Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-269a/11/AF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-06-21
Teza: Opodatkowanie darowizny lokalu i gruntu.
Słowa kluczowe: darowizna; lokal; nieruchomości
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 17 lutego 2011 r. (data wpływu 22 lutego 2011 r.), uzupełnionym w dniach 23 maja oraz 17 czerwca 2011 r. (daty wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności darowizny lokalu handlowego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 lutego 2011 r. złożono wniosek, uzupełniony w dniach 23 maja oraz 17 czerwca 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności darowizny lokalu handlowego.

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniach, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Jest Pan podatnikiem podatku od towarów i usług, korzystającym z prawa do odliczenia podatku naliczonego, prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie handlu oraz usług krótkotrwałego zakwaterowania. Jako środek trwały posiada Pan lokal handlowy. Stanowi on zespół składników materialnych i niematerialnych, organizacyjne i finansowo wyodrębniony w prowadzonej działalności. Wyodrębnienie polega na tym, że lokal położony jest w innej miejscowości, aniżeli siedziba firmy. Jest jednym z trzech miejsc prowadzenia działalności gospodarczej. Ma swoją nazwę, która nie pokrywa się z nazwą, pod którą prowadzona jest działalność gospodarcza. Jest w pełni wyposażony dla potrzeb prowadzenia działalności wyłącznie handlowej (regały, lady, kasy, stoiska, itp.). Może stanowić samodzielne i niezależne gospodarczo i finansowo przedsiębiorstwo, realizujące swoje zadanie gospodarcze. W zakresie zobowiązań – wydatki dotyczące kosztów eksploatacji sklepu oraz wszelkie zaopatrzenie dokonywane jest na podstawie faktur obciążeniowych, dotyczących wyłącznie lokalu handlowego. Zatrudnieni pracownicy świadczą pracę wyłącznie jako sprzedawcy w godzinach otwarcia sklepu. Finansowe wyodrębnienie działalności handlowej od działalności prowadzonej w pensjonacie polega na tym, że zarówno w sklepie, jak i w pensjonacie zainstalowano kasy fiskalne, na których ewidencjonowane są przychody wyłącznie danego miejsca prowadzenia działalności. Dla realizowania wszelkich zobowiązań dotyczących punktu handlowego zostało założone oddzielne konto bankowe w innym banku, z którego regulowane są zobowiązania oraz przyjmowane są wpłaty z tytułu np. płatności kartami płatniczymi w sklepie. Dla potrzeb prowadzenia działalności gospodarczej prowadzone są dwie podatkowe księgi przychodów i rozchodów, tj. jedna dotycząca działalności handlowej i druga dotycząca działalności w pensjonacie, na podstawie których ustalany jest łączny wynik podatkowy.

Przedmiotowy lokal handlowy nabył Pan w drodze kupna od gminy w lutym 2004 r., jako lokal używany. W związku z tą czynnością nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, ponieważ zakup nie był opodatkowany podatkiem od towarów i usług. W okresie użytkowania opisanego lokalu nie poczyniono nakładów na jego ulepszenie (w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), których wartość przekroczyła 30% wartości początkowej. Część powierzchni sklepowej w lokalu handlowym, tj. 25 m2 (około 16%) była przedmiotem umowy użyczenia dla córki dla potrzeb prowadzenia przez nią działalności handlowej w okresie od lutego 2004 r. do dzisiaj.

Przedmiotowy lokal zamierza Pan w całości przekazać darowizną córce, która będzie prowadziła działalność handlową w całym lokalu. Przejmie pracowników i wszelkie zobowiązania związane z tą częścią działalności. Będzie Pan kontynuował działalność gospodarczą, wynajmując posiadany domek letniskowy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy darowizna córce lokalu handlowego, będącego środkiem trwałym, wraz z wszelkimi składnikami ruchomymi i zobowiązaniami, przeznaczonymi do realizacji zadań gospodarczych związanych z prowadzeniem sklepu, która przejmie również zatrudnionych w sklepie pracowników, można traktować jako przekazanie zorganizowanej części przedsiębiorstwa i czynność tę potraktować jako niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, powołującego treść art. 2 pkt 27e, art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 6 pkt 1 oraz art. 7ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, przekazanie córce w drodze darowizny lokalu handlowego wraz ze wszystkimi składnikami materialnymi i niematerialnymi, która przejmie również zatrudnionych w tym lokalu pracowników, traktować należy jako przekazanie zorganizowanej części samodzielnego i niezależnego finansowo przedsiębiorstwa, która to czynność nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do treści art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatne przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności przy nabyciu tych towarów (art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy).

Na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy, przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania.

Z przytoczonej definicji wynika, iż aby zespół składników majątkowych (materialnych i niematerialnych) mógł zostać uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa muszą zostać spełnione łącznie następujące przesłanki:

1.  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań;
2.  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;
3.  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
4.  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

W związku z powyższym przedmiotem transakcji jest zorganizowana część przedsiębiorstwa wówczas, gdy w wyniku transakcji nabywca zorganizowanej części przedsiębiorstwa przejmuje funkcję gospodarczą zbywcy. Kolejnym warunkiem uznania zespołu składników majątkowych za zorganizowaną część przedsiębiorstwa jest jego organizacyjne i finansowe wyodrębnienie w istniejącym przedsiębiorstwie. Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa występuje w strukturze organizacyjnej podatnika. Ocena ta musi być dokonana według podstawowego kryterium, tj. ustalenia jaką rolę składniki majątkowe i związane z nimi prawa materialne, odgrywały w funkcjonowaniu dotychczasowego przedsiębiorstwa (na ile stanowiły wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa obrotowe, ale także czynnik ludzki, a więc pracownicy. Wyodrębnienie finansowe oznacza sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W sytuacji wyodrębnienia finansowego możliwe jest oddzielenie finansów przedsiębiorstwa od finansów jego zorganizowanej części. Zorganizowana część przedsiębiorstwa jest w stanie samodzielnie prowadzić działalność i istnieć niezależnie od przedsiębiorstwa głównego. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa (tak aby można było przejąć funkcje gospodarcze). Zatem samodzielność finansowa zorganizowanej części przedsiębiorstwa wynika z jej odrębności majątkowej oraz organizacyjnej. Stanowisko takie zostało zaakceptowane przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w orzeczeniu w sprawie Andersen&Jansen (C-43/00) stwierdził, iż przy definiowaniu części przedsiębiorstwa (branch of activy) ważne jest wyodrębnienie finansowe. Aspekt finansowy wyodrębnienia oznacza, że powinno być możliwe przypisanie przedmiotowi darowizny, w strukturach Wnioskodawcy, określonych wskaźników finansowych, w tym zwłaszcza przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań realizowanych (osiąganych) przez tą część przedsiębiorstwa. Odnośnie wyodrębnienia funkcjonalnego to kryterium to sprowadza się do ustalenia czy wyodrębniona organizacyjnie całość jest w stanie przejąć zadania oraz samodzielnie funkcjonować na rynku. Nie budzi bowiem wątpliwości to, iż aby wydzielona część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych, musi posiadać potencjalną zdolność do niezależnego działania gospodarczego jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe: materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Biorąc pod uwagę treść złożonego wniosku oraz brzmienie powołanych przepisów stwierdzić należy, że ze względu na wyodrębnienie organizacyjne i finansowe w istniejącym przedsiębiorstwie lokalu handlowego, opisana darowizna stanowić będzie zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa, do której zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy nie będzie miała zastosowanie ustawa o podatku od towarów i usług.

Jednocześnie informuje się, że kwestia opodatkowania darowizny pensjonatu została rozstrzygnięta w interpretacji nr ITPP2/443-269b/11/AF.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.