Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/415-141/09-4/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-05-20
Teza: Czy należy zapłacić 19 % podatek dochodowy? Przychód ze sprzedaży nieruchomości w dniu 28.07.2008 r. i w dniu 21.08.2008 r. nie stanowi źródła przychodu o którym mowa w art. 10 ust.1 pkt 8 z uwagi na upływ 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego w którym nastąpiło nabycie.
Słowa kluczowe: działki; nieruchomości; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; przychód-źródła przychodu; współwłasność; zniesienie-zniesienie współwłasności
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 26.02.2009 r. (data wpływu 02.03.2009 r.) oraz piśmie z dnia 09.04.2009 r. (data wpływu 14.04.2009 r., data nadania 09.04.2009 r.) uzupełniającym braki formalne na wezwanie z dnia 30.03.2009 r. Nr IPPB4/415-141/09-2/JK (data nadania 30.03.2009 r., data odbioru 06.04.2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 02.03.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wniosek dotyczy podatku dochodowego od sprzedaży działki w wysokości w wysokości 19 %, który powinien być (wg Urzędu Skarbowego) zapłacony do 30 kwietnia. Sprzedaż dotyczy części działki, którą Wnioskodawca odziedziczył po rodzicach: ojciec zmarł 1994 r., a matka 2001 r. Wnioskodawca działkę odziedziczył z siostrą po połowie. Ponieważ Akt Notarialny o zniesieniu współwłasności został podpisany dopiero w 2007 r. (kopia w załączeniu) to Urząd Skarbowy kazał podatek zapłacić. Natomiast wg Wnioskodawcy Główna Informacja Podatkowa zaprzeczyła temu, gdyż prawo do działki zostało nabyte już w 2001 r. (prawo o dziedziczeniu), czyli minęło 5 lat i podatek się nie należy, jeżeli w akcie o zniesieniu współwłasności nie ma nic o dziedziczeniu ponad to, co wynika z prawa, to nie ma on znaczenia.

Pismem z dnia 30.03.2009 r. Nr IPPB4/415-141/09-2/JK wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia przedmiotowego wniosku poprzez złożenie podpisu oraz przedstawienie wyczerpującego stanu faktycznego.

Pismem z dnia 09.04.2009 r. (data wpływu 14.04.2009 r.) Wnioskodawca uzupełnił wniosek przedstawiając stan faktyczny w sposób następujący:

Przedmiotem współwłasności były cztery działki położone w miejscowości S. (o numerach: 33,34,35 i 36). Zniesienie współwłasności nastąpiło bez żadnych spłat i dopłat. Udział nabyty w wyniku zniesienia współwłasności odpowiada udziałowi nabytemu w spadku (dwie działki otrzymał Wnioskodawca o Nr 35 i 36 o łącznej powierzchni 1.03. ha i dwie działki otrzymała siostra Wnioskodawcy o Nr 33 i 34 o łącznej powierzchni 1.01 ha). Wnioskodawca jedną ze swoich działek podzielił na cztery mniejsze, dwie z nich były przedmiotem sprzedaży, która nastąpiła odpowiednio 28.07.2008 r. (działka Nr 35/4 – o pow. 1010 m2 ) oraz 21.08.2008r. (działka Nr 35/3 – o pow. 1010 m2 ). Wnioskodawca dodaje, że kwota ze sprzedaży działek została wykorzystana (prawie w całości) do budowy budynku mieszkalnego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy należy zapłacić 19 % podatek dochodowy?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zgodnie z informacją jaką uzyskał od prawnika i GIP uważa, że ten podatek nie powinien być zapłacony.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów, - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a) – c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Ustawą z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217 poz. 1588) zmieniono m.in. zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit a)–c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy zmieniającej do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) do dnia 31 grudnia 2006 r., stosuje się zasady określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r.

W przedmiotowej sprawie – dla określenia właściwej podstawy normującej zasady opodatkowania przychodu, uzyskanego ze sprzedaży nabytych nieruchomości – istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia przedmiotowych nieruchomości.

Zgodnie z art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) spadek – to prawa i obowiązki zmarłego wynikające ze stosunków cywilnoprawnych, które z chwilą jego śmierci przechodzą na następców prawnych. Stosownie do zapisu art. 924 i 925 Kodeksu spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, a spadkobierca nabywa spadek z chwilą jego otwarcia. Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. Jeżeli spadek dziedziczy kilku spadkobierców, każdy z nich, z chwilą otwarcia spadku, nabywa ułamkowo udział spadkowy (oraz odpowiednie udziały w przedmiotach należących do spadku), a nie poszczególne przedmioty wchodzące do spadku. Dochodzi wówczas do powstania wspólności majątku spadkowego. Wspólność ta nie jest tożsama ze wspólnością w częściach ułamkowych w rozumieniu art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego, gdyż jej przedmiotem jest spadek, a nie rzecz. Wspólnością objęte są wszystkie prawa majątkowe podlegające dziedziczeniu i istniejące w chwili otwarcia spadku, a więc także prawa z istoty swej podzielne. W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane poszczególnym spadkobiercom, stosownie do wielkości ich udziałów, przechodzą na nich, ustaje więc wspólność majątku spadkowego. Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadły poszczególnym spadkobiercom. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom. Dział spadku jest więc czynnością wtórną do nabycia spadku, nie można nabyć własności rzeczy tylko i wyłącznie w drodze działu spadku, bez nabycia spadku.

Jednak nabycie nieruchomości w drodze działu spadku lub zniesienia współwłasności w części przekraczającej udział spadkowy (nawet wówczas, jeżeli nabycie to następuje nieodpłatnie) nie stanowi nabycia w drodze spadku. W konsekwencji należny jest podatek dochodowy w formie ryczałtu z tytułu sprzedaż nieruchomości i praw majątkowych. Należny jest przy tym nie od całości osiągniętego przychodu, lecz od nadwyżki (różnicy) pomiędzy wartością nieruchomości i praw majątkowych wynikającą z tytułu działu spadku lub zniesienia współwłasności, a należnością przypadającą z tytułu spadku.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca odziedziczył w drodze spadku działkę wraz z siostrą po połowie. Ojciec Wnioskodawcy zmarł w 1994 r., natomiast matka 2001 r. Zniesienie współwłasności działki nastąpiło w 2007 roku, bez spłat i dopłat, a działka nabyta w drodze zniesienia współwłasności odpowiada udziałowi nabytemu w drodze spadku jaki przysługiwał Wnioskodawcy we współwłasności. Wnioskodawca jedną ze swoich działek podzielił na cztery mniejsze, dwie z nich były przedmiotem sprzedaży, która nastąpiła odpowiednio 28.07.2008 r. (działka Nr 35/4 – o pow. 1010 m2 ) oraz 21.08.2008 r. (działka Nr 35/3 – o pow. 1010 m2 ).

Odnosząc powyższe uregulowania na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, iż przychód ze sprzedaży nieruchomości w dniu 28.07.2008 r. i w dniu 21.08.2008 r. nie stanowi źródła przychodu o którym mowa w art. 10 ust.1 pkt 8 z uwagi na upływ 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego w którym nastąpiło nabycie.

Z uwagi na to, że wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej stosowania przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych został złożony przez Wnioskodawcę – jednego ze współwłaścicieli sprzedanej nieruchomości, zaznacza się, iż interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla drugiego ze współwłaścicieli – siostry Wnioskodawcy.

Siostra Wnioskodawcy chcąc uzyskać interpretację indywidualną powinna wystąpić z odrębnym wnioskiem.

Jeżeli przedstawione we wniosku stan faktyczny różni się od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.