Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-1564/12/KB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-03-07
Teza: różnice kursowe od własnych środków pieniężnych
Słowa kluczowe: kurs-kurs faktycznie zastosowany; różnica-różnice kursowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 11 grudnia 2012 r. (data wpływu do tut. Biura 18 grudnia 2012 r.), uzupełnionym w dniach 07 stycznia oraz 19 lutego 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie:

*   sposobu ustalania różnic kursowych od własnych środków pieniężnych – **jest prawidłowe,**
*   przeliczania środków pieniężnych dla celów ustalenia ww. różnic kursowych:

*   wpływających na konto walutowe według kursu bankowego z dnia wpływu tych środków na rachunek – **jest nieprawidłowe,**
*   wymienianych w kantorze po kursie kantorowym z dnia wymiany – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 grudnia 2012 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu ustalania różnic kursowych od własnych środków pieniężnych. W dniu 07 stycznia 2013 r. do tut. Biura wpłynęło uzupełnienie ww. wniosku. Pomimo tego wniosek powyższy nadal nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 01 lutego 2013 r. Znak: IBPBI/1/415-1564/12/KB wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło w dniu 19 lutego 2013 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą. Jej firma otrzymuje wpłaty na rachunek firmowy walutowy od klientów, na rzecz których realizuje usługi organizowania imprez (potwierdzone fakturami VAT marża wystawianymi w walucie PL). Wpłaty na konto walutowe (euro) są przeliczane po kursie z dnia wpływu na rachunek bankowy. Wnioskodawczyni dokonuje wypłat z konta firmowego w euro, które przelicza po kursie sprzedaży banku z dnia wypłaty pieniędzy. Następnie pieniądze wypłacone z banku w euro są wymieniane w kantorze i przeliczane po kursie kantorowym. Wnioskodawczyni najpierw liczy różnice kursowe między wpływem na konto firmowe (waluta w euro) a wypłatą z konta firmowego (w euro), a następnie liczy różnice kursowe między wypłatą z konta walutowego w euro a wymianą w kantorze na zł.

W uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie z dnia 14 lutego 2013 r. wskazano, iż:

*   wniosek dotyczy ustalania różnic kursowych od własnych środków pieniężnych w walucie obcej w roku 2012 oraz 2013,
*   Wnioskodawczyni prowadzi indywidualnie jednoosobową działalność gospodarczą,
*   dochody z tej działalności zarówno w 2012 r., jak i 2013 r. opodatkowane były (są) tzw. podatkiem liniowym,
*   dla celów działalności Wnioskodawczyni prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów,
*   kontrahenci za wykonane usługi dokonują zapłaty w walucie obcej (euro), natomiast faktury wystawiane są w złotówkach, dlatego nie powstają różnice kursowe. Jedyne różnice kursowe jakie powstają to różnice od własnych środków. Do dnia złożenia wniosku nigdy nie dochodziło do faktycznej sprzedaży waluty obcej do banku, w którym prowadzony jest firmowy rachunek walutowy, jak również nie dochodzi do faktycznego przewalutowania waluty na złotówki,
*   wpłacone pieniądze na konto walutowe zawsze są pobierane w banku w euro i dopiero w kantorze dochodzi do wymiany waluty na złotówki,
*   pobrane z konta walutowego środki, po wymianie w kantorze przeznaczane są na cele prowadzonej działalności gospodarczej (m.in. zaliczki na poczet kolejnych organizowanych imprez dla klientów).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wskazany sposób wyliczania różnic kursowych jest prawidłowy?

Zdaniem Wnioskodawczyni, powinna rozliczać różnice kursowe w następujący sposób:

1.  wpłata na konto walutowe – kurs banku z dnia wpływu pieniędzy,
2.  wymiana w kantorze pobranych pieniędzy z banku w euro – kurs z kantoru z dnia wymiany.

Wnioskodawczyni uważa, że nie powinna brać pod uwagę przy liczeniu różnic kursowych wypłaty z konta bankowego pieniędzy podjętych w euro, gdyż pieniądze te zmieniły tylko miejsce przechowywania (zamiast w banku przechowywane są w sejfie).

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 24c ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe w kwocie wynikającej z różnicy między wartościami określonymi w ust. 2 i 3.

W myśl art. 24c ust. 2 pkt 3 ww. ustawy, dodatnie różnice kursowe powstają, jeżeli wartość otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest niższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5.

Stosownie natomiast do art. 24c ust. 3 pkt 3 ww. ustawy, ujemne różnice kursowe powstają, jeżeli wartość otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest wyższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5.

Przy obliczaniu różnic kursowych, o których mowa w ust. 2 i 3, uwzględnia się kursy faktycznie zastosowane w przypadku sprzedaży lub kupna walut obcych oraz otrzymania należności lub zapłaty zobowiązań. W pozostałych przypadkach, a także gdy do otrzymanych należności lub zapłaty zobowiązań nie jest możliwe uwzględnienie faktycznie zastosowanego kursu waluty w danym dniu, stosuje się kurs średni ogłaszany przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego ten dzień (art. 24c ust. 4 ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 01 stycznia 2012 r.). Jeżeli faktycznie zastosowany kurs waluty, o którym mowa w ust. 2 i 3, jest wyższy lub niższy odpowiednio o więcej niż powiększona lub pomniejszona o 5% wartość kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień faktycznie zastosowanego kursu waluty, organ podatkowy może wezwać strony umowy do zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających zastosowanie kursu waluty. W razie niedokonania zmiany wartości lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają zastosowanie faktycznego kursu waluty, organ podatkowy określi ten kurs opierając się na kursach walut ogłaszanych przez Narodowy Bank Polski (art. 24c ust. 5 ww. ustawy). Przy czym, przez średni kurs ogłaszany przez Narodowy Bank Polski, o którym mowa w ust. 2 i 3, rozumie się kurs z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu lub poniesienia kosztu (art. 24c ust. 6 ww. ustawy).

Zgodnie natomiast z art. 24c ust. 8 ww. ustawy, podatnicy wyznaczają kolejność wyceny środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej, o której mowa w ust. 2 pkt 3 i ust. 3 pkt 3, według przyjętej metody stosowanej w rachunkowości, której nie mogą zmieniać w trakcie roku podatkowego.

Zasady ustalania różnic kursowych określone w ust. 1-9 stosują podatnicy prowadzący działalność gospodarczą lub działy specjalne produkcji rolnej (art. 24c ust. 10 ww. ustawy).

Z powyższych przepisów wynika, iż u podatników prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą, dokonujących transakcji w walutach obcych, powstawać mogą różnice kursowe m.in. od własnych środków pieniężnych zgromadzonych w walucie obcej, w tym także na rachunku bankowym. Różnice te wynikają z ruchu środków na tym rachunku i powstają w przypadku, gdy faktycznie zastosowany kurs waluty z dnia wpływu środków pieniężnych (wartości pieniężnych) jest inny niż kurs faktycznie zastosowany waluty z dnia wypływu tych środków (wartości).

Zauważyć przy tym należy, iż podatnicy, którzy ustalają różnice kursowe w oparciu o tzw. metodę podatkową (wynikająca z cyt. art. 24c ww. ustawy), zaliczają odpowiednio do kosztów uzyskania przychodów, bądź przychodów podatkowych wyłącznie tzw. zrealizowane różnice kursowe, tj. takie różnice, które powstają w momencie faktycznego przepływu środków pieniężnych w związku z realizowaniem transakcji gospodarczych wynikających z prowadzonej działalności gospodarczej. Aby zatem doszło do powstania ww. różnic kursowych, musi mieć miejsce faktyczne otrzymanie, wydatkowanie, bądź przewalutowanie środków pieniężnych. Nie powstaną zatem różnice kursowe w rozumieniu ww. przepisów w przypadku, gdy podatnik dokona jedynie wypłaty środków z posiadanego konta walutowego, lecz nie wydatkuje ich na cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą (bądź też nie zamieni na złotówki wykorzystywane na potrzeby tej działalności). Podatnicy ci nie mają zatem obowiązku wyceniania środków przechowywanych w walutach obcych, ani ustalania różnic kursowych od tych środków, do momentu, gdy zostaną one wydatkowane (przeznaczone) na cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Z powyższego wynika także, iż (co do zasady) dla celów ustalenia różnic kursowych, wartości wyrażone w walucie obcej należy przeliczać po kursie faktycznie zastosowanym. Przepisy ustaw podatkowych nie definiują pojęcia faktycznie zastosowanego kursu waluty. Uwzględniając wykładnię językową oraz systemową i celowościową tego pojęcia stwierdzić należy, iż faktycznie zastosowany kurs walutowy to taki kurs, który rzeczywiście został użyty, a więc którym faktycznie się posłużono przy przeprowadzaniu konkretnej operacji gospodarczej. Z kursem faktycznie zastosowanym w powyższym rozumieniu mamy zatem do czynienia w sytuacji, gdy w związku z otrzymaniem, bądź wydatkowaniem środków występuje operacja sprzedaży, bądź kupna waluty obcej po określonym kursie, lub też dochodzi do przewalutowania tych środków. Natomiast w przypadku, gdy przy regulowaniu zobowiązań, bądź otrzymaniu należności nie zachodzą ww. okoliczności, dla celów ustalenia różnic kursowych należy stosować kurs średni ogłaszany przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień dokonania lub otrzymania zapłaty.

Z przedstawionego we wniosku oraz jego uzupełnieniu stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawczyni prowadzi indywidualnie pozarolniczą działalność gospodarczą. W ramach tej działalności świadczy usługi, na które wystawia faktury VAT marża w złotówkach. Natomiast zapłata za te usługi dokonywana jest w euro, na rachunek walutowy Wnioskodawczyni. Następnie Wnioskodawczyni wypłaca z ww. rachunku zgromadzoną na nim walutę i wymienia w kantorze walut na złotówki, które przeznacza na cele prowadzonej działalności gospodarczej.

Mając na względzie cyt. wyżej przepisy stwierdzić należy, iż dla celów ustalenia różnic kursowych od własnych środków pieniężnych Wnioskodawczyni winna porównywać wartość otrzymanych od kontrahentów środków z wartością tych środków ustaloną na moment ich sprzedaży w kantorze. Bez znaczenia dla powstania tych różnic kursowych pozostaje kwestia wypłaty waluty z konta bankowego w celu jej sprzedaży w kantorze. Przy czym dla celów ustalenia ww. różnic kursowych należy porównywać wartość wymienianych środków z dnia ich wpływu na konto walutowe Wnioskodawczyni, przeliczoną po kursie średnim Narodowego Banku Polskiego z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień otrzymania zapłaty (jak bowiem wynika z opisu stanu faktycznego w momencie otrzymania tych środków nie dochodzi do ich sprzedaży bankowi, ani do przewalutowania tych środków) z wartością tych środków z dnia ich wymiany w kantorze, ustaloną przy zastosowaniu kursu kantorowego, jako kursu faktycznie zastosowanego.

Z uwagi na powyższe stanowisko przedstawione we wniosku w zakresie:

*   sposobu ustalania różnic kursowych od własnych środków pieniężnych – jest prawidłowe,
*   przeliczania środków pieniężnych dla celów ustalenia ww. różnic kursowych:
    *   wpływających na konto walutowe według kursu bankowego z dnia wpływu tych środków na rachunek – jest nieprawidłowe,
    *   wymienianych w kantorze po kursie kantorowym z dnia wymiany – jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31 – 511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.