Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-84/11-4/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-04-22
Teza: Opodatkowania transakcji zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Słowa kluczowe: przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa; zbycie; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2, § 6 i § 10 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 7 stycznia 2011 r. (data wpływu 17 stycznia 2011 r.), uzupełnionym pismem z dnia 7 kwietnia 2011 r. (data wpływu 13 kwietnia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 stycznia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 7 kwietnia 2011 r. (data wpływu 13 kwietnia 2011 r.), w zakresie doprecyzowania opisanego zdarzenia przyszłego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie wydobywania żwiru i piasku oraz transportu wydobytych kruszców (Kopalnia Żwiru i Piasku). Wydobywanie kopalin prowadzone jest w oparciu o decyzję koncesyjną Wojewody z dnia 18 listopada 1996 r. w sprawie udzielenia koncesji na odkrywkowe wydobywanie kopaliny – kruszywa naturalnego (piasku ze żwirem) ze złoża. Nadto od dnia 14 listopada 2001 r. wydobywanie żwiru i piasku prowadzone jest na podstawie decyzji koncesyjnej Wojewody, która obowiązuje do dnia 18 listopada 2016 r.

Oprócz tego, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawca świadczy usługi rozładunkowo-załadunkowe (usługi koparką, równarką, ładowarką, spychaczem, wywrotką oraz ciągnikiem siodłowym z naczepą). Usługi te są świadczone na podstawie odrębnych umów zlecenia.

W ramach prowadzonej działalności Zainteresowany wykorzystuje następujące działki gruntu:

*   działki nr 306 i nr 307 o obszarze 1,81 ha nabyte w dniu 25 lipca 1994 r.,
*   działki nr 308 i nr 309 o obszarze 1,27 ha nabyte w dniu 9 stycznia 1996 r.

Na ww. działkach prowadzone jest wydobycie kruszywa (żwiru i piasku). Działki powyższe stanowią współwłasność w ramach małżeńskiej wspólności majątkowej.

Jednocześnie oprócz prowadzonej działalności gospodarczej wraz z żoną Zainteresowany prowadzi gospodarstwo rolne jako rolnik ryczałtowy. W ramach prowadzonego gospodarstwa wykorzystuje działki gruntu, wchodzące w skład małżeńskiej wspólności majątkowej. Są to następujące działki gruntu:

*   działka nr 305 o obszarze 3,94 ha nabyta w dniu 14 sierpnia 1996 r.,
*   działki nr 160 i nr 474 o obszarze 0,83 ha nabyte w dniu 20 września 2006 r.,
*   działka nr 473 o obszarze 0,26 ha nabyta w dniu 16 kwietnia 2007 r.,
*   działki nr 161 i nr 475 o obszarze 0,81 ha nabyte w dniu 11 maja 2007 r.

W przyszłości Wnioskodawca planuje zawarcie umowy sprzedaży prowadzonej kopalni wraz ze sprzętem i całą infrastrukturą wykorzystywaną do jej prowadzenia. Umowa sprzedaży obejmie w szczególności:

*   działki gruntu nr 306, nr 307, nr 308 i nr 309, na których aktualnie prowadzone jest wydobycie wraz z decyzją koncesyjną w sprawie udzielenia koncesji na odkrywkowe wydobywanie kopaliny – kruszywa naturalnego,
*   maszyny wykorzystywane w kopalni: koparka, spychacz.

Wyżej wymienione maszyny ujęte są w wykazie środków trwałych, zostały nabyte jako maszyny używane i przy ich nabyciu nie dokonywano odliczenia podatku naliczonego.

Nadto w ramach planowanej transakcji sprzedaży Wnioskodawca zamierza zawrzeć umowę cesji praw na rzecz nabywcy kopalni oraz umowę przejęcia długu przez nabywcę kopalni, z tytułu umowy na dostarczanie kruszywa z obecnym kontrahentem. Jest to jedyna umowa związana z dostarczaniem kruszywa kopalni, jaką Zainteresowany jest związany w obecnej chwili.

W związku z zawarciem umowy sprzedaży kopalni na nabywcę przejdą również środki zgromadzone na funduszu likwidacji zakładu (przeznaczone na rekultywację terenu po zakończeniu działalności kopalni), a także otrzyma on plan urządzenia ruchu – dokument określający sposób prowadzenia wydobycia kruszywa, jaki ma obowiązek opracować w związku z decyzją koncesyjną.

Planowana powyżej transakcja obejmie składniki majątku związane z prowadzoną dotychczas działalnością gospodarczą, za wyjątkiem koparki, równarki, ładowarki, spychacza, wywrotki oraz ciągnika siodłowego z naczepą. Wyżej wskazane środki trwałe będą wykorzystywane dalej w prowadzonej działalności gospodarczej, którą Zainteresowany ograniczy do świadczenia usług ładunkowo-rozładunkowych lub innych związanych z wykorzystywaniem tego sprzętu.

Nabywcy kopalni Wnioskodawca zamierza również sprzedać działkę nr 305, niewykorzystywaną w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, a wchodzącą w skład gospodarstwa rolnego. Stroną umowy sprzedaży niniejszej działki gruntu, jak również pozostałych działek (nr 306, nr 307, nr 308 i nr 309) będzie również żona Zainteresowanego, ponieważ jest Ona ich współwłaścicielką w ramach małżeńskiej wspólności majątkowej.

Zainteresowany nadmienia, iż stosownie do postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (uchwała Rady Gminy z dnia 21 sierpnia 1995 r.) nieruchomość opisana wyżej przeznaczona jest na:

*   działki nr 306, nr 307, nr 308, nr 309 – tereny powierzchniowej eksploatacji surowców mineralnych,
*   działka nr 305 – częściowo tereny powierzchniowej eksploatacji surowców mineralnych, a częściowo tereny rolne.

Prowadzona działalność gospodarcza opodatkowana jest zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób fizycznych w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Zainteresowany jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

W związku z planowaną transakcją Wnioskodawca zakłada, iż cena uzyskana ze sprzedaży kopalni nie spowoduje uzyskania przychodu powodującego niedopuszczalność skorzystania z ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

W uzupełnieniu z dnia 7 kwietnia 2011 r. Zainteresowany wskazał, iż majątek będący przedmiotem zbycia jest zespołem składników organizacyjnie i finansowo wyodrębnionych, który mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo realizujące określone zadania gospodarcze.

Na podstawie prowadzonej ewidencji księgowej możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do wyodrębnionych działalności. Zbywany zespół składników majątku stanowi samodzielne przedsiębiorstwo gospodarcze. Do prowadzenia działalności gospodarczej nie jest wykorzystywany żaden budynek. Planowana sprzedaż obejmowałaby składniki materialne i niematerialne, w tym zobowiązania, w postaci środków trwałych, maszyn wykorzystywanych w pracy kopalni, działki gruntu zawierające złoża kruszywa, a także wartości niematerialne i prawne, takie jak prawo uprawnienia z umowy o dostarczanie kruszywa oraz zobowiązania wynikające z tej umowy (cesja praw i przejęcie długu), decyzja koncesyjna, fundusz likwidacji zakładu oraz plan utrzymania ruchu. Wymienione składniki stanowią majątek wyodrębnionej części przedsiębiorstwa. W prowadzonej działalności gospodarczej Zainteresowany nie zatrudnia pracowników.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż Kopalni spełnia definicję zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT i w związku z tym należy zastosować przepisy art. 6 pkt 1?

Zdaniem Wnioskodawcy, w myśl art. 6 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Pojęcie zorganizowanej części przedsiębiorstwa (dalej ZCP) zostało zdefiniowane w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy o VAT: przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa – rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Ze względu na legalnie określone pojęcie ZCP, aby mówić o ZCP muszą być spełnione przesłanki wynikające z przytoczonej definicji. W interpretacjach wydawanych przez organy podatkowe (postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Bydgoszczy z dnia 14 maja 2007 r. sygn. DG/415-IX/70-17/07, interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 4 listopada 2008 r. sygn. ILPB1/415-581/08-4/AG) wskazuje się na następujące przesłanki:

1.  musi istnieć zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
2.  zespół ten powinien być organizacyjnie i finansowo wyodrębnionych w istniejącym przedsiębiorstwie,
3.  składniki przedsiębiorstwa przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
4.  zespół składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo realizujące wskazane zadania

Ad. 1

Zdaniem Wnioskodawcy, w jego sytuacji planowana sprzedaż obejmie zorganizowaną część przedsiębiorstwa – jak wskazano w opisie zdarzenia – obejmowałaby składniki materialne i niematerialne w tym zobowiązania, w postaci środków trwałych, maszyn wykorzystywanych w pracy kopalni, działki gruntu zwierające złoża kruszywa, a także wartości niematerialne i prawne, takie jak prawo uprawnienia z umowy o dostarczanie kruszywa oraz zobowiązania wynikające z tej umowy (cesja praw i przejęcie długu), decyzja koncesyjna, fundusz likwidacji zakładu oraz plan utrzymania ruchu. Wymienione składniki stanowią zbiór organizacyjnie związanych ze sobą środków, dzięki którym możliwe jest prowadzenie działalności gospodarczej.

Ad. 2.

Mając na uwadze, iż planowana sprzedaż obejmie w zasadzie całe dotychczasowe przedsiębiorstwo, jest to zespół składników organizacyjnie i finansowo wyodrębniony. Jednocześnie istnieje możliwość przyporządkowania dochodów otrzymywanych z prowadzonej działalności w ramach kopalni do składników majątkowych wykorzystywanych w działalności wydobywczej oraz transportowej.

Możliwym jest również wskazanie dochodów uzyskiwanych w związku ze świadczonymi usługami rozładunkowo-załadunkowymi, ponieważ świadczone są na podstawie odrębnych umów. Również w drodze ustalenia kosztów roboczogodziny sprzętu wykorzystywanego do świadczenia usług tego rodzaju, dopuszczalnym jest wskazanie wysokości kosztów związanych ze świadczeniem usług tego rodzaju.

Powyższe potwierdza finansowe i organizacyjne wyodrębnienie działalności kopalni, od pozostałego rodzaju usług – przede wszystkim usług rozładunkowo-załadunkowych.

Ad. 3

Większość składników przedsiębiorstwa jest wykorzystywana wyłącznie w działalności kopalni. Ta część służy celowi gospodarczemu w postaci prowadzenia działalności wydobywczej i sprzedaży kruszców (żwiru i piasku). Część maszyn wykorzystywana jest również w innej działalności – przy świadczeniu usług rozładunkowo-załadunkowych. One wykorzystywane są zatem do odrębnego celu gospodarczego.

W wyniku sprzedaży części przedsiębiorstwa, nabywca będzie dalej prowadził wydobycie. Materiały tam wydobywane posłużą z pewnością przy budowie autostrady, powstającej w niedalekiej odległości od kopalni. Natomiast Zainteresowany, z wykorzystaniem spychacza (ładowarki) będzie w dalszym ciągu prowadził działalność gospodarczą, polegającą na świadczeniu ww. usług rozładunkowo-załadunkowych.

Ad. 4

Przedstawiony powyżej opis działalności dowodzi, iż dopuszczalnym jest odrębne funkcjonowanie kopalni oraz prowadzenia działalności w zakresie świadczenia usług rozładunkowo-załadunkowych. Sprzedaż kopalni i urządzeń z nią związanych, obejmująca również istniejącą umowę, wskazuje na możliwość samodzielnego funkcjonowania kopalni po jej sprzedaży jako odrębnego przedsiębiorstwa. Jednocześnie pozostawienie w posiadaniu pozostałych maszyn pozwala na samodzielne prowadzenie działalności w zakresie świadczenia usług rozładunkowo-załadunkowych. Obie zatem formy działalności będą funkcjonowały pomimo sprzedaży kopalni.

W ocenie Zainteresowanego, powyższy zespół majątkowy jaki ma zamiar sprzedać ma postać ZCP.

Jak wskazuje treść przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy, zgodnie z treścią przepisu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W związku z tym również pojęcie „transakcji zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w rozumieniu przytoczonego powyżej art. 7 ust. 1 ww. ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel w tym, np. przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aportu).

Mając na uwadze powyższe stanowisko – traktujące sprzedaż części przedsiębiorstwa jako ZCP oraz art. 6 pkt 1 ustawy o VAT – zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż części przedsiębiorstwa nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r., przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast, w świetle art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Zatem w przypadku, gdy przedmiotem transakcji jest przedsiębiorstwo lub zorganizowana część przedsiębiorstwa, czynność ta nie podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.

O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa czy zorganizowanej części przedsiębiorstwa, decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

Pojęcie „transakcji zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują terminu „przedsiębiorstwo”. Dlatego też posłużyć należy się definicją sformułowaną w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Na mocy art. 551 Kodeksu cywilnego, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Ustawodawca w ww. przepisie wskazał, jakiego rodzaju elementy wchodzą w skład kompleksu składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, czyli przedsiębiorstwa, które może być przedmiotem czynności prawnej. Nie wszystkie jednak elementy tworzące pojęcie przedsiębiorstwa są na tyle istotne, by bez ich zbycia nie można było mówić o zbyciu przedsiębiorstwa. O tym, jakie konkretne składniki muszą być przeniesione na nabywcę, aby można było uznać, że nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa, decydują okoliczności faktyczne, których nie można określić apriorycznie.

Należy tu wskazać również art. 552 Kodeksu cywilnego, w którym ustawodawca wprowadza zasadę, że czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

W świetle art. 2 pkt 27e ustawy, przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Reasumując, na gruncie ustawy mamy więc do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są wszystkie następujące przesłanki:

1.  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
2.  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
3.  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
4.  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca zamierza sprzedać kopalnię piasku i żwiru wraz ze sprzętem i całą infrastrukturą wykorzystywaną do jej prowadzenia. Umowa sprzedaży obejmie w szczególności:

*   działki gruntu nr 306, nr 307, nr 308 i nr 309, na których aktualnie prowadzone jest wydobycie wraz z decyzją koncesyjną w sprawie udzielenia koncesji na odkrywkowe wydobywanie kopaliny – kruszywa naturalnego,
*   maszyny wykorzystywane w kopalni: koparka, spychacz.

Nadto w ramach planowanej transakcji Wnioskodawca zamierza zawrzeć umowę cesji praw na rzecz nabywcy kopalni oraz umowę przejęcia długu przez nabywcę kopalni, z tytułu umowy na dostarczanie kruszywa z obecnym kontrahentem. Na nabywcę przejdą również środki zgromadzone na funduszu likwidacji zakładu (przeznaczone na rekultywację terenu po zakończeniu działalności kopalni), a także plan urządzenia ruchu – dokument określający sposób prowadzenia wydobycia kruszywa, jaki ma obowiązek opracować w związku z decyzją koncesyjną. Planowana powyżej transakcja obejmie składniki majątku związane z prowadzoną dotychczas działalnością gospodarczą, za wyjątkiem koparki, równarki, ładowarki, spychacza, wywrotki oraz ciągnika siodłowego z naczepą. Majątek będący przedmiotem zbycia jest zespołem składników organizacyjnie i finansowo wyodrębnionym, który może stanowić niezależne przedsiębiorstwo realizujące określone zadania gospodarcze. Na podstawie prowadzonej ewidencji księgowej możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do wyodrębnionych działalności. Zbywany zespół składników majątku może stanowić samodzielne przedsiębiorstwo gospodarcze.

Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, iż przeznaczona do sprzedaży kopalnia, sprzęt oraz infrastruktura do jej prowadzenia oraz cesja praw i zobowiązań, jak wskazał Wnioskodawca spełnia definicję zorganizowanej części przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy i będzie stanowiła czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

W niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Wniosek w części dotyczącej zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji zbycia działki rolnej nr 305 został rozstrzygnięty w interpretacji indywidualnej z dnia 22 kwietnia 2011 r. nr ILPP1/443-84/11-5/AW.

Kwestie dotyczące zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych zostały rozstrzygnięte w interpretacjach indywidualnych z dnia 20 kwietnia 2011 r. nr ILPB1/415-60/11-4/IM i nr ILPB1/415-60/11-5/IM.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.