Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-350/12-5/AO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-12-05
Teza: Ile wynosi dopuszczalna wielkość pomocy publicznej obowiązującej dla zezwolenia Wnioskodawcy?
Słowa kluczowe: dochód; dochód-dochody wolne od podatku; dochód-ustalanie dochodu; odliczenia-odliczenie od dochodu; pomoc-pomoc publiczna; rozliczanie (rozliczenia)-rozliczanie straty; strata; strata-odliczenie strat; strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE); zwolnienie; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przedstawione we wniosku z dnia 03 września 2012 r. (data wpływu 05 września 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia maksymalnej intensywności pomocy regionalnej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 05 września 2012 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony pismem z dnia 27 listopada 2012 r. (data wpływu 30 listopada 2012 r.) – o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zwolnienia przedmiotowego oraz ustalenia maksymalnej intensywności pomocy regionalnej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka uzyskała zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie …. Specjalnej Strefy Ekonomicznej (…) w dniu (…) (zezwolenie nr …). Zezwolenie wydane jest do dnia (…).

Przedmiotem działalności gospodarczej na terenie Strefy jest działalność produkcyjna, handlowa i usługowa w zakresie wyrobów wytwarzanych na terenie Strefy określonych w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w sekcji D, podsekcji DJ, klasach: 28.51 - Usługi obróbki metali i nakładania powłok na metale, 28.52 - Usługi z zakresu obróbki mechanicznej elementów metalowych; podsekcji DK, klasie: 29.23 - Urządzenia chłodnicze i wentylacyjne, z wyłączeniem urządzeń przeznaczonych dla gospodarstw domowych; podsekcji DL, klasach: 31.20 - Aparatura elektryczna rozdzielcza i sterownicza, 31.30 - Druty i przewody izolowane, 31.50 - Sprzęt oświetleniowy i lampy elektryczne, 31.62 - Sprzęt i wyposażenie elektryczne pozostałe, gdzie indziej niesklasyfikowane, 33.30 - Projektowanie i montaż systemów do sterowania procesami przemysłowymi.

W zezwoleniu, jako warunki prowadzenia działalności na terenie strefy, ustalono m.in.: zwiększenie zatrudnienia o 15 nowych pracowników do dnia 31 grudnia 2008 r. i utrzymanie tego stanu do dnia 31 grudnia 2013 r., dokonanie inwestycji na terenie Strefy o wartości przewyższającej 4 500 tys. zł do dnia 31 grudnia 2007 r.

Przedsięwzięcie inwestycyjne polegało na uruchomieniu zakładu, w którym produkowane są szafy dostępowe, elementy okablowania strukturalnego oraz montowane wyposażenie energetyczne w obudowie.

Do dnia 31 grudnia 2007 r. Wnioskodawca poniósł nakłady inwestycyjne w kwocie 8 901 tys. Wydatki te związane są ściśle z realizacją przedsięwzięcia gospodarczego, jakim jest prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Strefy w zakresie i zgodnie z zezwoleniem. Dotyczyły poszczególnych składników majątku (wg Klasyfikacji Środków Trwałych):

WNiP - 4 tys.

grupa 1 KŚT - 8 422 tys.

grupa 2 KŚT - 20 tys.

grupa 3 KŚT- 209 tys.

grupa 4 KŚT - 95 tys.

grupa 5 KŚT - 10 tys.

grupa 6 KŚT- 106 tys.

grupa 7 KŚT - 31 tys.

W trakcie kolejnych lat: 2008 - 2011, wydatkowane zostały kwoty na dalsze inwestycje w łącznej wysokości 244 tys.:

WNiP - 21 tys.

grupa 3 KŚT - 39 tys.

grupa 4 KŚT - 87 tys.

grupa 5 KŚT - 27 tys.

grupa 6 KŚT - 47 tys.

grupa 7 KŚT - 12 tys.

grupa 8 KŚT - 11 tys.

W piśmie uzupełniającym z dnia 27 listopada 2012 r. (data wpływu 30 listopada 2012 r.) Wnioskodawca doprecyzował opisany we wniosku zaistniały stan faktyczny o następujące informacje:

*   Wnioskodawca nie posiada statusu małego i średniego przedsiębiorcy w rozumieniu załącznika I do rozporządzenia nr 70/2001/WE z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw (nie spełnia kryterium przedsiębiorstwa niezależnego).

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy poniesienie wydatków inwestycyjnych przewyższających kwotę określoną w zezwoleniu strefowym, powiększa maksymalną wysokość zwolnienia podatkowego, jakie przysługuje Spółce (na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz art. 12 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych)?
2.  Czy wydatki poniesione po dacie 31 grudnia 2007 r., Spółka może zaliczyć do nakładów inwestycyjnych określonych w zezwoleniu strefowym, zwiększając tym samym pulę dostępnej dla Niej pomocy publicznej (na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku oraz art. 12 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych)?
3.  Ile wynosi dopuszczalna wielkość pomocy publicznej obowiązującej dla zezwolenia Wnioskodawcy?

Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź w zakresie pytania nr 3. Wniosek Spółki w zakresie pytania nr 1 i nr 2 został rozpatrzony odrębną interpretacją indywidualną w dniu 05 grudnia 2012 r. nr ILPB3/423-350/12-4/AO.

Stanowisko Wnioskodawcy według stanu prawnego od dnia uzyskania zezwolenia (12 kwietnia 2006 r.) do dnia 4 sierpnia 2008 r.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 3.

Stosownie do treści § 4 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 września 2004 r. w sprawie wałbrzyskiej specjalnej strefy ekonomicznej (Dz. U. Nr 218, poz. 2211), dla lokalizacji … obowiązywała intensywność pomocy regionalnej na poziomie 50%. Intensywność pomocy powinna zostać ustalona zgodnie z „mapą pomocy” obowiązującą w dniu wydania zezwolenia (zezwolenie wydane dla Wnioskodawcy jest z dnia … 2006 r.) i odnosi się do całości kosztów poniesionych w trakcie procesu inwestycyjnego.

W podobnych stanach faktycznych, stanowiska organów podatkowych (do pytań 1 i 2) były tożsame z przedstawionym przez Wnioskodawcę.

Przykładowo:

1.  sygn. ITPB3/423-71/09/AM; data: 27.04.2009 r., wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy,
2.  sygn. ILPB3/423-1063/09-3/GC; data: 12.02.2010 r., wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu,
3.  sygn. ILPB3/423-187/11-2/MM, wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Specjalne strefy ekonomiczne są częścią terytorium kraju wyodrębnioną administracyjnie, na której możliwe jest prowadzenie działalności gospodarczej na preferencyjnych warunkach, a w szczególności korzystania ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych lub podatku dochodowego od osób fizycznych, o czym stanowi art. 12 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t. j. Dz. U z 2007 r. Nr 42, poz. 274 ze zm.).

Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4 - 6, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t. j. Dz. U. z 2007 r. Nr 42, poz. 274 ze zm.), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Powyższy przepis wyraźnie określa limit zwolnienia przysługujący przedsiębiorcy prowadzącemu działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, gdyż zwolnienie przysługuje do wartości pomocy publicznej dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do jej uzyskania w największej wysokości.

Równocześnie art. 17 ust. 4 ww. ustawy stanowi, że powyższe zwolnienie przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy.

Z treści cytowanych wyżej przepisów art. 17 ust. 1 pkt 34 i art. 17 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, że zwolnieniu z opodatkowania tym podatkiem podlega dochód z działalności gospodarczej, przy czym działalność gospodarcza ma być prowadzona na terenie specjalnej strefy ekonomicznej.

Tak więc, pomocą publiczną udzielaną przedsiębiorcy prowadzącemu działalność gospodarczą na terenie strefy jest niezapłacony przez tego przedsiębiorcę podatek obliczony od dochodu osiąganego wyłącznie z działalności prowadzonej na terenie strefy na podstawie właściwego zezwolenia. Wielkość tego zwolnienia jest uzależniona od wysokości poniesionych przez przedsiębiorcę wydatków inwestycyjnych. Rodzaj tych wydatków został określony przez Radę Ministrów w rozporządzeniach ustanawiających poszczególne strefy ekonomiczne.

W myśl art. 16 ust. 1 ww. ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych, podstawą do korzystania z pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą, jest zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej strefy, uprawniające do korzystania z pomocy publicznej, zwane dalej „zezwoleniem”.

Ustawa o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych z dnia 30 maja 2008 r. (Dz. U. Nr 118, poz. 746), która weszła w życie w dniu 04 sierpnia 2008 r. wprowadziła zmiany m.in. do art. 16 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych.

Zgodnie z art. 1 pkt 8 ww. ustawy zmieniającej, art. 16 ust. 2 otrzymał następujące brzmienie: zezwolenie określa przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki dotyczące w szczególności:

1.  zatrudnienia przez przedsiębiorcę przy prowadzeniu działalności gospodarczej na terenie strefy przez określony czas określonej liczby pracowników;
2.  dokonania przez przedsiębiorcę na terenie strefy inwestycji o wartości przewyższającej określoną kwotę;
3.  terminu zakończenia inwestycji;
4.  maksymalnej wysokości kosztów kwalifikowanych inwestycji i dwuletnich kosztów kwalifikowanych pracy;
5.  wymagań, o których mowa w art. 5 ust. 3 i 4 - w przypadku, gdy inwestycja będzie realizowana na gruntach stanowiących własność lub użytkowanie wieczyste podmiotów innych niż wymienione w art. 5 ust. 1.

Z kolei z art. 4 ust. 1 i ust. 2 ustawy zmieniającej wynika, iż zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie stref wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zachowują moc. Do zezwoleń, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy art. 19 ust. 4 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.

W myśl art. 5 tej ustawy, dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 4 ust. 1, art. 5a ust. 1, art. 9 ust. 1 i art. 20 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1, zachowują moc do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 4 ust. 1 i 4, art. 9 oraz art. 20 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Zatem, w przedmiotowym stanie faktycznym, z uwagi na fakt, iż Spółka uzyskała zezwolenie w dniu … 2006 r., to w sprawie będzie miał zastosowanie art. 16 ust. 2 w brzmieniu obowiązującym przed nowelizacją, który stanowi, iż zezwolenie określa przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki dotyczące w szczególności:

1.  zatrudnienia przez przedsiębiorcę przy prowadzeniu działalności gospodarczej na terenie strefy przez określony czas określonej liczby pracowników,
2.  dokonania przez przedsiębiorcę inwestycji na terenie strefy o wartości przewyższającej określoną kwotę.

Z dniem 30 grudnia 2008 r. weszło w życie:

*   rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 15 grudnia 2008 r. w sprawie wałbrzyskiej specjalnej strefy ekonomicznej (Dz. U. Nr 232, poz. 1561) oraz
*   rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (Dz. U. Nr 232, poz. 1548).

W myśl § 8 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych, do przedsiębiorcy, który posiada zezwolenie wydane przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, stosuje się dotychczasowe warunki udzielania pomocy regionalnej.

Uwzględniając powyższe, z uwagi na termin otrzymania przez Spółkę zezwolenia, tj. … 2006 r., w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdą przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 września 2004 r. w sprawie wałbrzyskiej specjalnej strefy ekonomicznej (Dz. U. z 2004 r. Nr 218, poz. 2211 ze zm.), tj. obowiązujące na dzień wydania zezwolenia.

Jak stanowi § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia z dnia 14 września 2004 r., pomoc regionalna udzielana przedsiębiorcy w formie zwolnień podatkowych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, z późn. zm.) albo na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 63a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm.) stanowi pomoc regionalną z tytułu:

1.  kosztów nowej inwestycji, której wielkość jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i kosztów inwestycji kwalifikujących się do objęcia pomocą, określonych odpowiednio w § 6-8, lub
2.  tworzenia nowych miejsc pracy, której wielkość jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i dwuletnich kosztów pracy nowo zatrudnionych pracowników, obejmujących koszty płacy brutto tych pracowników, powiększone o obowiązkowe płatności związane z ich zatrudnieniem, ponoszone przez przedsiębiorcę od dnia zatrudnienia tych pracowników.

Zgodnie natomiast z § 4 ust. 1 przedmiotowego rozporządzenia, z wyłączeniem przedsiębiorców, o których mowa w art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw (Dz. U. Nr 188, poz. 1840 oraz z 2004 r. Nr 123, poz. 1291), maksymalna intensywność pomocy regionalnej określona w § 3 ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 2-4, wynosi:

1.  30 % - w przypadku inwestycji realizowanych na obszarach należących do podregionów oznaczonych numerami statystycznymi 22 i 42, o których mowa w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 13 lipca 2000 r. w sprawie wprowadzenia Nomenklatury Jednostek Terytorialnych do Celów Statystycznych (NTS) (Dz. U. Nr 58, poz. 685, z późn. zm.);
2.  40 % - w przypadku inwestycji realizowanych na obszarach należących do podregionów oznaczonych numerami statystycznymi 4, 17 i 30, o których mowa w rozporządzeniu wymienionym w pkt 1;
3.  50 % - w przypadku inwestycji realizowanych na pozostałych obszarach.

Regulacja § 4 ust. 2 ww. rozporządzenia stanowi zaś, iż w przypadku pomocy regionalnej udzielanej małemu lub średniemu przedsiębiorcy, w rozumieniu załącznika I do rozporządzenia nr 70/2001/WE z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw (Dz. Urz. WE L 10 z 13.01.2001), z wyłączeniem przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą w sektorze transportu, maksymalną intensywność pomocy podwyższa się o 15 punktów procentowych brutto.

Z opisu sprawy wynika, iż Spółka uzyskała zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie … Specjalnej Strefy Ekonomicznej … w dniu … 2006 r. Wnioskodawca wskazał, iż nie posiada statusu małego i średniego przedsiębiorcy w rozumieniu załącznika I do rozporządzenia nr 70/2001/WE z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż dla Wnioskodawcy zastosowanie mają powołane przepisy § 4 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 września 2004 r. w sprawie wałbrzyskiej specjalnej strefy ekonomicznej dotyczące określenia maksymalnej intensywności pomocy regionalnej.

Zatem, maksymalna intensywność pomocy regionalnej przysługującej Spółce nie będącej małym i średnim przedsiębiorcą w rozumieniu załącznika I do rozporządzenia nr 70/2001/WE z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw, realizującej inwestycje na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności na terenie …. Specjalnej Strefy Ekonomicznej, w podstrefie ….., stosownie do treści powołanego przepisu § 4 ust. 1 wyżej cytowanego rozporządzenia wynosi 50% z uwagi na obszar realizowanych inwestycji.

Przytoczone powyżej regulacje znajdują także odzwierciedlenie w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 1 września 2004 r. w sprawie ustalenia mapy pomocy regionalnej (Dz. U. z 2004 r. Nr 200, poz. 2050).

Zgodnie z treścią § 3 powołanego powyżej rozporządzenia w sprawie ustalenia mapy pomocy regionalnej, maksymalna intensywność pomocy regionalnej liczona jako stosunek ekwiwalentu dotacji netto do kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą, z zastrzeżeniem § 4 ust. 1 oraz § 5 i 6, wynosi:

1.  50 % - na obszarach należących do podregionów niewymienionych w pkt 2 i 3;
2.  40 % - na obszarach należących do podregionów oznaczonych numerami statystycznymi 4, 17 i 30;
3.  30 % - na obszarach należących do podregionów oznaczonych numerami statystycznymi 22 i 42.

Z kolei, stosownie do treści § 6 ww. rozporządzenia, maksymalną intensywność pomocy regionalnej udzielanej małym lub średnim przedsiębiorcom, w rozumieniu załącznika I do rozporządzenia nr 70/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw (Dz. Urz. WE L 10 z 13.01.2001 zmienionego rozporządzeniem nr 364/2004 z dnia 25 lutego 2004 r. Dz. Urz. WE L 63 z 28.02.2004), z wyłączeniem prowadzących działalność gospodarczą w sektorze transportu, podwyższa się o 15 punktów procentowych brutto w stosunku do maksymalnej intensywności określonej dla poszczególnych obszarów w § 3 albo maksymalnej intensywności obliczonej zgodnie z § 5.

Reasumując, maksymalna intensywność pomocy regionalnej przysługująca Wnioskodawcy na podstawie uzyskanego zezwolenia na prowadzenie działalności na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej wynosi 50% (z uwagi na miejsce prowadzenia działalności).

W odniesieniu do powołanych przez Spółkę interpretacji stwierdzić należy, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.