Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-160/14-2/JW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-03-13
Teza: prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; parafia; podatek-podatek naliczony; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy - przedstawione we wniosku z dnia 14 lutego 2014 r. (data wpływu 17 lutego 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją zadania pn. „Remont dachu Kościoła wraz z wymianą pokrycia dachowego” - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 lutego 2014 r. wpłynął do tut. Organu ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją zadania pn. „Remont dachu Kościoła wraz z wymianą pokrycia dachowego”.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

W dniu 30 kwietnia 2013 r. Parafia złożyła do Urzędu Marszałkowskiego wniosek o przyznanie pomocy w ramach Działania 413 „Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju” dla operacji, które odpowiadają warunkom przyznania pomocy w ramach działania „Odnowa i Rozwój Wsi” objętego PROW 2007-2013, na realizację operacji pn. „Remont dachu Kościoła wraz z wymianą pokrycia dachowego”, który został rozpatrzony pozytywnie. Wniosek został rozpatrzony pozytywnie i w dniu 18 listopada 2013 r. została podpisana umowa przyznania pomocy. Przedsięwzięcie jest w trakcie realizacji.

Następnym etapem, po wykonaniu zadania, będzie złożenie „wniosku o płatność”. W tym wniosku, podobnie jak we wniosku o przyznanie pomocy, VAT zostanie wykazany jako koszty kwalifikowalne.

Zgodnie z Rozporządzeniem MRiRW w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania „Odnowa i rozwój wsi” objętego PROW w latach 2007-2013 pomoc nie obejmuje podatku VAT, jeżeli możliwe jest jego odzyskanie, w przypadku braku takiej możliwości VAT jest kosztem kwalifikowalnym, czyli możliwym do współfinansowania z E.

Parafia nie jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT, nie składa deklaracji VAT-7. Realizacja przedmiotowego projektu nie jest związana z wykonywaniem przez Parafię czynności opodatkowanych podatkiem VAT. W Parafii prowadzona jest jedynie działalność duszpasterska.

Wyremontowany obiekt - kościół stanowiący własność Parafii, jest ogólnodostępny i nie będzie wykorzystywany do żadnych czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Konieczność interpretacji w przedmiotowej sprawie jest wymagana przez Urząd Marszałkowski, w celu uznania podatku VAT od wykonanych robót za koszt kwalifikowalny.

W świetle powyższych faktów Strona uważa, że Parafii nie przysługuje prawo odzyskania podatku VAT poniesionego na pokrycie kosztów zadania pn. „Remont dachu Kościoła wraz z wymianą pokrycia dachowego”.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Parafia ma możliwość odzyskania podatku VAT poniesionego na pokrycie kosztów zadania pn. „Remont dachu Kościoła wraz z wymianą pokrycia dachowego?”

Zdaniem Wnioskodawcy:

Parafia nie ma prawa do odzyskania podatku VAT.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów usług, Parafia nie jest podatnikiem podatku VAT i nie figuruje w ewidencji podatników podatku VAT.

Parafia nie wykonuje czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Jak wynika z powyższego, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, w związku z nabyciem których podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikowi w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych wskazanych powyżej, tj. m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, a także niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy o VAT.

Według art. 88 ust. 4 cyt. ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

W świetle powyższych faktów Strona uważa, że Parafii nie przysługuje prawo do odzyskania podatku VAT poniesionego na pokrycie kosztów zadania pn. „Remont dachu Kościoła wraz z wymianą pokrycia dachowego”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

W myśl art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7 (przypadek ten nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie).

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, w związku z nabyciem których podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego przez podmiot niebędący czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT oraz podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku i niepodlegających temu podatkowi.

Z art. 87 ust. 1 ustawy wynika, że w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2-6 ustawy.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że w dniu 30 kwietnia 2013 r. Parafia złożyła do Urzędu Marszałkowskiego wniosek o przyznanie pomocy w ramach Działania 413 „Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju” dla operacji, które odpowiadają warunkom przyznania pomocy w ramach działania „Odnowa i Rozwój Wsi” objętego PROW 2007-2013, na realizację operacji pn. „Remont dachu Kościoła wraz z wymianą pokrycia dachowego”. Przedsięwzięcie jest w trakcie realizacji.

Parafia nie jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT, nie składa deklaracji VAT-7. Realizacja omawianego projektu nie jest związana z wykonywaniem przez Parafię czynności opodatkowanych podatkiem VAT. W Parafii prowadzona jest jedynie działalność duszpasterska.

Wyremontowany obiekt - kościół stanowiący własność Parafii, jest ogólnodostępny i nie będzie wykorzystywany do żadnych czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Z uwagi na wskazany wyżej przepis art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz przedstawione we wniosku okoliczności zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie nie zostały spełnione podstawowe warunki uprawniające Wnioskodawcę do odliczenia podatku od towarów i usług zawartego w fakturach dokumentujących wydatki poniesione w ramach realizowanego zadania - brak związku dokonanych zakupów ze sprzedażą opodatkowaną. Parafia nie składa deklaracji VAT-7, nie jest czynnym zrejestrowanym podatnikiem podatku VAT, a dokonane zakupy w ramach realizowanego projektu nie będą związane z wykonywaniem przez Parafię czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Z uwagi na powyższe okoliczności Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących dokonywane zakupy w związku z realizacją zadania pn. „Remont dachu Kościoła wraz z wymianą pokrycia dachowego” w ramach Działania 413 „Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju” dla operacji, które odpowiadają warunkom przyznania pomocy w ramach działania „Odnowa i Rozwój Wsi” objętego PROW w latach 2007-2013. Tym samym Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało również prawo do zwrotu podatku VAT z tego tytułu, w trybie art. 87 ustawy o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.