Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/4512-886/15/JP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-11-18
Teza: 1. Jaką stawkę podatku VAT winna być opodatkowana scharakteryzowana szczegółowo w poz. 67 usługa wykonania kompleksowej zabudowy meblowej? Czy stawką podstawową (aktualnie 23%), czy też stawką preferencyjną (aktualnie 8%), przewidzianą dla czynności modernizacyjnych wymienionych w art. 41, ust. 12 w związku z ust. 2 ustawy o VAT? 2. Kompleksowe zlecenie wykonania zabudowy obejmuje poza konstrukcją zabudowy – dobór, dostawę i montaż sprzętu AGD montowanego w zabudowie. W przypadku decyzji o zastosowaniu stawki preferencyjnej (aktualnie 8%) dla usług wykonania przedmiotowej zabudowy, czy należy tą stawką preferencyjną objąć łącznie, jako całość, dostawę i montaż sprzętu AGD montowanego w tej kompleksowo wykonanej zabudowie?
Słowa kluczowe: stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146aa

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 14 września 2015 r. (data wpływu 17 września 2015 r.), uzupełnionym w dniu 9 listopada 2015 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia stawki podatku na:

*   wykonanie trwałej zabudowy meblowej – **jest nieprawidłowe,**
*   dostawę i montaż sprzętu AGD – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 września 2015 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 9 listopada 2015 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia stawki podatku na wykonanie trwałej zabudowy meblowej wraz z dostawą i montażem sprzętu AGD.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca w roku ubiegłym rozszerzył zakres prowadzonej działalności gospodarczej o usługę wykonywania kompleksowej, indywidualnej zabudowy meblowej w obiektach budowalnych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, zdefiniowanych w art. 41 ust. 12a ustawy o VAT, tj. ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 roku (Dz. U. nr 54, poz. 535 z późn. zm.).

Szczegółowy zakres i charakterystyka wykonania kompleksowej usługi w pomieszczeniach zlokalizowanych w powyżej zdefiniowanych obiektach budowlanych obejmuje:

1.  wykonanie indywidualnego, niepowtarzalnego wymiarowo projektu stałej, nieprzestawnej, związanej z elementami konstrukcyjnymi budynku zabudowy (ściana, sufit lub posadzka),
2.  dostawę i kompleksowy, zgodny z projektem montaż powiązanych ze sobą i elementami konstrukcji budynku elementów zabudowy w obiekcie budowalnym j.w.,
3.  dostawę i montaż sprzętu AGD w przedmiotowej zabudowie (zmywarka, lokówka, okap, piekarnik, zlewozmywak itp.).

Zaprojektowana i wykonana na podstawie indywidualnych dla danego pomieszczenia niepowtarzalnych wymiarów gabarytowych zabudowa tworzy wraz z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowalnego lub jego częścią, trwałą, nieprzestawną zabudowę o architektonicznej i technicznej funkcjonalności podobnej do okna lub drzwi pomieszczenia. Elementy zabudowy (korpusy zabudowy, blaty, fronty uchylne itp.) są montażowo powiązane ze sobą i elementami konstrukcyjnymi budynku w sposób uniemożliwiający ich przesunięcie. Ewentualna przyszłościowa decyzja właściciela powyżej zdefiniowanej zabudowy zawsze wiązać się będzie z uszkodzeniem elementów konstrukcyjnych budynku lub ich części i koniecznością remontu pomieszczenia (zacementowanie dziur po kotwach, szpachlowanie, malowanie itp.).

Sprzęt AGD (lodówka, zmywarka, okap, zlewozmywak, piekarnik itp.) montowany jest w powyżej zdefiniowanej zabudowie stałej w sposób zapewniający jego wymontowanie w celu wymiany lub w przypadku konieczności naprawy serwisowej.

Do niniejszego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej dołączone zostały fotografie kilku przykładowych, reprezentowanych rozwiązań zabudów (zał. nr 1, nr 2, nr 3).

Z uzupełnienia wniosku wynika, że montaż komponentów meblowych, będących elementami składowymi przedmiotowej zabudowy następuje z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu), w którym zabudowa jest montowana. W wyniku montażu powstaje trwała, nieprzesuwna, związana z tymi elementami (ściany, ściany działowe, strop, posadzka itp.) zabudowa meblowa spełniająca jako całość określoną funkcję użytkową.W trakcie montażu elementy zabudowy łączone są trwale między sobą i trwale z elementami konstrukcyjnymi lokalu z wykorzystaniem listew montażowych (drewnianych lub stalowych), śrub i kotew. Wykonana zabudowa pełni funkcję użytkową niezmienną, związana z konstrukcją lokalu i jego instrukcjami w trakcie całego okresu użytkowania. Nienaruszalność wykonanej zabudowy wynika często również z trwałego jej powiązania z instalacjami budynku: z instalacją gazową, wentylacyjną, elektryczną, wodno-kanalizacyjną itp. Na fotografiach załączonych do niniejszego uzupełnienia pokazano przykłady mocowania elementów zabudowy do elementów konstrukcyjnych lokalu i takich trwałych powiązań.

Zlecenie kompleksowego wykonania indywidualnej zabudowy będącej przedmiotem niniejszego wniosku obejmuje w szczególności:

1.  wykonanie projektu stałej, indywidualnej wymiarowo i rzeczowo zabudowy meblowej w lokalu klienta (kuchnia, przedpokój lub inne pomieszczenie); w przypadku gdy klient posiada już taki projekt i przekazuje go wykonawcy jako powierzony – sprawdzeniu podlega wtedy prawidłowości wykonania takiego projektu;
2.  wykonanie warsztatowe prefabrykacji wszystkich elementów zleconej, indywidualnej zabudowy według projektu autorstwa własnego, zaakceptowanego przez klienta lub powierzonego;
3.  wykonanie montażu zabudowy w lokalu klienta z wykorzystaniem wykonanych wcześniej elementów prefabrykacji; w trakcie montażu elementy łączy się po kolei z elementami konstrukcji lokalu (ściana, sufit, podłoga), a także między sobą w jeden ciąg; wymiary frontów meblowych wynikają z niepowtarzalnych wymiarów gabarytowych zabudowy, fronty projektowane są i montowane najczęściej w taki sposób aby wizualnie przypominały ścianę;
4.  wykonanie montażu urządzeń AGD w zabudowie – kuchnia gazowa, płyta indukcyjna, zmywarka, okap, lodówka itp. (jeśli zlecenie obejmuje taką usługę);
5.  wykonanie stałego oświetlenia elektrycznego zabudowy (jeśli zlecenie obejmuje taką usługę). Instalacja taka jest instalacją autonomiczną dla zabudowy i jest zasilana z instalacji elektrycznej lokalu;
6.  prace wykończeniowe, montaż elementów wykończeniowych zespalających zabudowę z elementami konstrukcji lokalu z wykorzystaniem płyt karton-gipsowych, listew drewnianych, płyt laminowanych itp.).

Funkcja użytkowa realizowanych zabudów jest zawsze taka sama bez względu na to, z jakich materiałów zabudowa jest wykonana. Wnętrze przedmiotowej zabudowy zgodnie z wolą klienta może być wykonane z prefabrykowanych korpusów np. z płyty laminowanej meblowej (wersja droższa), z wykorzystaniem bezpośrednio ścian konstrukcji lokalu ścian wewnętrznych zabudowy (wersja tańsza) lub w sposób mieszany. W wersji tańszej wykonywane są główne elementy konstrukcyjne i użytkowe zabudowy, które mocowane są bezpośrednio do elementów konstrukcji lokalu (ściana, strop itd.). Do wykonania elementów zabudowy wykorzystuje się: drewno lite np. sosnowe, płytę meblową laminowaną, płytę mdf (z przeznaczeniem na elementy konstrukcyjne zabudowy, fronty, korpusy segmentów zabudowy), a także drewno lite, konglomerat, kamień lub płytę laminowaną (jako blaty użytkowe) itp.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

1.  Jaką stawkę podatku VAT winna być opodatkowana scharakteryzowana szczegółowo w poz. 67 usługa wykonania kompleksowej zabudowy meblowej? Czy stawką podstawową (aktualnie 23%), czy też stawką preferencyjną (aktualnie 8%), przewidzianą dla czynności modernizacyjnych wymienionych w art. 41, ust. 12 w związku z ust. 2 ustawy o VAT?
2.  Kompleksowe zlecenie wykonania zabudowy obejmuje poza konstrukcją zabudowy – dobór, dostawę i montaż sprzętu AGD montowanego w zabudowie. W przypadku decyzji o zastosowaniu stawki preferencyjnej (aktualnie 8%) dla usług wykonania przedmiotowej zabudowy, czy należy tą stawką preferencyjną objąć łącznie, jako całość, dostawę i montaż sprzętu AGD montowanego w tej kompleksowo wykonanej zabudowie?

Zdaniem Wnioskodawcy, kompleksowa usługa zaprojektowania, dostawy i montażu zabudowy meblowej scharakteryzowana szczegółowo w pkt 67 winna być opodatkowana stawką preferencyjną – aktualnie 8%, jako usługa modernizacyjna, wskazana w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT (z wyłączeniem doboru, dostawy i montażu sprzętu AGD opodatkowanych stawką podstawową VAT – aktualnie 23%).

1.  Przedmiotowa kompleksowa usługa wykonania zabudowy meblowej (z wyłączeniem dostawy i montażu sprzętu AGD) spełnia wymogi art. 41, ust. 12 ustawy o VAT, kwalifikujące ją do zastosowania stawki preferencyjnej (aktualnie 8%). Rodzaj usługi mieści się bowiem w określonym tym przepisem pojęciu modernizacji czyli stałego unowocześnienia podnoszącego standard lokali w określonych ustawą obiektach budowalnych lub ich części. Jak określa ustawa, zastosowanie stawki preferencyjnej w takim wypadku może nastąpić w obiektach budowalnych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym zdefiniowanego w ust. 12a, b, c art. 41 tejże ustawy.
2.  Sprzęt AGD dostarczony i zamontowany w przedmiotowej zabudowie może podlegać wymianie w dowolnej chwili, bez naruszenia konstrukcji wykonanej zabudowy i zastosowanie dla niego stawki preferencyjnej nie może mieć, zdaniem Wnioskodawcy w takim przypadku zastosowania. Dostawę i montaż sprzętu AGD należy opodatkować stawką podstawową (aktualnie 23%).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za:

*   nieprawidłowe w zakresie określenia stawki podatku na wykonanie trwałej zabudowy meblowej,
*   prawidłowe w zakresie określenia stawki podatku na dostawę i montaż sprzętu AGD.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W świetle art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, na mocy art. 8 ust. 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zgodnie z brzmieniem art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Podstawowa stawka podatku, na postawie art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku – stosownie do art. 41 ust. 2 ustawy – wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%,
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Zarówno w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Stawkę podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, stosuje się – w myśl ust. 12 wskazanego artykułu – do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z ust. 12a tego artykułu, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Zgodnie z art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

W myśl ust. 12c powołanego artykułu, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

Powołany przepis (art. 41 ust. 12 ustawy) stanowi implementację art. 98 ust. 1 i ust. 2 zdanie pierwsze Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L Nr 347, str. 1 ze zm.). Zgodnie z art. 98 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE, państwa członkowskie mogą stosować jedną lub dwie stawki obniżone. W myśl art. 98 ust. 2 zdanie pierwsze Dyrektywy 2006/112/WE, stawki obniżone mają zastosowanie wyłącznie do dostaw towarów i świadczenia usług, których kategorie są określone w załączniku III. W załączniku tym, zatytułowanym: „Wykaz dostaw towarów i świadczenia usług, do których można zastosować stawki obniżone, o których mowa w art. 98”, w poz. 10 wskazano na dostawę, budowę, remont i przebudowę budynków mieszkalnych w ramach polityki społecznej.

Ponadto na podstawie § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2013 r. w sprawie towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku od towarów i usług, oraz warunków stosowania stawek obniżonych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1719), zwanego dalej rozporządzeniem, stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, obniża się do wysokości 8% dla:

1.  towarów i usług wymienionych w załączniku do rozporządzenia;
2.  robót konserwacyjnych dotyczących budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym;
3.  robót konserwacyjnych dotyczących:

1.  obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych,
2.  lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

\- w zakresie, w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 2.

Na mocy § 3 ust. 2 rozporządzenia, przez roboty konserwacyjne, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, rozumie się roboty mające na celu utrzymanie sprawności technicznej elementów budynku lub jego części inne niż remont.

Stosownie do treści § 3 ust. 2 rozporządzenia, przepisu ust. 1 pkt 3 nie stosuje się, jeżeli wartość towarów bez podatku wchodzących w podstawę opodatkowania świadczenia robót konserwacyjnych przekracza 50% tej podstawy.

Przepis art. 2 pkt 12 ustawy określa, że przez obiekty budownictwa mieszkaniowego, rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania, sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Zatem opodatkowaniu stawką w wysokości 8% podlega dostawa, budowa, remont, modernizacja, termomodernizacja lub przebudowa obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, z wyłączeniem lokali użytkowych, a więc m.in. do budynków mieszkalnych stałego zamieszkania sklasyfikowanych w PKOB w dziale 11, przy uwzględnieniu kryterium powierzchni użytkowej, o której mowa w art. 41 ust. 12b ustawy oraz do lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12.

W tym miejscu należy podkreślić, że obniżone stawki podatku mają charakter wyjątkowy, zatem winny mieć zastosowanie do towarów i usług wskazanych wprost przez ustawodawcę w ustawie i w przepisach wykonawczych do ustawy. Preferencyjna stawka podatku ma zastosowanie do wskazanych w przepisach czynności dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęć wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy, dlatego też w tym zakresie należy odwołać się do rozumienia tych terminów przyjętego w języku potocznym.

Według Słownika języka polskiego (Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 2005, str. 70, kol. 2), przez budowę należy rozumieć m.in. wznoszenie budowli, budowanie (…). Natomiast „budować” to znaczy wznosić budowle, pomieszczenia, ich części lub zespoły.

Pojęcie „modernizacja” – według cytowanego Słownika języka polskiego (str. 474, kol. 2) – oznacza unowocześnienie i usprawnienie czegoś.

Ponadto należy wskazać, że również w uchwale z dnia 24 czerwca 2013 r. sygn. akt I FPS 2/13 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził że „czynności wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, w tym pojęcie modernizacji, zostały wprowadzone do tej ustawy w rozumieniu przyjętym w języku powszechnym. W takim znaczeniu modernizacja oznacza unowocześnienie, ulepszenie, udoskonalenie, podniesienie standardu obiektu budowlanego lub jego części”.

Natomiast „przebudowa” – zgodnie z ww. Słownikiem języka polskiego (str. 770, kol. 1) – to zmiana istniejącego stanu czegoś na inny; ulepszenie, poprawienie czegoś.

Budowa, modernizacja, przebudowa podobnie jak w przypadku innych wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy czynności, powinny zatem dotyczyć elementów konstrukcyjnych obiektów lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

W znaczeniu słownikowym („Współczesny słownik języka polskiego”, red. Bogusław Dunaj, wyd. Langenscheidt Polska Sp. z o.o.), „remont” oznacza zespół czynności, w których wyniku przywraca się sprawność, wartość użytkową jakiegoś obiektu, urządzenia, natomiast „montaż” to składanie, łączenie, ustawianie z poszczególnych części maszyn, urządzeń, budowli; zakładanie instalacji. Z kolei „instalować” oznacza zakładać, montować jakieś urządzenia techniczne.

Zauważyć należy, że przy ustaleniu właściwej stawki podatku VAT decydujące znaczenie ma fakt, co jest przedmiotem sprzedaży, czy podatnik dokonuje dostawy towarów, czy świadczy usługę oraz czy czynność wykonywana przez podatnika mieści się w zakresie czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy (dostawa, budowa, remont, modernizacja, przebudowa obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym).

Świadczenie kompleksowe (złożone) to zgodnie z orzecznictwem TSUE szereg działań podejmowanych przez podatnika na rzecz konsumenta, które z gospodarczego punktu widzenia tworzy jedną całość i z podatkowego punktu widzenia nie powinno być w sposób sztuczny dzielone.

Natomiast o tym, czy będziemy mieli do czynienia z dostawą towarów, czy świadczeniem usług powinien przesądzić element, który w ramach danego świadczenia ma charakter dominujący (zob. np. wyroki TSUE: z dnia 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94, Faaborg – Gelting Linien; z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd p-ko Commissioners of Custom and Excise; z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04, Levob Verzekeringen BV,OV Bank NV v Staatssecretaris van Financien, z glosą P. Selera, opubl. Lex/el. 2010). Jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji będzie wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, zaś pozostałe czynności będą miały charakter pomocniczy lub uboczny wówczas transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów,o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Natomiast w przypadku gdy istotą transakcji będą inne czynności to mimo, że w ramach takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług.

Mając na uwadze powołaną wyżej uchwałę NSA z dnia 24 czerwca 2013 r. sygn. akt I FPS 2/13 opisane w stanie faktycznym czynności składające się na świadczenie kompleksowe polegające na wykonaniu zabudowy meblowej z uprzednio nabytych komponentów należy uznać za świadczenie usług.

Przechodząc do stawki podatku VAT – zgodnie z powołaną wyżej uchwałą NSA – „obniżona stawka podatku od towarów i usług znajduje zatem zastosowanie wtedy, gdy montaż komponentów meblowych następuje z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu). W omawianym wypadku nie chodzi o jakiekolwiek wykorzystanie elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu) przy wykonywaniu zabudowy meblowej, lecz jedynie takie, które przez konstrukcyjne połączenie komponentów meblowych i elementów obiektu budowlanego (lokalu) stworzy trwałą zabudowę spełniającą jako całość określoną funkcję użytkową. Tylko bowiem w takim zakresie można mówić o modernizacji obiektu budowlanego w rozumieniu art. 41 ust. 12 ustawy o VAT. Innymi słowy montaż komponentów meblowych niezależnie od stopnia ich przetworzenia, do którego nie zostaną wykorzystane w sposób istotny elementy konstrukcyjne obiektu budowlanego (lokalu) nie korzysta z obniżonej stawki przewidzianej w tym przepisie. Po trwałym połączeniu komponentów meblowych z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części komponenty te podnoszą standard takiego obiektu”.

Z uzasadnienia ww. uchwały wynika, że zaprojektowanie, przygotowanie i montaż polegający na zwykłym przytwierdzeniu mebli do ściany (np. powieszenie za pomocą haków) nie jest objęte stawką obniżoną.

Z opisu stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na wykonaniu kompleksowej, indywidualnej zabudowy meblowej w obiektach budowalnych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym oraz dostawie i montażu sprzętu AGD (zmywarka, lodówka, okap, piekarnik, zlewozmywak) w przedmiotowej zabudowie. W szczególności świadczy usługi, polegające na zaprojektowaniu i dopasowaniu oraz montażu elementów meblowych w sposób tworzący wraz z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego trwałą zabudowę meblową. Montaż szafek kuchennych polega na zespoleniu ich ze sobą na stałe za pomocą listem montażowych, śrub i kotew. Montaż elementów wykończeniowych zespalających zabudowę z elementami konstrukcyjnymi lokalu z wykorzystaniem płyt kartonowo-gipsowych, listew drewnianych, płyt laminowanych. Demontaż zdefiniowanej zabudowy wiązać się będzie z uszkodzeniem elementów konstrukcyjnych budynku lub ich części i koniecznością remontu pomieszczenia (zacementowanie dziur po kotwach, szpachlowanie, malowanie itp.)

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą zastosowania prawidłowej stawki podatku od towarów i usług dla czynności, polegających na zaprojektowaniu, dopasowaniu i montażu zabudowy meblowej oraz dostawie i montażu sprzętu AGD w ramach świadczonych przez Wnioskodawcę usług w budynkach i lokalach mieszkalnych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Jak wynika z internetowego Słownika języka polskiego (www.sjp.pl) słowo „trwały” oznacza niezmienny, nieulegający zmianom, ponadczasowy.

Określając, czy do zabudowy meblowej kuchennej może mieć zastosowanie obniżona stawka podatku od towarów i usług należy przede wszystkim badać stopień konstrukcyjnego połączenia komponentów meblowych i elementów obiektu budowlanego/lokalu. Jak już wyżej wskazano, nie chodzi tutaj o badanie powiązania elementów zabudowy meblowej z konstrukcyjnymi, w rozumieniu techniki budowlanej, elementami obiektu budowlanego/lokalu, lecz o tak silne połączenie konstrukcyjne komponentów meblowych i elementów obiektu budowlanego/lokalu, że powstaje trwała zabudowa spełniająca jako całość określoną funkcję użytkową. Przykładem takiej trwałej zabudowy meblowej może być zabudowa kuchenna wykonana z cegły klinkierowej zespolona zaprawą murarską ze ścianą i podłogą lokalu, gdzie demontaż powodowałby uszkodzenie samej zabudowy, jak i pomieszczenia, w którym została ona zamontowana. Innym przykładem trwałej zabudowy meblowej stanowiącej modernizację budynku/lokalu, które wykorzystuje dodatkowe materiały budowlane, takie jak cegły czy płyty kartonowo-gipsowe, gdzie demontaż zabudowy powodowałby zarówno uszkodzenie pomieszczenia i komponentów meblowych, jak i trwałe uszkodzenie tych dodatkowych materiałów budowlanych, bez których to materiałów nie istniałaby możliwość wykorzystania tej zabudowy meblowej w innym miejscu.

W ocenie tut. organu, przedstawiony sposób montażu elementów mebli sprowadza się – wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy – do prostego połączenia komponentów meblowych ze ścianami, obiektu budowlanego lub jego częściami (za pomocą śrub, listew montażowych). Co prawda wskazano, że demontaż zabudowy meblowej spowoduje naruszenie struktury elementów konstrukcyjnych budynku/lokalu, niemniej jednak, w ocenie organu, nie są to również zabiegi nadmiernie skomplikowane technicznie oraz mają charakter odwracalny. Z oceny tut. organu wynika, iż przy prawidłowo wykonanym demontażu zabudowy meblowej nie powinno dojść do konkretnych uszkodzeń konstrukcji lokalu oraz obiektu. Wobec powyższego nie dochodzi zatem w tym przypadku do uszkodzenia elementów konstrukcyjnych lokalu (budynku).

Należy zatem zauważyć, że do montażu przedmiotowej zabudowy meblowej nie zostaną wykorzystane elementy konstrukcyjne budynku/lokalu w taki sposób, aby ich demontaż spowodował uszkodzenie konstrukcji budynku. Co prawda w zabudowie meblowej wykorzystywane są ściany konstrukcyjne, należy jednak podkreślić, że zaistniały związek - w ocenie organu - nie jest na tyle istotny, aby uzasadniać stwierdzenie, że wykonywane prace mają charakter modernizacji obiektu budowlanego.

Ponadto należy również zauważyć, że bez wyposażenia w postaci trwałej zabudowy meblowej, lokal nie traci swojego charakteru mieszkalnego i w dalszym ciągu spełnia w tym zakresie kryteria wynikające z przepisów prawa budowlanego.

Analiza powołanych przepisów oraz wniosków płynących z uchwały NSA z dnia 24 czerwca 2013 r. sygn. akt I FPS 2/13 w kontekście przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego prowadzi do wniosku, że w rozpatrywanej sprawie usług świadczonych przez Wnioskodawcę polegających na montażu stałej zabudowy meblowej nie można traktować jako modernizacji, o której mowa w art. 41 ust. 12 ustawy.

Opisanych we wniosku usług nie można również uznać za żadną inną czynność wskazaną w art. 41 ust. 12 ustawy, nie jest to bowiem w szczególności remont, termomodernizacja lub przebudowa.

Podsumowując, opisaną we wniosku usługę wykonania i montażu zabudowy meblowej nie można uznać za wymienioną w art. 41 ust. 12 ustawy, jak również w § 3 rozporządzenia z dnia 23 grudnia 2013 r., a w związku z tym nie jest ona opodatkowana stawką podatku w wysokości 8%, lecz zgodnie z art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy, stawką podatku w wysokości 23%.

Mając na uwadze powyższe stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Natomiast w kwestii montażu sprzętu AGD wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 1 grudnia 2010 r., sygn. akt I FSK 2067/09, w którym stwierdził m. in. ,,jeśli chodzi o umeblowanie oraz sprzęt AGD i RTV, to z punktu widzenia prawnego są to ruchomości, które mogą być przedmiotem odrębnego obrotu i sam fakt wyposażenia nimi budynku (lokalu) mieszkalnego nie może decydować o staniu się częściami składowymi, gdyż musiałyby być na trwale połączone i to w taki sposób, że nie byłoby możliwe ich odłączenie od rzeczy głównej (mieszkania) bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego”.

Podobnie do kwestii tej odniósł się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 10 września 2013 r., sygn. akt I FSK 614/12, w którym wskazał, że lodówka, pralka, zmywarka, czy też kuchnia nawet przeznaczona do zabudowy nie stanowi po jej zamontowaniu trwałego elementu konstrukcyjnego budynku. Powiązanie sprzętu AGD z zabudową meblową, a w konsekwencji również z obiektem budowlanym, nie jest trwałe. Usunięcie czy wymiana uszkodzonego lub przestarzałego sprzętu może nastąpić w każdej chwili i to bez wpływu na konstrukcję obiektu budowlanego, jak i powiązanej z nią zabudowy meblowej.

Stwierdzić zatem należy, odnosząc się do kwestii montażu sprzętu AGD, że obniżona stawka podatku - jak słusznie wskazano - nie znajdzie zastosowania w odniesieniu do wyposażenia w sprzęt AGD, gdyż nawet jeżeli jest on przeznaczony do zabudowy, to nie stanowi po zamontowaniu trwałego elementu konstrukcyjnego budynku. Elementy wyposażenia nie mogą być więc elementem modernizacji, o której mowa w art. 41 ust. 12 ustawy. Elementy wyposażenia jako mogące być odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego, zaliczane są do części przynależnych i winny zostać opodatkowane według zasad (przepisów) dla nich właściwych, tj. według stawki właściwej dla danego rodzaju towaru.

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia a w przypadku zdarzenia przyszłego - stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.