Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/443-388/14-7/IR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-08-05
Teza: możliwość obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z tytułu nakładów inwestycyjnych poniesionych na budowę budynku usługowo-biurowego wraz z dworcem dla autobusów w ramach projektu
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; inwestycje; odliczenia-prawo do odliczenia; przekazanie-przekazanie nieodpłatne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 21 maja 2014 r. (data wpływu 22 maja 2014 r.), uzupełnionym pismami z dnia: 1 lipca 2014 r. (data wpływu 3 lipca 2014 r.), z dnia 15 lipca 2014 r. (data wpływu 18 lipca 2014 r.) i z dnia 22 lipca 2014 r. (data wpływu 25 lipca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z tytułu nakładów inwestycyjnych poniesionych na budowę budynku usługowo-biurowego wraz z dworcem dla autobusów w ramach projektu „\`(...)\`” – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 maja 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z tytułu nakładów inwestycyjnych poniesionych na budowę budynku usługowo-biurowego wraz z dworcem dla autobusów w ramach projektu „\`(...)\`”.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismami z dnia 1 lipca 2014 r., 15 lipca 2014 r. oraz 22 lipca 2014 r. poprzez doprecyzowanie opisu sprawy, przedmiotu wniosku oraz kwestie związane z reprezentacją.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Podatnik realizuje inwestycję polegającą na budowie budynku usługowo-biurowego wraz z dworcem dla autobusów p.n. „\`(...)\`”. Środki pozyskane na inwestycję pochodzą z wkładu własnego Powiatu w ilości 24,06% i z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa \`(...)\` na lata 2007-2013 w ilości 73,94%. Planowane zakończenie inwestycji to czerwiec 2014 roku. Po oddaniu do użytkowania obiekt będzie stanowił własność Powiatu \`(...)\`ego (Wnioskodawca).

Powiat zamierza oddać ten obiekt w nieodpłatny zarząd swojej jednostce budżetowej \`(...)\` Inkubator Przedsiębiorczości. Aktualnie \`(...)\` Inkubator Przedsiębiorczości korzysta ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie artykułu 113 ust. 1 ustawy o VAT. Przed oddaniem obiektu w nieodpłatny zarząd przez Powiat, \`(...)\` Inkubatorowi Przedsiębiorczości, ten ostatni stanie się czynnym podatnikiem VAT, korzystając z art. 113 ust. 4. Po przyjęciu nieruchomości przez \`(...)\` Inkubator Przedsiębiorczości, ten jako jednostka budżetowa Powiatu, działając w imieniu własnych, a wykonując zadania własne Powiatu, będzie wynajmował lokale biurowe, usługowe, po preferencyjnych cenach na rzecz osób rozpoczynających działalność gospodarczą, a dworzec autobusowy firmie PKS Sp. z o.o.. Sprzedaż powierzchni nieruchomości będzie wykonywana na podstawie umowy cywilnoprawnej umowa najmu, a do ceny będzie naliczany podatek VAT w stawce 23%.

W piśmie z dnia 1 lipca 2014 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku Wnioskodawca wskazał, iż:

1.  Jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
2.  Obecnie zostały już oddane do użytkowania efekty realizowanej inwestycji tj. budynek usługowo-biurowy wraz z dworcem dla autobusów.
3.  Budynek usługowo-biurowy wraz z budynkiem dworca autobusowego po ich oddaniu będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
4.  Faktury dokumentujące wydatki poniesione na realizację przedmiotowej inwestycji wystawione są na Powiat.
5.  Jednostka budżetowa – \`(...)\` Inkubator Przedsiębiorczości będzie świadczyć usługi najmu w imieniu własnym a dochody z tego tytułu zgodnie z zasadą funkcjonowania jednostek budżetowych odprowadza na rachunek Powiatu.
6.  W odpowiedzi na pytanie o treści „Czy Wnioskodawca w swoich rozliczeniach z tytułu podatku od towarów i usług uwzględnia czynności dokonywane przez ww. jednostkę budżetową?” wskazał, iż Wnioskodawca w swoich rozliczeniach z tytułu podatku od towarów i usług będzie uwzględniał czynności dokonywane przez jednostkę budżetową.
7.  W dokumentach sprzedaży usług wynajmu pomieszczeń biurowych będzie figurowała jednostka budżetowa – \`(...)\` Inkubator Przedsiębiorczości.

Następnie w piśmie z dnia 22 lipca 2014 r. Wnioskodawca sprostował ww. informację stanowiącą odpowiedź na pytanie o treści „Czy Wnioskodawca w swoich rozliczeniach z tytułu podatku od towarów i usług uwzględnia czynności dokonywane przez ww. jednostkę budżetową?” wskazując, iż nie uwzględnia w swoich rozliczeniach z tytułu podatku od towarów i usług czynności dokonywanych przez jednostkę budżetową Powiatu – \`(...)\` Inkubator Przedsiębiorczości.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w przedstawionym stanie faktycznym Powiat, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, będzie mógł obniżyć podatek należny o podatek naliczony z poniesionych nakładów inwestycyjnych na budowę obiektu realizowanego w ramach projektu „\`(...)\`”?

Zdaniem Wnioskodawcy, działając w oparciu o zapisy art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, oraz Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego opodatkowania od wartości dodanej, w trakcie realizacji inwestycji oraz po jej zakończeniu Podatnik, w związku z przeznaczeniem obiektu dla sprzedaży opodatkowanej, będzie mógł dokonać obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z poniesionych nakładów inwestycyjnych. Z przepisów prawa podatkowego (ustawy o VAT) wynika, że aby można było dokonać odliczenia podatku naliczonego od należnego (zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym na rachunek bankowy) Podatnik musi spełnić łącznie dwa warunki:

1.  być zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT,
2.  ponoszone i poniesione wydatki przez czynnego Podatnika podatku VAT muszą być dokonane w związku z sprzedażą opodatkowaną.

W ocenie Zainteresowanego, w omawianym przypadku obie przesłanki są/będą spełnione. Zamiarem strony jest przeznaczenie nieruchomości na cele związane z działalnością opodatkowaną. Wprawdzie sprzedaż będzie realizowana za pośrednictwem jednostki budżetowej, ale samorządowa jednostka budżetowa jest podmiotem powiązanym z jednostką samorządu terytorialnego, utworzoną w celu realizowania działań jednostki powołującej, a osiągnięty dochód na tej działalności, w konsekwencji będzie odprowadzony do Powiatu.

Zgodnie z orzecznictwem TSUE, jak i polskich sądów (wyrok WSA w Rzeszowie 27 marca 2014 roku, wyrok WSA w Krakowie I SA/Kr 54/13 z dnia 27 lutego 2013 roku), przemawia za uznaniem, że prawo do odliczenia VAT przysługuje również w sytuacji, gdy zakup towarów i usług dokonał podmiot inny (dla podatku od towarów i usług) niż ten, który wykonał następnie czynności opodatkowane, z wykorzystaniem tych towarów i usług, jeżeli istniała pomiędzy tymi podmiotami szczególna więź ekonomiczna lub gdy stanowiły one jeden podmiot podzielony wyłącznie formalnie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z ogólną zasadą zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do przepisu art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W myśl art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Na mocy art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Przymiot podatnika podatku od towarów i usług przypisany jest osobie fizycznej, osobie prawnej, jednostce organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, samodzielnie wykonującej działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Samodzielność gospodarcza w prowadzeniu działalności gospodarczej oznacza możliwość podejmowania decyzji, a zarazem posiadanie odpowiedniego stopnia odpowiedzialności za podjęte decyzje, w tym za szkody poniesione wobec osób trzecich, jak również ponoszenie przez podmiot ryzyka gospodarczego.

Należy ponadto zwrócić uwagę na treść przepisów dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.). Mianowicie zgodnie z art. 9 Dyrektywy, podatnikiem jest każda osoba wykonująca samodzielnie i niezależnie od miejsca zamieszkania działalność gospodarczą bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu. Powyższe przepisy wskazują, że niezależnie od częstotliwości wykonania danej czynności, czynność ta podlega opodatkowaniu jeśli podmiot wykorzystuje w sposób ciągły w celach zarobkowych swój majątek.

Wobec powyższego, za podatnika podatku VAT będzie uznany tylko taki podmiot, który dokonuje czynności zmierzających do wykorzystania nabytych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W tym zakresie wskazać należy na orzeczenie TSUE z dnia 13 marca 2014 r. w sprawie C-204/13, w którym TSUE stwierdził m.in.: „Tak więc, jak już orzekł Trybunał, aby można było przyznać podatnikowi prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT i określić zakres tego prawa, zasadniczo konieczne jest istnienie bezpośredniego i ścisłego związku pomiędzy konkretną transakcją powodującą naliczenie podatku a jedną lub kilkoma transakcjami objętymi podatkiem należnym, które rodzą prawo do odliczenia (zob. wyrok z dnia 21 lutego 2013 r. w sprawie C 104/12 Becker, pkt 19 i przytoczone tam orzecznictwo).

Tymczasem należy stwierdzić, że w sporze rozstrzygniętym w ww. wyroku w sprawie Polski Trawertyn transakcja objęta podatkiem należnym przeprowadzona przez dwóch przyszłych wspólników, czyli wniesienie nieruchomości do spółki z tytułu wydatków inwestycyjnych do celów działalności gospodarczej tej spółki, objęta była niewątpliwie zakresem stosowania podatku VAT, ale stanowiła transakcję zwolnioną z tego podatku. Natomiast w sprawie rozpatrywanej w postępowaniu głównym transakcja objęta podatkiem należnym nie jest objęta zakresem stosowania podatku VAT, ponieważ nieodpłatne udostępnienie klienteli nowej spółce nie może być uznane za „działalność gospodarczą” w rozumieniu szóstej dyrektywy.

Wspomniane udostępnienie klienteli nowej spółce jest bowiem „nieodpłatne” i w związku z tym nie jest objęte ani zakresem stosowania art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy, który dotyczy wyłącznie dostawy towarów lub świadczenia usług dokonywanych odpłatnie, ani zakresem stosowania art. 4 ust. 1 i 2 szóstej dyrektywy, który dotyczy wyłącznie wykorzystywania własności dóbr materialnych lub niematerialnych celem stałego osiągania zysku.” (pkt 34-36 wyroku).

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca będący zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług realizuje inwestycję polegającą na budowie budynku usługowo-biurowego wraz z dworcem dla autobusów p.n. „\`(...)\`”. Planowane zakończenie inwestycji to czerwiec 2014 roku. Po oddaniu do użytkowania obiekt będzie stanowił własność Wnioskodawcy (Powiatu), który zamierza oddać ten obiekt w nieodpłatny zarząd swojej jednostce budżetowej \`(...)\` Inkubator Przedsiębiorczości.

Aktualnie \`(...)\` Inkubator Przedsiębiorczości korzysta ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie artykułu 113 ust. 1 ustawy o VAT. Przed oddaniem obiektu w nieodpłatny zarząd przez Powiat \`(...)\` Inkubatorowi Przedsiębiorczości, ten ostatni stanie się czynnym podatnikiem VAT, korzystając z art. 113 ust. 4. Po przyjęciu nieruchomości przez \`(...)\` Inkubator Przedsiębiorczości, ten jako jednostka budżetowa Powiatu, działając w imieniu własnych, a wykonując zadania własne Powiatu, będzie wynajmował lokale biurowe, usługowe, po preferencyjnych cenach na rzecz osób rozpoczynających działalność gospodarczą, a dworzec autobusowy firmie PKS Sp. z o.o. Sprzedaż powierzchni nieruchomości będzie wykonywana na podstawie umowy cywilnoprawnej umowa najmu, a do ceny będzie naliczany podatek VAT w stawce 23%.

Nadto Wnioskodawca wskazał, iż obecnie zostały już oddane do użytkowania efekty realizowanej inwestycji tj. budynek usługowo-biurowy wraz z dworcem dla autobusów. Budynek usługowo-biurowy wraz z budynkiem dworca autobusowego po ich oddaniu będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Faktury dokumentujące wydatki poniesione na realizację przedmiotowej inwestycji wystawione są na Powiat. Jednostka budżetowa – \`(...)\` Inkubator Przedsiębiorczości będzie świadczyć usługi najmu w imieniu własnym a dochody z tego tytułu zgodnie z zasadą funkcjonowania jednostek budżetowych odprowadza na rachunek Powiatu. Wnioskodawca w swoich rozliczeniach z tytułu podatku od towarów i usług nie uwzględnia czynności dokonywanych przez jednostkę budżetową. W dokumentach sprzedaży usług wynajmu pomieszczeń biurowych będzie figurowała jednostka budżetowa – \`(...)\` Inkubator Przedsiębiorczości.

Odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy w kwestii możliwości obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z tytułu nakładów inwestycyjnych poniesionych na budowę budynku usługowo-biurowego wraz z dworcem dla autobusów wskazać należy, że - wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy - powstałe efekty realizowanej inwestycji po ich oddaniu w nieodpłatny zarząd nie będą wykorzystywane przez Powiat do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Mając na uwadze bowiem uregulowania zawarte w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, należy stwierdzić, iż w przypadku przekazania efektów realizowanej inwestycji w nieodpłatny zarząd, Powiat nie będzie używać ich do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i tym samym w powyższym zakresie Wnioskodawca nie będzie działać jako podatnik, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. W konsekwencji powyższa czynność będzie wyłączona całkowicie z systemu podatku VAT.

Jednocześnie należy podkreślić, iż jak wynika z okoliczności sprawy, jednostka budżetowa – \`(...)\` Inkubator Przedsiębiorczości, która otrzyma ww. nieruchomości w nieodpłatny zarząd, będzie odrębnym od Powiatu podatnikiem podatku od towarów i usług i będzie świadczyć usługi najmu w imieniu własnym na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. W dokumentach sprzedaży usług wynajmu pomieszczeń będzie figurowała ww. jednostka budżetowa. Powiat z kolei w swoich rozliczeniach z tytułu podatku od towarów i usług nie będzie uwzględniał czynności dokonywane przez jednostkę budżetową. Tym samym nie sposób zgodzić się z twierdzeniem Wnioskodawcy, że budynek usługowo-biurowy wraz z budynkiem dworca autobusowego po ich oddaniu do użytkowania będą wykorzystywane przez Powiat do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Należy zatem stwierdzić, iż zakupy towarów i usług związane z realizacją inwestycji polegającej na budowie budynku usługowo-biurowego wraz z dworcem dla autobusów w ramach projektu p.n. „\`(...)\`” będą pozostawać bez związku z czynnościami implikującymi po stronie Powiatu podatek należny. Będą służyć one czynnościom opodatkowanym po stronie \`(...)\`ego Inkubatora Przedsiębiorczości, któremu Powiat nieodpłatnie przekazała efekty przedmiotowej inwestycji. Bowiem to nie Powiat, lecz \`(...)\` Inkubator Przedsiębiorczości będzie zawierał z podmiotami rozpoczynającymi działalność gospodarczą czy też firmą PKS umowy na wynajem lokali biurowych, usługowych, wystawiał ww. podmiotom faktury oraz odprowadzał z tego tytułu podatek należny, czyli dokonywał sprzedaży opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.

Tym samym stwierdzić należy, iż w przedstawionych okolicznościach sprawy nie znajdzie zastosowania cytowany na wstępie art. 86 ust. 1 ustawy, bowiem jak już wskazano wyżej obniżenie podatku należnego o podatek naliczony może nastąpić jedynie na ściśle określonych przez ustawodawcę zasadach, a jedną z podstawowych przesłanek pozytywnych jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Zatem Wnioskodawca nie będzie miał możliwości obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w związku z realizacją inwestycji polegającej na budowie budynku usługowo-biurowego wraz z dworcem dla autobusów, która będzie wykorzystywana do prowadzenia działalności opodatkowanej VAT przez inny podmiot, tj. \`(...)\` Inkubator Przedsiębiorczości.

W związku z powyższym, oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy należało uznać je za nieprawidłowe.

Należy podkreślić także, iż na ocenę prawidłowości przedmiotowej kwestii nie mogą wpłynąć powołane przez Wnioskodawcę orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, bowiem stanowią one rozstrzygnięcia w konkretnych sprawach, osadzonych w określonych stanach faktycznych. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483, z późn. zm.) w swoim rozdziale III określa zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Nie przewiduje on takiej mocy dla orzecznictwa sądowego, w tym orzecznictwa sądów administracyjnych (w Polsce nie obowiązuje system precedensów sądowych). W związku z powyższym, nie negując orzecznictwa, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, należy zauważyć, że moc obowiązująca wyroku zamyka się w obrębie sprawy, w której została wydana.

Ponadto należy nadmienić, iż powołane wyroki sądów administracyjnych tj. WSA w Rzeszowie 27 marca 2014 roku oraz WSA w Krakowie I SA/Kr 54/13 z dnia 27 lutego 2013 roku są nieprawomocne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.