Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-379/12-2/AS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-08-01
Teza: Stwierdzić należy, że środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne o wartości nieprzekraczającej 15 000 zł, które są wykorzystywane do działalności opodatkowanej i zwolnionej, w związku z czym dokonano odliczenia wskaźnikiem proporcji, a następnie nastąpiła zmiana ich przeznaczenia w całości do działalności opodatkowanej, bądź zwolnionej, podlegają rocznej korekcie dokonywanej po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania na podstawie art. 91 ust. 2 w związku z ust. 1 ustawy.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; korekta; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony; składnik-składnik majątkowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 91

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 26.04.2012 r. (data wpływu 02.05.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korekty podatku naliczonego w związku ze zmianą przeznaczenia składników majątku o wartości nieprzekraczającej 15 000 zł, wykorzystywanych do czynności opodatkowanych i zwolnionych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 02.05.2012 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korekty podatku naliczonego w związku ze zmianą przeznaczenia składników majątku o wartości nieprzekraczającej 15 000 zł, wykorzystywanych do czynności opodatkowanych i zwolnionych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka S.A. (dalej: Spółka) jest podatnikiem podatku do towarów i usług. Czynności wykonywane przez Spółkę podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług bądź są od niego zwolnione. Z tytułu części zakupów, które są przeznaczone do wykonywania czynności zarówno opodatkowanych jak i zwolnionych z opodatkowania Spółka dokonuje odliczenia podatku naliczonego przy zastosowaniu wskaźnika proporcji. Odliczenie proporcjonalne jest stosowane w sytuacji, gdy Spółka nie ma możliwości przyporządkowania dokonywanych zakupów wyłącznie do konkretnego rodzaju działalności. W ramach działalności Spółka dokonuje zakupu towarów i usług, które zalicza do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (o wartości nieprzekraczającej 15 000 zł), które są przeznaczone i wykorzystywane do działalności mieszanej (dającej i niedającej prawa do odliczenia podatku naliczonego). Następnie Spółka zmienia przeznaczenie nabywanych składników majątku wyłącznie do działalności opodatkowanej albo wyłącznie do działalności zwolnionej z opodatkowania.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Kiedy należy dokonać korekty podatku naliczonego w związku ze zmianą przeznaczenia składników majątku o wartości nieprzekraczającej 15 000 zł, nabytych z zamiarem wykorzystywania ich do czynności dających i niedających prawa do odliczenia podatku naliczonego, w związku z przeznaczeniem ich do działalności w całości opodatkowanej bądź do działalności w całości zwolnionej z opodatkowania?

Spółka stoi na stanowisku, że korekty w przedstawionym stanie faktycznym należy dokonać w oparciu o art. 91 ust. 7c ustawy z dnia 11 marca 2004 r. – tj. w miesiącu zmiany przeznaczenia towaru.

Stosownie do treści art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub 10 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. l1 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Natomiast zgodnie z art. 91 ust. 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. przepisy dotyczące korekty podatku naliczonego stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi. Szczegółowo regulacje dotyczące korekty podatku naliczonego w związku ze zmianą przeznaczenia nabywanych towarów i usług znajdują się w art. 91 ust. 7a — 7d ustawy z dnia 11 marca 2004 r.

Przedmiotem wniosku jest zagadnienie korekty podatku naliczonego w związku ze zmianą przeznaczenia towarów i usług o wartości nieprzekraczającej 15 000 zł co oznacza, że do korekty należy zastosować art. 91 ust. 7b i 7c ustawy z dnia 11 marca 2004 r.

Zgodnie z pierwszym z tych przepisów w przypadku towarów i usług o wartości nieprzekraczającej 15 000 zł, wykorzystywanych przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, w związku ze zmianą przeznaczenia, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 7c tego artykułu. Korekta ta powinna być dokonywana jednorazowo po zakończeniu roku, w którym zostały one oddane do używania.

Niemniej jednak zasada ta ulega modyfikacji na podstawie art. 91 ust. 7c ustawy z dnia 11 marca 2004 r., który stanowi, że w przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego, która wynika z przeznaczenia towarów lub usług, o wartości nieprzekraczającej 15 000 zł, wyłącznie do wykonywania czynności, w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje — korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy.

W przedstawionym stanie faktycznym wskazano, że Spółka dokonuje odliczenia podatku naliczonego przy zastosowaniu wskaźnika proporcji przeznaczając nabywane towary do działalności mieszanej. Następnie zmienia przeznaczenie nabywanych towarów i usług z działalności mieszanej na działalność opodatkowaną w całości – a więc dającą pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego albo do działalności zwolnionej – a więc do czynności nie dających w ogóle prawa do odliczenia podatku naliczonego. Oznacza to, że ewentualna zmiana przeznaczenia składników majątku o wartości nieprzekraczającej 15 000 zł w ciągu roku od momentu oddania ich do używania wiąże się z prawem lub obowiązkiem (w zależności do charakteru zmiany przeznaczenia) korekty podatku naliczonego, która powinna być dokonana w deklaracji składanej za okres rozliczeniowy zmiany przeznaczenia – stosownie do treści art. 91 ust. 7c ustawy z dnia 11 marca 2004 r.

Przepis ten stanowi bowiem, że korekta podatku naliczonego w miesiącu przeznaczenia ma zastosowanie w każdym przypadku, gdy zmiana wiąże się z przeznaczeniem nabytych składników majątku w całości do działalności opodatkowanej lub w całości do działalności zwolnionej. Nie ma przy tym znaczenia, że w momencie zakupu składniki zostały przeznaczone do działalności mieszanej i podatek naliczony w związku z tym został odliczony przy zastosowaniu wskaźnika proporcji. Wnioski te wynikają bezpośrednio z treści wskazanego art. 91 ust. 7c ustawy z dnia 11 marca 2004 r., gdyż przepis ten odnosi się jednie do charakteru czynności, do których towar będzie wykorzystywany po zmianie przeznaczenia: w całości opodatkowane lub w całości zwolnione z opodatkowania. Skoro przepis nie reguluje z jakiego rodzaju działalności zmiana następuje to oznacza, że bez względu na wstępną kwalifikację odliczenia podatku naliczonego: do działalności mieszanej, zwolnionej lub opodatkowanej – jeżeli nastąpi zmiana na działalność w całości opodatkowaną lub w całości zwolnioną – wówczas korekty podatku naliczonego należy dokonać w rozliczeniu za miesiąc zmiany przeznaczenia.

Natomiast sposób korekty wskazany w art. 91 ust. 7b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. – czyli korekta „roczna” w deklaracji składanej za pierwszy okres rozliczeniowy następnego roku podatkowego ma miejsce w przypadku zmiany przeznaczenia z działalności w całości opodatkowanej bądź w całości zwolnionej do działalności mieszanej.

Mając na względzie wskazane regulacje prawne należy uznać, że Spółka ma obowiązek dokonania korekty podatku naliczonego w związku ze zmianą przeznaczenia nabywanych towarów i usług o wartości poniżej 15 000 zł w całości do działalności opodatkowanej bądź w całości zwolnionej z opodatkowania - w deklaracji składanej za okres rozliczeniowy, w którym ta zmiana nastąpiła. Korekty tej Spółka nie dokonuje jeżeli od końca okresu rozliczeniowego, w którym oddano te składniki do używania upłynęło 12 miesięcy.

Powyższy sposób wykładni przedmiotowych przepisów jest zgodny z prawem wspólnotowym i uwzględnia zasady opodatkowania konsumpcji i neutralności podatku dla podatnika. Jak podkreślił ETS w wyroku z dnia 25 października 2001 r. w sprawie C-78/00 Komisja przeciwko Republice Włoskiej „Niezależnie od tego, ponieważ zwrot nadwyżki VAT jest jednym z fundamentalnych czynników gwarantujących stosowanie zasady neutralności wspólnotowego systemu VAT, warunki ustalone przez Państwa Członkowskie nie mogą uchybiać tej zasadzie sprawiając, że podatnik, w całości bądź w części, poniesie ciężar VAT”. ETS stwierdził w tym wyroku, że charakter wspólnotowego systemu podatku VAT wskazuje, że system ten ma na celu uwolnienie podatnika od całego ciężaru podatku VAT zapłaconego w związku z prowadzoną działalnością. ETS podkreślił, że jeżeli nie ma szczególnego przepisu upoważniającego państwo członkowskie do ograniczenia prawa do odliczenia, prawo to musi być wykonane niezwłocznie w odniesieniu do całości podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług. Ponieważ od chwili zmiany przeznaczenia środek trwały o wartości do 15000 zł jest wykorzystywany wyłącznie do czynności opodatkowanych, Spółka winna niezwłocznie skorygować (w rozliczeniu za okres zmiany przeznaczenia), tj. podwyższyć kwotę podatku naliczonego. Analogicznie – w przypadku zmiany przeznaczenia i rozpoczęcia wykorzystywania wyłącznie do czynności od podatku zwolnionych – Spółka powinna zmniejszyć kwotę podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym nastąpiła ta zmiana.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r., Nr 177 poz. 1054), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, to zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

W myśl art. 90 ust. 3 ustawy, proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

Kwota podatku naliczonego do odliczenia ustalona na podstawie proporcji wyliczonej przy zastosowaniu powyższych zasad, nie jest jednak ostateczna.

Zgodnie bowiem z art. 91 ust. 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2 – 6 lub 10, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2 – 6 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

W oparciu o treść art. 91 ust. 2 ustawy, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej – w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy (art. 91 ust. 3 ustawy).

Na podstawie art. 91 ust. 7 ustawy, przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi. Ponadto, art. 91 ust. 7a ustawy stanowi, iż w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.

W przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 7c (art. 91 ust. 7b ustawy).

Stosownie do art. 91 ust. 7c ustawy, jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia towarów lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności, w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje – korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że czynności wykonywane przez Wnioskodawcę podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bądź są od niego zwolnione. Z tytułu części zakupów, które są przeznaczone do wykonywania czynności zarówno opodatkowanych jak i zwolnionych z opodatkowania. Spółka dokonuje odliczenia podatku naliczonego przy zastosowaniu wskaźnika proporcji. W ramach działalności Spółka dokonuje zakupu towarów i usług, które zalicza do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (o wartości nieprzekraczającej 15 000 zł), które są przeznaczone i wykorzystywane do działalności mieszanej (dającej i niedającej prawa do doliczenia podatku naliczonego). Następnie Spółka zmienia przeznaczenie nabywanych składników majątku wyłącznie do działalności opodatkowanej albo wyłącznie do działalności zwolnionej z opodatkowania.

Wątpliwości Wnioskodawcy budzi kwestia, kiedy należy dokonać korekty podatku naliczonego w związku ze zmianą przeznaczenia składników majątku o wartości nieprzekraczającej 15 000 zł, nabytych z zamiarem wykorzystywania ich do czynności dających i niedających prawa do odliczenia podatku naliczonego, w związku z przeznaczeniem ich do działalności w całości opodatkowanej bądź do działalności w całości zwolnionej z opodatkowania.

Analiza powyższych przepisów w związku z przedstawionymi okolicznościami sprawy pozwala na stwierdzenie, że środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne o wartości nieprzekraczającej 15 000 zł, które są wykorzystywane do działalności opodatkowanej i zwolnionej, w związku z czym dokonano odliczenia wskaźnikiem proporcji, a następnie nastąpiła zmiana ich przeznaczenia w całości do działalności opodatkowanej, bądź zwolnionej, podlegają rocznej korekcie dokonywanej po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania na podstawie art. 91 ust. 2 ustawy.

W ocenie tut. organu art. 91 ust. 7c ustawy nie znajduje zastosowania w przedstawionym stanie faktycznym. Przepis ten w powiązaniu z ust. 7 dotyczy korekty podatku naliczonego, wynikającego z przeznaczenia towarów w stosunku do których podatnik miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się to prawo. Nie można zatem zgodzić się ze stwierdzeniem Wnioskodawcy, iż w art. 91 ust. 7c nie uregulowano z jakiego rodzaju działalności następuje zmiana przeznaczenia towarów. Wskazane przez Wnioskodawcę regulacje zawarte w art. 91 ust. 7b i 7c mają charakter doprecyzowujący ust. 7 niniejszego artykułu i zawierają wyraźne odwołanie do korekty podatku naliczonego, o której mowa ust. 7. Art. 91 ust. 7 ustawy przewiduje możliwość korekty podatku naliczonego w sytuacji, gdy:

1.  podatnik miał prawo do obniżenia podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego i z niego skorzystał, a następnie to prawo zmieniło się,
2.  podatnik nie miał pierwotnie prawa do odliczenia podatku, a następnie to prawo zmieniło się.

Tak więc ww. przepisy art. 91 ust. 7b i 7c w związku z ust. 7, nie znajdują zastosowania w przypadku, w którym podatnik miał prawo do częściowego odliczenia podatku, jak ma to miejsce w przypadku Wnioskodawcy.

Podkreślić należy również, iż przepisy mające zastosowanie w niniejszej sprawie nie stanowią naruszenia zasady neutralności podatku. Zasada neutralności wyraża się bowiem w tym, że poprzez realizację prawa do odliczenia podatku naliczonego, podatnik nie ponosi faktycznie ciężaru tego podatku. Nie można uznać, że ustalenie rocznego okresu korekty dla towarów i usług stanowiących u podatnika środki trwałe o wartości początkowej niższej niż 15.000 zł, dokonywanej po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania, narusza przepisy wspólnotowe, czy uchybia zasadzie neutralności podatku.

Należy zauważyć, że o ile polski ustawodawca ma obowiązek implementacji zawartych w dyrektywach postanowień wiążących państwo członkowskie, co do zamierzonego celu, to Wspólnota zostawia władzom krajowym swobodę co do form i metod jakimi skutek ma być osiągnięty. Przepisy w zakresie korekt podatku naliczonego określone w Dyrektywie 2006/112/WE zaimplementowane zostały do polskiego porządku prawnego, jednakże polski ustawodawca skorzystał z możliwości swobody w zakresie określenia szczegółowych zasad tej korekty, przewidzianej w art. 186 Dyrektywy.

Reasumując, stwierdzić należy, że środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne o wartości nieprzekraczającej 15 000 zł, które są wykorzystywane do działalności opodatkowanej i zwolnionej, w związku z czym dokonano odliczenia wskaźnikiem proporcji, a następnie nastąpiła zmiana ich przeznaczenia w całości do działalności opodatkowanej, bądź zwolnionej, podlegają rocznej korekcie dokonywanej po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania na podstawie art. 91 ust. 2 w związku z ust. 1 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.