Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.244.2025.2.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-30
Teza: Brak przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem CIT
dla transakcji wniesienia aportem udziałów w Spółkach
Operacyjnych do Holdingu.
Słowa kluczowe: aport
fundusz-fundusz inwestycyjny
podmiot-podmiot zarządzający
udział-wymiana udziałów
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia niestanowiące
przychodu-Wymiana udziałów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 11
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 4d

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie ustalenia czy
    planowana transakcja wniesienia aportem udziałów w Spółkach Operacyjnych do
    Holdingu powoduje powstanie dla Funduszu przychodów podlegających opodatkowaniu
    na podstawie ustawy o CIT:

        w okresie kiedy będzie zarządzany wewnętrznie - jest prawidłowe,
        w okresie kiedy będzie zarządzany przez licencjonowany zewnętrzny podmiot
        zarządzający - jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia czy planowana
    transakcja wniesienia aportem udziałów w Spółkach Operacyjnych do Holdingu powoduje
    powstanie dla Funduszu przychodów podlegających opodatkowaniu na podstawie ustawy
    o CIT.
    Uzupełnili go Państwo - na wezwanie organu - pismem z 11 czerwca 2025 r. (data wpływu
    tego samego dnia).
    Treść wniosku jest następująca.

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcą jest spółka akcyjna (societe anonyme) o kapitale zmiennym (SICAV)
    działającą na podstawie prawa luksemburskiego jako wyspecjalizowany fundusz
    inwestycyjny (SIF) (dalej: Fundusz), która jednocześnie posiada udziały (99% albo 100%) w
    spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą na terytorium RP (dalej: "Spółki
    Operacyjne"). Majątkiem spółek Operacyjnych w niemal 100% są nieruchomości
    zlokalizowane na terytorium RP - nieruchomości gruntowe niezabudowane albo
    nieruchomości zabudowane parkami handlowymi.
    Fundusz działa w formie spółki handlowej prawa luksemburskiego posiadającej
    osobowość prawną, luksemburskiej spółki kapitałowej, utworzonej jako société anonyme
    (spółka akcyjna).
    Status prawny Funduszu został określony dokumentami ustrojowymi Funduszu do
    których należą Statut Spółki oraz dokument emisyjny podmiotu (Prospekt Emisyjny), które
    zostały zaaprobowane przez CSSF.
    Fundusz posiada rezydencję podatkową w Luksemburgu i podlega tam nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu. Fundusz będzie legitymował się certyfikatem rezydencji
    podatkowej wydanym przez władzę podatkową Państwa Luksemburg. Fundusz zasadniczo
    podlega opodatkowaniu od całości swoich dochodów w Luksemburgu bez względu na
    miejsce ich osiągania, z zastrzeżeniem postanowień umów o unikaniu podwójnego
    opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, których stroną jest
    Luksemburg. Zgodnie z luksemburskimi przepisami podatkowymi, Fundusz podlega
    zwolnieniu z podatku dochodowego w Luksemburgu. Fundusz jest natomiast
    opodatkowany podatkiem subskrypcyjnym (subscription tax), którego wysokość
    uzależniona jest od aktywów netto Funduszu.
    Działalność Funduszu podlega luksemburskiej ustawie z 13 lutego 2007 r. o
    wyspecjalizowanych funduszach inwestycyjnych (dalej Ustawa o SIF). Fundusz (Zarząd
    Funduszu) został również zarejestrowany jako zarządzający funduszami alternatywnymi, i
    został wpisany na prowadzą przez CSSF listę zarządzających alternatywnymi funduszami
    inwestycyjnymi.
    Fundusz przyjął formę prawną spółki akcyjnej, do której, poza Ustawą o SIF stosuje się
    także luksemburski kodeks spółek handlowych z 10 września 1915 r. W związku z
    powyższym Fundusz emituje akcje, które mogą zostać objęte przez inwestorów
    kwalifikowanych spełniających warunki inwestorów dobrze poinformowanych (well
    informed investors) z minimalnym poziomem inwestycyjnym nie mniejszym nie 125,000
    EUR, które to akcje stanowią tytuły uczestnictwa w funduszu.
    Ustawa o SIF przewiduje szereg odrębnych regulacji dotyczących akcji i kapitału akcyjnego
    Funduszu o zmiennym kapitale (SIF-SICAV), działającego w formie prawnej Spółki Akcyjnej.

    Wyłącznym przedmiotem działalności Funduszu jest zbiorowe lokowanie środków
    pieniężnych, zebranych w drodze niepublicznego proponowania nabycia udziałów
    Funduszu, w papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego i inne prawa
    majątkowe.
    Na prowadzenie działalności Fundusz uzyskał zezwolenie (licencję) CSSF, i podlega
    bezpośredniemu nadzorowi sprawowanemu przez CSSF. Fundusz został wpisany przez
    CSSF na listę regulowanych funduszy inwestycyjnych.
    Fundusz prowadzi swoją działalność w formie instytucji wspólnego inwestowania typu
    otwartego, lecz zgodnie ze statutem Funduszu jego tytuły uczestnictwa nie są oferowane
    w drodze oferty publicznej, nie są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym, ani nie
    są wprowadzone do alternatywnego systemu obrotu i mogą być nabywane przez osoby
    fizyczne wyłącznie gdy osoby te dokonają jednorazowego nabycia tytułów uczestnictwa o
    wartości nie mniejszej niż 125.000 euro,
    Ponadto należy wskazać, że Fundusz posiada bank-depozytariusza przechowującego
    aktywa Funduszu. Zgodnie z art. 34 ust. 2 ustawy o SIF depozytariuszem powinna być
    instytucja kredytowa albo firma inwestycyjna w rozumieniu luksemburskiej ustawy z 5
    kwietnia 1993 r. o sektorze finansowym. Depozytariusz jest odpowiedzialny za nadzór nad
    aktywami Funduszu i przechowuje powierzone mu aktywa. W ramach tych ogólnych
    obowiązków, zgodnie z umową z depozytariuszem, depozytariusz w szczególności:
    a) prowadzi listę aktywów,
    b) może kontrolować księgi Funduszu,
    c) odbiera i przechowuje aktywa,
    d) odbiera i przechowuj kwoty pobrane na pokrycie subskrypcji,
    e) wykonuje zlecone płatności.
    Zgodnie ze Statutem Funduszu, Fundusz jest zarządzany wewnętrznie, przez Zarząd
    Funduszu, który uzyskał licencję CSSF na zarządzanie Funduszem i jest zarejestrowany
    przez CSSF jako zarejestrowany zarządzający alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i
    znajduje się na liście zarządzających prowadzoną przez CSSF.
    Fundusz w przyszłości może być zarządzany przez licencjonowany podmiot zewnętrzny.
    Wnioskodawca posiada także 96% udziałów w spółce z o.o. z siedzibą na terytorium RP
    prowadzącej działalność holdingową [dalej Holding].
    Holding jest spółką, która świadczy usługi wsparcia w procesach inwestycyjnych,
    administracyjne oraz księgowe na rzecz Spółek Operacyjnych. Jednocześnie Holding jest
    100 % właścicielem spółek deweloperskich.
    Wnioskodawca objął udziały w Spółkach Operacyjnych na etapie ich tworzenia albo
    zakupił udziały i nie były one objęte w wyniku transakcji wymiany udziałów, ani też nie były
    przydzielone w wyniku łączenia lub podziału podmiotów.
    Wnioskodawca posiada siedzibę w Luksemburgu, tj. jest luksemburskim rezydentem
    podatkowym i podlega w Luksemburgu opodatkowaniu CIT od całości swoich dochodów,
    bez względu na miejsce ich osiągania. Jednocześnie jako fundusz inwestycyjny jest
    zwolniony z opodatkowania CIT w Luksemburgu na mocy przepisów prawa
    luksemburskiego.
    Holding i Spółki Operacyjne mają swoje siedziby w Polsce, są polskimi rezydentami
    podatkowymi i podlegają w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości
    swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.
    Obecnie - ze względów ekonomicznych, w celu ograniczenia kosztów procesów
    zarządzania grupą kapitałową - rozważana jest zmiana struktury kapitałowej. Holding ma
    stać się główną spółką grupy (spółką-matką) i posiadać udziały w spółkach od siebie
    zależnych. Ma to dać możliwość scentralizowania funkcji w ramach grupy kapitałowej,

    podejmowania jednolitych decyzji strategicznych, tworzenia spójnych planów rozwoju
    grupy, ułatwienia procesów biznesowych, a w efekcie wygenerowania korzyści w zakresie
    ograniczenia kosztów działania grupy oraz zwiększenia jej potencjału przychodowego.
    Ponadto, konsolidacja wyników na poziomie Holdingu pozwoli na uchwycenie tam
    potencjału wynikowego grupy kapitałowej - Holding w przyszłości może pozyskać
    inwestorów i może wejść na GPW. Zgodnie z przyjętą strategią Holding (nabywająca
    udziały) byłaby spółką stojącą na czele grupy kapitałowej. Posiadanie przez Holding
    udziałów w zależnych spółkach daje możliwość scentralizowania funkcji, podejmowania
    jednolitych strategii decyzyjnych, ułatwienie procesów biznesowych, a w efekcie
    wygeneruje korzyści w zakresie ograniczenia kosztów działania grupy i zwiększenia jej
    potencjału przychodowego.
    W związku z powyższym Wnioskodawca planuje wnieść aportem wszystkie posiadane
    udziały w Spółkach Operacyjnych do Holdingu. Wnoszone aportem udziały będą dawały
    spółce nabywającej, tj. Holdingowi bezwzględną większość głosów w spółkach, których
    udziały będą wnoszone, tj. w Spółkach Operacyjnych, czyli udział na poziomie ponad 50%
    w kapitale zakładowym Spółek Operacyjnych. Holding podwyższy w związku ze wskazaną
    transakcją swój kapitał zakładowy i wyemituje udziały, które obejmie Wnioskodawca w
    zamian za aport do Holdingu udziałów w Spółkach Operacyjnych.
    W wyniku tej transakcji Holding stanie się udziałowcem Spółek Operacyjnych i będzie mu
    przysługiwała bezwzględna większość głosów w Spółkach Operacyjnych. Wnoszone do
    Holdingu przez Wnioskodawcę udziały w Spółkach Operacyjnych stanowić będą wkład
    niepieniężny, który przeznaczony będzie w całości lub w części na podwyższenie kapitału
    zakładowego spółki nabywającej tj. Holdingu (cała wartość wnoszonego wkładu zasili
    kapitał zakładowy lub też jego część zasili kapitał zakładowy, a część zostanie
    zaksięgowana na kapitale zapasowym). W ramach transakcji Wnioskodawca obejmie
    udziały Holding bez dopłaty w gotówce. Ustalona na dzień wymiany udziałów wartość
    rynkowa udziałów przekazanych Wnioskodawcy przez Holding przy wymianie udziałów
    odpowiadać będzie wartości rynkowej otrzymanych przez Holding od Wnioskodawcy w
    zamian udziałów.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    W piśmie uzupełniającym z 11 czerwca 2025 r., wskazali Państwo, że:
        opisana we wniosku wymiana udziałów zostanie przeprowadzona z uzasadnionych
        przyczyn ekonomicznych, a głównym lub jednym z głównych celów tej wymiany nie
        będzie uniknięcie lub uchylenie się od opodatkowania,
        wartość nabywanych przez Wnioskodawcę udziałów w Spółce Holdingowej przyjęta
        dla celów podatkowych nie będzie wyższa niż wartość zbywanych przez
        Wnioskodawcę udziałów w Spółkach Operacyjnych, jaka byłaby przyjęta dla celów
        podatkowych, gdyby nie doszło do tej wymiany.
    Pytania
    1. Czy planowana transakcja wniesienia aportem udziałów w Spółkach Operacyjnych do
      Holdingu wskazana w opisie zdarzenia przyszłego powoduje powstanie dla
      Wnioskodawcy przychodów podlegających opodatkowaniu na podstawie ustawy o CIT
      w okresie kiedy będzie zarządzany wewnętrznie ?
    2. Czy planowana transakcja wniesienia aportem udziałów w Spółkach Operacyjnych do
      Holdingu wskazana w opisie zdarzenia przyszłego powoduje powstanie dla
      Wnioskodawcy przychodów podlegających opodatkowaniu na podstawie ustawy o CIT
      w okresie kiedy będzie zarządzany przez licencjonowany zewnętrzny podmiot
      zarządzający ?

    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, planowana transakcja wniesienia aportem udziałów w Spółkach
    Operacyjnych do Holdingu wskazana w opisie zdarzenia przyszłego nie spowoduje
    powstania dla Wnioskodawcy przychodów podlegających opodatkowaniu na podstawie
    ustawy o CIT zarówno w okresie kiedy Wnioskodawca będzie zarządzany wewnętrznie jak i
    w okresie kiedy będzie zarządzany przez licencjonowany podmiot zewnętrzny.
    Uzasadnienie
    Regulacje podatkowe w zakresie wymiany udziałów mają swoje źródło w przepisach
    wspólnotowych - obowiązuje dyrektywa Rady 2009/133/WE z 19 października 2009 r. w
    sprawie wspólnego systemu opodatkowania mającego zastosowanie w przypadku
    łączenia, podziałów, podziałów przez wydzielenie, wnoszenia aktywów i wymiany udziałów
    dotyczących spółek różnych państw członkowskich oraz przeniesienia statutowej siedziby
    SE lub SCE z jednego państwa członkowskiego do innego państwa członkowskiego (Dz. U.
    UE. L. z 2009 r. 310.34 z dnia 2009.11.25; dalej: "Dyrektywa").
    W myśl definicji zawartej w art. 2 lit. E Dyrektywy "wymiana udziałów" oznacza czynność, w
    wyniku której spółka nabywa udziały w kapitale innej spółki, uzyskując w ten sposób
    większość praw głosu w tej spółce lub posiadając taką większość praw głosu, nabywa
    dalsze udziały, w zamian za wyemitowanie na rzecz akcjonariuszy tej ostatniej spółki w
    zamian za ich papiery wartościowe, papierów wartościowych swojej spółki, jak również,
    jeżeli ma to zastosowanie, wypłatę gotówkową nieprzekraczającą 10% wartości
    nominalnej lub, w przypadku braku wartości nominalnej, księgowej wartości nominalnej
    tych papierów wartościowych.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 Dyrektywy przy okazji wymiany udziałów, przydział papierów
    wartościowych reprezentujących kapitał spółki nabywającej na rzecz akcjonariusza spółki
    nabywanej, w zamian za papiery wartościowe reprezentujące kapitał tej ostatniej spółki,
    nie stanowi sam w sobie podstawy do opodatkowania dochodu, zysków lub zysków
    kapitałowych tego akcjonariusza. Wdrożenie na gruncie krajowym postanowień Dyrektywy
    oznaczało wprowadzenie wyjątku od ogólnych zasad, zgodnie z którymi aport udziałów
    (akcji) do innej spółki skutkuje dla wnoszącego ustaleniem przychodu i kosztów uzyskania
    przychodu takiej transakcji, związanych z przedmiotem wnoszonego wkładu (zob. Pismo z
    dnia 7 maja 2021 r. Ministerstwa Finansów znak: DD7.8203.1.2021).
    Definicja wymiany udziałów została zawarta w art. 12 ust. 4d ustawy z dnia 15 lutego 1992
    r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 2587 z
    późn. zm.; dalej: "ustawa o CIT").
    Zgodnie z jego treścią jeżeli spółka nabywa od wspólnika innej spółki udziały (akcje) tej
    innej spółki oraz w zamian za udziały (akcje) tej innej spółki przekazuje jej wspólnikowi
    własne udziały (akcje) albo w zamian za udziały (akcje) tej innej spółki przekazuje
    wspólnikowi tej innej spółki własne udziały (akcje) wraz z zapłatą w gotówce w wysokości
    nie wyższej niż 10% wartości nominalnej własnych udziałów (akcji), a w przypadku braku
    wartości nominalnej - wartości rynkowej tych udziałów (akcji), oraz jeżeli w wyniku nabycia:
    1) spółka nabywająca uzyska bezwzględną większość praw głosu w spółce, której udziały
      (akcje) są nabywane, albo
    2) spółka nabywająca, posiadająca bezwzględną większość praw głosu w spółce, której
      udziały (akcje) są nabywane, zwiększa ilość udziałów (akcji) w tej spółce - do
      przychodów nie zalicza się wartości udziałów (akcji) przekazanych wspólnikowi tej
      innej spółki oraz wartości udziałów (akcji) nabytych przez spółkę, pod warunkiem że
      podmioty biorące udział w tej transakcji podlegają w państwie członkowskim Unii
      Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego
      opodatkowaniu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągnięcia
      (wymiana udziałów).

    Z powyższego wynika, że z wymianą udziałów mamy do czynienia wówczas, gdy wnoszone
    aportem udziały (akcje) będą dawały spółce nabywającej bezwzględną większość głosów w
    spółce, której udziały (akcje) są wnoszone, przy czym przez "bezwzględną większość
    głosów" należy rozumieć więcej niż połowę głosów oddanych (zob. art. 4 § 1 pkt 10 k.s.h. -
    ustawa z 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych; tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz.
    1467 z późn. zm.), czyli - co do zasady - udział na poziomie ponad 50% w kapitale
    zakładowym spółki.
    Skoro - jak ma to miejsce w przedstawionym zdarzeniu przyszłym - nastąpi wniesienie do
    spółki kapitałowej (Holding) aportu w postaci udziałów innych spółkach kapitałowych
    (Spółki Operacyjne), które spowoduje nabycie przez Holding bezwzględnej większości
    głosów w spółkach operacyjnych i przekazane zostaną udziały własne Holdingu - to
    zastosowanie będą miały powołane powyżej przepisy ustawy o CIT regulujące skutki
    podatkowe odnoszące się do wymiany udziałów.
    Tym samym w analizowanym przypadku nie znajdą zastosowania przepisy dotyczące
    objęcia udziałów w zamian za wkład niepieniężny. Niezależnie od warunku dotyczącego
    nabycia (zwiększenia) bezwzględnej większości praw głosów w spółce, ustawodawca
    obwarował neutralność podatkową wymiany udziałów wieloma dodatkowymi
    wymaganiami.
    Zostały one wskazane w art. 12 ust. 11 pkt 1-4 ustawy o CIT i muszą być spełnione łącznie.
    Według art. 12 ust. 11 ustawy o CIT, przepis ust. 4d stosuje się, jeżeli łącznie spełnione są
    następujące warunki:
    1) spółka nabywająca oraz spółka, której udziały (akcje) są nabywane, są podmiotami
      wymienionymi w załączniku nr 3 do ustawy lub są spółkami podlegającymi
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu
      na miejsce ich osiągania, w innym niż państwo członkowskie Unii Europejskiej
      państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego;
    2) wspólnik jest podatnikiem podatku dochodowego i wnoszone przez niego udziały
      (akcje) stanowią wkład niepieniężny przeznaczony w całości lub części na
      podwyższenie kapitału zakładowego spółki nabywającej;
    3) zbywane przez wspólnika udziały (akcje) nie zostały nabyte lub objęte w wyniku
      transakcji wymiany udziałów albo przydzielone w wyniku łączenia lub podziału
      podmiotów;
    4) wartość nabywanych przez wspólnika udziałów (akcji) przyjęta dla celów podatkowych
      jest nie wyższa niż wartość zbywanych przez tego wspólnika udziałów (akcji), jaka
      byłaby przyjęta dla celów podatkowych, gdyby nie doszło do wymiany udziałów.
    Zatem, po pierwsze spółka nabywająca oraz spółka, której udziały (akcje) są nabywane,
    muszą być podmiotami wymienionymi w załączniku nr 3 do ustawy o CIT lub spółkami
    podlegającymi opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez
    względu na miejsce ich osiągania, w innym niż państwo członkowskie UE państwie
    należącym do EOG.
    Jak wynika z zał. nr 3, wymiana udziałów może zachodzić w odniesieniu do spółki z o.o.
    oraz luksemburskiej spółki akcyjnej (societe anonyme). Spółka nabywająca tj. Holding jest
    spółką z o.o. z siedzibą w Polsce i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    całości swoich dochodów w Polsce (bez względu na miejsce ich osiągania).
    Również spółki, których udziały są nabywane tj. Spółki Operacyjne są spółkami z o.o. z
    siedzibą w Polsce i podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich
    dochodów w Polsce (bez względu na miejsce ich osiągania).
    Po drugie wspólnik wnoszący udziały (akcje) powinien być podatnikiem podatku
    dochodowego (od osób fizycznych lub prawnych) i wymagane jest, aby wnoszone przez
    niego udziały stanowiły wkład niepieniężny przeznaczony w całości lub w części na

    podwyższenie kapitału zakładowego spółki nabywającej. Warunek ten będzie zatem
    spełniony zarówno wówczas, gdy cała wartość wnoszonego wkładu zasili kapitał
    zakładowy, jak i wtedy, gdy jego część zostanie zaksięgowana na kapitale zapasowym (tzw.
    agio).
    Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca jest podatnikiem CIT -
    rezydentem podatkowym w Luksemburgu - podlega opodatkowaniu CIT tamże.
    Zgodnie z planowaną transakcją, wnoszone przez Wnioskodawcę udziały stanowić będą
    wkład niepieniężny, który przeznaczony będzie w całości lub w części na podwyższenie
    kapitału zakładowego spółki nabywającej tj. Holding (cała wartość wnoszonego wkładu
    zasili kapitał zakładowy lub też jego część zasili kapitał zakładowy, a część zostanie
    zaksięgowana na kapitale zapasowym).
    Po trzecie neutralność podatkowa wymiany udziałów jest zachowana, gdy wnoszone przez
    wspólnika udziały (akcje) nie zostały nabyte lub objęte w wyniku transakcji wymiany
    udziałów albo przydzielone w wyniku łączenia lub podziału podmiotów.
    Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca objął udziały w Spółkach
    Operacyjnych albo przy tworzeniu tych Spółek albo nabył, ale nie były one objęte w
    wyniku transakcji wymiany udziałów, ani też nie były przydzielone w wyniku łączenia lub
    podziału podmiotów.
    Warunkiem czwartym jest to, aby wartość nabywanych przez wspólnika udziałów przyjęta
    do celów podatkowych była nie wyższa niż wartość zbywanych przez tego wspólnika
    udziałów, jaka byłaby przyjęta dla celów podatkowych, gdyby nie doszło do wymiany
    udziałów. "Wartość przyjęta do celów podatkowych" nie została odrębnie zdefiniowana na
    potrzeby tego przepisu, niemniej jednak ustawodawca odnosi się do kontynuacji wyceny
    podatkowej udziałów (akcji), która de facto obowiązywała już wcześniej.
    W przypadku zbycia przez wspólnika udziałów spółki nabywającej, objętych w zamian za
    udziały spółki nabywanej, kosztem uzyskania przychodów będzie zatem koszt historyczny,
    tj. koszt nabycia/objęcia udziałów w spółce nabywanej. Stanowisko takie potwierdza
    przykładowo interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 26 stycznia 2023 r., znak: 0114-
    KDIP2-2.4010.200.2022.1.SP oraz z 30 czerwca 2022 r., znak: 0111-KDIB2-
    1.4010.217.2022.1.MKU.
    W myśl art. 13 ust. 4 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej pomiędzy
    Polską a Luksemburgiem zyski osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub
    siedzibę w Umawiającym się Państwie, z tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji),
    których wartość w więcej niż 50 procentach pochodzi bezpośrednio lub pośrednio z
    majątku nieruchomego położonego w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być
    opodatkowane w tym drugim Państwie.
    Mając na uwadze, że Wnioskodawca jest rezydentem podatkowym Luksemburga, a
    wartość udziałów w Holdingu po aporcie do niego udziałów w Spółkach Operacyjnych w
    więcej niż 50 procentach pochodzić będzie pośrednio z majątku nieruchomego
    położonego w Polsce, oznacza to, że ewentualna sprzedaż udziałów w Holdingu podlegać
    będzie opodatkowaniu w Polsce.
    W przypadku wymian udziałów realizowanych przez podmioty podlegające
    opodatkowaniu w Polsce wyżej wymieniony warunek będzie spełniony. Na gruncie
    bowiem art. 16 ust. 1 pkt 8d ustawy o CIT i analogicznie art. 23 ust. 1 pkt 38c PIT wydatki
    poniesione przez wspólnika na nabycie lub objęcie udziałów (akcji) przekazywanych spółce
    nabywającej w drodze wymiany udziałów stanowią koszt uzyskania przychodów w
    przypadku odpłatnego zbycia lub umorzenia otrzymanych za nie udziałów (akcji) spółki
    nabywającej. Historyczny koszt nabycia udziałów wnoszonych spółek (Spółek
    Operacyjnych) zostanie, na skutek wymiany udziałów, realokowany do udziałów spółki

    nabywającej (Holding). Tak więc wartość nabywanych udziałów przyjęta do celów
    podatkowych nie będzie wyższa niż wartość udziałów wnoszonych przez wspólnika, gdyby
    nie doszło do wymiany udziałów.
    W rozumieniu więc art. 12 ust. 11 pkt 4 ustawy o CIT pod pojęciem wartości nabywanych
    przez wspólnika udziałów przyjętej dla celów podatkowych należy uznać wartość, która
    będzie mogła być ujęta jako koszt uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych udziałów,
    nie wyższa niż wartość jaką wspólnik mógłby rozpoznać w kosztach podatkowych ze
    sprzedaży udziałów spółki nabywanej gdyby nie doszło do wymiany udziałów.
    Wskazane przepisami warunki pkt 1-4 art. 12 ust. 11 ustawy o CIT będą zatem łącznie
    spełnione, a więc spełniona zostanie definicja art. 12 ust. 4d ustawy o CIT.
    Nadto - jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego - wartość rynkowa udziałów ustalona
    na dzień wymiany udziałów, przekazanych Wnioskodawcy przez spółkę nabywającą, tj.
    Holding przy wymianie udziałów odpowiadać będzie wartości rynkowej otrzymanych przez
    tę spółkę w zamian (od niego) udziałów (nie dojdzie do zapłaty w gotówce).
    Tym samym nie będzie miał zastosowania przepis art. 12 ust. 1 pkt 8bb ustawy o CIT
    stanowiący, że przychodem w spółce nabywającej udziały jest wartość rynkowa udziałów
    (akcji) przekazanych przez wspólnika tej spółce nabywającej przy wymianie udziałów w
    części przekraczającej wartość rynkową wydanych w zamian przez tę spółkę udziałów
    (akcji) wraz z zapłatą w gotówce, ustalona na dzień wymiany udziałów.
    Powoduje to, że planowana operacja wymiany udziałów jest neutralna podatkowo dla
    spółki nabywającej udziały, tj. dla Holding. Ponadto, należy mieć na uwadze (co wskazano
    w opisie zdarzenia przyszłego), że wyłączne przyczyny, które motywują strony do
    przeprowadzenia transakcji wymiany udziałów to przyczyny ekonomiczne, biznesowe (art.
    12 ust. 13 i 14 ustawy o CIT). Zgodnie z przyjętą strategią Holding (nabywająca udziały)
    byłaby spółką stojącą na czele grupy kapitałowej. Posiadanie przez Holding udziałów w
    zależnych spółkach daje możliwość scentralizowania funkcji, podejmowania jednolitych
    strategii decyzyjnych, ułatwienie procesów biznesowych, a w efekcie wygeneruje korzyści
    w zakresie ograniczenia kosztów działania grupy i zwiększenia jej potencjału
    przychodowego.
    Oznacza to, że na moment dokonania transakcji wymiany udziałów po stronie spółki
    nabywającej, tj. po stronie Holdingu, nie powstanie przychód podatkowy. Nie będzie tu
    miała zastosowania regulacja ustalania przychodu (z zysków kapitałowych) w wysokości
    wartości wnoszonych udziałów na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o CIT. Planowana
    transakcja będzie dla Wnioskodawcy oraz Holdingu neutralna podatkowo na gruncie
    ustawy o CIT.
    Ponadto, gdyby nawet uznać, że na gruncie art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o CIT w związku z
    art. 12 ust. 4d ustawy o CIT oraz art. 12 ust. 11 pkt 1-4 ustawy o CIT powstałby przychód to
    wskazać należy, że Wnioskodawca byłby uprawniony do skorzystania ze zwolnienia z CIT z
    art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT.
    Od 1 stycznia 2011 r. z podatku dochodowego zwolnione są instytucje wspólnego
    inwestowania posiadające siedzibę w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie
    członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego
    Obszaru Gospodarczego. Instytucje wspólnego inwestowania są odpowiednikiem polskich
    funduszy inwestycyjnych. Do czasu wprowadzenia w/w zmiany, tylko fundusze polskie
    korzystały ze zwolnienia. Takie rozwiązanie prowadziło do nierównego traktowania
    funduszy na rynku polskim, a tym samym do naruszenia zasady swobody przepływu
    kapitału, do której respektowania zobowiązały się państwa członkowskie Unii Europejskiej
    (art. 63 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dz. Urz. UE C 83 z dn. 30 marca 2010
    r., str. 47, dalej TFUE).
    Zgodnie z przepisami TFUE, zakazane są wszelkie ograniczenia w przepływie kapitału
    między Państwami Członkowskimi oraz między Państwami Członkowskimi a państwami

    trzecimi; w szczególności zakazane są środki, które mogą zniechęcać podmioty niebędące
    rezydentami do dokonywania inwestycji w danym państwie członkowskim, w tym różne
    traktowanie z punktu widzenia opodatkowania przychodów uzyskanych w tym państwie z
    tytułu zainwestowania kapitału podmiotów w zależności od miejsca pochodzenia.
    Odmienne zaś traktowanie nierezydentów nie może mieć charakteru dyskryminującego
    lub arbitralnego, tj. może być stosowane pod warunkiem, że odmienne traktowanie
    dotyczy sytuacji, które nie są obiektywnie porównywalne lub, że jest ono uzasadnione
    nadrzędnymi względami interesu ogólnego.
    Komisja Europejska wskazała Polsce naruszenie w/w zasady. W związku z powyższym
    rozszerzono zwolnienie z podatku dla funduszy podlegających nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu w krajach Unii Europejskiej lub Europejskiego Obszaru
    Gospodarczego, innych niż Polska. Wskazać należy, że w związku z tym, że specyfika form
    organizacyjno-prawnych znacząco różni się od form funduszy inwestycyjnych
    funkcjonujących w innych państwach UE i EOG, ustawodawca uwzględnił sytuację, w
    której podmiot na gruncie prawa siedziby jest uznawany za fundusz inwestycyjny,
    natomiast zgodnie z przepisami prawa polskiego podmiot ten takim funduszem nie jest. Z
    tych też powodów w ustawie użyte zostało pojęcie szersze, a mianowicie „instytucje
    wspólnego inwestowania”. (Zob. uzasadnienie projektu zmian updop, druk sejmowy nr
    3500 Sejmu VI Kadencji, s. 18, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
    Warszawie z dnia 23 kwietnia 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 3011/12, wyrok Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 1680
    /12).
    W myśl art. 17 ust. 1 pkt 58 updop zwolnione od opodatkowania są dochody (przychody)
    instytucji wspólnego inwestowania posiadających siedzibę w innym niż Rzeczpospolita
    Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
    Europejskiego Obszaru Gospodarczego, o których mowa w art. 6 ust. 4 pkt 1,
    spełniających warunki, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. a i d-f, z wyłączeniem
    dochodów określonych w pkt 57 lit. a-g.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 57 updop zwolnione z opodatkowania są dochody (przychody)
    funduszy inwestycyjnych zamkniętych lub specjalistycznych funduszy inwestycyjnych
    otwartych stosujących zasady i ograniczenia inwestycyjne określone dla funduszy
    inwestycyjnych zamkniętych, utworzonych na podstawie ustawy o funduszach
    inwestycyjnych, z wyłączeniem:
    a) dochodów (przychodów) z udziału w spółkach niemających osobowości prawnej lub
      jednostkach organizacyjnych niemających osobowości prawnej, mających siedzibę lub
      zarząd na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej lub w innym państwie, jeżeli zgodnie z
      przepisami ustawy lub prawa podatkowego państwa, w którym te spółki lub jednostki
      organizacyjne mają siedzibę lub zarząd, podmioty te nie są traktowane jak osoby
      prawne i nie podlegają w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich dochodów
      bez względu na miejsce ich osiągania,
    b) dochodów (przychodów) z odsetek od pożyczek (kredytów) udzielonych podmiotom, o
      których mowa w lit. a, oraz odsetek od innych zobowiązań tych podmiotów wobec
      funduszu, z wyjątkiem odsetek od wierzytelności z tytułu pożyczek (kredytów)
      nabytych przez fundusz od podmiotów, których działalność podlega nadzorowi
      państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawnionych do udzielania
      pożyczek (kredytów) na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady ich
      funkcjonowania, jeżeli pożyczki (kredyty) te zostały udzielone przez te podmioty,
    c) dochodów (przychodów) z odsetek od udziału kapitałowego w podmiotach, o których
      mowa w lit. a,
    d) darowizn bądź innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń
      dokonywanych przez podmioty, o których mowa w lit. a,

    e) dochodów (przychodów) z tytułu odsetek (dyskonta) od papierów wartościowych
      emitowanych przez podmioty, o których mowa w lit. a,
    f) dochodów (przychodów) z tytułu zbycia papierów wartościowych wyemitowanych przez
      podmioty, o których mowa w lit. a, lub udziałów w tych podmiotach,
    g) dochodów z nieruchomości, o których mowa w art. 24b ust. 1, w tym uzyskanych przez
      podmioty, o których mowa w lit. a.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 10a updop: zwalnia się od podatku instytucje wspólnego
    inwestowania, z zastrzeżeniem ust. 4, posiadające siedzibę w innym niż Rzeczpospolita
    Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
    Europejskiego Obszaru Gospodarczego, które spełniają łącznie następujące warunki:
    a) podlegają w państwie, w którym mają siedzibę, opodatkowaniu podatkiem
      dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania,
    b) wyłącznym przedmiotem ich działalności jest zbiorowe lokowanie środków
      pieniężnych, zebranych w drodze publicznego proponowania nabycia ich tytułów
      uczestnictwa w papiery wartościowe lub instrumenty rynku pieniężnego,
    c) prowadzą swoją działalność na podstawie zezwolenia właściwych organów nadzoru
      nad rynkiem finansowym państwa, w którym mają siedzibę,
    d) ich działalność podlega bezpośredniemu nadzorowi właściwych organów nadzoru nad
      rynkiem finansowym państwa, w którym mają siedzibę,
    e) posiadają depozytariusza przechowującego aktywa tej instytucji,
    f) zarządzane są przez podmioty, które prowadzą swoją działalność na podstawie
      zezwolenia właściwych organów nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym
      podmioty te mają siedzibę.
    Stosownie do art. 6 ust. 4 updop zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a, nie ma
    zastosowania do:
    1) instytucji wspólnego inwestowania:
    a) które prowadzą swoją działalność w formie instytucji wspólnego inwestowania typu
      zamkniętego albo są instytucją wspólnego inwestowania typu otwartego działającą na
      podstawie zasad i ograniczeń inwestycyjnych odpowiadających instytucjom wspólnego
      inwestowania typu zamkniętego, lub
    b) których tytuły uczestnictwa, zgodnie z dokumentami założycielskimi, nie są oferowane
      w drodze oferty publicznej, dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym ani
      wprowadzone do alternatywnego systemu obrotu oraz mogą być nabywane także
      przez osoby fizyczne wyłącznie w przypadku, gdy osoby te dokonają jednorazowego
      nabycia tytułów uczestnictwa o wartości nie mniejszej niż 40 000 euro;
    2) dochodów z nieruchomości, o których mowa w art. 24b ust. 1, w tym uzyskanych przez
      podmioty, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 57 lit. a.
    Zgodnie z art. 17 ust. 11 updop zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 58, dotyczy
    instytucji wspólnego inwestowania:
    1) których wyłącznym przedmiotem działalności jest zbiorowe lokowanie środków
      pieniężnych w papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego lub inne prawa
      majątkowe;
    2) w przypadku których prowadzenie przez nie działalności wymaga zawiadomienia
      właściwych organów nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym mają
      siedzibę.
    W myśl art. 17 ust. 12 updop zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 58, stosuje się pod
    warunkiem istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego

    opodatkowania lub innej ratyfikowanej umowy międzynarodowej, której stroną jest
    Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od
    organu podatkowego państwa, w którym podatnik ma siedzibę.
    Fundusz spełnia warunki, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 58 updop w związku z art. 6
    ust. 1 pkt 10a updop, tj.:
        stanowi instytucję wspólnego inwestowania, która prowadzi swoją działalność w
        formie instytucji wspólnego inwestowania typu zamkniętego albo jest instytucją
        wspólnego inwestowania typu otwartego działającą na podstawie zasad i
        ograniczeń inwestycyjnych odpowiadających instytucjom wspólnego inwestowania
        typu zamkniętego, lub których tytuły uczestnictwa, zgodnie z dokumentami
        założycielskimi, nie są oferowane w drodze oferty publicznej, dopuszczone do
        obrotu na rynku regulowanym ani wprowadzone do alternatywnego systemu
        obrotu oraz mogą być nabywane także przez osoby fizyczne wyłącznie w
        przypadku, gdy osoby te dokonają jednorazowego nabycia tytułów uczestnictwa o
        wartości nie mniejszej niż 40 000 euro;
        podlega w państwie, w którym mają siedzibę, opodatkowaniu podatkiem
        dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania,
        jego działalność podlega bezpośredniemu nadzorowi właściwych organów nadzoru
        nad rynkiem finansowym państwa, w którym mają siedzibę,
        posiada depozytariusza przechowującego aktywa tej instytucji,
        wyłącznym przedmiotem działalności jest zbiorowe lokowanie środków pieniężnych
        w papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego lub inne prawa majątkowe;
        prowadzenie przezeń działalności wymaga zawiadomienia właściwych organów
        nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym mają siedzibę. albowiem:
          wyłącznym przedmiotem działalności Funduszu będzie zbiorowe lokowanie
          środków pieniężnych, zebranych w drodze niepublicznego proponowania
          nabycia udziałów Funduszu, w papiery wartościowe, instrumenty rynku
          pieniężnego i inne prawa majątkowe;
          siedzibą Funduszu jest Luksemburg;
          Fundusz podlega w Luksemburgu opodatkowaniu podatkiem dochodowym
          od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.
        W tym miejscu należy zaznaczyć, że Minister Finansów wyjaśnił, iż „Warunek
        podlegania opodatkowaniu od całości dochodów bez względu na miejsce ich
        osiągania, należy rozumieć jako warunek posiadania tzw. rezydencji podatkowej,
        nie mający bezpośredniego związku z kwestią faktycznego ponoszenia ciężaru
        podatku przez podatnika, a także przyznawania przez państwo rezydencji ulg i
        zwolnień podatkowych. Takie rozumienie treści omawianego warunku wynika w
        szczególności z systematyki ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
        Zgodnie bowiem z zasadami techniki prawodawczej, do oznaczenia jednakowych
        pojęć używa się jednakowych określeń, a różnych pojęć nie oznacza się tymi
        samymi określeniami. Należy zatem zauważyć, iż zasadniczo tożsame wyrażenie -
        do zawartego w treści ww. warunków stosowania przywołanych zwolnień
        podmiotowych - zawarte jest w art. 3 ust. 1 updop oraz art. 20-22 updop.

        Szczególnie istotny w kontekście wykładni przepisów art. 6 ust. 1 pkt 10 a lit. a)
        oraz pkt 11a lit. a) updop jest art. 3 ust. 1 updop, który reguluje kwestię
        nieograniczonego obowiązku podatkowego.
        Potwierdzeniem, że terminu „podlega opodatkowaniu od całości swoich
        dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania” nie można utożsamiać z
        realnym obciążeniem podatkiem (niekorzystaniem ze zwolnienia) jest też kontekst,
        w jakim wyrażenie to zostało użyte w przepisach art. 20-22 updop. W przepisach
        art. 20-22 updop wskazano, iż podmioty pragnące skorzystać ze zwolnień w nich
        określonych muszą podlegać opodatkowaniu i nie korzystać ze zwolnienia z
        opodatkowania w kraju rezydencji. Oznacza to, że ustawodawca przyjmuje, iż nie
        ma sprzeczności w tym, że podmioty „podlegające opodatkowaniu od całości
        swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania” mogą korzystać ze
        zwolnień podatkowych.” (interpretacja ogólna Ministra Finansów z 3 lipca 2012 r.,
        sygn. DD5/033/4/12/RDX/DD-363);
          Fundusz posiada zezwolenie CSSF (Commission de Surveillance du Secteur
          Financier), ponadto Fundusz będzie prowadził działalność w formie instytucji
          wspólnego inwestowania typu zamkniętego, a tytuły uczestnictwa Funduszu
          będą mogły być nabywane także przez osoby fizyczne wyłącznie gdy osoby te
          dokonują jednorazowego nabycia tytułów uczestnictwa o wartości nie
          mniejszej niż 125.000 euro;
          działalność Funduszu podlega bezpośredniemu nadzorowi CSSF w
          Luksemburgu; Fundusz posiada bank-depozytariusza przechowującego
          aktywa Funduszu.
    Zgodnie z art. 17 ust. 12 updop: zwolnienie określone w art. 17 ust. 1 pkt 58 updop stosuje
    się pod warunkiem istnienia podstawy prawnej, wynikającej z umowy o unikaniu
    podwójnego opodatkowania lub innej ratyfikowanej umowy międzynarodowej, której
    stroną jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji
    podatkowych od organu podatkowego państwa, w którym podatnik ma siedzibę.
    Taką podstawę prawną stanowi art. 27 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania
    zawartej pomiędzy Luksemburgiem a RP. W zakresie obowiązku spełnienia przez Fundusz
    warunku określonego w art. art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. f updop tj. bycia zarządzanym przez
    podmioty, które prowadzą swoją działalność na podstawie zezwolenia właściwych
    organów nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym podmioty te mają siedzibę
    uwzględnić należy najnowsze orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego. W
    wyroku z dnia 29 stycznia 2021 r., sygn. II FSK 2663/18, w sprawie dotyczącej także
    funduszu inwestycyjnego SIF-SICAV z siedzibą w Luksemburgu będącego zarządzanym
    wewnętrznie, a nie przez odrębny podmiot zarządzający wypowiedział się Naczelny Sąd
    Administracyjny wskazując co następuje : (...) Istota sporu w niniejszej sprawie dotyczy
    bowiem wykładni oraz zastosowania art. 6 ust. 1 pkt 10a u.p.d.o.p., a więc przepisu
    ustanawiającego, pod wskazanymi w nim warunkami, zwolnienie od podatku
    dochodowego od osób prawnych instytucji wspólnego inwestowania posiadających
    siedzibę w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub
    w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego.
    Zasadność uwzględnienia owego kontekstu prawa unijnego przy interpretacji spornych
    uregulowań prawa krajowego oraz ich szczególny związek z tym prawem wynika również z
    genezy tych uregulowań. Dlatego też dokonując oceny stanowiska prezentowanego w
    niniejszej sprawie przez organy podatkowe oraz Sąd I instancji przypomnieć należy, że
    nowelizacja u.p.d.o.p. (ustawą z dnia 25 listopada 2010 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz

    ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
    przez osoby fizyczne; Dz. U. Nr 226, poz. 1478 ), na mocy której wprowadzono do tej
    ustawy art. 6 ust. 1 pkt 10a została dokonana w celu zapewnienia zgodności polskich
    przepisów podatkowych z normami prawa europejskiego i stanowiła następstwo
    wszczętego przez Komisję Europejską w trybie art. 226 TWE postępowania w sprawie
    uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego. We wniosku z dnia 14 maja 2009 r. IP
    /09/780 Komisja Europejska zwróciła się do Polski o zakończenie dyskryminacyjnego
    opodatkowania zagranicznych funduszy emerytalnych, funduszy inwestycyjnych i
    instytucji finansowych. W piśmie tym wskazano, że przepisy krajowe, na mocy których
    zwolnieniem podatkowym objęto jedynie polskie fundusze inwestycyjne i emerytalne,
    "stanowią ograniczenie swobodnego przepływu kapitału, zagwarantowanego na mocy art.
    56 Traktatu WE oraz swobody przedsiębiorczości, o której mowa w art. 43 Traktatu WE".
    W uzasadnieniu projektu ustawy nowelizującej wskazano, że obowiązujący stan prawny
    prowadził "do nierównego traktowania funduszy inwestujących na rynku polskim, a tym
    samym do naruszenia traktatowej swobody przepływu kapitału, do której respektowania
    zobowiązały się państwa członkowskie UE i EOG (zasada ustanowiona art. 63 TFUE (dawny
    art. 56 TWE) i art. 40 Porozumienia EOG) i na którą wskazała Komisja Europejska w
    naruszeniu nr 2006/4093. W celu usunięcia wskazanego przez Komisję Europejską
    naruszenia i zrównania w prawach podatkowych polskich i zagranicznych funduszy, nie
    pozbawiając polskich podatników praw nabytych, stosownego rozszerzenia o fundusze
    inwestycyjne i emerytalne, podlegające nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w
    innych krajach UE lub EOG, wymaga katalog zwolnień podmiotowych zawarty w art. 6 u.p.
    d.o.p. Należy zaznaczyć, że specyfika form organizacyjno-prawnych polskich funduszy
    różni się w znacznej mierze od form funduszy funkcjonujących w innych państwach
    członkowskich UE i EOG. Dążąc zatem do zapewnienia równego traktowania należało
    uwzględnić sytuację, w której podmiot na gruncie państwa siedziby jest uznawany za
    fundusz inwestycyjny, natomiast zgodnie z przepisami prawa polskiego podmiot ten takim
    funduszem nie jest. [...] W związku z tym wprowadzając zwolnienie dla zagranicznych
    funduszy inwestycyjnych i emerytalnych określono warunki materialne i formalne, które
    pozwalają na objęcie tym rozwiązaniem wyłącznie takich podmiotów, które działają na
    analogicznych zasadach jak krajowe fundusze inwestycyjne i emerytalne."
    Przesłanki podmiotowego zwolnienia, na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 10a u.p.d.o.p., należy
    więc oceniać poprzez pryzmat zasady równego traktowania polskich funduszy
    inwestycyjnych i ich odpowiedników (podmiotów równoważnych) z Unii Europejskiej oraz
    Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Do tych bowiem zasad odwoływano się przy
    dokonywaniu wskazanej wyżej nowelizacji u.p.d.o.p.
    W płaszczyźnie prawa unijnego kwestii równoważności przedsiębiorstw zbiorowego
    inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (funduszów inwestycyjnych), poświęcona
    została dyrektywa UCITS, która ze względu na przewijający się w niej motyw (cel)
    nadrzędny, tj. ochronę i bezpieczeństwo inwestorów, ustanawiała i jednocześnie
    ujednolicała na gruncie prawa unijnego wymogi stawiane tego rodzaju instytucjom.
    Przyjęcie w dyrektywie takich uregulowań, stanowiących pewnego rodzaju wspólny
    mianownik i zapewniających porównywalność funduszy inwestycyjnych z poszczególnych
    krajów członkowskich oraz Europejskiego Obszaru Gospodarczego umożliwiało także
    praktyczną realizację zasad traktatowych, m.in. swobody przepływu kapitału oraz
    zapobiegało naruszaniu zasady niedyskryminacji. Chodziło tu zatem zasadniczo o to, aby
    porównywalnym (równoważnym) funduszom z różnych krajów członkowskich zapewnić
    analogiczne warunki funkcjonowania, czego istotnym elementem jest również sposób ich
    opodatkowania (brak opodatkowania).
    Zagadnienie interpretacji art. 6 ust. 1 pkt 10a u.p.d.o.p., a więc przepisów prawa
    krajowego ustanawiających określone wymogi, jakie powinny spełnić wskazane w tym
    przepisie "zagraniczne" instytucje wspólnego inwestowania, także w aspekcie dotyczącym
    formy organizacyjno-prawnej, w jakiej instytucje te mogą funkcjonować, aby stać się

    beneficjentem ustanowionego w tym przepisie podmiotowego zwolnienia od podatku
    dochodowego od osób prawnych, były już przedmiotem szeregu wypowiedzi
    orzeczniczych Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    W wyroku z 16 czerwca 2015 r. sygn. akt II FSK 1279/13, który odnosił się do kwestii
    podmiotowości prawnopodatkowej instytucji wspólnego inwestowania oraz objęcia tych
    podmiotów zwolnieniem od podatku dochodowego od osób prawnych Naczelny Sąd
    Administracyjny stwierdził m.in., że "ustawodawca w omawianym przepisie nawiązuje
    bezpośrednio i wyłącznie do podmiotów posiadających siedzibę poza granicami Polski,
    zatem wyprowadzić należy wniosek, że określone w polskiej ustawie podatkowej kryteria
    kwalifikacji podmiotu jako podatnika podatku dochodowego od osób prawnych nie mogą
    być ostateczne i rozstrzygające. Istotny jest status podatkowy instytucji wspólnego
    inwestowania w kraju jej siedziby". Z kolei w wyroku z 24 lipca 2015 r. sygn. akt II FSK 1455
    /13 Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że kryterium zastosowania zwolnienia jest
    podobieństwo funduszy zagranicznych do funduszy polskich, którym takie zwolnienie
    przysługuje. Naczelny Sąd Administracyjny zaznaczył przy tym, że błędne jest założenie, że
    "instytucje wspólnego finansowania, o których mowa w analizowanym przepisie,
    działające na zasadach podobnych do polskich funduszy inwestycyjnych, będą miały takie
    same jak polskie fundusze podstawy prawne powstawania i działania, ustrój, status
    organizacyjnoprawny" (por. także wyroki NSA z dnia 29 września 2015 r. sygn. akt II FSK
    117/15 oraz z 8 października 2015 r. sygn. akt II FSK 2154/13). Analogiczne stanowisko
    zostało wyrażone również w wyroku z 4 grudnia 2015 r. sygn. akt II FSK 2482/13,
    dotyczącym tożsamej jak w sprawie niniejszej kwestii zarządzania (współzarządzania)
    funduszem inwestycyjnym z siedzibą na Cyprze. W wyroku tym, w którym oddalona
    została skarga kasacyjna organu podatkowego, Naczelny Sąd Administracyjny również
    wskazał, iż "pogląd, że zagraniczny fundusz inwestycyjny winien funkcjonować w
    identycznej formie organizacyjnoprawnej, jak polskie fundusze inwestycyjne, nie ma
    podstawy prawnej, gdyż fundusze zagraniczne winny być równoważne funduszom
    polskim, a to nie znaczy, że muszą działać w identycznej formie."
    We wszystkich tych wyrokach podkreślano, że istotny jest przede wszystkim cel tego
    przepisu, tj. zapewnienie realizacji podstawowych europejskich zasad traktatowych, tj.
    zasady niedyskryminacji (art. 18 TFUE), zasady swobody przepływu kapitału (art. 63 ust. 1
    TFUE), a także zasady swobody przedsiębiorczości (art. 49 TFUE). Natomiast w
    zaskarżonym wyroku WSA akceptując stanowisko organów podatkowych, chociaż również
    deklarował, że fundusze zagraniczne nie mają być identyczne z funduszami polskimi, lecz
    jedynie porównywalne, owej porównywalności upatrywał jednak w konieczności
    spełnienia przez fundusze zagraniczne warunków i przesłanek funkcjonowania
    przewidzianych dla "funduszy polskich". Sąd wskazał tu, że ustawodawca formułując
    warunki zwolnienia od podatku w art. 6 ust. 1 pkt 10a u.p.d.o.p. wziął pod uwagę cechy
    charakteryzujące fundusze działające na podstawie polskiej ustawy o funduszach
    inwestycyjnych. W zapewnieniu tak rozumianej porównywalności Sąd upatrywał również
    respektowania zasady swobody przepływu kapitału (art. 63 ust. 1 TFUE). W tym kontekście
    Sąd zauważył, że to, że Spółka nie mogła skorzystać ze zwolnienia podatkowego nie
    wynika z faktu, że jest podmiotem prawa luksemburskiego, działającym w określonej
    przez to prawo formie prawnej, odmiennej niż ta, w której działa fundusz inwestycyjny
    powołany na podstawie polskiej u.f.i. Natomiast zdaniem tego Sądu, ustawodawca
    krajowy mógł jednak wprowadzić jako warunek zwolnienia podatkowego określony
    sposób zarządzania funduszem inwestycyjnym oraz jednostką wspólnego inwestowania,
    jako element ograniczenia ryzyka inwestycyjnego. W tej mierze Sąd odwołał się także do
    dyrektywy UCITS wskazując, że rozwiązania przyjęte przez polskiego ustawodawcę
    przewidujące, że fundusze inwestycyjne zarządzane są przez odrębną od nich osobę
    prawną, zgodne są z przepisami tej dyrektywy, która w jej art. 6 przewiduje możliwość
    utworzenia przedsiębiorstwa zarządzającego.
    Odnosząc się do takiego stanowiska Sądu I instancji zauważyć jednak należy, że
    stworzenie takiej możliwości na gruncie ww. dyrektywy nie jest równoznaczne z istnieniem

    takiego obowiązku. Jak już była o tym mowa, jednym z najważniejszych przesłań
    towarzyszących przyjęciu dyrektywy UCITS było zapewnienie bezpieczeństwa inwestorom
    lokującym swoje środki w przedsiębiorstwach zbiorowego inwestowania. W tym celu
    wprowadzonych zostało na gruncie tej dyrektywy cały szereg rozwiązań instytucjonalnych
    i różnorakiego rodzaju prawnych zabezpieczeń, które miały służyć urzeczywistnieniu tego
    właśnie celu. Chodzi tu o takie rozwiązania, jak np. wymóg prowadzenia działalności przez
    instytucję wspólnego inwestowania na podstawie zezwolenia właściwych władz, stały
    nadzór właściwych władz nad jej działalnością, zawężenie zakresu dopuszczalnej
    działalności, korzystanie przy przechowywaniu aktywów z usług depozytariusza, który
    również powinien spełniać określone warunki, itd. Wymogi tego rodzaju są
    bezwarunkowe, w tym sensie, że muszą być implementowane do ustawodawstw
    wewnętrznych poszczególnych państw członkowskich oraz muszą je spełniać wszystkie
    dopuszczone w tych krajach do działania instytucje zbiorowego inwestowania.
    Należy jednak zwrócić uwagę, że w odróżnieniu od wcześniej już omówionych wymogów
    co do zasad funkcjonowania instytucji wspólnego inwestowania, które to wymogi na
    gruncie dyrektywy UCITS miały obligatoryjny charakter, wymóg wyznaczenia przez spółkę
    inwestycyjną spółki zarządzającej nie miał charakteru bezwzględnego i możliwe były od
    niego odstępstwa, na co zwracała uwagę Spółka. Wynika to z art. 29 tej dyrektywy, który
    przewiduje możliwość wydania zezwolenia na działalność przez właściwe władze państwa
    członkowskiego, także spółce inwestycyjnej, która nie wyznaczyła spółki zarządzającej, a
    która jednakże spełniać musi określone w tym przepisie, dodatkowe warunki, np., co do
    wysokości kapitału zakładowego, podania struktury organizacyjnej, czy też szczególnych
    kwalifikacji osób zarządzających.
    Tak więc, w zakresie objętym uregulowaniami dyrektywy UCITS mieści się także
    działalność spółek inwestycyjnych, które zdecydowały się na przyjęcie dozwolonego
    również na gruncie tej dyrektywy modelu ich funkcjonowania, czyli bez wyznaczenia spółki
    zarządzającej. Takie przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania mogą zatem
    funkcjonować i faktycznie funkcjonują - czego przykładem jest Spółka, w innych państwach
    członkowskich i z powodu tej cechy, odnoszącej się do ich instytucjonalnego kształtu, nie
    powinny doznawać dyskryminacji, pod jakimkolwiek względem w innych państwach
    członkowskich.
    Konkludując jak wskazał NSA kierując się prowspólnotową wykładnią prawa krajowego i
    zasadą pierwszeństwa prawa wspólnotowego, należało uznać, że w przypadku funduszy
    inwestycyjnych z państw trzecich, przy ocenie kryteriów ich porównywalności do polskich
    funduszy inwestycyjnych, trzeba uwzględnić specyfikę systemów prawnych państw ich
    siedziby, w tym w szczególności różnice w instytucjonalnym ukształtowaniu zasad
    działalności funduszy inwestycyjnych. Błędna jest więc podana interpretacja warunków
    uprawniających do zwolnienia, nakładanych na zagraniczne fundusze inwestycyjne, w
    szczególności warunek posiadania spółki zarządzającej, poprzez stawianie wymogu
    posiadania przez zagraniczne fundusze inwestycyjne cech identycznych, zamiast
    porównywalnych do cech polskich funduszy inwestycyjnych. Błędna wykładnia art. 6 ust. 1
    pkt 10a lit. f) u.p.d.o.p. polegała zatem na nieuwzględnianiu specyfiki systemów prawnych
    państw ich siedziby, w tym w szczególności różnic w instytucjonalnym ukształtowaniu
    zasad działalności funduszy inwestycyjnych. (...) "oczywistym było, że wszystkie fundusze
    działające w ramach dyrektywy UCITS muszą być uznane za porównywalne, odmienna
    interpretacja byłaby bowiem sprzeczna zarówno z celem, jak i całokształtem
    ustawodawstwa unijnego i w konsekwencji, należałoby stwierdzić, że rozszerzenie
    swobody przepływu kapitału na fundusze z państw trzecich jest iluzoryczne. Z powyższych
    względów warunku posiadania spółki zarządzającej nie można uznać za dominującą i
    niezbędną cechę świadczącą o porównywalności funduszy inwestycyjnych z różnych
    państw.
    W dniu 27 lutego 2025 r. TSUE wydał wyrok w przedmiotowej sprawie wskazując:

    57. Z utrwalonego orzecznictwa wynika, że do zakazanych przez art. 63 ust. 1 TFUE
      środków zaliczają się, jako ograniczenia w przepływie kapitału, środki, które mogą
      zniechęcać osoby niebędące rezydentami do dokonywania inwestycji w danym
      państwie członkowskim lub które mogą zniechęcać osoby będące rezydentami tego
      państwa członkowskiego do dokonywania inwestycji w innych państwach [wyrok z
      dnia 7 kwietnia 2022 r., Veronsaajien oikeudenvalvontayksikkö (Zwolnienie
      kontraktowych funduszy inwestycyjnych), C#342/20, EU:C:2022:276, pkt 49 i
      przytoczone tam orzecznictwo].
    58. W szczególności mniej korzystne traktowanie przez dane państwo członkowskie
      dochodów wypłacanych przedsiębiorstwom zbiorowego inwestowania niebędącym
      rezydentami w stosunku do traktowania zastrzeżonego dla dochodów wypłacanych
      przedsiębiorstwom zbiorowego inwestowania będącym rezydentami, może
      zniechęcać przedsiębiorstwa mające siedzibę w państwie innym niż to pierwsze
      państwo członkowskie do inwestowania w tym pierwszym państwie członkowskim, a w
      konsekwencji stanowi ograniczenie swobody przepływu kapitału, zakazane co do
      zasady poprzez art. 63 TFUE [wyrok z dnia 7 kwietnia 2022 r., Veronsaajien
      oikeudenvalvontayksikkö (Zwolnienie kontraktowych funduszy inwestycyjnych), C#342
      /20, EU:C:2022:276, pkt 50 i przytoczone tam orzecznictwo].
    59. Wyłączenie z możliwości skorzystania ze zwolnienia dochodów uzyskiwanych przez
      przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania niebędące rezydentem, w odróżnieniu od
      dochodów uzyskiwanych przez przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania będące
      rezydentem stanowi takie mniej korzystne traktowanie [zob. podobnie wyrok z dnia 7
      kwietnia 2022 r., Veronsaajien oikeudenvalvontayksikkö (Zwolnienie kontraktowych
      funduszy inwestycyjnych), C#342/20, EU:C:2022:276, pkt 51 i przytoczone tam
      orzecznictwo].
    60. W niniejszej sprawie z wyjaśnień sądu odsyłającego wynika, po pierwsze, że dochody
      funduszy inwestycyjnych, których siedziba znajduje się w Polsce, korzystają ze
      zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych.
    61. Po drugie, z wyjaśnień tych wynika, że art. 6 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku
      dochodowym od osób prawnych, który ma zastosowanie do przedsiębiorstw
      zbiorowego inwestowania mających siedzibę w innym państwie członkowskim lub w
      państwie będącym stroną Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym z
      dnia 2 maja 1992 r. (Dz.U. 1994, L 1, s. 3, zwanego dalej „porozumieniem EOG”) i który
      zawiera warunki zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych, do których
      odsyła art. 17 ust. 1 pkt 58 tej ustawy, został przyjęty w celu zapewnienia równego
      traktowania tych ostatnich podmiotów i funduszy mających siedzibę w Polsce.
    62. Po trzecie, sąd odsyłający wskazuje, że ustawa o funduszach inwestycyjnych wyklucza
      w sposób bezwzględny utworzenie w Polsce wewnętrznie zarządzanego funduszu
      inwestycyjnego.
    63. Tymczasem, zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. f) ustawy o podatku dochodowym od
      osób prawnych ze zwolnienia z tego podatku mogą korzystać jedynie przedsiębiorstwa
      zbiorowego inwestowania zarządzane przez podmioty posiadające w celu
      prowadzenia działalności zezwolenie właściwych organów nadzoru nad rynkiem
      finansowym państwa, w którym podmioty te mają siedzibę, w odniesieniu do
      dochodów uzyskanych z ich działalności inwestycyjnej. Zgodnie z wykładnią tego
      przepisu dokonaną przez sąd odsyłający warunek ten wymaga, aby przedsiębiorstwo
      zbiorowego inwestowania było zarządzane przez podmiot zewnętrzny w celu
      skorzystania ze zwolnienia z tego podatku w odniesieniu do takich dochodów.
    64. Tego rodzaju warunek wprowadza różnicę w traktowaniu nie ze względu na państwo
      siedziby przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania, lecz ze względu na sposób jego
      zarządzania.

    65. W tym kontekście należy przypomnieć, że ustawodawstwo krajowe, które stosuje się
      bez rozróżnienia do podmiotów gospodarczych będących i niebędących rezydentami,
      może stanowić ograniczenie swobodnego przepływu kapitału. Z orzecznictwa
      Trybunału wynika bowiem, że nawet zróżnicowanie, które opiera się na obiektywnych
      kryteriach, może de facto niekorzystnie wpływać na sytuacje transgraniczne [wyrok z
      dnia 7 kwietnia 2022 r., Veronsaajien oikeudenvalvontayksikkö (Zwolnienie
      kontraktowych funduszy inwestycyjnych), C#342/20, EU:C:2022:276, pkt 54 i
      przytoczone tam orzecznictwo].
    66. Jest tak w szczególności w przypadku gdy przepisy krajowe, stosowane bez
      rozróżnienia do podmiotów będących rezydentami i niebędących rezydentami,
      zastrzegają możliwość uzyskania korzyści podatkowej w sytuacjach, w których
      podmiot gospodarczy spełnia warunki lub obowiązki, które ze względu na ich
      charakter lub de facto są właściwe dla rynku krajowego, tak że jedynie podmioty
      działające na rynku krajowym mogą spełnić te warunki lub obowiązki, a podmioty
      niebędące rezydentami mające porównywalne cechy zazwyczaj ich nie spełniają
      [wyrok z dnia 7 kwietnia 2022 r., Veronsaajien oikeudenvalvontayksikkö (Zwolnienie
      kontraktowych funduszy inwestycyjnych), C#342/20, EU:C:2022:276, pkt 55 i
      przytoczone tam orzecznictwo].
    67. Trybunał orzekł zatem, że o ile państwa członkowskie mają swobodę w określaniu
      formy prawnej, w jakiej fundusze mogą być tworzone na ich terytorium, ponieważ
      prawo Unii nie jest w tym względzie zharmonizowane, o tyle swobodny przepływ
      kapitału byłby pozbawiony skuteczności, gdyby przedsiębiorstwo zbiorowego
      inwestowania niebędące rezydentem utworzone w formie prawnej dopuszczonej lub
      wymaganej przez przepisy państwa członkowskiego, w którym ma siedzibę i prowadzi
      działalność zgodnie z tymi przepisami, zostało pozbawione korzyści podatkowej w
      innym państwie członkowskim, w którym inwestuje, wyłącznie na tej podstawie, że
      jego forma prawna nie odpowiada formie prawnej wymaganej dla przedsiębiorstw
      zbiorowego inwestowania w tym ostatnim ze wskazanych państw członkowskich [zob.
      podobnie wyrok z dnia 7 kwietnia 2022 r., Veronsaajien oikeudenvalvontayksikkö
      (Zwolnienie kontraktowych funduszy inwestycyjnych), C#342/20, EU:C:2022:276, pkt
      57, 61].
    68. Trybunał orzekł ponadto w odniesieniu do przepisów państwa członkowskiego, które
      przyznają korzyść podatkową wyłącznie funduszom zamkniętym, że w związku z tym,
      iż jedynie te fundusze nieruchomości, które podlegają prawu innych państw
      członkowskich mogą być tworzone w formie otwartych funduszy inwestycyjnych i w
      konsekwencji mogą zostać pozbawione korzyści podatkowej, stosowanie kryterium
      rozróżnienia opartego na „otwartym” lub „zamkniętym” charakterze funduszy
      inwestycyjnych niekorzystnie wpływa na fundusze nieruchomości podlegające prawu
      innych państw członkowskich, wprowadzając w ten sposób odmienne traktowanie na
      ich niekorzyść (zob. podobnie wyrok z dnia 16 grudnia 2021 r., UBS Real Estate, C#478
      /19 i C#479/19, EU:C:2021:1015, pkt 42).
    69. W niniejszej sprawie, jak wskazano w istocie w pkt 62 niniejszego wyroku, fundusze
      inwestycyjne mogą zostać utworzone w Polsce tylko wtedy, gdy zdecydują się na
      zarządzanie zewnętrzne. W konsekwencji nieuniknioną i nieprzypadkową
      konsekwencją warunku takiego, jak przewidziany w art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. f) ustawy o
      podatku dochodowym od osób prawnych jest to, że jedynie przedsiębiorstwa
      zbiorowego inwestowania utworzone w innym państwie członkowskim mogą nie
      spełniać warunku dotyczącego sposobu zarządzania zewnętrznego i z tego powodu
      nie mogą być dopuszczone do zwolnienia swoich dochodów [zob. analogicznie wyrok z
      dnia 4 października 2024 r., Staatssecretaris van Financiën (Odsetki dotyczące
      pożyczki wewnątrzgrupowej), C#585/22, EU:C:2024:822, pkt 44 i przytoczone tam
      orzecznictwo].

    70. Prawdą jest, jak przypomniano w pkt 67 niniejszego wyroku, że skoro prawo Unii nie
      jest w tym względzie zharmonizowane, państwa członkowskie zachowują swobodę w
      określaniu sposobu zarządzania mającego zastosowanie do funduszy inwestycyjnych
      utworzonych na ich terytorium [zob. podobnie wyrok z dnia 7 kwietnia 2022 r.,
      Veronsaajien oikeudenvalvontayksikkö (Zwolnienie kontraktowych funduszy
      inwestycyjnych), C#342/20, EU:C:2022:276, pkt 57].
    71. Państwa członkowskie, w celu zachęcania do wykorzystywania przedsiębiorstw
      zbiorowego inwestowania, mają również swobodę w zakresie ustanowienia
      szczególnego systemu podatkowego mającego zastosowanie do takich
      przedsiębiorstw i do otrzymywanych przez nie dywidend i innych dochodów oraz
      określenia materialnych i formalnych warunków, które muszą być spełnione, aby móc
      korzystać z takiego systemu [wyrok z dnia 7 kwietnia 2022 r., Veronsaajien
      oikeudenvalvontayksikkö (Zwolnienie kontraktowych funduszy inwestycyjnych), C#342
      /20, EU:C:2022:276, pkt 58 i przytoczone tam orzecznictwo].
    72. Jednakże, skoro państwo członkowskie przewiduje korzyść podatkową na rzecz
      niektórych przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, warunki, na jakich
      przyznawana jest ta korzyść, nie powinny stanowić ograniczenia swobodnego
      przepływu kapitału [wyrok z dnia 7 kwietnia 2022 r., Veronsaajien
      oikeudenvalvontayksikkö (Zwolnienie kontraktowych funduszy inwestycyjnych), C#342
      /20, EU:C:2022:276, pkt 60 i przytoczone tam orzecznictwo].
    73. Tymczasem w świetle orzecznictwa przypomnianego w pkt 67 niniejszego wyroku
      swobodny przepływ kapitału zostałby pozbawiony skuteczności, gdyby
      przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania niebędące rezydentem, które przyjęło
      sposób zarządzania dozwolony przez przepisy państwa członkowskiego, w którym ma
      siedzibę i prowadzi działalność zgodnie z tymi przepisami, zostało pozbawione
      korzyści podatkowej mającej zastosowanie do dochodów uzyskanych z jego inwestycji
      w innym państwie członkowskim wyłącznie z tego względu, że sposób zarządzania tym
      przedsiębiorstwem nie odpowiada sposobowi wymaganemu dla przedsiębiorstw
      zbiorowego inwestowania mających siedzibę w tym ostatnim z wymienionych państw
      członkowskich.
    74. Przepisy, które wprowadzają taki warunek, mogą zniechęcać przedsiębiorstwa
      zbiorowego inwestowania niebędące rezydentami do inwestowania w akcje spółek
      notowanych na giełdzie w Warszawie, w obligacje emitowane przez spółki kapitałowe
      mające siedzibę w Polsce oraz w obligacje wyemitowane przez państwo polskie, a
      zatem stanowią ograniczenie swobodnego przepływu kapitału, zakazane co do zasady
      przez art. 63 ust. 1 TFUE.
    75. Niemniej jednak zgodnie z art. 65 ust. 1 lit. a) TFUE art. 63 TFUE nie narusza prawa
      państw członkowskich do stosowania odpowiednich przepisów ich prawa
      podatkowego traktujących odmiennie podatników, którzy nie znajdują się w takiej
      samej sytuacji ze względu na różne miejsce zamieszkania lub inwestowania kapitału.
    76. Z utrwalonego orzecznictwa wynika jednak, że art. 65 ust. 1 lit. a) TFUE, stanowiący
      odstępstwo od podstawowej zasady swobodnego przepływu kapitału, powinien być
      przedmiotem ścisłej wykładni. Dlatego też nie można go interpretować w ten sposób,
      że wszelkie przepisy podatkowe przewidujące odmienne traktowanie podatników ze
      względu na miejsce ich zamieszkania lub siedziby bądź państwo inwestowania ich
      kapitału są automatycznie zgodne z traktatem [wyrok z dnia 7 kwietnia 2022 r.,
      Veronsaajien oikeudenvalvontayksikkö (Zwolnienie kontraktowych funduszy
      inwestycyjnych), C#342/20, EU:C:2022:276, pkt 67 i przytoczone tam orzecznictwo].
    77. Odmienne traktowanie dozwolone w art. 65 ust. 1 lit. a) TFUE nie powinno bowiem
      stanowić, zgodnie z art. 65 ust. 3 TFUE, arbitralnej dyskryminacji ani ukrytego
      ograniczenia. W związku z tym Trybunał orzekł, że takie odmienne traktowanie można
      dopuścić tylko wtedy, gdy dotyczy sytuacji, które nie są obiektywnie porównywalne,

      lub, w przeciwnym razie, gdy jest ono uzasadnione nadrzędnymi względami interesu
      ogólnego [wyrok z dnia 7 kwietnia 2022 r., Veronsaajien oikeudenvalvontayksikkö
      (Zwolnienie kontraktowych funduszy inwestycyjnych), C#342/20, EU:C:2022:276, pkt
      68 i przytoczone tam orzecznictwo].
    78. Z orzecznictwa Trybunału wynika, że porównywalność sytuacji transgranicznej z
      sytuacją wewnętrzną państwa członkowskiego należy badać z uwzględnieniem celu
      realizowanego przez rozpatrywane przepisy krajowe, a także ich przedmiotu i treści
      [wyrok z dnia 7 kwietnia 2022 r., Veronsaajien oikeudenvalvontayksikkö (Zwolnienie
      kontraktowych funduszy inwestycyjnych), C#342/20, EU:C:2022:276, pkt 69 i
      przytoczone tam orzecznictwo].
    79. Ponadto przy ocenie, czy wynikająca z analizowanych przepisów różnica w traktowaniu
      odzwierciedla obiektywnie istniejącą różnicę sytuacji, należy brać pod uwagę tylko
      ustanowione w tych przepisach właściwe kryteria rozróżniające [wyrok z dnia 7
      kwietnia 2022 r., Veronsaajien oikeudenvalvontayksikkö (Zwolnienie kontraktowych
      funduszy inwestycyjnych), C#342/20, EU:C:2022:276, pkt 70 i przytoczone tam
      orzecznictwo].
    80. W tym względzie należy zauważyć w pierwszej kolejności, że jak wynika z art. 17 ust. 1
      pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który odsyła do warunków,
      o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. a) i d)-f) tej ustawy, przepisy te mają na celu
      zwolnienie z podatku dochodów przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, których
      siedziba znajduje się w innym państwie członkowskim lub w państwie będącym stroną
      porozumienia EOG.
    81. Wynika z tego, że rozpatrywane zwolnienie dotyczy dochodów podmiotów
      prowadzących szczególną działalność, podlegających, jak wynika w szczególności z art.
      6 ust. 1 pkt 10a lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kontroli
      organów nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym mają one siedzibę.
      Celem tych przepisów nie jest zwolnienie dochodów spółek prowadzących działalność
      gospodarczą niepodlegającą tego rodzaju kontroli.
    82. W drugiej kolejności sąd krajowy wskazuje, że warunek dotyczący zewnętrznego
      zarządzania przedsiębiorstwem zbiorowego inwestowania przewidziany w przepisach
      rozpatrywanych w postępowaniu głównym ma na celu ograniczenie ryzyka
      związanego z inwestycją. Tak więc zdaniem rządu polskiego przedsiębiorstwa
      zbiorowego inwestowania zarządzane zewnętrznie nie znajdują się w takiej samej
      sytuacji jak przedsiębiorstwa zarządzane wewnętrznie, biorąc pod uwagę ryzyko
      inwestycyjne związane z działalnością przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania. Rząd
      ten podnosi, że wymóg zarządzania zewnętrznego ma na celu ograniczenie tego
      ryzyka.
    83. Jednakże, aby móc ocenić, czy poziom ryzyka związanego z działalnością tych
      przedsiębiorstw, w zależności od sposobu ich zarządzania, odzwierciedla obiektywną
      różnicę uzasadniającą zwolnienie podatkowe obejmujące jedynie dochody
      przedsiębiorstw zarządzanych przez podmiot zewnętrzny, należy ustalić cel tego
      zwolnienia.
    84. W tym względzie, o ile sąd odsyłający wyjaśnia, jak wskazano w pkt 60 niniejszego
      wyroku, że przepisy przewidujące zwolnienie dochodów uzyskanych przez
      przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania, z których zamierza korzystać fundusz F,
      mają na celu zapewnienie równego traktowania przedsiębiorstw zbiorowego
      inwestowania mających siedzibę w innym państwie członkowskim lub w państwie
      będącym stroną porozumienia EOG i funduszy mających siedzibę w Polsce, o tyle sąd
      ten nie opisuje celu realizowanego przez zwolnienie z podatku dochodowego od osób
      prawnych przyznane funduszom inwestycyjnym będącym rezydentami.
    85. W niniejszej sprawie do sądu odsyłającego, który jako jedyny jest właściwy do
      dokonywania wykładni prawa krajowego, przy uwzględnieniu wszystkich elementów

      przepisów podatkowych będących przedmiotem postępowania głównego i całego
      krajowego systemu podatkowego, należy określenie celu tego rodzaju zwolnienia (zob.
      podobnie wyroki: z dnia 30 stycznia 2020 r., Köln-Aktienfonds Deka, C#156/17, EU:C:
      2020:51, pkt 79; z dnia 16 grudnia 2021 r., UBS Real Estate, C#478/19 i C#479/19, EU:C:
      2021:1015, pkt 55).
    86. Należy jednak zauważyć w tym względzie, że jeśli sąd odsyłający dojdzie do wniosku,
      że zwolnienie to ma na celu uniknięcie podwójnego opodatkowania dochodów z
      inwestycji na poziomie instrumentu inwestycyjnego i na poziomie posiadaczy jego
      jednostek uczestnictwa oraz traktowanie pod względem podatkowym inwestycji
      realizowanych za pośrednictwem przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania w taki
      sam sposób jak inwestycji dokonywanych bezpośrednio, to okoliczność, że takie
      przedsiębiorstwo jest zarządzane przez jednostkę wewnętrzną, niekoniecznie stawia je
      w sytuacji odmiennej od sytuacji tego samego przedsiębiorstwa zarządzanego przez
      podmiot zewnętrzny. Taki cel może bowiem zostać osiągnięty niezależnie od sposobu
      zarządzania instrumentem inwestycyjnym, ponieważ cel ten zależy od systemu
      podatkowego mającego zastosowanie do dochodów uzyskiwanych i wypłacanych
      przez takie przedsiębiorstwo, przy czym sam sposób zarządzania nie ma wpływu na
      opodatkowanie tych dochodów.
    87. W konsekwencji, o ile względy dotyczące różnych poziomów ryzyka związanego z
      działalnością przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, w zależności od sposobu
      zarządzania tymi przedsiębiorstwami, wskazują na powody, które mogły skłonić
      ustawodawcę krajowego do wymagania, aby fundusze inwestycyjne będące
      rezydentami były tworzone zgodnie z trybem zarządzania zewnętrznego, o tyle
      względy te nie pozwalają na wykazanie istotnych różnic sytuacji między
      przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania zarządzanymi zewnętrznie a
      odpowiednimi przedsiębiorstwami zarządzanymi wewnętrznie w odniesieniu do
      zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych przewidzianego w ustawie o
      podatku dochodowym od osób prawnych [zob. analogicznie wyrok z dnia 7 kwietnia
      2022 r., Veronsaajien oikeudenvalvontayksikkö (Zwolnienie kontraktowych funduszy
      inwestycyjnych), C#342/20, EU:C:2022:276, pkt 76].
    88. Należy zatem uznać, że w świetle przepisów krajowych mających na celu zwolnienie
      dochodów przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania i zmierzających do zrównania
      pod względem podatkowym inwestycji dokonywanych za pośrednictwem takich
      przedsiębiorstw z inwestycjami dokonywanymi bezpośrednio, przedsiębiorstwo
      zbiorowego inwestowania posiadające wewnętrzny sposób zarządzania nie znajduje
      się w sytuacji obiektywnie odmiennej od przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania
      posiadającego wewnętrzny sposób zarządzania.
    89. W tych okolicznościach należy zbadać, czy ograniczenie wprowadzone przez przepisy
      rozpatrywane w postępowaniu głównym może być uzasadnione nadrzędnymi
      względami interesu ogólnego.
    90. Należy przypomnieć, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału ograniczenie
      w swobodnym przepływie kapitału można dopuścić jedynie wtedy, gdy jest ono
      uzasadnione nadrzędnymi względami interesu ogólnego i odpowiednie dla
      zagwarantowania w sposób spójny i konsekwentny realizacji zamierzonego przez nie
      celu oraz nie wykracza poza to, co jest niezbędne do jego osiągnięcia [wyrok z dnia 12
      października 2023 r., BA (Dziedziczenie - Polityka społeczna dotycząca mieszkalnictwa
      w Unii), C#670/21, EU:C:2023:763, pkt 67 i przytoczone tam orzecznictwo].
    91. W niniejszej sprawie, jak wskazano w pkt 82 niniejszego wyroku, z informacji
      przekazanych przez sąd odsyłający i rząd polski wynika, że warunek dotyczący
      zewnętrznego sposobu zarządzania ma na celu ochronę interesów inwestorów.
      Wymóg ten ma zatem na celu oddzielenie kapitału inwestorów zebranego w funduszu

      inwestycyjnym od majątku spółki zarządzającej i w ten sposób oddzielenie ryzyka
      inwestycyjnego od ryzyka związanego z utworzeniem funduszu inwestycyjnego i
      zarządzaniem nim.
    92. Trybunał orzekł już w tym względzie, że ochrona inwestorów stanowi realizowany
      przez Unię cel interesu ogólnego (zob. podobnie wyrok z dnia 1 sierpnia 2022 r., HOLD
      Alapkezelő, C#352/20, EU:C:2022:606, pkt 80 i przytoczone tam orzecznictwo).
    93. Tak więc cel związany z ochroną inwestorów może co do zasady stanowić nadrzędny
      wzgląd interesu ogólnego mogący uzasadniać ograniczenie swobodnego przepływu
      kapitału.
    94. Niemniej jednak należy jeszcze zbadać, zgodnie z orzecznictwem przypomnianym w
      pkt 90 niniejszego wyroku, czy ograniczenie w swobodnym przepływie kapitału
      wynikające z rozpatrywanych w postępowaniu głównym przepisów krajowych jest
      odpowiednie dla zagwarantowania w sposób spójny i konsekwentny realizacji
      zamierzonego przez nie celu i nie wykracza poza to, co jest niezbędne do jego
      osiągnięcia.
    95. W tym względzie należy przypomnieć, że aby móc skorzystać ze zwolnienia
      rozpatrywanego w postępowaniu głównym, przedsiębiorstwo zbiorowego
      inwestowania mające siedzibę w innym państwie członkowskim lub w państwie
      będącym stroną porozumienia EOG musi spełnić warunki określone w art. 6 ust. 1 pkt
      10a lit. a) i d)-f) ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    96. Tymczasem, jak wskazano w pkt 81 niniejszego wyroku, art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. d) tej
      ustawy przewiduje, że działalność funduszy powinna podlegać bezpośrednio kontroli
      organów nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym mają one siedzibę.
    97. Warunek taki pozwala upewnić się na wstępie, że zwolnienie jest przyznawane
      wyłącznie w odniesieniu do dochodów przedsiębiorstw, które w państwie, w którym
      mają siedzibę, podlegają przepisom gwarantującym ochronę inwestorów w formie
      zezwolenia udzielanego przez te organy i ich nadzoru nad tymi przedsiębiorstwami.
    98. Oczywiście nie można wykluczyć, że państwo członkowskie zadecyduje, iż w celu
      zapewnienia poziomu ochrony inwestorów, który uważa za odpowiedni, na jego
      terytorium mogą być tworzone jedynie zewnętrznie zarządzane fundusze inwestycyjne.
    99. Proporcjonalność przepisów przyjętych przez państwo członkowskie nie jest bowiem
      wykluczona z tego tylko powodu, że wybrało ono inny system ochrony niż przyjęty
      przez inne państwo członkowskie, przy czym przepisy te należy oceniać jedynie w
      świetle celów realizowanych przez organy krajowe zainteresowanego państwa
      członkowskiego oraz poziomu ochrony, jaki zamierzają one zapewnić (zob. podobnie
      wyrok z dnia 18 października 2012 r., X, C#498/10, EU:C:2012:635, pkt 37 i przytoczone
      tam orzecznictwo).
    100. Należy jednak wskazać, po pierwsze, z zastrzeżeniem ustaleń, których dokonanie
      należy do sądu odsyłającego, że przyznanie zwolnienia podatkowego w odniesieniu do
      dochodów przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania mającego siedzibę w innym
      państwie członkowskim nie pociąga za sobą konsekwencji w zakresie form prawnych,
      jakie przybierają fundusze, które to ostatnie państwo może rejestrować na swym
      terytorium, i nie zobowiązuje tego państwa członkowskiego do zezwalania na
      tworzenie wewnętrznie zarządzanych funduszy inwestycyjnych.
    101. W tym względzie, zapytany na rozprawie, rząd polski nie wyjaśnił, w jaki sposób
      przyznanie zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych przedsiębiorstwu
      zbiorowego inwestowania mającemu siedzibę w innym państwie członkowskim,
      zarządzanemu wewnętrznie, zagrażałoby celowi ochrony inwestorów realizowanemu
      przez władze krajowe.

    102. Po drugie, o ile można uznać, że korzystniejsze traktowanie pod względem
      podatkowym dochodów przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania zarządzanego
      zewnętrznie mogłoby zachęcać inwestorów do korzystania z takich przedsiębiorstw, o
      tyle nie można z tego wywnioskować a contrario, że mniej korzystne traktowanie pod
      względem podatkowym w postaci odmowy zwolnienia z podatku dochodowego od
      osób prawnych dochodów uzyskanych przez fundusz zarządzany wewnętrznie
      pozwala chronić inwestorów przed inwestycjami dokonywanymi w takich funduszach.
    103. W konsekwencji nie można uznać, że środek podatkowy mający na celu uczynienie
      mniej atrakcyjnym inwestycji dokonywanych przez przedsiębiorstwo zbiorowego
      inwestowania mające siedzibę w innym państwie członkowskim i podlegające w tym
      państwie kontroli organów nadzoru nad rynkiem finansowym, lecz zarządzane
      wewnętrznie, jest odpowiedni do osiągnięcia zamierzonego celu ochrony inwestorów.
    104. Ponadto na rozprawie rząd polski podniósł, że przepisy rozpatrywane w
      postępowaniu głównym mają również na celu zapobieganie nadużyciom.
    105. Jednakże ze względu na to, że rząd ten ogranicza się do powołania się, bez dalszych
      wyjaśnień, na takie uzasadnienie, nie wykazując związku między sposobem
      zarządzania przedsiębiorstwem zbiorowego inwestowania a ewentualnym ryzykiem
      nadużycia, jego argumentacja nie może zostać uwzględniona.
    106. W świetle całości powyższych rozważań na zadane pytanie trzeba odpowiedzieć, iż
      art. 63 ust. 1 TFUE należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie
      przepisom państwa członkowskiego, które przewidują, iż jedynie przedsiębiorstwo
      zbiorowego inwestowania zarządzane przez podmiot zewnętrzny, który prowadzi
      działalność na podstawie zezwolenia wydanego przez właściwe organy nadzoru nad
      rynkiem finansowym państwa, w którym podmiot ten ma swoją siedzibę, może
      korzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie
      dochodów z inwestycji dokonanych przez to przedsiębiorstwo, i które w związku z tym
      nie przyznają takiego zwolnienia przedsiębiorstwom zbiorowego inwestowania
      zarządzanym wewnętrznie, utworzonym zgodnie z przepisami innego państwa
      członkowskiego, w sytuacji gdy prawo pierwszego państwa członkowskiego zezwala
      jedynie na tworzenie przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania zarządzanych
      zewnętrznie.
    Z treści wyroku TSUE w sprawie C-18/23 wynika wprost, że Wnioskodawca jako fundusz
    luksemburski zarządzany wewnętrznie jest uprawniony do korzystania ze zwolnienia w
    podatku dochodowym od osób prawnych przewidzianego art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych tym bardziej, że przedmiotowy wyrok został
    wydany w sprawie funduszu inwestycyjnego o identycznym statusie prawnym jak ten w
    którego sprawie został wydany wyrok w sprawie C-18/23.
    W konsekwencji, mając na uwadze zacytowane powyżej stanowisko TSUE, uznać należy, że
    interpretując art. 17 ust. 1 pkt 58 updop w zgodzie z art. 63 ust. 1 TFUE Wnioskodawca
    jako fundusz zarządzany wewnętrznie jako zarządzający alternatywnym funduszem
    inwestycyjnym (“registered AIFM”) spełnia przesłanki pozwalające na skorzystanie ze
    zwolnienia w podatku dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 58
    updop. Wskazane w stanie faktycznym przychody (dochody) uzyskiwane przez Fundusz
    będą korzystać ze zwolnienia określonego w art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W

    związku z powyższym, organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy
    będącej przedmiotem Państwa wniosku (zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z
    opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w
    niniejszej interpretacji.
    Zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym
    od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 278, ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Za przychody z zysków kapitałowych uważa się:
      2) przychody z tytułu wniesienia do osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1
      ust. 3, wkładu niepieniężnego;
      3) inne, niż określone w pkt 1 i 2, przychody z udziału (akcji) w osobie prawnej lub
      spółce, o której mowa w art. 1 ust. 3, w tym:
        a) przychody ze zbycia udziału (akcji), w tym ze zbycia dokonanego celem ich
          umorzenia,
        b) przychody uzyskane w wyniku wymiany udziałów.
    W myśl art. 12 ust. 4d ustawy o CIT:
      Jeżeli spółka nabywa od wspólnika innej spółki udziały (akcje) tej innej spółki oraz w
      zamian za udziały (akcje) tej innej spółki przekazuje jej wspólnikowi własne udziały
      (akcje) albo w zamian za udziały (akcje) tej innej spółki przekazuje wspólnikowi tej
      innej spółki własne udziały (akcje) wraz z zapłatą w gotówce w wysokości nie wyższej
      niż 10% wartości nominalnej własnych udziałów (akcji), a w przypadku braku wartości
      nominalnej - wartości rynkowej tych udziałów (akcji), oraz jeżeli w wyniku nabycia:
        1) spółka nabywająca uzyska bezwzględną większość praw głosu w spółce, której
          udziały (akcje) są nabywane, albo
        2) spółka nabywająca, posiadająca bezwzględną większość praw głosu w spółce,
          której udziały (akcje) są nabywane, zwiększa ilość udziałów (akcji) w tej spółce
        - do przychodów nie zalicza się wartości udziałów (akcji) przekazanych wspólnikowi
          tej innej spółki oraz wartości udziałów (akcji) nabytych przez spółkę, pod
          warunkiem że podmioty biorące udział w tej transakcji podlegają w państwie
          członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do
          Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu od całości swoich
          dochodów, bez względu na miejsce ich osiągnięcia (wymiana udziałów).
    Z powołanego przepisu art. 12 ust. 4d ustawy o CIT wynika, że efekt w postaci neutralnej
    podatkowo wymiany udziałów (akcji) dotyczy sytuacji, gdy wspólnik spółki wniesie
    posiadane udziały (akcje) do spółki, a podmiot wraz z nabytymi udziałami (akcjami)
    otrzyma bądź zwiększy bezwzględną większość praw głosu w spółce, której udziały (akcje)
    zostały wniesione. Przepis ten znajduje zastosowanie wówczas, gdy w wymianie
    uczestniczą już istniejące podmioty.
    Warunki zastosowania powołanego przepisu określa art. 12 ust. 11 ustawy o CIT:
      Przepis ust. 4d stosuje się, jeżeli:
        1) spółka nabywająca oraz spółka, której udziały (akcje) są nabywane, są
          podmiotami wymienionymi w załączniku nr 3 do ustawy lub są spółkami
          podlegającymi opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich
          dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, w innym niż państwo
          członkowskie Unii Europejskiej państwie należącym do Europejskiego Obszaru
          Gospodarczego oraz
        2) wspólnik jest podatnikiem podatku dochodowego i wnoszone przez niego
          udziały (akcje) stanowią wkład niepieniężny przeznaczony w całości lub w części
          na podwyższenie kapitału zakładowego spółki nabywającej, oraz

        3) zbywane przez wspólnika udziały (akcje) nie zostały nabyte lub objęte w wyniku
          innej transakcji wymiany udziałów albo przydzielone wcześniej w wyniku
          łączenia lub podziału podmiotów, oraz
        4) wartość nabywanych przez wspólnika udziałów (akcji) przyjęta dla celów
          podatkowych jest nie wyższa niż wartość zbywanych przez tego wspólnika
          udziałów (akcji), jaka byłaby przyjęta dla celów podatkowych, gdyby nie doszło
          do wymiany udziałów.
    Jak wynika z art. 12 ust. 12 ustawy o CIT:
      Przepis ust. 4d stosuje się również w przypadku, gdy spółka nabywa udziały (akcje)
      od tego samego wspólnika w ramach więcej niż jednej transakcji w okresie
      nieprzekraczającym 6 miesięcy liczonych począwszy od miesiąca, w którym nastąpiło
      pierwsze ich nabycie, jeżeli w wyniku tych transakcji są spełnione warunki określone
      w tym przepisie.
    Zgodnie z art. 12 ust. 12b ustawy o CIT:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4 pkt 12 oraz ust. 11 pkt 3 i 4, ciężar dowodu, że
      udziały (akcje) nie zostały nabyte lub objęte w wyniku transakcji wymiany udziałów
      albo przydzielone w wyniku łączenia lub podziału podmiotów oraz wartość udziałów
      (akcji) odpowiada wartości określonej w tych przepisach, spoczywa na wspólniku.
    Stosownie natomiast do treści art. 12 ust. 13 ustawy o CIT:
      Przepisów ust. 4 pkt 3e-3h, 12 i pkt 25 lit. b oraz ust. 4d nie stosuje się w
      przypadkach, gdy głównym lub jednym z głównych celów połączenia spółek, podziału
      spółek, wymiany udziałów lub wniesienia wkładu niepieniężnego jest uniknięcie lub
      uchylenie się od opodatkowania.
    Treść art. 12 ust. 14 ustawy o CIT wskazuje natomiast, że:
      Jeżeli połączenie spółek, podział spółek, wymiana udziałów lub wniesienie wkładu
      niepieniężnego nie zostały przeprowadzone z uzasadnionych przyczyn
      ekonomicznych, dla celów ust. 13 domniemywa się, że głównym lub jednym z
      głównych celów tych czynności jest uniknięcie lub uchylenie się od opodatkowania.
    Art. 12 ust. 16 ustawy o CIT stanowi, że:
      Przepisy ust. 4 pkt 3e-3h, 12 i pkt 25 lit. b oraz ust. 4d stosuje się odpowiednio do
      podmiotów wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia ustalenia czy planowana transakcja
    wniesienia udziałów w Spółkach Operacyjnych do Holdingu po stronie Spółki powstanie
    przychód podlegający opodatkowaniu w okresie kiedy Spółka będzie zarządzana
    wewnętrznie bądź przez licencjonowany zewnętrzny podmiot zarządzający.
    Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego są Państwo spółką akcyjną działającą na
    podstawie prawa luksemburskiego. Posiadają Państwo 99% albo 100 % udziałów w
    spółkach operacyjnych z siedzibą na terytorium RP. Posiadają Państwo również 96 %
    udziałów w Spółce z o.o. z siedzibą na terytorium RP prowadzącej działalność holdingową.
    Holding jest Spółką, która świadczy usługi wsparcia w procesach inwestycyjnych,
    administracyjne oraz księgowe na rzecz Spółek Operacyjnych. Objęli Państwo udziały w
    Spółkach Operacyjnych na etapie ich tworzenia lub zakupili Państwo udziały i nie były one
    objęte w wyniku transakcji wymiany udziałów, ani też nie były przydzielone w wyniku
    łączenia lub podziału podmiotów.
    Obecnie ze względów ekonomicznych rozważana jest zmiana struktury kapitałowej.
    Holding ma stać się główną spółką grupy tj. spółką matką i posiadać udziały w spółkach od
    siebie zależnych. Zgodnie z przyjętą strategią Holding byłby spółką stojącą na czele grupy
    kapitałowej. W związku z tym zamierzają Państwo wnieść wszystkie posiadane udziały w
    Spółkach operacyjnych do Holdingu. Wnoszone aportem udziały będą dawały spółce

    nabywającej tj. Holdingowi bezwzględną większość praw głosów w spółkach, których
    udziały będą wnoszone. Holding podwyższy w związku ze wskazaną transakcją swój
    kapitał zakładowy i wyemituje udziały, które obejmą Państwo w zamian za aport do
    Holdingu udziałów w Spółkach Operacyjnych. Wówczas Holding stanie się udziałowcem
    Spółek Operacyjnych i będzie mu przysługiwała bezwzględna większość praw głosów w
    Spółkach Operacyjnych. Wnoszone przez Państwa do Holdingu udziały w Spółkach
    Operacyjnych stanowić będą wkład niepieniężny, który będzie w całości lub w części
    przeznaczony na podwyższenie kapitału zakładowego Holdingu.
    Obejmą Państwo udziały Holdingu bez dopłaty w gotówce. Ustalona na dzień wymiany
    udziałów wartość rynkowa udziałów przekazanych Państwu przez Holding przy wymianie
    udziałów odpowiadać będzie wartości rynkowej otrzymanych przez Holding od Państwa
    udziałów. Wymiana udziałów zostanie przeprowadzona z uzasadnionych przyczyn
    ekonomicznych, a głównym lub jednym z głównych celów tej wymiany nie będzie
    uniknięcie lub uchylenie się od opodatkowania. Wartość nabywanych przez Państwa
    udziałów w Holdingu przyjęta dla celów podatkowych nie będzie wyższa niż wartość
    zbywanych przez Państwa udziałów w Spółkach Operacyjnych, jaka byłaby przyjęta dla
    celów podatkowych, gdyby nie doszło do tej wymiany.
    Zgodnie ze Statutem Funduszu, Fundusz jest zarządzany wewnętrznie, przez Zarząd
    Funduszu, który uzyskał licencję CSSF na zarządzanie Funduszem i jest zarejestrowany
    przez CSSF jako zarejestrowany zarządzający alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i
    znajduje się na liście zarządzających prowadzoną przez CSSF. Fundusz w przyszłości może
    być zarządzany przez licencjonowany podmiot zewnętrzny.
    Odnosząc się do powyższego zauważyć należy, że z przedstawionych powyżej uregulowań
    prawnych zawartych w art. 12 ust. 4d Ustawy o CIT wynika, iż efekt w postaci neutralnej
    podatkowo wymiany udziałów (akcji) dotyczy sytuacji, gdy wspólnik spółki wniesie
    posiadane udziały (akcje) do Spółki, a podmiot wraz z nabytymi udziałami (akcjami)
    otrzyma, bądź zwiększy bezwzględną większość praw głosu w spółce, której udziały (akcje)
    zostały wniesione.
    W świetle wyżej wymienionych przepisów prawa podatkowego oraz przedstawionego
    opisu sprawy stwierdzić należy, że opisana we wniosku transakcja będzie stanowiła tzw.
    wymianę udziałów stosownie do art. 12 ust. 4d ustawy o CIT. W analizowanej sprawie
    spełnione zostaną przesłanki wynikające z art. 12 ust. 11 ustawy o CIT. Wynika to z faktu,
    że:
        Spółka nabywająca tj. Holding uzyska bezwzględna większość praw głosu w
        Spółkach operacyjnych. Jak wynika z opisu sprawy, są Państwo spółką akcyjną
        działającą na podstawie prawa luksemburskiego. Tym samym podlegają Państwo
        opodatkowaniu w Państwie członkowskim Unii Europejskiej;
        wnoszone przez Państwa udziały (akcje) stanowią wkład niepieniężny przeznaczony
        w całości lub w części na podwyższenie kapitału zakładowego spółki nabywającej tj.
        Holdingu;
        zbywane przez Państwa udziały (akcje) nie zostały nabyte lub objęte w wyniku
        transakcji wymiany udziałów ani przydzielone w wyniku łączenia lub podziału
        podmiotów;
        a wartość nabywanych przez Państwa udziałów (akcji) Holdingu przyjęta dla celów
        podatkowych jest nie wyższa niż wartość zbywanych przez Państwa udziałów (akcji),
        jaka byłaby przyjęta dla celów podatkowych, gdyby nie doszło do wymiany udziałów.

    Podsumowując, należy stwierdzić, że transakcja wniesienia aportem udziałów w Spółkach
    Operacyjnych do Holdingu nie spowoduje powstania dla Państwa przychodu
    podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.
    Na powyższe nie ma wpływu przez kogo w tym okresie Fundusz będzie zarządzany.
    Oznacza to, że planowana transakcji wymiany udziałów wskazana w opisie zdarzenia
    przyszłego, nie spowoduje powstania dla Państwa przychodu podlegającego
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych zarówno w okresie kiedy
    Wnioskodawca będzie zarządzany wewnętrznie jak i w okresie kiedy będzie zarządzany
    przez licencjonowany podmiot zewnętrzny.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie obu zadanych pytań należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.