Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-755/13-4/WS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-10-31
Teza: Koszty uzyskania przychodów.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; prawa-prawa autorskie; twórcy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 30 lipca 2013 r. (data wpływu 2 sierpnia 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 sierpnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej:

1.  podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie:
    *   kosztów uzyskania przychodów,
    *   ustalenia źródła uzyskiwanych przychodów,
2.  podatku od towarów i usług w zakresie:
    *   stawki podatku dla świadczonych usług,
    *   opodatkowania honorariów autorskich wypłacanych przez organizację zbiorowego zarządzania.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, nieprowadzącą działalności gospodarczej, która na mocy zawartej umowy o dzieło, tworzy scenariusze poszczególnych odcinków serialu telewizyjnego. Zamawiającym i drugą stroną umowy o dzieło (dalej: Umowa) jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, trudniąca się m.in. produkcją filmów i seriali telewizyjnych (dalej: Producent). Wnioskodawczyni w ramach Umowy, oprócz tworzenia dzieła w postaci scenariuszy serialu telewizyjnego, przenosi na Producenta wyłączne autorskie prawa majątkowe i zależne do rozporządzania i korzystania z utworu (tj. scenariusza) i utworów zależnych powstałych na podstawie utworu, w określonym w Umowie zakresie odnośnie terytorium, form eksploatacji audiowizualnej oraz pól eksploatacji. Scenariusze te stanowią utwory, w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631, z późn. zm.), zwanej dalej „Prawem autorskim”.

Uzgodnione w Umowie wynagrodzenie obejmuje napisanie i dostarczenie scenariuszy, wykonanie poprawek wymaganych przez Producenta, jak również przeniesienie ww. autorskich praw majątkowych i praw zależnych oraz rozporządzanie i korzystanie z utworu i utworów zależnych na określonych polach eksploatacji. Wynagrodzenie z tytułu przeniesienia praw autorskich oraz rozporządzania i korzystania z utworu oraz utworów zależnych, nie jest wyodrębnione z ogólnego wynagrodzenia za wykonanie dzieła.

Przychody uzyskiwane przez Wnioskodawczynię z powyższego tytułu uzyskiwane są, jak była już mowa, od osoby prawnej. Nie stanowią również przychodów wymienionych w art. 13 pkt 9 ustawy o PIT i nie stanowią przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, bowiem Wnioskodawczyni działalności takiej nie prowadzi.

Jednocześnie Wnioskodawczyni osiąga również przychody w związku z przysługującymi jej majątkowymi prawami autorskimi, będącymi konsekwencją jej twórczości. Wynagrodzenia z tego tytułu są Wnioskodawczyni wypłacane przez organizację zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi, w rozumieniu przepisów rozdziału 2 Prawa autorskiego (dalej: organizacja zbiorowego zarządzania).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy począwszy od dnia 1 stycznia 2013 r. w związku z uzyskiwanymi przychodami z tytułu ww. Umowy, będącej umową o dzieło, na podstawie której Wnioskodawczyni wykonuje dzieło w postaci scenariusza i jednocześnie rozporządza na rzecz Producenta przysługującymi jej do tego dzieła prawami autorskimi, po przekroczeniu kwoty zryczałtowanych kosztów uzyskania przychodów, o której mowa w art. 22 ust. 9a ustawy o PIT, Wnioskodawczyni przysługiwać będą zryczałtowane koszty uzyskania przychodów w wysokości 20% uzyskanego przychodu?

Zdaniem Wnioskodawczyni, w związku z uzyskiwanymi przychodami z tytułu ww. Umowy, będącej umową o dzieło, na podstawie której Wnioskodawczyni wykonuje dzieło w postaci scenariusza i jednocześnie rozporządza na rzecz Producenta przysługującymi mu do tego dzieła prawami autorskimi, po przekroczeniu kwoty zryczałtowanych kosztów uzyskania przychodów, o której mowa w art. 22 ust. 9a ustawy o PIT, Wnioskodawczyni przysługiwać będą zryczałtowane koszty uzyskania przychodów w wysokości 20% uzyskanego przychodu. Przy czym, jeżeli w związku z tym przychodem powstałby obowiązek potrącenia przez płatnika składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe lub ubezpieczenie chorobowe, stosownie do treści art. 22 ust. 9 pkt 4 ustawy o PIT, koszty te obliczane będą od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.

Zdaniem Wnioskodawczyni, stanowisko powyższe jest prawidłowe, z następujących powodów.

1.  W myśl ust. 9a zawartego w art. 22 ustawy o PIT, w roku podatkowym łączne koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 9 pkt 1-3, nie mogą przekroczyć 1/2 kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1. Koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 9 pkt 1-3, stanowią koszty uzyskania przychodów, z tytułu:
    1.  zapłaty twórcy za przeniesienie prawa własności wynalazku, topografii układu scalonego, wzoru użytkowego, wzoru przemysłowego, znaku towarowego lub wzoru zdobniczego - w wysokości 50% uzyskanego przychodu (art. 22 ust. 9 pkt 1),
    2.  opłaty licencyjnej za przeniesienie prawa stosowania wynalazku, topografii układu scalonego, wzoru użytkowego, wzoru przemysłowego, znaku towarowego lub wzoru zdobniczego, otrzymanej w pierwszym roku trwania licencji od pierwszej jednostki, z którą zawarto umowę licencyjną - w wysokości 50% uzyskanego przychodu (art. 22 ust. 9 pkt 2), oraz
    3.  z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami - w wysokości 50% uzyskanego przychodu (art. 22 ust. 9 pkt 3).Z kolei w myśl art. 22 ust. 9 pkt 4 ustawy o PIT, koszty uzyskania niektórych przychodów, w tym m.in. z tytułów określonych w art. 13 pkt 8, określa się w wysokości 20% uzyskanego przychodu, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód. Dotyczy to więc przychodów z działalności wykonywanej osobiście z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, o których mowa w art. 13 pkt 8 (tj. uzyskiwanych wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w art. 13 pkt 9), zwanych dalej „przychodami z tytułu umowy zlecenia lub umowy o dzieło.” Punktem wyjścia wykładni omawianych przepisów powinno być zbadanie wzajemnej relacji pomiędzy przepisami dotyczącymi stosowania omawianych 50% zryczałtowanych kosztów uzyskania a przepisami dotyczącymi pozostałych kategorii zryczałtowanych kosztów uzyskania przychodów. Przepisy zawarte w art. 22 ust. 9 pkt 1-3 dopuszczają korzystanie ze wspomnianych 50% kosztów uzyskania przychodów przez określone grono podatników (w tym twórców) niezależnie od tego na podstawie jakiej umowy przychód został uzyskany. Tym samym stanowią one lex specialis wobec pozostałych przepisów dotyczących kosztów uzyskania przychodów (w tym wobec pozostałych przepisów dotyczących kosztów zryczałtowanych, włączając w to również 20% zryczałtowane koszty uzyskania przychodów dotyczące przychodów z tytułu umowy zlecenia lub umowy o dzieło). Oznacza to nic innego, jak sytuację następującą: wykonawca dzieła, czy też świadczący usługi na podstawie umowy zlecenia (wymienionych w art. 13 pkt 8 ustawy o PIT) byłby uprawniony do stosowania zryczałtowanych kosztów uzyskania przychodów według stawki 20%. Jeżeli jednak wykonawca ten byłby twórcą korzystającym z praw autorskich w wykonaniu tej umowy lub rozporządzającym tymi prawami, będzie miał prawo - na mocy normy szczególnej - do zastosowania podwyższonej stawki takich kosztów (50%). Ograniczenie wynikające z ust. 9a zawartego w art. 22, obowiązujące od 1 stycznia 2013 r., dotyczy więc w opisanej sytuacji (wykonanie dzieła połączone z rozporządzeniem prawami autorskimi przysługującymi twórcy do tego dzieła) wyłącznie owej szczególnej regulacji, tj. możliwości stosowania kosztów podwyższonych („w roku podatkowym łączne koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 9 pkt 1-3, nie mogą przekroczyć…” ). Nie dotyczy zaś limitowania (wyłączenia prawa) do korzystania ze zryczałtowanych kosztów uzyskania przychodów wynikających z innej niż art. 22 ust. 9 pkt 1-3 podstawy prawnej. Tym samym twórca osiągający przychody z tytułu umowy o dzieło lub umowy zlecenia (wymienione w art. 13 pkt 8), jeżeli spełnione są warunki wynikające z art. 22 ust. 9 pkt 3 (jednym z nich jest omawiane ograniczenie kwotowe) jest uprawniony do korzystania do ww. 50% kosztów zryczałtowanych (wskutek zastosowania normy szczególnej). Jednakże, jak każdy inny podatnik nie będący twórcą, w przypadku nie spełnienia warunków umożliwiających zastosowanie normy szczególnej, w tym wskutek przekroczenia omawianego limitu kwotowego odnośnie zryczałtowanych 50% kosztów uzyskania przychodów ma prawo do uwzględnienia 20% kosztów zryczałtowanych wynikających z normy ogólnej dotyczącej zryczałtowanych kosztów uzyskania przychodów z tytułu umowy o dzieło lub umowy zlecenia (z zachowaniem warunków ustawowych).
2.  Cel przyświecający ustawodawcy wynika również - zdaniem Wnioskodawczyni w sposób wyraźny - z treści uzasadnienia do projektu ustawy z dnia 24 października 2012 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012, poz. 1278), która wprowadziła dyskutowaną zmianę do ustawy o PIT z początkiem roku 2013. W uzasadnieniu tym wskazano bowiem (druk sejmowy nr 591, http://orka.sejm.gov.pl), że „proponuje się ograniczenie stosowania 50% kosztów uzyskania przychodów z tytułu uzyskania przychodów z:
    *   przeniesienia prawa własności wynalazku, topografii układu scalonego, wzoru użytkowego, wzoru przemysłowego, znaku towarowego lub wzoru zdobniczego,
    *   opłaty licencyjnej za przeniesienie prawa stosowania wynalazku, topografii układu scalonego, wzoru użytkowego, wzoru przemysłowego, znaku towarowego lub wzoru zdobniczego, otrzymanej w pierwszym roku trwania licencji od pierwszej jednostki, z którą zawarto umowę licencyjną,
    *   praw autorskich oraz praw pokrewnych przez artystów wykonawców, w rozumieniu odrębnych przepisów lub rozporządzania przez nich tymi prawami”.Celem ustawodawcy nie było więc pozbawienie twórców prawa do korzystania ze zryczałtowanych kosztów uzyskania przychodów w ogóle w przypadku przekroczenia omawianego limitu, nawet wówczas, gdy zryczałtowane koszty uzyskania przychodów przysługują twórcy z innego tytułu (np. z art. 22 ust. 9 pkt 4). Świadczy o tym również następujący fragment powołanego uzasadnienia: „Niewątpliwie przywilejem podatkowym jest opodatkowanie połowy uzyskanych dochodów przez pewną grupę podatników (np. artyści, dziennikarze, naukowcy, wynalazcy), bez względu na podstawie jakiej umowy został on uzyskany (rodzaj zawartej umowy)”. Abstrahując od tezy o opodatkowaniu twórców jako przywileju podatkowego, podkreślić należy, że - jak z powyższego wynika - celem prawodawcy było ograniczenie (w ramach zdefiniowanego limitu) możliwości korzystania przez określoną grupę podatników (w tym twórców) z 50% zryczałtowanych kosztów uzyskania przychodów, mających zastosowanie „bez względu na podstawie jakiej umowy został on (tj. przychód - przyp. autora wniosku) uzyskany (rodzaj zawartej umowy)”. Nie było zaś celem stawianie twórców w sytuacji mniej korzystnej od pozostałych podatników, którym przysługują określone zryczałtowane koszty uzyskania przychodów w wysokości 20%, w przypadku m.in. przychodów z tytułu umowy zlecenia lub umowy o dzieło (art. 22 ust. 9 pkt 4), których możliwość uwzględnienia nie jest ograniczona jakimkolwiek limitem przychodów. Przyjęcie tezy odmiennej powodowałoby równocześnie konieczność przyjęcia, że wprowadzenie z dniem 1 stycznia 2013 r. ust. 9a w art. 22 miało mieć dla omawianej grupy podatników, charakter dyskryminujący.
3.  W wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 29 maja 1996 r. (sygn. K 22/95) Trybunał stwierdził m.in.: „W orzecznictwie TK podkreśla się, że realizacja konstytucyjnych zasad równości oraz sprawiedliwości społecznej nie oznacza konieczności przyznawania wszystkim kategoriom obywateli (grupom podmiotów) jednakowych praw i jednakowych obowiązków, Niejednokrotnie prawidłowa realizacja tych zasad wymaga, w pewnych sytuacjach, kształtowania w sposób zróżnicowany praw i obowiązków poszczególnych grup obywateli. Poszczególne kategorie podmiotów winny być traktowane równo, tzn. według jednakowej miary, bez zróżnicowań dyskryminujących jak i faworyzujących, tylko wówczas, gdy u podłoża określonych regulacji prawnych leży jednakowa sytuacja faktyczna tych kategorii podmiotów. W zależności od podmiotowego i przedmiotowego zakresu poszczególnych regulacji ustawowych, sfera praw i obowiązków obywateli może zatem, a czasami wręcz powinna być kształtowana w sposób zróżnicowany, warunkujący osiągnięcie przez poszczególne kategorie podmiotów faktycznej równości. Istnieje zatem prawo ustawodawcy do odmiennego kształtowania sfery praw i obowiązków określonej kategorii podmiotów pod warunkiem, że te odmienne (niejednakowe dla wszystkich) zasady oparte będą na istniejących między poszczególnymi kategoriami podmiotów odmiennościach w ich sytuacji faktycznej (sygn. akt U. 7/87, OTK w 1988 r.; sygn. akt K. 8/94, OTK w 1994 r.; Kazimierz Działocha, Równość wobec prawa w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego w Polsce, (w:) Zasada równości w orzecznictwie trybunałów konstytucyjnych, Acta Universitatis Wratislaviensis, Wrocław 1990)”. W realiach niniejszej sprawy Wnioskodawczyni nie odnajduje jakichkolwiek argumentów pozwalających na zaaprobowanie tezy, że możliwe (uzasadnione) jest potraktowanie artystów, twórców czy też wykonawców, gorzej niż pozostałych podatników. Do tego prowadziłoby bowiem odmówienie im prawa do stosowania 20% zryczałtowanych kosztów uzyskania przychodów od przychodów z działalności wykonywanej osobiście z tytułu wykonywania usług na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło (a więc wynikających z innej podstawy prawnej - art. 22 ust. 9 pkt 4 - aniżeli 50% koszty uzyskania przychodów dotyczące m.in. twórców - art. 22 ust. 9 pkt 1-3). Jeżeli bowiem (przy przyjęciu powyższego założenia) dwóch podatników uzyskałoby takie same przychody z tytułu umowy o dzieło w wysokości 300 000 złotych (co nie jest przecież w obecnej sytuacji gospodarczej w Polsce zjawiskiem niespotykanym), przy czym podatnik pierwszy wykonałby dzieło (np. analizę ekonomiczną planowanego przez zamawiającego przedsięwzięcia gospodarczego), jednakże w wykonaniu tej umowy nie korzystałby (nie rozporządzał) z praw autorskich ani też praw pokrewnych, zaś drugi z nich byłby scenarzystą tworzącym scenariusz na potrzeby mającego powstać filmu i w wykonaniu tej umowy korzystałby lub rozporządzał przysługującymi mu prawami autorskimi, ten pierwszy podatnik miałby prawo do uwzględnienia kosztów uzyskania przychodów w wysokości 60 000 złotych, zaś drugi z nich (będący twórcą), jedynie w wysokości 42 764 złotych. Zdaniem Wnioskodawczyni, byłaby to sytuacja niedopuszczalna. Tym samym przyjęcie, że ustawodawca możliwość wystąpienia takiej sytuacji dopuszcza, nie jest możliwe (sprzeczność z powszechnie akceptowaną zasadą racjonalnego prawodawcy).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

W myśl art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) - co do zasady - kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy.

Osobom, które uzyskują przychody z tytułu wykonywania usług na podstawie umowy zlecenia lub o dzieło przysługują - zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 4 cytowanej ustawy - koszty uzyskania przychodów w wysokości 20% uzyskanego przychodu.

Natomiast w przypadku korzystania przez twórców z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami, mają zastosowanie 50% koszty uzyskanego przychodu.

Zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 1-3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2013 r. nadanym art. 1 pkt 2 lit. b) ustawy z dnia 24 października 2012 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 1278), ustawodawca wymienia trzy przypadki przychodów, do których znajdują zastosowanie 50% koszty uzyskania.

Z przepisu tego wynika mianowicie, iż koszty uzyskania niektórych przychodów określa się:

1.  z tytułu zapłaty twórcy za przeniesienie prawa własności wynalazku, topografii układu scalonego, wzoru użytkowego, wzoru przemysłowego, znaku towarowego lub wzoru zdobniczego - w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a,
2.  z tytułu opłaty licencyjnej za przeniesienie prawa stosowania wynalazku, topografii układu scalonego, wzoru użytkowego, wzoru przemysłowego, znaku towarowego lub wzoru zdobniczego, otrzymanej w pierwszym roku trwania licencji od pierwszej jednostki, z którą zawarto umowę licencyjną - w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a,
3.  z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami – w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.

Przy czym, stosownie do art. 22 ust. 9a ww. ustawy, obowiązującego od dnia 1 stycznia 2013 r., w roku podatkowym łączne koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 9 pkt 1-3, nie mogą przekroczyć 1/2 kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Na podstawie art. 22 ust. 10 ww. ustawy, jeżeli podatnik udowodni, że koszty uzyskania przychodów były wyższe niż wynikające z zastosowania normy procentowej określonej w ust. 9 pkt 1-4 i pkt 6, koszty uzyskania przyjmuje się w wysokości kosztów faktycznie poniesionych. Przepisy ust. 5 i ust. 5a pkt 2 stosuje się odpowiednio.

Przepis ten stosuje się również, jeżeli podatnik udowodni, że w roku podatkowym łączne koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 9 pkt 1-3, były wyższe niż kwota określona w ust. 9a (art. 22 ust. 10a ww. ustawy).

Uzyskany przez twórców (artystów) przychód z tytułu zawartej umowy o dzieło przenoszącej prawa autorskie, zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi przychód z praw majątkowych, o którym mowa w art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z ww. przepisem, za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.

Od powyższego przychodu płatnik przed pobraniem zaliczki na podatek dochodowy, zgodnie z treścią art. 41 ust. 1 ww. ustawy na mocy art. 22 ust. 9 pkt 1-3 ww. ustawy dokonuje potrącenia 50% kosztów uzyskania przychodu.

Należy jednak mieć na uwadze, że do przychodów z praw majątkowych nie stosuje się 20% kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w przepisie art. 22 ust. 9 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Mają one zastosowanie tylko do przychodów z tytułu działalności wykonywanej osobiście określonych w art. 13 pkt 2, 4, 6 i 8 cytowanej ustawy.

W konsekwencji jeżeli przychód z tytułu praw majątkowych osoby zatrudnionej na warunkach umowy o dzieło przenoszącej prawa autorskie przekroczy w roku podatkowym 1/2 kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, płatnik odstąpi od potrącania 50% kosztów uzyskania przychodów, bez możliwości uwzględnienia w tej sytuacji 20% kosztów uzyskania przychodów.

O powyższym przesądza fakt, że zgodnie z ww. ogólną zasadą określoną w art. 22 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. W świetle tego przepisu należy przyjąć, że koszty związane z korzystaniem przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych lub z tytułu rozporządzania tymi prawami muszą odnosić się bezpośrednio do przychodu z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich, który zgodnie z wolą ustawodawcy należy zakwalifikować, jako przychód z praw majątkowych. Wydatki te zgodnie z intencją ustawodawcy od 1 stycznia 2013 r. są limitowane o czym stanowi przepis ww. art. 22 ust. 9a ww. ustawy, wprowadzający roczny limit wysokości kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 1-3 ustawy (w 2013 r. limit ten wynosi 42 764 zł).

Reasumując, począwszy od dnia 1 stycznia 2013 r. w związku z uzyskiwanymi przychodami z tytułu praw majątkowych przez Wnioskodawczynię zatrudnioną na warunkach umowy o dzieło, na podstawie której wykonuje dzieło w postaci scenariusza i jednocześnie rozporządza na rzecz Producenta przysługującymi Wnioskodawczyni do tego dzieła prawami autorskimi, po przekroczeniu kwoty zryczałtowanych kosztów uzyskania przychodów, o której mowa w art. 22 ust. 9a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Wnioskodawczyni nie przysługują zryczałtowane koszty uzyskania przychodów w wysokości 20% uzyskanego przychodu.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Jednocześnie tut. Organ informuje, że w zakresie przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego w odniesieniu do podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług wydane zostaną odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.