Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.671.2017.2.JP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-12-19
Teza: możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 17 października 2017 r. (data wpływu 17 października 2017 r.), uzupełnionym pismem z 11 grudnia 2017 r. (data wpływu 12 grudnia 2017 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 października 2017 r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 11 grudnia 2017 r. (data wpływu 12 grudnia 2017 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z dnia 6 grudnia 2017 r. znak: 0111-KDIB3-1.4012.671.2017.1.JP.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

W ramach działalności Wnioskodawcy PKD 71.20. Pozostałe badania i analizy techniczne, Wnioskodawca zamierza poszerzyć swoją działalność o dodatkową możliwość zatrudnienia osoby z uprawnieniami budowlanymi pełniącego funkcję inspektora nadzoru inwestorskiego i kierownika budowy, zgodnie przepisami ustawy Prawo budowlane. Nowo zatrudniona osoba posiada uprawnienia budowlane i jest członkiem Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa. W ramach tej działalności osoba zatrudniona będzie pełnić samodzielne funkcje techniczne w budownictwie, czyli świadczyć usługi kierownika budowy, inspektora nadzoru inwestorskiego oraz inżyniera budowy (świadczyć usługi inżynierskie). W związku z tym Wnioskodawca chciałby dodać dodatkowe numery PKD do swojej działalności: (PKD 71.12.Z „Działalność w zakresie inżynierii i związane z nim doradztwo techniczne”, PKWiU 71.12.1 „Usługi w zakresie inżynierii i PKWiU 72.12.20 „Usługi kierowania przedsięwzięciami związanymi z obiektami budowlanymi i inżynierii lądowej i wodnej”).

Wymienione w PKD 71.12.Z doradztwo techniczne zobowiązuje do płacenia podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 13 ustawy o VAT.

Ze swojej strony oraz ze strony zatrudnionej osoby Wnioskodawca zapewnia, że osobiście ani osoba zatrudniona w ramach swojej działalności gospodarczej nie zamierzają wykonywać usług doradztwa technicznego (ani żadnego innego). Osoba zatrudniona będzie wykonywała czynności inspektora nadzoru inwestorskiego i kierownika budowy zgodnie przepisami prawa budowlanego. Dodatkowo Wnioskodawca nie zamierza przekroczyć kwoty sprzedaży opodatkowanej określonej w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT z uwagi na fakt, że ww. działalność będzie dodatkową pozaetatową działalnością gospodarczą.

Pismem z dnia 11 grudnia 2017 r. Wnioskodawca uzupełnił opis sprawy w następujący sposób:

Na pytanie Organu „Od kiedy Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, proszę wskazać datę?”, Wnioskodawca wskazał „Data rozpoczęcia wykonywania działalności gospodarczej 2010.01.11 (dołączony wydruk z CEIDG)”.

Na pytanie Organu „Czy Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług czy też korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 z późn. zm.)?” Wnioskodawca wskazał „Nie jestem. Wykonuję świadectwa charakterystyki energetycznej, charakterystykę energetyczną oraz audyty energetyczne. Moja działalność gospodarcza jest zakwalifikowana jako (kod PKD): 71.20.B Pozostałe badania i analizy techniczne. Od samego początku prowadzenia działalności korzystam ze zwolnienia od podatku VAT. Wybrałem opodatkowanie na zasadach ogólnych - KpiR.”

Na pytanie Organu „Czy Wnioskodawca wykonuje lub zamierza wykonywać czynności wymienione w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT?” Wnioskodawca odpowiedział: „Nie wykonuję ani nie zamierzam wykonywać czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT.”

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w związku z charakterem działalności, którą Wnioskodawca zamierza prowadzić (bez wykonywania doradztwa technicznego), Wnioskodawca będzie nadal zwolniony z obowiązku płacenia podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT?

Stanowisko Wnioskodawcy (sformułowane w piśmie z dnia 11 grudnia 2017 r.):

Ponieważ w swojej działalności Wnioskodawca nie świadczy usług związanych z doradztwem technicznym, a jedynie wykonuje badania i analizy techniczne w postaci sporządzania świadectwa charakterystyki energetycznej, charakterystykę energetyczną oraz audyty energetyczne, uważa, iż ten rodzaj działalności jest zwolniony z obowiązku opłacania podatku VAT na podstawie ar. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami – w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy – są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Z kolei przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, na mocy art. 8 ust. 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że ustawodawca przewiduje zwolnienie od podatku VAT dla pewnej grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Z kolei przepis art. 113 ust. 2 ustawy stanowi, że do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

1.  wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;
2.  odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
    1.  transakcji związanych z nieruchomościami,
    2.  usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
    3.  usług ubezpieczeniowych– jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3.  odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Na podstawie art. 113 ust. 4 ustawy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 i 9 pod warunkiem pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia, a w przypadku podatników rozpoczynających w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, którzy chcą zrezygnować ze zwolnienia od pierwszej wykonanej czynności – przed dniem wykonania tej czynności.

Z art. 113 ust. 5 ustawy wynika natomiast, że jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Zwalnia się również od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1 (art. 113 ust. 9 ustawy).

Zgodnie z art. 113 ust. 10 ustawy, jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Zgodnie z art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników świadczących usługi:

1.  prawnicze,
2.  w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
3.  jubilerskie.

Jak stanowi art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników świadczących usługi w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego. Wobec powyższego należy wskazać, że usługi w zakresie doradztwa (poza wskazanymi wyjątkami) nie mogą korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ww. ustawy.

Zauważyć należy, że ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy nie definiują pojęcia doradztwa. W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, tj.: podatkowe, prawne, finansowe, techniczne, inżynierskie i inne. Wobec braku w ustawie definicji doradztwa należy posiłkowo odwołać się do wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego PWN 2006, pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć „tego, kto doradza”. Natomiast „doradzać”, w myśl powołanego wyżej Słownika Języka Polskiego PWN 2006, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Doradztwo jest zatem udzieleniem fachowych zaleceń, porad, np. ekonomicznych czy finansowych. Użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć w związku z tym szeroko.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca zamierza poszerzyć swoją działalność o dodatkową możliwość zatrudnienia osoby z uprawnieniami budowlanymi pełniącego funkcję inspektora nadzoru inwestorskiego i kierownika budowy, zgodnie przepisami ustawy Prawo budowlane. W ramach tej działalności osoba zatrudniona będzie pełnić samodzielne funkcje techniczne w budownictwie, czyli świadczyć usługi kierownika budowy, inspektora nadzoru inwestorskiego oraz inżyniera budowy (świadczyć usługi inżynierskie).

Wnioskodawca zapewnia, że osobiście ani osoba zatrudniona w ramach swojej działalności gospodarczej nie zamierzają wykonywać usług doradztwa technicznego (ani żadnego innego).

Wnioskodawca nie zamierza przekroczyć kwoty sprzedaży opodatkowanej określonej w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT z uwagi na fakt, że ww. działalność będzie dodatkową pozaetatową działalnością gospodarczą. Wnioskodawca nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Od samego początku prowadzenia działalności Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia od podatku VAT.

Wnioskodawca nie wykonuje ani nie zamierza wykonywać czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą możliwości skorzystania ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 113 ustawy.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz treści przywołanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, że skoro w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca – jak wskazał we wniosku – nie wykonuje ani nie zamierza wykonywać czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT, a jednocześnie Wnioskodawca nie zamierza przekroczyć kwoty sprzedaży opodatkowanej określonej w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, to Wnioskodawcy będzie przysługiwać prawo do korzystania ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy.

Jeżeli jednak faktyczna wartość sprzedaży w proporcji do okresu prowadzonej działalności przekroczy kwotę określoną w art. 113 ust. 1 ustawy lub jeśli Wnioskodawca będzie wykonywał czynności doradcze albo wykona inne czynności wymienione w art. 113 ust. 13 ustawy, wówczas Wnioskodawca utraci prawo do zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy oceniono jako prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.