Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2-3.4011.287.2019.2.MJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-09-09
Teza: Skutki podatkowe odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego oraz lokalu niemieszkalnego.
Słowa kluczowe: mieszkanie-sprzedaż mieszkania; przychód
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 21 czerwca 2019 r. (data wpływu 28 czerwca 2019 r.) uzupełnionym pismem z dnia 25 lipca 2019 r., (data wpływu 6 sierpnia 2019 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zbycia lokalu mieszkalnego oraz lokalu niemieszkalnego - **jest prawidłowe, ale z innych względów niż to wskazał Wnioskodawca.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 czerwca 2019 r. wpłynął ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 25 lipca 2019 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zbycia lokalu mieszkalnego oraz lokalu niemieszkalnego.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest współwłaścicielem na prawach umownej wspólności małżeńskiej rozszerzonej z żoną (…) zamieszkałą (…):

*   nieruchomości położonej w (…), stanowiącej samodzielny lokal mieszkalny (…) dla której Sąd Rejonowy (…) prowadzi księgę wieczystą;
*   udziału wynoszącego 1/6 część we współwłasności nieruchomości położonej w (…), stanowiącej samodzielny lokal niemieszkalny - garaż wielostanowiskowy (…) dla której Sąd Rejonowy (…) prowadzi księgę wieczystą (…).

Dnia 7 marca 2003 r. Wnioskodawca aktem notarialnym - umową sprzedaży (…) nabył nieruchomość położoną w (…), stanowiącą samodzielny lokal mieszkalny numer (…), składający się z pokoju dziennego, dwóch pokoi sypialnych, aneksu kuchennego, łazienki, wc i przedpokoju oraz przynależnej do tego lokalu piwnicy (…), o łącznej powierzchni użytkowej 81,70m2, dla której Sąd Rejonowy (…) prowadzi księgę wieczystą numer (…).

Dnia 18 sierpnia 2003 r. Wnioskodawca aktem notarialnym - umowa ustanowienia odrębnej własności lokalu o innym przeznaczeniu niż mieszkalny oraz umowa sprzedaży, (…) nabył udział wynoszący 1/6 część we współwłasności nieruchomości położonej w (…), stanowiącej samodzielny lokal niemieszkalny - garaż wielostanowiskowy numer (…), położony w budynku (…), o łącznej powierzchni użytkowej 176,10 m2, dla której Sąd Rejonowy (…) prowadzi księgę wieczystą numer (…).

Dnia 14 maja 2014 r. Wnioskodawca aktem notarialnym - umowa majątkowa małżeńska (…) – zawarł z żoną (…), córką (…), zamieszkałą: (…), umowę majątkową małżeńską rozszerzającą wspólność majątkową małżeńską na wszystkie rzeczy i prawa nabyte przez małżonków.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, że:

*   sprzedaż opisanej we wniosku nieruchomości nie będzie miała miejsca w ramach wykonywania jakiejkolwiek działalności gospodarczej;
*   sprzedaż opisanych we wniosku nieruchomości ma nastąpić w terminie najdalej do 31 grudnia 2019 r.;
*   Wnioskodawca zawarł związek małżeński z (…) w październiku 1998 r.

Od samego początku obowiązuje w ich małżeństwie wspólność majątkowa.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie, po przeformułowaniu:

Czy w sytuacji przedstawionej we wniosku, zbycie nieruchomości w terminie do końca roku 2019 spowoduje u mnie powstanie przychodu, o którym mowa w art. 10. ust. 1. pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz obowiązku zapłaty podatku dochodowego?

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym przypadku zbycie przedmiotowych nieruchomości w terminie do końca 2019 r. nie spowoduje po stronie Wnioskodawcy powstania przychodu, o którym mowa w art. 10. ust. 1. pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz obowiązku zapłaty podatku dochodowego, ze względu na fakt, że rozszerzenie wspólności majątkowej małżeńskiej poprzez włączenie do majątku wspólnego nieruchomości wchodzącej uprzednio w skład majątku osobistego jednego z małżonków, nie stanowi nabycia tej nieruchomości przez drugiego z małżonków w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co znajduje także potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych: (a) wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 maja 2016 r. (sygn. akt II FSK 1110/14); (b) wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2017 r. (sygn. akt II FSK 456/15) oraz (c) wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2016 r. (sygn. akt II FSK 313/14).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe, ale z innych względów niż to wskazał Wnioskodawca.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – jeżeli nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Odnosząc powyższe uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy w kontekście zapytania ujętego w przedmiotowym wniosku należy określić od jakiego momentu należy liczyć bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Użyty w ww. przepisie termin „nabycie” oznacza każde uzyskanie tytułu własności (nabycie własności) lub każde uzyskanie określonego prawa (nabycie prawa) bez względu na fakt czy jest to nabycie w części ułamkowej czy w całości. Poprzez „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika. Nabyć nieruchomość lub prawo majątkowe można np. zakupując je, bądź uzyskując pod tytułem darmym (w formie darowizny, w drodze spadku). W przypadku zaś ograniczonych praw rzeczowych również zawierając umowę o ustanowieniu tego prawa.

Z treści wniosku oraz jego uzupełnienia wynika, że Wnioskodawca dnia 7 marca 2003 r. aktem notarialnym nabył nieruchomość, stanowiącą samodzielny lokal mieszkalny o łącznej powierzchni użytkowej 81,70m2, dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą.

Dnia 18 sierpnia 2003 r. Wnioskodawca aktem notarialnym - umowa ustanowienia odrębnej własności lokalu o innym przeznaczeniu niż mieszkalny oraz umowa sprzedaży, nabył udział wynoszący 1/6 część we współwłasności nieruchomości stanowiącej samodzielny lokal niemieszkalny - garaż wielostanowiskowy o łącznej powierzchni użytkowej 176,10 m2, dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą.

Z treści własnego stanowiska Wnioskodawcy wynika, że lokale te stanowiły jego majątek osobisty.

Dnia 14 maja 2014 roku Wnioskodawca aktem notarialnym - umowa majątkowa małżeńska zawarł z żoną umowę majątkową małżeńską rozszerzającą wspólność majątkową małżeńską na wszystkie rzeczy i prawa nabyte przez małżonków.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, że sprzedaż opisanej we wniosku nieruchomości nie będzie miała miejsca w ramach wykonywania jakiejkolwiek działalności gospodarczej, sprzedaż nieruchomości ma nastąpić w terminie najdalej do 31 grudnia 2019 r.

Z opisu sprawy wynika, że w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły inne okoliczności, które świadczyłyby o powtórnym nabyciu przez Wnioskodawcę lokalu mieszkalnego oraz lokalu niemieszkalnego, o których mowa we wniosku, ani które zmieniałyby pierwotną datę ich nabycia przez Wnioskodawcę.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że planowane odpłatne zbycie przez Wnioskodawcę w 2019 r. wskazanych powyżej udziałów w lokalu mieszkalnym oraz w lokalu niemieszkalnym – garażu, nie będzie stanowiło dla niego źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ ich odpłatne zbycie nastąpi po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie. Tym samym sprzedaż ta nie spowoduje powstania obowiązku zapłaty z tego tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych.

Natomiast orzecznictwo przywołane przez Wnioskodawcę w uzasadnieniu własnego stanowiska w niniejszej sprawie nie odnosi się do jego sytuacji podatkowo-prawnej.

Organ interpretujący zaznacza, że niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie kształtowania obowiązków podatkowych Wnioskodawcy i tym samym nie ma mocy wiążącej dla obowiązków podatkowych spoczywających na żonie Wnioskodawcy.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania niniejszego rozstrzygnięcia.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.