Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-1130/09-4/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-12-08
Teza: Opodatkowania dostawy działek przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową.
Słowa kluczowe: działki; grunty; podatek-podatek od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 15 września 2009 r. (data wpływu 18 września 2009 r.), uzupełnionym pismem z dnia 29 października 2009 r. (data wpływu 5 listopada 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy działek przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową **– jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 września 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy działek przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową. w dniu 5 listopada 2009 r. wniosek uzupełniono o doprecyzowanie opisanego zdarzenia przyszłego oraz o brakującą opłatę.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W roku 1998 Wnioskodawca wraz z małżonką nabyli z majątku dorobkowego od Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej w Ś. działki gruntu niezabudowanego, o łącznej powierzchni 33,1505 ha, stanowiące nieruchomość rolną. Grunty te zakupiono na cele rolnicze. Do chwili obecnej są też tak użytkowane. w roku 2005 pomiędzy Zainteresowanym a małżonką ustała ustawowa małżeńska wspólność majątkowa. Małżonkowie dokonali podziału majątku wspólnego dorobkowego w ten sposób, że przedmiotowe grunty rolne wchodzą obecnie w skład majątku odrębnego Wnioskodawcy. Obecnie część gruntów została objęta planem zagospodarowania przestrzennego Miasta Ś. w roku 2004 w drodze uchwały, Rada Miejska objęte planem zagospodarowania przestrzennego grunty, przeznaczyła pod budownictwo jednorodzinne określając jednocześnie minimalną powierzchnię działek. Wnioskodawca zamierza w przyszłości dokonać sprzedaży tej części gruntu.

Dnia 05 listopada 2009 r. Zainteresowany powiadomił o dokonaniu brakującej opłaty oraz uzupełnił opisane zdarzenie przyszłe wskazując, iż nie jest rolnikiem ryczałtowym, o którym mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Aktualnie użytkowanie rolnicze nieruchomości nie skutkuje produkcją roślinną lub zwierzęcą.

Wnioskodawca wyjaśnił również, iż przedmiotowy grunt został zakupiony od Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej z zamiarem prowadzenia gospodarstwa rolnego we własnym zakresie. Były to grunty orne, użytki zielone oraz lasy. w początkowym okresie były one użytkowane przez podatnika i realizowana była produkcja rolna na własne potrzeby. Zainteresowany w przeszłości nie oddawał za odpłatnością przedmiotowych gruntów do użytku osobom trzecim na podstawie umów cywilnoprawnych.

Zainteresowany – przed złożeniem wniosku – nie dokonywał odpłatnej dostawy działek. w dniu 7 października 2009 r. Zainteresowany sprzedał dwie działki gruntu, jedną o powierzchni 0,1672 ha i drugą o powierzchni 0,1513 ha. Innych sprzedaży nie dokonywał, a od wymienionej transakcji Zainteresowany nie uiścił podatku VAT. Jak wskazał Wnioskodawca, z przedmiotowego gruntu wydzielił sześć działek.

Rada Gminy Ś. uchwaliła w Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego dla tej części miasta, że tereny, na których znajduje się część działek gruntu stanowiących własność Zainteresowanego są przeznaczone pod budownictwo jednorodzinne. Ponieważ grunty te zostały w planie zagospodarowania przestrzennego przeznaczone pod budownictwo i w przyszłości nie będą mogły być użytkowane na cele rolne, dlatego z jednej z działek Wnioskodawca wydzielił działkę budowlaną z przeznaczeniem pod budowę domu jednorodzinnego dla córki. Ponieważ zgłosiły się osoby zainteresowane nabyciem części gruntu Zainteresowany dokonał wydzielenia następnych działek, i dwie z nich sprzedał. Łącznie wydzielił sześć.

Wnioskodawca prowadzi działalność usługowo-handlową i w tym zakresie jest podatnikiem podatku VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy odsprzedając część gruntu w postaci działek, przeznaczonych zgodnie z uchwalonym planem zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę mieszkaniową, które powstały przez podział gruntu rolnego, pochodzącego z majątku osobistego Wnioskodawcy, zakupionego nie w celu odsprzedaży, będzie zobowiązany do odprowadzenia podatku od towarów i usług (VAT)?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż działek gruntu rolnego przez osobę fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, ale zakupionego nie w celu odsprzedaży, pochodzącego z jego majątku osobistego nie podlega podatkowi od towarów i usług. Zawarta w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT definicja działalności gospodarczej nie obejmuje zbycia gruntów nabytych do majątku osobistego podatnika, które z uwagi na zmianę charakteru tych gruntów niezależną od podatnika (zmiana planu zagospodarowania przestrzennego) mają być w przyszłości przedmiotem sprzedaży.

Nabycie gruntu nastąpiło kilkanaście lat przed planowaną sprzedażą. w chwili nabycia grunty były przeznaczone na cele rolne, a nie pod zabudowę. Wnioskodawca nie planował dzielenia na mniejsze działki i ich dalszej odsprzedaży. Objęcie planem zagospodarowania przestrzennego przedmiotowych gruntów rolnych i zmiana ich przeznaczenia w uchwalonym przez Gminę planie zagospodarowania przestrzennego nie zmienia faktu, że należą one do majątku prywatnego. Majątek w postaci gruntów rolnych był nabyty na potrzeby własne podatnika i tak wykorzystywany, a nie z przeznaczeniem na cele działalności handlowej. w ustawie o VAT brak przepisu, który uniemożliwiałby Wnioskodawcy prowadzącemu działalność gospodarczą wyłączenia spod ustawy o VAT majątku przeznaczonego do celów prywatnych.

Tym samym interpretacja przepisu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT nie pozwala na przyjęcie, że dokonywana w przyszłości transakcja polegająca na sprzedaży działek gruntu z majątku prywatnego będzie stanowiła działalność handlową opodatkowaną podatkiem VAT. Podmiot dokonujący sprzedaży majątku prywatnego nie może być w odniesieniu do tej sprzedaży traktowany jako podatnik podatku od towarów i usług. Stanowisko takie zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29 października 2007 r. sygn. akt 3/07 oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny wyroku z dnia 10 kwietnia 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 304/08, a także Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji z dnia 17 czerwca 2009 r. znak ILPP1/443-50/07/09-S/GZ.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.), nazywanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W myśl art. 2 pkt 6 ww. ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Art. 15 ust. 1 ustawy stanowi, iż podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – w myśl ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zatem, stosując wykładnię językową przepisu stwierdzić można, iż działalnością gospodarczą jest działalność producenta, handlowca lub usługodawcy, także wówczas gdy czynność podlegająca opodatkowaniu została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania w sposób częstotliwy. Przez częstotliwość należy rozumieć zakładające powtarzalność czynności tego samego rodzaju (np. sprzedaż działek). Natomiast przesłanki wskazujące na zamiar wykonywania pewnej czynności w sposób częstotliwy muszą istnieć w chwili wykonania usługi lub sprzedaży towaru.

Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca wraz z małżonką nabyli w roku 1998 od Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej w Ś. działki gruntu niezabudowanego, o łącznej powierzchni 33,1505 ha, stanowiące nieruchomość rolną. Grunty te zakupiono na cele rolnicze. Jednakże jedynie w początkowym okresie były one użytkowane przez Wnioskodawcę i realizowana była produkcja rolna na własne potrzeby. w roku 2005 pomiędzy Zainteresowanym, a małżonką ustała ustawowa małżeńska wspólność majątkowa. Małżonkowie dokonali podziału majątku wspólnego dorobkowego w ten sposób, że przedmiotowe grunty rolne wchodzą obecnie w skład majątku odrębnego Wnioskodawcy. w roku 2004 w drodze uchwały Rada Miejska objęte planem zagospodarowania przestrzennego grunty przeznaczyła pod budownictwo jednorodzinne określając jednocześnie minimalną powierzchnię działek. Zainteresowany nie jest rolnikiem ryczałtowym, o którym mowa w art. 2 pkt 19 ustawy o podatku od towarów i usług. Wnioskodawca nie oddawał za odpłatnością przedmiotowych gruntów do użytku osobom trzecim na podstawie umów cywilnoprawnych. w dniu 7 października 2009 r. Zainteresowany sprzedał dwie działki gruntu, jedną o powierzchni 0,1672 ha i drugą o powierzchni 0,1513 ha. Innych sprzedaży nie dokonywał, a od wymienionej transakcji Zainteresowany nie uiścił podatku VAT. Wnioskodawca, z przedmiotowego gruntu wydzielił sześć działek. Zainteresowany prowadzi działalność usługowo-handlową, i w tym zakresie jest podatnikiem podatku VAT.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, iż Wnioskodawca dokonał dostawy działek przeznaczonych pod budownictwo jednorodzinne w sposób częstotliwy. Mając na względzie, iż ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia „częstotliwości”, przez zamiar wykonywania danej czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć, wolę powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonych czynności, składających się na istotę prowadzenia działalności. Wyjaśnić należy, iż o kwestii częstotliwości nie decyduje czasookres wykonywania czynności (rok, dwa czy pięć lat) ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności.

Ponadto z przytoczonych wyżej przepisów wynika, iż dla uznania danego podmiotu za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług nie ma znaczenia rezultat prowadzonej działalności. Oznacza to, że aby uznać działalność podmiotu za działalność gospodarczą nie jest konieczne, aby przyniosła ona jakiekolwiek efekty. Podatnikiem jest zatem również podmiot prowadzący działalność generującą straty, a nawet podmiot, który w ogóle nie dokona żadnej sprzedaży. Za podatnika należy uznać także osobę, która zadeklarowała zamiar prowadzenia działalności gospodarczej i poczyniła w tym celu pewne nakłady, mimo że sama działalność gospodarcza jeszcze się nie rozpoczęła, nawet w sytuacji jeśli nigdy nie zostanie rozpoczęta. Przykładowo zlecenie wykonania analizy opłacalności inwestycji, która w rezultacie nigdy faktycznie nie została zrealizowana, powinno być traktowane jako działalność gospodarcza.

Rozstrzygające o kwestii opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży gruntów są również okoliczności, w jakich sprzedaż zostaje dokonana. Aby z tego tytułu stać się podatnikiem podatku od towarów i usług należy między innymi we własnym imieniu i na własny rachunek wykonywać czynności sprzedaży w okolicznościach wskazujących na zamiar ich wykonywania w sposób częstotliwy, nawet, jeśli zostały one wykonane okazjonalnie czy jednorazowo.

Kolejną przesłanką przemawiającą za uznaniem określonych czynności za działalność gospodarczą jest podział i przeznaczenie ww. gruntów dla celów sprzedaży. Podejmowanie własnych starań – wystąpienie do organu władzy publicznej z wnioskiem by uzyskać decyzję administracyjną – skutkujących podziałem nieruchomości na mniejsze działki celem ich zbycia, świadczy o aktywności podmiotu, która ma umożliwić szybszą sprzedaż gruntów i wielokrotne uzyskiwanie środków finansowych. Bezspornie zatem takie czynności mają charakter zarobkowy. Nawet jeśli uzyskane środki finansowe przeznaczone mają być na potrzeby własne, nie przesądza to o osobistym charakterze dokonanych czynności, każdy bowiem podmiot prowadzący działalność gospodarczą, będącą źródłem utrzymania (głównym czy też dodatkowym) tego podmiotu, prowadzi ją właśnie po to, aby osiągać zyski i przeznaczać je na zaspokojenie m. in. osobistych potrzeb.

Spoglądając na powyższą analizę nie można nie zauważyć, iż ma ona zastosowanie względem Wnioskodawcy. Postępowanie Zainteresowanego w przedmiocie dostawy działek powstałych na skutek aktywności Wnioskodawcy – dokonanie podziału nieruchomości na działki – celem ich sprzedaży przesądza o zamiarze częstotliwego zbywania gruntów. Zainteresowany wypełnia w ten sposób decydujące kryterium przesądzające o uznaniu go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą, tj. powtarzalność czynności. w tym miejscu należy dodać, iż Zainteresowany wykazał taką aktywność dokonując podziału gruntu na sześć działek, a ponadto zakupił nieruchomość i na własny rachunek wydzielone działki sprzedał oraz planuje dostawę następnych. To bezspornie przesądza o świadomej aktywności Wnioskodawcy mającej na celu zwiększenie atrakcyjności rynkowej działek oraz łatwiejsze uzyskanie środków finansowych. z kolei to świadczy o zarobkowym charakterze czynności oraz wyklucza ich osobiste znaczenie (osobisty charakter zbycia).

Nie bez znaczenia w przedmiotowej sprawie są również okoliczności związane z nabyciem przedmiotowej nieruchomości. Opis zdarzenia przyszłego zawartego we wniosku nie wskazuje na to, iż jedynym celem Zainteresowanego w momencie zakupu przedmiotowego gruntu było jego wykorzystanie na potrzeby osobiste. Co prawda Wnioskodawca oświadczył, że zamierzał uprawiać grunt w celu zaspokojenia własnych potrzeb jednocześnie jednak wskazał, iż jedynie w początkowym okresie były one użytkowane przez Wnioskodawcę i realizowana była produkcja rolna na własne potrzeby. Powyższe – zdaniem tut. Organu – świadczy o tym, iż celem nabycia była ewentualna sprzedaż gruntu w całości lub w części.

Uwzględniając treść powołanych przepisów oraz opisane zdarzenie przyszłe wskazać należy, iż dostawa działek przeznaczonych pod budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem VAT. Wynika to z faktu, iż Zainteresowany nabył nieruchomość na podstawie umowy kupna – sprzedaży, i dokonał podziału nieruchomości, uzyskując łącznie 6 działek. Konsekwencją podziału nieruchomości na działki jest sprzedaż dwóch uzyskanych działek. w takim kształcie sprawy Zainteresowany wykorzysta działki – będące w świetle ustawy o podatku od towarów i usług towarem – dla celów działalności gospodarczej, a nie dla celów prywatnych.

Podjęte w tym celu czynności cechuje powtarzalność i częstotliwy charakter. w ten sposób Zainteresowany wypełni definicję działalności gospodarczej, zawartą w art. 15 ust. 2 ww. ustawy, i wystąpi – w związku z dostawą działek – w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Sklasyfikowanie z kolei – w świetle zapisów art. 2 pkt 6 ustawy – gruntów jako towary obliguje uznaniem dostawy działki budowlanej za czynność wskazaną w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę wyroków sądów administracyjnych oraz interpretacji indywidualnej stwierdzić należy, że stanowią one rozstrzygnięcia w konkretnych sprawach, osadzonych w określonych stanach faktycznych i tylko do nich się zawężają, w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.