Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.899.2018.2.SM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-03-20
Teza: w zakresie braku obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego w związku z otrzymaniem przez Wnioskodawcę przedsiębiorstwa w drodze aportu
Słowa kluczowe: aport; korekta; przedsiębiorca
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 91

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 14 grudnia 2018 r. (data wpływu 27 grudnia 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia 11 marca 2019 r. (data wpływu 15 marca 2019 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego w związku z otrzymaniem przez Wnioskodawcę przedsiębiorstwa w drodze aportu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 grudnia 2018 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   braku obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego w związku z otrzymaniem przez Wnioskodawcę przedmiotu aportu, oraz

*   obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego w związku z planowaną przez Wnioskodawcę sprzedażą nieruchomości.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 11 marca 2019 r. poprzez wskazanie, że przedmiotem wniosku jest zaistniały stan faktyczny, rezygnację z drugiego pytania zadanego we wniosku oraz doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny (ostatecznie sformułowany w piśmie z dnia 11 marca 2019 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku).

W dniu 14 grudnia 2018 roku został złożony wniosek ORD-IN dotyczący zdarzenia przyszłego, natomiast na dzień 11 marca 2019 r., czyli dzień w którym spółka składa uzupełnienie wniosku ORD-IN, przedmiotem wniosku jest już zaistniały stan faktyczny, bowiem 1 stycznia 2019 r. przedsiębiorstwo Pana ….. zostało wniesione aportem do spółki jawnej ….. Spółka Jawna.

W 2017 roku została utworzona spółka jawna pod nazwą ….. Spółka Jawna. Przedmiotem działalności spółki jest transport drogowy towarów. Jeden ze wspólników ….. prowadzi od 2001 roku działalność gospodarczą w zakresie usług transportowych. W styczniu 2019 r. wniósł aportem przedsiębiorstwo do spółki jawnej oraz zlikwidował jednoosobową działalność gospodarczą.

W skład przedsiębiorstwa wchodzą:

*   środki trwałe m.in. samochody ciężarowe, przyczepy, komputery, myjnia samoobsługowa;

*   umowy leasingu środków transportu, leasingu wyposażenia myjni samoobsługowej;

*   koncesje;

*   środki pieniężne na rachunku bankowym oraz prawa do rachunku bankowego;

*   wartości niematerialne i prawne – prawa do licencji programów komputerowych używanych w toku działalności;

*   ogół praw i obowiązków z umów zawartych z pracownikami;

*   ogół praw i obowiązków z umów zawartych z kontrahentami;

*   ogół praw i obowiązków z umów zawartych z dostawcami mediów;

*   należności i zobowiązania związane z bieżącym funkcjonowaniem przedsiębiorstwa.

W 2017 roku na własnym gruncie, który nie jest wprowadzony do ewidencji środków trwałych, wykonane zostały stosowne prace przyłączeniowe umożliwiające montaż leasingowanych urządzeń myjni samoobsługowej. Oddana inwestycja była od marca 2018 roku środkiem trwałym w prowadzonej przez Pana ….. jednoosobowej działalności gospodarczej, a urządzenia leasingowane zgodnie z umową leasingową.

Zgodnie z art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r., poz. 459, z późn. zm.) przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje ono w szczególności:

*   oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);

*   własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;

*   prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;

*   wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;

*   koncesje, licencje i zezwolenia;

*   patenty i inne prawa własności przemysłowej,

*   majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;

*   tajemnice przedsiębiorstwa,

*   księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej

Spółka jawna utworzona przez trzech wspólników: Pana R. W., Panią G. W. oraz E. D. świadczy usługi transportowe. Celem powstania spółki był zamiar zlikwidowania prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej i kontynuowanie działalności w formie spółki jawnej. Rozwiązanie takie pozwala zabezpieczyć interesy Pana R. W., w przypadku bowiem nieszczęśliwego wypadku bądź śmierci działalność jest prowadzona przez dwóch wspólników i nie dochodzi do wygaśnięcia umów o pracę, rozwiązania umów z kontrahentami, powstania zaległości finansowych. Pan R. W. wniósł aportem do nowo utworzonej spółki jawnej przedsiębiorstwo, w postaci środków trwałych, pracowników, środków pieniężnych, zobowiązań, należności, praw wynikających z umów najmu, leasingowych, tajemnic przedsiębiorstwa oraz koncesji.

Przedsiębiorstwo wniesione aportem stanowi całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym i ma możliwość samodzielnego działania i kontynuowania dotychczasowej działalności. W związku z wniesieniem aportem przedsiębiorstwa do spółki jawnej przeniesione zostały wszelkie umowy z kontrahentami oraz wiedza dotycząca prowadzonej dotychczas działalności. Prowadzona przez Pana R. W. jednoosobowa działalność gospodarcza została zlikwidowana, natomiast spółka jawna jako nabywca aportu przedsiębiorstwa, kontynuuje działalność w zakresie usług transportowych.

W ramach prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej Pan W. był czynnym podatnikiem VAT, wykonywał czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług. Spółka jawna również jest czynnym podatnikiem VAT. Składniki majątkowe, będące przedmiotem aportu będą wykorzystywane przez spółkę jawną do takich samych czynności do jakich są wykorzystywane w jednoosobowej działalności gospodarczej, czyli do wykonywania działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie

Czy Spółka jawna otrzymująca przedsiębiorstwo w drodze aportu była zobowiązana do dokonania korekty podatku naliczonego w związku z tym aportem?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z przepisem art. 91 ust. 9 ustawy o VAT, w przypadku transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, korekta roczna podatku naliczonego dokonywana jest przez nabywcę przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Wobec powyższego konsekwencje podatkowe w postaci ewentualnej korekty podatku naliczonego leżą po stronie otrzymującego wkład niepieniężny. Otrzymujący aport będzie zobowiązany do dokonania korekty w przypadku, gdy będzie wykorzystywał przedmiot aportu do działalności zwolnionej z opodatkowania VAT lub do działalności wyłączonej z zakresu opodatkowania VAT. Zgodnie z powyższym decydujące znaczenie ma fakt, czy wnoszone aportem przedsiębiorstwo można uznać za przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55(1) ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r., poz. 459, z późn. zm.).

Stosując przytoczony przepis, stwierdzić należy, iż przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje ono w szczególności:

*   oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);

*   własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;

*   prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;

*   wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;

*   koncesje, licencje i zezwolenia;

*   patenty i inne prawa własności przemysłowej;

*   majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;

*   tajemnice przedsiębiorstwa;

*   księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Przepis wskazuje jedynie przykładowe składniki materialne i niematerialne, które wchodzą w skład przedsiębiorstwa. Nie jest konieczne, by w skład przedsiębiorstwa wchodziły wszystkie składniki wymienione w art. 55(1) Kodeksu Cywilnego. W aspekcie istnienia bądź nieistnienia przedsiębiorstwa najważniejsze jest, aby zespół składników majątkowych i niemajątkowych tworzył funkcjonalną całość i pozwalał na prowadzenie działalności gospodarczej w sposób samodzielny.

W wyroku z 27 kwietnia 2012 r., sygn. I FSK 1039/11 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że zgodnie z definicją przedsiębiorstwa zawartą w art. 55(1) K.c. przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. (\`(...)\`) Nie wszystkie elementy wskazane w przepisie muszą wystąpić łącznie, aby można je było uznać za przedsiębiorstwo. Musi to być jednak pewne minimum, bez którego przedsiębiorstwo w zależności od konkretnych okoliczności faktycznych nie mogłoby realizować swoich działań gospodarczych.

O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją.

Przedstawiony zaistniały stan faktyczny dotyczy przeniesienia przedsiębiorstwa, które będzie realizować działania gospodarcze w nowo utworzonej spółce jawnej.

Do spółki jawnej zostało wniesione aportem przedsiębiorstwo czyli środki trwale, wartości niematerialne i prawne, należności i zobowiązania, umowy z pracownikami oraz wszelkie inne składniki przedsiębiorstwa. Wniesione zostaną również umowy z kontrahentami oraz wiedza dotycząca prowadzonej działalności. Spółka jawna ma możliwość kontynuowania dotychczasowej działalności przedsiębiorstwa w niezmienionym zakresie. Wniesione aportem przedsiębiorstwo stanowi całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, a składniki majątkowe tworzą funkcjonalną całość umożliwiającą samodzielne prowadzenie działalności gospodarczej.

Spółka stoi na stanowisku, iż wniesienie aportem przedsiębiorstwa do spółki jawnej nie skutkuje koniecznością korekty podatku VAT.

Przepis art. 86 ust. 1 ustawy VAT stanowi, że w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zgodnie z art. 91 ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku aportu przedsiębiorstwa obowiązek korekty podatku naliczonego ciąży na nabywcy.

Powyższe przepisy nakładają obowiązek korekty podatku naliczonego przez nabywcę w sytuacji kiedy wniesione przedsiębiorstwo będzie wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych z VAT, bądź pozostających poza zakresem ustawy o podatku od towarów i usług. W przedstawionym zaistniałym stanie faktycznym spółka jawna prowadzi działalność opodatkowaną, składniki przedsiębiorstwa wniesione aportem są wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych. W związku z powyższym nie wystąpi obowiązek korekty podatku naliczonego przez spółkę jawną.

Stanowisko organów podatkowych potwierdzające słuszność argumentacji Wnioskodawcy zostało już zaprezentowane m.in. w interpretacjach: Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 28 stycznia 2015 r. (IPPP2/443-1089/14-5/MM) oraz Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 15 września 2017 r. (0112-KDIL.1-1.4012.348.2017.2.SJ).

Podsumowując, Spółka jawna nie jest zobowiązana do korekty podatku naliczonego w związku z zaistniałym stanem faktycznym, bowiem po wniesieniu aportem przedsiębiorstwa, Spółka jawna będzie wykonywała czynności opodatkowane. Po stronie Spółki jawnej nie wystąpi obowiązek korekty podatku w związku z otrzymaniem aportu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10 lub 10a lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

W świetle art. 91 ust. 2 ustawy, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Jak wynika z art. 91 ust. 2a ustawy, obowiązek dokonywania korekt w ciągu 10 lat, o którym mowa w ust. 2, nie dotyczy opłat rocznych pobieranych z tytułu oddania gruntu w użytkowanie wieczyste; w przypadku tych opłat przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

W myśl art. 91 ust. 3 ustawy, korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej – w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.

Zgodnie z art. 91 ust. 4 ustawy, w przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.

W świetle art. 91 ust. 5 ustawy, w przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 – w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy.

Jak wynika z art. 91 ust. 6 ustawy, w przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:

1.  opodatkowane – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
2.  zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.

Z treści art. 91 ust. 7 ustawy wynika, że przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Jak stanowi art. 91 ust. 7a ustawy, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.

Stosownie do art. 91 ust. 7b ustawy, w przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 7c.

W myśl art. 91 ust. 7c ustawy, jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia towarów lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności, w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje – korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy.

Zgodnie z art. 91 ust. 7d ustawy, w przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia tej zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana.

Jak stanowi art. 91 ust. 8 ustawy, korekty, o której mowa w ust. 5-7, dokonuje się również, jeżeli towary i usługi nabyte do wytworzenia towaru, o którym mowa w ust. 2, zostały zbyte lub zmieniono ich przeznaczenie przed oddaniem tego towaru do użytkowania.

Z treści art. 91 ust. 9 ustawy wynika, że w przypadku transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa korekta określona w ust. 1-8 jest dokonywana przez nabywcę przedsiębiorstwa lub nabywcę zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Mając na uwadze opis sprawy oraz obowiązujące przepisy, stwierdzić należy, że skoro Wnioskodawca wykorzystuje nabyte w drodze aportu przedsiębiorstwo do takich samych czynności opodatkowanych, co wnoszący aport, czyli do wykonywania działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT do czynności opodatkowanych, to po stronie Wnioskodawcy, w związku z otrzymanym przedsiębiorstwem w drodze aportu, nie powstanie obowiązek dokonania korekty podatku naliczonego, w świetle art. 91 ust. 9 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowana ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Odnośnie powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Niniejsza interpretacja rozstrzyga w zakresie braku obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego w związku z otrzymaniem przez Wnioskodawcę przedsiębiorstwa w drodze aportu. Natomiast w pozostałym zakresie zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.