Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IP-PB3-423-265/07-2/KUKM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2007-12-24
Teza: Zyski oddziału Spółki położonego w Luksemburgu, stanowiącego w rozumieniu umowy polsko – luksemburskiej zakład Spółki, podlegały będą opodatkowaniu w tym kraju, zgodnie z zasadami określonymi w art. 7 ust. 1 rozważanej umowy. Kwestię opodatkowania dochodu osiąganego przez zakład położony w Luksemburgu, jako dochodu Spółki, należy rozstrzygnąć zgodnie z brzmieniem art. 24 ust. 2 lit. a) umowy polsko – luksemburskiej. W świetle tego przepisu w sytuacji, gdy osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej osiąga dochód lub posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami umowy polsko – luksemburskiej może być opodatkowany w Luksemburgu, wówczas Polska zwolni taki dochód lub majątek od opodatkowania. Niezależnie od tego Polska zachowuje prawo do zastosowania, przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu lub majątku takiej osoby, stawki podatkowej, która byłaby zastosowana, gdyby dochód lub majątek zwolniony od opodatkowania nie podlegał takiemu zwolnieniu.
Słowa kluczowe: Luksemburg; oddział; podmiot-podmioty powiązane; pożyczka; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; usługi-usługi finansowe; wierzytelność; wkład; wkład-wkłady niepieniężne; zakład
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 4a; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4; [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział IIA (uchylony)-art. 20b (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 24 września 2007 r. (data wpływu 28 września 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie art. 4a pkt 11 lit. a, art. 15 ust. 2 oraz 2a, art. 17 ust. 1 pkt 3 w związku z postanowieniami Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Wielkim Księstwem Luksemburga w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku sporządzonej w Luksemburgu dnia 14 czerwca 1995 r. (Dz. U. z 1996 r. Nr 110, poz. 527 dalej: Konwencja), - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 września 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie art. 4a pkt 11 lit. a, art. 15 ust. 2 oraz 2a, art. 17 ust. 1 pkt 3 w związku z postanowieniami Konwencji z dnia 14 czerwca 1995 r. między Rzeczpospolitą Polską a Wielkim Księstwem Luksemburga w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka z o.o. (dalej Wnioskodawca) jest przedsiębiorcą, który planuje rozpocząć działalność gospodarczą między innymi, w zakresie działalności finansowej, w tym działalności pożyczkowej w zakresie finansowania innych przedsiębiorstw. Działalność finansowa Spółki prowadzona będzie głownie przez oddział Spółki z siedzibą w Luksemburgu (dalej Oddział). Działalność finansowa Spółki, co do zasady skierowana będzie do podmiotów powiązanych Spółki. Niemniej jednak, Spółka będzie mogła podejmować tę działalność również w stosunku do podmiotów niepowiązanych.

W celu zapewnienia odpowiednich środków na prowadzoną działalność, udziałowiec Spółki dokapitalizuje Spółkę (w przyszłości Spółka może mieć więcej niż jednego udziałowca) poprzez podwyższenie jej kapitału. Wkłady udziałowca do Spółki mogą mięć formę zarówno wkładów pieniężnych, jak i wkładów niepieniężnych (np. wierzytelności z tytułu udzielonych pożyczek).

Udziałowiec(y) Spółki może ulec zmianie w przyszłości. Jednakże, ewentualna zmiana w tym zakresie nie będzie miała wpływu na strukturę operacyjną opisaną w niniejszym w wniosku. W zakresie niezbędnym do prowadzenia działalności finansowej przez Oddział, środki uzyskane od udziałowca Spółki będą alokowane do Oddziału. Środki te będą stanowić „kapitał” Oddziału.

W przypadku, gdyby okazało się, że alokowane do Oddziału, środki uzyskane od udziałowca Spółki są niewystarczające w stosunku do jego potrzeb, Oddział może samodzielnie pożyczyć dodatkowe fundusze od jednostek powiązanych lub tez niepowiązanych. W takich przypadkach, oddział samodzielnie będzie wypłacał z tytułu zaciągniętych pożyczek odsetki na rzecz pożyczkodawców.

Pożyczki (oraz inne formy finansowania) udzielone przez oddział innym podmiotom będą oprocentowane. Oprocentowanie będzie miało charakter rynkowy.

Podział funkcji Centrali i Oddziału odnośnie działalności finansowej będzie przedstawiał się następująco:

*   Oddział będzie realizował funkcje i ponosił adekwatne koszty związane bezpośrednio z działalnością finansową.

*   Centrala będzie realizowała funkcje i ponosiła adekwatne koszty związane bezpośrednio z działalnością finansową Oddziału wyłącznie w zakresie tworzenia strategicznej polityki Oddziału. W tym celu, zarząd Spółki będzie ustalał wytyczne oraz dokonywał okresowej oceny w celu sprawdzenia czy działania Oddziału są zgodne z wytycznymi.

*   Oddział będzie realizował funkcje oraz będzie ponosił odpowiednie koszty związane z oceną wniosków o udzielenie pożyczek, ich przyznawaniem oraz bieżącym zarządzaniem pożyczkami, udzielonymi przez Oddział lub alokowanych do Oddziału przez Centralę.

*   Centrala oraz Oddział będą realizować funkcje ogólne oraz funkcje administracyjne (takie jak ogólne zarządzanie, księgowość, zarządzanie personelem, wsparcie techniczne) w związku z własną działalnością.

Podział ryzyka ponoszonego przez Centralę i Oddział w stosunku do prowadzonej działalności będzie przedstawiał się następująco:

*   Centrala będzie alokowała kapitał do Oddziału w formie wierzytelności pożyczkowych, lub środków pieniężnych wykorzystywanych do udzielania nowych pożyczek. Oddział będzie ponosił ryzyko kredytowe związane z każda alokowaną lub udzieloną bezpośrednio pożyczką,

*   Centrala będzie dostarczała Oddziałowi środki finansowe, lecz sama nie będzie udzielała bezpośrednio pożyczek ani nie będzie nabywać wierzytelności pożyczkowych, którymi miałby zarządzać Oddział. W konsekwencji, Centrala będzie ponosiła jedynie w sposób pośredni ryzyko, jako podmiot zapewniający fundusze, ale nie będzie ponosiła ryzyka inwestycyjnego, które ponosi Oddział.

Oddział będzie zarejestrowany w Luksemburgu. Charakter prawny Oddziału będzie odpowiadał definicji zawartej w art. 5 pkt 4 Ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, a mianowicie to wyodrębniona i samodzielna organizacyjnie część działalności gospodarczej wykonywanej przez Spółkę poza głównym miejscem wykonywania działalności. Zgodnie z tą definicją Oddział, stanowiąc jednostkę wyodrębniona organizacyjnie, nie będzie posiadał jednak odrębnej od Centrali osobowości prawnej.

Utworzenie przez Spółkę Oddziału w Luksemburgu, jak również alokowanie do Oddziału odpowiednich aktywów będzie dokonywane z zachowaniem wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy prawne i umowę Spółki (w szczególności poprzez odpowiednie uchwały podjęte przez właściwe organy Spółki).

Księgi rachunkowe Oddziału będą prowadzane w walucie obcej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym, w oparciu o art. 15 ust. 2 oraz 2a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm., dalej: updop), jak również art. 17 ust. 1 pkt 3 updop, w związku z art. 4a pkt 11 lit. a updop oraz art. 7 ust 2 i 3, jak również art. 24 ust 1 lit a Konwencji z dnia 14 czerwca 1995 r. między Rzecząpospolitą Polską a Wielkim Księstwem Luksemburga w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 1996 r. Nr 110, poz. 527 dalej: „Konwencja”):

*   Oddział założony przez Spółkę, usytuowany na terytorium Luksemburga będzie stanowił zakład w rozumieniu art. 4a pkt 1 updop oraz art. 5 ust. 1 Konwencji.

*   Ponieważ działalność finansowa będzie prowadzona przez Oddział w Luksemburgu, odsetki z tytułu pożyczek płacone do Oddziału, jak również zyski/straty uzyskane ze zbycia należności pożyczkowych będą stanowiły dla celów podatkowych zyski/straty Oddziału, (art. 7 ust. 2 Konwencji). Tym samym, dochód uzyskany przez oddział z tytułu ww. działalności będzie podlegał zwolnieniu z opodatkowania w Polsce zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 3 updop w związku z art. 7 ust. 1 oraz art. 24 ust. 1 lit. a Konwencji.

*   Ponieważ środki uzyskane od udziałowca Spółki będą alokowane na „kapitał” Oddziału (który, zgodnie z przyjętymi przez OECD zasadami, będzie miał charakter zbliżony do kapitału zakładowego w spółce), nie będą występować jakiekolwiek odsetki z tytułu przekazanych aktywów, które miałyby być płacone przez Oddział do Centrali i które byłyby opodatkowane w Polsce.

*   Z uwagi na fakt, iż działalność finansowa będzie prowadzona przez Oddział w walutach obcych, w Oddziale mogą wystąpić ujemne lub dodatnie różnice kursowe. Różnice te będą stanowić przychód lub koszt oddziału. Wniosek ten odnosi się również potencjalnych różnic kursowych związanych z pożyczkami zaciągniętymi przez Oddział (jeżeli takowe będą miały miejsce). Także w tym przypadku, różnice kursowe będą alokowane do Oddziału. To samo dotyczy zysków (jeżeli takowe będą miały miejsce) uzyskanych przez Oddział ze sprzedaży majątku.

*   Biorąc pod uwagę, iż księgi Oddziału będą prowadzone w walucie obcej, różnice kursowe (dodatnie lub ujemne) mogą również występować w wycenie majątku Oddziału w złotych polskich dla celów rachunkowych w Polsce. Z uwagi na to, iż taka wycena będzie dotyczyć działalności gospodarczej Oddziału, jakkolwiek dodatnie lub ujemne różnice kursowe powstałe w wyniku takiej wyceny nie będą podlegać opodatkowaniu w Polsce.

*   Przy określaniu wielkości dochodu, który jest zwolniony z opodatkowania w Polsce, należy brać pod uwagę funkcje pełnione w ramach działalności centrali i Oddziału. Mając na uwadze charakter tych funkcji, uzasadnione ekonomicznie będzie alokowanie określonej części przychodu z działalności finansowej Oddziału do przychodów Centrali.

Zdaniem Wnioskodawcy, analizę podatkowych skutków zdarzenia przyszłego opisanego powyżej należy przeprowadzić w oparciu o przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w nawiązaniu do przepisów Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Wielkim Księstwem Luksemburga.

Podatnik w swoim stanowisku wskazuje na zwolnienie przedmiotowe wynikające z art. 17 ust. 1 pkt 3. Dla poparcie swojego wnioskowania przytacza generalną zasadę opodatkowania zysków osiąganych przez przedsiębiorstwo mające siedzibę na terytorium jednego z Umawiającego się Państwa w drugim umawiającym się Państwie, wynikającą z art. 7 ust 1 Konwencji.

Sposób alokacji zysków oraz kosztów do zakładu reguluje odpowiednio art. 7 ust. 2 i 3 Konwencji. Definicje pojęcia zakład zawiera art. 4a pkt 11 updop. Definicja zakładu zawarta w art. 4a pkt 11 lit. a, w opinii Podatnika koresponduje z definicja zakładu zawarta w art. 5 Konwencji. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że z powyższych przepisów wynika jednoznacznie, iż w przypadku wykonywania przez polskiego przedsiębiorcę działalności gospodarczej na terytorium Luksemburga przez położony tam zakład, zarówno przychody osiągnięte za pośrednictwem zakładu, jak i koszty z tym zakładem związane, podlegają opodatkowaniu w zakładzie. W konsekwencji zyski zakładu będą podlegać, co do zasady opodatkowaniu w Luksemburgu, co wynika, zdaniem Spółki art. 24 ust 1 lit a Konwencji.

Zdaniem Wnioskodawcy, mając na uwadze przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz Konwencji podpisanej między Rzecząpospolitą i Luksemburgiem, co do zasady, dochód uzyskany przez Oddział z tytułu działalności finansowej, nie będzie podlegał opodatkowaniu w Polsce.

Jednakże, zdaniem Spółki, przy określaniu wielkości dochodu, który będzie opodatkowany tylko w Luksemburgu, należy wziąć również pod uwagę funkcje pełnione w ramach działalności prowadzonej przez Centralę i przez Oddział. Przepisy art. 15 ust.2 i 2a updop stanowią o alokacji kosztów. Przepisy te nie odnoszą się natomiast do zysku, jak powinien zostać przypisany do funkcji pełnionych przez Centralę, znajdujących odzwierciedlenie w powyższych kosztach. Taki brak alokacji zysku, byłby jednak, zdaniem Spółki, nieuzasadniony ekonomicznie i niezgodny z zasadami Konwencji. Alokację zysku w celu odzwierciedlenia pełnionych funkcji przewidują bowiem, w opinii Spółki, przepisy art. 7 ust 2 i 3 Konwencji.

W kontekście przepisów Konwencji, nadrzędnym celem dokonania alokacji zysków/ lub nakładów (kosztów) jest przypisanie zakładowi takich zysków, jakie mógłby osiągnąć gdyby funkcjonował jako odrębny, niezależny podmiot.

Biorąc powyższe pod uwagę, jak również charakter pełnionych przez Centrale w Polsce i Oddział w Luksemburgu funkcji, zdaniem Spółki, ekonomicznie uzasadniona będzie alokacja określonej części przychodu Oddziału z działalności finansowej do centrali, jako rodzaj wynagrodzenia Centrali za pełnione na rzecz Oddziału funkcje dotyczące działalności finansowej. W celu określenia poziomu wynagrodzenia należnego Centrali za funkcje pełnione na rzecz Oddziału w Luksemburgu, Spółka przygotuje studium porównawcze. Spółka może zadecydować o wystąpieniu do Ministra Finansów (zgodnie z procedurą uregulowana w Dziale II A ustawy Ordynacja podatkowa) o wydanie potwierdzenia prawidłowości metodologii kalkulacji kwoty przychodu uzyskanego przez Oddział w Luksemburgu, który powinien być alokowany do Centrali jako wynagrodzenie za funkcje pełnione na rzecz Oddziału w Luksemburgu.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam, co następuje.

Wnioskodawca jest przedsiębiorcą, który planuje rozpocząć działalność gospodarczą między innymi, w zakresie działalności finansowej, w tym działalności pożyczkowej w zakresie finansowania innych przedsiębiorstw przez oddział Spółki z siedzibą w Luksemburgu. Działalność finansowa Spółki, co do zasady skierowana będzie do podmiotów powiązanych Spółki, niemniej jednak, Spółka będzie mogła podejmować tę działalność również w stosunku do podmiotów niepowiązanych.

Definicje zakładu zawarte w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych i w konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania są ze sobą zbieżne.

Zgodnie z przepisem art. 4a pkt 11 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm., dalej: updop) zagraniczny zakład oznacza stałą placówkę, poprzez którą podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium jednego państwa wykonuje całkowicie lub częściowo działalność na terytorium innego państwa, a w szczególności oddział, przedstawicielstwo, biuro, fabrykę, warsztat albo miejsce wydobywania bogactw naturalnych - chyba że umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest Rzeczpospolita Polska stanowi inaczej.

Natomiast zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 Konwencji z dnia 14 czerwca 1995 r. między Rzecząpospolitą Polską a Wielkim Księstwem Luksemburga w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 1996 r. Nr 110, poz. 527 dalej: Konwencja), w rozumieniu niniejszej Konwencji określenie "zakład" oznacza stałą placówkę, przez którą całkowicie albo częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa.

Zgodnie z dyspozycja przepisu art. 3 ust. 1 ustawy podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania – nieograniczony obowiązek podatkowy.

Natomiast jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów (art. 15 ust. 2 updop).

Zasadę, o której mowa w ust. 2, stosuje się również w przypadku, gdy podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których część dochodów nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo jest zwolniona z tego opodatkowania; w takim przypadku przepis art. 7 ust. 3 pkt 3 stosuje się odpowiednio (art. 15 ust. 2a).

Konwencja określa w art. 7 ust. 1, iż zyski przedsiębiorstwa, które ma siedzibę w Polsce, podlegają opodatkowaniu tylko w tym państwie. Wyjątkiem od powyższej reguły jest sytuacja, w której przedsiębiorstwo (Spółka) prowadzi działalność gospodarczą w Luksemburgu poprzez położony tam zakład. Wtedy zyski przedsiębiorstwa mogą podlegać opodatkowaniu w Luksemburgu, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi (oddziałowi Spółki).

Sposób alokacji zysków oraz kosztów do zakładu wyraża przepis art. 7 ust. 2 Konwencji zgodnie z którym, z zastrzeżeniem postanowień ustępu 3, jeżeli przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa wykonuje działalność w drugim Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład, to w każdym Umawiającym się Państwie należy przypisać temu zakładowi takie zyski, jakie mógłby on osiągnąć, gdyby wykonywał taką samą lub podobną działalność w takich samych lub podobnych warunkach jako samodzielne przedsiębiorstwo i był całkowicie niezależny w stosunkach z przedsiębiorstwem, którego jest zakładem.

Natomiast zgodnie z art. 7 ust. 3. przy ustalaniu zysków zakładu dopuszcza się potrącenie nakładów ponoszonych dla tego zakładu, włącznie z kosztami zarządzania i ogólnymi kosztami administracyjnymi, niezależnie od tego, czy powstały w tym Państwie, w którym jest położony zakład, czy gdzie indziej

Umowa polsko – luksemburska definiuje pojęcie zakładu w art. 5 ust. 1. Zgodnie z informacjami przedstawionymi przez Spółkę w opisie stanu faktycznego zagraniczny oddział Spółki będzie zarejestrowany w Luksemburgu, będzie prowadzi odrębną i pełną księgowość oraz zawierał umowy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Spełni tym samym warunki do uznania, iż jest zakładem Spółki w rozumieniu dyspozycji przepisu art. 5 ust. 1 umowy polsko – luksemburskiej.

W związku z powyższym zyski oddziału Spółki położonego w Luksemburgu, stanowiącego w rozumieniu umowy polsko – luksemburskiej zakład Spółki, podlegały będą opodatkowaniu w tym kraju, zgodnie z zasadami określonymi w art. 7 ust. 1 rozważanej umowy.

Kwestię opodatkowania dochodu osiąganego przez zakład położony w Luksemburgu, jako dochodu Spółki, należy rozstrzygnąć zgodnie z brzmieniem art. 24 ust. 2 lit. a) umowy polsko – luksemburskiej. W świetle tego przepisu w sytuacji, gdy osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej osiąga dochód lub posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami umowy polsko – luksemburskiej może być opodatkowany w Luksemburgu, wówczas Polska zwolni taki dochód lub majątek od opodatkowania. Niezależnie od tego Polska zachowuje prawo do zastosowania, przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu lub majątku takiej osoby, stawki podatkowej, która byłaby zastosowana, gdyby dochód lub majątek zwolniony od opodatkowania nie podlegał takiemu zwolnieniu.

Zgodnie z postanowieniami art. 24 pkt 1 lit. a) Konwencji, Polska zwolni od opodatkowania dochód (z zastrzeżeniem art. 24 pkt 1 lit. b Konwencji, wyłączającego ze zwolnienia dochody z odsetek i należności licencyjnych) osiągany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, który to dochód może być opodatkowany w Luksemburgu, z tym jednak, że przy obliczaniu podatku od pozostałego dochodu tej osoby może zastosować stawkę podatkową, która byłaby zastosowana, gdyby dochód zwolniony od opodatkowania w powyższy sposób nie był w taki właśnie sposób zwolniony od opodatkowania.

W związku z powyższym dochód uzyskany przez Oddział z tytułu działalności finansowej, nie będzie podlegał opodatkowaniu w Polsce.

Odnośnie alokacji środków między Oddziałem a Centralą należy zwrócić uwagę na dyspozycję przepisu art. 20r ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którą przepisy działu IIA stosuje się odpowiednio w stosunkach pomiędzy podmiotem mającym siedzibę lub zakład na terytorium jednego państwa a jego zagranicznym zakładem w rozumieniu przepisów prawa podatkowego dotyczących podatku dochodowego od osób fizycznych i podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie przypisania części dochodu do podmiotu krajowego.

W związku z faktem, jak wskazuje we wniosku Oddział będzie zarejestrowany w Luksemburgu, na mocy przepisu art. 20b § 1 organ właściwy w sprawie porozumienia, na wniosek podmiotu krajowego, po uzyskaniu zgody władzy podatkowej właściwej dla podmiotu zagranicznego powiązanego z wnioskodawcą, uznaje prawidłowość wyboru i stosowania metody ustalania ceny transakcyjnej między podmiotem krajowym powiązanym z podmiotem zagranicznym a tym podmiotem zagranicznym. Jak wynika z art. 20a "organem właściwym w sprawie porozumienia" jest Minister właściwy do spraw finansów publicznych.

Ponieważ w transakcjach pomiędzy niezależnymi przedsiębiorstwami o alokacji środków decydują rynkowe mechanizmy podaży i popytu, badanie cen transferowych będzie sprowadzało się do ustalenia, czy odpowiadają one cenom rynkowym w porównywalnych transakcjach.

Należy podkreślić, iż procedury opisane w przepisach art. 20a-20q ustawy Ordynacja podatkowa regulują zasady postępowania administracji podatkowej, którego celem jest akceptacja lub odmowa akceptacji metody ustalania cen transakcyjnych, jaką proponuje wnioskodawca. Nie kształtują one natomiast, z pewnymi wyjątkami (art. 20g i 20h ustawy Ordynacja podatkowa), samego procesu wyboru metody ustalania ceny przyjętej przez podatnika.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.