Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.474.2025.2.HJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-23
Teza: Skutki podatkowe odpłatnego zbycia nieruchomości.
Słowa kluczowe: działki-działki rolne
nieruchomości
nieruchomości-podział nieruchomości
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
umowa-umowa przedwstępna
zbycie-odpłatne zbycie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 7 kwietnia 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia

    nieruchomości. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 30
    czerwca 2025 r. (wpływ 3 lipca 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
      1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
        (...)
      2. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
        (...)

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcy zamierzają zbyć niezabudowaną nieruchomość stanowiącą Ich majątek
    wspólny.
    Wnioskodawcy są osobami fizycznymi, mającymi miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, podlegającymi obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów, a więc
    podlegają nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w rozumieniu przepisów o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawcy nie prowadzą działalności
    gospodarczej (pozarolniczej działalności gospodarczej) w rozumieniu przepisów ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawców łączy ustrój wspólności
    ustawowej małżeńskiej.
    Wnioskodawcom przysługuje prawo wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej
    nieruchomości położonej w miejscowości (...), składającej się z niezabudowanej działki
    gruntu nr (...) o łącznej pow. (...) ha, powstałej z podziału działki gruntu nr (...) o
    powierzchni (...) ha (dalej: „Nieruchomość”). W rejestrze gruntów przedmiotowa
    Nieruchomość oznaczona jest jako pastwiska trwałe (PsIV).
    Prawo do Nieruchomości Wnioskodawcy nabyli do majątku wspólnego na zasadach
    ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej od rodziców Wnioskodawczyni na
    podstawie umowy darowizny zawartej 14 czerwca 2000 r. - akt notarialny (...), której
    przedmiotem była darowizna części gospodarstwa rolnego, w którego skład wchodziła
    działka nr (...). W rejestrze gruntów prowadzonym przez Starostę (...) działka
    ewidencyjna nr (...) oznaczona była jako pastwiska trwałe (PsIV) i grunty po rowami
    (WPsIV).
    Wnioskiem z 18 grudnia 2023 r. Wnioskodawcy wystąpili do Wójta Gminy (...) o
    zatwierdzenie podziału działki nr (...). W wyniku podziału działki nr (...) (decyzja
    zatwierdzająca projekt podziału z 28 grudnia 2023 r.) powstała przedmiotowa
    Nieruchomość oraz działka nr (...) o powierzchni (...) ha, jako przylegająca do cieku
    wodnego – rzeka (...), oznaczona w ewidencji gruntów i budynków jako Wp, tj. grunty
    pod wodami powierzchniowymi płynącymi.
    24 lutego 2025 r. Wnioskodawcy wystąpili z wnioskiem do Starostwa Powiatowego w
    (...) o nieodpłatne przekazanie działki nr (...) do zasobu Skarbu Państwa. Starosta
    Powiatu (...) wniosek Wnioskodawców przekazał wg właściwości do Państwowego
    Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w (...),
    sprawujący zarząd nad rzeką (...), gdyż zgodnie z art. 258 ust. 1 i ust. 8a ustawy Prawo
    wodne, Państwowe Gospodarstwo Wody Polskie reprezentuje i wykonuje prawa
    właścicielskie Skarbu Państwa do gruntów pokrytych śródlądowymi wodami płynącymi,
    a także może nabywać w imieniu i na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości na zasadach
    przewiedzianych w ustawie Prawo wodne. W odpowiedzi na wniosek jw. Państwowe
    Gospodarstwo Wody Polskie poinformowało Wnioskodawców, że wystąpi z pozwem o
    uzgodnienie treści księgi wieczystej, w której Wnioskodawcy wskazani są jako
    właściciele działki nr (...), gdyż działka ta jako grunt pokryty śródlądowymi wodami

    płynącymi rzeki (...) jest niezgodny z rzeczywistym stanem prawnym i musi zostać
    zmieniony w ten sposób, że jako właściciel tej działki winien być wskazany Skarb
    Państwa.
    Nieruchomość nie była w okresie 5 lat i obecnie nie jest wykorzystywana na cele
    prowadzonej działalności gospodarczej, w tym działalności rolniczej. Nieruchomość nie
    stanowi przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 1964 r. Nr 16 poz. 93 ze zm.), jak również nie stanowi jego
    zorganizowanej części w rozumieniu art. 6 pkt 1 w zw. z art. 2 pkt 27e ustawy z dnia 11
    marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 54 poz. 535 ze zm.).
    Umową przedwstępną z 23 listopada 2023 r. (...) Wnioskodawcy zobowiązali się do
    sprzedaży działki nr (...) (przed podziałem), pod warunkiem (dalej: „Umowa
    przedwstępna”). Jak zaznaczono w Umowie przedwstępnej, stan prawny działki nr (...)
    jest zgodny z rzeczywistym stanem prawnym, działka nie jest zabudowana, działka nie
    była w okresie 5 lat i obecnie nie jest wykorzystywana na cele prowadzonej działalności
    gospodarczej, w tym działalności rolniczej, działka nie stanowi przedsiębiorstwa w
    rozumieniu art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r.
    Nr 16 poz. 93 ze zm.), jak również nie stanowi jego zorganizowanej części w rozumieniu
    art. 6 pkt 1 w zw. z art. 2 pkt 27e ustawy z dnia 1 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U z 2004 r. Nr 54 poz. 535 ze zm.), działka nie jest przedmiotem najmu,
    użyczenia, dzierżawy lub innych umów obligacyjnych. Taki opis działki nr (...) odnosić
    należy włączenie do Nieruchomości, jako części działki wskazanej w Umowie
    przedwstępnej, opis ten jest aktualny również na dzień złożenia wniosku o wydanie
    interpretacji indywidualnej.
    Wnioskodawcy zobowiązali się sprzedać działkę za określoną w Umowie przedwstępnej
    cenę, powiększoną ewentualnie o podatek od towarów i usług, gdyby na dzień zawarcia
    umowy przyrzeczonej (umowy sprzedaży) był on wymagalny. Wnioskodawcy
    zobowiązali się ponadto do tego, że jeżeli z udzielonej im interpretacji indywidualnej
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (KIS) wynikać będzie konieczność naliczenia
    podatku VAT z tytułu sprzedaży Nieruchomości:
      · w przypadku doliczenia do ceny sprzedaży podatku VAT, przedłożą zaświadczenia
        potwierdzające ich status jako czynnych podatników podatku VAT oraz
        interpretację podatkową wydaną przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
        o konieczności naliczenia podatku VAT, a także udokumentują sprzedaż
        stosowną fakturą VAT,
    oraz że:
      · „na dzień zawarcia umowy sprzedaży i wystawienia faktury VAT będą
        zarejestrowani jako czynni podatnicy podatku od towarów i usług, oraz że po
        zawarciu transakcji nie wyrejestrują się oni z datą wsteczną”.
    Ponadto Wnioskodawcy udzielili Kupującemu:
      · zgody na dysponowanie Nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu art. 33
        ust. 2 pkt 2 w związku z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo
        budowlane (Dz. U. z 1994 r. Nr 89 poz. 414 ze zm.), w zakresie wystąpienia z
        wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskania zgód, opinii itp., a także
        udostępnili Kupującemu Nieruchomość celem przeprowadzenia badań gruntu
        oraz postawienie prowizorycznego złącza linii kablowej mającej w przyszłości
        zasilać budowę Kupującego realizowaną na Nieruchomości,
      · nieodwołanego pełnomocnictwa do występowania przed wszystkimi organami
        administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i
        prawnych niezbędnych dla uzyskanie niezbędnych dla Kupującego decyzji i
        pozwoleń.

    W dniu zawarcia umowy przedwstępnej, Wnioskodawcy zawarli z Kupującym umowę
    dzierżawy z 23 listopada 2023 r., w której określono, że umowa zawarta została na czas
    nieokreślony. Następnie, strony umowy dzierżawy przyjęły w tej samej dacie (23
    listopada 2023 r.) aneks do umowy dzierżawy (dalej: „Aneks”) wskazując, że:
    • umowa dzierżawy zawarta została w związku z umową przedwstępną,
    • Wnioskodawcy jako wydzierżawiający udzielają Dzierżawcy (czyli Kupującemu z Umowy
    przedwstępnej) prawa do dysponowania Nieruchomością na cele budowlane, oraz
    zmieniając Aneksem okres obowiązywania umowy dzierżawy z czasu nieokreślonego na
    czas określony, tj. trzy miesiące.
    Następnie aneksem oznaczonym „(...)” z 22 marca 2024 r. dookreślili wstecznie, już po
    wygaśnięciu umowy dzierżawy, wskazując jako jej przedmiot działkę nr (...).
    Wynagrodzenie z tytułu incydentalnej trzymiesięcznej dzierżawy za okres 23 listopada
    2023 r. – 22 lutego 2024 r. wypłacone Wnioskodawcom było symboliczne i nie
    przekroczyło kwoty 100 zł. Trzymiesięczna dzierżawa miała umożliwić Kupującemu
    przeprowadzenie badań gruntowych, posadowienie na nieruchomości prowizorycznego
    złącza kablowego na potrzeby zasilania budowy, a także poczynienia określonych
    Umową przedwstępną innych niezbędnych prac przygotowawczych dla planowanej
    inwestycji Kupującego.
    W opisie sprawy, opierając się o zapisach Umowy przedwstępnej (pozwolenie na
    użytkowanie nieruchomością dla celów budowlanych), Kupujący wystąpił w imieniu
    własnym, na swoją rzecz jako strona i uzyskał dla siebie, jako strony na potrzeby
    przyszłej inwestycji planowanej do realizacji na Nieruchomości, stosowne w ocenie
    Kupującego decyzje, warunki i zapewnienia.
    Wnioskodawcy, z polecenia Kupującego jako strony Umowy przedwstępnej, udzielili
    wskazanemu przez Kupującego profesjonalnemu pełnomocnikowi pełnomocnictwa do
    złożenia wniosku o interpretację indywidualną w zakresie, o którym mowa w Umowie
    przedwstępnej (chodzi o podatek VAT), z tym jednak, że zakres pełnomocnictwa
    określony w części E formularza PPS-1 brzmiał: „czynności związane ze złożeniem
    wniosku o wydanie interpretacji podatkowej”.
    Abstrahując od poprawności formalnej pełnomocnictwa szczególnego i możliwości
    posługiwania się w konkretnej sprawie podatkowej, tak sformułowanym
    pełnomocnictwem szczególnym, przedmiotem wniosków złożonych przez
    Wnioskodawców reprezentowanych przez pełnomocnika było pytanie, czy w stanie
    sprawy, sprzedaż działki będzie przedmiotem opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług. Jednakże przedstawiony we wniosku opis zaistniałych zdarzeń był odmienny od
    stanu jaki ma miejsce w niniejszej sprawie. Przedstawiając te zdarzenia, Wnioskodawcy
    pominęli okoliczność, że dzierżawa realizowana w związku z przyrzeczeniami i
    zapewnieniami zawartymi w Umowie przedwstępnej miała charakter incydentalny,
    realizowana była za symboliczne wynagrodzenie i wygasła po upływie trzech miesięcy
    do daty zawarcia umowy dzierżawy oraz zakończyła się wcześniej niż złożony został
    wniosek o interpretację. Nieprawidłowo określono również przedmiot przyszłej
    sprzedaży, gdyż w tym opisie pominięto okoliczności związane z podziałem, który miał
    miejsce przed złożeniem wniosku. Opisując stan faktyczny nie wyeksponowano również
    okoliczności, że w ramach udzielenia Kupującemu prawa do dysponowania
    nieruchomością dla celów budowlanych wszystkie działania związane z działką, do
    których Wnioskodawcy upoważnili Kupującego, w tym złożone przez Kupującego
    wnioski przygotowujące przyszłą inwestycję, składane były przez Kupującego we
    własnym imieniu i na własną rzecz, a w konsekwencji wszystkie decyzje i zapewnienia
    adresowane i kierowane były do Kupującego. To Kupujący był stroną wszystkich
    postępowań administracyjnych oraz wszystkich działań zmierzających do uzyskania
    stosowanych zapewnień. Kupujący nie reprezentował więc Wnioskodawców jako

    pełnomocnik, działał wyłącznie w swoim imieniu na swoją rzecz, a skutki tych działań
    dotyczyły jedynie Kupującego. Tak więc, Wnioskodawcom nie można przypisać
    jakichkolwiek działań typowych dla tzw. obrotu profesjonalnego.
    Powołując między innymi fakt dzierżawy jako przesłankę oceny zdarzenia przyszłego
    (sprzedaży nieruchomości), organ interpretacyjny w interpretacji indywidualnej z 1
    sierpnia 2024 r. (dalej: „Interpretacja”) uznał, że uwzględniając opis zaistniałych zdarzeń
    zaprezentowanych we wniosku, Wnioskodawcy z tytułu transakcji sprzedaży działki
    będą podatnikami podatku od towarów i usług. Zważywszy jednak, że przedstawione
    we wniosku okoliczności niezbędne dla oceny zdarzenia przyszłego odbiegają od stanu
    rzeczywistego, Interpretacja w zakresie podatku od towarów i usług nie pełni dla
    Wnioskodawców funkcji ochronnej, gdyż interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawno-podatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywało się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym w
    złożonym wniosku. W przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swą aktualność.
    Uwzględniając powyższe okoliczności, Wnioskodawcy rozważają, przystępując do
    transakcji sprzedaży działki, pominięcie interpretacji z 1 sierpnia 2024 r., tj.
    nierejestrowanie się dla potrzeb transakcji sprzedaży działki jako czynni podatnicy
    podatku VAT, niedoliczanie podatku VAT do wartości działki oraz niedokumentowanie
    sprzedaży fakturą VAT, gdyż działka wchodzi w skład ich majątku prywatnego, a
    Wnioskodawcy nie podejmowali żadnych działań typowych dla działalności
    gospodarczej w rozumieniu przepisów o VAT.
    Oczywiście, kwalifikacja transakcji sprzedaży działki dla celów podatku od towarów i
    usług nie jest tożsama z kwalifikacją dla celów podatku dochodowego.
    Niezależnie jednak do ocen prawnych formułowanych na gruncie przepisów o podatku
    od towarów i usług, w stanie sprawy przychodów ze sprzedaży przedmiotowej działki,
    Wnioskodawcy nie zamierzają zakwalifikować do przychodów z działalności
    gospodarczej w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    gdyż źródłem przychodów Wnioskodawców będzie odpłatne zbycie nieruchomości,
    które nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i realizowane jest z majątku
    prywatnego Wnioskodawców, a ponieważ dochodzi do niego po upływie pięciu lat licząc
    od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, dochód Wnioskodawców
    uzyskany ze sprzedaży nie będzie opodatkowany podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych.
    W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawcy wskazali, że przedmiotem planowanej
    sprzedaży jest działka o nr geodezyjnym (...) powstała z podziału działki nr (...) w sposób
    opisany we wniosku. Planowa sprzedaż nieruchomości ma mieć miejsce do 31 grudnia
    2025 r.
    Wnioskodawcy posiadają w swoich zasobach majątkowych na dzień złożenia wniosku
    inne nieruchomości tworzące gospodarstwo rolne i leśne (działki rolne, łąki, działki
    leśne) jednak nie planują ich sprzedaży.
    Pani (...) (Zainteresowana niebędąca stroną postępowania) - nie dokonywała w
    przeszłości sprzedaży nieruchomości będących jej własnością, ani będących we
    wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Pan (...) (Zainteresowany będący stroną postępowania) - dokonał w 2021 r. sprzedaży
    nieruchomości (grunt rolny orny - działka nr (...), obręb (...)) na rzecz swojego sąsiada
    celem powiększenia gospodarstwa rolnego należącego do tego sąsiada. Grunt rolny,
    będący przedmiotem sprzedaży został nabyty do majątku odrębnego drogą darowizny
    od rodziców. Przychód ze sprzedaży ww. nieruchomości był zwolniony z opodatkowania
    podatkiem dochodowym (grunt rolny wchodzący w skład gospodarstwa rolnego, który
    w wyniku sprzedaży nie utracił charakteru rolnego).

## Pytanie

Czy słuszne jest stanowisko Wnioskodawców, że planowana sprzedaż działki nie nastąpi
    w wykonaniu działalności gospodarczej, a w konsekwencji dochód ze sprzedaży działki,
    w stanie sprawy, nie będzie opodatkowany podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W przedstawionym zdarzeniu przyszłym nie dojdzie do sytuacji, w której przychód
    Wnioskodawców uzyskany ze sprzedaży Nieruchomości kwalifikowałby się do przychodów
    z działalności gospodarczej, gdyż odpłatne zbycie Nieruchomości w stanie sprawy nie
    nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej.
    Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej:
    "pdopU"), ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
    działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową, wytwórczą, budowlaną,
    handlową, usługową, polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin
    ze złóż, polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
    prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i
    ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 pdofU.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) pdofU, źródłem przychodu jest odpłatne zbycie (z
    zastrzeżeniem ust. 2 tego artykułu) nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności
    gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
    majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Tak więc, aby w stanie sprawy, przychody ze zbycia Nieruchomości kwalifikowały się do
    przychodów z działalności gospodarczej, to zbycie musiałoby następować w wykonaniu
    czynności typowych dla czynności podejmowanych w ramach działalności gospodarczej.
    Wykładnia art. 5a pkt 6 pdofU pozwala na stwierdzenie, że dla uznania danej działalności
    za działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów pdofU, nie jest niezbędne spełnienie
    wymogów formalnych (np. rejestracja tej działalności w sposób przewidziany w przepisach
    odrębnych). Nie ma także znaczenia subiektywne przekonanie podatnika, iż przychody z
    jego aktywności są przypisane do innego źródła przychodu. Wszelkie działania cechujące
    się fachowością (stałym, nie okazjonalnym, nie amatorskim charakterem),
    podporządkowaniu regułom opłacalności i zysku lub zasadzie racjonalnego
    gospodarowania, działaniem na własny rachunek, powtarzalnością działań (np.
    seryjnością produkcji, stypizowaniem działań, ciągłością współpracy) i uczestnictwem w
    obrocie gospodarczym, są pozarolniczą działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 5a
    pkt 6 pdofU, a uzyskane w ich wyniku przychody są przychodami ze źródła wymienionego
    w art. 10 ust. 1 pkt 3 pdofU. W odniesieniu do czynności zbycia nieruchomości,
    kwalifikowanie przychodów do źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 pdofU
    dokonywane jest np. w oparciu o ilość zbywanych nieruchomości, podejmowane przez
    podatnika działania dla zwiększenia ich wartości, a także inne, działania związane np. z
    organizacją sprzedaży. Działalność gospodarcza stanowi zjawisko obiektywnie istniejące w
    danym czasie. Zamiar jej prowadzenia uzewnętrznia się w faktycznie podejmowanych
    czynnościach o określonym charakterze. Rzeczywisty charakter tych czynności, a nie
    subiektywne przekonanie podatnika (organu podatkowego) decyduje o tym, czy
    wykonywane przez daną osobę działania stanowią pozarolniczą działalność gospodarczą.
    W przypadku, gdy działalność podatnika, niezależnie od jego zamiaru lub woli czy
    przekonania, odpowiada przesłankom przewidzianym w art. 5a pkt 6 pdofU, przynosząc
    określony tam przychód, to w rozumieniu tej ustawy nie można jej kwalifikować inaczej niż
    pozarolnicza działalność gospodarcza.

    Dla uznania określonej działalności za działalność gospodarczą, konieczne jest łączne
    spełnienie trzech warunków:
    • po pierwsze, dana działalność musi być działalnością zarobkową,
    • po drugie, działalnością wykonywaną w sposób zorganizowany oraz,
    • po trzecie, w sposób ciągły.
    W orzecznictwie sądów administracyjnych, np. w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 9 kwietnia 2015 r. sygn. akt II FSK 773/13 (a także w innych
    wyrokach, np. z dnia 4 marca 2015 r. sygn. akt II FSK 855/14 i z dnia 15 stycznia 2015 r.
    sygn. akt II FSK 70/13), podkreśla się ze ze względu na różnorodność form aktywności
    podatników, jakie występują w obrocie prawnym, proste zestawienie unormowań art. 10
    ust. 1 pkt 3 i pkt 8 pdofU z regulacją zawartą w art. 5a pkt 6 pdofU nie pozwala na
    stworzenie uniwersalnego wzorca zachowań umożliwiającego jednoznaczne oddzielenie
    tych z nich, które rozpoznawać należy jako sprzedaż związaną z wykonywaniem
    pozarolniczej działalności gospodarczej (pkt 3), od odpłatnego zbycia osobistego mienia
    (pkt 8). Na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem wymienionym w art. 10 ust. 1
    pkt 3 pdofU wskazuje rozpatrywany całościowo zespół powiązanych ze sobą działań
    podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do
    osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na nabywaniu nieruchomości, ich
    zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza zwykły
    zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym odpowiednio
    przygotowanych nieruchomości.
    Z opisu stanu sprawy wynika, że Wnioskodawcy nabyli w 2000 r. nieodpłatnie do majątku
    wspólnego małżonków (darowizna) nieruchomość (działka nr (...)), z której w wyniku
    podziału wyodrębniona została Nieruchomość (działka nr (...)). Nieruchomość od chwili jej
    nabycia nie była wykorzystywana na potrzeby działalności gospodarczej, a Wnioskodawcy
    nie podejmowali jakichkolwiek działań przygotowujących Nieruchomość do sprzedaży, a
    więc skoro tych działań nie było w okresie poprzedzającym zawarcie Umowy
    przedwstępnej, nie można Wnioskodawcom przypisać innych intencji poza zamiarem
    osiągnięcia zysku ze sprzedaży, co jednak jest również cechą typową dla zarządzania
    majątkiem prywatnym. Tak też należy ocenić podział działki, o którym mowa we wniosku,
    związany z opisanymi tam okolicznościami (konieczność wyodrębnienia gruntu pod
    ciekiem wodnym, którego właścicielem z mocy prawa może być jedynie Skarb Państwa).
    Skoro Wnioskodawcy nie podejmowali jakichkolwiek działań poprzedzających potencjalną
    sprzedaż decydujących o ich kwalifikacji jako działań zaawansowanych, typowych dla
    działalności podmiotów zajmujących się obrotem nieruchomościami, to nie ma podstaw
    do rozpatrywania kwalifikacji przychodu ze sprzedaży Nieruchomości jako przychodu z
    działalności gospodarczej. Należy przy tym zwrócić uwagę, że uprawnienie potencjalnego
    kupującego do dysponowania nieruchomością dla celów budowlanych nie miało służyć
    Wnioskodawcom jako sprzedającym, a wyłącznie Kupującemu. Kupujący nie działał na
    zlecenie Wnioskodawców i nie podejmował działań celem uatrakcyjnienia Nieruchomości
    dla potencjalnych przyszłych nabywców. Kupujący działał z upoważnienia
    Wnioskodawców, wymaganego przez przepisy prawa budowlanego, wyłącznie w swoim
    interesie i na swoją rzecz. Należy podkreślić, że pełnomocnictwo udzielone Kupującemu w
    Umowie przedwstępnej do występowania przed wszystkimi organami administracji
    publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych dla uzyskanie
    niezbędnych dla Kupującego decyzji i pozwoleń służyć miało jedynie Kupującemu.
    Nieruchomość jest nieogrodzona, niepodłączona do mediów, bez jakichkolwiek pozwoleń
    czy ustaleń związanych z realizacją przyszłego procesu ich jakiegokolwiek
    zagospodarowania. To Kupujący, działając we własnym imieniu i własnym interesie a także
    na własny koszt, a nie w interesie sprzedających, podjął działania zmierzające do
    weryfikacji możliwości realizacji zamierzonego celu inwestycyjnego i przygotowania
    nieruchomości pod planowaną inwestycję. Nie działał on więc na rzecz Wnioskodawców
    celem uatrakcyjnienia i podniesienia wartości działek (cena Nieruchomości była określona

    w Umowie przedwstępnej), lecz w celu oceny możliwości zrealizowania planowanego
    zamierzenia inwestycyjnego. W ocenie Wnioskodawców, wszelkie umocowania udzielone
    nabywcy nie były nakierowane na podwyższenie atrakcyjności Nieruchomości, nie był to
    zatem ciąg zorganizowanych działań w celu maksymalizacji dochodu. Umowa
    przedwstępna musi zawierać essentialianegotii umowy przyrzeczonej, w tym w przypadku
    umowy sprzedaży - przede wszystkim cenę, a ta nie była uzależniona od podjęcia tychże
    czynności i ich efektów. Kupujący dokonywał owych działań na własny koszt.
    Wnioskodawcom nie są znane szczegóły działań podjętych przez Kupującego. Zawarta w
    dniu Umowy przedwstępnej, w związku z tą umową, incydentalna umowa dzierżawy (na
    okres 3 miesięcy od 23 listopada 2023 r.) za symbolicznym wynagrodzeniem (poniżej 100
    zł za cały trzymiesięczny okres dzierżawy) nie zmienia niczego w ocenie kwalifikacji
    przyszłych przychodów Wnioskodawców ze sprzedaży Nieruchomości. Celem
    incydentalnej dzierżawy było umożliwienie Kupującemu przeprowadzenia weryfikacji
    przydatności gruntu dla planowanego zamierzenia inwestycyjnego, a także budowa
    prowizorycznego złącza kablowego na potrzeby przyszłej budowy. Działania te nie służyły
    „uatrakcyjnieniu′′ Nieruchomości w celu podniesienia jego wartości w celu maksymalizacji
    zysku, a przychody z tego tytułu w kwocie łącznej poniżej 100 zł nie świadczą o
    wcześniejszym poprzedzającym przyszłą sprzedaż wykorzystaniu nieruchomości w
    działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów podatkowych (zarówno przepisów o
    podatku dochodowym jak i przepisów o podatku od towarów i usług). Wnioskodawcy nie
    zostali zapoznani z wynikami badań gruntowych zrealizowanych na Nieruchomości przez
    Kupującego, a Umowa przedwstępna przewiduje demontaż złącza kablowego na koszt
    Kupującego, gdy z przyczyn określonych w Umowie przedwstępnej nie doszłoby do
    zawarcia umowy przyrzeczonej. Należy zwrócić uwagę, że wszelkie działania Kupującego
    których podjęcie przewiduje Umowa przedwstępna są jego prawem a nie obowiązkiem.
    Kupujący mógł zatem zarówno podjąć wszystkie wskazane w Umowie przedwstępnej
    działania, jak i mógł ich nie podejmować i nabyć Nieruchomość bez rozpoznania
    możliwości wykorzystania jej zgodnie ze swoimi zamierzeniami. To również dowodzi, że
    owe działania bądź ich brak nie mają istotnego wpływu na sam fakt sprzedaży gruntu, co
    więcej, nie wpływają na jego cenę.
    O fakcie dokonania sprzedaży gruntu w charakterze podatnika prowadzącego
    pozarolniczą działalność gospodarczą, a nie w ramach zarządu majątkiem prywatnym
    (wykonywania prawa własności), decyduje stopień aktywności w zakresie obrotu
    nieruchomościami, który wskazuje, że angażowane są środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w ramach
    prowadzenia działalności gospodarczej. Bez wątpienia w okolicznościach sprawy,
    Wnioskodawcy nie podjęli jakichkolwiek działań, które noszą takie cechy, a jak wskazał
    Naczelny Sąd Administracyjny, np. w wyroku z 1 września 2021 r. sygn. akt II FSK 326/20,
    spełnienie w konkretnym przypadku warunku celu zarobkowego samo w sobie nie
    przesądza o zaliczeniu uzyskanych przez podatnika przychodów ze sprzedaży
    nieruchomości do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Oczywiste jest
    bowiem dążenie podatnika do uzyskania jak najlepszych efektów ekonomicznych z
    przeprowadzonej transakcji.
    Z punktu widzenia art. 5a pkt 6 pdofU istotne jest również ustalenie, czy zamiarem
    podatnika było uczynienie sobie z odpłatnego zbycia nieruchomości stałego, tj. ciągłego
    źródła zarobkowania, co niewątpliwie w niniejszej sprawie nie ma miejsca. Sprzedaż
    nieruchomości w ramach zarządzania majątkiem prywatnym może być zatem źródłem
    okazjonalnego zysku i nie będzie kwalifikowane jako sprzedaż w ramach działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 pdofU, co w konsekwencji powoduje, że przychód
    z tytułu zbycia Nieruchomości powinien zostać zakwalifikowany jako przychód z
    odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) pdofU i w
    związku z tym w stanie sprawy (ze względu na datę nabycia) transakcja zbycia

    Nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych, gdyż dokonana będzie po upływie 5 lat, licząc od końca roku w którym doszło
    do nabycia Nieruchomości.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
      którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem pięciu lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, skutkuje
    powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub
    udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie pięciu lat licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem
    przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, a przychód uzyskany z odpłatnego zbycia w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Wobec powyższego, odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych stanowi źródło przychodu podlegające
    opodatkowaniu, jeżeli zbycie to ma miejsce przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w
    wykonaniu działalności gospodarczej.
    Z kolei, stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Zgodnie z art. 5a pkt 6 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Użyte w ww. przepisie pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej opiera się na trzech
    przesłankach:
    • zarobkowym celu działalności,
    • wykonywaniu działalności w sposób zorganizowany i ciągły,
    • prowadzeniu działalności we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek.

    Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a
    jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak
    prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże, brak
    zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że
    działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie działalności gospodarczej
    zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają
    działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby
    podejmującej określone czynności.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby
    czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest
    osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych
    elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności
    gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam
    prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz, czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z
    działalnością tą związanych. Za takim rozumieniem pojęcia „zorganizowany” przemawia
    również definicja słownikowa. Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny
    Wydawnictwo Naukowe PWN pod redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000,
    organizować to przygotowywać, zakładać jakieś przedsięwzięcie, bądź w znaczeniu drugim
    nadawać czemuś reguły, wprowadzać porządek (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Opolu z dnia 7 maja 2008 r., sygn. akt I SA/Op 18/08).
    Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego
    wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności
    gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w
    wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania.
    Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko
    sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez
    względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości
    wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania
    określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.
    Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 3 czerwca 2015
    r. sygn. akt I SA/Po 919/14: „Dla przyjęcia, że działalność ma charakter ciągły, nie jest
    niezbędne, by powtarzane były konkretne czynności; możliwe, że dana czynność (np.
    sprzedaż) będzie dokonana jednorazowo, natomiast wraz z poprzedzającymi ją
    czynnościami przygotowawczymi będzie tworzyła ciąg działań, który uznać należy za
    działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a ust. 6 u.p.d.f.”.
    Natomiast, przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych
    czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych
    czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze sobą) w
    dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i
    na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.
    Ponadto należy wskazać, że w myśl art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
      wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
      niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
      przez zlecającego te czynności;
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
      prowadzoną działalnością.

    W związku z powyższym, istotne jest również dla aktywności zarobkowej podatnika –
    mieszczącej się w zakresie zdefiniowanym w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych – nieistnienie przeszkód określonych w art. 5b ust. 1 ww. ustawy. Aby
    dana aktywność nie została uznana za działalność gospodarczą, konieczne jest łączne
    spełnienie tych przesłanek.
    Z przytoczonych przepisów wynika, że przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może
    stanowić przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości (art. 10
    ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy).
    Ocena, z jakiego źródła pochodzi przychód ma ogromne znaczenie dla określenia,
    chociażby takich kwestii, jak ustalenie sposobu opodatkowania przychodu, możliwości
    odliczenia kosztów jego uzyskania itp. W pewnych sytuacjach możliwe jest występowanie
    wątpliwości, do jakiego źródła przychodów należy zakwalifikować danego rodzaju
    przychód. Jeden i ten sam przychód stanowić może przychód wyłącznie z jednego źródła.
    Ponadto nie jest możliwa sytuacja, w której ten sam przychód będzie np. zaliczony
    częściowo do jednego źródła, a częściowo do innego.
    Wobec powyższego, w celu właściwego zakwalifikowania skutków działań podjętych przez
    Państwa do właściwego źródła przychodu, należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań
    związanych z odpłatnym zbyciem nieruchomości, o których mowa we wniosku.
    Jak już wcześniej wyjaśniono, na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem
    wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    może wskazywać rozpatrywany całościowo zespół powiązanych ze sobą działań
    podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do
    osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na nabywaniu nieruchomości, ich
    zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza zwykły
    zarząd mieniem), zbywaniu w celu zarobkowym odpowiednio przygotowanych
    nieruchomości. Brak jest natomiast podstaw, aby podejmowane przez podatnika
    czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu
    prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym majątkiem, kwalifikować jako prowadzenie
    pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ww. ustawy.
    Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika, że umową przedwstępną z dnia 23
    listopada 2023 r. zobowiązali się Państwo do sprzedaży działki nr (...) (przed podziałem).
    Jak zaznaczono w Umowie przedwstępnej, stan prawny działki nr (...) jest zgodny z
    rzeczywistym stanem prawnym, działka nie jest zabudowana, działka nie była w okresie
    5 lat i obecnie nie jest wykorzystywana na cele prowadzonej działalności gospodarczej,
    w tym działalności rolniczej, działka nie stanowi przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551
    ustawy Kodeks cywilny, jak również nie stanowi jego zorganizowanej części w
    rozumieniu art. 6 pkt 1 w zw. z art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług,
    działka nie jest przedmiotem najmu, użyczenia, dzierżawy lub innych umów
    obligacyjnych. Zobowiązali się Państwo sprzedać działkę za określoną w Umowie
    przedwstępnej cenę, powiększoną ewentualnie o podatek od towarów i usług, gdyby na
    dzień zawarcia umowy przyrzeczonej (umowy sprzedaży) był on wymagalny. Nie
    podejmowali Państwo jakichkolwiek działań poprzedzających potencjalną sprzedaż
    decydujących o ich kwalifikacji jako działań zaawansowanych, typowych dla działalności
    podmiotów zajmujących się obrotem nieruchomościami, to nie ma podstaw do
    rozpatrywania kwalifikacji przychodu ze sprzedaży Nieruchomości jako przychodu z
    działalności gospodarczej.
    Wobec przedstawionych okoliczności sprawy, uznać należy, że podejmowane przez
    Państwa działania mieszczą się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, związanym ze
    zwykłym gospodarowaniem tym majątkiem i nie wskazują na działania o charakterze

    inwestycyjnym, typowym dla przedsięwzięć realizowanych w ramach działalności
    gospodarczej. Nie można, mówić o zorganizowanym i ciągłym charakterze Państwa
    działalności w odniesieniu do zbywanej nieruchomości.
    Należy przy tym zwrócić uwagę, że uprawnienie potencjalnego kupującego do
    dysponowania nieruchomością dla celów budowlanych nie miało służyć Państwu jako
    sprzedającym, a wyłącznie Kupującemu. Kupujący nie działał na Państwa zlecenie i nie
    podejmował działań celem uatrakcyjnienia Nieruchomości dla potencjalnych przyszłych
    nabywców. Kupujący działał z Państwa upoważnienia, wymaganego przez przepisy prawa
    budowlanego, wyłącznie w swoim interesie i na swoją rzecz.
    Zatem podejmowane przez Państwa działania mieszczą się w zwykłym zarządzie własnym
    majątkiem, związanym ze zwykłym gospodarowaniem tym majątkiem i nie wskazują na
    działania o charakterze inwestycyjnym, typowym dla przedsięwzięć realizowanych w
    ramach działalności gospodarczej.
    Okoliczności opisane we wniosku nie wskazują, że sprzedaż nieruchomości następuje w
    ramach zorganizowanej i ciągłej działalności, która wyczerpywałaby znamiona działalności
    gospodarczej, określone w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zakres, stopień zaangażowania i cel działania wskazuje, że są to działania należące do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. W związku z tym, kwota uzyskana ze
    sprzedaży nieruchomości nie będzie stanowiła przychodu z pozarolniczej działalności
    gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Skutki podatkowe tej czynności, należy więc ocenić w kontekście
    przesłanek wynikających z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) tej ustawy.
    W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia.
    Aby ustalić, czy w przedmiotowej sprawie planowana sprzedaż przez Państwa
    nieruchomości (działki nr (...)) podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych, istotne jest ustalenie, czy odpłatne zbycie nastąpi po upływie pięciu
    lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie działki.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia nabycia, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy. Dlatego też nabyciem w rozumieniu tego
    przepisu jest każda czynność, na mocy której na osobę fizyczną – nabywcę – przechodzi
    własność nieruchomości, bez względu na to, czy nabycie następuje w sposób odpłatny czy
    nieodpłatny. Natomiast moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym
    określony jest zgodnie z normami prawa cywilnego.
    Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061 ze zm.):
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy
    jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do
    spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do
    dokonania rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie

    obdarowanego o przyjęciu darowizny. Jeżeli przedmiotem darowizny jest
    nieruchomość, to umowa darowizny pod rygorem nieważności, powinna mieć formę
    aktu notarialnego. Tym samym zawarcie umowy darowizny nieruchomości powoduje
    przejście jej własności na obdarowanego z chwilą zawarcia aktu notarialnego, w którym
    darczyńca daruje tę nieruchomość obdarowanemu, a obdarowany darowiznę
    przyjmuje.
    Uwzględniając powyższe, należy więc stwierdzić, że nabycie przez Państwa nieruchomości
    do majątku wspólnego na zasadach ustawowej wspólności majątkowej nastąpiło na
    podstawie umowy darowizny od Pani rodziców zawartej 14 czerwca 2000 r. Zatem, upływ
    pięcioletniego okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych należy liczyć od końca 2000 r.
    W konsekwencji, planowana sprzedaż nieruchomości (działki nr (...)) przed 31 grudnia
    2025 r., tj. po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nabyli
    Państwo nieruchomość w drodze darowizny od Pani rodziców, nie będzie dla Państwa
    stanowić źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    W świetle powyższego Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zastrzec, że interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w
    kontekście przedstawionego pytania i własnego stanowiska, natomiast nie rozstrzyga
    innych kwestii wynikających z opisu sprawy, które nie były przedmiotem pytania i
    własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej.
    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności
    podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji
    przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku
    stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie
    interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania
    dowodowego, lecz opieram się jedynie na opisie stanu faktycznego przedstawionym we
    wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania
    podatkowego.
    Jednocześnie wyjaśniam, że na powstanie obowiązku podatkowego w podatku
    dochodowym od osób fizycznych nie ma wpływu wystąpienie (lub niewystąpienie)
    obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług. Kwestie związane z podatkiem od
    towarów i usług są regulowane poprzez odrębne przepisy zawarte w ustawie z dnia 11
    marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775). Oznacza to, że
    rozstrzygnięcia spraw w zakresie regulowanym ustawą o podatku od towarów i usług
    zasadniczo nie mają wpływu na rozstrzygnięcia w zakresie regulowanym ustawą o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo
    do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Pan (...) (Zainteresowany będący stroną postępowania) ma prawo do zaskarżenia tej
    interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady
    zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
    o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.;
    dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.