Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP4/443-317/13-2/ISN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-09-17
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji łańcuchowej.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; dostawa-dostawa towarów; dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów; transakcja-transakcja łańcuchowa (szeregowa); świadczenie-miejsce świadczenia przy dostawie towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 1-art. 22; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 2-art. 25

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o., przedstawione we wniosku z dnia 4 lipca 2013 r. (data wpływu 8 lipca 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie transakcji łańcuchowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 lipca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji łańcuchowej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Spółka nabywa od polskich dostawców towary, które są bezpośrednio wysyłane do finalnych odbiorców Spółki na teren Niemiec, z fizycznym pominięciem Spółki w dostawie. Dostawy towarów mają charakter stały i są wykonywane dla większej ilości odbiorców w kraju przeznaczenia. Spółka pełni w transakcji rolę pośrednika – sprzedaje towar do Niemiec i organizuje transport (zleca transport), przy czym towar jest transportowany bezpośrednio od dostawcy Spółki do finalnego odbiorcy. Spółka posiada niemiecki numer przyznany na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych (poprzedzony kodem DE). Dostawca Spółki wystawia na Spółkę fakturę VAT z 0% podatkiem VAT, pod warunkiem że towar opuści terytorium Polski i zostanie dostarczony na terytorium innego państwa członkowskiego oraz zostaną dostarczone zgodnie z polskimi przepisami dokumenty potwierdzające wywóz towarów z terytorium Polski. Wszelkie następujące dostawy towarów (dla finalnego odbiorcy) są już opodatkowane w Niemczech jako dostawy krajowe z niemieckim VAT. Spółka nie nabywa prawa do dysponowania towarem do czasu jego dostarczenia do finalnego odbiorcy, co występuje dopiero w momencie wystawienia faktury na odbiorcę niemieckiego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku, w którym kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru a pierwszy z nich dostarcza towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy, przyjmuje się, że każdy z nich dokonał dostawy – gdy Spółka zleca dostawę a towar jest wysyłany bezpośrednio do finalnego odbiorcy na terytorium Niemiec z fizycznym pominięciem Spółki – i czy Spółka powinna rozpoznać wewnątrzwspólnotowe nabycie na terytorium Niemiec, a dostawę następującą po dostawie na jej rzecz powinna opodatkować na terytorium Niemiec jako dostawę krajową, zgodnie z niemieckimi przepisami prawa?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku, w którym kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru a pierwszy z nich dostarcza towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy, przyjmuje się, że każdy z nich dokonał dostawy.

W przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią – miejscem ich dostawy jest miejsce, w którym towary te znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu. Zgodnie z art. 22 ust. 2 i 3 ustawy o VAT, jeżeli mamy do czynienia z transakcją łańcuchową, gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru a towar jest wysyłany lub transportowany, przy czym pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy, to wysyłka lub transport przyporządkowana jest tylko jednej dostawie w całym łańcuchu dostaw.

Gdy Spółka jako pośrednik sprzedaje towar do Niemiec i organizuje transport, a w operacji uczestniczy kilku przedsiębiorców – przy czym towar jest transportowany bezpośrednio od dostawcy polskiego do finalnego odbiorcy w Niemczech z fizycznym pominięciem Spółki w dostawie – co do zasady transakcję wewnątrzwspólnotową rozpoznaje dostawca z Polski. Uznaje się bowiem, że to jemu należy przypisać wysyłkę lub transport. W konsekwencji kooperant Spółki powinien wystawić na Spółkę fakturę VAT z 0% podatkiem VAT, pod warunkiem, że towar opuści terytorium Polski i zostanie dostarczony na terytorium innego państwa członkowskiego.

Wszystkie dostawy poprzedzające transport lub wysyłkę opodatkowane są w państwie rozpoczęcia transportu lub wysyłki, natomiast wszystkie dostawy następujące po wysyłce lub transporcie opodatkowane są w państwie zakończenia tego transportu lub wysyłki. Z powyższego wynika, że dla dostaw które nie skutkują transportem ani wysyłką, miejscem ich opodatkowania będzie państwo, w którym znajdują się one w momencie dokonania dostawy, co jest literalnie stwierdzone w art. 22 ust. l pkt 3 ustawy o VAT.

Jeżeli zatem pierwsza dostawa z dwóch następujących po sobie dostaw skutkuje wysyłką lub transportem towarów i odpowiada jej wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w państwie zakończenia tej wysyłki lub transportu, to należy uznać, że druga z tych dostaw została dokonana w państwie poprzedzającego ją nabycia wewnątrzwspólnotowego (na terytorium Niemiec).

Podsumowując, jeżeli towar będzie transportowany przez Spółkę (na jej zlecenie), wówczas transport należy przyporządkować dostawie pomiędzy dostawcą i Spółką („dostawa ruchoma”). Skutkować to będzie koniecznością rozpoznania przez Spółkę WNT w Niemczech. Wszelkie następujące dostawy towarów (dla finalnego odbiorcy) będą już opodatkowane w Niemczech jako dostawy krajowe z niemieckim VAT („dostawy nieruchome”) gdzie Spółka powinna posługiwać się niemieckim numerem VAT zgodnie z obowiązującymi w Niemczech przepisami podatkowymi.

Uzasadnienie

W przypadku, w którym kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru a pierwszy z nich dostarcza towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy, przyjmuje się, że każdy z nich dokonał dostawy. Na gruncie polskich regulacji wynika to bezpośrednio z art. 7 ust. 8 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT). Jeżeli towary transportowane są do innego kraju członkowskiego, określenie miejsca świadczenia dla każdej z dostaw w łańcuchu jest kluczowe dla wskazania skutków podatkowych dla podmiotów biorących w nim udział. Kwestia ta jest uregulowana w art. 22 ust. l pkt l ustawy o VAT.

W przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią – miejscem ich dostawy jest miejsce, w którym towary te znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu. Zgodnie z art. 22 ust. 2 i 3 ustawy o VAT, jeżeli mamy do czynienia z transakcją łańcuchową, gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru, a towar jest wysyłany lub transportowany, przy czym pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy, to wysyłka lub transport przyporządkowana jest tylko jednej dostawie w całym łańcuchu dostaw. Jeżeli towar jest transportowany lub wysyłany przez Spółkę, która dokonuje również jego dostawy, wysyłka lub transport przyporządkowana jest dostawie dla tego podmiotu, chyba że udowodni on, że transport/wysyłka powinna być przyporządkowana jego dostawie.

Mając na uwadze powyższe, gdy Spółka jako pośrednik sprzedaje towar do Niemiec i organizuje transport, a w operacji uczestniczy kilku przedsiębiorców, przy czym towar jest transportowany bezpośrednio od dostawcy polskiego do finalnego odbiorcy w Niemczech z fizycznym pominięciem Spółki w dostawie, co do zasady transakcję wewnątrzwspólnotową rozpoznaje dostawca z Polski. Uznaje się bowiem, że to jemu należy przypisać wysyłkę lub transport. W konsekwencji kooperant Spółki powinien wystawić na Spółkę fakturę VAT z 0% podatkiem VAT, pod warunkiem że towar opuści terytorium Polski i zostanie dostarczony na terytorium innego państwa członkowskiego, co będzie wynikać z dokumentów potwierdzających dostawę, zgodnie z polskimi przepisami prawa.

Wszystkie dostawy poprzedzające transport lub wysyłkę opodatkowane są w państwie rozpoczęcia transportu lub wysyłki, natomiast wszystkie dostawy następujące po wysyłce lub transporcie opodatkowane są w państwie zakończenia tego transportu lub wysyłki. Z powyższego wynika, że dla dostaw które nie skutkują transportem ani wysyłką, miejscem ich opodatkowania będzie państwo, w którym znajdują się one w momencie dokonania dostawy, co jest literalnie stwierdzone w art. 22 ust. l pkt 3 ustawy o VAT.

Zgodnie z powyższymi zasadami, określając skutki podatkowe dla każdego z podmiotów biorących udział w transakcji łańcuchowej należy odrębnie określić miejsce świadczenia dla danej dostawy towarów – mając na względzie fakt, że tylko jedna dostawa skutkować będzie wysyłką lub transportem. Wskazanie tej jednej „ruchomej” dostawy ma zatem znaczenie również dla podatników, którzy nie są w ogóle odpowiedzialni za transport.

Poszczególne etapy ustalania zakresu opodatkowania każdej dostawy wyglądają więc następująco:

1.  przyporządkowanie przemieszczenia towarów do jednej dostawy,
2.  ustalenie miejsca świadczenia dla każdej z dostaw,
3.  ustalenie, z jakim rodzajem dostawy mamy do czynienia (w szczególności – jaki jest status podatkowy podmiotów dokonujących dostawy i czy istnieje obowiązek rejestracji dla celów VAT w innym kraju unijnym).

Zgodnie z art. 22 ust. 2 ustawy o VAT reguły są następujące:

1.  jeżeli wysyłkę dokonuje/zleca dostawca A – wysyłka przyporządkowana jest dostawie realizowanej przez niego (dostawa 1);
2.  jeżeli wysyłkę dokonuje/zleca dostawca B – zasadniczo wysyłka przyporządkowana jest dostawie do tego podmiotu, czyli dostawie 1; chyba że podmiot ten wykaże, że zgodnie z warunkami transakcji wysyłka powinna zostać przypisana jego dostawie (czyli dostawie 2).

Zgodnie z art. 22 ust. l ustawy o miejscu opodatkowania decydują:

*   jeżeli towar nie jest transportowany (dostawa nieruchoma) – miejsce położenia towaru,
*   jeżeli towar jest transportowany (dostawa ruchoma) – miejsce rozpoczęcia transportu.

Miejsce opodatkowania dostaw nieruchomych określa się w zależności od tego czy poprzedzają, czy następują po dostawie ruchomej:

*   poprzedzające dostawę ruchomą – opodatkowane są w miejscu położenia towaru;
*   następujące po dostawie ruchomej – w miejscu, gdzie transport się kończy.

Jeżeli zatem pierwsza dostawa z dwóch następujących po sobie dostaw skutkuje wysyłką lub transportem towarów i odpowiada jej wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w państwie zakończenia tej wysyłki lub transportu, to należy uznać, że druga z tych dostaw została dokonana w państwie poprzedzającego ją nabycia wewnątrzwspólnotowego (na terytorium Niemiec). Jeżeli natomiast dostawa skutkująca wysyłką lub transportem jest drugą w kolejności, to poprzedzająca ją dostawa została dokonana w państwie rozpoczęcia wysyłki lub transportu (na terytorium Polski).

Mając na uwadze powyższe, dostawa pomiędzy dostawcą a Spółką będzie wewnątrzwspólnotową dostawą towarów (dostawa ruchoma). Natomiast dostawa pomiędzy Spółką a finalnym odbiorcą (dostawa nieruchoma) będzie opodatkowana w Niemczech według krajowej stawki VAT (w kraju położenia towaru).

W konsekwencji, w ramach wewnątrzwspólnotowego przemieszczenia towarów możemy mieć do czynienia tylko z jedną dostawą wewnątrzwspólnotową (opodatkowaną stawką 0% w państwie wysyłki – w Polsce) i odpowiadającym jej jednym nabyciem wewnątrzwspólnotowym (opodatkowanym w państwie zakończenia transportu/wysyłki – w Niemczech).

Opodatkowaniu przez Spółkę podlega wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, rozumiane jako nabycie uprawnienia do rozporządzania jak właściciel towarami, które są transportowane lub wysyłane z innego kraju członkowskiego przez lub na rachunek sprzedawcy lub nabywcy.

W przypadku transakcji łańcuchowej skutkującej pojedynczym przemieszczeniem towaru, każda kolejna dostawa może być zrealizowana dopiero po zakończeniu poprzedniej. Stąd Spółka może dokonać dostawy towaru jedynie wówczas, gdy otrzymała to prawo wcześniej od poprzedniego dostawcy. Ponieważ miejscem nabycia towarów jest państwo członkowskie w którym zakończył się transport lub wysyłka towarów, Spółka dokonuje kolejnej dostawy tych samych towarów na terytorium Niemiec.

Podsumowując, jeżeli towar będzie transportowany przez Spółkę, wówczas transport należy przyporządkować dostawie pomiędzy dostawcą i Spółką („dostawa ruchoma”). Skutkować to będzie koniecznością rozpoznania przez Spółkę WNT w Niemczech. Wszelkie następujące dostawy towarów (dla finalnego odbiorcy) będą już opodatkowane w Niemczech jako dostawy krajowe z niemieckim VAT („dostawy nieruchome”).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – mocą ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca nabywa od polskich dostawców towary, które są bezpośrednio wysyłane do finalnych odbiorców na teren Niemiec z fizycznym pominięciem Spółki w dostawie. Dostawy towarów mają charakter stały i są wykonywane dla większej ilości odbiorców w kraju przeznaczenia. Zainteresowany pełni w transakcji rolę pośrednika – sprzedaje towar do Niemiec i organizuje transport (zleca transport), przy czym towar jest transportowany bezpośrednio od dostawcy Spółki do finalnego odbiorcy. Wnioskodawca posiada niemiecki numer przyznany na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych (poprzedzony kodem DE). Dostawca Zainteresowanego wystawia na Spółkę fakturę VAT z 0% podatkiem VAT, pod warunkiem że towar opuści terytorium Polski i zostanie dostarczony na terytorium innego państwa członkowskiego oraz zostaną dostarczone zgodnie z polskimi przepisami dokumenty potwierdzające wywóz towarów z terytorium Polski. Wszelkie następujące dostawy towarów (dla finalnego odbiorcy) są już opodatkowane w Niemczech jako dostawy krajowe z niemieckim VAT. Wnioskodawca nie nabywa prawa do dysponowania towarem do czasu ich dostarczenia do finalnego odbiorcy, co występuje dopiero w momencie wystawienia faktury na odbiorcę niemieckiego.

Podkreślić w tym miejscu należy, że w przypadku transakcji łańcuchowych, tj. transakcji w których występuje kilka podmiotów zawierających transakcje dotyczące jednego przedmiotu, który przekazywany jest przez pierwszy podmiot w łańcuchu na rzecz ostatniego z podmiotów, ustanowiono szczegółowe zasady dotyczące dostaw. Regulują je przepisy art. 7 ust. 8 i art. 22 ust. 1-3 ustawy.

W treści art. 7 ust. 8 ustawy wskazano, że w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy, uznaje się, że dostawy towarów dokonał każdy z podmiotów biorących udział w tych czynnościach.

Przepisy art. 22 ustawy określają miejsce świadczenia przy dostawie towarów.

Miejsce świadczenia (opodatkowania) przy dostawie towarów uzależnione jest od sposobu, w jaki realizowana jest dostawa. W myśl zasady wyrażonej w art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy – miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.

Zgodnie z art. 22 ust. 2 ustawy – w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy, przy czym towar ten jest wysyłany lub transportowany, to wysyłka lub transport tego towaru jest przyporządkowana tylko jednej dostawie; jeżeli towar jest wysyłany lub transportowany przez nabywcę, który dokonuje również jego dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport jest przyporządkowana dostawie dokonanej dla tego nabywcy, chyba że z warunków dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towaru należy przyporządkować jego dostawie.

Stosownie do art. 22 ust. 3 ustawy – w przypadku, o którym mowa w ust. 2, dostawę towarów, która:

1.  poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;
2.  następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu zakończenia wysyłki lub transportu towarów.

Każda z dostaw w transakcji łańcuchowej traktowana jest odrębnie w myśl art. 7 ust. 8 ustawy, co oznacza że dla każdej odrębnie ustalane jest miejsce dokonania dostawy. Ponadto zauważyć należy, że w danej transakcji łańcuchowej następuje tylko jedno przemieszczenie towarów, zatem tylko jedna z dostaw może być uznana za dostawę „ruchomą” towarów, pozostałe zaś są dostawami „nieruchomymi”.

Jak wynika z informacji udzielonych przez Wnioskodawcę, w przedmiotowej sprawie Zainteresowany nabywa na terytorium Polski od swoich dostawców towar, który następnie sprzedaje dla finalnego odbiorcy z Niemiec oraz zajmuje się organizacją transportu tego towaru. Towar jest transportowany bezpośrednio od dostawcy Spółki do finalnego odbiorcy na terytorium Niemiec, a Wnioskodawca nie nabywa prawa do dysponowania towarem do czasu jego dostarczenia do finalnego odbiorcy.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w przedstawionej sytuacji transport towarów powinien zostać przypisany pierwszej dostawie. Zatem transakcja „ruchoma” przyporządkowana jest dostawie dokonanej na rzecz Zainteresowanego przez polskiego dostawcę towaru, zgodnie z treścią art. 22 ust. 2 ustawy. Oznacza to, że dostawa realizowana pomiędzy Wnioskodawcą a finalnym odbiorcą jest dostawą „nieruchomą”.

Zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy – wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów uznaje się za dokonane na terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu.

Stosownie do art. 25 ust. 2 pkt 1 ustawy – nie wyłączając zastosowania ust. 1 w przypadku gdy nabywca, o którym mowa w art. 9 ust. 2, przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów podał numer przyznany mu przez dane państwo członkowskie dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych inne niż państwo członkowskie, na którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu, wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów uznaje się za dokonane również na terytorium tego państwa członkowskiego, chyba że nabywca udowodni, że wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów zostało opodatkowane na terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu.

Z przedstawionego opisu sprawy nie wynika, aby Spółka podała dla przedmiotowej transakcji polski numer nadany dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych. Zatem zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy, wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru ma miejsce na terytorium Niemiec, czyli na terytorium państwa członkowskiego na którym towar znajduje się w momencie zakończenia jego transportu.

Natomiast miejscem dokonania (opodatkowania) dostawy towarów dokonanej przez Zainteresowanego na rzecz finalnego odbiorcy, jako dostawy „nieruchomej”, jest terytorium Niemiec, w myśl art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy który stanowi, że miejscem dostawy towarów w przypadku towarów niewysyłanych ani nietransportowanych jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.

Zatem w przypadku, w którym kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru a pierwszy z nich dostarcza towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy przyjmuje się, że każdy z nich dokonał/dokona dostawy (gdy Spółka zleca dostawę, a towar jest wysyłany bezpośrednio do finalnego odbiorcy na terytorium Niemiec z fizycznym pominięciem Wnioskodawcy). Zainteresowany powinien rozpoznać wewnątrzwspólnotowe nabycie na terytorium Niemiec (art. 25 ust. 1 ustawy). Dostawa następująca po dostawie na rzecz Spółki powinna zostać opodatkowana na terytorium Niemiec (art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy).

Jednocześnie wskazać należy, że podatek VAT jest podatkiem o charakterze terytorialnym. Opodatkowaniu w danym państwie podlegają tylko te czynności, które zostały wykonane w danym państwie a ściślej te czynności, które zostały uznane za wykonane w danym miejscu. W tym wypadku określenie miejsca świadczenia determinuje miejsce opodatkowania. Określenie miejsca świadczenia jest szczególnie istotne w przypadku dostaw towarów, odbywających się pomiędzy podmiotami z różnych państw członkowskich. Miejsce świadczenia wskazuje jednocześnie państwo, w którym dana czynność winna zostać opodatkowana.

Zatem o sposobie opodatkowania danej dostawy jako dostawy na terytorium Niemiec przesądzają niemieckie przepisy prawa.

Interpretacja dotyczy:

*   zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym;
*   zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ zwraca uwagę na fakt, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy oraz własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Jednocześnie tut. Organ informuje, że przedmiotowy wniosek w części dotyczącej rozstrzygnięcia kwestii obowiązku zarejestrowania się Spółki dla celów VAT na terytorium Niemiec i posługiwania się niemieckim numerem NIP został rozstrzygnięty postanowieniem o odmowie wszczęcia postępowania z dnia 17 września 2013 r. nr ILPP4/443-317/13-3/ISN.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.