Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP1/443-185/11-4/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2011-07-22
Teza: Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu realizacji zadania pn.: "…".
Słowa kluczowe: dotacja; modernizacja; odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony-odzyskanie podatku naliczonego; podmiot-podmiot niezarejestrowany; projekt; przekazanie-przekazanie nieodpłatne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Gminy, przedstawione we wniosku z dnia 10 maja 2011 r. (data wpływu 13 maja 2011 r.), uzupełnionym pismem z dnia 7 lipca 2011r. (data wpływu 11 lipca 2011r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z realizacją projektu pod nazwą: „…” - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 maja 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z realizacją projektu pod nazwą: „…”.

Pismem z dnia 7 lipca 2011 r. (data wpływu 11 lipca 2011 r.), uzupełniono wniosek w zakresie doprecyzowania zaistniałego stanu faktycznego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Gmina jest czynnym podatnikiem podatku VAT i realizowała projekt pod nazwą: „…” w ramach Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego 2004-2006. Zadanie zostało zrealizowane ze środków własnych gminy i współfinansowane ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.

Po zakończeniu inwestycji Gmina nie wykorzystuje i nie będzie wykorzystywała budynku Przychodni Zdrowia do czynności podlegających opodatkowaniu, ani nie będzie osiągała dochodów z funkcjonowania przychodni.

Budynek Przychodni na podstawie umowy jest przekazany w użytkowanie z przeznaczeniem na prowadzenie w ramach swoich zadań działalności w zakresie świadczenia usług zdrowotnych. Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej Przychodnia Rejonowa jest samodzielną jednostką posiadającą odrębny numer NIP.

W piśmie z dnia 7 lipca 2011r. (data wpływu 11 lipca 2011r.) stanowiącym uzupełnienie wniosku Wnioskodawca wskazał, iż budynek Przychodni Zdrowia jest własnością Gminy i nabycie towarów i usług w związku z realizacją inwestycji jest dokumentowane fakturami VAT wystawianymi na Gminę .

Przychodnia użytkuje budynek na podstawie umowy przekazania w użytkowanie nr 1/2002 zawartej dnia 23 grudnia 2002r. pomiędzy Gminą a Samodzielnym Publicznym Zakładem Opieki Zdrowotnej Przychodnia Rejonowa. Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej, czyli „Biorący w użytkowanie” przyjął w bezpłatne użytkowanie budynek z przeznaczeniem na prowadzenie w ramach swoich zadań działalności w zakresie świadczenia usług zdrowotnych. Umowa ta zawarta została na czas nieokreślony, a budynek Przychodnia użytkuje nieodpłatnie.

„Biorący w użytkowanie” ma obowiązek dokonywania napraw niezbędnych do zachowania przedmiotu umowy w stanie niepogorszonym, jak również zobowiązuje się do ponoszenia kosztów administracyjnych i kosztów remontów bieżących w ramach środków finansowych uzyskanych z tytułu dzierżawy i wynajmu pomieszczeń Przychodni Rejonowej.

Zadanie realizowane pod nazwą „…” należy do zadań własnych Gminy na podstawie ustawy o samorządzie gminnym z dnia 8 marca 1990r. art. 18 ust 1 pkt 15 oraz art. 7 ust 1 pkt 5.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo odliczenia podatku naliczonego związanego z kosztami remontu i modernizacji budynku Przychodni Zdrowia?

Zdaniem Wnioskodawcy, poniesione koszty inwestycyjne w ramach projektu nie mają związku z prowadzonymi czynnościami opodatkowanymi, dlatego też nie ma możliwości odliczenia podatku VAT, a następnie otrzymania zwrotu podatku z Urzędu Skarbowego.

Usługi zdrowotne świadczy Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej Przychodnia Rejonowa, który posiada swój odrębny numer NIP. Brak jest więc możliwości odzyskania podatku VAT przez Wnioskodawcę.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ( Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Zgodnie z zapisem art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Według art. 15 ust. 6 ustawy nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Na podstawie § 13 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392), zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym ( t.j. Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności w świetle art. 7 ust.1 pkt 5 ww. ustawy o samorządzie gminnym zadania własne obejmują sprawy m.in. ochrony zdrowia.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca zrealizował projekt pn.: „…”, Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT i przekazał inwestycję Samodzielnemu Publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej Przychodnia Rejonowa. Zainteresowany wskazał, iż realizacja projektu nie będzie miała związku ze sprzedażą opodatkowaną podatkiem VAT, a wykonana inwestycja należy do zadań statutowych gminy. Nadto podano, iż zrealizowany projekt nie jest i nigdy nie będzie wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych a także Wnioskodawca nie będzie osiągał dochodów z jego funkcjonowania. Wnioskodawca bowiem przekazał nieodpłatnie użytkowanie budynku Samodzielnemu Publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej Przychodnia Rejonowa.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tj. z 2010 r. Dz. U. Nr 102, poz. 651 ze zm.), z zastrzeżeniem wyjątków wynikających z ustaw, nieruchomości mogą być przedmiotem obrotu. W szczególności nieruchomości mogą być przedmiotem sprzedaży, zamiany i zrzeczenia się, oddania w użytkowanie wieczyste, w najem lub dzierżawę, użyczenia, oddania w trwały zarząd, a także mogą być obciążane ograniczonymi prawami rzeczowymi, wnoszone jako wkłady niepieniężne (aporty) do spółek, przekazywane jako wyposażenie tworzonych przedsiębiorstw państwowych oraz jako majątek tworzonych fundacji.

Stosownie do treści art. 18 ww. ustawy o gospodarce nieruchomościami, nieruchomości mogą być oddawane jednostkom organizacyjnym w trwały zarząd, najem i dzierżawę oraz użyczane na cele związane z ich działalnością.

Przez umowę użyczenia, w świetle regulacji Kodeksu cywilnego (art. 710 – 719), użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy. Umowa użyczenia nie przenosi własności rzeczy.

W świetle powyższego należy uznać, iż przekazanie zrealizowanego zadania będzie zatem nieodpłatnym świadczeniem usług.

Nadmienić należy, że według art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, stosownie do przepisu art. 7 ust. 1 ustawy, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast świadczenie usług, w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, to każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlega opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie. Ustawodawca jednakże przewidział od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte - w przypadku dostawy towarów - w art. 7 ust. 2 oraz w przypadku świadczenia usług - w art. 8 ust. 2 ustawy.

W myśl art. 8 ust. 2 ustawy, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że nieodpłatne przekazanie majątku wytworzonego w ramach realizacji przedmiotowej inwestycji, nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT, z uwagi na nieodpłatność tej czynności oraz fakt, iż nie będzie miał w tym przypadku zastosowania art. 8 ust. 2 ustawy - nieodpłatne przekazanie inwestycji jednostce budżetowej odbędzie się w związku z wykonywaniem przez Wnioskodawcę we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność zadań publicznych, zwolnionych od podatku VAT na podstawie § 13 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

W przedmiotowej sprawie warunek wskazany w art. 86 ust.1 ustawy, nie zostanie więc spełniony, bowiem towary i usługi nabywane w ramach realizacji projektu nie będą związane z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Reasumując, Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu realizacji zadania pn.: "…".

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M.C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.