Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.986.2025.2.DA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2026-01-02
Teza: Skutki podatkowe odpłatnego zbycia nieruchomości na
podstawie umowy dożywocia.
Słowa kluczowe: nieruchomości
opodatkowanie
umowa-umowa dożywocia
zbycie-odpłatne zbycie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Sprzedaż nieruchomości i praw
majątkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 6

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Pani wraz z mężem ... (PESEL: ...), na prawach wspólności majątkowej małżeńskiej, byli
    użytkownikami wieczystymi gruntu oraz właścicielami budynku mieszkalnego na nim
    posadowionego, położonego przy ul. ... we ..., dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy
    dla ... we ... IV Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr .... Grunt
    przekształcił się w prawo własności na podstawie ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o
    przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele
    mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów.
    Pani mąż zmarł 2 lutego 1990 r. Posiadali Państwo jedno dziecko – syna ... (PESEL ...). Syn
    zmarł 13 kwietnia 2021 r. i nie posiadał zstępnych.
    18 marca 2025 r. sporządzone zostały, przed notariuszem ... z kancelarii notarialnej we ...,
    akty poświadczenia dziedziczenia:
    · akt poświadczenia dziedziczenia po Pani synu (Rep. A nr ...), po którym spadek z
      dobrodziejstwem inwentarza w całości nabyła Pani − matka zmarłego,
    · akt poświadczenia dziedziczenia po Pani mężu (Rep. A nr ...), po którym spadek wprost
      nabyli: Pani − żona zmarłego w udziale wynoszącym 1/2 części oraz syn zmarłego w
      udziale wynoszącym 1/2 części (po którym spadek z dobrodziejstwem inwentarza w
      całości nabyła Pani).
    Po przeprowadzonych spadkobraniach złożyła Pani do Urzędu Skarbowego ... następujące
    deklaracje:
    · SD-Z2, dotyczącą nabytego spadku po Pani synu, który stanowi udział 1/4 części w
      nieruchomości opisanej powyżej; organ podatkowy zwolnił Panią z podatku od
      spadków i darowizn na podstawie art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn
      (znak sprawy: ...);
    · SD-3, dotyczącą nabytego spadku po Pani mężu, który stanowi udział 1/4 części w
      nieruchomości opisanej powyżej; organ podatkowy wymierzył Pani podatek od
      nabytego spadku, przy czym zastosował wobec Pani ulgę mieszkaniową wynikającą z
      art. 16 ustawy o podatku od spadków i darowizn, gdyż spełniła Pani wszystkie
      wymagania wskazane w przepisach (znak sprawy: ...).
    Jest Pani osobą w podeszłym wieku i choruje na Parkinsona. Choroba postępuje, a Pani
    wymaga pomocy i wsparcia w codziennych czynnościach życiowych. Została Pani sama,
    nie ma rodziny, a jedyna bliska rodzinie osoba pomaga Pani i interesuje się Pani losem.
    Wobec przedstawionego stanu faktycznego, a szczególnie pogarszającego się stanu
    zdrowia, planuje Pani zawrzeć z wieloletnią przyjaciółką rodziny umowę o dożywocie
    przenosząc własność nieruchomości opisanej powyżej, w zamian za pomoc i opiekę wraz z
    prawem dożywotniego zamieszkiwania przez Panią w opisanej nieruchomości.
    Pytania
    1. Czy następstwem planowanej umowy dożywocia będzie podatek dochodowy od osób
      fizycznych w stawce 19%, naliczony od udziału 1/4 części w nieruchomości, który
      został przez Panią nabyty po synu, z uwagi że nastąpi zbycie przed upływem pięciu lat
      od daty nabycia tego udziału przez Panią?
    2. Czy następstwem planowanej umowy dożywocia będzie podatek dochodowy od osób
      fizycznych w stawce 19%, naliczony od udziału 1/4 części w nieruchomości, który
      został przez Panią nabyty po mężu, z uwagi że nastąpi zbycie przed upływem pięciu lat
      od daty nabycia tego udziału przez Panią?

    3. Czy zastosowana wobec Pani ulga mieszkaniowa, wynikającą z art. 16 ustawy o
      podatku od spadków i darowizn, zostanie cofnięta i będzie Pani zobowiązana do
      zapłaty całego podatku od spadku nabytego po mężu?
    Należy wskazać, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź w zakresie
    podatku dochodowego od osób fizycznych (pytania nr 1 i nr 2), natomiast w zakresie
    podatku od spadków i darowizn (pytania nr 3) zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pani stanowisko w sprawie
    Ad 1 i 2
    Pani zdaniem, planowana umowa dożywocia, która zostanie zawarta przed upływem
    pięciu lat od nabycia udziałów w nieruchomości, nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych w stawce 19%, dlatego że zgodnie z ustawą o podatku
    dochodowym od osób fizycznych nie ma możliwości ustalenia dochodu. Przeniesienie
    własności, zgodnie z art. 908 Kodeksu cywilnego, następuje w zamian za dożywotnie
    utrzymanie: dostarczenie wyżywienia, ubrania, mieszkania, światła i opału, zapewnienie
    odpowiedniej pomocy i pielęgnowanie w chorobie oraz sprawienie pogrzebu
    odpowiadającego zwyczajom miejscowym. Czas trwania tych świadczeń nie jest znany a
    zatem nie da się ustalić ich wartości.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, w przypadku
      zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą
    sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w
    tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania
    działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne
    zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po
    upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest

    źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub
    udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału
    w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma
    moment i sposób ich nabycia.
    Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw
      majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Stosownie natomiast do art. 10 ust. 6 ww. ustawy:
      W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej,
      nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania
      wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku
      wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres,
      o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w
      trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Jak stanowi art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025
    r. poz. 1071 ze zm.):
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    Na podstawie art. 924 ww. Kodeksu:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Zgodnie z art. 925 ww. Kodeksu:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają
    się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci)
    spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
    Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia
    dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego
    otwarcia.
    Art. 1035 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego
      oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w
      częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
    Prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku, czy też akt poświadczenia
    dziedziczenia sporządzony przez notariusza, potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do
    tego spadku od momentu jego otwarcia.

    Wskazuję, że dla celów stosowania art. 10 ust. 5 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, momentem nabycia nieruchomości przez
    spadkodawcę, który tę nieruchomość nabył również w drodze spadku, jest moment
    nabycia tej nieruchomości zgodnie z przepisami ustawy Kodeks cywilny. Zatem, za
    moment nabycia nieruchomości lub praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych uważa się nabycie nieruchomości lub praw
    przez spadkodawcę, nie zaś przez jego spadkodawców.
    Kwestie stosunków majątkowych w małżeństwie reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r.
    Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Zgodnie z art. 31 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Przedmiotami majątkowymi w rozumieniu tego przepisu są wszelkie prawa majątkowe
    zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe), jak i względne
    (np. przysługujące małżonkom wierzytelności). Wspólność ustawowa obejmuje wszelkie
    przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez
    jednego z nich. Z ww. przepisu wynika, że wspólność małżeńska została ukształtowana
    jako wspólność łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie
    nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać
    udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową.
    Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy
    na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową,
    definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z
    małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. Konsekwentnie,
    w przypadku sprzedaży tego prawa, każdy z małżonków zbywałby je w całości, a nie w
    określonym udziale.
    Zatem w przypadku nabycia nieruchomości (lub praw majątkowych) do majątku
    wspólnego małżonków, a następnie śmierci jednego z nich i nabycia w drodze
    dziedziczenia przez małżonka pozostałego przy życiu udziału w nieruchomości lub w
    prawie majątkowym nawet ponad własny udział w majątku wspólnym - datą nabycia
    nieruchomości w drodze spadku po małżonku jest dzień nabycia nieruchomości do
    majątku wspólnego małżonków.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji nieruchomości,
    należy zatem odnieść się do przepisów prawa cywilnego, tj. w szczególności do art. 46 i
    art. 48 ustawy Kodeks cywilny.
    Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    W myśl art. 47 § 1 ww. Kodeksu:
      Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych
      praw rzeczowych.
    Z treści art. 48 Kodeksu cywilnego wynika, że:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.

    Wyżej wymienione przepisy wyrażają generalną zasadę, że budynek jako część składowa
    nieruchomości z wyjątkami przewidzianymi w ustawie – nie może być odrębnym
    przedmiotem własności i dzieli los prawny rzeczy głównej, tj. gruntu. Dlatego też, sprzedaż
    nieruchomości obejmuje zarówno zbycie gruntu, jak i znajdującego się na nim budynku,
    trwale z nim związanego. Jednocześnie regulacja zawarta w prawie cywilnym skutkuje tym,
    że datą nabycia nieruchomości jest data nabycia prawa własności gruntu bez względu na
    to, czy na gruncie tym wybudowano budynek, czy też nie i kiedy to nastąpiło. Odmienna
    sytuacja prawna występuje tylko w przypadku użytkowania wieczystego gruntu, kiedy na
    gruncie stanowiącym własność państwową lub gminną może być wzniesiony budynek
    stanowiący własność wieczystego użytkowania - art. 235 Kodeksu cywilnego.
    Pojęcie użytkowania wieczystego zawarte zostało w art. 232 § 1 ww. Kodeksu, który
    stanowi, że:
      Grunty stanowiące własność Skarbu Państwa a położone w granicach
      administracyjnych miast oraz grunty Skarbu Państwa położone poza tymi granicami,
      lecz włączone do planu zagospodarowania przestrzennego miasta i przekazane do
      realizacji zadań jego gospodarki, a także grunty stanowiące własność jednostek
      samorządu terytorialnego lub ich związków mogą być oddawane w użytkowanie
      wieczyste osobom fizycznym, i osobom prawnym.
    W myśl art. 235 ww. Kodeksu:
      § 1. Budynki i inne urządzenia wzniesione na gruncie Skarbu Państwa lub gruncie
      należącym do jednostek samorządu terytorialnego bądź ich związków przez
      wieczystego użytkownika stanowią jego własność. To samo dotyczy budynków i
      innych urządzeń, które wieczysty użytkownik nabył zgodnie z właściwymi przepisami
      przy zawarciu umowy o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste.
      § 2. Przysługująca wieczystemu użytkownikowi własność budynków i urządzeń na
      użytkowanym gruncie jest prawem związanym z użytkowaniem wieczystym.
    Z treści tych przepisów wynika, że użytkowanie wieczyste dotyczy gruntów stanowiących
    własność Skarbu Państwa, gminy lub związku międzygminnego, oddanych w użytkowanie
    wieczyste osobom fizycznym lub prawnym, oraz że odrębną własność stanowią budynki
    wzniesione na gruncie Skarbu Państwa lub gminy przez wieczystego użytkownika.
    Zgodnie z ugruntowanym poglądem, przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w
    prawo własności nie jest zdarzeniem prawnopodatkowym, które należy utożsamiać z
    nabyciem, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, a stanowi jedynie zmianę tytułu prawnego faktycznego władztwa nad
    nieruchomością. Nabycie prawa do nieruchomości następuje w chwili zawarcia umowy o
    ustanowieniu (nabyciu) prawa wieczystego użytkowania.
    Zatem, mając na uwadze powołane wyżej przepisy należy stwierdzić, że przekształcenie
    prawa wieczystego użytkowania gruntu w prawo własności nieruchomości nie stanowiło
    nowego nabycia tej nieruchomości.
    Z opisu sprawy wynika, że na prawach wspólności majątkowej małżeńskiej była Pani wraz
    z mężem użytkownikami wieczystymi gruntu oraz właścicielami budynku mieszkalnego na
    nim posadowionego. Grunt przekształcił się w prawo własności na podstawie ustawy z
    dnia 20 lipca 2018 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów
    zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów. W dniu 2 lutego
    1990 r. zmarł Pani mąż. Spadek po Pani zmarłym mężu odziedziczyła Pani w udziale
    wynoszącym 1/2 części oraz Państwa syn w udziale wynoszącym 1/2 części. Następnie 13
    kwietnia 2021 r. zmarł Pani syn, który nie posiadał zstępnych. Spadek po nim nabyła Pani
    w całości.
    Wobec powyższego wskazać należy, że z uwagi na fakt, iż przedmiotowa nieruchomość
    została nabyta przez Panią i Pani męża do majątku objętego wspólnością majątkową
    małżeńską, nie można wyodrębnić udziałów, które Pani oraz Pani mężowi przysługiwały w

    chwili nabycia ww. nieruchomości. Z tego względu nie mogła Pani ponownie nabyć udziału
    w ww. nieruchomości w drodze dziedziczenia po Pani zmarłym mężu.
    W związku z powyższym za datę nabycia przez Panią udziału 1/4 w ww. nieruchomości
    odziedziczonego w spadku po Pani zmarłym mężu, należy uznać datę nabycia
    przedmiotowej nieruchomości do ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej (tj. przed
    1990 r.), stosownie do art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W odniesieniu zaś do udziału 1/4 w przedmiotowej nieruchomości nabytego przez Panią w
    drodze spadku po Pani zmarłym synu należy wskazać, że zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, należy przyjąć dzień nabycia tego udziału przez
    Pani syna w drodze dziedziczenia po ojcu, tj. dzień śmierci Pani męża – 2 lutego 1990 r.
    Jak wynika z opisu sprawy, planuje Pani przenieść całą własność nieruchomości, w drodze
    umowy dożywocia na wieloletnią przyjaciółkę rodziny, w zamian za pomoc i opiekę wraz z
    prawem dożywotniego zamieszkiwania przez Panią w opisanej nieruchomości.
    Wskazać należy, że dożywocie jest instytucją prawa uregulowaną przepisami ustawy
    Kodeks cywilny.
    Zgodnie z art. 908 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Jeżeli w zamian za przeniesienie własności nieruchomości nabywca zobowiązał się
      zapewnić zbywcy dożywotnie utrzymanie (umowa o dożywocie), powinien on, w
      braku odmiennej umowy, przyjąć zbywcę jako domownika, dostarczać mu
      wyżywienia, ubrania, mieszkania, światła i opału, zapewnić mu odpowiednią pomoc i
      pielęgnowanie w chorobie oraz sprawić mu własnym kosztem pogrzeb
      odpowiadający zwyczajom miejscowym.
    Zatem charakterystyczną cechą takiej umowy jest ekwiwalentność świadczeń stron tej
    umowy, przy czym w doktrynie uznaje się, że jest to ekwiwalentność rozumiana w sensie
    subiektywnym, a nie obiektywnym, co oznacza, że świadczenia stron względem siebie nie
    muszą mieć tego samego wymiaru ekonomicznego, ustalanego według kryteriów
    obiektywnych. Podkreślenia wymaga, że tego rodzaju umowy zaliczane są do odpłatnych
    czynności prawnych, które charakteryzują się tym, że każda ze stron uzyskuje jakąś
    korzyść majątkową (niekoniecznie w postaci pieniężnej).
    Uwzględniając powyższe, umowa o dożywocie, polegająca na tym, że w zamian za
    przeniesienie własności nieruchomości nabywca zobowiązał się zapewnić zbywcy
    dożywotnie utrzymanie – ma charakter umowy wzajemnej, a w konsekwencji – jest
    czynnością prawną o charakterze odpłatnym, tj. w jej wyniku dochodzi do odpłatnego
    zbycia nieruchomości.
    Cechą umów odpłatnych jest to, że świadczenie jednej strony umowy znajduje swój
    odpowiednik w świadczeniu drugiej strony. Jest to sytuacja, gdy każda ze stron umowy
    uzyskuje ekwiwalent (równoważnik) dla świadczenia własnego. Nie dochodzi więc w takim
    przypadku do sytuacji, gdy tylko jedna ze stron odnosi korzyść z dokonanego świadczenia,
    a świadczenie zbywcy nie odbywa się kosztem uszczuplenia własnego majątku.
    Niewątpliwie w przypadku umowy o dożywocie nie mamy do czynienia z klasycznym
    przykładem ekwiwalentności świadczeń jak przy umowie sprzedaży, gdzie świadczeniu
    zbywcy odpowiada uiszczenie ceny przez nabywcę. Nie oznacza to jednak, że
    przeniesienie własności nieruchomości na podstawie umowy o dożywocie następuje pod
    tytułem darmym. W zamian za swoje świadczenie zbywca nieruchomości (dożywotnik)
    uzyskuje bowiem określone świadczenia służące zaspakajaniu jego potrzeb w taki sposób,
    aby nie musiał on przyczyniać się do zdobywania środków na zaspokojenie niezbędnych
    wymagań życiowych. Świadczenie dożywotnika ma więc swój odpowiednik (równoważnik)
    w świadczeniach nabywcy nieruchomości. Nie ma przy tym znaczenia dla kwestii
    odpłatności to, czy świadczenie nabywcy odpowiada dokładnie wartości nieruchomości.
    Istotą odpłatności umowy o dożywocie jest bowiem to, że zbywca dokonując
    przysporzenia nie czyni tego kosztem własnego majątku, albowiem uzyskuje

    ekwiwalentne świadczenie, posiadające określony wymiar materialny, przejawiający się
    choćby w zaoszczędzeniu przez zbywcę tych wydatków, które musiałby ponieść w związku
    z własnym utrzymaniem, gdyby nie doszło do zawarcia umowy o dożywocie.
    Z uwagi na powyższe stwierdzić należy, że w świetle art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych umowa o dożywocie stanowi dla dożywotnika (zbywcy)
    źródło przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, w sytuacji gdy zawarta
    zostanie przed upływem pięcioletniego terminu liczonego od końca roku kalendarzowego,
    w którym nastąpiło nabycie nieruchomości.
    Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy, wskazać
    należy, że planowane przez Panią odpłatne zbycie przedmiotowej nieruchomości w części
    nabytej przez Panią do wspólności majątkowej małżeńskiej oraz w części nabytej przez
    Panią w spadku po mężu, dla której za datę nabycia przez Panią należy uznać datę jej
    nabycia do ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej, stosownie do art. 10 ust. 6
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie będzie stanowić źródła
    przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych i nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych, ponieważ zostanie dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie.
    Także planowane przez Panią odpłatne zbycie przedmiotowej nieruchomości w części
    nabytej przez Panią w spadku po synu, dla której za datę nabycia przez Panią, zgodnie z
    art. 10 ust. 5 ww. ustawy, należy przyjąć dzień 2 lutego 1990 r., nie będzie stanowić źródła
    przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych i nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych, ponieważ zostanie dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie.
    Nie wystąpi u Pani obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób z tytułu zbycia w
    drodze umowy dożywocia nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym z uwagi
    na upływ pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Przedstawiając własne stanowisko w sprawie wskazała Pani, że planowana umowa
    dożywocia, która zostanie zawarta przed upływem pięciu lat od nabycia udziałów w
    nieruchomości, nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    w stawce 19%, dlatego że zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych
    nie ma możliwości ustalenia dochodu.
    Mając na uwadze treść Pani stanowiska w sprawie, Pani stanowisko należało uznać za
    nieprawidłowe, ponieważ w przypadku planowanego zbycia przez Panią przedmiotowej
    nieruchomości w drodze umowy dożywocia, brak obowiązku zapłaty podatku
    dochodowego od osób fizycznych z tytułu zbycia udziałów nabytych przez Panią w spadku
    po mężu i synu wynika z faktu, że upłynął już termin pięciu lat, o którym mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie z uwagi na
    niemożność określenia dochodu na zasadach wynikających z ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej

    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego
    postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego
    postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki
    prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy
    okoliczności podanych we wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.