Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.745.2024.1.DK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-13
Teza: Opodatkowanie sprzedaży niezabudowanych działek.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług; grunty-grunt niezabudowany; podatek-podatek od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy ogólne-Definicje; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 33; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 16 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w kwestii opodatkowania sprzedaży
    niezabudowanych działek nr X, nr Y i nr Z.
    Uzupełnili go Państwo pismami z 21 stycznia 2025 r. (wpływ 21 stycznia 2025 r.) oraz z 16
    stycznia 2025 r. (wpływ 22 stycznia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina zamierza na podstawie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce
    nieruchomościami sprzedać nieruchomość rolną w rozumieniu ustawy o kształtowaniu
    ustroju rolnego składającą się z działek X, Y i Z położonych w W. Przedmiotowa
    nieruchomość zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego znajduje się w
    obszarze oznaczonym symbolem: R - tereny rolnicze. Wszystkie działki Gmina nabyła
    nieodpłatnie z mocy prawa na podstawie decyzji Wojewody z dnia (...) roku. W związku z
    tym Gminie nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu ich
    nabycia. Działki na dzień sprzedaży będą stanowiły grunty niezabudowane. Nie została te
    dla nich wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Zgodnie z
    miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego działki leżą w terenie
    oznaczonym symbolem R - tereny rolnicze. Jako przeznaczenie podstawowe terenów R
    ustala się: uprawy polowe oraz rolnicze użytki zielone, uprawy ogrodnicze i sady.
    Jako przeznaczenie dopuszczalne ustala się możliwość:
    1) lokalizacji budynków bezpośrednio związanych z produkcją rolną (np. budynki
      inwentarskie, stodoły, silosy na produkty rolne, wiaty na sprzęt rolny, szklarnie,
      pieczarkarnie, itp.);
    2) lokalizacji nie wyznaczonych dojść pieszych i dojazdów do gruntów rolnych;
    3) przebudowy istniejących sieci i urządzeń infrastruktury technicznej;
    4) lokalizacji obiektów, sieci i urządzeń infrastruktury technicznej.
    4. Jako warunki zabudowy i zagospodarowania terenu ustala się:
    1) zakaz lokalizacji nowej zabudowy mieszkaniowej;
    2) zakaz zabudowy w terenach oznaczonych na rysunku planu symbolem R, w granicach
      udokumentowanych złóż kruszywa naturalnego, zgodnie z rysunkiem planu;
    3) dla istniejących budynków mieszkalnych wchodzących w skład gospodarstw rolnych
      dopuszcza się zwiększenie ich powierzchni użytkowej do 50% oraz możliwość adaptacji
      poddaszy na cele mieszkalne albo realizację nowego budynku mieszkalnego pod
      warunkiem rozbiórki budynku istniejącego, z zachowaniem wymogów w zakresie
      wysokości budynków dla terenów MN;
    4) dostosowanie przeznaczenia dopuszczalnego do wymogów i charakteru przeznaczenia
      podstawowego;
    5) możliwość utrzymania istniejącej zabudowy, z dopuszczeniem jej przebudowy;
    6) obowiązuje wymóg utrzymania i ochrony nie wydzielonych liniami rozgraniczającymi
      cieków wodnych.

## Pytanie

Czy sprzedaż przez Gminę ww. nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem VAT czy sprzedaż ta będzie zwolniona z tego podatku - zgodnie z art. 43 ust. 1
    pkt 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa zdaniem sprzedaż przedmiotowej nieruchomości składającej się z trzech działek
    nie może korzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 11
    marca 2004 roku o podatku od towarów i usług. Przy ocenie, czy grunt oznaczony w mpzp
    jako R - tereny rolnicze nie wystarczy analiza jego podstawowego przeznaczenia
    określonego w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Uwzględnić
    bowiem należy zapisy dotyczące przeznaczenia dopuszczalnego między innymi możliwość:
    - lokalizacji budynków bezpośrednio związanych z produkcją rolną,
    - lokalizacji nie wyznaczonych dojść pieszych i dojazdów do gruntów rolnych,
    - przebudowy istniejących sieci i urządzeń infrastruktury technicznej,
    - lokalizacji obiektów, sieci i urządzeń infrastruktury technicznej.
    Wobec powyższego sprzedaż opisanej wyżej nieruchomości nie będzie mogła korzystać ze
    zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 11 marca 2004
    roku o podatku od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o
    VAT”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Jak wynika z art. 2 pkt 6 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich
    części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
    Przez sprzedaż należy rozumieć odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
    na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W świetle powyższego grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a
    ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium
    kraju.
    Należy podkreślić jednak, że nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7
    ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana
    czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

    Z przepisu art. 15 ust. 2 ustawy wynika, że:
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że planują Państwo sprzedać niezabudowane
    działki o numerach X, Y i Z.
    W tym miejscu wskazać należy, że dokonując sprzedaży nieruchomości (tj. czynności,
    która ma charakter cywilnoprawny), wystąpią Państwo dla tej transakcji w charakterze
    podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Tym
    samym, powyższa czynność zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako odpłatna dostawa
    towarów, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zauważyć należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może
    korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
    Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
    Stosownie do art. 2 pkt 33 ustawy:
    Tereny budowlane to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
    decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach
    o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o
    charakterze rolnym, leśnym itp.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o
    planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
    Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie
    studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz
    miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód
    wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów
    zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 i ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
    Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
    określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
    miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie
    sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o
    warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.

    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
    Wójt, burmistrz albo prezydent miasta sporządza projekt planu miejscowego, zawierający
    część tekstową i graficzną, zgodnie z zapisami studium oraz z przepisami odrębnymi,
    odnoszącymi się do obszaru objętego planem, wraz z uzasadnieniem.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    Ponadto należy podkreślić, że przy dokonywaniu oceny, czy dany grunt jest przeznaczony
    pod zabudowę nie można kierować się wyłącznie jego podstawowym przeznaczeniem
    określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, lecz należy również
    wziąć pod uwagę jego przeznaczenie uzupełniające, wynikające z tego planu.
    Ustawodawca bowiem definiując w art. 2 pkt 33 ustawy teren budowlany wskazuje, że
    decydujące znaczenie mają m.in. zapisy miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego, nie zawężając przy tym, że chodzi wyłącznie o podstawowe przeznaczenie
    określone w tym planie.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren
    budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.
    Zatem także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości za teren budowlany uznać
    można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod
    zabudowę.
    Zauważyć należy, że analiza ustawy o podatku od towarów i usług wskazuje
    jednoznacznie, że zwolnienie od podatku VAT obejmuje zbycie nieruchomości
    niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one przeznaczone pod
    zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania ze zwolnienia od
    podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele inne niż budowlane.
    Przy ocenie, czy przedmiotowe tereny stanowią tereny budowlane, nie wystarczy analiza
    ich podstawowego przeznaczenia określonego w miejscowym planie zagospodarowania
    przestrzennego. Uwzględnić bowiem należy również zapisy dotyczące przeznaczenia
    dopuszczalnego tego terenu. Ewentualnie wznoszone obiekty, co prawda uzupełniają
    podstawową funkcję gruntu, co jednak nie zmienia faktu, że sama możliwość
    wybudowania obiektów budowlanych oznacza, że działki te stanowią grunt przeznaczony
    pod zabudowę. W tym miejscu należy zaznaczyć, że ustawodawca nie uzależnił charakteru
    terenu od głównego celu, który będący przedmiotem opodatkowania VAT teren ma
    spełniać, lecz zwolnienie od opodatkowania VAT zależy od możliwości dokonania
    zabudowy wskazanego terenu.
    Z powyższego wynika, że opodatkowaniu podlegają te dostawy, których przedmiotem są
    nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku gruntów
    niezabudowanych, tylko te, które stanowią tereny budowlane. Z kolei dostawy gruntów
    niezabudowanych, będących na przykład gruntami rolnymi czy leśnymi, które nie są
    przeznaczone pod zabudowę, są zwolnione od podatku od towarów i usług.
    Jak już wskazano z opisu sprawy wynika, że planują Państwo sprzedać działki o numerach
    X, Y i Z. Ww. działki na dzień sprzedaży będą stanowiły grunty niezabudowane. Zgodnie z
    planem zagospodarowania przestrzennego ww. działki znajdują się w obszarze
    oznaczonym symbolem: R - tereny rolnicze.
    Jako przeznaczenie podstawowe terenów R ustala się: uprawy połowę oraz rolnicze użytki
    zielone, uprawy ogrodnicze i sady.
    Jako przeznaczenie dopuszczalne ustala się możliwość:

    1) lokalizacji budynków bezpośrednio związanych z produkcją rolną (np. budynki
      inwentarskie, stodoły, silosy na produkty rolne, wiaty na sprzęt rolny, szklarnie,
      pieczarkarnie, itp.);
    2) lokalizacji nie wyznaczonych dojść pieszych i dojazdów do gruntów rolnych;
    3) przebudowy istniejących sieci i urządzeń infrastruktury technicznej;
    4) lokalizacji obiektów, sieci i urządzeń infrastruktury technicznej.
    Jako warunki zabudowy i zagospodarowania terenu ustala się:
    1) zakaz lokalizacji nowej zabudowy mieszkaniowej;
    2) zakaz zabudowy w terenach oznaczonych na rysunku planu symbolem R, w granicach
      udokumentowanych złóż kruszywa naturalnego, zgodnie z rysunkiem planu;
    3) dla istniejących budynków mieszkalnych wchodzących w skład gospodarstw rolnych
      dopuszcza się zwiększenie ich powierzchni użytkowej do 50% oraz możliwość adaptacji
      poddaszy na cele mieszkalne albo realizację nowego budynku mieszkalnego pod
      warunkiem rozbiórki budynku istniejącego, z zachowaniem wymogów w zakresie
      wysokości budynków dla terenów MN;
    4) dostosowanie przeznaczenia dopuszczalnego do wymogów i charakteru przeznaczenia
      podstawowego;
    5) możliwość utrzymania istniejącej zabudowy, z dopuszczeniem jej przebudowy;
    6) obowiązuje wymóg utrzymania i ochrony nie wydzielonych liniami rozgraniczającymi
      cieków wodnych.
    W analizowanej sprawie Państwa wątpliwości dotyczą kwestii czy dostawa
    niezabudowanych działek nr X, Y i Z, będzie korzystała ze zwolnienia z podatku VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Jak wyżej wskazano, przy ocenie, czy działki nr X, Y i Z stanowią tereny budowlane, nie
    wystarczy analiza ich podstawowego przeznaczenia określonego w miejscowym planie
    zagospodarowania przestrzennego, w którym ww. działki oznaczone zostały symbolem: R
    – tereny rolnicze. Uwzględnić bowiem należy również zapisy dotyczące przeznaczenia
    dopuszczalnego, w którym dla symbolu R ustala się możliwość:
    - lokalizacji budynków bezpośrednio związanych z produkcją rolną (np. budynki
      inwentarskie, stodoły, silosy na produkty rolne, wiaty na sprzęt rolny, szklarnie,
      pieczarkarnie, itp.);
    - lokalizacji nie wyznaczonych dojść pieszych i dojazdów do gruntów rolnych;
    - przebudowy istniejących sieci i urządzeń infrastruktury technicznej;
    - lokalizacji obiektów, sieci i urządzeń infrastruktury technicznej.
    Wobec powyższego z uwagi na miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, który
    w przeznaczeniu dopuszczalnym dla działek nr X, Y i Z dopuszcza możliwość zabudowy
    działki, to będzie ona stanowiła w całości teren budowlany, o którym mowa w art. 2 pkt 33
    ustawy.
    Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że dostawa niezabudowanych działek nr X, Y i
    Z nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki
    uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o
    przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

    Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
    działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych
    towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni,
    miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    W celu zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy,
    dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym
    przepisie, tj.:
    - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
      dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia
    dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    Zaznaczenia wymaga przy tym, że NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627
    /12 wskazał, że „zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a
    więc również wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy podatnik
    nie ma prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych
    przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od
    podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia
    podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w ogóle nie
    podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske
    Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku naliczonego, z
    uprawnienia tego nie skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie
    wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia podatku
    VAT.
    Jak wynika z opisu sprawy, działki nr X, Y i Z nabyli Państwo nieodpłatnie z mocy prawa na
    podstawie decyzji Wojewody z dnia (...) roku. Tym samym nabycie ww. działek nie
    podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W takiej sytuacji nie można
    mówić, że przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu
    ww. działek, lub że takie prawo Państwu nie przysługiwało, skoro przy nabyciu tych działek
    nie wystąpił podatek VAT, który mógłby podlegać odliczeniu przez Państwa.
    Zatem w przedmiotowej sprawie dla dostawy działek nr X, Y i Z nie znajdzie zastosowania
    również zwolnienie od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    W konsekwencji sprzedaż niezabudowanych działek nr X, Y i Z powinna zostać
    opodatkowana właściwą dla podmiotu sprzedaży stawką podatku VAT.
    Zatem Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we
    wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego
    podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku
    zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.