Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.240.2025.1.MF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-25
Teza: Dotyczy ustalenia, czy stanowisko Wnioskodawczyni zgodnie z
którym koszty organizacji pokazów/szkoleń przeprowadzane
na terytorium Polski oraz poza terytorium Rzeczpospolitej
Polskiej dla potencjalnych oraz obecnych klientów spółki,
ponoszone przez Wnioskodawczynię, stanowią koszty
uzyskania przychodu Spółki.
Słowa kluczowe: delegacja-delegacja krajowa
delegacja-delegacja zagraniczna
koszt-koszty uzyskania przychodów
lekarze
przedstawiciel
szkolenie
wydatek-wydatki szkoleniowe
wyroby-wyroby medyczne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe

    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni jest polskim rezydentem podatkowym i podlega nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Głównym przedmiotem działalności spółki jest (...).
    Podatnik prowadzi działalność gospodarczą specjalizująca się w dystrybucji nowoczesnych
    wyrobów medycznych. Wnioskodawca koncentruje się na dostarczaniu wysokiej jakości
    (...). Firma współpracuje z (...) producentami z różnych krajów europejskich, m.in. z Francji,
    Niemiec, Hiszpanii i Włoch. Firma kładzie nacisk na profesjonalne doradztwo, rzetelną
    obsługę oraz dostarczanie produktów spełniających najwyższe standardy jakości.
    W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawczyni posiada kontrahentów z kraju oraz
    z zagranicy. Jednym ze sposobów pozyskiwania przez Wnioskodawczynię Klientów jest
    kontakt telefoniczny lub mailowy. Innym jest prowadzenie szkoleń – prezentacji nowych
    produktów medycznych jakie oferuje Wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni szkolenia –
    prezentacje (w tym m.in. operacje pokazowe) prowadzi zarówno w kraju jak i poza
    granicami kraju. Prowadzenie szkoleń poza granicami kraju wynika m.in. z tego, że
    oferowane przez Wnioskodawczynię produkty są innowacyjne w skali kraju. Stąd polscy
    lekarze, którzy już znają dany wyrób medyczny nie chcą dzielić się między sobą wiedzą z
    uwagi na konkurencję na rynku medycznym (każdy z lekarzy – właścicieli placówek chce
    być w posiadaniu innowacyjnej usługi przez jak najdłuższy czas, nie chcąc aby jego
    konkurent ją posiadał). Dlatego Wnioskodawczyni zmuszona jest czasami zatrudnić
    lekarzy specjalistów lub ośrodki za granicą, które już stosują dany wyrób medyczny i
    wyrażają zgodę na przeprowadzenie szkolenia zarówno dla potencjalnych nabywców jak
    również lekarzy, którzy będą stosowali już zakupione wyroby medyczne.
    Wnioskodawczyni wskazuje na następujące sytuacje:
    1. Szkolenie krajowe – Placówka w której zatrudniony jest lekarz i która nabyła produkty
      potrzebuje przeszkolenia lekarzy z zakresu stosowania zakupionych wyrobów
      medycznych albo placówka która zmierza nabyć wyroby medyczne jest zainteresowana
      szkoleniem swoich lekarzy. Szkolenie organizuje Wnioskodawczyni jako dostawca
      /sprzedawca wyrobów medycznych. W szkoleniu uczestniczą zarówno lekarze danej
      placówki, która już zakupiła dany wyrób – wymagający przeszkolenia, jak również
      lekarze z innych ośrodków medycznych których zaprosiła Wnioskodawczyni ponieważ
      chce im zaprezentować nowy wyrób medyczny w praktyce i pozyskać tym samym
      klienta, zachęci go do zakupu produktu.
      W ramach szkolenia ponoszone są następujące koszty: noclegi dla uczestników
      szkolenia, kolacja, ewentualnie obiad następnego dnia, wyżywienie w trakcie szkolenia
      (do południa) dostarczany na blok operacyjny. Jeżeli niezbędne jest dwudniowe
      szkolenie to noclegi i wyżywienie jest zapewniane przez Wnioskodawczynię na cały
      okres szkolenia.
      Zdarza się, że w ramach organizacji szkolenia Wnioskodawczyni ponosi koszty
      udostępnienia pomieszczeń, zakupu odzieży medycznej i innych środków zużytych
      przez szpital w związku z organizacją szkolenia, a także wynagrodzenie lekarza i
      personelu szkolącego.

      W szkoleniu biorą udział również przedstawiciele medyczni (przedstawiciel handlowy
      ds. sprzedaży produktów medycznych), którzy współpracują z Wnioskodawczynią w
      formie B2B. Biorą udział w zabiegach pokazowych, ponieważ opiekują się swoimi
      klientami na miejscu, wyjaśniają wątpliwości lekarzy, co do wyrobu, jego budowy,
      różnych zastosowań, itp., itd. Jeżeli, któryś z przedstawicieli nie zna dobrze wyrobu, to
      zabieg pokazowy dla przedstawicieli jest doskonałą okazją do nauczenia się
      /przypomnienia sobie zastosowań i właściwości wyrobu medycznego.
      Wnioskodawczyni w swoim portfolio ma dużo wyrobów medycznych i nie każdy
      przedstawiciel dobrze się czuje w danej dziedzinie. Przedstawiciele Wnioskodawczyni
      muszą posiadać wiedzę co do działania danego produktu po to, aby zaprezentować a
      finalnie sprzedać produkt lekarzowi (klientowi). Do przeprowadzania szkoleń
      zaangażowani są wybitni specjaliści zarówno z kraju jak i za granicy. Jak wskazano
      powyżej osoby szkolące (lekarze) wystawiają Wnioskodawczyni faktury za swoje usługi.
      Wielokrotnie zdarza się, że lekarze którzy opanują w trakcie szkolenia odpowiednią
      technikę posługiwania się danym narzędziem rekomendują zatrudniającym im
      jednostką medycznym zakup od Wnioskodawczyni sprzętu medycznego. Brak
      przeszkolenia lekarzy powodowałby brak możliwości sprzedaży sprzętu ponieważ,
      żaden z lekarzy nie wyraża chęci zakupu sprzętu bez przeszkolenia z zakresu używania
      produktu na żywo. Brak przeszkolenia skutkowałby brakiem możliwości używania
      zakupionego sprzętu medycznego i przyjmowania oraz leczenia pacjentów przy użyciu
      produktów znanych na rynku.
    2. Szkolenie zagraniczne – Często w Polsce brakuje lekarzy którzy mogliby przeprowadzić
      szkolenie w zakresie używania danego wyrobu medycznego oferowanego przez
      Wnioskodawczynię. Placówka w której zatrudniony jest lekarz i która nabywa produkty
      potrzebuje przeszkolenia lekarzy z zakresu stosowania produktów medycznych, czego
      dokonuje Wnioskodawczyni w zagranicznej placówce medycznej. W ramach pokazów i
      szkolenia (operacji pokazowej) ponoszone są następujące koszty: koszty biletów
      lotniczych/kolejowych, noclegi dla uczestników szkolenia, kolacja, wyżywienie w trakcie
      szkolenia (do południa) dostarczany na blok operacyjny. Jeżeli niezbędne jest
      dwudniowe szkolenie to również wyżywienie jest na dwa dni oraz transport,
      organizowany przez spółkę w formie podróży (...) lub w formie zakupu biletów
      lotniczych oraz ew. transferów Taxi. Za granicą Wnioskodawczyni nie ponosi kosztu
      zabiegów pokazowych wystawianych przez lekarzy ponieważ, za zabiegi pokazowe
      płaci dostawca produktów dla Wnioskodawczyni (które wnioskodawczyni dalej
      odsprzedaje na rynku polskim). Szkolenia w zakresie nowych/innowacyjnych w Polsce
      produktów nie są przeprowadzane w Polsce z uwagi na brak wyszkolonych
      specjalistów albo brak zgody osób obsługujących dane urządzenia na przeprowadzenie
      szkolenia. Często chodzi o nowe wyroby na rynku polskim, dlatego nieliczni polscy
      lekarze, którzy posiadają umiejętność obsługi danego produktu nie zawsze chcą się
      podzielić nabytymi przez siebie umiejętnościami – zarówno z uwagi na konkurencję jak
      i brak wystarczających umiejętności do wykonania szkolenia.
      W szkoleniu biorą udział również przedstawiciele handlowi, którzy współpracują z
      Wnioskodawczynią w formie B2B. Biorą udział w zabiegach pokazowych ponieważ
      opiekują się swoimi klientami(lekarzami mającymi obsługiwać produkty) na miejscu,
      wyjaśniają wątpliwości lekarzy, co do wyrobu, jego budowy, różnych zastosowań, itp.,
      itd. Jeżeli nie znają dobrze wyrobu, to zabieg pokazowy dla przedstawicieli jest
      doskonałą okazją do nauczenia się/przypomnienia sobie zastosowań i właściwości
      wyrobu medycznego.
      Wnioskodawczyni w swoim portfolio ma dużo wyrobów medycznych i nie każdy
      przedstawiciel dobrze się czuje w danej dziedzinie. Przedstawiciele Wnioskodawczyni
      muszą posiadać wiedzę co do działania danego produktu po to, aby zaprezentować a
      finalnie sprzedać produkt lekarzowi (klientowi). Do przeprowadzania szkoleń
      zaangażowani są wybitni specjaliści. Lekarze którzy opanują w trakcie szkolenia

      odpowiednią technikę posługiwania się danym narzędziem dokonują finalnego zakupu
      od Wnioskodawczyni sprzętu medycznego. Warto wskazać, że w szkoleniach biorą
      udział również potencjalni nabywcy, celem zachęcenia ich do nabycia produktu od
      Wnioskodawczyni. Oprócz osób chcących zakupić produkt w szkoleniu uczestniczą
      również osoby które produkt już nabyły i oczekują przeszkolenia z jego obsługi. Brak
      przeszkolenia lekarzy powodowałby brak możliwości sprzedaży sprzętu ponieważ,
      żaden z lekarzy nie wyraża chęci zakupu sprzętu bez przeszkolenia z zakresu używania
      produktu na żywo. Brak przeszkolenia skutkowałby brakiem możliwości używania
      zakupionego sprzętu medycznego i przyjmowania oraz leczenia pacjentów przy użyciu
      produktów oferowanych przez Wnioskodawczynie. W przypadku nowych produktów
      Wnioskodawczyni nie ma innej możliwości jak przeprowadzić szkolenie za granicą
      celem sprzedaży produktu ponieważ w Polsce nikt szkoleń z tego zakresu nie
      przeprowadza.
    Pytania
    1. Czy w opisanym stanie faktycznym prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawczyni
      zgodnie z którym koszty organizacji pokazów/szkoleń przeprowadzane na terytorium
      Polski dla potencjalnych oraz obecnych klientów spółki, ponoszone przez
      Wnioskodawczynię, stanowią koszty uzyskania przychodu Spółki?
    2. Czy w opisanym stanie faktycznym prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawczyni
      zgodnie z którym koszty szkoleń przeprowadzanych poza terytorium Rzeczpospolitej
      Polskiej dla potencjalnych oraz obecnych klientów spółki, ponoszone przez
      Wnioskodawczynię, stanowią koszty uzyskania przychodu Spółki?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W zakresie pytań od 1 do 2 należy odpowiedzieć twierdząco.
    Zdaniem Spółki wydatki, które Spółka ponosi w związku ze szkoleniami przeprowadzanymi
    dla lekarzy zarówno w kraju jak i szkoleniami związanymi z wyjazdami zagranicznymi
    stanowią koszty uzyskania przychodów.
    Omawiana grupa wydatków będzie ponoszona przez Spółkę w sposób definitywny, a
    także w związku z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą. Wydatki na
    szkolenia krajowe oraz szkolenia w ramach wyjazdów zagranicznych zdaniem Spółki nie
    należą do grup wydatków, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Celem ogólnym szkoleń zarówno w Polsce jak i zagranicą będzie wyszkolenie przyszłych
    użytkowników (lekarzy) sprzętu medycznego, zwiększenie wiedzy przedstawicieli
    handlowych(medycznych) oraz możliwe zwiększenie popytu na usługi oferowane przez
    Spółkę, który to sprzęt medyczny będzie nabywany od Wnioskodawczyni. Wyjazdy na
    szkolenia będą również miały na celu zwiększenie rentowności współpracy z danym
    klientem (np. zwiększony zakres usług w odniesieniu do dotychczasowego klienta) lub
    nawiązanie współpracy (np. podpisanie umowy ostatecznej z potencjalnym klientem).
    Mając na uwadze powyższe, celem ponoszenia wydatków na szkolenia w Polsce oraz
    wydatków na szkolenia wyjazdowe zagraniczne jest każdorazowo uzyskanie, zachowanie
    bądź zabezpieczenie źródła przychodów, a zatem zdaniem Spółki wydatki te powinny być
    traktowane jako koszty uzyskania przychodów.
    Stanowisko powyższe znajduje między innymi potwierdzenie w interpretacji indywidualnej
    wydanej przez:
    1. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 3 sierpnia 2018 roku; Znak: 0114-KDIP2-
    2.4010.256.2018.1.SO,

    2. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 9 kwietnia 2024 roku; Znak: 0111-KDIB1-
    1.4010.66.2024.2.MF,
    3. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 12 października 2023 roku; Znak: 0114-
    KDIP2-2.4010.407.2023.3.ASK.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „updop”) kosztami uzyskania
    przychodów są „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust.
    1”.
    Na tle powyższego przepisu uznaje się, że kosztami podatkowymi mogą być wszystkie
    poniesione przez podatnika wydatki, za wyjątkiem tych określonych w art. 16 ust. 1 ww.
    ustawy, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami,
    w tym także kiedy służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła
    przychodów. Należy podkreślić, że kosztami uzyskania przychodów są zarówno koszty
    bezpośrednio, jak i te pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami, dotyczące
    całokształtu działalności podatnika, jeżeli zostały w sposób racjonalny poniesione w
    celu uzyskania przychodów, a także w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
    przychodów tak, aby to źródło przynosiło przychody w przyszłości.
    W praktyce wykładni powyższych przepisów wskazuje się, że zaliczenie danego wydatku
    do kosztów uzyskania przychodów zależy w szczególności od tego czy:
      wydatek został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on
      zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika,
      jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
      podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
      pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
      poniesiony został w celu uzyskania przychodu albo zachowania lub zabezpieczenia
      źródła przychodów,
      został właściwie udokumentowany.
    W art. 16 ust. 1 updop brak jest przepisu wprost wyłączającego z kosztów uzyskania
    przychodów wydatku ponoszonego przez podmioty współpracujące z podatnikami na
    podstawie umów cywilnych. Dlatego też w dalszej części Spółka skupiła się na wykazaniu,
    że w analizowanym stanie faktycznym spełnione są przesłanki wynikające z art. 15 ust. 1
    updop, które umożliwiać będą uznanie tych wydatków za koszty uzyskania przychodów.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, specyfika zadań wykonywanych przez
    Przedstawicieli wiąże się z koniecznością podróżowania wraz z klientem, celem
    odpowiadania na jego pytania oraz przeprowadzenia go przez proces szkolenia, tak aby
    klient dokonał finalnej ostatecznej decyzji o zakupie produktu sprzedawanego prze
    spółkę. Dodatkowo przedstawiciele handlowi (sprzedawcy sprzętu medycznego
    /konsultanci) współpracujący ze spółką doszkalają się w trakcie szkoleń
    przeprowadzanych dla lekarzy – szkolenia pokazowe – celem lepszego przeszkolenia i
    możliwości odpowiedzi na potencjalne pytania lekarzy w Polsce, co przedkłada się na
    wzmożone zainteresowanie produktami sprzedawanymi przez Wnioskodawczynie. W
    sytuacji, w której Konsultant/przedstawiciel handlowy odbywa podróż służbową, ponosi
    on określone wydatki związane z realizacją usług na rzecz Spółki. Wnioskodawczyni
    nabywa dla przedstawiciela oraz lekarza (klienta), który nabędzie od spółki produktu
    usługi transportu, hotelowe, a także nabywa usługi gastronomiczne w trakcie

    przeprowadzanych szkoleń. Spółka w dalszej kolejności obciąża kosztami swoich
    odbiorców. Wynagrodzenie za sprzedawane produkty skalkulowane jest tak aby pokrywać
    koszty szkolenia nabywających produkty lekarzy oraz szkolenia przedstawicieli
    handlowych. W cenę produktu zostanie wliczona równowartość kosztów.
    Spółka zauważa, że jako zlecający wykonanie usługi jest zobowiązana do pokrycia
    Przedstawicielom wydatków poniesionych w związku z realizacją świadczonych usług,
    zgodnie z umowami cywilnoprawnymi, tworzącymi stosunek prawny pomiędzy Spółką, a
    Przedstawicielem.
    W okolicznościach będących przedmiotem wniosku ponoszenie przez Spółkę kosztów na
    rzecz zakupu biletów transportowych, noclegów, wyżywienia na szkoleniu wynika ściśle z
    konieczności odbywania podróży przedstawicieli handlowych wraz z lekarzami celem
    wyszkolenia klienta nabywającego innowacyjny produkt. Z perspektywy Spółki jako
    podmiotu zlecającego świadczenie usług przez Konsultantów wydatki te są nieodłącznym
    elementem kosztów usług świadczonych przez Konsultantów na rzecz Spółki. W
    konsekwencji, wydatki te pozostawać będą w związku z działalnością gospodarczą
    prowadzoną przez Spółkę, a ich poniesienie będzie pozostawać w związku przyczynowym
    z powstaniem lub realną szansą powstania przychodów podatkowych.
    W konsekwencji powyższego Wnioskodawca stoi na stanowisku, że koszty jakie ponosi
    spółka w związku z koniecznością przeprowadzania szkoleń dla lekarzy oraz w których
    uczestniczą przedstawiciele handlowi, będą w pełni stanowiły koszty uzyskania przychodu
    Spółki w rozumieniu art. 15 ust. 1 updop.
    W myśl art. 15 ust. 1 updop kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu
    osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia
    źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów,
    o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami.
    Należy mieć na względzie, że liczne wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów zawiera
    wspomniany art. 16 ust. 1 updop. I tak, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 ww. ustawy, nie
    uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności
    poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym
    alkoholowych. Nie oznacza to jednak, że wszystkie wydatki ponoszone na ww. cele noszą
    znamiona reprezentacji. Definicji pojęcia „reprezentacja” dokonał Naczelny Sąd
    Administracyjny w wyroku z dnia 17 czerwca 2013 r., sygn. akt II FSK 702/11: „Wyraz
    „reprezentacja” pochodzi od łacińskiego „repraesentatio” oznaczającego wizerunek. Upływ
    czasu nie zmienił jego znaczenia i formy. Oznacza to, że „reprezentacja” w rozumieniu art.
    16 ust. 1 pkt 28 updop stanowi działanie w celu wykreowania oraz utrwalenia
    pozytywnego wizerunku podatnika wobec innych podmiotów. W podanym znaczeniu
    reprezentacja to przede wszystkim każde działanie skierowane do istniejących lub
    potencjalnych kontrahentów podatnika lub osoby trzeciej w celu stworzenia
    oczekiwanego wizerunku podatnika dla potrzeb ułatwienia zawarcia umowy lub
    stworzenia korzystnych warunków jej zawarcia. W takiej sytuacji wydatki na reprezentację
    to koszty, jakie ponosi podatnik w celu wykreowania swojego pozytywnego wizerunku,
    uwypuklenie swojej zasobności, profesjonalizmu. Przy tak zdefiniowanym terminie
    „reprezentacji” kwestia wystawności, okazałości czy też ponadprzeciętności nie ma
    żadnego znaczenia. Ponownie podkreślić należy, że dla oceny, czy dana działalność
    stanowi reprezentację, czy też innego rodzaju działalność, konieczna jest analiza
    całokształtu okoliczności faktycznych konkretnej sprawy”.
    Przedstawione we wniosku wydatki ponoszone przez Wnioskodawczynie na organizację
    szkoleń dla klientów nie mają charakteru reprezentacji i są to oczywiste wydatki
    niezbędne do przeprowadzenia procesu sprzedaży oraz procesu szkolenia przedstawicieli
    handlowych. Wydatki ponoszone przez Spółkę będą udokumentowane fakturami

    wystawionymi na Spółkę. Spółka w taki sposób kalkuluje wynagrodzenie za sprzedawane
    produkty medyczne, że w cenie zakupu produktu medycznego znajdują się już wydatki na
    przeprowadzenie szkolenia dla lekarzy nabywających produkty medyczne oraz podróż
    przedstawiciela handlowego, który ma wspierać lekarza oraz doszkalać się w zakresie
    użytku poszczególnych produktów oferowanych przez Wnioskodawczynie. W efekcie
    ciężar kosztów poniesionych przez Spółkę jest przerzucany na finalnego odbiorcę usług
    /przedmiotów sprzedawanych przez Wnioskodawcę.
    Zdaniem Spółki, koszty ponoszone na przeprowadzenie szkoleń – pokazowych operacji, są
    niezbędne do przeprowadzenia procesu sprzedaży (nikt nie dokona zakupu produktu,
    którego nie będzie potrafił używać, albo do którego zakupu nie będzie przekonany) będą
    w pełni stanowiły koszty uzyskania przychodu Spółki w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych.
    W związku z faktem, że faktury są wystawiane na Spółkę i przez nią opłacane, wydatki
    ponoszone przez Spółkę – aby można je było zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów –
    muszą spełniać przesłanki wynikające z art. 15 ust. 1 updop.
    Wydatki ponoszone przez Spółkę dla lekarzy (klientów) i przedstawicieli medycznych na
    bilety lotnicze, transport z lotniska do hotelu, przejazdy do klientów, usługi hotelowe, ew.
    opłaty parkingowe, usługi taxi, bilety komunikacji miejskiej czy też wydatki na organizację
    szkoleń (operacji pokazowych) tj. usługi gastronomiczne, zakup żywności, napojów należy
    uznać za związane z działalnością Spółki, ponieważ Przedstawiciele świadczą usługi na
    rzecz klientów Spółki lub potencjalnych klientów spółki. Wydatki faktycznie poniesione na
    szkolenia dla lekarzy oraz towarzyszących im przedstawicieli medycznych są nieodłącznym
    elementem kosztów usług świadczonych przez Wnioskodawczynię. Wydatki te pozostawać
    będą w związku z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Spółkę, a ich poniesienie
    będzie pozostawać w związku przyczynowym z powstaniem lub realną szansą powstania
    przychodów podatkowych.
    Podsumowując, Podatnik stoi na stanowisku, że koszty ponoszone przez spółkę dotyczące
    prowadzenia szkoleń (operacji/zabiegów pokazowych), z wykorzystaniem wyrobów
    medycznych oferowanych przez Wnioskodawczynię, stanowią koszty uzyskania przychodu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy,
    że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do niniejszej sprawy.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111
    ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja

    będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
    zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych
    reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
      albo
      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
      adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na
      platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej, zgodnie z którym:
      interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku
      stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy
      wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia
      prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.