikowane do następujących zmiennych wskaźnika nexus: do litery „a” wskaźnika powinny zostać zaliczone koszty sprzętu i akcesoriów komputerowych, literatury programistycznej oraz obsługi księgowości.

Zgodne z wymaganiami wskazanymi w art. 30cb ust. 1 w zw. z ust. 2 ustawy PIT, na potrzeby skorzystania z ulgi IP Box, Wnioskodawca od 1 stycznia 2020 r. prowadzi, na bieżąco, szczegółową, odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów, ewidencję przychodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (tj. z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych do utworów na Zleceniodawców).

W ewidencji tej są wyodrębnione:

a) przychody z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych do utworów stanowiących programy komputerowe na Zleceniodawców, odrębnie dla każdego miesiąca,

b) zestawienie kosztów kwalifikowanych ponoszonych w kolejnych miesiącach narastająco ze wskazaniem dat i dokumentów księgowych potwierdzających poniesienie kosztów,

c) dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej skalkulowany w oparciu o przychody i koszty wskazane w a) i b).

Ww. ewidencja jest prowadzona przez Wnioskodawcę na bieżąco od 1 stycznia 2020 r., o których mowa w art. 30cb Ustawy PIT, czyli od początku realizacji działalności badawczo-rozwojowej, zmierzającej do wytworzenia/ulepszenia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów, szczegółową ewidencję w sposób zapewniający wyodrębnienie poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej oraz ustalenie przychodu, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz w sposób pozwalający na wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy PIT, przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.

Wnioskodawca ponosi wymienione koszty w związku z tworzeniem każdego oprogramowania, które powstaje w ramach Jego jednoosobowej działalności gospodarczej (poniesione koszty w równym stopniu są konieczne dla wytworzenia każdego oprogramowania tworzonego przez Wnioskodawcę). Wnioskodawca wskazuje, że nie byłby w stanie tworzyć kodu źródłowego bez sprzętu i akcesoriów komputerowych, które umożliwiają Mu sprawną, wygodną i efektywną pracę nad tworzonym oprogramowaniem, a także umożliwiają jego testowanie i bezpieczne przechowywanie.

Powyższe przesłanki świadczą o bezpośrednim powiązaniu ww. kosztów z wytworzeniem, ulepszeniem oraz rozwojem oprogramowania. Dodatkowo wszystkie ww. wydatki zostały faktycznie poniesione przez Wnioskodawcę na prowadzoną bezpośrednio przez Niego działalność gospodarczą związaną z wytwarzaniem, ulepszaniem (rozwijaniem) oprogramowania komputerowego lub jego części, tj. kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, o którym mowa we wniosku.

Wszystkie efekty prac będących przedmiotem wniosku, w szczególności kod źródłowy, kod komputerowy, nowe funkcjonalności, pewne funkcjonalności, stanowią odrębne programy komputerowe podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy PAPP. Podczas świadczenia usług w zakresie rozwijania oprogramowania Wnioskodawca przygotowuje, ulepsza bądź rozbudowuje kod komputerowy, który następnie każdorazowo stanowi odrębny program komputerowy, bądź funkcjonalność do programu komputerowego, które objęte są ochroną na podstawie art. 74 ustawy PAPP. Sformułowania ulepszanie/optymalizowanie/rozszerzanie istniejących fragmentów oprogramowania, rozbudowa kodu komputerowego oraz modyfikacje funkcjonalności oznaczają ulepszenie bądź rozwój oprogramowania.

Działalność Wnioskodawcy, będąca przedmiotem wniosku, nie obejmuje prac rutynowych i okresowych w przedmiocie prac opisanych we wniosku. Przedmiotem wniosku są jedynie prace polegające na tworzeniu nowych, unikalnych na rynku rozwiązań i wprowadzania niewykorzystywanych dotąd funkcjonalności do już istniejących programów komputerowych. Wytworzenie lub modyfikacja Utworu wiąże się z wysiłkiem intelektualnym i technologicznym oraz twórczym wkładem Wnioskodawcy. Następujące zmiany mają niewątpliwie charakter twórczy, a ich wprowadzenie wymaga od Wnioskodawcy innowacyjności, wyspecjalizowanej wiedzy technicznej oraz zaplecza technicznego, potrzebnych do finalizacji zlecenia, co jest przeciwnością działań wykonywanych w sposób rutynowy. Każdorazowo efektem prac prowadzonych przez Wnioskodawcę w zakresie rozwoju/ulepszania oprogramowania jest program komputerowy podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy PAPP.

Wnioskodawca chciałby skorzystać z preferencyjnej stawki 5% podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2020, 2021 (poprzez złożenie stosownej korekty po otrzymaniu pozytywnej indywidualnej interpretacji podatkowej) oraz lata przyszłe, rozumieć należy przez to opodatkowanie ww. stawką dochodu osiągniętego przez Wnioskodawcę od 1 stycznia 2020 r.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że nie prowadzi i nie prowadził badań naukowych, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1 lub pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Wnioskodawca prowadzi prace rozwojowe od 2020 r., które dotyczą działalności obejmującej nabywanie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnie aktualnej wiedzy oraz umiejętności w celu opracowania nowych programów lub ulepszeń starych programów. Prace te polegają na zbadaniu obecnej technologii i możliwości wykorzystania jej w celu wytworzenia algorytmicznie optymalnego nowego programu lub optymalizacji algorytmów starych programów (ulepszanie). Jako, że wynikiem prac rozwojowych jest stworzony nowy algorytm lub kod programu, to wyniki prac są również przez Wnioskodawcę sprzedawane. Wszystkie prace rozwojowe (zlecone przez klientów rozwiązania technologiczne) zostały zakończone pozytywnym wynikiem, tj. został stworzony program lub jego część, które spełniały stawiane przez klientów algorytmiczne kryteria, tj. złożoność obliczeniowa, czas wykonywania skryptów, wykorzystywanie zasobów skompilowanego programu lub jego części. Wynikiem takich prac zawsze są obliczenia algorytmiczne co przekłada się na kod źródłowy oprogramowania w formie ustrukturyzowanego kodu. Wyniki te są przez Wnioskodawcę wykorzystywane do stworzenia bardziej skompilowanych programów na zlecenie klientów. Wynikiem każdego zlecenia jest program lub ulepszona część programu. Każdy stworzony nowy pogram jest sprzedawany wraz z przeniesieniem praw autorskich na zleceniodawcę.

W roku 2020, Wnioskodawca wykonał poniższe oprogramowania, które były wynikiem prac rozwojowych: …

W stosunku do dotychczasowej działalności produkty mają nowy, bardziej innowacyjny i ulepszony charakter, ze względu na wykorzystywanie zupełnie innych technologii. Nowy ulepszony charakter produktów nie jest wynikiem rutynowych i okresowych zmian do tych produktów, procesów lub usług. Faktem jest, że każde zlecenie jest osobnym programem i wymaga odrębnego podejścia chociażby z powodu zastosowania innych różnych (innych) technologii.

Wnioskodawca nie wykonuje prac o innym charakterze, niż te opisane we wniosku.

Odnośnie kwestii czy chronionymi na podstawie przepisu art. 74 ustawy PAPP są i będą, w okresie którego dotyczy wniosek, efekty prac powstające w wyniku realizacji zleceń programistycznych na rzecz klientów Wnioskodawca wskazał, że będą.

W efekcie zleceń programistycznych opisanych we wniosku powstają programy komputerowe lub ich części w całości stworzone przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca nie korzysta z usług osób trzecich. W celu uzyskania gotowego produktu, podejmuje On następujące kroki. Wykonuje wstępną analizę zagadnienia oraz przygotowuje rozwiązania demonstracyjne dla klientów. Zleceniodawca decyduje jakiego rozwiązania chce użyć do rozwiązania zagadnienia po porównaniu parametrów uzyskanych przez konkretną propozycję rozwiązania. Po zaakceptowaniu wstępnego rozwiązania przez klienta, Wnioskodawca przystępuje do stworzenia programu lub jego części bazując na rozwiązaniu demonstracyjnym wybranym przez klienta. Proces ten polega na rozbudowaniu kodu źródłowego o większą ilość modułów potrzebnych do pełnego rozwiązania zagadnienia.

Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że zamierza również w przyszłości korzystać ze wspomnianej formy opodatkowania. Nie jest On w stanie przewidzieć jakiego typu utwory stworzy w przyszłości, jednak z całą pewnością będą miały charakter technologii innowacyjnych.

Wnioskodawca bezpośrednio podejmuje prace rozwojowe, tj. takie działania, które obejmują budowę prototypu oraz wersji demonstracyjnych wraz z testowaniem i walidacją. Prace nie są rutynowe i każdy stworzony utwór (program lub jego modyfikacja) wymaga osobistego podejścia i stworzenia nowych algorytmów dostosowanych do konkretnego rozwiązania.

Nie wszystkie efekty prac są odrębnymi programami komputerowymi, gdyż Wnioskodawca ulepsza i modyfikuje produkty wykonane w starych technologiach celem zwiększenia ich bezpieczeństwa i niezawodności, wszystkie efekty prac podlegają ochronie na podstawie ww. przepisu. Wszystkie efekty pracy Wnioskodawcy są odrębnie i na nowo napisanym kodem na podstawie nowego algorytmu opracowanego przez Wnioskodawcę.

Wnioskodawca nie jest w stanie określić, jakie konkretnie programy zostaną wytworzone w zdarzeniach przyszłych, ponieważ wynika to z rozwoju technologii, potrzeb rynku, poziomu jego nasycenia i indywidualnych zleceń kontrahentów.

Wszystkie prawa autorskie Wnioskodawcy zostały zbyte.

W odniesieniu do kwestii, na jakiej podstawie Wnioskodawca korzysta z programu komputerowego, którego rozwijania i ulepszania dokonuje wskazał, że korzysta z programu komputerowego na podstawie umów o współpracę oraz klauzuli poufności.

Odnośnie zawartej umowy z Klientem i rodzaju stosunku prawnego łączącego Wnioskodawcę z klientem, Wnioskodawca podał, że między Nim a Klientem (Kontrahentem) podpisana jest umowa o współpracę oraz klauzula poufności.

Wnioskodawca ustalając wynagrodzenie z klientem nie ustala wyceny usługi oraz ceny przeniesienia autorskiego prawa majątkowego na klienta. Wynagrodzenie stanowi całokształt wykonanej pracy, jak również wynagrodzenie z tytułu przeniesienia autorskiego prawa majątkowego do oprogramowania. Ponadto, Wnioskodawca prowadzi ewidencje godzin wypracowanych na rzecz konkretnego projektu (utworu), która jest podstawą do ustalenia wynagrodzenia. Na fakturze znajduje się jedna pozycja o treści „usługi programistyczne” (przeniesienie praw autorskich wynika bezpośrednio z punktu zapisanego w umowie, który stanowi, iż wszystkie efekty pracy Wnioskodawcy zostaną zbyte na rzecz zleceniodawcy w momencie wystawienia faktury) lub „Wykonanie usług zgodnie z umową współpracy z przeniesieniem majątkowych praw autorskich”.

Wnioskodawca nie wystawia odrębnych faktur za przeniesienie wymienionych praw autorskich i z tytułu świadczonych usług. Faktury wystawiane są za wykonane usługi wraz z przeniesieniem autorskich praw.

Odnośnie kwestii, z jakiego tytułu Wnioskodawca osiąga dochody związane z wytworzeniem, rozwinięciem, ulepszeniem lub zmodyfikowaniem programu komputerowego Wnioskodawca wskazał, że są to dochody z autorskiego prawa do programu komputerowego uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi.

Dochody określone są w umowie konkretną stawką (kwotą) za wykonanie usługi z uwzględnieniem przeniesienia praw autorskich.

Wnioskodawca chce zastosować 5% stawkę podatku do wszystkich dochodów, których wynikiem jest stworzenie nowego oprogramowania lub części wraz z przeniesieniem autorskich praw na Kontrahenta (klienta).

Wnioskodawca potwierdził, że przeniesienie przez Niego każdego z majątkowych praw autorskich do programu komputerowego lub jego części następował/następuje i będzie następować zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy PAPP, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ustawy PAPP.

Odnośnie kwestii, czy w okresie którego dotyczy wniosek, Wnioskodawca ponosił i będzie ponosić wydatki na nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy PIT lub na nabycie kwalifikowanego prawa własności intelektualnej określił On, że nie oraz podał, że wszystkie wytworzone utwory nie są nabyte od osób trzecich, są w całości wytworem Jego pracy autorskiej.

Koszty, które Wnioskodawca zamierza ująć we wskaźniku nexus nie są związane z ogólnym prowadzeniem działalności gospodarczej, a jedynie z wytworzonymi utworami/utworem. Ponadto, Wnioskodawca nie jest w stanie przypisać konkretnego kosztu z konkretnym utworem, przykładem może być koszt zakupu klawiatury, który nie jest związany z konkretnym utworem, a powiązany jest z kilkoma utworami.

W kwestii przesłanek świadczących o bezpośrednim powiązaniu każdego z wydatków lub należących do wskazanych przez Wnioskodawcę grup wydatków z działalnością badawczo-rozwojową skutkującą wytworzeniem/modyfikacją programu komputerowego podał On, że akcesoria komputerowe są niezbędnym narzędziem służącym do wytworzenia utworów, a koszty literatury i kursów stanowią niezbędną podstawę gromadzenia wiedzy i rozwoju osobistego. Przesłankami wskazującymi przynależność do opisanych grup jest fakt, że służą one jako narzędzie lub źródło wiedzy do wytworzenia utworu.

Po ponownym przeanalizowaniu pojęcia kosztów związanych z konkretnymi wytworzonymi prawami własności intelektualnej Wnioskodawca wskazał, że nie jest w stanie przypisać konkretnych kosztów do konkretnych utworów, przykładami mogą być akcesoria komputerowe takie jak monitor, klawiatura i myszka – służą one do wytworzenia różnych utworów z uwagi ich ponowne wykorzystanie.

Koszty usług księgowych są kosztem stałym, ale należy mieć na uwadze wzrost cen usług księgowych, wówczas koszt może ulec zmianie. Te wydatki dotyczą rozliczeń, tj. fakturowania usług wraz z przeniesieniem wszystkich praw autorskich na klienta.

W odniesieniu do kwestii, jaki konkretnie wydatek na „sprzęt i akcesoria komputerowe”, Wnioskodawca zamierza uwzględnić jako związany z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej, podał On, że dotyczy to akcesoriów i sprzętu komputerowego bezpośrednio związanego z wykonaniem utworów takich jak: klawiatura, monitor, mysz komputerowa, procesor, karta graficzna, pamięć RAM, dysk twardy, dysk zewnętrzny.

Wszystkie koszty, które Wnioskodawca zamierza ująć we wskaźniku nexus są kosztami związanymi z przychodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Wnioskodawca określił, że nie potrafi wskazać/przypisać konkretnych kosztów do konkretnych wytworzonych utworów. Wszystkie akcesoria komputerowe używane są ponownie do tworzenia innych utworów. Przykładem może być klawiatura, która nie jest kupowana dla każdego z utworów z osobna. Trudno ustalić zależność konkretnego utworu bezpośrednio z konkretnym kosztem.

Akcesoria komputerowe są narzędziami, które służą do wytworzenia utworów, a literatura oraz kursy są źródłem wiedzy, którą gromadzi i kształtuje Wnioskodawca i na jej podstawie opracowuje rozwiązania.

W roku 2020, Wnioskodawca wykona poniższe oprogramowania, które były wynikiem prac rozwojowych: …

Opisane we wniosku oraz jego uzupełnieniu dane będą dotyczyły również zdarzeń przyszłych, lecz wynikiem prac rozwojowych (stworzonymi utworami) będą inne odrębne programy komputerowe bądź ich części.

Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
---------------------------------------------------------

1\. Czy działalność Wnioskodawcy polegająca na tworzeniu/modyfikowaniu oprogramowania komputerowego lub jego części (Utwory), podejmowana w sposób przedstawiony w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 Ustawy PIT?

2\. Czy dochody Wnioskodawcy ze sprzedaży autorskich praw do Utworów stanowią dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i tym samym będą podlegały opodatkowaniu według preferencyjnej stawki wynoszącej 5% zgodnie z art. 30ca Ustawy PIT, przy założeniu, że stanowisko Wnioskodawcy zawarte w pierwszym pytaniu zostanie uznane za prawidłowe?

3\. Czy wymienione we wniosku w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym koszty ponoszone przez Wnioskodawcę tj. sprzęt i akcesoria komputerowe, literatura programistyczna oraz obsługa księgowości, stanowią koszty wskazywane w art. 30ca ust. 4 ustawy PIT, tj. koszty poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej?

4\. Czy w opisanym we wniosku stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca prawidłowo oblicza wskaźnik nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy PIT, poprzez zaliczenie do litery „a” kosztu sprzętu i akcesoriów komputerowych, literatury programistycznej oraz obsługi księgowości?

5\. Czy w opisanym we wniosku zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca będzie mógł rozliczyć dochód uzyskany w latach 2020, 2021 i w latach następnych z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (autorskie prawo do programu komputerowego wytwarzanego w ramach podpisanych umów) uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi z uwzględnieniem stawki podatku dochodowego wynoszącej 5%?

Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
---------------------------------------------------------------------------

Ad 1

Zdaniem Wnioskodawcy, w zakresie pytania pierwszego, działalność Wnioskodawcy polegająca na tworzeniu/modyfikowaniu oprogramowania komputerowego lub jego części (Utwory), podejmowana w sposób przedstawiony w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 Ustawy PIT.

Ad 2

Zdaniem Wnioskodawcy, w zakresie pytania drugiego, dochody Wnioskodawcy ze sprzedaży autorskich praw do Utworów stanowią dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i tym samym będą podlegały opodatkowaniu według preferencyjnej stawki wynoszącej 5% zgodnie z art. 30ca Ustawy PIT. Dochody generowane z prowadzonej przez Niego jednoosobowej działalności gospodarczej będą podlegały opodatkowaniu według preferencyjnej stawki wynikającej z przepisów regulujących opodatkowanie dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (tzw. ulga IP Box).

Ad 3

Zdaniem Wnioskodawcy, wskazane w opisie zdarzenia przeszłego oraz przyszłego ponoszone przez Niego wydatki oraz wydatki, które w przyszłości będzie ponosić stanowią koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez Niego działalność badawczo-rozwojową, powiązaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, o której mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy PIT. Część z wymienionych przez Wnioskodawcę wydatków, jest wydatkiem poniesionym w ramach prowadzonej działalności gospodarczej oraz ma bezpośredni związek z wykonywanymi przez Niego usługami o charakterze twórczym. Ponoszenie omówionych wydatków jest niezbędne, aby Wnioskodawca mógł prowadzić tego rodzaju działalność. W celu prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej polegającej na tworzeniu i rozwijaniu oprogramowania Wnioskodawca musi ponosić koszt sprzętu i akcesoriów komputerowych (monitor, uchwyt na monitor, myszkę, podkładkę pod klawiaturę i myszkę, klawiaturę, zasilacz, ładowarkę, głośniki, dysk zewnętrzny, podkładkę chłodzącą pod laptopa, kable, kartę graficzną, słuchawki, kamerę komputerową, pendrive - wymienione powyżej koszty sprzętu i akcesoriów komputerowych stanowią katalog zamknięty), które umożliwiają Mu sprawną, wygodną i efektywną pracę nad tworzonym oprogramowaniem oraz umożliwiają testowanie oprogramowania i jego bezpieczne przechowywanie. Wnioskodawca musi także rozwijać swoją wiedzę i umiejętności, aby móc tworzyć nowe oprogramowanie, w tym celu musiał nabyć specjalistyczną literaturę programistyczną, która umożliwia Mu rozwijanie Jego umiejętności z zakresu programowania.

W celu prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej opierającej się na tworzeniu oprogramowania Wnioskodawca musi ponosić także opłaty na rzecz biura rachunkowego zajmującego się prowadzeniem Jego księgowości.

Przedstawione przez Wnioskodawcę stanowisko, co do zakresu możliwości zaliczenia omawianych we wniosku kosztów do kosztów poniesionych przez podatnika bezpośrednio na działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, znajduje potwierdzenie w decyzjach Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w analogicznych stanach faktycznych, w poniższych interpretacjach indywidualnych przepisów prawa podatkowego: z dnia 17 kwietnia 2020 r., nr 0115-KDIT1.4011.36.2020.2.MN; z dnia 24 kwietnia 2020 r., nr 0115-KDIT1.4011.46.2020.2.MST; z dnia 21 stycznia 2020 r., nr 0113-KDIPT2-3.4011.656.2019.2.PR.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca dodał, że wskazane w opisie ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki stanowią koszty faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez Niego działalność badawczo-rozwojową, powiązaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, o której mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy PIT, tj. stanowią koszty wskazywane w art. 30ca ust. 4 ustawy PIT i należy je zaliczyć do kosztów we wskaźniku nexus.

Część z wymienionych przez Wnioskodawcę wydatków, jest wydatkiem poniesionym w ramach prowadzonej działalności gospodarczej oraz ma bezpośredni związek z wykonywanymi przez Niego usługami o charakterze twórczym. Ponoszenie omówionych wydatków jest niezbędne, aby Wnioskodawca mógł prowadzić tego rodzaju działalność. W celu prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej polegającej na tworzeniu i rozwijaniu oprogramowania, Wnioskodawca musi ponosić koszt sprzętu i akcesoriów komputerowych (monitor, uchwyt na monitor, myszkę, podkładkę pod klawiaturę i myszkę, klawiaturę, zasilacz, ładowarkę, głośniki, dysk zewnętrzny, podkładkę chłodzącą pod laptopa, kable, kartę graficzną, słuchawki, kamerę komputerową, pendrive – wymienione powyżej koszty sprzętu i akcesoriów komputerowych stanowią katalog zamknięty), które umożliwiają Mu sprawną, wygodną i efektywną pracę nad tworzonym oprogramowaniem oraz umożliwiają testowanie oprogramowania i jego bezpieczne przechowywanie.

Wnioskodawca musi także rozwijać swoją wiedzę i umiejętności, aby móc tworzyć nowe oprogramowanie, w tym celu musiał nabyć specjalistyczną literaturę programistyczną, która umożliwia Mu rozwijanie Jego umiejętności z zakresu programowania. W celu prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej opierającej się na tworzeniu oprogramowania, Wnioskodawca musi ponosić także opłaty na rzecz biura rachunkowego zajmującego się prowadzeniem Jego księgowości.

Ad 4

Zgodnie z Objaśnieniami podatkowymi opublikowanymi przez Ministerstwo Finansów z dnia 15 lipca 2019 r., dotyczącymi preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP Box, wskaźnik nexus, oblicza się zgodnie z następującym wzorem:

(a+b)\*1,3 / (a+b+c+d)

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy PIT, wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest ustalana jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według powyższego wzoru. Z tego powodu niezbędne jest prawidłowe podłożenie pod odpowiednią literę tego wzoru, wydatków poniesionych przez podatnika, w związku z wytwarzaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, aby poprawnie obliczyć wymagany do uzyskania ulgi IP Box wskaźnik nexus.

W ocenie Wnioskodawcy, prawidłowo oblicza On wskaźnik nexus, o którym mowa w art. 30 ca ust. 4 ustawy o PIT, poprzez zaliczenie do litery „a” wskaźnika:

\- kosztu specjalistycznej literatury programistycznej,

\- kosztu sprzętu i akcesoriów komputerowych,

\- kosztu obsługi księgowości (opłaty ponoszone na rzecz biura rachunkowego zajmującego się prowadzeniem księgowości Wnioskodawcy).

Art. 30 ca ust. 4 ustawy PIT stanowi, iż do litery „a” wskaźnika nexus zalicza się wydatki faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.

Do wydatków poniesionych oraz ponoszonych w przyszłości, bezpośrednio (tzw. własnych, niezlecanych zewnętrznym podmiotom) przez samego Wnioskodawcę (litera „a” wzoru nexus) bez wątpienia należy zaliczyć wydatki poczynione na sprzęt i akcesoria komputerowe, literaturę programistyczną oraz obsługę księgowości. Bez poniesienia powyższych kosztów Wnioskodawca nie byłby w stanie prowadzić swojej działalności, opierającej się na wytwarzaniu i rozwijaniu kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w postaci oprogramowania, przez co należy powyższe wydatki kwalifikować jako bezpośrednio związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Co istotne, zgodnie z art. 30ca ust. 5 ustawy PIT, do kosztów, o których mowa we wskaźniku nexus, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. Koszty te z całą pewnością nie mogą zostać zaliczone do katalogu z art. 30ca ust. 5 ustawy PIT.

Biorąc pod uwagę powyższe, Wnioskodawca powinien zaliczyć wydatki na: sprzęt i akcesoria komputerowe, literaturę programistyczną oraz obsługę księgowości, do litery „a” wskaźnika nexus.

Ad 5

Zdaniem Wnioskodawcy, spełnia On wszystkie wymagania ustawowe dotyczące możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w latach 2020, 2021 oraz w opisanych zdarzeniach przyszłych.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.) jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 powyższej ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

\- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:

Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,

2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności,

3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 cytowanej ustawy:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej – oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Stosownie do art. 5a pkt 39 powołanej ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych – oznacza to:

a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 poz. 478 i 619),

b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Zgodnie z art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych – oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r. poz. 478 ze zm.):

Badania naukowe są działalnością obejmującą:

1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

W myśl art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:

Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Zatem, z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów/usług oraz procesów i technologii produkcji.

Przenosząc powyższe na grunt tej sprawy, należy wyraźnie podkreślić, że w celu stwierdzenia, czy prowadzi Pan działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicję wskazaną w art. 5a pkt 38 ww. ustawy).

Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje Słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś).

W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny.

W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu.

Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów.

Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: (i) badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz (ii) prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą stanowić prac rozwojowych.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz cytowane przepisy, stwierdzamy, że przedstawione we wniosku Pana działania spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż są podejmowane w sposób systematyczny, mają charakter twórczy oraz podejmowane są w celu zwiększania zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Reasumując – opisana przez Pana działalność stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Niego działalności programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu.

Rozpatrując z kolei możliwość skorzystania przez Pana z tzw. ulgi Innovation Box, należy zauważyć, że przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.

Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2193), w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 30ca i art. 30cb.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1) patent,

2) prawo ochronne na wzór użytkowy,

3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,

7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),

8) autorskie prawo do programu komputerowego

– podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

(a+b)\*1,3 / (a+b+c+d)

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Natomiast w myśl art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

Na podstawie art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji, jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;

2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Stosownie do art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

W myśl art. 30cb ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Powyższe przepisy wprowadzają korzystne rozwiązania podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej, tzw. Innovation Box. W tym zakresie wpisują się one w realizację „Planu na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju”, „Strategii na rzecz doskonałości naukowej, nowoczesnego szkolnictwa wyższego, partnerstwa z biznesem i społecznej odpowiedzialności nauki” oraz „Strategii na Rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju” w obszarze innowacyjności. Znowelizowane przepisy mają prowadzić do wzrostu zainteresowania pracami badawczo-rozwojowymi prowadzonymi w Polsce oraz stanowić swoiste „zamknięcie” łańcucha wartości związanego z procesem tworzenia i komercjalizacji innowacyjnych rozwiązań będących efektem prac badawczo-rozwojowych.

Należy także wskazać, że powyższe regulacje polegają na preferencyjnym opodatkowaniu 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych przez podatnika z praw własności intelektualnej, których podatnik jest właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem lub posiada prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej i które są chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, zwane „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”.

W myśl art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również, co istotne, dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży produktu lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej.

W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że osiąga dochody z autorskiego prawa do programu komputerowego uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi.

Przepis art. 30ca ust. 7 pkt 3 ww. ustawy, wymienia jako dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi.

Zatem, dochody w zakresie, w jakim zostały/zostaną przez Pana osiągnięte z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi będą podlegały opodatkowaniu według preferencyjnej stawki wynoszącej 5% zgodnie z art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus. Poziom dochodu kwalifikowanego do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania będzie wyliczany przy zastosowania formuły (wzoru) wynikającej z raportu nr 5 BEPS. Przewidziano także możliwość zlecenia wykonania prac badawczo-rozwojowych innym podmiotom zarówno niepowiązanym, jak i powiązanym.

Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z korzystaniem z ulgi wiążą się, bądź co bądź, dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.

Podatnik będzie miał możliwość stosowania niniejszej ulgi przez cały okres trwania ochrony prawnej kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W przypadku tych aktywów, które podlegają procedurze zgłoszenia/rejestracji, podatnik będzie mógł skorzystać z preferencji podatkowej od momentu zgłoszenia lub złożenia wniosku o rejestrację (obowiązek zwrotu kwoty ulgi w przypadku wycofania wniosku, odmowy udzielenia prawa lub odrzucenia wniosku o rejestrację).

Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1062 ze zm.).

Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

Wątpliwości Pana budzi również kwestia zaliczenia następujących wydatków, tj.:

a) koszt specjalistycznej literatury programistycznej (książki oraz materiały szkoleniowe),

b) koszt sprzętu i akcesoriów komputerowych (komputer, klawiatura, myszka, monitor, biurko),

c) koszt obsługi księgowości (opłaty ponoszone na rzecz biura rachunkowego zajmującego się prowadzeniem księgowości Wnioskodawcy)

do kosztów do obliczenia wskaźnika nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 w związku z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:

· wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,

· kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz

· dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.

Wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem.

Jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, koszty poniesione faktycznie przez podatnika, uwzględniane pod literą „a” we wzorze na wyliczenie wskaźnika, przez który przemnażany jest dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągnięty w roku podatkowym, to koszty związane z prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, a nie koszty działalności badawczo -rozwojowej w rozumieniu art. 26e ww. ustawy, zawężone do tzw. kosztów kwalifikowanych.

Zatem, wymienione we wniosku w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym koszty ponoszone przez Pana, tj.

a) koszt specjalistycznej literatury programistycznej (książki oraz materiały szkoleniowe),

b) koszt sprzętu i akcesoriów komputerowych (komputer, klawiatura, myszka, monitor, biurko),

c) koszt obsługi księgowości (opłaty ponoszone na rzecz biura rachunkowego zajmującego się prowadzeniem księgowości Wnioskodawcy)

stanowią koszty wskazywane w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. koszty poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.

Jak wskazuje Minister Finansów w Objaśnieniach z 15 lipca 2019 r., zgodnie z akapitem 39 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5, koszty kwalifikowane winny być uwzględniane we wskaźniku niezależnie od metody ich ujmowania w kosztach podatkowych, zgodnie z ogólnymi zasadami podatkowymi. Dlatego też koszty dla celów kalkulacji wskaźnika należy rozumieć szerzej (funkcjonalnie w kontekście ww. Raportu OECD), niż w odniesieniu do ustalania kosztów uzyskania przychodów na gruncie pozostałych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wskaźnik nexus „(\`(...)\`) służy do określania tej części dochodu z kwalifikowanego IP, która podlega preferencyjnej 5% stawce podatkowej, powinien być liczony kumulatywnie na przestrzeni lat. Oprócz właściwych przepisów o IP BOX, potwierdzają to wytyczne przedstawione przez OECD w Raporcie BEPS Działanie nr 5 (akapit 45 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5)”.

Wysokość dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:

· dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i

· wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch podstawowych wartości:

· dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz

· wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.

Z Objaśnień podatkowych Ministerstwa Finansów z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku, niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP.

Tym samym wydatki ponoszone przez Pana na:

a) koszt specjalistycznej literatury programistycznej (książki oraz materiały szkoleniowe),

b) koszt sprzętu i akcesoriów komputerowych (komputer, klawiatura, myszka, monitor, biurko),

c) koszt obsługi księgowości (opłaty ponoszone na rzecz biura rachunkowego zajmującego się prowadzeniem księgowości Wnioskodawcy)

mogą stanowić koszty, o których mowa w lit. „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.

Należy również podkreślić, że przy określaniu tych kosztów ważne jest też zastosowanie właściwej proporcji, jeżeli w ramach działalności badawczo-rozwojowej wytwarzanych jest więcej kwalifikowanych praw IP oraz oprócz dochodów kwalifikowanych uzyskuje Pan także inne dochody z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, które nie mogą zostać opodatkowane w ramach ulgi IP Box.

Zatem, wydatki te ponoszone przez Pana, przy zachowaniu właściwej proporcji, mogą stanowić koszty, o których mowa w lit. „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.

Reasumując, mając na uwadze przedstawiony przez Pana we wniosku opis należy stwierdzić, że:

1) działalnością wykonywaną w ramach prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej przez Pana jest szeroko rozumiany proces projektowania, tworzenia oraz modyfikowania kodów komputerowych – utwory na zlecenia klientów;

2) prowadzi Pan działalność twórczą w zakresie tworzenia utworów, która obejmuje prace rozwojowe oraz jest podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy i wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań;

3) efekty prac będących przedmiotem wniosku stanowią odrębne programy komputerowe podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o Prawie autorskim i prawach pokrewnych;

4) osiąga Pan dochody z autorskiego prawa do programu komputerowego uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

5) przenosi Pan na Klienta całość autorskich praw majątkowych do danego utworu albo jego części;

6) od 1 stycznia 2020 r. prowadzi Pan na bieżąco, szczegółową, odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów, ewidencję przychodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (tj. z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych do utworów na Zleceniodawców);

7) opisane we wniosku oraz jego uzupełnieniu dane będą dotyczyły również zdarzeń przyszłych.

Tym samym uzyskane przez Pana dochody w latach 2020, 2021 i w latach następnych z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (autorskie prawo do programu komputerowego wytwarzanego w ramach podpisanych umów) uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi mogą być opodatkowane z uwzględnieniem stawki podatku dochodowego wynoszącej 5%.

Organ oparł się Pana stwierdzeniu zawartym w uzupełnieniu wniosku, według którego odnośnie kwestii, z jakiego tytułu osiąga Pan dochody związane z wytworzeniem, rozwinięciem, ulepszeniem lub zmodyfikowaniem programu komputerowego wskazał Pan, że są to dochody z autorskiego prawa do programu komputerowego uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi.

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zaznaczyć należy, że niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę.

Odnosząc się do powołanych przez Pana we wniosku interpretacji należy stwierdzić, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego tę interpretację.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb Ordynacji podatkowej. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).