Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.516.2025.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-10
Teza: Prawo do odliczenia części podatku VAT naliczonego od
wydatków inwestycyjnych w związku z budową infrastruktury
kanalizacyjnej przy zastosowaniu prewspółczynnika
metrażowego.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
gmina
kanalizacja
odliczenia-prawo do odliczenia
współczynnik-prewspółczynnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do
celów działalności gospodarczej jak i do celów innych niż
działalność gospodarcza (prewspółczynnik)
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2b
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2d
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2g
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2h

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 1 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia
    części podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki inwestycyjne, obliczonego
    według prewspółczynnika metrażowego.
    Ww. wniosek uzupełnili Państwo - w odpowiedzi na wezwanie -pismem z 11 sierpnia 2025
    r. (data wpływu 11 sierpnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT. Na podstawie ustawy z
    dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 506 z późn.
    zm., dalej: ustawa o samorządzie gminnym), Gmina posiada osobowość prawną i zdolność
    do czynności cywilnoprawnych. Gmina wykonuje zadania własne (określone w art. 7
    ustawy o samorządzie gminnym) samodzielnie lub poprzez powołane gminne Jednostki
    organizacyjne.
    W strukturze organizacyjnej Gminy znajdują się Jednostki organizacyjne mające status
    jednostek budżetowych. W ramach centralizacji rozliczeń VAT, Gmina prowadzi wspólne
    rozliczanie VAT wraz ze wszystkimi swoimi Jednostkami organizacyjnymi.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym, w ramach zadań
    własnych Gmina realizuje zadania z zakresu gospodarki wodno-ściekowej. W ramach
    realizacji tego zadania własnego Gmina sukcesywnie rozbudowuje sieć kanalizacyjną na
    swoim terenie oraz świadczy usługi w zakresie odprowadzania ścieków od mieszkańców,
    przedsiębiorców i instytucji na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych (dalej:
    Dostawcy zewnętrzni) oraz od jednostek organizacyjnych Gminy oraz innych miejsc
    wykorzystywanych do realizacji zadań własnych Gminy np. świetlice wiejskie (dalej:
    Dostawcy wewnętrzni).
    Do realizacji powyższych zadań służy infrastruktura kanalizacyjna, której Gmina jest
    właścicielem. Jednostką organizacyjną odpowiedzialną za zarządzanie ww. infrastrukturą i
    całą gospodarką związaną z odprowadzaniem ścieków jest (...) Urzędu Gminy (...).
    W roku 2025 Gmina zamierza wybudować nowy odcinek kanalizacji sanitarnej wraz z
    przyłączami do budynków mieszkalnych w miejscowości (...) na terenie gminy (...).
    Inwestycja będzie sfinansowana w ramach działania B3.1.1. Inwestycje w zrównoważoną
    gospodarkę wodno-ściekową na terenach wiejskich w ramach Programu Krajowy Plan
    Odbudowy i Zwiększania Odporności, Priorytet: Zielona energia i zmniejszenie
    energochłonności - część grantowa w ramach wniosku o dofinansowanie numer (...) oraz
    ze środków własnych.
    Po zakończeniu inwestycji Gmina będzie właścicielem kolektora sanitarnego i w związku z
    tym będzie ponosić wszystkie wydatki związane z bieżącym utrzymaniem i konserwacją
    kolektora sanitarnego. Do nowo wybudowanego kolektora sanitarnego zostaną
    podłączone budynki mieszkalne oraz świetlica wiejska, co oznacza że nowy kolektor
    sanitarny będzie wykorzystywany do czynności mieszanych, tj. zarówno podlegających
    opodatkowaniu podatkiem VAT (odbiór ścieków od Dostawców zewnętrznych), jak i
    niepodlegających opodatkowaniu (odbiór ścieków od Dostawców wewnętrznych).
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że wszystkie wydatki na inwestycję objętą
    zakresem wniosku będą stanowić wydatki bezpośrednio i wyłącznie związane z budowaną
    infrastrukturą kanalizacyjną.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych VAT, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15 ustawy o VAT, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego z pewnymi zastrzeżeniami niemającymi zastosowania w
    przedmiotowej sytuacji. W przypadku inwestycji, o której mowa we wniosku tj. „...”,
    służącej do wykonywania czynności mieszanych, nie można dokonać wprost
    jednoznacznego przyporządkowania poniesionych wydatków inwestycyjnych na
    infrastrukturę kanalizacyjną wykorzystywaną do poszczególnych rodzajów prowadzonej
    działalności, tj. do czynności opodatkowanych VAT (świadczenie usług odprowadzania
    ścieków na rzecz Dostawców zewnętrznych) lub pozostających poza zakresem regulacji
    ustawy o VAT (odprowadzanie ścieków od Dostawców wewnętrznych). Zdaniem Gminy,
    przyporządkowania tego dokonać można wyłącznie przy zastosowaniu odpowiedniej
    preproporcji (wskaźnika) odliczenia.

    Nowo wybudowana infrastruktura kanalizacyjna, zwana dalej Infrastrukturą, będzie
    wykorzystywana przez Gminę do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r. poz. 106 ze
    zm.), tj. odbioru ścieków od mieszkańców gminy oraz odbioru ścieków ze świetlicy
    wiejskiej wykorzystywanej w celach wynajmów komercyjnych na podstawie umów
    cywilnoprawnych oraz celów innych niż działalność gospodarcza np. zebrań wiejskich i
    spotkań mieszkańców. W myśl przepisów ustawy o podatku VAT Infrastruktura będzie
    służyła do czynności mieszanych tj. opodatkowanych i niepodlegających opodatkowaniu,
    ponieważ do nowo wybudowanego kolektora sanitarnego zostaną podłączone budynki
    mieszkalne oraz świetlica wiejska. Czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT
    będą polegały na odbiorze ścieków od Dostawców zewnętrznych tj. mieszkańcy gminy,
    przedsiębiorcy, najemcy świetlicy wiejskiej, natomiast czynności niepodlegające
    opodatkowaniu będą polegały na odbiorze ścieków od Dostawców wewnętrznych tj.
    odbiór ścieków ze świetlicy wiejskiej wykorzystywanej do celów statutowych sołectwa, np.
    zebrania wiejskie itp. Infrastruktura nie będzie wykorzystywana do czynności zwolnionych
    od podatku VAT. Przedmiotowa Infrastruktura będzie wykorzystywana przez Gminę
    wyłącznie do odprowadzania ścieków. Infrastruktura ta nie będzie wykorzystywana w
    żaden inny sposób do innych celów.
    Gmina (...) będzie ustalać ilość odebranych ścieków od Dostawców zewnętrznych oraz
    Dostawców wewnętrznych na podstawie wskazań wodomierzy. Charakter wykorzystania
    nowo wybudowanej infrastruktury kanalizacyjnej będzie w pełni mierzalny, gdyż odbiór
    ścieków od wszystkich dostawców (zewnętrznych i wewnętrznych) będzie w całości
    opomiarowany z wykorzystaniem wodomierzy, które obecnie wykorzystuje się do
    pomiaru pobranej wody z wodociągu. Stosowny pomiar opiera się na jednoznacznych i
    obiektywnych wskazaniach wynikających z zastosowania wodomierzy (liczników)
    spełniających wszelkie wymagania prawne dla tego typu urządzeń. Wodomierze
    zamontowane są na wszystkich budynkach należących do Dostawców zewnętrznych oraz
    na wszystkich budynkach wykorzystywanych przez jednostki organizacyjne Gminy
    (Dostawcy wewnętrzni). Urządzenia, przy użyciu których dokonuje się pomiaru dostawy
    wody (wodomierze), spełniają wymagane warunki techniczne, posiadają stosowne atesty,
    są dopuszczone do użytkowania, a w szczególności posiadają cechę legalizacyjną i
    plombę, decyzję zatwierdzenia typu Głównego Urzędu Miar lub Europejskie Świadectwo
    Zatwierdzenia Typu lub Deklarację zgodności CE z dyrektywą MID, aktualne Atesty
    Higieniczne jednostki uprawnionej do wydawania takich atestów (Atest PZH) oraz
    deklarację zgodności z PN przenoszącą normę europejską, aprobatę techniczną lub
    dokument równoważny. Montaż wodomierzy wykonany jest zgodnie z wymogami Polskich
    Norm (PN ISO 4064-2 oraz PN-B-10720 dotyczących zabudowy zestawów
    wodomierzowych. Okres ważności legalizacji wodomierza wynosi 5 lat licząc od daty
    zakupu.
    W oparciu o odczyty wodomierzy Gmina będzie w stanie precyzyjnie wskazać w każdym
    okresie rozliczeniowym, ile metrów sześciennych ścieków zostało odprowadzone z
    wykorzystaniem Infrastruktury na potrzeby Dostawców zewnętrznych (czynności odbioru
    ścieków podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT), a ile na potrzeby Dostawców
    wewnętrznych (czynności odbioru ścieków niepodlegające opodatkowaniu podatkiem
    VAT). Ilość odprowadzonych ścieków będzie równa ilości dostarczonej wody, ponieważ
    przyłącza kanalizacyjne zostaną wykonane do odbiorców wody, z którymi są zawarte
    umowy cywilnoprawne. W przypadku, gdy u Dostawcy zewnętrznego będzie
    zamontowany dodatkowy wodomierz do rozliczeń ilości bezpowrotnie zużytej wody,
    wówczas ilość odprowadzonych ścieków będzie obliczana jako różnica pomiędzy
    wskazaniami wodomierza Głównego, a wodomierza dodatkowego.
    Gmina (...) nie będzie świadczyła usług odbioru ścieków za pomocą wozu asenizacyjnego
    na rzecz Dostawców zewnętrznych.

    Zaproponowany przez Gminę indywidualny sposób obliczenia proporcji w oparciu w
    prewspółczynnik metrażowy będzie zapewniał dokonanie obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku
    naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonane w ramach działalności
    gospodarczej czynności opodatkowane. Gmina jest w stanie precyzyjnie określić udział
    liczby metrów sześciennych ścieków odebranych od Dostawców zewnętrznych (czynności
    opodatkowane VAT) w liczbie metrów sześciennych ścieków odebranych od Dostawców
    zewnętrznych i Dostawców wewnętrznych. Proporcja obliczona na podstawie metrów
    sześciennych odebranych ścieków stanowi obiektywny miernik realnego wykorzystania
    Infrastruktury do poszczególnych rodzajów czynności. Na podstawie dokonanych
    obliczeń, opartych na sprawdzalnych danych, w pełni mierzalnych i określonych, Gmina
    jest w stanie podać, w jakim stopniu wykorzystuje Infrastrukturę do czynności
    opodatkowanych VAT, a w jakim stopniu do czynności pozostałych. Przyjęta więc przez
    Gminę metoda zapewnia zgodnie z wymogiem art. 86 ust. 2b ustawy o VAT dokonanie
    obniżenia VAT wyłącznie w części przypadającej na czynności opodatkowane VAT i
    obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą na oba realizowane przez Gminę
    z wykorzystaniem Infrastruktury rodzaje działalności. Ustalone zatem na podstawie
    prewspółczynnika metrażowego udziały procentowe najdokładniej odzwierciedlają
    rzeczywiste wykorzystywanie Infrastruktury do czynności opodatkowanych VAT w
    odniesieniu do Wydatku inwestycyjnego. W pełni odpowiadają one specyfice działalności
    kanalizacyjnej Gminy i związanych z nią nabyć, a także zapewniają dokonanie odliczenia
    VAT naliczonego wyłącznie w części przypadającej na działalność opodatkowaną VAT.
    Metoda zaproponowana przez Gminę daje możliwość obiektywnego i najbardziej
    rzetelnego wyodrębnienia części wydatków faktycznie przypadających odpowiednio na
    każdy z rodzajów czynności, do wykonywania których jest wykorzystywana Infrastruktura -
    w przeciwieństwie do sposobu określenia proporcji wskazanego w rozporządzeniu.
    Przyjęta przez Gminę metodologia kalkulacji sposobu określania proporcji oparta na
    kryterium metrów sześciennych odebranych ścieków potwierdza adekwatność jej
    zastosowania w interpretacji poprzednio uzyskanej przez Gminę (...) dotyczącą innego
    odcinka kanalizacji: 0112-KDIL1-1.4012.790.2021.1.EB.
    Wzór, według jakiego Gmina będzie obliczać prewspółczynnik (wskaźnik), na podstawie
    którego zamierza dokonywać odliczenia podatku naliczonego od wydatków
    inwestycyjnych związanych z infrastrukturą kanalizacyjną, jest następujący:
    Oz / (Oz + Ow) x 100%
    gdzie:
    Oz - liczba metrów sześciennych odebranych ścieków od Dostawców zewnętrznych
    (mieszkańcy i firmy, którym woda jest dostarczana na podstawie umów cywilnoprawnych)
    w ciągu jednego roku, tj. od 1 stycznia do 31 grudnia,
    Ow - liczba metrów sześciennych odebranych ścieków od Dostawców wewnętrznych
    (świetlica wiejska do celów zebrań wiejskich) w ciągu jednego roku, tj. od 1 stycznia do 31
    grudnia.
    Według wyliczeń Gminy prewspółczynnik obliczony dla Urzędu Gminy w sposób
    przewidziany w rozporządzeniu Ministra Finansów z 17 grudnia 2015 r. wynosi na
    podstawie danych za:
    - rok 2023 - 7 %,
    - rok 2024 - 3 %.
    Natomiast wg metody wskaźnika metrażowego zaprezentowanej przez Gminę we
    wniosku, określonej wzorem wskazanym powyżej byłby następujący:
    - rok 2023 - 100,00%.

                      3  3  3  Łączna liczba dostarczonej m wody: (...) m, gdzie Odbiorcy zewnętrzni: (...) m,
                      3Odbiorcy wewnętrzni: (...) m. Udział sprzedaży podlegającej opodatkowaniu w całości
      dostarczonej wody: 99,83%, po zaokrągleniu 100%.
    - rok 2024 - 100,00%.
              3  3  3Łączna liczba m: (...) m, gdzie: Odbiorcy zewnętrzni: (...) m, Odbiorcy wewnętrzni:
        3(...) m. Udział sprzedaży podlegającej opodatkowaniu w całości dostarczonej wody:
      99,70%, po zaokrągleniu 100%.

## Pytanie

Czy w związku z wykorzystaniem przez Gminę infrastruktury kanalizacyjnej do czynności
    mieszanych, tj. w celu odpłatnego świadczenia usług odbioru ścieków na rzecz Dostawców
    zewnętrznych, jak i odbioru ścieków na rzecz Dostawców wewnętrznych, Gminie
    przysługuje prawo do odliczenia części podatku naliczonego z faktur VAT
    dokumentujących wydatki inwestycyjne, obliczonego według prewspółczynnika
    metrażowego tj. udziału procentowego, w jakim przedmiotowa infrastruktura
    wykorzystywana jest do wykonywania działalności gospodarczej, który wyliczony jest
    według udziału metrów sześciennych ścieków odebranych od Dostawców zewnętrznych
    (czynności opodatkowane VAT) w liczbie metrów sześciennych ścieków odebranych
    ogółem (tj. od Odbiorców zewnętrznych i Odbiorców wewnętrznych razem)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z wykorzystaniem przez Gminę infrastruktury
    kanalizacyjnej w celu odpłatnego świadczenia usług Odbioru ścieków od Dostawców
    zewnętrznych, jak i odprowadzania ścieków od Dostawców wewnętrznych (świetlica
    wiejska), Gminie przysługuje prawo do odliczenia części podatku naliczonego z faktur VAT
    dokumentujących wydatki inwestycyjne związane z infrastrukturą kanalizacyjną,
    obliczonej według udziału procentowego, w jakim przedmiotowa infrastruktura
    wykorzystywana będzie do wykonywania działalności gospodarczej przy zastosowaniu, na
    podstawie art. 86 ust. 2h ustawy u podatku od towarów i usług, tzw. prewspółczynnika
    metrażowego tj. udziału procentowego, w jakim przedmiotowa infrastruktura
    wykorzystywana jest do wykonywania działalności gospodarczej, który wyliczony jest
    według udziału metrów sześciennych ścieków odebranych od Dostawców zewnętrznych
    (czynności opodatkowane VAT) w liczbie metrów sześciennych ścieków odebranych
    ogółem (tj. do Odbiorców zewnętrznych i Odbiorców wewnętrznych razem).
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych VAT, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15 ustawy o VAT, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego z pewnymi zastrzeżeniami niemającymi zastosowania w
    przedmiotowej sytuacji. Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia, w
    każdym przypadku istotne jest ustalenie, czy towary i usługi, przy zakupie których
    naliczono VAT zostały nabyte przez podatnika tego podatku oraz czy pozostają w
    bezspornym związku z wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi. Z
    powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje tylko wówczas, gdy powyższe warunki są spełnione łącznie, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych VAT.
    Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku
    naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tj. z

    czynnościami, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie
    zobowiązania podatkowego). Jak wskazano powyżej, odpłatne świadczenie usług odbioru
    ścieków od Dostawców zewnętrznych stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu VAT,
    stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. Natomiast w przypadku
    wykorzystywania Infrastruktury będącej przedmiotem niniejszego wniosku na rzecz
    Dostawców wewnętrznych, czynność ta nie jest objęta regulacjami ustawy o VAT. W
    konsekwencji, mamy do czynienia zdaniem Gminy z sytuacją w której Infrastruktura
    będzie przez nią wykorzystywana do czynności mieszanych.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku nabycia towarów i usług
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, kwotę podatku
    naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej - tzw. „sposobem
    określenia proporcji”. Jednocześnie sposób określenia proporcji powinien najbardziej
    odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez
    niego nabyć. Podstawową kwestią dla poprawnego zastosowania art. 86 ust. 2a ustawy o
    VAT jest właściwe obliczenie sposobu określenia proporcji. W ustawie o VAT nie
    przewidziano jednego ściśle określonego sposobu kalkulacji proporcji. W art. 86 ust. 2c
    ustawy o VAT wskazano jedynie przykładowe dane, które można wykorzystać przy
    wyborze sposobu określenia proporcji. Należy jednak podkreślić, iż przepis ten wskazuje
    na dane, które podatnik może wykorzystać, nie wskazując jednocześnie na samą metodę
    obliczenia sposobu określenia proporcji.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2c ustawy o VAT, danymi służącymi do obliczenia sposobu określenia
    proporcji mogą być w szczególności:
    - średnioroczna liczba osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
      gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach
      działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
    - średnioroczna liczba godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
      działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
      przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą działalnością;
    - roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności
      gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym
      wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych na
      sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż gospodarcza;
    - średnioroczna powierzchnia wykorzystywana do działalności gospodarczej w ogólnej
      średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i poza tą
      działalnością.
    Wskazane dane nie mają charakteru wiążącego i stanowią jedynie wskazówki dla
    podatników, w oparciu o jakie metody możliwe jest obliczenie sposobu określenia
    proporcji. W tym zakresie stanowisko doktryny jednolicie prezentuje pogląd tożsamy ze
    stanowiskiem Gminy (Por. przykładowo: T. Michalik - „Lista ujęta w ust. 2c ma charakter
    jedynie przykładowy i może być wykorzystywana przez podatnika jako pomoc. Podatnik
    może wybrać wszystkie dane z tych ujętych w ust. 2c albo też pominąć je, jeżeli uzna, że
    inna metoda w lepszym stopniu odnosi się do jego rodzaju działalności i dokonywanych
    nabyć towarów i usług”. - T. Michalik, VAT. Komentarz, wyd. 13 Warszawa 2017, komentarz
    do art. 86).
    W tym miejscu należy zaznaczyć, iż niezależnie od tego, według jakiej metody sposób
    określenia proporcji został obliczony, w każdym przypadku musi on realizować kryteria

    wskazane w art. 86 ust. 2b ustawy o VAT, zgodnie z którym sposób określenia proporcji
    najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i
    dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
    - zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
      proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
      czynności opodatkowane;
    - obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność
      gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza.
    Gmina wskazuje, iż zgodnie z wykładnią językową powyższego przepisu, wskazane w nim
    przesłanki muszą zostać spełnione łącznie, aby uznać, że dany sposób określenia proporcji
    najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i
    dokonywanych przez niego nabyć. Łączne ich spełnienie warunkuje zatem możliwość
    zastosowania przyjętego sposobu określenia proporcji. Dlatego też każdorazowo
    przyjmowany sposób określenia proporcji winien być przeanalizowany pod kątem
    zgodności z art. 86 ust. 2b ustawy o VAT.
    Zdaniem Gminy w przypadku wydatków związanych z gospodarką ściekową, gdzie
    uwzględniając specyfikę tej działalności i nabyć z nią związanych (art. 86) należy oprzeć się
    na realnym wykorzystaniu infrastruktury kanalizacyjnej, które jest w pełni mierzalne i
    pozwala na obiektywne ustalenie wartości wydatków przypadających wyłącznie na
    działalność opodatkowaną VAT. Proporcja z rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17
    grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych
    towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników
    dla Urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego wydanym na podstawie
    art. 86 ust. 22 ustawy o VAT (rozporządzenie) takich możliwości nie daje, gdyż opiera się
    na danych, które nie uwzględniają specyfiki działalności kanalizacyjnej i specyfiki
    związanych z nią nabyć.
    Dodatkowo, należy podkreślić, że w broszurze informacyjnej Ministra Finansów z dnia 17
    lutego 2016 r. w sprawie zasad odliczania podatku od towarów i usług przez podatników
    prowadzących działalność o charakterze mieszanym, z uwzględnieniem zmian
    wprowadzonych od 1 stycznia 2016 r. (str. 7), Minister Finansów zaznaczył, iż jednostki
    samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury i państwowe instytucje kultury
    oraz uczelnie publiczne i instytuty badawcze mogą stosować inną metodę określenia
    prewspółczynnika, aniżeli ta przedstawiona w rozporządzeniu „pod warunkiem, że
    metoda ta zapewnia bardziej dokładne niż metoda wskazana w rozporządzeniu
    przyporządkowanie podatku naliczonego do czynności dających prawo do odliczenia oraz
    obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadających na działalność gospodarczą”.
    Minister Finansów wyraźnie zaznaczył więc, iż sposób określenia proporcji wskazany w
    rozporządzeniu ma na celu zagwarantowanie pewności prawa oraz minimalizację liczby
    sporów z organami podatkowymi, jednakże podkreślił, iż rezygnacja ze sposobu
    określenia proporcji określanego zgodnie z rozporządzeniem jest jak najbardziej
    uzasadniona, co wprost potwierdzają uregulowania aktu prawnego wyższego rzędu niż
    rozporządzenie, a więc art. 86 ust. 2h ustawy o VAT. W konsekwencji należy wskazać, iż
    Minister Finansów przyjmuje, że przepisy rozporządzenia stanowią rozwiązanie mające na
    celu uproszczenie i wprowadzenie jednolitej, domyślnej metodologii ustalenia sposobu
    określenia proporcji, jednakże wobec skomplikowania i znacznej złożoności działalności
    jednostek samorządu terytorialnego, przepisy rozporządzenia są w oczywisty sposób
    niedoskonałe i nie odnoszą się do wszelkich rodzajów działalności wykonywanych przez
    jednostki samorządu terytorialnego (dalej: JST), a przez to nie mają charakteru
    uniwersalnego, lecz stanowią jedynie uproszczenie dla JST, przez co nie zawsze będą one
    najpełniej realizowały kryteria wskazane w art. 86 ust. 2b ustawy o VAT.

    Zdaniem Gminy, w przypadku wydatków związanych z Infrastrukturą, gdzie możliwe jest
    precyzyjne obliczenie stopnia wykorzystania Infrastruktury do czynności opodatkowanych
    VAT i do czynności pozostałych za pomocą metrów sześciennych ścieków odbieranych za
    pomocą Infrastruktury od Dostawców zewnętrznych i Dostawców wewnętrznych
    zastosowanie proporcji opartej na udziale obrotu z działalności gospodarczej w ogólnych
    dochodach Gminy byłoby całkowitym zaprzeczeniem wymogów określonych w art. 86 ust.
    2a i 2b ustawy o VAT - podejście takie nie uwzględniałoby ani specyfiki działalności (odbiór
    ścieków, gdzie możliwe jest zmierzenie wykorzystania Infrastruktury), ani dokonywanych
    przez Gminę nabyć (zakupy związane bezpośrednio z Infrastrukturą i niezwiązane
    bezpośrednio z żadnymi innymi obszarami). Co więcej, podejście takie byłoby ewidentnie
    krzywdzące dla Gminy, bowiem doprowadziłoby do znaczącego obniżenia zakresu prawa
    do odliczenia VAT.
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Gminy, metoda kalkulacji sposobu określenia
    proporcji wskazana w rozporządzeniu nie może być zastosowana względem zakupów
    dotyczących działalności kanalizacyjnej, gdyż w omawianym zakresie nie spełni ona
    wskazanych wyżej przesłanek zawartych w art. 86 ust. 2b ustawy o VAT. Sposób wyliczenia
    prewspółczynnika wskazany w rozporządzeniu w sposób ewidentny nie odpowiada
    specyfice działalności Gminy i dokonywanych nabyć w zakresie działalności w zakresie
    odbioru ścieków. Opiera się on na udziale obrotu z działalności gospodarczej w całości
    dochodów wykonanych Urzędu, z których znaczna część nie wykazuje żadnego związku z
    wykorzystaniem Infrastruktury kanalizacyjnej. Oznacza to, że nie odzwierciedla on
    właściwie wykorzystania do celów działalności gospodarczej Gminy zakupów dotyczących
    Infrastruktury kanalizacyjnej. Zastosowanie prewspółczynnika obliczonego na podstawie
    rozporządzenia względem wskazanych powyżej zakupów stanowiłoby zatem
    nieuzasadnione naruszenie zasady neutralności podatku VAT. Wobec powyższego, na
    podstawie art. 86 ust. 2h ustawy o VAT, Gmina może odstąpić od sposobu dokonywania
    odliczeń podatku VAT z wykorzystaniem przepisów rozporządzenia, gdyż sposób ten jest
    niereprezentatywny dla danych Wydatków inwestycyjnych związanych z przedmiotową
    Infrastrukturą i jest uprawniona do zastosowania bardziej reprezentatywnej metody
    odliczenia VAT dla przedmiotowej Inwestycji w formie prewspółczynnika metrażowego. Jak
    wskazano w opisie stanu faktycznego, Gmina jest w stanie precyzyjnie określić udział
    liczby metrów sześciennych ścieków odebranych od Dostawców zewnętrznych (czynności
    opodatkowane VAT) w liczbie metrów sześciennych ścieków odebranych od Dostawców
    zewnętrznych i Dostawców wewnętrznych. Proporcja obliczona na podstawie metrów
    sześciennych odebranych ścieków stanowi obiektywny miernik realnego wykorzystania
    Infrastruktury do poszczególnych rodzajów czynności. Na podstawie dokonanych
    obliczeń, opartych na sprawdzalnych danych, w pełni mierzalnych i określonych, Gmina
    jest w stanie podać, w jakim stopniu wykorzystuje Infrastrukturę do czynności
    opodatkowanych VAT, a w jakim stopniu do czynności pozostałych. Przyjęta więc przez
    Gminę metoda zapewnia zgodnie z wymogiem art. 86 ust. 2b ustawy o VAT dokonanie
    obniżenia VAT wyłącznie w części przypadającej na czynności opodatkowane VAT i
    obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą na oba realizowane przez Gminę
    z wykorzystaniem Infrastruktury rodzaje działalności. Ustalone zatem na podstawie
    prewspółczynnika metrażowego udziały procentowe najdokładniej odzwierciedlają
    rzeczywiste wykorzystywanie Infrastruktury do czynności opodatkowanych VAT w
    odniesieniu do Wydatku inwestycyjnego. W pełni odpowiadają one specyfice działalności
    kanalizacyjnej Gminy i związanych z nią nabyć, a także zapewniają dokonanie odliczenia
    VAT naliczonego wyłącznie w części przypadającej na działalność opodatkowaną VAT.
    Metoda zaproponowana przez Gminę daje możliwość obiektywnego i najbardziej
    rzetelnego wyodrębnienia części wydatków faktycznie przypadających odpowiednio na
    każdy z rodzajów czynności, do wykonywania których jest wykorzystywana Infrastruktura -
    w przeciwieństwie do sposobu określenia proporcji wskazanego w rozporządzeniu.
    Przyjęta przez Gminę metodologia kalkulacji sposobu określenia proporcji oparta na
    kryterium metrów sześciennych odebranych ścieków, były przedmiotem wielu

    rozstrzygnięć sądowo-administracyjnych, w których sądy potwierdzały adekwatność takich
    rozwiązań w odniesieniu do działalności wodociągowej jednostek samorządu
    terytorialnego.
    Analogiczne stanowisko prezentowane jest przykładowo w poniższych wyrokach:
    - NSA w wyroku z dnia 19 grudnia 2018 r., sygn. I FSK 795/18,
    - NSA w wyroku z dnia 4 kwietnia 2019 r., sygn. akt I FSK 2094/18,
    - NSA w wyroku z dnia 3 października 2019 r., sygn. I FSK 654/19.
    Oraz pozytywne interpretacje potwierdzające stanowisko Gminy wskazane we wniosku, tj.
    przykładowo:
    - interpretację indywidualną z dnia 30 maja 2019 r., sygn. 0113-KDIPT1-
      2.4012.398.2017.8.KT;
    - interpretację indywidualną z dnia 18 czerwca 2019 r., sygn. 0113-KDIPT1-
      2.4012.885.2017.8.IR;
    - interpretację indywidualną z dnia 14 października 2019 r., sygn. 0113-KDIPT1-
      3.4012.909.2018.7.EG.
    Powyższe stanowisko znajduje również potwierdzenie w innych wydawanych w ostatnim
    czasie interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej,
    przykładowo w interpretacji z dnia 25 lipca 2024 r., sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.355.2024.2.
    WL oraz interpretacji z dnia 6 marca 2023 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.884.2022.2.DK.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.) zwanej dalej „ustawą”. W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
        a) nabycia towarów i usług,
        b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich

    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających
    opodatkowaniu VAT. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego
    może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany
    jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z
    pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są
    wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Ponadto, ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w
    całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek
    pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek
    negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które
    pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    Obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju
    sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego
    określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z
    otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku.
    Wyrażoną w cytowanym art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do
    odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte m.in. w art. 86 ust. 2a-2h
    ustawy.
    Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:
    Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
    podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
        gospodarczej czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
        wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust.
        2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w
        tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
        gospodarczej nie jest możliwe.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2c ustawy:

    Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
    następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
        gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach
        działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
        przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
        działalnością;
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
        działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
        działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
        działalności innej niż gospodarcza;
      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
        ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej
        i poza tą działalnością.
    Na mocy z art. 86 ust. 2d ustawy:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a,
      przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Na podstawie art. 86 ust. 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
      się odpowiednio.
    W myśl art. 86 ust. 2h ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują
      przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami
      wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej
      odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez
      niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
      proporcji.
    Jak stanowi art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem.
    Na mocy § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
    Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
        wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
        uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych

        podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej
        „sposobem określenia proporcji”;
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
        wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Podatnikami, do których odnoszą się przepisy zawarte w rozporządzeniu, są jednostki
    samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury,
    uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
    W świetle zapisów § 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego - rozumie się przez to:
        a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
        b) jednostkę budżetową,
        c) zakład budżetowy.
    Rozporządzenie wprowadza wzory, według których będą wyznaczane sposoby określenia
    proporcji, uznane za najbardziej odpowiadające specyfice wykonywanej przez tych
    podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć.
    Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala
      się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego.
    Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie będzie ustalany
    jeden „całościowy” sposób określenia proporcji dla jednostek samorządu terytorialnego
    jako osoby prawnej, tylko będą ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla
    wymienionych wyżej jej poszczególnych jednostek organizacyjnych.
    W rozporządzeniu ustawodawca podał ustalone według wzoru sposoby określania
    proporcji m.in. w przypadku urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego, w
    przypadku jednostki budżetowej oraz zakładu budżetowego.
    W myśl § 3 ust. 2 rozporządzenia:
      Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku urzędu obsługującego
      jednostkę samorządu terytorialnego sposób ustalony według wzoru:
      X = A x 100 / DUJST
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      X - proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A - roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez urząd obsługujący
      jednostkę samorządu terytorialnego, stanowiący część rocznego obrotu jednostki
      samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,
      D   - dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnegoUJST
      .
    Przy czym zgodnie z § 2 pkt 4 rozporządzenia:
    Przez obrót rozumie się podstawę opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art. 32,
    art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5 ustawy, w zakresie:
      a) dokonywanych przez podatników:

        - odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju,
        - odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,
        - eksportu towarów,
        - wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które
        podlegałyby opodatkowaniu podatkiem, gdyby były wykonywane na terytorium
        kraju.
    Stosownie do § 2 pkt 9 rozporządzenia:
    Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o dochodach wykonanych urzędu obsługującego
    jednostkę samorządu terytorialnego - rozumie się przez to dochody obejmujące
    dochody publiczne, środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz środki
    pochodzące ze źródeł zagranicznych, w rozumieniu ustawy o finansach publicznych -
    wynikające ze sprawozdania rocznego z wykonania budżetu jednostki samorządu
    terytorialnego, pomniejszone o:
      a) dochody, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 4 lit. b-d i pkt 5 ustawy o finansach
        publicznych,
      b) zwrot różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy, lub zwrot kwoty
        podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy,
      c) dochody wykonane jednostki budżetowej powiększone o kwotę stanowiącą
        równowartość środków przeznaczonych na wypłatę przez tę jednostkę, na
        podstawie odrębnych przepisów, zasiłków, zapomóg i innych świadczeń o
        podobnym charakterze na rzecz osób fizycznych, celem realizacji zadań jednostki
        samorządu terytorialnego,
      d) środki finansowe pozostające na wydzielonym rachunku, o którym mowa w art.
        223 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, odprowadzone na rachunek budżetu
        jednostki samorządu terytorialnego,
      e) wpłaty nadwyżki środków obrotowych zakładu budżetowego,
      f) kwoty stanowiące równowartość środków, innych niż stanowiące zapłatę, o której
        mowa w art. 29a ust. 1 ustawy, przekazanych zakładom budżetowym, innym
        jednostkom sektora finansów publicznych oraz innym osobom prawnym lub
        jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej, z
        wyłączeniem kwot, które zostały zwrócone, celem realizacji przez te podmioty
        zadań jednostki samorządu terytorialnego,
      g) odszkodowania należne jednostce samorządu terytorialnego, pomniejszone o
        kwoty odszkodowań stanowiących zapłatę, o której mowa w art. 29a ust. 1
        ustawy.
    Zgodnie z § 3 ust. 5 rozporządzenia:
    Dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego,
    dochody wykonane jednostki budżetowej oraz przychody wykonane zakładu
    budżetowego nie obejmują odpowiednio dochodów lub przychodów uzyskanych z
    tytułu:
      1) dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym
        są zaliczane odpowiednio przez jednostkę samorządu terytorialnego lub
        jednostkę organizacyjną jednostki samorządu terytorialnego do środków
        trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji,
        oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane

        odpowiednio do środków trwałych jednostki samorządu terytorialnego lub
        jednostki organizacyjnej jednostki samorządu terytorialnego - używanych na
        potrzeby prowadzonej przez te jednostki działalności;
      2) transakcji dotyczących:
          a. pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych
            transakcji finansowych,
          b. usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41 ustawy, w zakresie, w
            jakim transakcje te mają charakter pomocniczy.
    Wyłączenie powyższych transakcji z dochodów wykonanych urzędu obsługującego
    jednostkę samorządu terytorialnego (mianownik proporcji) zapewnia spójność z
    wyłączeniem tych transakcji z obrotu z działalności gospodarczej (licznik proporcji) i ma na
    celu „oczyszczenie” kwoty dochodów przyjmowanej do wyliczenia proporcji z danych,
    które mogłyby zniekształcić proporcję.
    Zaproponowana metoda ma charakter „obrotowy”, polegający na ustaleniu udziału
    „obrotów” z tytułu działalności gospodarczej w całkowitym „obrocie” z tytułu działalności
    gospodarczej oraz działalności pozostającej poza sferą VAT.
    Powołany wyżej przepis art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co stanowi kwotę podatku
    naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów
    wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych.
    Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji
    działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy.
    W związku z prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić
    działania czy sytuacje, które nie generują opodatkowania podatkiem VAT. „Towarzyszą”
    one działalności gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności
    podatnika. Nie podlegają one opodatkowaniu podatkiem VAT, jednakże ich występowanie
    nie oznacza, że u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością
    gospodarczą. Za czynności zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach
    działalności gospodarczej uznaje się także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne
    świadczenie usług na cele osobiste, w przypadkach o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8
    ust. 2 ustawy. Uzasadnia to fakt, że chociaż czynności te z definicji nie mają związku z
    działalnością gospodarczą, w przypadkach określonych w tych przepisach następuje
    obowiązek naliczenia VAT. Natomiast przez cele inne rozumie się sferę działalności
    danego podmiotu niebędącą działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i ust. 3
    ustawy (przykładowo działalność podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną
    działalność statutową).
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników,
      a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Konieczność implementacji przepisów prawa wspólnotowego do prawa krajowego
    wymusiła na ustawodawcy odrębne określenie statusu organów władzy publicznej.

    I tak, jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i
    usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w
    ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale
    czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Analiza wskazanych powyżej przepisów prowadzi do wniosku, że wyłączenie organów
    władzy publicznej i urzędów obsługujących te organy z kategorii podatników podatku od
    towarów i usług ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy. W celu skorzystania
    przez ww. podmioty z wyłączenia z podatku konieczne jest spełnienie dwóch
    kumulatywnych warunków:
      - czynności - co do zasady podlegające opodatkowaniu VAT - muszą być wykonane
        przez ściśle określone podmioty,
      - ponadto czynności te muszą być wykonywane w ramach sprawowanego przez te
        podmioty władztwa publicznego.
    W związku z powyższym należy podkreślić, że tylko spełnienie ww. warunków łącznie daje
    możliwość legalnego wyłączenia z kategorii podatników podatku od towarów i usług na
    mocy art. 15 ust. 6 ustawy.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, np. czynności sprzedaży,
    zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych).
    Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 1153):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym stanowi, że:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę,
      kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i
      porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów
      komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.
    W tym miejscu należy podkreślić, że z uwagi na swą specyfikę jednostki samorządu
    terytorialnego nie są podmiotami zrównanymi z komercyjnymi przedsiębiorcami. Wynika
    to chociażby z racji uprzywilejowania tych jednostek poprzez treść art. 15 ust. 6 ustawy i
    nieuznawania ich za podatnika w określonych okolicznościach, tj. w przypadku działania w
    charakterze organu władzy publicznej, którego przymiotu komercyjny przedsiębiorca nie
    posiada i którego działalność, co do zasady, jest opodatkowana w całości. Z tego też
    względu rozpatrując w zakresie podatku VAT kwestie uprawnień i obowiązków
    podmiotów, takich jak jednostki samorządu terytorialnego, należy mieć na względzie

    okoliczność, że podmioty te - co do zasady - w odniesieniu do niektórych czynności
    występują jako organ władzy publicznej i nie są uznawane za podatników stosownie do
    ww. art. 15 ust. 6 ustawy.
    Jak wynika z opisu sprawy, są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku
    VAT. Realizują Państwa zadania z zakresu gospodarki wodno-ściekowej i w ramach
    realizacji tego zadania rozbudowują Państwo sieć kanalizacyjną na swoim terenie. Są
    Państwo właścicielem infrastruktury kanalizacyjnej, przy pomocy której świadczą Państwo
    usługi w zakresie odprowadzania ścieków od mieszkańców, przedsiębiorców i instytucji na
    podstawie zawartych umów cywilnoprawnych (Dostawcy zewnętrzni) oraz od jednostek
    organizacyjnych Gminy oraz innych miejsc wykorzystywanych do realizacji zadań własnych
    Gminy np. świetlice wiejskie (Dostawcy wewnętrzni). Jednostką organizacyjną
    odpowiedzialną za zrządzanie ww. infrastrukturą i całą gospodarkę związaną z
    odprowadzaniem ścieków jest (...) Urzędu Gminy (...).
    W 2025 roku zamierzają Państwo wybudować nowy odcinek kanalizacji sanitarnej wraz z
    przyłączami do budynków mieszkalnych w miejscowości (...) na terenie gminy (...). Po
    zakończeniu inwestycji Gmina będzie właścicielem powstałej infrastruktury, która
    wykorzystywana będzie zarówno do czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem
    VAT (odbiór ścieków od Dostawców zewnętrznych), jak i niepodlegających opodatkowaniu
    (odbiór ścieków od Dostawców wewnętrznych).
    Jak Państwo wskazali, wydatki na inwestycję objętą zakresem wniosku stanowiły będą
    wydatki bezpośrednio i wyłącznie związane z budowaną infrastrukturą kanalizacyjną.
    Wskazali Państwo również, że nie mogą Państwo dokonać wprost jednoznacznego
    przyporządkowania poniesionych wydatków inwestycyjnych na infrastrukturę
    kanalizacyjną wykorzystywaną do poszczególnych rodzajów prowadzonej działalności, tj.
    do czynności opodatkowanych VAT (świadczenie usług odprowadzania ścieków na rzecz
    Dostawców zewnętrznych) lub pozostających poza zakresem regulacji ustawy o VAT
    (odprowadzanie ścieków od Dostawców wewnętrznych).
    Przy tak przedstawionym opisie sprawy, Państwa wątpliwości dotyczą kwestii prawa do
    odliczenia części podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki
    inwestycyjne, obliczonego według prewspółczynnika metrażowego, tj. udziału
    procentowego, w jakim przedmiotowa infrastruktura wykorzystywana jest do
    wykonywania działalności gospodarczej, który wyliczony jest według udziału metrów
    sześciennych ścieków odebranych od Odbiorców zewnętrznych (czynności opodatkowane
    VAT) w liczbie metrów sześciennych ścieków odebranych ogółem (tj. od Odbiorców
    zewnętrznych i Odbiorców wewnętrznych razem).
    W przedmiotowej sprawie, przy odliczaniu podatku naliczonego od wydatków
    inwestycyjnych związanych z infrastrukturą kanalizacyjną, w pierwszej kolejności powinny
    znaleźć odpowiednie zastosowanie regulacje art. 86 ust. 2a-2h ustawy.
    W przypadku bowiem, gdy nabywane towary i usługi, wykorzystywane są zarówno do
    celów wykonywanej działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność
    gospodarcza, w sytuacji gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
    gospodarczej nie jest możliwe (a z taką sytuacją mamy do czynienia w sprawie będącej
    przedmiotem złożonego wniosku), podatnik zobowiązany jest do wydzielenia podatku
    naliczonego przy zastosowaniu współczynnika (proporcji) umożliwiającego odliczenie
    podatku naliczonego w prawidłowej wysokości, zgodnie z zasadami określonymi w art. 86
    ust. 2a-2h ustawy.
    Co istotne, jak wynika z wyżej cytowanego art. 86 ust. 2a ustawy, sposób określenia
    proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
    działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

    Z uwagi na różnorodność i bogactwo życia gospodarczego wybór sposobu, według
    którego dokonuje się tego proporcjonalnego przypisania, należy do podatnika. Przepisy
    ustawowe wymagają jedynie, aby odpowiadał on najbardziej specyfice wykonywanej przez
    podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć. Będzie to spełnione, jeśli
    sposób ten:
    - zapewni dokonanie odliczenia podatku naliczonego wyłącznie w części przypadającej
      na działalność gospodarczą (co do zasady dotyczącej czynności opodatkowanych
      VAT) oraz
    - obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadających na działalność
      gospodarczą oraz na cele inne (z wyjątkiem celów prywatnych) - gdy przypisanie tych
      wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Sposób określenia proporcji, jak wyżej wskazano, powinien najbardziej odpowiadać
    specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Oznacza to, że są Państwo zobowiązani do wyodrębnienia takiej części podatku
    naliczonego, którą można przypisać prowadzonej działalności gospodarczej. Warto
    nadmienić, że zastosowane przez podatnika metody, czy też sposoby, na podstawie
    których dokona on wydzielenia odpowiedniej kwoty podatku naliczonego, muszą
    odpowiadać wartościom faktycznym i rzeczywistym. Ciężar rzetelnego ustalenia, jaka
    część podatku naliczonego związana jest z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jaka
    część wykorzystywana jest dla potrzeb innych niż prowadzona działalność gospodarcza,
    spoczywa zawsze na podatniku.
    Przy czym, korzystając z delegacji ustawowej zawartej w art. 86 ust. 22 ustawy, Minister
    Finansów, w cyt. wyżej rozporządzeniu z dnia 17 grudnia 2015 r., określił dla jednostek
    samorządu terytorialnego - w tym dla urzędu obsługującego jednostkę samorządu
    terytorialnego - sposób określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług
    do celów działalności gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice
    wykonywanych przez te jednostki działalności i dokonywanych przez nie nabyć.
    W tym miejscu warto wskazać wyrok z 19 grudnia 2018 r., sygn. akt I FSK 1448/18, w
    którym Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że:
      Skoro sposób określenia proporcji powinien odpowiadać specyfice wykonywanej
      przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, to oczywistym jest,
      że wobec różnorodności zdarzeń gospodarczych nie jest możliwe wskazanie jednego
      sposobu do zastosowania przez wszystkich podatników. Z tego względu
      ustawodawca określił w ustawie o VAT jedynie wymagania, którym powinien on
      czynić zadość, nakreślił cele, jakie za jego pomocą należy osiągnąć. Są one
      następujące: obniżenie kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie
      przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności
      opodatkowane, obiektywne odzwierciedlenie części wydatków przypadających
      odpowiednio na działalność gospodarczą oraz inne cele niż działalność gospodarcza
      (art. 86 ust. 2b pkt 1 i 2 ustawy o VAT). Konsekwentnie ustawodawca „podpowiedział”
      jedynie dane, które można wykorzystać, żeby ten cel osiągnąć (art. 86 ust. 2c ustawy
      o VAT).
    Ustawodawca na mocy art. 86 ust. 2h ustawy, daje podatnikom możliwość zastosowania
    innego sposobu określenia proporcji niż wskazują przepisy art. 86 ust. 22 ustawy o VAT,
    jednak tylko w sytuacji, gdy wybrany sposób jest bardziej reprezentatywny. Zatem
    podatnik może zastosować inną metodę tylko i wyłącznie, gdy wybrana przez niego
    metoda jest bardziej reprezentatywna i tym samym, najbardziej odpowiada specyfice
    wykonywanej działalności.

    W wyroku z 26 czerwca 2018 r., sygn. akt I FSK 219/18, Naczelny Sąd Administracyjny
    podkreślił, że zasadne są racje zmierzające do podważenia adekwatności wzoru z
    rozporządzenia w odniesieniu do działalności wodno-kanalizacyjnej. Zwrócił w tym
    kontekście uwagę na to, że przyjęta w rozporządzeniu, akcie wykonawczym, metoda
    obliczania proporcji według klucza obrotu oparta jest na określonych założeniach. Po
    pierwsze, rozpatrywanie udziału obrotów w ujęciu globalnym przy uwzględnieniu kategorii
    dochodu wykonanego (rozporządzenie przyjmuje jedynie zróżnicowanie wzorów w
    odniesieniu do poszczególnych jednostek organizacyjnych - urzędu, jednostki budżetowej
    i zakładu budżetowego bez podziału na poszczególne rodzaje działalności) opiera się na
    założeniu o zasadniczo „niegospodarczym” charakterze działalności podejmowanej przez
    jednostkę samorządu terytorialnego. Taki wniosek wynikał już z samego uzasadnienia do
    nowelizacji w zakresie odliczania podatku naliczonego w odniesieniu do towarów i usług
    wykorzystywanych do celów mieszanych. Propozycja przyjęcia „urzędowego” sposobu
    rozliczenia dla omawianej kategorii podmiotów była bowiem usprawiedliwiana cechami
    relewantnymi jednostek samorządu terytorialnego, które z natury rzeczy wykonują
    działania pozostające poza systemem VAT i w pewnym minimalnym tylko zakresie
    podejmują działania opodatkowane.
    Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę na to, że w przypadku działalności wodno-
    kanalizacyjnej, specyfika tego rodzaju działalności przejawia się w odwrotnej proporcji
    czynności opodatkowanych w stosunku do niepodlegających VAT. Działalność wodno-
    kanalizacyjna jest bowiem w głównej mierze działalnością gospodarczą, zaś działania
    podejmowane w innych niż gospodarczy celach mają tu znaczenie marginalne.
    Przyznawane w tym obszarze dotacje mają charakter celowy i z uwagi na relację czynności
    opodatkowanych do nieopodatkowanych nie mogą być przypisane wyłącznie do działań
    pozostających poza VAT. Nie można dotacji z zasady traktować jako niemającej związku z
    działalnością gospodarczą, gdyż jest ona celowa i może dotować właśnie tę sferę
    działalności gminy (zob. A. Bartosiewicz, Komentarz do art. 86 ustawy o VAT - System
    Informacji Prawnej LEX). W rezultacie NSA wskazał, że o ile prewspółczynnik proponowany
    w rozporządzeniu odpowiada charakterowi określonych obszarów działalności gminy, to
    nie uwzględnia specyfiki działalności wodno-kanalizacyjnej.
    Jak Państwo wskazali, będą Państwo ustalać ilość odebranych ścieków od Dostawców
    zewnętrznych oraz Dostawców wewnętrznych na podstawie wskazań wodomierzy.
    Charakter wykorzystania nowo wybudowanej infrastruktury kanalizacyjnej będzie w pełni
    mierzalny, gdyż odbiór ścieków od wszystkich dostawców (zewnętrznych i wewnętrznych)
    będzie w całości opomiarowany z wykorzystaniem wodomierzy, które obecnie
    wykorzystuje się do pomiaru pobranej wody z wodociągu. Wodomierze zamontowane są
    na wszystkich budynkach należących do Dostawców zewnętrznych oraz na wszystkich
    budynkach wykorzystywanych przez jednostki organizacyjne Gminy (Dostawcy
    wewnętrzni).
    Wskazali Państwo również, że ilość odprowadzonych ścieków będzie równa ilości
    dostarczonej wody, ponieważ przyłącza kanalizacyjne zostaną wykonane do odbiorców
    wody, z którymi są zawarte umowy cywilnoprawne. W przypadku gdy u Dostawcy
    zewnętrznego będzie zamontowany dodatkowy wodomierz do rozliczeń ilości
    bezpowrotnie zużytej wody, wówczas ilość odprowadzonych ścieków będzie obliczana
    jako różnica pomiędzy wskazaniami wodomierza głównego, a wodomierza dodatkowego.
    Wskazali Państwo, że zaproponowany przez Państwa indywidualny sposób obliczenia
    proporcji w oparciu o prewspółczynnik metrażowy będzie zapewniał dokonanie obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części
    kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonane w ramach
    działalności gospodarczej czynności opodatkowane. Są Państwo w stanie precyzyjnie
    określić udział liczby metrów sześciennych ścieków odebranych od dostawców

    zewnętrznych (czynności opodatkowane VAT) w liczbie metrów sześciennych ścieków
    odebranych od dostawców zewnętrznych i dostawców wewnętrznych. Proporcja obliczona
    na podstawie metrów sześciennych odebranych ścieków stanowi obiektywny miernik
    realnego wykorzystania infrastruktury do poszczególnych rodzajów czynności. Na
    podstawie dokonanych obliczeń, opartych na sprawdzalnych danych, w pełni mierzalnych
    i określonych, są Państwo w stanie podać, w jakim stopniu wykorzystują Państwo
    infrastrukturę do czynności opodatkowanych VAT, a w jakim stopniu do czynności
    pozostałych. Przyjęta więc przez Państwa metoda, zdaniem Państwa zapewnia zgodnie z
    wymogiem art. 86 ust. 2b ustawy o VAT dokonanie obniżenia VAT wyłącznie w części
    przypadającej na czynności opodatkowane VAT i obiektywnie odzwierciedla część
    wydatków przypadającą na oba realizowane przez Państwa z wykorzystaniem
    infrastruktury rodzaje działalności. Ustalone zatem na podstawie prewspółczynnika
    metrażowego udziały procentowe najdokładniej odzwierciedlają rzeczywiste
    wykorzystywanie infrastruktury do czynności opodatkowanych VAT w odniesieniu do
    wydatku inwestycyjnego. W pełni odpowiadają one specyfice Państwa działalności w
    zakresie kanalizacji i związanych z nią nabyć, a także zapewniają dokonanie odliczenia VAT
    naliczonego wyłącznie w części przypadającej na działalność opodatkowaną VAT.
    Stąd też, w Państwa przekonaniu, zaproponowana metoda daje możliwość obiektywnego i
    najbardziej rzetelnego wyodrębnienia części wydatków faktycznie przypadających odpowie
    dnio na każdy z rodzajów czynności, do wykonywania których jest wykorzystywana
    infrastruktura - w przeciwieństwie do sposobu określenia proporcji wskazanego w
    rozporządzeniu.
    W celu porównania prewspółczynnika podali Państwo, że według wyliczeń Gminy
    prewspółczynnik obliczony dla Urzędu Gminy w sposób przewidziany w rozporządzeniu
    wynosi na podstawie danych za rok 2023 - 7%, za rok 2024 - 3%. Natomiast wg metody
    wskaźnika metrażowego zaprezentowanej przez Państwa we wniosku, byłby następujący:
                                  3  3- Rok 2023 - 100,00%. Łączna liczba dostarczonej m wody: (...) m, gdzie Odbiorcy
                3  3zewnętrzni: (...) m, Odbiorcy wewnętrzni: (...) m. Udział sprzedaży podlegającej
      opodatkowaniu w całości dostarczonej wody: 99,83%, po zaokrągleniu 100%.
                          3  3  3- Rok 2024 - 100,00%. Łączna liczba m: (...) m, gdzie: Odbiorcy zewnętrzni: (...) m
                      3Odbiorcy wewnętrzni: (...) m. Udział sprzedaży podlegającej opodatkowaniu w
      całości dostarczonej wody: 99,70%, po zaokrągleniu 100%.
    Analizując przedstawione okoliczności sprawy na tle przywołanych przepisów prawa,
    należy stwierdzić, że przedstawiony przez Państwa sposób określenia proporcji w tym
    konkretnym przypadku, może zostać uznany za najbardziej odpowiadający specyfice
    wykonywanej przez Państwa działalności i dokonywanych nabyć. Mając na uwadze
    Państwa wyjaśnienia oraz przedstawiony sposób obliczenia proporcji dotyczącej
    wydatków inwestycyjnych związanych z infrastrukturą kanalizacyjną, należy stwierdzić, że
    będzie on zapewniał dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
    proporcjonalnie przypadającej na wykonane w ramach działalności gospodarczej
    czynności opodatkowane. Stosowny pomiar opiera się na jednoznacznych i obiektywnych
    wskazaniach wynikających z zastosowania urządzeń pomiarowych, tj. wodomierzy u
    wszystkich odbiorców zewnętrznych oraz wewnętrznych.
    Zatem, będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia części podatku naliczonego z
    faktur VAT dokumentujących wydatki inwestycyjne, obliczonego według prewspółczynnika
    metrażowego, tj. udziału procentowego, w jakim przedmiotowa infrastruktura
    wykorzystywana jest do wykonywania działalności gospodarczej, który wyliczony jest
    według udziału metrów sześciennych ścieków odebranych od Dostawców zewnętrznych
    (czynności opodatkowane VAT) w liczbie metrów sześciennych ścieków odebranych

    ogółem (tj. od Odbiorców zewnętrznych i Odbiorców wewnętrznych razem). Podkreślić
    przy tym należy, że prawo do odliczenia podatku VAT przysługuje/będzie przysługiwało
    pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
    Państwa stanowisko jest zatem prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    W tym miejscu zauważyć należy, że rolą Organu jest wyłącznie interpretacja przepisów
    prawa podatkowego, a nie badanie poprawności dokonanych wyliczeń i podanych kwot,
    zatem w niniejszej interpretacji Organ nie dokonywał oceny poprawności wyliczenia
    „prewspółczynników” proporcji.
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku.
    Organ interpretacyjny zastrzega, że gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej bądź kontroli celno-skarbowej zostanie ustalone, że metoda przedstawiona
    we wniosku, oceniona przez Państwa jako najbardziej reprezentatywna, nie zapewni
    dokonania odliczenia podatku naliczonego od wydatków objętych opisem sprawy
    związanych bezpośrednio z infrastrukturą wyłącznie w części przypadającej na działalność
    gospodarczą oraz nie będzie obiektywnie odzwierciedlała części wydatków
    przypadających na działalność gospodarczą oraz na inne cele, a więc nie będzie metodą
    najbardziej odpowiadającą specyfice wykonywanej przez Państwa działalności i
    dokonywanych przez nią nabyć, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Odnośnie natomiast powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych, należy
    zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych
    podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych
    stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że
    należy je traktować indywidualnie.
    Natomiast odnośnie przywołanych przez Państwa wyroków sądów administracyjnych
    należy zauważyć, że wyroki sądów to rozstrzygnięcia w konkretnej sprawie, osadzonej w
    określonym stanie faktycznym. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia
    1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) w swoim rozdziale III określa zamknięty katalog
    źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Nie przewiduje on takiej mocy dla
    orzecznictwa sądowego, w tym orzecznictwa sądów administracyjnych (w Polsce nie
    obowiązuje system precedensów sądowych). W związku z powyższym, nie negując
    orzecznictwa, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm
    prawa podatkowego, należy zauważyć, że moc obowiązująca wyroku zamyka się w
    obrębie sprawy, w której została wydana.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia
    29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.