Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.782.2024.1.JG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-27
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody z bankiem.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt hipoteczny; miejsce-miejsce postojowe; umorzenie; wynajem; zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 listopada 2024 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W dniu 5 maja 2008 r. Wnioskodawczyni zawarła z Bankiem X umowę kredytu
    hipotecznego w walucie wymienialnej, na zakup lokalu mieszkalnego na rynku wtórnym.

    Był to kredyt denominowany we franku szwajcarskim CHF (waluta wypłaty i spłaty kredytu
    to PLN). Zgodnie z zapisami przedmiotowej Umowy kredyt przeznaczony był na nabycie
    lokalu mieszkalnego wraz z pomieszczeniem przynależnym piwnicą i miejscem
    postojowym oraz udziałem w częściach wspólnych budynku i urządzeń oraz z takim
    samym udziałem w prawie własności działek, na których budynek ten się znajduje (lokal i
    przynależności wpisane są w jednej księdze wieczystej). Lokal mieszkalny znajduje się w A..
    W umowie kredytowej została wskazana jedna kwota za całość inwestycji, nie
    rozgraniczono kwot na zakup lokalu mieszkalnego wraz z pomieszczeniem przynależnym
    piwnicą oraz miejsca postojowego. W umowie sprzedaży/nabycia przedmiotowego lokalu
    również wskazana została jedna kwota jako cena sprzedaży. Obowiązkowe zabezpieczenie
    spłaty kredytu stanowiła m.in. hipoteka zwykła zabezpieczająca kapitał w kwocie
    stanowiącej 100% kwoty kredytu oraz hipoteka kaucyjna zabezpieczająca odsetki uboczne
    i koszty uboczne do kwoty stanowiącej 50% kwoty kredytu, wpisana na pierwszym miejscu
    na rzecz banku w księdze wieczystej, którą sąd prowadzi dla przedmiotowego lokalu.
    Kredyt hipoteczny został zaciągnięty na realizację wyłącznie jednej inwestycji
    mieszkaniowej. Kredyt ten został wykorzystany w całości zgodnie z celem wskazanym w
    umowie kredytowej, tj. na zakup lokalu mieszkalnego w A.. Wnioskodawczyni jest
    wyłącznym właścicielem przedmiotowego lokalu.
    Kredyt został zaciągnięty przez Wnioskodawczynię jako jedynego kredytobiorcę na zakup
    lokalu mieszkalnego na rynku wtórnym, w którym zamierzała zamieszkać wspólnie ze
    swoją rodziną, tj. córką i jej ówczesnym partnerem, oczywiście po jego odpowiednim
    zagospodarowaniu i przystosowaniu. Mieszkanie było dosyć duże, tzw. „ustawne”,
    odpowiadające potrzebom rodziny i planom co do wspólnej przyszłości i docelowo dużej
    rodziny. Przed dostosowaniem lokalu czasowo było w nim prowadzone biuro firmy
    ówczesnego partnera Wnioskodawczyni, w tym jeszcze przed zakupem tego lokalu na
    rynku wtórnym od osoby trzeciej. Wnioskodawczyni w lokalu mieszkała przez okres czasu
    nie dłuższy niż kilka miesięcy, ponieważ później rozstała się z partnerem. W tym czasie
    Wnioskodawczyni uzupełniła wykończenie i wyposażenie w mniejszym lokalu, który kupiła
    wcześniej (również na kredyt). Po rozstaniu z partnerem Wnioskodawczyni zamieszkała z
    córką w tym mieszkaniu, które kupiła wcześniej. Natomiast jej, wówczas już były partner,
    mieszkał jeszcze sam w tym lokalu, na którego zakup został zaciągnięty przedmiotowy
    kredyt. Nie trwało to dłużej niż rok. Potem Wnioskodawczyni dostosowała lokal do najmu i
    wynajęła, i obecnie od ponad 10 lat mieszkanie jest stale i praktycznie bez przerw
    wynajmowane osobom fizycznym. Tak więc w okresie, gdy i od kiedy Wnioskodawczyni nie
    korzystała osobiście z przedmiotowego mieszkania, lokal ten jest wynajmowany.
    W dniu 12 października 2023 r. Wnioskodawczyni zawarła z bankiem X ugodę w wyniku
    mediacji dotyczącą udzielonego jej kredytu, o którym mowa powyżej. Na podstawie ugody
    kwota zadłużenia z tytułu umowy została przeliczona na walutę polską (PLN), a po
    przewalutowaniu zostało dokonane umorzenie części zadłużenia z tytułu kredytu. Zgodnie
    z postanowieniami ugody bank zwolnił Wnioskodawczynię z długu (umorzył zadłużenie) w
    zakresie części kapitału bieżącego (niewymagalnego), a Wnioskodawczyni to zwolnienie z
    długu przyjęła. Bank umorzył Wnioskodawczyni więc część kredytu, a pozostałą kwotę
    Wnioskodawczyni spłaciła w jednorazowej kwocie. Kwota objęta ugodą, w stosunku do
    której Wnioskodawczyni została zwolniona z długu, dotyczyła wyłącznie kapitału. W wyniku
    zwolnienia z części długu (umorzenia) z tytułu zadłużenia wobec banku powstał u
    Wnioskodawczyni przychód podlegający opodatkowaniu. Jak wskazano w ugodzie, od
    kwoty zwolnienia z części długu (umorzenia wierzytelności) z tytułu zadłużenia
    kredytobiorcy wobec banku może zostać zaniechany pobór podatku jeśli: (i) kredyt
    mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej na wydatki
    wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, (ii)
    kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację wyłącznie jednej inwestycji
    mieszkaniowej oraz (iii) kredytobiorca nie skorzystał z zaniechania poboru podatku od
    kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
    realizację inwestycji mieszkaniowej.

    Zgodnie z postanowieniami ugody - spełniając ww. przesłanki - w celu skorzystania z
    zaniechania poboru podatku Wnioskodawczyni złożyła oświadczenie potwierdzające, iż
    jako kredytobiorca spełnia warunki wskazane w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia
    11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe. Oświadczenie to stanowiło załącznik do ugody.
    Wnioskodawczyni dodaje również, że nie korzystała wcześniej z zaniechania poboru
    podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu hipotecznego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej.
    Z wnioskiem Wnioskodawczyni występuje w celu potwierdzenia prawidłowości jej
    stanowiska. Obecnie bowiem Wnioskodawczyni prowadzi z bankiem negocjacje co do
    zawarcia ugody dotyczącej drugiego kredytu. I w tym przypadku – w związku z
    wcześniejszą ugodą i skorzystaniem z zaniechania poboru podatku – Wnioskodawczyni nie
    będzie mogła już skorzystać z tego uprawnienia.

## Pytanie

Czy przedstawiony stan faktyczny spełnia warunki do skorzystania przez
    Wnioskodawczynię z zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe zgodnie z postanowieniami rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11
    marca 2022 r., w związku z zawartą przez nią w dniu 12 października 2023 r. ugodą z
    bankiem?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, zostały spełnione warunki do skorzystania z zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe zgodnie z postanowieniami
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r., w związku z zawartą w dniu 12
    października 2023 r. ugodą z bankiem, co do kwoty umorzonego zadłużenia wobec banku,
    pomimo że zakupiony lokal przez większość okresu był i jest nadal wynajmowany. A w
    konsekwencji Wnioskodawczyni nie jest zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego
    od osób fizycznych z tytułu umorzenia w roku 2023 przez bank kwoty kredytu
    hipotecznego, a umorzonej kwoty kredytu nie musi uwzględniać w rocznym zeznaniu
    podatkowym.
    Kredyt został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia
    26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. wydatki poniesione na
    nabycie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość wraz z udziałem w
    gruncie, który to lokal jest położony w państwie członkowskim Unii Europejskiej (kredyt na
    cele mieszkaniowe). Kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
    mieszkaniowej (jej celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych). Na podstawie
    zawartej ugody bank dokonał umorzenia na rzecz Wnioskodawczyni wierzytelności z
    tytułu kredytu mieszkaniowego. Kwota umorzonej wierzytelności obejmuje kwotę kredytu
    mieszkaniowego (kapitału), tj. kwotę zadłużenia w zakresie części kapitału bieżącego
    (niewymagalnego).
    Wnioskodawczyni, będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego, nie korzystała z
    zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
    mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona powyżej inwestycji
    mieszkaniowej. Kredyt mieszkaniowy został udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r.
    przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad
    rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw
    regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów. Kredyt został zabezpieczony w
    postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości. Dochód (przychód) został uzyskany w
    okresie od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2024 r.

    Dodatkowo należy wskazać, że zgodnie z dotychczasowymi interpretacjami podatkowymi
    można skorzystać z zaniechania poboru PIT na mocy rozporządzenia nawet jeżeli w dniu
    umorzenia wartości kredytu na mieszkanie, którego zakup był przedmiotem finansowania,
    nie jest jedynym posiadanym mieszkaniem oraz kredytobiorca oddał je w najem.
    Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wydana w dniu 3
    stycznia 2023 r., nr 0112-KDWL.4011.1010.2022.DK. Dotyczy to również sytuacji, gdy
    mieszkanie jest wynajmowane przez cały czas – tak w Interpretacji indywidualnej
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej nr 0112-KDIL2-1.4011.90.2023.2.MKA z dnia 30
    marca 2023 r.
    Takie stanowisko znajduje również potwierdzenie w następujących interpretacjach
    indywidualnych:
    • Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej nr 0115-KDIT2.
      4011.458.2022.2.RS z dnia 25 października 2022 r.,
    • Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej nr 0113-KDIPT2-
      2.4011.206.2024.2.DA z dnia 26 kwietnia 2024 r.,
    • Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej nr 0112-KDIL2-
      1.4011.53.2024.1.MKA z dnia 7 lutego 2024 r.,
    • Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej nr 0114-KDIP3-
      2.4011.584.2024.2.MN z dnia 25 września 2024 r.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł
    przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy źródłem przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. W związku z tym każde
    świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii
    przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww.
    ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2488 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww.
    ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Kwestia zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonych wierzytelności – które to
    umorzenie ma miejsce od 1 stycznia 2022 r. do 31 grudnia 2026 r.– została uregulowana w
    rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ust. 1 tego rozporządzenia:
      Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
        1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
          a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
            mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego -
            gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
            inwestycji mieszkaniowej, oraz
          b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
            korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
            wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
            innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;

        2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
    Na gruncie § 1 ust. 2 wskazanego rozporządzenia:
      Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
        1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
        2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
        3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
    Według § 1 ust. 5 przywołanego rozporządzenia:
      Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
      inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
        1) jednego gospodarstwa domowego albo
        2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
    Z § 3 ust. 1 komentowanego rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
        1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
        2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
        3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl § 4 ww. rozporządzenia:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2 ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
      uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie
    następujące przesłanki:
    1) kredyt był zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej;
    2) kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
    3) kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
    4) kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego
      kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie;

    5) kwota wierzytelności obejmuje kwotę kredytu mieszkaniowego (kapitału), odsetki, w
      tym odsetki skapitalizowane i prowizje, opłaty, jeżeli ich poniesienie przez
      kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z
      wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.
    Ponadto, określając kredyt mieszkaniowy objęty zaniechaniem, rozporządzenie odwołuje
    się do wydatków, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Z powyższego wynika zatem, że zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do
    umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na
    cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia
    2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych
    ustaw, w przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na wydatki, o których
    mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
        udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
        e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
        – położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
        należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
        Szwajcarskiej.
    Z treści wniosku wynika, że:
    • w 2008 r. zaciągnęła Pani kredyt hipoteczny w walucie wymienialnej CHF, który
      przeznaczony został na zakup lokalu mieszkalnego na rynku wtórnym wraz z
      przynależną do niego piwnicą, miejscem postojowym oraz udziałem w częściach
      wspólnych budynku i urządzeń. Lokal wraz z przynależnościami został wpisany do
      jednej księgi wieczystej;
    • zabezpieczeniem spłaty kredytu była ustanowiona na nieruchomości hipoteka;
    • kredyt hipoteczny został zaciągnięty na realizację wyłącznie jednej inwestycji
      mieszkaniowej przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego
      organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na
      podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów;

    • w lokalu mieszkała Pani przez kilka miesięcy;
    • w przeszłości nie korzystała Pani z umorzenia wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego zaciągniętego na inną inwestycję mieszkaniową;
    • zawarcie ugody skutkowało umorzeniem części kapitału bieżącego.
    Jak wskazano powyżej, jedną z przesłanek skorzystania z zaniechania poboru podatku jest
    przeznaczenie kredytu na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Katalog wydatków stanowiących „własne cele
    mieszkaniowe” podatnika wymieniony w art. 21 ust. 25 ustawy ma charakter zamknięty –
    jest to wyliczenie enumeratywne.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiują pojęcia lokalu
    mieszkalnego, zatem dla zdefiniowania tego pojęcia należy odwołać się do przepisów
    ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1048 ze zm.)
    Zgodnie z art. 2 ust. 2 tej ustawy:
      Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi
      ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi,
      które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb
      mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali
      wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne.
    Natomiast w myśl art. 2 ust. 4 ww. ustawy:
      Do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet
      do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości
      gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności:
      piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej "pomieszczeniami przynależnymi".
    Z powyższego wynika, że do lokalu mieszkalnego mogą przynależeć inne pomieszczenia.
    W sytuacji, gdy pomieszczenia typu miejsce postojowe, garaż czy np. komórka lokatorska
    są ściśle powiązane z lokalem mieszkalnym i nie stanowią odrębnej nieruchomości
    uregulowanej odrębną księgą wieczystą, wówczas można przyjąć, że jako całość stanowią
    lokal mieszkalny mieszczący się w katalogu wydatków, o którym mowa w art. 21 ust. 25
    pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z przedstawionego przez Panią opisu wynika, że piwnica i miejsce postojowe związane są
    z zakupionym lokalem mieszkalnym i stanowią jedną nieruchomość – posiadają jedną
    księgę wieczystą. Wobec tego wydatkiem na cele mieszkaniowe w rozumieniu ustawy jest
    całość zaciągniętego kredytu przeznaczonego na nabycie lokalu mieszkalnego i w związku
    z tym umorzona wierzytelność może podlegać zaniechaniu.
    W konsekwencji umorzenie przez bank części kredytu zaciągniętego przez Panią na zakup
    lokalu mieszkalnego stanowi dla Pani przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń,
    klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 tej
    ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Jednakże do uzyskanego przez Panią przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności
    z tytułu kredytu mieszkaniowego, o którym mowa we wniosku, zastosowanie znajdzie
    zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Spełnia Pani bowiem wszystkie przesłanki
    umożliwiające zastosowanie ww. zaniechania.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze
      zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się
      Pani do interpretacji.
    • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.