Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1647/10-2/EWW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-12-30
Teza: Czy sprzedaż mieszkań oraz mieszkań wraz z miejscami garażowymi, podlega zwolnieniu od podatku VAT, na mocy art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?
Słowa kluczowe: budowa; budowa-budowa budynków; budynek-budynek mieszkalny; garaż; lokal; lokal-lokal mieszkalny; miejsce-miejsce postojowe; mieszkanie-sprzedaż mieszkania; najem; najem-najem mieszkań; nieruchomości; podatek-podatek od towarów i usług; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; wynajem
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 20 września 2010 r. (data wpływu do Izby Skarbowej w Poznaniu 5 października 2010 r., data wpływu do Biura KIP w Lesznie 5 października 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku dostawy mieszkań oraz mieszkań wraz z miejscami garażowymi – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 października 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku dostawy mieszkań oraz mieszkań wraz z miejscami garażowymi.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W roku 1998 cztery osoby fizyczne (dwa małżeństwa) nabyły nieruchomość w postaci udziału w gruncie, a następnie zawarły z deweloperem (inwestorem zastępczym – spółką z o.o.) umowę o prowadzenie wspólnej inwestycji polegającej na budowie wielosegmentowego budynku mieszkalnego, na który składały się miejsca garażowe, lokale użytkowe oraz mieszkania (82 lokale mieszkalne).

Wydatki na inwestycję, w części przypadającej na mieszkania przeznaczone pod wynajem, zostały odliczone od dochodu w ramach tzw. „dużej ulgi budowlanej”, na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym w latach 1997-2000.

Inwestycja została ukończona w grudniu 2000 r. (otrzymano pozwolenie na użytkowanie), a ostateczne rozliczenie ulgi budowlanej nastąpiło w deklaracjach rocznych PIT-36 zainteresowanych osób za rok 2001.

W latach 2000-2003 dochód z najmu był opodatkowany na zasadach ogólnych. Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług od sierpnia 2002 r.

W grudniu 2003 r. wymienione osoby dokonały wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. W związku z powyższym, nieruchomości zostały wprowadzone do działalności gospodarczych prowadzonych oddzielnie przez każdą z wymienionych osób fizycznych i w ramach działalności gospodarczej opodatkowane były w kolejnych latach przychody z najmu.

Przedmiotowe nieruchomości zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych, proporcjonalnie do posiadanych udziałów według kosztu wytworzenia w wartościach brutto (nie dokonano obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu zakupów składających się na inwestycję). Odpisów amortyzacyjnych od lokali mieszkalnych, w związku z odliczeniem wydatków na inwestycję w ramach ulgi, nie dokonywano. Amortyzowano wyłącznie miejsca garażowe oraz lokale użytkowe.

Dostawa przedmiotowych mieszkań dokonana będzie przed pierwszym zasiedleniem w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. Lokale mieszkalne zostały oddane do użytkowania w grudniu 2000 r., jednak nie były przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu. Najem lokali korzystał ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na mocy art. 43 ust. 1 pkt 1. W przypadku ich sprzedaży w ramach zwolnienia, pierwsze zasiedlenie nie będzie miało miejsca. Sprzedaż miejsc garażowych nie będzie wykonana w ramach pierwszego zasiedlenia. Miejsca garażowe zostały oddane do użytkowania w grudniu 2000 r. i były przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu od 2002 r., w związku z czym, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą nieruchomości (miejsc garażowych) upłynie okres dłuższy niż dwa lata.

Zakup mieszkań został dokonany przez osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej oraz nie zarejestrowane jako podatnicy VAT czynni, w związku z czym Zainteresowanemu nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie powyższych nieruchomości (mieszkań oraz mieszkań z miejscami garażowymi). W związku z czym, nie miał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W roku 2011, tj. po zakończeniu dziesięcioletniego okresu, o którym mowa w art. 26 ust. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym w latach 1997 2000, planowana jest sprzedaż przedmiotowych nieruchomości i likwidacja działalności gospodarczej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż mieszkań oraz mieszkań wraz z miejscami garażowymi, podlega zwolnieniu od podatku VAT, na mocy art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż mieszkań oraz mieszkań wraz z miejscami garażowymi będzie zwolniona od podatku od towarów i usług na mocy art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, ponieważ dokonującemu ich dostawy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Mieszkania oraz miejsca garażowe zostały nabyte przez osoby fizyczne przed wprowadzeniem ich do działalności gospodarczej i w związku z powyższym, prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie przysługiwało.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Natomiast art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Art. 15 ust. 1 ustawy stanowi, iż podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – na mocy ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z opisu sprawy wynika, iż w 1998 r. cztery osoby fizyczne nabyły nieruchomość w postaci udziału w gruncie, a następnie zawarły z deweloperem umowę o prowadzenie wspólnej inwestycji polegającej na budowie wielosegmentowego budynku mieszkalnego, na który składały się miejsca garażowe, lokale użytkowe oraz mieszkania (82 lokale mieszkalne). Inwestycja została ukończona w grudniu 2000 r. (otrzymano pozwolenie na użytkowanie). W latach 2000-2003 dochód z najmu był opodatkowany na zasadach ogólnych. Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług od sierpnia 2002 r. W grudniu 2003 r. wymienione osoby dokonały wpisu do ewidencji działalności gospodarczej.

W związku z powyższym, nieruchomości zostały wprowadzone do działalności gospodarczych prowadzonych oddzielnie przez każdą z wymienionych osób fizycznych i w ramach działalności gospodarczej opodatkowane były w kolejnych latach przychody z najmu.

Przedmiotowe nieruchomości zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych, proporcjonalnie do posiadanych udziałów według kosztu wytworzenia w wartościach brutto (nie dokonano obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu zakupów składających się na inwestycję). Lokale mieszkalne zostały oddane do użytkowania w grudniu 2000 r. Najem lokali korzystał ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na mocy art. 43 ust. 1 pkt 1. Miejsca garażowe zostały oddane do użytkowania w grudniu 2000 r. i były przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu od 2002 r. Zakup mieszkań został dokonany przez osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej oraz nie zarejestrowane jako podatnicy VAT czynni, w związku z czym, Zainteresowanemu nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie powyższych nieruchomości (mieszkań oraz mieszkań z miejscami garażowymi). W związku z czym, nie miał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W 2011 r. planowana jest sprzedaż przedmiotowych nieruchomości i likwidacja działalności gospodarczej.

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział stawki preferencyjne oraz zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy.

Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W świetle wyżej przytoczonego przepisu, kluczowym dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy mieszkań i mieszkań wraz z miejscami garażowymi w przedmiotowej sprawie jest ustalenie, kiedy nastąpiło ich pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Przez pierwsze zasiedlenie – zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Co istotne, oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności opodatkowanej, a za takie można rozumieć m.in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Przedmiotowa nieruchomość nie musi być faktycznie zamieszkała, lecz winna być przejęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy winno nastąpić w ramach wykonania przez sprzedającego czynności podlegających opodatkowaniu, czyli m.in. odpłatnej dostawy lub odpłatnej usługi (np.: najem, dzierżawa).

Przedmiotowa inwestycja została ukończona w grudniu 2000 r. Wnioskodawca jest zarejestrowany jako podatnik podatku od towarów i usług od 2002 r. W latach 2000-2003 dochód z najmu był opodatkowany na zasadach ogólnych. Jak wynika z opisu sprawy, mieszkania były oddane do użytkowania na podstawie umowy najmu w grudniu 2000 r. Najem ten korzystał ze zwolnienia od podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy. Natomiast miejsca garażowe zostały oddane do użytkowania w grudniu 2000 r. i były przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu od 2002 r. Zainteresowanemu nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy zakupie mieszkań. Nie ponosił on także wydatków na ulepszenie przedmiotowych nieruchomości (mieszkań oraz mieszkań z miejscami garażowymi).

Powyższe oznacza, że do pierwszego zasiedlenia, w rozumieniu ustawy podatku od towarów i usług, doszło w momencie odpłatnego wynajęcia mieszkań i miejsc garażowych. Bowiem podkreślić należy, iż na wypełnienie definicji pierwszego zasiedlenia w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług nie ma wpływu fakt, iż wynajem mieszkań korzystał ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy, ponieważ usługa wynajmu nieruchomości – odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju – wymieniona została w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jako czynność podlegająca opodatkowaniu. Zatem, sprzedaż nieruchomości będących przedmiotem pytania nastąpi po okresie dłuższym niż 2 lata od momentu ich pierwszego zasiedlenia.

Tym samym, mając na uwadze treść powołanych przepisów oraz opis zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, iż sprzedaż mieszkań oraz mieszkań wraz z miejscami garażowymi korzystać będzie ze zwolnienia od podatku wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, bowiem nie zachodzą wyłączenia w nim przedstawione, tzn. dostawa mieszkań oraz mieszkań wraz z miejscami garażowymi nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, a pomiędzy pierwszym zasiedleniem a ich dostawą upłynie okres dłuższy niż 2 lata.

W związku z rozstrzygnięciem niniejszej interpretacji stanowisko Zainteresowanego uznano za prawidłowe, pomimo przedstawionego przez niego stanowiska dotyczącego kwestii uznania sprzedaży mieszkań za dostawę dokonaną w ramach pierwszego zasiedlenia oraz powołania przez niego podstawy prawnej nie mającej zastosowania w przedmiotowej sprawie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ wskazuje, iż zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

W związku z tym, w kwestii skutków prawnych jakie wywołuje interpretacja indywidualna wydana dla Wnioskodawcy stwierdzić należy, że z zapisów ww. art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej wynika, iż pisemna interpretacja indywidualna przepisów prawa podatkowego dotyczy stosowania przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług przez Zainteresowanego, dokonującego dostawy nieruchomości będących przedmiotem pytania. Zatem wydana interpretacja indywidualna nie wywiera skutku prawnego w tym zakresie dla pozostałych osób fizycznych, będących jej współwłaścicielami.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.