Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-170/14/BJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-06-04
Teza: Czy świadczenia finansowane przez Fundację pacjentom w ramach pomocy organizowanej przez Fundację będą podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych a Fundacja będzie pełnić funkcję płatnika podatku dochodowego od tych świadczeń?
Słowa kluczowe: dofinansowanie; fundacje; pomoc-pomoc społeczna; środek-środki pieniężne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 7 lutego 2014 r. (data wpływu do Biura – 28 lutego 2014 r.), uzupełnionym 6 maja 2014 r., o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania świadczeń finansowanych przez fundację i związanych z tym obowiązków płatnika – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 lutego 2014 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania świadczeń finansowanych przez fundację i związanych z tym obowiązków płatnika.

Z uwagi na fakt, iż wniosek nie spełniał wymogów formalnych, w piśmie z 22 kwietnia 2014 r. znak: IBPB II/1/415-170/14/BJ wezwano Wnioskodawcę do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono 6 maja 2014 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Fundacja jest organizacją non-profit prowadzącą działalność charytatywną na rzecz osób chorych. Zgodnie ze statutem Fundacji („Statut”) celami Fundacji są:

1.  udzielanie pomocy osobom dotkniętym chorobami rozrostowvmi układu krwiotwórczego i układu chłonnego,
2.  wspieranie działań w zakresie wprowadzania nowych metod diagnostycznych i terapeutycznych w dziedzinie hematologii.

Realizacja powyżej wskazanych celów będzie nosić również charakter pomocy społecznej, gdyż Fundacja będzie finansować zakup leków dla pacjentów lub świadczenia medyczne na rzecz osób potrzebujących – ze względu na to, iż świadczenia te nie są finansowane z NFZ a pacjentów nie stać na sfinansowanie takich świadczeń.

Lekarze współpracujący z Fundacją będą proponować pacjentów do wsparcia. Rada Fundacji i Zarząd Fundacji zdecydują o wsparciu rozpatrując wniosek pacjenta, kierując się m. in. statusem majątkowym pacjenta.

Pacjent nie będzie otrzymywał bezpośrednio z Fundacji świadczenia, lecz za pośrednictwem apteki łub szpitala. Fundacja będzie nabywać lek (który nie jest finansowany z NFZ) i płacić za lek do apteki, a apteka wyda lek pacjentowi (lek może wydać także szpitalna apteka).

Fundacja będzie płacić za określony zabieg medyczny, którego nie sfinansuje NFZ, to jest zapłaci szpitalowi, a szpital będzie operował pacjenta. Zawsze beneficjentem świadczenia będzie pacjent.

Pomoc Fundacji nie będzie stanowić umowy darowizny na rzecz poszczególnych pacjentów.

W piśmie z 29 kwietnia 2014 r. (data wpływu – 6 maja 2014 r.), stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawca ponownie wskazał, że przedmiotem działalności fundacji jest:

1.  udzielanie pomocy osobom dotkniętym chorobami rozrostowymi układu krwiotwórczego i układu chłonnego,
2.  wspieranie działań w zakresie wprowadzania nowych metod diagnostycznych i terapeutycznych w dziedzinie hematologii.

Powyższa działalność nosi cechy pomocy społecznej. W statucie nie wskazano wyraźnie, iż celem fundacji jest „działalność w zakresie pomocy społecznej”. Działalność taka obejmuje natomiast udzielanie pomocy osobom dotkniętym chorobami rozrostowymi układu krwiotwórczego. Działalność Fundacji polega na wspieraniu osób, których majątek lub dochody nie pozwalają na leczenie, ze względu na to, iż świadczenia te nie są finansowane z NFZ.

W statucie Fundacji zostały jasno określone kryteria, którymi należy się kierować przy udzielaniu pomocy. Są to osoby wymagające bezpośredniej pomocy finansowej lub rzeczowej dotknięte chorobami rozrostowymi układu krwiotwórczego lub układu chłonnego.

Lekarze współpracujący z Fundacją proponują pacjentów do wsparcia. Rada Fundacji i Zarząd Fundacji zdecydują o wsparciu rozpatrując wniosek pacjenta, kierując się m. in. statusem majątkowym pacjenta.

Fundacja, realizując zadania z zakresu pomocy społecznej nie przyznaje pomocy na podstawie stosownych przepisów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy świadczenia finansowane przez Fundację pacjentom w ramach pomocy organizowanej przez Fundację będą podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych a Fundacja będzie pełnić funkcję płatnika podatku dochodowego od tych świadczeń?

Zdaniem Wnioskodawcy, świadczenia finansowane przez Fundację pacjentom w ramach pomocy organizowanej przez Fundację nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych a Fundacja nie będzie pełnić funkcji płatnika podatku dochodowego od tych świadczeń.

Wnioskodawca wskazał, że zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jej przepisów nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn. Tym samym na wstępie należy rozstrzygnąć czy nieodpłatne świadczenia przekazywane przez Fundację w ramach działalności statutowej (o charakterze pomocy społecznej) mieszczą się w zakresie przychodów objętych ustawą o podatku od spadków i darowizn.

W ocenie Fundacji, świadczenia przyznawane przez Fundację, mimo ich nieodpłatnego charakteru, nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, gdyż nie są wyrazem zawarcia umowy darowizny.

Podatkowi od spadków i darowizn podlegają jedynie te nieodpłatne przysporzenia na rzecz osób fizycznych, które wymienione są w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Przepisy tej ustawy nie definiują pojęcia „darowizna”, a zatem w przypadku nabycia tytułem darowizny należy mieć na względzie przepisy Kodeksu cywilnego regulujące umowę darowizny.

Podatkiem od spadków i darowizn objęte są umowy darowizny w rozumieniu art. 888 ustawy z dnia 23 kwietnia 1963 r. Kodeks cywilny, zgodnie z którym przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Istotną cechą darowizny jest nieodpłatny charakter świadczeń oraz nieekwiwalentność nabycia. Darowizna jest świadczeniem na rzecz obdarowanego pod tytułem darmym i dobrowolnym, przy czym nie wynika ani z żadnego stosunku zobowiązaniowego, ani też z ustawy.

Kwalifikowanie jednak każdego nieodpłatnego przysporzenia jako darowizny jest nieuzasadnione. Nie każde bowiem bezpłatne przysporzenie, w tym pomoc świadczona przez organizacje charytatywne na rzecz osoby fizycznej, może być traktowane jako darowizna, bowiem może ono wynikać z innego tytułu prawnego (art. 889 Kodeksu cywilnego). Ostatecznie o charakterze prawnym dokonywanych świadczeń winien przesądzać podmiot przekazujący świadczenie, który podejmuje decyzję o formie świadczonej pomocy.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że obowiązek zapłaty podatku od spadków i darowizn nic wystąpi w przypadku, gdy pomoc nie będzie świadczona na podstawie umowy darowizny, w rozumieniu art. 888 Kodeksu cywilnego.

Powyższe stanowisko prezentowane jest przez organy podatkowe, np. w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 5 stycznia 2011 r., sygn. ITPB2/415-951/10/ENB oraz interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 1 czerwca 2010 r. sygn. IPPB2/415-171/10-4/MK).

Skoro przedmiotowe świadczenia przyznawane przez Fundację w ramach działalności statutowej nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn należy rozważyć czy świadczenia przyznawane przez Fundację nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych i w konsekwencji Fundacja byłaby zobowiązana do realizacji obowiązków płatniczych.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodami, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Jednakże przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadzają również szereg zwolnień od podatku.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 79 ww. ustawy wolne od podatku są świadczenia z pomocy społecznej.

Pomoc społeczna, zgodnie z odrębnymi regulacjami ma na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanic pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości, a także wspiera osoby i rodziny w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwia im życie w warunkach odpowiadających godności człowieka. Jest ona udzielana – zgodnie z art. 7 ustawy o pomocy społecznej – w szczególności osobom i rodzinom z powodu: ubóstwa, niepełnosprawności, długotrwałej lub ciężkiej choroby. Aczkolwiek pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa, to realizowana jest ona także przez organizacje społeczne i pozarządowe.

Jak podkreśla się w interpretacjach organów podatkowych (np.: interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 21 grudnia 2012 r. nr IBPB II/1/415-817/12/BJ oraz interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 19 marca 2012 r. nr IPPB2/415-993/11-4/MK) wartość świadczeń udzielanych w ramach pomocy społecznej przez organizacje społeczne i pozarządowe może korzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych, o ile statut organizacji społecznej (pozarządowej) przewiduje udzielanie pomocy społecznej.

Jak Fundacja wskazała w stanie faktycznym, zgodnie ze swoim Statutem, Fundacja udziela swoim podopiecznym wsparcia finansowego o charakterze pomocy społecznej, gdyż Rada Fundacji i Zarząd Fundacji decydując o wsparciu procesu leczenia pacjenta, kierują się również sytuacją majątkową pacjenta.

Mając na uwadze powyższy stan faktyczny, zdaniem Fundacji, świadczenia przyznawane przez Fundację jej podopiecznym w ramach pomocy o charakterze pomocy społecznej (udzielanej na podstawie regulacji Statutu) mieszczą się w kategorii zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 79 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji Fundacja nie ma obowiązku poboru podatku (zaliczki) oraz nie jest zobowiązana do przekazywania podopiecznym odrębnych informacji (deklaracji) podatkowych (por. interpretacja indywidualna nr ILPB2/415-639/13-2/WS z 24 września 2013 r. wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, interpretacja indywidualna nr ITPB2/415-636/11/MU z dnia 7 października 2011 r. wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, interpretacja indywidualna nr IBPB II/1/415-112/11/MK z 6 maja 2011 r. wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, interpretacja nr 1438/DF1/415-100/206/05/AS, wydana przez Urząd Skarbowy Warszawa-Ursynów).

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl przepisu art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 9 tej ustawy źródłem przychodów są „inne źródła”.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 cyt. ustawy za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, iż definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w art. 20 ust. 1 ww. ustawy. Oznacza to, iż przychodem z innych źródeł będzie każde przysporzenie majątkowe, mające konkretny wymiar finansowy otrzymane jako świadczenie pieniężne, rzeczowe lub też jako świadczenie nieodpłatne, czy częściowo odpłatne.

W rozumieniu powyższych przepisów, przekazanie beneficjentowi przez fundacje świadczące pomoc pieniędzy, czy finansowanie usług medycznych, środków leczniczych będzie stanowiło dla beneficjenta przychód „z innych źródeł”.

Jednakże należy mieć na uwadze, że organizacje pozarządowe mogą prowadzić działalność w zakresie pomocy społecznej. Ponieważ ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji „pomocy społecznej” należy odnieść się w tym zakresie do przepisów ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2013 r., poz. 182 ze zm.).

W myśl postanowień art. 2 ust. 1 tej ustawy pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa, mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości.

Pomoc społeczną organizują organy administracji rządowej i samorządowej, współpracując w tym zakresie, na zasadzie partnerstwa, z organizacjami społecznymi i pozarządowymi, Kościołem Katolickim, innymi kościołami, związkami wyznaniowymi oraz osobami fizycznymi i prawnymi (art. 2 ust. 2 ww. ustawy).

Organy administracji rządowej i samorządowej, zwane dalej „organami”, mogą zlecać realizację zadania z zakresu pomocy społecznej, udzielając dotacji na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zleconego zadania organizacjom pozarządowym, o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie oraz podmiotom wymienionym w art. 3 ust. 3 tej ustawy, prowadzącym działalność w zakresie pomocy społecznej, zwanych dalej „podmiotami uprawnionymi” (art. 25 ust. 1 ww. ustawy).

Z powołanych wyżej norm wynika więc, iż również organizacje pozarządowe mogą prowadzić działalność z zakresu pomocy społecznej.

Zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 pkt 79 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku są świadczenia z pomocy społecznej.

Wobec tego pomoc finansowa oraz wartość świadczeń udzielanych w ramach pomocy społecznej przez organizacje pozarządowe, których statuty przewidują tego rodzaju działalność, może korzystać ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 79 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych o ile statut organizacji pozarządowej przewiduje udzielanie pomocy społecznej oraz istnieją jasno określone kryteria komu pomoc ta przysługuje.

Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Fundacja jest organizacją non-profit prowadzącą działalność charytatywną na rzecz osób chorych. Zgodnie ze statutem Fundacji celami Fundacji są:

1.  udzielanie pomocy osobom dotkniętym chorobami rozrostowvmi układu krwiotwórczego i układu chłonnego,
2.  wspieranie działań w zakresie wprowadzania nowych metod diagnostycznych i terapeutycznych w dziedzinie hematologii.

We wniosku wskazano, że realizacja powyżej wskazanych celów będzie nosić również charakter pomocy społecznej, gdyż Fundacja będzie finansować zakup leków dla pacjentów lub świadczenia medyczne na rzecz osób potrzebujących – ze względu na to, iż świadczenia te nie są finansowane z NFZ a pacjentów nie stać na sfinansowanie takich świadczeń. Powyższa działalność nosi cechy pomocy społecznej. W statucie nie wskazano wyraźnie, iż celem fundacji jest „działalność w zakresie pomocy społecznej”. Działalność taka obejmuje natomiast udzielanie pomocy osobom dotkniętym chorobami rozrostowymi układu krwiotwórczego. Działalność Fundacji polega na wspieraniu osób, których majątek lub dochody nie pozwalają na leczenie, ze względu na to, iż świadczenia te nie są finansowane z NFZ. Wskazano także, że fundacja realizując zadania z zakresu pomocy społecznej nie przyznaje pomocy na podstawie stosownych przepisów. Pomoc Fundacji nie będzie stanowić umowy darowizny na rzecz poszczególnych pacjentów.

Wnioskodawca uważa, że świadczenia przyznawane przez Fundację jej podopiecznym w ramach pomocy mają charakter pomocy społecznej (udzielanej na podstawie regulacji Statutu) i mieszczą się w kategorii zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 79 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy wyjaśnić, że decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania danej czynności podatkiem dochodowym od osób fizycznych, w przypadku realizacji nieodpłatnych świadczeń przez daną fundację, ma kwalifikacja formy prawnej świadczonej pomocy, a zatem treść konkretnej umowy wiążącej strony oraz treść statutu fundacji. W sytuacji gdy strony nie zawarły umowy darowizny w rozumieniu art. 888 Kodeksu cywilnego a statut (fundacji) nie przewiduje udzielania pomocy społecznej oraz nie istnieją jasno określone kryteria komu pomoc ta przysługuje, wówczas zgodnie z ww. przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych świadczenia na rzecz beneficjentów są przychodami „z innych źródeł”, podlegającymi opodatkowaniu tym podatkiem i nie korzystają ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 79 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy ponadto stwierdzić, że w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca nie zawarł wprost zwolnień dotyczących środków (materialnych i rzeczowych) oraz nieodpłatnych świadczeń (zabiegi medyczne, zajęcia rehabilitacyjne) otrzymanych przez beneficjentów z fundacji (organizacji pożytku publicznego). Wobec tego świadczenia te są opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie ww. przepisów art. 9, art. 10, art. 11 w związku z art. 20 z uwzględnieniem art. 21 ust. 1 pkt 79 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. To czy ww. środki oraz świadczenia nieodpłatne będą zwolnione na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 79 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zależy wyłącznie od decyzji podjętej przez fundację w sprawie formy świadczonej przez nią pomocy oraz statutu tejże fundacji.

Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe, z którego nie wynika, że Fundacja prowadzi działalność w zakresie pomocy społecznej (wśród przytoczonych we wniosku celów statutowych Fundacji brak jest zakresu takiego działania) należy stwierdzić, iż w opisanym zdarzeniu brak jest możliwości zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 79 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z wniosku nie wynika, że otrzymane od Fundacji świadczenia, to świadczenia z pomocy społecznej. Należy bowiem podkreślić, iż z tego, że działalność Fundacji polega na wspieraniu osób, których majątek lub dochody nie pozwalają na leczenie i że pomoc ta nosi cechy pomocy społecznej, nie można wywodzić wniosku, iż Fundacja prowadzi działalność z zakresu pomocy społecznej. Gdyby tak było – jej cele statutowe na to by wskazywały. Tymczasem wśród przytoczonych celów Fundacji pomoc społeczna nie została wymieniona. Jak wskazał Wnioskodawca, w statucie nie wskazano wyraźnie, iż celem Fundacji jest „działalność w zakresie pomocy społecznej”.

Jeszcze raz należy podkreślić, iż z treści powołanych przepisów ustawy o pomocy społecznej jednoznacznie wynika, w jakich okolicznościach zadania z zakresu pomocy społecznej – realizują organizacje społeczne czy też pozarządowe. Opis zdarzenia przyszłego nie wskazuje, aby Fundacja takie zadania realizowała. Wnioskodawca przedstawiając swoje stanowisko próbował udowodnić, że Fundacja faktycznie realizuje zadania z pomocy społecznej, gdyż – jak wskazał we wniosku – przekazuje świadczenia osobom wymagającym bezpośredniej pomocy finansowej lub rzeczowej, dotkniętym chorobami rozrostowymi układu krwiotwórczego lub układu chłonnego.

Jednakże mając na uwadze przywołane wyżej przepisy prawa, z jego stanowiskiem nie można się zgodzić.

W świetle powyższego, należy stwierdzić, że wartość świadczeń sfinansowanych przez Fundację w ramach pomocy organizowanej przez Fundację nie będzie korzystać ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 79 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przekazywane na rzecz podopiecznych świadczenia będą stanowiły przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, na Fundacji z tego tytułu będzie ciążył obowiązek wynikający z art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. wystawienia informacji PIT-8C.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych wskazać należy, iż rozstrzygnięcia w nich zawarte nie są wiążące dla tutejszego Organu. Interpretacje organów podatkowych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osądzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.