Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDWL.4011.23.2025.2.TW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-09
Teza: Skutki podatkowe otrzymania kwoty w wyniku ugody zawartej
z bankiem.
Słowa kluczowe: kredyt
odsetki
umowa
zwrot
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 28 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 30 maja 2025 r. (wpływ 30 maja 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca zawarł dnia 3.06.2008 roku umowę kredyt nr (...) o kredyt hipoteczny dla
    osób fizycznych „(...)” waloryzowany kursem CHF (dalej: Umowa). Jako kwotę kredytu w
    umowie wpisano (...) zł, a walutą waloryzacji był frank szwajcarski. Zawarta umowa była
    umową kredytu indeksowanego. Tytułem kredytu wypłacono (...) PLN. Wnioskodawca
    przeznaczył środki na finansowanie budowy i zakupu od Inwestora lokalu mieszkalnego
    położonego w (...), finansowanie prac wykończeniowych oraz refinansowanie
    poniesionych przedpłat na poczet budowy i zakupu lokalu. Kredytobiorca był wówczas
    właścicielem innej nieruchomości, którą odziedziczył w drodze spadkobrania, ale w której
    nie mieszkał (zdaniem Wnioskodawcy nie ma to wpływu na ocenę niniejszej sytuacji i
    wysokość zobowiązań podatkowych). Kredyt był spłacany zgodnie z umową w walucie
    polskiej przy zastosowaniu kursów sprzedaży dewiz –aktualna tabela kursów. Na
    zabezpieczenie spłaty kredytu na nieruchomości kredytowanej została ustanowiona na
    rzecz (...) S.A. poprzednika prawnego (...) S.A. hipoteka kaucyjna na kwotę (...) zł.
    Wnioskodawca w 2021 roku wniósł do Sądu Okręgowego w (...) pozew o ustalenie
    nieważności zawartej umowy oraz zapłatę na jego rzecz kwoty (...) złotych polskich wraz z
    ustawowymi odsetkami od dnia 2.06.2021 roku. Kwota (...) złotych polskich stanowiła
    sumę rat kredytowo-odsetkowych i opłat dodatkowych związanych z kredytem na
    moment wytaczania powództwa. Wnioskodawca uważał zawartą umowę za nieważną z
    następujących przyczyn:
    1) art. 69 ust. 1 oraz ust. 2 pkt. 2 Prawa bankowego w zw. z art. 353 1 i art. 58 k.c. ze
    względu na nieważność umowy lub względnie nieistnienie zobowiązania z uwagi na
    nieokreślenie świadczenia – brak skonkretyzowania w umowie kwoty udzielonego
    kredytu, kwoty do zwrotu, waloryzację części kapitałowej kredytu (podwójna waloryzacja
    odsetkami oraz kursem walutowym) – brak skonkretyzowania w Umowie rzeczywistej
    kwoty i waluty kredytu oraz kwoty do zwrotu, a więc nieokreślenie elementów
    przedmiotowo-istotnych umowy kredytowej, w związku z brakiem zgodności między
    kwotą oznaczoną w Umowie jako kredyt a kwotą wypłaconą powodowi tytułem kredytu
    oraz brakiem zgodności między kwotą wypłaconą powodowi a kwotą jaką powód miałby
    zwrócić pozwanej;
    2) art. 3531 w zw. z art. 58 k.c. z uwagi na nieważność umowy z powodu sprzeczności z
    naturą stosunku prawnego i zasadami współżycia społecznego ze względu na
    pozostawienie swobody określenia świadczenia jednej ze stron tj. pozwanej z uwagi na to,
    że wysokość zobowiązania stron nie była w chwili zawarcia umowy znana oraz niemożliwa
    do wyliczenia, a jej wysokość uzależniona była od woli wyłącznie pozwanego (z uwagi na
    powiązanie wysokości zobowiązania z tabelami kursowymi tworzonymi przez pozwaną) a
    także z uwagi na naruszenie przez pozwaną obowiązków informacyjnych w zakresie
    przedstawienia ryzyka walutowego i rzeczywistych możliwych kosztów obsługi
    zobowiązania;
    3) art. 58 k.c. w zw. z art. 385 § 2 k. c. – w związku z niezawarciem w treści umowy
    kredytowej postanowień wyjaśniających kredytobiorcy powody zastosowania i specyfikę
    funkcjonowania mechanizmu denominacji (waloryzacji) kredytu do kursu CHF;
    4) art. 3851 oraz 58 k.c. – z uwagi na zawarcie w umowie niedozwolonych postanowień w
    rozumieniu tego przepisu polegających na zapewnieniu pozwanej prawa do dowolnego
    decydowania o wysokości kursu franka szwajcarskiego, a przez to o wysokości rat
    kredytowych i wysokości zadłużenia kredytowego oraz stosowaniu tabel ustalanych przez
    pozwaną w celu rozliczania zobowiązań wynikających z umowy, a także stosowania

    spreadu walutowego z uwagi na przeliczanie kwoty wypłaconego kredytu po kursie kupna
    waluty natomiast kwoty spłacanych rat po kursie sprzedaży zgodnie z tabelą obowiązującą
    w banku pozwanej;
    5) art. 58 w zw. z art. 3531 k.c. z uwagi na nieprzedstawienie powodowi przez bank przed
    zawarciem umowy kredytowej pełnych, rzetelnych i uczciwych informacji o specyfice
    kredytu denominowanego do kursu franka szwajcarskiego i ryzyku walutowym z
    zaciąganym kredytem
    6) art. 3531 w zw. z art. 3581 §1 i 2 k.c. w zw. z art. 58 k.c. z uwagi na zastosowanie
    podwójnej waloryzacji (waloryzacja kursem CHF i zmienną stopą procentową);
    7) art. 3531 w zw. z art. 58 k.c. z uwagi na upadek świadczenia głównego Umowy, na
    skutek wyeliminowania klauzul abuzywnych z Umowy odnoszących się do przeliczania
    świadczeń w oparciu o walutę: CHF.
    Wnioskodawca podnosił nieważność umowy z uwagi na klauzule umowne § 1 ust. 3a, § 3
    ust. 3, § 7 ust. 1. § 11 ust. 4 oraz § 13 ust. 6 Umowy .
    Wnioskodawca żądał rozliczenia zgodnie z powszechnie obowiązującą i potwierdzoną jako
    słuszną w uchwale Sądu Najwyższego, teorią dwóch kondycji na podstawie art. 405 w zw.
    z art. 410 k.c., zgodnie z którą w przypadku nieważności umowy, każdej ze stron
    przysługują niezależne roszczenia o zwrot wszelkich kwot świadczonych na rzecz drugiej
    strony w wykonaniu nieważnej umowy.
    W kwietniu 2025 roku pozwany bank (...) S.A zaproponował wnioskodawcy zakończenie
    sporu sądowego poprzez zawarcie ugody sądowej. Na moment złożenia propozycji
    ugodowej wnioskodawca miał wpłacone na rzecz banku ponad (...) PLN (tzn. o (...) PLN
    więcej, aniżeli bank wypłacił kapitału), a odsetki ustawowe za opóźnienie na jego rzecz
    wynosiły na tamten moment (...) PLN (odsetki te należne są na podstawie art. 481 w zw.
    art 455 kc i liczone są od dnia wymagalności roszczenia wnioskodawcy tj. 2.06.2021 r.).
    Łącznie w przypadku pozytywnego rozstrzygnięcia sądowego Wnioskodawca otrzymałby
    ponad (...) PLN (już po rozliczeniu (...) PLN na rzecz banku tytułem zwrotu kapitału
    kredytu). Bank w propozycji ugody proponuje zapłatę kwoty (...) PLN.
    Wnioskodawca zainteresowany jest zawarciem ugody i cofnięciem powództwa.
    Podsumowanie:
    1) Kwota wypłaconego kredytu: (...) PLN
    2) Kwota spłacona przez Wnioskodawcę: (...) PLN
    3) Różnica pomiędzy kwotą wypłaconą a spłaconą: (...) PLN
    4) Odsetki ustawowe za opóźnienie: (...) PLN
    5) Kwota, która ma być wypłacona na mocy ugody: (...) PLN
    Na mocy ugody Wnioskodawca otrzymałby zatem o około (...) PLN mniej, aniżeli
    otrzymałaby na mocy pozytywnego wyroku sądowego.
    W uzupełnieniu wniosku podał Pan, że kwota (...) PLN jest zwrotem środków nienależnie
    wpłaconych przez Pana powiększonym o odsetki ustawowe za opóźnienie w zwrocie tych
    środków i mieści się w łącznej kwocie wpłaconej przez Pana podczas spłaty kredytu.
    Zwraca Pan uwagę na podsumowanie zawarte we wniosku.
    1) Kwota wypłaconego kredytu: (...) PLN.
    2) Kwota spłacona przez Wnioskodawcę na rzecz banku: (...) PLN.
    3) Różnica pomiędzy kwotą wypłaconą a spłaconą: (...) PLN.
    4) Odsetki ustawowe za opóźnienie: (...) PLN (na mocy ugody obniżone do kwoty (...) PLN).
    5) Kwota, która ma być wypłacona na mocy ugody: (...) PLN.

## Pytanie

Czy w przypadku zawarcia przez Wnioskodawcę ugody w zaproponowanym przez Bank
    kształcie mającej na celu zakończenie sporu na tle umowy kredytowej, otrzymana kwota
    (...) PLN będzie dla Wnioskodawcy stanowić przychód i czy w związku z tym po stronie
    Wnioskodawcy powstanie obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych
    na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 2647)?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy w zaistniałym stanie faktycznym kwota (...) zł oraz (...) zł tytułem
    zwrotu kosztów procesu nie będzie stanowiła jej przychodu. Na mocy ugody
    kwestionowane przez Wnioskodawcę klauzule umowne zostałyby z umowy usunięte, w
    związku z czym Bank dokonałby na rzecz Wnioskodawcy zwrotu nienależnie – bez
    podstawy prawnej – pobranego świadczenia w kwocie (...) zł. Otrzymanie kwoty (...) zł nie
    stanowi dla Wnioskodawcy żadnej dodatkowej korzyści, a jedynie prowadzi do stanu
    rozliczeń, który jest zgodny z prawem. Wnioskodawca uważa, że zwrot przez Bank
    środków pieniężnych, które wcześniej na mocy umowy kredytu mieszkaniowego przekazał
    na rzecz Banku w ramach spłaty rat udzielonego kredytu mieszkaniowego nie będzie
    stanowił dla niego przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw.
    z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych. Wnioskodawca uważa, że nie będzie miał obowiązku zapłaty podatku
    dochodowego od osób fizycznych od zwróconej przez Bank kwoty, będącej przedmiotem
    zapytania.
    Wnioskodawca w pełni popiera uzasadnienie prawne wskazane w uzasadnieniu
    interpretacji indywidualnej wydanej w sprawie 0112-KDIL2-1.4011.514.2024.2.DJ:
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (tekst
    jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 2324 z późn. zm.):
    Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
    oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
    kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie,
    zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty
    oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo.
    Kredyt otrzymany przez Kredytobiorcę na podstawie umowy kredytowej wypełnia
    przesłanki zawarte w § 1 ust. 1 pkt 1. ust. 2 i ust. 5-7 i § 3 rozporządzenia Ministra
    Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego
    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe (Dz. U. poz. 592 ze. zm.; dalej: „rozporządzenie”), gdyż kredyt był
    zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 u.p.d.o.f., tj. wydatki na cele
    mieszkaniowe (na nabycie lokalu mieszkalnego) i miał na celu zaspokojenie potrzeb
    mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego.
    Wskazać należy, iż zgodnie z uzasadnieniem do rozporządzenia za jego wydaniem stoi
    „szczególna potrzeba wyprowadzenia istotnej zachęty do zawierania przez
    kredytodawców i kredytobiorców ugód w celu restrukturyzacji tzw. kredytów frankowych,
    które ograniczają negatywne skutki wynikające ze zmiany kursu waluty szwajcarskiej na
    możliwość terminowej spłaty kredytów mieszkaniowych denominowanych w tej walucie
    przez polskich obywateli”. Jednocześnie w uzasadnieniu wskazano, że „nie bez znaczenia
    jest fakt, że część kredytobiorców toczy spory sądowe z bankami zarzucając abuzywność
    klauzul indeksacyjnych przy hipotecznych kredytach mieszkaniowych denominowanych
    lub indeksowanych do waluty obcej. Opodatkowanie umarzanych kredytobiorcom kwot w

    sytuacji, gdy dochodzą om przed sądami nieważności zawartych przez nich umów
    (częściowej lub całkowitej), czyli podważają zasadność wymagalności tych kwot, budziłoby
    zatem istotne kontrowersje”. Ponadto „uzyskane przez kredytobiorców umorzenie
    kredytu będzie stanowiło dla tej grupy realną, wymiernie poprawiającą jej położenie
    korzyść, wyłącznie w sytuacji, jeśli działania instytucji finansowych zmierzające do
    ułatwienia spłaty zadłużenia kredytobiorcom spotkają się z synergiczną reakcją ze strony
    państwa”.
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 z póżn. zm., dalej: „u.p.d.o.f.”):
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
    wyjątkiem dochodów wymienionych w art 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na
    podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
    Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art 24-24b, art. 24c, art
    24e art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów
    z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym Jeżeli koszty
    uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
    Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
    praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11. art 19. art. 25b, art
    30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku
    kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w
    naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych Nienależne świadczenie (art. 410 w zw. z art.
    405 k.c.), nie zostało wymienione jako odrębne źródło przychodów w art. 10 ust. 1 pkt 1-8
    u.p.d.o.f.
    Z uwagi na to, że nie ma możliwości przyporządkowania danego świadczenia do
    jakiegokolwiek źródła przychodu (w tym również do „innych źródeł przychodu”, o których
    mowa w art. 20 u.p.d.o.f.), to nie można go uznać za przychód podatkowy, choćby nawet
    odpowiadał ogólnej definicji przychodu zawartego w przepisach art. 11 u.p.d.o.f. (wyroku
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 marca 2017 r., sygn. akt II FSK 164/15).
    Ponadto, u.p.d.o.f. określa dochód jako nadwyżkę przychodów nad kosztami ich uzyskania
    (art. 9 ust. 2 u.p.d.o.f.). Przychód podatkowy warunkuje możliwość powstania dochodu
    podatkowego w tym znaczeniu, że dopóki nie mamy do czynienia z przychodem w sensie
    podatkowym, dopóty nie może powstać dochód podatkowy.
    Otrzymanego zwrotu nie można traktować w kategorii przychodu podatkowego w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z zasadami
    wynikającymi z art. 11 u.p.d.o.f., ponieważ w tej sytuacji nie następuje po stronie
    Kredytobiorców żadne przysporzenie majątkowe.
    Na takim stanowisku stoi również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej. W
    interpretacjach podatkowych wskazuje, że przy nienależnie pobranych świadczeniach, po
    stronie kredytobiorców nie dochodzi do powstania przysporzenia majątkowego z tytułu
    otrzymanego zwrotu (interpretacje indywidualne: z 28 kwietnia 2023 r. nr 0114-KDIP3-
    2.4011.243.2023.1.MN ze wskazanymi tam interpretacjami indywidualnymi oraz z 28
    sierpnia 2023 r. nr 0114-KDIP3-2.4011.607.2023.2.MN).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części dotyczącej zwrotu środków
    nienależnie wpłaconych prawidłowe i w części dotyczącej wypłaty odsetek ustawowych za
    opóźnienie nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
      · dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i
        52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku
        oraz
      · dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia
        ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art.
        22 ustawy Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w
        przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem
        podatników).
    W myśl art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Ogólne określenie „przychodów” zawiera art. 11 ust. 1 ww. ustawy. Stosownie do tego
    przepisu:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
      · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
        pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
        zainkasował, objął w posiadanie”;
      · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj.
        takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
        odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć
        do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i
        wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby
        stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.

    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Katalog źródeł przychodów jest katalogiem zamkniętym. Ustawodawca „zamknął” ten
    katalog dzięki wprowadzeniu kategorii „innych źródeł”, czyli źródeł przychodów innych niż
    wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b. W sytuacji, gdy dane przysporzenie podatnika ma
    charakter przychodu i nie mieści się w żadnej z kategorii wskazanych w art. 10 ust. 1 pkt 1-
    8b ustawy, jest przypisywane do źródła z art. 10 ust. 1 pkt 9. Rozwiązanie to jest jednym z
    elementów gwarantujących realizację zasady powszechności opodatkowania.
    Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Odnosząc się do skutków podatkowych zwrotu środków nienależnie wpłaconych
    zauważam, że instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z 29 sierpnia
    1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo.
    Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia
    kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne
    przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych).
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady –
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako

    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    W Pana przypadku – w wyniku ugody ma Pan otrzymać od banku zwrot środków
    pieniężnych, które zapłacił Pan w związku z zaciągniętym kredytem. Jak wskazał Pan we
    wniosku jest to zwrot środków nienależnie wpłaconych przez Pana, powiększony o odsetki
    ustawowe za opóźnienie i mieści się on w łącznej kwocie wpłaconej przez Pana podczas
    spłaty kredytu.
    Wobec powyższego, wypłata przez bank na Pana rzecz zwrotu środków nienależnie
    wpłaconych (bez odsetek ustawowych za opóźnienie) będzie dla Pana neutralna
    podatkowo. W wyniku tego zwrotu nie osiągnie Pan bowiem konkretnego przysporzenia
    majątkowego, a więc zwrot ten nie spowoduje po Pana stronie powstania przychodu w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym - nie będzie na Panu ciążył obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych z tytułu zwrotu środków nienależnie wpłaconych.
    W związku z tym Pana stanowisko w części dotyczącej zwrotu środków nienależnie
    wpłaconych jest prawidłowe.
    Odnosząc się zaś do kwestii odsetek ustawowych za opóźnienie należy wskazać, że
    instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zgodnie z którym:
      Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może
      żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby
      opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie
      ponosi.
    Na podstawie art. 481 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki ustawowe
      za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku
      Polskiego i 5,5 punktów procentowych. Jednakże gdy wierzytelność jest
      oprocentowana według stopy wyższej, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie
      według tej wyższej stopy.
    Nie każde odsetki otrzymane przez osoby fizyczne podlegają opodatkowaniu.
    Ustawodawca przewidział w niektórych sytuacjach, w odniesieniu do odsetek, możliwość
    zwolnienia od podatku dochodowego. Takie zwolnienie przysługuje wyłącznie wówczas,
    gdy przepis omawianej ustawy zawiera w tym przedmiocie wyraźne postanowienie.
    Ustawą z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych
    ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wprowadzono art. 21 ust. 1 pkt 95b, który ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
    uzyskanych od dnia 1 stycznia 2021 r.
    Zgodnie z ww. przepisem:

      Wolne od podatku dochodowego są: odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty
      należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od
      podatku dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji
      podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Przepis art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwalnia z
    opodatkowania wszelkie odsetki za opóźnienie wypłacone w związku ze świadczeniami,
    które nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zwrot wpłaconych przez Pana środków pieniężnych nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, zatem powiązane z tym świadczeniem
    odsetki stanowią przychód z innych źródeł (tj. o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw.
    z art. 20 ust. 1 ww. ustawy), jednak podlegają zwolnieniu z opodatkowania na mocy art. 21
    ust. 1 pkt 95b tej ustawy. W konsekwencji nie będzie miał Pan obowiązku zapłaty podatku
    dochodowego od osób fizycznych od tych odsetek.
    W związku z tym Pana stanowisko w części dotyczącej wypłaty odsetek ustawowych za
    opóźnienie jest nieprawidłowe.
    Wyjaśniam, że Pana stanowisko w części dotyczącej wypłaty odsetek ustawowych za
    opóźnienie uznałem za nieprawidłowe, gdyż odsetki ustawowe stanowią dla Pana
    przychód, ale zgodnie z ww. przepisem korzystają ze zwolnienia od podatku
    dochodowego od osób fizycznych. Pańskim zaś zdaniem, kwota ta nie będzie stanowiła
    dla Pana przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    W konsekwencji, w myśl zasady, że wadliwa argumentacja prawna wnioskodawcy, przy
    prawidłowo wywiedzionym skutku prawnym, winna skutkować uznaniem stanowiska
    podatnika za nieprawidłowe, Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe w części
    dotyczącej wypłaconych Panu odsetek ustawowych za opóźnienie.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Pana we wniosku o wydanie
    interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z
    powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (Pana zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z własnego stanowiska, nieobjęte
    pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych informuję, że
    zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji
    wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego.
    Odnosząc się do powołanego przez Pana wyroku sądu administracyjnego informuję, że w
    myśl zasady wyrażonej w art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi został on wydany w indywidualnej sprawie i dotyczy wyłącznie tej
    sprawy, w której zapadł.
    Wskazuję, że nie jestem uprawniony do analizowania i oceny dokumentów załączonych do
    wniosku o interpretację lub jego uzupełnienia. Jestem związany wyłącznie opisem stanu
    faktycznego bądź zdarzenia przyszłego przedstawionym we wniosku o interpretację.
    Zatem wszystkie informacje niezbędne do oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego powinny wynikać z tego opisu. Wyjaśnić również
    należy, że wydając interpretacje indywidualne nie odnoszę się do kwot i nie dokonuję
    wyliczeń.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.