Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.209.2025.2.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-12
Teza: Opodatkowanie sprzedaży udziału we współwłasności działki
oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktury
wystawionej przez Sprzedającego.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
pełnomocnictwo
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
umowa-umowa przedwstępna
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 9 kwietnia 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej w zakresie opodatkowania sprzedaży udziału we
    współwłasności działki gruntu nr 1 oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego z
    faktury wystawionej przez Sprzedającego. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na
    wezwanie – pismem z 16 maja 2025 r. Treść wniosku jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1) Zainteresowany będący stroną postępowania:
    A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
        ul. (...)
        NIP: (...)
    2) Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
        A.B.
        (...)

## Opis zdarzenia przyszłego

A.B. (Sprzedający, Zainteresowany niebędący stroną postępowania) jest osobą fizyczną
    nieprowadzącą działalności gospodarczej i niebędącą zarejestrowanym podatnikiem VAT
    czynnym.
    Sprzedający nabył udział 1/8 we współwłasności niezabudowanej nieruchomości
    położonej w (...) przy ul. (...), stanowiących działkę gruntu nr 1, obręb (....), i będącą
    przedmiotem niniejszego wniosku, w drodze spadku po matce na podstawie
    postanowienia o nabyciu spadku z dnia (...) roku. Nabycie działki przez rodziców
    Sprzedającego w ramach ustawowej wspólności małżeńskiej nastąpiło w drodze umowy
    sprzedaży zawartej (...) roku. Resztę udziałów we współwłasności działki posiadają: ojciec
    oraz pozostali spadkobiercy.
    Działka, która będzie przedmiotem sprzedaży, nie jest zabudowana. Sprzedający nie
    dokonywał od czasu nabycia działki żadnych nakładów na tej nieruchomości. W
    szczególności nie dokonywał zmian geodezyjnych tej działki, nakładów na uzbrojenie w
    media, ogrodzenie itd.
    Działka nie była wykorzystywana przez Sprzedającego do działalności gospodarczej.
    Sprzedający nie ogłaszał zamiaru sprzedaży działek w środkach masowego przekazu, tj. w
    Internecie, prasie, radiu lub na billboardach czy ogrodzeniach. Nie podejmował innych
    działań marketingowych, nie zawierał umów z pośrednikami mającymi na celu znalezienie
    nabywcy działki.
    Rodzice Sprzedającego złożyli (...) roku wniosek o ustalenie lokalizacji inwestycji w trybie
    art. 7 ustawy o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji mieszkaniowych oraz
    inwestycji towarzyszących (potocznie ustawa Lex Deweloper) na terenie działki będącej
    przedmiotem wniosku. Rada Miejska w (...) uchwałą nr (...) z dnia (...) ustaliła lokalizację
    inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych z
    garażem podziemnym wraz z niezbędną infrastrukturą na terenie działki będącej
    przedmiotem wniosku.
    Według § 2 ust. 2 powyższej uchwały teren objęty uchwałą znajduje się na obszarze
    określonym w Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego
    Gminy (...) jako „obszar wielofunkcyjnej zabudowy śródmiejskiej – MU” tj. zabudowa
    mieszkaniowa jednorodzinna; zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna; zabudowa

    usługowa. Planowana inwestycja zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej o charakterze
    zabudowy śródmiejskiej wpisana jest w ustalenia Studium.
    Dla terenu działki będącej przedmiotem wniosku istnieje miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego przewidujący możliwość zabudowy mieszkaniowej
    jednorodzinnej z towarzyszeniem usług; uchwała o lokalizacji inwestycji we wskazanych w
    niej obszarach nie uwzględnia tego planu.
    Sprzedający planuje odpłatnie zbyć udział we współwłasności działki (wraz z ojcem i
    innymi spadkobiercami matki) na rzecz A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
    (Nabywca, Zainteresowana będąca stroną postępowania). Strony zawarły w tym celu
    przedwstępną umowę sprzedaży, na podstawie której Sprzedający zobowiązał się
    sprzedać, a Nabywca nabyć wymieniony udział we współwłasności działki, pod
    następującymi warunkami:
    a) uzyskaniu przez Nabywcę, na jego wniosek i na jego rzecz, prawomocnej decyzji
      zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynków
      mieszkalnych wielorodzinnych wraz z infrastrukturą,
    b) przeprowadzeniu przez Nabywcę badań gruntu potwierdzających możliwość
      zabudowy,
    c) otrzymania przez Nabywcę pozytywnych warunków przyłączeniowych, zgody na
      doprowadzenia wodociągu oraz utwardzenie drogi dojazdowej.
    Sprzedający w umowie przedwstępnej wyraził zgodę na uzyskanie przez Nabywcę w jego
    imieniu własnym prawomocnej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej
    pozwolenia na budowę budynków mieszkalnych wielorodzinnych, oraz związanych z tą
    decyzją wszelkich warunków i uzgodnień, w szczególności warunków przyłączenia do sieci
    elektroenergetycznej, umowy o sprzedaż energii elektrycznej, warunków przyłączenia do
    sieci wodnej i kanalizacyjnej, decyzji zatwierdzającej projekt budowlany oraz udzielającej
    pozwolenia na budowę sieci wodnej i kanalizacyjnej, umów na przyłączenie, dostawę
    wody i odbiór nieczystości, warunków przyłączenia do sieci gazowej, decyzji
    zatwierdzającej projekt budowlany oraz udzielającej pozwolenia na budowę gazociągu
    oraz instalacji gazowej, umowy na dostawę gazu oraz wszelkich innych decyzji dotyczących
    niezbędnej infrastruktury.
    Zważywszy na powyższe Sprzedający udzielił Nabywcy w umowie przedwstępnej prawa do
    dysponowania działką będącą przedmiotem niniejszego wniosku na cele budowlane, bez
    prawa prowadzenia przez niego prac budowlanych.
    W umowie przedwstępnej Sprzedający udzielił przedstawicielowi Nabywcy
    pełnomocnictwa do występowania i odbioru dowolnych dokumentów niezbędnych do
    uzyskania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę
    dla budynków mieszkalnych wielorodzinnych wraz z infrastrukturą, do dokonywania
    badań gruntowych oraz występowania o wydanie i odbiór dowolnych dokumentów
    dotyczących działki będącej przedmiotem niniejszego wniosku.
    Sprzedający nie dokonywał sprzedaży innych gruntów w przeszłości.
    Nabywca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Nabywane działki będą częścią projektu Nabywcy polegającego na budowie budynków
    mieszkalnych wielorodzinnych wraz z infrastrukturą. Nieruchomości (budynki lub
    znajdujące się w nich lokale) będą po zakończeniu projektu przedmiotem sprzedaży wraz
    z udziałem we współwłasności działki, które to transakcje stanowić będą dla Nabywcy
    czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług.
    Sprzedający i Nabywca powzięli wątpliwość co do opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług odpłatnego zbycia udziału we współwłasności działki nr 1, obręb (...), położonej w (...)
    przy ul. (...).

    W uzupełnieniu wskazali Państwo, że działka od momentu jej nabycia nie była przez
    Sprzedającego wykorzystywana w żaden sposób.
    Ponadto Sprzedający nie był i nie jest rolnikiem ryczałtowym oraz nie dokonywał i nie
    dokonuje zbiorów plonów z działki, nie dokonywał i nie dokonuje zatem ich dostawy.
    Działka nie była i nie jest przez Sprzedającego oddawana osobom trzecim do używania na
    podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze.
    Spółka sama jako Nabywca zgłosiła się do Sprzedającego.
    Pytania
    1. Czy Sprzedający będzie z tytułu planowanego odpłatnego zbycia udziału we
      współwłasności działki gruntu nr 1, obręb (...), podatnikiem podatku od towarów i
      usług?
    2. W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie 1., czy Nabywcy przysługiwać będzie
      prawo do odliczenia całości podatku VAT związanego z nabyciem udziału we
      współwłasności działki gruntu nr 1, obręb (...), od Sprzedającego?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Zdaniem Zainteresowanych Sprzedający nie będzie z tytułu planowanego odpłatnego
      zbycia udziału we współwłasności działki gruntu nr 1, obręb (...), podatnikiem podatku
      od towarów i usług.
    2. W przypadku, wbrew stanowisku Zainteresowanych, odpowiedzi twierdzącej na
      pytanie 1, zdaniem Zainteresowanych Nabywcy przysługiwać będzie prawo do
      odliczenia całości podatku VAT związanego z nabyciem udziału we współwłasności
      działki gruntu nr 1, obręb (...), od Sprzedającego.
    Uzasadnienie stanowiska Zainteresowanych
    Ad. 1. Zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT podatnikami podatku od towarów usług są art.
    osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust.
    2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Ust. 2 z kolei definiuje działalność
    gospodarczą jako wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w
    tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób
    wykonujących wolne zawody. Obejmuje ona w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Z treści przytoczonych przepisów wynika, że aby zachowania danego podmiotu uznać za
    działalność gospodarczą, istotne znaczenia ma ich zorganizowany i ciągły charakter.
    Zatem planowana przez Sprzedającą dostawa gruntów podlegałaby opodatkowaniu VAT,
    gdyby ich działaniom w tym zakresie można było przypisać wskazane znamiona
    działalności gospodarczej.
    W kwestii opodatkowania VAT dostawy nieruchomości istotne jest, czy zbywca w celu jej
    dokonania podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując
    środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca lub usługodawcę w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT (co skutkowałoby uznaniem go za podatnika), czy
    też sprzedaż nastąpi w ramach zarządzania ich majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie
    (szczególnie rodzinne/prywatne) lub sprzedaż rzeczy nie stanowi bowiem
    wykorzystywania majątku w sposób ciągły w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w
    rozumieniu art. 9 Dyrektywy VAT, a tym samym art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT.
    W orzecznictwie powstałym na gruncie wskazanych przepisów Ustawy o VAT i Dyrektywy
    VAT (np. wyrok NSA z dnia 27 maja 2014 r., sygn. akt I FSK 774/13) sądy administracyjne
    wskazują na kryteria, jakimi należy kierować się przy ocenie, czy mamy do czynienia z
    działalnością gospodarczą w zakresie obrotu nieruchomościami czy z zarządem
    majątkiem prywatnym. Zgodnie z nim na gospodarczy charakter uzyskiwanego dochodu

    mógłby wskazywać zespół powiązanych ze sobą działań podatnika, polegających na:
    wielokrotnym nabywaniu nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do
    sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym
    zbywaniu w celu zarobkowym przygotowanych w ten sposób do zbycia nieruchomości
    oraz dokonywaniu tych transakcji (nabycia i zbycia) w stosunkowo krótkim przedziale
    czasowym.
    O kwalifikacji uzyskanych przez podatnika dochodów do działalności gospodarczej w
    rozumieniu Ustawy o VAT nie mogą zaś zdaniem sądów administracyjnych w sposób
    zasadniczy i wyłączny decydować takie tylko okoliczności, jak: liczba transakcji sprzedaży,
    osiągnięcie zysku (rozumianego jako nadwyżka między kosztami zakupu, a przychodem ze
    sprzedaży), nawet podział dużej nieruchomości gruntowej na mniejsze działki dla poprawy
    możliwości zagospodarowania oraz poszukiwanie nabywców przez składanie ofert
    sprzedaży. Wszystkie te formy aktywności mogą mieścić się w zwykłych czynnościach
    związanych z właściwym zarządem własnym majątkiem. Nie przekraczają granic takiego
    zarządu czynności stanowiące naturalną konsekwencję prawidłowego gospodarowania
    własnym mieniem. Działań z zachowaniem – normalnych w takich przypadkach – reguł
    gospodarności nie należy z gruntu utożsamiać z działalnością gospodarczą. W ramach
    zwykłego zarządu sprawami majątkowymi może mieścić się również nabycie
    nieruchomości na tzw. lokatę i dochód ze sprzedaży takiej nieruchomości także nie będzie
    związany z działalnością gospodarczą, jeżeli między datą nabycia i sprzedaży upłynął
    dłuższy okres, a na operację zbycia takiej nieruchomości nie nakładałyby się inne
    transakcje o podobnym charakterze, tworzące razem obraz działalności zorganizowanej i
    ciągłej, z której podatnik uczyniłby sobie trwałe źródło zarobkowania.
    Dokonanie przez Sprzedającego czynności odpłatnego zbycia jednorazowo działki będącej
    przedmiotem niniejszego wniosku nie przesądza o tym, że z tego powodu stanie się on
    podatnikiem VAT. Przyjęcie, iż sprzedając posiadany teren budowlany (w rozumieniu
    ustawy o VAT) Sprzedający działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność
    handlową wymagałoby, aby jego czynności w odniesieniu do tej działki przybrały formę
    profesjonalną (zawodową) i ciągłą (stałą), powtarzalną, potwierdzoną obiektywnymi
    dowodami zamiaru ich kontynuacji, czyli w konsekwencji formę zorganizowaną.
    Przesłanka stałości wynika z porównania art. 9 i art. 12 Dyrektywy VAT – art. 12
    wprowadza jako zasadę szczególną możliwość uznania za podatników także podmiotów
    działających w sposób sporadyczny, co oznacza iż zasadą ogólną jest, by taka działalność
    była opodatkowana jedynie gdy wykonywana jest w sposób niesporadyczny (stały).
    W świetle powyższego jednorazowa sprzedaż udziału we współwłasności działki nabytej
    przez Sprzedającego w spadku, a przez rodziców Sprzedającego ponad 8 lat temu nie
    może być uznana za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 Ustawy o VAT.
    Nie miało tu bowiem miejsce nabycie przez Sprzedającego terenu budowlanego w ramach
    zorganizowanego łańcucha czynności w celu jego ulepszenia, podziału, uatrakcyjnienia i
    przystosowania do dalszej odsprzedaży, lecz bez własnej woli, z mocy praw w spadku. Nie
    były podejmowane przez Sprzedającego jakiekolwiek działania mające na celu
    uatrakcyjnienie sprzedawanej nieruchomości, przygotowanie jej do sprzedaży, ogłaszanie
    tego zamiaru itd. W żadnym wypadku nie można zatem mówić o zorganizowanym i
    ciągłym charakterze działalności Sprzedającego w odniesieniu do zbywanej
    nieruchomości. Nie zmienia tej konkluzji wystąpienie przez rodziców Sprzedającego z
    wnioskiem o lokalizację inwestycji na działce będącej przedmiotem wniosku, gdyż była ona
    już wcześniej objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego
    przewidującym możliwość jej zabudowy. Złożenie wniosku o lokalizację inwestycji nie było
    działaniem Sprzedającego.
    Zdaniem Zainteresowanych Sprzedający nie będzie z tytułu planowanego odpłatnego
    zbycia udziału we współwłasności działki gruntu nr 1, obręb (...), podatnikiem podatku od
    towarów i usług.

    Ad. 2. Nabywca prowadzić będzie działalność m.in. w zakresie kupna i sprzedaży
    nieruchomości na rachunek własny. Nabywana od Sprzedającego działka stanie się
    częścią projektu Nabywcy polegającego na budowie budynków mieszkalnych
    wielorodzinnych wraz z infrastrukturą. Nieruchomości (budynki lub znajdujące się w nich
    lokale) będą po zakończeniu projektu przedmiotem sprzedaży, które to transakcje
    stanowić będą dla Nabywcy czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług.
    Na podstawie art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT Nabywcy przysługiwać będzie - pod warunkami i
    na zasadach określonych w innych przepisach tej ustawy - prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego na zakupach inwestycyjnych i bieżących
    w zakresie, w jakim nabywane towary i usługi będą wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych. Kwotę podatku naliczonego podlegającego odliczeniu
    stanowi m.in. suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez Nabywcę z
    tytułu nabycia towarów i usług oraz dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem
    towaru lub wykonaniem usługi (art. 86 ust. 2 pkt 1 Ustawy o VAT).
    W przypadku - wbrew stanowisku Zainteresowanych - odpowiedzi twierdzącej na

## Pytanie

1, Sprzedający zarejestruje się jako podatnik podatku od towarów i usług i wystawi z tytułu
    odpłatnej dostawy udziału we współwłasności działki nr 1, obręb (...), fakturę.
    Ponieważ nabyta od Sprzedającego działka będzie wykorzystywana przez Nabywcę do
    wykonywania czynności opodatkowanych, w przypadku - wbrew stanowisku
    Zainteresowanych - odpowiedzi twierdzącej na pytanie 1, przysługiwać mu będzie prawo
    do odliczenia całości podatku VAT związanego z nabyciem udziału we współwłasności
    działki nr 1, obręb (...), od Sprzedającego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż
    jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:

      a) określone udziały w nieruchomości;
      b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
      c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
      prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej:
    Kodeks cywilny.
    Zgodnie z art. 195 ww. ustawy - Kodeks cywilny:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności. Należy zatem
    uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną
    własności.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług również zbycie udziału w
    towarze (np. współwłasność nieruchomości), stanowi odpłatną dostawę towarów.
    Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2
    /11.
    Jak wynika z art. 196 § 1 ustawy - Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    W myśl art. 198 ustawy - Kodeks cywilny:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych
      współwłaścicieli.
    Podkreślić więc należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję
    wyłącznego właściciela, a rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel
    może zbyć swój udział.
    W oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, należy przyjąć, że zbycie udziałów w
    nieruchomościach gruntowych (działce), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o
    podatku od towarów i usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby
    dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Natomiast w myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność

      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudzień 2006 str. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą
      uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego
      lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy

    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży udziałów w działce nr 1, istotne
    jest, czy w celu dokonania ich sprzedaży Sprzedający podjął aktywne działania w zakresie
    obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez
    producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby
    to koniecznością uznania Sprzedającego za podmiot prowadzący działalność gospodarczą
    w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze

    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z treści złożonego wniosku wynika, że Pan A.B. (Sprzedający) jest współwłaścicielem
    niezabudowanej nieruchomości położonej w (...), stanowiącej działkę gruntu nr 1.
    Wskazaną działkę nabył w (...) r. w drodze spadku. Działka nie była wykorzystywana przez
    Sprzedającego do działalności gospodarczej. Działka nie była i nie jest przez Sprzedającego
    oddawana osobom trzecim do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej
    umowy o podobnym charakterze. Sprzedający nie dokonywał od czasu nabycia działki
    żadnych nakładów na tej nieruchomości. W szczególności nie dokonywał zmian
    geodezyjnych tej działki, nakładów na uzbrojenie w media, ogrodzenie itd. Sprzedający nie
    ogłaszał zamiaru sprzedaży działek w środkach masowego przekazu, tj. w Internecie,
    prasie, radiu lub na billboardach czy ogrodzeniach. Nie podejmował innych działań
    marketingowych, nie zawierał umów z pośrednikami mającymi na celu znalezienie
    nabywcy działki.
    Rodzice Sprzedającego złożyli (...) roku wniosek o ustalenie lokalizacji inwestycji w trybie
    art. 7 ustawy o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji mieszkaniowych oraz
    inwestycji towarzyszących na terenie działki będącej przedmiotem wniosku. Rada Miejska
    w (...) uchwałą nr (...) z dnia (...) r. ustaliła lokalizację inwestycji polegającej na budowie
    dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych z garażem podziemnym wraz z
    niezbędną infrastrukturą na terenie działki będącej przedmiotem wniosku.
    Sprzedający wraz innymi spadkobiercami planuje odpłatnie zbyć udział we współwłasności
    działki na rzecz A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Nabywca). Strony zawarły w
    tym celu przedwstępną umowę sprzedaży, na podstawie której Sprzedający zobowiązał
    się sprzedać, a Nabywca nabyć wymieniony udział we współwłasności działki, pod
    warunkami: uzyskaniem przez Nabywcę prawomocnej decyzji zatwierdzającej projekt
    budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynków mieszkalnych wielorodzinnych
    wraz z infrastrukturą, przeprowadzeniem przez Nabywcę badań gruntu potwierdzających
    możliwość zabudowy, otrzymaniem przez Nabywcę pozytywnych warunków
    przyłączeniowych, zgody na doprowadzenia wodociągu oraz utwardzenie drogi
    dojazdowej.
    Sprzedający w umowie przedwstępnej wyraził zgodę na uzyskanie przez Nabywcę w jego
    imieniu własnym prawomocnej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej
    pozwolenia na budowę budynków mieszkalnych wielorodzinnych, oraz związanych z tą
    decyzją wszelkich warunków i uzgodnień, w szczególności warunków przyłączenia do sieci
    elektroenergetycznej, umowy o sprzedaż energii elektrycznej, warunków przyłączenia do
    sieci wodnej i kanalizacyjnej, decyzji zatwierdzającej projekt budowlany oraz udzielającej

    pozwolenia na budowę sieci wodnej i kanalizacyjnej, umów na przyłączenie, dostawę
    wody i odbiór nieczystości, warunków przyłączenia do sieci gazowej, decyzji
    zatwierdzającej projekt budowlany oraz udzielającej pozwolenia na budowę gazociągu
    oraz instalacji gazowej, umowy na dostawę gazu oraz wszelkich innych decyzji dotyczących
    niezbędnej infrastruktury.
    Sprzedający udzielił Nabywcy prawa do dysponowania działką na cele budowlane, bez
    prawa prowadzenia przez niego prac budowlanych.
    W umowie przedwstępnej Sprzedający udzielił przedstawicielowi Nabywcy
    pełnomocnictwa do występowania i odbioru dowolnych dokumentów niezbędnych do
    uzyskania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę
    dla budynków mieszkalnych wielorodzinnych wraz z infrastrukturą, do dokonywania
    badań gruntowych oraz występowania o wydanie i odbiór dowolnych dokumentów
    dotyczących działki będącej przedmiotem wniosku.
    W związku z powyższym powzięli Państwo wątpliwość, czy sprzedaż udziału w
    nieruchomości (działce gruntu nr 1) będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
    Dokonując rozstrzygnięcia tej kwestii należy wskazać, że doszło do udzielenia przez
    Sprzedającego zgody Państwa Spółce na uzyskanie przez Państwa – jako przyszłego
    nabywcy – decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę
    budynków mieszkalnych wielorodzinnych oraz związanych z tą decyzją wszelkich
    warunków i uzgodnień. Uzyskanie tych decyzji i pozwoleń jest warunkiem zrealizowania
    właściwej umowy sprzedaży. Te czynności nastąpią, w sensie chronologicznym, jeszcze
    przed zawarciem definitywnej umowy sprzedaży, jednakże udzielenie zgody na uzyskanie
    decyzji Nabywcy umożliwia mu podjęcie czynności mających na celu dostosowanie gruntu
    do jego potrzeb (pozwolenia, przyłącza itp.) i nie jest staraniem Sprzedającego, który
    przykładowo stara się grunt uzbroić czy uzyskać określone pozwolenia, aby przedmiot
    sprzedaży uczynić bardziej atrakcyjnym dla potencjalnych nabywców.
    W rozpatrywanej sprawie należy zatem zauważyć, że Nabywca (Państwa Spółka) sama
    zgłosiła się do właściciela udziału w działce gruntu nr 1 (Sprzedającego), a Sprzedający nie
    musi już podejmować działań, aby zachęcić kogokolwiek do jej nabycia. Skutki prawne
    czynności wykonanych przez Nabywcę w sensie prawnym rzeczywiście dotyczą właściciela
    gruntu (uzyskanie decyzji, pozwoleń itd.), jednak starania te nie są staraniami właściciela
    podejmowanymi w tym celu, aby pozyskać kupującego lub aby oferowany grunt uczynić
    atrakcyjniejszym dla potencjalnego nabywcy, podnieść jego cenę.
    Podkreślić należy, że Nabywca wykonuje te czynności we własnym interesie, dla
    zrealizowania własnych celów gospodarczych, tak aby przystosować działkę do swoich
    potrzeb.
    Istotne w niniejszej sprawie jest to, że w stosunku do działki Sprzedający nie ponosił
    jakichkolwiek nakładów w celu jej uatrakcyjnienia ani nigdy samodzielnie nie podejmował
    żadnych działań marketingowych, nie ogłaszał sprzedaży w środkach masowego przekazu,
    w szczególności nie ogłaszał sprzedaży w Internecie, prasie, radiu. Ponadto nieruchomość
    opisana we wniosku nie była wykorzystywana przez Sprzedającego w działalności
    gospodarczej. W stosunku do przedmiotowej działki nie zawierano umowy dzierżawy ani
    umów o podobnym charakterze.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży
    udziału w działce nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzałby, że sprzedaż
    ww. udziału w działce wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Sprzedający nie
    podjął takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby
    o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.
    Całokształt okoliczności przedstawionych we wniosku wskazuje, że aktywność
    Sprzedającego w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a
    stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.

    Mając powyższe na uwadze, w świetle całokształtu okoliczności sprawy, samo udzielenie
    zgody na uzyskanie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na
    budowę budynków mieszkalnych wielorodzinnych kupującemu, w celu dostosowania
    gruntu do potrzeb Nabywcy, nie powoduje, że Sprzedający zostanie z tego powodu
    uznany za podatnika podatku VAT prowadzącego działalność gospodarczą.
    Zatem dokonując sprzedaży udziału w działce nr 1 Sprzedający będzie korzystał z
    przysługującego mu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest
    wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego
    statusu pozbawia Sprzedającego cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15
    ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży udziału w nieruchomości, a dostawę - cech czynności
    podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1, dotyczące braku uznania
    Sprzedającego za podatnika w związku ze sprzedażą udziału w działce nr 1, uznaję za
    prawidłowe.
    Dodatkowo, oczekiwali Państwo odpowiedzi na pytanie nr 2 dotyczące kwestii, czy
    przysługiwać będzie Państwu prawo do odliczenia całości podatku VAT związanego z
    nabyciem udziału we współwłasności działki gruntu nr 1, obręb (...), od Sprzedającego
    jedynie w sytuacji uznania stanowiska do pytania nr 1 za nieprawidłowe. W wydanej
    interpretacji uznałem jednak Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 za prawidłowe,
    tj. stwierdziłem, że Sprzedający nie będzie działał jako podatnik przy sprzedaży udziału w
    działce nr 1, dlatego też odstąpiłem od odpowiedzi na pytanie nr 2.
    Niniejsze rozstrzygnięcie jest spójne z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów
    administracyjnych (por. wyroki NSA z 6 listopada 2024 r. sygn. akt I FSK 1014/21, z 24
    października 2024 r. sygn. akt I FSK 265/21, z 11 października 2024 r. sygn. akt I FSK 364
    /21, z 21 października 2024 r. sygn. akt I FSK 347/21, z 23 lipca 2024 r. sygn. akt I FSK 1677
    /20, z 10 września 2024 r. sygn. akt I FSK 1675/20).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Przedmiotowa interpretacja rozstrzyga w zakresie zastosowania przepisów regulujących
    podatek od towarów i usług względem Zainteresowanego, a nie wywiera skutku prawnego
    dla współwłaścicieli gruntu.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać
    się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku
    z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji
        ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Spółka A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Zainteresowany będący stroną
    postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej
    interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady
    zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
    o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.;
    dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.