Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.322.2025.3.PS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-24
Teza: Uznanie Spółki za podatnika podatku VAT w związku z
realizacją zadań wynikających z Obowiązku 1 oraz konieczność
wystawiania faktur korygujących za okres, w którym następuje
zmiana ceny; Obowiązek 2.
Słowa kluczowe: energia-energia elektryczna
faktura
pomoc-pomoc publiczna
prawo-prawo energetyczne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Faktura korygująca
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106j-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 8 sierpnia 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A Sp. z o.o. (dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca” lub „Podatnik”) jest czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług oraz posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w
    zakresie podatku dochodowego od osób prawnych na terytorium Rzeczypospolitej Polski.
    Istotą aktywności ekonomicznej Podatnika pozostaje sprzedaż energii elektrycznej i gazu
    (...).
    Wnioskodawca, na mocy art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 października 2022 roku o środkach
    nadzwyczajnych mających na celu ograniczenie wysokości cen energii elektrycznej oraz
    wsparciu niektórych odbiorców w latach 2023 - 2025 (tekst jednolity Dz. U. z 2024 roku,
    poz. 1622 z późniejszymi zmianami; dalej: „Ustawy”), stał się „podmiotem uprawnionym”
    w rozumieniu przepisów normujących kwestię wsparcia udzielonego przez Skarb Państwa
    dla wybranych grup nabywców energii elektrycznej.
    W konsekwencji, na podstawie art. 37 ust. 2 oraz art. 38 ust. 3 ustawy z dnia 23 maja 2024
    roku o bonie energetycznym oraz zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia cen
    energii elektrycznej, gazu ziemnego i ciepła systemowego (tekst jednolity Dz. U. z 2024
    roku, poz. 859 z późniejszymi zmianami; dalej: „Spec Ustawa”) w związku z art. 2 pkt 12
    ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 roku o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy
    publicznej (tekst jednolity Dz. U. z 2025 roku, poz. 468 z późniejszymi zmianami; dalej:
    „Ustawa pomocowa”), Wnioskodawcy przypisana została rola udzielającego pomocy
    publicznej.
    Podatnik otrzymując rolę udzielającego pomocy został jednocześnie zobowiązany - w
    imieniu Skarbu Państwa - do wykonania szeregu czynności nadzorczych pozwalających na
    ustalenie prawa beneficjentów do wsparcia w postaci ograniczenia cen energii
    elektrycznej (dalej: „Obowiązek 1”).
    Zakres przywołanych czynności zidentyfikować można w oparciu o przepisy zawarte w art.
    37 i 38 Spec Ustawy. W ramach tychże procedur Spółka zobowiązana została do:
      a) Odebrania od beneficjenta informacji o pomocy de minimis (dalej: „PDM”) jaką ten
        beneficjent uzyskał korzystając z Spec ustawy;
      b) Weryfikacji oświadczenia beneficjenta pod kątem prawa do skorzystania z takiej
        pomocy, w oparciu o przepisy reglamentujące wartość pomocy de minimis oraz
        pomocy publicznej wynikające z prawodawstwa Unii Europejskiej (w tym między
        innymi: art. 19c rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014
        roku, jak i rozporządzenia Komisji (UE) 2023/2831 z dnia 13 grudnia 2023 r. w

        sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do
        pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 2023/2831 z 15 grudnia 2023 r.); itp.);
      c) W przypadku ustalenia, w trakcie weryfikacji, że w wyniku zastosowania ceny
        maksymalnej w rozliczeniach z beneficjentem doszło do naruszenia warunków
        unijnych udzielenia dopuszczalnej pomocy publicznej (pomocy de minimis),
        wezwania beneficjenta do zwrotu kwoty nienależnego wsparcia, ze wskazaniem
        kwoty podlegającej zwrotowi;
      d) Przekazania zwróconych kwot wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie na
        rachunek (...) (spółki celowej Skarbu Państwa).
    W konsekwencji, rola Spółki w procesie realizacji Obowiązku 1, sprowadza się do
    wykonania czterech zespołów czynności:
      1) Ustalenia, na podstawie analizy oświadczeń złożonych przez beneficjentów pomocy,
        podmiotów nieuprawnionych do uzyskania pomocy publicznej,
      2) Wezwania beneficjenta pomocy publicznej do zwrotu nieuprawnionego wsparcia,
      3) Przekazaniu zbiorczej informacji (...) - reprezentującego Skarb Państwa – o wysłanych
        wezwaniach do zwrotu pomocy publicznej oraz
      4) Poboru i przekazania, na rzecz (...) wyegzekwowanych środków wraz z ustawowymi
        odsetkami za opóźnienie w terminie 14 dni (art. 37 ust. 8a i ust. 9 oraz art. 38 ust.
        7a i ust. 8 Spec Ustawy).
    Tym samym zakres aktywności Podatnika w ramach Obowiązku 1 zostaje ograniczony do
    funkcji inkasenta, który pobiera w imieniu Skarbu Państwa zwrot nienależnej pomocy
    publicznej i przekazuje pobrane w ten sposób środki na rzecz (...). W rezultacie, pobrane
    środki pieniężne, nigdy nie wchodzą w skład majątku Wnioskodawcy.
    Ww. Spec Ustawa nakłada na Spółkę drugi obowiązek (dalej: „Obowiązek 2”), który dotyczy
    ponownego rozliczenia odbiorców energii elektrycznej, korzystających z wynikającej z
    Ustawy ceny maksymalnej, a którzy:
      a) nie złożyli w terminie wymaganym przepisami prawa, sporządzonej w formie, o
        której mowa w art. 38a ust. 1 Spec Ustawy, informacji o pomocy lub nieusunięcia w
        wyznaczonym terminie błędów, omyłek pisarskich lub rachunkowych lub braków
        formalnych w informacji o pomocy lub
      b) jeśli ze złożonej informacji o pomocy wynika, że beneficjent korzystający z ceny
        maksymalnej, o której mowa w Ustawie, nie spełnia warunków otrzymania pomocy
        publicznej lub pomocy de minimis.
    Kwintesencją ponownego rozliczenia w oparciu o Obowiązek 2 pozostaje zwrot przez
    beneficjenta różnicy pomiędzy ceną maksymalną, określoną mocą Ustawy, a ceną
    wynikającą z umowy sprzedaży, o której mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy - Prawo
    energetyczne, albo umowy kompleksowej, o której mowa w art. 5 ust. 3 tej ustawy, wraz z
    ustawowymi odsetkami naliczonymi od dnia rozliczenia z Podatnikiem.
    W ramach Obowiązku 2, Wnioskodawca jest zobowiązany do ponownego rozliczenia
    dostawy energii elektrycznej po cenie umownej, która co do zasady pozostaje ceną wyższą
    od ceny maksymalnej określonej na podstawie Ustawy.
    W odróżnieniu od Obowiązku 1, wykonując Obowiązek 2, Spółka dokonuje korekty swoich
    rozliczeń, działając jak podatnik podatku od towarów i usług. Wynika to z faktu, że
    Obowiązek 2 de facto referuje do sposobu określenia podstawy opodatkowania dostawy
    energii elektrycznej, jaką jest cena jednostkowa.
    Reasumując, w ramach obowiązków nałożonych na Podatnika na podstawie Spec Ustawy
    wymienić należy:

      1) Obowiązek 1 - który wiąże się działaniem w ramach quasi obowiązków administracji
        rządowej, związanej z kontrolą formalną i poborem niejako w imieniu (...),
        nienależnej pomocy publicznej, która to wraz z należnymi odsetkami jest
        przekazywana (...), oraz
      2) Obowiązek 2 - związany bezpośrednio z ponownym rozliczeniem zrealizowanych
        przez Spółkę dostaw energii elektrycznej, przy wykorzystaniu różnej od pierwotnie
        określonej w treści faktury ceny jednostkowej (ceny maksymalnej). W tym wypadku
        kwota różnicy pomiędzy ceną maksymalną a ceną wynikającą z umowy sprzedaży
        wraz z ustawowymi odsetkami należna jest podmiotowi udzielającemu pomocy, tj.
        Spółce.
    W oparciu o opisany wyżej stan faktyczny, Spółka powzięła wątpliwości co do sposobu
    rozliczeń.
    Doprecyzowanie i uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
      1) W jaki sposób, przez kogo, na jakich zasadach i w jakiej formie zostali Państwo
        wyznaczeni na udzielającego pomocy publicznej?
    Rola udzielającego pomocy publicznej została przypisana Wnioskodawcy na mocy art. 3
    ust. 1 ustawy z dnia 27 października 2022 roku o środkach nadzwyczajnych mających na
    celu ograniczenie wysokości cen energii elektrycznej oraz wsparciu niektórych odbiorców
    w latach 2023 – 2025 (Dz. U. z 2024 roku poz. 1622). Obowiązki związane z pełnieniem tej
    roli zostały doprecyzowane w art. 37 ust. 2 oraz art. 38 ust. 3 ustawy z dnia 23 maja 2024
    roku o bonie energetycznym oraz zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia cen
    energii elektrycznej, gazu ziemnego i ciepła systemowego (Dz. U. z 2024 roku, poz. 859 z
    późniejszymi zmianami; dalej: „Spec Ustawa” oraz łącznie „Ustawy”).
      2) Czy wykonywanie czynności w ramach „Obowiązku 1” wynika z zawartej przez
        Państwa umowy? Jeśli tak, proszę o wskazanie z kim ta umowa została zawarta.
    Realizacja czynności w ramach „Obowiązku 1” wynika wyłącznie z przepisów ww. Spec
                        1Ustawy, w szczególności art. 37, 38, 38 oraz 38a. Wnioskodawca nie zawarł i nie zawrze
    żadnej umowy, która determinowałaby wykonywanie przez niego czynności wynikających
    z opisanego we wniosku „Obowiązku 1”.
      3) Czy wykonując rolę udzielającego pomocy publicznej, oprócz czynności wskazanych
        we wniosku jako „Obowiązek 1”, są Państwo zobowiązani do wykonania
        jakichkolwiek innych świadczeń/czynności na rzecz beneficjentów pomocy bądź na
        rzecz innych podmiotów?
    Pełniąc rolę udzielającego pomocy publicznej, Spółka jest zobowiązana przepisami Spec
    Ustawy do wykonywania pewnych czynności służących wyłącznie zapewnieniu prawidłowej
    realizacji obowiązków ustawowych. I tak, wśród nich (poza działaniami opisanymi w stanie
    faktycznym jako „Obowiązek 1”) wymienić można: (po wezwaniu – w ramach „Obowiązku
    2” beneficjentów do poprawienia lub uzupełnienia informacji o pomocy) wskazanie czy
    udzielana pomoc przekracza dozwolone limity oraz wydanie beneficjentom zaświadczenia
    stwierdzającego wysokość pomocy publicznej (obowiązek spoczywający na udzielającym
    pomocy w przypadku pomocy de minimis, tj. dla małych i średnich przedsiębiorstw,
    mikroprzedsiębiorstwom otrzymującym pomoc publiczną, zgodnie z prawem, nie są
    wydawane zaświadczenia) udzielonej przez Wnioskodawcę, a także przygotowywanie i
    dostarczenie do (...) (lista beneficjentów i dane do zwrotu), Urzędu Ochrony Konkurencji i
    Konsumentów oraz Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Regionalnego wymaganych
    sprawozdań dotyczących wysokości udzielonej pomocy publicznej i ewentualnego
    przekroczenia jej limitów.
    Wszystkie powyższe czynności mają charakter techniczno-formalny i są realizowane
    wyłącznie w ramach ustawowo przypisanej Wnioskodawcy roli udzielającego pomocy
    (pomocy de minimis dla małych i średnich przedsiębiorstw, jak i pomocy publicznej dla

    mikroprzedsiębiorstw), wynikającej ze Spec Ustawy. Spółka nie wykonuje na rzecz
    beneficjentów ani innych podmiotów żadnych odrębnych świadczeń, nie pobiera
    wynagrodzenia za realizowane czynności oraz nie zawiera z beneficjentami umów w
    zakresie obsługi mechanizmu pomocy.
    W związku z tym, poza czynnościami wskazanymi we wniosku jako „Obowiązek 1”, Spółka
    nie realizuje żadnych dodatkowych usług – wszystkie podejmowane działania wynikają
    wyłącznie z przepisów prawa i nie mają charakteru świadczeń wykonywanych w ramach
    relacji cywilnoprawnych z beneficjentami.
      4) Czy w związku z wykonywaniem czynności jako podmiot udzielający pomocy
        publicznej otrzymują Państwo jakąkolwiek zapłatę/rekompensatę/dofinansowanie z
        tego tytułu?
    Wnioskodawca nie otrzymuje zapłaty/rekompensaty/dofinansowania za czynności
    wykonywane jako podmiot udzielający pomocy (otrzymywane środki finansowe od (...) nie
    są przekazywane w związku z realizacją czynności, lecz w związku z koniecznością zwrotu
    Wnioskodawcy różnicy pomiędzy ceną maksymalną a ceną wynikającą z umowy – na
    podstawie odpowiednich Ustaw).
      5) Jeśli otrzymują Państwo zapłatę/rekompensatę/dofinansowanie w związku z
        pełnieniem roli udzielającego pomocy w jaki sposób jest określana jej wysokość? Czy
        kwota ta odpowiada wartości pomocy publicznej otrzymanej przez beneficjenta
        pomocy czy jest to kwota o innej wartości?
    Wnioskodawca nie otrzymuje zapłaty/rekompensaty/dofinansowania za czynności
    wykonywane jako podmiot udzielający pomocy (otrzymywane środki finansowe od (...) nie
    są przekazywane w związku z realizacją czynności, lecz w związku z koniecznością zwrotu
    Wnioskodawcy różnicy pomiędzy tzw. ceną maksymalną i ceną wynikającą z umowy – na
    podstawie odpowiednich Ustaw).
      6) Czy w związku z wykonywaniem czynności w ramach „Obowiązku 1”, otrzymują
        Państwo wynagrodzenie od (...) bądź innego podmiotu?
    Wnioskodawca nie otrzymuje wynagrodzenia w związku z wykonywaniem czynności w
    ramach „Obowiązku 1” od (...), jak również od innego podmiotu.
      7) Czy czynności wykonywane przez Państwa w ramach „Obowiązku 1” polegające na
        weryfikacji oświadczenia beneficjenta, wezwaniu beneficjenta pomocy publicznej do
        zwrotu nieuprawnionego wsparcia, przekazaniu zbiorczej informacji (...) o
        wysłanych wezwaniach do nieuprawnionych beneficjentów zobowiązujących ich do
        zwrotu pomocy publicznej oraz pobór i przekazanie na rzecz (...) wyegzekwowanych
        środków wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, są związane z udzielaniem
        przez Państwa pomocy publicznej na rzecz beneficjentów?
    Wykonywanie czynności przez Wnioskodawcę w ramach „Obowiązku 1” jest związane
    wyłącznie z pełnieniem przez niego roli podmiotu udzielającego pomocy publicznej na
    rzecz beneficjentów w rozumieniu przepisów Spec Ustawy. Obowiązki te wynikają wprost
    z regulacji ustawowych i realizowane są w ramach prowadzonej działalności gospodarczej
    w sektorze energetycznym. Spółka nie ponosi jednak kosztów ww. pomocy z własnych
    środków – jej udział ogranicza się wyłącznie do realizacji czynności technicznych
    związanych z procesem rozliczania udzielonej pomocy. Pomoc polega na stosowaniu
    wobec uprawnionych beneficjentów cen maksymalnych, niższych od cen wynikających z
    zawartych umów na dostawę energii elektrycznej, przy czym powstała różnica środków
    finansowych zwracana jest Spółce przez (...).
    Jednocześnie należy podkreślić, że ww. rekompensata nie stanowi dla Wnioskodawcy
    wynagrodzenia za jakiekolwiek usługi, a także nie uwzględnia kosztów ponoszonych przez
    Spółkę w związku z obsługą procesu udzielania pomocy. Jej celem jest wyłącznie
    wyrównanie różnicy pomiędzy ceną umowną a ceną maksymalną stosowaną w okresie
    obowiązywania mechanizmu ustawowego.

      8) Czy środki pobrane od nieuprawnionych beneficjentów wraz z ustawowymi
        odsetkami (po dokonanej weryfikacji w ramach „Obowiązku 1”) są w całości
        zwracane na rzecz (...) czy też są Państwo uprawnieni do pobrania z powyższych
        środków określonej kwoty i przekazania (...) niższej kwoty niż pobrana od
        nieuprawnionych beneficjentów?
    Kwotę pobranych środków wraz z odsetkami Spółka jest zobowiązana w całości przekazać
    (...). Wnioskodawca nie pobiera z tego tytułu żadnego wynagrodzenia.
      9) W jaki sposób i z czyich środków jest udzielana pomoc publiczna beneficjentom
        pomocy, w stosunku do których wykonują Państwo czynności w ramach
        „Obowiązku 1”?
    Pomoc publiczna jest udzielana w formie obniżenia ceny za nabywaną przez odbiorców
    energię elektryczną. Zniżki dokonuje Spółka, której z tego tytułu przysługuje zwrot
    środków finansowych od (...), który jest w tym zakresie dysponentem środków publicznych.
      10) Czy wystawiają Państwo faktury dokumentujące sprzedaż energii elektrycznej na
        rzecz beneficjentów pomocy publicznej, w odniesieniu do których dokonują
        Państwo czynności w ramach „Obowiązku 1”? Jeśli tak, czy stosują Państwo
        wówczas ceny maksymalne (jeśli nie, proszę o wskazanie jakie ceny Państwo stosują
        i w jaki sposób beneficjenci otrzymują pomoc publiczną, do której nie są
        uprawnieni)?
    W okresie referencyjnym 1 lipca - 31 grudnia 2024 r. Wnioskodawca wystawiał faktury na
    rzecz beneficjentów stosując ceny maksymalne zgodnie z odpowiednimi Ustawami.
      11) Czy rozliczenia z beneficjentami dokonywane są w ramach wyodrębnionego
        rachunku bankowego wyznaczonego na ten cel? Jeśli tak, to kto jest właścicielem
        tego rachunku?
    Spółka nie prowadzi wyodrębnionego rachunku bankowego przeznaczonego wyłącznie do
    rozliczeń związanych z udzieloną pomocą (pomocą publiczną oraz pomocą de minimis).
    Rozliczenia z beneficjentami dokonywane są w ramach standardowych rachunków
    rozliczeniowych prowadzonych dla poszczególnych kontrahentów, wykorzystywanych
    również do bieżących rozliczeń z tytułu sprzedaży energii elektrycznej.
    Ewentualne zwroty nienależnie udzielonej pomocy (w związku z „Obowiązkiem 1”)
    przekazywane przez beneficjentów wpływają na wskazany w wezwaniu rachunek
    prowadzony przez Spółkę, przypisany danemu beneficjentowi, a następnie są
    przekazywane do (...) zgodnie z procedurami wynikającymi z przepisów Spec Ustawy.
      12) W jakiej formie, na jakiej podstawie i do kogo beneficjenci dokonują zwrotu
        nieuprawnionej pomocy? Jaka dokładnie jest Państwa rola przy dochodzeniu zwrotu
        nieuprawionej pomocy?
    Zwrot nieuprawnionej pomocy publicznej (w związku z „Obowiązkiem 1”) dokonywany jest
    przez beneficjentów bezpośrednio na rachunek bankowy prowadzony przez Spółkę,
    wskazany w wezwaniu. Wezwania te są kierowane przez Spółkę do beneficjentów na
    podstawie przepisów Spec Ustawy, po ustaleniu, że dana pomoc została przyznana osobie
    nieuprawnionej lub w wysokości przekraczającej dopuszczalne limity.
    Po wysłaniu wezwania do beneficjenta, ma on 14 dni na dokonanie zwrotu
    nieuprawnionej pomocy na rachunek bankowy wskazany w treści wezwania. Spółka
    przekazuje następnie do (...) zbiorczą informację o wysłanych wezwaniach (oraz
    przekazuje do (...) zwrócone od danego beneficjenta środki finansowe). Na tym etapie
    obowiązki Spółki się kończą – Spółka nie prowadzi żadnych dalszych działań mających na
    celu dochodzenie należności, w szczególności nie wystosowuje ponownych wezwań, nie
    podejmuje czynności windykacyjnych ani egzekucyjnych, i nie angażuje się w odzyskiwanie

    środków. Dalsze działania związane z ewentualnym brakiem zwrotu pozostają poza
    zakresem kompetencji Spółki i nie są objęte jej obowiązkami wynikającymi z przepisów
    Spec Ustawy.
      13) Na czym polega dokonywana na podstawie art. 37 ust. 7 i art. 38 ust. 6 ustawy z
        dnia 23 maja 2024 r. o bonie energetycznym oraz o zmianie niektórych ustaw w
        celu ograniczenia cen energii elektrycznej, gazu ziemnego i ciepła systemowego (Dz.
        U. z 2024 r. poz. 859 ze zm.) w ramach „Obowiązku 1” weryfikacja możliwości
        udzielenia pomocy publicznej, w tym, czy pomoc publiczna, przyznana danemu
        przedsiębiorcy, nie przekracza określonych limitów pomocy, a na czym
        dokonywane w ramach „Obowiązku 2” ustalenie, że przedsiębiorca nie spełnia
        warunków otrzymania pomocy, zgodnie z art. 38a ust. 8 pkt 2 tej ustawy?
    Weryfikacja, o której mowa w Spec Ustawie, w ramach tzw. „Obowiązku 1” polega na
    realizowaniu przez Spółkę – jako podmiot udzielający pomocy publicznej – czynności
    służących ustaleniu, czy dany beneficjent spełnia warunki do otrzymania pomocy, to jest,
    czy przyznane całkowite wsparcie nie prowadzi do przekroczenia limitów wynikających z
    przepisów odpowiednich Ustaw. W ramach tego obowiązku Spółka (po zrealizowanych w
    ramach „Obowiązku 2” czynności):
      1. Sumuje wartość całkowitej udzielonej pomocy w ramach poszczególnych limitów i
        weryfikuje czy wartość udzielonej całkowitej pomocy w ramach poszczególnych
        limitów nie przekracza ich maksymalnej wartości;
      2. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości – w szczególności przyznania pomocy
        nieuprawnionemu beneficjentowi – wystosowuje jednorazowe wezwanie do zwrotu
        nienależnie udzielonej pomocy;
      3. Przekazuje (...) zbiorczą informację o wystosowanych wezwaniach oraz
        przetransferowuje odzyskane środki (wraz z ustawowymi odsetkami) na wskazany
        rachunek.
    Z kolei „Obowiązek 2”, o którym mowa w art. 38a ust. 8 pkt 2 Spec Ustawy, odnosi się do
    sytuacji, w której beneficjent nie spełnił formalnych lub materialnych warunków
    otrzymania pomocy publicznej – przykładowo: nie złożył oświadczenia w wymaganym
    terminie, nie uzupełnił braków formalnych lub złożył oświadczenie, z którego wynika, że
    nie kwalifikuje się do wsparcia. W takim przypadku Spółka zobowiązana jest do
    ponownego rozliczenia z takim odbiorcą energii elektrycznej – nie według ceny
    maksymalnej określonej w Spec Ustawie, lecz na zasadach ogólnych, tj. według wyższej
    ceny wynikającej z umowy z odbiorcą.
      14) Czy czynności wykonywane przez Państwa w ramach „Obowiązku 2” są przez
        Państwa dokumentowane i czy mają Państwo obowiązek przedłożyć informacje z
        przeprowadzonej weryfikacji innemu podmiotowi? W jakich terminach dokonują
        Państwo ponownego rozliczenia odbiorców energii elektrycznej w ramach
        „Obowiązku 2”?
    Czynności realizowane przez Spółkę w ramach „Obowiązku 2” są każdorazowo
    dokumentowane, w szczególności poprzez prowadzenie rejestru odbiorców energii
    elektrycznej, którzy: (i) nie przekazali informacji niezbędnych do zastosowania ceny
    maksymalnej, (ii) nie uzupełnili tych informacji mimo wezwania lub (iii) których
    dokumentacja wskazuje na niespełnienie ustawowych warunków uprawniających do
    objęcia mechanizmem wsparcia. Rejestr ten nie jest udostępniany podmiotom trzecim ani
    przekazywany na zewnątrz, gdyż obowiązujące przepisy nie nakładają na Spółkę takiego
    obowiązku.
    Konsekwencją jest również korekta - zwrot zaliczek/rekompensaty otrzymanej na poczet
    ceny maksymalnej dla beneficjentów, których obejmą korekty w ramach „Obowiązku 2” w
    ramach rozliczenia końcowego.

      15) W którym momencie następuje zmiana ceny maksymalnej na cenę umowną, w
        związku z wykonywaniem przez Państwa „Obowiązku 2”?
    Zmiana ceny maksymalnej na cenę umowną w ramach realizacji tzw. „Obowiązku 2”,
    następuje po zakończeniu wewnętrznego procesu weryfikacji informacji o pomocy
    złożonej przez beneficjenta.
    W szczególności, przejście do rozliczenia według ceny umownej następuje w przypadku:
        braku złożenia przez beneficjenta wymaganej informacji o pomocy publicznej w
        terminie określonym ustawą,
        nieusunięcia przez beneficjenta błędów, omyłek lub braków formalnych w
        wyznaczonym terminie,
        lub gdy złożona informacja jednoznacznie wskazuje, że odbiorca nie spełnia
        warunków otrzymania pomocy publicznej lub pomocy de minimis.
    Dopiero po spełnieniu jednej z powyższych przesłanek i zakończeniu wewnętrznej
    procedury – obejmującej analizę dokumentacji oraz odpowiednią korektę w systemach
    rozliczeniowych – następuje zmiana podstawy rozliczenia z beneficjentem. W
    konsekwencji, pierwotnie zastosowana cena maksymalna zostaje zastąpiona ceną
    wynikającą z zawartej z odbiorcą umowy sprzedaży energii elektrycznej.
      16) Czy w ramach realizacji „Obowiązku 2” różnica pomiędzy ceną maksymalną a ceną
        wynikającą z umowy sprzedaży albo umowy kompleksowej, o których mowa w art.
        5 ust. 2 pkt 1 i art. 5 ust. 3 ustawy Prawo energetyczne, jest pobierana od
        beneficjenta i jest przekazywana innemu podmiotowi (np. (...)) czy są to środki
        przysługujące Państwu?
    W ramach realizacji tzw. „Obowiązku 2”, kwota odpowiadająca różnicy pomiędzy ceną
    maksymalną a ceną wynikającą z umowy sprzedaży energii elektrycznej – jest pobierana
    bezpośrednio od beneficjenta i pozostaje przychodem Spółki.
    Środki te nie są przekazywane do (...) – stanowią należność Spółki wynikającą z
    ponownego przeliczenia ceny sprzedaży energii elektrycznej zgodnie z zawartą z
    beneficjentem umową.
      17) Proszę przedstawić w sposób chronologiczny, tj. z uwzględnianiem dat na
        uzyskanie od przedsiębiorcy informacji o pomocy oraz na złożenie wniosku o
        rozliczenie rekompensaty wynikających z przepisów, podejmowane przez Państwa
        czynności w zakresie opisanego przez Państwa „obowiązku 1” i „obowiązku 2”.
    Opis procesu uzyskania i weryfikacji złożonych przez przedsiębiorców informacji o pomocy
    W ramach realizacji obowiązków określonych w Spec Ustawie, Spółka podejmuje działania
    mające na celu zapewnienie zgodności udzielonej pomocy z warunkami określonymi w
    przepisach prawa. Poniżej przedstawiony został chronologiczny przebieg tych czynności
    (na chwilę obecną Spółka nie jest w stanie podać precyzyjnie dat związanych z niektórymi
    ze wskazanych działań, ze względu na to, że termin na złożenie przez przedsiębiorców
    informacji o pomocy został wydłużony do dnia 30 czerwca 2025 r.):
      1. Otrzymanie dokumentu „Informacja o pomocy” i jego rejestracja
    Dokumenty „Informacja o pomocy” wpływają do Spółki w formie papierowej lub
    elektronicznej. W przypadku korekty, dokument jest dołączany do wcześniej złożonego
    zgłoszenia, natomiast nowa informacja otrzymuje unikalny numer porządkowy i trafia do
    rejestru prowadzonego przez dedykowany zespół (Zespół (...)). Na tym etapie dokument
    podlega formalnej rejestracji.
      2. Weryfikacja wstępna i wezwania do uzupełnienia braków

    Kolejnym krokiem jest merytoryczna weryfikacja dokumentu – badana jest kompletność
    danych, ich zgodność z danymi z systemów Spółki oraz autentyczność podpisu (w
    przypadku e-maili). W przypadku stwierdzenia braków formalnych lub merytorycznych,
    beneficjent otrzymuje wezwanie do poprawy – wysyłane w formie elektronicznej. Termin
    na odpowiedź wynosi 14 dni od doręczenia wezwania. Po otrzymaniu uzupełnionej
    informacji przeprowadzana jest ponowna weryfikacja. Jeśli dokument spełnia wymogi
    formalne, zostaje zarejestrowany jako prawidłowy.
      3. Ustalenie braków lub nadmiarów
    Równolegle z punktem 2 prowadzony jest monitoring – odpowiedzialny zespół (Zespół (...))
    identyfikuje beneficjentów, którzy nie złożyli informacji mimo obowiązku (również tych,
    którzy złożyli dokumenty niekompletne). Beneficjenci ci są informowani o konieczności
    złożenia brakujących dokumentów. W przypadku uzupełnienia dokumentów o brakujące
    informacje następuje ponowna formalna weryfikacja złożonego kompletu danych.
      4. Ustalenie niespełnienia warunków pomocy (Obowiązek 2)
    Jeśli w toku procesu zostanie ustalone, że klient nie złożył wymaganej informacji w ogóle
    lub nie złożył wymaganej informacji w terminie, nie uzupełnił informacji pomimo
    wezwania lub z treści złożonego dokumentu wynika, że nie kwalifikuje się do objęcia
    mechanizmem wsparcia, Spółka dokonuje ponownego rozliczenia beneficjenta.
    W takim przypadku należy uznać, że beneficjent nie miał prawa do zastosowania ceny
    maksymalnej określonej w Spec Ustawie – rozliczenie następuje na zasadach ogólnych, tj.
    według ceny wynikającej z zawartej umowy handlowej , Spółka dokonuje korekty faktur za
    II półrocze 2024 r. i uwzględnia ceny z obowiązującej umowy.
      5. Weryfikacja prawa do pomocy (Obowiązek 1)
    Po pozytywnej weryfikacji (Obowiązek 2) Zespół (...) dokonuje analizy spełnienia przez
    beneficjenta materialnych warunków uzyskania pomocy, w szczególności poprzez
    wyliczenie całkowitych limitów pomocy oraz weryfikację, czy limity te nie zostały
    przekroczone.
    W przypadku, gdy limit nie został przekroczony, beneficjent otrzymuje zaświadczenie o
    udzielonej pomocy (obowiązek spoczywający na udzielającym pomocy w przypadku
    pomocy de minimis, tj. dla małych i średnich przedsiębiorstw; mikroprzedsiębiorstwom
    otrzymującym pomoc publiczną, zgodnie z prawem, nie są wydawane zaświadczenia). W
    sytuacji negatywnej weryfikacji, tj. przekroczenia limitu, Spółka sporządza i przekazuje
    beneficjentowi stosowny komunikat o konieczności zwrotu nadmiarowej kwoty pomocy
    wraz z wezwaniami do zwrotu oraz notami księgowymi. Po zwrocie nadmiarowej pomocy,
    wraz z ewentualnymi ustawowymi odsetkami, środki te w całości są przekazywane (...).
    Opis procesu złożenie wniosku o rozliczenie rekompensaty do (...)
    Zgodnie z przepisami Ustaw, po spełnieniu przez odbiorcę uprawnionego warunków
    otrzymania pomocy publicznej, Wnioskodawca jest uprawniony do wystąpienia z
    wnioskiem o wypłatę rekompensaty. Poniżej Wnioskodawca przedstawia kolejne etapy
    realizowanego procesu, prowadzącego do prawidłowego złożenia wniosku o rozliczenie i
    wypłatę rekompensaty:
      1. Przygotowanie danych wejściowych niezbędnych do sporządzenia wniosku
    Na początku każdego roku kalendarzowego Wnioskodawca przygotowuje zestawienie
    danych w formie arkusza kalkulacyjnego (...), które zawiera informacje dotyczące
    stosowanej ceny maksymalnej w rozliczeniach z odbiorcami uprawnionymi oraz ceny
    wynikającej z zawartej umowy handlowej z danym odbiorcą – z podziałem na każdy punkt
    poboru energii. Po sporządzeniu zestawienia, następuje jego wewnętrzna weryfikacja pod
    kątem poprawności danych źródłowych oraz prawidłowości kalkulacji. W przypadku
    stwierdzenia nieprawidłowości, plik zostaje przekazany do korekty. Po naniesieniu
    poprawek, przeprowadzana jest ponowna weryfikacja. Jeśli dane zostaną zatwierdzone,

    dokument zostaje podpisany zgodnie z reprezentacją Spółki ujawnioną w Krajowym
    Rejestrze Sądowym.
      2. Złożenie wniosku za pośrednictwem Portalu (...)
    Po podpisaniu przygotowanego arkusza, Wnioskodawca przystępuje do sporządzenia
    właściwego wniosku o rozliczenie rekompensaty w systemie teleinformatycznym (...), tj. na
    dedykowanym koncie Spółki na Portalu. Wniosek ten, wraz z wymaganymi załącznikami,
    jest podpisywany kwalifikowanym podpisem elektronicznym, zgodnie z zasadami
    reprezentacji Wnioskodawcy wskazanymi w Krajowym Rejestrze Sądowym. Następnie
    wniosek zostaje formalnie złożony poprzez przesłanie go za pośrednictwem portalu. W
    przypadku pozytywnej weryfikacji formalnej i merytorycznej, (...) zatwierdza wniosek oraz
    dokonuje wypłaty rekompensaty. W sytuacji, gdy wniosek zawiera braki formalne, błędy
    obliczeniowe lub inne nieprawidłowości budzące uzasadnione wątpliwości co do
    zgodności ze stanem faktycznym, (...) wzywa Wnioskodawcę do ich usunięcia lub złożenia
    dodatkowych wyjaśnień. Wówczas Wnioskodawca dokonuje analizy informacji zwrotnej,
    koryguje wniosek lub uzupełnia dokumentację i ponownie składa poprawioną wersję. Po
    pozytywnej weryfikacji skorygowanego wniosku, wypłata rekompensaty następuje w
    terminie określonym w przepisach.
      18) Jakie są pierwsze podejmowane przez Państwa czynności po otrzymaniu do dnia 28
        lutego 2025 r. od przedsiębiorcy informacji o pomocy?
                          1Zgodnie z aktualnym brzmieniem art. 38 Spec Ustawy, termin na złożenie przez
    przedsiębiorców informacji o pomocy został wydłużony do dnia 30 czerwca 2025 r. (na
    mocy nowelizacji przepisów, tj. ustawy z dnia 21 lutego 2025 r. o zmianie ustawy o rynku
    mocy oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 290). Pomijając jednak fakt przesunięcia
    wskazanych dat, zakres wykonywanych działań.
      19) Czy przed 28 lutego 2025 r., tj. przed uzyskaniem od przedsiębiorcy informacji o
        pomocy podejmują Państwo jakiekolwiek czynności w ramach „obowiązku 1” i
        „obowiązku 2”?
    Z uwagi na przesunięcie terminu na złożenie informacji o pomocy do dnia 30 czerwca
    2025 r., Spółka nie realizowała przed tą datą (jak również przed 28 lutego 2025)
    konkretnych czynności w ramach właściwej weryfikacji formalnej ani merytorycznej w
    rozumieniu „Obowiązku 1” oraz „Obowiązku 2”.
    Jednocześnie, mając na uwadze zakres przyszłych obowiązków, Spółka prowadzi i
    prowadziła działania przygotowawcze, w tym analizę przepisów wykonawczych,
    przygotowanie i publikację materiałów informacyjnych na stronie internetowej (w tym
    sekcji „(...)”), organizację wsparcia informacyjnego poprzez infolinię oraz bieżącą obsługę
    zapytań w ramach Biura Obsługi Klienta.
      20) Czy pobór i przekazania, na rzecz (...) wyegzekwowanych środków wraz z
        ustawowymi odsetkami za opóźnienie w zawitym terminie 14 dni – opisany w pkt 4
        „obowiązku 1” – jest zwrotem nienależnie pobranej rekompensaty, która została
        /zostanie już przez Państwa rozliczona w terminie od dnia 1 maja 2025 r. do dnia 30
        września 2025 r. (art. 13 ust. 1a pkt 2 ustawy z dnia 23 maja 2024 r. o bonie
        energetycznym oraz o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia cen energii
        elektrycznej, gazu ziemnego i ciepła systemowego)?
    Nie. Pobór oraz przekazanie na rzecz (...) środków wraz z ustawowymi odsetkami, w
    ramach „Obowiązku 1”, nie stanowi zwrotu rekompensaty, lecz dotyczy zwrotu pomocy
    publicznej otrzymanej przez beneficjenta w wysokości przekraczającej dopuszczalne limity
    wynikające z obowiązujących przepisów Spec Ustawy. Rola Spółki w tym zakresie
    ogranicza się do technicznego przyjęcia wpłaty od beneficjenta (dokonywanej na rachunek
    wskazany w wezwaniu), a następnie przekazania jej do (...). Przekazanie wskazanych
    środków do (...) nie ma bezpośredniego związku z rekompensatami otrzymywanymi od (...).

    Pytania
    1. Czy Spółka wykonując Obowiązek 1 wynikający ze Spec Ustawy działa jako podatnik i w
      związku z tym podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
    2. Czy wykonanie Obowiązku 2, wiąże się z koniecznością wystawienia w trybie
      przewidzianym w art. 106j ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej:
      „VAT”), faktury korygującej okres rozliczeniowy, w którym następuje zmiana ceny
      maksymalnej na cenę umowną? (oznaczone we wniosku jako pytanie nr 3)
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1. Spółka wykonując Obowiązek 1, wynikający ze Spec Ustawy, nie działa jak podatnik i
    w związku z tym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Ad 2. Spółka wykonując Obowiązek 2, zobowiązana jest do wystawienia na podstawie art.
    106j ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, faktury korygującej okres rozliczeniowy, w którym
    dokonywała sprzedaży do podmiotu nieuprawnionego do otrzymania pomocy publicznej
    w postaci ceny maksymalnej.
    Istotą identyfikacji obowiązków nałożonych na Wnioskodawcę mocą Spec Ustawy
    pozostaje określenie roli jaką Wnioskodawca pełni w oparciu o przepisy art. 37, jak i art.
    38 Spec Ustawy. Obie wskazane normy prawa przypisują Spółce funkcje quasi
    administracyjne. Należy bowiem wskazać, iż Wnioskodawca przyjmując rolę Udzielającego
    pomocy (art. 37 ust. 2 oraz art. 38 ust. 3 Spec Ustawy), zostaje niejako inkorporowany do
    systemu administracyjnego Skarbu Państwa, a rola przypisana w procesie weryfikacji
    uprawnień beneficjentów pomocy publicznej (w tym również pomocy de minimis), jest de
    facto rolą kontrolującego, jak i inkasenta.
    Żadna z przywołanych norm prawa zawarta w Spec Ustawie nie referuje do jakiejkolwiek
    zmiennej wynikającej z wcześniejszej dostawy energii elektrycznej, która stanowiła
    podstawę udzielonego nabywcom tejże energii wsparcia. Przepisy prawa nie wskazują na
    konieczność zmiany ceny jednostkowej i nie zobowiązują Podatnika do ponownego
    rozliczenia sprzedaży.
    Wnioskodawca zobowiązany jest jedynie do wezwania odbiorcy ówcześnie sprzedanej
    energii elektrycznej, który w oparciu o kryteria prawne, nie powinien korzystać (w całości
    lub części) z pomocy publicznej, do zwrotu nienależnie otrzymanego świadczenia.
    Świadczenie, które de facto finansowane jest bezpośrednio ze Skarbu Państwa, za
    pośrednictwem (...). Tym samym otrzymane przez Spółkę transfery pieniężne nie stanowią
    stałego przysporzenia Wnioskodawcy, nie stanowią też należnego Spółce wynagrodzenia
    za dostawę towarów lub świadczenie usług,. Podatnik bowiem zobowiązany jest do
    przekazania w całości przedmiotowych środków bezpośrednio do (...).
    Ad. 1.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega w
    szczególności: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług.
    W konsekwencji, odpowiednio przez:
    a) dostawę towarów, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
      właściciel, w tym również:
      i. przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w
        imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów w
        zamian za odszkodowanie;
      ii. wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy
        o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na

        warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie
        normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty
        prawo własności zostanie przeniesione;
      iii. wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem,
        jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
      iv. wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli
        komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
      v. ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego,
        ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie
        spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze
        własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni
        mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym
        przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub
        własności domu jednorodzinnego;
      vi. oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste.
    b) odpłatne świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej,
      osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie
      stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
      i. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;
      ii. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      iii. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Uwzględniając narzucony na Wnioskodawcę na podstawie Spec Ustawy zakres działań
    wykonywanych w ramach Obowiązku 1, zdaniem Wnioskodawcy, nie wiąże się
    bezpośrednio z przeniesieniem prawa do rozporządzania własnością ani nie stanowi
    korekty ceny energii elektrycznej, po której Wnioskodawca dokonał dostawy do
    beneficjenta, a co za tym idzie nie mamy w tym przypadku do czynienia ze sprzedażą.
    W opinii Spółki, aktywność jej w przedmiotowym zakresie nie stanowi również odpłatnego
    świadczenia usług. Co bowiem w sprawie istotne (nawet mając na względzie tak obszerny
    zakres przedmiotowy definicji usług dla potrzeb podatku od towarów i usług), aktywność
    Wnioskodawcy wynikająca z wykonania norm Spec Ustawy, nie stanowi w tym zakresie jej
    działalności gospodarczej.
    Stanowisko powyższe wynika bezpośrednio z art. 9 ust. 1 Dyrektywy 112, w myśl której:
    „podatnikiem jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
    jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
    działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów,
    handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą
    uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub
    wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu”. Jednocześnie, art. 13
    ust. 1 Dyrektywy 112 stanowi, że „krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne
    podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością,
    którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet
    jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
    transakcjami. Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują
    takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
    gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
    konkurencji. W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za

    podatników w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka
    skala tych działań sprawia, że mogą być one pominięte”.
    Implementacja przywołanej reguły do polskiego porządku prawnego nastąpiła mocą art.
    15 ust. 1 i 2 VAT, dopełnionych kolejnymi jednostkami redakcyjnymi ustawy o VAT. Co w
    sprawie istotne, w myśl art. 15 ust. 6 VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy
    publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    W oparciu o przywołaną zasadę wskazać należy, iż aktywność Spółki realizującej
    Obowiązek 1, wynikający z reguł zawartych w art. 37 i 38 Spec Ustawy, determinuje
    publiczno-prawny charakter Wnioskodawcy. W efekcie, przy ocenie działalności Spółki pod
    kątem możliwości uznania jej za działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 1 i
    2 VAT i art. 9 ust. 1 Dyrektywy 112, narzuca konieczność uwzględnienia w procesie tejże
    kwalifikacji postanowień art. 13 ust. 1 Dyrektywy 112.
    Co w sprawie istotne, wykonanie przez Spółkę Obowiązku 1 nie mieści się w zakresie
    żadnego z rodzajów działalności wymienionych w załączniku nr I do Dyrektywy. Zatem
    potencjalna kwalifikacja działalności Wnioskodawcy w obszarze Obowiązku 1, jako
    działalności gospodarczej, stosownie do treści art. 13 ust. 1 Dyrektywy 112 wymagałaby
    wykazania, że działalność taka jest działalnością spełniającą przesłanki z art. 15 ust. 2 VAT,
    analogiczną do działalności innych podmiotów prawa publicznego, uczestniczących w
    obrocie gospodarczym, którzy z tytułu takiej działalności pozostają podatnikami podatku
    od towarów i usług, a których w tym przedmiocie nie zidentyfikowano.
    Należy w tym miejscu podkreślić, aby owa aktywność Wnioskodawcy podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, powinna być działalnością konkurencyjną
    w stosunku do analogicznych działalności niebędących podmiotami prawa publicznego.
    Stanowisko to pozostaje ugruntowanym poglądem TSUE, który w serii wyroków (m.in. z
    dnia 19 stycznia 2017 roku, nr C#344/15, z dnia 25 marca 2010, nr C-79/09), przy
    kwalifikacji danej aktywności jako podlegającej opodatkowaniu, nakazuje uwzględnić
    znaczące zakłócenia konkurencji, do których prowadziłoby nieopodatkowanie podmiotów
    prawa publicznego wykonujących zadania władzy publicznej. Ocena taka powinna
    uwzględnić także czysto hipotetyczne możliwości wejścia prywatnego przedsiębiorcy na
    właściwy rynek. Powyższe w swych rozważaniach poruszył Naczelny Sąd Administracyjny
    w wyroku z dnia 11 lipca 2024 roku, sygn. I FSK 1143/20, w którym zakwestionował status
    podatnika podatku od towarów i usług w odniesieniu do podmiotu wchodzącego w zakres
    obowiązków wynikających z prawa publicznego.
    Spółka - mając na uwadze zamknięty katalog podmiotów będących adresatami norm
    konstytuujących wykonanie Obowiązku 1 - nie identyfikuje tych, którzy realizowaliby ów
    obowiązek w ramach czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Tym
    samym aktywność w zakresie Obowiązku 1 nie stanowi działalności gospodarczej w
    rozumieniu VAT.
    Zaprezentowane podejście, dotyczące publiczno-prawnej aktywności podmiotów
    prywatnych, potwierdzają poniższe orzeczenia sądów administracyjnych:
      a) wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 lutego 2020 roku sygn. I FSK
        1622/17,
      b) wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2020 roku, sygn. III
        SA/Wa 1612/19,
      c) wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lipca 2024 roku, sygn. I FSK 1359
        /20.
    Ad. 2.

    Podstawą opodatkowania podatkiem od towarów i usług dostawy energii elektrycznej jest
    wszystko, co stanowi zapłatę za realizację tejże dostawy (art. 29a ust. 1 VAT). Podstawa
    opodatkowania obejmuje również podatki, cła, opłaty oraz inne należności o podobnym
    charakterze, jak i koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
    ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub
    usługobiorcy (art. 29a ust. 6 VAT).
    Do podstawy opodatkowania nie zalicza się kwot (art. 29a ust. 7 VAT):
    a) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
    b) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
      momencie sprzedaży;
    c) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków
      poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych
      przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby
      podatku.
    Co istotne, podstawę opodatkowania obniża się o:
    1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
    2) wartość zwróconych towarów i opakowań;
    3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży,
      jeżeli do niej nie doszło;
    4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze.
    Należy w tym miejscu podkreślić, iż zgodnie z art. 106b VAT, na Podatniku ciąży prawny
    obowiązek udokumentowania z wykorzystaniem faktury między innymi dostawy towarów
    w postaci energii elektrycznej (art. 19a ust. 5 pkt 4 litera a VAT). Wnioskodawca
    zobowiązany jest również do wystawienia faktury korygującej, jeżeli po wystawieniu
    faktury zmianie ulegnie między innymi podstawa opodatkowania (art. 106j ust. 1 pkt 1
    VAT).
    Przenosząc powyższe zasady na zobowiązanie Spółki do wykonania Obowiązku 2, wskazać
    należy, iż konieczność zmiany ceny po której Wnioskodawca pierwotnie dokonał dostawy
    energii elektrycznej jest jednoznaczna z prawnym zobowiązaniem Spółki do
    odpowiedniego odzwierciedlenia tejże korekty ceny w rozliczeniu za dostawę energii
    elektrycznej z nieuprawnionym beneficjentem.
    W konsekwencji, Spółka pozostaje w obowiązku dokumentowania korekty ceny
    maksymalnej (wynikającej z Ustawy) do ceny rynkowej z wykorzystaniem faktury
    korygującej.
    Przedmiotowa zmiana ceny sprzedaży energii elektrycznej jest formą korekty
    zastosowanej ceny, ale w tym konkretnym przypadku opartą o mechanizm korekty
    przewidziany w ustawie o VAT. Finalnie zatem, Spółka występując jako podatnik podatku
    od towarów i usług, zobowiązana została z mocy prawa do zastosowania immanentnych
    dla tego podatku narzędzi, pozwalających na rzetelne i prawidłowe ustalenie podstawy
    opodatkowania sprzedaży energii elektrycznej. Mając powyższe na uwadze wykonanie
    Obowiązku 2, wiąże się z koniecznością wystawienia w trybie przewidzianym w art. 106j
    ust. 1 pkt 1 VAT, faktury korygującej okres rozliczeniowy, w który następuje zmiana ceny
    maksymalnej na cenę umowną.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Z art. 8 ust. 1 ustawy wynika, że:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Przez świadczenie usług należy rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz
    odrębnego podmiotu, które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku
    zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą
    usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę.
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną
    usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku
    prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna,
    bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w rozumieniu
    art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług musi
    być wykonana przez podatnika.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 11 grudnia 2006 r. Nr
    347, str. 1 z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:

      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Przepis ten stwierdza, że wykorzystywanie własności dóbr materialnych lub
    niematerialnych do celów zarobkowych w sposób ciągły, należy w szczególności uznać za
    działalność gospodarczą.
    Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, zgodnie z
    którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      (...)
    Z okoliczności sprawy wynika, że otrzymując rolę udzielającego pomocy na podstawie
    przepisów ustawy o bonie energetycznym oraz zmianie niektórych ustaw w celu
    ograniczenia cen energii elektrycznej, gazu ziemnego i ciepła systemowego („Spec
    Ustawa”) oraz ustawy o Pomocy publicznej („Ustawa pomocowa”), zostali Państwo
    jednocześnie zobowiązani - w imieniu Skarbu Państwa - do wykonania szeregu czynności
    nadzorczych pozwalających na ustalenie prawa beneficjentów do wsparcia w postaci
    ograniczenia cen energii elektrycznej („Obowiązek 1”).
    Zostali Państwo zobowiązani, na podstawie przepisów zawartych w art. 37 i 38 ustawy o
    bonie energetycznym oraz zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia cen energii
    elektrycznej, gazu ziemnego i ciepła systemowego, do:
      a) Odebrania od beneficjenta informacji o pomocy de minimis jaką ten beneficjent
        uzyskał korzystając z Spec ustawy;
      b) Weryfikacji oświadczenia beneficjenta pod kątem prawa do skorzystania z takiej
        pomocy, w oparciu o przepisy reglamentujące wartość pomocy de minimis oraz
        pomocy publicznej wynikające z prawodawstwa Unii Europejskiej (w tym między
        innymi: art. 19c rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014
        roku, jak i rozporządzenia Komisji (UE) 2023/2831 z dnia 13 grudnia 2023 r. w
        sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do
        pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 2023/2831 z 15 grudnia 2023 r.); itp.);

      c) W przypadku ustalenia, w trakcie weryfikacji, że w wyniku zastosowania ceny
        maksymalnej w rozliczeniach z beneficjentem doszło do naruszenia warunków
        unijnych udzielenia dopuszczalnej pomocy publicznej (pomocy de minimis),
        wezwania beneficjenta do zwrotu kwoty nienależnego wsparcia, ze wskazaniem
        kwoty podlegającej zwrotowi;
      d) Przekazania zwróconych kwot wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie na
        rachunek (...) S.A. (spółki celowej Skarbu Państwa).
    W konsekwencji, Państwa rola w procesie realizacji Obowiązku 1, sprowadza się do
    wykonania czterech zespołów czynności:
    1) Ustalenia, na podstawie analizy oświadczeń złożonych przez beneficjentów pomocy,
      podmiotów nieuprawnionych do uzyskania pomocy publicznej,
    2) Wezwania beneficjenta pomocy publicznej do zwrotu nieuprawnionego wsparcia,
    3) Przekazaniu zbiorczej informacji (...) - reprezentującego Skarb Państwa – o wysłanych
      wezwaniach do zwrotu pomocy publicznej oraz
    4) Poboru i przekazania, na rzecz (...) wyegzekwowanych środków wraz z ustawowymi
      odsetkami za opóźnienie w zawitym terminie 14 dni (art. 37 ust. 8a i ust. 9 oraz art. 38
      ust. 7a i ust. 8 Spec Ustawy).
    Zwrot nieuprawnionej pomocy publicznej (w związku z „Obowiązkiem 1”) dokonywany jest
    przez beneficjentów bezpośrednio na rachunek bankowy prowadzony przez Spółkę,
    wskazany w wezwaniu. Wezwania te są kierowane przez Spółkę do beneficjentów na
    podstawie przepisów Spec Ustawy, po ustaleniu, że dana pomoc została przyznana osobie
    nieuprawnionej lub w wysokości przekraczającej dopuszczalne limity.
    Wystawiali Państwo faktury na rzecz beneficjentów stosując ceny maksymalne zgodnie z
    odpowiednimi Ustawami.
    Wskazują Państwo również, że Spec Ustawa nakłada na Państwa drugi obowiązek
    („Obowiązek 2”), który dotyczy ponownego rozliczenia odbiorców energii elektrycznej,
    korzystających z wynikającej z Ustawy ceny maksymalnej, a którzy:
    a) nie złożyli w terminie wymaganym przepisami prawa, sporządzonej w formie, o której
      mowa w art. 38a ust. 1 Spec Ustawy, informacji o pomocy lub nieusunięcia w
      wyznaczonym terminie błędów, omyłek pisarskich lub rachunkowych lub braków
      formalnych w informacji o pomocy lub
    b) jeśli ze złożonej informacji o pomocy wynika, że beneficjent korzystający z ceny
      maksymalnej, o której mowa w Ustawie, nie spełnia warunków otrzymania pomocy
      publicznej lub pomocy de minimis.
    W wyniku ponownego rozliczenia w oparciu o Obowiązek 2 pozostaje zwrot przez
    beneficjenta różnicy pomiędzy ceną maksymalną, określoną mocą Ustawy, a ceną
    wynikającą z umowy sprzedaży, o której mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy - Prawo
    energetyczne, albo umowy kompleksowej, o której mowa w art. 5 ust. 3 tej ustawy, wraz z
    ustawowymi odsetkami naliczonymi od dnia rozliczenia z Podatnikiem.
    W ramach Obowiązku 2, są Państwo zobowiązani do ponownego rozliczenia dostawy
    energii elektrycznej po cenie umownej, która co do zasady pozostaje ceną wyższą od ceny
    maksymalnej określonej na podstawie Ustawy.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii uznania, czy wykonując Obowiązek 1 działają
    Państwo jako podatnik i w związku z tym Państwa czynności podlegają opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.

    Jak wynika z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 października 2022 r. o środkach nadzwyczajnych
    mających na celu ograniczenie wysokości cen energii elektrycznej oraz wsparciu
    niektórych odbiorców w latach 2023 - 2025 (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1622 ze zm.), zwana
    dalej „ustawą o środkach nadzwyczajnych”:
      Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie
      obrotu energią elektryczną lub wytwarzania energii elektrycznej, zwane dalej
      "podmiotem uprawnionym", stosuje cenę maksymalną w rozliczeniach z odbiorcami
      uprawnionymi, przyłączonymi do sieci dystrybucyjnej lub przesyłowej, o których
      mowa w:
      1) art. 2 pkt 2 lit. a:
      a) wynoszącą 693 zł/MWh w okresie od dnia przekroczenia limitu zużycia energii
        elektrycznej, o którym mowa w art. 3 ust. 1, art. 4 ust. 2, art. 5 ust. 1 i art. 6 ust. 1
        ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących
        ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku
        z sytuacją na rynku energii elektrycznej, do dnia 31 grudnia 2023 r.,
      b) wynoszącą 693 zł/MWh w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do dnia 30 czerwca
        2024 r., od dnia przekroczenia limitu zużycia energii elektrycznej, o którym mowa
        w art. 3 ust. 3, art. 4 ust. 4, art. 5 ust. 5 i art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 7 października
        2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii
        elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii
        elektrycznej,
      c) wynoszącą 500 zł/MWh w okresie od dnia 1 lipca 2024 r. do dnia 31 grudnia 2024
        r.,
      d) wynoszącą 500 zł/MWh w okresie od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 30 września
        2025 r.;
      2) art. 2 pkt 2 lit. b-f, w okresie od dnia 1 grudnia 2022 r. do dnia 30 czerwca 2024 r.,
        na podstawie umów zawartych, zmienionych lub których cena została określona
        zgodnie z ust. 2 pkt 3, po dniu 23 lutego 2022 r.;
      3) art. 2 pkt 2 lit. b-f, wynoszącą 693 zł/MWh w okresie od dnia 1 lipca 2024 r. do dnia
        31 grudnia 2024 r.;
      4) art. 2 pkt 2 lit. d-f, wynoszącą 693 zł/MWh, przy czym cenę tę stosuje się w
        rozliczeniach za dostawy energii elektrycznej zrealizowane w okresie od dnia 1
        stycznia 2025 r. do dnia 31 marca 2025 r.
    Jak wynika z art. 2 pkt 1), pkt 2) lit. b) i c) ustawy o środkach nadzwyczajnych:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      1) cena maksymalna - cenę energii elektrycznej wynoszącą:
      a) 693 zł/MWh albo 500 zł/MWh - w przypadku odbiorców uprawnionych, o których
        mowa w pkt 2 lit. a, z wyłączeniem odbiorców, którzy zawarli umowę z ceną
        dynamiczną energii elektrycznej w rozumieniu art. 3 pkt 6d ustawy z dnia 10
        kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2024 r. poz. 266, 834 i 859),
        zwanej dalej "ustawą - Prawo energetyczne",
      b) 693 zł/MWh - w przypadku odbiorców uprawnionych, o których mowa w pkt 2 lit. b-
        f
        - przy czym cena ta nie zawiera podatku od towarów i usług, o którym mowa w
        ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2023 r.
        poz. 1570, 1598 i 1852), oraz podatku akcyzowego, o którym mowa w ustawie z
        dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2023 r. poz. 1542, 1598 i
        1723);

      2) odbiorca uprawniony:
      b) przedsiębiorcę będącego mikroprzedsiębiorstwem, małym przedsiębiorstwem
        albo średnim przedsiębiorstwem w rozumieniu art. 2 załącznika nr 1 do
        rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego
        niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art.
        107 i 108 Traktatu (Dz. Urz. UE L 187 z 26.06.2014, str. 1, z późn. zm.), w zakresie,
        w jakim zużywa energię elektryczną na potrzeby podstawowej działalności,
      c) innego niż podmiot określony w lit. a, będącego małym albo średnim
        przedsiębiorstwem w rozumieniu art. 2 pkt 1 rozporządzenia Rady (UE) 2022
        /1854 z dnia 6 października 2022 r. w sprawie interwencji w sytuacji
        nadzwyczajnej w celu rozwiązania problemu wysokich cen energii (Dz. Urz. UE LI
        261 z 07.10.2022, str. 1), producenta rolnego będącego osobą fizyczną wpisaną
        do ewidencji producentów, o której mowa w przepisach ustawy z dnia 18 grudnia
        2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw
        rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2023 r. poz.
        885), lub osobą fizyczną prowadzącą dział specjalny produkcji rolnej w
        rozumieniu art. 2 ust. 3 i 3a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 226, 232, 854, 858, 859 i
        863), w zakresie, w jakim zużywa energię elektryczną na potrzeby prowadzonej
        działalności.
    Z art. 37 ustawy z dnia 23 maja 2024 r. o bonie energetycznym oraz o zmianie niektórych
    ustaw w celu ograniczenia cen energii elektrycznej, gazu ziemnego i ciepła systemowego
    (Dz. U. z 2024 r. poz. 859 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o bonie energetycznym” wynika, że:
      1. Cena maksymalna w odniesieniu do przedsiębiorcy, o którym mowa w art. 2 pkt 2
        lit. b i c ustawy zmienianej w art. 23, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
        będącym małym lub średnim przedsiębiorstwem stanowi pomoc de minimis w
        rozumieniu art. 2 pkt 10 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w
        sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2023 r. poz. 702 oraz z 2024 r.
        poz. 1635), zwanej dalej "ustawą o pomocy publicznej", albo pomoc de minimis w
        rolnictwie lub rybołówstwie w rozumieniu art. 2 pkt 10a ustawy o pomocy
        publicznej, i jest udzielana zgodnie z przepisami:
      1) rozporządzenia Komisji (UE) 2023/2831 z dnia 13 grudnia 2023 r. w sprawie
        stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy
        de minimis (Dz. Urz. UE L 2023/2831 z 15.12.2023), zwanego dalej
        "rozporządzeniem Komisji";
      2) rozporządzenia Komisji (UE) nr 1408/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie
        stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy
        de minimis w sektorze rolnym (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, str. 9, z późn. zm.);
      3) rozporządzenia Komisji (UE) nr 717/2014 z dnia 27 czerwca 2014 r. w sprawie
        stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy
        de minimis w sektorze rybołówstwa i akwakultury (Dz. Urz. UE L 190 z 28.06.2014,
        str. 45, z późn. zm.).
      2. Podmiotem udzielającym pomocy w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy o pomocy
        publicznej jest podmiot uprawniony w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy zmienianej
        w art. 23, zwany dalej "podmiotem udzielającym pomocy".
      3. Wartością pomocy de minimis udzielonej danemu przedsiębiorcy, o którym mowa
        w ust. 1, jest równowartość łącznej kwoty rekompensat z tytułu stosowania ceny
        maksymalnej w rozliczeniach z tym przedsiębiorcą, pobranej przez podmiot
        udzielający pomocy za okres od dnia 1 lipca 2024 r. do dnia 31 grudnia 2024 r.

      4. Do celów ustalenia dopuszczalnego pułapu pomocy de minimis przez
        przedsiębiorcę, o którym mowa w ust. 1, rozumie się jedno przedsiębiorstwo, o
        którym mowa w art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji.
      5. Dniem udzielenia pomocy de minimis jest dzień zatwierdzenia przez Zarządcę
        Rozliczeń wniosku o rozliczenie rekompensaty, o którym mowa w art. 13 ust. 1a
        pkt 2 ustawy zmienianej w art. 23, za stosowanie ceny maksymalnej wobec
        przedsiębiorcy, o którym mowa w ust. 1.
      6. Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, uprawniony do rozliczeń za energię
        elektryczną po cenie maksymalnej w okresie od dnia 1 lipca 2024 r. do dnia 31
        grudnia 2024 r., w terminie do dnia 28 lutego 2025 r. składa do podmiotu
        udzielającego pomocy informację o pomocy udzielanej na podstawie ustawy
        zmienianej w art. 23, zwaną dalej "informacją o pomocy".
      7. Podmiot udzielający pomocy na podstawie informacji o pomocy weryfikuje
        możliwość udzielenia pomocy publicznej, w tym, czy pomoc publiczna, o której
        mowa w ust. 1, przyznana danemu przedsiębiorcy, o którym mowa w tym
        przepisie, nie przekracza dopuszczalnych limitów pomocy de minimis, pomocy de
        minimis w rolnictwie albo pomocy de minimis w rybołówstwie.
      8. Jeżeli weryfikacja, o której mowa w ust. 7, wykaże, że w wyniku zastosowania ceny
        maksymalnej w rozliczeniach z przedsiębiorcą, o którym mowa w ust. 1, dochodzi
        do naruszenia warunków określonych w art. 3 rozporządzenia Komisji, podmiot
        udzielający pomocy wzywa tego przedsiębiorcę do zwrotu kwoty pomocy de
        minimis, określonej zgodnie z ust. 3, wskazując w tym wezwaniu kwotę zwrotu.
      8a. Zwrot pomocy, o którym mowa w ust. 8, jest dokonywany w ramach rozliczeń za
        energię elektryczną w kolejnych okresach rozliczeniowych, a w przypadku gdy
        podmiot udzielający pomocy nie posiada zawartej z przedsiębiorcą, o którym
        mowa w ust. 1, umowy sprzedaży, o której mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy -
        Prawo energetyczne, albo umowy kompleksowej, o której mowa w art. 5 ust. 3 tej
        ustawy, zwrot pomocy, o którym mowa w ust. 8, jest dokonywany na rachunek
        bankowy wskazany przez podmiot udzielający pomocy w wezwaniu, o którym
        mowa w ust. 8, w terminie 14 dni od dnia otrzymania tego wezwania. Podmiot
        udzielający pomocy przekazuje do Zarządcy Rozliczeń zbiorczą informację o
        wysłanych wezwaniach.
      9. Podmiot udzielający pomocy dokonuje przekazania zwróconych kwot należnych
        wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie, na zasadach określonych w art. 13
        ustawy zmienianej w art. 23 dla zwrotu nienależnie otrzymanej rekompensaty, w
        terminie 14 dni od ich otrzymania na rachunek rekompensaty ceny maksymalnej,
        o którym mowa w ustawie zmienianej w art. 23.
    Natomiast art. 38 ustawy o bonie energetycznym wskazuje, że:
      1. Cena maksymalna w odniesieniu do przedsiębiorcy, o którym mowa w art. 2 pkt 2
        lit. b i c ustawy zmienianej w art. 23, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
        będącym mikroprzedsiębiorstwem stanowi pomoc publiczną udzielaną na
        podstawie art. 19c rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca
        2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym
        w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. Urz. UE L 187 z 26.06.2014, str. 1, z
        późn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem 651/2014", i po spełnieniu
        określonych w nim warunków.
      2. Pomoc publiczna, o której mowa w ust. 1:
      1) nie może zostać udzielona w przypadkach, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. c i d,
        ust. 3 lit. c i d oraz ust. 4 i 5 rozporządzenia 651/2014;

      2) będzie podlegała kumulacji na zasadach określonych w art. 8 rozporządzenia 651
        /2014;
      3) nie może zostać udzielona powyżej progów, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. ea
        rozporządzenia 651/2014.
      3. Podmiotem udzielającym pomocy w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy o pomocy
        publicznej w odniesieniu do pomocy publicznej, o której mowa w ust. 1, jest
        podmiot udzielający pomocy.
      4. Wartością pomocy publicznej, o której mowa w ust. 1, udzielonej danemu
        przedsiębiorcy, o którym mowa w ust. 1, jest równowartość łącznej kwoty
        rekompensat z tytułu stosowania ceny maksymalnej w rozliczeniach z tym
        przedsiębiorcą, pobranej przez podmiot udzielający pomocy za okres od dnia 1
        lipca 2024 r. do dnia 31 grudnia 2024 r
      5. Dniem udzielenia pomocy publicznej, o której mowa w ust. 1, w odniesieniu do
        przedsiębiorcy, o którym mowa w ust. 1, jest dzień zatwierdzenia przez Zarządcę
        Rozliczeń wniosku o rozliczenie rekompensaty, o którym mowa w art. 13 ust. 1a
        pkt 2 ustawy zmienianej w art. 23, za stosowanie ceny maksymalnej wobec
        przedsiębiorcy, o którym mowa w ust. 1.
      5a. Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, uprawniony do rozliczeń za energię
        elektryczną po cenie maksymalnej w okresie od dnia 1 lipca 2024 r. do dnia 31
        grudnia 2024 r., w terminie do dnia 28 lutego 2025 r., składa do podmiotu
        udzielającego pomocy informację o pomocy.
      6. Podmiot udzielający pomocy na podstawie informacji o pomocy weryfikuje
        możliwość udzielenia pomocy publicznej, w tym, czy pomoc publiczna, o której
        mowa w ust. 1, przyznana danemu przedsiębiorcy, o którym mowa w ust. 1, nie
        przekracza limitu określonego w art. 4 ust. 1 lit. ea rozporządzenia 651/2014.
      7. Jeżeli weryfikacja, o której mowa w ust. 6, wykaże, że w wyniku zastosowania ceny
        maksymalnej w rozliczeniach z przedsiębiorcą, o którym mowa w ust. 1, pomoc
        publiczna została udzielona powyżej progów, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. ea
        rozporządzenia 651/2014, podmiot udzielający pomocy wzywa tego
        przedsiębiorcę do zwrotu kwoty pomocy publicznej, określonej zgodnie z ust. 4,
        wskazując w tym wezwaniu kwotę zwrotu.
      7a. Zwrot pomocy, o którym mowa w ust. 7, jest dokonywany w ramach rozliczeń za
        energię elektryczną w kolejnych okresach rozliczeniowych, a w przypadku gdy
        podmiot udzielający pomocy nie posiada zawartej z przedsiębiorcą, o którym
        mowa w ust. 1, umowy sprzedaży, o której mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy -
        Prawo energetyczne, albo umowy kompleksowej, o której mowa w art. 5 ust. 3 tej
        ustawy - zwrot pomocy, o którym mowa w ust. 7, jest dokonywany na rachunek
        bankowy wskazany przez podmiot udzielający pomocy w wezwaniu, o którym
        mowa w ust. 7, w terminie 14 dni od dnia otrzymania tego wezwania. Podmiot
        udzielający pomocy przekazuje do Zarządcy Rozliczeń zbiorczą informację o
        wysłanych wezwaniach.
      8. Podmiot udzielający pomocy dokonuje przekazania zwróconych kwot należnych
        wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie, na zasadach określonych w art. 13
        ustawy zmienianej w art. 23 dla zwrotu nienależnie otrzymanej rekompensaty, w
        terminie 14 dni od ich otrzymania na rachunek rekompensaty ceny maksymalnej.
            1Zgodnie z art. 38 ustawy o bonie energetycznym:
      W przypadku niezłożenia informacji o pomocy przez przedsiębiorcę, o którym mowa:
      1) w art. 37 ust. 1 - w terminie określonym w art. 37 ust. 6,

      2) w art. 38 ust. 1 - w terminie określonym w art. 38 ust. 5a
      - przedsiębiorca ten może złożyć do podmiotu udzielającego pomocy informację o
      pomocy w terminie do dnia 30 czerwca 2025 r.
    Jak stanowi art. 38a ust. 1-ust. 6 ustawy o bonie energetycznym:
      1. Informacja o pomocy zawiera:
      1) dane identyfikujące przedsiębiorcę:
      a) imię, nazwisko albo nazwę przedsiębiorcy,
      b) adres siedziby,
      c) numer identyfikacji podatkowej (NIP),
      d) numer telefonu lub adres e-mail,
      e) identyfikator gminy, w której przedsiębiorca ma adres zamieszkania albo siedzibę,
      f) formę prawną przedsiębiorcy,
      g) kod wykonywanej działalności gospodarczej zgodnie z Polską Klasyfikacją
        Działalności (PKD);
      2) kategorię przedsiębiorcy, o którym mowa w art. 37 ust. 1 albo w art. 38 ust. 1, z
        uwzględnieniem, czy przedsiębiorca działa w sektorze produkcji podstawowej
        produktów rolnych lub rybołówstwa i akwakultury;
      3) wartość otrzymanej przez:
      a) mikroprzedsiębiorcę pomocy publicznej lub pomocy de minimis w formie
        interwencji publicznych dotyczących cen energii elektrycznej od dnia 1 lipca 2024
        r. do dnia 31 grudnia 2024 r. lub
      b) małego lub średniego przedsiębiorcę pomocy de minimis oraz pomocy de minimis
        w rolnictwie lub rybołówstwie otrzymanej:
          w okresie 3 poprzednich lat - w przypadku ubiegania się o pomoc de minimis
          albo
          w okresie 2 poprzednich lat podatkowych oraz bieżącego roku podatkowego -
          w przypadku ubiegania się o pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie;
      4) w przypadku mikroprzedsiębiorcy - oświadczenia o:
      a) podleganiu lub niepodleganiu wyłączeniom ze stosowania pomocy publicznej, o
        których mowa w art. 38 ust. 2 pkt 1,
      b) niepozostawaniu w trudnej sytuacji w rozumieniu art. 2 pkt 18 rozporządzenia 651
        /2014, zgodnie z warunkiem określonym w art. 1 ust. 4 lit. c rozporządzenia 651
        /2014,
      c) braku obowiązku zwrotu pomocy publicznej wynikającego z decyzji Komisji
        Europejskiej nakazującej zwrot.
      2. Informację o pomocy składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za
        składanie fałszywych oświadczeń i załącza do niej oświadczenie o następującej
        treści: "Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia
        wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny
        oświadczam, że dane zawarte w informacji o pomocy udzielanej na podstawie
        ustawy z dnia 27 października 2022 r. o środkach nadzwyczajnych mających na
        celu ograniczenie wysokości cen energii elektrycznej oraz wsparciu niektórych
        odbiorców w latach 2023-2025, złożonej na podstawie ustawy z dnia 23 maja

        2024 r. o bonie energetycznym oraz o zmianie niektórych ustaw w celu
        ograniczenia cen energii elektrycznej, gazu ziemnego i ciepła systemowego, są
        zgodne z prawdą.". Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności
        karnej za składanie fałszywych oświadczeń.
      3. Informację o pomocy składa się na wzorze opublikowanym zgodnie z ust. 7.
      4. Informację o pomocy w postaci:
      1) papierowej, opatrzoną własnoręcznym podpisem, składa się osobiście w siedzibie
        podmiotu udzielającego pomocy lub innych miejscach wykonywania działalności
        podmiotu udzielającego pomocy przez niego wskazanych albo w formie przesyłki
        w polskiej placówce pocztowej operatora pocztowego w rozumieniu przepisów
        ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2023 r. poz. 1640
        oraz z 2024 r. poz. 467, 1222 i 1717), w placówce podmiotu zajmującego się
        doręczaniem korespondencji na terenie Unii Europejskiej, w polskim urzędzie
        konsularnym albo wysyła na adres do doręczeń elektronicznych, o którym mowa
        w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych
        (Dz. U. z 2024 r. poz. 1045), co jest równoznaczne ze złożeniem tej informacji
        podmiotowi udzielającemu pomocy;
      2) elektronicznej, opatrzoną kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem
        zaufanym albo podpisem osobistym, składa się za pomocą środków komunikacji
        elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o
        świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2024 r. poz. 1513).
      5. W przypadku gdy informacja o pomocy zawiera błędy, omyłki pisarskie lub
        rachunkowe lub braki formalne, podmiot udzielający pomocy wzywa
        przedsiębiorcę do ich usunięcia w wyznaczonym terminie.
      6. Informacja o pomocy zawierająca błędy, omyłki pisarskie lub rachunkowe lub braki
        formalne, złożona w terminie, o którym mowa w art. 37 ust. 6 albo art. 38 ust. 5a,
                                1albo w terminie, o którym mowa w art. 38, która została poprawiona lub
        uzupełniona w terminie wyznaczonym przez podmiot udzielający pomocy,
        wywołuje skutki od dnia jej złożenia.
    Stosownie do art. 38a ust. 8 ustawy o bonie energetycznym:
      Przedsiębiorca, o którym mowa w art. 37 ust. 1 lub art. 38 ust. 1, który nabywał
      energię elektryczną po cenie maksymalnej w okresie od dnia 1 lipca 2024 r. do dnia
      31 grudnia 2024 r., w przypadku:
      1) niezłożenia w terminie informacji o pomocy lub nieusunięcia w wyznaczonym
        terminie błędów, omyłek pisarskich lub rachunkowych lub braków formalnych w
        informacji o pomocy lub
      2) jeśli ze złożonej informacji o pomocy wynika, że przedsiębiorca, o którym mowa w
        ust. 1, nie spełnia warunków otrzymania pomocy publicznej lub pomocy de
        minimis
      - w rozliczeniach za energię elektryczną ze sprzedawcą energii elektrycznej zwraca
      różnicę pomiędzy ceną maksymalną a ceną wynikającą z umowy sprzedaży, o której
      mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy - Prawo energetyczne, albo umowy kompleksowej,
      o której mowa w art. 5 ust. 3 tej ustawy, z tym sprzedawcą, wraz z ustawowymi
      odsetkami naliczanymi od dnia rozliczenia z podmiotem udzielającym pomocy.
    W myśl art. 8 ust. 1, ust. 2, ust. 5, ust. 5a, ust. 9, ust. 13-16 ustawy o środkach
    nadzwyczajnych:
      1. Podmiotowi uprawnionemu przysługuje rekompensata z tytułu stosowania ceny
      maksymalnej, zwana dalej „rekompensatą”.

      2. Podmiotom uprawnionym stosującym cenę maksymalną w rozliczeniach z
      odbiorcami uprawnionymi, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, rekompensata
      przysługuje w kwocie stanowiącej iloczyn ilości energii elektrycznej zużytej w danym
      miesiącu i różnicy między ceną odniesienia, o której mowa w ust. 3, a ceną
      maksymalną, dla każdego punktu poboru energii.
      5. Rekompensata, o której mowa w ust. 2, przysługuje z tytułu stosowania ceny
      maksymalnej za okres od dnia przekroczenia przez tego odbiorcę uprawnionego
      limitu zużycia energii elektrycznej, o którym mowa w art. 3-6 ustawy z dnia 7
      października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców
      energii elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku
      energii elektrycznej, do dnia 30 czerwca 2024 r.
      5a. Rekompensata, o której mowa w ust. 2, przysługuje również z tytułu stosowania
      ceny maksymalnej za okres od dnia 1 lipca 2024 r. do dnia 31 grudnia 2024 r.
      9. Podmiotowi uprawnionemu stosującemu cenę maksymalną w rozliczeniach z
      odbiorcami uprawnionymi, o których mowa w art. 3 ust. 2, w odniesieniu do
      rozliczeń prowadzonych na podstawie umów zawartych, zmienionych lub których
      cena została określona zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt 3, w okresie od dnia 24 lutego 2022
      r. do dnia 14 października 2022 r., w zakresie dostaw energii elektrycznej
      zrealizowanych od dnia wejścia w życie ustawy do dnia 31 grudnia 2024 r.,
      przysługuje rekompensata w kwocie stanowiącej iloczyn ilości energii elektrycznej
      zużytej w danym miesiącu i różnicy między ceną energii elektrycznej wynikającą z
      umowy z odbiorcą uprawnionym, zwaną dalej "ceną umowną", w zakresie
      ograniczonym do sumy składowych ceny umownej, o których mowa w ust. 10,
      zwanym dalej "zakresem referencyjnym ceny umownej", a ceną maksymalną.
      13. Rekompensata, o której mowa w ust. 9, przysługuje podmiotowi uprawnionemu
      w okresie stosowania przez ten podmiot w rozliczeniach z odbiorcą uprawnionym
      ceny maksymalnej, o której mowa w art. 3 ust. 1, przy czym nie dłużej niż do dnia
      obowiązywania umowy, o której mowa w ust. 9.
      14. Podmiot uprawniony może złożyć do Zarządcy Rozliczeń S.A., o którym mowa w
      rozdziale 7 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o zasadach pokrywania kosztów
      powstałych u wytwórców w związku z przedterminowym rozwiązaniem umów
      długoterminowych sprzedaży mocy i energii elektrycznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 311),
      zwanego dalej "zarządcą rozliczeń", wniosek o wypłatę zaliczki na poczet
      rekompensaty, zwany dalej "wnioskiem o wypłatę zaliczki", należnej na zasadach
      określonych w ust. 9-13, odrębnie za każdy miesiąc kalendarzowy okresu, za który
      przysługuje mu ta rekompensata. Wysokość zaliczki na poczet rekompensaty, zwanej
      dalej "zaliczką", oblicza podmiot uprawniony, przy czym wnioskowana wysokość
      zaliczki nie może przekraczać kwoty stanowiącej iloczyn ilości energii elektrycznej,
      dla której w danym miesiącu kalendarzowym zastosowano cenę maksymalną, i
      różnicy pomiędzy ceną umowną a ceną maksymalną.
      15. Podmiot uprawniony składa wniosek o wypłatę zaliczki każdorazowo w terminie
      do 25 dnia każdego miesiąca następującego po miesiącu, którego wniosek dotyczy, z
      wyjątkiem wniosku o wypłatę zaliczki za styczeń 2024 r., który składa się w terminie
      do dnia 15 marca 2024 r., nie wcześniej jednak niż dnia 15 lutego 2024 r. W
      pozostałym zakresie do wniosku o wypłatę zaliczki oraz wypłaty zaliczki stosuje się
      odpowiednio przepisy art. 11, art. 12 ust. 1 i 3-7 oraz art. 14, z tym zastrzeżeniem, że
      wniosek o wypłatę zaliczki nie zawiera ceny referencyjnej miesięcznej.
      16. Wypłacone zaliczki na zasadach określonych w ust. 14 i 15, rozlicza się z
      wnioskiem o rozliczenie rekompensaty, o którym mowa w art. 13. W przypadku gdy
      wysokość rekompensaty należnej podmiotowi uprawnionemu przekracza sumę
      wypłaconych zaliczek kwota dopłaty tytułem należnej podmiotowi uprawnionemu

      rekompensaty zostanie wypłacona przez zarządcę rozliczeń w terminie 14 dni od
      dnia zatwierdzenia przez zarządcę rozliczeń wniosku o rozliczenie rekompensaty, o
      którym mowa w art. 13.
    Zgodnie z art. 13 ustawy o środkach nadzwyczajnych:
      1. Wniosek o rozliczenie rekompensaty za 2023 r. podmiot uprawniony składa do
      zarządcy rozliczeń w terminie od dnia 30 kwietnia 2024 r. do dnia 31 października
      2024 r., z wyłączeniem rekompensaty, o której mowa w art. 20, której wniosek o
      rozliczenie składa się w terminie:
      1) od dnia 1 sierpnia 2024 r. do dnia 30 listopada 2024 r. - w przypadku odbiorców
      uprawnionych, których rozliczenie roczne za 2023 r. nastąpiło do dnia 30 czerwca
      2024 r.;
      2) od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 31 stycznia 2025 r. - w przypadku odbiorców
      uprawnionych, których rozliczenie roczne za 2023 r. nastąpiło do dnia 31 grudnia
      2024 r.
      1a. Podmiot uprawniony składa do zarządcy rozliczeń wniosek o rozliczenie
      rekompensaty za okres od dnia:
      1) 1 stycznia 2024 r. do dnia 30 czerwca 2024 r. - w terminie od dnia 31
      października 2024 r. do dnia 30 kwietnia 2025 r.;
      2) 1 lipca 2024 r. do dnia 31 grudnia 2024 r. - w terminie od dnia 1 maja 2025 r. do
      dnia 30 września 2025 r.
      1b. W przypadkach, o których mowa w art. 8 ust. 4a i 4b, do rozliczenia
      rekompensaty stosuje się ceny odniesienia ustalone odpowiednio zgodnie z art. 8
      ust. 3 albo 3a.
      1c. W przypadku niezatwierdzenia taryfy do dnia 30 września 2024 r. obejmującej
      okres co najmniej od dnia 1 stycznia 2024 r. do dnia 30 czerwca 2024 r. dla
      podmiotu, o którym mowa w art. 8 ust. 3 pkt 3, do rozliczenia rekompensaty stosuje
      się ceny odniesienia ustalone zgodnie z art. 8 ust. 3 pkt 4.
      2. Zarządca rozliczeń dokonuje weryfikacji rekompensat należnych podmiotowi
      uprawnionemu na podstawie wniosku o rozliczenie rekompensaty i niezwłocznie
      informuje o jej wynikach Prezesa URE.
      3. W przypadku niezłożenia wniosku o rozliczenie rekompensaty w terminie, o
      którym mowa w ust. 1 albo 1a, lub w przypadku niezłożenia kolejnego wniosku w
      terminie 21 dni od dnia otrzymania odmowy zatwierdzenia wniosku wypłaconą
      rekompensatę uznaje się za otrzymaną nienależnie i podmiot uprawniony jest
      obowiązany do jej zwrotu w całości wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie
      liczonymi od dnia otrzymania rekompensaty.
      4. Jeżeli z wniosku o rozliczenie rekompensaty wynika zwrot kwoty nadpłaconej
      rekompensaty, uznaje się ją za otrzymaną nienależnie i podmiot uprawniony zwraca
      ją w terminie 14 dni od dnia zatwierdzenia wniosku o rozliczenie rekompensaty
      przez zarządcę rozliczeń na rachunek rekompensaty ceny maksymalnej.
      4a. Jeżeli z wniosku o rozliczenie rekompensaty wynika, że rekompensata wypłacona
      została w zaniżonej wysokości, zarządca rozliczeń wypłaca brakującą część
      rekompensaty w terminie 30 dni od dnia zatwierdzenia wniosku o rozliczenie
      rekompensaty.
      5. W przypadku gdy podmiot uprawniony nie zwrócił nienależnie otrzymanej
      rekompensaty, zarządca rozliczeń wzywa ten podmiot do jej zwrotu w terminie 14
      dni od dnia otrzymania wezwania.

      6. W przypadku gdy podmiot uprawniony nie zwróci rekompensaty zgodnie z ust. 5,
      zarządca rozliczeń wydaje decyzję administracyjną określającą wysokość nienależnie
      pobranej kwoty rekompensaty podlegającej zwrotowi oraz termin dokonania tego
      zwrotu. Od nienależnie pobranej kwoty rekompensaty nalicza się odsetki za
      opóźnienie od dnia jej otrzymania.
      7. Przepisy art. 10 ust. 3 i art. 12 ust. 3 oraz 5-8 stosuje się odpowiednio do
      wniosków o rozliczenie rekompensaty.
      8. W przypadku gdy wniosek o rozliczenie rekompensaty zawiera braki formalne lub
      błędy obliczeniowe lub budzi uzasadnione wątpliwości co do zgodności ze stanem
      rzeczywistym, zarządca rozliczeń wzywa podmiot uprawniony do usunięcia braków
      formalnych lub błędów obliczeniowych lub usunięcia wątpliwości w terminie 21 dni
      od dnia otrzymania wezwania do ich usunięcia. W zakresie, w jakim kwota
      rekompensaty nie budzi wątpliwości, kwota ta jest wypłacana przez zarządcę
      rozliczeń zgodnie z art. 12 ust. 3.
    Z art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących
    pomocy publicznej (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 468), zwanej dalej „ustawą o pomocy
    publicznej” wynika, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o podmiocie udzielającym pomocy - należy przez to
      rozumieć organ administracji publicznej lub inny podmiot, który jest uprawniony do
      udzielania pomocy publicznej, w tym przedsiębiorcę publicznego, o którym mowa w
      art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 22 września 2006 r. o przejrzystości stosunków
      finansowych pomiędzy organami publicznymi a przedsiębiorcami publicznymi oraz o
      przejrzystości finansowej niektórych przedsiębiorców (Dz. U. z 2021 r. poz. 2205).
    Natomiast art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 22 września 2006 r. o przejrzystości stosunków
    finansowych pomiędzy organami publicznymi a przedsiębiorcami publicznymi oraz o
    przejrzystości finansowej niektórych przedsiębiorców (Dz. U. z 2021 r. poz. 2205) stanowi,
    że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o przedsiębiorcy publicznym – należy przez to rozumieć
      każdy podmiot prowadzący działalność gospodarczą, bez względu na sposób
      działania oraz formę organizacyjno-prawną, w szczególności spółkę handlową,
      spółdzielnię, przedsiębiorstwo państwowe, towarzystwo ubezpieczeń wzajemnych
      oraz bank państwowy, na którego działalność organ publiczny wywiera decydujący
      wpływ, niezależnie od wpływu wywieranego na niego przez inne podmioty
    Zostali Państwo zobowiązani do weryfikacji czy odbiorcom uprawnionym (beneficjentom)
    przysługuje pomoc, polegająca na stosowaniu w rozliczeniach z nimi ceny maksymalnej.
    Zgodnie z ustawą o bonie energetycznym mikro-, mali i średni przedsiębiorcy, którzy byli
    uprawnieni i skorzystali z rozliczenia za energię elektryczną po cenach maksymalnych w
    okresie od 1 lipca 2024 r. do 31 grudnia 2024 r., zobowiązani są do przekazania stosownej
    informacji o przyznanej pomocy do swojego sprzedawcy energii.
    W ramach swojej działalności zostali Państwo zobligowani do weryfikacji „Informacji o
    pomocy”. Weryfikacja, o której mowa w Spec Ustawie, w ramach tzw. „Obowiązku 1”
    polega na realizowaniu przez Państwa – jako podmiot udzielający pomocy publicznej –
    czynności służących ustaleniu, czy dany beneficjent spełnia warunki do otrzymania
    pomocy, to jest, czy przyznane całkowite wsparcie nie prowadzi do przekroczenia limitów
    wynikających z przepisów odpowiednich Ustaw. W ramach tego obowiązku:
      1. Sumują Państwo wartość całkowitej udzielonej pomocy w ramach poszczególnych
        limitów i weryfikują czy wartość udzielonej całkowitej pomocy w ramach
        poszczególnych limitów nie przekracza ich maksymalnej wartości;

      2. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości – w szczególności przyznania pomocy
        nieuprawnionemu beneficjentowi – wystosowują Państwo jednorazowe wezwanie
        do zwrotu nienależnie udzielonej pomocy;
      3. Przekazują Państwo (...) zbiorczą informację o wystosowanych wezwaniach oraz
        przetransferowują odzyskane środki (wraz z ustawowymi odsetkami) na wskazany
        rachunek.
    Pobór oraz przekazanie na rzecz (...) środków wraz z ustawowymi odsetkami, w ramach
    „Obowiązku 1”, nie stanowi zwrotu rekompensaty, lecz dotyczy zwrotu pomocy publicznej
    otrzymanej przez beneficjenta w wysokości przekraczającej dopuszczalne limity
    wynikające z obowiązujących przepisów Spec Ustawy. Państwa rola w tym zakresie
    ogranicza się do technicznego przyjęcia wpłaty od beneficjenta (dokonywanej na rachunek
    wskazany w wezwaniu), a następnie przekazania jej do (...). Przekazanie wskazanych
    środków do (...) nie ma bezpośredniego związku z rekompensatami otrzymywanymi od (...).
    Po wysłaniu wezwania do beneficjenta, ma on 14 dni na dokonanie zwrotu
    nieuprawnionej pomocy na rachunek bankowy wskazany w treści wezwania. Przekazują
    Państwo następnie do (...) zbiorczą informację o wysłanych wezwaniach (oraz przekazują
    Państwo do (...) zwrócone od danego beneficjenta środki finansowe). Na tym etapie
    obowiązki Państwa się kończą – nie prowadzą Państwo żadnych dalszych działań mających
    na celu dochodzenie należności, w szczególności nie wystosowują Państwo ponownych
    wezwań, nie podejmują Państwo czynności windykacyjnych ani egzekucyjnych, i nie
    angażują się Państwo w odzyskiwanie środków.
    Sposób zwrotu pomocy de minimis lub kwoty pomocy publicznej ustawodawca określił
    odpowiednio w art. 37 ust. 8a oraz art. 38 ust. 7a ustawy o bonie energetycznym. Jak
    wynika z ww. przepisów zwrot pomocy jest dokonywany w ramach rozliczeń za energię
    elektryczną w kolejnych okresach rozliczeniowych, a w przypadku gdy podmiot udzielający
    pomocy nie posiada zawartej z przedsiębiorcą umowy sprzedaży, o której mowa w art. 5
    ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo energetyczne, albo umowy kompleksowej, o której mowa w art.
    5 ust. 3 ustawy Prawo energetyczne, zwrot pomocy, jest dokonywany na rachunek
    bankowy wskazany przez podmiot udzielający pomocy w wezwaniu, w terminie 14 dni od
    dnia otrzymania tego wezwania. Podmiot udzielający pomocy przekazuje do (...) zbiorczą
    informację o wysłanych wezwaniach.
    Zatem zwrot powyższej kwoty jest dokonywany w ramach rozliczeń za energię elektryczną
    w kolejnych okresach rozliczeniowych na Państwa rachunek bankowy.
    Następnie środki zwrócone przez nieuprawnionych beneficjentów wraz z ustawowymi
    odsetkami są przekazywane przez Państwa do (...).
    Jak bowiem wynika z art. 37 ust. 9 oraz art. 38 ust. 8 ustawy o bonie energetycznym
    podmiot udzielający pomocy dokonuje przekazania zwróconych kwot należnych wraz z
    ustawowymi odsetkami za opóźnienie na zasadach określonych w art. 13 ustawy o
    środkach nadzwyczajnych dla zwrotu nienależnie otrzymanej rekompensaty, w terminie
    14 dni od ich otrzymania na rachunek rekompensaty ceny maksymalnej.
    W związku z wykonywaniem wszystkich wyżej wymienionych czynności nie otrzymują
    Państwo wynagrodzenia.
    Oznacza to, że czynności wykonywane w ramach „Obowiązku 1”, w tym zwrot ww.
    pomocy, tj. pobranie nienależnej pomocy oraz przekazanie tych środków (...), które są
    wykonywane przy Państwa udziale, lecz bez wynagrodzenia dla Państwa, nie podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, i tym samym nie stają się Państwo
    podatnikiem VAT z tego tytułu. W związku z realizacją opisanego obowiązku pobrania i
    dalszego przekazania nienależnej pomocy nie wykonują Państwo czynności, które
    wywołują skutki podatkowe na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług. Jak bowiem
    sami Państwo wskazali, zakres Państwa aktywności w ramach „Obowiązku 1” zostaje

    ograniczony do funkcji „inkasenta”, który pobiera w imieniu Skarbu Państwa zwrot
    nienależnej pomocy publicznej i przekazuje pobrane w ten sposób środki na rzecz (...),
    przy czym pobrane środki pieniężne, nigdy nie wchodzą w skład Państwa majątku.
    Tym samym, wykonując „Obowiązek 1” wynikający z ustawy o bonie energetycznym nie
    działają Państwo jako podatnik podatku VAT i nie wykonują Państwo czynności
    opodatkowanych tym podatkiem.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również konieczności wystawienia w trybie przewidzianym w
    art. 106j ust. 1 pkt 1 VAT, faktury korygującej okres rozliczeniowy, w którym następuje
    zmiana ceny maksymalnej na cenę umowną, w związku z realizacją Obowiązku 2.
    Jak wynika z opisu sprawy „Obowiązek 2” dotyczy ponownego rozliczenia odbiorców
    energii elektrycznej, korzystających z wynikającej z ustawy o bonie energetycznym ceny
    maksymalnej, a którzy:
      1) nie złożyli w terminie wymaganym przepisami prawa „Informacji o pomocy” lub nie
        usunęli w wyznaczonym terminie błędów, omyłek pisarskich lub rachunkowych lub
        braków formalnych w „Informacji o pomocy” lub
      2) jeśli ze złożonej informacji o pomocy wynika, że beneficjent korzystający z ceny
        maksymalnej nie spełnia warunków otrzymania pomocy publicznej lub pomocy de
        minimis.
    Kwintesencją ponownego rozliczenia w oparciu o „Obowiązek 2” pozostaje zwrot przez
    beneficjenta różnicy pomiędzy ceną maksymalną, określoną mocą ustawy o bonie
    energetycznym, a ceną wynikającą z umowy sprzedaży, o której mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1
    ustawy Prawo energetyczne, albo umowy kompleksowej, o której mowa w art. 5 ust. 3 tej
    ustawy, wraz z ustawowymi odsetkami naliczonymi od dnia rozliczenia z Podatnikiem.
    Ww. „Obowiązek 2” reguluje przepis art. 38a ust. 8 ustawy o bonie energetycznym.
    W ramach „Obowiązku 2” dokonują Państwo weryfikacji „Informacji o pomocy” jednak
    ogranicza się ona do sprawdzenia czy dany podmiot spełnia wszystkie warunki formalne,
    aby móc zastosować wobec niego cenę maksymalną i w takim przypadku rekompensata
    się jej nie należy, co jest uwzględniane w ww. wniosku o rozliczenie rekompensaty. W tym
    przypadku nie otrzymują Państwo rekompensaty, niemniej muszą się Państwo rozliczyć z
    (...) z wcześniej otrzymanych z tego tytułu zaliczek.
    W ramach realizacji „Obowiązku 2” różnica pomiędzy ceną maksymalną a ceną wynikającą
    z umowy sprzedaży albo umowy kompleksowej, o których mowa w Prawie
    energetycznym, jest pobierana od beneficjenta i przysługuje w całości Państwu.
    Ponadto biorąc pod uwagę zapisy ustawy o bonie energetycznym w przypadku
    „Obowiązku 2” w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości ze strony nabywcy energii
    elektrycznej pobierają Państwo różnicę między ceną maksymalną a ceną umowną w
    rozliczeniach za energię elektryczną wraz z ustawowymi odsetkami naliczanymi od dnia
    rozliczenia z podmiotem udzielającym pomocy.
    W praktyce, gdy po wystawieniu faktury następują zdarzenia gospodarcze mające wpływ
    na treść pierwotnej faktury lub faktura zawiera błędy ustawodawca wskazuje na
    możliwość skorygowania takiej faktury poprzez wystawienie faktury korygującej.
    Jak wynika z art. 106j ustawy:
      1. W przypadku gdy po wystawieniu faktury:
      1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,
      2) (uchylony)
      3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,

      4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b
        ust. 1 pkt 4,
      5) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury
        - podatnik wystawia fakturę korygującą.
      2. Faktura korygująca powinna zawierać:
      1) (uchylony)
      2) numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
      2a) numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur fakturę, której dotyczy
      faktura korygująca, z wyjątkiem faktur korygujących wystawianych do faktur, dla
      których nie został nadany numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur;
      3) dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
      a) określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-5,
      b) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą;
      4) (uchylony)
      5) jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku
        należnego - odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę
        korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych
        stawek podatku i sprzedaży zwolnionej;
      6) w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 - prawidłową treść korygowanych
        pozycji
      2a. Faktura korygująca może zawierać:
      1) wyrazy "FAKTURA KORYGUJĄCA" albo "KOREKTA";
      2) przyczynę korekty.
      3. W przypadku gdy podatnik udziela opustu lub obniżki ceny, może wystawić fakturę
        korygującą dotyczącą dostaw towarów lub świadczenia usług na rzecz jednego
        odbiorcy w danym okresie, która:
      1) zawiera dodatkowo wskazanie okresu, do którego odnoszą się udzielany opust lub
        udzielana obniżka;
      2) może nie zawierać nazwy (rodzaju) towaru lub usługi objętych korektą - w
        przypadku gdy korekta dotyczy wszystkich dostaw towarów i świadczonych usług.
      4. Fakturę korygującą fakturę ustrukturyzowaną wystawia się w postaci faktury
        ustrukturyzowanej.
    Faktury korygujące są specyficznym rodzajem faktur. Celem ich wystawienia jest
    doprowadzenie faktury pierwotnej do stanu odpowiadającego rzeczywistości. Wystawia
    się je w celu udokumentowania ostatecznej wielkości sprzedaży w danym okresie
    rozliczeniowym.
    Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną
    czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego. Powyższy przepis formułuje
    zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania
    dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w
    rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie
    usług i powinien być rozliczony za ten okres.
    Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy:

      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika..
    Oznacza to, że podstawę opodatkowania w podatku od towarów i usług stanowi
    wynagrodzenie, które dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu
    dostawy towarów albo świadczenia usług. Wynagrodzenie to oznacza wartość rzeczywiście
    otrzymaną (lub która ma być otrzymana) w konkretnym przypadku. Powyższy przepis
    obejmuje swym zakresem każdą formę zapłaty otrzymaną przez sprzedawcę z tytułu
    dostawy towarów lub wykonania usługi.
    Jak stanowi art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    Stosownie do art. 29a ust. 7 ustawy:
      Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
        momencie sprzedaży;
      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
        wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
        ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji
        na potrzeby podatku.
    Zgodnie z art. 29a ust. 17 ustawy:
      W przypadku gdy podstawa opodatkowania uległa zwiększeniu, korekty tej podstawy
      dokonuje się w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym zaistniała przyczyna
      zwiększenia podstawy opodatkowania.
    Faktury korygujące można generalnie podzielić na te, które powodują zmniejszenie
    podstawy opodatkowania (tzw. faktury korygujące „in minus”) oraz te, które wywołują
    skutki odwrotne, tj. w wyniku ich wystawienia wartość podstawy opodatkowania ulega
    podwyższeniu (tzw. faktury korygujące „in plus”). W ramach powyższego rozróżnienia
    można również dokonać podziału tychże faktur ze względu na powód ich wystawienia:
        jeżeli korekta spowodowana jest przyczynami powstałymi już w momencie
        wystawienia faktury pierwotnej, to powinna ona zostać rozliczona w deklaracji
        podatkowej za okres, w którym została wykazana faktura pierwotna;
        w sytuacji gdy korekta jest spowodowana przyczynami zaistniałymi po dokonaniu
        sprzedaży (przykładowo zaistniały nowe okoliczności transakcji skutkujące
        zwiększeniem podstawy opodatkowania), korekta powinna być dokonana w
        deklaracji podatkowej za miesiąc, w którym wystawiono fakturę korygującą. Taki

        przypadek będzie miał miejsce, gdy w fakturze pierwotnej podatek należny został
        wykazany w prawidłowej wysokości, natomiast przyczyna korekty powstała później i
        nie była możliwa do przewidzenia w momencie wystawienia faktury pierwotnej.
    Z powołanych wyżej przepisów ustawy dotyczących faktur korygujących wynika, że jeżeli
    po wystawieniu faktury, wystąpią zdarzenia mające wpływ na treść wystawionej faktury
    lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy, podatnik, wystawia w takim
    przypadku fakturę korygującą. Fakturę korygującą wystawia się m.in. w razie stwierdzenia
    pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury,
    również gdy dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań, udzielono rabatu, bądź
    upustów i obniżek cen.
    Zatem, co do zasady, korygowanie pierwotnie wystawionej faktury, z przyczyn wskazanych
    wyżej, powinno nastąpić przez wystawienie przez sprzedawcę faktury korygującej. Faktura
    korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z
    rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego
    dokumentu.
    Tym samym, istotą faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych, tak aby
    dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych.
    Z okoliczności sprawy wynika, że „Obowiązek 2”, o którym mowa w art. 38a ust. 8 pkt 2
    Spec Ustawy, odnosi się do sytuacji, w której beneficjent nie spełnił formalnych lub
    materialnych warunków otrzymania pomocy publicznej – przykładowo: nie złożył
    oświadczenia w wymaganym terminie, nie uzupełnił braków formalnych lub złożył
    oświadczenie, z którego wynika, że nie kwalifikuje się do wsparcia. W takim przypadku
    zobowiązani są Państwo do ponownego rozliczenia z takim odbiorcą energii elektrycznej –
    nie według ceny maksymalnej określonej w Spec Ustawie, lecz na zasadach ogólnych, tj.
    według wyższej ceny wynikającej z umowy z odbiorcą.
    Czynności realizowane przez Państwa w ramach „Obowiązku 2” są każdorazowo
    dokumentowane w szczególności poprzez prowadzenie rejestru odbiorców energii
    elektrycznej, którzy: nie przekazali informacji niezbędnych do zastosowania ceny
    maksymalnej, nie uzupełnili tych informacji mimo wezwania lub których dokumentacja
    wskazuje na niespełnienie ustawowych warunków uprawniających do objęcia
    mechanizmem wsparcia. Rejestr ten nie jest udostępniany podmiotom trzecim ani
    przekazywany na zewnątrz, gdyż obowiązujące przepisy nie nakładają na Państwa takiego
    obowiązku.
    Konsekwencją jest również korekta - zwrot zaliczek/rekompensaty otrzymanej na poczet
    ceny maksymalnej dla beneficjentów, których obejmą korekty w ramach „Obowiązku 2” w
    ramach rozliczenia końcowego.
    Zmiana ceny maksymalnej na cenę umowną w ramach realizacji tzw. „Obowiązku 2”,
    następuje po zakończeniu wewnętrznego procesu weryfikacji informacji o pomocy
    złożonej przez beneficjenta.
    W szczególności, przejście do rozliczenia według ceny umownej następuje w przypadku:
        braku złożenia przez beneficjenta wymaganej informacji o pomocy publicznej w
        terminie określonym ustawą,
        nieusunięcia przez beneficjenta błędów, omyłek lub braków formalnych w
        wyznaczonym terminie,
        lub gdy złożona informacja jednoznacznie wskazuje, że odbiorca nie spełnia
        warunków otrzymania pomocy publicznej lub pomocy de minimis.

    Dopiero po spełnieniu jednej z powyższych przesłanek i zakończeniu wewnętrznej
    procedury – obejmującej analizę dokumentacji oraz odpowiednią korektę w systemach
    rozliczeniowych – następuje zmiana podstawy rozliczenia z beneficjentem. W
    konsekwencji, pierwotnie zastosowana cena maksymalna zostaje zastąpiona ceną
    wynikającą z zawartej z odbiorcą umowy sprzedaży energii elektrycznej.
    Z powyższych okoliczności wynika, że wystawiając fakturę pierwotną na rzecz
    beneficjentów i stosując cenę maksymalną energii elektrycznej, robią to Państwo wg ceny,
    która jest właściwa do zastosowania na moment wystawienia faktury z uwagi na
    uregulowania przepisów prawa. Stwierdzenie, że wykazana na fakturze cena maksymalna
    nie powinna być zastosowana następuje po dokonaniu weryfikacji Informacji o pomocy
    złożonej przez przedsiębiorcę. Zatem są Państwo zobowiązani do wystawienia faktury
    korygującej okres rozliczeniowy, w którym następuje zmiana ceny maksymalnej na cenę
    umowną.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja stanowi rozstrzygnięcie wyłącznie w zakresie pytań nr 1 i 3 wskazanych we
    wniosku. W zakresie pytania oznaczonego we wniosku jako nr 2 dotyczącego podatku
    dochodowego od osób prawnych, zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Rozstrzygnięcie dotyczy tylko przedmiotu wniosku zawartego w pytaniach i nie odnosi się
    do innych kwestii.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
      ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.