Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.279.2025.2.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-09
Teza: Uznanie transakcji sprzedaży nieruchomości za czynność
podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT niekorzystającą
ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
Uznanie ww. transakcji za czynność korzystającą ze zwolnienia
z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość zabudowana
podatnik
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 27 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie:
    - uznania transakcji sprzedaży nieruchomości, składającej się z działki nr A za czynność
      podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT niekorzystającą ze zwolnienia, o którym
      mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy,
    - uznania dostawy zabudowanej działki nr A za czynność korzystającą ze zwolnienia od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Uzupełnił go Pan pismem sygnowanym datą 31 października 2024 r. (wpływ 6 czerwca
    2025 r.) oraz pismem sygnowanym datą 27 marca 2025 r. (wpływ 7 czerwca 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcy przysługuje prawo własności nieruchomości położonej w miejscowości (...),
    składającej się z działki gruntu o nr A powierzchni (...), objętej księgą wieczystą nr (...),
    prowadzoną przez Sąd Rejonowy w (...).
    Prawo własności nieruchomości Wnioskodawca nabył nieruchomość o numerze
    ewidencyjnym A w drodze umowy darowizny od (...).
    Zgodnie z wypisem z kartoteki budynków prowadzonym przez Starostę (...) działka
    ewidencyjna nr A o obszarze (...) zabudowana jest dwoma budynkami, niemieszkalnymi,
    murowanymi jednokondygnacyjnymi.
    Działka posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej.
    Działka nr A nie została objęta decyzją o ustaleniu inwestycji celu publicznego, nie została
    objęta decyzją o ustaleniu warunków zabudowy, nie została objęta obszarem specjalnej
    strefy ekonomicznej, ani uchwałą o rewitalizacji i nie jest położona na terenach specjalnej
    strefy rewitalizacji. Działka ewidencyjna nr A nie jest objęta uproszczonym planem
    urządzenia lasu.
    Nieruchomość dotychczas nie stanowiła przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 ustawy z
    dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1145 ze zm.), jak
    również nie stanowiła jego zorganizowanej części.
    Wnioskodawca zamierza sprzedać Spółce działkę gruntu nr A o pow. (...), objętej księgą
    wieczystą nr (...) prowadzoną przez Sąd Rejonowy w (...).

    Co ważne, Wnioskodawca oddał w dzierżawę działkę gruntu o nr A – Spółce pod
    działalność gospodarczą. Dzierżawca w zamian zobowiązał się płacić Wydzierżawiającemu
    określony umową czynsz dzierżawny, który nie jest dokumentowany fakturami (umowa
    dzierżawy o numerze (...), zawarta w dniu (...) 2024 r. na czas nieoznaczony).
    Ponadto Kupujący podejmie szereg działań związanych z nieruchomością, co zostanie
    opisane poniżej.
    Kupująca Spółka planuje na tej działce wybudować obiekt handlowo-usługowy o
                          2powierzchni zabudowy minimum (...) m wraz z miejscami parkingowymi w ilości
    minimum (...) miejsc postojowych.
    W akcie notarialnym nr (...) z dnia (...) r. – umowa przedwstępna, kupująca nieruchomość
    Spółka, zobowiązała się do załatwienia wszystkich formalności związanych z inwestycją na
    tych działkach. To jest Spółka zobowiązała się do:
    1. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z
      której będzie wynikać możliwość zabudowania nabywanej nieruchomości, obiektami
      zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującej Spółki, w tym jednokondygnacyjnym
                                                  2obiektem handlowo-usługowym o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż (...) m
      wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum (...) miejsc postojowych.
    2. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę, z
      której będzie wynikać możliwość zabudowy nieruchomości jednokondygnacyjnym
                                        2obiektem handlowo-usługowym o powierzchni zabudowy (...) m, w tym salą
                      2sprzedaży o powierzchni (...) m wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum (...)
      miejsc parkingowych.
    3. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji na rozbiórkę budowli i
      budynków posadowionych na przedmiotowej nieruchomości.
    4. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy
      organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową
      nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według koncepcji
      Spółki.
    5. Uzyskania pozwolenia na wycięcie drzew obejmującego zgodę na dokonanie nasadzeń
      zamiennych.
    6. Uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej oraz wykonalnej decyzji na
      wycinkę drzew kolidujących z zakresem przebudowy pasa drogowego.
    7. Niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
      koniecznością rekultywacji.
    8. Potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na
      nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych.
    9. Uzyskania warunków technicznych przyłączy – kanalizacji sanitarnej, wodnej,
      kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego.
    10. Uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
      planowanym obiektem handlowym.
    Tym samym w momencie uzyskania przez Kupującego powyższych decyzji i pozwoleń,
    Wnioskodawca zobowiązuje się sprzedać działkę gruntu nr A o powierzchni (...).
    Na zakończenie należy podkreślić, że:
    1. Kupująca Spółka jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT.
    2. W stosunku do tych działek Wnioskodawca nie ponosił jakichkolwiek nakładów w celu
      ich uatrakcyjnienia.

    3. W stosunku do ww. nieruchomości Wnioskodawca nigdy samodzielnie nie podejmował
      żadnych działań marketingowych, nie ogłaszał sprzedaży w środkach masowego
      przekazu, w szczególności nie ogłaszał sprzedaży w Internecie, prasie, radiu.
    4. Powyższa nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana przez Wnioskodawcę w
      działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    5. Działka nr A zabudowana jest dwoma budynkami, niemieszkalnymi, murowanymi
      jednokondygnacyjnymi.
    6. Od momentu oddania nieruchomości do użytkowania pierwszemu nabywcy lub
      użytkownikowi minęły 2 lata. Jednocześnie Sprzedający nie ponosił wydatków na
      ulepszenie nieruchomości w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które
      stanowiłyby co najmniej 30% wartości początkowej tej nieruchomości. Czyli
      nieruchomość jest użytkowana ponad dwa lata.
    7. Wnioskodawca obecnie dzierżawi działkę Spółce, która planuje ją zakupić po uzyskaniu
      ww. pozwoleń.
    8. Działka nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
    9. Wnioskodawca przedmiotową działkę wykorzystywał w celach mieszkaniowych,
      wyłącznie na użytek własny i do czynności zwolnionych.
    Ponadto Wnioskodawca oświadcza, iż udziela Kupującemu pełnomocnictwa z prawem do
    udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami
    administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych,
    niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych wyżej, w szczególności składania
    wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich
    czynności związanych z uzyskaniem na terenie nieruchomości opisanej w opisie powyżej,
    warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej,
    kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia
    wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem decyzji na
    lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania
    oraz odbioru.
    Ponadto oświadcza, że przez cały okres obowiązywania umowy przedwstępnej niniejsze
    pełnomocnictwo jest nieodwołalne i nie wygasa wskutek śmierci mocodawcy.
    Jednocześnie Wnioskodawca oświadcza, iż wyraża zgodę na dysponowanie przez
    Kupującego przedmiotową nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2
    pkt 2) w związku z art. 3 ust. 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U.
    z 2023 r. poz. 628 ze zm.), w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę,
    uzyskanie zgód, opinii itp. oraz udostępnia Kupującemu nieruchomość będącą
    przedmiotem przyszłej sprzedaży, celem przeprowadzenia badań gruntu.
    Wnioskodawca oświadcza, iż wyraża zgodę na usytuowanie przez Kupującego własnym
    kosztem i staraniem na nieruchomości stanowiącej przedmiot umowy tymczasowego
    przyłącza energetycznego zgodnie z warunkami technicznymi przyłączenia do sieci oraz
    treścią umowy przyłączeniowej zawartej z operatorem.
    Jednocześnie Kupujący oświadcza, iż w przypadku nie zawarcia przez strony umowy
    przyrzeczonej sprzedaży usunie własnym kosztem i staraniem usytuowane na
    nieruchomości urządzenia.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    W piśmie sygnowanym datą 27 marca 2025 r., w odpowiedzi na pytania Organu zawarte w
    wezwaniu, wskazał Pan następujące informacje:
    1. Kiedy otrzymał Pan w drodze umowy darowizny od ojca działkę nr A będącą
      przedmiotem wniosku?
      Odpowiedź:

      (...) 2017 r.
    2. W jaki sposób działka nr A była wykorzystywana przez Pana w całym okresie
      posiadania?
      Odpowiedź:
      Działka była wykorzystywana w celach prywatnych m in przechowywanie rzeczy
      prywatnych.
    3. Czy budynki niemieszkalne znajdujące się na działce A zostały przez Pana wybudowane
      czy nabyte w drodze darowizny?
      Odpowiedź:
      Nabyte na podstawie umowy darowizny.
    4. Czy z tytułu nabycia lub wybudowania ww. budynków znajdujących się na działce nr A
      przysługiwało Panu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego? Informacji proszę udzielić odrębnie dla każdego budynku.
      Odpowiedź :
        Wszystkie budynki były wcześniej wybudowane i nie przysługiwało prawo do
        odliczenia podatku naliczonego (dotyczy to wszystkich budynków).
    5. W jaki sposób budynki niemieszkalne znajdujące się na działce nr A były
      wykorzystywane przez Pana od momentu nabycia/wybudowania do momentu
      sprzedaży? Informacji proszę udzielić dla każdego budynku odrębnie.
      Odpowiedź:
      Były one używane do celów prywatnych tj. przetrzymywania prywatnych rzeczy.
    6. Czy budynki niemieszkalne znajdujące się na działce nr A były wykorzystywane przez
      Pana wyłącznie do działalności zwolnionej od podatku VAT?
      Odpowiedź:
      Tak.
    7. Czy budynki niemieszkalne, o których mowa we wniosku, spełniają definicję budynku w
      rozumieniu przepisów art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.
      Dz. U. z 2025 r. poz. 418)?
      Odpowiedź:
        Tak są to budynki w świetle ustawy Prawo budowlane (dotyczy to wszystkich
        budynków).
    8. Czy nastąpiło pierwsze zasiedlenie ww. budynków niemieszkalnych lub ich części w
      rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. ustawy o podatku od towarów
      i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą? Jeżeli tak, to proszę
      wskazać dla każdego budynku odrębnie:
      a) dokładną datę pierwszego zasiedlenia;
      Odpowiedź:
      (...) 1997 r. (dotyczy wszystkich budynków)
      b) jeżeli nastąpiło pierwsze zasiedlenie części ww. budynków, to proszę wskazać w
        jakiej części?
      c) w wyniku jakich czynności nastąpiło pierwsze zasiedlenie ww. budynków lub ich
        części?
      Odpowiedź:
      Budynki zostały zasiedlone w całości.

      d) czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem ww. budynków lub ich części a ich dostawą
        upłynie okres dłuższy niż 2 lata?
      Odpowiedź:
      Tak.
    9. Czy ponosił Pan wydatki na ulepszenie lub przebudowę ww. budynków w rozumieniu
      przepisów o podatku dochodowym, które stanowiły co najmniej 30% wartości
      początkowej danego obiektu? Jeżeli tak, to proszę wskazać dla każdego budynku
      odrębnie:
      Odpowiedź:
      Nie ponoszono takich wydatków. Dotyczy to wszystkich budynków.
    a) kiedy takie wydatki były ponoszone?
      Odpowiedź:
      Nie ponoszono takich wydatków. Dotyczy to wszystkich budynków.
      b) czy ulepszenie budynku prowadziło do jego przebudowy, tj. dokonania istotnych
        zmian przeprowadzonych w celu zmiany jego wykorzystania lub w celu znaczącej
        zmiany warunków jego zasiedlenia?
    c) czy od wydatków na ulepszenie przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku
      naliczonego?
    Odpowiedź:
      Nie ponoszono takich wydatków. Dotyczy to wszystkich budynków.
    d) czy po dokonaniu tych ulepszeń budynki były oddane do użytkowania, w tym również
      na potrzeby własnej działalności gospodarczej oraz czy w momencie ich dostawy
      minie okres dłuższy niż dwa lata licząc od momentu oddania tych obiektów do
      użytkowania po dokonaniu ulepszeń?
      Odpowiedź:
      Nie ponoszono takich wydatków. Dotyczy to wszystkich budynków.
    10. Czy rozbiórka wskazanych budynków zostanie przeprowadzona przed sprzedażą
      działki czy po sprzedaży? Informacji proszę udzielić dla każdego budynku odrębnie.
      Odpowiedź:
      Nastąpi po sprzedaży. Wszystkie budynki zostaną rozebrane po sprzedaży przez
      spólke która zamierz je zakupić.
    Pytania (ostatecznie sformułowane w piśmie, które wpłynęło 7 czerwca 2025 r.)
    1. Czy sprzedaż nieruchomości składającej się A o powierzchni (...) jest opodatkowana bez
      uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT?
    2. Czy sprzedaż zabudowanej działki nr A o powierzchni (...) jest zwolniona z art. 43 ust. 1
      pkt 10 ustawy o VAT ?
    Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w piśmie, które wpłynęło 7
    czerwca 2025 r.)
    Ad 1.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 1570 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

    Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.
    Wnioskodawca przypomina, iż na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel, (...).
    W świetle powyższej definicji sprzedaży nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę
    towarów jest opodatkowana podatkiem VAT. Z opodatkowaną dostawą, w rozumieniu art.
    7 ustawy o VAT, mamy do czynienia pod warunkiem wykonania jej przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Natomiast działalność gospodarcza, według art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie
    wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem
    trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie
    działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Jak wskazano wyżej działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów,
    handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą
    uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub
    wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Czyli podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie
    dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z
    działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością
    producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze – dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od

    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zdaniem Wnioskodawcy, o przejawie takiej aktywności w zakresie obrotu
    nieruchomościami, można mówić, gdy czynności wykonane przez sprzedającego
    przybierają formę zorganizowaną może to być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod
    zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia
    pojedynczych z nich.
    Wnioskodawca stwierdza, że w celu dokonania sprzedaży ww. gruntu podejmował
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Go za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług.
    Wnioskodawca przypomina, iż na działce numer A od momentu nabycia do momentu
    zbycia nie prowadzono żadnych działalności gospodarczych. W stosunku do ww.
    nieruchomości Wnioskodawca samodzielnie nigdy nie podejmował żadnych działań
    marketingowych, nie ogłaszał sprzedaży w środkach masowego przekazu, w szczególności
    nie ogłaszał sprzedaży w Internecie, prasie, radiu.
    Tutaj jednak należy podkreślić, iż doszło do udzielenia Kupującemu pełnomocnictwa z
    prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi
    organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i
    prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń na budowę obiektu handlowego
    z parkingiem, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i
    postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie działki o
    nr A warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej,
    kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do
    złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem
    decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej
    uzyskania oraz odbioru.
    Wnioskodawca uważa, iż warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od
    towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność
    ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związek z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zdaniem Wnioskodawcy, jak to już wyżej podkreślono, Wnioskodawca sam nie
    podejmował On działań charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu
    nieruchomościami, powyższe czynności zostaną jednak podjęte przez Kupującego, który
    będzie działał jako pełnomocnik Sprzedającego.
    W myśl art. 96 ww. Kodeksu, umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać
    się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
    (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 ww. Kodeksu, pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do
    czynności zwykłego zarządu. Do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu
    potrzebne jest pełnomocnictwo określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga
    pełnomocnictwa do poszczególnej czynności.

    Stosownie do art. 99 § 1 Kodeksu cywilnego, jeżeli do ważności czynności prawnej
    potrzebna jest szczególna forma, pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno
    być udzielone w tej samej formie.
    W myśl § 2 powołanego artykułu, pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem
    nieważności udzielone na piśmie.
    Na mocy art. 108 ww. Kodeksu, pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności
    prawnej, której dokonuje w imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści
    pełnomocnictwa albo że ze względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość
    naruszenia interesów mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy
    pełnomocnik reprezentuje obie strony.
    Z regulacji art. 109 ww. Kodeksu wynika, że przepisy działu niniejszego stosuje się
    odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Czyli jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo – to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy.
    Zatem każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie
    udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Czyli składanie wniosków oraz odbiór wymaganych decyzji i postanowień, dokonanie
    wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie działki nr A warunków
    technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji
    deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, uzyskanie decyzji na lokalizację zjazdu
    publicznego, w praktyce wywołuje skutki dla Kupującego.
    Tym samym Wnioskodawca twierdzi, iż dokonywał On czynności, które zazwyczaj
    dokonuje profesjonalny sprzedawca.
    Zdaniem Wnioskodawcy, w tej sytuacji zachowuje się jak podatnik podatku VAT
    wymieniony w art. 15 ww. ustawy. Kupujący będzie bowiem w Jego imieniu dokonywał
    szeregu określonych czynności w związku ze sprzedażą działki o nr A.
    Przechodząc do możliwości zwolnienia działek jako terenów innych niż tereny budowlane,
    zdaniem Wnioskodawcy, nie znajdzie ono tutaj zastosowania. Wnioskodawca uważa
    bowiem, iż w związku z podjętymi działaniami tereny te utracą taki charakter, a także
    obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego nie są tereny wymienione w
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Przez tereny budowlane – w świetle art. 2 pkt 33 ustawy – rozumie się grunty
    przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2020 r. poz. 293), kształtowanie i prowadzenie
    polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalenie studium uwarunkowań i
    kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów
    zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza
    terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do
    zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww. ustawy – ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie
    inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków
    zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

    W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – na
    podstawie ust. 2 powołanego przepisu – określenie sposobów zagospodarowania i
    warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu, przy czym:
    - lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji
      celu publicznego;
    - sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać
    przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy
    nieruchomości.
    Wnioskodawca podkreśla, iż na moment sprzedaży działka będzie objęta decyzją o
    warunkach zabudowy wydaną w oparciu o udzielone pełnomocnictwo. Tym samym, ww.
    działka będzie stanowiła teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy i w
    rezultacie jej sprzedaż nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Zdaniem Wnioskodawcy, przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki uniemożliwiające
    zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o
    VAT. W konsekwencji Wnioskodawca uważa, że sprzedaż działki nr A stanowiącej teren
    budowlany będzie opodatkowana podatkiem VAT i nie korzysta ze zwolnienia z VAT.
    Na zakończenie w związku z tym, iż działka nie korzysta ze zwolnienia Wnioskodawca
    będzie musiał jej sprzedaż udokumentować fakturą VAT. W przypadku bowiem sprzedaży
    opodatkowanej dokumentem potwierdzającym jej nabycie w świetle ustawy o podatku od
    towarów i usług jest faktura. W tym bowiem przypadku kupującym jest Spółka, a więc
    czynny podatnik podatku od towarów i usług i zgodnie z art. 106b ustawy o VAT, taką
    transakcję należy udokumentować fakturą.
    Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i
    usług, opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju.
    Natomiast przez dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Nieruchomość będąca przedmiotem transakcji, składająca się z zabudowanej działki
    niewątpliwie wypełnia znamiona definicji towaru, o której mowa w art. 2 pkt 6 ustawy
    podatku od towarów i usług. Tym samym, sprzedaż działki nr A przez Zbywcę będzie
    kwalifikowana jako odpłatna dostawa towarów.
    W tym miejscu należy jednak podkreślić, iż grunt jest zabudowany budynkami. Budynki
    nie są nowe i mają ponad dwa lata. Co istotne, nieruchomości nie można uznać za teren
    niezabudowany, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, z racji, że na gruncie
    posadowione są rzeczone budowle będące przedmiotem odrębnej własności.
    Zgodnie z poglądem zaprezentowanym w wyroku Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 listopada 2019 r., sygn. akt I SA/Kr 1013/19 „Przez
    teren zabudowany należy więc uznać każdy teren, na którym znajdują się budynki, czy
    budowle”.
    Zgodnie z art. 43 ust.1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków,
    budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
      okres krótszy niż 2 lata.
    Przez pierwsze zasiedlenie, według art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, rozumie się oddanie do
    użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na
    potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
    a) wybudowaniu, lub
    b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Jak zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego od momentu oddania nieruchomości
    do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi minęły 2 lata. Jednocześnie
    Sprzedający nie ponosił wydatków na ulepszenie nieruchomości w rozumieniu przepisów
    o podatku dochodowym, które stanowiłyby co najmniej 30% wartości początkowej tych
    nieruchomości.
    Tym samym, planowana dostawa nieruchomości nie będzie dokonywana w ramach
    pierwszego zasiedlenia lub przed nim. Jednocześnie od pierwszego zasiedlenia do
    planowanej dostawy upłynął okres przekraczający 2 lata. Tutaj należy podkreślić, iż
    zwolnienie dotyczy także działki.
    W związku z powyższym, w zdarzeniu przyszłym będącym przedmiotem złożonego
    wniosku nie zachodzą wyjątki określone przez ustawodawcę w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy
    o VAT, a więc planowana dostawa nieruchomości II kategorii będzie objęta zwolnieniem
    na podstawie art. 43 ust.1 pkt 10 ustawy o VAT. Zwolnienie ma charakter fakultatywny.
    Ustawodawca przewidział możliwość rezygnacji z tego zwolnienia.
    W konsekwencji Wnioskodawca uważa, że sprzedaż zabudowanej nieruchomości
    składającej się z działki nr A, stanowiącej teren budowlany, nie będzie opodatkowana
    podatkiem VAT i korzysta ze zwolnienia z VAT.
    Na zakończenie w związku z tym, iż działka korzysta ze zwolnienia nie będzie trzeba jej
    sprzedaży udokumentować fakturą VAT. W przypadku bowiem sprzedaży nie
    opodatkowanej nie ma konieczności wystawiania faktury VAT. W tym miejscu jednak
    należy podkreślić, iż zwolnienie ma charakter fakultatywny, gdy podatnik nie będzie chciał
    skorzystać ze zwolnienia będzie obowiązany wystawić fakturę na podstawie art. 106b
    ustawy o VAT.
    Ad 2.
    Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż zabudowanej nieruchomości składającej się z działki
    gruntu nr A o powierzchni (...), nie jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
    Zdaniem Wnioskodawca, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i
    usług, opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju.
    Natomiast przez dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Nieruchomość będąca przedmiotem transakcji, składająca się z zabudowanej działki
    niewątpliwie wypełnia znamiona definicji towaru, o której mowa w art. 2 pkt 6 ustawy
    podatku od towarów i usług. Tym samym, sprzedaż działki przez Zbywcę będzie
    kwalifikowana jako odpłatna dostawa towarów.
    Na podstawie art. 42 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę
    budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy:
    - dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    - pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
      okres krótszy niż 2 lata.

    Działka będąca przedmiotem przedwstępnej umowy sprzedaży jest zabudowana. Od
    czasu zakupu, aż do chwili obecnej Wnioskodawca nie ponosił nakładów remontowych,
    ani nie przeprowadzał zmian w celu podniesienia jej standardów budowlanych do
    zasiedlenia.
    W odniesieniu do budynku posadowionego na działce nr A o powierzchni (...) doszło do
    pierwszego zasiedlenia i od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży minął
    już okres co najmniej dwóch lat. Tym samym, została spełniona definicja pierwszego
    zasiedlenia.
    Ponadto w odniesieniu do przedmiotowych budynków nie były przeprowadzane prace,
    które stanowiłyby ulepszenia, o których mowa w art. 2 pkt 14 ustawy.
    Zwolnienie wynikające z art. 42 ust. 1 pkt 10 ustawy, stosuje się w odniesieniu do dostawy
    całości lub części budynków i budowli, jeżeli w stosunku do nich powstało pierwsze
    zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą nie może być
    krótszy niż 2 lata.
    W związku z tym, w ocenie Wnioskodawcy, dostawa wskazanej w zdarzeniu przyszłym
    działki będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy.
    Jednocześnie, należy zwrócić uwagę, że zwolnienie uregulowane w przepisie art. 43 ust. 1
    pkt 10 ustawy ma charakter zwolnienia fakultatywnego, gdyż w myśl art. 43 ust. 10 ustawy
    VAT, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt
    10 i wybrać opodatkowanie dostawy budynków pod warunkiem wskazanym w tym
    przepisie.
    Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z
    gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania
    nie wyodrębnia się wartości gruntu, to sprzedaż dokonana przez Wnioskodawcę
    dotycząca gruntu, na którym znajduje się przedmiotowy budynek również będzie mogła
    korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie tych samych przepisów co sprzedaż
    budynku.
    W zdarzeniu przyszłym będącym przedmiotem złożonego wniosku nie zachodzą wyjątki
    określone przez ustawodawcę w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, a więc planowana
    dostawa nieruchomości II kategorii będzie objęta zwolnieniem na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 10 ustawy o VAT. Zwolnienie ma charakter fakultatywny. Ustawodawca przewidział
    możliwość rezygnacji z tego zwolnienia.
    W konsekwencji Wnioskodawca uważa, że sprzedaż zabudowanej działki nr A o
    powierzchni (...), stanowiącej teren budowlany, nie będzie opodatkowana podatkiem VAT i
    korzysta ze zwolnienia z VAT.
    Na zakończenie w związku z tym, iż działka korzysta ze zwolnienia nie będzie trzeba jej
    sprzedaż udokumentować fakturą VAT. W przypadku bowiem sprzedaży nie
    opodatkowanej nie ma konieczności wystawiania faktury VAT. W tym miejscu jednak
    należy podkreślić, iż zwolnienie ma charakter fakultatywny, gdy podatnik nie będzie chciał
    skorzystać ze zwolnienia będzie obowiązany wystawić fakturę na podstawie art. 106b
    ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z przedstawionymi przepisami, zarówno grunty, jak i budynki spełniają definicję
    towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność
    odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Należy zaznaczyć, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art.
    7 ustawy, podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby
    dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana

    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006 r. str. 1
    ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji:
      a) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed
        pierwszym zasiedleniem;
      b) dostawa terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów
    lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.

    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży działki zabudowanej istotne jest,
    czy w świetle zaprezentowanego opisu sprawy, w celu dokonania sprzedaży ww.
    nieruchomości, podjął Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami,
    angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i
    usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Pana
    za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za
    podatnika podatku od towarów i usług.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy
    2006/112/WE Rady (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z
    takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem
    Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Co istotne – jak wskazał TSUE – dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje poza
    działalnością gospodarczą nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy jest
    „rolnikiem ryczałtowym”. Trybunał nie uznał za podatnika VAT w rozumieniu prawa UE
    osoby fizycznej dokonującej sprzedaży gruntu, która prowadziła działalność rolniczą na
    tym gruncie nabytym ze zwolnieniem od podatku od wartości dodanej i przekształconym
    wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w
    grunt przeznaczony pod zabudowę, jeżeli nie wykonywała ona dodatkowych czynności
    (oprócz podziału) w związku z tą sprzedażą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9

    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania tej nieruchomości w
    ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby
    być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Potwierdzone to zostało również w wyr. TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03
    Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie
    wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku prywatnego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z wniosku wynika, że przysługuje Panu prawo własności nieruchomości składającej się z
    działki nr A o powierzchni (...). Prawo własności nieruchomości nabył Pan w drodze umowy
    darowizny (...) 2017 r. Działka nr A jest zabudowana dwoma budynkami niemieszkalnymi.
    Zamierza Pan sprzedać Spółce prawo własności zabudowanej nieruchomości składającej
    się z ww. działki. Powyższa nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana przez Pana w
    działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Działka nr A wraz z
    budynkami, była przez Pana wykorzystywana na cele prywatne (budynki służyły m.in. do
    przechowywania prywatnych rzeczy) niezwiązane z działalnością gospodarczą. W stosunku
    do tej działki nie ponosił Pan jakichkolwiek nakładów w celu jej uatrakcyjnienia. W
    stosunku do ww. nieruchomości nigdy samodzielnie nie podejmował Pan żadnych działań
    marketingowych, nie ogłaszał sprzedaży w środkach masowego przekazu, w szczególności
    nie ogłaszał Pan sprzedaży w Internecie, prasie, radiu. Dzierżawi Pan działkę Spółce
    mającej dokonać jej zakupu. W ramach zawartej umowy przedwstępnej udzielił Pan
    Kupującemu pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do
    występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania
    wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania wszelkich decyzji i
    pozwoleń, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i
    postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie
    nieruchomości warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej,
    kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do
    złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem

    decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej
    uzyskania oraz odbioru. Umowa sprzedaży zostanie zawarta m.in. pod warunkiem
    uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach
    zabudowy, z której będzie wynikać możliwość zabudowy nabywanej nieruchomości
                                                    2jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-usługowym o powierzchni użytkowej (...) m, w
                          2tym salą sprzedaży o powierzchni (...) m wraz z miejscami parkingowymi w liczbie
    minimum (...) miejsc postojowych.
    Pana wątpliwości dotyczą wskazania, czy sprzedaż nieruchomości składającej się z działki
    nr A o powierzchni (...) będzie opodatkowania bez uwzględnienia zwolnienia na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy oraz czy sprzedaż zabudowanej działki nr A będzie korzystała ze
    zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem Pana zapytania, należy wskazać,
    że doszło do udzielenia Kupującej Spółce pełnomocnictwa do działania w imieniu
    Sprzedającego w zakresie niezbędnym do podejmowania wszelkich działań faktycznych i
    prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń na budowę obiektu handlowo-
    usługowego z parkingiem zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującej Spółki. Uzyskanie
    tych decyzji i pozwoleń było warunkiem zrealizowania właściwej umowy sprzedaży. Te
    czynności nastąpiły w sensie chronologicznym, jeszcze przed zawarciem definitywnej
    umowy sprzedaży. Jednakże, udzielenie pełnomocnictwa przyszłemu Kupującemu
    umożliwiające podjęcie czynności mających na celu dostosowanie gruntu do potrzeb
    Kupującego (pozwolenia, przyłącza itp.) nie jest staraniem sprzedawcy, który przykładowo
    stara się grunt uzbroić czy uzyskać określone pozwolenia, aby przedmiot sprzedaży
    uczynić bardziej atrakcyjnym dla potencjalnych nabywców.
    W przedmiotowej sprawie należy zatem zauważyć, że nabywca (kupująca Spółka) już się
    zgłosił, właściciel nieruchomości (Pan) nie musi już podejmować działań, aby zachęcić
    kogokolwiek do jego nabycia. Skutki prawne czynności wykonanych przez pełnomocnika
    (nabywcę) w sensie prawnym rzeczywiście dotyczą właściciela gruntu (uzyskanie decyzji,
    pozwoleń itd.). Jednak starania pełnomocnika nie są staraniami właściciela
    podejmowanymi w tym celu, aby pozyskać kupującego, aby oferowany grunt uczynić
    atrakcyjniejszym dla potencjalnego nabywcy, aby podnieść jego cenę.
    Ponadto z analizy całokształtu okoliczności sprawy oraz informacji zawartych we wniosku,
    wynika, że działka została udostępniona na rzecz Kupującej Spółki, na mocy umowy
    dzierżawy, zawartej w związku z przedwstępną umową sprzedaży, wyłącznie w celu
    uzyskania przez Kupującą niezbędnych zgód i pozwoleń, tj. umożliwienia Kupującej
    zrealizowania warunków, od których uzależniono zawarcie definitywnej umowy sprzedaży.
    Zatem na obie te umowy należy patrzeć jako na elementy tego samego przedsięwzięcia.
    Podkreślić należy, że z wniosku nie wynika, aby podjęte przez Kupującą Spółkę działania
    prowadziły do podwyższenia ceny sprzedaży nieruchomości w ostatecznej umowie
    sprzedaży. Jednocześnie warto zauważyć, że nabywca wykonuje te czynności we własnym
    interesie, dla zrealizowania własnych potrzeb, w celu przystosowania działki do swoich
    określonych potrzeb.
    Mając powyższe na uwadze, w świetle całokształtu okoliczności sprawy, samo udzielenie
    pełnomocnictwa Kupującemu do wykonania określonych czynności w celu dostosowania
    nieruchomości do potrzeb nabywcy i jej dzierżawa na rzecz Kupującego (nabywcy) przed
    sprzedażą, po zawarciu umowy przedwstępnej nie powoduje, że zostanie Pan z tego
    powodu uznany za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży
    przez Pana prawa własności nieruchomości składającej się z działki nr (...), zabudowanej
    dwoma budynkami niemieszkalnymi, nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie
    przesądzają, że sprzedaż ta wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjął Pan
    takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o

    angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.
    Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że Pana aktywność w pełni mieści się w
    granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z
    przywołanym wyrokiem w sprawach połączonych TSUE C-180/10 i C-181/10.
    Dokonując sprzedaży prawa własności nieruchomości składającej się z działki nr (...),
    zabudowanej dwoma budynkami niemieszkalnymi, będzie Pan korzystać z
    przysługującego Panu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest
    wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego
    statusu pozbawia Pana cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy, w zakresie sprzedaży ww. nieruchomości, a jej dostawę – cech czynności
    podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W związku z tym, dokonując sprzedaży prawa własności ww. nieruchomości będzie Pan
    korzystać z przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to
    czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy
    ustawy.
    W konsekwencji, sprzedaż zabudowanej nieruchomości składającej się z działki nr A o
    powierzchni (...), nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Tym samym przepisy ustawy nie będą miały zastosowania do ww.
    transakcji.
    Z uwagi na to, że transakcja sprzedaży zabudowanej nieruchomości składającej się z
    działki nr A o powierzchni (...) nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług, analiza zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 oraz art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy jest bezzasadna.
    Zatem Pana stanowisko jest nieprawidłowe.
    Niniejsze rozstrzygnięcie jest spójne z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów
    administracyjnych (por. wyroki NSA z 6.11.2024 r., sygn. akt I FSK 1014/21, z 24.10.2024 r.,
    sygn. akt I FSK 265/21, z 11.10.2024 r., sygn. akt I FSK 364/21, z 21.10.2024 r., sygn. akt I
    FSK 347/21, z 23.07.2024 r., sygn. akt I FSK 1677/20, z 10.09.2024 r., sygn. akt I FSK 1675
    /20).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.