Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-67/10-2/RR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-03-23
Teza: Możliwość skorzystania ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ustawy o VAT, w sytuacji prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych.
Słowa kluczowe: biuro-biuro rachunkowe; usługi-usługi doradcze; wyłączenie; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm. ) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Podatnika, przedstawione we wniosku z dnia 06.02.2010r. (data wpływu 10.02.2010r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ustawy o VAT, w sytuacji prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10.02.2010r. do tut. Organu wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ustawy o VAT, w sytuacji prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Podatnik wkrótce będzie posiadał Certyfikat Księgowy wydany przez Ministra Finansów, na podstawie którego stosownie do art. 76a ust. 4 ustawy z dnia 29 września 1994r. o rachunkowości (t. j. Dz. U z 2002 r. Nr 76, poz. 694 z poźn. zm.) będzie uprawniony do wykonywania czynności z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych.

Zgodnie z art. 76a ust. 1 ww. ustawy, usługowe prowadzenie ksiąg rachunkowych jest działalnością gospodarczą w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, polegającą na świadczeniu usług w zakresie czynności, o których mowa w art. 4 ust. 3 pkt 2-6 tej ustawy, tj.:

*   prowadzenie, na podstawie dowodów księgowych, ksiąg rachunkowych ujmujących zapisy zdarzeń w porządku chronologicznym i systematycznym;
*   okresowe ustalanie lub sprawdzanie drogą inwentaryzacji rzeczywistego stanu aktywów i pasywów;
*   wycenę aktywów i pasywów oraz ustalanie wyniku finansowego;
*   sporządzanie sprawozdań finansowych;
*   gromadzenie i przechowywanie dowodów księgowych oraz pozostałej dokumentacji przewidzianej ustawą.

Podatnik zamierza prowadzić działalność gospodarczą, w ramach której będzie wykonywał czynności sklasyfikowane wg PKD 2007 pod kodem 69.20.Z „Działalność rachunkowo-księgowa; doradztwo podatkowe” (wg PKD 2004 - 74.12.Z „Działalność rachunkowo-księgowa”), wg PKWiU (2008) pod symbolem 69.20.2 „Usługi rachunkowo-księgowe” (wg PKWIU 1997 - 74.12.20 „Usługi w zakresie księgowości z wyjątkiem deklaracji podatkowych), nie udzielając przy tym porad prawnych, ani nie podpisując deklaracji podatkowych. Usługi, które będzie świadczył obejmują przede wszystkim prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów oraz ksiąg rachunkowych na zlecenie/na rzecz klientów, odpowiednio: osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą oraz osób prawnych.

Do zakresu świadczonych przez Podatnika usług w szczególności będą wchodzić

*   prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów bądź ksiąg rachunkowych;
*   prowadzenie rejestrów sprzedaży i zakupów VAT i przygotowywanie na ich podstawie deklaracji w zakresie podatku od towarów i usług;
*   obliczanie/rozliczanie zaliczek na podatek dochodowy przedsiębiorców (klientów) i ich pracowników oraz sporządzanie stosownych informacji/deklaracji podatkowych;
*   obliczanie/rozliczanie składek ZUS dot. przedsiębiorców i ich pracowników i przygotowywanie stosownych deklaracji/raportów do ZUS;
*   prowadzenie ewidencji środków trwałych oraz ewidencji wyposażenia;
*   sporządzanie listy płac i prowadzenie indywidualnych kart przychodów pracowników;
*   prowadzenie akt osobowych pracowników.

W ramach wykonywanych czynności związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, Podatnik nie będzie świadczył usług w zakresie doradztwa, a także nie będzie zajmował się sporządzaniem deklaracji podatkowych i nie będzie udzielał pomocy w tym zakresie osobom, które nie prowadzą działalności gospodarczej oraz podmiotom gospodarczym, którym nie będzie prowadził ewidencji lub ksiąg. W umowach na świadczenie usług, które będą zawierane z klientami w formie pisemnej znajdować się będzie zapis o następującej treści: „Zleceniobiorca nie będzie świadczyć usług w zakresie doradztwa dla Zleceniodawcy”.

Planowana wartość przychodów ze sprzedaży w roku rozpoczęcia działalności nie przekroczy kwoty, o której mowa w art. 113 ust. 1 ww. ustawy w powiązaniu art. 2 ustawy z dnia 2.12.2009r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2009 r. nr 215, poz. 1666), w przewidywanej przez Podatnika wartości sprzedaży w proporcji do okresu prowadzenia działalności gospodarczej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w świetle powyżej przedstawionego stanu faktycznego prawidłowym będzie korzystanie ze zwolnienia podmiotowego, w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U Nr 54, poz. 535 2e zm.), sprzedaży usług świadczonych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym?

Zdaniem Wnioskodawcy, zakres usług wkrótce przez niego świadczonych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie kwalifikuje się do czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.) i w związku z tym możliwe jest korzystanie ze zwolnienia od podatku, na podstawie art. 113 ust. 1 i ust. 9 ww. ustawy w powiązaniu art. 2 ustawy z dnia 2.12.2009r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2009 r. nr 215, poz. 1666).

Jednocześnie wedle Podatnika, do dokonania zgłoszenia rejestracyjnego w zakresie podatku od towarów i usług (złożenie właściwemu Naczelnikowi Urzędu Skarbowego formularza VAT-R), będzie zobligowany dopiero w momencie utraty zwolnienia od ww. podatku lub rezygnacji z tego zwolnienia - zgodnie z art. 96 ust. 5 ww. ustawy. Zdaniem Podatnika aktualnie nie będzie miał obowiązku złożenia zgłoszenia rejestracyjnego/uzyskania statusu „podatnika VAT zwolnionego”, do czego upoważnia przepis art. 96 ust. 3 ww. ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004r., Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu tym podatkiem podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez świadczenie usług, stosownie do art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również;

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Według art. 8 ust. 3 ww. ustawy, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

W myśl § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) – (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.), do dnia 31 grudnia 2010 r., do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.).

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 100.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

W myśl art. 113 ust. 9 ustawy o VAT, podatnik rozpoczynający w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5 jest zwolniony od podatku, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Na podstawie art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do importu towarów i usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz podatników świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, a także usługi jubilerskie.

Na podstawie delegacji ustawowej, zawartej w przepisie art. 113 ust. 14 pkt 2 ustawy o VAT, Minister Finansów rozporządzeniem z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.), określił listę towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku, określone w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy, stanowiącą załącznik do rozporządzenia. Pod pozycją 37 tego załącznika wskazano, że wyłączenie ze zwolnienia od podatku od towarów i usług dotyczy: „Doradztwo, z wyłączeniem doradztwa rolniczego związanego z uprawą roślin i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego oraz pod pozycją 38: „Usługi prawnicze”.

Stosownie do art. 2 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 5 lipca 1996r. o doradztwie podatkowym (t. j. Dz. U. z 2008 r. Nr 73, poz. 443 ze zm.), czynności doradztwa podatkowego obejmują: udzielanie podatnikom, płatnikom i inkasentom, na ich zlecenie lub na ich rzecz, porad, opinii i wyjaśnień z zakresu ich obowiązków podatkowych; prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie; sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie. Zawodowe wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1, zastrzeżone jest wyłącznie dla podmiotów uprawnionych w rozumieniu ustawy.

W myśl art. 3 ww. ustawy, podmiotami uprawnionymi do zawodowego wykonywania czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1, są:

1.  osoby fizyczne, wpisane na listę doradców podatkowych;
2.  adwokaci i radcowie prawni;
3.  biegli rewidenci.

Biorąc pod uwagę przytoczone przepisy należy stwierdzić, że świadczenie usług określonych z nazwy w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, jako usługi doradztwa, wyłącza prawo do korzystania ze zwolnienia podmiotowego od podatku, określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. W konsekwencji o tym, czy świadczone przez podatnika usługi mogą korzystać ze wspomnianego zwolnienia, decyduje ich zaklasyfikowanie do określonego grupowania PKWiU.

W tym miejscu należy wskazać, iż „usługi doradztwa podatkowego” według ww. Klasyfikacji mieszczą się w grupowaniu 74.12.3. Skoro więc nomenklatura klasyfikacyjna różnicuje usługi w zakresie księgowości od usług doradztwa podatkowego to nieuzasadnione jest zrównanie tych usług.

W niniejszej sprawie Podatnik wskazał, iż świadczone przez niego usługi są sklasyfikowane pod symbolem PKWiU 74.12.12 – „usługi w zakresie księgowości, z wyjątkiem deklaracji podatkowych” nie udzielając przy tym porad prawnych, ani nie podpisując deklaracji podatkowych. Usługi, które będzie świadczył obejmują przede wszystkim prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów oraz ksiąg rachunkowych na zlecenie/na rzecz klientów, odpowiednio: osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą oraz osób prawnych. W ramach wykonywanych czynności związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, Podatnik nie będzie świadczył usług w zakresie doradztwa, a także nie będzie zajmował się sporządzaniem deklaracji podatkowych i nie będzie udzielał pomocy w tym zakresie osobom, które nie prowadzą działalności gospodarczej oraz podmiotom gospodarczym, którym nie będzie prowadził ewidencji lub ksiąg. W umowach na świadczenie usług, które będą zawierane z klientami w formie pisemnej znajdować się będzie zapis o następującej treści: „Zleceniobiorca nie będzie świadczyć usług w zakresie doradztwa dla Zleceniodawcy”. Planowana wartość sprzedaży w roku rozpoczęcia działalności nie przekroczy kwoty, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT w przewidywanej przez Podatnika wartości sprzedaży w proporcji do okresu prowadzenia działalności gospodarczej.

W myśl art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym, zaklasyfikowanie świadczonych usług (wskazanie jakie grupowanie obejmuje poszczególne usługi) do grupowań statystycznych nie leży we właściwości rzeczowej Ministra Finansów. Oznacza to, że podatnik (świadczący usługę), co do zasady, zobowiązany jest do prawidłowego wskazania klasyfikacji statystycznej świadczonych usług.

Biorąc pod uwagę przytoczone powyżej przepisy, jak również przedstawioną przez Podatnika okoliczność, że nie będzie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonywał usług o charakterze doradczym, w tym nie będzie sporządzał deklaracji podatkowych, ani nie ma w zamiarze udzielać porad prawnych, to świadcząc takie usługi będzie mógł skorzystać ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług regulowanego przepisami art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o podatku od towarów i usług. Zauważyć należy także, że skorzystanie ze zwolnienia będzie możliwe do czasu, gdy wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczy tej kwoty, w proporcji do okresu prowadzonej sprzedaży.

Jednocześnie informuje się, że w przypadku zaklasyfikowania świadczonych usług do innego grupowania PKWiU niż wskazane w opisie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku, niniejsza interpretacja indywidualna straci aktualność.

Niniejsza interpretacja dotyczy możliwości skorzystania ze zwolnienia podmiotowego w zakresie podatku od towarów i usług, na podstawie art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy o VAT, gdyż w tym zakresie Wnioskodawca sprecyzował pytanie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock