Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-622/12/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-08-23
Teza: udokumentowania zakupu towarów od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej za pośrednictwem internetowego serwisu aukcyjnego
Słowa kluczowe: dokumentacja-dokumentacja księgowa; dokumentowanie; faktura-faktura elektroniczna; koszt-koszty uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 28 maja 2012 r. (data wpływu do tut. BKIP 30 maja 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie udokumentowania zakupu towarów od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej za pośrednictwem internetowego serwisu aukcyjnego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 maja 2012 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie udokumentowania zakupu towarów od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej za pośrednictwem internetowego serwisu aukcyjnego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na skupowaniu zużytego sprzętu elektronicznego, metali kolorowych oraz metali rzadkich i szlachetnych. Złom kupowany jest od osób fizycznych, które przy zawieraniu z Wnioskodawcą umowy sprzedaży podają swoje dane osobowe, na podstawie których Wnioskodawca wystawia rachunek, a następnie przedstawia go kontrahentowi do podpisania. Na podstawie w/w rachunku dokumentującego umowę sprzedaży, Wnioskodawca zalicza wydatki poniesione na zakup złomu w poczet kosztów uzyskania przychodów.

Z uwagi na fakt, że Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, czyli osobą prawną, zdarzenia gospodarcze dla potrzeb podatku dochodowego od osób prawnych ewidencjonuje na zasadach określonych w ustawie o rachunkowości, tj. prowadzi pełną księgowość.

Aktualnie Wnioskodawca rozszerza swoją działalność i skupuje interesujący go towar w postaci zużytego sprzętu elektronicznego, metali kolorowych oraz metali rzadkich i szlachetnych poprzez internetowy serwis aukcyjny X. Zapłata za zakupiony towar następuje przelewem na konto sprzedającego, za pomocą wewnętrznego systemu rozliczeniowego serwisu X, tj. za pomocą tzw. usługi PayU lub też za pobraniem po otrzymaniu towaru. Z uwagi na charakterystykę platformy sprzedaży, jaką jest internetowy serwis aukcyjny X, Wnioskodawca nie może fizycznie uzyskać danych osobowych od kontrahenta. Nie jest także możliwe uzyskanie w zwykłym toku czynności podpisu na wystawionym rachunku. Wymaga to dodatkowego kontaktu ze sprzedającym, poza serwisem X oraz przesyłania fizycznej korespondencji z rachunkiem w formie papierowej. Osoby fizyczne sprzedające za pomocą serwisu X rzadko chcą podejmować dodatkowy kontakt z Wnioskodawcą w celu pisemnego potwierdzenia transakcji. Twierdzą, iż samo zawarcie transakcji poprzez serwis X jest zawarciem umowy sprzedaży i nie wymaga z ich strony żadnych innych działań w celu jej potwierdzenia.

Konieczność podejmowania dodatkowego kontaktu z kontrahentami z serwisu X w znacznym stopniu utrudnia korzystanie z tej formy zakupu towaru. Generuje także dodatkowe spore koszty w postaci dodatkowej korespondencji. Co więcej, nieuzyskanie podpisanego rachunku od kontrahenta stawia pod znakiem zapytania możliwość zaliczenia w poczet kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na zakup towaru na X, a co za tym idzie, podważa sens ekonomiczny przedsięwzięcia.

W takiej sytuacji do dyspozycji Wnioskodawcy pozostają dokumenty w postaci wydruku z systemu sprzedaży serwisu X, oznaczonego indywidualnym numerem aukcji, zawierającego dokładne dane stron umowy sprzedaży, tj. Wnioskodawcy i jego kontrahenta, dokładne określenie przedmiotu sprzedaży, a także dokładne określenie kwoty do zapłaty za towar oraz kwoty kosztów przesyłki towaru do Wnioskodawcy. Dodatkowo w dyspozycji Wnioskodawcy pozostaje dokument potwierdzenia przelewu zawierający dane Wnioskodawcy, dane sprzedającego razem z numerem jego rachunku bankowego oraz wskazanie w tytule przelewu indywidualnego numeru aukcji, ewentualnie wydruk potwierdzenia dokonania transakcji z usługi PayU zawierający dane Wnioskodawcy, dane sprzedającego oraz wskazanie w tytule indywidualnego numeru aukcji, ewentualnie potwierdzenie zapłaty za przesyłkę pobraniową zawierające dane nadawcy i odbiorcy przesyłki, datę oraz podpis pracownika poczty/kuriera.

Ponadto zarówno Wnioskodawca, jak i jego kontrahenci, jako zarejestrowani użytkownicy serwisu X podlegają zasadom korzystania z tego serwisu, określonym w Regulaminie X. Regulamin ten dostępny jest w Internecie.

Zgodnie z tym Regulaminem, Użytkownikami serwisu X mogą być osoby fizyczne, które ukończyły 18 lat i posiadają pełną zdolność do czynności prawnych, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, ale mogące we własnym imieniu nabywać prawa i zaciągać zobowiązania. Użytkownikami mogą ponadto być osoby, które ukończyły 13 rok życia, ale nie ukończyły 18 lat w zakresie, w jakim mogą nabywać prawa i zaciągać zobowiązania zgodnie z przepisami powszechnie obowiązującego prawa i z zastrzeżeniem Zasad Konta Junior (…). Osoby fizyczne nieprowadzące w ramach X działalności gospodarczej w celu Rejestracji w serwisie X powinny wypełnić formularz rejestracyjny poprzez podanie: swojego imienia i nazwiska, adresu zamieszkania wraz z nazwą kraju i regionu (województwa), adresu e-mail, numeru telefonu kontaktowego, nazwy, pod którą osoba rejestrująca zamierza występować w X (loginu) oraz hasła. Po wypełnieniu i potwierdzeniu prawdziwości danych w formularzu rejestracyjnym na podany w nim adres e-mail wysyłana jest wiadomość wskazująca sposób potwierdzenia Rejestracji. Z chwilą potwierdzenia Rejestracji dochodzi do zawarcia umowy pomiędzy podmiotem rejestrowanym a X, której przedmiotem są usługi świadczone przez X w ramach serwisu X, na warunkach określonych w Regulaminie X.

Aby zaś Użytkownik mógł uzyskać dostęp do wszystkich usług świadczonych przez serwis X, musi dokonać pełnej aktywacji Konta, wybierając jeden ze sposobów udostępnianych przez X, tj.:

1.  List z kodem aktywacji Konta - Użytkownik wypełnia specjalny formularz dostępny na stosownej stronie X, następnie odbiera wysłany pocztą przez X na Jego adres kontaktowy list z kodem aktywacji i wprowadza ten kod na wskazanej stronie X,
2.  Szybka wpłata on-line - w przypadku, gdy Użytkownik posiada rachunek w jednym z banków współpracujących z X i udostępniających tzw. "szybkie płatności" i dokona wpłaty w zdefiniowanej kwocie 1,01 zł, X dokonuje pełnej aktywacji Konta Użytkownika.
3.  Zapłata za zakupiony przedmiot za pomocą systemu PayU - w przypadku, gdy Użytkownik posiada rachunek w jednym z banków współpracujących z X, udostępniających tzw. "szybkie płatności" i z tego rachunku dokona zapłaty za zakupiony przedmiot w formie przelewu elektronicznego w ramach usługi PayU, X dokonuje pełnej aktywacji Konta Użytkownika.

Powyższe zasady wynikają z Artykułu 2 Regulaminu X „Warunki Uczestnictwa w X".

Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że zasady Regulaminu jednoznacznie wskazują, iż osoby chcące korzystać z serwisu X muszą podać swoje pełne dane osobowe oraz w określony sposób potwierdzić wolę korzystania z jego usług.

Z kolei w myśl Artykułu 7 Regulaminu X „Zawarcie Umowy", jeżeli w chwili zakończenia Transakcji licytacyjnej ustalony jest, zgodnie z zasadami przewidzianymi w Regulaminie, zwycięzca, następuje przybicie poprzez umieszczenie w odpowiednich zakładkach na Kontach Sprzedającego i Kupującego informacji o zakończeniu aukcji uzupełnionej o wskazanie zwycięzcy. Zawarcie umowy pomiędzy Sprzedającym a zwycięzcą licytacji następuje z chwilą przybicia, natomiast umowy pomiędzy Sprzedającym a Kupującym, korzystającym z opcji Kup Teraz, następuje z chwilą potwierdzenia przez Kupującego skorzystania z tej opcji, o czym Sprzedający jest automatycznie powiadamiany. Po zawarciu umowy dalszy tok postępowania kontrahentów wynika z obowiązujących przepisów prawa.

Oznacza to, że Użytkownicy serwisu X mają świadomość i godzą się na fakt, że poprzez zawarcie transakcji X dochodzi do zawarcia umowy sprzedaży.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy dokonując zakupu towarów od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, za pośrednictwem internetowego serwisu aukcyjnego X, można zaliczyć w poczet kosztów uzyskania przychodu wydatki na zakup tego towaru w oparciu o rachunek sporządzony i podpisany przez Wnioskodawcę na podstawie danych z dowodów źródłowych w postaci wydruku z systemu sprzedaży serwisu X, dokumentu potwierdzenia przelewu zapłaty za towar lub wydruku potwierdzenia dokonania transakcji z usługi PayU albo potwierdzenia zapłaty za przesyłkę pobraniową oraz Regulaminu X, do którego to rachunku załączone zostaną wymienione wyżej dowody źródłowe?
2.  Czy dokonując zakupu towarów od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, za pośrednictwem internetowego serwisu aukcyjnego X, można zaliczyć w poczet kosztów uzyskania przychodu wydatki na zakup tego towaru w oparciu o dowody źródłowe w postaci wydruku z systemu sprzedaży serwisu X, dokumentu potwierdzenia przelewu zapłaty za towar lub wydruku potwierdzenia dokonania transakcji z usługi PayU albo potwierdzenia zapłaty za przesyłkę pobraniową oraz Regulaminu X?

Zdaniem Wnioskodawcy, udokumentowanie transakcji sprzedaży dokonanej za pośrednictwem internetowego serwisu aukcyjnego X dla celów podatkowych i prowadzonej rachunkowości, nie wymaga podpisu kontrahenta na dowodach księgowych. Co więcej, dokumenty, jakimi dysponuje Wnioskodawca po zawarciu transakcji sprzedaży za pośrednictwem internetowego serwisu aukcyjnego X, spełniają wymogi stawiane dla dowodów księgowych. Przede wszystkim Wnioskodawca dysponuje wygenerowanym przez system sprzedaży X, a więc niezależnie od Wnioskodawcy, wydrukiem zawierającym wszystkie szczegóły dotyczące transakcji. Wydruk ten oznaczony jest indywidualnym, niepowtarzalnym numerem aukcji. Umożliwia to identyfikację konkretnej transakcji, odtworzenie jej szczegółów nawet po dłuższym czasie, dochodzenie ewentualnych roszczeń od kontrahenta, itp. Co więcej, każdy wydruk zawiera dokładne dane stron umowy sprzedaży, tj. Wnioskodawcy i jego kontrahenta, dokładne określenie przedmiotu sprzedaży, ze wskazaniem ilości pojedynczych przedmiotów, datę i godzinę transakcji, a także dokładne określenie kwoty do zapłaty za towar, a zatem wartość operacji.

Informacje dotyczące stron operacji oraz jej wartości znajdują ponadto swoje potwierdzenie w dokumencie potwierdzenia przelewu zapłaty za aukcję, ewentualnie w wydruku potwierdzenia dokonania transakcji z usługi PayU (także wygenerowanym przez system sprzedaży X, a więc niezależnie od Wnioskodawcy) albo na potwierdzeniu zapłaty za przesyłkę pobraniową (dokument wydawany przez doręczyciela, niezależnie od Wnioskodawcy). Wnioskodawca zauważa, że pomimo tego, iż przepis art. 21 ust. 1 pkt 5 Ustawy o rachunkowości wskazuje, że dowód księgowy powinien zawierać podpis wystawcy dowodu oraz osoby, której wydano lub od której przyjęto składniki aktywów, to już ust. 1a tego artykułu mówi, że można zaniechać zamieszczania na dowodzie danych, o których mowa w ust. 1 pkt 5 (a więc także podpisu osoby, od której przyjęto składniki aktywów) i 6, jeżeli wynika to z odrębnych przepisów lub techniki dokumentowania zapisów księgowych. Ustawa przewiduje zatem i sankcjonuje w określonych przypadkach ważność dowodów księgowych bez podpisu kontrahenta. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w opisanym stanie faktycznym istnieje możliwość skorzystania z dobrodziejstwa tego przepisu. Prawo polskie przewiduje bowiem możliwość zawierania umów poprzez złożenie oferty i jej potwierdzenie w formie elektronicznej. Zasady tej formy zawarcia umowy nakreśla art. 661 Kodeksu Cywilnego. Skoro zatem ustawa o rachunkowości dopuszcza zaniechanie zamieszczania na dowodzie księgowym danych w postaci podpisu osoby, od której przyjęto składniki aktywów, jeżeli wynika to z odrębnych przepisów, to za takie przepisy odrębne należy uznać przepisy dotyczące zawierania umów w formie elektronicznej.

Nielogiczne i nieuzasadnione byłoby bowiem przyjęcie, że ustawodawca dopuszcza, żeby istotne postanowienia umowy, stanowiące podstawę jej ważności, mogły być przez strony ustalone w drodze i w formie elektronicznej na odległość, ale już potwierdzenie ważności umowy dla celów rachunkowych wymaga fizycznej wymiany dokumentów. Stanowiłoby to wewnętrzną sprzeczność w prawie.

Co więcej, także w orzecznictwie Sądów Administracyjnych przyjęta została wykładnia, że dokumenty potwierdzające dokonanie konkretnej transakcji, niespełniające wszystkich wymagań określonych w art. 21 ustawy o rachunkowości, nie mogą być automatycznie pominięte jako dowody świadczące o poniesionych kosztach. Dotyczy to w szczególności sytuacji, gdy uchybienia formalne są niewielkie np. brak jest elementów, które mogą być uzupełnione, a fakt dokonania transakcji nie budzi wątpliwości i może być potwierdzony przez kontrahenta (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi z dnia 12 czerwca 2003r., I SA/Łd 332/2002). W podobnym tonie Sąd ten wypowiadał się już wcześniej, orzekając w wyroku z dnia 27 stycznia 1998 r., I SA/Łd 1056/97, że „przepisu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, stanowiącego, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1, nie można odrywać od art. 9 ust. 1 tej ustawy, zobowiązującego podatników do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i należnego podatku. Tymi odrębnymi przepisami są przepisy o rachunkowości, mające od 1 stycznia 1995 r. rangę przepisów ustawowych (ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości Dz. U. 1994 r. Nr 121 poz.591). Przepisy art. 20 i 21 tej ustawy ustalają zasady dokumentowania operacji gospodarczych, a w szczególności warunki, jakim powinny odpowiadać dowody księgowe stanowiące podstawę zapisów w księgach rachunkowych. Nie oznacza to, że dokumenty potwierdzające dokonanie transakcji niespełniające wszystkich wymagań określonych w art. 21 cytowanej ustawy o rachunkowości, nie mogą być uznane za dowody świadczące o poniesionych kosztach, jednakże może to dotyczyć tylko niewielkich uchybień formalnych, na przykład braku niektórych elementów, które mogą być uzupełnione, a fakt dokonania danej transakcji może być potwierdzony u kontrahenta".

Także Naczelny Sąd Administracyjny stanął na stanowisku, że ustawy o podatku dochodowym nie określają, w jaki sposób powinny być dokumentowane koszty, a ustawa o rachunkowości ma tu tylko posiłkowe znaczenie (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 marca 2001r., III SA 68/2000). Nie można zatem przyjąć, że dowody księgowe dla celów podatkowych muszą literalnie wypełniać wszystkie przesłanki ważności wskazane w ustawie o rachunkowości.

Mając powyższe na uwadze Wnioskodawca stoi na stanowisku, że na podstawie dokumentów szczegółowo wskazanych w opisanym stanie faktycznym, może sporządzić rachunek, którego treść będzie odzwierciedlała szczegóły transakcji w tych dokumentach opisanej, a następnie na podstawie tego rachunku z załączonymi do niego dokumentami - dowodami źródłowymi zewidencjonować transakcję i zaliczyć wydatek na zakup towaru w poczet kosztów uzyskania przychodu. Ewentualnie możliwe jest w opinii Wnioskodawcy zewidencjonowanie transakcji i zaliczenie wydatku na zakup towaru w poczet kosztów uzyskania przychodu na podstawie tylko szczegółowo wskazanych w opisanym stanie faktycznym dokumentów. Spełniają one bowiem warunki stawiane przed „dowodem księgowym" przez ustawę o rachunkowości. Ponadto sam fakt zawarcia transakcji oraz jej wartość i warunki mogą zostać w razie potrzeby potwierdzone przez dwa niezależne od Wnioskodawcy podmioty, tj. serwis aukcyjny X oraz samego kontrahenta, a to że dana transakcja została dokonana nie budzi wątpliwości w świetle wskazanych dokumentów.

Na marginesie jedynie wypada zauważyć, że w praktyce organów skarbowych zgromadzone w formie elektronicznej dane dotyczące transakcji zawartych na internetowych portalach aukcyjnych stanowią wystarczający dowód dla wszczęcia postępowania przeciwko osobom uchylającym się od opodatkowania takich transakcji lub też osób, które uczyniły sobie z tego rodzaju działalności stałe źródło dochodu, nie rejestrując przy tym działalności gospodarczej i nie płacąc stosownych danin publicznych. Wydaje się zatem, iż dane dotyczące transakcji stanowiące wydruk ich formy elektronicznej stanowią dla organów skarbowych wystarczający dowód jej przeprowadzenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm., określanej w dalszej części skrótem „updop”), podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m.

Odrębne przepisy, o których mowa w tym artykule zawarte są w ustawie 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1223 ze zm.). Przepisy ustawy o rachunkowości, ustalają zasady dokumentowania operacji gospodarczych, a w szczególności warunki, jakim powinny odpowiadać dowody księgowe stanowiące podstawę zapisów w księgach rachunkowych.

Dowód księgowy, który będzie właściwy do dokumentowania kosztu dla potrzeb rachunkowych będzie również stosownym dokumentem do celów podatkowych, choć niejednokrotnie dokumentem niewystarczającym. Podatnik, uznając określone wydatki za koszty uzyskania przychodu, odnosi ewidentne korzyści, bowiem o te koszty pomniejszona zostaje podstawa opodatkowania. Podejmując decyzję o poniesieniu określonych kosztów, podatnik winien w oparciu o racjonalne i obiektywne przesłanki uzasadnić związek kosztu z przychodem. Na podatniku spoczywa bowiem ciężar dowodu w zakresie wykazania związku przyczynowo – skutkowego między poniesionym wydatkiem a uzyskanym przychodem (art. 15 ust. 1 updop).

W świetle powyższego, stwierdzić należy, że Wnioskodawca dokumentując poniesienie kosztu z tytułu:

*   zakupu towarów od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, za pośrednictwem internetowego serwisu aukcyjnego X, rachunkiem sporządzonym i podpisanym przez Wnioskodawcę na podstawie danych z dowodów źródłowych w postaci wydruku z systemu sprzedaży serwisu X, dokumentu potwierdzenia przelewu zapłaty za towar lub wydruku potwierdzenia dokonania transakcji z usługi PayU albo potwierdzenia zapłaty za przesyłkę pobraniową oraz Regulaminu X, do którego to rachunku załączone zostaną wymienione wyżej dowody źródłowe,
*   zakupu towarów od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, za pośrednictwem internetowego serwisu aukcyjnego X, dowodem źródłowym w postaci wydruku z systemu sprzedaży serwisu X, dokumentu potwierdzenia przelewu zapłaty za towar lub wydruku potwierdzenia dokonania transakcji z usługi PayU albo potwierdzenia zapłaty za przesyłkę pobraniową oraz Regulaminu X,

jest na ich podstawie uprawniony także do ujęcia przedmiotowych kosztów w rachunku podatkowym jako koszty uzyskania przychodów, jeżeli dokumenty te spełniają wymogi dowodu księgowego zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że stanowisko Wnioskodawcy z powyższym zastrzeżeniem jest prawidłowe.

Jednocześnie na uwagę zasługuje okoliczność, iż pełna weryfikacja prawidłowości udokumentowania poszczególnych wydatków Wnioskodawcy do kosztów uzyskania przychodów może być dokonana jedynie w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h Ordynacji podatkowej. Dokonując interpretacji indywidualnej organ podatkowy działający z upoważnienia Ministra Finansów przedstawia jedynie swój pogląd dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego (którego elementy przyjmuje jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji). Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.