Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.64.2025.1.MS2
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-31
Teza: Od momentu przeprowadzki na terytorium Polski wraz z
małżonką oraz dwójką małoletnich dzieci Wnioskodawca
powinien zostać uznany za osobę mającą miejsce
zamieszkania na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej w
rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o PIT, a co za tym idzie, od
chwili przeprowadzki w połowie 2025 roku Wnioskodawca
będzie podlegać w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
podatkowemu.
Słowa kluczowe: miejsce-miejsce zamieszkania
obowiązek-obowiązek podatkowy-nieograniczony
obowiązek podatkowy
rezydencja-rezydencja podatkowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
przychodów zagranicznych osób przenoszących miejsce
zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6b-art. 30k-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Pan A.A. (dalej jako „Wnioskodawca” bądź „Mocodawca”) jest obywatelem Szwajcarii
    zamieszkałym obecnie w Wielkiej Brytanii wraz ze swoją najbliższą rodziną - małżonką,
    która jest polską obywatelką, oraz trójką dzieci. Obecnie Wnioskodawca, jego małżonka
    oraz dzieci są rezydentami podatkowymi w Wielkiej Brytanii. W przeszłości Wnioskodawca
    nigdy nie mieszkał na stałe w Rzeczpospolitej Polskiej, a co za tym idzie nie był uznany za
    polskiego rezydenta podatkowego. Wnioskodawca rozważa obecnie przeprowadzkę do
    Polski w połowie 2025 roku wraz z małżonką oraz dwójką lub jednym z małoletnich dzieci.
    Z chwilą przeprowadzki do Polski Wnioskodawca oraz jego żona nie będą traktowani jako
    rezydenci podatkowi w Wielkiej Brytanii.
    Po przyjeździe do Polski, Wnioskodawca wraz z rodziną planują zamieszkać w jednym z
    lokali mieszkalnych należących do małżonki Wnioskodawcy, zaś dzieci lub dziecko będzie
    kontynuować edukację w polskiej szkole.
    Ponadto, Wnioskodawca do końca stycznia następującego po roku, w którym dojdzie do
    przeniesienia jego rezydencji podatkowej do Polski planuje złożyć wniosek o zastosowanie
    zgodnie z art. 30j ustawy o PIT opodatkowania ryczałtem od przychodów zagranicznych
    osób przenoszących miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (dalej
    także jako „Ryczałt”) wraz dokumentami potwierdzającymi jego miejsce zamieszkania dla
    celów podatkowych za co najmniej pięć z sześciu lat poprzedzających rok podatkowy, w
    którym dojdzie do przeniesienia jego miejsca zamieszkania do Polski.
    W celu skorzystania z Ryczałtu Wnioskodawca będzie ponosić wydatki na wzrost
    gospodarczy, rozwój nauki i szkolnictwa, ochronę dziedzictwa kulturowego lub krzewienie
    kultury fizycznej, określone w art. 30m ustawy o PIT oraz w wydanym na jego podstawce
    rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2021 roku w sprawie rodzajów
    wydatków uprawniających do skorzystania z prawa do opodatkowania ryczałtem od
    przychodów uzyskanych poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osoby
    przenoszące miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (dalej także
    jako „rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2021 roku”). Wysokość
    ponoszonych wydatków będzie wynosiła co najmniej 100 000 zł w każdym z lat
    podatkowych, począwszy od roku następującego bezpośrednio po roku podatkowym, w
    którym Wnioskodawca przeniesie swoją rezydencję podatkową na terytorium Polski.
    Wnioskodawca będzie również składał urzędowi skarbowemu pisemne oświadczenie o
    ww. wydatkach wraz z dokumentami potwierdzającymi ich poniesienie do końca stycznia
    każdego z następujących lat podatkowych.
    Wnioskodawca będzie również gromadził dowody niezbędne do ustalenia pochodzenia,
    wysokości oraz okresu uzyskania przychodów zagranicznych, zaś zapłata należnego
    ryczałtu będzie dokonywana nie później niż do 30 kwietnia każdego następnego roku
    podatkowego.
    W każdym z kolejnych lat podatkowych aż do momentu wyprowadzki Wnioskodawca
    planuje przebywać na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w danym roku, wyjazdy
    Wnioskodawcy oraz jego rodziny poza Polskę w tym okresie będą krótkoterminowe i
    powiązane z urlopami oraz wizytami u rodziny. Dodatkowo Wnioskodawca, ze względu na
    pełnioną nieodpłatną funkcję w fundacji mającej swoją siedzibę w Wielkiej Brytanii będzie
    odbywał podróże do Wielkiej Brytanii na spotkania związane z jej funkcjonowaniem (około
    10 - 20 dni w roku).

    Wnioskodawca wraz z najbliższą rodziną rozważa pozostanie w Polsce przez około 4/5 lat,
    aż do momentu ukończenia przez małoletnich synów bieżących etapów edukacji.
    Następnie Wnioskodawca oraz jego rodzina rozważa wyjechanie z Polski i zamieszkanie na
    stałe za granicą. Po dacie wyprowadzki przyjazdy Wnioskodawcy oraz jego rodziny do
    Polski były by krótkoterminowe oraz sporadyczne.
    W okresie, w którym Wnioskodawca będzie mieszkał na terytorium Polski,
    najprawdopodobniej będzie osiągał przychody z następujących źródeł położonych poza
    Polską:
    a) z tytułu posiadanych udziałów lub innych form partycypacji w zagranicznych spółkach
      partnerskich („limited partnership”), mających swoje siedziby w Baliwacie Jersey, w
      stanie Delaware w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej, na Kajmanach oraz
      Luksemburgu. Spółki te nie mają osobowości prawnej i są transparentne podatkowo
      (tj. opodatkowanie ich przychodów nastąpi na poziomie Wnioskodawcy);
    b) z tytułu posiadanych rachunków inwestycyjnych w Szwajcarii, Luksemburgu i Wielkiej
      Brytanii poprzez które. Wnioskodawca zainwestował (w przypadku niektórych
      wspólnie z małżonką) w jednostki zagranicznych funduszy inwestycyjnych, jednostki
      funduszy ETF, akcje zagranicznych spółek, depozyty powiernicze oraz obligacje;
    c) z umowy inwestycyjnej zawartej pomiędzy Wnioskodawcą, a szwedzką spółką, która
      ma charakter instrumentu dłużnego opartego o szwedzkie przepisy i może skutkować
      powstaniem przychodu dla Wnioskodawcy z tytułu inwestycji prowadzonych przez tą
      spółkę (rodzaj warunkowej pożyczki);
    d) z posiadanych inwestycji w spółki zarejestrowane na Kajmanach, Irlandii oraz
      Luksemburgu, które nie są transparentne podatkowo;
    e) z inwestycji w izraelską spółkę kapitałową za pośrednictwem spółki zarejestrowanej w
      stanie Delaware w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej, która nie jest spółką
      transparentną podatkowo.
    Należy podkreślić, że w przypadku ww. podmiotów, w których Wnioskodawca posiada
    inwestycje i które nie są transparentne podatkowo, Wnioskodawca nie sprawuje
    faktycznej kontroli nad żadnym z nich, a także nie posiada bezpośrednio lub pośrednio
    więcej niż 50%:
        udziałów w kapitale któregokolwiek ze wskazanych podmiotów;
        praw głosu w organach kontrolnych, stanowiących lub zarządzających
        któregokolwiek z tych podmiotów, lub
        praw do udziału w zyskach któregokolwiek z tych podmiotów.
    Dodatkowo należy również wskazać, że Wnioskodawca pełni rolę doradcy dla dwóch
    spółek, w których posiada udziały i w jednej z nich zasiada w komitecie inwestycyjnym,
    który uczestniczy w rekomendowaniu inwestycji jakie prowadzi dany podmiot, natomiast
    nie podejmuje decyzji w tym zakresie.
    Wnioskodawca nie prowadzi obecnie działalności gospodarczej w Wielkiej Brytanii.
    Inwestycje prowadzone przez Wnioskodawcę nie mają charakteru profesjonalnego i
    wynikają po części z wcześniej prowadzonej aktywności zawodowej, jak również chęci
    pomnożenia prywatnego majątku. Nie są one prowadzone w sposób zorganizowany i
    ciągły. Wnioskodawca nie zarządza spółkami czy funduszami, w których posiada
    inwestycje. Jeżeli podejmuje decyzje w zakresie swoich inwestycji to są one
    ukierunkowane na pomnażanie prywatnego majątku, a nie prowadzenie zorganizowanej
    działalności w tym zakresie. Łączna wartość rynkowa składników majątku Wnioskodawcy,
    wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego powyżej, będzie przekraczać 4 000 000 zł.
    Pytania

    1. Czy w świetle okoliczności przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego,
      Wnioskodawca zostanie uznany za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczpospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy o PIT, a w rezultacie, będzie
      podlegać obowiązkom podatkowym od całości swoich dochodów (przychodów) bez
      względu na miejsce położenia ich źródeł, od momentu zamieszkania w Polsce wraz ze
      swoją najbliższą rodziną, tj. małżonką oraz dwójką małoletnich dziećmi?
    2. Czy prowadzona przez Wnioskodawcę aktywność inwestycyjna, która będzie
      kontynuowana po przeniesieniu się do Polski, może zostać uznana za działalność
      gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o PIT?
    3. Czy przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego rodzaje przychodów będą stanowić
      przychody zagraniczne w rozumieniu art. 30k ust. 1 ustawy o PIT i będą mogły
      podlegać opodatkowaniu ryczałtem od przychodów zagranicznych osób
      przenoszących miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w świetle
      art. 30j ustawy o PIT?
    4. Czy zagranicznie składniki majątku wskazane w opisie zdarzenia przyszłego nie będą
      podlegać opodatkowaniu podatkiem od dochodów z niezrealizowanych zysków (dalej
      także jako „exit tax”) zgodnie z art. 30da ust. 3, jeżeli Wnioskodawca będzie posiadał
      miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce łącznie przez okres krótszy niż
      pięć lat w dziesięcioletnim okresie poprzedzającym dzień zmiany rezydencji
      podatkowej?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Zdaniem Wnioskodawcy od momentu przeprowadzki na terytorium Polski wraz z
    małżonką oraz dwójką małoletnich dzieci powinien zostać uznany za osobę mającą
    miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. I
    ustawy o PIT, a co za tym idzie, od chwili przeprowadzki w połowie 2025 roku
    Wnioskodawca będzie podlegać w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Uzasadnienie stanowiska zakresie pytania 1
    W myśl art. 3 ust. 1 ustawy o PIT obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
    (przychodów) niezależnie od miejsca położenia ich źródeł, podlega osoba fizyczna
    posiadająca miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej.
    Za osobę posiadającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski, tj. polskiego rezydenta
    podatkowego zgodnie z art. 3 ust. la ustawy o PIT uważany jest podatnik, który:
        posiada w Polsce ośrodek interesów życiowych - centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych lub
        przebywa na terytorium Polski łącznie dłużej niż 183 dni w danym roku
        podatkowym.
    W konsekwencji, by zostać uznanym za rezydenta podatkowego w Polsce wymagane jest
    spełnienie co najmniej jednej z dwóch wyżej wymienionych przesłanek.
    W ustawie o PIT nie została ustanowiona definicja ośrodka interesów życiowych, w celu
    dokonania interpretacji tego pojęcia należy więc odnieść się do orzecznictwa oraz
    doktryny prawa podatkowego.
    Jak niejednokrotnie wskazuje się w interpretacjach Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej, pod pojęciem centrum interesów osobistych należy rozumieć szeroko
    zakreślone powiązania rodzinne i towarzyskie takie jak tzw. „ognisko domowe” jako
    miejsce zamieszkania najbliższej rodziny podatnika - w tym przypadku małżonki oraz
    małoletnich dzieci. Pod uwagę również należy brać miejsce, w którym osoba fizyczna

    prowadzi swoją aktywność społeczną, polityczną, kulturalną czy obywatelską, a nawet w
    którym przynależy do różnego rodzaju klubów bądź organizacji, w tym związanych z
    posiadanym przez podatnika hobby.
    Zgodnie z powyższym, za uznaniem, że ośrodek interesów życiowych Wnioskodawcy
    będzie znajdować się w Polsce przemawia również fakt, że podczas zamieszkania na
    terytorium Polski Wnioskodawca będzie ponosił wydatki na wzrost gospodarczy, rozwój
    nauki i szkolnictwa, ochronę dziedzictwa kulturowego lub krzewienie kultury fizycznej.
    Centrum interesów gospodarczych z kolei interpretuje się jako państwo, w którym dana
    osoba fizyczna między innymi: prowadzi swoją działalność zarobkową, inwestuje, posiada
    majątek nieruchomy i ruchomy, rachunki bankowe czy polisy ubezpieczeniowe.
    Powyższe rozumienie centrum interesów osobistych oraz gospodarczych zostało
    zaprezentowane np. w interpretacji Dyrektora KIS z dnia 2 grudnia 2024 r., 0112-KDIL2-
    1.679.2024.2.TR oraz z dnia 31 października 2024 r., 0115-KDIT1.4011.516.2024.2.MST.
    Należy podkreślić, iż w praktyce przy ustalaniu położenia centrum interesów osobistych,
    co do zasady w pierwszej kolejności brane jest pod uwagę miejsce zamieszkania
    najbliższej rodziny podatnika: jego współmałżonka oraz małoletnich dzieci. W tym zakresie
    warto zwrócić uwagę na treść objaśnień podatkowych Ministerstwa Finansów z dnia 29
    kwietnia 2021 r. w sprawie rezydencji podatkowej oraz zakresu obowiązku podatkowego
    osób fizycznych w Polsce: Objaśnienia podatkowe dot. rezydencji podatkowej (SDG). We
    wskazanych objaśnieniach podkreślono rolę miejsca zamieszkania najbliższej rodziny
    podatnika przy ustalaniu centrum interesów osobistych, a w konsekwencji również
    określenia rezydencji podatkowej: „w praktyce, czynnikiem branym najczęściej pod uwagę
    jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci. W związku z tym.
    wyjazd do innego państwa wraz z całą rodziną w większości przypadków powodować
    będzie przeniesienie centrum interesów osobistych do tego państwa
    Co więcej w przytoczonych objaśnieniach wskazano również, że zmiana rezydencji
    podatkowej, przy spełnieniu przesłanki przeniesienia centrum interesów życiowych, może
    nastąpić w trakcie roku. Biorąc pod uwagę fakt, iż Wnioskodawca zamierza przeprowadzić
    się na terytorium Polski wraz z najbliższą rodziną około połowy 2025 roku, zdaniem
    Wnioskodawcy należy uznać, że do zmiany jego statusu rezydencji podatkowej dojdzie
    wraz z chwilą wyżej wspomnianej przeprowadzki.
    Przy ustaleniu rezydencji podatkowej należy odwołać się także do źródeł prawa
    międzynarodowego - w tym przypadku w szczególności Konwencji między Rzecząpospolitą
    Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie
    unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w
    zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych (dalej także jako „Konwencja”).
    Zgodnie z artykułem 4 ust. 2 lit. a Konwencji, jeśli osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania
    w obu umawiających się państwach, tj. zarówno w Polsce jak i w Wielkiej Brytanii,
    wątpliwości co do ustalenia rezydencji podatkowej powinny zostać rozstrzygnięte w
    pierwszej kolejności w oparciu o kryterium miejsca stałego zamieszkania podatnika. W
    przypadku gdy osoba fizyczna posiada miejsce zamieszkania w obu państwach, w
    następnej kolejności należy zwrócić uwagę na miejsce, z którym osoba fizyczna posiada
    ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze, tj. ośrodek interesów życiowych.
    Jak wskazano w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2019 r.,
    sygn. akt II FSK 2004/17, również w świetle Komentarza do Modelowej Konwencji OECD
    przy ustalaniu miejsca stałego zamieszkania podatnika, w szczególności powinno być
    brane pod uwagę ognisko domowe: „według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD
    posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła
    dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym
    miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na
    krótki czas. Zgodnie z Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania,
    dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko,

    co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w
    sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć
    charakter krótkotrwały".
    Należy stwierdzić, iż w świetle Konwencji jak i Komentarza do Modelowej Konwencji OECD
    stałe miejsce zamieszkania Wnioskodawcy będzie znajdowało się w Polsce nie tylko ze
    względu na samo faktyczne przebywanie w kraju, ale także zamiar stałego zamieszkania
    na jego terytorium przez kilka następujących po sobie lat, o czym świadczy m. in. plan wy
    korzystania do celów mieszkalnych nieruchomości należącej do żony Wnioskodawcy, a
    także uczęszczanie przez synów/syna Wnioskodawcy do polskich/polskiej szkół/szkoły i
    zamiar pozostania na terytorium Polski przez kilka lat aż do czasu ukończenia bieżących
    etapów edukacji przez synów/syna Wnioskodawcy.
    Warto także podkreślić, iż od momentu zamieszkania przez Wnioskodawcę w Polsce,
    podróże jego oraz jego rodziny będą miały charakter sporadyczny i krótkotrwały, zaś przez
    zdecydowaną część każdego z kolejnych lat podatkowych Wnioskodawca, jego małżonka
    jak i małoletnie dzieci/dziecko będą przebywać w Polsce.
    Reasumując uzasadnienie stanowiska dotyczącego pytania 1, zdaniem Wnioskodawcy
    należy stwierdzić, iż z momentem jego przeprowadzki do Polski wraz z najbliższą rodziną
    dojdzie do przeniesienia jego centrum interesów osobistych do Polski, a co za tym idzie
    Wnioskodawca zostanie uznany za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczpospolitej Polskiej (polskiego rezydenta podatkowego) w rozumieniu art. 3 ust. 1 a
    ustawy o PIT, od daty ww. przeprowadzki.
    Ad. 2
    Zdaniem Wnioskodawcy prowadzona przez niego aktywność inwestycyjna, która będzie
    kontynuowana po przeniesieniu do Polski, nie powinna zostać uznana za działalność
    gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o PIT.
    Uzasadnienie stanowiska w zakresie pytania 2
    W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy:
    Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności
    gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:
    a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
    b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
    c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
    - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i
    ciągły, z której uzyskane przy chody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1,2 i 4-9 ustawy o PIT.
    Tak więc działalność gospodarcza to taka działalność, która:
        jest prowadzona w celu osiągnięcia dochodu, przy czym nawet ewentualna strata
        będąca wynikiem tej działalności nie pozbawia jej statusu działalności
        gospodarczej, bowiem istotny jest sam zamiar osiągnięcia dochodu,
        wykonywana jest w sposób ciągły. Jednakże przesłanki tej nie należy rozumieć jako
        konieczność wykonywania działalności bez przerwy. Istotny jest zamiar
        powtarzalności określonych czynności celem osiągnięcia dochodu, np. powtarzalna
        sprzedaż przedmiotów własności posiadających tożsamy charakter. Przy czym o
        ciągłości nie przesądza kupno np. papieru wartościowego i jego sprzedaż za kilka
        lat, lecz powtarzalność podejmowanych działań,

        prowadzona jest w sposób zorganizowany, co oznacza, że podejmowane działania
        są podporządkowane obowiązującym regułom, normom i służą osiągnięciu celu,
        mają wpływ na racjonalność gospodarowania posiadanymi środkami, a tym samym
        uczestnictwa w obrocie gospodarczy m.
    Mając na uwadze powyższe oraz biorąc pod uwagę, że prowadzone przez Wnioskodawcę
    inwestycje nie mają charakteru profesjonalnego oraz służą pomnażaniu prywatnych
    środków zgromadzonych w okresie aktywności zawodowej Wnioskodawcy, zdaniem
    Wnioskodawcy prowadzona przez niego aktywność inwestycyjna, która będzie
    kontynuowana po przeniesieniu do Polski, nie powinna zostać uznana za działalność
    gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o PIT.
    Ad. 3
    Według Wnioskodawcy wszystkie przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego rodzaje
    przychodów stanowią przychody zagraniczne w rozumieniu art. 30k ust. 1 ustawy o PIT i
    będą mogły podlegać opodatkowaniu ryczałtem od przychodów zagranicznych osób
    przenoszących miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczy pospolitej Polskiej w świetle
    art. 30j ustawy o PIT.
    Uzasadnienie stanowiska w zakresie pytania 3
    W świetle art. 30j ustawy o PIT z opodatkowania przychodów z zagranicznych źródeł w
    formie ryczałtu może skorzystać podatnik, który spełni łącznie następujące warunki:
        w terminie do końca stycznia roku podatkowego następującego po roku, w którym
        przeniósł swoje miejsce zamieszkania do Polski i podlegał nieograniczonemu
        obowiązkowi podatkowemu, złoży do urzędu skarbowego oświadczenie o wyborze
        tego sposobu opodatkowania;
        nie posiadał miejsca zamieszkania na terytorium Polski przez co najmniej pięć z
        sześciu lat podatkowych poprzedzających rok, w którym nastąpiło przeniesienie
        miejsca zamieszkania do Polski i w którym podlegał nieograniczonemu
        obowiązkowi podatkowemu.
    Ponadto, do wniosku o opodatkowanie ryczałtem podatnik zobowiązany jest dołączyć
    certyfikat rezydencji lub inny dowód potwierdzający miejsce zamieszkania dla celów
    podatkowych, w opisanym powyżej okresie.
    W każdym roku opodatkowania ryczałtem, podatnik jest również zobowiązany do
    ponoszenia wydatków, o których mowa w art. 30m ustawy o PIT, tj. na cele wzrostu
    gospodarczego, rozwoju nauki i szkolnictwa, ochrony dziedzictwa kulturowego lub
    krzewienia kultury fizycznej, których wartość nie będzie niższa niż 100 000 zł w każdym
    roku. Dokładne rodzaje wydatków zostały określone w rozporządzeniu Ministra Finansów
    z dnia 23 grudnia 2021 roku.
    Wskazane powyżej rozporządzenie wyróżnia dwie podstawowe kategorie wydatków:
    a. darowizny przekazane na rzecz organizacji pozarządowych lub podmiotów
    prowadzących działalność pożytku publicznego, zgodnie z ustawą o działalności pożytku
    publicznego i o wolontariacie, na następujące cele:
        podtrzymywania i upowszechniania tradycji narodowej, pielęgnowania polskości
        oraz rozwoju świadomości narodowej, obywatelskiej i kulturowej;
        działalności wspomagającej rozwój gospodarczy, w tym rozwój przedsiębiorczości;

        działalności wspomagającej rozwój techniki, wynalazczości i innowacyjności oraz
        rozpowszechnianie i wdrażanie nowych rozwiązań technicznych w praktyce
        gospodarczej:
        nauki, szkolnictwa wyższego, edukacji, oświaty i wychowania;
        kultury, sztuki, ochrony dóbr kultury i dziedzictwa narodowego;
        wspierania i upowszechniania kultury fizycznej.
    b. wydatki, które nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie i zostały
    poniesione bezpośrednio na:
        finansowanie działalności sportowej, takie jak np. finansowanie klubów
        sportowych, stypendiów sportowych lub imprezy sportowej z wyjątkiem imprezy
        masowej;
        finansowanie działalności kulturalnej, tj. finansowanie instytucji kultury oraz
        działalności prowadzonej przez uczelnie i publiczne szkoły artystyczne;
        finansowanie działalności wspierającej szkolnictwo wyższe i naukę, np.
        finansowanie stypendiów czy wynagrodzeń studentów odbywających u podatnika
        staże i praktyki przewidziane w programie studiów, z wyjątkiem wydatków
        poniesionych przez podatnika będącego założycielem uczelni niepublicznej oraz w
        przypadkach określonych w ww. rozporządzeniu, również wy datków, które nie
        zostały poniesione na podstawie umowy zawartej między podatnikiem i uczelnią;
        nabycie zabytku nieruchomego, wpisanego do rejestru zabytków zgodnie z
        ustawą o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, jeżeli podatnik będzie
        pozostawał właścicielem zabytku nieprzerwanie przez okres dwóch lat od dnia
        jego nabycia;
        opiekę nad zabytkiem nieruchomym wpisanym do rejestru zabytków;
        nabycie udziałów/akcji w alternatywnej spółce inwestycyjnej, jeżeli podatnik
        będzie je posiadał nieprzerwanie przez dwa lata od dnia ich nabycia.
    Podatnik jest zobowiązany do złożenia do urzędu skarbowego pisemnego oświadczenia o
    poniesieniu wyżej opisanych wydatków wraz z dokumentami potwierdzającymi ich
    poniesienie do końca stycznia następnego roku podatkowego, zaś ryczałt w wysokości 200
    000 zł podlega zapłacie do 30 kwietnia następnego roku podatkowego. Niewywiązanie się
    z obowiązków: zapłaty ryczałtu w terminie, poniesienia ww. wydatków jak i przeniesienie
    rezydencji podatkowej poza Polskę, skutkuje utratą prawa do opodatkowania ryczałtem
    przychodów zagranicznych wraz z końcem roku podatkowego poprzedzającego rok, w
    którym doszło do wyżej wskazanych zdarzeń.
    Przychodów zagranicznych opodatkowanych ryczałtem nie łączy się z innymi dochodami
    (przychodami), które podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych, a także nie
    wykazuje się ich w zeznaniach oraz księgach podatkowych. Podatnik jest natomiast
    obowiązany posiadać dowody niezbędne do ustalenia pochodzenia, wysokości oraz
    okresu uzyskania przychodów zagranicznych.
    W myśl art. 30k ust. 1 ustawy o PIT opodatkowaniu ryczałtem podlegają wszystkie przy
    chody uzyskane ze źródeł położonych poza terytorium Polski, z wyjątkiem przychodów
    opodatkowanych na podstawie art. 30f ustawy o PIT, tj. podatkiem od dochodów
    zagranicznej jednostki kontrolowanej uzyskanych przez podatnika (dalej także jako „CFC”).

    W związku z czym, w pierwszej kolejności należy określić jakie rodzaje podmiotów
    stanowią jednostki zagraniczne.
    Zgodnie z art. 30f ust. 2 pkt. 1 lit a-g ustawy o PIT, są to następujące rodzaje jednostek,
    które nie posiadają siedziby, zarządu ani rejestracji w Polsce:
        osoby prawne;
        spółki kapitałowe w organizacji;
        jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej niebędące spółkami
        niemającymi osobowości prawnej,
        spółki nieposiadające osobowości prawnej mające siedzibę lub zarząd w innym
        państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego państwa są
        traktowane jak osoby prawne i podlegają w nim nieograniczonemu obowiązkowi
        podatkowemu,
        fundacje, trusty lub inne podmioty albo stosunki prawne o charakterze
        powierniczym,
        podatkowe grupy kapitałowe lub spółki z takich grup, które samodzielnie
        zapłaciłyby faktyczny podatek CIT, tj. niepodlegający zwrotowi lub odliczeniu w
        jakiejkolwiek formie, niższy o co najmniej 25% względem podatku dochodowego
        należnego od podmiotów podlegających nieograniczonemu obowiązkowi
        podatkowemu w Polsce,
        wydzielone organizacyjnie lub prawnie części zagranicznej spółki lub innego
        podmiotu, niezależnie od tego czy ten podmiot bądź spółka posiadają osobowość
        prawną.
    Co istotne, podatnik będący polskim rezydentem podatkowym, samodzielnie lub wspólnie
    z podmiotami powiązanymi lub innymi podatnikami, również mającymi status polskich
    rezydentów podatkowych, posiada w tych jednostkach (bezpośrednio lub pośrednio):
        udział w kapitale,
        prawo głosu w organach kontrolnych, stanowiących lub zarządzających,
        prawo do uczestnictwa w zysku, w tym ich ekspektatywę, lub w których w
        przyszłości będzie uprawniony do nabycia takich praw.
    Omawiana regulacja odnosi się również do podmiotów, nad którymi podatnik sprawuje
    kontrolę faktyczną.
    W następnej kolejności należy zwrócić uwagę, które z wyżej opisanych jednostek
    zagranicznych stanowią zagraniczne jednostki kontrolowane, do których mają
    zastosowania przepisy CFC.
    Pierwszą kategorie zagranicznych jednostek kontrolowanych stanowią podmioty
    zagraniczne, z którym Polska nie posiada umowy umożliwiającej wymianę informacji w
    sprawach podatkowych, tj. umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub umowy
    międzynarodowej ratyfikowanej przez Unię Europejską.
    Zagranicznymi jednostkami kontrolowanymi są także podmioty mające siedzibę w kraju
    lub na terytorium:

        stosującym szkodliwą konkurencję podatkową w zakresie podatku dochodowego
        od osób fizycznych, które zostały uwzględnione w rozporządzeniu Ministra
        Finansów,
        ujętym w unijnym wykazie jurysdykcji niechętnych współpracy do celów
        podatkowych przyjmowanym przez Radę Unii Europejskiej, opublikowanym w
        obwieszczeniu Ministra Finansów.
        Kolejnym rodzajem zagranicznej jednostki kontrolowanej są podmioty spełniające
        łącznie poniższe kryteria:
        co najmniej 33% ich przychodów w danym roku podatkowym pochodzi z
        pasywnych źródeł, m. in. dywidend, zbycia udziałów w spółce, wierzytelności,
        odsetek i pożytków z pożyczek, zbycia i realizacji praw z instrumentów finansowych,
        podatek faktycznie zapłacony przez daną jednostkę jest niższy o co najmniej 25%
        od podatku CIT, który byłby należny w Polsce, gdyby podmiot ten podlegał
        nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce,
        podatnik (samodzielnie lub łącznie z podmiotami powiązanymi lub innymi polskimi
        rezydentami podatkowymi) posiada bezpośrednio lub pośrednio ponad 50%
        udziałów w kapitale lub ponad 50% praw głosu w organach kontrolnych,
        stanowiących lub zarządzających, lub ponad 50% praw do uczestnictwa w zysku,
        lub sprawuje faktyczną kontrolę nad podmiotem zagranicznym.
    Zagraniczną jednostkę kontrolowaną stanowi również podmiot, który łącznie spełnia
    następujące przesłanki:
        przychód tego podmiotu z pasywnych źródeł jest niższy niż 30% kwoty wartości
        określonych aktywów, m. in. udziałów w innej spółce, ogółu praw i obowiązków w
        spółce niebędącej osobą prawną, tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym,
        instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej, nieruchomości lub
        ruchomości będących własnością, współwłasnością lub użytkowanych przez
        podatnika na podstawie umowy leasingu. Przy czym wyżej wymienione aktywa
        stanowią co najmniej 50% wartości wszystkich aktywów podmiotu zagranicznego,
        podatek faktycznie zapłacony przez daną jednostkę jest niższy o co najmniej 25%
        od podatku CIT, który byłby należny w Polsce, gdyby podmiot ten podlegał
        nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce,
        w tym przypadku również, by dany podmiot mógł być zakwalifikowany jako
        zagraniczna jednostka kontrolowana, podatnik musi posiadać w nim (samodzielnie
        lub wspólnie z podmiotami powiązanymi lub innymi polskimi rezydentami
        podatkowymi) bezpośrednio lub pośrednio ponad 50%: udziałów w kapitale, praw
        głosu w organach kontrolnych, stanowiących lub zarządzających, praw do
        uczestnictwa w zysku, lub sprawować faktyczną kontrolę nad danym podmiotem.
    Ostatnim rodzajem zagranicznej jednostki kontrolowanej, zgodnie z przepisami ustawy o
    PIT jest podmiot spełniający wszystkie poniższe warunki:

        dochód podmiotu przekracza dochód obliczony według następującego wzoru:
        (wartość bilansowa aktywów jednostki + roczne koszty zatrudnienia jednostki +
        dotychczasową skumulowaną, tj. zsumowaną amortyzację w rozumieniu polskich
        przepisów o rachunkowości) x 20%.
        mniej niż 75% przychodów jednostki pochodzi z transakcji zawieranych z
        podmiotami niepowiązanymi mającymi miejsce zamieszkania, siedzibę, zarząd,
        rejestrację lub miejsce prowadzenia działalności w tym samym państwie co ta
        jednostka,
        podatek faktycznie zapłacony przez daną jednostkę jest niższy o co najmniej 25%
        od podatku CIT, który byłby należny w Polsce, gdyby podmiot ten podlegał
        nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce,
        podobnie jak w odniesieniu do powyżej opisywanych kategorii zagranicznych
        jednostek kontrolowanych, podatnik musi posiadać ponad 50%: udziałów w
        kapitale, praw głosu w organach kontrolnych, stanowiących lub zarządzających,
        praw do uczestnictwa w zysku, lub sprawować faktyczną kontrolę nad podmiotem
        zagranicznym.
    Mając na uwadze powyższe przepisy oraz to, że Wnioskodawca spełni wszystkie pozostałe
    warunki do zastosowania Ryczałtu, zdaniem Wnioskodawcy wszystkie jego przy chody
    jakie zostały przedstawione w opisie zdarzenia będą mogłyby być objęte Ryczałtem:
    a) W przypadku przychodów z tytułu posiadanych rachunków inwestycyjnych w Szwajcarii,
    Luksemburgu i Wielkiej Brytanii poprzez które, Wnioskodawca zainwestował (w przypadku
    niektórych wspólnie z małżonką) w jednostki zagranicznych fundusz), jednostki funduszy
    ETF, akcje zagranicznych spółek, depozyty powiernicze oraz obligacje, jak również umowy
    inwestycyjnej opartej o przepisy szwedzkie nie ma wątpliwości, że przychody te można
    zakwalifikować do przychodów zagranicznych i nie będą one objęte regulacjami CFC;
    b) W przypadku przychodów z tytułu udziałów w zagranicznych spółkach partnerskich
    trzeba wskazać, że Spółki te zgodnie z przepisami prawa poszczególnych państw, w
    których ich siedziba lub zarząd się znajdują, nie posiadają osobowości prawnej i nie są one
    w tych państwach traktowane jak osoby prawne podlegające nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu. Co za tym idzie, przychód wygenerowany z ich działalności
    podlega opodatkowaniu wyłącznie na poziomie ich wspólników (tj. stanowią one spółki
    transparentne podatkowo).
    Biorąc pod uwagę fakt, że tego rodzaju spółki osobowe nie zostały uwzględnione w art.
    30f ust. 2 ustawy o PIT, zawierającym enumeratywne wyliczenie pomiotów kwalifikujących
    się jako zagraniczne jednostki, należy stwierdzić, że przychody uzyskiwane w ramach
    tychże spółek nie będą objęte podatkiem od dochodów zagranicznej jednostki
    kontrolowanej.
    Takie stanowisko wyrażone zostało np. w interpretacji Dyrektora KIS z dnia 11 grudnia
    2024 roku, 0112-KDIL2-2.4011.736.2024.2.AG:
      „nie podlegają natomiast uznaniu za „zagraniczną jednostkę”, w rozumieniu
      przepisów o CFC. mające siedzibę lub zarząd w innym niż Polska kraju spółki
      osobowe (spółki nie mające osobowości prawnej), w których polski podatnik posiada
      udział w kapitale, prawo głosu w organach kontrolnych lub stanowiących lub prawo
      do uczestnictwa w zysku, jeżeli w państwie swojej siedziby spółki te nie są
      podatnikami podatku dochodowego (oraz nie są traktowane jako „zakład” polskiego

      podatnika), a tym samym ich dochody nie podlegają opodatkowaniu w tym państwie,
      lecz podlegają wykazaniu jako dochody polskiego podatnika, proporcjonalnie do
      posiadanego w nich udziału w zyskach. ”
    Tożsame stanowisko zostało również zaprezentowane w interpretacjach indywidualnych
    wydanych przez Izbę Skarbową w Bydgoszczy z dnia 15 czerwca 2015 r., ITPB4/4511-30/15
    /MT oraz 20 maja 2016 r., ITPB3/4511-181/16/AD.
    W związku z czym, przychody ze spółek partnerskich również można zakwalifikować do
    przychodów zagranicznych i nie będą one objęte regulacjami CFC.
    c) W odniesieniu z kolei do posiadanych inwestycji w spółki zarejestrowane na Kajmanach,
    w Irlandii oraz Luksemburgu, które nie są transparentne podatkowo oraz inwestycji w
    izraelską spółkę kapitałową za pośrednictwem spółki zarejestrowanej w stanie Delaware w
    Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej, która nie jest spółką transparentną
    podatkowo, po pierwsze należy wskazać, że spółki te nie mają siedziby w kraju lub na
    terytorium stosującym szkodliwą konkurencję podatkową w zakresie podatku
    dochodowego od osób fizycznych, które zostały uwzględnione w rozporządzeniu Ministra
    Finansów ani ujęty m w unijnym wykazie jurysdykcji niechętnych współpracy do celów
    podatkowych przyjmowanym przez Radę Unii Europejskiej, opublikowanym w
    obwieszczeniu Ministra Finansów.
    Dodatkowo, Wnioskodawca, zarówno samodzielnie jak i wspólnie z innymi podmiotami,
    bezpośrednio bądź pośrednio nie posiada ponad połowy praw: głosu w organach
    kontrolnych, stanowiących lub zarządzających, praw do uczestnictwa w zysku, a także nie
    sprawuje kontroli faktycznej nad tymi jednostkami.
    W związku z czym, na podstawie postanowień art. 30k ust. 1 ustawy o PIT przychody z tych
    spółek można również zakwalifikować do przychodów zagranicznych nie objętych
    regulacjami CFC.
    Reasumując, z uwagi na fakt, że wszystkie przychody wykazane w opisie zdarzenia
    przyszłego będzie można uznać za przychody zagraniczne oraz nie będą objęte
    wyłączeniem z art. 30k ust. 1 ustawy o PIT, przychody te będą mogły podlegać
    opodatkowaniu Ryczałtem po spełnieniu przez Wnioskodawcę innych warunków do jego
    zastosowania.
    Ad. 4
    Zdaniem Wnioskodawcy zagraniczne składniki majątku wskazane w opisie zdarzenia
    przyszłego nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od dochodów z
    niezrealizowanych zysków (exit tax) zgodnie z art. 30da ust. 3 ustawy o PIT, jeżeli
    Wnioskodawca będzie posiadał miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce
    łącznie przez okres krótszy niż pięć lat w dziesięcioletnim okresie poprzedzającym dzień
    zmiany rezydencji podatkowej.
    Uzasadnienie stanowiska w zakresie pytania 4 Zgodnie z art. 30da ust. 2 ustawy o PIT
    opodatkowanie exit tax zachodzi w dwóch przypadkach, tj. jeśli dojdzie do:
        przeniesienia składnika majątku poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w
        wyniku którego Polska utraci prawo do opodatkowania dochodów ze zbycia tego
        składnika majątku, jeśli przenoszony składnik majątku pozostanie własnością tego
        samego podmiotu;
        przeniesienia przez podatnika podlegającego nieograniczonemu obowiązkowi
        podatkowemu rezydencji podatkowej poza Polskę, w wyniku czego Polska utraci
        prawo do opodatkowania dochodów ze zbycia składnika majątku będącego
        własnością tego podatnika.

    Wszystkie wskazane w opisie zdarzenia przyszłego składniki majątku Wnioskodawcy
    pochodzą ze źródeł zagranicznych, w rezultacie do opodatkowania exit tax mogłoby dojść
    jedynie w przypadku przyszłej zmiany rezydencji Wnioskodawcy z rezydencji w Polsce na
    inną, przy spełnieniu dodatkowych przesłanek opisanych poniżej.
    W myśl art. 30da ust. 3 w przypadku składnika majątku niezwiązanego z działalnością
    gospodarczą opodatkowaniu podatkiem od dochodów z niezrealizowanych zysków w
    przypadku przeniesienia rezydencji podatkowej poza Polskę, podlegają wyłącznie
    następujące składniki majątku (majątek osobisty):
        ogół praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną.
        udziały w spółce,
        akcje i inne papiery wartościowe,
        pochodne instrumenty finansowe oraz tytuły uczestnictwa w funduszach
        kapitałowych.
    Przy czym obowiązek podatkowy powstanie tylko jeżeli podatnik będzie miał miejsce
    zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez łącznie co najmniej pięć lat w
    dziesięcioletnim okresie poprzedzającym dzień zmiany rezydencji podatkowej, a ponadto
    łączna wartość rynkowa przenoszonych składników majątku będzie wynosić co najmniej 4
    000 000 zł.
    Zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca rozważa opuszczenie terytorium
    Polski wraz z żoną oraz synami po zakończeniu przez nich obecnego etapu nauki i ten
    okres nie będzie trwał dłużej niż 5 lat. Jak również zostało wskazane w opisie zdarzenia
    przyszłego, Wnioskodawca przed datą planowanego przyjazdu do Polski nie mieszkał i
    nigdy nie był traktowany jako rezydent podatkowy w Polsce.
    Ze względu na to, że Wnioskodawca planuje w przyszłości wyjechać na stałe z terytorium
    Polski wraz ze swoją żoną oraz dziećmi, należy uznać, że do zmiany jego rezydencji
    podatkowej dojdzie wraz z dniem przeprowadzki, ze względu na przeniesienie centrum
    interesów osobistych.
    W konsekwencji ww. dziesięcioletni okres powinien być liczony od dnia poprzedzającego
    przeprowadzkę Wnioskodawcy wraz z jego rodziną z terytorium Polski do innego kraju
    jako daty zmiany rezydencji podatkowej.
    Ze względu na to, że przed planowaną datą przyjazdu, tj. około połowy 2025 roku
    Wnioskodawca nigdy nie mieszkał w Polsce, do pięcioletniego okresu zamieszkania
    natomiast należy zaliczyć wyłącznie czas od daty zamieszkania w Polsce w 2025 roku przez
    Wnioskodawcę i jego rodzinę. Przy czym jak wskazano w interpretacji Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej z dnia 27 września 2023 r., 0114-KDIP3-2.4011.632.2023.4.JM w
    pięcioletnim okresie należy uwzględnić łącznie wszystkie okresy zamieszkania (dni), nie zaś
    lata kalendarzowe.
    Należy także podkreślić, że w opinii Wnioskodawcy składniki Jego majątku nie są również
    związane z działalnością gospodarczą.
    W rezultacie, pomimo, iż łączna wartość przenoszonego majątku Wnioskodawcy
    przekroczy 4 000 000 zł, zdaniem Wnioskodawcy do opodatkowania składników jego
    majątku przy planowanej w przyszłości zmianie rezydencji podatkowej nie dojdzie z uwagi
    na fakt, że miejsce zamieszkania na terytorium Polski będzie utrzymane przez czas krótszy
    niż pięć lat w dziesięcioletnim okresie poprzedzającym dzień zmiany rezydencji
    podatkowej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

    Odstępuję od uzasadnienia prawnego w zakresie pytania nr 1, 2, 3 i 4.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Przeanalizowałem powołane przez Pana we wniosku orzeczenia sądów administracyjnych.
    Przy czym wskazać należy, że dotyczą one innych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych
    niż przedstawiony we wniosku.
    Podkreślić należy również, że orzeczenia sądów administracyjnych nie mają charakteru
    powszechnie obowiązującej wykładni przepisów prawa podatkowego. Stosownie do treści
    art. 87 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej, nie są one
    źródłem powszechnie obowiązującego prawa i tym samym nie mogą być wiążące dla
    Organu wydającego interpretację indywidualną.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji w zakresie pytania nr 1, 2,
    3 i 4 jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.