Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.545.2025.2.KM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-18
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT z nabytych usług
gastronomicznych.
Słowa kluczowe: odliczenia-brak prawa do odliczenia
usługi-usługi gastronomiczne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII.
Procedury szczególne-Brak praw do obniżenia podatku
należnego o podatek naliczony
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 1-pkt 4

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia podatku VAT z faktur wystawionych za
    wykonane usługi gastronomiczne świadczone przez Podwykonawcę, które są
    odsprzedawane klientom. Uzupełnili go Państwo pismem z 19 sierpnia 2025 r. (wpływ 20
    sierpnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    (...) (dalej: „A”, „Spółka”, „Wnioskodawca”) prowadzi działalność gospodarczą w zakresie
    świadczenia usług noclegowych i gastronomicznych na terenie ośrodka rekreacyjno -
    wypoczynkowego (...). Celem zapewnienia kompleksowej obsługi klientów, A korzysta z
    usług gastronomicznych świadczonych przez zewnętrznego podwykonawcę – osobę
    fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą „B”.
    Podwykonawca przygotowuje i wydaje posiłki (np. śniadania, obiady, kolacje) w stołówce
    ośrodka, na rzecz klienta ośrodka. Usługi gastronomiczne są realizowane na terenie
    ośrodka A w stołówce zlokalizowanej w jego budynkach. Podwykonawca nie posiada
    własnych lokali, a posiłki są przygotowywane i wydawane w infrastrukturze A.
    A udostępnia Podwykonawcy przestrzeń kuchenną i stołówkę nieodpłatnie, jednak w
    zamian za korzystanie z części wspólnych ośrodka (sanitariaty, zaplecze), jednocześnie
    Podwykonawca pokrywa koszty mediów (energia, woda, ścieki), refakturowanych przez A.
    Usługi gastronomiczne nabywane przez A od Podwykonawcy dokumentowane są
    fakturami VAT, w których wyszczególniono konkretne posiłki (np. śniadanie,
    obiadokolacja) wraz z zastosowaniem stawki VAT 8%.
    A wystawia następnie faktury na rzecz klientów końcowych, w których oddzielnie wykazuje
    usługę noclegową oraz gastronomiczną, zgodnie z dokonanym wyborem klienta. Klienci
    mogą bowiem skorzystać jedynie z noclegu, tylko z wyżywienia, lub z obu tych usług
    łącznie.
    Dodatkowo, usługi gastronomiczne oferowane są także osobom niekorzystającym z
    noclegu, po uprzednim zgłoszeniu się do recepcji ośrodka. W takich przypadkach Spółka
    pobiera od klienta opłatę w wysokości 60 zł za posiłek, natomiast Podwykonawca
    wystawia fakturę na rzecz A na kwotę 50 zł za wykonanie analogicznej usługi
    gastronomicznej. Różnica stanowi przychód A z tytułu dalszej odsprzedaży.
    Doprecyzowanie opisu sprawy (pismem z 19 sierpnia 2025 r.)
    1. W odpowiedzi na pytanie: „Czy są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem
      podatku od towarów i usług z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie
      świadczenia usług noclegowych i gastronomicznych?”,
      wskazali Państwo:
      Tak, Spółka jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług
      (VAT). Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług:
        • noclegowych – na rzecz osób fizycznych oraz grup zorganizowanych,
        • gastronomicznych – zarówno dla osób korzystających z noclegu, jak i osób
          zewnętrznych (spoza ośrodka).
      Zarówno usługi noclegowe, jak i gastronomiczne są traktowane przez Wnioskodawcę
      jako czynności opodatkowane podatkiem VAT. Sprzedaż tych usług jest
      dokumentowana przy użyciu kasy rejestrującej lub faktur VAT i wykazywana w

      bieżących deklaracjach VAT. Spółka nie korzysta ze zwolnień z VAT ani
      podmiotowych, ani przedmiotowych w odniesieniu do wskazanych usług.
    2. W odpowiedzi na pytanie: „Czy nabywają Państwo usługi gastronomiczne, o których
      mowa we wniosku, w celu realizacji świadczenia złożonego w postaci usług
      turystycznych? Jeśli tak, to co mieści się w zakresie wykonywanych przez Państwa
      usług turystycznych?”,
      wskazali Państwo:
      Nie, Wnioskodawca nie nabywa usług gastronomicznych, o których mowa we
      wniosku, w celu realizacji świadczenia złożonego w postaci usług turystycznych.
      Usługi gastronomiczne są nabywane wyłącznie w celu ich dalszej odsprzedaży jako
      odrębnej, samodzielnej usługi, opodatkowanej na zasadach ogólnych. Klienci
      Wnioskodawcy mają pełną możliwość wyboru i mogą zdecydować się:
        • wyłącznie na usługę noclegową,
        • wyłącznie na usługę gastronomiczną (np. śniadanie, obiadokolację),
        • lub na obie usługi łącznie, jednak w każdej sytuacji są one traktowane jako
          osobne świadczenia, wykazywane i opodatkowane niezależnie.
      Wnioskodawca nie oferuje imprez turystycznych w rozumieniu art. 4 pkt 2 ustawy z
      dnia 24 listopada 2017 r. o imprezach turystycznych i powiązanych usługach
      turystycznych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 511), to jest zorganizowanych pakietów
      obejmujących co najmniej dwie różne usługi turystyczne, które są nabywane łącznie
      przez klienta w ramach jednej umowy lub jednego procesu rezerwacyjnego.
      W szczególności:
        • Wnioskodawca nie działa jako organizator turystyki (w rozumieniu art. 4 pkt 8
          ustawy),
        • nie oferuje usług łączonych w sposób, który spełniałby przesłanki uznania ich za
          imprezę turystyczną lub powiązaną usługę turystyczną,
        • nie stosuje procedury marży VAT, o której mowa w art. 119 ustawy o podatku od
          towarów i usług.
      Z punktu widzenia prawa podatkowego, oferowane przez Wnioskodawcę usługi mają
      charakter indywidualny i są każdorazowo rozliczane jako osobne świadczenia.

## Pytanie

Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia VAT z faktur za usługi gastronomiczne
    świadczone przez podwykonawcę, które są odsprzedawane klientom w ramach
    działalności opodatkowanej?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, przysługuje mu prawo do odliczenia podatku naliczonego
    wynikającego z faktur wystawianych przez podwykonawcę za usługi gastronomiczne,
    ponieważ usługi te pozostają w bezpośrednim związku z prowadzoną przez Spółkę
    działalnością opodatkowaną podatkiem VAT.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie, w jakim towary i
    usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Usługi gastronomiczne nabywane przez A są wykorzystywane wyłącznie do świadczenia
    usług opodatkowanych VAT, co oznacza, że spełniona jest podstawowa przesłanka
    warunkująca prawo do odliczenia.

    Zarówno w przypadkach, gdy usługa gastronomiczna stanowi element kompleksowej
    usługi pobytowej (nocleg + wyżywienie), jak i wtedy, gdy jest sprzedawana osobno (także
    osobom spoza ośrodka), A uzyskuje przychód z tytułu świadczenia usługi opodatkowanej.
    Dodatkowo, w wielu przypadkach występuje rzeczywista marża – A nabywa posiłek za 50
    zł, a sprzedaje za 60 zł, co potwierdza, że usługa nie ma charakteru reprezentacyjnego ani
    konsumpcyjnego, lecz handlowy.
    Zasada neutralności VAT, wynikająca zarówno z przepisów ustawy o VAT, jak i z art. 168 i
    176 Dyrektywy 2006/112/WE, wymaga, aby podatek VAT nie stanowił obciążenia dla
    podatnika, jeżeli zakup towarów lub usług jest związany z działalnością opodatkowaną. W
    sytuacji, gdy podatnik nie konsumuje sam usługi gastronomicznej, lecz odsprzedaje ją
    klientowi, nie zachodzą przesłanki ograniczające prawo do odliczenia na podstawie art. 88
    ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT.
    Stanowisko to znajduje potwierdzenie w ugruntowanym orzecznictwie sądów
    administracyjnych. W szczególności Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 31
    stycznia 2023 r., sygn. akt I FSK 2347/19, wskazał, że zakaz odliczania VAT nie dotyczy
    podatników nabywających usługi gastronomiczne w celu ich dalszej odsprzedaży, gdyż
    wydatek ten pozostaje w ścisłym związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Podobnie wypowiedział się WSA w Warszawie (sygn. akt III SA/Wa 2283/17), podkreślając,
    że w przypadku podmiotów świadczących usługi turystyczne, w tym noclegowe i
    gastronomiczne, prawo do odliczenia VAT powinno zostać zachowane.
    Wnioskodawca powołuje się także na wydane interpretacje indywidualne potwierdzające
    analogiczne stanowisko, m.in.:
    • interpretację nr 1462-IPPP3-451.117.2017.8.S.RMA,
    • interpretację nr 0111-KDIB3-1.4012.115.2020.2.ICz,
    • interpretację nr 0114-KDIP1-3.4012.512.2020.1.ISK (w części wskazującej na znaczenie
      związku z działalnością opodatkowaną).
    Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie, że przysługuje mu
    prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu zakupu usług gastronomicznych od
    Podwykonawcy, wykorzystywanych do świadczenia usług opodatkowanych podatkiem
    VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:

      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres. Przez świadczenie należy rozumieć
    każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie
    czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie, powstrzymanie się od działania
    (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy
    mieć na względzie, że ustawa o podatku od towarów i usług zalicza do grona usług każde
    świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 tej ustawy. Należy jednak zaznaczyć, że
    usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni
    konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    Na mocy art. 8 ust. 2a ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej,
      bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i
      wyświadczył te usługi.
    Z powyższego przepisu wynika, że podmiot świadczący (sprzedający) daną usługę nabytą
    we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej traktowany jest najpierw jako
    usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi. Przeniesienie ciężaru
    kosztów na inną osobę, nie może być zatem w żaden inny sposób potraktowane niż jako
    świadczenie usługi w tym samym zakresie. Konsekwencją uznania podatnika biorącego
    udział w odsprzedaży usługi za świadczącego, jest wystawienie przez niego faktury
    dokumentującej wyświadczenie tej usługi.
    Przepis ten jest źródłem praw i obowiązków podatników w odniesieniu do świadczeń
    określanych mianem „odsprzedaży” lub „refakturowania” usług. W związku z tym należy
    stwierdzić, że nabycie usług oraz ich późniejsza odsprzedaż (z marżą czy bez) powinny być
    zawsze traktowane jako dwie odrębne transakcje usługowe.
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy. Na mocy tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:

      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z powołanych regulacji wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, a towary i usługi, przy
    nabyciu których podatek został naliczony są lub będą wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych. Zatem warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie
    z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi
    czynnościami opodatkowanymi.
    Jednocześnie, przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i
    usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli
    w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz
    niepodlegających temu podatkowi.
    Ponadto, podkreślić należy, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Na podstawie art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do
      nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem:
      a) (uchylona),
      b) nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników
        świadczących usługi przewozu osób,
      c) usług noclegowych nabywanych w celu ich odprzedaży, opodatkowanych u tego
        podatnika na podstawie art. 8 ust. 2a.
    Z powyższego przepisu wynika zatem, że obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku
    należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług noclegowych i
    gastronomicznych. Wyjątek dotyczy jedynie:
    - podatników którzy świadczą usługi przewozu osób i kupują gotowe posiłki dla
      pasażerów
      oraz
    - usług noclegowych, które podatnik nabył wyłącznie w celu ich odprzedaży, tj. aby po
      nabyciu usługi przenieść ją na kolejnego nabywcę (w związku z tzw. refakturą usługi).
    Z opisu sprawy wynika, że (...) (dalej: „A”, „Spółka”) jest zarejestrowanym, czynnym
    podatnikiem podatku VAT. Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie
    świadczenia usług noclegowych i gastronomicznych na terenie ośrodka rekreacyjno-
    wypoczynkowego (...). Celem zapewnienia kompleksowej obsługi klientów, A korzysta z
    usług gastronomicznych świadczonych przez zewnętrznego podwykonawcę – osobę
    fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą „B”. Podwykonawca
    przygotowuje i wydaje posiłki (np. śniadania, obiady, kolacje) w stołówce ośrodka, na rzecz
    klienta ośrodka. Usługi gastronomiczne są realizowane na terenie ośrodka A w stołówce
    zlokalizowanej w jego budynkach. Podwykonawca nie posiada własnych lokali, a posiłki są
    przygotowywane i wydawane w infrastrukturze A. Usługi gastronomiczne nabywane przez
    A od Podwykonawcy dokumentowane są fakturami VAT, w których wyszczególniono
    konkretne posiłki (np. śniadanie, obiadokolacja) wraz z zastosowaniem stawki VAT 8%. A

    wystawia następnie faktury na rzecz klientów końcowych, w których oddzielnie wykazuje
    usługę noclegową oraz gastronomiczną, zgodnie z dokonanym wyborem klienta. Klienci
    mogą bowiem skorzystać jedynie z noclegu, tylko z wyżywienia, lub z obu tych usług
    łącznie. Dodatkowo, usługi gastronomiczne oferowane są także osobom niekorzystającym
    z noclegu, po uprzednim zgłoszeniu się do recepcji ośrodka. W takich przypadkach Spółka
    pobiera od klienta opłatę w wysokości 60 zł za posiłek, natomiast Podwykonawca
    wystawia fakturę na rzecz A na kwotę 50 zł za wykonanie analogicznej usługi
    gastronomicznej. Różnica stanowi przychód A z tytułu dalszej odsprzedaży. A nie nabywa
    usług gastronomicznych, w celu realizacji świadczenia złożonego w postaci usług
    turystycznych. Usługi gastronomiczne są nabywane wyłącznie w celu ich dalszej
    odsprzedaży jako odrębnej, samodzielnej usługi, opodatkowanej na zasadach ogólnych. A
    nie oferuje imprez turystycznych w rozumieniu art. 4 pkt 2 ustawy z dnia 24 listopada
    2017 r. o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych (t. j. Dz. U. z 2023
    r. poz. 511), to jest zorganizowanych pakietów obejmujących co najmniej dwie różne
    usługi turystyczne, które są nabywane łącznie przez klienta w ramach jednej umowy lub
    jednego procesu rezerwacyjnego. A nie działa również jako organizator turystyki (w
    rozumieniu art. 4 pkt 8 ustawy o imprezach turystycznych i powiązanych usługach
    turystycznych), nie oferuje usług łączonych w sposób, który spełniałby przesłanki uznania
    ich za imprezę turystyczną lub powiązaną usługę turystyczną, nie stosuje procedury marży
    VAT, o której mowa w art. 119 ustawy.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy Spółka ma prawo do odliczenia podatku VAT z
    faktur wystawionych za wykonane usługi gastronomiczne świadczone przez
    Podwykonawcę, które są odsprzedawane następnie klientom ośrodka.
    W analizowanej sprawie wskazali Państwo, że celem zapewnienia kompleksowej obsługi
    klientów, korzystają Państwo z usług gastronomicznych świadczonych przez zewnętrznego
    podwykonawcę. Następnie wystawiają Państwo faktury na rzecz klientów końcowych, w
    których oddzielnie wykazują usługę noclegową oraz gastronomiczną, zgodnie z
    dokonanym wyborem klienta. Dodatkowo, usługi gastronomiczne oferowane są także
    osobom niekorzystającym z noclegu, po uprzednim zgłoszeniu się do recepcji ośrodka.
    Należy wskazać, że w tych okolicznościach Spółka nie ma prawa do odliczenia podatku
    VAT z faktur wystawionych za wykonane usługi gastronomiczne świadczone przez
    Podwykonawcę.
    Z treści przywołanego wyżej art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy wprost wynika, że obniżenia kwoty
    lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika
    usług gastronomicznych. Ustawodawca nie rozróżnił sytuacji, w których nabywane usługi
    gastronomiczne wykorzystywane są do odsprzedaży lub są wykorzystywane w
    prowadzonej działalności.
    Wyjątek dotyczy jedynie podatników świadczących usługi przewozu osób, kupujących
    gotowe posiłki dla pasażerów, co nie ma miejsca w analizowanej sprawie.
    Zatem ponieważ nabyte przez Spółkę usługi gastronomiczne mieszczą się w zakresie usług
    wskazanych w art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy, do których nie stosuje się obniżenia kwoty lub
    zwrotu różnicy podatku, to Spółka nie ma prawa do odliczenia podatku VAT z faktur
    wystawionych za wykonane usługi gastronomiczne świadczone przez Podwykonawcę,
    mimo że usługi te związane są z czynnościami opodatkowanymi, tj. świadczeniem usług
    gastronomicznych i noclegowych na rzecz klientów ośrodka.
    Podsumowując, Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT z faktur
    za usługi gastronomiczne świadczone przez Podwykonawcę, które są odsprzedawane
    klientom w ramach działalności opodatkowanej.
    Tym samym, Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Odnosząc się do powołanych w Państwa uzasadnieniu interpretacji indywidualnych
    zauważam, że interpretacje wydawane są w indywidualnych sprawach podatników w
    oparciu o aktualnie obowiązujące przepisy prawa i stan faktyczny/zdarzenie przyszłe
    przedstawiony przez danego podatnika. Interpretacje nie stanowią źródła powszechnie
    obowiązującego prawa, więc zawartego w nich stanowiska organu podatkowego nie
    można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Interpretacje wskazane przez Państwa są
    rozstrzygnięciami odnoszącymi się do indywidualnych spraw przedstawionych przez
    wnioskodawców, nie rozciągając swojego oddziaływania na inne, choćby podobne lub
    zbieżne sprawy. Każdą sprawę Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
    Natomiast odnosząc się do powołanych przez Państwa we wniosku wyroków sądów
    administracyjnych wyjaśniam, że wskazane wyroki zostały potraktowane jako element
    Państwa argumentacji, są to jednak rozstrzygnięcia odnoszące się do indywidualnej
    sprawy i co do zasady wiążą one stronę postępowania w konkretnych, indywidualnych
    sprawach, nie rozciągając swojego oddziaływania na inne, choćby podobne lub zbieżne
    sprawy. Zatem wskazane we wniosku wyroki sądu nie mają wpływu na podjęte w
    niniejszej interpretacji rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t .j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.