Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 015-KDIT3.4011.120.2025.1.RS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-17
Teza: Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu, wydatków poniesionych na zakup wyposażenia biura, sfinansowane ze środków otrzymanych z dotacji z Urzędu Pracy.
Słowa kluczowe: dofinansowanie; dotacja; koszt-koszty uzyskania przychodów; urząd-urząd pracy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania przychodów.-Definicja kosztów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 121; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 23-ust. 1-pkt 49; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 23-ust. 1-pkt 56

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe

    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 lutego 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 10 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Treść wniosku
    jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W dniu 3 grudnia 2024 r. otrzymała Pani decyzję z Urzędu Pracy w A o przyznaniu
    dofinansowania na rozpoczęcie działalności gospodarczej.
    11 grudnia 2024 r. podpisała Pani umowę z Powiatowym Urzędem Pracy w A, a 16 grudnia
    2024 r. środki w wysokości 15 600 PLN wpłynęły na Pani konto bankowe. Dotację
    otrzymała Pani na podstawie art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o
    promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2020 r. poz. 1068).
    19 grudnia 2024 r. zarejestrowała Pani działalność gospodarczą, której faktyczny start
    nastąpił 1 stycznia 2025 r. Otrzymane środki przeznaczyła Pani na zakup wyposażenia
    biura niezbędnego do prowadzenia działalności. Podatek VAT nie został przez Panią
    odliczony do zwrotu za zakupione rzeczy. Kupiła Pani laptop oraz akcesoria do niego
    (myszkę i słuchawki), fotel biurowy, drukarkę oraz niszczarkę do papieru.
    Wartość zakupionego z dofinansowania wyposażenia została zaliczona do kosztów firmy
    za styczeń 2025 r.
    Pani działalność opodatkowana jest na zasadach ogólnych. Jest Pani czynnym płatnikiem
    VAT.
    PKD przeważające: 69.10.Z Działalność prawnicza, 69.20.A Działalność rachunkowo-
    księgowa.

## Pytanie

Czy prawidłowym było zaksięgowanie zakupionego z dofinansowania (dotacji)
    wyposażenia do kosztów uzyskania przychodu w ramach prowadzonej przez Panią
    działalności gospodarczej?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, podstawowym warunkiem uznania danego wydatku za koszt uzyskania
    przychodu jest to, aby był on związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Dodatkowo, wydatek nie może znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty
    uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy PIT. W celu ustalenia, czy
    wydatek sfinansowany dotacją jest wykluczony z kategorii kosztów podatkowych, należy
    przeanalizować treść art. 23 ustawy.
    Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy PIT, za koszty uzyskania przychodu nie uważa się
    wydatków sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt
    46, 47a, 47d, 116, 122, 129, 136 i 137. Przepisy te nie obejmują dotacji z urzędu pracy (art.
    21 ust. 1 pkt 121 ustawy).
    W związku z powyższym uważa Pani, że nie ma przeszkód, aby jako podatnik zaliczyć do
    kosztów uzyskania przychodu wydatki poniesione na zakup wyposażenia, które nie jest
    klasyfikowane jako środki trwałe ani wartości niematerialne i prawne (np. sprzęt biurowy,
    komputer) i które zostały sfinansowane ze środków dotacji otrzymanej z urzędu pracy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty
      należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych
      towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży
      towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej
      sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
    W myśl art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również dotacje, subwencje, dopłaty, z
      zastrzeżeniem ust. 3 pkt 13 i ust. 9, i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na
      pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków, z wyjątkiem gdy przychody te są
      związane z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków
      trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których, zgodnie z art. 22a-22o,
      dokonuje się odpisów amortyzacyjnych.
    Należy stwierdzić, że ustawodawca różnicuje skutki podatkowe otrzymanych dotacji i
    innych nieodpłatnych świadczeń w zależności od celu, na jaki zostały one przeznaczone, tj.:
    · dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na cele inne niż
      nabycie lub wytworzenie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych
      zaliczane są do przychodów z działalności gospodarczej,
    · świadczenia takie otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków
      poniesionych przez podatnika na zakup/wytworzenie we własnym zakresie środków
      trwałych lub nabycie wartości niematerialnych i prawnych, od których dokonuje się
      odpisów amortyzacyjnych – nie stanowią przychodów z działalności gospodarczej.
    Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 121 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są jednorazowe środki przyznane na podjęcie
      działalności, o których mowa w art. 46 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r.
      o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.
    Z opisu sprawy wynika, że 3 grudnia 2024 r. otrzymała Pani decyzję z Urzędu Pracy o
    przyznaniu dofinansowania na rozpoczęcie działalności gospodarczej. Dotację w
    wysokości 15.600 zł, otrzymała Pani na podstawie art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20
    kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.
    19 grudnia 2024 r. zarejestrowała Pani działalność gospodarczą, której faktyczny start
    nastąpił 1 stycznia 2025 r. Otrzymane środki przeznaczyła Pani na zakup wyposażenia
    biura niezbędnego do prowadzenia działalności. Kupiła Pani laptop oraz akcesoria do
    niego (myszkę i słuchawki), fotel biurowy, drukarkę oraz niszczarkę do papieru.
    Tym samym otrzymane przez Panią środki na podjęcie działalności gospodarczej
    przeznaczone na zakup niezbędnego wyposażenia biura pozwalającego na wykonywanie
    Pani pracy, stanowią przychód z działalności gospodarczej, jednak na podstawie art. 21
    ust. 1 pkt 121 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychód ten jest
    zwolniony od opodatkowania.

    Zgodnie natomiast z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Aby wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów, winien spełniać łącznie
    następujące warunki:
    · pozostawać w związku przyczynowym z przychodami lub źródłem przychodów i być
      poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów,
    · być właściwie udokumentowany;
    · nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów,
      wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 22d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
        1. Podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników
        majątku, o których mowa w art. 22a i 22b, których wartość początkowa,
        określona zgodnie z art. 22g, nie przekracza 10 000 zł; wydatki poniesione na ich
        nabycie stanowią wówczas koszty uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich
        do używania.
        2. Składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c, z wyłączeniem składników
        wymienionych w ust. 1, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz
        wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 22n, najpóźniej w miesiącu
        przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za
        ujawnienie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których
        mowa w art. 22h ust. 1 pkt 4.
    W myśl art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio
      sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 29b,
      46, 47a, 47d, 116, 122, 129, 136 i 137.
    Stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 49 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków poniesionych na zakup
      zużywających się stopniowo rzeczowych składników majątku przedsiębiorstwa,
      niezaliczanych zgodnie z odrębnymi przepisami do środków trwałych – w przypadku
      stwierdzenia, że składniki te nie są wykorzystywane dla celów prowadzonej
      działalności gospodarczej, lecz służą celom osobistym podatnika, pracowników lub
      innych osób, albo bez uzasadnienia znajdują się poza siedzibą przedsiębiorstwa.
    Analiza treści zacytowanych przepisów wskazuje, że co do zasady nie ma przeszkód, aby
    podatnik zaliczył do kosztów uzyskania przychodów wydatki poniesione na zakup
    składników majątku, niezaliczonych do środków trwałych, ani wartości niematerialnych i
    prawnych, a które zostały sfinansowane ze środków dotacji otrzymanej z urzędu pracy. Jak
    wskazano wyżej, warunkiem jest związek przyczynowo-skutkowy między poniesionymi
    wydatkami, a przychodami z prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej.
    Stąd też sfinansowanie zakupu wyposażenia biura niezbędnego do prowadzenia
    działalności gospodarczej, które nie zostały zaliczone do środków trwałych, ze środków
    przyznanych z urzędu pracy na podjęcie działalności gospodarczej nie wyklucza
    możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów, mimo że
    przyznane środki korzystają ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt
    121 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten nie został bowiem
    wymieniony w art. 23 ust. 1 pkt 56 tej ustawy.

    Zatem, wydatki poniesione na zakup wyposażenia biura: laptop wraz z akcesoriami
    (myszka i słuchawki), fotel biurowy, drukarka, niszczarka do papieru, sfinansowane z
    przyznanej dotacji z Urzędu Pracy, sfinansowane ze środków otrzymanych z dotacji z
    Urzędu Pracy, może Pani zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.