Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/4512-1-297/15-4/SJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-06-25
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek.
Słowa kluczowe: darowizna; działalność-działalność gospodarcza; grunty-grunt niezabudowany; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; plan-plan miejscowy; plan-plan zagospodarowania przestrzennego; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku sygnowanym datą 7 maja 2015 r. (data wpływu 10 kwietnia 2015 r.) uzupełnionym pismem z 10 czerwca 2015 r. (data wpływu 15 czerwca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 10 kwietnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek. Wniosek uzupełniono 15 czerwca 2015 r. o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Działki gruntu o numerze ewidencyjnym 646 i 647 położone we wsi G. (powiat M.) stały się własnością Wnioskodawcy na mocy Umowy Darowizny dokonanej 2 grudnia 2011 r. w Kancelarii Notarialnej. Osobą dokonującą tej darowizny był ojciec Zainteresowanego, który nabył te działki na podstawie umowy darowizny z dnia 24 lutego 2011 r.

Dnia 24 marca 2015 r. w Kancelarii Notarialnej została sporządzona umowa sprzedaży działek o numerze ewidencyjnym 646 o powierzchni 1,2000 ha, której sposób korzystania jest oznaczony jako grunty rolne – B obecnie niezabudowane, gdyż resztki zabudowy uległy rozbiórce i samozniszczeniu) oraz działki o nr 647 o powierzchni 0,4900 ha, której sposób korzystania jest oznaczony jako R – grunty orne.

W czasie posiadania tych działek przez Zainteresowanego w latach 2011-2014 od gruntów tych naliczany był wyłącznie podatek rolny. Dopiero Decyzja wydana przez Wójta Gminy ustaliła obok podatku rolnego także podatek od nieruchomości (ustalając na podstawie decyzji Starostwa Powiatowego w M., iż w skład działki nr 646, która stanowi grunty orne wchodzą również użytki kopalne K o powierzchni 6.000 m2).

Zaklasyfikowanie tych gruntów jako kopalnianych nie było zgodne ze stanem faktycznym, ponieważ tereny te obecnie to jedynie pozostałości (wyrobisko) pokopalniane.

Wyrobisko znajdujące się na działce nr 646 było eksploatowane w latach 1980-1990 dla własnych potrzeb (i rodziny) przez ówczesnego nieżyjącego użytkownika. Obecnie tereny te są zakrzewione i porośnięte trawą.

Od początku posiadania Wnioskodawca nie prowadził jakiejkolwiek działalności gospodarczej z wykorzystaniem tych wyrobisk. Działka ta przez kilkadziesiąt lat nie była eksploatowana. Zainteresowany jako właściciel mieszkający kilkaset km od oddalonej działki nie prowadził nigdy żadnej działalności wydobywczej, nie posiadał i nie posiada również uprawnień na wydobywanie kopalin.

Podsumowując, Zainteresowany uważa, że wypis z rejestru gruntów i wyrys z mapy ewidencyjnej wydany z upoważnienia Starostwa M., z którego wynika, że działka nr 646 o powierzchni 1,2000 ha stanowi grunty orne R IVb, RV i RVi oraz użytki kopalne K nie jest zgodny ze stanem faktycznym ze względu na fakt, iż w okresie posiadania przez Wnioskodawcę nie były prowadzone prace eksploatacyjne, taki stan faktyczny istniał przez wiele lat i tereny te były traktowane przez starostwo jako grunty rolne czego wyrazem było nakładanie do 2014 r. tylko podatku rolnego.

Zmiana statusu części działki nr 646 nie wynikała ze zmian rzeczywistych dotyczących działki tylko była decyzją administracyjną uprawnionego organu nieuwzględniającą istniejącego od wielu lat niezmiennie stanu faktycznego.

W uzupełnieniu do wniosku Zainteresowany wskazał, że:

1.  Z otrzymanych w 2011 r. w formie darowizny działek nie była prowadzona przez niego działalność mająca na celu dostawę (sprzedaż) produktów rolnych. Jeżeli chodzi o sposób wykorzystywania tych działek to jak już wielokrotnie Wnioskodawca podkreślał działki te przez cały okres posiadania przez niego miały charakter jedynie nieużytków rolnych, niezabudowanych (pozostałości po siedlisku nie istniały od kilkudziesięciu lat). Były to tereny zakrzewione, zalesione, w wielu miejscach porośnięte trawą, bądź łąką. Na działce, w obrębie której wyodrębniono pozostałości po gruntach kopalnianych, również nie była prowadzona działalność eksploatacyjna. Z racji posiadanych przez Wnioskodawcę działek opłacany był w latach 2011-2014 tylko podatek rolny i leśny. Zainteresowany nie jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Nigdy nie prowadził działalności będącej przedmiotem opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
2.  Oprócz nieruchomości otrzymanych w formie darowizny w 2011 r. Wnioskodawca nie posiada żadnych innych gruntów. Pozostałe w jego posiadaniu dwie działki otrzymane w 2011 r. nie są gruntami przeznaczonymi do sprzedaży.
3.  Nigdy nie posiadał innych gruntów niż te, które otrzymał w 2011 r. i z racji tego nie był stroną żadnych umów sprzedaży gruntów.
4.  Nie planuje w przyszłości sprzedaży kolejnych gruntów z racji chociażby faktu, że podlega dobrowolnie ubezpieczeniu KRUS.
5.  Mając na celu sprzedaż działek będących przedmiotem wniosku, Zainteresowany nie ponosił jakiekolwiek nakładów związanych z przygotowaniem nieruchomości do sprzedaży typu uzbrojenie terenu, ogrodzenie itp.
6.  W okresie posiadania tych działek (czyli od momentu otrzymania ich w 2011 r. w formie darowizny do momentu sprzedaży w 2015 r.) Wnioskodawca nie udostępniał tych działek innym osobom.
7.  Dla wyżej wymienionych działek nie istnieje uchwalony obowiązujący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Dla wyżej wymienionych działek nie zostały wydane decyzje o warunkach zabudowy, a Zainteresowany jako właściciel nigdy nie występował o wydanie takich decyzji.
8.  Nie prowadzi pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży i wynajmu nieruchomości.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Wnioskodawca wnosi o wydanie interpretacji dotyczącej umowy sprzedaży działki o nr ewidencyjnym 646, której sposób korzystania jest oznaczony jako grunty rolne oraz użytki kopalne K biorąc pod uwagę fakt, iż obecnie są to tylko pozostałości po wyrobisku (piaskowo-żwirowym) wydobywanym w latach 80-90-tych przez ówczesnego użytkownika dla celów własnych i rodziny. W okresie posiadania przez Zainteresowanego 2011-2014 tereny te były traktowane przez starostwo jako grunty rolne i odprowadzany był przez niego tylko podatek rolny. Po zmianie kwalifikacji części działki nr 646 (wyodrębnione zostały z całej powierzchni działki 1,2000 ha grunty kopalne K o pow. 6000 m2) dokonanej pod koniec 2014 roku. Decyzja ustalająca wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2015 wzrosła z kwoty 127,00 zł (za rok 2014) do 2.527 zł mimo nie wystąpienia zmian w stanie faktycznym działki oraz nieprowadzenia przez Wnioskodawcę żadnej działalności gospodarczej z wykorzystaniem tych terenów. Tak drastyczne podwyższenie łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2015 (poprzez dodanie podatku od nieruchomości) spowodowało, iż Zainteresowany został zmuszony do zbycia tych działek.
2.  Czy wobec wyżej wymienionej umowy sprzedaży powinien być naliczony podatek VAT, a także ewentualnie od jakiej kwoty, gdyż umowa sprzedaży zawarta przez Wnioskodawcę obejmuje zbycie działki nr 647 o powierzchni 0,4900 ha, której sposób korzystania jest oznaczony jako R – grunty orne oraz działki nr 646 o powierzchni 1,2000 ha, której sposób korzystania jest oznaczony jako B – grunty rolne obecnie niezabudowane (resztki zabudowań uległy rozbiórce i samozniszczeniu kilkadziesiąt lat temu) oraz użytki kopalne K (pozostałości po rodzinnym wyrobisku piaskowo-żwirowym również sprzed kilkudziesięciu lat)? Wyodrębnienie na obszarze części działki gruntów kopalnych nastąpiło na mocy decyzji uprawnionego do tego organu starostwa pod koniec 2014 r. Grunty te K stanowią zdaniem starostwa 6.000 m2 na obszarze działki nr 646, której cała powierzchnia wynosi 1,2000 ha.

Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę istniejący stan faktyczny i prawny, naliczenie podatku od towarów i usług od wyżej wymienionej umowy sprzedaży działek, których sposób korzystania zdecydowanie można określić jako grunty rolne (obecnie nieużytki rolne ) wydaje się być nieuzasadnione.

Wyodrębnienie na części działki tzw. użytków kopalnych K wykreowało stan prawny, w którym pozostałości po rodzinnym wyrobisku sprzed kilkudziesięciu lat zostały zrównane pod względem prawno-podatkowym z osobami prowadzącymi działalność gospodarczą polegającą na wydobyciu kopalin (piasku i żwiru).

W okresie posiadania wyżej wymienionych działek Zainteresowany nie prowadził działalności polegającej na jakimkolwiek wykorzystaniu dochodowym tych wyrobisk, nie posiadał również uprawnień do wydobywania kopalin. Ponadto Wnioskodawca uważa, że nie zaistniała podstawa do zaliczenia jego osoby jako podatnika podatku od towarów i usług, gdyż art. 15.2. Ustawy o podatku od towarów i usług stanowi: „… działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych”.

Wydaje się, że jednorazowa transakcja działek de facto o charakterze gruntów rolnych nie mająca znamion działalności ciągłej wykonywanej dla celów dochodowych powinna być zwolniona od podatku VAT.

Działka nr 647 oznaczona jako R – grunty orne oraz działka nr 646 (od wielu lat niezabudowana – resztki zabudowań uległy rozbiórce i samozniszczeniu na przestrzeni ostatnich kilkudziesięciu lat) stanowią, w ocenie Zainteresowanego, zgodnie z istniejącym stanem faktycznym grunty rolne pozbawione obecnie jakiejkolwiek zabudowy i zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy podlegają zwolnieniu z opodatkowania. Przepis ten bowiem zwalnia z podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Dla terenu obejmującego opisane działki nie istnieje uchwalony obowiązujący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.

Wydaje się, że nie można uznać, iż o konieczności opodatkowania VAT takich transakcji przesądza sam fakt zbycia tego rodzaju gruntów. Sprzedaż działki powinna mieścić się w zakresie danej działalności (np. produkcyjnej, czy rolnej). Jeśli taka transakcja tak jak w przypadku Wnioskodawcy wykracza poza zakres danej profesji (w tym przypadku rolniczej) nie powinien (zdaniem Zainteresowanego) powstać obowiązek opodatkowania jej podatkiem VAT.

Dotychczasowe władanie wyżej wymienionymi działkami przez Wnioskodawcę, jak i prowadzenie działalności rolniczej było bardzo ograniczone m.in. z racji położenia działek (powiat M.), a miejscem zamieszkania Zainteresowanego (B.) i sprowadzało się głównie do opłacania podatku rolnego.

Ponadto w ocenie NSA, jak i orzecznictwa polskich sądów administracyjnych dominuje teza, że nawet jeśli podatnik VAT sprzedaje grunt, to sprzedaż nie będzie opodatkowana VAT, gdy zysk zostanie przeznaczony na cele niezwiązane z działalnością (tak jak przypadku Zainteresowanego).

Podsumowując Zainteresowany uważa, że wyżej wymieniona umowa sprzedaży działek wykracza poza zakres działalności (w tym przypadku rolniczej), a więc nie powstaje obowiązek opodatkowania podatkiem VAT.

Kolejnym argumentem podtrzymującym to twierdzenie jest kwestia na co zostaną przeznaczone pieniądze ze sprzedaży działek. Wydaje się, że VAT wystąpi tylko, gdy podatnik pieniądze uzyskane ze sprzedaży przeznaczy na działalność. Jeżeli wyda je na cele osobiste (prywatne) obowiązek podatkowy nie powinien wystąpić.

Zainteresowany uważa, że jego stan faktyczny po dokonaniu tej transakcji spełnia wyżej wymienione przesłanki uzasadniające podjęcie decyzji o nieopodatkowaniu wyżej wymienionej umowy sprzedaży podatkiem od towarów i usług.

Wnioskodawca oświadcza, że przedstawione we wniosku elementy stanu faktycznego w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub skarbowej, sprawa nie została rozstrzygnięta w ostatecznej decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej.

Do wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Zainteresowany dołączył kopię Aktu Notarialnego Umowy Sprzedaży wyżej wspomnianych działek o nr ewidencyjnym 646 i 647, kopie Decyzji (na rok 2014 i 2015) oraz wyrysy z mapy ewidencyjnej działek 646 i 647 (z końca 2014 r.).

Tak jak już wielokrotnie podkreślał Zainteresowany, a także w sposób precyzyjny ukazuje to wyrys z mapy ewidencyjnej, działka nr 646 stanowiła przez cały okres posiadania przez Wnioskodawcę jedynie charakter nieużytków rolnych, niezabudowanych (pozostałości po siedlisku nie istniały już kilkadziesiąt lat), tereny zakrzewione i zalesione, porośnięte trawą z niewielką pozostałością po wyrobisku żwirowym z lat 80-90 (tych) – również obecnie teren ten jest porośnięty łąką, w wielu miejscach zakrzewiony. Wyrysy w sposób jednoznaczny ukazują stan faktyczny z okresu posiadania przez Wnioskodawcę w sposób definitywny (w jego opinii) przesądzają o typowym rolniczym (de facto nieużytki rolne) charakterze gruntów.

Stan rzeczywisty obu działek w momencie ich zbycia jednoznacznie można określić jako grunty orne niezabudowane (nie ma najmniejszych oznak jakichkolwiek pozostałości po zabudowaniach) oraz jak ukazuje dołączona mapa wyodrębnienie na niej gruntów kopalnych jest całkowicie nieuzasadnione ze względu na istniejący stan faktyczny.

Zainteresowany uważa, że załączone dokumenty graficzne ewidentnie ukazują różnicę w sposobie korzystania działek 646 i 647 chociażby w porównaniu do działek sąsiednich (innych właścicieli), którzy prowadzą eksploatacyjną (wydobywczą) działalność gospodarczą.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy – przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast w art. 8 ust. 1 ustawy wskazano, że przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Jak wynika z art. 2 pkt 22 ustawy – przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Zatem grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w cytowanej ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 9 ust. 1 i ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2006 r. Nr 347, str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą – „podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel, czy też rezultaty takiej działalności. Natomiast „działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Opodatkowaniu VAT podlega – na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a Dyrektywy – odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze.

W kontekście powyższego nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

W podobny sposób rozstrzygnął Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w orzeczeniu z 29 października 2007 r. sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

W niniejszej sprawie konieczne stało się zatem ustalenie, czy w świetle przedstawionych informacji Zainteresowany w celu dokonania sprzedaży działek podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkować będzie koniecznością uznania go za podmiot prowadzący „działalność gospodarczą” w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż ta nastąpiła w ramach zarządu jego majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady – a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy – jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

Ponadto, jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10, dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Przy spełnieniu powyższych warunków nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy jest „rolnikiem ryczałtowym”.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że działki gruntu o numerze ewidencyjnym 646 i 647 położone we wsi G. (powiat M.) stały się własnością Wnioskodawcy na mocy Umowy Darowizny dokonanej 2 grudnia 2011 r. Osobą dokonującą tej darowizny był ojciec Zainteresowanego, który nabył te działki na podstawie umowy darowizny z dnia 24 lutego 2011 r. Dnia 24 marca 2015 r. została sporządzona umowa sprzedaży działek o numerze ewidencyjnym 646 (o powierzchni 1,2000 ha, której sposób korzystania jest oznaczony jako grunty rolne – B obecnie niezabudowane, gdyż resztki zabudowy uległy rozbiórce i samozniszczeniu) oraz działki o nr 647 o powierzchni 0,4900 ha, której sposób korzystania jest oznaczony jako R – grunty orne. W czasie posiadania tych działek przez Zainteresowanego w latach 2011-2014 od gruntów tych naliczany był wyłącznie podatek rolny. Dopiero Decyzja wydana przez Wójta Gminy J. ustaliła obok podatku rolnego także podatek od nieruchomości (ustalając na podstawie decyzji Starostwa Powiatowego w M., iż w skład działki nr 646, która stanowi grunty orne wchodzą również użytki kopalne K o powierzchni 6.000 m2). Wyrobisko znajdujące się na działce nr 646 było eksploatowane w latach 1980-1990 dla własnych potrzeb (i rodziny) przez ówczesnego użytkownika. Obecnie tereny te są zakrzewione i porośnięte trawą. Od początku posiadania Wnioskodawca nie prowadził jakiejkolwiek działalności gospodarczej z wykorzystaniem tych wyrobisk. Działka ta przez kilkadziesiąt lat nie była eksploatowana. Zainteresowany jako właściciel mieszkający kilkaset km od oddalonej działki nie prowadził nigdy żadnej działalności wydobywczej, nie posiadał i nie posiada również uprawnień na wydobywanie kopalin. Z otrzymanych w 2011 r. w formie darowizny działek nie była prowadzona przez Wnioskodawcę działalność mająca na celu dostawę (sprzedaż) produktów rolnych. Działki te przez cały okres posiadania przez Zainteresowanego miały charakter jedynie nieużytków rolnych, niezabudowanych (pozostałości po siedlisku nie istniały od kilkudziesięciu lat). Były to tereny zakrzewione, zalesione, w wielu miejscach porośnięte trawą, bądź łąką. Na działce, Fw obrębie której wyodrębniono pozostałości po gruntach kopalnianych, również nie była prowadzona działalność eksploatacyjna. Z racji posiadanych przez Wnioskodawcę działek opłacany był w latach 2011-2014 tylko podatek rolny i leśny. Zainteresowany nie jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Nigdy nie prowadził działalności będącej przedmiotem opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Jak wskazał Wnioskodawca, oprócz nieruchomości otrzymanych w formie darowizny w 2011 r. nie posiada on żadnych innych gruntów. Pozostałe w jego posiadaniu dwie działki otrzymane w 2011 r. nie są gruntami przeznaczonymi do sprzedaży. Zainteresowany nigdy nie posiadał innych gruntów niż te, które otrzymał w 2011 r. i z racji tego nie był stroną żadnych umów sprzedaży gruntów. Nie planuje w przyszłości sprzedaży kolejnych gruntów z racji chociażby faktu, że podlega dobrowolnie ubezpieczeniu KRUS. Mając na celu sprzedaż działek będących przedmiotem wniosku, Wnioskodawca nie ponosił jakiekolwiek nakładów związanych z przygotowaniem nieruchomości do sprzedaży typu uzbrojenie terenu, ogrodzenie itp. W okresie posiadania tych działek (czyli od momentu otrzymania ich w 2011 r. w formie darowizny do momentu sprzedaży w 2015 r.) nie udostępniał tych działek innym osobom. Dla wyżej wymienionych działek nie istnieje uchwalony obowiązujący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, nie zostały wydane decyzje o warunkach zabudowy, a Zainteresowany jako właściciel nigdy nie występował o wydanie takich decyzji. Wnioskodawca nie prowadzi pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży i wynajmu nieruchomości.

Wątpliwości Wnioskodawcy – co wynika z zadanego we wniosku pytania – budzi kwestia opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży działek gruntu o nr 646 i 647.

Jak wynika z opisu sprawy przedmiotowe działki należały do majątku prywatnego Wnioskodawcy i zostały nabyte w formie darowizny (z otrzymanego gruntu nie była prowadzona przez Zainteresowanego działalność mająca na celu dostawę produktów rolnych). Wnioskodawca nie podejmował żadnych działań wykraczających poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Nie jest podatnikiem podatku VAT i nigdy nie prowadził działalności będącej przedmiotem opodatkowania podatkiem VAT. Nie prowadzi też pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży i wynajmu nieruchomości.

Należy ponadto wskazać, że z zawartego we wniosku opisu sprawy nie wynika jakiekolwiek aktywne działanie Wnioskodawcy, tj.: zakup gruntu w celu jego sprzedaży, wystąpienie z wnioskiem o zmianę przeznaczenia gruntu na budowlany, jego uzbrojenie, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, poniesienie jakichkolwiek nakładów w celu przygotowania działek do sprzedaży, ogłoszenie w prasie w poszukiwaniu nabywców, itd., które wskazywałoby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami.

Zatem, w przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać Zainteresowanego za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, polegającą na handlu nieruchomościami. Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT nie wystarcza stwierdzić jedynie dostawę towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako podatnika podatku od towarów i usług. W niniejszej sprawie takich przesłanek brak.

Powyższe wynika z faktu, że sprzedaż przez osobę fizyczną działek nabytych na cele prywatne stanowi zwykłe wykonywanie prawa własności. Ponadto jak wskazano powyżej, Wnioskodawca nie podejmował żadnych aktywnych działań, które mogłyby świadczyć o zamiarze profesjonalnego obrotu nieruchomościami, a sam grunt otrzymał w drodze darowizny i nie wykorzystywał do jakiejkolwiek działalności. Zatem, zbywana nieruchomość stanowi jego majątek prywatny (osobisty). Skutkiem powyższego – stosownie do obowiązującego orzecznictwa – transakcja zbycia nieruchomości gruntowej nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz przepisy prawa należy stwierdzić, że sprzedaż przez Zainteresowanego działek, o których mowa we wniosku (tj. działek o nr 646 i 647), nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wnioskodawca bowiem, w związku z dostawą przedmiotowych działek, stanowiących jego majątek prywatny (otrzymanych w darowiźnie), korzysta z przysługującemu mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, co oznacza, że nie wypełnia przesłanek zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy i nie wystąpi w charakterze podatnika podatku VAT. Tym samym Zainteresowany nie ma obowiązku naliczenia podatku VAT z tytułu sprzedaży działek gruntu o nr 646 i 647.

Ponadto dodać należy, że w przedstawionym we wniosku własnym stanowisku w sprawie oceny prawnej stanu faktycznego, Zainteresowany wskazał (poza stwierdzeniem, że nie zaistniała podstawa do zaliczenia jego osoby jako podatnika podatku od towarów i usług, oraz że ww. umowa sprzedaży wykracza poza zakres działalności, a więc nie powstaje obowiązek opodatkowania podatkiem VAT), iż działka nr 647 oraz działka nr 646 stanowią, zgodnie z istniejącym stanem faktycznym, grunty rolne pozbawione obecnie jakiejkolwiek zabudowy i zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy podlegają zwolnieniu z opodatkowania. Tut. Organ pragnie zaznaczyć, że pomimo identycznego skutku podatkowego (brak kwoty podatku należnego z tytułu dostawy towarów) – pojęcia te nie są tożsame, a w rozpatrywanej sprawie ma miejsce sytuacja, w której przedmiotowa dostawa nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Odnośnie natomiast dokumentów stanowiących załączniki do wniosku, tut. Organ wyjaśnia, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy – Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast w myśl art. 14c § 1 tej ustawy – interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższych przepisów wynika zatem, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego we wniosku stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny przesłanych załączników.

Tutejszy Organ informuje ponadto, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisywanym stanie faktycznym oraz we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 i § 3 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.