Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.102.2019.3.AM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-04-29
Teza: W zakresie nieuznania za czynność opodatkowaną wykonania nakazu odstrzału sanitarnego dzików oraz opodatkowania otrzymanego przez Wnioskodawcę zwrotu kosztów wykonania ww. nakazu.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu; stowarzyszenia; łowiectwo
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 28 lutego 2019 r. (data wpływu 28 lutego 2019 r.), uzupełnionym pismem Strony z dnia 28 lutego 2019 r. (data wpływu 28 lutego 2019 r.), pismem Strony z dnia 3 kwietnia 2019 r. (data wpływu 3 kwietnia 2019 r.) oraz pismem, które wpłynęło dnia 5 kwietnia 2019 r. na wezwanie Organu z dnia 28 marca 2019 r. znak sprawy 0114 KDIP1 1.4012.102.2019.1.AM (skutecznie doręczone dnia 2 kwietnia 2019 r.), pismem z dnia 15 kwietnia 2019 r. (data wpływu 15 kwietnia 2019 r.) oraz pismem, które wpłynęło dnia 18 kwietnia 2019 r. będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z dnia 12 kwietnia 2019 r., znak sprawy 0114 KDIP1 1.4012.102.2019.2.AM (skutecznie doręczone w dniu 14 kwietnia 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nieuznania za czynność opodatkowaną wykonania nakazu odstrzału sanitarnego dzików oraz opodatkowania otrzymanego przez Wnioskodawcę zwrotu kosztów wykonania ww. nakazu – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 lutego 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nieuznania za czynność opodatkowaną wykonania nakazu odstrzału sanitarnego dzików oraz opodatkowania otrzymanego przez Wnioskodawcę zwrotu kosztów wykonania ww. nakazu.

Niniejszy wniosek został uzupełniony pismem Strony z dnia 28 lutego 2019 r. (data wpływu 28 lutego 2019 r., pismem Strony z dnia 3 kwietnia 2019 r. (data wpływu 3 kwietnia 2019 r.) oraz pismem, które wpłynęło dnia 5 kwietnia 2019 r. na wezwanie Organu z dnia 28 marca 2019 r. znak sprawy 0114 KDIP1 1.4012.102.2019.1.AM (skutecznie doręczone dnia 2 kwietnia 2019 r.), pismem z dnia 15 kwietnia 2019 r. (data wpływu 15 kwietnia 2019 r.) oraz pismem, które wpłynęło dnia 18 kwietnia 2019 r. będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z dnia 12 kwietnia 2019 r., znak sprawy 0114 KDIP1 1.4012.102.2019.2.AM (skutecznie doręczone w dniu 14 kwietnia 2019 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Koło Łowieckie na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 8 Ustawy o ochronie zdrowia zwierząt i zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt oraz Rozporządzenia Powiatowego Lekarza Weterynarii z 6 czerwca 2018 r. oraz Rozporządzenia Powiatowego Lekarza Weterynarii z 14 września 2018 r. realizuje nakaz odstrzału sanitarnego dzików. Ustawodawca określił w art. 47a ust. 2 przywołanej ustawy, iż podmiotowi, w tym przypadku kołu łowieckiemu, który poniósł koszty związane z realizacją nakazu odstrzału sanitarnego zwierząt wprowadzonego w przepisach wydanych na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 8, art. 46 ust. 3 pkt 8 albo art. 47 ust. 1, przysługuje ze środków budżetu państwa zryczałtowany zwrot kosztów za każdą sztukę odstrzelonego zwierzęcia, zwany dalej w ustawie „ryczałtem”. Ustawodawca wskazał także w art. 47a ust. 4 przywołanej ustawy, iż kwotę „ryczałtu” ustala i wypłaca dzierżawcy obwodu łowieckiego, czyli kołu łowieckiemu, powiatowy lekarz weterynarii. Ponadto ustawodawca w art. 47a ust. 6 pkt 1 Ustawy o ochronie zdrowia zwierząt i zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt dał delegację ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa określenia w drodze rozporządzenia wysokości przedmiotowego „ryczałtu”, mając na względzie koszty wykonania odstrzału sanitarnego, dojazdu do miejsca prowadzenia tego odstrzału, koszty transportu tuszy do miejsca wskazanego przez powiatowego lekarza weterynarii, a także koszty przechowywania tusz zwierząt albo utylizacji zwierząt lub ich części. Na podstawie art. 47a ust. 6 pkt 1 Ustawy o ochronie zdrowia zwierząt i zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wydał Rozporządzenie w sprawie ryczałtu za wykonanie odstrzału sanitarnego dzików z dnia 15 listopada 2018 r., określając w nim wysokość zryczałtowanego zwrotu kosztów za każdą odstrzeloną sztukę. W związku z powyższym do 15 tego dnia miesiąca następującego po dokonaniu odstrzału sanitarnego Koło Łowieckie wystawia dla Powiatowego Inspektoratu Weterynarii fakturę dotyczącą ryczałtu za każdą odstrzeloną sztukę dzika. Po zapłaceniu faktury Koło Łowieckie zobowiązane jest przekazać myśliwemu, który dokonał odstrzału sanitarnego 80% „ryczałtu”. Na podstawie art. 47a ust. 6 pkt 1 Ustawy o ochronie zdrowia zwierząt i zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wydał Rozporządzenie w sprawie ryczałtu za wykonanie odstrzału sanitarnego dzików z dnia 15 listopada 2018 r., określając w nim wysokość zryczałtowanego zwrotu kosztów za każdą odstrzeloną sztukę. Myśliwy, który wykonał odstrzał sanitarny ponosi realne koszty realizacji nakazu Powiatowego Lekarza Weterynarii (PLW) – zakupu amunicji, dojazdów do miejsc wykonywania odstrzału sanitarnego dzików, transportu tusz dzików do miejsc (chłodni) wskazanych przez PLW, natomiast Koło Łowieckie ponosi koszty przechowywania tusz dzików w miejscach (chłodniach), wskazanych przez PLW oraz utylizacji tusz tych dzików i/lub ich części. Koło Łowieckie nie otrzymuje zatem wynagrodzenia za wykonaną usługę, tylko rekompensatę kosztów poniesionych w związku z realizacją nakazu wydanego przez Powiatowego Lekarza Weterynarii w postaci 20% „ryczałtu”. Pozostałe 80% „ryczałtu” Koło Łowieckie przekazuje myśliwemu, który dokonał odstrzału sanitarnego dzików jako rekompensatę poniesionych przez niego kosztów. Nadto, koło łowieckie jako podmiot nie może samodzielnie zrealizować nakazu odstrzału sanitarnego, odstrzał ten wykonują członkowie zrzeszenia - czyli myśliwi. Koło Łowieckie ponosi zatem wyłącznie koszty związane z przechowywaniem tusz dzików oraz ich utylizacją, część tych kosztów rekompensuje 20% „ryczałtu”.

Ponadto w piśmie z dnia 3 kwietnia 2019 r. Wnioskodawca uzupełnił informacje zawarte we wniosku wskazując, że:

1.  Wykonanie odstrzału sanitarnego dzików nakazał Wnioskodawcy (Kołu Łowieckiemu) Powiatowy Lekarz Weterynarii.
2.  Wnioskodawca (Koło Łowieckie) nie zawierał umowy na odstrzał sanitarny dzików.
3.  Wnioskodawca (Koło Łowieckie) zobligowane było do realizacji nakazu odstrzału sanitarnego dzików na podstawie Rozporządzenia Powiatowego Lekarza Weterynarii z dnia 6 czerwca 2018 r. oraz Rozporządzenia Powiatowego Lekarza Weterynarii z dnia 14 września 2018 r. Powiatowy Lekarz Weterynarii rozporządzenia w sprawie nakazu odstrzału sanitarnego dzików wydał na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 8 i ust. 3 Ustawy o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, w którym to artykule ustawodawca określił, że w przypadku zagrożenia wystąpienia lub wystąpienia choroby zakaźnej zwierząt podlegającej obowiązkowi zwalczania powiatowy lekarz weterynarii w drodze rozporządzenia może nakazać odstrzał sanitarny zwierząt na określonym obszarze, w tym nakazać dzierżawcom lub zarządcom obwodów łowieckich odstrzał sanitarny zwierząt wolno żyjących (dzikich). W tym przypadku Wnioskodawca (Koło Łowieckie) jest dzierżawcą obwodów łowieckich, w których stwierdzono wystąpienie choroby zakaźnej zwierząt.
4.  Wnioskodawca (Koło Łowieckie) potwierdza wykonanie nakazanych czynności poprzez wypełnienie przez myśliwego, który dokonał odstrzału sanitarnego dzika „Dokumentu dochodzenia epizootycznego w zakresie danych dotyczących dzika odstrzelonego w ramach odstrzału sanitarnego” oraz sporządzenie przez dzierżawcę obwodu (Koło Łowieckie) zestawienia miesięcznego z wykonanego odstrzału sanitarnego w obwodzie łowieckim. Obydwa dokumenty dostarczane są do Powiatowego Lekarza Weterynarii.

Ponadto, w piśmie z dnia 15 kwietnia 2019 r. Wnioskodawca uzupełnił informacje zawarte we wniosku wskazując, że jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy interpretacja, iż w świetle art. 5 ust. 1 Ustawy o podatku od towarów i usług „ryczałt” za odstrzał sanitarny dzików jako rekompensata poniesionych przez Koło Łowieckie oraz myśliwych kosztów wykonania nakazu realizacji przedmiotowej czynności nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jest prawidłowa?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Koło Łowieckie jako podmiot nie może samodzielnie zrealizować nakazu odstrzału sanitarnego, odstrzał ten wykonują członkowie zrzeszenia, czyli myśliwi. W Interpretacji indywidualnej z 13 kwietnia 2012 r. nr IPTPP2/443-34/12-4/PR - Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi wskazał, że „aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika”. W przypadku realizacji nakazu wykonania odstrzału sanitarnego dzików ta okoliczność zatem nie zachodzi. Ponadto Koło Łowieckie nie otrzymuje wynagrodzenia, a jedynie rekompensatę poniesionych kosztów w postaci 20% „ryczałtu.” 80% „ryczałtu” Koło Łowieckie redystrybuuje do myśliwych, którzy zrealizowali nakaz odstrzału i ponieśli związane z tym koszty. Należy zatem podkreślić, iż z realizacji odstrzału sanitarnego dzików nakazanego przez PLW na rzecz Koła Łowieckiego oraz myśliwych nie wynika wyraźna, bezpośrednia korzyść związana z realizacją czynności w postaci wykonania nakazu odstrzału sanitarnego dzików.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Jak wynika z art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Przepis art. 8 ust. 1 ustawy jest niejako dopełnieniem art. 7 ust. 1 ustawy i ma na celu objęcie opodatkowaniem każdej transakcji wykonywanej w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, która nie stanowi dostawy towarów, przez co realizowana jest w ten sposób zasada powszechności opodatkowania.

Z powyższego wynika, że usługa jest takim świadczeniem, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, beneficjent świadczenia odnoszący z niego korzyść. Ponadto, świadczenie jest opodatkowane, jeżeli jest odpłatne, czyli odbywa się za wynagrodzeniem. Przy czym musi istnieć związek pomiędzy świadczeniem a otrzymanym wynagrodzeniem, tj. ze stosunku prawnego musi wynikać korzyść otrzymującego świadczenie i związane z tą korzyścią wynagrodzenie. Przy czym związek pomiędzy otrzymaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć związek bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Zatem dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika z ww. przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.

Powyższa analiza prowadzi do wniosku, że istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą.

Należy w tym miejscu wskazać, że kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

I tak, w wyroku z 15 lipca 1982 r. w sprawie Hong-Kong Trade Development Council (C-89/81), TSUE stwierdził, że wskazane w sprawie czynności podlegają opodatkowaniu jedynie wtedy, gdy zostały wykonane odpłatnie. Analizując głębiej ten problem Trybunał Sprawiedliwości UE w wyroku z 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council stwierdził, że czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem).

Pojęcie „odpłatności” pojawiło się również w orzeczeniu z 5 lutego 1981 r. C-154/80, które zapadło na tle przepisów I Dyrektywy VAT z dnia 11 kwietnia 1967 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227/EWEC). Trybunał wskazał, że termin „zapłata” stanowi integralną część przepisów prawa wspólnotowego, które nie odwołuje się do prawa państw członkowskich dla ustalenia jego znaczenia i zakresu. Stąd też wykładnia tego wyrażenia nie może być pozostawiona dyskrecjonalnemu władztwu każdego państwa członkowskiego. Ponadto Trybunał przypomniał, że świadczenie podlega opodatkowaniu jedynie w wypadku, gdy podstawę opodatkowania stanowi świadczenie wzajemne otrzymane przez świadczącego usługę. Musi również istnieć możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego. W końcu – jak wskazał Trybunał – świadczenie wzajemne musi stanowić pewną wartość subiektywną, gdyż podstawą opodatkowania jest świadczenie wzajemne rzeczywiście otrzymane, nie zaś wartość otrzymana według kryteriów obiektywnych.

Na uwagę zasługuje tutaj orzeczenie w sprawie C-16/93 pomiędzy R. J. Tolsma a Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden (Holandia), gdzie Trybunał zauważył, że czynność „podlega opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy”.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy lub świadczenia usług w świetle art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług musi być wykonana przez podatnika.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2 12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Na podstawie art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 22 listopada 2018 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2392), dodano do ustawy art. 146aa ust. 1 ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;
3.  stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;
4.  stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

Zgodnie art. 146aa ust. 2, Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłosi, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski", koniec okresu obowiązywania stawek podatku, o których mowa w ust. 1, w terminie do dnia 31 października roku następującego po roku, dla którego zostały spełnione warunki określone w ust. 1.

Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Z opisu sprawy wynika, że Koło Łowieckie (Wnioskodawca), jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT. Na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 8 Ustawy o ochronie zdrowia zwierząt i zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt oraz Rozporządzenia Powiatowego Lekarza Weterynarii z 6 czerwca 2018 r. oraz Rozporządzenia Powiatowego Lekarza Weterynarii z 14 września 2018 r. realizuje nakaz odstrzału sanitarnego dzików. Na podstawie art. 47a ust. 6 pkt 1 Ustawy o ochronie zdrowia zwierząt i zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wydał Rozporządzenie w sprawie ryczałtu za wykonanie odstrzału sanitarnego dzików z dnia 15 listopada 2018 r., określając w nim wysokość zryczałtowanego zwrotu kosztów za każdą odstrzeloną sztukę. W związku z powyższym do 15-tego dnia miesiąca następującego po dokonaniu odstrzału sanitarnego Koło Łowieckie wystawia dla Powiatowego Inspektoratu Weterynarii fakturę dotyczącą ryczałtu za każdą odstrzeloną sztukę dzika. Po zapłaceniu faktury Koło Łowieckie zobowiązane jest przekazać myśliwemu, który dokonał odstrzału sanitarnego 80% „ryczałtu. Myśliwy, który wykonał odstrzał sanitarny ponosi realne koszty realizacji nakazu Powiatowego Lekarza Weterynarii (PLW) – zakupu amunicji, dojazdów do miejsc wykonywania odstrzału sanitarnego dzików, transportu tusz dzików do miejsc (chłodni) wskazanych przez PLW, natomiast Koło Łowieckie ponosi koszty przechowywania tusz dzików w miejscach (chłodniach), wskazanych przez PLW oraz utylizacji tusz tych dzików i/lub ich części.

Wnioskodawca (Koło Łowieckie) potwierdza wykonanie nakazanych czynności poprzez wypełnienie przez myśliwego, który dokonał odstrzału sanitarnego dzika „Dokumentu dochodzenia epizootycznego w zakresie danych dotyczących dzika odstrzelonego w ramach odstrzału sanitarnego” oraz sporządzenie przez dzierżawcę obwodu (Koło Łowieckie) zestawienia miesięcznego z wykonanego odstrzału sanitarnego w obwodzie łowieckim. Obydwa dokumenty dostarczane są do Powiatowego Lekarza Weterynarii.

Koło Łowieckie otrzymuje rekompensatę kosztów poniesionych w związku z realizacją nakazu wydanego przez Powiatowego Lekarza Weterynarii w postaci 20% „ryczałtu”. Pozostałe 80% „ryczałtu” Koło Łowieckie przekazuje myśliwemu, który dokonał odstrzału sanitarnego dzików jako rekompensatę poniesionych przez niego kosztów. Ponadto, Koło Łowieckie jako podmiot nie może samodzielnie zrealizować nakazu odstrzału sanitarnego, odstrzał ten wykonują członkowie zrzeszenia - myśliwi. Koło Łowieckie ponosi zatem wyłącznie koszty związane z przechowywaniem tusz dzików oraz ich utylizacją, część tych kosztów rekompensuje 20% „ryczałtu”.

Wnioskodawca ma wątpliwości, czy w świetle art. 5 ust. 1 Ustawy o podatku od towarów i usług „ryczałt” za odstrzał sanitarny dzików jako rekompensata poniesionych przez Koło Łowieckie oraz myśliwych kosztów wykonania nakazu realizacji przedmiotowej czynności nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Odnosząc się do opisanego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego należy w pierwszej kolejności stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem VAT podlega czynność czyli dostawa towarów lub świadczenie usług.

Za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT uważane mogą być takie sytuacje, w których:

*   istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne,

*   wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy,

*   istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,

*   istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.

Na świadczoną usługę odstrzału dzików, jak wskazał Wnioskodawca w opisie sprawy, składa się szereg usług (zaopatrzenie w amunicję, dojazd do miejsc odstrzału sanitarnego dzików, transport tusz dzików do miejsc ich przechowywania, przechowywanie tusz dzików w chłodniach oraz utylizacja tusz dzików i/lub ich części), za które przysługuje ustalone wynagrodzenie. Zatem, pomiędzy Powiatowym Inspektoratem Weterynarii mającym dokonać wypłaty wynagrodzenia za wykonaną usługę (odstrzału dzików) a Wnioskodawcą istnieje świadczenie wzajemne, gdyż można wskazać podmiot będący bezpośrednim beneficjentem tego zobowiązania, czyli Powiatowy Inspektorat Weterynarii. Wnioskodawca zaś w związku z wykonaniem usług odstrzału otrzymuje wynagrodzenie w formie ryczałtu. Wysokość kwoty ryczałtu została w drodze rozporządzenia ustalona tak aby uwzględniała: koszty odstrzału, koszty dojazdu, transportu tusz, koszty przechowywania i utylizacji. Jak wynika z opisu sprawy, Wnioskodawca będący czynnym podatnikiem VAT do 15-tego dnia miesiąca następującego po dokonaniu odstrzału wystawia na rzecz Powiatowego Inspektoratu Weterynarii fakturę dotyczącą ryczałtu za każdą odstrzeloną sztukę dzika. Tym samym, wypłata należności przez Powiatowy Inspektorat Weterynarii na rzecz Wnioskodawcy (który realizuje nakaz odstrzału dzików) stanowi wynagrodzenie za świadczoną usługę, o której mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.

W konsekwencji wynagrodzenie, które otrzyma Wnioskodawca za wykonaną usługę odstrzału sanitarnego dzików będzie opodatkowane podatkiem VAT w myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu zawartego w opisie sprawy przedstawionym we wniosku, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.