Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.508.2025.2.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-06
Teza: Zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 20
ustawy w zw. z art. 132 ust. 1 punkt p Dyrektywy VAT usług
transportu świadczonych karetkami typu A2.
Słowa kluczowe: szpital
transport-transport osób
zabieg-zabieg leczniczy
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi transportu sanitarnego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 20

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 20 ustawy w zw. z art. 132 ust. 1 punkt p Dyrektywy VAT usług
    transportu świadczonych karetkami typu A2 – jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 27 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w kwestii zwolnienia od podatku
    VAT usługi transportu pacjentów.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 5 sierpnia 2025 r. (wpływ
    5 sierpnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, zarejestrowanym
    na potrzeby transakcji unijnych, posiadającym aktywny numer VAT-UE. Spółka jest polskim
    rezydentem podatkowym. Wnioskodawca wpisany jest do Rejestru podmiotów
    wykonujących działalność leczniczą pod nr (...) i prowadzi działalność w zakresie opieki
    zdrowotnej (zgodnie z danymi ujawnionymi w KRS Spółki przedmiotem przeważającej
    działalności jest „pozostała działalność w zakresie opieki zdrowotnej, gdzie indziej
    niesklasyfikowana” - PKD 86.90.E).
    Według umowy Spółki podstawowym przedmiotem działalności jest:
    I. usługa pomocowa przy pacjencie związana z pozostałą działalnością w zakresie opieki
    zdrowotnej;
    II. usługa współdziałania z personelem medycznym w sprawowaniu opieki nad pacjentem
    i wykonywaniu dodatkowych czynności w otoczeniu pacjenta.
    Usługi są realizowane z udziałem personelu pomocniczego (salowych), odpowiedzialnego
    za różnego rodzaju świadczenia realizowane w procesie opieki medycznej nad pacjentem,
    w szczególności w postaci wsparcia lekarzy i pielęgniarek w czynnościach pielęgnacyjnych
    pacjentów oraz utrzymania prawidłowego reżimu sanitarnego w pomieszczeniach, w
    których udzielane są świadczenia zdrowotne. Głównym odbiorcą usług Spółki są szpitale i
    inne podmioty lecznicze. Zawieranie kontraktów przez Spółkę oparte jest o przepisy
    regulujące zamówienia publiczne lub następuje na zasadach wolnorynkowych. Spółka
    dodatkowo świadczy usługi medyczne w zakresie podstawowej opieki zdrowotnej w
    ramach przychodni POZ w (...).
    Spółka świadczy również od maja 2025 r. usługi transportu pacjentów na zlecenie
    podmiotów leczniczych. Ww. usługi są realizowane w celu zapewnienia transportu
    pacjentów z miejsca zamieszkania lub czasowego pobytu do placówek medycznych, takich
    jak szpitale, ośrodki rehabilitacyjne, stacje dializ lub hospicja, a także w kierunku
    powrotnym, z placówek medycznych do miejsca zamieszkania pacjentów, zgodnie z
    indywidualnymi potrzebami zdrowotnymi.
    Wnioskodawca świadczy usługi transportu pacjentów przy użyciu pojazdów specjalnie
    przeznaczonych do tego celu tj.:
    I. karetek pogotowia (ambulansów),
    II. pojazdów osobowych typu BUS. Spółka wykorzystuje busy z zamontowanymi
    odpowiednimi uchwytami oraz stopniami wspomagającymi wsiadanie i zajmowanie
    miejsc w pojeździe. Wyposażenie obejmuje również: worki na wydalany materiał
    biologiczny, potencjalnie zakaźny (wymiociny, itp.) oraz sprzęt ułatwiający transport
    osób mających problemy z mobilnością, taki jak: wózek inwalidzki, nosze, krzesełka
    kardiologiczne do transportu pacjenta do i z pojazdu. Dodatkowo na wyposażeniu
    znajdują się: apteczka, sprzęt do podawania tlenu i urządzenia do monitorowania
    parametrów życiowych przewożonych pacjentów.
    Wszystkie pojazdy wykorzystywane w transporcie pacjentów są przeznaczone specjalnie
    do tego celu i odpowiednio oznakowane jako pojazdy medyczne. W dowodzie
    rejestracyjnym pojazdów jest zapis potwierdzający ich przeznaczenie do transportu osób
    niepełnosprawnych. Kierowcy są przeszkoleni z zasad udzielania pierwszej pomocy.

    Usługi objęte niniejszym wnioskiem są realizowane wyłącznie w celach medycznych, na
    podstawie zlecenia wydanego przez lekarza lub kierownika stacji dializ, w związku z
    koniecznością zapewnienia transportu osobom chorym lub wymagającym specjalistycznej
    opieki zdrowotnej.
    W uzupełnieniu odpowiedzieli Państwo na zadane pytania w następujący sposób:
    Na pytanie: Czy są Państwo podmiotem leczniczym w rozumieniu art. 4 ustawy z dnia 15
    kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 450 ze zm.)?”
    Odpowiedzieli Państwo: „Wskazuję, że A sp. z o.o. jest wpisana do Rejestru podmiotów
    wykonujących działalność leczniczą pod nr (...). W granicach art. 4 ustawy z dnia 15
    kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 450 ze zm.) jest zatem
    podmiotem leczniczym.”
    Na pytanie :Czy są Państwo właścicielem pojazdów, którymi Państwo świadczą usługi
    objęte przedmiotem wniosku? Jeśli nie, to proszę wskazać czyją własnością są pojazdy? Na
    podstawie jakiej umowy użytkują Państwo ww. pojazdy?”
    Odpowiedzieli Państwo: Wskazuję, że usługi objęte przedmiotem wniosku są świadczone
    pojazdami, niebędącymi własnością Wnioskodawcy, użytkowanymi na podstawie:
    I. umowy dzierżawy (dot. karetek pogotowia),
    II. umów leasingu (dot. pojazdów typu BUS).
    Właścicielami pojazdów są odpowiednio: Wydzierżawiający oraz Leasingodawca.
    Na pytanie: „Czy usługi transportu pacjentów, o które Państwo pytają, stanowią transport
    sanitarny w rozumieniu art. 5 pkt 33a ustawy 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki
    zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2024 r., poz. 146 ze zm.)?”
    Odpowiedzieli Państwo: „W myśl art. 5 pkt 33a ustawy 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach
    opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2024 r., poz. 146 ze
    zm.) transportem sanitarnym jest przewóz osób albo materiałów biologicznych i
    materiałów wykorzystywanych do udzielania świadczeń zdrowotnych, wymagających
    specjalnych warunków transportu. Przepis nie wyjaśnia jak należy rozumieć określenie
    „wymagające specjalnych warunków transportu”, zatem niezbędna jest jego wykładnia.
    Biorąc pod uwagę treść ww. przepisu wskazuję, że w ocenie Wnioskodawcy usługi
    transportu objęte wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej stanowią
    transport osób wymagających specjalnych warunków transportu, gdyż dotyczą pacjentów
    (chorych) i są realizowane na pisemne zlecenie lekarza lub kierownika stacji, który, biorąc
    pod uwagę stan zdrowia danego pacjenta, wskazuje w jakich warunkach transport ma być
    realizowany np. w pozycji siedzącej czy leżącej. Pojazdy posiadają wyposażenie
    dostosowane do transportu osób chorych - w zależności od ich stanu zdrowia i zagrożeń
    tj. stopnie wspomagające wsiadanie i zajmowanie miejsc w pojeździe, specjalne uchwyty
    wspomagające osoby niepełnosprawne, worki na potencjalnie zakaźny materiał
    biologiczny (wymiociny, opatrunki, itp.), dodatkowe krzesełka tzw. kardiologiczne do
    transportu pacjenta do i z pojazdu, środki do dezynfekcji rąk i pojazdu, zestaw pierwszej
    pomocy.
    Transporty są realizowane w celu dostarczenia chorych na świadczenie medyczne (terapia
    nerkozastępcza lub transplantacja narządów) do zakładów leczniczych realizujących te
    świadczenia.
    Pojazdy są odpowiednio oznakowane, dostosowane i przeznaczone tylko i wyłącznie do
    realizacji usług opisanych we wniosku.”
    Na pytanie: „Czy usługi transportu pacjentów, o które Państwo pytają, stanowią usługi
    przewozu pacjentów wymagających specjalnych warunków transportu?”
    Odpowiedzieli Państwo: „Pytanie pokrywa się przedmiotowo z pyt. 3 i dlatego wskazuję, że
    odpowiedź na pyt. 4 zawiera się w odpowiedzi na pyt. 3.”

    Na pytanie: „Czy samochody (karetki, pojazdy osobowe typu BUS), którymi świadczą
    Państwo usługi, stanowią środki transportu lądowego, zgodnie z art. 161ba ust. 1 ustawy
    o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych?”
    Odpowiedzieli Państwo: „Przepis, do którego odwołuje się tut. Organ w pytaniu nie
    definiuje pojęcia „środków transportu lądowego”. Wskazuję, że samochody, którymi
    Wnioskodawca świadczy usługi stanowią środki transportu lądowego w powszechnym
    rozumieniu tego pojęcia tzn. są to pojazdy wykorzystywane do przemieszczania się po
    powierzchni ziemi (po lądzie).”
    Na pytanie: „Czy samochody (karetki, pojazdy osobowe typu BUS), którymi świadczą
    Państwo usługi, spełniają cechy techniczne i jakościowe określone w Polskich Normach
    przenoszących europejskie normy zharmonizowane?”
    Odpowiedzieli Państwo: „Świadczone usługi są realizowane karetkami (karetki - typu A2),
    dla których zostały wydane opinie techniczne rzeczoznawcy, określające zgodność z
    normą PN-EN 1789:2021-02. Pojazdy typu BUS stanowią specjalistyczne środki transportu
    do przewozu chorych, gdyż są odpowiednio oznakowane i wyposażone i są
    wykorzystywane wyłącznie do przewozu chorych (do realizacji usług objętych wnioskiem o
    wydanie indywidualnej interpretacji).”
    Na pytanie: „Czy wykonywane przez Państwa usługi stanowią usługi w zakresie opieki
    medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie
    zdrowia? Jeśli tak, to należy szczegółowo opisać na czym ta profilaktyka, zachowanie,
    ratowanie, przywracanie i poprawa zdrowia polega (w czym się przejawia)?”
    Odpowiedzieli Państwo: „Na potrzeby udzielenia odpowiedzi założono, że pytanie dotyczy
    opisanych we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej usług transportu.
    Odnosząc się do tak sformułowanego pytania, wskazuję, że w opinii Wnioskodawcy tut.
    Organ w trybie wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniosku o wydanie
    indywidualnej interpretacji podatkowej nie może żądać od Wnioskodawcy w ramach
    uzupełnienia opisy sprawy podania okoliczności należących do sfery prawnej, a
    sprowadzających się do samodzielnego potwierdzenia przez Wnioskodawcę kwalifikacji
    prawnej opisanych we wniosku usług transportu jako usług „w zakresie opieki medycznej
    służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia”.
    Dokonanie przez Spółkę w ramach opisu stanu faktycznego samodzielnej kwalifikacji usług
    objętych wnioskiem o interpretację, poprzez ich zaliczenie (lub nie) do kategorii usług w
    zakresie opieki medycznej lub usług ściśle związanych, służących profilaktyce, zachowaniu,
    ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, czyniłoby wniosek o interpretację
    bezprzedmiotowym.
    Dlatego w odpowiedzi na powyższe pytanie (oraz pytania kolejne tj. 8 i 9) Wnioskodawca
    wskazuje, że w powyższym zakresie formułuje jedynie własną ocenę prawną i wskazuje, że
    jego stanowisko zostało wyrażone w treści wniosku w części zatytułowanej „Stanowisko
    Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2” oraz „Uzasadnienie Wnioskodawcy w zakresie
    pytania nr 2” i to stanowisko poddaje weryfikacji tut. Organu w trybie wniosku o
    interpretację.
    Zgodnie z wyrażoną przez Wnioskodawcę oceną prawną - objęte wnioskiem o wydanie
    indywidualnej interpretacji podatkowej usługi transportu nie są usługami w zakresie
    opieki medycznej, gdyż są usługami ściśle związanymi z opieką medyczną.”
    Na pytanie: „Jeśli wykonywane przez Państwa usługi, nie stanowią usług w zakresie opieki
    medycznej, służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie
    zdrowia to proszę wskazać, czy stanowią one usługi ściśle związane z usługami w zakresie
    opieki medycznej?”
    Odpowiedzieli Państwo: „Odpowiedź na powyższe pytanie została udzielona w pkt 7
    powyżej.”

    Na pytanie: „W przypadku, gdy świadczone przez Państwa usługi stanowią usługi ściśle
    związane z usługami w zakresie opieki medycznej należy wskazać:
    Na czym ten ścisły związek polega?”
    Odpowiedzieli Państwo: „Ścisły związek realizowanych przez Spółkę usług transportu z
    usługami opieki medycznej polega na tym, że usługi te stanowią tzw. świadczenia
    towarzyszące świadczeniom zdrowotnym, które są niezbędne do udzielania świadczeń
    zdrowotnych i zapewnienia pacjentom odpowiedniej opieki. W tym znaczeniu stanowią
    zatem nieodzowny element całego procesu zapewnienia pacjentom opieki medycznej. Bez
    dowiezienia osób chorych, przystosowanymi pojazdami do podmiotów leczniczych, gdzie
    osoby te otrzymują świadczenia zdrowotne (np. leczenie nerkozastępcze, transplantacja
    narządów), świadczenia te nie mogłyby zostać udzielone.”
    Na pytanie: „Co (jaka usługa) stanowi usługę podstawową, względem świadczonej przez
    Państwa usługi?”
    Odpowiedzieli Państwo: „Wskazuję, że w ocenie Wnioskodawcy usługę podstawową
    względem realizowanych usług transportu stanowią świadczenia zdrowotne udzielane
    przez podmioty lecznicze, zlecające transport pacjenta celem realizacji tych świadczeń
    (transport do podmiotu leczniczego) lub po ich realizacji (transport powrotny), przy czym
    jest to element dokonanej przez nas w odpowiedzi na wezwanie tut. Organu oceny
    prawnej.”
    Na pytanie: „Kto wykonuje ww. usługę podstawową – Państwo, czy inny podmiot? Jeśli
    inny podmiot, to jaki (należy np. wskazać czy jest to podmiot leczniczy)?”
    Odpowiedzieli Państwo: „Usługę podstawową opisaną w pkt b) wykonuje podmiot
    zlecający transport będący podmiotem leczniczym.
    Przy czym zaznaczamy, że Wnioskodawca także posiada status podmiotu leczniczego i
    świadczy usługi z zakresu opieki medycznej służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu,
    przywracaniu i poprawie zdrowia, które mogą być uznane za usługi podstawowe.”
    Na pytanie: „Czy usługi, które Państwo świadczą, są niezbędne do wykonania usługi
    podstawowej?”
    Odpowiedzieli Państwo: „Naszym zdaniem usługi transportu, objęte wnioskiem o wydanie
    indywidualnej interpretacji podatkowej są niezbędne do wykonania usługi podstawowej
    opisanej w pkt b).”
    Na pytanie: „Czy usługa podstawowa jest zwolniona od podatku od towarów i usług
    stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 18 lub pkt 19 ustawy?”
    Odpowiedzieli Państwo: „O zastosowaniu zwolnienia wobec usług opisanych w pkt b)
    decyduje podmiot leczniczy, który je świadczy. W naszej ocenie, tego rodzaju usługi są
    zwolnione z VAT zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 18 lub pkt 19 ustawy.”
    Na pytanie: „Czy głównym celem usług, które Państwo wykonują jest osiągnięcie
    dodatkowego dochodu, przez konkurencyjne wykonanie tych czynności w stosunku do
    podatników niekorzystających z takiego zwolnienia?”
    Odpowiedzieli Państwo: „Wskazujemy, że głównym celem usług transportu, objętych
    wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji nie jest osiągnięcie dodatkowego
    dochodu, przez konkurencyjne wykonanie tych czynności w stosunku do podatników
    niekorzystających z takiego zwolnienia. Wedle naszej wiedzy, wynikającej z praktyki –
    podmioty wykonujące usługi analogiczne do opisanych w naszym wniosku – stosują w
    stosunku do tego rodzaju usług zwolnienie przedmiotowe.”
    Pytania
    1. Czy przedstawione w opisie usługi transportu pacjentów są zwolnione z podatku VAT na
      podstawie art. 43 ust. 1 pkt 20 ustawy o VAT w zw. z art. 132 ust. 1 punkt p Dyrektywy
      VAT jako usługi transportu sanitarnego?

    2. W przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie nr 1 – czy przedstawione w opisie
      stanu faktycznego usługi są zwolnione z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18
      ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, przedstawione w opisie stanu faktycznego usługi są zwolnione z
    opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 20 ustawy o VAT w zw. z art. 132 ust. 1
    punkt p Dyrektywy VAT jako usługi transportu sanitarnego.
    Uzasadnienie Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, na podstawie art. 7 ust. 1
    ustawy o VAT rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel
    (...).
    Przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby
    prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi
    dostawy towarów.
    Opodatkowanie świadczenia usług wymaga spełnienia następujących warunków:
    1. w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
    strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia;
    2. świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
    (wynagrodzenie) (Por. wyrok NSA z 26.07.2019 r., I FSK 1889/15; J. Matarewicz [w:]
    Ustawa o podatku od towarów i usług. Komentarz aktualizowany.)
    Aby czynności wymienione w art. 5 ust. 1 ustawy, podlegały opodatkowaniu podatkiem
    VAT, muszą być wykonane przez podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.
    Podstawowa stawka podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art.
    146aa ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT wynosi 23%.
    Oprócz ww. stawki ustawa o VAT oraz rozporządzenia wykonawcze do tej ustawy,
    przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostawy towarów lub świadczenia usług zostały
    określone między innymi w art. 43 ustawy o VAT.
    Zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania (...).
    Należy przy tym zauważyć, że w wielu sprawach, jakie Komisja Europejska wytaczała przed
    ETS niektórym państwom członkowskim, Trybunał podkreślał konieczność bezwzględnego
    podporządkowania się zakresowi udzielanych w prawie krajowym zwolnień z podatku. (...)
    Zwolnienie od podatku przysługuje określonym czynnościom z mocy samego prawa. Nie
    jest tutaj istotny zamiar podatnika co do ewentualnego objęcia czynności podatkiem. (...)
    Względy ochrony konkurencji i związany z tym postulat harmonizacji podatków
    pośrednich na obszarze Unii Europejskiej wymagają jednakowego zakresu zwolnień
    (przedmiotowych) z podatku od towarów i usług (A. Bartosiewicz [w:] VAT. Komentarz,
    wyd. XVIII, Warszawa 2024).
    Zwolnienia z VAT, w tym te związane z działalnością medyczną, mają charakter
    autonomiczny w prawie unijnym. Ich celem jest zapewnienie jednolitego stosowania
    systemu VAT w państwach członkowskich, minimalizując rozbieżności w interpretacji i
    stosowaniu przepisów. (Por. wyrok TSUE z dnia 2 lipca 2015 r. sygn. C-334/14).
    Katalog usług medycznych zwolnionych z podatku VAT zawarty jest w art. 43 ust. 1 pkt 18-
    20 ustawy o VAT. Zwolnienia te zostały wprowadzone z uwagi na ich istotną rolę społeczną
    oraz specyficzny charakter. Zwolnienia mają na celu zapewnienie dostępności usług

    medycznych dla społeczeństwa poprzez obniżenie kosztów ich świadczenia. Polski
    ustawodawca zwalnia od podatku szeroko pojęte usługi opieki medycznej, a także usługi
    ściśle związane z ochroną zdrowia, wyłączając ze zwolnienia jedynie usługi weterynaryjne.
    Państwa członkowskie zostały zatem upoważnione i jednocześnie zobowiązane do
    równego zapewnienia obywatelom dostępu do określonych świadczeń, w tym z zakresu
    opieki medycznej (zdrowotnej) i transportu pacjentów, bez nakładania dodatkowego
    obciążenia w postaci podatku od wartości dodanej. W konsekwencji, określenie zakresu
    zwolnień wymaga analizy ich celu i charakteru w kontekście interesu publicznego, z
    uwzględnieniem specyfiki tych usług oraz potrzeb ich beneficjentów. Oznacza to, że
    określenie zakresu zwolnienia dla usług świadczonych w interesie publicznym wymaga
    uwzględnienia celu i specyfiki wykonanych czynności w zestawieniu z celem zwolnień dla
    usług wykonywanych w interesie publicznym. Spełnienie kryterium interesu publicznego,
    w przypadku usług opieki medycznej oraz związanego z nimi immanentnie transportu
    osób chorych lub rannych, trzeba oceniać z perspektywy odbiorców tych usług.
    Niewątpliwie celem zwolnienia od podatku usług transportu dla chorych lub rannych, jest
    zmniejszenie kosztów świadczenia tego rodzaju usług a w konsekwencji spowodowanie
    większej ich dostępności i powszechności. (Wyrok WSA w Warszawie z 19.10.2018 r., III SA
    /Wa 4141/17)
    Z art. 43 ust. 1 pkt 20 ustawy o VAT wynika, że zwolnieniu polegają usługi transportu
    sanitarnego.
    Ustawa o VAT, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2011r. nie definiuje pojęcia
    „usług transportu sanitarnego”. W odróżnieniu od niektórych innych usług medycznych,
    dla których przewidziane jest zwolnienie od opodatkowania, ustawa o VAT w art. 43 ust. 1
    pkt 20 nie odwołuje się do definicji zawartych w innych ustawach (tak jak np. w art. 43 ust.
    1 pkt 19 pkt c, w którym ustawa wprost określa, że zwolnieniu podlegają usługi medyczne
    (...) świadczone w ramach wykonywania zawodów medycznych, o których mowa w art. 2
    ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (...)).
    Wprawdzie definicja transportu sanitarnego została ujęta w ustawie z dnia 27 sierpnia
    2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t .j. Dz.
    U. z 2019 r. poz. 1373, z późn. zm., dalej: ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej brak
    jest jednak podstaw prawnych do jej bezpośredniego stosowania na potrzeby wykładni
    przepisów ustawy o VAT. Wspomniana definicja, określająca transport sanitarny jako
    przewóz osób lub materiałów biologicznych wymagających specjalnych warunków
    transportu, została bowiem wprowadzona wyłącznie w celu regulacji zasad świadczenia i
    finansowania opieki zdrowotnej ze środków publicznych. Jej celem jest precyzyjne
    określenie zakresu świadczeń zdrowotnych finansowanych przez Narodowy Fundusz
    Zdrowia (NFZ), warunków ich udzielania oraz zasad rozliczeń finansowych między
    podmiotami leczniczymi a NFZ.
    Ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej funkcjonuje zatem w odmiennym reżimie
    prawnym, którego przedmiotem jest organizacja i finansowanie systemu ochrony zdrowia
    ze środków publicznych.
    Usługi Wnioskodawcy, których dotyczy przedmiotowy wniosek mogą, lecz w konkretnych
    przypadkach nie muszą być bezpośrednio finansowane ze środków publicznych. Przepisy
    ustawy o VAT, dotyczące zwolnienia z opodatkowania usług transportu sanitarnego, nie
    różnicują sytuacji prawnopodatkowej usługodawcy w zależności od sposobu finansowania
    świadczonych przez niego usług. Usługi transportu sanitarnego korzystają ze zwolnienia
    bez względu na fakt czy są finansowane bezpośrednio przez pacjenta, prywatną placówkę
    medyczną czy też finansuje je Narodowy Fundusz Zdrowia, czy inny ubezpieczyciel.
    Ustawa o VAT, jak podkreślono wyżej, nie zawiera wyraźnego odesłania do żadnej innej
    regulacji, w związku z czym definicja z innych aktów prawnych nie powinna determinować

    prawa do zwolnienia z podatku VAT i może być wykorzystywana w procesie wykładni pojęć
    ustawy o VAT wyłącznie pomocniczo i tylko w takim zakresie, w jakim nie podważa celów
    regulacji.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w orzecznictwie podatkowym, w którym podkreśla się,
    że wykładnia przepisów podatkowych musi uwzględniać zasadę pewności prawa, czyli jej
    punktem wyjścia winny być wnioski wynikające z wykładni językowej danych przepisów
    podatkowych. W ramach tego istotne znaczenie mają definicje ustawowe użyte w
    podatkowym akcie prawnym oraz rozumienie danego pojęcia wnikające z konkretnego
    przepisu i z uwzględnieniem jego rozumienia w kontekście pozostałych przepisów danego
    aktu prawnego. Dopiero w dalszej kolejności pomocniczo można sięgać do regulacji
    zawartych w innych aktach prawnych, w szczególności wynikających z przepisów innych
    aktów podatkowych, a następnie pozostałych aktów prawnych obejmujących swoją
    regulacją określone podatkowe stany faktyczne. Z konstrukcji tej wynika, że dane pojęcie
    prawne użyte w przepisie podatkowym może mieć inne znaczenie niż to wynika z regulacji
    pozapodatkowych. Odwołanie się do tych innych przepisów dokonywane w ramach
    wykładni systemowej, nie może przy tym pomijać wykładni funkcjonalnej analizowanych
    przepisów podatkowych biorącej pod uwagę cel, jaki miały one realizować. (wyrok WSA w
    Warszawie z 19.10.2018 r., III SA/Wa 4141/17).
    Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej,
    pojęcia użyte w przepisach dotyczących zwolnień podatkowych mają charakter
    autonomiczny dla prawa unijnego i muszą być interpretowane w sposób jednolity we
    wszystkich państwach członkowskich, aby zapewnić spójność wspólnego systemu VAT
    (zob. wyrok TSUE z dnia 2 lipca 2015 r., C-334/14; wyrok TSUE z dnia 4 listopada 2010 r., C-
    156/09) Oznacza to, że definicje pojęć takich jak „transport sanitarny” nie mogą być
    automatycznie przenoszone z krajowych regulacji pozapodatkowych, jeśli prowadziłyby w
    ten sposób do ograniczenia zakresu zwolnienia w sposób sprzeczny z celem Dyrektywy
    VAT.
    Z orzecznictwa TSUE wynika również, że pojęcia użyte w art. 132 Dyrektywy VAT,
    określające zwolnienia, podlegają ścisłej wykładni jako odstępstwa od ogólnej zasady
    opodatkowania VAT każdej odpłatnej dostawy towarów lub usług świadczonych przez
    podatnika. Niemniej jednak, ścisła wykładnia nie może prowadzić do ograniczenia
    skutków, jakie zwolnienia te mają osiągnąć, tj. zapewnienia dostępności usług
    medycznych i transportu sanitarnego. (wyrok TSUE w sprawie Verigen Transplantation
    Service International, C-156/09, EU:C:2010:695, pkt 22 i przytoczone orzecznictwo)
    Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, na potrzeby prawidłowego
    stosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 20 ustawy o VAT należy posługiwać się przede
    wszystkim wykładnią językową, dokonaną w zgodzie z przepisem będącym podstawą jego
    implementacji do polskiego porządku prawnego, a więc art. 132 ust. 1 lit. p Dyrektywy
    VAT. Potwierdza to również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 kwietnia
    2023 r. (I FSK 430/19), w którym stwierdził, że (...) chybione było, przy wykładni terminu
    "transport sanitarny", odwołanie się do wykładni systemowej. Odwołanie się do przepisów
    ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej, nie miało uzasadnienia, ponieważ do tej
    ustawy nie odwołał się ustawodawca, a ponadto odwołanie to pozostaje w sprzeczności z
    celem tego przepisu, który wynika z wykładni prounijnej.
    W szczególności, mając na uwadze konkluzję z cytowanego wyżej wyroku NSA z 13
    kwietnia 2023 r., w sytuacji, w której ustawodawca krajowy:
    i. nie wprowadził w ustawie o VAT definicji legalnej pojęcia „transport sanitarny”, oraz
    ii. nie wprowadził wyraźnego odesłania do innych regulacji w celu zdefiniowania tego
      pojęcia,
    - interpretacja art. 43 ust. 1 pkt 20 ustawy o VAT powinna opierać się przede wszystkim na
    jego literalnym brzmieniu (zwyczajowym znaczeniu) oraz na treści i celu przepisu unijnego,
    który stanowi jego podstawę.

    Zgodnie z definicją podaną w internetowym Słowniku języka polskiego przez transport (
    https://sjp.pwn.pl/slowniki/transport.html - dostęp na dzień 5 czerwca 2025 r.) należy
    rozumieć «przewóz ludzi i ładunków różnymi środkami lokomocji», natomiast słowo
    „sanitarny” oznacza:
    1. „dotyczący spraw zdrowia, higieny i profilaktyki”,
    2. „odnoszący się do służby zdrowia i opieki nad chorymi”.
    Dodatkowo, ten sam Słownik języka polskiego definiuje „samochód sanitarny” jako
    „samochód przystosowany do przewożenia chorych lub rannych”.
    Tym samym, biorąc pod uwagę zwyczajowe brzmienie słowa „transport”, „sanitarny” oraz
    „samochód sanitarny” prawidłowa wykładnia art. 43 ust. 1 pkt 20 ustawy o VAT prowadzi
    do wniosku, że zwolnieniu podlegać będzie przewóz ludzi w zakresie „spraw zdrowia,
    higieny i profilaktyki” realizowany pojazdami „przystosowanymi do przewożenia chorych
    lub rannych”.
    Powyższe zdaniem Wnioskodawcy odpowiada zakresowi zwolnienia określonemu w
    przepisach unijnych, których implementację stanowi art. 43 ust. 1 pkt 20 ustawy o VAT.
    Implementacja ta determinuje konieczność prounijnej wykładni wskazanego przepisu
    krajowego, uwzględniającej cel i zakres zwolnienia wynikający z prawa unijnego.
    Na podstawie art. 132 ust. 1 lit. p Dyrektywy o VAT (umieszczonego w rozdziale drugim
    Dyrektywy VAT, zatytułowanym Zwolnienia dla określonych czynności wykonywanych w
    interesie publicznym), Państwa członkowskie zwalniają z opodatkowania świadczenie
    usług transportu dla chorych lub rannych osób pojazdami specjalnie do tego celu
    przeznaczonymi, przez odpowiednio upoważnione podmioty.
    Z brzmienia powołanego przepisu wynika zatem, że warunkiem stosowania zwolnienia
    zgodnie z Dyrektywą jest:
    i. objęcie usługą transportową osoby chorej lub rannej – wykluczone jest zatem
        stosowanie zwolnienia w sytuacji, w której mamy do czynienia z realizacją usługi
        transportowej np. w stosunku do osoby zdrowej;
    ii. realizacja usługi transportowej pojazdem, który jest specjalnie do tego celu
        przeznaczony – co wyklucza objęcie zwolnieniem transportu pacjenta,
        realizowanego pojazdem przeznaczonym zasadniczo do innych celów.
    Wspólnotowe przepisy o zwolnieniach są zdolne do wywierania skutku bezpośredniego.
    Jeśli ustawodawca krajowy nie wprowadziłby zwolnienia przewidzianego w prawie
    wspólnotowym, wówczas podatnik mógłby powołać się bezpośrednio na prawo
    wspólnotowe, wywodząc z niego prawo do zwolnienia podatkowego. (Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej podkreślał, że także przepisy dotyczące zwolnień
    podatkowych dla świadczeń związanych z opieką medyczną oraz szpitalną są zdolne do
    wywierania skutku bezpośredniego).
    Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, usługi, które świadczy w zakresie transportu
    pacjentów, szczegółowo przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego, świadczone
    pojazdami specjalnie do tego celu przystosowanymi są zwolnione z opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 20 ustawy o VAT, w związku
    z art. 132 ust. 1 punkt p Dyrektywy VAT.
    Przedstawionego kierunku wykładni nie podważa jednocześnie odwołanie się do definicji
    transportu sanitarnego, zawartej w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej
    finansowanych ze środków publicznych, stanowiącej o „przewozie osób wymagających
    specjalnych warunków transportu”, pod warunkiem, że wyrażenie „przewóz osób
    wymagających specjalnych warunków transportu” zostanie odkodowane jako wskazujące
    na wymóg realizacji przewozu w stosunku do osób chorych lub rannych pojazdami
    specjalnie dostosowanymi do tego rodzaju świadczenia.

    Podobne wnioski wynikają z interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
    wydanej 20 listopada 2023 r. (sygnatura: 0114-KDIP4.4012.538.2017.10.S.IG), w której
    organ interpretacyjny podkreślił, że w kontekście analizowanego zwolnienia: Istotne jest,
    aby transport chorych lub rannych osób odbywał się pojazdami, które są do tego celu
    przeznaczone i przez upoważnione do podejmowania takiej działalności podmioty.
    Wnioskodawca ma świadomość, że każda interpretacja wydawana jest w odniesieniu do
    konkretnego przypadku i wiąże jedynie w sprawie danego podatnika. Niemniej, mając na
    uwadze konstytucyjną zasadę równości wobec prawa (art. 32 Konstytucji RP) oraz zasadę
    zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa (art. 2 Konstytucji RP),
    zasadnym jest oczekiwanie, że organy interpretacyjne będą dążyć do zachowania
    spójności wykładni przepisów prawa podatkowego oraz równego traktowania podatników
    znajdujących się w porównywalnej sytuacji faktyczno-prawnej.
    Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, przedstawione w opisie stanu faktycznego usługi są zwolnione z
    opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 20 ustawy o VAT w zw. z art. 132 ust. 1
    punkt p Dyrektywy VAT jako usługi transportu sanitarnego. Jednakże, w przypadku
    negatywnego stanowiska Dyrektora KIS w zakresie pytania nr 1 Wnioskodawca uważa, że
    przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego usługi mogłyby korzystać ze zwolnienia z
    opodatkowania również na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT jako usługi ściśle
    związane z usługami w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu,
    ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.
    Uzasadnienie Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2
    Szczegółowa analiza podstawowych przepisów ustawy o VAT została przedstawiona w
    uzasadnieniu stanowiska Wnioskodawcy odnoszącego się do pytania nr 1. W dalszej części
    wniosku Wnioskodawca koncentruje się na argumentacji potwierdzającej stanowisko, że
    świadczone przez niego usługi podlegają zwolnieniu z podatku VAT na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT zwolnione od podatku są usługi w
    zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i
    poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami
    związane, wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze.
    Zgodnie z ust. 17 ww. przepisu zwolnienie, o którym mowa m.in. w ust. 1 pkt 18 nie ma
    mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z
    usługami podstawowymi, jeżeli:
    1) nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt
    18, lub
    2) ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez
    konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników
    niekorzystających z takiego zwolnienia.
    Analiza ww. przepisu wskazuje, że zwolnienie od podatku VAT usług w zakresie opieki
    medycznej ma charakter podmiotowo-przedmiotowy. Z tego względu, oprócz przedmiotu
    transakcji istotny jest również status podmiotu świadczącego daną usługę. Ze zwolnienia
    korzystają usługi służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie
    zdrowia, świadczone w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze oraz usługi
    ściśle z tymi usługami związane. Usługi te mogą być świadczone zarówno w placówce
    medycznej, jak i w innym miejscu (np. w domu pacjenta) (Por. interpretacja indywidualna
    DKIS z 9.10.2024 r., 0113-KDIPT1-1.4012.554.2024.2.MSU.)
    Przepis art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT stanowi implementację art. 132 ust. 1 lit. b i c
    Dyrektywy VAT, według którego, państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:
    opieka szpitalna i medyczna oraz ściśle z nimi związane czynności podejmowane przez

    podmioty prawa publicznego lub, na warunkach socjalnych porównywalnych do
    stosowanych w odniesieniu do instytucji prawa publicznego, przez szpitale, ośrodki
    medyczne i diagnostyczne oraz inne odpowiednio uznane placówki o podobnym
    charakterze (pkt b) oraz świadczenie opieki medycznej w ramach zawodów medycznych i
    paramedycznych, określonych przez zainteresowane państwo członkowskie (pkt c).
    Zakres przedmiotowy zwolnienia podatkowego, określonego w art. 13 część A ust. 1 lit. b i
    c) VI Dyrektywy (którego odpowiednikiem jest art. 132 ust. 1 lit. b) i c) Dyrektywy 2006
    /112) był przedmiotem rozważań Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE),
    który stwierdził, że wspomniane w tym przepisie „opieka medyczna”, „świadczenia opieki
    medycznej” oraz „ściśle z nimi związane czynności” należy rozumieć na tyle szeroko, że
    odnoszą się m.in. do:
    1. diagnozy, opieki oraz w miarę możliwości do leczenia chorób lub zaburzeń zdrowia (por.
    wyroki TSUE z 10 czerwca 2010 r. w sprawie CopyGene A/S, sygn. C-262/08, pkt 28 oraz
    w sprawie Future Health Technologies Ltd., sygn. C-86/09, pkt 37 (dalej „Wyrok FHT”)) -
    podobnie wyrok TSUE z 6 listopada 2003 r. w sprawie Dornier, Rec., sygn. C- 45/01, pkt
    48;
    2. czynności mających na celu utrzymanie bądź przywrócenie dobrego stanu zdrowia (por.
    Wyrok FHT, pkt 41 - podobnie wyrok TSUE z 20 listopada 2003 r. w sprawie
    Unterpertinger, sygn. 212/01, pkt 23);
    3. świadczeń profilaktycznych (por. Wyrok CopyGene, pkt 34 podobnie wyrok TSUE z 20
    listopada 2003 r. w sprawie Unterpertinger, sygn. 212/01, pkt 23).
    W wyroku z dnia 6 listopada 2003 r. w sprawie C-45/01 Dornier, stwierdzono, że prawo
    wspólnotowe nie zawiera definicji świadczeń „ściśle związanych” z opieką szpitalną i
    medyczną, jednak z postanowień przepisów wspólnotowych wynika, że nie obejmuje ona
    świadczeń, które nie przedstawiają żadnego związku z opieką szpitalną nad odbiorcami
    usług, ani z opieką medyczną, jaką mogliby uzyskać. Wskazuje się, że świadczenia
    wchodzą w zakres pojęcia "działalności ściśle (...) związanej" z opieką szpitalną i medyczną
    tylko wówczas, gdy są dostarczane jako usługi pomocnicze względem stanowiącej
    świadczenie główne opieki szpitalnej nad ich odbiorcami lub świadczonej na ich rzecz
    opieki medycznej. Jednocześnie usługą pomocniczą jest taka usługa, która nie stanowi dla
    odbiorcy celu samego w sobie, ale jest środkiem dla lepszego wykorzystania usługi
    zasadniczej. (TSUE m.in. w wyroku z dnia 11 stycznia 2011 r. w sprawie C-76/99 Komisja
    przeciw Francji)
    Zdaniem Wnioskodawcy usługi transportu pacjentów mają ścisły związek z opieką
    medyczną, ponieważ są niezbędne do umożliwienia pacjentom dostępu do świadczeń
    zdrowotnych. Transport, umożliwiający pacjentom dostęp do leczenia, jest zdaniem
    Wnioskodawcy bezpośrednio i funkcjonalnie powiązany z opieką medyczną. Tego typu
    usługi są więc integralną częścią systemu ochrony zdrowia, wspierając interes publiczny
    poprzez zapewnienie dostępu do leczenia. Są one niezbędne do wykonania usługi opieki
    medycznej jako usługi podstawowej i nie naruszają warunku konkurencji, gdyż nie sposób
    ich uznać za konkurencyjne np. w stosunku do „tradycyjnych” usług transportowych, które
    nie są realizowane wyłącznie w stosunku do pacjentów i nie wymagają specjalnego
    dostosowania pojazdów.
    Tym samym, spełniona jest przesłanka przedmiotowa analizowanego zwolnienia.
    Jednocześnie przepis określa zakres podmiotowy analizowanego zwolnienia.
    W tym zakresie należy podkreślić, że z orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego
    wynika, że Podmiot leczniczy to jakikolwiek podmiot (osoba fizyczna lub jednostka
    organizacyjna) świadczący usługi służące zachowaniu (zapobieżeniu pogorszenia) lub
    polepszeniu stanu zdrowia zgodnie z wiedzą medyczną. (Wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 13 kwietnia 2023 r. I FSK 470/19)

    Biorąc pod uwagę powyższe należy zauważyć, że Spółka jest wpisana do rejestru
    podmiotów leczniczych i zasadniczo w przedmiocie swojej działalności świadczy wyłącznie
    usługi związane z opieką medyczną, co zdaniem Wnioskodawcy oznacza, że spełniony
    będzie zarówno warunek przedmiotowy (świadczenie usług ściśle związanych z usługami
    medycznymi), jak i warunek podmiotowy.
    W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, usługi opisane w zdarzeniu przyszłym podlegają
    zwolnieniu z opodatkowania VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo w zakresie zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 20 ustawy w zw. z art. 132 ust. 1 punkt p Dyrektywy VAT usług transportu
    świadczonych karetkami typu A2 jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o
    VAT”:
        Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
        podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
        kraju.
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy stanowi, że:
        Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
        świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
        niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w
        rozumieniu art. 7, w tym również:
        1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
        2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
        3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Pod pojęciem usługi należy zatem rozumieć każde zachowanie, na które składać się może
    zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie
    (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy
    mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest
    dostawą towarów w myśl art. 7 ustawy. Każde świadczenie niebędące dostawą towarów
    polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania, stanowi zatem
    co do zasady usługę w rozumieniu ustawy, niemniej jednak muszą być przy tym spełnione
    następujące warunki:
      - w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, nabywca
        jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
      - świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
        (wynagrodzenie).
    Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie
    podlegało jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Usługą jest tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument,
    odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. W związku z
    powyższym, czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, w myśl art.
    5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy

    zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego
    beneficjenta tej czynności.
    Aby jednak czynności wymienione w art. 5 ust. 1 ustawy, podlegały opodatkowaniu
    podatkiem VAT, muszą być wykonane przez podatnika.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
        Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
        prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
        której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
        Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
        lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
        rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
        gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
        towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
        zarobkowych.
    Z treści wniosku wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług
    i od maja 2025 r. są Państwo wpisani do Rejestru podmiotów wykonujących działalność
    leczniczą. Świadczą Państwo usługi transportu pacjentów na zlecenie podmiotów
    leczniczych. Ww. usługi są realizowane w celu zapewnienia transportu pacjentów z miejsca
    zamieszkania lub czasowego pobytu do placówek medycznych, takich jak szpitale, ośrodki
    rehabilitacyjne, stacje dializ lub hospicja, a także w kierunku powrotnym, z placówek
    medycznych do miejsca zamieszkania pacjentów, zgodnie z indywidualnymi potrzebami
    zdrowotnymi.
    Państwa wątpliwości dotyczą w pierwszej kolejności ustalenia, czy przedstawione w opisie
    usługi transportu pacjentów są zwolnione z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
    20 ustawy o VAT w zw. z art. 132 ust. 1 punkt p Dyrektywy VAT jako usługi transportu
    sanitarnego.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostawy towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Z utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wynika, że
    zwolnienia od podatku stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, które służą
    unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku VAT, w poszczególnych państwach
    członkowskich i które należy postrzegać w ogólnym kontekście wspólnego systemu
    podatku VAT (wyrok C-473/08 w sprawie Eulitz, pkt 25). Ponadto, jak również wielokrotnie
    podkreślał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w swym orzecznictwie, pojęcia
    używane do opisania zwolnień powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ
    stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT, objęta jest
    każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika.
    I tak, stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 20 ustawy:
        Zwalnia się od podatku usługi transportu sanitarnego.
    Ponieważ ustawodawca na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług nie zdefiniował
    pojęcia transportu sanitarnego – zasadne jest odwołanie się do legalnej definicji tego
    pojęcia sformułowanej w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki
    zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 146 ze zm.)
    oraz pomocniczo do regulacji zawartych w przepisach Dyrektywy 2006/112/WE Rady z
    dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.
    Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006, str. 1 ze zm.).
    Należy bowiem zauważyć, że w świetle art. 132 ust. 1 lit. p Dyrektywy państwa
    członkowskie zwalniają następujące transakcje:

        Świadczenie usług transportu dla chorych lub rannych osób pojazdami do tego
        celu przeznaczonymi, przez odpowiednio upoważnione podmioty.
    Stosownie do art. 5 pkt 33a ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze
    środków publicznych:
        Użyte w ustawie określenia oznaczają: Transport sanitarny – przewóz osób albo
        materiałów biologicznych i materiałów wykorzystywanych do udzielania świadczeń
        zdrowotnych, wymagających specjalnych warunków transportu.
    Zgodnie z art. 5 pkt 34 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze
    środków publicznych:
        Użyte w ustawie określenia oznaczają: Świadczenie opieki zdrowotnej –
        świadczenie zdrowotne, świadczenie zdrowotne rzeczowe i świadczenie
        towarzyszące.
    W myśl art. 5 pkt 37 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków
    publicznych:
        Użyte w ustawie określenia oznaczają: Świadczenie zdrowotne rzeczowe –
        związane z procesem leczenia leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia
        żywieniowego i wyroby medyczne.
    Stosownie do art. 5 pkt 38 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze
    środków publicznych:
        Użyte w ustawie określenia oznaczają: Świadczenie towarzyszące –
        zakwaterowanie i adekwatne do stanu zdrowia wyżywienie w szpitalu lub w innym
        zakładzie leczniczym podmiotu leczniczego wykonującego działalność leczniczą w
        rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne w rozumieniu
        przepisów o działalności leczniczej, usługi transportu oraz transportu sanitarnego,
        a także zakwaterowanie poza zakładem leczniczym podmiotu leczniczego, jeżeli
        konieczność jego zapewnienia wynika z warunków określonych dla danego
        świadczenia gwarantowanego.
    Art. 5 pkt 40 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków
    publicznych stanowi:
        Użyte w ustawie określenia oznaczają: Świadczenie zdrowotne – działanie służące
        profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia oraz
        inne działanie medyczne wynikające z procesu leczenia lub przepisów odrębnych
        regulujących zasady ich udzielania.
    Zgodnie z art. 2 pkt 32 ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (t. j. Dz. U.
    z 2025 r. poz. 750 ze zm.):
        W rozumieniu ustawy produktem leczniczym – jest substancja lub mieszanina
        substancji, przedstawiana jako posiadająca właściwości zapobiegania lub leczenia
        chorób występujących u ludzi lub zwierząt lub podawana w celu postawienia
        diagnozy lub w celu przywrócenia, poprawienia lub modyfikacji fizjologicznych
        funkcji organizmu poprzez działanie farmakologiczne, immunologiczne lub
        metaboliczne.
    W myśl art. 161ba ust. 1 ww. ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze
    środków publicznych:
        Transport sanitarny wykonywany jest specjalistycznymi środkami transportu
        lądowego, wodnego i lotniczego.
    Art. 161ba ust. 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków
    publicznych stanowi, że:

        Środki transportu sanitarnego, o których mowa w ust. 1, muszą spełniać cechy
        techniczne i jakościowe określone w Polskich Normach przenoszących europejskie
        normy zharmonizowane.
    Zgodnie z art. 161c ust. 1 i 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze
    środków publicznych:
        1. Fundusz oraz podmiot leczniczy, zawierają umowy o wykonywanie transportu
        sanitarnego z podmiotami dysponującymi środkami transportu.
        2. Do umów, o których mowa w ust. 1, zawieranych przez Fundusz stosuje się
        odpowiednio przepisy działu VI.
    A zatem, dla zastosowania zwolnienia od podatku w przypadku świadczenia usług
    transportu sanitarnego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 20 ustawy, podstawowe znaczenie
    ma jednoznaczne stwierdzenie, że są to faktycznie usługi transportu sanitarnego, tj.
    przewóz osób albo materiałów biologicznych i materiałów wykorzystywanych do
    udzielania świadczeń zdrowotnych, wymagających specjalnych warunków transportu.
    Jedynie do tych czynności bowiem odnosi się zwolnienie, o którym mowa w ww. przepisie.
    Jak wynika z opisu sprawy, usługi objęte przedmiotem wniosku są świadczone pojazdami,
    niebędącymi Państwa własnością, użytkowanymi na podstawie:
    I. umowy dzierżawy (dot. karetek pogotowia),
    II. umów leasingu (dot. pojazdów typu BUS).
    Wszystkie pojazdy wykorzystywane w transporcie pacjentów są przeznaczone specjalnie
    do tego celu i odpowiednio oznakowane jako pojazdy medyczne. W dowodzie
    rejestracyjnym pojazdów jest zapis potwierdzający ich przeznaczenie do transportu osób
    niepełnosprawnych. Kierowcy są przeszkoleni z zasad udzielania pierwszej pomocy.
    Usługi objęte niniejszym wnioskiem realizują Państwo wyłącznie w celach medycznych, na
    podstawie zlecenia wydanego przez lekarza lub kierownika stacji dializ, w związku z
    koniecznością zapewnienia transportu osobom chorym lub wymagającym specjalistycznej
    opieki zdrowotnej.
    W Państwa ocenie usługi transportu objęte wnioskiem o wydanie indywidualnej
    interpretacji podatkowej stanowią transport osób wymagających specjalnych warunków
    transportu, gdyż dotyczą pacjentów (chorych) i są realizowane na pisemne zlecenie
    lekarza lub kierownika stacji, który, biorąc pod uwagę stan zdrowia danego pacjenta,
    wskazuje w jakich warunkach transport ma być realizowany np. w pozycji siedzącej czy
    leżącej. Pojazdy posiadają wyposażenie dostosowane do transportu osób chorych - w
    zależności od ich stanu zdrowia i zagrożeń tj. stopnie wspomagające wsiadanie i
    zajmowanie miejsc w pojeździe, specjalne uchwyty wspomagające osoby
    niepełnosprawne, worki na potencjalnie zakaźny materiał biologiczny (wymiociny,
    opatrunki, itp.), dodatkowe krzesełka tzw. kardiologiczne do transportu pacjenta do i z
    pojazdu, środki do dezynfekcji rąk i pojazdu, zestaw pierwszej pomocy. Transporty są
    realizowane w celu dostarczenia chorych na świadczenie medyczne (terapia
    nerkozastępcza lub transplantacja narządów) do zakładów leczniczych realizujących te
    świadczenia.
    Świadczone usługi są realizowane karetkami (karetki - typu A2), dla których zostały
    wydane opinie techniczne rzeczoznawcy, określające zgodność z normą PN-EN 1789:2021-
    02. Pojazdy typu BUS stanowią specjalistyczne środki transportu do przewozu chorych,
    gdyż są odpowiednio oznakowane i wyposażone i są wykorzystywane wyłącznie do
    przewozu chorych (do realizacji usług objętych wnioskiem o wydanie indywidualnej
    interpretacji).
    Zatem należy uznać, iż przy użyciu karetek typu A2 świadczą Państwo usługi w zakresie
    transportu sanitarnego w rozumieniu art. 5 pkt 33a ustawy o świadczeniach opieki
    zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, gdyż karetki są samochodami, o

    którym mowa w art. 161ba ust. 1 ww. ustawy. Z opisu sprawy wynika, że karetki posiadają
    zgodność z normą PN-EN 1789:2021-02 oraz są pojazdami, o którym mowa w art. 161ba
    ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.
    Wobec powyższego usługi transportu sanitarnego w rozumieniu art. 5 pkt 33a ustawy o
    świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych świadczone
    przez Państwa z wykorzystaniem karetek spełniających normy PN-EN 1789 korzystają ze
    zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 20 ustawy.
    W konsekwencji Państwa stanowisko w zakresie zwolnienia od podatku usług transportu
    sanitarnego przy użyciu karetek typu A2 jest prawidłowe.
    Z uwagi na warunkowy charakter pytania oznaczonego we wniosku nr 2, oraz w związku z
    tym, że Państwa stanowisko w odniesieniu do usług transportu sanitarnego przy użyciu
    karetek typu A2 uznane zostało za prawidłowe, to w tym zakresie nie udziela się na nie
    odpowiedzi, gdyż oczekiwali jej Państwo wyłącznie w przypadku jeśli w ramach pytania nr
    1 Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uzna, że usługi transportu sanitarnego
    świadczone przez Państwa z wykorzystaniem karetek spełniających normy PN-EN 1789
    korzystają ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 20 ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Niniejsza interpretacja stanowi rozstrzygnięcie sprawy wyłącznie w zakresie zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 20 ustawy w zw. z art. 132 ust. 1 punkt p
    Dyrektywy VAT usług transportu świadczonych karetkami typu A2, w zakresie zwolnienia
    od podatku usług transportu świadczonych pojazdami osobowymi typu BUS zostanie
    wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanego przez Państwa w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą
    aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
      dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;

        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia
    29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.