Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-364/08-3/MC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-09-15
Teza: Czy koszty zakupu wyżej wskazanych artykułów spożywczych na użytek posiedzeń organów spółki stanowią koszt uzyskania przychodu, w szczególności nie mieszcząc się w zakresie wyłączenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 38a oraz art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: członkowie-członkowie rady nadzorczej; kontrahent; koszt-koszty uzyskania przychodów; poczęstunki; podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od osób prawnych; pracownik; pracownik-wydatki na rzecz pracowników; rada-rada nadzorcza; reklama; reprezentacja
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej, reprezentowanej przez Pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 30 maja 2008 r. (data wpływu 16.06.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 czerwca 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka w związku z prowadzoną działalnością dokonuje zakupów artykułów spożywczych, tj. kawy, herbaty (i dodatków do nich, tj. mleka i cukru), wody oraz czasem innych napojów niealkoholowych, drobnych słodyczy, czy kanapek. Artykuły te zużywane są podczas spotkań z kontrahentami, przez pracowników lub członków organów Spółki na następujących zasadach:

1.  Odnośnie kontrahentów: Z reguły klientom proponowane są standardowe warunki świadczenia usług, wynikające z obowiązujących cenników podatnika, a ich obsługą zajmują się pracownicy Biur Obsługi Klienta Spółki. W szczególnych przypadkach, kiedy dla podatnika pozyskanie lub utrzymanie danego klienta ma szczególne znaczenie (zwłaszcza, gdy świadczone mu usługi generują znaczne przychody dla Spółki), konieczna staje się indywidualna jego obsługa, mająca na celu indywidualne ustalenie warunków współpracy. Obsługą tą nie zajmują się Biura Obsługi Klienta, ale oddelegowani pracownicy Spółki. Jeżeli ww. spotkania z klientem nie odbywają się w jego siedzibie, ale w siedzibie Spółki, pracownicy podatnika częstują klienta kawą, herbatą, wodą czy sokiem, a czasem też drobnymi słodyczami, zakupionymi przez podatnika w tym celu. Podobny poczęstunek podatnik oferuje także podczas spotkań z innymi kontrahentami Spółki, od których podatnik zakupuje towary, czy usługi lub z którymi współpracuje w innym zakresie. Spotkania tego rodzaju mają miejsce w sytuacji, gdy dla realizacji danej transakcji konieczne jest omówienie zasad współpracy, przekazanie przez pracowników podatnika informacji koniecznych dla realizacji danego projektu, poinstruowanie pracowników podatnika odnośnie użytkowania zakupionych towarów czy usług, czy też przeprowadzenie szkolenia dla kontrahenta pośredniczącego w sprzedaży usług podatnika lub dla jego pracowników itp.
2.  Odnośnie organów Spółki: Mając na względzie sprawne i efektywne działanie swoich organów statutowych, podatnik organizując posiedzenia Rady Nadzorczej zapewnia podczas jego trwania napoje dla uczestników. Z reguły przygotowuje także drobny poczęstunek w postaci niewielkich ilości słodyczy czy kanapek, itp.
3.  Odnośnie pracowników: Mając na celu wywiązywanie się ze swoich obowiązków jako pracodawcy oraz dbając o efektywność pracy pracowników, podatnik udostępnia swoim pracownikom wodę, kawę i herbatę do swobodnego użytku w ilościach potrzebnych do zaspokojenia potrzeb poszczególnych pracowników. Dodatkowo, sporadycznie podczas spotkań lub szkoleń wewnętrznych pracodawca zapewnia pracownikom drobne słodycze lub inne napoje niealkoholowe.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy koszty zakupu wyżej wskazanych artykułów spożywczych na użytek spotkań z kontrahentami stanowią koszt uzyskania przychodu, w szczególności nie mieszcząc się w zakresie wyłączenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
2.  Czy koszty zakupu wyżej wskazanych artykułów spożywczych na użytek posiedzeń organów Spółki stanowią koszt uzyskania przychodu, w szczególności nie mieszcząc się w zakresie wyłączenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 38a oraz art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
3.  Czy koszty zakupu wyżej wskazanych artykułów spożywczych na użytek pracowników stanowią koszt uzyskania przychodu, w szczególności nie mieszcząc się w zakresie wyłączenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 45 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Przedmiot niniejszej interpretacji indywidualnej stanowi odpowiedź na pytanie drugie.

Zdaniem Wnioskodawcy, dla uznania ww. wydatków za koszty uzyskania przychodów konieczne jest spełnienie dwóch warunków: wykazanie, że zostały one poniesione w celu uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz że nie mieszczą się one w zakresie żadnego z wyłączeń, wskazanych w art. 16 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Odnośnie pierwszego z wymogów, podatnik podkreśla, że jest on podmiotem gospodarczym, nastawionym w swoim działaniu na osiąganie i maksymalizację zysków i tym celom podporządkowane są podejmowane przez niego działania. Zakup artykułów spożywczych, oferowanych następnie pracownikom, kontrahentom, czy członkom organów spółki ma również służyć temu celowi, poprzez zapewnienie optymalnych warunków pracy czy odbywanych spotkań, wpływających na ich sprawny przebieg i efektywność. W takim wypadku nie sposób kwestionować związku ww. wydatków z przychodami podatnika.

W ocenie podatnika, nie jest także uzasadnione kwalifikowanie ww. wydatków do którejkolwiek z kategorii wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów.

Odnośnie wydatków na zakup artykułów spożywczych na posiedzenia organów Spółki, również nie powinno znaleźć zastosowanie jakiekolwiek z wyłączeń wynikających z art. 16 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w szczególności uregulowane w art. 16 ust. 1 pkt 38a. Zgodnie z tym przepisem, z kosztów uzyskania przychodów zostały wyłączone wydatki poniesione na rzecz osób będących członkami organów spółki. W ocenie podatnika, regulacja ta dotyczy wydatków mających na celu dokonanie przysporzeń o charakterze osobistym na rzecz określonych członków organu (tak też Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu w decyzji z dnia 13 grudnia 2007 roku, sygn. akt PD-I/4270-0036/07/AB). Do kategorii tej nie sposób natomiast zaliczyć wydatków, o których mowa w niniejszym zapytaniu. Podatnik nie dokonuje bowiem zakupów na rzecz poszczególnych osób - członków organów, ale do ogólnego użytku podczas spotkania, a jego celem jest wyłącznie zapewnienie warunków do sprawnej i efektywnej pracy organu statutowego. Dążąc do realizacji tego celu podatnik nie może abstrahować od czynnika ludzkiego. Doświadczenie życiowe wskazuje zaś na to, że w przypadku kilkugodzinnego posiedzenia brak zagwarantowania podstawowych napojów i artykułów spożywczych powoduje konieczność umożliwienia uczestnikom zaspokojenia tych potrzeb we własnym zakresie, co znacznie dezorganizuje pracę.

Dodatkowo, podatnik zauważa, że świadczenie to nie będzie też miało charakteru reprezentacji, o której mowa w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Niezależnie od poczynionych w pkt 1 uwag dotyczących braku charakteru reprezentacyjnego w przypadku tego rodzaju wydatków, podatnik podkreśla, że w jego ocenie nieuzasadnione byłoby w ogóle uznanie, że działania podejmowane przez Spółkę względem jej organów mają na celu budowanie wizerunku Spółki, które ze swojej istoty skierowane jest na zewnątrz (tak też Naczelnik Lubelskiego Urzędu Skarbowego w postanowieniu z dnia 13 września 2007 roku, sygn. akt PD.423-49/07).

Wobec powyższego, zdaniem podatnika, wydatki, o których mowa w pkt 2 niniejszego pisma, stanowią koszt uzyskania przychodów Spółki.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Jednocześnie dodaje się, iż w zakresie pozostałych pytań zostały wydane odrębne interpretacje:

*   w zakresie pytania pierwszego w dniu 15 września 2008 r. nr ILPB3/423-364/08-2/MC,
*   w zakresie pytania trzeciego w dniu 15 września 2008 r. nr ILPB3/423-364/08-4/MC.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.