Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/443-722/14/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-03-18
Teza: W sytuacji, gdy Wnioskodawca po nabyciu wewnątrzwspólnotowym samochodów ciężarowych dokona ich rejestracji, w tym charakterze, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, a następnie dokona ich przeróbki na samochody osobowe, to czynność ta nie mieści się w przedmiocie opodatkowania określonym w art. 100 ust. 1 ustawy.
Słowa kluczowe: akcyza; klasyfikacja; samochód-samochód osobowy
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział V-art. 100

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 2 i § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 8 grudnia 2014 r. (data wpływu 18 grudnia 2014 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie obowiązku zapłaty akcyzy z tytułu sprzedaży przebudowanych pojazdów albo wykonania zabudowy pojazdu stanowiącego własność zlecającego zabudowę – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 grudnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie obowiązku zapłaty akcyzy z tytułu sprzedaży przebudowanych pojazdów albo wykonania zabudowy pojazdu stanowiącego własność zlecającego zabudowę.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenia przyszłe.

Spółka dokonuje zabudowy pojazdów ciężarowych zgodnie z normami określającymi wymagania techniczne ambulansów typu A, B i C. Spółka sprzedaje ambulanse z zabudową na podwoziu samochodu ciężarowego albo dokonuje zabudowy pojazdu powierzonego przez zlecającego. Wszystkie ambulanse wykorzystywane przez służbę zdrowia produkowane są zgodnie z Polską Normą PN EN 1789 „Pojazdy medyczne i ich wyposażenie. Ambulanse drogowe”, która następująco definiuje poszczególne typy ambulansów:

*   typ A - ambulans do transportu pacjentów - ambulans drogowy skonstruowany i wyposażony do transportu pacjentów, co do których nie przewiduje się, że staną się pacjentami w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego;

*   typ B - ambulans ratunkowy - ambulans drogowy skonstruowany i wyposażony do transportu, podstawowego leczenia i monitorowania pacjenta,

*   typ C - ruchoma jednostka intensywnej opieki - ambulans drogowy skonstruowany i wyposażony do transportu, zaawansowanego leczenia i monitorowania pacjentów.

Samochodem bazowym są samochody ciężarowe, klasyfikowane do kodu CN 8704 (samochody przeznaczone do przewozu ładunków). Spółka wykonuje na pojeździe bazowym zabudowę przystosowując pojazd do wykonywania funkcji zgodnych z typem ambulansu.

Spółka dokonywać będzie zabudowy pojazdów ciężarowych zarejestrowanych.

Samochód bazowy przed przystąpieniem do zabudowy będzie samochodem zarejestrowanym zgodnie z przepisami prawa o ruchu drogowym jako samochód ciężarowy − dopuszczonym do ruchu na podstawie pozwolenia czasowego lub dowodu rejestracyjnego. Sprzedaż zabudowanego pojazdu (ambulansu) może następować przed uzyskaniem rejestracji stałej tego pojazdu jako pojazdu ciężarowego (tj. z okresie dopuszczenia do ruchu na podstawie pozwolenia czasowego). Zabudowa pojazdu bazowego może następować w następujących wariantach (mając na względzie moment oraz podmiot, który dokonuje rejestracji pojazdu bazowego):

1.  Spółka nabywa pojazd bazowy ciężarowy zarejestrowany (rejestracja dokonana przez dealera, dostawcę), dokonuje jego zabudowy, a następnie dokonuje sprzedaży pojazdu zabudowanego. Nabywca przerejestrowuje pojazd przebudowany.
2.  Spółka nabywa od dealera nie zarejestrowany samochód bazowy ciężarowy, dokonuje przed przystąpieniem do zabudowy jego rejestracji (jako samochodu ciężarowego), po zarejestrowaniu jako samochód ciężarowy przystępuje do zabudowy. Nabywca rejestruje samochód z zabudową specjalistyczną,
3.  Spółka nie nabywa pojazdu bazowego (ciężarowego) i nie dokonuje jego sprzedaży, ale dokonuje zabudowy pojazdu bazowego na zarejestrowanym pojeździe ciężarowym, będącym własnością zlecającego zabudowę.

Spółka jest podatnikiem podatku akcyzowego. Spółka nie dokonuje przed sprzedażą przerejestrowania samochodu po zabudowie.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym na Spółce będzie ciążył podatek akcyzowy z tytułu sprzedaży przebudowanych pojazdów albo wykonania zabudowy pojazdu stanowiącego własność zlecającego wykonanie zabudowy?

Stanowisko Wnioskodawcy.

W ocenie Spółki, w opisanym wyżej zdarzeniach obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym nie powstanie. Sprzedaż zabudowanych pojazdów nie stanowi przedmiotu opodatkowania podatkiem akcyzowym ponieważ zabudowa pojazdu, o której mowa w pkt 1 i 2 zdarzenia przyszłego, ma miejsce po rejestracji pojazdu bazowego, jako pojazdu ciężarowego. Zmiany w pojeździe ciężarowym dokonane przez Spółkę przed sprzedażą, ale po pierwszej rejestracji nie mają wpływu na opodatkowanie sprzedaży tych pojazdów. W przypadku, o którym mowa w pkt 3 zdarzenia przyszłego Spółka świadczy usługę zabudowy pojazdu należącego do zlecającego zabudowę − czynność ta nie jest przedmiotem opodatkowania podatkiem akcyzowym.

Zgodnie z art. 100 ust. 1 ustawy z dnia 8 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, w przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  import samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym;
2.  nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym;
3.  pierwsza sprzedaż na terytorium kraju samochodu osobowego niezarejestrowanego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym:

1.  wyprodukowanego na terytorium kraju,
2.  bod którego nie została zapłacona akcyza z tytułu czynności, o których mowa w pkt 1 albo 2.

Zgodnie z art. 100 ust. 2 tej ustawy, w przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest również sprzedaż na terytorium kraju samochodu osobowego niezarejestrowanego na terytorium kraju, następująca po sprzedaży, o której mowa w ust. 1 pkt 3, jeżeli wcześniej akcyza nie została zapłacona w należnej wysokości a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony.

Zgodnie z art. 100 ust. 4 ww. ustawy, samochody osobowe są to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Na podstawie art. 100 ust. 5 ww. ustawy, na potrzeby działu V, za sprzedaż samochodu osobowego uznaje się jego:

1.  sprzedaż, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny;
2.  zamianę, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.- Kodeks cywilny;
3.  wydanie w zamian za wierzytelności;
4.  wydanie w miejsce świadczenia pieniężnego;
5.  darowiznę, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny;
6.  wydanie w zamian za dokonanie określonej czynności;
7.  przekazanie lub wykorzystanie na potrzeby reprezentacji albo reklamy;
8.  przekazanie przez podatnika na potrzeby osobiste podatnika, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, a także zatrudnionych przez niego pracowników oraz byłych pracowników;
9.  użycie na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej.

W ocenie Spółki, jak wynika z powyższego kluczowe znaczenie dla objęcia sprzedaży samochodu osobowego obowiązkiem podatkowym w podatku akcyzowym ma pierwsza rejestracja pojazdu samochodowego. W przypadku samochodu, który został już zarejestrowany zgodnie z przepisami Prawa o ruchu drogowym czynności dokonywane po rejestracji, które skutkowałyby zmianą charakteru pojazdu i zaklasyfikowaniem go do kodu CN 8703 nie skutkują powstaniem obowiązku podatkowego. Obrót zarejestrowanym samochodem ciężarowym nie jest zaś przedmiotem opodatkowania podatkiem akcyzowym.

Pogląd ten znajduje również potwierdzenie w interpretacji indywidualnej z dnia 16 czerwca 2014 r. sygn. ILPP3/443-48/14-2/TW. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu stwierdził, że: „Biorąc pod uwagę powyższe, należy stwierdzić, że w opisanym przypadku po stronie Zainteresowanego nie powstanie obowiązek podatkowy − ten wiąże się bowiem bezpośrednio z obrotem samochodami zdefiniowanymi w art. 100 ust. 4 ustawy, tj. samochodami osobowymi o kodzie CN 8703 (wyłącznie w przypadkach o których mowa w art. 100 ustawy). Z kolei w sytuacji, gdy Wnioskodawca po nabyciu samochodów ciężarowych dokona ich rejestracji w tym charakterze zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, to czynności dokonane po tej rejestracji, tj. przerobienie samochodu ciężarowego na ambulans nie są już przedmiotem opodatkowania akcyzą, o której mowa w cyt. powyżej art. 100 ustawy. Reasumując, z tytułu zakupu samochodu bazowego-ciężarowego, który następnie zostanie zarejestrowany, a potem zabudowany na ambulans, po stronie Pogotowia nie powstanie obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym”.

Podobne stanowisko wyrażono również w interpretacji indywidualnej z dnia 27 stycznia 2014 r. sygn. ITPP3/443-527/13/JK, Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy: „Z opisu wniosku (zdarzeń przyszłych) wynika, że Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zamierza nabyć wewnątrzwspólnotowo następujące pojazdy (\`(...)\`). Auta wyprodukowano jako pojazdy osobowe, które po przebudowie zostały dopuszczone do ruchu w innym państwie członkowskim, jako samochody ciężarowe. W ocenie Wnioskodawcy, wskazane we wniosku pojazdy, to samochody ciężarowe klasyfikowane do kodu CN 8704. Wątpliwości Zainteresowanego dotyczą powstania obowiązku zapłaty akcyzy w sytuacji, gdy po zarejestrowaniu pojazdów, nie będących samochodami osobowymi w rozumieniu art. 100 ust. 4 ustawy, zostaną dokonane w tych pojazdach przeróbki polegające na wmontowaniu dodatkowych siedzeń. Po dokonaniu tych przeróbek, pojazdy zostaną zarejestrowane jako samochody osobowe. Mając na uwadze wskazane przepisy i opis zdarzeń przyszłych, stwierdzić należy, że w sytuacji, gdy Wnioskodawca po nabyciu wewnątrzwspólnotowym samochodów ciężarowych dokona ich rejestracji, w tym charakterze, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, a następnie dokona ich przeróbki na samochody osobowe, to czynność ta nie mieści się w przedmiocie opodatkowania określonym w art. 100 ust. 1 ustawy”.

Podobnie Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z dnia 23 lipca 2013 r. sygn. ITPP3/443-270/13/JK: „Z przedstawionego przez Wnioskodawcę zdarzenia przyszłego wynika również, że po dokonaniu rejestracji Zainteresowany zamierza dostosować pojazdy do homologacji aut osobowych. Wnioskodawca wskazał przy tym, że po dokonaniu przeróbek, pojazdy zostaną zarejestrowane jako samochody osobowe. W związku z powyższym należy stwierdzić, iż w przedstawionej sytuacji również nie powstanie obowiązek zapłaty podatku akcyzowego uwagi na fakt, że akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane wcześniej na terytorium kraju”.

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 27 marca 2012 r. sygn. IPPP3/443-40/12-2/KB stwierdził, że „Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca zamierza nabywać nowe samochody ciężarowe, a następnie zarejestrować je jako samochody ciężarowe. Następnie Wnioskodawca będzie te pojazdy przebudowywać osobiście lub zlecać ich przerób na specjalne pojazdy sanitarne (ambulanse ratunkowe). Samochód ten po przebudowie wciąż będzie zarejestrowany jako samochód ciężarowy. Pierwsza rejestracja (przerejestrowanie) jako samochód sanitarny (ambulanse ratunkowe) będzie dokonywana:

1.  przez Wnioskodawcę, przed sprzedażą ambulansu nabywcy, albo
2.  przez Kupujących, którzy - na podstawie stosownych dokumentów i wystawionej przez Wnioskodawcę faktury VAT – będą je przerejestrowywać.

Ponadto, Wnioskodawca wskazał, że klasyfikacja statystyczna nabywanych samochodów bazowych jako samochodów ciężarowych nie budzi żadnej wątpliwości - są to pojazdy należące do grupowania CN 8704. Biorąc pod uwagę powyższe, należy stwierdzić, że w sytuacji gdy Wnioskodawca po dokonanym nabyciu samochodów ciężarowych dokona ich rejestracji w tym charakterze, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, to czynności dokonane po tej rejestracji, tj. przerobienie samochodu ciężarowego na ambulans oraz jego prze rejestrowa nie lub dalsza sprzedaż, nie są już przedmiotem opodatkowania akcyzą, o którym mowa w art. 100 ustawy.

A zatem należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że niezależnie od tego, który z podmiotów przerejestruje opisany w stanie faktycznym samochód, nie powstanie obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym z tego tytułu”.

Zabudowa pojazdu należącego do zleceniodawcy nie jest przedmiotem opodatkowania podatkiem akcyzowym. Pogląd ten znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej z dnia 3 listopada 2010 r. znak ITPP3/443-132a/10/ZG, Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy: „Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca zamierza wykonywać usługi w zakresie przerobu na zamówienie kontrahenta, dostarczonych przez niego już zarejestrowanych samochodów ciężarowych na ambulanse drogowe. Analiza przytoczonych przepisów wskazuje, iż zarejestrowane samochody ciężarowe nie są przedmiotem opodatkowania akcyzą. Ponadto usługa wykonywana przez Wnioskodawcę polegająca na przerobieniu dostarczonego przez kontrahenta zarejestrowanego samochodu ciężarowego na ambulans (nawet jeżeli w wyniku dokonanej zmiany mógł powstać samochód osobowy) również nie jest przedmiotem opodatkowania podatkiem akcyzowym, w związku z czym uznano stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe”.

Biorąc powyższe pod uwagę, stanowisko Spółki, zgodnie z którym sprzedaż samochodu ambulans typu A, B lub C, powstałego w wyniku zabudowy wykonanej na samochodzie ciężarowym zarejestrowanym przed dokonaniem zabudowy, nie wywołuje obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym. Zabudowa pojazdu na zlecenie właściciela tego pojazdu również nie stanowi przedmiotu opodatkowania tym podatkiem. Stanowisko Spółki należy uznać za prawidłowe w całości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionych zdarzeń przyszłych jest prawidłowe.

Na wstępie podkreślić należy, iż kwestie dotyczące klasyfikacji statystycznych, nie mieszczą się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym tutejszy organ nie jest uprawniony do oceny stanowiska Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym klasyfikacji statystycznej wyrobów. Z powyższych przepisów wynika zarazem, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska Wnioskodawcy w odniesieniu do przedstawionej we wniosku sytuacji (zdarzeń przyszłych) obejmującego zawartą klasyfikację wyrobu.

Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2014 r. poz. 752, z późn. zm.), dalej zwana ustawą, określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy – art. 1 ust. 1 ustawy.

Stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy, do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy, a także do wiążących informacji akcyzowych, zwanych dalej "WIA", stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.).

Zmiany w Nomenklaturze Scalonej (CN) nie powodują zmian w opodatkowaniu akcyzą wyrobów akcyzowych i samochodów osobowych, jeżeli nie zostały określone w niniejszej ustawie (art. 3 ust. 2 ustawy).

Zgodnie z art. 100 ust. 1 ustawy, w przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  import samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym;
2.  nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym;
3.  pierwsza sprzedaż na terytorium kraju samochodu osobowego niezarejestrowanego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym:

1.  wyprodukowanego na terytorium kraju,
2.  od którego nie została zapłacona akcyza z tytułu czynności, o których mowa w pkt 1 albo 2.

W przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania jest również sprzedaż na terytorium kraju samochodu osobowego niezarestrowanego na terytorium kraju, następująca po sprzedaży, o której mowa w ust. 1 pkt 3, jeżeli wcześniej akcyza nie została zapłacona w należytej wysokości a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony – art. 100 ust. 2 ustawy.

Zgodnie z art. 100 ust. 4 ustawy, samochody osobowe są to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Z kolei, zgodnie z art. 110a ust. 1 ustawy, zwalnia się od akcyzy samochód osobowy stanowiący specjalistyczny środek transportu sanitarnego, przeznaczony do działalności leczniczej polegającej na udzielaniu świadczeń zdrowotnych przez podmioty lecznicze wpisane do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą w rozumieniu ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2013 r. poz. 217, z późn. zm.), spełniający cechy techniczne i jakościowe określone w Polskich Normach przenoszących europejskie normy zharmonizowane, których szczegółowe dane zostały określone w Polskiej Normie PN-EN 1789+A1.

Wskazane wyżej zwolnienie, zgodnie z art. 110a ust. 2 ustawy, dotyczy ambulansów drogowych:

1.  typu B - ambulans ratunkowy;
2.  typu C - ruchoma jednostka intensywnej opieki.

Wątpliwości Zainteresowanego dotyczą kwestii powstania obowiązku podatkowego w akcyzie w związku ze sprzedażą opisanych samochodów ambulans typu A, B lub C, powstałych w wyniku zabudowy wykonanej na zarejestrowanym przed dokonaniem zabudowy samochodzie ciężarowym klasyfikowanym do kodu CN 8704 oraz powstania tego obowiązku w związku z wykonaniem ww. zabudowy pojazdów na zlecenie właściciela pojazdu.

Mając na uwadze wskazane przepisy i opis zdarzeń przyszłych, stwierdzić należy, że w stosunku do Wnioskodawcy nie powstanie obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym w związku ze sprzedażą opisanych samochodów ambulans typu A, B lub C, powstałych w wyniku zabudowy wykonanej na zarejestrowanych wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym samochodach ciężarowych, klasyfikowanych do kodu CN 8704. Nie powstanie również obowiązek w tym podatku w związku z wykonaniem opisanej zabudowy wskazanych pojazdów na zlecenie ich właściciela.

Należy zaznaczyć, iż zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 roku w sprawie trybu udzielania, informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1 poz. 11) zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej i to jego obciążają ewentualne negatywne konsekwencje z tytułu błędnego zaklasyfikowania wyrobów akcyzowych.

Wskazać należy przy klasyfikowaniu danego pojazdu do określonej kategorii samochodów bez znaczenia jest to, w jaki sposób w praktyce pojazd będzie wykorzystywany. Kluczowe znaczenie ma bowiem ustalenie zasadniczego, właściwego, podstawowego przeznaczenia pojazdu. W tym zakresie, elementem mającym determinujący wpływ na ustalenie jego przeznaczenia są posiadane przez niego cechy świadczące o pełnieniu funkcji użytkowej, np. polegającej w głównej mierze na przewozie osób (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 22 marca 2011 r. sygn. akt I SA/Gd 1337/10). Podkreślenia wymaga fakt, iż klasyfikację pojazdów dla celów ustalenia, czy dany samochód podlega opodatkowaniu akcyzą nie ustala się na podstawie przepisów z zakresu prawa o ruchu drogowym. Wskazane przepisy odnoszą się jedynie dla potrzeb rejestracji pojazdu i nie mają zastosowania do powstania obowiązku w podatku akcyzowym. Przepisy podatkowe są przepisami autonomicznymi względem innych przepisów niepodatkowych. Ustawa o podatku akcyzowym jednoznacznie wskazuje, że do celów podatku akcyzowego należy stosować przepisy i definicje zawarte w tej ustawie. A zatem w kontekście ustawy podatkowej należy dokonywać oceny rodzaju nabytego pojazdu i skutków tego nabycia dla powstania obowiązku w podatku akcyzowym (por. WSA w Gdańsku w orzeczeniu z dnia 4 października 2011 r. sygn. akt I SA/Gd 685/11).

Odnosząc się z kolei do wskazanych we wniosku interpretacji indywidualnych stwierdzić należy, że tutejszy organ nie jest związany rozstrzygnięciem wydanym w innej sprawie. Interpretacje indywidualne są bowiem rozstrzygnięciami w konkretnych sprawach, osadzonymi w określonym stanie faktycznym. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) w swoim rozdziale III określa zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Nie przewiduje on takiej mocy dla rozstrzygnięć Dyrektora Izby Skarbowej, jako organu upoważnionego do wydawania interpretacji indywidualnych w imieniu Ministra Finansów.

Należy także zaznaczyć, iż niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach zdarzenia podanego przez Wnioskodawcę. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania podatkowego lub kontrolnego właściwy organ ustali, inne przeznaczenie i klasyfikację przedmiotowego pojazdu, to interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy opisanych we wniosku zdarzeń przyszłych i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania niniejszej interpretacji.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionych zdarzeń przyszłych lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.