Wiążąca informacja stawkowa
Sygnatura: 0115-KDST1-3.440.143.2021.3.IK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-12-30
Teza: WIS TOWAR - odpad żeliwny.
Słowa kluczowe: odpady (śmieci); odpady (śmieci)-sprzedaż odpadów poprodukcyjnych; towar
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1a-art. 108a

**WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)**

Na podstawie art. 13 § 2a pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową i art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 20 września 2021 r. (data wpływu), uzupełnionym w dniach 25 listopada i 13 grudnia 2021 r. (data wpływu) o wydanie wiążącej informacji stawkowej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

**Przedmiot wniosku**: towar – odpad żeliwny

**Opis towaru**: poprodukcyjny odpad żeliwny sprzedawany jest w formie zwartych brył powstających po ich wytopie

**Rozstrzygnięcie:** CN 72

**Stawka podatku od towarów i usług**: 23 %

**Podstawa prawna**: art. 41 ust. 1 ustawy w związku z art. 146aa ust. 1 pkt 1 i ust. 1a ustawy

**Cel wydania WIS**: na potrzeby stosowania art. 108a ust. 1a ustawy o podatku od towarów i usług oraz określenia stawki podatku od towarów i usług

**UZASADNIENIE**

W dniu 20 września 2021 r. Wnioskodawca złożył wniosek, uzupełniony w dniach 25 listopada i 13 grudnia 2021 r. w zakresie sklasyfikowania towaru: „odpad żeliwny” według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) na potrzeby stosowania art. 108a ust. 1a ustawy o podatku od towarów i usług oraz określenia stawki podatku od towarów i usług.

W treści wniosku oraz uzupełnieniach przedstawiono następujący szczegółowy opis towaru.

Przedmiotem wniosku jest „odpad żeliwny ”.

Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie produkcji (…).

Wnioskodawca posiada wydaną decyzję o wsparciu (w zakresie działania Specjalnej Strefie Ekonomicznej) odnośnie, m.in. działalności związanej z odpadami, innymi niż niebezpieczne, nadającymi się do recyklingu (PKWiU 38.11.5). W procesie produkcyjnym realizowanym przez Wnioskodawcę jako produkt uboczny powstają odpady – żelazo i stal. Odpady te są przekazywane do profesjonalnego podmiotu, zajmującego się odpadami. Odpady nie są już w żaden sposób wykorzystywane przez Wnioskodawcę. Odpady będące przedmiotem wniosku są sklasyfikowane w katalogu odpadów pod kodem: 17 04 06 – żelazo i stal. Zgodnie z kartą przekazania odpadów nie są to odpady niebezpieczne.

Odpad w postaci żeliwa był badany pod względem analizy chemicznej jako próbka odpadu poodlewniczego (…). Analiza składu (metodą nieakredytowaną):

(…)

(…)

Spółka poprzez przekazanie rozumie sprzedaż odpadów w postaci żelaza i stali. Samo przekazanie wynika z ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2021, poz. 779) i ze względu na istniejąca bazę – BDO (Baza danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami). Spółka nie jest podmiotem, który ma możliwość dalszego przetworzenia tych odpadów, dlatego działając zgodnie z powyższą ustawą, przekazuje je (w formie odsprzedaży) na rzecz podmiotu, który takimi odpadami się zajmuje. Dlatego decyzja WIS ma być wydana na potrzeby sprzedażowe oraz określające prawidłową kwalifikację Produktu.

Spółka występuje z wnioskiem jako „wytwórca”, o którym mowa w art. 3 ust.1 pkt 32 ustawy o odpadach. Żelazo i stal są przekazywane głównie w formie zwartych brył powstających po ich wytopie. Sprzedawany towar nadaje się do recyklingu. Towar dla odbiorcy stanowi surowiec, natomiast dla Spółki jest to (zbędny) odpad.

Spółka w uzupełnieniu podkreśliła, że przedmiotem wniosku jest odpad żeliwny – jest to odpad powstający w ramach produkcji.

Do wniosku załączono:

(…)

**Uzasadnienie klasyfikacji towaru**

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy - towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Zgodnie z art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej Nomenklatura scalona obejmuje:

a) nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego;

b) wspólnotowe podpodziały do tej nomenklatury nazywane „podpozycjami CN” w tych przypadkach, gdy określona jest odpowiadająca stawka celna;

c) przepisy wstępne, dodatkowe uwagi do sekcji lub działów oraz przypisy odnoszące się do podpozycji CN.

Jednolitemu stosowaniu zarówno Systemu Zharmonizowanego (HS), jak i Nomenklatury scalonej (CN) służą Noty wyjaśniające.

Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze scalonej podlega regułom zawartym w Ogólnych regułach interpretacji Nomenklatury scalonej zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednego i tego samego działu, pozycji i podpozycji z wyłączeniem wszelkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.

Reguła 1. Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej (ORINS) wskazuje, że tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne. Dla celów prawnych klasyfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z Ogólnymi regułami interpretacji Nomenklatury scalonej.

Zgodnie z definicją w uwadze 8 (a) do Sekcji XV – „Metale nieszlachetne i artykuły z metali nieszlachetnych” poniższe wyrażenia oznaczają m.in.:

(a) Odpady i złom (…)

Odpady i złom metalowy z produkcji lub obróbki mechanicznej metali oraz towary metalowe zdefiniowane nienadające się do użytku jako takie ze względu na złamanie, rozcięcie, zużycie lub z innych powodów.

Zgodnie z tytułem działu 72 Nomenklatury scalonej, dział ten obejmuje „ Żeliwo i stal". Pozycja 7204 obejmuje „Odpady i złom żeliwa i stali; wlewki do przetopienia z żeliwa lub stali”.

(…)

(A) ODPADY I ZŁOM

(…)

Tego rodzaju odpady i złom są zwykle zróżnicowane. Mają na ogół postać:

(1)Odpadów i złomu z produkcji lub obróbki mechanicznej żeliwa lub stali (np. końcówek, wiórów z pilnikowania i toczenia). (…).

Odpady i złom są zwykle wykorzystywane w procesie odzysku metalu przez przetapianie lub do wyrobu chemikaliów.

Uwzględniając powyższe przedmiotowy towar spełnia kryteria i posiada właściwości dla towarów objętych działem CN 72. Klasyfikacja towaru została dokonana zgodnie z postanowieniami 1. reguły Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej.

**Uzasadnienie klasyfikacji towaru na potrzeby stosowania art. 108a ust. 1a ustawy o podatku od towarów i usług**

Zgodnie z art. 108a ust. 1 ustawy, podatnicy, którzy otrzymali fakturę z wykazaną kwotą podatku, przy dokonywaniu płatności kwoty należności wynikającej z tej faktury mogą zastosować mechanizm podzielonej płatności.

Natomiast w myśl z art. 108a ust. 1a ustawy, przy dokonywaniu płatności za nabyte towary lub usługi wymienione w załączniku nr 15 do ustawy, udokumentowane fakturą, w której kwota należności ogółem przekracza kwotę 15 000 zł lub jej równowartość wyrażoną w walucie obcej, podatnicy są obowiązani zastosować mechanizm podzielonej płatności. Do przeliczania na złote kwot wyrażonych w walucie obcej stosuje się zasady przeliczania kwot stosowane w celu określenia podstawy opodatkowania.

Z treści powołanych przepisów wynika, że mechanizm podzielonej płatności znajduje zastosowanie do dostawy towarów i usług wymienionych w załączniku nr 15 ww. ustawy. Wymienione w ww. załączniku towary i usługi zostały zindywidualizowane przy użyciu nazwy i symbolu PKWiU.

Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r., poz. 1676, z późn. zm.).

Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).

Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z:

‒ niniejszych zasad metodycznych,

‒ uwag do poszczególnych sekcji,

‒ schematu klasyfikacji.

Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje:

‒ symbole grupowań,

‒ nazwy grupowań.

Stosownie do pkt 5.1.5 usystematyzowanie poszczególnych grup produktów w PKWiU 2015 następuje na podstawie następujących podstawowych kryteriów klasyfikacji:

w zakresie wyrobów:

‒ kryterium pochodzenia wytwórczego (przemysłowego) wg rodzajów działalności,

‒ kryterium surowcowe,

‒ kryterium technologii wytwarzania,

‒ kryterium konstrukcji wyrobu,

‒ kryterium przeznaczenia.

Stosownie do pkt 5.2.1 zasad metodycznych - PKWiU 2015 w zakresie wyrobów opracowano, uwzględniając właściwości fizyczne oraz strukturę wyrobów. Ma to swoje potwierdzenie w przyjętych podstawowych kryteriach podziału (por. 5.1.5).

W PKWiU 2015 zakres rzeczowy większości grupowań obejmujących wyroby jest określony zakresem rzeczowym odpowiednich pozycji CN, to znaczy, że grupowanie PKWiU 2015 odpowiada z reguły całej pozycji, części pozycji lub stanowi agregat kilku pozycji CN.

W pkt 5.2.2 wymieniono szczególne przypadki określania zakresu rzeczowego grupowań obejmujących wyroby i usługi:

\- 5.2.2.3 Odpady i złom (zużyte wyroby nienadające się do pierwotnego zastosowania) zostały sklasyfikowane w PKWiU 2015 w dziale 38 Usługi związane ze zbieraniem, przetwarzaniem i unieszkodliwianiem odpadów; odzysk surowców, który obejmuje odpady, usługi związane ze zbieraniem, przetwarzaniem i unieszkodliwianiem oraz usługi odzysku surowców wtórnych i surowce wtórne, z wyjątkiem szmat, odpadów szpagatów, powrozów, lin i linek oraz zużytych wyrobów z materiałów włókienniczych, sklasyfikowanych w wydzielonym grupowaniu 13.94.20.0 Szmaty, odpady szpagatów, powrozów, lin i linek oraz zużyte wyroby z materiałów włókienniczych.

W pkt 7.5 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania wyrobów. Ze względu na ścisłe uzależnienie zakresów rzeczowych grupowań PKWiU 2015 od Nomenklatury Scalonej (CN) (por. pkt 5.2.1) przy zaliczaniu wyrobów do poszczególnych grupowań PKWiU 2015 należy stosować „Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury Scalonej (CN)” zamieszczone na stronie internetowej Ministerstwa Finansów.

Zgodnie z tytułem, Sekcja E Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje „USŁUGI DOSTARCZANIA WODY, ŚCIEKI I ODPADY ORAZ USŁUGI ZWIĄZANE Z ICH REKULTYWACJĄ”.

Sekcja ta obejmuje m.in.: odpady.

W sekcji E PKWiU mieści się m.in. dział 38 – „Usługi związane ze zbieraniem, przetwarzaniem i unieszkodliwianiem odpadów; odzysk surowców”.

Dział ten obejmuje m.in.: surowce wtórne. Jak również recykling – odzysk (…).

W dziale 38 PKWiU zawarta m.in. kategoria 38.11.5 „ Odpady inne niż niebezpieczne, nadające się do recyklingu”.

Natomiast ww. kategorii mieści się pozycja 38.11.58.0 „Odpady inne niż niebezpieczne zawierające metal”.

Grupowanie to obejmuje m.in.:

‒ odpady i złom żeliwny, ze stali nierdzewnej i stali stopowej,

‒ odpady i złom z ocynowanego żeliwa lub stali,

‒ odpady i złom żeliwa i stali, miedzi, niklu, aluminium, ołowiu, cynku, cyny, wolframu, molibdenu, tantalu, magnezu, kobaltu, kadmu, tytanu, cyrkonu, berylu, talu.

Uwzględniając powyższe, analizowany towar – odpad żeliwny – spełnia kryteria i posiada właściwości charakterystyczne dla wyrobów objętych pozycją 38.11.58.0 PKWiU.

Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.2.2 tych zasad.

**Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług**

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy – stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jak stanowi art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy – w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 i art. 138i ust. 4, wynosi 23%.

Zgodnie z art. 146aa ust. 1a ww. ustawy, jeżeli w roku następującym po roku, dla którego osiągnięte zostały wartości, o których mowa w ust. 1, zostaną spełnione warunki, o których mowa w art. 112d ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, stosowanie stawek, o których mowa w ust. 1, przedłuża się do końca roku następującego po roku, w którym:

1) kwota wydatków jest obliczana zgodnie z art. 112aa ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych w związku ze spełnieniem warunków, o których mowa w art. 112d ust. 4 tej ustawy, oraz

2) wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%.

W związku z powyższym, ponieważ przedmiotowy towar klasyfikowany jest do działu 72 Nomenklatury scalonej (CN) oraz nie został objęty obniżoną stawką podatku od towarów i usług, jego dostawa, import lub wewnątrzwspólnotowe nabycie podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 w związku z art. 146aa ust. 1 pkt 1 i ust. 1a ustawy.

W celu potwierdzenia czy dla towaru będącego przedmiotem wniosku istnieje (nie istnieje) obowiązek stosowania mechanizmu podzielonej płatności, Wnioskodawca może wystąpić z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług.

**Informacje dodatkowe**

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do towarów tożsamych pod każdym względem z towarem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, w odniesieniu do towaru będącego jej przedmiotem, który zostanie sprzedany, zaimportowany lub wewnątrzwspólnotowo nabyty po dniu, w którym WIS została doręczona (art. 42c ust. 1 pkt 1 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

‒ podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

‒ towar, będący przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia jej wydania (art. 42ha ustawy), przy czym wygasa ona z mocy prawa przed upływem tego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług odnoszących się do towaru, będącego przedmiotem tej WIS, w wyniku której WIS staje się niezgodna z tymi przepisami. Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, w wyniku których stała się z nimi niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

**POUCZENIE**

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia, na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała, lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP.

W przypadku wnoszenia odwołania w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).