Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-16/10/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-04-09
Teza: Czy wypłacone pracownikowi w związku z zawartą ugodą sądową odszkodowanie za niezgodne z prawem wypowiedzenie umowy o pracę zwolnione jest z podatku dochodowego?
Słowa kluczowe: odszkodowania; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 05 stycznia 2010r. (data wpływu do Organu – 05 stycznia 2010r.), uzupełnionym w dniu 09 marca 2010r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wypłacenia na mocy zawartej ugody sądowej odszkodowania za niezgodne z prawem wypowiedzenie umowy o pracę – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 05 stycznia 2010r. wpłynął do Organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wypłacenia na mocy zawartej ugody sądowej odszkodowania za niezgodne z prawem wypowiedzenie umowy o pracę.

Z uwagi na braki formalne wniosku, pismem z dnia 02 marca 2010r. Znak: IBPB II/1/415-16/10/MK wezwano wnioskodawcę do jego uzupełnienia.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono w dniu 09 marca 2010r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca zatrudniał na umowę o pracę na czas nieoznaczony pracownika. W lipcu 2008r. Wnioskodawca złożył swojemu pracownikowi oświadczenie o wypowiedzeniu umowy o pracę. Pracownik odwołał się od złożonego wypowiedzenia do odpowiedniego sądu powszechnego.

Na rozprawie we wrześniu 2008r. strony postępowania zawarły ugodę o następującej treści: wnioskodawca cofnął oświadczenie o wypowiedzeniu umowy; postanowiono, iż stosunek pracy rozwiązuje się w trybie porozumienia stron z dniem 31 października 2008r.; wnioskodawca zobowiązał się wypłacić pracownikowi kwotę 9.592,29 zł netto tytułem odszkodowania w terminie do 31 października 2008r. z zastrzeżeniem ustawowych odsetek w razie zwłoki w terminie płatności.

W kolejnym punkcie ugody wnioskodawca zobowiązał się odprowadzić zaliczkę na podatek dochodowy i składki na ubezpieczenie społeczne od kwoty brutto wypłaconego powodowi odszkodowania. Pracownik został także zwolniony z obowiązku świadczenia pracy w okresie od dnia 23 września 2009r. do 31 października 2009r.

Wnioskodawca w dniu 29 października 2009r. wypłacił pracownikowi kwotę odszkodowania w wysokości 9.592,29 zł.

Po przeprowadzeniu kontroli u wnioskodawcy przez Państwową Inspekcję Pracy, kontrolujący organ zarzucił brak wykonania w całości zawartej ugody sądowej i zobowiązał wnioskodawcę do ustalenia kwoty brutto świadczenia oraz rozdysponowania jej zgodnie z przepisami prawa.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wnioskodawca jako płatnik zobowiązany jest do obliczenia i wpłaty zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od wypłaconego odszkodowania pracownikowi w ramach zawartej umowy sądowej?

Wnioskodawca wypłacił pracownikowi odszkodowanie za nieuzasadnione lub niezgodne z prawem wypowiedzenie na podstawie art. 45 i art. 47¹ Kodeksu pracy.

Zdaniem wnioskodawcy, zgodnie z generalną zasadą wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Natomiast w myśl art. 21 ust. 1 pkt 3 wspomnianej ustawy wolne od podatku dochodowego są otrzymane odszkodowania i zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw, z wyjątkiem przypadków opisanych w literach od a) do g). Żaden z wyjątków niwelujących skutki zwolnienia od opodatkowania nie zachodzi w badanym przypadku.

Strony zawartej ugody określiły teoretycznie, iż w przypadku obowiązku odprowadzenia zaliczki na poczet podatku dochodowego, wnioskodawca zobowiązał się wyliczyć i pobrać zadaną kwotę zaliczki. Jednakże na podstawie wskazanych wyżej przepisów wnioskodawca był zwolniony z opisanego obowiązku, a więc w tym zakresie ugoda sądowa nie podlega wykonaniu.

Biorąc powyższe pod uwagę, wypłacone przez pracodawcę odszkodowanie, którego wysokość i zasady ustalenia wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw, tj. Kodeksu pracy, niewymienione w art. 21 ust. 1 pkt 3 lit. a-g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako wyjątek podlegający opodatkowaniu – jest zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010r. Nr 51, poz. 307) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z przepisu art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, iż wolne od podatku dochodowego są otrzymane odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw, z wyjątkiem:

1.  określonych w prawie pracy odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia umowy o pracę,
2.  odpraw pieniężnych wypłacanych na podstawie przepisów o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników,
3.  odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia funkcjonariuszom pozostającym w stosunku służbowym,
4.  odszkodowań przyznanych na podstawie przepisów o zakazie konkurencji,
5.  odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą,
6.  odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody są opodatkowane według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, lub na zasadach, o których mowa w art. 30c,
7.  odszkodowań wynikających z zawartych umów lub ugód innych niż ugody sądowe.

Należy jednak podkreślić, że zwolnieniem określonym w art. 21 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy objęte są tylko te odszkodowania, których wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw. Oznacza to, że zwolnienie nie obejmuje wszystkich odszkodowań, a tylko te, których wysokość lub zasady ustalania zostały określone wprost w stosownych przepisach prawa.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż wnioskodawca, który w lipcu 2008r. złożył swojemu pracownikowi oświadczenie o wypowiedzeniu umowy o pracę na drodze postępowania sądowego zawarł z tymże pracownikiem ugodę, zgodnie z którą wnioskodawca cofnął oświadczenie o wypowiedzeniu umowy. Postanowiono również, iż stosunek pracy rozwiązuje się w trybie porozumienia stron z dniem 31 października 2008r. oraz że wnioskodawca zobowiązuje się wypłacić pracownikowi kwotę 9.592,29 zł netto tytułem odszkodowania w terminie do 31 października 2008r., z zastrzeżeniem ustawowych odsetek w razie zwłoki w terminie płatności. Odszkodowanie to przyznane i wypłacone zostało w związku z art. 45 i art. 47¹ Kodeksu pracy za nieuzasadnione lub niezgodne z prawem wypowiedzenie. W kolejnym punkcie ugody wnioskodawca zobowiązał się również odprowadzić zaliczkę na podatek dochodowy i składki na ubezpieczenie społeczne od kwoty brutto wypłaconego powodowi odszkodowania.

Kwestie dotyczące stosunku pracy, w tym wypłaty odszkodowań z tytułu nieuzasadnionego wypowiedzenia przez pracodawcę umowy o pracę zawarte zostały w ustawie z dnia 26 czerwca 1974r. Kodeks pracy (t. j. Dz. U. z 1998r. Nr 21, poz. 94 ze zm.).

W myśl art. 45 § 1 ww. Kodeksu pracy, w razie ustalenia, że wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony jest nieuzasadnione lub narusza przepisy o wypowiadaniu umów o pracę, sąd pracy – stosownie do żądania pracownika – orzeka o bezskuteczności wypowiedzenia, a jeżeli umowa uległa już rozwiązaniu – o przywróceniu pracownika do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowaniu. Sąd pracy może nie uwzględnić żądania pracownika uznania wypowiedzenia za bezskuteczne lub przywrócenia do pracy, jeżeli ustali, że uwzględnienie takiego żądania jest niemożliwe lub niecelowe; w takim przypadku sąd pracy orzeka o odszkodowaniu (art. 45 § 2 ustawy). Przepisu § 2 nie stosuje się do pracowników, o których mowa w art. 39 i 177, oraz w przepisach szczególnych dotyczących ochrony pracowników przed wypowiedzeniem lub rozwiązaniem umowy o pracę, chyba że uwzględnienie żądania pracownika przywrócenia do pracy jest niemożliwe z przyczyn określonych w art. 41¹; w takim przypadku sąd pracy orzeka o odszkodowaniu (art. 45 § 3 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 47¹ Kodeks pracy, odszkodowanie, o którym mowa w art. 45, przysługuje w wysokości wynagrodzenia za okres od 2 tygodni do 3 miesięcy, nie niższej jednak od wynagrodzenia za okres wypowiedzenia.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane powyżej przepisy prawa należy stwierdzić, iż skoro wypłacone przez wnioskodawcę w wyniku ugody sądowej odszkodowanie jest odszkodowaniem za nieuzasadnione wypowiedzenie umowy o pracę, to odszkodowanie to korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem jego wysokość oraz zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw, tj. art. 45 w związku z art. 47¹ Kodeksu pracy. Natomiast na wnioskodawcy jako płatniku nie ciążą obowiązki pobrania i odprowadzenia od tego odszkodowania zaliczki na podatek dochodowy.

Wobec powyższego stanowisko wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.