Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.526.2025.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-15
Teza: Możliwość skorzystania z ulgi na powrót.
Słowa kluczowe: Holandia
miejsce-miejsce zamieszkania
obowiązek-obowiązek podatkowy
praca
rezydencja-rezydencja podatkowa
ulga-ulga na powrót
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podstawa
opodatkowania. Odliczenia.
1
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 4a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 152
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 39
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 43
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 44

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 30 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 4 lipca 2025 r. (wpływ 10 lipca 2025 r.) Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca (dalej: „Podatnik”) jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Polski. Podatnik posiada polskie obywatelstwo. Do 15 sierpnia 2018 r.
    Wnioskodawca przebywał na stałe na terytorium RP. Następnie wyjechał do Holandii.
    Powrót do Polski na stałe nastąpił 10 kwietnia 2025 r. Pomiędzy 15 sierpnia 2018 r., a 10
    kwietnia 2025 r. Podatnik na stałe przebywał w Holandii będąc rezydentem podatkowym
    Holandii. Od 2020 r. do 2024 r. roku Podatnik składał do Holenderskiego Urzędu
    Skarbowego deklaracje w sprawie podatku dochodowego. Dnia 21 sierpnia 2018 r.
    Wnioskodawca zarejestrował się na podstawie umowy najmu mieszkania w Gminie (...) w
    Holandii. Dnia 1 września 2018 r. Podatnik rozpoczął studia w Holandii.
    Od 15 maja 2019 r. do 31 sierpnia 2020 r. Wnioskodawca był zatrudniony przez
    holenderską firmę jako stażysta. Od dnia 16 września 2020 r. do dnia 31 maja 2025 r.
    Podatnik był zatrudniony przez holenderską firmę w pełnym wymiarze godzinowym 40h
    na tydzień. Od dnia 5 maja 2025 r. Podatnik prowadzi działalność gospodarczą w Polsce.
    10 kwietnia 2025 r. Wnioskodawca przeprowadził się na stałe do Polski. Nigdy wcześniej
    nie korzystał z ulgi na powrót. W okresie pomiędzy 15 sierpnia 2018 r., a 10 kwietnia 2025
    r. Podatnik był właścicielem nieruchomości w Polsce, która nie była przedmiotem najmu.
    Małżonka Wnioskodawcy do października 2023 r. przebywała wspólnie z Podatnikiem w
    Holandii. 2 sierpnia 2022 r. małżonka Wnioskodawcy rozpoczęła własną działalność
    gospodarczą w Polsce. Obowiązki służbowe małżonki sprawiły, iż od października 2023 r.
    przebywała na zmianę w Polsce i w Holandii z przewagą na rzecz Polski. W okresie
    pomiędzy 15 sierpnia 2018 r., a 10 kwietnia 2025 r. w okresach świątecznych oraz w
    przypadku nagłych wypadków rodzinnych Podatnik odwiedzał Polskę. W okresie pomiędzy
    15 sierpnia 2018 r., a 10 kwietnia 2025 r. Podatnik posiadał rachunek bankowy w Polsce.
    W okresie pomiędzy 15 sierpnia 2018 r., a 10 kwietnia 2025 r. na terytorium Polski
    Wnioskodawca nie prowadził działalności gospodarczej. Obecnie Podatnik podlega
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Podatnik posiada dokumenty
    potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Holandii, obejmujące:
    · bezterminowy kontrakt wynajmu mieszkania ważny od sierpnia 2019 roku;
    · umowy o pracę z Holenderskim pracodawcą:
      - za okres od 16 września 2020 r. – 16 września 2021 r.,
      - za okres od 16 września 2021 r. – 16 września 2022 r.
      - za okres od 01 września 2022 r. – bezterminowy.
    W uzupełnieniu wniosku podał Pan, że prowadzi Pan działalność gospodarczą
    opodatkowaną na podstawie ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym
    podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

## Pytanie

Czy na podstawie przedstawionego opisu zdarzenia przysługuje Panu ulga na powrót, o
    której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, spełnia Pan wszystkie ustawowe warunki do skorzystania z ulgi na powrót.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy PIT: „Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
    1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
      gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
    2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
      podatkowym”.
    Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy PIT: „Wolne od podatku dochodowego są -
    przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85
    528 zł, osiągnięte:
    a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku
      pracy,
    b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
    c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady
      opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o
      zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
      ewidencjonowanych,
    d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o
      świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
      macierzyństwa - w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc
      od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od
      początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Na podstawie art. 21 ust. 43 ustawy PIT: „Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152,
    przysługuje pod warunkiem, że:
    1. w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
    2. podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
      okresie obejmującym:
      a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce
        zamieszkania
      b) na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
      c) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce
        zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
    3 podatnik:
      a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż
        Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa
        należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji
        Szwajcarskiej lub
      b) miał miejsce zamieszkania:- nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa
        w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do
        Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii,
        Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach

        Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej
        Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub - na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych
        poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
    4 posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla
      celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia,
      oraz
    5 nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku
      podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej”.
    W myśl art. 21 ust. 44 ustawy PIT: „ Suma przychodów zwolnionych od podatku na
    podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85
    528 zł”.
    W niniejszym miejscu pragnę wskazać na Objaśnienia podatkowe z dnia 29 kwietnia 2021
    r., wydane przez Ministerstwo Finansów, dotyczące zasad ustalania miejsca zamieszkania
    dla celów podatkowych (tzw. rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce.
    Objaśnienia te odnoszą się do przepisów art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych oraz do zakresu obowiązku podatkowego, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i
    2a tejże ustawy.
    Celem wydania Objaśnień było doprecyzowanie zasad prawidłowego wypełniania
    obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne, przy uwzględnieniu, że rezydencja
    podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego – jej ustalenie wymaga każdorazowej,
    indywidualnej oceny stanu faktycznego i okoliczności konkretnego przypadku.
    Zgodnie z treścią Objaśnień, istnienie w Polsce ośrodka interesów życiowych oznacza
    posiadanie przez podatnika ścisłych powiązań osobistych lub gospodarczych z terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej. Każda z tych przesłanek podlega samodzielnej ocenie, co w
    praktyce oznacza, że spełnienie którejkolwiek z nich może skutkować uznaniem podatnika
    za posiadającego ośrodek interesów życiowych w Polsce.
    W odniesieniu do centrum interesów osobistych (rozumianego jako skoncentrowanie
    powiązań osobistych), podkreśla się znaczenie takich czynników jak: więzi rodzinne (np.
    obecność współmałżonka, partnera, małoletnich dzieci), relacje towarzyskie, aktywność
    społeczna, kulturalna, sportowa czy polityczna. Są to okoliczności, które w praktyce mają
    istotne znaczenie przy ocenie miejsca zamieszkania podatnika.
    Z kolei centrum interesów gospodarczych należy rozumieć jako miejsce, z którym
    podatnik pozostaje w ścisłych relacjach ekonomicznych. Objaśnienia wskazują, że przy
    ocenie tej przesłanki kluczowe znaczenie mają m.in.: miejsce prowadzenia działalności
    zarobkowej, główne źródła dochodu, posiadane inwestycje, nieruchomości i ruchomości,
    zobowiązania finansowe (np. kredyty), rachunki bankowe, a także miejsce, z którego
    podatnik zarządza swoim majątkiem.
    Podsumowując, ustalenie rezydencji podatkowej wymaga kompleksowej analizy powiązań
    osobistych i gospodarczych danej osoby z Polską, przy czym wystarczające dla uznania jej
    za rezydenta podatkowego jest zaistnienie jednej z przesłanek w sposób wystarczająco
    istotny. Podatnik przez cały okres swojego pobytu w Holandii, w tym również w roku 2024,
    nieprzerwanie rozliczał się z dochodów i regulował swoje zobowiązania podatkowe wobec
    holenderskiego urzędu skarbowego, zgodnie z tamtejszymi przepisami podatkowymi.
    Fakt ciągłego zamieszkiwania w Holandii, prowadzenia tam spraw życiowych i
    zawodowych, jak również nieprzerwanego opłacania podatków w tym państwie,
    jednoznacznie potwierdza, że centrum interesów życiowych – zarówno osobistych, jak i
    ekonomicznych – podatnika znajdowało się w Holandii.

    Wpływ różnych okoliczności na ustalenie centrum interesów życiowych podatnika został
    szczegółowo omówiony w licznych interpretacjach indywidualnych wydawanych przez
    organy podatkowe. Celem przytoczenia poniższych interpretacji jest podkreślenie, że
    sama zmiana miejsca zamieszkania żony podatnika – rozumiana jako zmiana adresu
    przebywania – nie przesądza automatycznie o zmianie centrum interesów życiowych.
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w wydanych interpretacjach indywidualnych
    wskazał, iż:
    · interpretacja indywidualna z dnia 16 kwietnia 2025 r. sygn.: 0112-KDIL2-
      1.4011.61.2025.1.KF
    W stanie faktycznym wnioskodawca wskazał:
    „W 2021 r. zgłosił Pan zmianę miejsca zamieszkania dla celów podatkowych wyłącznie w
    kontekście rozliczania podatku od dochodów z najmu. Była to decyzja o charakterze
    administracyjnym, niemająca wpływu na Pana rzeczywistą rezydencję podatkową.
    Oznacza to, że w kontekście ulgi na powrót spełnia Pan warunek braku miejsca
    zamieszkania w Polsce przez trzy lata przed powrotem”. Stanowisko organu podatkowego:
    „W związku z powyższym, przysługuje Panu prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”,
    o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przedmiotowym zwolnieniem z opodatkowania może Pan objąć przychody do wysokości
    nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte z tytułów
    wymienionych w tym przepisie - w czterech kolejno po sobie następujących latach
    podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło przeniesienie miejsca
    zamieszkania do Polski (tj. w latach 2023-2026), albo od początku roku następnego (tj. w
    latach 2024-2027), z zastrzeżeniem ust. 39,43 i 44”.
    „Zatem, może Pan w każdym z czterech kolejno następujących po sobie lat podatkowych
    (wymienionych wyżej) skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przy czym nadmienić należy, że limit
    zwolnienia w wysokości 85 528 zł ma zastosowanie oddzielnie do każdego roku
    podatkowego z ww. czteroletniego okresu”.
    · interpretacja indywidualna z dnia 11 kwietnia 2025 r. sygn.: 0115-KDIT1.4011.82.2025.2.
      MST
    W stanie faktycznym wnioskodawca wskazał: „Jednocześnie od września 2018 r. miał Pan
    zarejestrowaną w Polsce jednoosobową działalność gospodarczą. 30 sierpnia 2021 r.
    zawiesił Pan działalność gospodarczą, a ostatecznie zamknięcie tej działalności nastąpiło
    28 września 2023 r. W związku z prowadzoną działalnością i ograniczonym obowiązkiem
    podatkowym w Polsce składał Pan za lata 2021-2023 zeznania podatkowe PIT-36L, gdzie
    wykazywał Pan dochody z działalności. Działalność gospodarcza była prowadzona
    internetowo z Austrii i przyjazdy do Polski miały charakter sporadyczny. Podczas Pana
    wyjazdu nie wymeldował się Pan z polskiego adresu, aby zostawić go w celach
    korespondencyjnych. W czasie Pana mieszkania w Austrii utrzymywał Pan również polskie
    konto bankowe oraz polski numer telefonu”.
    Stanowisko organu podatkowego:
    „Biorąc powyższe pod uwagę, przysługuje Panu prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na
    powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania obejmuje przychody do wysokości
    nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte ze stosunku pracy w
    czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, (...)”.
    · interpretacja indywidualna z dnia 3 kwietnia 2025 r. sygn.: 0113-KDIPT2-
      2.4011.107.2025.2.MK

    W stanie faktycznym wnioskodawca wskazał: „W październiku 2011 r. Wnioskodawca
    wyjechał do Niemiec i tam podjął pracę na podstawie umowy o pracę. Do wyjazdu zmusiła
    Go trudna sytuacja materialna Jego rodziny. W Polsce pozostała żona z dwójką
    nastoletnich dzieci i wysokim kredytem zaciągniętym na zakup domu. W 2012 r.
    „Wnioskodawca planował z małżonką wspólne zamieszkanie na terytorium Niemiec.
    Istniała i istnienie między nimi małżeńska wspólność majątkowa. Żona i dzieci pozostawały
    na utrzymaniu Wnioskodawcy. (...) W Polsce Wnioskodawca nie posiada innego majątku”.
    Stanowisko organu podatkowego:
    „Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego oraz powołane
    przepisy prawa podatkowego należy uznać, że przysługuje Panu prawo do skorzystania z
    tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania będzie
    obejmowało przychody do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85
    528 zł, osiągnięte z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. a-d) ww. ustawy – w
    czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych (...). W stanie faktycznym
    wnioskodawca wskazał:
    „Jak Pan wyjaśnił, w momencie wyjazdu z Polski w 2011 r. nie był Pan świadomy
    obowiązku zgłoszenia tego faktu w urzędzie skarbowym, przez co przez cały okres Pana
    pobytu za granicą figurował Pan w polskim systemie podatkowym jako rezydent,
    zameldowany (...). Dodatkowo, w 2021 r. dokonał Pan zmiany adresu dla celów rozliczania
    podatku od najmu nieruchomości w Polsce.
    Jednak – jak Pan wyjaśnił – była to decyzja podyktowana wyłącznie względami
    administracyjnymi, ponieważ chciał Pan rozliczać podatek z najmu w urzędzie skarbowym
    właściwym dla miasta, w którym przebywał Pan najczęściej podczas sporadycznych
    pobytów w Polsce”.
    Stanowisko organu podatkowego:
    „W związku z powyższym, przysługuje Panu prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”,
    o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przedmiotowym zwolnieniem z opodatkowania może Pan objąć przychody do wysokości
    nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte z tytułów
    wymienionych w tym przepisie – w czterech kolejno po sobie następujących latach
    podatkowych (...)”.
    Z pełną świadomością przyjmuje się, że powoływane interpretacje indywidualne odnoszą
    się wyłącznie do konkretnych, indywidualnych stanów faktycznych i nie wywierają skutków
    prawnych w odniesieniu do innych sytuacji. Niemniej jednak, ich przywołanie ma na celu
    zilustrowanie linii interpretacyjnej prezentowanej przez organy podatkowe w
    porównywalnych okolicznościach. Wskazanie tych rozstrzygnięć służy wykazaniu, że sama
    przeprowadzka małżonki podatnika do Polski – przy jednoczesnym utrzymaniu przez
    niego trwałych i dominujących powiązań osobistych oraz ekonomicznych z
    dotychczasowym krajem zamieszkania - Holandia - nie może być uznana za przesądzającą
    o zmianie centrum interesów życiowych podatnika w rozumieniu przepisów prawa
    podatkowego.
    Reasumując, sam fakt zmiany miejsca zamieszkania przez małżonkę Podatnika przed jego
    stałym powrotem do Polski nie stanowi przesądzającego elementu w zakresie ustalenia
    zmiany centrum interesów życiowych Podatnika. Małżonka Wnioskodawcy nadal
    przebywała naprzemiennie w Holandii i w Polsce, podczas gdy sam Podatnik przebywał na
    stałe w Holandii, gdzie wynajmował mieszkanie, wykonywał pracę zarobkową oraz
    podlegał tamtejszemu obowiązkowi podatkowemu.
    W celu wykazania spełnienia ustawowych przesłanek, Podatnik posiada stosowne
    dokumenty źródłowe, sporządzone w języku holenderskim oraz angielskim m.in.:
    bezterminowy kontrakt wynajmu mieszkania ważny od sierpnia 2019 roku, umowy o

    pracę z Holenderskim pracodawcą, decyzje podatkowe holenderskiego urzędu
    skarbowego za lata 2021-2024.
    Działając w oparciu o art. 180 § 1 oraz art. 181 Ordynacji podatkowej, Podatnik wskazuje,
    iż złożone dokumenty – mimo że sporządzone w języku obcym - mogą stanowić dowód w
    sprawie.
    Podatnik jest jednocześnie świadomy, że zgodnie z art. 287 § 1 pkt 2 Ordynacji
    podatkowej, w przypadku prowadzenia czynności sprawdzających, organ podatkowy ma
    prawo zażądać tłumaczenia przedłożonych dokumentów na język polski. W razie
    zgłoszenia takiego żądania, Podatnik niezwłocznie przedłoży tłumaczenia sporządzone
    zgodnie z wymogami prawa.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163), wolne od podatku dochodowego są:
      Przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym
      kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
        a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego
        stosunku pracy,
        b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
        c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady
        opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o
        zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
        ewidencjonowanych,
        d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o
        świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
        macierzyństwa
        - w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku
        roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku
        roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:
      Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na
      podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających
      opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej
      ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie
      przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
        1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
        2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
        okresie obejmującym:
        a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił
        miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

        b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił
        miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
        3) podatnik:
        a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż
        Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa
        należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji
        Szwajcarskiej lub
        b) miał miejsce zamieszkania:
        - nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie
        członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego
        Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile,
        Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej
        Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii
        Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
        - na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat
        kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
        4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce
        zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa
        do tego zwolnienia, oraz
        5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku
        podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:
      Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154
      nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
    Ponadto z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz
    niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma
      zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
    Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów
    osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez
    podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po
    dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu.
    W celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe
    warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.
    Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne m.in. aby
    przeniesienie miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca
    zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata
    kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania
    na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na
    terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

    Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały
    uregulowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    W myśl natomiast art. 4a ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Kwestie rezydencji podatkowej w Polsce zostały obszernie przedstawione w Objaśnieniach
    podatkowych z 29 kwietnia 2021 r. wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą
    zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej)
    osób fizycznych w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa PIT) oraz zakresu obowiązku
    podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT. Celem
    objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia obowiązków
    podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja podatkowa nie ma
    charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności.
    Zgodnie z Objaśnieniami, centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy
    rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania
    osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności
    społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W praktyce, czynnikiem branym
    najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich
    dzieci.
    W zakresie centrum interesów gospodarczych Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi
    o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie
    należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym
    państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej,
    główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i
    ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim
    mieniem itd.
    W opisie prawy wskazał Pan, że 10 kwietnia 2025 r. przeprowadził się Pan na stałe do
    Polski. Obecnie podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w
    Polsce. Oznacza to, że warunek, o którym mowa w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych został przez Pana spełniony.
    Ponadto wyjaśnił Pan, że do 15 sierpnia 2018 r. przebywał Pan na stałe na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej. Pomiędzy 15 sierpnia 2018 r. a 10 kwietnia 2025 r. przebywał
    Pan na stałe w Holandii, będąc rezydentem podatkowy tego kraju. 21 sierpnia 2018 r.

    zarejestrował się Pan w Holandii jako najemca mieszkania w Gminie (...). 1 września 2018
    r. rozpoczął Pan studia w Holandii. Od 15 maja 2019 r. do 31 sierpnia 2020 r. był Pan
    zatrudniony przez holenderską firmę jako stażysta. Od 16 września 2020 r. do 31 maja
    2025 r. był Pan zatrudniony w pełnym wymiarze godzin. W latach 2020-2024 składał Pan
    do holenderskiego urzędu skarbowego deklaracje podatkowe. Od 5 maja 2025 r. prowadzi
    Pan działalność gospodarczą w Polsce. Pana małżonka do października 2023 r. przebywała
    wspólnie z Panem w Holandii. Z dniem 2 sierpnia 2022 r. Pana małżonka rozpoczęła
    własną działalność gospodarczą w Polsce. Obowiązki służbowe Pana małżonki sprawiły, iż
    od października 2023 r. przebywała na zmianę w Polsce i w Holandii z przewagą na rzecz
    Polski. W okresie pomiędzy 15 sierpnia 2018 r., a 10 kwietnia 2025 r. w okresach
    świątecznych oraz w przypadku nagłych wypadków rodzinnych odwiedzał Pan Polskę,
    posiadał Pan w tym czasie rachunek bankowy w Polsce. W okresie pomiędzy 15 sierpnia
    2018 r., a 10 kwietnia 2025 r. na terytorium Polski Wnioskodawca nie prowadził
    działalności gospodarczej. Nigdy wcześniej nie korzystał Pan z ulgi na powrót.
    Przedstawione przez Pana okoliczności wskazują zatem, że w okresie 15 sierpnia 2018 r.
    do 10 kwietnia 2025 r. nie miał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej.
    Zatem uznać należy, że spełnia Pan wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a i b
    ustawy.
    Wyjaśnił Pan również, że posiada polskie obywatelstwo, co oznacza spełnienie warunku
    wynikającego z art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a ww. regulacji.
    Kolejnym istotnym kryterium warunkującym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie
    do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów
    dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do
    ustalenia prawa do tego zwolnienia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy, ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji -
    oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych
    wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania
    podatnika.
    Z treści art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że
    podatnik powinien posiadać certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce
    zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do
    zwolnienia. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego
    miejsce zamieszkania w innym państwie, muszą to być jednak dokumenty potwierdzające
    miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.
    Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy
    pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej jako dowód należy dopuścić
    wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
    Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza
    Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania
    podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi
    bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie
    przedstawić również inne dowody.
    We wniosku wskazał Pan, że posiada dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla
    celów podatkowych w Holandii, obejmujące: bezterminowy kontrakt wynajmu mieszkania
    ważny od sierpnia 2019 roku, umowy o pracę z Holenderskim pracodawcą za okres od 16
    września 2020 r. – 16 września 2021 r., za okres od 16 września 2021 r. – 16 września 2022
    r., za okres od 1 września 2022 r. – bezterminowy.
    W oparciu o przedstawione przez Pana wyjaśnienia uznać zatem należy, że spełnia Pan
    warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.

    Po powrocie do Polski prowadzi Pan działalność gospodarczą, opodatkowaną na
    podstawie ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
    W konsekwencji, przysługuje Panu prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której
    mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ww. ustawy w odniesieniu do przychodów uzyskiwanych w
    związku z prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą.
    Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania obejmuje przychody do wysokości
    nieprzekraczającej łącznie w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte z tytułów
    wymienionych w przepisie – w czterech kolejno po sobie następujących latach
    podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło przeniesienie miejsca
    zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego oraz powołane
    przepisy prawa podatkowego należy uznać, że przysługuje Panu prawo do skorzystania z
    tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania będzie
    obejmowało przychody do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85
    528 zł, osiągnięte z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. a)-d) ww. ustawy - w
    czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w
    którym nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania, tj. w latach 2025-2028 albo od
    początku roku następnego, tj. w latach 2026-2029.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Jednocześnie wskazuję, że nie jestem uprawniony do analizowania i oceny dokumentów
    załączonych do wniosku o interpretację. Wszystkie istotne dla sprawy informacje powinny
    znaleźć się w opisie stanu faktycznego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.