Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.116.2017.1.OA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-06-23
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie możliwości odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: drogi; gmina; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 26 kwietnia 2017 r. (data wpływu 4 maja 2017 r.), uzupełnionym pismem z dnia – brak daty sporządzenia (data wpływu 7 czerwca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 maja 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu. Wniosek został uzupełniony w dniu 7 czerwca 2017 r. o wskazanie adresu elektronicznego do doręczeń.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT o nr NIP nadanym w dniu 1 sierpnia 2011 r. i składa miesięczne deklaracje VAT-7 w zakresie podatku od towarów i usług. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Gmina przystępuje do projektu pn. ,,Rewitalizacja Stadionu Miejskiego oraz rewitalizacja traktu spacerowego (…)”. Jest to Oś X Inwestycje w infrastrukturę społeczną, Działanie: 10.2 Inwestycje wynikające z Lokalnych Planów Rewitalizacji RPOW 2014-2020.

Zakres projektu:

Zadanie numer 1. „Rewitalizacja Stadionu Miejskiego”

Rewitalizacja Stadionu Miejskiego zwiera projekt pełnowymiarowego boiska do gry w piłkę nożną (64 m x 100 m) o nawierzchni z naturalnej trawy. Przy krótszych odcinkach boiska za bramkami o długości 64 m wprowadzono 8 m piłkochwyty. Przewidziano dwie przenośne wiaty stadionowe dla zawodników rezerwowych, posiadające zadaszenie. Dookoła pola gry zaprojektowano bieżnie lekkoatletyczną, sześciotorową z odcinkiem prostym o dł. 130 m. Wewnątrz bieżni od północnej strony usytuowano: rzutnię do rzutu dyskiem, rzutnię do pchnięcia kulą i skocznie do skoku wzwyż. Przy drugim zakolu bieżni zlokalizowano skocznie do skoku w dal i trójskoku. Bieżnia lekkoatletyczna, rozbieg dla skoku w dal i trójskoku, rozbieg dla skoku wzwyż posiadają nawierzchnie typu Tartan. Rzutnia do rzutu dyskiem, rzutnia do pchnięcia kulą posiadają nawierzchnię betonową.

W północno-wschodnim narożniku terenu znajdzie się kort tenisowy z nawierzchnią typu Tartan, ogrodzony piłkochwytami o wys. 8 m.

Wzdłuż wschodniej granicy terenu zlokalizowano dwa boiska do treningu gry w piłkę nożną o nawierzchni z naturalnej trawy. Boiska posiadają różny wymiar: 43 m x 86 m, 37 m x 74 m, od południa i wschodu ogrodzono je piłkochwytami o wys. 8 m.

W południowo-zachodnim narożniku znajdują się urządzenia sprawnościowe: typu jak z firmy Saternus lub o równorzędne o nie gorszych parametrach; zestaw Cross fit, platforma rozwijająca zmysł równowagi, sześciokąt wielofunkcyjny, drabinka ukośna, zestaw płotków do przeskoków, zestaw do przewrotów, równoważnia. Urządzenia są przeznaczone dla użytkowników w różnym wieku, pozwalają na kreatywną zabawę połączoną z rozwojem sprawności fizycznej. Przy północnej granicy przebiega ścieżka z kostki betonowej doprowadzająca od wejścia na projektowany obiekt sportowy do kortu tenisowego, przy której znajdują się ławki i kosze na śmieci. Przewidziano również budowę szatni dla sportowców oraz trybun dla widzów i kibiców na ponad 500 miejsc. (…)

Zadanie nr 2

Modernizacja traktu spacerowego (…)

Koncepcja modernizacji traktu spacerowego składa się z alei głównej oraz strefy rekreacyjno-wypoczynkowej.

Aleja główna posiada posadzkę z płyt granitowych płomieniowanych, w której co kilka metrów usytuowane zostały duże betonowe donice z roślinami. Po obu stronach alei zaprojektowano ławki, kosze na śmieci i latarnie wysokie parkowe. Pomiędzy nieregularnymi donicami mniej więcej na środkowej długości alei wprowadzono fontannę posadzkową z dyszami spieniającym i kolorowym oświetleniem.

Strefa rekreacyjno-wypoczynkowa składa się w wielu ciekawych elementów. Zaprojektowano atrakcyjne rozwiązanie zagospodarowania istniejących skarp, wykorzystując je na tarasy z siedziskami. (…)

Zakres robót:

1.  Rozbiórka istniejących nawierzchni utwardzonych.
2.  Demontaż istniejących elementów małej architektury.
3.  Wymiana gruntu w miejscach nowych nasadzeń roślin.
4.  Budowa oświetlenia parku.
5.  Budowa nawierzchni parkowych.
6.  Wykonanie i montaż elementów małej architektury.
7.  Nasadzenia roślin.
8.  Urządzanie trawników.
9.  Budowa nowych kładek nad potokiem
10.  Budowa schodów terenowych i tarasów.

Wartość całkowita projektu to 9.791.876,15 zł brutto, przy czym koszty kwalifikowalne ustalono na poziomie 7.639.801,29 zł, wkład własny Gminy: 2.152.074,86 zł.

Opisany we wniosku projekt realizowany będzie w celu zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty, co należy do zadań własnych gminy i związane jest bezpośrednio z realizacją ustawowych i statutowych zadań gminy, stosownie do treści art. 7 ust.1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r.

Mienie które powstanie w wyniku realizowanego projektu będzie wykorzystywane przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu. Towary i usługi nabyte w ramach ww. projektu będą dokumentowane fakturami VAT wystawionymi na rzecz Wnioskodawcy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w odniesieniu do realizowanego projektu pn. „Rewitalizacja Stadionu Miejskiego oraz rewitalizacja traktu spacerowego (…)” będzie możliwość odzyskania w całości lub części podatku VAT? (…)

Zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do wskazanego we wniosku zdarzenia przyszłego nie będzie on prowadził żadnej działalności mającej charakter odpłatny, nie będzie to zatem ani odpłatna dostawa towarów, ani też odpłatne świadczenie usług w rozumieniu przytoczonego art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, jak również jakakolwiek z dalej wymienionych w punktach 2-5 rodzajów działalności, które w obrocie gospodarczym skutkują koniecznością naliczenia podatku VAT. A zatem, skoro na przedmiotach wymienionych w treści wniosku, nie będzie odbywała się działalność tego typu, w ocenie Wnioskodawcy brak jest również podstaw do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Jak bowiem wynika z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług jedynie w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Wykorzystanie przedmiotu inwestycji nie będzie w żaden sposób wiązało się z opodatkowaniem podatkiem VAT.

Faktury VAT dokumentujące zakupy związane z realizowanym projektem będą wystawiane na Gminę.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z ww. przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Dokumentem uprawniającym do odliczenia jest faktura, otrzymana przez podatnika z tytułu nabycia przez niego towarów i usług.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Ponadto, aby podmiot mógł skorzystać z prawa obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go dla tej czynności za podatnika podatku od towarów i usług, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Bowiem tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Gmina, w świetle art. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446, z późn. zm.), wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Na podstawie art. 6 ust. 1 tej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. Zadania własne obejmują m.in. sprawy w zakresie: gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego oraz kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych (art. 7 ust. 1 pkt 2 i 10 cyt. ustawy o samorządzie gminnym).

Biorąc pod uwagę powołane wyżej przepisy w kontekście rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że Wnioskodawca realizując ww. projekt, nie będzie działać w charakterze podatnika VAT, pomimo że jest czynnym podatnikiem VAT. Powyższe wynika z faktu, że Zainteresowany ww. projekt będzie realizował w ramach zadań własnych. Ponadto – jak wskazał Wnioskodawca – nabyte towary i usługi w ramach realizowanej inwestycji będą wykorzystywane do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Uwzględniając zatem powołany wyżej art. 86 ust. 1 ustawy, należy stwierdzić, że w omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia na podstawie tego przepisu nie będą spełnione, gdyż Wnioskodawca realizując opisany projekt nie będzie działał w charakterze podatnika VAT, a nabyte towary i usługi w ramach realizacji przedmiotowej inwestycji będą wykorzystywane do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W związku z poniesionymi wydatkami, Gmina nie będzie miała również możliwości uzyskania zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2013 r., poz. 1656, z późn. zm.). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. złożenie zgłoszenia rejestracyjnego i pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i 4 ww. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r. Ponieważ Gmina w stosunku do przedmiotowego projektu nie będzie działała jako podatnik podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, nie znajdzie zastosowania regulacja powołanego wyżej rozporządzenia.

W świetle powyższych ustaleń stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odzyskania w całości lub części podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. ,,Rewitalizacja Stadionu Miejskiego oraz rewitalizacja traktu spacerowego (…)”.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.