Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-1151/12/MU
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-03-15
Teza: Opodatkowanie wynagrodzeń wypłacanych członkom Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych.
Słowa kluczowe: członkowie; komisja; obowiązek-obowiązek płatnika; podatek-pobór podatku; płatnik
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 13

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 10 grudnia 2012 r. (data wpływu 17 grudnia 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 25 lutego 2013 r. (data wpływu 1 marca 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania wynagrodzeń wypłacanych członkom Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 grudnia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania wynagrodzeń wypłacanych członkom Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 25 lutego 2013 r. (data wpływu 1 marca 2013 r.).

We wniosku tym oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Zgodnie z ustawą z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi organy administracji rządowej i jednostek samorządu terytorialnego są zobowiązane do podejmowania działań zmierzających do ograniczania spożycia napojów alkoholowych oraz zmiany struktury ich spożywania, inicjowania i wspierania przedsięwzięć mających na celu zmianę obyczajów w zakresie sposobu spożywania tych napojów, działania na rzecz trzeźwości w miejscu pracy, przeciwdziałania powstawaniu i usuwania następstw nadużywania alkoholu, a także wspierania działalności w tym zakresie organizacji społecznych i zakładów pracy. Prowadzenie działań związanych z profilaktyką i rozwiązywaniem problemów alkoholowych oraz integracji społecznej osób uzależnionych od alkoholu należy do zadań własnych gminy. Realizacja ww. zadań jest prowadzona w postaci gminnego programu profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych, stanowiącego część strategii rozwiązywania problemów społecznych, uchwalanego corocznie przez radę gminy. W myśl art. 41 ust. 2 ww. ustawy program jest realizowany przez Miejsko-Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej. Zgodnie z art. 41 ust. 3 burmistrz powołuje gminne komisje rozwiązywania problemów alkoholowych. W skład gminnych komisji rozwiązywania problemów alkoholowych wchodzą osoby przeszkolone w zakresie profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych. Ustalenie składu osobowego komisji należy wyłącznie do burmistrza. Burmistrz może powołać na członków komisji zarówno pracowników Urzędu Gminy, Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej, czy inne osoby będące pracownikami jednostek organizacyjnych gminy, jak też osoby fizyczne nie związane stosunkiem pracy z wymienionymi jednostkami. Wnioskodawca zaznacza, że członkowie komisji będą pełnili swoje funkcje jedynie na podstawie zarządzenia burmistrza w sprawie powołania gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych, nie zostanie dodatkowo nawiązany stosunek pracy, czy umowa cywilnoprawna na wykonywanie ww. funkcji. Zasady wynagradzania członków gminnych komisji rozwiązywania problemów alkoholowych określa rada gminy w gminnych programach rozwiązywania problemów alkoholowych. Zgodnie z projektem ww. programu na 2013 r., za udział w posiedzeniu komisji przysługuje wynagrodzenie w kwocie: 120,00 zł dla Przewodniczącego Komisji, 90,00 zł dla pozostałych członków Komisji. Komisja powołuje ze swego składu zespoły problemowe tj. zespół motywacyjny i zespół kontrolny. W dokumentach regulujących pracę komisji zawarto zapisy, że plenarne posiedzenie komisji, w którym udział biorą wszyscy członkowie komisji odbywa się nie rzadziej niż raz na trzy miesiące, posiedzenia zespołu motywacyjnego odbywają się nie częściej niż raz w miesiącu, zespołu kontrolnego w zależności od potrzeb jednak nie częściej niż raz w miesiącu, ponadto w wyjątkowych sytuacjach Przewodniczący Komisji może zwołać posiedzenie nadzwyczajne, nie można więc jednoznacznie określić, w ilu posiedzeniach w miesiącu członek komisji będzie brał udział. Wynagrodzenie za pracę komisji wypłacane będzie:

1.  do końca miesiąca, w którym odbyło się posiedzenie komisji w przypadku, jeżeli lista obecności stanowiąca podstawę wypłaty wynagrodzenia przekazana zostanie do Działu Finansowo-Kadrowego w Miejsko-Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej do 23 dnia tego miesiąca,
2.  w miesiącu następnym, w przypadku gdy lista obecności stanowiąca podstawę wypłaty wynagrodzenia przekazana zostanie do Działu Finansowo-Kadrowego w Miejsko-Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej po 23 dniu tego miesiąca.

Wobec powyższego zadano następujące pytanie:

Czy wynagrodzenie przyznane członkom gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych należy zaliczyć do przychodów z działalności wykonywanej osobiście z tytułu udziału w komisjach powoływanych przez organy władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, o których mowa w art. 13 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Czy w związku z powyższym Wnioskodawca od wynagrodzenia wypłacanego członkom gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych zobowiązany będzie pobrać jako płatnik zaliczki na podatek na zasadach określonych w art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy wynagrodzenie przyznane członkom gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych należy zaliczyć do przychodów z działalności wykonywanej osobiście z tytułu udziału w komisjach powoływanych przez organy władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, o których mowa w art. 13 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z powyższym Wnioskodawca od wynagrodzenia wypłacanego członkom gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych zobowiązany będzie pobrać jako płatnik zaliczki na podatek na zasadach określonych w art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zaliczkę tę należy pobrać w wysokości 18% wynagrodzenia pomniejszonego o koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. 20%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do przepisu art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Ustawodawca w art. 10 ust. 1 pkt 2 cytowanej ustawy identyfikuje jako osobne źródło przychodu działalność wykonywaną osobiście.

Za przychody z działalności wykonywanej osobiście stosownie do treści art. 13 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uważa się przychody osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił wykonanie określonych czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w postępowaniu sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym oraz płatników, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 2 pkt 10, i inkasentów należności publicznoprawnych, a także przychody z tytułu udziału w komisjach powoływanych przez organy władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 9.

W myśl art. 41 ust. 1 ww. ustawy osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Zaliczkę od dochodów, o których mowa w ust. 1, obliczoną w sposób określony w tym przepisie zmniejsza się o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, o której mowa w art. 27b, pobranej ze środków podatnika przez płatnika, o którym mowa w ust. 1 (art. 41 ust. 1a ww. ustawy).

Przy czym, zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 4 ww. ustawy, koszty uzyskania niektórych przychodów określa się z tytułów określonych w art. 13 pkt 2, 4, 6 i 8 - w wysokości 20% uzyskanego przychodu, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.

Natomiast zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu, o którym mowa w art. 13 pkt 2 i 5-9, jeżeli kwota należności określona w umowie zawartej z osobą niebędącą pracownikiem płatnika nie przekracza 200 zł - w wysokości 18% przychodu.

Zatem dla opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym istotne znaczenie ma kwota wynikająca z umowy (tzn. z danego tytułu prawnego np. powołania, uchwały, zlecenia bądź innego dokumentu o podobnym charakterze). Nie jest natomiast istotne, czy takich przychodów w miesiącu od tego samego płatnika jest więcej, czy nie. Decydująca jest tylko i wyłącznie kwota wynikająca z pojedynczej umowy (pojedynczego tytułu prawnego).

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że do zadań własnych gminy należy prowadzenie działań związanych z profilaktyką i rozwiązywaniem problemów alkoholowych oraz integracji społecznej osób uzależnionych od alkoholu. Realizacja ww. zadań jest prowadzona w postaci gminnego programu profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych, stanowiącego część strategii rozwiązywania problemów społecznych, uchwalanego corocznie przez radę gminy. W myśl art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi program jest realizowany przez Miejsko-Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej. Zgodnie z art. 41 ust. 3 burmistrz powołuje gminne komisje rozwiązywania problemów alkoholowych. W skład gminnych komisji rozwiązywania problemów alkoholowych wchodzą osoby przeszkolone w zakresie profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych. Ustalenie składu osobowego komisji należy wyłącznie do burmistrza. Burmistrz może powołać na członków komisji zarówno pracowników Urzędu Gminy, Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej, czy inne osoby będące pracownikami jednostek organizacyjnych gminy, jak też osoby fizyczne nie związane stosunkiem pracy z wymienionymi jednostkami.

Członkowie komisji będą pełnili swoje funkcje jedynie na podstawie zarządzenia burmistrza w sprawie powołania gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych, nie zostanie dodatkowo nawiązany stosunek pracy, czy umowa cywilnoprawna na wykonywanie ww. funkcji. Zasady wynagradzania członków gminnych komisji rozwiązywania problemów alkoholowych określa rada gminy w gminnych programach rozwiązywania problemów alkoholowych. Zgodnie z projektem ww. programu na rok 2013, za udział w posiedzeniu komisji przysługuje wynagrodzenie w kwocie: 120,00 zł dla Przewodniczącego Komisji, 90,00 zł dla pozostałych członków Komisji. Komisja powołuje ze swego składu zespoły problemowe tj. zespół motywacyjny i zespół kontrolny. W dokumentach regulujących pracę komisji zawarto zapisy, że plenarne posiedzenie komisji, w którym udział biorą wszyscy członkowie komisji odbywa się nie rzadziej niż raz na trzy miesiące, posiedzenia zespołu motywacyjnego odbywają się nie częściej niż raz w miesiącu, zespołu kontrolnego w zależności od potrzeb jednak nie częściej niż raz w miesiącu, ponadto w wyjątkowych sytuacjach Przewodniczący Komisji może zwołać posiedzenie nadzwyczajne, nie można więc jednoznacznie określić, w ilu posiedzeniach w miesiącu członek komisji będzie brał udział.

Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz obowiązujące uregulowania prawne, stwierdzić należy, iż wynagrodzenia przyznane członkom Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych należy zakwalifikować do przychodów z działalności wykonywanej osobiście z tytułu udziału w komisjach powoływanych przez organy władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, o których mowa w art. 13 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym, że należności tych nie można zaliczyć do dochodów (przychodów), od których pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 18% przychodu, ponieważ z aktów powołania do składu komisji, nie wynika kwota wynagrodzenia przyznana konkretnemu jej członkowi, Wnioskodawca, od wypłacanych wynagrodzeń obowiązany będzie do poboru zaliczek na podatek dochodowy na zasadach określonych w art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.