Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.40.2025.2.LM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-18
Teza: Opodatkowanie sprzedaży działki, obowiązek wystawienia
faktury z tytułu sprzedaży tej działki przez Współwłaścicieli
oraz prawo do odliczenia podatku VAT z otrzymanej faktury
przez Wnioskodawcę (Kupującą Spółkę).
Słowa kluczowe: budowa-działka pod budowę
działalność-działalność rolnicza
faktura-faktura VAT
małżonkowie-majątek wspólny małżonków
odliczenia-prawo do odliczenia
sprzedaż-sprzedaż działek
współwłasność
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Osoby prowadzące działalność
rolniczą
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Zwrot różnicy podatku -
Prawo do zwrotu różnicy podatku
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa towarów
wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności
zwolnionej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 15
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 87-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 2

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) Sp. z o. o. (dalej: „(...)” lub „Wnioskodawca”) jest polskim rezydentem podatkowym dla
    celów podatku dochodowego i jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT.
    Przedmiotem działalności Spółki jest, zgodnie z wypisem z KRS PKD 01.13.Z - Uprawa
    warzyw, włączając melony oraz uprawa roślin korzeniowych i roślin bulwiastych.
    Państwo A. i B.B. są współwłaścicielami (Współwłaściciele, Zainteresowani 1 i 2)
    niezabudowanej działki (Działka) o nr 1/1, powierzchni 26 000 m², położonej w
    województwie (...), powiecie (...), gminie (...), obrębie (...). Współwłaściciele Działki są
    polskimi rezydentami podatkowymi.
    Jeden ze Współwłaścicieli (Zainteresowany 2) prowadzi działalność rolniczą, którą rozlicza
    dla celów VAT na zasadach ogólnych, co oznacza, że jest zarejestrowany jako podatnik
    czynny VAT, natomiast drugi Współwłaściciel (Zainteresowany 1) nie prowadzi działalności
    gospodarczej na własny rachunek.
    Działka należy do majątku prywatnego Współwłaścicieli (wspólność ustawowa) i jest
    związana z prowadzoną przez jednego z nich działalnością gospodarczą/rolniczą. Działka
    została nabyta w drodze umowy sprzedaży, w roku 2011. Jej zakup nie był opodatkowany
    VAT.
    Działka została wyodrębniona w drodze podziału geodezyjnego - został on dokonany, i w
    jego skutku zostały wyodrębnione działki: 1/1 i 1/2. Obecnie przeprowadzana jest
    aktualizacja map, a w sierpniu złożony został wniosek do sądu wieczystoksięgowego o
    sprostowanie oznaczenia nowopowstałych działek. Działka nie jest objęta miejscowym
    planem zagospodarowania przestrzennego. Działka jest niezabudowana, a
    Współwłaściciele otrzymali dla Działki decyzję WZ na budowę biogazowni rolniczej.
    Wnioskodawca jest zainteresowany zakupem Działki.

    Spółka uzyskała operat szacunkowy na Działkę (jeszcze przed jej ostatecznym podziałem,
    ale bazujący na projekcie tego podziału) i zamierza wystąpić o zgodę (...) na zakup Działki,
    po zrealizowaniu ustawowego wymogu umieszczenia ogłoszenia na portalu e-rolnik o
    planowanej transakcji dotyczącej nabywanej Działki.
    Wnioskodawca będzie wykorzystywał Działkę do działalności opodatkowanej VAT, to jest
    do realizacji i eksploatacji inwestycji polegającej na budowie biogazowni rolniczej.
    Druga działka powstała przez podział (1/2) nie jest przeznaczona do sprzedaży i nie jest
    przedmiotem niniejszego wniosku.
    Pytania
    Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym:
    1. sprzedaż Działki będzie opodatkowana VAT i udokumentowana fakturą VAT
      wystawioną przez Współwłaścicieli;
    2. Wnioskodawca, po otrzymaniu od Współwłaścicieli prawidłowo wystawionej faktury
      VAT potwierdzającej zakup Działki będzie uprawniony do obniżenia kwoty podatku
      VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego z tytułu planowanego zakupu Działki
      wynikającego z faktury sprzedaży wystawionej przez Współwłaścicieli oraz do zwrotu
      nadwyżki podatku VAT naliczonego nad podatkiem VAT należnym, o ile taka wystąpi?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, w okolicznościach wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego:
    1. sprzedaż Działki będzie opodatkowania VAT i będzie udokumentowana fakturą VAT
      wystawioną przez Współwłaścicieli, po dokonaniu zakupu Działki oraz otrzymaniu
      prawidłowo wystawionej faktury potwierdzającej ten zakup, Wnioskodawca będzie
      uprawniony do:
    2. obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego z tytułu
      zakupu, oraz zwrotu nadwyżki podatku VAT naliczonego nad podatkiem VAT należnym
      o ile wystąpi.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Przedmiot opodatkowania VAT
    1) Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
      podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju;
    2) eksport towarów;
    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy o VAT przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii (a zatem również nieruchomości).
    Biorąc pod uwagę, że przedmiotem planowanej transakcji między Wnioskodawcą a
    Współwłaścicielami będzie Działka, w ocenie Wnioskodawcy powinna ona być traktowana
    dla potrzeb VAT jako odpłatna dostawa towarów.

    Kwalifikacja sprzedaży Działki dla celów VAT
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2, 9 ustawy o VAT zwalnia się z podatku VAT: dostawę towarów
    wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu
    nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
    dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego;
    dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
    W konsekwencji należy przeanalizować, czy w okolicznościach, o których mowa w
    niniejszym wniosku mamy do czynienia z dostawą towarów (to jest Działki)
    wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu
    nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
    dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a
    jeśli ta przesłanka do zwolnienia sprzedaży Działki z VAT nie byłaby spełniona, to czy
    Działkę można zakwalifikować jako teren niezabudowany terenów inny niż teren
    budowlany.
    Zdaniem Wnioskodawcy, ponieważ Działka była wykorzystywana w działalności rolniczej
    prowadzonej przez jednego ze Współwłaścicieli, dla której to działalności Współwłaściciel
    był zarejestrowany jako podatnik VAT czynny, nie można uznać, że Działka była
    wykorzystywana wyłącznie do działalności zwolnionej z VAT.
    Jeśli chodzi o kwalifikację Działki jako grunt budowlany, to w myśl art. 2 pkt 33 ustawy o
    VAT tereny budowlane to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym
    planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie
    z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
    przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Ponieważ w stosunku do
    Działki wydana została decyzja WZ dotycząca budowy biogazowni, należy ja uznać za tern
    budowlany w rozumieniu ustawy o VAT. Potwierdzeniem tego stanowiska są np. konkluzje
    wynikające z interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora KIS 8 lutego 2023 r.,
    znak 0112-KDIL1-3.4012.533.2022.2.AKS.
    Opodatkowanie sprzedaży Działki
    W związku z faktem, że planowana transakcja dotyczy dostawy Działki, spełniającej
    kryteria do uznania jej za grunt budowlany w rozumieniu ustawy o VAT, sprzedaż Działki
    będzie podlegała VAT i będzie udokumentowana fakturą VAT wystawioną przez
    Współwłaścicieli.
    Prawo Wnioskodawcy od odliczenia VAT
    Zdaniem Wnioskodawcy, elementem kluczowym dla rozstrzygnięcia o jego prawie do
    obniżenia VAT należnego o VAT naliczony przy nabyciu Działki zgodnie z art. 86 ust. 1
    ustawy o VAT, jest potwierdzenie faktu, iż Działka będzie wykorzystywana przez
    Wnioskodawcę o wykonywania czynności opodatkowanych VAT.
    Jak wynika bowiem z treści art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikowi przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego przy nabyciu
    towarów i usług w zakresie, w jakim są one wykorzystywane do wykonywania przez
    podatnika czynności opodatkowanych VAT.
    Zgodnie zaś z art. 87 ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego
    jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo
    do zwrotu tej różnicy na rachunek bankowy.
    Jeżeli zatem dane towary lub usługi są wykorzystywane wyłącznie do wykonywania
    czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia całości VAT
    naliczonego przy ich nabyciu.

    Jak wskazano wcześniej w dacie dokonania planowanego zakupu Działki Wnioskodawca
    będzie zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Działka będzie wykorzystywana przez
    Wnioskodawcę w celu wykonywania działalności opodatkowanej VAT w zakresie realizacji i
    eksploatacji inwestycji polegającej na budowie biogazowni rolniczej.
    W świetle powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, po dokonaniu zakupu Działki i
    otrzymaniu od Współwłaścicieli prawidłowo wystawionej faktury VAT potwierdzającej ten
    zakup, Wnioskodawca będzie miał prawo do obniżenia VAT należnego o VAT naliczony
    wynikający z faktury dokumentującej dostawę Przedmiotu Transakcji (lub do uzyskania
    zwrotu nadwyżki VAT naliczonego nad VAT należnym.
    W przypadku wystąpienia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym Wnioskodawcy
    będzie przysługiwało prawo do zwrotu tej nadwyżki zgodnie z przepisem art. 87 ustawy o
    VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunt (działka) spełnia definicję towaru wynikającą
    z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów na terytorium kraju, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej
    opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy lub
    świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, podlega jednak opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym
    podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług.

    Zatem w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, należy przyjąć, że zbycie
    nieruchomości gruntowych (działek) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1, ze zm.),
    zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
        prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej
        części.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 195 ustawy Kodeks cywilny:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Jak stanowi art. 196 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego
    1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Na mocy art. 31 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    Na podstawie art. 35 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Według art. 36 § 1 oraz § 2 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.
    Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
    przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
    dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym czynności
    zmierzające do zachowania tego majątku.

    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna m.in. do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Należy wskazać, że małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów wymienionych
    w cytowanym wyżej art. 15 ust. 1 ustawy. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących
    działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Żaden z przepisów ustawy nie
    zabrania małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom.
    Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne
    działalności istniała ustawowa wspólność majątkowa.
    W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który
    dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu.
    Autonomiczność prawa podatkowego wyklucza bowiem możliwość interpretacji
    przepisów, która zakładałaby, że stosunki majątkowe między małżonkami, regulowane
    przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, mogą kształtować zakres praw i
    obowiązków podatników podatku od towarów i usług.
    Jeżeli zatem przedmiotem dokonywanej dostawy/lub świadczonej usługi jest majątek
    wspólny małżonków, to podatnikiem podatku od towarów i usług w okolicznościach
    wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten małżonek, który dokonuje dostawy lub świadczy
    usługę we własnym imieniu (który jest stroną czynności prawnej) – jako podatnik VAT.
    W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku
    od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji
    sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że
    prowadzi on działalność gospodarczą.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Zgodnie z zapisem art. 2 pkt 15 ustawy:

      Przez działalność rolniczą rozumie się produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również
      produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego,
      produkcję warzywniczą, gruntową, szklarniową i pod folią, produkcję roślin
      ozdobnych, grzybów uprawnych i sadowniczą, chów, hodowlę i produkcję materiału
      zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu
      przemysłowego lub fermowego oraz chów i hodowlę ryb i innych organizmów
      żyjących w wodzie, a także uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych,
      uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin "in vitro", fermową hodowlę i chów
      drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowlę i chów zwierząt
      futerkowych i laboratoryjnych, chów i hodowlę dżdżownic, entomofagów i
      jedwabników, prowadzenie pasiek oraz chów i hodowlę innych zwierząt poza
      gospodarstwem rolnym oraz sprzedaż produktów gospodarki leśnej i łowieckiej, z
      wyjątkiem drewna okrągłego z drzew tropikalnych (CN 4403 41 00 i 4403 49) oraz
      bambusa (CN 1401 10 00), a także świadczenie usług rolniczych.
    Biorąc pod uwagę przytoczoną definicję działalności gospodarczej (art. 15 ust. 2 ustawy)
    uznać należy, że działalność rolnicza (art. 2 pkt 15 ustawy) mieści się w pojęciu działalności
    gospodarczej.
    Mając na względzie definicję działalności gospodarczej, zawartą w art. 15 ust. 2 ustawy,
    należy uznać, że działalność rolnicza, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy, mieści się w
    pojęciu działalności gospodarczej.
    Zatem rolnik, w świetle przepisów ustawy, posiada status podatnika prowadzącego
    działalność gospodarczą (działalność rolniczą). Co istotne, w sytuacji gdy rolnik dokona
    rejestracji i uzyska miano podatnika podatku VAT czynnego, oznacza to, że prowadzi on
    działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT według właściwej stawki tego
    podatku.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Z opisu sprawy wynika, że Sprzedający posiada wraz z żoną niezabudowaną działkę o nr 1
    /1, powierzchni 26 000 m kw. Działka ta została nabyta w drodze umowy sprzedaży, w
    roku 2011. Jej zakup nie był opodatkowany VAT.
    Działka nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Działka
    jest niezabudowana, a Współwłaściciele otrzymali dla tej działki decyzję WZ na budowę
    biogazowni rolniczej.
    Działka należy do majątku prywatnego Współwłaścicieli (wspólność ustawowa) i jest
    związana z prowadzoną przez jednego z nich działalnością gospodarczą/rolniczą. Jeden ze
    Współwłaścicieli (Zainteresowany 2) prowadzi działalność rolniczą, którą rozlicza dla celów
    VAT na zasadach ogólnych, co oznacza, że jest zarejestrowany jako podatnik czynny VAT,
    natomiast drugi Współwłaściciel (Zainteresowany 1) nie prowadzi działalności
    gospodarczej na własny rachunek.
    Sprzedający zamierzają sprzedać działkę nr 1/1 Spółce, która jest zarejestrowana jako
    czynny podatnik VAT, a przedmiotem działalności Spółki jest, uprawa warzyw, włączając
    melony oraz uprawa roślin korzeniowych i roślin bulwiastych. Spółka będzie
    wykorzystywała ww. działkę do działalności opodatkowanej VAT, to jest do realizacji i
    eksploatacji inwestycji polegającej na budowie biogazowni rolniczej.
    Wątpliwości Sprzedających w pierwszej kolejności dotyczą tego czy sprzedaż działki nr 1/1
    będzie opodatkowana podatkiem VAT i czy powinna zostać udokumentowana fakturą VAT
    wystawioną przez Współwłaścicieli.

    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której
    zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt
    Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez
    osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą
    majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego
    w tym zakresie działalność gospodarczą, była przedmiotem orzeczenia Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław
    Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10).
    Z ww. orzeczenia wynika m.in., że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru
    decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami
    dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a
    czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych
    transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.
    Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na
    uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    W powyższym wyroku Trybunał stwierdził również, że osoby fizycznej, która prowadziła
    działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i
    przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od
    woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika
    podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006
    /112, zmienionej Dyrektywą 2006/138, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli
    sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby.

    Wskazane orzeczenie Trybunału odnosiło się do rolnika, który korzystał ze zwolnienia od
    podatku VAT. Natomiast w przypadku, gdy sprzedaży działki należącej do
    przedsiębiorstwa rolnego dokonuje rolnik będący czynnym, zarejestrowanym
    podatnikiem VAT, należy uznać, że mamy do czynienia z sytuacją, gdzie grunt podlegający
    sprzedaży jest wykorzystywany w działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem
    VAT.
    Przechodząc na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że fakt prowadzenia przez
    Zainteresowanego 2 działalności rolniczej, jako podatnik VAT czynny, w której
    wykorzystywana była działka nr 1/1, ma znaczenie dla opodatkowania podatkiem VAT
    dostawy tej działki.
    Wobec powyższych okoliczności wskazać należy, że przedmiotem sprzedaży będzie
    składnik majątkowy wykorzystywany przez Zainteresowanego 2 – (B.B.) w prowadzonej
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. W konsekwencji, sprzedaż
    opisanej niezabudowanej działki nr 1/1 będzie dokonana w ramach działalności
    gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy i będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1
    pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Ponadto, skoro przedmiotowa działka, jest wykorzystywana do działalności gospodarczej
    prowadzonej przez Zainteresowanego 2 który jest zarejestrowany jako podatnik VAT
    czynny z tytułu jej prowadzenia, tym samym tylko Zainteresowany 2 dla całej transakcji
    będzie występował w charakterze podatnika zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy i będzie
    zobowiązany do rozliczenia dostawy tej nieruchomości w zakresie podatku VAT.
    W konsekwencji, Zainteresowana 1 nie będzie uznana za podatnika w rozumieniu art. 15
    ust. 1 ustawy z tytułu planowanej transakcji sprzedaży działki nr 1/1. W tej sprawie –
    działania Zainteresowanej 1, (A.B.) ograniczą się wyłącznie do kwestii formalnych, takich
    jak wyrażenie zgody na sprzedaż działki nr 1/1, która – jak wynika z powołanych przepisów
    - jest wymagana przy sprzedaży majątku objętego współwłasnością małżeńską.
    Mając na uwadze przedstawiony stan prawny i opis sprawy stwierdzam, że dostawa
    niezabudowanej działki nr 1/1, będącej we współwłasności małżeńskiej będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako odpłatna dostawa towarów na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy. Dostawa ww. nieruchomości
    będzie dokonana w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2
    ustawy i Zainteresowany 2 dla całej transakcji będzie występował w charakterze podatnika
    w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy oraz będzie zobowiązany do rozliczenia dostawy tej
    nieruchomości w zakresie podatku VAT. Natomiast, Zainteresowana 1 nie będzie
    zobowiązana do dokonania rejestracji jako podatnik VAT i rozliczenia podatku VAT z tytułu
    sprzedaży działki nr 1/1.
    Dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze
    zwolnienia od tego podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług ujęte zostały między innymi w art. 43 ust. 1 ustawy o podatku od
    towarów i usług.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o
    charakterze rolnym, leśnym, itp.

    Stosownie do treści art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez
      to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są
    nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych
    ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane, czyli
    tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów
    niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego
    oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy - są zwolnione od podatku VAT.
    Ustawa o podatku od towarów i usług w kontekście zastosowania właściwej stawki
    podatku VAT przy sprzedaży gruntu nakazuje oceniać przeznaczenie tego gruntu
    wyłącznie na podstawie istniejącego planu zagospodarowania przestrzennego i wydanych
    decyzji o warunkach zabudowy.
    Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika, Działka nie jest objęta miejscowym
    planem zagospodarowania przestrzennego. Działka jest niezabudowana, a
    Współwłaściciele otrzymali dla tej działki decyzję WZ na budowę biogazowni rolniczej.
    Zatem działka nr 1/1 stanowi grunt przeznaczony pod zabudowę, tj. teren budowlany w
    rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy, którego dostawa nie korzysta ze zwolnienia na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    W tej sytuacji należy przeanalizować przesłanki do ewentualnego zastosowania zwolnienia
    od opodatkowania podatkiem VAT dostawy działki nr 1/1 będącej we współwłasności
    majątkowej małżeńskiej wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki
    wskazane w tym przepisie, tj.:
        towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
        brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
        wytworzeniu) tych towarów.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Z okoliczności sprawy wynika, że Współwłaściciele nabyli prawo własności działki nr 1/1 na
    podstawie umowy sprzedaży w 2011 r. a jej zakup nie był opodatkowany podatkiem od
    towarów i usług. Działka ta jest wykorzystywana przez Zainteresowanego 2 w działalności
    gospodarczej rolniczej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.

    NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że:
      „Zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc
      również wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy
      podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów
      przewidzianych przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze
      sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma
      zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z
      faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z 8
      grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając
      prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje zatem, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w
    ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia
    podatku VAT.
    Oznacza to, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, nie może mieć
    zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży, w wyniku
    której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
    W tej sprawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie będzie miał zastosowania gdyż nabycie tej
    działki nie było opodatkowane podatkiem VAT. Nie można tym samym uznać, że nie
    przysługiwało Zainteresowanemu 2 prawo do odliczenia podatku VAT, skoro dostawa nie
    była objęta tym podatkiem. Jednocześnie działka ta jest wykorzystywana do działalności
    gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT przez Zainteresowanego 2.
    Zatem, skoro do dostawy przez Zainteresowanego 2 działki nr 1/1 nie znajdzie
    zastosowania zwolnienie z podatku wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 i pkt 9 ustawy, to
    sprzedaż podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, z
    zastosowaniem stawki podatku właściwej dla przedmiotu dostawy.
    Jak stwierdzono wyżej, w sprawie wystąpią przesłanki stanowiące podstawę uznania
    Zainteresowanego 2, z tytułu dostawy działki nr 1/1 za podatnika podatku VAT, w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15
    ust. 2 ustawy, dla całej transakcji. Zatem będzie On zobowiązany do rozliczenia dostawy
    tej działki w zakresie podatku VAT.
    Na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane
      przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub
      podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej
      podatnikiem.
    Jak stanowi przepis art. 106b ust. 2 ustawy:
      Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży
      zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów
      wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów - co do zasady - podatnik VAT jest
    zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego
    podatnika.

    Faktura jest dokumentem sformalizowanym (potwierdzającym zaistnienie określonego
    zdarzenia gospodarczego), który powinien spełniać szereg wymogów przewidzianych
    przepisami prawa.
    Z okoliczności przedstawionych w opisie sprawy wynika, że nabywcą działki nr 1/1 w
    sprawie będzie Spółka zarejestrowana jako czynny podatnik VAT. Transakcja sprzedaży
    będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT bez możliwości zastosowania zwolnienia.
    Tym samym planowaną dostawę niezabudowanej działki nr 1/1 Zainteresowany 2 jako
    podatnik ma obowiązek udokumentować fakturą obejmującą całą kwotę transakcji
    sprzedaży działki nr 1/1.
    Zatem Zainteresowana 1 nie będzie zobowiązana do rozliczenia podatku od towarów i
    usług z tytułu transakcji sprzedaży działki nr 1/1.
    Jeszcze raz należy podkreślić, że w tej sprawie Zainteresowana 1 nie będzie działać jak
    podatnik w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. Działania Zainteresowanej 1, ograniczą się
    wyłącznie do kwestii formalnych, takich jak wyrażenie zgody na sprzedaż działki nr 1/1,
    która jest wymagana przy sprzedaży majątku objętego współwłasnością małżeńską.
    Odnosząc się natomiast do Państwa wątpliwości dotyczących prawa do odliczenia
    podatku VAT naliczonego z tytułu nabycia Nieruchomości przez Spółkę, należy zauważyć,
    że podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy.
    W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
      zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z art. 87 ust. 1 ustawy wynika, że:
      W przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
      okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
      obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
      różnicy na rachunek bankowy.
    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Ponadto
    podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno
    przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.

    Z opisu sprawy wynika, że Kupująca Spółka (Wnioskodawca) jest czynnym i
    zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Po zakupie działki nr 1/1 planuje ją
    wykorzystać w prowadzonej przez siebie działalności opodatkowanej VAT, to jest do
    realizacji i eksploatacji inwestycji polegającej na budowie biogazowni rolniczej.
    Skoro, jak wyjaśniono wyżej, Sprzedający Zainteresowany 2 będzie podatnikiem podatku
    VAT z tytułu dostawy na rzecz Spółki Kupującej działki nr 1/1, a sama transakcja będzie
    opodatkowana podatkiem VAT w stawce właściwej dla przedmiotu sprzedaży i nie będzie
    korzystała ze zwolnienia od podatku, to Kupująca Spółka będzie miała prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy w
    związku z zakupem ww. działki z faktury wystawionej przez Zainteresowanego 2. Tym
    samym, Spółce będzie również przysługiwało prawo do zwrotu podatku VAT, w myśl art.
    87 ust. 1 ustawy.
    Państwa stanowisko uznaję za nieprawidłowe w całości, gdyż zobowiązanym do
    opodatkowania transakcji dostawy nieruchomości i tym samym wystawienia z tego tytułu
    prawidłowej faktury będzie wyłącznie Zainteresowany 2, a nie jak Państwo wskazali
    Współwłaściciele łącznie.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą
        mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Sp. z o.o. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego

    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną
    (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.