Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/4512-350/16-5/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-07-11
Teza: Skoro nieodpłatne czynności wykonywane przez Wnioskodawcę, służą działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, to mieszczą się one w pojęciu „celów związanych z działalnością gospodarczą”, w rozumieniu art. 86 ust. 2a ustawy. Tym samym należy uznać, że Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku określania kwot podatku naliczonego do odliczenia zgodnie ze „sposobem określenia proporcji”, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o podatku od towarów i usług.
Słowa kluczowe: kultura; proporcja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 z późn. zm.) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Zainteresowanego, przedstawione we wniosku z dnia 27 kwietnia 2016 r. (data wpływu 27 kwietnia 2016 r.) uzupełnionym pismem z dnia 27 maja 2016 r. (data wpływu 1 czerwca 2016 r.) nadesłanym na wezwanie z dnia 19 maja 2016 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania art. 86 ust. 2a ustawy o VAT – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 27 kwietnia 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania art. 86 ust. 2a ustawy o VAT.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 27 maja 2016 r. (data wpływu 1 czerwca 2016 r.), które nadesłano jako odpowiedź na wezwanie Organu z dnia 19 maja 2016 r. – skutecznie doręczone Wnioskodawcy w dniu 24 maja 2016 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest państwową instytucją kultury. Zgodnie ze statutem do zakresu działania Wnioskodawcy należy:

1.  tworzenie warunków uprawiania twórczości, badań i upowszechniania sztuki oraz międzynarodowej wymiany artystycznej;
2.  edukacja kulturalna oraz kreowanie zainteresowania kulturą i sztuką;
3.  ochrona i opieka nad zabytkowym zespołem pałacowo-parkowym związanym z tradycjami artystycznymi Józefa Brandta.

Działania objęte powyższym zakresem, Wnioskodawca realizuje poprzez:

1.  tworzenie warunków dla uprawiania tradycyjnych technik rzeźby;
2.  tworzenie warunków dla wszelkich działań artystycznych, których podmiotem są pełnoplastyczne i przestrzenne obiekty wywodzące się z ewolucji sztuki w XX wieku i powstające aktualnie;
3.  inicjowanie i prowadzenie badań nad rzeźbą i pokrewnymi technikami artystycznymi w aspekcie technicznym, historycznym i teoretycznym oraz nad ich miejscem w kulturze narodowej;
4.  gromadzenie dokumentacji rzeźby polskiej;
5.  współpracę ze środowiskami artystycznymi w kraju i na świecie;
6.  organizowanie warsztatów, seminariów, wystaw artystycznych, sympozjów i konferencji naukowych;
7.  promowanie rzeźby polskiej i jej wybitnych twórców w kraju i za granicą;
8.  organizowanie stałej ekspozycji tradycji Orońska związanej z Józefem Brandtem;
9.  popularyzację kunsztów artystycznych, wiedzy o sztuce oraz wiedzy o Józefie Brandcie i jego epoce;
10.  prowadzenie działalności wydawniczej w zakresie określonym celami Centrum;
11.  tworzenie warunków integracji różnych dziedzin kultury;
12.  inicjowanie, prowadzenie i wspieranie projektów badawczych, edukacyjnych, kulturalnych, akcji społecznych realizujących cele Centrum.

Do podstawowej działalności gospodarczej w powyższym zakresie, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług należą:

1.  usługi rzemieślnicze, techniczne i hotelarskie;
2.  organizacja imprez kulturalnych;
3.  działalność wydawnicza;
4.  sprzedaż dzieł sztuki oraz pamiątek powstałych u Wnioskodawcy.

W ramach powyższej działalności gospodarczej Wnioskodawca świadczy także nieodpłatnie m.in. następujące usługi:

1.  nieodpłatny wstęp do galerii,
2.  nieodpłatny wstęp na imprezy organizowane przez Wnioskodawcę, tj. „Imienny Brandta”, „Noc muzeów”, „Niespodziewany początek jesieni”, „Święto Ziemi”,
3.  nieodpłatne warsztaty artystyczne dotyczące popularyzacji działalności Wnioskodawcy, tj. „Rezydencje twórcze”;
4.  nieodpłatne usługi hotelowe.

Nieodpłatność powyższych usług wynika z decyzji Dyrektora. Usługi te związane są ściśle z prowadzoną działalnością gospodarczą w rozumieniu przepisów ww. ustawy o VAT i służą popularyzacji działalności Wnioskodawcy. Usługi te przekładają się na zwiększenie frekwencji dotyczącej prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej odpłatnej (opodatkowanej). Poniżej zamieszczono skutki dla Wnioskodawcy zorganizowania imprez wymienionych w pkt 2:

*   „Imieniny Brandta” - w związku z tą imprezą Wnioskodawca sprzedaje reklamy, które są fakturowane. Nazwy firm, które wykupiły reklamy są prezentowane na zaproszeniach na banerach w czasie wieczoru . W przyszłości też ma to wpływ na zwiększoną sprzedaż reklam.
*   „Noc muzeów” i „Niespodziewany początek jesieni” - Wnioskodawca sprzedaje w tym czasie swoje wydawnictwa i wyroby ceramiczne w sklepiku, sprzedaje na tę okoliczność reklamy i miejsca pod stoiska handlowe.
*   „Święto Ziemi” - tak jak w pozostałych przypadkach będzie sprzedaż biletów na wystawy, sprzedaż wydawnictw, ceramiki i gadżetów w sklepiku mieszczącym się w Muzeum Rzeźby Współczesnej.

Usługi hotelowe Wnioskodawca nieodpłatnie udostępnia rzeźbiarzom tylko wtedy kiedy robią dla niego wystawy. Kilka dni przed wystawą (najwyżej tydzień) z uwagi na jej montaż. Wystawy te są biletowane, towarzyszy im też publikacja która jest odpłatnie sprzedawana.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy opisane w stanie faktycznym nieodpłatne świadczenie usług wypełnia dyspozycję do zastosowania art. 86 ust. 2a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, tj. zastosowania do wyliczenia podatku naliczonego od zakupów towarów i usług związanych zarówno z usługami bezpłatnymi jak i odpłatnymi wymienionej w tym przepisie proporcji (tzw. „sposobu określenia proporcji”)?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Natomiast na podstawie art. 8 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług za odpłatne świadczenie usług uznaje się również nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

W udzielonej w dniu 25 listopada 2015 r. interpretacji indywidualnej, nr IPPP1/4512-945/15-4/EK, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w imieniu Ministra Finansów stwierdził, także na podstawie powyższego przepisu, że nieodpłatne świadczenie usług, podobne do tych jakie świadczy Wnioskodawca, związane z jego działalnością gospodarczą nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Również na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług nieodpłatne usługi świadczone przez Wnioskodawcę nie są opodatkowane VAT, gdyż są związane z jego działalnością gospodarczą. Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji działalności gospodarczej wymienionej w art. 15 ust. 2 i 3 ww. ustawy o podatku od towarów i usług. Mieszczą się tutaj również działania czy sytuacje występujące w ramach prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej, jednakże nie generujące opodatkowania podatkiem od towarów i usług (także, np w interpretacji indywidualnej z dnia 15 września 2015 r., nr IPPP1/4512-585/15-2/AW Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w imieniu Ministra Finansów). W związku z powyższym zdaniem Wnioskodawcy do wyliczenia podatku naliczonego związanego zarówno z ww. usługami odpłatnymi lub innymi czynnościami opodatkowanymi, jak i z ww. usługami nieodpłatnymi, z uwagi na to, że są one związane z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy, nie będzie miał zastosowania art. 86 ust. 2a ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2016 r. poz. 710), dalej ustawa, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy, sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:

1.  zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz
2.  obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.

Zgodnie z art. 86 ust. 2c ustawy, przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności następujące dane:

1.  średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
2.  średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą działalnością;
3.  roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż gospodarcza;
4.  średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i poza tą działalnością.

Zgodnie z art. 86 ust. 2d ustawy, w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.

Na mocy art. 86 ust. 2e ustawy, podatnik rozpoczynający w danym roku podatkowym wykonywanie działalności gospodarczej i działalności innej niż działalność gospodarcza, w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje dane wyliczone szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu skarbowego w formie protokołu.

Zgodnie z art. 86 ust. 2f ustawy, przepis ust. 2e stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć dane za poprzedni rok podatkowy byłyby niereprezentatywne.

Na podstawie art. 86 ust. 2g ustawy, proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a i 10 stosuje się odpowiednio.

W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji – art. 86 ust. 2h ustawy.

Jak stanowi art. 86 ust. 22 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.

Powołany wyżej art. 86 ust. 2a ustawy, wprost określa, co stanowi kwotę podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych. Zgodnie z tą normą w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z wyjątkiem wykorzystania na cele osobiste, do których może mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy o VAT), w sytuacji gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.

Cele prowadzonej działalności gospodarczej jak słusznie wskazał Wnioskodawca, należy rozpatrywać w kontekście definicji działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i 3 ustawy. W związku z prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy sytuacje, które nie generują opodatkowania VAT. „Towarzyszą” one działalności gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie podlegają one opodatkowaniu VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą. Za czynności zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej uznaje się także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste, w przypadkach o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy. Uzasadnia to fakt, że chociaż czynności te z definicji nie mają związku z działalnością gospodarczą, w przypadkach określonych w tych przepisach następuje obowiązek naliczenia VAT. Natomiast przez cele inne, rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i 3 ustawy (przykładowo działalność podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność statutową).

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Wskazać należy, że w pewnych, ściśle określonych przypadkach, również nieodpłatne świadczenie usług należy uznać za spełniające definicję odpłatnego świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu.

Stosownie do art. 8 ust. 2 ustawy za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych,
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Z powołanego przepisu wynika, że aby nieodpłatne świadczenie usług podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, muszą być spełnione określone warunki:

*   w przypadku użycia towarów stanowiących część przedsiębiorstwa – użycie ich do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika oraz istnienie prawa podatnika do odliczenia – w całości lub w części – podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów (warunki te muszą być spełnione łącznie),
*   w przypadku świadczenia usług – świadczenie ich do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Zatem dla stwierdzenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy cytowanego art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności jakie w danej sprawie występują.

Wypełnienie warunku określonego w art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Należy zatem stwierdzić, że opodatkowaniu podlegają te nieodpłatne usługi, które nie mają związku z prowadzoną działalnością. Za usługi świadczone do celów innych niż działalność gospodarcza należy uznać wszelkie usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Zainteresowany będący państwową instytucją kultury, na podstawie statutu prowadzi działania w zakresie:

1.  tworzenia warunków uprawiania twórczości, badań i upowszechniania sztuki oraz międzynarodowej wymiany artystycznej;
2.  edukacji kulturalnej oraz kreowania zainteresowania kulturą i sztuką;
3.  ochrony i opieki nad zabytkowym zespołem pałacowo-parkowym związanym z tradycjami artystycznymi Józefa Brandta.

Do podstawowej działalności gospodarczej Wnioskodawcy w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług należą:

1.  usługi rzemieślnicze, techniczne i hotelarskie;
2.  organizacja imprez kulturalnych;
3.  działalność wydawnicza;
4.  sprzedaż dzieł sztuki oraz pamiątek powstałych u Wnioskodawcy.

W ramach powyższej działalności gospodarczej Wnioskodawca świadczy także nieodpłatnie m.in. następujące usługi:

1.  nieodpłatny wstęp do galerii,
2.  nieodpłatny wstęp na imprezy organizowane przez Wnioskodawcę, tj. „Imienny Brandta", „Noc muzeów", „Niespodziewany początek jesieni”, „Święto Ziemi",
3.  nieodpłatne warsztaty artystyczne dotyczące popularyzacji działalności Wnioskodawcy, tj. „Rezydencje twórcze”
4.  nieodpłatne usługi hotelowe.

Nieodpłatność powyższych usług wynika z decyzji Dyrektora. Usługi te związane są ścisłe z prowadzoną działalnością gospodarczą w rozumieniu przepisów ww. ustawy o VAT i służą popularyzacji działalności Wnioskodawcy. Usługi te przekładają się na zwiększenie frekwencji dotyczącej prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej odpłatnej (opodatkowanej).

Wnioskodawca wskazał w opisie sprawy jakie skutki dla działalności opodatkowanej wynikają z organizacji nieodpłatnych imprez:

*   „Imieniny Brandta” - w związku z tą imprezą Wnioskodawca sprzedaje reklamy, które są fakturowane. Nazwy firm, które wykupiły reklamy są prezentowane na zaproszeniach na banerach w czasie wieczoru . W przyszłości też ma to wpływ na zwiększoną sprzedaż reklam;
*   „Noc muzeów” i „Niespodziewany początek jesieni” - Wnioskodawca sprzedaje w tym czasie swoje wydawnictwa i wyroby ceramiczne w sklepiku, sprzedaje na tę okoliczność reklamy i miejsca pod stoiska handlowe;
*   „Święto Ziemi” - tak jak w pozostałych przypadkach będzie sprzedaż biletów na wystawy, sprzedaż wydawnictw, ceramiki i gadżetów w sklepiku mieszczącym się w Muzeum Rzeźby Współczesnej.

Ponadto z opisu sprawy wynika, że usługi hotelowe Wnioskodawca nieodpłatnie udostępnia rzeźbiarzom tylko wtedy kiedy robią dla niego wystawy. Kilka dni przed wystawą z uwagi na jej montaż. Wystawy te są biletowane, towarzyszy im też publikacja, która jest odpłatnie sprzedawana.

W odniesieniu do tak zaprezentowanego stanu faktycznego sprawy Zainteresowany zwrócił się o rozstrzygnięcie czy nieodpłatne świadczenie usług prowadzi do konieczności zastosowania do prowadzonych rozliczeń proporcji z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT.

Należy wskazać, że powołany wyżej art. 86 ust. 2a ustawy będzie mieć zastosowanie wyłącznie do sytuacji, w której nabywane towary i usługi, wykorzystywane są zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, w sytuacji gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe. W takich okolicznościach kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej. Zatem podstawową przesłanką warunkującą stosowanie przepisu art. 86 ust. 2a jest wykonywanie przez podatnika czynności „innych niż działalność gospodarcza” (z wyjątkiem wykorzystania na cele osobiste, do których może mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy o VAT). Podkreślenia wymaga, że dla stwierdzenia czy działalność lub czynności stanowią „cele inne niż związane z działalnością gospodarczą” znaczenie ma, czy mieszczą się one w przedmiocie działalności danej jednostki.

Jak wynika z okoliczności sprawy, przedstawione we wniosku czynności wykonywane nieodpłatnie przez Wnioskodawcę, wiążą się z działalnością prowadzoną przez Zainteresowanego. Jak wynika z treści wniosku nieodpłatny wstęp na imprezy wymienione w treści opisu sprawy przyczyniają się do powstania przychodów z reklamy, sprzedaży biletów, wydawnictw oraz wyrobów ceramicznych, miejsc handlowych. Nieodpłatne warsztaty artystyczne wpływają na popularyzację działalności Wnioskodawcy i przyczyniają się do zwiększenia frekwencji prowadzonej działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT. Świadczone nieodpłatnie usługi hotelowe dla rzeźbiarzy, którzy prezentują wystawy u Wnioskodawcy ma bezpośredni związek z odpłatną sprzedażą biletów na te wystawy prowadzoną przez Zainteresowanego. W odniesieniu do nieodpłatnego wstępu do galerii, Wnioskodawca również wskazał, że ma to związek z prowadzoną działalnością gospodarczą i służy jej popularyzacji. Należy wskazać, że takie działania służą pozyskaniu większej liczby zwiedzających, którzy w przyszłości obejrzą nowe, inne i odpłatne wystawy w galerii.

W konsekwencji, skoro nieodpłatne czynności wykonywane przez Wnioskodawcę, służą działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, to mieszczą się one w pojęciu „celów związanych z działalnością gospodarczą”, w rozumieniu art. 86 ust. 2a ustawy.

Tym samym należy uznać, że Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku określania kwot podatku naliczonego do odliczenia zgodnie ze „sposobem określenia proporcji”, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o podatku od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy całościowo należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r. poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.