Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.620.2025.1.ENB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2026-01-05
Teza: Zakwalifikowanie pracy Produkt developerów jako działalności
twórczej w zakresie architektury w rozumieniu art. 22 ust. 9b
pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: architektura
koszt-koszty uzyskania przychodów
prawa-prawa autorskie
płatnik
ustawa-ustawa o prawie autorskim i prawach
pokrewnych
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-50% koszty uzyskania przychodów.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-Rodzaje działalności związanych
korzystaniem przez twórców z praw autorskich i artystów
wykonawców z praw pokrewnych w zakresie 50%
kosztów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 9-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 9b-pkt 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w
    zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    X Sp. z o.o. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest podmiotem prowadzącym działalność
    gospodarczą w zakresie produkcji i dostawy nowatorskich komponentów dla przemysłu,
    techniki procesowej i automatyki budynkowej. Głównym przedmiotem działalności Spółki
    jest produkcja (...) - PKD 27.12.Z.
    Spółka posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce zgodnie z przepisem art. 3
    ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 278 dalej: „ustawa o CIT”).
    Z uwagi na rodzaj prowadzonej działalności Spółka zatrudnia, na podstawie umów o
    pracę, szereg specjalistów, w tym osoby na stanowiskach Konstruktora (dalej: „Product
    developer”). Zgodnie z przyjętą przez Wnioskodawcę w tym zakresie polityką kadrową,
    osoby zatrudnione na ww. stanowisku powinny posiadać wykształcenie inżynierskie w
    zakresie mechaniki, mechatroniki, elektrotechniki lub pokrewne.
    Głównym zadaniem pracowników zatrudnionych w Spółce na stanowisku Product
    developer jest opracowywanie koncepcji technicznych (projektowanie) nowych produktów
    lub grup produktowych. W oparciu o wymagania rynku Product developer opracowuje
    techniczne koncepcje w zakresie rozwoju produktów i systemów połączeń elektrycznych z
    uwzględnieniem analizy zagrożeń, strategii rozwoju produktu, wykonalności i rentowności
    produktu. Product developer opracowuje i projektuje funkcjonalne i zorientowane na
    rentowną produkcję prototypy produktów, części produktów lub rodzin produktowych.
    Produkt developer tworzy także szczegółowe szkice i projekty nowych pojedynczych,
    prefabrykowanych części w oparciu zarówno o istniejące koncepcje i projekty jak i nowe
    opracowane w ramach pracy własnej. Wreszcie do zadań Product developera należy także
    definiowanie kompletnej dokumentacji technicznej produktu.
    Efektem czynności wykonywanych przez pracowników zatrudnionych na stanowisku
    Product developer są prace twórcze, których rezultatem są m.in. :
    - techniczne koncepcje konstrukcji i wizualizacji nowych wyrobów/komponentów lub
      systemów połączeń elektrycznych dla przemysłu, techniki procesowej i automatyki
      budynkowej;
    - modele 2D (rysunki lub dokumentacja rysunkowa, dodatkowo również szkice) oraz 3D
      ww. wyrobów/komponentów lub systemów;
    - dokumentacja techniczna ww. wyrobów/komponentów lub systemów;
    - prototypy nowych komponentów/wyrobów;
    - prezentacje przedstawiające nowe produkty lub rozwiązania produktowe;
      (dalej łącznie określane jako: „Utwory”).

    Utwory wykonywane przez pracowników zatrudnionych na stanowisku Product developer
    spełniają przesłanki utworu określone w ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24, dalej: „ustawa o prawach
    autorskich”), tj. są przejawem działalności twórczej o indywidualnym charakterze
    ustalonym w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu
    wyrażenia.
    Spółka zamierza aneksować obecne umowy o pracę zawarte pomiędzy Spółką a
    pracownikami zatrudnionymi na stanowisku Product developer w ten sposób, że będą
    one przewidywać tzw. wtórne przeniesienie autorskich praw majątkowych do utworu lub
    jego części, tj. prawa te będą przysługiwać ww. pracownikom oraz będą przenoszone na
    Spółkę na wskazanych w umowie o pracę polach eksploatacji z momentem udostępnienia
    /dostarczenia utworu lub jego części przez ww. pracowników Spółce w uzgodniony sposób.
    Z tytułu świadczonej pracy, pracownikom pełniącym w Spółce rolę Product developera
    przysługiwać będzie wynagrodzenie składające się z dwóch części:
    · honorarium z tytułu rozporządzania przez pracownika zatrudnionego na stanowisku
      Product developer prawami autorskimi na rzecz Spółki do wszystkich utworów
      stanowiących przejaw działalności twórczej (dalej: „Honorarium”). Honorarium będzie
      stanowić określony stały procent z całości wynagrodzenia pracownika. Wysokość
      honorarium będzie zależała od charakteru pracy danego pracownika,
    · pozostała część wynagrodzenia, wypłacana z tytułu wykonywania obowiązków
      pracowniczych innych niż tworzenie utworów stanowiących przejaw działalności
      twórczej (dalej: „Wynagrodzenie podstawowe”). Ta część również stanowić będzie
      określony stały procent z całości wynagrodzenia pracownika.
    Wysokość Honorarium nie będzie zależna od czasu pracy poświęconego na stworzenie
    danego utworu lub jego części, lecz będzie wynikiem uzgodnienia warunków pracy i płacy
    pomiędzy Spółką i danym pracownikiem zatrudnionym w Spółce w charakterze Product
    developera. Z przyczyn biznesowych możliwe będzie prowadzenie przez Spółkę ewidencji
    czasu pracy pracowników zaangażowanych w prace twórcze, niemniej będzie ona miała
    charakter pomocniczy (techniczny), w żaden sposób niewpływający na wartość
    honorarium wypłacanego ww. pracownikom.
    Spółka będzie prowadzić szczegółową dokumentację w zakresie poszczególnych utworów
    lub ich części (dalej: „Rejestr”). Rejestr będzie prowadzony na bieżąco oraz będzie zawierał
    co najmniej następujące informacje:
    - dane osobowe autora bądź współautora utworu lub jego części,
    - dane pozwalające na identyfikację danego utworu lub jego części,
    - datę stworzenia danego utworu lub jego części.
    Rejestr będzie tym samym stanowił dowód stworzenia i przeniesienia majątkowych praw
    autorskich do utworu lub jego części przez danego pracownika zatrudnionego na
    stanowisku Product developera na rzecz Spółki w poszczególnych miesięcznych okresach
    rozliczeniowych. Rejestry ze wskazanymi w nich opisami utworów lub ich części będą
    przez Spółkę archiwizowane. Dane dotyczące utworów stworzonych przez ww.
    pracowników będą podlegać weryfikacji oraz akceptacji przez wyznaczone do tego osoby.

## Pytanie

Czy uzyskiwany przez Product deweloperów przychód w postaci Honorarium będący
    zapłatą za przeniesienie na Spółkę praw autorskich do Utworów stanowi przychód z
    działalności twórczej w zakresie architektury, o której mowa w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy
    o PIT, a co za tym idzie czy Spółka realizując obowiązki płatnika podatku dochodowego od
    osób fizycznych i obliczając należną zaliczkę na podatek od wynagrodzeń wypłacanych

    osobom zatrudnionym na stanowisku Product developer w zakresie tej części
    wynagrodzenia, która odpowiada wysokość Honorarium, może stosować koszty, o których
    mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o PIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Państwa, uzyskiwany przez Product developerów przychód w postaci
    Honorarium będący zapłatą za przeniesienie na Spółkę praw autorskich do Utworów
    stanowi przychód z działalności twórczej w zakresie architektury, o której mowa w art. 22
    ust. 9b pkt 1 ustawy o PIT, a co za tym idzie Spółka, realizując obowiązki płatnika podatku
    dochodowego od osób fizycznych i obliczając należną zaliczkę na podatek od
    wynagrodzeń wypłacanych osobom zatrudnionym na stanowisku Product developer, w
    zakresie tej części wynagrodzenia, która odpowiada wysokości Honorarium, może
    stosować koszty, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o PIT.
    UZASADNIENIE STANOWISKA
    W myśl art. 9 ust. 1 ustawy o PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają
    wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c
    oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
    poboru podatku.
    Zgodnie z ust. 2 ww. przepisu, dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o,
    art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią
    inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania
    osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów,
    różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT, „Źródłami przychodów są: 1) stosunek
    służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej
    spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca
    nakładcza, emerytura lub renta (...)”.
    Natomiast zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, „Kosztami uzyskania przychodów są
    koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia
    źródła przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23”.
    Jednocześnie, na podstawie przepisu art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o PIT, koszty uzyskania
    niektórych przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów
    wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub
    rozporządzania przez nich tymi prawami, określa się w wysokości 50% uzyskanego
    przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a i 9b, z tym że koszty te oblicza się od przychodu
    pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia
    emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1
    pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.
    I tak, zgodnie z przepisem art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o PIT „Przepis ust. 9 pkt 3 stosuje
    się do przychodów uzyskiwanych z tytułu: 1) działalności twórczej w zakresie architektury,
    architektury wnętrz, architektury krajobrazu, inżynierii budowlanej, urbanistyki, literatury,
    sztuk plastycznych, wzornictwa przemysłowego, muzyki, fotografiki, twórczości audialnej i
    audiowizualnej, programów komputerowych, gier komputerowych, teatru, kostiumografii,
    scenografii, reżyserii, choreografii, lutnictwa artystycznego, sztuki ludowej oraz
    dziennikarstwa (...)”.
    Co istotne, ustawodawca nie zdefiniował przy tym pojęcia działalności twórczej w zakresie
    architektury. Wobec powyższego, w Państwa ocenie, zasadnym jest w tym przypadku
    posłużenie się znaczeniem językowym terminu „architektura”. I tak, według słownika
    języka polskiego architektura to sztuka projektowania, wznoszenia i artystycznego
    kształtowania budowli. Jednocześnie niniejsze pojęcie również odnoszone jest do
    architektoniki, która jest zdefiniowana jako kompozycja, układ, konstrukcja budowli bądź
    struktura czegoś. Nie bez znaczenia są w tym przypadku także synonimy słowa

    „architektura”. I tak, zgodnie z internetowym słownikiem synonimów, synonimy do słowa
    „architektura” to: anatomia, aparat, aranżacja, architektonika, budowa, budownictwo,
    całokształt, ciąg, dyspozycja, fason, forma, kolejność, kompleks, kompozycja, konfiguracja,
    konstrukcja, konstytucja, kształt, linia, machina, mechanizm, organizacja, organizm,
    pajęczyna, plan, platforma, porządek, postać, profil, proporcje, rozkład, rozmieszczenie,
    rozplanowanie, rozstawienie, rysunek, schemat, siatka, sieć, skład, stan rzeczy, struktura,
    sylweta, sylwetka, system, szyk, tryby, uformowanie, układ, ukształtowanie, ułożenie,
    uporządkowanie, ustawienie, wykrój, założenie, zarys, zestawienie.
    W świetle powyższego, w Państwa ocenie, zasadnym jest twierdzenie, że przez pojęcie
    „działalności twórczej w zakresie architektury” rozumieć należy każdy przejaw działalności
    twórczej, której efektem są, np. konstrukcje/koncepcje, plany, rysunki, wizualizacje,
    układy, opisy mechanizmów działania itp. Państwa zdaniem, działalność w zakresie
    architektury obejmuje tym samym całokształt czynności planistycznych i projektowania,
    których celem jest stworzenie np. nowych rozwiązań czy produktów.
    Przenosząc powyższe na grunt zapytania Spółki raz jeszcze zauważyć należy, że - jak
    zostało wskazane w opisie stanu faktycznego - głównym zadaniem pracowników
    zatrudnionych w Spółce na stanowisku Product developer jest opracowywanie koncepcji
    technicznych (projektowanie) nowych produktów lub grup produktowych. W oparciu o
    wymagania rynku Product developer opracowuje techniczne koncepcje w zakresie
    rozwoju produktów i systemów połączeń elektrycznych z uwzględnieniem analizy
    zagrożeń, strategii rozwoju produktu, wykonalności i rentowności produktu. Product
    developer opracowuje i projektuje funkcjonalne i zorientowane na rentowną produkcję
    prototypy produktów, części produktów lub rodzin produktowych. Produkt developer
    tworzy także szczegółowe szkice i projekty nowych pojedynczych, prefabrykowanych
    części w oparciu o istniejące koncepcje i projekty. Wreszcie do zadań Product developera
    należy także definiowanie kompletnej dokumentacji technicznej produktu.
    Rezultatem prac Product developerów są natomiast m.in.:
    - techniczne koncepcje konstrukcji i wizualizacji nowych wyrobów/komponentów lub
      systemów połączeń elektrycznych dla przemysłu, techniki procesowej i automatyki
      budynkowej;
    - modele 2D (rysunki lub dokumentacja rysunkowa, dodatkowo również szkice) i 3D ww.
      wyrobów/komponentów lub systemów;
    - dokumentacja techniczna ww. wyrobów/komponentów lub systemów;
    - prototypy nowych komponentów/wyrobów;
    - prezentacje przedstawiające nowe produkty lub rozwiązania produktowe.
    Wobec powyższego, Państwa zdaniem, tworzone przez Product developerów Utwory
    spełniają wymogi do uznania ich za utwory w zakresie architektury. Działalność ww.
    pracowników opiera się na projektowaniu i tworzeniu koncepcji technicznych w zakresie
    technologii połączeń elektrycznych jak również tworzeniu nowych produktów i systemów
    w ww. obszarze.
    Co istotne, tworzone przez pracowników koncepcje, produkty czy systemy posiadają
    indywidualny i niepowtarzalny charakter. Jak bowiem wskazano w opisie stanu
    faktycznego - efekty pracy twórczej ww. osób są tworzone w oparciu o wymagania rynku
    dzięki czemu osoby pracujące na stanowisku Product developer opracowują techniczne
    koncepcje w zakresie rozwoju produktów i systemów połączeń elektrycznych z
    uwzględnieniem analizy zagrożeń, strategii rozwoju produktu, wykonalności i rentowności
    produktu. Wykonywane przez ww. osoby prototypy muszą być funkcjonalne i
    zorientowane na rentowną produkcję. Powyższe wpływa na innowacyjność tworzonych
    koncepcji - a w konsekwencji - nowych wyrobów/komponentów oferowanych przez Spółkę.

    Wobec powyższego Product developer nie korzysta z gotowych wzorów, a przygotowane
    projekty, koncepcje czy konstrukcje są innowacyjne i niepowtarzalne. Tym samym, każdy
    stworzony komponent, konstrukcja posiada kształt zewnętrzny, który stanowi jego
    wyróżnik na rynku.
    Podsumowując, Państwa zdaniem, uzyskiwany przez Product developerów przychód w
    postaci Honorarium będący zapłatą za przeniesienie na Spółkę praw autorskich do
    Utworów stanowi przychód z działalności twórczej w zakresie architektury, o której mowa
    w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o PIT, a co za tym idzie Spółka, realizując obowiązki płatnika
    podatku dochodowego od osób fizycznych i obliczając należną zaliczkę na podatek od
    wynagrodzeń wypłacanych osobom zatrudnionym na stanowisku Product developer, w
    zakresie tej części wynagrodzenia, która odpowiada wysokości Honorarium, może
    stosować koszty, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o PIT.
    Tożsame stanowisko ze stanowiskiem Spółki zostało zaprezentowane przykładowo w
    interpretacji z dnia 24 stycznia 2025 r. (sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.719.2024.1.PR), w której
    organ podatkowy zgodził się na szeroką interpretację terminu „działalność twórcza w
    zakresie architektury” zgadzając się aby dyspozycją przepisu art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o
    PIT objąć także „(...) wynagrodzenie wypłacane pracownikom zatrudnionym na stanowisku
    inżyniera/architekta systemu instalacji (...) lub instalacji elektrycznych oraz specjalistów w
    zakresie metodologii...”

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z tego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które
    zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartym w tej
    ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy
      stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni
      zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
    Według art. 12 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za
      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Koszty uzyskania przychodów zostały natomiast uregulowane w przepisach rozdziału 4
    omawianej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Jak wynika z art. 22 ust. 1 tej ustawy:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Natomiast z art. 22 ust. 9 pkt 3 ww. ustawy wynika, że:
      Koszty uzyskania przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i
      artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub
      rozporządzania przez nich tymi prawami – określa się w wysokości 50% uzyskanego
      przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a i 9b, z tym że koszty te oblicza się od przychodu
      pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na
      ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których
      mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.
    Przy czym, w myśl art. 22 ust. 9a ww. ustawy:
      W roku podatkowym łączne koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 9
      pkt 1-3, nie mogą przekroczyć kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału
      skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Stosownie do art. 22 ust. 9b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepis ust. 9 pkt 3 stosuje się do przychodów uzyskiwanych z tytułu:
        1) działalności twórczej w zakresie architektury, architektury wnętrz, architektury
        krajobrazu, inżynierii budowlanej, urbanistyki, literatury, sztuk plastycznych,
        wzornictwa przemysłowego, muzyki, fotografiki, twórczości audialnej i
        audiowizualnej, programów komputerowych, gier komputerowych, teatru,
        kostiumografii, scenografii, reżyserii, choreografii, lutnictwa artystycznego, sztuki
        ludowej oraz dziennikarstwa;
        2) działalności artystycznej w dziedzinie sztuki aktorskiej, estradowej, tanecznej i
        cyrkowej oraz w dziedzinie dyrygentury, wokalistyki i instrumentalistyki;
        3) produkcji audialnej i audiowizualnej;
        4) działalności publicystycznej;
        5) działalności muzealniczej w dziedzinie wystawienniczej, naukowej,
        popularyzatorskiej, edukacyjnej oraz wydawniczej;
        6) działalności konserwatorskiej;
        7) prawa zależnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
        prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2509 oraz z 2024 r.
        poz. 1222 i 1254 ), do opracowania cudzego utworu w postaci tłumaczenia;
        8) działalności badawczo-rozwojowej, naukowej, naukowo-dydaktycznej, badawczej,
        badawczo-dydaktycznej oraz prowadzonej w uczelni działalności dydaktycznej.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęć użytych w art. 22
    ust. 9 pkt 3, takich jak „twórca”, „korzystanie przez twórców z praw autorskich” lub pojęć z
    nimi związanych, jak np. „utwór”, natomiast odsyła w tym względzie do odrębnych
    przepisów, przez które należy rozumieć ustawę z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim
    i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).
    Według art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o
      indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości,
      przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
    W świetle natomiast art. 1 ust. 2 tej ustawy:

      Przedmiotem prawa autorskiego są utwory:
        1) wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie,
        publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);
        2) plastyczne;
        3) fotograficzne;
        4) lutnicze;
        5) wzornictwa przemysłowego;
        6) architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;
        7) muzyczne i słowno-muzyczne;
        8) sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;
        9) audiowizualne (w tym filmowe).
    W rozumieniu prawa autorskiego jako twórczy traktowany jest taki rezultat działalności,
    który na tyle związany jest z osobą twórcy, by było mało prawdopodobne, aby inna osoba
    podejmująca identycznie skierowany wysiłek twórczy uzyskała analogiczny lub zasadniczo
    zbliżony rezultat.
    Przedmiotem prawa autorskiego są wszelkie przejawy działalności twórczej o
    indywidualnym charakterze bez względu na to, czy są to dzieła artystyczne, utwory
    naukowe lub literackie. Katalog zawarty w art. 1 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych wymienia także jako podlegające ochronie prawnoautorskiej utwory
    architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje „działalności w zakresie
    architektury”, ani też nie odsyła w celu wyjaśnienia zakresu tego pojęcia do innych
    przepisów prawa. Poszukując znaczenia tych pojęć należy odnieść się do języka
    powszechnego.
    Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN – działalność oznacza:
    1) „zespół działań podejmowanych w jakimś celu”,
    2) „funkcjonowanie czegoś lub oddziaływanie na coś”,
    natomiast twórczy oznacza:
    1) „mający na celu tworzenie; też: będący wynikiem tworzenia”,
    2) „dotyczący twórców”.
    Słownik języka polskiego PWN definiuje architekturę jako „sztukę projektowania,
    wznoszenia i artystycznego kształtowania budowli”.
    Encyklopedie i słowniki nie definiują terminu „utwór architektoniczny”, który został
    zastosowany w ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przyjąć jednak należy,
    że utworem architektonicznym jest utwór należący do dziedziny architektury.
    W literaturze przedmiotu, wskazuje się bowiem, że utwory architektoniczne,
    architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne wyodrębnia się pomocniczo na podstawie
    kryterium podmiotowego, według którego utwór architektoniczny to utwór z dziedziny
    budownictwa, będący rezultatem pracy twórczej architekta. Wskazuje się przy tym, że
    utwór architektoniczny i architektoniczno-urbanistyczny może przejawiać się w wielu
    formach. Może być ucieleśniony zarówno w rysunkach, planach, makietach, jak i
    ostatecznej realizacji w postaci obiektu budowlanego. Docelowa forma wyrażenia utworu
    architektonicznego i architektoniczno-urbanistycznego to wzniesiona, ukończona budowla
    (zespół budowli). Jest to bowiem ostateczna i najwłaściwsza, pełna forma wyrażenia
    utworów tego rodzaju, ponieważ najdokładniej oddaje zamierzenia projektanta.

    W konsekwencji, za „działalność twórczą w zakresie architektury” należy zatem uznać takie
    czynności, które:
    · mają charakter twórczy,
    · są podejmowane w celu projektowania i wznoszenia budowli,
    · w ich efekcie powstają utwory, do których prawa są przenoszone.
    Tym samym wskazaną w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych „działalność twórczą w zakresie architektury” należy rozumieć jako korzystanie i
    rozporządzanie prawami autorskimi do wszelkich utworów, które powstają w związku z
    ogółem działań podejmowanych w celu projektowania i wznoszenia budowli.
    Z kolei inżynierię Słownik języka polskiego PWN określa jako „projektowanie i
    konstruowanie obiektów oraz urządzeń technicznych”. Budowla natomiast zgodnie ze
    słownikiem to „to, co zostało wybudowane”.
    „Działalnością twórczą w zakresie inżynierii budowlanej” będą więc czynności, które:
    · mają charakter twórczy,
    · są podejmowane w celu wznoszenia budowli z uwzględnieniem zasad bezpieczeństwa
      technicznego,
    · w ich efekcie powstają utwory, do których prawa są przenoszone.
    Tak więc architektura skupia się bardziej na formie i przestrzeni budowli, natomiast
    inżynieria budowlana ma za zadanie rozwiązać problemy konstrukcyjne zaprojektowanej
    budowli i dobór właściwych materiałów i technologii budowy.
    Z przedstawionego przez Państwa zdarzenia wynika m.in., że zgodnie z PKD głównym
    przedmiotem działalności Spółki jest produkcja aparatury rozdzielczej i sterowniczej
    energii. Zatrudniają Państwo osoby na stanowiskach Product developer, które powinny
    posiadać wykształcenie inżynierskie w zakresie mechaniki, mechatroniki, elektrotechniki
    lub pokrewne.
    Głównym zadaniem pracowników zatrudnionych na stanowisku Product developer jest
    opracowywanie koncepcji technicznych (projektowanie) nowych produktów lub grup
    produktowych. W oparciu o wymagania rynku Product developer opracowuje techniczne
    koncepcje w zakresie rozwoju produktów i systemów połączeń elektrycznych z
    uwzględnieniem analizy zagrożeń, strategii rozwoju produktu, wykonalności i rentowności
    produktu. Product developer opracowuje i projektuje funkcjonalne i zorientowane na
    rentowną produkcję prototypy produktów, części produktów lub rodzin produktowych.
    Produkt developer tworzy także szczegółowe szkice i projekty nowych pojedynczych,
    prefabrykowanych części w oparciu zarówno o istniejące koncepcje i projekty jak i nowe
    opracowane w ramach pracy własnej. Do zadań Product developera należy także
    definiowanie kompletnej dokumentacji technicznej produktu.
    Przedstawione przez Państwa informacje, z których wynika, że praca twórcza
    pracowników polega na projektowaniu nowych produktów lub grup produktowych,
    produktów i systemów połączeń elektrycznych z uwzględnieniem analizy zagrożeń,
    strategii rozwoju produktu, wykonalności i rentowności produktu, opracowaniu i
    projektowaniu funkcjonalnych i zorientowanych na rentowną produkcję prototypów
    produktów, części produktów lub rodzin produktowych jednoznacznie wskazują, że
    pracownicy na wskazanym we wniosku stanowisku – Product developer – nie wykonują
    działalności w zakresie architektury. Wykonywanej przez nich działalności, zgodnie z
    dokonaną powyżej analizą nie sposób uznać również za działalność związaną z
    architektoniką czy inżynierią budowlaną.
    Z przedstawionych przez Państwa okoliczności, nie wynika bowiem, że projektowanie
    produktów i systemów połączeń elektrycznych, w tym prototypów przeznaczonych do
    produkcji z uwzględnieniem analizy zagrożeń, strategii rozwoju produktu, wykonalności i

    rentowności produktów stanowi części projektu budowlanego, urbanistycznego czy też
    związanego z konstrukcją budynków. Co prawda produkty, komponenty, systemy
    połączeń hipotetycznie (nie wynika to z wniosku), po wprowadzeniu ich do produkcji
    mogłyby być montowane w budynkach, niemniej jednak produkcja i dostawa
    nowatorskich komponentów nie ma nic wspólnego ze wznoszeniem budowli, w których
    mogą być one wykorzystywane.
    W konsekwencji nie można uznać opisanej działalności pracowników na stanowisku
    Product developer za działalność twórczą w zakresie architektury, o której mowa w art. 22
    pkt 9b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Przedmiotem tej interpretacji jest odpowiedź na Państwa wątpliwości w zakresie ustalenia
    czy praca wykonywana przez Produkt developerów stanowi działalność twórczą w zakresie
    architektury w rozumieniu art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wniosek w zakresie dotyczącym możliwości zastosowania przez Państwa, jako płatnika, do
    wynagrodzenia pracowników 50% kosztów uzyskania przychodów jest przedmiotem
    odrębnego rozstrzygnięcia.
    W odniesieniu do powołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej, wyjaśniam, że
    została ona wydana w indywidualnej sprawie innego podmiotu i nie ma zastosowania, ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego,
    czy też zdarzenia przyszłego. Ponadto nie dotyczy ona działalności polegającej na
    projektowaniu produktów przeznaczonych do rentownej produkcji, lecz jak wynika z jej
    treści dotyczy wykonywania dokumentacji projektowych dla obiektów inżynierskich i
    kubaturowych. Zgodnie z opisem zdarzenia przedstawionym w tym wniosku o
    pracowywana dokumentacja projektowa obejmuje różne etapy inwestycji: od koncepcji
    projektowej, poprzez projekty budowlane oraz projekty przetargowe do projektów
    wykonawczych. Interpretacja ta dotyczy więc zdarzenia odmiennego aniżeli przedstawione
    w Państwa wniosku.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.