Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.106.2024.9.LS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-15
Teza: Opodatkowanie przychodów z tytułu wypłaty zaliczek na
poczet zysku na rzecz komplementariusza.
Słowa kluczowe: komplementariusz
płatnik
zaliczka
zyski-udział w zyskach
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z kapitałów pieniężnych.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Kapitały pieniężne.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 5-art. 24-ust. 5

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 stycznia 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 29 stycznia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka jest spółką komandytową, której przedmiot przeważającej działalności obejmuje:
    działalność prawniczą (PKD 69,10,Z). Przedmiot pozostałej działalności Spółki stanowi:
    pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane (PKD 85,59,B).
    Spółka podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
    (przychodów) bez względu na miejsce ich osiągania (nieograniczony obowiązek
    podatkowy nieograniczony obowiązek podatkowy w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia
    15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805
    z późn. zm.; dalej: „ustawa o CIT”)). Rokiem obrotowym Spółki jest rok kalendarzowy, przy
    czym pierwszy rok obrotowy kończy się w dniu 31 grudnia 2024 r. Wspólnikami Spółki są:
      1) Komplementariusz – osoba fizyczna – podlegający w Polsce obowiązkowi
        podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce
        ich osiągania (nieograniczony obowiązek podatkowy w rozumieniu art. 3 ust. 1
        ustawy o PIT),
      2) Komandytariusz – osoba fizyczna - podlegający w Polsce obowiązkowi podatkowemu
        od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce ich osiągania
        (nieograniczony obowiązek podatkowy w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o PIT).
    Wspólnicy Spółki, w drodze odrębnych uchwał, mogą ustalać inny od wynikającego z
    umowy Spółki udział wspólników w zyskach tej Spółki. Wspólnikom mogą być wypłacane w
    trakcie roku zaliczki na poczet udziału w zysku Spółki.
    Spółka jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: „CIT”) zgodnie
    przepisami ustawy o CIT. Powyższe skutkuje tym, że to Spółka obowiązana jest do
    obliczenia i zapłaty podatku dochodowego od dochodu uzyskanego przez Spółkę.
    Opodatkowanie po stronie wspólników Spółki pojawia się wyłącznie w momencie
    uzyskiwania przez nich podziału i wypłaty zysku osiągniętego przez Spółkę, co wiąże się po
    stronie Spółki z dodatkowym obowiązkiem wystąpienia w roli płatnika podatku
    dochodowego od osób fizycznych (dalej: „PIT”) tj. z koniecznością prawidłowego
    obliczenia, poboru i zapłaty pobranego podatku dochodowego.
    Spółka zamierza, w trakcie trwania roku obrotowego, wypłacać wspólnikom (w tym
    Komplementariuszowi) miesięczne zaliczki na poczet zysku należnego za dany rok
    obrotowy. Jednocześnie, w przypadku gdy zysk należny za dany rok obrotowy będzie
    niższy od wartości zaliczek wypłaconych wspólnikom, mogą być oni zobowiązani do ich
    zwrotu w całości lub części.

## Pytanie

Czy Spółka zobowiązana będzie do pobierania – na podstawie art. 41 ust. 4e w zw. z art.
    30a ust. 1 pkt 4 oraz w zw. z art. 30a ust. 6a ustawy o PIT – zryczałtowanego podatku
    dochodowego od osób fizycznych przy wypłacie Komplementariuszom zaliczki/zaliczek na
    poczet udziału w jej zyskach w ciągu roku podatkowego, kiedy nie jest jeszcze znana kwota
    zobowiązania podatkowego Spółki z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych?
    Państwa stanowisko w sprawie

    Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku wypłaty Komplementariuszowi w trakcie roku
    podatkowego, gdy nie jest jeszcze znana kwota zobowiązania podatkowego Spółki z tytułu
    CIT, zaliczki na poczet udziału w zysku Spółki, nie wystąpi po stronie Spółki obowiązek
    obliczenia, poboru oraz wpłaty zryczałtowanego PIT, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt
    4 ustawy o PIT.
    Uzasadnienie stanowiska własnego
    Zgodnie z generalną zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 9 ust. 1
    ustawy o PIT opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju
    dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
    których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść przepisu art. 11 ust. 1 ustawy o PIT stanowi, że przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-
    15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych
    instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    Stosownie do brzmienia art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o PIT, źródłem przychodów są kapitały
    pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż
    wymienione w pkt 8 lit. a-c.
    W myśl art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się
    dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych faktycznie
    uzyskane z tego udziału, w tym również:
      a) dywidendy z akcji złożonych przez członków pracowniczych funduszy emerytalnych
        na rachunkach ilościowych,
      b) oprocentowanie udziałów członkowskich z nadwyżki bilansowej (dochodu ogólnego)
        w spółdzielniach,
      c) podział majątku likwidowanej osoby prawnej lub spółki,
      d) wartość dokonanych na rzecz wspólników spółek, nieodpłatnych lub częściowo
        odpłatnych świadczeń, określoną według zasad wynikających z art. 11 ust. 2-2b.
    Pojęcie udziału w zyskach osób prawnych zostało wyjaśnione przez ustawodawcę w treści
    art. 5a pkt 31 ustawy o PIT i oznacza to również udział w zyskach spółek, o których mowa
    w art. 28 lit. c-e. W tej kategorii spółek ustawodawca wymienił natomiast m.in. spółkę
    komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną mające siedzibę lub zarząd na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie z treścią art. 24 ust. 5 ustawy o PIT dochodem
    (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód (przychód) faktycznie
    uzyskany z tego udziału.
    Przychód podatkowy po stronie podatnika powstaje zatem kasowo, czyli w dacie
    faktycznego otrzymania. Odnosząc zatem powyższe do otrzymanej przez
    komplementariusza w trakcie roku zaliczki na poczet zysku należy wskazać, że zgodnie z
    przywołanym przepisem momentem rozpoznania obowiązku podatkowego z powyższego
    tytułu jest dzień faktycznej wypłaty tej zaliczki (przychód faktycznie uzyskany). Powyższe w
    ocenie Spółki nie przekłada się jednak na obowiązki Wnioskodawcy jako płatnika związane
    z obliczeniem, poborem i wpłatą zryczałtowanego podatku w trakcie roku. Analiza
    przepisów ustawy o PIT prowadzi bowiem do jednoznacznych wniosków, że w odniesieniu
    do wypłaconej w trakcie roku zaliczki takie obowiązki nie wystąpią.
    Jak stanowi art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT, od uzyskanych dochodów (przychodów)
    pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a, z dywidend
    i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych.

    W odniesieniu do komplementariusza będącego osobą fizyczną przychód uzyskany przy
    wypłacie zysku przez spółkę komandytową jest więc obecnie traktowany jako przychód z
    kapitałów pieniężnych, który podlega opodatkowaniu zryczałtowanym 19% podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych. Podatek pobierany jest „u źródła” przez płatnika, bez
    prawa pomniejszenia o koszty uzyskania przychodów komplementariusza. Tego rodzaju
    przychody (opodatkowane zryczałtowanym podatkiem dochodowym) nie podlegają
    kumulacji z dochodami innego rodzaju, które opodatkowane są według skali podatkowej.
    W związku z tym nie wykazuje się ich w rocznym zeznaniu podatkowym. Obowiązki
    płatnika PIT zostały przez ustawodawcę zawarte w art. 41 ust. 4e ustawy o PIT, zgodnie z
    którym spółki, o których mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, obowiązane są jako płatnicy pobierać
    zryczałtowany podatek dochodowy, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4, z
    uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e. Podatek ten podlega wpłacie w
    terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano podatek - na
    rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy
    według miejsca zamieszkania płatnika (art. 42 ustawy o PIT).
    Odnosząc się natomiast do zasad, których uwzględnienie jest obowiązkiem płatnika,
    wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 30a ust. 6a ustawy o PIT, zryczałtowany
    podatek obliczony zgodnie z ust. 1 pkt 4, od przychodów uzyskiwanych przez
    komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit.
    c, pomniejsza się o kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału
    komplementariusza w zysku tej spółki i podatku należnego od dochodu tej spółki,
    obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o CIT, za rok podatkowy, z którego przychód z
    tytułu udziału w zysku został uzyskany.
    Analizując treść przywołanego przepisu należy wskazać, że pomniejszenie
    zryczałtowanego podatku naliczonego od przychodów komplementariusza osiągniętych z
    tytułu udziału w zysku spółki komandytowej będzie możliwe dopiero po zakończeniu
    danego roku podatkowego.
    Dopiero wówczas, zgodnie z regulacjami ustawy o CIT, spółka komandytowa będzie mogła
    obliczyć kwotę należnego za dany rok podatkowy CIT. Stąd w ocenie Wnioskodawcy za
    prawidłowe należy uznać podejście, zgodnie z którym brak możliwości uwzględnienia
    przez płatnika powyższych zasad w odniesieniu do płatności zaliczek na poczet zysku za
    rok obrotowy determinuje brak obowiązku poboru zryczałtowanego PIT z tytułu wypłaty
    tych zaliczek.
    Potwierdzeniem powyższego jest również wyrażone w uzasadnieniu do projektu ustawy z
    dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych
    innych ustaw (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 2123 z późn. zm.; dalej jako: „Ustawa Nowelizująca")
    podejście projektodawcy, zgodnie z którym celem wprowadzonych zmian nie jest
    doprowadzenie do podwójnego opodatkowania komplementariuszy. W treści wskazanego
    uzasadnienia wskazano bowiem, że:
    „(...) uznając zatem, iż brak jest racjonalnego uzasadnienia dla dalszego podatkowego
    różnicowania zasad opodatkowania komandytariusza w spółce komandytowej z
    zasadami dotyczącymi wspólników spółki kapitałowej proponuje się nadanie spółce
    komandytowej statusu podatnika podatku dochodowego. W takim przypadku do
    komplementariusza takiej spółki znajdować będą zastosowanie przepisy art. 22 ust. 1a-
    1e ustawy o CIT oraz art. 30a ust. 6a-6e ustawy o PIT pozwalające na odliczenie przez
    ten podmiot od podatku dochodowego wyliczonego od dochodu z udziału w zyskach
    spółki komandytowej, kwoty podatku zapłaconej przez tę spółkę, proporcjonalnie
    obciążającej zysk komplementariusza uzyskany z udziału w takiej spółce. W
    konsekwencji komplementariusz spółki komandytowej podlegać będzie podobnym
    obciążeniom podatkowym jak wspólnicy spółek podatkowo transparentnych (spółek
    niebędących podatnikami podatku dochodowego)”.

    Warto w tym miejscu również przywołać druk sejmowy nr 1725 z 2013 r., który zawierał
    uzasadnienie do przepisów wprowadzających opodatkowanie spółek komandytowo-
    akcyjnych, z którego wynikało, że:
    „Konsekwencją nadania S.K.A. podmiotowości na gruncie ustawy CIT jest wprowadzenie
    dwóch poziomów opodatkowania dochodu wypracowanego przez tą spółkę - podobnie
    jak ma to miejsce w odniesieniu do pozostałych spółek - podatników podatku CIT, tj. spółki
    z ograniczoną odpowiedzialnością i spółki akcyjnej. Wspólnicy S.K.A., tj. zarówno jej
    akcjonariusz, jak i komplementariusz, zostaną opodatkowani od faktycznie uzyskanego
    przez nich dochodu z uczestnictwa w zysku takiej spółki. W przypadku jednak wypłaty
    zysku na rzecz komplementariusza przyznane zostanie mu prawo do odliczenia od
    podatku naliczonego od wypłat z zysku kwoty podatku zapłaconego przez S.K.A. od
    własnych dochodów, w części, w jakiej zapłacony przez S.K.A. podatek ekonomicznie
    obniżał wypłacony komplementariuszowi zysk tej spółki. Żaden z nich nie będzie zatem
    opodatkowany na bieżąco z tytułu prowadzonej przez S.K.A. działalności gospodarczej”.
    Wobec powyższego, celem ustawodawcy konsekwentnie wskazywanym w obu
    uzasadnieniach do ustaw o podatkach dochodowych jest zachowanie jednokrotnego
    poziomu opodatkowania uzyskiwanych przez komplementariusza przychodów. Cel ten
    jest realizowany poprzez przewidziany w art. 30a ust. 6a-6e ustawy o PIT tzw. mechanizm
    odliczenia. Nie ma przy tym znaczenia czy chodzi o komplementariusza pełniącego tę rolę
    w spółce komandytowo-akcyjnej czy w spółce komandytowej. Skoro obowiązek
    uwzględnienia tych zasad jest niezbędny do prawidłowego obliczenia przez płatnika
    zryczałtowanego podatku to niemożność wywiązania się z tego obowiązku w trakcie roku
    jednoznacznie potwierdza, że pobór i odprowadzenie należnego podatku zostało
    przesunięte do czasu ustalenia przez spółkę komandytową należnego za rok podatkowy
    podatku dochodowego.
    Podejście to znajduje również swoje potwierdzenie w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 3 grudnia 2020 r. sygn. akt II FSK 2048/18. W przywołanym
    orzeczeniu rozstrzygnięto o ciążącym na płatniku obowiązku poboru zryczałtowanego
    podatku dochodowego w odniesieniu do zaliczki na poczet zysku wypłacanej
    komplementariuszowi spółki komandytowo-akcyjnej, uzasadniając brak obowiązku
    poboru zryczałtowanego podatku istniejącą relacją pomiędzy art. 41 ust. 4e z art. 30a ust.
    1 pkt 4 z uwzględnieniem art. 30a ust. 6a-6e ustawy o PIT. W ocenie NSA sam fakt
    powstania przychodu, który wyznacza moment obowiązku podatkowego w rozumieniu
    art. 4 ustawy – Ordynacja Podatkowa jest niewystarczającym elementem, by móc
    stwierdzić konieczność poboru zryczałtowanego podatku. Obowiązek taki powstaje
    bowiem dopiero wtedy, gdy obowiązek podatkowy przekształci się w zobowiązanie
    podatkowe w rozumieniu art. 5 Ordynacji podatkowej. W myśl powołanego przepisu jest
    to wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz
    Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego podatku w wysokości, w terminie
    oraz w miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego. Skoro definicja
    zobowiązania podatkowego związana jest z koniecznością zapłaty podatku przez
    podatnika, to aby płatnik mógł je właściwie zrealizować powinien mieć możliwość
    określenia prawidłowej kwoty wysokości należnego do zapłaty podatku. Bez istnienia tego
    elementu nie można zasadnie twierdzić, że powstało zobowiązanie podatkowe,
    prowadzące do konieczności zapłaty podatku. Inaczej mówiąc obowiązek podatkowy nie
    przekształcił się jeszcze w zobowiązanie podatkowe. To z kolei, zdaniem sądu, wpływa na
    brak możliwości prawidłowego wywiązywania się przez płatnika ze swoich obowiązków.
    Jak wskazano powyżej, treść art. 41 ust. 4e ustawy o PIT, odnosząca się do obowiązków
    Spółki jako płatnika, jednoznacznie określa, że pobór zryczałtowanego podatku powinien
    nastąpić z uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e. Ustawodawca wprost
    zatem wskazuje, że aby obowiązek poboru podatku wystąpił, płatnik powinien wcześniej
    dokonać prawidłowego jego obliczenia. Jeżeli do obliczenia wysokości przychodu i
    podatku komplementariusza, zgodnie z art. 30a ust. 6a powołanej ustawy, konieczne jest
    poznanie następujących wartości:

      a) zysku osiągniętego przez spółkę komandytową za dany rok obrotowy, który wynika z
        zatwierdzonego sprawozdania finansowego,
      b) sposobu podziału tego zysku pomiędzy wspólników,
      c) dochodu spółki komandytowej obliczonego na podstawie art. 19 ustawy o CIT oraz
      d) podatku dochodowego należnego od tak obliczonego dochodu to obowiązek
        podatkowy komplementariusza powstały z chwilą wypłaty mu zaliczki na poczet
        udziału w zyskach przekształci się w zobowiązanie podatkowe nie wcześniej niż w
        momencie obliczenia powyższych wartości.
    Dopiero wówczas znana będzie wysokość podatku do zapłaty przez komplementariusza.
    W konsekwencji w tym momencie płatnik będzie mógł zrealizować swój obowiązek w
    postaci obliczenia podatku, zaś w dalszej kolejności pobrania go i wpłacenia właściwemu
    organowi podatkowemu. W ocenie NSA:
    „Wprowadzenie do art. 41 ust. 4e ustawy o PIT sformułowania, że pobór podatku ma
    następować przez płatnika z uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e
    oznacza, że zamiar projektodawcy znalazł odzwierciedlenie w tekście ustawy podatkowej.
    Dodatkowo jeszcze raz należy wskazać, że ustawodawca nie wprowadził w przypadku
    zaliczkowej wypłaty zysku komplementariuszowi, obowiązku pobierania przez SKA zaliczek
    na podatek”.
    Jednocześnie podejście to znajduje potwierdzenie w aktualnym orzecznictwie
    wojewódzkich sądów administracyjnych m.in.:
    1) wyrok WSA w Gliwicach z 17 maja 2022 r. sygn. I SA/Gl 1513/21:
    „(...)Wprowadzenie do art. 41 ust. 4e u.p.d.o.f. sformułowania, że pobór podatku ma
    następować przez płatnika z uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e
    oznacza, że zamiar projektodawcy znalazł odzwierciedlenie w tekście ustawy podatkowej.
    Dodatkowo jeszcze raz należy wskazać, że ustawodawca nie wprowadził w przypadku
    zaliczkowej wypłaty zysku komplementariuszowi, obowiązku pobierania przez spółkę
    zaliczek na podatek. Powyższa wykładnia mających zastosowanie w sprawie przepisów
    prawa podatkowego prowadzi do wniosku, że stanowisko organu interpretacyjnego
    zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej interpretacji, było błędne.”;
    2) wyrok WSA w Poznaniu z 22 kwietnia 2022 r. sygn. I SA/Po 701/21:
    „(...)Wypłacając komplementariuszom w trakcie roku podatkowego zaliczki na poczet
    zysku, spółka komandytowa nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku
    dochodowego, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. Ustawodawca w zakresie
    tego podatku nie wprowadził obowiązku pobierania zaliczek przez płatnika, zaś obliczenie
    wysokości podatku powinno odbywać się według zasad określonych w art. 30a ust. 6a u.p.
    d.o.f. Jest to natomiast możliwe dopiero po obliczeniu podatku należnego spółki
    komandytowej za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został
    uzyskany.”;
    3) wyrok WSA w Warszawie z dnia 10 sierpnia 2022 r. sygn. akt III SA/Wa 2965-66/21
    (orzeczenia seryjne):
    „Jeżeli do obliczenia wysokości podatku od komplementariusza, zgodnie z art. 30a ust. 6a
    u.p.d.o.f., konieczne jest poznanie wysokości podatku należnego spółki, to obowiązek
    podatkowy komplementariusza powstały z chwilą wypłaty mu zaliczki na poczet udziału w
    zyskach, przekształci się w zobowiązanie podatkowe w momencie obliczenia dochodu tej
    spółki na podstawie art. 19 u.p.d.o.p. Dopiero wówczas znana będzie wysokość podatku
    do zapłaty przez komplementariusza. W konsekwencji w tym momencie płatnik będzie
    mógł zrealizować swój obowiązek w postaci obliczenia podatku, zaś w dalszej kolejności
    pobrania go i wpłacenia właściwemu organowi podatkowemu. Tylko w taki sposób płatnik
    zrealizuje wynikający z art. 41 ust. 4e u.p.d.o.f. obowiązek pobrania podatku z
    uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e u.p.d.o.f. Wypłacając

    komplementariuszom w trakcie roku podatkowego zaliczki na poczet zysku, spółka
    komandytowa nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego, o
    którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. Ustawodawca w zakresie tego podatku nie
    wprowadził obowiązku pobierania zaliczek przez płatnika, zaś obliczenie wysokości
    podatku powinno odbywać się według zasad określonych w art. 30a ust. 6a u.p.d.o.f. Jest
    to natomiast możliwe dopiero po obliczeniu podatku należnego spółki komandytowej za
    rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany.”;
    4) wyrok WSA w Krakowie z dnia 20 grudnia 2022 r. sygn. akt I SA/Kr 1098/22:
    „Jeżeli do obliczenia wysokości podatku od komplementariusza, zgodnie z art. 30a ust. 6a
    u.p.d.o.f., konieczne jest poznanie wysokości podatku należnego spółki, to obowiązek
    podatkowy komplementariusza powstały z chwilą wypłaty mu zaliczki na poczet udziału w
    zyskach, przekształci się w zobowiązanie podatkowe w momencie obliczenia dochodu tej
    spółki na podstawie art. 19 u.p.d.o.p. Dopiero wówczas znana będzie wysokość podatku
    do zapłaty przez komplementariusza. W konsekwencji w tym momencie płatnik będzie
    mógł zrealizować swój obowiązek w postaci obliczenia podatku, zaś w dalszej kolejności
    pobrania go i wpłacenia właściwemu organowi podatkowemu. Tylko w taki sposób płatnik
    zrealizuje wynikający z art. 41 ust. 4e u.p.d.o.f. obowiązek pobrania podatku z
    uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e u.p.d.o.f. Wypłacając
    komplementariuszom w trakcie roku podatkowego zaliczki na poczet zysku, spółka
    komandytowa nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego, o
    którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. Ustawodawca w zakresie tego podatku nie
    wprowadził obowiązku pobierania zaliczek przez płatnika, zaś obliczenie wysokości
    podatku powinno odbywać się według zasad określonych w art. 30a ust. 6a u.p.d.o.f. Jest
    to natomiast możliwe dopiero po obliczeniu podatku należnego spółki komandytowej za
    rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany.”;
    5) wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 07 lutego 2023 r. sygn. akt I SA/Wr 242/22:
    „Podatek należny w odniesieniu do roku podatkowego oznacza, że ustawodawca przyjął,
    iż odliczenie od zryczałtowanego podatku naliczonego od przychodu komplementariusza z
    tytułu udziału w zysku podatku należnego zapłaconego przez Spółkę odnosi się do roku
    podatkowego, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany. Skoro art. 30a
    ust. 6a uPIT odnosi się do podatku należnego obliczonego według art. 19 uPIT, to znaczy,
    że chodzi wyłącznie o zaliczenie na poczet podatku zryczałtowanego od przychodów
    komplementariusza z tytułu udziału w zysku spółki podatku dochodowego od osób
    prawnych mającego odzwierciedlenie/ wynikające z zeznania rocznego spółki (CIT-8). Jeżeli
    do obliczenia wysokości podatku od komplementariusza zgodnie z art. 30a ust. 6a uPIT,
    konieczne jest poznanie wysokości podatku należnego spółki, to obowiązek podatkowy
    komplementariusza powstały z chwilą wypłaty mu zaliczki na poczet udziału w zyskach,
    przekształca się w zobowiązanie podatkowe dopiero w momencie obliczenia dochodu tej
    spółki na podstawie art. 19 uPIT. Wówczas znana będzie wysokość podatku do zapłaty
    przez komplementariusza i równocześnie płatnik będzie mógł zrealizować swój obowiązek
    w postaci obliczenia podatku, zaś w dalszej kolejności pobrania go i wpłacenia
    właściwemu organowi podatkowemu.”;
    6) wyrok WSA w Krakowie z dnia 24 lutego 2023 r. sygn. akt I SA/Kr 26/23:
    „Wypłacając komplementariuszom w trakcie roku podatkowego zaliczki na poczet zysku,
    spółka komandytowa nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku
    dochodowego, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 PDOFizU. Ustawodawca w zakresie
    tego podatku nie wprowadził obowiązku pobierania zaliczek przez płatnika, zaś obliczenie
    wysokości podatku powinno odbywać się według zasad określonych w art. 30a ust. 6a
    PDOFizU. Jest to natomiast możliwe dopiero po obliczeniu podatku należnego spółki
    komandytowej za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został
    uzyskany.

    Taki sposób odczytania wzajemnej relacji pomiędzy art. 41 ust. 4e i art. 30a ust. 1 pkt 4
    oraz 6a-6e PDOFizU, odpowiada zamiarowi projektodawcy, zmierzającemu do zakazu
    podwójnego opodatkowania zysku komplementariusza spółki komandytowej.”;
    7) wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 18 kwietnia 2023 r. sygn. akt I SA/Wr 638/22:
    „Nie ulega wątpliwości, że wypłata zaliczki na poczet zysku powoduje powstanie u
    wspólnika przychodu, w przypadku osoby fizycznej jest to przychód, o którym mowa w art.
    17 ust. 1 pkt 4 uPIT. Momentem uzyskania przychodu jest faktyczne uzyskanie dochodu
    (przychodu)
    z tego udziału. Zatem w momencie zaliczkowej wypłaty na poczet zysku po stronie
    komplementariusza powstaje obowiązek podatkowy. Samo jednak powstanie obowiązku
    podatkowego nie oznacza jeszcze obowiązku zapłaty podatku, bowiem następuje to
    dopiero wówczas, gdy obowiązek podatkowy przekształci się w zobowiązanie podatkowe.
    Zgodnie z art. 4 OrdPU obowiązkiem podatkowym jest wynikająca z ustaw podatkowych
    nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z
    zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach. Natomiast stosownie do art. 5
    OrdPU zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego
    zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa lub jednostki samorządu
    terytorialnego podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w przepisach
    prawa podatkowego.
    (...) W świetle powyższego obowiązek wynikający z powyższych uregulowań zostaje
    skonkretyzowany i przekształca się w zobowiązanie podatkowe dopiero z chwilą złożenia
    przez spółkę komandytową, jako płatnika, zeznania CIT-8. Dopiero w tym dniu określona
    zostaje ostatecznie wysokość zysku spółki komandytowej i możliwe jest ustalenie
    przypadającego na wspólnika przychodu z tytułu udziału w tym zysku, uwzględniającego
    pomniejszenie, o którym mowa w art. 30a ust. 6a uPIT. Zatem dopiero po złożeniu
    zeznania CIT-8 płatnik ma obowiązek pobrać zryczałtowany podatek z powyższego tytułu.”,
    a także orzecznictwie NSA:
    1) wyrok NSA z dnia 09 maja 2023 r. sygn. akt II FSK 1326/22:
    „Wspólnikowi spółki komandytowej przysługuje prawo do żądania podziału i wypłaty zysku
    na koniec roku obrotowego (art. 52 § 1 w zw. z art. 103 § 1 ustawy z 15 września 2000 r.
    Kodeks spółek handlowych, t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1526 ze zm.). Prawo to jest związane z
    udziałem w spółce i powstaje dopiero po zakończeniu roku obrotowego spółki. Jeżeli
    zatem ustawa podatkowa przedmiotem opodatkowania czyni przychody z tytułu udziału w
    zysku, to za takie można tylko uznać świadczenie, do którego prawo wspólnik nabywa po
    zakończeniu roku podatkowego. Zryczałtowany podatek dochodowy od przychodu z
    udziału w zyskach może zatem być pobrany wyłącznie od faktycznie osiągniętego
    przychodu z udziału w zysku, a nie - od zaliczki na poczet tego zysku, którego wysokość nie
    jest jeszcze znana w trakcie roku obrotowego. Potwierdza tę tezę, na co zwrócił uwagę sąd
    pierwszej instancji, sposób określenia obowiązku płatnika, który zgodnie z art. 41 ust. 4e
    PDOFizU pobrać miał podatek z uwzględnieniem art. 30a ust. 6a tej ustawy, czyli z
    proporcjonalnym pomniejszeniem go o podatek zapłacony przez spółkę za rok
    podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany. Zakładając
    racjonalność prawodawcy i uwzględniając założony przez niego cel tego przepisu
    (eliminowanie ekonomicznego podwójnego opodatkowania) należy uznać, że wysokość
    podatku zapłaconego przez spółkę musi być już znana w dacie dokonywania poboru
    podatku przez płatnika.
    Odnosząc się do argumentu organu, że zaliczka wypłata zaliczki na poczet udziału w zysku
    traktowana jest jak przychód z udziału w zysku i opodatkowana zryczałtowanym
    podatkiem dochodowym, trzeba przypomnieć, że zgodnie z art. 217 Konstytucji RP
    przedmiot opodatkowania musi być określony w ustawie. Przepisy ustaw podatkowych
    powinny być dostatecznie jednoznaczne i precyzyjne tak, by na ich podstawie podatnik był
    w stanie określić treść swojego obowiązku podatkowego. Wymóg ustawowej regulacji

    naruszają przepisy niejasne i nieprecyzyjne, które pozostawiają organom je stosującym
    nadmierną swobodę. (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 25 kwietnia 2001 r., K 13
    /01, OTK 2001/4/81). Dokonana przez organ wykładnia prowadziłaby do ustalenia
    podstawy opodatkowania w oparciu o kryteria pozaustawowe, co stanowiłoby naruszenie
    art. 217 Konstytucji RP (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 lutego 2016
    r.,
    II FSK 3585/13).”.
    W cytowanym orzeczeniu NSA dokonał jednoznacznie krytycznej oceny dotychczasowego
    podejścia Organu w okolicznościach analogicznych do przedstawionych w przedmiotowej
    sprawy. Wskazano także na szczególnie istotny aspekt jakim jest oczywista sprzeczność z
    Konstytucją RP dokonywanej obecnie przez Organ oceny zastosowania przepisów.
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, Spółka wypłacając
    Komplementariuszowi w trakcie roku podatkowego zaliczki na poczet udziału w zysku
    Spółki nie będzie zobowiązana do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego, o
    którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT. Będzie to natomiast możliwe dopiero
    po obliczeniu podatku należnego za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w
    zysku Spółki został uzyskany.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 29 stycznia 2029 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak 0114-KDIP3-1.4011.106.2024.1.LS, w której uznałem Państwa stanowisko za
    nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Państwu 9 kwietnia 2024 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    8 maja 2024 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie.
    Wnieśli Państwo o:
      1. uchylenie zaskarżonej interpretacji w całości,
      2. zasądzenie od Organu na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym
        kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił skarżoną interpretację – wyrokiem z
    29 sierpnia 2024 r. sygn. akt III SA/Wa 1288/24.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie – wyrokiem z 1 kwietnia 2025 r. sygn. akt II
    FSK 1627/24 oddalił skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 1 kwietnia 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:

      - uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Wojewódzki Sąd Administracyjny oraz Naczelny Sąd Administracyjny w w/w
        wyrokach ;
      - ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest
        prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 1 § 2 ustawy z 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2024 r.
    poz. 18):
      Spółkami handlowymi są: spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa,
      spółka komandytowo-akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością i spółka
      akcyjna.
    Stosownie do zapisu art. 4 § 1 pkt 1 Kodeksu spółek handlowych:
      Użyte w ustawie określenie spółka osobowa oznacza spółkę jawną, spółkę
      partnerską, spółkę komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną.
    Zgodnie z definicją zawartą w art. 102 Kodeksu spółek handlowych:
      Spółką komandytową jest spółka osobowa, której celem jest prowadzenie
      przedsiębiorstwa pod własną firmą, natomiast za zobowiązania spółki wobec
      wierzycieli co najmniej jeden wspólnik (komplementariusz) ponosi odpowiedzialność
      bez ograniczeń i co najmniej jeden wspólnik (komandytariusz) ponosi ograniczoną
      odpowiedzialność.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych
    (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 5a pkt 26 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną – oznacza to spółkę
      inną niż określona w pkt 28.
    Stosownie do art. 5a pkt 28 lit. c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce – oznacza to spółkę komandytową i spółkę
      komandytowo-akcyjną mające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej.
    Ponadto, w myśl art. 5a pkt 31 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o udziale w zyskach osób prawnych – oznacza to
      również udział w zyskach spółek, o których mowa w pkt 28 lit. c-e.
    W związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2021 r. przepisów ustawy z 28 listopada
    2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz.
    U. z 2020 r. poz. 2123), (dalej: Ustawa Zmieniająca), spółki komandytowe uzyskały status
    podatnika podatku dochodowego od osób prawnych w terminie – 1 stycznia 2021 r. lub 1
    maja 2021 r. (art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych został
    zmieniony przez art. 2 pkt 1 lit. a tiret pierwszy ustawy zmieniającej).
    Spółki komandytowe stały się odrębnymi, samodzielnymi podatnikami podatku
    dochodowego od osób prawnych. Innymi słowy spółka komandytowa przestała być spółką

    transparentną podatkowo. W konsekwencji, działalność prowadzona przez spółkę
    komandytową nie może być traktowana jak działalność prowadzona przez wspólnika.
    Zaś wspólnicy tych spółek będący osobami fizycznymi, uzyskują z tytułu uczestnictwa w
    tych spółkach przychody z kapitałów pieniężnych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się dywidendy i inne przychody z tytułu
      udziału w zyskach osób prawnych faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym również:
      a) dywidendy z akcji złożonych przez członków pracowniczych funduszy
      emerytalnych na rachunkach ilościowych,
      b) oprocentowanie udziałów członkowskich z nadwyżki bilansowej (dochodu
      ogólnego) w spółdzielniach,
      c) podział majątku likwidowanej osoby prawnej lub spółki,
      d) wartość dokonanych na rzecz wspólników spółek, nieodpłatnych lub częściowo
      odpłatnych świadczeń, określoną według zasad wynikających z art. 11 ust. 2-2b.
    Z uregulowań zawartych w art. 24 ust. 5 tej ustawy wynika, że:
      Dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód (przychód)
      faktycznie uzyskany z tego udziału.
    Ustawodawca nie wymienił wśród przykładowych dochodów (przychodów) z udziału w
    zyskach osób prawnych wypłaty zaliczek na poczet dywidendy ani zaliczek na poczet
    zysku. Niemniej jednak wypłata tego rodzaju należności na rzecz wspólnika spółki w
    rozumieniu art. 5a pkt 28 ustawy jest traktowana jako faktyczne uzyskanie przychodu z
    udziału w zyskach takiej spółki. Wypłata zaliczki na poczet udziału w zyskach spółki
    powoduje więc powstanie przychodu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy.
    Jak stanowi art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19% zryczałtowany podatek
      dochodowy, z dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób
      prawnych, z zastrzeżeniem art. 52a.
    Zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w
      wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym
      miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę
      podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Stosownie natomiast do treści art. 41 ust. 4 powołanej ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek
      dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji
      podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30
      ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-16 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z zastrzeżeniem
      ust. 4d, 5, 10, 12 i 21.
    W myśl art. 41 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

      Spółki, o których mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, obowiązane są jako płatnicy pobierać
      zryczałtowany podatek dochodowy, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4, z
      uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e.
    Zgodnie z art. 30a ust. 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
      Zryczałtowany podatek, obliczony zgodnie z ust. 1 pkt 4, od przychodów
      uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki, o której
      mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, pomniejsza się o kwotę odpowiadającą iloczynowi
      procentowego udziału komplementariusza w zysku tej spółki i podatku należnego od
      dochodu tej spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od
      osób prawnych, za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku
      został uzyskany.
    Stosownie do art. 30a ust. 6b tej ustawy:
      Kwota pomniejszenia, o którym mowa w ust. 6a nie może przekroczyć kwoty
      podatku obliczonego zgodnie z ust. 1 pkt 4.
    Na mocy art. 30a ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisy ust. 6a i 6b stosuje się również w przypadku, gdy przychód z tytułu udziału
      w zysku spółki, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, za dany rok podatkowy zostanie
      uzyskany przez komplementariusza w innym roku niż rok następujący po danym
      roku podatkowym, jednak nie dłużej niż przez 5 kolejnych lat podatkowych, licząc od
      końca roku podatkowego następującego po roku, w którym zysk został osiągnięty.
    Jak wskazał WSA w Warszawie w wyroku z 29 sierpnia 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 1288/24,
      Zgodnie z art. 4 o.p. obowiązkiem podatkowym jest wynikająca z ustaw podatkowych
      nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku
      z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach. Natomiast stosownie do art.
      5 o.p. zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego
      zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa lub jednostki
      samorządu terytorialnego podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu
      określonych w przepisach prawa podatkowego. Zatem jednym z warunków
      przekształcenia obowiązku podatkowego w zobowiązanie podatkowe jest możliwość
      określenia wysokości należnego podatku do zapłaty. W konsekwencji, jeżeli płatnik
      ma obowiązek pobrania podatku, powinien posiadać dane niezbędne do jego
      wyliczenia, czyli musi znać jego wysokość. Wobec powyższego spółka chcąc pobrać
      zryczałtowany podatek od wypłat komplementariuszowi udziału w zysku, powinna
      go wyliczyć z uwzględnieniem zasad przewidzianych w art. 41 ust. 4e ustawy o PIT.
      Zgodnie z tym przepisem, spółki, o których mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, obowiązane
      są jako płatnicy pobierać zryczałtowany podatek dochodowy, o którym mowa w art.
      30a ust. 1 pkt 4, z uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e, czyli z
      zastosowaniem pomniejszenia o kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego
      udziału komplementariusza w zysku tej spółki i podatku należnego od dochodu tej
      spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 updop, za rok podatkowy, z którego przychód z
      tytułu udziału w zysku został uzyskany. W świetle powyższego obowiązek wynikający
      z powyższych uregulowań zostaje skonkretyzowany i przekształca się w
      zobowiązanie podatkowe dopiero z chwilą złożenia przez spółkę komandytową, jako
      płatnika, zeznania CIT-8. Dopiero w tym dniu określona zostaje ostatecznie wysokość
      zysku spółki komandytowej i możliwe jest ustalenie przypadającego na wspólnika
      przychodu z tytułu udziału w tym zysku, uwzględniającego pomniejszenie, o którym
      mowa w art. 30a ust. 6a ustawy o PIT. Zatem dopiero po złożeniu zeznania CIT-8
      płatnik ma obowiązek pobrać zryczałtowany podatek z powyższego tytułu.
    Zgodnie z art. 4 Ordynacji podatkowej (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 2383 ze zm.):

      Obowiązkiem podatkowym jest wynikająca z ustaw podatkowych
      nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku
      z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach.
    Natomiast stosownie do art. 5 ww. ustawy:
      Zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego
      zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa lub jednostki
      samorządu terytorialnego podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu
      określonych w przepisach prawa podatkowego.
    Zatem jednym z warunków przekształcenia obowiązku podatkowego w zobowiązanie
    podatkowe jest możliwość określenia wysokości należnego podatku do zapłaty. W
    konsekwencji, jeżeli płatnik ma obowiązek pobrania podatku, powinien posiadać dane
    niezbędne do jego wyliczenia, czyli musi znać jego wysokość.
    Wobec powyższego – jak wyjaśnił Sąd –
      (...) wypłacając komplementariuszowi w trakcie roku podatkowego zaliczki na poczet
      zysku, spółka nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego,
      o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT. Przedstawiony sposób
      rozumienia relacji między art. 41 ust. 4e i art. 30a ust. 1 pkt 4 oraz 6a-6e ustawy o
      PIT, odpowiada zakazowi podwójnego opodatkowania zysku komplementariusza
      spółki komandytowej. Wspólnicy spółki komandytowej zostaną opodatkowani od
      faktycznie uzyskanego przez nich dochodu z uczestnictwa w zysku takiej spółki. W
      przypadku jednak wypłaty zysku na rzecz komplementariusza przyznane zostanie
      mu prawo do odliczenia od podatku naliczonego od wypłat z zysku kwoty podatku
      zapłaconego przez spółkę komandytową od własnych dochodów, w części, w jakiej
      zapłacony przez spółkę podatek ekonomicznie obniżał wypłacony
      komplementariuszowi zysk tej spółki. Ani spółka, ani komplementariusz nie będą
      opodatkowani na bieżąco z tytułu prowadzonej przez spółkę działalności
      gospodarczej.
    W związku z tym Państwa stanowisko w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu
    faktycznego jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Należy zaznaczyć, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa podatkowego
    obowiązujących w dniu wydania interpretacji, tj. 26 marca 2024 r., bowiem niniejsza
    interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku prawomocnego
    orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 sierpnia 2024 r.
    sygn. akt III SA/Wa 1288/24 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1 kwietnia 2025 r.
    sygn. akt II FSK 1627/24.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji/stanu prawnego, który obowiązywał w dniu
    wniesienia wniosku.
    W odniesieniu do powołanych przez Państwa wyroków sądu, wskazać należy, że
    orzeczenia te dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw osądzonych w określonym
    stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące.
    Natomiast organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników
    posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów podatkowych, to nie
    mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego
    prawa podatkowego.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
      albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.