Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.513.2017.3.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-01-09
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dotyczących inwestycji pn. „Budowa boiska wielofunkcyjnego ze sztuczną nawierzchnią (…)”.
Słowa kluczowe: inwestycje; obiekt-obiekt sportowy; odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 26 października 2017 r. (data wpływu 30 października 2017 r.) uzupełnionym pismami z dnia 8 grudnia 2017 r. (data wpływu 8 grudnia 2017 r.) oraz z dnia 8 grudnia 2017 r. (data wpływu 21 grudnia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dotyczących inwestycji pn. „Budowa boiska wielofunkcyjnego ze sztuczną nawierzchnią (…)” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 października 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dotyczących inwestycji pn. „Budowa boiska wielofunkcyjnego ze sztuczną nawierzchnią (…)”. Wniosek został uzupełniony pismami z dnia 8 grudnia 2017 r. (data wpływu 8 grudnia 2017 r.) oraz z dnia 8 grudnia 2017 r. (data wpływu 21 grudnia 2017 r.), poprzez doprecyzowanie opisu sprawy oraz podpis pod uzupełnieniem.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Zrealizował on projekt pn. „Budowa boiska wielofunkcyjnego ze sztuczną nawierzchnią (…)” w ramach Działania 19 PROW na lata 2014-2020 „Wsparcie dla rozwoju lokalnego w ramach inicjatywy LEADER”: – Poddziałanie 19.2 Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność.

W wyniku realizacji projektu została wybudowana niekomercyjna infrastruktura – boisko wielofunkcyjne ze sztuczną nawierzchnią (…).

Nowopowstała inwestycja oraz zagospodarowany teren będą służyły uczniom szkoły oraz wszystkim mieszkańcom wsi. Obiekt będzie ogólnodostępny i bezpłatny.

W grudniu 2017 r. Wnioskodawca planuje złożyć wniosek o płatność rozliczający ww. projekt. Podatek VAT Wnioskodawca planuje ująć jako koszty kwalifikowalne projektu.

W złożonym uzupełnieniu wskazano, że inwestycja jest realizowana z zadań własnych gminy zgodnie z ustawą o samorządzie gminnym z dnia 8 marca 1990 r. rozdział 2, art. 7 ust. 1 pkt 10 i 9 (Dz. U. 1190, nr 16, poz. 95).

Powstałe boisko sportowe o wymiarach 19,00 x 36,50 m zawiera: boisko do piłki nożnej o wymiarach 16,00 x 32,00 m, boisko do gry w koszykówkę (2 pola) o wymiarach 16,00 x 16,00 m oraz boisko do gry w siatkówkę o wymiarach 9,00 x 18,00 m. Powierzchnia całego boiska brutto wynosi 693,5 m2. Obiekt jest wyposażony w 2 bramki w wymiarach 3 x 2 m, 4 kosze do koszykówki oraz piłkochwyty o wysokości 6 m oraz ławkę o podstawie betonowej z drewnianym siedziskiem. Zakres prac obejmował wykonanie ogrodzenia całego boiska w zależności od strony, o wysokości od 4 do 6 m, z systemowej siatki stalowej ocynkowanej, powlekanej PCV wraz z bramą wjazdową. Do bramy prowadzi utwardzony chodnik z kostki brukowej o wymiarach 5 x 2,5 m. Wykonane zostały również 2 słupy oświetleniowe o wysokości 10 m każdy. Na każdym ze słupów zostały zamontowane po 4 sztuki naświetlacza o mocy 400W każdy. Zamontowana została szafka sterująca oświetleniem.

Faktura dokumentująca wykonanie inwestycji zgodnie z umową zawartą pomiędzy wykonawcą a Wnioskodawcą została wystawiona na Wnioskodawcę.

Powstała w ramach inwestycji infrastruktura nie będzie wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dotyczących inwestycji pn. „Budowa boiska wielofunkcyjnego ze sztuczną nawierzchnią (…)” na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług nie będzie on uprawniony do odliczenia podatku naliczonego zawiązanego z realizacją inwestycji pn. „Budowa boiska wielofunkcyjnego ze sztuczną nawierzchnią (…)”, gdyż powstała w ramach inwestycji infrastruktura nie będzie miała związku z czynnościami opodatkowanymi.

Wnioskodawca nie będzie pobierał żadnych opłat za korzystanie z obiektu. Uczniowie pobliskiej szkoły będą korzystać z obiektu w ramach zajęć szkolnych, a poza zajęciami szkolnymi obiekt będzie ogólnodostępny i bezpłatny.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Zatem prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

W myśl art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z przedstawionego wyżej przepisu wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np.: czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1875, z późn. zm.) – gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast w myśl art. 6 ust. 1 ww. ustawy – do zakresu działania gminy należą wszelkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. w zakresie kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych (art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy o samorządzie gminnym).

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Zrealizował on projekt pn. „Budowa boiska wielofunkcyjnego ze sztuczną nawierzchnią (…)” w ramach Działania 19 PROW na lata 2014-2020 „Wsparcie dla rozwoju lokalnego w ramach inicjatywy LEADER” – Poddziałanie 19.2 Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność. Inwestycja jest realizowana w ramach zadań własnych gminy zgodnie z ustawą o samorządzie gminnym. W wyniku realizacji projektu została wybudowana niekomercyjna infrastruktura – boisko wielofunkcyjne ze sztuczną nawierzchnią. Faktura dokumentująca wykonanie inwestycji zgodnie z umową zawartą pomiędzy wykonawcą a Wnioskodawcą została wystawiona na Wnioskodawcę. Nowopowstała inwestycja oraz zagospodarowany teren będą służyły uczniom szkoły oraz wszystkim mieszkańcom wsi. Obiekt będzie ogólnodostępny i bezpłatny. Powstała w ramach inwestycji infrastruktura nie będzie wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Budowa boiska wielofunkcyjnego ze sztuczną nawierzchnią odbywa się w ramach władztwa publicznego i Wnioskodawca wykonując tą inwestycję działa jako organ administracji publicznej i może korzystać ze środków prawnych o charakterze władczym. W takim ujęciu Wnioskodawca bez wątpienia nie może być uznany za podatnika, gdyż realizuje on w tym zakresie zadania własne służące zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny. W omawianej sprawie związek taki nie występuje. Z okoliczności sprawy wynika bowiem, że Wnioskodawca dokonał budowy boiska wielofunkcyjnego ze sztuczną nawierzchnią w ramach zadań własnych, zatem w tym zakresie działał w ramach reżimu publicznoprawnego. Tym samym w analizowanym przypadku Wnioskodawca nie poniósł wydatków w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a tym samym nabywając towary i usługi nie działał w charakterze podatnika podatku VAT. Zatem, w omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie są spełnione, a Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją przedmiotowej inwestycji.

Podsumowując Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dotyczących inwestycji pn. „Budowa boiska wielofunkcyjnego ze sztuczną nawierzchnią (…)”. Powyższe wynika z tego, że w analizowanym przypadku nie są spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego, tj. Wnioskodawca nie działa jako podatnik VAT, a wydatki związane z realizacją inwestycji nie służą do wykonywania czynności opodatkowanych tym podatkiem.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.