Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.334.2025.3.MKW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-11
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości zabudowanych w
ramach postępowania egzekucyjnego.
Słowa kluczowe: dłużnik
komornik-komornik sądowy
nieruchomości-nieruchomość zabudowana
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Płatnicy podatku od dostawy (organy
egzekucyjne i komornicy sądowi)
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 18

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości zabudowanych w ramach
    postępowania egzekucyjnego sprzedaży nieruchomości o nr KW (...). Uzupełnił go Pan
    pismem z 28 maja 2025 r. i pismem z 24 czerwca 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca nazywa się CC i jest Komornikiem Sądowym przy Sądzie Rejonowym w (...).
    13 maja 2024 r. wpłynął do Wnioskodawcy wniosek o przeprowadzenie egzekucji z
    nieruchomości o nr KW (...) należącej do AA, nr PESEL: (...), NIP (...) w udziale 1/2 oraz BB,
    nr PESEL (...), NIP (...) w udziale 1/2.
    5 lipca 2024 r. wierzyciel złożył wniosek o przeprowadzenie licytacji wskazanej
    nieruchomości w całości, gdyż obydwaj panowie są dłużnikami w tej samej sprawie,
    prowadzonej na podstawie tego samego tytułu wykonawczego. Wobec powyższego
    Wnioskodawca wysłał zapytanie w trybie art. 761 k.p.c. do KAS przez eUS o dłużników.
    Otrzymał Pan informację przez eUS, że Pan BB nie jest czynnym podatnikiem VAT, a Pan
    AA nie jest podatnikiem VAT czynnym, ale jest zarejestrowany jako podatnik VAT i ma
    status podatnika: zwolniony (zwolnienie przedmiotowe). Nie otrzymałem więcej informacji
    w tej sprawie.
    Poniżej dane dotyczące nieruchomości:
    Nieruchomość jest zabudowana następującymi budynkami: budynek mieszkalny rok
    budowy 2012, budynek niemieszkalny rok budowy 2005.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    Zgodnie z informacjami zawartymi w księdze wieczystej dłużnicy nabyli przedmiotową
    nieruchomość w lutym 2005 r. na podstawie warunkowej umowy sprzedaży.
    Nieruchomość nie była i nie jest używana w ogóle, w 2005 r. rozpoczęto budowę i jej nie
    dokończono, budynki niemieszkalne znajdujące się na posesji są bardzo zniszczone w
    stanie niedokończonym, budynek mieszkalny nie nadaje się do zamieszkania. Dłużnicy nie
    zamieszkiwali na tej nieruchomości.
    Obecnie zgodnie z CEIDG Pan AA prowadzi pracownię protetyki stomatologicznej.
    Wnioskodawca nie posiada wiedzy, czy nieruchomość będąca przedmiotem wniosku była
    wykorzystywana w działalności gospodarczej, jednakże ciężko wykorzystać tę
    nieruchomość do rodzaju działalności dłużnika, gdyż cała posesja jest zarośnięta, bardzo

    utrudnione jest poruszanie się po tej nieruchomości, podczas czynności oględzin można
    było zaobserwować, że od bardzo długiego czasu nikogo na terenie posesji nie było.
    Zgodnie z oświadczeniem dłużnika nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana w
    działalności gospodarczej, jednakże Wnioskodawca nie ma tego oświadczenia na piśmie.
    Wnioskodawca nie posiada wiedzy, czy Pan BB był w przeszłości czynnym podatnikiem
    podatku VAT i wykonywał działalność gospodarczą.
    Na ten moment sprzedaży jeszcze nie było, ta interpretacja jest właśnie Wnioskodawcy
    potrzebna do tej sprzedaży. Obecnie nieruchomość nie jest wykorzystywana w żaden
    sposób. Można było zaobserwować, że od bardzo długiego czasu nikogo na terenie posesji
    nie było. Zgodnie z oświadczeniem dłużnika nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana
    w działalności gospodarczej, jednakże Wnioskodawca nie ma tego oświadczenia na piśmie.
    Wnioskodawca nie posiada wiedzy na temat czy budynki znajdujące się na nieruchomości
    były przedmiotem umowy najmu, dzierżawy bądź umowy o podobnym charakterze,
    jednakże stan nieruchomości jak i budynków nie wskazuje, aby mogły być przedmiotem
    umów najmu lub dzierżawy. Zgodnie z oświadczeniem dłużnika nieruchomość nigdy nie
    była wynajmowana/dzierżawiona, jednakże Wnioskodawca nie ma tego oświadczenia na
    piśmie.
    Zgodnie z oświadczeniem dłużnika nieruchomość została nabyta aktem notarialnym,
    jednakże Wnioskodawca nie ma tego oświadczenia na piśmie.
    Dłużnicy rozpoczęli budowę na terenie nieruchomości, aby w niej zamieszkać, jednakże
    nigdy budowa nie została dokończona. Zgodnie z oświadczeniem dłużnika nieruchomość
    nigdy nie była wykorzystywana, jednakże Wnioskodawca nie ma tego oświadczenia na
    piśmie.
    W momencie nabycia nieruchomości były już fundamenty, ale nic więcej. Resztę
    wybudowali dłużnicy.
    Budynki znajdujące się na nieruchomości nigdy nie zostały oddane do użytkowania.
    Wnioskodawca nie posiada wiedzy w zakresie tego, czy z tytułu wybudowania wskazanych
    we wniosku budynków przysługiwało Dłużnikom prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego VAT.
    Wnioskodawca nie posiada wiedzy w zakresie tego, czy w okresie 2 lat poprzedzających
    sprzedaż w trybie licytacji komorniczej ponosili wydatki na ulepszenie budynków
    znajdujących się na nieruchomości w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

## Pytanie

W związku z ciążącym na Komorniku obowiązkiem ustalenia czy powinien On jako
    potencjalny płatnik odprowadzić od przyszłej sprzedaży w drodze publicznej licytacji
    podatek od towarów i usług i czy wobec tego, że jeden z dłużników nie jest czynnym
    podatnikiem VAT a drugi również, ale jest zarejestrowany jako podatnik VAT i ma status
    podatnika jako zwolniony sprzedaż w drodze licytacji powinna podlegać opodatkowaniem
    podatkiem VAT? Jeżeli tak to czy w całości? Czy tylko w części dotyczącej Pana AA? Jeżeli tak
    to podatek powinien być odprowadzony w jakiej wysokości (chodzi o stawkę, np.: 23%)?
    Pana stanowisko w sprawie
    Wnioskodawca uważa, że sprzedaż w drodze licytacji w tym przypadku nie podlega
    opodatkowaniu podatkowi VAT w całości, gdyż dłużnik AA jak również dłużnik BB zgodnie z
    otrzymaną odpowiedzią przez eUS nie jest podatnikiem VAT czynnym.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na podstawie uregulowania zawartego w art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej ustawą:
      Organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu
      egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2023 r. poz. 2505 i 2760) oraz komornicy
      sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu
      postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie
      egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z
      naruszeniem obowiązujących przepisów.
    Z treści powyższego przepisu wynika, że komornik sądowy jest płatnikiem podatku od
    dostawy towaru dokonywanej w trybie egzekucji, w przypadku, gdy wykonuje czynności
    egzekucyjne. Przez czynność egzekucyjną należy rozumieć każde formalne, oparte na
    przepisach procesowych, działanie uprawnionego organu egzekucyjnego wywołujące
    skutek prawny dla prowadzonej egzekucji.
    Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zwana dalej Ordynacją podatkową,
    zgodnie z którym:
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    Przepis art. 18 ustawy wprowadza szczególną regulację, kiedy to należny podatek
    pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez płatnika, a nie przez
    podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a
    organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika. Uzasadnione
    jest to charakterem odpłatnej dostawy następującej w ramach wykonywania czynności
    egzekucyjnych. Jeżeli bowiem dłużnik niesolidnie spłaca swoje zobowiązania i w celu
    wyegzekwowania należności wszczęto przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne, to
    istnieją podstawy do uznania, że nie uiści również podatku należnego w związku z
    dostawą mającą miejsce w ramach egzekucji.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że komornik sądowy dokonuje transakcji w
    imieniu podatnika – dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących
    własnością dłużnika będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do
    rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik, natomiast w przypadku, gdy
    powyższa czynność nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego
    zwolniona, komornik sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku. Jeżeli na
    dłużniku spoczywa obowiązek podatkowy związany ze sprzedażą towarów, to komornik
    jest zobowiązany do wystawienia faktury w imieniu i na rzecz dłużnika.
    Tym samym, komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług oraz do uwzględnienia w trakcie sprzedaży licytacyjnej
    towarów okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Stosownie do treści art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej
    dalej „Dyrektywą VAT”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
        prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej
        części.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    również zbycie udziału w towarze (np. udział w nieruchomości gruntowej) stanowi
    odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w
    uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
    W oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości (działek, ale i
    budynków, budowli czy udziału w nieruchomości), traktowane jest jako czynność
    odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy.
    Należy podkreślić jednak, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w
    rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana
    przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od
    towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i
    usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Na podstawie w art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie
    towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Definicja działalności gospodarczej

    zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik”
    tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność występując w
    profesjonalnym obrocie gospodarczym. Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji
    sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że
    prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te powinny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych
    za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zatem dostawa towarów, w tym gruntów, podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status
    podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej
    transakcji. Istotne dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do
    czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność
    gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Zasadne jest zatem wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, aportu, darowizny towarów stanowiących część
    majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    Należy mieć na uwadze, że dla uznania danego majątku za prywatny, istotny jest sposób
    jego wykorzystania i charakter działań podejmowanych w odniesieniu do niego w całym
    okresie posiadania przez dany podmiot. Aby majątek uznać za prywatny musi być on w
    całym okresie posiadania wykorzystywany wyłącznie do celów prywatnych. Potwierdził to
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu w sprawie C-291/92 (Finanzamt
    Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez
    osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej wyłącznie do
    celów prywatnych. „Majątek prywatny”, to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej,
    która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej
    działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w
    całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005
    r. sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny, to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania towaru (np.
    nieruchomości) dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy,
    powinien być uznany za podatnika tego podatku. Tym samym, wykorzystywanie majątku
    prywatnego stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane dla celów
    zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży, w tym również
    udziałów w nieruchomości, jest ustalenie m.in. czy majątek został nabyty i faktycznie
    wykorzystany na potrzeby osobiste, czy też z przeznaczeniem do działalności
    gospodarczej.

    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży nieruchomości
    angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości
    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny
    status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana
    czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości
    nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w
    odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika
    podatku VAT.
    Jak wynika z opisu sprawy jest Pan komornikiem sądowym i prowadzi pan egzekucję z
    nieruchomości o nr KW (...). Nieruchomość stanowi własność dłużników, tj. AA - ½ części
    oraz BB - ½ części.
    Z opisu sprawy wynika, że Pan BB nie jest podatnikiem VAT czynnym, natomiast Pan AA
    nie jest również podatnikiem VAT czynnym, prowadzi natomiast pracownię protetyki
    stomatologicznej zwolnioną z podatku VAT.
    Nieruchomość została nabyta przez dłużników aktem notarialnym w lutym 2005 r. na
    podstawie warunkowej umowy sprzedaży. Nieruchomość jest zabudowana budynkiem
    niemieszkalnym (rok budowy 2005) oraz budynkiem mieszkalnym (rok budowy 2012).
    Dłużnicy rozpoczęli budowę na nieruchomości, aby tam zamieszkać, jednak budowa nie
    została dokończona. Budynek mieszkalny nie nadaje się do użytkowania. Zgodnie z
    oświadczeniem Dłużników, Nieruchomość nie była nigdy wykorzystywana w działalności
    gospodarczej, Dłużnicy nigdy nie zamieszkali na nieruchomości, nie była ona przedmiotem
    najmu ani dzierżawy.
    W odniesieniu do przedstawionego opisu sprawy Pana wątpliwości dotyczą kwestii, czy
    wobec tego, że jeden z dłużników nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT, a drugi z
    dłużników jest podatnikiem zwolnionym, to czy w przypadku sprzedaży egzekucyjnej
    nieruchomości sprzedaż ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Jak wynika z powołanych przepisów, warunkiem opodatkowania danej czynności
    podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Dostawa towarów podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest
    przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim charakterze w
    odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej
    dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on
    działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu
    podmiotu jako podatnika VAT – co do zasady – mają dla określenia jego praw i
    obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.

    W analizowanej sprawie w odniesieniu do sprzedaży ½ części nieruchomości o nr KW (...)
    brak jest przesłanek pozwalających na uznanie, że zarówno Dłużnik AA jak i Dłużnik BB
    wystąpią w charakterze podatników w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzących
    działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy.
    Aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT nie wystarcza stwierdzić
    jedynie dostawę towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego
    dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako podatnika podatku od towarów i
    usług. W niniejszej sprawie Dłużnicy nabyli nieruchomość na cele prywatne z zamiarem
    pobudowania domu mieszkalnego i niemieszkalnego, które nie zostały dokończone.
    Nieruchomość nie była wykorzystywana przez Dłużników w żaden sposób, nie korzystali z
    niej dla celów prowadzenia działalności gospodarczej. Nieruchomość nie była
    przedmiotem najmu lub dzierżawy.
    W związku z tym, zbycie nieruchomości nie będzie dokonane w ramach działalności
    gospodarczej, lecz w ramach rozporządzania własnym majątkiem i będzie działaniem w
    sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają
    zastosowania.
    Analiza okoliczności sprawy oraz obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa
    prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do transakcji sprzedaży nieruchomości KW (...),
    Dłużnicy nie będą występować w charakterze podatników podatku od towarów i usług, w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzących działalność gospodarczą, o której mowa w
    art. 15 ust. 2 ustawy.
    Skoro zatem Dłużnicy z tytułu omawianej transakcji nie wystąpią w charakterze
    podatników podatku VAT, również dokonana przez Pana jako Komornika sądowego
    dostawa nie będzie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem.
    Tym samym Pana stanowisko uznaję za nieprawidłowe.
    Stanowisko uznałem za nieprawidłowe z uwagi na Pana uzasadnienie własnego
    stanowiska, z którego wynika, że sprzedaż w drodze licytacji Nieruchomości nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT w całości, ponieważ Dłużnik AA oraz Dłużnik BB nie są
    podatnikami VAT czynnymi. Natomiast, opisana przez Pana transakcja nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług z uwagi na to, że zbycie Nieruchomości
    będzie dokonywane w ramach zarządzania majątkiem prywatnym Dłużników.
    Ponadto z uwagi na rozstrzygnięcie w zakresie pytania nr 1, odpowiedź na pytania nr 2, 3,
    4 stała się bezpodstawna.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
      ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.