Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.80.2025.4.NM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-05
Teza: Obowiązek pobierania podatku u źródła przez płatnika.
Słowa kluczowe: informacja-informacja dla podatnika
informacja-informacja imienna
informacja-informacja podatkowa
obowiązek-obowiązek płatnika
podatek-podatek pobierany u źródła
usługi-usługi prawnicze
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-
Pozostali płatnicy.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-
Szczególne zasady poboru zaliczek i zryczałtowanego
podatku.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Definicje ustawowe.-Definicja certyfikatu
rezydencji.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Nieograniczony i ograniczony obowiązek podatkowy.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Umowy w sprawie unikania podwójnego
opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2b-pkt 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 4a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 21
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 8-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 29 -ust. 1-pkt 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 29 -ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 42-ust. 1
1

[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 42-ust. 2-pkt 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 42-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 42-ust. 6

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 stycznia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku pobierania
    podatku u źródła. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwania – pismami, które
    wpłynęły 31 marca 2025 r. i 3 maja 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą i nabywa od
    podmiotu zagranicznego – ..., mającego siedzibę w Tajwanie (dalej: „Kontrahent”) tzw.
    usługi niematerialne (dalej: „Usługi”), obejmujące usługi prawne.
    Ze względu na charakter Usług, mogą być one świadczone wyłącznie w Tajwanie,
    ponieważ dotyczą zgłaszania i procedowania zgłoszeń patentowych przed Tajwańskim

    Urzędem Własności Intelektualnej i czynności z tym związanych, np. tłumaczenia
    dokumentów na język chiński i wnoszenia opłat urzędowych.
    Kontrahent jest spółką osobową nieposiadającą osobowości prawnej, oraz nie posiada na
    terytorium Polski oddziału (zakładu).
    Zgodnie z certyfikatem rezydencji zaświadczono, że pan A jest rezydentem Tajwanu i
    podlega opodatkowaniu na terytorium, na którym prawo podatkowe zarządzane przez
    Ministerstwo Finansów Tajwanu jest stosowane w odniesieniu do roku 2024 w rozumieniu
    określonym w umowie między Biurem Gospodarczym i Kulturalnym Tajpej w Warszawie a
    Warszawskim Biurem Handlowym w Tajpej w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od
    dochodu (dalej: „Porozumienie”).
    Pan A jest wspólnikiem i prezesem ww. spółki osobowej.
    Kontrahent został poinformowany przez Biuro Podatkowe w Tajwanie, że nie jest możliwe
    wydanie certyfikatu rezydencji na Kontrahenta, ponieważ Kontrahent nie jest osobą
    prawną, a spółką osobową.
    Analogiczny certyfikat rezydencji zostanie wydany na 2025 r.
    W związku z otrzymaniem not obciążeniowych od Kontrahenta, Wnioskodawca uprzejmie
    prosi o odpowiedź na poniższe pytania.
    Uzupełnienie stanu faktycznego
    Przedmiotem zapytania Wnioskodawcy jest 2025 r.
    W okresie będącym przedmiotem zapytania, Wnioskodawca posiadał nieograniczony
    obowiązek podatkowy na terytorium Polski w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991
    r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163; dalej: „ustawa
    PDOF”).
    Wnioskodawca wskazał, że jako rzecznik patentowy prowadzi kancelarię patentową, więc
    świadczy usługi z zakresu własności intelektualnej, w szczególności: prowadzenie
    działalności doradztwa prawnego i ogólnych konsultacji, przygotowywania dokumentów
    prawnych w zakresie dokumentacji patentowej i praw autorskich (kod PKD: 69.10.Z
    Działalność prawnicza).
    Działalność opodatkowana jest wg skali podatkowej (opodatkowanie na zasadach
    ogólnych).
    Na pytanie Organu:
      Jaki rodzaj umowy łączy Panią z Kontrahentem z Tajwanu?
    Wnioskodawca odpowiedział, że:
      Od strony prawnej, moim zdaniem, umowy w zależności od przedmiotu mogą mieć
      charakter umów zlecenia lub o dzieło.
    Kontrahent (...), jest kancelarią patentową, więc świadczy usługi z zakresu własności
    intelektualnej. Wnioskodawca zawiera z Kontrahentem umowy o świadczenie usług w
    ramach działalności gospodarczej Kontrahenta.
    Kontrahent z Tajwanu nie jest w stosunku do Wnioskodawcy podmiotem powiązanym, o
    którym mowa w art. 23m ust. 1 pkt 4 i pkt 5 ustawy PDOF.
    Na pytanie Organu:
      Czy wspólnik i zarazem prezes spółki osobowej z Tajwanu, Pan A każdorazowo
      przedstawia Pani certyfikat rezydencji?
    Wnioskodawca odpowiedział, że:

      Certyfikat rezydencji jest wydawany na dany rok podatkowy, więc certyfikat
      rezydencji jest przedstawiany raz w roku. Jeśli Kontrahent będzie świadczył usługi lub
      będzie zamierzał świadczyć usługi w 2026 roku, to w 2026 roku przedstawi certyfikat
      rezydencji na 2026 rok.
    Pan A jest jedynym wspólnikiem spółki osobowej z Tajwanu.
    Przychód z tytułu świadczenia usług prawnych przez Kontrahenta na rzecz Wnioskodawcy
    nie przekracza w roku podatkowym kwoty 2 000 000 zł.
    Na pytanie Organu:
      Co należy rozumieć pod pojęciem:
      Wnioskodawca jest osobę fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą i nabywa od
      podmiotu zagranicznego - ..., mającego siedzibę w Tajwanie (dalej: „Kontrahent”) tzw.
      usługi niematerialne (dalej: „Usługi”), obejmujące usługi prawne Proszę wskazać
      konkretnie jaki jest zakres ww. usług, czego dotyczą ww. usługi?
    Wnioskodawca odpowiedział, że:
      Uprzejmie informuję, że zakres ww. usług został konkretnie wskazany w kolejnym
      zdaniu we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej:
      „Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą i nabywa
      od podmiotu zagranicznego - ..., mającego siedzibę w Tajwanie (dalej: „Kontrahent”)
      tzw. usługi niematerialne (dalej: „Usługi”), obejmujące usługi prawne. Ze względu na
      charakter Usług, mogą być one świadczone wyłącznie w Tajwanie, ponieważ dotyczą
      zgłaszania i procedowania zgłoszeń patentowych przed Tajwańskim Urzędem
      Własności Intelektualnej, i czynności z tym związanych np. tłumaczenia dokumentów
      na język chiński i wnoszenia opłat urzędowych.”.
      W związku z powyższym Kontrahent zgłasza (dokonuje zgłoszeń patentowych) i
      proceduje zgłoszenia patentowe (prowadzi postępowanie zgłoszeniowe) przed
      Tajwańskim Urzędem Własności Intelektualnej, i prowadzi czynności z tym związane -
      tłumaczy dokumenty na język chiński i wnosi wymagane opłaty urzędowe.
    Kontrahent jest podmiotem transparentnym podatkowo i płaci podatki zgodnie z ustawą
    o podatku dochodowym.
    Certyfikat rezydencji, który Wnioskodawca otrzymuje od Kontrahenta zawiera następujące
    dane identyfikacyjne: imię i nazwisko: A; numer identyfikacji podatkowej: ...; adres: ....
    Pytania
    1. Czy Wnioskodawca zobowiązany jest do potrącenia podatku u źródła, o którym mowa
      w art. 29 ustawy o PDOF, od wypłat dokonywanych na rzecz Kontrahenta, będącego
      spółką osobową, które to wypłaty dotyczą Usług i opłat urzędowych, w sytuacji, gdy
      dysponuje certyfikatem rezydencji wydanym na osobę fizyczną, będącą wspólnikiem i
      prezesem tej spółki osobowej, a Usługi są wykonywane poza terytorium Polski?
    2. Czy Wnioskodawca zobowiązany jest do przekazywania Kontrahentowi informacji IFT-1
      /IFT-1R w sytuacji, gdy Usługi są wykonywane poza terytorium Polski?
    Pani stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o PDOF, osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu
    tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 5 ustawy o PDOF, podatek dochodowy od uzyskanych na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osoby, o których mowa w art. 3 ust. 2a,

    przychodów z tytułu świadczeń doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych,
    usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji
    pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym
    charakterze – pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu.
    Zgodnie z art. 29 ust. 2 ustawy o PDOF, przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem
    umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu
    podwójnego opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką
    umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca
    zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.
    Zgodnie z art. 22 ust. 2 Porozumienia, z zastrzeżeniem postanowień prawa terytorium, o
    którym mowa w artykule 2 ust. 3 lit. b), podwójnego opodatkowania unika się w
    następujący sposób: jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium
    o którym mowa w art. 2 ust. 3 lit. b) osiąga dochód na drugim terytorium, kwota podatku
    od takiego dochodu, zapłaconego na drugim terytorium (...) oraz zgodnie z
    postanowieniami niniejszego Porozumienia, będzie zaliczona na poczet podatku
    nałożonego na tę osobę w pierwszym wymienionym terytorium. Jednakże kwota
    odliczenia nie może przekroczyć kwoty podatku od dochodu, w pierwszym wymienionym
    terytorium, wyliczonego zgodnie z jego prawem i regulacjami podatkowymi.
    Pan A jest osobą fizyczną, o której mowa w art. 3 ust. 2a ustawy o PDOF.
    Kontrahent/pan A świadczy usługi, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 5 ustawy o PDOF.
    Zgodnie z art. 29 ust. 2 ustawy o PDOF, załączony certyfikat rezydencji dokumentuje dla
    celów podatkowych miejsce zamieszkania podatnika (pana A), więc stosuje się przepisy
    art. 29 ust. 1 ustawy o PDOF z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego
    opodatkowania, czyli Porozumienia.
    Pan A ma miejsce zamieszkania na terytorium, o którym mowa w art. 2 ust. 3 lit. b)
    Porozumienia (Tajwan) i osiąga dochód na drugim terytorium (Polska), więc zgodnie z art.
    22 ust. 2 Porozumienia, kwota podatku od takiego dochodu, zapłaconego na drugim
    terytorium (Polska), będzie zaliczona na poczet podatku nałożonego na pana A w
    pierwszym wymienionym terytorium (Tajwan).
    W związku z powyższym, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że jest zobowiązany do
    potrącenia podatku u źródła w wysokości 20% przychodu, o którym mowa w art. 29
    ustawy o PDOF, od wypłat dokonywanych na rzecz Kontrahenta, będącego spółką
    osobową, w sytuacji, gdy dysponuje certyfikatem rezydencji wydanym na osobę fizyczną –
    pana A, będącego wspólnikiem i prezesem tej spółki osobowej, a Usługi są wykonywane
    poza terytorium Polski.
    Ponadto, zdaniem Wnioskodawcy, potrącenie podatku u źródła powinno dotyczyć jedynie
    wypłat dotyczących Usług, a nie wypłat dotyczących opłat urzędowych, ponieważ opłaty
    urzędowe nie stanowią dochodu Kontrahenta.
    Ad 2
    Zgodnie z art. 42 ust. 2 pkt 2 ustawy o PDOF, w terminie do końca lutego roku
    następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani
    przesłać podatnikom, o których mowa w art. 3 ust. 2a, oraz urzędom skarbowym, przy
    pomocy których naczelnicy urzędów skarbowych właściwi w sprawach opodatkowania
    osób zagranicznych wykonują swoje zadania – imienne informacje sporządzone według
    ustalonego wzoru (IFT-1/IFT-1R), również gdy płatnik w roku podatkowym sporządzał i
    przekazywał informacje w trybie przewidzianym w ust. 4.
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że jest zobowiązany do przekazywania ww.
    Kontrahentowi informacji IFT-1/IFT-1R w sytuacji, gdy Usługi są wykonywane poza
    terytorium Polski.

    Informacja IFT-1/IFT-1R obejmuje przychody (dochody), o których mowa w art. 29 ustawy
    o PDOF uzyskiwane przez osoby podlegające w Polsce ograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu, więc Wnioskodawca jest zobowiązany do przekazywania imiennych
    informacji IFT-1/IFT-1R.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 111 ze zm.):
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    Z uwagi na powyższe na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki podatkowe, tj.:
    1) obliczenie,
    2) pobranie,
    3) wpłacenie
    - podatku, zaliczki.
    Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Stosownie do art. 3 ust. 2b pkt 7ww. ustawy:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przez
      podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z:
      1. pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie
      stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego
      stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
      2. działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez
      względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
      3. działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w
      tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;
      4. położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do
      takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia
      jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;
      5. papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych
      niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w
      tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z
      nich wynikających;

      5a. umorzenia, odkupienia, wykupienia i unicestwienia w inny sposób tytułów
      uczestnictwa w funduszach kapitałowych utworzonych na podstawie przepisów
      obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz odpłatnego zbycia tych tytułów
      uczestnictwa;
      6. tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków
      w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu
      inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o
      podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania
      tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw - jeżeli
      co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego
      funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej,
      bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości;
      6a. tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów
      uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;
      7. tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub
      potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne
      nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub
      zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia
      umowy i wykonania świadczenia;
      8. niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.
    Wskazana wyżej zasada ograniczonego obowiązku podatkowego stanowi, że
    Rzeczpospolita Polska ma prawo do opodatkowania osób fizycznych niebędących jej
    rezydentami podatkowymi, ale tylko w zakresie dochodów uzyskiwanych ze źródła
    przychodów położonych na jej terytorium. Nie są natomiast w Polsce opodatkowane
    osoby fizyczne z tytułu dochodów, których źródło jest położone za granicą. Warunkiem
    posiadania w Polsce statusu podmiotu o ograniczonym obowiązku podatkowym jest brak
    na terytorium Polski miejsca zamieszkania lub zakładu.
    Na podkreślenie zasługuje również fakt, że katalog dochodów (przychodów)
    wymienionych w art. 3 ust. 2b ww. ustawy, nie jest katalogiem zamkniętym. Tak więc,
    ustawodawca dopuszcza istnienie także innych dochodów, które należy uznać za
    osiągnięte na terytorium Polski. W przepisie tym przewidziano opodatkowanie oparte na
    zasadzie „źródła”. Jeżeli źródło przychodów nierezydenta znajduje się na obszarze
    Rzeczypospolitej Polskiej, to Rzeczypospolita Polska ma prawo opodatkować dochody
    uzyskane z tego źródła na zasadach obowiązujących w tym państwie (ograniczony
    obowiązek podatkowy).
    Za dochody uzyskane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uznaje się również dochody
    pochodzące od polskiego płatnika, wypłacone osobie, która usługi określone w umowie
    zawartej pomiędzy stronami wykonuje za granicą.
    W myśl art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Zasady opodatkowania w Polsce przychodów uzyskanych przez nierezydentów reguluje m.
    in. art. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do art. 29 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek dochodowy od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      osoby, o których mowa w art. 3 ust. 2a, przychodów z tytułu świadczeń doradczych,
      księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i

      kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania
      personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze - pobiera
      się w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu.
    Według postanowień art. 29 ust. 2 powołanej ustawy:
      Przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego
      opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie
      stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego
      opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką umową jest
      możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca
      zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.
    Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o
      miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy
      organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.
    W świetle powyższego zastosowanie przepisów właściwej umowy o unikaniu podwójnego
    opodatkowania jest zatem możliwe pod warunkiem uzyskania przez płatnika certyfikatu
    rezydencji podatnika, potwierdzającego miejsce jego zamieszkania. Certyfikat rezydencji
    stanowi środek dowodowy posiadania rezydencji podatkowej w określonym kraju, czego
    potwierdzenie umożliwia płatnikowi, zastosowanie postanowień stosownej umowy w
    sprawie unikania podwójnego opodatkowania.
    Posiadanie certyfikatu rezydencji podatnika upoważnia płatnika do zastosowania stawki
    podatku wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej przez
    Polskę, zamiast stosowania stawki określonej w przepisach ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych lub niepobrania podatku zgodnie z odpowiednim
    przepisem umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej przez Polskę. Zatem,
    w sytuacji kiedy płatnik nie posiada aktualnego certyfikatu rezydencji tej osoby, ma on
    obowiązek stosowania przepisów prawa krajowego.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pani osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą w
    zakresie doradztwa prawnego i ogólnych konsultacji, przygotowywania dokumentów
    prawnych w zakresie dokumentacji patentowej i praw autorskich. Zawiera Pani z
    Kontrahentem z Tajwanu umowy o świadczenie usług (obejmujące usługi prawne ) w
    ramach działalności gospodarczej Kontrahenta. Kontrahent jest spółką osobową
    nieposiadającą osobowości prawnej, oraz nieposiadającą na terytorium Polski oddziału
    (zakładu). Jedynym wspólnikiem i jednocześnie prezesem spółki osobowej z Tajwanu jest
    Pan A. Zgodnie z certyfikatem rezydencji wystawionym na 2024 r. zaświadczono, że Pan A
    jest rezydentem Tajwanu i podlega opodatkowaniu na terytorium Tajwanu. Analogiczny
    certyfikat rezydencji zostanie wydany także na 2025 r. lub w razie potrzeby na 2026 r., jeśli
    Kontrahent będzie świadczył usługi lub będzie zamierzał świadczyć usługi w 2026 r.
    W związku z powyższym w przedmiotowej sprawie zastosowanie będzie miała ustawa z
    dnia 15 grudnia 2016 r. o zasadach unikania podwójnego opodatkowania oraz
    zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu
    stosowanych przez Rzeczpospolitą Polską i terytorium, do którego stosuje się prawo
    podatkowe należące do właściwości Ministra Finansów Tajwanu (Dz. U. z 2016 r. poz.
    2244; dalej również: „Porozumienie”).
    W myśl art. 1 ww. ustawy:
      Zasady unikania podwójnego opodatkowania oraz zapobiegania uchylaniu się od
      opodatkowania w zakresie podatków od dochodu stosowane przez Rzeczpospolitą
      Polską i terytorium, do którego stosuje się prawo podatkowe należące do
      właściwości Ministra Finansów Tajwanu, określa Porozumienie między Warszawskim
      Biurem Handlowym w Tajpej a Biurem Gospodarczym i Kulturalnym Tajpej w
      Warszawie w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu

      się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu wraz z Protokołem,
      podpisane w Tajpej dnia 21 października 2016 r., zwane dalej „Porozumieniem”,
      które stanowi załącznik do ustawy.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ww. ustawy:
      Ilekroć w przepisach odrębnych jest mowa o umowach o unikaniu podwójnego
      opodatkowania, umowach w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których
      stroną jest Rzeczpospolita Polska lub ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską
      innych umowach międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, należy
      przez to rozumieć również Porozumienie.
    W świetle art. 2 ust. 1 Porozumienia między Warszawskim Biurem Handlowym w Tajpej a
    Biurem Gospodarczym i Kulturalnym Tajpej w Warszawie w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od
    dochodu stanowiącego załącznik do ww. ustawy z dnia 15 grudnia 2016 r.:
      Niniejsze Porozumienie ma zastosowanie do podatków od dochodu, pobieranych na
      terytoriach, bez względu na sposób ich poboru.
    W myśl art. 7 ust. 1 Porozumienia:
      Zyski przedsiębiorstwa terytorium podlegają opodatkowaniu tylko na tym
      terytorium, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność gospodarczą na drugim
      terytorium przez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo prowadzi działalność
      gospodarczą w ten sposób, zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane na tym
      terytorium, jednak tylko w takiej wysokości, w jakiej mogą być przypisane temu
      zakładowi.
    Jednocześnie w związku z faktem, że usługi na Pani rzecz wykonuje spółka z siedzibą w
    Tajwanie, która jest podmiotem transparentnym podatkowo, przychód z tego tytułu
    należy rozpoznać stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, który mówi, że:
      Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności,
      wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania
      rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do
      jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z
      pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu
      według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego
      dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe).
    Certyfikat rezydencji ma dla celów podatkowych potwierdzić miejsce zamieszkania
    podatnika (siedziby), jest więc formą dokumentowania stanu faktycznego. Dokument ten
    ma potwierdzać, w którym państwie podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 2a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, nieposiadający miejsca zamieszkania na
    terytorium RP a uzyskujący dochody ze źródeł położonych na terytorium RP, posiada
    rezydencję podatkową, tj. w którym państwie podlega nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu (jest opodatkowany z każdego źródła dochodu wskazanego przez to
    państwo, niezależnie od miejsca położenia źródła tego dochodu).
    Mając na uwadze powyższe, nie będzie Pani zobowiązana do potrącenia podatku u źródła
    od usług prawnych i opłat urzędowych, dokonywanych na rzecz Kontrahenta, będącego
    spółką osobową (podmiotem transparentnym podatkowo), w sytuacji gdy dysponuje Pani
    certyfikatem rezydencji wydanym na osobę fizyczną, będącą wspólnikiem i prezesem tej
    spółki osobowej, a usługi te wykonywane są poza terytorium Polski, tj. na Tajwanie.
    Pani stanowisko jest zatem nieprawidłowe.
    Odnosząc się do obowiązku sporządzenia informacji IFT1/IFT1-R wskazuję, że stosownie
    do art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w
      wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym
      miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę
      podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    W myśl, art. 42 ust. 1 ww. ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek
      oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego
      po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego,
      przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca
      zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą
      fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie
      posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art.
      30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego
      podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje
      swoje zadania.
    Zgodnie natomiast z art. 42 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani przesłać podatnikom, o których
      mowa w art. 3 ust. 2a, oraz urzędom skarbowym, przy pomocy których naczelnicy
      urzędów skarbowych właściwi w sprawach opodatkowania osób zagranicznych
      wykonują swoje zadania, w terminie do końca lutego roku następującego po roku
      podatkowym – imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru, również
      gdy płatnik w roku podatkowym sporządzał i przekazywał informacje w trybie
      przewidzianym w ust. 4.
    Stosownie do art. 42 ust. 4 ww. ustawy:
      Na sporządzony na piśmie wniosek podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a,
      płatnik, w terminie 14 dni od dnia złożenia tego wniosku, jest obowiązany do
      sporządzenia i przesłania podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy
      którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób
      zagranicznych wykonuje swoje zadania, imiennej informacji, o której mowa w ust. 2
      pkt 2.
    Według art. 42 ust. 6 ww. ustawy:
      Informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 2, sporządzają i przekazują również
      podmioty, o których mowa w art. 41, gdy na podstawie umowy o unikaniu
      podwójnego opodatkowania lub ustawy nie są obowiązane do poboru podatku, o
      którym mowa w art. 29-30a. Przepisy ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.
    Powyższe oznacza, że osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne
    i ich jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej wypłacające zagranicznym
    osobom fizycznym należności opodatkowane zryczałtowanym podatkiem dochodowym,
    po zakończeniu roku muszą sporządzić informację IFT-1R. Jeden egzemplarz informacji
    powinien być złożony w urzędzie skarbowym właściwym w sprawach opodatkowania osób
    zagranicznych, a drugi powinien otrzymać podatnik, czyli zagraniczny podmiot.

    Informację IFT-1R płatnik musi sporządzić i przekazać do urzędu skarbowego i
    podatnikowi nawet wówczas gdy na podstawie umowy o unikaniu podwójnego
    opodatkowania lub ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie był
    zobowiązany do poboru podatku.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przewidują też, że informację
    IFT-1 płatnik sporządza i przesyła podatnikom na ich wniosek (w terminie 14 dni od dnia
    złożenia wniosku). Sporządzenie informacji IFT-1 na wniosek podatnika nie zwalnia
    płatnika z obowiązku sporządzenia informacji IFT-1R w terminie do końca lutego roku
    następującego po roku podatkowym.
    Informacje IFT-1/IFT-1R składają osoby fizyczne będące przedsiębiorcami oraz osoby
    prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości
    prawnej, które w ciągu roku podatkowego pobierają zryczałtowany podatek od należności
    osób objętych ograniczonym obowiązkiem podatkowym opodatkowanych podatkiem
    zryczałtowanym.
    Ustawodawca wskazał w tym przepisie, że płatnicy zobowiązani są składać informacje
    imienne. Oznacza to, że informacja ta winna zostać sporządzona i przekazana każdej
    osobie, której pobrano podatek oraz właściwemu urzędowi skarbowemu.
    Powołany wyżej przepis art. 42 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych ma charakter ogólny i nie zawiera wyjątków od reguły. Przepis ten obowiązuje
    wszystkich płatników wymienionych w art. 41 ust. 1 ustawy.
    Wobec powyższego, skoro posiada Pani niezbędne informacje wynikające z certyfikatu
    rezydencji dotyczące wspólnika Kontrahenta, tj. Pana A (osoby fizycznej) to jest Pani
    zobligowana do wypełniania swoich obowiązków płatnika w zakresie wystawienia
    informacji IFT-1/IFT-1R.
    Zatem stosownie do art. 42 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 41 ust. 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych w związku z wypłacanymi należnościami z tytułu usług
    prawnych na rzecz Kontrahenta (spółki transparentnej podatkowo), powinna Pani
    sporządzić informacje IFT-1/IFT-1R i przesłać podatnikowi, tj. osobie fizycznej będącej
    wspólnikiem spółki transparentnej oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik
    urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.
    W związku z powyższym, Pani stanowisko, zgodnie z którym jest Pani zobowiązana do
    przekazywania informacji IFT-1/IFT-1R Kontrahentowi jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.