Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.735.2025.2.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-20
Teza: Zwolnienie od podatku od towarów i usług usług masażu
leczniczego.
Słowa kluczowe: technik
usługi-usługi fizjoterapeutyczne
zawody-zawód medyczny
zwolnienie-zwolnienie podmiotowo-przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi w zakresie opieki
medycznej świadczone w ramach zawodów medycznych
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 19-lit. c

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 13 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.

    Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 17 października 2025 r. (wpływ
    17 października 2025 r.)
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Aktualnie prowadzi Pan działalność gospodarczą i prowadzi Pan sklep internetowy i jest
    Pan płatnikiem VAT. Pana zawód wyuczony to technik masażysta.
    Chce Pan na podstawie umowy o współpracę podjąć pracę w salonie masażu, w którym są
    wykonywane masaże lecznicze, relaksacyjne, klasyczne i ujędrniające oraz masaże twarzy.
    Posiada Pan tytuł technika masażysty oraz wpis do Centralnym Rejestr Osób
    Uprawnionych do Wykonywania Zawodu Medycznego.
    Wszystkie masaże wykonywane w salonie mają na celu profilaktykę, przywrócenie oraz
    poprawę zdrowia. Ponadto dodaje Pan, że zawód ten mieści się w katalogu osób
    wykonujących inne zawody medyczne art. 2 ust. 1 pkt 2.
    W odpowiedzi na wezwanie odpowiedział Pan na zadane przez Organ pytania w
    następujący sposób:
    Na pytanie nr 1: „Czy jest Pan podmiotem leczniczym, o którym mowa w art. 4 ust. 1
    ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2025 r. poz. 450 ze zm.)?
    ”
    Odpowiedział Pan: „Nie jestem podmiotem leczniczym, o którym mowa w art. 4 ust. 1
    ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej. Jestem jednak technik
    masażystą, posiadającym dyplom szkoły policealnej i wykonującym masaże o charakterze
    leczniczym. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, technik masażysta
    jest uznawany za osobę wykonującą zawód medyczny.
    Wykonując masaż leczniczy w celu poprawy zdrowia pacjenta, działam jako osoba
    wykonująca zawód medyczny, co – zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku od
    towarów i usług – uprawnia do zwolnienia z VAT usług o charakterze terapeutycznym.”
    Na pytanie nr 2: „Na podstawie jakiej umowy będzie Pan współpracował z salonem
    masażu?”
    Odpowiedział Pan: „Współpracuję z salonem masażu na zasadach B2B – po wykonaniu
    usług masażu wystawiam fakturę VAT za wykonane zabiegi, zgodnie z zawartą umową o
    współpracy.”
    Na pytanie nr 3: „Czy Pacjenci, na rzecz których wykonywane będą usługi, mają wskazania
    medyczne, są kierowane od lekarzy specjalistów – prosimy wskazać jakich specjalności?”
    Odpowiedział Pan: „Masaże mają charakter leczniczy i są wykonywane w celach
    terapeutycznych. Pacjenci zgłaszają się z dolegliwościami bólowymi kręgosłupa i innych
    części ciała, często po urazach, przeciążeniach lub w wyniku przewlekłego stresu. Część z
    nich jest kierowana przez lekarza ortopedę, neurologa lub fizjoterapeutę, choć zabiegi nie
    są finansowane w ramach NFZ – salon świadczy wyłącznie usługi prywatne.”
    Na pytanie nr 4: „Proszę szczegółowo opisać, na czym polega (w czym się przejawia)
    profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawa zdrowia dla usług masażu, o
    których mowa we wniosku?
    Proszę podać te informacje odrębnie dla każdego z wymienionych we wniosku masaży tj.
    a) masaże lecznicze,
    b) masaże relaksacyjne,
    c) masaże klasyczne,
    d) masaże ujędrniające,

    e) masaże twarzy.”
    Odpowiedział Pan: „Proszę, aby przedmiotem interpretacji były wyłącznie masaże
    lecznicze, ponieważ tylko z tego zakresu usług ubiegam się o potwierdzenie możliwości
    zastosowania zwolnienia z podatku VAT. Celem wykonywanych masaży jest profilaktyka i
    terapia dolegliwości mięśniowo-szkieletowych, przywracanie sprawności po urazach,
    poprawa krążenia, redukcja bólu, zmniejszenie napięcia mięśniowego i psychicznego.
    Pacjenci zauważają zdecydowaną poprawę, co pomaga im w powrocie do normalnego
    funkcjonowania oraz do pracy, jeżeli taka przerwa nastąpiła. Usługi są wykonywane na
    podstawie badania wstępnego, indywidualnego planu zabiegów oraz – w razie potrzeby –
    zaleceń lekarza lub fizjoterapeuty.”

## Pytanie

Czy przy wystawianiu faktur może Pan skorzystać ze zwolnienia z podatku VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19?
    Pana stanowisko w sprawie
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c i d ustawy o VAT uważa Pan, że może Pan korzystać
    ze zwolnienia z podatku VAT, ponieważ posiada Pan tytuł technika masażysty, jest Pan
    wpisany w rejestrze osób uprawnionych do wykonywanie zawodu medycznego oraz
    będzie Pan wykonywać masaże poprawiające zdrowie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlega
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art.
    7 (...).
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej
    ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku.
    Zwolnienie od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości
    opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle
    określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej
    upoważnienia.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy:
    Zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce,
    zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i
    świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane w ramach działalności
    leczniczej przez podmioty lecznicze.

    Powyższe zwolnienie od podatku, adresowane jest do podmiotów leczniczych, które
    świadczą usługi opieki medycznej służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu,
    przywracaniu i poprawie zdrowia oraz dokonują dostawy towarów i świadczenia usług
    ściśle z tymi usługami związane.
    Jak wynika z art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy:
    Zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce,
    zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach
    wykonywania zawodów:
    a) lekarza i lekarza dentysty,
    b) pielęgniarki i położnej,
    c) medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o
      działalności leczniczej (Dz.U. z 2025 r. poz. 450, 620 i 637),
    d) psychologa.
    Ww. przepisy art. 43 ust. 1 pkt 18 i 19 ustawy zwalniają od podatku wyłącznie usługi w
    zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i
    poprawie zdrowia, nie zwalniają zatem wszystkich świadczeń, które można wykonać w
    ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze bądź w ramach zawodów
    medycznych, ale tylko te, które służą określonemu celowi. Zauważyć zatem należy, że
    wszędzie tam, gdzie nie ma bezpośredniego związku z leczeniem – nie ma prawa do
    zastosowania zwolnienia od podatku.
    Przytoczone powyżej przepisy krajowe w zakresie opieki medycznej stanowią
    implementację do polskiego porządku prawnego przepisu art. 132 ust. 1 lit. b) oraz lit. c)
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.), zgodnie z
    którym:
    Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:
    b) opieka szpitalna i medyczna oraz ściśle z nimi związane czynności podejmowane
      przez podmioty prawa publicznego lub, na warunkach socjalnych porównywalnych
      do stosowanych w odniesieniu do instytucji prawa publicznego, przez szpitale,
      ośrodki medyczne i diagnostyczne oraz inne odpowiednio uznane placówki o
      podobnym charakterze;
    c) świadczenie opieki medycznej w ramach zawodów medycznych i paramedycznych,
      określonych przez zainteresowane państwo członkowskie.
    Z powołanych powyżej przepisów jednoznacznie wynika, że zwolnieniu od podatku od
    towarów i usług podlegają usługi w zakresie opieki medycznej, które spełniają określone
    warunki: służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, a
    także świadczone są przez konkretne, wymienione przez ustawodawcę wprost podmioty.
    Zwolnienie powyższe ma zatem charakter podmiotowo-przedmiotowy, co oznacza, że
    zwolnieniu od podatku podlega określony rodzaj usług wykonywanych przez ściśle
    zdefiniowany krąg podmiotów, wykonujących te usługi.
    Precyzując czynności, których celem jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie,
    przywracanie lub poprawa zdrowia należy zastosować wykładnię językową.
    „Profilaktyka” to wszelkie działania i środki stosowane w celu zapobiegania czemuś
    niepożądanemu, likwidowanie przyczyn niekorzystnych zjawisk, to działania i środki
    stosowane w celu zapobiegania chorobom. Zatem profilaktyka zdrowotna obejmuje
    działania mające na celu zapobieganie chorobom bądź innemu niekorzystnemu zjawisku
    zdrowotnemu przed jej rozwinięciem, poprzez ich wczesne wykrycie i leczenie. Ma ona

    również na celu zahamowanie postępu lub powikłań już istniejącej choroby, czy też
    zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorów zachowań społecznych, które
    przyczyniają się do podwyższania ryzyka choroby.
    „Zachowywanie” rozumiane jest zaś jako dochowanie czegoś w stanie niezmienionym,
    nienaruszonym lub niezniszczonym mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności,
    utrzymywanie.
    Interpretując słowo „ratowanie” należy odwołać się do słów „ratować” i „ratownictwo”.
    Ratować to starać się ocalić, zachować coś, natomiast ratownictwo jest rozumiane jako
    ogół środków i metod ratowania życia ludzkiego i niesienia pomocy w warunkach
    zagrożenia.
    Pojęcie „przywracać” oznacza doprowadzić coś do poprzedniego stanu, wprowadzić coś
    na nowo, odtworzyć coś w pierwotnej postaci, wznowić, odnowić, sprawić, że ktoś się
    znajdzie w takiej sytuacji, w takim stanie, w jakim był poprzednio. Pojęcie „przywracanie
    zdrowia” oznacza doprowadzenie zdrowia do poprzedniego stanu, sprawienie, że znajdzie
    się ono w takim stanie, w jakim był poprzednio.
    „Poprawa” to zmiana stanu czegoś na lepsze, poprawienie czegoś, poprawianie się,
    polepszanie. Z kolei termin „poprawa zdrowia”, którym posługuje się ustawodawca
    określając zakres zwolnień, zgodnie z wykładnią literalną, oznacza zmianę stanu zdrowia
    na lepsze, poprawienie zdrowia, jego polepszanie.
    Zatem dokonując ustalenia, czy dana usługa medyczna korzysta ze zwolnienia od podatku
    od towarów i usług należy ustalić, czy będzie spełniała wyżej określone warunki.
    Z utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE wynika, że zwolnienia stanowią
    autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, które służą unikaniu rozbieżności w
    stosowaniu systemu podatku VAT w poszczególnych państwach członkowskich i które
    należy postrzegać w ogólnym kontekście wspólnego systemu podatku VAT (wyrok C-473
    /08 w sprawie Eulitz, pkt 25). Jak również wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości
    UE w swym orzecznictwie: pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13
    VI Dyrektywy (obecnie art. 132 Dyrektywy 2006/112/WE Rady) powinny być
    interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady,
    zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa
    świadczona odpłatnie przez podatnika.
    Definicja opieki medycznej nie została zawarta ani w krajowych, ani wspólnotowych
    przepisach podatkowych. W tym zakresie należy szukać wyjaśnienia tych pojęć w bogatym
    dorobku orzecznictwa wspólnotowego.
    W wyroku w sprawie L.u.P. GmbH (C-106/05, pkt 27) Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej stwierdził, że pojęcia „opieki medycznej” oraz „świadczeń opieki medycznej”
    (...) odnoszą się do świadczeń, które służą diagnozie, opiece oraz w miarę możliwości,
    leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia. Pojęcie to zdefiniowano również w wyroku w
    sprawie d ́Ambrumenil (C-307/01, pkt 57), gdzie podkreślono, że pojęcia świadczenia
    opieki medycznej nie można interpretować w sposób, który obejmuje świadczenia
    medyczne realizowane w innym celu niż postawienie diagnozy, udzielenie pomocy
    medycznej oraz w zakresie, w jakim to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń
    zdrowotnych.
    Pojęcie „usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu,
    przywracaniu i poprawie zdrowia” odpowiada określeniom używanym przez Trybunał
    „postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim jest to
    możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych”. W pojęciu tym zawierają się również
    usługi medyczne realizowane w celach profilaktycznych (wyrok w sprawie Unterpertinger,
    C-212/01, pkt 40).
    Ani przepisy Dyrektywy, ani orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE nie dają podstaw
    do tego, aby zakresem opieki medycznej podlegającej zwolnieniu objąć wszystkie działania

    medyczne wynikające z procesu leczenia. Zatem czynności, których celem nie jest ochrona
    zdrowia, nie mogą być uznane za świadczenia opieki medycznej i nie mogą podlegać
    zwolnieniu od podatku od towarów i usług. Stanowisko takie wynika z wyroku w sprawie C-
    212/01.
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku w sprawie Margarete Unterpertinger
    v Pensionsversicherungsanstalt der Arbeiter C-212/01 stwierdził, że:
    „(...) to cel usługi medycznej decyduje o tym, czy powinna ona być zwolniona z podatku
    VAT. Dlatego też, jeśli kontekst, w jakim taka usługa jest wykonywana, pozwala ustalić,
    że jej głównym celem nie jest ochrona zdrowia, włączając w to utrzymanie lub
    przywrócenie zdrowia, lecz udzielanie porad wymaganych przed podjęciem decyzji
    wywołujących skutki prawne, zwolnienie nie ma zastosowania do takiej usługi”.
    Jednocześnie z orzeczenia C-384/98 wynika, że preferencji podlegać mogą jedynie te
    usługi, które mają cel terapeutyczny bądź profilaktyczny, a nie podlegają mu takie, które
    mają charakter czysto ekspercki i doradczy (np. orzekanie o stanie zdrowia dla potrzeb
    przyznania renty, bądź dla instytucji ubezpieczeniowych dla ustalenia wysokości składki
    ubezpieczenia na życie).
    Dodatkowo jak zauważył Rzecznik Generalny w sprawie C-262/08:
    „Cel usługi medycznej określa, czy powinna ona korzystać ze zwolnienia, jeżeli z
    kontekstu wynika, że jej głównym celem nie jest ochrona, utrzymanie bądź
    przywrócenie zdrowia, lecz inny cel, to wówczas zwolnienie nie będzie miało
    zastosowania”. Rzecznik zauważa również, że: „działalność, którą uznano za części
    składowe opieki medycznej (leczenia medycznego), obejmuje: opiekę terapeutyczną
    jako część usługi ambulatoryjnej świadczonej przez wykwalifikowane pielęgniarki;
    leczenie psychoterapeutyczne świadczone przez wykwalifikowanych psychologów;
    prowadzenie badań lekarskich bądź pobieranie krwi lub innych próbek do badania pod
    kątem występowania choroby, na rzecz pracodawców lub ubezpieczycieli, albo
    poświadczanie zdolności medycznej do odbycia podróży, jeżeli celem tych usług
    zasadniczo pozostaje ochrona zdrowia zainteresowanych osób; oraz badania medyczne
    umożliwiające obserwację i zbadanie pacjentów, zanim zajdzie konieczność
    diagnozowania, rozciągnięcia opieki bądź leczenia potencjalnej choroby, zlecone przez
    internistów i wykonywane przez zewnętrzne laboratoria prywatne”.
    Dokonując oceny przedstawionych w opisie sprawy okoliczności sprawy należy mieć na
    względzie zasadę wykładni zwolnień, stanowiących w istocie odstępstwo od generalnej
    zasady powszechności opodatkowania podatkiem VAT. Tym samym, wszelkie zwolnienia
    należy interpretować możliwie ściśle i wąsko tak, aby nie doprowadzić do rozszerzenia
    zwolnień.
    Z powołanych powyżej przepisów jednoznacznie wynika, że zwolnieniu od podatku VAT
    podlegają usługi w zakresie opieki medycznej, które spełniają określone warunki: służą
    profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, a także
    świadczone są przez konkretne, wymienione przez ustawodawcę wprost podmioty.
    Zwolnienie powyższe ma zatem charakter podmiotowo-przedmiotowy, co oznacza, że
    zwolnieniu od podatku podlega określony rodzaj usług wykonywanych przez ściśle
    zdefiniowany krąg podmiotów, wykonujących te usługi.
    Warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 19 ustawy jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek:
    - przesłanki o charakterze podmiotowym, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być
      osobą wykonującą zawód lekarza, lekarza dentysty, pielęgniarki, położnej, psychologa
      lub inny zawód medyczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności
      leczniczej,

    - przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj.
      usług w zakresie opieki medycznej, służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu,
      przywracaniu i poprawie zdrowia.
    Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie to nie ma
    zastosowania.
    Określając krąg podmiotów objętych zwolnieniem na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c
    ustawy, ustawodawca odwołał się do art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z 15 kwietnia 2011 r. o
    działalności leczniczej (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 450 ze zm.).
    W myśl art. 2 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy o działalności leczniczej:
    Użyte w ustawie określenia oznaczają: osoba wykonująca zawód medyczny - osobę
    uprawnioną na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych
    oraz osobę legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń
    zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny.
    Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy o działalności leczniczej:
    Użyte w ustawie określenie oznaczają: świadczenie zdrowotne - działania służące
    zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia oraz inne działania
    medyczne wynikające z procesu leczenia lub przepisów odrębnych regulujących zasady
    ich wykonywania.
    Przewidziany w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o podatku od towarów i usług
    warunek, zgodnie z którym zwolnione od podatku są usługi opieki medycznej
    wykonywane w ramach zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2
    ustawy o działalności leczniczej, tj. przez osoby uprawnione na podstawie odrębnych
    przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osoby legitymujące się nabyciem
    fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w
    określonej dziedzinie medycyny, ma na celu zapewnienie, aby zwolnienie od podatku było
    stosowane wyłącznie do świadczeń opieki medycznej wykonywanych przez osoby
    posiadające wymagane kwalifikacje zawodowe. Dlatego nie każde świadczenie opieki
    medycznej objęte jest zakresem zwolnienia od podatku – zwolnienie to dotyczy tylko
    świadczeń o odpowiednim poziomie jakości, biorąc pod uwagę wykształcenie zawodowe
    osób je wykonujących.
    Zasady wykonywania niektórych zawodów medycznych zostały uregulowane w odrębnych
    aktach prawnych, np. zawód lekarza, dentysty, pielęgniarki, położnej, ratownika
    medycznego, farmaceuty, felczera, diagnosty laboratoryjnego. Poza wymienionymi istnieje
    jeszcze spora grupa innych zawodów medycznych, dla których jednak nie zostały
    określone zasady wykonywania w odrębnych przepisach. Należy zatem przyjąć, iż pojęcie
    „osoba wykonująca zawód medyczny” obejmuje osoby wykonujące zawody, których status
    jest określony ustawowo, jak i zawody, które nie mają na gruncie obowiązującego prawa
    takiego uregulowania. Pojęcie „wykonywanie zawodu medycznego” należy odnieść do
    osób, które fachowo, stale i w celach zarobkowych zajmują się wykonywaniem zajęcia
    mającego związek z medycyną i które mają odpowiednie kwalifikacje. Przez kwalifikacje
    należy rozumieć zasób wiedzy i umiejętności wymaganych do udzielania świadczeń
    zdrowotnych.
    W odniesieniu do zawodu masażysty zauważenia wymaga, że choć zawód masażysty nie
    został dotychczas objęty unormowaniami odrębnych aktów prawnych, to jednak inne
    przepisy określające m.in. zasady ich wykonywania, zasady związane z uzyskiwaniem
    kwalifikacji do wykonywania zawodu, zasady i formy wykonywania zawodu, wskazują, że
    osoba, która zdobyła tytuł technika masażysty jest osobą uprawnioną do udzielania
    świadczeń zdrowotnych oraz osobą legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do
    udzielania świadczeń zdrowotnych w dziedzinie medycyny.

    Potwierdzeniem statusu technika masażysty jako zawodu medycznego jest aktualna,
    obowiązująca od 1 stycznia 2015 r. klasyfikacja określona w Rozporządzeniu Ministra
    Pracy i Polityki Społecznej z 7 sierpnia 2014 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i
    specjalności na potrzeby rynku pracy oraz zakresu jej stosowania (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz.
    227 ze zm.). Zawód technika masażysty został ujęty w grupie 3254 – „Technicy fizjoterapii i
    masażyści” kod zawodu 325402 – technik masażysta.
    Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z 10 lipca 2023 r. w sprawie kwalifikacji
    wymaganych od pracowników na poszczególnych rodzajach stanowisk pracy w
    podmiotach leczniczych niebędących przedsiębiorcami (Dz. U. z 2023 r. poz. 1515),
    wymagane kwalifikacje do uzyskania tytułu technik masażysta to: rozpoczęcie po 31
    sierpnia 2019 r. i ukończenie technikum albo szkoły policealnej publicznej lub
    niepublicznej i uzyskanie dyplomu zawodowego w zawodzie technik masażysta albo
    rozpoczęcie przed dniem 1 września 2019 r. i ukończenie technikum albo szkoły
    policealnej publicznej lub niepublicznej o uprawnieniach szkoły publicznej i uzyskanie
    tytułu zawodowego technik masażysta lub dyplomu potwierdzającego kwalifikacje
    zawodowe w zawodzie technik masażysta.
    W myśl natomiast rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 31 marca 2017 r. w
    sprawie podstawy programowej kształcenia w zawodach (Dz. U. z 2017 r. poz. 860 ze zm.),
    absolwent szkoły kształcącej w zawodzie technik masażysta powinien być przygotowany
    do wykonywania następujących zadań zawodowych:
    1) wykonywania masażu medycznego;
    2) wykonywania masażu sportowego;
    3) wykonywania masażu kosmetycznego i profilaktycznego;
    4) prowadzenia działalności profilaktycznej, popularyzującej zachowania prozdrowotne.
    Zatem, technik masażysta jest osobą legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do
    udzielania świadczeń zdrowotnych.
    Pana wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia czy z tytułu świadczonych usług masażu
    leczniczego może Pan skorzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 19 ustawy.
    W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że usługi masażu leczniczego świadczone przez
    Pana jako technika masażystę nie korzystają ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1
    pkt 18 ustawy. Jak wynika z opisu sprawy, nie jest Pan podmiotem leczniczym, o którym
    mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej. Zatem w
    analizowanym przypadku nie jest spełniona przesłanka podmiotowa warunkująca
    zastosowanie zwolnienia od podatku na podstawie tego przepisu ustawy.
    Zatem zbadać należy, czy dla usług masażu leczniczego będzie Pan spełniał przesłanki
    zwolnienia od podatku wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pan technikiem masażystą, posiadającym dyplom szkoły
    policealnej i wykonującym masaże o charakterze leczniczym. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2
    ustawy o działalności leczniczej, technik masażysta jest uznawany za osobę wykonującą
    zawód medyczny. Wskazał Pan, że wykonując masaż leczniczy w celu poprawy zdrowia
    pacjenta, działa Pan jako osoba wykonująca zawód medyczny.
    Biorąc zatem pod uwagę wskazane wyżej okoliczności sprawy oraz przepisy prawa
    stwierdzenia wymaga, że w analizowanym przypadku dla ww. usług masażu leczniczego
    wypełniona będzie przesłanka podmiotowa, uprawniająca do korzystania ze zwolnienia od
    podatku VAT – na postawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy.
    Jednocześnie wskazania wymaga, że z powołanego powyżej art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy
    wynika, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT istotny jest cel wykonywanych
    świadczeń. Ze zwolnienia będą korzystać tylko te czynności, które mają charakter

    diagnostyczny lub terapeutyczny (leczniczy). Jeśli świadczenie nie będzie służyło
    profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, to wówczas nie
    będzie objęte zwolnieniem podatkowym. W związku z tym każdorazowo należy poddawać
    analizie, jaki cel przyświeca danej usłudze świadczonej na rzecz pacjenta. Należy mieć
    zatem na uwadze fakt, że na podstawie ww. przepisu zwalnia się od podatku wyłącznie
    usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu,
    przywracaniu i poprawie zdrowia.
    Wszędzie tam, gdzie nie ma bezpośredniego związku z leczeniem – nie ma prawa do
    zastosowania zwolnienia od podatku. Świadczenie usług, dokonywane w ramach
    wykonywania zawodu medycznego, jest opodatkowane podatkiem od towarów i usług,
    jeśli nie odpowiada ono koncepcji opieki medycznej. Jeśli głównym celem usług
    medycznych nie jest ochrona, w tym zachowanie lub odtworzenie zdrowia, ale raczej
    udzielanie pewnych porad, nie będzie miało zastosowania zwolnienie od podatku.
    Wskazał Pan, że masaże objęte zakresem pytania mają charakter leczniczy i są
    wykonywane w celach terapeutycznych. Pacjenci zgłaszają się z dolegliwościami bólowymi
    kręgosłupa i innych części ciała, często po urazach, przeciążeniach lub w wyniku
    przewlekłego stresu. Część z nich jest kierowana przez lekarza ortopedę, neurologa lub
    fizjoterapeutę, choć zabiegi nie są finansowane w ramach NFZ – salon świadczy wyłącznie
    usługi prywatne. Celem wykonywanych masaży leczniczych jest profilaktyka i terapia
    dolegliwości mięśniowo-szkieletowych, przywracanie sprawności po urazach, poprawa
    krążenia, redukcja bólu, zmniejszenie napięcia mięśniowego i psychicznego. Pacjenci
    zauważają zdecydowana poprawę co pomaga im w powrocie do normalnego
    funkcjonowania oraz do pracy jeżeli taka przerwa nastąpiła. Usługi są wykonywane na
    podstawie badania wstępnego, indywidualnego planu zabiegów oraz – w razie potrzeby –
    zaleceń lekarza lub fizjoterapeuty.
    Skoro więc usługi masażu leczniczego, jak wynika z opisu sprawy, ze względu na swój cel
    stanowią usługi w zakresie opieki medycznej służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu,
    przywracaniu i poprawie zdrowia, to dla świadczeń tych zostanie spełniona również
    przesłanka przedmiotowa warunkująca zastosowanie zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy.
    W konsekwencji powyższego, świadczone przez Pana będącego technikiem masażystą,
    usługi masażu leczniczego, które są usługami w zakresie opieki medycznej służącymi
    profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, będą korzystały ze
    zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy.
    Tym samym, Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pana wniosku (pytania).
    Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy i własnym stanowisku, które nie zostały
    objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa –
    rozpatrzone. Ponadto, zgodnie z Pana wskazaniem, przedmiotem interpretacji jest
    zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy wyłącznie usług
    masażu leczniczego. Interpretacja nie rozstrzyga natomiast kwestii ewentualnego
    zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy wskazanych we
    wniosku usług masażu relaksacyjnego, masażu klasycznego, masażu ujędrniającego i
    masażu twarzy.
    Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany

    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pan
    ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
    Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
  - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
    Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
    (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.