Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.330.2025.1.SJ/AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-12
Teza: Różnice kursowe powstaną jako różnica pomiędzy wartością
zobowiązań na dzień ich powstania (ujęcia w księgach) u
podmiotu wnoszącego aport, a wartością tych zobowiązań w
momencie ich uregulowania.
Słowa kluczowe: aport
przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
różnica-różnice kursowe-dodatnie różnice kursowe
różnica-różnice kursowe-ujemne różnice kursowe
waluta-kurs walut
zobowiązanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ustalanie
różnic kursowych – metoda podatkowa
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15a-ust. 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15a-ust. 3

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 13 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie sposobu
    ustalenia różnic kursowych w związku z otrzymaniem zobowiązań w drodze wkładu
    niepieniężnego. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A. oraz B. S.A. (dalej także jako: „B.”) są podatnikami podatku dochodowego od osób
    prawnych, posiadającymi siedzibę oraz zarząd na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej,
    gdzie podlegają również obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez
    względu na miejsce ich osiągania. A. jest spółką zależną B., w której B. posiada 100%
    udziałów. A. stosuje podatkowe zasady ustalania różnic kursowych, zgodnie z art. 15a
    PDOP. W ramach działań restrukturyzacyjnych w Grupie Kapitałowej C., planowany jest
    aport zorganizowanej części przedsiębiorstwa z B. do Spółki Przyjmującej - A. W skład
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa wchodzić będą między innymi zobowiązania B.
    wyrażone w walutach obcych (dalej także jako: „ZCP”). Wartość zobowiązań po stronie
    Spółki Przyjmującej zostanie ustalona w wysokości przyjętej dla celów podatkowych i
    wynikającej z ksiąg podatkowych podmiotu wnoszącego wkład na dzień dokonania aportu
    (zgodnie z art. 15 ust. 1 s pkt 2 PDOP). Uregulowanie powyższych zobowiązań nastąpi już
    po dniu dokonania aportu.

## Pytanie

Czy Wnioskodawca postąpi prawidłowo, jeżeli z tytułu zobowiązań stanowiących jeden ze
    składników wnoszonego aportu w postaci ZCP, rozpozna podatkowe różnice kursowe jako
    różnicę między wartością z dnia dokonania aportu, przeliczoną na PLN według średniego
    kursu ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski (dalej: „NBP”) z ostatniego dnia roboczego
    poprzedzającego dzień dokonania aportu, a wartością w PLN z dnia uregulowania
    zobowiązania przez A. według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Wnioskodawca postąpi prawidłowo rozpoznając różnicę kursową (odpowiednio dodatnią
    lub ujemną) z tytułu zobowiązań stanowiących jeden ze składników wnoszonego aportu w
    postaci ZCP, jako różnicę między wartością z dnia dokonania aportu, przeliczoną na PLN
    według średniego kursu NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień
    dokonania aportu, a wartością w PLN z dnia uregulowania zobowiązania przez A. według
    faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia. W świetle regulacji dotyczących zasad
    rozpoznawania podatkowych różnic kursowych, po stronie Spółki Przyjmującej, różnica
    powstanie między wartością z ujęcia memoriałowego zobowiązania wnoszonego aportem
    w ramach ZCP jako kosztu podatkowego (art. 15 ust. 1s pkt 2 PDOP), przeliczoną na PLN
    zgodnie z zasadami obowiązującymi w Ustawie o CIT tj. według kursu z ostatniego dnia
    roboczego poprzedzającego dzień dokonania aportu, a wartością w PLN z dnia
    uregulowania zobowiązania przez A. według faktycznie zastosowanego kursu waluty z
    tego dnia.
    Zgodnie z art. 15a ust. 1 PDOP, różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako
    dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice
    kursowe w kwocie wynikającej z różnicy między wartościami określonymi w ust. 2 i 3.
    Ustawodawca zawarł w ust. 2 oraz ust. 3 zamknięty katalog zdarzeń generujących
    powstanie podatkowych różnic kursowych. I tak, dodatnie różnice kursowe powstają,
    jeżeli wartość:
    1) przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według
      kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego
      przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego
      kursu waluty z tego dnia;

    2) poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według
      kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości
      tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu
      waluty z tego dnia;
    3) otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu
      ich wpływu jest niższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu
      zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według
      faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5;
    4) kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest niższa od wartości tego
      kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego
      kursu waluty z tych dni;
    5) kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest wyższa od wartości tego
      kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego
      kursu waluty z tych dni.
    Z kolei, ujemne różnice kursowe powstają, odpowiednio w tożsamych zdarzeniach, z tą
    różnicą, że wynik między dwoma momentami w czasie jest odwrotny (ujemny).
    Za koszt poniesiony, o którym mowa w ust. 2 i 3, uważa się koszt wynikający z otrzymanej
    faktury (rachunku) albo innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), a za dzień
    zapłaty, o którym mowa w ust. 2 i 3 - dzień uregulowania zobowiązań w jakiejkolwiek
    formie, w tym w wyniku potrącenia wierzytelności [art. 15aust. 7 PDOP], Przez średni kurs
    ogłaszany przez Narodowy Bank Polski, o którym mowa w ust. 2 i 3, rozumie się kurs z
    ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu lub poniesienia
    kosztu, [art. 15a ust. 6 PDOP].
    W kontekście przedstawionych okoliczności, momentem memoriałowym wyznaczającym
    pierwszy z momentów dla określenia różnic kursowych przez A. jest dzień dokonania
    aportu (art. 15 ust. 1s pkt 2 PDOP), przy czym do przeliczenia na PLN powinien znaleźć
    zastosowanie kurs średni ogłaszany przez NBP z ostatniego dnia roboczego
    poprzedzającego dzień poniesienia kosztu (dalej jako: „Kurs przeliczeniowy”).
    Ustawodawca w ramach ustawy o CIT wielokrotnie referuje właśnie do ww. Kursu
    przeliczeniowego. Przykładem jest m.in. art. 15 ust. 1 zdanie drugie, gdzie przy określaniu
    kosztów ponoszonych w walutach obcych odsyła właśnie do Kursu przeliczeniowego.
    Zauważyć należy, że Kurs przeliczeniowy jest stosowany niezależnie od tego momentu
    ujęcia takiego kosztu jako kosztu podatkowego. W analogiczny sposób skonstruowane jest
    odesłanie w ramach regulacji dotyczących zasad ustalania różnic kursowych.
    Ustawodawca precyzuje, że przy zdarzeniach generujących uzyskanie przychodu lub
    poniesienie kosztu, stosuje się średni kurs NBP z ostatniego dnia roboczego
    poprzedzającego ten dzień.
    Ustawodawca w tożsamy sposób odsyła do zastosowania Kursu przeliczeniowego także w
    art. 20 ust. 8 PDOP przy określaniu wartości podatku zapłaconego w obcym państwie oraz
    osiągniętego dochodu (przychodu). Podobnie Kurs przeliczeniowy znajduje zastosowanie
    w art. 26 ust. 2k PDOP, dla potrzeb ustalenia czy wypłacane należności w walucie obcej do
    podmiotów powiązanych spowodowały przekroczenie ustawowego progu 2 mln PLN, co
    kreuje konkretne zobowiązania wobec płatnika.
    Taka konstrukcja przeliczania dla potrzeb podatkowych wartości wyrażanych w walutach
    obcych podyktowana jest realiami życia gospodarczego. NBP publikuje tabelę kursów
    średnich walut obcych w każdy dzień roboczy, w godzinach między 11:45 a 12:15.
    Spowodowane jest to faktem, że proces ustalania kursu przez NBP jest złożony i opiera się
    na analizie danych z rynku międzybankowego. NBP zbiera informacje o transakcjach
    walutowych dokonywanych przez banki, na podstawie czego oblicza następnie średnią
    ważoną kursów, po których dokonywane były transakcje kupna oraz sprzedaży danej
    waluty w danym dniu.

    Konieczność sięgania po kurs z danego dnia mocno komplikowałoby prowadzenie
    niektórych operacji gospodarczych, stąd ustawodawca dla celów podatkowych świadomie
    referuje do kursu z ostatniego dnia roboczego (Kursu przeliczeniowego). Kurs ten jest już
    bowiem pewny, niezmienny i stabilny - pozwalający na zastosowanie go niezależnie od
    pory dnia dokonywania operacji gospodarczej (w analizowanych okolicznościach - operacji
    polegającej na dokonywaniu aportu ZCP). Obligowanie podmiotów do odwoływania się
    przy kwalifikacji podatkowej przeprowadzanych przez nich operacji gospodarczych do
    kursu z dnia tych operacji nie byłoby racjonalne i wprowadzałoby ograniczenia we
    właściwym ujęciu na bieżąco takich zdarzeń.
    Prowadziłoby to w większości sytuacji do obowiązku skorygowania przyjętych wartości, z
    uwagi na brak dostępności średniego kursu NBP przez cały dzień. Stąd też racjonalnie
    działający ustawodawca, dostrzegający także praktyczną stronę funkcjonowania obrotu
    gospodarczego, zdecydował się na referencję do Kursu przeliczeniowego, który odwołuje
    się do znanego już kursu z zakończonego, ostatniego dnia roboczego.
    Przy poszanowaniu zasady autonomii prawa podatkowego, warto odnotować, że
    powyższe podejście zachowuje zbieżność z ujęciem przyjmowanym dla celów bilansowych.
    Mając na uwadze powyższe, w ocenie Spółki, w opisanych okolicznościach różnice
    kursowe powstaną jako różnica pomiędzy wartością zobowiązań na dzień aportu
    przeliczonych na PLN w sposób opisany powyżej, a momentem kasowym tj. wartością w
    PLN z dnia uregulowania zobowiązania przez A. według faktycznie zastosowanego kursu
    waluty z tego dnia.
    Mając powyższe na uwadze Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie własnego stanowiska
    wyrażonego do przedstawionych w niniejszym wniosku.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 9b ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Podatnicy ustalają różnice kursowe na podstawie:
      1) art. 15a, albo
      2) przepisów o rachunkowości, pod warunkiem że w okresie, o którym mowa w ust.
      3, sporządzane przez podatników sprawozdania finansowe będą badane przez firmy
      audytorskie.
    Zgodnie z art. 15a ust. 1 ustawy o CIT:
      Różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe
      albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe w kwocie
      wynikającej z różnicy między wartościami określonymi w ust. 2 i 3.
    W myśl art. 15a ust. 2 ustawa o CIT:
      Dodatnie różnice kursowe powstają, jeżeli wartość:
      1) przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według
      kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości
      tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie
      zastosowanego kursu waluty z tego dnia;
      2) poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według
      kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości
      tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu
      waluty z tego dnia;

      3) otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w
      dniu ich wpływu jest niższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w
      dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według
      faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5;
      4) kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest niższa od wartości
      tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie
      zastosowanego kursu waluty z tych dni;
      5) kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest wyższa od wartości
      tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie
      zastosowanego kursu waluty z tych dni.
    Jak stanowi z kolei art. 15a ust. 3 ww. ustawy,
      Ujemne różnice kursowe powstają, jeżeli wartość:
      1) przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według
      kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości
      tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie
      zastosowanego kursu waluty z tego dnia;
      2) poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według
      kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości
      tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu
      waluty z tego dnia;
      3) otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w
      dniu ich wpływu jest wyższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w
      dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według
      faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5;
      4) kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest wyższa od wartości
      tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie
      zastosowanego kursu waluty z tych dni;
      5) kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest niższa od wartości
      tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie
      zastosowanego kursu waluty z tych dni.
    Zgodnie natomiast z art. 15a ust. 4 ustawy o CIT,
      Przy obliczaniu różnic kursowych, o których mowa w ust. 2 i 3, uwzględnia się kursy
      faktycznie zastosowane w przypadku sprzedaży lub kupna walut obcych oraz
      otrzymania należności lub zapłaty zobowiązań. W pozostałych przypadkach, a także
      gdy do otrzymanych należności lub zapłaty zobowiązań nie jest możliwe
      uwzględnienie faktycznie zastosowanego kursu waluty w danym dniu, stosuje się
      kurs średni ogłaszany przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego
      poprzedzającego ten dzień.
    Zgodnie z art. 15a ust. 6 ustawy o CIT,
      Przez średni kurs ogłaszany przez Narodowy Bank Polski, o którym mowa w ust. 2 i
      3, rozumie się kurs z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania
      przychodu lub poniesienia kosztu.
    Zgodnie z art. 15a ust. 7 ustawy o CIT,
      Za koszt poniesiony, o którym mowa w ust. 2 i 3, uważa się koszt wynikający z
      otrzymanej faktury (rachunku) albo innego dowodu w przypadku braku faktury
      (rachunku), a za dzień zapłaty, o którym mowa w ust. 2 i 3 - dzień uregulowania
      zobowiązań w jakiejkolwiek formie, w tym w wyniku potrącenia wierzytelności.

    Z wniosku wynika, że w ramach działań restrukturyzacyjnych, planowany jest aport
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa z B. do Państwa jako Spółki Przyjmującej. W skład
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa wchodzić będą m. in. zobowiązania wyrażone w
    walutach obcych. Wartość zobowiązań po stronie Spółki Przyjmującej zostanie ustalona w
    wysokości przyjętej dla celów podatkowych i wynikającej z ksiąg podatkowych podmiotu
    wnoszącego wkład na dzień dokonania aportu (zgodnie z art. 15 ust. 1s pkt 2 ustawy o
    CIT). Uregulowanie powyższych zobowiązań nastąpi już po dniu dokonania aportu. Stosują
    Państwo podatkowe zasady ustalania różnic kursowych, zgodnie z art. 15a ustawy o CIT.
    Państwa wątpliwości dotyczą sposobu obliczenia różnic kursowych przy spłacie
    zobowiązań przejętych w drodze wkładu niepieniężnego.
    W Państwa ocenie, należy różnice kursowe, jako różnicę między wartością zobowiązań z
    dnia dokonania aportu, przeliczoną na PLN według średniego kursu ogłoszonego przez
    Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień dokonania
    aportu, a wartością w PLN z dnia uregulowania przez Państwa zobowiązania, według
    faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia.
    W tym miejscu wskazać należy, że wniesienie aportu w postaci zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa do innej spółki nie powoduje sukcesji podatkowej w zakresie prawa
    podatkowego. W związku z tym na gruncie przepisów podatkowych nie będą Państwo
    następcą prawnym podmiotu wnoszącego aport.
    Mimo braku sukcesji generalnej, o kontynuacji rozliczeń podatkowych, dotyczących
    przejętych przez Państwa jako Spółkę otrzymującą aport zobowiązań, stanowi art. 15 ust.
    1s ustawy o CIT.
    W myśl tego przepisu:
      W przypadku nabycia w drodze wkładu niepieniężnego przedsiębiorstwa, jego
      zorganizowanej części lub komercjalizowanej własności intelektualnej wniesionej
      przez podmiot komercjalizujący wartość poszczególnych składników tego wkładu, w
      tym składników wchodzących w skład majątku przedsiębiorstwa lub jego
      zorganizowanej części, ustala się:
      1) w wysokości wartości początkowej, określonej w ewidencji środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych podmiotu wnoszącego wkład - w przypadku
      składników zaliczonych do środków trwałych lub wartości niematerialnych i
      prawnych;
      2) w wysokości przyjętej dla celów podatkowych i wynikającej z ksiąg podatkowych
      podmiotu wnoszącego wkład na dzień nabycia - w przypadku pozostałych
      składników.
    Przepis ten wskazuje na zasadę kontynuacji wyceny składników majątkowych
    otrzymanych aportem. Takim składnikiem majątkowym będą również przejęte przez
    Państwa zobowiązania wyrażone w walucie obcej. Wyżej wskazana regulacja nakazuje
    podatnikowi ujęcie otrzymanych składników majątku, a więc również zobowiązań
    wyrażonych w walucie obcej, według ściśle określonych wartości wynikających z ksiąg
    rachunkowych wnoszącego aport. Stąd nakaz wyceny poszczególnych składników majątku
    wchodzących w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa, w tym zobowiązań
    wynikający z art. 15 ust. 1s pkt 2 ustawy o CIT, ma swoje konsekwencje dla rozliczania
    różnic kursowych.
    W momencie spłaty zobowiązań powstaną dla Państwa różnice kursowe - dodatnie lub
    ujemne, w zależności od obowiązujących kursów walut. Sami Państwo słusznie wskazują,
    że wartość przejętych przez Państwa zobowiązań zostanie przez Państwa ustalona w
    wysokości przyjętej dla celów podatkowych i wynikającej z ksiąg podatkowych podmiotu
    wnoszącego wkład na dzień dokonania aportu, a więc w takiej wysokości, w jakiej
    zobowiązania te zostały ujęte w księgach podmiotu wnoszącego aport na moment

    powstania zobowiązań. Nie powinni Państwo tej wartości przeliczać ponownie po kursie
    obowiązującym na moment aportu. W takim przypadku wysokość zobowiązań ulegnie
    zmianie, a więc nie będzie zachowana zasada kontynuacja wyceny.
    Za takim podejściem przemawia również istota samych różnic kursowych. Dla celów
    ewidencji rachunkowej i podatkowej istnieje obowiązek przeliczania walut obcych na
    walutę polską po określonych kursach walut. Różnice kursowe, jako kategoria
    ekonomiczna, najogólniej oznaczają różnice wynikające z wartości walut obcych
    wyrażonych w walucie polskiej w różnych momentach. Powstają na skutek wahań kursów
    (kurs - cena jednej waluty w jednostkach innej waluty) kupna i sprzedaży waluty krajowej
    w stosunku do walut obcych, wzajemnych zmian poziomów kursów innych walut oraz
    wystąpienia odchyleń między kursem średnim walut obcych, ogłaszanym przez bank
    centralny (NBP) a faktycznymi, najczęściej bankowymi kursami sprzedaży lub zakupu
    poszczególnych walut.
    W przypadku zobowiązań, różnice kursowe stanowią różnicę pomiędzy wartością
    zobowiązania wyrażoną np. na fakturze w walucie obcej a wartością tego zobowiązania na
    moment spłaty również w walucie obcej, co wprost wynika z art. 15a ust. 6 ustawy o CIT,
    który wskazuje na zastosowanie średniego kursu NBP z dnia roboczego dzień poniesienia
    kosztu.
    Aport nie skutkuje powstaniem zobowiązania (poniesieniem kosztu), a jedynie ponownym
    ujęciem tego kosztu w księgach innego podmiotu - art. 15 ust. 1s pkt 2 ustawy o CIT nie
    jest podstawą do rozpoznawania danego składnika majątku w kosztach, a jedynie
    „przepisania” jego wartości z ksiąg podmiotu wnoszącego aport. W naszej ocenie nie ma
    zatem uzasadnienia dla ponownego przeliczania zobowiązań według kursu
    obowiązującego na moment aportu.
    Podsumowując, w Państwa sytuacji różnice kursowe powstaną jako różnica pomiędzy
    wartością zobowiązań na dzień ich powstania (ujęcia w księgach) u podmiotu wnoszącego
    aport, a wartością tych zobowiązań w momencie ich uregulowania. Państwa stanowisko
    jest więc nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.