Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.663.2024.1.DP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-12
Teza: Brak opodatkowania przebudowy linii energetycznej w związku z przebudową drogi, w tym brak opodatkowania przeniesienia własności linii energetycznej na rzecz Spółki.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; drogi; gmina; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; zadania-zadania własne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności podlegające opodatkowaniu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    Gmina Miasto (...) (dalej: Gmina lub Wnioskodawca) jest czynnym i zarejestrowanym
    podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: podatek lub VAT).
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z
    2024 r. poz. 609, ze zm.; dalej: ustawa o samorządzie gminnym), Gmina wykonuje zadania
    publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Stosownie do art. 6 ust. 1 ww.
    ustawy do zakresu działania Gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
    lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Jednocześnie w myśl z
    art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym do zadań własnych Gminy należą m.in.
    sprawy z zakresu gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego.
    Gmina jest w trakcie realizacji inwestycji pn. „(...)” (dalej: Inwestycja). W ramach Inwestycji
    zostaną wykonane roboty budowlane związane z przebudową ulicy (...) na całej jej długości
    tj. od ulicy (...) do ulicy (...). Zakres robót obejmie m.in. roboty drogowe związane z
    rozbiórką istniejących nawierzchni i budową nowych, przebudowę istniejącego
    oświetlenia, przebudowę istniejącej infrastruktury technicznej podziemnej, w tym
    przebudowa linii elektroenergetycznych kablowych 15 kV i 0,4 kV oraz wykonanie stałej
    organizacji ruchu dostosowanej do zmienionego układu drogowego.
    Celem realizacji ww. Inwestycji jest przede wszystkim przebudowa drogi gminnej.
    Przebudowana droga będzie nieodpłatnie udostępniana dla wszystkich zainteresowanych
    osób (dla ogółu społeczeństwa), a udostępnianie to będzie odbywać się na zasadach
    ogólnej dostępności majątku publicznego.
    Mając na uwadze, że prace w zakresie Inwestycji naruszą istniejącą infrastrukturę
    elektroenergetyczną SN-15kV i nN- 0,4kV, której właścicielem jest przedsiębiorstwo
    energetyczne – Spółka S.A. (dalej: Spółka), Gmina zawarła umowę ze Spółką, na podstawie
    której zobowiązała się do usunięcia na własny koszt kolizji przy realizacji Inwestycji
    poprzez usunięcie starszej infrastruktury elektroenergetycznej (należącej do Spółki) i
    zastąpienie jej nową infrastrukturą o analogicznej funkcjonalności jak likwidowana. Po
    zakończeniu Inwestycji nowopowstała infrastruktura elektroenergetyczna zostanie
    podłączona do istniejącej sieci energetycznej (należącej do Spółki) oraz zostanie
    nieodpłatnie przekazana do Spółki.
    Poza przekazaniem Spółce własności elementów infrastruktury elektroenergetycznej
    powstałych w wyniku likwidacji kolizji, na mocy zawartej umowy Gmina zobowiązała się w
    szczególności do: wykonania prac w sposób, który nie będzie powodować przerw w
    dostawie energii elektrycznej dla odbiorców przyłączonych do sieci dystrybucyjnej Spółki,
    opracowania harmonogramu prac, zgłoszenia do Spółki gotowości do przeprowadzenia
    diagnostyki linii kablowej, zapewnienia nadzoru inwestorskiego, wykonania na własny
    koszt naprawy jezdni i chodników oraz innych elementów infrastruktury uszkodzonych lub
    naruszonych w czasie wykonywania prac, uregulowania spraw związanych z zajęciem pasa
    drogowego i poniesienia związanych z tym kosztów, wykonania inwentaryzacji
    geodezyjnej, demontażu i przekazania do Spółki materiałów zdatnych do dalszego
    wykorzystania, zutylizowania materiałów niepodlegających odzyskowi oraz pokrycia
    kosztów regulacji stanu prawnego, w tym również w określonych przypadkach kosztów
    notarialnych i sądowych, dostarczenia stosownej dokumentacji (np. kopii decyzji o
    zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej czy kosztorysu inwestorskiego dotyczącego
    przedmiotu umowy) oraz usunięcia wad i usterek w ramach gwarancji.
    Infrastruktura, która powstanie w ramach przebudowy linii elektroenergetycznych
    (usunięcia kolizji) będzie tożsama funkcjonalnie do infrastruktury likwidowanej i nie będzie
    stanowić ulepszenia ciągów liniowych. Całość prac Gmina zobowiązała się wykonać
    zgodnie z art. 32 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2024 r.
    poz. 320) oraz ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i
    realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 311). Jednocześnie,
    jak wynika z zapisów umowy łączącej strony, żadna ze stron nie uzyska korzyści
    majątkowej bez podstawy prawnej kosztem drugiej strony. Nadto, ww. infrastruktura
    elektroenergetyczna może przebiegać przez nieruchomości należące do Gminy lub osób

    trzecich, w związku z tym na rzecz Spółki ustanowione zostanie ograniczone prawo
    rzeczowe w postaci służebności przesyłu. Niewykluczone również, że ta infrastruktura
    będzie przebiegać przez nieruchomości, na których takie prawo zostało już ustanowione
    lub przez nieruchomości, których Spółka jest właścicielem.
    Gmina podkreśla, że nie będzie wykorzystywać nowopowstałej infrastruktury
    elektroenergetycznej, która powstanie w ramach przebudowy linii elektroenergetycznych
    (usunięcia kolizji) do żadnej działalności (ani do działalności gospodarczej, ani na potrzeby
    własne). Budowa infrastruktury elektroenergetycznej oraz wszelkie czynności
    podejmowane przez Gminę w związku z przebudową tej infrastruktury, do których
    wykonania Gmina zobowiązała się na mocy umowy są związane wyłącznie z przebudową
    drogi gminnej w ramach Inwestycji. Gdyby nie konieczność wykonania prac budowlanych
    niezbędnych do przebudowy drogi, Gmina nie musiałaby usuwać starej infrastruktury
    należącej do Spółki i wymieniać jej na nową.

## Pytanie

Czy przebudowa linii elektroenergetycznych tj. likwidacja kolizji istniejącej infrastruktury
    elektroenergetycznej, w tym przeniesienie na rzecz Spółki prawa własności nowopowstałej
    infrastruktury, w związku z realizacją Inwestycji, będzie stanowić po stronie Gminy
    czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z tego podatku?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Przebudowa linii elektroenergetycznych tj. likwidacja kolizji istniejącej infrastruktury
    elektroenergetycznej, w tym przeniesienie na rzecz Spółki prawa własności nowopowstałej
    infrastruktury, w związku z realizacją Inwestycji będzie stanowić czynność niepodlegającą
    opodatkowaniu VAT. W związku z realizacją Inwestycji, a w konsekwencji również w
    związku z likwidacją kolizji infrastruktury elektroenergetycznej, Gmina nie działa bowiem
    w charakterze podatnika VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Gminy
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają m.in.
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Artykuł 8 ust. 1 ustawy o VAT wskazuje
    natomiast, iż świadczeniem usług jest każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby
    prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi
    dostawy towarów.
    Jednocześnie, w myśl art. 7 ust. 2 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów
    należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:
    1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
      tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia,
    2) wszelkie inne darowizny
      - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
      wytworzenia tych towarów lub ich części
    Natomiast w myśl art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, za odpłatne świadczenie usług uznaje się
    również:
    1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż
      działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych
      podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników,

      udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków
      organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi
      przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów
      lub ich części składowych;
    2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
      tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów
      innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Wyjaśnić ponadto należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub
    świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana
    przez podatnika VAT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie natomiast do treści art. 15 ust. 6 ww. ustawy, nie uważa się za podatników
    organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji, których
    zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych.
    Kryterium rozróżniającym działanie organu samorządowego w charakterze organu władzy
    publicznej od działania w charakterze podatnika jest to, czy organ ten działa jako organ
    władzy, czy też zachowuje się jak przedsiębiorca.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym do zadań własnych
    jednostek samorządu terytorialnego należą m.in. sprawy z zakresu gminnych dróg, ulic,
    mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego.
    Gmina jest w trakcie realizacji Inwestycji, której celem jest przebudowa drogi gminnej
    stanowiącej ogólnodostępną infrastrukturę. W związku z tym, że prace inwestycyjne
    spowodują naruszenie istniejącej infrastruktury elektroenergetycznej SN-15kV i nN-0,4kV,
    której właścicielem jest Spółka, Gmina zobowiązała się do usunięcia powstałej kolizji
    poprzez budowę nowej infrastruktury. Po jej powstaniu Gmina zamierza podłączyć ją do
    istniejącej sieci elektroenergetycznej oraz nieodpłatnie przekazać do Spółki. W ocenie
    Gminy przekazanie ww. infrastruktury na rzecz Spółki związane jest z pracami dotyczącymi
    przebudowy drogi w ramach Inwestycji. Gdyby bowiem nie realizowana Inwestycja nie
    doszłoby do naruszenia infrastruktury elektroenergetycznej. Jednocześnie, mając na
    uwadze, że droga gminna będąca przedmiotem Inwestycji stanowi ogólnodostępną
    infrastrukturę, to w tym zakresie Gmina nie występuje w charakterze podatnika VAT, lecz
    organu władzy publicznej realizującego zadania własne, o których mowa w wyżej
    wspomnianym art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym. W konsekwencji
    należałoby uznać, że przebudowa linii elektroenergetycznych tj. likwidacja kolizji istniejącej
    infrastruktury elektroenergetycznej, w tym przeniesienie na rzecz Spółki prawa własności
    nowopowstałej infrastruktury, w związku z realizacją Inwestycji, stanowi po stronie Gminy
    czynność pozostającą poza zakresem ustawy o VAT, tj. niepodlegającą opodatkowaniu
    VAT, gdyż w związku z realizacją Inwestycji Gmina nie występuje w charakterze podatnika
    VAT.
    Analogiczne stanowisko zostało potwierdzone m.in. w interpretacji indywidualnej
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 5 kwietnia 2023 r. sygn. 0114-KDIP4-
    1.4012.86.2023.1.PS w której organ stwierdził, że „(...) likwidacja kolizji istniejącej
    infrastruktury elektroenergetycznej, w tym przeniesienie na rzecz Spółki prawa własności
    nowopowstałej infrastruktury, odbędzie się w związku z realizacją przez Gminę zadania w

    zakresie przebudowy dróg gminnych, a więc zadania realizowanego przez Gminę
    działającą w charakterze organu władzy publicznej, to w tym zakresie Gmina nie będzie
    występowała w roli podatnika VAT. W konsekwencji planowana czynność będzie
    pozostawała poza zakresem ustawy o VAT i tym samym nie będzie podlegała
    opodatkowaniu VAT”.
    Mając na uwadze, że przebudowa linii elektroenergetycznych tj. likwidacja kolizji
    istniejącej infrastruktury elektroenergetycznej, w tym przeniesienie na rzecz Spółki prawa
    własności nowopowstałej infrastruktury, odbędzie się w związku z realizacją przez Gminę
    zadania w zakresie przebudowy dróg gminnych, a więc zadania realizowanego przez
    Gminę działającą w charakterze organu władzy publicznej, to w tym zakresie Gmina nie
    będzie występowała w roli podatnika VAT. W konsekwencji planowana czynność będzie
    pozostawała poza zakresem ustawy o VAT i tym samym nie będzie podlegała
    opodatkowaniu VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 i 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
      6) towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
      energii;
      22) sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne
      świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową
      dostawę towarów.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
      przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego
      przedsiębiorstwa, w szczególności:
      1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego
      pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy,
      członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób
      prawnych, członków stowarzyszenia,
      2) wszelkie inne darowizny

      – jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
      wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Natomiast, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej
    osoby. Na zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie
    czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie,
    znoszenie określonych stanów rzeczy). Spod pojęcia usługi będzie natomiast wyłączone
    takie świadczenie, którego treścią jest przeniesienie na inny podmiot prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel. Stanowi ono bowiem dostawę towarów. Przy
    ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza
    do usług każde świadczenie niebędące dostawą towarów. Jeśli tylko mamy do czynienia
    ze świadczeniem, to na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług stanowi ono albo
    usługę, albo dostawę towarów.
    Kwestia „odpłatności” była niejednokrotnie przedmiotem rozpatrzenia przez Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
    Jak zauważył Trybunał w wyroku C-102/86:
      „czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno
      zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto
      odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim
      związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem”.
    Należy też zwrócić uwagę na wyrok C-16/93 pomiędzy R. J. Tolsma a Inspecteur der
    Omzetbelasting Leeuwarden, gdzie Trybunał zauważył, że czynność:
      „podlega opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny między
      usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne,
      przy czym wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie
      przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy”.
    W orzeczeniu z 5 lutego 1981 r., C-154/80 Trybunał stwierdził, że świadczenie podlega
    opodatkowaniu jedynie w wypadku, gdy podstawę opodatkowania stanowi świadczenie
    wzajemne otrzymane przez świadczącego usługę. Musi również istnieć możliwość
    wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.

    Zatem, z odpłatnością za dostawę towarów lub świadczenie usług mamy do czynienia w
    sytuacji, gdy pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usługi a zapłatą istnieje
    adekwatny związek.
    Zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług, usługi o charakterze nieodpłatnym,
    jako niemieszczące się w zakresie opodatkowania tym podatkiem, co do zasady nie
    podlegają opodatkowaniu. Jednakże, od zasady tej określono wyjątki, zgodnie z którymi
    opodatkowaniu VAT podlega również świadczenie usług niemające charakteru
    odpłatnego.
    I tak, przepis art. 8 ust. 2 ustawy stanowi, że:
      Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
      1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych
        niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów
        osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników,
        wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników,
        członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli
        podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
        podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
        wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
      2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników,
        w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
        spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
        członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do
        celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Mając na uwadze powyższe regulacje należy wskazać, że co do zasady, opodatkowaniu
    podlega odpłatne świadczenie usług, w tym przeniesienie praw do wartości
    niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności
    prawnej. Ponadto, usługa o charakterze nieodpłatnym, tj. w ramach której odbiorca
    świadczenia nie jest obowiązany do żadnego świadczenia ekwiwalentnego na rzecz
    świadczącego usługę, może podlegać opodatkowaniu, jeżeli świadczenie usługi nastąpi
    dla celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Wyjaśnić ponadto należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub
    świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana
    przez podatnika.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu

      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Stosownie natomiast do art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 ust. 1 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007
    r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006, str. 1, z późn. zm.),
    zgodnie z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:
        podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
        odrębnymi przepisami prawa, oraz
        podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie
        umów cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy)
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Jednocześnie wskazać należy, że stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o
    samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.

    Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy:
      1) ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i
      przyrody oraz gospodarki wodnej;
      2) gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego;
      (...)
      4) lokalnego transportu zbiorowego;
      (...).
    W myśl art. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t. j. Dz.U. z 2024 r.
    poz. 320 ze zm.):
      Drogą publiczną jest droga zaliczona na podstawie niniejszej ustawy do jednej z
      kategorii dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z
      ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach
      szczególnych.
    W świetle art. 2 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Drogi publiczne ze względu na funkcje w sieci drogowej dzielą się na następujące
      kategorie:
      1) drogi krajowe;
      2) drogi wojewódzkie;
      3) drogi powiatowe;
      4) drogi gminne.
    Stosownie do art. 2a ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
      Drogi wojewódzkie, powiatowe i gminne stanowią własność właściwego samorządu
      województwa, powiatu lub gminy.
    Na podstawie art. 19 ust. 1 i ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
      1. Organ administracji rządowej lub jednostki samorządu terytorialnego, do którego
        właściwości należą sprawy z zakresu planowania, budowy, przebudowy, remontu,
        utrzymania i ochrony dróg, jest zarządcą drogi.
      2. Zarządcami dróg, z zastrzeżeniem ust. 3, 5, 5a i 8, są dla dróg:
        1. krajowych - Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad;
        2. wojewódzkich - zarząd województwa;
        3. powiatowych - zarząd powiatu;

        4. gminnych - wójt (burmistrz, prezydent miasta).
    W przedmiotowej sprawie Państwa wątpliwości dotyczą czy przebudowa linii
    elektroenergetycznych tj. likwidacja kolizji istniejącej infrastruktury
    elektroenergetycznej, w tym przeniesienie na rzecz Spółki prawa własności
    nowopowstałej infrastruktury, w związku z realizacją Inwestycji, będzie stanowić
    czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z tego
    podatku.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów, czynności wynikające z zadań własnych,
    nałożonych odrębnymi przepisami, realizowane w ramach reżimu publicznoprawnego, z
    tytułu których jednostka samorządu terytorialnego nie uzyskuje wpływów, pozostają poza
    zakresem ustawy o podatku od towarów i usług. Są one bowiem realizowane przez
    jednostki samorządu terytorialnego poza zakresem działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a jednostki realizując te czynności nie występują w
    charakterze podatnika podatku VAT zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy, lecz w tym
    zakresie działają jako organ władzy w rozumieniu art. 15 ust. 6 ustawy.
    Zatem mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy oraz
    obowiązujące przepisy prawa należy stwierdzić, że w analizowanym przypadku likwidacja
    kolizji istniejącej infrastruktury elektroenergetycznej, w tym przeniesienie prawa własności
    nowopowstałej infrastruktury elektroenergetycznej przez Państwa na rzecz Spółki, nie
    będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Jak Państwo wskazali,
    budowa infrastruktury elektroenergetycznej oraz wszelkie czynności podejmowane przez
    Państwa w związku z budową tej infrastruktury są związane wyłącznie z przebudową dróg
    gminnych w ramach Inwestycji. Gdyby nie konieczność wykonania prac budowlanych
    niezbędnych do przebudowy dróg, nie musieliby Państwo usuwać starej infrastruktury
    należącej do Spółki i wymieniać jej na nową. Po zakończeniu Inwestycji nowopowstała
    infrastruktura elektroenergetyczna zostanie podłączona do istniejącej sieci energetycznej
    (należącej do Spółki) oraz zostanie nieodpłatnie przekazana do Spółki. Nie będą Państwo
    wykorzystywać nowopowstałej infrastruktury elektroenergetycznej, która powstanie w
    ramach usunięcia kolizji do żadnej działalności.
    Zatem realizowane przez Państwa świadczenie polegające na likwidacji kolizji
    infrastruktury elektroenergetycznej realizowane jest niejako „przy okazji” realizacji
    Inwestycji celu publicznego jakim jest przebudowa dróg gminnych. Wykonanie Inwestycji
    polegającej na przebudowie dróg gminnych, w wyniku której dojdzie do przebudowy
    infrastruktury sieci elektroenergetycznej ma charakter zadania w zakresie zaspokajania
    zbiorowych potrzeb wspólnoty, odbędzie się w zakresie zadań własnych gminy.
    W konsekwencji likwidacja kolizji istniejącej infrastruktury elektroenergetycznej, w tym
    przeniesienie na rzecz Spółki prawa własności nowopowstałej infrastruktury realizowane
    będzie poza zakresem Państwa działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy. Realizując to świadczenie nie wystąpią Państwo w charakterze podatnika podatku
    od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, bowiem w tym zakresie będą
    Państwo działali jako organ władzy w rozumieniu art. 15 ust. 6 ustawy. Opisane
    świadczenie nie będzie wykonane przez Państwa w celu osiągnięcia zysku, a wynika
    jedynie z realizacji Państwa zadań własnych.
    Wobec powyższego, likwidacja kolizji istniejącej infrastruktury elektroenergetycznej, w tym
    przeniesienie na rzecz Spółki prawa własności nowopowstałej infrastruktury nie będzie
    podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili, i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.