Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-590b/08/MT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-01-22
Teza: Czy przy sprzedaży środków trwałych oraz środków trwałych w budowie wartość niezamortyzowana i koszt niezakończonej inwestycji pomniejsza dochód ze sprzedaży?
Słowa kluczowe: dochód; inwestycje; koszt-koszt wytworzenia; nakłady; zbycie; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 8 października 2008 r. (data wpływu 17 października 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów ze sprzedaży środków trwałych oraz środków trwałych w budowie – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 października 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów ze sprzedaży środków trwałych oraz środków trwałych w budowie, uzupełniony pismem Spółki nadanym w polskiej placówce operatora publicznego w dniu 17 grudnia 2008 r. (data wpływu 22 grudnia 2008 r.).

W przedmiotowym wniosku i jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Przedsiębiorstwo Sp. z o.o. prowadzi działalność gospodarczą na terenie specjalnej strefy ekonomicznej (wcześniejsza nazwa specjalna strefa ekonomiczna B.) na podstawie zezwolenia udzielonego w dniu 22 grudnia 2000 r. W latach 2000 – 2008 Spółka korzystała ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie § 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 września 1997 r. w sprawie ustanowienia specjalnej strefy ekonomicznej B. W dniu 1 maja 2004 r. podmiot był małym przedsiębiorcą, zgodnie z art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych innych ustaw.

Warunki określone w zezwoleniu na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej B. zostały spełnione, podmiot poniósł koszty kwalifikowane w wysokości 1 miliona euro, co dało podstawę do zwolnienia od podatku dochodowego całego dochodu. Wydatki kwalifikowane zostały poniesione między innymi na obiekty będące przedmiotem sprawy (zakup działki, budynku portierni – przeprowadzono remont, budynku głównego – przebudowa obiektu). Działka wraz z wyremontowanym budynkiem portierni została oddana do użytkowania i wprowadzona do ewidencji środków trwałych w lutym 2005 r. Budynek główny został przebudowany i częściowo oddany do użytkowania oraz wprowadzony do ewidencji środków trwałych w lutym 2005 r. Pozostała część budynku, która nie została oddana do użytkowania stanowi „środki trwałe w budowie”.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy sprzedaż budynków wraz z działką, położonych na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, z którymi jest związane zwolnienie od podatku oraz zakończenie działalności w strefie spowoduje utratę zwolnień podatkowych uzyskanych w latach 2000 - 2008?
2.  Czy sprzedaż z budynków wraz z działką, położonych na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, z którymi jest związane zwolnienie od podatku przy jednoczesnym najmie biura w strefie (Spółka będzie najemcą) spowoduje utratę zwolnień podatkowych uzyskanych w latach 2000 - 2008?
3.  Jeżeli podmiot traci nabyte zwolnienie podatkowe, to, w którym miesiącu jest zobowiązany do zwiększenia podstawy opodatkowania o kwotę dochodu zwolnionego od podatku? Czy będzie to miesiąc sprzedaży obiektu, czy też miesiąc otrzymania decyzji utraty zwolnienia?
4.  Czy przy sprzedaży środków trwałych oraz środków trwałych w budowie wartość niezamortyzowana i koszt niezakończonej inwestycji pomniejsza dochód ze sprzedaży?

Niniejsza interpretacja indywidualna stanowi ocenę stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania czwartego. Wniosek Spółki w zakresie pytania pierwszego, drugiego i trzeciego zostanie rozpatrzony odrębną interpretacją indywidualną.

Zdaniem Wnioskodawcy, wartość niezamortyzowanych środków trwałych oraz wartość niezakończonej inwestycji będzie stanowić koszt i pomniejszy dochód do opodatkowania z tytułu ich sprzedaży.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym, Spółka zamierza dokonać zbycia środków trwałych oraz „niezakończonej” inwestycji.

Zgodnie z art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), środkami trwałymi są w szczególności stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

*   o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1.

Inwestycje zostały zdefiniowane w treści art. 4a pkt 1 powołanej ustawy, jako środki trwałe w budowie w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694 ze zm.). Zgodnie natomiast z art. 3 pkt 16 ustawy o rachunkowości, środki trwałe w budowie to zaliczane do aktywów trwałych środki trwałe w okresie ich budowy, montażu lub ulepszenia już istniejącego środka trwałego. Środkami trwałymi w rozumieniu tej ustawy są przy tym – na mocy art. 3 pkt 15 – z zastrzeżeniem pkt 17, rzeczowe aktywa trwałe i zrównane z nimi, o przewidywanym okresie ekonomicznej użyteczności dłuższym niż rok, kompletne, zdatne do użytku i przeznaczone na potrzeby jednostki.

Na mocy art. 7 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.

Powołana ustawa nie definiuje pojęcia przychodu. Przykładowe przysporzenia majątkowe stanowiące przychody podatkowe zostały jednak ujęte w otwartym katalogu zawartym w art. 12 ust. 1 tej ustawy. Wśród nich wymieniono, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe (art. 12 ust. 1 pkt 1 tej ustawy). Kosztami uzyskania przychodów są natomiast – w myśl art. 15 ust. 1 omawianej ustawy – wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Dochodem Wnioskodawcy ze sprzedaży środków trwałych oraz „niezakończonych” inwestycji będzie zatem nadwyżka przychodów osiągniętych ze zbycia tych składników majątku nad kosztami ich uzyskania.

Na mocy art. 14 ust. 1 omawianej ustawy, przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy lub praw majątkowych, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, o ile nie odbiega ona znacznie - bez uzasadnionej przyczyny - od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw.

Do kosztów uzyskania przychodów ze zbycia składników majątku podatnika należy natomiast zaliczyć wszelkie koszty, których poniesienie przekłada się na uzyskanie tych przychodów. W szczególności, będą to wydatki na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie zbywanych środków trwałych oraz na ulepszenia tych środków trwałych, powiększające ich wartość początkową - w części, w jakiej nie zostały odniesione w koszty podatkowe poprzez odpisy amortyzacyjne.

Zgodnie bowiem z art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:

1.  nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,
2.  nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,
3.  ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych

*   wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem pkt 8a, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.

Powołany przepis dotyczy również wydatków na inwestycję. Koszty poniesione na środek trwały w budowie stanowią koszty uzyskania przychodów z jego odpłatnego zbycia.

Podsumowując, Wnioskodawca słusznie wskazuje, że niezamortyzowana wartość środków trwałych oraz wartość niezakończonej inwestycji stanowi koszty uzyskania przychodu ze zbycia tych składników majątku. Pomniejsza zatem dochód z tej sprzedaży.

Interpretacja dotyczy zaistniałego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu jej datowania.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, al. Zwycięstwa 16/17, 80 - 219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.