Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.523.2021.2.RST
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-01-27
Teza: Rozliczenie usług wyszukiwania najatrakcyjniejszych ofert firm oraz doradztwa w wyborze ich do prac remontowo-budowlanych.
Słowa kluczowe: jednolity plik kontrolny (JPK); sprzedaż-sprzedaż krajowa; usługi-usługi związane z nieruchomościami; świadczenie-miejsce świadczenia usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług-Miejsce świadczenia usług na rzecz podatnika
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28b

**Interpretacja indywidualna**

**– stanowisko nieprawidłowe**

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

20 października 2021 r. wpłynął za pośrednictwem ePUAP Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy rozliczenia wykonywanych usług. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem przesłanym za pośrednictwem ePUAP 3 stycznia 2021 r.

**Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego (ostatecznie sformułowany w odpowiedzi na wezwanie)**

Przedmiotem sprawy jest wyszukiwanie najatrakcyjniejszych ofert firm oraz doradztwo w wyborze ich do prac remontowo-budowlanych na nieruchomościach zlokalizowanych na terenie Niemiec.

Zlecenie od niemieckiej spółki na wykonanie prac budowlanych otrzymała i podpisała umowę - polska firma (mająca siedzibę na terenie kraju, będąca czynnym podatnikiem VAT, nieposiadająca w Niemczech stałego miejsca prowadzenia działalności, ani nie jest i nie była czynnym podatnikiem podatku od wartości dodanej na terytorium Niemiec). Firma ta, jako generalny wykonawca podzleciła wykonanie części prac Wnioskodawcy. Odbyło się to poprzez podpisanie umowy konsorcjum oraz wykonanie usług wskazanych w umowie.

Jest Pan czynnym podatnikiem VAT zarejestrowanym na terytorium Polski, w Niemczech nie jest i nie był Pan zarejestrowany na potrzeby podatku od wartości dodanej. Usługi, o których mowa w umowie konsorcjum to przygotowanie wszelkich materiałów potrzebnych do udzielenia Klientom informacji o ofercie handlowej Zleceniodawcy (spółce niemieckiej), z uwzględnieniem informacji handlowych i technicznych oraz informowania Zleceniodawcy o stanie projektów budowlanych realizowanych przez Klientów, umożliwiających zawarcie kontraktu na realizację tych projektów. Budowy, o których mowa znajdują się na terenie Niemiec. Usługi nie są stricte świadczone na tych budynkach, ale mają charakter pośrednictwa przy budowie. Przygotowane przez Wnioskodawcę materiały składane są w jego imieniu przez głównego Zleceniobiorcę (firmę polską).

Wyżej wymienione usługi Wnioskodawca zaczął świadczyć w maju 2021, nie mają one charakteru cyklicznego i nie są świadczone w równych odstępach czasu. Po wykonaniu określonego zakresu prac polska firma jako generalny Zleceniobiorca wystawiła niemieckiej spółce fakturę VAT i rozliczyła przychód w poz. 11 w deklaracji VAT, traktując go jako wewnątrzwspólnotowe świadczenie usług. Płatnikiem podatku w powyższej sytuacji jest wówczas niemiecka spółka.

Pan natomiast wystawił (jako firma podwykonawcza) na rzecz polskiej firmy fakturę VAT, traktując wykonane usługi jako usługę krajową i rozliczając przychód w poz. 19 w deklaracji VAT.

Z kolei, nawiązując do zdarzenia przyszłego, opierając się na art. 28e ustawy o podatku od towarów i usług uważa Pan, że powinien wystawić fakturę VAT rozliczając przychód w poz. 11 deklaracji VAT-7 traktując wykonane usługi jako element wewnątrzwspólnotowego świadczenia usług, z dopiskiem na fakturze, że „zobowiązanym do rozliczenia podatku VAT jest nabywca usługi” czyli wg Pana opinii, ostatecznie firma niemiecka.

**Pytanie (ostatecznie sformułowane w odpowiedzi na wezwanie)**

Czy w danym stanie faktycznym Wnioskodawca (jako podwykonawca), prawidłowo powinien wystawiać fakturę na polską firmę (głównego zleceniobiorcę) traktując wykonane usługi jako element Wewnątrzwspólnotowego Świadczenia Usług, rozliczając podatek VAT poprzez wykazanie go w poz. 11 deklaracji VAT.

**Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w odpowiedzi na wezwanie)**

Pana zdaniem, analizując przepisy - ustalenia art. 28e ustawy o VAT, płatnikiem podatku VAT w tym przypadku jest ostateczny nabywca usługi, czyli firma niemiecka, a Pan (będący podwykonawcą), wystawiając fakturę na generalnego Zleceniobiorcę (firmę polską) powinien potraktować to już jako element wewnątrzwspólnotowego świadczenia usług i rozliczyć podatek VAT poprzez wykazanie go w poz. 11 deklaracji VAT. W słuszności powyższej interpretacji, utwierdzają Pana postanowienia Urzędów Skarbowych, wydanych w sprawach o bardzo podobnym charakterze zdarzeń: IPPP3/443-767/12-2/IG z dnia 19 października 2012 r. oraz IPTPP2/443-265/13-6/IR z dnia 1 lipca 2013 r.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.) – zwanej dalej ustawą,

opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1\. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2\. eksport towarów;

3\. import towarów na terytorium kraju;

4\. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5\. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju, przez które - w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy

rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy,

przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług,

rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1\. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2\. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3\. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w rozdziale 3 działu V ustawy.

I tak, stosownie do art. 28a ustawy,

na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:

1\. ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:

a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,

b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;

2\. podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

Wskazany art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy,

miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.

Jak stanowi ust. 2 art. 28b ustawy,

w przypadku, gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

Z niniejszych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy podlega opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa jest świadczona.

Natomiast w myśl art. 28e ustawy,

miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług świadczonych przez rzeczoznawców, pośredników w obrocie nieruchomościami, usług zakwaterowania w hotelach lub obiektach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, użytkowania i używania nieruchomości oraz usług przygotowywania i koordynowania prac budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego, jest miejsce położenia nieruchomości.

Przepis art. 28e ustawy – jak wynika z jego brzmienia – stanowi wyjątek od zasady, przyjmując jako kryterium nie usytuowanie podmiotu, lecz przedmiotu, którym jest nieruchomość. Usługi które jej wprost dotyczą, mają być opodatkowane według jej miejsca położenia. Kryterium położenia nieruchomości jest tu zatem decydujące – determinuje ono docelowo miejsce opodatkowania usługi związanej z daną nieruchomością. Co istotne, zasada wyrażona w art. 28e ustawy obejmuje wyłącznie usługi, które dotyczą konkretnej nieruchomości – jedynie wówczas można w praktyce zastosować opodatkowanie w miejscu położenia nieruchomości.

Także Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1, ze zm.) w art. 47 przewiduje, że miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomością, w tym usług rzeczoznawców i agentów nieruchomości, usług zakwaterowania w sektorze hotelarskim lub sektorach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub w miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, przyznawanie prawa użytkowania nieruchomości oraz usług związanych z przygotowywaniem i koordynacją prac budowlanych, takich jak usługi architektów i biur nadzoru budowlanego, jest miejsce, w którym znajduje się dana nieruchomość.

Ustawa nie zawiera definicji pojęcia „nieruchomość” oraz pojęcia „usługi związanej z nieruchomościami”. Niemniej jednak ustawodawca unijny wychodząc naprzeciw oczekiwaniom państw członkowskich wprowadził rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 1042/2013 z dnia 7 października 2013 r. (Dz. Urz. UE L Nr 284 z 26.10.2013 r., s. 1) zmianę do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2011, str. 1 ze zm.) – zwanego dalej rozporządzeniem 282/2011 – pojęcie „nieruchomość”, jak również wyjaśnił, na czym polegają „usługi związane z nieruchomościami”.

Zgodnie z art. 13b rozporządzenia 282/2011:

do celów stosowania dyrektywy 2006/112/WE za „nieruchomość” uznaje się:

a) każdą określoną część ziemi, na jej powierzchni lub pod jej powierzchnią, która może stać się przedmiotem własności i posiadania;

b) każdy budynek lub każdą konstrukcję przytwierdzone do gruntu lub w nim osadzone powyżej lub poniżej poziomu morza, których nie można w łatwy sposób zdemontować lub przenieść;

c) każdy zainstalowany element stanowiący integralną część budynku lub konstrukcji, bez którego budynek lub konstrukcja są niepełne, taki jak drzwi, okna, dachy, schody i windy;

d) każdy element, sprzęt lub maszynę zainstalowane na stałe w budynku lub konstrukcji, które nie mogą być przeniesione bez zniszczenia lub zmiany budynku lub konstrukcji.

W myśl art. 31a ust. 1 rozporządzenia 282/2011:

usługi związane z nieruchomościami, o których mowa w art. 47 dyrektywy 2006/112/WE, obejmują jedynie te usługi, które mają wystarczająco bezpośredni związek z daną nieruchomością. Usługi uważa się za mające wystarczająco bezpośredni związek z nieruchomością w następujących przypadkach:

a) gdy wywodzą się z nieruchomości, a dana nieruchomość stanowi element składowy usługi i jest elementem centralnym oraz niezbędnym z punktu widzenia świadczonych usług;

b) gdy są świadczone w odniesieniu do nieruchomości lub dla niej przeznaczone i mają na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości.

Jednocześnie w art. 31a ust. 2 rozporządzenia 282/2011 zawarto wykaz przykładowych usług, które należy uznać za związane z nieruchomościami, czyli usług objętych zakresem stosowania art. 47 dyrektywy 2006/112/WE. Co więcej w art. 31a ust. 3 rozporządzenia 282/2011 zawarto wykaz przykładowych usług, których nie należy traktować jako usług związanych z nieruchomościami, czyli usług nieobjętych zakresem stosowania art. 47 dyrektywy 2006/112/WE.

Zatem szczególne miejsce świadczenia określone w art. 28e ustawy dotyczy wyłącznie usług, które ściśle odnoszą się do konkretnej określonej co do miejsca położenia nieruchomości. W konsekwencji usługą związaną z nieruchomością nie jest każda dowolna usługa wykazująca chociażby najmniejszy związek z daną nieruchomością, lecz jedynie usługa która wprost odnosi się do konkretnej (określonej co do położenia) nieruchomości będącej też centralnym punktem usługi bądź też, ma na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu konkretnej (określonej co do położenia) nieruchomości.

Natomiast w myśl art. 99 ust. 1 ustawy,

podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c, art. 133 i art. 138g ust. 2.

Zgodnie z art. 99 ust. 11c ustawy, obowiązującym od 1 października 2020 r.,

deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, są składane zgodnie z wzorem dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2020 r. poz. 346, 568, 695, 1517 i 2320), który obejmuje deklarację i ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3. Dokument elektroniczny, o którym mowa w zdaniu pierwszym, jest przesyłany w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i zgodnie z wymaganiami określonymi w tych przepisach.

Na podstawie art. 99 ust. 7c ustawy

Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, zawierają dane niezbędne do rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w tym wysokości podstawy opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące podatnika.

Stosownie do art. 99 ust. 13a i 13b ustawy, obowiązujących od 1 października 2020 r.,

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi i udostępni na elektronicznej platformie usług administracji publicznej wzór dokumentu, o którym mowa w ust. 11c. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 7c, wraz z objaśnieniami co do sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji podatkowych, o których mowa w ust. 1-3, oraz niezbędnymi pouczeniami, uwzględniając konieczność prawidłowego rozliczenia podatku oraz kontroli tego obowiązku przez organ podatkowy.

Zatem od 1 października 2020 r. dotychczasowe deklaracje VAT-7 i VAT-7K i informacja o ewidencji zostały zastąpione przez przesyłany łącznie jeden dokument elektroniczny JPK\_VAT, w formie JPK\_V7M lub JPK\_V7K. Oznacza to, że za okresy od 1 października 2020 r. nie ma możliwości składania deklaracji VAT-7 i VAT-7K oraz ewidencji w inny sposób niż w formie nowego JPK\_VAT. Elementy nowego JPK\_VAT określa rozporządzenie Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z dnia 15 października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. poz. 1988), zmienione rozporządzeniem Ministra Finansów z 1 kwietnia 2020 r. (Dz.U. poz. 576), rozporządzeniem Ministra Finansów z 25 czerwca 2020 r. (Dz. U. poz. 1127), rozporządzeniem Ministra Finansów Funduszy i Polityki Regionalnej z 30 czerwca 2021 r. (Dz.U. z 2021 poz. 1179) oraz Rozporządzeniem Ministra Finansów z 17 grudnia 2021 r. (Dz. U. z 2021 r. poz. 2382) oraz opracowane na jego podstawie wzory struktury logicznej JPK\_VAT, w formie JPK\_V7M i JPK\_V7K.

W rozporządzeniu w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług dodano załączniki będące objaśnieniami co do sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji oraz sposób wykazywania danych w ewidencji przesyłanej zgodnie z art. 109 ust. 3b i 3c ustawy.

Przy tym, w JPK\_V7M przewidziano pola w których wykazuje się sprzedaż opodatkowaną na terytorium kraju, tj. K\_15 do K\_20 i P\_14 do P\_20. Jednocześnie, w JPK\_V7M przewidziano także dwa pola w których wykazuje się sprzedaż opodatkowaną poza granicami kraju, tj. K\_11 i P\_11.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:

Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

W przedmiotowej sprawie świadczy Pan, jako czynny podatnik VAT, usługi wyszukiwania najatrakcyjniejszych ofert firm oraz doradztwa w wyborze ich do prac remontowo-budowlanych na nieruchomościach zlokalizowanych na terenie Niemiec. Zlecenie od niemieckiej spółki na wykonanie prac budowlanych otrzymała i podpisała umowę - polska firma (mająca siedzibę na terenie kraju, będąca czynnym podatnikiem VAT, nieposiadająca w Niemczech stałego miejsca prowadzenia działalności, ani nie będąca czynnym podatnikiem podatku od wartości dodanej na terytorium Niemiec). Firma ta, jako generalny wykonawca podzleciła Panu wykonanie części prac. Usługi świadczone przez Pana polegają na przygotowaniu wszelkich materiałów potrzebnych do udzielenia Klientom informacji o ofercie handlowej Zleceniodawcy (spółce niemieckiej), z uwzględnieniem informacji handlowych i technicznych oraz informowania Zleceniodawcy o stanie projektów budowlanych realizowanych przez Klientów, umożliwiających zawarcie kontraktu na realizację tych projektów. Usługi nie są stricte świadczone na tych budynkach, ale mają charakter pośrednictwa przy budowie. Przygotowane przez Wnioskodawcę materiały składane są w jego imieniu przez głównego Zleceniobiorcę (firmę polską).

Wątpliwości zawarte we wniosku dotyczą ustalenia czy w przedstawionym stanie faktycznym Pan (jako podwykonawca), prawidłowo powinien wystawiać fakturę na polską firmę (głównego zleceniobiorcę) traktując wykonane usługi jako element wewnątrzwspólnotowego świadczenia usług, rozliczając podatek VAT poprzez wykazanie go w poz. 11 deklaracji VAT.

Odnosząc się do Pana wątpliwości należy przede wszystkim ustalić miejsce świadczenia wykonywanych przez Pana usług. Zaznaczyć należy, że wskazane przez Pana miejsce świadczenia określone w art. 28e ustawy dotyczy wyłącznie usług, które ściśle odnoszą się do nieruchomości. Usługą związaną z nieruchomościami nie będzie każda dowolna usługa wykazująca chociażby najmniejszy związek z daną nieruchomością, lecz jedynie usługa która wprost odnosi się do konkretnej sprecyzowanej nieruchomości będącej też centralnym punktem usługi bądź też co wynika również z cyt. art. 31a Rozporządzenia ma na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości. Świadczone przez Pana usługi wyszukiwania najatrakcyjniejszych ofert firm oraz doradztwa w wyborze ich do prac remontowo-budowlanych na nieruchomościach zlokalizowanych na terenie Niemiec, jak z wniosku wynika, nie odnoszą się do konkretnej określonej co do miejsca położenia nieruchomości oraz nie mają na celu zmiany stanu prawnego lub fizycznego nieruchomości. Usługi świadczone przez Pana polegają na przygotowaniu wszelkich materiałów potrzebnych do udzielenia Klientom informacji o ofercie handlowej Zleceniodawcy (spółki niemieckiej), z uwzględnieniem informacji handlowych i technicznych oraz informowania Zleceniodawcy o stanie projektów budowlanych realizowanych przez Klientów, umożliwiających zawarcie kontraktu na realizację tych projektów. Zatem biorąc pod uwagę informacje wskazane przez Pana należy stwierdzić, że usługi wyszukiwania najatrakcyjniejszych ofert firm oraz doradztwa w wyborze ich do prac remontowo-budowlanych na nieruchomościach zlokalizowanych na terenie Niemiec nie mają bezpośredniego związku z nieruchomością w rozumieniu art. 28e ustawy. Tym samym świadczone usługi nie stanowią usług, do których znajduje zastosowanie art. 28e ustawy. Jednocześnie do ww. usług nie znajdują zastosowania szczególne zasady ustalania miejsca świadczenia usług wynikające z art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy. W konsekwencji miejsce świadczenia usług wyszukiwania najatrakcyjniejszych ofert firm oraz doradztwa w wyborze ich do prac remontowo-budowlanych na nieruchomościach zlokalizowanych na terenie Niemiec należy ustalić na podstawie art. 28b ustawy.

Ponadto należy zauważyć, że zlecenie od niemieckiej spółki na wykonanie prac budowlanych otrzymała i podpisała umowę - polska firma. Firma ta, jako generalny wykonawca podzleciła Panu wykonanie części prac, w tym wyżej opisane usługi. Zatem, w analizowanym przypadku świadczy Pan na rzecz polskiej firmy odrębne usługi od usług wykonania prac budowlanych świadczonych przez polską firmę na rzecz niemieckiej spółki. Przy tym, polska firma na rzecz której świadczy Pan usługi wyszukiwania najatrakcyjniejszych ofert firm oraz doradztwa w wyborze ich do prac remontowo-budowlanych na nieruchomościach zlokalizowanych na terenie Niemiec posiada siedzibę w Polsce i nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Niemiec. Tym samym świadczone przez Pana usługi do których ma zastosowanie art. 28b ustawy podlegają opodatkowaniu na terytorium Polski.

W konsekwencji, powinien Pan wystawić fakturę na polską firmę traktując usługi wyszukiwania najatrakcyjniejszych ofert firm oraz doradztwa w wyborze ich do prac remontowo-budowlanych na nieruchomościach zlokalizowanych na terenie Niemiec jako świadczenie usług na terytorium kraju. Ponadto należy wskazać, że za okresy rozliczeniowe od 1 października 2020 roku nie ma możliwości składania deklaracji VAT-7 i VAT-7K oraz ewidencji w inny sposób niż w formie JPK\_VAT z deklaracją. Zatem skoro rozpoczął Pan świadczenie ww. usług od maja 2021 r. to należy je wykazywać w formie JPK\_VAT w pozycjach odpowiednich do wykazywania świadczenia usług na terytorium kraju.

Tym samym Pana stanowisko należało uznać **za nieprawidłowe.**

Odnosząc się natomiast do powołanych przez Pana interpretacji z 19 października 2012 r. nr IPPP3/443-767/12-2/IG oraz z 1 lipca 2013 r. nr IPTPP2/443-265/13-6/IR na poparcie własnego stanowiska wskazujemy, że w identycznym stanie prawnym i identycznym stanie faktycznym rozstrzygnięcia powinny być tożsame. Jednakże stany faktyczne, w oparciu o które zostały wydane niniejsze rozstrzygnięcia są odmienne od stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego będącego przedmiotem rozpatrywanej sprawy. Wskazane przez Pana rozstrzygnięcia potraktowane zostały jako element argumentacji lecz nie mogły one wpłynąć na ocenę prawidłowości analizowanej kwestii, gdyż rozstrzygnięcia te są osadzone w odmiennych stanach faktycznych. Interpretacje indywidualne są wydawane w indywidualnych sprawach i nie wiążą w sprawach innych podatników, co jest zrozumiałe zważywszy na różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z indywidualnych spraw podlegających rozstrzygnięciu.

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy:

· stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz

· zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazujemy, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Pana sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i musi się Pan zastosować do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).