Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 2461-IBPB-1-2.4510.1088.2016.1.BD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-03-06
Teza: Który z Wnioskodawców może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów koszty bezpośrednio związane z przychodami z Inwestycji (tj. z przychodami, które de facto osiągnie dopiero Spółka Przejmująca po dniu podziału), jeżeli koszty te są ponoszone przez Spółkę przed dokonaniem podziału? Kiedy (w jaki sposób) koszty, których dotyczy pytanie nr 1 powinny być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów? (pytania oznaczone we wniosku nr 1 i 2)
Słowa kluczowe: koszt-koszty pośrednie; koszt-koszty uzyskania przychodów; koszt-potrącalność kosztów; następstwo prawne; podział; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa; sukcesja
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1, art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.) oraz art. 223 ust. 1 ustawy z 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1958 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku wspólnym z 20 grudnia 2016 r. (data wpływu 22 grudnia 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia:

*   który z Wnioskodawców będzie uprawniony do rozpoznania kosztów uzyskania przychodów bezpośrednio związanych z przychodami z Inwestycji ponoszonych przez Spółkę przed dokonaniem podziału, jeżeli przychody zostaną osiągnięte przez Spółkę Przejmująca po dniu podziału,
*   momentu zaliczenia ww. kosztów do kosztów uzyskania przychodów

(pytania oznaczone we wniosku nr 1 i 2) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 grudnia 2016 r. wpłynął do tut. Organu ww. wniosek wspólny o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia:

*   który z Wnioskodawców będzie uprawniony do rozpoznania kosztów uzyskania przychodów bezpośrednio związanych z przychodami z Inwestycji ponoszonych przez Spółkę przed dokonaniem podziału, jeżeli przychody zostaną osiągnięte przez Spółkę Przejmująca po dniu podziału,
*   momentu zaliczenia ww. kosztów do kosztów uzyskania przychodów.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe:

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością prowadzi działalność polegającą na świadczeniu usług związanych z motoryzacją, tj. sprzedaż, serwis, usługi blacharsko-lakiernicze, przeglądy rejestracyjne i przedzakupowe, komis, kredyty, ubezpieczenia, leasingi, sprzedaż części i akcesoriów. Do działalności Spółki zaliczana jest również działalność korporacyjna, związana z posiadaniem przez Spółkę udziałów w innych spółkach prawa handlowego.

Oprócz tego Spółka jest również właścicielem kilku nieruchomości. Spółka jest m.in. właścicielem oraz wieczystym użytkownikiem nieruchomości, na których zostanie zrealizowana inwestycja pod nazwą „PP”, polegająca na budowie kompleksu budynków biurowo-usługowych. W ramach projektu planowana jest budowa trzech budynków biurowych oraz otaczającej infrastruktury, m.in. garaży podziemnych, wjazdów, wewnętrznych układów komunikacyjnych, miejsc postojowych, instalacji sanitarnych (wentylacji, instalacji wodno-kanalizacyjnej, elektrycznej, cieplnej). W planach jest także dokonanie przebudowy sieci i przyłączy wody, kanalizacji, linii kablowej oraz wykonanie wielu innych prac niezbędnych do oddania obiektów do użytku. Przedsięwzięcie „PP” w dalszej części wniosku określane będzie całościowo jako „Inwestycja”.

Aktualnie przeprowadzeniem Inwestycji zajmuje się funkcjonujący w ramach Spółki Departament Nieruchomości. Należy wskazać, że w 2015 r. na mocy Uchwały Zarządu Spółki wyodrębniono w Spółce dwa osobne departamenty - Departament Nieruchomości oraz Departament Dealerski (zwane dalej łącznie: „Departamentami”). Każdy z Departamentów jest samodzielny organizacyjnie. Celem utworzenia Departamentów było stworzenie wyspecjalizowanych struktur realizujących zadania gospodarcze odpowiadające dwóm polom działalności Spółki. Wraz z utworzeniem Departamentów formalnie rozdzielono dwie sfery działalności Spółki. Departament Dealerski obejmuje działalność podstawową Spółki (działalność dealerską oraz korporacyjną). Departament Nieruchomości obejmuje sferę działalności związaną z administrowaniem, zarządzaniem oraz inwestycjami przeprowadzanymi na nieruchomościach Spółki. Departament ten obejmuje w szczególności składniki materialne i niematerialne związane z Inwestycją, jak również inne składniki związane z zarządzaniem pozostałymi nieruchomościami Spółki.

W przyszłości planowane jest dokonanie podziału Spółki przez wydzielenie w trybie art. 529 § 1 pkt 4 Kodeksu spółek handlowych. Podział nastąpi przez przeniesienie na istniejącą spółkę X Sp. z o.o. (dalej: „Spółka Przejmująca”) wszystkich składników związanych z prowadzeniem działalności przez Departament Nieruchomości, w tym w szczególności wszelkich składników związanych z Inwestycją. W Spółce pozostanie natomiast zespół składników związanych z prowadzeniem działalności podstawowej Spółki.

W dniu 9 września 2015 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach wydał dla Spółki interpretację indywidualną Znak: IBPB-1-2/4510-194/15/MM, w której uznano za prawidłowe stanowisko Spółki, zgodnie z którym zarówno wydzielany majątek Departamentu Nieruchomości, jak i zespół składników, który ma pozostać w Spółce po dokonaniu podziału przez wydzielenie, stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 Ustawy CIT (dalej: „ZCP”) oraz że planowana czynność podziału Spółki przez wydzielenie składników majątkowych związanych z Departamentem Nieruchomości do Spółki Przejmującej nie będzie się wiązała z powstaniem przychodu po stronie Spółki. Należy podkreślić, że podział przez wydzielenie nastąpi zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego, jaki został zaprezentowany we wniosku Spółki o wydanie interpretacji indywidualnej z 18 czerwca 2015 r.

Zgodnie z zamierzeniem Wnioskodawców, po dokonaniu podziału Spółki, Spółka Przejmująca będzie finalnym inwestorem przedsięwzięcia. Natomiast Spółka będzie kontynuować, w oparciu o pozostałą część majątku - także stanowiącą ZCP - działalność prowadzoną dotychczas w ramach Departamentu Dealerskiego Spółki oraz działalność korporacyjną, związaną z posiadaniem przez Spółkę udziałów w innych spółkach prawa handlowego.

Przeprowadzenie postępowania obejmującego podział Spółki zostało już zainicjowane przez organy Wnioskodawców, jednakże nie zostało jeszcze zakończone. Do podziału Spółki z pewnością nie dojdzie do 31 grudnia 2016 r., ale po 1 stycznia 2017 r. Wnioskodawcy pragną przy tym dodać, że zarówno Spółka, jak i Spółka Przejmująca rozliczają podatek dochodowy za rok podatkowy, który odpowiada kalendarzowemu.

W celu ustalenia zasad wzajemnej współpracy przy realizacji Inwestycji strony zawarły stosowne porozumienie (dalej: „Porozumienie”).

Zgodnie z Porozumieniem, na Spółkę Przejmującą mają zostać przeniesione między innymi:

*   prawo własności nieruchomości,
*   prawo użytkowania wieczystego,
*   prawa i zobowiązania wynikające z decyzji o ustaleniu warunków zabudowy oraz decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę,
*   prawa i zobowiązania wynikające z decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego,
*   prawa i zobowiązania wynikające ze statusu strony w postępowaniu przed organami nadzoru budowlanego oraz prawa i obowiązki wynikające ze statusu strony we wszelkich postępowaniach przed innymi organami, urzędami i instytucjami związanymi z robotami budowlanymi,
*   prawa i zobowiązania wynikające z umów o roboty budowlane, prawa i zobowiązania wynikające z umów dotyczących budowy sieci kanalizacyjnych i wodociągowych.

Listę składników majątkowych, jakie mają zostać przeniesione na Spółkę Przejmującą określono w planie podziału Spółki.

Spółka w przeszłości ponosiła (i do dnia podziału będzie ponosić) różnego rodzaju wydatki związane z Inwestycją. Wydatki, które Spółka ponosi w związku z Inwestycją można podzielić na kilka kategorii. Oprócz wydatków związanych z przeprowadzaniem prac budowlanych, Spółka zakupuje różnego rodzaju usługi, m.in. usługi doradcze, marketingowe, konsultingowe, usługi pośrednictwa, czy usługi prawne.

Obecnie wszelkie wydatki ponoszone przez Spółkę w związku z realizacją Inwestycji są księgowane (ewidencjonowane) na odrębnych kontach księgowych Departamentu Nieruchomości. Należy wyjaśnić, że w związku z wyodrębnieniem w Spółce dwóch Departamentów, w systemie księgowym Spółki dokonano podziału kont księgowych w taki sposób, aby możliwe było wydzielenie przychodów i kosztów związanych z działalnością każdego z Departamentów. Oznacza to, że Spółka odrębnie ewidencjonuje wydatki związane z działalnością Departamentu Dealerskiego oraz odrębnie wydatki związane z Działalnością Departamentu Nieruchomości.

Po dokonaniu podziału i po zarejestrowaniu podwyższenia kapitału zakładowego w Spółce Przejmującej, wszelkie wydatki związane z Inwestycją ponosić będzie Spółka Przejmująca.

Wydatki związane z Inwestycją, które do dnia podziału ponosi Spółka, (a po dniu wydzielenia ponosić będzie Spółka Przejmująca) mogą mieć charakter zarówno kosztów bezpośrednio związanych z przychodami, jak i kosztów pośrednio związanych z przychodami. Mogą też być ponoszone wydatki, które powinny zostać uznane za wydatki zwiększające wartość środka trwałego (koszt wytworzenia środka trwałego, o którym mowa w art. 16g ust. 4 Ustawy CIT). Nowo wybudowane budynki i budowle zostaną bowiem wprowadzone do ewidencji środków trwałych dopiero u Spółki Przejmującej, gdyż wtedy staną się kompletne i zdatne do używania. Spółka Przejmująca będzie dokonywać ich amortyzacji.

Należy wyjaśnić, że wybudowane w ramach realizacji Inwestycji budynki lub budowle będą przez Spółkę Przejmującą wynajmowane lub zostaną sprzedane (nie podjęto jeszcze decyzji w tym przedmiocie). Przychody z najmu lub ewentualnej sprzedaży wykazane będą przez Spółkę Przejmującą. Innymi słowy, Inwestycja przyniesie pierwsze przychody dopiero po przeprowadzeniu podziału Spółki. W konsekwencji, Spółka nie będzie wykazywać przed dniem podziału przychodów z tytułu wynajmu budynków lub budowli, które mają powstać w związku z realizacją Inwestycji.

Spółka i Spółka Przejmująca mają wątpliwości co do tego, który z Wnioskodawców powinien uwzględnić w swoich rozliczeniach podatkowych koszty uzyskania przychodów związane z realizacją Inwestycji w sytuacji, gdy koszty ponoszone są przed dniem dokonania podziału Spółki.

Należy również wyjaśnić, że Wnioskodawcy wystąpili z odrębnym wnioskiem dotyczącym poszczególnych kategorii wydatków ponoszonych w związku z realizacją Inwestycji, celem potwierdzenia prawidłowości sposobu ich kwalifikowania jako kosztów bezpośrednio związanych z przychodami, kosztów innych niż bezpośrednio związanych z przychodami oraz wydatków zwiększających wartość środków trwałych.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytania:

1.  Który z Wnioskodawców może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów koszty bezpośrednio związane z przychodami z Inwestycji (tj. z przychodami, które de facto osiągnie dopiero Spółka Przejmująca po dniu podziału), jeżeli koszty te są ponoszone przez Spółkę przed dokonaniem podziału?
2.  Kiedy (w jaki sposób) koszty, których dotyczy pytanie nr 1 powinny być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów?

(pytania oznaczone we wniosku nr 1 i 2)

Zdaniem Wnioskodawców:

Ad. 1.

Spółka Przejmująca będzie uprawniona do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztów bezpośrednio związanych z przychodami z Inwestycji (tj. z przychodami, które de facto osiągnie dopiero Spółka Przejmująca po dniu podziału), nawet jeżeli koszty te zostaną poniesione przez Spółkę przed dniem dokonania podziału.

Ad. 2

Spółka Przejmująca będzie miała prawo do zaliczenia tych kosztów do kosztów uzyskania przychodów w tym roku podatkowym, w którym osiągnięty zostanie pierwszy przychód z Inwestycji (np. przychód z tytułu czynszu, sprzedaży Inwestycji, itp.).

Ad. 1 i 2

Zgodnie z art. 529 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 września 2000 r. (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1578 ze zm., dalej: „K.s.h.”), podział spółki może być dokonany przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą spółkę lub na spółkę nowo zawiązaną (podział przez wydzielenie). Jak wynika z art. 530 § 2 K.s.h. in fine, w przypadku przeniesienia części majątku spółki dzielonej na istniejącą spółkę, wydzielenie następuje w dniu wpisu do rejestru podwyższenia kapitału zakładowego spółki przejmującej (dzień wydzielenia).

Zasady sukcesji podatkowej przy podziale spółek reguluje art. 93c Ordynacji podatkowej. Zgodnie z art. 93c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 201, dalej: „O.p.”), osoby prawne przejmujące lub osoby prawne powstałe w wyniku podziału wstępują, z dniem podziału lub z dniem wydzielenia, we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki osoby prawnej dzielonej pozostające w związku z przydzielonymi im, w planie podziału, składnikami majątku. Natomiast, w myśl § 2 O.p., przepis § 1 stosuje się, jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy podziale przez wydzielenie - także majątek osoby prawnej dzielonej, stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Z powyższych uregulowań wynika zatem, że w przypadku podziału przez wydzielenie spółka przejmująca wstępuje w prawa i obowiązki podatkowe spółki dzielonej, które są związane ze składnikami majątku przydzielonymi w planie podziału, pod warunkiem jednak, że wydzielany majątek oraz majątek, który pozostaje w spółce dzielonej stanowi ZCP. Taki zakres następstwa prawnopodatkowego przy podziale spółek określany jest często mianem sukcesji podatkowej częściowej.

W niniejszej sprawie zarówno wydzielany majątek Departamentu Nieruchomości, jak również zespół składników, który pozostanie w Spółce po przeprowadzeniu podziału stanowić będzie ZCP. Zostało to potwierdzone interpretacją indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 9 września 2015 r., Znak: IBPB-1-2/5410-194/15/MM. Zatem należy uznać, że Spółka Przejmująca wstąpi w prawa i obowiązki podatkowe Spółki związane z wydzielanym majątkiem Departamentu Nieruchomości, a zatem również w prawa i obowiązki związane z realizowaną Inwestycją.

Nie ulega wątpliwości, że prawo do rozpoznania (ujęcia) kosztów uzyskania przychodów jest prawem podatnika, które zasadniczo podlega sukcesji podatkowej.

Jak wynika z art. 15 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1888 ze zm., dalej: „Ustawa CIT”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 Ustawy CIT.

Zasady ujmowania kosztów uzyskania przychodów bezpośrednio związanych z przychodami reguluje art. 15 ust. 4 Ustawy CIT. Zgodnie z tym przepisem, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.

Zgodnie z art. 15 ust. 4b Ustawy CIT, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku podatkowego do dnia:

1.  sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo
2.  złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są obowiązani do sporządzania sprawozdania finansowego
\- są potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody.

Zgodnie z art. 15 ust. 4c Ustawy CIT, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po dniu, o którym mowa w ust. 4b pkt 1 albo pkt 2, są potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane zeznanie.

Zdaniem Wnioskodawców, z powyższych uregulowań wynika generalna zasada ujmowania kosztów bezpośrednich, zgodnie z którą koszty te powinny zostać potrącone w tym samym roku podatkowym, w którym zostanie osiągnięty odpowiadający im przychód. W niniejszej sprawie przychody, do których odnosiły się koszty bezpośrednie zostaną osiągnięte już po dniu dokonania podziału Spółki (jak już bowiem wyjaśniono, Inwestycja przyniesie pierwsze przychody po dokonaniu podziału Spółki). Skoro zatem przychody z Inwestycji osiągnie Spółka Przejmująca (a nie Spółka), to koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z tymi przychodami powinny być uwzględnione w rozliczeniu podatkowym Spółki Przejmującej za ten rok podatkowy Spółki Przejmującej, w którym osiągnie ona przychody z Inwestycji. Innymi słowy, Spółka nie powinna uwzględniać jako kosztów uzyskania przychodów wydatków bezpośrednio związanych z przychodami z Inwestycji, jeżeli nie osiągnie ona przychodów, z którymi wydatki te były bezpośrednio związane (przychody te osiągnie Spółka Przejmująca). Nie ma przy tym znaczenia, że to Spółka poniosła ciężar ekonomiczny tych wydatków. W ocenie Wnioskodawców, za prawidłowością powyższego stanowiska przemawia istota sukcesji w prawie podatkowym.

Warto zwrócić uwagę na rozstrzygnięcia organów podatkowych dotyczących sposobu ujmowania tzw. kosztów bezpośrednich w przypadku podziału spółki przez wydzielenie. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji z 26 sierpnia 2015 r., Znak: ILPB3/4510-1-258/15-3/EK uznał za prawidłowe między innymi następujące stanowisko:

„(\`(...)\`) koszty bezpośrednio związane z przychodami, dla których odpowiadający im przychód zostanie wykazany przez Spółkę dzieloną do dnia poprzedzającego dzień wydzielenia, powinny zostać wykazane w całości przez Spółkę dzieloną, natomiast w sytuacji, gdy odpowiadający tym kosztom przychód zostanie wykazany przez Spółkę przejmującą w dniu wydzielenia lub po tym dniu, powinny zostać one wykazane w całości przez Spółkę przejmującą”.

Zdaniem Wnioskodawców, dla prawidłowego rozliczenia kosztów uzyskania przychodów w czasie w przypadku podziału przez wydzielenie, niezbędne jest dokonanie oceny, czy prawo do rozpoznania (ujęcia) kosztu uzyskania przychodu skonkretyzowało się przed dniem podziału przez wydzielenie, czy po tym dniu. Potwierdza to interpretacja tutejszego Organu, Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, wydana 15 czerwca 2015 r., Znak: IBPBI/2/4510-287/15/APO, w której stwierdzono, że:

„Przepis art. 93c § 1 Ordynacji podatkowej, wprowadza zasadę sukcesji podatkowej częściowej, zgodnie z którą osoby prawne przejmujące lub powstałe w wyniku podziału osoby prawnej wstępują dopiero z dniem podziału lub dniem wydzielenia we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki osoby prawnej dzielonej, pozostające w związku ze składnikami majątku (które muszą stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa) przydzielonymi takiej osobie prawnej w planie podziału.

Z uwagi na fakt, że ustawodawca nie definiuje pojęcia „praw i obowiązków podatkowych związanych ze składnikami majątku”, będącymi przedmiotem sukcesji na podstawie art. 93c Ordynacji podatkowej, należy przyjąć, że sukcesji nie podlegają te prawa i obowiązki, które na mocy obowiązujących przepisów podatkowych zostały przypisane do osoby dzielonego podatnika. Sukcesji zaś podlegają te prawa i obowiązki, które choć wynikają ze zdarzeń mających miejsce przed podziałem, to nie uległy konkretyzacji do tej daty na gruncie rozliczeń podatkowych (przychód i koszt).

Decydujące znaczenie ma więc okoliczność, czy dane prawo lub obowiązek powstało i istniało przed dniem wydzielenia. Wniosek taki wynika z literalnej wykładni art. 93c Ordynacji podatkowej, w którym ustawodawca posłużył się czasem teraźniejszym. Zatem, przedmiotem sukcesji mogą być wyłącznie tzw. „stany otwarte”, tj. prawa i obowiązki, które na dzień wydzielania „pozostają” w związku z przydzielonymi spółce przejmującej składnikami majątku i nie zostały rozliczone przez spółkę dzieloną, tj. które nie uległy konkretyzacji na gruncie rozliczeń podatkowych.

W interpretacjach podatkowych często podkreśla się, że w przypadku podziału spółki przez wydzielenie przedmiotem sukcesji podatkowej są tylko te prawa i obowiązki podatkowe, które łącznie:

*   pozostają w związku z przejmowaną ZCP,
*   powstały przed dniem sukcesji (inaczej mówiąc, stały się przed podziałem „stanami otwartymi”),
*   nie zostały zrealizowane przez spółkę dzieloną (a zatem nadal są „stanami otwartymi” na dzień podziału, co oznacza że nie uległy one konkretyzacji w rozliczeniach podatkowych).

Należy uznać, że w przypadku kosztów bezpośrednio związanych z przychodami, które po dokonaniu podziału osiągnie z Inwestycji Spółka Przejmująca, spełnione zostaną wszystkie ww. warunki. Po pierwsze, koszty te będą związane z przejmowaną ZCP - majątkiem Departamentu Nieruchomości. Po drugie, prawo do uwzględnienia kosztu stało się stanem „otwartym” przed dniem podziału i na dzień podziału nie uległo konkretyzacji w rozliczeniu podatkowym Spółki - z tej przyczyny, że nie został jeszcze osiągnięty przychód, z którym koszty te pozostają w bezpośrednim związku. Tym samym, koszty bezpośrednio związane z przychodami osiągniętymi po dniu podziału przez Spółkę Przejmującą, powinny zostać uwzględnione w rozliczeniach podatkowych Spółki Przejmującej.

Stanowisko Wnioskodawców potwierdzają interpretacje organów podatkowych, w tym rozstrzygnięcia wydane przez tut. Organ - Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, przykładowo:

*   interpretacja z 21 lutego 2014 r., Znak: IBPBI/2/423-1539/13/AP,
*   interpretacja z 29 grudnia 2014 r., Znak: IBPBI/2/423-1199/14/KP,
*   interpretacja z 13 lutego 2013 r., Znak: IBPBI/2/423-1473/12/JS.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Zainteresowanych w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Zainteresowanych.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Zainteresowanych i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Zainteresowanych i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienić należy, że w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 3-6 wydano odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.