Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.614.2021.1.RM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-02-09
Teza: Brak obowiązku opodatkowania przez Państwa na terytorium Polski dostaw towarów wysyłanych z kraju trzeciego oraz możliwości wystawienia faktur korygujących.
Słowa kluczowe: faktura-korekta faktury; import-import towarów
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów-Miejsce dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 1-art. 22-ust. 4; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106j-ust. 1-pkt 1

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

29 grudnia 2021 r. wpłynął Państwa wniosek nadany za pośrednictwem platformy ePUAP o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku obowiązku opodatkowania przez Państwa na terytorium Polski dostaw towarów wysyłanych z kraju trzeciego oraz możliwości wystawienia faktur korygujących. Treść wniosku jest następująca:

**O****pis stanu faktycznego**

Państwa spółka posiada siedzibę na terytorium Niemiec.

Jesteście Państwo zarejestrowani na potrzeby podatku VAT w Polsce, w tym również dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych.

Państwa Spółka jest członkiem międzynarodowej Grupy (\`(...)\`), w której pełni funkcję dystrybutora wiązek kablowych używanych do produkcji pojazdów (dalej: Towary). Zajmujecie się Państwo m.in. sprzedażą Towarów nabytych uprzednio od innych spółek z Grupy lub spoza niej.

Nabywacie Państwo Towary od producenta z Ukrainy (dalej: Producent), które są następnie przedmiotem odpłatnej dostawy do nabywcy w Polsce (dalej: Nabywca).

Nabywca posiada siedzibę na terytorium Polski i jest zarejestrowany na potrzeby podatku VAT w Polsce, w tym również dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych.

Nabywca jest producentem pojazdów silnikowych, który wykorzystuje nabyte Towary wyłącznie na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Nabywca dokonuje montażu Towarów w pojazdach silnikowych, które następnie są przedmiotem odpłatnej dostawy podlegającej opodatkowaniu VAT w Polsce.

Z przyczyn biznesowych, w trakcie roku 2020 czasowo zmienione zostały warunki dostaw pomiędzy Państwem a Nabywcą w taki sposób, że:

*   Państwo dokonywali nabycia Towarów od Producenta na warunkach Incoterms DAP (miejsce siedziby Nabywcy w Polsce).
*   Państwo dokonywali dostawy Towarów do Nabywcy również na warunkach Incoterms DAP (miejsce siedziby Nabywcy w Polsce).

Warunki Incoterms w DAP określają, że sprzedający:

‒ organizuje transport samodzielnie lub zawiera umowę na transport towarów pod wskazane miejsce,

‒ pokrywa koszty transportu,

‒ ponosi ryzyko związane z dostarczeniem towarów pod uzgodniony adres,

‒ odpowiada za dostarczenie towaru gotowego do rozładunku w określonym miejscu i czasie,

‒ ponosi odpowiedzialność za uszkodzenie lub utracenie towarów do momentu przekazania ich kupującemu,

‒ organizuje odprawę eksportową i ponosi jej koszty;

Warunki Incoterms w DAP określają, że kupujący:

*   określa miejsce i czas dostawy towarów,
*   odbiera od sprzedającego towary w określonym wcześniej miejscu i czasie,
*   opłaca ewentualne koszty poniesione przez sprzedawcę dotyczące odprawy importowej,
*   ponosi koszty od chwili przejęcia ładunku oraz ewentualne koszty rozładunku,
*   ponosi koszty odprawy importowej,
*   uiszcza płatność zgodnie z zawartą umową sprzedaży.

Zgodnie z ustalonymi warunkami dostaw, Towar był transportowany z Ukrainy do miejsca przeznaczenia w Polsce. Za transport Towarów do Polski odpowiadał Producent.

Producent udokumentował dostawę Towarów wystawiając faktury, na których został wskazany jako sprzedawca, a Państwo jako nabywca Towarów. Na fakturze jako miejsce dostawy wskazany został adres Nabywcy. Takie same dane wskazane zostały na dokumentach transportowych CMR. Tak wystawione faktury stanowiły podstawę eksportowej odprawy celnej Towarów na Ukrainie.

Polska była pierwszym i jednym krajem UE, do którego zostały dostarczone Towary przetransportowane z Ukrainy.

Na terenie Polski transport Towarów do Nabywcy był objęty procedurą celną tranzytu (typ deklaracji celnej T1). W konsekwencji, do momentu zakończenia procedury celnej tranzytu żaden z podmiotów uczestniczących w transakcji nie był zobowiązany do zapłaty należności celnych i podatku VAT z tytułu importu Towarów z Ukrainy do Polski.

Na dokumentach celnych T1 jako nadawca/eksporter wskazany został Producent a jako odbiorca Państwo. Miejscem wyładunku Towarów na dokumencie celnym jest miasto, w którym siedzibę ma Nabywca.

Towary po dostarczeniu do Nabywcy zostały objęte procedurą celną importową dopuszczenia do obrotu.

Na dokumentach celnych importowych ZCP (…) jako nadawca został wskazany Producent a jako odbiorca Nabywca.

Odprawa celna importowa Towarów została dokonana przez Nabywcę. Nabywca uiścił do urzędu celno-skarbowego cło oraz podatek VAT należny z tytułu importu.

Państwo powzięliście wątpliwość czy transakcja pomiędzy Państwem a Nabywcą stanowi transakcję niepodlegającą opodatkowaniu VAT w Polsce. W związku z tym, Państwo wystawiliście faktury dokumentujące dostawę Towarów na rzecz Nabywcy, na których wykazaliście podatek VAT wg stawki VAT 23%. Podatek VAT należny z faktur wystawionych przez Państwa został uiszczony do urzędu skarbowego.

### Pytania

1.  Czy opisana w stanie faktycznym transakcja pomiędzy Państwem a Nabywcą powinna zostać rozpoznana jako transakcja poprzedzająca import towarów opodatkowany na terytorium Polski i tym samym niepodlegająca opodatkowaniu VAT w Polsce?
2.  Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 1 jest twierdząca to czy Państwo macie prawo do skorygowania podatku VAT należnego poprzez wystawienie faktur korygujących do faktur wystawionych na rzecz Nabywcy?

### Państwa stanowisko w sprawie

1.  Opisana w stanie faktycznym transakcja pomiędzy Państwem a Nabywcą powinna zostać rozpoznana jako transakcja poprzedzająca import towarów opodatkowany na terytorium Polski i tym samym nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce.
2.  Państwu będzie przysługiwało prawo do skorygowania VAT należnego poprzez wystawienie faktur korygujących do faktur wystawionych na rzecz Nabywcy.

Uzasadnienie:

Ad. 1

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685 ze zm., dalej: ustawa o VAT), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. import towarów na terytorium kraju.

Przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej (art. 2 pkt 7 ustawy o VAT).

Powyższa definicja odnosi się do czynności faktycznej jaką jest przywóz towaru na terytorium Unii Europejskiej. Dla zaistnienia importu nie ma zatem znaczenia cel przywozu bądź stosunek prawny, w ramach którego został dokonany.

Za terytorium państwa trzeciego uznaje się terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej (art. 2 pkt 5 ustawy o VAT). Natomiast terytorium Unii Europejskiej to terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej (art. 2 pkt 3 ustawy o VAT).

Miejsce importu towarów dla potrzeb VAT.

W myśl art. 26a ust. 1 ustawy o VAT, miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.

Z kolei, zgodnie z art. 26a ust. 2 ustawy o VAT, w przypadku gdy towary zostaną objęte z momentem ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej jedną z następujących procedur:

1.  uszlachetniania czynnego,
2.  odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem od należności celnych przywozowych,
3.  składowania celnego,
4.  tranzytu, w tym także składowaniem czasowym przed objęciem towarów jedną z procedur celnych,
5.  wolnego obszaru celnego

\- miejscem importu takich towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary te przestaną podlegać tym procedurom.

Jak wynika z opisu stanu faktycznego, Polska była pierwszym (i ostatnim) krajem UE, do którego trafiły Towary przetransportowane z Ukrainy. Transport towarów z terytorium Ukrainy na terytorium Polski objęty został procedurą celną tranzytu (T1), natomiast po dostarczeniu towarów do Nabywcy procedura zawieszająca została zakończona i Towary zostały dopuszczone do obrotu.

Wniosek:

Polska była pierwszym krajem UE, do którego Towary zostały przetransportowane z Ukrainy. Polska była zatem krajem, w którym import Towarów podlegał opodatkowaniu VAT.

Podmiot zobowiązany do opodatkowania importu Towarów podatkiem VAT.

W trakcie, gdy Towary były objęte procedurą zawieszającą tranzytu, nie doszło do importu Towarów podlegającego opodatkowaniu VAT. Obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje bowiem z chwilą powstania długu celnego (art. 19a ust. 9 ustawy o VAT).

Zgodnie z art. 5 pkt 12, pkt 18 oraz pkt 19 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny Dz.U.UE.L.2013.269.1 ze zm., dalej: unijny kodeks celny), cyt.:

‒ „12) »zgłoszenie celne« oznacza czynność, przez którą osoba w wymaganej formie i w określony sposób wyraża zamiar objęcia towaru określoną procedurą celną, wskazując w stosownych przypadkach wszelkie szczegółowe ustalenia, które mają mieć zastosowanie;

‒ 18) »dług celny« oznacza nałożony na określoną osobę obowiązek zapłaty stosownej kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych, określonej dla danych towarów na mocy obowiązujących przepisów prawa celnego.

‒ 19) »dłużnik« oznacza każdą osobę odpowiedzialną za dług celny”.

Dług celny w przywozie powstaje w wyniku objęcia towarów nieunijnych podlegających należnościom celnym przywozowym jedną z następujących procedur celnych:

1.  dopuszczenia do obrotu, w tym na mocy przepisów o końcowym przeznaczeniu;
2.  odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem z należności celnych przywozowych.

Dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego. Jednak, nie zawsze dług celny powstaje automatycznie po przekroczeniu granicy UE przez przywożony towar.

Zgodnie z art. 226 Unijnego Kodeksu Celnego, procedura tranzytu zewnętrznego pozwala na przemieszczanie towarów nieunijnych z jednego do drugiego miejsca znajdującego się na obszarze celnym UE, przy czym towary te nie podlegają:

1.  należnościom celnym przywozowym;
2.  innym należnościom określonym w innych stosownych obowiązujących przepisach;
3.  środkom polityki handlowej, jeżeli nie zakazują one wprowadzania towarów na obszar celny Unii lub wyprowadzania towarów z obszaru celnego Unii.

Jak wynika z powyższych przepisów zasady wymiaru oraz poboru podatku w imporcie towarów związane są ze specyfiką importu jako czynności opodatkowanej podatkiem VAT. Przywóz towarów co do zasady powoduje obowiązek zapłaty cła i podatku VAT z tytułu importu, niezależnie od tego czy już w tym momencie i na tym etapie faktycznego przemieszczenia nabywca nabył prawo do dysponowania importowanym towarem. Ani przepisy ustawy o VAT ani unijnego kodeksu celnego nie uzależniają powstania długu celnego, a co za tym idzie obowiązku podatkowego w VAT, od warunku posiadania przez importera prawa do dysponowania przywiezionym towarem jak właściciel.

Stosownie do treści przepisu art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podatnikami są m.in. osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, na których ciąży obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w części lub w całości, albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną.

Jak stanowi art. 33 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 1b, są zobowiązani do obliczenia i wykazania w:

1.  zgłoszeniu celnym albo
2.  rozliczeniu zamknięcia, o którym mowa w art. 175 Rozporządzenia Delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego, w przypadkach, o których mowa w art. 324 lub art. 325 Rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny

\- kwoty podatku, z uwzględnieniem obowiązujących stawek, z zastrzeżeniem art. 33b ustawy o VAT.

W konsekwencji, podmiot importujący towary zobowiązany jest rozliczyć podatek VAT z tytułu importu towarów, jeżeli działa on w charakterze podatnika VAT z tytułu importu zgodnie z przepisami ustawy o VAT.

Zgodnie z opisanym stanem faktycznym:

*   Na terenie Polski transport Towarów do Nabywcy został objęty procedurą celną tranzytu (typ deklaracji celnej T1).
*   Na dokumentach celnych T1 jako nadawca/eksporter wskazany został Producent a jako odbiorca Państwa Spółka. Miejscem wyładunku na dokumencie celnym jest miasto, w którym siedzibę ma Nabywca.
*   Towary po dostarczeniu do Nabywcy zostały objęte procedurą celną importową dopuszczenia do obrotu.
*   Na dokumentach celnych importowych ZCP (\`(...)\`) jako nadawca został wskazany Producent a jako odbiorca Nabywca.
*   Odprawa celna importowa Towarów została dokonana przez Nabywcę. Nabywca uiścił do urzędu celno-skarbowego podatek VAT należny z tytułu importu zgodnie z ustalonymi przez strony warunkami dostawy Towarów (Incoterms DAP).

Z uwagi na fakt objęcia Towarów na terenie Polski procedurą celną tranzytu, Towary w ramach tej procedury nie podlegały należnościom celnym przywozowym. Dopiero objęcie Towarów procedurą celną importową dopuszczenia do obrotu spowodowało, iż dla przedmiotowych Towarów z chwilą przyjęcia zgłoszenia celnego powstał dług celny.

Zgodnie z przyjętymi warunkami dostawy Towarów, Nabywca zobowiązany był do zapłaty długu celnego z tytułu importu Towarów. Konsekwentnie, Nabywca stał się podatnikiem VAT z tytułu importu Towarów na podstawie przepisu art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Wniosek:

Objęcie Towarów procedurą celną dopuszczenia do obrotu spowodowało, iż dla przedmiotowych Towarów powstał dług celny - obowiązek podatkowy w VAT z tytułu importu Towarów. Zgodnie z ustalonymi warunkami dostaw Nabywca (na którym ciążył obowiązek uiszczenia cła) był podatnikiem VAT z tytułu importu Towarów do Polski. Okoliczność, który podmiot był prawnym właścicielem Towarów w momencie ich zaimportowania pozostaje bez wpływu na obowiązek rozliczenia importu przez Nabywcę.

Powyższe stanowisko potwierdzają organy podatkowe w wydanych interpretacjach indywidualnych, przykładowo:

*   interpretacja indywidualna z dnia 19 listopada 2018 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.261.2018.1.PK: „Szczególne zasady wymiaru i poboru podatku w imporcie wiążą się ze specyfiką importu jako czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Należy podkreślić, że obowiązek zapłaty podatku z tytułu importu towarów ciąży na osobach przywożących towary, bez względu na to czy są one podatnikami w rozumieniu art. 15 ustawy czy też nie. W konsekwencji każdy podmiot importujący towary obowiązany jest uiścić podatek z tytułu importu towarów, ponieważ w tym przypadku podatek obciąża czynność faktyczną jaką jest przywóz towarów. Przepisy nie uzależniają natomiast powstania tego obowiązku od warunku posiadania przez importera prawa do dysponowania towarem jak właściciel. Oznacza to, iż Spółka występująca w dokumentach celnych jako importer, zobowiązana będzie do zapłaty należnego podatku VAT z tytułu importu towarów, gdyż to Spółkę obciążać będzie dług celny. Konsekwentnie, Spółka będzie podatnikiem VAT z tytułu importu towarów, mimo iż nie będzie ich formalnym właścicielem. Wynika to m.in. z faktu, iż możliwość zgłoszenia towarów do odprawy celnej w celu dopuszczenia do obrotu nie jest uzależniona od nabycia prawa własności do tych towarów, czy też prawa do rozporządzania nimi. Podatek VAT zapłacony z tytułu importu towarów przez Spółkę będzie więc podatkiem zapłaconym przez podatnika tego podatku, wynikającym ze zgłoszenia celnego złożonego przez Spółkę.”
*   interpretacja indywidualna z dnia 9 grudnia 2016 r., sygn. 2461-IBPP2.4512.805.2016.1.IK: „Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powyżej wskazane przepisy prawa podatkowego wskazać należy, że skoro na zgłoszeniu celnym Wnioskodawca będzie występować jako importer materiałów i będzie dokonywał zapłaty długu celnego powstałego w stosunku do importowanych towarów, jest podmiotem wskazanym w dokumencie celnym jako importer, to na Wnioskodawcy ciążyć będzie obowiązek zapłaty podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów. Zaznaczyć jednocześnie należy, że możliwość zgłoszenia towarów do odprawy celnej w celu dopuszczenia do obrotu nie jest uzależnione od posiadania prawa własności tych towarów, czy też prawa do rozporządzania nimi.”
*   interpretacja indywidualna z dnia 13 maja 2011 r., sygn. IBPP2/443-287/11/PK: „Po dokonaniu odprawy celnej Spółka wykorzystała przedmiotowe materiały do świadczenia usług szycia odzieży, a następnie odesłała gotowe towary do francuskiego kontrahenta. Na żadnym etapie Spółka nie stała się właścicielem zaimportowanych materiałów, nie przeszło na nią także prawo do dysponowania materiałami jak właściciel. Jednak jako importer towarów Spółka była zobowiązana do zapłaty należności celnych oraz podatku VAT z tytułu importu.”

Klasyfikacja dla potrzeb VAT transakcji następującej przed zaimportowaniem Towarów.

Skoro import Towarów stanowi transakcję, która podlega opodatkowaniu VAT przez Nabywcę, należy zatem ustalić jaki charakter z punktu widzenia polskiego podatku VAT ma dokonana przez Państwa dostawa Towarów na rzecz Nabywcy.

W opisanym stanie faktycznym, w dostawie Towarów uczestniczą trzy podmioty: Producent, Państwo i Nabywca, przy czym Towary są transportowane bezpośrednio od Producenta do Nabywcy.

Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 2 ustawy o VAT, w przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych, następujących po sobie dostaw oraz są wysyłane lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej dostawie.

Zgodnie natomiast z art. 22 ust. 3 ustawy o VAT, dostawę towarów, która:

1.  poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;
2.  następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu zakończenia wysyłki lub transportu towarów.

Szczególne regulacje mają jednak zastosowanie wtedy, gdy transport towarów rozpoczyna się na terytorium państwa trzeciego - czyli w Państwa sytuacji.

Zgodnie z art. 22 ust. 4 ustawy o VAT, w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika lub podatnika podatku od wartości dodanej, który jest również podatnikiem z tytułu importu albo zaimportowania tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego importu albo zaimportowania tych towarów.

Analogicznie brzmi również przepis art. 32 akapit pierwszy Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej Dz.U.UE.L.2006.347.1 (dalej: Dyrektywa VAT), gdzie miejscem dostawy towarów jest co do zasady miejsce rozpoczęcia towarów, z wyłączeniem transakcji dokonywanych przez importera.

Z kolei z art. 32 akapit drugi Dyrektywy VAT wynika, iż: „w przypadku, gdy miejsce rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów znajduje się na terytorium trzecim lub w państwie trzecim, uznaje się, że zarówno miejsce dostawy dokonywanej przez importera wskazanego lub uznanego zgodnie z art. 201 za osobę zobowiązaną do zapłaty VAT, jak i miejsce każdej kolejnej dostawy znajduje się w państwie członkowskim importu towarów."

Zarówno przepis art. 32 Dyrektywy VAT, jak i stanowiący jego implementację przepis art. 22 ust. 4 ustawy o VAT wskazują import towarów jako pierwszą transakcję opodatkowaną VAT. Przepisy te wskazują również, że każda transakcja następująca po zaimportowaniu towarów podlega opodatkowaniu VAT w kraju importu. Żaden z powołanych przepisów (ani żaden inny przepis ustawy o VAT czy Dyrektywy VAT) nie odnoszą się natomiast do transakcji poprzedzającej import towarów. Powyższe potwierdza, że transakcja taka w ogóle nie podlega regulacjom ustawy o VAT albowiem została dokonana poza UE, tj. przed zaimportowaniem towarów na terytorium jednego z krajów UE.

Wniosek:

Każda dostawa towarów poprzedzająca import tych towarów pozostaje poza zakresem regulacji ustawy o VAT ponieważ:

*   w odniesieniu do importu towarów na terytorium UE przepisy ustawy o VAT oraz Dyrektywy VAT jako pierwszą transakcję opodatkowaną VAT wskazują import towarów,
*   żaden przepis ustawy o VAT oraz Dyrektywy VAT nie odnosi się do transakcji poprzedzającej import towarów.

W opisanym stanie faktycznym Nabywca dokonał importu towarów na terytorium Polski. Była to pierwsza czynność z jaką ustawa o VAT wiąże powstanie obowiązku rozliczenia tego podatku. W konsekwencji, dostawy poprzedzające dokonany import Towarów pozostają poza zakresem opodatkowania VAT w Polsce.

Mając powyższe na uwadze:

*   import Towarów przez Nabywcę stanowi pierwszą czynność podlegającą w Polsce opodatkowaniu VAT,
*   dostawa Towarów dokonana przez Państwa na rzecz Nabywcy, jako poprzedzająca import towarów, nie podlega opodatkowaniu VAT na terytorium Polski.

Powyższe stanowisko zostało potwierdzone w interpretacjach indywidualnych wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, m.in.:

‒ Interpretacja indywidualna z 18 sierpnia 2021 r. wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB3-3.4012.274.2021.1.PK: „Zatem, skoro - jak wskazał Wnioskodawca - w ramach dokonywanych transakcji podatnikiem zobowiązanym do uiszczenia podatku z tytułu importu towarów dokonanego na terytorium Polski jest ostateczny Zainteresowany (polski klient Spółki), to regulacja art. 22 ust. 4 ustawy nie ma dla Wnioskodawcy bezpośredniego zastosowania - nie jest on bowiem w tym przypadku podatnikiem dokonującym dostawy, który jednocześnie jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów.

Niemniej z ww. przepisu wynika norma, zgodnie z którą, tylko dostawy dokonane przez importera na terytorium państwa członkowskiego importu podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT (podatkiem od wartości dodanej). A contrario nie podlegają opodatkowaniu tym, podatkiem dostawy, które nie są dokonywane przez importera przed zaimportowaniem towaru.

W takim przypadku transakcję dostawy towaru przez Wnioskodawcę na rzecz polskiego klienta, będącego jednocześnie importerem towaru, należy uznać - stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy - za dokonaną i opodatkowaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki, tj. na terytorium państwa trzeciego. Oznacza to, że dokonywane przez Wnioskodawcę dostawy towarów wysyłanych z terytorium państwa trzeciego do Zainteresowanego w Polsce nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług przez Wnioskodawcę na terytorium kraju.”

Podobne stanowisko zajął również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacjach indywidualnych z dnia 30 lipca 2019 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.334.2019.1.KT oraz z dnia 10 grudnia 2019., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.585.2019.1.MC.

Podkreślacie Państwo, że opisany powyżej sposób rozliczenia jako jedyny pozwala uniknąć podwójnego opodatkowania VAT tej samej dostawy, tj. zarówno z tytułu importu towarów jak i z tytułu jakiejkolwiek innej dostawy i tym samym stanowi odzwierciedlenie unijnej zasady neutralności opodatkowania VAT.

Zachowanie zasady neutralności podatku VAT wyrażonej w art. 1 ust. 2 Dyrektywy VAT, jest jednym z najważniejszych wyznaczników prawidłowości opodatkowania VAT transakcji. Zgodnie z tą zasadą: „Zasada wspólnego systemu VAT polega na zastosowaniu do towarów i usług ogólnego podatku konsumpcyjnego dokładnie proporcjonalnego do ceny towarów i usług, niezależnie od liczby transakcji, które mają miejsce w procesie produkcji i dystrybucji poprzedzającym etap obciążenia tym podatkiem. VAT, obliczony od ceny towaru lub usługi według stawki, która ma zastosowanie do takiego towaru lub usługi, jest wymagalny od każdej transakcji, po odjęciu kwoty podatku poniesionego bezpośrednio w różnych składnikach kosztów. Wspólny system VAT stosuje się aż do etapu sprzedaży.”

W opisanym stanie faktycznym podatek VAT został rozliczony przez Nabywcę Towarów na terytorium kraju z tytułu ich importu. Opodatkowanie dostawy na rzecz Nabywcy podatkiem VAT ze stawką krajową naruszałoby zatem omawianą zasadę.

Państwa zdaniem, opodatkowanie VAT w Polsce dostawy pomiędzy Państwem a Nabywcą stałoby również w sprzeczności z wynikającą z Dyrektywy VAT zasadą jednokrotności opodatkowania zdarzeń ekonomicznych podlegających VAT.

Powyższe stanowisko potwierdzają indywidualne interpretacje wydane w analogicznym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, przykładowo:

*   Interpretacja indywidualna z 22 kwietnia 2020 r., wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB3-3.4012.55.2020.1.PJ: „(\`(...)\`) w przypadku opodatkowania sprzedaży towaru przed dokonaniem importu doszłoby do podwójnego opodatkowania. Raz nabywca zobowiązany byłby zapłacić podatek z tytułu nabycia, a drugi raz z tytułu importu towaru.”
*   Interpretacja indywidualna z dnia 19 listopada 2018 r. wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB3-3.4012.261.2018.1.PK: „Biorąc pod uwagę konstrukcję VAT i zasadę jednokrotności opodatkowania, należy uznać, że transakcja sprzedaży materiałów realizowana przez Kontrahentów na rzecz Spółki, nie będzie podlegać dodatkowemu opodatkowaniu VAT. Podatek od towarów i usług będzie już bowiem raz rozliczony z tytułu importu. Odmienna interpretacja prowadziłaby do naruszenia jednej z podstawowych zasad systemu VAT, tj. zasady unikania podwójnego opodatkowania. Uznanie bowiem, że dostawa towarów pomiędzy danym Kontrahentem a Spółką podlega opodatkowaniu VAT w Polsce (jako odrębna czynność od importu tych towarów) skutkowałoby podwójnym wykazaniem podatku należnego z tytułu jednej i tej samej transakcji (w sensie ekonomicznym) - raz od importu, drugi raz od sprzedaży (dostawy). Ponadto, taka wykładnia przepisów prowadziłaby do naruszenia zasady neutralności VAT w sytuacji gdyby Spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. W takiej sytuacji Spółka ponosiłby podwójny koszt ekonomiczny podatku - raz dokonałaby zapłaty VA T na rzecz organów celnych z tytułu czynności importu, drugi raz - z tytułu nabycia towarów. (\`(...)\`)
*   Podwójne opodatkowanie jest również sprzeczne z konstytucyjną zasadą równości i powszechności opodatkowania, wyrażoną w art. 84. Na temat zasady zakazu podwójnego opodatkowania w krajowym systemie prawa podatkowego, w szczególności na gruncie VAT, wypowiadał się także Trybunał Konstytucyjny i NSA. Tytułem przykładu można wskazać wyrok Trybunału z dnia 25 października 2004 r. sygn. akt SK 33/03 oraz uchwałę. Podwójne opodatkowanie podatkiem od wartości dodanej we wspólnotowym systemie podatku od wartości dodanej jest także niedopuszczalne. Zgodnie z art. 146 ust. 2 Dyrektywy VAT, państwa członkowskie powinny dostosowywać przepisy krajowe tak, aby zminimalizować zakłócenia konkurencji, a w szczególności, aby uniknąć przypadków nieopodatkowania lub podwójnego opodatkowania na terytorium Wspólnoty.”

W zakresie niezgodności podwójnego opodatkowania w przypadku importu z przepisami VAT wielokrotnie wypowiadały się zarówno polskie sądy administracyjne jak i Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej np.:

*   Wyrok WSA w Warszawie z 20 kwietnia 2010 r. (sygn. akt III SA/Wa 224/10): „Należy zgodzić się z podatnikiem, iż w przypadku opodatkowania sprzedaży towaru przed dokonaniem importu doszłoby do podwójnego opodatkowania.”
*   Wyrok WSA w Poznaniu z 29 września 2010 r. (sygn. akt I SA/Po 452/10): „Przyjęte natomiast przez organy podatkowe stanowisko, zgodnie z którym dokonana przez zainteresowanego dostawa towarów podlega opodatkowaniu na terytorium kraju stosownie do art. 22 ust. 3 pkt 2 ustawy o VAT wg stawki właściwej na dla tego towaru na terytorium kraju, doprowadziłoby do sytuacji, w której ta sama transakcja podlegałaby dwukrotnie opodatkowaniu VAT w Polsce, raz jako import towarów i drugi raz jako dostawa krajowa. To naruszałoby jedną z podstawowych zasad wspólnego podatku tj. unikania podwójnego opodatkowania.”
*   Wyrok TSUE z 11 września 2003 r. w sprawie Cookies World (C-155/01).

Trybunał podniósł w przedmiotowym orzeczeniu argument, iż opodatkowanie świadczenia usług w danym państwie (zgodnie z lokalną ustawą o VAT tego państwa) w sytuacji, gdy usługi te zostały już opodatkowane VAT wcześniej, powoduje podwójne ich opodatkowanie sprzeczne z zasadą neutralności podatkowej tkwiącej u podstaw wspólnego systemu podatku VAT.

Wniosek:

Uznanie transakcji dokonanej przez Państwa na rzecz Nabywcy za opodatkowaną VAT w Polsce, doprowadziłoby do podwójnego opodatkowania transakcji, która została już opodatkowana VAT jako import Towarów. Takie podejście naruszałoby zasady neutralności i jednokrotności opodatkowania VAT zdarzeń gospodarczych stanowiące podstawę konstrukcji tego podatku.

Ad. 2

Stosownie do art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Zgodnie z art. 106j. ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku gdy po wystawieniu faktury:

1.  udzielono obniżki ceny w formie rabatu, o której mowa w art. 29a ust. 7 pkt 1,
2.  udzielono opustów i obniżek cen, o których mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1,
3.  dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
4.  dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,
5.  podwyższono cenę lub stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce, kwocie podatku lub w jakiejkolwiek innej pozycji faktury

\- podatnik wystawia fakturę korygującą.

Zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym, powzięliście Państwo wątpliwość czy transakcja pomiędzy Państwem a Nabywcą stanowi transakcję niepodlegającą opodatkowaniu VAT w Polsce.

W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie 1 niniejszego wniosku, Państwo nie dokonaliście czynności stanowiącej transakcję opodatkowaną VAT w Polsce. Spełniona zatem jest przesłanka wskazana w art. 106j ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT, tj. stwierdzenie pomyłki jaką jest błędne rozpoznanie transakcji jako podlegającej opodatkowaniu VAT w Polsce.

Powyższe potwierdzają organy podatkowe w wydanych interpretacjach:

*   Interpretacja indywidualna z 18 sierpnia 2021 r. wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB3-3.4012.274.2021.1.PK:

„Zatem w sytuacji gdy Wnioskodawca opodatkował dostawę towarów, która miała miejsce poza granicami kraju i udokumentował tą transakcję fakturą naliczając błędnie podatek VAT, jest on uprawniony do korekty tej faktury jako faktury w której stwierdzono pomyłkę.”

*   Interpretacja indywidualna z 29 kwietnia 2020 r. wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP1-1.4012.80.2020.1.RR:

„Tym samym, skoro w analizowanej sytuacji mamy do czynienia z czynnością niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, to Wnioskodawca powinien skorygować pierwotnie wystawione faktury.”

Możliwość dokonania korekty błędnie wykazanego podatku VAT wynika z realizacji zasady neutralności podatku oraz zakazu dopuszczenia do sytuacji podwójnego opodatkowania transakcji podatkiem VAT. Pozostawienie bowiem nieskorygowanych faktur wystawionych przez Spółkę na rzecz Nabywcy w obrocie gospodarczym, doprowadziłoby do podwójnego opodatkowania VAT przedmiotowej transakcji.

Warto również podkreślić, iż skorygowanie przedmiotowych faktur nie narazi Skarbu Państwa na uszczuplenie, bowiem VAT należny z tytułu importu został przez Nabywcę rozliczony w sposób prawidłowy.

Z Państwa perspektywy natomiast, wystawienie przedmiotowych faktur nie było celowym działaniem mającym na celu oszustwo podatkowe, a wynikało jedynie z dobrej wiary i należytej staranności wynikającej z zamiaru niedopuszczenia po Państwa stronie do powstania zaległości podatkowej i sankcji w podatku VAT. Państwo, w wyniku powziętych wątpliwości, z obawy przed działaniem wbrew przepisom prawa podatkowego, podjęliście decyzję o wystawieniu przedmiotowych faktur.

W przedmiotowym zakresie również wypowiadał się TSUE w wydanych wyrokach, np. sygn. C-138/12 potwierdzając, iż: „W celu zapewnienia neutralności VAT to do państw członkowskich należy ustanowienie w ich wewnętrznych porządkach prawnych możliwości skorygowania wszystkich bezzasadnie wykazanych na fakturze podatków, o ile wystawca faktury wykaże dobrą wiarę. (\`(...)\`)” 

Wniosek:

W sytuacji gdy na pytanie 1 uzyskana odpowiedź będzie twierdząca, przysługuje Państwu prawo do skorygowania podatku VAT należnego poprzez wystawienie faktur korygujących do faktur wystawionych na rzecz Nabywcy.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.) – zwanej dalej ustawą :

Opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Stosownie do art. 2 pkt 1 ustawy:

Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

Natomiast w myśl art. 2 pkt 5 ustawy:

Przez terytorium państwa trzeciego należy rozumieć terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Przy czym, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z art. 2 pkt 7 ustawy:

Przez import towarów należy rozumieć przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej.

Przy czym, stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.

Natomiast zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy:

Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów niewysyłanych ani nietransportowanych - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.

W myśl art. 22 ust. 2 ustawy:

W przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są wysyłane lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej dostawie.

Natomiast stosownie do art. 22 ust. 4 ustawy:

W przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika lub podatnika podatku od wartości dodanej, który jest również podatnikiem z tytułu importu albo zaimportowania tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego importu albo zaimportowania tych towarów.

Zgodnie z art. 26a ust. 1 ustawy:

Miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.

Stosownie do art. 33 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 1b, są obowiązani do obliczenia i wykazania w:

1.  zgłoszeniu celnym albo
2.  rozliczeniu zamknięcia, o którym mowa w art. 175 rozporządzenia 2015/2446, w przypadkach, o których mowa w art. 324 lub art. 325 rozporządzenia 2015/2447

\- kwoty podatku, z uwzględnieniem obowiązujących stawek, z zastrzeżeniem art. 33b.

Jednocześnie, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, na których ciąży obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w części lub w całości, albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną.

W myśl art. 5 pkt 15, 18 i 19 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego Unijny Kodeks Celny (Dz. Urz. UE L 269 z 10 października 2013 r. str. 1 ze zm.) – zwanym dalej UKC:

*   „zgłaszający” oznacza osobę, która składa zgłoszenie celne, deklarację do czasowego składowania, przywozową deklarację skróconą, wywozową deklarację skróconą, zgłoszenie do powrotnego wywozu lub powiadomienie o powrotnym wywozie we własnym imieniu, albo osobę, w której imieniu takie zgłoszenie, deklaracja lub powiadomienie są składane;
*   „dług celny” oznacza nałożony na określoną osobę obowiązek zapłaty stosownej kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych, określonej dla danych towarów na mocy obowiązujących przepisów prawa celnego;
*   „dłużnik” oznacza każdą osobę odpowiedzialną za dług celny.

Stosownie do art. 77 UKC:

1) Dług celny w przywozie powstaje w wyniku objęcia towarów nieunijnych podlegających należnościom celnym przywozowym jedną z następujących procedur celnych:

1.  dopuszczenia do obrotu, w tym na mocy przepisów o końcowym przeznaczeniu;
2.  odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem z należności celnych przywozowych.

2) Dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego.

3) Dłużnikiem jest zgłaszający. W przypadku przedstawicielstwa pośredniego dłużnikiem jest również osoba, na której rzecz dokonuje się zgłoszenia celnego. (\`(...)\`)

Zgodnie z art. 18 ust. 1 UKC :

Każda osoba może ustanowić przedstawiciela celnego.

Przedstawicielstwo może być bezpośrednie - w tym przypadku przedstawiciel celny działa w imieniu i na rzecz innej osoby, lub pośrednie - w tym przypadku przedstawiciel celny działa we własnym imieniu, lecz na rzecz innej osoby.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:

Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług (…).

Jak stanowi art. 106j ust. 1 ustawy:

W przypadku gdy po wystawieniu faktury:

1.  podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,
2.  (uchylony)
3.  dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
4.  dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,
5.  stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury

\- podatnik wystawia fakturę korygującą.

Zatem, jeżeli po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia mające wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy, podatnik, wystawia fakturę korygującą. Fakturę korygującą wystawia się m.in. w przypadku stwierdzenia pomyłki w stawce lub kwocie podatku. Faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu. Tym samym, istotą faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych.

Z wniosku wynika, że jesteście Państwo spółką z siedzibą w Niemczech, jesteście zarejestrowani na potrzeby VAT w Polsce, w tym dla transakcji wewnątrzwspólnotowych.

W ramach Grupy, której jesteście członkiem, pełnicie rolę dystrybutora wiązek kablowych używanych do produkcji pojazdów (Towary).

Kupujecie Państwo Towary od producenta z Ukrainy (Producent), a następnie sprzedajecie je producentowi pojazdów silnikowych w Polsce (Nabywca).

W 2020 r. zmieniono warunki dostaw w ten sposób, że nabywaliście Państwo Towary od Producenta na warunkach Incoterms DAP (miejsce siedziby Nabywcy w Polsce) i sprzedawaliście je Nabywcy również na warunkach Incoterms DAP (miejsce siedziby Nabywcy w Polsce). Towar był transportowany z Ukrainy do miejsca przeznaczenia w Polsce. Za transport Towarów do Polski odpowiadał Producent.

Producent udokumentował dostawę Towarów fakturami. Na fakturach wskazano: Producenta jako sprzedawcę, Państwa Spółkę jako nabywcę Towarów, a jako miejsce dostawy wskazano adres Nabywcy (takie same dane wskazane zostały na dokumentach transportowych CMR). Faktury stanowiły podstawę eksportowej odprawy celnej Towarów na Ukrainie.

Polska była pierwszym i jednym krajem UE, do którego zostały dostarczone Towary przetransportowane z Ukrainy.

W Polsce transport Towarów do Nabywcy był objęty procedurą celną tranzytu (typ deklaracji celnej T1). Do momentu zakończenia procedury celnej tranzytu żaden z uczestników transakcji nie był zobowiązany do zapłaty należności celnych i podatku VAT z tytułu importu Towarów z Ukrainy do Polski.

Na dokumentach celnych T1 jako nadawca/eksporter wskazany został Producent, jako odbiorca Państwa Spółka, a jako miejsce wyładunku Towarów miasto, w którym Nabywca ma siedzibę.

Towary zostały objęte procedurą celną importową dopuszczenia do obrotu po dostarczeniu do Nabywcy. Na dokumentach celnych importowych ZCP (…) jako nadawca został wskazany Producent a Nabywca jako odbiorca. Nabywca dokonał odprawy celnej importowej Towarów. Nabywca uiścił do urzędu celno-skarbowego cło oraz podatek VAT należny z tytułu importu.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy dostawa towarów dokonana na rzecz Nabywcy podlega w Polsce opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (pytanie 1). Ponadto Państwa wątpliwości dotyczą możliwości skorygowania VAT należnego poprzez wystawienie faktur korygujących do faktur wystawionych na rzecz Nabywcy (pytanie 2).

W analizowanej sprawie, Państwo nabyliście Towary od Producenta z państwa trzeciego (Ukraina), a następnie sprzedaliście te Towary Nabywcy - spółce z siedzibą w Polsce. Przy czym, towar był transportowany bezpośrednio od Producenta z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej (do Polski). Zatem skoro nastąpił przywóz towaru z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej (do Polski), analizowana transakcja stanowi import towarów, w rozumieniu art. 2 pkt 7 ustawy.

Ponadto, przedstawione okoliczności wskazują, że dostawy były realizowane w ramach tzw. transakcji łańcuchowej, w której wystąpiły trzy podmioty (Producent, Państwa spółka i Nabywca), a prawo do rozporządzania towarem jak właściciel było przenoszone pomiędzy pierwszym i drugim oraz pomiędzy drugim i trzecim w kolejności podmiotem w łańcuchu, natomiast samo wydanie towarów nastąpiło bezpośrednio od pierwszego do ostatniego podmiotu. Zatem w przedmiotowej sprawie istotne jest, który z uczestników transakcji był podatnikiem z tytułu importu towarów. Wskazaliście Państwo, że Polska była pierwszym i jednym krajem UE, do którego dostarczono Towary przetransportowane z Ukrainy. W Polsce, transport Towarów do Nabywcy był objęty procedurą celną tranzytu (typ deklaracji celnej T1) i do momentu zakończenia procedury celnej tranzytu żaden z uczestników transakcji nie był zobowiązany do zapłaty należności celnych i podatku VAT z tytułu importu Towarów z Ukrainy do Polski. Dopiero po dostarczeniu Towarów do Nabywcy zostały one objęte procedurą celną importową dopuszczenia do obrotu. Na dokumentach celnych T1 jako nadawca/eksporter wskazany został Producent, jako odbiorca Państwa Spółka, a jako miejsce wyładunku Towarów miasto, w którym Nabywca ma siedzibę. Natomiast na dokumentach celnych importowych ZCP (…) jako nadawca został wskazany Producent a Nabywca jako odbiorca. Nabywca dokonał odprawy celnej importowej Towarów i uiścił do urzędu celno-skarbowego cło oraz podatek VAT należny z tytułu importu.

Zgodnie z powołanym art. 22 ust. 4 ustawy, dostawę towarów wysyłanych z państwa trzeciego uważa się za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego importu albo zaimportowania tych towarów (w tym przypadku Polski), gdy dostawa ta jest dokonywana przez podatnika, który jest również podatnikiem z tytułu importu albo zaimportowania tych towarów. Zatem, w przypadku importu towarów, pierwszą dostawą podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce jest dostawa dokonywana przez podmiot, który jest podatnikiem z tytułu importu towarów w kraju importu lub zaimportowania tych towarów. Przy tym dostawa, której przedmiotem jest towar niedopuszczony do obrotu na terytorium UE, nie może zostać potraktowana jako transakcja podlegająca opodatkowaniu VAT w Polsce. Dostawy tej nie dokonuje importer towaru, co prowadzi do wyłączenia tej transakcji z katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zawartego w art. 5 ust. 1 ustawy.

Zatem, skoro - jak Państwo wskazaliście – w ramach dokonanej transakcji, podatnikiem zobowiązanym do uiszczenia podatku z tytułu importu towarów dokonanego na terytorium Polski był Nabywca, to regulacja art. 22 ust. 4 ustawy nie ma dla Państwa zastosowania - nie jesteście bowiem w tym przypadku podatnikiem dokonującym dostawy, który jednocześnie jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów. W takim przypadku dostawę towaru dokonaną przez Państwa na rzecz polskiego Nabywcy, będącego jednocześnie importerem towaru, należy uznać – stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy - za dokonaną i opodatkowaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki, tj. na terytorium państwa trzeciego. Oznacza to, że dokonana przez Państwa dostawa towarów przetransportowanych z terytorium państwa trzeciego do Nabywcy w Polsce nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług przez Państwa na terytorium kraju.

Wskazujecie Państwo, że mieliście wątpliwości czy dostawa dokonana na rzecz Nabywcy stanowi transakcję niepodlegającą opodatkowaniu VAT w Polsce, w związku z tym udokumentowaliście dokonaną dostawę fakturą z wykazanym podatkiem VAT w wysokości 23%.

Z przyjętego rozstrzygnięcia wynika, że dostawa dokonana przez Państwa na rzecz Nabywcy – przed zaimportowaniem towaru – nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce. W konsekwencji należy uznać, że w analizowanej sprawie zaistniały okoliczności uprawniające Państwa do skorygowania podatku VAT należnego poprzez wystawienie faktur korygujących do faktur wystawionych na rzecz Nabywcy.

Tym samym stanowisko w zakresie pytania 1 i 2 jest **prawidłowe**.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

*   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosujecie się Państwo do interpretacji.
*   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Macie Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego \`(...)\`. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

*   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
*   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).