Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.477.2020.1.MB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-12-14
Teza: Prawo do odliczenia podatku od towarów i usług wykazanego na fakturach wystawionych przez kontrahentów w nieprawidłowej (zawyżonej bądź zaniżonej) stawce podatku VAT.
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; spółki-spółka z ograniczoną odpowiedzialnością; stawka
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 19 października 2020 r. (data wpływu 21 października 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku od towarów i usług wykazanego na fakturach wystawionych przez kontrahentów w nieprawidłowej (zawyżonej bądź zaniżonej) stawce podatku VAT – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 października 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku od towarów i usług wykazanego na fakturach wystawionych przez kontrahentów w nieprawidłowej (zawyżonej bądź zaniżonej) stawce podatku VAT.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

X (dalej jako: „Spółka”, „Wnioskodawca”) jest polską spółką, zarejestrowaną na potrzeby podatku od towarów i usług (czynny podatnik VAT). Głównym przedmiotem działalności Spółki jest sprzedaż cukru (PKD 46.36.Z Sprzedaż hurtowa cukru, czekolady, wyrobów cukierniczych i piekarskich).

Spółka nabywa towary i usługi, które są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Będące przedmiotem wniosku dostawy towarów/świadczenie usług dokonywane na rzecz Spółki, podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce i nie są z tego podatku zwolnione.

W związku z dokonywanymi na rzecz Spółki dostawami towarów/świadczeniem usług, kontrahenci (podatnicy VAT czynni) wystawiają na jej rzecz faktury VAT. Zdarzają się sytuacje, w których kwota podatku VAT na fakturach otrzymanych przez Spółkę od kontrahentów jest obliczona błędnie, tj. według nieprawidłowej (zawyżonej bądź zaniżonej) stawki podatkowej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawcy, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług, wykazanego na fakturach wystawionych przez kontrahentów w nieprawidłowej (zawyżonej bądź zaniżonej) stawce podatku VAT, przy założeniu, że dostawa towarów/świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce i nie są z tego podatku zwolnione?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie sprawy, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, będzie przysługiwało mu prawo do odliczenia całości VAT naliczonego z tytułu nabywanych towarów i usług, wynikającego z faktur wystawionych przez kontrahentów, pomimo zastosowania nieprawidłowej stawki VAT (zawyżonej lub zaniżonej), przy założeniu że będące przedmiotem wniosku dostawa towarów/świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce i nie są z tego podatku zwolnione.

W ocenie Spółki, dla istnienia prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury VAT kwestia stawki ma drugorzędne znaczenie.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.

Spółka stoi na stanowisku, iż na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, będzie uprawniona do odliczenia całości VAT naliczonego wykazanego na fakturach dokumentujących nabycie towarów i usług wystawionych przez kontrahentów, pomimo zastosowania przez nich nieprawidłowej stawki VAT, jeżeli dostawa towarów/świadczenie usług podlegają opodatkowaniu VAT w Polsce i nie są z tego podatku zwolnione.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Ustawodawca w art. 15 ustawy o VAT definiuje pojęcie podatnika, które ma zasadnicze znaczenie dla zakresu opodatkowania. I tak, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności.

Natomiast działalność gospodarcza, zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje czynnym podatnikom podatku od towarów i usług, w zakresie w jakim dokonywane zakupy mają związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego. Wskazana norma prawna wyraża jedną z fundamentalnych zasad konstrukcji podatku od towarów i usług – zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi, z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o VAT. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu. Winien to być więc z założenia podatek neutralny dla przedsiębiorcy.

Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że prawo podatnika do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony nie jest rodzajem ulgi podatkowej, czy też jakimkolwiek przywilejem podatnika. Przedmiotowe prawo wynika bowiem wprost z założeń konstrukcyjnych podatku VAT, a jego ograniczenia należy w razie wątpliwości interpretować zawężająco, w myśl zasady exceptiones non sunt extentendae (wyjątków nie należy interpretować rozszerzająco).

Podążając za tezami Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, wywiedzionymi w orzeczeniu z dnia 15 stycznia 1998 r., w sprawie C-37/95, stwierdzić należy, iż system odliczeń podatku ma oznaczać całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od obciążeń z tytułu podatku VAT zapłaconego lub należnego w prowadzonej działalności gospodarczej. Z kolei w orzeczeniu z dnia 19 września 2000 r. w połączonych sprawach C-177/99 i C-181/99 Europejski Trybunał Sprawiedliwości wskazał, iż prawo do odliczenia VAT jest integralną częścią systemu VAT i zasadniczo nie może być ograniczone.

Podobny pogląd TSUE wyraził w wyroku z 21 września 1988 r. w sprawie C-50/87 Komisja Wspólnot Europejskich v. Republika Francuska: „System odliczeń podatku naliczonego, którego zasady określone są w artykułach 17-20, ma na celu całkowite uwolnienie podmiotu gospodarczego od obciążeń z tytułu podatku VAT przypadającego do zapłaty lub zapłaconego w toku prowadzonej działalności gospodarczej. Ze względu na wpływ na poziom obciążeń podatkowych, jakiekolwiek ograniczenie prawa do odliczenia przysługującego podatnikowi musi być stosowane w ten sam sposób we wszystkich Państwach Członkowskich oraz musi opierać się na istnieniu przepisu w prawie wspólnotowym, który ograniczenie takie wprost przewiduje. W przypadku braku takiego przepisu, z prawa do odliczeń należy korzystać niezwłocznie w odniesieniu do wszystkich kwot podatku naliczonego od dostaw towarów i usług”.

Powyższe tezy, pozwalające na urzeczywistnienie zasady neutralności podatku VAT, w pełni znajdują potwierdzenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (np. wyrok NSA z dnia 4 lipca 2013 r., sygn. akt I FSK 847/12; wyrok NSA z dnia 7 czerwca 2013 r., sygn. akt I FSK 1062/12; wyrok NSA z dnia 11 stycznia 2013 r., sygn. akt I FSK 269/12).

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT (wykorzystanie nabywanych towarów lub usług do wykonywania czynności opodatkowanych, status podatnika VAT czynnego) oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zgodnie z art. 88 ustawy o VAT, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy:

1.  sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi wystawionymi przez podmiot nieistniejący (art. 88 ust. 3a pkt 1 ustawy o VAT);
2.  transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku (art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT);
3.  wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:
    *   stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane – w części dotyczącej tych czynności,
    *   podano kwoty niezgodne z rzeczywistością – w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
    *   potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego – w części dotyczącej tych czynności (art. 88 ust. 3 a pkt 4 ustawy o VAT);
4.  faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego (art. 88 ust. 3a pkt 5 ustawy o VAT);
5.  wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze – w części dotyczącej tych czynności (art. 88 ust. 3a pkt 7 ustawy o VAT).

Ponadto, w myśl art. 88 ust. 4 ustawy o VAT, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7 ustawy o VAT.

Mając na uwadze powyższe regulacje, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w opisanym stanie sprawy nie znajdują zastosowania warunki przewidziane w art. 88 ustawy o VAT dla wyłączenia prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony.

Spółka, będąca czynnym podatnikiem VAT, nabywa towary i usługi, które wykorzystuje do wykonywania czynności opodatkowanych. Należy więc uznać, że przesłanki pozytywne uprawniające do odliczenia podatku VAT naliczonego zostały spełnione.

W trakcie prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej, zdarzają się sytuacje, w których kwota podatku VAT na fakturach otrzymywanych przez Spółkę od kontrahentów (będących podatnikami VAT czynnymi) jest obliczona błędnie, tj.: według błędnej (zawyżonej bądź zaniżonej) stawki podatku VAT. Jednocześnie, podkreślić należy, że będące przedmiotem wniosku dostawy towarów/świadczenie usług dokonywane na rzecz Spółki podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce i nie są z tego podatku zwolnione, zaś do jego rozliczenia zobowiązani są kontrahenci (dostawcy towarów/usługodawcy).

Analiza powołanego art. 88 ustawy o VAT prowadzi do wniosku, że w dyspozycji tego przepisu, jako przesłanki wyłączającej prawo nabywcy (podatnika) do odliczenia podatku naliczonego, nie ujęto przypadku, gdy podatek naliczony wynika z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług, które podlegają opodatkowaniu inną niż przyjęta przez sprzedawcę stawką podatku od towarów i usług. Zastosowanie zawyżonej stawki podatku przez wystawcę faktury nie powinno pozbawić więc Spółki prawa do odliczenia podatku naliczonego, gdyż przesłanka ta nie stanowi przesłanki negatywnej, wymienionej w art. 88 ustawy o VAT.

Powyższe stanowisko znajduje odzwierciedlenie w aktualnej praktyce interpretacyjnej, przykładowo Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 26 marca 2020 r., nr 0113-KDIPT1-1.4012.45.2020.2.RG, wskazał że: „Zastosowanie błędnej – zawyżonej stawki podatku przez wystawcę faktury nie pozbawia Wnioskodawcy prawa do odliczenia podatku naliczonego, gdyż nie stanowi to negatywnej przesłanki, uniemożliwiającej odliczenie tego podatku, wymienionej w art. 88 ustawy. Powyższe wynika z tego, że dla istnienia prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury (nawet w przypadku wskazanym wyżej), obok fundamentalnych przesłanek takich jak status odliczającego jako czynnego, zarejestrowanego podatnika VAT i związek zakupionych towarów i usług z czynnościami opodatkowanymi (u odliczającego) i faktycznie zrealizowana transakcja, to również najistotniejsze jest to, by nabyta usługa lub towar podlegały opodatkowaniu i nie korzystały przy tym ze zwolnienia od tego podatku”.

Zdaniem Wnioskodawcy, gdyby ustawodawca chciał odmówić podatnikowi prawa do skorzystania z odliczenia VAT ze względu na zastosowanie przez sprzedawcę nieprawidłowej stawki podatku VAT na fakturze, zamieściłby taką przesłankę w enumeratywnym katalogu zamieszczonym w art. 88 ustawy o VAT. Podkreślić bowiem należy, że prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, jako jedno z najważniejszych praw podatnika, nie może być ograniczone bez wyraźnej podstawy prawnej.

Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy (stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe) oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że w sytuacji zastosowania przez wystawiającego faktury VAT kontrahenta błędnej stawki podatku VAT, Spółce przysługuje/przysługiwać będzie prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego, wynikającego z faktur dokumentujących dostawę towarów i świadczenie usług w kwocie jaka zostanie na nich wykazana. Zastosowanie zawyżonej bądź zaniżonej stawki podatku nie pozbawi Spółki prawa do odliczenia podatku naliczonego, gdyż nie stanowi to negatywnej przesłanki, uniemożliwiającej odliczenie tego podatku, wymienionej w art. 88 ustawy o VAT. Powyższe wynika z faktu, że dla istnienia prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury, obok fundamentalnych przesłanek takich jak status odliczającego jako czynnego, zarejestrowanego podatnika VAT i związek zakupionych towarów i usług z czynnościami opodatkowanymi (odliczającego), najistotniejsze jest to, by nabyta usługa lub towar podlegały opodatkowaniu i nie korzystały przy tym ze zwolnienia od tego podatku.

W ślad za stanowiskiem prezentowanym przez organy podatkowe, Spółka podkreśla, że kwestia zastosowanej stawki podatku VAT – z punktu widzenia podmiotu dokonującego odliczenia – ma drugorzędne znaczenie (por. interpretację indywidualną z 4 lutego 2020 r., nr 0113-KDIPT1-1.4012.778.2019.l.AKA).

Przedkładając powyższe na grunt rozpatrywanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, w ocenie Spółki, spełnione są/będą przesłanki wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w związku z czym Spółka jest/będzie uprawniona do odliczenia całości podatku VAT wynikającego z faktur wystawionych przez kontrahentów, pomimo zastosowania przez nich nieprawidłowej stawki podatku VAT.

Końcowo, Spółka wskazuje, że zbieżne z zaprezentowanym wyżej podejście prezentowane jest w praktyce interpretacyjnej organów podatkowych – przykładowo w interpretacjach indywidualnych:

*   z 13 stycznia 2020 r., nr 0112-KDIL4.4012.548.2019.2.JK;
*   z 19 czerwca 2019 r., nr 0112-KDIL1-3.4012.372.2019.1.AKS;
*   z 17 stycznia 2018 r., nr 0112-KD1L1-3.4012.580.2017.1.AP;
*   z 16 listopada 2017 r., nr 0l14-KDIP1-3.4012.356.2017.1.KC;
*   z 23 czerwca 2017 r. nr 0115-KDIT1-3.4012.217.2017.1.MZ.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom podatku od towarów i usług w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego. Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi, z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, wskazanych w art. 88 ustawy.

Przypadki, w których nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku należnego określa art. 88 ustawy.

Stosownie do art. 88 ust. 3a ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy:

1.  sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:
    1.  wystawionymi przez podmiot nieistniejący,
    2.  (uchylona);
2.  transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku;
3.  (uchylony);
4.  wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:
    1.  stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane – w części dotyczącej tych czynności,
    2.  podają kwoty niezgodne z rzeczywistością – w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
    3.  potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego – w części dotyczącej tych czynności;
5.  faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;
6.  (uchylony);
7.  wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze – w części dotyczącej tych czynności.

W myśl art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Należy podkreślić, że jedną z fundamentalnych zasad konstrukcji podatku od towarów i usług jest prawo podatnika do odliczenia podatku zapłaconego w cenie przy nabyciu towarów i usług związanych z działalnością gospodarczą, z czynnościami opodatkowanymi. Podstawowa zasada wspólnego systemu VAT, jaką jest zasada neutralności podatku, jest rozumiana jako stosowanie podatku od towarów i usług na wszystkich etapach obrotu gospodarczego z równoczesnym prawem do potrącenia podatku zawartego w poprzedniej fazie obrotu. Wszelkie ograniczenia prawa do odliczenia podatku naliczonego wpływają na neutralność tego podatku i mogą wynikać jedynie z wyraźnej regulacji ustawowej.

Analiza powołanego art. 88 ustawy prowadzi do wniosku, że w dyspozycji tego przepisu, jako przesłanki wyłączającej prawo nabywcy (podatnika) do odliczenia podatku naliczonego, nie ujęto przypadku, gdy podatek naliczony wynika z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług, które podlegają opodatkowaniu inną niż przyjęta przez sprzedawcę stawką podatku od towarów i usług.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest polską spółką, zarejestrowaną na potrzeby podatku od towarów i usług (czynny podatnik VAT). Głównym przedmiotem działalności Spółki jest sprzedaż cukru.

Spółka nabywa towary i usługi, które są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Będące przedmiotem wniosku dostawy towarów/świadczenie usług dokonywane na rzecz Spółki, podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce i nie są z tego podatku zwolnione.

W związku z dokonywanymi na rzecz Spółki dostawami towarów/świadczeniem usług, kontrahenci (podatnicy VAT czynni) wystawiają na jej rzecz faktury VAT. Zdarzają się sytuacje, w których kwota podatku VAT na fakturach otrzymanych przez Spółkę od kontrahentów jest obliczona błędnie, tj. według nieprawidłowej (zawyżonej bądź zaniżonej) stawki podatkowej.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą wskazania, czy na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, Spółce przysługuje/będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług, wykazanego na fakturach wystawionych przez kontrahentów w nieprawidłowej (zawyżonej bądź zaniżonej) stawce podatku VAT, przy założeniu, że dostawa towarów/świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce i nie są z tego podatku zwolnione.

Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że w sytuacji zastosowania przez kontrahentów nieprawidłowej (zawyżonej lub zaniżonej) stawki podatku VAT, Spółce przysługuje/będzie przysługiwało prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego, wynikającego z faktury dokumentującej nabycie towarów i usług związanych z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Zastosowanie błędnej – zawyżonej bądź zaniżonej stawki podatku przez wystawcę faktury nie pozbawia Wnioskodawcy prawa do odliczenia podatku naliczonego, gdyż nie stanowi to negatywnej przesłanki, uniemożliwiającej odliczenie tego podatku, wymienionej w art. 88 ustawy. Powyższe wynika z tego, że dla istnienia prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury (nawet w przypadku wskazanym wyżej), obok fundamentalnych przesłanek takich jak status odliczającego jako czynnego, zarejestrowanego podatnika VAT i związek zakupionych towarów i usług z czynnościami opodatkowanymi (u odliczającego) i faktycznie zrealizowana transakcja, to również najistotniejsze jest to, by nabyta usługa lub towar podlegały opodatkowaniu i nie korzystały przy tym ze zwolnienia od tego podatku.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że Spółce przysługuje/będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług, w zakresie, o którym mowa w powołanym art. 86 ust. 1 ustawy, o ile nie wystąpią pozostałe przesłanki wskazane w przepisie art. 88 ustawy.

Podsumowując, Wnioskodawcy na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy przysługuje/będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług, wykazanego na fakturach wystawionych przez kontrahentów w nieprawidłowej (zawyżonej bądź zaniżonej) stawce podatku VAT, przy założeniu, że dostawa towarów/świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce i nie są z tego podatku zwolnione.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Tutejszy organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone w wydanej interpretacji. Dotyczy to w szczególności kwestii nieprawidłowego zastosowania przez kontrahenta Wnioskodawcy zawyżonej lub zaniżonej stawki podatku od towarów i usług.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (oraz z opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Odnośnie powołanych przez Zainteresowanego interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Interpretacja dotyczy:

*   zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia,
*   zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…) za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.