Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.59.2025.1.PT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-14
Teza: Sprzedaż nieruchomości nabytej do majątku wspólnego
małżonków i następnie darowanie do majątku osobistego
jednego z małżonków.
Słowa kluczowe: darowizna
małżonkowie-majątek wspólny małżonków
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 stycznia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Aktem notarialnym repertorium (...) z dnia 8 listopada 2003 r. A.B. i B.B., przed
    notariuszem (...), w Kancelarii w (...), nabyli działkę nr 1, 0,20 ha w (...) na prawach
    wspólności ustawowej małżeńskiej.
    Aktem notarialnym repertorium (...) z 24 lipca 2020 r. A.B. przed notariuszem (...),
    Kancelaria w (...), ul. (...) przekazał aktem darowizny działkę nr 1, 0,20 ha w (...), żonie B.B.
    W dniu (...) 2020 r. A.B. zmarł.
    B.B. planuje sprzedać działkę nr 1, 0,20 ha w (...) w 2025 r.

## Pytanie

Czy B.B. w przypadku sprzedaży działki w (...) nr 1, 0,20 ha zapłaci podatek dochodowy,
    jeśli nie upłynęło 5 lat od darowizny w 2020 r.?
    Pani stanowisko w sprawie
    Uchwała NSA z dnia 15 maja 2017 r., sygn. II FPS 2/17 stanowi, że darowizna,
    odziedziczenie przez małżonka B.B. udziału w nieruchomości nie powoduję ponownego
    nabycia tej nieruchomości. 5 letni termin powinien biec liczony od wspólnego zakupu
    nieruchomości do majątku wspólnego.
    Pani zdaniem, ponieważ nabyła Pani z mężem działkę w 2003 r., nie ma nowego momentu
    nabycia działki nr 1, 0,20 ha w (...) przez Panią, a więc przy sprzedaży działki w 2025 r. nie
    obowiązuje Panią podatek od dochodowy osób fizycznych.
    Ponieważ nabyła Pani z mężem działkę w 2003 r. nie ma tu mowy o ponownym nabyciu
    działki przez Panią, w momencie otrzymania darowizny w 2020 r. Nie ma nowego
    momentu nabycia tej samej działki nr 1, 0,20 ha i nie skutkuje to zapłaceniem podatku od
    sprzedaży nieruchomości - Uchwała NSA z dnia 15 maja 2017 r. sygn. II FPS 2/17.
    Dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, odpłatnego zbycia
    nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy z dnia
    26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz.
    176, ze zm.) nabytych przez współmałżonka w wyniku dziedziczenia, datą ich nabycia lub
    wybudowania w rozumieniu tego przepisu jest dzień nabycia tych nieruchomości do
    majątku wspólnego małżonków.
    W związku z powyższym w Pani opinii sprzedaż działki nr 1 w (...) nie spowoduje zapłacenia
    podatku od zbycia ww. działki w 2025 r.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Źródłami przychodów są odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów

      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a)-c) przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie; w przypadku
      zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę,
    zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw
    określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w
    ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym
    samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz
    ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności
    gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w
    nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy,
    decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu, ma moment i sposób ich nabycia.
    Zgodnie z art. 10 ust. 6 ww. ustawy:
      W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej,
      nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania
      wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku
      wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres,
      o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w
      trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.
    Umowa darowizny uregulowana w art. 888 - 902 Kodeksu cywilnego jest umową
    jednostronnie zobowiązującą, konsensualną, nieodpłatną i kazualną (tzn. jest podstawą
    przysporzenia, która jest konieczna do przejścia własności rzeczy). Jak wynika z art. 888 § 1
    Kodeksu cywilnego, przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego
    świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku, zatem jeśli świadczenie
    będzie polegać na przekazaniu rzeczy (np. nieruchomości) dochodzi do przeniesienia
    prawa własności rzeczy z darczyńcy na obdarowanego. Z zacytowanego ww. przepisu
    wynika, że podstawową cechą umowy darowizny jest bezpłatne świadczenie darczyńcy na
    rzecz obdarowanego kosztem jego majątku. Darowizna należy do czynności, których
    celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić
    obdarowanego) i zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne. Umowa
    darowizny dochodzi do skutku z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o
    przyjęciu darowizny.
    Aby ustalić, czy w opisanym stanie faktycznym sprzedaż w 2025 r. przez Panią
    nieruchomości podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych, istotne jest ustalenie, czy odpłatne zbycie nieruchomości nastąpi po upływie
    pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że w dniu 8 listopada 2003 r. nabyła
    Pani wraz z mężem działkę nr 1 o powierzchni 0,20 ha w (...) na prawach wspólności
    ustawowej małżeńskiej. Natomiast 24 lipca 2020 r. Pani mąż przekazał Pani aktem
    darowizny ww. działkę.
    W dniu (...) 2020 r. Pani mąż zmarł. Planuje Pani w 2025 r. sprzedać przedmiotową działkę.
    Wskazać należy, że stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w
    ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
    2809 ze zm.).
    Zgodnie z art. 31 § 1 ww. ustawy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    W myśl art. 33 pkt 1 i pkt 2 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Do majątku osobistego każdego z małżonków należą:
      1) przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej;
      2) przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że
        spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił.
    Zgodnie natomiast z art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany
    został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa.
    Stosownie do art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy
    na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową,
    definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z
    małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale.
    W doktrynie prawa rodzinnego podkreśla się, że w przypadku majątku osobistego
    małżonek pozostaje w stosunku do niego podmiotem wyłącznie uprawnionym, co
    oznacza, że jego uprawnienia do dysponowania przedmiotami wchodzącymi w skład
    majątku osobistego nie podlegają co do zasady żadnym ograniczeniom, w tym
    wynikającym z przepisów prawa rodzinnego, takim jak konieczność uzyskania zgody
    współmałżonka co do możliwości rozporządzania konkretnym składnikiem majątku
    osobistego. Możliwe jest więc swobodne dokonywanie pomiędzy małżonkami czynności
    rozporządzających prowadzących do przeniesienia określonego przedmiotu majątkowego
    z majątku osobistego do majątku wspólnego.
    Przedmiotami majątkowymi w rozumieniu powyższych przepisów są wszelkie prawa
    majątkowe – zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe),
    jak i względne (np. przysługujące małżonkom wierzytelności). Wspólność ustawowa
    obejmuje wszelkie przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje
    małżonków lub przez jednego z nich. Wspólność małżeńska została ukształtowana jako
    wspólność łączna.

    Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych
    udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a także nie mogą
    żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową.
    Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy
    na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową,
    definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z
    małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. Konsekwentnie,
    w przypadku sprzedaży tego prawa, każdy z małżonków zbywałby je w całości, a nie w
    określonym udziale. Skoro z uwagi na wspólność majątkową, nie można wyodrębnić
    udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili nabycia nieruchomości w małżeństwie i
    przyjmuje się, że małżonkowie nabyli prawo majątkowe wspólnie w całości, to nie można
    liczyć terminu nabycia określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)–c) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych od daty ustania ustawowej majątkowej wspólności
    małżeńskiej. W przypadku nabycia nieruchomości przez małżonków pozostających w
    majątkowej wspólności małżeńskiej przewidzianej w art. 31 ustawy Kodeks rodzinny i
    opiekuńczy, nie ma możliwości określenia tego, w jakich częściach nastąpiło nabycie
    nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Wobec powyższego, w przedstawionej sprawie datą nabycia przez Panią działki, nie jest
    data dokonania darowizny tj. 24 lipca 2020 r., lecz data nabycia ww. nieruchomości do
    majątku wspólnego, tj. 8 listopada 2003 r.
    Zatem okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych już minął, bowiem – jak wynika z treści wniosku – od końca roku, w
    którym nabyła Pani wraz z mężem do majątku wspólnego małżonków ww. nieruchomość
    (8 listopada 2003 r.) upłynęło już ponad pięć lat.
    W konsekwencji, nienastępująca w wykonaniu działalności gospodarczej sprzedaż przez
    Panią nieruchomości w 2025 r. (działki nr 1) nie będzie dla Pani stanowić źródła
    przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, w związku z upływem okresu pięciu lat, liczonego od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie ww. nieruchomości do majątku wspólnego.
    Tym samym, dochód ze sprzedaży w 2025 r. ww. nieruchomości, nie będzie podlegał
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a Pani nie będzie
    zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.