Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.333.2021.2.WR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-10-11
Teza: Brak zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy - działka zabudowana
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość niezabudowana; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; podatek-podatek od towarów i usług; zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

**INTERPRETACJA INDYWIDUALNA**

Na podstawie art. 13 § 2a pkt 1, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540, ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 10 czerwca 2021 r. (data wpływu 22 czerwca 2021 r.) uzupełnionym pismem z 31 sierpnia 2021 r. (data wpływu 7 września 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT do sprzedaży działki zabudowanej nr \[…\] – **jest nieprawidłowe.**

**UZASADNIENIE**

W dniu 22 czerwca 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT do sprzedaży działki zabudowanej nr \[…\].

Powyższy wniosek został uzupełniony pismem z 31 sierpnia 2021 r. (data wpływu: 7 września 2021 r.), które stanowiło odpowiedź na wezwanie Organu z 20 sierpnia 2021 r., znak: 0111-KDIB3-3.4012.333.2021.1.WR.

**We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:**

Gmina \[…\], zwana dalej „Gminą” jest właścicielem działek gruntu położonych w \[…\] przy ul. \[…\], oznaczonych w ewidencji gruntów nr: \[…\] o pow. \[…\] m2 i \[…\] o pow. \[…\] m2 (Obr. \[…\]).

Działka nr \[…\] przylega bezpośrednio do nieruchomości stanowiącej własność osób fizycznych, oznaczonej jako działka gruntu nr \[…\] (…) o pow. \[…\]m2, zabudowanej domem jednorodzinnym, zaś działka oznaczona nr \[…\] przylega bezpośrednio do nieruchomości stanowiącej własność osób fizycznych, oznaczonej jako działka gruntu nr \[…\] (…) o pow. \[…\]m2, zabudowanej domem jednorodzinnym.

Działki nr \[…\] i \[…\] powstały w wyniku podziału geodezyjnego działki nr \[…\], na podstawie decyzji Prezydenta Miasta \[…\] z dnia \[…\] r. znak: \[…\].

Tytuł własności działki nr \[…\] Gmina uzyskała na mocy decyzji Wojewody \[…\] z dnia \[…\] r. znak \[…\]. Nabycie działek nastąpiło w drodze komunalizacji mienia, zatem przy nabyciu nie był naliczony podatek VAT, który mógłby podlegać odliczeniu. Gminie zatem nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT.

Działka nr \[…\] i nr \[…\] są wykorzystywane przez Gminę do czynności opodatkowanych, tj. działka nr \[…\] jest wydzierżawiana z przeznaczeniem pod zieleń przydomową - cele rekreacyjno-wypoczynkowe, zaś działka nr \[…\] jest wynajmowana z przeznaczeniem pod zieleń przydomową. Obydwie umowy zawarte są z zastosowaniem 23% stawki podatku VAT.

Teren, na którym położone są przedmiotowe działki nie jest objęty ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i nie ogłoszono o przystąpieniu przez Gminę \[…\] do sporządzania planu miejscowego w odniesieniu do przedmiotowych nieruchomości.

W Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Miasta \[…\] w/w działki znajdują się w strefie oznaczonej symbolem „\[…\], na terenie o funkcji określonej jako: „Teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej (MNA)”.

W ewidencji gruntów wykazano dla działek użytek gruntowy z grupy grunty zabudowane i zurbanizowane oznaczony symbolem B - tereny mieszkaniowe.

Na podstawie prowadzonych rejestrów wydanych decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz o warunkach zabudowy stwierdzono, iż działka pierwotna nr \[…\], zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z dnia \[…\] r. znak: \[…\] została przeznaczona pod „Budowę sieci cieplnej preizolowanej w ulicy \[…\]”. Załącznikiem do w/w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego jest rysunek obejmujący granice terenu inwestycji oraz projektowane usytuowanie sieci ciepłowniczej. Obszar ten jest wyznaczony na mapie. Jak wynika z załącznika graficznego teren aktualnej działki nr \[…\] był objęty terenem inwestycji wskazanym w w/w decyzji, a lokalizacja sieci cieplnej znajduje się poza obszarem odpowiadającym aktualnej działce nr \[…\]. W odniesieniu natomiast do terenu odpowiadającego aktualnej działce nr \[…\] - nie był on objęty terenem inwestycji wskazanym w w/w decyzji.

Dla działek wyodrębnionych z działki nr \[…\], tj. dla działki nr \[…\] i nr \[…\] nie były wydane żadne decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Sieć cieplna została wybudowana. Jak wynika z aktualnej treści mapy wybudowana sieć cieplna znajduje się poza terenem działek objętych wnioskiem.

Z treści mapy wynika, że na działce nr \[…\] i nr \[…\] znajdują się elementy sieci technicznych tj.: cieplnej, wodociągowej, gazowej, kanalizacji sanitarnej oraz teletechnicznej, które doprowadzają media do budynków usytuowanych na działkach przyległych (na działce nr \[…\] do budynku usytuowanego na działce nr \[…\], oraz na działce nr \[…\] do budynku usytuowanego na działce nr \[…\]) i zapewniają możliwość użytkowania tych budynków zgodnie z ich przeznaczeniem. Przedmiotowe elementy sieci nie stanowią własności Gminy i Gmina nie ma prawa do rozporządzania nimi jak właściciel. Zdaniem Gminy, bez znaczenia dla opodatkowania podatkiem od towarów i usług, pozostaje fakt czy w/w elementy sieci technicznych stanowią własność przedsiębiorstwa przesyłowego, czy też stanowią przyłącze do znajdującego się na działce sąsiedniej budynku mieszkalnego (urządzenie związane z budynkiem), gdyż nie będą one stanowiły przedmiotu dostawy w sensie ekonomicznym.

Gmina posiada osobowość prawną i jest zarejestrowanym czynnym podatkiem podatku od towarów i usług.

Nieruchomości do chwili obecnej nie zostały przez Gminę sprzedane.

Gmina zamierza sprzedać przedmiotowe nieruchomości, tj. działkę oznaczoną nr \[…\] na poprawę warunków zagospodarowania nieruchomości przyległej oznaczonej jako działka gruntu nr \[…\] oraz działkę oznaczoną nr \[…\] na poprawę warunków zagospodarowania nieruchomości przyległej oznaczonej jako działka gruntu nr \[…\], zgodnie z art. 37 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r. poz. 1990 z późn. zm.).

W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał również, co następuje

Spośród wymienionych we wniosku elementów sieci technicznych, odcinek sieci ciepłowniczej zlokalizowany na działce nr \[…\] (…) o parametrach cw160 w rozumieniu przepisów ustawy Prawa budowlanego (Dz. U. z 2020 r. poz. 1333 ze zm.) jest budowlą tj. obiektem liniowym, który według Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) posiada symbol: Rurociągi sieci wodociągowej rozdzielczej - 2222.

Symbol obejmuje rurociągi sieci rozdzielczej gorącej wody, pary i sprężonego powierza.

Dotyczy działki nr \[…\]:

Na działce znajduje się odcinek sieci ciepłowniczej (na mapie oznaczony symbolem cw160), który w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego (Dz. U. z 2020 r. poz. 1333 ze zm.) jest budowlą, tj. obiektem liniowym, natomiast odcinek o parametrach cw140 jest przyłączem cieplnym (nie jest budynkiem ani budowlą).

Pozostałe elementy sieci technicznych na działce nr \[…\] stanowią przyłącza, tj. urządzenia budowlane w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego (Dz. U. z 2020 r. poz. 1333 ze zm.), nie są budynkami ani budowlami.

Dotyczy działki nr \[…\]:

Elementy sieci technicznych znajdujące się na działce nr \[…\] nie stanowią budynków ani budowli, w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego (Dz. U. z 2020 r. poz. 1333 ze zm.). Są to urządzenia budowlane.

**W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:**

Czy sprzedaż działki nr \[…\] będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jednolity: Dz. U. z 2021 r. poz. 685 z późn. zm.)?

**Stanowisko Wnioskodawcy:**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwanej dalej „ustawą” opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów i świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 w/w ustawy.

I tak, na mocy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Powyższe oznacza, iż zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest teren niezabudowany i jednocześnie o innym przeznaczeniu niż budowlane.

Definicja terenów budowlanych zawarta została w art. 2 pkt 33 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

W omawianym przypadku, decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego wydana dla terenu obejmującego m. in. część pierwotnej działki nr \[…\], która następnie w wyniku podziału geodezyjnego została podzielona m. in. na działki oznaczone nr: \[…\], odnosi się do budowy sieci cieplnej preizolowanej, będącej budowlą (tj. obiektem liniowym) zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2020 r., poz. 1333 z późn. zm.). Budowla ta stanowi własność przedsiębiorstwa energetyki cieplnej i nie stanowi części składowej gruntu. Objęcie gruntu decyzją o lokalizacji inwestycji celu publicznego dotyczącą budowy urządzeń nie stanowiących części składowych gruntu nie powoduje, że teren, którego decyzja ta dotyczy staje się terenem budowlanym, o którym mowa w art. 2 pkt 33 ustawy o VAT.

W przypadku bowiem gdy na gruncie znajdują się już naniesienia w postaci urządzeń służących do doprowadzenia i odprowadzenia płynów, pary, gazu, energii elektrycznej i innych urządzeń podobnych, które są własnością i częścią innego przedsiębiorstwa, do których właściciel gruntu nie ma żadnych praw, to taki grunt uznaje się za grunt niezabudowany w rozumieniu przepisów ustawy o VAT. Wynika to z faktu, iż właściciel takiego terenu nie dysponuje ekonomicznym władztwem nad opisanymi w stanie faktycznym naniesieniami, dlatego też nie może dojść do przeniesienia prawa do rozporządzenia takim „towarem”, jak właściciel.

Znajdujące się na działkach objętych wnioskiem elementy sieci technicznych tj.: cieplnej, wodociągowej, gazowej, kanalizacji sanitarnej oraz teletechnicznej doprowadzają media do budynków jednorodzinnych usytuowanych na przyległych działkach oznaczonych nr \[…\] oraz nr \[…\], zgodnie z ustawą Prawo budowlane, stanowią urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków. W związku z czym nie czynią one gruntu będącego przedmiotem sprzedaży gruntem zabudowanym.

Mając na uwadze powyższe argumenty, zdaniem Wnioskodawcy, w rozpatrywanych dwóch przypadkach, dostawa nieruchomości będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług.

W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał również, co następuje:

Odcinek sieci ciepłowniczej znajdujący się na działce nr \[…\] (na mapie oznaczony symbolem cw160), nie należy do części składowych nieruchomości, gdyż stanowi sieć przedsiębiorstwa ciepłowniczego (art. 49 § 1 kodeksu cywilnego). Odcinek sieci ciepłowniczej, który jest częścią obiektu liniowego nie będzie stanowił przedmiotu dostawy w sensie ekonomicznym. Przedmiotem dostawy będzie grunt bez części składowych (grunt niezabudowany).

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie** **zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działki zabudowanej nr \[…\] jest nieprawidłowe.**

Jednocześnie Organ informuje, że w zakresie zwolnienie z opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży nieruchomości niezabudowanej nr \[…\] zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685, ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Z cyt. wyżej przepisu wynika, że istotą dostawy towarów jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W treści tego artykułu, mowa jest bowiem o tego rodzaju czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do rozporządzania nią jak właściciel. Należy przy tym uznać, że chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest bowiem przeniesienie prawa własności. Zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawo własności” lecz jako własność ekonomiczną.

W tym znaczeniu własność ekonomiczna to sytuacja, w której - z punktu widzenia aspektów ekonomicznych oraz w rozumieniu potocznym - należałoby uznać kogoś za właściciela rzeczy, np. posiadacza nieruchomości, której wydaniu nie towarzyszyło przeniesienie własności w formie aktu notarialnego. W każdym razie w przypadku przejścia własności ekonomicznej ma miejsce dostawa towarów. Czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym. Dostawa towarów nie ogranicza się więc wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy.

Powyższe znajduje potwierdzenie zarówno w orzecznictwie krajowym (wyrok NSA z dnia 10 października 2013 r., sygn. akt I FSK 310/12), jak również w orzecznictwie europejskim (orzeczenie C-320/88 Shipping and Forwarding Safe B.V. v. Staatsecretaris van Financien), w którym to orzeczeniu Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

Na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Wnioskodawca w stosunku do planowanej sprzedaży działki nr \[…\] będzie działała w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Jak stanowi art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o charakterze rolnym, leśnym itp.

Na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy, przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Z przytoczonych przepisów wynika, że przeznaczenie określonego gruntu należy oceniać wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy nieruchomości.

W tym miejscu należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2021 r., poz. 741 ze zm.), kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.

Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – w myśl normy ust. 2 powołanego wyżej przepisu – określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:

1\. lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego;

2\. sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.

O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.

W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.

Zatem także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.

Wprowadzony do ustawy o podatku od towarów i usług artykuł 2 pkt 33, odpowiada więc także treści ww. orzeczenia, gdyż cechę przeznaczenia pod zabudowę ustalić należy na podstawie określonych wprost w ustawie dokumentów prawa miejscowego.

Z powyższego wynika, że ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Zatem dokonana wyżej analiza przepisów jednoznacznie wskazuje, że zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one przeznaczone pod zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania z ww. zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele inne niż budowlane. Przy czym – jak wyjaśniono wyżej – o tym, że dany teren jest terenem budowlanym przesadzają zapisy w planie zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy.

Powyższe oznacza, że generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane (przeznaczone pod zabudowę). Pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, będących gruntami leśnymi, rolnymi itp., niebędących terenami budowlanymi – są zwolnione od podatku VAT.

W tym miejscu wyjaśnić należy, że ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia budynku, budowli lub gruntu. Definicja budynku i budowli znajduje się w art. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2020 r., poz. 1333, ze zm.).

Za budynek uważa się obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach (art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane).

Zgodnie zaś z art. 3 pkt 3 ww. ustawy Prawo budowlane - przez budowlę należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.

Obiektem liniowym jest natomiast, na podstawie art. 3 pkt 3a ustawy Prawo budowlane, obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, linia kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable zainstalowane w kanalizacji kablowej, kable zainstalowane w kanale technologicznym oraz kable telekomunikacyjne dowieszone do już istniejącej linii kablowej nadziemnej nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego .

W myśl art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r., poz. 1740, ze zm.), nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

W świetle zapisów art. 47 § 2 Kodeksu cywilnego, częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego.

Według art. 48 Kodeksu cywilnego, z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.

Stosownie do art. 49 § 1 Kodeksu cywilnego, urządzenia służące do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu, energii elektrycznej oraz inne urządzenia podobne nie należą do części składowych nieruchomości, jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa.

Jak wynika z opisu sprawy, że Gmina w \[…\] r., w drodze komunalizacji mienia nabyła nieodpłatnie działkę nr \[…\]. \[…\] r. Prezydent \[…\] podzielił działkę nr \[…\]. W wyniku podziału powstały działki \[…\].

Działka nr \[…\] jest wykorzystywana do czynności opodatkowanych – działka jest wynajmowana z przeznaczeniem pod zieleń przydomową. Teren, na którym znajduje się działka nie jest objęty ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Ponadto nie ogłoszono o przestąpieniu przez Gminę \[…\] do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w odniesienie do tej działki.

Na działce nr \[…\] znajdują się elementy sieci technicznych tj. cieplnej, wodociągowej, gazowej, kanalizacji sanitarnej oraz teletechnicznej. Przedmiotowe elementy sieci nie stanowią własności Wnioskodawcy i Wnioskodawca nie ma prawa do rozporządzania nimi jak właściciel.

Odcinek sieci ciepłowniczej o parametrach cw160 zlokalizowany na działce nr \[…\] jest budowlą tj. obiektem liniowym, który według Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych posiada symbol: rurociągi sieci wodociągowej rozdzielczej - 2222. Odcinek o parametrach cw140 jest przyłączem cieplnym (nie jest ani budynkiem ani budowlą).

Pozostałe elementy sieci technicznej na działce \[…\] stanowią przyłącza, tj. urządzenia budowlane w rozumieniu przepisów Prawa Budowlanego – nie są ani budynkami ani budowlami.

Jak wskazał Wnioskodawca elementy sieci technicznej nie będą przedmiotem dostawy.

Zatem w niniejszej sprawie mamy do czynienia z sytuacją zbycia przez Wnioskodawcę gruntu (działki nr \[…\]) z naniesieniami niestanowiącymi własności Wnioskodawcy.

Wobec tak przedstawionego opisu oraz obowiązujących przepisów prawa należy stwierdzić, że skoro znajdujące się na działce gruntu nr \[…\] naniesienia (sieci) wymienione we wniosku nie są własnością Wnioskodawcy, to nie sposób przyjąć, że Wnioskodawca dokona dostawy gruntu wraz ze znajdującymi się na nim naniesieniami.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że w analizowanej sprawie przedmiotem dostawy będzie działka gruntu nr \[…\], ale skoro działka nr \[…\] została zabudowana obiektami przez inny podmiot, to nie ma podstaw do przyjęcia. że Wnioskodawca dokonuje dostawy gruntu niezabudowanego. Tym samym w rozpatrywanej sprawie nie może mieć zastosowanie zwolnienie z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem na gruncie tym (t.j. na działce nr ) posadowiony jest odcinek sieci ciepłowniczej o parametrach cw160 stanowiący budowlę w rozumieniu przepisów Prawa Budowlanego.

Zatem dostawa działki gruntu nr \[…\] nie może korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Ponadto przy sprzedaży przedmiotowej działki, nie będzie miał zastosowania art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, ponieważ przedmiotowa działka była wykorzystywana przez Gminę do czynności opodatkowanych (była przedmiotem najmu), a zatem nie była wykorzystywana wyłącznie do działalności zwolnionej od podatku.

Zatem sprzedaż przedmiotowej działki nr \[…\] będzie opodatkowana właściwą stawką podatku VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawca jest nieprawidłowe.

Końcowo należy podkreślić, że niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie wątpliwości Wnioskodawcy w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług przy sprzedaży działki nr \[…\]. W zakresie możliwości korzystania ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług przy sprzedaży działki nr \[…\] zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych przedstawionych przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w \[…\], za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.