Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.937.2025.1.MJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-18
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z
realizacją projektu; remont budynku użyteczności publicznej.
Słowa kluczowe: gmina
odliczenia-brak prawa do odliczenia
prace-prace remontowe
projekt
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Zwrot różnicy podatku -
Prawo do zwrotu różnicy podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 87-ust. 1
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy braku prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu
    pn. „...”.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina ... (dalej: Gmina) jest podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: podatek lub
    VAT), zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny.
    Gmina wspólnie z partnerem (Powiatem ....) planuje złożenie wniosku o dofinansowanie
    realizacji projektu pn. „...” w ramach działania 13.3 Infrastruktura społeczno-publiczna
    (odbudowa po powodzi) programu regionalnego Fundusze Europejskie dla ... na lata 2021-
    2027.
    W ramach ww. wniosku Gmina planuje remont (wraz z wyposażeniem i
    zagospodarowaniem terenu) uszkodzonego w wyniku powodzi w 2024 r. budynku
    użyteczności publicznej („...”) zlokalizowanego przy ul. ... w .... Planowany zakres prac
    obejmuje m.in. ocieplenie stropu między kondygnacją piętra I-go a kondygnacją poddasza
    nieużytkowego, wykonanie nowej instalacji centralnego ogrzewania, wykonanie wentylacji
    mechanicznej nawiewno-wywiewnej, wymiana instalacji elektrycznych wraz z robotami
    towarzyszącymi, budowę zewnętrznego, pionowego podnośnika zapewniającego
    transport pionowy osobom poruszających się na wózkach inwalidzkich, dostosowanie
    wszystkich pomieszczeń w budynku do nowej funkcji oraz obowiązujących warunków
    technicznych, dostosowanie budynku pod względem zabezpieczeń przeciwpożarowych,
    budowę drogi pożarowej oraz drogi dojazdowej wzdłuż budynku, budowę miejsc
    postojowych, drogi dla pieszych, budowę i przebudowę odwodnienia wraz z niezbędnymi
    urządzeniami wodnymi, budowę i przebudowę odwodnienia wraz z niezbędnymi
    urządzeniami wodnymi, zakup wyposażenia budynku.

    Realizatorem ww. zadań będzie Gmina. Ponoszone wydatki związane z realizacją ww.
    zadań dokumentowane będą wystawionymi na Gminę fakturami VAT (na fakturach będą
    wskazywane dane Gminy, w tym numer NIP) z wykazanymi na nich kwotami VAT
    naliczonego.
    Po zakończeniu realizacji inwestycji Gmina zamierza nieodpłatnie udostępniać
    pomieszczenia znajdujące się w budynku na rzecz pozarządowych organizacji pożytku
    publicznego (fundacjom, stowarzyszeniom). Nieodpłatne udostępnianie pomieszczeń
    stanowi czynność niepodlegającą VAT.
    Jednocześnie Gmina zamierza obciążać wskazane podmioty kosztami zużytych tzw.
    mediów (np. energia elektryczna, woda, ścieki). Z tego tytułu Gmina będzie wystawiała
    faktury VAT z wykazanym podatkiem według właściwej stawki VAT (23% lub 8%) i będzie
    uwzględniała podatek należny w swoich rozliczeniach VAT.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z
    2025 r. poz. 1153, ze zm.; dalej: ustawa o samorządzie gminnym), Gmina wykonuje
    zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Jednocześnie w myśl
    art. 6 ust. 1 cytowanej ustawy, do zakresu działania Gminy należą wszystkie sprawy
    publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do
    zadań własnych Gminy należą m.in. sprawy utrzymania gminnych obiektów i urządzeń
    użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych, stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 15
    ustawy o samorządzie gminnym. Realizacja przez Gminę przedmiotowej inwestycji wpisuje
    się we wskazane zadania własne Gminy.

## Pytanie

Czy Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków
    ponoszonych na realizację inwestycji opisanej w zdarzeniu przyszłym?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków
    ponoszonych na realizację inwestycji opisanej w zdarzeniu przyszłym.
    Uzasadnienie stanowiska Gminy
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w
    jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z
    zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Prawo to
    przysługuje podatnikowi pod warunkiem, że nie zachodzą przesłanki negatywne,
    sprecyzowane w art. 88 ustawy o VAT.
    Celem odliczenia podatku VAT konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
    · wydatek musi zostać poniesiony przez podmiot działający w charakterze podatnika VAT,
    · wydatek musi mieć związek z dokonywanymi przez podatnika czynnościami
      opodatkowanymi VAT,
    · nie występują przesłanki negatywne, o których mowa w art. 88 ustawy o VAT.
    Innymi słowy, nie jest możliwe obniżenie podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    przez podmiot, który nie występuje w tym zakresie w charakterze podatnika VAT. Nie jest
    również możliwe obniżenie podatku należnego o podatek naliczony wynikający z
    wydatków poniesionych przez podatnika w związku z wykonywaniem czynności
    pozostających poza zakresem ustawy o VAT bądź czynności zwolnionych z tego podatku.
    Jednakże ustawodawca nie precyzuje, w jaki sposób towary i usługi muszą być
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, aby pozwoliło to

    podatnikowi na odliczenie podatku naliczonego. Związek dokonywanych zakupów z
    działalnością podatnika może mieć zatem charakter pośredni lub bezpośredni.
    O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić
    wówczas, gdy nabywane towary służą, np. dalszej odsprzedaży – towary handlowe lub też
    nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących
    przedmiotem dostawy; bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi
    wykonywanymi przez podatnika.
    Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością
    przedsiębiorcy można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem
    funkcjonowania przedsiębiorstwa – mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a
    tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby jednak można
    było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością
    podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami
    towarów i usług, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z
    działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia
    się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz
    poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do
    generowania przez podmiot obrotu.
    Warunek zachowania związku zakupów z działalnością opodatkowaną jest również
    akcentowany w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE lub
    Trybunał). W orzeczeniu z dnia 6 kwietnia 1995 r., (w sprawie C-4/94, BLP Group plc v.
    Commissioners of Customs & Excise) TSUE stwierdził, że powstanie prawa do odliczenia
    podatku jest uzależnione od bezpośredniego i niezwłocznego związku z transakcjami
    opodatkowanymi (ang. direct and immediate link with the taxable transactions). Także w
    wyroku z dnia 8 czerwca 2000 r. (w sprawie C-98/98, Commissioners of Customs and
    Excise a Midland Bank plc), TSUE nie miał wątpliwości, że artykuł 2 Pierwszej Dyrektywy i
    artykuł 17 ust. 2, 3 i 5 Szóstej Dyrektywy w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw
    Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych należy interpretować w taki
    sposób, aby warunkiem odliczenia przez podatnika VAT oraz podstawą do ustalenia
    zakresu tego prawa było zasadniczo istnienie bezpośredniego związku pomiędzy daną
    transakcją nabycia a daną transakcją (lub transakcjami) sprzedaży, uprawniającymi do
    dokonania odliczenia. Ponadto, Trybunał w wyroku z dnia 13 marca 2008 r. w sprawie C-
    437/06 Securenta przesądził, że w sytuacji gdy podatnik wykonuje działalność
    gospodarczą i działalność niemającą charakteru gospodarczego, prawo do odliczenia z
    tytułu ewentualnych wydatków jest dopuszczalne jedynie w zakresie, w jakim wydatki te
    można przyporządkować działalności gospodarczej podatnika.
    W świetle powyższych regulacji, należy stwierdzić, że nie każdy zaistniały rodzaj
    powiązania o charakterze pośrednim przy dokonywaniu świadczeń opodatkowanych, lecz
    oczywistość oraz bezpośredniość tego powiązania z dokonywaną przez Gminę sprzedażą
    opodatkowaną, może dopiero dawać uprawnienie do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.
    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik VAT oraz towary i usługi, z których nabyciem podatek
    został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania przez tego podatnika czynności
    opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego
    (powstanie zobowiązania podatkowego) i jednocześnie nie występują przesłanki
    negatywne, o których mowa w art. 88 ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.

    Działalność gospodarcza – zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    W myśl art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej
    oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych
    odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem
    czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że jednostki samorządu terytorialnego mogą być uznane za podatników VAT
    wówczas, gdy dokonują czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Z przedstawionych okoliczności bezsprzecznie wynika, że głównym celem dokonywanych
    zakupów w ramach inwestycji będzie wykonywanie zadań własnych Gminy
    (niepodlegających opodatkowaniu VAT). Gmina w opisie zdarzenia przyszłego wskazała
    jednoznacznie, że będzie realizowała inwestycję w zakresie wykonywania zadania
    publicznego, a nie celem zwiększenia obrotów z działalności komercyjnej. Majątek
    inwestycji będzie przez Gminę wykorzystywany do czynności niepodlegających VAT, tj.
    nieodpłatnego udostępniania pozarządowym organizacjom pożytku publicznego.
    Tym samym, chociaż Gmina będzie obciążała pomioty trzecie korzystające z majątku
    inwestycji kosztami zużytych mediów i czynność ta podlega opodatkowaniu VAT, to jednak
    w przedmiotowej sprawie Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku
    naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących zakup towarów i usług nabytych w
    trakcie realizacji inwestycji.
    Należy zauważyć, że wprawdzie każdy wydatek ma wpływ na działalność gospodarczą
    danego podmiotu i każdy mógłby więc pośrednio podlegać odliczeniu. Jednak jeżeli
    określone wydatki mają bezpośredni związek z czynnościami niepodlegającymi
    opodatkowaniu, to ewentualne doszukiwanie się pośredniego wpływu tych czynności na
    działalność opodatkowaną nie może prowadzić do zmiany ich kwalifikacji z punktu
    widzenia możliwości zastosowania odliczenia. Taki związek jest bowiem zbyt nieuchwytny i
    marginalny w porównaniu do wyraźnego związku tych wydatków z czynnościami
    niepodlegającymi VAT (inwestycja będzie służyła do wypełniania zadań publicznoprawnych
    Gminy nałożonych przepisami ustawy o samorządzie gminnym). Nie ulega wątpliwości, że
    realizacja inwestycji będzie miała na celu realizację zadania publicznego, a nie zwiększenie
    obrotów z działalności komercyjnej. Realizacja przez Gminę inwestycji służy przede
    wszystkim zaspokajaniu potrzeb zbiorowych wspólnoty w zakresie utrzymania gminnych
    obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.
    Stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych
    wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, np. w:
      - interpretacji indywidualnej z 5 października 2023 r., sygn. 0111-KDIB3-
        2.4012.537.2023.1.SR,
      - interpretacji indywidualnej z 6 lipca 2023 r., sygn. 0112-KDIL1-2.4012.210.2023.2.ID,
      - interpretacji indywidualnej z 7 lutego 2024 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.37.2024.1.AM,
      - interpretacji indywidualnej z 22 lipca 2021 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.410.2021.1.MD.
    W konsekwencji, w ocenie Gminy, nie będzie przysługiwało jej prawo do odliczenia VAT
    naliczonego od wydatków na realizację inwestycji.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Z art. 87 ust. 1 ustawy wynika, że:
      W przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
      okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
      obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
      różnicy na rachunek bankowy.
    Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone
    zostały w art. 87 ust. 2 - ust. 6 ustawy.
    W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje
    zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi
    czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy:

      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.),
    zgodnie z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Z powołanych regulacji wynika, że organy władzy publicznej są wyłączone z kręgu
    podatników podatku od towarów i usług, wyłącznie przy wykonywaniu czynności
    nałożonych przepisami prawa, dla realizacji których zostały powołane. Jest to wyłączenie
    podmiotowo-przedmiotowe. Organy te są natomiast podatnikami podatku od towarów i
    usług w przypadku wykonywania czynności na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych. Kryterium podziału, stanowi więc charakter wykonywanych czynności:
    czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników,
    natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów
    za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy
    towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.
    Wyłączenie z opodatkowania podatkiem VAT jednostek samorządu terytorialnego jest
    możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im
    specyficznych zadań i funkcji samorządowych (publicznych) i tylko w odniesieniu do tych
    czynności, które nie są wykonywane na podstawie zawartych przez gminę umów
    cywilnoprawnych.
    Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 1153):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Jak stanowi art. 6 ust. 1 powołanej ustawy:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie
    gminnym.
    Jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w
    zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie
    realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane
    przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np.
    czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, umów
    prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

    Rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy,
    uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej
    sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego nie będzie spełniony, ponieważ – jak wynika z opisu sprawy – po zakończeniu
    realizacji inwestycji zamierzają Państwo nieodpłatnie udostępniać pomieszczenia
    znajdujące się w budynku na rzecz pozarządowych organizacji pożytku publicznego
    (fundacjom, stowarzyszeniom). Nieodpłatne udostępnianie pomieszczeń stanowi
    czynność niepodlegającą VAT.
    Wyjaśnić należy, że wydatki dotyczące poniesionych kosztów mediów nie wpływają na
    odliczenie podatku VAT z tytułu innych zakupów, tj. w tym przypadku zakupów
    inwestycyjnych związanych z remontem budynku użyteczności publicznej. W zaistniałych
    okolicznościach nie dojdzie bowiem do sytuacji, w której będzie miało miejsce
    przeniesienie na użytkowników budynku kosztów realizacji inwestycji. Sama inwestycja,
    polegająca na remoncie budynku użyteczności publicznej, będzie służyła wyłącznie do
    czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług – jak wynika
    bowiem z opisu sprawy - przedmiotowy budynek będzie nieodpłatnie udostępniany
    pozarządowym organizacjom pożytku publicznego i nie będzie miała związku z faktycznym
    zużyciem mediów.
    W związku z powyższym, skoro - jak wynika z opisu sprawy – budynek użyteczności
    publicznej nie będzie wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych
    podatkiem VAT generujących podatek należny, to stwierdzić należy, że nie zostanie
    spełniony warunek wynikający z art. 86 ust. 1 ustawy.
    W związku z powyższym, nie będziecie Państwo mieli prawa do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków ponoszonych z tytułu realizacji ww.
    projektu. Tym samym, z tego tytułu nie będzie Państwu przysługiwało prawo do zwrotu
    różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.
    Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz opis sprawy, stwierdzam, że nie będą
    mieli Państwo prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu
    pn. „...”, ponieważ mienie powstałe w związku z realizacją ww. projektu nie będzie
    wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego
    podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku
    zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swoją aktualność.

    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa zapytania.
    Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być -
    zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.