Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-140/14-2/KB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-05-13
Teza: Dotyczy podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od podatku nabywanych wyrobów gazowych przeznaczonych do celów opałowych przez organ administracji publicznej.
Słowa kluczowe: gaz; organ-organ administracji publicznej; podatek-podatek akcyzowy-zwolnienie z podatku akcyzowego; wyroby-wyroby energetyczne; zwolnienie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z dnia 7 lutego 2014 r. (data wpływu 14 lutego 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od podatku nabywanych wyrobów gazowych przeznaczonych do celów opałowych - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 14 lutego 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od podatku nabywanych wyrobów gazowych przeznaczonych do celów opałowych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest jednostką budżetową w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r. poz. 885, z późn, zm.), i działa na podstawie ustawy; zwana dalej: ustawą). Wnioskodawca zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy jest centralnym organem administracji rządowej podległym ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych. Wnioskodawca wykonuje swoje zadania przy pomocy Inspektoratu (art. 20 ust. 2 ustawy). Jednym z zadań Inspekcji jest w szczególności urzędowa kontrola żywności w Polsce (art. 17 ust. 1 ustawy). Zgodnie z art. 32 ustawy badania laboratoryjne związane z kontrolą jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, o której mowa w art. 17, są przeprowadzane w laboratoriach.

Na podstawie § 3 pkt 11 Statutu Wnioskodawcy stanowiącego załącznik do zarządzenia Nr 60 Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2009 r, w skład Wnioskodawcy wchodzą laboratoria specjalistyczne, mające lokalizację w różnych miastach Polski. W laboratoriach Wnioskodawcy wykonuje się badania laboratoryjne w próbkach artykułów rolno-spożywczych niezbędne do urzędowej kontroli żywności w Polsce.

W powyżej wspomnianych nieruchomościach (pomieszczeniach laboratoryjnych i biurowych) wykorzystywane jest paliwo gazowe w celach opałowych do ogrzewania pomieszczeń. Ponadto w niewielkich ilościach tj. (np: ok. 10 godzin miesięcznie w Centralnym Laboratorium, 2 i pół godziny w Specjalistycznym Laboratorium) podczas wykonywania analiz laboratoryjnych mikrobiologicznych: w kuchenkach gazowych (np. do rozpuszczania podłoży mikrobiologicznych) oraz w palnikach laboratoryjnych (np. do sterylizacji podczas wykonywania posiewów).

W umowach zawartych z firmą P. S.A. zawarte są zapisy, że Kupujący zobowiązuje się odbierać gaz przez następujące urządzenia gazowe: w Specjalistycznym Laboratorium - kuchenkę gazową, palniki i dygestoria, w Centralnym Laboratorium - kocioł gazowy i palniki laboratoryjne.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

W związku ze zmianą ustawy o podatku akcyzowym (ustawa z dnia 11 września 2013 r., Dz. U. z 2013 r. poz. 1231) począwszy od 1 listopada 2013 r. sprzedaż paliwa gazowego podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.

Czy Wnioskodawca jako administracja publiczna rządowa, jest zobowiązany do wnoszenia opłaty z tytułu tego podatku?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Na podstawie art. 31b ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym zwalnia się od akcyzy czynności podlegające opodatkowaniu, których przedmiotem są wyroby gazowe przeznaczone do celów opałowych przez organy administracji publicznej.

W związku z powyższym wydaje się, że Wnioskodawca nie może być opodatkowany podatkiem akcyzowym z tytułu korzystania z paliwa gazowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 roku o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011r. Nr 108, poz. 626 z późn. zm.) wyroby akcyzowe oznaczają - wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Przez wyroby gazowe - w myśl art. 2 ust. 1 pkt 1b ustawy - rozumie się wyroby energetyczne o kodach CN 2705 00 00, 2711 11 00, 2711 21 00, 2711 29 00 i pozostałe paliwa opałowe, o których mowa w art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. b, z wyłączeniem wyrobów energetycznych o kodzie CN 2901 10 00. W poz. 28 załącznika nr 1 wymieniono pod kodem CN 2711 – gaz ziemny (mokry) i pozostałe węglowodory gazowe.

Stosownie zaś do art. 2 ust. 1 pkt 19a ustawy za finalnego nabywcę gazowego uznaje się podmiot, który:

1.  nabywa na terytorium kraju, importuje lub nabywa wewnątrzwspólnotowo wyroby gazowe, lub
2.  posiada uzyskane w sposób inny niż w drodze nabycia wyroby gazowe

\- niebędący pośredniczącym podmiotem gazowym.

Zgodnie z art. 9c ust. 1 ustawy w przypadku wyrobów gazowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego;
2.  sprzedaż wyrobów gazowych finalnemu nabywcy gazowemu;
3.  import wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego;
4.  użycie wyrobów gazowych przez pośredniczący podmiot gazowy;
5.  użycie wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego:
    1.  uzyskanych w sposób inny niż w drodze nabycia,
    2.  jeżeli nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tych wyrobów finalnemu nabywcy gazowemu, a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że akcyza została zapłacona w należnej wysokości,
    3.  nabytych w ramach zwolnienia, o którym mowa w art. 31b ust. 1-4, do innych celów niż zwolnione na podstawie tych przepisów, przy czym za takie użycie uważa się również naruszenie warunku, o którym mowa w art. 31b ust. 5-7 lub 9, a także sprzedaż, eksport lub dostawę wewnątrzwspólnotową wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego zamiast użycia ich do celów, o których mowa w art. 31b ust. 1-4.

Stosownie do art. 11b ust. 1 w przypadku wyrobów gazowych obowiązek podatkowy powstaje z dniem:

1.  nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego;
2.  wydania wyrobów gazowych finalnemu nabywcy gazowemu, w przypadku ich sprzedaży na terytorium kraju;
3.  powstania długu celnego, w przypadku importu wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego;
4.  użycia wyrobów gazowych przez podmioty w przypadkach, o których mowa w art. 9c ust. 1 pkt 4 lub 5.

Podatnikiem akcyzy, zgodnie art. 13 ust. 1 pkt 13 ustawy, jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą, w tym podmiot będący finalnym nabywcą gazowym - w przypadku, o którym mowa w art. 9c ust. 1 pkt 5.

W tym miejscu podkreślić należy, że w myśl art. 9c ust. 1 pkt 2 ustawy – w przypadku wyrobów gazowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest sprzedaż wyrobów gazowych finalnemu nabywcy gazowemu, zaś użycie wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego jest przedmiotem opodatkowania jedynie w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 9c ust. 1 pkt 5 ustawy. Stosownie do art. 9c ust. 3 ustawy – jeżeli w stosunku do wyrobów gazowych powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności, o której mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej wysokości.

W przypadku sprzedaży wyrobów gazowych, zgodnie z art. 9c ust. 4 i 5 ustawy – sprzedawca jest obowiązany ustalić, czy sprzedaje te wyroby pośredniczącemu podmiotowi gazowemu czy finalnemu nabywcy gazowemu oraz może zażądać od nabywcy przedstawienia potwierdzenia przyjęcia powiadomienia o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot gazowy, a w razie odmowy jego przedstawienia przez nabywcę – może odmówić sprzedaży wyrobów gazowych po cenie nieuwzględniającej akcyzy.

Zasadą jest zatem opodatkowanie obrotu wyrobami gazowymi, tym niemniej ustawodawca przewidział również określone wyłączenia od zasady opodatkowania obrotu tymi wyrobami.

Zgodnie z art. 31b ust. 2 ustawy, zwalnia się od akcyzy czynności podlegające opodatkowaniu, których przedmiotem są wyroby gazowe o kodach CN 2705 00 00, 2711 11 00, 2711 21 00 i 2711 29 00 przeznaczone do celów opałowych przez:

1.  gospodarstwa domowe;
2.  organy administracji publicznej;
3.  jednostki Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej;
4.  podmioty systemu oświaty, o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty;
5.  żłobki i kluby dziecięce, o których mowa w ustawie z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3;
6.  podmioty lecznicze, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej;
7.  jednostki organizacyjne pomocy społecznej, o których mowa w art. 6 pkt 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej;
8.  organizacje, o których mowa w art. 3 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.

W przypadku sprzedaży wyrobów gazowych w ramach zwolnień, o których mowa w ust. 1, ust. 2 pkt 2-8, ust. 3 pkt 2 i 3 oraz ust. 4, podmiotom, które użyją tych wyrobów do celów określonych w tych przepisach, warunkiem zwolnienia jest określenie w umowie zawartej między sprzedawcą a nabywcą, że wyroby te będą użyte do tych celów (art. 31b ust. 5 ustawy).

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest jednostką budżetową w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych i działa na podstawie ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych. Wnioskodawca jest centralnym organem administracji rządowej podległym ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych. Wnioskodawca wykonuje swoje zadania przy pomocy inspektoratu. Jednym z zadań Inspekcji jest w szczególności urzędowa kontrola żywności w Polsce. Zgodnie z art. 32 ustawy badania laboratoryjne związane z kontrolą jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, o której mowa w art. 17, są przeprowadzane w laboratoriach.

Na podstawie § 3 pkt 11 Statutu Wnioskodawcy w skład Wnioskodawcy wchodzą laboratoria specjalistyczne, mające lokalizację w różnych miastach Polski. W laboratoriach Wnioskodawcy wykonuje się badania laboratoryjne w próbkach artykułów rolno-spożywczych niezbędne do urzędowej kontroli żywności w Polsce. W powyżej wspomnianych nieruchomościach (pomieszczeniach laboratoryjnych i biurowych) wykorzystywane jest paliwo gazowe w celach opałowych do ogrzewania pomieszczeń. Ponadto w niewielkich ilościach tj. (np.: ok. 10 godzin miesięcznie w Centralnym Laboratorium, 2 i pół. godziny w Specjalistycznym Laboratorium) podczas wykonywania analiz laboratoryjnych mikrobiologicznych: w kuchenkach gazowych (np. do rozpuszczania podłoży mikrobiologicznych) oraz w palnikach laboratoryjnych (np. do sterylizacji podczas wykonywania posiewów).

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii czy jest uprawniony do nabywania wyrobów gazowych z zastosowaniem zwolnienia z akcyzy w oparciu o przepis art. 31b ust. 2 pkt 2 ustawy.

Powołany wyżej przepis art. 31b ust. 2 pkt 2 ustawy zwalnia od akcyzy czynności podlegające opodatkowaniu, których przedmiotem są wyroby gazowe przeznaczone do celów opałowych przez organy administracji publicznej. Jednocześnie ustawa nie zawiera definicji legalnej tego pojęcia.

Należy zauważyć, że zgodnie art. 5 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), ilekroć w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego jest mowa o organach administracji publicznej - rozumie się przez to ministrów, centralne organy administracji rządowej, wojewodów, działające w ich lub we własnym imieniu inne terenowe organy administracji rządowej (zespolonej i niezespolonej), organy jednostek samorządu terytorialnego oraz organy i podmioty wymienione w art. 1 pkt 2.

W myśl art. 1 pkt 1 i 2 tej ustawy, Kodeks postępowania administracyjnego normuje postępowanie:

1.  przed organami administracji publicznej w należących do właściwości tych organów sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych;
2.  przed innymi organami państwowymi oraz przed innymi podmiotami, gdy są one powołane z mocy prawa lub na podstawie porozumień do załatwiania spraw określonych w pkt 1.

Sprawy jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz organizację i zasady działania Inspekcji reguluje ustawa.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy tworzy się Inspekcję, zwaną dalej „Inspekcją”. Inspekcja podlega ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych (ust. 2).

Stosownie do art. 18 ww. ustawy zadania Inspekcji wykonują następujące organy:

1.  Główny Inspektor, zwany dalej "Głównym Inspektorem";
2.  wojewoda przy pomocy wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, zwanego dalej „wojewódzkim inspektorem”, jako kierownika wojewódzkiej inspekcji jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, wchodzącej w skład zespolonej administracji wojewódzkiej.

W myśl art. 19 ust. 1 ww. ustawy Główny Inspektor jest centralnym organem administracji rządowej podległym ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych.

Zgodnie z art. 20 ust. 2 ww. ustawy Główny Inspektor wykonuje swoje zadania przy pomocy Głównego Inspektoratu.

Z przedstawionych okoliczności wynika, że Wnioskodawca jest centralnym organem administracji rządowej i wykonuje swoje zadania przy pomocy Inspektoratu. Wnioskodawca na potrzeby tych zadań nabywa wyroby gazowe, które następnie zużywa w swoich laboratoriach znajdujących się w różnych miastach Polski. We wskazanych laboratoriach wykonuje się badania laboratoryjne niezbędne do urzędowej kontroli żywności w Polsce. W nieruchomościach Wnioskodawcy wyroby gazowe zużywane są do ogrzewania pomieszczeń biurowych i laboratoryjnych, a także w niewielkich ilościach w kuchenkach i palnikach laboratoryjnych podczas wykonywania analiz.

Ponieważ Wnioskodawca wykonuje zadania publiczne w oparciu o ww. przepisy, działa w imieniu państwa i jest organem państwa, któremu dla realizacji tych zadań przyznano określony zakres kompetencji to należy stwierdzić, że Wnioskodawca spełnia przesłanki do uznania go za organ administracji publicznej. W konsekwencji, nabywane przez Wnioskodawcę wyroby gazowe będą korzystać ze zwolnienia, o którym mowa art. 31b ust. 2 pkt 2 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.