Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-577/11-2/LS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-07-27
Teza: Czy w świetle przytoczonych faktów kwota 12.518 zł, którą Wnioskodawca poniósł na budowę garażu stanowi przychód, który powinien uwzględnić w PIT za 2010 r.?
Słowa kluczowe: budowa; garaż; podatek; przychód; skutki podatkowe; zwrot-zwrot nakładów
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 11.07.2011 r. (data wpływu 12.07.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zwrotu nakładów na budowę garażu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12.07.2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zwrotu nakładów na budowę garażu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Dnia 24 czerwca 2010 r. Wnioskodawca wykupił od Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Oddział Regionalny garaż wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej – gruncie. Garaż znajduje się w kompleksie 45 garaży i był wybudowany ze środków własnych za zgodą WAM. Z protokołu WAM wynika - i tak się fizycznie stało - że cena sprzedaży garażu wynosiła 33.828,17 zł - (w tym kwota nakładów poniesionych przez Wnioskodawcę na budowę garażu 12.518 zł i cena udziału w działce 21.310,17 zł) - oraz inne koszty. OR WAM poinformował Wnioskodawcę, że z chwilą podpisania umowy notarialnej (co nastąpiło w dniu 23.06.2010 r.), nastąpi wzajemne potrącenie należności w kwocie 12.518 zł stanowiących równowartość roszczenia nabywającego z tytułu poniesionych nakładów na budowę garażu oraz należności WAM z tytułu części ceny z jego sprzedaży. OR WAM dalej stwierdził, że powyższa kwota (12.518 zł) stanowi przychód podatkowy nabywającego. Po zawarciu umowy WAM sporządził informację podatkową PIT - 8C i przekazał ją nabywającemu oraz Naczelnikowi Urzędu Skarbowego.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy w świetle przytoczonych faktów kwota 12.518 zł, którą Wnioskodawca poniósł na budowę garażu stanowi przychód, który powinien uwzględnić w PIT za 2010 r.?

Zdaniem Wnioskodawcy:

W przekonaniu Wnioskodawcy kwota 12.518 zł nie jest przychodem, ponieważ stanowi ona nakład, jaki poniósł w gotówce na wybudowanie garażu. Tylko wybudowanie garażu (przy zachowaniu obowiązujących przepisów) za wydatkowane przez Wnioskodawcę środki umożliwiło OR WAM sprzedaż omawianej nieruchomości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 3, art. 29-30c, art. 30e oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma dochodów z wszystkich źródeł przychodów – zgodnie z ust. 1a cyt. art. 9.

Dochodem ze źródła przychodów, stosownie do ust. 2 cyt. art. 9 ustawy, jeżeli przepisy art. 24-25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Koszty uzyskania przychodów reguluje art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienia źródła przychodów, m. in. w pkt 9 inne źródła. Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, zgodnie z art. 20 ust. 1, uważa się w szczególności kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach. Jednocześnie stosownie do treści art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Powyższa definicja przychodów ma charakter ogólny i znajduje zastosowanie, o ile w przepisach szczególnych ustawodawca nie uregulował tej kwestii odmiennie.

Z treści powołanych wyżej przepisów wynika, iż opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega dochód uzyskiwany w wyniku określonych czynności faktycznych i prawnych, w następstwie, których mamy do czynienia z przyrostem mienia, osiągniętym przysporzeniem majątkowym mającym konkretny wymiar finansowy. Tak więc, podstawą uzyskania przychodów z innych źródeł mogą być tylko takie czynności, w wyniku których następuje po stronie osoby fizycznej przysporzenie majątkowe. Do przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym nie zalicza się kwot uzyskanych z tytułu różnego rodzaju zwrotów własnych nakładów poczynionych za inny podmiot.

Stosownie do art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo uchylić spór istniejący lub mogący powstać. Zgodnie z art. 676 ww. ustawy, jeżeli najemca ulepszył rzecz najętą, wynajmujący, w braku odmiennej umowy, może według swego wyboru albo zatrzymać ulepszenia za zapłatą sumy odpowiadającej ich wartości w chwili zwrotu, albo żądać przywrócenia stanu poprzedniego.

Zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym, dnia 24 czerwca 2010 r. Wnioskodawca wykupił od Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Oddział Regionalny garaż wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej – gruncie. Garaż znajduje się w kompleksie 45 garaży i był wybudowany ze środków własnych za zgodą WAM. Z protokołu WAM wynika - i tak się fizycznie stało - że cena sprzedaży garażu wynosiła 33.828,17 zł - (w tym kwota nakładów poniesionych przez Wnioskodawcę na budowę garażu 12.518 zł i cena udziału w działce 21.310,17 zł) - oraz inne koszty. OR WAM poinformował Wnioskodawcę, że z chwilą podpisania umowy notarialnej (co nastąpiło w dniu 23.06.2010 r.), nastąpi wzajemne potrącenie należności w kwocie 12.518 zł stanowiących równowartość roszczenia nabywającego z tytułu poniesionych nakładów na budowę garażu oraz należności WAM z tytułu części ceny z jego sprzedaży. Zatem wykupując od Wojskowej Agencji Mieszkaniowej garaż wraz z udziałem w gruncie Wnioskodawca zapłacił jedynie kwotę stanowiącą różnicę pomiędzy wartością nieruchomości a nakładami poniesionymi na budowę garażu. Kwota ta stanowi koszt nabycia.

Biorąc pod uwagę stan faktyczny i powyższe unormowania, kwota nakładów, zwróconych Wnioskodawcy za budowę garażu nie mieści się w pojęciu przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 w związku z art. 20 ustawy, gdyż nie powoduje przysporzenia majątkowego po stronie najemcy, a zatem nie podlega opodatkowaniu.

W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z zatrzymaniem przez wydzierżawiającego ulepszeń dokonanych przez dzierżawcę za zapłatą sumy odpowiadającej ich wartości w chwili zwrotu. Zbycie rzeczy dzierżawionej nie powoduje zakończenia stosunku dzierżawy, lecz jedynie zmianę po stronie wydzierżawiającego. Z chwilą zbycia przedmiotu dzierżawy, stosunek dzierżawy między zbywcą a dzierżawcą ustaje, a zbycie rzeczy wydzierżawionej oznacza zwrot rzeczy oraz to, że pierwotny wydzierżawiający wyraził wolę zatrzymania ulepszeń.

Aby transakcja kupna garażu przez wydzierżawiającego mogła dojść do skutku najemca wybrał zatrzymanie ulepszeń dokonanych przez dzierżawcę za zapłatą sumy odpowiadającej ich wartości w chwili zwrotu. Zapłata polegała na wzajemnym potrąceniu należności w kwocie 12.518 zł tytułem zwrotu nakładów poniesionych na wybudowanie budynku garażowego i nastąpiła przy zawarciu aktu notarialnego.

Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy, że wartość nakładów poniesionych na budowę garażu przez Wnioskodawcę w wysokości 12.518 zł nie będzie stanowiła dla Niego przysporzenia majątkowego, a tym samym nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym, pod warunkiem, że otrzymana wartość pieniężna z tego tytułu jest jedynie zwrotem kosztów poniesionych na wybudowanie garażu.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul.1-ego Maja 10, 09-402 Płock.