Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-348/09-2/AA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-06-12
Teza: Czy umorzenie zadłużenia z tytułu zaległych opłat czynszowych stanowiło dla dłużnika przychód z innych źródeł? Czy należało wystawić PIT-8C?
Słowa kluczowe: czynsz; obowiązek-obowiązek płatnika; przedawnienie; roszczenia; spółdzielnie-spółdzielnie mieszkaniowe; umorzenie; zeznania-zeznania podatkowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółdzielni, przedstawione we wniosku z dnia 16 marca 2009 r. (data wpływu 19 marca 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku wystawienia informacji PIT-8C – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 marca 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku wystawienia informacji PIT-8C.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W związku z zaległościami z tytułu opłat za mieszkanie spółdzielnia w 2007 r. złożyła pozew do sądu domagając się zasądzenia od dłużnika (ponad 20.000 zł). Sąd wydał nakaz zapłaty zasądzając od pozwanej dochodzoną kwotę. Pozwana złożyła sprzeciw od nakazu zapłaty podnosząc zarzut przedawnienia w dochodzeniu roszczeń, ponieważ dochodzona kwota dotyczyła zaległości powstałych przed 2003 r. Sąd uwzględnił podniesiony przez pozwaną zarzut przedawnienia i oddalił powództwo spółdzielni. W 2008 r. zarząd spółdzielni podjął uchwałę o spisanie w koszty działalności wierzytelności nieściągalnych, umorzył ww. zadłużenie i tym samym zrzekł się wierzytelności wobec dłużnika. W lutym 2009 r. spółdzielnia wysłała informację do dłużnika o umorzeniu przez zarząd przedmiotowego zadłużenia wraz z kopią informacji PIT-8C.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy umorzenie zadłużenia z tytułu zaległych opłat czynszowych stanowiło dla dłużnika przychód z innych źródeł?
2.  Czy należało wystawić PIT-8C?

Zdaniem Wnioskodawcy, odstąpienie od długu w regulowaniu czynszu stanowi dla członków spółdzielni i osób niebędących członkami spółdzielni przychód z innych źródeł, zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym powoduje obowiązek sporządzenia informacji PIT-8C.

Dług, który nie został zasądzony, ponieważ uległ przedawnieniu, nie stanowi przysporzenia majątkowego. Przedawnienie roszczenia nie powoduje jego wygaśnięcia, istnieje ono nadal, lecz ma charakter tzw. roszczenia niezupełnego, czyli takiego, które chociaż nie może być zasądzone i przymusowo egzekwowane – nadal uznawane jest za prawnie istniejące. W związku z wyrokiem sądu oddalającym roszczenie spółdzielni zarząd spółdzielni podjął uchwałę o spisanie w koszty działalności wierzytelności nieściągalnych. Z uwagi na fakt, że dłużnik został zwolniony z długu, tym samym doszło do powstania świadczenia powodującego powstanie przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przepisy art. 508 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny stanowią, że zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje. W efekcie zwolnienia dłużnika z całości lub części długu następuje u niego trwały przyrost majątku. Umorzenie zobowiązania oznacza zmniejszenie lub zlikwidowanie zobowiązania pieniężnego, skutkiem czego jest wystąpienie po stronie dłużnika określonej korzyści.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Treść art. 10 ust. 1 pkt 9 powołanej ustawy stanowi, że źródłami przychodów są inne źródła.

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Zatem o przychodzie można mówić wtedy, gdy ma on charakter trwałego przysporzenia majątkowego, tj. mający konkretny wymiar finansowy.

Stosownie do treści art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Powyższa definicja przychodów ma charakter ogólny i znajduje zastosowanie, o ile w przepisach szczególnych ustawodawca nie uregulował tej kwestii odmiennie. Użycie sformułowania „w szczególności” wskazuje, iż definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i do tej kategorii można zaliczyć również przychody inne niż wymienione w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. Wobec tego każda forma przysporzenia majątkowego po stronie podatnika nie zaliczona do pozostałych źródeł przychodów stanowi przychody z innych źródeł.

Ze złożonego wniosku wynika, iż z powodu zaległości z tytułu nie wnoszenia opłat za mieszkanie sąd wydał nakaz zapłaty, lecz dłużnik złożył sprzeciw od ww. nakazu zapłaty, gdyż dochodzona kwota dotyczyła zaległości powstałych przed 2003 r. Sąd uwzględnił zarzut przedawnienia i oddalił powództwo spółdzielni. Zarząd spółdzielni podjął uchwałę o spisaniu w koszty działalności wierzytelności nieściągalnych i umorzył zadłużenie i tym samym zrzekł się wierzytelności wobec dłużnika.

Dokonując przedmiotowego umorzenia zadłużenia Wnioskodawca spowodował zlikwidowanie zobowiązania pieniężnego istniejącego po stronie dłużnika.

Należy przy tym zauważyć, że sam fakt przedawnienia długu, nie stanowi dla dłużnika przysporzenia majątkowego. Przedawnienie roszczenia nie powoduje jego wygaśnięcia, istnieje nadal lecz ma charakter tzw. roszczenia niezupełnego czyli takiego, które chociaż nie może być zarządzone i przymusowo egzekwowane nadal uznawane jest za prawnie istniejące. Przedawnienie ogranicza pod względem czasowym dochodzenie roszczenia majątkowego, a skutkiem upływu terminu przedawnienia jest niemożność jego dochodzenia.

Zgodnie z art. 117 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia chyba że zrzeka się korzystania z zarzutu przedawnienia.

Należy zauważyć, że dłużnik mimo przedawnienia został zwolniony z długu, zatem doszło do powstania świadczenia powodującego powstanie przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Stosownie do treści art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

Wobec powyższego na Wnioskodawcy ciąży obowiązek wystawienia informacji PIT-8C, o której mowa w art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż powstał przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ww. ustawy.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy, iż umorzenie zadłużenia zaległych, przedawnionych opłat czynszowych jest przychodem z innych źródeł w rozumieniu art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i należy sporządzić informację PIT-8C jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.