Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.542.2025.2.MD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-28
Teza: Możliwość preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie
wychowująca dziecko.
Słowa kluczowe: dojazdy
dzieci i młodzież
gospodarstwa-gospodarstwa domowe
konkubinat
kontakt
małoletni
miejsce-miejsce zamieszkania
nieobecność
nocleg
opieka
osoba-osoby samotnie wychowujące dzieci
partner
potrzeby
praca-praca za granicą
preferencje-preferencyjne opodatkowanie
rodzice
staranność
związki
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Opodatkowanie małżonków i osób samotnie
1

wychowujących dzieci.-Opodatkowanie rodziców
samotnie wychowujących dzieci.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4c

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 22 września 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy możliwości preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie
    wychowująca dziecko za 2024 r. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie –
    pismem z 16 października 2025 r. (wpływ 20 października 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Jest Pani osobę fizyczną pozostającą w stanie wolnym (panna). Wychowuje Pani dwójkę
    dzieci:
    1. Pierwszym dzieckiem jest A. A urodzona (...) 2012 r. w A. Jej ojciec ogranicza się
      wyłącznie do płacenia alimentów. Nie uczestniczy w wychowaniu dziecka w żadnej
      innej formie. Nie podejmuje decyzji wychowawczych, nie bierze udziału w edukacji,
      leczeniu, ani codziennej opiece. Mieszka 30 km od miejsca zamieszkania córki. Zostało
      to także obszernie opisane w interpretacji indywidualnej z dnia 11 kwietnia 2022 r.
      znak (...).
    2. W kontekście drugiego dziecka, jego ojciec jest Pani partnerem od 8 lat, z którym nie
      zawarła Pani związku małżeńskiego. Partner od 10 lat mieszka i pracuje za granicą. Do
      Polski przyjeżdża jedynie co 3-4 miesiące, na kilka dni. Nie prowadzi Pani z ojcem
      drugiego dziecka wspólnego gospodarstwa domowego, nie posiada wspólnych kont
      bankowych, ani wspólnych wydatków. Partner okazjonalnie przelewa środki na zakup
      pampersów czy ubrań dla swojego dziecka, natomiast pozostałe koszty utrzymania
      córki (wyżywienie, opłaty za mieszkanie, leczenie, codzienną opiekę) ponosi wyłącznie
      Pani.
    Codzienne obowiązki wychowawcze i bytowe wobec obu córek wykonuje Pani
    samodzielnie.
    Zamieszkuje Pani z dziećmi w wynajmowanym przez Panią mieszkaniu. Nie posiada Pani
    wsparcia od dziadków (a Pani rodziców), gdyż oni oboje pracują. Nie opłaca Pani
    opiekunki, gdyż poświęciła Pani swoją karierę zawodową (obecnie jest Pani bezrobotną,
    po skończonym zasiłku dla bezrobotnych), aby zadbać o zdrowie dziewczynek.
    B. B urodziła się z (...), .
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
    Chciałaby Pani skorzystać z preferencyjnego rozliczenia jako samotnie wychowująca
    dziecko za rok 2024. I także w ten sposób rozliczyła się Pani, niestety nie ma pewności, czy
    słusznie Pani przysługuje.

    W okresie, którego dotyczy wniosek, podlegała Pani na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. W okresie, którego dotyczy wniosek,
    uzyskała Pani dochody opodatkowane według skali podatkowej z tytułu: zasiłku
    macierzyńskiego (od 1 stycznia 2024 r. do 1 kwietnia 2024 r.), oraz zasiłku dla
    bezrobotnych (od 9 kwietnia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r.).
    Pani stan cywilny to panna – w okresie, którego dotyczy wniosek, nadal pozostaje
    niezmienny.
    W okresie, którego dotyczy wniosek, miała Pani ustalone świadczenie wychowawcze tzw.
    800+ na obie córki: A. A i B. B.
    B. B urodziła się (...) 2023 r. w B.
    Ojciec B. B posiada pełnię władzy rodzicielskiej, lecz jej faktycznie nie wykonuje, gdyż na co
    dzień mieszka i pracuje za granicą.
    Decyzje dotyczące dziecka, od dnia jego urodzenia, podejmuje Pani samodzielnie – (...).
    Ojciec dziecka, mimo odległości, jest informowany przez Panią o postępach rozwojowych,
    zna jej potrzeby bytowe, oraz problemy zdrowotne.
    Ojciec dziecka nie uczestniczy w podejmowaniu decyzji. Wybór lekarza rodzinnego,
    konieczność badań, (...). Wybór przedszkola także Pani podejmie sama.
    Ojciec B. B częściowo brał udział w ważnych wydarzeniach w życiu córki, tj. chrzciny z
    roczkiem (...) 2024 r. Nie przylatuje na święta wielkanocne, nie na wszystkie święta Bożego
    Narodzenia jest w Polsce, nie przylatuje na zaduszki, ani nie jest obecny na innych
    uroczystościach rodzinnych.
    Ojciec B. B odwiedza dziecko będąc w Polsce. Ojciec dziecka utrzymuje kontakt z córką B.
    B, dzwoni na wideorozmowy przez komunikator co kilka dni. Podczas pobytu w Polsce
    ojciec spędza aktywnie czas z córką, w momencie gdy ma takie możliwości czasowe –
    zabiera wtedy córkę na spacery, basen, czy sale zabaw. W czasie pobytu w Polsce ojciec B.
    B nocuje u Pani i dzieci.
    Córka B. B odwiedziła ojca za granicą. Była tam dwukrotnie. Pierwszy raz, na 14 dni, mając
    8 miesięcy – w grudniu 2023 r.. Drugi raz, na 5 dni, w czerwcu 2024 r.
    Ojciec B. B przekazuje środki finansowe na utrzymanie córki. Robi przelewy, gdy jest taka
    potrzeba, czyli jak się do niego Pani zwróci o pomoc finansową. Nie ma ustalonej kwoty
    ani regularności. Zdarza się także, iż sam robi zakupy: odzieżowe, które Pani odbiera np. w
    paczkomacie. Bywa tak w momencie, kiedy zgłosi mu Pani, iż przydałoby się kupić, np.
    kurtkę na jesień, czy buty. Nie jest to regularna pomoc.
    W okresie, którego dotyczy wniosek, nie była Pani matką dla innego dziecka, nie
    wychowywała z innym rodzicem. Jest Pani mamą A. A i B. B, obie córki sama, bez udziału
    ich ojców, wychowuje Pani na co dzień.
    W stosunku do Pani, oraz Pani dzieci nie ma zastosowania art. 30c. Nie dotyczy Pani i
    dzieci także ustawa z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym.
    Pragnie Pani zaznaczyć, iż od początku jak się urodziła B. B była Pani mamą na pełnym
    etacie. Zabierała Pani małą B. B na imprezy szkolne A. A, ogniska, zabierała ją Pani ze sobą
    na wizyty lekarskie własne, wizyty siostry A. A. Jeździła Pani z nią sama po (...). W
    późniejszym czasie, (...). Także wszystkim zajmowała się Pani sama(...).
    Obecnie córka A.A wymaga od stycznia 2025 r. terapii (...) i także w momentach wyjazdu z
    nią na terapie zabiera Pani B. B ze sobą. Stara się Pani pogodzić bycie samotną mamą z
    tyloma obowiązkami i wyjazdami, aby żadnej z dziewczynek niczego nie brakowało, a ich
    potrzeby były zaspokojone pod każdym względem.

## Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym spełnia Pani warunki do skorzystania z
    preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych jako osoba
    samotnie wychowująca dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    Uważa Pani, iż w opisanym stanie faktycznym ma Pani prawo do preferencyjnego
    rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dzieci, ponieważ:
    1. Spełnia Pani przesłanki ustawowe określone w art. 6 ust. 4c pkt 1 ustawy o PIT – jest
      Pani osobą niepozostającą w związku małżeńskim.
    2. W odniesieniu do pierwszego dziecka – ojciec ogranicza się do płacenia alimentów, co
      w świetle orzecznictwa sądów administracyjnych i interpretacji podatkowych nie jest
      równoznaczne z faktycznym udziałem w wychowaniu dziecka.
    3. W odniesieniu do drugiego dziecka – ojciec nie zamieszkuje z Panią i dziećmi, nie
      prowadzi z Panią wspólnego gospodarstwa domowego, nie uczestniczy w codziennym
      wychowywaniu, a jego sporadyczne wsparcie finansowe nie przesądza o
      współwychowaniu.
    4. Faktycznie i samodzielnie sprawuje Pani codzienną opiekę nad obydwiema
      dziewczynkami, ponosząc główne koszty ich utrzymania i podejmując decyzje
      wychowawcze.
    W konsekwencji wyżej wymienionej argumentacji, uważa Pani, iż przysługuje Pani prawo
    do rozliczenia podatku w sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dzieci.
    Jest Pani matką dwóch córek: A. A – urodzonej (...) 2012 r. w A, z której ojcem nie pozostaje
    w związku od 2014 r. oraz B. B – urodzonej (...) 2023 r. w B, z której ojcem pozostaje w
    związku partnerskim; aczkolwiek nie zamieszkuje Pani razem z partnerem, nie prowadzi
    Pani z nim wspólnego gospodarstwa domowego.
    Pani partner pracuje i zamieszkuje poza granicami kraju. Większość roku spędza za
    granicą, do domu przyjeżdża w odwiedziny.
    Ojciec pierwszej córki nie utrzymuje z nią kontaktów, nie uczestniczy w jej życiu i
    wychowaniu, płaci jedynie alimenty, co zostało także obszernie opisane w interpretacji
    indywidualnej nr (...) z dnia 11 kwietnia 2022 r. Ojciec A. A jest osobą (...) przez sąd w
    sprawach dotyczących A. A. (...)
    Natomiast sytuacja z drugą córką wygląda tak, iż ojciec dziecka utrzymuje z nią kontakt
    telefoniczny, przyjeżdża do Polski w odwiedziny w częstotliwości co 3-4 miesiące na
    weekend. Zabiera dziecko do (...), na basen. Co miesiąc robi przelewy na potrzebne rzeczy
    typu: ubrania, leki, buty. Jednak to Pani, jako matka, pełni 100% opieki nad dzieckiem. (...).
    Powołując się na wyrok NSA z dnia 31 maja 2011 r. sygn. akt II FSK 30/10, prawo do
    rozliczenia dochodów jako osoba samotnie wychowująca dzieci przysługuje więc temu z
    rodziców lub opiekunów prawnych, który faktycznie samotnie wychowuje dziecko,
    zgodnie z art. 6 ust. 4c pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Idąc w myśl art. 97 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, „Jeśli władza rodzicielska
    przysługuje obojgu rodzicom, każde z nich jest zobowiązane i uprawnione do jej
    wykonywania.” Niestety w przypadku pierwszej córki ojciec świadomie zrezygnował z
    faktycznej władzy rodzicielskiej. A w przypadku drugiej, przez pobyt za granicą jest to
    niemożliwe, więc cała władza rodzicielska spoczywa na Pani i jest przez Panią wykonywana
    w całości wszelkich wyżej opisanych obowiązków.
    W Pani przypadku, związek nieformalny z partnerem, który nie jest ojcem pierwszego
    dziecka, nie zamieszkuje z Panią ani z dziećmi, nie bierze czynnego udziału w wychowaniu
    ani jednego ani drugiego z dzieci, nie wyklucza Pani możliwości rozliczenia się jako osoby
    samotnie wychowującej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został
      pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten
      rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
        1) małoletnie,
        2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek)
        pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
        3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa
        w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe,
        obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie
        - podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym
        zeznaniu podatkowym.
    Stosownie do art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej
      wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej
      dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się
      dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach
      określonych w niniejszej ustawie.
    Art. 6 ust. 4e cytowanej ustawy stanowi, że:
      Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie,
      uzyskało w roku podatkowym:
        1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach
        określonych w art. 27 lub art. 30b lub
        2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152
        - w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej
        określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r.
        poz. 2194 oraz z 2024 r. poz. 1615), w wysokości obowiązującej w grudniu roku
        podatkowego.
    Na podstawie art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby,
      która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej
      jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z
      którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art.
      5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci
      (Dz.U. z 2024 r. poz. 1576).
    W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:

        1) stosuje przepisy:
        a) art. 30c lub
        b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej
        ustawy
        - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
        uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
        pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
        uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
        2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
        2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
        przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Zgodnie ze stanowiskiem utrwalonym zarówno w orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa,
    wszelkie preferencje podatkowe stanowią wyłom od zasady powszechności
    opodatkowania oraz mają charakter przywileju, z którego podatnik ma prawo, a nie
    obowiązek korzystania; muszą one być zatem interpretowane bez dokonywania wykładni
    rozszerzającej, a także zawężającej danego przepisu prawa podatkowego. Nadto przy
    wszelkiej interpretacji przepisów prawa podatkowego i próbach odkodowania zawartych
    w nich norm prawnych należy posługiwać się przede wszystkim wykładnią językową.
    Z zacytowanych powyżej przepisów wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do
    skorzystania z preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie
    wychowujących dzieci od spełnienia łącznie kilku warunków.
    W szczególności, osoba chcąca skorzystać z tej preferencji podatkowej, musi posiadać
    określony status. Przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie
    wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby
    wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak
    również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie.
    Ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawarł definicji
    pojęcia „wychowywać”, należy odwołać się zatem do jego definicji słownikowych.
    „Wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do (...).
    Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego
    rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości
    dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie
    predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu,
    systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.
    W przypadku, gdy żadne z rodziców nie jest pozbawione władzy rodzicielskiej, o
    samotnym wychowywaniu można mówić w sytuacji, gdy oboje rodziców nie ma ze sobą
    kontaktu albo te kontakty są sporadyczne, wtedy kiedy ojciec nie interesuje się dzieckiem i
    nie pomaga matce czy też nie współuczestniczy w procesie wychowawczym.
    Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w 2024 r. była Pani panną. Z
    partnerem, z którym jest Pani od 8 lat, ma Pani córkę B. B urodzoną (...) 2023 r. Pani
    partner od 10 lat mieszka i pracuje za granicą. Do Polski przyjeżdża jedynie co 3-4
    miesiące, na kilka dni. Przekazuje środki finansowe na utrzymanie córki. Nie ma ustalonej
    kwoty ani regularności. Zdarza się także, iż sam robi zakupy. Pani partner odwiedza córkę
    B. B będąc w Polsce. Utrzymuje z nią kontakt, dzwoni na wideorozmowy przez
    komunikator co kilka dni. Podczas pobytu w Polsce spędza aktywnie czas z córką B.B oraz
    nocuje u Pani i dzieci. Córka odwiedza ojca za granicą.
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 22 września 2020 r. sygn. akt I OSK 734/20
    wskazał, że „O ile należy zgodzić się z twierdzeniem, że wspólnego wychowywania dziecka
    przez oboje rodziców nie można sprowadzać tylko do finansowej partycypacji w kosztach

    jego utrzymania przez jedno z nich, to także nie oznacza to bezwzględnej konieczności
    wspólnego zamieszkiwania czy prowadzenia wspólnego gospodarstwa domowego.
    Wyjazd jednego z rodziców za granicę w celach zarobkowych – nawet na dłuższy okres –
    nie powoduje automatycznie uznania rodzica sprawującego pieczę nad dzieckiem za
    osobę samotnie wychowującą dziecko".
    Zwrócić należy uwagę, że w wielu rodzinach występuje sytuacja, że jedno z rodziców,
    służąc zaspokajaniu potrzeb rodziny i chcąc zapewnić jej byt, wyjeżdża w celach
    zarobkowych, a w tym czasie drugi z rodziców opiekuje się domem i dziećmi. Każdy
    członek rodziny powinien włączać się w życie rodziny i współpracować dla jej zgodnego
    funkcjonowania. Jeżeli uczucia rodzica, pozostającego w Polsce do rodzica wyjeżdżającego
    za granicę do pracy, ale wracającego i nocującego w tym samym miejscu, wygasły, to
    mimo to oboje nadal pozostają w faktycznym związku, łączą ich dzieci, wspólne
    zamieszkiwanie i gospodarowanie (por. wyrok WSA w Olsztynie z 13 kwietnia 2021 r. sygn.
    akt II SA/Ol 85/21).
    Z kolei, NSA wyjaśnił też w wyroku z 2 grudnia 2022 r. sygn. akt I OSK 1028/20, że „Zgodnie
    z utrwaloną linią orzeczniczą Trybunału [Konstytucyjnego], zasada równości oznacza
    nakaz jednakowego traktowania podmiotów prawa w obrębie określonej grupy. Wszyscy
    adresaci norm prawnych, charakteryzujący się w równym stopniu daną cechą istotną
    (relewantną), winni być traktowani równo, według jednakowej miary, bez różnicowań
    zarówno dyskryminujących, jak i faworyzujących (...) Wyodrębnienie macierzyństwa nie
    oznacza jego uprzywilejowania wobec ojcostwa i w stosunkach prawnych w rodzinie. (...)
    Ochrona rodziny realizowana przez władze publiczne musi uwzględniać przyjętą w
    Konstytucji wizję rodziny jako trwałego związku mężczyzny i kobiety nakierowanego na
    macierzyństwo i odpowiedzialne rodzicielstwo (...) Celem regulacji konstytucyjnych
    odnoszących się do statusu rodziny jest bowiem nałożenie na państwo, a zwłaszcza na
    ustawodawcę, obowiązku podejmowania takich działań, które umacniają więzi między
    osobami tworzącymi rodzinę, a zwłaszcza więzi istniejące między rodzicami i dziećmi (...).
    Rozwiązania te nie mogą jednak prowadzić, choćby nawet pośrednio, do osłabiania
    więzów rodzinnych przez takie rozwiązania, które preferowałyby wychowanie dzieci tylko
    przez jednego z rodziców (...). Analiza obowiązujących regulacji prowadzi do wniosku, że
    ustawodawca nadaje pojęciu rodziny szeroki zakres znaczeniowy. Przykładowo zgodnie z
    art. 6 pkt 14 ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej rodzina oznacza osoby
    spokrewnione lub niespokrewnione pozostające w faktycznym związku, wspólnie
    zamieszkujące i gospodarujące. (...) wszystkie podmioty prawa charakteryzujące się daną
    cechą istotną (relewantną) w równym stopniu, mają być traktowane równo – a więc
    według jednakowej miary, bez różnicowań zarówno dyskryminujących, jak i
    faworyzujących. Jeżeli dochodzi do różnicowania podmiotów prawa, które charakteryzują
    się wspólną cechą istotną, to jest to odstępstwo od konstytucyjnej zasady równości. (...)
    Zróżnicowanie musi być ponadto proporcjonalne, to znaczy pozostawać w odpowiedniej
    proporcji do wagi interesów, które zostaną naruszone w wyniku nierównego
    potraktowania podmiotów podobnych.”
    Ponadto, odczytywanie definicji rodziny w kontekście „osoby samotnie wychowującej
    dziecko” uznawanie, że „rodzice dziecka nie są rodziną z uwagi na to, że zamieszkują
    osobno i nie prowadzą wspólnego gospodarstwa domowego (...) tworzy niebezpieczny
    precedens względem przyszłych relacji rodzinnych i ma zdecydowanie charakter
    krótkowzroczny (...) Wykładnia pojęć ustawowych, ściślej definicji rodziny, abstrahująca
    wyraźnie od relacji pokrewieństwa i przenosząca punkt ciężkości w identyfikowaniu tej
    wspólnoty na istnienie interesów życiowych ocenianych w kontekście wspólnego
    gospodarowania, zdaje się wykraczać poza podstawowe założenia leżące u podstaw
    przyjętego przez ustawodawcę systemu finansowego wsparcia rodzin. Zdaje się przy tym
    abstrahować od zasady pomocniczości. Przenosi bowiem na państwo ciężar finansowego
    wsparcia podmiotów, które z uwagi na istniejące między nimi relacje naturalne powinny,
    w pierwszej kolejności, samodzielnie podejmować działania służące poprawie ich sytuacji”
    (dr Marcin Stębelski „Między stanem prawnym a faktycznym. Pojęcie rodziny w praktyce

    stosowania ustawy o świadczeniach rodzinnych” [w:] Studia Iuridica, t. 89 z 2022 r., red. dr
    hab. Adam Niewiadomski, prof. UW, str. 317-331, dostęp: https://doi.org/10.31338/2544-
    3135.si.2022-89.16).
    Mając na uwadze przedstawiony opis stanu faktycznego oraz powołane rozważania
    prawne stwierdzić należy, że skoro w 2024 r. pozostawała Pani panną, ale przez cały ten
    okres pozostawała Pani także w nieformalnym związku z ojcem córki B. B, trudno uznać,
    że wychowywała Pani córkę bez udziału drugiego rodzica. Fakt, że ojciec był fizycznie
    nieobecny przy dziecku z uwagi na wyjazdy za granicę do pracy, nie musi oznaczać, że
    matka wychowuje je samotnie. Wspólne wychowywanie dziecka może się przejawiać w
    tym, że jedno z rodziców opiekuje się dzieckiem na co dzień, natomiast drugie stara się
    zapewnić byt materialny rodziny, co w praktyce może powodować okresy dłuższej bądź
    krótszej fizycznej nieobecności przy dziecku.
    W konsekwencji, w świetle art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, nie kwestionując Pani dużego zaangażowania w proces wychowawczy
    małoletnich córek, nie można uznać Pani za osobę samotnie wychowującą dziecko we
    wskazanym roku. Zarówno bowiem Pani jak i ojciec B. B posiadała pełną władzę
    rodzicielską względem tego dziecka, pozostawała Pani z nim w trwałym i długoletnim
    związku partnerskim. Podczas przyjazdów do Polski, nocował u Pani i dzieci, aktywnie
    spędzał czas z córką w momencie gdy miał takie możliwości czasowe, a podczas wyjazdów
    do pracy utrzymywał kontakt z córką B.B, dzwonił do niej na wideorozmowy przez
    komunikator.
    Zatem nie przysługuje Pani prawo do skorzystania z preferencyjnego sposobu rozliczenia
    jako osoba samotnie wychowująca dziecko w rozliczeniu za 2024 r.
    Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia pozostaje fakt, że przez cały rok 2024, nieprzerwanie nie
    zamieszkiwała Pani i nie prowadziła wspólnego gospodarstwa domowego z ojcem Pani
    córki – Pani partnerem pracującym za granicą, gdyż nie przesądza to o tym, kto faktycznie
    wychowuje dziecko i sprawuje nad nim opiekę.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    W odniesieniu do powołanych przez Panią interpretacji indywidualnej i wyroku należy
    stwierdzić, że dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw w określonym stanie
    faktycznym i prawnym, oraz że tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są
    wiążące.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.