Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4013.22.2017.1.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-05-11
Teza: zwolnienie z akcyzy energii elektrycznej wykorzystywanej przez zakład energochłonny
Słowa kluczowe: energia-energia elektryczna; podatek-podatek akcyzowy
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 5 kwietnia 2017 r. (data wpływu 10 kwietnia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia z akcyzy energii elektrycznej wykorzystywanej przez zakład energochłonny – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 kwietnia 2017 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia z akcyzy energii elektrycznej wykorzystywanej przez zakład energochłonny.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca – \[…\] (zwany dalej: „Spółką” lub „Wnioskodawcą”) prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki akcyjnej z siedzibą w \[…\].

Podstawową działalnością gospodarczą Wnioskodawcy jest produkcja wysokiej jakości szkła gospodarczego (opakowaniowego). Spółka wchodzi w skład międzynarodowej Grupy \[…\], posiadającej swoje zakłady produkcyjne na kilku kontynentach. Wnioskodawca produkcję szkła w Polsce prowadzi począwszy od roku \[…\]. Spółka produkuje opakowania szklane głównie dla przemysłu spirytusowego i branży piwowarskiej.

W Krajowym Rejestrze Sądowym, jako przeważający przedmiot działalności Spółki ujawniona jest „Produkcja szkła gospodarczego” objęta kodem PKD 23.13.Z. zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 24.12.2007 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) (Dz.U. nr 251 poz. 1885 ze zm.).

Wnioskodawca posiada wyodrębnioną jednostkę organizacyjną (oddział) działający pod firmą \[…\] (dalej jako: „Oddział”). Oddział ujawniony jest w Krajowym Rejestrze Sądowym, jako odrębna jednostka organizacyjna w strukturze Spółki.

W \[…\] siedzibie Spółki działa jedynie Zarząd Spółki oraz komórki organizacyjne bezpośrednio wspierające jego działalność (typu: sekretariat, biuro prawne, biuro finansowe, itp.), który we wskazanej lokalizacji funkcjonuje w oparciu o wynajmowaną od spółki-matki przestrzeń biurową. Koszty energii elektrycznej zużywanej przez biura Zarządu, zlokalizowane w \[…\] siedzibie Wnioskodawcy, Spółka ponosi na zasadzie zapłaty kwot refakturowanych przez spółkę-matkę. Zarząd Spółki nie jest zaangażowany w bieżącą działalność Oddziału obejmującą proces produkcji szkła opakowaniowego. Oddział posiada autonomię działania w zakresie głównego przedmiotu działalności - produkcji szkła opakowaniowego. Rola biur Zarządu w \[…\] sprowadza się do bezpośredniego wsparcia Zarządu Spółki, a także do działalności administracyjnej i finansowej - biura te odpowiadają przede wszystkim za kwestie finansowe i prawne, a także częściowo za reklamę, marketing oraz prowadzenie procesu sprzedaży produktów wytworzonych przez Oddział (analiza finansowa, obsługa prawna, zawieranie umów, sekretariat, itp.).

Natomiast cała działalność produkcyjna polegająca na produkcji szkła opakowaniowego (butelek), objęta kodem PKD 23.13.Z, prowadzona jest wyłącznie przez Oddział, przy wykorzystaniu zatrudnionego przez Oddział personelu, w tym dyrektora zakładu, posiadanych środków trwałych (maszyn, urządzeń) oraz materiałów i półproduktów.

Do produkcji butelek Oddział zużywa znaczne ilości energii elektrycznej. Do końca 2016 roku, Oddział korzystał z dostaw energii dwóch różnych dostawców, wystawiających faktury VAT za energię zużywaną przez Oddział. Jeden z dostawców dostarczał energię do zakładu produkcyjnego (na cele procesu produkcyjnego), podczas gdy drugi zaopatrywał w energię budynek biurowca w \[…\].

Wnioskodawca (jako spółka akcyjna) prowadzi księgi rachunkowe w rozumieniu przepisów ustawy o rachunkowości. Dla potrzeb wewnętrznych, Spółka prowadzi odrębną dla Oddziału ewidencję księgową (konta księgowe oraz miejsca powstawania kosztów (MPK), a także przygotowywane są odrębne rachunki zysków i strat oraz bilanse, w związku z czym możliwe jest przyporządkowanie do Oddziału przychodów i kosztów, a także należności i zobowiązań.

Oddział posiada oddzielny rachunek bankowy. Dla Oddziału utworzone zostały odrębne centra kosztowe i przychodowe, które pozwalają na przypisanie do Oddziału przychodów i kosztów związanych z działalnością prowadzoną przez Oddział. W Oddziale wyodrębnione jest stanowisko dyrektora generalnego zakładu, który prowadzi sprawy Oddziału i zarządza bieżącą działalnością operacyjną prowadzoną przez Oddział.

Oddział jest odrębnym od Spółki pracodawcą w rozumieniu przepisów prawa pracy i bezpośrednio zatrudnia pracowników. Oddział posiada nadany odrębny od Spółki numer NIP dla celów pracowniczych. Odział posiada oddzielny od Spółki biurowiec (zlokalizowany w \[…\], w miejscowości gdzie mieści się huta szkła), w którym na co dzień przebywa personel administracyjny zatrudniony przez Oddział oraz dyrektor zakładu i inne osoby odpowiedzialne za bieżącą działalność operacyjną Oddziału.

Ponadto, Spółka prowadzi rejestr rzeczowych aktywów trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych odrębnie dla Spółki oraz Oddziału, który umożliwia ocenę wartości poszczególnych kategorii składników majątku, zmian w majątku oraz wartości umorzenia.

Wnioskodawca nie korzysta ze zwolnienia z podatku akcyzowego od energii elektrycznej zużytej do produkcji szkła gospodarczego na podstawie art. 30 ust. 7a ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U.2014.752 j.t. z dnia 2014.06.05, ze zm.; dalej: u.p.a.).

Mając ma uwadze rodzaj wykonywanej działalności gospodarczej oraz fakt, że Wnioskodawca wykorzystuje duże ilości energii elektrycznej w procesach produkcyjnych, Wnioskodawca rozważa możliwość skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31d u.p.a. za rok podatkowy trwający od 01.01.2016 do 31.12.2016 r. oraz za lata kolejne.

W związku z powyższym opisem zadano pytania:

1.  Czy Oddział stanowi zakład energochłonny w rozumieniu art. 31d ust. 2 u.p.a.?
2.  Czy w świetle art. 31d ust. 1 pkt 1 u.p.a. w związku z wykonywaniem przez Wnioskodawcę za pośrednictwem Oddziału przeważającej działalności gospodarczej opisanej w stanie faktycznym \[winno być zdarzeniu przyszłym – przypis Organu\] objętej kodem PKD 23.13.Z „Produkcja szkła gospodarczego”, Wnioskodawca uprawniony będzie (po spełnieniu pozostałych warunków) do zwolnienia z podatku akcyzowego, o którym mowa w art. 31d u.p.a.?
3.  Czy w świetle art. 31d ust. 2 u.p.a. dla celów obliczania progu energochłonności Wnioskodawca powinien przyjąć za „wartość produkcji sprzedanej” wartość produkcji sprzedanej zdefiniowaną w rozporządzeniu Rady Ministrów w sprawie programu badań statystycznych statystyki publicznej obowiązującym w roku, za który Wnioskodawca występuje z wnioskiem o częściowy zwrot akcyzy (dalej: RSP)?
4.  Czy w świetle art. 31d ust. 2 u.p.a. do obliczania progu energochłonności Wnioskodawca powinien uwzględnić wartość produkcji sprzedanej przypisaną wyłącznie do Oddziału oraz koszt energii elektrycznej wykorzystanej wyłącznie przez Oddział, który prowadzi przeważającą działalność o odpowiednim kodzie PKD określonym w art. 31d ust. 1 pkt 1 u.p.a.?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Uzasadnienie do pytania nr 1

W ocenie Wnioskodawcy Oddział stanowi zakład energochłonny w rozumieniu art. 31d ust. 2 u.p.a.

Zgodnie z art. 31d ust. 2 u.p.a: „Przez zakład energochłonny wykorzystujący energię elektryczną rozumie się podmiot, u którego udział kosztów wykorzystanej energii elektrycznej w wartości produkcji sprzedanej w roku podatkowym, za który składany jest wniosek, o którym mowa w ust. 5. wynosi ponad 3%. Zakład energochłonny wykorzystujący energię elektryczną nie może być mniejszy niż zorganizowana część przedsiębiorstwa rozumiana jako organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.”

W ocenie Wnioskodawcy przy założeniu, ze udział kosztów wykorzystanej energii elektrycznej w wartości produkcji sprzedanej obliczonej oddzielnie dla Oddziału w roku podatkowym, za który składany jest wniosek, wyniesie ponad 3%, wówczas Oddział spełni wszystkie przesłanki określone w przepisie niezbędne do uznania Oddziału za samodzielny zakład energochłonny.

Zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania

Zdaniem Wnioskodawcy, nie ulega wątpliwości, iż Oddział stanowi zakład energochłonny nie mniejszy niż zorganizowana część przedsiębiorstwa. Oddział posiada zarówno składniki materialne (środki trwałe, aktywa obrotowe) służące do produkcji szkła opakowaniowego jak i niematerialne (m.in. prawa i obowiązki związane z umowami handlowymi oraz umowami pracowniczymi). Oddział bezpośrednio zatrudnia również pracowników. Wobec powyższego majątek Oddziału stanowi zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych, a nie tylko sumę poszczególnych składników. Oddział mógłby dalej samodzielnie kontynuować działalność w zakresie, w jakim obecnie ją prowadzi i osiągać z tego tytułu przychody.

Wyodrębnienie organizacyjne

O wyodrębnieniu organizacyjnym można mówić, gdy zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowi odrębną jednostkę organizacyjną w strukturze tego przedsiębiorstwa np. dział, wydział, oddział, itp. Ocena odrębności w tej płaszczyźnie powinna polegać na analizie umiejscowienia zespołu składników majątkowych w ramach struktury przedsiębiorstwa oraz ich zorganizowania i możliwości alokacji do zadań, których wykonywaniu mają służyć. Tym samym, wyodrębnienie jednostki organizacyjnej z istniejącego przedsiębiorstwa powinno tworzyć odrębną organizacyjnie całość, dającą się oddzielić od pozostałej działalności Spółki. Takie stanowisko zaprezentował m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z 14 kwietnia 2016 r. sygn ITPB3/4510-51/16/MJ; Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z 11 kwietnia 2016 r. sygn IBPB-1-3/4510-166/16/WLK, Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 7 sierpnia 2014 r. sygn ITPB3/423-251a/14/DK Odnosząc powyższe ustalenia do sytuacji Wnioskodawcy należy stwierdzić, iż Oddział stanowi odrębną strukturę organizacyjną, mającą konkretny zakres działalności, który przypisany jest tylko do Oddziału oraz swoich pracowników. O wyodrębnieniu organizacyjnym Oddziału świadczą okoliczności wskazane szczegółowo w opisie zdarzenia przyszłego w tym m.in. fakt. iż Oddział zatrudnia pracowników merytorycznych oraz posiada dyrektora zakładu, który de facto zarządza całym Oddziałem. Ponadto, Oddział realizuje cele produkcyjne przypisane w ramach Spółki tylko do Oddziału.

Na formalne wyodrębnienie Oddziału wskazuje wpis Oddziału do KRS jako wyodrębnionej w ramach Spółki jednostki organizacyjnej.

Ponadto, Oddział przy użyciu posiadanego majątku realizuje specyficzne funkcje, charakteryzuje się autonomią decyzyjną i autonomią zarzadzania majątkiem, jak również własnym zespołem pracowniczym. Istotnym czynnikiem świadczącym o wyodrębnieniu organizacyjnym jest czynnik ludzki, czyli personel posiadający odpowiednie kompetencje i doświadczenie w zakresie zadań przypisanych do Oddziału i tym samym dedykowany do wykonywania zadań do nich przypisanych.

Wyodrębnienie finansowe

W orzecznictwie, praktyce organów podatkowych i doktrynie przyjmuje się, że wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której odpowiednie prowadzenie ewidencji rachunkowej danego przedsiębiorstwa pozwala na przyporządkowanie majątku, przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa, a ściślej do realizowanych przez nią zadań gospodarczych. Powyższy pogląd znajduje potwierdzenie w Interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 6 grudnia 2016 r., sygn. 2461-IBPP3.4512.600.2016.1.KS; interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 16 maja 2016 r. sygn. ILPB3/4510-1-42/16-4/EK; Interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 10 marca 2016 r. znak: IPPB5/4510-29/16-3/AK; interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 8 maja 2014 r., sygn. ILPP2/443-228/14-2/AKr.

Należy ponadto zauważyć, że Oddział posiada wyodrębniony rachunek bankowy, który służy do obsługi bieżących płatności związanych z prowadzeniem przez Oddział działalności gospodarczej.

Odnosząc powyższe ustalenia do sytuacji Oddziału stwierdzić należy, iż o wyodrębnieniu finansowym w ramach Spółki świadczy fakt, iż prowadzona jest obecnie ewidencja księgowa umożliwia bieżącą identyfikację zapisów księgowych dotyczących oddzielnie Spółki jak i Oddziału oraz przygotowywane są odrębne dla Oddziału rachunki zysków i strat oraz bilanse. W związku z tym, możliwe jest przypisanie do Oddziału przychodów i kosztów oraz pasywów i aktywów (w tym zobowiązań, należności i środków trwałych), związanych z działalnością prowadzoną przez Oddział.

Wyodrębnienie funkcjonalne

Wyodrębnienie funkcjonalne - jak wynika z praktyki stosowania prawa - należy natomiast rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Tak więc, zorganizowana część przedsiębiorstwa powinna stanowić funkcjonalnie odrębną całość, tj. obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. W konsekwencji, aby stwierdzić wyodrębnienie funkcjonalne, możliwe jest przyjęcie kryterium polegającego na sprawdzeniu, czy wyodrębniona organizacyjnie całość jest w stanie przejąć zadania oraz samodzielnie funkcjonować na rynku. Stanowisko to zostało potwierdzone m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora izby Skarbowej w Katowicach z dnia 6 grudnia 2016 r.. sygn. 2461-IBPP3.4512.600.2016.1.KS; interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 11 marca 2015 r., sygn. IPTPP4/443-879/14-4/BM.

Odnosząc powyższe do analizowanej sytuacji podnieść należy, że Oddział prowadzi odrębną od pozostałej części Spółki działalność polegającą wyłącznie na produkcji szkła opakowaniowego. Działalność prowadzona przez Oddział nie jest prowadzona przez żaden inny dział Spółki.

O wyodrębnieniu funkcjonalnym Oddziału świadczy również fakt, iż w oparciu o posiadane aktywa i zatrudnionych pracowników Oddział mógłby kontynuować działalność gospodarczą w dotychczasowym zakresie, gdyby został wyodrębniony ze Spółki.

Zgodnie z powyżej zaprezentowanymi wynikami analizy ustawowej definicji pojęcia zorganizowanej części przedsiębiorstwa oraz w oparciu o analizę praktyki w tym zakresie, wskazać należy na kolejną cechę definiującą zorganizowaną część przedsiębiorstwa, którą jest zdolność do bycia niezależnym przedsiębiorstwem samodzielnie realizującym określone zadania gospodarcze. Innymi słowy, aby część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinna ona posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe: materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa powinny zatem umożliwić przejmującego podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Odnosząc powyższe do zdarzenia przyszłego opisanego we wniosku wskazać należy, iż Oddział spełnia powyższy warunek, tj. ma zdolność do bycia niezależnym przedsiębiorstwem samodzielnie realizującym określone zadania, co więcej działalność gospodarcza polegająca na produkcji szkła opakowaniowego może być w ramach Spółki prowadzona wyłącznie przez Oddział.

Konkludując powyższe rozważania stwierdzić należy, iż Oddział stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa, gdyż:

*   stanowi zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań),
*   jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie Spółki,
*   jest przeznaczony do realizacji określonych zadań gospodarczych (jest wyodrębniony funkcjonalnie),
*   mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania gospodarcze.

Podsumowując skoro Oddział stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa, to (przy spełnieniu pozostałych warunków) można go uznać za zakład energochłonny w rozumieniu art. 31d ust. 2 u.p.a.

Uzasadnienie do pytania nr 2

W ocenie Wnioskodawcy wykonywana przez Wnioskodawcę za pośrednictwem Oddziału przeważająca działalność gospodarcza objęta kodem 23.13.Z PKD ujawnionym w KRS jako przeważająca działalność gospodarcza uprawnia do zwolnienia z podatku akcyzowego na podstawie art. 31d u.p.a.

Wnioskodawca za pośrednictwem Oddziału prowadzi przeważającą działalność gospodarczą polegającą na produkcji szkła gospodarczego zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 24.12.2007 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD), wykonywana przez Wnioskodawcę za pośrednictwem Oddziału działalność objęta jest kodem 23.13.Z. Kod ten jest wymieniony w art. 31d ust. 1 pkt 1 u.p.a. jako jeden z kodów, które uprawniają do zastosowania zwolnienia z podatku akcyzowego.

Oddział jako wyspecjalizowana w ramach Spółki jednostka prowadzi wyłącznie działalność gospodarczą polegającą na produkcji szkła objętą powyższym kodem PKD, Biorąc zatem pod uwagę że przepis art. 31d ust. 1 pkt 1 u.p.a. odnosi się do wymienionych w nim rodzajów działalności wg PKD, tym samym Wnioskodawca działający poprzez Oddział uprawniony będzie do skorzystania ze zwolnienia z akcyzy określonego w tym przepisie, pod warunkiem spełnienia pozostałych warunków.

W związku z powyższym Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż spełnia kryterium do zwolnienia z podatku określone w art. 31d ust. 1 pkt 1 u.p.a., w związku z czym w przypadku spełnienia pozostałych przesłanek określonych w ustawie będzie on uprawniony do zwolnienia, o którym mowa w art. 31d u.p.a.

Uzasadnienie do pytania nr 3

W ocenie Wnioskodawcy dla celów obliczania progu energochłonności Wnioskodawca powinien przyjąć „wartość produkcji sprzedanej” zdefiniowaną w rozporządzeniu Rady Ministrów w sprawie programu badań statystycznych statystyki publicznej obowiązującym w roku, za który Wnioskodawca wystąpił z wnioskiem o zwrot akcyzy w odniesieniu do Oddziału.

W przypadku wniosku o zwrot akcyzy za 2016 r., zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 21 lipca 2015 r. w sprawie programu badań statystycznych statystyki publicznej na 2016 r. (Dz. U. z 2015 r., poz. 1304) „wartość produkcji sprzedanej” jest zdefiniowana jako wartość produkcji sprzedanej w bieżących cenach bazowych, tj. przychód ze sprzedaży własnych wyrobów, robót i usług (bez VAT), pomniejszony o podatek akcyzowy, a powiększony o dotacje otrzymane do produktu stosownie do pkt 1.46 załącznika do wskazanego rozporządzenia.

Zgodnie z art. 31d ust. 2 u.p.a. przez zakład energochłonny (w przypadku Wnioskodawcy zakładem energochłonnym jest Oddział) wykorzystujący energię elektryczną rozumie się podmiot, u którego udział kosztów wykorzystanej energii elektrycznej w wartości produkcji sprzedanej w roku podatkowym, za który składany jest wniosek o zwrot akcyzy wynosi ponad 3%. Zakład energochłonny wykorzystujący energię elektryczną nie może być mniejszy niż zorganizowana część przedsiębiorstwa rozumiana jako organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania. W przedstawionym stanie faktycznym \[winno być zdarzeniu przyszłym – przypis Organu\] zorganizowaną część przedsiębiorstwa stanowi Oddział.

Przepisy u.p.a. nie precyzują, w jaki sposób należy rozumieć pojęcie „wartości produkcji sprzedanej”. Jednakże tożsame pojęcie funkcjonujące już na gruncie art. 31a ust. 7 u.p.a. (zwolnienie dla wyrobów węglowych) oraz art. 31b ust. 10 u.p.a. (zwolnienie dla wyrobów gazowych) było przedmiotem licznych i spójnych rozstrzygnięć organów podatkowych. W interpretacjach wskazywano, iż chociaż sama ustawa o podatku akcyzowym nie zawiera takiego odesłania, to jednak ze względu na wykładnię systemową oraz spójność pojęciową przy interpretacji tego pojęcia należy odwoływać się do treści RSP. Zgodnie z pkt 1.46 (Działalność przemysłowa) załącznika do RSP produkcja sprzedana przemysłu to wartość produkcji sprzedanej w bieżących cenach bazowych, tj. przychód ze sprzedaży własnych wyrobów, robot i usług (bez podatku od towarów i usług), pomniejszony o podatek akcyzowy, a powiększony o dotacje otrzymane do produktu. Ustalając proporcję, o której mowa w art. 31b ust. 10 u.p.a. należy zatem posłużyć się powyższymi przepisami Mając na uwadze powyższe Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż w świetle art. 31d ust. 2 u.p.a. „wartość produkcji sprzedanej” powinna być interpretowana oraz wyliczana jako obejmująca wyłącznie wartość produkcji sprzedanej w bieżących cenach bazowych, tj. przychód ze sprzedaży własnych wyrobów, robót i usług (bez podatku od towarów i usług), pomniejszoną o podatek akcyzowy, a powiększoną o ewentualne dotacje otrzymane do tych produktów. W szczególności zatem, do wartości produkcji sprzedanej nie należy wliczać przychodów uzyskanych z działalności handlowej danego podmiotu oraz innych przychodów nie wynikających ze sprzedaży własnych wyrobów i usług.

W przypadku, gdyby definicja „wartości produkcji sprzedanej” uległa zmianie w kolejnych wydawanych przez Radę Ministrów rozporządzeniach w sprawie programu badań statystycznych statystyki publicznej, począwszy od rozporządzenia obejmującego 2017 r., wówczas Wnioskodawca dla obliczenia progu energochłonności powinien obliczać „wartość produkcji sprzedanej” zgodnie z definicją zawartą w ww. rozporządzeniu obowiązującym w roku, za który Wnioskodawca składać będzie wniosek o zwrot akcyzy.

Stanowisko uznające powyższe stanowisko za prawidłowe potwierdził Minister Finansów w interpretacjach indywidualnych wydanych przez:

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w dniu 22.02.2016 r. nr IBPP4/4513-223/15/PK;
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w dniu 22.02.2016 r. nr IBPP4/4513-225/15/MK;
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w dniu 27.04.2016 r. nr IBPP4/4513-73/16/BP;
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w dniu 11.07.2016 r. nr IPPP3/4513-38/16-2/MC;
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w dniu 28.06.2016 r. nr IBPP4/4513-200/16/EK;
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w dniu 03.11.2016 r. nr 2461-IBPP4.4513.294.2016.1.LG;
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w dniu 07.11.2016 r. nr 2461-IBPP4.4513.286.2016.MK;
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w dniu 16.12.2016 r. nr 2461-IBPP4.4513.334.2016.1.MK.

Uzasadnienie do pytania nr 4

W ocenie Wnioskodawcy do obliczania progu energochłonności należy przyjąć koszty energii elektrycznej wykorzystanej wyłącznie na poziomie Oddziału, w którym prowadzona jest działalność gospodarcza o odpowiednim kodzie PKD określonym w art. 31d ust. 1 pkt 1 u.p.a. Również wartość produkcji sprzedanej powinna odnosić się wyłącznie do przychodów, które można przypisać bezpośrednio do działalności wykonywanej przez Oddział.

Zgodnie z art. 31d ust. 2 zd. 2 u.p.a. zakład energochłonny rozumiany jest jako podmiot wykorzystujący energię elektryczną, który nie może być mniejszy niż zorganizowana część przedsiębiorstwa rozumiana jako organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Norma prawna wynikająca z art. 31d ust. 2 u.p.a. w żaden sposób nie ogranicza zakresu kosztów energii elektrycznej, branych pod uwagę przy obliczaniu progu energochłonności, jedynie do tych związanych bezpośrednio z określoną działalnością PKD z katalogu określonego w art. 31d ust. 1 pkt 1 u.p.a. Wykonywanie odpowiedniej działalności gospodarczej oznaczonej wymienionymi enumeratywnie kodami PKD jest tylko jednym z warunków możliwości skorzystania przez zakład energochłonny z mechanizmu częściowego zwolnienia. Ponadto u.p.a. określa jedynie minimalną wielkość jaką powinien mieć zakład energochłonny.

Z powyższego wynika, ze zakład energochłonny może stanowić całe przedsiębiorstwo lub tez być mniejszy od podatnika, ponieważ podatnik może posiadać wiele wydzielonych zakładów. Definicja wyznacza pewne minimalne wymogi co do wielkości jednostki gospodarczej. Natomiast decydujące jest faktyczne wydzielenie zakładu energochłonnego jako odrębnej organizacyjne jednostki (jak ma to miejsce w przypadku Wnioskodawcy).

W ocenie Wnioskodawcy Oddział jest dostatecznie wyodrębniony organizacyjne i finansowo, aby mógł być uznany za samoistny zakład energochłonny. W związku z powyższym w przypadku obliczenia progu energochłonności Wnioskodawca powinien uwzględnić wartość produkcji sprzedanej związaną z działalnością prowadzoną wyłącznie przez Oddział oraz koszt energii elektrycznej wykorzystanej wyłącznie przez Oddział.

Zatem, udział zakupu czy udział kosztów, o których mowa w art. 31a ust. 7 u.p.a., 31b ust. 10 u.p.a. oraz 31d ust. 2 u.p.a. należy odnieść do wartości produkcji sprzedanej wyłącznie odnoszącej się do Oddziału. Nie ulega wątpliwości, że „wartość produkcji sprzedanej przyjęta dla obliczenia progu energochłonności obliczana powinna byc zgodnie z RSP. Udział kosztów energii elektrycznej w liczniku proporcji powinien dotyczyć energii elektrycznej wykorzystanej wyłącznie przez Oddział, wówczas do obliczeń zarówno przychodów jak i kosztów przyjęte zostaną przychody i koszty poniesione wyłącznie przez Oddział.

Zatem, w ocenie Wnioskodawcy łączne zużycie energii elektrycznej określone w art. 31d ust. 3 u.p.a. obejmuje całość energii elektrycznej wykorzystanej przez Oddział wykonujący jedną z określonych w art. 31d ust. 1 pkt 1 u.p.a. działalności klasyfikowaną wg PKD i nie odlicza się od niej energii elektrycznej wykorzystanej do jednego z procesów, o których mowa w art. 30 ust. 7a u.p.a., ani też energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych m.in. Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 11 marca 2016 r. nr 2461-IBPP4/4513-219/15/EK.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 43 ze zm.) zwanej dalej „ustawą”, ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy wyroby akcyzowe oznaczają wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Pod poz. 33 ww. załącznika została wymieniona energia elektryczna o kodzie CN 2716 00 00.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy, w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2.  sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię;
3.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2;
4.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt 2, który wyprodukował tę energię;
5.  import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
6.  zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.

Za zużycie energii elektrycznej nie uznaje się strat powstałych w wyniku przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, z wyłączeniem energii zużytej w związku z jej przesyłaniem lub dystrybucją oraz energii elektrycznej pobranej nielegalnie (art. 9 ust. 2 ustawy).

Na szczeblu unijnym reguły opodatkowania m.in. energii elektrycznej określa dyrektywa Rady 2003/96/WE z 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. U. WE L Nr 283, s. 51 z późn. zm.; Dz. U. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 9, t. 1, s. 405). Wskazana regulacja określa zasady opodatkowania podatkiem akcyzowym wszystkich wyrobów energetycznych. Pozostawiając poszczególnym państwom margines swobody, dyrektywa energetyczna ustala zakres wyrobów opodatkowanych, minimalne stawki podatku, zwolnienia od podatku oraz mechanizmy jego pobierania. Zgodnie z art. 2 dyrektywy, energia elektryczna, węgiel kamienny, węgiel brunatny, koks oraz gaz ziemny stanowią „wyroby energetyczne” podlegające tej regulacji. Poszczególne państwa Unii Europejskiej, w tym Polska, (zgodnie z zasadą lojalności) zobligowane zostały do opodatkowania określonych zastosowań ww. wyrobów. Przy czym istotne jest to, że zasadą nadrzędną jest opodatkowanie tych produktów, przy wyraźnie ograniczonej możliwości stosowania zwolnień.

Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądowym wszelkiego rodzaju przywileje podatkowe są w swojej istocie odstępstwem od jednej z głównych zasad podatkowych, a mianowicie zasady sprawiedliwości podatkowej, przejawiającej się w powszechności opodatkowania oraz równości podatkowej. Zatem rzeczą zupełnie wyjątkową jest sytuacja, w której pewna grupa podmiotów korzysta z uprawnień, których nie posiada większość. Z powyższego wynika, że wszelkiego rodzaju uprzywilejowanie w systemie prawa podatkowego jako wyjątek, odstępstwo od zasady sprawiedliwości podatkowej (powszechności i równości opodatkowania) nie może być oderwane od zasad wykładni gramatycznej i odbywać się według wykładni rozszerzającej. Zasadą jest bowiem, jak to sformułowano w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 1997 r. (III RN 22/97 - OSNAPU 1998 nr 5 poz. 142), ścisła interpretacja przepisów wprowadzających przywileje podatkowe.

Stosownie do art. 31d ust. 1 ustawy zakładowi energochłonnemu wykorzystującemu energię elektryczną, który łącznie spełnia następujące warunki:

1.  wykonuje działalność gospodarczą oznaczoną następującymi kodami Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD): 0510, 0729, 0811, 0891, 0893, 0899, 1032, 1039, 1041, 1062, 1104, 1106, 1310, 1320, 1394, 1395, 1411, 1610, 1621, 1711, 1712, 1722, 1920, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2060, 2110, 2221, 2222, 2311, 2312, 2313, 2314, 2319, 2320, 2331, 2342, 2343, 2349, 2399, 2410, 2420, 2431, 2432, 2434, 2441, 2442, 2443, 2444, 2445, 2446, 2720, 3299, 2011, 2332, 2351, 2352, 2451, 2452, 2453, 2454, 2611, 2680 lub 3832,
2.  prowadzi księgi rachunkowe w rozumieniu przepisów o rachunkowości,
3.  nie korzysta w stosunku do tej energii elektrycznej ze zwolnienia od akcyzy, o którym mowa w art. 30 ust. 7a

\-przysługuje zwolnienie od akcyzy, realizowane przez zwrot części zapłaconej akcyzy od energii elektrycznej wykorzystanej przez ten zakład.

Zgodnie z art. 31d ust. 2 ustawy, przez zakład energochłonny wykorzystujący energię elektryczną rozumie się podmiot, u którego udział kosztów wykorzystanej energii elektrycznej w wartości produkcji sprzedanej w roku podatkowym, za który składany jest wniosek, o którym mowa w ust. 5, wynosi ponad 3%. Zakład energochłonny wykorzystujący energię elektryczną nie może być mniejszy niż zorganizowana część przedsiębiorstwa rozumiana jako organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

W myśl art. 31d ust. 3 ustawy, kwotę zwrotu części zapłaconej akcyzy, o której mowa w ust. 1, zwanej dalej „kwotą zwracanej częściowo akcyzy”, oblicza się według następującego wzoru:

Z = K% - 3%/ K% x (20 - 0,5 x W) x E x 0,85

w którym poszczególne symbole oznaczają:

Z - kwotę zwracanej częściowo akcyzy (w złotych),

K - udział kosztów wykorzystanej energii elektrycznej w wartości produkcji sprzedanej, wyrażony w procentach (%), w roku podatkowym, za który składany jest wniosek, o którym mowa w ust. 5,

W - kurs euro w stosunku do złotego, obowiązujący w pierwszym dniu roboczym października roku poprzedzającego rok, w którym rozpoczął się rok podatkowy, za który składany jest wniosek, o którym mowa w ust. 5, opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

E - łączne zużycie energii elektrycznej wyrażone w megawatogodzinach (MWh) w roku podatkowym, za który składany jest wniosek, o którym mowa w ust. 5.

Zwrot kwoty zwracanej częściowo akcyzy dokonywany jest na wniosek zakładu, o którym mowa w ust. 1, za okres roku podatkowego. O zwrocie tym orzeka, w drodze decyzji, właściwy naczelnik urzędu skarbowego - art. 31d ust. 5 ustawy.

Właściwy naczelnik urzędu skarbowego dokonuje wypłaty kwoty z tytułu zwrotu kwoty zwracanej częściowo akcyzy - art. 31d ust. 6 ustawy.

Zgodnie z art. 31d ust. 7 ustawy wniosek, o którym mowa w ust. 5, powinien zawierać:

1.  imię i nazwisko lub nazwę wnioskodawcy, adres zamieszkania lub jego siedziby;
2.  numer identyfikacji podatkowej (NIP) wnioskodawcy;
3.  numer wnioskodawcy w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym albo informację o wpisie w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej;
4.  numer identyfikacyjny REGON wnioskodawcy;
5.  określenie kwoty zwracanej częściowo akcyzy, o zwrot której ubiega się wnioskodawca;
6.  numer rachunku bankowego, na który ma zostać dokonany zwrot kwoty zwracanej częściowo akcyzy;
7.  określenie roku podatkowego, za który składany jest wniosek;
8.  oświadczenie wnioskodawcy o:
    1.  wykonywaniu działalności gospodarczej, o której mowa w ust. 1 pkt 1, z podaniem kodu Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD),
    2.  prowadzeniu ksiąg rachunkowych, o których mowa w ust. 1 pkt 2.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 5, dołącza się dokumenty, na podstawie których określono koszty wykorzystanej energii elektrycznej przy obliczaniu kwoty zwracanej częściowo akcyzy, oraz opinię biegłego rewidenta, potwierdzającą prawidłowość wyliczenia udziału kosztów wykorzystanej energii elektrycznej w wartości produkcji sprzedanej w roku podatkowym, za który składany jest wniosek - art. 31d ust. 8 ustawy.

Wniosek, o którym mowa w ust. 5, jest składany za okres roku podatkowego, w terminie do dnia 31 grudnia roku następującego po roku, w którym zakończył się rok podatkowy - art. 31d ust. 9 ustawy.

Zwrot kwoty zwracanej częściowo akcyzy dokonywany jest na rachunek bankowy, o którym mowa w ust. 7 pkt 6, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku, o którym mowa w ust. 5, wraz z dokumentami, o których mowa w ust. 8 - art. 31d ust. 10 ustawy.

Kwota zwracanej częściowo akcyzy nie może być wyższa od kwoty akcyzy zapłaconej od energii elektrycznej wykorzystanej przez zakład energochłonny w trakcie roku podatkowego, za który składany jest wniosek, o którym mowa w ust. 5 - art. 31d ust. 11 ustawy.

Zgodnie z art. 31d ust. 11a ustawy organami podatkowymi właściwymi do orzekania w sprawie zwrotu części zapłaconej akcyzy, o którym mowa w ust. 1, są dla:

1.  osób fizycznych - naczelnik urzędu skarbowego właściwy do wykonywania zadań w zakresie akcyzy ze względu na adres ich zamieszkania, i właściwy dla tego naczelnika w zakresie akcyzy dyrektor izby administracji skarbowej;
2.  osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej - naczelnik urzędu skarbowego właściwy do wykonywania zadań w zakresie akcyzy ze względu na adres ich siedziby, i właściwy dla tego naczelnika w zakresie akcyzy dyrektor izby administracji skarbowej.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, może wyznaczyć naczelnika lub naczelników urzędów skarbowych właściwych w sprawie orzekania o zwrocie kwoty zwracanej częściowo akcyzy, uwzględniając konieczność skutecznego funkcjonowania zwolnienia od akcyzy, o którym mowa w ust. 1, oraz zapewnienia właściwej kontroli i przepływu informacji dotyczących tego zwolnienia - art. 31d ust. 12 ustawy.

Mając na uwadze powyższe przepisy oraz opis sprawy przedstawiony przez Wnioskodawcę stwierdza się co następuje:

Ad. 1.

W zakresie możliwości uznania Oddziału Spółki za zakład energochłonny o którym mowa w art. 31d ust. 2 ustawy wskazać należy, że zakładem energochłonnym może być całe przedsiębiorstwo lub też jedynie zorganizowana część przedsiębiorstwa (rozumiana jako organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania), w którym udział kosztów wykorzystanej energii elektrycznej w wartości produkcji sprzedanej wynosi nie mniej niż 3% w roku poprzedzającym rok, w odniesieniu do którego jest ustalany procentowy udział.

W tym miejscu zwrócić należy uwagę na pojęcie zorganizowanej części przedsiębiorstwa o której mowa w art. 31d ust. 2 usatwy, która w kontekście analizowanej sprawy ma kluczowe znaczenie. Stosownie do tego przepisu, zorganizowana część przedsiębiorstwa rozumiana jest jako organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa występuje w strukturze organizacyjnej podatnika. Ocena ta musi być dokonana według podstawowego kryterium, tj. ustalenia jaką rolę składniki majątkowe i związane z nimi prawa materialne odgrywały w funkcjonowaniu dotychczasowego przedsiębiorstwa (na ile stanowiły wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Tą ostatnią przesłankę rozumie się zazwyczaj jako potencjalną zdolność (zorganizowanej części przedsiębiorstwa) do niezależnego działania gospodarczego jako samodzielnego podmiotu gospodarczego i to jeszcze w ramach istniejącego przedsiębiorstwa. Winno ono mieć również zdolność zaistnienia jako niezależne przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 459).

Stosownie do tego przepisu, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca posiada wyodrębnioną jednostkę organizacyjną (Oddział), która zajmuje się produkcja szkła opakowaniowego (butelek).

Dla potrzeb wewnętrznych, Spółka prowadzi odrębną dla Oddziału ewidencję księgową (konta księgowe oraz miejsca powstawania kosztów (MPK), a także przygotowywane są odrębne rachunki zysków i strat oraz bilanse, w związku z czym możliwe jest przyporządkowanie do Oddziału przychodów i kosztów, a także należności i zobowiązań.

Oddział posiada oddzielny rachunek bankowy. Dla Oddziału utworzone zostały odrębne centra kosztowe i przychodowe, które pozwalają na przypisanie do Oddziału przychodów i kosztów związanych z działalnością prowadzoną przez Oddział. W Oddziale wyodrębnione jest stanowisko dyrektora generalnego zakładu, który prowadzi sprawy Oddziału i zarządza bieżącą działalnością operacyjną prowadzoną przez Oddział.

Oddział jest odrębnym od Spółki pracodawcą w rozumieniu przepisów prawa pracy i bezpośrednio zatrudnia pracowników. Oddział posiada nadany odrębny od Spółki numer NIP dla celów pracowniczych. Odział posiada oddzielny od Spółki biurowiec (zlokalizowany w \[…\], w miejscowości gdzie mieści się huta szkła), w którym na co dzień przebywa personel administracyjny zatrudniony przez Oddział oraz dyrektor zakładu i inne osoby odpowiedzialne za bieżącą działalność operacyjną Oddziału.

Ponadto, Spółka prowadzi rejestr rzeczowych aktywów trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych odrębnie dla Spółki oraz Oddziału, który umożliwia ocenę wartości poszczególnych kategorii składników majątku, zmian w majątku oraz wartości umorzenia.

Ponadto we własnym stanowisku Wnioskodawca zawarł istotny element, mianowicie Spółka wskazuje, że Odział mogłaby funkcjonować jako niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze.

W świetle powyższego uznać należy, że wyodrębniony w strukturze organizacyjnej Wnioskodawcy Oddział zajmujący się produkcją szkła opakowaniowego jako zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań), wydzielony pod względem organizacyjnym, finansowym i funkcjonalnym, który mógłby zarazem stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące działania w zakresie produkcji szkła opakowaniowego, stanowić będzie zorganizowaną cześć przedsiębiorstwa. A zatem w sytuacji osiągniecia minimalnego 3% udziału kosztów wykorzystanej energii elektrycznej w wartości produkcji sprzedanej, Oddział stanowić będzie zakład energochłonny o którym mowa w art. 31d ust. 2 ustawy

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania pierwszego uznać należy za prawidłowe.

Ad. 2.

Ustawodawca w art. 31d ust. 1 ustawy enumeratywnie wymienia warunki jakie zakład energochłonny wykorzystujący energię elektryczną, musi wypełnić aby przysługiwało mu prawo do zastosowania zwolnienia od akcyzy, realizowanego przez zwrot części zapłaconej akcyzy od energii elektrycznej wykorzystanej przez ten zakład.

Warunkami tym są: wykonywanie przez ten zakład energochłonny działalności gospodarczej oznaczonej odpowiednim kodem Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD), prowadzenie ksiąg rachunkowych w rozumieniu przepisów o rachunkowości, oraz nie korzystanie przez ten zakład energochłonny ze zwolnienia o którym mowa w art. 30 ust. 7a ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi księgi rachunkowe i nie korzysta ze zwolnienia o którym mowa w art. 30 ust. 7a ustawy, a przeważającą działalnością Spółki ujawnioną w Krajowym Rejestrze Sądowym jest „Produkcja szkła gospodarczego” objęta kodem PKD 23.13.Z. Równocześnie cała działalność produkcyjna polegająca na produkcji szkła opakowaniowego (butelek), objęta kodem PKD 23.13.Z, prowadzona jest wyłącznie przez Oddział.

Zgodnie z wyjaśnieniami do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) (Dz.U. Nr 251, poz. 1885) wykonywana działalność, w tym rodzaj przeważającej działalności, jest kodowana według Polskiej Klasyfikacji Działalności na poziomie podklasy. Rodzaj przeważającej działalności dla osób prawnych i jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, których celem jest osiąganie zysku, oraz osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą ustala się na podstawie procentowego udziału poszczególnych rodzajów działalności w ogólnej wartości przychodów ze sprzedaży. Jeżeli nie jest możliwe zastosowanie tego miernika, działalność przeważającą ustala się na podstawie udziału pracujących, wykonujących poszczególne rodzaje działalności, w ogólnej liczbie pracujących. Upraszczając, przedsiębiorca musi samodzielnie określić i zdecydować, który rodzaj wykonywanej w firmie działalności będzie dominujący.

Dopasowanie kodów PKD do działalności danej firmy zależy od zakresu i zasięgu jej działania. Działalność może bowiem polegać na prostym procesie, ale może również dotyczyć całego szeregu „pod-procesów”, gdzie każdy z nich jest wymieniony w różnych podklasach, klasach, grupach, działach, a nawet sekcjach klasyfikacji. Jeżeli działalność danej firmy, np. produkcja, jest zorganizowana jako zintegrowany szereg elementarnych działalności, całość jest traktowana jako jedna działalność.

W celu zaklasyfikowania jednostki do danego poziomu (grupowania) klasyfikacji PKD, niezbędne jest określenie jej działalności przeważającej, o której była mowa wcześniej. Działalnością drugorzędną (którą rozporządzenie odróżnia od działalność przeważającej) jest każdy inny rodzaj działalności podmiotu, której efektem końcowym są wyroby lub usługi wykonywane dla strony trzeciej. Działalności przeważające i drugorzędne są zazwyczaj wykonywane przy wsparciu pewnej liczby działalności pomocniczych, takich jak np. księgowość, magazynowanie, zaopatrzenie. Tak więc działalności pomocnicze to te, które są wykonywane wyłącznie po to, by wesprzeć działalność przeważającą lub drugorzędną firmy poprzez dostarczanie wyrobów lub usług wyłącznie na jej potrzeby.

Zatem klasyfikację działalności dokonuje się w pozycji odpowiadającej przeważającej działalności danego podmiotu. Natomiast na przeważającą działalność mogą składać się różne działalności z różnych dziedzin, które mają odmienne klasyfikacje.

Jak już wskazano wyżej ustawodawca w art. 31d ust. 2 ustawy wyznaczył jedynie minimalną wielkość, jaką zorganizowana część przedsiębiorstwa (zakład energochłonny) klasyfikowana do odpowiedniego kodu PKD musi spełniać aby być uprawnionym do złożenia wniosku o zwrot części zapłaconej akcyzy od energii elektrycznej wykorzystanej przez ten zakład. Inaczej mówiąc zakładem energochłonnym może być całe przedsiębiorstwo którego przeważającą działalnością jest jedna z wymienionych w art. 31d ust.1 pkt 1 ustawy lub zorganizowana część przedsiębiorstwa rozumiana jako organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania, klasyfikowana do kodu PKD wymienionego w art. 31d ust. 1 pkt 1 ustawy.

Biorąc pod uwagę że przepis art. 31d ust. 1 pkt 1 ustawy odnosi się do wymienionych w nim rodzajów działalności wg PKD, tym samym za zakład energochłonny któremu przysługiwać może zwolnienie z akcyzy poprzez częściowy zwrot zapłaconej akcyzy (po spełnieniu pozostałych warunków), uznać należy Oddział Spółki zajmujący się produkcją szkła opakowaniowego, którego działalność (zgodnie z opisem sprawy) klasyfikowana jest wg PKD do kodu 23.13.Z i która to działalność determinuje przeważającą działalność ujawnioną w Krajowy Rejestrze Sądowym.

Wobec powyższego, odpowiadając wprost na zadane przez Wnioskodawcę pytanie drugie, stwierdzić należy, że w świetle art. 31d ust. 1 pkt 1 ustawy w związku z wykonywaną przez Wnioskodawcę w Oddziale Spółki (zakładzie energochłonnym) działalnością gospodarczą klasyfikowana wg. PKD pod kodem 23.13.Z „Produkcja szkła gospodarczego”, Wnioskodawca uprawniony będzie (po spełnieniu pozostałych warunków) do zastosowania wobec Oddziału Spółki zwolnienia z podatku akcyzowego realizowanego przez zwrot części zapłaconej akcyzy od energii elektrycznej, o którym mowa w art. 31d ust. 1 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania drugiego uznać należy za prawidłowe.

Zastrzec jednocześnie należy, że spełnienie wszystkich warunków, o których mowa w art. 31d ustawy uprawniających do złożenia wniosku o zwrot części zapłaconej akcyzy nie przesądza o tym, że podmiot składający wniosek o zwrot części zapłaconej akcyzy od energii elektrycznej, zwrot taki otrzyma we wnioskowanej wartości, gdyż zgodnie z ust. 5, o zwrocie tym orzeka w drodze decyzji, wyznaczony naczelnik urzędu skarbowego.

Ad. 3.

W kwestii określenia wartości produkcji sprzedanej o której mowa w art. 31d ust. 2 ustawy z uwagi na brak wyjaśnienia tego pojęcia na gruncie ustawy o podatku akcyzowym i aktów wykonawczych do tej ustawy zasadne jest odwołanie się do corocznie wydawanego rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie programu badań statystycznych statystyki publicznej w oparciu o delegacje wynikającą z art. 18 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r o statystyce publicznej (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1068) – por. prawomocny wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 14 stycznia 2014 r. sygn. akt I SA/Bd 936/13.

Zgodnie z pkt 1.46 (Działalność przemysłowa) załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 lipca 2015 r. w sprawie programu badań statystycznych statystyki publicznej na rok 2016 (Dz. U. z 2015 r., poz. 1304), produkcja sprzedana przemysłu to wartość produkcji sprzedanej w bieżących cenach bazowych, tj. przychód ze sprzedaży własnych wyrobów, robót i usług (bez podatku od towarów i usług), pomniejszony o podatek akcyzowy, a powiększony o dotacje otrzymane do produktu. Natomiast produkcja przemysłowa metodą rodzaju działalności to wartość przychodów ze sprzedaży produktów (wyrobów i usług) w bieżących cenach producenta, tj. przychód ze sprzedaży własnych wyrobów, robót i usług (bez podatku od towarów i usług).

Równocześnie definicja „wartości produkcji” zawarta w art. 17 ust. 1 dyrektywy Rady 2003/96/WE, oznacza obrót, włącznie z subwencjami bezpośrednio powiązanymi z ceną produktu, plus lub minus zmiany poziomu zapasów produktów gotowych, niegotowych oraz towarów i usług nabytych w celu odsprzedaży, minus towary i usługi nabyte w celu odsprzedaży.

Wobec powyższego „wartość produkcji sprzedanej” o której mowa w art. 31d ust. 2 ustawy obejmuje wartości produktów i usług wytworzonych i sprzedanych przez Spółkę dla odbiorców zewnętrznych, po pomniejszeniu o VAT oraz akcyzę i powiększeniu o ewentualne dotacje przedmiotowe dotyczące tych sprzedanych produktów i usług. Równocześnie nie będzie obejmować wartości produktów i usług sprzedanych, które nie były wytworzone przez Spółkę lecz zostały zakupione od dostawców zewnętrznych w celu odsprzedaży.

Zatem dla celów obliczania progu energochłonności za rok podatkowy trwający od 1 stycznia 2016 r. do 31 grudnia 2016 r. Spółka powinna przyjąć wartość produkcji sprzedanej określonej zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 21 lipca 2015 r. w sprawie programu badań statystycznych statystyki publicznej na 2016 r. (Dz. U. z 2015 r., poz. 1304), a w latach następnych zgodnie z kolejnymi rozporządzeniami.

Mając na uwadze powyższe, odpowiadając wprost na zadane przez Wnioskodawcę pytanie trzecie, stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie uznać należy za prawidłowe.

Ad. 4.

W zakresie uwzględnienia kosztów wykorzystanej energii elektrycznej na potrzeby określenia progu energochłonności o których mowa w art. 31d ust. 2 ustawy, wskazać powtórnie należy, że ustawodawca wyznaczył jedynie minimalną wielkość, jaką zorganizowana część przedsiębiorstwa (zakład energochłonny) klasyfikowana do odpowiedniego kodu PKD musi spełniać aby być uprawnionym do złożenia wniosku o zwrot części zapłaconej akcyzy od energii elektrycznej wykorzystanej przez ten zakład. Zakładem energochłonnym może być całe przedsiębiorstwo którego przeważającą działalnością jest jedna z wymienionych w art. 31d ust. 1 pkt 1 ustawy lub też jedynie zorganizowana część przedsiębiorstwa rozumiana jako organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania, klasyfikowana do kodu PKD wymienionego w art. 31d ust. 1 pkt 1 ustawy.

Biorąc pod uwagę, że przedmiotowej sprawie to jedynie Odział Spółki zajmujący się produkcją szkła opakowaniowego stanowić będzie zakład energochłonny, tym samym Wnioskodawca na potrzeby obliczenia 3% progu energochłonności winien przyjąć koszty wykorzystanej energii elektrycznej jedynie przez ten Oddział.

Mając na uwadze powyższe, odpowiadając wprost na zadane przez Wnioskodawcę pytanie czwarte, stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie uznać należy za prawidłowe.

Oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy uznać należy za prawidłowe.

Końcowo wskazać należy, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie (por. prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 27 marca 2015 r. sygn. akt III SA/Łd 109/15).

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Przedmiotowa interpretacja dotyczy wyłącznie sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Nie było jej przedmiotem natomiast analizowanie pozostałych zagadnień zawartych we wniosku, a nie objętych pytaniami Wnioskodawcy.

W postępowaniu zmierzającym do wydania interpretacji rolą Organu jest ocenić stanowisko wnioskodawcy przez pryzmat zadanego pytania w stosunku do przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Natomiast rolą organu rozpatrującego wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej nie jest polemizowanie z każdym argumentem wnioskodawcy, lecz wydanie, jak stanowi art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, interpretacji przepisów mających zastosowanie w opisanej sprawie oraz wyjaśnienie powodów takiego stanowiska. Zatem inne kwestie nie objęte pytaniami nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.