Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.437.2018.1.ISN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-08-24
Teza: Prawo do odliczenia części lub całości podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących „Budowę infrastruktury turystyczno-rekreacyjnej …”.
Słowa kluczowe: gmina; infrastruktura; inwestycje; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 26 czerwca 2018 r. (data wpływu 2 lipca 2018 r.) uzupełnionym pismem z dnia 22 sierpnia 2018 r. (data wpływu 22 sierpnia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia części lub całości podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących „Budowę infrastruktury turystyczno-rekreacyjnej …” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 lipca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia części lub całości podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących „Budowę infrastruktury turystyczno-rekreacyjnej … ”. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 22 sierpnia 2018 r. o adres elektroniczny do doręczeń oraz doprecyzowanie stanowiska własnego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Gmina ubiega się o dofinansowanie inwestycji pn. „Budowa infrastruktury turystyczno-rekreacyjnej …” ze środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach PROW na lata 2014-2020.

Przedmiotem inwestycji jest budowa:

1.  zadaszenia scenicznego z grillem oraz zewnętrzną instalacją elektryczną w miejscowości D. Będzie to obiekt wolnostojący przeznaczony do spotkań mieszkańców;
2.  trzech placów zabaw w miejscowościach C., W.D. i Dz.. Place zabaw złożone są z elementów zabawowo-sprawnościowych. Będzie to sześć pól wyposażonych w typowe elementy zabawowe, tj. huśtawka ważka, huśtawka ważka „koniki”, huśtawka ważka na sprężynie, bujak „żyrafa”, bujak „motor”, zestaw zabawowy „Majka 21”, huśtawka podwójna z siedziskami tradycyjnymi i z oparciem, karuzela tarczowa z siedziskami;
3.  czterech siłowni plenerowych w miejscowościach C., Db., F., Ł.D.. Projektowane urządzenia siłowni zewnętrznych przewidziane są do łączenia po dwa na każdym pylonie: 1 pylon: steper + orbitrek, 2 pylon: poręcze + drążek, 3 pylon: wioślarz + twister, 4 pylon: odwodziciel + biegacz, 5 pylon: wyciąg górny + wahadło. Dodatkowo w miejscowości F. obok siłowni projektuje się elementy uzupełniające, są to wiata o wymiarach 3x9 (powierzchnia dachu) z trzema ławostołami w komplecie, jeden ławostół wolno stojący, 3 kosze na śmieci oraz stojak na rowery;
4.  ścieżki edukacyjno-przyrodniczej w C., która składać się będzie z 5 stelaży i 10 ławek z nimi związanych, dodatkowo projektuje się 2 ławostoły, 2 kosze na śmieci oraz 3 podwójne latarnie solarne; (dalej łącznie jako: Infrastruktura).

Celem inwestycji będzie poprawa warunków życia mieszkańców Gminy. Poprzez realizację powyższej operacji najmłodsi mieszkańcy Gminy uzyskają piękne wyposażenie placów zabaw, a więc możliwość spędzania czasu na świeżym powietrzu wśród rówieśników, starsi dostęp do siłowni plenerowych, a więc poprawę kondycji fizycznej, sprawnościowej i zdrowotnej. Realizacja ścieżki edukacyjno-przyrodniczej daje możliwość mieszkańcom jak również osobom odwiedzającym Gminę zapoznania się z roślinnością oraz zwierzętami zamieszkującymi teren Parku. Pozwoli na organizację zajęć przyrodniczych na terenie ścieżki przez szkoły. Budowa zadaszenia scenicznego z grillem w miejscowości D., przyczyni się do wspólnych spotkań kulturalnych mieszkańców i wzajemnej integracji.

Infrastruktura zrealizowana w ramach ww. projektu będzie ogólnodostępna i udostępniona nieodpłatnie. Właścicielem powstałego majątku będzie Gmina.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia części lub całości podatku naliczonego od faktur VAT otrzymanych w związku z budową Infrastruktury?

Zdaniem Wnioskodawcy, Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia części lub całości podatku naliczonego od faktur VAT otrzymanych w związku z budową Infrastruktury.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikowi o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Zatem w celu dokonania oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia, należy każdorazowo rozstrzygnąć, czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT:

*   zostały nabyte przez podatnika tego podatku,
*   pozostają one w związku z wykonywaniem przez niego czynności opodatkowanych.

Gmina jako podatnik VAT

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, za podatników uznaje się osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą. o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Na podstawie zaś ust. 6 tej regulacji, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 10 oraz pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym, do zadań własnych gminy należą m.in. sprawy z zakresu kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych oraz utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej.

Zatem mając na uwadze, że budowa, jak i utrzymanie Infrastruktury rekreacyjno-turystycznej należy do zadań własnych gminy, a wybudowana przez Gminę Infrastruktura nie będzie przedmiotem żadnych umów cywilnoprawnych należy uznać, że ponosząc wydatki na jej budowę oraz późniejsze utrzymanie, Gmina nie działała w charakterze podatnika VAT, ale w reżimie publicznoprawnym, jako organ władzy publicznej.

Związek zakupionych towarów i usług z wykonywaniem czynności opodatkowanych.

Infrastruktura, która powstanie w wyniku zrealizowanego przez Gminę projektu służy wyłącznie zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty i ma charakter ogólnodostępny. W związku z jej eksploatacją, Gmina nie uzyska jakichkolwiek dochodów. W konsekwencji, nabywane przez Gminę towary i usługi w celu realizacji inwestycji nie mają związku z wykonywaniem żadnych czynności opodatkowanych.

Uwzględniając zatem fakt, że w związku z poniesionymi wydatkami Gmina nie działa w charakterze podatnika VAT, a wydatki te pozostają bez związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych, Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków na nabycie dokumentacji projektowej, a także od wszystkich wydatków poniesionych na wytworzenie Infrastruktury. Faktury VAT dokumentujące poniesione koszty będą wystawiane na Gminę.

Powyższe stanowisko potwierdzają interpretacje indywidualne organów skarbowych wydanych w zbliżonych stanach faktycznych, np. interpretacja indywidualna z dnia 22 września 2017 r. Dyrektora KIS, sygn. 0112-KDIL1-3.4012.328.2017.1.KB.

Mając na uwadze powyższe argumenty, Gmina wnosi o potwierdzenie prawidłowości jej stanowiska.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Należy podkreślić, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp. umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r., poz. 994, z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty (art. 7 ust. 1 cyt. ustawy). Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 10 i 15 ww. ustawy, zadania własne obejmują sprawy kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych; utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej.

Gmina – czynny, zarejestrowany podatnik podatku VAT – ubiega się o dofinansowanie inwestycji pn. „Budowa infrastruktury turystyczno-rekreacyjnej …” ze środków … w ramach PROW na lata 2014-2020. Przedmiotem inwestycji jest budowa Infrastruktury, której celem będzie poprawa warunków życia mieszkańców Gminy. Właścicielem powstałego majątku będzie Gmina. Faktury VAT dokumentujące poniesione koszty będą wystawiane na Gminę. Infrastruktura, która powstanie w wyniku zrealizowanego przez Gminę projektu służy wyłącznie zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty i ma charakter ogólnodostępny. W związku z jej eksploatacją, Gmina nie uzyska jakichkolwiek dochodów. W konsekwencji, nabywane przez Gminę towary i usługi w celu realizacji inwestycji nie mają związku z wykonywaniem żadnych czynności opodatkowanych.

W rozpatrywanej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą stwierdzenia, czy będzie mu przysługiwało prawo do odliczenia części lub całości podatku naliczonego od faktur VAT otrzymanych w związku z budową Infrastruktury.

Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT, w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny. W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie są spełnione, gdyż jak wskazał Wnioskodawca – budowa Infrastruktury odbywać się będzie w ramach władztwa publicznego i Gmina wykonując to zadanie działać będzie jako organ administracji publicznej. Tym samym, Gmina nie będzie działać w charakterze podatnika VAT. Ponadto nabywane przez Gminę towary i usługi w celu realizacji inwestycji nie mają związku z wykonywaniem żadnych czynności opodatkowanych Zatem Gminie nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków związanych z budową Infrastruktury.

Podsumowując, Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia części lub całości podatku naliczonego od faktur VAT otrzymanych w związku z budową Infrastruktury.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.