Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.452.2025.1.RH
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-06
Teza: Dotyczy ustalenia: 1. Czy w związku z brakiem kontynuacji
rozliczenia w reżimie Estońskiego CIT po upływie pierwszego 4
letniego okresu, Wnioskodawca na moment zakończenia
korzystania z Estońskiego CIT będzie zobowiązany do
uregulowania jakiegokolwiek podatku w związku z brakiem
wypłaty środków tytułem dywidend; 2. Czy Wnioskodawca
będzie zobowiązany do uiszczenia podatku CIT według stawek
określonych w art. 28o Ustawy CIT jedynie w razie wypłaty w
drodze dywidendy zysku osiągniętego w okresie
opodatkowania Estońskim CIT lub pokrycia z niego straty lub
wypłaty wynagrodzeń związanych z udziałami, na
podwyższenie kapitału zakładowego, po zakończeniu okresu
opodatkowania Estońskim CIT.
Słowa kluczowe: dywidendy
podatek-podatek ryczałtowy-ryczałt od dochodów spółek
– CIT estoński
rezygnacja
stawka-stawka ryczałtowa
zyski-dochód z udziału w zyskach osób prawnych
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Stawka podatku-Ryczałt od dochodów
spółek kapitałowych-Dochód podlegający
opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek
kapitałowych
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Stawka podatku-Ryczałt od dochodów
spółek kapitałowych-Wysokość ryczałtu od dochodów
spółek kapitałowych
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6b-Oddział 3-art. 28m-ust. 1-pkt 5
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6b-Oddział 4-art. 28n-ust. 1-pkt 4
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6b-Oddział 5-art. 28o-ust. 1
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 26 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, polskim rezydentem
    podatkowym, podlegającym opodatkowaniu na zasadach ryczałtu od dochodów spółek
    (dalej: „Estoński CIT”) uregulowanego w rozdziale 6b ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych (dalej: „Ustawa CIT”).
    Wnioskodawca pozostaje opodatkowany w reżimie Estońskiego CIT od (...) roku.
    Wnioskodawca wyodrębnia zysk osiągnięty w okresie opodatkowania Estońskim CIT w
    swoich księgach.
    Po pierwszym 4 letnim okresie opodatkowania Estońskim CIT wnioskodawca utraci do
    niego prawo zapewne w 5 roku od momentu wejścia w Estoński CIT i nie będzie
    kontynuował opodatkowania w tym systemie lecz powróci do klasycznego systemu
    rozliczeń podatkowych. Wnioskodawca z pewnością nie będzie w stanie wypłacić całych
    zysków osiągniętych w 4 letnim okresie opodatkowania Estońskim CIT z uwagi na
    konieczność ich reinwestowania. W konsekwencji zyski będą zapisane na kapitale
    zapasowym Wnioskodawcy także na moment zakończenia opodatkowania Estońskim CIT.
    Wnioskodawca rozważa konsekwencje zakończenia stosowania Estońskiego CIT po 4 roku
    jego stosowania.
    Pytania
    1. Czy w związku z brakiem kontynuacji rozliczenia w reżimie Estońskiego CIT po upływie
      pierwszego 4 letniego okresu, Wnioskodawca na moment zakończenia korzystania z

    Symptomatyczny jest szczególnie wskazany art. 28t ust. 2 Ustawy CIT przewidujący
    możliwość jednorazowego uregulowania podatku od wszystkich osiągniętych przez spółkę
    zysków w okresie opodatkowania Estońskim CIT. Niemniej jest to jedynie opcja, z której
    spółka może skorzystać lub nie. Regułą pozostaje opodatkowanie zysków osiągniętych w
    reżimie Estońskiego CIT jedynie w razie ich wypłaty - niezależnie czy owa wypłata
    następuje w okresie opodatkowania tym systemem podatkowym czy też po wyjściu z
    niego i korzystaniu z klasycznego systemu podatkowego.
    Powyższe potwierdzają też wyjaśnienia zawarte na stronie internetowej Ministerstwa
    Finansów (...) „Bez podatku na wejściu i wyjściu”.
    Wraz z wejściem w życie Polskiego Ładu zmieniły się też - na korzyść podatników - zasady
    wejścia do systemu estońskiego. Od 2022 r. nie trzeba już płacić podatku od różnic między
    wynikiem podatkowym a bilansowym (tzw. podatek na wejściu), jeśli w systemie
    estońskim pozostanie się co najmniej przez 4 lata.
    Nie trzeba też płacić podatku na wyjściu z systemu, póki nie wypłaci zysku w formie
    dywidendy. Tym samym, jeżeli zysk jest reinwestowany, albo zatrzymywany w spółce i nie
    jest wypłacany do wspólników, to podatku nadal nie ma mimo, że spółka nie jest już
    podatnikiem estońskiego CIT.
    Powyższe wyjaśnienia wyjątkowo jasno potwierdzają fakt braku konieczności regulowania
    podatku w razie „wyjścia” z estońskiego CIT.
    Zgodnie z argumentacją przedstawioną powyżej, ustawodawca w ramach Estońskiego CIT
    dążył do wprowadzenia systemu w ramach którego jedynie faktyczna wypłata dywidendy
    (pomijając sytuacje traktowane na równi z jej wypłatą jak np. te określone jako Ukryta
    Dywidenda) podlega opodatkowaniu Estońskim CIT. Czynnością opodatkowaną z
    pewnością nie pozostaje jednak zakończenie opodatkowania w systemie Estońskiego CIT
    jako, że opodatkowana pozostaje także wypłata zysku osiągniętego w czasie
    opodatkowania Estońskim CIT po zakończeniu korzystania z tego systemu opodatkowania.
    Zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 5 Ustawy CIT, opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód
    odpowiadający sumie zysków netto osiągniętych w każdym roku podatkowym stosowania
    opodatkowania ryczałtem w części, w jakiej te zyski nie były zyskami podzielonymi lub nie
    zostały przeznaczone na pokrycie straty (dochód z tytułu zysku netto) - w przypadku
    podatnika, który zakończył opodatkowanie ryczałtem.
    W myśl art. 28t ust. 2 Ustawy CIT, podatnik może zapłacić ryczałt, o którym mowa w ust. 1
    pkt 2, jednorazowo w kwocie odpowiadającej ryczałtowi należnemu od dochodu z tytułu
    zysku netto do końca trzeciego miesiąca roku podatkowego następującego po ostatnim
    roku opodatkowania ryczałtem. W takim przypadku przepisu art. 28r ust. 3 nie stosuje się.
    Przepis art. 28r ust. 3 Ustawy CIT wskazuje zaś, że „Podatnik, z zastrzeżeniem art. 28t ust.
    2, który osiągnął dochód z tytułu zysku netto i w okresie następującym po zakończeniu
    stosowania opodatkowania ryczałtem rozdysponuje tym dochodem w całości lub w części,
    jest obowiązany złożyć do urzędu skarbowego deklarację, o której mowa w ust. 1, i wpłacić
    ryczałt należny od wartości rozdysponowanego dochodu z tytułu zysku netto w terminie
    do końca trzeciego miesiąca roku podatkowego następującego po roku, w którym ta
    dyspozycja została dokonana”.
    Z przytoczonych wyżej uregulowań prawnych wynika, że po zakończeniu okresu
    opodatkowania Ryczałtem, Wnioskodawca powinien, co do zasady w razie wypłaty zysku
    lub pokrycia z niego straty lub zamiany na udziały (rozdysponowany dochód z tytułu zysku
    netto), opodatkować Ryczałtem sumę zysków netto osiągniętych w okresie
    opodatkowania Ryczałtem i dotąd nieopodatkowanych Ryczałtem. Zdarzenie podatkowe
    dotyczy zatem tylko i wyłącznie zysku netto powstałego w okresie opodatkowania
    ryczałtem, który został wypłacony lub pokryto z niego straty lub ewentualnie
    przeznaczono go na podwyższenie kapitału czyli rozdysponowano nim w sposób
    określony w art. 28c pkt 5 Ustawy CIT. Skoro tak, opodatkowaniu ryczałtem nie podlega

    sytuacja samego zakończenia opodatkowania w tym reżimie. W przeciwnym razie
    wskazane przepisy nie miałyby sensu. Dochodziłoby bowiem do podwójnego
    opodatkowania tych samych kwot - raz w momencie zakończenia opodatkowania
    ryczałtem, drugi w razie wypłaty owego zysku lub zadysponowania nim na pokrycie straty
    /podwyższenie kapitału.
    Logikę tę potwierdzają przepisy art. 28d Ustawy CIT, które zobowiązują podatników do
    wyodrębnienia w ramach swoich ksiąg dwóch kwot zysków. Zgodnie z treścią tego
    przepisu: „Podatnik opodatkowany ryczałtem od dochodów spółek, zwanym dalej w
    niniejszym rozdziale „ryczałtem”, jest obowiązany do prowadzenia ksiąg rachunkowych
    oraz sporządzania sprawozdań finansowych na podstawie przepisów o rachunkowości w
    sposób zapewniający prawidłowe określenie:
    1) wysokości zysku (straty) netto, podstawy opodatkowania i wysokości należnego
      podatku oraz
    2) w kapitale własnym:
      a) kwoty zysków niepodzielonych i kwoty zysków podzielonych odniesione na
        kapitały, wypracowanych w latach opodatkowania ryczałtem, oraz
      b) kwoty niepokrytych strat poniesionych w latach opodatkowania ryczałtem.
    2. Podatnik i jego następca prawny są obowiązani wykazywać wyodrębnienie w kapitale
    własnym zysków lub strat, o których mowa w ust. 1 pkt 2, w sprawozdaniu finansowym
    sporządzanym zgodnie z przepisami o rachunkowości do roku wypłaty tych zysków lub
    pokrycia tych strat”.
    Wydzielenie to nie jest przypadkowe i służy jednemu celowi - odrębnemu opodatkowaniu
    zysków osiągniętych w reżimie estońskiego CIT (jedynie w razie ich skonsumowania
    poprzez wypłatę zysku/ pokrycie straty/podwyższenie kapitału) oraz odrębnemu
    opodatkowaniu zysków uzyskanych w standardowym systemie opodatkowania na
    zasadach ogólnych Ustawy CIT (w momencie osiągnięcia).
    W myśl bowiem definicji zawartej w przepisie art. 28c pkt 5 Ustawy CIT, ilekroć mowa jest
    w Rozdziale 6b Ustawy CIT o rozdysponowanym dochodzie z tytułu zysku netto - oznacza
    to część dochodu z tytułu zysku netto, która została przeznaczona do dystrybucji w
    jakiejkolwiek formie, w tym do wypłaty wspólnikom, na pokrycie strat powstałych w
    okresie innym niż okres opodatkowania ryczałtem, na wypłatę wynagrodzeń związanych z
    udziałami, na podwyższenie kapitału zakładowego. W świetle tej definicji, aby w ogóle
    mówić o rozdysponowanym dochodzie z tytułu zysku netto, przedmiotem dyspozycji musi
    być właśnie dochód z tytułu zysku netto, a zatem przedmiotem dyspozycji musi być suma
    zysków netto wypracowanych w okresie opodatkowania ryczałtem i dotąd niepodzielona
    ani nie przeznaczona na pokrycie straty. Rozdysponowaniem dochodu z tytułu zysku netto
    a tym bardziej inną czynnością opodatkowaną nie może być sam fakt zakończenia
    opodatkowania w reżimie Estońskiego CIT.
    Powyższe pokazuje że zamiarem ustawodawcy było jedynie opodatkowanie dyspozycji
    zyskiem w ramach których trafia on w tej czy innej formie do wspólników w postaci
    dywidendy, nowych udziałów czy pokrycia straty powstałej przed wejściem w reżim
    Estońskiego CIT. Innymi słowy jak wskazano to w stanowisku do pytania 1, w żadnym
    wypadku momentem opodatkowania Estońskim CIT nie pozostaje moment zakończenia
    opodatkowania w tym systemie, który jednocześnie jest powiązany z innymi zdarzeniami i
    jedynym momentem w którym owo opodatkowanie będzie mogło mieć miejsce jest
    wykorzystanie zysku w formie wypłaty dywidendy, pokrycia straty lub podwyższenia
    kapitału z owych zysków - będących formą rozdysponowania dochodu z tytułu zysku netto.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
      podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na
      miejsce ich osiągania.
    Zgodnie z art. 28f ustawy o CIT:
    1. Opodatkowanie ryczałtem obejmuje okres bezpośrednio po sobie następujących 4 lat
      podatkowych wskazany przez podatnika w zawiadomieniu, o którym mowa w art. 28j
      ust. 1 pkt 7.
    2. Opodatkowanie ryczałtem przedłuża się na kolejne okresy bezpośrednio po sobie
      następujących 4 lat podatkowych, chyba że podatnik złoży informację o rezygnacji z
      opodatkowania ryczałtem w deklaracji, o której mowa w art. 28r ust. 1, składanej za
      ostatni rok podatkowy, w którym podatnik był opodatkowany ryczałtem.
    Stosownie do art. 28m ust. 1 pkt 1 i 5 ustawy o CIT:
    Opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód odpowiadający:
      1) wysokości zysku netto wypracowanego w okresie opodatkowania ryczałtem w
        części, w jakiej zysk ten został uchwałą o podziale lub pokryciu wyniku
        finansowego netto przeznaczony:
          a) do wypłaty udziałowcom, akcjonariuszom albo wspólnikom (dochód z tytułu
            podzielonego zysku) lub
          b) na pokrycie strat powstałych w okresie poprzedzającym okres
            opodatkowania ryczałtem (dochód z tytułu zysku przeznaczonego na
            pokrycie strat);
      5) sumie zysków netto osiągniętych w każdym roku podatkowym stosowania
        opodatkowania ryczałtem w części, w jakiej te zyski nie były zyskami podzielonymi
        lub nie zostały przeznaczone na pokrycie straty (dochód z tytułu zysku netto) - w
        przypadku podatnika, który zakończył opodatkowanie ryczałtem.
    Jak wskazali Państwo w opisie zdarzenia przyszłego Spółka podlega opodatkowaniu na
    zasadach ryczałtu od dochodów spółek od 2022 r. Spółka wyodrębnia zysk osiągnięty w
    okresie opodatkowania Estońskim CIT w swoich księgach. Spółka po upływie 4 letniego
    okresu opodatkowania Estońskim CIT utraci prawo do kontynuowania tej formy
    opodatkowania. Niewypłacone zyski zostaną zapisane na kapitale zapasowym Spółki w
    momencie zakończenia opodatkowania Estońskim CIT.
    Mając powyższe na względzie, w związku z rezygnacją/utratą prawa z opodatkowania w
    formie ryczałtu od dochodu spółek po stronie podatnika może powstać obowiązek zapłaty
    ryczałtu od rozdysponowanego dochodu z tytułu zysku netto.
    Zgodnie bowiem z art. 28n ust. 1 pkt 4 tejże ustawy:
      Podstawę opodatkowania ryczałtem stanowi dochód z tytułu zysku netto osiągnięty
      w roku podatkowym, w którym zakończył opodatkowanie ryczałtem.
    W myśl art. 28h ust. 3 i 4 ustawy o CIT:
    3. Podatnik, który zakończył opodatkowanie ryczałtem i osiągnął dochód z tytułu zysku
      netto oraz nie dokonał jednorazowego rozliczenia ryczałtu od tego dochodu w
      sposób, o którym mowa w art. 28t ust. 2, stosuje przepisy niniejszego rozdziału w
      zakresie rozdysponowanego dochodu z tytułu zysku netto do dnia, w którym suma

      wszystkich należnych ryczałtów od rozdysponowanego dochodu z tytułu zysku netto
      osiągnie wartość odpowiadającą kwocie należnego ryczałtu od dochodu z tytułu
      zysku netto.
    4. W przypadku gdy podatnik po dniu poprzedzającym dzień rezygnacji z
      opodatkowania ryczałtem lub po dniu poprzedzającym dzień utraty prawa do tego
      opodatkowania dokona wypłaty zysku lub jego dystrybucji w jakiejkolwiek formie, na
      potrzeby stosowania ust. 3, w przypadku braku przeciwnego dowodu, przyjmuje się,
      że dochód z tytułu zysku netto, osiągnięty w okresie opodatkowania ryczałtem jest
      rozdysponowany w ostatniej kolejności.
    Stosownie do art. 28c pkt 2, 3, 4 i 5 cytowanej ustawy:
    Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o:
      2) podziale lub pokryciu wyniku finansowego netto - oznacza to podział lub pokrycie
        wyniku finansowego netto, o których mowa w przepisach o rachunkowości;
      3) wyniku finansowym netto - oznacza to wynik finansowy netto ustalany na
        podstawie przepisów o rachunkowości;
      4) zysku (stracie) netto - oznacza to zysk (stratę) netto ustalany na podstawie
        przepisów o rachunkowości;
      5) rozdysponowanym dochodzie z tytułu zysku netto - oznacza to część dochodu z
        tytułu zysku netto, która została przeznaczona do dystrybucji w jakiejkolwiek
        formie, w tym do wypłaty wspólnikom, na pokrycie strat powstałych w okresie
        innym niż okres opodatkowania ryczałtem, na wypłatę wynagrodzeń związanych z
        udziałami, na podwyższenie kapitału zakładowego.
    Zgodnie z art. 28d ust. 1 i 2 ustawy o CIT:
    1. Podatnik opodatkowany ryczałtem od dochodów spółek, zwanym dalej w niniejszym
      rozdziale „ryczałtem”, jest obowiązany do prowadzenia ksiąg rachunkowych oraz
      sporządzania sprawozdań finansowych na podstawie przepisów o rachunkowości w
      sposób zapewniający prawidłowe określenie:
        1) wysokości zysku (straty) netto, podstawy opodatkowania i wysokości należnego
          podatku oraz
        2) w kapitale własnym:
          a) kwoty zysków niepodzielonych i kwoty zysków podzielonych odniesione na
            kapitały, wypracowanych w latach opodatkowania ryczałtem, oraz
          b) kwoty niepokrytych strat poniesionych w latach opodatkowania ryczałtem.
    2. Podatnik i jego następca prawny są obowiązani wykazywać wyodrębnienie w kapitale
      własnym zysków lub strat, o których mowa w ust. 1 pkt 2, w sprawozdaniu
      finansowym sporządzanym zgodnie z przepisami o rachunkowości do roku wypłaty
      tych zysków lub pokrycia tych strat.
    Definicja rozdysponowanego dochodu z tytułu zysku netto została zawarta w art. 28c pkt 5
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - jest to część dochodu z tytułu zysku
    netto, która została przeznaczona do dystrybucji w jakiejkolwiek formie, w tym do wypłaty
    wspólnikom, na pokrycie strat powstałych w okresie innym niż okres opodatkowania
    ryczałtem, na wypłatę wynagrodzeń związanych z udziałami, na podwyższenie kapitału
    zakładowego. Przeznaczenie zysku na kapitał zapasowy nie stanowi rozdysponowania
    zysku
    Z kolei dochodem z tytułu zysku netto jest suma zysków netto osiągniętych w każdym
    roku podatkowym stosowania opodatkowania ryczałtem w części, w jakiej te zyski nie były
    zyskami podzielonymi lub nie zostały przeznaczone na pokrycie straty. Dochód ten

    podlega opodatkowaniu ryczałtem w przypadku podatnika, który zakończył już
    opodatkowanie w formie ryczałtu (art. 28m ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT).
    W świetle powyższego zauważyć należy, że w dochodzie odpowiadającym sumie zysku
    netto chodzi o zysk, który w następstwie uchwały o podziale lub pokryciu zysku
    finansowego netto wypracowanego w okresie opodatkowania ryczałtem, w oparciu o
    zatwierdzone roczne sprawozdanie finansowe jednostki, jest przeznaczony do podziału
    między wspólników (stanowiąc dochód z tytułu podzielonego zysku), bądź na pokrycie
    strat powstałych w okresie poprzedzającym opodatkowanie ryczałtem (stanowiąc dochód
    z tytułu zysku przeznaczonego na pokrycie strat).
    Zauważyć należy, że powyższe również zostało wykazane w Przewodniku do Ryczałtu od
    dochodów spółek z 23 grudnia 2021 r.: „Powstanie tego rodzaju dochodu związane jest z
    zakończeniem opodatkowania ryczałtem - wskutek m.in. złożenia informacji o rezygnacji z
    opodatkowania ryczałtem, czy naruszenia warunków uprawniających do stosowania
    ryczałtu. Dochód ten rozpoznawany jest w momencie zakończenia opodatkowania
    ryczałtem i odpowiada łącznej wartości zysków netto wypracowanych przez spółkę w
    każdym roku podatkowym stosowania ryczałtu, które nie zostały podzielone między
    wspólników lub przeznaczone na pokrycie strat w żadnym z tych lat podatkowych. Zyski
    wypracowane w okresie opodatkowania ryczałtem wykazywane są w sprawozdaniu
    finansowym poprzez wyodrębnienie ich w kapitałach własnych. Stanowią je kwoty zysków
    niepodzielonych i kwoty zysków podzielonych, które zostały odniesione na kapitały (art.
    28d ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy o CIT). O sposobie zapłaty podatku od dochodu z tytułu
    zysk netto wypracowanego w okresie opodatkowania ryczałtem decyduje podatnik.
    Termin zapłaty podatku od tego dochodu uzależniony został bowiem od terminu jego
    dystrybucji”.
    W odniesieniu do powyższego wskazać należy, że Spółka podlegająca opodatkowaniu
    ryczałtem od dochodów spółek zobowiązana jest do prowadzenia ksiąg rachunkowych
    oraz sporządzania sprawozdań finansowych. Na podstawie takiej ewidencji Spółka może
    określić wysokość zysku netto wypracowanego w okresie opodatkowania ryczałtem.
    Zauważyć należy, że w momencie rezygnacji lub utraty prawa do opodatkowania
    ryczałtem to zastosowanie znajdzie art. 28m ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT. Wobec tego suma
    zysków netto osiągniętych w każdym roku podatkowym stosowania opodatkowania
    ryczałtem w części, w jakiej te zyski nie były zyskami podzielonymi, tj. zgodnie z definicją
    zawartą w art. 28m ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o CIT, przeznaczonymi na podstawie uchwały
    o podziale zysku do wypłaty akcjonariuszom jako dochód z tytułu zysku netto, stanowi
    podstawę opodatkowania zgodnie z art. 28n ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT.
    Podkreślenia wymaga fakt, że terminy związane z zapłatą ryczałtu od dochodu z tytułu
    zysku netto zostały określone w przepisach art. 28t ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych. Przy czym, obowiązek zapłaty ryczałtu związany jest z rozdysponowaniem
    dochodu z tytułu zysku neto, co wynika z art. 28t ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, zgodnie z
    którym:
      Podatnik jest obowiązany do zapłaty ryczałtu od rozdysponowanego dochodu z
      tytułu zysku netto - do końca trzeciego miesiąca roku podatkowego następującego
      po roku, w którym dokonano w całości lub w części wypłaty tego dochodu lub
      rozdysponowano nim w jakiejkolwiek innej formie.
    Jak natomiast stanowi art. 28t ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnik może zapłacić ryczałt, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, jednorazowo w
      kwocie odpowiadającej ryczałtowi należnemu od dochodu z tytułu zysku netto do
      końca trzeciego miesiąca roku podatkowego następującego po ostatnim roku
      opodatkowania ryczałtem. W takim przypadku przepisu art. 28r ust. 3 nie stosuje się.
    W myśl art. 28t ust. 3 ustawy o CIT:
      Jeżeli przed terminem zapłaty ryczałtu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, podatnik
      zostanie postawiony w stan likwidacji albo upadłości, zostanie przejęty przez inny
      podmiot lub zaprzestanie prowadzenia działalności z jakiejkolwiek innej przyczyny,

      albo znacznie ograniczy zakres tej działalności, termin zapłaty tego ryczałtu upływa z
      dniem poprzedzającym dzień zaistnienia jednego z tych zdarzeń.
    Z Państwa wniosku nie wynika, aby powyższe warunki zaistniały. Z tego też względu, co do
    zasady, Ryczałt od dochodu z tytułu zysku netto należy wpłacić do końca trzeciego
    miesiąca roku podatkowego następującego po ostatnim roku opodatkowania ryczałtem
    lub do końca trzeciego miesiąca roku podatkowego następującego po roku, w którym
    dokonano dystrybucji zysku netto wypracowanego w okresie opodatkowania ryczałtem.
    Termin ten uzależniony jest od decyzji co do zapłaty podatku w całości po utracie prawa
    do ryczałtu albo od terminu rozdysponowania (wypłaty lub innej formy jego dystrybucji)
    tym dochodem.
    Zatem, w sytuacji gdy zrezygnują Państwo z opodatkowania ryczałtem od dochodów
    spółek, nie muszą Państwo opodatkować niewypłaconego zysku wygenerowanego przez
    spółkę, już w momencie rezygnacji tego prawa. Po zmianie formy opodatkowania, zysk z
    okresu, kiedy podlegali Państwo opodatkowaniu na zasadach estońskiego CITu będzie
    mógł być opodatkowany w momencie jego faktycznej dystrybucji. Oznacza to tym samym,
    że zapłacą Państwo podatek dopiero w dniu wypłaty zysków osiągniętych w okresie
    opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek po wyjściu z ryczałtu.
    Tym samym, w związku z brakiem kontynuacji rozliczenia w reżimie Estońskiego CIT po
    upływie pierwszego 4 letniego okresu, Spółka na moment zakończenia korzystania z
    Estońskiego CIT nie będzie zobowiązana do uregulowania jakiegokolwiek podatku w
    związku z brakiem wypłaty środków tytułem dywidendy.
    W świetle powyższego, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku
    nr 1 należało uznać za prawidłowe.
    Istotą Państwa wątpliwości jest również kwestia przyjęcia, że Spółka będzie zobowiązana
    do uiszczenia podatku CIT według stawek określonych w art. 28o Ustawy o CIT jedynie w
    razie wypłaty w drodze dywidendy zysku osiągniętego w okresie opodatkowania
    Estońskim CIT lub pokrycia z niego strat lub wypłaty wynagrodzeń związanych z udziałami,
    na podwyższenie kapitału zakładowego, po zakończeniu okresu opodatkowania Estońskim
    CIT.
    W myśl art. 28o ust. 1 ustawy o CIT:
      Ryczałt wynosi:
        1) 10% podstawy opodatkowania - w przypadku małego podatnika oraz podatnika
        rozpoczynającego prowadzenie działalności;
        2) 20% podstawy opodatkowania - w przypadku podatnika innego niż wskazany w
        pkt 1.
    Treść art. 28n ust. 1 ww. ustawy jasno wskazuje, że podstawą opodatkowania ryczałtem
    jest suma dochodu ustalona w roku podatkowym, w którym podjęto uchwałę. W związku z
    tym właściwą wysokość ryczałtu wyznacza rok, w którym podejmowana jest uchwała o
    podziale zysku, nie ma natomiast znaczenia faktyczny moment wypłaty zysku czy też rok,
    za który dokonywana jest wypłata. Jeżeli w roku podjęcia uchwały podatnik posiada status
    małego podatnika, ryczałt wynosi 10% podstawy opodatkowania.
    Zgodnie z art. 4a pkt 10 ustawy o CIT:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o małym podatniku - oznacza to podatnika, u którego
      wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i
      usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty
      odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro; przeliczenia kwot wyrażonych w
      euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank
      Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w
      zaokrągleniu do 1000 zł.
    Zatem podatnik CIT posiada status małego podatnika w sytuacji, gdy przychody ze
    sprzedaży osiągnięte w poprzednim roku podatkowym nie przekroczyły 2 mln euro.
    Oznacza to, że dla celów ustalenia stawki ryczałtu (art. 28o ust. 1 ustawy o CIT) należy

    wziąć pod uwagę przychody ze sprzedaży osiągnięte w roku poprzedzającym rok, w
    którym podjęto uchwałę.
    Powyższa zasada nie ma jednak zastosowania w przypadku, gdy zysk wypłacany jest już w
    okresie po utracie prawa do opodatkowania CIT estońskim.
    Jak już wskazano w niniejszej interpretacji, z art. 28m ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT wynika, że
    w przypadku podatnika, który zakończył opodatkowanie ryczałtem, opodatkowaniu
    podlega dochód odpowiadający sumie zysków netto osiągniętych w każdym roku
    podatkowym stosowania opodatkowania ryczałtem w części, w jakiej te zyski nie były
    zyskami podzielonymi lub nie zostały przeznaczone na pokrycie straty (dochód z tytułu
    zysku netto). Dochód, o którym mowa w art. 28m ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT, podatnik
    ustala w momencie zakończenia opodatkowania ryczałtem i wykazuje ten dochód w
    deklaracji, o której mowa w art. 28r ust. 1 ustawy o CIT, składanej za ostatni rok
    opodatkowania ryczałtem. W powyższej deklaracji podatnik wskazuje także sposób zapłaty
    należnego podatku od dochodu z tytułu zysku netto.
    Z wyżej przywołanych przepisów wynika, że podatnik może zapłacić ryczałt:
    - jednorazowo po zakończeniu opodatkowania CIT estońskim (art. 28t ust. 2) albo
    - dopiero po wypłacie zysku netto lub rozdysponowaniu w jakiejkolwiek formie.
    Powyższe przepisy rozstrzygają jednak tylko termin zapłaty. Przyjęty przez podatnika
    sposób zapłaty należnego podatku od dochodu z tytułu zysku netto nie wpływa na
    wysokość dochodu z tytułu zysku netto oraz należnego podatku. Dochód z tytułu zysku
    netto, niezależnie od przyjętego przez podatnika sposobu jego zapłaty, ustalany jest w
    momencie zakończenia opodatkowania ryczałtem.
    Dochód ten podlega więc opodatkowaniu według stawki, o której mowa w art. 28o ustawy
    o CIT, właściwej w momencie ustalania dochodu z tytułu zysku netto, tj. w ostatnim roku
    opodatkowania ryczałtem, niezależnie od:
      - okresu, za który był wypłacany zysk;
      - statusu w roku podjęcia uchwały;
      - statusu w momencie wypłaty.
    Zatem w przypadku, gdy zdecydują się Państwo na rozdysponowanie zysku netto
    wypracowanego w okresie opodatkowania CIT estońskim już po utracie prawa do tego
    opodatkowania, powinni Państwo zastosować stawkę, która obowiązywała Państwa w
    ostatnim roku opodatkowania ryczałtem. W związku z czym, w celu określenia właściwej
    stawki ryczałtu należy wziąć pod uwagę przychody ze sprzedaży za rok poprzedzający
    ostatni rok opodatkowania ryczałtem.
    Tym samym będą Państwo zobowiązani do uiszczenia podatku CIT według stawek
    określonych w art. 28o ustawy o CIT jedynie w razie wypłaty w drodze dywidendy zysku
    osiągniętego w okresie opodatkowania Estońskim CIT lub pokrycia z niego straty lub
    wypłaty wynagrodzeń związanych z udziałami lub na podwyższenie kapitału zakładowego
    po zakończeniu okresu opodatkowania Estońskim CIT.
    W świetle powyższego, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku
    nr 2 należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
    będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących
    przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.