Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-131/09/ASZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-04-24
Teza: Czy prawidłowe jest stosowanie do rozliczania wynagrodzeń adwokatów świadczących pomoc prawną z urzędu, biegłych i ławników zapisów art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych to znaczy pobieranie zryczałtowanego podatku dochodowego w wysokości 18 % przychodu, jeśli należności w danym miesiącu nie przekraczają kwoty 200 zł?
Słowa kluczowe: opodatkowanie; podatek-podatek dochodowy-zryczałtowany podatek dochodowy; wynagrodzenia
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Sądu przedstawione we wniosku z dnia 03 lutego 2009r. (data wpływu do tut. Biura - 11 lutego 2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania wynagrodzenia adwokatów świadczących pomoc prawną z urzędu, biegłych i ławników **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 lutego 2009r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania wynagrodzenia adwokatów świadczących pomoc prawną z urzędu, biegłych i ławników.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Sąd przyznaje adwokatowi świadczącemu pomoc prawną z urzędu wynagrodzenie na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).

Sąd przyznaje wynagrodzenie biegłemu za wykonywaną pracę na podstawie dekretu z dnia 26 października 1950r. o należnościach świadków, biegłych i stron w postępowaniu sądowym (Dz. U. z 1950r. Nr 49, poz. 445 ze zm.). Sąd przyznaje ławnikom rekompensatę za czas wykonywania czynności w sądzie na podstawie ustawy z dnia 27 lipca 2001r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2001r. Nr 98, poz. 1070 ze zm.).

Wynagrodzenie to jest przychodem z działalności wykonywanej osobiście – art. 13 pkt 5 (w przypadku ławników) i pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (w przypadku biegłych i adwokatów). W związku z tym, Sąd na podstawie art. 41 ust. 1 i 4 ww. ustawy jest zobowiązany do pobierania zaliczek na podatek dochodowy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowe jest stosowanie do rozliczania ww. wynagrodzeń zapisów art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych to znaczy pobieranie zryczałtowanego podatku dochodowego w wysokości 18 % przychodu, jeśli należności w danym miesiącu nie przekraczają kwoty 200 zł?

W przypadku należności biegłych, adwokatów świadczących pomoc prawną z urzędu jak i ławników, których wysokość miesięcznie nie przekracza 200 zł sąd pobiera zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 18% - zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W przypadku należności biegłych, adwokatów świadczących pomoc prawną z urzędu jak i ławników, których wysokość miesięcznie wynosi 200 zł lub więcej sąd pobiera zaliczkę na podatek dochodowy zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, po potrąceniu kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 9 ww. ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz. U. z 2000r., Nr 14, poz. 176 ze zm.) źródłami przychodów jest m. in. działalność wykonywana osobiście.

W myśl art. 13 pkt 6 za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się m.in. przychody osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił wykonanie określonych czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w postępowaniu sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym oraz płatników, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 2 pkt 10, i inkasentów należności publicznoprawnych, a także przychody z tytułu udziału w komisjach powoływanych przez organy władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 9.

Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 5a cytowanej powyżej ustawy od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu, o którym mowa w art. 13 pkt 2 lub 5-9, jeżeli suma należności określonych w umowie lub w umowach zawartych z osobą niebędącą pracownikiem płatnika z tego samego tytułu nie przekracza miesięcznie od tego samego płatnika kwoty 200 zł - w wysokości 18% przychodu.

W myśl art. 30 ust. 3 zryczałtowany podatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, 4-5a i 13, pobiera się bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania.

Zauważyć należy, iż powołany powyżej przepis odwołuje się do dochodów z tytułów określonych w art. 13 pkt 2 lub 5-9, a zatem obejmuje również dochody, o których mowa w pkt 5 i 6 w art. 13 ustawy.

W myśl art. 41 ust. 1 powołanej ustawy osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy, stwierdzić należy, iż uregulowania zawarte w art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych będą mieć zastosowanie wyłącznie w sytuacji, gdy zostaną spełnione łącznie wszystkie przesłanki przewidziane tym przepisem. Zatem, zryczałtowany podatek dochodowy należy pobrać od tych przychodów określonych w art. 13 pkt 2 lub 5-9 ustawy, co do których kwota należności jest określona już w umowie (powołaniu, uchwale), miesięczna należność z tego tytułu nie może przekroczyć kwoty 200 zł i należności te muszą być uzyskiwane z tego tytułu jak również od tego samego płatnika.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że sąd w przypadku należności biegłych, adwokatów świadczących pomoc prawną z urzędu jak i ławników, których wysokość miesięcznie nie przekracza 200 zł pobiera zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 18%. W przypadku należności biegłych, adwokatów świadczących pomoc prawną z urzędu jak i ławników, których wysokość miesięcznie wynosi 200 zł lub więcej sąd pobiera zaliczkę na podatek dochodowy zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, po potrąceniu kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 9 ww. ustawy.

Zatem w świetle powołanych powyżej przepisów, w przypadku wypłaty wynagrodzenia adwokatom świadczącym pomoc prawną z urzędu, biegłym i ławnikom, którego wysokość miesięcznie nie przekracza 200 zł i miesięczna należność z ww. tytułów została określona w stosownej umowie (powołaniu, uchwale), pobiera się - w myśl art. 30 ust. 1 pkt 5a ww. ustawy - zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 18% bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania. Natomiast w pozostałych przypadkach należy pobrać zaliczkę na podatek dochodowy zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy, uwzględniając przy jej obliczaniu koszty uzyskania przychodu w wysokości 20%.

W związku z powyższym należy uznać stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 35-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.