Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/4512-247/15/AT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-08-19
Teza: Brak obowiązku opodatkowania czynności dostawy dwóch niezabudowanych działek.
Słowa kluczowe: dostawa; działki; nieruchomości; podatnik; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 22 maja 2015 r. (data wpływu 26 maja 2015 r.), uzupełnionym w dniu 12 sierpnia 2015 r. (data wpływu 17 sierpnia 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności sprzedaży dwóch niezabudowanych działek – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 maja 2015 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 17 sierpnia 2015 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności sprzedaży dwóch niezabudowanych działek.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu … października 2002 r. aktem notarialnym repertorium A nr ….. Wnioskodawca wraz z byłą małżonką nabył nieruchomość położoną w … przy ulicy …, wpisaną do księgi wieczystej nr … prowadzonej przez Sąd Rejonowy w …. Nieruchomość stanowiły niezabudowane działki oznaczone w ewidencji gruntów numerami … o powierzchni …ha oraz … o powierzchni …ha. Powyższa nieruchomość została nabyta za cenę … zł, a pieniądze pochodziły z majątku wspólnego. W dniu nabycia Wnioskodawca pozostawał w związku małżeńskim, w którym panował ustrój wspólności ustawowej.

Na działkach … i …, zgodnie z pozwoleniem na budowę „z dnia 2004 roku”, rozpoczęto budowę: budynku usługowo-mieszkalnego, budynku magazynowego, który został oddany do użytkowania … grudnia 2010 r. Dla powyższej nieruchomości Sąd Rejonowy w … prowadzi księgę wieczystą … nr ….

Małżeństwo zostało rozwiązane przez rozwód w dniu … lutego 2011 r. w Sądzie Okręgowym. Sprawa o podział majątku odbyła się przed Sądem Rejonowym, a dla potrzeb podziału majątku w dniu … grudnia 2012 r. sporządzony został operat szacunkowy przez biegłego sądowego … w …. Zgodnie z protokołem ze sprawy o podział majątku z dnia … października 2013 r., podział był następujący:

1.  na wyłączną własność Wnioskodawcy zostały przydzielone:

1.  nieruchomość zabudowana, znajdująca się przy ulicy …, o numerach …, …, której wartość rynkowa, zgodnie z operatem sądowym, wynosiła … zł.;
2.  nieruchomość niezabudowana, znajdująca się przy ulicy …, której wartość rynkowa określona przez biegłego wyniosła … zł.

Ponadto Wnioskodawca został zobowiązany do spłaty, do dnia … października 2014 r., następujących kwot:

1.  … zł na rzecz ex małżonki tytułem wyrównania wartości udziałów w majątku wspólnym;
2.  … zł kredytu hipotecznego w ratach i terminach ustalonych w umowie, który został zaciągnęły wspólnie z ex małżonką w 2007 r. na dokończenie budowy domu przy ulicy ….

Powyższe zobowiązania zostały spełnione.4.  Ex małżonka otrzymała:
    1.  na wyłączną własność … pokojowe mieszkanie, mieszczące się przy ul. …, o pow. … m², dla którego Sąd Rejonowy w … prowadzi księgę wieczystą numer …. Mieszkanie zostało nabyte w 1993 r. i w dniu nabycia panował ustrój wspólności majątkowej. Wartość mieszkania według operatu szacunkowego wynosiła … zł.;
    2.  zapłatę … zł tytułem wyrównania wartości udziałów w majątku wspólnym.

Nieruchomość zabudowana, znajdująca się przy ul. …, została sprzedana w dniu … stycznia 2015 r.

W najbliższej przyszłości Wnioskodawca zamierza dokonać sprzedaży należącej do Niego nieruchomości niezabudowanej, mieszczącej się przy ul. ….

Powyższa nieruchomość opisana jest w księdze wieczystej jako zurbanizowane tereny niezabudowane, grunty orne. W wypisie rejestru gruntów ma oznaczenie R V, R VI – grunty orne.

Zgodnie z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego obszaru … w …, zatwierdzonym Uchwałą nr … Rady Miasta … z dnia … marca 1999 r., …., niezabudowana nieruchomość położona jest na terenie oznaczonym jako D-58 U/MN. Oznaczenie U/MN w planie zagospodarowania przestrzennego oznacza teren zabudowy z dopuszczeniem funkcji mieszkaniowej jednorodzinnej i usługowej.

Nieruchomości niezabudowane były przeznaczone na cele osobiste, nie były przedmiotem dzierżawy.

Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż nieruchomości niezabudowanej, składająca się z działek o numerach …, …, będzie opodatkowana 23% podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż nieruchomości niezabudowanej nie będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Od 1 kwietnia 2013 r. zmieniony został przepis zwalniający z VAT sprzedaż nieruchomości. Obecnie z art. 43 ust 1 pkt 9 ustawy o VAT wynika, że zwolniona z VAT jest dostawa terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Zwolnienie nie zależy już w ogóle od tego, czy sprzedawany teren jest przeznaczony pod zabudowę.

Z racji tego, że powyższa nieruchomość jest terenem innym niż budowlany, a tym samym przy sprzedaży powinno zostać zastosowane zwolnienie z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Ponadto, powyższa transakcja należy do okazjonalnych (jest sprzedaż jednorazowa) z racji tego nie jest objęta zakresem działalności gospodarczej w ustawie o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary – stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 przywołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.), działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców i osób świadczących usługi włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów. Za działalność gospodarczą uznaje się również wykorzystywanie, w sposób ciągły, własności dóbr materialnych lub niematerialnych do celów zarobkowych.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług – w świetle powyższych przepisów – jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze, czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – musi być dokonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zatem jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle powyższego należy stwierdzić – mając również na uwadze aktualne orzecznictwo sądowe \[w tym wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby (C-180/10) i Emilian Kuć, Halina Jeziorska-Kuć (C-181/10)\] – że okazjonalna sprzedaż nieruchomości gruntowej, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest normatywnych przesłanek, aby uznać Wnioskodawcę za podatnika tego podatku.

Podkreślić należy, że powyższe orzeczenie TSUE wyznacza aktualnie kierunki interpretacyjne i stanowi podstawę orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkich Sądów Administracyjnych, np. NSA z dnia 18 października 2011 r. (sygn. akt I FSK 1536/10), z dnia 9 listopada 2011 r. (sygn. akt I FSK 1658/11), z dnia 9 listopada 2011 r. (sygn. akt. I FSK 1656/11) oraz WSA z dnia 1 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Po 670/11), z dnia 14 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Po 730/11), które zapadły na tle wyroku Trybunału.

Należy mieć też na uwadze, że dla uznania danego majątku za prywatny istotny jest sposób jego wykorzystania i podejmowanych w odniesieniu do niego działań w całym okresie posiadania. Aby majątek uznać za prywatny musi być on w całym okresie posiadania wykorzystywany wyłącznie do celów prywatnych co stwierdził Trybunał Sprawiedliwości UE w orzeczeniu w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej wyłącznie do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.

Ze wskazanego powyżej orzeczenia C-291/92 wynika bowiem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania danej nieruchomości czy jej części w ramach majątku osobistego.

W niniejszej sprawie można więc uznać, że miało miejsce wykorzystywanie przedmiotowej niezabudowanej nieruchomości (tu: działki nr … i …) wyłącznie do celów prywatnych w całym okresie posiadania wyłącznie pod warunkiem, że Wnioskodawca nie dokonywał żadnych czynności przygotowawczych do zbycia, w szczególności inicjujących zmianę przeznaczenia składników masy spadkowej, niezmiennie wykorzystywał je w taki sam sposób dla celów niegospodarczych (niezwiązanych z prowadzoną działalnością gospodarczą).

Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego oraz treść powołanych przepisów stwierdzić należy, że z tytułu przedmiotowej sprzedaży Wnioskodawca nie będzie działał w charakterze podatnika podatku od towarów i usług wykonującego działalność gospodarczą (art. 15 ust. 1 w powiazaniu z art. 15 ust. 2 ustawy).

Sprzedając opisane wyżej działki gruntu, Wnioskodawca korzystać będzie z przysługującego Jemu prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Zatem ww. czynność sprzedaży oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania. Wnioskodawca dokonywać będzie zbycia gruntu należącego do majątku prywatnego.

Z powołanych wyroków wynika bowiem, że podejmowanie zorganizowanych działań, takich jak podział gruntu na mniejsze działki, uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zabudowy, wykonywanie czynności marketingowych, świadczy o tym, że czynności te przybierają formę zawodową (profesjonalną) a ponieważ w przedmiotowej sprawie – w odniesieniu do działek gruntu objętych zapytaniem, wykorzystywanych przez Wnioskodawcę w celach osobistych – nie mamy do czynienia ze zbiorem tych zorganizowanych działań – sprzedaż tego gruntu – nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Odnosząc się do kwestii zwolnienia od podatku przedmiotowej dostawy wskazać należy, że na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Przez tereny budowlane – w myśl art. 2 pkt 33 ustawy − rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu − zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Na tle powyższego zaznaczyć należy, że opisane zwolnienie od podatku zastosowanie znajduje w sytuacji, gdy podatnik VAT realizuje dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Innymi słowy, adresatami tej normy są podmioty działające w charakterze podatnika w związku z dostawą takich terenów.

Mając zatem na uwadze powołane przepisy prawa w powiązaniu z przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym należy stwierdzić, że w przypadku przedmiotowej dostawy Wnioskodawca słusznie przyjmuje, że nie będzie działał w charakterze podatnika VAT. Tym samym opisana we wniosku czynność nie będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Niemniej jednak – wbrew opinii Wnioskodawcy – nie znajdzie zastosowania norma art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Wskazany przepis uprawniający do zwolnienia odnosi się bowiem wyłącznie do podmiotu, który w związku z tą czynnością występuje jako podatnik. Skoro Wnioskodawca nie działa jako podatnik z tytułu tej dostawy, nie ma więc prawnej możliwości zastosowania tego zwolnienia.

W rezultacie, pomimo potwierdzenia części poglądów Wnioskodawcy, z uwagi na stwierdzenia odnoszące się do zastosowania dla opisanej sprzedaży zwolnienia od podatku – stanowisko Wnioskodawcy uznano za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.