Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.195.2020.9.AS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-17
Teza: Opodatkowanie dochodów z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej IP BOX preferencyjną stawką podatkową.
Słowa kluczowe: IP Box
działalność-działalność gospodarcza
prawa-prawa autorskie
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
usługi
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 40
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 7

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 lutego 2020 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan pismem z 8 maja 2020 r. (data wpływu 11 maja 2020 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą X,
    prowadzoną pod adresem: ul. (...), zarejestrowaną w CEIDG pod numerem NIP: (...) i
    numerem REGON: (...), pod kodami PKD: 62.01.Z, 58.21.Z, 58.29.Z, 62.03.Z, 63.11.Z, 95.11
    Z. Przedmiotowa działalność dotyczy tworzenia, ulepszania i modyfikacji programów
    komputerowych lub ich części, które według ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U.2018.1191 t.j. ze zm., dalej zwanej „ustawą o
    PAIPP”) są utworami. Wnioskodawca zajmuje się tworzeniem Oprogramowania w
    dziedzinach dotyczących finansów oraz zdrowego odżywiania. Wnioskodawca ma
    nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia
    26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1387,
    dalej zwana „ustawą o PIT”). Wnioskodawca nie posiada statusu centrum badawczo-
    rozwojowego określonego w ustawie z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach
    wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1402).
    Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy usługi na rzecz:
    Y., zarejestrowanej pod adresem: ul. (...), wpisanej do Krajowego Rejestru Sądowego pod
    numerem KRS: (...), NIP: (...), zwanej dalej Y oraz Z., zarejestrowanej pod adresem: ul. (...),
    wpisanej do Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS: (...), NIP: (...), zwanej dalej
    Z. (zwanych łącznie Podmiotami).
    Usługi na rzecz Y. na podstawie umowy między Wnioskodawcą a Y. obejmują:
    • Korzystając z języka programowania (...), Wnioskodawca stworzył dla (...) moduł, który
      pozwala klientowi (...).
    • Korzystając z języka programowania (...) Wnioskodawca stworzył oprogramowanie dla
      (...), które (...).
    • Korzystając z języka programowania (...) Wnioskodawca stworzył moduł dla (...), który
      pozwala (...).
    • Korzystając z języka programowania (...) Wnioskodawca stworzył moduł dla (...), który
      pozwala (...).
    W ramach prac, na podstawie umowy między Wnioskodawcą a Y., ogół autorskich praw
    majątkowych wytworzonych przez Wnioskodawcę przechodzi na Y. Własność przedmiotu,
    na którym dobro (oprogramowanie) zostało utrwalone, nabywana jest przez Y. z
    momentem jego przyjęcia. Dobra niematerialne, będące utworami i podlegające ochronie
    na podstawie ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych
    (Dz. U.2018.1191 t.j. ze zm., dalej zwanej „ustawą o PAIPP”), z momentem ich wytworzenia
    stają się przedmiotem własności Y. Własność ta jest pełna, nieodwołalna oraz

    uprawniająca do rozporządzania prawem na wszelkich polach eksploatacji, w
    szczególności:
    • jeśli wytworzone przez Wnioskodawcę dobra stanowią utwór inny niż program
      komputerowy, na wszelkich polach eksploatacji w zakresie: utrwalania i
      zwielokrotniania utworu - wytwarzanie określoną techniką egzemplarzy utworu, w tym
      techniką drukarską, reprograficzną, zapisu magnetycznego oraz techniką cyfrową; w
      zakresie obrotu oryginałem albo egzemplarzami, na których utwór utrwalono -
      wprowadzanie do obrotu, użyczenie lub najem oryginału albo egzemplarzy; w zakresie
      rozpowszechniania utworu w sposób inny niż określony powyżej - publiczne
      wykonanie, wystawienie, wyświetlenie, odtworzenie oraz nadawanie i reemitowanie, a
      także publiczne udostępnianie utworu w taki sposób, aby każdy mógł mieć do niego
      dostęp w miejscu i w czasie przez siebie wybranym,
    • jeśli dobra będą miały postać programu komputerowego, na wszelkich polach
      eksploatacji w zakresie: prawa do trwałego lub czasowego zwielokrotnienia programu
      komputerowego w całości lub w części jakimikolwiek środkami i w jakiejkolwiek
      formie, w tym wprowadzanie, wyświetlanie, stosowanie, przekazywanie i
      przechowywanie programu komputerowego; tłumaczenia, przystosowywania, zmiany
      układu lub jakichkolwiek innych zmian w programie komputerowym;
      rozpowszechniania, w tym użyczenia lub najmu, programu komputerowego lub jego
      kopii; wprowadzenia do pamięci komputera i sieci multimedialnych.
    Uzupełnienie wniosku
    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą od 15 stycznia 2018 r. Wnioskodawca w
    ramach działalności gospodarczej prowadzi prace w sposób systematyczny, jak i w sposób
    zaplanowany i metodyczny w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu
    zasobów wiedzy. Bez wątpienia działalność prowadzona przez Wnioskodawcę polega na
    tworzeniu nowych zastosowań. Oprogramowanie stworzone przez Wnioskodawcę na
    rzecz Zleceniodawcy ulepszy/ulepszyło i rozwinie/rozwinęło działanie starych programów
    lub też spowoduje/powodowało stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności. Działalność
    jak opisaną powyżej oraz w stanie faktycznym wniosku Wnioskodawca prowadzi od 15
    stycznia 2018 i od tego momentu uzyskuje z tytułu prowadzenia owej działalności
    dochody.
    Działalność Wnioskodawcy dotyczy tworzenia, ulepszania i modyfikacji programów
    komputerowych lub ich części. Warto wspomnieć, że twórczą działalność Wnioskodawcy
    odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu largo, a do praktyki gospodarczej
    danego podmiotu. Jak wskazano w Objaśnieniu Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca
    2019 r. dotyczącym preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez
    prawa własności intelektualnej IP BOX: „wystarczające jest działanie na skalę
    przedsiębiorstwa[...]nawet jeżeli podobne rozwiązanie zostało już opracowane przez inny
    podmiot” oraz „[...] Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać
    się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas
    w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika”. Wobec czego
    Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, na rzecz
    danego przedsiębiorstwa opracowuje nowe i ulepsza istniejące już funkcjonalności i czyni
    to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale nie tworzy
    innowacyjnych rozwiązań w skali światowej.
    Działalność Wnioskodawcy cechuje się twórczością, a jej wyniki w postaci
    oprogramowania stanowią nowe rozwiązanie w działalności Kontrahenta. Wnioskodawca
    nie świadczy usług wprowadzania okresowych i rutynowych zmian do tworzonego
    oprogramowania, jednak w razie wystąpienia błędów lub usterek w powstałym na
    podstawie umowy z Kontrahentem oprogramowaniu Wnioskodawca odpowiedzialny jest
    za naprawienie tych błędów i zdanie produktów odpowiadających pierwotnym
    wymaganiom Zleceniodawcy.

    W związku z nienależytym wykonaniem umowy Zleceniodawca ma prawo wystąpić do
    Wnioskodawcy z roszczeniem regresowym. Zlecone czynności nie są wykonywane pod
    kierownictwem Zlecającego, ani też w określonym miejscu. Wnioskodawca wykonuje
    zlecenia zdalnie, w różnych miejscach oraz czasie - godziny pracy dostosowuje
    samodzielnie do planu swojego dnia. Wnioskodawca jako wykonujący te czynności ponosi
    ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością zarówno w kontekście
    odpowiedzialności za jakość i ewentualne wady świadczonych usług, jak i zmian
    kontrahentów, niepewności efektu i metod dojścia do umówionego rezultatu. W ekonomii
    definiuje się ryzyko jako możliwość wystąpienia wyników odmiennych od założonych
    celów. Zgodnie z tą definicją z całą pewnością działalność Wnioskodawcy jest obarczona
    ryzykiem gospodarczym.
    Autorskie prawo do wytwarzanego przez Wnioskodawcę oprogramowania
    komputerowego podlega ochronie prawnej z art. 74 z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Dodane funkcjonalności są częściami oprogramowania,
    które jest również przedmiotem praw autorskich.
    Dochód uzyskiwany jest przez Wnioskodawcę w zakresie umów o współpracę zawartych w
    ramach prowadzonej przez Niego działalności gospodarczej z Kontrahentami
    wymienionymi we Wniosku. Zgodnie z zawartymi między Wnioskodawcą a jego
    Kontrahentami umowami Wnioskodawca osiąga dochód ze sprzedaży kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej bądź z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
    uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi i taki dochód ma Wnioskodawca
    zamiar opodatkować preferencyjną stawką.
    Wnioskodawca precyzuje, że w ramach działalności na rzecz swojego kontrahenta tworzy
    oprogramowanie komputerowe i przedmiotem umowy wiążącej strony jest wytworzenie
    oprogramowania i przeniesienie autorskiego prawa majątkowego do programu
    komputerowego za wynagrodzeniem. Ponadto w ramach wykonanego projektu
    wnioskodawca wytworzył części finalnego programu komputerowego, które podlegają
    osobnej ochronie prawnej na podstawie ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U.2018.1191 t.j. ze zm., dalej zwanej „ustawą o
    PAIPP”). W tym miejscu należy podkreślić, że kod, który po implementacji skutkuje
    ulepszeniem lub modyfikacją programu komputerowego, jako samodzielny komponent
    lub funkcjonalność również stanowi Utwór w postaci programu komputerowego na mocy
    art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych i to
    ujęcie takich utworów miał na celu Wnioskodawca. Wynika to z ostrożności
    umotywowanej brakiem legalnej definicji programu komputerowego w polskim porządku
    prawnym.
    Sprzęt komputerowy (m.in. monitor), opłaty za internet, to koszty stałe, konieczne do
    prowadzenia działalności gospodarczej jako programista. Tworzenie kodu wymaga
    zarówno sprzętu oraz łącza internetowego. Specyfika pracy programisty jest uzależniona
    od wykorzystania odpowiedniego sprzętu, dlatego niemożliwym jest wyobrażenie sobie
    świadczenia usług polegających na tworzeniu oprogramowania bez dostępu do
    sprawnego komputera oraz sieci internet. Opłaty związane z telefonem, leasingiem
    samochodu, motocykla, a także z zakupem paliwa umożliwiają konsultację z klientem,
    która służy personalizacji tworzonego oprogramowania i kodu, dostosowaniu go do
    indywidualnych potrzeb i oczekiwań. Opłaty poczynione przez Wnioskodawcę, które są
    związane z prowadzeniem biura, zapewniają ergonomiczne miejsce pracy, co wpływa na
    jakość i efektywność świadczonych usług, w wyniku czego znajduje to odzwierciedlenie w
    uzyskiwanych wynikach pracy. Prowadzenie biura gwarantuje Wnioskodawcy należyty
    komfort i swobodę działania, a także zapewnia przestrzeń do prowadzenia we właściwy
    sposób spotkań czy wideokonferencji biznesowych.
    Wnioskodawca wskazuje, że ewidencję prowadzi od początku 2019 r., kiedy to pojawiła się
    możliwość skorzystania z preferencyjnej stawki podatkowej w podatku dochodowym, tzw.
    IP Box. Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów,

    szczegółową ewidencję w sposób zapewniający wyodrębnienie poszczególnych
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej oraz ustalenie przychodu, kosztów
    uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo
    własności intelektualnej oraz w sposób pozwalający na wyodrębnienie kosztów o których
    mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób
    zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu, a bardziej precyzyjnie prowadzi
    odrębną ewidencję, w której uwzględnia informacje o:
    • zbywanym w danym okresie prawie własności intelektualnej, tj. określonym
      Oprogramowaniu (dokładny opis stworzonego Oprogramowania);
    • przychodach uzyskiwanych ze zbycia Oprogramowania w danym okresie, tj.
      wynagrodzeniu za przeniesienie autorskich praw majątkowych do Oprogramowania,
      kosztach faktycznie poniesionych w danym okresie przez Wnioskodawcę na
      prowadzoną bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalność związaną z wytworzeniem
      Oprogramowania;
    • dochodzie ze zbycia Oprogramowania obliczonym jako różnica pomiędzy przychodami i
      kosztami.
    Pytania
    1) Czy prawo autorskie do oprogramowania komputerowego lub jego części
      wytwarzanych samodzielnie przez Wnioskodawcę (Oprogramowanie) na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w
      rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT?
    2) Czy podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na tworzeniu
      oprogramowania komputerowego lub jego części (Oprogramowanie) stanowi
      działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 30ca ust. 2 w zw. z art. 5a pkt 38-
      40 ustawy o PIT?
    3) Czy wydatki na: sprzęt komputerowy (m.in. monitor), leasing samochodu, leasing
      motocykla, zakup paliwa, opłaty za internet, opłaty związane z prowadzeniem biura,
      opłaty za telefon, które Wnioskodawca ponosi w ramach prowadzonej działalności
      gospodarczej w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, są kosztami uzyskania
      przychodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w kontekście art. 30ca
      ust. 7 w zw. z art. 9 ust. 2 ustawy o PIT oraz czy powinny zostać uznane za koszty
      konieczne do obliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca
      ust. 5 ustawy o PIT?
    4) Czy dochód ze zbycia prawa autorskiego do oprogramowania komputerowego lub jego
      części (Oprogramowanie) jest kwalifikowanym dochodem w rozumieniu art. 30ca ust.
      4 w zw. z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT?
    5) Czy w przedstawionym powyżej stanie faktycznym oraz stanowiskach Wnioskodawcy
      do pytań 1-4 możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% od dochodu
      osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Pana zdaniem, art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT wskazuje zamknięty katalog praw własności
    intelektualnych, z których dochód może zostać objęty preferencyjnym opodatkowaniem.
    Autorskie prawo do programu komputerowego stanowi jedno z praw własności
    intelektualnych wskazanych w tym artykule w ust 2 pkt 8. Przy czym, by można było mówić
    o „kwalifikowanym” prawie własności intelektualnej przepis ten wymaga również by
    spełnione zostały dwa kryteria:

    a) przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
      niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz
    b) prawo własności intelektualnej podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów
      odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest
      Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
      Europejska.
    Należy uznać, że oprogramowanie komputerowe lub jego część stanowią przedmiot
    ochrony praw autorskich. Artykuł 74 ustawy o PAIPP kwalifikuje programy komputerowe
    jako utwory będące przedmiotem jego ochrony i to już z momentem ich wytworzenia, bez
    konieczności spełnienia jakichkolwiek wymogów formalnych. Biorąc pod uwagę
    przedstawiony przez Wnioskodawcę stan faktyczny można stwierdzić, że przedmiotem
    ochrony prawa autorskiego jest oprogramowanie wytwarzane przez Wnioskodawcę w
    ramach umów o współpracy pomiędzy nim a wyżej wskazanymi podmiotami. Zdaniem
    Wnioskodawcy prawo autorskie do Oprogramowania wytwarzanego przez niego w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
    kontekście przedstawionej działalności na rzecz wymienionych podmiotów zalicza się do
    kwalifikowanych praw własności w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, gdyż jest ono
    wymienione w zamkniętym katalogu praw własności intelektualnych sprecyzowanych w
    tym przepisie, podlega ochronie na podstawie ustawy o PAIPP, a jego przedmiot został
    wytworzony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności
    badawczo-rozwojowej.
    Ad 2
    Pana zdaniem, artykuł 5a pkt 38 ustawy o PIT normuje działalność badawczo-rozwojową
    jako: działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Badaniami naukowymi
    są więc:
    1. badania podstawowe w rozumieniu art 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce rozumiane jako prace empiryczne lub
      teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o
      podstawach zjawisk i obserwowanych faktów bez nastawienia na bezpośrednie
      zastosowanie komercyjne,
    2. badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce rozumiane jako prace mające na celu zdobycie
      nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów,
      procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o PIT pojęcie prace rozwojowe oznacza prace rozwojowe
    w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce, czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    Biorąc pod uwagę powyższe przepisy, niezbędne jest wyodrębnienie pewnych cech
    dotyczących możliwości zakwalifikowania przedmiotowego oprogramowania tworzonego
    przez Wnioskodawcę jako prac badawczo-rozwojowych. Odnosząc się do interpretacji
    indywidualnej o sygnaturze 0114-KDIP3-1.4011.318.2019.3.MG i stanowiska
    wnioskodawcy, które zostało w niej przedstawione i zaaprobowane przez Organ
    podatkowy działalność badawczo-rozwojowa powinna: obejmować badania naukowe lub
    prace rozwojowe, mieć twórczy charakter, być podejmowana w sposób systematyczny
    oraz być podejmowana w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów

    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Oprócz tego w Objaśnieniu podatkowym z dnia
    15 lipca 2019 r. dotyczącym preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych
    przez prawa własności intelektualnej - IP BOX w definiowaniu działalności B+R następuje
    odniesienie do kryteriów z tzw. Podręcznika Frascati (OECD (2018), Podręcznik Frascati
    2015: Zalecenia dotyczące pozyskiwania i prezentowania danych z zakresu działalności
    badawczej i rozwojowej, Pomiar działalności naukowo-technicznej i innowacyjnej, OECD
    Publishing, Paris/GUS, Warsaw, https://doi.org/10.1787 /9788388718977-pl). Według
    podręcznika działalność badawczo-rozwojowa musi być: nowatorska, twórcza,
    nieprzewidywalna, metodyczna, możliwa do przeniesienia lub odtworzenia.
    Działalność podejmowana przez Wnioskodawcę polega na tworzeniu Oprogramowania
    komputerowego w odpowiedzi na zapotrzebowanie biznesowe Podmiotów. Działania te
    stanowią prace rozwojowe w rozumieniu przedmiotowych ustaw. Polegają one bowiem na
    wykorzystaniu nowej i istniejącej wiedzy, tj. wiedzy i narzędzi programistycznych, języków
    programowania, znanych algorytmów, do zaprojektowania nowych i ulepszonych
    rozwiązań. Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny jak i
    kryteria niezbędne do uznania działalności za działalność badawczo-rozwojową, jego
    działalność spełnia cechy takowej:
    a) nowatorskość i twórczość: Wnioskodawca tworzy oprogramowanie, w zależności od
      potrzeb wymienionych Podmiotów, z którymi współpracuje, a Podmioty te mają na
      celu zwiększenie innowacyjności archaicznych rozwiązań programistycznych, w
      zależności od swoich potrzeb,
    b) nieprzewidywalność: każdy z Podmiotów, z którym Wnioskodawca współpracuje
      oczekuje od niego wykonywania prac, których skutek co prawda jest określony,
      natomiast proces tworzenia danych rozwiązań (oprogramowania), pomimo
      korzystania z istniejących metod informatycznych i języków programistycznych,
      powoduje wytworzenie całkowicie nowego rozwiązania lub znaczną modyfikację
      archaicznych rozwiązań,
    c) metodyczność: Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach umów z Podmiotami do
      ścisłej, zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie
      udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami Podmiotów i przedstawionym
      przez nie planem,
    d) możliwość przeniesienia lub odtworzenia: celem Wnioskodawcy w ramach
      wykonywanej przez niego działalności na rzecz Podmiotów jest przeniesienie
      autorskich praw majątkowych z oprogramowania na owe Podmioty, co nierozerwalnie
      wiąże się z koniecznością jego odtworzenia przez Podmioty.
    Biorąc powyższe pod uwagę można stwierdzić, zdaniem Wnioskodawcy, że tworzenie
    przez niego Oprogramowania spełnia kryteria działalności badawczo-rozwojowej zawarte
    w Podręczniku Frascati oraz w art. 5a pkt 38-40 ustawy o PIT.
    Ad 4
    Pana zdaniem, w myśl art. 30ca ust. 3 ustawy o PIT podstawę opodatkowania stanowi
    suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    osiągniętych w roku podatkowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej jest dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
    zakresie, w jakim został osiągnięty:
    1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży
      produktu lub usługi;

    4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu
      sądowym albo arbitrażu.
    Według art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i
    wskaźnika określonego w tym przepisie.
    Wskaźnik obliczany jest według wzoru: (a+b) x 1,3 / a+b+c+d, w którym poszczególne litery
    oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
        a. prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
        związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
        b. nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        niepowiązanego,
        c. nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        powiązanego,
        d. nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 6 ustawy o PIT, w przypadku, gdy wartość wskaźnika, o którym
    mowa powyżej, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1.
    Zgodnie z postanowieniami Umów z chwilą ustalenia tychże utworów przenoszone na
    Podmioty są:
    1. wszelkie majątkowe prawa autorske;
    2. prawo do trwałego lub czasowego zwielokrotnienia programu komputerowego w
      całości lub w części jakimikolwiek środkami i w jakiejkolwiek formie; w zakresie, w
      którym dla wprowadzania, wyświetlania, stosowania, przekazywania i przechowywania
      programu komputerowego niezbędne jest jego zwielokrotnienie, czynności te
      wymagają zgody uprawnionego; tłumaczenia, przystosowywania, zmiany układu lub
      jakichkolwiek innych zmian w programie komputerowym, z zachowaniem praw osoby,
      która tych zmian dokonała; rozpowszechniania, w tym użyczenia lub najmu, programu
      komputerowego lub jego kopii;
    3. prawo do udzielenia zezwolenia na wykonywanie autorskich praw zależnych do tych
      utworów, w stosunku do utworów w postaci programów komputerowych,
      wytworzonych w zakresie świadczenia przez Wnioskodawcę usług.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, w zamian za wykonane usługi Wnioskodawca
    otrzymuje umówione wynagrodzenie. Powyższe wynagrodzenie obejmuje wynagrodzenie
    za przeniesienie autorskich praw majątkowych do Oprogramowań, których autorem jest
    Wnioskodawca. Odpowiada to treści przepisu art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, ponieważ
    Wnioskodawca, po odliczeniu kosztów wskazanych we wniosku, osiąga dochód
    pochodzący ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej oraz z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży
    produktu lub usługi. Oprogramowania te, powstałe w wyniku realizacji umów łączących
    Wnioskodawcę z Podmiotami, nie stanowią rutynowych zmian. Jednocześnie
    Wnioskodawca podkreśla, że stworzone przez niego programy komputerowe, według
    ustawy o PAIPP są utworami podlegającymi ochronie.
    Jak Wnioskodawca wskazał w opisie stanu faktycznego, w ramach działalności polegającej
    na tworzeniu Oprogramowania nie ponosi on innych kosztów wymienionych w art. 30ca

    ust. 4 ustawy o PIT niż koszty faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez
    niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej wskazanym powyżej (oznaczony jako lit. a we wskaźniku z art. 30ca ust. 4
    ustawy o PIT).
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy dochód otrzymany ze zbycia Oprogramowania w
    ramach świadczenia usług na podstawie Umów z Podmiotami stanowi kwalifikowany
    dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art.
    30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT. Stanowi on bowiem dochód z
    Oprogramowania będącego kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, wyliczony
    zgodnie z formułą wyrażoną w ustawie o PIT.
    Ad 5
    Pana zdaniem, spełnia on wszystkie wymagania ustawowe dotyczące możliwości
    skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od dochodu
    osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest
    autorskie prawo do programu komputerowego (podlegające ochronie prawnej).
    Wnioskodawca tworzy takie programy na podstawie umów z Podmiotami, przy czym nie
    stanowią one rutynowych czy okresowych zmian, a wprowadzają zupełnie nowe
    funkcjonalności.
    By móc skorzystać preferencyjnej stawki opodatkowania, podstawę opodatkowania musi
    stanowić suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym ustalona jako iloczyn dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej i obliczanego wg wzoru z art. 30ca ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych. I tutaj Wnioskodawca spełnia konieczne
    wymogi, ponieważ przenosi na Podmioty, z którymi zawarł umowy, własność
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, którym jest Oprogramowanie. Z tego
    tytułu otrzymuje wynagrodzenie, stanowiące dochód Wnioskodawcy. Prowadzi on również
    odpowiednią ewidencję, która dokumentuje informacje o:
    · zbywanym w danym okresie prawie własności intelektualnej, tj. określonym
      Oprogramowaniu (dokładny opis stworzonego Oprogramowania);
    · przychodach uzyskiwanych ze zbycia Oprogramowania w danym okresie, tj.
      wynagrodzeniu za przeniesienie autorskich praw majątkowych do Oprogramowania;
      kosztach faktycznie poniesionych w danym okresie przez Wnioskodawcę na
      prowadzoną bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalność związaną z wytworzeniem
      Oprogramowania;
    · dochodzie ze zbycia Oprogramowania obliczonym jako różnica pomiędzy przychodami i
      kosztami.
    Zważywszy na powyższe Wnioskodawca uważa, że może skorzystać z preferencyjnej
    stawki opodatkowania 5% od dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Pana wniosek – 27 maja 2020 r. wydałem interpretację indywidualną znak
    0115-KDIT1.4011.195.2020.2.KK, w której uznałem Pana stanowisko za nieprawidłowe w
    zakresie uznania za kwalifikowane prawo własności intelektualnej prawa autorskiego do
    części oprogramowania stanowiącej utwór inny niż program komputerowy oraz
    prawidłowe w pozostałym zakresie.
    Interpretację doręczono Panu 27 maja 2020 r.
    Skarga na interpretację indywidualną

    18 czerwca 2020 r. wniósł Pan skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego we Wrocławiu. Wniósł Pan o uchylenie zaskarżonej interpretacji.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił skarżoną interpretację – wyrokiem
    z 13 kwietnia 2021 r. sygn. akt I SA/Wr 364/20.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z 28 maja 2024 r. sygn. akt II FSK 1053/21, uchylił
    zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania
    Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu.
    Po ponownym rozpoznaniu skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu –
    wyrokiem z 12 grudnia 2024 r. sygn. akt I SA/Wr 624/24 – uchylił zaskarżoną interpretację.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny 25 lutego 2025 r.
    Odpis prawomocnego wyroku otrzymałem 20 marca 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu
      wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie
      postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa
      uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    • uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w ww. wyroku;
    • ponownie rozpatruję Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej – stwierdzam,
      że stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1387 ze zm.), jednym ze źródeł przychodów jest
    pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,

        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalności badawczo-rozwojowej oznacza to działalność twórczą obejmującą badania
      naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu
      zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia
      nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668, z późn. zm.),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one prace rozwojowe w
    rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (Dz. U. z 2018 r. poz. 1668 ze zm.):
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Zatem z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje
    się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do
    tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów/usług oraz procesów i
    technologii produkcji.
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz cytowane wyżej przepisy
    prawa podatkowego stwierdzić należy, że przedstawione we wniosku działania
    podejmowane przez Wnioskodawcę spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej
    w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż
    są podejmowane w sposób systematyczny, mają twórczy charakter, podejmowane są w
    celu wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
      roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
      dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
      prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
      przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ustawy).
    Stosownie natomiast do ust. 4 art. 30ca tej ustawy:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
      [(a+b) x 1,3] / a+b+c+d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio
    związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek,
    opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami (art. 30ca ust. 5 ww.
    ustawy).
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:

      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o
    których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji (art. 30cb ust. 2 ww. ustawy).
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Jak wynika z powyższych regulacji podatnicy, którzy opodatkowują dochody z
    kwalifikowanych IP stawką 5%, mają obowiązek prowadzenia wyodrębnionej ewidencji dla
    wszystkich operacji finansowych związanych z uzyskiwaniem tych dochodów. Przepisy o IP
    Box nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele
    stosowania preferencji IP Box.
    Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r.
    poz. 1231 ze zm.).

    Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, nie podlegają ochronie.
    W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w
    postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-
    rozwojowych.
    Odnosząc powyższe do rozpatrywanej sprawy, że prawa autorskie do oprogramowania
    komputerowego są kwalifikowanym IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a uzyskany przez Wnioskodawcę dochód z tytułu
    odpłatnego przeniesienia na zleceniodawcę praw autorskich do wytworzonego
    oprogramowania, które stanowi utwór prawnie chroniony i zostało wytworzone w ramach
    prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 5a pkt 38 ustawy,
    kwalifikuje się do dochodów z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 7 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji Wnioskodawca jest
    uprawniony do zastosowania do kwalifikowanych dochodów uzyskanych z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej preferencyjnego opodatkowania wg
    stawki 5%.
    Na podstawie powyższych informacji należy również stwierdzić, że dochód ze zbycia
    autorskiego prawa do oprogramowania komputerowego stanowi dochód w rozumieniu
    art. 30ca ust. 7 ww. ustawy. Podkreślenia przy tym wymaga, że wysokość kwalifikowanego
    dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego IP
    osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego
    wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pan
    przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania zaskarżonej interpretacji.
    Przedmiotem tej interpretacji jest odpowiedź na Pana wątpliwości w zakresie pytań
    oznaczonych we wniosku nr 1, 2, 4 i 5. W zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3
    zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.