Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-1136/12/IK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-12-06
Teza: Zwolnienie dostawy nieruchomości zabudowanej.
Słowa kluczowe: nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; wspólnoty-wspólnota mieszkaniowa; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 4 września 2012 r. (data wpływu 20 września 2012 r.), uzupełnionym w dniu 22 listopada 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia dostawy nieruchomości zabudowanej – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 20 września 2012 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia dostawy nieruchomości zabudowanej.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina Miasto jest właścicielem nieruchomości położonej w G., przy ul. L., stanowiącej działkę nr …. o pow. ….. m2, objętą księgą wieczystą KW nr …. Na przedmiotowej działce znajduje się część miejsc postojowych oraz wjazdy do budynków mieszkalnych wielorodzinnych, drewniany budynek o pow. około … m2, zaś na granicy działki znajduje się brama wjazdowa oraz część ogrodzenia niepołączonego z bramą (barierki). Część działki …. (obecnie działka ….) objęta była pozwoleniem na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego wraz z układem drogowym i przyłączami instalacyjnymi (przełożenie wodociągu, gazu i kanalizacji deszczowej, przyłącze wody i kanalizacji sanitarnej, sieć kanalizacji deszczowej, trzy przykanaliki, sieć eNN, eSN – działka nr …, ……. – KM 21 P. i przewidziana na wykonanie miejsc postojowych dla nowoprojektowanego budynku. Decyzją z dnia Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta na prawach powiatu udzielił pozwolenia na użytkowanie ww. wielorodzinnego budynku mieszkalnego. Ponadto wyrażono zgodę na zajęcie działki gminnej nr …. bez zwrotu nakładów na posiedzeniu Zarządu Miasta.

Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej wniósł o bezprzetargową sprzedaż przedmiotowej działki w celu regulacji stanu prawnego na gruncie oraz poprawy zagospodarowania nieruchomości sąsiedniej w oparciu o art. 37 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Członkowie wspólnoty w drodze głosowania podjęli uchwałę wyrażając zgodę i udzielając pełnomocnictwa Zarządowi Wspólnoty Mieszkaniowej „B.” w zakresie nabycia części działki gruntu nr …. (po podziale działka przeznaczona do sprzedaży ma nr …. i powierzchnię …m2).

Z uwagi na to, iż nakłady na działce są własnością nabywców, Gmina zamierza dokonać sprzedaży przedmiotowej nieruchomości zabudowanej za cenę pomniejszoną o ich wartość.

Dla ww. terenu nie jest sporządzony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, jak również Gmina nie przystąpiła do jego sporządzenia. W ewidencji gruntów i budynków opisywana działka jest oznaczona jako „B”.

W związku z powyższym w uzupełnieniu do wniosku zadano następujące pytanie.

Czy przedmiotową nieruchomość można traktować jako zabudowaną w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług, a co za tym idzie czy Gmina przy sprzedaży działki nr … korzystać będzie ze zwolnienia od podatku?

Zdaniem Wnioskodawcy, przedstawionym w uzupełnieniu do wniosku, przy sprzedaży działki położonej w G. przy ul. L. Gmina Miasto korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29 ust. 5 ustawy, ponieważ zwolnieniu od podatku podlega dostawa budowli lub ich części, zaś wyłożony kostką brukową parking, znajdujący się na części działki, stanowiący całość techniczno-użytkową z działką sąsiednią nr ….., do której omawiana nieruchomość ma być dołączona w formie sprzedaży bezprzetargowej w trybie art. 37 ust. 2 pkt 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami, należy uznać za taką budowlę. Poza tym na części granicy działki znajduje się ogrodzenie trwale związane z gruntem.

Z uwagi na to, że dostawa budowli, stanowiącej część składową gruntu korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia korzysta również dostawa gruntu. W niniejszej sprawie dochodzi do dostawy części miejsc postojowych parkingu, mimo, że nakłady stanowią własność nabywców i nie muszą za niego płacić.

Grunt, na którym posadowiony jest parking, będący również przedmiotem dostawy, w ocenie Wnioskodawcy powinien być opodatkowany według tej samej stawki podatku. W przedmiotowej sprawie będzie to zwolnienie od podatku. Zdaniem Wnioskodawcy wydzielenie z przedmiotu transakcji nieodpłatnej dostawy budowli, spowodowałoby zmianę charakteru gruntu na niezabudowany, niezgodnie ze stanem faktycznym. Biorąc pod uwagę treść art. 29 ust. 5 ustawy, gdy przedmiotem dostawy jest grunt zabudowany, opodatkowaniu podlega budowla. Z przyczyn uzasadnionych okolicznościami wartość sprzedaży obejmuje jedynie grunt, to faktycznie przedmiotem opodatkowania dostawy budowli będzie wartość całej transakcji.

Poza tym wartość ekonomiczna dla właścicieli nieruchomości sąsiedniej ma grunt wraz z istniejącymi na tym gruncie parkingiem i pozostałymi obiektami (ogrodzenie, brama wjazdowa), gdyż po kupnie przedmiotowej nieruchomości staną się właścicielami pełnowartościowej nieruchomości zabudowanej budynkiem wielorodzinnymi wraz z niezbędnymi dla mieszkańców miejscami parkingowymi wymaganymi przepisami prawa, jaką będzie stanowić działka nr …. oraz …..

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami – w świetle art. 2 pkt 6 ustawy – są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust.1 ww. ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Co do zasady stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Natomiast zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23 %.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej przewidziano opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

I tak, stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10 pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b), nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat (ust. 7a ww. artykułu).

Jednocześnie na mocy art. 43 ust. 10 omawianego artykułu, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10 i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Z treści ust. 11 ww. artykułu wynika, że oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1.  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2.  planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
3.  adres budynku, budowli lub ich części.

W art. 2 pkt 14 ustawy, ustawodawca określił co należy rozumieć pod pojęciem pierwszego zasiedlenia. Zgodnie z tym przepisem, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej;

Z treści powyższego przepisu wynika, że aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków (budowli) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Jeżeli zatem podatnik wybuduje obiekt lub go zmodernizuje, przy czym nakłady na ulepszenie przekroczą 30% wartości początkowej, a następnie obiekt ten (lub ulepszenie) zostanie oddany do użytkowania (wprowadzony przez podatnika do ewidencji środków trwałych), nie oznacza to, że został on zasiedlony. Oddanie do użytkowania nie nastąpiło bowiem w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany obiekt zostanie sprzedany lub np. oddany w dzierżawę, najem. Zarówno sprzedaż, jak i dzierżawa są bowiem czynnościami podlegającymi opodatkowaniu.

W myśl art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), ilekroć w ustawie jest mowa o budowli, należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.

Wskazać należy, iż zgodnie z treścią art. 29 ust. 5 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Powyższe oznacza, iż do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale związanych z tym gruntem. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, bądź też jest opodatkowana na takich samych zasadach opodatkowana jest dostawa gruntu, na którym posadowione są budynki/budowle.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia „nieruchomości”, zatem zasadnym jest odwołanie się do przepisów prawa cywilnego. Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16 poz. 93 ze m.), nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Zgodnie z art. 48 K.c., z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania (zasada superficies solo cedit).

Z treści art. 47 § 1 K.c. wynika, że rzecz, która stała się częścią składową innej rzeczy (rzeczy nadrzędnej), traci samodzielny byt prawny i dzieli losy prawne rzeczy nadrzędnej. Zatem budynek – jako część składowa – nie może być w oderwaniu od gruntu przedmiotem odrębnej własności, a tym samym i obrotu.

Wszelkie więc budowle trwale z gruntem związane posadowione na gruncie, stanowiącym własność Gminy Miasto stanowią jej własność, niezależnie od tego przez kogo zostały wybudowane (w przedmiotowej sprawie przez wspólnotą mieszkaniową). Wzniesienie budowli następuje, poza wyjątkami określonymi w ustawie, z zachowaniem zasady superficies solo cedit. Wobec powyższego to Gmina Miasto rozporządza prawem własności zarówno gruntu, jak również budowli (parkingu) posadowionej na tym gruncie.

Z okoliczności sprawy wynika, że Gmina Miasto na podstawie art. 37 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami dokonuje zbycia działki w drodze bezprzetargowej na rzecz wspólnoty mieszkaniowej, która zgodnie z wolą Zarządu Miasta od dnia 26 stycznia 2002 zajmuje działkę. Przedmiotem dostawy będzie działka nr …, na której znajduje się część miejsc postojowych oraz wjazdy do budynków mieszkalnych wielorodzinnych, drewniany budynek, brama wjazdowa oraz część ogrodzenia. Jak wskazano we wniosku nakłady na działce stanowią własność nabywcy, zatem Gmina zamierza pomniejszyć cenę sprzedaży o ich wartość.

Odnosząc powołane wyżej przepisy do niniejszej sprawy należy stwierdzić, że skoro – jak wynika z wniosku – przedmiotem dostawy będzie działka zabudowana o nr …., sprzedaż nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu wg zasad obowiązujących dla dostawy budowli posadowionej na tej działce.

Z wniosku nie wynika, aby budowla, po jej wybudowaniu, była oddana do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu wspólnocie mieszkaniowej, zatem przedmiotowa dostawa będzie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia, co oznacza, iż nie będzie – wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy - korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług.

Wobec powyższego należy przeanalizować, czy w przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowania zwolnienie z opodatkowania na mocy przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy. Z treści wniosku wynika, iż wspólnota mieszkaniowa wzniosła budowlę oraz pozostałe obiekty, posadowione na działce, będącej przedmiotem sprzedaży tj. część miejsc parkingowych, część ogrodzenia i brama wjazdowa, zatem to po stronie tego podmiotu było ewentualne odliczenie podatku naliczonego związane z wybudowaniem ww. budowli oraz obiektów. Dlatego też w stosunku do opisanych we wniosku budowli i pozostałych obiektów Gminie nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, a także nie dokonywała w stosunku do niej żadnych ulepszeń – działka jest bowiem zajmowana przez wspólnotę mieszkaniową.

W konsekwencji dostawa opisanej nieruchomości zabudowanej budowlą oraz pozostałymi obiektami będzie korzystała ze zwolnienia przedmiotowego od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a, w powiązaniu z art. 29 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług.

Jednocześnie wyjaśnić należy, iż stanowisko Wnioskodawcy uznano za nieprawidłowe, ze względu na błędne przyjęcie, iż czynność zbycia przedmiotowej nieruchomości będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Końcowo wskazać należy, że analiza przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym niniejszej interpretacji udzielono przy założeniu, że obiekty budowlane, o których mowa we wniosku, stanowią budowle w rozumieniu ww. ustawy Prawo budowlane.

Ponadto tut. organ nie odniósł się w niniejszej interpretacji do kwestii sposobu określenia podstawy opodatkowania w związku z przedmiotową dostawą, gdyż nie była ona przedmiotem zapytania.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – ( t.j. Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.