Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.405.2025.2.SG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-01
Teza: skutków podatkowych nabycia wierzytelności w ramach datio
in solutum
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
likwidacja
majątek
nabycie
przychód
wierzytelność
wspólnik
świadczenie-świadczenie niepieniężne
świadczenie-świadczenie w miejsce wypełnienia (Datio in
solutum)
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia niestanowiące
przychodu-Majątek otrzymany w związku z likwidacją
osoby prawnej lub spółki
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia stanowiące
przychód
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Wydatki
niestanowiące kosztów uzyskania przychodów-Wydatki
związane z innymi składnikami majątku podatnika-
Składnik majątku otrzymany w związku z likwidacją spółki
niebędącej osobą prawną lub wystąpieniem z takiej
spółki
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 7b-ust. 1-pkt 1-lit. e
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 4-pkt 22
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 14a-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 39
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    30 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 31 sierpnia 2025 r. (data
    wpływu w tym samym dniu).
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    I. Zainteresowany będący stroną postępowania:
    - A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji
    II. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
    - B. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji

## Opis zdarzenia przyszłego

C. sp. z o.o. (dalej: „C.”), D. sp. z o.o. (dalej: „D.”), E. sp. z o.o. w likwidacji (dalej: „E.”), A. i B.
    są podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych mającymi siedzibę na
    terytorium kraju i podlegającymi opodatkowaniu od całości swoich dochodów. C., E. i B. są
    również zarejestrowanymi czynnymi podatnikami VAT.

    Głównym przedmiotem działalności C., E., B. jest zarządzanie (...). Natomiast głównym
    przedmiotem działalności D. i A. jest (..).
    D. jest właścicielem 100% udziałów w E. i A. A. jest właścicielem 100% udziałów w B. Z kolei
    C. jest podmiotem powiązanym z D., E., A. oraz B. w rozumieniu art. 11a ustawy o CIT.
    E., A. oraz B. (dalej łącznie jako: „Spółki”) są spółkami będącymi w procesie likwidacji. W
    ramach likwidacji, zadaniem likwidatora jest ściągnięcie wierzytelności, zaspokojenie
    zobowiązań spółki a następnie wydanie pozostałego majątku wspólnikowi tych spółek, tj.
    odpowiednio A. (w ramach likwidacji B.) oraz D. (w ramach E. oraz A.). W ramach powyżej
    wskazanych czynności likwidacyjnych, likwidator ma obowiązek działać w interesie samej
    spółki, wierzycieli spółki oraz w interesie wspólnika, maksymalizując wartość majątku,
    który może zostać wydany na rzecz wspólnika. W celu zakończenia likwidacji, likwidatorzy
    Spółek zamierzają podjąć czynności opisane poniżej.
    C., E., B. oraz A. są uczestnikami systemu cash poolingu, którego istota polega na
    efektywnym zarządzaniu płynnością finansową grupy powiązanych podmiotów poprzez
    pokrywanie niedoborów pieniężnych podmiotów należących do tej grupy podmiotów
    nadwyżkami wypracowanymi przez inne podmioty z grupy, co pozwala ograniczyć
    zapotrzebowanie na kapitał zewnętrzny w ramach grupy (dalej: „System”).
    Przepisy prawa cywilnego nie regulują umowy cash poolingu, wobec czego umowę taką
    należy zaliczyć do tzw. umów nienazwanych. Ze względu jednak na jej charakter i cele
    którym służy, trzeba uznać że ma ona cechy zbliżone do umowy pożyczki (choć umową
    pożyczki sensu stricte nie jest) ze względu na udostępnienie środków pieniężnych między
    podmiotami z grupy oraz osiąganie przez nie korzyści w postaci odsetek. Umowa cash
    poolingu może zostać potraktowana jako alternatywa dla kredytu lub pożyczki, bowiem
    pozwala na wykorzystanie przez podmioty uczestniczące w systemie, u których powstały
    niedobory środków finansowych, nadwyżek środków innych uczestników systemu, co w
    konsekwencji zaspokaja zapotrzebowanie finansowe tych pierwszych.
    W związku z uczestnictwem C. w Systemie, C. jest dłużnikiem Spółek z tytułu zwrotu
    środków pieniężnych przekazanych C. przez Spółki w ramach Systemu (dalej: „Dług C.”).
    Jednocześnie, C. przysługują wierzytelności wobec D., która wynikają m.in. z umów
    pożyczek zawartych pomiędzy C. jako pożyczkodawcą, a D. jako pożyczkobiorcą (dalej
    jako: „Wierzytelności Pożyczkowe”).
    W ramach czynności likwidacyjnych, likwidator zamierza ściągnąć wierzytelności
    przysługujące Spółkom od C. (tj. Dług C.) w drodze zawarcia pomiędzy C. oraz Spółkami
    umowy regulującej tzw. świadczenie w miejsce wykonania na podstawie art. 453 ustawy z
    dnia 21 czerwca 2024 r. – Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm., dalej: „k.c.”)
    – tj. datio in solutum (dalej: „Datio in Solutum”). Umowa Datio in Solutum będzie
    przewidywała, że Wierzytelności Pożyczkowe (która przysługują C. wobec D.) zostaną
    przeniesione na rzecz Spółek tytułem zaspokojenia Długu C. zamiast spłaty pieniężnej.
    Przenoszone na Spółki Wierzytelności Pożyczkowe będą obejmować wyłącznie kwotę
    kapitału (bez odsetek naliczonych od Wierzytelności Pożyczkowych). Wartość rynkowa
    Wierzytelności Pożyczkowych nie będzie wyższa niż wartość Długu C.
    Wierzytelności Pożyczkowe przeniesione na B. będą w dalszej części wniosku zwane:
    „Wierzytelności B.”.
    W wyniku przeniesienia Wierzytelności Pożyczkowych w ramach Datio in Solutum, Dług C.
    wygaśnie zgodnie z warunkami sporządzonego na tę okoliczność pisemnego
    porozumienia, a Spółki przejmą Wierzytelności Pożyczkowe C. wobec D. Porozumienie
    będzie określać wysokość uregulowanego przez C. zobowiązania (Długu C.) oraz wartość
    wierzytelności przekazanych w ramach świadczenia w miejsce wypełnienia (odpowiedniej
    części Wierzytelności Pożyczkowych).

    Po przeprowadzeniu ww. czynności, dojdzie do likwidacji B., E. oraz A., przy czym A.
    zostanie zlikwidowana dopiero po zakończeniu likwidacji B. Likwidacje zostaną
    przeprowadzone w trybie przewidzianym przez przepisy ustawy z dnia 15 września 2000 r.
    – Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1577, winno być: t.j. Dz.U. z 2024 r.
    poz. 18 ze zm., dalej: „k.s.h.”). Przekazanie majątku między wspólnikami likwidowanych
    spółek zostanie przeprowadzone w naturze (in natura), co oznacza że majątek tych
    podmiotów zostanie przekazany do udziałowców likwidowanych spółek w drodze
    rzeczowej poprzez wydanie składników majątkowych likwidowanych spółek.
    Zawarcie umowy Datio in Solutum ma pozwolić na bezgotówkowe rozliczenie wzajemnych
    roszczeń C., D., E., A. i B.
    Z perspektywy C., zawarcie umowy Datio in Solutum pozwoli na spłatę Długu C. bez
    konieczności organizowania finansowania pozwalającego spłacić Dług C. oraz bez
    konieczności podejmowania kroków w celu dochodzenia spłaty Wierzytelności
    Pożyczkowych od D.
    Jednocześnie, Spółki są zainteresowane zawarciem umowy Datio in Solutum z uwagi na
    specyfikę opisanych wyżej czynności likwidacyjnych m.in. (...). W szczególności, wskutek
    zawarcia umowy Datio in Solutum, Spółki nie wydadzą wprawdzie wspólnikowi środków
    pieniężnych, ale wydadzą wierzytelność przysługującą w stosunku do wspólnika. Co do
    zasady, z perspektywy wspólnika Spółki, powyższe rozwiązanie doprowadzi do
    analogicznych skutków finansowych, jak w przypadku ściągnięcia Długu C. i wydania
    wspólnikowi środków pieniężnych, wyłączając konieczność uruchamiania istotnych
    środków gotówkowych w celu spłaty poszczególnych zobowiązań.
    A. oraz B. są zainteresowane weryfikacją skutków podatkowych zdarzeń gospodarczych
    opisanych w tym wniosku o wydanie interpretacji związanych z likwidacją B.
    Pytania
    Czy nabycie Wierzytelności B. przez A. w związku z likwidacją B. doprowadzi do powstania
    przychodu podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych po stronie A. w
    wysokości wartości rynkowej otrzymanych wierzytelności, w części niestanowiącej
    kosztów nabycia lub objęcia udziałów w B.?
    Czy przekazanie majątku likwidacyjnego w naturze na skutek likwidacji B. doprowadzi do
    powstania przychodów podatkowych po stronie B. w wysokości równej wartości zbywczej
    (rynkowej) Wierzytelności B. na podstawie art. 14a ust. 1 ustawy o CIT?
    Czy w związku z przekazaniem Wierzytelności B. przez B. w ramach wydania majątku
    likwidacyjnego w naturze, B. będzie uprawnione do wykazania kosztu uzyskania
    przychodów w wysokości odpowiadającej wartości nominalnej Wierzytelności B. wydanych
    do A., maksymalnie do wysokości odpowiadającej uzyskanemu przychodowi z
    przeniesienia Wierzytelności B. w ramach wydania majątku likwidacyjnego, o którym
    mowa w art. 14a ust. 1 ustawy o CIT?
    W przypadku uznania stanowiska Zainteresowanych odnośnie pytania nr 3 za
    nieprawidłowe, czy w związku z przekazaniem Wierzytelności B. w ramach wydania
    majątku likwidacyjnego w naturze, B. będzie uprawniona do wykazania kosztu uzyskania
    przychodów w wysokości odpowiadającej wartości nominalnej tej części Długu C., jaki był
    należny od C. wobec B. z tytułu uczestnictwa w Systemie, maksymalnie do wysokości
    odpowiadającej uzyskanemu przychodowi z przeniesienia Wierzytelności B. w ramach
    wydania majątku likwidacyjnego, o którym mowa w art. 14a ust. 1 ustawy o CIT?
    Stanowisko Zainteresowanych w sprawie
    Zdaniem Zainteresowanych:
    Ad 1

    Zdaniem Zainteresowanych, nabycie Wierzytelności B. przez A. w związku z likwidacją B.
    doprowadzi do powstania przychodu podatkowego w podatku dochodowym od osób
    prawnych po stronie A., w wysokości wartości rynkowej otrzymanych wierzytelności, w
    części niestanowiącej kosztów nabycia lub objęcia udziałów w B.
    Ad 2
    Zdaniem Zainteresowanych, przekazanie Wierzytelności B. w ramach wydania majątku
    likwidacyjnego w naturze na skutek likwidacji B., doprowadzi do powstania przychodu
    podatkowego po stronie B. w wysokości równej wartości zbywczej (rynkowej)
    Wierzytelności B. na podstawie art. 14a ust. 1 ustawy o CIT.
    Ad 3
    Zdaniem Zainteresowanych, w związku z przekazaniem Wierzytelności B. w ramach
    wydania majątku likwidacyjnego w naturze, B. będzie uprawniona do wykazania kosztu
    uzyskania przychodów w wysokości odpowiadającej wartości nominalnej Wierzytelności B.
    wydanych A., maksymalnie do wysokości odpowiadającej uzyskanemu przez B.
    przychodowi z przeniesienia Wierzytelności B. w ramach wydania majątku likwidacyjnego,
    o którym mowa w art. 14a ust. 1 ustawy o CIT.
    Ad 4
    W przypadku uznania stanowiska Zainteresowanych odnośnie pytania nr 3 za
    nieprawidłowe, w związku z przekazaniem Wierzytelności B. w ramach wydania majątku
    likwidacyjnego w naturze, B. będzie uprawniona do wykazania kosztu uzyskania
    przychodów w wysokości odpowiadającej wartości nominalnej tej części Długu C., jaki był
    należny od C. wobec B. z tytułu uczestnictwa w Systemie, maksymalnie do wysokości
    odpowiadającej uzyskanemu przychodowi z przeniesienia Wierzytelności B. w ramach
    wydania majątku likwidacyjnego, o którym mowa w art. 14a ust. 1 ustawy o CIT.
    Uzasadnienie stanowiska zainteresowanych
    Ad 1
    Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, planowane jest że po wykonaniu Datio in
    Solutum, dojdzie do likwidacji B., E. oraz A., przy czym A. zostanie zlikwidowana dopiero
    po zakończeniu likwidacji B. Likwidacje zostaną przeprowadzone w trybie przewidzianym
    przez przepisy k.s.h., przy czym przekazanie majątku między wspólnikami likwidowanych
    spółek zostanie przeprowadzone w naturze (in natura), co oznacza że majątek tych
    podmiotów zostanie przekazany do udziałowców likwidowanych spółek w drodze
    rzeczowej poprzez wydanie składników majątkowych likwidowanych spółek. W
    konsekwencji, na skutek likwidacji, A. otrzyma majątek zlikwidowanej spółki córki, tj. B.
    Zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 22 ustawy o CIT, do przychodów podatkowych nie zalicza się
    wartości majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki - w części
    stanowiącej koszt nabycia lub objęcia udziałów (akcji) w tej spółce lub udziałów w zyskach
    tej osoby prawnej.
    A contrario zatem, wartość majątku otrzymanego przez udziałowca spółki z o.o. w związku
    z jej likwidacją stanowi przychód podlegający opodatkowaniu po stronie udziałowca
    będącego podatnikiem CIT. Przy czym z przychodów podatkowych należy wyłączyć kwotę
    stanowiącą równowartość kosztu nabycia lub objęcia udziałów, który został poniesiony
    przez udziałowca danej spółki z o.o. na nabycie (objęcie) udziałów w likwidowanym
    podmiocie. W konsekwencji, dochód do opodatkowania po stronie udziałowca danej
    spółki z o.o. (będącego podatnikiem CIT) stanowi różnica między wartością otrzymanego
    majątku, a kosztami (wydatkami), jakie poniósł dany wspólnik na nabycie/objęcie udziałów
    w danej spółce.
    W konsekwencji, za prawidłowe należy uznać stanowisko Zainteresowanych, zgodnie z
    którym nabycie Wierzytelności B. przez A. w związku z likwidacją B. doprowadzi do
    powstania przychodu podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych po

    stronie A., w wysokości wartości rynkowej otrzymanych wierzytelności, w części
    niestanowiącej kosztów nabycia lub objęcia udziałów w B.
    Ad 2
    W myśl art. 14a ust. 1 ustawy o CIT, w przypadku, gdy podatnik przez wykonanie
    świadczenia niepieniężnego reguluje w całości albo w części zobowiązanie, w tym z tytułu
    zaciągniętej pożyczki (kredytu), dywidendy, umorzenia albo zbycia w celu umorzenia
    udziałów (akcji), podziału pomiędzy wspólników (akcjonariuszy) majątku likwidowanej
    spółki albo spółdzielni, przychodem takiego podatnika jest wysokość zobowiązania
    uregulowanego w następstwie takiego świadczenia. Jeżeli jednak wartość rynkowa
    świadczenia niepieniężnego jest wyższa niż wysokość zobowiązania uregulowanego tym
    świadczeniem, przychód ten określa się w wysokości wartości rynkowej świadczenia
    niepieniężnego. Przepisy art. 14 ust. 1-3 ustawy o CIT stosuje się odpowiednio.
    W przedstawionym zdarzeniu przyszłym, w wyniku likwidacji B., Wierzytelności B. (nabyte
    przez B. od C. w ramach Datio in Solutum) zostaną przekazane na rzecz A.. W
    konsekwencji, w wyniku wykonania świadczenia niepieniężnego, dojdzie do uregulowania
    zobowiązania likwidowanej spółki wydania majątku likwidacyjnego do udziałowca, co
    spełnia dyspozycję art. 14a ust 1 ustawy CIT.
    Zgodnie z treścią art. 14a ust. 1 ustawy o CIT, wartością przychodu podatkowego
    uzyskanego przez E. będzie wartość regulowanego zobowiązania. W przypadku B. będzie
    to wartość majątku likwidacyjnego wydawanego jedynemu wspólnikowi, tj. A., tj. wartość
    zbywcza (wartość rynkowa) Wierzytelności B. nabytych przez B. od C. w ramach Datio in
    Solutum.
    Powyższe stanowisko jest potwierdzane w interpretacjach organów podatkowych.
    Tytułem przykładu należy wskazać na interpretację Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej z 27 maja 2024 r., Znak: 0111- KDIB1-2.4010.127.2024.1.AK, w której wskazano:
    „W konsekwencji w przypadku, gdy Spółka przez wykonanie świadczenia niepieniężnego
    ureguluje w całości albo w części zobowiązanie z tytułu podziału pomiędzy wspólników
    majątku likwidowanej spółki, przychodem takiego Spółki będzie wysokość zobowiązania
    uregulowanego w następstwie takiego świadczenia. Reasumując należy zgodzić się z
    Państwem, że po stronie Spółki powstanie przychód w wysokości odpowiadającej wartości
    rynkowej wierzytelności.”.
    W konsekwencji, za prawidłowe należy uznać stanowisko Zainteresowanych, zgodnie z
    którym, na podstawie art. 14a ust. 1 ustawy o CIT, przekazanie majątku likwidacyjnego w
    naturze na skutek likwidacji B. doprowadzi do powstania przychodów podatkowych po
    stronie B. w wysokości równej wartości zbywczej (rynkowej) Wierzytelności B.
    Ad 3
    Zdaniem Zainteresowanych, w związku z przekazaniem Wierzytelności B. w ramach
    wydania majątku likwidacyjnego w naturze, B. będzie uprawniona do wykazania kosztu
    uzyskania przychodów w wysokości odpowiadającej wartości nominalnej Wierzytelności
    B., które zostaną wydane do A. w ramach likwidacji B. maksymalnie do wysokości
    uzyskanego przychodu z przeniesienia Wierzytelności B. w ramach wydania majątku
    likwidacyjnego określonego na podstawie art. 14a ust. 1 ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów, są koszty
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
    przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
    W związku z wydaniem majątku likwidacyjnego w naturze w ramach likwidacji, B. będzie
    zobowiązana do rozpoznania przychodu podatkowego na podstawie art. 14a ust. 1
    ustawy o CIT. Jednocześnie, przepisy ustawy o CIT nie wskazują bezpośrednio sposobu
    ustalenia kosztu uzyskania przychodu ustalonego na podstawie art. 14a ust 1 ustawy o CIT.

    Zdaniem Zainteresowanych, za koszty uzyskania przychodów należy w tym przypadku
    uznać wartość nominalną nabytych Wierzytelności B. Kwota ta stanowi odzwierciedlenie
    wartości, o którą zostanie obniżony majątek B. wskutek wydania majątku likwidacyjnego
    B. skutkującego powstaniem przychodu tej spółki na gruncie art. 14a ust. 1 ustawy o CIT.
    W szczególności, zdaniem Zainteresowanych należy uznać, że wartość nominalna
    Wierzytelności B. stanowi wartość, którą B. wyzbędzie się ze swojego majątku w celu
    wykonania zobowiązania do wydania majątku likwidacyjnego wspólnikowi. Przy czym, w
    przypadku, gdy wartość nominalna Wierzytelności B. będzie wyższa niż wartość przychodu
    rozpoznanego przez B. z tytułu wydania Wierzytelności B. w ramach majątku
    likwidacyjnego, koszt uzyskania przychodu rozpoznany przez B. nie będzie mógł
    przekroczyć wartości wykazanego przychodu.
    Ad 4
    W przypadku uznania stanowiska Zainteresowanych za nieprawidłowe w zakresie pkt 4
    (winno być: pytania nr 3, w ocenie Zainteresowanych za koszt uzyskania przychodów
    możliwy do rozpoznania w związku z powstaniem przychodu podatkowego na podstawie
    art. 14a ust. 1 ustawy o CIT należy uznać kwotę odpowiadającą wartości Długu C., tj.
    wierzytelności B. wobec C. która została uregulowana przez C. w związku z Datio in
    Solutum. W szczególności, wartość wierzytelności B. wobec C. stanowi niejako „cenę”,
    którą B. „zapłaciła” za nabycie Wierzytelności B. w ramach Datio in Solutum. Tym samym,
    wartość wierzytelności B. wobec C. będzie stanowić wydatek B. na nabycie Wierzytelności
    B., które zostaną wydane do A. jako majątek likwidacyjny, generując przychód po stronie
    B. Przy czym, niezależne od wysokości wierzytelności przysługujących B. wobec C.,
    maksymalna kwota kosztów uzyskania przychodów możliwych do rozpoznania przez B.
    będzie w takim przypadku ograniczona kwotą przychodu podatkowego powstałego na
    skutek wydania majątku likwidacyjnego.
    Powyższe stanowisko jest akceptowane w interpretacjach organów podatkowych. Tytułem
    przykładu należy zwrócić uwagę na interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
    z 23 grudnia 2015 r., w której wskazano: „Z treści powołanego przepisu wprost wynika
    zatem, jak należy ustalać koszt podatkowy w przypadku osiągnięcia przychodu
    związanego z wierzytelnościami, o których mowa w pytania nr 6 wniosku. Jest to
    równowartość pierwotnej wierzytelności Wnioskodawcy uregulowanej przez inny podmiot
    w drodze umowy „datio in solutum”. Za słuszne należy przy tym uznać stanowisko,
    zgodnie z którym Wnioskodawca może rozpoznać jako koszt uzyskania przychodu,
    wydatki poniesione na nabycie Wierzytelności Nabytych, w wysokości wartości nominalnej
    wierzytelności, które wygasły w wyniku przeniesienia własności Wierzytelności Nabytych
    na Wnioskodawcę, maksymalnie do wysokości odpowiadającej uzyskanemu przychodowi
    ze zbycia Wierzytelności Nabytych.”

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytań). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Ad 1
    Zauważyć należy, że tryb likwidacji spółek kapitałowych został uregulowany przepisami
    ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 18
    ze zm., dalej: „KSH”).
    Zgodnie z art. 272 ww. ustawy,

      Rozwiązanie spółki następuje po przeprowadzeniu likwidacji, z chwilą wykreślenia
      spółki z rejestru.
    Natomiast, w myśl art. 282 § 1 KSH,
      Likwidatorzy powinni zakończyć interesy bieżące spółki, ściągnąć wierzytelności,
      wypełnić zobowiązania i upłynnić majątek spółki (czynności likwidacyjne). Nowe
      interesy mogą wszczynać tylko wówczas, gdy to jest potrzebne do ukończenia spraw
      w toku. Nieruchomości mogą być zbywane w drodze publicznej licytacji, a z wolnej
      ręki - jedynie na mocy uchwały wspólników i po cenie nie niższej od uchwalonej
      przez wspólników.
    Stosownie do art. 286 § 1 i 2 KSH,
      Podział między wspólników majątku pozostałego po zaspokojeniu lub
      zabezpieczeniu wierzycieli nie może nastąpić przed upływem sześciu miesięcy od
      daty ogłoszenia o otwarciu likwidacji i wezwaniu wierzycieli. Majątek, o którym mowa
      w § 1, dzieli się między wspólników w stosunku do ich udziałów.
    Jednakże, jak stanowi § 3 niniejszego przepisu,
      Umowa spółki może określać inne zasady podziału majątku.
    W związku z powyższym bezsporny jest fakt, że na skutek likwidacji spółki z ograniczoną
    odpowiedzialnością możliwe jest przeniesienie prawa własności składników majątku
    spółki będącej w likwidacji na jej wspólników, przy uwzględnieniu jednak wskazanych
    przepisów.
    Należy także wskazać, że wspólnicy w takiej sytuacji stają się wierzycielami spółki, bowiem
    z mocy ustawy przysługuje im udział w majątku polikwidacyjnym spółki, ustalony według
    ustawowego lub umownego parytetu. W konsekwencji, wspólnicy mają prawo żądania
    wydania należnego im udziału w majątku likwidowanej spółki, a likwidowana spółka staje
    się zobowiązana wobec udziałowców do wydania należnego im majątku.
    Z brzmienia 286 § 1 k.s.h. wynika, że zgodnie z intencją ustawodawcy, w takiej sytuacji,
    spółka likwidowana może spełnić swoje zobowiązanie wobec wspólników z tytułu wydania
    majątku polikwidacyjnego zarówno w formie pieniężnej (poprzez wydanie środków
    pieniężnych) jak i w formie niepieniężnej (poprzez wydanie innych składników majątku).
    W odniesieniu do Państwa wątpliwości sformułowanych w pytaniu nr 1 wskazać należy na
    treść z art. 7 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), zgodnie z którym:
        1. Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
          sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego
          z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i
          art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
        2. Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art.
          24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z
          tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku
          podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę
          przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji przychodu. Art.
    12 ww. ustawy, precyzuje rodzaje przychodów, poprzez przykładowe wyliczenie zawarte w
    ust. 1.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o CIT:
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności:
      1) otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe;

      2) wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w
      naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo
      odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych
      świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych
      otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe i instytucje gospodarki
      budżetowej w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych
      oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu
      terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu
      terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.
    Na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o CIT można stwierdzić, że – co do zasady –
    przychodem jest każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego
    aktywa, mająca definitywny charakter, którą może on rozporządzać jak własną.
    Zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o CIT:
      Za przychody z zysków kapitałowych uważa się przychody z udziału w zyskach osób
      prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 pkt 4b, stanowiące przychody faktycznie
      uzyskane z tego udziału, w tym wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją
      osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3
    W art. 12 ust. 4 ww. ustawy, wskazano przysporzenia niestanowiące przychodu
    podlegającego podatkiem dochodowym od osób prawnych.
    I tak, stosownie do art. 12 ust. 4 pkt 22 ustawy o CIT:
      Do przychodów nie zalicza się wartości majątku otrzymanego w związku z likwidacją
      osoby prawnej lub spółki - w części stanowiącej koszt nabycia lub objęcia udziałów
      (akcji) w tej spółce lub udziałów w zyskach tej osoby prawnej.
    Do przychodów podatkowych zalicza się tylko takie przychody, które w danym momencie
    są trwałe, definitywne i bezwarunkowe. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody, lecz
    przychody, w stosunku do których podatnikowi przysługiwać będzie prawo do ich
    otrzymania i które stanowić będą jego trwałe przysporzenie majątkowe.
    Wskazać zatem należy, że opodatkowanie podatkiem dochodowym od osób prawnych
    wystąpi w stosunku do tych kategorii, które zgodnie z ustawą o CIT, stanowią
    odpowiednio dochód albo przychód. W konsekwencji, jeśli określonej kategorii nie można
    uznać za przychód, ani też za dochód podatkowy, to kategoria ta nie będzie podlegać
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.
    Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, E., A. oraz B. są spółkami będącymi w procesie
    likwidacji. Spółki te oraz C. są uczestnikami systemu cash poolingu, którego istota polega
    na efektywnym zarządzaniu płynnością finansową grupy podmiotów powiązanych
    poprzez pokrywanie niedoborów pieniężnych podmiotów należących do tej grupy
    podmiotów nadwyżkami wypracowanymi przez inne podmioty z grupy, co pozwala
    ograniczyć zapotrzebowanie na kapitał zewnętrzny w ramach grupy. W związku z
    uczestnictwem C. w Systemie, C. jest dłużnikiem Spółek z tytułu zwrotu środków
    pieniężnych przekazanych C. przez Spółki w ramach Systemu. Jednocześnie, C. przysługują
    wierzytelności wobec D., które wynikają m.in. z umów pożyczek zawartych pomiędzy C.
    jako pożyczkodawcą a D. jako pożyczkobiorcą.
    W ramach czynności likwidacyjnych, likwidator zamierza ściągnąć wierzytelności
    przysługujące Spółkom od C., w drodze zawarcia umowy datio in solutum. Umowa Datio in
    Solutum będzie przewidywała, że Wierzytelności Pożyczkowe zostaną przeniesione na
    rzecz Spółek tytułem zaspokojenia długu C. zamiast spłaty pieniężnej. Przenoszone na
    Spółki Wierzytelności Pożyczkowe będą obejmować wyłącznie kwotę kapitału (bez odsetek
    naliczonych od Wierzytelności Pożyczkowych). Wartość rynkowa Wierzytelności
    Pożyczkowych nie będzie wyższa niż wartość Długu C.

    W skutek zawarcia umowy datio in solutum, Spółki nie wydadzą wspólnikowi (tj. A.)
    środków pieniężnych, ale wydadzą wierzytelności przysługujące w stosunku do wspólnika.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 1 jest kwestia przyjęcia, że
    nabycie Wierzytelności w związku z likwidacją B. doprowadzi do powstania przychodu
    podatkowego po stronie A. w wysokości wartości rynkowej otrzymanych wierzytelności, w
    części niestanowiącej kosztów nabycia lub objęcia udziałów w B.
    Wskazać należy, że podatnik, który otrzyma majątek likwidowanej spółki, w skład którego
    wchodzą przysługujące jej wierzytelności, tj. prawa majątkowe, których wartość jest równa
    wartości wierzytelności z tytułu udzielonej temu wspólnikowi przez likwidowaną spółkę
    pożyczki wraz z wymagalnymi odsetkami na dzień otrzymania majątku likwidacyjnego,
    uzyskuje przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Otrzymanie przez wspólnika (Wnioskodawcę) w wyniku likwidacji spółki wierzytelności
    opisanej we wniosku będzie dla niego skutkowało powstaniem przychodu z tytułu udziału
    w zyskach osób prawnych, zgodnie z treścią art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o CIT.
    Powołany przepis jednoznacznie wskazuje, iż opodatkowaniu jako przychód z udziału w
    zyskach osób prawnych podlega wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją
    osoby prawnej.
    Zatem w sytuacji, w której wspólnik likwidowanej spółki kapitałowej wskutek podziału
    majątku likwidacyjnego, otrzymuje wierzytelności np. z tytułu zbytych na jego rzecz
    uprzednio składników majątku przez tę likwidowaną Spółkę, uzyskuje z tego tytułu
    przychód podatkowy.
    Natomiast jak wynika z art. 12 ust. 4 pkt 22 ustawy o CIT, przychód w związku z
    otrzymaniem majątku likwidacyjnego powstaje wtedy, gdy wartość majątku likwidacyjnego
    jest wyższa niż koszt nabycia lub objęcia udziałów w likwidowanej spółce. Nadwyżka, o
    której mowa w ww. artykule, powinna być ustalona jako nadwyżka wartości majątku
    likwidacyjnego nad wydatkami poniesionymi na nabycie udziałów.
    W świetle wyżej wymienionych przepisów prawa podatkowego oraz przedstawionego
    opisu sprawy stwierdzić należy, że otrzymanie przez wspólnika (Wnioskodawcę) w wyniku
    likwidacji spółki Wierzytelności z tytułu zbytych na jego rzecz uprzednio składników
    majątku przez tę likwidowaną spółkę będzie dla niego skutkowało powstaniem przychodu
    z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, zgodnie z treścią art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. e
    ustawy o CIT. Przychodem tym będzie wartość otrzymanego przez A. jako wspólnika
    majątku likwidacyjnego, czyli wartość wierzytelności z tytułu ceny sprzedaży udziału w
    innej spółce, w części przekraczającej koszt nabycia lub objęcia udziałów Spółki – zgodnie z
    treścią art. 12 ust. 4 pkt 22 ustawy o CIT.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1,
    zgodnie z którym nabycie Wierzytelności B. przez A. w związku z likwidacją B. doprowadzi
    do powstania przychodu podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych po
    stronie A. w wysokości równej wartości rynkowej tych wierzytelności, w części
    niestanowiącej kosztów nabycia lub objęcia udziałów w B. – jest prawidłowe.
    Ad 2
    Powzięli Państwo również wątpliwość, czy przekazanie Wierzytelności B. w ramach
    wydania majątku likwidacyjnego w naturze na skutek likwidacji B., doprowadzi do
    powstania przychodów podatkowych po stronie B. w wysokości równej wartości zbywczej
    (rynkowej) Wierzytelności B. na podstawie art. 14a ust. 1 ustawy o CIT.
    Tym samym, ponownie wskazać należy, na treść art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, w myśl
    którego:
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
      pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

    Z treści ww. przepisu wynika, że pojęcie przychodu jest bardzo szerokie i obejmuje m.in.
    wszystkie otrzymane pieniądze z zastrzeżeniem wyjątków wskazanych w przepisach.
    W myśl art. 14a ust. 1 ustawy o CIT:
      W przypadku gdy podatnik przez wykonanie świadczenia niepieniężnego reguluje w
      całości albo w części zobowiązanie, w tym z tytułu zaciągniętej pożyczki (kredytu),
      dywidendy, umorzenia albo zbycia w celu umorzenia udziałów (akcji), podziału
      pomiędzy wspólników (akcjonariuszy) majątku likwidowanej spółki albo spółdzielni,
      przychodem takiego podatnika jest wysokość zobowiązania uregulowanego w
      następstwie takiego świadczenia. Jeżeli jednak wartość rynkowa świadczenia
      niepieniężnego jest wyższa niż wysokość zobowiązania uregulowanego tym
      świadczeniem, przychód ten określa się w wysokości wartości rynkowej świadczenia
      niepieniężnego. Przepisy art. 14 ust. 1-3 stosuje się odpowiednio.
    Podkreślenia wymaga fakt, że likwidacja Spółki i przekazanie jej składników majątkowych
    wspólnikom, którym przysługuje takie uprawnienie, skutkuje powstaniem zobowiązania
    Spółki do zaspokojenia roszczeń wspólników o przekazanie tych składników. Wykonanie
    zobowiązania w formie przeniesienia przez Spółkę prawa własności majątku na rzecz
    dotychczasowych wspólników prowadzi do wygaśnięcia zobowiązania Spółki. W ten
    sposób, Spółka jako dłużnik zwolni się z długu, a ww. składniki majątku będą przysługiwały
    wspólnikom.
    W konsekwencji w przypadku, gdy Spółka przez wykonanie świadczenia niepieniężnego
    ureguluje w całości albo w części zobowiązanie z tytułu podziału pomiędzy wspólników
    majątku likwidowanej Spółki, przychodem Spółki będzie wysokość zobowiązania
    uregulowanego w następstwie takiego świadczenia.
    Tym samym, przekazanie majątku likwidacyjnego w naturze na skutek likwidacji B.
    doprowadzi do powstania przychodu podatkowego po stronie B. w wysokości równej
    wartości rynkowej wierzytelności B. zgodnie z art. 14a ust. 1 ustawy o CIT.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 należało
    uznać za prawidłowe.
    Ad 3
    W odniesieniu do Państwa wątpliwości sformułowanych w pytaniu nr 3, należy przywołać
    treść art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, w myśl którego:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione
      w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez
      Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień
      poniesienia kosztu.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu
    a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź
    też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
    Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma
    cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów,
    jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością
    powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

    W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt
    uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:
    · został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby
      inne niż podatnik),
    · jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    · pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    · poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    · został właściwie udokumentowany,
    · nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy
      nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 39 ustawy o CIT:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na strat z tytułu
      odpłatnego zbycia wierzytelności, w tym w sposób określony w art. 12 ust. 1 pkt 7, z
      wyjątkiem wierzytelności lub jej części, które uprzednio zostały zarachowane jako
      przychód należny - do wysokości uprzednio zarachowanej jako przychód należny.
    W tym miejscu wskazać należy, że art. 14a ustawy o CIT nie precyzuje co powinno być
    kosztem uzyskania przychodu w związku z przeniesieniem na pożyczkodawcę w ramach
    umowy datio in solutum wierzytelności. Związane jest to z tym, że ustalanie kosztu będzie
    zależało od rodzaju spełnianego świadczenia niepieniężnego. W konsekwencji, koszt
    podatkowy należy określić stosując zasady ogólne ustalania kosztu lub – jeżeli w
    odniesieniu do danego świadczenia mają zastosowanie – zasady specyficzne.
    Odnosząc się do możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wierzytelności
    pożyczkowych, uznać należy, że kosztem tym będzie kwota udzielonej, a niespłaconej
    przez pożyczkobiorcę (C.) wierzytelności pożyczkowej (kwoty nominalnej bez odsetek).
    Podsumowując, w przypadku wierzytelności pożyczkowych, kosztem uzyskania
    przychodów będzie wydatek związany z powstaniem takiej wierzytelności, czyli
    niespłacona kwota udzielonych pożyczek w wartości nominalnej (niespłacona kwota
    główna bez odsetek). W takim to bowiem zakresie udzielenie pożyczki w ramach umowy
    datio in solutum wiąże się dla B. z faktycznym pomniejszeniem majątku pożyczkodawcy.
    W świetle powyższego stwierdzić należy, że w związku z przekazaniem wierzytelności B. w
    ramach wydania majątku likwidacyjnego w naturze B. będzie uprawniona do wykazania
    kosztu uzyskania przychodów w wysokości odpowiadającej wartości nominalnej
    wierzytelności B. wydanych A., maksymalnie do wysokości odpowiadającej uzyskanemu
    przychodowi z przeniesienia wierzytelności B.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3 należało
    uznać za prawidłowe.
    Ad 4
    Odnosząc się natomiast do pytania oznaczonego we wniosku nr 4 zauważyć należy, iż
    pytanie to uzależnione było od uznania Państwa stanowiska w zakresie pytania nr 3 za
    nieprawidłowe.
    Z uwagi na uznanie, że Państwa stanowiska w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe,
    odniesienie się do Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 4 stało się bezzasadne, gdyż
    pytanie nr 4 było pytaniem warunkowym, na które oczekiwali Państwo odpowiedzi w
    przypadku uznania, że w związku z przekazaniem wierzytelności B. w ramach wydania

    majątku likwidacyjnego w naturze B. nie będzie uprawniona do wykazania kosztu
    uzyskania przychodów w wysokości odpowiadającej wartości nominalnej wierzytelności B.
    wydanych A., maksymalnie do wysokości odpowiadającej uzyskanemu przychodowi z
    przeniesienia wierzytelności B.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych należy stwierdzić,
    iż zostały one wydane w indywidualnych sprawach podmiotów, które o ich wydanie
    wystąpiły, zatem nie są one wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
      ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji (Zainteresowany będący stroną
    postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej
    interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady
    zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
    o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej
    jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.