Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.384.2025.2.JMS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-01
Teza: Moment rozpoznania przychodu na gruncie podatku
dochodowego od osób prawnych, moment wystawienia
faktury.
Słowa kluczowe: faktura
faktura-faktura VAT
moment
przychód
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Data powstania przychodu
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 3
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 3a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 23 czerwca 2025 r., o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy ustalenia, czy właściwym momentem dla rozpoznania
    przychodu na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych jest moment
    wystawienia faktury dla usług Asysty.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 23 lipca 2025 r. (data
    wpływu do Organu 30 lipca2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest spółką kapitałową z siedzibą na terytorium Polski. Wnioskodawca
    podlega opodatkowaniu w Polsce od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce
    ich osiągania (jest rezydentem podatkowym w Polsce). Spółka nie jest częścią Grupy
    Kapitałowej.
    Spółka jest producentem platformy do budowania aplikacji (...) dla (...) firm - (...) ((...)) Swoją
    działalność biznesową opiera na tworzeniu, rozwoju, wdrażaniu i utrzymywaniu autorskiej
    platformy „(...)”, a następnie sprzedaży dostępu do platformy. (...) jako platforma (...) do (...)
    procesów biznesowych umożliwia działom IT oraz projektantom aplikacji tworzenie
    rozwiązań dla biznesu w sposób zwinny i iteracyjny. (...) umożliwia klientowi końcowemu
    szybką i efektywną automatyzację procesów biznesowych bez potrzeby (...). Rewolucyjna
    technologia (...) radykalnie zmienia proces dostarczania aplikacji biznesowych oraz ich
    modyfikację, poprzez skrócenie czasu i zmniejszenie ryzyka projektowego do minimum.
    Platforma (...) jest w pełni autorskim projektem, który umożliwia pełną integrację z
    platformami pracy grupowej (...). W ofercie Wnioskodawcy znajdują się specjalistyczne
    aplikacje, wdrożenia usług oraz szkolenia.
    Spółka w swojej ofercie świadczonych usług posiada usługę wdrożenia platformy (...) u
    klienta. Wdrożenie polega na konfiguracji poszczególnych aplikacji, obiegów dokumentów
    lub zadań oraz realizacja rozwiązań indywidualnych. Spółka zawiera z klientem umowę,
    która obejmuje wykonanie (...), których celem jest zaprojektowanie, wdrożenie i
    uruchomienie systemu. Klient wdrażając produkt decyduje w jaki sposób będzie z niej
    korzystać. Z platformy (...) może korzystać w modelu (...), na dowolnym środowisku
    chmurowym albo na własnych serwerach.
    Klient kupując usługę wdrożenia może dodatkowo kupić usługę Asysty, która gwarantuje
    określone czasy reakcji na zgłoszenia klienta na helpdesk. Umowa między stronami jest
    podpisana na czas nieokreślony z możliwością jej wypowiedzenia i obejmuje konfigurację
    obiegów oraz rozwiązania indywidualne zrealizowane podczas wdrożenia systemu
    obiegów dokumentów w oparciu o umowę o wdrożenie.
    W zakresie świadczonej usługi Asysty jest:
    - Naprawa błędów oraz błędów krytycznych zgłoszonych przez klienta w określonych
      ramach czasowych;
    - Możliwość skorzystania z konsultingu w określonym maksymalnym wymiarze godzin;
    - Zapewnienie możliwości rozbudowy wdrożonych u Klienta rozwiązań indywidualnych
      oraz świadczenia usług rozbudowy systemu w przyszłości.
    Spółka udostępnia klientowi procedurę zgłoszeń serwisowych jako załącznik do umowy.
    Procedura ta wskazuje, że zgłoszenia realizowane są przez portal udostępniony klientowi,
    w razie awarii portalu klient może dokonywać zgłoszenia poprzez maila lub telefonicznie.
    Reakcja Spółki na zgłoszone błędy oraz błędy krytyczne została określona w umowie
    między stronami i obejmuje robocze dni. W razie gdyby klient nie zakupił usługi Asysty
    zgłoszenia te również byłyby możliwe w ramach gwarancji aczkolwiek termin ich
    rozwiązania nie byłby w żaden sposób gwarantowany.
    Wynagrodzenie za usługę Asysty jest niezależne od ilości zgłoszeń błędów i usterek i
    każdorazowo składa się z części obejmującej zryczałtowany koszt usług konsultacji, części

    zryczałtowanego kosztu obsługi błędów oraz części zmiennej obejmującej ewentualne
    koszty realizacji konsultacji, interwencji i zgłoszeń zmian wykraczające poza limit określony
    w umowie. Powyższe wynagrodzenie za usługę jest najczęściej regulowane z góry za każdy
    rok, kwartał lub miesiąc.
    Asysty na podstawie faktury VAT. Klient otrzymuje fakturę za usługę, na której widnieje
    informacja za jaki okres jest usługa. Należność z tytułu wynagrodzenia za pierwszy okres
    świadczenia Asysty zostanie wyliczona proporcjonalnie do ilości dni świadczenia usługi w
    okresie od daty początkowej do końca bieżącego kwartału kalendarzowego. Płatność
    realizowana jest zazwyczaj w terminie 14 dni od daty wystawienia faktury.
    Klient kupując usługę wdrożenia ma możliwość zakupienia usługi Asysty, nie jest ona
    obowiązkowa. Jednak usługa ta zapewnia wsparcie serwisowe oraz konsultingowe do
    wdrożonej platformy (...) z zachowaniem określonych ram czasowych. To od klienta zależy
    czy z tej usługi skorzysta. Można zauważyć, że Spółka sprzedając usługę Asysty sprzedaje
    klientowi gotowość do realizacji określonych świadczeń w okresie obowiązywania usługi w
    zamian za wynagrodzenie.
    W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 23 lipca 2025 r. wskazali Państwo co następuje:
    1) Czy umowa dotycząca usług Asysty zawarta przez Państwa z Klientem zawiera
      postanowienia dotyczące okresów rozliczeniowych - jeżeli tak, to jakie są to okresy i z
      jakiego dokumentu wynikają (umowa, faktura, itp.)?
    Zgodnie z umową usługa Asysty rozliczana jest w okresach rozliczeniowych: najczęściej
    kwartalnie, ale zdarza się również okres roczny lub miesięczny. Umowa obowiązuje na
    czas nieokreślony z możliwością jej wypowiedzenia z zachowaniem okresu
    wypowiedzenia. Klient otrzymuje fakturę za usługę, na której widnieje informacja z
    okresem, za który rozliczane są usługi Asysty (np. 1 stycznia 2025 r. – 31 marca 2025 r.).
    Na tej podstawie klient płaci za usługę. Usługa ta jest w kolejnych okresach
    rozliczeniowych fakturowana na podstawie podpisanej umowy, z tym, że na fakturze
    następuje wskazanie okresu obowiązywania usługi Asysty, za który jest wystawiona.
    Również wskazane są w umowie pomiędzy Spółką a Klientem daty wystawienia faktury tj.
    najczęściej na początku okresu rozliczeniowego, do 10 dnia pierwszego miesiąca kwartału.
    Również w umowie zawarta jest informacja na temat terminu płatności, najczęściej jest to
    14 dni o daty wystawienia faktury.
    2) Czy płatność za usługi Asysty dokonywana jest z „z góry” na podstawie i po otrzymaniu
      faktury? Jeśli nie, proszę wskazać jakie postanowienia odnośnie terminu płatności w
      ramach usługi Asysty są ustalane z Klientem i z czego one wynikają ?
    Tak, należność z tytułu usługi Asysty regulowana jest „z góry" na podstawie wystawionej
    faktury VAT, najczęściej płatnej w terminie 14 dni od daty wystawienia faktury lub w innym
    terminie ustalonym między stronami. Termin płatności jest zawsze wskazany w zawartej
    między stronami Umowie.

## Pytanie

Czy właściwym momentem dla rozpoznania przychodu na gruncie podatku dochodowego
    od osób prawnych jest moment wystawienia faktury dla usług Asysty?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2020 r. poz. 1406, dalej: „ustawa CIT”), przychodami są
    w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Artykuł 12 ust. 3 ustawy CIT wskazuje, że za przychody związane z działalnością
    gospodarczą, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby
    nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów,
    udzielonych bonifikat i skont.

    Jednocześnie art. 12 ust. 3a ustawy CIT określa datę powstania przychodu, zgodnie z
    którym jest to dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi,
    albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:
    1. wystawienia faktury albo
    2. uregulowania należności.
    Przepis ten wprowadza ogólną zasadę decydującą o dacie powstania przychodu.
    Powstanie przychodu następuje w dniu zaistnienia ww. zdarzeń (wydania rzeczy, zbycia
    prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi), a jeżeli
    wystąpią one po dniu wystawienia faktury, czy po dniu dokonania zapłaty należności, o
    momencie powstania przychodu decydują te dni, a nie fakt zaistnienia konkretnego
    zdarzenia.
    W przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie art. 12 ust. 3a ustawy CIT, co oznacza, że
    przychód powstanie z dniem zaistnienia najwcześniejszego ze zdarzeń wymienionych w
    tym przepisie, tj. wykonania usługi, wystawienia faktury bądź uregulowania płatności.
    Patrząc na fakt, iż faktura jest zawsze wystawiana przez Spółkę przed dniem płatności
    odnosząc przedstawione przepisy, należy wskazać, że przychód należy rozpoznać w
    terminie wystawienia faktury, mimo iż klient może nie uiścić terminowo wymaganej za
    korzystanie opłaty. W takiej sytuacji Spółka mimo nieuzyskania faktycznego wpływu
    środków pieniężnych w terminie będzie zobowiązana wykazać przychód podatkowy w
    terminie wystawienia faktury z tytułu pierwszego zakupu bądź przedłużenia usługi Asysty.
    Prawidłowość przedstawionego przez Wnioskodawcę stanowiska potwierdzona została w
    interpretacjach indywidualnych.
    Tytułem przykładu wskazać można:
    - Interpretację indywidualną, gdzie wniosek składany był przez Spółkę, Interpretacja
      Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dn. 06.03.2025 r.. sygn. 0111-KDIB1-
      2.4010.751.2024.2.BD, w której organ przyjął za prawidłowe stanowisko podatnika, że:
      „(...) moment powstania przychodu na gruncie podatku dochodowego od osób
      prawnych jest moment wystawienia faktury".
    - Interpretację Izby Skarbowej z 29.09.2020 r., sygn. 0111-KDIB1-1.4010.268.2020.2.ŚS, w
      której organ przyjął za prawidłowe stanowisko podatnika, że: „(...) moment powstania
      przychodu jest zgodny z art. 12 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób
      prawnych.
    - Interpretację Izby Skarbowej z 09.06.2017 r., sygn. 0115-KDIT2-3.4010.38.2017.2.JG w
      której organ przyjął za prawidłowe stanowisko podatnika, że: „(...) moment powstania
      przychodu jest zgodny z art. 12ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób
      prawnych.
    - Interpretację Izby Skarbowej w Katowicach z 18.01.2011 r., sygn. IBPBI/2/423-1460-10
      /AP, w której organ przyjął za prawidłowe stanowisko podatnika, że: „(...) moment
      powstania przychodu jest zgodny z art. 12ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od
      osób prawnych.
    Wobec powyższego w imieniu Wnioskodawcy uprzejmie wnoszę o potwierdzenie
    przedstawionego powyżej stanowiska w sprawie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W

    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa CIT”):
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
      pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Stosownie do art. 12 ust. 3 ustawy CIT:
      Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi
      produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z
      zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1
      pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie
      otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i
      skont.
    Zatem przychodem są wszelkie przysporzenia majątkowe o charakterze trwałym, których
    rzeczywiste otrzymanie, a w niektórych przypadkach już sam fakt, że są należne,
    powoduje obowiązek zapłaty podatku dochodowego. Co do zasady, o zaliczeniu danego
    przysporzenia majątkowego do przychodów decyduje definitywny charakter tego
    przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa.
    Objęte powyższą regulacją przychody muszą być więc następstwem prowadzonej
    działalności gospodarczej, stąd też między przychodem a działalnością gospodarczą musi
    istnieć związek skutkujący powstaniem przychodu. Określenie „związane z działalnością
    gospodarczą” pojmuje się dość szeroko uznając tym samym, iż przychodami z tego źródła
    są nie tylko przychody będące bezpośrednim wynikiem tej działalności, ale także
    przychody z każdej innej działalności z nią związanej, w tym w szczególności z tytułu
    niektórych operacji finansowych.
    Przychody należne to wszelkiego rodzaju przychody, co do których przysługuje
    podatnikowi uprawnienie do ich dochodzenia, czyli takie, które wynikają z konkretnego
    stosunku prawnego. „Należność” wynika z treści stosunku prawnego, a odnosi się
    zarówno do możliwości dochodzenia konkretnego świadczenia oraz do powinności jego
    spełnienia. Oznacza to, że powstanie przychodów należnych związane jest z powstaniem
    wierzytelności. Ponieważ wierzytelność to termin wywodzący się z prawa cywilnego, to
    przychodami należnymi są przychody wymagalne w rozumieniu prawa cywilnego, tj.
    możliwe do prawnie skutecznego ich dochodzenia.
    Dla ustalenia przychodu w podatku dochodowym od osób prawnych istotnym
    zagadnieniem jest określenie daty uzyskania przychodu, z którą ustawa o podatku
    dochodowym od osób prawnych łączy moment powstania obowiązku podatkowego.
    Podstawowa zasada określania daty powstania przychodu związanego z działalnością
    gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej została uregulowana przez
    ustawodawcę w treści art. 12 ust. 3a ustawy CIT:
      Za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem
      ust. 3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub
      wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:
      1) wystawienia faktury albo
      2) uregulowania należności.
    Z art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, wynika, że dla rozpoznania przychodu osiąganego przez
    podatnika w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą istotne pozostają daty
    zaistnienia następujących zdarzeń:

    - w zależności od przedmiotu tej działalności – wydania rzeczy, zbycia prawa
      majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi;
    - wystawienia faktury;
    - uregulowania należności.
    Przychód osiągany przez podatnika co do zasady powstaje w dacie zajścia
    najwcześniejszej z ww. okoliczności. Pierwszeństwo w kształtowaniu daty powstania
    przychodu ma dzień dokonania czynności - wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego,
    wykonania usługi lub jej częściowego wykonania, przy czym dzień wystawienia faktury lub
    uregulowania należności jest ostatecznym terminem, który stanowi o dacie powstania
    przychodu. Ponadto dodać należy, że jeśli zaistniałe wyżej zdarzenia, tj. wydanie rzeczy,
    zbycie prawa majątkowego, wykonanie lub częściowe wykonanie usługi wystąpią po dniu
    wystawienia faktury czy po dniu dokonania zapłaty należności, o momencie powstania
    przychodu decyduje dzień wystawienia faktury lub uregulowania należności, a nie fakt
    zaistnienia konkretnego zdarzenia.
    Ustawodawca przewidział także szczególną sytuację, gdy strony ustalą, że usługa jest
    rozliczana w okresach rozliczeniowych.
    Zastosowanie ma wówczas przepis art. 12 ust. 3c ustawy CIT:
      Jeżeli strony ustalą, iż usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę
      powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w
      umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku.
    Analizując przepis art. 12 ust. 3c ustawy CIT, należy zauważyć, że:
    - dotyczy on wszystkich usług, które strony rozliczają cyklicznie; ustawodawca w żaden
      sposób nie zawęził katalogu tych usług;
    - strony ustaliły, że będą one rozliczane cyklicznie;
    - wspomniana regulacja dotyczy tylko usług, nie obejmuje natomiast dostawy towarów,
      nawet jeżeli ma ona charakter ciągły;
    - okres rozliczeniowy może wynikać zarówno z umowy, jak i z wystawionej faktury VAT;
    - okres rozliczeniowy nie może być dłuższy niż 1 rok;
    - w przypadku usług rozliczanych w okresach cyklicznych datą powstania przychodu jest
      zawsze koniec okresu rozliczeniowego, nie ma natomiast wówczas znaczenia, ani data
      wystawienia faktury, ani data otrzymania należności.
    Ponadto, jak stanowi art. 12 ust. 3e ustawy CIT:
      W przypadku otrzymania przychodu, o którym mowa w ust. 3, do którego nie stosuje
      się ust. 3a, 3c, 3d i 3f, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania
      zapłaty.
    W tym miejscu należy podkreślić, że przepisy podatkowe nie definiują pojęcia usług
    ciągłych. W odniesieniu do kwestii powstania przychodów należnych w zakresie tzw. usług
    ciągłych należy sprecyzować zakres tego pojęcia.
    Słownikowe znaczenie słowa „ciągłość” to „łączność, nieprzerywający się związek jakichś
    faktów, brak luk, przerw w czasie albo w przestrzeni. To także dziejący się, odbywający się,
    trwający stale, nieustannie, bezustanny, ustawiczny, stale się powtarzający, stały”.
    Usługi o charakterze ciągłym obejmują czynności polegające na stałym i powtarzalnym
    (trwałym) zachowaniu strony zobowiązanej do ich świadczenia. Wynikają one ze
    zobowiązania o charakterze ciągłym, które wytwarza trwały stosunek prawny i z którego
    wypływają obowiązki ciągłe bądź okresowe. Istotą usług o charakterze ciągłym jest stałe i
    powtarzalne zachowanie się osoby zobowiązanej do ich świadczenia zgodnie z treścią
    umowy i w okresie, na jaki została ona zawarta.

    Zatem, w odniesieniu do usług ciągłych rozliczanych okresowo (w okresach
    rozliczeniowych) - co powinno wynikać z ustaleń między stronami - za datę powstania
    przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na
    wystawionej fakturze, zgodnie z dyspozycją art. 12 ust. 3c ustawy o CIT.
    Przepisy podatkowe nie zawierają również definicji pojęcia okresu rozliczeniowego. Zatem
    należy odwołać się do wykładni literalnej przepisu art. 12 ust. 3c ustawy CIT. Zgodnie z
    definicją słownikową (vide: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN):
    - „okres” to m.in. „czas, w którym ma miejsce jakieś zjawisko cykliczne i po jego upływie
      powtarza się jego przebieg”;
    - „rozliczeniowy” to m.in. „dotyczący rozliczenia - uregulowania wzajemnych należności”;
    - „rozliczenie” to „uregulowanie wzajemnych należności, zobowiązań między
      przedsiębiorstwem i dostawcami, dłużnikami i wierzycielami, pracodawcami i
      pracownikami itp.”.
    Tym samym, pojęcie „okres rozliczeniowy” oznacza umownie zdefiniowany powtarzalny
    przedział czasowy, którego upłynięcie pociąga za sobą obowiązek uregulowania przez
    dane podmioty wzajemnych zobowiązań finansowych, np. miesiąc, kwartał, rok.
    W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 12 ust. 3c ustawy o CIT, rozpoznanie
    przychodu winno następować nie rzadziej niż raz w roku. Sformułowanie „nie rzadziej niż
    raz w roku” odnosi się do okresu w jakim świadczona usługa jest rozliczana. Oznacza to, że
    okres rozliczeniowy nie może być dłuższy niż 12 miesięcy. Istotnym dla wskazania daty
    powstania przychodu jest okoliczność ustalenia w umowie (fakturze) rozliczania w
    okresach rozliczeniowych i ustalenie tych okresów. Wystąpienie więc tej sytuacji - zależnej
    wyłącznie od woli stron - skutkuje rozliczaniem przychodu w zgodzie z cytowanym
    przepisem art. 12 ust. 3c ustawy o CIT, tj. w okresach rozliczeniowych. W takim przypadku
    przychód z tytułu usług o ustalonym okresie rozliczeniowym powinien być określany w
    ostatnim dniu przyjętego przez strony okresu rozliczeniowego, a data wystawienia faktury
    oraz termin płatności nie decydują o terminie powstania przychodu.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy właściwym momentem dla rozpoznania
    przychodu na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych jest moment
    wystawienia faktury dla usług Asysty.
    Jak Państwo wskazali w opisie sprawy, usługa Asysty rozliczana jest w okresach
    rozliczeniowych: najczęściej kwartalnie, ale zdarza się również okres roczny lub
    miesięczny. Klient otrzymuje fakturę za usługę, na której widnieje informacja z okresem,
    za który rozliczane są usługi Asysty (np. 1 stycznia 2025 r. – 31 marca 2025 r.).
    W przedmiotowej sprawie, w sytuacji określenia okresów rozliczeniowych, ma więc
    zastosowanie art. 12 ust. 3c ustawy o CIT. Zatem, przychód powstanie każdorazowo w
    ostatnim dniu upływu każdego kolejnego okresu rozliczeniowego, nie rzadziej jednak niż
    raz w roku.
    W konsekwencji, Państwa stanowisko zgodnie z którym zastosowanie znajdzie art. 12 ust.
    3a ustawy CIT, należy uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Odnosząc się do powołanej we wniosku interpretacji, wskazać należy, że rozstrzygnięcie w
    niej zawarte dotyczy konkretnej indywidualnej sprawy w określonym stanie faktycznym
    /zdarzeniu przyszłym i w tej sprawie rozstrzygnięcie w niej zawarte jest wiążące, zatem nie
    może przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.