Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-557/12/KT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-07-26
Teza: Prawo do odzyskania podatku od towarów i usług w związku z realizacją projektu dofinansowanego ze środków UE, dotyczącego produktu turystycznego.
Słowa kluczowe: dofinansowanie; fundusz-fundusz unijny; odliczenia-odliczenie podatku; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony-odzyskanie podatku naliczonego; powiat; projekt-projekt pomocowy; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 9 maja 2012 r. (data wpływu 14 maja 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania podatku naliczonego związanego z realizacją projektu pn. „e.” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 maja 2012 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania podatku naliczonego związanego z realizacją projektu pn. „e.”.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 18 grudnia 2009 r. Powiat E. podpisał umowę partnerską z Wnioskodawcą i Powiatem G. w sprawie wspólnej realizacji projektu pn. „e.”. W dniu 30 grudnia 2009 r. Powiat E., jako partner wiodący, podpisał umowę o dofinansowanie realizacji ww. projektu w partnerstwie. Projekt zakończono 31 stycznia 2012 r. Jego celem było podniesienie funkcjonalności produktu turystycznego, tj. portalu poprzez wzbogacenie strony o nowoczesne aplikacje mp3, rozbudowanie bazy wirtualnych podróży po Krainie (\`(...)\`), dodanie tekstów w języku litewskim. Projekt zakładał również promocję Krainy (\`(...)\`) i portalu na targach turystycznych w G. i B.

Wykonano maskotki promocyjne, strój reklamowy i inne gadżety promujące region E. Zorganizowano seminaria branżowe - agroturystyka, hotelarstwo i gastronomia.

Wnioskodawca zgłosił zaprzestanie wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wszystkie swoje rozliczenia dokonuje poprzez swoją jednostkę budżetową - Starostwo. Działania w projekcie, tj. działalność promocyjna oraz zakup usług lub towarów związanych z ww. projektem, podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wszystkie działania w czasie realizacji projektu, jak i po jego zakończeniu, były nieodpłatne, gdyż zostały skierowane do odbiorcy zbiorowego. Wnioskodawca nie odliczał podatku naliczonego z faktur dotyczących projektu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca ma możliwość odzyskania poniesionego kosztu podatku od towarów i usług, którego wysokość została ujęta w kosztach wydatków kwalifikowanych przy realizacji ww. projektu?

Zdaniem Wnioskodawcy, z uwagi na fakt, iż w trakcie, jak i po zakończeniu realizacji przedmiotowego projektu, dofinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013, nie będzie uzyskiwać przychodów z tytułu jego realizacji, a tym samym działania te nie będą wykorzystywane do działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług, nie ma możliwości odzyskania poniesionych kosztów podatku na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Wnioskodawca wskazał, iż skoro działania projektu, skierowane do odbiorcy zbiorowego, były i są ogólnodostępne oraz nieodpłatne, nie będzie mu przysługiwało prawo do odzyskania podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 88 ust. 4 powołanej ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom podatku od towarów i usług w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego. Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi, z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

W rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), które obowiązuje od dnia 6 kwietnia 2011 r., przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu.

Przepisy powołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku w oparciu o przepisy zawarte w rozdziale 9 tego rozporządzenia.

Uprzednio powyższe kwestie były uregulowane w analogiczny sposób w:

1.  rozdziale 10 oraz § 8 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336), które obowiązywało od dnia 1 grudnia 2008 r. do 31 grudnia 2009 r.;
2.  rozdziale 9 oraz § 7 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799), które obowiązywało od dnia 1 stycznia 2010 r. do 31 grudnia 2010 r.;
3.  rozdziale 9 oraz § 8 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649 ze zm.), które obowiązywało od dnia 1 stycznia 2011 r. do 5kwietnia 2011 r.

Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, że Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego, skoro dokonane w ramach realizacji projektu zakupy nie mają związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych (działania podejmowane w trakcie realizacji projektu oraz jego efekty były i są ogólnodostępne oraz nieodpłatne). Wnioskodawcy nie przysługuje również prawo otrzymania zwrotu tego podatku, gdyż dofinansowanie, o którym mowa we wniosku, nie stanowi środków wskazanych w § 8 ust. 3 i 4 powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.