Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.183.2025.1.DS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-27
Teza: Ustalenie, czy nieodpłatne przekazanie kontrahentom; nabywcom towarów Wnioskodawcy przeznaczonych do
dalszej odsprzedaży, w związku z działalnością gospodarczą
Wnioskodawcy podlega opodatkowaniu VAT
Słowa kluczowe: meble
świadczenie-nieodpłatne świadczenie usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Nieodpłatne świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 2-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych zdarzenia
    przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 20 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia, czy
    nieodpłatne przekazanie kontrahentom drewnianych/metalowych stojaków, plansz, szaf
    ekspozycyjnych, banerów, boksów ekspozycyjnych przeznaczonych do wyeksponowania

    Państwa towaru, których cena nabycia/ jednostkowy koszt wytworzenia przekracza 100 zł,
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Uzupełnili go Państwo pismem z
    7 kwietnia 2025 r (wpływ 11 kwietnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) Spółka z o.o. (dalej: Spółka albo Wnioskodawca) jest osobą prawną, polskim
    rezydentem podatkowym dla celów podatku dochodowego od osób prawnych i czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT). Spółka należy do grupy kapitałowej (...).
    Spółka posiada siedzibę działalności na terytorium Polski oraz prowadzi działalność
    gospodarczą w zakresie między innymi (...).
    Z tego tytułu Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług. W ramach swojej działalności gospodarczej Wnioskodawca prowadzi (...).
    Odbiorcami sprzedawanych towarów są głównie podmioty będące dalszymi
    dystrybutorami branżowym posiadający własne placówki handlowe. Rynek, na jakim
    Wnioskodawca prowadzi sprzedaż towarów jest rynkiem konkurencyjnym, na którym
    różni dostawcy oferują zbliżone towary, zarówno wizualnie jak i pod względem cech
    użytkowych. Stąd też Wnioskodawca postanowił podjąć szereg działań w zakresie
    zwiększenia swojej sprzedaży, a tym samym przychodów opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług. Regułą jest, że branżowi dostawcy promują swoją ofertę poprzez
    ekspozycję konkretnych kolekcji, co pozwala zwizualizować i zweryfikować potrzeby
    klientów z ich oczekiwaniami. W sektorze wyrobów (...) jest darmowe wydawanie
    odbiorcom różnych elementów ekspozycji jednostkowej wyrobów poprzez przekazywanie
    plansz, mebli w formie ekspozytorów szafowych, zabudów stoisk w placówkach
    kontrahentów w postaci boksów, banerów, stojaków jedno i wieloelementowych.
    W ramach tych działań, Wnioskodawca planuje przekazać nieodpłatnie swoim odbiorcom
    specjalne drewniane lub metalowe stojaki wraz z (...) z Jego aktualnej oferty. Zadaniem
    wspomnianych stojaków/ekspozytorów w różnej formie ma być eksponowanie
    dostarczanego przez Wnioskodawcę towaru, tak aby podkreślić wszelkie walory
    sprzedawanych przez Niego (...) w zakresie (...). Stojaki z planszami wskazywać powinny
    parametry wyrobu w zakresie (...). Pozwala to dodatkowo zweryfikować techniczne dane
    wyrobu pod kątem ich używalności i potrzeb klienta. Dodatkowym celem przekazania
    odbiorcom ww. stojaków, szaf, czy wykonanie boksów jest zagwarantowanie jak
    najbardziej estetycznego zaprezentowania towaru potencjalnym dalszym kupującym, a
    tym samym zwiększenie sprzedaży (...) dostarczanych na rynek przez Wnioskodawcę. (...)
    są towarem, którego właściwe zaprezentowanie potencjalnemu klientowi jest niezbędne –
    konieczne jest zapewnienie odpowiedniego (...).
    Stojaki, czy inne elementy wizualizujące towary Wnioskodawcy powinny być przekazywane
    nieodpłatnie kontrahentom – ale odbiorcami rzeczywistymi są sami kontrahenci bądź ich
    klienci, a otrzymujący je podmioty winni wyeksponować je we własnych placówkach do
    czasu zmiany kolekcji czy oferty, z reguły trwa to kilka miesięcy do 1 roku, czasem dłużej.
    Przedmioty te, jak wskazuje praktyka innych podmiotów, są przekazywane na ograniczony
    czas, bez żadnych umów czy innych sformalizowanych działań, dowodami RW, ale ich ilość
    jest zależna od ilości i rodzaju towaru dostarczanego do danego kontrahenta.
    Specyfika ekspozycji nie pozwala na inne niż wskazane użytkowanie przekazywanych
    przedmiotów, a ich wartość użytkowa jest bardzo ograniczona i nie stanowi, zdaniem
    Wnioskodawcy, wartości konsumpcyjnej.
    Wartość jednostkowa (nabycia lub koszt wytworzenia) przekazywanych stojaków
    /ekspozytorów przewyższa wartość 100 zł, czasami sięga nawet kilku tysięcy złotych – przy
    czym pełnią one jedynie funkcję informacyjną w zakresie, w jakim prezentują właściwości

    towaru sprzedawanego przez Wnioskodawcę. Co więcej, ich zastosowanie przez
    kontrahentów ma na celu dotarcie do potencjalnych klientów i przedstawienie im w jak
    najlepszy sposób oferty sprzedaży towarów, które nadają się do konsumpcji w rozumieniu
    ustawy o podatku od towarów i usług.
    Z perspektywy osoby otrzymującej wspominane stojaki drewniane/metalowe na (...) nie
    mają one żadnej dodatkowej wartości użytkowej poza tą, dla jakiej są wykonane, nie
    stanowią także prezentów i nie mogą zostać uznane za próbki, nie mogą być dalej
    odsprzedane, winny być wykorzystane przez kontrahenta, którego dostawca zobowiązuje
    do wymiany ekspozycji wraz z wprowadzaniem nowych towarów do sprzedaży i
    wycofywaniem towarów nie rotujących sprzedaż. Kontrahent nie może bowiem w
    dowolny sposób dysponować stojakami należącymi do Wnioskodawcy, a oddanymi
    kontrahentowi jedynie do używania, nie może także zatrzymać dla siebie owych stojaków
    w razie zgłoszenia przez Wnioskodawcę żądania ich zwrotu, ani też wystawić na nich
    innych towarów, za wyjątkiem normalnego zużycia lub montażu innych własnych towarów
    Wnioskodawcy, jeżeli jest to technicznie i ekonomicznie uzasadnione.
    Nadto, w ocenie Wnioskodawcy, przekazywane stojaki służące eksponowaniu (...) można
    zaliczyć do materiałów promocyjnych i reklamowych, gdyż ich celem jest przekazanie
    potencjalnym odbiorcom informacji o cechach sprzedawanych towarów oraz
    zaprezentowanie ich wszelkich walorów, w sposób mogący zachęcić odbiorów do zakupu.
    Co zatem istotne:
    1. Generalnie Spółka żąda zwrotu towarów takich jak drewniane/metalowe stojaki,
    plansze, szafy ekspozycyjne, banery, boksy ekspozycyjne od kontrahentów po
    zakończeniu współpracy. Niekiedy powyższe towary reklamowe są na tyle zniszczone,
    uszkodzone, że nie nadają się do dalszego wykorzystania – wtedy jest sporządzony
    protokół wycofania środków z obrotu. Niekiedy ww. materiały są oddawane do
    naprawy producentowi towaru i powtórnie wykorzystywane przez tego albo innego
    dystrybutora (...). Żywotność tegoż towaru jest niska, gdyż w czasie przeglądania przez
    klientów (...) – bardzo często wystawowe elementy ulegają uszkodzeniu, poluzowaniu,
    oderwaniu się od elementów obrotowych i dla bezpieczeństwa Klientów są wycofywane
    albo oddawane do naprawy.
    2. Kontrahent nie ma prawa wykorzystywać materiałów reklamowych Wnioskodawcy do
    eksponowania produktów innych producentów. W przypadku, jeśli takowy fakt będzie
    miał miejsce wówczas kontrahent będzie musiał zapłacić karę umowną na rzecz Spółki,
    a nadto Spółka będzie mogła dochodzić odszkodowania i rozwiązać umowę
    dystrybucyjną z kontrahentem.
    3. Spółka sama wytwarza części towaru zaś pozostałą część towaru kupuje od innych
    producentów. Od kwoty zakupu ww. towarów albo części do ich produkcji obniża
    podatek należny o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia towaru.
    4. Na przekazywanych towarach reklamowych, co do zasady jest logo oraz hasło
    reklamowe podatnika – Spółki, która jest producentem (...).
    5. Przekazanie towaru jest związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, gdyż na
    stojakach, meblach, boksach jest wystawiany towar W celach reklamowych i
    marketingowych – dystrybuowany przez Spółkę, gdzie w sklepach znajduje się podobny
    towar, ale innych producentów, często nie okazywany za pomocą ww. mebli
    sklepowych. W punktach handlowych, gdzie ta ekspozycja jest wykonywana sprzedaż
    towarów dystrybuowanych przez Wnioskodawcę wzrasta co najmniej o 200% wedle
    prowadzonych statystyk przez dział marketingu. Nadto, wyposażenie punktu
    handlowego w specjalistyczne meble przez Spółkę powoduje, że punkt handlowy
    ogranicza eksponowanie towarów konkurencji, gdyż nie może eksponować towarów
    konkurencji na meblach wystawowych Spółki. Nadto, zmiana kolekcji (...) która

    występuje dość często np. dwa razy do roku powoduje automatycznie konieczność
    wymiany stojaków – ich powrót do zakładu w (...), zmianę eksponowanego towaru,
    który musi być stabilnie przyczepiony do podłoża oraz często ułożony w
    charakterystyczny sposób zgodnie z (...). Klient nie ponosi z tego tytułu żadnych
    kosztów. Koszt przekazania ww. towaru (mebli, stojaków, banerów, plansz, boksów)
    pozwala zachować wysoki poziom sprzedaży (...), które są reklamowane w punktach
    handlowych Klienta.
    6. W sektorze wyrobów (...) praktyką jest darmowe wydawanie odbiorcom różnych
    elementów ekspozycji jednostkowej wyrobów poprzez przekazywanie plansz, mebli w
    formie ekspozytorów szafowych, zabudów stoisk w placówkach kontrahentów w
    postaci boksów, banerów, stojaków jedno i wieloelementowych. W ramach tych działań,
    Wnioskodawca planuje przekazać nieodpłatnie swoim odbiorcom specjalne drewniane
    lub metalowe stojaki, plansze, meble, zabudowy stoisk, boksy, banery. Ww. elementy
    będą i są oznaczone logiem firmy (...) i wedle treści porozumień między Wnioskodawcą
    a Klientem, mogą byś eksponowane na ww. rzeczach tylko towar Wnioskodawcy, zaś po
    zakończeniu współpracy, co do zasady materiały reklamowe powinny być zwracane na
    rzecz Spółki. Wszędzie tam – w treści wniosku – gdzie jest mowa o stojakach, rozumie
    autor interpretacji także inny materiał reklamowy np. meble wystawiennicze, banery,
    plansze, szafy wystawiennicze, boksy wybudowane z towaru Wnioskodawcy np. (...)
    dystrybuowanego towaru przez Spółkę, gdzie wartość jednostkowa ww. towarów
    przekracza kwotę 100 zł.
    7. Z uwagi na fakt, że wydatki na zakup/produkcję materiałów reklamowych są
    udokumentowane otrzymaną fakturą, na podstawie której u sprzedawcy powstał
    obowiązek podatkowy, a nabyte towary są przez Spółkę wykorzystywane w związku z
    wykonywaniem czynności opodatkowanych, to, zdaniem Wnioskodawcy, Spółce
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego z faktur dokumentujących zakup materiałów reklamowych będących
    przedmiotem niniejszej interpretacji.
    8. Na podkreślenie zasługuje również fakt, że wydawane materiały reklamowe nie
    stanowią również próbek w rozumieniu art. 7 ust. 7 ustawy o VAT, w związku z czym,
    Spółka nie prowadzi w odniesieniu do omawianych towarów ewidencji, o której mowa
    w art. 7 ust. 4 pkt 1 ustawy.
    Celem uzupełnienia wskazują Państwo nadto, iż w związku z nieodpłatnym przekazaniem
    kontrahentom towarów w postaci drewnianych/metalowych stojaków, plansz, szaf
    ekspozycyjnych, banerów, boksów ekspozycyjnych – kontrahenci nie mają prawa do
    rozporządzania tymi towarami jak właściciel. Nie mogą ich zbyć (np. darować, oddać w
    najem albo do bezpłatnego korzystania). Są zobowiązani rozliczyć się ze Spółką (dostawcą
    (...)). Ww. meble ekspozycyjne podlegają rocznej inwentaryzacji u Klienta – Spółka posiada
    potwierdzenie stanów i stara się ww. stany uzgadniać. Meble uszkodzone, zniszczone są
    odbierane przez Spółkę od Kontrahenta i utylizowane albo naprawiane. Poza tym,
    Kontrahent nie ma prawa do używania ww. mebli przez eksponowanie towarów innych
    producentów (...) niż towary sprzedawane przez Spółkę.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 7 kwietnia 2025 r.)
    Czy w obecnie obowiązującym stanie prawnym, nieodpłatne przekazanie kontrahentom
    nabywcom towarów Wnioskodawcy przeznaczonych do dalszej odsprzedaży, w związku z
    działalnością gospodarczą Wnioskodawcy w postaci drewnianych/metalowych stojaków,
    plansz, szaf ekspozycyjnych, banerów, boksów ekspozycyjnych przeznaczonych do
    wyeksponowania towaru sprzedawanego przez Wnioskodawcę, których cena nabycia

    /jednostkowy koszt wytworzenia przekracza 100 zł, podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, czy też stanowi nieodpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8
    ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie wyrażone w piśmie z 7 kwietnia 2025 r.)
    Zdaniem Wnioskodawcy, przedstawione w opisie stanu faktycznego nieodpłatne
    przekazanie kontrahentom – nabywcom towarów Wnioskodawcy przeznaczonych do
    dalszej odsprzedaży, w związku z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy w postaci
    drewnianych/metalowych stojaków, plansz, szaf ekspozycyjnych, banerów, boksów
    ekspozycyjnych przeznaczonych do wyeksponowania towaru sprzedawanego przez
    Wnioskodawcę, których cena nabycia/jednostkowy koszt wytworzenia przekracza 100 zł,
    stanowi nieodpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem” podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach –
    rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Z kolei, stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów
    należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:
    a) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
    tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
    spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
    członków stowarzyszenia,
    b) wszelkie inne darowizny
    – jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
    wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Z art. 7 ust. 3 ustawy, wynika, że przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych
    prezentów o małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z
    działalnością gospodarczą podatnika.
    Natomiast art. 7 ust. 4 ustawy, stanowi, że przez prezenty o małej wartości, o których
    mowa ust. 3, rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:
    1) o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 zł (bez podatku),
    jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób,
    2) których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa
    cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt
    wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 20 zł.
    Zgodnie z art. 7 ust. 7 ustawy, przez próbkę, o której mowa w ust. 3, rozumie się
    identyfikowalne jako próbka egzemplarz towaru lub jego niewielką ilość, które pozwalają
    na ocenę cech i właściwości towaru w jego końcowej postaci, przy czym ich przekazanie
    (wręczenie) przez podatnika:
    1) ma na celu promocję tego towaru oraz

    2) nie służy zasadniczo zaspokojeniu potrzeb odbiorcy końcowego w zakresie danego
    towaru, chyba że zaspokojenie potrzeb tego odbiorcy jest nieodłącznym elementem
    promocji tego towaru i ma skłaniać tego odbiorcę do zakupu promowanego towaru.
    Należy podkreślić, że opodatkowane jest przekazanie, w wyniku którego dochodzi do
    przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel.
    Postanowienia art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, odnoszące się do kwestii nieodpłatnego
    przekazania są uzupełnieniem podstawowej regulacji dotyczącej dostawy towarów, czyli
    art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, który mówi, że opodatkowaniu podlega każda czynność
    stanowiąca przeniesienie prawa do rozporządzenia towarami jak właściciel.
    Natomiast w świetle art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
    jakiej dokonano czynności prawnej,
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
    czynności lub sytuacji,
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
    działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy rozumieć
    przede wszystkim określone zachowanie się podatnika na rzecz innego podmiotu, które
    wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu
    będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę. Przy
    czym, o ile dane zachowanie podatnika mieści się w ustawowej definicji świadczenia usług,
    to – co do zasady – niezbędnym elementem do uznania tego zachowania za czynność
    podlegającą opodatkowaniu jest spełnienie przesłanki odpłatności (wynagrodzenie za
    usługę). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że
    ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą
    będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument,
    odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    Podkreślić należy, że w ściśle określonych przypadkach, również nieodpłatne świadczenie
    usług należy uznać za spełniające definicję odpłatnego świadczenia usług, które na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W myśl art. 8 ust. 2 ustawy, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
    1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż
    działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych
    podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników,
    udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów
    stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi
    przysługiwało, w całości łub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub
    ich części składowych,
    2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym
    byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i
    ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków
    stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż
    działalność gospodarcza podatnika.

    Nieodpłatne świadczenie usług – co do zasady – nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    VAT, za wyjątkiem ściśle określonych sytuacji, wskazanych m.in. w art. 8 ust. 2 ustawy. Z
    przywołanego wyżej przepisu wynika, że w przypadku świadczenia usług, nieodpłatne
    świadczenie usług będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT kiedy wykonywane
    będzie na cele osobiste podatnika. Opodatkowaniu podatkiem VAT podlegało będzie
    również wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność
    gospodarcza podatnika.
    Przepis art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy, wskazuje, że opodatkowaniu jako odpłatne świadczenie
    usług, podlega użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów
    innych niż działalność gospodarcza (w tym w szczególności m.in. do celów osobistych
    podatnika lub jego pracowników), jeżeli przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku
    VAT naliczonego, w całości lub w części, przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych
    towarów lub ich części składowych. Tylko łączne zaistnienie ww. przesłanek umożliwia
    objęcie zakresem opodatkowania VAT usług świadczonych nieodpłatnie.
    Analizując natomiast treść art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, należy zauważyć, że dla ustalenia, czy
    konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy cytowanego
    przepisu istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie
    wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka
    uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające
    opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od
    konkretnych okoliczności, jakie w danej sprawie występują.
    Przez usługi związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, należy rozumieć te usługi, które
    są wykonywane nieodpłatnie w związku z potrzebami prowadzonej działalności
    gospodarczej podatnika, potrzebami związanymi z funkcjonowaniem prowadzonego
    przedsiębiorstwa. W tym więc aspekcie winny być rozpatrywane działania podejmowane
    przez dany podmiot.
    Natomiast, za usługi świadczone do celów innych niż działalność gospodarcza należy
    uznać wszelkie usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami
    prowadzonej działalności gospodarczej. Niedopełnienie któregokolwiek z warunków
    określonych w art. 8 ust. 2 ustawy, jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako
    niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Przepisy ustawy formułują zatem zasadę, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług podlega, co do zasady, odpłatne świadczenie usług, a nieodpłatne ich świadczenie
    traktuje się jako odpłatne w przypadkach określonych w ww. art. 8 ust. 2 ustawy.
    Dla stwierdzenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu
    na mocy cytowanego wyżej art. 8 ust. 2 ustawy, istotne jest ustalenie celu takiego
    świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie będzie się wpisywało w cel prowadzonej
    działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za
    odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona.
    Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności jakie w danej
    sprawie występują.
    Zatem, aby nieodpłatne świadczenie uznać za odpłatne świadczenie usług, tj. za
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być ono świadczone na cele inne niż
    działalność gospodarcza podatnika. Opodatkowaniu podlegają te nieodpłatne usługi,
    które nie mają związku z prowadzoną działalnością. Przez świadczenie usług
    niezwiązanych z prowadzeniem przedsiębiorstwa należy rozumieć takie świadczenie
    usług, które odbywa się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności.
    Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT). Prowadzi
    działalność gospodarczą między innymi w zakresie produkcji oraz zakupu m.in. banerów,
    stojaków, mebli ekspozycyjnych w celu ich przekazywania kontrahentom spółek z grupy

    oraz hurtową i detaliczną sprzedaż towarów takich jak (...) i (...). Odbiorcami
    sprzedawanych towarów są głównie podmioty będące dalszymi dystrybutorami
    branżowymi posiadający własne placówki handlowe. Wnioskodawca planuje przekazać
    nieodpłatnie swoim odbiorcom specjalne drewniane lub metalowe stojaki wraz z (...) z
    aktualnej oferty. Zadaniem stojaków/ekspozytorów w różnej formie ma być eksponowanie
    dostarczanego przez Wnioskodawcę towaru tak, aby podkreślić wszelkie walory
    sprzedawanych (...) w zakresie (...). Dodatkowym celem przekazania odbiorcom ww.
    stojaków, szaf, czy wykonanie boksów jest zagwarantowanie jak najbardziej estetycznego
    zaprezentowania towaru potencjalnym dalszym kupującym, a tym samym zwiększenie
    sprzedaży (...) dostarczanych przez Wnioskodawcę na rynek. Wartość jednostkowa
    (nabycia lub koszt wytworzenia) przekazywanych stojaków/ekspozytorów przewyższa
    wartość 100 zł, czasami sięga nawet kilku tysięcy złotych – przy czym pełnią one jedynie
    funkcję informacyjną w zakresie, w jakim prezentują właściwości towaru sprzedawanego
    przez Wnioskodawcę. Z perspektywy osoby otrzymującej stojaki drewniane/ metalowe na
    (...)nie mają żadnej dodatkowej wartości użytkowej poza tą, dla jakiej są wykonane, nie
    stanowią także prezentów i nie mogą zostać uznane za próbki, nie mogą być dalej
    odsprzedane. W związku z nieodpłatnym przekazaniem kontrahentom towarów w postaci
    drewnianych/metalowych stojaków, plansz, szaf ekspozycyjnych, banerów, boksów
    ekspozycyjnych – kontrahenci nie mają prawa do rozporządzania tymi towarami jak
    właściciel. Kontrahent nie może w dowolny sposób dysponować stojakami należącymi do
    Państwa, a oddanymi kontrahentowi jedynie do używania. Nie może ich zbyć (np.
    darować, sprzedać, oddać w najem albo do bezpłatnego korzystania). Jest zobowiązany
    rozliczyć się z Wnioskodawcą. Ww. meble ekspozycyjne podlegają rocznej inwentaryzacji u
    Klienta – Wnioskodawca posiada potwierdzenie stanów i starają się ww. stany uzgadniać.
    Meble uszkodzone, zniszczone są odbierane przez Wnioskodawcę od kontrahenta i
    utylizowane albo naprawiane. Kontrahent nie ma prawa do używania ww. mebli przez
    eksponowania towarów innych producentów (...). W przypadku, jeśli takowy fakt będzie
    miał miejsce wówczas kontrahent będzie musiał zapłacić karę umowną na rzecz
    Wnioskodawcy, ponadto Wnioskodawca może dochodzić odszkodowania i rozwiązać
    umowę dystrybucyjną z kontrahentem. Przekazanie towaru jest związane z prowadzoną
    działalnością gospodarczą. W punktach handlowych, gdzie jest wykonywana ekspozycja,
    sprzedaż towarów dystrybuowanych przez Państwa wzrasta co najmniej o 200%. Zmiana
    kolekcji (...) powoduje konieczność wymiany stojaków, tj. zmianę eksponowanego towaru,
    zgodnie z zaleceniami (...). Klient nie ponosi z tego tytułu żadnych kosztów.
    Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia, czy nieodpłatne przekazanie kontrahentom
    – nabywcom towarów przeznaczonych do dalszej odsprzedaży, w związku z działalnością
    gospodarczą Wnioskodawcy, w postaci drewnianych/metalowych stojaków, plansz, szaf
    ekspozycyjnych, banerów, boksów ekspozycyjnych przeznaczonych do wyeksponowania
    towaru sprzedawanego przez Wnioskodawcę, których cena nabycia/jednostkowy koszt
    wytworzenia przekracza 100 zł, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    czy też stanowi nieodpłatne świadczenie usług, o których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 2
    ustawy i jako takie nie podlega opodatkowaniu.
    Odnosząc przedstawiony powyżej stan prawny do przedstawionego opisu sprawy, w
    pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że w sprawie ma zastosowania art. 8 ust. 2
    ustawy, bowiem Kontrahent nie może w dowolny sposób dysponować stojakami
    należącymi do Wnioskodawcy, a oddanymi kontrahentowi jedynie do używania, nie może
    także zatrzymać dla siebie owych stojaków w razie zgłoszenia przez Wnioskodawcę
    żądania ich zwrotu. W związku z nieodpłatnym przekazaniem kontrahentom towarów w
    postaci drewnianych/metalowych stojaków, plansz, szaf ekspozycyjnych, banerów,
    boksów ekspozycyjnych – kontrahenci nie mają prawa do rozporządzania tymi towarami
    jak właściciel, nie mogą ich zbyć (np. darować, sprzedać, oddać w najem albo do
    bezpłatnego korzystania), są zobowiązani rozliczyć się z Wnioskodawcą. Kontrahent nie

    ma prawa do używania ww. mebli przez eksponowania towarów innych producentów (...)
    niż towary sprzedawane przez Wnioskodawcę.
    Z powyższego wynika, że przekazując drewniane/metalowe stojaki, plansze, szafy
    ekspozycyjne, banery, boksy ekspozycyjne kontrahentom, nie przekazują im Państwo
    prawa do rozporządzania nimi jak właściciel, a jedynie oddają do używania. W
    konsekwencji, w rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z nieodpłatną usługą
    udostępniania kontrahentom drewnianych metalowych stojaków, plansz, szaf
    ekspozycyjnych, banerów, boksów ekspozycyjnych w celach reklamowych towarów
    należących do Wnioskodawcy. Eksponowane na udostępnianych drewnianych
    metalowych stojakach, planszach, szafach ekspozycyjnych, banerach, boksach
    ekspozycyjne (...) prezentują wszelkie ich walory w sposób mogący zachęcić odbiorców do
    zakupu. Na przekazywanych towarach reklamowych, co do zasady jest logo oraz hasło
    reklamowe podatnika – Spółki, która jest producentem (...) i innych (...). Tym samym,
    opisana powyżej usługa ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą
    przedsiębiorstwa, jego potrzebami i ma na celu przyniesienie korzyści działalności
    prowadzonej przez Wnioskodawcę. W punktach handlowych, gdzie jest wykonywana
    ekspozycja sprzedaż towarów dystrybuowanych przez Wnioskodawcę wzrasta co najmniej
    o 200%.
    Wnioskodawca nadto żąda zwrotu towarów takich jak drewniane/metalowe stojaki,
    plansze, szafy ekspozycyjne, banery, boksy ekspozycyjne od kontrahentów po
    zakończeniu współpracy. Niekiedy powyższe towary reklamowe są na tyle zniszczone,
    uszkodzone, że nie nadają się do dalszego wykorzystania – wtedy jest sporządzony
    protokół wycofania środków z obrotu.
    Z uwagi na powyższe okoliczności oraz stan prawny, w niniejszej sprawie, należy uznać, że
    nieodpłatne przekazanie przez Wnioskodawcę do używania na rzecz kontrahentów
    drewnianych/ metalowych stojaków, plansz, szaf ekspozycyjnych, banerów, boksów
    ekspozycyjnych, na których co do zasady jest logo oraz hasło reklamowe podatnika –
    Spółki, która jest producentem (...), które po zakończeniu współpracy będą zwracane do
    Wnioskodawcy, stanowi świadczenie usług, które będzie związane z prowadzoną
    działalnością gospodarczą Spółki tzn., co będzie miało wpływ na sprzedaż Spółki, Jej
    wizerunek, generowane zyski. Zatem należy uznać, że czynność ta jest dokonywana na
    cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą Spółki.
    Wobec tego, nieodpłatne przekazanie przez Wnioskodawcę na rzecz kontrahentów ww.
    towarów, które po zakończeniu współpracy będą zwracane, należy traktować jako
    nieodpłatne świadczenie usług, o których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT.
    Podsumowując, czynność nieodpłatnego przekazanie kontrahentom (nabywcom towarów
    przeznaczonych do dalszej odsprzedaży, w związku z działalnością gospodarczą
    Wnioskodawcy) w postaci drewnianych/metalowych stojaków, plansz, szaf
    ekspozycyjnych, banerów, boksów ekspozycyjnych przeznaczonych do wyeksponowania
    towaru sprzedawanego przez Wnioskodawcę, których cena nabycia/jednostkowy koszt
    wytworzenia przekracza 100 zł, ze względu na fakt, że czynność ta jest dokonywana na
    cele związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Z kolei, stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
      przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego
      przedsiębiorstwa, w szczególności:
      a) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego
        pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców,
        akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów
        stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
      b) wszelkie inne darowizny
      – jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
      wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Z treści art. 7 ust. 3 ustawy wynika, że:
      Przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych prezentów o małej wartości i
      próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą
      podatnika.
    Natomiast art. 7 ust. 4 ustawy stanowi, że:
      Przez prezenty o małej wartości, o których mowa w ust. 3, rozumie się przekazywane
      przez podatnika jednej osobie towary:
      1) o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 zł (bez
        podatku), jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie
        tożsamości tych osób;
      2) których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli
        jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia,
        jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru,
        nie przekraczają 20 zł.
    Zgodnie z art. 7 ust. 7 ustawy:
      Przez próbkę, o której mowa w ust. 3, rozumie się identyfikowalne jako próbka
      egzemplarz towaru lub jego niewielką ilość, które pozwalają na ocenę cech i
      właściwości towaru w jego końcowej postaci, przy czym ich przekazanie (wręczenie)
      przez podatnika:
      1) ma na celu promocję tego towaru oraz
      2) nie służy zasadniczo zaspokojeniu potrzeb odbiorcy końcowego w zakresie danego
        towaru, chyba że zaspokojenie potrzeb tego odbiorcy jest nieodłącznym
        elementem promocji tego towaru i ma skłaniać tego odbiorcę do zakupu
        promowanego towaru.

    Należy podkreślić, że opodatkowane jest przekazanie, w wyniku którego dochodzi do
    przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel.
    Postanowienia art. 7 ust. 2 ustawy odnoszące się do kwestii nieodpłatnego przekazania są
    uzupełnieniem podstawowej regulacji dotyczącej dostawy towarów, czyli art. 7 ust. 1
    ustawy, który mówi, że opodatkowaniu podlega każda czynność stanowiąca przeniesienie
    prawa do rozporządzenia towarami jak właściciel.
    Natomiast, w świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy rozumieć
    przede wszystkim określone zachowanie się podatnika na rzecz innego podmiotu, które
    wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu
    będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę. Przy
    czym, o ile dane zachowanie podatnika mieści się w ustawowej definicji świadczenia usług,
    to – co do zasady – niezbędnym elementem do uznania tego zachowania za czynność
    podlegającą opodatkowaniu jest spełnienie przesłanki odpłatności (wynagrodzenie za
    usługę). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że
    ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą
    będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument,
    odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    Podkreślić należy, że w ściśle określonych przypadkach, również nieodpłatne świadczenie
    usług należy uznać za spełniające definicję odpłatnego świadczenia usług, które na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W myśl art. 8 ust. 2 ustawy:
      Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
      1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych
        niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów
        osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników,
        wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników,
        członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli
        podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
        podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
        wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
      2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników,
        w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
        spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
        członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do
        celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

    Nieodpłatne świadczenie usług – co do zasady – nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    VAT, za wyjątkiem ściśle określonych sytuacji, wskazanych m.in. w art. 8 ust. 2 ustawy. Z
    przywołanego wyżej przepisu wynika, że w przypadku świadczenia usług, nieodpłatne
    świadczenie usług będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT, kiedy wykonywane
    będzie na cele osobiste podatnika. Opodatkowaniu podatkiem VAT podlegało będzie
    również wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność
    gospodarcza podatnika.
    Przepis art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy wskazuje, że opodatkowaniu jako odpłatne świadczenie
    usług, podlega użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów
    innych niż działalność gospodarcza (w tym w szczególności m.in. do celów osobistych
    podatnika lub jego pracowników), jeżeli przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku
    VAT naliczonego, w całości lub w części, przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych
    towarów lub ich części składowych. Tylko łączne zaistnienie ww. przesłanek umożliwia
    objęcie zakresem opodatkowania VAT usług świadczonych nieodpłatnie.
    Analizując natomiast treść art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, należy zauważyć, że dla ustalenia, czy
    konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy cytowanego
    przepisu istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie
    wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka
    uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające
    opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od
    konkretnych okoliczności, jakie w danej sprawie występują.
    Przez usługi związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, należy rozumieć te usługi, które
    są wykonywane nieodpłatnie w związku z potrzebami prowadzonej działalności
    gospodarczej podatnika, potrzebami związanymi z funkcjonowaniem prowadzonego
    przedsiębiorstwa. W tym więc aspekcie winny być rozpatrywane działania podejmowane
    przez dany podmiot.
    Natomiast za usługi świadczone do celów innych niż działalność gospodarcza należy uznać
    wszelkie usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej
    działalności gospodarczej. Niedopełnienie któregokolwiek z warunków określonych w art.
    8 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy, jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako
    niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Przepisy ustawy formułują zatem zasadę, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług podlega, co do zasady, odpłatne świadczenie usług, a nieodpłatne ich świadczenie
    traktuje się jako odpłatne w przypadkach określonych w ww. art. 8 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy.
    Dla stwierdzenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu
    na mocy cytowanego wyżej art. 8 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy, istotne jest ustalenie celu takiego
    świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie będzie się wpisywało w cel prowadzonej
    działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za
    odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona.
    Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności jakie w danej
    sprawie występują.
    Zatem, aby nieodpłatne świadczenie uznać za odpłatne świadczenie usług, tj. za
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być ono świadczone na cele inne niż
    działalność gospodarcza podatnika. Opodatkowaniu podlegają te nieodpłatne usługi,
    które nie mają związku z prowadzoną działalnością. Przez świadczenie usług
    niezwiązanych z prowadzeniem przedsiębiorstwa należy rozumieć takie świadczenie
    usług, które odbywa się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności.
    Z opisu sprawy wynika, że:
    - są Państwo czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług,

    - prowadzą Państwo działalność gospodarczą między innymi w zakresie (...),
    - odbiorcami sprzedawanych towarów są głównie podmioty będące dalszymi
    dystrybutorami branżowymi posiadający własne placówki handlowe,
    - planują Państwo przekazać nieodpłatnie swoim odbiorcom specjalne drewniane lub
    metalowe stojaki wraz z (...),
    - zadaniem stojaków/ekspozytorów w różnej formie ma być eksponowanie dostarczanego
    przez Państwa towaru, tak aby podkreślić wszelkie walory sprzedawanych (...) w
    zakresie (...),
    - dodatkowym celem przekazania odbiorcom ww. stojaków, szaf czy wykonanie boksów
    jest zagwarantowanie jak najbardziej estetycznego zaprezentowania towaru
    potencjalnym dalszym kupującym, a tym samym zwiększenie sprzedaży (...)
    dostarczanych przez Państwa na rynek,
    - przekazywane stojaki/ekspozytory pełnią jedynie funkcję informacyjną w zakresie, w
    jakim prezentują właściwości towaru sprzedawanego przez Państwa,
    - z perspektywy osoby otrzymującej stojaki drewniane/metalowe na (...) nie mają żadnej
    dodatkowej wartości użytkowej poza tą dla jakiej są wykonane, nie stanowią także
    prezentów i nie mogą zostać uznane za próbki, nie mogą być dalej odsprzedane,
    - kontrahenci nie mają prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel,
    - kontrahent nie może w dowolny sposób dysponować stojakami należącymi do Państwa,
    a oddanymi kontrahentowi jedynie do używania, nie może ich zbyć (np. darować,
    sprzedać, oddać w najem albo do bezpłatnego korzystania). Jest zobowiązany rozliczyć
    się z Państwem,
    - meble ekspozycyjne podlegają rocznej inwentaryzacji u Klienta – posiadają Państwo
    potwierdzenie stanów i starają się ww. stany uzgadniać,
    - meble uszkodzone, zniszczone są odbierane przez Państwa od kontrahenta i utylizowane
    albo naprawiane,
    - kontrahent nie ma prawa do używania ww. mebli do eksponowania towarów innych
    producentów (...). W przypadku, jeśli taki fakt będzie miał miejsce wówczas kontrahent
    będzie musiał zapłacić karę umowną na rzecz Państwa, ponadto będą mogli Państwo
    dochodzić odszkodowania i rozwiązać umowę dystrybucyjną z kontrahentem,
    - przekazanie towaru jest związane z prowadzoną działalnością gospodarczą,
    - w punktach handlowych, gdzie jest wykonywana ekspozycja sprzedaż towarów
    dystrybuowanych przez Państwa wzrasta co najmniej o 200%,
    - zmiana kolekcji (...) powoduje konieczność wymiany stojaków, tj. zmianę eksponowanego
    towaru, ułożenie w zgodnie z zaleceniami (...) – Klient nie ponosi z tego tytułu żadnych
    kosztów.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy nieodpłatne przekazanie kontrahentom –
    nabywcom Państwa towarów przeznaczonych do dalszej odsprzedaży, w związku z
    Państwa działalnością gospodarczą, w postaci drewnianych/metalowych stojaków, plansz,
    szaf ekspozycyjnych, banerów, boksów ekspozycyjnych przeznaczonych do
    wyeksponowania towaru sprzedawanego przez Państwa, których cena nabycia
    /jednostkowy koszt wytworzenia przekracza 100 zł, podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    Odnosząc przedstawiony powyżej stan prawny do przedstawionego opisu sprawy, w
    pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że w sprawie nie ma zastosowania art. 7 ust. 2
    ustawy, bowiem – jak wskazali Państwo we wniosku – Kontrahent nie może w dowolny

    sposób dysponować stojakami należącymi do Państwa, a oddanymi kontrahentowi
    jedynie do używania, nie może także zatrzymać dla siebie stojaków w razie zgłoszenia
    przez Państwa żądania ich zwrotu. W związku z nieodpłatnym przekazaniem
    kontrahentom towarów w postaci drewnianych/metalowych stojaków, plansz, szaf
    ekspozycyjnych, banerów, boksów ekspozycyjnych – kontrahenci nie mają prawa do
    rozporządzania tymi towarami jak właściciel, nie mogą ich zbyć (np. darować, sprzedać,
    oddać w najem albo do bezpłatnego korzystania), są zobowiązani rozliczyć się z
    Państwem. Kontrahent nie ma prawa do używania ww. mebli do eksponowania Towarów
    innych producentów (...) niż Towary sprzedawane przez Państwa.
    Z powyższego wynika, że przekazując drewniane/metalowe stojaki, plansze, szafy
    ekspozycyjne, banery, boksy ekspozycyjne kontrahentom, nie przekazują im Państwo
    prawa do rozporządzania nimi jak właściciel, a jedynie oddają do używania. W
    konsekwencji w rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z nieodpłatną usługą
    udostępniania kontrahentom drewnianych/metalowych stojaków, plansz, szaf
    ekspozycyjnych, banerów, boksów ekspozycyjnych w celach reklamowych towarów
    należących do Państwa. Eksponowane na udostępnianych drewnianych/metalowych
    stojakach, planszach, szafach ekspozycyjnych, banerach, boksach ekspozycyjne (...)
    prezentują wszelkie ich walory w sposób mogący zachęcić odbiorców do zakupu. Na
    przekazywanych towarach reklamowych, co do zasady jest logo oraz hasło reklamowe
    podatnika – Spółki – która jest producentem (...).
    Tym samym, opisana powyżej usługa ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą
    przedsiębiorstwa, jego potrzebami i ma na celu przyniesienie korzyści Państwa
    działalności. W punktach handlowych, gdzie jest wykonywana ekspozycja sprzedaż
    towarów dystrybuowanych przez Państwa wzrasta co najmniej o 200%. Żądają Państwo
    zwrotu towarów takich jak: drewniane/stalowe stojaki, plansze, szafy ekspozycyjne,
    banery, boksy ekspozycyjne od kontrahentów po zakończeniu współpracy. Niekiedy
    powyższe towary reklamowe są na tyle zniszczone, uszkodzone, że nie nadają się do
    dalszego wykorzystania – wtedy jest sporządzony protokół wycofania środków z obrotu.
    Z uwagi na powyższe okoliczności oraz stan prawny, w przedmiotowej sprawie, należy
    uznać, że nieodpłatne przekazanie przez Państwa do używania na rzecz kontrahentów
    drewnianych/ metalowych stojaków, plansz, szaf ekspozycyjnych, banerów, boksów
    ekspozycyjnych, na których co do zasady jest logo oraz hasło reklamowe podatnika –
    Spółki – która jest producentem (...), które po zakończeniu współpracy będą zwracane do
    Państwa, stanowi świadczenie usług, które będzie związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą Spółki, tzn. jak Państwo wskazują we wniosku będzie miało wpływ na
    sprzedaż Spółki, Jej wizerunek, generowane zyski. Zatem należy uznać, że czynność ta jest
    dokonywana na cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą Spółki.
    Wobec tego, nieodpłatne przekazanie przez Państwa na rzecz kontrahentów ww.
    towarów, które po zakończeniu współpracy będą zwracane, należy traktować jako
    nieopłatne świadczenie usług, dokonywane na cele związane z prowadzoną przez Państwa
    działalnością gospodarczą, niepodlegające opodatkowaniu. Tym samym, przekazanie to
    nie będzie stanowić nieodpłatnego świadczenia usług zrównanego z odpłatnym
    świadczeniem usług, zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy. W konsekwencji, w
    rozpatrywanej sprawie te przepisy nie będą miały zastosowania.
    Podsumowanie
    Czynność nieodpłatnego przekazanie kontrahentom (nabywcom Państwa towarów
    przeznaczonych do dalszej odsprzedaży, w związku z Państwa działalnością gospodarczą)
    w postaci drewnianych/metalowych stojaków, plansz, szaf ekspozycyjnych, banerów,
    boksów ekspozycyjnych przeznaczonych do wyeksponowania towaru sprzedawanego
    przez Państwa, których cena nabycia/jednostkowy koszt wytworzenia przekracza 100 zł, ze

    względu na fakt, że czynność ta jest dokonywana na cele związane z prowadzoną przez
    Państwa działalnością gospodarczą, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług. W analizowanej sprawie nieodpłatne przekazanie przez Wnioskodawcę na rzecz
    kontrahentów ww. towarów, które po zakończeniu współpracy będą zwracane, nie należy
    traktować jako nieodpłatne świadczenie usług, o których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 2
    ustawy.
    Niemniej jednak z uwagi, że wywiedli Państwo prawidłowy skutek prawny dla opisanej
    sytuacji poprzez wskazanie, że czynności wykonywane przez Państwa stanowią
    nieodpłatne świadczenie usług niepodlegające opodatkowaniu, uznaję Państwa
    stanowisko – pomimo częściowo odmiennej argumentacji – za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania intertpretacji.
    Zauważam, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Podkreślam, że ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.