Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-937/11/ZK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-11-28
Teza: Czy umorzona część pożyczki, której kwota była przeznaczona na zakup środków trwałych może podlegać amortyzacji w prowadzonej działalności gospodarczej?
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; pożyczka; umorzenie; wartość-wartość początkowa; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 27 sierpnia 2011r. (data wpływu do tut. Biura 31 sierpnia 2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od wartości początkowej środków trwałych zakupionych z otrzymanej pożyczki, podlegającej częściowemu umorzeniu (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 sierpnia 2011r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od wartości początkowej środków trwałych zakupionych z otrzymanej pożyczki, podlegającej częściowemu umorzeniu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W dniu 04 lutego 2011r. Wnioskodawca zawarł z Fundacją Rozwoju Regionu umowę pożyczki. Pożyczkodawca udzielił pożyczki inwestycyjnej w wysokości 130.000,00 zł. Po spłacie połowy rat pożyczki, zgodnie z § 11 umowy, pożyczkobiorca otrzyma umorzenie 50% wartości pożyczki. Umowa pożyczki zawarta została w oparciu o projekt finansowany ze środków w ramach \`(...)\` Regionalnego Programu Operacyjnego, Działania 2.1.D „Wsparcie funduszy zwrotnych, przeznaczonych dla przedsiębiorstw”. Umowa pożyczki ma charakter pomocy de minimis udzielonej przedsiębiorcy, który poniósł bezpośrednie materialne szkody w miejscu faktycznego wykonywania działalności gospodarczej na skutek wystąpienia klęski żywiołowej lub działania siły wyższej w 2010r. Fundacja Rozwoju Regionu pismem z dnia 09 sierpnia 2011r. oświadczyła, iż przedmiotowa pożyczka została udzielona w związku z przedłożeniem przez Wnioskodawcę dokumentów potwierdzających, iż poniósł szkodę na skutek powodzi w miesiącu maju i czerwcu 2010r. Wnioskodawca środki uzyskane w ramach pożyczki przeznaczył na zakup środków trwałych.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy umorzona część pożyczki, której kwota była przeznaczona na zakup środków trwałych może podlegać amortyzacji w prowadzonej działalności gospodarczej?

(pytanie oznaczone we wniosku nr 2)

Zdaniem Wnioskodawcy, w niniejszym stanie faktycznym ma zastosowanie art. 30 ust. 3 ustawy z dnia 24 czerwca 2010r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi z 2010r., w myśl którego do środków trwałych, których dotyczą przepisy ust. 1 pkt 1 i ust. 2, nie stosuje się przepisów art. 23 ust. 1 pkt 45 i 45a lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Powyższe oznacza, iż zakup środka trwałego dokonany ze środków otrzymanych w związku z udzieloną pożyczką podlega amortyzacji, nawet wówczas gdy jest to samochód osobowy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie zaznaczyć należy, iż w interpretacji indywidualnej z dnia 28 listopada 2011r. Znak: IBPBI/1/415-936/11/ZK wskazano w szczególności, iż wartość umorzonej pożyczki stanowi przychód z prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, określony w art. 14 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010r. Nr 51, poz. 307 ze zm.). Przy czym przychód ten, jest zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym, na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 sierpnia 2010r. o wspieraniu przedsiębiorców dotkniętych skutkami powodzi z 2010r. (Dz. U. Nr 148, poz. 992).

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ww. ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Stosownie do treści art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. a) i b) ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:

1.  nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,
2.  nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części,

\-wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów przy określaniu dochodu z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d), oraz gdy odpłatne zbycie rzeczy i praw jest przedmiotem działalności gospodarczej, a także w przypadku odpłatnego zbycia składników majątku związanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, bez względu na czas ich poniesienia.

W myśl art. 22 ust. 8 ww. ustawy, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

Zauważyć jednak należy, iż w myśl art. 23 ust. 1 pkt 45 tej ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad określonych w art. 22a-22o, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika m.in., iż w dniu 04 lutego 2011r. Wnioskodawca zawarł umowę pożyczki z Fundacją Rozwoju Regionu i otrzymał pożyczkę inwestycyjną w wysokości 130.000,00 zł. Po spłacie połowy rat pożyczki, zgodnie z § 11 umowy, 50% kwoty pożyczki zostanie umorzone. Przedmiotowa pożyczka została udzielona w związku z przedłożeniem przez Wnioskodawcę dokumentów potwierdzających, iż poniósł szkodę na skutek powodzi w miesiącu maju i czerwcu 2010r. Wnioskodawca środki uzyskane w ramach pożyczki przeznaczył na zakup środków trwałych.

Na gruncie przedmiotowej sprawy w odniesieniu do Wnioskodawcy nie znajduje zastosowania cyt. art. 23 ust. 1 pkt 45 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Umorzenie pożyczki i jej uznanie za przychód podatkowy, nie ma bowiem wpływu na możliwość amortyzacji środków trwałych sfinansowanych z częściowo umorzonej pożyczki, gdyż umorzenie to nie stanowi formy zwrotu wydatków inwestycyjnych. W związku z powyższym odpisy amortyzacyjne dokonywane od tej części wartości początkowej środków trwałych, których zakup został sfinansowany ze środków pochodzących z umorzonej pożyczki, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zaznaczyć przy tym należy, iż w przedmiotowej sprawie nie znajduje zastosowania wskazany we wniosku art. 30 ust. 3 ustawy z dnia 24 czerwca 2010r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi z 2010r. (Dz. U. Nr 123, poz. 835). Zgodnie bowiem z tym przepisem, do środków trwałych, których dotyczy m.in. przepis ust. 1 pkt 1, a więc zwolnionych od podatku dochodowego dochodów (przychodów) poszkodowanego otrzymanych na usuwanie skutków powodzi z tytułu nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, nie stosuje się przepisów art. 23 ust. 1 pkt 45 i 45a lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten odwołuje się zatem do przychodów z nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie do przychodu z umorzenia zobowiązań, w tym pożyczek, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 6 tej ustawy. W konsekwencji skoro umorzenie wskazanej we wniosku pożyczki generuje przychód, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 6 ww. ustawy, będący odrębną kategorią przychodów, od przychodów z nieodpłatnych świadczeń (art. 14 ust. 2 pkt 8 ww. ustawy), to w przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowania powołany we wniosku przepis art. 30 ust. 3 ustawy z dnia 24 czerwca 2010r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi z 2010r.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmieniać należy, iż w zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 1 wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, 43-300 Bielsko-Biała, ul. Traugutta 2a.