Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-439/12-2/ES
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-07-25
Teza: Czy rozliczając się jako osoba samotnie wychowująca dzieci Wnioskodawczyni miała prawo w zeznaniu rocznym za 2011 r. odliczyć w ramach ulgi odsetkowej, 75% od kwoty wszystkich faktycznie zapłaconych odsetek w 2011 r. zarówno przed i po śmierci męża? (kwota faktycznie zapłaconych odsetek w 2011 r. wynosiła 2 765,22*75 % = 2 073,92 - kwota uwzględniona w zeznaniu podatkowym za 2011 r.)
Słowa kluczowe: małżonek; odliczenia; odliczenia-odliczenie od dochodu; odsetki; ulga-ulga odsetkowa; wspólność-wspólność majątkowa
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz.749) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 16 kwietnia 2012 r. (data wpływu 25 kwietnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ulgi odsetkowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 kwietnia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ulgi odsetkowej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

We wrześniu 2006 r. został zaciągnięty kredyt w banku w wysokości 80 000 zł na budowę domu jednorodzinnego.

Z powyższej kwoty 60 000 zł było przeznaczone na dokończenie budowy domu, a 20 000 zł na zakup wyposażenia.

Rok rocznie, w ramach ulgi odsetkowej były odliczane odsetki od kredytu w kwocie stanowiącej 75% zapłaconych odsetek (zgodnie z umową kredytową 60 000:80 000\* 100 = 75 %). Umowa była zawarta na obojga małżonków.

W dniu 30 sierpnia 2011 r. zmarł Wnioskodawczyni mąż. Wobec zaistniałej sytuacji Zainteresowana złożyła wniosek w banku o umorzenie części kredytu. W związku z postanowieniami umowy kredytowe, umorzono połowę niespłaconego na dzień 30 sierpnia 2011 r. kapitału. Między małżonkami do chwili śmierci, istniała wspólność majątkowa. Małżonkowie nie byli w stanie separacji. Raty kredytu (kapitał+odstetki) były płacone z majątku wspólnego. Raty były pobierane przez bank z rachunku bankowego Wnioskodawczyni, gdyż małżonek posiadał rachunek w innym banku.

Za rok 2011 Zainteresowana rozliczyła się na druku PIT-37 jako osoba samotnie wychowująca dzieci. W związku z powyższym nie uwzględniła w rozliczeniu dochodów zmarłego męża.

Wnioskodawczyni zaznaczyła również, że aktualnie w sądzie toczy się postępowanie w sprawie nabycia przez Nią i dzieci spadku po zmarłym mężu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy rozliczając się jako osoba samotnie wychowująca dzieci Wnioskodawczyni miała prawo w zeznaniu rocznym za 2011 r. odliczyć w ramach ulgi odsetkowej, 75% od kwoty wszystkich faktycznie zapłaconych odsetek w 2011 r. zarówno przed i po śmierci męża? ( kwota faktycznie zapłaconych odsetek w 2011 r. wynosiła 2 765,22\*75 % = 2 073,92 - kwota uwzględniona w zeznaniu podatkowym za 2011 r.)

Zdaniem Wnioskodawczyni, w zeznaniu rocznym za 2011 r., rozliczając się jako osoba samotnie wychowująca dzieci, ma prawo do odliczenia pełnej kwoty faktycznie zapłaconych odsetek w roku 2011 (w kwocie 2 073,92) zarówno tych zapłaconych przed i po śmieci męża.

Zgodnie z art. 26b ust. 2 pkt 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ulga przysługuje w odniesieniu do kwoty odsetek faktycznie zapłaconych co miało miejsce w roku 2011. Wydatki były ponoszone z majątku wspólnego i nie ma możliwości wyliczenia kto i w jakiej części poniósł wydatki na spłatę odsetek. Ponadto, art. 26b ust. 2 pkt 8 stanowi, że wydatki, o których mowa w ust 1, dotyczą odsetek zapłaconych łącznie przez oboje małżonków. Jeżeli małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu – odliczeń dokonuje się, zgodnie z wnioskami zawartymi w zeznaniach rocznych, bądź od dochodu każdego z małżonków, w proporcji wskazanej we wniosku, bądź od dochodu jednego z małżonków.

Zatem, w ocenie Zainteresowanej nie ma przeciwwskazań żeby faktycznie zapłacone odsetki od kredytu odliczyła Ona.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. u. Nr 217, poz. 1588), w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r. - podatnikowi, któremu w latach 2002-2006 został udzielony kredyt (pożyczka), o którym mowa w art. 26b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r., zwany dalej "kredytem mieszkaniowym", przysługuje na zasadach określonych w tej ustawie oraz w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r., prawo do odliczania wydatków na spłatę odsetek:

1.  od kredytu mieszkaniowego,
2.  od kredytu (pożyczki) zaciągniętego na spłatę kredytu mieszkaniowego,
3.  od każdego kolejnego kredytu (pożyczki) zaciągniętego na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w pkt 1 lub 2

\- do upływu terminu spłaty określonego w umowie o kredyt mieszkaniowy zawartej przed dniem 1 stycznia 2007 r., nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2027 r.

Powyższy przepis zagwarantował zatem korzystanie z „ulgi odsetkowej” w ramach praw nabytych osobom, którym bank udzielił kredytu mieszkaniowego w okresie od 1 stycznia 2002 r. do 31 grudnia 2006 r.

Stosownie do treści art. 26b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r., od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1, odlicza się, z zastrzeżeniem ust. 2-4, faktycznie poniesione w roku podatkowym wydatki na spłatę odsetek od kredytu (pożyczki) udzielonego podatnikowi, o którym mowa w art. 3 ust. 1, na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych, związanej z:

1.  budową budynku mieszkalnego, albo
2.  wniesieniem wkładu budowlanego lub mieszkaniowego do spółdzielni mieszkaniowej na nabycie prawa do nowo budowanego budynku mieszkalnego albo lokalu mieszkalnego w takim budynku, albo
3.  zakupem nowo wybudowanego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w takim budynku od gminy albo od osoby, która wybudowała ten budynek w wykonywaniu działalności gospodarczej, albo 4) nadbudową lub rozbudową budynku na cele mieszkalne lub przebudową (przystosowaniem) budynku niemieszkalnego, jego części lub pomieszczenia niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstanie samodzielne mieszkanie spełniające wymagania określone w przepisach prawa budowlanego.

Zasady i warunki dokonywania odliczeń wydatków na spłatę odsetek od kredytu zawiera art. 26b ust. 2-9 ww. ustawy.

Należy zaznaczyć, że tzw. ulga odsetkowa funkcjonuje w polskim systemie podatkowym - podobnie jak wszystkie ulgi i zwolnienia – na zasadzie wyjątku od zasady powszechności opodatkowania, określonej w art. 84 Konstytucji RP, który stanowi, iż każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie. Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą.

W związku z powyższym, uprawnienie do odliczenia od podstawy opodatkowania wydatków poniesionych na spłatę odsetek od kredytu jest możliwe jedynie w przypadku spełnienia wszystkich niezbędnych warunków.

W złożonym wniosku Wnioskodawczyni wskazała, iż w 2006 r. wspólnie z mężem zawarła umowę kredytową na budowę domu jednorodzinnego. Co roku, w ramach ulgi odsetkowej były odliczane odsetki od kredytu, w wysokości 75% zapłaconych odsetek. W 2011 r. zmarł mąż Wnioskodawczyni. Zainteresowana złożyła wniosek w banku o umorzenie części kredytu, po czym stosownymi postanowieniami bank umorzył połowę niespłaconego na dzień 30 sierpnia 2011 r. kapitału. Między małżonkami do chwili śmierci, istniała wspólność majątkowa. Raty kredytu (kapitał+odstetki) były płacone z majątku wspólnego. Raty były pobierane przez bank z rachunku bankowego Wnioskodawczyni, gdyż małżonek posiadał rachunek w innym banku.

W związku z powyższym wątpliwości Wnioskodawczyni budzi kwestia możliwości odliczenia przez Nią w zeznaniu rocznym (Wnioskodawczyni rozlicza się jako osoba samotnie wychowująca dziecko) 75% kwoty faktycznie zapłaconych odsetek w 2011 r. zarówno przed, jak i po śmierci męża.

W myśl postanowień art. 26b ust. 8 ww. ustawy wysokość odliczeń dotyczy odsetek zapłaconych łącznie przez oboje małżonków. Jeżeli małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu – odliczeń dokonuje się, zgodnie z wnioskami zawartymi w zeznaniach rocznych, bądź od dochodu każdego z małżonków, w proporcji wskazanej, bądź od dochodu jednego z małżonków.

W konsekwencji prawo do odliczenia – na zasadach określonych w wyżej przytoczonych przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – przysługuje podatnikowi, który faktycznie w roku podatkowym dokonał spłaty odsetek od kredytu mieszkaniowego. Tak więc, w przypadku omawianej ulgi istotne znaczenie ma to, kto faktycznie dokonał spłaty przedmiotowych odsetek.

Jednocześnie podkreślenia wymaga, iż przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w zakresie ulgi odsetkowej – nie zawierają regulacji, zgodnie z którą kwotę odliczeń przysługującą każdemu ze współkredytobiorców w ogólnej kwocie spłaconych odsetek należy ustalać proporcjonalnie do udziału w kredycie, a w razie braku dowodu określającego wysokość udziałów współkredytobiorców należy przyjąć, że udziały są równe.

Tym samym brak jest podstaw do zobowiązania podatnika, aby dzielił wydatki uprawniające do skorzystania z ulgi odsetkowej stosownie do współwłasności w częściach ułamkowych.

Zatem, jeżeli z umowy kredytowej wynika, iż kredytobiorcą jest więcej niż jedna osoba i każda z tych osób odpowiada solidarnie za spłatę zadłużenia (w tym odsetek), to prawo do odliczeń – na podstawie art. 26b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2006 r. – przysługuje temu kredytobiorcy (współkredytobiorcy), który faktycznie dokonał spłaty odsetek od udzielonego kredytu, o ile spełnia pozostałe warunki określone przez ustawodawcę.

Odliczeń tych ww. kredytobiorca dokonuje w kwocie faktycznie spłaconych odsetek, w ramach limitu, o którym mowa w art. 26b ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 26b ust. 2 pkt 6 ww. ustawy wysokość i termin zapłaty odsetek powinien być udokumentowany dowodem wystawionym przez podmiot wymieniony w pkt 2.

Jeżeli z zaświadczenia banku (lub innego uprawnionego podmiotu) nie wynika, w jakiej części poszczególni kredytobiorcy ponosili faktycznie wydatki na spłatę odsetek, należy przyjąć, że każdy z nich ponosił je w częściach równych, niezależnie od udziału we współwłasności – chyba że podatnicy wykażą, w jakiej wysokości zostały faktycznie poniesione przez nich wydatki. Każdy też z kredytobiorców ma wówczas prawo do odliczeń w ramach limitu, o którym mowa w art. 26b ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W przypadku, gdy spłata kredytu i odsetek następuje z rachunku bankowego, którego podatnik jest posiadaczem (współposiadaczem) przyjmuje się, iż to podatnik faktycznie dokonał spłaty odsetek – o ile zaświadczenie, o którym mowa w art. 26b ust. 2 pkt 6 ww. ustawy – wydane jest na jego imię i nazwisko.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz uregulowania prawne w tym zakresie należy stwierdzić, iż Wnioskodawczyni rozliczając się jako osoba samotnie wychowująca dzieci miała prawo w zeznaniu rocznym za 2011 r. odliczyć w ramach ulgi odsetkowej, 75% od kwoty wszystkich faktycznie zapłaconych odsetek w 2011 r. zarówno przed, jak i po śmierci męża.

Równocześnie, uznając stanowisko Zainteresowanej za prawidłowe tut. Organ nie potwierdza prawidłowości uwzględnionej, w zeznaniu za 2011 r. kwoty wynoszącej 2 073,92 zł, z uwagi na fakt, iż przepis art. 14a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa nakłada na organ podatkowy obowiązek udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego. W związku z powyższym nie podlegają urzędowej interpretacji jakiekolwiek określanie (wyliczenie) kwotowe, czyli podanie w niniejszej sprawie, czy wskazana przez Zainteresowaną kwota uwzględniona w zeznaniu podatkowym za 2011 r. jest poprawna.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.