Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1-415-35/07-2/JB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2007-09-14
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie ustalenia ograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce w 2007 roku i w latach następnych w związku z przeniesieniem centrum interesów gospodarczych i osobistych do Belgii.
Słowa kluczowe: Belgia; miejsce-miejsce zamieszkania; obowiązek-obowiązek podatkowy-ograniczony obowiązek podatkowy; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; wynagrodzenia-wynagrodzenie za pracę
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 2a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana X, reprezentowanego przez pełnomocnika Panią Y, przedstawione we wniosku z dnia 24 lipca 2007 r. (data wpływu 31 lipca 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia ograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce w 2007 roku i w latach następnych w związku z przeniesieniem centrum interesów gospodarczych i osobistych do Belgii - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 lipca 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia ograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce w 2007 roku i w latach następnych w związku z przeniesieniem centrum interesów gospodarczych i osobistych do Belgii.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.**

Pan X jest obywatelem Polski. Do końca 2006 r. był traktowany jako osoba mająca miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce, tj. podlegał w kraju opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.

W maju 2006 roku Podatnik wyjechał wraz z żoną z Polski w celu wykonywania pracy na rzecz belgijskiej spółki z grupy A.Z. Umowa o pracę, w której jako miejsce wykonywania pracy wskazana została Belgia, została podpisana z brytyjską spółką z grupy A.Z. i zawarta jest ona na okres 2 lat (1 czerwiec 2006 r. – 31 kwietnia 2008 r.), z zastrzeżeniem możliwości przedłużenia ww. kontraktu. Wnioskodawca posiada prywatne ubezpieczenie zdrowotne/medyczne w Belgii oraz opłaca tam składki na ubezpieczenie społeczne.

W 2007 roku i w latach następnych ww. nie będzie przebywał w Polsce, z wyjątkiem krótkotrwałych podróży służbowych lub turystycznych (szacowany okres pobytu w Polsce w roku 2007 to 14 dni).

Podatnik posiada w Polsce mieszkanie, które jest wynajęte i nie jest dla niego dostępne w trakcie wykonywania pracy poza granicami Polski, natomiast w Belgii zamieszkuje w lokalu wynajętym przez belgijskiego pracodawcę.

Pan X złożył za pośrednictwem pełnomocnika formularz aktualizacyjny NIP-3 wskazując jako jego miejsce zamieszkania adres w Belgii.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Czy mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny Pan X zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlega ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce w 2007 roku i w latach następnych?

Zdaniem Pana X zgodnie z regulacją zawartą w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2007 r., osoby fizyczne, jeżeli nie mają zamieszkania na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, podlegają ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce (tj. obowiązkowi podatkowemu tylko do dochodów/przychodów osiąganych na terytorium Polski). Natomiast za osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce, zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uważa się osobę fizyczną, która posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

W myśl powyższego przepisu, aby można było mówić o podleganiu nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu przez konkretnego podatnika, musi on posiadać na terytorium Polski centrum interesów osobistych lub gospodarczych lub też czas pobytu danej osoby na terytorium Polski powinien przekroczyć 183 dni w ciągu roku podatkowego.

W ocenie Podatnika od maja 2006 r. centrum interesów ekonomicznych i osobistych znajduje się w Belgii. Całkowity dochód, który otrzymuje on od brytyjskiej spółki A.Z. należny jest za pracę wykonywaną w Belgii, zatem jest to dochód osiągnięty z belgijskiego źródła przychodu. W związku z powyższym, centrum interesów ekonomicznych Wnioskodawcy usytuowane jest na terenie Belgii.

Wnioskodawca podkreśla, iż jest żonaty i nie posiada dzieci. Żona Podatnika przebywa razem z nim w Belgii, zatem fakt spędzania przez niego większości roku z rodziną na terenie Belgii przesądza o ulokowaniu tam również jego centrum interesów osobistych.

Biorąc pod uwagę powyższe Pan X stwierdza, iż pierwszy warunek z art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest spełniony, a zatem na tej podstawie nie powinien zostać uznany za osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce.

Jeżeli chodzi o długość oraz częstotliwość przebywania w Polsce, w roku 2007 pobyt ten nie przekroczy 183 dni, gdyż Wnioskodawca będzie przebywał na terytorium Polski sporadycznie (ok. 14 dni) i tym samym również druga przesłanka, na podstawie, której określa się miejsce zamieszkania w Polsce dla celów podatkowych, nie zostanie w jego przypadku spełniona.

W odniesieniu do powyższego Pan X uważa, iż od początku roku 2007 powinien zostać uznany za osobę nieposiadającą miejsca zamieszkania w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ ośrodek jego interesów życiowych znajduje się w Belgii, a jego pobyt na terytorium Polski w 2007 r. nie przekroczy 183 dni.

Zatem powinien podlegać w 2007 roku i w latach następnych, podczas których będzie przebywał w Belgii, ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce tj. powinien opłacać podatki w Polsce wyłącznie od dochodów osiągniętych ze źródeł położonych na jej terytorium (np. podatek od dochodu/przychodu z tytułu wynajmu mieszkania). Natomiast dochód osiągnięty z pracy wykonywanej poza terytorium Polski (tj. w Belgii) oraz inne dochody ze źródeł zagranicznych (np. odsetki od środków na zagranicznym rachunku bankowym) nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.**

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. z 2000 r. Dz. U. Nr 14, poz. 176 ze zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do art. 3 ust. 1a w/w ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Natomiast art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Na podstawie art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych powołane przepisy stosuję się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 Konwencji podpisanej w Warszawie dnia 20 sierpnia 2001 r. między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Belgii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz zapobiegania oszustwom podatkowym i uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 2004 r. Nr 211, poz. 2139) określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie" oznacza każdą osobę, która, zgodnie z prawem tego Państwa, podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze i obejmuje również to Państwo, wszystkie jego jednostki terytorialne lub organy lokalne. Jednakże określenie to nie obejmuje osób, które podlegają opodatkowaniu w tym Państwie w zakresie dochodu osiąganego ze źródeł położonych tylko w tym Państwie lub z tytułu majątku położonego w tym Państwie.

Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się, zatem bezpośrednio do określenia „miejsce zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Od 1 stycznia 2007 r. ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera definicję miejsca zamieszkania osoby fizycznej do celów podatkowych (art. 3 ust. 1a w/w ustawy).

Za osobę posiadającą w Polsce miejsce zamieszkania dla celów podatkowych uważa się taką, która przebywa w Polsce przez więcej niż 183 dni w roku kalendarzowym albo posiada w Polsce centrum interesów osobistych lub gospodarczych.

W przypadku Wnioskodawcy pierwszy z wymienionych warunków nie będzie spełniony, gdyż Podatnik deklaruje, iż w trakcie 2007 roku zamierza przebywać w Polsce jedynie ok. 14 dni.

Analizując natomiast drugi warunek, czyli miejsce, gdzie znajduje się centrum interesów osobistych lub gospodarczych Pana X należy stwierdzić, iż kraj, w którym przeważają powiązania osobiste, powinien być zasadniczo traktowany jako ośrodek interesów życiowych i osobistych.

Podatnik posiada w Polsce mieszkanie, które jest wynajęte, przez co jest dla niego niedostępne. Wnioskodawca złożył formularz aktualizacyjny NIP-3, wskazując jako miejsce zamieszkania adres w Belgii.

Podatnik jest żonaty, a współmałżonka przebywa razem z nim w Belgii.

Wobec powyższego trudno w tym stanie faktycznym mówić o ściślejszych powiązaniach osobistych i należy uznać, iż wraz z wyjazdem do Belgii przeniósł swoje centrum interesów osobistych za granicę.

Wnioskodawca oświadcza, iż całkowitym źródłem jego utrzymania jest dochód otrzymywany od brytyjskiej spółki A.Z. za pracę wykonywaną w Belgii i podkreśla, iż posiada tam prywatne ubezpieczenie zdrowotne/medyczne oraz opłaca składki na ubezpieczenie społeczne, co wskazuje, iż interesy gospodarcze łączą go z tym państwem.

Mając na uwadze opisany we wniosku stan faktyczny oraz przedstawiony powyżej stan prawny, należy stwierdzić, iż w 2007 roku i w latach następnych (o ile zmianie nie ulegnie stan faktyczny) Pan X nie posiada miejsca zamieszkania w Polsce, a zatem podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.