Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/4512-19/15-4/IG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-04-15
Teza: W przypadku kompleksowej usługi polegającej na montażu wskazanych w opisie sprawy towarów (okien lub drzwi) z jednoczesną ich dostawą, wykonywanej w ramach czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy w obiektach budowlanych lub ich częściach, zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu przepisów ustawy, zastosowanie znajdzie stawka podatku VAT w wysokości 8%, zgodnie z art. 41 ust. 2 w związku z art. 146a pkt 2 ustawy, z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z art. 41 ust 12b.
Słowa kluczowe: budownictwo-budownictwo społeczne; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku; usługi-usługi kompleksowe; usługi-usługi montażowe; usługi-usługi remontowo-budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 12 stycznia 2015 r. (data wpływu 15 stycznia 2015 r.), uzupełnionym w dniu 12 marca 2015 r. (data wpływu 16 marca 2016 r.) na wezwanie z dnia 9 marca 2015 r. do uzupełnienia braków formalnych wniosku, o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla kompleksowej usługi montażu drzwi i okien w obiektach budowlanych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 stycznia 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla kompleksowej usługi montażu drzwi i okien w obiektach budowlanych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Wniosek został uzupełniony w dniu 12 marca 2015 r. (data wpływu 16 marca 2016 r.) na wezwanie z dnia 9 marca 2015 r. do uzupełnienia braków formalnych wniosku.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Podstawowym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest sprzedaż materiałów budowlanych i wyposażenia sanitarnego, poprzez sieć sklepów. Wnioskodawca zamierza świadczyć kompleksowe usługi remontowo-budowlane montażu m.in. drzwi i okien. W ramach ww. usługi kompleksowej Wnioskodawca zamierza zawierać umowy z innymi firmami (podwykonawcami), których przedmiotem będzie wykonanie w imieniu na rzecz Wnioskodawcy usługi montażu na rzecz Klientów Wnioskodawcy sprzedawanych przez Wnioskodawcę towarów, w szczególności okien i drzwi. Zlecenia na usługę remontowo-budowlaną Wnioskodawca może otrzymywać zarówno od osób fizycznych, firm deweloperskich jak i spółdzielni mieszkaniowych. Usługa kompleksowa wykonywana będzie w domach i lokalach remontowanych, ale też w nowowybudowanych obiektach. Wobec powyższego, usługa kompleksowa Wnioskodawcy, wykonywana na rzecz Klienta, będzie polegała na dostawie towaru wraz z montażem, natomiast montaż może zostać wykonany przez podwykonawcę. Usługa wyceniana będzie kompleksowo, bez wydzielania cen elementów usługi montażu i dostawy towarów. Faktura wystawiana przez Wnioskodawcę za konkretną usługę zawierać będzie zatem dostawę towaru wraz z usługą montażu drzwi lub okien ze stawką VAT 8%, w przypadku świadczenia ww. usługi kompleksowej w obiektach budowlanych zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, o których mowa w art. 41 ust. 12 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011, Nr 177, poz. 1054, zwana dalej ustawą o VAT) Usługa wykonana przez podwykonawcę na rzecz Wnioskodawcy, w lokalu Klienta, rozliczana będzie z Wnioskodawcą odrębnie, na osobnej fakturze.

Montaż okien polegał będzie na trwałym połączeniu ościeżnicy okna z konstrukcją budynku, wmontowanie okna w przeznaczony do tego otwór okienny. Usługa może zostać poprzedzona demontażem starych okien. W ramach usługi ościeżnica montowana będzie do ściany za pomocą metalowych śrub oraz pianki montażowej. Następnie powierzchnia framugi zostanie obrobiona tynkarsko, uzupełnione ubytki w ścianie w miejscu wstawienia okna oraz ewentualnie osadzony parapet.

Montaż drzwi polegał będzie na zamocowaniu na trwałe ościeżnicy drzwi w przeznaczonym do tego otworze w ścianie. Framuga drzwi oraz ścian zostanie uzupełniona o ubytki oraz zostaną wykonane niezbędne prace tynkarskie. Opcjonalnie zostanie zamontowany próg w drzwiach.

Wyżej wymienione elementy zostaną w sposób trwały połączone z budynkiem, w tym sensie, że ich późniejszy demontaż wiązać się będzie z uszkodzeniem ościeżnic oraz ścian, a także koniecznością wykonania prac tynkarskich.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w obecnym stanie prawnym, świadczenie kompleksowej usługi polegającej na montażu okien lub drzwi, w obiektach budowlanych zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, należy traktować jako usługę podlegającą opodatkowaniu stawką 8%, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż materiałów (drzwi, okien) wraz z dostawą i montażem, w związku z budową, remontem lub modernizacją obiektu, o którym mowa w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, będzie objęta stawką podatku VAT 8%, o której mowa w art. 41 ust. 2 ustawy o VAT.

Zgodnie bowiem z art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, stawkę podatku, o której mowa w art . 41 ust. 2 ustawy o VAT, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Zauważyć należy, iż przy ustaleniu właściwej stawki podatku VAT decydujące znaczenie ma fakt, co jest przedmiotem sprzedaży. Wskazać należy, iż z ekonomicznego punktu widzenia usługi nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną usługę kompleksową, obejmującą kilka świadczeń pomocniczych.

Usługa kompleksowa zawiera więc kilka czynności (usług), z tym, że jedna z nich jest usługą przeważającą, nadającą danej usłudze jej główny charakter, przy czym wszystkie zmierzają do bezpośredniego zaspokojenia określonej potrzeby Klienta. W temacie usługi kompleksowej wypowiadał się zarówno Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dawniej: Europejski Trybunał Sprawiedliwości) jak i Minister Finansów. Zgodnie z interpretacją indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 08 października 2014 r. (sygn. ITPP1/443-881/14/JP) „Świadczenie kompleksowe (złożone) to zgodnie z orzecznictwem TSUE szereg działań podejmowanych przez podatnika na rzecz konsumenta, które z gospodarczego punktu widzenia tworzy jedną całość i z podatkowego punktu widzenia nie powinno być w sposób sztuczny dzielone. Natomiast o tym, czy będziemy mieli do czynienia z dostawą towarów, czy świadczeniem usług powinien przesądzić element, który w ramach danego świadczenia ma charakter dominujący (np. wyroki TSUE: z 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94, Faaborg - Gelting Linien; z 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd p-ko Commissioners of Custom and Excise; z 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04, Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV v Staatssecretaris van Financien, z glosą P. Selera, opubl. Lex/el, 2010). Jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji będzie wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, zaś pozostałe czynności będą miały charakter pomocniczy lub uboczny wówczas transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Natomiast w przypadku gdy istotą transakcji będą inne czynności to mimo, że w ramach takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług”.

W podobnym tonie wypowiedział się Minister Finansów w interpretacji ogólnej z dnia 31 marca 2014 r. (sygn. PT10/033/5/133/WLI/14/RD30577), w której stwierdził, iż: „W przypadku świadczeń kompleksowych (złożonych), jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji będzie wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, zaś pozostałe czynności będą miały charakter pomocniczy lub uboczny wówczas transakcja taka powinna, co do zasady, być traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. W przypadku jednak, gdy istotą transakcji będą inne (niż dostawa towaru) czynności to, mimo że w ramach takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług”.

W niniejszej sprawie główne świadczenie Wnioskodawcy będzie polegało na montażu sprzedawanych przez niego towarów (w szczególności drzwi i okien). Ten element usługi będzie zabierał najwięcej czasu i pracy, gdyż najczęściej będzie łączył się z demontażem poprzednich okien lub drzwi, przygotowaniem wnęk i poskładaniem elementów ościeżnic, łączeniem ościeżnic z wnęką oraz zamontowaniem towaru we wnęce do ościeżnicy. W związku z tym należy uznać, że usługa świadczona przez Wnioskodawcę, polegająca na dostawie towarów - drzwi i okien i ich następnym montażu, spełnia wymagania usługi kompleksowej i powinna być traktowana jako świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT według obniżonej stawki 8%, z uwagi na spełnienie przesłanek z art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, o czym szczegółowo poniżej. Wskazać należy, że montaż okien i drzwi będzie się odbywał zgodnie z wymogami określonymi w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, tzn. najczęściej będzie związany z budową, remontem lub modernizacją.

Zgodnie z interpretacją Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 31 października 2014 r.(sygn. ITPP1/443-919/14/AP) „remont" to w rozumieniu art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409, z późn. zm.): „wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym".

Należy uznać, że wymiana okien lub drzwi nie stanowi bieżącej konserwacji, gdyż wiąże się z większą ingerencją w strukturę obiektu/lokalu niż konserwacja. Mogą zaistnieć przypadki, że okna zostaną zamontowane we wnękach, które od dawna są puste, jednak kiedyś posiadały okna lub drzwi. Taki montaż należałoby uznać za spełniający warunki remontu.

W powoływanej już wyżej interpretacji ogólnej, Minister Finansów odwołuje się do uchwały siedmiu sędziów NSA z dnia 24 czerwca 2013 r. (sygn. I FPS 2/13) w celu wyjaśnienia pojęcia: „modernizacja".

„Zgodnie z ww. uchwałą, jeżeli montaż komponentów meblowych w celu wykonania trwałej zabudowy meblowej następuje z wykorzystaniem w sposób istotny elementów obiektu budowlanego/lokalu, który przez konstrukcyjne połączenie tych komponentów i elementów obiektu budowlanego/lokalu stworzy trwałą zabudowę spełniającą jako całość określoną funkcję użytkową, czynność taka będzie stanowić usługę modernizacji, o której mowa w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, opodatkowaną stawką VAT w wysokości 8%”.

Natomiast NSA w wyroku z dnia 17 stycznia 2013 r. (I FSK 356/12) uznał, że:

„Dopiero bowiem jeżeli zamontowane urządzenia staną się integralną częścią budynku lub lokalu mieszkalnego i dojdzie do podniesienia wartości użytkowej budynku lub lokalu mieszkalnego, to wykonaną usługę można traktować jako "modernizację", o której mowa w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT”.

W związku z tym, należy uznać, że prace modernizacyjne muszą wykorzystywać w sposób istotny elementy obiektu/lokalu tworząc trwałe połączenie lub stając się integralną częścią obiektu/lokalu, by w konsekwencji prowadzić do podniesienia jego wartości użytkowej.

Montaż (wymiana) drzwi, okien należy traktować jako trwałe ulepszenie oraz podniesienie wartości użytkowej lokalu lub budynku mieszkalnego, jeżeli jest dokonywany w budynku już zamieszkałym. W takim wypadku montaż drzwi, okien można zaliczyć do prac modernizacyjnych. Wykonanie takich prac będzie przyczyniać się bowiem do trwałego ulepszenia czy też podniesienia wartości użytkowej lokali lub budynków mieszkalnych.

Przykładowo montaż drzwi wejściowych z zabezpieczeniem antywłamaniowym lepszym niż poprzednie bez wątpienia stanowi ulepszenie będące podstawowym elementem modernizacji.

W takiej sytuacji należy uznać, że świadczona przez Wnioskodawcę usługa montażu drzwi lub okien będzie miała charakter modernizacji. Elementy te są bowiem trwale łączone z wnękami obiektu/lokalu poprzez ich umieszczenie w ościeżnicach, przez co stanowią integralną część obiektu/lokalu, w którym są montowane. Nowe okna lub drzwi podnoszą też wartość użytkową pomieszczeń, w których są montowane, gdyż zapewniają dokładne uszczelnienie i ochronę przed czynnikami z zewnątrz, czego nie mogły zagwarantować poprzednie drzwi lub okna.

Natomiast jeżeli montaż taki dokonywany w budynku jeszcze niezamieszkałym, na etapie budowy, montaż drzwi, okien można zaliczyć do robót budowlanych. Należy bowiem zgodzić się z twierdzeniem, iż montaż, który należy rozumieć na podstawie prawa budowlanego jako roboty budowlane oznacza także montaż drzwi, okien.

W tym miejscy należy odwołać się również do § 309 pkt 7 i 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zgodnie z którym budynek powinien być zaprojektowany i wykonany z takich materiałów i wyrobów oraz w taki sposób, aby nie stwarzał zagrożenia dla higieny i zdrowia użytkowników lub sąsiadów, w szczególności w wyniku niekontrolowanej infiltracji powietrza zewnętrznego i przedostawania się gryzoni do wnętrza. Nie budzi wątpliwości, że okna i drzwi są niezbędne do tego, aby budynek spełniał ww. funkcję.

Należy nadto wskazać, że przedmiotowe prace polegające na montażu drzwi i okien będą się odbywać w budownictwie objętym społecznym programem mieszkaniowym (zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy o VAT). Tak więc, usługa będzie wykonywana w:

1.  obiektach budownictwa mieszkaniowego lub ich częściach, z wyłączeniem lokali użytkowych,
2.  lokalach mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12,
3.  obiektach sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Obiekty budownictwa mieszkaniowego to budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11 (art. 2 pkt 12 ustawy o VAT), czyli:

*   budynki mieszkalne jednorodzinne (PKOB 111),
*   budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe (PKOB 112),
*   budynki zbiorowego zamieszkania (PKOB 113).

Zgodnie z art. 41 ust. 12b ustawy o VAT, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym nie zalicza się:

*   budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m²;
*   lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m².

Po przekroczeniu ww. limitów, zgodnie z art. 41 ust. 12c ustawy o VAT, Wnioskodawca zamierza stosować stawkę 8% tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

W związku z powyższym, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że planowana usługa polegająca na montażu sprzedawanych przez Wnioskodawcę okien i drzwi w ramach budowy, remontu lub modernizacji w budownictwie objętym społecznym programem mieszkaniowym spełnia warunki usługi opodatkowanej stawką 8% VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl przepisu art. 5a ww. ustawy towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów i usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Według art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do treści art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Od tej reguły ustawodawca ustanowił pewne wyjątki, tzn. przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.

W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Stawkę podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, stosuje się – w myśl ust. 12 wskazanego artykułu – do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym – zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy – rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Zgodnie z art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m²;
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m².

W myśl ust. 12c powołanego artykułu, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

Jak wynika z ww. art. 2 pkt 12, ustawa o podatku od towarów i usług, poprzez podanie klasyfikacji, odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, która stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. Zatem, dla celów podatku od towarów i usług stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 z późn. zm.), stanowiącego usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych.

Zgodnie z ww. rozporządzeniem, w dziale 11 mieszczą się budynki mieszkalne. Dział ten obejmuje grupy budynków: 111 - mieszkalnych jednorodzinnych, 112 - o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe, 113 - zbiorowego zamieszkania.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęć: budowa, remont modernizacja, termomodernizacja oraz przebudowa, dlatego też w tym zakresie należy odwołać się do przepisów prawa budowlanego.

Analiza powołanych wyżej przepisów prawa podatkowego prowadzi do wniosku, że warunkiem zastosowania 8% stawki, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług, jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji budynków lub ich dostawy. Po drugie, budynki lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej 8% stawki podatku.

Zastosowanie jednej stawki podatku od towarów i usług i opodatkowanie nią zarówno usługi, jak i dostawy materiałów wykorzystywanych do wykonania tej usługi, uwarunkowane jest zakresem, w jakim prowadzona jest działalność gospodarcza oraz przedmiotem umowy zawartej ze zleceniodawcą.

Strony w umowach cywilnoprawnych określają, co jest przedmiotem sprzedaży. Jeżeli przedmiotem sprzedaż jest usługa budowlano-wykończeniowa, wówczas nie można z niej wyłączyć poszczególnych elementów kosztów do odrębnej sprzedaży, ponieważ obrotem podatnika jest uzgodniona kwota za wykonanie określonej usługi, bez względu na jej poszczególne elementy (materiały, robocizna, transport, zużyta energia, narzędzia, itp.). Wyliczenie, co składa się na wykonaną usługę, ma istotne znaczenie informacyjne przy ustalaniu ceny, jednak nie może uzasadniać odrębnego kwalifikowania poszczególnych elementów zawartych w tym wyliczeniu (dla celów podatkowych).

Świadczenie kompleksowe (złożone) to zgodnie z orzecznictwem TSUE szereg działań podejmowanych przez podatnika na rzecz konsumenta, które z gospodarczego punktu widzenia tworzy jedną całość i z podatkowego punktu widzenia nie powinno być w sposób sztuczny dzielone. Natomiast o tym, czy będziemy mieli do czynienia z dostawą towarów, czy świadczeniem usług powinien przesądzić element, który w ramach danego świadczenia ma charakter dominujący (zob. np. wyroki TSUE: z 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94, Faaborg – Gelting Linien; z 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd p-ko Commissioners of Custom and Excise; z 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04, Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV v Staatssecretaris van Financien, z glosą P. Selera, opubl. Lex/el. 2010). Jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji będzie wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, zaś pozostałe czynności będą miały charakter pomocniczy lub uboczny wówczas transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Natomiast w przypadku gdy istotą transakcji będą inne czynności to mimo, że w ramach takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że podstawowym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest sprzedaż materiałów budowlanych i wyposażenia sanitarnego, poprzez sieć sklepów. Wnioskodawca zamierza świadczyć kompleksowe usługi remontowo-budowlane montażu m.in. drzwi i okien. W ramach ww. usługi kompleksowej Wnioskodawca zamierza zawierać umowy z innymi firmami (podwykonawcami), których przedmiotem będzie wykonanie w imieniu na rzecz Wnioskodawcy usługi montażu na rzecz Klientów Wnioskodawcy sprzedawanych przez Wnioskodawcę towarów, w szczególności okien i drzwi. Zlecenia na usługę remontowo-budowlaną Wnioskodawca może otrzymywać zarówno od osób fizycznych, firm deweloperskich jak i spółdzielni mieszkaniowych. Usługa kompleksowa wykonywana będzie w domach i lokalach remontowanych, ale też w nowowybudowanych obiektach. Wobec powyższego, usługa kompleksowa Wnioskodawcy, wykonywana na rzecz Klienta, będzie polegała na dostawie towaru wraz z montażem, natomiast montaż może zostać wykonany przez podwykonawcę. Usługa wyceniana będzie kompleksowo, bez wydzielania cen elementów usługi montażu i dostawy towarów. Faktura wystawiana przez Wnioskodawcę za konkretną usługę zawierać będzie zatem dostawę towaru wraz z usługą montażu drzwi lub okien ze stawką VAT 8%, w przypadku świadczenia ww. usługi kompleksowej w obiektach budowlanych zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, o których mowa w art. 41 ust. 12 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Usługa wykonana przez podwykonawcę na rzecz Wnioskodawcy, w lokalu Klienta, rozliczana będzie z Wnioskodawcą odrębnie, na osobnej fakturze.

Montaż okien polegał będzie na trwałym połączeniu ościeżnicy okna z konstrukcją budynku, wmontowanie okna w przeznaczony do tego otwór okienny. Usługa może zostać poprzedzona demontażem starych okien. W ramach usługi ościeżnica montowana będzie do ściany za pomocą metalowych śrub oraz pianki montażowej. Następnie powierzchnia framugi zostanie obrobiona tynkarsko, uzupełnione ubytki w ścianie w miejscu wstawienia okna oraz ewentualnie osadzony parapet. Montaż drzwi polegał będzie na zamocowaniu na trwałe ościeżnicy drzwi w przeznaczonym do tego otworze w ścianie. Framuga drzwi oraz ścian zostanie uzupełniona o ubytki oraz zostaną wykonane niezbędne prace tynkarskie. Opcjonalnie zostanie zamontowany próg w drzwiach.

Wyżej wymienione elementy zostaną w sposób trwały połączone z budynkiem, w tym sensie, że ich późniejszy demontaż wiązać się będzie z uszkodzeniem ościeżnic oraz ścian, a także koniecznością wykonania prac tynkarskich.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą tego czy w obecnym stanie prawnym, świadczenie kompleksowej usługi polegającej na montażu okien lub drzwi, w obiektach budowlanych zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, należy traktować jako usługę podlegającą opodatkowaniu stawką 8%, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy o VAT.

W myśl art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.) przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego. Przez roboty budowlane należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego (art. 3 pkt 7).

Z art. 3 pkt 8 ustawy Prawo budowlane wynika, że przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.

Według Słownika języka polskiego (Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 2005, str. 70, kol. 2), przez budowę należy rozumieć m.in. wznoszenie budowli, budowanie (…). Natomiast „budować” to znaczy wznosić budowle, pomieszczenia, ich części lub zespoły.

Pojęcie „modernizacja” – według cytowanego Słownika języka polskiego (str. 474, kol. 2) – oznacza unowocześnienie i usprawnienie czegoś. „Przebudowa” – zgodnie z ww. Słownikiem języka polskiego (str. 770, kol. 1) – to zmiana istniejącego stanu czegoś na inny; ulepszenie, poprawienie czegoś.

Budowa, modernizacja, przebudowa podobnie jak w przypadku innych wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy czynności, powinny zatem dotyczyć elementów konstrukcyjnych obiektów lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

W znaczeniu słownikowym („Współczesny słownik języka polskiego”, red. Bogusław Dunaj, wyd. Langenscheidt Polska Sp. z o.o.), „remont” oznacza zespół czynności, w których wyniku przywraca się sprawność, wartość użytkową jakiegoś obiektu, urządzenia, natomiast „montaż” to składanie, łączenie, ustawianie z poszczególnych części maszyn, urządzeń, budowli; zakładanie instalacji. Z kolei „instalować” oznacza zakładać, montować jakieś urządzenia techniczne.

W związku z przytoczoną definicją stwierdzić należy, że pojęcie „montaż” odnosi się do takiego sposobu działania, w efekcie którego z niezależnie od siebie istniejących części powstaje wytwór będący zupełnie nową całością.

Należy zauważyć, iż sama usługa montażu, czy też instalacja poszczególnych towarów nie może być traktowana jako modernizacja. Dopiero bowiem w połączeniu z zespołem innych czynności, w wyniku których podnosi się, bądź też przywraca poprzedni stan techniczny czy wartość użytkową budynku lub lokalu, można ją traktować jako modernizację, o której mowa w art. 41 ust. 12 ustawy.

Modernizacja, podobnie jak w przypadku innych czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy, powinna zatem dotyczyć elementów konstrukcyjnych obiektów lub ich części, zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, że w przypadku kompleksowej usługi polegającej na montażu wskazanych w opisie sprawy towarów (okien lub drzwi) z jednoczesną ich dostawą, wykonywanej w ramach czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy w obiektach budowlanych lub ich częściach, zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu przepisów ustawy, zastosowanie znajdzie stawka podatku VAT w wysokości 8%, zgodnie z art. 41 ust. 2 w związku z art. 146a pkt 2 ustawy, z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z art. 41 ust 12b.

Bez wpływu na powyższe rozstrzygnięcie pozostaje okoliczność, że Wnioskodawca będzie nawiązywać współpracę z podwykonawcami dla świadczenia przedmiotowej usługi.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.