Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.842.2021.4.EB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-03-31
Teza: • brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku nabyciem Prezentów, • brak obowiązku naliczenia podatku VAT należnego w momencie wydania Prezentów.
Słowa kluczowe: bony-bon jednego przeznaczenia; bony-bon różnego przeznaczenia; obowiązek-brak obowiązku; odliczenia-prawo do odliczenia; prezent
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX

**Interpretacja indywidualna**

**– stanowisko prawidłowe**

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie :

· braku prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku nabyciem Prezentów,

· braku obowiązku naliczenia podatku VAT należnego w momencie wydania Prezentów

(pytanie oznaczone we wniosku nr 3)

**–** **jest prawidłowe**.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

21 grudnia 2021 r. wpłynął Państwa wniosek z 17 grudnia 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku nabyciem Prezentów oraz braku obowiązku naliczenia podatku VAT należnego w momencie wydania Prezentów. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 21 marca 2022 r. (wpływ 23 marca 2022 r.).

Treść wniosku jest następująca:

### Opis zdarzenia przyszłego

### Spółka podjęła decyzję o wydawaniu prezentów rzeczowych dla pracowników z okazji np. Świąt Bożego Narodzenia, Wielkanocy, ślubu, narodzin dziecka, przejścia na emeryturę, jubileuszu Spółki, Mikołajek, jubileuszu pracy pracownika (stażowe), Dnia Kobiet i Dnia Mężczyzny. W przypadku przejścia na emeryturę, ślubu pracownika, narodzin dziecka pracownika, jubileuszu pracy to pracownik będzie wskazywał, jaki prezent chce otrzymać w granicach limitu, jaki wyznaczony zostaje przez Zarząd Spółki. W pozostałych przypadkach pracodawca zdecyduje, jakie prezenty zostaną przekazane.

### Prezenty stanowić będą między innymi: walizki, plecaki, naczynia kuchenne, perfumy i inne kosmetyki, zegarki, sprzęt elektroniczny, biżuteria, vouchery na zabiegi kosmetyczne czy rehabilitacyjne, kocyki, zabawki edukacyjne dla dzieci. Otrzymanie tych prezentów nie jest gwarantowane w momencie podpisywania umowy o pracę. W umowie o pracę oraz regulaminie wynagradzania określone jest: wynagrodzenie zasadnicze, premia uznaniowa, dodatki za pracę w nocy i w godzinach nadliczbowych. W kodeksie pracy w związku z przejściem pracownika na emeryturę przysługuje mu odprawa, a oprócz tego Zarząd Spółki chce przekazać prezent. W regulaminie wynagrodzenia Spółki nie przewidziano pieniężnych nagród jubileuszowych z tytułu osiągnięcia określonego stażu pracy pracownika w Spółce, dlatego Zarząd chce uhonorować pracownika i przekazać prezent. Otrzymanie prezentów nie wiąże się z żadnym działaniem przez Pracownika na rzecz Spółki. Prezenty nie będą elementem wynagrodzenia, do zapłaty którego Spółka jest zobowiązana na podstawie zawartej umowy o pracę. Jest to dobrowolne świadczenie ze strony Spółki, do którego nie jest zobowiązana na podstawie zapisów umownych ani innych porozumień.

Uzupełnili Państwo opis sprawy 24 marca 2022 r. o następujące informacje:

1.  Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje wyłącznie czynności opodatkowane podatkiem VAT.
2.  Prezenty będą przekazywane nieodpłatnie pracownikom przez Wnioskodawcę.
3.  Wnioskodawca dokonując zakupu prezentów będzie nabywał je we własnym imieniu i na własny rachunek, a następnie będzie wydawał na rzecz pracowników.
4.  Przyznawane prezenty pracownikom przez Wnioskodawcę nie będą miały związku z prowadzoną działalnością gospodarczą opodatkowaną podatkiem od towarów i usług.
5.  Przekazywane prezenty nie będą prezentami o małej wartości, o których mowa w art. 7 ust. 4 ustawy o podatku od towaru i usług z dnia 11 marca 2004 r. ( Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.).
6.  Nie będzie prowadzona ewidencja pozwalająca na ustalenie tożsamości obdarowanych osób.
7.  Cena jednostkowa nabycia (bez podatku) prezentu przekazywanego przez Wnioskodawcę pracownikowi, a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określony w momencie przekazywania towaru będzie przekraczał 20 zł.
8.  Przekazywane prezenty nie będą prezentami o małej wartości.
9.  Przekazywane bony podarunkowe (vouchery) przez Wnioskodawcę mogą być bonami jednego przeznaczenia w rozumieniu art. 2 pkt 43 ustawy o podatku od towarów i usług oraz mogą też być bonami różnego przeznaczenia w rozumieniu art. 2 pkt 44 ww. ustawy. Podmiotem wystawiającym Voucher będą inne podmioty niż Wnioskodawca. W związku z wydaniem przez Wnioskodawcę voucherów dla pracowników, nie będzie wiązało się to z obowiązkiem ich przyjęcia jako wynagrodzenia lub części wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenia usług. W związku z przekazaniem voucherów przez Wnioskodawcę pracownikom, w żaden sposób nie będzie wynikało, jakie towary/usługi będą oferowane z możliwością ich wykorzystania.
10.  W momencie przekazania przez Wnioskodawcę voucherów nie będzie znana kwota należnego podatku VAT z tytułu dostawy towarów lub/i świadczenia usług związanych z realizacją vouchera.
11.  W momencie przekazania przez Wnioskodawcę voucherów nie będzie znane miejsce dostawy towarów lub świadczenia usług.
12.  Wnioskodawca będzie dokonywał zakupu voucherów we własnym imieniu i na własny rachunek.
13.  Faktury dokumentujące zakup prezentów będą wystawiane na Wnioskodawcę.
14.  Nabywane przez Wnioskodawcę prezenty nie będą służyły działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług, zwolnionej od podatku czy niepodlegającej opodatkowaniem podatkiem od towaru i usług, będą jedynie służyły jako prezenty przekazane pracownikom.
15.  Prezenty będą miały wartość konsumpcyjną lub też użytkową dla pracowników.
16.  Nabywane przez Wnioskodawcę prezenty nie będą wykorzystywane wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku.

### Pytanie

Czy Spółka ma prawo odliczyć VAT z faktur dokumentującuch zakup Prezentów i czy powinna rozpoznać VAT należny w momencie wydania prezentów? (pytanie oznaczone we wniosku nr 3)

**Państwa stanowisko w sprawie**

Wydanie Prezentów dla pracownika nie ma związku z czynnościami opodatkowanymi, a tylko w takim przypadku ustawa pozwala na odliczenie VAT naliczonego.

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka nie powinna odliczać podatku VAT od zakupywanych Prezentów i tym samym nie powinna naliczyć VAT należnego w momencie przekazania pracownikom tych Prezentów. Zakupy te służą zaspokojeniu prywatnych potrzeb pracownika, a ich wydanie nie stanowi czynności opodatkowanej.

Takie zdanie zostało wyrażone m. in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS 26 czerwca 2017 r. nr 0115- KDIT1-1.4012.150.2017.1.AJ, z 8 listopada 2018 r. nr 0112-KDIL1-2.4012.559.2018.3.JO, z 5 listopada 2018 r. nr 0115-KDIT1-2.4012.673.2018.1.RS.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku nabyciem Prezentów oraz braku obowiązku naliczenia podatku VAT należnego w momencie wydania Prezentów **–** **jest prawidłowe**.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Na wstępie należy zaznaczyć, że poniższe rozważania rozpoczęto od przekazania Prezentów w formie towaru (między innymi: walizki, plecaki, naczynia kuchenne, perfumy i inne kosmetyki, zegarki, sprzęt elektroniczny, biżuteria, kocyki, zabawki edukacyjne dla dzieci).

Ponadto z uwagi na istotę prawa do odliczenia podatku w kontekście opodatkowania czynności w podatku od towarów i usług w ww. zakresie w pierwszej kolejności dokonano analizy w zakresie prawa Spółki do odliczenia podatku w związku z nabyciem ww. Prezentów, które przez Wnioskodawcę będą przekazywane Pracownikom.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej ustawą.

W świetle tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

a) nabycia towarów i usług,

b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar (usługa) ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas, po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych, odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.

Ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

Wystarczającym zatem jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towaru lub usługi, przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej oraz planowanej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakup ten dokonany został w celu jego wykorzystania w ramach działalności opodatkowanej. Ta warunkowość realizacji określonego w art. 86 ust. 1 ustawy prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony powoduje, że nieziszczenie się warunku pozytywnego, jakim jest wykorzystanie towaru lub usługi do realizacji czynności opodatkowanej podatnika, np. gdy okaże się, że zmieniono przeznaczenie towaru (usługi) i został on ostatecznie wykorzystany do czynności zwolnionych od VAT lub niepodlegających VAT – spowoduje konieczność weryfikacji uprzedniego odliczenia podatku naliczonego.

Z uregulowań ustawy o podatku od towarów i usług wyraźnie wynika, że dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług, a prowadzoną działalnością opodatkowaną. Przy czym związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć charakter bezpośredni lub pośredni.

O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży – towary handlowe lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług, będących przedmiotem dostawy; bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Natomiast o związku pośrednim można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa. Mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganymi przez podatnika przychodami. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania przychodu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez dany podmiot obrotów.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W myśl art. 88 ust. 1 pkt 4 lit. b i c ustawy:

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników świadczących usługi przewozu osób oraz usług noclegowych nabywanych w celu ich odprzedaży, opodatkowanych u tego podatnika na podstawie art. 8 ust. 2a.

Stosownie do art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:

Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy:

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z wniosku wynika, że Spółka podjęła decyzję o wydawaniu prezentów rzeczowych dla pracowników z okazji np. Świąt Bożego Narodzenia, Wielkanocy, ślubu, narodzin dziecka, przejścia na emeryturę, jubileuszu Spółki, Mikołajek, jubileuszu pracy pracownika (stażowe), Dnia Kobiet i Dnia Mężczyzny. W przypadku przejścia na emeryturę, ślubu pracownika, narodzin dziecka pracownika, jubileuszu pracy to pracownik będzie wskazywał, jaki prezent chce otrzymać w granicach limitu, jaki wyznaczony zostaje przez Zarząd Spółki. W pozostałych przypadkach pracodawca zdecyduje, jakie prezenty zostaną przekazane. Prezenty stanowić będą między innymi: walizki, plecaki, naczynia kuchenne, perfumy i inne kosmetyki, zegarki, sprzęt elektroniczny, biżuteria, vouchery na zabiegi kosmetyczne czy rehabilitacyjne, kocyki, zabawki edukacyjne dla dzieci. Otrzymanie tych prezentów nie jest gwarantowane w momencie podpisywania umowy o pracę. W umowie o pracę oraz regulaminie wynagradzania określone jest: wynagrodzenie zasadnicze, premia uznaniowa, dodatki za pracę w nocy i w godzinach nadliczbowych. W kodeksie pracy w związku z przejściem pracownika na emeryturę przysługuje mu odprawa, a oprócz tego Zarząd Spółki chce przekazać prezent. W regulaminie wynagrodzenia Spółki nie przewidziano pieniężnych nagród jubileuszowych z tytułu osiągnięcia określonego stażu pracy pracownika w Spółce, dlatego Zarząd chce uhonorować pracownika i przekazać prezent. Otrzymanie prezentów nie wiąże się z żadnym działaniem przez Pracownika na rzecz Spółki. Prezenty nie będą elementem wynagrodzenia, do zapłaty którego Spółka jest zobowiązana na podstawie zawartej umowy o pracę. Jest to dobrowolne świadczenie ze strony Spółki, do którego nie jest zobowiązana na podstawie zapisów umownych ani innych porozumień. Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje wyłącznie czynności opodatkowane podatkiem VAT. Prezenty będą przekazywane nieodpłatnie pracownikom przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca dokonując zakupu prezentów będzie nabywał je we własnym imieniu i na własny rachunek, a następnie będzie wydawał na rzecz pracowników. Przyznawane prezenty pracownikom przez Wnioskodawcę nie będą miały związku z prowadzoną działalnością gospodarczą opodatkowaną podatkiem od towarów i usług. Przekazywane prezenty nie będą prezentami o małej wartości, o których mowa w art. 7 ust. 4 ustawy o podatku od towaru i usług. Nie będzie prowadzona ewidencja pozwalająca na ustalenie tożsamości obdarowanych osób. Cena jednostkowa nabycia (bez podatku) prezentu przekazywanego przez Wnioskodawcę pracownikowi, a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określony w momencie przekazywania towaru będzie przekraczał 20 zł. Przekazywane prezenty nie będą prezentami o małej wartości. Przekazywane bony podarunkowe (vouchery) przez Wnioskodawcę mogą być bonami jednego przeznaczenia w rozumieniu art. 2 pkt 43 ustawy o podatku od towarów i usług oraz mogą też być bonami różnego przeznaczenia w rozumieniu art. 2 pkt 44 ww. ustawy. Podmiotem wystawiającym Voucher będą inne podmioty niż Wnioskodawca. W związku z wydaniem przez Wnioskodawcę voucherów dla pracowników, nie będzie wiązało się to z obowiązkiem ich przyjęcia jako wynagrodzenia lub części wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenia usług. W związku z przekazaniem voucherów przez Wnioskodawcę pracownikom, w żaden sposób nie będzie wynikało jakie towary/usługi będą oferowane z możliwością ich wykorzystania. W momencie przekazania przez Wnioskodawcę voucherów nie będzie znana kwota należnego podatku VAT z tytułu dostawy towarów lub/i świadczenia usług związanych z realizacją vouchera. W momencie przekazania przez Wnioskodawcę voucherów nie będzie znane miejsce dostawy towarów lub świadczenia usług. Wnioskodawca będzie dokonywał zakupu voucherów we własnym imieniu i na własny rachunek. Faktury dokumentujące zakup prezentów będą wystawiane na Wnioskodawcę. Nabywane przez Wnioskodawcę prezenty nie będą służyły działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług, zwolnionej od podatku czy niepodlegającej opodatkowaniem podatkiem od towaru i usług, będą jedynie służyły jako prezenty przekazane pracownikom. Prezenty będą miały wartość konsumpcyjną lub też użytkową dla pracowników. Nabywane przez Wnioskodawcę prezenty nie będą wykorzystywane wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku.

Na tle tak przedstawionego opisu sprawy w pierwszej kolejności powzięli Państwo wątpliwości w kwestii prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku nabyciem prezentów.

Wskazali Państwo, że Spółka podjęła decyzję o wydawaniu prezentów rzeczowych dla pracowników z okazji np. Świąt Bożego Narodzenia, Wielkanocy, ślubu, narodzin dziecka, przejścia na emeryturę, jubileuszu Spółki, Mikołajek, jubileuszu pracy pracownika (stażowe), Dnia Kobiet i Dnia Mężczyzny. W przypadku przejścia na emeryturę, ślubu pracownika, narodzin dziecka pracownika, jubileuszu pracy to pracownik będzie wskazywał, jaki prezent chce otrzymać w granicach limitu, jaki wyznaczony zostaje przez Zarząd Spółki. Przekazywane Pracownikom Prezenty nie będą elementem wynagrodzenia, do zapłaty którego Spółka jest zobowiązana na podstawie zawartej umowy o pracę. Jest to dobrowolne świadczenie ze strony Spółki, do którego nie jest zobowiązana na podstawie zapisów umownych ani innych porozumień.

W odniesieniu do wątpliwości Państwa należy wskazać, że decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia podatku naliczonego ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi. Przy czym związek ten może mieć charakter bezpośredni lub pośredni. Jak już wcześniej wskazano, aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu.

W tym miejscu należy zauważyć, że przepisy ustawy nie definiują pojęcia „potrzeb osobistych”. Za Słownikiem Języka Polskiego uznać należy, że potrzebami „osobistymi” są takie potrzeby, które „dotyczą danej osoby” i które są jej potrzebami „prywatnymi”, tj. potrzebami niezwiązanymi z prowadzoną przez tą osobę działalnością gospodarczą, statusem pracownika, czy pełnioną funkcją.

Zatem można przyjąć, że potrzebami osobistymi są te, których realizacja nie jest związana ze stosunkiem pracy, a więc potrzeby osobiste to te, których zaspokojenie wynika z dobrej woli pracodawcy. Natomiast potrzeby pracownicze to te, których spełnienie nie wynika z autonomii woli stron, ale do zaspokajania których pracodawca jest zobowiązany na podstawie przepisów prawa, np.: przepisów Kodeksu pracy, przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy, itp.

W odniesieniu do powyższego można przywołać orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości UE z dnia 16 października 1997r., wydane w sprawie C-258/95 pomiędzy Juliusz Fillibeck Söhne GmbH & CO.KG a Finanzamt Neustadt (Niemcy). Wyrok ten dotyczy wprawdzie opodatkowania nieodpłatnego świadczenia na rzecz pracowników dowozu do pracy jednakże, został w nim poruszony także temat, kiedy przekazana usługa jest świadczeniem dla celów osobistych pracowników, a kiedy jest świadczeniem na potrzeby działalności gospodarczej pracodawcy.

Trybunał rozważał, czy bezpłatny dowóz pracowników na teren przedsiębiorstwa stanowi świadczenie usług za wynagrodzeniem w rozumieniu artykułu 6(2)(b) Szóstej Dyrektywy. Trybunał wskazał, że w większości sytuacji usługi transportowe świadczone nieodpłatnie na rzecz pracowników podlegają regulacjom artykułu 6(2)(b). Decyzja wyboru środka transportu (lub lokalizacji zamieszkania) leży bowiem w gestii pracowników, a udostępnienie im dodatkowej możliwości dojazdu do pracy służy jedynie ich potrzebom osobistym. Istnieją jednak sytuacje, w których usługi transportowe świadczone przez pracodawcę są jedyną możliwością dowozu pracowników do miejsca pracy (co miało miejsce w przedmiotowej sprawie). Wówczas, takie usługi służą celom prowadzonej przez pracodawcę działalności gospodarczej, a osobiste korzyści uzyskiwane przez pracowników mają znaczenie drugorzędne w stosunku do korzyści gospodarczych. Innymi słowy, w przypadku gdy charakter prowadzonej działalności wymusza na pracodawcy zapewnienie transportu jego pracownikom do lub z miejsca pracy, uważa się, że usługi przewozu wykonywane są jedynie na potrzeby związane z prowadzoną działalnością.

W drugim wyroku z dnia 11 grudnia 2008 r. w sprawie C-371/07 (Danfoss and Astra Zeneca) Trybunał stwierdził, że co do zasady wydawanie pracownikom nieodpłatnych posiłków, służy zaspokojeniu ich prywatnych potrzeb w rozumieniu art. 6 ust. 2 Szóstej Dyrektywy. Jeżeli natomiast ze szczególnych okoliczności wynika, że zapewnienie posiłków przez pracodawcę nie służy zaspokajaniu prywatnych potrzeb tych ostatnich i nie jest dokonywane w celach innych niż związane z działalnością przedsiębiorstwa, wtedy osobista korzyść, jaka wynika z tego dla pracowników, wydaje się mieć jedynie charakter uboczny względem potrzeb przedsiębiorstwa.

Przenosząc powyższe rozważania Trybunału na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że w przypadku przekazania Pracownikom Prezentów w formie towaru (np. walizki, plecaki, naczynia kuchenne, perfumy i inne kosmetyki, zegarki, sprzęt elektroniczny, biżuteria, kocyki, zabawki edukacyjne dla dzieci), opisanych we wniosku, korzyści uzyskiwane przez Państwo mają znaczenie drugorzędne wobec korzyści prywatnych uzyskiwanych przez Pracowników.

Analiza przedstawionego opisu sprawy na tle powołanych przepisów prowadzi zatem do wniosku, że nabyte towary przez Państwa i następnie nieodpłatnie przekazane na rzecz Pracowników nie mają zarówno ogólnego, jak i pośredniego związku z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy, gdyż stanowią świadczenia wynikające z dobrej woli Spółki. Służą one w głównej mierze zaspokojeniu osobistych/prywatnych potrzeb Pracowników.

W konsekwencji, biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że Państwu nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabywania Prezentów (w formie towaru) na rzecz Pracowników.

W rozpatrywanej sprawie ww. wydatki, które będą ponosili Państwo w związku z nabyciem Prezentów (towarów) nie są związane ze sprzedażą opodatkowaną podatkiem od towarów i usług w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, gdyż jak wskazano powyżej służą one do zaspokojenia potrzeb prywatnych Pracowników.

**Zatem, Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wykazanego na fakturach dotyczących wydatków na zakup ww. prezentów przekazywanych Pracownikom w formie towarów (np.** **walizki, plecaki, naczynia kuchenne, perfumy i inne kosmetyki, zegarki, sprzęt elektroniczny, biżuteria, kocyki, zabawki edukacyjne dla dzieci****), gdyż nie jest spełniony warunek wynikający z art. 86 ust. 1 ustawy.**

Ponadto wątpliwości Państwa dotyczą ustalenia, czy w świetle powyższego przekazanie Prezentów (towarów) na rzecz Pracowników należy uznać za czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy :

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 7 ust. 2 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,

2) wszelkie inne darowizny

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Jak wynika z treści art. 7 ust. 3 ustawy:

Przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych prezentów o małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika.

Na mocy art. 7 ust. 4 ustawy:

Przez prezenty o małej wartości, o których mowa w ust. 3, rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:

1) o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 zł (bez podatku), jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób;

2) których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 20 zł.

Stosownie do treści art. 7 ust. 7 ustawy:

Przez próbkę, o której mowa w ust. 3, rozumie się identyfikowalne jako próbka egzemplarz towaru lub jego niewielką ilość, które pozwalają na ocenę cech i właściwości towaru w jego końcowej postaci, przy czym ich przekazanie (wręczenie) przez podatnika:

1) ma na celu promocję tego towaru oraz

2) nie służy zasadniczo zaspokojeniu potrzeb odbiorcy końcowego w zakresie danego towaru, chyba że zaspokojenie potrzeb tego odbiorcy jest nieodłącznym elementem promocji tego towaru i ma skłaniać tego odbiorcę do zakupu promowanego towaru.

Z przywołanych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jako odpłatna dostawa towarów, podlegają wszelkie nieodpłatne przekazania przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa bez wynagrodzenia, niezależnie od tego, czy są one realizowane na cele związane, czy niezwiązane z prowadzonym przedsiębiorstwem, jednakże w sytuacji, jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych towarów w całości lub w części, z wyjątkiem przekazania prezentów o małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika.

Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego od poniesionych wydatków, to nieodpłatne przekazanie tych towarów pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania).

W związku z powyższym, dla uznania nieodpłatnej dostawy towarów za odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, muszą być spełnione łącznie dwie przesłanki:

*   podatnik przekazuje lub zużywa nieodpłatnie towary (inne niż prezenty o małej wartości i próbki) należące do jego przedsiębiorstwa oraz
*   podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

Mając zatem na uwadze powyższe należy uznać, że w przypadku nieodpłatnego wydania towaru na cele osobiste Pracowników podatnika, jeżeli podatnikowi przysługiwałoby prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, wówczas zastosowanie znajdzie art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy.

Zatem brak prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu Prezentów przez Wnioskodawcę w powyższym przypadku, z uwagi na związek wydatków z czynnościami innymi niż działalność gospodarcza podatnika, powoduje, że nie występuje obowiązek opodatkowania podatkiem od towarów i usług nieodpłatnego przekazania tych Prezentów (towarów) pracownikom.

W konsekwencji, nieodpłatne przekazanie Prezentów (towarów - np. walizki, plecaki, naczynia kuchenne, perfumy i inne kosmetyki, zegarki, sprzęt elektroniczny, biżuteria, kocyki, zabawki edukacyjne dla dzieci) na rzecz Pracowników nie stanowi odpłatnej dostawy towarów, a tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ przy ich nabyciu nie przysługuje Spółce prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Dalej, analizując przekazanie Pracownikom Prezentu w formie voucherów na zabiegi kosmetyczne czy rehabilitacyjne należy wskazać, co następuje.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy:

Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;

2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

W myśl art. 2 pkt 41 ustawy:

Przez bon rozumie się instrument, z którym wiąże się obowiązek jego przyjęcia jako wynagrodzenia lub części wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług, w przypadku którego towary, które mają zostać dostarczone, lub usługi, które mają zostać wykonane, lub tożsamość potencjalnych dostawców lub usługodawców są wskazane w samym instrumencie lub określone w powiązanej dokumentacji, w tym w warunkach wykorzystania tego instrumentu.

Zgodnie z art. 2 pkt 43 ustawy:

Bon jednego przeznaczenia to bon, w przypadku którego miejsce dostawy towarów lub świadczenia usług, których bon dotyczy, oraz kwota należnego podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze z tytułu dostawy tych towarów lub świadczenia tych usług są znane w chwili emisji tego bonu.

Natomiast na mocy art. 2 pkt 44 ustawy:

Przez bon różnego przeznaczenia rozumie się bon inny niż bon jednego przeznaczenia.

W myśl art. 2 pkt 42 ustawy:

Emisja bonu to pierwsze wprowadzenie bonu do obrotu.

Natomiast na mocy art. 2 pkt 45 ustawy:

Przez transfer bonu rozumie się emisję bonu oraz każde przekazanie tego bonu po jego emisji.

Wskazać w tym miejscu należy, że wprowadzenie definicji bonu na towary i usługi jest nie tylko istotne ze względu na potrzebę harmonizacji opodatkowania podatkiem VAT w odniesieniu do transakcji z wykorzystaniem bonów w Unii Europejskiej, lecz także ze względu na potrzebę unikania zakłóceń konkurencji. Celem tej definicji jest również rozróżnienie pomiędzy bonami, które można wymienić na towary i usługi a instrumentami płatniczymi, które służą wyłącznie do realizacji płatności, gdyż opodatkowanie bonów podatkiem VAT jako specyficznego środka płatniczego i instrumentów płatniczych jest różne.

Z uwagi na fakt, że bony w praktyce mogą nabierać coraz więcej cech, które charakteryzują instrumenty płatnicze, w każdym przypadku należy badać, czy płatności, przy których skorzystać można z takiego instrumentu, dotyczą ograniczonej liczby oznaczonych co do nazwy towarów lub usług lub czy tożsamość potencjalnych oferentów dostaw towarów lub usług jest znana z góry – wówczas taki instrument zachowuje swój charakter bonu. Należy przy tym podkreślić, że bon może mieć formę materialną lub elektroniczną.

W odniesieniu do rozróżnienia bonu jednego przeznaczenia od bonu różnego przeznaczenia wskazać należy, że związane jest to z odmiennym traktowaniem tych bonów w świetle VAT. Istotą tego rozróżnienia jest to, czy w związku z dostawą towarów lub świadczeniem usług, na które bon ostatecznie zostanie wymieniony, w momencie emisji bonu, dostępnych jest wystarczająco dużo informacji, by stwierdzić, gdzie ma nastąpić opodatkowanie podatkiem i w jakiej kwocie.

Zgodnie natomiast z art. 8a ust. 1 ustawy:

Za świadczenie usług uznaje się także, transfer bonu jednego przeznaczenia dokonany przez podatnika działającego we własnym imieniu.

Jednocześnie, zgodnie z art. 8b ust. 1 ustawy:

Transfer bonu różnego przeznaczenia nie podlega opodatkowaniu VAT.

Ww. przepisy regulują obrót bonami na gruncie podatku VAT, nadając im charakter znaków legitymujących, które stanowią dowód przysługiwania określonej osobie określonego uprawnienia do uzyskania prawa do dysponowania towarem jak właściciel, czy też prawa do uzyskania określonego świadczenia.

Z definicji bonu wynika zatem, że jest to instrument, który może być przyjęty jako wynagrodzenie wyłącznie za dostawę towarów lub świadczenie usług. Również w motywie 4 preambuły Dyrektywy Rady (UE) 2016/1065 z dnia 27 czerwca 2016 r. zmieniająca dyrektywę 2006/112/WE w odniesieniu do bonów na towary lub usługi (Dz.U.UE.L.2016.177.9), wskazano „Zasady te powinny dotyczyć wyłącznie bonów, w zamian za które uzyskać można towary lub usługi. Zasadom tym nie powinny jednak podlegać instrumenty uprawniające posiadacza do zniżki przy zakupie towarów lub usług, ale nieuprawniające do otrzymania takich towarów lub usług”.

Bony mogą występować w formie fizycznej lub elektronicznej, powinny określać charakter uprawnienia, które wiąże się z danym bonem oraz ustanawiają obowiązek przyjęcia go jako wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług. Opodatkowanie podatkiem VAT w przypadku transakcji związanych z bonami zależy od specyficznych cech danego bonu.

W zakresie bonów wprowadza się dwie normy. Pierwsza z nich odnosi się do bonów jednego przeznaczenia (tzw. SPV), czyli bonów, które dotyczą konkretnej dostawy lub usługi i tylko w danym państwie członkowskim, co pozwala w chwili emisji (przekazania bonu pierwszemu posiadaczowi) bonu określić miejsce świadczenia jak i kwoty podatku należnego. Transfer bonów SPV (emisja i ich dalsze przekazanie) zostało zrównane ze świadczeniem usługi albo dostawą towarów (w zależności jakiego uprawnienia dany bon dotyczy), a tym samym podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Druga zaś norma odnosi się do bonów różnego przeznaczenia (MPV), które zostały zdefiniowane przez definicje negatywną, jako bony, które nie posiadają cech bonów SPV. Zatem są to bony, które nie dotyczą konkretnej dostawy lub usługi, lub nie wskazują, w którym państwie mogą być zrealizowane. Transfer tych bonów nie podlega opodatkowaniu albowiem w momencie ich emisji nie sposób określić stawki podatku, która będą podlegać opodatkowaniu lub miejsca świadczenia. W przypadku tych bonów do opodatkowania dochodzi w momencie ich realizacji.

Jednocześnie, stosownie do art. 8b ust. 1 ustawy:

Opodatkowaniu VAT będzie podlegała „wymiana” bonu różnego przeznaczenia na towary i usługi. Zobowiązanym do rozliczenia podatku z tego tytułu będzie podmiot dokonujący dostawy tych towarów lub świadczenia usług. W związku z tym, obowiązek podatkowy w VAT może powstać jedynie dla tego podmiotu, który dokonał dostawy towarów lub świadczenia usług „w zamian za” bon różnego przeznaczenia w momencie realizacji tego bonu

Należy wskazać, że przez bon jednego przeznaczenia należy rozumieć taki bon, w przypadku którego miejsce dostawy towarów lub świadczenia usług, których dany bon dotyczy oraz kwota należnego podatku z tytułu dostawy tych towarów lub świadczenia tych usług są znane w chwili emisji tego bonu. Natomiast za bon różnego przeznaczenia uznaje się bon inny niż bon jednego przeznaczenia.

Z okoliczności sprawy wynika że, przekazywane Pracownikom bony – jak wskazali Państwo w uzupełnieniu do wniosku - przekazywane bony podarunkowe (vouchery) przez Wnioskodawcę mogą być bonami jednego przeznaczenia w rozumieniu art. 2 pkt 43 ustawy o podatku od towarów i usług oraz mogą też być bonami różnego przeznaczenia w rozumieniu art. 2 pkt 44 ww. ustawy.

Jednakże, jak również wskazali Państwo we wniosku, podmiotem wystawiającym Voucher będą inne podmioty niż Wnioskodawca. W związku z wydaniem przez Wnioskodawcę voucherów dla pracowników, nie będzie wiązało się to z obowiązkiem ich przyjęcia jako wynagrodzenia lub części wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenia usług. W związku z przekazaniem voucherów przez Wnioskodawcę pracownikom, w żaden sposób nie będzie wynikało, jakie towary/usługi będą oferowane z możliwością ich wykorzystania. W momencie przekazania przez Wnioskodawcę voucherów nie będzie znana kwota należnego podatku VAT z tytułu dostawy towarów lub/i świadczenia usług związanych z realizacją vouchera. W momencie przekazania przez Wnioskodawcę voucherów nie będzie znane miejsce dostawy towarów lub świadczenia usług. Wnioskodawca będzie dokonywał zakupu voucherów we własnym imieniu i na własny rachunek. Faktury dokumentujące zakup prezentów będą wystawiane na Wnioskodawcę.

W tym miejscu należy jeszcze raz wspomnieć, że jeżeli bon dotyczy konkretnej dostawy lub usługi i tylko w danym państwie członkowskim, co pozwala w chwili emisji (przekazania bonu pierwszemu posiadaczowi) bonu określić miejsce świadczenia jak i kwoty podatku należnego to jest to bon jednego przeznaczenia (SPV). Transfer bonów SPV (emisja i ich dalsze przekazanie) zostało zrównane ze świadczeniem usługi albo dostawą towarów (w zależności jakiego uprawnienia dany bon dotyczy), a tym samym podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Jeżeli nieodpłatnie zostanie Pracownikowi przekazany bon jednego przeznaczenia, to dochodzi do nieodpłatnej dostawy towarów, lub nieodpłatnego świadczenia usługi, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT, w razie zaistnienia przesłanek określonych w art. 7 ust. 2-4 ustawy lub art. 8 ust. 2 ustawy. Podstawę opodatkowania ustala się wówczas w oparciu o art. 29a ust. 2 ustawy i stanowi ją wartość, na jaką wydany bon opiewa.

Jednak Wnioskodawca wskazał że: „Przyznawane prezenty pracownikom przez Wnioskodawcę nie będą miały związku z prowadzoną działalnością gospodarczą opodatkowaną podatkiem od towarów i usług”. Zatem Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem tych voucherów. Powyższe jest zgodne z rozważaniami poczynionymi wcześniej przy okazji przekazania Prezentów w formie towarów. Należy przyjąć, że analogicznie - przekazane Prezenty w formie voucherów są związane z zaspokojeniem celów osobistych obdarowanych, a nie z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy. Zatem, nieodpłatne przekazanie vouchera na rzecz Pracowników nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT.

Natomiast w tracie nieodpłatnego przekazania Pracownikowi bonu różnego przeznaczenia stwierdzić należy, że wówczas mamy do czynienia z transferem bonów, o którym mowa w art. 2 pkt 45 ustawy, a transfer ten zgodnie z art. 8b ust. 1 zdanie drugie ustawy nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem skoro czynność ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, to również przy nabyciu tych voucherów Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku VAT.

**Ze względu na powołane przepisy prawa podatkowego oraz przedstawiony opis sprawy, z którego wynika, że dokonane przez Wnioskodawcę zakupy Prezentów przekazywanych nieodpłatnie Pracownikom z tytułu różnych okazji, będą służyły głównie ich celom prywatnym, stwierdzić należy, że podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących poniesione wydatki nie będzie podlegał odliczeniu od podatku należnego, gdyż nie zostały spełnione wymogi, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy. Zatem nieodpłatne przekazanie Prezentów nie wypełnia przesłanek zawartych w art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy, a tym samym nie może być uznane za dostawę towarów, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, a więc za czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. Ponadto przekazanie Pracownikom voucherów nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu, zatem Wnioskodawca również nie ma możliwości odliczenia podatku VAT od zakupu tych voucherów.**

**W konsekwencji skoro nieodpłatne przekazanie Prezentów pracownikom nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, to Spółka nie powinna rozpoznać podatku VAT należnego w momencie wydania Prezentów.**

Tym samym stanowisko Państwa w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3 uznano za prawidłowe.
-------------------------------------------------------------------------------------------------

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

**Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.**

Należy podkreślić, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. Niniejszą interpretację wydano m.in. w oparciu o informację, że : ,,Przekazywane bony podarunkowe (vouchery) przez Wnioskodawcę mogą być bonami jednego przeznaczenia w rozumieniu art. 2 pkt 43 ustawy o podatku od towarów i usług oraz mogą też być bonami różnego przeznaczenia w rozumieniu art. 2 pkt 44 ww. Ustawy’’. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie podkreślić należy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego, co oznacza, że w przypadku, gdy

w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Informuję, że w niniejszej interpretacji rozpatrzono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług, natomiast wniosek w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, podatku od spadków i darowizn, podatku dochodowego od osób prawnych zostanie załatwiony odrębnymi rozstrzygnięciami.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).