Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.761.2024.2.JKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-22
Teza: Prawo do odliczenia części podatku naliczonego z faktur
dokumentujących wydatki bieżące związane z infrastrukturą
kanalizacyjną.
Słowa kluczowe: gmina
infrastruktura
kanalizacja
odliczenia-odliczenie podatku
współczynnik-prewspółczynnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do
celów działalności gospodarczej jak i do celów innych niż
działalność gospodarcza (prewspółczynnik)
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2d
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2g
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2h
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 31 października 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie prawa
    do odliczenia części podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki bieżące
    związane z infrastrukturą kanalizacyjną, obliczonego według udziału procentowego, w
    jakim przedmiotowa infrastruktura wykorzystywana jest do wykonywania działalności

    gospodarczej, przy zastosowaniu klucza odliczenia wyliczonego odpowiednio według
    udziału liczby metrów sześciennych ścieków odebranych od Odbiorców zewnętrznych
    (czynności opodatkowane VAT) w liczbie metrów sześciennych ścieków odebranych
    ogółem (tj. od Odbiorców zewnętrznych i Odbiorców wewnętrznych). Uzupełnili go
    Państwo pismem z 30 grudnia 2024 r. (wpływ 8 stycznia 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Gmina (...) jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług,
    tzw. VAT. Na mocy ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2024
    r. poz. 1465 ze zm.), gmina posiada osobowość prawną i zdolność do czynności
    cywilnoprawnych. Gmina wykonuje zadania własne, zgodnie z art. 7 ustawy o
    samorządzie gminnym, samodzielnie lub poprzez powołane gminne jednostki
    organizacyjne.
    Obecnie w strukturze organizacyjnej Gminy występują dwie jednostki budżetowe, tj.
    Szkoła Podstawowa w (...) oraz Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w (...). Jednostki te
    objęte są centralizacją rozliczeń VAT od roku 2017 i wraz z Urzędem Gminy wykazują
    łączny obrót w składanej przez Gminę deklaracji rozliczeniowej za dany okres.
    Gmina w zakresie swojej działalności świadczy, opodatkowane podatkiem VAT
    należnym, usługi w zakresie odprowadzania ścieków, na które to usługi ma zawarte z
    odbiorcami umowy cywilnoprawne. Usługi te, do momentu wybudowania świetlicy
    wiejskiej w (...) (której właścicielem i zarządcą jest Gmina (...)), świadczone były tylko i
    wyłącznie na rzecz mieszkańców i przedsiębiorców spoza scentralizowanej struktury
    organizacyjnej Gminy, czyli dla tzw. odbiorców zewnętrznych i w związku z tym Gmina
    dokonywała odliczeń VAT naliczonego od wydatków bieżących dotyczących danej
    infrastruktury kanalizacyjnej w proporcji wynoszącej 100%, gdyż możliwe było
    bezpośrednie przyporządkowanie danych wydatków do określonego rodzaju
    działalności opodatkowanej VAT.
    Poszczególni odbiorcy zewnętrzni są obciążani za usługę odbioru ścieków fakturami
    VAT na podstawie:
                          3  3a) wskazań wodomierza wg zasady iż 1 m wody pobranej to 1 m ścieków,
                    3b) ryczałtowo przyjmując 3 m ścieków na 1 osobę – czyli odbiorcy są obciążani
      ryczałtowo za ilość odprowadzonych ścieków, ustalaną jako iloczyn liczby
      mieszkańców w danym gospodarstwie i przeciętnej normy zużycia wody, określonej
      w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z 14 stycznia 2002 r. w sprawie określenia
      przeciętnych norm zużycia wody (Dz.U. z 2002 r. Nr 8, poz. 70), co umożliwia
      dokładne wskazanie liczby metrów sześciennych wyprowadzonych ścieków.
    Dodatkowo odbiorcy usługi mają możliwość montażu podliczników na wodę
    bezpowrotnie zużytą (np. służącą do podlewania ogrodów przydomowych), która jest
    odliczana od wskazań licznika głównego.
    Od dnia 7 lutego 2024 r. czyli od chwili podpisania umowy Nr (...) o zbiorowe
    zaopatrzenia w wodę pomiędzy Gminą (...) a Przedsiębiorstwem (...) Sp. z o.o. w (...),
    odprowadzanie ścieków ma również miejsce w ramach struktury organizacyjnej Gminy,
    czyli od budynku świetlicy wiejskiej, który zgodnie z warunkami technicznymi
    przyłączenia Nr (...) z dnia 15 maja 2023 r., wydanymi przez Przedsiębiorstwo (...) Sp. z o.
    o. w (...), został przyłączony do infrastruktury kanalizacyjnej będącej własnością Gminy
    (...).
    Odbiorca wewnętrzny – świetlica wiejska, będąca własnością Gminy, nie jest obciążana
    żadną notą księgową za wprowadzenie ścieków do kanalizacji zbiorczej, jednakże
    określenie ilości wprowadzonych ścieków przez dany obiekt jest możliwe na podstawie
    wskazań wodomierza i rachunków za zużytą wodę, które na rzecz Gminy wystawia

    dostawca zewnętrzny, czyli ww. przedsiębiorstwo i na dzień składania rozpatrywanego
                3wniosku wynosi (...) m, gdzie sprzedaż dla odbiorców zewnętrznych w analogicznym
                        3czasie kształtuje się na poziomie (...) m.
    W związku z tym, Gmina jest w stanie dokładnie określić ilość odprowadzonych ścieków
    w danym okresie rozliczeniowym w celu wykonywania działalności gospodarczej przez
    Gminę oraz w celu innym niż wykonywanie działalności gospodarczej przez Gminę.
    W związku z funkcjonowaniem sieci kanalizacyjnej, służącej Gminie do działalności
    gospodarczej opodatkowanej VAT należnym, jak i do niepodlegającej VAT, Gmina
    ponosi nadal wydatki bieżące, które każdorazowo dokumentowane są wystawionymi
    przez dostawców i usługodawców fakturami VAT, na których Gmina oznaczona jest jako
    nabywca towarów i usług.
    Mając powyższe na uwadze należy wskazać, iż Gmina nie ma już możliwości
    przyporządkowania wydatków związanych z infrastrukturą kanalizacyjną w całości do
    celów działalności gospodarczej i dokonania tzw. alokacji bezpośredniej, tj.
    przyporządkowania ponoszonych wydatków do poszczególnych rodzajów wykonywanej
    działalności.
    Ze względu na powyższe Gmina rozważa odliczenie podatku VAT naliczonego od
    wydatków bieżących dotyczących danej infrastruktury kanalizacyjnej w oparciu o
    prewspółczynnik kalkulowany na bazie wzoru uwzględniającego udział odebranych
          3ścieków w m od podmiotów spoza scentralizowanej struktury organizacyjnej Gminy
    (działalności gospodarczej, czynności opodatkowane VAT) w całości odebranych
          3ścieków w m (podmioty w strukturze organizacyjnej Gminy korzystającej z
    infrastruktury „bez VAT”), w danym roku kalendarzowym. Metodologię tę – w
    odniesieniu do wydatków związanych z infrastrukturą kanalizacyjną obrazuje poniższy
    wzór:
                        3  3PRE kan = ścieki odebrane od OZ (m) / ścieki odebrane od OZ oraz OW (m) gdzie:
    OZ – oznacza podmioty zewnętrzne (odbiorców zewnętrznych)
    OW – oznacza jednostki organizacyjne Gminy oraz zużycie własne Gminy (odbiorców
    wewnętrznych). Metodologia oparta o powyższy wzór zwana jest jako „prewspółczynnik
    metrażowy”, który zdaniem Gminy jest bardziej reprezentatywny niż prewspółczynnik z
    Rozporządzenia wydanego na podstawie art. 86 ust. 22 ustawy o VAT.
    Uzupełnienie wniosku
    1. Działalność kanalizacyjna jest wydzielona w Gminie. Wydzielenie to polega na tym, iż do
      prowadzenia tego rodzaju działalności wykorzystuje się tylko i wyłącznie infrastrukturę,
      która służy bezpośrednio działalności kanalizacyjnej, przychody i koszty są księgowane
      analitycznie i dotyczą tylko i wyłącznie tej działalności oraz dają możliwość wyliczenia w
      oparciu o nie obowiązującej taryfy opłat.
    2. W Gminie (...) prowadzeniem działalności kanalizacyjnej zajmuje się Urząd Gminy, a w
      ramach jego stanowisko ds. gospodarki komunalnej, drogownictwa i cmentarzy.
    3. Gmina uznając, że wskazany we Wniosku sposób określenia proporcji będzie bardziej
      reprezentatywny niż pre-współczynnik z rozporządzenia Ministra Finansów kierowała
      się przesłankami wynikającymi z art. 86 ust. 2b oraz 2h ustawy o VAT. W szczególności,
      w ocenie Gminy, jedynie pre-współczynnik metrażowy pozwoli w analizowanym
      przypadku ustalić część podatku naliczonego przypadającą wyłącznie na realizowane
      przez Gminę z wykorzystaniem infrastruktury czynności odbioru ścieków świadczone
      na rzecz Odbiorców zewnętrznych, gdyż będzie się on opierał na obiektywnych i
      precyzyjnych pomiarach odebranych ścieków w ramach ww. czynności. W ten sposób
      przedstawiona metoda najpełniej będzie odzwierciedlała specyfikę wykonywanej przez
      Gminę działalności (tj. odbiór ścieków – specyfika ta polega na tym, że działalność tę

      mierzy się metrami sześciennymi odebranych ścieków), a także specyfikę
      dokonywanych przez Gminę nabyć (wydatki dotyczące infrastruktury, związane z
      realizacją projektów inwestycyjnych czy też bieżącym utrzymaniem infrastruktury
      wykorzystywane są wyłącznie dla potrzeb odbioru ścieków i w żaden inny sposób, co
      determinuje sposób ustalenia zakresu prawa do odliczenia VAT od takich wydatków i
      wyklucza metody przyjmowane dla innych wydatków, które mogą być wykorzystywane
      w inny sposób).
    Inne metody wskazane w ustawie o VAT lub w Rozporządzeniu nie pozwalają na to w
    żadnym stopniu, prowadząc do zafałszowania wysokości proporcji – nie uwzględniają
    one ani specyfiki działalności Gminy ani jej nabyć w zakresie Infrastruktury, a zatem ich
    zastosowanie w przypadku Gminy jest wykluczone (w świetle art. 86 ust. 2b VATU).
    4. Gmina będzie w stanie określić udział liczby metrów sześciennych ścieków
      odprowadzonych od Odbiorców zewnętrznych (czynności opodatkowane VAT) w liczbie
      metrów sześciennych odprowadzonych ścieków ogółem (od Odbiorców zewnętrznych
      oraz od Odbiorców wewnętrznych).
    Obliczona w ten sposób proporcja będzie stanowiła obiektywny miernik realnego
    wykorzystania infrastruktury do poszczególnych rodzajów czynności. Na podstawie
    dokonanych obliczeń, opartych na sprawdzalnych danych, w pełni mierzalnych i ściśle
    określonych, Gmina będzie zatem w stanie podać precyzyjnie, w jakim stopniu
    wykorzystuje Infrastrukturę do czynności opodatkowanych VAT, a w jakim stopniu do
    czynności pozostałych. Przyjęta więc przez Gminę metoda zapewni zgodnie z
    wymogiem art. 86 ust. 2b VATU dokonanie obniżenia VAT wyłącznie w części
    przypadającej na czynności opodatkowane VAT (działalność gospodarczą) i będzie
    obiektywnie odzwierciedlała część wydatków przypadającą na oba realizowane przez
    Gminę z wykorzystaniem Infrastruktury rodzaje działalności (tj. działalność gospodarczą
    oraz na działalność inną niż działalność gospodarcza – niepodlagającą VAT).
    5. Gmina wskazuje, iż sposób określenia proporcji wskazany w Rozporządzeniu obliczany
      jest jako udział obrotu z działalności gospodarczej w całości dochodów wykonanych
      Urzędu (wpływów ustalonych i pobieranych na podstawie odrębnych ustaw, w
      szczególności: dochodów z podatku od nieruchomości i opłaty skarbowej, a także
      udziałów w podatkach dochodowych), z których większość zupełnie nie ma żadnego
      związku z wykorzystaniem infrastruktury kanalizacyjnej. Oznacza to, że proporcja ta
      uwzględnia wszystkie dochody zrealizowane przez Urząd ze wszystkich segmentów
      działalności tej jednostki, podczas gdy rodzajowo część z nich może nie mieć żadnego
      związku z infrastrukturą kanalizacyjną. Innymi słowy, dochody te – poza dochodami z
      tytułu odbioru ścieków – nie są generowane poprzez wykorzystanie infrastruktury, ale
      w drodze zupełnie innych czynności (np. najem, sprzedaż nieruchomości, podatek od
      nieruchomości).
    Nawet w tych przypadkach, gdzie infrastruktura kanalizacyjna będzie w jakimś stopniu
    wykorzystywana przez Urząd przy okazji realizowanych przez ten podmiot czynności
    innych niż odbiór ścieków, stopień tego wykorzystania nie będzie w żaden sposób
    odzwierciedlony poziomem realizowanych przez Urząd dochodów.
    Mając na uwadze powyższe, przewidziany w Rozporządzeniu sposób obliczenia
    proporcji uwzględniający wszystkie wskazane powyżej segmenty działalności Urzędu, w
    przypadku wydatków w obszarze działalności kanalizacyjnej będzie istotnie
    zniekształcał (tutaj: zaniżał) wartość wydatków przypadającą na działalność
    gospodarczą, a tym samym uniemożliwiał całkowicie realizację wymogów stawianych
    przez art. 86 ust. 2b VATU.
    Zastosowanie proporcji z Rozporządzenia może być uzasadnione w stosunku do
    wydatków ogólnych, takich jak oświetlenie, ogrzewanie, zakup środków czystości, które
    zwykle służą całokształtowi działalności Urzędu (wszystkim realizowanym przez Urząd
    czynnościom). Wydatków takich nie da się przyporządkować do wybranych czynności

    realizowanych przez Urząd i w konsekwencji oparcie zakresu prawa do odliczenia VAT
    na udziale obrotu z działalności gospodarczej w ogólnych dochodach jest uzasadnione.
    Zupełnie inaczej jest w przypadku wydatków związanych z gospodarką kanalizacyjną,
    gdzie uwzględniając specyfikę tej działalności i nabyć z nią związanych należy oprzeć się
    na realnym wykorzystaniu infrastruktury, które będzie w pełni mierzalne i pozwoli na
    obiektywne ustalenie wartości wydatków przypadających wyłącznie na czynności
    odbioru ścieków świadczone na rzecz Odbiorców zewnętrznych. Proporcja z
    Rozporządzenia takich możliwości nie daje, gdyż opiera się na niewłaściwych danych, tj.
    takich, które nie uwzględniają specyfiki działalności kanalizacyjnej oraz specyfiki
    związanych z nimi nabyć.
    6 Wskazany we Wniosku sposób obliczenia proporcji oparty na ilości odprowadzonych
      ścieków, w ocenie Gminy, będzie zapewniał dokonanie obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty
      podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach
      działalności gospodarczej czynności opodatkowane.
    7. Wydatki bieżące objęte zakresem wniosku będą stanowić wydatki bezpośrednio i
      wyłącznie związane z infrastrukturą kanalizacyjną.
      Zgodnie z proporcją opartą o realne zużycie (tj. proporcją opartą na ilości
      odprowadzonych ścieków), Gmina jest w stanie określić:
      zużycie przypisane wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT oraz zużycie łączne, a
      zatem Gmina jest w stanie precyzyjnie wskazać (w sposób procentowy) nie tylko jaka
      część wydatków przypada wyłącznie na czynności opodatkowane VAT (dające prawo do
      odliczenia), ale także jaka część przypada na czynności niepodlegające VAT
      niestanowiące działalności gospodarczej (tj. niedające prawa do odliczenia).
    8. Prewskaźnik wyliczony zgodnie z Rozporządzeniem dla Urzędu obsługującego jst za rok
      2023 kształtuje się na poziomie 5%, zaś prewskaźnik wyliczony w oparciu o sposób
      metrażowy za rok 2023 wynosi 100%, gdyż w roku 2023 Gmina świadczyła tylko i
      wyłącznie usługi odbioru ścieków dla odbiorców zewnętrznych.
    9 Gmina wskazała, że zgodnie z art. 86 ust. 2d w zw. z art. 86 ust. 2a VATU w celu
      obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług
      wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
      gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (tj. na potrzeby
      kalkulacji „sposobu określenia proporcji”), przyjmuje się dane za poprzedni rok
      podatkowy. Wobec powyższego – analogicznie jak w przypadku kalkulacji pre-
      współczynnika z Rozporządzenia – Gmina, na potrzeby kalkulacji pre-współczynnika
      metrażowego – będzie przyjmowała dane właściwe za poprzedni rok podatkowy.
      Przykładowo, w oparciu o dane za rok 2024 Gmina będzie kalkulowała wartość pre-
      współczynnika metrażowego ostatecznego za rok 2024, będącego jednocześnie pre-
      współczynnikiem wstępnym na rok 2025.
    10. Do kalkulacji prewspółczynnika metrażowego przyjęto dane dotyczące całej
      działalności kanalizacyjnej, którą prowadzi Gmina.

## Pytanie

Czy w związku z wykorzystywaniem przez Gminę infrastruktury kanalizacyjnej w
    miejscowości (...) w celu odpłatnego świadczenia usług odbioru ścieków na rzecz
    Odbiorców zewnętrznych, jak i odbioru ścieków na rzecz Odbiorców wewnętrznych i
    przysługującym Jej prawie do odliczenia części podatku naliczonego z faktur VAT
    dokumentujących wydatki bieżące związane z infrastrukturą kanalizacyjną, obliczonej
    według udziału procentowego, w jakim przedmiotowa infrastruktura wykorzystywana jest
    do wykonywania działalności gospodarczej, prawidłowym jest zastosowanie klucza
    odliczenia wyliczonego odpowiednio według udziału liczby metrów sześciennych ścieków
    odebranych od Odbiorców zewnętrznych (czynności opodatkowane VAT) w liczbie metrów

    sześciennych ścieków odebranych ogółem (tj. od Odbiorców zewnętrznych i Odbiorców
    wewnętrznych)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W Państwa ocenie, w związku z wykorzystaniem przez Gminę infrastruktury
    kanalizacyjnej w miejscowości (...) w celu odpłatnego świadczenia usług odbioru
    ścieków na rzecz Odbiorców zewnętrznych, jak i na rzecz Odbiorców wewnętrznych,
    Gminie przysługuje prawo do odliczenia części podatku naliczonego z faktur VAT
    dokumentujących wydatki bieżące związane z infrastrukturą kanalizacyjną, obliczonej
    według udziału procentowego, w jakim przedmiotowa infrastruktura kanalizacyjna
    wykorzystywana jest do wykonywania działalności gospodarczej i w takim przypadku
    prawidłowym będzie zastosowanie klucza odliczenia wyliczonego według udziału liczby
    metrów sześciennych ścieków odebranych od Odbiorców zewnętrznych (czynności
    opodatkowane VAT) w liczbie metrów sześciennych ścieków odebranych ogółem (tj. od
    Odbiorców zewnętrznych i od Odbiorców wewnętrznych).
    Uzasadnienie Wnioskodawcy:
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 VATU, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15,
    przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z
    zastrzeżeniami niemającymi zastosowania w danej sprawie.
    Dla oceny prawa do skorzystania z odliczenia, w każdym przypadku istotne jest
    ustalenie, czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT zostały nabyte przez
    podatnika tego podatku oraz pozostają w bezspornym związku z wykonywanymi przez
    niego czynnościami opodatkowanymi.
    Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego przysługuje tylko wówczas, gdy powyższe warunki są spełnione
    łącznie, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    czynności opodatkowanych VAT. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie
    z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi
    czynnościami opodatkowanymi, tj. z czynnościami, których następstwem jest określenie
    podatku należnego VAT
    W niniejszej sprawie infrastruktura kanalizacyjna niewątpliwie jest i będzie
    wykorzystywana w zdecydowanie przeważającej części do czynności opodatkowanych
    VAT, w zakresie działalności gospodarczej Gminy. Tym samym Gminie przysługuje i
    będzie przysługiwać prawo do odliczenia VAT naliczonego.
    Pozostaje jednak kwestia ustalenia zakresu tego prawa.
    Gmina podkreśla, iż jak wskazała powyżej, infrastruktura jest i będzie przez nią
    wykorzystywana zarówno na potrzeby świadczenia odpłatnych usług w zakresie
    odbioru ścieków na rzecz podmiotów zewnętrznych (tj. do czynności opodatkowanych
    VAT), jak również na własne potrzeby (tj. zasadniczo do czynności pozostających poza
    zakresem regulacji VAT).
    W konsekwencji, zdaniem Gminy, towary i usługi nabywane w ramach wydatków
    bieżących na infrastrukturę opisaną we wniosku są i będą przez nią wykorzystywane
    jednocześnie do celów wykonywanej przez Gminę działalności gospodarczej, jak i do
    celów innych niż działalność gospodarcza.
    Jednocześnie Gmina nie jest w stanie dokonać tzw. alokacji bezpośredniej, tj.
    przyporządkowania ponoszonych wydatków do poszczególnych rodzajów wykonywanej
    działalności, tj. do czynności opodatkowanych VAT lub niepodlegających VAT.

    Jednakże, jak już wyżej wspomniano, Gmina jest w stanie precyzyjnie określić
    prewspółczynnik metrażowy, tj. udział procentowy liczby metrów sześciennych
    odebranych ścieków od Odbiorców zewnętrznych (czynności opodatkowane VAT) w
    liczbie metrów sześciennych ścieków odebranych ogółem (od Odbiorców zewnętrznych
    oraz od miejsc wykorzystywanych na własne potrzeby Gminy).
    W opinii Gminy, ustalone w powyższy sposób udziały procentowe najdokładniej
    odzwierciedlają rzeczywiste wykorzystywanie infrastruktury, a przez to wydatków
    bieżących poniesionych na jej funkcjonowanie, których Gmina nie jest w stanie
    jednoznacznie przyporządkować do poszczególnych rodzajów wykonywanej
    działalności. Ustalone na podstawie prewspółczynnika metrażowego udziały
    procentowe najdokładniej odzwierciedlają rzeczywiste wykorzystywanie infrastruktury
    kanalizacyjnej do czynności opodatkowanych VAT w odniesieniu do wydatków
    bieżących, których Gmina nie jest w stanie jednoznacznie przyporządkować do
    poszczególnych rodzajów wykonywanej działalności. W pełni odpowiadają one
    specyfice działalności kanalizacyjnej Gminy i związanych z nią nabyć, a także zapewniają
    dokonanie odliczenia VAT naliczonego wyłącznie w części przypadającej na działalność
    opodatkowaną VAT.
    Powyższa metoda, zdaniem Gminy, daje możliwość obiektywnego i najbardziej
    rzetelnego wyodrębnienia części wydatków faktycznie przypadających odpowiednio na
    każdy z rodzajów czynności, dla wykonywania których ponoszone są wydatki, a zatem
    jest ona bardziej reprezentatywna niż proporcja z Rozporządzenia ws.
    prewspółczynnika (w rozumieniu art. 86 ust. 2h ustawy o VAT).
    W uznaniu Gminy, w odniesieniu do wydatków ponoszonych na infrastrukturę,
    przysługuje i będzie przysługiwać jej prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim są i będą one wykorzystywane do
    czynności opodatkowanych VAT przy zastosowaniu proporcji wyliczonej w
    przedstawiony wyżej sposób czyli o tzw. prewspółczynnik metrażowy.
    Art. 86 ust. 22 ustawy o VAT precyzuje, iż Minister właściwy do spraw finansów
    publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych
    podatników sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice
    wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz
    wskazać dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
    wykorzystaniem tego sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę
    prowadzonej działalności przez niektórych podatników i uwarunkowania obrotu
    gospodarczego.
    Dla jednostek samorządu terytorialnego sposób ten określony został w Rozporządzeniu
    ws. prewspółczynnika, jednakże art. 86 ust. 2h ustawy o VAT wprost stanowi, że w
    przypadku, gdy podatnik (np. gmina), dla którego sposób określenia proporcji wskazują
    przepisy rozporządzenia uzna, że wskazany tam sposób określenia proporcji nie będzie
    najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej działalności i nabyć (a, jak już wyżej
    wykazano, proporcja określona przepisami Rozporządzenia w sposób ewidentny nie
    będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej działalności i nabyć w zakresie
    infrastruktury kanalizacyjnej), może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób
    określenia proporcji.
    Podkreślić więc należy fakt, iż przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie
    przewidują obowiązkowej dla jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
    terytorialnego metody ustalania prewspółczynnika, choć metody takie zaproponował
    Minister Finansów w Rozporządzeniu. Warunkiem zastosowania innego
    prewspółczynnika jest jedynie wykazanie przez podatnika, że prewspółczynnik z
    Rozporządzenia w sprawie prewspółczynnika nie będzie najbardziej odpowiadać
    specyfice wykonywanej działalności i nabyć, a inny sposób określenia proporcji będzie
    bardziej reprezentatywny – co Gmina wykazała w opisie sprawy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu:
    W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art.
    114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Jak stanowi art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
    Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
    otrzymanych przez podatnika z tytułu:
    nabycia towarów i usług, dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru
    lub wykonaniem usługi.
    W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:
    Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
    podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z
    wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe,
    tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony
    są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części
    podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do
    wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    Doprecyzowaniem powołanego wyżej przepisu art. 86 ust. 1 ustawy jest przepis art. 86
    ust. 2a ustawy, zgodnie z którym:
    W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
    wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
    działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
    art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o
    którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
    działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
    której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
    zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien

    najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i
    dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:
    Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
    podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
    1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
      proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
      czynności opodatkowane oraz
    2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność
      gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
      osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o
      których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy
      przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2c ustawy:
    Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
    następujące dane:
    1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
      gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach
      działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
    2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
      działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
      przeznaczonych na prace związane działalnością gospodarczą i poza tą działalnością;
    3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności
      gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym
      wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych na
      sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż
      gospodarcza;
    4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w ogólnej
      średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i poza tą
      działalnością.
    Z art. 86 ust. 2d ustawy wynika, że:
    W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a,
    przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Na podstawie art. 86 ust. 2g ustawy:
    Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
    górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
    się odpowiednio.
    W myśl art. 86 ust. 2h ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy
      wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na
      podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać
      specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć,
      może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej „rozporządzeniem”.

    Na mocy § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
    Rozporządzenie:
    1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
      uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej „sposobem określenia
      proporcji”;
    2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
      wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    W rozporządzeniu tym zostali wskazani podatnicy, do których przepisy w nim zawarte się
    odnoszą. Są to: jednostki samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury,
    państwowe instytucje kultury, uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
    Zgodnie z § 2 pkt 8 rozporządzenia:
    Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
    samorządu terytorialnego – rozumie się przez to:
    a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
    b) jednostkę budżetową,
    c) zakład budżetowy.
    W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia:
    W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala
    się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
    terytorialnego.
    Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie będzie ustalany
    jeden „całościowy” sposób określenia proporcji dla jednostek samorządu terytorialnego
    jako osoby prawnej, tylko będą ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla
    wymienionych wyżej jego poszczególnych jednostek organizacyjnych.
    W ww. rozporządzeniu ustawodawca podał ustalone według wzoru sposoby określania
    proporcji m.in. w przypadku urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego, w
    przypadku jednostki budżetowej oraz zakładu budżetowego.
    Stosownie do § 3 ust. 2 rozporządzenia:
    Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku urzędu obsługującego
    jednostkę samorządu terytorialnego sposób ustalony według wzoru:
    X = A x 100/DJUST
    gdzie poszczególne symbole oznaczają:
    X - proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby całkowitej,
    A - roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez urząd obsługujący
    jednostkę samorządu terytorialnego, stanowiący część rocznego obrotu jednostki
    samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,
    D   dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego.UJST
    Zgodnie z § 2 pkt 4 rozporządzenia:
    Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o obrocie - rozumie się przez to podstawę
    opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5
    ustawy, w zakresie:
    dokonywanych przez podatników:
    a) odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju,
    b) odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,
    c) eksportu towarów,

    d) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
    e) odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które
      podlegałyby opodatkowaniu podatkiem, gdyby były wykonywane na terytorium
      kraju.
    W myśl § 2 pkt 9 rozporządzenia:
    Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o: dochodach wykonanych urzędu obsługującego
    jednostkę samorządu terytorialnego - rozumie się przez to dochody obejmujące
    dochody publiczne, środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz środki
    pochodzące ze źródeł zagranicznych, w rozumieniu ustawy o finansach publicznych -
    wynikające ze sprawozdania rocznego z wykonania budżetu jednostki samorządu
    terytorialnego, pomniejszone o:
    a) dochody, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 4 lit. b-d i pkt 5 ustawy o finansach
      publicznych,
    b) zwrot różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy, lub zwrot kwoty
      podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy,
    c) dochody wykonane jednostki budżetowej powiększone o kwotę stanowiącą
      równowartość środków przeznaczonych na wypłatę przez tę jednostkę, na
      podstawie odrębnych przepisów, zasiłków, zapomóg i innych świadczeń o
      podobnym charakterze na rzecz osób fizycznych, celem realizacji zadań jednostki
      samorządu terytorialnego,
    d) środki finansowe pozostające na wydzielonym rachunku, o którym mowa w art. 223
      ust. 1 ustawy o finansach publicznych, odprowadzone na rachunek budżetu
      jednostki samorządu terytorialnego,
    e) wpłaty nadwyżki środków obrotowych zakładu budżetowego,
    f) kwoty stanowiące równowartość środków, innych niż stanowiące zapłatę, o której
      mowa w art. 29a ust. 1 ustawy, przekazanych zakładom budżetowym, innym
      jednostkom sektora finansów publicznych oraz innym osobom prawnym lub
      jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej, z wyłączeniem
      kwot, które zostały zwrócone, celem realizacji przez te podmioty zadań jednostki
      samorządu terytorialnego,
    g) odszkodowania należne jednostce samorządu terytorialnego, pomniejszone o kwoty
      odszkodowań stanowiących zapłatę, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy;
    Zgodnie z § 3 ust. 5 rozporządzenia:
    Dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego,
    dochody wykonane jednostki budżetowej oraz przychody wykonane zakładu
    budżetowego nie obejmują odpowiednio dochodów lub przychodów uzyskanych z
    tytułu:
    1) dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są
      zaliczane odpowiednio przez jednostkę samorządu terytorialnego lub jednostkę
      organizacyjną jednostki samorządu terytorialnego do środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i
      praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane odpowiednio do środków
      trwałych jednostki samorządu terytorialnego lub jednostki organizacyjnej jednostki
      samorządu terytorialnego – używanych na potrzeby prowadzonej przez te jednostki
      działalności;
    2) transakcji dotyczących:
    a) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji
      finansowych,
    b) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38–41 ustawy, w zakresie, w jakim
      transakcje te mają charakter pomocniczy.

    Przepis art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co stanowi kwotę podatku naliczonego w
    przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej
    przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych.
    Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji
    działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i 3 ustawy. W związku z
    prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy
    sytuacje, które nie generują opodatkowania VAT. „Towarzyszą” one działalności
    gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie
    podlegają one opodatkowaniu VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że u
    podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą. Za czynności
    zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej uznaje się
    także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste,
    w przypadkach o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy. Uzasadnia to fakt, że
    chociaż czynności te z definicji nie mają związku z działalnością gospodarczą, w
    przypadkach określonych w tych przepisach następuje obowiązek naliczenia VAT.
    Natomiast przez cele inne, rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą
    działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i 3 ustawy (przykładowo działalność
    podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność statutową).
    Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu
    danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności
    opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia
    podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez
    dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
    Na mocy 15 ust. 1 ustawy:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa
    w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
    także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje
    w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    W myśl art. 15 ust. 6 ustawy:
    Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te
    organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla
    realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
    podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie będą podatnikami
    podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty
    prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te, będą
    natomiast podatnikami podatku od towarów i usług, w przypadku wykonywanych przez
    nie czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.):

    Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
    Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
    niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    W myśl art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym:
    Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
    szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę,
    kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i
    porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów
    komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.
    Z powyższych konstrukcji prawnych jednoznacznie wynika, że Gmina, wykonując we
    własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności
    gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy, działa w charakterze podatnika podatku
    VAT.
    Państwa wątpliwości dotyczą wskazania, czy w związku z wykorzystywaniem przez Gminę
    infrastruktury kanalizacyjnej w miejscowości (...) i (...) w celu odpłatnego świadczenia usług
    odbioru ścieków na rzecz Odbiorców zewnętrznych, jak i odbioru ścieków na rzecz
    Odbiorców wewnętrznych i przysługującym Jej prawie do odliczenia części podatku
    naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki bieżące związane z infrastrukturą
    kanalizacyjną, obliczonej według udziału procentowego, w jakim przedmiotowa
    infrastruktura wykorzystywana jest do wykonywania działalności gospodarczej,
    prawidłowym jest zastosowanie klucza odliczenia wyliczonego odpowiednio według
    udziału liczby metrów sześciennych ścieków odebranych od Odbiorców zewnętrznych
    (czynności opodatkowane VAT) w liczbie metrów sześciennych ścieków odebranych
    ogółem (tj. od Odbiorców zewnętrznych i Odbiorców wewnętrznych).
    Odnosząc się do wątpliwości Gminy w analizowanej sprawie, przy odliczaniu podatku
    naliczonego od wydatków bieżących związanych z infrastrukturą kanalizacyjną, powinny
    znaleźć odpowiednie zastosowanie regulacje art. 86 ust. 2a-2h ustawy.
    Jak bowiem wynika z opisu sprawy, w związku z funkcjonowaniem sieci kanalizacyjnej,
    służącej Gminie do działalności gospodarczej opodatkowanej VAT należnym, jak i do
    niepodlegającej VAT, Gmina ponosi wydatki bieżące, które każdorazowo
    dokumentowane są wystawionymi przez dostawców i usługodawców fakturami VAT, na
    których Gmina oznaczona jest jako nabywca towarów i usług. Ponadto wskazali
    Państwo, iż Gmina nie ma już możliwości przyporządkowania wydatków związanych z
    infrastrukturą kanalizacyjną w całości do celów działalności gospodarczej i dokonania
    tzw. alokacji bezpośredniej, tj. przyporządkowania ponoszonych wydatków do
    poszczególnych rodzajów wykonywanej działalności.
    W przypadku, gdy nabywane towary i usługi, wykorzystywane są zarówno do celów
    wykonywanej działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza,
    w sytuacji gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest
    możliwe, podatnik zobowiązany jest do wydzielenia podatku naliczonego przy
    zastosowaniu współczynnika (proporcji) umożliwiającego odliczenie podatku naliczonego
    w prawidłowej wysokości, zgodnie z zasadami określonymi w art. 86 ust. 2a-2h ustawy. Co
    istotne, jak wynika z wyżej cytowanego przepisu art. 86 ust. 2a ustawy, sposób określenia
    proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
    działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Z uwagi na różnorodność i bogactwo życia gospodarczego wybór sposobu, według
    którego dokonuje się tego proporcjonalnego przypisania, należy do podatnika. Przepisy

    ustawowe wymagają jedynie, aby odpowiadał on najbardziej specyfice wykonywanej przez
    podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć. Będzie to spełnione, jeśli
    sposób ten:
    · zapewni dokonanie odliczenia podatku naliczonego wyłącznie w części przypadającej na
      działalność gospodarczą (co do zasady dotyczącej czynności opodatkowanych VAT)
      oraz
    · obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadających na działalność gospodarczą
      oraz na cele inne (z wyjątkiem celów prywatnych) – gdy przypisanie tych wydatków w
      całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Sposób określenia proporcji, jak wyżej wskazano, powinien najbardziej odpowiadać
    specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Oznacza to, że podatnik zobowiązany jest do wyodrębnienia takiej części podatku
    naliczonego, którą można przypisać prowadzonej działalności gospodarczej. Nadmienić
    należy, że zastosowane przez podatnika metody, czy też sposoby, na podstawie których
    dokona on wydzielenia odpowiedniej kwoty podatku naliczonego, muszą odpowiadać
    wartościom faktycznym i rzeczywistym. Ciężar rzetelnego ustalenia, jaka część podatku
    naliczonego związana jest z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jaka część
    wykorzystywana jest dla potrzeb innych niż prowadzona działalność gospodarcza,
    spoczywa zawsze na podatniku.
    Podkreślić należy, że podatnik – na podstawie art. 86 ust. 2h ustawy – może zastosować
    inną metodę tylko i wyłącznie w sytuacji, gdy wybrana przez niego metoda jest bardziej
    reprezentatywna i tym samym najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej działalności.
    Dokonując wyboru sposobu określenia proporcji, należy w szczególności mieć na uwadze
    charakter działalności prowadzonej przez jednostkę.
    Przy czym, korzystając z delegacji ustawowej zawartej w art. 86 ust. 22 ustawy, Minister
    Finansów, w rozporządzeniu, określił dla jednostek samorządu terytorialnego sposób
    określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanych przez te
    jednostki działalności i dokonywanych przez nie nabyć. Jednocześnie należy wyjaśnić, że w
    przypadku, gdy przedmiotowa infrastruktura będzie wykorzystywana przez Gminę za
    pośrednictwem Urzędu Gminy, to do wyliczenia podatku naliczonego, o którym mowa w
    art. 86 ust. 2a ustawy, uwzględnia się zasady określone w § 3 ust. 2 rozporządzenia.
    Ustawodawca na mocy art. 86 ust. 2h ustawy, daje podatnikom możliwość zastosowania
    innego sposobu określenia proporcji niż wskazują przepisy art. 86 ust. 22 ustawy, jednak
    tylko w sytuacji, gdy wybrany sposób jest bardziej reprezentatywny.
    Zatem Gmina będzie mogła zastosować inną metodę tylko i wyłącznie w sytuacji, gdy
    wybrana przez Gminę metoda będzie bardziej reprezentatywna i tym samym najbardziej
    będzie odpowiadać specyfice wykonywanej działalności. Dokonując wyboru sposobu
    określenia proporcji należy w szczególności mieć na uwadze charakter działalności
    prowadzonej przez jednostkę, a także sposób finansowania tego podmiotu.
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19 grudnia 2018 r., sygn. akt I FSK 1448/18
    wskazał, że: „Skoro sposób określenia proporcji powinien odpowiadać specyfice
    wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, to
    oczywistym jest, że wobec różnorodności zdarzeń gospodarczych nie jest możliwe
    wskazanie jednego sposobu do zastosowania przez wszystkich podatników. Z tego
    względu ustawodawca określił w ustawie o VAT jedynie wymagania, którym powinien on
    czynić zadość, nakreślił cele, jakie za jego pomocą należy osiągnąć. Są one następujące:
    obniżenie kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w
    odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na
    wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane, obiektywne

    odzwierciedlenie części wydatków przypadających odpowiednio na działalność
    gospodarczą oraz na inne cele niż działalność gospodarcza (art. 86 ust. 2b pkt 1) i 2)
    ustawy o VAT). Konsekwentnie ustawodawca „podpowiedział” jedynie dane, które można
    wykorzystać, żeby ten cel osiągnąć (art. 86a ust. 2c ustawy o VAT)”.
    W wyroku z 26 czerwca 2018 r., sygn. akt I FSK 219/18, Naczelny Sąd Administracyjny
    podkreślił, że zasadne są racje zmierzające do podważenia adekwatności wzoru z
    rozporządzenia w odniesieniu do działalności wodno-kanalizacyjnej. Zwrócił w tym
    kontekście uwagę na to, że przyjęta w rozporządzeniu, akcie wykonawczym, metoda
    obliczania proporcji według klucza obrotu oparta jest na określonych założeniach. Po
    pierwsze, rozpatrywanie udziału obrotów w ujęciu globalnym przy uwzględnieniu kategorii
    dochodu wykonanego (rozporządzenie przyjmuje jedynie zróżnicowanie wzorów w
    odniesieniu do poszczególnych jednostek organizacyjnych – urzędu, jednostki budżetowej
    i zakładu budżetowego bez podziału na poszczególne rodzaje działalności) opiera się na
    założeniu o zasadniczo „niegospodarczym” charakterze działalności podejmowanej przez
    jednostkę samorządu terytorialnego. Taki wniosek wynikał już z samego uzasadnienia do
    nowelizacji w zakresie odliczania podatku naliczonego w odniesieniu do towarów i usług
    wykorzystywanych do celów mieszanych. Propozycja przyjęcia „urzędowego” sposobu
    rozliczenia dla omawianej kategorii podmiotów była bowiem usprawiedliwiana cechami
    relewantnymi jednostek samorządu terytorialnego, które z natury rzeczy wykonują
    działania pozostające poza systemem VAT i w pewnym minimalnym tylko zakresie
    podejmują działania opodatkowane”.
    Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę na to, że w przypadku działalności wodno-
    kanalizacyjnej, specyfika tego rodzaju działalności przejawia się w odwrotnej proporcji
    czynności opodatkowanych w stosunku do niepodlegających VAT. Działalność wodno-
    kanalizacyjna jest bowiem w głównej mierze działalnością gospodarczą, zaś działania
    podejmowane w innych niż gospodarczy celach mają tu znaczenie marginalne.
    Przyznawane w tym obszarze dotacje mają charakter celowy i z uwagi na relację czynności
    opodatkowanych do nieopodatkowanych nie mogą być przypisane wyłącznie do działań
    pozostających poza VAT. Nie można dotacji z zasady traktować jako niemającej związku z
    działalnością gospodarczą, gdyż jest ona celowa i może dotować właśnie tę sferę
    działalności Gminy (zob. A. Bartosiewicz, Komentarz do art. 86 ustawy o VAT – System
    Informacji Prawnej LEX). W rezultacie NSA wskazał, że o ile prewspółczynnik proponowany
    w rozporządzeniu odpowiada charakterowi określonych obszarów działalności Gminy, to
    nie uwzględnia specyfiki działalności wodno-kanalizacyjnej.
    W analizowanej sprawie Gmina wskazuje przesłanki świadczące o tym, że przedstawiony
    we wniosku sposób obliczenia proporcji w odniesieniu do wydatków związanych z
    infrastrukturą kanalizacyjną jest najbardziej reprezentatywny – najbardziej odpowiada
    specyfice wykonywanej przez Gminę działalności oraz dokonywanych przez nią nabyć.
    Zdaniem Gminy, w przedmiotowej sprawie, najbardziej właściwą metodą kalkulacji
    prewspółczynnika, pozwalającą na odliczenie podatku VAT w odpowiednim zakresie,
    będzie metoda oparta o prewspółczynnik kalkulowany na bazie wzoru
                                3uwzględniającego udział odebranych ścieków w m od podmiotów spoza
    scentralizowanej struktury organizacyjnej Gminy (działalności gospodarczej, czynności
                                  3opodatkowane VAT) w całości odebranych ścieków w m (podmioty w strukturze
    organizacyjnej Gminy korzystającej z infrastruktury „bez VAT”), w danym roku
    kalendarzowym.
    Gmina wskazała, że w ten sposób przedstawiona metoda najpełniej będzie
    odzwierciedlała specyfikę wykonywanej przez Gminę działalności (tj. odbiór ścieków –
    specyfika ta polega na tym, że działalność tę mierzy się metrami sześciennymi
    odebranych ścieków), a także specyfikę dokonywanych przez Gminę nabyć (wydatki
    dotyczące infrastruktury, związane z realizacją projektów inwestycyjnych czy też
    bieżącym utrzymaniem infrastruktury wykorzystywane są wyłącznie dla potrzeb

    odbioru ścieków i w żaden inny sposób, co determinuje sposób ustalenia zakresu
    prawa do odliczenia VAT od takich wydatków i wyklucza metody przyjmowane dla
    innych wydatków, które mogą być wykorzystywane w inny sposób). Obliczona w ten
    sposób proporcja będzie stanowiła obiektywny miernik realnego wykorzystania
    infrastruktury do poszczególnych rodzajów czynności. Na podstawie dokonanych
    obliczeń, opartych na sprawdzalnych danych, w pełni mierzalnych i ściśle określonych,
    Gmina będzie zatem w stanie podać precyzyjnie, w jakim stopniu wykorzystuje
    Infrastrukturę do czynności opodatkowanych VAT, a w jakim stopniu do czynności
    pozostałych. Przyjęta więc przez Gminę metoda zapewni zgodnie z wymogiem art. 86
    ust. 2b VATU dokonanie obniżenia VAT wyłącznie w części przypadającej na czynności
    opodatkowane VAT (działalność gospodarczą) i będzie obiektywnie odzwierciedlała
    część wydatków przypadającą na oba realizowane przez Gminę z wykorzystaniem
    Infrastruktury rodzaje działalności (tj. działalność gospodarczą oraz na działalność inną
    niż działalność gospodarcza – niepodlagającą VAT).
    Ponadto wskazali Państwo, że wskazany sposób obliczenia proporcji oparty na ilości
    odprowadzonych ścieków, w ocenie Gminy, będzie zapewniał dokonanie obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty
    podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach
    działalności gospodarczej czynności opodatkowane.
    Analizując przedstawione okoliczności sprawy na tle przywołanych przepisów prawa,
    należy stwierdzić, że przedstawiony przez Państwa sposób określenia proporcji w tym
    konkretnym przypadku może zostać uznany za najbardziej odpowiadający specyfice
    wykonywanej przez Państwa działalności i dokonywanych nabyć. Mając na uwadze
    Państwa wyjaśnienia oraz przedstawiony sposób wyliczenia proporcji dotyczącej
    wydatków bieżących związanych z infrastrukturą kanalizacyjną, należy stwierdzić, że
    wskazana przez Państwa metoda zapewni dokonanie obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty
    podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach
    działalności gospodarczej czynności opodatkowane. Prewspółczynnik wskazany przez
    Gminę opiera się na jednoznacznych i jasnych kryteriach, tj. w oparciu o faktyczną ilość
    odebranych ścieków ustalony na podstawie wodomierzy i liczników, jak i ryczałtowo
            3przyjmując 3 m ścieków na 1 osobę, gdzie odbiorcy są obciążani ryczałtowo za ilość
    odprowadzonych ścieków, ustalaną jako iloczyn liczby mieszkańców w danym
    gospodarstwie i przeciętnej normy zużycia wody, określonej w Rozporządzeniu Ministra
    Infrastruktury z 14 stycznia 2002 r. w sprawie określenia przeciętnych norm zużycia
    wody (Dz.U. z 2002 r. Nr 8, poz. 70), co umożliwia dokładne wskazanie liczby metrów
    sześciennych wyprowadzonych ścieków.
    Tym samym, wskazany sposób kalkulacji prewspółczynnika odzwierciedla, w jakim
    stopniu Gmina wykorzystuje infrastrukturę kanalizacyjną do działalności gospodarczej,
    a w jakim do działalności innej niż gospodarcza.
    Podsumowanie
    W związku z wykorzystywaniem przez Gminę infrastruktury kanalizacyjnej w
    miejscowości (...) i (...) w celu odpłatnego świadczenia usług odbioru ścieków na rzecz
    Odbiorców zewnętrznych, jak i odbioru ścieków na rzecz Odbiorców wewnętrznych i
    przysługującym Gminie prawie do odliczenia części podatku naliczonego z faktur
    dokumentujących wydatki bieżące związane z infrastrukturą kanalizacyjną, obliczonej
    według udziału procentowego, w jakim przedmiotowa infrastruktura wykorzystywana
    jest do wykonywania działalności gospodarczej, prawidłowym jest zastosowanie klucza
    odliczenia wyliczonego odpowiednio według udziału liczby metrów sześciennych
    ścieków odebranych od Odbiorców zewnętrznych (czynności opodatkowane VAT) w
    liczbie metrów sześciennych ścieków odebranych ogółem (tj. od Odbiorców
             zewnętrznych iOdbiorców wewnętrznych).

    Zatem Państwa stanowisko uznano za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zatem, należy zaznaczyć, że interpretacja indywidualna opiera się na wynikającym z
    treści wniosku opisie stanu faktycznego. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest
    ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia
    przyszłego). Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja
    indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan
    faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, niniejsza interpretacja została wydana na podstawie wskazania we
    wniosku, że: „Przyjęta więc przez Gminę metoda zapewni zgodnie z wymogiem art. 86
    ust. 2b VATU dokonanie obniżenia VAT wyłącznie w części przypadającej na czynności
    opodatkowane VAT (działalność gospodarczą) i będzie obiektywnie odzwierciedlała
    część wydatków przypadającą na oba realizowane przez Gminę z wykorzystaniem
    Infrastruktury rodzaje działalności (tj. działalność gospodarczą oraz na działalność inną
    niż działalność gospodarcza – niepodlagającą VAT)” oraz że: „(...) sposób obliczenia
    proporcji oparty na ilości odprowadzonych ścieków w ocenie Gminy będzie zapewniał
    dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie
    w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na
    wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane”. W związku
    z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Ponadto tut. Organ wskazuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej
    przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały
    objęte pytaniami, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej –
    rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności poprawności wyliczeń prewspółczynnika,
    zatem w niniejszej interpretacji Organ tego nie oceniał. Zauważyć bowiem należy, że
    rolą Organu jest wyłącznie interpretacja przepisów prawa podatkowego, a nie badanie
    poprawności dokonanych wyliczeń i podanych kwot, zatem w niniejszej interpretacji
    Organ nie dokonywał oceny poprawności wyliczenia „prewspółczynnika”.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.