Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-767/13/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-10-31
Teza: Czy wniesienie aportem części przedsiębiorstwa do nowo utworzonej spółki w zamian za udziały będzie podlegać wyłączeniu z opodatkowania.
Słowa kluczowe: aport; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 24 lipca 2013 r. (data wpływu 29 lipca 2013 r.), uzupełnionym w dniu 28 października 2013 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania czynności aportu zorganizowanej części przedsiębiorstwa - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 lipca 2013 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 28 października 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania czynności aportu zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

W złożonym wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest przedsiębiorcą prowadzącym działalność na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej w zakresie handlu hurtowego i detalicznego materiałami sanitarnymi, wykonywania instalacji wodno-kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych i klimatycznych oraz sprzedaży i wynajmu nieruchomości. Do grudnia 2012 r. przedsiębiorstwo było organizacyjnie podzielone na trzy piony:

*   usługi, którymi zarządzał starszy syn Wnioskodawcy,
*   handel, którym zarządzał młodszy syn Wnioskodawcy,
*   nieruchomości, którymi zarządzał Wnioskodawca zarówno pod względem inwestycyjnym, jak i rozporządzania nimi.

Samo organizacyjne, a nawet finansowe wydzielenie, gdy nie ma to przełożenia na formę prawną, stanowiło dla rozrastającej się firmy problem pod względem zarządzania całością. W związku z tym Wnioskodawca postanowił przenieść usługi do odrębnego podmiotu. W dniu 11 grudnia 2012 r. została zarejestrowana spółka akcyjna, której głównym przedmiotem działalności jest wykonywanie instalacji wodno-kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych i klimatycznych. W dotychczasowej działalności Wnioskodawca nie przyjmuje nowych zleceń w zakresie objętym przedmiotem jej działalności.

Obecnie Wnioskodawca zamierza wyodrębnić handel z dotychczasowej działalności, pozostawiając działalność związaną z wynajmem nieruchomości. Działalność w zakresie handlu prowadzona jest w kilku oddziałach na terenie Polski. Hurtownie mieszczą się w nieruchomościach stanowiących własność, bądź będących w użytkowaniu wieczystym Wnioskodawcy lub Wnioskodawcy i jego żony, a w jednym przypadku - również synów. Jedna z hurtowni znajduje się w nieruchomości wynajmowanej. Nieruchomości są wpisane do ewidencji środków trwałych. Na przedsiębiorstwo (poza spółką akcyjną) składają się:

*   aktywa trwałe - nieruchomości wyżej opisane wraz z wyposażeniem, środki transportu oraz inne podobne składniki,
*   wartości niematerialne i prawne ujęte w księgach handlowych przedsiębiorstwa - znak firmowy, niezamortyzowane licencje na programy komputerowe, prawo do strony internetowej,
*   aktywa obrotowe - towary, środki pieniężne na rachunkach bankowych (firmowych) Wnioskodawcy, wierzytelności handlowe (należności) ustalone co do osoby dłużników (kontrahentów), kwoty i terminu zapłaty,
*   pasywa - zobowiązania handlowe (długi) - ustalone co do osoby wierzycieli (kontrahentów), kwoty i terminu zapłaty, zobowiązanie kredytowe wynikające z zawartych umów o kredyt inwestycyjny i obrotowy,
*   ogół praw i obowiązków wynikających z zawartych umów, nieujętych w księgach handlowych przedsiębiorstwa: prawa i obowiązki z umów zawartych z pracownikami, kontrahentami handlowymi, dostawcami mediów.

Wnioskodawca zamierza wydzielić organizacyjnie i finansowo część handlową bez nieruchomości i jako zorganizowaną część przedsiębiorstwa wnieść aportem do nowo zakładanej w tym celu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Nowo powstała spółka korzystałaby, na podstawie umów najmu, z nieruchomości przedsiębiorstwa. Dotychczasowe przedsiębiorstwo skupiłoby się na wynajmie i obrocie nieruchomościami. W dotychczasowym przedsiębiorstwie pozostałyby nieruchomości oraz związane z nimi umowy (kredyt inwestycyjny, umowy najmu, umowy związane z mediami). Dział handlowy jest organizacyjnie i finansowo wyodrębnionym, w istniejącym przedsiębiorstwie, zespołem składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, przeznaczonym do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem może stanowić niezależne samodzielne przedsiębiorstwo. Wyodrębnienie finansowe działu handlowego polega na wyodrębnieniu zespołu składników majątkowych tj. środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych oraz majątku obrotowego, zapasów, należności i środków pieniężnych, źródeł pochodzenia tych aktywów, tj. kapitałów, zobowiązań, w tym dostaw i usług oraz kredytów handlowych. Pod względem organizacyjnym handel zlokalizowany jest w kilku oddziałach na terenie Polski \`(...)\` . Placówki te zajmują się tylko handlem. W każdej z nich jest kierownik, któremu podlegają pracownicy. Kierownicy podlegają pełnomocnikowi Wnioskodawcy, tj. jego synowi, który odpowiada za część handlową firmy.

Wnioskodawca nie zamierza bezpośrednio zarządzać spółkami. Do nowo utworzonej spółki nie weszłyby trudno ściągalne wierzytelności, na które utworzono rezerwy lub inne odpisy. Pod względem wartościowym nie stanowią one znaczącego udziału w całości obrotów przedsiębiorstwa, zaś ich ściągnięcie nie jest już obecnie istotne dla funkcjonowania części handlowej. Poza tym, wygodniejsza będzie windykacja wierzytelności przez obecnego wierzyciela, tj. Wnioskodawcę. Z uwagi na przypadki toczących się już postępowań sądowych i egzekucyjnych, włączenie ich do przedmiotu aportu wymagałoby albo zgody przeciwników procesowych w świetle art. 192 pkt 3 Kodeksu postępowania cywilnego, gdyż zmienia się osoba powoda (spółka - dotyczy spraw sądowych w toku) lub konieczności uzyskania nowej klauzuli wykonalności na tytułach egzekucyjnych w świetle art. 788 tego kodeksu, z uwagi na zmianę osoby wierzyciela (spółka). Objęcie ich aportem spowodowałoby wydłużenie czasu ich ściągania, bez znaczącej korzyści dla przedsiębiorstwa. Na spółkę nie przejdzie również obowiązek zapłaty żadnych kosztów naliczonych względem Wnioskodawcy i odnoszących się do jego działalności, tj. do dnia wniesienia aportu, a które mogłyby stanowić u Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodów. Koszty te będą spłacane również wyłącznie przez Wnioskodawcę. Reasumując, wyłączone zostaną również te bieżące zobowiązania Wnioskodawcy, które mogą stanowić koszt podatkowy (jako związane z jego przychodami oraz nie wyłączone z katalogu kosztów podatkowych), a nie będą stanowiły kosztów podatkowych spółki.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wniesienie aportem części przedsiębiorstwa opisanego wyżej do nowo tworzonej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w zamian za objęcie udziałów po wartości nominalnej w tej spółce, będzie podlegać wyłączeniu z opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, wskazującego, że zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów tej ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, zorganizowana część przedsiębiorstwa jest to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Wnioskodawca wskazał, że w wyroku NSA z dnia 15 marca 1996 r. (SA/Lu 477/95, LEX nr 26657) stwierdzono, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa (\`(...)\`) należałoby rozumieć część zespołu składników materialnych i niematerialnych podporządkowanych formom organizacyjnym i przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych. Z kolei w piśmie Ministra Finansów z dnia 31 grudnia 2001 r. (PB 3/147-76/GM-060-23/01, niepubl.) wskazano, że przez pojęcie zorganizowanej części przedsiębiorstwa należy rozumieć wyodrębnioną organizacyjnie część przedsiębiorstwa, w skład którego wchodzi minimum środków materialnych i niematerialnych koniecznych do realizacji określonych zadań gospodarczych. Ponadto, stosownie do postanowień art. 551 Kc, jednym z istotnych składników przedsiębiorstwa jako zorganizowanego kompleksu majątkowego (\`(...)\`) są również księgi handlowe, czyli wszelkie dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Powyższe oznacza, że przez pojęcie zorganizowanej części przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest nie tylko wyodrębniona organizacyjnie, ale również posiada samodzielność finansową. W definicji wynikającej z art. 5a pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uwypuklono wyodrębnienie organizacyjne i finansowe. Wskazano ponadto hipotetyczną możliwość samodzielnego działania zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W myśl powołanej definicji, zorganizowana część przedsiębiorstwa to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania przeznaczone do realizacji określonych zadań gospodarczych (pierwiastek organizacyjny i finansowy), który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania (możność samodzielnego w zasadzie funkcjonowania).

Wnioskodawca wskazał, że w jego przedsiębiorstwie, dotychczasowy organizacyjny podział wyodrębniał część handlową, którą bezpośrednio zarządzał syn. W ocenie Wnioskodawcy, wyodrębnienie finansowe jest też jak najbardziej możliwe, zarówno jeśli chodzi o środki własne, jak i kredyty. W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, wydzielona organizacyjnie i finansowo część handlowa będzie stanowiła zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 5a pkt 4 p.d.o.f. i wniesienie jej aportem do nowo tworzonej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w zamian za udziały, będzie podlegać wyłączeniu z opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do postanowień art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Zgodnie z art. 55sup>1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa),
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości,
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych,
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne,
5.  koncesje, licencje i zezwolenia,
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej,
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne,
8.  tajemnice przedsiębiorstwa,
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Należy zauważyć, że użyte w ww. przepisie określenie „w szczególności” wskazuje jedynie na przykładowe wyliczenie składników przedsiębiorstwa. Oznacza to, że z jednej strony w jego skład mogą wchodzić inne elementy, nie wymienione w tym artykule, a z drugiej brak któregoś z tych elementów nie pozbawia zespołu rzeczy i praw przymiotu przedsiębiorstwa.

W myśl art. 552 ustawy Kodeks cywilny, czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

W praktyce obrotu gospodarczego zdarzają się sytuacje, w których niektóre elementy przedsiębiorstwa podlegają wyłączeniu z transakcji sprzedaży. Jednak nawet w takim przypadku, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w taki sposób, by można było o nich mówić jako o zespole, a nie tylko zbiorze pewnych elementów. Decydujące zatem jest to, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami w sposób umożliwiający kontynuowanie określonej działalności gospodarczej.

Przepis art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług stanowi, że pod pojęciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Podstawowym wymogiem dla uznania, że transakcja dotyczy zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest to, aby stanowiła ona zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie, które winno zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział, itp. Przy czym w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach działalności prowadzonej przez Spółkę i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.

Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Odrębność finansowa wymaga posiadania rachunku bankowego, na który wpływają środki generowane przez danego rodzaju działalność gospodarczą oraz z którego regulowane są zobowiązania związane z tą działalnością. W ten sposób finansowe wyodrębnienie danego zespołu składników majątkowych wykracza poza wymiar ewidencyjny, co oznacza, że zapewniona jest faktyczna możliwość zarządzania danym zespołem składników majątkowych oraz przypisanymi do tego zespołu składników zasobami ludzkimi, a ewidencyjne wyodrębnienie kont ma wymiar nie tylko informacyjny.

Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne, niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące w takich wzajemnych relacjach, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia z zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

1.  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania,
2.  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
3.  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
4.  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m. in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.

Jak stanowi art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w spawie wspólnego system podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 str. 1 ze zm.), w przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego.

W przypadkach gdy odbiorca nie podlega w pełni opodatkowaniu, państwa członkowskie mogą przedsięwziąć środki niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu się od opodatkowania lub unikaniu opodatkowania poprzez wykorzystanie przepisów niniejszego artykułu.

Ze złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie handlu hurtowego i detalicznego materiałami sanitarnymi, wykonywania instalacji wodno-kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych i klimatycznych oraz sprzedaży i wynajmu nieruchomości. Do grudnia 2012 r. przedsiębiorstwo było organizacyjnie podzielone na trzy piony: usługi, handel i nieruchomości.

Samo organizacyjne, a nawet finansowe wydzielenie, stanowiło dla rozrastającej się firmy problem pod względem zarządzania całością. W związku z tym Wnioskodawca postanowił przenieść usługi do odrębnego podmiotu - spółki akcyjnej, której głównym przedmiotem działalności jest wykonywanie instalacji wodno-kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych i klimatycznych. Obecnie zamierza wyodrębnić handel z dotychczasowej działalności, pozostawiając działalność związaną z wynajmem nieruchomości. Wnioskodawca zamierza wydzielić organizacyjnie i finansowo część handlową bez nieruchomości i jako zorganizowaną część przedsiębiorstwa wnieść aportem do nowo zakładanej w tym celu spółki z o.o. Nowo powstała spółka korzystałaby na podstawie umów najmu z nieruchomości przedsiębiorstwa. Dział handlowy jest organizacyjnie i finansowo wyodrębnionym, w istniejącym przedsiębiorstwie, zespołem składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, przeznaczonym do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem może stanowić niezależne samodzielne przedsiębiorstwo. Wyodrębnienie finansowe działu handlowego polega na wyodrębnieniu zespołu składników majątkowych tj. środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych oraz majątku obrotowego, zapasów, należności i środków pieniężnych, źródeł pochodzenia tych aktywów, tj. kapitałów, zobowiązań, w tym dostaw i usług oraz kredytów handlowych. Pod względem organizacyjnym handel zlokalizowany jest w kilku oddziałach na terenie Polski północno-wschodniej, Placówki te zajmują się tylko handlem i są zarządzanie przez kierowników, którym podlegają pracownicy. Do nowo utworzonej spółki nie weszłyby trudno ściągalne wierzytelności, na które utworzono rezerwy lub inne odpisy. Pod względem wartościowym nie stanowią one znaczącego udziału w całości obrotów przedsiębiorstwa, zaś ich ściągnięcie nie jest już obecnie istotne dla funkcjonowania części handlowej. Na spółkę nie przejdzie również obowiązek zapłaty żadnych kosztów naliczonych względem Wnioskodawcy i odnoszących się do jego działalności, tj. do dnia wniesienia aportu, a które mogłyby stanowić u niego koszty uzyskania przychodów. Wyłączone zostaną również te bieżące zobowiązania Wnioskodawcy, które mogą stanowić koszt podatkowy (jako związane z jego przychodami oraz nie wyłączone z katalogu kosztów podatkowych), a nie będą stanowiły kosztów podatkowych spółki.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz przywołanych regulacji prawnych prowadzi do stwierdzenia, że o ile przed dokonaniem aportu, część przedsiębiorstwa zajmująca się handlem zostanie wyodrębniona z dotychczasowego przedsiębiorstwa pod względem organizacyjnym, finansowym i funkcjonalnym, będzie stanowiła zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług. W konsekwencji, transakcja wniesienia tej wyodrębnionej części przedsiębiorstwa aportem do nowoutworzonej spółki, będzie podlegała wyłączeniu z opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.

Podkreślić należy, że niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania niniejszej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.