Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.493.2025.1.JG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-12
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży prawa wieczystego użytkowania
zabudowanej nieruchomości przez wspólników spółki cywilnej; źródło przychodu.
Słowa kluczowe: spółki-spółka cywilna
użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste
zbycie-odpłatne zbycie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z działalności
gospodarczej.-Odpłatne zbycie składników majątku.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 2-pkt 1-lit. a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    11 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczący skutków podatkowych sprzedaży prawa wieczystego użytkowania
    zabudowanej nieruchomości. Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

    1. Zainteresowany będący stroną postępowania: A. A;
    2. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania: B. A, ul. A 1, (...).
    Opis stanu faktycznego
    A. A i B. A (dalej także łącznie jako „Zainteresowani”) są małżeństwem, mają miejsce
    zamieszkania na terenie Rzeczypospolitej Polskiej i objęci są w Rzeczypospolitej Polskiej
    nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    W roku 2004 Zainteresowani nabyli do ich majątku prywatnego objętego wspólnością
    ustawową małżeńską prawo użytkowania wieczystego zabudowanej nieruchomości o
    powierzchni (...) m², objętej księgą wieczystą nr (...) prowadzoną przez Sąd Rejonowy dla C,
    (...) (dalej także jako „Nieruchomość”). Nabycie Nieruchomości przez Zainteresowanych
    nastąpiło na podstawie wyroku Sądu Okręgowego w C z dnia 22 czerwca 2004 r., sygn. akt
    (...), który został wydany w trybie art. 1047 kodeksu postępowania cywilnego (orzeczenie
    sądu zastępujące oświadczenie woli drugiej strony). Wydanie Nieruchomości
    Zainteresowanym przez zbywcę nastąpiło w lutym 2005 r. Po zmianie numeracji związanej
    z informatyzacją ksiąg wieczystych ww. księga wieczysta Nieruchomości uzyskała numer
    (...). Nieruchomość w chwili nabycia przez Zainteresowanych zabudowana była kilkoma
    budynkami o charakterze usługowo-handlowym (budynki niemieszkalne) oraz
    infrastrukturą niezbędną do ich użytkowania (utwardzenie terenu, chodniki, parkingi itp.)
    Zgodnie z art. 235 kodeksu cywilnego, Zainteresowani nabywając prawo użytkowania
    wieczystego Nieruchomości nabyli także własność budynków i innych urządzeń
    znajdujących się na Nieruchomości.
    15 listopada 2004 r. Zainteresowani zawarli umowę spółki cywilnej pod firmą D Spółka
    Cywilna A. A B. A (dalej także jako „Spółka Cywilna”). Udziały Zainteresowanych w zyskach i
    stratach Spółki Cywilnej są równe. Przedmiotem działalności Spółki Cywilnej jest m.in.
    wynajem i zarządzanie nieruchomościami (PKD 68.20.Z Wynajem i zarządzanie
    nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi). Zainteresowani nie prowadzili
    jednoosobowej działalności gospodarczej w okresie poprzedzającym nabycie prawa
    użytkowania wieczystego Nieruchomości, ani w okresie późniejszym. W okresie znacznie
    wcześniejszym Zainteresowana B. A prowadziła jednoosobową działalność gospodarczą,
    jednakże zakończyła jej prowadzenie w roku 1998. Zainteresowani nieodpłatnie
    udostępnili Nieruchomość Spółce Cywilnej na potrzeby prowadzonej przez Spółkę Cywilną
    działalności. Prawo użytkowania wieczystego Nieruchomości, ani prawo własności
    budynków lub urządzeń posadowionych na Nieruchomości nie zostało jednak wniesione
    przez Zainteresowanych do Spółki Cywilnej. Obowiązek udostępnienia Spółce Cywilnej
    Nieruchomości nie wynikał także z Umowy Spółki Cywilnej lub uchwały wspólników. Prawo
    użytkowania wieczystego Nieruchomości cały czas należało do majątku prywatnego
    Zainteresowanych i było objęte wspólnością ustawową małżeńską Zainteresowanych, a
    nie współwłasnością łączną wspólników Spółki Cywilnej. Zainteresowani jedynie
    nieodpłatnie umożliwili Spółce Cywilnej wykorzystywanie Nieruchomości do prowadzenia
    na niej działalności. Ewentualne zmiany w składzie wspólników Spółki Cywilnej nie
    powodowałyby zatem żadnych zmian w zakresie użytkowników wieczystych
    Nieruchomości. Spółka Cywilna na terenie Nieruchomości prowadziła działalność
    gospodarczą świadcząc tam różnym podmiotom usługi wynajmu i dzierżawy. Przychody
    oraz koszty z tytułu działalności prowadzonej przez Spółkę Cywilną na terenie
    Nieruchomości Spółka Cywilna ewidencjonowała w prowadzonej przez nią podatkowej
    księdze przychodów i rozchodów.
    Umową z 17 lipca 2019 r. Zainteresowani dokonali sprzedaży prawa użytkowania
    wieczystego części Nieruchomości, tj. działki ewidencyjnej nr (...) o powierzchni (...) m²
    (dalej także jako „Działka”). Na Działce znajdował się budynek o charakterze handlowo-
    usługowym wybudowany w roku 1972 oraz infrastruktura niezbędna do korzystania z
    tego budynku (parking, chodniki itp.). Własność ww. budynku oraz infrastruktury

    towarzyszącej znajdujących się na Działce, jako prawa związane z prawem użytkowania
    wieczystego gruntu, również były przedmiotem ww. umowy sprzedaży (zgodnie z art. 235
    kodeksu cywilnego).
    Jak już powyżej wskazano, przed sprzedażą Działka wraz z budynkiem była przez
    Zainteresowanych udostępniana Spółce Cywilnej na potrzeby prowadzenia tam przez
    Spółkę Cywilną działalności w zakresie usług wynajmu. Po sprzedaży podmiot, który nabył
    prawo użytkowania wieczystego Działki, dokonał rozbiórki znajdującego się na Działce
    budynku z roku 1972 i wybudował na Działce nowy budynek o charakterze mieszkalnym.
    Po sprzedaży prawa użytkowania wieczystego ww. Działki pozostała część Nieruchomości
    dalej była (i jest dotychczas) nieodpłatnie udostępniana przez Zainteresowanych Spółce
    Cywilnej na potrzeby prowadzonej przez tę spółkę działalności gospodarczej. Środki ze
    sprzedaży prawa użytkowania wieczystego Działki Zainteresowani rozpoznali jako
    uzyskany poprzez Spółkę Cywilną przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej oraz
    wykazali ten przychód w złożonych przez Zainteresowanych zeznaniach o wysokości
    osiągniętego dochodu (poniesionej straty) za rok podatkowy, w którym dokonano
    sprzedaży, tj. rok 2019.
    W związku z wątpliwościami co do prawidłowości opodatkowania podatkiem PIT środków
    uzyskanych z ww. sprzedaży Działki Zainteresowani składają wniosek o interpretację.
    Zainteresowani informują jednocześnie, że Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej 9
    kwietnia 2025 r. wydał Zainteresowanym interpretację indywidualną nr (...) dotyczącą
    zasad opodatkowania podatkiem PIT zdarzenia przyszłego, tj. rozważanej obecnie przez
    Zainteresowanych sprzedaży prawa użytkowania wieczystego innej części Nieruchomości.

## Pytanie

Czy środki uzyskane przez Zainteresowanych z opisanego powyżej dokonanego w roku
    2019 zbycia prawa użytkowania wieczystego Działki podlegały opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W opinii Wnioskodawców, środki uzyskane ze zbycia przez Zainteresowanych prawa
    użytkowania wieczystego Działki umową sprzedaży z 17 lipca 2019 r. nie podlegały
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Środki uzyskane ze zbycia
    nie spełniały bowiem przesłanek uznania ich za przychód z pozarolniczej działalności
    gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, a z uwagi na upływ ponad 5 lat od daty nabycia przez Zainteresowanych
    prawa użytkowania wieczystego Działki wraz z prawem własności budynku i urządzeń
    znajdujących się na Działce, środki te nie stanowiły także podlegającego opodatkowaniu
    przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Poniżej znajduje się szczegółowe uzasadnienie
    powyższego stanowiska.
    Brak przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    Zasady ustalania przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej zostały określone w
    art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Istotny dla niniejszej sprawy
    jest w szczególności art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, zgodnie z którym „przychodem z działalności gospodarczej są również
    przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących:
    a) środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu
      w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
    b) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników,
      których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł,

    c) składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub
      krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości
      niematerialnych i prawnych,
    d) składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub
      udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji
      środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    – - wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy
      prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy
      określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio”.
    Przytoczony powyżej art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych zawiera katalog składników majątku wykorzystywanych na potrzeby związane z
    działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej,
    których odpłatne zbycie skutkuje powstaniem przychodu z pozarolniczej działalności
    gospodarczej. Żadna z wymienionych w tym przepisie kategorii składników majątku nie
    obejmuje swoim zakresem opisanego we wniosku prawa użytkowania wieczystego Działki
    oraz związanego z nim prawa własności budynku i infrastruktury na Działce. Przede
    wszystkim należy wskazać, że prawo użytkowania wieczystego Działki oraz prawo
    własności budynku i towarzyszącej budynkowi infrastruktury nie spełniały określonych w
    ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych przesłanek uznania ich przez
    Zainteresowanych lub Spółkę Cywilną za środki trwałe lub wartości niematerialne i
    prawne w rozumieniu tej ustawy. Prawa te należały bowiem do majątku prywatnego
    Zainteresowanych, a Zainteresowani nie prowadzili jednoosobowej działalności
    gospodarczej. Spółka Cywilna zaś nie miała podstaw aby prawa te uznać za jej środek
    trwały lub wartość niematerialną i prawną. Spółka Cywilna nigdy nie była bowiem
    użytkownikiem wieczystym Działki lub właścicielem posadowionych na Działce budynku i
    innych urządzeń. Prawa te ani nie zostały wniesione do Spółki Cywilnej przez
    Zainteresowanych ani Spółka Cywilna nie nabyła ich w inny sposób. Prawa te, do chwili ich
    zbycia przez Zainteresowanych na podstawie umowy sprzedaży z 17 lipca 2019 r.,
    pozostawały majątkiem prywatnym Zainteresowanych objętym ich wspólnością ustawową
    małżeńską. Nie zostały zatem spełnione przesłanki uznania ich przez Spółkę Cywilną za
    środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne wynikające odpowiednio z art. 22a ust.
    1, art. 22b ust. 1 lub art. 22c ustawy o podatku od osób fizycznych (tj. brak spełnienia
    warunku własności/współwłasności środka trwałego oraz warunku nabycia prawa
    stanowiącego wartość niematerialną i prawną).
    Prawa te nie stanowiły także wartości niematerialnych i prawnych lub środków trwałych
    wymienionych w art. 22a ust. 2 i art. 22b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Należy również wskazać, że Spółka Cywilna nie zrealizowała na Działce
    inwestycji w obcych środkach trwałych (o których mowa w art. 22a ust. 2 pkt 1 ww.
    ustawy), ani nie wybudowała tam budynków/ budowli (o których mowa w art. 22a ust. 2
    pkt 2 ww. ustawy). Zauważyć również należy, że nawet gdyby Spółka Cywilna zrealizowała
    na Działce jakieś inwestycje lub wybudowała budynki i budowle, to z uwagi na specyfikę
    instytucji prawnej spółki cywilnej (brak podmiotowości prawnej) takie nakłady Spółki
    Cywilnej na Działkę i tak nie mogłyby być uznane za inwestycje w obcym środku trwałym w
    rozumieniu art. 22a ust. 2 pkt 1 ww. ustawy albo budynki i budowle w rozumieniu art. 22a
    ust. 2 pkt 2 ww. ustawy (patrz m.in. stanowisko Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
    zawarte w interpretacji indywidualnej z 10 listopada 2021 r. sygn. 0112-KDIL2-
    2.4011.675.2021.2.MM).
    Mając na uwadze powyższe należy zatem stwierdzić, że w okolicznościach opisanych we
    wniosku prawo użytkowania wieczystego Działki, ani związane z nim prawo własności
    znajdujących się na Działce budynku i towarzyszącej mu infrastruktury, nie spełniały
    przesłanek uznania ich za środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne u
    Zainteresowanych lub u Spółki Cywilnej. W konsekwencji nie podlegały one ujęciu w
    ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Prawa te nie

    stanowiły zatem składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Prawo użytkowania wieczystego Działki i związane z nim prawo własności znajdujących się
    na Działce budynku i towarzyszącej mu infrastruktury nie stanowiły także żadnego z
    pozostałych składników majątkowych wymienionych w art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. b), c) i d)
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak już powyżej wskazano nie były
    one bowiem środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi w Spółce
    Cywilnej lub u Zainteresowanych, nie były również spółdzielczym prawem do lokalu
    użytkowego. Mając na uwadze powyższe oraz fakt, że Zainteresowani nie prowadzili (i nie
    prowadzą obecnie) jednoosobowej działalności gospodarczej, w której wykorzystywaliby
    prawo użytkowania wieczystego Działki i związane z użytkowaniem wieczystym prawo
    własności znajdujących się na Działce budynku i infrastruktury, uznać należy, że środki
    uzyskane przez Zainteresowanych ze zbycia na podstawie umowy sprzedaży z 17 lipca
    2019 r. prawa użytkowania wieczystego Działki i prawa własności znajdujących się na
    Działce budynku i infrastruktury nie stanowiły przychodów z pozarolniczej działalności
    gospodarczej, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Do środków uzyskanych ze zbycia ww. praw przez Zainteresowanych
    zastosowanie powinien mieć zatem przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy.
    Powyższe stanowisko potwierdzają także interpretacje podatkowe wydawane przez
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w analogicznych stanach faktycznych.
    Przykładowo:
    • w interpretacji podatkowej z 3 grudnia 2019 r. sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.412.2019.3.
      DJD Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że:
      (...) wskazać należy, że oddanie nieruchomości do nieodpłatnego używania i
      wykorzystywanie do celów prowadzonej działalności gospodarczej nie powoduje
      wniesienia tego prawa do majątku wspólnego Spółki cywilnej (majątku stanowiącego
      własność wspólną wspólników spółki cywilnej), co oznacza, że właścicielem pozostaje
      wyłącznie wspólnik wnoszący grunt/nieruchomość do używania. W konsekwencji, w
      przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, które nie zostały uprzednio wniesione
      do spółki jako składnik majątku, a jedynie oddane do nieodpłatnego używania i
      wykorzystywane do celów prowadzonej działalności gospodarczej w ramach tej spółki,
      zastosowanie będą miały przepisy art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym
      od osób fizycznych, zatem nie powstanie przychód określony w art. 14 ust. 2 pkt 1
      powołanej ustawy. Mając na uwadze przedstawiony opis stanu faktycznego oraz
      powołane przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, że w przedmiotowej
      sprawie nie znajdzie zastosowania art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nie doszło do wniesienia Nieruchomości
      do Spółki cywilnej. Spółka tylko wykorzystywała Nieruchomość do prowadzenia w niej
      działalności gospodarczej. Sam fakt korzystania z nieruchomości, będącej
      współwłasnością Wnioskodawcy, przez Spółkę cywilną, w której Wnioskodawca jest
      wspólnikiem, nie powoduje, że w momencie sprzedaży uzyska On przychód z
      działalności gospodarczej. Skutki podatkowe odpłatnego zbycia udziału w
      Nieruchomości należy rozpatrywać na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ww. ustawy.
    • w interpretacji podatkowej z 1 lutego 2022 r. sygn. 0112-KDIL2-2.4011.967.2021.4.AG
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że:
      W przypadku odpłatnego zbycia ww. nieruchomości, które nie zostały uprzednio
      wniesione do spółki cywilnej jako składnik majątku, a jedynie budynek przemysłowy
      posadowiony na działce o nr 1 został oddany do nieodpłatnego używania spółce
      cywilnej oraz działki niezabudowane nr 2 i nr 3 wykorzystywane były przez spółkę
      cywilną w zakresie prawa przejazdu – będą miały zastosowanie przepisy art. 10 ust. 1
      pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dlatego też nie powstanie
      przychód określony w art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy, tj. z pozarolniczej działalności
      gospodarczej. Nieruchomości opisane we wniosku nie stanowią bowiem majątku

      wspólnego wspólników spółki cywilnej, lecz są majątkiem prywatnym
      Zainteresowanych”.
    • w interpretacji podatkowej z 2 czerwca 2022 r. sygn. 0114-KDIP3-1.4011.415.2022.1.EC
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że:
      W przypadku odpłatnego zbycia ww. nieruchomości, która nie została uprzednio
      wniesiona do spółki cywilnej jako składnik majątku, a jedynie lokal użytkowy został
      oddany do nieodpłatnego używania spółce cywilnej – będą miały zastosowanie
      przepisy art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
      Dlatego też nie powstanie przychód określony w art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy, tj. z
      pozarolniczej działalności gospodarczej. Nieruchomość opisana we wniosku nie
      stanowi bowiem majątku wspólnego wspólników spółki cywilnej, lecz jest Pani
      majątkiem prywatnym”.
    Brak przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych „źródłem
    przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
    a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    d) innych rzeczy
    – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
      dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
      określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany”.
    Zbycie przez Zainteresowanych prawa użytkowania wieczystego Działki wraz z prawem
    własności budynków i infrastruktury posadowionych na Działce na podstawie umowy
    sprzedaży z 17 lipca 2019 r. nastąpiło po upływie 5 lat od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło ich nabycie lub wybudowanie. Prawo użytkowania wieczystego Działki
    wraz z prawem własności znajdującego się na Działce budynku i infrastruktury
    Zainteresowani nabyli bowiem w roku 2004, a ich zbycie nastąpiło w roku 2019. Zbycie
    prawa użytkowania wieczystego Działki wraz z prawem własności budynku i urządzeń
    posadowionych na Działce nie zostało również dokonane w ramach działalności
    gospodarczej, ponieważ jak już wyjaśniano powyżej Zainteresowani nie prowadzili innej
    działalności gospodarczej niż poprzez Spółkę Cywilną, a prawo użytkowania wieczystego
    Działki wraz z prawem własności budynku i infrastruktury posadowionych na Działce
    należało do majątku prywatnego Zainteresowanych. W konsekwencji, z uwagi na upływ 5-
    letniego terminu wskazanego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, zbycie ww. praw przez Zainteresowanych dokonane na podstawie
    umowy sprzedaży z 17 lipca 2019 r. nie skutkowało powstaniem u Zainteresowanych
    podlegającego opodatkowaniu przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Podsumowując, środki uzyskane przez Zainteresowanych ze zbycia na podstawie umowy
    sprzedaży z 17 lipca 2019 r. prawa użytkowania wieczystego Działki wraz ze związanym z
    użytkowaniem wieczystym prawem własności posadowionych na Działce budynku i
    infrastruktury, nie stanowiły przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, a
    ponieważ od końca roku, w którym Zainteresowani nabyli ww. prawa, do ich zbycia w roku
    2019 upłynęło już ponad 5 lat, to środki te nie podlegały również opodatkowaniu

    podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychody z odpłatnego zbycia, o
    których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zainteresowani nie powinni zatem wykazywać przychodu z ww. zbycia w złożonych przez
    nich zeznaniach o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych w brzmieniu obowiązującym w 2019 r. (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1509 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) tej ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
        kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę,
    że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw
    przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie
    lub wybudowanie powoduje obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku
    dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w
    nieruchomości lub ww. praw nastąpi po upływie 5 lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie jest źródłem
    przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, a co za tym idzie, kwota uzyskana z tego zbycia nieruchomości, jej części lub
    udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Odrębnym źródłem przychodów jest wskazana w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy
    pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
        – - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Jak wynika z Państwa wniosku:
    • na zasadzie wspólności ustawowej małżeńskiej są Państwo użytkownikami wieczystymi
      zabudowanej Nieruchomości, które zostało nabyte w roku 2004 do majątku
      prywatnego;

    • od 15 listopada 2004 r. są Państwo wspólnikami spółki cywilnej, której przedmiotem
      działalności jest m.in. wynajem i zarządzanie nieruchomościami;
    • nie prowadzili Państwo jednoosobowej działalności gospodarczej w czasie nabywania
      Nieruchomości i bezpośrednio przed założeniem Spółki Cywilnej;
    • nieodpłatnie udostępnili Państwo Nieruchomość Spółce Cywilnej na potrzeby
      prowadzonej przez spółkę działalności. Prawo użytkowania wieczystego
      Nieruchomości ani prawo własności budynków lub urządzeń posadowionych na
      Nieruchomości nie zostało jednak wniesione przez Zainteresowanych do Spółki
      Cywilnej. Obowiązek udostępnienia Spółce Cywilnej Nieruchomości nie wynikał także z
      Umowy Spółki Cywilnej lub uchwały wspólników;
    • dokonali Państwo sprzedaży prawa użytkowania wieczystego części Nieruchomości, tj.
      działki (...) o powierzchni (...) m²;
    • po sprzedaży prawa użytkowania wieczystego ww. Działki pozostała część
      Nieruchomości dalej jest nieodpłatnie udostępniana przez Zainteresowanych Spółce
      Cywilnej na potrzeby prowadzonej przez tę spółkę działalności gospodarczej.
    Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia
      składników majątku będących:
        a) środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi
        ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
        b) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem
        składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie
        przekracza 1500 zł,
        c) składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy
        lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości
        niematerialnych i prawnych,
        d) składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub
        udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w
        ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
        – -wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy
        prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy
        określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się
        odpowiednio.
    W myśl art. 22 ust. 8 tej ustawy:
      Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie
      zgodnie z art. 22a – 22o, z uwzględnieniem art. 23.
    Zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i
      zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
        1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
        2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
        3) inne przedmioty

        – o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
        podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością
        gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy
        lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    Stosownie do art. 22c pkt 1 ww. ustawy:
      Amortyzacji nie podlegają grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów, zwane
      odpowiednio środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi.
    Stosownie natomiast do art. 22d ust. 2 cytowanej ustawy:
      Składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c, z wyłączeniem składników
      wymienionych w ust. 1, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 22n, najpóźniej w miesiącu przekazania ich
      do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka
      trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 4.
    W świetle powyższego zaliczenie przychodu ze sprzedaży składnika majątku
    wykorzystywanego w prowadzonej działalności do przychodów z działalności
    gospodarczej jest możliwe, jeśli spełnione zostaną łącznie następujące warunki:
    • składnik majątku wykorzystywano dla celów prowadzonej działalności gospodarczej,
    • składnik ten stanowi/stanowił środek trwały w rozumieniu ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych,
    • składnik majątku podlegał ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają przy tym
    możliwości uznania danego składnika majątku za środek trwały od ujęcia go w ewidencji
    środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, ani też dokonywania jego
    amortyzacji (zwłaszcza, że część środków trwałych objęta jest ustawowym wyłączeniem z
    amortyzacji podatkowej).
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie reguluje kwestii własności
    nieruchomości oraz prawa wieczystego użytkowania gruntu, w związku z czym należy
    odnieść się do przepisów prawa cywilnego.
    Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny w brzmieniu
    obowiązującym w 2019 r. (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1145 ze zm.):
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    W myśl art. 47 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw
      rzeczowych.
    Stosownie do art. 48 ustawy Kodeks cywilny:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Z powyższego w sposób jednoznaczny wynika, że grunty stanowiące odrębny przedmiot
    własności są z natury swej nieruchomościami, budynki natomiast trwale z gruntem
    związane są częścią składową nieruchomości zgodnie z zasadą superficies solo cedit, w
    myśl której własność nieruchomości gruntowej rozciąga się na budynki, które stały się
    częścią składową nieruchomości. Budynek trwale związany z gruntem jako część składowa
    gruntu nie może być przedmiotem odrębnej własności.

    Zgodnie natomiast z art. 232 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Grunty stanowiące własność Skarbu Państwa a położone w granicach
      administracyjnych miast oraz grunty Skarbu Państwa położone poza tymi granicami,
      lecz włączone do planu zagospodarowania przestrzennego miasta i przekazane do
      realizacji zadań jego gospodarki, a także grunty stanowiące własność jednostek
      samorządu terytorialnego lub ich związków, mogą być oddawane w użytkowanie
      wieczyste osobom fizycznym i osobom prawnym.
    Z kolei jak stanowi art. 235 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Budynki i inne urządzenia wzniesione na gruncie Skarbu Państwa lub gruncie
      należącym do jednostek samorządu terytorialnego bądź ich związków przez
      wieczystego użytkownika stanowią jego własność. To samo dotyczy budynków i innych
      urządzeń, które wieczysty użytkownik nabył zgodnie z właściwymi przepisami przy
      zawarciu umowy o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste.
    Natomiast z art. 235 § 2 ustawy Kodeks cywilny wynika, że:
      Przysługująca wieczystemu użytkownikowi własność budynków i urządzeń na
      użytkowanym gruncie jest prawem związanym z użytkowaniem wieczystym.
    Granice prawa użytkowania wieczystego są wyznaczane przez ustawy, zasady współżycia
    społecznego oraz umowę o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste. Uprawnienie do
    wyłącznego korzystania z gruntu przez użytkownika wieczystego gruntu jest skuteczne
    wobec osób trzecich, a także właściciela gruntu, chyba że umowa, o której mowa wyżej,
    zawiera odrębne uregulowania dotyczące uprawnień właściciela.
    Kodeks cywilny nadał prawu wieczystego użytkowania gruntu nadrzędny charakter w
    stosunku do prawa własności budynków znajdujących się na tym gruncie. Prawem
    głównym jest w tym przypadku prawo wieczystego użytkowania, a prawem związanym
    jest prawo własności budynków i urządzeń. Jednakże żadne z nich nie może stanowić
    samodzielnie przedmiotu obrotu prawnego. Oznacza to, że prawo własności tych
    budynków dzieli los prawny użytkowania wieczystego gruntu. Zatem zbycie tego prawa
    odnosi się też do budynków, natomiast sama własność budynków nie może być
    przeniesiona na inną osobę bez przeniesienia użytkowania wieczystego gruntu.
    Jak już wyżej wskazano przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może stanowić
    przychód z dwóch odrębnych źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej lub ze
    źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Decydujące znaczenie dla kwalifikacji przychodu uzyskanego ze zbycia
    nieruchomości do właściwego źródła ma fakt wykorzystywania tej nieruchomości do celów
    prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz charakter tej
    nieruchomości.
    Z treści wniosku wynika, iż nieodpłatnie umożliwiali Państwo Spółce Cywilnej prowadzenie
    działalności na opisanej we wniosku Nieruchomości, do której posiadali prawo jej
    użytkowania wieczystego. Prawo użytkowania wieczystego tej Nieruchomości ani prawo
    własności budynku lub urządzeń posadowionych na Nieruchomości nie zostało jednak
    wniesione przez Zainteresowanych do Spółki Cywilnej.
    Zasady działania spółek cywilnych regulują przepisy art. 860-875 ustawy Kodeks cywilny.
    Zgodnie z art. 860 § 1 tej ustawy:
      Przez umowę spółki wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu
      gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie
      wkładów.
    Stosownie do art. 861 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Wkład wspólnika może polegać na wniesieniu do spółki własności lub innych praw
      albo na świadczeniu usług.

    Natomiast w myśl art. 862 tej ustawy:
      Jeżeli wspólnik zobowiązał się wnieść do spółki własność rzeczy, do wykonania tego
      zobowiązania, jak również do odpowiedzialności z tytułu rękojmi oraz do
      niebezpieczeństwa utraty lub uszkodzenia rzeczy stosuje się odpowiednio przepisy o
      sprzedaży. Jeżeli rzeczy mają być wniesione tylko do używania, stosuje się
      odpowiednio w powyższym zakresie przepisy o najmie.
    Z powyższych przepisów wynika, iż spółka cywilna jest umową zawartą przez wspólników
    w celu dążenia do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego. Właścicielami majątku
    wykorzystywanego w prowadzonej w formie spółki cywilnej pozarolniczej działalności
    gospodarczej są wspólnicy tej spółki w ramach współwłasności łącznej wspólników spółki
    cywilnej, a nie spółka. Jeżeli wspólnik spółki cywilnej jest właścicielem składnika majątku
    poza spółką, to może wnieść do spółki cywilnej prawo własności lub prawo do używania
    tego składnika. W przypadku wniesienia do spółki cywilnej wkładu w postaci składnika
    majątku stanowiącego wyłączną własność wspólnika, z chwilą wniesienia do spółki ta
    wyłączna własność przekształca się we współwłasność łączną wspólników spółki cywilnej.
    Natomiast w przypadku wniesienia do spółki jedynie prawa do używania ww. składnika
    majątku, jego właścicielem nadal pozostaje wyłącznie wspólnik wnoszący wkład.
    Mając na względzie powyższe, w sytuacji, gdy wspólnicy przekazali do wspólnie
    prowadzonej spółki cywilnej jedynie prawo nieodpłatnego używania Nieruchomości, to
    składnika tego nie można uznać za środek trwały w rozumieniu art. 22a ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W konsekwencji odpłatne zbycie prawa wieczystego użytkowania Działki dokonane 17
    lipca 2019 r. nie generowało przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej w
    związku z art. 14 ust. 2 pkt 1 tej ustawy.
    Tym samym dokonaną 17 lipca 2019 r. sprzedaż prawa wieczystego użytkowania Działki
    należało kwalifikować do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. c
    ustawy. Mając jednak na uwadze, że od nabycia tego prawa do dnia jego zbycia upłynął
    pięcioletni okres, o którym mowa w tym przepisie, zbycie to nie spowodowało powstania
    zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Odnośnie do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych informuję, że
    dotyczą one tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, w określonych stanach
    faktycznych czy zdarzeniach przyszłych i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte
    są wiążące.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
      ochronnej będą mogli Państwo skorzystać, jeśli zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;

        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Zainteresowany będący stroną postępowania – (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.