Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-31/14-4/AO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-03-26
Teza: Czy z tytułu rat leasingowych oraz wykupu samochodu osobowego w związku z odpłatnym wynajmem tego samochodu następnie przez okres 6 miesięcy, Podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia 100% VAT zawartego w fakturach dokumentujących raty leasingowe oraz wykup pojazdu, w trybie korekty z art. 86 ust. 13 ustawy o VAT?
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; samochód-samochód osobowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy - przedstawione we wniosku z 11 stycznia 2014 r. (data wpływu 14 stycznia 2014 r.) uzupełnionym pismem z 10 marca 2014 r. (data wpływu 12 marca 2014 r.) na wezwanie Organu z 28 lutego 2014 r. znak sprawy IPPP2/443-31/14-2/AO (skutecznie doręczone 7 marca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia 100% podatku VAT zawartego w fakturach dokumentujących raty leasingowe oraz wykup samochodu osobowego - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 stycznia 2014 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia 100% podatku VAT zawartego w fakturach dokumentujących raty leasingowe oraz wykup samochodu osobowego. Przedmiotowy wniosek uzupełniony został pismem z 10 marca 2014 r. (data wpływu 12 marca 2014 r.) na wezwanie Organu z 28 lutego 2014 r. znak sprawy IPPP2/443-31/14-2/AO (data doręczenia 7 marca 2014 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

W chwili obecnej Wnioskodawca prowadzi jako zarejestrowany podatnik VAT czynny samodzielną działalność gospodarczą („Podatnik”). Współczynnik odliczeń VAT wynosi 100% (Podatnik prowadzi wyłącznie działalność opodatkowaną, uprawniającą do pełnego odliczenia VAT). Przedmiotem działalności Podatnika jest m.in. odpłatny wynajem samochodów osobowych. Podatnik nie świadczy usług zwolnionych przedmiotowo z VAT.

W ramach prowadzonej działalności Podatnik zawarł umowę najmu jako Wynajmujący, na mocy której udostępnił odpłatnie samochód osobowy należący do przedsiębiorstwa Podatnika na rzecz innego podmiotu (Najemca). Usługa podlega opodatkowaniu stawką podstawową 23% VAT. Okres umowy wynosi 7 miesięcy. Po zakończeniu umowy Podatnik planuje w dalszym ciągu odpłatnie udostępniać samochód osobowy innym kontrahentom lub dotychczasowemu Najemcy, a w przypadku braku zainteresowania tego typu usługą, samochód osobowy będzie wykorzystywany na inne cele związane wyłącznie z działalnością gospodarczą (opodatkowaną podatkiem VAT).

Samochód stanowiący przedmiot najmu został zakupiony przez Podatnika w trakcie 2011 r. Przed zakupem, samochód stanowił u Podatnika przedmiot leasingu operacyjnego (od końca 2008 r.). Począwszy od 2008 r. w ramach leasingu operacyjnego oraz w ramach zakupu podatnik dokonał odliczenia 60% VAT (wynikających z faktur VAT dokumentujących raty leasingowe oraz faktury VAT zakupu), nie więcej niż 6 000 PLN. Samochód osobowy nie był wykorzystywany dla celów działalności osobistej.

W odpowiedzi na wezwanie w sprawie uzupełnienia stanu faktycznego dotyczącego interpretacji przepisów prawa podatkowego Wnioskodawca wyjaśnił, że od momentu podpisania umowy leasingu operacyjnego (począwszy od 2008 roku) przedmiotowy samochód nie był przez Wnioskodawcę przeznaczony wyłącznie na cele wynajmu. Samochód nie był wykorzystywany wyłącznie na cele wynajmu. Od momentu podpisania umowy leasingu operacyjnego (począwszy od 2008 roku) przedmiotowy samochód był przez Wnioskodawcę przeznaczony i wykorzystywany na cele inne niż najem. Od momentu podpisania umowy leasingu operacyjnego samochód był wykorzystywany na cele prowadzonej działalności gospodarczej.

Umowa najmu została zawarta w dniu 1 listopada 2013 r., na okres 7 miesięcy - do dnia 31 maja 2014 r. Umowa najmu nie została jeszcze zakończona. Po zakończeniu umowy najmu przedmiotowy samochód nie będzie przeznaczony wyłącznie na cele inne (niż najem) związane z działalnością gospodarczą (inną niż najem). Po zakończeniu umowy najmu samochód będzie przeznaczony i wykorzystywany na cele wynajmu lub w przypadku braku zainteresowania tego typu usługą Wnioskodawca przeznaczy i będzie wykorzystywał przedmiotowy samochód wyłącznie na cele inne (niż najem) związane z działalnością gospodarczą (inną niż najem).

Wątpliwości Podatnika dotyczą możliwości 100% odliczenia podatku VAT wynikającego z faktur VAT z tytułu leasingu operacyjnego oraz zakupu pojazdu (w trybie korekty wynikającej z art. 86 ust. 13 ustawy o VAT) w związku z odpłatnym udostępnieniem samochodu przez okres co najmniej 6 miesięcy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy z tytułu rat leasingowych oraz wykupu samochodu osobowego w związku z odpłatnym wynajmem tego samochodu następnie przez okres 6 miesięcy, Podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia 100% VAT zawartego w fakturach dokumentujących raty leasingowe oraz wykup pojazdu, w trybie korekty z art. 86 ust. 13 ustawy o VAT?

Stanowisko Wnioskodawcy,

Zdaniem Podatnika, uprawnione jest odliczenie 100% kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dokumentujących raty leasingowe oraz wykup pojazdu, w trybie korekty art. 86 ust. 13 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 86 ust. 3 ustawy o VAT w brzmieniu do 31 grudnia 2010 r. w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6.000 zł.

Zgodnie natomiast z art. 86 ust. 7 w przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe, o których mowa w ust. 3, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których mowa w zdaniu pierwszym, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może jednak przekroczyć kwoty 6.000 zł.

Ograniczenie, o którym mowa powyżej nie obejmuje przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:

1.  odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
2.  oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy (art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. b).

Jednocześnie, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 11, 12, 16 i 18, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego (art. 86 ust. 13).

W okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. kwestia odliczeń VAT z tytułu nabycia lub użytkowania samochodów osobowych była uregulowana w ustawie z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652 z późn. zm., dalej również „ustawa z dnia 16 grudnia 2010 r.”).

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ww. ustawy w okresie od dnia 1 dnia stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6.000 zł. 6.

W przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe, o których mowa w ust. 1, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których mowa w zdaniu pierwszym, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może jednak przekroczyć kwoty 6.000 zł.

Ograniczenie wskazane powyżej nie ma zastosowania do przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:

1.  odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
2.  oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu łub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy (art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b) ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r).

Analogicznie jak w zakresie przepisów obowiązujących do 31 grudnia 2010 r., jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 11, 12, 16 i 18, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego (art. 86 ust. 13).

Według Podatnika, ograniczenia wynikające w odliczeniu 100% podatku VAT dotyczących samochodów osobowych (zarówno obowiązujących do dnia 31 grudnia 2010 r., jak i od dnia 1 stycznia 2011 r.) nie dotyczą podatników pod warunkiem spełnienia łącznie przesłanek, o których mowa w przepisach VAT, tj.:

*   gdy przedmiotem działalności podatnika jest oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, oraz

*   samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te ww. cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy;

*   odliczenie pełnej kwoty podatku VAT dotyczy wyłącznie tych samochodów osobowych, które są lub będą oddane w odpłatne używanie przez okres sześciu miesięcy.

Przepisy o VAT nie wskazują innych warunków uzależniających możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego. W szczególności, przepisy VAT nie nakazują aby oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów nastąpiło bezpośrednio w momencie nabycia lub innego prawa do dysponowania samochodem osobowym. Tym samym do celów odliczenia pełnej kwoty VAT naliczonego, możliwe jest oddanie samochodu osobowego w odpłatne używanie (przez okres co najmniej 6 miesięcy) również w późniejszym okresie.

Oznacza to, że wynajmujący (finansujący) nabywający/użytkujący każdy typ pojazdu samochodowego, w tym również samochody osobowe - w przypadku, gdy oddanie w odpłatne używanie (na podstawie umowy najmu lub umowy o podobnym charakterze) stanowi przedmiot działalności podatnika - uprawnia podatnika do odliczenia 100% kwoty VAT zawartej w fakturze zakupu lub fakturze dokumentującej raty leasingowe. Jedynym niezbędnym warunkiem w tym zakresie jest fakt, aby samochody te były przez podatnika wykorzystywane na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Dodatkowo należy wskazać, iż jeżeli w ustawowych terminach (co do zasady w okresie rozliczeniowym, w którym podatnik otrzymał fakturę VAT zakupu) podatnik nie dokonał odliczenia podatku VAT, przysługuje mu prawo do korekty deklaracji podatkowej zgodnie z art. 86 ust. 13 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 11, 12, 16 i 18, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego.

Powyższy przepis odnosi się zarówno do całości lub części kwoty podatku naliczonego podlegającego odliczeniu u podatnika. Przepisy o VAT nie określają również żadnych przesłanek dokonania takiej korekty. W praktyce należy zatem uznać, iż korekta może być przeprowadzona bez względu na powód, dla którego podatnik nie dokonał odliczenia całości lub części kwoty podatku naliczonego w pierwotnej deklaracji rozliczeniowej. Wynika to z tego, że ustawodawca odnosi się wyłącznie do zaistniałego stanu faktycznego, uznając iż korekta może być dokonana po prostu, w sytuacji gdy podatnik nie dokonał w pierwotnym terminie odliczenia całości lub części kwoty podatku naliczonego VAT.

Powyższe przepisy realizują zasadę neutralności, która zapewnia prawo do odliczania podatku naliczonego na poprzednich etapach obrotu, stanowiące istotę podatku VAT (podatku od wartości dodanej). Zasada neutralności dla podatników podatku od wartości dodanej została potwierdzona i rozwinięta w orzecznictwie ETS. W orzecznictwie ETS podkreśla się, iż celem systemu odliczeń jest całkowite uwolnienie podmiotu gospodarczego od obciążeń z tytułu podatku VAT należnego lub zapłaconego w trakcie prowadzonej działalności gospodarczej. W sytuacji braku przepisu upoważniającego państwa członkowskie do ograniczenia prawa podatników do dokonywania obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, prawo to musi być wykonane niezwłocznie w odniesieniu do wszystkich podatków związanych z transakcjami zakupu.

Prezentowane powyżej stanowisko znajduje uzasadnienie w praktyce fiskalnej organów podatkowych:

*   „(\`(...)\`) W świetle powyższych przepisów należy stwierdzić, iż podatnik ma prawo do pełnego odliczenia kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących raty leasingowe od użytkowanego na podstawie umowy leasingu operacyjnego samochodu osobowego pod warunkiem spełnienia łącznie przesłanek, o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b) ustawy nowelizującej, tj.: 1) gdy przedmiotem działalności podatnika jest oddane w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze oraz 2) samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te ww. cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Analiza powyższych regulacji jednoznacznie wskazuje, że ograniczenie wynikające z art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej oraz ustawy o transporcie drogowym, nie dotyczy sytuacji, gdy przedmiotem działalności podatnika jest wynajem pojazdów na okres nie krótszy niż sześć miesięcy (art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy nowelizującej). Ponadto, w przedmiotowej regulacji ustawodawca wskazuje, obok przeznaczenia samochodów na cele określone w tym przepisie, również na konieczność ich wykorzystywania, tj. fizycznego używania przez podmiot trzeci. Samochody przez ww. okres muszą być przeznaczone wyłącznie na ten cel. Ponadto należy zauważyć, iż użyte w zacytowanym przepisie art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy nowelizującej, sformułowanie „przedmiotem działalności podatnika” w zestawieniu z dalszą częścią zdania w brzmieniu „oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze”, nie oznacza przedmiotu działalności w sensie generalnym, lecz w kontekście zadysponowania konkretnym samochodem w ściśle określony sposób. Mówiąc o przedmiocie działalności podatnika, przepis ten wiąże go jednocześnie z wynajmem konkretnych samochodów poprzez użycie wyrazu „tych”, przy czym najem jest jedyną okolicznością wymienioną w tym przepisie, która uzasadnia jego zastosowanie.” - interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 18 października 2013 r. (znak: IPTPP4/443- 499/12-10/13-S/OS);

*   (\`(...)\`) Do nabycia takiego uprawnienia konieczne jest równoczesne oddanie danego, konkretnego samochodu do używania, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub podobnych na okres nie krótszy niż 6 miesięcy. Z literalnego brzmienia przepisu art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy nowelizującej wynika bowiem, iż koniecznym warunkiem jego zastosowania jest przeznaczenie samochodu do działalności polegającej m.in. na jego wynajmie przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy. Ograniczenie prawa do odliczenia podatku naliczonego u usługobiorców użytkujących samochody, na podstawie umowy leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, odnosi się do samochodów i pojazdów samochodowych wskazanych w art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej. Tym samym, ograniczenie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikające z art. 3 ust. 6 ustawy nowelizującej nie będzie miało zastosowania u podatnika użytkującego samochód osobowy, na podstawie umowy leasingu, wykorzystującego go w ramach prowadzonej w zakresie wynajmu działalności gospodarczej, przez okres co najmniej 6 miesięcy, wyłącznie w tym celu.” - interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 2 września 2013 r. (znak: IPTPP4/443-337/13-4/UNR);
*   „(\`(...)\`) Z wyżej powołanego przepisu art. 3 ust. 1 ww. ustawy wynika, iż w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, których dopuszczalna masa całkowita nie przekracza 3,5 tony, wykorzystywanych w celach prowadzonej działalności gospodarczej, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w ograniczonej wysokości. Jednak, w myśl art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy nowelizującej, przepis ust. 1 tego artykułu nie dotyczy przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy. Sformułowanie zawarte w powyższym zacytowanym przepisie art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy nowelizującej, dotyczące przedmiotu działalności podatnika nie oznacza przedmiotu działalności w sensie generalnym, lecz w sensie zadysponowania konkretnym samochodem w pewien określony sposób. Wobec powyższego należy stwierdzić, iż z przepisu art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy nowelizującej wynika, że od nabycia samochodu osobowego przysługuje 100% odliczenia podatku naliczonego z faktury dokumentującej jego nabycie, pod warunkiem przeznaczenia przez podatnika tego samochodu wyłącznie na cele wynajmu przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, a przedmiotem działalności tego podatnika jest oddanie w odpłatne używanie tego samochodu (pojazdu) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze.” interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 7 sierpnia 2013 r. (znak IBPP2/443-416/13/WN);
*   ,,(\`(...)\`) Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa, stwierdzić należy, iż w sytuacji gdy przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest oddawanie w odpłatne używanie samochodów na podstawie umowy najmu i samochody te przeznaczone są wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy. Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego określonego w fakturach VAT dokumentujących zakup przedmiotowych samochodów, o ile nie wystąpi żadna z okoliczności wyłączających prawo do odliczenia podatku naliczonego, określonego w art. 88 ustawy o VAT. W przedmiotowej sprawie nie będzie miało zatem zastosowania ograniczenie wynikające z art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, iż podatek naliczony jest równy podatkowi na fakturze VAT od zakupu samochodów osobowych stanowiących przedmiot wynajmu, należało uznać ze prawidłowe.” - interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 7 lutego 2012 r. (znak: IBPP2/443-1199/11/ABu);
*   „(\`(...)\`) W świetle powołanych wyżej regulacji prawnych oraz przedstawionego zdarzenia przyszłego należy wskazać, iż w przypadku gdy Wnioskodawca, którego przedmiotem jest wynajem i dzierżawa samochodów osobowych i furgonetek, będzie przedmiotowy samochód przeznaczał wyłącznie do odpłatnego używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy, zostaną spełnione przesłanki art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. b). W związku z tym, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w pełnej wysokości (100%) od rat leasingowych.” - interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 sierpnia 2010 r. (znak: IPPP3/443-573/10-3/MB).

Przedstawiając powyższe, Podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia 100% kwoty podatku VAT wynikającego z faktur VAT dokumentujących raty leasingowe oraz wykup pojazdu samochodowego. Wynika to z faktu, iż przedmiotem działalności podatnika jest m.in. odpłatne oddanie w używanie ww. samochodu osobowego i samochód ten został oddany w odpłatne używanie przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy. W związku z tym, podatnik jest uprawniony do korekty deklaracji VAT za poprzednie okresy rozliczeniowe i pełnego odliczenia podatku VAT w trybie art. 86 ust. 13 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze późn. zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a cyt. ustawy, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r., kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Ustawodawca stworzył zatem podatnikom prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego że zakupy towarów i usług będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ww. ustawy.

Terminy odliczenia podatku naliczonego określone zostały przez ustawodawcę m.in. w art. 86 ust. 10, 11 i 13 ustawy o podatku od towarów i usług.

Stosownie do art. 86 ust. 13 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r., jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 11, 12, 16 i 18, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego.

Przepis ten przewiduje możliwość zadeklarowania podatku naliczonego w formie korekty deklaracji za okres, w którym wystąpiło prawo do odliczenia podatku.

Należy wskazać, że do dnia 31 grudnia 2010 r. zasady odliczenia podatku VAT od nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych regulowały przepisy art. 86 ust. 3-7a ustawy o VAT.

Stosownie do art. 86 ust. 3 ww. ustawy w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6.000 zł.

W myśl art. 86 ust. 7 ww. ustawy w przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe, o których mowa w ust. 3, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których mowa w zdaniu pierwszym, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może jednak przekroczyć kwoty 6.000 zł.

Z brzmienia tego przepisu wynika, że zawarte w jego treści ograniczenie prawa do odliczenia podatku naliczonego dotyczy samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86 ust. 3 ustawy o VAT. Powyższe oznacza, że przepis ten nie będzie miał zastosowania w sytuacji wskazanej w art. 86 ust. 4 tej ustawy.

Zgodnie z treścią art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. b ww. ustawy przepis ust. 3 nie dotyczy przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Natomiast w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. kwestie dotyczące odliczenia podatku od towarów i usług związanego z nabyciem samochodów regulowały przepisy art. 3 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz.U. Nr 247, poz. 1652 z póżn. zm.), zwanej dalej ustawą nowelizującą.

I tak, w myśl art. 3 ust. 1 ww. ustawy nowelizującej w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2013 r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6.000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2.

Stosownie do art. 3 ust. 6 ustawy nowelizującej w przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe, o których mowa w ust. 1, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których mowa w zdaniu pierwszym, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może jednak przekroczyć kwoty 6.000 zł.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ww. ustawy nowelizującej przepis ust. 1 nie dotyczy przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

W świetle powyższych przepisów należy stwierdzić, że podatnik ma prawo do pełnego odliczenia kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie / raty leasingowe od użytkowanego na podstawie umowy leasingu operacyjnego samochodu osobowego pod warunkiem spełnienia łącznie przesłanek, o których mowa w art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. b ustawy o VAT/ art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b) ustawy nowelizującej, tj.:

1.  gdy przedmiotem działalności podatnika jest oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze oraz
2.  samochody (pojazdy) te są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te ww. cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi jako zarejestrowany podatnik VAT czynny samodzielną działalność gospodarczą. Współczynnik odliczeń VAT wynosi 100%, gdyż Wnioskodawca prowadzi wyłącznie działalność opodatkowaną, uprawniającą do pełnego odliczenia VAT. Przedmiotem działalności Podatnika jest m.in. odpłatny wynajem samochodów osobowych. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca zawarł w dniu 1 listopada 2013 r., na okres 7 miesięcy - do dnia 31 maja 2014 r. umowę najmu jako Wynajmujący, na mocy której udostępnił odpłatnie samochód osobowy należący do przedsiębiorstwa Podatnika na rzecz innego podmiotu (Najemca). Po zakończeniu umowy najmu Podatnik planuje w dalszym ciągu odpłatnie udostępniać samochód osobowy innym kontrahentom lub dotychczasowemu Najemcy, a w przypadku braku zainteresowania tego typu usługą, samochód osobowy będzie wykorzystywany na inne cele związane wyłącznie z działalnością gospodarczą (opodatkowaną podatkiem VAT). Samochód stanowiący przedmiot najmu został zakupiony przez Wnioskodawcę w trakcie 2011 r. Przed zakupem, samochód stanowił u Podatnika przedmiot leasingu operacyjnego (od końca 2008 r.). Od momentu podpisania umowy leasingu operacyjnego (począwszy od 2008 roku) przedmiotowy samochód był przez Wnioskodawcę przeznaczony i wykorzystywany na cele inne niż najem. Od momentu podpisania umowy leasingu operacyjnego samochód był wykorzystywany na cele prowadzonej działalności gospodarczej. Począwszy od 2008 r. w ramach leasingu operacyjnego oraz w ramach zakupu podatnik dokonał odliczenia 60% VAT (wynikających z faktur VAT dokumentujących raty leasingowe oraz faktury VAT zakupu), nie więcej niż 6 000 zł. Samochód osobowy nie był wykorzystywany dla celów działalności osobistej.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą możliwości 100% odliczenia podatku VAT wynikającego z faktur VAT z tytułu leasingu operacyjnego oraz zakupu pojazdu (w trybie korekty wynikającej z art. 86 ust. 13 ustawy o VAT) w związku z odpłatnym udostępnieniem samochodu przez okres co najmniej 6 miesięcy.

Jak wynika z powołanych uregulowań zasadą jest, że w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, których dopuszczalna masa całkowita nie przekracza 3,5 tony, wykorzystywanych w celach prowadzonej działalności gospodarczej, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w ograniczonej wysokości. Jednak ograniczenia te - w myśl art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r. oraz art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy nowelizującej obowiązującego od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2013 r. - nie dotyczą przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Sformułowanie zawarte w powyżej zacytowanych przepisach (art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług i art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy nowelizującej) dotyczące przedmiotu działalności podatnika nie oznaczają przedmiotu działalności w sensie generalnym, lecz w sensie zadysponowania konkretnym samochodem w pewien określony sposób. W kontekście ww. przepisów przedmiot działalności gospodarczej w tym wypadku jest związany jednocześnie z oddaniem w odpłatne używanie danego/konkretnego samochodu (pojazdu) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze ze względu na użycie w nich wyrazu „tych”. W związku z tym zaistnienie przesłanki w postaci prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie wynajmu samochodów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze nie jest wystarczające do nabycia prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego z tytułu nabycia ww. samochodów i pojazdów. Do nabycia tego uprawnienia niezbędne jest zaistnienie drugiej przesłanki w postaci przeznaczenia danego/konkretnego samochodu do wykorzystania wyłącznie na cele oddania go w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze.

Należy zauważyć, że przepisy wyłączające ograniczone prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia samochodów osobowych nie stanowią o obowiązku oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze tych samochodów bezpośrednio w momencie nabycia/użytkowania. Możliwe jest zatem oddanie w odpłatne używanie danego samochodu w późniejszym okresie. Przepisy nakazują jednak, aby samochody te przeznaczone były wyłącznie do wykorzystania na cele oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze. Nie sposób zgodzić się więc z Wnioskodawcą, że jedynym niezbędnym warunkiem w tym zakresie jest fakt, aby samochody te były przez podatnika wykorzystywane na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy. Nabyte/użytkowane samochody nie mogą być od momentu nabycia/użytkowania wykorzystywane na cele inne niż przewidziane w przepisach wyłączających ograniczone prawo do odliczenia podatku naliczonego.

W konsekwencji, przepisy wyłączające ograniczenie w odliczeniu podatku naliczonego nie mogą mieć zastosowania do sytuacji, gdy nabywane ww. samochody i pojazdy są wykorzystywane przede wszystkim do celów innych niż oddanie ich w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze. Jeżeli konkretne pojazdy zostały nabyte z przeznaczeniem do wykorzystania ich na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej np. wykorzystywane są w prowadzonej działalności gospodarczej (innej niż najem), to z tytułu ich nabycia podatnikowi nie przysługuje prawo do pełnego odliczenia podatku. Oddanie ich w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze nie jest bowiem ich podstawowym przeznaczeniem. Podstawowym przeznaczeniem tych pojazdów jest używanie ich na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Natomiast ich ewentualne późniejsze oddanie w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze jest kwestią wtórną i nie ma wpływu na zmianę wysokości odliczenia podatku przy ich nabyciu/użytkowaniu. Samochód osobowy – choćby zakupiony z zamiarem dalszego wynajmu – w momencie przeznaczenia go do użytkowania przez podatnika (w charakterze samochodu wykorzystywanego w działalności gospodarczej), przestaje być traktowany jako towar przeznaczony wyłącznie do wykorzystania na cele oddania go w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, a staje się składnikiem majątku podatnika wykorzystywanym w prowadzonej działalności.

W świetle przedstawionego stanu prawnego oraz niniejszych okoliczności sprawy należy stwierdzić, że skoro Wnioskodawca nie przeznaczył użytkowanego na zasadzie leasingu operacyjnego samochodu osobowego do wykorzystania wyłącznie na cele wynajmu, lecz wykorzystywał go w prowadzonej działalności gospodarczej to Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego wynikającej z faktur VAT dokumentujących raty leasingowe. Sam fakt prowadzenia przez Wnioskodawcę działalności w zakresie odpłatnego wynajmu samochodów osobowych nie jest wystarczającą przesłanką dla prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego od płatności dotyczących użytkowanego w ramach leasingu operacyjnego samochodu osobowego. Późniejsze oddanie w odpłatne użytkowanie przedmiotowego samochodu osobowego nie ma wpływu na zmianę wysokości prawa do odliczenia, gdyż przedmiotowy samochód w okresie leasingu był przeznaczony i wykorzystywany na cele prowadzonej działalności gospodarczej. Nie był natomiast przeznaczony wyłącznie do wykorzystania na cele późniejszego wynajmu. Tym samym, Wnioskodawcy - na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w związku z art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r. - za okres, w którym przedmiotowy samochód był leasingowany nie przysługiwało prawo do odliczenia całej kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących raty leasingowe.

W odniesieniu do prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego z faktury dokumentującej wykup przedmiotowego samochodu osobowego należy wskazać, że zgodnie z art. 709¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2014 r. poz. 121) przez umowę leasingu finansujący zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w tej umowie i oddać tę rzecz korzystającemu do używania albo używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony, a korzystający zobowiązuje się zapłacić finansującemu w uzgodnionych ratach wynagrodzenie pieniężne, równe co najmniej cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego.

W myśl art. 70916 cyt. ustawy jeżeli finansujący zobowiązał się, bez dodatkowego świadczenia, przenieść na korzystającego własność rzeczy po upływie oznaczonego w umowie czasu trwania leasingu, korzystający może żądać przeniesienia własności rzeczy w terminie miesiąca od upływu tego czasu, chyba że strony uzgodniły inny termin.

W myśl art. 535 ww. ustawy przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.

Leasing operacyjny jest umową, na podstawie której leasingobiorca nabywa jedynie prawo do korzystania z przedmiotu leasingu, a formą wynagrodzenia za powyższą usługę jest czynsz. W świetle ustawy o podatku od towarów i usług leasing operacyjny nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ww. ustawy, lecz świadczenie usług. Jak wynika z treści art. 70916 Kodeksu cywilnego po zakończeniu podstawowego okresu trwania umowy leasingu operacyjnego jednym z wariantów jest sprzedaż przedmiotu umowy leasingobiorcy. Opcja nabycia samochodu będącego przedmiotem umowy leasingu operacyjnego jest uprawnieniem, z którego leasingobiorca może skorzystać, ale nie musi. W kontekście powyższego należy przyjąć, że nabycie przedmiotu leasingu jest odrębną czynnością – dostawą towaru – nie związaną z samą umową leasingu.

Nabyty po leasingu, w trakcie 2011 roku, samochód osobowy Wnioskodawca wykorzystywał na cele prowadzonej działalności gospodarczej. Umowa najmu samochodu, o którym mowa we wniosku została zawarta w dniu 1 listopada 2013 r. Okres umowy wynosi 7 miesięcy.

Jak już wcześniej wskazano, ograniczenie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikające z art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej nie będzie miało zastosowania w sytuacjach przewidzianych w ust. ust. 2 tegoż artykułu, a zatem również w sytuacji gdy podatnik, którego przedmiotem działalności jest oddanie w odpłatne używanie samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze przeznaczy nabywany samochód osobowy wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Na gruncie przedmiotowej sprawy należy więc stwierdzić, że skoro w dacie nabycia Wnioskodawca prowadzący działalność gospodarczą m.in. w zakresie wynajmu samochodów osobowych nabyty samochód osobowy wykorzystywał na cele prowadzonej działalności gospodarczej, a dopiero w późniejszym okresie podjął decyzję o przeznaczeniu i wykorzystywaniu przedmiotowego samochodu przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy wyłącznie w celu wynajmu, ograniczenie prawa do odliczenia podatku naliczonego, wynikające z art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej, będzie miało zastosowanie. Późniejsze oddanie w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu jest kwestią nie mającą wpływu na zmianę wysokości odliczenia podatku przy jego nabyciu. Samochód w momencie nabycia nie był przeznaczony wyłącznie do wykorzystania na cele wynajmu, gdyż wykorzystywany był w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności. Zatem Wnioskodawcy (za okres, w którym samochód został nabyty) będzie przysługiwało prawo do odliczenia 60% kwoty podatku naliczonego wskazanego na fakturze VAT dokumentującej wykup przedmiotowego samochodu, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług VAT w związku z art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy nowelizującej. Z uwagi na przeznaczenie w momencie nabycia przedmiotowego samochodu osobowego wyłącznie do celów pozostałej opodatkowanej działalności gospodarczej, a nie do działalności w zakresie wynajmu, wyłączenie przewidziane przepisem art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy nowelizującej nie będzie miało zastosowania.

Mając zatem na uwadze przedstawiony stan prawny oraz opis sprawy należy stwierdzić, że w opisanej sytuacji w odniesieniu do samochodu osobowego, o którym mowa we wniosku wykorzystywanego od momentu użytkowania na podstawie umowy leasingu operacyjnego (od końca 2008 r.) do prowadzonej działalności gospodarczej, przeznaczonego i wykorzystywanego od 1 listopada 2013 r. w ramach zawartej na okres 7 miesięcy umowy najmu tego samochodu Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego zapłaconego z tytułu użytkowania i przy zakupie przedmiotowego samochodu. Zgodnie z art. 86 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r. oraz art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej, Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia 60% kwoty podatku, nie więcej niż 6 000 zł – wynikającej z faktur dokumentujących raty leasingowe i zakup tego samochodu, którego to odliczenia – jak wynika z treści wniosku – Wnioskodawca dokonał.

Prawo do korekty wynikające z przepisu art. 86 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług, powiązane jest ściśle z prawem do odliczenia, poprzez terminy odliczenia wymienione w jego ust. 10 w związku z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Prawo to jest realizowane w ściśle określonych okresach rozliczeniowych, na podstawie otrzymanych przez podatnika szczególnych dokumentów, jakimi są faktury, które to odnoszą się przede wszystkim do wykonywanych aktualnie przez niego czynności.

W tym tonie wypowiedział się również NSA w wyroku z dnia 1 września 2011 r. sygn. Akt I FSK 1105/10 oraz WSA w wyroku z dnia 25 czerwca 2013 r. sygn. III SA/Wa 391/13, w którym wskazał, że z wykładni gramatycznej oraz systemowej wynika, że przepis art. 86 ust. 13 ustawy o VAT ma zastosowanie w tych wszystkich sytuacjach, gdy podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w ustawowych terminach, ale tylko wtedy, gdy przepisy ustawy o podatku od towarów i usług przyznawały takie prawo podatnikowi. Wówczas, bez względu na to, czy realizacja tego prawa została zaniechana świadomie, czy też przez pomyłkę, podatnik może skorygować deklaracje w nieprzekraczalnym terminie pięcioletnim liczonym od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego.

Tym samym podatnik, który miał prawo do odliczenia i nie odliczył podatku naliczonego, ma do tego prawo poprzez korektę deklaracji podatkowej w terminach określonych w art. 86 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług. Korekta ta może być dokonana bez względu na powód dla którego podatnik nie zadeklarował kwoty podatku do odliczenia. Jednakże, aby dokonać korekty deklaracji podatkowej za dany okres, w okresie tym podatnikowi powinno przysługiwać prawo do odliczenia podatku VAT.

W niniejszych okolicznościach na etapie ponoszenia wydatków dotyczących przedmiotowego samochodu osobowego Wnioskodawcy nie przysługiwało pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego dotyczącego przedmiotowego samochodu osobowego. Wnioskodawca posiadł ograniczone prawo do odliczenia podatku i odliczenia tego dokonał. W konsekwencji, Wnioskodawca nie jest uprawniony do korekty deklaracji VAT za okresy rozliczeniowe dotyczące otrzymanych faktur VAT dokumentujących raty leasingowe i wykup samochodu osobowego, o którym mowa we wniosku.

A zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Końcowo Organ zauważa, że stanowiska przedstawionego przez Wnioskodawcę nie potwierdzają przywołane interpretacje indywidualne przepisów prawa podatkowego. Dotyczą one odmiennego stanu faktycznego od przedstawionego we wniosku. Żadna ze wskazanych interpretacji nie dotyczy sytuacji użytkowania / wykupu samochodu osobowego, który od momentu leasingu / wykupu wykorzystywany był do prowadzonej działalności gospodarczej a dopiero w późniejszym czasie został oddany w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.