Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.949.2025.5.DA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-30
Teza: Opodatkowanie otrzymanej kwoty z tytułu zawarcia ugody z
bankiem.
Słowa kluczowe: banki
kredyt-kredyt hipoteczny
kwota
opodatkowanie
przychód
ugody
zwrot
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy m.in. podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych
    otrzymania kwoty z tytułu zawarcia ugody z bankiem. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi
    na wezwania – pismami złożonymi 27 listopada 2025 r. i 28 grudnia 2025 r. Treść wniosku
    jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Na podstawie umowy kredytu nr ... z ... kwietnia 2008 r. Pani wraz ze swoim mężem ...
    oraz synem ... zaciągnęli w banku (ówczesny ..., a obecnie ..., KRS ..., NIP: ...; dalej: „Bank”)
    kredyt hipoteczny przeznaczony na zakup w udziałach lokalu mieszkalnego zasiedlanego
    po raz pierwszy, położonego w ... przy ul. ... nr ..., działki gruntu nr A, B, C.
    Kredyt był indeksowany we frankach szwajcarskich (CHF).
    Kwota wypłaconego przez Bank kredytu została przeznaczona i wykorzystana na realizacje
    celu określonego w umowie.
    13 stycznia 2016 r. zmarł Pani mąż, a spadek po nim odziedziczyła Pani (żona), ... (syn) oraz
    ... (syn), każdy w udziale po 1/3. Wszyscy spadkobiercy przyjęli spadek z dobrodziejstwem
    inwentarza. Powyższe zostało potwierdzone postanowieniem Sądu Rejonowego w ... z 7
    marca 2016 r., sygn. akt ....
    Oznacza to, że Pani oraz Pani synowie wstąpili, jako spadkobiercy, w prawa i obowiązki
    majątkowe Pani męża.
    Kredyt wraz ze wszelkimi wymaganymi odsetkami i opłatami został całkowicie spłacony w
    2016 r.
    Na początku 2025 r. kancelaria prawa gospodarczego, która działała w Pani oraz w Pani
    synów imieniu wystąpiła do Banku z wnioskiem o unieważnienie umowy kredytowej.
    18 września 2025 r. została zawarta ugoda do umowy nr .... Ugodę tę zawarli, z jednej
    strony jako kredytobiorcy: Pani, Pani syn ... oraz jako spadkobierca Pani syn ..., a z drugiej
    strony .... Ugoda zawarta została poza sądem.
    Poniżej przedstawiono wybrane postanowienia ugody, istotne z punku widzenia
    opisywanego zagadnienia, będącego przedmiotem wniosku o interpretację.
    1. „My uważamy, że Umowa jest ważna i nie uznajemy za uzasadnione roszczeń o
                                          1uznanie postanowień Umowy za niewiążące na podstawie art. 385 i nast. Kodeksu
      cywilnego lub ustalenie nieważności Umowy lub o zapłatę z obu tych powodów.”
    2. „Na podstawie tej ugody chcemy polubownie zakończyć stan niepewności co do
      ważności Umowy lub niedozwolonego charakteru jej postanowień.”
    3. „Ty i my oświadczamy, że w ugodzie ustalimy zasady uchylenia stanu niepewności co
      do ważności Umowy lub niedozwolonego charakteru jej postanowień. Naszym
      zgodnym zamiarem jest to, aby nie dochodzić w przyszłości roszczeń, które mogłyby
      wynikać z postanowień Umowy w walucie obcej po zawarciu tej ugody.”
    4. „My oświadczamy, że w księgach rachunkowych banku na dzień zawarcia ugody
      wysokość Twojego zadłużenia z tytułu Umowy zostało spłacone w całości.”
    5. „W wyniku zawarcia ugody zwrócimy Ci część Twoich wpłat. Kwotę 80 000,00 zł
      (słownie: osiemdziesiąt tysięcy złotych 00/100) wypłacimy na rachunek (...) w terminie
      14 dni od zawarcia ugody. Do wyliczenia tej kwoty przyjęliśmy różnicę między Twoimi
      wpłatami a wypłaconym kredytem powiększonym o odsetki od tego kredytu wyliczone
      według stałego oprocentowania w wysokości 1,37% w stosunku rocznym. Odsetki
      wyliczyliśmy za okres od daty zawarcia umowy do 3 lutego 2016 r.”

    6. „Ty i my ustalamy, że po podpisaniu tej ugody nie będziemy występować w przyszłości
      względem siebie z roszczeniami z postanowień Umowy, jej zawarcia oraz wykonania w
      walucie obcej, ze względu na zawarte w tej ugodzie ustalenia.”
    7. „Gdy w ugodzie piszemy:
    a) „Ty” (np. Ciebie, Twój) – mamy na myśli każdą osobę, która podpisała tę ugodę,
    b) „my” – mamy na myśli ...,”.
    Żaden z zapisów ugody nie wskazuje na stwierdzenie nieważności umowy lub jej
    poszczególnych postanowień.
    Ugoda weszła w życie z dniem jej podpisania. Kwota, o której mowa w ugodzie (opisana w
    powyższym pkt 5 została zwrócona, tj. przekazana na rachunek bankowy wskazany w
    ugodzie.
    W uzupełnieniu wniosku z 27 listopada 2025 r. wskazano:
    W ramach zawartej 18 września 2025 r. ugody z Bankiem nie nastąpiło „przewalutowanie”
    przedmiotowego kredytu. Kredyt został spłacony wcześniej i nie był wcześniej
    przewalutowywany.
    Wskazana we wniosku kwota w wysokości 80 000 zł, zaksięgowana została na koncie w
    dniu 23 września 2025 r. Kwota ta wypłacona została na rachunek bankowy należący do
    Pani syna .... W dalszej kolejności, kwota ta podzielona została między Pani synem ... a
    Panią. Drugi Pani syn ... nie był zainteresowany otrzymaniem części ww. kwoty.
    Kwota 80 000 zł, którą Bank wypłacił w wyniku zawarcia ww. ugody, nie stanowi zwrotu
    środków uprzednio spłaconych do Banku (z uwzględnieniem wartości udostępnionego
    kredytu). To są Pani i Pani synów środki wpłacone do Banku, stanowiące różnicę między
    Państwa wpłatami a wypłaconym kredytem.
    Kwota 80 000 zł, która została wypłacona przez Bank, nie stanowi zwrotu środków, które
    zostały wpłacone do Banku tytułem spłaty kapitału, odsetek (rat kapitałowo-odsetkowych)
    i innych opłat związanych z kredytem. Nie doszło do ponownego przeliczenia zobowiązań
    kredytowych. To są Pani i Pani synów środki wpłacone do Banku stanowiące różnicę
    między Państwa wpłatami a wypłaconym kredytem.
    Wypłacona przez Bank kwota 80 000 zł nie stanowi przysporzenia ponad kwoty uiszczane
    tytułem spłaty przedmiotowego kredytu.
    Wypłacona przez Bank kwota 80 000 zł nie jest wynagrodzeniem za odstąpienie przez
    Panią i Pani synów od dochodzenia roszczeń wobec Banku na drodze sądowej.
    Dodatkowo wskazuje Pani, że w punkcie 8 ugody zawarto zapis następującej treści:
    „Zwrócona część Twoich wpłat wskazana w ust. 4 nie jest Twoim przysporzeniem
    majątkowym, zatem nie ma przychodu, który podlega opodatkowaniu. Potwierdza to
    otrzymana przez nas indywidualna interpretacja podatkowa z 27-12-2023 r. sygnatura
    0113-KDIPT2-2.4011.778.2023.2.ACZ wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej w związku z tym Bank nie wystawi PIT-11”.
    Umowa kredytowa w momencie podpisywania ugody była zamknięta, a kredyt spłacony,
    zatem Bank zwracał Pani i Pani synom środki wcześniej przez Państwa wpłacone i
    opodatkowane. Z tytułu ugody nie powstał w ogóle żaden obowiązek podatkowy.
    W uzupełnieniu wniosku z 28 grudnia 2025 r., na pytanie Organu „o jednoznaczne
    wskazanie czy kwota 80 000 zł, która została Pani i Pani synom wypłacona przez bank
    stanowi częściowy zwrot tego, co wpłacili Państwo do banku w czasie trwania umowy
    kredytu czy nie stanowi zwrotu środków, które wpłacali Państwo do banku”,
    doprecyzowała Pani opis stanu faktycznego wskazując, że kwota 80 000 zł, która została
    Pani oraz Pani synom wypłacona przez Bank stanowi częściowy zwrot tego, co wpłacili
    Państwo do Banku w czasie trwania umowy kredytu. Stanowi ona zatem zwrot środków,

    które wpłacali Państwo do Banku. Wynika to również wprost z treści ugody: „W wyniku
    zawarcia ugody zwrócimy Ci część Twoich wpłat.” (pkt 4 ugody).
    Dodatkowo wyjaśniła Pani, że w uzupełnieniu wniosku z dnia 27 listopada 2025 r. poprzez
    niedopatrzenie popełniła Pani błąd, który przyczynił się do powstania niespójności.
    Pytania
    1. Czy zwrócona na podstawie ww. ugody kwota, o której mowa w ugodzie (opisana w
      powyższym pkt 5), spowoduje powstanie po Pani stronie przychodu podatkowego w
      rozumieniu art. 20 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 oraz art. 11 ust. 1 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych?
    2. Czy z uwagi na fakt, iż jeden z kredytobiorców (...) zmarł i w jego miejsce wstąpili
      spadkobiercy (w tym Pani), zwrócony na podstawie ww. ugody udział w kwocie, o
      której mowa w ugodzie (opisana w powyższym pkt 5), stanowi nabycie przez Panią
      praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej tytułem
      dziedziczenia i podlega podatkowi od spadków i darowizn w rozumieniu art. 1 ust. 1
      pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn?
    Należy wskazać, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź w zakresie
    podatku dochodowego od osób fizycznych (tj. pytanie nr 1), natomiast w zakresie podatku
    od spadków i darowizn (tj. pytanie nr 2) zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem odnośnie pytania nr 1 (w zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych), zwrócona na podstawie ww. ugody kwota, o której mowa w ugodzie (opisana
    w powyższym pkt 5), nie spowoduje powstania po Pani stronie przychodu podatkowego w
    rozumieniu art. 20 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 oraz art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż za przychody podatkowe mogą być
    uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno
    zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym,
    niemające charakteru zwrotnego (por.: interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej nr 0113-KDIPT2-2.4011.778.2023.2.ACZ).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
    · dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz
    · dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra
      właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy
      Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach
      uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).
    W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
    · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
      pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
      zainkasował, objął w posiadanie”;
    · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj.
      takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
      odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do
      swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości
      pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone
      pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Źródła przychodów
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są: inne źródła.
    Stosownie natomiast do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz

      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym
    przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Skutki podatkowe otrzymania kwoty z tytułu zawarcia ugody z bankiem
    Jak stanowi art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 1071 ze zm.):
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy
    między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej
    niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez
    wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa
    stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy
    ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje
    od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów,
    zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.
    Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną
    ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się
    do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym
    podstawę zawarcia ugody. W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z
    którym kauzalność ugody przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć
    strony po zawarciu ugody. Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze
    wzajemnych ustępstw stron, zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku lub zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu
    istniejącego lub mogącego powstać.
    Z kolei instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się natomiast w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek.
    Wtedy bowiem, kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

    Jak wynika z zacytowanych wyżej przepisów, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Odnosząc się do skutków podatkowych otrzymania wskazanej w ugodzie kwoty
    wyjaśniam, że zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Z opisu sprawy wynika, że na mocy ugody zawartej 18 września 2025 r. pomiędzy Panią,
    Pani synami a Bankiem, Bank zwrócił na Państwa rzecz kwotę 80 000 zł. W wyniku
    zawarcia ugody, Bank zobowiązał się zwrócić w terminie 14 dni od zawarcia ugody na
    rzecz Pani i Pani synów część wpłat wpłaconych przez Państwa do Banku. Do wyliczenia tej
    kwoty Bank przyjął różnicę między wpłatami dokonanymi przez Panią i Pani synów a
    wypłaconym kredytem powiększonym o odsetki od tego kredytu wyliczone według stałego
    oprocentowania w wysokości 1,37% w stosunku rocznym. Odsetki zostały wyliczone za
    okres od daty zawarcia umowy do 3 lutego 2016 r. Kwota 80 000 zł, która została Pani oraz
    Pani synom wypłacona przez Bank, stanowi częściowy zwrot tego, co wpłacili Państwo do
    Banku w czasie trwania umowy kredytu. Stanowi ona zatem zwrot środków, które wpłacali
    Państwo do Banku. Wynika to również wprost z treści ugody (pkt 4 ugody): „W wyniku
    zawarcia ugody zwrócimy Ci część Twoich wpłat.” Umowa kredytowa w momencie
    podpisywania ugody była zamknięta, a kredyt spłacony, zatem Bank zwracał Pani i Pani
    synom środki wcześniej wpłacone przez Państwa.
    Mając na uwadze powyższe, stwierdzam, że w analizowanej sprawie wypłata przez Bank
    przedmiotowej kwoty, o której mowa we wniosku, nie spowodowała u Pani powstania
    przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W
    konsekwencji, nie ma Pani obowiązku zapłaty podatku dochodowego od wypłaconej przez
    Bank ww. kwoty.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ
    wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego.
    Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie
    wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do
    określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji
    wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.
    j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie

    wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu
    faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego
    postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego
    postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki
    prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnił się od
    występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pani w
    zakresie przedstawionego stanu faktycznego.
    Ponadto, wskazuję, że z uwagi na to, iż interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani. Nie wywołuje skutków
    prawnych dla innych osób (Pani synów).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.