Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/4512-259/16-3/MAO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-06-22
Teza: Zastosowania właściwej stawki podatku VAT dla świadczonych usług szkoleniowych na rzecz podmiotów prywatnych
Słowa kluczowe: instytut; szkolenie; usługi-usługi szkoleniowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 5 i rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy - przedstawione we wniosku z dnia 24 marca 2016 r. (data wpływu 31 marca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania właściwej stawki podatku VAT dla świadczonych usług szkoleniowych na rzecz podmiotów prywatnych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 marca 2016 r. wpłynął do tut. Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania właściwej stawki podatku VAT dla świadczonych usług szkoleniowych na rzecz podmiotów prywatnych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (dalej: „Wnioskodawca”, „Instytut”) jest państwową jednostką organizacyjną, posiadającą osobowość prawną, działającą na podstawie ustawy. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT. Do zadań Wnioskodawcy, wedle ustawy należy:

1.  prowadzenie badań naukowych w zakresie spraw międzynarodowych,
2.  przygotowywania analiz, ekspertyz i studiów prognostycznych z zakresu spraw międzynarodowych,
3.  doskonalenie zawodowe kadr wykonujących zadania w zakresie stosunków międzynarodowych i polityki zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej,
4.  upowszechnianie w społeczeństwie polskim wiedzy z dziedziny współczesnych stosunków międzynarodowych,
5.  utrzymywanie kontaktów z ośrodkami szkoleniowymi, naukowymi i politycznymi w Rzeczypospolitej Polskiej i za granicą,
6.  gromadzenie specjalistycznego księgozbioru i dokumentacji naukowej, a także prowadzenie otwartej działalności bibliotecznej,
7.  działalność wydawnicza.

Szczegółowy zakres działania i organizację Instytutu określa statut Instytutu nadany, w drodze rozporządzenia, przez Prezesa Rady Ministrów (rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów w sprawie nadania statutu Instytutowi). Zgodnie z § 1 Statutu, do szczegółowego zakresu działań Wnioskodawcy należy:

1.  prowadzenie interdyscyplinarnych i porównawczych badań naukowych w zakresie stosunków wielostronnych i dwustronnych Rzeczypospolitej Polskiej z podmiotami prawa międzynarodowego, w tym w szczególności z Organizacją Traktatu Północnoatlantyckiego i państwami sąsiednimi, a także z Unią Europejską, oraz w zakresie polityki zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej i zagadnień globalizacji;
2.  sporządzanie analiz, ekspertyz i studiów prognostycznych w zakresie spraw międzynarodowych z inicjatywy własnej albo z inicjatywy Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, Marszałka Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, Prezesa Rady Ministrów, ministra właściwego do spraw gospodarki, Ministra Obrony Narodowej, ministra właściwego do spraw zagranicznych oraz - w miarę możliwości - innych ministrów, komisji sejmowych i senackich oraz klubów poselskich i senackich;
3.  upowszechnianie wiedzy z dziedziny stosunków międzynarodowych oraz polityki zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej, w tym problematyki integracji europejskiej - w szczególności za pośrednictwem Internetu i innych środków masowego przekazu oraz w formie seminariów, konwersatoriów, odczytów, wykładów i publikacji, w tym czasopism.;
4.  gromadzenie specjalistycznego księgozbioru i dokumentacji naukowej, w szczególności w zakresie, o którym mowa w pkt 1, a także prowadzenie otwartej działalności bibliotecznej w zakresie objętym działalnością Instytutu;
5.  doskonalenie zawodowe pracowników administracji publicznej wykonujących zadania w zakresie stosunków międzynarodowych i polityki zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej, w szczególności pracowników urzędów obsługujących ministra właściwego do spraw gospodarki, ministra właściwego do spraw zagranicznych, Ministra Obrony Narodowej;
6.  utrzymywanie kontaktów z krajowymi i zagranicznymi ośrodkami szkoleniowymi, naukowymi i politycznymi w zakresie objętym działalnością Instytutu;
7.  prowadzenie działalności wydawniczej.

Nadzór nad Instytutem w zakresie zgodności jego działania z przepisami ustawowymi i postanowieniami statutu sprawuje minister właściwy do spraw zagranicznych.

Na podstawie ustawy, w sprawach nieuregulowanych ustawą do Instytutu stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące instytutów badawczych.

Częścią Instytutu jest Akademia, której misją jest rozwój zawodowy pracowników administracji publicznej oraz pracowników sektora prywatnego poprzez udział w szkoleniach, warsztatach oraz kursach z zakresu stosunków międzynarodowych i dyplomacji. W ten sposób realizowane są zadania, o których mowa jest w ustawie (doskonalenie zawodowe kadr wykonujących zadania w zakresie stosunków międzynarodowych i polityki zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej) oraz art. 2 pkt 4 ustawy\`(...)\` (upowszechnianie w społeczeństwie polskim wiedzy z dziedziny współczesnych stosunków międzynarodowych).

Akademia prowadziła i prowadzi następujące szkolenia i kursy:

*   protokół dyplomatyczny i etykieta w instytucjach publicznych;
*   protokół dyplomatyczny w Unii Europejskiej;
*   wizyty zagraniczne i konferencje prasowe;
*   protokół dyplomatyczny i savoir-vivre w praktyce (szkolenie z przyjęciem pokazowym);
*   różnice kulturowe;
*   negocjacje międzykulturowe;
*   budowanie wizerunku - wystąpienia publiczne i prezentacje;
*   specjalistyczne warsztaty językowe: Formal Writing; Successful Presentations in English; The Nuances of English Language; The English of International Affairs and Diplomacy;
*   Studium Polityki Zagranicznej (dziewięciomiesięczne szkolenie w trybie weekendowym);
*   Foreigh Policy Studies (dziewięciomiesięczne studia podyplomowe w trybie weekndowym współrganizowane z Collegium Civitas).

W ofercie są także następujące szkolenia, aktualnie nie prowadzone, ale gotowe do uruchomienia:

*   dress code;
*   kurs wiedzy o winach z degustacją.

Wnioskodawca rozważa ponadto wprowadzenie do oferty następujących szkoleń:

*   Warsztaty Współpracy Międzynarodowej;
*   różnice kulturowe w relacjach z krajami azjatyckimi;
*   profesjonalna analiza i planowanie.

Za udziały w powyższych szkoleniach dokonywana jest odpłatność na rzecz Wnioskodawcy (z zastrzeżeniem podyplomowych F\`(...)\` gdzie odpłatność przyjmowana jest od uczestników studiów wyłącznie przez C\`(...)\`, a Instytut występuje jako współorganizator studiów).

Uczestnikami szkoleń są pracownicy kierowani przez zarówno jednostki sektora finansów publicznych jak i podmioty prywatne.

Instytut nie posiada akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca może skorzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług świadczonych usług szkoleniowych w stosunku do osób fizycznych (podmiotów prywatnych) uczestniczących w szkoleniach organizowanych przezWnioskodawcę, których udział nie został sfinansowany przynajmniej w 70% ze środków publicznych (tzn. udział środków publicznych w finansowaniu szkoleń jest niższy niż 70% lub wynosi 0%)?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: „ustawa o VAT”), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. świadczenie usług na terytorium kraju.

Za świadczenie usług uznaje się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów (art. 8 ust. 1 ustawy o VAT).

Stawka podatku wynosi co do zasady 23%. Natomiast art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT zwalnia z podatku usługi świadczone przez:

1.  jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania,
2.  uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo-rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Przepis ten nie może być zastosowany w przypadku usług świadczonych przez Wnioskodawcę, ponieważ nie jest on jednostką objętą systemem oświaty, ani nie kształci na poziomie wyższym.

Z kolei, art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT zwalnia z podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:

1.  prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
2.  świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty - wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
3.  finansowane w całości ze środków publicznych

\- oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Natomiast § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (dalej: „rozporządzenie ws. VAT”) zwalnia z podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Oznacza to, że zwolnieniu podlegają szkolenia organizowane przez Wnioskodawcę, sfinansowane co najmniej w 70% ze środków publicznych przez ich uczestników.

Takie samo stanowisko przyjął Dyrektor Izby Skarbowej w swojej interpretacji, z dnia 29 maja 2014 r., sygn. IPPP2/443-260/14-5/MM.

Ponadto, § 3 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia ws. VAT, zwalnia z podatku usługi w zakresie kształcenia, inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT, świadczone przez uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Zdaniem Instytutu, w zarysowanym zdarzeniu przyszłym dla usług świadczonych na rzecz osób fizycznych, których szkolenia nie zostały sfinansowane co najmniej w 70% ze środków publicznych (podmiotów sektora prywatnego), możliwe jest skorzystanie przez Wnioskodawcę ze zwolnienia określonego w § 3 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia ws. VAT. Świadczenie opisanych w zdarzeniu przyszłym usług na rzecz podmiotów prywatnych podlega zwolnieniu, ponieważ, zgodnie z ustawą, w sprawach nieuregulowanych ustawą do Instytutu stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące instytutów badawczych. Przepisem takim jest właśnie § 3 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia ws. VAT.

Wskazuje na to także cel omawianej regulacji, implementujący do polskiego porządku prawnego art. 132 ust. 1 lit. i dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej: „dyrektywa”). Zgodnie z tym przepisem, Państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie. Regulacja ta umieszczona jest w Rozdziale 2 Tytułu IX dyrektywy pt. „Zwolnienia dotyczące określonych czynności wykonywanych w interesie publicznym”. Pozycja Instytutu, w szczególności zaś świadczenie przedmiotowych usług w oparciu o przepisy prawa powszechnie obowiązującego (realizacja ustawowych zadań Wnioskodawcy jako jednostki należącej do sektora finansów publicznych utworzonej w trybie specjalnej ustawy, w postaci doskonalenia zawodowego kadr wykonujących zadania w zakresie stosunków międzynarodowych i polityki zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej oraz upowszechniania w społeczeństwie polskim wiedzy z dziedziny współczesnych stosunków międzynarodowych) jednoznacznie wskazują, że organizowane szkolenia i kursy są wykonywane w interesie publicznym, przez podmiot prawa publicznego. Powinny one zatem podlegać zwolnieniu z podatku od towarów i usług.

Reasumując, opisane w zdarzeniu przyszłym usługi świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz podmiotów sektora prywatnego, które nie zostały sfinansowane co najmniej w 70% ze środków publicznych (tzn. udział środków publicznych w finansowaniu szkoleń jest niższy niż 70% lub wynosi 0%) podlegają zwolnieniu z opodatkowania podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz.U. z 2016 r., poz. 710 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z powyżej przywołanych przepisów wynika, że definicja świadczenia usług ma charakter dopełniający definicję dostawy towarów i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich działalności gospodarczej.

Zgodnie z brzmieniem art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże, w myśl art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Należy zauważyć, że zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi bądź zwolnienie od podatku.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

1.  jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania,
2.  uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo - rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym

\- oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

W świetle art. 43. ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się również od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26.

1.  prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
2.  świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty - wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
3.  finansowane w całości ze środków publicznych,

\- oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Natomiast zgodnie z treścią § 3 ust. 1 pkt 13 i 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (Dz.U. z 2015 r., poz. 736), zwalnia się od podatku:

*   usługi w zakresie kształcenia, inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, świadczone przez uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane;
*   usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Z przedstawionych okoliczności zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest państwową jednostką organizacyjną, posiadającą osobowość prawną, do której zadań należy prowadzenie badań naukowych w zakresie spraw międzynarodowych, przygotowywania analiz, ekspertyz i studiów prognostycznych z zakresu spraw międzynarodowych, doskonalenie zawodowe kadr wykonujących zadania w zakresie stosunków międzynarodowych i polityki zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej, upowszechnianie w społeczeństwie polskim wiedzy z dziedziny współczesnych stosunków międzynarodowych, utrzymywanie kontaktów z ośrodkami szkoleniowymi, naukowymi i politycznymi w Rzeczypospolitej Polskiej i za granicą, gromadzenie specjalistycznego księgozbioru i dokumentacji naukowej, a także prowadzenie otwartej działalności bibliotecznej, a także działalność wydawnicza. Częścią Instytutu jest Akademia, której misją jest rozwój zawodowy pracowników administracji publicznej oraz pracowników sektora prywatnego poprzez udział w szkoleniach, warsztatach oraz kursach z zakresu stosunków międzynarodowych i dyplomacji. W ten sposób realizowane są zadania mające na celu doskonalenie zawodowe kadr wykonujących zadania w zakresie stosunków międzynarodowych i polityki zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej oraz upowszechnianie w społeczeństwie polskim wiedzy z dziedziny współczesnych stosunków międzynarodowych. Uczestnikami szkoleń są pracownicy kierowani przez zarówno jednostki sektora finansów publicznych jak i podmioty prywatne. Instytut nie posiada akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty.

Wątpliwości Wnioskodawcy sprowadzają się do określenia właściwej stawki podatku VAT dla świadczonych usług szkoleniowych na rzecz podmiotów prywatnych, których udział w szkoleniach nie został sfinansowany przynajmniej w 70% ze środków publicznych.

Biorąc pod uwagę powyższe regulacje wskazać należy, że świadczone przez Wnioskodawcę usługi szkoleniowe, nie spełniają przesłanek umożliwiających skorzystanie ze zwolnienia od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT, ponieważ Wnioskodawca nie ma statusu jednostki objętej systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, jednostki naukowej PAN, jednostki badawczo-rozwojowej ani uczelni.

W związku z czym należy przeanalizować, czy spełnione zostaną przesłanki warunkujące prawo do skorzystania ze zwolnienia w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT.

Aby przedmiotowe usługi mogły korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, muszą być uznane za usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego oraz spełniać jeden z warunków określonych w lit. a-c powyższego przepisu. Powołane wyżej przepisy prawa podatkowego przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty - wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowanych w całości ze środków publicznych.

W tym miejscu należy wskazać, że w świetle art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE, państwa członkowskie zwalniają kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

W dniu 1 lipca 2006 r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L Nr 288 s. 1). Rozporządzenie Rady nr 1777/2005 wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio. Oznacza to, iż przepisy tego rozporządzenia z dniem 1 lipca 2006 r. stają się częścią porządku prawnego, obowiązującego na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, bez konieczności ich implementacji w drodze ustawy. Rozporządzenie Rady nr 1777/2005 przyjęte zostało w celu jednolitego stosowania przez wszystkie państwa członkowskie systemu podatku od wartości dodanej, opartego na postanowieniach Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich, dotyczących podatków obrotowych - Wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa opodatkowania (77/388/EWG ze zm.).

Przepis art. 14 ww. rozporządzenia nr 1777/2005 wyjaśnia, co należy rozumieć przez usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania. W myśl tego przepisu usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zapewniane na warunkach określonych w art. 13 część A ust. 1 lit. i) Dyrektywy 77/388/EWG (analogiczne zwolnienie zawiera art. 132 ust. 1 lit. I obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej - Dz.Urz. UE L 347, s. 1 ze zm.), obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, tak samo jak nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego bądź przekwalifikowania nie ma znaczenia do tego celu.

Od dnia 1 lipca 2011 r. obowiązuje natomiast rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) Nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r., ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L Nr 77, s. 1). Zgodnie z art. 44 tego rozporządzenia, usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy 2006/112/WE obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.

I tak, kierując się wskazówkami ww. rozporządzenia Rady UE zawierającymi definicję kształcenia zawodowego, należy stwierdzić, że kształcenie zawodowe jest procesem mającym na celu nauczenie, przekazanie wiedzy z określonej dziedziny, które ma posłużyć zdobyciu bądź uaktualnieniu wiedzy obecnie posiadanej przez uczestnika takiego szkolenia. Definicja usług kształcenia zawodowego i przekwalifikowania, zawarta w ww. rozporządzeniu, kładzie nacisk na „bezpośredni” związek nauczania z daną branżą lub zawodem, co narzuca stosowanie specyficznego programu nauczania dla skonkretyzowanego odbiorcy.

Wnioskodawca podał, że świadczy usługi szkoleniowe na rzecz pracowników kierowanych przez jednostki sektora finansów publicznych (którzy wykonują zadania w zakresie stosunków międzynarodowych i polityki zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej) oraz na rzecz podmiotów z sektora prywatnego (osób fizycznych). W przypadku pierwszej grupy beneficjentów (tj. urzędników administracji publicznej) celem świadczonych usług szkoleniowych jest uzupełnianie wiedzy, umiejętności i kwalifikacji zawodowych, natomiast w przypadku osób fizycznych - upowszechnianie wiedzy z dziedziny współczesnych stosunków międzynarodowych.

Biorąc pod uwagę przywołane przepisy oraz opis sprawy należy stwierdzić, że na rzecz podmiotów prywatnych Wnioskodawca nie świadczy usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, gdyż jak wynika z wniosku przedmiotowe usługi szkoleniowe nie są nauczaniem pozostającym w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem tej grupy uczestników oraz nie mają na celu uzyskania lub uaktualnienia wiedzy do ich celów zawodowych.

Taka kwalifikacja prawnopodatkowa sprawia, że w analizowanej sprawie nie znajdzie zastosowania zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT. Tym samym bez znaczenia dla zastosowania zwolnienia w tym przypadku pozostaje fakt, czy spełnione są pozostałe przesłanki warunkujące to zwolnienie, wymienione w tych przepisach, w tym kwestia finansowania realizowanego projektu ze środków publicznych.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest instytutem badawczym, przy czym świadczone przez Wnioskodawcę przedmiotowe usługi szkoleniowe nie są usługami w zakresie kształcenia na poziomie wyższym.

Zatem w celu ustalenia czy świadczone przez Wnioskodawcę usługi szkoleniowe mogą korzystać ze zwolnienia od podatku VAT koniecznym jest przeanalizowanie przesłanek wynikających z § 3 rozporządzenia z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień.

Jak już wskazano w niniejszej interpretacji zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 13 ww. rozporządzenia zwalnia się od podatku usługi w zakresie kształcenia, inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, świadczone przez uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Zgodnie z ustawą do zadań Instytutu należy prowadzenie badań naukowych w zakresie spraw międzynarodowych oraz przygotowania analiz, ekspertyz i studiów prognostycznych z zakresu spraw międzynarodowych.

W myśl ustawy w sprawach nieuregulowanych niniejszą ustawą do Instytutu stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące instytutów badawczych. Ministrem właściwym w rozumieniu tych przepisów jest minister właściwy do spraw zagranicznych.

Stosownie do art. 1 ust. 1 Ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 1095) instytutem badawczym w rozumieniu ustawy jest państwowa jednostka organizacyjna, wyodrębniona pod względem prawnym, organizacyjnym i ekonomiczno‑finansowym, która prowadzi badania naukowe i prace rozwojowe ukierunkowane na ich wdrożenie i zastosowanie w praktyce, zwana dalej „instytutem”.

Zgodnie z art. 2 ust. 3 Ustawy o instytutach badawczych, instytut poza zadaniami, o których mowa w ust. 1 i 2, może prowadzić:

1.  studia podyplomowe i doktoranckie, związane z prowadzonymi przez instytut badaniami naukowymi i pracami rozwojowymi, jeżeli posiada uprawnienia do nadawania stopni naukowych oraz odpowiednie zaplecze i warunki materialno-techniczne,
2.  inne formy kształcenia, w tym szkolenia i kursy dokształcające.

Zatem z uwagi na to, że w zakres zadań Zainteresowanego wchodzi prowadzenie badań naukowych w zakresie spraw międzynarodowych oraz to, że do Zainteresowanego mają zastosowanie odpowiednie przepisy dotyczące instytutów badawczych w zakresie struktury prawnej, organizacyjnej i ekonomiczno-finansowej należy stwierdzić, że świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz podmiotów sektora prywatnego usługi szkoleniowe, które nie zostały sfinansowane co najmniej w 70% ze środków publicznych (tzn. udział środków publicznych w finansowaniu szkoleń jest niższy niż 70% lub wynosi 0%) podlegają zwolnieniu z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie § 3 ust. 1 pkt 13 Rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień, gdyż Wnioskodawca jest instytutem badawczym i świadczy usługi w zakresie kształcenia inne niż wymienione art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.