Wiążąca informacja stawkowa
Sygnatura: 0112-KDSL2-2.440.42.2024.2.AS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2024-04-08
Teza: WIS ŚWIADCZENIE KOMPLEKSOWE – naprawa roweru wraz z użyciem potrzebnych części.
Słowa kluczowe: części; naprawa; rower; usługi-usługi serwisowe; świadczenie-świadczenie kompleksowe 
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka podatku 8%
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

**WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)**

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r., poz. 361), zwanej dalej „ustawą”, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 17 stycznia 2024 r. (data wpływu 17 stycznia 2024 r.), uzupełnionego pismem z dnia 27 marca 2024 r. (data wpływu 27 marca 2024 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

**Przedmiot wniosku**: usługa (świadczenie kompleksowe) – naprawa roweru wraz z użyciem potrzebnych części

**Opis świadczenia:** W ramach wykonywanego świadczenia Wnioskodawca dokonuje przeglądu sezonowego roweru, w ramach którego rower zostaje umyty, częściowo rozebrany do czyszczenia, sprawdzane są wszystkie łożyska oraz połączenia śrubowe, zostaje nasmarowany oraz wyregulowany. Ponadto zostają wymienione wszystkie linki oraz pancerze, tylna przerzutka oraz piasty w kołach. Do przeprowadzenia naprawy Wnioskodawca wykorzystuje następujące części: linki do przerzutki, pancerze do linek, przerzutki, tylna przerzutka, piasta tył oraz przód, szprychy oraz nyple. Wnioskodawca nie jest w stanie wykonać czynności naprawy bez wymiany wyeksploatowanych części. Wnioskodawca uważa, że towary takie jak części rowerowe i usługa są ze sobą ściśle powiązane, tworząc z ekonomicznego punktu widzenia jedną, nierozłączną całość. Zależność ta wynika z faktu, że części rowerowe są niezbędne do wykonania usług serwisowych, takich jak naprawa czy konserwacja roweru. Celem świadczenia jest usługa naprawy, a nie sprzedaż części, ponieważ są jedynie środkiem do osiągnięcia tego celu. Wynagrodzenie za przedmiotowe świadczenie jest kalkulowane na podstawie kosztu samej usługi, który może być stałą stawką lub zależeć od złożoności wymaganych prac. Do tego doliczane są koszty części zamiennych, które są dobierane indywidualnie dla każdego roweru w zależności od stopnia zużycia i potrzeb konkretnego roweru. Cena końcowa obejmuje zarówno usługę serwisową, jak i dostarczenie niezbędnych części. Efektem przedmiotowego świadczenia jest naprawa roweru, przywrócenie mu pełnej sprawności i funkcjonalności, aby mógł być dalej bezpiecznie użytkowany przez klienta.

**Rozstrzygnięcie**: PKWiU 2015 – 95.29.12.0

**Stawka podatku od towarów i usług**: 8%

**Podstawa prawna**: art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 oraz poz. 58 załącznika nr 3 do ustawy

**Cel wydania WIS**: określenie stawki podatku od towarów i usług.

**UZASADNIENIE**

W dniu 17 stycznia 2024 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. świadczenia na potrzeby stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono w dniu 27 marca 2024 r. poprzez przesłanie formularza WIS-W zawierającego podpis osoby uprawnionej do występowania w imieniu Wnioskodawcy przed organem właściwym do wydawania wiążących informacji stawkowych pod oświadczeniem, o którym mowa w art. 42b ust. 3 ustawy oraz wskazanie, że Wnioskodawca jest podatnikiem posiadającym NIP, wskazanie celu złożonego wniosku, a także doprecyzowanie opisu świadczenia oraz dokument.

**W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis świadczenia**

Wnioskodawca jest Spółką (…) zajmującą się sprzedażą hurtową i detaliczną rowerów, akcesoriów rowerowych oraz odzieży rowerowej, a także świadczy usługi w zakresie naprawy rowerów zgodnie z kodem PKD 47.64.Z. Przyjmując rower do naprawy przeliczany jest koszt świadczonej usługi obejmujący naprawę oraz wymianę niezbędnych części i konserwację. Przedmiotem wniosku są usługi naprawy rowerów – zdaniem Wnioskodawcy – PKWiU 95.29.12.0 (wraz z wykorzystaniem materiałów, tj. części zamiennych oraz usługą konserwacyjną i umyciem roweru po wykonanej usłudze. Usługa kompleksowa składa się z nie więcej niż trzech etapów: czyszczenie roweru, właściwa naprawa i konserwacja roweru.

Przykład usługi:

Stan roweru klienta: rower górski, ostatnio serwisowany 3 lata temu, uszkodzona przerzutka tylna, biegi nie działają prawidłowo, koła kręcą się ze znacznym oporem.

Diagnoza: Rower wymaga przeglądu sezonowego, w ramach którego zostanie umyty, częściowo rozebrany do czyszczenia, sprawdzone zostaną wszystkie łożyska oraz połączenia śrubowe, zostanie nasmarowany oraz wyregulowany. Ponadto należy wymienić wszystkie linki oraz pancerze (stare linki rozciągnięte i zatarte w pancerzach), tylną przerzutkę (pęknięty pantograf – usterka niemożliwa do usunięcia) oraz piasty w kołach (ze względu na brak regularnych serwisów łożyska kulkowe uległy zniszczeniu poprzez korozję kulek oraz naruszenie powierzchni bieżni – element integralny całej piasty).

Opis przeprowadzonych działań:

Po zdiagnozowaniu usterek przystąpiono do oczyszczenia całego roweru, przeprowadzenia regulacji oraz smarowania (konserwacji) nie jest możliwe, gdy rower jest pokryty spracowanym smarem oraz brudem. Mycie wstępne przeprowadzono w zewnętrznej myjce niskociśnieniowej, naniesiono pianę aktywną oraz usunięto grubsze zanieczyszczenia przy użyciu szczotek oraz wyciorów. Całość spłukano wodą przy użyciu myjki niskociśnieniowej. Kolejny etap prac to demontaż podzespołów napędu, kół oraz szczegółowe czyszczenie podzespołów. Zdemontowano koła, kasetę, łańcuch, korbę, przednią przerzutkę oraz tylną przerzutkę (uszkodzoną). Sprawne elementy napędu, tj. kasetę, łańcuch, korbę oraz przednią przerzutkę umieszczono w myjce biologicznej, wspominane elementy pozostawiono pod strumieniem rozpuszczalnika do momentu usunięcia spracowanego smaru. Ciężkie do usunięcia zanieczyszczenia usunięto mechanicznie przy pomocy szczotek. Oczyszczone elementy napędu pozostawiono do wyschnięcia. Następnie czyszczono koła oraz ramę z podzespołami z zanieczyszczeń, które pozostały po wstępnym czyszczeniu. Do tej czynności wykorzystano dedykowaną chemię oraz szczotki i czyściwo materiałowe.

Po wyczyszczeniu ramy z podzespołami (tj. amortyzator, hamulce, suport, sztyca podsiodłowa, siodło, mostek, kierownica, manetki, klamki) przystąpiono do usunięcia starych linek i pancerzy. Linki to element sterowania systemem zmiany biegów, pod wpływem czynników atmosferycznych oraz warunków jazdy ulegają zabrudzeniu, poprzez użytkowanie zmieniają wymiar (wydłużają się) oraz wycierają wewnętrzną powierzchnię pancerza, który osłania linkę na drodze między manetką a przerzutką. Skutkuje to utratą precyzji działania systemu zmiany biegów, w krytycznych przypadkach zatarciem linki lub zerwaniem. W omawianym przypadku rower posiada hamulce hydrauliczne tarczowe (brak linek w hamulcach), więc wymianie podlegają tylko linki do zmiany biegów. Demontaż linek i pancerzy podlega na usunięciu linek i pancerzy i manetek, a następnie usunięciu pancerzy z ramy z umocowanymi do nich pilotami (narzędzi ułatwiające ponowny montaż pancerzy) gdyż pancerze prowadzone są wewnątrz ramy. Następnie przycięto przy pomocy specjalnych obcinaczek (nie niszcząc struktury pancerza) pancerz na odpowiednią długość i przy pomocy umieszczonych w ramie uprzednio pilotów przeprowadzono nowy pancerz. Sprawdzono stan manetek zmiany biegów, zakonserwowano mechanizm przy użyciu specjalistycznego smaru, przesmarowano nowe linki smarem dedykowanym do linek i przeprowadzono je przez manetki i pancerze.

Sprawdzono pozostałe podzespoły pozostające przy ramie. Sprawdzono układ hamulcowy pod kątem nieszczelności i zużycia okładzin hamulcowych oraz tarcz. Sprawdzono łożyska w sterach oraz suporcie, stan określono na dobry, łożyska nie wymagają wymiany.

Przystąpiono do naprawy kół, ze względu na mechaniczne uszkodzenie łożysk, piast konieczna była wymiana całych piast. Aby zbudować koła na nowych piastach należy odzyskać stare obręcze, należy użyć nowych szprych oraz nypli. Zdemontowano opony, dętki oraz opaski ochronne z kół. Następnie wycięto wszystkie szprychy (nawet przy nieinwazyjnej metodzie usunięcia szprychy nie nadają się do ponownego użytku ze względu na zmęczenie materiału i ryzyko pęknięcia). Usunięto nyple z pozostałościami szprych z obręczy. Dobrano piasty o odpowiednich parametrach (ilość szprych, rodzaj montażu szprych, rozstaw piasty, rodzaj hamulca, rodzaj bębna/wolnobiegu, rodzaj osi), następnie dobrano długość nowych szprych na podstawie wymiarów piasty oraz wymiarów obręczy, dobrano pasujące nyple. Długość szprych różni się dla koła przedniego i tylnego oraz dla strony napędowej i przeciw napędowej. Przystąpiono do zaplatania kół, wybrano odpowiedni rodzaj zaplotu (w tym przypadku zaplot na trzy krzyże dla obu kół). Zaplatanie kół polega na łączeniu piasty z obręczą przy pomocy szprych i nypli, wymagana jest precyzja i zastosowanie odpowiedniej kolejności montażu szprych. Po uzyskaniu odpowiedniego ułożenia szprych (zaplotu) przystąpiono do wstępnego naprężenia szprych. Następnie umieszczono koło w centrownicy i zaczęto naprężać szprychy do pożądanej wartości kluczem do szprych w taki sposób aby koło było centryczne. Zbadano tansometrem naprężenie szprych, rozprężono koło poprzez umieszczenie punktu podparcia pod osią piasty i przyłożeniem siły do obręczy. Należy wykonać tą czynność dla obu kół z obu stron. Następnie wrócono do centrowania kół i sprawdzania naprężenia szprych, zbadano centryczność koła specjalistycznym przyrządem. Proces rozprężania i centrowania powtarzano do momentu uzyskania idealnie centrycznego koła, które nie traci centryczności po procesie rozprężenia oraz nie wykazuje bicia bocznego ani pionowego. Po zapleceniu kół zamontowano stare tarcze hamulcowe, opaski ochronne, opony oraz dętki. Napompowano koła do zalecanej wartości i sprawdzono raz jeszcze centryczność kół (ciśnienie w ogumieniu wpływa na naciąg szprych). Na bęben piasty tylnego koła zamontowano uprzednio wyczyszczoną kasetę.

Czyste elementy napędu zamontowano do ramy roweru. Zamontowano przednią przerzutkę i zakonserwowano elementy ruchome, następnie zamontowano kolbę. Zamontowano koła w rowerze przy pomocy osi przelotowych pokrytych smarem. Sprawdzono hak tylnej przerzutki i wyprostowano go przy użyciu przyrządu do prostowania haków. Zamontowano również nową przerzutkę tylną (w miejsce przerzutki z uszkodzonym pantografem element niewymienny). Do przerzutek przykręcono nowe linki oraz przeprowadzono przez nie łańcuch łącząc kasetę z kolbą. Przystąpiono do regulacji napędu, dostosowano długość linek, ustawiono limity przerzutek oraz odległość wózka tylnej przerzutki do kasety i wysokość przedniej przerzutki nad zębatkami kolby. Sprawdzono ustawienie zacisków hamulcowych względem tarcz i wyregulowano ją. Nasmarowano sztycę podsiodłową, aby nie zapiekła się w ramie. Następnie sprawdzono wszystkie połączenia śrubowe przy pomocy klucza dynamometrycznego. Nasmarowano łańcuch oliwką dedykowaną do łańcuchów rowerowych z uwzględnieniem panujących warunków atmosferycznych, usunięto nadmiar smaru. Tak naprawiony rower jest w pełni sprawny i bezpieczny do dalszego użytkowania. Przekazano rower klientowi.

Do przeprowadzenia naprawy wykorzystano następujące części: linki do przerzutki, pancerze do linek, przerzutki, tylna przerzutka, piasta tył oraz przód, szprychy oraz nyple. Linki, pancerze oraz przerzutka stanowią integralną część napędu, bez wymiany wspomnianych części napęd pozostałby niesprawny. Szprychy, nyple oraz piasty stanowią nierozłączny element koła, ich wymiana była konieczna do przywrócenia pełnej sprawności. Wymiana części na nowszy/lepszy model jest spowodowana chęcią przedłużenia działania roweru bez konieczności częstej wymiany materiałów, ale zdarza się, że wiąże się to z podniesieniem standardu roweru na życzenie klienta. Celem usługi jest naprawa roweru a nie sprzedaż części. Bez montażu wymienionych wyżej części naprawa roweru i przywrócenie jego sprawności jest niemożliwe, rower nie jest w stanie spełniać swojej funkcji bez kompletnego systemu kół oraz sprawnego napędu. Ponadto do montażu części oraz naprawy całego roweru zastosowano wiele specjalistycznych narzędzi, istotnym elementem jest również specjalistyczna wiedza i doświadczenie pozwalające dokonać naprawy. Ze względu na politykę przejrzystych cen, klient otrzymuje na paragonie wyszczególnioną wartość każdego z elementów usługi kompleksowej.

Do wniosku Wnioskodawca dołączył:

(…).

W uzupełnieniu wniosku z dnia 27 marca 2024 r. Wnioskodawca doprecyzował opis świadczenia w następujący sposób: Części rowerowe takie jak linki do przerzutki, pancerze do linek, przerzutki, piasty, szprychy oraz nyple są często sprzedawane razem jako zestaw naprawczy lub modernizacyjny, ponieważ każda z tych części współdziała ze sobą, tworząc funkcjonalną całość. Usługi takie jak czyszczenie roweru, naprawa i konserwacja są zazwyczaj oferowane jako pakiet zawierający wyżej wspomniane części, ponieważ kompleksowa obsługa jest bardziej efektywna i korzystna zarówno dla klienta, jak i serwisu. W ramach kompleksowej – zdaniem Wnioskodawcy – usługi serwisowej Wnioskodawca nie jest w stanie wykonać czynności bez wymiany wyeksploatowanych części. W kontekście usług serwisowych rowerów, towary takie jak części rowerowe i usługi serwisowe są ze sobą ściśle powiązane, tworząc z ekonomicznego punktu widzenia jedną, nierozłączną całość. Zależność ta wynika z faktu, że części rowerowe, takie jak linki do przerzutki, pancerze, przerzutki, piasty czy szprychy, są niezbędne do wykonania usług serwisowych, takich jak naprawa czy konserwacja roweru. Bez odpowiednich części, usługa serwisowa nie mogłaby być wykonana prawidłowo, co czyni te towary i usługi współzależnymi. Na przykład, wymiana tylnej przerzutki wymaga nie tylko samej przerzutki, ale również odpowiednich linek, pancerzy i narzędzi, które są częścią usługi serwisowej. Podobnie, właściwa konserwacja roweru obejmuje nie tylko czyszczenie, ale również wymianę lub regulację poszczególnych części, co wymaga użycia konkretnych produktów i narzędzi specjalistycznych. W związku z tym, części rowerowe i usługi serwisowe są oferowane razem, jako kompleksowa usługa naprawcza, która zapewnia pełną funkcjonalność i bezpieczeństwo roweru po serwisie. Części serwisowe są dobierane do usługi serwisowej podczas jej realizacji. Wielu podzespołów wykorzystywanych przez serwisantów nie kupuje się w ilościach jednostkowych (np. nyple, pancerze, smary, czyściwa). Pewne elementy trzeba wcześniej dobrać, gdyż należy szukać towarów zastępczych do oryginalnie zamontowanych, np. szprych nie da się dobrać przed ich demontażem. W kontekście świadczenia usług naprawy rowerów, części zamienne i usługi naprawcze są postrzegane jako jedna całość z punktu widzenia nabywcy. Obiektywne przesłanki decydujące o tym, że towary i usługi tworzą jedną całość, mogą obejmować fakt, że części zamienne są zazwyczaj bezużyteczne bez odpowiedniej instalacji i serwisu, który wymaga specjalistycznej wiedzy i narzędzi. Ponadto, usługa naprawy jest zwykle głównym celem nabywcy, a części są jedynie środkiem do osiągnięcia tego celu. W przypadku rowerów, naprawa i konserwacja są niezbędne do utrzymania ich w dobrym stanie technicznym, co czyni sprzedaż części i usług nierozłączną. Wynagrodzenie za świadczenie usług serwisowych roweru jest zazwyczaj kalkulowane na podstawie kilku czynników. Pierwszym jest koszt samej usługi serwisowej, który może być stałą stawką lub zależeć od złożoności wymaganych prac. Do tego doliczane są koszty części zamiennych, które są dobierane indywidualnie dla każdego roweru po wstępnym przeglądzie. Części te są wybierane w zależności od stopnia zużycia i potrzeb konkretnego roweru. Cena końcowa obejmuje zarówno usługę serwisową, jak i dostarczenie niezbędnych części. Stosunek ceny części do ceny usług serwisowych rowerów może się znacznie różnić w zależności od wielu czynników. Koszty części mogą być stosunkowo niskie w przypadku rowerów o niskiej klasie i prostym przeznaczeniu. Mogą znacząco wzrosnąć dla rowerów wysokiej klasy (np. rowery elektryczne, szosowe, w pełni zawieszone), gdzie części są specjalistyczne i często droższe. Z drugiej strony, koszt usług serwisowych może być bardziej stały, ponieważ obejmuje on przede wszystkim czas pracy mechanika. Intensywne użytkowanie roweru zwiększa częstotliwość i zakres potrzebnych usług, a także doprowadza do wymogu wymiany nie tylko podstawowych części eksploatacyjnych, ale także tych rzadziej wymienianych (np. obręcze, piasty, amortyzator). Wówczas wymiana drogiego podzespołu może być stosunkowo tania, bo angażuje mniej czasu mechanika, podczas gdy koszt amortyzatora może wielokrotnie przewyższać wartość usługi. Podsumowując proporcja kosztów usługi do wykorzystanych komponentów może znacząco się różnić w zależności od sytuacji. W celu zapewnienia jakości świadczenia usługi, pewności i bezpieczeństwa naprawy Wnioskodawca unika wykonywania serwisu na powierzonych częściach zamiennych. Zdarzają się sytuacje, gdy klient dostarcza Wnioskodawcy swoje komponenty (często po nieudanej próbie samodzielnej naprawy). Zwykle komponenty te są niepoprawnie dobrane (wymiary, typy, jakość). W takiej sytuacji Wnioskodawca przekazuje klientowi informacje, że wykorzysta tylko te elementy, do których ma pewność, że mają odpowiedni stan. Realizując usługę serwisową Wnioskodawca gwarantuje jej jakość i poza marginalnymi sytuacjami opisanymi powyżej stosuje oryginalne, nowe części zamienne dostarczane przez Niego. Ustne ustalenia z klientem: Kalkulacja wynagrodzenia jest przeprowadzana przez mechanika prowadzącego zlecenie, na podstawie wstępnych oględzin roweru. Mechanik dobiera czynności serwisowe oraz komponenty pozwalające na przywrócenie sprawności roweru. Następnie mechanik kontaktuje się z klientem i przedstawia wycenę zawierającą informacje o zakresie prac, wymaganych częściach oraz całkowitym wynagrodzeniu.

Do uzupełnienia Wnioskodawca dołączył:

(…).

**Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (usługi)**

Na wstępie należy wskazać, że co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka czynności, świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych.

Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za czynność zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako czynności pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do czynności zasadniczej.

Aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym (kompleksowym), powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie kompleksowe składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej.

Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, świadczenie nie powinno być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będzie jedno świadczenie kompleksowe, obejmujące kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład wykonywanego świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.

Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zwany dalej TSUE) w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., nr C-349/96, Card Protection Plan Ltd (CPP) przeciwko Commissioners of Customs and Excise, ECLI:EU:C:1999:93, stwierdzając, że: „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.

Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy, że:

\- w wyroku z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV v. OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financien, ECLI:EU:C:2005:649, TSUE wskazał, że po pierwsze z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie TSUE, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (pkt 22 wyroku),

\- w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11, Field Fisher Waterhouse LLP przeciwko Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, ECLI:EU:C:2012:597, TSUE wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).

Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53; z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38).

W tym miejscu warto zwrócić uwagę na opinię rzecznik generalnej Juliane Kokott z dnia 22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito – Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributária e Aduaneira, ECLI:EU:C:2020:855, gdzie wskazano, że „Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27)”.

Rzecznik Generalna zauważyła także, że „Jeżeli zespół świadczeń i czynności ustala cenę łączną, w świetle orzecznictwa Trybunału jest to również wskazówka świadcząca o istnieniu jednego świadczenia złożonego (30). Odwrotnie natomiast: uzgodnienie odrębnych cen za poszczególne elementy świadczenia również jest jedynie wskazówką przemawiającą za istnieniem kilku niezależnych świadczeń (31)”. Należy zauważyć, że powołaną wyżej opinię podzielił TSUE w wydanym w dniu 4 marca 2021 r. wyroku C-581/19.

Podsumowując zatem powyższe, świadczenie złożone (kompleksowe) ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie opodatkowane świadczenia.

Jak wynika z analizy sprawy, w ramach wykonywanego świadczenia Wnioskodawca dokonuje przeglądu sezonowego roweru, podczas którego rower zostaje umyty, częściowo rozebrany do czyszczenia, sprawdzane są wszystkie łożyska oraz połączenia śrubowe, zostaje nasmarowany oraz wyregulowany. Ponadto zostają wymienione wszystkie linki oraz pancerze, tylna przerzutka oraz piasty w kołach. Do przeprowadzenia naprawy Wnioskodawca wykorzystuje następujące części: linki do przerzutki, pancerze do linek, przerzutki, tylna przerzutka, piasta tył oraz przód, szprychy oraz nyple. Wnioskodawca nie jest w stanie wykonać czynności naprawy bez wymiany wyeksploatowanych części. Wnioskodawca (poza marginalnymi sytuacjami) stosuje oryginalne, nowe części zamienne dostarczane przez Niego. Wnioskodawca uważa, że towary takie jak części rowerowe i usługi są ze sobą ściśle powiązane, tworząc z ekonomicznego punktu widzenia jedną, nierozłączną całość. Zależność ta wynika z faktu, że części rowerowe są niezbędne do wykonania usług serwisowych, takich jak naprawa czy konserwacja roweru. Celem nabywcy jest usługa naprawy, a części są jedynie środkiem do osiągnięcia tego celu. Wynagrodzenie za świadczenie usług serwisowych roweru jest kalkulowane na podstawie kilku czynników. Pierwszym jest koszt samej usługi, który może być stałą stawką lub zależeć od złożoności wymaganych prac. Do tego doliczane są koszty części zamiennych, które są dobierane indywidualnie dla każdego roweru po wstępnym przeglądzie. Części te są wybierane w zależności od stopnia zużycia i potrzeb konkretnego roweru. Cena końcowa obejmuje zarówno usługę serwisową, jak i dostarczenie niezbędnych części.

Z powyższego wynika, że klient jest zainteresowany przede wszystkim naprawą roweru. Celem samym w sobie nie jest zatem zakup towarów (części do naprawy roweru), gdyż to dzięki usłudze przywracana jest sprawność roweru, który nie jest w stanie spełniać swojej funkcji. Naprawa roweru ma w opisanym przypadku – zdaniem tutejszego organu – kluczowe znaczenie, gdyż pozwala na doprowadzenie roweru do stanu w którym jest on sprawny i gotowy do użytku. Ponadto, to mechanik podczas realizacji usługi wybiera części w zależności od stopnia zużycia i potrzeb konkretnego roweru. Ma to szczególne znaczenie, aby wybrane komponenty były poprawnie dobrane (odpowiednie wymiary, typy, jakość). Klient zamawiając usługę oczekuje od Wnioskodawcy wykonania świadczenia w sposób profesjonalny. Oznacza to, że klient nie martwi się o nabycie części do naprawy roweru, czy potrzebne narzędzia specjalistyczne do wykonania usługi. Biorąc pod uwagę powyższe – na opisane świadczenie składa się kilka elementów, o które klient nie musi zabiegać z osobna, a więc z punktu widzenia nabywcy towary (części do naprawy roweru) i usługa (naprawa roweru) składająca się na przedmiotowe świadczenie tworzą jedną całość.

W rozpatrywanej sprawie, analiza opisu świadczenia, treści uzupełnienia oraz przesłanego dokumentu pozwala stwierdzić, że wykonywane przez Wnioskodawcę czynności są tak ze sobą powiązane, że obiektywnie rzecz biorąc tworzą w aspekcie gospodarczym jedną i nierozerwalną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter. Jak wskazano powyżej, czynności wykonywane przez Wnioskodawcę prowadzą do realizacji określonego celu – naprawy roweru. Również z punktu widzenia klienta, czynności wykonywane przez Wnioskodawcę tworzą nierozerwalną całość. Klient oczekuje bowiem roweru w pełni sprawnego i bezpiecznego do dalszego użytkowania. Co istotne, Wnioskodawca wykonuje usługę naprawy głównie stosując oryginalne, nowe części zamienne dobierane indywidualnie na potrzeby danego świadczenia. Wnioskodawca jednoznacznie wskazał, że unika wykonywania serwisu/naprawy na powierzonych częściach zamiennych kupionych przez klienta, gdyż zwykle komponenty te są nieodpowiednio dobrane. Analiza przedstawionego świadczenia pozwala zatem stwierdzić, że w opisanej sprawie mamy do czynienia ze świadczeniem kompleksowym, którego integralną część stanowią: towary – części do naprawy roweru i usługa – naprawa roweru. Należy jednak zauważyć, że element dominujący określa się z punktu widzenia przeciętnego konsumenta oraz z uwzględnieniem, w ramach całościowej oceny, wagi jakościowej, a nie tylko ilościowej, elementów świadczenia usług w stosunku do elementów dostawy towarów. Z uwagi na powyższe, w analizowanej sprawie dominujące znaczenie ma – zdaniem tutejszego organu – usługa naprawy roweru, natomiast towary – części do naprawy roweru – mają charakter pomocniczy. Klient jest zainteresowany przede wszystkim wykonaniem przez Wnioskodawcę usługi naprawy roweru w celu otrzymania roweru w pełni sprawnego i bezpiecznego do dalszego użytkowania. Celem samym w sobie nie jest zatem zakup towarów (części do naprawy roweru).

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że w analizowanej sprawie mamy do czynienia ze świadczeniem kompleksowym, w którym wszystkie czynności wykonywane przez Wnioskodawcę służą realizacji celu jakim jest usługa naprawy roweru. Dominującym elementem opisanego świadczenia jest – ze względu na to, że kluczowe znaczenie ma przywrócenie pełnej sprawności roweru i bezpieczeństwa jego dalszego użytkowania – usługa naprawy. Powyższe wywołuje skutki w zakresie jednolitego opodatkowania elementów wchodzących w skład tego świadczenia zgodnie z usługą główną (dominującą). W związku z powyższym, w dalszej części decyzji dokonano klasyfikacji oraz określono stawkę podatku od towarów i usług dla usługi naprawy roweru (usługi dominującej).

**Uzasadnienie klasyfikacji świadczenia kompleksowego (usługi)**

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU).

Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.

Symbole statystyczne i Nomenklatura scalona wykorzystywane w ustawie służą wyłącznie stosowaniu odpowiednich przepisów, w tym określeniu właściwej stawki podatku od towarów i usług. Nie przesądzają natomiast o tym, czy w świetle przepisów ustawy mamy do czynienia z towarem lub też usługą.

Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z:

\- niniejszych zasad metodycznych,

\- uwag do poszczególnych sekcji,

\- schematu klasyfikacji.

Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje:

\- symbole grupowań,

\- nazwy grupowań.

Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania **zgodnie z jej charakterem**, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.

Natomiast w pkt 5.3.3 zasad metodycznych wskazano, że **czynności o charakterze naprawczym i konserwacyjnym** są klasyfikowane w następujących grupowaniach:

– naprawy artykułów użytku osobistego oraz domowego zostały zaliczone do grupy 95.2.

W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:

\- grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,

\- usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,

\- usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.

Zgodnie z tytułem, Sekcja S Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje „POZOSTAŁE USŁUGI”.

Zgodnie z wyjaśnieniami do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) sekcja S obejmuje:

\- usługi świadczone przez organizacje członkowskie,

\- usługi naprawy i konserwacji komputerów i sprzętu komunikacyjnego,

\- usługi naprawy i konserwacji artykułów użytku osobistego i domowego,

\- usługi prania i czyszczenia wyrobów włókienniczych i futrzarskich,

\- usługi fryzjerskie i pozostałe usługi kosmetyczne,

\- usługi pogrzebowe i pokrewne,

\- usługi związane z poprawą kondycji fizycznej,

\- pozostałe usługi indywidualne, gdzie indziej niesklasyfikowane.

Sekcja ta nie obejmuje:

\- usług naprawy broni sportowej i rekreacyjnej, sklasyfikowanych w 33.11.14.0,

\- usług naprawy i konserwacji fotokopiarek, kalkulatorów, sklasyfikowanych w 33.12.16.0,

\- usług naprawy ręcznych narzędzi mechanicznych, sklasyfikowanych w 33.12.17.0,

\- usług naprawy i konserwacji profesjonalnych przyrządów i aparatów do pomiaru czasu, sklasyfikowanych w 33.13.11.0,

\- usług parkingowych, sklasyfikowanych w 52.21.24.0,

\- usług edukacyjnych świadczonych przez organizacje członkowskie, sklasyfikowanych w dziale 85,

\- usług w zakresie opieki zdrowotnej, sklasyfikowanych w dziale 86,

\- usług renowacji prac artystycznych, sklasyfikowanych w 90.03.11.0.

W sekcji S zawarty jest m.in. dział 95 „USŁUGI NAPRAWY I KONSERWACJI KOMPUTERÓW I ARTYKUŁÓW UŻYTKU OSOBISTEGO I DOMOWEGO”, który obejmuje:

\- naprawę i utrzymanie peryferyjnego sprzętu komputerowego, takiego jak: komputery stacjonarne, komputery przenośne, terminale komputerowe, układy pamięci i drukarki,

\- naprawę sprzętu telekomunikacyjnego, takiego jak: faksy, krótkofalówki oraz elektronicznego sprzętu powszechnego użytku, takiego jak: radioodbiorniki i telewizory,

\- naprawę sprzętu domowego i ogrodniczego, takiego jak: kosiarki do trawy i dmuchawy,

\- naprawę obuwia i wyrobów skórzanych, mebli i wyposażenia domu, odzieży i dodatków do odzieży, artykułów sportowych, instrumentów muzycznych, artykułów hobbystycznych i innych artykułów użytku osobistego i domowego.

Dział ten nie obejmuje:

\- naprawy medycznej i diagnostycznej aparatury obrazującej, przyrządów pomiarowych i badawczych, narzędzi laboratoryjnych, sprzętu radarowego i sonarów, sklasyfikowanej w 33.13.

Natomiast w dziale 95 „USŁUGI NAPRAWY I KONSERWACJI KOMPUTERÓW I ARTYKUŁÓW UŻYTKU OSOBISTEGO I DOMOWEGO” znajduje się klasa 95.29 „USŁUGI NAPRAWY I KONSERWACJI POZOSTAŁYCH ARTYKUŁÓW UŻYTKU OSOBISTEGO I DOMOWEGO”.

Klasa 95.29 „USŁUGI NAPRAWY I KONSERWACJI POZOSTAŁYCH ARTYKUŁÓW UŻYTKU OSOBISTEGO I DOMOWEGO” zawiera m.in. grupowanie 95.29.12.0 „Usługi naprawy rowerów”.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca dokonuje naprawy uszkodzonego roweru. Po dostarczeniu roweru przez klienta następuje zdiagnozowanie usterek, następnie rower jest częściowo rozebrany do czyszczenia, sprawdzone są wszystkie łożyska oraz połączenia śrubowe, zostaje nasmarowany oraz wyregulowany. Ponadto zostają wymienione wszystkie stare, zatarte linki oraz pancerze, tylna przerzutka (usterka niemożliwa do usunięcia) oraz piasty w kołach (zniszczenie kulek oraz naruszenie powierzchni bieżni). Do przeprowadzenia naprawy Wnioskodawca wykorzystuje następujące części: linki do przerzutki, pancerze do linek, przerzutki, tylna przerzutka, piasta tył oraz przód, szprychy oraz nyple. Oczekiwaniem klienta jest uzyskanie w pełni sprawnego roweru i bezpiecznego do dalszego użytkowania.

Należy w tym miejscu zauważyć, że wszystkie wymienione wyżej czynności związane są z naprawą roweru.

Zgodnie z definicją zamieszczoną w internetowym Słowniku Języka Polskiego PWN „naprawa” to usunięcie w czymś usterek, uszkodzeń i doprowadzenie czegoś do stanu używalności (https://sjp.pwn.pl/slowniki/naprawa.html). Z kolei „naprawiać” to usuwając usterki i uszkodzenia, sprawiać, że coś ponownie nadaje się do użytku (https://wsjp.pl/haslo/podglad/5798/naprawiac/5037034/samochod).

Odnosząc powyższe do świadczenia będącego przedmiotem niniejszego wniosku, tj. naprawy roweru wraz z użyciem potrzebnych części, zauważyć należy, że efektem wykonanych przez Wnioskodawcę czynności ma być zatem zapewnienie sprawności i przywrócenie pełnej funkcjonalności roweru. Celem naprawy roweru jest więc oddanie klientowi roweru sprawnego i gotowego do bezpiecznego użytkowania.

Uwzględniając powyższe, usługa będąca przedmiotem analizy spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych pozycją PKWiU 95.29.12.0 „Usługi naprawy rowerów”.

Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.3 tych zasad_._

**Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług.**

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

Natomiast stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. poz. 2305 oraz z 2023 r. poz. 347, 641, 1615, 1834 i 1872) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:

1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110 i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;

2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;

3) stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;

4) stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

W poz. 58 załącznika nr 3 do ustawy, stanowiącego wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, wskazano PKWiU 95.29.12.0 – „Usługi naprawy rowerów”.

Jak już wyżej wskazano, usługa będąca przedmiotem wniosku mieści się w grupowaniu PKWiU 95.29.12.0 – „Usługi naprawy rowerów”. Zatem stawką właściwą dla opodatkowania tej usługi jest – na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 oraz poz. 58 załącznika nr 3 do ustawy – stawka podatku w wysokości 8%.

**Informacje dodatkowe**

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do **świadczeń kompleksowych** tożsamych pod każdym względem ze świadczeniem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do **świadczenia kompleksowego** będącego jej przedmiotem, które zostanie wykonane w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

\- podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

\- **świadczenie kompleksowe** będące przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

**Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia** (art. 42ha ust. 1 ustawy).

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo

2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

\- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się **do świadczenia kompleksowego** będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:

\- klasyfikacja towaru/usługi, lub

\- stawka podatku właściwa dla towaru/usługi, lub

\- podstawa prawna stawki podatku

staje się niezgodna z tymi przepisami.

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r., poz. 2383, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową.

**POUCZENIE**

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia, na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała, lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP albo za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie: https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/, będąc użytkownikiem/wyznaczając użytkownika konta w e-Urzędzie Skarbowym.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).