Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-277/14-6/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-07-10
Teza: Brak opodatkowanie otrzymanych dotacji od gmin Powiatu. Prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu realizacji projektu dotyczącego transportu zbiorowego.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; dofinansowanie; dotacja; odliczenia; opodatkowanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Gminy, przedstawione we wniosku z dnia 2 kwietnia 2014 r. (data wpływu 3 kwietnia 2014 r.), uzupełnionym pismami z dnia 18 czerwca 2014 r. (data wpływu 23 czerwca 2014 r.) oraz z dnia 1 lipca 2014 r. (data wpływu 7 lipca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania otrzymanych dotacji od gmin Powiatu oraz w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu realizacji projektu dotyczącego transportu zbiorowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 kwietnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania otrzymanych dotacji od gmin Powiatu oraz w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu realizacji projektu dotyczącego transportu zbiorowego. Wniosek uzupełniono pismami z dnia 18 czerwca 2014 r. oraz z dnia 1 lipca 2014 r. o doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego, dodatkową opłatę oraz stosowne pełnomocnictwo.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina od roku 1995 rozpoczęła organizowanie miejskiej komunikacji publicznej. Na przestrzeni lat zostały podpisane stosowne porozumienia międzygminne z Miastem, Gminą P. i Gminą D., na mocy których Gmina wyłaniała, w drodze zamówień publicznych, przewoźników do obsługi zleceń przewozowych oraz dystrybuowała bilety na przejazdy tą komunikacją.

W roku 2010 gminy Powiatu, tj. Miasto D., Gmina P., Gmina D., Miasto P., Gmina N., podpisały dwustronne porozumienia z Gminą B., na podstawie których samorząd stał się, począwszy od dnia 1 stycznia 2010 r., organizatorem miejskiej komunikacji publicznej na obszarze niemal całego Powiatu, tj. sześciu z siedmiu gmin tworzących powiat. Gminie powierzono następujące zadania: zlecanie usług przewozowych, ustalanie rozkładów jazdy, prowadzenie sprzedaży i kontroli biletów, kontrole usług przewozowych, wydawanie zezwoleń na wykonywanie przewozów regularnych na obszarze objętym porozumieniem. Jednocześnie w trosce o jak najwyższy stopień zadowolenia pasażerów, systematycznie prowadzone są starania mające na celu podnoszenie jakości świadczonej usługi. Z jednej strony działania dotyczą infrastruktury towarzyszącej, a z drugiej organizacji i zarządzania całym systemem komunikacji miejskiej. Z tych też względów powstała koncepcja realizacji projektu pn. „Rozwój transportu zbiorowego na terenie Powiatu poprzez zakup i montaż systemu centralnego sterowania ruchem, dystrybucji biletów, informacji, monitoringu oraz modernizację infrastruktury towarzyszącej”.

28 marca 2014 r. Gmina podpisała z Województwem umowę o dofinansowanie projektu pn. „Rozwój transportu zbiorowego na terenie Powiatu poprzez zakup i montaż systemu centralnego sterowania ruchem, dystrybucji biletów, informacji, monitoringu oraz modernizację infrastruktury towarzyszącej” w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa na lata 2007-2013, Priorytet nr 3 „Rozwój infrastruktury transportowej na (…) (transport)”, Działanie nr 3.3. „Transport miejski i podmiejski”.

W ramach projektu planuje się wykonać modernizację infrastruktury towarzyszącej oraz unowocześnić proces organizacji i zarządzania systemem komunikacji miejskiej na terenie gmin Powiatu. W szczególności działania obejmować będą:

*   przygotowanie dokumentacji projektowej, w tym m.in. projekty wykonawcze i studium wykonalności;
*   zakup i montaż automatów do sprzedaży biletów autobusowych, w tym 46 mobilnych – montowanych w autobusach oraz 11 stacjonarnych – montowanych na przystankach autobusowych i w centrach dystrybucji biletów;
*   zakup i montaż systemu monitoringu autobusów, który składać się będzie m.in. z 46 zestawów wizyjnych monitorujących zarówno wnętrze autobusów, jak i sytuacje na zewnątrz (warunki pogodowe, natężenie ruchu itp.);
*   zakup i montaż systemu monitoringu przystanków autobusowych, który składać się będzie z 11 zestawów wizyjnych monitorujących prace biletomatów stacjonarnych oraz wybrane węzły przesiadkowe;
*   zakup i montaż systemu dynamicznej informacji pasażerskiej, która będzie się składać z zestawu tablic informacyjnych oraz nadajników zamontowanych na wybranych węzłach przesiadkowych;
*   zakup i montaż systemu zarządzania komunikacją miejską – w jego skład wchodzić będzie program komputerowy, ułatwiający organizację transportu zbiorowego na terenie Powiatu oraz dynamiczny rozkład jazdy autobusów komunikacji miejskiej;
*   modernizację infrastruktury towarzyszącej, w szczególności 10 wiat przystankowych;
*   promocje projektu.

Planowane rozwiązania pozwolą z jednej strony na zwiększenie poziomu bezpieczeństwa oraz komfortu podróżowania, a z drugiej na optymalizację zarządzania ruchem i pełną informatyzację procesów logistycznych. Dzięki nowoczesnym technologiom planowanie tras przejazdu oraz kontrola wykonania usługi transportowej stanie się bardziej precyzyjna, co pozwoli także na racjonalizację kosztów funkcjonowania komunikacji na terenie Powiatu. W związku z tym, projekt spełnia wymogi definicji usług w zakresie przewozów miejskich i podmiejskich.

W uzupełnieniu z dnia 18 czerwca 2014 r. Wnioskodawca poinformował, że Gmina z gminami Powiatu zawrze porozumienie, na podstawie którego udzielą one Gminie pomocy finansowej w formie dotacji (art. 220 ustawy o finansach publicznych) na realizację projektu. Otrzymane dofinansowanie nie stanowi dopłaty do ceny świadczonych usług, lecz udział w kosztach ponoszonych przez Gminę.

Gmina realizując projekt pn. „Rozwój transportu zbiorowego na terenie Powiatu poprzez zakup i montaż systemu centralnego sterowania ruchem, dystrybucji biletów, informacji, monitoringu oraz modernizację infrastruktury towarzyszącej” ma na celu unowocześnienie oraz podniesienie jakości świadczonych usług, tj. m.in. punktualność usług przewozowych, zwiększenie miejsc sprzedaży biletów, informowanie pasażerów na tablicach świetlnych o oczekiwanym czasie przyjazdu autobusu. Planowane rozwiązania pozwolą z jednej strony na zwiększenie poziomu bezpieczeństwa oraz komfortu podróżowania, a z drugiej na optymalizację zarządzania ruchem i pełną informatyzację procesów logistycznych. Dzięki nowoczesnym technologiom planowanie tras przejazdu oraz kontrola wykonania usługi transportowej stanie się bardziej precyzyjna, co pozwoli także na racjonalizację kosztów funkcjonowania komunikacji na terenie Powiatu. W związku z tym projekt spełnia wymogi definicji usług w zakresie przewozów miejskich i podmiejskich.

Efekty zrealizowanego projektu będą więc wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tj. sprzedaży biletów komunikacji miejskiej.

Nakłady poniesione na realizację projektu nie będą miały wpływu na wysokość ceny biletów.

Wszystkie faktury dokumentujące nabycie towarów i usług w ramach projektu będą wystawiane na Gminę, ponieważ to ona jest beneficjentem ww. projektu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy dotacje otrzymane od gmin Powiatu podlegają opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 7%?
2.  Czy Gmina może odliczyć VAT naliczony od realizowanego projektu w pełnej wysokości?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1

Gmina nie powinna opodatkowywać otrzymanej dotacji, ponieważ zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podstawą opodatkowania powinno być wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą usługodawca ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze związanymi bezpośrednio z ceną towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Otrzymana przez Gminę dotacja nie jest związana z dostawą towaru czy świadczeniem usług, a stanowi udział gmin Powiatu w realizowanym projekcie.

Ad. 2

Gmina może odliczyć VAT od wydatków poniesionych na realizację projektu w pełnej wysokości na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje w takim zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast świadczenie usług, to w świetle art. 8 ust. 1 ustawy, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Należy w tym miejscu podkreślić, że czynność może być albo odpłatna albo nieodpłatna. Na gruncie ustawy nie występują czynności częściowo odpłatne. Jeśli tylko czynność została wykonana za wynagrodzeniem, to jest ona odpłatna. Nie ma żadnego znaczenia, czy wynagrodzenie to pokrywa koszty świadczenia tej czynności poniesione przez podatnika, ewentualnie kreuje dla podatnika zysk. Także czynności wykonane „po kosztach” ich świadczenia, bądź poniżej tych kosztów, są czynnościami odpłatnymi, o ile tylko pobrano za nie wynagrodzenie.

W istocie okoliczność, czy transakcja została dokonana po cenie niższej, czy też wyższej od kosztu świadczenia, nie ma znaczenia dla zakwalifikowania transakcji jako „transakcji odpłatnej” w rozumieniu art. 5 ustawy, bowiem to ostatnie pojęcie wymaga wyłącznie istnienia bezpośredniego związku między dostawą towarów lub świadczeniem usług a świadczeniem wzajemnym (wynagrodzeniem) rzeczywiście otrzymanym przez podatnika.

Zatem w przypadku gdy transakcja jest dokonywana odpłatnie, art. 7 ust. 2 oraz art. 8 ust. 2 ustawy nie mogą mieć zastosowania, ponieważ przepisy te dotyczą wyłącznie transakcji dokonywanych nieodpłatnie.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – mocą ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W świetle art. 29a ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r., podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Na mocy art. 29a ust. 6 ustawy, podstawa opodatkowania obejmuje:

1.  podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;
2.  koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

Cytowany powyżej przepis art. 29a ust. 1 ustawy, stanowi odzwierciedlenie art. 73 i art. 78 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L 347 str. 1 ze zm.).

Z treści art. 73 wynika, że w odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług innych niż te, o których mowa w art. 74-77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.

Z kolei przepis art. 78 Dyrektywy stanowi, że do podstawy opodatkowania wlicza się następujące elementy:

1.  podatki, cła, opłaty i inne należności, z wyjątkiem samego VAT;
2.  koszty dodatkowe, takie jak koszty prowizji, opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dostawcę lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

Do celów akapitu pierwszego lit. b), państwa członkowskie mogą uznać koszty objęte odrębną umową za koszty dodatkowe.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług wlicza się tylko takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które mają bezpośredni wpływ na kwotę należną (cenę) z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usługi. Elementem zasadniczym wpływającym na objęcie uzyskanej przez podatnika dotacji definicją podstawy opodatkowania jest stwierdzenie, czy dotacja udzielana jest w celu sfinansowania, czy też dofinansowania dostawy konkretnych towarów lub świadczenia konkretnych usług. Oznacza to, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają dotacje o charakterze przedmiotowym, a nie te, które mają charakter podmiotowy.

Dla określenia, czy dana dotacja, subwencja i inne dopłaty o podobnym charakterze są, czy też nie są opodatkowane istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania, określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania.

Należy wskazać, że w sytuacji, gdy podatnik w związku z konkretną dostawą towarów lub świadczeniem usług otrzymuje dofinansowanie (dotację, subwencję lub inną dopłatę o podobnym charakterze), stanowiące dopłatę do ceny towaru lub usługi, tego rodzaju dofinansowanie stanowi obok ceny, uzupełniający element podstawy opodatkowania z tytułu danej dostawy lub świadczenia usług.

Kryterium uznania dotacji (subwencji lub innej dopłaty) za zwiększającą obrót stanowi zatem stwierdzenie, że dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Natomiast dotacja niedająca się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu tym podatkiem, służąca pokryciu ogólnych kosztów działalności podatnika nie stanowi obrotu – w rozumieniu przepisu art. 29 ust. 1 ustawy – czyli nie zwiększa podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

W konsekwencji, podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje, dofinansowanie ogólne – na pokrycie kosztów działalności (czy też kosztów realizacji konkretnego zadania) nie podlega opodatkowaniu.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że w roku 2010 gminy Powiatu podpisały dwustronne porozumienia z Gminą, na podstawie których samorząd stał się, począwszy od dnia 1 stycznia 2010 r., organizatorem miejskiej komunikacji publicznej na obszarze niemal całego Powiatu, tj. sześciu z siedmiu gmin tworzących powiat. Gminie powierzono następujące zadania: zlecanie usług przewozowych, ustalanie rozkładów jazdy, prowadzenie sprzedaży i kontroli biletów, kontrole usług przewozowych, wydawanie zezwoleń na wykonywanie przewozów regularnych na obszarze objętym porozumieniem. Jednocześnie w trosce o jak najwyższy stopień zadowolenia pasażerów, systematycznie prowadzone są starania mające na celu podnoszenie jakości świadczonej usługi. Z jednej strony działania dotyczą infrastruktury towarzyszącej, a z drugiej organizacji i zarządzania całym systemem komunikacji miejskiej. Z tych też względów powstała koncepcja realizacji projektu pn. „Rozwój transportu zbiorowego na terenie Powiatu poprzez zakup i montaż systemu centralnego sterowania ruchem, dystrybucji biletów, informacji, monitoringu oraz modernizację infrastruktury towarzyszącej” w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013.

Planowane rozwiązania pozwolą z jednej strony na zwiększenie poziomu bezpieczeństwa oraz komfortu podróżowania, a z drugiej na optymalizację zarządzania ruchem i pełną informatyzację procesów logistycznych. Dzięki nowoczesnym technologiom planowanie tras przejazdu oraz kontrola wykonania usługi transportowej stanie się bardziej precyzyjna, co pozwoli także na racjonalizację kosztów funkcjonowania komunikacji na terenie Powiatu.

Wnioskodawca poinformował, że otrzymane dofinansowanie nie stanowi dopłaty do ceny świadczonych usług, lecz udział w kosztach ponoszonych przez Gminę. Nakłady poniesione na realizację projektu nie będą miały wpływu na wysokość ceny biletów.

Efekty zrealizowanego projektu będą więc wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tj. sprzedaży biletów komunikacji miejskiej.

Wszystkie faktury dokumentujące nabycie towarów i usług w ramach projektu będą wystawiane na Gminę, ponieważ to ona jest beneficjentem ww. projektu.

W rozpatrywanej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą opodatkowania otrzymanych dotacji od gmin Powiatu oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu realizacji projektu dotyczącego transportu zbiorowego.

Zatem z przedstawionych okoliczności wynika, że Wnioskodawca na realizację ww. projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego uzyska od gmin dofinansowanie na jego realizację. Otrzymane dotacje – jak wskazał Wnioskodawca – nie będą stanowiły dopłaty do ceny świadczonych usług, lecz udział w kosztach ponoszonych przez Gminę.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że skoro pozyskane dotacje będą stanowiły udział w kosztach ponoszonych przez Gminę, czyli będą dotacjami o charakterze zakupowym, a nie dotacjami mającymi na celu sfinansowanie ceny sprzedaży, w związku z tym przyznane na taki cel dofinansowania nie będą spełniały przesłanki dotacji wynikającej z art. 29a ust. 1 ustawy, a tym samym nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT. W konsekwencji, w związku z realizacją projektu sfinansowanego dotacjami otrzymanymi od gmin, Wnioskodawca nie otrzyma wynagrodzenia za świadczone usługi w rozumieniu przepisów ustawy, a jedynie zwrot ponoszonych kosztów.

Podsumowując, otrzymane od gmin dotacje nie będą miały związku ze sprzedażą i nie będą przyznane jako dopłata do ceny usługi, lecz będą przeznaczone na pokrycie poniesionych kosztów realizowanego projektu. Oznacza to, że w opisanej sytuacji wystąpią dotacje o charakterze zakupowym, a nie dofinansowania mające na celu sfinansowanie ceny sprzedaży. Wobec tego otrzymane dotacje, nie będą miały wpływu na cenę świadczonych usług, zatem nie będą podlegały opodatkowaniu jako czynność niewymieniona w art. 5 ust. 1 ustawy.

Ponadto w rozpatrywanej sprawie Zainteresowany powziął wątpliwość w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu realizacji projektu dotyczącego transportu zbiorowego.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług (art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r.).

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Powyższe wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Na mocy art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Jak stanowi art. 88 ust. 4 ustawy – w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r. – obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

W świetle powyższej regulacji, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Z treści wniosku wynika, że efekty zrealizowanego projektu polegającego na rozwoju transportu zbiorowego będą wykorzystywane przez Gminę do wykonywania czynności opodatkowanych, podatkiem od towarów i usług, tj. sprzedaży biletów komunikacji miejskiej. Jednocześnie wszystkie faktury dokumentujące nabycie towarów i usług w ramach ww. projektu będą wystawiane na Gminę, ponieważ to ona jest beneficjentem projektu.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy, warunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Biorąc pod uwagę opisane okoliczności na tle powołanych przepisów, w przypadku zakupów towarów i usług dokonanych w ramach ww. projektu, należy stwierdzić, że Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących te wydatki na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy. Powyższe prawo wynika z faktu, że – jak wskazał Wnioskodawca – efekty zrealizowanego projektu będą wykorzystywane przez Gminę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Podsumowując, Wnioskodawcy – zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy – będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami nabytymi w ramach realizowanego projektu, którego efekty będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.