Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPP3.4512.11.2017.1.ALN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2017-02-23
Teza: Prawa do odliczenia w związku z realizacja projektu.
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt; zadania-zadania własne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 87

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201) oraz § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 28 grudnia 2016 r. (data wpływu 2 stycznia 2017 r.) uzupełnionym pismem z dnia 13 lutego 2017 r. (data wpływu 15 lutego 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup towarów i usług na potrzeby przebudowy i termomodernizacji budynku ….OK „….” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 stycznia 2017 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup towarów i usług na potrzeby przebudowy i termomodernizacji budynku ….OK „….”.

Wniosek uzupełniono pismem z dnia 13 lutego 2017 r. (data wpływu 15 lutego 2017 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. (ostatecznie doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)

Gmina Miasto \`(...)\`. (dalej: Gmina lub Wnioskodawca) posiada osobowość prawną i jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: VAT).

Do końca 2016 r. Gmina składa deklaracje miesięczne VAT-7 niezależnie od swoich jednostek organizacyjnych, a obowiązkowa centralizacja rozliczeń bieżących VAT nastąpi od 2017 r. zgodnie z przepisami ustawy z dnia 5 września 2016 r. o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 1454; dalej: Ustawa centralizacyjna). Przed wejściem w życie Ustawy centralizacyjnej Gmina dokonała wstecznej centralizacji rozliczeń VAT własnych i jej jednostek budżetowych za lata 2009-2015 w drodze korekt deklaracji za poszczególne okresy. Wnioskodawca planuje również dokonanie takich korekt centralizujących za okresy rozliczeniowe przypadające w roku 2016.

Gmina jako jednostka samorządu terytorialnego realizuje zadania własne wynikające z ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 446 ze zm.; dalej: USG), służące - zgodnie z art. 7 tej ustawy - zaspokojeniu zbiorowych potrzeb wspólnoty. Stosownie do dyspozycji art. 2 ust. 1 USG, gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Do zakresu działania gminy - w oparciu o art. 6 ust. 1 USG - należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Jak wynika z art. 7 ust. 1 pkt 1 USG, zadania własne gminy obejmują m.in. sprawy ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej. Szczegółowe zasady gospodarowania nieruchomościami przewiduje ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tj. Dz. U. z 2015 r., poz. 1774 ze zm.; dalej: UGN). Jej art. 13 ust. 1 stanowi, że z zastrzeżeniem wyjątków wynikających z ustaw, nieruchomości mogą być przedmiotem obrotu. W szczególności nieruchomości mogą być przedmiotem sprzedaży, zamiany i zrzeczenia się, oddania w użytkowanie wieczyste, w najem lub dzierżawę, użyczenia, oddania w trwały zarząd, a także mogą być obciążane ograniczonymi prawami rzeczowymi, wnoszone jako wkłady niepieniężne (aporty) do spółek, przekazywane jako wyposażenie tworzonych przedsiębiorstw państwowych oraz jako majątek tworzonych fundacji. Ponadto, art. 24 ust. 1 UGN głosi, iż do gminnego zasobu nieruchomości należą nieruchomości, które stanowią przedmiot własności gminy i nie zostały oddane w użytkowanie wieczyste, oraz nieruchomości będące przedmiotem użytkowania wieczystego gminy. Stosownie zaś do dyspozycji art. 25 ust. 1 UGN, gminnym zasobem nieruchomości gospodaruje wójt, burmistrz albo prezydent miasta.

Oprócz tego, zgodnie z treścią przepisu art. 7 ust. 1 pkt 9 USG, do zadań własnych gminy należą między innymi sprawy kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami. Ponadto, jak wynika z art. 2 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 406 ze zm.; dalej: Ustawa o działalności kulturalnej), jedną z form organizacyjnych działalności kulturalnej są biblioteki. Dodatkowo, art. 9 ust. 1 i 2 Ustawy o działalności kulturalnej wskazuje, że prowadzenie działalności kulturalnej jest zadaniem własnym jednostek samorządu terytorialnego o charakterze obowiązkowym, które jest realizowane poprzez tworzenie samorządowych instytucji kultury.

Wyrazem realizacji tego zadania jest nałożony na organizatora instytucji kultury w art. 12 Ustawy o działalności kulturalnej obowiązek zapewnienia jej środków niezbędnych do rozpoczęcia i prowadzenia działalności kulturalnej oraz do utrzymania obiektu, w którym ta działalność jest prowadzona. Co więcej, art. 13 ust. 1 Ustawy o działalności kulturalnej stanowi, że instytucje kultury działają na podstawie aktu o ich utworzeniu oraz statutu nadanego przez organizatora, który - co wynika z art. 13 ust. 2 pkt 1 tejże Ustawy - musi zawierać wskazanie nazwy, terenu działania i siedziby instytucji kultury.

Gmina realizuje powyższe zadanie m.in. poprzez działanie jako organizator \`(...)\`.Ośrodka Kultury „\`(...)\`” \`(...)\`. (dalej: \`(...)\`OK „\`(...)\`.” lub \`(...)\`.OK) będącego samorządową instytucją kultury w rozumieniu Ustawy o działalności kulturalnej.

Na dzień złożenia przez Gminę niniejszego wniosku o interpretację indywidualną, działalność \`(...)\`.OK jest regulowana Statutem nadanym \`(...)\`.OK uchwałą nr \`(...)\`. Rady Miasta \`(...)\`. z dnia 29 sierpnia 2013 r. Na potrzeby prowadzonej działalności, aktem notarialnym z dnia 17 kwietnia 2002 r. Gmina nieodpłatnie ustanowiła na rzecz \`(...)\`.OK użytkowanie działki zabudowanej budynkiem \`(...)\`OK „\`(...)\`.” (dalej: Nieruchomość). Użytkowanie zostało ustanowione na czas nieoznaczony. W umowie \`(...)\`.OK zobowiązał się wykorzystać Nieruchomość do realizacji zadań statutowych \`(...)\`.OK. Własność Nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem \`(...)\`.OK (oraz własność środków trwałych i przedmiotów nietrwałych znajdujących się na tej nieruchomości) Gmina nabyła nieodpłatnie z mocy prawa z dniem 27 maja 1990 r., co zostało stwierdzone w decyzji Wojewody \`(...)\`. z dnia 29 lipca 1994 r. Gmina poniosła w ostatnich latach pewne wydatki na \`(...)\`.OK przygotowujące do planowanej modernizacji, jednak nie odliczała podatku naliczonego z tytułu tych zakupów.

\`(...)\`OK \`(...)\`..

\`(...)\` Ośrodek Kultury „\`(...)\`” jest samorządową instytucją kultury, której celem jest pozyskiwanie i przygotowanie środowiska do aktywnego uczestnictwa w kulturze oraz współtworzenie jej wartości, a także upowszechnianie i promocja kultury lokalnej w kraju i za granicą. \`(...)\`.OK organizuje różne formy edukacji kulturalnej i wychowania przez sztukę - funkcjonują w nim m.in. zespoły amatorskiego ruchu artystycznego, teatr młodzieżowy, zespoły wokalne, koła zainteresowań i kluby.

\`(...)\`OK jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT, który prowadzi działalność gospodarczą zarówno opodatkowaną, jak i podlegającą zwolnieniu z VAT.

Działalność opodatkowana VAT obejmuje m.in. sprzedaż biletów na koncerty, współorganizację imprez, udostępnianie pomieszczeń. Ponadto, \`(...)\`.OK prowadzi działalność zwolnioną z VAT, tzn. świadczy usługi na rzecz klubów i zespołów artystycznych dzieci i młodzieży i dorosłych, za które pobiera opłaty. W katalogu usług zwolnionych z VAT mieści się również sprzedaż biletów na koncerty zespołów działających w ramach \`(...)\`.OK. Ponadto, \`(...)\`.OK otrzymuje od Gminy dotacje na realizację celów statutowych, która to działalność znajduje się poza zakresem opodatkowania VAT.

Rozliczenia \`(...)\`.OK z tytułu VAT jako samorządowej instytucji kultury nie podlegają centralizacji w świetle Ustawy centralizacyjnej.

Przebudowa i termomodernizacja \`(...)\`OK.

Gmina rozpoczyna obecnie realizację inwestycji polegającej na przebudowie \`(...)\`OK „\`(...)\`..”. Jej celem jest zapewnienie mieszkańcom \`(...)\`. i okolic dostępu do bogatej i różnorodnej oferty kulturalnej poprzez przebudowę i unowocześnienie budynku zajmowanego przez \`(...)\`.OK - prace będą obejmowały m.in. zmianę układu pomieszczeń w budynku, wykonanie mechaniki sceny i oświetlenia scenicznego, wymianę instalacji w budynku oraz jego termomodernizację. Ponadto, jeden z pawilonów \`(...)\`.OK zostanie przekształcony w nowoczesną bibliotekę - Mediatekę.

Na wymienione inwestycje Gmina chce pozyskać dofinansowanie ze środków Unii Europejskiej w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa \`(...)\`.. na lata 2014-2020.

Gmina planuje również ubieganie się o dofinansowanie ze środków Unii Europejskiej projektu polegającego na termomodernizacji budynku \`(...)\`.OK „\`(...)\`.”. Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa \`(...)\` na lata 2014-2020 zadecydowała w tym przypadku odgórnie o braku kwalifikowalności VAT w ramach tego programu.

W związku z powyższym, po stronie Gminy powstała wątpliwość co do możliwości odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur zakupowych dotyczących inwestycji w \`(...)\`.OK „\`(...)\`.”, skoro efekty tych inwestycji będą dotyczyły Nieruchomości - czyli działki gruntu i budynku, które Gmina oddała \`(...)\`.OK w nieodpłatne użytkowanie. Ani w trakcie realizacji inwestycji, ani po jej zakończeniu Gmina nie planuje wypowiadać (rozwiązywać) umowy o ustanowieniu użytkowania zawartej z \`(...)\`.OK aktem notarialnym z dnia 17 kwietnia 2002 r. – z wyjątkiem jednego pawilonu \`(...)\`..OK, który po przekształceniu w Mediatekę ma zostać nieodpłatnie przekazany w zarząd innej samorządowej instytucji kultury organizowanej przez Gminę, tj. Bibliotece Miejskiej \`(...)\`.. Prawo do odliczenia VAT naliczonego w związku z inwestycjami w \`(...)\`.OK „\`(...)\`.” będzie ponadto rzutowało na możliwość uznania tego podatku za wydatek kwalifikowalny, w razie uzyskania przez Gminę dofinansowania inwestycji ze środków Unii Europejskiej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gminie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup towarów i usług na potrzeby przebudowy i termomodernizacji budynku \`(...)\`.OK „\`(...)\`.”?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie przedstawionym w uzupełnieniu wniosku)

Zdaniem Wnioskodawcy, nie będzie mu przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup towarów i usług na potrzeby przebudowy i termomodernizacji budynku \`(...)\`.OK „\`(...)\`..”.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy oVAT, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast z art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Jak wynika z treści art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podlegają co do zasady czynności dokonywane odpłatnie, tj. w zamian za wynagrodzenie. Jedynie w drodze wyjątku, ustawa o VAT przewiduje szczególne przypadki, w których dokonujący dostawy/świadczący usługę ma obowiązek rozpoznać podatek należny z tytułu danej transakcji, nawet jeśli sam nie otrzymuje niczego w zamian.

Stosownie do treści art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Natomiast art. 8 ust. 2 ustawy o VAT stanowi, że za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Niemniej jednak, powyższe czynności podlegać mogą opodatkowaniu VAT tylko w sytuacji, gdy są wykonywane przez podatnika podatku od towarów i usług (tzn. gdy spełniona jest również przesłanka podmiotowa opodatkowania).

Jak wskazuje art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza - według art. 15 ust. 2 ustawy o VAT - obejmuje natomiast wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Istotne wyłączenie z kręgu podatników przewiduje art. 15 ust. 6 ustawy o VAT stanowiąc, że nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Z powyższego wynika, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Gmina nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Gmina ustanowiła na rzecz \`(...)\`.OK „\`(...)\`.” użytkowanie Nieruchomości, czyli działki zabudowanej budynkiem zajmowanym przez \`(...)\`.OK „\`(...)\`..”. Ustanowienie użytkowania nastąpiło nieodpłatnie i nas czas nieoznaczony. W umowie o ustanowieniu użytkowania \`(...)\`.OK zobowiązał się wykorzystywać Nieruchomość do realizacji swoich zadań statutowych.

Zdaniem Wnioskodawcy, powyższe działanie stanowić będzie realizację zadań własnych Gminy. Jak już wskazano w opisie stanu faktycznego, wśród tych zadań znajdują się zarówno gospodarka nieruchomościami gminnymi (art. 7 ust. 1 pkt 1 USG), jak również sprawy kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury (art. 7 ust. 1 pkt 9 USG). Zgodnie zaś z przywołanym już art. 9 ust. 1 Ustawy o działalności kulturalnej, jednostki samorządu terytorialnego organizują działalność kulturalną, tworząc samorządowe instytucje kultury, dla których prowadzenie takiej działalności jest podstawowym celem statutowym. Ponadto, ust. 2 art. 9 tejże Ustawy wskazuje, że prowadzenie działalności kulturalnej jest zadaniem własnym jednostek samorządu terytorialnego o charakterze obowiązkowym.

Mając powyższe na uwadze, w ocenie Gminy, zawierając umowę ustanowienia nieodpłatnego użytkowania Nieruchomości Wnioskodawca działał (i nadal działa) jako organ władzy publicznej wykonujący zadania własne, do realizacji których jest zobligowany w świetle przepisów prawa powszechnie obowiązującego. Będąc organizatorem \`(...)\`OK „\`(...)\`.”, Gmina ma obowiązek zapewnić mu siedzibę celem umożliwienia prowadzenia działalności kulturalnej. Podkreślić należy, że Gmina ustanowiła użytkowanie Nieruchomości na rzecz samorządowej instytucji kultury, której sama jest organizatorem i która prowadząc działalność kulturalną realizuje tym samym zadania własne Gminy z zakresu kultury. W konsekwencji, Gmina ustanawiając użytkowanie Nieruchomości na rzecz \`(...)\`OK działała w publicznym charakterze jako organ władzy publicznej), z pozycji nadrzędnej wobec \`(...)\`.OK, jej działania wynikały wprost z przepisów prawa powszechnie obowiązującego i były nakierowane na zaspokojenie zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej. W związku z tym, bez względu na okoliczność zawarcia umowy cywilnoprawnej, w której doszło do ustanowienia użytkowania Nieruchomości na rzecz \`(...)\`.OK, działanie Gminy stanowiło (i dalej stanowi) wykonywanie zadań publicznych, co w tym zakresie wyklucza Gminę z zakresu pojęcia podatnika podatku od towarów i usług na mocy art. 15 ust. 6 ustawy o VAT. Innymi słowy, w zakresie udostępniania \`(...)\`.OK Nieruchomości do korzystania na jego potrzeby statutowe. Gmina nie prowadzi działalności gospodarczej opodatkowanej VAT. W efekcie, w opinii Wnioskodawcy, takie udostępnianie Nieruchomości nie stanowi czynności znajdującej się w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Jedynie na marginesie Gmina pragnie zauważyć, że powyższe twierdzenia znajdują poparcie również w interpretacjach indywidualnych Ministra Finansów i Rozwoju, jak i w orzecznictwie sądów administracyjnych, wydawanych w zbliżonych stanach faktycznych. Tytułem przykładu, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z dnia 4 lipca 2016 r., sygn. 1061- IPTPP1.4512.267.2016.2.ŻR, rozpatrując pytanie Gminy, która przekazała budynek do użytkowania gminnej instytucji kultury na podstawie nieodpłatnej umowy użyczenia, wskazał: „Natomiast budynek w części, którą Gmina przekazała na podstawie nieodpłatnej umowy użyczenia GOKSiR, nie będzie wykorzystywana do celów działalności gospodarczej. Wnioskodawca będzie wykorzystywał nabywane towary i usługi związane z realizacją przedmiotowego zadania w tej części budynku, do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług”.

Dodatkowo, Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że dokonywanie czynności na podstawie umowy cywilnoprawnej nie musi wcale automatycznie oznaczać, że dokonując takiej czynności Gmina działa jako podatnik VAT. W wyroku z dnia 8 grudnia 2015 r., sygn. I FSK 1192/14, NSA zwrócił uwagę, że: „Z powyższego wynika zatem, że Skarżąca Gmina z tytułu realizacji „zadania dodatkowego”, tj. wskazanego we wniosku o wydanie interpretacji „świadczenia usługi odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania odpadów w postaci podstawienia oraz odbioru kontenerów przeznaczonych na odpady budowlane”, będzie wyłączona z opodatkowania, gdyż realizuje te zadania jako zadania własne w oparciu o reżim publicznoprawny. Nietrafnie pełnomocnik Gminy wskazuje, że czynności te będą podlegać opodatkowaniu tym podatkiem, bowiem Gmina występuje tu w stosunku cywilnoprawnym. Nie w każdym przypadku, gdy zostanie zawarta umowa cywilnoprawna między organem władzy publicznej, a innym podmiotem i na podstawie tej umowy organ ma wykonywać określoną czynność za wynagrodzeniem, powinien stać się on podatnikiem VAT. W niniejszej sprawie w zakresie pobieranego wynagrodzenia (w istocie opłaty będącej daniną publiczną) Gmina występuje w pozycji nadrzędnej w stosunku do właścicieli nieruchomości. Pobieranie opłaty jest czynnością mieszczącą się w sferze publiczno-prawnej w wykonaniu której, gmina występuje w roli organu władzy publicznej, a zatem w rozpatrywanym sporze nie jest podatnikiem VAT, co oznacza, że opłata w zakresie świadczenia odbioru odpadów komunalnych (budowlanych) i zagospodarowania ich, nie jest obciążona VAT”.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, używanie Nieruchomości przez \`(...)\`.OK „\`(...)\`..” na podstawie ustanowionego użytkowania będzie pozostawało poza zakresem opodatkowania VAT.

Wyłącznie z ostrożności procesowej, na wypadek gdyby tut. Organ nie podzielił zaprezentowanego powyżej poglądu Gminy i uznał, że udostępniając \`(...)\`.OK Nieruchomość do korzystania na jego potrzeby statutowe Gmina prowadzi działalność gospodarczą w zakresie podatku od towarów i usług (z czym - jak już wskazano - Gmina się co do zasady nie zgadza), Wnioskodawca pragnie podnieść dodatkową argumentację.

Gmina prowadzi działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 244 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2016, poz. 390 ze zm.; dalej: Kodeks cywilny), ograniczonymi prawami rzeczowymi są: użytkowanie, służebność, zastaw, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu oraz hipoteka. W myśl art. 252 Kodeksu cywilnego, na podstawie umowy użytkowania rzecz można obciążyć prawem do jej używania i do pobierania jej pożytków. Gmina pragnie jednocześnie zauważyć, że Kodeks cywilny nie nakazuje, aby umowa użytkowania była umową odpłatną.

Z prawa użytkowania wynikają wprawdzie szerokie uprawnienia wobec rzeczy, przysługujące użytkownikowi. Jednakże podkreślenia wymaga, iż prawo użytkowania jest ograniczonym prawem rzeczowym obejmującym jedynie część ogółu uprawnień właściciela danej rzeczy. W szczególności, podmiot użytkujący nie może zniszczyć użytkowanej rzeczy, lecz ma obowiązek zwrócenia jej właścicielowi - jak stanowi bowiem art. 262 Kodeksu cywilnego, po wygaśnięciu użytkowania użytkownik obowiązany jest zwrócić rzecz właścicielowi w takim stanie, w jakim powinna się znajdować stosownie do przepisów o wykonywaniu użytkowania. W konsekwencji, w ocenie Gminy, nie można uznać, że wskutek ustanowienia użytkowania na rzecz \`(...)\`.OK doszło do przeniesienia na \`(...)\`.OK „\`(...)\`.” prawa do rozporządzania Nieruchomością jak właściciel. Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, nieodpłatne ustanowienie użytkowania Nieruchomości nie może być rozpatrywane w kategorii dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT.

W rezultacie, przyznanie prawa do używania Nieruchomości przez \`(...)\`.OK „\`(...)\`..” na mocy ustanowionego użytkowania może być rozpatrywane na gruncie ustawy o VAT jedynie w kontekście świadczenia usług. W związku zaś z brakiem odpłatności, rozważenia wymaga możliwość opodatkowania świadczenia takiej usługi przez Gminę na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o VAT.

Przepis ten przewiduje dwie odrębne sytuacje. Zgodnie z punktem pierwszym wspomnianego artykułu, opodatkowane VAT jest nieodpłatne użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika, jeżeli spełnione są łącznie dwie przesłanki:

1.  to użycie towarów następuje do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika,
2.  podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Natomiast art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT opodatkowuje wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Analizując wskazane przepisy należy stwierdzić, że w obu przypadkach dana nieodpłatna usługa nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT, jeśli będzie ona wykonywana na cele działalności gospodarczej podatnika.

Cytowany powyżej przepis stanowi implementację art. 26 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. (Dz. U. UE seria L, Nr 347, s. 1 ze zm.; dalej: Dyrektywa 112), zgodnie z którym za odpłatne świadczenie usług uznaje się każdą z następujących czynności:

1.  użycie towarów stanowiących część majątku przedsiębiorstwa do celów prywatnych podatnika lub jego pracowników lub, bardziej ogólnie, do celów innych niż działalność jego przedsiębiorstwa, w przypadkach kiedy VAT od takich towarów podlegał w całości lub w części odliczeniu;
2.  nieodpłatne świadczenie usług przez podatnika na prywatny użytek jego lub jego pracowników, lub bardziej ogólnie, do celów innych niż działalność jego przedsiębiorstwa.

Przepis art. 26 Dyrektywy 112 inaczej więc formułuje przesłankę opodatkowania nieodpłatnego świadczenia usług, posługując się pojęciem „działalności przedsiębiorstwa podatnika”, a nie-jak w przypadku polskiej ustawy o VAT - pojęciem „działalności gospodarczej podatnika”.

W ocenie Wnioskodawcy należy mieć jednocześnie na uwadze szczególny dualizm działalności Gminy, która wykonuje nieopodatkowane VAT czynności w sferze imperium i jednocześnie wykonuje czynności w zakresie dominium, z tytułu których jest podatnikiem VAT. Przy czym w każdym przypadku Gmina jako podmiot prawa publicznego może działać wyłącznie w zakresie kompetencji przyznanych jej przez prawo, w tym szczególnie w ramach kompetencji wynikających z obowiązku realizacji zadań własnych danej Gminy. Wnioskodawca nie może tym samym podejmować żadnych czynności, co do których nie posiada odpowiedniego upoważnienia wynikającego z przepisów prawa powszechnie obowiązującego. Wobec tego, zdaniem Gminy, każde jej działanie - a te dotyczące realizacji zadań własnych w szczególności - mieści się w ramach działalności jej przedsiębiorstwa (czy też interpretowanej prowspólnotowo „działalności gospodarczej”). W świetle powyższego, w ocenie Wnioskodawcy, nawet jeśliby przyjąć, że Gmina będzie prowadziła działalność gospodarczą w rozumieniu VAT w związku z nieodpłatnym udostępnieniem Nieruchomości \`(...)\`.OK, to czynność taka pozostanie poza zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług, gdyż nie jest spełniona kluczowa przesłanka warunkująca opodatkowanie VAT nieodpłatnego świadczenia usług - tj. dokonanie czynności na cele inne niż działalność gospodarcza podatnika.

Tylko dla pełności obrazu Gmina dodatkowo podkreśla, że nabyła własność Nieruchomości nieodpłatnie z mocy prawa z dniem 27 maja 1990 r., co zostało stwierdzone w decyzji Wojewody \`(...)\`. z dnia 29 lipca 1994 r. Nabycie Nieruchomości odbyło się więc poza systemem VAT (nie obowiązywała wówczas nawet poprzedniczka ustawy o VAT, tj. ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym - Dz. U. poz. 50, ze zm.). W konsekwencji, przy nabyciu Nieruchomości nie przysługiwało Gminie prawo - w całości lub w części - prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Gmina poniosła w ostatnich latach pewne wydatki na \`(...)\`.OK przygotowujące do planowanej modernizacji, jednak nie odliczała podatku naliczonego z tytułu tych zakupów, gdyż w świetle powyższych uwag nie można zdaniem Wnioskodawcy przyjąć, że nabyte towary i usługi były (są) przez Gminę wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.

Prawo do odliczenia.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Stosownie do ust. 2 pkt 1 lit. a ww. artykułu, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z treści powołanych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje pod warunkiem spełnienia zarówno przesłanek pozytywnych, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług.

Przedstawiona zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz do czynności w ogóle niepodlegających temu podatkowi. W każdym więc przypadku należy dokonać oceny, czy intencją określonej czynności było wykonywanie czynności opodatkowanych. Zdaniem Wnioskodawcy, z powyższego wynika, że jeśli towary i usługi, przy nabyciu których naliczono podatek, nie są lub nie mają być wykorzystywane do prowadzenia działalności opodatkowanej, wówczas podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia całości podatku.

Zdaniem Gminy, taka sytuacja (tj. brak prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup towarów i usług) wystąpi w przypadku planowanej inwestycji w przebudowę i termomodernizację budynku \`(...)\`.OK „\`(...)\`.”. Gmina nie będzie uprawniona do odliczenia podatku naliczonego, a więc na potrzeby ubiegania się o dofinansowanie ze środków Unii Europejskiej podatek ten będzie mógł stanowić koszt kwalifikowalny. W ocenie Wnioskodawcy, powyższa konkluzja będzie prawidłowa bez względu na dokonaną przez tut. Organ kwalifikację dla celów VAT nieodpłatnego udostępnienia Nieruchomości przez Gminę na rzecz \`(...)\`.OK „\`(...)\`.” na podstawie umowy o ustanowienie nieodpłatnego użytkowania. Zarówno bowiem w przypadku, gdyby:

*   Organ potwierdził stanowisko Gminy, że z tytułu takiej czynności Gmina nie będzie występowała w charakterze podatnika VAT w świetle art. 15 ust. 6 ustawy o VAT,

*   jak i gdyby Organ jednak uznał, że takie udostępnienie Nieruchomości stanowi wykonywanie działalności gospodarczej na gruncie VAT, lecz nie jest ono opodatkowane na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o VAT,

to Gmina nie będzie wykorzystywała towarów i usług nabytych na przebudowy i termomodernizacji budynku \`(...)\`.OK „\`(...)\`.” do własnych czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Ponadto, zauważyć należy, iż ewentualna działalność opodatkowana VAT wynikająca z bezpośredniej realizacji zadań z zakresu kultury będzie działalnością opodatkowaną VAT samego \`(...)\`.OK „\`(...)\`.”, będącego samorządową jednostką kultury, której rozliczenia z tytułu VAT nie podlegają centralizacji z rozliczeniami Gminy. Tym samym, podstawowa przesłanka odliczenia podatku naliczonego, wynikająca z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, nie będzie spełniona w przypadku Gminy.

W świetle powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, nie będzie mu przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup towarów i usług na potrzeby przebudowy i termomodernizacji \`(...)\`.”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast w art. 8 ust. 1 ustawy wskazano, że przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.

Zgodnie z unormowaniami zawartymi w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy, w pewnych, ściśle określonych przypadkach, również nieodpłatne przekazanie towarów i nieodpłatne świadczenie usług należy uznać za spełniające definicję odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Z kolei podstawowa zasada dotycząca odliczania podatku naliczonego została sformułowana w art. 86 ust. 1 ustawy. Zgodnie z tym przepisem, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług,(\`(...)\`).

Z powyższych regulacji prawnych wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy – nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Co istotne, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca będący czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, rozpoczyna obecnie realizację inwestycji polegającej na przebudowie i termomodernizacji budynku \`(...)\`.OK „\`(...)\`.”. Na wskazaną inwestycję Wnioskodawca chce pozyskać dofinansowanie ze środków Unii Europejskiej w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa \`(...)\`. na lata 2014-2020. Gmina nieodpłatnie ustanowiła na rzecz ….OK użytkowanie działki zabudowanej budynkiem ….OK „….”. Użytkowanie zostało ustanowione na czas nieoznaczony. W umowie ….OK zobowiązał się wykorzystać Nieruchomość do realizacji zadań statutowych ….OK. ….Ośrodek Kultury „…..” jest samorządową instytucją kultury. Rozliczenia ….OK z tytułu VAT jako samorządowej instytucji kultury nie podlegają centralizacji.

Z kolei za odpłatne świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy, uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Mając powyższe na uwadze, należy zauważyć, że dla ustalenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy cytowanego przepisu istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona.

Wyjaśnić ponadto należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług w rozumieniu art. 7 oraz art. 8 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika. Istotne jest również to, że zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Przepis art. 15 ust. 2 ustawy stanowi, że działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego, takie jak np. powiaty, gminy, są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp. umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 446, z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym do zakresu działania Gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty (art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym). W szczególności zadania własne, w myśl art. 7 ust. 1 pkt 9, obejmują sprawy kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami.

Innymi słowy, każde działanie podejmowane przez jednostki w imieniu własnym, na własną odpowiedzialność i finansowane z budżetu jednostek, a dotyczące mienia gminy należy uznać za działanie publiczne, służące zaspokajaniu potrzeb wspólnoty samorządowej, które jest wykonywane przez jednostkę samorządu terytorialnego jako zadanie własne i z tytułu tych czynności jednostka taka wyłączona jest z kręgu podatników VAT zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy.

W odniesieniu do sytuacji Wnioskodawcy należy zauważyć, że świadczenie polegające na nieodpłatnym ustanowieniu rzecz ….OK użytkowania działki zabudowanej budynkiem ….OK „….”, realizowane w ramach wykonywania zadań własnych gminy w zakresie kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 9 ustawy o samorządzie gminnym, niewątpliwie stanowi zadanie publiczne, należące do sfery działalności jednostki samorządowej. Tym samym Wnioskodawca realizując te czynności nie występuje w charakterze podatnika VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.

W konsekwencji, skoro Wnioskodawca w przedmiotowej sprawie działać będzie jako organ władzy publicznej, a nakłady poniesione na przebudowę i termomodernizację budynku ….OK „….”, nieodpłatnie użytkowanego przez ….OK „….”, który jest samorządową instytucją kultury, a jego rozliczenia nie podlegają centralizacji z rozliczeniami Wnioskodawcy wraz z jednostkami budżetowymi, to należy uznać, że Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup towarów i usług na potrzeby inwestycji przebudowy i termomodernizacji budynku \`(...)\`OK „\`(...)\`”. Należy zauważyć, że na ww. rozstrzygnięcie nie będą miały wpływu ani wyrok TSUE z dnia 29 września 2015 r. w sprawie C-276/14, ani uchwała NSA z dnia 26 października 2015 r., sygn. akt I FPS 4/15.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Podkreślić należy, iż powołane przez Wnioskodawcę wyroki Sądów są rozstrzygnięciami w konkretnych sprawach, osadzonych w określonych stanach faktycznych. Rozstrzygnięcia dokonane przez sądy są wiążące wyłącznie w sprawach, w których zostały wydane, a organy podatkowe nie są związane rozstrzygnięciami sądów w indywidualnych sprawach.

Odnośnie natomiast powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Podkreślić należy, iż tut. Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego podanego przez Wnioskodawcę. Tut. Organ informuje, iż nie jest właściwy do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które w przedmiotowej sprawie umożliwiłoby weryfikację opisanego zdarzenia przyszłego.

Zaznacza się, że także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym/opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym i opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ….., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Administracji Skarbowej w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.