Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.214.2025.2.AR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-10
Teza: Brak opodatkowania nieodpłatnego przekazania w formie
darowizny samochodu osobowego wykorzystywanego przez
Pana w działalności gospodarczej.
Słowa kluczowe: darowizna
opodatkowanie-brak obowiązku opodatkowania
osoba-osoba bliska
samochód-samochód osobowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Nieodpłatna dostawa towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 31 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług dotyczącej braku opodatkowania
    nieodpłatnego przekazania w formie darowizny samochodu osobowego
    wykorzystywanego przez Pana w działalności gospodarczej. Uzupełnił go Pan pismem z 16
    czerwca 2025 r. (wpływ 20 czerwca 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku
    jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (dalej także „Zainteresowany”) jest polskim rezydentem podatkowym,
    podlegającym w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości osiąganych
    dochodów, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.) oraz zarejestrowanym, czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”).
    Wnioskodawca, w oparciu o wpis do CEIDG, prowadzi działalność gospodarczą w zakresie
    (...). Zainteresowany jest właścicielem m.in. samochodu osobowego, nabytego w roku (...),
    który stanowi składnik majątku jego przedsiębiorstwa.
    Wspomniany samochód osobowy nabyty został od osoby fizycznej nieprowadzącej
    działalności gospodarczej, w związku z czym w ramach transakcji nabycia nie doszło do
    powiększenia ceny o podatek VAT. Transakcja nabycia podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Tym samym, w związku z nabyciem tegoż
    samochodu osobowego Wnioskodawca nie uzyskał prawa do odliczenia podatku VAT
    naliczonego.
    Wnioskodawca ma zamiar nieodpłatnie (w drodze umowy darowizny) przekazać własność
    przedmiotowego samochodu osobowego na rzecz osoby bliskiej, zaliczanej do tzw. I grupy
    podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu sprawy
    1. Samochód osobowy mający stanowić przedmiot darowizny (dalej: „samochód
      osobowy”) na rzecz osoby bliskiej w dniu przekazania w formie darowizny będzie
      nadal wykorzystywany w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej
      (nadal będzie składnikiem majątku firmy).
    2. Samochód osobowy do momentu przekazania go w drodze darowizny nie zostanie
      wycofany z prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej do majątku prywatnego.
    3. W okresie użytkowania samochodu osobowego nie wymieniał Pan, ani nie montował
      /nie będzie montował, ani wymieniał do dnia darowizny jego części składowych, o
      których mowa w art. 47 § 1 -3 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, które
      powodowałyby trwały wzrost wartości tego pojazdu.
    4. W okresie użytkowania samochodu osobowego nie wykorzystywał Pan go wyłącznie do
      działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług.
    5. Przekazując samochód osobowy na rzecz osoby bliskiej w formie darowizny nie
      otrzyma Pan nic w zamian.

## Pytanie

Czy nieodpłatne przeniesienie własności opisanego we wniosku samochodu osobowego
    na rzecz osoby bliskiej (na podstawie umowy darowizny) będzie stanowiło odpłatną
    dostawę towarów, skutkującą powstaniem po stronie Wnioskodawcy obowiązku zapłaty
    podatku VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Zainteresowanego, na przedstawione powyżej zapytanie należy udzielić
    odpowiedzi przeczącej.
    UZASADNIENIE STANOWISKA WNIOSKODAWCY.

    Jak wynika z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług podlega odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium
    kraju.
    Z kolei, na mocy art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części,
    a także wszelkie postacie energii.
    Natomiast zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1, uznaje się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel.
    W myśl art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, sprzedaż obejmuje odpłatną dostawę towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terenie kraju, a także eksport oraz wewnątrzwspólnotową
    dostawę towarów.
    Ponadto, zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów
    należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:
    1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
      tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia,
    2) wszelkie inne darowizny
    - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
      wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Z treści powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT jednoznacznie wynika, że
    dostawa towarów, co do zasady, podlega opodatkowaniu VAT wówczas, gdy jest
    wykonywana odpłatnie (za wynagrodzeniem). Jednocześnie ustawodawca zrównał
    niektóre dostawy towarów dokonywane nieodpłatnie z odpłatną dostawą towarów, a więc
    z czynnościami, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Z powołanego art. 7 ust. 2 ustawy o VAT wynika bowiem, że opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług podlega nieodpłatne przekazanie towarów należących do
    przedsiębiorstwa, a także wszelkie inne darowizny, z którymi wiąże się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, ale wówczas, gdy podatnikowi
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.
    Niespełnienie ww. warunku jest podstawą do traktowania nieodpłatnego przekazania
    towarów jako wyłączonego spod zakresu działania ustawy, bez względu na cel, na który
    zostały one przekazane.
    Jak wskazano we wniosku przedmiotowy samochód osobowy został nabyty od osoby
    fizycznej, bez podatku VAT. W związku z tym, że transakcja nabycia nie była opodatkowana
    podatkiem od towarów i usług, Wnioskodawca nie uzyskał prawa do odliczenia podatku
    VAT naliczonego. W konsekwencji, nieodpłatne przekazanie własności opisanego we
    wniosku samochodu osobowego na rzecz osoby bliskiej na podstawie umowy darowizny,
    nie będzie spełniało definicji odpłatnej dostawy towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 2
    ustawy o VAT.
    Z uwagi na powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, nie będzie on zobowiązany do zapłaty
    podatku VAT z tytułu nieodpłatnego przeniesienia własności opisanego we wniosku
    samochodu osobowego.
    Należy podkreślić, że stanowisko prezentowane przez Zainteresowanego wpisuje się w
    linię interpretacyjną organów podatkowych. Tytułem przykładu można wskazać na
    interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 25 października
    2024 r. nr 0114-KDIP4-3.4012.464.2024.2.RK, wydaną na kanwie analogicznego opisu

    zdarzenia przyszłego, w której wskazano: „Z opisu sprawy wynika, że nabyli Państwo
    Nieruchomości od osób fizycznych, bez podatku VAT W związku z tym, że transakcja
    nabycia nie była opodatkowana podatkiem od towarów i usług, nie przysługiwało Państwu
    prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego. W konsekwencji, wycofanie ww.
    Nieruchomości z Państwa majątku a następnie nieodpłatne przekazanie do majątku
    osobistego Wspólników, nie będzie spełniało definicji odpłatnej dostawy towarów, w
    rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Z powyższych przepisów wynika, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w
    rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do
    rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą tych towarów
    w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że
    dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie
    wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.
    Ustawodawca jednakże przewidział od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte – w
    przypadku dostawy towarów – w art. 7 ust. 2 ustawy oraz – w przypadku świadczenia
    usług – w art. 8 ust. 2 ustawy.
    I tak, jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
      przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego
      przedsiębiorstwa, w szczególności:
      1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego
        pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców,
        akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów
        stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
      2) wszelkie inne darowizny
      – jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
      wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    W myśl art. 7 ust. 3 ustawy:
      Przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych prezentów o małej wartości i
      próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą
      podatnika.

    Z powyższego wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna
    dostawa towarów (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel), a także
    wszelkie inne przekazania oraz darowizny wskazane w art. 7 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy, pod
    warunkiem, że podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich
    części składowych. Tym samym, niespełnienie powyższego warunku jest podstawą do
    traktowania nieodpłatnego przekazania towarów w świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy – jako
    wyłączonego spod zakresu działania ustawy, bez względu na cel, na który zostały one
    przekazane.
    Tym samym, w przypadku, gdy podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku
    naliczonego, to nieodpłatne przekazanie (w tym także darowizna) tych towarów pozostaje
    poza zakresem opodatkowania (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez
    względu na cel, na który zostały one przekazane (darowane).
    Omawiany przepis jest odpowiednikiem art. 16 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz.
    UE. L Nr 347, poz. 1, z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z
    którym:
      za dostawę towarów uznaje się wykorzystanie przez podatnika towarów
      stanowiących część majątku jego przedsiębiorstwa do celów prywatnych podatnika
      lub jego pracowników, które przekazuje nieodpłatnie lub, w ujęciu ogólnym, które
      przeznacza do celów innych niż prowadzona przez niego działalność, gdy VAT od
      powyższych towarów lub ich części podlegał w całości lub w części odliczeniu, jest
      uznawane za odpłatną dostawę towarów.
    Jak wynika z treści art. 7 ust. 2 ustawy, przesłanka do opodatkowania nieodpłatnego
    przekazania towaru będącego składnikiem majątku przedsiębiorstwa, wystąpi nie tylko w
    sytuacji, gdy przy jego nabyciu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego,
    ale również wówczas, gdy prawo takie przysługiwało w związku z nabyciem lub
    wytworzeniem części składowych tego towaru.
    Przesłanka do opodatkowania wystąpi zatem również w przypadku, gdy w ramach
    modernizacji nabyte zostaną części składowe towaru, od których przysługuje prawo do
    odliczenia, a fakt dokonania przez podatnika ulepszeń będzie wywierał wpływ na
    podwyższenie wartości towaru.
    Analizując treść art. 7 ust. 2 ustawy, warto odwołać się również do orzecznictwa Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który wielokrotnie wypowiadał się w kwestii
    opodatkowania nieodpłatnych świadczeń. W wyroku z 27 czerwca 1989 r. w sprawie C-50
    /88 (Heinz Küchne) Trybunał stwierdził, że:
      Ze wspólnym systemem podatku od wartości dodanej spójne jest nieopodatkowanie
      amortyzacji aktywów przedsiębiorstwa w odniesieniu do ich prywatnego użytku w
      przypadku, gdy VAT od tych towarów nie podlegał odliczeniu, przy jednoczesnym
      opodatkowaniu wydatków ponoszonych na utrzymanie i używanie towarów, w
      odniesieniu do których podatnik jest uprawniony do odliczenia podatku. Rozwiązanie
      to pozwala zarówno uniknąć podwójnego opodatkowania samych towarów, jak i
      braku opodatkowania ostatecznej konsumpcji.
    Również w orzeczeniu z 25 maja 1993 r. w sprawie C-193/91 (Gerhard Mohsche) oraz w
    orzeczeniu z 17 maja 2001 r. w połączonych sprawach C-322/99 (Hans-Georg Fisher) i C-
    323/99 (Klaus Brandenstein) Trybunał wskazał, że nieodpłatne świadczenia mogą być
    opodatkowane wyłącznie w takim zakresie, w jakim podatnikowi przysługiwało prawo do
    obniżenia podatku naliczonego.
    Jak wynika z powyższego, kluczowym elementem determinującym opodatkowanie
    podatkiem od towarów i usług czynności polegającej na nieodpłatnym przekazaniu
    towarów jest to, czy przy nabyciu (w tym również imporcie lub wytworzeniu) tych towarów

    lub ich części składowych podatnikowi przysługiwało – w całości lub w części – prawo do
    odliczenia podatku naliczonego.
    Za prawidłowością takiego rozstrzygnięcia przemawia zarówno treść przywołanych wyżej
    przepisów, jak i wskazane orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który
    opowiada się za opodatkowaniem podatkiem VAT nieodpłatnych dostaw tych towarów,
    przy nabyciu których podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku
    naliczonego. Tylko takie rozwiązanie pozwala bowiem zarówno uniknąć podwójnego
    opodatkowania, jak i braku opodatkowania ostatecznej konsumpcji.
    Innymi słowy art. 7 ust. 2 ustawy, zrównuje czynności dokonane bez wynagrodzenia z
    czynnościami odpłatnymi, przy spełnieniu warunków wymienionych w tym przepisie i z
    zastrzeżeniem płynącym z ust. 3 tego artykułu. W związku z powyższym nieodpłatne
    przekazanie przez podatnika należących do jego przedsiębiorstwa towarów (o których
    mowa w art. 2 pkt 6 ustawy), innych niż prezenty o małej wartości i próbki, jeżeli następuje
    na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika, wchodzi w zakres objęty
    pojęciem „odpłatnej dostawy towarów”, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w
    całości lub w części.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W świetle powyższego stwierdzić należy, że każdy kto dokonuje czynności dla celów
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, powinien być uznany, co do
    zasady, za podatnika podatku od towarów i usług.
    Z kolei, zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W tym miejscu należy odnieść się do art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks
    cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zgodnie z którym:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Z powołanego powyżej przepisu prawa cywilnego wynika zatem, że umowa darowizny
    należy do umów cywilnoprawnych przenoszących prawo własności na nabywcę
    określonych towarów (rzeczy).

    Umowa darowizny jest czynnością prawną, na mocy której darczyńca zobowiązuje się do
    jednostronnego bezpłatnego świadczenia kosztem swojego majątku na rzecz
    obdarowanego, przy równoczesnym braku nałożenia na niego obowiązku świadczenia w
    zamian za uczynioną darowiznę. Korzyść osiągana przez jedną stronę umowy nie znajduje
    odpowiednika po drugiej stronie.
    Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy nieodpłatne przeniesienie własności samochodu
    osobowego na rzecz osoby bliskiej (na podstawie umowy darowizny) będzie stanowiło
    odpłatną dostawę towarów, skutkującą powstaniem po Pana stronie obowiązkiem zapłaty
    podatku VAT.
    Z cytowanego wyżej art. 7 ust. 1 i ust. 2 ustawy wynika, że opodatkowaniu podlega
    odpłatna dostawa towarów oraz nieodpłatna czynność z nią zrównana po spełnieniu
    warunków zawartych w art. 7 ust. 2 ustawy, tj. jeżeli:
    - dokonującym nieodpłatnego przekazania jest podatnik podatku od towarów i usług,
    - przekazane towary należą do jego przedsiębiorstwa,
    - przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar, w stosunku do którego
      podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tego
      towaru lub jego części składowych.
    Oznacza to, że nieodpłatne przekazanie towarów uznaje się za odpłatną dostawę
    towarów, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w związku z ich nabyciem, importem lub wytworzeniem, w tym
    części składowych.
    Wskazał Pan, że:
    · jest Pan zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług –
      prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie (...);
    · jest Pan właścicielem m.in. samochodu osobowego, nabytego w roku (...), który stanowi
      składnik majątku jego przedsiębiorstwa;
    · ww. samochód osobowy nabyty został od osoby fizycznej – transakcja nabycia nie była
      opodatkowana podatkiem od towarów i usług;
    · w związku z nabyciem ww. samochodu osobowego nie miał Pan prawa do odliczenia
      podatku naliczonego;
    · ma Pan zamiar nieodpłatnie (w drodze umowy darowizny) przekazać własność
      przedmiotowego samochodu osobowego na rzecz osoby bliskiej – nie otrzyma Pan nic
      w zamian;
    · samochód osobowy, w dniu przekazania w formie darowizn, będzie nadal
      wykorzystywany w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej (nadal
      będzie składnikiem majątku firmy);
    · samochód osobowy do momentu przekazania go w drodze darowizny nie zostanie
      wycofany z prowadzonej przez Pan działalności gospodarczej do majątku prywatnego;
    · w okresie użytkowania samochodu osobowego nie wymieniał Pan ani nie montował/nie
      będzie montował ani wymieniał do dnia darowizny jego części składowych, o których
      mowa w art. 47 § 1-3 ustawy Kodeks cywilny, które powodowałyby trwały wzrost
      wartości tego pojazdu;
    · w okresie użytkowania samochodu osobowego nie wykorzystywał go Pan wyłącznie do
      działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług.
    Z powołanego art. 7 ust. 2 ustawy, wynika że opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług podlega nieodpłatne przekazanie towarów należących do przedsiębiorstwa, a także
    wszelkie inne darowizny, z którymi wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania

    towarami jak właściciel, ale wówczas, gdy podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub
    wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych. Niespełnienie ww. warunku jest
    podstawą do traktowania nieodpłatnego przekazania towarów jako wyłączonego spod
    zakresu działania ustawy, bez względu na cel, na który zostały one przekazane.
    Skoro:
    · nabycie samochodu osobowego, będącego przedmiotem planowanej darowizny,
      stanowiło czynność nieopodatkowaną podatkiem VAT;
    · z tytułu nabycia ww. samochodu osobowego nie przysługiwało Panu prawo do
      odliczenia;
    · nie montował Pan/nie będzie montował ani wymieniał do dnia darowizny części
      składowych samochodu osobowego, które powodowałyby trwały wzrost wartości tego
      pojazdu;
    - to nieodpłatne przekazanie w formie darowizny samochodu osobowego z działalności
      gospodarczej na rzecz osoby bliskiej przez Pana, jako czynnego podatnika podatku od
      towarów i usług, nie będzie spełniało przesłanek, o których mowa w art. 7 ust. 2
      ustawy, dających podstawę do uznania nieodpłatnego przekazania towarów
      (darowizny samochodu osobowego) za czynność zrównaną z odpłatną dostawą
      towarów.
    Podsumowanie
    Nieodpłatne przeniesienie własności opisanego we wniosku samochodu osobowego na
    rzecz osoby bliskiej (na podstawie umowy darowizny) nie będzie stanowiło odpłatnej
    dostawy towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w związku z art. 7 ust. 2
    ustawy, skutkującej powstaniem po Pana stronie obowiązku zapłaty podatku VAT.
    W konsekwencji, Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku – pytania
    sformułowanego przez Pana we wniosku. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy
    oraz we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z
    art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany z przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Pan
    ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym
    przez Pana w złożonym wniosku. Interpretacja ta została wydana w szczególności na
    podstawie informacji, że nie przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego
    w związku z nabyciem przedmiotowego samochodu osobowego, jak również informacji,
    że nie montował Pan/nie będzie Pan montował, ani wymieniał do dnia darowizny części
    składowych ww. samochodu, o których mowa w art. 47 § 1 -3 ustawy z dnia 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny, które powodowałyby trwały wzrost wartości tego pojazdu. W

    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu
    zdarzenia przyszłego co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego,
    kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pan sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.