Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-2.4011.311.2025.3.BM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-25
Teza: Skutki podatkowe umorzenia kredytu hipotecznego oraz
wypłaty kwoty dodatkowej.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt bankowy
ugody
Zagadnienia: Ordynacja podatkowa-Dział III Zobowiązania podatkowe-
Rozdział 1 Powstawanie zobowiąznia podatkowego-
Zaniechanie poboru podatku
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go
    Pan w odpowiedzi na wezwanie organu 4 czerwca i 22 lipca 2025 r. (daty wpływu). Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Pan A.A (dalej: Wnioskodawca) posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w
    rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób

    fizycznych (Dz.U.2024.226 t.j. z dnia 2024.02.21). Wnioskodawca dnia (...) 2009 roku zawarł
    wraz z żoną B.A Umowę nr (...) o Kredyt Mieszkaniowy (...) (Kredyt budowlano-hipoteczny
    przeznaczony na finansowanie inwestycji budowlanej) w banku X. (w 2014 roku nastąpiło
    prawne połączenie banku z Y) z siedzibą w (...) czyli w podmiocie, którego działalność
    podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym i który był
    uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady
    funkcjonowania takich podmiotów, celem finansowania kosztów kontynuowania budowy
    domu jednorodzinnego zlokalizowanego w V, ul. A, działka nr 1/1, stanowiącego własność
    Kredytobiorcy, dla którego urządzona jest przez Sąd Rejonowy (...) księga wieczysta KW nr
    (...) oraz spłatę dwóch kredytów zaciągniętych w X., udzielonych na cele mieszkaniowe.
    Wnioskodawca wraz z żoną posiada wspólność majątkową. Wnioskodawca zaciągnął
    kredyt w związku z realizacją własnych potrzeb mieszkaniowych. Wnioskodawca wraz z
    żoną nigdy nie korzystali z ulgi odsetkowej. Wnioskodawca posiada działalność
    gospodarczą zarejestrowaną pod nazwą Z od 2005 roku. Początkowo działalność była
    zarejestrowana w mieszkaniu Wnioskodawcy, które sprzedał. Następnie działalność
    została zarejestrowana w domu, który Wnioskodawca wybudował w części z kredytu nr
    (...). Od 2014 roku zarejestrowana została także pod tym adresem spółka N., a następnie
    również żona Wnioskodawcy zarejestrowała działalność na przedmiotowej nieruchomości.
    Działalność gospodarcza Wnioskodawcy, jak i działalność jego żony, są zarejestrowane „na
    przedmiotowej nieruchomości”, lecz nie są w niej fizycznie prowadzone – nie zostały
    wyodrębnione odrębne powierzchnie przypisane do żadnej z działalności
    jednoosobowych.
    Dnia 9 października 2014 roku została podpisana przez Wnioskodawcę i jego żonę,
    umowa najmu nieruchomości spółce N. w formie aktu notarialnego. Spółka należy w 99%
    do Pana A.A, a w jednym procencie do jego żony, B.A. Zgodnie z umową oddana Najemcy
    w najem została część nieruchomości w postaci jednej izby zlokalizowanej na parterze
    budynku mieszkalnego o powierzchni 12,80 m2 (dwanaście metrów kwadratowych
    osiemdziesiąt setnych metra kwadratowego), dla celów prowadzenia w niej działalności
    gospodarczej przez Najemcę, w tym w szczególności, dla lokalizacji siedziby Najemcy.
    Najemca zobowiązany został do zapłaty na rzecz Wynajmującego całkowitego czynszu
    najmu w wysokości: 300,00 zł (słownie: trzysta złotych) miesięcznie. Spółka N. prowadzona
    była w przedmiotowej nieruchomości. Spółka na dzień dzisiejszy dalej zarejestrowana i
    prowadzona jest na przedmiotowej nieruchomości lecz jest ona bardzo mało aktywna,
    chociaż formalnie nie jest zawieszona, de facto po 2019 roku nie prowadzi żadnej większej
    aktywności gospodarczej poza ponoszeniem niezbędnych kosztów dla zachowania jej
    istnienia. Wnioskodawca „zachował” spółkę na wszelki wypadek, jednakże jej udział,
    zarówno jeżeli chodzi o procent wykorzystanej powierzchni jak i faktyczne aktywności w
    historii użytkowania nieruchomości był mniej niż znikomy.
    Przedmiotowa nieruchomość służyła od początku zakupu celom mieszkaniowym
    Wnioskodawcy. Niezmiennie do dnia dzisiejszego nieruchomość jest zamieszkiwana przez
    Wnioskodawcę wraz z żoną. Poza działalnościami gospodarczymi opisanymi powyżej
    przedmiotowa nieruchomość nie była wynajmowana. Nieruchomość nigdy nie pełniła
    funkcji wirtualnego biura.
    Ugoda z bankiem obecnie jest negocjowana przez Wnioskodawcę. Aktualnie
    zaproponowana ugoda Wnioskodawcy w sprawie kredytu przewiduje obniżenie salda
    kredytu do kwoty 54 622,60 złotych oraz umorzenie pozostałej do spłaty części
    zobowiązania. Dodatkowo Bank zwróciłby jednokrotność kosztów zastępstwa
    procesowego, a także połowę opłaty od pozwu. Wnioskodawca nigdy wcześniej nie
    korzystał z zaniechania poboru podatku z tytułu umorzenia jakichkolwiek zobowiązań.
    Uzupełnienie wniosku
    Wnioskodawca zaciągnął kredyt denominowany do CHF udzielony w złotych. Kredyt
    Mieszkaniowy (...) to kredyt mieszkaniowy zaciągnięty na cele mieszkaniowe, o których

    mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163, ze zm.), na realizację jednej inwestycji
    mieszkaniowej. Kredyt ten zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na
    nieruchomości położonej przy ul. A, działka nr 1/1 w V. Na kwotę wierzytelności, którą
    umorzy bank składać się będzie kapitał wraz z odsetkami.
    W odniesieniu do kredytów zaciągniętych w Y. wskazał Pan, że ww. kredyty, to kredyty
    mieszkaniowe zaciągnięte na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1
    ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oba kredyty
    zostały zabezpieczone hipoteką zwykłą na nieruchomości położonej w V działka 1/1.
    Kredyty te zostały zaciągnięte na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, którą była
    nieruchomość położona w V działka 1/1, dla której Sąd Rejonowy (...) prowadzi księgę
    wieczystą KW nr (...).

## Pytanie

Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do zaniechania poboru podatku dochodowego od
    niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na
    cele mieszkaniowe uregulowanego w § 1, § 2 oraz § 3 Rozporządzenia Ministra Finansów z
    dnia 11 marca 2022 r. w związku z art. 22 § 1 pkt 1 Ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. -
    Ordynacja podatkowa w związku z planowanym zawarciem ugody z bankiem w sprawie
    Umowy nr (...) o Kredyt Mieszkaniowy (...), od całości umorzonej przez bank kwoty lub
    proporcjonalnie od części, która nigdy nie została wynajęta jego spółce?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, spełnia on wszystkie przesłanki do skorzystania z
    przedmiotowego „zwolnienia” w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (Dz.U.2024.226 t.j. z dnia 2024.02.21) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie
    z jego treścią opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju
    dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
    których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru
    podatku.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
    praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art.
    30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku
    kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w
    naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł
    przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy źródłem przychodów są inne źródła.

    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka
    otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego
    najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy
    emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia
    emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym
    także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
    pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z
    tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
    dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych
    w art. 12-14 i art. 17.
    Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym
    z innych źródeł będziemy mówić zatem w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią
    realne korzyści majątkowe.
    W pierwszej kolejności wskazać należy, że instytucja kredytu uregulowana została
    przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz. U. z 2021 r. poz. 2439 z
    późn. zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy
    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Tym samym, umorzoną
    kwotę kapitału na podstawie ugody należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o
    których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Kwestia zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonych wierzytelności - mającego
    zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia do 31 grudnia 2022 r.
    - została uregulowana w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz.
    U. z 2022 r. poz. 592).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów w sprawie zaniechania
    poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
    kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe:
    1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
      przypadku gdy:
      kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a
      w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe
      zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz osoba
      fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania
      poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego
      zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;

      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
      udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do
      waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego
      oprocentowania.
    2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      · kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      · odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      · opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy
      kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności
      ubezpieczeń.
    3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
      określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.), zaniechanie,
      o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
      wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty
      zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub
      gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego.
    5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
      inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      · jednego gospodarstwa domowego albo
      · więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające
      zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z
      każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w
      rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
      darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043).
    6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
      gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
      albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
      osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
    7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby
      fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
      zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit.b.
      W myśl § 3 rozporządzenia w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od
      niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
      na cele mieszkaniowe, Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie
      mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został:
        · udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
        · zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub

        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
        · zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
    Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
    poniesione na: nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku,
    lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
    także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
    gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, nabycie
    spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie,
    prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
    nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa
    użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z
    rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w
    gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w
    okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod
    budowę budynku mieszkalnego, budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub
    remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
    budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego
    pomieszczenia niemieszkalnego - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej
    lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w
    Konfederacji Szwajcarskiej.
    Określając kredyt mieszkaniowy objęty zaniechaniem, rozporządzenie odwołuje się do
    wydatków, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Przy czym zaniechanie nie powinno przysługiwać
    osobom, które zaciągnęły kredyt/kredyty na wiele odrębnych lokali, przeznaczonych na
    wynajem czy też zaspokajających potrzeby różnych gospodarstw domowych.
    Z powyższego wynika bowiem, że zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do
    umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na
    cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia
    2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych
    ustaw, w przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na wydatki, o których
    mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawca stoi na stanowisku iż będzie przysługiwać mu
    prawo do skorzystania ze „zwolnienia” od całości umorzonej przez bank kwoty w związku z
    planowanym zawarciem ugody w sprawie Umowy nr (...) o Kredyt Mieszkaniowy (...).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Artykuł 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) wyraża zasadę powszechności opodatkowania.
    Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy. Z definicji tej wywieść można
    również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są
    określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i
    zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł
    przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy źródłem przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty (o czym świadczy użycie przez
    ustawodawcę sformułowania „w szczególności”), tak więc nie ma przeszkód, aby do tej
    kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1
    ustawy. W związku z tym każde świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie
    stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w
    art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej
    ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.

    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku
    umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga
    konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym wartość umorzonej kwoty wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego na
    podstawie ugody z bankiem stanowi dla Pana przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń,
    klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy.
    Przychód taki może skorzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób
    fizycznych, bowiem zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022
    r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.):
    1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
      przypadku gdy:
        a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
        inwestycji mieszkaniowej, oraz
        b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
        mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
        mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
      udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do
      waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego
      oprocentowania.
    2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
      umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
      szczególności ubezpieczeń.
    3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
      określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.), zaniechanie,
      o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
      wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty
      zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub
      gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego.

    5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
      inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
      mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
      fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
      podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku
      od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
    6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
      gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
      albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
      osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
    7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby
      fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
      zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    W myśl § 3 ww. rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
        1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
        2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
        3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do § 4 ww. rozporządzenia:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
      uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Z kolei art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
        udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału

        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
        e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Zaniechanie poboru podatku znajduje zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym
    kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i
    zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed 15 stycznia 2015 r. przez podmioty
    uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w przypadku, gdy
    osoba fizyczna będąca stroną umowy hipotecznego kredytu mieszkaniowego nie
    korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej (§ 1
    ust. 1 pkt 1 lit. b w zw. z § 3 przytoczonego rozporządzenia). Istotne jest, żeby kredyt
    mieszkaniowy został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz na realizację jednej inwestycji
    mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – aby kredyty
    mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej
    (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. a i § 3 rozporządzenia).
    Odnosząc się do Pana wątpliwości, czy fakt wykorzystania nieruchomości, na nabycie
    której został wydatkowany kredyt zaciągnięty w 2009 r. na cele prowadzenia działalności
    gospodarczej lub najmu będzie miał wpływ na prawo do zastosowania przepisów
    rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego
    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe wyjaśnić należy, że ww. rozporządzenie Ministra Finansów
    szczegółowo wymienia przesłanki, które należy spełnić aby skorzystać z zaniechania.
    W myśl tego rozporządzenia zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do
    umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na
    cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia
    2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych
    ustaw, w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego
    nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji
    mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia). Istotne jest, żeby kredyt
    mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Rozporządzenie nie zawiera
    natomiast zapisu, zgodnie z którym wykorzystywanie nieruchomości, na którą zaciągnięto
    kredyt mieszkaniowy jako miejsca prowadzenia działalności gospodarczej lub jako
    przedmiotu najmu przez podatnika powoduje wyłączenie z możliwości zastosowania
    zaniechania poboru podatku od powstałego z tego tytułu przychodu.
    Z treści wniosku wynika, że (...) 2009 roku zawarł Pan Umowę o Kredyt Mieszkaniowy w
    banku X., którego działalność podlegała nadzorowi państwowego organu nadzoru nad
    rynkiem finansowym i który był uprawniony do udzielania kredytów na podstawie
    odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, celem
    finansowania kosztów kontynuowania budowy domu jednorodzinnego zlokalizowanego w
    V, ul. A, działka nr 1/1, stanowiącego własność Kredytobiorcy oraz spłatę dwóch kredytów
    zaciągniętych w Y., udzielonych na cele mieszkaniowe. Kredyt zaciągnięty został na cele
    mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o

    podatku dochodowym od osób fizycznych, na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej.
    Został zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości położonej przy
    ul. A 1/1 w V. Na kwotę wierzytelności, którą umorzy bank składać się będzie kapitał wraz z
    odsetkami. Nigdy wcześniej nie korzystał Pan z zaniechania poboru podatku z tytułu
    umorzenia jakichkolwiek zobowiązań.
    Kredyty zaciągnięte w Y. to kredyty mieszkaniowe zaciągnięte na cele mieszkaniowe, o
    których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Oba kredyty również zostały zabezpieczone hipoteką
    zwykłą na nieruchomości położonej w V działka 1/1. Kredyty te zostały zaciągnięte na
    realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, którą była nieruchomość położona w V działka 1
    /1, dla której Sąd Rejonowy (...) prowadzi księgę wieczystą KW nr (...).
    W tym przypadku zostały spełnione warunki do skorzystania z zaniechania poboru
    podatku dochodowego na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca
    2022 r. Tym samym do całości uzyskanego przez Pana przychodu związanego z
    umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu zaciągniętego na kontynuowanie budowy
    domu jednorodzinnego oraz spłatę dwóch kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe,
    znajdzie zastosowanie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Wobec tego nie będzie Pan zobowiązany do opodatkowania tego przychodu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Wskazać również należy, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa. Natomiast „zainteresowanym” w rozumieniu art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa, jest osoba, która występuje z wnioskiem o wydanie interpretacji
    indywidualnej i będąca wnioskodawcą. W związku z tym, niniejsza interpretacja dotyczy
    wyłącznie Pana, nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób (Pana żony).
    Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie zagadnienia objęte pytaniem. Inne kwestie
    poruszane we wniosku nie były przedmiotem oceny przez tut. organ.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem stanu faktycznego) podanym przez wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją
    aktualność.
    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy
    okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony
    we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W
    ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie
    przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym
    przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.