Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.400.2025.1.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-06
Teza: Zasady rozpoznawania różnic kursowych w przypadku
zaciągnięcia kredytu, a następnie jego konwersji i
przewalutowania oraz brak konieczności rozpoznania różnic
kursowych i przychodu na zasadach ogólnych w dniu
konwersji w przypadku rozliczeń Transakcji Pochodnych.
Słowa kluczowe: konwersja
kredyt
przychód
różnica-różnice kursowe
waluta-kurs walut
waluta-waluta obca
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ustalanie
różnic kursowych – metoda podatkowa-Różnice kursowe
od kredytów (pożyczek)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15a-ust. 2-pkt 5
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15a-ust. 3-pkt 5

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w
    zakresie zasad rozpoznawania różnic kursowych w przypadku zaciągnięcia kredytu, a
    następnie jego konwersji i przewalutowania oraz braku konieczności rozpoznania różnic
    kursowych i przychodu na zasadach ogólnych w dniu konwersji w przypadku rozliczeń
    Transakcji Pochodnych.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    „A.” Sp. z o.o. (dalej: „Spółka”) jest polską spółką kapitałową i polskim rezydentem
    podatkowym. Spółka oblicza różnice kursowe dla celów podatkowych stosując zasady
    wynikające z art. 15a Ustawy CIT i jej rok podatkowy pokrywa się rokiem kalendarzowym.
    Spółka w dniu 13 maja 2024 roku zawarła Umowę Kredytu z B. Spółką Akcyjną (dalej:
    „Bank”).
    Zgodnie z Umową Kredytu Bank udzielił Spółce:
    a) Kredytu Budowlanego w PLN w maksymalnej kwocie określonej w Umowie Kredytu,
    b) Kredytu Inwestycyjnego w EUR w maksymalnej kwocie określonej w Umowie Kredytu.
    Na podstawie Umowy Kredytu Spółka uzyskała także tzw. Kredyt VAT, lecz niniejszy
    wniosek nie dotyczy tej części kredytu.
    Na podstawie Umowy Kredytu Spółka została zobowiązana do przeznaczenia całości
    udzielonego jej kredytu:
    a) w odniesieniu do Kredytu Budowlanego – na finansowanie lub refinansowanie kosztów
      realizowanej przez nią inwestycji deweloperskiej oraz odsetek od Kredytu
      Budowlanego i prowizji bankowych,
    b) w odniesieniu do Kredytu Inwestycyjnego – na refinansowanie Kredytu Budowlanego.
    Zgodnie z definicjami sformułowanymi w Umowie Kredytu:
        Konwersja – oznacza przekształcenie Kredytu Budowlanego w Kredyt Inwestycyjny,
        Dzień Konwersji – oznacza dzień, w którym zostanie wykonana konwersja Kredytu
        Budowlanego na Kredyt Inwestycyjny,
        Okres Budowlany – oznacza okres od dnia podpisania Umowy Kredytu do Dnia
        Konwersji, w którym obiekt jest budowany i w którym powierzchnia w budynku jest
        przygotowywana dla najemców,
        Okres Inwestycyjny – oznacza okres od Dnia Konwersji do dnia ostatecznej spłaty
        Kredytu Inwestycyjnego.
    Warunki wypłaty Kredytu Budowlanego zostały określone w załączniku nr 2 do Umowy
    Kredytu. Spółka spełniła te warunki i otrzymała Kredyt Budowlany w walucie PLN. W
    Okresie Budowlanym Spółka korzystała z Kredytu Budowlanego.
    W dniu (...) 2025 r. nastąpiła Konwersja Kredytu Budowlanego na Kredyt Inwestycyjny.
    Warunki Konwersji zostały opisane w załączniku nr 3 do Umowy Kredytu i zostały
    spełnione przez Spółkę. Zgodnie z postanowieniami Umowy Kredytu, kwota zadłużenia z
    Kredytu Budowlanego w Dniu Konwersji została przekształcona w zadłużenie z tytułu
    Kredytu Inwestycyjnego. W Umowie Kredytu wskazano: „Kredyt Budowlany może zostać

    przekształcony w Kredyt Inwestycyjny wyłącznie w formie jednorazowej Wypłaty Kredytu
    Inwestycyjnego”. Konwersja została przez Bank zaksięgowana jako wygaśnięcie Kredytu
    Budowlanego w PLN w dniu (...) 2025 r.
    Zgodnie z Umową Kredytu: „Spłata zadłużenia z tytułu Kredytu Budowlanego ze środków
    udostępnionych w ramach Kredytu Inwestycyjnego następuje poprzez przeksięgowanie na
    rachunkach wewnętrznych Banku, bez udostępnienia środków pieniężnych Kredytobiorcy
    na jakimkolwiek jego rachunku”. I dalej: „Dla uniknięcia wątpliwości, (i) w żadnym czasie
    Zadłużenie z tytułu Kredytu Budowlanego oraz Zadłużenie z tytułu Kredytu Inwestycyjnego
    nie mogą występować równocześnie, oraz (ii) przekształcenie Kredytu Budowlanego w
    Kredyt Inwestycyjny, nie powoduje odnowienia zobowiązania ani zaciągnięcia przez
    Kredytobiorcę nowego zobowiązania ani otrzymania przez niego dodatkowej wypłaty”.
    Dodatkowo, zgodnie z Umową Kredytu, w zakresie transakcji zabezpieczających ryzyko
    zmiany stopy procentowej i ryzyko walutowe Spółka zawrze:
    „(i) przed pierwszą Wypłatą Kredytu Budowlanego, po spełnieniu pozostałych Warunków
    Wypłaty Kredytu Budowlanego, Transakcje Pochodne zabezpieczające ryzyko walutowe
    (zabezpieczenie przewalutowanie Kredytu Budowlanego na Kredyt Inwestycyjny) do
    minimum 90% (dziewięćdziesiąt procent) kwoty Kredytu Budowlanego, przy czym
    zawarcie przez Kredytobiorcę Transakcji Pochodnych zabezpieczających ryzyko walutowe
    przed pierwszą Wypłatą Kredytu Budowlanego może być ograniczone w taki sposób, że
    Kredytobiorca zawrze Transakcje Pochodne zabezpieczające ryzyko walutowe do
    minimum 90% pierwszej Transzy Kredytu Budowlanego (nie niższej jednak niż
    5.000.000,00 PLN) oraz do minimum 90% każdej kolejnej Transzy; (...) Transakcje będą
    zawarte wyłącznie z Bankiem”.
    Zgodnie z Umową Kredytu, „Transakcje Pochodne” oznacza transakcje pochodne
    zabezpieczające ryzyko zmiany stopy procentowej (odsetkowe) oraz transakcje pochodne
    zabezpieczające ryzyko walutowe, zawarte przez Spółkę z Bankiem w oparciu o
    Dokumentację Hedgingową.
    Transakcje Pochodne zostały zawarte przez Spółkę z Bankiem. Konwersja Kredytu
    Budowlanego w PLN na Kredyt Inwestycyjny w EUR została dokonana po kursie EUR
    wynikającym z rozliczenia Transakcji Pochodnych (kurs faktycznie zastosowany). Celem
    zawarcia Transakcji Pochodnych było zabezpieczenie Spółki przed ryzykiem związanym z
    niekorzystnym ukształtowaniem się kursu EUR/PLN w momencie Konwersji. Transakcje
    Pochodne stanowiły kontrakty forward rzeczywiste.
    Na skutek Konwersji, Spółka stała się kredytobiorcą Banku w odniesieniu do Kredytu
    Inwestycyjnego wyrażonego w EUR. Spółka jest obecnie zobowiązana do spłaty Kredytu
    Inwestycyjnego, a walutą rozliczeniową służącą do naliczania odsetek i dokonywania
    wszelkich płatności i spłat w odniesieniu do Kredytu Inwestycyjnego jest EUR.
    Transakcje opisane powyżej stanowią stan faktyczny (miały już miejsce), natomiast dalsze
    spłaty Kredytu Inwestycyjnego, których Spółka dokonywać będzie w EUR stanowią
    zdarzenie przyszłe.
    Pytania
    1. Czy w związku z Konwersją Kredytu Budowlanego na Kredyt Inwestycyjny doszło do
      powstania dla Spółki podatkowych różnic kursowych?
    2. Czy rozliczenie Transakcji Pochodnych w Dniu Konwersji, polegające na przeliczeniu
      kwoty Kredytu Budowlanego na Kredyt Inwestycyjny po z góry ustalonym kursie, było
      dla Spółki zdarzeniem neutralnym podatkowo, tj. nie prowadziło do powstania
      przychodu na zasadach ogólnych ani do powstania podatkowych różnic kursowych?
    3. Czy w związku z dokonywaniem spłat Kredytu Inwestycyjnego w walucie EUR dla Spółki
      powstawać będą podatkowe różnice kursowe, a jeśli tak w jaki sposób Spółka powinna
      kalkulować te podatkowe różnice kursowe?

    Państwa stanowisko w sprawie
    Pytanie 1:
    Zdaniem Spółki w związku z Konwersją Kredytu Budowlanego na Kredyt Inwestycyjny nie
    doszło do powstania dla Spółki podatkowych różnic kursowych w rozumieniu art. 15a
    Ustawy CIT.
    Zgodnie z art. 15a ust. 2 pkt 3 i 5 Ustawy CIT dodatnie różnice kursowe powstają, jeżeli
    wartość:
    3) otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu
      ich wpływu jest niższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu
      zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według
      faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5,
    5) kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest wyższa od wartości tego
      kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego
      kursu waluty z tych dni.
    Natomiast zgodnie z art. 15a ust. 3 pkt 3 i 5 Ustawy CIT ujemne różnice kursowe powstają,
    jeżeli wartość:
    3) otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu
      ich wpływu jest wyższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu
      zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według
      faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5,
    5) kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest niższa od wartości tego
      kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego
      kursu waluty z tych dni.
    Dodatkowo, na podstawie art. 15a ust. 9 Ustawy CIT, przepisy ust. 2 pkt 4 i 5 oraz ust. 3
    pkt 4 i 5 stosuje się odpowiednio do kapitałowych rat kredytów (pożyczek).
    Z powyżej przytoczonych przepisów Ustawy CIT wynika, iż aby doszło do powstania
    przychodu podatkowego (kosztu uzyskania przychodu) z tytułu różnic kursowych na
    podstawie art. 15a Ustawy CIT, musi zaistnieć jedna z sytuacji wymienionych w ust. 2 lub
    3. Wyliczenia zastosowane w art. 15a ust. 2 i 3 Ustawy CIT mają charakter zamknięty (na
    co wskazuje brak użycia sformułowania „w szczególności”), co oznacza, iż każda sytuacja
    inna niż opisane w tych przepisach nie skutkuje powstaniem przychodu podatkowego
    (kosztu uzyskania przychodu).
    W związku z powyższym w opinii Wnioskodawcy konwersja Kredytu Budowlanego
    wyrażonego w PLN na Kredyt Inwestycyjny wyrażony w EUR jako operacja niewymieniona
    w art. 15a ust. 2 i 3 Ustawy CIT nie skutkowała powstaniem po stronie Spółki przychodu
    podatkowego (kosztu uzyskania przychodu). Konwersja nie doprowadziła bowiem do
    spłaty udzielonego kredytu wyrażonego w walucie obcej. Kredyt Budowlany, zaciągnięty
    przed konwersją, był udzielony w PLN.
    Pytanie 2:
    Zdaniem Spółki rozliczenie Transakcji Pochodnych w Dniu Konwersji, polegające na
    przeliczeniu kwoty Kredytu Budowlanego na Kredyt Inwestycyjny po z góry ustalonym
    kursie, było dla Spółki zdarzeniem neutralnym podatkowo, tj. nie prowadziło do powstania
    przychodu na zasadach ogólnych, zgodnie z art. 12 Ustawy CIT, ani do powstania
    podatkowych różnic kursowych zgodnie z art. 15a Ustawy CIT.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami
    finansowymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 722 tj.), instrumentami finansowymi w rozumieniu
    ustawy są finansowe kontrakty terminowe oraz inne równoważne instrumenty finansowe
    rozliczane pieniężnie, umowy forward dotyczące stóp procentowych, swapy akcyjne,
    swapy na stopy procentowe, swapy walutowe.

    Walutowe transakcje terminowe wykorzystywane są w celu zabezpieczenia podmiotów
    przed niekorzystnymi zmianami kursów walut w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej. Są to instrumenty pochodne, ponieważ ich cena (wartość) jest uzależniona
    od kształtowania się ceny instrumentu, na który opiewają. Cechą konstytutywną
    pochodnych instrumentów finansowych jest natomiast ich oparcie na tzw. instrumentach
    bazowych, w tym walutach obcych. Są to instrumenty dające prawo, możliwość lub
    powodujące zobowiązanie do zawarcia określonych transakcji walutowych w przyszłości.
    Do transakcji terminowych zalicza się m.in. forward, opcje, swap, oraz futures.
    Normatywne definicje wszystkich tych instrumentów pochodnych zawiera rozporządzenie
    Ministra Finansów z dnia 17 listopada 2024 r. w sprawie uznawania i metod wyceny oraz
    ujawniania i prezentacji instrumentów finansowych (Dz. U. z 2024 poz. 1750). Zgodnie z
    tym rozporządzeniem kontrakt forward to instrument pochodny nakładający na jedną
    stronę obowiązek dostarczenia, a na drugą odbioru określonych aktywów w określonym
    terminie w przyszłości i po określonej umownej cenie, w tym cenie zmiennej, ustalonej w
    momencie zawierania kontraktu.
    Kontrakty forward nakładają na inwestora obowiązek rozliczenia ceny (kontrakty
    nierzeczywiste) lub nabycia instrumentu bazowego (kontrakty rzeczywiste) również wtedy,
    gdy jego cena nie będzie dla niego korzystna. W niniejszej sprawie mamy do czynienia z
    transakcjami o charakterze rzeczywistym.
    Przechodząc do kwestii ewentualnego rozpoznania różnic kursowych w związku z
    rozliczeniem Transakcji Pochodnych należy wziąć pod uwagę przepisy art. 15a ust. 2 pkt 3
    i art. 15a ust. 3 pkt 3 Ustawy CIT, definiujące tzw. różnice kursowe od własnych środków
    pieniężnych.
    Sens ekonomiczny różnic kursowych od własnych środków pieniężnych polega na
    odzwierciedleniu rzeczywistych przysporzeń i strat podatnika z tytułu obrotu własnymi
    środkami i wartościami pieniężnymi w walucie obcej. Powstanie różnic kursowych od
    środków własnych w walucie obcej jest oderwane od istoty ekonomicznej operacji
    gospodarczych skutkujących ruchem waluty na rachunku, tj. nie ma znaczenia czy
    związane są z zapłatą kosztu podatkowego. W konsekwencji, każda wypłata środków
    pieniężnych w walucie obcej skutkuje powstaniem tego rodzaju różnic. Co istotne, różnic
    takich nie ustala się na okoliczność otrzymania lub nabycia środków i wartości
    pieniężnych, lecz są one ustalane na okoliczność wypływu środków i wartości pieniężnych
    w sensie wyzbycia się ich. Dopiero porównanie wartości waluty obcej z dnia jej wpływu z
    wartością z dnia jej wypływu pozwala ocenić skutki ryzyka kursowego.
    Różnice kursowe od własnych środków lub wartości pieniężnych ustala się w zależności od
    źródła pochodzenia walut (otrzymane, zakupione), co do zasady, po kursie faktycznie
    zastosowanym z odpowiednich dni (kursem fatycznym może być też kurs z kontraktu
    forward) lub w uzasadnionej sytuacji po urzędowym kursie średnim NBP na podstawie
    art. 15a ust. 4 Ustawy CIT, który to przepis stanowi, że: przy obliczaniu różnic kursowych, o
    których mowa w ust. 2 i 3, uwzględnia się kursy faktycznie zastosowane w przypadku
    sprzedaży lub kupna walut obcych, otrzymania należności lub zapłaty zobowiązań. W
    pozostałych przypadkach, a także gdy do otrzymanych należności lub zapłaty zobowiązań
    nie jest możliwe uwzględnienie faktycznie zastosowanego kursu waluty w danym dniu,
    stosuje się kurs średni ogłaszany przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego
    poprzedzającego ten dzień.
    W ocenie Spółki różnice walutowe, które wynikają z różnicy kursu umówionego
    (terminowego) i kursu bankowego z dnia transakcji (bieżącego), określane w praktyce jako
    różnice „na forwardzie” (w przypadku gdy kurs kupna/sprzedaży (kurs terminowy) waluty
    w dniu realizacji transakcji jest inny niż obowiązujący w tym dniu kurs bankowy kupna
    /sprzedaży) – nie stanowią podatkowych różnic kursowych, bo nie są to faktycznie
    zrealizowane różnice kursowe zdefiniowane w przepisach art. 15a Ustawy CIT.

    Jednocześnie wspomniane różnice „na forwardzie” rzeczywistym nie stanowią kategorii
    przychodów i kosztów podatkowych na tzw. ogólnych zasadach (odpowiednio z art. 12 i z
    art. 15 Ustawy CIT), lecz są wyłącznie kategoriami finansowymi.
    Różnice kursowe zdefiniowane w art. 15a Ustawy CIT w rachunku podatkowym powstają
    w związku z rzeczywistym ruchem własnych środków walutowych. Dlatego, jeżeli w
    związku z dokonywanymi transakcjami zabezpieczającymi dochodzi do przepływu własnej
    waluty obcej, to w podatku dochodowym mogą powstać różnice kursowe. Zatem w
    przypadku rzeczywistych transakcji terminowych typu forward mogą powstać różnice
    kursowe od własnych środków walutowych. Należy jednak przy tym wyraźnie zaznaczyć,
    że takie różnice ustala się tylko na okoliczność wypływu waluty - jednoznacznie wskazują
    na to bowiem przepisy art. 15a ust. 2 pkt 3 i art. 15a ust. 3 pkt 3 Ustawy CIT. Różnic
    kursowych od tzw. własnych środków nie ustala się na okoliczność wpływu waluty obcej
    na rachunek - takiej możliwości nie przewidują przepisy art. 15a Ustawy CIT.
    Stanowisko powyższe zaprezentował Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w
    interpretacji indywidualnej z dnia 11 października 2018 r. o sygn. 0114-KDIP2-
    2.4010.382.2018.1.AG.
    Pytanie 3:
    Zdaniem Spółki w związku z dokonywaniem spłat Kredytu Inwestycyjnego w walucie EUR
    dla Spółki powstawać będą podatkowe różnice kursowe.
    Będą to różnice kursowe, o których mowa w art. 15a ust. 2 pkt 3 i 5 oraz ust. 3 pkt 3 i 5
    Ustawy CIT (tj. różnice dodatnie lub ujemne od środków własnych w walucie obcej oraz
    różnice dodatnie lub ujemne od spłaty kredytu walutowego).
    Za tym, aby w chwili spłaty Kredytu Inwestycyjnego rozpoznawać różnice kursowe, o
    których mowa w art. 15a ust. 2 pkt 3 i 5 oraz ust. 3 pkt 3 i 5 Ustawy CIT, przemawia
    przedstawiona w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego procedura Konwersji
    kredytu. Kredyt Budowlany został udzielony w PLN, jednak w momencie jego konwersji na
    Kredyt Inwestycyjny w EUR Spółka przyjęła na siebie zobowiązanie do spłaty Kredytu
    Inwestycyjnego w EUR. W konsekwencji, w opinii Spółki art. 15a ust. 2 pkt 5 oraz art. 15a
    ust. 3 pkt 5 Ustawy CIT znajdują zastosowanie w przypadku spłaty tego kredytu.
    Taką interpretację powyższych przepisów potwierdza wykładnia celowościowa, zgodnie z
    którą podatnicy powinni rozpoznawać dla celów podatkowych realny wpływ różnicy
    pomiędzy kursami walut na ich sytuację ekonomiczną.
    Kredyt od chwili konwersji traktowany jest jako Kredyt Inwestycyjny udzielony w EUR i
    może zostać spłacony wyłącznie środkami pieniężnymi w tej walucie. W związku z tym
    spełnione będą warunki powstania różnic kursowych w związku z przyszłą spłatą kredytu.
    W związku z przewalutowaniem kredytu, na Spółkę przesunięte zostało ryzyko zmiany
    kursu walutowego na dzień spłaty. W rezultacie, to Spółka odniesie ekonomiczną korzyść
    (stratę) w przypadku, gdy w momencie spłaty wartość kredytu wyrażonego w walucie
    obcej będzie niższa (wyższa) niż w momencie jego otrzymania.
    Z tych względów Spółka stoi na stanowisku, że regulacje art. 15a ust. 2 pkt 5 oraz art. 15a
    ust. 3 pkt 5 Ustawy CIT dotyczące rozpoznawania różnic kursowych znajdą zastosowanie
    do spłaty Kredytu Inwestycyjnego.
    Pogląd o uznawaniu pożyczek udzielonych w PLN, ale przewalutowanych na walutę obcą,
    za spełniające definicję „pożyczek w walucie obcej” został potwierdzony w prawomocnym
    wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 20 czerwca 2013 r., sygn.
    I SA/Wr 398/13, gdzie stwierdzono: „Jednakże w trakcie trwania umowy dokonano jej
    zmiany, w wyniku której doszło do przekształcenia zobowiązania na wyrażone w EURO, w
    której to walucie doszło do spłaty. Doszło więc do istotnego przekształcenia zobowiązania.
    Niewątpliwe w wyniku zmiany tej umowy (przewalutowania kredytu) z chwilą dokonania
    tej zmiany, należność Spółki była należnością dewizową, skoro będąca przedmiotem

    umowy suma pieniężna określona została w walucie obcej, a więc o charakterze innym niż
    zobowiązanie pierwotne (...) Oznacza to tym samym, że po dacie przewalutowania mogły
    wystąpić – oczywiście w momencie otrzymania spłaty – u Skarżącej różnice kursowe, które
    mają wpływ na uzyskany dochód”.
    Zgodnie z art. 15a ust. 4 Ustawy CIT, przy obliczaniu różnic kursowych, o których mowa w
    ust. 2 i 3, uwzględnia się kursy faktycznie zastosowane w przypadku sprzedaży lub kupna
    walut obcych oraz otrzymania należności lub zapłaty zobowiązań. W pozostałych
    przypadkach, a także gdy do otrzymanych należności lub zapłaty zobowiązań nie jest
    możliwe uwzględnienie faktycznie zastosowanego kursu waluty w danym dniu, stosuje się
    kurs średni ogłaszany przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego
    poprzedzającego ten dzień.
    Znaczenie powyższego przepisu jest takie, że jeżeli podatnik nie kupuje, ani nie sprzedaje
    waluty lub nie następuje faktyczne (rzeczywiste) zastosowanie kursu waluty – tj. nie
    dochodzi do przewalutowania otrzymywanej należności lub płaconego zobowiązania (np.
    przez bank do przeliczenia wpływu środków z tytułu otrzymywanej należności lub
    wypływu środków z tytułu zapłaty zobowiązania po konkretnym, rzeczywistym kursie
    przeliczeniowym), wówczas stosuje się kurs średni ogłaszany przez NBP z ostatniego dnia
    roboczego poprzedzającego ten dzień.
    Jak wskazano w opisie sprawy, w związku z konwersją Kredytu Budowlanego na Kredyt
    Inwestycyjny nastąpiło przewalutowanie kredytu z PLN na EUR.
    W związku z powyższym, Spółka – na dzień spłaty Kredytu Inwestycyjnego lub jego części –
    powinna kalkulować różnice kursowe wpływające na wynik podatkowy Spółki przy użyciu:
        a) kursu, po jakim faktycznie pozyskała Kredyt Inwestycyjny w EUR, tj. kursu
        ustalonego dla Transakcji Pochodnych, który miał zastosowanie do
        przewalutowania Kredytu Budowlanego na Kredyt Inwestycyjny,
        b) kursu, po jakim Spółka zakupi EUR w celu dokonania spłaty Kredytu
        Inwestycyjnego lub jego części w chwili dokonania tej spłaty. Jeśli Spółka
        wykorzysta do spłaty własne środki pieniężne posiadane w EUR, kursem
        właściwym będzie kurs średni Narodowego Banku Polskiego z ostatniego dnia
        roboczego poprzedzającego dzień spłaty Kredytu Inwestycyjnego.
    Zgodnie z art. 15a ust. 2 pkt 5 Ustawy CIT, dodatnie różnice kursowe powstają, jeżeli
    wartość kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest wyższa od
    wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie
    zastosowanego kursu waluty z tych dni. Natomiast zgodnie z art. 15a ust. 3 pkt 5 Ustawy
    CIT, ujemne różnice kursowe powstają, jeżeli wartość kredytu (pożyczki) w walucie obcej w
    dniu jego otrzymania jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty,
    przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.
    Stanowisko zaprezentowane przez Spółkę znajduje potwierdzenie w interpretacjach
    indywidualnych organów podatkowych, m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby
    Skarbowej w Katowicach z dnia 10 kwietnia 2015 r. o sygn. IBPBI/2/4510-57/15/JD, w której
    organ uznał za prawidłową następującą argumentację: „Zdaniem Spółki, w chwili
    dokonania konwersji nie doszło do powstania różnic kursowych dla celów podatkowych.
    Różnice kursowe, o których mowa w art. 15a ust. 2 pkt 3 i 5 oraz ust. 3 pkt 3 i 5 ustawy z
    dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn.: Dz. U. z
    2014 r. poz. 851 z późn. zm., dalej „ustawa o CIT”) mogą natomiast powstawać w
    momencie spłat poszczególnych rat kredytu. (...) Sama konwersja kredytu opisanego w
    stanie faktycznym nie stanowi przesłanki powstania w dniu jej dokonania podatkowych
    różnic kursowych. Nie dochodzi bowiem do spłaty udzielonego kredytu wyrażonego w
    walucie obcej. Kredyt Budowlany, zaciągnięty przed konwersją był bowiem udzielony w
    złotówkach”. Tak samo interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach

    z dnia 10 kwietnia 2015 r., sygn. IBPBI/2/4510-112/15/JD oraz interpretacja indywidualna
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 11 października 2018 r. o sygn. 0114-
    KDIP2-2.4010.382.2018.1.AG.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie zaznaczyć należy, że istota różnic kursowych polega na zwiększeniu lub
    zmniejszeniu równowartości w złotówkach kwoty wyrażonej w innej walucie, wynikającej z
    zastosowania do jej przeliczenia na złotówki w różnych momentach innych kursów walut.
    Zgodnie z art. 9b ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278, ze zm., dalej: „updop”):
      Podatnicy ustalają różnice kursowe na podstawie:
            1) art. 15a, albo
            2) przepisów o rachunkowości, pod warunkiem że w okresie, o którym
              mowa w ust. 3, sporządzane przez podatników sprawozdania finansowe
              będą badane przez firmy audytorskie.
    W związku z tym, że rachunkowość prowadzona jest w złotych, a podatnik może ponosić
    koszty lub uzyskiwać przychody także w walutach obcych, zachodzi konieczność
    stosowania odpowiednich przeliczeń celem ustalenia rzeczywiście poniesionego kosztu
    bądź osiągniętego przychodu. Jak wynika z powołanego przepisu sposób rozliczania
    według reguł określonych w art. 15a updop jest obowiązujący dla podatników podatku
    dochodowego od osób prawnych, chyba, że spełniając przesłanki ustawowe, dokonają oni
    wyboru metody według przepisów o rachunkowości.
    Jak wynika z opisu sprawy, obliczają Państwo różnice kursowe dla celów podatkowych
    stosując zasady wynikające z art. 15a updop.
    W myśl art. 15a ust. 1 updop:
      Różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe
      albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe w kwocie
      wynikającej z różnicy między wartościami określonymi w ust. 2 i 3.
    Stosownie do art. 15a ust. 2 updop:
      Dodatnie różnice kursowe powstają, jeżeli wartość:
        1) przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote
          według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od
          wartości tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie
          zastosowanego kursu waluty z tego dnia;
        2) poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote
          według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa
          od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie
          zastosowanego kursu waluty z tego dnia;
        3) otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w
          dniu ich wpływu jest niższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych
          w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych,
          według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4
          i 5;
        4) kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest niższa od wartości
          tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie
          zastosowanego kursu waluty z tych dni;

        5) kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest wyższa od
          wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według
          faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.
    Natomiast art. 15a ust. 3 updop stanowi, że:
      Ujemne różnice kursowe powstają, jeżeli wartość:
        1) przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote
          według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa
          od wartości tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według
          faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia;
        2) poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote
          według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od
          wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie
          zastosowanego kursu waluty z tego dnia;
        3) otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w
          dniu ich wpływu jest wyższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych
          w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych,
          według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4
          i 5;
        4) kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest wyższa od
          wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według
          faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni;
        5) kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest niższa od
          wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według
          faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.
    W przepisach art. 15a ust. 2 i 3 ustawy ustawodawca przewidział zamknięty katalog
    przypadków, w których powstają różnice kursowe dla celów podatkowych. A zatem, dla
    podatników ustalających różnice kursowe na podstawie art. 15a ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych (różnice kursowe podatkowe), różnice kursowe
    powiększające odpowiednio przychody albo koszty uzyskania przychodów powstają
    wyłącznie w powyższych przypadkach. Powołane powyżej przepisy określają sytuacje,
    kiedy powstają podatkowe różnice kursowe mające wpływ na wysokość podstawy
    opodatkowania, m.in.:
    · gdy wartość przychodu należnego w walucie obcej w dniu jego powstania dla celów
      podatkowych jest inna niż jego wartość w dniu faktycznego otrzymania;
    · gdy wartość kosztu podatkowego w walucie obcej w dniu jego zarachowania jest inna
      niż jego wartość w dniu zapłaty;
    · wartość środków (wartości pieniężnych) w walucie obcej w dniu ich nabycia (wpływu na
      rachunek bankowy) jest inna niż ich wartość w dniu ich wypływu z tego rachunku.
    Podkreślenia wymaga, że w świetle przepisów art. 15a ust. 2 i ust. 3 updop – dla
    powstania podatkowych różnic kursowych koniecznym jest, aby jednocześnie dane
    zdarzenie było wyrażone w walucie obcej i zapłata nastąpiła w walucie obcej.
    Niespełnienie któregoś z tych warunków skutkuje tym, że nie powstają różnice kursowe
    dla celów podatku dochodowego od osób prawnych.
    Przepisy art. 15a ust. 2 i ust. 3 updop pozwalają zarówno po stronie przychodów, jak i po
    stronie kosztów wyodrębnić następujące kategorie różnic kursowych:
        różnice kursowe wprost związane z działalnością gospodarczą, której skutkiem jest
        powstanie należnych przychodów bądź poniesienie kosztów – tzw. różnice kursowe
        transakcyjne (art. 15 ust. 2 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 pkt 1 i 2 updop);

        różnice kursowe od posiadanych w walucie obcej własnych środków pieniężnych
        lub wartości pieniężnych (substytutów pieniądza w postaci papierów
        wartościowych, jak np. akcje, obligacje, a także środków płatniczych, jak np. czeki,
        akredytywy i inne) z tytułu obrotu tych środków pieniężnych lub wartości
        pieniężnych – tzw. różnice kursowe od własnych środków pieniężnych (art. 15a ust.
        2 pkt 3 i ust. 3 pkt 3 updop);
        różnice kursowe związane z operacjami finansowymi w formie udzielenia
        /otrzymania kredytu/pożyczki (art. 15a ust. 2 pkt 4 i 5 oraz ust. 3 pkt 4 i 5 updop).
    Są to niezależne od siebie kategorie różnic kursowych, jednak w przypadku zapłaty za
    zobowiązania w walucie obcej (koszty) mogą występować równocześnie różnice
    transakcyjne oraz różnice kursowe od własnych środków pieniężnych.
    Ponadto, jak stanowi art. 15a ust. 4 updop:
      Przy obliczaniu różnic kursowych, o których mowa w ust. 2 i 3, uwzględnia się kursy
      faktycznie zastosowane w przypadku sprzedaży lub kupna walut obcych oraz
      otrzymania należności lub zapłaty zobowiązań. W pozostałych przypadkach, a także
      gdy do otrzymanych należności lub zapłaty zobowiązań nie jest możliwe
      uwzględnienie faktycznie zastosowanego kursu waluty w danym dniu, stosuje się
      kurs średni ogłaszany przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego
      poprzedzającego ten dzień.
    Jak wynika z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego,
    Spółka w 2024 r. zawarła Umowę Kredytu z Bankiem. Zgodnie z Umową Kredytu Bank
    Udzielił Spółce Kredytu Budowlanego w PLN w maksymalnej kwocie określonej w Umowie
    Kredytu oraz Kredytu Inwestycyjnego w EUR w maksymalnej kwocie określonej w Umowie
    Kredytu.
    Spółka spełniła warunki wypłaty i otrzymała Kredyt Budowlany w walucie PLN. W Okresie
    Budowlanym Spółka korzystała z Kredytu Budowlanego. W 2025 r. nastąpiła Konwersja
    Kredytu Budowlanego na Kredyt Inwestycyjny. Zgodnie z postanowieniami Umowy
    Kredytu, kwota zadłużenia z Kredytu Budowlanego w Dniu Konwersji została
    przekształcona w zadłużenie z tytułu Kredytu Inwestycyjnego.
    Na skutek Konwersji, Spółka stała się kredytobiorcą Banku w odniesieniu do Kredytu
    Inwestycyjnego wyrażonego w EUR. Spółka jest obecnie zobowiązana do spłaty Kredytu
    Inwestycyjnego, a walutą rozliczeniową służącą do naliczania odsetek i dokonywania
    wszelkich płatności i spłat w odniesieniu do Kredytu Inwestycyjnego jest EUR.
    ad 1
    Państwa wątpliwości w zakresie dotyczącym zadanego pytania nr 1 dotyczą ustalenia, czy
    w związku z Konwersją Kredytu Budowlanego na Kredyt Inwestycyjny doszło do powstania
    po stronie Spółki podatkowych różnic kursowych.
    Podatnik ma prawo do uwzględnienia w podstawie opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób prawnych różnic kursowych związanych ze spłatą kredytu
    walutowego przy łącznym spełnieniu następujących przesłanek:
    1. kredyt otrzymano w walucie obcej,
    2. spłata kredytu jest zrealizowana w walucie obcej,
    3. powstaną różnice pomiędzy przeliczoną na polską walutę wartością kredytu w dniu
      jego otrzymania oraz w dniu jego uregulowania.
    Niespełnienie któregoś z ww. warunków skutkuje tym, że nie powstają różnice kursowe
    dla celów podatku dochodowego od osób prawnych.

    Nie są bowiem uznawane za różnice kursowe dla celów podatkowych różnice wynikające z
    kursów walut, jeśli np. zobowiązanie kredytowe czy należność kredytowa wyrażone są w
    walucie obcej (przy czym przez wyrażone w walucie obcej należy tu rozumieć, że
    realizowane są w takiej walucie), a sama zapłata (w jakiejkolwiek formie) następuje w
    złotówkach lub odwrotnie – zobowiązanie bądź należność wyrażone są w złotówkach a
    zapłata dokonywana jest w walucie obcej. Inaczej rzecz ujmując, podatkowe różnice
    kursowe mogą powstać wyłącznie wówczas, gdy płatności związane z daną transakcją
    dokonywane są w wartościach pieniężnych ujętych w walutach obcych.
    W przypadku Konwersji Kredytu Budowlanego na Kredyt Inwestycyjny nie powstaną
    różnice kursowe, ponieważ otrzymanie Kredytu Budowlanego nastąpiło w złotówkach, co
    sprawia, że nie zostają łącznie spełnione przesłanki do powstania różnic kursowych.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    ad 2
    Jak wskazano również w opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, Spółka
    dodatkowo zawrze zgodnie z Umową Kredytu, transakcje pochodne zabezpieczające
    ryzyko zmiany stopy procentowej (odsetkowe) oraz transakcje pochodne zabezpieczające
    ryzyko walutowe.
    Transakcje Pochodne zostały zawarte przez Spółkę z Bankiem. Konwersja Kredytu
    Budowlanego w PLN na Kredytu Inwestycyjny w EUR została dokonana po kursie EUR
    wynikającym z rozliczenia Transakcji Pochodnych (kurs faktycznie zastosowany). Celem
    zawarcia Transakcji Pochodnych było zabezpieczenie Spółki przed ryzykiem związanym z
    niekorzystnym ukształtowaniem się kursu EUR/PLN w momencie Konwersji. Transakcje
    Pochodne stanowiły kontrakty forward rzeczywiste.
    W związku z powyższym w zakresie pytania nr 2 zgłosili Państwo wątpliwość dotyczącą
    ustalenia, czy rozliczenie Transakcji Pochodnych w Dniu Konwersji, polegające na
    przeliczeniu kwoty Kredytu Budowlanego na Kredyt Inwestycyjny po z góry ustalonym
    kursie, było dla Spółki zdarzeniem neutralnym podatkowo.
    Mając na uwadze ww. wątpliwość należy w pierwszej kolejności zaznaczyć, że zgodnie z
    art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 722 ze zm.):
      Instrumentami finansowymi w rozumieniu ustawy są niebędące papierami
      wartościowymi opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę
      procentową, inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest
      papier wartościowy, waluta, stopa procentowa, wskaźnik rentowności, uprawnienie
      do emisji lub inny instrument pochodny, indeks finansowy lub wskaźnik finansowy,
      które są wykonywane przez dostawę lub rozliczenie pieniężne, z wyłączeniem
      instrumentów pochodnych, o których mowa w art. 10 rozporządzenia 2017/565.
    W aspekcie podatku dochodowego od osób prawnych walutowe transakcje terminowe
    wykorzystywane są w celu zabezpieczenia firm przed niekorzystnymi zmianami kursów
    walut w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Są to instrumenty pochodne,
    ponieważ ich cena (wartość) jest uzależniona od kształtowania się ceny instrumentu, na
    który opiewają. Cechą konstytutywną pochodnych instrumentów finansowych jest
    natomiast ich oparcie na tzw. instrumentach bazowych, w tym walutach obcych. Są to
    instrumenty dające prawo, możliwość lub powodujące zobowiązanie do zawarcia
    określonych transakcji walutowych w przyszłości. Do transakcji terminowych zalicza się m.
    in. forward, opcje, swap, oraz futures.
    Normatywne definicje wszystkich tych instrumentów pochodnych zawiera wydane na
    podstawie ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
    120 ze zm.) rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 listopada 2024 r. w sprawie
    uznawania i metod wyceny oraz ujawniania i prezentacji instrumentów finansowych (Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1750 ze zm.).

    W myśl tego rozporządzenia kontrakt forward – to instrument pochodny nakładający na
    jedną stronę obowiązek dostarczenia, a na drugą odbioru określonych aktywów w
    określonym terminie w przyszłości i po określonej umownej cenie, w tym cenie zmiennej,
    ustalonej w momencie zawierania kontraktu.
    Kontrakty forward nakładają na inwestora obowiązek rozliczenia ceny (kontrakty
    nierzeczywiste) lub nabycia instrumentu bazowego (kontrakty rzeczywiste) również wtedy,
    gdy jego cena nie będzie dla niego korzystna.
    W przypadku transakcji terminowych wyróżniamy transakcje:
        rzeczywiste, w których następuje faktyczne przeniesienie prawa własności ze
        sprzedającego na kupującego w drodze fizycznego dostarczenia instrumentu
        bazowego kupującemu przez sprzedającego, w określonym terminie i miejscu w
        zamian za ekwiwalent pieniężny oraz
        nierzeczywiste, w których nie następuje fizyczna dostawa instrumentu bazowego,
        natomiast realizacja transakcji jest dokonywana poprzez rozliczenie między
        stronami różnicy cen.
    W rozpatrywanej sprawie, jak wynika z jej opisu, mamy do czynienia z transakcjami o
    charakterze rzeczywistym.
    Skutki transakcji terminowych są efektywne podatkowo. Z uwagi na to, że celem tych
    transakcji (poza transakcjami o charakterze spekulacyjnym) jest zabezpieczenie się przed
    wahaniami kursów walut, tj. przed ryzykiem kursowym, a zatem zabezpieczenie źródła
    przychodów – to należy uznać, że w tym przypadku realizowana jest podstawowa
    przesłanka kosztu podatkowego, określona w art. 15 ust. 1 updop, zgodnie z którym
    kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze
    źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z
    wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Różnice wynikające z wyceny instrumentu bazowego pomiędzy wartością przewidzianą w
    kontrakcie i wartością w dniu jego realizacji mogą stanowić zysk będący przychodem
    podatkowym lub stratę zaliczaną do kosztów podatkowych.
    Kontrakty walutowe są jednak rozliczane w specyficzny sposób, co jest źródłem wielu
    kontrowersji związanych ze sposobem ich opodatkowania, w tym odzwierciedlenia
    przeprowadzonych operacji w rachunku podatkowym zgodnie z ich ekonomicznym
    sensem. Konsekwencje podatkowe (sposób i moment ujęcia w przychodach i kosztach)
    zależą przede wszystkim od tego czy transakcja ma charakter rzeczywisty, czy też
    nierzeczywisty – a mianowicie syntetycznie rzecz ujmując:
    · przy kontraktach rzeczywistych dochodzi do zamiany aktywów (złotych na walutę lub
      odwrotnie), a rzeczywisty przepływ środków pieniężnych nie spowoduje powstania ani
      przychodu, ani kosztu podatkowego. Wypływ waluty – któremu towarzyszy
      przeniesienie prawa własności – spowoduje obowiązek wyliczenia podatkowych różnic
      kursowych wynikających z kontraktu, które w rachunku podatkowym ustalane są jako
      przychód lub koszt. Różnice kursowe w rozumieniu updop mogą występować jedynie
      w związku z wydatkowaniem (wypływem) waluty uprzednio nabytej na podstawie
      takiego kontraktu, np. zapłaty swoich zobowiązań. W związku ze sprzedażą walut
      obcych (wypływ) powstaną różnice kursowe od własnych środków walutowych,
      wynikające z różnicy wartości w dacie wpływu waluty obcej oraz jej wypływu.
      Składnikiem wyniku podatkowego są ponadto inne elementy związane z kontraktem,
      jak np. zapłacona premia opcyjna (o ile występuje) czy inne wydatki, które są
      ujmowane odpowiednio po stronie kosztów lub przychodów podatkowych;

    · przy kontraktach nierzeczywistych, tj. gdy nie ma miejsca dostawa instrumentu
      bazowego, różnice z wyceny instrumentu bazowego lub inaczej kwota rozliczenia
      (wartość z kontraktu i wartość z dnia realizacji) może być natomiast ujęta w
      przychodach podatkowych (zysk) lub w kosztach uzyskania przychodów (strata).
    Przechodząc do kwestii ewentualnego rozpoznania różnic kursowych w związku z
    rozliczeniem transakcji FX Forward należy wziąć pod uwagę przepisy art. 15a ust. 2 pkt 3 i
    art. 15a ust. pkt 3 updop, definiujące tzw. różnice kursowe od własnych środków
    pieniężnych.
    Sens ekonomiczny różnic kursowych od własnych środków pieniężnych polega na
    odzwierciedleniu rzeczywistych przysporzeń i strat podatnika z tytułu obrotu własnymi
    środkami i wartościami pieniężnymi w walucie obcej. Powstanie różnic kursowych od
    środków własnych w walucie obcej jest oderwane od istoty ekonomicznej operacji
    gospodarczych skutkujących ruchem waluty na rachunku, tj. nie ma znaczenia czy
    związane są z zapłatą kosztu podatkowego. W konsekwencji, każda wypłata środków
    pieniężnych w walucie obcej skutkuje powstaniem tego rodzaju różnic. Co istotne, różnic
    takich nie ustala się na okoliczność otrzymania lub nabycia środków i wartości
    pieniężnych, lecz są one ustalane na okoliczność wypływu środków i wartości pieniężnych
    w sensie wyzbycia się ich. Dopiero porównanie wartości waluty obcej z dnia jej wpływu z
    wartością z dnia jej wypływu pozwala ocenić skutki ryzyka kursowego.
    Samo przechowywanie przez podatnika walut obcych i zmiana ich kursu nie powoduje
    powstania tego rodzaju różnic kursowych.
    Różnice kursowe od własnych środków lub wartości pieniężnych ustala się w zależności od
    źródła pochodzenia walut (otrzymane, zakupione), co do zasady, po kursie faktycznie
    zastosowanym z odpowiednich dni (kursem fatycznym może być też kurs z kontraktu
    forward) lub w uzasadnionej sytuacji po urzędowym kursie średnim NBP na podstawie
    art. 15a ust. 4 updop.
    Natomiast art. 15a ust. 4 updop stanowi, że:
      Przy obliczaniu różnic kursowych, o których mowa w ust. 2 i 3, uwzględnia się kursy
      faktycznie zastosowane w przypadku sprzedaży lub kupna walut obcych oraz
      otrzymania należności lub zapłaty zobowiązań. W pozostałych przypadkach, a także
      gdy do otrzymanych należności lub zapłaty zobowiązań nie jest możliwe
      uwzględnienie faktycznie zastosowanego kursu waluty w danym dniu, stosuje się
      kurs średni ogłaszany przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego
      poprzedzającego ten dzień.
    Znaczenie przytoczonego wyżej przepisu jest takie, że jeżeli podatnik nie kupuje, ani nie
    sprzedaje waluty lub nie następuje faktyczne (rzeczywiste) zastosowanie kursu waluty – tj.
    nie dochodzi do przewalutowania otrzymywanej należności lub płaconego zobowiązania
    (np. przez bank do przeliczenia wpływu środków z tytułu otrzymywanej należności lub
    wypływu środków z tytułu zapłaty zobowiązania po konkretnym, rzeczywistym kursie
    przeliczeniowym), wówczas stosuje się kurs średni ogłaszany przez NBP z ostatniego dnia
    roboczego poprzedzającego ten dzień.
    W rozpatrywanej sprawie – jeśli chodzi o różnice kursowe z tytułu rzeczywistych transakcji
    forward – przede wszystkim należy zwrócić uwagę na następującą kwestię. Spółka podała
    we wniosku, że stosuje tzw. podatkową metodę ustalania różnic kursowych, określoną w
    art. 15a updop. W związku z tym podkreślenia wymaga, że różnice walutowe, które
    wynikają z różnicy kursu umówionego (terminowego) i kursu bankowego z dnia transakcji
    (bieżącego), określane w praktyce jako różnice „na forwardzie” (w przypadku gdy kurs
    kupna/sprzedaży (kurs terminowy) waluty w dniu realizacji transakcji jest inny niż
    obowiązujący w tym dniu kurs bankowy kupna/sprzedaży) – nie stanowią podatkowych
    różnic kursowych, bo nie są to faktycznie zrealizowane różnice kursowe zdefiniowane w
    przepisach art. 15a updop. Jednocześnie wspomniane różnice „na forwardzie”

    rzeczywistym nie stanowią kategorii przychodów i kosztów podatkowych na tzw. ogólnych
    zasadach (odpowiednio z art. 12 i z art. 15 updop), lecz są wyłącznie kategoriami
    finansowymi.
    Jak już wskazano wcześniej, skutki podatkowe rozliczenia walutowych kontraktów
    terminowych zależą wprost od tego czy transakcja ma charakter rzeczywisty, czy
    nierzeczywisty. Wskazano też, że w myśl rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17
    listopada 2024 r. w sprawie uznawania i metod wyceny oraz ujawniania i prezentacji
    instrumentów finansowych, który to akt prawny zawiera najpełniejsze definicje
    normatywne kontraktów terminowych – kontrakt forward jest instrumentem pochodnym
    nakładającym na jedną stronę obowiązek dostarczenia, a na drugą odbioru określonych
    aktywów w określonym terminie w przyszłości i po określonej umownej cenie, w tym cenie
    zmiennej, ustalonej w momencie zawierania kontraktu.
    W świetle tej definicji należy uznać, że w przypadku realizacji przez Spółkę rzeczywistych
    transakcji forward, czyli z dostawą waluty nie powstanie przychód podatkowy, gdyż przy
    tego typu transakcjach dochodzi jedynie do zamiany aktywów (złotych na walutę lub
    odwrotnie). W przypadku kontraktów rzeczywistych wynik na transakcjach rzeczywistych
    ma swoje odzwierciedlenie w przychodach i kosztach uzyskania przychodów jedynie
    poprzez różnice kursowe, ustalone zgodnie z zasadami obowiązującymi podatnika dla
    celów podatku dochodowego.
    Różnice kursowe zdefiniowane w art. 15a updop w rachunku podatkowym powstają w
    związku z rzeczywistym ruchem własnych środków walutowych. Dlatego, jeżeli w związku z
    dokonywanymi transakcjami zabezpieczającymi dochodzi do przepływu własnej waluty
    obcej, to w podatku dochodowym mogą powstać różnice kursowe. Zatem w przypadku
    rzeczywistych transakcji terminowych typu forward mogą powstać różnice kursowe od
    własnych środków walutowych. Należy jednak przy tym wyraźnie zaznaczyć, że takie
    różnice ustala się tylko na okoliczność wypływu waluty – jednoznacznie wskazują na to
    bowiem przepisy art. 15a ust. 2 pkt 3 i art. 15a ust. 3 pkt 3 updop. Różnic kursowych od
    tzw. własnych środków nie ustala się na okoliczność wpływu waluty obcej na rachunek –
    takiej możliwości nie przewidują przepisy art. 15a updop.
    A zatem, odpowiadając wprost na zadane we wniosku pytanie nr 2 stwierdzić należy, że w
    związku z rozliczeniem Transakcji Pochodnych w Dniu Konwersji nie byli Państwo
    zobowiązani do rozpoznania różnic kursowych dla celów podatkowych. Jednocześnie, w
    związku z rozliczeniem Transakcji Pochodnych nie powstał po Państwa stronie w Dniu
    Konwersji przychód podatkowy na zasadach ogólnych wynikających z art. 12 updop.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.
    ad 3
    W przedmiotowym wniosku zgłosili Państwo również wątpliwość dotyczącą tego, czy w
    związku z dokonywaniem spłat Kredytu Inwestycyjnego w walucie EUR powstawać będą
    podatkowe różnice kursowe, a jeśli tak w jaki sposób należy je kalkulować.
    Odnosząc się do skutków podatkowych powstałych w związku ze spłatą Kredytu
    Inwestycyjnego zauważyć należy, że od Dnia Konwersji, zobowiązanie wobec Banku
    zostało ustalone w walucie obcej, a jego spłata również będzie dokonywana w walucie
    obcej, tym samym będą Państwo zobowiązani do rozpoznawania różnic kursowych dla
    celów podatkowych w momencie spłaty Kredytu Inwestycyjnego.
    W Państwa sprawie zastosowanie znajdą tylko powołane na wstępie przepisy art. 15a ust.
    2 pkt 5 oraz ust. 3 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Oznacza to, że zobowiązani będą Państwo w związku ze spłatą Kredytu Inwestycyjnego na
    rzecz Banku, do rozpoznawania przychodów, bądź kosztów podatkowych z tytułu różnic
    kursowych, czyli:

        w przypadku gdy, w dniu spłaty kredytu na rzecz Banku, jego wartość będzie
        wyższa od wartości kredytu w momencie jego otrzymania, rozpoznają Państwo
        koszt podatkowy;
        w przypadku gdy, w dniu spłaty kredytu na rzecz Banku, jego wartość będzie niższa
        od wartości kredytu w momencie jego otrzymania, rozpoznają Państwo przychód
        podatkowy.
    W związku z powyższym, w dniu spłaty Kredytu Inwestycyjnego w EUR powstaną różnice
    kursowe wpływające na wynik podatkowy Spółki.
    Zgodnie z przywołanym już art. 15a ust. 4 updop, przy obliczaniu różnic kursowych, o
    których mowa w ust. 2 i 3, uwzględnia się kursy faktycznie zastosowane w przypadku
    sprzedaży lub kupna walut obcych oraz otrzymania należności lub zapłaty zobowiązań. W
    pozostałych przypadkach, a także gdy do otrzymanych należności lub zapłaty zobowiązań
    nie jest możliwe uwzględnienie faktycznie zastosowanego kursu waluty w danym dniu,
    stosuje się kurs średni ogłaszany przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego
    poprzedzającego ten dzień.
    Jak zauważono ponadto w uzasadnieniu do pytania nr 2, znaczenie powyższego przepisu
    jest takie, że jeżeli podatnik nie kupuje, ani nie sprzedaje waluty lub nie następuje
    faktyczne (rzeczywiste) zastosowanie kursu waluty – tj. nie dochodzi do przewalutowania
    otrzymywanej należności lub płaconego zobowiązania (np. przez bank do przeliczenia
    wpływu środków z tytułu otrzymywanej należności lub wypływu środków z tytułu zapłaty
    zobowiązania po konkretnym, rzeczywistym kursie przeliczeniowym), wówczas stosuje się
    kurs średni ogłaszany przez NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego ten dzień.
    Jak wynika z opisu sprawy, w związku z konwersją Kredytu Budowlanego na Kredyt
    Inwestycyjny nastąpiło przewalutowanie kredytu z PLN na EUR. Zatem, w związku
    przewalutowaniem kredytu zastosowanie znajdzie kurs faktycznie zastosowany, po
    którym Spółka otrzymała Kredyt Inwestycyjny.
    Należy zatem uznać za prawidłowe Państwa stanowisko, zgodnie z którym, na dzień spłaty
    Kredytu Inwestycyjnego lub jego części – powinni Państwo kalkulować różnice kursowe
    wpływające na wynik podatkowy Spółki przy użyciu:
    a) kursu, po jakim faktycznie pozyskali Państwo Kredyt Inwestycyjny w EUR, tj. kursu
      ustalonego dla Transakcji Pochodnych, który miał zastosowanie do przewalutowania
      Kredytu Budowlanego na Kredyt Inwestycyjny,
    b) kursu, po jakim zakupią Państwo EUR w celu dokonania spłaty Kredytu Inwestycyjnego
      lub jego części w chwili dokonania tej spłaty. Jeśli wykorzystają Państwo do spłaty
      własne środki pieniężne posiadane w EUR, kursem właściwym będzie kurs średni
      Narodowego Banku Polskiego z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień
      spłaty Kredytu Inwestycyjnego.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia;
        zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności,
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.