Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.125.2025.1.KW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-05
Teza: Moment powstania przychodu z tytułu wynagrodzenia za
wykonanie usługi sprzedaży miejsc lotniczych.
Słowa kluczowe: faktura
przychód-moment powstania przychodów
przychód-przychód podlegający opodatkowaniu
samolot
sprzedaż-sprzedaż za pośrednictwem
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Data powstania przychodu-Ogólna
zasada
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia stanowiące
przychód-Pieniądze i wartości pieniężne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 3a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 5 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie
    momentu powstania przychodu z tytułu wynagrodzenia za wykonanie usługi. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych i podlega w
    Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce
    położenia źródła przychodów.
    Wnioskodawca prowadzi działalność polegającą na sprzedaży miejsc lotniczych na
    wyczarterowanych przez siebie samolotach. Wnioskodawca zawiera umowy sezonowe z
    touroperatorami, w ramach których zapewnia im określone pule miejsc lotniczych na
    dany sezon.
    Jednocześnie współpracuje z przewoźnikami lotniczymi zawierając z nimi umowy w
    ramach, których zakupuje pełne pojemności samolotów na określonych kierunkach i w
    określonych terminach w danym sezonie, zgodnie ze zgłoszonym zapotrzebowaniem. W
    momencie zawarcia umowy pomiędzy Wnioskodawcą a touroperatorem określana jest
    początkowa liczba zakontraktowanych miejsc lotniczych oraz bazowe ceny.
    Wnioskodawca blokuje dla touroperatora tę pulę miejsc w samolotach, zapewniając mu
    tym samym gwarancję dostępności w danym terminie. Zgodnie z postanowieniami
    umowy touroperator jest zobowiązany do dokonania płatności za zakontraktowane
    miejsca lotnicze najpóźniej na 7 dni przed terminem realizacji lotu, na podstawie faktury
    wystawionej przez Wnioskodawcę 14 dni przed planowanym rejsem. Jeśli touroperator nie
    dokona płatności w wymaganym terminie, to zgodnie z umową Wnioskodawca ma prawo,
    po uprzednim wezwaniu do zapłaty i wyznaczeniu dodatkowego terminu na dokonanie
    płatności, do wstrzymania wykonania umowy ze skutkiem natychmiastowym, a nawet do
    jednostronnego rozwiązania całej umowy. W takiej sytuacji touroperator traci
    zagwarantowaną pulę miejsc.
    Model biznesowy Wnioskodawcy zakłada dużą elastyczność w zakresie zarządzania
    zakontraktowanymi miejscami, umożliwiając zarówno ich redukcję, jak i zwiększenie w
    trakcie trwania sezonu. Takie podejście pozwala na pozyskiwanie i utrzymywanie klientów
    w długich, wieloletnich okresach czasu. Touroperatorzy mogą zgłaszać wnioski o zmiany w
    pierwotnie zakontraktowanej liczbie miejsc. W praktyce wielkość i struktura
    zakontraktowanych miejsc podlegają częstym korektom, na co wpływ mają między innymi:
    zmiany w bieżącej sytuacji rynkowej, zmiany popytu na określone kierunki turystyczne,
    działania konkurencji, sytuacja ekonomiczno-polityczna, a także siły wyższe, takie jak
    konflikty zbrojne, klęski żywiołowe czy zmiany regulacyjne. Wskazana elastyczność jest
    warunkiem funkcjonowania Wnioskodawcy w branży.
    Przewoźnicy lotniczy wymagają definitywnego zakontraktowania całych pojemności
    samolotów z wyprzedzeniem w celu zaplanowania operacji lotniczych, natomiast u
    touroperatorów zapotrzebowanie na miejsca może zmienić się do ostatnich dni przed
    wylotem. Wartością dodaną Wnioskodawcy w proces jest aktywne zarządzanie
    zmiennością popytu u poszczególnych touroperatorów, tak aby nie musieli płacić za
    niewykorzystane miejsca, a w przypadku wzrostu popytu, żeby znaleźć wolne dodatkowe,
    dostępne miejsca dla określonych destynacji.
    W związku z powyższym, można wyróżnić następujące warianty rozliczeń pomiędzy
    Wnioskodawcą a touroperatorami:
        Wnioskodawca wystawia fakturę, touroperator dokonuje zapłaty i następuje
        wykonanie usługi zgodnie z początkowym zamówieniem;

        Wnioskodawca wystawia fakturę, touroperator nie dokonuje zapłaty, w związku z
        czym usługa dla danego touroperatora nie zostaje wykonana, a Wnioskodawca
        wystawia korektę faktury;
        Wnioskodawca wystawia fakturę, touroperator dokonuje zapłaty, następnie
        zmniejsza zamówienie, a Wnioskodawca koryguje fakturę oraz zwraca nadpłatę lub
        zalicza ją na poczet przyszłych zamówień i następuje wykonanie usługi;
        Wnioskodawca wystawia fakturę, touroperator dokonuje zapłaty, następnie
        zwiększa zamówienie, a Wnioskodawca koryguje fakturę, touroperator dokonuje
        zapłaty za dodatkowe miejsca i następuje wykonanie usługi.
    Zdarzają się także rozliczenia, które składają się z kilku wariantów naraz. W ramach
    jednego zamówienia może dojść w różnych momentach w czasie do zwiększenia i
    zmniejszenia liczby miejsc. Podsumowując każde zamówienie może nie być ani razu
    zmodyfikowane, ale może być zmodyfikowane jeden raz lub wiele razy.
    Przypadki, gdy zwiększenie zamówienia zgłoszone przez touroperatora nie jest
    realizowane zdarzają się, jeżeli Wnioskodawca nie ma możliwości zorganizowania wolnych
    miejsc dla danej destynacji. Przypadki, gdy zmniejszenie zamówienia nie jest realizowane
    zdarzają się rzadko i są przeważnie skutkiem zdarzeń o charakterze siły wyższej (np.
    katastrofy naturalne lub zamachy terrorystyczne w miejscach destynacji).
    Zgodnie z powyższym ostateczne wynagrodzenie Wnioskodawcy nie jest znane na etapie
    zawarcia umowy, wystawienia faktury ani jej opłacenia przez touroperatora. Ze względu
    na zmienność warunków w branży turystycznej oraz częste modyfikacje pierwotnie
    zakontraktowanej liczby miejsc ostateczna kwota wynagrodzenia Wnioskodawcy staje się
    pewna w dniu lotu, gdy znane są wszystkie czynniki wpływające na końcową cenę usługi.

## Pytanie

W którym momencie Wnioskodawca powinien rozpoznać przychód podatkowy w sytuacji
    przedstawionej w opisie stanu faktycznego?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy przychód podatkowy powinien być rozpoznawany w momencie
    wykonania usługi, tj. w momencie realizacji lotu.
    Ustawa o CIT nie zawiera definicji przychodu podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w
    tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1 przykładowych przysporzeń, zaliczanych do tej
    kategorii. Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT przychodami z zastrzeżeniem ust. 3 i 4
    oraz art. 14 są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również
    różnice kursowe.
    Zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy o CIT za przychody związane z działalnością gospodarczą i z
    działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za
    przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa
    w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze
    faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat
    i skont.
    Wskazać należy, że za przychód podatkowy mogą zostać uznane tylko takie przysporzenia
    podatnika, które mają charakter definitywny, tj. w sposób bezzwrotny i trwały powiększają
    jego majątek. Przychody należne to bowiem wszelkiego rodzaju przychody, co do których
    przysługuje podatnikowi uprawnienie do ich dochodzenia, czyli takie, które wynikają z
    konkretnego stosunku prawnego.
    „Należność” odnosi się zarówno do możliwości dochodzenia konkretnego świadczenia
    oraz do powinności jego spełnienia. Oznacza to, że powstanie przychodów należnych

    związane jest z powstaniem wierzytelności. Ponieważ wierzytelność to termin wywodzący
    się z prawa cywilnego, to przychodami należnymi są przychody wymagalne w rozumieniu
    prawa cywilnego, tj. możliwe do prawnie skutecznego ich dochodzenia.
    W myśl art. 12 ust. 3a ustawy o CIT za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3,
    uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa
    majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż
    dzień:
    1) wystawienia faktury albo
    2) uregulowania należności.
    W świetle przywołanego powyżej przepisu o powstaniu przychodu podatkowego z
    działalności gospodarczej decyduje zaistnienie najwcześniejszego momentu w nim
    wyznaczonego, a więc dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania
    usługi. Jeżeli jednak podatnik przed tym dniem wystawił fakturę lub otrzymał należność to
    przychód powstaje w tym dniu.
    Ustawodawca przewidział także przypadki, w których otrzymanie środków pieniężnych nie
    skutkuje powstaniem przychodu podatkowego. W myśl art. 12 ust. 4 pkt 1 Ustawy CIT do
    przychodów nie zalicza się pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet
    dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach
    sprawozdawczych, a także otrzymanych lub zwróconych pożyczek (kredytów), w tym
    również uregulowanych w naturze, z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych
    pożyczek (kredytów).
    Regulacja wynikająca z przywołanego powyżej przepisu stanowi wyjątek od ogólnych
    zasad ustalania przychodu, a jej zastosowanie jest uzależnione od tego, czy otrzymane lub
    należne kwoty stanowią przedpłaty na poczet dostawy towarów lub świadczenia usług,
    które zostaną zrealizowane w kolejnych okresach sprawozdawczych. W praktyce oznacza
    to, że nie zawsze wystawienie faktury albo uregulowanie należności będzie skutkować
    powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu.
    W ocenie Wnioskodawcy otrzymywane przez niego wpłaty od touroperatorów przed
    realizacją lotu nie wywołują po jego stronie obowiązku rozpoznania przychodu
    podatkowego na gruncie ustawy o CIT. Środki te nie mają charakteru definitywnego, gdyż
    w momencie ich otrzymania nie jest jeszcze możliwe precyzyjne określenie końcowej
    wartości wynagrodzenia należnego Wnioskodawcy. Dopiero w dniu lotu znane są
    wszystkie czynniki wpływające na ostateczne rozliczenie, takie jak redukcje lub
    zwiększenia liczby zakontraktowanych miejsc lotniczych, anulacje lotów czy fakt opłacenia
    ostatecznego zamówienia przez touroperatora. Zgodnie z umową touroperator jest
    obowiązany do dokonania płatności na rzecz Wnioskodawcy przed realizacją lotu, na
    podstawie wystawionej przez Wnioskodawcę faktury, jednak warunki umowne przewidują
    możliwość modyfikacji pierwotnie zakontraktowanej liczby miejsc.
    Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie momentu rozpoznawania przychodu podatkowego
    pozostaje również aktualne w sytuacjach, gdy faktura została wystawiona, a płatność
    dokonana w roku podatkowym poprzedzającym realizację lotu, ponieważ na moment
    otrzymania tych środków wynagrodzenie Wnioskodawcy nie miałoby jeszcze charakteru
    definitywnego. Kluczowe jest bowiem to, że do chwili odbycia lotu nie jest możliwe
    precyzyjne określenie ostatecznej wysokości wynagrodzenia.
    Treść art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT wręcz podkreśla, że to moment, w którym należność
    nabiera charakteru definitywnego kreuje moment powstania przychodu podatkowego, a
    nie upływ roku podatkowego.
    W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym,
    niezależnie od momentu wystawienia faktury oraz otrzymania środków od touroperatora,

    przychód podatkowy powinien być rozpoznany dopiero w momencie wykonania usługi, tj.
    realizacji lotu. Dopiero w tym momencie możliwe jest ostateczne określenie wysokości
    wynagrodzenia z tytułu wykonania przedmiotowej usługi.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Wątpliwości Spółki dotyczą momentu rozpoznania przychodu do opodatkowania w
    związku ze sprzedażą miejsc lotniczych na wyczarterowanych przez siebie samolotach.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Spółka prowadzi działalność polegającą na
    sprzedaży miejsc lotniczych na wyczarterowanych przez siebie samolotach. Spółka
    zawiera umowy sezonowe z touroperatorami, w ramach których zapewnia im określone
    pule miejsc lotniczych na dany sezon.
    Jednocześnie współpracuje z przewoźnikami lotniczymi zawierając z nimi umowy w
    ramach, których zakupuje pełne pojemności samolotów na określonych kierunkach i w
    określonych terminach w danym sezonie, zgodnie ze zgłoszonym zapotrzebowaniem. W
    momencie zawarcia umowy pomiędzy Wnioskodawcą a touroperatorem określana jest
    początkowa liczba zakontraktowanych miejsc lotniczych oraz bazowe ceny.
    Wnioskodawca blokuje dla touroperatora tę pulę miejsc w samolotach, zapewniając mu
    tym samym gwarancję dostępności w danym terminie. Zgodnie z postanowieniami
    umowy touroperator jest zobowiązany do dokonania płatności za zakontraktowane
    miejsca lotnicze najpóźniej na 7 dni przed terminem realizacji lotu, na podstawie faktury
    wystawionej przez Wnioskodawcę 14 dni przed planowanym rejsem. Jeśli touroperator nie
    dokona płatności w wymaganym terminie, to zgodnie z umową Wnioskodawca ma prawo,
    po uprzednim wezwaniu do zapłaty i wyznaczeniu dodatkowego terminu na dokonanie
    płatności, do wstrzymania wykonania umowy ze skutkiem natychmiastowym, a nawet do
    jednostronnego rozwiązania całej umowy. W takiej sytuacji touroperator traci
    zagwarantowaną pulę miejsc.
    Model biznesowy Spółki zakłada dużą elastyczność w zakresie zarządzania
    zakontraktowanymi miejscami, umożliwiając zarówno ich redukcję, jak i zwiększenie w
    trakcie trwania sezonu. W praktyce wielkość i struktura zakontraktowanych miejsc
    podlegają częstym korektom.
    Z opisu sprawy wynika, że można wyróżnić następujące warianty rozliczeń pomiędzy
    Spółką a touroperatorami:
        Spółka wystawia fakturę, touroperator dokonuje zapłaty i następuje wykonanie
        usługi zgodnie z początkowym zamówieniem;
        Spółka wystawia fakturę, touroperator nie dokonuje zapłaty, w związku z czym
        usługa dla danego touroperatora nie zostaje wykonana, a Wnioskodawca wystawia
        korektę faktury;
        Spółka wystawia fakturę, touroperator dokonuje zapłaty, następnie zmniejsza
        zamówienie, a Wnioskodawca koryguje fakturę oraz zwraca nadpłatę lub zalicza ją
        na poczet przyszłych zamówień i następuje wykonanie usługi;
        Spółka wystawia fakturę, touroperator dokonuje zapłaty, następnie zwiększa
        zamówienie, a Wnioskodawca koryguje fakturę, touroperator dokonuje zapłaty za
        dodatkowe miejsca i następuje wykonanie usługi.
    Zdarzają się także rozliczenia, które składają się z kilku wariantów naraz. W ramach
    jednego zamówienia może dojść w różnych momentach w czasie do zwiększenia i

    zmniejszenia liczby miejsc. Podsumowując każde zamówienie może nie być ani razu
    zmodyfikowane, ale może być zmodyfikowane jeden raz lub wiele razy.
    Zdaniem Spółki, przychód podatkowy powstanie niezależnie od momentu wystawienia
    faktury oraz otrzymania środków od touroperatora, przychód podatkowy powinien być
    rozpoznany dopiero w momencie wykonania usługi, tj. realizacji lotu. Dopiero w tym
    momencie w opinii Wnioskodawcy możliwe jest ostateczne określenie wysokości
    wynagrodzenia z tytułu wykonania przedmiotowej usługi.
    Ze stanowiskiem Spółki nie można się jednak zgodzić.
    Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U. z
    2025 r., poz. 278, dalej: „updop”) nie zawiera definicji przychodu podatkowego.
    Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1 ustawy o CIT
    przykładowych przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
      pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 updop:
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
      pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Jednocześnie jak wynika z art. 12 ust. 3 updop:
      Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi
      produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z
      zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1
      pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie
      otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i
      skont.
    Należy zaznaczyć, że o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów
    danej osoby prawnej decyduje jego definitywny charakter w tym sensie, że w sposób
    ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa tej osoby prawnej. Ma to miejsce również w
    sytuacji, gdy skutkiem wystawienia faktury za wykonaną usługę, czy dostarczony towar
    powstaje roszczenie osoby prawnej wobec kontrahenta o zapłatę uzgodnionej ceny.
    Przychodem są zatem wszelkie przysporzenia majątkowe o charakterze trwałym,
    bezzwrotnym, definitywnym, których rzeczywiste otrzymanie powoduje obowiązek zapłaty
    podatku dochodowego.
    W świetle ww. przepisu należne lub otrzymane w sposób definitywny środki pieniężne
    stanowią, co do zasady, przychód dla celów podatku dochodowego od osób prawnych.
    Podstawowa zasada określania daty powstania przychodu związanego z działalnością
    gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej została uregulowana przez
    ustawodawcę w treści art. 12 ust. 3a updop. Na mocy tego przepisu:
      Za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem
      ust. 3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub
      wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:
      - wystawienia faktury albo
      - uregulowania należności.
    W świetle ww. przepisu, o powstaniu przychodu podatkowego decyduje zaistnienie
    najwcześniejszego momentu w nim wyznaczonego, a więc dzień wydania rzeczy, zbycia
    prawa majątkowego lub wykonania usługi. Jeżeli jednak podatnik przed tym dniem
    wystawił fakturę lub otrzymał należność to przychód powstaje w tym dniu.

    Z przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego niewątpliwie wynika, że w
    ramach rozliczeń pomiędzy Spółką a touroperatorami:
        Spółka wystawia fakturę, touroperator dokonuje zapłaty i następuje wykonanie
        usługi zgodnie z początkowym zamówieniem;
        Spółka wystawia fakturę, touroperator nie dokonuje zapłaty, w związku z czym
        usługa dla danego touroperatora nie zostaje wykonana, a Wnioskodawca wystawia
        korektę faktury;
        Spółka wystawia fakturę, touroperator dokonuje zapłaty, następnie zmniejsza
        zamówienie, a Wnioskodawca koryguje fakturę oraz zwraca nadpłatę lub zalicza ją
        na poczet przyszłych zamówień i następuje wykonanie usługi;
        Spółka wystawia fakturę, touroperator dokonuje zapłaty, następnie zwiększa
        zamówienie, a Wnioskodawca koryguje fakturę, touroperator dokonuje zapłaty za
        dodatkowe miejsca i następuje wykonanie usługi.
    W każdym z tych zdarzeń najwcześniejszy moment uzyskania przychodu wiąże się z
    wystawieniem faktury.
    W sprawie dla momentu rozpoznania przychodu bez znaczenia pozostają wewnętrzne
    ustalenia rozliczeń. W każdym z przedstawionych wariantów, zawsze najwcześniej
    wystawiona jest faktura, która przesądza o definitywności przychodu na podstawie art. 12
    ust. 3a updop.
    Tym samym Państwa stanowisko, zgodnie z którym w opisanym stanie faktycznym
    niezależnie od momentu wystawienia faktury oraz otrzymania środków od touroperatora,
    przychód podatkowy Spółki powinien być rozpoznany dopiero w momencie wykonania
    usługi, tj. realizacji lotu należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.