Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.853.2025.1.JS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-24
Teza: Zwolnienie od podatku VAT dla świadczonych usługi
udzielania korepetycji z zakresu fizyki.
Słowa kluczowe: korepetycje
podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z
podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi prywatnego nauczania
na poziomie przedszkolnym, podstawowym,
ponadpodstawowym i wyższym świadczone przez
nauczycieli
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 27

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 sierpnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy zwolnienia od podatku VAT dla świadczonych przez Pana usług udzielania
    korepetycji z zakresu fizyki.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która ma miejsce zamieszkania w Polsce i podlega
    nieograniczonemu obowiązku podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    (polska rezydencja podatkowa).
    Wnioskodawca jest korepetytorem prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą
    mieszczącą się pod symbolem statystycznym PKD 85.59B (pozostałe pozaszkolne formy
    edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane). Wnioskodawca świadczy usługi prywatnego
    nauczania w formie korepetycji z zakresu fizyki (przede wszystkim pod kątem programu
    matury międzynarodowej (IB) oraz matury polskiej). Korepetycje udzielane są w znacznej
    mierze w języku angielskim, ale również częściowo w języku polskim. Wnioskodawca
    ukończył studia inżynierskie na kierunku ... na ... (Wielka Brytania) oraz następnie studia
    magisterskie na tym samym kierunku na ... (Królestwo Niderlandów) – kopie dyplomów w
    załączeniu. W ramach programu studiów nauczane były m.in. przedmioty z zakresu
    poszczególnych działów fizyki. Zestaw tych przedmiotów zawarto w tabeli poniżej (vide
    również załączone oryginalne transkrypty z ... oraz z ... – przedmioty dotyczące działów
    fizyki zaznaczone kolorem): L.p. Nazwa przedmiotu w oryginale Nazwa przedmiotu -
    tłumaczenie ... 1. Fluid mechanics Mechanika płynów 2. Electrical Energy Supply & Circuits
    Zasilanie energią elektryczną I obwody 3. Mechanics (Aero/Mech) Mechanika 4.
    Thermodynamics Termodynamika 5. Fluid mechanics 2 Mechanika płynów 2 6. Dynamics
    Dynamika 7. DAQ & Experimental Methods Pozyskiwanie danych i metody
    eksperymentalne 8. Applied thermodynamics Termodynamika stosowana 9. Modelling &
    Simulation Modelowanie i symulacje Uniwersytet TU Delft 10. Advanced heat transfer
    Zaawansowany transfer ciepła 11. Physics & Measurement Fizyka i pomiary 12. Non-linear
    Mechanics Mechanika nieliniowa.
    Przedmioty dotyczące działów fizyki stanowiły ważną część całego programu studiów.
    Przedmioty te obejmowały zakres poszczególnych działów przedmiotu „fizyka” w
    rozumieniu szkoły średniej, ale rozszerzony i pogłębiony do poziomu akademickiego. W
    ramach tych przedmiotów Wnioskodawca realizował materiał, którego naucza na co dzień
    w ramach świadczonych usług korepetycji. Należy podkreślić, że dominująca część
    tematów, których Wnioskodawca uczył się na studiach w ramach powyższych
    przedmiotów fizycznych pokrywa się zarówno z polską maturą, jak i maturą
    międzynarodową. We wszystkich przypadkach materiał na studiach był szerszy i bardziej
    zaawansowany niż na poziomie szkoły średniej. Dodatkowo, w pierwszej połowie roku
    2025 Wnioskodawca ukończył kurs dla nauczycieli przedmiotu „Fizyka” organizowany
    przez ... z siedzibą w ... (Szwajcaria), czyli przez organizację macierzystą programu matury
    międzynarodowej – IB (kopia certyfikatu w załączeniu).
    Powyższe oznacza, że zakres poszczególnych działów fizyki nauczanej przez
    Wnioskodawcę w ramach udzielanych korepetycji służących przygotowaniu do matury
    międzynarodowej IB oraz polskiej matury w całości pokrywa się z kompleksową edukacją
    na poziomie średnim i wyższym, którą Wnioskodawca uzyskał zarówno na wspomnianych
    studiach na ..., jak i na ....
    Nauczanie realizowane jest w formie zdalnej w drodze kontaktu online Wnioskodawcy z
    uczniem. Umowy o usługi nauczania zawierane są online przez Wnioskodawcę (w ramach
    prowadzonej przez Wnioskodawcę indywidualnej działalności gospodarczej) bezpośrednio
    z uczniami lub z ich rodzicami. Wnioskodawca w chwili obecnej nie jest jednostką objętą
    systemem oświaty. Wnioskodawca nie jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku

    od towarów i usług z uwagi na skalę prowadzonej działalności (Wnioskodawca korzysta z
    podmiotowego zwolnienia z podatku od towarów i usług).

## Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym świadczone przez Wnioskodawcę usługi udzielania
    korepetycji z zakresu fizyki korzystają ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o podatku od towarów i usług, jako usługi
    prywatnego nauczania na poziomie ponadpodstawowym świadczone przez nauczyciela?
    Pana stanowisko w sprawie
    Według Wnioskodawcy świadczone przez Wnioskodawcę usługi udzielania korepetycji z
    zakresu fizyki korzystają ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 27 ustawy o podatku od towarów i usług, jako usługi prywatnego nauczania na
    poziomie ponadpodstawowym świadczone przez nauczyciela.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 931 ze zm., dalej „ustawa o VAT”) zwalnia się od podatku
    usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym,
    ponadpodstawowym i wyższym, świadczone przez nauczycieli.
    Z powyższego przepisu wynika, że wskazane zwolnienie od podatku od towarów i usług
    (dalej „VAT”) ma charakter przedmiotowo-podmiotowy. Warunkiem zastosowania
    zwolnienia z VAT jest zarówno spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym
    dotyczącej rodzaju świadczonych usług (tzn. nauczania prywatnego na poziomie
    przedszkolnym lub podstawowym lub ponadpodstawowym lub wyższym), jak i przesłanki
    podmiotowej odnoszącej się do usługodawcy, tj. nauczyciela, który świadczy usługę na
    własny rachunek i odpowiedzialność.
    Odnosząc się do pierwszej ze wspomnianych przesłanek, należy stwierdzić, że w
    omawianym stanie faktycznym nauczanie ma niewątpliwie charakter prywatny. Jak
    wskazano powyżej, nauczanie realizowane jest w formie zdalnej (zajęcia online). Umowy o
    usługi nauczania zawierane są online bezpośrednio przez Wnioskodawcę (w ramach jego
    indywidualnej działalności gospodarczej) z uczniami lub z ich rodzicami. Nauczanie w tym
    przypadku realizowane jest przez nauczyciela – Wnioskodawcę - na własny rachunek i
    własną odpowiedzialność (tj. nauczyciel działa we własnym imieniu). Nauczanie
    realizowane jest w tym przypadku na poziomie ponadpodstawowym, ponieważ
    przedmiotem nauczania jest materiał dydaktyczny objęty programem polskiej szkoły
    średniej lub programem matury międzynarodowej (IB).
    Warto w tym miejscu zwrócić uwagę na fakt, iż Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej
    (dalej „TSUE”) dokonując wykładni przepisów dyrektywy VAT, które winny znaleźć
    odzwierciedlenie w systemach wewnętrznych poszczególnych państw, wyraźnie stwierdził,
    że formułowany (w Dyrektywie VAT) w ramach zwolnienia z podatku zwrot „edukacja
    szkolna i uniwersytecka” nie obejmuje jedynie nauczania, które kończy się egzaminem w
    celu uzyskania danych kwalifikacji lub które umożliwia uzyskanie określonego
    wykształcenia, lecz obejmuje także inną działalność, w ramach której prowadzi się
    nauczanie w celu poszerzania wiedzy i umiejętności uczniów lub studentów, pod
    warunkiem że działalność ta nie będzie miała charakteru wyłącznie rekreacyjnego.
    Jednocześnie zdaniem TSUE przyjęcie szczególnie ścisłej wykładni zwrotu „edukacja
    szkolna i uniwersytecka” groziłoby powstaniem rozbieżności w stosowaniu systemu
    podatku od towarów i usług w państwach członkowskich – z tego powodu, że systemy
    nauczania w każdym państwie członkowskim są zorganizowane w różny sposób (patrz:
    wyrok TS z 14.06.2007 r., C-445/05, Werner Haderer przeciwko Finanzamt Wilmersdorf, EU:
    C:2007:344 – dalej wyrok TS C-445/05, Werner Haderer).

    Nie ma zatem wątpliwości, że w omawianym stanie faktycznym Wnioskodawca świadczy
    usługi „nauczania prywatnego na poziomie ponadpodstawowym”, a w konsekwencji
    spełniona jest przedmiotowa przesłanka zastosowania zwolnienia z VAT, o którym mowa
    w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT.
    Odnosząc się do drugiej – podmiotowej – przesłanki zastosowania zwolnienia od VAT,
    należy stwierdzić, że w omawianym stanie faktycznym Wnioskodawca niewątpliwie
    posiada status „nauczyciela” w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT. W ustawie o
    VAT nie ma definicji pojęcia „nauczyciel”. Definicji takiej nie zawiera również prawo
    oświatowe. W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że dla ustalenia statusu „nauczyciela”
    w rozumieniu wspomnianego przepisu ustawy o VAT nie ma znaczenia, czy dana osoba
    ma formalne przygotowanie bądź wykształcenie pedagogiczne, dyplom potwierdzający
    wyższe wykształcenie pedagogiczne lub czy jest ona pracownikiem systemu oświaty.
    Ustawa o VAT nie zawiera takiego wymogu. Powyższe znajduje potwierdzenie także w
    wyroku TSUE, gdzie stwierdzono m.in. że działalność inna niż w charakterze nauczyciela
    sensu stricto również może zostać uznana za nauczanie (o którym tu mowa), pod
    warunkiem że jest wykonywana w ramach przekazywania wiedzy i umiejętności pomiędzy
    nauczycielem a uczniami lub studentami w zakresie edukacji szkolnej lub uniwersyteckiej
    (wyrok TSUE z 28.01.2010 r., C-473/08, Ingenieurbüro Eulitz GbR Thomas und Marion
    Eulitz przeciwko Finanzamt Dresden I, EU:C:2010:47).
    Po drugie, art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT nie zawiera również wymogu, by „nauczyciel”
    w rozumieniu tego przepisu posiadał wykształcenie kierunkowe w danej dziedzinie.
    Potwierdza to ukształtowana linia orzecznicza Sądów Administracyjnych – vide wyroki WSA
    w Poznaniu z dnia 4 sierpnia 2021 r., sygn. akt I SA/Po 387/21; WSA w Gdańsku z dnia 2
    sierpnia 2022 r., sygn. akt I SA/Gd 289/22; WSA w Gliwicach z dnia 14 listopada 2023 r.,
    sygn. akt I SA/Gl 78/23; WSA we Wrocławiu z dnia 24 stycznia 2024 r., sygn. akt I SA/Wr 493
    /23; WSA w Gliwicach z dnia 6 lutego 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 267/23; WSA w Warszawie z
    dnia 22 lutego 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 48/24), a także wyrok NSA z 12 czerwca 2024 r.
    sygn. I FSK 471/24.
    Potwierdza to również interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej w dniu 26 listopada 2024 r. (sygn. 0114-KDIP4-2.4012.648.2024.1.
    SKJ), w której stwierdzono m.in. że: „Natomiast w odniesieniu do przesłanki podmiotowej,
    zauważenia wymaga, że pod pojęciem nauczyciela należy rozumieć osobę, która posiada i
    przekazuje wiedzę i umiejętności, przy czym nie musi to być nauczyciel w rozumieniu
    ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela. Może to być zatem osoba, która
    posiada wykształcenie kierunkowe (np. ukończone studia wyższe), jak również osoba
    posiadająca wiedzę i kwalifikacje nabyte w inny sposób. Przykładowo może to być osoba,
    która ukończyła stosowny kurs kierunkowy, posiada odpowiednią wiedzę, kwalifikacje,
    doświadczenie. Zauważyć bowiem należy, że system oświaty w pewnych dziedzinach nie
    przewiduje odrębnego kształcenia kierunkowego, zatem gdy dana osoba zdobyła wiedzę
    np. w ramach kursu, to też zasadne jest przyjęcie, że posiada wiedzę i kwalifikacje
    pozwalające pełnić rolę nauczyciela.”
    Dodać również należy, że przytoczony powyżej przepis art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT
    jest odzwierciedleniem regulacji art. 132 ust. 1 lit. J Dyrektywy w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej, zgodnie z którym państwa członkowskie zwalniają
    nauczanie prywatne przez nauczycieli, obejmujące kształcenie powszechne lub wyższe.
    TSUE w swoich wyrokach również potwierdzał brak wymogu posiadania wykształcenia
    kierunkowego dla zastosowania powyższego zwolnienia z VAT-u – vide np. wyrok TSUE z
    28.01.2010 r. (C-473/08, Ingenieurbüro Eulitz GbR Thomas und Marion Eulitz przeciwko
    Finanzamt Dresden I, EU:C:2010:47), gdzie stwierdzono m.in., że działalność inna niż w
    charakterze nauczyciela sensu stricto również może zostać uznana za nauczanie (o którym
    tu mowa), pod warunkiem, że jest wykonywana w ramach przekazywania wiedzy i
    umiejętności pomiędzy nauczycielem a uczniami lub studentami w zakresie edukacji
    szkolnej lub uniwersyteckiej. Skoro w ustawie o VAT brak jest definicji legalnej pojęcia

    „nauczyciel”, ani odesłania do innych norm prawnych, to należy to pojęcie rozumieć w
    znaczeniu przypisywanym mu w języku polskim, tzn. przy zastosowaniu wykładni
    językowej. Wykładnia językowa ma bowiem zawsze pierwszeństwo przy dokonywaniu
    interpretacji przepisów prawa podatkowego. Pod pojęciem nauczyciela należy zatem
    rozumieć osobę, która „posiada i przekazuje wiedzę i umiejętności uczniom.”
    W omawianym stanie faktycznym Wnioskodawca spełnia opisane powyżej kryteria. Jak
    wskazano powyżej, w ramach programu studiów inżynierskich oraz magisterskich na
    kierunku ..., które ukończył Wnioskodawca, nauczane były m.in. przedmioty z zakresu
    fizyki na poziomie uniwersyteckim. Wnioskodawca ukończył również kurs dla nauczycieli
    przedmiotu „Fizyka” organizowany przez ... z siedzibą w ... (Szwajcaria), czyli przez
    organizację macierzystą programu matury międzynarodowej – IB.
    Wnioskodawca posiada niewątpliwie wystarczającą „wiedzę i umiejętności” z zakresu
    fizyki, aby nauczać tego przedmiotu na poziomie szkoły średniej (nie bez znaczenia jest tu
    również fakt, iż „...” zaliczany jest do pięćdziesięciu najlepszych uniwersytetów na świecie).
    W ramach udzielanych korepetycji przedmiotem nauczania są poszczególne zagadnienia
    fizyki, istnieje zatem związek pomiędzy treścią przekazywaną przez nauczyciela na lekcji
    (korepetycji), a posiadanymi kwalifikacjami (czyli wiedzą) nauczającego. Wnioskodawca
    jest zatem osobą, która „posiada i przekazuje wiedzę i umiejętności uczniom” z zakresu
    fizyki. Spełnia on zatem wskazane powyżej kryterium posiadania statusu nauczyciela,
    według definicji językowej tego pojęcia. Powyższe oznacza, że Wnioskodawca niewątpliwie
    spełnia kryterium podmiotowe zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o
    VAT, tzn. posiada status „nauczyciela” w rozumieniu powyższego przepisu. Wobec
    spełnienia zarówno kryterium przedmiotowego, jak i kryterium podmiotowego,
    Wnioskodawca – w opisanym powyżej stanie faktycznym - niewątpliwie uprawniony jest
    do korzystania ze zwolnienia od podatku VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT.
    Potwierdza to również wskazana powyżej interpretacja indywidualna wydania przez
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w dniu 26 listopada 2024 r. (sygn. 0114-KDIP4-
    2.4012.648.2024.1.SKJ).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, (...)
    Podkreślić należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może
    korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:
      a) jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14
        grudnia 2016 – Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,
      b) uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w
        zakresie kształcenia
      – oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.
    Jak wynika z art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym,
      podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym, świadczone przez nauczycieli.
    W świetle art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania
      zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:
      a) prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach,
      lub
      b) świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów
      ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe – wyłącznie w zakresie usług
      objętych akredytacją, lub
      c) finansowane w całości ze środków publicznych.
      – oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
    Powyżej wskazane przepisy są odzwierciedleniem regulacji art. 132 ust. 1 lit. i) i lit. j)
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zwanej
    dalej „Dyrektywą 2006/112/WE, zgodnie z którymi:
      Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:
      i) kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie
      zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów
      ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty
      prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele
      uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie;
      j) nauczanie prywatne przez nauczycieli, obejmujące kształcenie powszechne lub
      wyższe.
    Z regulacji art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy, wynika, że warunkiem zastosowania zwolnienia jest
    nie tylko spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju
    świadczonych usług, tj. usług prywatnego nauczania na odpowiednim poziomie edukacji,
    ale także przesłanki podmiotowej, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być
    nauczycielem. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie
    nie ma zastosowania. Zwolnione od podatku jest nauczanie prywatne przez nauczycieli,
    obejmujące kształcenie powszechne lub wyższe. Prywatne nauczanie obejmuje czynności
    wykonywane przez nauczycieli na ich własny rachunek i odpowiedzialność (tj. nauczyciel
    działa we własnym imieniu). Prywatny charakter nauczania nie zależy od istnienia
    bezpośredniej relacji umownej między uczącym a uczniem (bądź uczniami), może to być
    bowiem umowa zawarta przez nauczającego, np. z rodzicami uczniów. Przykładem takiej
    usługi jest udzielanie korepetycji. Bez znaczenia w tej sytuacji pozostaje, czy odbiorcą
    usługi jest indywidualny uczeń, czy też jednocześnie większa liczba osób. W przypadku
    jednak, gdy nauczyciele świadczący usługi nauczania są zatrudnieni przez inny podmiot, to
    nie łączy ich bezpośrednia relacja umowna z uczniami, lecz z podmiotem zatrudniającym.
    Przywołany wyżej przepis umożliwia nauczycielom zwolnienie od podatku świadczonych
    przez nich usług nauczania prywatnego na poziomie przedszkolnym, podstawowym,

    ponadpodstawowym i wyższym. Zwolnienie to odnosi się zatem do usług nauczania, które
    obejmuje materiał dydaktyczny realizowany przez szkoły lub uczelnie wyższe. Musi istnieć
    tu zatem zgodność realizowanego w ramach prywatnego nauczania materiału z
    materiałem przewidzianym w programie nauczania w wymienionych placówkach
    oświatowych.
    Powyższe stanowisko potwierdza analiza orzeczeń TSUE. W zapadłym rozstrzygnięciu C-
    473/08 z dnia 28 stycznia 2010 r. w sprawie Eulitz, Trybunał stwierdził, że nauczyciele
    świadczący usługi w ramach kursów organizowanych przez podmiot trzeci nie mogą
    zostać uznani za osoby nauczające „prywatnie” w rozumieniu art. 13 część A ust. 1 lit. j VI
    Dyrektywy (obecnie art. 132 ust. 1 lit. j Dyrektywy 2006/112/WE). W wyroku tym wskazano
    także, że:
      Thomas Eulitz działał jako nauczyciel w ramach kursu szkoleniowego
      proponowanego przez podmiot trzeci – EIPOS. W świetle ustaleń sądu krajowego
      podmiot ten – a nie Thomas Eulitz – pełnił obowiązki instytucji szkoleniowej, w
      ramach której ten ostatni nauczał oraz świadczył usługi szkoleniowe uczestnikom
      rzeczonych kursów (pkt 52).
    Z kolei w wyroku TSUE z 14 czerwca 2007 r. C-445/05 w sprawie Werner Haderer, Trybunał
    wskazał, że:
      28. Ponadto, aby możliwe było skorzystanie ze zwolnienia przewidzianego w art. 13
      część A ust. 1 lit. j) szóstej dyrektywy, nie wystarcza, aby lekcje obejmowały
      nauczanie na poziomie szkolnym lub uniwersyteckim; poza tym musi być to
      „nauczanie prywatne przez nauczycieli”.
      29. Aczkolwiek z akt postępowania przed sądem krajowym wynika, że W. Haderer
      udziela lekcji jako nauczyciel, co nie zostało zakwestionowane ani przez państwa
      członkowskie, ani przez Komisję w uwagach przedstawionych na podstawie art. 23
      statutu Trybunału Sprawiedliwości, to jednak pojawia się pytanie, czy lekcje te są
      udzielane „prywatnie”.
      30. To ostatnie określenie umożliwia odróżnienie usług świadczonych przez
      podmioty wymienione w art. 13 część A ust. 1 lit. i) szóstej dyrektywy od usług
      wymienionych w tym samym ust. 1 pod lit. j), które są wykonywane przez nauczycieli
      na ich własny rachunek i na ich własną odpowiedzialność.
      31. Do tych ostatnich usług można zaliczyć na przykład kursy indywidualne, w
      którym to przypadku zasadniczo istnieje związek pomiędzy treścią danej lekcji a
      kwalifikacjami nauczającego. W tym zakresie brzmienie art. 13 część A ust. 1 szóstej
      dyrektywy w żaden sposób nie sprzeciwia się temu, aby lekcje udzielane na rzecz
      większej liczby osób jednocześnie były objęte zwolnieniem ustanowionym w tym
      przepisie.
    Zgodnie ze stanowiskiem TSUE, zajętym w wyroku C-445/05 z dnia 14 czerwca 2007 r. w
    sprawie Werner Haderer, nauczanie prywatne obejmuje czynności wykonywane przez
    nauczycieli na ich własny rachunek i odpowiedzialność. Nie ma przy tym znaczenia
    okoliczność, czy usługa jest świadczona indywidualnemu uczniowi/słuchaczowi, czy też
    jednocześnie większej liczbie osób. W orzeczeniu tym Trybunał nadmienił, że pojęcie
    „edukacja szkolna i uniwersytecka” nie obejmuje jedynie nauczania, które kończy się
    egzaminem w celu uzyskania danych kwalifikacji lub które umożliwia uzyskanie
    określonego wykształcenia, lecz obejmuje także inną działalność, w ramach której
    prowadzi się nauczanie w celu poszerzania wiedzy i umiejętności uczniów lub studentów,
    pod warunkiem, że działalność ta nie będzie miała charakteru wyłącznie rekreacyjnego.
    Jednocześnie, zdaniem Trybunału, przyjęcie szczególnie ścisłej wykładni pojęcia „edukacji
    szkolnej i uniwersyteckiej” groziłoby powstaniem rozbieżności w stosowaniu systemu
    podatku VAT w państwach członkowskich, z tego powodu, że systemy nauczania w
    każdym państwie członkowskim są zorganizowane w różny sposób.
    Przechodząc do kwestii możliwości zastosowania zwolnienia od podatku dla świadczonych
    przez Pana usług udzielania korepetycji z zakresu fizyki na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27

    ustawy, w pierwszej kolejności należy przeanalizować możliwość objęcia ich zwolnieniem
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy.
    Należy wskazać, że z opisu sprawy wynika, że nie jest Pan jednostką objętą systemem
    oświaty. Zatem świadczone przez Pana usługi udzielania korepetycji z zakresu fizyki nie
    korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, ponieważ
    nie jest Pan podmiotem wymienionym w tym przepisie.
    Jak wskazano wyżej, art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy zawiera zarówno przesłankę podmiotową,
    jak i przedmiotową, których spełnienie umożliwia zastosowanie zwolnienia od podatku.
    Dla zastosowania ww. zwolnienia, przesłanki te muszą być spełnione łącznie.
    Odnosząc się do przesłanki podmiotowej, należy zauważyć że pod pojęciem nauczyciela
    należy rozumieć osobę, która posiada i przekazuje wiedzę i umiejętności. Przy czym, nie
    musi to być nauczyciel w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 986 ze zm.), ale np. osoba, która posiada wykształcenie
    kierunkowe (np. ukończone studia wyższe), jak również osoba posiadająca wiedzę i
    kwalifikacje nabyte w inny sposób. Przykładowo może to być osoba, która ukończyła
    stosowny kurs kierunkowy, posiada odpowiednią wiedzę, kwalifikacje, doświadczenie.
    Powyższe stanowisko znajduje odzwierciedlenie w powołanych wyrokach TSUE: C-473/08 z
    28 stycznia 2010 r. w sprawie Eulitz oraz C-445/05 z 14 czerwca 2007 r. w sprawie Werner
    Haderer. Z wyroków tych wynika, że nie należy dokonywać rozróżnienia dla celów podatku
    VAT pomiędzy nauczaniem uczniów lub studentów w ramach nauczania szkolnego lub
    uniwersyteckiego i nauczania osób posiadających już dyplom szkolny lub uniwersytecki,
    które na podstawie tego dyplomu kontynuują naukę zawodu. Podobnie jest w przypadku
    nauczania obejmującego tę edukację. Tym samym posiadanie przez nauczyciela wiedzy i
    kwalifikacji pozwalających na pełnienie roli nauczyciela gwarantuje jakość świadczonych
    przez niego usług, które mają umożliwiać uzyskanie określonego wykształcenia w celu
    wykonywania danego zawodu.
    Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN wykształcenie to zasób wiedzy określony
    programem danej szkoły, jednocześnie np. wykształcenie podstawowe to zasób wiedzy
    zdobytej przez kogoś w szkole podstawowej i gimnazjum, wykształcenie średnie to zasób
    wiedzy zdobytej przez kogoś w szkole średniej, wykształcenie wyższe to zasób wiedzy
    zdobytej przez kogoś w wyższej uczelni. Musi zatem istnieć związek pomiędzy treścią
    przekazywaną na lekcji, a posiadanymi kwalifikacjami nauczającego.
    Innymi słowy przesłanka podmiotowa nie odwołuje się bezpośrednio do kwestii wiedzy
    osoby uczącej (tą zdobywa się bowiem niezależnie od charakteru w jakim dana osoba ją
    zdobywa – uczy się) lecz wprost do określonego miejsca w schemacie tego uczenia, tj. do
    posiadania kwalifikacji w działaniu jako „nauczyciel”.
    Jak wynika z informacji przedstawionych we wniosku, ukończył Pan studia inżynierskie na
    kierunku ... na ... (Wielka Brytania) oraz następnie studia magisterskie na tym samym
    kierunku na ... (Królestwo Niderlandów). W ramach programu studiów nauczane były m.in.
    przedmioty z zakresu poszczególnych działów fizyki. Ukończył Pan również kurs dla
    nauczycieli przedmiotu „Fizyka” organizowany przez ... z siedzibą w ... (Szwajcaria), czyli
    przez organizację macierzystą programu matury międzynarodowej – IB.
    Zatem w okolicznościach niniejszej sprawy uznać należy, że posiada Pan wiedzę i
    kwalifikacje z zakresu fizyki. Tym samym dla świadczonych przez Pana usług udzielania
    korepetycji z zakresu fizyki zostanie spełniona przesłanka podmiotowa zwolnienia, o
    którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.
    W odniesieniu z kolei do przesłanki przedmiotowej zwolnienia należy dokonać oceny, czy
    usługi będące przedmiotem wniosku mogą zostać objęte zwolnieniem jako usługi
    prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i
    wyższym w rozumieniu wskazanych powyżej przepisów ustawy, z uwzględnieniem
    orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE.

    Mając na uwadze zakres świadczonych przez Pana usług polegających na udzielaniu
    korepetycji z zakresu fizyki, służących przygotowaniu do matury międzynarodowej IB oraz
    polskiej matury, należy uznać, że stanowią one usługi prywatnego nauczania na poziomie
    ponadpodstawowym, zatem spełnia Pan przesłankę przedmiotową wynikającą z art. 43
    ust. 1 pkt 27 ustawy.
    W konsekwencji analiza powołanych przepisów prawa, orzecznictwa Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz przedstawionych przez Pana okoliczności sprawy
    prowadzi do wniosku, że świadczone przez Pana usługi udzielania korepetycji z zakresu
    fizyki korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy. Przy
    czym zaznaczyć należy, że ww. usługi objęte są zwolnieniem od podatku VAT wyłącznie w
    przypadku, jeżeli miejscem świadczenia, a zarazem opodatkowania tych usług jest
    terytorium Polski.
    Zatem Pana stanowisko w zakresie zwolnienia od podatku VAT dla świadczonych przez
    Pana usług udzielania korepetycji z zakresu fizyki należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wszystkie okoliczności mające wpływ na ocenę Pana sytuacji prawnopodatkowej powinny
    znaleźć się w opisie sprawy. W związku z tym Organ nie analizuje dokumentów
    dołączonych do wniosku. Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej musi spełniać
    wymogi, które wynikają z przepisów Ordynacji podatkowej.
    Jednocześnie informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej
    przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie
    zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej –
    rozpatrzone.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi
    Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.