Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-667/09-4/KT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-11-03
Teza: Zbycie nieruchomości gruntowej stanowiącej majątek osobisty sprzedającego nie stanowi działalności gospodarczej, a zatem nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; działalność-działalność gospodarcza; działki; majątek-majątek osobisty; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; podatek-podatek od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2005r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2007r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 05.08.2009r. (data wpływu 10.08.2009r.), uzupełnionym pismem z dnia 25.09.2009r. (data wpływu 28.09.2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10.08.2009r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 25.09.2009r. (data wpływu 28.09.2009r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu nr IPPP3/443-667/09-2/KT z dnia 21.09.2009r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca w dniu 11.12.1990r. otrzymał aktem darowizny od swoich rodziców nieruchomość (działkę rolną). W kolejnych latach zmieniono plan zagospodarowania przestrzennego i obecnie zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego uchwalonym 30.05.2006r. przedmiotowa działka położona jest częściowo na terenach wolnostojącej jednorodzinnej zabudowy mieszkalnej oraz częściowo na terenach wód powierzchniowych.

Po zmianie planu zagospodarowania Wnioskodawca przekształcił część działki na budowlaną i rozpoczął budowę domu. W roku 2007 wydzielił z nieruchomości działkę i wraz z rozpoczętym budynkiem przekazał ją aktem darowizny córce. Pozostałą Wnioskodawcy działkę, zgodnie z wypisem z rejestru gruntów, stanowią obecnie grunty orne i łąki trwałe.

W ostatnich latach na nieruchomości graniczącej z nieruchomością Wnioskodawcy powstało osiedle domów szeregowych jednorodzinnych. Właściciele tych domów chcieliby, aby Wnioskodawca odsprzedał im część swojej nieruchomości w celu powiększenia ich przydomowych ogródków. W tym celu Wnioskodawca musiałby wydzielić ze swojej nieruchomości około 7 działek (w większości odpowiadających szerokości domów szeregowych sąsiadów). Część działki, która miałaby zostać podzielona na w/w działki, w planie zagospodarowania przestrzennego położona jest na terenach wolnostojącej jednorodzinnej zabudowy mieszkalnej oraz częściowo na terenie wód powierzchniowych. Wykorzystanie nowo powstałych działek pod cele budowlane generalnie jest praktycznie niemożliwe, gdyż będą to wąskie działki szerokości około 7-8 m, długości 27 m i powierzchni około 220 m2. Sąsiedzi zamierzają zapewnić sobie do nich dojazd w drodze służebności. Ponadto na tej części nieruchomości, która ma być objęta podziałem, jest łąka, która od kilku lat nie jest wykorzystywana w żaden sposób. Z podziału nieruchomości Wnioskodawcy pozostałaby działka, którą chciałby podarować synowi.

W momencie otrzymania darowizny od rodziców Wnioskodawca prowadził działalność gospodarczą (sklep wielobranżowy). Później działalność ta została zlikwidowana i przez szereg lat Wnioskodawca nie prowadził działalności gospodarczej. Obecnie, korzystając ze wsparcia Urzędu Pracy, otworzył działalność gospodarczą - został taksówkarzem.

Przedmiotowa nieruchomość nigdy nie była związana z prowadzoną działalnością gospodarczą, stanowi ona majątek osobisty Wnioskodawcy. Wnioskodawca nigdy też nie prowadził działalności rolniczej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

W związku z powyższym stanem faktycznym - czy Wnioskodawca przy sprzedaży nieruchomości będzie zobowiązany do naliczenia podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy czynność sprzedaży nieruchomości nie będzie podlegała obowiązkowi naliczenia podatku VAT. Zbycie części przedmiotowej nieruchomości jest de facto korzystaniem przez Wnioskodawcę z prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Przedmiotowa nieruchomość nigdy nie była i nie jest związana z prowadzeniem działalności gospodarczej. Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność gospodarcza nigdy nie miała nic wspólnego z obrotem nieruchomościami. Wnioskodawca nie prowadził także nigdy działalności rolniczej. Nie posiada także innych nieruchomości, które mógłby podzielić na działki. Zbycie przedmiotowej nieruchomości nie następuje w związku z wykonywaniem działalności gospodarczej. Zamierzona czynność dokonana zostanie jednorazowo i Wnioskodawca nie ma zamiaru wykonywania podobnych czynności w sposób częstotliwy.

Nie ma także przesłanek do uznania, że Wnioskodawca jest dostawcą towarów. Planowana sprzedaż dotyczy majątku osobistego nabytego w wyniku dziedziczenia, który nie jest wykorzystywany do działalności gospodarczej ani rolniczej, a Wnioskodawca nie prowadzi i nigdy nie prowadził działalności związanej z obrotem nieruchomościami. Podział nieruchomości na kilka działek jest wynikiem okoliczności i nie zmierza w kierunku ich uatrakcyjnienia. Wydzielenie z nieruchomości poszczególnych działek uzasadnia społeczno -gospodarcze przeznaczenie gruntów. Poza tym Wnioskodawca nie ma też innej możliwości sprzedaży przedmiotowej nieruchomości i jej podział na kilka działek jest wynikiem okoliczności.

Tok rozumowania Wnioskodawcy potwierdzają także interpretacje wydane w podobnych sprawach oraz orzeczenia sądowe, chociażby I FPS 3/07 czy III SA/Wa 304/04.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlega między innymi odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel (…).

Natomiast przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Nie każda czynność, stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ww. ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot uznany, w związku z jej wykonaniem, za podatnika.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W związku z powyższym, aby dostawę towarów uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności.

Podkreślić należy, że uznanie osoby za podatnika, w myśl ustawy, uzależnione jest od prowadzenia działalności gospodarczej, bowiem wykonywanie czynności podlegających opodatkowaniu skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego tylko wtedy, gdy czynność ta została wykonana w ramach działalności gospodarczej. Uzasadnionym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników, nawet jeżeli wykonują czynność dostawy towarów, jeśli zbywają część majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego sprzedaży.

Mając na uwadze powyższe zasadne jest twierdzenie, że warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem był podatnikiem podatku VAT.

Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca w roku 1990 otrzymał nieruchomość w postaci działki rolnej aktem darowizny od swoich rodziców. Zgodnie z obecnym planem zagospodarowania przestrzennego działka ta położona jest częściowo na terenach wolnostojącej jednorodzinnej zabudowy mieszkalnej oraz częściowo na terenach wód powierzchniowych. Wnioskodawca przekształcił część działki na budowlaną i rozpoczął budowę domu, nastepnie wydzielił z nieruchomości działkę i wraz z rozpoczętym budynkiem przekazał ją aktem darowizny córce. Pozostałą część działki, zgodnie z wypisem z rejestru gruntów, stanowią obecnie grunty orne i łąki trwałe.

Wnioskodawca planuje wydzielić ze swojej nieruchomości 7 niewielkich działek (o pow. około 220 m2) i sprzedać właścicielom działek sąsiadujących, którzy chcą w ten sposób powiększyć swoje przydomowe ogródki.

Wnioskodawca wskazuje ponadto, że w momencie otrzymania darowizny od rodziców prowadził działalność gospodarczą (sklep wielobranżowy), która później została zlikwidowana i przez szereg lat Wnioskodawca działalności nie prowadził. Obecnie, korzystając ze wsparcia Urzędu Pracy, rozpoczął nową działalność gospodarczą - został taksówkarzem.

Wnioskodawca podkreśla, że nie prowadzi i nigdy nie prowadził działalności związanej z obrotem nieruchomościami ani działalności rolniczej, a przedmiotowa nieruchomość nigdy nie była związana z prowadzoną przez Niego działalnością gospodarczą. Podatnik nie posiada także innych nieruchomości, które mógłby podzielić na działki. Zamierzona transakcja dokonana zostanie jednorazowo i Wnioskodawca nie ma zamiaru wykonywania podobnych czynności w sposób częstotliwy.

Z przedstawionego opisu wynika zatem, że Wnioskodawca otrzymał przedmiotową nieruchomość w drodze darowizny, a nie nabył jej z zamiarem dalszej odsprzedaży czy też wykorzystywania w ramach działalności gospodarczej – a więc nie w celach handlowych, lecz prywatnych.

A zatem, z uwagi na to, że Wnioskodawca zamierza dokonać sprzedaży gruntu należącego do majątku prywatnego, oznacza to działanie Strony w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o VAT nie mają zastosowania.

W kontekście powyższego należy stwierdzić, iż nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej w tym zakresie. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Grunty spełniają definicję towarów wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju. Jednakże nic nie wskazuje na to, aby dokonując sprzedaży gruntu Wnioskodawca działał w charakterze handlowca. Nie można bowiem stwierdzić, że w analizowanej sprawie nabyto grunt w celu odsprzedaży, ponieważ, jak wskazano we wniosku, Wnioskodawca otrzymał przedmiotową nieruchomość w drodze darowizny od swoich rodziców. Sprzedając grunt korzysta z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, a zatem czynność ta nie oznacza wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W związku z powyższym sprzedaż działek dokonana przez Wnioskodawcę nie będzie stanowiła działalności gospodarczej, z uwagi na fakt, iż transakcje nie mają charakteru zarobkowego, lecz związane są z przysługującym podatnikowi prawem do rozporządzania własnym majątkiem.

Reasumując, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego, a także obowiązujące w tym zakresie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług należy stwierdzić, iż zbycie nieruchomości gruntowej stanowiącej majątek osobisty sprzedającego nie stanowi działalności gospodarczej, a zatem nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy uznaje się za prawidłowe.

Ponadto informuje się, że w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pytanie Wnioskodawcy dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych wydana została odrębna interpretacja indywidualna przepisów prawa podatkowego nr IPPB1/415-574/09-2/AM z dnia 27.10.2009r.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.