Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/4512-226/16/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-06-14
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem samochodów. Prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z poniesionymi wydatkami eksploatacyjnymi i zakupem paliwa.
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; samochód
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 30 marca 2016 r. (data wpływu 31 marca 2016 r.), uzupełnionym w dniu 6 czerwca 2016 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia 100% podatku naliczonego związanego z nabyciem samochodów marki Fiat Doblo i Fiat Fiorino oraz poniesieniem wydatków eksploatacyjnych i nabyciem paliwa do ww. pojazdów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 marca 2016 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 6 czerwca 2016 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia 100% podatku naliczonego związanego z nabyciem samochodów marki Fiat Doblo i Fiat Fiorino oraz poniesieniem wydatków eksploatacyjnych i nabyciem paliwa do ww. pojazdów.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka jawna prowadząca działalność pod firmą (…) M.R. Spółka Jawna, z siedzibą w mieście B., zwana dalej stroną, Spółką, podatnikiem lub wnioskodawcą, prowadzi działalność gospodarczą w zakresie regeneracji części zamiennych do pojazdów samochodowych. Strona jest podatnikiem VAT czynnym zobowiązanym do składania deklaracji w zakresie podatku od towarów i usług, miesięcznie. Spółka przy prowadzeniu działalności wykorzystuje pojazdy samochodowe i w tym też celu w październiku 2015 r. nabyła od podatników VAT czynnych samochody ciężarowe, przyjęła ww. pojazdy do użytkowania oraz zaewidencjonowała poniżej wymienione samochody ciężarowe w prowadzonej ewidencji środków trwałych, zwane też dalej pojazdami samochodowymi, a mianowicie:

1.  samochód ciężarowy marki Fiat Doblo, nr rejestracyjny …, nabyty w dniu 9 października 2015 r., nabycie udokumentowane fakturą za kwotę brutto 38.130,00 zł, w tym podatek naliczony 7.130,00 zł. Strona odliczyła od podatku należnego za miesiąc październik 2015 r., podatek naliczony w kwocie 3.565,00 zł. Przedmiotowy pojazd samochodowy jest wykorzystywany od dnia rejestracji w dniu 19 października 2015 r., przez Spółkę przy prowadzeniu działalności gospodarczej. Strona nie wyklucza też, że może być on wykorzystywany w przyszłości do celów prywatnych przez jej pracowników lub wspólników. Dodatkowe dane związane z ww. pojazdem samochodowym: rok produkcji 2014, pierwsza rejestracja na terenie kraju 19 października 2015 r., dopuszczalna ładowność 750 kg, ilość miejsc siedzących 2 (dwa). Do dnia złożenia niniejszego wniosku jakakolwiek okręgowa stacja kontroli na terenie kraju nie wydała na wniosek Spółki zaświadczenia, że ww. pojazd samochodowy odpowiada dodatkowym warunkom technicznym określonym w art. 86 ust. 9 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), które to zaświadczenie zostałoby wpisane do dowodu rejestracyjnego. W dowodzie rejestracyjnym ww. samochodu ciężarowego w pozycji J brak jest informacji, iż pojazd jest oznaczony symbolem NI. Wnioskodawca do dnia 19 października 2015 r., odliczał od podatku należnego za dany miesiąc rozliczeniowy podatek naliczony w wysokości 50,00% z faktur dokumentujących nabycie paliwa do przedmiotowego pojazdu samochodowego oraz z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z jego eksploatacją. Strona po dniu 19 października 2015 r., do chwili obecnej nie złożyła w Pierwszym Urzędzie Skarbowym w X informacji (na druku VAT - 26), o której to informacji mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 21 marca 2014 r., w sprawie wzoru informacji o pojazdach samochodowych wykorzystywanych wyłącznie do działalności gospodarczej (Dz. U. z 2012 r., poz. 371), dalej w skrócie rozporządzenie oraz nie założyła dla niniejszego pojazdu oraz nie prowadzi do chwili obecnej oraz nie ma zamiaru prowadzić w przyszłości, ewidencji przebiegu pojazdu, o której mowa w art. 86a ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2014 r.
2.  Samochód ciężarowy marki Fiat Fiorino, nr rejestracyjny …, nabyty w dniu 18 października 2015 r., nabycie udokumentowane fakturą za kwotę brutto 21.000,00 zł, w tym podatek naliczony 3.926,83 zł. Strona odliczyła od podatku należnego za miesiąc październik 2015 r., podatek naliczony w kwocie 1.963,41 zł. Przedmiotowy pojazd samochodowy jest wykorzystywany od dnia rejestracji w dniu 19 października 2015 r. przez Spółkę przy prowadzeniu działalności gospodarczej. Spółka na okres od dnia 19 października 2015 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., użyczyła ww. samochód ciężarowy pracownikowi strony, który to pojazd jest wykorzystywany przez ww. pracownika także do celów prywatnych. Strona nie wyklucza też, że przedmiotowy pojazd samochodowy może być wykorzystywany w przyszłości po dniu 31 grudnia 2016 r., do celów prywatnych przez pracowników Spółki. Jednocześnie mając za podstawę interpretację indywidualną nr … z dnia 18 maja 2015 r., Spółka nalicza od miesiąca października 2015 r. podatek należny z tytułu użytkowania ww. samochodu ciężarowego do celów prywatnych.

Dodatkowe dane związane z ww. pojazdem samochodowym: rok produkcji 2011, dopuszczalna ładowność 573 kg, ilość miejsc siedzących 2 (dwa). Do dnia złożenia niniejszego wniosku jakakolwiek okręgowa stacja kontroli na terenie kraju nie wydała na wniosek Spółki zaświadczenia, że ww. pojazd samochodowy odpowiada dodatkowym warunkom technicznym określonym w art. 86 ust. 9 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z poźn. zm.), które to zaświadczenie zostałoby wpisane do dowodu rejestracyjnego. W dowodzie rejestracyjnym ww. samochodu ciężarowego w pozycji J jest informacja, iż ww. pojazd samochodowy jest oznaczony symbolem NI. Wnioskodawca do dnia 19 października 2015 r., odliczał od podatku należnego za dany miesiąc rozliczeniowy podatek naliczony w wysokości 50,00% z faktur dokumentujących nabycie paliwa do przedmiotowego pojazdu samochodowego oraz z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z jego eksploatacją. Strona po dniu 19 października 2015 r., do chwili obecnej nie złożyła w Pierwszym Urzędzie Skarbowym informacji (na druku VAT-26), o której mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 21 marca 2014r., w sprawie wzoru informacji o pojazdach samochodowych wykorzystywanych wyłącznie do działalności gospodarczej (Dz. U. z 2012 r., poz. 371), dalej w skrócie rozporządzenie oraz nie założyła dla niniejszego pojazdu, a także nie prowadzi do chwili obecnej oraz nie ma zamiaru prowadzić w przyszłości, ewidencji przebiegu pojazdu, o której to ewidencji mowa w art. 86a ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2014 r.

Pojazdy samochodowe marki Fiat Doblo i Fiat Florino nie są sklasyfikowane na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju o nazwie: pojazd wielozadaniowy, van.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Spółce w związku z nabyciem w październiku 2015 r., opisanych powyżej dwóch samochodów ciężarowych, które są użytkowane przez stronę przy prowadzeniu działalności gospodarczej przysługiwało prawo odliczania od podatku należnego za październik 2015 r. podatku naliczonego w 100,00% z faktur dokumentujących nabycie ww. pojazdów samochodowych w łącznej kwocie 11.056,83 zł (7.130,00 zł + 3.926,83 zł) oraz czy przysługuje jej od dnia 18 października 2015 r. prawo odliczania od podatku należnego za dany miesiąc rozliczeniowy 100,00% podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabywanie paliwa do ww. samochodów ciężarowych oraz z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z eksploatacją tych dwóch pojazdów samochodowych?

Zdaniem Wnioskodawcy, zważyć należy w przedmiotowej sprawie, iż przed dniem złożenia niniejszego wniosku nie uzyskał w okręgowej stacji kontroli pojazdów dla ww. dwóch samochodów ciężarowych zaświadczeń, że spełniają one wymagania do uznania niniejszych pojazdów za samochody ciężarowe spełniające wymagania dodatkowe, o których mowa w ustawie o podatku od towarów i usług i które to zaświadczenia wpisane zostałyby do dowodu rejestracyjnego ww. pojazdów samochodowych. Dlatego też z uwagi na powyższe, zdaniem Strony, w stosunku do wnioskodawcy nie znajduje zastosowania art. 9 ustawy zmieniającej ustawę o podatku od towarów i usług z dnia 7 lutego 2014 r. Reasumując powyższe należy uznać, iż Spółce w związku z nabyciem w październiku 2015 r. opisanych powyżej dwóch samochodów ciężarowych, które są użytkowane przez stronę przy prowadzeniu działalności gospodarczej, nie przysługiwało prawo odliczania od podatku należnego za październik 2015 r., podatku naliczonego w 100,00% z faktur dokumentujących nabycie ww. pojazdów samochodowych w łącznej kwocie 11.056,83 zł (7.130,00 zł + 3.926,83 zł) oraz nie przysługuje od dnia 18 października 2015 r. prawo odliczania od podatku należnego za dany miesiąc rozliczeniowy 100,00% podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabywanie paliwa do ww. samochodów ciężarowych oraz z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z eksploatacją ww. dwóch pojazdów samochodowych. Zdaniem Strony, znaczenie w przedmiotowej sprawie ma też fakt, iż w pozycji J dowodu rejestracyjnego niniejszego jednego samochodu ciężarowego nie ma informacji, iż pojazd jest oznaczony symbolem NI oraz znaczenie ma też fakt, iż Spółka nie złożyła w Urzędzie Skarbowym informacji na druku (VAT-26) i fakt, iż nie prowadzi i nie ma zamiaru prowadzić dla ww. pojazdów samochodowych ewidencji przejazdów, o której mowa w art. 86a ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, a przedmiotowe samochody ciężarowe są lub mogą być wykorzystywane przez pracowników Spółki do celów prywatnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r. poz. 710), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Natomiast, w myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ww. ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W myśl ust. 2 pkt 1 lit. a) powołanego artykułu, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Jak wynika z art. 86 ust. 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Od dnia 1 kwietnia 2014 r,. na podstawie ustawy z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014r., poz. 312), wprowadzono nowe zasady odliczania podatku od wydatków dotyczących samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych.

Zgodnie z art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy, w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika.

Stosownie do zapisu ust. 2 tego artykułu, do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:

1.  nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;
2.  używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;
3.  nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.

Jak stanowi art. 2 pkt 34 ustawy, przez pojazdy samochodowe rozumie się pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

Na podstawie art. 86a ust. 3 ww. ustawy, przepis ust. 1 nie ma zastosowania:

1.  w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:
    1.  wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
    2.  konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
2.  do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.

W świetle ust. 4 cytowanego artykułu, pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:

1.  sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
2.  konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.

Jak stanowi ust. 5 ww. artykułu, warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku pojazdów samochodowych:

1.  przeznaczonych wyłącznie do:
    1.  odprzedaży,
    2.  sprzedaży, w przypadku pojazdów wytworzonych przez podatnika,
    3.  oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze\- jeżeli odprzedaż, sprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika;
2.  w odniesieniu do których:
    1.  kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych podatnik oblicza zgodnie z ust. 1 lub
    2.  podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych.

Zgodnie z ust. 6 tego artykułu, ewidencja przebiegu pojazdu jest prowadzona od dnia rozpoczęcia wykorzystywania pojazdu samochodowego wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika do dnia zakończenia wykorzystywania tego pojazdu wyłącznie do tej działalności.

W myśl ust. 7 ww. artykułu, ewidencja przebiegu pojazdu powinna zawierać:

1.  numer rejestracyjny pojazdu samochodowego;
2.  dzień rozpoczęcia i zakończenia prowadzenia ewidencji;
3.  stan licznika przebiegu pojazdu samochodowego na dzień rozpoczęcia prowadzenia ewidencji, na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji;
4.  wpis osoby kierującej pojazdem samochodowym dotyczący każdego wykorzystania tego pojazdu, obejmujący:
    1.  kolejny numer wpisu,
    2.  datę i cel wyjazdu,
    3.  opis trasy (skąd – dokąd),
    4.  liczbę przejechanych kilometrów,
    5.  imię i nazwisko osoby kierującej pojazdem– potwierdzony przez podatnika na koniec każdego okresu rozliczeniowego w zakresie autentyczności wpisu osoby kierującej pojazdem, jeżeli nie jest ona podatnikiem;
5.  liczbę przejechanych kilometrów na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji.

W świetle ust. 9 przywołanego artykułu, do pojazdów samochodowych, o których mowa w ust. 4 pkt 2, należą:

1.  pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, mające jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą:
    1.  klasyfikowane na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van lub
    2.  z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków;
2.  pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, które posiadają kabinę kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
3.  pojazdy specjalne, które spełniają również warunki zawarte w odrębnych przepisach, określone dla następujących przeznaczeń:
    1.  agregat elektryczny/spawalniczy,
    2.  do prac wiertniczych,
    3.  koparka, koparko-spycharka,
    4.  ładowarka,
    5.  podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych,
    6.  żuraw samochodowy
\- jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym wynika, że dany pojazd jest pojazdem specjalnym.

Zgodnie z ust. 10 pkt 1 ww. artykułu, spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 9 pkt 1 i 2 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację, oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu zawierającego odpowiednią adnotację o spełnieniu tych wymagań;

Jak wynika z ust. 12 tego artykułu, podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu, mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych pojazdach w terminie 7 dni od dnia, w którym poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami.

Na podstawie ust. 13 cyt. artykułu, w przypadku niezłożenia w terminie informacji, o której mowa w ust. 12, uznaje się, że pojazd samochodowy jest wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika dopiero od dnia jej złożenia.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw, dodatkowe badanie techniczne, o którym mowa w art. 86a ust. 10 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, powinno być przeprowadzone w terminie najbliższego obowiązkowego okresowego badania technicznego, nie później jednak niż przed upływem 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Zaświadczenia wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy dla pojazdów, o których mowa w art. 86a ust. 2 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, zachowują ważność na potrzeby stosowania art. 86a ust. 9 pkt 1 lit. a) tej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą (art. 9 ust. 3 ww. ustawy).

Na podstawie art. 12 ust. 1 ww. ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika do dnia 30 czerwca 2015 r. paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu:

1.  samochodów osobowych;
2.  innych niż samochody osobowe pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, w których liczba miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy wynosi:
    1.  1 - jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 425 kg,
    2.  2 - jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 493 kg,
    3.  3 lub więcej - jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 500 kg.

Jak wynika z regulacji ust. 2 tego artykułu, przepis ust. 1 nie dotyczy pojazdów samochodowych, które są wykorzystywane przez podatnika wyłącznie do działalności gospodarczej.

Według ust. 3 ww. artykułu, dopuszczalna ładowność pojazdu oraz liczba miejsc (siedzeń), o których mowa w ust. 1 pkt 2, są określane na podstawie dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Pojazdy, które w dokumentach, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie mają określonej dopuszczalnej ładowności lub liczby miejsc, uznaje się również za samochody osobowe, o których mowa w ust. 1 pkt 1.

Analiza przedstawionego stanu faktycznego oraz powołanych regulacji prawnych prowadzi do stwierdzenia, że skoro samochód marki Fiat Doblo (pojazd z 2 miejscami siedzącymi, o dopuszczalnej ładowności 750 kg) i marki Fiat Fiorino (pojazd z 2 miejscami siedzącymi, o dopuszczalnej ładowności 573 kg) nie są sklasyfikowane na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju wielozadaniowy, van, i w odniesieniu do tych pojazdów nie jest prowadzona ewidencja przebiegu pojazdu, brak jest zaświadczenia z okręgowej stacji kontroli pojazdów potwierdzającego przeprowadzenie dodatkowych badań technicznych oraz nie złożono naczelnikowi urzędu skarbowego informacji o tych pojazdach, Spółce w związku z nabyciem tych pojazdów w październiku 2015 r. nie przysługiwało prawo do odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego oraz nie przysługuje od dnia 18 października 2015 r. prawo odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego związanego z poniesionymi wydatkami eksploatacyjnymi i zakupem paliwa, lecz przysługiwało/przysługuje prawo do odliczenia 50% kwoty podatku naliczonego związanego z tymi zakupami.

Podkreślić należy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionych we wniosku okoliczności, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.