Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.402.2025.3.PP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-30
Teza: Ustalenie czy majątek przenoszony do Nowej Spółki będzie
stanowił zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu
art. 4a pkt 4 ustawy o CIT, czy majątek pozostający w Starej
Spółce (podlegającej podziałowi) będzie stanowił
zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a
pkt 4 ustawy o CIT, czy podział Wnioskodawcy nie będzie
skutkował powstaniem po stronie Wnioskodawcy (tj. spółki
dzielonej) przychodu podlegającego opodatkowaniu oraz czy
podział Wnioskodawcy nie będzie skutkował powstaniem po
stronie Nowej Spółki (tj. spółki powstałej na skutek podziału)
przychodu podlegającego opodatkowaniu.
Słowa kluczowe: podział
przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
przychód
spółki-podział spółki
spółki-podział spółki przez wydzielenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Przychody z zysków kapitałowych-Przychody z udziału w
zyskach osób prawnych-Przychody uzyskane w
następstwie przekształceń, łączenia lub podziałów
podmiotów
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Słowniczek-Przedsiębiorstwo i zorganizowana część
przedsiębiorstwa
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 4
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 8c
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 8d
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 8f
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 9
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 17 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, który dotyczy
    ustalenia:
    · czy majątek przenoszony do Nowej Spółki będzie stanowił zorganizowaną część
      przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o CIT,
    · czy majątek pozostający w Starej Spółce (podlegającej podziałowi) będzie stanowił
      zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o CIT,
    · czy podział Wnioskodawcy będzie skutkował powstaniem po stronie Wnioskodawcy (tj.
      spółki dzielonej) przychodu podlegającego opodatkowaniu,
    · czy podział Wnioskodawcy będzie skutkował powstaniem po stronie Nowej Spółki (tj.
      spółki powstałej na skutek podziału) przychodu podlegającego opodatkowaniu.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 28 sierpnia 2025 r. (data
    wpływu 28 sierpnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym. Wnioskodawca jest spółką
    kapitałową - spółką z ograniczoną odpowiedzialnością. Ponadto Wnioskodawca jest
    czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności zajmuje się różnymi
    aktywnościami. Wnioskodawca jest właścicielem kilku nieruchomości położonych w
    Polsce. Nieruchomości te mają różny charakter i przeznaczenie. Działalność

    Wnioskodawcy można podzielić na dwie główne kategorie - wynajem nieruchomości
    komercyjnych oraz budowa i sprzedaż (lub najem) nieruchomości o charakterze
    mieszkalnym.
    Wnioskodawca jest właścicielem pasażu handlowego zlokalizowanego na parterze
    budynku wielorodzinnego. Pasaż handlowy przystosowany jest na potrzeby prowadzenia
    działalności gospodarczej - głównie gastronomicznej. Wnioskodawca prowadzi w części tej
    nieruchomości własną działalność gastronomiczną. Pozostała część nieruchomości jest
    przeznaczona na wynajem. W pasażu handlowym rozmieszczone są różne lokale
    gastronomiczne. Wnioskodawca nie jest ich właścicielem, a jedynie wynajmuje im
    określone części ww. pasażu. Pasaż gastronomiczny ma charakter lokalu komercyjnego -
    nie ma w nim pomieszczeń nadających się do zamieszkania. Pasaż handlowy jest w całości
    dostosowany do prowadzenia działalności usługowej.
    Jednocześnie Wnioskodawca jest również właścicielem nieruchomości o charakterze
    mieszkalnym - jest właścicielem zarówno pojedynczych lokali (przeznaczonych na
    wynajem), jak również budynku wielorodzinnego. Część lokali mieszkalnych jest
    przeznaczona na wynajem - długo- lub krótkoterminowy, a część na sprzedaż.
    Wnioskodawca zatrudnia pracowników (zleceniobiorców itp.), posiada zawarte umowy z
    dostawcami, umowy kredytowe, umowy o prowadzenie rachunków bankowych itp.
    Wnioskodawca planuje dokonać reorganizacji prowadzonej działalności poprzez
    dokonanie podziału. Celem planowanego podziału jest wyodrębnienie części majątku
    Wnioskodawcy do nowej spółki (nowo powstałej). Planowany podział zostanie
    przeprowadzony zgodnie z przepisami kodeksu spółek handlowych. W konsekwencji
    planowanego podziału sytuacja będzie wyglądać następująco:
    1. jedna ze spółek będzie właścicielem pasażu handlowego i będzie zajmowała się
      wynajmem nieruchomości usługowej (komercyjnej) oraz prowadzeniem działalności
      gastronomicznej zlokalizowanej w części pasażu handlowego (dalej: Nowa Spółka),
    2. druga spółka (dalej również jako: Wnioskodawca lub Stara Spółka) będzie właścicielem
      lokali mieszkalnych znajdujących się:
      a) w budynku mieszkalnych, w którym mieści się również handlowy (jednak lokale te
      znajdują się w części mieszkalnej, nie w pasażu handlowym),
      b) jednego budynku mieszkalnego wielorodzinnego, w którym znajdują się lokale
      przeznaczone na wynajem oraz lokale na sprzedaż,
      c) drugiego budynku mieszkalnego wielorodzinnego (w trakcie budowy), w którym
      znajdować się będą lokale przeznaczone na wynajem oraz lokale na sprzedaż.
    Z uwagi na kwestie organizacyjne, posiadane kredyty i inne zobowiązania, Wnioskodawca
    podjął decyzję, że Wnioskodawca, jako Stara Spółka, będzie zarządzać lokalami
    mieszkalnymi, a Nowa Spółka zajmować się będzie nieruchomościami o charakterze
    komercyjnym. Możliwe jest, że podział zostanie dokonany w odwrotny sposób, tj. Nowa
    Spółka stałaby się właścicielem nieruchomości o charakterze mieszkalnym, jednak z uwagi
    na kwestie organizacyjne, jest to mniej prawdopodobne.
    Docelowo Wnioskodawca zamierza doprowadzić do funkcjonalnego podziału aktualnie
    prowadzonej działalności. W założeniu Wnioskodawcy oba podmioty będą w dalszym
    ciągu funkcjonowały i prowadziły dalej działalność w oparciu o posiadane aktywa. Na ten
    moment Wnioskodawca nie planuje dokonywania sprzedaży działalności, czy
    którejkolwiek ze spółek.
    Celem podziału jest wyodrębnienie dwóch rodzajów działalności do dwóch różnych
    podmiotów. Kryterium podziału majątku, który będzie brany pod uwagę będzie charakter
    nieruchomości - jedna spółka zajmować się będzie nieruchomościami o charakterze
    usługowym (komercyjnym), druga zaś nieruchomościami o charakterze mieszkalnym
    (najem oraz sprzedaż).

    W ramach podziału poza majątkiem (nieruchomościami) dokonany zostanie również
    podział pozostałego majątku (w tym zobowiązań). Na każdą ze spółek przejdą m.in.:
    a) pozostałe środki trwałe,
    b) komputery, drukarki, urządzenia biurowe itp.,
    c) pracownicy, zleceniobiorcy,
    d) umowy z kontrahentami, dostawcami itp.,
    e) wpłacone kaucje.
    Kryterium podziału stanowić będzie związek z konkretnym charakterem nieruchomości.
    Przykładem można wskazać, że pracownicy i zleceniobiorcy lokalu gastronomicznego,
    stoliki, krzesła, lady, lodówki, kasy fiskalne przeniesione zostaną do Nowej Spółki, która
    będzie właścicielem lokalu usługowego. Ponadto w Nowej Spółce zostanie sprzęt i
    zaplecze związane z nieruchomością usługową, które to zaplecze jest aktualnie
    wykorzystywane do prowadzenia działalności polegającej na prowadzeniu lokalu
    usługowego i wynajmie lokali w pasażu handlowym.
    Pozostały majątek, który związany jest z prowadzeniem działalności polegającej na
    budowie, wynajmie i sprzedaży lokali mieszkalnych, zostanie przekazany Starej Spółce,
    która pozostanie właścicielem budynków i lokali o charakterze mieszkalnym. Stara Spółka
    pozostanie właścicielem m.in. wyposażenia tych nieruchomości, pracodawcą
    pracowników i zleceniobiorców odpowiedzialnych za dokonywanie rozliczeń najemców,
    pilnowanie porządku, a także komputery i sprzęt biurowy związany z tym rodzajem
    działalności.
    Ponadto odpowiednio podzielone zostaną chociażby kaucje, w których posiadaniu jest
    aktualnie jedynie Wnioskodawca. Kaucje również zostaną podzielone zgodnie z ich
    przynależnością do nieruchomości usługowych lub mieszkalnych. Stara Spółka pozostanie
    w posiadaniu kaucji wpłaconych przez najemców lokali mieszkalnych, a do Nowej Spółki
    zostaną przeniesione kaucje wpłacone przez najemców lokali komercyjnych.
    Wszelkie prawa i obowiązki przejdą na rzecz Nowej Spółki z mocy prawa, zatem Nowa
    Spółka zostanie stroną umów z dostawcami (np.: energii elektrycznej, Internetu, wody), ale
    również z kontrahentami (serwisami, dostawcami materiałów i towarów).
    Wnioskodawca planuje dokonać również podziału rachunków bankowych - część z nich,
    która na dzisiaj związana jest z działalnością komercyjną, zostanie przeniesiona na Nową
    Spółkę, która będzie właścicielem nieruchomości komercyjnej. Natomiast rachunki
    bankowe związane z działalnością nieruchomości mieszkalnych zostaną w Starej Spółce,
    która pozostanie właścicielem nieruchomości o tym charakterze. Gdyby z powodów
    organizacyjnych nie było możliwe przeniesienie rachunku bankowego na Nową Spółkę
    (np.: w obliczu braku zgody banku), Nowa Spółka założy nowe rachunki w ilości niezbędnej
    do należytego prowadzenia planowanej działalności gospodarczej.
    Obecnie Wnioskodawca nie prowadzi odrębnych ksiąg handlowych dla poszczególnych
    rodzajów działalności. Jednakże księgowość jest prowadzona w taki sposób, że możliwe
    jest przyporządkowanie poszczególnych przychodów i kosztów dla poszczególnych
    rodzajów działalności. Ponadto możliwe będzie podzielenie majątku Wnioskodawcy na
    majątek należny Starej Spółce i Nowej Spółce.
    Podział, który jest planowany będzie miał odzwierciedlenie na wszystkich polach aktualnej
    działalności Wnioskodawcy. Wolą Wnioskodawcy jest podzielenie działalności zarówno z
    perspektywy finansowej, jak i organizacyjnej. Dokonany podział ma doprowadzić do
    powstania, obok Wnioskodawcy, dodatkowego podmiotu, jednak w założeniu oba
    podmioty będą w dalszym ciągu prowadziły aktywną działalność gospodarczą.
    Na skutek przeprowadzonego podziału aktualnym wspólnikom Wnioskodawcy (jest ich
    dwóch) zostaną udostępnione udziały w Nowej Spółce w takiej samej proporcji, w jakiej

    posiadają oni udziały w kapitale zakładowym Wnioskodawcy. W konsekwencji dokonanej
    czynności, aktualni wspólnicy Wnioskodawcy, będą wspólnikami Starej Spółki i Nowej
    Spółki.
    Podział Wnioskodawcy ma uzasadnienie biznesowe - wolą jest dokonanie podziału, który
    skutkować będzie m.in. ograniczeniem ryzyk gospodarczych i biznesowych, za które
    aktualnie odpowiedzialność ponosi w pełnym zakresie Wnioskodawca. Celem wspólników
    Wnioskodawcy nie jest unikanie czy uchylanie się od opodatkowania, a jedynie
    uporządkowanie prowadzonej działalności w taki sposób, aby dokonać podziału aktywów
    (i pasywów) posiadanych przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca zamierza doprowadzić do
    sytuacji, w której aktywa i pasywa podzielone zostaną zgodnie z charakterem
    nieruchomości, co znacznie ograniczy jego ryzyka. Wnioskodawca chce ograniczyć
    kumulowanie aktywów w jednym podmiocie.
    Planowany podział pozwoli również na przeprowadzenie sukcesji generalnej, dzięki czemu
    Nowa Spółka w łatwiejszy sposób stanie się stroną umów (np.: przejście pracodawcy,
    wejście w miejsce strony umów). Taka forma podziału pozwoli również zoptymalizować
    cały proces przenoszenia majątku Wnioskodawcy na Nową Spółkę, bowiem odbędzie się
    on z mocy samego prawa. Spółka, która powstanie z podziału Wnioskodawcy przyjmie dla
    celów podatkowych otrzymany na skutek podziału majątek w wartości, która wynikać
    będzie z ksiąg podmiotu dzielonego, a majątek ten będzie przypisany do działalności
    prowadzonej na terytorium Polski.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    W piśmie z 28 sierpnia 2025 r. stanowiącym odpowiedź na wezwania wskazali Państwo, że:
    · Do Nowej Spółki przeniesiona zostanie w szczególności nieruchomość (pasaż handlowy)
      – będzie to główny składnik majątkowy Nowej Spółki. Dodatkowo do Nowej Spółki
      przeniesione zostaną wszelkie składniki majątkowe powiązane z prowadzeniem
      działalności związanej z najmem nieruchomości o charakterze komercyjnym i
      prowadzeniem działalności gastronomicznej, takie jak: sprzęt komputerowy, sprzęt
      biurowy, stoliki i krzesła, lodówki, lady, umowy zlecenia, umowy o pracę, umowy z
      kontrahentami, umowy z dostawcami (np.: energii elektrycznej). Nowa Spółka przejmie
      również zobowiązania Wnioskodawcy, które dotyczą pasażu handlowego i działalności
      polegającej na komercyjnym najmie nieruchomości i działalności gastronomicznej.
      Nowa Spółka przejmie również pracowników, umowy zawarte z serwami
      sprzątającymi czy konserwatorami.
    · Na moment przeniesienia majątku związanego z najmem nieruchomości o charakterze
      komercyjnym oraz prowadzeniem działalności gastronomicznej będą istniały
      zobowiązania, które będą związane ze składnikami majątkowymi, które będą
      przedmiotem przeniesienia do Nowej Spółki. Zobowiązania te zostaną przeniesione do
      Nowej Spółki
    · Przejście składników majątkowych związanych z prowadzeniem działalności związanej z
      najmem nieruchomości o charakterze komercyjnym i działalnością gastronomiczną
      będzie wiązało się z tzw. przejściem zakładu pracy lub jego części na innego
      pracodawcę. W konsekwencji przeprowadzonych czynności to Nowa Spółka przejmie
      obowiązki pracodawcy (zleceniodawcy) w stosunku do osób aktualnie zatrudnionych u
      Wnioskodawcy. Kryterium przejścia pracowników (zleceniobiorców) do Nowej Spółki
      będzie związek z prowadzoną działalnością związaną z najmem nieruchomości o
      charakterze komercyjnym i działalnością gastronomiczną. Pozostałe osoby (tj.
      niezwiązane z tą gałęzią działalności, pozostaną zatrudnione u Wnioskodawcy).
    · Nowa Spółka ma zamiar kontynuowania działalności za pomocą składników
      majątkowych przypisanych do działalności związanej z najmem nieruchomości o
      charakterze komercyjnym i działalności gastronomicznej.

    · Nowa Spółka będzie mogła kontynuować działalność związaną z prowadzeniem
      działalności związanej z najmem nieruchomości o charakterze komercyjnym i
      działalnością gastronomiczną w zasadzie od momentu jej utworzenia. Nowa Spółka
      będzie musiała jednak zawrzeć umowy dotyczące m.in. obsługi księgowej (aktualnie
      księgowość prowadzona jest zbiorczo dla Wnioskodawcy). Możliwe jest, że Nowa
      Spółka będzie musiała zawrzeć również umowy dotyczące prowadzenia rachunków
      bankowych (jeśli taki będzie wymóg banku). Może okazać się konieczne zawarcie
      dodatkowych umów przez Nową Spółkę, jednak umowy te określić można mianem
      usług pomocniczych (jak np.: prowadzenie rachunku bankowego). Główny przedmiot
      działalności Nowa Spółka będzie mogła kontynuować bez dodatkowych nakładów.
    · a) Na ten moment u Wnioskodawcy brak jest prawnego wyodrębnienia składników
      majątkowych – nie jest sporządzony statut lub regulamin. Składniki są jednak
      wyodrębnione funkcjonalnie i faktycznie – u Wnioskodawcy wykształcił się podział
      składników majątkowych należących do konkretnych gałęzi działalności. Przykładem
      wskazać można m.in. na rozgraniczenia rachunków bankowych służących do
      prowadzenia działalności związanej z najmem nieruchomości o charakterze
      komercyjnym i działalności gastronomicznej oraz najmu lokali mieszkalnych. Mimo, że
      na razie u Wnioskodawcy prowadzone są wszystkie trzy rodzaje działalności, to jednak
      wewnętrznie wykształcił się podział, który pozwala na lepsze zarządzanie. Podobnie
      wygląda sytuacja prowadzenia księgowości. Księgowość prowadzona jest zbiorczo dla
      całego podmiotu, jednak na potrzeby księgowości zarządczej prowadzone są księgi
      analityczne, które pozwalają m.in. na przyporządkowanie konkretnych kosztów i
      przychodów do konkretnych rodzajów działalności.
    b) W ocenie Wnioskodawcy Nowa Spółka będzie miała potencjalną zdolność do
      funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy realizujący zadania
      gospodarcze. Nowa Spółka przejmie pracowników (zleceniobiorców), którzy dzisiaj są
      odpowiedzialni m.in. za działalność związaną z najmem nieruchomości o charakterze
      komercyjnym i działalności gastronomicznej. Ponadto Nowa Spółka przejmie majątek,
      który aktualnie jest wykorzystywany w ww. działalności. Nowa Spółka zostanie
      wyposażona w majątek, który pozwoli jej na prowadzenie działalności i
      funkcjonowanie jako odrębny podmiot. Wymaga podkreślenia, że Wnioskodawca
      prowadzi księgowość tak, że możliwe jest wydzielenie różnych rodzajów działalności –
      pozwoli to na płynne rozpoczęcie prowadzenia działalności przez Nową Spółkę.
    · Możliwe jest, że Stara Spółka będzie wykorzystywała pomieszczenie biurowe na
      potrzeby posiadania adresu rejestracyjnego i siedziby. Dzisiaj cała dokumentacja
      dotycząca Wnioskodawcy (zatem wszystkich rodzajów jej działalności) znajduje się pod
      adresem, pod którym znajduje się pasaż handlowy oraz w którym znajdują się
      pomieszczenia biurowe wykorzystywane przez Starą Spółkę. Zatem część pomieszczeń
      biurowych może zostać udostępniona przez Nową Spółkę Starej Spółce.
    · Jak wskazano powyżej, możliwe jest, że Stara Spółka będzie wynajmowała
      pomieszczenia biurowe od Nowej Spółki. Powodem takiej decyzji może być m.in. chęć
      pozostania w tym samym Urzędzie Skarbowym (zmiana siedziby Starej Spółki
      skutkowałaby zmianą również właściwego Urzędu Skarbowego) oraz fakt, że aktualnie
      istnieją już pomieszczenia przystosowane do działalności biurowej – pomieszczenia,
      których właścicielem stanie się Nowa Spółka. Stara Spółka musiałaby zainwestować
      dodatkowe środki, aby wynająć pomieszczenia od podmiotów trzecich (w tym
      zainwestować w ich wyposażenie itp.) lub przystosować inne pomieszczenia do roli
      biur (np.: w budynku, którego wyłącznym właścicielem stanie się Stara Spółka). Jeśli
      ziści się wskazany powyżej scenariusz, to strony (Stara Spółka i Nowa Spółka) zawrą
      umowę najmu na warunkach odpowiadających warunkom rynkowym (będzie to
      najem, a nie np.: użyczenie). W związku z powyższym świadczącym będzie Nowa
      Spółka (jako wynajmujący), a odbiorcą usług będzie Stara Spółka (jako najemca).
      Najem będzie odpłatny.

    · Składniki majątkowe związane z prowadzeniem działalności związanej z najmem
      nieruchomości o charakterze komercyjnym i działalnością gastronomiczną, będą
      stanowiły zespół składników materialnych i niematerialnych obejmujący wierzytelności
      i zobowiązania.
    · Głównym składnikiem majątkowym, który pozostanie w Starej Spółce będą
      nieruchomości o charakterze mieszkalnym – jedna już ukończona, druga w budowie.
      Ponadto w Starej Spółce pozostaną składniki majątkowe niezbędne do prowadzenia
      działalności polegającej na najmie nieruchomości o charakter mieszkalnym. W Starej
      Spółce pozostanie całe wyposażenie mieszkań, które znajduje się w nieruchomościach
      o charakterze mieszkalnym. Ponadto w Starej Spółce pozostanie sprzęt biurowy
      wykorzystywany do najmu nieruchomości o charakterze mieszkalnym (komputer,
      drukarka, meble biurowe). W Starej Spółce pozostaną również bieżące umowy i
      należności z nich wynikające, wszelkie wpłacone kaucje, umowy związane dostawą
      mediów, sprzątaniem, konserwacją itp. W Starej Spółce pozostaną również
      zleceniobiorcy i pracownicy, którzy związani są z działalnością obejmującą najem o
      charakterze mieszkalnym.
    · a) W ocenie Wnioskodawcy majątek pozostający w Starej Spółce będzie stanowił
      wyodrębniony zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań)
      przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, którym zarazem
      mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo realizujące te zadania.
    b) Stara Spółka zostanie również wyodrębniona funkcjonalnie i będzie stanowiła
      niezależne przedsiębiorstwo, które samodzielnie będzie mogło realizować zadania
      gospodarcze. Wyodrębnienie będzie przejawiało się w tym, że w Starej Spółce
      pozostanie wyłącznie majątek związany z działalnością dotyczącą nieruchomości o
      charakterze mieszkalnym. W Starej Spółce pozostaną przede wszystkim
      nieruchomości o ww. charakterze, wraz z ich wyposażeniem, pracownicy oraz sprzęt
      związane z tą gałęzią działalności spółki. Ponadto Stara Spółka pozostawi rachunki
      bankowe związane z nieruchomościami mieszkalnymi (w tym te, na których wpłacone
      są kaucje oraz na które trafiają opłaty i czynsz). Stara Spółka będzie kontynuowała
      bieżącą działalność związaną z wynajmowaniem nieruchomości o charakterze
      mieszkalnym przy pomocy osób oraz majątku, który dzisiaj stanowi majątek Starej
      Spółki. Ponadto pozostaną w Starej Spółce umowy związane m.in. z dostawą mediów,
      dostarczaniem usług, zarządzeniem itp.
    · Celem planowanej reorganizacji nie jest uniknięcie lub uchylenie się od opodatkowania
      (nie jest to ani główny, ani jeden z głównych celów planowanego podziału).
      Reorganizacja ma uzasadnienie ekonomiczne. Posiadane aktualnie przez Starą Spółkę
      (Wnioskodawcę) nieruchomości różnią się charakterem (mieszkalny i komercyjny).
      Ponadto nieruchomości te położone są w innych częściach miasta. Podział Starej
      Spółki poprzez wydzielenie działalności polegającej na najmie powierzchni
      komercyjnej i prowadzeniu działalności gastronomicznej ma za zadanie ograniczyć
      ryzyka płynące z obu rodzajów działalności – zwłaszcza z uwagi na planowane dalsze
      inwestycje.
    · Nowa Spółka nie będzie posiadała udziałów w Starej Spółce. W momencie dokonania
      podziału Starej Spółki, wspólnikami Nowej Spółki staną się aktualni wspólnicy Starej
      Spółki. Co więcej staną się oni wspólnikami w takiej proporcji, w jakiej aktualnie
      posiadają udziały w Starej Spółce.
    · Ustalona na dzień poprzedzający dzień podziału wartość rynkowa majątku Starej Spółki
      otrzymanego przez Nową Spółkę nie będzie przewyższała wartości przyjętej dla celów
      podatkowych tych składników majątku.
    · Wartość rynkowa majątku Starej Spółki otrzymanego przez Nową Spółkę nie będzie
      przewyższała wartości emisyjnej udziałów przydzielonych udziałowcom Starej Spółki.
    Pytania

    1. Czy majątek przenoszony do Nowej Spółki będzie stanowił zorganizowaną część
      przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4) ustawy o CIT?
    2. Czy majątek pozostający w Starej Spółce (podlegającej podziałowi) będzie stanowił
      zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4) ustawy o CIT?
    3. Czy podział Wnioskodawcy będzie skutkował powstaniem po stronie Wnioskodawcy (tj.
      spółki dzielonej) przychodu podlegającego opodatkowaniu?
    4. Czy podział Wnioskodawcy będzie skutkował powstaniem po stronie Nowej Spółki (tj.
      spółki powstałej na skutek podziału) przychodu podlegającego opodatkowaniu?
    5. Czy podział Wnioskodawcy będzie skutkował powstaniem przychodu po stronie
      wspólników Wnioskodawcy?
    6. Czy podział Wnioskodawcy będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i
      usług?
    Przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia jest odpowiedź na pytania Nr 1-4 w zakresie
    podatku dochodowego od osób prawnych. W zakresie pytania Nr 5 odnośnie podatku
    dochodowego od osób fizycznych oraz pytania Nr 6 odnośnie podatku od towarów i usług
    zostały wydane odrębne rozstrzygnięcia.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1. i Ad 2.
    W ocenie Wnioskodawcy, majątek przenoszony do Nowej Spółki będzie stanowił
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4) ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych (dalej również: ustawa o CIT).
    Ponadto w ocenie Wnioskodawcy majątek pozostający w Starej Spółce (tj. tej podlegającej
    podziałowi) również będzie stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu
    art. 4a pkt 4) ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 4a pkt 4) ustawy o CIT, zorganizowana część przedsiębiorstwa (dalej
    również: ZCP) stanowi organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
    przedsiębiorstwie zespół składników (materialnych i niematerialnych), w tym również
    zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który
    zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te
    zadania.
    Zgodnie z art. 55 (1) kodeksu cywilnego przedsiębiorstwo to zorganizowany zespół
    składników niematerialnych i materialnych przeznaczony do prowadzenia działalności
    gospodarczej.
    W powyżej wskazanym przepisie kodeksu cywilnego wskazano, że przedsiębiorstwo
    powinno obejmować w szczególności:
    1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
      przedsiębiorstwa);
    2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
      wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
    3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
      prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków
      prawnych;
    4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
    5) koncesje, licencje i zezwolenia;
    6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
    7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;

    8) tajemnice przedsiębiorstwa;
    9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Wskazuje się jednak, że ZCP nie musi zawierać wszystkich powyższych elementów. Zatem,
    aby uznać określony zespół składników materialnych i niematerialnych za ZCP, to taki
    zespół składników winien spełniać przesłanki jego wyodrębnienia. W tym zakresie
    wskazuje się na wyodrębnienie:
    1) organizacyjne,
    2) finansowe,
    3) funkcjonalne.
    Wyodrębnienie organizacyjne
    Wyodrębnienie organizacyjne określonego zespołu składników majątkowych ma miejsce
    wtedy, gdy zespół składników w istniejącym przedsiębiorstwie ma swoją formę
    organizacyjną w strukturze organizacyjnej podatnika. Wyodrębnienie organizacyjne
    określa się ustalając, że określone składniki tworzące część przedsiębiorstwa powinny
    charakteryzować się zorganizowaniem. Zorganizowanie to powinno występować w
    istniejącym przedsiębiorstwie, a zatem w istniejącym i działającym już podmiocie.
    Zorganizowanie to powinno obejmować zespół składników tego przedsiębiorstwa.
    Wskazuje się, że najprostszym sposobem zdefiniowania istnienia wyodrębnienia
    organizacyjnego jest istnienie w strukturze przedsiębiorcy np.: działu, pionu, wydziału lub
    innej podobnej struktury. Nie jest to jednak wymóg uznania, że dany zespół składników
    majątku jest wyodrębniony organizacyjnie.
    Potwierdzenie stanowiska, że o wyodrębnieniu organizacyjne nie musi mieć
    sformalizowanego charakteru oraz, że brak takiego sformalizowanego charakteru
    wyodrębnienia nie ma decydującego charakteru, można znaleźć w powszechnym
    poglądzie prezentowanym m.in. w orzecznictwie sądów administracyjnych (np.: wyrok
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 listopada 2017 r. [I FSK 327/16]).
    Zważając na powyżej wskazaną argumentację, uznać należy, że składniki majątkowe Starej
    Spółki, jak i Nowej Spółki, cechują się wyodrębnieniem organizacyjnym.
    Mimo faktu, że aktualnie działalność związana z nieruchomościami komercyjnymi i
    mieszkalnymi nie jest wydzielona w sformalizowany sposób, to możliwy jest podział
    składników majątkowych poszczególnych działów Wnioskodawcy. Składniki te obejmują w
    szczególności nieruchomości, które będą przedmiotem najmu, ale także zespół
    składników majątkowych, niezbędnych do prowadzenia bieżącej działalności - sprzęt
    biurowy, pracownicy i zleceniobiorcy itp. Ponadto wyodrębniony jest przedmiot
    działalności - najem lokali o charakterze mieszkalnym oraz lokali usługowych
    (komercyjnych). W związku z powyższym możliwe będzie przyporządkowanie konkretnych
    składników majątkowych do Starej Spółki i Nowej Spółki.
    Dodatkowo Wnioskodawca prowadzi księgi rachunkowe w taki sposób, że możliwe jest
    przyporządkowanie określonych należności i zobowiązań, przychodów oraz kosztów
    poszczególnym rodzajom działalności.
    Dodatkowo Wnioskodawca posiada różne rachunki bankowe przeznaczone dla różnych
    rodzajów działalności, co również pozwoli na przeprowadzenie stosunkowo prostego
    podziału środków pieniężnych, zobowiązań i należności.
    Wyodrębnienie finansowe
    Wyodrębnienie finansowe związane jest m.in. z możliwością przypisania przychodów i
    kosztów do działalności prowadzonej przez ZCP. Podkreślenia wymaga, że wyodrębnienie
    finansowe nie wymaga odrębności, oddzielności czy samodzielności finansowej takiego

    ZCP. Wyodrębnienie finansowe opisuje sytuację, w której dzięki prowadzeniu
    odpowiedniej ewidencji możliwe jest przyporządkowanie przychodów, kosztów,
    należności i zobowiązań do działalności prowadzonej przez ZCP.
    Wobec braku jasnych wymagań ustawowych, orzecznictwo wypracowało również w
    zakresie wyodrębnienia finansowego pewne zasady (warunki), które umożliwiają
    określenie, czy dany zespół składników spełnia te warunki.
    W orzecznictwie przyjmuje się, że wyodrębnienie finansowe nie musi koniecznie oznaczać,
    że ZCP jest zobowiązany do samodzielnego sporządzenia bilansu. W ocenie orzecznictwa
    wystarczające jest wyodrębnienie danej części przedsiębiorstwa dla celów np.:
    rachunkowości zarządczej, polegającej w szczególności na odrębnym ewidencjonowaniu
    przychodów i kosztów, związanych ze składnikami majątkowy, które wykorzystywane są
    do prowadzenia działalności gospodarczej (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 stycznia 2017 r. [I SA/Wr 1125/16]).
    W orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że warunkiem wyodrębnienia finansowego jest
    to, aby do ZCP mogły zostać przypisane związane z nim koszty, przychody, należności i
    zobowiązania. (por. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 marca
    2016 r. [III SA/Wa 455/15]).
    Podobne stanowisko wyraził Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydając
    indywidualną interpretację podatkową z dnia 9 lutego 2018 r. (sygn. 0114-KDIP2-
    1.4010.367.2017.1.JF), w której wskazano, że z wyodrębnieniem finansowym mamy do
    czynienia już wtedy, gdy istnieje sama możliwość wyodrębnienia podstawowych informacji
    o sytuacji finansowej i majątkowej ZCP. Wydając ww. decyzję tut. Organ wskazał również,
    że wyodrębnienia finansowego nie należy utożsamiać z pełną samodzielnością finansową.
    Co znamienne, a co również potwierdza stanowisko tut. Organu, wyodrębnienie
    finansowe może nastąpić na podstawie stosowanego w jednostce planu kont, ale również
    w przypadku, gdy co prawda takie wyodrębnienie nie jest dokonane na poziomie planu
    kont, ale możliwe jest faktyczne powiązanie danych finansowych z poszczególnymi
    częściami przedsiębiorstwa.
    Faktem jest, że księgi handlowe Wnioskodawcy prowadzone są bez formalnego ich
    wyodrębnienia dla każdego z działów Wnioskodawcy, jednak rachunkowość prowadzona
    jest w taki sposób, że możliwe jest faktycznie powiązanie konkretnych kosztów,
    przychodów, należności i zobowiązań z konkretnym działem, a w konsekwencji możliwe
    będzie ich przypisanie do Starej Spółki lub Nowej Spółki.
    Wyodrębnienie funkcjonalne
    Pod pojęciem wyodrębnienia funkcjonalnego rozumieć należy możliwość samodzielnego
    realizowania zadań gospodarczych przy wykorzystaniu zbywalnych składników
    majątkowych. Chodzi zatem o sytuację, w której zespół składników stanowi taki katalog
    powiązanych ze sobą elementów, że jest sam w sobie zdolny do prowadzenia działalności.
    Zespołu tego nie trzeba uzupełniać o dodatkowe elementy.
    Wyodrębnienie funkcjonalne charakteryzuje się tym, że jest takim zespołem składników,
    że po jego „wyciągnięciu” z przedsiębiorstwa może niemal w pełnym zakresie
    samodzielnie funkcjonować - bez konieczności ponoszenia znacznych nakładów. Zatem
    chodzi o tak powiązany zespół (a nie zbiór) składników, który niemal od razu i bez zbyt
    dużych inwestycji, może samodzielnie realizować działania i prowadzić wcześniejszą
    działalność.
    Podobne stanowisko prezentowane jest przez orzecznictwo, w tym orzecznictwo
    Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyrok z dnia 1 lutego 2017 r. [I FSK 999/15]). W
    orzecznictwie wskazuje się, że przy ustalaniu, czy w danym wypadku możemy mówić o
    istnieniu ZCP nie chodzi o pewną możliwość samodzielnego funkcjonowania zespołu
    składników w przyszłości, a o to, aby zdolność taka istniała już w momencie ich zbycia.
    Podobne stanowisko wyraził również tut. Organ w interpretacji indywidualnej z dnia 31

    lipca 2018 r. (0114-KDIP1-2.4012.358.2018.1.WH), w której wskazano, że wyodrębnienie
    funkcjonalne winno być rozumiane, jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań
    gospodarczych. ZCP winno stanowić funkcjonalnie odrębną całość, tj. powinno
    obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych,
    która działa w strukturze prowadzonego przedsiębiorstwa. ZCP powinno zatem posiadać
    potencjalną zdolność do funkcjonowania jako odrębny, samodzielny podmiot
    gospodarczy. Chodzi bowiem o sytuację, w której składniki majątkowe materialne i
    niematerialne wchodzące w skład ZCP muszą umożliwić nabywcy podjęcie działalności
    gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
    W celu ustalenia kryteriów odrębności funkcjonalnej pomocne są również objaśnienia
    Ministra Finansów z dnia 11 grudnia 2018 r., które dotyczą co prawda podatku VAT,
    jednak mogą być pomoce również w zakresie ustawy o CIT. Z objaśnień tych wynika, że
    ocena czy w danym wypadku mamy do czynienia z ZCP powinna uwzględniać następujące
    okoliczności:
    1. zamiar kontynuowania działalności prowadzonej dotychczas przy pomocy składników
      majątkowych oraz,
    2. faktyczność możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o określone składniki.
    Zważając zatem na powyższy wywód, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że zarówno Stara
    Spółka, jak i Nowa Spółka będą wyodrębnione funkcjonalnie, tj. obie spółki będą posiadały
    taki zespół składników majątkowych, który pozwoli im na dalsze funkcjonowanie. Majątek
    Starej Spółki i Nowej Spółki będzie bowiem zawierał określone i zdefiniowane składniki
    majątkowe materialne i niematerialne, w tym również zobowiązania, które
    wykorzystywane będą w ramach działalności każdego z działów. Składniki majątkowe
    trafią do poszczególnych spółek i będą stanowiły ich majątek wykorzystywany do
    prowadzenia działalności gospodarczej. Obie spółki będą w oparciu o te składniki
    majątkowe prowadzić dalszą działalność gospodarczą. Z przyczyn organizacyjnych
    konieczne może stać się zawarcie umów o prowadzenie rachunku bankowego, umowy
    najmu, czy umowy o prowadzenie ksiąg handlowych. Dotychczas umowy te zawarte były
    przez Wnioskodawcę i nie było potrzeby zawierania dodatkowych umów w ww. zakresie.
    Jednakże w związku z planowanym wyodrębnieniem Nowej Spółki konieczne może okazać
    się (a w pewnym zakresie zapewne okaże się - np.: księgowość, zmiana siedziby) zawarcie
    umów, których stroną będzie Nowa Spółka lub Stara Spółka. Zawarcie tych umów będzie
    jedynie czynnością techniczną i nie będzie wymagało znacznego nakładu pracy czy
    inwestycji, a będzie niezbędne do wypełnienia ciążących na spółkach obowiązków (w tym
    podatkowych i rachunkowych).
    W ocenie Wnioskodawcy zarówno składniki majątkowe objęte przez Nową Spółkę, jak i
    pozostające w Starej Spółce stanowią zespół składników majątkowych - materialnych i
    niematerialnych, w tym również zobowiązań, a między składnikami tymi istnieje
    powiązanie. Składniki te nie stanowią luźnego zbioru składników majątkowych, a zespół,
    który pozwoli na realizację określonych zadań, tj. prowadzenia działalności związane z
    najmem powierzchni komercyjnej oraz lokali mieszkalnych. Wskazany zespół składników
    to nie tylko same nieruchomości, ale również zbiór majątku, który jest niezbędny do
    prowadzenia i organizowania najmu oraz zarządzania tymi najmami. Dzięki całemu
    zespołowi składników majątkowych możliwe jest prowadzenie działalności przez każdą ze
    spółek po przeprowadzeniu podziału. Ponadto składniki majątku - zarówno pozostałe w
    Starej Spółce, jak i wydzielone do Nowej Spółki - będą wyodrębnione organizacyjnie,
    finansowo oraz funkcjonalnie, zatem spełnione są wszelkie warunki do uznania majątku
    obu spółek za ZCP.
    Ad 3.
    W ocenie Wnioskodawcy podział Wnioskodawcy nie będzie skutkował powstaniem po
    stronie Wnioskodawcy (tj. spółki dzielonej) przychodu podlegającego opodatkowaniu.

    Zgodnie z przepisami ustawy o CIT, a w szczególności art. 7 ust. 1, przedmiotem
    opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych jest dochód stanowiący sumę
    dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł
    przychodów.
    Zgodnie natomiast z art. 7 ust. 2 ustawy o CIT, dochodem ze źródła przychodów jest
    nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich
    uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeśli jednak koszty uzyskania przychodu
    przekroczą sumę przychodów, różnica stanowi stratę ze źródła przychodów.
    Zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 1 lit m) ustawy o CIT za przychody z zysków kapitałowych
    uważa się przychody z udziały w zyskach osób prawnych stanowiące przychody faktycznie
    uzyskiwane z tego udziału, w tym przychody uzyskiwane w następnie przekształceń,
    łączenia lub podziału podmiotów, w tym przychody spółki dzielonej.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 9 ustawy o CIT przychodem jest w szczególności - w przypadku
    spółki podlegającej podziałowi, jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy
    podziale przez wydzielenie, majątek przejmowany na skutek podziału lub majątek
    pozostający w spółce, nie stanowią zorganizowanej części przedsiębiorą - wartość
    rynkowa składników majątkowych przeniesionych na spółki przejmujące lub nowo
    zawiązanej ustalona na dzień podziału lub wydzielenia.
    Powyżej opisany przepis znajdzie zastosowanie w sytuacji, gdy na każdą ze spółek
    przejmujących lub nowo zawiązanych nie przechodzi zorganizowana część
    przedsiębiorstwa (gdy mamy do czynienia z podziałem przez przejęcie) lub gdy na spółkę
    przejmującą lub nowo zawiązaną przeniesione zostają składniki majątku nie stanowiące
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa lub na spółkę tę zostaną przeniesione składniki
    majątkowe stanowiące zorganizowaną część przedsiębiorstwa, lecz składniki majątkowe
    pozostałe w spółce dzielonej nie stanowią zorganizowanej części przedsiębiorstwa (w
    przypadku podziału poprzez wydzielenie).
    Zgodnie natomiast z art. 12 ust. 4 pkt 3h) ustawy o CIT, w spółce podlegającej podziałowi,
    jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy podziale przez wydzielenie majątek
    przejmowany na skutek podziału oraz majątek pozostający w spółce, stanowią ZCP,
    przychodu nie stanowi wartość rynkowa składników majątku przeniesionych na spółki
    przejmujące lub nowo zawiązane ustalonej na dzień podziału lub wydzielenia.
    Jednocześnie art. 12 ust. 4 pkt 3h) ustawy o CIT (zgodnie z art. 12 ust. 13 i 14 ustawy o CIT)
    nie znajdzie zastosowania w przypadkach, gdy głównym lub jednym z głównych celów
    połącznia spółek, podziału spółek, wymiany udziałów lub wniesienia wkładu
    niepieniężnego jest uniknięcie lub uchylenie się od opodatkowania.
    W ocenie Wnioskodawcy zarówno majątek pozostający w Starej Spółce, jak i ten, który
    obejmie Nowa Spółka stanowią ZCP (co zostało szerzej opisane w ad. 1. i ad. 2 powyżej).
    Ponadto działanie Wnioskodawcy nie ma na celu uniknięcia lub uchylenia się od
    opodatkowania.
    Celem podjętej przez Wnioskodawcę decyzji jest bowiem reorganizacja prowadzonego
    przedsiębiorstwa, aby zmniejszyć ryzyka związane z jego prowadzeniem. Głównym
    powodem podziału jest reorganizacja biznesu.
    W rezultacie planowany przez Wnioskodawcę podział wypełniać będzie przesłanki opisane
    w art. 12 ust. 1 pkt 9) oraz art. 12 ust. 4 pkt 3h) ustawy o CIT, bowiem zarówno majątek
    Nowej Spółki, jak i majątek Starej Spółki stanowić będą ZCP. W takim zaś wypadku
    planowany podział nie będzie skutkować postaniem po stronie Starej Spółki
    /Wnioskodawcy (tj. spółki dzielonej) przychodu podlegającemu opodatkowaniu.
    Ad 4.

    W ocenie Wnioskodawcy podział Wnioskodawcy nie będzie skutkował powstaniem po
    stronie Nowej Spółki (tj. spółki powstałej na skutek podziału) przychodu podlegającego
    opodatkowaniu.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 8c) ustawy o CIT przychodem jest w szczególności ustalona na
    dzień poprzedzający dzień podziału wartość rynkowa majątku podmiotu dzielonego
    otrzymanego przez spółkę przejmującą lub nowo zawiązaną, w części przewyższającej
    wartość przyjętą dla celów otrzymanego przez spółkę przejmującą, w części
    przewyższającej wartość przyjętą dla celów podatkowych składników tego majątku, nie
    wyższą od wartości rynkowej tych składników.
    Zgodnie natomiast z pkt 8d) ww. przepisu ustawy o CIT przychodem jest ustalona na dzień
    poprzedzający dzień łącznia lub podziału wartość rynkowa majątku podmiotu
    przejmowanego lub dzielonego otrzymanego przez spółkę przejmującą lub nowo
    zawiązaną w części przewyższającej wartość emisyjną udziałów (akcji) przydzielonych
    udziałowcom (akcjonariuszom) spółek łączonych lub spółki dzielonej.
    Wartość emisyjna została określona w art. 4a pkt 16a) ustawy o CIT, w którym wskazano,
    że cena emisyjna to cena, po jakiej obejmowane są udziały (akcje), określona w statucie
    lub umowie spółki, a w razie ich braku - w innym dokumencie o podobnym charakterze,
    nie niższą od wartości rynkowej tych udziałów (akcji).
    Zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 3e) ustawy o CIT do przychodów nie zalicza się wartości tych
    składników majątku spółki dzielonej otrzymanego przez spółkę przejmującą, które spółka
    przejmująca przyjęła dla celów podatkowych w wartości wynikającej z ksiąg podatkowych
    podmiotu dzielonego oraz przypisała do działalności prowadzonej na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, w tym za pośrednictwem zagranicznego zakładu.
    W ocenie Wnioskodawcy po stronie Nowej Spółki nie dojdzie do powstania przychodu do
    opodatkowania. Nowa Spółka przyjmie dla celów podatkowych wartości otrzymanych
    składników majątku Wnioskodawcy wynikające z ksiąg Wnioskodawcy, tj. spółki dzielonej.
    Ponadto wartość emisyjna udziałów wydanych przez Nową Spółkę będzie odpowiadać
    wartości rynkowej majątku otrzymanego przez Nową Spółkę w ramach planowanego
    podziału. Majątek przyjęty przez Nową Spółkę zostanie w całości przyjęty do prowadzenia
    działalności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    W związku z powyższym Wnioskodawca stoi na stanowisku, że planowany podział będzie
    neutralny podatkowo dla Nowej Spółki, a zatem nie powstanie po jej stronie żaden
    przychód do opodatkowania. Ponadto cała planowana operacja jest w pełni uzasadniona
    ekonomicznie i biznesowo, a jej celem nie jest uniknięcie lub uchylenie się od
    opodatkowania.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podział spółek handlowych regulowany jest przez ustawę z dnia 15 września 2000 r.
    Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.).
    W myśl art. 528 § 1 Kodeksu Spółek Handlowych:
      Spółkę kapitałową można podzielić na dwie albo więcej spółek kapitałowych. Nie jest
      dopuszczalny podział spółki akcyjnej, jeżeli kapitał zakładowy nie został pokryty w
      całości.
    Stosownie do art. 529 § 1 pkt 4 ww. ustawy:
      Podział może być dokonany przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na
      istniejącą spółkę lub na spółkę nowo zawiązaną (podział przez wydzielenie).

    Zgodnie z art. 530 § 1 i § 2 Kodeksu Spółek Handlowych jest to jedyny podział, który nie
    skutkuje rozwiązaniem spółki dzielonej.
    Celem podziału przez wydzielenie jest to, że spółka dzielona nie przestaje istnieć, a
    następuje jedynie przeniesienie części jej majątku na inny podmiot.
    Zasady opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych spółki dzielonej przy
    podziale lub podziale przez wydzielenie regulują przepisy ustawy z dnia 15 lutego 1992 r.
    o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej:
    „ustawa o CIT”).
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o CIT:
      Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
      sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
      innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
      24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    Stosownie do art. 7 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego
      źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Zgodnie z treścią art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. m ustawy o CIT:
      Za przychody z zysków kapitałowych uważa się przychody z udziału w zyskach osób
      prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 pkt 4b, stanowiące przychody faktycznie
      uzyskane z tego udziału, w tym przychody uzyskane w następstwie przekształceń,
      łączenia lub podziałów podmiotów, w tym:
          przychody osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3,
          przejmującej w następstwie łączenia lub podziału majątek lub część majątku
          innej osoby prawnej lub spółki,
          przychody wspólnika spółki łączonej lub dzielonej,
          przychody spółki dzielonej.
    W rozumieniu art. 7b ust. 1a ww. ustawy:
      Za przychody z zysków kapitałowych uważa się przychody uzyskane w następstwie
      przekształceń, łączenia lub podziału podmiotów.
    Powołany powyżej przepis art. 7b nie stanowi podstawy powstania przychodu
    podatkowego. Jest on jedynie wskazówką, do jakiej grupy przychodów wskazane powyżej
    przychody powinny być zaliczone. Natomiast art. 12 ustawy o CIT reguluje samo
    powstanie ewentualnego przychodu.
    Na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 9 ustawy o CIT:
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności w spółce
      podlegającej podziałowi, jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy
      podziale przez wydzielenie majątek przejmowany na skutek podziału lub majątek
      pozostający w spółce, nie stanowią zorganizowanej części przedsiębiorstwa - wartość
      rynkowa składników majątkowych przeniesionych na spółki przejmujące lub nowo
      zawiązane ustalona na dzień poprzedzający dzień podziału lub wydzielenia, przy
      czym przepisy art. 14 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
    W myśl art. 12 ust. 4 pkt 3h ustawy o CIT:

      Do przychodów nie zalicza się w spółce podlegającej podziałowi, jeżeli majątek
      przejmowany na skutek podziału, a przy podziale przez wydzielenie majątek
      przejmowany na skutek podziału oraz majątek pozostający w spółce, stanowią
      zorganizowaną część przedsiębiorstwa - wartości rynkowej składników majątku
      przeniesionych na spółki przejmujące lub nowo zawiązane ustalonej na dzień
      podziału lub wydzielenia.
    Zgodnie z art. 12 ust. 13 ww. ustawy:
      Przepisów ust. 4 pkt 3e-3h, 12 i pkt 25 lit. b oraz ust. 4d nie stosuje się w
      przypadkach, gdy głównym lub jednym z głównych celów połączenia spółek, podziału
      spółek, wymiany udziałów lub wniesienia wkładu niepieniężnego jest uniknięcie lub
      uchylenie się od opodatkowania.
    W rozumieniu art. 12 ust. 14 ustawy o CIT:
      Jeżeli połączenie spółek, podział spółek, wymiana udziałów lub wniesienie wkładu
      niepieniężnego nie zostały przeprowadzone z uzasadnionych przyczyn
      ekonomicznych, dla celów ust. 13 domniemywa się, że głównym lub jednym z
      głównych celów tych czynności jest uniknięcie lub uchylenie się od opodatkowania.
    Na podstawie art. 12 ust. 15 ustawy o CIT:
      Przepisy ust. 4 pkt 3e-3h, 12 i pkt 25 lit. b mają zastosowanie wyłącznie do spółek
      będących podatnikami, o których mowa w:
      1) art. 3 ust. 1, przejmujących albo wnoszących w drodze wkładu niepieniężnego
      majątek spółek lub podmiotów mających siedzibę lub zarząd na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej albo
      2) art. 3 ust. 1, przejmujących albo wnoszących w drodze wkładu niepieniężnego
      majątek spółek podlegających w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w
      innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego
      opodatkowaniu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania,
      albo
      3) art. 3 ust. 2, podlegających w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w
      innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego
      opodatkowaniu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania,
      przejmujących albo wnoszących w drodze wkładu niepieniężnego majątek spółek
      będących podatnikami, o których mowa w art. 3 ust. 1.
    Biorąc pod uwagę literalną treść art. 12 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, stwierdzić należy, że
    wskazany przepis odnosi się do dwóch sytuacji, tj. podziału spółki oraz podziału przez
    wydzielenie. W pierwszym przypadku ustawodawca wskazuje, że przychód występuje w
    sytuacji gdy majątek przejmowany nie stanowi zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Natomiast, w przypadku podziału przez wydzielenie zgodnie z zamysłem ustawodawcy – w
    spółce podlegającej podziałowi przychód wystąpi w sytuacji, gdy majątek przejmowany lub
    majątek pozostający w spółce dzielonej nie stanowi zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa. Zatem, aby skorzystać z wyłączenia z przychodów, obydwie części
    majątku muszą stanowić zorganizowane części przedsiębiorstwa.
    Zgodnie z art. 4a pkt 4 ustawy o CIT, zorganizowana część przedsiębiorstwa to:
      organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół
      składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do
      realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić
      niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
    Jak wynika z powyższego, status zorganizowanej części przedsiębiorstwa posiada tylko
    taka część mienia przedsiębiorstwa, która spełnia łącznie następujące warunki:
    a. stanowi zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań),

    b. jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniona w istniejącym przedsiębiorstwie,
    c. jest przeznaczona do realizacji określonych zadań gospodarczych (wyodrębnienie
      funkcjonalne),
    d. mogłaby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania
      gospodarcze.
    Zorganizowana część przedsiębiorstwa (dalej „ZCP”) nie jest zatem dowolnym zbiorem
    składników majątkowych (materialnych i niematerialnych) wchodzących w skład
    przedsiębiorstwa, ale wyodrębnionym organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie zespołem
    tych składników, zdolnym do bycia oddzielnym przedsiębiorstwem, samodzielnie
    realizującym określone zadania gospodarcze.
    Przepisy ustawy o CIT nie określają, co należy rozumieć przez wyodrębnienie
    organizacyjne zespołu składników materialnych i niematerialnych. Zgodnie natomiast z
    praktyką organów podatkowych, przesłanka wyodrębnienia organizacyjnego zachodzi w
    sytuacji, gdy ZCP ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej funkcjonującego
    przedsiębiorstwa, najczęściej jako dział, wydział, oddział, itd., oraz o wyodrębnieniu takim
    powinny świadczyć odpowiednie zapisy statutu, regulaminu, zarządzenia lub innego aktu
    o podobnym charakterze.
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza także, że składniki majątkowe tworzące część
    przedsiębiorstwa powinny posiadać cechę odpowiedniego zorganizowania (czynnikiem
    świadczącym o wyodrębnieniu organizacyjnym jest np. funkcjonalność składników
    majątkowych przypisanych do realizacji danej działalności), a także odpowiednie miejsce
    w strukturze firmy.
    W ustawie o CIT także nie zawarto regulacji odnoszących się do rozumienia aspektu
    wyodrębnienia finansowego. W praktyce wyodrębnienie finansowe jest rozumiane jako
    możliwość przyporządkowania, poprzez odpowiednią ewidencję rachunkową zdarzeń
    gospodarczych, zarówno aktywów i pasywów (w tym należności i zobowiązań), jak i
    przychodów i kosztów do danego obszaru działalności i zespołu majątku stanowiącego
    ZCP.
    Wyodrębnienie funkcjonalne należy natomiast rozumieć jako przeznaczenie do realizacji
    określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić
    funkcjonalnie odrębną całość, tj. obejmować elementy niezbędne do samodzielnego
    prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa.
    Kolejną cechą definiującą zorganizowaną część przedsiębiorstwa jest zdolność do bycia
    niezależnym przedsiębiorstwem samodzielnie realizującym określone zadania
    gospodarcze. Aby wydzielona część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za
    zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych, musi posiadać
    potencjalną zdolność do niezależnego działania gospodarczego, jako samodzielny
    podmiot gospodarczy, realizujący zadania gospodarcze, których realizacji służy w
    istniejącym przedsiębiorstwie. W związku z powyższym, istotne jest, aby ZCP obejmowało
    elementy niezbędne do dalszego, samodzielnego wykonywania działań gospodarczych,
    które realizowane są w obecnej strukturze przez przedsiębiorstwo.
    Reasumując, aby zatem określony zespół składników majątkowych mógł zostać
    zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa (zgodnie z definicją zawartą
    w art. 4a pkt 4 ustawy o CIT), musi odznaczać się pełną odrębnością organizacyjną i
    finansową, z możliwością samodzielnego funkcjonowania w razie zaistnienia takiej
    potrzeby w obrocie gospodarczym.
    Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych
    relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze
    przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego
    podmiotu gospodarczego. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest
    sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny

    zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia
    jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa
    (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie całość).
    Wątpliwości Wnioskodawcy w zakresie pytań oznaczonych nr 1, 2 i 3 dotyczą ustalenia, czy
    w ramach procedury podziału spółki poprzez wydzielenie, majątek przenoszony do Nowej
    Spółki oraz majątek pozostający w Starej Spółce będą stanowiły zorganizowane części
    przedsiębiorstwa oraz podział ten nie będzie skutkował powstaniem przychodu
    podlegającego opodatkowaniu dla spółki dzielonej.
    Z okoliczności sprawy wynika, że Państwa działalność można podzielić na dwie główne
    kategorie - wynajem nieruchomości komercyjnych oraz budowa i sprzedaż (lub najem)
    nieruchomości o charakterze mieszkalnym. Brak jest prawnego wyodrębnienia składników
    majątkowych, gdyż nie jest sporządzony statut lub regulamin. Składniki są jednak
    wyodrębnione funkcjonalnie i faktycznie –wykształcił się podział składników majątkowych
    należących do konkretnych gałęzi Państwa działalności. Możliwe jest podzielenie Państwa
    majątku na majątek należny Starej Spółce i Nowej Spółce. Podział, który jest planowany
    będzie miał odzwierciedlenie na wszystkich polach aktualnej Państwa działalności. Tym
    samym warunek wyodrębnienia organizacyjnego przenoszonych składników związanych z
    najmem nieruchomości o charakterze komercyjnym oraz prowadzeniem działalności
    gastronomicznej należy uznać za spełniony.
    O wyodrębnieniu finansowym zespołu składników majątkowych świadczy fakt, że choć nie
    prowadzą Państwo odrębnych ksiąg handlowych dla poszczególnych rodzajów
    działalności, jednakże możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów dla
    poszczególnych rodzajów działalności. Część rachunków bankowych, która związana jest z
    działalnością komercyjną zostanie przeniesiona na Nową Spółkę.
    Składniki majątkowe związane z najmem nieruchomości o charakterze komercyjnym oraz
    prowadzeniem działalności gastronomicznej będą również wyodrębnione funkcjonalnie,
    bowiem Nowa Spółka będzie miała potencjalną zdolność do funkcjonowania jako
    samodzielny podmiot gospodarczy realizujący zadania gospodarcze. Nowa Spółka
    zostanie wyposażona w majątek, który pozwoli jej na prowadzenie działalności i
    funkcjonowanie jako odrębny podmiot.
    W ramach podziału Nowa Spółka przejmie Państwa zobowiązania, które dotyczą pasażu
    handlowego i działalności polegającej na komercyjnym najmie nieruchomości i
    działalności gastronomicznej. Nowa Spółka przejmie obowiązki pracodawcy
    (zleceniodawcy) w stosunku do osób aktualnie zatrudnionych u Państwa (podział będzie
    wiązał się z tzw. przejściem zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę).
    Wskazaliście Państwo, że Nowa Spółka będzie musiała zawrzeć umowy dotyczące m.in.
    obsługi księgowej (aktualnie księgowość prowadzona jest zbiorczo). Ponadto gdyby nie
    było możliwe przeniesienie rachunku bankowego na Nową Spółkę (np.: w obliczu braku
    zgody banku), Nowa Spółka założy nowe rachunki w ilości niezbędnej do należytego
    prowadzenia planowanej działalności gospodarczej.
    Odnosząc się natomiast do Starej Spółki wskazaliście Państwo, że głównym składnikiem
    majątkowym, który pozostanie w Starej Spółce będą nieruchomości o charakterze
    mieszkalnym - jedna już ukończona, druga w budowie. Ponadto w Starej Spółce pozostaną
    składniki majątkowe niezbędne do prowadzenia działalności polegającej na najmie
    nieruchomości o charakter mieszkalnym. W Starej Spółce pozostanie całe wyposażenie
    mieszkań, które znajduje się w nieruchomościach o charakterze mieszkalnym oraz sprzęt
    biurowy wykorzystywany do najmu nieruchomości o charakterze mieszkalnym (komputer,
    drukarka, meble biurowe). W Starej Spółce pozostaną również bieżące umowy i należności
    z nich wynikające, wszelkie wpłacone kaucje, umowy związane dostawą mediów,
    sprzątaniem, konserwacją itp. oraz zleceniobiorcy i pracownicy, którzy związani są z
    działalnością obejmującą najem o charakterze mieszkalnym.

    Majątek pozostający w Starej Spółce będzie stanowił wyodrębniony zespół składników
    materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań) przeznaczonych do realizacji
    określonych zadań gospodarczych, którym zarazem mógłby stanowić niezależne
    przedsiębiorstwo realizujące te zadania.
    Stara Spółka zostanie również wyodrębniona funkcjonalnie i będzie stanowiła niezależne
    przedsiębiorstwo, które samodzielnie będzie mogło realizować zadania gospodarcze.
    Wyodrębnienie będzie przejawiało się w tym, że w Starej Spółce pozostanie wyłącznie
    majątek związany z działalnością dotyczącą nieruchomości o charakterze mieszkalnym. W
    Starej Spółce pozostaną przede wszystkim nieruchomości o ww. charakterze, wraz z ich
    wyposażeniem, pracownicy oraz sprzęt związane z tą gałęzią działalności spółki. Ponadto
    Stara Spółka pozostawi rachunki bankowe związane z nieruchomościami mieszkalnymi (w
    tym te, na których wpłacone są kaucje oraz na które trafiają opłaty i czynsz). Stara Spółka
    będzie kontynuowała bieżącą działalność związaną z wynajmowaniem nieruchomości o
    charakterze mieszkalnym przy pomocy osób oraz majątku, który dzisiaj stanowi majątek
    Starej Spółki. Ponadto pozostaną w Starej Spółce umowy związane m.in. z dostawą
    mediów, dostarczaniem usług, zarządzeniem itp.
    Wskazują Państwo także, że celem planowanej reorganizacji nie jest uniknięcie lub
    uchylenie się od opodatkowania (nie jest to ani główny, ani jeden z głównych celów
    planowanego podziału) oraz, że reorganizacja ma uzasadnienie ekonomiczne. Posiadane
    aktualnie przez Starą Spółkę (Wnioskodawcę) nieruchomości różnią się charakterem
    (mieszkalny i komercyjny). Ponadto nieruchomości te położone są w innych częściach
    miasta. Podział Starej Spółki poprzez wydzielenie działalności polegającej na najmie
    powierzchni komercyjnej i prowadzeniu działalności gastronomicznej ma za zadanie
    ograniczyć ryzyka płynące z obu rodzajów działalności - zwłaszcza z uwagi na planowane
    dalsze inwestycje.
    Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że analiza przedstawionego opisu sprawy
    oraz treść powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że zarówno majątek przenoszony
    do Spółki Nowej, jak i pozostający w Spółce Dzielonej – Wnioskodawcy - będzie stanowił
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o CIT. Zespół
    składników materialnych i niematerialnych będzie bowiem wyodrębniony na wszystkich
    trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej, funkcjonalnej i każda z wydzielonych
    części może samodzielnie realizować określone zadania gospodarcze.
    W związku z powyższym, skoro zarówno majątek pozostający w Spółce Dzielonej (Państwa
    Spółce), jak i majątek przeniesiony na Nową Spółkę będą stanowiły zorganizowane części
    przedsiębiorstwa, to dla Spółki Dzielonej, nie powstanie przychód na podstawie art. 12
    ust. 1 pkt 9 ustawy o CIT.
    W związku z powyższym Państwa stanowisko w zakresie podatku dochodowego od osób
    prawnych w zakresie pytań oznaczonych nr 1, 2 oraz 3 należy uznać za prawidłowe.
    Ad. 4
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o CIT,
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności:
      1) otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe;
      2) wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w
      naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo
      odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych
      świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych
      otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe i instytucje gospodarki
      budżetowej w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

      oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu
      terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu
      terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.
    Literalna wykładnia powołanego przepisu prowadzi do wniosku, że do przychodów
    podatkowych zalicza się takie przychody, które w danym momencie są trwałe, definitywne
    i bezwarunkowe. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody, lecz przychody, w stosunku
    do których podatnikowi przysługiwać będzie prawo do ich otrzymania i które stanowić
    będą jego trwałe przysporzenie majątkowe. Przychodem jest każda wartość wchodząca do
    majątku podatnika, powiększająca jego aktywa, o ile nie została wyłączona z przychodów
    podatkowych, na podstawie art. 12 ust. 4 ustawy o CIT.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 pkt 8c ustawy o CIT,
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności ustalona na
      dzień poprzedzający dzień łączenia lub podziału wartość rynkowa majątku podmiotu
      przejmowanego lub dzielonego otrzymanego przez spółkę przejmującą lub nowo
      zawiązaną w części przewyższającej wartość przyjętą dla celów podatkowych
      składników tego majątku, nie wyższą od wartości rynkowej tych składników.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 8d ustawy o CIT,
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności ustalona na
      dzień poprzedzający dzień łączenia lub podziału wartość rynkowa majątku podmiotu
      przejmowanego lub dzielonego otrzymanego przez spółkę przejmującą lub nowo
      zawiązaną w części przewyższającej wartość emisyjną udziałów (akcji) przydzielonych
      udziałowcom (akcjonariuszom) spółek łączonych lub spółki dzielonej, z tym że
      przychód nie powstaje w przypadku połączenia przeprowadzanego na podstawie art.
        1515 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych.
    W świetle art. 12 ust. 1 pkt 8f ustawy o CIT,
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności ustalona, w
      części odpowiadającej udziałowi spółki przejmującej w kapitale zakładowym spółki
      przejmowanej lub dzielonej, na dzień poprzedzający dzień łączenia lub podziału,
      wartość rynkowa majątku podmiotu przejmowanego lub dzielonego otrzymanego
      przez spółkę przejmującą ponad cenę nabycia udziałów (akcji) tej spółki w podmiocie
      przejmowanym - w przypadku gdy spółka przejmująca posiada w kapitale
      zakładowym spółki przejmowanej lub dzielonej taki udział.
    Powołany powyżej art. 12 ust. 1 pkt 8c, pkt 8d oraz pkt 8f ustawy o CIT odwołuje się do
    pojęcia „wartości rynkowa majątku”.
    Omawiane pojęcie nie zostało bezpośrednio zdefiniowane w przepisach ustawy
    podatkowej, zasadnym jest nadanie mu rozumienia wynikającego z języka potocznego.
    I tak:
    · wg słownika języka polskiego (www.sjp.pwn.pl) „majątek” to „czyjś stan posiadania”; jak
      wskazano w wyroku z dnia 28 marca 2014 r. sygn. akt I ACa 1278/13: „Od pojęcia
      „mienia” należy odróżnić pojęcie „majątek”. Choć terminy te niekiedy uznaje się za
      tożsame, to jednak nie mają one identycznego zakresu pojęciowego. W doktrynie
      przyjmuje się bowiem, że wyraz majątek używany jest w dwóch znaczeniach: węższym,
      oznaczającym tylko aktywa, czyli prawa majątkowe posiadane przez podmiot, co może
      być utożsamiane z pojęciem mienia, oraz w znaczeniu szerszym, oznaczającym ogół
      praw i obowiązków majątkowych podmiotu prawa. Majątkiem są składniki mienia
      dające się wyodrębnić jako zespół aktywów, ale i zespół pasywów, będących
      przedmiotem obrotu, dziedziczenia, podstawą odpowiedzialności za zobowiązania,
      itp.”;
    · „Majątek – ogół praw majątkowych przysługujących określonemu podmiotowi prawa, na
      które składają się aktywa i pasywa, tj. prawa i obowiązki obciążające dany podmiot (w

      znaczeniu sensu largo); niekiedy pojęcie te obejmuje same aktywa (w znaczeniu sensu
      stricto). Poza majątkiem pozostają prawa osobiste, np. prawo do nazwiska”, Wielka
      Encyklopedia Prawa, red. prof. zw. dr hab. Brunon Hołyst, prof. zw. dr hab. Eugeniusz
      Smoktunowicz, wyd. Prawo i Praktyka Gospodarcza 2005,
    · „Majątek spółki - suma praw oraz innych składników majątkowych spółki posiadających
      wartość ekonomiczną. Do majątku wchodzi również wartość wniesionych do Spółki
      wkładów wspólników i w chwili jej powstania ich suma może stanowić cały majątek
      Spółki, jednak w odróżnieniu od kapitału zakładowego, który jest wartością stałą,
      majątek Spółki podlega ustawicznym zmianom. Wartość majątku Spółki zależy od
      wartości praw i innych składników majątkowych Spółki, a ponieważ majątek ten
      obciążą zobowiązania Spółki, można przyjąć, że wartość ta odpowiada różnicy między
      wartością sumy aktywów i zobowiązań” (ibidem).
    Z kolei, przez termin „wartość” należy rozumieć „to, ile coś jest warte pod względem
    materialnym”.
    Natomiast zgodnie z Encyklopedią Zarządzania (dostępną na stronie internetowej (...)),
    wartość rynkowa jest najwyższą ceną po jakiej kupujący chce zakupić produkty lub usługi i
    najniższą na jaką może zgodzić się sprzedający. Jest również najbardziej prawdopodobną
    ceną jaką dany składnik aktywów mógłby otrzymać na zorganizowanym rynku. Wartość
    rynkowa może być zależna od sytuacji politycznej, preferencji kupujących lub
    sprzedających oraz koniunktury.
    Na gruncie art. 12 ust. 1 pkt 8c i pkt 8d ustawy o CIT, „wartość rynkowa majątku” winna
    być ustalona z zastosowaniem właściwej metody wyceny z uwzględnieniem zarówno
    aktywów, jak i pasywów, tym samym pojęcie „wartość tych składników majątku”, do
    których odnosi się art. 12 ust. 4 pkt 3e ustawy o CIT, powinno być ujmowane w szerszym
    kontekście.
    W związku z powyższym, w celu dokładnego określenia wartości rynkowej majątku spółki
    przejmowanej otrzymanego przez spółkę przejmującą w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 8c i
    pkt 8d ustawy o CIT, należy każdorazowo zastosować właściwą metodę wyceny mającą na
    celu określenia wartości rynkowej majątku spółki przejmowanej.
    Ponadto odnosząc się do rozumienia pojęcia „wartości rynkowej majątku” na gruncie ww.
    przepisów, wyjaśnić dodatkowo należy, że jeżeli w związku z danym składnikiem majątku
    został zaciągnięty dług w postaci pożyczki lub kredytu i dług ten zostanie przeniesiony na
    spółkę przejmującą wraz z tym składnikiem (spółka przejmująca będzie zobowiązana do
    jego spłaty jako dłużnik), może on zostać uwzględniony w określeniu wartości rynkowej
    tego składnika o ile jednocześnie jego wysokość ma również wpływ na określenie wartości
    emisyjnej wydawanych udziałów (akcji). Wysokość przejętych zobowiązań związanych
    bezpośrednio ze składnikami przejmowanego majątku nie może być bowiem elementem
    działań optymalizacyjnych zmierzających do zaniżania wartości rynkowej przejmowanego
    majątku z pominięciem ich wpływu na wartość wydawanych w zamian za majątek
    udziałów (akcji).
    Dodatkowo zauważyć należy, że przez zobowiązanie, które może być elementem wyceny
    należy rozumieć jedynie kapitał pożyczki/kredytu, do którego spłaty zobowiązana jest
    spółka przejmująca z wyłączeniem jednak tej części takiego zobowiązania, jaka odpowiada
    odsetkom, opłatom, prowizjom i innym opłatom, które stanowią co do zasady koszty
    uzyskania przychodów w momencie ich zapłaty. Uwzględnienie tych pozycji już na etapie
    przejmowania majątku kreowałoby bowiem sytuację podwójnego rozliczenia tego rodzaju
    wydatków w kosztach podatkowych, co nie jest dopuszczalne systemowo w ustawie o CIT
    (art. 15 ust. 1 ustawy). Również rezerwy i odpisy nie mogą być treścią przedmiotowej
    kalkulacji dla celów ustalenia dochodu z tytułu restrukturyzacji.
    Zatem pojęcie „wartości rynkowej majątku” dla celów art. 12 ust. 1 pkt 8c i 8d ustawy o
    CIT, należy rozumieć z uwzględnieniem powyższych wyjaśnień.

    W tym miejscu należy wskazać, że przez wartość emisyjną rozumie się, zgodnie z art. 4a
    pkt 16a ustawy o CIT,
      cenę, po jakiej obejmowane są udziały (akcje), określoną w statucie lub umowie
      spółki, a w razie ich braku - w innym dokumencie o podobnym charakterze, nie
      niższą od wartości rynkowej tych udziałów (akcji).
    Stosownie do art. 12 ust. 4 pkt 3e ustawy o CIT,
      Do przychodów nie zalicza się w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 8c, wartości
      tych składników majątku podmiotu przejmowanego lub dzielonego otrzymanego
      przez spółkę przejmującą lub nowo zawiązaną w drodze łączenia lub podziału
      podmiotów, które:
      a) spółka przejmująca przyjęła dla celów podatkowych w wartości wynikającej z ksiąg
      podatkowych podmiotu przejmowanego lub dzielonego oraz
      b) spółka przejmująca przypisała do działalności prowadzonej na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, w tym za pośrednictwem zagranicznego zakładu
    Zgodnie natomiast z art. 12 ust. 4 pkt 3f ustawy o CIT,
      Do przychodów nie zalicza się wartości majątku spółki przejmowanej lub dzielonej,
      odpowiadającej procentowemu udziałowi spółki przejmującej w kapitale zakładowym
      spółki przejmowanej lub dzielonej, określonemu na ostatni dzień poprzedzający
      dzień łączenia lub podziału, otrzymanego przez spółkę przejmującą posiadającą w
      kapitale zakładowym spółki przejmowanej lub dzielonej udział w wysokości nie
      mniejszej niż 10%.
    W myśl powołanego wyżej art. 12 ust. 13 ustawy o CIT,
      Przepisów ust. 4 pkt 3e-3h, 12 i pkt 25 lit. b oraz ust. 4d nie stosuje się w
      przypadkach, gdy głównym lub jednym z głównych celów połączenia spółek, podziału
      spółek, wymiany udziałów lub wniesienia wkładu niepieniężnego jest uniknięcie lub
      uchylenie się od opodatkowania.
    Stosownie do powołanego wyżej art. 12 ust. 14 ustawy o CIT,
      Jeżeli połączenie spółek, podział spółek, wymiana udziałów lub wniesienie wkładu
      niepieniężnego nie zostały przeprowadzone z uzasadnionych przyczyn
      ekonomicznych, dla celów ust. 13 domniemywa się, że głównym lub jednym z
      głównych celów tych czynności jest uniknięcie lub uchylenie się od opodatkowania.
    Jak stanowi powołany wyżej art. 12 ust. 15 ustawy o CIT,
      Przepisy ust. 4 pkt 3e-3h, 12 i pkt 25 lit. b mają zastosowanie wyłącznie do spółek
      będących podatnikami, o których mowa w:
      1) art. 3 ust. 1, przejmujących albo wnoszących w drodze wkładu niepieniężnego
      majątek spółek lub podmiotów mających siedzibę lub zarząd na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej albo
      2) art. 3 ust. 1, przejmujących albo wnoszących w drodze wkładu niepieniężnego
      majątek spółek podlegających w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w
      innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego
      opodatkowaniu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania,
      albo
      3) art. 3 ust. 2, podlegających w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w
      innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego
      opodatkowaniu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania,
      przejmujących albo wnoszących w drodze wkładu niepieniężnego majątek spółek
      będących podatnikami, o których mowa w art. 3 ust. 1.
    W myśl art. 12 ust. 16 ustawy o CIT,

      Przepisy ust. 4 pkt 3e-3h, 12 i pkt 25 lit. b oraz ust. 4d stosuje się odpowiednio do
      podmiotów wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości objętych zakresem pytania nr 4, zbadać należy, czy
    dla Nowej Spółki (Spółki Wydzielonej) w wyniku podziału Spółki Dzielonej, powstanie
    przychód na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 8c, art. 12 ust. 1 pkt 8d oraz art. 12 ust. 1 pkt 8f
    ustawy o CIT.
    Biorąc pod uwagę kwestię powstania ewentualnego przychodu na podstawie art. 12 ust. 1
    pkt 8c ustawy o CIT mogącego powstać po stronie Nowej Spółki w wyniku podziału Spółki
    Dzielonej, wskazać należy, że z cytowanego już wyżej art. 12 ust. 1 pkt 8c ustawy o CIT
    wynika, że wartość przychodu na skutek planowanego podziału powinna zostać określona
    jako na dzień poprzedzający dzień łączenia lub podziału wartość rynkowa majątku
    podmiotu przejmowanego lub dzielonego otrzymanego przez spółkę przejmującą lub
    nowo zawiązaną w części przewyższającej wartość przyjętą dla celów podatkowych
    składników tego majątku, nie wyższą od wartości rynkowej tych składników.
    Przepis art. 12 ust. 1 pkt 8c ustawy o CIT należy stosować z uwzględnieniem art. 12 ust. 4
    pkt 3e ustawy o CIT, zgodnie z którym:
      Do przychodów nie zalicza się w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 8c, wartości
      tych składników majątku podmiotu przejmowanego lub dzielonego otrzymanego
      przez spółkę przejmującą lub nowo zawiązaną w drodze łączenia lub podziału
      podmiotów, które:
      a) spółka przejmująca przyjęła dla celów podatkowych w wartości wynikającej z ksiąg
      podatkowych podmiotu przejmowanego lub dzielonego oraz
      b) spółka przejmująca przypisała do działalności prowadzonej na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, w tym za pośrednictwem zagranicznego zakładu.
    Z powyższego przepisu wynika, że wartość przychodu na skutek podziału powinna zostać
    określona jako ustalona na dzień poprzedzający dzień podziału wartość rynkowa majątku
    Spółki Dzielonej (Starej Spółki) otrzymanego przez Nową Spółkę w części przewyższającej
    wartość przyjętą dla celów podatkowych składników tego majątku, nie wyższą od wartości
    rynkowej tych składników.
    Przychodem dla Nowej Spółki może więc być ewentualna nadwyżka wartości rynkowej
    majątku Starej Spółki ponad wartość przyjętą dla celów podatkowych składników tego
    majątku.
    Nie mniej jednak z uwagi na art. 12 ust. 4 pkt 3e ustawy o CIT, do przychodów nie zalicza
    się ewentualnej nadwyżki wartości rynkowej majątku podmiotu dzielonego nad wartością
    przyjętą dla celów podatkowych składników tego majątku, jeśli zostaną spełnione dwie
    przesłanki, tj.:
    · spółka przejmująca przyjmie dla celów podatkowych te składniki majątku w wartości
      wynikającej z ksiąg podatkowych podmiotu dzielonego oraz
    · spółka przejmująca przypisze te składniki majątku do działalności prowadzonej na
      terytorium RP.
    W analizowanej sytuacji obie ww. przesłanki zostałyby spełnione, bowiem jak wskazali
    Państwo, Nowa Spółka przyjmie dla celów podatkowych otrzymany na skutek podziału
    majątek w wartości, która wynikać będzie z ksiąg podmiotu dzielonego, a majątek ten
    będzie przypisany do działalności prowadzonej na terytorium Polski.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że ustalona na dzień poprzedzający dzień
    podziału wartość rynkowa majątku Starej Spółki otrzymanego przez Nową Spółkę nie
    będzie przewyższała wartości przyjętej dla celów podatkowych tych składników majątku.
    Zatem, gdy ustalona na dzień poprzedzający dzień podziału, wartość rynkowa majątku
    Starej Spółki otrzymanego przez Nową Spółkę nie będzie przewyższała wartości przyjętej

    dla celów podatkowych składników tego majątku, to w takiej sytuacji nie powstanie
    nadwyżka, o której mowa w art. 12 ust. 1 pkt 8c ustawy o CIT, zatem po stronie
    nowopowstałej Spółki nie powstanie przychód na podstawie tego przepisu.
    Jeżeli natomiast ewentualna nadwyżka by powstała, to mając na uwadze wyłączenie
    zawarte w art. 12 ust. 4 pkt 3e ustawy o CIT również nie dojdzie do powstania przychodu.
    Tym samym, po stronie Nowej Spółki na skutek podziału nie powstanie przychód na
    podstawie art. 12 ust. 1 pkt 8c ustawy o CIT w związku z art. 12 ust. 4 pkt 3e ustawy o CIT.
    Odnosząc się natomiast do powstania przychodu dla Nowej Spółki (Spółki Wydzielonej) na
    podstawie art. 12 ust. 1 pkt 8d ustawy o CIT, stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie ww.
    przepis również nie znajdzie zastosowania.
    Ponownie wskazać należy, że zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 8d ustawy o CIT:
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności ustalona na
      dzień poprzedzający dzień łączenia lub podziału wartość rynkowa majątku podmiotu
      przejmowanego lub dzielonego otrzymanego przez spółkę przejmującą lub nowo
      zawiązaną w części przewyższającej wartość emisyjną udziałów (akcji) przydzielonych
      udziałowcom (akcjonariuszom) spółek łączonych lub spółki dzielonej, z tym że
      przychód nie powstaje w przypadku połączenia przeprowadzanego na podstawie art.
        1515 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych..
    Z powyższego przepisu wynika, że przychodem dla Nowej Spółki może być ustalona na
    dzień poprzedzający dzień podziału wartość rynkowa majątku podmiotu dzielonego
    otrzymanego przez Nową Spółkę w części przewyższającej wartość emisyjną udziałów
    (akcji) przydzielonych udziałowcowi (akcjonariuszowi) spółki dzielonej.
    Przepis art. 12 ust. 1 pkt 8d ustawy o CIT służy ustaleniu przychodu z wydzielonego
    majątku w części odpowiadającej udziałowi innych udziałowców w kapitale zakładowym
    spółki dzielonej. W celu ustalenia wartości majątku stanowiącej przychód porównuje się w
    tym przypadku wartość rynkową majątku podmiotu dzielonego z wartością emisyjną
    udziałów (akcji) przydzielonych udziałowcom (akcjonariuszom) spółki dzielonej. Jeśli nie
    dochodzi do wydania udziałów (akcji) oznacza to, że cała wartość przejętego majątku
    stanowi przychód.
    Z uzupełnienia wniosku wynika, że wartość rynkowa majątku Starej Spółki otrzymanego
    przez Nową Spółkę nie będzie przewyższała wartości emisyjnej udziałów przydzielonych
    udziałowcom Starej Spółki.
    Zatem, po stronie Spółki Wydzielonej na skutek podziału Spółki dzielonej nie powstanie
    przychód, na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 8d ustawy o CIT.
    Nowa Spółka nie będzie posiadała udziałów w Starej Spółce.
    Biorąc pod uwagę powyższe, w sprawie nie znajdzie zastosowania art. 12 ust. 1 pkt 8f
    ustawy o CIT.
    Należy podkreślić, że przepisy art. 12 ust. 1 pkt 8d i art. 12 ust. 1 pkt 8f ustawy o CIT są
    komplementarne. Jeśli spółka wydzielona nie posiada udziałów w spółce dzielonej
    zastosowanie ma wyłącznie art. 12 ust. 1 pkt 8d. Jeśli posiada 100 % udziałów, wyłącznie
    art. 12 ust. 1 pkt 8f. Natomiast jeśli posiada w spółce dzielonej mniej niż 100% udziałów
    zastosowanie mają oba przepisy. Łącznie pozwalają one opodatkować majątek wydzielony
    przez spółkę, a jaka wartość majątku jest opodatkowana na podstawie każdego z nich
    zależy od udziału spółki wydzielonej w kapitale zakładowym spółki dzielonej.
    Końcowo wskazać należy, że jak wskazano w uzupełnieniu wniosku reorganizacja ma
    uzasadnienie ekonomiczne, a celem planowanej reorganizacji nie jest uniknięcie lub
    uchylenie się od opodatkowania (nie jest to ani główny, ani jeden z głównych celów
    planowanego podziału).

    Reasumując, Państwa stanowisko, w zakresie pytania nr 4 w zakresie podatku
    dochodowego od osób prawnych, zgodnie z którym podział Wnioskodawcy nie będzie
    skutkował powstaniem po stronie Nowej Spółki (tj. spółki powstałej na skutek podziału)
    przychodu podlegającego opodatkowaniu jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem
    faktycznym i zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy
    przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Zaznaczyć należy, że tę interpretację wydano w oparciu o opis sprawy przedstawiony we
    wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni
    się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Państwa chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.