Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB4/4510-1-104/15-2/MC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-06-08
Teza: Czy Spółka będzie miała prawo rozpoznać koszt podatkowy z tytułu opłat licencyjnych w miesiącu zaksięgowania tego kosztu na podstawie otrzymanej faktury, traktując opłaty z tytułu licencji jako „koszt pośredni” zaliczany w ciężar kosztów uzyskania przychodów w dacie poniesienia?
Słowa kluczowe: know-how; koszt-koszty pośrednie; koszt-koszty uzyskania przychodów; koszt-potrącalność kosztów; licencja; obrót; opłata-opłata licencyjna; przychód; znak-znak towarowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przedstawione we wniosku z dnia 6 marca 2015 r. (data wpływu 10 marca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 marca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: PDOP) oraz podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu dla celów PDOP w Polsce. Ze względu na rosnącą konkurencję oraz postępujący proces globalizacji działalności gospodarczej Spółka podejmuje szereg działań mających na celu poprawienie efektywności prowadzonej przez Spółkę działalności, a także zwiększenie jej specjalizacji przy jednoczesnym wzroście przychodów i ilości źródeł ich powstawania oraz dywersyfikacji ryzyka.

Wnioskodawca pragnie jednocześnie wskazać, iż w związku z istnieniem powyższych przesłanek oraz koniecznością wzmacniania pozycji konkurencyjnej zarówno przez Spółkę, jak i podmioty powiązane ze Spółką (należące do tej samej grupy kapitałowej; dalej: Grupa), w strukturze Grupy, do której należy Spółka, została utworzona spółka celowa specjalizująca się między innymi w działalności w zakresie zarządzania prawami własności przemysłowej/intelektualnej (dalej: Spółka celowa lub Licencjodawca). Utworzenie Spółki celowej miało na celu wyodrębnienie wybranych rodzajów działalności ze spółek produkcyjnych i dystrybucyjnych z Grupy, pogłębienie specjalizacji w tych działalnościach oraz ograniczenie ryzyka związanego z tymi rodzajami działalności.

W ramach przeprowadzonych działań prawa własności przemysłowej/intelektualnej, w tym w szczególności zarejestrowane znaki towarowe (dalej: Znaki towarowe) oraz know-how (dalej: Know-How) stanowiące własność Spółki, zostaną zakupione przez Spółkę celową.

Spółka celowa prowadzi działalność w zakresie kompleksowego zarządzania prawami własności przemysłowej/intelektualnej, która między innymi polega na odpłatnym udostępnianiu znaków towarowych oraz know-how na rzecz spółek z Grup (w przyszłości również na rzecz Spółki) oraz potencjalnie w przyszłości również na rzecz podmiotów zewnętrznych, spoza grupy spółek powiązanych ze Spółką.

Po nabyciu przez Licencjodawcę Znaków towarowych oraz Know-How wykorzystywanych przez Spółkę w jej działalności, Spółka w celu dalszego kontynuowania tej działalności zawrze z Licencjodawcą umowę licencyjną na korzystanie ze Znaków towarowych oraz Know-How (dalej: Umowa licencyjna). Na podstawie Umowy licencyjnej Spółka będzie zobowiązana do zapłaty Licencjodawcy opłat licencyjnych. Opłaty licencyjne będą kalkulowane w zależności od obrotu uzyskanego przez Spółkę ze sprzedaży produktów określonych w Umowie licencyjnej, przy czym obrót będzie rozumiany jako kwota przychodów netto z tytułu sprzedaży produktów określonych w Umowie licencyjnej, rozumiana jako przychód wykazany przez Spółkę zgodnie ze stosowanymi standardami rachunkowości w danym okresie (przychód księgowy).

Tym samym podstawę kalkulacji opłat licencyjnych będzie stanowić suma przychodów z tytułu obrotu produktami określonymi w Umowie licencyjnej w danym okresie.

Opłaty licencyjne Spółka będzie ujmować w księgach rachunkowych w pozostałych kosztach operacyjnych w okresie, za który są należne.

Dla celów księgowych przychód z tytułu sprzedaż produktów oznaczanych Znakami towarowymi będzie rozpoznawany w momencie sprzedaży.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Spółka będzie miała prawo rozpoznać koszt podatkowy z tytułu opłat licencyjnych w miesiącu zaksięgowania tego kosztu na podstawie otrzymanej faktury, traktując opłaty z tytułu licencji jako „koszt pośredni” zaliczany w ciężar kosztów uzyskania przychodów w dacie poniesienia?

Zdaniem Wnioskodawcy będzie on miał prawo rozpoznawać koszt podatkowy z tytułu opłat licencyjnych w miesiącu zaksięgowania tego kosztu na podstawie otrzymanej faktury, traktując opłaty z tytułu licencji jako „koszt pośredni” zaliczany w ciężar kosztów uzyskania przychodów w dacie poniesienia.

Jak wynika z art. 15 ust. 4 ustawy o PDOP, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c. Zgodnie z ugruntowanym poglądem kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio związanymi z przychodami są takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów.

Stosownie do treści art. 15 ust. 4d ustawy o PDOP koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o PDOP, uważa się natomiast dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Tym samym, zdaniem Spółki, pod pojęciem „dzień poniesienia kosztu” rozumieć należy dzień, na który podatnik uwzględnia koszt w prowadzonych przez siebie księgach rachunkowych. W rezultacie jest to dzień, który podatnik wskazał jako dzień (okres), do którego dany wydatek został przypisany.

Spółka pragnie wskazać, że w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 18 października 2012 r. sygn. IPPB5/423-646/12-3/AS organ stwierdził, że pod pojęciem „dzień poniesienia kosztów” należy rozumieć „dzień, na który podatnik uwzględnia koszt w prowadzonych przez niego księgach rachunkowych. Tym samym jest to dzień, który podatnik wskazuje w księgach rachunkowych jako dzień (okres), do którego dany wydatek został przypisany”. Jednocześnie organ wskazał, że „dnia poniesienia kosztu nie należy utożsamiać z dniem faktycznego księgowania kosztów tj. z dniem technicznego zapisu operacji gospodarczej w księgach rachunkowych”.

Natomiast w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 11 lipca 2011 r. sygn. IPPB5/423-376/11-2/AS organ wskazał, że „data zapisu księgowego jest tylko datą techniczną wprowadzenia informacji do systemu. (\`(...)\`) Analiza treści art. 15 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wskazuje, że »dnia poniesienia kosztu« nie należy utożsamiać z dniem faktycznego księgowania kosztów, lecz należy przyjąć, iż jest to dzień, na który Spółka uwzględnia koszt w prowadzonych przez nią księgach rachunkowych, z wyjątkiem sytuacji, gdy dotyczyłoby to rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów”.

W związku z powyższym, zdaniem Spółki, należy uznać, iż opłaty licencyjne za korzystanie ze Znaków towarowych oraz Know-How, które będą płacone przez Spółkę na rzecz Spółki celowej, będą stanowić koszty uzyskania przychodów Spółki pośrednio związane z osiąganymi przez Spółkę przychodami.

Spółka pragnie zaznaczyć, że podstawą kalkulacji opłat licencyjnych będzie suma przychodów z tytułu obrotu produktami określonymi w Umowie licencyjnej w danym okresie. Zdaniem Wnioskodawcy wydatki, których wysokość jest uzależniona od wysokości obrotu w sposób pośredni przekładają się na przychód podatkowy. Spółka nie będzie bowiem w stanie przypisać wydatków z tytułu opłat licencyjnych do konkretnego przychodu. Opłaty z tytułu korzystania ze Znaków towarowych i Know-How będą przykładem kosztu poniesionego w celu osiągnięcia długofalowych korzyści, a nie jednorazowego przychodu. Tym samym powyższe wydatki stanowić będą koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami i powinny być potrącane w dacie ich poniesienia w rozumieniu art. 15 ust. 4d ustawy o PDOP.

Spółka pragnie wskazać, że w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 5 października 2012 r. (sygn. IPPB3/423-479/12-2/PK1) organ stwierdził, że „wydatki których wysokość uzależniona jest od wysokości obrotu w sposób pośredni przekładają się na przychód podatkowy. W rezultacie powyższe wydatki stanowią koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami i winny być rozpoznawane w oparciu o art. 15 ust. 4d ustawy o PDOP”.

Jednocześnie w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 30 sierpnia 2012 r. (sygn. IPTPB3/423-193/12-3/MF) organ zgodził się ze stanowiskiem wnioskodawcy, który stwierdził, że wynagrodzenia za użytkowanie know-how, skalkulowane jako procent od skonsolidowanych obrotów, powinny być zaliczane do bieżących kosztów uzyskania przychodów, jako koszty pośrednie, a tym samym powinny być potrącalne w dacie poniesienia.

Ponadto w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 20 grudnia 2010 r. (sygn. ILPB3/423-770/10-2/GC) organ potwierdził, że koszty opłaty licencyjnej nie są wliczane bezpośrednio do bazy kosztowej towarów i podobnie jak wydatki marketingowe powinny być klasyfikowane jako koszty ogólne.

Powyższe stanowisko zaprezentowane przez Spółkę pokrywa się z utrwaloną już linią interpretacyjną władz skarbowych, czego dowodem mogą być również interpretacje:

*   ITPB3/423-501a/13/PS z dnia 17 stycznia 2014 r. wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, w której organ stwierdził, że „opłaty licencyjne jakie ponosi Spółka z tytułu wykorzystania know-how będą dla niej stanowić koszty pośrednie, potrącalne na zasadach wskazanych w art. 15 ust. 4d ustawy, należy stwierdzić, że będą one podlegały zaliczeniu w ciężar kosztów uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia”;
*   IPPB3/423-479/12-2/PK1 z dnia 5 października 2012 r. wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, w której organ stwierdził, że „w ocenie organu interpretacyjnego, wydatki których wysokość uzależniona jest od wysokości obrotu w sposób pośredni przekładają się na przychód podatkowy. W rezultacie powyższe wydatki stanowią koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami i winny być rozpoznawane w oparciu o art. 15 ust. 4d ustawy o PDOP”;
*   IBPBI/423-113/11/MO z dnia 14 kwietnia 2011 r. wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, w której organ wskazał, że „z uwagi na fakt, iż wysokość ponoszonych przez Spółkę opłat licencyjnych uzależniona jest od wysokości przychodów z licencji, opłaty te nie będą wpływały na wartość początkową licencji, lecz będą stanowiły koszt uzyskania przychodu, po spełnieniu przesłanek wskazanych w art. 15 ust. 1 updop”. Jednocześnie organ wskazał, że „Mając na uwadze, iż opłaty licencyjne jakie poniesie Spółka z tytułu wykorzystania znaków towarowych będą dla niej stanowić koszty pośrednie, potrącalne na zasadach wskazanych w art. 15 ust. 4d updop, należy stwierdzić, zatem będą one podlegały zaliczeniu w ciężar kosztów uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia”;
*   ILPB3/423-1092/09-2/ŁM z dnia 19 lutego 2010 r. wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, w której organ stwierdził, że „uznać należy, iż opłaty licencyjne z tytułu użytkowanej licencji stanowią koszty uzyskania przychodów pośrednio związane z przychodami, których moment poniesienia uregulowany został w art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych”.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż zgodnie z art. 15 ust. 4d w zw. z art. 15 ust. 4e ustawy o PDOP opłaty licencyjne za korzystanie ze Znaków towarowych i Know-How, które będą płacone przez Spółkę na rzecz Spółki celowej, jako pośredni koszt uzyskania przychodów stanowić będą dla Spółki koszt podatkowy w momencie, na który zostanie przez Spółkę ujęta w księgach rachunkowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji należy stwierdzić, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego niniejszą interpretację.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.