Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-1521/08/JP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-12-22
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT otrzymanych po przekroczeniu obrotu.
Słowa kluczowe: odliczenia; odliczenia-odliczenie podatku; podatek-podatek naliczony
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 6 października 2008r. (data wpływu 8 października 2008r.), uzupełnionym pismem z dnia 12 grudnia 2008r. (data wpływu 16 grudnia 2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT otrzymanych po przekroczeniu obrotu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 października 2008r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT otrzymanych po przekroczeniu obrotu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 12 grudnia 2008r. (data wpływu 16 grudnia 2008r.) stanowiącym odpowiedź na wezwanie tut. organu z dnia 8 grudnia 2008r. znak: IBPP1/443-1521/08/JP.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W 2007r. Wnioskodawca rozpoczął działalność gospodarczą w zakresie handlu. Utrata zwolnienia podmiotowego z tytułu przekroczenia kwoty w proporcji do okresu prowadzonej działalności nastąpiła dnia 6 listopada 2007r. Rejestracji w podatku VAT Wnioskodawca dokonał w dniu 1 września 2008r. (złożono zgłoszenie rejestracyjne VAT-R). Wnioskodawca składał deklaracje VAT-7 za okres od listopada 2007r. do sierpnia 2008r. jak również składa je dalej. Za ww. okres Wnioskodawca zapłacił podatek VAT z odsetkami za zwłokę. W deklaracjach VAT-7 Wnioskodawca nie odliczał podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur VAT otrzymanych po przekroczeniu obrotu obligującego do bycia podatnikiem podatku VAT, ponieważ w chwili otrzymania faktury VAT nie był zarejestrowanym podatnikiem VAT.

W złożonych deklaracjach Wnioskodawca wykazywał jedynie obrót i podatek należny bez podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT od zakupów po przekroczeniu obrotu obligującego go do bycia podatnikiem VAT. Zakupy dokonane po przekroczeniu obrotu są związane wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi (nie występuje obrót zwolniony ani nie podlegający opodatkowaniu).

Zakupy dokumentowane fakturami VAT są zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Wnioskodawca w uzupełnieniu do wniosku wyjaśnił również, że pytanie dotyczy możliwości odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących zakupy dokonane po przekroczeniu obrotu, tj. faktur otrzymanych po dniu 6 listopada 2007r.

W związku z powyższym Wnioskodawca zadał następujące pytanie:

Czy w opisanej sytuacji Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT po przekroczeniu obrotu obligującego go do bycia podatnikiem VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy przysługuje mu prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT po przekroczeniu obrotu obligującego do bycia podatnikiem VAT. Podatek VAT może zostać odliczony poprzez złożenie korekt deklaracji VAT-7 przyporządkowując ten podatek do okresu za jaki otrzymał faktury VAT. Podobne stanowisko zajął WSA w Łodzi w wyroku z dnia 5 sierpnia 2008r., sygn. akt I SA/Łd 149/08.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie należy zaznaczyć, iż niniejszej interpretacji udzielono w oparciu o przepisy prawa podatkowego w zakresie podatku VAT obowiązujące do dnia 30 listopada 2008r. bowiem jej przedmiotem jest wskazany przez Wnioskodawcę stan faktyczny zaistniały przed dniem 30 listopada 2008r.

Zasady dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego uregulowane zostały w dziale IX ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, oraz zgodnie z dyspozycją ustawową w rozdziale 7 i 9 obowiązującego do dnia 30 listopada 2008r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.). Podstawowe uprawnienie podatnika dotyczące obniżenia podatku należnego o podatek naliczony zostało zawarte w art. 86 ust. 1 cyt. ustawy o VAT, który stanowi, iż podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Zgodnie z art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 listopada 2008r., prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje co do zasady w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny. Prawo to wynika z samej konstrukcji podatku od towarów i usług i zapewnia neutralność tego podatku dla czynnych podatników VAT. Zgodnie z art. 86 ust. 11 ww. ustawy jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za następny okres rozliczeniowy.

Zgodnie z art. 86 ust. 13 ustawy o VAT jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 11, 12, 16 i 18, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego.

W myśl natomiast art. 86 ust. 15 ustawy o VAT do uprawnienia, o którym mowa w ust. 13, stosuje się odpowiednio art. 81b Ordynacji podatkowej.

Z powyższych przepisów wynika zatem, że warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m. in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT.

W myśl art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 listopada 2008r., obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego.

Zgodnie z art. 88 ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 listopada 2008r., przepis ust. 1 pkt 2 nie dotyczy: - wydatków związanych z nabyciem towarów i usług, o których mowa w art. 87 ust. 3, oraz z nabyciem gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów; - wydatków związanych z nabyciem towarów i usług zaliczanych u podatnika do środków trwałych niepodlegających amortyzacji, zgodnie z przepisami o podatku dochodowym, jeżeli fakt ten pozostaje w ścisłym związku ze zwolnieniem od tego podatku.

Stosownie do postanowień art. 88 ust. 4 ustawy o VAT obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20 (wyłączenie to w tym przypadku nie ma zastosowania). Z treści art. 88 ust. 4 nie wynika jednakże, w którym momencie podatnik musi uzyskać status podatnika czynnego VAT, by móc skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Do podstawowych zasad wspólnego systemu VAT należy między innymi zasada neutralności podatku dla podatnika, rozumiana jako stosowanie podatku od towarów i usług na wszystkich etapach obrotu gospodarczego z równoczesnym prawem do potrącenia podatku zawartego w poprzedniej fazie obrotu. Z zasady neutralności podatku VAT wynikającej z art. 2 Pierwszej Dyrektywy Rady z dnia 11 kwietnia 1967r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227/EEC) oraz z konstrukcji Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej - ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC) należy wynosić, iż brak rejestracji jako podatnika VAT czynnego w okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo do obniżenia podatku należnego nie uniemożliwia podatnikowi skorzystania z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących zakupy bezspornie związane z prowadzeniem działalności.

Jednakże należy zauważyć, że powołane wyżej Dyrektywy Pierwsza i Szósta zostały uchylone Dyrektywą Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2007r. W nowej Dyrektywie 2006/112/WE powtórzono zasadę neutralności podatku VAT, o której mowa powyżej.

Treść cytowanego wcześniej art. 88 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług nie wskazuje, aby do nabycia prawa do odliczenia podatku naliczonego konieczne było posiadanie statusu podatnika zarejestrowanego w momencie otrzymania faktur zakupu. Zatem status podatnika czynnego (zarejestrowanego) konieczny jest w momencie wykazywania odliczenia, tzn. zgłoszenie rejestracyjne powinno być przez podatnika dokonane przed złożeniem deklaracji rozliczeniowej za okres obejmujący otrzymanie przedmiotowych faktur.

Prawo podatnika do odliczenia podatku naliczonego przy zakupach towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych (art. 86 ust. 1 ustawy o VAT) kształtuje się w danym okresie rozliczeniowym. Zdarzeniem uprawniającym do obniżenia podatku należnego – co wprost wynika z art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy – jest przy tym zazwyczaj otrzymanie faktury lub dokumentu celnego, a ewentualne późniejsze rozliczenie podatku jest konsekwencją już nabytego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego.

Reasumując, prawo do obniżenia podatku należnego powstaje u podatnika, o ile wykaże, że zakupy były związane z bieżącą lub przyszłą działalnością opodatkowaną, a warunek rejestracji jest niezbędny wyłącznie do skorzystania przez podatnika z prawa do obniżenia podatku należnego. Trzeba rozróżnić moment powstania prawa do odliczenia od momentu skorzystania z tego prawa. Jak już wspomniano jego realizacja następuje poprzez złożenie deklaracji podatkowej, wyrażającej wolę skorzystania przez podatnika z prawa do odliczenia i aby skutecznie zrealizować już powstałe uprawnienie, podatnik musi usunąć – najpóźniej przed skorzystaniem z tego prawa – wszelkie przesłanki negatywne, w tym brak rejestracji, który uniemożliwia identyfikowanie go jako podatnika.

Zatem należy stwierdzić, iż ustawa o VAT nie pozbawia podatnika prawa do dokonania odliczenia podatku VAT od zakupów poczynionych przed rejestracją, o ile występują przesłanki, iż zakupione towary i usługi będą wykorzystywane do bieżącej (lub przyszłej) działalności opodatkowanej (oraz ewentualnie spełniać inne warunki określone w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług). Niemniej jednak ustawodawca narzucił podatnikom, chcącym dokonać odliczenia podatku VAT od poczynionych nabyć, obowiązek rejestracji jako podatnik VAT czynny.

Ze złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca w 2007r. rozpoczął działalność gospodarczą w zakresie handlu, utrata zwolnienia podmiotowego z tytułu przekroczenia kwoty w proporcji do okresu prowadzonej działalności nastąpiła dnia 6 listopada 2007r. Rejestracji w podatku VAT Wnioskodawca dokonał dnia 1 września 2008r. Wnioskodawca składał deklaracje VAT-7 za okres od listopada 2007r. do sierpnia 2008r. i również składa je dalej. Za ww. okres Wnioskodawca zapłacił podatek VAT z odsetkami za zwłokę. W deklaracjach VAT-7 Wnioskodawca nie odliczał podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur VAT otrzymanych po przekroczeniu obrotu obligującego do bycia podatnikiem podatku VAT, ponieważ w chwili otrzymania faktury VAT nie był zarejestrowanym podatnikiem VAT. Zakupy dokonane po przekroczeniu obrotu są związane wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi (nie występuje obrót zwolniony ani nie podlegający opodatkowaniu). Zakupy dokumentowane fakturami VAT są zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

W związku z powyższym Wnioskodawca - jako podatnik podatku od towarów i usług od momentu przekroczenia w 2007r., tj. od dnia 6 listopada 2007r., obrotu powodującego utratę zwolnienia z podatku VAT, miał prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur, otrzymanych po tym dniu (zgodnie z art. 86 ust. 1 i 2 ustawy o VAT), mimo braku wcześniejszej rejestracji, która nastąpiła dopiero dnia 1 września 2008r.

Zatem w celu zrealizowania nabytego prawa do odliczenia koniecznym jest złożenie korekt wcześniej złożonych deklaracji za poszczególne miesiące wykazując kwoty podatku naliczonego w prawidłowej wysokości i w terminach wynikających z przepisów prawa.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym przysługuje mu prawo do odliczenia podatku VAT wynikającego z faktur otrzymanych po przekroczeniu obrotu poprzez złożenie korekt deklaracji przyporządkowując podatek z nich wynikający do okresu otrzymania faktur, należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.