Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB1/415-188/14-4/KO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-07-18
Teza: Ustalenie wartości towarów handlowych nabytych w latach poprzedzających rozpoczęcie działalności gospodarczej.
Słowa kluczowe: remanent-remanent początkowy; spis-spis z natury; towar-towar handlowy; wycena
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 7 lutego 2014 r. (data wpływu 31 marca 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 12 czerwca 2014 r. (data wpływu 17 czerwca 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie wyceny sporządzonego remanentu początkowego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 marca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wniosek ten nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 1 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.), w związku z czym pismem z dnia 29 maja 2014 r., Nr IPTPB1/415-188/14-2/KO na podstawie art. 169 § 1 i § 2 w zw. z art. 14h wymienionej ustawy, wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie do uzupełnienia ww. wniosku wysłano w dniu 29 maja 2014 r. (data doręczenia 6 czerwca 2014 r.). Wnioskodawczyni uzupełniła ww. wniosek pismem z dnia 12 czerwca 2014 r. (data wpływu 17 czerwca 2014 r.), nadanym za pośrednictwem polskiej placówki operatora wyznaczonego w dniu 13 czerwca 2014 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni posiada dużą kolekcję komiksów, którą chce sprzedać. Przedmioty są zbierane przez Wnioskodawczynię od ponad 30 lat. Są to w przeważającej części komiksy sprzed 2000 r. Niektóre pozycje Wnioskodawczyni posiada zdublowane, różniące się stanem, które to Wnioskodawczyni kupowała w celu zwiększenia wartości kolekcjonerskiej zbioru lub odkupując większe zbiory od innych kolekcjonerów. Wnioskodawczyni nie posiada faktur, ani innych dowodów zakupu. Komiksy kupowane były przez Wnioskodawczynię jako używane, po cenach rynkowych, często wyższych niż ceny okładkowe – związane to było z ich charakterem kolekcjonerskim lub wyczerpaniem ich nakładu dostępnego w sprzedaży. W celu sprzedaży kolekcji i prowadzenia dalszej działalności antykwarycznej Wnioskodawczyni rozpoczęła prowadzenie działalności gospodarczej.

W uzupełnieniu z dnia 12 czerwca 2014 r. Wnioskodawczyni dodała, że działalność gospodarczą rozpoczęła w dniu 7 października 2013 r. Przychody z działalności gospodarczej opodatkowane są na zasadach ogólnych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy nabyte przed rozpoczęciem działalności materiały i towary handlowe, na które Wnioskodawczyni nie posiada dowodów zakupu, a są objęte spisem z natury, sporządzonym na dzień rozpoczęcia działalności i wykazanym w podatkowej księdze przychodów i rozchodów, powinny być wycenione wg cen rynkowych?

Zdaniem Wnioskodawczyni, należało działalność rozpocząć remanentem początkowym, a ponieważ nie posiada dowodów zakupu, dla stwierdzenia ich wartości musiała wycenić posiadaną kolekcję wg cen rynkowych na dzień sporządzenia remanentu, który to remanent podlega wpisowi do podatkowej księgi przychodów i rozchodów na dzień rozpoczęcia działalności gospodarczej.

W uzupełnieniu z dnia 12 czerwca 2014 r. Wnioskodawczyni wskazała, że interpretacja ILPB1/415-959/09-4/AA opisuje stan faktyczny zbieżny ze stanem dotyczącym Wnioskodawczyni i zawiera interpretację dotyczącą wyceny materiałów objętych spisem z natury.

Następnie stwierdziła, że w myśl § 27 ust. 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 152, poz. 1475, z późn. zm.), nabyte przez Nią przed rozpoczęciem działalności gospodarczej materiały i towary handlowe, tj. książki, komiksy powinny zostać ujęte w remanencie początkowym, który to remanent podlegać będzie-wpisowi do podatkowej księgi przychodów i rozchodów na dzień rozpoczęcia działalności gospodarczej.

Stosownie do treści § 29 ust 1 ww. rozporządzenia podatnik jest obowiązany wycenić materiały i towary handlowe objęte spisem z natury według cen zakupu lub nabycia albo według cen rynkowych z dnia sporządzenia spisu, jeżeli są one niższe od cen zakupu lub nabycia; spis z natury półwyrobów (półfabrykatów), wyrobów gotowych i braków własnej produkcji wycenia się według kosztów wytworzenia, a odpadów użytkowych, które w toku działalności utraciły swoją pierwotną wartość użytkową, wycenia się według wartości wynikającej z oszacowania uwzględniającego ich przydatność do dalszego użytkowania.

Zatem nabyte wcześniej przez Wnioskodawczynię materiały i towary handlowe powinny być objęte spisem z natury sporządzonym na dzień rozpoczęcia działalności i wykazanym w podatkowej księdze przychodów i rozchodów, według cen rynkowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, zatem przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów lub zabezpieczenie albo zachowanie źródła przychodów, tak aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości.

W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno wydatki pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Zatem aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu musi spełniać łącznie następujące przesłanki:

*   musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,

*   nie może być wymieniony w art. 23 ww. ustawy, wśród wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów,

*   musi być należycie udokumentowany.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają unormowania, które zabraniałoby zaliczenia do kosztów, wydatków ponoszonych przed rozpoczęciem działalności gospodarczej. Zatem, koszty poniesione przed rozpoczęciem działalności gospodarczej, ale mające związek z uzyskiwanym później przychodem mogą stanowić koszty uzyskania przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej. Jednakże obowiązek udowodnienia poniesienia wydatku, jak i jego powiązania ze źródłem przychodu, spoczywa na podatniku.

Zgodnie z art. 24 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, u podatników osiągających dochody z działalności gospodarczej i prowadzących księgi przychodów i rozchodów, dochodem z działalności jest różnica pomiędzy przychodem w rozumieniu art. 14 a kosztami uzyskania, powiększona o różnicę pomiędzy wartością remanentu końcowego i początkowego towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadków, jeżeli wartość remanentu końcowego jest wyższa niż wartość remanentu początkowego, lub pomniejszona o różnicę pomiędzy wartością remanentu początkowego i końcowego, jeżeli wartość remanentu początkowego jest wyższa.

Przy czym w myśl § 27 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 152, poz. 1475, z późn. zm.), podatnicy są obowiązani do sporządzenia i wpisania do księgi spisu z natury towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadów, zwanego dalej „spisem z natury”, na dzień 1 stycznia, na koniec każdego roku podatkowego, na dzień rozpoczęcia działalności w ciągu roku podatkowego, a także w razie zmiany wspólnika, zmiany proporcji udziałów wspólników lub likwidacji działalności. Spis z natury podlega wpisaniu do księgi także wówczas, gdy osoby prowadzące działalność gospodarczą sporządzają go za okresy miesięczne oraz gdy na podstawie odrębnych przepisów jego sporządzenie zarządził naczelnik urzędu skarbowego (§ 27 ust. 2 ww. rozporządzenia).

Zgodnie z § 29 ust. 1 ww. rozporządzenia, podatnik jest obowiązany wycenić materiały i towary handlowe objęte spisem z natury według cen zakupu lub nabycia albo według cen rynkowych z dnia sporządzenia spisu, jeżeli są one niższe od cen zakupu lub nabycia; spis z natury półwyrobów (półfabrykatów), wyrobów gotowych i braków własnej produkcji wycenia się według kosztów wytworzenia, a odpadów użytkowych, które w toku działalności utraciły swoją pierwotną wartość użytkową, wycenia się według wartości wynikającej z oszacowania uwzględniającego ich przydatność do dalszego użytkowania.

Stosownie do § 3 pkt 1 lit. a) ww. rozporządzenia, towarami handlowymi są wyroby przeznaczone do sprzedaży w stanie nieprzerobionym; towarami handlowymi są również produkty uboczne uzyskiwane przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej.

Zgodnie z § 17 ust. 1 ww. rozporządzenia, zakup materiałów podstawowych oraz towarów handlowych musi być wpisany do księgi, z zastrzeżeniem § 30, niezwłocznie po ich otrzymaniu, najpóźniej przed przekazaniem do magazynu, przerobu lub sprzedaży. Objaśnienia do podatkowej księgi przychodów i rozchodów zawarte w Załączniku Nr 1 do ww. rozporządzenia wskazują, że do wpisywania zakupu materiałów oraz towarów handlowych wg cen zakupu przeznaczona jest kol. 10.

Przez cenę zakupu należy rozumieć cenę, jaką nabywca płaci za zakupione składniki majątku, pomniejszoną o podatek od towarów i usług, podlegający odliczeniu zgodnie z odrębnymi przepisami, a przy imporcie powiększoną o należne cło, podatek akcyzowy oraz opłaty celne dodatkowe, obniżoną o rabaty, opusty, inne podobne obniżenia, w przypadku zaś otrzymania składnika majątku w drodze darowizny lub spadku - wartość odpowiadającą cenie zakupu takiego samego lub podobnego składnika (§ 3 pkt 2 ww. rozporządzenia).

Co do zasady wydatki na zakup towarów handlowych i materiałów dokonane przed rozpoczęciem działalności gospodarczej, w świetle art. 22 ust. 1 ustawy, mogą stanowić koszty uzyskania przychodu. Dokonanie zakupu przed rozpoczęciem działalności gospodarczej powoduje jednakże, że wydatki na zakup towarów handlowych nie mogą być bezpośrednio ujęte jako koszty uzyskania przychodu. W takiej sytuacji towary handlowe i materiały należy objąć spisem z natury (remanentem początkowym) sporządzonym i wpisanym do podatkowej księgi przychodów i rozchodów na dzień rozpoczęcia działalności gospodarczej.

Z treści cytowanych przepisów wynika, że wycena (ujętych w spisie z natury) towarów handlowych i materiałów według zaktualizowanej wartości rynkowej jest możliwa wyłącznie w sytuacji, gdy na dzień spisu z natury cena rynkowa towaru jest niższa od ceny jego zakupu lub nabycia. Należy jednak podkreślić, że możliwość taka istnieje jedynie w przypadku, gdy cena zakupu lub nabycia jest znana i prawidłowo udokumentowana.

Przepisy w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych nie przewidują natomiast możliwości ustalenia wartości towarów handlowych lub materiałów w cenach rynkowych - w przypadku braku możliwości ustalenia cen zakupu lub nabycia. Gdyby intencją ustawodawcy, była możliwość zastosowania w takiej sytuacji § 29 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, wskazałby to wyraźnie, tak jak uczynił to, np. w odniesieniu do ustalenia wartości początkowej środków trwałych w art. 22g ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W sytuacji opisanej we wniosku, nie ma zatem – wbrew stanowisku Wnioskodawczyni - możliwości ustalenia wartości towarów handlowych i materiałów według cen rynkowych. Koszty z tytułu towarów handlowych nabytych w latach poprzedzających rozpoczęcie działalności gospodarczej, mogłyby zostać ustalone wyłącznie w wysokości ceny ich nabycia, o ile cena ta byłaby znana, a Wnioskodawczyni byłaby w stanie poniesienie określonego wydatku udokumentować. W przeciwnym wypadku koszt nabycia towarów handlowych, nie może być uwzględniony.

W odniesieniu do powołanej przez Wnioskodawczynię interpretacji indywidualnej, tut. Organ stwierdza, że została ona wydana w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.