Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.326.2025.2.MN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-05
Teza: Skutki podatkowe otrzymania zwrotu w ramach rozliczenia z
bankiem.
Słowa kluczowe: kredyt
opodatkowanie
przychód
spłata
ugody
zwrot
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    24 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 23 kwietnia 2025 r. (wpływ 28 kwietnia 2025 r.) – z 26
    maja 2025 r. (wpływ 26 maja 2025 r.) oraz z 5 czerwca 2025 r. (wpływ 5 czerwca 2025 r.) w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1) Zainteresowany będący stroną postępowania:
        A.A.
    2) Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
        B.B.

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcy, Pan A.A. oraz Pani B.B., zawarli z A. S.A. (wcześniej B. S.A., dalej również
    „Bank”) z siedzibą w (...) umowę kredytu hipotecznego nr (...) z 10 marca 2006 r. (dalej
    „Umowa”).
    Przedmiotem Umowy było udzielenie kredytu na kwotę 816.053,56 PLN, która w
    momencie sporządzania Umowy kredytu została przez Bank przeliczona na równowartość
    346.160,00 CHF przy zastosowaniu wyznaczonego przez Bank kursu kupna CHF w tym
    dniu.
    Kredyt ten, denominowany w walucie obcej (CHF), został zaciągnięty celem sfinansowania
    kosztów budowy i wykończenia domu w zabudowie szeregowej przy ul. (...) w (...),
    wykonanej przez C. Sp. z o.o. z siedzibą w (...) (dalej „Deweloper”). Nieruchomość była
    wykorzystywana przez Wnioskodawców w celu zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Cel ten nie miał żadnego związku z działalnością gospodarczą, czy
    zawodową Wnioskodawców.
    Wnioskodawcy dokonali całkowitej spłaty kredytu udzielonego na podstawie Umowy z
    dniem 4 maja 2021 r. Kwota spłaty wynosiła 1.489.995,86 PLN (w przeliczeniu kwot
    zapłaconych w CHF po kursie średnim NBP z dnia poszczególnych płatności), a więc na
    kwotę o 673.942,30 PLN większą niż kwota wypłaconego kapitału.
    W związku z zakwestionowaniem przez Wnioskodawców ważności Umowy wnieśli oni
    pozew. Sprawa o sygnaturze (...) toczy się przed Sądem Okręgowym (...) w (...).
    W związku z negocjacjami dotyczącymi wzajemnych rozliczeń Wnioskodawcy planują
    zawrzeć z Bankiem porozumienie kompensacyjne (dalej „Ugoda”), które reguluje kwestię
    wzajemnych wierzytelności wynikających z Umowy. Porozumienie to przewiduje, że:
        Wnioskodawcy zobowiązują się do wycofania powództwa w sprawie toczącej się
        przed sądem Okręgowym (...) w (...);
        Bank zobowiązuje się do częściowego zwrotu rat kapitałowo-odsetkowych na rzecz
        Wnioskodawców w kwocie 829.000,00 zł, oddzielnie 414.500,00 zł dla każdego
        Wnioskodawcy;
        kwota zwrotu wynika z potrącenia kwot wierzytelności Banku wobec
        Wnioskodawców, w której skutek wierzytelność Banku została umorzona w całości,
        a wypłacona kwota jest pozostałą kwotą wierzytelności Wnioskodawców;
        na kwotę całkowitej wierzytelności Wnioskodawców składa się:
      a. kwota rat kapitałowo-odsetkowych;

      b. kwota z tytułu przedterminowej całkowitej spłaty kapitału o Kwota ubezpieczenia
      kredytu od niskiego wkładu własnego.
    Tym samym porozumienie kompensacyjne przewiduje, że obie strony dokonają
    potrącenia wzajemnych wierzytelności do wysokości wierzytelności niższej. W wyniku tego
    potrącenia Bank zostanie zobowiązany do zapłaty na rzecz Wnioskodawców kwoty
    829.000,00 PLN, którą uiści w terminie 7 dni od daty przedstawienia Bankowi przez
    Wnioskodawców pisma zawierającego oświadczenie o cofnięciu pozwu w toczącym się
    postępowaniu z powództwa Wnioskodawców wraz ze zrzeczeniem się roszczeń.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    W porozumieniu kompensacyjnym nie zostanie wskazane, że umowa kredytowa była
    nieważna.
    Wnioskodawcy planują zawrzeć ugodę w maju 2025 roku.
    Kwota rat kapitałowo-odsetkowych będzie zwrotem środków pieniężnych, które wcześniej,
    na mocy umowy kredytowej Wnioskodawcy przekazali na rzecz banku w ramach spłaty rat
    kapitałowo-odsetkowych od otrzymanego finansowania.
    Kwota przedterminowej spłaty będzie zwrotem wpłaconych wcześniej przez
    Wnioskodawców środków na ten cel.
    Kwota ubezpieczenia od niskiego wkładu własnego będzie zwrotem środków wpłaconych
    przez Wnioskodawców tytułem tego ubezpieczenia.
    Dodatkowe wyjaśnienia w sprawie:
    Wnioskodawcy, po otrzymaniu szczegółowych informacji składają dodatkowe wyjaśnienia
    stanu faktycznego.
    Wnioskodawca skontaktował się z Bankiem i uzyskał informację, że w treści Ugody będzie
    mowa o „nienależnie pobranych wpłatach”, nie będzie natomiast mowy o nieważności
    Umowy kredytu.
    Ugoda zostanie podpisana w pierwszym możliwym terminie dogodnym dla Banku i
    Wnioskodawców po otrzymaniu indywidualnej interpretacji podatkowej.
    Wnioskodawcy dokonali płatności na rzecz Banku tytułem Umowy w łącznej wysokości
    326.190,38 PLN oraz 294.629,80 CHF. Bank wypłacił na rzecz Wnioskodawców tytułem
    Umowy kwotę kapitału w wysokości 816.053,56 PLN. Jednakże rozliczenia między
    stronami należało dokonać w oparciu o kurs średni NBP obowiązujący w dniu rozliczenia
    (potrącenia), nie zaś w oparciu o kurs średni NBP z dnia poszczególnych płatności rat
    spłaty kredytu. Do potrącenia został zastosowany kurs średni NBP obowiązujący w dniu
    potrącenia, to jest kurs średni NBP z 16 września 2024 r. Zgodnie ze złożonym
    oświadczeniem o potrąceniu, wierzytelność Banku o zwrot kwoty wypłaconego kapitału
    umorzyła się w całości, zaś wierzytelność Wnioskodawców pozostała nieumorzona w
    kwocie 187.819,60 CHF (co stanowiło na dzień potrącenia równowartość kwoty 855.969,05
    PLN w przeliczeniu po obowiązującym w tym dniu do godz. 12:00 kursie średnim NBP w
    wysokości 4,5574 PLN/CHF). W świetle powyższego, kwota zwrotu w wysokości 829.000,00
    PLN stanowi zwrot części równowartości kwot zapłaconych przez Wnioskodawców na
    rzecz Banku tytułem Umowy kredytu i nie stanowi dodatkowej wypłaty ze strony Banku.
    Pytania
    1. Czy kwota otrzymana przez Wnioskodawców na podstawie Ugody zawartej z Bankiem
    będzie stanowiła po stronie Wnioskodawców przychód?
    2. Jeśli stanowisko Wnioskodawców w zakresie ww. pytania nr 1 jest nieprawidłowe, to czy
    kwota otrzymana przez Wnioskodawców na podstawie Ugody zawartej z Bankiem będzie
    objęta zaniechaniem poboru podatku, o którym mowa w rozporządzeniu Ministra
    Finansów z 11 marca 2022 r. (Dz. U. 2024 poz. 102 t. j. z 26 stycznia 2024 roku) w sprawie

    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1.
    Zdaniem Wnioskodawców, kwota otrzymana od Banku na podstawie Ugody nie powinna
    być opodatkowana podatkiem PIT, ponieważ stanowi zwrot środków, które Wnioskodawcy
    wcześniej wpłacili Bankowi w trakcie trwania Umowy. Wnioskodawcy nie uzyskują zatem
    nowego przysporzenia majątkowego, lecz odzyskają wpłacone wcześniej środki. W
    związku z tym, że zwrot ten nie prowadzi do wzrostu wartości majątku, nie powinien być
    traktowany jako przychód w rozumieniu ustawy o PIT. Dodatkowo, odsetki będące
    przedmiotem rozliczenia z bankiem podlegają zwolnieniu podmiotowemu na podstawie
    art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o PIT.
    Zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych („ustawa o PIT”),
    opodatkowaniu podlega jedynie taki przychód, który prowadzi do realnego przysporzenia
    majątkowego podatnika. W przypadku zwrotu kapitału, który uprzednio został wpłacony
    przez Wnioskodawców na mocy umowy kredytowej, nie możemy mówić o uzyskaniu
    nowego dochodu. Środki te mają charakter zwrotu wpłat dokonanych wcześniej, co
    wyklucza je z kategorii przychodu podlegającego opodatkowaniu.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają
    wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c
    oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
    poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
    1) dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz
    2) dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra
    właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy -
    Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach
    uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).
    Art. 11 ust. 1 ustawy o PIT precyzuje, że opodatkowaniu podlegają jedynie te przychody,
    które skutkują rzeczywistym wzrostem majątku podatnika. Zgodnie z wykładnią
    przepisów, opodatkowaniu podlega wyłącznie realne przysporzenie, które zwiększa
    wartość majątku podatnika i prowadzi do uzyskania przez niego korzyści. W sytuacji, gdy
    dochodzi do unieważnienia umowy, zwrot środków nie jest przysporzeniem majątkowym,
    lecz jedynie restytucją - przywróceniem stanu majątkowego sprzed dokonania czynności
    prawnej. Z tego względu, uzyskane przez Wnioskodawców środki, które zostały wpłacone
    bankowi, nie powinny być traktowane jako przychód podlegający opodatkowaniu.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. -
    Prawo bankowe. Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy, przez umowę kredytu bank
    zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę
    środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się
    do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego
    kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od
    udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej jest obojętne podatkowo.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania

    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Ponadto, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o PIT, wolne od podatku dochodowego
    są: odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty należności niepodlegających opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym, wolnych od podatku dochodowego lub od których na podstawie
    przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powyższy przepis zwalnia zatem z opodatkowania wszelkie odsetki za opóźnienie
    wypłacone w związku ze świadczeniami, które nie podlegają opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    Ad. 2.
    Zdaniem Wnioskodawców, kwota zwrotu spełnia warunki uznania jej za kwotę umorzenia,
    o której mowa w § 1 ust. 1. lit. 1 rozporządzenia
    Zdaniem Wnioskodawców, zwracana przez Bank kwota stanowić będzie umorzenie
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego na realizację inwestycji mieszkaniowej
    Wnioskodawców i tym samym mieści się zdaniem Wnioskodawców w dyspozycji
    przepisów rozporządzenia.
    Jednocześnie spełnione są także pozostałe przesłanki zaniechania poboru podatku
    określone w Rozporządzeniu. Kredyt został przeznaczony na sfinalizowanie budowy i
    wykończenia domu mieszkalnego na działce budowlanej znajdującej się w Polsce, który
    spełniał własne cele mieszkaniowe Wnioskodawców, nie był nabyty w związku z
    działalnością gospodarczą, czy zawodową Wnioskodawców - czyli kredyt został
    przeznaczony na inwestycję, której celem jest zaspokojenie własnych potrzeb
    mieszkaniowych.
    Ponadto umorzenie kwoty składki na ubezpieczenie od niskiego wkładu własnego nie
    stanowiło usługi dodatkowej świadczonej przez Bank. Opłacenie tej składki było niezbędne
    do zawarcia umowy kredytu, a zastrzeżenie tego warunku pozostawało jedynie w
    dyspozycji Banku, a nie Wnioskodawców. Tym samym opłaty te stanowią opłaty
    niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego o których mowa w art. 2 pkt 3
    rozporządzenia.
    Interpretacja organów podatkowych i orzecznictwo
    W interpretacji indywidualnej z 6 marca 2024 r. (sygn. 0112-KDIL2- 1.4011.37.2024.2.MKA),
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że zwrot środków pieniężnych
    wynikający z zawartej ugody, które wcześniej zostały przekazane na spłatę części rat
    kredytu hipotecznego, nie stanowi przyrostu majątku. Wynika to z faktu, że zwrot jest
    ekwiwalentem poniesionych wcześniej wydatków. W związku z tym wypłata tego zwrotu
    jest neutralna podatkowo na gruncie PIT.
    Ponadto interpretacji indywidualnej z 8 sierpnia 2024 r. (sygn. 0112-KDIL2-
    1.4011.570.2024.3.DJ), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził, kwota
    wypłacana w związku z ugodą zawieraną z bankiem jest neutralna podatkowo, ponieważ
    stanowi zwrot środków pieniężnych wpłaconych na rzecz banku na poczet kapitału oraz
    odsetek, spłacając raty kapitału. Organ podkreśla, że otrzymanie środków będących
    ekwiwalentem wydatków wcześniej poniesionych z własnych środków nie powoduje
    przyrostu w majątku i tym samym nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniem
    PIT.
    Podobnie, w interpretacji indywidualnej z 30 lipca 2024 r. (sygn. 0112-KDIL2-
    1.4011.535.2024.3.DJ), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że zwrot przez
    bank części kwoty uiszczonej tytułem spłaty kredytu mieszkaniowego nie stanowi
    przychodu podlegającego opodatkowaniu. W interpretacji tej podkreślono, że zwrot

    środków przez bank w wyniku unieważnienia umowy kredytowej ma charakter
    restytucyjny i nie prowadzi do powstania przychodu podatkowego.
    Mając na względzie powyższe, należy uznać stanowisko Wnioskodawców za prawidłowe.
    Pismem z 5 czerwca 2025 r. Wnioskodawcy wyjaśnili, że zgodnie z ostatecznym projektem
    ugody bankowej, kwota, którą bank zwróci Wnioskodawcom na podstawie ugody będzie
    obejmować jedynie kwotę rat kapitałowo-odsetkowych, którą wcześniej, na mocy umowy
    kredytowej Wnioskodawcy przekazali na rzecz banku.
    Nieaktualna pozostaje zatem argumentacja Wnioskodawców o zwolnieniu z art. 21 ust. 1
    pkt 95b ustawy o PIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
        pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
        zainkasował, objął w posiadanie”;
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika –
        tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
        odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć
        do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i
        wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby
        stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o

    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Źródła przychodów
    Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Z informacji przedstawionych przez Państwa wynika, że:
    1. w 2006 r. zawarli Państwo umowę kredytu hipotecznego;
    2. w związku z zakwestionowanej przez Państwa ważności tej umowy, wnieśli Państwo do
      sądu pozew;
    3. bank zaproponował Państwu zawarcie porozumienia kompensacyjnego, które
      przewiduje dokonanie potrącenia wzajemnych wierzytelności i zwrot na Państwa rzecz
      określonej kwoty.
    Powzięli Państwo wątpliwość, czy kwota ta będzie stanowić przychód podlegający
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

    Skutki podatkowe wypłaty kwoty przez bank
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy,
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady –
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    W Państwa przypadku – otrzymają Państwo od banku zwrot środków pieniężnych, które
    wcześniej na mocy umowy kredytowej przekazali Państwo na rzecz banku w ramach
    spłaty rat kapitałowo-odsetkowych, z tytułu przedterminowej spłaty i z tytułu
    ubezpieczenia. Otrzymana przez Państwa kwota będzie zatem stanowiła zwrot własnych
    pieniędzy, które nienależnie wpłacili Państwo do banku.
    Wobec powyższego, wypłata przez bank na Państwa rzecz tego zwrotu będzie dla Państwa
    neutralna podatkowo. W wyniku tego zwrotu nie osiągną Państwo bowiem konkretnego
    przysporzenia majątkowego, a więc zwrot ten nie spowoduje po Państwa stronie
    powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Mając na uwadze powyższe – nie będą Państwo mieli obowiązku rozliczenia tych środków
    dla celów podatkowych.
    Państwa stanowisko należało więc uznać za prawidłowe.
    Wskazuję również, że nie odniosłem się do pytania nr 2, ponieważ oczekiwali Państwo
    odpowiedzi na to pytanie wyłącznie w sytuacji, gdyby Państwa stanowisko w zakresie
    pytania nr 1 zostało uznane za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa
    jest sam przepis prawa. Istotą interpretacji indywidualnej jest rozstrzygnięcie, czy
    prawidłowo postrzegają Państwo, jakie skutki prawne na gruncie określonych przepisów
    prawa podatkowego wywołuje przedstawiony przez Państwa stan faktyczny. W polskim
    systemie prawa podatkowego obowiązuje zasada samoobliczenia podatku. Wydanie
    interpretacji indywidualnej nie zwalnia podatnika z obowiązku obliczenia podstawy
    opodatkowania oraz zobowiązania podatkowego. Stąd też Organ interpretacyjny nie
    analizował przedstawionych przez Państwa kwot.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazuję, że
    zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji
    wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego bądź
    zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy
        zastosują się do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan A.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.