Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.706.2025.1.SR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-30
Teza: Skutki podatkowe związane ze sprzedażą towarów w ramach
dropshippingu.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów
dropshipping
faktura-wystawienie faktury
import-import towarów
kasa-kasa rejestrująca
świadczenie-miejsce świadczenia przy dostawie towarów
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy
dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów-Miejsce
dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 3. Kasy rejestrujące-Obowiązek
prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas
rejestrujących
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106a-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106a-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 3-art. 111-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 27 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 6 października 2025 r. (wpływ 6 października 2025 r.) - w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca obecnie prowadzi sprzedaż produktów cyfrowych, w szczególności e-
    booków, a także okazjonalnie świadczy usługi w postaci konsultacji marketingowych.
    Dodatkowo planuje rozpoczęcie sprzedaży towarów w oparciu o model logistyczny zwany
    dropshippingiem. Działalność ta polega na przeniesieniu procesu wysyłki towarów na
    dostawcę. Wnioskodawca zamierza prezentować i oferować towary (głównie akcesoria
    oraz odzież) we własnym imieniu, za pośrednictwem własnej strony internetowej (dalej:
    „Strona internetowa”), na której zamieszczane będą oferty sprzedaży.
    Model działania Wnioskodawcy ma wyglądać następująco:
  1. Spółka będzie wyszukiwać produkty oferowane na zagranicznych stronach
      internetowych chińskich sprzedawców, kierując się m.in. jakością oferowanych
      towarów oraz oceną ogólną sprzedawcy (bazującą na opiniach kupujących).
  2. Informacje dotyczące towarów oferowanych na stronie chińskich sprzedawców będą
      pobierane, modyfikowane i prezentowane na prowadzonej przez Wnioskodawcę
      Stronie internetowej. Spółka będzie faktycznie nabywać towar i sprzedawać go do
      odbiorców w Polsce. Modyfikacja ofert sprzedawców będzie polegać m.in. na ich
      tłumaczeniu na język polski, dodawaniu spersonalizowanych opisów, edycji graficznej
      zdjęć produktowych - celem dostosowania do potrzeb odbiorcy. Klienci będą mogli
      nabywać wyłącznie towary zamieszczone na stronie internetowej Wnioskodawcy.
      Chińscy sprzedawcy nie będą mieli prawa do zmian w opisach towarów na stronie
      internetowej Wnioskodawcy.

  3. Klienci (co do zasady: osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej,
      posiadające miejsce zamieszkania m.in. na terytorium Polski) będą składać
      zamówienia na towary za pośrednictwem Strony internetowej Spółki. Przed
      złożeniem zamówienia klient będzie zobowiązany do zaakceptowania regulaminu
      Strony internetowej, wypełnienia danych dostawy, które zostaną przekazane do
      chińskiego dostawcy, oraz do wpłacenia pieniędzy w wysokości wartości zamówienia,
      na rachunek bankowy Wnioskodawcy.
  4. W ramach organizacji zamówienia Wnioskodawca będzie dokonywać, w imieniu i na
      rzecz klienta, zamówienia towaru od chińskiego dostawcy oraz uiszczać zapłatę za
      zamówiony przez klienta towar.
  5. W ramach realizowanych świadczeń Wnioskodawca nie będzie występował jako importer
      towaru ani nie będzie zobowiązany do uiszczania opłat celno-skarbowych.
  6. Ewentualny zwrot towaru klient będzie powinien kierować bezpośrednio do Spółki.
  7. Na podstawie złożonego przez klientów zamówienia, Wnioskodawca, działający w
      imieniu klientów, będzie nabywać towary od chińskich dostawców; w stosownym
      formularzu Wnioskodawca będzie wpisywać dane klientów, które są danymi dla
      sprzedawcy do wysyłki nabytych towarów, i w taki sposób będzie informować
      sprzedawców o tym, że działa jako pośrednik.
  8. Zgodnie z regulaminem, zamówienie złożone w postaci elektronicznej będzie wiązać
      klienta, jeżeli na podany przez klienta adres poczty elektronicznej Wnioskodawca
      prześle potwierdzenie przyjęcia do realizacji zamówienia, które będzie stanowić
      oświadczenie Spółki o przyjęciu zamówienia klienta, i z chwilą jego otrzymania przez
      klienta będzie dochodzić do zawarcia umowy sprzedaży.
  9. Dostawcy z Chin będą wysyłać nabyty przez klientów towar bezpośrednio na ich adres.
  10. Prawo do rozporządzania towarem będzie przechodzić na klienta niemalże z chwilą
      złożenia zamówienia u sprzedawcy. Wnioskodawca w krótkim czasie od
      zaksięgowania płatności będzie składać zamówienie u dostawcy i opłacać je.
  11. Wnioskodawca będzie ponosił odpowiedzialność z tytułu niezgodności towaru z umową
      sprzedaży. Jeżeli okaże się, że towar jest niezgodny z umową, klient będzie mógł
      złożyć oświadczenie o odstąpieniu od ww. umowy.
  12. Zakupiony towar nie będzie trafiał do Wnioskodawcy, ale będzie kierowany
      bezpośrednio do klienta zgodnie z przekazanymi do dostawcy informacjami.
      Pakowaniem towarów i dostarczeniem ich do przewoźnika będzie zajmował się
      chiński dostawca.
  13. Warunki, na jakich będzie dokonywana transakcja, będą szczegółowo opisane w
      regulaminie Strony internetowej, poprzez którą będą składane zamówienia. W ocenie
      Wnioskodawcy treść regulaminu będzie zrozumiała i nie powinna budzić żadnych
      wątpliwości.
  14. Oferowane towary na stronie internetowej są i będą towarami o wartości rzeczywistej
      wyrażonej w złotych, nieprzekraczającej równowartości 150 euro.
  15. Wnioskodawca będzie dokumentować każdą transakcję w ewidencji sprzedaży
      zawierającej informacje na temat nabywcy oraz przedmiotu transakcji.
  16. Spółka nie dokonała oraz nie planuje dokonać w przyszłości rejestracji do szczególnej
      procedury dotyczącej sprzedaży na odległość towarów importowanych, przewidzianej
      w Dziale XII, Rozdziale 9 ustawy o VAT (tzw. procedury IOSS).

  17. Wnioskodawca podkreśla, iż na żadnym etapie transakcji nie będzie dysponować
      fizycznie towarem, w szczególności nie będzie go magazynować ani dokonywać
      odprawy celnej na terytorium Polski. Towar będzie przesyłany bezpośrednio od
      dostawców z Chin do końcowego odbiorcy na terytorium Polski lub innego kraju UE.
  18. Według wiedzy Wnioskodawcy, chiński dostawca jest zgłoszony do procedury VAT IOSS
      przewidzianej w Dziale XII, Rozdziale 9 ustawy o VAT i będzie rozliczał VAT z tytułu
      importu w imieniu finalnych odbiorców.
    Określenie „dostawca (sprzedawca) chiński”, użyte w powyższym opisie, oznacza
    zagranicznego kontrahenta Spółki z siedzibą w Chinach, który na zlecenie Spółki
    kompletuje, pakuje i wysyła towary bezpośrednio do Klientów oraz wystawia Spółce
    fakturę obejmującą wartość towarów wraz z kosztami wysyłki. Dostawca może, lecz nie
    musi, być Producentem towarów, może nabywać je od producenta i dodatkowo
    zapewniać ich obsługę logistyczną.
    Pytania
    1) Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż planowana sprzedaż, która będzie
      realizowana przez Wnioskodawcę na rzecz klientów indywidualnych z miejscem
      zamieszkania w Polsce, będzie stanowić odpłatną dostawę towarów?
    2) Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż sprzedaż, która będzie realizowana
      na rzecz klientów indywidualnych z miejscem zamieszkania w Polsce, nie będzie
      podlegać opodatkowaniu VAT w Polsce?
    3) W jaki sposób Wnioskodawca powinien będzie dokumentować sprzedaż w
      planowanym modelu oraz czy będzie ciążył na nim obowiązek ewidencjonowania tej
      sprzedaży przy użyciu kasy rejestrującej?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1) Zdaniem Wnioskodawcy, opisana w zdarzeniu przyszłym sprzedaż, która będzie
      realizowana przez Wnioskodawcę na rzecz klientów indywidualnych z miejscem
      zamieszkania w Polsce, będzie stanowić odpłatną dostawę towarów.
    2) Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż opisana w zdarzeniu przyszłym, która jest
      realizowana przez Wnioskodawcę na rzecz klientów indywidualnych z miejscem
      zamieszkania w Polsce nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT w Polsce.
    3) Zdaniem Wnioskodawcy, skoro przedmiotowa sprzedaż nie będzie podlegała
      opodatkowaniu VAT w Polsce, nie ma obowiązku wystawiania faktur oraz
      ewidencjonowania sprzedaży przy użyciu kasy rejestrującej.
    Uzasadnienie
    Ad 1)
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W
    myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Zdaniem Wnioskodawcy, czynności które będą dokonywane na rzecz Klientów, będą
    wypełniać znamiona handlu towarem. Efektem planowanych czynności (istotą
    zamówienia) będzie konkretny towar w postaci towaru prezentowanego na Stronie
    internetowej, który w takiej postaci będzie dostarczany bezpośrednio klientowi
    (ostatecznemu nabywcy). To Wnioskodawca będzie wyszukiwać i decydować jakie towary i
    za jaką cenę zostaną zaoferowane do sprzedaży na Stronie internetowej. Jak zostało
    przedstawione w zdarzeniu przyszłym, klient będzie mógł zakupić jedynie towar, który
    został zamieszczony na Stronie internetowej Wnioskodawcy. Klienci nie będą mieli wpływu

    na cenę nabywanego towaru, ani na wybór oferty czy dostawcy. O wyborze sprzedawcy
    oraz cenie towaru prezentowanego na stronie internetowej będzie decydował wyłącznie
    Wnioskodawca.
    Czynności podejmowane przez Wnioskodawcę w celu zrealizowania zamówienia nie będą
    stanowić dla klientów celu samego w sobie, Klient będzie zainteresowany nabyciem
    konkretnego towaru. W chwili złożenia zamówienia u sprzedawcy, na klienta będzie
    przechodzić prawo do rozporządzania towarem jak właściciel.
    Powyższe zostało potwierdzone w licznych interpretacjach indywidualnych wydanych
    przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, m.in.:
      - 23 grudnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.575.2024.2.RST;
      - 19 listopada 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.443.2024.2.RST;
      - 23 lipca 2024 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.178.2024.1.MAZ;
      - 18 września 2023 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.256.2023.2.JSU;
      - 21 lipca 2023 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.177.2023.2.RD.
    Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, należy zatem stwierdzić, że w przypadku,
    w którym Wnioskodawca będzie dokonywał zamówienia towaru na rzecz klientów, będzie
    dochodziło do dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
    Ad 2)
    Zgodnie ze stanowiskiem przyjętym w uzasadnieniu do pytania pierwszego, zdaniem
    Wnioskodawcy w celu prawidłowego ustalenia miejsca opodatkowania zastosować należy
    przepisy dotyczące dostawy towarów.
    Stosownie do treści art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów, ale tylko w
    sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest
    terytorium kraju. Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
    z zastrzeżeniem art. 2a (art. 2 pkt 1 ustawy o VAT).
    Natomiast przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa
    niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3 (art. 2
    pkt 5 ww. ustawy).
    Jak zostało wskazane w zdarzeniu przyszłym, Wnioskodawca nie jest i nie będzie
    zarejestrowany do procedury szczególnej IOSS i nie będzie dokonywać odprawy celnej na
    terytorium Polski. To na odbiorcy końcowym (kliencie) spoczywać będzie obowiązek
    wypełnienia formalności celnych związanych z importem towaru, a zatem klient będzie
    podatnikiem w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    Aby ustalić miejsce opodatkowania, konieczna jest analiza przepisów art. 22 ustawy o VAT,
    które określają miejsce dostawy towarów. W opinii Wnioskodawcy, przepisy, o których
    mowa w art. 22 ust. 1 pkt 1b i 1c, nie będą miały zastosowania w niniejszej sprawie, gdyż
    Spółka nie jest zarejestrowana w szczególnej procedurze IOSS.
    Ponadto nie będzie miał zastosowania art. 22 ust. 4 ustawy o VAT, mający zastosowanie
    do transakcji łańcuchowych, w myśl którego, w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia
    wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów

    dokonywaną przez podatnika lub podatnika podatku od wartości dodanej, który jest
    również podatnikiem z tytułu importu albo zaimportowania tych towarów, uważa się za
    dokonaną na terytorium państwa członkowskiego importu albo zaimportowania tych
    towarów.
    Wnioskodawca będzie dokonywał dostaw na rzecz importera towarów, tj. klienta
    końcowego. Przed dokonaniem importu towar nie zostanie dopuszczony do obrotu jako
    towar wspólnotowy podlegający konsumpcji. Ponadto, wypełnienie formalności celnych
    związanych z importem towarów spoczywać będzie na kliencie (ostatecznym odbiorcy).
    Klient i jednocześnie importer towarów, nabywać będzie przedmiotowe towary od
    Wnioskodawcy, z tym, że towary trafią bezpośrednio z kraju trzeciego (Chiny). Odrzucić
    należy zatem możliwość zastosowania w przedstawionym stanie przyszłym art. 22 ust. 4
    ustawy o VAT. Przepis ten odnosi się do dostaw dokonanych przez importera. W żadnym
    wypadku nie można w oparciu o jego treść czynić ustalenia w zakresie miejsca
    świadczenia dostaw na wcześniejszych etapach przed importerem.
    W takim przypadku miejsce dostawy towarów dokonywanych przez Wnioskodawcę na
    rzecz klienta, który jest równocześnie importerem tych towarów, należy ustalać zgodnie z
    art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT jako dokonane i opodatkowane w miejscu rozpoczęcia
    wysyłki, czyli na terytorium państwa trzeciego.
    Powyższe rozumienie przepisów zostało potwierdzone również w interpretacjach
    indywidualnych przedstawionych w uzasadnieniu do pytania pierwszego niniejszego
    wniosku. W związku z tym, mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy, należy
    uznać, że transakcja objęta zapytaniem nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług na terytorium Polski. Miejscem opodatkowania w tym przypadku będzie
    terytorium poza Unią Europejską, tj. Chiny.
    Ad 3)
    Zgodnie z art. 106a pkt 2 ustawy o VAT, przepisy rozdziału 1 działu XI „Dokumentacje”
    stosuje się do dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika
    posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce
    prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te czynności, a w
    przypadku braku na terytorium kraju siedziby działalności gospodarczej oraz stałego
    miejsca prowadzenia działalności gospodarczej - posiadającego na terytorium kraju stałe
    miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, z którego dokonywane są te czynności,
    w przypadku gdy miejscem świadczenia jest terytorium:
    a) państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do zapłaty
      podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i faktura
      dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub
      usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika,
    b) państwa trzeciego.
    Z powołanego art. 106a pkt 2 lit. b ww. ustawy wynika, że przepisy dotyczące wystawiania
    faktur stosuje się m.in. do dostawy towarów dokonywanych przez podatnika
    posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju - w przypadku gdy
    miejscem świadczenia jest terytorium państwa trzeciego. W myśl art. 106b ust. 1 pkt 1
    ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą dostawę
    towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego
    na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o
    podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem. Natomiast w
    myśl art. 106b ust. 3 pkt 1 ustawy, kiedy obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1
    - wówczas podatnik jest obowiązany wystawić fakturę - na żądanie nabywcy towaru.
    Zatem mając na uwadze powołane wyżej przepisy oraz przedstawione okoliczności sprawy
    (dostawa nie będzie podlegała VAT w Polsce) należy uznać, że w przypadku transakcji

    dokonywanych w ramach opisanego modelu, co do zasady Wnioskodawca nie będzie miał
    obowiązku wystawienia faktury na rzecz klienta indywidualnego. Jeżeli jednak taka
    dostawa zostanie udokumentowana fakturą, wówczas nie powinna ona wskazywać stawki
    ani kwoty podatku. W pozycji „stawka podatku” Wnioskodawca może wpisać oznaczenie
    „NP.” (nie podlega opodatkowaniu).
    Jednocześnie, z uwagi na to, że obowiązkowi ewidencji na kasie rejestrującej podlega
    odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju, dostawy towarów dokonywane przez
    Wnioskodawcę na rzecz odbiorców indywidualnych z miejscem zamieszkania na
    terytorium kraju, dla których miejscem świadczenia (opodatkowania) nie jest terytorium
    kraju, nie będą podlegały wynikającemu z art. 111 ust. 1 ustawy o VAT obowiązkowi
    ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej w Polsce.
    W konsekwencji sprzedaż towarów dokonywana przez Wnioskodawcę nie będzie musiała
    być dokumentowana fakturami, ani rejestrowana za pomocą kas ewidencjonujących.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy
    miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium
    kraju.
    W myśl art. 2 pkt 1 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
    Stosownie do art. 2 pkt 3 ustawy:
      Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii
      Europejskiej [...].
    Jak stanowi art. 2 pkt 5 ustawy:
      Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące
      w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
      Towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:
      Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

    Z kolei art. 2 pkt 7 ustawy stanowi, że:
      Import towarów to przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium
      Unii Europejskiej.
    Definicja ustawowa importu towarów kładzie nacisk przede wszystkim na czynność
    faktyczną, czyli przywóz towaru. Dla zaistnienia importu nie ma znaczenia cel przywozu,
    czy stosunek prawny w ramach którego dokonano przywozu, gdyż jeżeli towar został
    faktycznie przywieziony, to ma miejsce import.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel [...].
    Należy zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana
    jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę
    faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy, „dostawa” oznacza
    wszelkiego rodzaju rozporządzanie towarem (sprzedaż, zamianę, darowiznę, oraz każdą
    inną czynność, która w aspekcie ekonomicznym będzie prowadziła do podobnego
    rezultatu). Przepis art. 7 ust. 1 ustawy, definiujący pojęcie „dostawa towarów” nie
    odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa własności,
    stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa
    cywilnego. W konsekwencji pojęcie „dostawa towarów” oraz ekonomiczne aspekty
    transakcji, nie muszą wiązać się ze skutkami powstającymi na gruncie cywilistycznego
    prawa własności. Pozwala to na uznanie danej czynności za dostawę towarów, nawet w
    przypadkach nałożenia na nabywcę pewnych ograniczeń we władaniu towarem.
    Pojęcie „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” - zawarte w art. 7
    ust. 1 ustawy - dotyczy tego rodzaju czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do
    postępowania z nim jak właściciel. Należy przy tym uznać, że chodzi tutaj przede
    wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w
    sensie prawnym. Ponieważ istotą dostawy towarów nie jest przeniesienie prawa
    własności, zatem zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można
    interpretować jako „prawa własności”. Co więcej, czynności przejścia własności
    ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym, ponieważ
    „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy.
    Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art.
    7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą
    towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie
    świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań

    podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności
    lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy
    rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie,
    wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź tolerowanie, znoszenie
    określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde powstrzymanie się od
    działania czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że planują Państwo rozpoczęcie sprzedaży
    towarów w oparciu o model logistyczny zwany dropshippingiem. Zamierzają Państwo
    prezentować i oferować towary (głównie akcesoria oraz odzież) we własnym imieniu, za
    pośrednictwem własnej strony internetowej, na której zamieszczane będą oferty
    sprzedaży. Będą Państwo wyszukiwali produkty oferowane na zagranicznych stronach
    internetowych chińskich sprzedawców. Klienci będą mogli nabywać wyłącznie towary
    zamieszczone na Państwa stronie internetowej. Chińscy sprzedawcy nie będą mieli prawa
    do zmian w opisach towarów na Państwa stronie internetowej. Klienci, którymi będą co do
    zasady osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, posiadające miejsce
    zamieszkania m.in. na terytorium Polski, będą składali zamówienia na towary za
    pośrednictwem Państwa Strony internetowej. W ramach organizacji zamówienia będą
    Państwo dokonywać, w imieniu i na rzecz klienta, zamówienia towaru od chińskiego
    dostawcy oraz uiszczać zapłatę za zamówiony przez klienta towar. Dostawcy z Chin będą
    wysyłać nabyty przez klientów towar bezpośrednio na ich adres. Prawo do rozporządzania
    towarem będzie przechodzić na klienta niemalże z chwilą złożenia zamówienia u
    sprzedawcy. W krótkim czasie od zaksięgowania płatności będą Państwo składać
    zamówienie u dostawcy i opłacać je. Będą Państwo ponosili odpowiedzialność z tytułu
    niezgodności towaru z umową sprzedaży. Oferowane towary na stronie internetowej są i
    będą towarami o wartości rzeczywistej wyrażonej w złotych, nieprzekraczającej
    równowartości 150 euro.
    Na tle tak przedstawionego opisu sprawy Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy
    planowana sprzedaż, która będzie realizowana przez Państwa na rzecz klientów
    indywidualnych z miejscem zamieszkania w Polsce, będzie stanowiła odpłatną dostawę
    towarów (pytanie oznaczone we wniosku nr 1).
    Mając na uwadze Państwa wątpliwości przedstawione w powyższym pytaniu należy
    wskazać - jak już zaznaczono na wstępie - że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust.
    1 ustawy, rozumiana jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za
    dostawę faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą.
    W analizowanej sprawie to Państwo będą decydowali o asortymencie, warunkach oferty,
    ponosili odpowiedzialność za dostarczony towar oraz będą Państwo przyjmowali zwrot
    towaru. Świadczy to o tym, że to Państwo będą dokonywali dostawy towaru (który będą
    Państwo nabywali od podmiotu trzeciego) na rzecz klienta.
    Zatem w opisanych okolicznościach wystąpią dwie transakcje - jedną będzie zamówienie
    przez Państwa towaru od dostawcy z Chin, a drugą sprzedaż przez Państwa tego towaru
    klientowi. W pierwszej z nich prawo do rozporządzania towarami jak właściciel będzie
    przechodziło na Państwa.
    Wobec powyższego to Państwo będą przenosili prawo do rozporządzania towarami jak
    właściciel na klienta i tym samym opisana we wniosku realizowana przez Państwa
    transakcja będzie się wpisywała w definicję dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1
    ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należy uznać za prawidłowe.
    W odniesieniu do pytania nr 2, Państwa wątpliwości dotyczą określenia miejsca
    opodatkowania opisanej w ramach przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego
    sprzedaży realizowanej przez Państwa na rzecz klientów indywidualnych.

    Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    Stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1b i 1c ustawy:
    Miejscem dostawy towarów jest w przypadku:
      1b) sprzedaży na odległość towarów importowanych na terytorium państwa
        członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego zakończenia
        wysyłki lub transportu towarów do nabywcy - miejsce, w którym towary znajdują
        się w momencie zakończenia wysyłki lub transportu do nabywcy;
      1c) sprzedaży na odległość towarów importowanych na terytorium państwa
        członkowskiego zakończenia wysyłki lub transportu towarów do nabywcy -
        terytorium tego państwa członkowskiego, pod warunkiem że podatek lub
        podatek od wartości dodanej z tytułu dostawy tych towarów ma zostać
        zadeklarowany w procedurze szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale
        9, lub na zasadach odpowiadających tym regulacjom.
    Jak stanowi art. 22 ust. 2 ustawy:
      W przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są wysyłane
      lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności
      nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej dostawie.
    W świetle art. 22 ust. 3 ustawy:
    W przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c, dostawę towarów, która:
      1) poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
        rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;
      2) następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
        zakończenia wysyłki lub transportu towarów.
    Zgodnie z art. 22 ust. 3a ustawy:
      W przypadku dostaw towarów, o których mowa w art. 7a ust. 1 i 2, wysyłka lub
      transport tych towarów są przyporządkowane dostawie towarów dokonanej przez
      podatnika, który ułatwia dostawę towarów.
    Jednocześnie w myśl art. 22 ust. 3b ustawy:
      Przepisy ust. 2-2e nie mają zastosowania do dostaw towarów, o których mowa w art.
      7a ust. 1 i 2, dokonywanych na rzecz podatnika ułatwiającego dostawy towarów oraz
      przez tego podatnika.
    Przy tym stosownie do art. 22 ust. 4 ustawy:
      W przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest
      terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika lub
      podatnika podatku od wartości dodanej, który jest również podatnikiem z tytułu
      importu albo zaimportowania tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium
      państwa członkowskiego importu albo zaimportowania tych towarów.
    W myśl art. 22 ust. 4 ustawy o VAT w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub
    transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną
    przez podatnika, który również jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się
    za dokonaną na terytorium kraju. Powyższe przepisy regulują zasady ustalania miejsca
    opodatkowania dostaw towarów. Jednocześnie przepis art. 22 ust. 4 ustawy o VAT

    powinien być interpretowany jako specyficzna zasada ustalania miejsca opodatkowania w
    odniesieniu do towarów importowanych. W szczególności, powyższy przepis ustanawia
    zasadę, iż w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru
    (transakcja łańcuchowa) na terytorium kraju opodatkowana jest transakcja stanowiąca
    import towarów - to na importerze spoczywa obowiązek rozliczenia cła i VAT.
    Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten
    sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie przemieszczany tylko od
    pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko
    jedna wysyłka (transport), więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić
    miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy (dostawa ruchoma). W
    odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu),
    ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według
    miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma).
    Jednocześnie w myśl art. 26a ust. 1 ustawy:
      Miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym
      towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.
    W opisanej we wniosku sprawie mamy do czynienia z transakcją łańcuchową. W
    transakcję tę zaangażowane będą następujące podmioty: dostawca chiński, Państwo oraz
    ostateczny Klient. Zakupiony towar nie będzie trafiał do Państwa, ale bezpośrednio do
    klienta zgodnie z przekazanymi do dostawcy chińskiego informacjami.
    W przedmiotowej sprawie istotne jest, który w kolejności uczestnik transakcji jest
    podatnikiem z tytułu importu towarów. Jak wskazali Państwo w opisie zdarzenia
    przyszłego, w ramach realizowanych świadczeń nie będą Państwo występowali jako
    importer towaru ani nie będą Państwo zobowiązani do uiszczania opłat celno-skarbowych.
    Wskazali Państwo również, że nie będą Państwo dokonywali odprawy celnej na terytorium
    Polski. Chiński dostawca będzie rozliczał VAT z tytułu importu w imieniu finalnych
    odbiorców.
    W sprawie nie znajdzie zatem zastosowania przepis art. 22 ust. 4 ustawy, bowiem nie
    będą Państwo podatnikiem z tytułu importu towarów. Oznacza to tym samym, że
    miejscem świadczenia dostawy towarów dokonanej przez Państwa na rzecz tego klienta
    zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy, będzie miejsce rozpoczęcia wysyłki, tj. terytorium
    kraju trzeciego. Oznacza to, że opisana przez Państwa w zdarzeniu przyszłym dostawa
    towarów dokonana przez Państwa na rzecz klientów nie będzie podlegała opodatkowaniu
    na terytorium Polski.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 należy uznać za prawidłowe.
    Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 3 dotyczą natomiast ustalenia czy w opisanym
    zdarzeniu przyszłym powinni Państwo dokumentować sprzedaż oraz czy będą Państwo
    mieli obowiązek jej ewidencjonowania przy użyciu kasy rejestrującej.
    W myśl art. 106a pkt 1 i 2 ustawy:
    Przepisy niniejszego rozdziału, stosuje się do:
      1) sprzedaży, z wyjątkiem:
        a) przypadków, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 1a, w których
          usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego
          i faktura dokumentująca te transakcje nie jest wystawiana przez usługobiorcę
          lub nabywcę towarów w imieniu i na rzecz usługodawcy lub dokonującego
          dostawy towarów,
        b) czynności rozliczanych w procedurach szczególnych, o których mowa w dziale XII
          w rozdziałach 6a, 7 i 9, dla których państwem członkowskim identyfikacji w
          rozumieniu przepisów tych rozdziałów jest państwo członkowskie inne niż
          Rzeczpospolita Polska;

      2) dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika posiadającego
        na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce
        prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te czynności, a w
        przypadku braku na terytorium kraju siedziby działalności gospodarczej oraz
        stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej - posiadającego na
        terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, z którego
        dokonywane są te czynności, w przypadku gdy miejscem świadczenia jest
        terytorium:
        a) państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do
          zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i
          faktura dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę
          lub usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika,
        b) państwa trzeciego.
    Z kolei w myśl art. 106b ust. 1 ustawy:
    Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a
        pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od
        wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
        niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z
        procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w
        pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
        których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
        a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
        b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust.
          5 pkt 4,
        c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art.
          19a ust. 1b.
    Na podstawie art. 106b ust. 3 ustawy:
    Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
    dokumentującą:
      1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie
        wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
        a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
        b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
    1) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których mowa
        w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
        a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i
          ust. 5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
        b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118
      - jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od
        końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź
        otrzymano całość lub część zapłaty.

    W świetle przepisów dotyczących podatku od towarów i usług, faktury są dokumentami
    potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika.
    Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT, dlatego
    też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów faktury.
    Faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego.
    Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie ww. dokumentu oraz jego
    przekazanie innemu podmiotowi (nabywcy), a przez to wprowadzenie faktury do obrotu
    prawnego.
    Zasady dotyczące wystawiania faktur zostały określone w przepisach ustawy o podatku od
    towarów i usług. Elementy jakie powinna zawierać faktura zostały wymienione w art. 106e
    ustawy.
    Zgodnie z art. 106e ust. 1 ustawy:
    Faktura powinna zawierać m.in.:
  1) datę wystawienia;
  2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny
        identyfikuje fakturę;
  3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
  4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z
        zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;
  5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby
        podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub
        usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
  6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę
        otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest
        określona i różni się od daty wystawienia faktury;
  7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
  8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
  9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
  10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej
        zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
  11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty
        podatku (wartość sprzedaży netto);
  12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania z
        procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9;
  13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi
        stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
  14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące
        poszczególnych stawek podatku;
  15) kwotę należności ogółem [...].
    W świetle przedstawionych okoliczności sprawy należy uznać, że w związku z dostawami
    towarów przez Państwa na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności
    gospodarczej, w sytuacji gdy miejscem opodatkowania nie jest terytorium kraju, a
    Państwo nie dokonali oraz nie planują dokonać w przyszłości rejestracji do szczególnej
    procedury dotyczącej sprzedaży na odległość towarów importowanych (procedura IOSS),
    nie będą Państwo zobowiązani do wystawienia faktury w myśl polskiej ustawy o VAT.
    Faktura dokumentująca przedmiotową transakcję powinna być wystawiona na podstawie
    przepisów obowiązujących w miejscu opodatkowania dokonanej dostawy, tj. w kraju
    trzecim.

    Odnośnie zaś obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej należy wskazać, że w
    myśl art. 111 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących
      działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić
      ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.
    Na podstawie art. 111 ust. 3a ustawy:
    Podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są
    obowiązani:
    1) wystawić i wydać nabywcy paragon fiskalny lub fakturę z każdej sprzedaży:
        a) w postaci papierowej lub
        b) za zgodą nabywcy, w postaci elektronicznej, przesyłając ten dokument w sposób
          z nim uzgodniony, w tym przy użyciu systemu teleinformatycznego Szefa
          Krajowej Administracji Skarbowej pośredniczącego przy wydawaniu paragonów
          fiskalnych w postaci elektronicznej nabywcy, bez konieczności podawania jego
          danych osobowych;
    2) dokonywać niezwłocznego zgłoszenia właściwemu podmiotowi prowadzącemu serwis
      kas rejestrujących każdej nieprawidłowości w pracy kasy;
    3) udostępniać kasy rejestrujące do kontroli stanu ich nienaruszalności i prawidłowości
      pracy na każde żądanie właściwych organów;
    4) poddawać kasy rejestrujące w terminach określonych w przepisach wydanych na
      podstawie ust. 7a pkt 4 obowiązkowemu przeglądowi technicznemu przez właściwy
      podmiot prowadzący serwis kas rejestrujących;
    5) (uchylony)
    6) przechowywać kopie dokumentów kasowych przez okres wymagany w art. 112,
      zgodnie z warunkami określonymi w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o
      rachunkowości (Dz. U. z 2023 r. poz. 120, 295 i 1598 oraz z 2024 r. poz. 619, 1685 i
      1863);
    7) stosować kasy rejestrujące wyłącznie do prowadzenia ewidencji własnej sprzedaży, z
      zastrzeżeniem ust. 3b;
    8) wystawiać przy zastosowaniu kas rejestrujących dokumenty inne niż określone w pkt 1
      dotyczące sprzedaży lub pracy tych kas;
    9) prowadzić i przechowywać dokumentację o przebiegu eksploatacji kasy rejestrującej, z
      uwzględnieniem przepisów wydanych na podstawie ust. 7a i ust. 9 pkt 1;
    10) (uchylony)
    11) poddać obowiązkowemu przeglądowi technicznemu kasy rejestrujące, które zostały
      przez podatnika utracone, a następnie odzyskane, przed ich ponownym
      zastosowaniem do prowadzenia ewidencji;
    12) zapewnić połączenie umożliwiające przesyłanie danych między kasą rejestrującą a
      Centralnym Repozytorium Kas, określone w art. 111a ust. 3;
    13) zakończyć używanie kas rejestrujących w przypadku zakończenia działalności
      gospodarczej lub pracy kas rejestrujących, zapewniając zabezpieczenie danych z
      kasy rejestrującej.
    Cytowany przepis art. 111 ust. 1 ustawy określa generalną zasadę, z której wynika, iż
    obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy
    wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonego w nim kręgu
    odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników
    ryczałtowych. W analizowanej sytuacji, mimo że będą Państwo dokonywali transakcji na
    rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, to czynności opisane

    we wniosku nie będą podlegały rejestracji za pomocą kas rejestrujących. Powyższe wynika
    z faktu, że miejscem świadczenia (opodatkowania) dokonanej dostawy nie będzie
    terytorium Polski tylko kraju trzeciego. Przez sprzedaż, jak wynika z art. 2 pkt 22 ustawy,
    rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,
    eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W związku z powyższym należy zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że nie będą Państwo
    zobowiązani do ewidencjonowania tych czynności za pomocą kas rejestrujących.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (pytań). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy i własnym stanowisku, które nie
    zostały objęte pytaniami nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa - rozpatrzone.
    Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego
    podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku
    zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego,
    kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.