Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.574.2025.1.IG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-28
Teza: Ustalenie przez Wnioskodawcę podstawy opodatkowania VAT
w przypadku transakcji zamiany nieruchomości.
Słowa kluczowe: nieruchomości
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
zamiana
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Elementy składowe podstawy
opodatkownia
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 7
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 30 września 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia przez Wnioskodawcę podstawy
    opodatkowania VAT w przypadku transakcji zamiany nieruchomości. Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego
    A. Sp. k. (dalej: Spółka lub Wnioskodawca) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług (dalej: VAT).
    Od 2021 r. Spółka realizowała inwestycję w zakresie rozbiórki budynków oraz budowy
    zespołu budynków usługowych. W ramach inwestycji Spółka wykonała palisadę
    zabezpieczającą głęboki wykop zrealizowany pod dwie kondygnacje podziemne. W lutym
    2022 r. w efekcie nienależytego wykonania robót budowlanych, Spółka naruszyła
    znajdujący się na sąsiedniej nieruchomości, której właścicielem była Gmina B. (dalej:
    Nieruchomość), budynek mieszkalno-usługowy (dalej: Budynek), wybudowany przed 1945
    r., w którym znajdowały się 4 lokale mieszkalne wraz z pomieszczeniami przynależnymi w
    budynku gospodarczym, stanowiące przedmiot najmu.
    Zgodnie z dokumentami kontroli okresowych przeprowadzonych przed rozpoczęciem
    przez Spółkę ww. inwestycji, stan Budynku umożliwiał jego bezpieczne użytkowanie i nie
    stwierdzono uszkodzeń mających wpływ na bezpieczeństwo jego użytkowania. Natomiast
    8 listopada 2021 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: Inspektor)
    stwierdził, że w okresie realizowania inwestycji nastąpiło wyraźne pogorszenie stanu
    technicznego, a w konsekwencji nieodpowiedni stan techniczny Budynku. Z kolei w trakcie
    kontroli z 10 lutego 2022 r. Inspektor stwierdził postępowanie dotychczasowych oraz
    powstanie nowych uszkodzeń w Budynku, które zaistniały w okresie realizowania

    inwestycji. Jednocześnie obecni w trakcie kontroli przedstawiciele Spółki nie byli w stanie
    zapewnić, że wobec dalszego prowadzenia inwestycji oraz przy uwzględnieniu istniejących
    uszkodzeń Budynku może być on bezpiecznie użytkowany zgodnie z jego przeznaczeniem.
    Decyzją z 16 lutego 2022 r. Inspektor zakazał używania Budynku i nakazał
    przeprowadzenie robót budowlanych, polegających na usunięciu nieprawidłowości w
    zakresie jego stanu technicznego, nadając w zakresie rzeczonej decyzji rygor
    natychmiastowej wykonalności.
    Mając na uwadze zaistniałą sytuację, w lutym 2022 r. Spółka zaproponowała Gminie
    zamianę nieruchomości, tj. zamianę prawa własności Nieruchomości na prawo własności
    czterech lokali mieszkalnych (z udziałami w częściach wspólnych budynków i prawie
    własności gruntów) wraz z komórkami piwnicznymi (dalej: Lokale).
    W dniu 7 kwietnia 2022 r. Inspektor przeprowadził kolejną kontrolę stanu technicznego
    Budynku, w wyniku której stwierdził pogorszenie stanu technicznego Budynku
    powodujące zagrożenie bezpieczeństwa życia i zdrowia ludzi oraz mienia. Wobec
    powyższego, po dokonaniu ponownej analizy celowości pod względem ekonomicznym i
    możliwości wykonania obowiązku nałożonego na Gminę decyzją Inspektora, Gmina
    podjęła decyzję o rozbiórce Budynku. Z otrzymanego przez Gminę opracowania
    technicznego sporządzonego przez rzeczoznawcę budowlanego wynikało bowiem, że
    wykonanie prac budowlanych mających na celu ustabilizowanie konstrukcji Budynku, a
    następnie prac remontowych w Budynku i w znajdujących się w nim lokalach jest
    całkowicie nieopłacalne pod względem ekonomicznym ((...) zł netto), zaś Budynek
    całkowicie utracił swoją wartość pod względem gospodarczym i użytkowym.
    Nadto, koszt wybudowania nowego budynku w miejsce tego zniszczonego przez Spółkę
    byłby niewiele większy niż koszty naprawy zniszczeń ((...) zł netto). W konsekwencji
    Budynek rozebrano (natomiast znajdujący się na Nieruchomości budynek gospodarczy
    pozostawiono). Powyższe zostało potwierdzone podpisanym przez Gminę i Spółkę (dalej:
    Strony) 1 czerwca 2022 r., w formie aktu notarialnego, porozumieniem (dalej:
    Porozumienie). Spółka oświadczyła w Porozumieniu, że ponosi odpowiedzialność za
    zaistnienie wskazanych powyżej zniszczeń oraz, że pozostają one w związku z
    prowadzeniem inwestycji i stanowią efekt nienależytego wykonania robót budowlanych.
    Ponadto, jak wynika z zawartego Porozumienia, strony uzgodniły, że zamiana
    nieruchomości nastąpi bez jakichkolwiek spłat i dopłat. Gmina oświadczyła w
    Porozumieniu, że o ile dojdzie do zawarcia notarialnej umowy zamiany nieruchomości to
    zawarcie tej umowy wyczerpie wszystkie aktualne oraz przyszłe roszczenia Gminy
    względem Spółki oraz generalnego wykonawcy realizowanej przez Spółkę inwestycji z
    tytułu szkody związanej z naruszeniem Nieruchomości. Gmina w Porozumieniu scedowała
    również na Spółkę prawa z tytułu ubezpieczenia Nieruchomości oraz zobowiązała się z
    dniem jego zawarcia na udzielenie Spółce prawa dysponowania Nieruchomością na cele
    budowlane, tj. na wykonanie prac projektowych i przedprojektowych.
    1 grudnia 2022 r. Nieruchomość została przez Gminę wydzierżawiona na okres do 30
    listopada 2025 r. na rzecz generalnego wykonawcy realizowanej przez Spółkę inwestycji z
    przeznaczeniem na plac budowy. W konsekwencji zawartego Porozumienia, 28 marca
    2024 r. Strony dokonały zamiany nieruchomości w ten sposób, że Gmina przeniosła na
    Spółkę własność Nieruchomości, natomiast Spółka przeniosła na Gminę własność Lokali.
    Wartość Nieruchomości i Lokali została ustalona przez rzeczoznawcę majątkowego i
    wskazana w operatach szacunkowych, z których wynika, że łączna wartość Lokali
    przekracza wartość Nieruchomości (łączna wartość Lokali: (...) zł brutto; wartość
    Nieruchomości: (...) zł brutto).
    Na moment zamiany Nieruchomość była zabudowana wolnostojącym,
    niepodpiwniczonym, murowanym, jednokondygnacyjnym budynkiem gospodarczym, w
    złym stanie technicznym. Niemniej, budynek gospodarczy nadal spełniał warunki do
    uznania go za budynek w rozumieniu ustawy - Prawo budowlane. Zawarcie umowy
    zamiany nieruchomości zostało poprzedzone podpisaniem 28 marca 2024 r. przez Gminę

    i Spółkę protokołu uzgodnień (dalej: Protokół uzgodnień), w którym Strony ustaliły, że
    zawarcie umowy zamiany, skutkiem której dojdzie do nabycia przez Gminę Lokali, za cenę
    transakcyjną odpowiadającą wartości Nieruchomości stanowi formę naprawienia szkody
    spowodowanej w jej majątku na skutek zdarzeń opisanych powyżej, a różnica pomiędzy
    wartością rynkową nabywanych przez Gminę Lokali a wartością rynkową zbywanej
    Nieruchomości, stanowić będzie odszkodowanie i skutkować będzie niedochodzeniem
    przez Gminę dalszych roszczeń odszkodowawczych i zrzeknięciem się tych roszczeń
    względem Spółki oraz generalnego wykonawcy realizowanej przez Spółkę inwestycji.
    Następnie, również 28 marca 2024 r. Gmina i Spółka podpisały akt notarialny zamiany
    nieruchomości, w którym wskazano, że zamiana jest dokonywana na podstawie
    przepisów art. 37 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce
    nieruchomościami (Dz. U. z 2023 r. poz. 344) oraz rozporządzeń wykonawczych, mając na
    uwadze rozliczenie rekompensaty za szkodę jaką poniosła Gmina i w celu częściowej
    realizacji w związku z tą rekompensatą postanowień zawartego pomiędzy Gminą i Spółką
    Porozumienia. Wskazane w Porozumieniu oraz Protokole uzgodnień ustalenia znalazły
    odzwierciedlenie w akcie notarialnym zamiany nieruchomości, w szczególności
    oświadczenie, że z tytułu zamiany nieruchomości Strony nie czynią sobie żadnych spłat lub
    dopłat, a nabycie przez Gminę Lokali związane jest z naprawieniem szkody jaką poniosła
    Gmina i stanowi rekompensatę za nią, a w konsekwencji Gmina zrzekła się roszczeń
    wobec Spółki oraz generalnego wykonawcy i nie będzie dochodzić dalszych roszczeń
    odszkodowawczych.
    Ponadto, w akcie notarialnym wskazano, że:
        cena transakcyjna nabycia Lokali w drodze zamiany przez Gminę od Spółki wynosi
        brutto (...) zł (netto: (...) zł) w tym VAT 8%: (...) zł, VAT 23%: (...) zł),
        cena transakcyjna nabycia Nieruchomości w drodze zamiany przez Spółkę od
        Gminy wynosi brutto (...) zł (netto: (...) zł zwolniona z VAT),
        wartość rynkowa Nieruchomości wynosi brutto (...) zł,
        wartość rynkowa Lokali wynosi brutto (...) zł. Różnica między wartością rynkową
        lokali a ceną transakcyjną ((...) zł) stanowi odszkodowanie za poniesione przez
        Gminę szkody związane z uszkodzeniem przez Spółkę Budynku.

## Pytanie

Co w przypadku opisanej transakcji zamiany nieruchomości stanowi po stronie
    Wnioskodawcy podstawę opodatkowania VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Podstawę opodatkowania VAT w przypadku opisanej transakcji zamiany nieruchomości
    stanowi po stronie Wnioskodawcy kwota odpowiadająca cenie transakcyjnej sprzedaży
    Lokali, tj. netto: (...) zł, brutto (...) zł (w tym VAT 8%: (...) zł, VAT 23%: (...) zł). Nadwyżka
    wartości rynkowej Lokali ponad tę kwotę (...) zł) ma charakter odszkodowania, które nie
    podlega opodatkowaniu VAT jako zadośćuczynienie za wyrządzoną szkodę.
    Uzasadnienie VAT:
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT: Opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy: Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.

    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...)
    W świetle art. 2 pkt 22 ustawy: Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne
    świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa
    dostawa towarów.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1: Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki
    organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w
    rozumieniu art. 7, w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
    jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
    czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
    działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, należy rozumieć każde
    zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś),
    jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów
    rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde działanie, powstrzymanie się od działania,
    czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę, w rozumieniu
    przepisów ustawy. Aby tak się stało muszą zostać spełnione łącznie następujące warunki:
        w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
        strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
        świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
        (wynagrodzenie).
    Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie
    podlegało, jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana usługa
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi istnieć bezpośredni
    związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym
    świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste
    wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub
    dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być
    konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie
    tego świadczenia.
    Z opisu sprawy wynika, że w trakcie jednej z przeprowadzanych inwestycji w lutym 2022 r.
    w efekcie nienależytego wykonania robót budowlanych, Spółka naruszyła znajdujący się
    na sąsiedniej nieruchomości, której właścicielem była Gmina B., budynek mieszkalno-
    usługowy, wybudowany przed 1945 r., w którym znajdowały się 4 lokale mieszkalne wraz z
    pomieszczeniami przynależnymi w budynku gospodarczym, stanowiące przedmiot najmu.
    W związku z powyższym, po dokonaniu odpowiedniego przeglądu i wyceny szkód, strony
    podpisały pisemne porozumienie, zgodnie z którym Spółka oświadczyła, że ponosi
    odpowiedzialność za zaistnienie wskazanych powyżej zniszczeń oraz że pozostają one w
    związku z prowadzeniem inwestycji i stanowią efekt nienależytego wykonania robót
    budowlanych. Gmina oświadczyła w Porozumieniu, że o ile dojdzie do zawarcia notarialnej
    umowy zamiany nieruchomości to zawarcie tej umowy wyczerpie wszystkie aktualne oraz
    przyszłe roszczenia Gminy względem Spółki oraz generalnego wykonawcy realizowanej
    przez Spółkę inwestycji z tytułu szkody związanej z naruszeniem Nieruchomości.

    W konsekwencji zawartego Porozumienia, 28 marca 2024 r., Strony dokonały zamiany
    nieruchomości w ten sposób, że Gmina przeniosła na Spółkę własność Nieruchomości,
    natomiast Spółka przeniosła na Gminę własność Lokali. Wartość Nieruchomości i Lokali
    została ustalona przez rzeczoznawcę majątkowego i wskazana w operatach
    szacunkowych, z których wynika, że łączna wartość Lokali przekracza wartość
    Nieruchomości (łączna wartość Lokali: (...) zł brutto; wartość Nieruchomości: (...) zł brutto).
    Zawarcie umowy zamiany nieruchomości zostało poprzedzone podpisaniem 28 marca
    2024 r. przez Gminę i Spółkę protokołu uzgodnień (dalej: Protokół uzgodnień), w którym
    Strony ustaliły, że zawarcie umowy zamiany, skutkiem której dojdzie do nabycia przez
    Gminę Lokali, za cenę transakcyjną odpowiadającą wartości Nieruchomości stanowi formę
    naprawienia szkody spowodowanej w jej majątku na skutek zdarzeń opisanych powyżej, a
    różnica pomiędzy wartością rynkową nabywanych przez Gminę Lokali a wartością
    rynkową zbywanej Nieruchomości, stanowić będzie odszkodowanie i skutkować będzie
    niedochodzeniem przez Gminę dalszych roszczeń odszkodowawczych i zrzeknięciem się
    tych roszczeń względem Spółki oraz generalnego wykonawcy realizowanej przez Spółkę
    inwestycji.
    Następnie, również 28 marca 2024 r., Gmina i Spółka podpisały akt notarialny zamiany
    nieruchomości, w którym wskazano, że zamiana jest dokonywana na podstawie
    przepisów art. 37 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce
    nieruchomościami (Dz. U. z 2023 r. poz. 344) oraz rozporządzeń wykonawczych, mając na
    uwadze rozliczenie rekompensaty za szkodę jaką poniosła Gmina i w celu częściowej
    realizacji w związku z tą rekompensatą postanowień zawartego pomiędzy Gminą i Spółką
    Porozumienia. Wskazane w Porozumieniu oraz Protokole uzgodnień ustalenia znalazły
    odzwierciedlenie w akcie notarialnym zamiany nieruchomości, w szczególności
    oświadczenie, że z tytułu zamiany nieruchomości Strony nie czynią sobie żadnych spłat lub
    dopłat, a nabycie przez Gminę Lokali związane jest z naprawieniem szkody jaką poniosła
    Gmina i stanowi rekompensatę za nią, a w konsekwencji Gmina zrzekła się roszczeń
    wobec Spółki oraz generalnego wykonawcy i nie będzie dochodzić dalszych roszczeń
    odszkodowawczych.
    Wątpliwości Wnioskodawcy w analizowanej sprawie dotyczą opodatkowania podatkiem
    od towarów i usług zamiany nieruchomości jako zapłaty odszkodowania/rekompensaty.
    W myśl art. 29a ust. 1 ww. ustawy o VAT: Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust.
    2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi
    zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z
    tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi
    dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi
    bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez
    podatnika.
    Odnosząc się do kwestii objętej zakresem postawionego we wniosku pytania wskazać
    należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji
    odszkodowania. Zatem w tym zakresie należy posiłkować się przepisami ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.). Na gruncie prawa
    cywilnego odszkodowanie za doznaną szkodę majątkową lub niemajątkową uzależnione
    jest od zaistnienia zdarzenia, z którym przepisy łączą obowiązek naprawienia szkody.
    Na podstawie art. 361 ww. ustawy - Kodeks cywilny:
    § 1. Zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne
    następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła.
    § 2. W powyższych granicach, w braku odmiennego przepisu ustawy lub postanowienia
    umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł, oraz korzyści,
    które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.

    Na podstawie ww. przepisu odszkodowanie uzależnione jest od zaistnienia zdarzenia, z
    którym przepisy łączą obowiązek naprawienia szkody. Ponadto, między zdarzeniem, a
    zaistniałą w jego wyniku szkodą musi istnieć związek przyczynowy. Zgodnie z art. 471 ww.
    ustawy - Kodeks cywilny: Dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z
    niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub
    nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności
    nie ponosi. Zatem, szkoda polega na nienależytym wykonaniu bądź niewykonaniu
    zobowiązania przez dłużnika, istnienia adekwatnego związku przyczynowego pomiędzy
    działaniem lub zaniechaniem a szkodą. Brak tych przesłanek powoduje, że nie mamy do
    czynienia ze szkodą, za powstanie której dłużnik zobowiązany jest do wypłaty
    odszkodowania.
    Istotą odszkodowań nie jest zatem płatność za świadczenie, lecz rekompensata za szkodę.
    W takim przypadku nie mamy do czynienia z transakcją ekwiwalentną - świadczenie w
    zamian za wynagrodzenie, co oznacza, że otrzymane odszkodowanie nie wiąże się z
    żadnym świadczeniem ze strony podatnika. Zapłata ta nie jest też związana z
    zobowiązaniem się otrzymującego daną kwotę do wykonania czynności, powstrzymania
    się od dokonania czynności lub tolerowania czynności lub sytuacji. Ustalanie statusu
    wypłacanej rekompensaty, jako podlegającej, bądź nie opodatkowaniu podatkiem VAT,
    należy oceniać w kontekście związku z konkretnym świadczeniem. Zatem, jeżeli płatność o
    charakterze odszkodowawczym nie będzie miała bezpośredniego związku z żadną
    czynnością mającą charakter świadczenia ze strony podmiotu zobowiązanego, wtedy
    kwota otrzymanych odszkodowań nie będzie mieściła się w katalogu czynności
    wymienionych w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy i jako taka nie będzie podlegała opodatkowaniu
    tym podatkiem.
    Analiza przedstawionych okoliczności sprawy prowadzi do wniosku, że opisane
    świadczenie będzie posiadało cechy odszkodowania za poniesioną szkodę, gdyż zaistnieją
    okoliczności, które w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego będą powodowały szkodę
    i determinowały wypłatę odszkodowania. Mając zatem na uwadze przedstawiony opis
    sprawy i powołane przepisy należy stwierdzić, że zamiana nieruchomości w ramach
    odszkodowania, które Gmina otrzymała za uszkodzenie budynku nie jest w rzeczywistości
    wynagrodzeniem za jakąkolwiek usługę świadczoną przez Gminę na rzecz Spółki.
    Jak wynika bowiem z opisu sprawy, Spółka zapłaciła za szkody powstałe wskutek
    prowadzonej na terenie Gminy inwestycji. Zamiana nieruchomości będzie miała zatem
    charakter rekompensacyjny. W konsekwencji uznać należy, że w okolicznościach niniejszej
    sprawy ww. odszkodowanie na rzecz Gminy za szkody powstałe wskutek prowadzenia
    inwestycji nie będzie stanowiło wynagrodzenia z tytułu jakichkolwiek czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT wymienionych w art. 5 ust. 1 ustawy. A zatem
    przedmiotowe odszkodowanie nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    Potwierdzeniem prawidłowości stanowiska są dla przykładu:
        interpretacja z 18 lutego 2022 r. 0111-KDIB3-2.4012.902.2021.1.DK;
        interpretacja z 7 grudnia 2021 r. sygn. 0114-KDIP4-3.4012.570.2021.2.MP;
        interpretacja z 30 września 2019 r. sygn. 0111-KDIB3-2.4012.545.2019.1.MGO;
        interpretacja z 28 lutego 2023 r. 0111-KDIB3-2.4012.893.2022.1.ASZ;
        wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 października 2020 r. I FSK 1884/17;
        wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 sierpnia 2024 r. I FSK 1612/20;
        wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 23 czerwca 2017 r. I SA
        /Kr 376/17.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 2 ust. 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego
    przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy „dostawa” oznacza zatem
    wszelkiego rodzaju rozporządzanie towarem (sprzedaż, zamianę, darowiznę, oraz każdą
    inną transakcję, która w aspekcie ekonomicznym będzie prowadziła do podobnego
    rezultatu).
    Jak wynika z art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W świetle powyższego nieruchomości (np. grunt, budynki czy lokale) spełniają definicję
    towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich zbycie jest traktowane jako czynność
    odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
    Co istotne, z przywołanej w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy regulacji nie wynika, że odpłatność za
    czynność dostawy towarów lub świadczenia usług powinna mieć postać pieniężną.
    Odpłatność jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać rzeczową (towar
    lub usługa otrzymana jako zapłata), albo mieszaną – zapłata w części pieniężna a w części
    rzeczowa. Zatem dla uznania czynności za odpłatną, musi zaistnieć możliwość określenia
    ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego, stanowiącego
    wynagrodzenie za tę czynność.
    Stosownie do art. 603 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. 2025 r.
    poz. 1071 ze zm.):
      Przez umowę zamiany każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę
      własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej
      rzeczy.
    W myśl zaś art. 604 Kodeksu cywilnego:
      Do zamiany stosuje się odpowiednio przepisy o sprzedaży.
    Na gruncie regulacji ustawy Kodeks cywilny, w wyniku umowy zamiany następuje zatem
    przeniesienie własności rzeczy o charakterze odpłatnym, bowiem w wyniku
    rozporządzenia prawem własności na rzecz drugiej strony następuje wzajemne
    rozporządzenie prawem własności innej rzeczy stanowiące o odpłatnym charakterze
    zawartej umowy. Zatem w przypadku zamiany obie strony przenoszą na siebie wzajemnie
    własność rzeczy, występując zarówno w charakterze dostawcy, jak i w charakterze
    nabywcy. Umowa zamiany jest umową wzajemną, bardzo zbliżoną do umowy sprzedaży.
    Różnica w stosunku do umowy sprzedaży polega na tym, że w miejsce świadczenia ceny
    pojawia się obowiązek drugiej strony przeniesienia własności rzeczy. Ze względu na

    wzajemny charakter umowy, wartość świadczonych rzeczy powinna być ekwiwalentna.
    Zamiana nieruchomości skutkuje przeniesieniem prawa do rozporządzania zamienianymi
    nieruchomościami jak właściciel.
    Natomiast na mocy art. 158 Kodeksu cywilnego:
      Umowa zobowiązująca do przeniesienia własności nieruchomości powinna być
      zawarta w formie aktu notarialnego. To samo dotyczy umowy przenoszącej
      własność, która zostaje zawarta w celu wykonania istniejącego uprzednio
      zobowiązania do przeniesienia własności nieruchomości; zobowiązanie powinno być
      w akcie wymienione.
    Umowa przeniesienia własności nieruchomości (również w drodze zamiany) jest
    czynnością cywilnoprawną. Z uwagi na powyższe przepisy należy stwierdzić, że umowa
    zamiany towarów na gruncie podatku od towarów i usług jest niczym innym jak dwiema
    odpłatnymi dostawami towarów. W konsekwencji, przeniesienie własności nieruchomości
    na podstawie umowy zamiany stanowi odpłatną dostawę towaru i podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    I tak, stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Z przepisu art. 15 ust. 2 ustawy wynika, że:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług. Od 2021 r. realizowali Państwo inwestycję w zakresie rozbiórki budynków
    oraz budowy zespołu budynków usługowych. W ramach inwestycji wykonali Państwo
    palisadę zabezpieczającą głęboki wykop zrealizowany pod dwie kondygnacje podziemne.
    W lutym 2022 r. w efekcie nienależytego wykonania robót budowlanych, naruszyli
    Państwo znajdujący się na sąsiedniej nieruchomości, której właścicielem była Gmina,
    budynek mieszkalno-usługowy, wybudowany przed 1945 r., w którym znajdowały się 4
    lokale mieszkalne wraz z pomieszczeniami przynależnymi w budynku gospodarczym,
    stanowiące przedmiot najmu.
    Zgodnie z dokumentami kontroli okresowych przeprowadzonych przed rozpoczęciem
    przez Państwa ww. inwestycji, stan Budynku umożliwiał jego bezpieczne użytkowanie i nie
    stwierdzono uszkodzeń mających wpływ na bezpieczeństwo jego użytkowania. Natomiast
    8 listopada 2021 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że w okresie
    realizowania inwestycji nastąpiło wyraźne pogorszenie stanu technicznego, a w
    konsekwencji nieodpowiedni stan techniczny Budynku. Z kolei w trakcie kontroli z 10
    lutego 2022 r. Inspektor stwierdził postępowanie dotychczasowych oraz powstanie
    nowych uszkodzeń w Budynku, które zaistniały w okresie realizowania inwestycji.
    Jednocześnie obecni w trakcie kontroli Państwa przedstawiciele nie byli w stanie zapewnić,
    że wobec dalszego prowadzenia inwestycji oraz przy uwzględnieniu istniejących
    uszkodzeń Budynku może być on bezpiecznie użytkowany zgodnie z jego przeznaczeniem.
    Decyzją z 16 lutego 2022 r. Inspektor zakazał używania Budynku i nakazał

    przeprowadzenie robót budowlanych, polegających na usunięciu nieprawidłowości w
    zakresie jego stanu technicznego.
    Mając na uwadze powyższe, w lutym 2022 r. zaproponowali Państwo Gminie zamianę
    nieruchomości, tj. zamianę prawa własności Nieruchomości na prawo własności czterech
    lokali mieszkalnych z udziałami w częściach wspólnych budynków i prawie własności
    gruntów, wraz z komórkami piwnicznymi.
    7 kwietnia 2022 r. Inspektor przeprowadził kolejną kontrolę stanu technicznego Budynku,
    w wyniku której stwierdził pogorszenie stanu technicznego Budynku powodujące
    zagrożenie bezpieczeństwa życia i zdrowia ludzi oraz mienia. Wobec powyższego, po
    dokonaniu ponownej analizy celowości pod względem ekonomicznym i możliwości
    wykonania obowiązku nałożonego na Gminę decyzją Inspektora, Gmina podjęła decyzję o
    rozbiórce Budynku. Z otrzymanego przez Gminę opracowania technicznego
    sporządzonego przez rzeczoznawcę budowlanego wynikało bowiem, że wykonanie prac
    budowlanych mających na celu ustabilizowanie konstrukcji Budynku, a następnie prac
    remontowych w Budynku i w znajdujących się w nim lokalach jest całkowicie nieopłacalne
    pod względem ekonomicznym (...) zł netto), zaś Budynek całkowicie utracił swoją wartość
    pod względem gospodarczym i użytkowym. Nadto, koszt wybudowania nowego budynku
    w miejsce tego zniszczonego przez Państwa byłby niewiele większy niż koszty naprawy
    zniszczeń (...) zł netto). W konsekwencji Budynek rozebrano (natomiast znajdujący się na
    Nieruchomości budynek gospodarczy pozostawiono). Powyższe zostało potwierdzone
    podpisanym przez Gminę i Państwa 1 czerwca 2022 r., w formie aktu notarialnego,
    porozumieniem. W Porozumieniu oświadczyli Państwo, że ponoszą odpowiedzialność za
    zaistnienie wskazanych powyżej zniszczeń oraz, że pozostają one w związku z
    prowadzeniem inwestycji i stanowią efekt nienależytego wykonania robót budowlanych.
    Ponadto strony uzgodniły, że zamiana nieruchomości nastąpi bez jakichkolwiek spłat i
    dopłat. Gmina oświadczyła też, że o ile dojdzie do zawarcia notarialnej umowy zamiany
    nieruchomości, to zawarcie tej umowy wyczerpie wszystkie aktualne oraz przyszłe
    roszczenia Gminy względem Państwa oraz generalnego wykonawcy realizowanej przez
    Państwa inwestycji z tytułu szkody związanej z naruszeniem Nieruchomości. Gmina w
    Porozumieniu scedowała również na Państwa prawa z tytułu ubezpieczenia
    Nieruchomości oraz zobowiązała się z dniem jego zawarcia na udzielenie Państwu prawa
    dysponowania Nieruchomością na cele budowlane, tj. na wykonanie prac projektowych i
    przedprojektowych.
    1 grudnia 2022 r. Nieruchomość została przez Gminę wydzierżawiona na okres do 30
    listopada 2025 r. na rzecz generalnego wykonawcy realizowanej przez Państwa inwestycji
    z przeznaczeniem na plac budowy. W konsekwencji zawartego Porozumienia, 28 marca
    2024 r. Strony dokonały zamiany nieruchomości w ten sposób, że Gmina przeniosła na
    Państwa własność Nieruchomości, natomiast Państwo przenieśli na Gminę własność
    Lokali. Wartość Nieruchomości i Lokali została ustalona przez rzeczoznawcę majątkowego
    i wskazana w operatach szacunkowych, z których wynika, że łączna wartość Lokali
    przekracza wartość Nieruchomości (łączna wartość Lokali: 4.(...) zł brutto; wartość
    Nieruchomości: (...) zł brutto).
    Na moment zamiany Nieruchomość była zabudowana wolnostojącym,
    niepodpiwniczonym, murowanym, jednokondygnacyjnym budynkiem gospodarczym, w
    złym stanie technicznym. Niemniej, budynek gospodarczy nadal spełniał warunki do
    uznania go za budynek w rozumieniu ustawy - Prawo budowlane. Zawarcie umowy
    zamiany nieruchomości zostało poprzedzone podpisaniem 28 marca 2024 r. przez Gminę
    i Państwa Protokołu uzgodnień, w którym Strony ustaliły, że zawarcie umowy zamiany,
    skutkiem której dojdzie do nabycia przez Gminę Lokali, za cenę transakcyjną
    odpowiadającą wartości Nieruchomości stanowi formę naprawienia szkody
    spowodowanej w jej majątku na skutek zdarzeń opisanych powyżej, a różnica pomiędzy
    wartością rynkową nabywanych przez Gminę Lokali a wartością rynkową zbywanej
    Nieruchomości, stanowić będzie odszkodowanie i skutkować będzie niedochodzeniem

    przez Gminę dalszych roszczeń odszkodowawczych i zrzeknięciem się tych roszczeń
    względem Państwa oraz generalnego wykonawcy realizowanej przez Państwa inwestycji.
    Następnie, również 28 marca 2024 r. Gmina i Państwo podpisali akt notarialny zamiany
    nieruchomości, w którym wskazano, że zamiana jest dokonywana na podstawie
    przepisów art. 37 ust. 2 pkt 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz rozporządzeń
    wykonawczych, mając na uwadze rozliczenie rekompensaty za szkodę jaką poniosła
    Gmina i w celu częściowej realizacji w związku z tą rekompensatą postanowień zawartego
    pomiędzy Gminą i Państwem Porozumienia. Wskazane w Porozumieniu oraz Protokole
    uzgodnień ustalenia znalazły odzwierciedlenie w akcie notarialnym zamiany
    nieruchomości, w szczególności oświadczenie, że z tytułu zamiany nieruchomości Strony
    nie czynią sobie żadnych spłat lub dopłat, a nabycie przez Gminę Lokali związane jest z
    naprawieniem szkody jaką poniosła Gmina i stanowi rekompensatę za nią, a w
    konsekwencji Gmina zrzekła się roszczeń wobec Państwa oraz generalnego wykonawcy i
    nie będzie dochodzić dalszych roszczeń odszkodowawczych.
    Ponadto, w akcie notarialnym wskazano, że:
        cena transakcyjna nabycia Lokali w drodze zamiany przez Gminę od Państwa
        wynosi brutto (...) zł (netto: (...) zł) w tym VAT 8%: (...) zł, VAT 23%: (...) zł),
        cena transakcyjna nabycia Nieruchomości w drodze zamiany przez Państwa od
        Gminy wynosi brutto (...) zł (netto: (...) zł zwolniona z VAT),
        wartość rynkowa Nieruchomości wynosi brutto (...) zł,
        wartość rynkowa Lokali wynosi brutto (...) zł. Różnica między wartością rynkową
        lokali a ceną transakcyjną (...) zł) stanowi odszkodowanie za poniesione przez
        Gminę szkody związane z uszkodzeniem przez Państwa Budynku.
    Państwa wątpliwości dotyczą tego, co w przypadku opisanej transakcji zamiany
    nieruchomości stanowi po Państwa stronie podstawę opodatkowania VAT.
    Przechodząc do kwestii objętych zakresem zadanego pytania wskazać należy, że zgodnie z
    art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Katalog elementów dodatkowych wchodzących w skład podstawy opodatkowania
    określony został w art. 29a ust. 6 ustawy, w myśl którego:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
      podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
      ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
      nabywcy lub usługobiorcy.
    Stosownie do art. 29a ust. 7 ustawy:
      Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
      momencie sprzedaży;

      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
      wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
      ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na
      potrzeby podatku.
    Z powyższych przepisów wynika, że co do zasady podstawa opodatkowania obejmuje
    wszystko co stanowi wartość otrzymanego świadczenia, które dostawca lub świadczący
    usługę otrzymuje lub powinien otrzymać od kupującego. Przepis art. 29a ust. 6 i ust. 7
    ustawy wymienia elementy, które powinny być wliczane bądź nie do podstawy
    opodatkowania.
    Należy zauważyć, że uregulowanie wynikające z ww. art. 29a ust. 1 ustawy, stanowi
    odpowiednik art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r.
    str. 1 ze zm.). Przepis ten stanowi, że:
      W odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług innych niż te, o których mowa
      w art. 74-77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę
      otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę
      towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej,
      włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub
      świadczenia.
    Jednocześnie należy wskazać, że przepisy prawa podatkowego nie regulują wysokości
    kwoty należnej od nabywcy, czyli ceny sprzedaży. Przepisy ustawy o podatku od towarów i
    usług, które regulują konsekwencje publiczno-prawne dokonania sprzedaży towaru lub
    wyświadczenia usługi – nie mogą mieć wpływu na wysokość ceny ustalonej przez strony
    umowy cywilnej. Regulują bowiem, co stanowi podstawę opodatkowania, ale nie mają i
    nie mogą mieć wpływu na sposób jej ustalenia.
    W prawodawstwie polskim obowiązuje zasada swobody umów, w ramach której strony
    mogą dowolnie kształtować treść umowy w granicach wyznaczonych przez prawo. Zasada
    ta ma również zastosowanie na gruncie prawa podatkowego. W związku z tym, przy
    ustalaniu wysokości należności ustawodawca nie ingeruje w sferę podejmowania decyzji,
    co do sposobu określenia należności (ceny – tj. czy winna być ona uzgodniona w zawartej
    pomiędzy kontrahentami umowie jako wartość bez podatku VAT, tzw. cena netto, czy też
    wartość z podatkiem VAT, tzw. cena brutto) za sprzedawany towar, a wszelkie spory
    pomiędzy stronami transakcji w tym zakresie są rozstrzygane na gruncie prawa cywilnego,
    a nie podatkowego.
    Jak wynika z utrwalonego orzecznictwa TSUE, podstawą opodatkowania dostawy towarów
    lub świadczenia usług jest wynagrodzenie rzeczywiście otrzymane z tego tytułu. Owo
    wynagrodzenie jest zatem wartością subiektywną, czyli rzeczywiście otrzymaną, a nie
    wartością oszacowaną według kryteriów obiektywnych. Ponadto wynagrodzenie musi być
    wyrażalne w pieniądzu (zob. wyrok z 19 grudnia 2012 r. w sprawie C-549/11, z 29 lipca
    2010 r. w sprawie C-40/09).
    Jeżeli wartość ta nie jest kwotą pieniędzy uzgodnioną między stronami, powinna ona, jako
    wartość subiektywna, odpowiadać wartości, jaką dla odbiorcy ma usługa będąca
    wynagrodzeniem za dostawę towarów, oraz kwocie, jaką byłby on skłonny za tę usługę
    zapłacić (wyrok z 2 czerwca 1994 r. w sprawie C-33/93).
    Wobec powyższego w przypadku zamiany towarów za podstawę opodatkowania należy
    uznać, zgodnie z ogólnymi zasadami wynikającymi z art. 29a ust. 1 ustawy, wynagrodzenie
    rzeczywiście otrzymane z tytułu dostawy towaru, które stanowi wartość subiektywną
    stanowiącą odzwierciedlenie wartości, jaką dla odbiorcy ma towar będący
    wynagrodzeniem za dostawę towaru (kwota, jaką byłby on skłonny zapłacić). Jeżeli
    jedynym wynagrodzeniem od nabywcy będzie otrzymana w wyniku zamiany
    nieruchomość, to wartość tej otrzymanej nieruchomości, pomniejszona o kwotę

    należnego podatku, będzie stanowiła podstawę opodatkowania z tytułu zamiany
    nieruchomości. Podstawą opodatkowania będzie zatem określona w pieniądzu wartość
    otrzymanej przez podatnika nieruchomości będącej przedmiotem zamiany.
    Podstawą opodatkowania przy przeniesieniu prawa własności nieruchomości
    dokonywanego w ramach umowy zamiany zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy jest wszystko,
    co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów otrzymał lub ma otrzymać z tytułu
    sprzedaży od nabywcy pomniejszone o kwotę podatku.
    Jeśli zatem określą Państwo w umowie zamiany wartość (cenę) dostarczanego towaru, to
    podstawą opodatkowania ww. dostawy w ramach umowy zamiany będzie wartość
    pieniężna ustalona przez strony w umowie stanowiąca zapłatę.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach
    towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 168):
      Użyte w ustawie określenia oznaczają: cena - wartość wyrażoną w jednostkach
      pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub
      usługę.
    W myśl art. 3 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług:
      W cenie uwzględnia się podatek od towarów i usług oraz podatek akcyzowy, jeżeli na
      podstawie odrębnych przepisów sprzedaż towaru lub usługi podlega obciążeniu
      podatkiem od towarów i usług lub podatkiem akcyzowym. Przez cenę rozumie się
      również stawkę taryfową.
    Z przytoczonych regulacji ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że podstawą
    opodatkowania jest zapłata z tytułu dokonanej dostawy (np. w formie zamiany),
    pomniejszona o kwotę należnego podatku, tj. wartość netto (bez podatku). Przy czym to
    strony (a nie organ podatkowy) dokonujące czynności cywilnoprawnych określają w
    zawieranych przez siebie umowach wartość – cenę, za którą dokonują transakcji. Zatem
    analiza przedmiotu umów cywilnoprawnych, a zwłaszcza kwestii wartości planowanych
    transakcji oraz dokumentów z jakich one mają wynikać, nie mieści się w ramach
    postępowania określonego w art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.
    Jak wynika z opisu sprawy, w wyniku zawarcia umowy zamiany z Gminą, doszło do nabycia
    przez Państwa Nieruchomości należącej do Gminy, za cenę (...) zł (netto, zwolnienie z VAT).
    W zamian przekazali Państwo Gminie 4 lokale o wartości (...) zł. Zatem, z tytułu zbycia na
    rzecz Gminy lokali otrzymali Państwo od Gminy Nieruchomość o wartości (...) zł i to
    właśnie wartość Nieruchomości otrzymanej od Gminy stanowi dla Państwa podstawę
    opodatkowania.
    Zatem podstawą opodatkowania w przypadku zamiany opisanych nieruchomości
    (Nieruchomość za lokale) jest wartość wynagrodzenia, jaką otrzymali Państwo od Gminy.
    Wartością subiektywną stanowiącą odzwierciedlenie wartości jest zatem wartość
    Nieruchomości Gminy wyceniona na kwotę (...) zł.
    W związku z powyższym, podstawą opodatkowania, z tytułu dostawy w ramach zamiany
    nieruchomości po Państwa stronie, jest wszystko co otrzymali Państwo z tytułu
    przekazania na rzecz Gminy prawa własności lokali, tj. określona w pieniądzu wartość
    otrzymanej przez Państwa Nieruchomości, tj. wartość Nieruchomości ustalona przez
    strony transakcji pomniejszona o kwotę podatku należnego. Zatem w opisanej sytuacji
    to kwota (...) zł pomniejszona o kwotę podatku stanowiła dla Państwa podstawę
    opodatkowania podatkiem VAT.
    Państwa stanowisko, zgodnie z którym podstawę opodatkowania stanowi po Państwa
    stronie kwota odpowiadająca cenie transakcyjnej sprzedaży Lokali (choć w tym przypadku
    kwota ta jest równa wartości otrzymanej przez Państwa Nieruchomości) jest
    nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Należy ponadto podkreślić, że zakres przedmiotowy wniosku wyznacza zadane przez
    Państwa pytanie. Wskazuję tym samym, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy
    będącej przedmiotem Państwa wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we
    wniosku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1
    Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.