Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-482/14/BD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-09-08
Teza: Czy Nadleśnictwo, w przypadku sprzedaży pracownikowi Nadleśnictwa lokalu mieszkalnego – pustostanu, wraz z przynależnym gruntem, będzie zobowiązane do obliczenia i pobrania od tego pracownika zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od dochodu uzyskanego z tytułu zakupu tego lokalu, opowiadającego różnicy pomiędzy ceną rynkową nabytej nieruchomości, ustaloną przez rzeczoznawcę majątkowego, a odpłatnością za ten lokal poniesioną przez pracownika, w przypadku gdy kwota zaliczki na podatek dochodowy od tego świadczenia spowoduje przekroczenie zaliczki na podatek w miesiącu sprzedaży lokalu, nad dochodem tego pracownika uzyskanym w formie pieniężnej?
Słowa kluczowe: cena-cena rynkowa; nadleśnictwo; obniżka (obniżenie); przychód-źródła przychodu; płatnik; rzeczoznawca; sprzedaż; wycena
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 31; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 32

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 29 maja 2014 r. (wpływ do Biura – 6 czerwca 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku ze sprzedażą lokali i gruntów (pustostanów) na preferencyjnych warunkach na rzecz pracowników Nadleśnictwa – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 czerwca 2014 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. w zakresie obowiązków płatnika w związku ze sprzedażą lokali i gruntów (pustostanów) na preferencyjnych warunkach na rzecz pracowników Nadleśnictwa.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca – Nadleśnictwo jest państwową jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej reprezentującą Skarb Państwa w zakresie zarządzanego mienia, wchodzącą w skład Lasów Państwowych na podstawie art. 32 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz.U. z 2011 r., Nr 12, poz. 59 z późn. zm.). Lasy Państwowe, zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy o lasach, w ramach sprawowanego zarządu prowadzą gospodarkę leśną, gospodarują gruntami innymi nieruchomościami związanymi z gospodarką leśną, a także prowadzą ewidencję majątku oraz ustalają jego wartość.

W oparciu o art. 40a ust. 9 ustawy o lasach oraz rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 1 października 2013 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu sprzedaży lokali i gruntów z budynkami mieszkalnymi w budowie oraz kryteriów kwalifikowania ich jako nieprzydatne Lasom Państwowym, a także trybu przeprowadzania przetargu ograniczonego (Dz.U. z 2013 r. poz.1206) Wnioskodawca – Nadleśnictwo zamierza sprzedać pracownikowi lub byłemu pracownikowi Lasów Państwowych, w drodze przetargu ograniczonego, nieprzydatny Lasom Państwowym lokal, będący pustostanem, wraz z przynależnym do niego gruntem.

Na podstawie przepisów art. 40a ust. 9 w zw. z ust. 4 ustawy o lasach, pracownicy i byli pracownicy Lasów Państwowych, mający co najmniej trzyletni okres zatrudnienia w Lasach Państwowych, niebędący najemcami lokali mieszkalnych przeznaczonych do sprzedaży, mają pierwszeństwo ich nabycia na warunkach preferencyjnych, zgodnie z którymi cena sprzedaży lokalu podlega łącznemu obniżeniu o 6% za każdy rok zatrudnienia w jednostkach organizacyjnych Lasów Państwowych, nie więcej jednak niż o 95%.

Zgodnie z art. 40a ust. 2 ustawy o lasach ustalenie ceny przedmiotowej nieruchomości nastąpiło na zasadach określonych w przepisach o gospodarce nieruchomościami – rzeczoznawca majątkowy określił cenę rynkową tej nieruchomości na 86.415,00 zł.

W związku z wyżej opisanymi warunkami nabycia nieprzydatnych Lasom Państwowym lokali mieszkalnych, Nadleśnictwo liczy się z tym, że potencjalnym nabywcą przedmiotowego lokalu mieszkalnego w drodze przetargu ograniczonego, może zostać pracownik lub były pracownik Wnioskodawca – Nadleśnictwa, albo pracownik lub były pracownik innej jednostki organizacyjnej Lasów Państwowych – z długoletnim stażem pracy w Lasach Państwowych, w związku z czym cena sprzedaży przedmiotowej nieruchomości może zostać obniżona nawet o 95% jej wartości.

Zakładając, że cena wywoławcza wyżej wymienionej nieruchomości w wyniku przetargu nie ulegałaby podwyższeniu, tj. równałaby się wartości rynkowej tej nieruchomości ustalonej przez rzeczoznawcę majątkowego, to cena nabycia nieruchomości dla pracownika z długoletnim stażem, uprawniającym do zniżki w wysokości 95% wartości ceny sprzedaży, wyniosłaby 4.320,75 zł (86.415 x 5%).

Przy takim założeniu przychód z tytułu nabycia przedmiotowego lokalu po preferencyjnych cenach dla potencjalnego nabywcy nieruchomości, będącego pracownikiem Nadleśnictwa, ustalony w oparciu o przepisy art. 12 ust. 1 i ust. 3 oraz art. 11 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – wyniósłby 82.094,25 zł (86.415,00 - 4.320,75). W przedstawionej sytuacji zaliczka na podatek dochodowy od osób fizycznych, ustalona zgodnie z art. 32 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy podatkowej, wyniosłaby 14.777 zł (82.094 x 18%). Przy oferowanej cenie za ww. lokal równej 100.000 zł, przychód dla nabywcy – pracownika, wyniósłby 81.415,00 zł (86.415,00 - 5.000,00), a zaliczka na podatek dochodowy od osób fizycznych – 14.655 zł (w przypadku gdyby pracownik w poprzednim miesiącu nie przekroczył górnej granicy pierwszego przedziału skali, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych); przy oferowanej cenie równej 200.000 zł odpowiednio: przychód – 76.415,00 zł (86.415,00 - 10.000,00), zaliczka na podatek dochodowy od osób fizycznych – 13.755 zł.

Żaden z pracowników Nadleśnictwa z długoletnim stażem pracy, nie uzyskuje miesięcznych dochodów w formie pieniężnej w wysokości umożliwiającej Nadleśnictwu pobór, na zasadach określonych w art. 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych równej 14.777 zł (jak również równej 14.655 zł i 13.755 zł). Wnioskodawca – Nadleśnictwo zakłada, że dla potencjalnego nabywcy lokalu mieszkalnego, będącego pracownikiem lub byłym pracownikiem innej jednostki organizacyjnej Lasów Państwowych – Nadleśnictwo, odpowiednio, nie jest lub nie było pracodawcą.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy Nadleśnictwo, w przypadku sprzedaży pracownikowi Nadleśnictwa lokalu mieszkalnego – pustostanu, wraz z przynależnym gruntem, będzie zobowiązane do obliczenia i pobrania od tego pracownika zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od dochodu uzyskanego z tytułu zakupu tego lokalu, opowiadającego różnicy pomiędzy ceną rynkową nabytej nieruchomości, ustaloną przez rzeczoznawcę majątkowego, a odpłatnością za ten lokal poniesioną przez pracownika, w przypadku gdy kwota zaliczki na podatek dochodowy od tego świadczenia spowoduje przekroczenie zaliczki na podatek w miesiącu sprzedaży lokalu, nad dochodem tego pracownika uzyskanym w formie pieniężnej?

Zdaniem Nadleśnictwa – Wnioskodawcy, nie będzie ono zobowiązane jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych do ustalenia i pobrania zaliczki na ten podatek od pracownika Nadleśnictwa, który nabył lokal mieszkalny – pustostan na warunkach preferencyjnych w sytuacji, gdy zaliczka na podatek dochodowy ustalona od przychodu odpowiadającego różnicy pomiędzy ceną rynkową nabytego przez pracownika lokalu mieszkalnego – pustostanu, określoną przez rzeczoznawcę majątkowego, a odpłatnością poniesioną przez tego pracownika, okazałaby się wyższa niż dochód tego pracownika uzyskany w formie pieniężnej w miesiącu sprzedaży tego lokalu.

Zgodnie z dyspozycją wyrażoną w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Zdaniem Nadleśnictwa, nabycie lokalu mieszkalnego – pustostanu przez pracownika Nadleśnictwa na preferencyjnych warunkach w oparciu o przepis art. 40a ust. 9 w zw. z ust. 4 ustawy o lasach, jest świadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, częściowo odpłatnym. Zgodnie z art. 12 ust. 3 tej ustawy, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b.

Zgodnie z art. 11 ust. 2b ww. ustawy, jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustalona według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.

Wnioskodawca w tym miejscu przywołał treść art. 11 ust. 2a. cyt. ustawy i wskazał, że jego zdaniem dla ustalenia pełnej wartości świadczenia z tytułu nabycia przez pracownika Nadleśnictwa lokalu mieszkalnego – pustostanu po preferencyjnych cenach, będą miały zastosowanie zasady określone w art. 11 ust. 2a pkt 4 ustawy podatkowej. Zatem przychodem pracownika z tego tytułu będzie różnica pomiędzy wartością rynkową tego lokalu, ustaloną przez rzeczoznawcę majątkowego, a odpłatnością ponoszoną przez pracownika za ten lokal.

Z przepisu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednoznacznie wynika, iż Nadleśnictwo jako pracodawca zobowiązane jest do doliczenia do przychodu pracownika, nabywającego lokal mieszkalny – pustostan na preferencyjnych warunkach, przychodu z tego tytułu stanowiącego różnicę pomiędzy wartością rynkową tego lokalu, ustaloną przez rzeczoznawcę majątkowego, a odpłatnością za ten lokal ponoszoną przez pracownika.

W pozostałej części swojego stanowiska Wnioskodawca przytoczył treść art. 31 oraz art. 38 ust. 1 ww. ustawy stwierdzając, że na podstawie tychże przepisów jako płatnik jest on obowiązany do obliczenia i pobrania zaliczki, wskazując jednocześnie, że z przepisów tych, ani z żadnych innych przepisów powołanej ustawy podatkowej, nie wynika jakoby płatnik, który nie ma faktycznych możliwości pobrania tej zaliczki, gdyż w danym miesiącu podatnik nie uzyskał dochodu w formie pieniężnej, był obowiązany zapłacić zaliczkę z własnych środków, a następnie dochodzić jej zwrotu od pracownika. Również żadne inne przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – zdaniem Nadleśnictwa – nie zobowiązują pracownika do wpłacenia pracodawcy stosownej zaliczki na podatek dochodowy, w wypadku nadwyżki, w danym miesiącu, zaliczki nad dochodem otrzymanym w formie pieniężnej.

Nadleśnictwo nie będzie obowiązane do pobrania zaliczki na podatek dochodowy od przychodu stanowiącego różnicę pomiędzy ceną rynkową nabytego przez pracownika lokalu – pustostanu, ustaloną przez rzeczoznawcę majątkowego, a odpłatnością poniesioną przez pracownika za ten lokal, jeżeli doliczenie tego przychodu do pozostałych przychodów pracownika z tytułu pracy, a następnie obliczenie zaliczki na podatek, zgodnie z art. 32 ustawy podatkowej, spowodowałoby nadwyżkę tej zaliczki nad dochodem uzyskanym w formie pieniężnej.

Zatem przychód stanowiący różnicę pomiędzy wartością rynkową nabytego przez pracownika lokalu – pustostanu, ustaloną przez rzeczoznawcę majątkowego, a odpłatnością ponoszoną przez pracownika za ten lokal, Nadleśnictwo będzie zobowiązane wykazać w rocznej informacji PIT-11, a pracownik będzie obowiązany uwzględnić go w rocznym zeznaniu podatkowym składanym do urzędu skarbowego i od sumy uzyskanych w danym roku podatkowym dochodów zapłacić należny podatek.

Zgodnie z art. 39 ust. 1 ww. ustawy, informację roczną, o której mowa wyżej Nadleśnictwo będzie zobowiązane w terminie do końca lutego roku następnego po roku podatkowym przekazać pracownikowi i urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania pracownika.

Wnioskodawca uważa, że jego stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydanych przez Ministra Finansów w podobnych sprawach.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje:

Na wstępie zaznaczyć należy, iż niniejsza interpretacja indywidualna stanowi interpretację przepisów prawa podatkowego dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku ze sprzedażą lokali i gruntów (pustostanów) na preferencyjnych warunkach na rzecz pracowników Nadleśnictwa. Natomiast w pozostałych zakresach wydane zostały odrębne rozstrzygnięcia.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) – opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy stanowi, iż źródłami przychodów są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Stosownie do art. 12 ust. 1 ww. ustawy za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Użyty powyżej zwrot „w szczególności” oznacza, że wymienione kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

Jak wynika z postanowień art. 12 ust. 3 ww. ustawy, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b.

Zgodnie z art. 11 ust. 2a cytowanej ustawy, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1.  jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
2.  jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;
3.  jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;
4.  w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Zatem, zgodnie z art. 11 ust. 2a pkt 4 ww. ustawy, wartość pieniężną nieodpłatnych świadczeń ustala się na podstawie cen rynkowych.

Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika (art. 11 ust. 2b ww. ustawy).

Stosownie do art. 40a ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz.U. z 2005 r. Nr 45, poz. 435, z późn. zm.) – Lasy Państwowe mogą sprzedawać nieruchomości zabudowane budynkami mieszkalnymi i samodzielne lokale mieszkalne, zwane dalej „lokalami”, oraz grunty z budynkami mieszkalnymi w budowie, nieprzydatne Lasom Państwowym.

W myśl art. 40a ust. 2 ww. ustawy, ustalenie ceny nieruchomości przy sprzedaży, o której mowa w ust. 1, następuje na zasadach określonych w przepisach o gospodarce nieruchomościami.

Z treści art. 40a ust. 4 cyt. ustawy wynika, że pracownicy i byli pracownicy Lasów Państwowych mający co najmniej trzyletni okres zatrudnienia w Lasach Państwowych, z wyjątkiem osób, z którymi stosunek pracy rozwiązany został bez wypowiedzenia z winy pracownika, posiadają pierwszeństwo nabycia lokali, których są najemcami, i w których mieszkają. Cena sprzedaży lokalu podlega łącznemu obniżeniu o 6% za każdy rok zatrudnienia w jednostkach organizacyjnych Lasów Państwowych i o 3% za każdy rok najmu tego lokalu, nie więcej jednak niż o 95%, a spłata należności może zostać rozłożona na 60 rat miesięcznych, przy czym oprocentowanie nie może przekraczać w stosunku rocznym stopy referencyjnej, określającej minimalne oprocentowanie podstawowych operacji otwartego rynku prowadzonych przez Narodowy Bank Polski, powiększonej o 2 punkty procentowe. Jeżeli osobą uprawnioną jest emeryt lub rencista, cena nabycia lokalu ustalona jest na 5% jego wartości.

Stosownie do art. 40a ust. 9 ustawy o lasach, pracownicy i byli pracownicy Lasów Państwowych niebędący najemcami lokali przeznaczonych do sprzedaży, pozostających w zarządzie Lasów Państwowych, mają pierwszeństwo nabycia lokali wolnych (pustostanów) lub gruntów z budynkami mieszkalnymi w budowie na warunkach określonych w ust. 4.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca – Nadleśnictwo zamierza sprzedać pracownikowi Lasów Państwowych nie będącemu najemcą, w drodze przetargu ograniczonego, nieprzydatny Lasom Państwowym lokal, będący pustostanem, wraz z przynależnym do niego gruntem. Zgodnie z art. 40a ust. 2 ustawy o lasach ustalenie ceny przedmiotowej nieruchomości nastąpiło na zasadach określonych w przepisach o gospodarce nieruchomościami – rzeczoznawca majątkowy określił cenę rynkową tej nieruchomości na 86.415,00 zł. Zakładając, że cena wywoławcza wyżej wymienionej nieruchomości w wyniku przetargu nie ulegałaby podwyższeniu, tj. równałaby się wartości rynkowej tej nieruchomości ustalonej przez rzeczoznawcę majątkowego, to cena nabycia nieruchomości dla pracownika z długoletnim stażem, uprawniającym do zniżki w wysokości 95% wartości ceny sprzedaży, wyniosłaby 4.320,75 zł (86.415 x 5%). Przy takim założeniu przychód z tytułu nabycia przedmiotowego lokalu po preferencyjnych cenach dla potencjalnego nabywcy nieruchomości, będącego pracownikiem Nadleśnictwa, ustalony w oparciu o przepisy art. 12 ust. 1 i ust. 3 oraz art. 11 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – wyniósłby 82.094,25 zł (86.415,00 - 4.320,75). W przedstawionej sytuacji zaliczka na podatek dochodowy od osób fizycznych, ustalona zgodnie z art. 32 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy podatkowej, wyniosłaby 14.777 zł (82.094 x 18% w przypadku gdyby pracownik w poprzednim miesiącu nie przekroczył górnej granicy pierwszego przedziału skali, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Żaden z pracowników Nadleśnictwa z długoletnim stażem pracy, nie uzyskuje miesięcznych dochodów w formie pieniężnej w wysokości umożliwiającej Nadleśnictwu pobór, na zasadach określonych w art. 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych równej 14.777 zł.

Biorąc powyższe pod uwagę, do przychodów ze stosunku pracy zalicza się każde świadczenie, które pracownik otrzyma w związku z faktem pozostawania w stosunku pracy z pracodawcą. Do przychodów ze stosunku pracy zalicza się więc zarówno otrzymane przez pracownika pieniądze, jak i wartość pieniężną świadczeń w naturze, świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. Takim przychodem jest również różnica pomiędzy ceną rynkową nabytej nieruchomości, ustaloną przez rzeczoznawcę majątkowego, a odpłatnością za ten lokal poniesioną przez pracownika.

Zgodnie z art. 31 ww. ustawy osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej, zwane dalej „zakładami pracy”, są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy – wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

Zaliczki te ww. płatnicy pobierają na zasadach określonych w art. 32 ustawy od dochodu, za który uważa się – zgodnie z ust. 2 zdanie pierwsze tegoż przepisu – uzyskane w ciągu miesiąca przychody w rozumieniu art. 12 oraz zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez płatnika, po odliczeniu kosztów uzyskania w wysokości określonej w art. 22 ust. 2 pkt 1 lub 3 oraz po odliczeniu potrąconych przez płatnika w danym miesiącu składek na ubezpieczenie społeczne, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b lub pkt 2a.

Płatnicy, o których mowa w art. 31 i 33-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty pobranych zaliczek na podatek w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a (art. 38 ust. 1 ww. ustawy).

Z treści art. 39 ust. 1 ww. ustawy wynika, że w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 31, art. 33 i art. 35, w przypadku gdy nie dokonują rocznego obliczenia podatku, są obowiązani przekazać podatnikowi i urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych – imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru (PIT-11), z zastrzeżeniem ust. 5. Informację, o której mowa w zdaniu pierwszym, sporządza się również w przypadku dokonywania wypłaty świadczeń określonych w art. 21 ust. 1 pkt 46 i 74. W informacji tej wskazuje się również dochody zwolnione od podatku dochodowego na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych.

Biorąc pod uwagę fakt, że żaden z pracowników Nadleśnictwa – Wnioskodawcy z długoletnim stażem pracy, nie uzyskuje miesięcznych dochodów w formie pieniężnej w wysokości umożliwiającej Wnioskodawcy pobór – na zasadach określonych w art. 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – stosownej, tj. należnej zaliczki na podatek dochodowy, wskazać należy, że zobowiązanie płatnika do poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych nie jest oderwane od zobowiązania podatkowego podatnika.

Za wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 26a Ordynacji podatkowej, obciążony podatkiem jest podatnik, a rola płatnika polega na dopełnieniu czynności wskazanych w art. 8 Ordynacji podatkowej. Elementem konstytutywnym odpowiedzialności płatnika jest zawsze niewpłacenie podatku, co wynika z treści art. 30 § 1 Ordynacji podatkowej, który stanowi, że płatnik odpowiada za podatek niepobrany lub podatek pobrany, a niewpłacony. Zatem płatnik odpowiada wówczas, gdy należny podatek nie wpłynął w odpowiedniej wysokości i w odpowiednim terminie na rachunek urzędu skarbowego. Ustawodawca ukształtował rolę płatnika, jako pośrednika pomiędzy podatnikiem i organem podatkowym. Czynności podejmowane przez płatnika, polegające na obliczeniu, pobraniu i wpłaceniu należności mają charakter czynności materialno – technicznych. Dlatego też płatnik pobiera podatek od podatnika i wpłaca go do organu podatkowego pełniąc rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a organem podatkowym. Odpowiedzialność płatnika za niepobrany podatek ma na celu zabezpieczenie należności Skarbu Państwa w wysokości tego podatku (z ewentualnymi odsetkami).

Jak wyżej wskazano zobowiązanie płatnika nie jest oderwane od zobowiązania samego podatnika. Jego odpowiedzialność ma zarówno odszkodowawczy (z tytułu niedopełnienia obowiązków) jak i gwarancyjny charakter. Podatnik, płacąc niepobrany przez płatnika podatek, wypełnia własne, a nie płatnika, zobowiązanie. Z chwilą zatem zapłaty podatku przez podatnika dochodzi do wygaśnięcia zobowiązania podatkowego po stronie płatnika. Brak zobowiązania powoduje natomiast, że nie można mówić o odpowiedzialności podatkowej jakiegokolwiek podmiotu w tym płatnika, za jego zapłatę.

Jak wynika z przywołanego powyżej art. 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obowiązkiem płatnika jest wykazanie w informacji PIT-11 faktycznie osiągniętego przez podatnika przychodu (dochodu) i faktycznie pobranej zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych. Informacja PIT-11 powinna zatem zawierać prawidłowe dane o osiągniętych przez podatnika przychodach (dochodach) podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym i pobranych w danym roku podatkowym zaliczkach na podatek. Informacja PIT-11 winna odzwierciedlać bowiem stan faktyczny. Jak bowiem sama nazwa wskazuje, informacja PIT-11 jest informacją o pobranych (a nie należnych) zaliczkach na podatek dochodowy.

Tym samym, skoro Nadleśnictwo (Wnioskodawca) nie będzie miało możliwości poboru pełnej zaliczki na należny podatek dochodowy od osób fizycznych ze względu na wystąpienie w danym miesiącu nadwyżki zaliczki nad uzyskany przez pracownika dochód otrzymany w formie pieniężnej, to wówczas Wnioskodawca winien pobrać zaliczkę do takiej wysokości jaka jest możliwa ze względu na wysokość dochodu. Taka sytuacja nie oznacza natomiast, że Wnioskodawca nie pobiera w ogóle zaliczki od przychodu odpowiadającego różnicy pomiędzy ceną rynkową nabytego przez pracownika lokalu mieszkalnego – pustostanu, określoną przez rzeczoznawcę majątkowego, a odpłatnością poniesioną przez tego pracownika. Od części dochodu zaliczka nie zostanie pobrana gdyż nie będzie to możliwe. Równocześnie Wnioskodawca nie ma obowiązku wpłacać z własnych środków zaliczki od dochodu pracownika. Przepisy nie przewidują również aby pracownik miał obowiązek wpłacić w takiej sytuacji brakującą część zaliczki płatnikowi. Uzyskany przez pracownika Nadleśnictwa przychód z ww. tytułu Wnioskodawca jako płatnik zobowiązany będzie wykazać w rocznej informacji PIT-11 jako przychód ze stosunku pracy, a podatnik (pracownik) będzie obowiązany uwzględnić go w rocznym zeznaniu podatkowym składanym do właściwego urzędu skarbowego i od sumy uzyskanych w danym roku podatkowym dochodów zapłacić należny podatek, czyli również od dochodu, od którego pobranie zaliczki było niemożliwe.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy, że w opisanej sytuacji nie będzie obowiązany do pobrania zaliczki od dochodu stanowiącego różnicę pomiędzy ceną rynkową nabytego przez pracownika lokalu a odpłatnością poniesioną przez pracownika należało uznać za nieprawidłowe. Płatnik ma obowiązek pobrać zaliczkę do wysokości do jakiej to jest możliwe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych wskazać należy, iż rozstrzygnięcia w nich zawarte nie są wiążące dla Organu interpretacyjnego. Interpretacje podatkowe dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i dlatego też zawarte w nich rozstrzygnięcia są indywidualnie. Nie wywołują one zatem żadnych skutków prawnych w odniesieniu do innych podatników. Ponadto zgodnie z art. 14e Ordynacji podatkowej, minister właściwy do spraw finansów publicznych może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Zawiadomienie o zmienionej interpretacji indywidualnej doręcza podmiotowi, któremu w danej sprawie interpretacja została wydana.

Natomiast w odniesieniu do przedstawionych kwot podanych we wniosku, Organ informuje, że ewentualne przeliczenia, jakich należałoby dokonać nie należą do kompetencji Organu. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem prawidłowość takiego rozliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy. W związku z powyższym Organ nie może odnieść się do wyliczeń wysokości należnego podatku wskazanych przez Wnioskodawcę.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.