Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-74/10-4/AT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-04-01
Teza: Sprzedaż działek
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; grunty-sprzedaż gruntów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 19 stycznia 2010 r. (data wpływu 21 stycznia 2010 r.), uzupełnionym pismem z dnia 19 marca 2010 r. (data wpływu 22 marca 2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek – **jest prawidłowe.**

**

UZASADNIENIE

W dniu 21 stycznia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek. Powyższy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 19 marca 2010 r. o doprecyzowanie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest rolnikiem. Nie jest podatnikiem podatku VAT, nie prowadzi działalności rolniczej. Ziemię uprawia na potrzeby własne, a część leży odłogiem - stanowi ugór. Wnioskodawca posiada między innymi 1 ha ziemi, który otrzymał od syna w roku 2004 w darowiźnie. Grunt ten został podzielony w trybie rolnym na działki o wielkości po 3.000 m2 każda (powstały 3 działki). Są to działki bez prawa zabudowy, nie posiadają decyzji o warunkach zabudowy, jak również nie są w planie miejscowym. Gmina planuje objęcie tych działek w lipcu tego roku studium rozwoju Gminy z przeznaczeniem pod zabudowę przemysłową (jakkolwiek studium nie stanowi prawa do zabudowy tylko są to perspektywiczne plany zagospodarowania Gminy w przyszłości). Grunt ten Wnioskodawca oddał pod uprawę sąsiadowi bez żadnej rekompensaty finansowej. W przeszłości (w ostatnich 2 latach) Zainteresowany sprzedał 2 działki rolne po 3.000 m2 każda.

Pismem z dnia 19 marca 2010 r. Wnioskodawca uzupełnił wniosek o następujące informacje:

1.  Grunt, o którym mowa we wniosku, nie był udostępniany innym osobom odpłatnie na podstawie umowy dzierżawy, ani żadnej innej umowy – nigdy nie był udostępniany innym osobom.
2.  Zainteresowany nie udostępniał gruntu i w związku z powyższym nie ma z tego powodu żadnych korzyści.
3.  Wnioskodawca sprzedaje i przeznacza otrzymane pieniądze na zakup innego gruntu.
4.  Zainteresowany sprzedał 4 działki rolne bez prawa zabudowy po ok. 3.000 m2.
5.  Wnioskodawca zamierza sprzedać tylko działki rolne. Jeśli będą to działki z przeznaczeniem pod przemysł wtedy Zainteresowany sprzeda je z podatkiem VAT.
6.  Zainteresowany nie będzie występował przed sprzedażą o wydanie decyzji o warunkach zabudowy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w momencie sprzedaży tych 3 działek Wnioskodawca będzie musiał zapłacić podatek VAT, czy będzie mógł skorzystać ze zwolnienia, na podstawie art. 43 ustawy, zgodnie z którym podatkowi VAT podlegają tylko grunty budowlane lub tereny przeznaczone pod zabudowę:

1.  jeśli je sprzeda przed objęciem działek studium rozwoju gminy,
2.  jeśli je sprzeda jak już będą znajdowały się w studium rozwoju gminy?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie będzie obowiązywał go podatek VAT, w myśl przepisu art. 43 ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary, w świetle art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Przez działalność gospodarczą w świetle ust. 2 powołanego artykułu rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Aby zatem dostawę towarów (nawet jednorazową) uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w odniesieniu do tej transakcji podatnik działał w charakterze producenta, handlowca lub usługodawcy, miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności.

Z treści przedłożonego wniosku wynika, iż Zainteresowany nie jest podatnikiem podatku VAT i nie prowadzi działalności rolniczej. Jest rolnikiem uprawiającym ziemię na potrzeby własne. Część gruntów leży odłogiem - stanowi ugór. Wnioskodawca w roku 2004 otrzymał od syna w formie darowizny grunt o powierzchni 1 ha. Grunt ten został podzielony na 3 działki o powierzchni 3.000 m2 każda. Są to działki bez prawa zabudowy, nie posiadają decyzji o warunkach zabudowy, jak również nie są zagospodarowane w planie miejscowym. Gmina planuje objęcie tych działek w lipcu tego roku studium rozwoju Gminy z przeznaczeniem pod zabudowę przemysłową. Wnioskodawca wskazał, iż ww. grunt oddał pod uprawę sąsiadowi bez żadnej rekompensaty finansowej. Jednocześnie w uzupełnieniu do wniosku Zainteresowany oświadczył, iż przedmiotowy grunt nie był udostępniany innym osobom odpłatnie na podstawie umowy dzierżawy, ani żadnej innej umowy. Z uwagi na fakt, iż Zainteresowany nie udostępniał gruntu, nie otrzymywał z tego powodu żadnych korzyści. Wnioskodawca sprzedaje działki i przeznacza otrzymane pieniądze na zakup innego gruntu. Zainteresowany sprzedał 4 działki rolne bez prawa zabudowy po ok. 3.000 m2. Wnioskodawca zamierza sprzedać tylko działki rolne. Zainteresowany nie będzie występował przed sprzedażą o wydanie decyzji o warunkach zabudowy.

Grunty spełniają definicję towarów wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, jednak w przedmiotowej sprawie Wnioskodawcy nie można uznać za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ustawy.

Nic nie wskazuje na to, aby dokonując sprzedaży przedmiotowych działek Wnioskodawca działał w charakterze handlowca. Nie można bowiem stwierdzić, że nabył grunt w celu odsprzedaży, ponieważ pochodzi on z majątku prywatnego, otrzymanego w formie darowizny. Zainteresowany sprzedając ww. działki będzie korzystał z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, a zatem czynność ta nie będzie oznaczała wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Bez znaczenia zatem w przedmiotowej sprawie pozostaje przeznaczenie ww. gruntu.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że jeżeli działki przeznaczone do sprzedaży nigdy nie były wykorzystywane przez Wnioskodawcę w działalności ani rolniczej, ani pozarolniczej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, również nie były przedmiotem najmu, dzierżawy, ani innej czynności przynoszącej korzyści finansowe, to sprzedaż przedmiotowych działek – bez względu na ich przeznaczenie oraz fakt czy zostaną objęte studium rozwoju gminy – nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie nie objęcia tej czynności podatkiem VAT należało uznać za prawidłowe, jednak w oparciu o inną podstawę prawną niż wskazana przez Wnioskodawcę.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

**