Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.83.2020.2.AMS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-05-15
Teza: Opodatkowanie sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: budynek; komornik; nieruchomości; opodatkowanie; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), art. 15zzs ust. 7 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniemCOVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 374 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 10 lutego 2020 r. (data wpływu 17 lutego 2020 r.), uzupełnionym pismem z 21 marca 2020 r. (data wpływu 25 maca 2020 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży licytacyjnej nieruchomości należącej do dłużnika \[…\] Sp. z o.o. - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 lutego 2020 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży licytacyjnej nieruchomości należącej do dłużnika \[…\] Sp. z o.o. Powyższy wniosek uzupełniono pismem z 21 marca 2020 r. będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 10 marca 2020 r. znak: 0111-KDIB3-3.4012.83.2020.1.AMS.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca w związku ze sprzedażą prawa użytkowania wieczystego działki gruntu \[…\] i prawa własności zabudowań \[…\] przysługującego dłużnikowi \[…\] Sp. z o.o. \[…\] zwraca się z prośbą o wydanie interpretacji indywidualnej w przedmiocie wskazania czy Komornik Sądowy będzie płatnikiem podatku VAT przy sprzedaży w drodze licytacji nieruchomości ww. dłużnika \[…\].

Przedmiotem zapytania jest prawo użytkowania wieczystego działki gruntu \[…\] i prawo własności zabudowań \[…\]. Nieruchomość posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej gminnej \[…\]. W bezpośrednim sąsiedztwie nieruchomości znajduje się inna zabudowa przemysłowa, a dalej także inna zabudowa komercyjna oraz mieszkaniowa. Czynnik niekorzystny w bezpośrednim otoczeniu stanowi przepływająca obok rzeka, a teren w całości zagrożony jest zalaniem wodami powodziowymi. Działka \[…\] ma kształt nieregularny, wieloboczny. Ukształtowanie terenu jest płaskie, nasłonecznienie dobre. Większość powierzchni terenu jest utwardzona płytami betonowymi oraz asfaltem, część także nieutwardzona, gruntowa. W \[…\] części działki znajduje się zbiornik wodny. Zgodnie z mapą zasadniczą na nieruchomości dostępne są media: energia elektryczna, wodociągi, kanalizacja lokalna i deszczowa, a na nieruchomościach sąsiednich \[…\] także kanalizacja sanitarna oraz gaz. \[…\]

Na działce \[…\] posadowiona jest budowla o konstrukcji \[…\]. W skład powierzchni zabudowanej wchodzi budynek biurowo-produkcyjny, \[\`(...)\`\] oraz budowla w postaci wiaty magazynowej, zadaszonej, bez zewnętrznych ścian trwałych. Budowla wzniesiona w latach 50-tych XX wieku, w konstrukcji żelbetonowej, przebudowana i zaadaptowana na nowe cele w latach 90-tych. \[…\]

Do części biurowej budynku przylega część produkcyjno-garażowa wraz z kotłownią, jednokondygnacyjna, w konstrukcji żelbetonowej obudowanej ścianami trwałymi i częściowo lekkimi, pokryta blachą, \[…\]. Pozostała część zabudowy to budowla w konstrukcji żelbetonowej w formie wiaty zadaszonej, pokrytej papą i eternitem, bez ścian zewnętrznych, z podłożem utwardzonym betonem, \[…\]. Budynek biurowo-produkcyjny wyposażony jest w instalacje elektryczną, wodną, kanalizacyjną i centralnego ogrzewania zasilaną z pieca na opał stały. Pozostała część budowli z instalacją elektryczną i oświetleniem. Część biurowa zabudowań w stanie technicznym i standardzie średnim, właściwym dla funkcji obiektu: stolarka okienna PCV, stolarka drzwiowa płytowa w okleinach, na podłogach płytki ceramiczne, ściany wykończone gładziami, malowane, w łazienkach płytki ceramiczne i podstawowa armatura sanitarna. Elewacja tynk zwykły malowany, dach kryty blachą. Pozostała część budowli w stanie technicznym podstawowym - podłoża betonowe, dach pokryty częściowo papą i częściowo eternitem, w celu zabezpieczenia przed deszczami. Ogólny stan techniczny zabudowań określono jako średni - w poszczególnych wbudowanych elementach budynku i instalacjach występują uszkodzenia i ubytki, nie zagrażające bezpieczeństwu publicznemu, ale celowy jest częściowy remont kapitalny.

Zgodnie z Uchwałą \[…\] Rady Miejskiej Gminy \[…\] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego \[…\], wyceniana nieruchomość położona jest na terenie \[…\] obiektów produkcyjnych, składów i magazynów. Jest to także strefa \[…\] obserwacji archeologicznej. Ponadto jest to obszar \[…\] szczególnego zagrożenia powodzią, na którym prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest wysokie i wynosi raz na 10 lat. Zgodnie z Uchwałą \[…\] Rady Miejskiej Gminy \[…\] w sprawie uchwalenia zmiany w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy \[…\] oraz Uchwałą \[…\] Rady Miejskiej Gminy \[…\] w sprawie uchwalenia zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy \[…\] dla wyodrębnionych obszarów położonych w granicach administracyjnych miasta i gminy \[…\], wyceniana nieruchomość położona jest na terenie \[…\] przemysłu i działalności gospodarczej. Jest to także strefa \[…\] obserwacji archeologicznej oraz \[…\] obszary wymagające ochrony przed zalaniem na obszarze zmiany studium.

W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że dłużnik wszedł w posiadanie opisanej we wniosku zabudowanej działki \[…\] 2000 r. Od 2000 r. do chwili obecnej dłużnik wykorzystuje działkę do prowadzenia działalności. Wymienione we wniosku budynek, budowle posadowione na działce \[…\] są budynkiem, budowlami w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Budynek biurowo-produkcyjny z przylegającą częścią produkcyjno-garażową oraz budowla w konstrukcji żelbetonowej zadaszonej, bez ścian zewnętrznych były wykorzystywane przez dłużnika w działalności opodatkowanej. Działka \[…\] jest częściowo przedmiotem najmu od 2013/2014 r. (plac jako miejsca parkingowe dla pojazdów ciężarowych). Budynek (hala) jest przedmiotem dzierżawy od 2012/2013 r. Dłużnik za ww. pobierał pożytki w postaci pieniędzy. Dłużnik prowadził działalność opodatkowaną od \[…\] 2000 r. (data rejestracji jako podatnika VAT) do grudnia 2019 r. \[…\]. Pierwsze zasiedlenie budynku oraz budowli znajdujących się na działce nastąpiło w 2000 r. Budynku oraz budowli nie wykorzystywano wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku. Komornik nie był w stanie uzyskać informacji, czy w związku z wybudowaniem, nabyciem budynku, budowli dłużnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (komornik próbował skontaktować się z prezesem dłużnej spółki, jednakże bezskutecznie; pracownik spółki zaś oświadczył, że nie ma wiedzy w ww. zakresie, a kontakt z właścicielem spółki jest niemożliwy). Dłużnik ponosił wydatki na ulepszenie budynku oraz budowli w 2000 r., jednakże organ egzekucyjny nie miał możliwości uzyskania informacji, czy dłużnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego i czy wydatki te były wyższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Komornik Sądowy - Wnioskodawca podjął udokumentowane działania prowadzące do uzyskania niezbędnych informacji potwierdzających spełnienie warunku zastosowania do dostawy opisanej nieruchomości zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2, 10-10a ustawy, tj. komornik sprawdził w wykazie podmiotów zarejestrowanych jako podatnicy VAT, niezarejestrowanych oraz wykreślonych i przywróconych do rejestru VAT status dłużnika, komornik skontaktował się z pracownikiem dłużnej spółki, celem uzyskania niezbędnych informacji celem uzupełnienia wniosku o wydanie i interpretacji (jak wyżej wskazano, brak było możliwości skontaktowania się z prezesem dłużnej spółki, jak również jej właścicielem (wspólnikiem); ponadto brak było możliwości uzyskania stosownych informacji z księgi wieczystej \[…\] z uwagi na fakt, iż ze względu na stan zagrożenia epidemicznego 17 marca 2020 r. \[…\] Prezes Sądu Rejonowego \[…\] wydał zarządzenie dotyczące ograniczenia w funkcjonowaniu Sądu Rejonowego \[…\].

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w związku ze sprzedażą nieruchomości w drodze licytacji Komornik Sądowy będzie płatnikiem podatku od towarów i usług, czy też będzie zwolniony od ww. obowiązku?

Zdaniem Wnioskodawcy, komornik nie będzie zwolniony od podatku dostawy nieruchomości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na podstawie art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 106), zwanej dalej ustawą, organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2018 r., poz. 1314, 1356, 1499 i 1629) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.

Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.), zgodnie z którym płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Przepis art. 18 ustawy o podatku od towarów i usług wprowadza szczególną na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług regulację, kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika. Uzasadnione jest to charakterem odpłatnej dostawy następującej w ramach wykonywania czynności egzekucyjnych. Jeżeli bowiem dłużnik niesolidnie spłaca swoje zobowiązania i w celu wyegzekwowania należności wszczęto przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne, to istnieją podstawy do uznania, że nie uiści również podatku należnego w związku z dostawą mającą miejsce w ramach egzekucji.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika - dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących własnością dłużnika będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik; w przypadku, gdy powyższa czynność nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku.

Tym samym komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz do uwzględnienia w trakcie sprzedaży towarów okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Według art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

W świetle przedstawionych powyżej przepisów, zarówno grunty, jak i budynki i budowle spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Nie każda jednak czynność, która stanowi dostawę towarów lub świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Określona czynność jest opodatkowana VAT, jeśli zostanie wykonana przez podatnika, a więc osobę prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), podatnikiem jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Uwzględniając powyższe przepisy stwierdzić należy, iż opodatkowanie danej czynności podatkiem od towarów i usług uwarunkowane jest łącznym spełnieniem dwóch przesłanek. Po pierwsze więc, konkretna czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, po wtóre – musi być dokonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Przy czym, wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może być albo opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146aa ust. 1 pkt 1 tej ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość,

o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż - 6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przy czym, zarówno w treści ustawy o VAT, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

*   dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim;
*   pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zgodnie z przepisem art. 2 pkt 14 w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 września 2019 r. ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

W tym miejscu należy nadmienić, że w przypadku nieruchomości zabudowanych niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków - skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Według art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

1.  towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
2.  przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w myśl którego w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Powyższy przepis obejmuje swoim zakresem także grunty będące w użytkowaniu wieczystym.

W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Należy zauważyć, że z dniem 1 września 2019 r. – na podstawie art. 1 pkt 10 lit. c) ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r., poz. 1520), zwanej dalej ustawą zmieniającą – do ustawy został dodany art. 43 ust. 21, zgodnie z którym jeżeli udokumentowane działania organów egzekucyjnych lub komorników sądowych, o których mowa w art. 18, nie doprowadziły, na skutek braku możliwości uzyskania niezbędnych informacji od dłużnika, do potwierdzenia spełnienia warunków zastosowania do dostawy towarów, o której mowa w art. 18, zwolnień od podatku, o których mowa w ust. 1 pkt 2, 3 i 9-10a, przyjmuje się, że warunki zastosowania zwolnień od podatku nie są spełnione.

Ponadto, jak stanowi art. 13 ustawy zmieniającej, przepisów art. 43 ust. 21, art. 82a i art. 113 ust. 10a ustawy zmienianej w art. 1 nie stosuje się do dostaw, o których mowa w art. 18 tej ustawy, dokonanych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

Wobec powyższego, dokonane po 1 września 2019 r. w takich przypadkach w trybie egzekucji dostawy towarów, będą opodatkowane podatkiem od towarów i usług, jeżeli udokumentowane działania w celu potwierdzenia zwolnienia podjęte przez komornika lub organ egzekucyjny były z powodu dłużnika bezskuteczne.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca - komornik sądowy prowadzi postępowanie, którego przedmiotem jest sprzedaż licytacyjna nieruchomości należącej do dłużnika \[…\] Sp. z o.o. Powyższą nieruchomość stanowi zabudowana działka gruntu \[…\] będąca w użytkowaniu wieczystym.

Na działce \[…\] posadowiona jest budowla o konstrukcji żelbetonowej \[…\]. W skład powierzchni zabudowanej wchodzi budynek biurowo-produkcyjny oraz budowla w postaci wiaty magazynowej. Budowla wzniesiona w latach 50-tych XX wieku, w konstrukcji żelbetonowej, przebudowana i zaadaptowana na nowe cele w latach 90-tych.

Dłużnik wszedł w posiadanie opisanej we wniosku zabudowanej działki \[…\]. 2000 r. Od 2000 r. do chwili obecnej dłużnik wykorzystuje działkę do prowadzenia działalności gospodarczej. Wymienione we wniosku budynek, budowle posadowione na działce \[…\] są budynkiem, budowlami w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Budynek biurowo-produkcyjny z przylegającą częścią produkcyjno-garażową oraz budowla w konstrukcji żelbetonowej zadaszonej, bez ścian zewnętrznych były wykorzystywane przez dłużnika w działalności opodatkowanej. Działka \[…\] jest częściowo przedmiotem najmu od 2013/2014 r. (plac jako miejsca parkingowe dla pojazdów ciężarowych). Budynek (hala) jest przedmiotem dzierżawy od 2012/2013 r. Dłużnik za ww. pobierał pożytki w postaci pieniędzy. Dłużnik prowadził działalność opodatkowaną od dnia 2 maja 2000 r. (data rejestracji jako podatnika VAT) do grudnia 2019 r. (według oświadczenia prezesa dłużnej spółki). \[…\]. Pierwsze zasiedlenie budynku oraz budowli znajdujących się na działce nastąpiło w 2000 r. Budynku oraz budowli nie wykorzystywano wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku.

Dłużnik ponosił wydatki na ulepszenie budynku oraz budowli w 2000 r., jednakże organ egzekucyjny nie miał możliwości uzyskania informacji, czy dłużnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego i czy wydatki te były wyższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Ponadto Komornik Sądowy - Wnioskodawca w opisanym stanie faktycznym wskazał, że podjął udokumentowane działania prowadzące do uzyskania niezbędnych informacji potwierdzających spełnienie warunku zastosowania do dostawy opisanej nieruchomości zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2, 10-10a ustawy, tj. komornik sprawdził w wykazie podmiotów zarejestrowanych jako podatnicy VAT, niezarejestrowanych oraz wykreślonych i przywróconych do rejestru VAT status dłużnika, komornik skontaktował się z pracownikiem dłużnej spółki, celem uzyskania niezbędnych informacji celem uzupełnienia wniosku o wydanie i interpretacji.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy w związku ze sprzedażą nieruchomości w drodze licytacji Komornik Sądowy będzie płatnikiem podatku od towarów i usług, czy też będzie zwolniony od ww. obowiązku?

Wskazać należy, że sprzedaż nieruchomości (zabudowanej działki) należącej do dłużnika wypełniać będzie definicję działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy i w konsekwencji będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Równocześnie w przedmiotowej sprawie przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego nie pozwala stwierdzić, czy sprzedaż przez Wnioskodawcę w drodze licytacji nieruchomości tj. zabudowanej działki gruntu \[…\] będącej w użytkowaniu wieczystym będzie korzystać ze zwolnień od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, gdyż brak jest wszystkich niezbędnych informacji do jednoznacznego dokonania takiej oceny na podstawie ww. przepisów. W zakresie zaś zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy to wskazać należy, że nie będzie on miał w sprawie zastosowania, gdyż jak wynika z wniosku budynki i budowle nie były wykorzystywane wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku.

Jednocześnie Wnioskodawca wskazał, że nie miał możliwości skontaktowania się z prezesem dłużnej spółki, jak również jej właścicielem (wspólnikiem) w celu uzyskania niezbędnych danych; ponadto brak było możliwości uzyskania stosownych informacji z księgi wieczystej prowadzonej dla przedmiotowej nieruchomości z uwagi na fakt, iż ze względu na stan zagrożenia epidemicznego 17 marca 2020 r. (publikacja na stronie internetowej Sądu Rejonowego) Prezes Sądu Rejonowego \[…\] wydał zarządzenie dotyczące ograniczenia w funkcjonowaniu Sądu Rejonowego \[…\].

W związku z powyższym w sprawie znajdzie zastosowanie art. 43 ust. 21 ustawy, tj. przyjęcie, że warunki zastosowania zwolnień nie są spełnione, o ile podjęte przez Wnioskodawcę udokumentowane działania nie doprowadziły, na skutek braku możliwości uzyskania niezbędnych informacji od dłużnika, do potwierdzenia spełnienia warunków zastosowania do dostawy towarów zwolnienia od podatku.

Podsumowując, transakcja zbycia budynku biurowo-produkcyjnego oraz budowli posadowionych na działce \[…\] należących do dłużnika będzie podlegała opodatkowaniu właściwą stawką podatku VAT.

W konsekwencji dostawa prawa użytkowania wieczystego zabudowanej działki gruntu \[…\], na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy, również będzie opodatkowana powyższą stawką.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie braku zwolnienia od podatku dostawy nieruchomości należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. v

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Bieg powyższego terminu nie rozpoczyna się do dnia zakończenia okresu stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID (art. 15zzs ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374, ze zm.).

Jednocześnie, stosownie do art. 15zzs ust. 7 ww. ustawy z dnia 2 marca 2020 r., czynności dokonane w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID są skuteczne. Tym samym, Strona może skutecznie wnieść skargę pomimo wstrzymania biegu powyższego terminu.

Zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.