Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4010.412.2018.2.HK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-02-12
Teza: Czy – w sytuacji, gdy w 2017 r. uzyskał 74,03% przychodów z działalności rolniczej – Wnioskodawca ma do wyboru trzy opcje dotyczące wpłat zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych, tj.: w terminie do dnia 20 każdego miesiąca za miesiąc poprzedni, tj. zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 25 ust. 1 i 1a ustawy, albo na podstawie art. 25 ust. 2a podatnik może wpłacać zaliczki począwszy od dnia 20 października każdego roku, albo podatnik nie musi w ogóle wpłacać zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych?
Słowa kluczowe: działalność-działalność rolnicza; przychód; zaliczka-zaliczka na podatek
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 800 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 6 grudnia 2018 r. (data wpływu – 17 grudnia 2018 r.), uzupełnionym pismem, które wpłynęło 4 lutego 2019 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczek na podatek dochodowy:

*   w części dotyczącej możliwości wpłacania zaliczek na podstawie art. 25 ust. 1 i 1a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych lub na podstawie art. 25 ust. 2a ustawy – **jest prawidłowe,**
*   w części dotyczącej możliwości wyboru niewpłacania zaliczek na podatek dochodowy – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 grudnia 2018 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczek na podatek dochodowy dotyczący możliwości wpłacania zaliczek na podstawie art. 25 ust. 1 i 1a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych lub na podstawie art. 25 ust. 2a ustawy oraz możliwości wyboru niewpłacania zaliczek na podatek dochodowy.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego w piśmie z 18 stycznia 2019 r. znak: 0111-KDIB2-3.4010.412.2018.1.HK, wezwano o jego uzupełnienie.

Wniosek uzupełniono pismem, które wpłynęło 4 lutego 2019 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca – Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, wpisany do Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (\`(...)\`) oprócz działalności gospodarczej prowadzi działalność rolniczą w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

W 2017 r. podatnik uzyskał 74,03% przychodów z działalności rolniczej.

W poprzednim stanie prawnym, tj. obowiązującym przed 1 stycznia 2018 r. z mocy art. 17 ust. 1 pkt 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dochody podatników z działalności pozarolniczej, w tym z działów specjalnych produkcji rolnej – w części przeznaczonej na działalność rolniczą, o której mowa w art. 2 ust. 2 ustawy, jeżeli w roku poprzedzającym rok podatkowy, a w razie rozpoczęcia działalności – w pierwszym podatkowym roku tej działalności udział przychodów z działalności rolniczej, ustalonej zgodnie z art. 12-14, powiększonych o wartość zużytych do przetwórstwa rolnego lub spożywczego surowców i materiałów pochodzących z własnej produkcji roślinnej lub zwierzęcej, stanowił co najmniej 60% przychodów osiągniętych ze wszystkich rodzajów działalności – były wolne od podatku dochodowego od osób prawnych.

Wobec uchylenia art. 17 ust. 1 pkt 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z dniem 1 stycznia 2018 r., podatnik, który uzyskał powyżej 60% przychodów z działalności rolniczej zobowiązany jest do zapłaty podatku dochodowego również z powyższego tytułu.

Z uwagi na treść art. 25 ust. 2a ustawy wątpliwości podatnika wzbudza kwestia płatności zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych. Rzeczony przepis wskazuje, iż podatnicy uzyskujący w roku podatkowym przychody z działalności rolniczej, określone w art. 2 ust. 2 ustawy oraz z innych źródeł, u których w roku poprzedzającym rok podatkowy udział przychodów z działalności rolniczej w ogólnej kwocie przychodów wynosił co najmniej 50% mogą wpłacać zaliczki, o których mowa w ust. 1-1c, począwszy od dnia 20 października każdego roku.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w powyższym stanie faktycznym podatnik ma do wyboru trzy opcje dotyczące wpłat zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych, tj.:

1.  w terminie do dnia 20 każdego miesiąca za miesiąc poprzedni, tj. zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 25 ust. 1 i 1a ustawy, albo
2.  na podstawie art. 25 ust. 2a podatnik może wpłacać zaliczki począwszy od dnia 20 października każdego roku, albo
3.  podatnik nie musi w ogóle wpłacać zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, ustawodawca na podstawie art. 25 ust. 1 i 1a w zw. z art. 25 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przyznał podatnikowi osiągającemu przychody z działalności rolniczej powyżej 60% uprawnienie dotyczące wyboru pomiędzy dwoma sposobami wpłacania zaliczek na tzw. zasadach ogólnych – tj. w terminie do dnia 20 każdego miesiąca za miesiąc poprzedni albo począwszy od 20 października danego roku podatkowego.

Niemniej jednak z uwagi na brak kategorycznego brzmienia art. 25 ust. 2a ustawy poprzez użycie sformułowania „mogą wpłacać zaliczki” – możliwym i zgodnym z prawem jest niewpłacanie przez podatnika zaliczek na podatek dochodowy przez cały rok podatkowy, a tym samym rozliczenie podatku dochodowego dopiero po upływie roku podatkowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest częściowo prawidłowe, a częściowo nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1036 z późn. zm., dalej: „updop”), przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej.

Pojęcie działalności rolniczej dla celów podatku dochodowego od osób prawnych zostało określone w art. 2 ust. 2 updop, zgodnie z którym działalnością rolniczą w rozumieniu ust. 1 pkt 1 jest działalność polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo–fermowego oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost, wynoszą co najmniej:

1.  miesiąc – w przypadku roślin,
2.  16 dni – w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi i kaczek,
3.  6 tygodni – w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,
4.  2 miesiące – w przypadku pozostałych zwierząt

\- licząc od dnia nabycia.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że regulacja art. 2 ust. 1 pkt 1 updop, wskazuje, że przychody z działalności rolniczej, z wyjątkiem dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej zostały wyłączone z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych. Zawarty w tym przepisie zwrot normatywny „przychodów z działalności rolniczej” oznacza, że ustawodawca odwołuje się w nim do efektów działalności rolniczej (jej przychodów), a nie do działalności rolniczej jako takiej. W związku z tym, omawianym zwolnieniem przedmiotowym, którego zakresu nie można interpretować rozszerzająco, objęte są tylko te czynności (zdarzenia gospodarcze), które zostały wprost wymienione w art. 2 ust. 2 updop.

Jednocześnie zaznaczyć należy, że ustawodawca precyzuje wyraźnie, co dla celów podatku dochodowego od osób prawnych należy rozumieć przez działalność rolniczą, a wyliczenie dokonane w ww. art. 2 ust. 2 updop, ma charakter wyczerpujący. W konsekwencji, przychody uzyskane z czynności wykraczających poza ustawowo zdefiniowany zakres działalności rolniczej należy traktować jako „pozarolnicze” i tym samym podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych według zasad określonych w ustawie.

Zgodnie z treścią art. 7 ust. 1 updop, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Z art. 7 ust. 2 updop wynika z kolei, że dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11, art. 24a i art. 24b, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

W świetle powyższego, dochód podatkowy stanowi różnicę pomiędzy osiągniętym przychodem a kosztami jego uzyskania. Dochód podatkowy ustalany jest wyłącznie na podstawie przepisów prawa podatkowego. Wpływ na wysokość dochodu podatkowego mają bowiem tylko wymienione w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych przychody i koszty uzyskania przychodów, zasady przypisywania ich do danego roku podatkowego oraz przewidziane w tej ustawie zwolnienia i ulgi podatkowe.

Na podstawie art. 19 ust. 1 podatek, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24b, wynosi:

1.  19% podstawy opodatkowania;
2.  15% podstawy opodatkowania – w przypadku:

1.  małych podatników,
2.  podatników rozpoczynających działalność – w roku podatkowym, w którym rozpoczęli działalność.

Z kolei, zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 updop podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 1b, 2a, 3-6a, art. 21, art. 22 i art. 24a, są obowiązani wpłacać na rachunek urzędu skarbowego zaliczki miesięczne w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za poprzednie miesiące.

Zaliczki miesięczne, o których mowa w ust. 1, podatnik wpłaca w terminie do 20 dnia każdego miesiąca za miesiąc poprzedni, z zastrzeżeniem ust. 2a. Zaliczkę za ostatni miesiąc roku podatkowego podatnik wpłaca w terminie do 20 dnia pierwszego miesiąca następnego roku podatkowego. Podatnik nie wpłaca zaliczki za ostatni miesiąc, jeżeli przed upływem terminu do jej wpłaty złoży zeznanie i dokona zapłaty podatku na zasadach określonych w art. 27 ust. 1 (art. 25 ust. 1a ustawy).

Jednakże na podstawie art. 25 ust. 2a updop podatnicy uzyskujący w roku podatkowym przychody z działalności rolniczej, określone w art. 2 ust. 2, oraz z innych źródeł, u których w roku poprzedzającym rok podatkowy udział przychodów z działalności rolniczej w ogólnej kwocie przychodów wynosił co najmniej 50%, mogą wpłacać zaliczki, o których mowa w ust. 1-1c, począwszy od dnia 20 października każdego roku.

Zatem w sytuacji, gdy podatnik uzyskujący w roku podatkowym zarówno przychody z działalności rolniczej jak i z innych źródeł, u których w roku poprzedzającym rok podatkowy udział przychodów z działalności rolniczej w ogólnej kwocie przychodów wynosił co najmniej 50%, mają prawo do dokonania wyboru sposobu wpłacania zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych. W takiej sytuacji podatnik może dokonywać wpłat zaliczek na podstawie art. 25 ust. 1a updop, tj. w terminie do 20 dnia każdego miesiąca za miesiąc poprzedni lub na podstawie art. 25 ust. 2a ustawy – począwszy od dnia 20 października każdego roku.

Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca oprócz działalności gospodarczej prowadzi działalność rolniczą w rozumieniu art. 2 ust. 2 updop. W 2017 r. podatnik uzyskał 74,03% przychodów z działalności rolniczej.

Z uwagi na treść art. 25 ust. 2a ustawy wątpliwości podatnika wzbudza kwestia płatności zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych.

W sytuacji przedstawionej we wniosku może znaleźć zastosowanie art. 25 ust. 2a updop, gdyż Wnioskodawca w 2017 r. uzyskał 74,03% przychodów z działalności rolniczej. Tym samym w 2018 r. miał prawo do dokonania wyboru sposobu wpłacania zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych. W takiej sytuacji Wnioskodawca miał możliwość dokonywania wpłat zaliczek na podstawie art. 25 ust. 1a updop, tj. w terminie do 20 dnia każdego miesiąca za miesiąc poprzedni lub na podstawie art. 25 ust. 2a ustawy, tj. począwszy od dnia 20 października każdego roku.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy w części dotyczącej możliwości wpłacania zaliczek na podstawie art. 25 ust. 1 i 1a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych lub na podstawie art. 25 ust. 2a ustawy jest prawidłowe.

Jednocześnie wskazać należy, że treść analizowanego art. 25 ust. 2a updop nie przewiduje możliwości niewpłacania przez podatnika zaliczek na podatek dochodowy przez cały rok podatkowy, a tym samym możliwości rozliczenia podatku dochodowego dopiero po upływie roku podatkowego. Sformułowanie „mogą wpłacać zaliczki” zostało użyte w tym przepisie ze względu na fakt, że podatnikom spełniającym przesłanki z art. 25 ust. 2a updop przysługuje prawo skorzystania z możliwości wpłacania zaliczek dopiero od dnia 20 października każdego roku zamiast dokonywania wpłat zaliczek w terminie do 20 dnia każdego miesiąca za miesiąc poprzedni.

W świetle powyższego w części dotyczącej możliwości wyboru niewpłacania przez podatnika zaliczek na podatek dochodowy stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (\`(...)\`) w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.