Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.290.2025.2.ANK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-06
Teza: Rozpoznania przychodu w wysokości odpowiadającej kwocie
Hipotetycznych odsetek, którą Spółka zaliczyła do kosztów
uzyskania przychodów
Słowa kluczowe: odsetki
przychód
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Koszty
charakterystyczne dla niektórych podatników
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15cb

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w
    zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.
    Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 4 i z 7 lipca 2025 r. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    X spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą (...) (dalej: „Wnioskodawca” albo
    „Spółka”) jest Spółką z siedzibą w Polsce, podlegającą w Polsce opodatkowaniu od całości
    swoich dochodów (polski rezydent podatkowy).
    Spółka powstała z przekształcenia spółki Y spółka akcyjna z siedzibą (...). Wpis spółki
    przekształconej, tj. Wnioskodawcy do Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru
    Sądowego nastąpił (...) r. Spółka przekształcona, tj. Y spółka akcyjna z siedzibą (...) została
    wykreślona z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (...) r. Rokiem
    podatkowym Spółki jest rok kalendarzowy (tak było również w okresie, w którym
    Wnioskodawca działał w formie spółki akcyjnej).
    W związku z przekształceniem formy prawnej Wnioskodawcy ze spółki akcyjnej w spółkę z
    ograniczoną odpowiedzialnością na dzień poprzedzający zmianę formy prawnej nie
    zostały zamknięte księgi rachunkowe. W związku z tym za rok obrotowy, w którym
    nastąpiło przekształcenie zostało sporządzone jedno sprawozdanie finansowe za okres od
    1 stycznia do 31 grudnia 2022 r. W związku z tym rok podatkowy Wnioskodawcy również
    trwał od 1 stycznia do 31 grudnia 2022 i za ten rok podatkowy Wnioskodawca złożył
    zeznanie CIT-8.
    W dniu (...) 2021 r. zwyczajne walne zgromadzenie Wnioskodawcy (działającego wówczas
    w formie spółki akcyjnej) podjęło uchwałę w sprawie podziału zysku netto za rok obrotowy
    2020, na podstawie której zysk netto Spółki za rok obrotowy 2020 r. w wysokości (...) zł
    został przekazany na zasilenie kapitału rezerwowego. Na koniec roku obrotowego
    trwającego od 1 stycznia do 31 grudnia 2021 r. kapitał rezerwowy Spółki (działającej
    wówczas w formie spółki akcyjnej) wyniósł (...) zł.
    W dniu (...) lipca 2022 r. zwyczajne zgromadzenie wspólników Wnioskodawcy podjęło
    uchwałę w sprawie podziału zysku netto za rok obrotowy 2021, na podstawie której zysk
    netto Spółki za rok obrotowy 2021 r. w wysokości (...) zł został przekazany na zasilenie
    kapitału rezerwowego. Na koniec roku obrotowego trwającego od 1 stycznia do 31
    grudnia 2022 r. kapitał rezerwowy Spółki wyniósł (...) zł.
    W dniu (...) czerwca 2023 r. zwyczajne zgromadzenie wspólników Wnioskodawcy podjęło
    uchwałę w sprawie podziału zysku netto za rok obrotowy 2022, na podstawie której zysk
    netto Spółki za rok obrotowy 2022 r. w wysokości (...) zł został przekazany na zasilenie
    kapitału rezerwowego. Kapitał rezerwowy Wnioskodawcy na koniec roku obrotowego
    trwającego od 1 stycznia do 31 grudnia 2023 r. wyniósł (...) zł.
    W związku z przekazaniem zysku na kapitał rezerwowy na podstawie ww. uchwał, w
    rozliczeniu za rok podatkowy 2022 i 2023 Spółka skorzystała z możliwości zaliczenia do
    kosztów uzyskania przychodów kwoty tzw. hipotetycznych odsetek, o której mowa w art.
    15cb Ustawy CIT (dalej: Hipotetyczne odsetki). Spółka w rozliczeniu za każdy z tych lat
    podatkowych (tj. 2022 i 2023) zaliczyła do kosztów uzyskania przychodu maksymalną
    dopuszczalną kwotę Hipotetycznych odsetek, tj. 250 000 zł.
    (...) października 2023 r. nadzwyczajne zgromadzenie wspólników Wnioskodawcy oraz
    nadzwyczajne zgromadzenie wspólników innej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z
    siedzibą w Polsce (dalej: Spółka przejmująca) podjęły uchwały o podziale Wnioskodawcy w
    trybie art. 529 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz.
    U. z 2024 r., poz. 18 ze zmianami; dalej: KSH) (podział przez wydzielenie). W wyniku tego
    podziału część majątku Wnioskodawcy została przeniesiona na Spółkę przejmująca.
    Przeniesiona część majątku Wnioskodawcy stanowiła zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa. Podwyższenie kapitału zakładowego Spółki przejmującej zostało
    wpisane do Krajowego Rejestru Przedsiębiorców 3 stycznia 2024 r. (dzień wydzielenia).
    Podział Wnioskodawcy nastąpił bez obniżania kapitału zakładowego Wnioskodawcy.
    Stosownie do art. 542 § 4 KSH wydzielenie nastąpiło z kapitałów własnych Wnioskodawcy
    innych niż kapitał zakładowy, tj. poprzez obniżenie kapitałów własnych Wnioskodawcy
    innych niż kapitał zakładowy.

    W wyniku podziału:
      - kapitał rezerwowy Wnioskodawcy został obniżony o (...) zł. W wyniku podziału
        Wnioskodawcy powstał zatem ujemny kapitał rezerwowy w kwocie (...) zł.
      - obniżony został również kapitał zapasowy Wnioskodawcy.
    W dniu (...) czerwca 2024 r. zwyczajne zgromadzenie wspólników Wnioskodawcy podjęło
    uchwałę w sprawie podziału zysku netto za rok obrotowy 2023, na podstawie której zysk
    netto Spółki za rok obrotowy 2023 r. w wysokości (...) zł został przekazany na zasilenie
    kapitału rezerwowego. Część zysku pokryła więc ujemny kapitał rezerwowy powstały w
    wyniku podziału Wnioskodawcy. Na koniec roku obrotowego 2024 kapitał rezerwowy
    Wnioskodawcy prezentuje wartość dodatnią i wynosi (...) zł. W rozliczeniu za rok
    podatkowy 2024 Spółka również zaliczyła do kosztów uzyskania przychodu maksymalną
    dopuszczalną kwotę Hipotetycznych odsetek, tj. 250 000 zł.
    Pytania:
    1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w związku z podziałem przez
      wydzielenie opisanym w stanie faktycznym Spółka w jakimkolwiek roku podatkowym
      nie jest zobowiązana do rozpoznania przychodu w wysokości odpowiadającej kwocie
      Hipotetycznych odsetek, którą Spółka zaliczyła do kosztów uzyskania przychodów w
      rozliczeniu za rok podatkowy 2022 i 2023 oraz że Spółka w rozliczeniu za:
      - rok podatkowy 2022 jest uprawniona do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu
        Hipotetycznych odsetek obliczonych od zysku przekazanego na kapitał rezerwowy
        uchwałami podjętymi w 2021 r. i 2022 r.,
      - rok podatkowy 2023 jest uprawniona do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu
        Hipotetycznych odsetek obliczonych od zysku przekazanego na kapitał rezerwowy
        uchwałami podjętymi w 2021 r., 2022 r. i 2023 r.?
    2. Czy w rozliczeniu za rok podatkowy 2024 r. oraz w kolejnych dwóch bezpośrednio po
      sobie następujących latach podatkowych Spółka jest uprawniona do rozpoznania
      kosztu uzyskania przychodu z tytułu Hipotetycznych odsetek obliczonych od całej
      kwoty zysku przekazanego na kapitał rezerwowy uchwałą podjętą w 2024 r., w tym
      również od części przekazanej na pokrycie ujemnego kapitału rezerwowego, przy
      założeniu, że zysk przekazany na kapitał rezerwowy uchwałą podjętą w 2024 r. nie
      zostanie podzielony i wypłacony wcześniej niż po upływie 3 lat, licząc od końca 2024 r.?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w związku z
    podziałem przez wydzielenie opisanym w stanie faktycznym Spółka w jakimkolwiek roku
    podatkowym nie jest zobowiązana do rozpoznania przychodu w wysokości
    odpowiadającej kwocie Hipotetycznych odsetek, którą Spółka zaliczyła do kosztów
    uzyskania przychodów w rozliczeniu za rok podatkowy 2022 i 2023 oraz że Spółka w
    rozliczeniu za:
    - rok podatkowy 2022 jest uprawniona do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu
    Hipotetycznych odsetek obliczonych od zysku przekazanego na kapitał rezerwowy
    uchwałami podjętymi w 2021 r. i 2022 r.,

    - rok podatkowy 2023 jest uprawniona do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu
    Hipotetycznych odsetek obliczonych od zysku przekazanego na kapitał rezerwowy
    uchwałami podjętymi w 2021 r., 2022 r. i 2023 r.
    Ad 2.
    Zdaniem Wnioskodawcy, w rozliczeniu za rok podatkowy 2024 r. oraz w kolejnych dwóch
    bezpośrednio po sobie następujących latach podatkowych Spółka jest uprawniona do
    rozpoznania kosztu uzyskania przychodu z tytułu Hipotetycznych odsetek obliczonych od
    całej kwoty zysku przekazanego na kapitał rezerwowy uchwałą podjętą w 2024 r., w tym
    również od części przekazanej na pokrycie ujemnego kapitału rezerwowego, przy
    założeniu, że zysk przekazany na kapitał rezerwowy uchwałą podjętą w 2024 r. nie zosta
    nie podzielony i wypłacony wcześniej niż po upływie 3 lat, licząc od końca 2024 r.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 15cb ust. 1 Ustawy CIT w spółce za koszt uzyskania przychodów uznaje się
    również kwotę odpowiadającą iloczynowi stopy referencyjnej Narodowego Banku
    Polskiego obowiązującej w ostatnim dniu roboczym roku poprzedzającego rok podatkowy
    powiększonej o 1 punkt procentowy oraz kwoty:
    1) dopłaty wniesionej do spółki w trybie i na zasadach określonych w odrębnych
    przepisach lub 2) zysku przekazanego na kapitał rezerwowy lub zapasowy spółki.
    Jak wynika z art. 15cb ust. 2 Ustawy CIT koszt, o którym mowa w ust. 1, przysługuje w roku
    wniesienia dopłaty lub podwyższenia kapitału rezerwowego lub zapasowego oraz w
    kolejnych dwóch bezpośrednio po sobie następujących latach podatkowych.
    Łączna kwota kosztów uzyskania przychodów odliczona w roku podatkowym z tytułów
    wymienionych w ust. 1 nie może przekroczyć kwoty 250 000 zł (art. 15cb ust. 3 Ustawy
    CIT). Zgodnie z art. 15cb ust. 4 Ustawy CIT przepisu ust. 1 nie stosuje się do dopłat i
    zysków przeznaczonych na pokrycie straty bilansowej.
    Przepis ust. 1 stosuje się, jeżeli zwrot dopłaty lub podział i wypłata zysku nastąpi nie
    wcześniej niż po upływie 3 lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym ta dopłata
    została wniesiona do spółki albo została podjęta uchwała o zatrzymaniu zysku w spółce
    (art. 15cb ust. 5 Ustawy CIT).
    Jeżeli dopłata, o której mowa w ust. 1, zostanie zwrócona przed upływem terminu
    wskazanego w ust. 5, w roku podatkowym, w którym dokonano zwrotu, przychodem jest
    wartość odpowiadająca odliczonym, zgodnie z ust. 1, kosztom uzyskania przychodów (art.
    15cb ust. 7 Ustawy CIT). Jak wynika z art. 15cb ust. 8 Ustawy CIT przepis ust. 7 stosuje się
    odpowiednio do przychodów spółki proporcjonalnie odpowiadających tej części kosztów
    uzyskania przychodów, która odpowiada zwróconej kwocie dopłaty - w przypadku zwrotu
    części dopłaty, o której mowa w ust. 1.
    Zgodnie z art. 15cb ust. 9 Ustawy CIT w przypadku gdy spółka, o której mowa w ust. 1,
    zostanie przejęta w wyniku łączenia albo podziału albo przekształcona w spółkę niebędącą
    osobą prawną przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 5, na dzień poprzedzający
    dzień przejęcia albo przekształcenia ustala się przychód w wysokości odpowiadającej
    odliczonym, zgodnie z ust. 1, kosztom uzyskania przychodów.
    Ad 1.
    Zasady łączenia i podziału spółek są uregulowane w przepisach ustawy z dnia 15 września
    2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2024 r., poz. 18 ze zmianami; dalej: KSH).
    Zgodnie z art. 491 § 1 KSH spółki kapitałowe mogą się łączyć ze sobą oraz ze spółkami
    osobowymi; spółka osobowa, z wyłączeniem spółki komandytowo-akcyjnej, nie może
    jednakże być spółką przejmującą albo spółką nowo zawiązaną.
    Połączenie może być dokonane:

      1) przez przeniesienie całego majątku spółki (przejmowanej) na inną spółkę
      (przejmującą) za udziały lub akcje, które spółka przejmująca przyznaje wspólnikom
      spółki przejmowanej (łączenie się przez przejęcie);
      2) przez zawiązanie spółki kapitałowej albo spółki komandytowo-akcyjnej, na którą
      przechodzi majątek wszystkich łączących się spółek za udziały albo akcje nowej
      spółki (łączenie się przez zawiązanie nowej spółki) (art. 492 § 1 KSH).
    Zgodnie z art. 493 § 1 KSH spółka przejmowana albo spółki łączące się przez zawiązanie
    nowej spółki zostają rozwiązane, bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego, w
    dniu wykreślenia z rejestru. Połączenie następuje z dniem wpisania połączenia do rejestru
    właściwego według siedziby, odpowiednio spółki przejmującej albo spółki nowo
    zawiązanej (dzień połączenia). Wpis ten wywołuje skutek wykreślenia spółki przejmowanej
    albo spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki, z uwzględnieniem art. 507 (art.
    493 § 2 KSH). Wykreślenie z rejestru spółki przejmowanej nie może nastąpić przed dniem
    zarejestrowania podwyższenia kapitału zakładowego spółki przejmującej, jeżeli takie
    podwyższenie ma nastąpić, i przed dniem wpisania połączenia do rejestru właściwego
    według siedziby spółki przejmowanej (art. 493 § 3 KSH). Wykreślenie spółek łączących się
    przez zawiązanie nowej spółki nie może nastąpić przed dniem wpisania do rejestru nowej
    spółki (art. 493 § 4 KSH). Zgodnie z art. 494 § 1 KSH spółka przejmująca albo spółka nowo
    zawiązana wstępuje z dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki spółki
    przejmowanej albo spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki.
    Jak wynika z art. 528 § 1 KSH spółkę kapitałową i spółkę komandytowo-akcyjną można
    podzielić na dwie albo więcej spółek kapitałowych lub spółek komandytowo-akcyjnych. Nie
    jest dopuszczalny podział spółki akcyjnej i spółki komandytowo-akcyjnej, jeżeli kapitał
    zakładowy nie został pokryty w całości.
    Zgodnie z art. 529 § 1 KSH podział może być dokonany:
    1) przez przeniesienie całego majątku spółki dzielonej na inne spółki za udziały albo akcje
      spółki przejmującej, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział przez
      przejęcie):
    2) przez zawiązanie nowych spółek, na które przechodzi cały majątek spółki dzielonej za
      udziały lub akcje nowych spółek, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział
      przez zawiązanie nowych spółek);
    3) przez przeniesienie całego majątku spółki dzielonej na istniejącą i na nowo zawiązaną
      spółkę albo spółki za udziały lub akcje spółki albo spółek przejmujących i nowo
      zawiązanych, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział przez przejęcie i
      zawiązanie nowej spółki);
    4) przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą lub nowo zawiązaną
      spółkę albo spółki za udziały lub akcje spółki albo spółek przejmujących, nowo
      zawiązanych lub spółki dzielonej, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział
      przez wydzielenie);
    5) przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą lub nowo zawiązaną
      spółkę albo spółki za udziały lub akcje spółki albo spółek przejmujących lub nowo
      zawiązanych, które obejmuje spółka dzielona (podział przez wyodrębnienie).
    Zgodnie z art. 530 § 1 KSH spółka dzielona zostaje rozwiązana bez przeprowadzenia
    postępowania likwidacyjnego w dniu wykreślenia jej z rejestru (dzień podziału). Jak jednak
    wynika z art. 530 § 2 KSH przepis § 1 nie dotyczy podziału przez wydzielenie oraz podziału
    przez wyodrębnienie.
    Wydzielenie albo wyodrębnienie nowej spółki następuje w dniu jej wpisu do rejestru. W
    przypadku przeniesienia części majątku spółki dzielonej na spółkę istniejącą wydzielenie
    albo wyodrębnienie następuje w dniu wpisu do rejestru podwyższenia kapitału

    zakładowego spółki przejmującej lub emisji przez spółkę przejmującą nowych akcji bez
    wartości nominalnej (dzień wydzielenia albo dzień wyodrębnienia).
    Spółki przejmujące lub spółki nowo zawiązane powstałe w związku z podziałem wstępują z
    dniem podziału albo z dniem wydzielenia albo z dniem wyodrębnienia w prawa i
    obowiązki spółki dzielonej, określone w planie podziału (art. 531 § 1 KSH).
    W świetle powyższego, zdaniem Wnioskodawcy o „przejęciu” spółki, o którym mowa w art.
    15cb ust. 9 Ustawy CIT można mówić jedynie w sytuacji gdy w wyniku łączenia albo
    podziału następuje przeniesienie całego majątku danej spółki na inną/inne spółki
    (istniejącą/istniejące lub/i nowo zawiązaną/nowo zawiązane) w wyniku czego ta dana
    spółka traci swój byt prawny i jest wykreślana z rejestru. Taka sytuacja ma miejsce np. w
    przypadkach określonych w art. 492 § 1 pkt 1 oraz art. 529 § 1 pkt 1 KSH, w których wprost
    jest mowa o łączeniu/podziale przez przejęcie. W żadnym razie natomiast za „przejęcie”
    spółki, o którym mowa w art. 15cb ust. 9 Ustawy CIT nie może być uznany podział przez
    wydzielenie, o którym w art. 529 § 1 pkt 4 KSH, a więc podział jakiemu poddany został
    Wnioskodawca. W wyniku tego podziału na inną istniejącą spółkę została przeniesiona
    jedynie część majątku Wnioskodawcy. Po dokonaniu tego podziału Wnioskodawca
    kontynuuje natomiast swój byt prawny, prowadzi działalność przy wykorzystaniu majątku
    pozostałego w Spółce i nie został wykreślony z KRS. Nie można więc mówić o przejęciu
    Wnioskodawcy przez inną spółkę. Jak wynika ze stanu faktycznego, Spółka uległa
    podziałowi, ale nie została przekształcona w spółkę niebędącą osoba prawną, co
    całkowicie wyklucza możliwość zastosowania w odniesieniu do Spółki ustępu 9 art. 15cb
    Ustawy CIT.
    Należy również podkreślić, że dokonane w wyniku podziału obniżenie do wartości ujemnej
    kapitału rezerwowego, na którym były zgromadzone zyski przekazane uchwałami
    podjętymi w latach 2021- 2023 nie jest podziałem i wypłatą tego zysku, o których mowa w
    art. 15cb ust. 5 Ustawy CIT.
    Należy bowiem wskazać, że warunkiem dokonania podziału i wypłaty zysku jest podjęcie
    przez zgromadzenie wspólników uchwały o przeznaczeniu zysku do podziału między
    wspólników. Zgodnie bowiem z art. 191 § 1 KSH wspólnik ma prawo do udziału w zysku
    wynikającym z rocznego sprawozdania finansowego i przeznaczonym do podziału
    uchwałą zgromadzenia wspólników, z uwzględnieniem przepisu art. 195 § 1. Jak natomiast
    wynika z art. 192 KSH kwota przeznaczona do podziału między wspólników nie może
    przekraczać zysku za ostatni rok obrotowy, powiększonego o niepodzielone zyski z lat
    ubiegłych oraz o kwoty przeniesione z utworzonych z zysku kapitałów zapasowego i
    rezerwowych, które mogą być przeznaczone do podziału. Kwotę tę należy pomniejszyć o
    niepokryte straty, udziały własne oraz o kwoty, które zgodnie z ustawą lub umową spółki
    powinny być przekazane z zysku za ostatni rok obrotowy na kapitały zapasowy lub
    rezerwowe. W analizowanym przypadku natomiast zgromadzenie wspólników
    Wnioskodawcy nie podjęło uchwały, na podstawie której zyski z lat ubiegłych
    zgromadzone na kapitale rezerwowym (w tym przeznaczone na ten kapitał uchwałami
    podjętymi w latach 2021-2023) zostałyby przeznaczone do podziału i wypłaty dla
    wspólników.
    W związku z powyższym Wnioskodawca w jakimkolwiek roku podatkowym nie jest
    zobowiązany do rozpoznania przychodu w wysokości odpowiadającej kwocie
    Hipotetycznych odsetek, którą Spółka zaliczyła do kosztów uzyskania przychodów w
    rozliczeniu za rok podatkowy 2022 i 2023.
    Jednocześnie Wnioskodawca w rozliczeniu za rok podatkowy 2022 jest uprawniony do
    zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu Hipotetycznych odsetek obliczonych od zysku
    przekazanego na kapitał rezerwowy uchwałami podjętymi w 2021 r. i 2022 r., natomiast w
    rozliczeniu z rok podatkowy 2023 jest uprawniony do zaliczenia do kosztów uzyskania
    przychodu Hipotetycznych odsetek obliczonych od zysku przekazanego na kapitał
    rezerwowy uchwałami podjętymi w 2021 r., 2022 r. i 2023 r.

    Ad 2.
    W sytuacji przekazania przez Wnioskodawcę zysku za rok obrotowy 2023 na kapitał
    rezerwowy na podstawie uchwały podjętej 10 czerwca 2024 r. Wnioskodawcy przysługuje
    prawo do rozpoznania kosztu uzyskania przychodu z tytułu Hipotetycznych odsetek
    obliczonych od całej kwoty tego zysku (w tym również od części przekazanej na pokrycie
    ujemnego kapitału rezerwowego) w rozliczeniu za rok podatkowy 2024, 2025 oraz 2026,
    przy założeniu, że zysk ten nie zostanie podzielony i wypłacony wcześniej niż po 2027 r.
    Prawo rozpoznania kosztu podatkowego z tytułu Hipotetycznych odsetek nie ma
    zastosowania do zysków przeznaczonych na pokrycie straty bilansowej. Jednak w
    analizowanym przypadku nie występuje strata bilansowa, a w konsekwencji nie można
    mówić o przekazaniu zysku na jej pokrycie. Poprzez stratę bilansową należy rozumieć
    ujemną różnicę pomiędzy przychodami i kosztami bilansowymi. Strata stanowi uszczerbek
    w majątku podatnika, jaki powstał w danym roku obrotowym. Natomiast ujemny kapitał
    rezerwowy ma inny charakter. Jego powstanie nie jest związane z nadwyżką kosztów nad
    przychodami, ale jest wynikiem podziału Wnioskodawcy poprzez przeniesienie części
    majątku Wnioskodawcy (stanowiącej zorganizowaną część przedsiębiorstwa) na Spółkę
    przejmująca. Ujemny kapitał rezerwowy wynika ze sposobu dokonania podziału
    Wnioskodawcy, tj. poprzez obniżenie kapitałów własnych Wnioskodawcy innych niż kapitał
    zakładowy i ma wymiar księgowy. Ujemny kapitał rezerwowy powstały w omawianym
    przypadku jest odmienną kategorią od straty bilansowej. Dlatego też, przeznaczenie zysku
    na pokrycie ujemnego kapitału rezerwowego jest innym zdarzeniem od przeznaczenia
    zysku na pokrycie straty bilansowej. Wnioskodawca podjął w 2024 r. uchwałę o
    pozostawieniu zysku w Spółce oraz przekazaniu go na kapitał rezerwowy.
    Fakt, że kapitał ten miał wówczas wartość ujemną nie pozbawia Wnioskodawcy prawa do
    rozpoznania kosztu uzyskania przychodu z tytułu Hipotetycznych odsetek obliczonych od
    całej kwoty zysku przekazanego na kapitał rezerwowy w 2024 r., pod warunkiem, że zysk
    ten nie zostanie podzielony i wypłacony wcześniej niż po 2027 r. Potwierdza to
    interpretacja Dyrektora KIS z dnia 17 lutego 2021 r. nr 0111-KDIB2-1.4010.470.2020.1.AR.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest części prawidłowe a w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytań). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    W myśl art. 15cb ust. 1-10 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
    1. W spółce za koszt uzyskania przychodów uznaje się również kwotę odpowiadającą
      iloczynowi stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego obowiązującej w
      ostatnim dniu roboczym roku poprzedzającego rok podatkowy powiększonej o 1
      punkt procentowy oraz kwoty:
        1) dopłaty wniesionej do spółki w trybie i na zasadach określonych w odrębnych
          przepisach lub
        2) zysku przekazanego na kapitał rezerwowy lub zapasowy spółki.

    2. Koszt, o którym mowa w ust. 1, przysługuje w roku wniesienia dopłaty lub
      podwyższenia kapitału rezerwowego lub zapasowego oraz w kolejnych dwóch
      bezpośrednio po sobie następujących latach podatkowych.
    3. Łączna kwota kosztów uzyskania przychodów odliczona w roku podatkowym z tytułów
      wymienionych w ust. 1 nie może przekroczyć kwoty 250 000 zł.
    4. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do dopłat i zysków przeznaczonych na pokrycie straty
      bilansowej.
    5. Przepis ust. 1 stosuje się, jeżeli zwrot dopłaty lub podział i wypłata zysku nastąpi nie
      wcześniej niż po upływie 3 lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym ta dopłata
      została wniesiona do spółki albo została podjęta uchwała o zatrzymaniu zysku w
      spółce.
    6. Za rok podatkowy, w którym dopłata została wniesiona do spółki, uznaje się rok, w
      którym dopłata wpłynęła na rachunek płatniczy spółki.
    7. Jeżeli dopłata, o której mowa w ust. 1, zostanie zwrócona przed upływem terminu
      wskazanego w ust. 5, w roku podatkowym, w którym dokonano zwrotu, przychodem
      jest wartość odpowiadająca odliczonym, zgodnie z ust. 1, kosztom uzyskania
      przychodów.
    8. Przepis ust. 7 stosuje się odpowiednio do przychodów spółki proporcjonalnie
      odpowiadających tej części kosztów uzyskania przychodów, która odpowiada
      zwróconej kwocie dopłaty - w przypadku zwrotu części dopłaty, o której mowa w ust. 1.
    9. W przypadku gdy spółka, o której mowa w ust. 1, zostanie przejęta w wyniku łączenia
      albo podziału albo przekształcona w spółkę niebędącą osobą prawną przed upływem
      terminu, o którym mowa w ust. 5, na dzień poprzedzający dzień przejęcia albo
      przekształcenia ustala się przychód w wysokości odpowiadającej odliczonym, zgodnie
      z ust. 1, kosztom uzyskania przychodów.
    10. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli podatnik lub podmiot z nim powiązany w
      rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 dokonał czynności prawnej albo powiązanych
      czynności prawnych bez uzasadnionych przyczyn ekonomicznych, głównie w celu
      uznania kwoty określonej w ust. 1 za koszt uzyskania przychodów. Do uzasadnionych
      przyczyn ekonomicznych nie zalicza się przypadku, gdy korzyść uzyskana w roku
      podatkowym lub w latach następnych wynika z zaliczenia do kosztów uzyskania
      przychodów.
    Zasady łączenia i podziału spółek są uregulowane w przepisach ustawy z dnia 15 września
    2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2024 r., poz. 18 ze zm., dalej: „KSH”).
    Jak wynika z art. 528 § 1 KSH:
    Spółkę kapitałową i spółkę komandytowo-akcyjną można podzielić na dwie albo więcej
    spółek kapitałowych lub spółek komandytowo-akcyjnych. Nie jest dopuszczalny podział
    spółki akcyjnej i spółki komandytowo-akcyjnej, jeżeli kapitał zakładowy nie został
    pokryty w całości.
    Zgodnie z art. 529 § 1 KSH podział może być dokonany:

    1) przez przeniesienie całego majątku spółki dzielonej na inne spółki za udziały albo
      akcje spółki przejmującej, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział przez
      przejęcie);
    2) przez zawiązanie nowych spółek, na które przechodzi cały majątek spółki dzielonej za
      udziały lub akcje nowych spółek, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział
      przez zawiązanie nowych spółek);
    3) przez przeniesienie całego majątku spółki dzielonej na istniejącą i na nowo zawiązaną
      spółkę albo spółki za udziały lub akcje spółki albo spółek przejmujących i nowo
      zawiązanych, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział przez przejęcie i
      zawiązanie nowej spółki);
    4) przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą lub nowo zawiązaną
      spółkę albo spółki za udziały lub akcje spółki albo spółek przejmujących, nowo
      zawiązanych lub spółki dzielonej, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział
      przez wydzielenie);
    5) przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą lub nowo zawiązaną
      spółkę albo spółki za udziały lub akcje spółki albo spółek przejmujących lub nowo
      zawiązanych, które obejmuje spółka dzielona (podział przez wyodrębnienie).
    Zgodnie z art. 530 § 1 i 2 KSH:
      § 1. Spółka dzielona zostaje rozwiązana bez przeprowadzenia postępowania
      likwidacyjnego w dniu wykreślenia jej z rejestru (dzień podziału).
      § 2. Przepis § 1 nie dotyczy podziału przez wydzielenie oraz podziału przez
      wyodrębnienie. Wydzielenie albo wyodrębnienie nowej spółki następuje w dniu jej
      wpisu do rejestru. W przypadku przeniesienia części majątku spółki dzielonej na
      spółkę istniejącą wydzielenie albo wyodrębnienie następuje w dniu wpisu do rejestru
      podwyższenia kapitału zakładowego spółki przejmującej lub emisji przez spółkę
      przejmującą nowych akcji bez wartości nominalnej (dzień wydzielenia albo dzień
      wyodrębnienia).
    Jak stanowi art. 531 § 1 KSH:
      § 1. Spółki przejmujące lub spółki nowo zawiązane powstałe w związku z podziałem
      wstępują z dniem podziału albo z dniem wydzielenia albo z dniem wyodrębnienia w
      prawa i obowiązki spółki dzielonej, określone w planie podziału.
    Ad 1.
    Przedmiotem wątpliwości w zakresie pytania nr 1 jest ustalenie, czy prawidłowe jest
    stanowisko Wnioskodawcy, że w związku z podziałem przez wydzielenie opisanym w
    stanie faktycznym Spółka w jakimkolwiek roku podatkowym nie jest zobowiązana do
    rozpoznania przychodu w wysokości odpowiadającej kwocie Hipotetycznych odsetek,
    którą Spółka zaliczyła do kosztów uzyskania przychodów w rozliczeniu za rok podatkowy
    2022 i 2023 oraz że Spółka w rozliczeniu za:
    - rok podatkowy 2022 jest uprawniona do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu
      Hipotetycznych odsetek obliczonych od zysku przekazanego na kapitał rezerwowy
      uchwałami podjętymi w 2021 r. i 2022 r.,
    - rok podatkowy 2023 jest uprawniona do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu
      Hipotetycznych odsetek obliczonych od zysku przekazanego na kapitał rezerwowy
      uchwałami podjętymi w 2021 r., 2022 r. i 2023 r.?

    Na wstępie zwrócić należy uwagę, że równowartość zysku osoby prawnej przeznaczonego
    na podwyższenie jej kapitału zakładowego, oraz równowartość kwot przekazanych na ten
    kapitał (fundusz) z innych kapitałów (funduszy) takiej osoby prawnej zaliczają się do źródła
    przychodów z zysków kapitałowych udziałowców (akcjonariuszy) jako przychody faktycznie
    uzyskane (art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. f ustawy o CIT).
    W opinii organu, uchwała o zmianie umowy spółki i o zwiększeniu jej kapitału
    zakładowego z zysków zatrzymanych w spółce korzystających z odliczenia powoduje
    zatem utratę prawa do odliczania hipotetycznych odsetek, w części przypadającej na te
    zyski.
    Z podobną sytuacją mamy do czynienia w przypadku podziału spółki przez wydzielenie na
    podstawie art. 529 § 1 pkt 4 KSH, gdy przed upływem terminu, o którym mowa w art. 15cb
    ust. 5 ustawy CIT, w wyniku przeniesienia części majątku spółki dzielonej na istniejącą
    spółkę, wspólnicy spółki dzielonej obejmują udziały spółki przejmującej, a podział
    następuje bez obniżenia kapitału zakładowego spółki dzielonej (wydzielenie następuje z
    kapitałów własnych spółki dzielonej innych niż kapitał zakładowy, utworzonych z
    zatrzymanych zysków spółki).
    W sytuacji tej dochodzi w istocie do rozdysponowania zysku wspólnikom spółki dzielonej
    zatrzymanego na kapitale rezerwowym. Dzięki temu rozdysponowaniu dotychczasowi
    udziałowcy spółki dzielonej obejmują nowe udziały bez realnych wpłat, czy utraty udziałów
    w spółce dzielonej.
    Gdyby podział miał miejsce z obniżeniem kapitału zakładowego spółki dzielonej, wspólnicy
    otrzymaliby udziały w spółce przejmującej w zamian za udziały w spółce dzielonej.
    Przychody uzyskiwane przez wspólników spółki dzielonej z tytułu podziału przez
    wydzielenie zalicza się do źródła przychodów z zysków kapitałowych (art. 7b ust. 1 pkt 1 lit.
    m lub art. 7b ust. 1 pkt 1a ustawy o CIT). Są to przychody faktycznie uzyskane.
    Umożliwienie odliczenia kosztów odsetek hipotetycznych w powyższym przypadku
    przeczyłoby celowi wprowadzenia przedmiotowego przepisu do ustawy CIT. Intencją
    wprowadzenia preferencji było bowiem promowanie działań zmierzających do tworzenia
    w spółkach kapitałów samofinansowania.
    Z uzasadnienia do wprowadzenia przepisu art. 15cb (druk sejmowy 2854) wynika, że:
    „Przepis wprowadza rozwiązanie umożliwiające zaliczenie do kosztów podatkowych
    hipotetycznych kosztów pozyskania kapitału zewnętrznego, w przypadku gdy źródłem
    finansowania spółki są dopłaty wnoszone przez wspólników lub tzw. zyski zatrzymane.”
    Trudno mówić o zatrzymanych zyskach w spółce dzielonej w sytuacji, gdy zostały one w
    ramach kapitału rezerwowego przekazane na kapitał zakładowy spółki przejmującej.
    Powyższe oznacza, że Wnioskodawca w związku z dokonanym podziałem spółki jest
    zobowiązany do rozpoznania przychodu w wysokości odpowiadającej kwocie
    hipotetycznych odsetek, którą zaliczył do kosztów uzyskania przychodów w rozliczeniu za
    rok podatkowy 2022 i 2023.
    Uchwała o podziale zysku za 2020 rok została podjęta (...) czerwca 2021 roku. 3 lata od
    końca tego roku upłynęły 31 grudnia 2024 roku. Z kolei uchwała o podziale zysku za 2021
    rok została podjęta (...) lipca 2022 r. 3 lata od końca tego roku upłyną 31 grudnia 2025
    roku. Podwyższenie kapitału zakładowego spółki przejmującej z majątku spółki dzielonej
    zarejestrowano (...) stycznia 2024 r. (dzień wydzielenia).
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1, zgodnie z którym w związku z
    podziałem przez wydzielenie opisanym w stanie faktycznym Spółka w jakimkolwiek roku
    podatkowym nie jest zobowiązana do rozpoznania przychodu w wysokości

    odpowiadającej kwocie Hipotetycznych odsetek, którą Spółka zaliczyła do kosztów
    uzyskania przychodów w rozliczeniu za rok podatkowy 2022 i 2023 oraz że Spółka w
    rozliczeniu za:
    - rok podatkowy 2022 jest uprawniona do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu
      Hipotetycznych odsetek obliczonych od zysku przekazanego na kapitał rezerwowy
      uchwałami podjętymi w 2021 r. i 2022 r.,
    - rok podatkowy 2023 jest uprawniona do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu
      Hipotetycznych odsetek obliczonych od zysku przekazanego na kapitał rezerwowy
      uchwałami podjętymi w 2021 r., 2022 r. i 2023 r.
      - należało uznać za nieprawidłowe.
    Ad 2.
    Przedmiotem wątpliwości w zakresie pytania nr 2 jest ustalenie, czy w rozliczeniu za rok
    podatkowy 2024 r. oraz w kolejnych dwóch bezpośrednio po sobie następujących latach
    podatkowych Spółka jest uprawniona do rozpoznania kosztu uzyskania przychodu z tytułu
    Hipotetycznych odsetek obliczonych od całej kwoty zysku przekazanego na kapitał
    rezerwowy uchwałą podjętą w 2024 r., w tym również od części przekazanej na pokrycie
    ujemnego kapitału rezerwowego, przy założeniu, że zysk przekazany na kapitał rezerwowy
    uchwałą podjętą w 2024 r. nie zostanie podzielony i wypłacony wcześniej niż po upływie 3
    lat, licząc od końca 2024 r.
    Z opisu sprawy wynika, (...) października 2023 r. nadzwyczajne zgromadzenie wspólników
    Wnioskodawcy oraz Spółka przejmująca podjęły uchwały o podziale Wnioskodawcy w
    trybie art. 529 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych
    (podział przez wydzielenie). W wyniku tego podziału część majątku Wnioskodawcy została
    przeniesiona na Spółkę przejmującą. Podwyższenie kapitału zakładowego Spółki
    przejmującej zostało wpisane do Krajowego Rejestru Przedsiębiorców (...) stycznia 2024 r.
    (dzień wydzielenia). Podział Wnioskodawcy nastąpił bez obniżania kapitału zakładowego
    Wnioskodawcy. Stosownie do art. 542 § 4 KSH wydzielenie nastąpiło z kapitałów własnych
    Wnioskodawcy innych niż kapitał zakładowy, tj. poprzez obniżenie kapitałów własnych
    Wnioskodawcy innych niż kapitał zakładowy. W wyniku podziału:
    - kapitał rezerwowy Wnioskodawcy został obniżony w związku z czym powstał ujemny
      kapitał rezerwowy
    - obniżony został również kapitał zapasowy Wnioskodawcy.
    W dniu (...) czerwca 2024 r. zwyczajne zgromadzenie wspólników Wnioskodawcy podjęło
    uchwałę w sprawie podziału zysku netto za rok obrotowy 2023, na podstawie której zysk
    netto Spółki za rok obrotowy 2023 r. został przekazany na zasilenie kapitału rezerwowego.
    Część zysku pokryła więc ujemny kapitał rezerwowy powstały w wyniku podziału
    Wnioskodawcy. Na koniec roku obrotowego 2024 kapitał rezerwowy Wnioskodawcy
    prezentuje wartość. W rozliczeniu za rok podatkowy 2024 Spółka również zaliczyła do
    kosztów uzyskania przychodu maksymalną dopuszczalną kwotę Hipotetycznych odsetek,
    tj. 250 000 zł.
    W opinii organu powstała w wyniku podziału Wnioskodawcy ujemna wartość kapitału
    rezerwowego, na który uchwałą podjętą przez zwyczajne zgromadzenie wspólników w
    2024 roku został przekazany zysk za rok obrotowy 2023, nie powinna pozbawiać Państwa
    prawa do rozpoznania kosztu podatkowego na podstawie art. 15cb ustawy o CIT (przy
    spełnieniu pozostałych przewidzianych przez ustawę warunków).
    Ujemny kapitał rezerwowy jest bowiem kategorią odmienną od straty bilansowej, na
    pokrycie której przeznaczenie zysku nie uprawnia do preferencji.

    Zgodzić zatem należy się z Państwem, że w rozliczeniu za rok podatkowy 2024 r. oraz w
    kolejnych dwóch bezpośrednio po sobie następujących latach podatkowych Spółka jest
    uprawniona do rozpoznania kosztu uzyskania przychodu z tytułu Hipotetycznych odsetek
    obliczonych od całej kwoty zysku przekazanego na kapitał rezerwowy uchwałą podjętą w
    2024 r., w tym również od części przekazanej na pokrycie ujemnego kapitału
    rezerwowego, przy założeniu, że zysk przekazany na kapitał rezerwowy uchwałą podjętą w
    2024 r. nie zostanie podzielony i wypłacony wcześniej niż po upływie 3 lat, licząc od końca
    2024 r.
    Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 jest zatem prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Jednocześnie zauważyć należy, że przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej, nie
    jest ocena prawidłowości działań o których mowa we wniosku na gruncie przepisów
    prawa handlowego oraz bilansowego. Przepisy te nie stanowią bowiem przepisów prawa
    podatkowego w rozumieniu art. 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej, a tym samym nie mogą być
    przedmiotem interpretacji indywidualnej.
    Wskazać także trzeba, że w myśl art. 15cb ust. 10 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o
    podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm.), przepisu
    ust. 1 nie stosuje się, jeżeli podatnik lub podmiot z nim powiązany w rozumieniu art. 11a
    ust. 1 pkt 4 dokonał czynności prawnej albo powiązanych czynności prawnych bez
    uzasadnionych przyczyn ekonomicznych, głównie w celu uznania kwoty określonej w ust.
    1 za koszt uzyskania przychodów. Do uzasadnionych przyczyn ekonomicznych nie zalicza
    się przypadku, gdy korzyść uzyskana w roku podatkowym lub w latach następnych wynika
    z zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów.
    W konsekwencji, należy zauważyć, że prawidłowość rozpoznania wskazanych we wniosku
    kosztów podatkowych może zostać zweryfikowana w toku stosownego postępowania,
    prowadzonego przez uprawniony organ podatkowy lub kontrolny.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.