Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.590.2020.2.AM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-10-28
Teza: niepodleganie opodatkowaniu sprzedaży działek znajdujących się na nieruchomości gruntowej
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; działki; majątek-majątek prywatny; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 24 sierpnia 2020 r. (data wpływu 25 sierpnia 2020 r.), uzupełnionym pismem z dnia 15 października 2020 r. (data wpływu 20 października 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie niepodlegania opodatkowaniu sprzedaży działek znajdujących się na nieruchomości gruntowej nr … – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 sierpnia 2020 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie niepodlegania opodatkowaniu sprzedaży działek znajdujących się na nieruchomości gruntowej nr ….

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 15 października 2020 r. poprzez doprecyzowanie opisu sprawy, przeformułowanie pytania i stanowiska oraz uiszczenie dodatkowej opłaty.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W 1994 roku Wnioskodawca otrzymał od rodziców z ich majątku własnego aktem darowizny … ha pola rolnego we … – dzielnica …, za co mama Wnioskodawcy uzyskała emeryturę z KRUS.

W 2017 roku Rada Miasta … podjęła uchwałę nr … o planie przestrzennego zagospodarowania osiedla … w dzielnicy …. Pole rolne Wnioskodawcy ten plan przekwalifikował na tereny budowlane. Wnioskodawca nadmienił, że nie występował o sporządzenie tego planu, ani nie starał się o zmianę jego ziemi rolnej na budowlaną.

W planie na ziemi Wnioskodawcy wyznaczono drogi, 5 działek budowlanych oraz dwie małe działki. Jedna z nich to ok. … m2 długi pasek ziemi leżący wzdłuż ul. … i ten pasek podzielono na 3 działki po ok. … m2 każda.

Wnioskodawca planuje sprzedać w pierwszej kolejności jedną dużą działkę ok. … m2 , a następnie te trzy małe paski po … m2 . Będzie to sprzedaż razem z sąsiadem i Gminą …, bo tak wyznaczono te działki na planie, że mają 3 właścicieli: Wnioskodawcę i jego żonę, jego sąsiada i Gminę ….

Pozostałe działki Wnioskodawca zostawi sobie, bo w 1995 roku na jednej z nich wybudował razem z żoną dom, w którym do dzisiaj mieszkają. Wnioskodawca nadmienił, że obecnie oboje z żoną są rencistami i emerytami, pracowali na etatach, nigdy nie prowadzili żadnej działalności gospodarczej, nie byli rolnikami, nie byli objęci ubezpieczeniem KRUS, nigdy nie sprzedawali żadnej ziemi. Pieniądze z tej sprzedaży przeznaczą na potrzeby własne – leczenie syna, który jest po porażeniu mózgowym, na remont domu, który ma już 25 lat.

Wnioskodawca prosi o interpretację tej sytuacji w świetle ustawy o podatku VAT od towarów i usług.

Ponadto Zainteresowany uzupełnił wniosek o następujące informacje:

1.  Na pytanie Organu: „Z ilu wyodrębnionych geodezyjnie działek składa się nieruchomość, którą Wnioskodawca zamierza sprzedać? Należy wskazać numery ewidencyjne działek.” Wnioskodawca odpowiedział: „Na ten moment nie ma wyodrębnionych geodezyjnie działek na mojej nieruchomości Obręb … – … Arkusz Mapy … Nr działki …. Jedynie z planu zagospodarowania przestrzennego wynika ile i jakich działek będzie na mojej nieruchomości.”
2.  Na pytanie: „W związku z informacją zawartą we wniosku, że „(…) otrzymałem od rodziców (…) aktem darowizny … ha pola rolnego (…)” oraz „(…) będzie to sprzedaż razem z sąsiadem i Gminą …, bo tak wyznaczono te działki na planie, że mają 3 właścicieli (…)”, należy wskazać czy Wnioskodawca jest wyłącznym właścicielem nieruchomości objętych zakresem pytania?” Wnioskodawca odpowiedział: „Wnioskodawca wraz z żoną jest wyłącznym właścicielem nieruchomości objętej zakresem pytania. Z żoną mam spisaną notarialnie umowę o wspólnocie majątkowej A nr ….”
3.  Na pytanie Organu: „Jeśli odpowiedź na powyższe pytanie nr 2 jest negatywna, to należy wskazać w jakim udziale Wnioskodawca jest właścicielem działek będących przedmiotem sprzedaży?” Zainteresowany odpowiedział: „Wnioskodawca wg wypisu z rejestru gruntów jest właścicielem – udział 1/1 m a żona udział m.”
4.  Na pytanie: „Czy działki będące przedmiotem sprzedaży są niezabudowane czy zabudowane?” Wnioskodawca odpowiedział: „Działki będące przedmiotem sprzedaży są niezabudowane.”
5.  Na pytanie Organu: „Czy Wnioskodawca dokonywał podziału nieruchomości na działki będące przedmiotem planowanej sprzedaży?” Wnioskodawca odpowiedział: „Wnioskodawca nie dokonywał podziału nieruchomości będącej przedmiotem planowanej sprzedaży. Od odpowiedzi na wniosek ORD-IN z US zależy czy podzielę i sprzedam ten grunt.”
6.  Na pytanie: „W jaki sposób Wnioskodawca wykorzystywał działki będące przedmiotem sprzedaży?” Wnioskodawca odpowiedział: „Od 1994 r. działki będące przedmiotem sprzedaży były wykorzystywane na uprawy rolne, była siana pszenica, kukurydza, sadzone ziemniaki na własne potrzeby.”
7.  Na pytanie Organu: „Czy działki będące przedmiotem sprzedaży były wykorzystywane wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług?” Zainteresowany odpowiedział: „Działki będące przedmiotem sprzedaży były wykorzystywane na uprawy rolne dla własnych potrzeb czyli wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług.”
8.  Na pytanie: „Czy działki będące przedmiotem sprzedaży były udostępniana osobom trzecim, np. na podstawie umów najmu, dzierżawy, użyczenia? Jeśli tak, to należy wskazać datę oraz czy udostępnianie miało charakter odpłatny, czy nieodpłatny?” Wnioskodawca odpowiedział: „Działki będące przedmiotem sprzedaży nie były nigdy udostępniane osobom trzecim.”
9.  Na pytanie Organu: „Czy Wnioskodawca zawarł lub planuje zawrzeć z potencjalnym nabywcą umowę przedwstępną sprzedaży nieruchomości objętej zakresem pytań we wniosku?” Wnioskodawca odpowiedział: „Wnioskodawca nie zawarł i nie planuje zawrzeć z potencjalnym nabywcą umów przedwstępnych sprzedaży nieruchomości objętej zakresem pytań we wniosku.”
10.  Na pytanie: „Czy na dzień sprzedaży działki będące przedmiotem sprzedaży zostaną uzbrojone w media lub zostanie wydana decyzja związana z uzbrojeniem ww. działek w media (woda, prąd, gaz, inne – jakie?). Jeżeli tak, to z czyjej inicjatywy zostaną wykonane te czynności?” Zainteresowany odpowiedział: „Na dzień sprzedaży działek będących przedmiotem pytań we wniosku największa działka około … m2 nie będzie miała uzbrojenia, a trzy małe paski – działki po ok. … m2 wzdłuż ul. … mają doprowadzoną wodę i kanalizację przez Gminę … i w takim stanie zamierzam je sprzedać.”

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku).

Czy Wnioskodawca jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, posiadająca ziemię rolną, która w 2017 r. Gmina planem zagospodarowania przestrzennego zmieniła na tereny budowlane, przy sprzedaży działek stanie się zobowiązany do odprowadzenia podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowanym w uzupełnieniu wniosku), nie powinien on stać się podatnikiem VAT, gdyż chce sprzedać majątek osobisty na własne potrzeby. Zatem sprzedaż działek (1 duża ok. … m2 i 3 małe po ok. … m2 ) nie powinny podlegać opodatkowaniu VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary – na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie zatem z ww. przepisami, zarówno grunty, jak i budynki spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”, państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:

1.  określone udziały w nieruchomości,
2.  prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
3.  udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.

Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r., poz. 1740). Ze współwłasnością mamy do czynienia wtedy, gdy własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom (art. 195 Kodeksu cywilnego). W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości.

Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności (art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego).

Podkreślić należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli (art. 198 ustawy Kodeks cywilny). Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.

Należy w tym miejscu zauważyć, że kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2020 r., poz. 1359).

Stosownie do art. 31 § 1 ww. ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy, z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Zatem istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).

Zauważyć należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy lub świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Określona czynność będzie opodatkowana podatkiem VAT, jeśli zostanie wykonana przez podatnika, a więc osobę prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego we wniosku opisu sprawy Wnioskodawca, w celu dokonania sprzedaży przedmiotowej nieruchomości będzie podejmował aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

W tym miejscu należy przytoczyć orzeczenie z dnia 15 września 2011 r. TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, z którego wynika, że za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, producenta, tj. wykazuje aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną.

Należy stwierdzić, że uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska TSUE – w przypadku osób fizycznych, które dokonują zbycia towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Jak wskazano w opisie sprawy, nabycie przez Wnioskodawcę nieruchomości rolnej nastąpiło w roku 1994 w drodze darowizny. W 2017 roku Rada Miasta … podjęła uchwałę o planie przestrzennego zagospodarowania. Ww. plan przekwalifikował pole rolne Wnioskodawcy na tereny budowlane. Wnioskodawca nie występował o sporządzenie tego planu, ani nie starał się o zmianę jego ziemi rolnej na budowlaną. Obecnie nie ma wyodrębnionych geodezyjnie działek na Wnioskodawcy nieruchomości nr działki …. Jedynie z planu zagospodarowania przestrzennego wynika ile i jakich działek będzie na tej nieruchomości tj. 5 działek budowlanych oraz dwie małe działki. Jedna z nich to ok. … m2 długi pasek ziemi leżący wzdłuż ul. … i ten pasek podzielono na 3 działki po ok. … m2 każda. Wnioskodawca nie dokonywał podziału nieruchomości będącej przedmiotem planowanej sprzedaży. Od odpowiedzi na złożony wniosek ORD-IN zależy czy podzieli i sprzeda ten grunt. Wnioskodawca planuje sprzedać w pierwszej kolejności jedną dużą działkę ok. … m2 , a następnie te trzy małe paski po … m2 . Działki będące przedmiotem planowanej sprzedaży są niezabudowane. Pozostałe działki Wnioskodawca zostawi sobie. Działki będące przedmiotem planowanej sprzedaży były wykorzystywane na uprawy rolne dla własnych potrzeb. Przedmiotowe działki nie były nigdy udostępniane osobom trzecim. Na dzień planowanej sprzedaży działek będących przedmiotem wniosku – największa działka około … m2 nie będzie miała uzbrojenia, a trzy małe paski – działki po ok. … m2 wzdłuż ul. … mają doprowadzoną wodę i kanalizację przez Gminę … i w takim stanie Wnioskodawca zamierza je sprzedać.

Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że w analizowanej sprawie brak jest podstaw do uznania Wnioskodawcy w związku z opisaną czynnością, tj. zbyciem ww. działek gruntu, za podatnika podatku od towarów i usług. Z okoliczności sprawy nie wynika bowiem taka aktywność Wnioskodawcy, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

Wobec powyższego należy uznać, że planowana przez Wnioskodawcę dostawa ww. działek nie będzie stanowiła działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności Wnioskodawcy w przedmiocie zbycia opisanych działek, która jest porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Nie występuje bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że dostawa nieruchomości gruntowej wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Wnioskodawca – jak wynika z okoliczności sprawy – nie podjął aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.

W przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że Wnioskodawca dokonując dostawy przedmiotowej nieruchomości wystąpi w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Działania podejmowane przez Wnioskodawcę należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. W związku z tym, Wnioskodawca będzie korzystać z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.

Wobec powyższego, Wnioskodawca dokonując sprzedaży ww. działek nie będzie działał w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy i w konsekwencji dostawa ww. przedmiotowych działek nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

A zatem oceniając stanowisko Wnioskodawcy należało uznać je za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Należy zauważyć, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja wywiera skutki prawne wyłącznie dla Wnioskodawcy.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Końcowo tut. Organ informuje, że w związku z tym, iż niniejsze rozstrzygnięcie dotyczy jednego zdarzenia przyszłego, to wniesiona w dniu 15 października 2020 r. dodatkowa wpłata w wysokości 160 zł stanowi nadpłatę i będzie zwrócona przekazem pocztowym na adres wskazany w części B.3 wniosku ORD-IN, zgodnie z art. 14f § 2a ww. ustawy.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Organu, który ją wydał (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.