Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.680.2024.1.GK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-04
Teza: Zastosowanie stawki podatku VAT w wysokości 0% w związku z eksportem towarów na podstawie posiadanych dokumentów.
Słowa kluczowe: dokumenty; eksport-eksport towarów; poczta; stawka-stawka zerowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka podatku 0% - eksport towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka podatku przy eksporcie towarów - dokument potwierdzający wywóz towarów poza UE
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 11; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 4; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 6a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w
    zakresie zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0% w związku z eksportem
    towarów na podstawie posiadanych dokumentów. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Sp. z o.o. (dalej: Wnioskodawca lub Spółka) jest zarejestrowana w Krajowym Rejestrze
    Sądowym od (...) 2021 r. Podstawową działalnością Spółki jest produkcja (...). Zgodnie z
    wpisem do Krajowego Rejestru Sądowego, do pozostałej działalności Wnioskodawcy
    należą:
        33.13.Z - Naprawa i konserwacja urządzeń elektronicznych i optycznych,
        46.52.Z - Sprzedaż hurtowa sprzętu elektronicznego i telekomunikacyjnego oraz
        części do niego,
        62.01.Z - Działalność związana z oprogramowaniem,
        62.02.Z - Działalność związana z doradztwem w zakresie informatyki,
        71.12.Z - Działalność w zakresie inżynierii i związane z nią doradztwo techniczne.
    Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym, posiada siedzibę działalności w
    Polsce i podlega w Polsce opodatkowaniu od całości uzyskiwanych dochodów
    (nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce). Wnioskodawca jest zarejestrowany jako
    podatnik VAT czynny.
    Działalność Wnioskodawcy polega na projektowaniu i produkcji układów (...) i innych
    części do elektrycznych (...). Skrót (...) oznacza z ang. (...) i opisuje technologię produkcji (...).
    Jest to rodzaj (...), który jest powszechnie stosowany w elektronice i układach cyfrowych.
    W ramach prowadzonej działalności, Wnioskodawca planuje otworzyć sklep internetowy
    (dalej: E-sklep), poprzez który będą sprzedawane towary - układy elektroniczne, osobom
    fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej i niebędącymi podatnikami VAT
    /podatku od wartości dodanej (dalej: Konsumenci).
    Sprzedaż będzie następowała na rzecz Konsumentów, którzy mają miejsce zamieszkania
    w Polsce, w krajach UE i w krajach spoza UE.
    Po nabyciu przez E-sklep danego towaru ma on być wysyłany z terytorium kraju do
    Konsumenta spoza UE (tj. na terytorium państwa trzeciego) w ramach usługi poczty
    priorytetowej rejestrowanej i oferowanej przez Pocztę Polską.
    Z uwagi na to, że wysyłka towarów do Konsumentów spoza UE, w tym odprawa celna i
    obowiązki celne będzie wykonywała w imieniu Wnioskodawcy Poczta Polska, nie jest
    możliwe uzyskanie przez Spółkę od Poczty Polskiej dokumentu z urzędu
    celnoskarbowego, potwierdzającego wywóz towarów poza obszar unijny, tj. nie jest
    możliwe otrzymanie:
    1) dokumentu w formie elektronicznej otrzymanego z systemu teleinformatycznego
      służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzonego przez właściwy
      organ celny wydruk tego dokumentu - czyli komunikat IE-599;

    2) dokumentu w formie elektronicznej pochodzącego z systemu teleinformatycznego
      służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymanego poza tym systemem, jeżeli
      zapewniona jest jego autentyczność;
    3) zgłoszenia wywozowego na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożonym poza
      systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego
      kopia potwierdzona przez właściwy organ celny - czyli dokument SAD.
    Wnioskodawca będzie jednak posiadał następujące dokumenty potwierdzające wysyłkę
    towarów do Konsumenta spoza UE, ich wywóz poza obszar UE i doręczenie do nabywcy
    (Konsumenta spoza UE):
    a) potwierdzenie nadania wystawiane przez Pocztę Polską (dalej: Potwierdzenie) -
      wygląda to jak poniżej:
    b) potwierdzenie doręczenia w formie „zrzutu”/screenshot z systemu monitoringu Poczty
      Polskiej do śledzenia przesyłki (dalej: Screenschot), gdzie widnieje informacja, że
      przesyłka została doręczona do adresata - wygląda to jak poniżej:
    Wskazać zatem należy, że:
    a) Screenschot zawiera numer przesyłki, który można powiązać z numerem przesyłki z
      Potwierdzenia;
    b) Potwierdzenie zawiera dane nadawcy (Wnioskodawcy) i dane adresata (Konsumenta),
      w tym dokładny adres dostawy poza obszarem Unii Europejskiej, na który przesyłka
      jest dostarczana;
    c) Wnioskodawca jest zatem w stanie zidentyfikować tożsamość towaru, którego dotyczą
      Potwierdzenie i Screenshot i powiązać go z wystawioną fakturą sprzedaży;
    d) W momencie, kiedy w systemie Poczty Polskiej przesyłka ma status „Doręczona”
      oznacza to, że dotarła ona do Konsumenta spoza UE. W Screenshot widnieje
      dokładnie informacja daty i godziny doręczenia.

## Pytanie

Czy Potwierdzenie i Screenschot stanowią łącznie dokumenty, o których mowa w art. 41
    ust. 6 i 6a ustawy VAT i tym samym posiadając ww. dokumenty w przypadku wysyłania
    towaru do Konsumenta spoza UE za pośrednictwem Poczty Polskiej, po spełnieniu
    pozostałych ustawowych przesłanek, Wnioskodawca będzie miał prawo zastosować dla
    takiej sprzedaży stawkę podatku VAT 0%, przewidzianą dla eksportu towarów?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Potwierdzenie i Screenschot stanowią łącznie dokumenty, o których mowa w art. 41 ust. 6
    i 6a ustawy VAT i tym samym posiadając ww. dokumenty w przypadku wysyłania towaru
    do Konsumenta spoza UE za pośrednictwem Poczty Polskiej, po spełnieniu pozostałych
    ustawowych przesłanek, Wnioskodawca będzie miał prawo zastosować dla takiej
    sprzedaży stawkę podatku VAT 0%, przewidzianą dla eksportu towarów.
    Uzasadnienie stanowiska
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy VAT, opodatkowaniu VAT podlega m.in. transakcja
    eksportu towarów.
    Eksport towarów oznacza dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych z
    terytorium kraju poza terytorium UE przez:
    a) dostawcę lub na jego rzecz, lub
    b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem
      towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia
      statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków
      transportu służących do celów prywatnych,

    - jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez urząd
    celny określony w przepisach celnych (art. 2 pkt 8 ustawy VAT).
    Biorąc pod uwagę powyższe, prowadzona przez Wnioskodawcę sprzedaż towarów
    poprzez E-sklep do Konsumentów spoza UE stanowi eksport towarów, opodatkowany
    VAT, ponieważ:
    1) Spółka sprzedaje/dokonuje dostawy towarów;
    2) towary te są wysyłane z terytorium kraju (z Polski) poza terytorium UE.
    Eksport towarów może być opodatkowany stawką podatku VAT 0% (art. 41 ust. 4 ustawy o
    VAT).
    Warunkiem zastosowania stawki 0% jest otrzymanie przez podatnika - przed upływem
    terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany miesiąc, w którym miała miejsca
    dostawa towarów poza UE - dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza obszar UE
    (art. 41 ust. 6 i 6a ustawy VAT).
    Ustawa VAT zawiera otwarty katalog dokumentów, które potwierdzają eksport towarów i
    uprawniają do zastosowania stawki 0% VAT. Są to w szczególności:
    1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego
      służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy organ
      celny wydruk tego dokumentu - czyli komunikat IE-599;
    2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego
      służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli
      zapewniona jest jego autentyczność;
    3) zgłoszenie wywozowe na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożone poza
      systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego
      kopia potwierdzona przez właściwy organ celny - czyli dokument SAD.
    Zgodnie z art. 41 ust. 7 ustawy VAT, jeżeli podatnik nie otrzyma dokumentu
    potwierdzającego wywóz towarów poza UE przed złożeniem deklaracji podatkowej
    JPK_VAT za dany miesiąc, podatnik nie wykazuje tej dostawę towarów w ewidencji VAT -
    wykazuje ją w kolejnym miesiącu:
    a) jako eksport ze stawką 0% - jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia
      deklaracji za miesiąc następny otrzymała potwierdzenie wywozu lub
    b) jako dostawę krajową ze stawką 23% - jeżeli podatnik przed upływem terminu do
      złożenia deklaracji za ten następny miesiąc nie otrzyma potwierdzenia wywozu.
    Otrzymanie dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza obszar UE w terminie
    późniejszym upoważnia do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za okres
    rozliczeniowy, w którym podatnik otrzyma ten dokument.
    Jak wynika z powyższych regulacji, aby podatnik mógł zastosować stawkę 0% VAT w
    eksporcie towarów kluczowe jest spełnienie dwóch warunków:
    1) nastąpił wywóz towarów z terytorium kraju poza obszar UE;
    2) ww. wywóz jest potwierdzony poprzez posiadane przez podatnika dokumenty.
    Wskazać przy tym należy, że art. 41 ust. 6 w zakresie katalogu dokumentów,
    potwierdzających eksport towarów poza UE i uprawniających do zastosowania stawki 0%
    jest otwarty, a nie zamknięty. Kluczowe jest bowiem to, aby podatnik był w posiadaniu
    dokumentów, które bezspornie świadczą o tym, iż doszło do faktycznego wyprowadzenia
    danych towarów z terytorium Unii.
    Biorąc pod uwagę powyższe regulacje, w przypadku Wnioskodawcy, należy zaznaczyć, że:

    1) Potwierdzenie i Screenshot można będzie jednoznacznie przypisać do danej przesyłki
      /adresata - tj. dokumenty te zawierają dokładne dane adresata oraz adres poza UE na
      który dostarczona ma być przesyłka;
    2) Potwierdzenie i Screenshot wystawiane są/będą przez Pocztę Polską czyli spółkę
      Skarbu Państwa. Jest to krajowy, wybrany przez Państwo Polskie, operator pocztowy,
      świadczący usługi przesyłek korespondencji, ale także towarów.
    W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy Potwierdzenie i Screenshot wydane
    przez Pocztę Polską stanowią dokumenty urzędowe. Przyjąć zatem należy, że wystawiane
    przez Pocztę Polską dokumenty są zgodne ze stanem faktycznym. Oznacza to, że Poczta
    Polska dokonując usługi wysyłki towarów w ramach usługi świadczonej na rzecz
    Wnioskodawcy, dokonała faktycznie wywozu towaru poza UE i doręczyła go do adresata
    (Konsumenta spoza UE), wypełniając przy tym obowiązki celne dotyczące wywozu.
    Warunek dotyczący wywozu towarów poza UE (eksport towarów) jest zatem spełniony.
    Ponadto, Wnioskodawca spełniać będzie także drugi warunek - posiadanie dokumentów
    potwierdzających wywóz towarów poza UE. Otrzymywać on będzie bowiem od Poczty
    Polskiej Potwierdzenie i Screenschot.
    Podsumowując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że będzie mógł stosować stawkę VAT
    0% na podstawie otrzymanych od Poczty Polskiej Potwierdzenia i Screenshot z systemu
    monitoringu Poczty Polskiej.
    Zaprezentowane stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie TSUE, orzecznictwie
    polskich sądów administracyjnych oraz wydawanych interpretacjach indywidualnych
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, np.:
    1) Wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 2019 r., w sprawie C-275
      /18, gdzie Sąd wskazał, że: (...) art. 146 ust. 1 lit. a) w związku z art. 131 dyrektywy VAT
      należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on temu, aby przepis prawa
      krajowego uzależniał zwolnienie z VAT przewidziane dla towarów przeznaczonych do
      wywozu poza terytorium Unii od przesłanki, aby towary te zostały objęte procedurą
      celną wywozu, w sytuacji, w której jest bezsporne, że zostały spełnione
      materialnoprawne przesłanki zwolnienia, w tym w szczególności przesłanka
      faktycznego wyprowadzenia danych towarów z terytorium Unii;
    2) Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 lipca 2020 r., sygn. akt I FSK 2005/17,
      gdzie Sąd wskazał, że: (...) dla zastosowania stawki VAT 0% w eksporcie kluczowy jest
      fakt wywozu poza terytorium UE (przesłanka materialna), a nie zgromadzenie
      określonych dokumentów w konkretnej procedurze (przesłanka formalna). W
      konsekwencji nie można odmówić podatnikowi prawa do zastosowania stawki 0% VAT
      wyłącznie na tej podstawie, że nie posiada on określonego dokumentu
      potwierdzającego eksport towarów poza UE, jeśli eksport ten faktycznie nastąpił, która
      to okoliczność jak wskazano wyżej nie była przez organy kwestionowana;
    3) Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia z 27
      września 2024 r., nr 0113-KDIPT1-2.4012.565.2024.2.JSZ, w której organ wskazał, że:
      Należy również podkreślić, że zarówno wyrok TSUE C-275/18 jak również wyrok NSA
      sygn. akt I FSK 2005/17 zapadły w szczególnych okolicznościach związanych z
      wywozem towarów poza terytorium UE, który był wykonywany przez operatora
      pocztowego, tj. podmiotu uprawnionego do wykonywania działalności pocztowej na
      podstawie odrębnych przepisów. Zinstytucjonalizowany charakter działalności ww.
      podmiotów pozwala więc na przyjęcie, że dokumenty wygenerowane przez operatora
      pocztowego, także w jego systemie elektronicznym mają przymiot dokumentu
      „urzędowego”, a tym samym jeżeli potwierdzają wywóz towarów poza terytorium UE
      mogą stanowić dokument, o którym mowa w art. 41 ust. 6a ustawy.

      Odnosząc powyższe do przedstawionego opisu sprawy należy stwierdzić, że
      posiadane przez Pana dokumenty wygenerowane w Elektronicznym Systemie
      Nadawcy (...) posiadające komunikat „doręczenie” nie są dokumentami, które zostały
      literalnie wymienione w art. 41 ust. 6a ustawy. Są to natomiast dokumenty
      „urzędowe”, o których mowa w art. 41 ust. 6 ustawy, tj. dokumenty potwierdzające
      wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej za pośrednictwem operatora
      pocztowego (podmiotu uprawnionego na podstawie odrębnych przepisów do
      wykonywania działalności pocztowej) i uprawniające Pana - po spełnieniu pozostałych
      przesłanek - do opodatkowania dokonywanych transakcji stawką 0%, przewidzianą dla
      eksportu towarów.
      Tym samym należy uznać, że po spełnieniu pozostałych przesłanek, ma Pan prawo do
      zastosowania stawki opodatkowania 0% przewidzianej dla eksportu towarów, które są
      wysyłane za pośrednictwem (...) do osób fizycznych zamieszkałych poza terytorium
      Unii Europejskiej, nieprowadzących działalności gospodarczej, w sytuacji, gdy posiada
      Pan dokumenty pochodzące z Elektronicznego Systemu Nadawcy (...), opatrzone
      statusem „doręczenie”.
    4) Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 2 sierpnia
      2022 r., nr 0112-KDIL1-3.4012.232.2022.1.MR, w której organ wskazał, że:
      (...) Jak wynika zatem z opisu zdarzenia przyszłego, Spółka będzie posiadać
      dokumenty, potwierdzające wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Nie
      będą to wprawdzie dokumenty literalnie wymienione w art. 41 ust. 6a ustawy, co
      jednak nie stanowi przeszkody w uznaniu, że spełniona została przesłanka w zakresie
      udokumentowania wywozu, pozwalająca na uznanie, że w analizowanej sprawie
      doszło do eksportu towarów do Kontrahentów spoza Unii Europejskiej.
      W związku z powyższym, dokonując wysyłki towarów do Kontrahentów spoza Unii
      Europejskiej Spółka będzie uprawniona, na podstawie posiadanych ww. dokumentów
      zastosować stawkę podatku 0%, właściwą dla eksportu towarów.
      Tym samym, mając na uwadze powołane orzeczenia TSUE oraz NSA, należy uznać, że
      w przypadku, gdy przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany
      okres rozliczeniowy Wnioskodawca będzie dysponować ww. dokumentami,
      Wnioskodawca będzie miał prawo opodatkować dokonywane dostawy towarów z
      zastosowaniem stawki podatku VAT w wysokości 0%.
    5) Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 23 stycznia
      2022 r., nr 0113-KDIPT1-2.4012.873.2021.1.PRP, w której organ wskazał, że:
      Katalog dokumentów wskazany w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT jest otwarty, co
      oznacza, że podatnik dla wykazania eksportu może posłużyć się każdym dokumentem,
      który jednoznacznie i w sposób niebudzący wątpliwości potwierdza wywóz towarów
      poza terytorium Unii Europejskiej. Podatnik powinien więc posiadać w swojej
      dokumentacji dowód wiarygodny, potwierdzający faktyczne dokonanie wywozu
      towarów poza terytorium Unii Europejskiej, z którego musi wynikać tożsamość towaru
      będącego przedmiotem dostawy i wywozu.
      Należy nadmienić, że poprzez zastosowanie stawki 0% w odniesieniu do eksportu
      towaru dochodzi do realizacji zasady neutralności podatku od towarów i usług. Na
      skutek zastosowania stawki 0% realizowane jest prawo podatnika do odliczenia
      podatku naliczonego związanego z eksportem towaru, który skutkuje powstaniem
      obowiązku podatkowego po stronie importera. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem
      Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, zasada neutralności wymaga, aby
      odliczenie podatku VAT naliczonego przysługiwało, jeżeli zostały spełnione wymogi
      materialne, nawet wówczas, gdy niektóre wymogi formalne zostały pominięte przez
      podatników (np. wyrok TSUE z dnia 28 lipca 2016 r. w sprawie C-332/15). Również z
      orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że celem regulacji art. 41 ust. 6, 6a i 11

      ustawy o VAT jest udowodnienie przez podatnika, że spełnione zostały warunki
      eksportu. Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 2
      lutego 2017 r., sygn. akt I SA/Po 993/16, „dla udowodnienia, że eksport miał miejsce,
      wystarczy dowolny dokument, a niekoniecznie pieczęć urzędu celnego na karcie SAD.
      Przyjęcie, że tylko karta SAD jest dokumentem uprawniającym do skorzystania z
      preferencyjnej stawki VAT naruszałoby zasadę neutralności (tak: wyrok NSA z dnia 10
      września 2014 r., I FSK 1304/13)”. Zdaniem Sądu również tezy uchwały NSA z dnia 11
      października 2010 r., I FPS 1/10, potwierdzają wniosek, że w imię zasady
      proporcjonalności i neutralności podatku VAT dla ustalenia, że w sprawie należy
      zastosować stawkę właściwą dla eksportu towarów, wystarczy posiadanie przez
      podatnika takich dowodów, które łącznie potwierdzają fakt wywiezienia towarów poza
      obszar UE. Generalnie w orzecznictwie sformułowany jest pogląd, zgodnie z którym
      podstawowe znaczenie związane z eksportem towarów, a tym samym możliwość
      zastosowania stawki preferencyjnej, należy łączyć z wyprowadzeniem towaru poza
      granice UE, a potwierdzenie tego zdarzenia może mieć miejsce w każdej
      jednoznacznej i wiarygodnej formie (np. wyrok WSA w Łodzi z dnia 23 czerwca 2016 r.,
      I SA/Łd 437/16).
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie zajętego stanowiska.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie, z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w
    sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    Według art. 2 pkt 1 i 5 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju rozumie się przez to
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium państwa trzeciego rozumie się
      przez to terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy:

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o eksporcie towarów rozumie się przez to
      dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza
      terytorium Unii Europejskiej przez:
      a) dostawcę lub na jego rzecz, lub
      b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem
        towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub
        zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub
        innych środków transportu służących do celów prywatnych
    - jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez
      właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Należy zauważyć, że art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy przewiduje, że opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług podlega eksport towarów, jednak z uwagi na terytorialny charakter
    podatku VAT, opodatkowaniu podlegają wyłącznie czynności, których miejscem
    świadczenia jest terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które w przypadku dostaw towarów
    wysyłanych lub transportowanych wyznacza art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    Tylko zatem wywóz towarów, które w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu poza
    terytorium Unii Europejskiej znajdują się na terytorium kraju, stanowi eksport towarów w
    rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy, podlegający opodatkowaniu w Polsce - jako miejscu
    świadczenia (opodatkowania).
    Podkreślić należy, że zarówno w treści ustawy o VAT, jak i przepisach wykonawczych do
    niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami
    obniżonymi. Czynnościami, które korzysta z obniżonej stawki podatku od towarów i usług
    jest m.in. eksport towarów.
    W myśl przepisu art. 41 ust. 4 ustawy:
      W eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%.
    Jednakże zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy:
      Stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5, pod
      warunkiem że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za
      dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza
      terytorium Unii Europejskiej.
    Na podstawie art. 41 ust. 6a ustawy:
      Dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest w szczególności:
      1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego
        służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy
        organ celny wydruk tego dokumentu;
      2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego
        służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli
        zapewniona jest jego autentyczność;
      3) zgłoszenie wywozowe na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożone poza
        systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo
        jego kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.
    Jak stanowi art. 41 ust. 7 ustawy:

      Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje
      tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres rozliczeniowy,
      lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod warunkiem otrzymania
      dokumentu wymienionego w ust. 6 przed upływem terminu do złożenia deklaracji
      podatkowej za ten następny okres. W przypadku nieotrzymania tego dokumentu w
      terminie określonym w zdaniu poprzednim mają zastosowanie stawki właściwe dla
      dostawy tego towaru na terytorium kraju.
    Jak stanowi art. 41 ust. 8 ustawy:
      Przepis ust. 7 stosuje się w przypadku, gdy podatnik posiada dokument celny
      potwierdzający procedurę wywozu.
    W art. 41 ust. 9 ustawy wskazane zostało, że:
      Otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza
      terytorium Unii Europejskiej w terminie późniejszym niż określony w ust. 6 i 7
      upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za okres
      rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten dokument.
    Art. 41 ust. 11 ustawy stwierdza natomiast, że:
      Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w
      art. 2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji
      podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, otrzymał
      dokument, o którym mowa w ust. 6, z którego wynika tożsamość towaru będącego
      przedmiotem dostawy i wywozu. Przepisy ust. 7 i 9 stosuje się odpowiednio.
    Wskazać jednak należy, że aby uznać daną czynność za eksport towarów muszą wystąpić
    łącznie następujące przesłanki:
        ma miejsce dostawa towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju
        poza terytorium Unii Europejskiej przez dostawcę lub na jego rzecz (eksport
        bezpośredni) lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na
        jego rzecz (eksport pośredni),
        wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej musi zostać potwierdzony przez
        właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Niespełnienie jakiejkolwiek z wymienionych wyżej przesłanek powoduje, że nie dochodzi
    do eksportu towarów w rozumieniu przepisów ustawy.
    Z kolei aby możliwe było opodatkowanie eksportu towarów stawką podatku w wysokości
    0%, konieczne jest spełnienie warunku dotyczącego otrzymania przez podmiot
    potwierdzenia wywozu towarów przez organ celny określony w przepisach celnych.
    Spełnienie tego warunku ma gwarantować, że faktycznie wystąpił eksport towarów w myśl
    art. 2 pkt 8 ustawy skutkujący wywozem towarów z terytorium Polski. Otrzymanie
    odpowiedniego dokumentu „urzędowego” zapobiegnie sprzedaży towarów, która to
    sprzedaż mogłaby być faktycznie nieopodatkowana w sytuacji braku wywozu towarów i
    zastosowania preferencyjnej stawki 0%.
    Z opisu sprawy wynika, że posiadacie Państwo siedzibę działalności gospodarczej w Polsce
    i jesteście Państwo zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym. Państwa działalność
    polega na projektowaniu i produkcji układów (....) i innych części do elektrycznych (...). W
    ramach prowadzonej działalności, planujecie Państwo otworzyć sklep internetowy (E-
    sklep), poprzez który będą sprzedawane towary, tj. układy elektroniczne, osobom
    fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej i niebędącymi podatnikami VAT
    /podatku od wartości dodanej. Po nabyciu przez E-sklep danego towaru ma on być
    wysyłany z terytorium kraju do Konsumenta spoza UE w ramach usługi poczty

    priorytetowej rejestrowanej i oferowanej przez Pocztę Polską. Wysyłka towarów do
    Konsumentów spoza UE, w tym odprawa celna i obowiązki celne będzie wykonywała w
    imieniu Wnioskodawcy Poczta Polska. Spółka nie uzyskuje dokumentu z urzędu celno-
    skarbowego, tj. komunikatu IE-599, dokumentu w formie elektronicznej pochodzącego z
    systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych oraz
    dokumentu SAD. Wnioskodawca będzie jednak posiadał następujące dokumenty
    potwierdzające wysyłkę towarów do Konsumenta spoza UE, ich wywóz poza obszar UE i
    doręczenie do nabywcy (Konsumenta spoza UE), tj. potwierdzenie nadania wystawione
    przez Pocztę Polską oraz potwierdzenie doręczenia w formie „zrzutu”/screenshota z
    systemu monitoringu Poczty Polskiej do śledzenia przesyłek, gdzie widnieje informacja, że
    przysyłka została doręczona do adresata. Screenshot zawiera numer przesyłki, który
    można powiązać z numerem przesyłki z potwierdzenia. Potwierdzenie zaś zawiera dane
    Wnioskodawcy i dane Konsumenta i dokładny adres dostawy, na który przesyłka jest
    dostarczana.
    Na tle tak przedstawionego opisu sprawy Państwa wątpliwości dotyczą określenia, czy
    potwierdzenie i screenshot stanowią łącznie dokumenty, o których mowa w art. 41 ust. 6 i
    6a ustawy i tym samym posiadając te dokumenty, w przypadku wysłania towaru do
    Konsumenta spoza UE za pośrednictwem Poczty Polskiej, po spełnieniu reszty przesłanek,
    Wnioskodawca będzie miał prawo zastosować do eksportu towarów stawkę podatku VAT
    0%.
    Podkreślić należy, że zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy, możliwość zastosowania stawki 0%
    do eksportu towarów uwarunkowana jest posiadaniem, przed upływem terminu do
    złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, dokumentu potwierdzającego
    wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Zatem, aby mogli Państwo
    opodatkować sprzedaż stanowiącą eksport towarów stawką podatku w wysokości 0% -
    będą Państwo musieli posiadać dokument, który w sposób jednoznaczny potwierdza, że
    wysyłane towary opuściły terytorium Unii Europejskiej. Przykładowy katalog takich
    dokumentów wymieniony został w art. 41 ust. 6a ustawy. Przy tym, zauważyć należy, że
    nie jest to katalog zamknięty, na co wskazuje użyty w tym przepisie zwrot „w
    szczególności”.
    Niemniej jednak, pomimo tego, że katalog dokumentów wymienionych w art. 41 ust. 6a
    ustawy ma charakter otwarty, nie można przyjąć, że mogą to być inne dowody niż
    dokumenty „urzędowe”, w których właściwe organy celne (polskie lub z innych państw
    członkowskich UE) potwierdziły wywóz towarów poza terytorium UE.
    W tym miejscu wskazać należy, że co do zasady zgłoszenia wywozowe towarów z obszaru
    celnego UE składane są w formie elektronicznej z wykorzystaniem Automatycznego
    Systemu Eksportu (AES). Zgłoszenie celne (wywozowe) w postaci komunikatu IE-515 jest
    składane przez zgłaszającego do właściwego urzędu wywozu. Z kolei urząd
    wyprowadzenia, tj. urząd celny graniczny, przez który towar opuszcza obszar celny Unii
    Europejskiej niezwłocznie po tym, jak towar opuścił obszar celny UE przesyła do urzędu
    wywozu (urzędu, w którym zostało złożone zgłoszenie celne) komunikat IE-518 zawierający
    wyniki kontroli przeprowadzonej w urzędzie wyprowadzenia. Po otrzymaniu przez urząd
    wywozu komunikatu IE-518 system AES generuje automatycznie komunikat IE-599 i
    przesyła go zgłaszającemu. Komunikat IE-599 jest dokumentem celnym potwierdzającym,
    także dla celów podatkowych, wywóz towarów poza terytorium UE przez wskazanego w
    zgłoszeniu wywozowym eksportera.
    Należy dodatkowo zaznaczyć, że komunikat IE-599 może być wydany nie tylko przez
    administrację celną krajową, ale także przez inne unijne organy celne, jeśli odprawa celna
    wywozowa (eksportowa) miała miejsce na terenie innego państwa członkowskiego.
    Zatem, dokumentem potwierdzającym wywóz towarów poza terytorium UE jest:
        elektroniczny komunikat IE-599 otrzymany w systemie AES,

        wydruk ww. komunikatu potwierdzony przez właściwy organ celny,
        elektroniczny komunikat IE-599 otrzymany poza systemem AES, jeżeli jego
        autentyczność jest zapewniona.
    Nadmieniam także, że od dnia 31 października 2024 r. nastąpiło ogólnopolskie
    uruchomienie systemu AES/ECS2 PLUS, w którym nie funkcjonuje już komunikat IE 599. W
    związku z tym, na terytorium Polski nie jest już wydawany komunikat IE 599, gdyż został
    on zastąpiony komunikatem CC599C, który pełni jednak taką samą rolę jak jego
    poprzednik, tj. jest dokumentem celnym stanowiącym potwierdzenie wywozu towaru.
    Dokumentem, o którym mowa w art. 41 ust. 6a ustawy uprawniającym do zastosowania
    stawki 0% przy eksporcie będzie również zgłoszenie wywozowe w formie papierowej
    złożone poza systemem teleinformatycznym lub kopia takiego zgłoszenia potwierdzona
    przez właściwy urząd celny. We wszystkich ww. przypadkach są to dokumenty o
    charakterze „urzędowym” wygenerowane w systemie AES (AES/ECS2 PLUS) lub
    potwierdzone przez właściwy urząd celny.
    Z powyższego wynika więc, że pomimo tego, że katalog dokumentów wymienionych w art.
    41 ust. 6a ustawy jest katalogiem otwartym, nie można zastosować stawki VAT w
    wysokości 0% względem eksportu towarów na podstawie dowodów innych niż dokumenty
    „urzędowe”, w których właściwe organy celne (polskie lub z innych państw członkowskich
    UE) potwierdziły wywóz towarów poza terytorium UE.
    W tym miejscu należy zauważyć, że definicja „towarów w przesyłce pocztowej” zawarta jest
    w art. 1 pkt 24 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z 28 lipca 2015 r.
    uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w
    odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu
    celnego (Dz. U. UE L 343 z 29 grudnia 2015 r. str. 1 ze zm.; dalej jako: „rozporządzenie
    delegowane”). Zgodnie ze wskazanym przepisem:
      „Towary w przesyłce pocztowej” oznaczają towary inne niż przesyłki z korespondencją,
      zawarte w paczce lub pakiecie pocztowym i przewożone na odpowiedzialność
      operatora pocztowego lub przez niego zgodnie z przepisami Konwencji Światowego
      Związku Pocztowego przyjętej dnia 10 lipca 1984 r. pod egidą Organizacji Narodów
      Zjednoczonych.
    Z kolei w art. 1 pkt 25 rozporządzenia delegowanego wskazano, że:
      „Operator pocztowy” oznacza operatora mającego siedzibę w danym państwie
      członkowskim i wyznaczonego przez dane państwo do świadczenia
      międzynarodowych usług regulowanych Konwencją Powszechnego Związku
      Pocztowego.
    Uzasadnione w tym miejscu będzie odwołanie się do wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 28 marca 2019 r., w sprawie C-275/18, który stwierdził, że: „(...) art. 146
    ust. 1 lit. a) w związku z art. 131 dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że
    sprzeciwia się on temu, aby przepis prawa krajowego uzależniał zwolnienie z VAT
    przewidziane dla towarów przeznaczonych do wywozu poza terytorium Unii od przesłanki,
    aby towary te zostały objęte procedurą celną wywozu, w sytuacji, w której jest bezsporne,
    że zostały spełnione materialnoprawne przesłanki zwolnienia, w tym w szczególności
    przesłanka faktycznego wyprowadzenia danych towarów z terytorium Unii”.
    Należy jednak wskazać, że ww. wyrok zapadł w okolicznościach, w których podmiot
    wysyłał przedmioty kolekcjonerskie poza terytorium Unii Europejskiej pocztą i był w stanie
    wykazać ten fakt za pomocą dokumentów wydanych przez służby pocztowe. W takich
    okolicznościach TSUE stwierdził, że „(...) brak poszanowania formalnego wymogu objęcia
    towarów przeznaczonych do wywozu procedurą wywozu nie może prowadzić do tego, że
    eksporter traci prawo do zwolnienia w eksporcie, o ile zostało wykazane faktyczne
    wyprowadzenie danych towarów z terytorium Unii” (pkt 38 wyroku).

    Do powyższego orzeczenia TSUE odwołał się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 21
    lipca 2020 r., sygn. akt I FSK 2005/17. Sprawa będąca przedmiotem rozstrzygnięcia NSA
    także dotyczyła podatnika, który dokonując sprzedaży za pośrednictwem Poczty Polskiej
    poza terytorium Unii Europejskiej, nie dopełnił wymagań formalnych w postaci zgłoszeń
    celnych wywozowych i w związku z tym nie posiadał dokumentów potwierdzających
    wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej.
    Podkreślić należy, że w sprawie będącej przedmiotem ww. rozstrzygnięcia ani organy
    podatkowe, ani sąd I instancji nie zakwestionowały samego faktu wywozu towarów poza
    obszar UE. Jedynym powodem odmowy prawa do zastosowania stawki 0% była
    okoliczność braku dokonywania przez podatnika zgłoszeń celnych wywozowych, a w
    konsekwencji braku dokumentów potwierdzających wywóz towarów poza terytorium UE
    przez właściwy urząd celny.
    Jak wskazał NSA, w świetle wyżej cytowanego orzeczenia TSUE, dla zastosowania stawki
    VAT 0% w eksporcie kluczowy jest fakt wywozu poza terytorium UE (przesłanka
    materialna), a nie zgromadzenie określonych dokumentów w konkretnej procedurze
    (przesłanka formalna). W konsekwencji - w ocenie NSA - „(...) nie można odmówić
    podatnikowi prawa do zastosowania stawki 0% VAT wyłącznie na tej podstawie, że nie
    posiada on określonego dokumentu potwierdzającego eksport towarów poza UE, jeśli
    eksport ten faktycznie nastąpił, która to okoliczność jak wskazano wyżej nie była przez
    organy kwestionowana.”
    Należy również podkreślić, że zarówno wyrok TSUE C-275/18 jak również wyrok NSA sygn.
    akt I FSK 2005/17 zapadły w szczególnych okolicznościach związanych z wywozem
    towarów poza terytorium UE, który był wykonywany przez operatora pocztowego, tj.
    podmiotu uprawnionego do wykonywania działalności pocztowej na podstawie odrębnych
    przepisów. Zinstytucjonalizowany charakter działalności ww. podmiotów pozwala więc na
    przyjęcie, że dokumenty wygenerowane przez operatora pocztowego, także w jego
    systemie elektronicznym mają przymiot dokumentu „urzędowego”, a tym samym jeżeli
    potwierdzają wywóz towarów poza terytorium UE mogą stanowić dokument, o którym
    mowa w art. 41 ust. 6a ustawy.
    Odnosząc się zatem do przedstawionych przez Państwa wątpliwości w pierwszej
    kolejności należy wyjaśnić, że ogólnodostępna strona internetowa Poczty Polskiej (system
    monitoringu Poczty Polskiej do śledzenia przesyłek) służąca do sprawdzenia statusu
    przesyłki (śledzenie przesyłek bez konieczności logowania się na indywidualne konto
    użytkownika) jest aplikacją umożliwiającą jedynie śledzenie przesyłek, które są
    transportowane (przesyłane) przez przewoźnika Poczty Polskiej, poprzez wpisanie w
    pasku wyszukiwania nr śledzenia przesyłki. Wygenerowane dane zawierają jedynie
    informacje dotyczące lokalizacji i statusu przesyłki. System monitoringu Poczty Polskiej do
    śledzenia przesyłek nie umożliwia rejestracji przesyłki, wygenerowania etykiety
    przewozowej oraz brak jest możliwości wygenerowania dokumentów nadawczych i
    raportów zbiorczych przesyłek, co jest istotne w kontekście dokumentów urzędowych
    związanych z eksportem towarów. Zatem należy wskazać, że wygenerowane przez
    Państwa dane o tym, że przesyłka została doręczona do adresata w ogólnodostępnym
    systemie do śledzenia przesyłek Poczty Polskiej i zrobiony „zrzut”/screenshot tej
    informacji, nie będzie można uznać za dokument, a w szczególności za dokument o
    charakterze urzędowym. Będący przedmiotem wniosek „zrzut”/screenshot stanowi
    jedynie zdjęcie z ogólnodostępnego systemu, który to system ma charakter informacyjny,
    umożliwiający jedynie śledzenie przesyłki i nie stanowi dokumentu.
    Dokumentem uprawniającym (po spełnieniu pozostałych przesłanek) do opodatkowania
    dokonywanych transakcji stawką 0%, który jest wydany przez podmiot uprawniony na
    podstawie odrębnych przepisów do wykonywania działalności pocztowej i który może
    stanowić dokument „urzędowy” jest ewentualnie dokument wygenerowany w systemie
    Elektronicznego Nadawcy Poczty Polskiej opatrzony komunikatem, że dana przesyłka
    została „doręczona” (ew. „doręczona i podpisana”), wskazująca na dokładną datę

    doręczenia przesyłki do adresata. Elektroniczny Nadawcy Poczty Polskiej jest aplikacją
    stworzoną i administrowaną przez krajowego operatora pocztowego, jakim jest Poczta
    Polska. Aplikacja ta została stworzona w celu usprawnienia nadawania przesyłek
    krajowych i zagranicznych. Podmiot korzystający z tego systemu w przeciwieństwie do
    systemu monitoringu Poczty Polskiej do śledzenia przesyłek, zobowiązany jest do
    założenia indywidualnego konta użytkownika. Po wprowadzeniu danych nadawcy i
    odbiorcy oraz wyboru sposobu nadania umożliwia rejestrację przesyłki i wydruk etykiety
    przewozowej. System pozwala również na wygenerowanie dokumentów nadawczych.
    Wszystkie przesyłki przygotowane za pomocą Elektronicznego Nadawcy Poczty Polskiej
    można śledzić z jego panelu lub generować przez zbiorczy raport przesyłek.
    Z kolei „potwierdzenie nadania” wystawione przez Pocztę Polską jest dowodem
    potwierdzającym jedynie przekazanie nadawanej przesyłki przewoźnikowi, tj. Poczcie
    Polskiej. Taki dokument można uzyskać co do zasady w momencie przybycia kuriera po
    paczkę lub nadaniu w placówce pocztowej. Nie potwierdza on faktycznego wywozu
    towaru na terytorium państwa trzeciego.
    Tym samym mając na uwadze Państwa wątpliwości wyjaśnić należy, że potwierdzenie
    doręczenia w formie „zrzutu”/screenshota z systemu monitoringu Poczty Polskiej do
    śledzenia przesyłek oraz „potwierdzenie nadania” wystawione przez Pocztę Polską nie są
    dokumentami „urzędowymi”, które łącznie potwierdzałyby, że w sprawie mamy do
    czynienia z eksportem towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 ustawy co w konsekwencji
    umożliwiłoby Państwu, po spełnieniu reszty przesłanek, zastosować stawkę 0%.
    Zatem Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Informuje, że wydając interpretację nie przeprowadzam postępowania dowodowego i
    opieram się wyłącznie na elementach zdarzenia przedstawionych we wniosku.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.