Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.111.2025.2.KOM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-26
Teza: Uznanie, czy z tytułu sprzedaży udziału w działkach nr 1, 2 i 3
Wnioskodawca występować będzie w charakterze podatnika
podatku od towarów i usług.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
grunty-sprzedaż gruntów
majątek-majątek prywatny
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 11 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy uznania, czy z tytułu sprzedaży udziału w działkach nr 1, 2 i 3
    występować Pan będzie w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. Uzupełnił
    go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismami z 12 i 14 marca 2025 r. (wpływ 17 marca
    2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego (doprecyzowany w uzupełnieniach)
    Wspólnie z żoną (...) jest Pan właścicielem na prawach wspólności ustawowej małżeńskiej
    niezabudowanej nieruchomości gruntowej położonej w (...) o łącznym obszarze 0,3890 ha
                          2(trzy tysiące osiemset dziewięćdziesiąt m), składającej się z działek oznaczonych
    numerami ewidencyjnymi: 1 o powierzchni 0,1214 ha i sposobie korzystania - Rlllb, nr 2 o
    powierzchni 0,0177 ha i sposobie korzystania - dr oraz nr 3 o powierzchni 0,2499 ha i
    sposobie korzystania Bp - zurbanizowane tereny niezabudowane, dla której to
    nieruchomości Sąd Rejonowy w (...) VI Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę
    wieczystą KW Nr (...).
    1. Działka nr 3 została nabyta aktem notarialnym z dnia 29 kwietnia 2004 r. Z przedłożonej
    do tego aktu notarialnego opinii o przeznaczeniu w planie zagospodarowania
    przestrzennego wynika, że działka nr 3 w planie zagospodarowania przestrzennego
    miasta (...) oznaczona została symbolem „MW-36”, tzn. zabudowa mieszkaniowa
    wielorodzinna. Na mocy ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 7 lipca 1994 r.
    plany zatwierdzone przed 1995 r. straciły moc prawną.
    Obecnie działka nr 3 stanowi użytek Bp-zurbanizowane tereny niezabudowane i jest
    położona na terenie, który nie jest objęty obowiązującym planem zagospodarowania
    przestrzennego.
    Dla działki nr 3 została wydana decyzja Nr (...) o warunkach zabudowy z dnia (...) 2024 r.
    dla inwestycji obejmującej budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażami w
    bryle budynku wraz z zagospodarowaniem terenu.
    2. Działki nr 1 i nr 2 zostały nabyte aktem notarialnym z dnia 28 grudnia 2018 r. Zgodnie z
    wydanym zaświadczeniem położone są na terenie objętym obowiązującym „miejscowym
    planem zagospodarowania przestrzennego dla terenu położonego między (...), część B”,
    uchwalonym Uchwałą Nr (...) Rady Miasta (...) z dnia (...) 2017 r. , w którym oznaczone są
    zapisem - tereny zieleni izolacyjnej (symbol „14ZI”) - przeznaczenie podstawowe: zieleń
    izolacyjna, przeznaczenie uzupełniające: ciągi piesze i rowerowe.
    Nieruchomość, którą stanowią działki nr 1, 2 i 3, ma być przedmiotem sprzedaży jednemu
    nabywcy.

    Od czasu nabycia wszystkie działki w żaden sposób nie były użytkowane.
    Nieruchomość ta nie była przedmiotem najmu ani dzierżawy.
    Urząd Miasta (...) do działek nr 3 i 2 nalicza podatek od nieruchomości, a od działki nr 1
    podatek rolny.
    W stosunku do działek tych nie były podejmowane żadne czynności w celu ich
    uatrakcyjnienia. Ich stan nie zmienił się od chwili ich nabycia.
    Warunki zabudowy, które zostały wydane dla działki nr 3 potwierdziły tylko jej
    wcześniejsze przeznaczenie w nieobowiązującym planie zagospodarowania
    przestrzennego i w ewidencji gruntów i budynków jako tereny przeznaczone pod
    zabudowę.
    W chwili obecnej jest Pan czynnym podatnikiem podatku VAT z tytułu prowadzonej
    działalności gospodarczej, która nie obejmuje kupna i sprzedaży nieruchomości. Żona nie
    jest podatnikiem podatku VAT i nie prowadzi działalności gospodarczej.
    Nie podejmował Pan czynności polegających na wykorzystaniu towarów i wartości
    materialnych i prawnych w sposób ciągły do celów zarobkowych. Jedynie sporadycznie w
    różnych okresach czasu sprzedawaliście Państwo nieruchomości z waszego wspólnego
    majątku osobistego.
    Poniżej przedstawia Pan wykaz wcześniej dokonanych sprzedaży nieruchomości z
    Państwa majątku osobistego:
                                  2  2a) działki niezabudowane nr 4 o powierzchni 1185 m i nr 5 o powierzchni 1258 m,
      położone w miejscowości (...), oznaczone w ewidencji gruntów jako użytki rolne RV, nie
      objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i warunkami
      zabudowy - sprzedane 31 marca 2017 r. jednemu nabywcy;
                                            2b) spółdzielcze własnościowe prawo do garażu nr 6 o powierzchni 17 m, położonego w
      zespole garażowym przy ul. (...), należącego do zasobu Spółdzielni Mieszkaniowej.
      Umowa sprzedaż z dnia 28 kwietnia 2017 r.;
    c) działki niezabudowane nr 7 i nr 8, obręb (...) miasta (...) o łącznej powierzchni 0,0784
      ha, położone w (...) przy ul. (...) o sposobie korzystania Bp - zurbanizowane tereny
      niezabudowane, stanowiące jedną działkę budowlaną. W momencie nabycia były
      objęte obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (...),
      uchwalonym przez Radę Miasta (...) uchwałą Nr (...) z dnia 22 czerwca 2005 r. i
      określone symbolami „41MNj” - przeznaczenie podstawowe: zabudowa mieszkaniowa
      jednorodzinna wolnostojąca - sprzedane 18 października 2019 r. jednemu nabywcy.
    Od momentu nabycia do momentu sprzedaży ww. działek nie były podejmowane żadne
    czynności wymagające własnych środków finansowych w celu podniesienia wartości tych
    nieruchomości i ich uatrakcyjnienia. Przy sprzedaży nie były wykorzystane biura
    pośrednictwa. Sprzedaż nieruchomości przygotowana była we własnym zakresie poprzez
    ogłoszenia w prasie lub na portalu internetowym.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    W nadesłanym do wniosku uzupełnieniu wskazał Pan, że:
    1. Działkę nr 3 nabył Pan w 2004 r. na cele prywatne do wykorzystania jej w przyszłości
      pod budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na potrzeby własne i Pana
      rodziny.
      Teren działki stanowi użytek gruntowy zaliczany do zurbanizowanych terenów
      niezabudowanych. Faktycznie na gruncie jest to odłogowany teren rolny. Od dnia
      nabycia działki, grunt ten nie był i nie jest zagospodarowany, a także wykorzystywany
      w żadnym możliwym celu.

      Ponieważ sprawy rodzinne oraz zdrowotne nie pozwoliły Panu na zrealizowanie
      zaplanowanej inwestycji, zdecydował się Pan na sprzedaż działki nr 3 razem z
      działkami nr 1 i 2.
    2. Nabycie to nie było transakcją opodatkowaną podatkiem VAT, udokumentowaną
      fakturą z wykazaną kwotą podatku VAT.
    3. Z tytułu tego nabycia nie przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku VAT
      naliczonego i nie dokonał Pan tego odliczenia.
    4. Niezabudowane działki nr 1 i 2 nabył Pan w 2018 r. na cel prywatny. Działki te
      bezpośrednio przylegają do działki nr 3. W miejscowym planie zagospodarowania
      przestrzennego stanowią tereny zieleni, w ewidencji gruntów są to użytki rolne, więc
      przewidywał Pan ich wykorzystanie jako ogród przydomowy. Od nabycia teren ww.
      działek nie był i nie jest zagospodarowany oraz wykorzystywany w żadnym celu.
    5. Nabycie to nie było transakcją opodatkowaną podatkiem VAT, udokumentowaną
      fakturą z wykazaną kwotą podatku VAT.
    6. Z tytułu tego nabycia nie przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku VAT
      naliczonego i nie dokonał Pan tego odliczenia.
    7. Z potencjalnym nabywcą nie zawarł Pan i nie planuje zawrzeć warunkowej umowy
      sprzedaży niezabudowanej nieruchomości stanowiącej działki nr 3, 1 i 2.
    8. Ponieważ nie przewiduje Pan zawierać warunkowej umowy sprzedaży, to nie będzie
      Pan udzielał jakiegokolwiek pełnomocnictwa wynikającego z tej umowy.
    9. Prowadzi Pan działalność gospodarczą, ale nie obejmuje ona kupna i sprzedaży
      nieruchomości.
    10. Nieruchomości stanowiące działki nr 3, 1 i 2 nie były przez Pana wykorzystywane w
      prowadzonej działalności.
    11. Z tytułu wcześniejszej sprzedaży nieruchomości nie występował Pan jako podatnik VAT.

## Pytanie

Czy sprzedaż nieruchomości, którą stanowią działki nr 3, dla której istnieje możliwość
    zabudowy oraz działek nr 1 i nr 2 przeznaczonych w obowiązującym miejscowym planie
    zagospodarowania przestrzennego, jako tereny zieleni izolacyjnej, jednorazowo jednemu
    nabywcy, nie będzie działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ustawy o podatku od
    towarów i usług, jako sprzedaż z majątku osobistego i czy w zakresie tej sprzedaż nie
    będziemy podatnikami VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ponieważ czynność jednorazowej sprzedaży będzie dokonana przez osoby fizyczne
    nieprowadzące działalności gospodarczej ze wspólnego majątku osobistego, w celu
    niezwiązanym z wykonywaniem działalności handlowej, nie powinna być objęta
    podatkiem VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z
    art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej:
    Kodeks cywilny.
    Zgodnie z art. 195 ww. ustawy - Kodeks cywilny:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności. Należy zatem
    uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną
    własności.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług również zbycie udziału w
    towarze (np. współwłasność nieruchomości), stanowi odpłatną dostawę towarów.
    Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2
    /11.
    Jak wynika z art. 196 § 1 ustawy - Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    W myśl art. 198 ustawy - Kodeks cywilny:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych
      współwłaścicieli.
    Podkreślić więc należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję
    wyłącznego właściciela, a rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel
    może zbyć swój udział.
    Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego
    1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.

    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W myśl art. 36 § 1 oraz § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.
      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    W myśl art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego. Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu cywilnego oboje
    małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie udziału w nieruchomości,
    dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów,
    o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust.
    1 pkt 1 ustawy.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Należy wskazać, że małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów wymienionych
    w cytowanym wyżej art. 15 ust. 1 ustawy. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących
    działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Żaden z przepisów ustawy o

    podatku od towarów i usług nie zabrania małżonkom prowadzenia działalności
    gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy
    małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność majątkowa.
    W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który
    dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu.
    Autonomiczność prawa podatkowego wyklucza bowiem możliwość interpretacji
    przepisów, która zakładałaby, że stosunki majątkowe między małżonkami, regulowane
    przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, mogą kształtować zakres praw i
    obowiązków podatników podatku od towarów i usług.
    Jeżeli zatem przedmiotem dokonywanej dostawy/lub świadczonej usługi jest majątek
    wspólny małżonków, to podatnikiem podatku od towarów i usług w okolicznościach
    wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten małżonek, który dokonuje dostawy lub świadczy
    usługę we własnym imieniu (który jest stroną czynności prawnej) – jako podatnik podatku
    VAT.
    W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku
    od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia czy podmiot dokonujący transakcji
    sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że
    prowadzi on działalność gospodarczą.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Powyższe przepisy pozwalają stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, działającego w takim charakterze w
    odniesieniu do danej transakcji.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą
    sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego
    posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością
    gospodarczą.
    Wobec tego, właściwe jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników podatku VAT
    w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów
    stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. W
    tym kontekście, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba
    fizyczna dokonuje jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana
    ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej działalności gospodarczej.
    Jednakże każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości
    dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy jest uznany za
    podatnika podatku od towarów i usług.
    W zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży nieruchomości wypowiedział się Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu z 15 września 2011 r. w sprawach
    połączonych C-180/10 i C-181/10. TSUE orzekł, że czynności związane ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie

    działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić
    kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się
    poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą
    zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny
    łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego
    pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    wystąpienia pojedynczych z nich.
    Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska
    judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź
    darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został
    nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach
    działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności w
    jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które
    dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona
    podatników VAT.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych.
    „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez
    nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    W kontekście niniejszej sprawy, należy zwrócić uwagę na treść definicji pojęcia
    „działalność gospodarcza”, w której mówi się o wykorzystywaniu m.in. towarów w sposób
    ciągły do celów zarobkowych. Takie wykorzystywanie towarów ma miejsce poprzez
    oddanie ich w stosunki obligacyjne (najem, dzierżawa, leasing itp.).
    Z okoliczności wskazanych przez Pana we wniosku wynika, że:

        wspólnie z żoną jest Pan właścicielem na prawach wspólności ustawowej
        małżeńskiej niezabudowanej nieruchomości gruntowej składającej się działek
        oznaczonych numerami ewidencyjnymi: nr 1 o powierzchni 0,1214 ha, nr 2 o
        powierzchni 0,0177 ha i nr 3 o powierzchni 0,2499 ha,
        od czasu nabycia wszystkie ww. działki w żaden sposób nie były użytkowane, nie
        były przedmiotem najmu ani dzierżawy, nie były i nie są wykorzystywane w
        działalności gospodarczej, którą Pan obecnie prowadzi i z tytułu, której jest Pan
        czynnym podatnikiem podatku VAT,
        w stosunku do działek tych nie były podejmowane żadne czynności w celu ich
        uatrakcyjnienia, i ich stan nie zmienił się od chwili ich nabycia,
        nie podejmował Pan czynności polegających na wykorzystaniu towarów i wartości
        materialnych i prawnych w sposób ciągły do celów zarobkowych, a jedynie
        sporadycznie, w różnych okresach czasu sprzedawał Pan nieruchomości ze
        wspólnego majątku, przy czym z tytułu tych dostaw nie występował Pan jako
        podatnik VAT,
        działkę nr 3 nabył Pan w 2004 r. na cele prywatne do wykorzystania jej w przyszłości
        pod budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na potrzeby własne i Pana
        rodziny, jednakże sprawy rodzinne oraz zdrowotne nie pozwoliły Panu na
        zrealizowanie zaplanowanej inwestycji, od dnia nabycia grunt ten nie był i nie jest
        zagospodarowany, a także wykorzystywany w żadnym możliwym celu.
        nabycie działki nr 3 nie było transakcją opodatkowaną podatkiem VAT,
        udokumentowaną fakturą z wykazaną kwotą podatku VAT, z tytułu nabycia nie
        przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego i nie dokonał Pan
        tego odliczenia,
        niezabudowane działki nr 1 i 2 sąsiadujące z działką nr 3 nabył Pan w 2018 r. na cel
        prywatny, od nabycia teren działek nie był i nie jest zagospodarowany oraz
        wykorzystywany w żadnym celu,
        nabycie ww. działek nie było transakcją opodatkowaną podatkiem VAT,
        udokumentowaną fakturą z wykazaną kwotą podatku VAT, z tytułu ich nabycia nie
        przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego i nie dokonał Pan
        tego odliczenia,
        od momentu nabycia do momentu sprzedaży ww. działek nie były podejmowane
        żadne czynności wymagające własnych środków finansowych w celu podniesienia
        wartości tych nieruchomości i ich uatrakcyjnienia, przy sprzedaży nie były i nie są
        wykorzystane biura pośrednictwa, sprzedaż nieruchomości przygotowana była we
        własnym zakresie poprzez ogłoszenia w prasie lub na portalu internetowym,
        sprzedaż działek nastąpi na rzecz jednego nabywcy, z którym nie zawarł Pan i nie
        planuje zawrzeć warunkowej umowy sprzedaży, tak więc nie będzie Pan udzielał
        jakiegokolwiek pełnomocnictwa nabywcy na podstawie takiej umowy.
    Pana wątpliwości w sprawie dotyczą wskazania, czy dokonując sprzedaży działek o nr 1, 2 i
    3, w części w jakiej należą one do Pana jako współwłaściciela, będzie Pan uznany za
    podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.

    Uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów dostawa towarów (w tym nieruchomości
    gruntowej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji,
    gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona
    prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego
    statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce
    również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo.
    Dla uznania czynności za wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma
    bowiem znaczenia częstotliwość jej wykonywania, lecz zamiar z jakim została zrealizowana
    i okoliczności w jakich ją wykonano. Oznacza to, że w przedmiotowej sprawie należy
    przeanalizować całokształt działań jakie Wnioskodawca podjął/podejmie w odniesieniu do
    planowanej sprzedaży działek.
    Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroków TSUE prowadzi do
    wniosku, że dostawa działek nr 1, 2 i 3 nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w związku z ta transakcją uznać Pana za
    podatnika tego podatku.
    Skala Pana zaangażowania, w odniesieniu do sprzedaży ww. działek nie wykracza poza
    ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W analizowanej
    sprawie brak jest przesłanek świadczących o takiej Pana aktywności w przedmiocie
    planowanej sprzedaży ww. nieruchomości, która byłaby porównywalna do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek
    zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpił
    bowiem taki ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądziłby, że sprzedaż przez Pana
    opisanych działek wypełni przesłanki działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy o VAT.
    W stosunku do działek, jak wynika z opisu sprawy, nie ponosił i nie zamierza Pan ponosić
    jakichkolwiek nakładów w celu ich uatrakcyjnienia, nie podejmował Pan aktywnych działań
    marketingowych, nie dzierżawił ich Pan oraz ich nie wynajmował, nie czerpał Pan z nich
    żadnych pożytków, nie wykorzystywał ich Pan w prowadzonej przez siebie działalności
    gospodarczej. Ponadto, przy sprzedaży nie korzysta Pan z biura pośrednictwa, sprzedaż
    przygotowywana była we własnym zakresie poprzez ogłoszenia w prasie lub na portalu
    internetowym. Sprzedaż działek nastąpi na rzecz jednego nabywcy, z którym nie zawarł
    Pan i nie planuje zawrzeć warunkowej umowy sprzedaży, tak więc nie będzie Pan udzielał
    jakiegokolwiek pełnomocnictwa nabywcy na podstawie takiej umowy. Wszystkie działki
    nabył Pan na cele prywatne, a jednym z nich była budowa budynku mieszkalnego
    jednorodzinnego na potrzeby własne i Pana rodziny. Sprawy rodzinne oraz zdrowotne nie
    pozwoliły Panu jednak na zrealizowanie zaplanowanej inwestycji.
    Stwierdzić zatem należy, że w tym konkretnym przypadku w całym okresie posiadania
    działek nr 1, 2 i 3 , nie podjął i nie zamierza Pan podjąć aktywnych działań w zakresie
    obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny
    do wykorzystywanych przez handlowców. Brak jest w sprawie przesłanek do uznania, że
    mamy tu do czynienia z działalnością o charakterze zawodowym, stałym i
    zorganizowanym.
    W konsekwencji, dokonując sprzedaży działek nr 1, 2 i 3 w części przypadającej na Pana
    jako ich współwłaściciela, nie będzie Pan działał w charakterze podatnika w rozumieniu
    art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy,
    a tym samym sprzedaż udziałów wymienionych we wniosku działkach nie będzie
    czynnością objętą dyspozycją art. 5 ust. 1 ustawy.
    Stanowisko, zgodnie z którym sprzedaż Pana udziałów w działkach nie powinna być objęta
    podatkiem VAT, uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dacie
        zaistnienia zdarzenia, oraz
        zdarzenia przyszłego i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania
        interpretacji.
    Stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Przedmiotowa interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie zastosowania przepisów
    regulujących podatek od towarów i usług względem Pana, a nie wywiera skutku prawnego
    dla Pana małżonki jako współwłaścicielki gruntu. W zakresie uznania Pana żony za
    podatnika podatku VAT w związku ze sprzedażą posiadanych przez Nią udziałów w
    opisanych we wniosku działkach zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać
    się będzie ze stanem faktycznym i zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.