Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDPT2-3.4011.644.2019.1.JŚ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-11-08
Teza: w zakresie obowiązków płatnika w związku z umorzeniem części pożyczki zaciągniętej przez pracowników Spółki w ramach Programu na zakup akcji
Słowa kluczowe: akcja-zakup akcji; pożyczka; programy; płatnik; umorzenie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 11 września 2019 r. (data wpływu 12 września 2019 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z umorzeniem części pożyczki zaciągniętej przez pracowników Spółki Polskiej w ramach Programu na zakup akcji (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 września 2019 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

… Sp. z o.o. Oddział w Polsce (dalej jako: „Spółka Polska”) jest częścią grupy kapitałowej … (dalej jako: „….”) z siedzibą w Stanach Zjednoczonych. Głównym przedmiotem działalności Spółki Polskiej jest finansowa działalność usługowa z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszy emerytalnych.

W ramach grupy kapitałowej zarząd …. planuje wdrożyć program motywacyjny …. Program (dalej jako „Program”), w którym mogą uczestniczyć również pracownicy Spółki Polskiej zatrudnieni na podstawie umowy o pracę (dalej jako „Uczestnicy”). Prawo do uczestniczenia w Programie nie będzie wynikać z polskiej umowy o pracę, regulaminu pracy lub wynagradzania. Spółka Polska nie będzie administratorem i organizatorem Programu. Uczestnicy będą otrzymywać pożyczkę (w wysokości 95% wartości ceny akcji) od Spółki Polskiej na zakup akcji …. (dalej jako „Akcje”). Pozostałe 5% wartości ceny Akcji Uczestnicy będą zobowiązani sfinansować samodzielnie. Zbywającym Akcje na rzecz Uczestników będzie …., w związku z tym płatność za nabywane akcje (100% wartości) ma być dokonana na rzecz …\`(...)\` Akcje będą nabywane po rzeczywistej wartości rynkowej.

Spółka Polska będzie udzielać pożyczek Uczestnikom we własnym imieniu. Zgodnie z Programem, pożyczki te mogą być oprocentowana w oparciu o 5-letnią stopę procentową USD Libor Swap Rate lub nieoprocentowane. Jako zabezpieczenie zostaną użyte Akcje zakupione przez Uczestnika. Zabezpieczenie będzie działało na takiej zasadzie, że w chwili, gdy Uczestnik otrzyma należną wypłatę ze sprzedaży Akcji, jej kwota będzie odpowiadała całkowitej wartości jego Akcji pomniejszonej o całkowitą kwotę jego zobowiązań wobec …..

Prawo do otrzymania pożyczki nie będzie stanowić elementu umowy o pracę ani regulaminu wynagradzania obowiązującego w Spółce Polskiej.

Zaciągnięte zobowiązanie, tj. kwota główna pożyczki oraz odsetki (dalej jako: „P&I”) będzie mogło zostać częściowo lub w całości spłacone z wszelkich wypłat z tytułu posiadanych Akcji (np. dywidendy), w każdym czasie, bez naliczania odsetek karnych z tytułu takiej przedpłaty.

W przypadku wypłaty zwrotu z kapitału, 100% takiej płatności zostanie alokowane na P&I. Jeżeli wypłacana kwota podlega opodatkowaniu, 75% takiej płatności zostanie alokowane na P&I, a pozostałe 25% zostanie wypłacone Uczestnikowi. W ogromnej większości przypadków wypłacone 25% pokryje całkowitą kwotę zobowiązań podatkowych Uczestnika z tytułu takiej wypłaty. Pożyczka będzie udzielana na okres 20 lat. Uczestnik będzie miał również możliwość spłacenia pożyczki ze środków własnych i jednocześnie utrzymania posiadanych Akcji. Alternatywnie, jeśli wartość rynkowa Akcji przewyższy kwotę zadłużenia, Akcje będą mogły być wykupione przez …. po ich aktualnej wartości rynkowej – wówczas otrzymane środki będą służyły spłacie pożyczki, a ewentualna nadwyżka będzie wypłacona Uczestnikowi.

W przypadku, gdy wartość rynkowa Akcji będzie niższa, niż zadłużenie z tytułu pożyczki, ….wykupi Akcje Uczestnika po cenie rynkowej i zapłaci tę kwotę Spółce Polskiej w celu pokrycia zaciągniętej przez Uczestnika pożyczki w Spółce Polskiej. Spółka Polska natomiast umorzy pożyczkę w takiej wysokości, w jakiej wartość Akcji nie wystarczy na spłacenie zaciągniętej pożyczki. Program zakłada również, że w niektórych sytuacjach Akcje będą mogły zostać wykupione przez …. po cenie innej niż wartość rynkowa Akcji. W żadnym z powyższych przypadków nie dojdzie do anulowania pierwotnej transakcji nabycia Akcji.

Ponadto, raz w roku …. będzie miał prawo umorzenia do 50% kontrolowanych przez Uczestnika Akcji w kapitale oraz Akcji znajdujących się w posiadaniu „Upoważnionego Podmiotu”, po cenie obowiązującej w chwili umorzenia. W przypadku zaś m.in. zakończenia umowy o pracę z Uczestnikiem, …. będzie miał prawo do pełnego umorzenia Akcji Uczestnika w kapitale. Uczestnicy będą posiadać prawo głosu w odniesieniu do swojego kapitału.

Zasady udzielania pożyczek i kwoty pożyczek będą jednolite dla wszystkich pracowników, którzy mogą uczestniczyć w Programie, niezależnie od ich stażu, zatrudnienia czy stanowiska. Udzielanie pożyczek nie stanowi w chwili obecnej statutowej działalności Spółki Polskiej – wykracza poza zakres czynności zgłoszonych jako przedmiot działalności w KRS.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy w przypadku udzielenia przez Spółkę Polską swoim pracownikom będącym Uczestnikami Programu nieoprocentowanych pożyczek na zakup Akcji, wartość hipotetycznych odsetek będzie stanowić dla tych pracowników przychód, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i czy w związku z tym na Spółce Polskiej będą ciążyć obowiązki płatnika oraz obowiązki informacyjne w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
2.  Czy w przypadku umorzenia części pożyczki zaciągniętej przez pracowników Spółki Polskiej w ramach Programu na zakup Akcji na Spółce Polskiej będą ciążyć obowiązki płatnika oraz obowiązki informacyjne w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2. W zakresie pytania nr 1 zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku umorzenia części pożyczki zaciągniętej przez pracowników Spółki Polskiej, w ramach Programu na zakup Akcji, na Spółce Polskiej nie będą ciążyć obowiązki płatnika oraz obowiązki informacyjne w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: Ustawa o PIT).

W myśl art. 8 ustawy Ordynacja podatkowa, płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Jednocześnie, zgodnie z treścią art. 3 pkt 3 lit. a) ustawa Ordynacja podatkowa, przez pojęcie podatku rozumie się także m.in. zaliczki na podatek.

Zgodnie z art. 31 Ustawy o PIT, osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, zwane dalej „zakładami pracy”, są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy – wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

Dodatkowo, art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT precyzuje, że za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Z przytoczonego przepisu wynika jednoznacznie, że stanowi on o przychodach z określonych w tym artykule stosunków prawnych, w tym stosunku pracy. Jak zauważył NSA w wyroku z dnia 27 kwietnia 2011 r. (sygn. akt II FSK 1410/10), w przywołanym przepisie nie użyto sformułowań w rodzaju: „przychody związane ze stosunkiem pracy, towarzyszące stosunkowi pracy, osiągnięte przy okazji stosunku pracy”. Jeżeli więc uczestnicząc w określonym stosunku pracy osoba fizyczna osiągnie przychód pozostający w jakimś związku faktycznym z wykonywaniem pracy, ale niestanowiącym przychodu ze stosunku prawnego w postaci stosunku pracy, nie będzie to przychód, o którym mowa w art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT.

Przesłanką zakwalifikowania przychodu do źródła określonego jako „stosunek pracy” jest to, aby przychód stanowił wynagrodzenie w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy, czyli musi wiązać się z wykonywaniem określonej pracy na rzecz podmiotu wypłacającego to świadczenie. Świadczenie, które nie wynika ze stosunku pracy, nawet jeżeli jako kryterium stanowiące podstawę jego przyznania został określony fakt istnienia stosunku pracy z określonym podmiotem (Spółką Polską) nie może stanowić podstawy do uznania takiego świadczenia jako pochodzącego ze stosunku pracy pomimo, że Spółka Polska będzie ponosić koszty umorzenia pożyczek dla Uczestników Programu.

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym (winno być zdarzeniu przyszłym) ewentualny przychód Uczestnika z tytułu umorzenia części pożyczki udzielonej przez Spółkę Polską na zakup Akcji w ramach Programu organizowanego przez …. nie będzie stanowić przychodu ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT, ponieważ przychód ten towarzyszy tylko stosunkowi pracy, stanowi element dodatkowy, uzupełniający i może zostać osiągnięty przy okazji tego stosunku.

Według Wnioskodawcy, należy podkreślić, że Spółka Polska nie będzie organizatorem i administratorem Programu. Organizatorem i administratorem Programu będzie ….. Spółka Polska będzie jedynie pośrednikiem w umożliwieniu przystąpienia pracownika do Programu organizowanego przez …., poprzez udzielenie mu pożyczki na zakup Akcji. Co istotne, prawo do uczestniczenia w Programie oraz prawo otrzymania pożyczki nie będzie stanowić elementu warunków pracy ani regulaminu wynagradzania Spółki Polskiej.

Ponadto, w opinii Wnioskodawcy, niezależnie, czy Spółka Polska może ponosić ekonomiczny ciężar partycypowania Uczestników w Programie (w postaci umorzonej części pożyczki), czy też nie (w przypadku, gdyby kosztem tym została finalnie obciążona spółka organizująca Program), jej udzielenie będzie wynikać z uczestnictwa w Programie, nie zaś z tytułu bycia pracownikiem Polskiej Spółki.

Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, na Spółce Polskiej, jako pracodawcy nie będą ciążyć jakiekolwiek obowiązki płatnika w zakresie obliczania i pobierania zaliczek na podatek PIT oraz obowiązki informacyjne wynikające z ewentualnego umorzenia części pożyczki w związku z uczestnictwem pracowników w Programie organizowanym przez …..

Analogiczna argumentacja pojawia się w interpretacjach indywidualnych odnoszących się do programów motywacyjnych organizowanych zazwyczaj przez spółkę matkę grupy spółek, w tym polskich spółek, których pracownicy uczestniczą w tych programach, np. interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 22 maja 2018 r., nr 0114-KDIP3-2.4011.205.2018.2.AK1, interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 4 stycznia 2017 r., nr 1462-IPPB2.4511.685.2016.2, wyrok NSA z dnia 9 kwietnia 2015 r. (sygn. akt II FSK 730/13), interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 24 czerwca 2013 r., nr IPPB2/415-290/13-3/MK, wyrok NSA z dnia 9 grudnia 2011 r. (sygn. akt II FSK 1113/10), interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 14 września 2011 r. (nr IPPB2/415-516/11-4/MK, wyrok NSA z dnia 27 kwietnia 2011 r. (sygn. akt II FSK 2176/09).

Podsumowując stanowisko Wnioskodawcy, w przypadku udzielenia pracownikom Spółki Polskiej nieoprocentowanych pożyczek na zakup Akcji w ramach Programu, wartość hipotetycznych odsetek nie będzie stanowić dla tych pracowników przychodu, o którym mowa w art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT, a zatem na Spółce Polskiej nie będą ciążyć obowiązki płatnika oraz obowiązki informacyjne w rozumieniu przepisów Ustawy o PIT.

Ponadto, również w przypadku umorzenia części pożyczki zaciągniętej przez pracowników Spółki Polskiej na zakup Akcji w ramach Programu, na Spółce Polskiej nie będą ciążyć obowiązki płatnika oraz obowiązki informacyjne w rozumieniu przepisów Ustawy o PIT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Z uwagi na powyższe na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki podatkowe, tj.:

1.  obliczenie,
2.  pobranie,
3.  wpłacenie

– podatku, zaliczki lub raty.

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Natomiast w myśl przepisu art. 12 ust. 1 cyt. Ustawy, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Użyte w tym przepisie sformułowanie „w szczególności” oznacza, że przepis zawiera tylko przykładowe wyliczenie przychodów, ze stosunku pracy, za które uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne dokonane przez pracodawcę.

Zgodnie z art. 12 ust. 3 tej ustawy, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b.

Stosownie do art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1.  jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
2.  jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;
3.  jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;
4.  w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

W myśl art. 11 ust. 2b ww. ustawy, jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.

Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Pod pojęciem nieodpłatnego świadczenia należy więc rozumieć również korzyści wynikające z nieodpłatnego korzystania z cudzych rzeczy, także pieniędzy.

W myśl przepisu art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, zwane dalej „zakładami pracy”, są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy – wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

Zgodnie z art. 39 ust. 1 ww. ustawy, płatnicy, o których mowa w art. 31, art. 33 i art. 35, są obowiązani przesłać podatnikowi i urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru. Informację, o której mowa w zdaniu pierwszym, sporządza się również w przypadku dokonywania wypłaty świadczeń określonych w art. 21 ust. 1 pkt 46, 74 i 148. W informacji tej wykazuje się również dochody zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych.

Jak wynika z wniosku, … Sp. z o.o. Oddział w Polsce (dalej jako: „Spółka Polska”) jest częścią grupy kapitałowej …. (dalej jako: „….”) z siedzibą w Stanach Zjednoczonych. Głównym przedmiotem działalności Spółki Polskiej jest finansowa działalność usługowa, z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszy emerytalnych. W ramach grupy kapitałowej zarząd …. planuje wdrożyć program motywacyjny …. Program (dalej jako „Program”), w którym mogą uczestniczyć również pracownicy Spółki Polskiej zatrudnieni na podstawie umowy o pracę (dalej jako „Uczestnicy”). Prawo do uczestniczenia w Programie nie będzie wynikać z polskiej umowy o pracę, regulaminu pracy lub wynagradzania. Spółka Polska nie będzie administratorem i organizatorem Programu. Uczestnicy będą otrzymywać pożyczkę (w wysokości 95% wartości ceny akcji) od Spółki Polskiej na zakup akcji …. (dalej jako „Akcje”). Pozostałe 5% wartości ceny Akcji Uczestnicy będą zobowiązani sfinansować samodzielnie. Zbywającym Akcje na rzecz Uczestników będzie …., w związku z tym płatność za nabywane akcje (100% wartości) ma być dokonana na rzecz …. Akcje będą nabywane po rzeczywistej wartości rynkowej. Spółka Polska będzie udzielać pożyczek Uczestnikom we własnym imieniu. Zgodnie z Programem, pożyczki te mogą być oprocentowana w oparciu o 5-letnią stopę procentową USD Libor Swap Rate lub nieoprocentowane. Jako zabezpieczenie zostaną użyte Akcje zakupione przez Uczestnika. Zabezpieczenie będzie działało na takiej zasadzie, że w chwili, gdy Uczestnik otrzyma należną wypłatę ze sprzedaży Akcji, jej kwota będzie odpowiadała całkowitej wartości jego Akcji pomniejszonej o całkowitą kwotę jego zobowiązań wobec ….. Prawo do otrzymania pożyczki nie będzie stanowić elementu umowy o pracę ani regulaminu wynagradzania obowiązującego w Spółce Polskiej. Zaciągnięte zobowiązanie, tj. kwota główna pożyczki oraz odsetki (dalej jako: „P&I”) będzie mogło zostać częściowo lub w całości spłacone z wszelkich wypłat z tytułu posiadanych Akcji (np. dywidendy), w każdym czasie, bez naliczania odsetek karnych z tytułu takiej przedpłaty. W przypadku wypłaty zwrotu z kapitału, 100% takiej płatności zostanie alokowane na P&I. Jeżeli wypłacana kwota podlega opodatkowaniu, 75% takiej płatności zostanie alokowane na P&I, a pozostałe 25% zostanie wypłacone Uczestnikowi. W ogromnej większości przypadków wypłacone 25% pokryje całkowitą kwotę zobowiązań podatkowych Uczestnika z tytułu takiej wypłaty. Pożyczka będzie udzielana na okres 20 lat. Uczestnik będzie miał również możliwość spłacenia pożyczki ze środków własnych i jednocześnie utrzymania posiadanych Akcji. Alternatywnie, jeśli wartość rynkowa Akcji przewyższy kwotę zadłużenia, Akcje będą mogły być wykupione przez …. po ich aktualnej wartości rynkowej – wówczas otrzymane środki będą służyły spłacie pożyczki, a ewentualna nadwyżka będzie wypłacona Uczestnikowi. W przypadku, gdy wartość rynkowa Akcji będzie niższa, niż zadłużenie z tytułu pożyczki, … wykupi Akcje Uczestnika po cenie rynkowej i zapłaci tę kwotę Spółce Polskiej w celu pokrycia zaciągniętej przez Uczestnika pożyczki w Spółce Polskiej. Spółka Polska natomiast umorzy pożyczkę w takiej wysokości, w jakiej wartość Akcji nie wystarczy na spłacenie zaciągniętej pożyczki. Program zakłada również, że w niektórych sytuacjach Akcje będą mogły zostać wykupione przez … po cenie innej niż wartość rynkowa Akcji. W żadnym z powyższych przypadków nie dojdzie do anulowania pierwotnej transakcji nabycia Akcji. Ponadto, raz w roku …. będzie miał prawo umorzenia do 50% kontrolowanych przez Uczestnika Akcji w kapitale oraz Akcji znajdujących się w posiadaniu „Upoważnionego Podmiotu”, po cenie obowiązującej w chwili umorzenia. W przypadku zaś m.in. zakończenia umowy o pracę z Uczestnikiem, …. będzie miał prawo do pełnego umorzenia Akcji Uczestnika w kapitale. Uczestnicy będą posiadać prawo głosu w odniesieniu do swojego kapitału. Zasady udzielania pożyczek i kwoty pożyczek będą jednolite dla wszystkich pracowników, którzy mogą uczestniczyć w Programie, niezależnie od ich stażu, zatrudnienia czy stanowiska. Udzielanie pożyczek nie stanowi w chwili obecnej statutowej działalności Spółki Polskiej – wykracza poza zakres czynności zgłoszonych jako przedmiot działalności w KRS.

Zgodnie bowiem z art. 720 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r., poz. 1145), przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Ze swej istoty umowa pożyczki nakłada na pożyczającego obowiązek zwrotu tej samej ilości pieniędzy. Zatem z punktu widzenia podatku dochodowego od osób fizycznych kwota pożyczki jest świadczeniem zwrotnym; jak wynika z powyższej definicji powinna zostać zwrócona przez pożyczkobiorcę.

W opisanym zdarzeniu przyszłym kwota umorzonej części pożyczki na zakup akcji będzie stanowić nieodpłatne świadczenie. Dokonując przedmiotowego umorzenia części pożyczki Wnioskodawca spowoduje zlikwidowanie zobowiązania pieniężnego istniejącego po stronie dłużnika. A zatem gdyby nie umorzenie części należności, pracownik byłby zobowiązany do poniesienia wydatków celem zaspokojenia wierzyciela. Tym samym czynność Wnioskodawcy ma dla pracownika konkretny wymiar finansowy, gdyż nie powoduje uszczuplenia w jego majątku, do którego musiałoby dojść gdyby nie umorzenie należności. Skoro zatem pracownik osiąga korzyść majątkową to należy u niego rozpoznać przychód.

Przychodami ze stosunku pracy będzie każde świadczenie, którego źródłem jest łączący podmioty stosunek pracy. Należy zauważyć, że w przedmiotowej sprawie rozpoznać trzeba przychód z uwagi na fakt umorzenia części pożyczki zaciągniętej u pracodawcy. Zatem gdyby nie stosunek pracy łączący strony umowy pożyczki zobowiązanie nie zostałoby zaciągnięte a w następstwie nie doszłoby do umorzenia będącego źródłem przychodów.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że w sytuacji opisanej we wniosku umorzenie części pożyczki zaciągniętej przez pracowników Spółki Polskiej będzie stanowiło dla pracowników przychód z nieodpłatnych świadczeń, który zgodnie z treścią art. 12 ust. 1 ww. ustawy, należy zakwalifikować jako przychód ze stosunku pracy.

Reasumując, umorzenia części pożyczki zaciągniętej przez pracowników Spółki Polskiej w ramach Programu na zakup Akcji stanowi dla pracowników przychód ze stosunku pracy. W konsekwencji z tego tytułu na Spółce będą ciążyły obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, zgodnie z treścią ww. art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z powyższym Wnioskodawca będzie zobowiązany obliczyć, pobrać i odprowadzić zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz wystawić informację o przychodach z innych źródeł oraz o dochodach i pobranych zaliczkach na podatek dochodowy PIT-11.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanych we wniosku wyroków Sądów Administracyjnych wskazać należy, że dotyczą one konkretnych, indywidualnych spraw podatnika i zostały wydane w określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym i są wiążący tylko w sprawie, w której zapadły.

W odniesieniu natomiast do wskazanych we wniosku interpretacji, wyjaśnić należy, że interpretacje organu podatkowego dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw, w określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące, zatem nie mogą przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu. Natomiast organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego.

Ponadto organ wskazuje, że zgodnie z treścią art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Zatem interpretacje indywidualne prawa podatkowego wydawane są wyłącznie na wniosek zainteresowanego i tylko w jego indywidualnej sprawie. Zainteresowanym jest każdy, kto złoży wniosek w sprawie indywidualnej, która jego dotyczy. W związku z tym zaznacza się, że niniejsza interpretacja indywidualna odnosi się tylko i wyłącznie do Wnioskodawcy i nie ma zastosowania do pozostałych wspólników spółki.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ….., za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.