Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-1045/11-2/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-10-24
Teza: Czy w świetle przepisów ustawy przedstawionego opisu prawidłowo ustalono podstawę amortyzacji nabytej nieruchomości?
Słowa kluczowe: grunty-grunt zabudowany; operat szacunkowy; wartość-wartość początkowa; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 22 sierpnia 2011 r. (data wpływu 25 sierpnia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia wartości początkowej środka trwałego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 sierpnia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia wartości początkowej środka trwałego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca nabył budynek wraz z gruntem, a w akcie notarialnym cena została określona łącznie jedną kwotą. Wnioskodawca dla ustalenia odrębnej wartości gruntu oraz budynku skorzystał z usług rzeczoznawcy, który określił wartość rynkową gruntu oraz odrębnie nieruchomości. Łączna wartość z operatu szacunkowego przewyższała kwotę nabycia. Należy zaznaczyć, iż operat szacunkowy został wykonany w momencie rozpoczęcia wykonywania przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, tj. 1,5 roku po nabyciu nieruchomości.

Zainteresowany ustalił wartość początkową nieruchomości w celu dokonywania odpisów amortyzacyjnych w następujący sposób: z ceny nabycia wyłączono wartość gruntu w takiej proporcji jak kształtowała się jego wartość do ogólnej kwoty z operatu szacunkowego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w świetle przepisów ustawy i przedstawionego opisu prawidłowo ustalono podstawę amortyzacji nabytej nieruchomości?

Zdaniem Wnioskodawcy, za wartość początkową środków trwałych w przypadku ich nabycia uważa się cenę nabycia (art. 22g ust. 1 pkt 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych). W dokumencie potwierdzającym nabycie nie ma wyszczególnionych odrębnych wartości budynku, od którego można dokonywać odpisów amortyzacyjnych i gruntu, który nie podlega amortyzacji. Zdaniem Wnioskodawcy nie ma innej podstawy prawnej wskazującej sposób postępowania w wyżej opisanej sytuacji. Wnioskodawca przyjął stanowisko, iż ustali wartość składników od ceny nabycia uwzględniając podział proporcji z operatu szacunkowego rzeczoznawcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Stosownie do art. 22 ust. 8 ww. ustawy kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

W myśl art. 22a powołanej ustawy amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

– o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Natomiast zgodnie z art. 22c pkt 1 ww. ustawy amortyzacji nie podlegają grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów.

Podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych stanowi wartość początkowa środków trwałych, której zasady ustalania zawarte są w art. 22g cytowanej ustawy.

Zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie odpłatnego nabycia - cenę ich nabycia.

Za cenę nabycia - w rozumieniu art. 22g ust. 3 ww. ustawy - uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku.

W przypadku gdy wartość nabytej nieruchomości podana jest w łącznej kwocie, tj. budynek wraz z gruntem, to wówczas na podatniku spoczywa obowiązek prawidłowego ustalenia wartości poszczególnych składników majątku.

Ponadto należy dodać, że przy dokonywaniu przez podatnika własnej wyceny wartości początkowej środka trwałego, dopuszczalne jest skorzystanie m.in. z pomocy osób posiadających wiedzę fachową w tym zakresie, w tym biegłych.

W myśl bowiem art. 22g ust. 8 ww. ustawy, jeżeli nie można ustalić ceny nabycia środków trwałych lub ich części nabytych przez podatników przed dniem założenia ewidencji lub sporządzenia wykazu, o których mowa w art. 22n, wartość początkową tych środków przyjmuje się w wysokości wynikającej z wyceny dokonanej przez podatnika, z uwzględnieniem cen rynkowych środków trwałych tego samego rodzaju z grudnia roku poprzedzającego rok założenia ewidencji lub sporządzenia wykazu oraz stanu i stopnia ich zużycia.

Należy mieć przy tym na uwadze, że art. 22g ust. 16 cyt. ustawy stanowi, że przy ustalaniu wartości początkowej poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, zgodnie z ust. 1 pkt 3-5 oraz ust. 2,8,9,14 i 15, przepis art. 19 stosuje się odpowiednio.

Z przedstawionych we wniosku informacji wynika, że Wnioskodawca nabył budynek wraz z gruntem, a w akcie notarialnym cena została określona łącznie jedną kwotą. Zatem w przedmiotowej sprawie cena zakupu nieruchomości (gruntu wraz z budynkiem) była znana. Trudnością okazało się jednak wydzielenie z łącznej kwoty wartości budynku, celem ustalenia podstawy dokonywania odpisów amortyzacyjnych. Wnioskodawca dla ustalenia odrębnej wartości gruntu oraz budynku skorzystał z pomocy rzeczoznawcy, który określił wartość rynkową gruntu oraz odrębnie nieruchomości. Zainteresowany ustalił wartość początkową nieruchomości w celu dokonywania odpisów amortyzacyjnych w następujący sposób: z łącznej ceny nabycia nieruchomości wyłączono wartość gruntu w takiej proporcji jak kształtowała się jego wartość do ogólnej kwoty z operatu szacunkowego. Wnioskodawca nie dokonał zatem oceny wartości początkowej budynku na podstawie art. 22g ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, skorzystał jedynie z pomocy rzeczoznawcy przy ustaleniu proporcji wartości budynku do wartości gruntu z ogólnej ceny zakupu nieruchomości.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewidują szczególnych zasad ustalania wartości początkowej w sytuacji, gdy cena nabycia kilku składników majątku została określona jedną kwotą. Zatem, analizując przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy stwierdzić, iż nie ma przeszkód by Wnioskodawca ustalił wartość początkową środka trwałego – tu budynku – w sposób przedstawiony we wniosku.

Reasumując, prawidłowym jest ustalenie wartości początkowej nabytej nieruchomości w sposób wskazany przez Wnioskodawcę, tj. wyłączenie z ceny nabycia wartości gruntu w takiej proporcji jak kształtowała się jego wartość do ogólnej kwoty z operatu szacunkowego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.