Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1-1/4511-1-106/16-3/AA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-09-20
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie powstania przychodu z tytułu wniesienia nieruchomości w drodze aportu do spółki.
Słowa kluczowe: aport; koszt-koszty uzyskania przychodów; nieruchomości; przychód; wspólnik
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 28 lipca 2016 r. (data wpływu 29 lipca 2016 r.), uzupełnionym w dniu 8 września 2016 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie powstania przychodu z tytułu wniesienia nieruchomości w drodze aportu do spółki – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 29 lipca 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego do osób fizycznych w zakresie:

*   powstania przychodu z tytułu wniesienia nieruchomości w drodze aportu do spółki,
*   ustalenia kosztów uzyskania przychodów w sytuacji zbycia składników majątku wniesionych aportem.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 29 sierpnia 2016 r. znak ILPB1-1/4511-1-106/16-2/AA ILPP3/4512-1-31/16-2/EB na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych zakresie ustalenia kosztów uzyskania przychodów w sytuacji zbycia składników majątku wniesionych aportem.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 31 sierpnia 2016 r., natomiast w dniu 8 września 2016 r. wniosek uzupełniono (nadano w polskiej placówce pocztowej w dniu 7 września 2016 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca i jego Wspólnik.

Wnioskodawca pozostaje osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, polskim rezydentem podatkowym dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wnioskodawca współpracuje z inną osobą fizyczną („Wspólnik”), która również prowadzi działalność gospodarczą. Wnioskodawca i Wspólnik pozostają między innymi związani umową spółki cywilnej.

Wnioskodawca i Wspólnik są także komandytariuszami w spółce komandytowej („Spółka Komandytowa”) z siedzibą w Polsce.

Nieruchomości i Nieruchomość Wspólnika.

Wnioskodawca nabył szereg nieruchomości w tym m.in. w 2008 r. działkę w X („Nieruchomość”), przy czym nabycie to, stosownie do zawartego aktu notarialnego, zostało dokonane wraz z żoną Wnioskodawcy, z majątku wspólnego i do tego majątku (na prawach ustawowej wspólności majątkowej). Sprzedającym pozostawały osoby fizyczne. W aktach notarialnych brak jest informacji, by sprzedający dokonywali sprzedaży w ramach prowadzonej przez nich działalności gospodarczej albo by transakcja pozostawała opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Od transakcji pobrano podatek od czynności cywilnoprawnych. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego nabyta działka pozostaje przeznaczona pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną i zagrodową wraz z infrastrukturą towarzyszącą.

Dodatkowo Wspólnik Wnioskodawcy nabył inną działkę w X („Nieruchomość Wspólnika”), przy czym nabycie to, stosownie do zawartego aktu notarialnego, zostało dokonane przez Wspólnika Wnioskodawcy wraz z jego żoną, z majątku wspólnego i do tego majątku (na prawach ustawowej wspólności majątkowej). Sprzedającym pozostawały osoby fizyczne. W aktach notarialnych brak jest informacji, by sprzedający dokonywali sprzedaży w ramach prowadzonej przez nich działalności gospodarczej albo by transakcja pozostawała opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Od transakcji pobrano podatek od czynności cywilnoprawnych. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego nabyty grunt przeznaczony jest pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną i zagrodową wraz z infrastrukturą towarzyszącą.

Na Nieruchomości Wnioskodawca rozpoczął budowę budynku mieszkalnego. Niezależnie od tego, na Nieruchomości Wspólnika, Wspólnik Wnioskodawcy rozpoczął budowę innego budynku mieszkalnego. Oboje posiadają dokumentację wskazującą na poniesione koszty budowy.

Zgodnie z decyzją o zatwierdzeniu każdego z projektów budowlanych i udzieleniu pozwolenia na budowę przedmiotem budowy jest budynek mieszkalny, jednorodzinny, dwulokalowy (kategoria obiektu 1) oraz dwa zbiorniki bezodpływowe na ścieki. Powierzchnia użytkowa budynku nie przekracza 300 m2.

Zamiar przeniesienia Nieruchomości i Nieruchomości Wspólnika na Spółkę Komandytową.

Wnioskodawca wraz ze Wspólnikiem postanowił, że Nieruchomość oraz Nieruchomość Wspólnika wykorzystają w działalności gospodarczej Spółki Komandytowej. W związku z tym Wnioskodawca wraz ze Wspólnikiem planują wniesienie, w drodze wkładów niepieniężnych, tych nieruchomości do Spółki Komandytowej. Na skutek aportów Spółka Komandytowa stanie się właścicielem przenoszonych nieruchomości.

Wnioskodawcy początkowo nie traktowali nabywanych nieruchomości jako składników majątkowych związanych z prowadzoną przez nich działalnością gospodarczą. Dlatego też m.in. nie odliczali podatku VAT z faktur dokumentujących budowę na Nieruchomości i Nieruchomości Wspólnika. Jednak w związku ze zmianą planowanego przeznaczenia nieruchomości rozważają oni przyjęcie, że nieruchomości te stanowią składnik majątku związany z prowadzoną przez nich działalnością gospodarczą.

W przyszłości niewykluczone, że Spółka Komandytowa dokona zbycia nabytych nieruchomości, po ukończeniu budowy na Nieruchomości i Nieruchomości Wspólnika powstających na nich budynków.

W uzupełnieniu do wniosku wskazano, że Spółka komandytowa nie będzie mogła rozpoznać, na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wniesionych do niej nieruchomości jako środków trwałych, albowiem przewiduje ona ich sprzedaż w okresie krótszym niż rok od momentu aportu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie powstania przychodu z tytułu wniesienia nieruchomości w drodze aportu do spółki.

Czy wniesienie Nieruchomości w drodze wkładu niepieniężnego do Spółki Komandytowej spowoduje powstanie po stronie Wnioskodawcy jako wspólnika Spółki Komandytowej przychodu podatkowego?

Zdaniem Wnioskodawcy, wniesienie Nieruchomości w drodze wkładu niepieniężnego do Spółki Komandytowej nie spowoduje powstania po stronie Wnioskodawcy jako wspólnika Spółki Komandytowej przychodu podatkowego.

UZASADNIENIE STANOWISKA WNIOSKODAWCY.

Aporty do spółek osobowych na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych są neutralne podatkowo. Oznacza to, iż przeniesienie nieruchomości na spółkę w drodze wkładu niepieniężnego samo w sobie nie spowoduje powstania jakichkolwiek konsekwencji w podatku dochodowym od osób fizycznych po stronie wspólników.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 24 kwietnia 2014 r. (ILPB1/415-149/14-4/AG).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 4 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1030, z późn. zm.) spółka osobowa to spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa i spółka komandytowo-akcyjna.

Spółka komandytowa jako osobowa spółka handlowa ma na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia (komplementariusz), a odpowiedzialność co najmniej jednego wspólnika (komandytariusza) jest ograniczona (art. 102 kodeksu spółek handlowych). W myśl art. 8 § 1 kodeksu spółek handlowych, spółka osobowa może we własnym imieniu nabywać prawa, w tym własność nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana. Spółka komandytowa jako osobowa spółka prawa handlowego nie posiada osobowości prawnej. Posiada jednak podmiotowość prawną, co oznacza, że może we własnym imieniu nabywać prawa i zaciągać zobowiązania. Może także posiadać własny majątek, odrębny od majątków jej wspólników.

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Zgodnie z treścią art. 14 ust. 1 powołanej ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

W myśl art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących:

1.  środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł,
3.  składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
4.  składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

– wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Powyższe przepisy ustanawiają generalną zasadę opodatkowania podatkiem dochodowym, zgodnie z którą opodatkowaniu tym podatkiem podlegają wszelkie uzyskane przez podatnika w danym roku korzyści majątkowe, z wyjątkiem tych, które na mocy ustawy wyłączone zostały z tego opodatkowania (np. poprzez wprowadzenie ustawowego zwolnienia z opodatkowania, czy też zaniechanie poboru podatku). Takim zwolnieniem zostały objęte m.in. aporty wnoszone do spółek niebędących osobami prawnymi.

W przypadku aportu wnoszonego do spółki niebędącej osobą prawną, jego wniesienie nie powoduje przyrostu majątkowego po stronie wnoszącej go osoby. W zamian za wniesiony aport osoba fizyczna otrzymuje jedynie uprawnienia do udziału w zyskach i stratach spółki oraz prawa związane z prowadzeniem spółki i wpływaniem na jej działalność. One zaś, mimo że istotnie posiadają wartość materialną, nie stanowią ceny nabycia, ponieważ wspólnik nabywa całokształt praw i obowiązków związanych z uczestnictwem w przedsięwzięciu gospodarczym sfinalizowanym w ramach spółki.

Aby mówić o sytuacji „odpłatnego zbycia” w zamian za świadczenie polegające na wniesieniu aportu, osoba go wnosząca winna otrzymać ekwiwalent świadczenia w postaci zapłaty ceny nabycia. Taka sytuacja miałaby miejsce w razie sprzedaży przedmiotu aportu. W związku z tym, wniesienie aportu do spółki niebędącej osobą prawną nie rodzi z tego tytułu obowiązku podatkowego, jest to czynność prawna neutralna podatkowo.

Należy przy tym wskazać na treść przepisu art. 21 ust. 1 pkt 50b ww. ustawy, zgodnie z którym wolne od podatku dochodowego są przychody z tytułu przeniesienia własności składników majątku będących przedmiotem wkładu niepieniężnego (aportu) wnoszonych do spółki niebędącej osobą prawną, w tym wnoszonych do takiej spółki składników majątku otrzymanych przez podatnika w następstwie likwidacji spółki niebędącej osobą prawną bądź wystąpienia z takiej spółki. Przy czym, stosownie do art. 5a pkt 26 ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną oznacza to spółkę niebędącą podatnikiem podatku dochodowego.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca na prawach ustawowej wspólności majątkowej nabył działkę, na której rozpoczął budowę budynku mieszkaniowego i planuje ją wnieść w drodze wkładu niepieniężnego do spółki komandytowej. Na skutek tego aportu spółka komandytowa stanie się właścicielem przenoszonej nieruchomości.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy oraz opis zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że w momencie wniesienia przez Wnioskodawcę aportu w postaci nieruchomości do spółki niebędącej podatnikiem podatku dochodowego, po stronie Wnioskodawcy nie dojdzie do powstania przychodu podatkowego, ponieważ w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wniesienie aportu do spółki osobowej jest dla wnoszącego wkład neutralne podatkowo. Tym samym dla Wnioskodawcy czynność ta nie spowoduje obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie powstania przychodu z tytułu wniesienia nieruchomości w drodze aportu do spółki, jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ wskazuje, że zgodnie z treścią art. 14b § 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Zatem interpretacje indywidualne prawa podatkowego wydawane są wyłącznie na wniosek zainteresowanego i tylko w jego indywidualnej sprawie. Zainteresowanym jest każdy, kto złoży wniosek w sprawie indywidualnej, która jego dotyczy. W związku z tym zaznacza się, że niniejsza interpretacja odnosi się tylko i wyłącznie do Wnioskodawcy i nie ma zastosowania do pozostałych wspólników spółki.

Ponadto tut. Organ informuje, że wniosek w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia kosztów uzyskania przychodów w sytuacji zbycia składników majątku wniesionych aportem w dniu 20 września 2016 r. został rozstrzygnięty odrębną interpretacją indywidulaną nr ILPB1-1/4511-1-106/16-4/AA. Jednocześnie tut. Organ wskazuje, że wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług zostanie rozstrzygnięty odrębnym pismem.

Odnosząc się do powołanego przez Wnioskodawcę pisma urzędowego co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, tut. Organ informuje, że zostało ono wydane w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.