Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.803.2024.1.LM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-13
Teza: Skutki podatkowe w związku ze sprzedażą w drodze
postępowania egzekucyjnego zabudowanej działki.
Słowa kluczowe: grunty-grunt zabudowany
komornik
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 18

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 listopada 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy skutków podatkowych w związku ze sprzedażą w drodze postępowania
    egzekucyjnego (...) zabudowanej działki nr 1
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest:
    Nieruchomość zabudowana: numer działki 1 położona przy ul. (...) w (...) dla której Sąd
    Rejonowy w (...) VI Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o numerze (...).
    Z księgi wieczystej nieruchomości oraz oświadczenia dłużniczki wynika, że nabyła ona
    nieruchomość na podstawie darowizny w dniu 27 wrzesień 1988 r. (darowizna od
    rodziców).
    Z oświadczenia dłużniczki wynika że nabycie nieruchomości nie było opodatkowane
    podatkiem VAT.
    Nie była wystawiona faktura VAT. Dłużniczka oświadczyła, że nie przysługiwało jej prawo
    do odliczenia kwoty podatku naliczonego z tego tytułu.
    Dłużniczka jako osoba prowadząca działalność gospodarczą ( X...- Import sprzedaż
    detaliczna i hurtowa ...) od 4 maja 1999 r. do czasu zawieszenia tj. 2 października 2024 r.
    była płatnikiem podatku od towarów i usług . Numer NIP dłużniczki to: (...).
    Dłużniczka oświadczyła , że pod adresem ww. nieruchomości nie prowadziła faktycznej
    działalności gospodarczej a był to jedynie adres rejestracyjny działalności. Ww. budynek
    zawsze wykorzystywany był jedynie w celach mieszkaniowych. Dłużniczka zamieszkuje
    tam od 1987 r.
    Dłużniczka nie wskazała, aby nieruchomość była wykorzystywana do czynności które są
    zwolnione z podatku VAT.
    Sprzedawana nieruchomość stanowi lokal mieszkalny. Pierwsze zasiedlenie według
    oświadczenia dłużniczki nastąpiło 1983 r.
    Dłużniczce nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku VAT o kwotę podatku
    naliczonego w związku z ponoszonymi wydatkami na ulepszenia nieruchomości. Nie
    korzystała ona z tego prawa i nie występowała o zwrot podatku VAT z tego tytułu.
    Dłużniczka w swoim oświadczeniu wskazała, że dokonane ulepszenia na nieruchomości
    nie wynosiły więcej niż 30 % wartości początkowej nieruchomości. W związku z
    dokonanymi ulepszeniami nie odliczała podatku VAT.
    Przedmiotem interpretacji jest nieruchomość gruntowa, zabudowana budynkiem
    mieszkalnym w zabudowie bliźniaczej, trzykondygnacyjnym o powierzchni zabudowy
    85,00 m². Nieruchomość położona w rejonie ul. (...) w (...), obszar miasto pow. (...),
    województwo (...). Nieruchomość oznaczona jest w ewidencji gruntów jako działka
    ewidencyjna nr 1, powierzchnia 451 m² obręb (...). Powierzchnie ustalono na podstawie
    kartoteki budynków. Dla przedmiotowej nieruchomości gruntowej Sąd Rejonowy w (...) VI
    Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą (...).
    Działka ewidencyjna numer 1 z obrębu (...) o powierzchni 451 m² w kształcie regularnym,
    prostokątnym, posiada pełny dostęp do infrastruktury technicznej. Działka zabudowana
    jest budynkiem mieszkalnym w zabudowie bliźniaczej. Rok budowy 1980, powierzchnia
    użytkowa około 150 m². Parter składa się z kuchni, salonu, łazienki. Piętro składa się z
    trzech pokoi, łazienki. Standard budynku oceniony jako zły. Nieruchomość znajduje się na

    obszarze zaburzeń glacitektonicznych. W budynku widoczne są silne spękania ścian,
    podpory stropów, brak symetrii wobec posadowienia budynku sąsiedniego.

## Pytanie

Czy  z  tytułu  sprzedaży  nieruchomości  w  drodze  licytacji  jest  obowiązek  naliczenia  i
    pobrania podatku od towarów i usług VAT.
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie sprzedaż nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, bowiem
    dłużniczka nie jest aktualnie czynnym płatnikiem podatku VAT. Nieruchomość nie była i
    nie  jest  wykorzystywana  do  prowadzenia  faktycznej  działalności  gospodarczej  oraz
    dłużniczka nie występowała o zwrot podatku VAT naliczonego w związku z dokonanymi
    ulepszeniami  na  nieruchomości.  Nieruchomość  nie  była  też  przedmiotem  najmu  ani
    innych  czynności  opodatkowanych.  Również  nabycie  nieruchomości  nie  było
    opodatkowane podatkiem VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 18 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu
      egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2023 r. poz. 2505 i 2760) oraz komornicy
      sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu
      postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie
      egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z
      naruszeniem obowiązujących przepisów.
    Z treści powyższego przepisu wynika, że komornik sądowy jest płatnikiem podatku od
    dostawy towaru dokonywanej w trybie egzekucji, w przypadku, gdy wykonuje czynności
    egzekucyjne. Przez czynność egzekucyjną należy rozumieć każde formalne, oparte na
    przepisach procesowych, działanie uprawnionego organu egzekucyjnego wywołujące
    skutek prawny dla prowadzonej egzekucji.
    Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.), zgodnie z którym:
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    Przepis art. 18 ustawy wprowadza szczególną na gruncie przepisów tej ustawy regulację,
    kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez
    płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy
    podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika.
    Uzasadnione jest to charakterem odpłatnej dostawy następującej w ramach wykonywania
    czynności egzekucyjnych. Jeżeli bowiem dłużnik niesolidnie spłaca swoje zobowiązania i w

    celu wyegzekwowania należności wszczęto przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne,
    to istnieją podstawy do uznania, że nie uiści również podatku należnego w związku z
    dostawą mającą miejsce w ramach egzekucji.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że komornik sądowy dokonuje transakcji w
    imieniu podatnika – dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących
    własnością dłużnika będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do
    rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik; w przypadku, gdy powyższa czynność
    nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik
    sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku.
    Tym samym, komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług oraz do uwzględnienia w trakcie sprzedaży towarów
    okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast z art. 8 ust. 1 ustawy wynika, że:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2
    pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana, jako czynność odpłatnej dostawy towarów
    na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Należy zauważyć, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu musi być wykonywana przez podmiot o statusie podatnika działającego w
    takim charakterze w odniesieniu do tej czynności.
    Według art. 15 ust. 1 ustawy:

      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pan komornikiem sądowym i będzie Pan dokonywał
    sprzedaży egzekucyjnej nieruchomości gruntowej, zabudowanej budynkiem mieszkalnym
    w zabudowie bliźniaczej, trzykondygnacyjnym o powierzchni zabudowy 85,00 m².
    Nieruchomość ta została nabyta przez dłużniczkę na podstawie darowizny od rodziców 27
    września 1988 r. Pod adresem tej nieruchomości dłużniczka nie prowadziła faktycznej
    działalności gospodarczej a był to jedynie adres rejestracyjny działalności. Ww. budynek
    zawsze wykorzystywany był jedynie w celach mieszkaniowych. Dłużniczka zamieszkuje
    tam od 1987 r.
    Pana wątpliwości dotyczą ustalenia czy sprzedaż wymienionej nieruchomości w trybie
    licytacji w postępowaniu egzekucyjnym będzie podlegała opodatkowaniu VAT.
    Odnosząc regulacje zawarte w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy do art. 18 ustawy, wskazać
    należy, że w przypadku, gdy dłużnik - właściciel danej nieruchomości - jest podatnikiem
    podatku od towarów i usług, wówczas komornik jest płatnikiem podatku VAT z tytułu
    dostawy nieruchomości.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów/świadczenie usług podlegać
    będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy czynność
    dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w
    takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotne do określenia, czy w
    odniesieniu do konkretnej transakcji mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest
    stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.

    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być, np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Aby ocenić czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymagana jest ocena każdorazowo odnosząca się do
    okoliczności faktycznych danej sprawy. Ocenie podlegać muszą przede wszystkim
    działania, jakie podejmuje zbywca w celu dokonania sprzedaży.
    Jak już wyżej wskazano, istotnym dla określenia, czy w odniesieniu do konkretnej dostawy
    mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on
    działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu
    podmiotu jako podatnika VAT - co do zasady - mają dla określenia jego praw i obowiązków
    zastosowanie przepisy ustawy. Należy zatem ustalić, czy w odniesieniu do planowanej
    czynności sprzedaży egzekucyjnej działki nr 226 zabudowanej budynkiem mieszkalnym
    dłużniczka będzie spełniała przesłanki do uznania Jej za podatnika podatku od towarów i
    usług.
    Wskazał Pan, że dłużniczka nabyła nieruchomość będącą przedmiotem licytacji
    komorniczej do majątku osobistego w drodze darowizny od rodziców. Przedmiotowa
    nieruchomość zawsze była wykorzystywana jedynie w celach mieszkalnych, a dłużniczka
    zamieszkuje tam od 1987 r. Pomimo tego, że dłużniczka była podatnikiem VAT z tytułu
    prowadzonej działalności gospodarczej to nieruchomość ta nie była wykorzystywana do jej
    prowadzenia. Nieruchomość nie była przedmiotem najmu ani innych czynności
    opodatkowanych.
    Zatem, dostawa tej nieruchomości będzie dokonywana z majątku osobistego dłużniczki i
    nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest
    przesłanek, aby w związku z tą transakcją uznać dłużniczkę za podatnika podatku od
    towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy prowadzącą działalność gospodarczą
    w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Tym samym sprzedaż ww. nieruchomości nie będzie
    podlegała opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy.
    Z zawartego we wniosku opisu sprawy nie wynika bowiem taka aktywność dłużniczki,
    która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności. Nieruchomość nie była wykorzystywana w celach zarobkowych, do osiągnięcia
    korzyści majątkowych. Oznacza to więc, że działania dłużniczki wobec posiadanej
    nieruchomości należy uznać za działania związane z wykonywaniem przysługującego Jej
    prawa własności, tym samym sprzedaż nieruchomości (działki nr 1 zabudowanej
    budynkiem mieszkalnym) w ramach postępowania egzekucyjnego nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem, Pan – jako komornik sądowy – dokonujący w toku postępowania egzekucyjnego
    prowadzonego przeciwko dłużniczce sprzedaży nieruchomości nie będzie zobowiązany do
    odprowadzenia podatku VAT od dostawy nieruchomości, dokonywanej w trybie egzekucji.

    Zatem Pana stanowisko że sprzedaż nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem VAT uznaję za prawidłowe

## Dodatkowe informacje

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we
    wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym
    błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego.
    Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z tym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pan sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.