Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-705a/10/PSZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-10-12
Teza: Do jakiej grupy środków trwałych zakwalifikować i jaką stawkę amortyzacyjną zastosować do obiektu?
Słowa kluczowe: amortyzacja-amortyzacja przyspieszona; koszt-koszty uzyskania przychodów; stawka-stawka amortyzacyjna; wiaty
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 30 czerwca 2010 r.(data wpływu 7 lipca 2010 r.) uzupełnionym pismem z dnia 29 września 2010 r. (data wpływu 1 października 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia prawidłowej stawki amortyzacyjnej - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 lipca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia prawidłowej stawki amortyzacyjnej.

Wniosek uzupełniono pismem z dnia 29 września 2010 r. (data wpływu 1 października 2010 r.).

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Prowadzi Pan działalność gospodarczą polegającą na usługowym myciu pojazdów samochodowych. W związku z rozpoczęciem prac inwestycyjnych dotyczących zakupu myjni samoobsługowej cztero-stanowiskowej planuje Pan w miesiącu wrześniu dokonać rozliczenia poniesionych nakładów. Obecne i przyszłe wydatki dotyczą następujących pozycji:

1.  Faktura na myjnię HP 3+1 (specyfikacja - pokój techniczny z urządzeniami tj. pompy, silniki, sterowniki, zbiorniki i wiata)
2.  Zakup odkurzacza.
3.  Prace budowlane kompleksowe (przepompownia, kilka zbiorników na wodę pod ziemią, fundamenty, ogrzewanie podłogowe, kratki ściekowe, położenie kostki brukowej wokół myjni, ogrodzenie terenu).

Wskazuje Pan, iż zgodnie z interpretacją Ośrodka Standardów Klasyfikacyjnych obiekt zaliczony jest do KST Grupa l Rodz.103 Budynki handlowo-usługowe. Płot i plac obsługują jeden obiekt.

Odkurzacz natomiast jest samodzielnym środkiem trwałym – zakupiony został na osobną fakturę.

Obiekt będzie używany w złych warunkach ponieważ będzie poddany działaniu wody i rozpuszczonych w niej środków chemicznych. Będzie narażony na korozje, pleśnie i gnicie np. podłoga w kontenerze z techniką myjni. Maszyny i urządzenia będą wymagały szczególnej sprawności technicznej, ponieważ myjnia będzie czynna 24 godziny na dobę.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Do jakiej grupy środków trwałych zakwalifikować i jaką stawkę amortyzacyjną zastosować do ww. obiektu?

Zdaniem Wnioskodawcy, wymienione powyżej (obecne i przyszłe) wydatki dotyczą funkcjonowania myjni jako całości. W takim kompleksowym stanie myjnia zostanie oddana do użytkowania. Zamierza Pan powyższe (myjnia, odkurzacz, płot, kostka, prace budowlane) zakwalifikować jako urządzenia samoobsługowej myjni bezdotykowej trzystanowiskowej, zgodnie z klasyfikacją GUS środków trwałych do grupy 6 - Urządzenia techniczne, podgrupa 65-urządzenia przemysłowe, rodzaj 659 - Pozostałe urządzenia przemysłowe nie wymienione. Zamierza Pan zastosować metodę degresywną wg stawki 10% z zastosowaniem współczynnika 1.4, mając na uwadze art. 22i ust. 2 pkt 1 lit. b, art. 22i ust. 2 pkt 2 oraz art. 22i ust.2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odkurzacz może stanowić oddzielny środek trwały - KŚT Gr.6 Rodz.669 pozostałe urządzenia nieprzemysłowe, dla którego stawka amortyzacji może wynosić 10%.

Zaznacza Pan, iż w przypadku gdyby powyższe nie było prawidłowe, wartość myjni oszacuje na podstawie wartości rynkowych i obliczy stosunek procentowy poszczególnych części do wykonanych usług. W przypadku zakupu myjni, zamierza Pan obliczyć stosunek procentowy poszczególnych części składowych, do całości wartości myjni (wartości fakturowej):

*   wiata myjni – Grupa 1, Rodzaj 103 - Budynki handlowo-usługowe, stawka amortyzacyjna 2,5%,
*   urządzenia techniczne – Grupa 6, Rodzaj 669, stawka 10%,
*   zbiorniki podziemne – Grupa 1, Rodzaj 104, stawka amortyzacyjna 4,5%,
*   prace budowlane, w tym: plac obłożony kostką, dojazdy, trawniki, usługi podłączeń sanitarno-kanalizacyjnych i wodnych, - Budynki handlowo-usługowe Grupa 1, Rodzaj 103, stawka 2,5%,
*   odkurzacz - Pozostałe urządzenia nieprzemysłowe, Grupa 6, Rodzaj 669, stawka 10%,
*   kontener – Grupa 6, Rodzaj 681, stawka amortyzacyjna 18% z zastosowaniem współczynnika 1,4.

Odsetki od kredytu inwestycyjnego do dnia przekazania myjni w użytkowanie, podzieli procentowo do poszczególnych wartości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Stosownie do treści art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Z powyższego przepisu wynika, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty, a więc bezpośrednio i pośrednio związane z uzyskiwaniem przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 powołanej ustawy. Jednakże, aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, podatnik musi wykazać jego związek z prowadzoną działalnością oraz to, że poniesienie tego wydatku miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu, ewentualnie na zachowanie lub zabezpieczenie źródła tego przychodu.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w ww. ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych – wydatki na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nie są jednorazowo zaliczane do kosztów uzyskania przychodów. Z treści art. 23 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy wynika bowiem, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków m.in. na:

1.  nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,
2.  nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,
3.  ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 22g ust. 17 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych

*   wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów przy określaniu dochodu z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d), oraz gdy odpłatne zbycie rzeczy i praw jest przedmiotem działalności gospodarczej, a także w przypadku odpłatnego zbycia składników majątku związanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, bez względu na czas ich poniesienia.

Z uwagi na to, że składniki majątku wykorzystywane są przez podatników w dłuższym okresie czasu, a nie tylko w roku ich nabycia, ustawodawca przyjął zasadę, że wydatki te zalicza się do kosztów sukcesywnie, w miarę ich zużycia. Podatnicy mogą – stosownie do treści art. 22 ust. 8 ww. ustawy - uznać za koszty uzyskania przychodów jedynie odpisy amortyzacyjne dokonane zgodnie z przepisami art. 22a - 22o ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwzględnieniem art. 23.

Z treści przepisu art. 22a ust. 1 pkt 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

*   o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1.

W myśl art. 22h ust. 1 pkt 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 22k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji (wykazu), z zastrzeżeniem art. 22e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub, w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór.

Zgodnie z art. 22i ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 22j-22ł, dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1.

Przepis art. 22i ust. 2 ww. ustawy określa, iż podatnicy mogą podane w Wykazie stawek amortyzacyjnych stawki podwyższać:

1.  dla budynków i budowli używanych w warunkach:

1.  pogorszonych - przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 1,2,
2.  złych - przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 1,4,

3.  dla maszyn, urządzeń i środków transportu, z wyjątkiem morskiego taboru pływającego, używanych bardziej intensywnie w stosunku do warunków przeciętnych albo wymagających szczególnej sprawności technicznej - przy zastosowaniu w tym okresie współczynników nie wyższych niż 1,4,
4.  dla maszyn i urządzeń zaliczonych do grupy 4-6 i 8 Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT) wydanej na podstawie odrębnych przepisów, zwanej dalej "Klasyfikacją", poddanych szybkiemu postępowi technicznemu - przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 2,0.

W myśl art. 22i ust. 3 ww. ustawy w razie wystąpienia bądź ustania warunków uzasadniających podwyższenie stawek, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, stawki te ulegają podwyższeniu lub obniżeniu od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zaistniały okoliczności uzasadniające te zmiany.

Wyjaśnienia dotyczące warunków używania budynków i budowli zawarte są w objaśnieniach do Wykazu stawek amortyzacyjnych. Zgodnie z nimi, za pogorszone warunki używania budynków i budowli uważa się używanie tych środków trwałych pod ciągłym działaniem wody, par wodnych, znacznych drgań, nagłych zmian temperatury oraz innych czynników powodujących przyspieszenie zużycia obiektu. Natomiast za złe warunki używania budynków i budowli uważa się używanie tych środków trwałych pod wpływem niszczących środków chemicznych, a zwłaszcza gdy służą one produkcji, wytwarzaniu lub przechowywaniu żrących środków chemicznych. Dotyczy to również przypadków silnego działania na budynek lub budowlę niszczących środków chemicznych rozproszonych w atmosferze, wodzie lub wydzielających się w postaci oparów, których źródłem są inne obiekty znajdujące się w pobliżu.

Urządzenia wymagające szczególnej sprawności technicznej to te obiekty, które używane są w pracy na trzy zmiany, mimo że nie działają ze swej istoty w ruchu ciągłym, używane w warunkach terenowych, w warunkach leśnych, pod ziemią lub innych wskazujących na bardziej intensywne zużycie.

Z kolei maszyny i urządzenia grupy 4-6 i 8 Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT), poddane szybkiemu postępowi technicznemu, to takie maszyny, urządzenia i aparatura, w których zastosowane są układy mikroprocesorowe lub systemy komputerowe, spełniające założone funkcje dzięki wykorzystaniu w nich najnowszych zdobyczy techniki, a także pozostałą aparaturę naukowo-badawczą i doświadczalno-produkcyjną.

Ustawodawca nie określa zaś przesłanek, jakie winny być spełnione, by zasadnym stało się uznanie, że środki trwałe wskazane w art. 22i ust. 2 używane są bardziej intensywnie w stosunku do warunków przeciętnych. Sformułowanie to należy więc interpretować zgodnie z jego wykładnią językową.

Jak wynika ze zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku, zakupił Pan myjnię samoobsługową, w skład której wchodzą pokój techniczny z urządzeniami tj. pompy, silniki, sterowniki, zbiorniki i wiata.

Zgodnie z interpretacją Ośrodka Standardów Klasyfikacyjnych obiekt zaliczony jest do KŚT Grupa 1 Rodzaj103 Budynki handlowo-usługowe. Płot i plac obsługują jeden obiekt. We wniosku wskazał Pan, że wymienione wydatki dotyczą funkcjonowania myjni jako całości.

Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (Dz. U. Nr 112 poz. 1317 ze zmianami), w skład budynku, jako pojedynczego obiektu inwentarzowego, wlicza się również tzw. „obiekty pomocnicze” obsługujące dany budynek, np. chodniki, dojazdy, podwórka, place, ogrodzenia, studnie, itp. Obiekty pomocnicze, obsługujące więcej niż jeden budynek, należy zaliczać do właściwych rodzajów zgodnie z ich przeznaczeniem. Granice instalacji należących do wyposażenia budynku stanowią w zależności od rodzaju instalacji np. mufy, studzienki rewizyjne, zawory zamykające dopływ wody, gazu, czynników grzewczych, itp. Do wyposażenia budynku zalicza się wszystkie instalacje wbudowane w konstrukcje budynku na stałe, np. instalacje sanitarne, elektryczne, sygnalizacyjne, komputerowe, telekomunikacyjne, przeciwpożarowe oraz normalne wyposażenie budynku np. wbudowane meble.

Na podstawie opisu zdarzenia przyszłego, mając na uwadze powyższe objaśnienia przyjąć należy, że myjnia wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami, a także wraz z placem i ogrodzeniem stanowi jeden środek trwały, zaliczony do Grupy 1 Rodzaj103 „Budynki handlowo-usługowe” Klasyfikacji Środków Trwałych. Do wartości początkowej środka trwałego zaliczyć także należy koszty prac związane z posadowieniem i instalacją myjni.

Zgodnie z Wykazem stawek amortyzacyjnych, stawka amortyzacyjna dla budynków niemieszkalnych, sklasyfikowanych w grupie 10 (z wyjątkami wymienionymi w Wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych) wynosi 2,5%.

W treści wniosku wskazał Pan także, iż zakupił odkurzacz, który jest samodzielnym środkiem trwałym. Odkurzacz zamierza Pan zaliczyć do Grupy 6, Rodzaju 669 - Pozostałe urządzenia nieprzemysłowe i przyjąć stawkę amortyzacyjną 10%. Tą samą klasyfikację należy zastosować do innych maszyn i urządzeń, które nie są normalnym wbudowanym wyposażeniem budynku myjni.

Należy zastrzec, iż to podatnik dokonuje klasyfikacji do odpowiedniej grupy środków trwałych stosownie do obowiązujących przepisów prawa a mianowicie w oparciu o ww. rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych. Po dokonaniu zaś takiej klasyfikacji to na podatniku spoczywa ciężar udowodnienia faktu, iż dany środek trwały podlega odpowiedniej klasyfikacji, gdyż to podatnik jest osobą, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.

Wydając zatem niniejszą interpretację w zakresie zastosowania właściwej stawki amortyzacji tut. organ oparł się wyłącznie na grupowaniu podanym przez Pana.

Z wniosku wynika, że budynek będzie poddany działaniu wody i rozpuszczonych w niej środków chemicznych. Z kolei maszyny i urządzenia będą wymagały szczególnej sprawności, gdyż myjnia będzie czynna przez całą dobę. Odnosząc powyższe do przytoczonych definicji warunków uprawniających zastosowanie podwyższonych stawek amortyzacyjnych, stwierdzić należy, że brak jest przesłanek by uznać, iż przedmiotowy budynek wykorzystywany jest w warunkach złych. Nie jest on bowiem narażony na działanie niszczących środków chemicznych, a także nie służy on produkcji, wytwarzaniu lub przechowywaniu żrących środków chemicznych. Uprawnione jest natomiast stwierdzenie, że budynek ten wykorzystywany jest w warunkach pogorszonych, tj. narażony on jest m.in. na ciągłe działanie wody, par wodnych. Zatem dla przedmiotowego budynku możliwe jest podwyższenie stawki amortyzacyjnej o współczynnik 1,2.

Co do maszyn i urządzeń sklasyfikowanych w Grupie 6 KŚT, jeżeli będą one używane bardziej intensywnie w stosunku do warunków przeciętnych albo wymagających szczególnej sprawności technicznej, możliwe jest zastosowanie współczynnika 1,4.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87 – 100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.