Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.314.2025.2.MO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-15
Teza: Skutki podatkowe zbycia nieruchomości nabytej częściowo w
spadku po ojcu i częściowo w wyniku umowy o podział spadku.
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny
spadek
spadek-dział spadku
udział
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Odpłatne
zbycie nieruchomości i innych praw majątkowych.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-ust. 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 maja 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 9 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 15 czerwca 2025 r. (wpływ 18 czerwca 2025 r.)
    – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W styczniu 2024 r. zmarł Pani ojciec. (...) marca 2024 r. przeprowadziła Pani z Pani
    bratem u notariusza w (...) postępowanie spadkowe po zmarłych rodzicach (Pani mama
    zmarła w 2011 r., protokół dziedziczenia Rep. A numer (...); Pani tata zmarł (...) stycznia
    2024 r., protokół dziedziczenia Rep. A numer (...)). Oboje z bratem byli Państwo
    jedynymi spadkobiercami.
    W wyniku postępowania spadkowego odziedziczyli Państwo po połowie dwie
    nieruchomości:
      1) gospodarstwo rolne położone w (...) o szacunkowej wartości 270 000 zł oraz
      2) spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego położonego w (...) o
        szacunkowej wartości 252 000 zł (w którym Pani rodzice mieszkali przez wiele lat).
    Dopełniła Pani formalności w Urzędzie Skarbowym i uzyskała Pani zaświadczenia o
    zwolnieniu z podatku na podstawie art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn
    (znak sprawy: (...) oraz (...)).
    (...) lipca 2024 r. u notariusza w (...) dokonała Pani z bratem, aktem notarialnym (Rep. A
    numer (...)) podziału spadku w ten sposób, że Pani brat wziął gospodarstwo rolne, a
    Pani wzięła mieszkanie.
    (...) marca 2025 r. u notariusza w (...) (Rep. A numer (...)) sprzedała Pani swoje
    spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego w (...) za kwotę 265 000 zł.
    Okazuje się, że w świetle obowiązujących przepisów na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przez to, że z bratem dokonała Pani
    podziału spadku zaskutkowało to prawnie tym, że musi Pani zapłacić podatek od
    sprzedaży nieruchomości od kwoty 132 500 zł, czyli od części przynależnej Pani bratu w
    postępowaniu spadkowym, którą on Pani przekazał w trakcie podziału majątku, bo Pani
    z tego tytułu uzyskała dochód, a mieszkanie sprzedała Pani przed upływem 5 lat.
    W Pani ocenie, nie uzyskała Pani dochodu większego, niż w postępowaniu spadkowym,
    bo z jednej strony brat przekazał Pani swoją połowę prawa do mieszkania, ale za to
    Pani straciła, bo oddała bratu swoją połowę gospodarstwa rolnego. Wartości obu
    nieruchomości są porównywalne – gospodarstwo rolne oszacowane było na 270 000 zł,
    a Pani sprzedała mieszkanie za 265 000 zł.
    W piśmie z 15 czerwca 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, doprecyzowała Pani
    opis sprawy o następujące informacje:
    Informuje Pani, że ma Pani nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.

    Nie prowadziła i nie prowadzi Pani działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie prowadziła Pani nigdy obrotu
    nieruchomościami.
    Między Pani rodzicami przez cały okres małżeństwa istniała ustawowa wspólność
    małżeńska.
    Pani rodzice nabyli spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego (...)
    stycznia 1990 r. i mieszkali w nim cały czas aż do końca życia.
    W wyniku umowy o podział spadku z (...) lipca 2024 r. po zmarłym ojcu, wartość majątku
    nabytego przez Panią w drodze działu spadku przekroczyła wartość majątku, jaki
    przysługiwał Pani pierwotnie w całej masie spadkowej, bo otrzymała Pani całość
    oszczędności ojca. Stało się to zgodnie z życzeniem ojca, który kilkanaście lat temu dał
    Pani bratu pieniądze na zakup mieszkania, a w zamian za to Pani miała otrzymać
    pieniądze, które zostaną na rachunku w banku po jego śmierci. Dokonując podziału
    majątku postąpiła Pani z bratem zgodnie z tymi ustaleniami.
    Umowie o podział spadku z (...) lipca 2024 r. po zmarłym ojcu nie towarzyszyły żadne
    spłaty ani dopłaty pomiędzy Panią, a Pani bratem.

## Pytanie

Czy w zaistniałej sytuacji ma Pani zapłacić podatek od sprzedaży spółdzielczego
    własnościowego prawa do mieszkania z części przekazanej Pani przez brata w wyniku
    podziału spadku, czyli od kwoty 132 500 zł?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani rodzice nabyli spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, który
    sprzedała Pani (...) marca 2025 r. – (...) stycznia 1990 r. Mieszkali w nim do końca życia.
    W związku z tym, że Pani rodzice mieszkali w tym mieszkaniu nieprzerwanie więcej niż 5
    lat, sprzedaż tego mieszkania przez spadkobierców jest zwolniona z podatku.
    W związku z tym, uważa Pani, że nie powinna Pani płacić podatku ze sprzedaży tego
    mieszkania.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nie
    prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw

        majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
        kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem pięciu lat, licząc od końca
    roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek
    zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego nastąpi po upływie pięciu lat
    licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie,
    nie stanowi ono źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia
    nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego w ogóle nie
    podlega opodatkowaniu.
    W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych
    następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie i nie zostaje dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej stanowi źródło
    przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Jednocześnie, art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi,
    że:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub
      praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli
    nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej
    ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza
    działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli
    nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa
    majątkowego przez spadkodawcę.
    Natomiast jeżeli nieruchomość lub prawa majątkowe były nabyte przez spadkodawcę
    również w drodze spadku, wówczas moment nabycia tej nieruchomości lub praw
    majątkowych przez spadkodawcę określany jest zgodnie z przepisami kodeksu
    cywilnego, tj. z chwilą śmierci spadkodawców spadkodawcy.
    Na podstawie art. 10 ust. 7 ww. ustawy:
      Nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c,
      odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości
      lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do wysokości
      przysługującego podatnikowi udziału w spadku.
    Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży
    nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem
    nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który
    dokonuje sprzedaży, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych)
    spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę,
    do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez
    spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
    Wobec powyższego w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub
    udziału w nieruchomości, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, nabytej w
    drodze spadku i działu spadku istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tej

    nieruchomości przez spadkodawcę oraz czy w wyniku dokonania działu spadku nie
    następuje nabycie majątku przekraczające pierwotnie posiadany udział w spadku.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia
    „spadek” ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się
    do regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Na podstawie art. 925 Kodeksu cywilnego:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Wg treści art. 931 § 1 Kodeksu cywilnego:
      W pierwszej kolejności powołane są z ustawy do spadku dzieci spadkodawcy oraz
      jego małżonek; dziedziczą oni w częściach równych. Jednakże część przypadająca
      małżonkowi nie może być mniejsza niż jedna czwarta całości spadku.
    Art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki
    stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila
    śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy
    spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt
    poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza potwierdzają jedynie prawo
    spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.
    Stosownie do art. 1035 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego
      oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w
      częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
    Zgodnie z art. 1037 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi
      spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze
      spadkobierców.
    W myśl art. 1038 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Umowny dział spadku może objąć cały spadek lub być ograniczony do części spadku.
    Na podstawie art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi
    mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o
    istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy o prawie do części
    rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w
    prawie, ale nie w rzeczy.
    W świetle art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:

      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Jak stanowi art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Według art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to
      może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć.
      Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest
      jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
    Stosownie zaś do art. 211 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło
      przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy
      lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą
      istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
    Co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy –
    w wyniku tego zniesienia – podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po
    dokonanym podziale przekracza wartość udziału, jaki pierwotnie mu przysługiwał.
    Podobne wnioski wynikają z ukształtowanej już linii orzeczniczej Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, który twierdzi, że nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest przyznanie jej na wyłączną
    własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku dokonanego zniesienia współwłasności,
    jeśli:
    a) podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub
    b) wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku mieści się
      w udziale, jaki przysługiwał tej osobie we współwłasności.
    Analogicznie sytuacja kształtuje się przy dziale spadku, bowiem za datę nabycia
    nieruchomości lub prawa majątkowego – w przypadku ich sprzedaży, które przypadły
    danej osobie w wyniku działu spadku, należy przyjąć datę ich pierwotnego nabycia, jeżeli
    wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub prawa majątkowego w wyniku
    działu mieści się w udziale, jaki przysługuje tej osobie w majątku objętym współwłasnością
    oraz dział spadku został dokonany bez spłat i dopłat. Natomiast, gdy w wyniku działu
    spadku udział danej osoby ulega powiększeniu, mamy do czynienia z nabyciem, gdyż
    zwiększa się stan jej majątku osobistego.
    Zatem, jeżeli przy dokonaniu działu spadku wystąpiło przysporzenie majątku ponad
    posiadany udział przed ich dokonaniem, oznacza to, że dla udziału w nieruchomości
    nabytego w drodze działu spadku, dniem nabycia będzie dzień, w którym czynność
    nastąpiła.
    Z instytucją działu spadku mamy więc do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada
    kilku spadkobiercom. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się
    podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych,
    stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności. Nie zmienia to faktu, że dział
    spadku jest zawsze konsekwencją wcześniejszego nabycia spadku. Na skutek działu
    spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających
    poszczególnym spadkobiercom.
    Dział spadku, w wyniku którego udział w nieruchomości lub prawie majątkowym nie
    zwiększył się, zmienia wyłącznie charakter własności. Jednakże nabycie nieruchomości
    lub prawa majątkowego w drodze działu spadku (nawet jeżeli działu spadku dokonano
    bez spłat lub dopłat) w części przekraczającej udział spadkowy stanowi w myśl art. 10

    ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nabycie
    nieruchomości lub prawa majątkowego w tym udziale, który przekracza udział nabyty w
    spadku. Wszelkie przypadki, gdy udział danej osoby ulega powiększeniu, traktowany
    być musi w kategorii nabycia, gdyż w ten sposób ulega powiększeniu zakres
    dotychczasowego władztwa tej osoby nad nieruchomością lub prawem majątkowym.
    Bezsprzeczne jest, że udziały, jakie otrzymuje spadkobierca powyżej swojego udziału
    (jeżeli nabywa majątek w dziale spadku o wartości większej od swojego udziału w
    spadku) były własnością pozostałych spadkobierców. Spadkobierca nie miał do nich
    żadnych praw aż do momentu działu spadku. Nabycie w wyniku działu spadku części
    majątku, który należał do innych spadkobierców, należy więc traktować jako nabycie w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w cytowanym wcześniej art. 10 ust. 7 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Z opisu sprawy wynika, że (...) stycznia 2024 r. zmarł Pani ojciec. (...) marca 2024 r.
    przeprowadziła Pani z Pani bratem u notariusza postępowanie spadkowe po zmarłych
    rodzicach (Pani mama zmarła w 2011 r.). Między Pani rodzicami przez cały okres
    małżeństwa istniała ustawowa wspólność małżeńska. Oboje z bratem byli Państwo
    jedynymi spadkobiercami. W wyniku postępowania spadkowego odziedziczyli Państwo
    po połowie dwie nieruchomości: gospodarstwo rolne położone w (...) o szacunkowej
    wartości 270 000 zł oraz spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego
    położonego w (...) o szacunkowej wartości 252 000 zł (w którym Pani rodzice mieszkali
    przez wiele lat). Pani rodzice nabyli spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu
    mieszkalnego (...) stycznia 1990 r. i mieszkali w nim cały czas aż do końca życia. (...) lipca
    2024 r. u notariusza dokonała Pani z bratem podziału spadku w ten sposób, że Pani
    brat wziął gospodarstwo rolne, a Pani wzięła mieszkanie. W wyniku umowy o podział
    spadku z (...) lipca 2024 r. po zmarłym ojcu, wartość majątku nabytego przez Panią w
    drodze działu spadku przekroczyła wartość majątku, jaki przysługiwał Pani pierwotnie w
    całej masie spadkowej, gdyż otrzymała Pani całość oszczędności ojca. Stało się to
    zgodnie z życzeniem ojca, który kilkanaście lat temu dał Pani bratu pieniądze na zakup
    mieszkania, a w zamian za to Pani miała otrzymać pieniądze, które zostaną na
    rachunku w banku po jego śmierci. Dokonując podziału majątku postąpiła Pani z
    bratem zgodnie z tymi ustaleniami. Umowie o podział spadku z (...) lipca 2024 r. po
    zmarłym ojcu nie towarzyszyły żadne spłaty ani dopłaty pomiędzy Panią a Pani bratem.
    (...) marca 2025 r. sprzedała Pani swoje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu
    mieszkalnego w (...) za kwotę 265 000 zł. Jak wskazała Pani w opisie sprawy, ma Pani
    nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Ponadto nie prowadziła i nie prowadzi
    Pani działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych oraz nie prowadziła Pani nigdy obrotu
    nieruchomościami.
    Aby zatem ustalić, czy w przedmiotowej sprawie sprzedaż w 2025 r. przez Panią
    nieruchomości (spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego
    położonego w (...)) nabytej częściowo w spadku po Pani zmarłym ojcu i częściowo w
    wyniku umowy o podział spadku podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych, istotne jest ustalenie daty nabycia ww. nieruchomości przez
    spadkodawcę, czyli Pani ojca oraz ustalenie, czy w wyniku działu spadku wartość nabytych
    przez Panią składników majątkowych nie przekroczyła wartości przysługującego Pani
    udziału w składnikach majątkowych wchodzących w skład spadku po Pani zmarłym ojcu.
    Należy podkreślić, że użyty w ww. przepisie termin „nabycie” oznacza każde uzyskanie
    tytułu własności (nabycie własności) lub każde uzyskanie określonego prawa (nabycie
    prawa) bez względu na fakt czy jest to nabycie w części ułamkowej, czy w całości. Poprzez
    „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika.

    Moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określony jest zgodnie z
    normami prawa cywilnego.
    Stosownie do art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Biorąc pod uwagę fakt, że nieruchomość będąca przedmiotem spadku stanowiła składnik
    majątku wspólnego małżonków, tj. Pani rodziców, zasadnym jest odniesienie się również
    do przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z
    2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Przepis art. 31 § 1 tej ustawy stanowi, że:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Z kolei z art. 35 ww. Kodeksu wynika:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku
      co do zasady, z chwilą ustania wspólności ustawowej, wspólność dotychczas
      bezudziałowa zostaje zastąpiona przez współwłasność w częściach ułamkowych. Od
      tej chwili małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym, niezależnie od
      tego, w jakim stopniu każdy z nich przyczynił się do jego powstania.
    W świetle natomiast art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany
    został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta
    charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych
    udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą
    żądać podziału majątku objętego wspólnością (art. 35 Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego). Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku
    wspólnego.
    Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością
    ustawową, definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez
    każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. W
    konsekwencji, małżonek w momencie śmierci drugiego z nich nie może ponownie nabyć
    udziału w tej nieruchomości.
    Kwestia określenia momentu nabycia nieruchomości i praw majątkowych była
    przedmiotem uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 maja 2017 r., sygn. akt II
    FPS 2/17, w której sąd stwierdził, że: „Dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych, odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w
    art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176, ze zm.) nabytych przez współmałżonka w
    wyniku dziedziczenia, datą ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu tego przepisu jest
    dzień nabycia (wybudowania) tych nieruchomości i praw majątkowych do majątku
    wspólnego małżonków”.

    Zatem, nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego do majątku
    objętego małżeńską wspólnością ustawową, oznacza nabycie przez każdego z małżonków
    tych praw w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. Wskutek tego, małżonek w
    momencie śmierci drugiego z nich, nie mógł ponownie nabyć udziału w tych prawach.
    Z treści wniosku oraz uzupełnienia wynika, że udział (½ części) w nieruchomości będącej
    przedmiotem wniosku nabyła Pani w drodze spadku po Pani zmarłym w 2024 r. ojcu.
    Uprzednio uprawnionymi do nieruchomości, tj. spółdzielczego własnościowego prawa do
    lokalu mieszkalnego, na zasadzie wspólności ustawowej byli Pani zmarli rodzice.
    Należy zwrócić uwagę, że w przypadku gdy przedmiotowy lokal mieszkalny (spółdzielcze
    własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego) należał do majątku wspólnego Pani
    rodziców, to w momencie śmierci Pani mamy nie nastąpiło nabycie ww. nieruchomości
    przez Pani ojca. W przypadku spadkobrania nie dochodzi bowiem do nabycia udziału w
    nieruchomości (lokalu mieszkalnym) przez małżonka, jeżeli nieruchomość należała do ich
    majątku wspólnego.
    W konsekwencji, Pani zmarły ojciec był wyłącznym właścicielem majątku, który nabył
    wspólnie z żoną, tj. Pani mamą.
    Wobec tego, pięcioletni okres, od którego upływu uzależniony jest obowiązek zapłaty
    podatku dochodowego od osób fizycznych należy liczyć od końca roku, w którym
    nieruchomość, tj. spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, Pani zmarły
    ojciec nabył do majątku wspólnego małżeńskiego, tj. 1990 r.
    W odniesieniu do tego udziału, pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w
    związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, liczony od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez
    spadkodawcę (Pani ojca), tj. 1990 r. niewątpliwie upłynął. Tym samym, sprzedaż w 2025 r.
    nieruchomości (spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego), w części
    odpowiadającej temu udziałowi nie będzie stanowiła dla Pani źródła przychodu.
    Wskazała Pani w opisie sprawy, że w wyniku umowy o podział spadku z (...) lipca 2024 r. po
    zmarłym ojcu wartość majątku nabytego przez Panią w drodze działu spadku przekroczyła
    wartość majątku, jaki przysługiwał Pani pierwotnie w całej masie spadkowej, gdyż
    otrzymała Pani całość oszczędności ojca.
    Zatem odpłatne zbycie w 2025 r. ww. nieruchomości w części przypadającej na udział w
    nieruchomości, nabyty przez Panią w wyniku działu spadku w 2024 r. ponad udział jaki
    pierwotnie przysługiwał Pani w spadku po zmarłym ojcu, stanowi źródło przychodu, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 i 7 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    W związku z powyższym, dochód uzyskany z tego źródła podlega opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z postanowieniami art. 30e i
    następnych ww. ustawy:
    Na podstawie art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Art. 30e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Według art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w
    ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym
    za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie
    wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby odpłatne zbycie mogło
    dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością).
    Pomiędzy tymi wydatkami, a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek
    przyczynowo-skutkowy. Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego
    zbycia pomniejszają przychód.
    Nie należy ich jednak utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu, których zasady
    ustalania uregulowane zostały w sposób szczególny w art. 22 ust. 6c i 6d ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną
    nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.
    Stosownie do art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku
      od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa
      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w
      drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
      poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe,
      w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada
      łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary
      spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika
      długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i
      polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił
      roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.
    W świetle art. 22 ust. 6e powołanej ustawy:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący
    różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z
    art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a kosztami uzyskania
    przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych.
    Określony w przywołanym wyżej art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych katalog wydatków, które w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub
    praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy, nabytych w drodze spadku lub
    nieodpłatnego działu spadku czy zniesienia współwłasności (bez spłat i dopłat), mogą

    zostać uznane za koszty uzyskania przychodu ma charakter katalogu zamkniętego, w
    związku z czym tylko wydatki wyraźnie w nim wskazane mogą pomniejszyć uzyskany
    przychód.
    Przepis art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odnosi się
    wyłącznie do kosztów nabycia lub wytworzenia poniesionych przez spadkodawcę, po
    którym spadkobierca odziedziczył sprzedawany majątek. Koszty te są uwzględniane przy
    ustalaniu dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych.
    Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1. dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek
        dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131,
        lub
      2. dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Z art. 30e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    Jednocześnie dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na
    podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy – może jednak zostać objęty zwolnieniem z
    opodatkowania przy spełnieniu warunków określonych w tym przepisie. Przepis art. 21
    ust. 1 pkt 131 ww. ustawy wiąże skutki prawne w postaci zwolnienia od opodatkowania z
    faktem przeznaczenia – w warunkach określonych w ustawie – uzyskanego z tytułu
    odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych przychodu wyłącznie na własne
    cele mieszkaniowe wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Podsumowując, sprzedaż w 2025 r. nieruchomości (spółdzielczego własnościowego prawa
    do lokalu mieszkalnego) w części odpowiadającej udziałom nabytym w spadku po Pani
    ojcu nie stanowi dla Pani źródła przychodu skutkującego koniecznością zapłaty podatku
    dochodowego od osób fizycznych, bowiem pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust.
    1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    liczony od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez
    spadkodawcę (Pani ojca), tj. od 1990 r., niewątpliwie upłynął.
    W tej części należało ocenić Pani stanowisko jako prawidłowe.
    Natomiast część kwoty, z tytułu sprzedaży tego lokalu mieszkalnego, która stanowiła dla
    Pani przysporzenie majątkowe ponad udział, który przysługiwał Pani z tytułu spadku po
    ojcu, przed dokonaniem w 2024 r. działu spadku stanowi dla Pani źródło przychodu w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i
    podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ
    pięcioletni termin, o którym mowa w przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5
    ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawy należy w tym przypadku
    liczyć od końca 2024 r. Dochód z tej części odpłatnego zbycia podlega opodatkowaniu 19%
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach określonych w art. 30e ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem w tej części należało ocenić Pani stanowisko jako nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wyjaśniam, że nie odniosłem się do przedstawionych we wniosku kwot i wyliczeń,
    ponieważ ewentualne obliczenie należnego podatku nie należy do moich kompetencji.
    Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie
    podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji
    prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa
    podatkowego, gdyż prawidłowość takiego rozliczenia podlega weryfikacji przez Organ
    podatkowy, w toku ewentualnego postępowania podatkowego. Wydając interpretację
    indywidualną przepisów prawa podatkowego nie dokonałem oceny stanowiska w
    odniesieniu do kwot wskazanych we wniosku.
    Podkreślić należy, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów
    prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania
    podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na
    opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie
    prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie
    art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan
    faktyczny różni się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Pani chroniła w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.
    Zwracam uwagę, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pani
    wniosku (zapytania) w oparciu o przedstawiony opis. Inne kwestie, które nie zostały objęte
    pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w wydanej
    interpretacji rozpatrzone.
    Końcowo wskazuję, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani. Nie wywołuje skutków
    prawnych dla innych osób, tj. Pani brata.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.