Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.324.2025.1.ED
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-24
Teza: 1. Wypłacone zgodnie z harmonogramem wynagrodzenie z
tytułu umowy sponsoringu, stanowić będzie koszt uzyskania
przychodu zgodnie z treścią art. 15 ust. 4d updop.
2. W danym roku podatkowym, na podstawie art. 18ee ust. 1
updop Spółce przysługiwać będzie prawo do odliczenia
dodatkowej kwoty równej 50% kosztów uzyskania przychodu
w postaci wydatków z tytułu umowy sponsoringowej ustalając
wysokość poniesionych kosztów w proporcji, o której mowa w
pytaniu nr 1.
3. Wynagrodzenie otrzymane od Sponsora z tytułu umowy
sponsoringu, spowoduje po stronie Zainteresowanego
powstanie przychodu zgodnie z art. 12 ust. 3a updop, tj. w
momencie otrzymania przysporzenia.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
moment
przychód
sport-klub sportowy
ulga-ulga na sport
wydatek
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Data powstania przychodu
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Potrącalność
kosztów-Koszty inne niż bezpośrednio związane z
przychodami (koszty pośrednie)
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy
opodatkowania-Pozostałe odliczenia-Odliczenie kosztów
uzyskania przychodów poniesionych na działalność
sportową
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 3e
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4d
1

[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4e
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18ee-ust. 1-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18ee-ust. 2-pkt 1

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca – X spółka akcyjna z siedzibą w (...) (dalej „Wnioskodawca” lub „Sponsor”)
    jest spółką podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Wnioskodawca (...) 2022 r. zawarł umowę sponsoringu (...) z Z będącym stowarzyszeniem
    (...), wpisanym zarówno do rejestru przedsiębiorców oraz do rejestru stowarzyszeń,
    innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz samodzielnych publicznych
    zakładów opieki zdrowotnej.
    Porozumieniem z (...) 2023 r. Y Spółka Akcyjna (dalej „Zainteresowany” lub
    „Sponsorowany”), przyjął na siebie wszystkie zobowiązania umowne wynikające z umowy
    z (...) 2022 r. które spoczywały na tym podmiocie.
    Y S.A. jest klubem sportowym w rozumieniu art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r.
    o sporcie. Klub nie jest wpisany do ewidencji klubów sportowych i uczniowskich klubów
    sportowych prowadzonej przez starostę właściwego ze względu na siedzibę klubu na
    podstawie rozporządzenia Ministra Sportu i Turystyki z dnia 18 października 2011 r. w
    sprawie ewidencji klubów sportowych, gdyż ewidencja ta dotyczy stowarzyszeń
    nieprowadzących działalności gospodarczej.
    Zainteresowany prowadzi drużynę (...) (dalej „Drużyna”), (...).
    Statut Zainteresowanego wskazuje, że celem Spółki jest (...).
    Statut jednocześnie dopuszcza potencjalne przeznaczenie zysku na dywidendę dla
    akcjonariuszy. Ponadto statut wskazuje, że zysk może być przeznaczony na fundusze
    celowe określone uchwałą Walnego Zgromadzenia.
    Faktycznie jednak, całość dochodów Sponsorowanego jest przeznaczana na cele
    statutowe, tj. (...).
    Przedmiotem umowy jest (...). Świadczenia obu Stron są ekwiwalentne.
    Działania promocyjne i reklamowe będą polegały w szczególności na:
    (...)
    Zgodnie z treścią umowy, Sponsorowany przeznaczy środki pozyskane od Sponsora na
    następujące wydatki:
    (...)
    Wynagrodzenia zawodników Drużyny i trenerów Drużyny stanowią wynagrodzenia kadry
    szkoleniowej.
    W ramach działań marketingowych, Sponsorowany ponosi wydatki (...).
    Koszty związane z transportem obejmują (...).
    Koszty związane z wynajmem i przygotowaniem hali, stanowią wydatki wynajmu w hali (...).
    Koszty związane z obsługą meczu, stanowią wydatki (...).
    Inne wydatki stanowią koszty kadry, koszty hali, koszty cateringu, koszty pracowników
    Klubu oraz koszty okołomeczowe.

    Sfinansowanie wpłynie pozytywnie na poprawę warunków uprawiania sportu przez
    członków Sponsorowanego. Środki te zostaną przeznaczone na (...). Dzięki wsparciu
    możliwe będzie zwiększenie jakości treningów oraz rozszerzenie oferty zajęć sportowych,
    co przełoży się na wyższy poziom sportowy uczestników. Ponadto sponsoring umożliwi
    szersze otwarcie działalności Sponsorowanego na działalność lokalną, (...). W efekcie
    więcej osób z regionu będzie miało realny dostęp do regularnych zajęć sportowych i
    infrastruktury sportowej. Szacuje się, że dzięki temu wzrośnie liczba dzieci uprawniających
    (...) w regionie.
    Sponsorowany realizuje program (...).
    Na dzień składania wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, umowa sponsoringu
    obowiązuje na sezony (...) (...) , przy czym sezon (...) trwa (...).
    Wynagrodzenie z tytułu umowy sponsoringu zostanie wypłacone z góry, w sposób
    definitywny i bezzwrotnie zgodnie z poniższym harmonogramem określonym w
    porozumieniu zawartym przez strony w dniu (...) 2024 r.:
    - za sezon (...) 2024/2025 w łącznej wysokości (...) PLN netto, przy czym kwota w wysokości
      (...) PLN neto została już wypłacona przez Sponsora na podstawie faktur z (...) 2024 r. i
      (...) 2024 r. Z kolei pozostała kwota będzie płatna w następujących częściach:
        · do kwoty (...) PLN netto - w terminie do (...) 2024 roku;
        · do kwoty (...) PLN netto - w terminie do (...) 2024 roku;
        · do kwoty (...) PLN netto - w terminie do (...) 2025 roku.
    - za sezon (...) 2025/2026 w łącznej wysokości (...) PLN netto, płatne w następujących
      częściach:
        · do kwoty (...) PLN netto - w terminie do (...) 2025 roku;
        · do kwoty (...) PLN netto - w terminie do (...) 2025 roku;
        · (...) PLN netto - w terminie do (...) 2025 roku.
    W przypadku niewypłacania kwot w ww. terminach, przechodzą one na kolejne okresy
    (miesiące).
    Każda z wypłat zostanie udokumentowana fakturą VAT w momencie wypłaty
    wynagrodzenia z tytułu umowy sponsoringu.
    Ponadto na mocy porozumienia z (...) 2024 r., Sponsorowany zobowiązał się do wykonania
    dodatkowych świadczeń (w ramach wynagrodzenia) na rzecz Sponsora, tj.:
    (...).
    Koszty wskazane we wniosku, zostaną rozliczone przez Wnioskodawcę zgodnie z art. 15
    ust. 4d updop, jako koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami i dotyczące
    okresu przekraczającego rok podatkowy, są ujmowane w koszty uzyskania
    proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
    Wnioskodawca osiąga przychody inne niż z zysków kapitałowych, a kwota ulgi nie
    przekroczy dochodu uzyskanego z przychodów innych niż przychody z zysków
    kapitałowych.
    Wydatki sfinansowane w ramach sponsorowania klubu sportowego, przynoszą
    Wnioskodawcy szereg korzyści biznesowych, które poprzez pozytywny wpływ na jego
    wizerunek oraz relacje z lokalną społecznością ułatwiły płynne kontynuowanie działalności
    i podejmowanie przedsięwzięć inwestycyjnych wymagających akceptacji lokalnej
    społeczności.
    Rozsławienie marki: Sponsoring sportowy przyczynił się do (...). Działania marketingowe
    związane z klubem, takie jak (...) pomogły wzmocnić pozycję spółki na rynku przyciągając
    uwagę zarówno klientów, jak i potencjalnych partnerów biznesowych.
    Uspokojenie nastrojów społecznych: (...) poprawy wizerunku spółki. Angażowanie się w
    lokalne inicjatywy sportowe pokazało, że firma dba o społeczność, co z kolei wpłynęło na
    budowanie pozytywnych relacji z mieszkańcami.

    (...) W sumie, sponsoring Y przyniósł X nie tylko korzyści marketingowe ale również
    wpłynął pozytywnie na relacje z lokalną społecznością, co jest kluczowe w kontekście
    planowanych inwestycji.
    W związku z powyższym po stronie Wnioskodawcy powstały wątpliwości w zakresie
    określenia momentu ujęcia kosztów podatkowych oraz ulgi na sponsoring, oraz po stronie
    Zainteresowanego w zakresie ustalenia momentu powstania przychodu podatkowego.
    Pytania
    1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym, wynagrodzenie
      wypłacane z tytułu umowy sponsoringu, należy zaliczać do kosztów uzyskania
      przychodu zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
      tj. w dacie ich poniesienia, przy czym jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego
      rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku
      podatkowego, w takim przypadku należy zaliczyć je proporcjonalnie do długości
      okresu, którego dotyczą?
    2. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym, w ramach ulgi o
      której mowa w art. 18ee ust. 1 updop, w danym roku podatkowym będzie mógł
      odliczyć dodatkową kwotę stanowiącą 50% kosztów uzyskania przychodu w postaci
      wydatków z tytułu umowy sponsoringowej poniesionych w danym roku podatkowym,
      przy czym ustalenie wysokości poniesionych kosztów nastąpi zgodnie z proporcją
      ustaloną w myśl art. 15 ust. 4d updop?
    3. Czy prawidłowe jest stanowisko Zainteresowanego, zgodnie z którym, wynagrodzenie
      otrzymane od Sponsora z tytułu umowy sponsoringu, spowoduje po stronie
      Zainteresowanego powstanie przychodu zgodnie z art. 12 ust. 3a updop, tj. w
      momencie otrzymania przysporzenia?
    Stanowisko Zainteresowanych w sprawie
    Ad 1.
    W ocenie Wnioskodawcy, wypłacone zgodnie z harmonogramem wynagrodzenie z tytułu
    umowy sponsoringu, stanowić będzie koszt uzyskania przychodu zgodnie z treścią art. 15
    ust. 4d updop, tj. należy je kwalifikować jako koszt pośredni w dacie jego poniesienia, przy
    czym jeżeli koszt ten dotyczy okresu przekraczającego rok podatkowy, koszt ten należy
    rozliczyć proporcjonalnie do długości okresu jakiego dotyczy.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 updop, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w
    celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego
    ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego
    dzień poniesienia kosztu.
    W myśl art. 15 ust. 4 updop, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z
    przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku
    podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały
    odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.
    Z kolei zgodnie z treścią art. 15 ust. 4d updop, koszty uzyskania przychodów, inne niż
    koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli
    koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie,
    jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty
    uzyskania przychodów proporcjonalnie do długość okresu, którego dotyczą.
    A jak stanowi art. 15 ust. 4e updop, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z
    zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach
    rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień,
    na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku),

    z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń
    międzyokresowych kosztów.
    Zatem koszty podatkowe można podzielić na dwie kategone bezpośrednie i pośrednie.
    Ustawa nie zawiera definicji tych pojęć, w związku z tym oceny w tym zakresie, należy
    dokonywać indywidualnie w zależności od konkretnych okoliczności.
    Zgodnie z ugruntowanym poglądem, kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio
    związanymi z przychodami są takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w
    sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów. Klasycznym przykładem
    bezpośredniego związku kosztów z przychodami jest relacja, w jakiej pozostają wydatki na
    nabycie lub wytworzenie jednostki towaru i przychód ze zbycia tej jednostki towaru.
    Podobnie traktować należy wydatki na zakup materiałów i produktów, które można
    przypisać do konkretnego przychodu, a tym samym dokonać identyfikacji i konkretyzacji
    przychodu uzyskanego w następstwie poniesienia tego rodzaju wydatku.
    Natomiast do kosztów pośrednich zalicza się wydatki, które nie mają bezpośredniego
    odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, a więc takie, którym nie można przypisać
    konkretnego przychodu, jakkolwiek ich ponoszenie warunkuje ich uzyskanie, np. koszty
    ogólnego zarządu, koszty administracyjne, wydatki na utrzymanie obiektów, obsługę
    prawną. Tego rodzaju koszty, chociaż niewątpliwie związane są z osiąganymi przychodami,
    nie pozostają w uchwytnym związku z konkretnymi przychodami. Tym samym nie jest
    możliwe ustalenie w którym okresie bądź roku podatkowym wystąpi przychód
    uzasadniający potrącenie takich kosztów.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki z tytułu umowy sponsoringu należy kwalifikować właśnie
    jako koszty pośrednie. Wydatki te nie wykazują bezpośredniego związku z powstaniem
    skonkretyzowanego przychodu, jednak niewątpliwie wpływają na jego powstanie, na
    skutek działań promocyjnych i reklamowych, (...).
    Z tego względu, mając na uwadze, że zgodnie z umową i przyjętym harmonogramem
    wypłat, konkretne kwoty odnoszą się do konkretnych sezonów (...), trwających od (...) roku
    następnego, koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, przy czym nie jest
    możliwe określenie przez Wnioskodawcę jaka ich część dotyczy danego roku
    podatkowego, gdyż dana wypłata dotyczy całego sezonu (...).
    Tym samym, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że koszty te należy rozliczać
    proporcjonalnie do długości okresu jakiego dotyczą czyli odpowiednio do okresu od (...),
    oraz od (...) danego roku podatkowego.
    Ad 2.
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w danym roku podatkowym, na podstawie art. 18ee
    ust. 1 updop przysługiwać mu będzie prawo do odliczenia dodatkowej kwoty równej 50%
    kosztów uzyskania przychodu w postaci wydatków z tytułu umowy sponsonngowej
    ustalając wysokość poniesionych kosztów na podstawie proporcji, o której mowa w
    uzasadnieniu stanowiska nr 1.
    Zgodnie z art. 18ee ust. 1 updop, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z
    zysków kapitałowych może odliczyć od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art.
    18 kwotę stanowiącą 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych na działalność:
    1) sportową;
    2) kulturalną w rozumieniu ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i
      prowadzeniu działalności kulturalnej;
    3) wspierającą szkolnictwo wyższe i naukę
    - przy czym kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty dochodu
      uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków
      kapitałowych.
    Z kolei jak stanowi art. 18ee ust. 2 updop, za koszty uzyskania przychodów poniesione na
    działalność sportową uznaje się koszty poniesione na finansowanie:

    1) klubu sportowego, o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o
      sporcie, na realizację celów wskazanych w art. 28 ust. 2 tej ustawy;
    2) stypendium sportowego;
    3) imprezy sportowej niebędącej masową imprezą sportową, o której mowa w art. 3 pkt 3
      ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz. U. z 2023 r.
      poz. 616).
    Celami o których mowa powyżej, zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy o sporcie, są cele
    publiczne, przeznaczone w szczególności na:
    1) realizację programów szkolenia sportowego;
    2) zakup sprzętu sportowego;
    3) pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w tych
      zawodach;
    4) pokryce kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego;
    5) sfinansowanie stypendiów sportowych i wynagrodzenia kadry szkoleniowej
    - jeżeli wpłynie to na poprawę warunków uprawiania sportu przez członków klubu
      sportowego, który otrzyma dotację, lub zwiększy dostępność społeczności lokalnej do
      działalności sportowej prowadzonej przez ten klub.
    Przy czym ww. wskazany przepis posługuje się zwrotem „w szczególność” co wskazuje na
    otwarty charakter katalogu. Oznacza to, że ulgę można zastosować do kosztów
    wydatkowanych na inne cele, niewskazane wprost w tym przepisie, o ile dotyczą realizacji
    celu publicznego i wpływają na poprawę warunków uprawiania sportu przez członków
    klubu sportowego który otrzyma dotację, lub zwiększy dostępność społeczności lokalnej
    do działalności sportowej prowadzonej przez ten klub.
    Z tego względu, Wnioskodawca jest przekonany, że w danym roku przysługiwać mu będzie
    prawo do odliczenia dodatkowej kwoty, stanowiącą 50% kosztów uzyskania przychodu z
    tytułu ulgi sponsoringowej.
    Po pierwsze, zostało spełnione kryterium podmiotowe, umowa sponsoringu zwarta jest z
    klubem sportowym, o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie, tj. klubem
    sportowym działającym na obszarze danej jednostki samorządu terytorialnego
    niedziałającym w celu osiągnięcia zysku.
    Przy czym, pojęcie „niedziałający w celu osiągnięcia zysku” w rozumieniu art. 18ee ust. 2
    pkt 1 updop należy rozumieć jako klub sportowy nieprowadzący działalność gospodarczej,
    ale i taki który prowadzi taką działalność, jednakże zysk przeznacza na cele statutowe (por.
    Wyrok WSA w Gliwicach z 11 kwietnia 2024 r., sygn. akt I SA/GI 1038/23).
    Ponadto wynagrodzenie otrzymywane przez Sponsorowanego od Wnioskodawcy jest
    przeznaczone wyłącznie na cele publiczne, wpływające na poprawę warunków uprawiania
    sportu przez członków klubu sportowego, lub zwiększa dostępność społeczność lokalnej
    do działalności sportowej prowadzonej przez ten klub.
    Warunek ten zostanie również spełniony w przypadku wydatków oznaczonych jako „inne”.
    Ponadto koszty te nie zostaną podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie i nie zostaną
    odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    W myśl art. 18ee ust. 9 updop, odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w
    którym poniesiono koszty, o których mowa w ust. 1. Tym samym, skoro koszty pośrednie
    poniesione w danym roku podatkowym z tytułu umowy sponsoringowej, zostaną ustalone
    na podstawie proporcji, o której mowa art. 15 ust. 4d updop to podatnik będzie musiał ją
    uwzględnić przy rozliczeniu ulgi.
    Ad 3.
    W ocenie Zainteresowanego, wynagrodzenie otrzymane od Sponsora z tytułu umowy
    sponsoringu, spowoduje po stronie Zainteresowanego powstanie przychodu zgodnie z
    art. 12 ust. 3a updop, tj. w momencie otrzymania przysporzenia.

    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 updop, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14,
    są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice
    kursowe.
    Jak stanowi art. 12 ust. 3 updop, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z
    działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za
    przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa
    w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze
    faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat
    i skont.
    Z kolei w myśl art. 12 ust. 3a updop, za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust.
    3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa
    majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż
    dzień:
    1) wystawienia faktury albo
    2) uregulowania należności.
    Ponadto, zgodnie z art. 12 ust. 3c updop, jeżeli strony ustalą, iż usługa jest rozliczana w
    okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu
    rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w
    roku.
    Co do zasady więc, przychód powstaje z momentem wykonania całości lub częściowego
    usługi, przy czym, jeżeli przed tym momentem dojdzie do wystawienia faktury lub
    uregulowania należności, to ten moment jest chwilą powstania przychodu podatkowego.
    W przedstawionym stanie faktycznym, zarówno wypłata wynagrodzenia jak i wystawienie
    faktury dokumentującej zapłatę, nastąpią przed momentem wykonania usługi. Przy czym
    wypłata należności oraz data wystawienia faktury będzie tym samym dniem zgodnie z
    przyjętym harmonogramem.
    W ocenie podatnika nie może być tutaj mowy o częściowym wykonaniu usługi, gdyż strony
    nie ustaliły żadnych wyszczególnionych etapów jej realizacji, oraz kwot wynagrodzenia do
    nich przypisanych. Nawet jeżeli przyjąć, że poszczególne etapy realizacji usługi stanowią
    konkretne sezony (...) na które umowa sponsoringu została zawarta, to wypłata
    wynagrodzenia na dany sezon (...), w każdym wypadku następuje przed jego
    zakończeniem, tj. dniem 30 czerwca każdego roku. W takiej sytuacji, w dalszym ciągu
    moment wypłaty wynagrodzenia stanowić będzie moment powstania przychodu
    podatkowego.
    Zdaniem Zainteresowanego, nie ma również podstaw do przyjęcia, że usługa ta jest
    rozliczana w okresach rozliczeniowych, o których mowa w art. 12 ust. 3c updop. Przepis
    ten dotyczy usług wykonywanych w sposób ciągły, dla których strony stosunku
    cywilnoprawnego przyjęły określone okresy rozliczeniowe.
    Okres rozliczeniowy oznacza zatem przedział czasowy, wyodrębniony ze względu na
    obowiązek uregulowania przez dane podmioty spraw finansowych. Istotną okolicznością
    w tym wypadku, świadczącą o momencie powstania przychodu jest określenie w łączącej
    strony umowie i na wystawionej fakturze, jakiego okresu dotyczy czynność będąca jej
    przedmiotem.
    W opisanym stanie faktycznym, brak jest podstaw do przyjęcia, że mamy do czynienia z
    usługą rozliczaną w okresach rozliczeniowych. Co prawda umowa sponsoringowa została
    zawarta na okres konkretnych sezonów (...), jednak strony nigdzie w jej treści nie przyjęły
    obowiązywania konkretnych okresów rozliczeniowych. Ponadto sam fakt podzielania
    wynagrodzenia z tytułu umowy sponsoringowej na raty, nie daje podstaw do uznania, że
    doszło do ustalenia okresów rozliczeniowych, gdyż musi to wynikać z woli stron.
    Dodatkowo konieczne byłoby dokonanie zmian na fakturach wystawionych w ramach
    realizacji transakcji, gdyż musiałyby one wskazywać okres rozliczeniowy którego dotyczą.

    Tym samym, Zainteresowany uważa, że przychód z tytułu otrzymania wynagrodzenia na
    podstawie umowy sponsoringowej, powstanie w momencie otrzymania poszczególnych
    płatności, który będzie przy tym zbieżny z datą wystawienia faktury.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ad 1.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Powyższe oznacza, że podatnik ma prawo do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich
    wydatków, pod warunkiem, iż nie zostały one wymienione w art. 16 ust. 1 ww. ustawy oraz
    że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością, a ich poczynienie ma lub może mieć
    wpływ na możliwość powstania przychodu (w tym zachowania lub zabezpieczenia
    przychodów). Przepis ten konstytuuje więc zasadę, stosownie do której pomiędzy kosztem
    podatkowym oraz przychodami podatnika musi wystąpić związek przyczynowo-skutkowy.
    Kosztem uzyskania przychodów będzie zatem taki koszt, który spełnia łącznie następujące
    warunki:
      - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
        pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
        przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
        przez osoby inne niż podatnik),
      - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
      - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
      - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła
        przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
      - został właściwie udokumentowany,
      - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww.
        ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Należy przy tym zauważyć, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter
    ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien
    podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest
    sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów
    uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W
    pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowo-skutkowego
    pomiędzy poniesieniem kosztu, a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania
    przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich
    uzyskiwania.
    Koszty ponoszone przez podatnika należy ocenić pod kątem ich celowości, a więc dążenia
    do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania
    przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek
    przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie
    jego przychodu.
    Wątpliwości wyrażone w pytaniu Nr 1 dotyczą ustalenia, czy prawidłowe jest stanowisko
    Spółki, zgodnie z którym, wynagrodzenie wypłacane z tytułu umowy sponsoringu, należy
    zaliczać do kosztów uzyskania przychodu zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, tj. w dacie

    ich poniesienia, przy czym jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok
    podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku
    podatkowego, w takim przypadku należy zaliczyć je proporcjonalnie do długości okresu,
    którego dotyczą.
    Z opisu sprawy wynika m.in., że (...) 2022 r. zawarli Państwo umowę sponsoringu (...) z Z
    będącym stowarzyszeniem (...), wpisanym zarówno do rejestru przedsiębiorców oraz do
    rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz
    samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej.Porozumieniem z (...) 2023 r. Y
    Spółka Akcyjna („Zainteresowany” lub „Sponsorowany”), przyjął na siebie wszystkie
    zobowiązania umowne wynikające z umowy z (...) 2022 r. które spoczywały na tym
    podmiocie.
    Przedmiotem zawartej umowy jest (...). Wskazali Państwo, że świadczenia obu Stron są
    ekwiwalentne.
    Działania promocyjne i reklamowe będą polegały w szczególności na:
    (...)
    Sfinansowanie wpłynie pozytywnie na poprawę warunków uprawnia sportu przez
    członków Sponsorowanego. Środki te zostaną przeznaczone na (...). Dzięki wsparciu
    możliwe będzie zwiększenie jakości treningów oraz rozszerzenie oferty zajęć sportowych,
    co przełoży się na wyższy poziom sportowy uczestników. Ponadto sponsoring umożliwi
    szersze otwarcie działalności Sponsorowanego na działalność lokalną, (...). W efekcie
    więcej osób z regionu będzie miało realny dostęp do regularnych zajęć sportowych i
    infrastruktury sportowej. Szacuje się, że dzięki temu wzrośnie liczba dzieci uprawniających
    (...) w regionie.
    Sponsorowany realizuje program (...).
    Ponadto, wskazali Państwo, że na dzień składania wniosku o wydanie interpretacji
    indywidualnej, umowa sponsoringu obowiązuje na sezony (...) (...), przy czym sezon (...)
    trwa od (...) czerwca roku następnego.
    Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie istnieje związek
    przyczynowo-skutkowy pomiędzy ponoszonymi przez Państwa wydatkami na świadczone
    przez Sponsorowanego usługi reklamowe i promocyjne na Państwa rzecz, a prowadzoną
    przez Państwa działalnością gospodarczą (osiąganiem przychodów).
    Z opisu sprawy wynika również, że Wynagrodzenie z tytułu umowy sponsoringu zostanie
    wypłacone z góry, w sposób definitywny i bezzwrotnie zgodnie z harmonogramem
    określonym w porozumieniu zawartym przez strony (...) 2024 r., a każda z wypłat zostanie
    udokumentowana fakturą VAT w momencie wypłaty wynagrodzenia z tytułu umowy
    sponsoringu.
    Zatem wydatki te będą spełniały wszystkie warunki zaliczenia do kosztów uzyskania
    przychodów.
    Jednocześnie, wydatki na usługi reklamowe i promocyjne nie znajdują się w katalogu
    wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów w art. 16 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowego od osób prawnych. Tym samym, wymienione we wniosku wydatki
    faktycznie poniesione przez Spółkę na świadczone przez Sponsorowanego usługi
    reklamowe i promocyjne mogą Państwo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów na
    podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
    Odnosząc się do kwestii dotyczącej momentu zaliczenia ww. wydatków do kosztów
    podatkowych, zauważyć należy, że dla ustalenia momentu zaliczenia wydatków w ciężar
    kosztów uzyskania przychodów, podatnik powinien rozpoznać rodzaj powiązania kosztów
    z przychodami. Przepisy ustawy o CIT dokonują podziału kosztów na koszty bezpośrednio
    związane z przychodami i koszty pośrednie (inne niż bezpośrednio związane z
    przychodami).

    Zgodnie z ugruntowanym poglądem, kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio
    związanymi z przychodami są takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w
    sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów. W ich przypadku możliwe
    jest „zidentyfikowanie” wpływu danego kosztu na wielkość osiągniętych przychodów. Do
    tej kategorii należą głównie te koszty, które mogą być przydzielone, przypisane do
    określonych wyrobów bądź usług. Klasycznym przykładem bezpośredniego związku
    kosztów z przychodami jest relacja, w jakiej pozostają wydatki na nabycie lub wytworzenie
    jednostki towaru i przychód ze zbycia tej jednostki towaru.
    Natomiast pośrednie koszty uzyskania przychodów to takie wydatki, których nie da się
    przypisać wprost do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako
    prowadzące do ich osiągnięcia. Nie pozostają one w uchwytnym związku z konkretnymi
    przysporzeniami podatnika - brak jest możliwości ustalenia, w jakim okresie i w jakiej
    wysokości powstał związany z nimi przychód. Do tego rodzaju kosztów zalicza się m.in.
    koszty ogólnego zarządu, koszty administracyjne, wydatki na utrzymanie obiektów,
    obsługę prawną, ubezpieczenia, świadczenia na rzecz pracowników. Każdy z ww.
    wydatków jest związany z działalnością prowadzoną przez podatnika i przyczynia się w
    sposób ogólny do osiągania przez niego przychodów. Nie można jednak ustalić, uzyskaniu
    jakiego konkretnego przychodu dany wydatek służy.
    Potrącalność kosztów innych niż bezpośrednio związanych z przychodami reguluje art. 15
    ust. 4d oraz art. 15 ust. 4e ustawy o CIT.
    W myśl art. 15 ust. 4d ustawy o CIT:
      Koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z
      przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu
      przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część
      dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania
      przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
    Zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT:
      Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h,
      uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na
      podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na
      podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem
      sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń
      międzyokresowych kosztów.
    W świetle powyższego, moment potrącalności kosztów podatkowych zależy od charakteru
    związku tych kosztów z przychodem. Biorąc pod uwagę opis sprawy, stwierdzić należy, że
    koszty poniesione przez Państwa na usługi reklamowe i promocyjne świadczone przez
    Sponsorowanego na Państwa rzecz na podstawie zawartej między stronami umowy
    sponsoringu są związane w sposób ogólny z Państwa działalnością gospodarczą, bowiem
    nie mogą one zostać powiązane z konkretnymi przychodami osiąganymi przez Państwa
    Spółkę, są jednak racjonalnie uzasadnione jako zmierzające do osiągnięcia lub zachowania
    albo zabezpieczenia źródła przychodów.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że wydatki sfinansowane w ramach sponsorowania
    klubu sportowego, przynoszą Państwu szereg korzyści biznesowych, które poprzez
    pozytywny wpływ na jego wizerunek oraz relacje z lokalną społecznością ułatwiły płynne
    kontynuowanie działalności i podejmowanie przedsięwzięć inwestycyjnych wymagających
    akceptacji lokalnej społeczności.
    Zatem, mając powyższe na względzie, udokumentowane zgodnie z przepisami ustawy o
    rachunkowości koszty, poniesione przez Państwa w związku z zawartą umową
    sponsoringową mogą Państwo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów co do zasady w
    momencie ich poniesienia w oparciu o art. 15 ust. 4d i 4e ustawy o CIT, tj. w momencie na

    który wydatki zostaną ujęte w księgach rachunkowych na podstawie faktury (rachunku)
    lub innego dowodu (w przypadku braku faktury).
    Jednocześnie z wniosku wynika, że wskazane we wniosku wydatki określone zostały
    kwotowo za poszczególne sezony (...) (...), a ich płatność następuje według ustalonego
    harmonogramu. Przy czym, w przypadku niewypłaconych kwot w terminach, przechodzą
    one na kolejne okresy (miesiące), a każda z wpłat zostanie udokumentowana fakturą VAT
    w momencie wypłaty wynagrodzenia z tytułu umowy sponsoringu.
    We wniosku wskazaliście Państwo także, że nie jest możliwe określenie, jaka część wpłaty
    dotyczy danego roku podatkowego, bowiem określona wpłata dotyczy całego sezonu (...).
    W świetle powyższego, koszty te mogą Państwo zaliczyć do kosztów podatkowych
    proporcjonalnie do długości okresu którego wydatki te dotyczą.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 1 należało uznać za prawidłowe.
    Ad 2.
    Zgodnie z art. 18ee ust. 1 ustawy o CIT:
      Podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych może
      odliczyć od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, kwotę stanowiącą
      50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych na działalność:
      1) sportową,
      2) kulturalną w rozumieniu ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i
        prowadzeniu działalności kulturalnej,
      3) wspierającą szkolnictwo wyższe i naukę
      - przy czym kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty
        dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z
        zysków kapitałowych.
    W myśl art. 18ee ust. 2 ustawy o CIT:
      Za koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność sportową uznaje się
      koszty poniesione na finansowanie:
      1) klubu sportowego, o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010
        r. o sporcie, na realizację celów wskazanych w art. 28 ust. 2 tej ustawy;
      2) stypendium sportowego;
      3) imprezy sportowej, niebędącej masową imprezą sportową, o której mowa w art. 3
        pkt 3 ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz.U.
        z 2022 r. poz. 1466 i 1700).
    Zgodnie z art. 18ee ust. 8-11 ustawy o CIT:
        8. Koszty, o których mowa w ust. 1, podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały
        podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od
        podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
        9. Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono
        koszty, o których mowa w ust. 1.
        10. Podatnik korzystający z odliczenia składa w terminie złożenia zeznania, w
        którym dokonuje tego odliczenia, informację, według ustalonego wzoru,
        zawierającą wykaz poniesionych kosztów podlegających odliczeniu.
        11. W przypadku skorzystania z odliczenia kosztów, o których mowa w ust. 1,
        przepisu art. 16 ust. 1 pkt 48 nie stosuje się.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1488 ze zm., dalej: „ustawa o sporcie”):
      Sportem są wszelkie formy aktywności fizycznej, które przez uczestnictwo doraźne
      lub zorganizowane wpływają na wypracowanie lub poprawienie kondycji fizycznej i

      psychicznej, rozwój stosunków społecznych lub osiągnięcie wyników sportowych na
      wszelkich poziomach.
    W myśl art. 3 ustawy o sporcie:
      1. Działalność sportowa jest prowadzona w szczególności w formie klubu
        sportowego.
      2. Klub sportowy działa jako osoba prawna.
    Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie:
      Klub sportowy, działający na obszarze danej jednostki samorządu terytorialnego,
      niedziałający w celu osiągnięcia zysku, może otrzymywać dotację celową z budżetu
      tej jednostki na podstawie uchwały, o której mowa w art. 27 ust. 2, z zastosowaniem
      przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2023 r.
      poz. 1270, z późn. zm.) w zakresie udzielania dotacji celowych dla podmiotów
      niezaliczanych do sektora finansów publicznych i niedziałających w celu osiągnięcia
      zysku.
    Jak wynika z art. 28 ust. 2 ustawy o sporcie, do którego odwołuje się art. 18ee ust. 2 pkt 1
    ustawy o CIT:
      Dotacja, o której mowa w ust. 1, ma służyć realizacji celu publicznego, o którym
      mowa w art. 27 ust. 2, i może być przeznaczona w szczególności na:
      1) realizację programów szkolenia sportowego,
      2) zakup sprzętu sportowego,
      3) pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w tych
        zawodach,
      4) pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia
        sportowego,
      5) sfinansowanie stypendiów sportowych i wynagrodzenia kadry szkoleniowej
      - jeżeli wpłynie to na poprawę warunków uprawiania sportu przez członków klubu
        sportowego, który otrzyma dotację, lub zwiększy dostępność społeczności
        lokalnej do działalności sportowej prowadzonej przez ten klub.
    Ulga sponsoringowa (CSR: ang. Corporate Social Responsibility, społeczna
    odpowiedzialność biznesu) ma przynieść korzyści podmiotom działającym w określonym
    obszarze CSR. Społeczna odpowiedzialność biznesu to strategia zarządzania, zgodnie z
    którą przedsiębiorstwa w swoich działaniach dobrowolnie uwzględniają interesy
    społeczne, aspekty środowiskowe, czy relacje z różnymi grupami interesariuszy, w
    szczególności z pracownikami. Bycie społecznie odpowiedzialnym oznacza inwestowanie
    w zasoby ludzkie, w ochronę środowiska, relacje z otoczeniem firmy i informowanie o tych
    działaniach, co przyczynia się do wzrostu konkurencyjności przedsiębiorstwa i
    kształtowania warunków dla zrównoważonego rozwoju społecznego i ekonomicznego.
    Należy zwrócić uwagę na aspekt świadomości działań podatnika oraz przyjętą przez niego
    strategię ich realizacji. CSR ma na celu budowanie pozytywnego obioru danego podmiotu
    w społeczeństwie. Zaufanie konsumentów, obywateli ma w przyszłości przełożyć się na
    osiągnięcie celów finansowych, a więc powiększenie przychodów. Realizacja celów CSR nie
    następuje zatem przez sam wydatek ale przez zbudowanie wizerunku podmiotu, który
    przełoży się na skutki finansowe. Świadome inwestowanie w ramach społecznej
    odpowiedzialności biznesu wymaga informowania o tych działaniach. Takie działania
    powinny wynikać z wcześniejszej strategii i planu działania, na które podatnik może
    powołać się w przypadku wątpliwości kategoryzacji wydatku na podstawie art. 15 ust. 1
    ustawy o CIT.
    Wskazać należy, że z uzasadnienia do wprowadzanych od 1 stycznia 2022 r. zmian wynika,
    że: „wprowadzenie ulgi dla podatników wspierających działalność sportową jest
    propozycją nowej zachęty podatkowej, mającej na celu wsparcie określonych dziedzin

    życia społeczno-gospodarczego. W obecnym stanie prawnym, w podatku dochodowym w
    ogóle nie ma takiego rozwiązania. Wsparcie dedykowane jest podmiotom prowadzących
    działalność sportową, kulturalną oraz wspierającą szkolnictwo wyższe i naukę.
    Ulga jest skierowana do podatników PIT osiągających przychody z działalności
    gospodarczej, z której dochody opodatkowane na ogólnych zasadach według skali
    podatkowej lub według 19% stawki podatku. Ulga będzie odliczana maksymalnie do
    wysokości uzyskanych w roku podatkowym dochodów z działalności gospodarczej. Będzie
    polegała na możliwości odliczenia od podstawy obliczenia podatku 50% kosztów
    uzyskania przychodów poniesionych na określone cele. Oznacza to, że podatnik, oprócz
    zaliczenia poniesionych kosztów do kosztów uzyskania przychodów, w tym również
    poprzez odpisy amortyzacyjne, uzyska prawo do dodatkowej preferencji w podatku
    dochodowym poprzez odliczenie od podstawy obliczenia podatku połowy poniesionych
    kosztów. Ulga w podatku dochodowym przyczyni się do tego, że sponsorowanie
    określonych działalności stanie się bardziej atrakcyjne (przedsiębiorcy będą bardziej
    zainteresowani np. współpracą z klubami sportowymi czy uczelniami), co pozwoli też
    pozyskać tym podmiotom (np. klubom sportowym) dodatkowe środki na prowadzoną
    działalność. Odliczeniu będą podlegały koszty, które nie zostały podatnikowi zwrócone w
    jakikolwiek sposób lub odliczone od dochodu. Ulga będzie odliczana w zeznaniu rocznym.
    W przypadku ulgi na działalność sportową odliczeniu będą podlegały koszty poniesione na
    kluby sportowe, które realizują cele określone w art. 28 ustawy o sporcie, tj. m.in. zakup
    sprzętu sportowego, pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych lub
    uczestnictwa w tych zawodach, pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla
    celów szkolenia sportowego. Koszty mogą dotyczyć również sfinansowania stypendium
    sportowego. (...) Analogiczne rozwiązanie przewidziane zostało w przepisach ustawy o CIT
    (Druk sejmowy Nr 1532).”
    Dokonując wykładni regulacji art. 18ee ust. 1 pkt 1 w związku z art. 18ee ust. 2 pkt 1
    ustawy o CIT należy zauważyć że adresatem tego konkretnie zwolnienia są kluby sportowe
    niedziałające w celu osiągniecia zysku, które na podstawie uchwały jednostki samorządu
    terytorialnego mogą otrzymywać określone w ustawie o finansach publicznych dotacje.
    Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18
    ze zm., dalej: „KSH”) w art. 151 § 1 określa, że:
      Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością może być utworzona przez jedną albo
      więcej osób w każdym celu prawnie dopuszczalnym, chyba że ustawa stanowi
      inaczej.
    Na tej podstawie funkcjonują w obrocie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością
    działające „non profit”, czyli nie w celu osiągania zysków.
    Zgodnie z art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku
    publicznego i o wolontariacie (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1491 ze zm.):
      Działalność pożytku publicznego może być prowadzona także przez spółki akcyjne i
      spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz kluby sportowe będące spółkami
      działającymi na podstawie przepisów ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz.
      U. z 2023 r. poz. 2048 oraz z 2024 r. poz. 1166), które nie działają w celu osiągnięcia
      zysku oraz przeznaczają całość dochodu na realizację celów statutowych oraz nie
      przeznaczają zysku do podziału między swoich udziałowców, akcjonariuszy i
      pracowników.
    Aby dany podmiot określić mianem „spółki non profit” - czyli niedziałającej w celu
    osiągania zysku - należy w akcie założycielskim wskazać/wpisać:
    - inny niż zarobkowy cel spółki,
    - zakaz dzielenia wypracowanego zysku pomiędzy wspólników, członków zarządu,
      pracowników, radę nadzorczą czy komisję rewizyjną oraz
    - obowiązek przeznaczania zysku na określony umową spółki cel społeczny.

    Takie ukształtowanie zasad dotyczących przeznaczenia ewentualnie wypracowanego
    zysku umożliwia art. 191 § 2 KSH (w odniesieniu do spółek z o.o.) zgodnie z którym:
      Umowa spółki może przewidywać inny sposób podziału zysku, z uwzględnieniem
      przepisów art. 192-197,
      oraz art. 347 § 3 KSH (w odniesieniu do spółek akcyjnych) zgodnie z którym:
      Statut może przewidywać inny sposób podziału zysku, z uwzględnieniem art. 348,
      art. 349, art. 351 § 4 oraz art. 353.
    Spółki non profit najczęściej powoływane są dla celów badawczych i naukowych, do
    prowadzenia klubów sportowych, a także w celu wykonywania szeroko rozumianej
    działalności o charakterze społecznym. Zatem sam fakt, że Klub sportowy jest prowadzony
    w formie spółki akcyjnej nie wyłącza możliwości zastosowania ulgi, o której mowa w art.
    18ee ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 18ee ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT.
    Wątpliwości wyrażone w pytaniu Nr 2 dotyczą ustalenia, czy prawidłowe jest stanowisko
    Spółki, zgodnie z którym, w ramach ulgi o której mowa w art. 18ee ust. 1 ustawy o CIT, w
    danym roku podatkowym będzie mogła odliczyć dodatkową kwotę stanowiącą 50%
    kosztów uzyskania przychodu w postaci wydatków z tytułu umowy sponsoringowej
    poniesionych w danym roku podatkowym, przy czym ustalenie wysokości poniesionych
    kosztów nastąpi zgodnie z proporcją ustaloną w myśl art. 15 ust 4d ustawy o CIT.
    Z opisu sprawy wynika, że (...) 2022 r. zawarli Państwo umowę sponsoringu (...) z Z
    będącym stowarzyszeniem (...), wpisanym zarówno do rejestru przedsiębiorców oraz do
    rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz
    samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej, a następnie porozumieniem z (...)
    2023 r. Y Spółka Akcyjna (Sponsorowany), przyjął na siebie wszystkie zobowiązania
    umowne wynikające z umowy z (...) 2022 r. które spoczywały na tym podmiocie.
    Ponadto, w opisie sprawy wskazali Państwo, Y S.A. jest klubem sportowym w rozumieniu
    art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie. Klub nie jest wpisany do
    ewidencji klubów sportowych i uczniowskich klubów sportowych prowadzonej przez
    starostę właściwego ze względu na siedzibę klubu na podstawie rozporządzenia Ministra
    Sportu i Turystyki z dnia 18 października 2011 r. w sprawie ewidencji klubów sportowych,
    gdyż ewidencja ta dotyczy stowarzyszeń nieprowadzących działalności gospodarczej. Y S.
    A. prowadzi drużynę (...), a jego Statut wskazuje, (...). Statut jednocześnie dopuszcza
    potencjalne przeznaczenie zysku na dywidendę dla akcjonariuszy. Ponadto statut
    wskazuje, że zysk może być przeznaczony na fundusze celowe określone uchwałą
    Walnego Zgromadzenia. Faktycznie jednak, całość dochodów Sponsorowanego jest
    przeznaczana na cele statutowe, tj. (...).
    Zatem skoro Statut Klubu dopuszcza potencjalne przeznaczenie zysku na dywidendę dla
    akcjonariuszy, biorąc pod uwagę powołane powyżej przepisy prawa oraz opis sprawy
    należy stwierdzić, że nie mamy do czynienia z klubami sportowymi niedziałającymi w celu
    osiągnięcia zysku, o którym mowa w ww. art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie.
    Możliwość wypłaty dywidendy akcjonariuszom Klubu oraz brak odpowiednich zapisów w
    akcie założycielskim świadczy o tym, że Klub, o którym mowa we wniosku nie spełnia
    warunków do ulgi sponsoringowej, ponieważ działa w celu osiągnięcia zysku. Nie sposób
    zatem uznać go za Klub, o którym mowa w ww. art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie.
    Jak już wspomniano, aby dany podmiot określić mianem "spółki non profit" – czyli
    niedziałającej w celu osiągania zysku – należy w akcie założycielskim wskazać/wpisać inny
    niż zarobkowy cel spółki, zakaz dzielenia wypracowanego zysku pomiędzy wspólników,
    członków zarządu, pracowników, radę nadzorczą czy komisję rewizyjną oraz obowiązek
    przeznaczania zysku na określony umową spółki cel społeczny.
    Takie ukształtowanie zasad dotyczących przeznaczenia ewentualnie wypracowanego
    zysku umożliwia art. 191 § 2 KSH (w odniesieniu do spółek z o.o.) oraz art. 347 § 3 KSH (w

    odniesieniu do spółek akcyjnych). Spółki non profit najczęściej powoływane są dla celów
    badawczych i naukowych, do prowadzenia klubów sportowych, a także w celu
    wykonywania szeroko rozumianej działalności o charakterze społecznym.
    Powyższe wnioski są zgodne z wyrokiem WSA w Poznaniu z 16 stycznia 2024 roku, sygn. I
    SA/Po 757/23, w którym sąd zauważył: „ (...) organ prawidłowo przyjął, że w przedmiotowej
    sprawie mamy do czynienia z klubami sportowymi działającymi w celu osiągnięcia zysku, a
    nie z klubami sportowymi niedziałającymi w celu osiągnięcia zysku, o których mowa w ww.
    art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie. (...) Możliwość wypłaty dywidendy akcjonariuszom klubów
    oraz brak odpowiednich zapisów w akcie założycielskim świadczy o tym, że kluby, o
    których mowa we wniosku nie spełniają warunków do ulgi sponsoringowej, ponieważ
    działają w celu osiągnięcia zysku pomimo że opisane we wniosku działania skarżącej
    stanowią koszt uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. oraz mogą
    służyć realizacji działalności sportowej, to jednakże w związku z faktem, że sponsorowane
    przez skarżącą kluby piłkarskie nie są klubami, o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy o
    sporcie, do którego odsyła art. 18ee u.p.d.o.p., skarżąca nie może skorzystać z ulgi na
    finansowanie działalności sportowej na podstawie art. 18ee ust. 1 pkt 1 w związku z art.
    18ee ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p. (...).”
    Biorąc pod uwagę ww. przepisy prawa oraz opis sprawy, nie można stwierdzić, że w
    przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z klubem sportowym niedziałającym w celu
    osiągnięcia zysku, o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie, pomimo, iż w opisie
    sprawy wskazali Państwo, że Y S.A. jest klubem sportowym w rozumieniu art. 28 ust. 1
    ustawy o sporcie oraz że całość dochodów jest przeznaczana na cele statutowe, tj. (...).
    Należy stwierdzić, iż z uwagi na zapis statutowy dopuszczający potencjalne przeznaczenie
    zysku na dywidendę dla akcjonariuszy, Klub o którym mowa we wniosku nie spełnia
    warunków, które są wymagane do skorzystania przez Państwa z ulgi sponsoringowej.
    Tym samym pomimo, że opisane we wniosku działania stanowią koszt uzyskania
    przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT oraz potencjalnie mogą służyć
    realizacji działalności sportowej, to jednakże w związku z faktem, że sponsorowany przez
    Państwa Y S.A. nie jest Klubem, o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie, do
    którego odsyła art. 18ee ustawy o CIT, nie mogą Państwo skorzystać z ulgi na
    finansowanie działalności sportowej na podstawie art. 18ee ust. 1 pkt 1 w związku z art.
    18ee ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT.
    Niezależnie od powyższego należy podkreślić, że samo przekazanie środków na rzecz
    klubu sportowego nie wypełnia przesłanek do skorzystania z ulgi sponsoringowej. Przepis
    art. 18ee ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, wyraźnie wskazuje, że do ulgi kwalifikują się koszty na
    finansowanie klubu sportowego na realizację celów wskazanych w art. 28 ust. 2 ustawy o
    sporcie. Zatem ulgą nie jest objęte jakiekolwiek przekazanie środków klubowi
    sportowemu, tylko takie, które zostanie przeznaczone na realizację odpowiednich celów.
    Zatem w umowach sponsoringu z klubami (...) powinny znaleźć się postanowienia
    odnośnie przeznaczania środków wypłacanych tym klubom.
    Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że nie są Państwo uprawnieni do
    zastosowania ulgi dla wspierających sport, o której mowa w art. 18ee ust. 1 pkt 1 w zw. z
    art. 18ee ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT. Wobec powyższego Państwa stanowisko do pytania Nr
    2 należało uznać za nieprawidłowe.
    W konsekwencji, skoro nie możecie Państwo skorzystać z ulgi, o której mowa w art. 18ee
    ust. 1 ustawy o CIT, rozpatrywanie wniosku w zakresie drugiej części pytania Nr 2 należało
    uznać za bezzasadne.
    Ad 3.
    Wątpliwości wyrażone w pytaniu Nr 3 dotyczą ustalenia, czy prawidłowe jest stanowisko
    Zainteresowanego (Klubu), zgodnie z którym, wynagrodzenie otrzymane od Sponsora z

    tytułu umowy sponsoringu, spowoduje po stronie Zainteresowanego powstanie
    przychodu zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, tj. w momencie otrzymania
    przysporzenia.
    W myśl art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
      pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji przychodu.
    Jednakże, co do zasady, za przychód podatkowy można uznać każde przysporzenie
    majątkowe podatnika o trwałym charakterze. O zaliczeniu danego przysporzenia
    majątkowego do przychodów danej osoby prawnej decyduje definitywny charakter tego
    przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa tej
    osoby prawnej. Powyższe oznacza, że co do zasady przysporzenie majątkowe uznaje się
    za przychód podatkowy w dacie jego faktycznego uzyskania, a więc na zasadzie kasowej.
    Wyjątek od tej reguły stanowią przychody związane z działalnością gospodarczą, które dla
    celów podatku dochodowego od osób prawnych rozpoznawane są na zasadzie
    memoriałowej, tj. są przychodem podatkowym w dacie, w której stały się należne,
    niezależnie od tego, czy podatnik faktycznie je otrzymał.
    Stosownie do art. 12 ust. 3 ustawy o CIT:
      Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi
      produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z
      zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1
      pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie
      otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i
      skont.
    Podstawowa zasada określania daty powstania przychodu związanego z działalnością
    gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej została uregulowana przez
    ustawodawcę w treści art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, zgodnie z którym:
      Za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem
      ust. 3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub
      wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:
      1) wystawienia faktury albo
      2) uregulowania należności.
    Z art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, wynika, że dla rozpoznania przychodu osiąganego przez
    podatnika w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą istotne pozostają daty
    zaistnienia następujących zdarzeń:
    - w zależności od przedmiotu tej działalności - wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego
      lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi;
    - wystawienia faktury;
    - uregulowania należności.
    Jak stanowi art. 12 ust. 3e ustawy o CIT:
      W przypadku otrzymania przychodu, o którym mowa w ust. 3, do którego nie stosuje
      się ust. 3a, 3c, 3d i 3f, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania
      zapłaty.
    W opisanym zdarzeniu przyszłym regulacja przewidziana w art. 12 ust. 3a ustawy o CIT nie
    znajdzie zastosowania, ponieważ na gruncie ww. ustawy wynagrodzenie otrzymane od
    Sponsora z tytułu umowy sponsoringu nie stanowi ani wydania rzeczy, ani zbycia prawa
    majątkowego, ani też wykonania (czy częściowego wykonania) usługi. Należy zauważyć, że
    pojęcie usługi nie zostało zdefiniowane na gruncie ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych. Zgodnie zatem z językowym znaczeniem, zwrot „usługa” oznacza „pomoc

    okazana komuś” (www.sjp.pwn.pl). Usługa zatem to środek zaspokojenia potrzeb ludzkich,
    jeden z rodzajów wytworów działalności gospodarczej. Zespół czynności wykonywanych
    przez jedne podmioty gospodarcze na rzecz innych podmiotów w celu zaspokojenia ich
    potrzeb konsumpcyjnych, zwykle w celach zarobkowych.
    W odniesieniu do przedstawionego zdarzenia przyszłego trudno mówić o „wykonywaniu”
    jakichkolwiek usług w wyniku zawartej umowy sponsoringu.
    Wobec powyższego należy stwierdzić, że w wyniku zawartej umowy sponsoringowej
    przychód nie powstanie na podstawie art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, jako że samo zawarcie
    ww. umowy nie zostało w nim wymienione, podobnie jak i nie jest usługą w rozumieniu
    ww. przepisu.
    W takim przypadku, zastosowanie znajdzie zatem regulacja art. 12 ust. 3e ustawy o CIT,
    zgodnie z którym w przypadku otrzymania przychodu, o którym mowa w ust. 3, do
    którego nie stosuje się ust. 3a, 3c, 3d i 3f, za datę powstania przychodu uznaje się dzień
    otrzymania zapłaty. Co do zasady prawidłowe jest stanowisko Zainteresowanego (Klubu),
    że wynagrodzenie otrzymane od Sponsora z tytułu umowy sponsoringu powinno być
    rozpoznane przez Klub jako przychód w dacie jego otrzymania, tj. w momencie zapłaty
    poszczególnych płatności. Tym samym płatność otrzymana w roku 2024 będzie
    przychodem roku 2024, a rata otrzymana w roku 2025 – przychodem roku 2025.
    W związku z powyższym stanowisko w zakresie pytania Nr 3, z którego wynika, że
    otrzymane wynagrodzenie spowoduje powstanie przychodu w momencie otrzymania
    przysporzenia, należało z ww. zastrzeżeniem uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, przedstawionego przez Państwa we wniosku i
    stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wskazać także trzeba, że oceny Państwa stanowiska dokonano wyłącznie na gruncie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy oraz w kontekście zadanych we wniosku ww.
    pytań.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie ze zdarzeniem przyszłym opisanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku
    z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej,
    bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie
    wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze
    zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
    będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

X Spółka akcyjna (Zainteresowany będący stroną postępowania – zgodnie z art. 14r § 2
    Ordynacji podatkowej) ma prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji
    indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed
    sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.