Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-248/10-3/PD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-07-06
Teza: Czy prawidłowy jest pogląd Wnioskodawcy, że wynagrodzenie płacone przez Wnioskodawcę Spółce Osobowej na podstawie umowy licencyjnej za korzystanie przez Wnioskodawcę ze znaku towarowego będzie kosztem uzyskania przychodów Wnioskodawcy jeżeli wydatki na opłaty licencyjne płacone Spółce Osobowej pozostawać będą w związku z przychodami Wnioskodawcy?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; opłata-opłata licencyjna; przychód; spółki-spółka osobowa; wynagrodzenia; znak-znak towarowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 5; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 31 marca 2010 r. (data wpływu 6 kwietnia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów opłat licencyjnych płaconych przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki Osobowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 kwietnia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów opłat licencyjnych płaconych przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki Osobowej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe

Wnioskodawca jest spółką należącą do Grupy Kapitałowej A.. Grupa Kapitałowa rozważa przeprowadzenie restrukturyzacji zakładającej utworzenie podmiotów (spółek celowych), których zadaniem będzie zarządzanie prawami własności intelektualnej należącymi do spółek wchodzących w skład Grupy Kapitałowej, w tym znakami towarowymi należącymi do Wnioskodawcy. W związku z planowaną restrukturyzacją Wnioskodawca rozważa przeniesienia wszelkich praw związanych z posiadanymi przez Wnioskodawcę znakami towarowymi do spółki osobowej (Spółka Osobowa). Podstawowym przedmiotem działalności Spółki Osobowej będzie wykorzystywanie znaków towarowych w działalności gospodarczej poprzez oddawanie znaków towarowych do odpłatnego korzystania na rzecz spółek z Grupy Kapitałowej, w tym na rzecz Wnioskodawcy.

Powyższa dyspozycja praw majątkowych zostanie najprawdopodobniej przeprowadzona poprzez wniesienie praw do znaków towarowych do Spółki Osobowej w formie wkładu niepieniężnego. Znaki towarowe, z których prawa byłyby przedmiotem wkładu, są zarejestrowane, a Wnioskodawcy przysługują wynikające z rejestracji prawa ochronne, o których mowa w ustawie Prawo własności przemysłowej. Wnioskodawca jest właścicielem znaków towarowych. Znaki towarowe nabyte przez Wnioskodawcę wprowadzone są do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych Wnioskodawcy. Znaki towarowe wytworzone przez Wnioskodawcę nie są ujęte w księgach rachunkowych, gdyż nie przewidują tego standardy MSR i MSSF zgodnie z którymi prowadzone są księgi Wnioskodawcy.

Po przeniesieniu praw do znaków towarowych do Spółki Osobowej zostaną one - w miesiącu wniesienia ich jako wkładu - wprowadzone do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych Spółki Osobowej w wartości wynikającej z umowy ich przeniesienia na Spółkę Osobową \[Umowa\], a wartość ta nie będzie przekraczała wartości rynkowej wniesionych praw. Po przeniesieniu przez Wnioskodawcę praw do znaków towarowych, planowane jest zawarcie prawdopodobnie na okres dłuższy niż 1 rok między Wnioskodawcą a Spółką Osobową umowy licencyjnej na korzystanie przez Wnioskodawcę ze znaków towarowych za wynagrodzeniem.

W odniesieniu do Spółki Osobowej należy zaznaczyć, że najprawdopodobniej będzie to spółka komandytowa. Wnioskodawca zamierza być komandytariuszem tej spółki, tak więc opisane wyżej prawa do znaków towarowych stanowić będą wkład Wnioskodawcy do spółki komandytowej jako komandytariusza.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy prawidłowy jest pogląd Wnioskodawcy, iż wniesienie przez Wnioskodawcę będącego osobą prawną praw ochronnych do znaków towarowych (znaków towarowych) tytułem wkładu niepieniężnego do spółki osobowej, tj. spółki komandytowej, nie będzie rozpoznawane na gruncie przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych, a więc nie będzie skutkowało dla Wnioskodawcy powstaniem przychodu w rozumieniu tych przepisów?
2.  Czy prawidłowy jest pogląd Wnioskodawcy, że wynagrodzenie płacone przez Wnioskodawcę Spółce Osobowej na podstawie umowy licencyjnej za korzystanie przez Wnioskodawcę ze znaku towarowego będzie kosztem uzyskania przychodów Wnioskodawcy jeżeli wydatki na opłaty licencyjne płacone Spółce Osobowej pozostawać będą w związku z przychodami Wnioskodawcy?
3.  Czy prawidłowy jest pogląd Wnioskodawcy, że wartość początkowa znaku towarowego wnoszonego w postaci wkładu powinna zostać ustalona w ewidencji Spółki Osobowej zgodnie z jego wartością określoną przez wspólników Spółki Osobowej w Umowie jednak nie wyższą od jego wartości rynkowej, a do ustalenia tej wartości, a także sposobu ustalania stawek amortyzacji oraz dokonywania odpisów amortyzacyjnych i zaliczania tych odpisów amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodów zastosowanie właściwych przepisów o podatku dochodowym wiązać należy ze spółką (spółką nie mającą osobowości prawnej) a nie jej wspólnikiem (osobą prawną)?

Przedmiot niniejszej interpretacji indywidualnej stanowi odpowiedź na pytania nr 2. W przedmiocie pytania nr 1 i nr 3 wydane zostaną odrębne rozstrzygnięcia.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 3

Zgodnie z art. 15 ust 1 pdopU kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 pdopU. Ponieważ wydatki na opłaty licencyjne jako koszty nie są wymienione w art. 16 ust. 1 pdopU należy przyjąć, że będą one co do zasady mogły stanowić koszty uzyskania przychodów Wnioskodawcy gdy będą poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie pytania nr 2 uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm., dalej „ustawa o PDOP”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym, Wnioskodawca zamierza przenieść w formie wkładu niepieniężnego na Spółkę Osobową prawo własności znaków towarowych. W dalszej kolejności Wnioskodawca planuje zawarcie ze Spółką Osobową umowy licencyjnej na korzystanie przez niego z wniesionych uprzednio do Spółki Osobowej znaków towarowych za wynagrodzeniem.

Uznanie opłat licencyjnych za koszty uzyskania przychodów Wnioskodawcy wymaga, aby przedmiotowe wydatki były poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródeł przychodów. Wnioskodawca wystąpił do tut. organu podatkowego o potwierdzenie wykładni przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w przedstawionym zakresie. W związku z powyższym organ podatkowy nie jest uprawniony do dokonania w ramach postępowania w przedmiocie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej ustaleń, czy przedmiotowe wydatki w postaci opłat licencyjnych będą powiązane z osiąganymi przez Spółkę przychodami. W związku z faktem, iż opłaty licencyjne nie zostały ujęte w katalogu wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów zawartym w art. 16 ust. 1 ustawy o PDOP, należy stwierdzić, że co do zasady wydatki takie mogą być uznane za koszt uzyskania przychodów, o ile spełniają warunek poniesienia w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródeł przychodów.

Należy jednocześnie zaznaczyć, że uiszczane przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki Osobowej opłaty licencyjne będą stanowiły przychód Spółki Osobowej, w związku z czym będą według proporcji wyrażonej w art. 5 ust. 1 ustawy o PDOP stanowić równocześnie przychód Wnioskodawcy.

Mając na uwadze powyższe uznaje się, że wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na opłaty licencyjne będą co do zasady mogły stanowić koszty uzyskania przychodów Wnioskodawcy, jeśli będą poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie pytania nr 2 uznaje się za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.