Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4015.310.2025.1.BD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-27
Teza: Dokonanie operacji bankowych pomiędzy dwoma rachunkami
wspólnymi matki i córki.
Słowa kluczowe: członkowie-członkowie rodzin
przelew-przelew bankowy
rachunki-rachunek bankowy
środek-środki pieniężne
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot
opodatkowania-Zakres opodatkowania
Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 2 Obowiązek
podatkowy-Podmiot opodatkowania
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 1-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od spadków i darowizn w zakresie pytań określonych we wniosku
    nr 1 i 2 – jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej
    podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych dokonania operacji
    bankowych pomiędzy dwoma rachunkami wspólnymi matki i córki.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Pani mama otrzymała znaczne środki ze sprzedaży swojej ziemi, które trafiły do jej
    majątku osobistego, zasilając jej rachunek bankowy. Ze względu na to, że Pani mama jest
    osobą starszą poprosiła Panią o pomoc w zarządzaniu jej finansami (dokonywanie opłat
    rachunków za jej gospodarstwo domowe, dokonywanie zakupów dla niej, zakładanie lokat
    bankowych).
    W celu ułatwienia tych czynności Pani mama przekształciła swój rachunek bankowy na
    rachunek wspólny z Panią tzn. obie Panie (matka i córka) zostały współposiadaczami
    rachunku bankowego, na którym zostały wcześniej zgromadzone środki pieniężne Pani
    mamy ze sprzedaży jej ziemi.
    Aby rozdzielić środki na jej wydatki bieżące i na jej oszczędności, założyły Panie w tym
    samym banku drugi wspólny rachunek, którego również są Panie współposiadaczami.
    Pierwszy wspólny rachunek miał pełnić rolę rachunku na bieżące wydatki Pani mamy, a
    drugi nowo założony miał pełnić rolę rachunku oszczędnościowego dla Pani mamy. W obu
    przypadkach miała Pani jej pomagać w ich prowadzeniu. W przypadku pierwszego
    rachunku poprzez dokonywanie opłat i płaceniu za zakupy związane z jej gospodarstwem
    domowym, a w przypadku drugiego rachunku w monitorowaniu jej oszczędności i
    zakładaniu lokat bankowych. Tak też się stało. Pani mama dokonała przelewu większości
    środków w znaczącej kwocie z pierwszego wspólnego rachunku na ww. drugi nowy
    wspólny rachunek bankowy. Następnie na prośbę mamy na nowym rachunku zostały
    założone przez Panią lokaty oszczędnościowe, które w okresie trzech miesięcy przyniosły
    określone przez bank odsetki. Pani mama poprosiła Panią, aby przelała Pani odsetki za
    lokaty na jej pierwszy rachunek, pełniący rolę rachunku na bieżące wydatki. Dokonała Pani
    przelewu odsetek pomiędzy rachunkami. Wszystkie środki zgromadzone na obu
    rachunkach wspólnych należały i cały czas należą do majątku osobistego Pani mamy. Pani
    jedynie pomaga mamie w zarządzaniu tymi rachunkami bankowymi i nie dokonuje Pani
    na nich żadnych operacji, które mogłyby być uznane za darowiznę.
    Pytania
    1. Czy przelew środków Pani mamy dokonany przez nią z jednego rachunku wspólnego
      na drugi rachunek wspólny może być interpretowany jako darowizna Pani mamy dla
      Pani (powodując obowiązek podatkowy dla Pani) z tego powodu, że jest Pani
      współposiadaczem rachunku, na który środki trafiły? (pytanie oznaczone we wniosku
      nr 1)
    2. Czy przelew środków Pani mamy dokonany przez nią z jednego rachunku wspólnego
      na drugi rachunek wspólny może być interpretowany jako jej darowizna dla Pani
      (powodując obowiązek podatkowy dla Pani) z tego powodu, że założyła Pani z tych
      środków na prośbę mamy lokaty bankowe na wspólnym rachunku? (

## Pytanie

oznaczone we wniosku nr 2)
    Pani stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    W Pani ocenie przelew środków dokonany przez Pani mamę z jednego rachunku
    wspólnego na drugi rachunek wspólny nie może być interpretowany jako jej darowizna
    dla Pani, ponieważ Pani mama dokonała transferu środków ze swojego majątku
    osobistego z jednego rachunku na drugi, gdzie w obu przypadkach jest współposiadaczem
    tych rachunków, więc jest to transfer środków z jej majątku osobistego pomiędzy

    rachunkami własnymi i bez znaczenia pozostaje fakt, że Pani jest współposiadaczem tych
    rachunków. Tym samym, nie ma zastosowania art. 1 ust. 1 pkt 2, art. 5 oraz art. 6 ust. 1
    pkt 4 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn.
    Ad. 2
    Pani zdaniem, przelew środków dokonany przez Pani mamę z jednego rachunku
    wspólnego na drugi rachunek wspólny i założenie przez Panią na tym rachunku lokat
    bankowych na prośbę Pani mamy nie może być interpretowane jako jej darowizna dla
    Pani, ponieważ lokata została założona ze środków należących do mamy majątku
    osobistego. Po zakończeniu lokaty środki te nadal pozostały w jej majątku osobistym, a
    odsetki również zasiliły jej majątek osobisty. Bez znaczenia pozostaje fakt, że Pani była
    zleceniodawcą założenia lokat, ponieważ założenie lokaty bankowej na wspólnym
    rachunku jest czynnością techniczną i nie powoduje zmiany właściciela środków służących
    do jej założenia (lokata jest przypisana do rachunku bankowego, a nie do konkretnej
    osoby). Tym samym, nie ma więc zastosowania art. 1 ust. 1 pkt 2, art. 5 oraz art. 6 ust. 1
    pkt 4 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku w zakresie pytania 1 i 2 jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
    darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):
      Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie
      przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:
        1) dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego,
          polecenia testamentowego;
        2) darowizny, polecenia darczyńcy;
        3) zasiedzenia;
        4) nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
        5) zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez
          spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
        6) nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.
    Na podstawie art. 1 ust. 2 ww. ustawy:
      Podatkowi podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na
      podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek
      uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego
      otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek
      jego śmierci.
    Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzić należy, że ustawa o podatku od spadków i
    darowizn ściśle określa granice przedmiotu opodatkowania, tj. nabycie według
    określonych tytułów, wyczerpująco wymieniając tytuły, na podstawie których nabycie
    podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Powyższy katalog czynności
    ujęty w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn ma charakter zamknięty. Zatem,
    opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn podlega tylko takie nabycie, które
    zostało w nim wymienione w sposób wyraźny.
    Jednym z tytułów nabycia podlegających opodatkowaniu podatkiem od spadków i
    darowizn jest darowizna.

    Jako, że przepisy tej ustawy nie definiują pojęcia „darowizna” należy odwołać się do
    odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z
    2025 r. poz. 1071).
    Na podstawie art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Jak stanowi natomiast art. 890 § 1 cyt. Kodeksu:
      Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże
      umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli
      przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.
    Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia
    majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra
    majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter
    nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia
    w zamian za uczynioną darowiznę.
    Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne
    oświadczenie złożone przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku
    dopiero z chwilą złożenia oświadczenia obdarowanego o przyjęciu darowizny.
    Stosownie do art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
    W myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje: przy nabyciu w drodze darowizny – z chwilą
      złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie
      zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy – z chwilą spełnienia
      przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy
      wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy
      powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.
    Z opisu sprawy wynika, że Pani mama otrzymała znaczne środki ze sprzedaży ziemi, które
    trafiły do jej majątku osobistego, zasilając jej rachunek bankowy. Ze względu na to, że Pani
    mama jest osobą starszą poprosiła Panią o pomoc w zarządzaniu jej finansami. W celu
    ułatwienia tych czynności Pani mama przekształciła swój rachunek bankowy na rachunek
    wspólny z Panią tzn. obie Panie (matka i córka) zostały współposiadaczami rachunku
    bankowego, na którym zostały wcześniej zgromadzone środki pieniężne Pani mamy ze
    sprzedaży ziemi. Aby rozdzielić środki na wydatki bieżące i na oszczędności, założyły Panie
    w tym samym banku drugi wspólny rachunek, którego również są Panie
    współposiadaczami. Pani mama dokonała przelewu większości środków z pierwszego
    wspólnego rachunku na drugi nowy wspólny rachunek bankowy. Następnie na prośbę
    mamy na nowym rachunku zostały założone przez Panią lokaty oszczędnościowe, które w
    okresie trzech miesięcy przyniosły określone przez bank odsetki. Następnie przelała Pani
    odsetki za lokaty na pierwszy rachunek mamy, pełniący rolę rachunku na bieżące wydatki.
    Dokonała Pani przelewu odsetek pomiędzy rachunkami. Wszystkie środki zgromadzone
    na obu rachunkach wspólnych należały i cały czas należą do majątku osobistego Pani
    mamy. Pani jedynie pomaga mamie w zarządzaniu tymi rachunkami bankowymi i nie
    dokonuje Pani na nich żadnych operacji, które mogłyby być uznane za darowiznę.
    Pani wątpliwości budzą kwestie dotyczące dokonywania przelewów środków pieniężnych
    należących do Pani mamy pomiędzy rachunkami bankowymi, których jest Pani wraz z
    mamą współposiadaczem, tj. czy takie przelewy jak i dokonywane lokaty bankowe na
    wspólnym rachunku bankowym mogą powodować po Pani stronie obowiązek podatkowy
    w podatku od spadków i darowizn.

    Jak wynika z wyżej przywołanych przepisów darowizna jest czynnością dwustronną, a więc
    wymaga się dla jej skuteczności złożenia zgodnych oświadczeń woli zmierzających do
    osiągnięcia określonego skutku prawnego, tj. przysporzenia majątkowego pod tytułem
    darmym. Konieczne jest zatem współdziałanie dwóch stron, czyli darczyńcy i
    obdarowanego, którzy składają oświadczenia woli, w których dochodzą do porozumienia:
    - co będzie przedmiotem darowizny,
    - że świadczenie tego przedmiotu nastąpi kosztem majątku darczyńcy a obdarowany to
      świadczenie przyjmuje i
    - że będzie mieć ono charakter nieodpłatny.
    Zatem daną czynność można uznać za darowiznę, jeżeli posiada cechy tegoż
    zobowiązania, tzn. gdy zostanie złożone oświadczenie darczyńcy o przekazaniu darowizny
    oraz oświadczenie obdarowanego o jej przyjęciu, a ponadto czynność ta musi polegać na
    nieodpłatnym świadczeniu darczyńcy (kosztem jego majątku) na rzecz obdarowanego.
    Aby wystąpił ww. obowiązek podatkowy w danym stanie faktycznym muszą wystąpić
    wszystkie elementy konstrukcyjne umowy darowizny, a więc przede wszystkim musi
    wystąpić element rozporządzający, tj. przeniesienie na obdarowanego prawa własności
    przedmiotu darowizny.
    Z opisu sprawy, nie wynika również by została zawarta umowa darowizny, z której
    wynikałaby intencja właściciela środków czyli Pani mamy do przekazania ich w tej formie
    (czyli darowizny) na Pani rzecz, a Pani by tą darowiznę przyjęła. Jak sama Pani wskazała we
    wniosku, Pani jedynie technicznie pomaga mamie w zarządzaniu tymi rachunkami
    bankowymi, a środki zgromadzone na obu rachunkach cały czas należą (i należały) do Pani
    mamy.
    Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że zarówno przelew środków dokonany
    przez Pani mamę, jak i czynności techniczne, które dokonuje Pani na wspólnych
    rachunkach nie powodują powstania przysporzenia majątkowego po Pani stronie.
    Powyższe czynności nie mają charakteru darowizny, tj. nie wynika z nich aby została Pani
    obdarowana przez Pani mamę. Tym samym dokonywanie takich operacji bankowych nie
    będzie rodziło po Pani stronie skutków podatkowych w podatku od spadków i darowizn.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zauważam, że przy ocenianiu Pani stanowiska, przyjąłem za Panią – zawarte w opisie
    stanu faktycznego – wyjaśnienia i informacje, że Pani jedynie pomaga mamie w
    zarządzaniu rachunkami bankowymi i nie dokonuje Pani na nich żadnych operacji, które
    mogłyby być uznane za darowiznę. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie może
    bowiem prowadzić postępowania wyjaśniającego, tym samym musi przyjąć dane zawarte
    przez Panią w opisie stanu faktycznego we wniosku, jako element stanu zaistniałego.
    Ewentualna weryfikacja tych danych może nastąpić w postępowaniu wyjaśniającym –
    podatkowym.
    Ta interpretacja stanowi ocenę Pani stanowiska wyłącznie w zakresie pytania 1 i 2. W
    zakresie pytania nr 3 wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      Ordynacja podatkowa. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani
      sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.

    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.