Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3-2.4011.20.2018.1.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-03-07
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości.
Słowa kluczowe: dochód; metoda; Niemcy; nieruchomości; przychód; rezydent podatkowy; spadek; sprzedaż; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 7 stycznia 2018 r. (data wpływu 12 stycznia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 stycznia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni jest obywatelką Polski i polskim rezydentem, nie posiada innego obywatelstwa, jest też zameldowana według prawa polskiego w miejscu obecnego stałego zamieszkania. W dniu 2 lutego 2016 r. nastąpiło otwarcie spadku po ojcu Wnioskodawczyni. Przedmiotem dziedziczenia był udział w częściach łącznych (1/3) nieruchomości zabudowanej położonej na terytorium Republiki Federalnej Niemiec, dla której niemiecki odpowiednik sądu rejonowego wydział ksiąg wieczystych (Sąd Rejonowy w (…)) prowadzi księgę wieczystą. W dniu 9 czerwca 2016 r. Wnioskodawczyni otrzymała postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku. Wnioskodawczyni złożyła formularz wniosku o zwolnienie z opodatkowania nabytego w drodze spadku udziału w nieruchomości – zarówno według prawa niemieckiego do niemieckiego Urzędu Skarbowego w D. jak i według prawa polskiego. Do polskiego Urzędu Skarbowego w O. formularz SD-ZD złożono 18 października 2016 r. Na skutek presji dwójki przyrodniego rodzeństwa, które posiada niemieckie obywatelstwo i rezydencję zdecydowała się na sprzedaż swojego udziału w odziedziczonej nieruchomości. W dniu 2 sierpnia 2017 r. nastąpiła sprzedaż ww. nieruchomości (akt notarialny z 2 sierpnia 2017). Wnioskodawczyni otrzymała umówioną cenę za sprzedaż swojego udziału. Niemiecki notariusz poinformował o konieczności zapłaty podatku od sprzedaży nieruchomości według prawa niemieckiego, a także powiadomił o transakcji Urząd Skarbowy w D. Sprawę złożenia odpowiednich deklaracji od sprzedaży nieruchomości według prawa niemieckiego i do niemieckich organów podatkowych Wnioskodawczyni powierzyła pełnomocnikowi uprawnionemu do występowania przed niemieckimi organami podatkowymi. Wnioskodawczyni sprzedała udział w nieruchomości niemieckiemu rezydentowi po wartości rynkowej, zgodnie z prawem niemieckim. W 2017 r. Wnioskodawczyni nie sprzedała innej nieruchomości. Sprzedana nieruchomość na terytorium Republiki Federalnej Niemiec zarówno na dzień spadkobrania, jak i na dzień sprzedaży, posiadała charakter mieszkalny, nie była wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej, natomiast odpłatne zbycie nabytego w spadku udziału w nieruchomości nie nastąpiło w wykonaniu działalności gospodarczej. Aktualnie Wnioskodawczyni nie posiada źródeł dochodu wg ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i pozostaje na utrzymaniu swojego małżonka. Dotychczas Wnioskodawczyni rozliczała podatek dochodowy od osób fizycznych korzystając z możliwości wspólnego opodatkowania podatkiem dochodowym małżonków – formularz PIT-37.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy wynagrodzenie, tj. dochód, który otrzymała Wnioskodawczyni z tytułu odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości mieszkalnej położonej na terytorium Republiki Federalnej Niemiec podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej?
2.  Czy w przypadku uzyskania twierdzącej odpowiedzi na pytanie nr 1, Wnioskodawczyni będzie mogła skorzystać ze zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i powinna złożyć zeznanie roczne ze sprzedaży tej nieruchomości PIT-39 za 2017 r.?
3.  Czy w przypadku uzyskania odpowiedzi negatywnej na pytanie nr 1 i uzyskania odpowiedzi negatywnej na pytanie nr 2, Wnioskodawczyni składając zeznanie roczne za 2017 r. rozliczając dochody za 2017 r. ma złożyć PIT-36 i obliczyć stopę procentową z art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawczyni, w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Przepisy art. 3 ust. 1, 1 a, 2a i 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ww. ustawy).

Odnośnie pytania Nr 1 Wnioskodawczyni stoi na stanowisku że, w myśl art. 13 ust. 1 Umowy z dnia 14 maja 2003 r. między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodów i od majątku (Dz. U. z 2005 r., Nr 12, poz. 90; dalej: Umowa), zyski osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie (w niniejszym przypadku w Polsce), z przeniesienia własności majątku nieruchomego w rozumieniu artykułu 6 umowy i położonego w drugim Umawiającym się Państwie (w niniejszym przypadku w Niemczech), mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie (w niniejszym przypadku w Niemczech).

Stosownie do art. 13 ust. 1 Umowy, zyski osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, z przeniesienia własności majątku nieruchomego w rozumieniu artykułu 6 i położonego w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Zgodnie z art. 24 ust. 2 lit. a) Umowy, jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej osiąga dochód lub posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy może być opodatkowany w Republice Federalnej Niemiec, wówczas Rzeczpospolita Polska zwolni z uwzględnieniem postanowień litery b) Umowy - taki dochód lub majątek od opodatkowania. Rzeczpospolita Polska może przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu lub majątku tej osoby zastosować stawkę podatkową, która byłaby zastosowana, gdyby dochód lub majątek zwolniony od opodatkowania nie podlegał takiemu zwolnieniu. Odpłatne zbycie nieruchomości położonej w Niemczech zostało opodatkowane poprzez zastosowanie do niego odpowiedniej konstrukcji podatkowej wynikającej z niemieckiego prawa podatkowego. Powyższe oznacza, że dochód ze zbycia nieruchomości położonej w Niemczech, który może być w Niemczech opodatkowany zgodnie z prawem tego państwa - w Polsce będzie zwolniony od opodatkowania.

Wnioskodawczyni uważa zatem, że dochód który uzyskała z tytułu zbycia nieruchomości położonej na terenie Niemiec, opodatkowany według konstrukcji prawa niemieckiego, nie podlega opodatkowaniu przez Rzeczpospolitą Polską (zgodnie z Umową). W Umowie została zastosowana konstrukcja unikania podwójnego opodatkowania nazywana zwolnieniem z możliwością zastosowania progresji.

Zdaniem Wnioskodawczyni, odnośnie pytania Nr 2 podatnik, który uzyskał dochód ze sprzedaży nieruchomości (udziału w nieruchomości) położonej na terytorium Niemiec nie składa PIT-39. W ocenie Wnioskodawczyni, art. 30e ust. 8 i ust. 9 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie ma w tym przypadku zastosowania. W opinii Wnioskodawczyni, jeżeli podatnik nie składa PIT-39, nie ma prawa ani konieczności do skorzystania z dobrodziejstwa zwolnienia przedmiotowego z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem podatnik korzysta z dobrodziejstwa zwolnienia z art. 24 ust. 2 lit. a) zdanie pierwsze Umowy. Ponadto Rzeczpospolita Polska nie skorzystała z art. 24 ust. 2 lit. a) zdanie drugie Umowy, zezwalając na wprowadzanie konstrukcji stopy procentowej w stosunku do tych dochodów.

Natomiast, odnośnie pytania Nr 3, to zdaniem Wnioskodawczyni, uzyskanie dochodów ze sprzedaży majątku nieruchomego niezależnie gdzie położonego nie ma wpływu na dochody opodatkowane skalą podatkową i rozliczenie w PIT-36 lub PIT-37. W cenie Wnioskodawczyni nie ma podstaw do złożenia PIT-36.

Wobec faktu, że Wnioskodawczyni nie uzyskuje żadnych dochodów opodatkowanych podatkiem dochodowym od osób fizycznych nie powinna w ogóle składać PIT-37 za 2017 r.; ewentualnie skorzystać do złożenie wspólnego zeznania małżonków PIT-37 za 2017 rok wykazując w swojej części zeznania dochód „0”.

Z uwagi na powyższe Wnioskodawczyni uważa, że odpłatne zbycie nieruchomości (udziału w nieruchomości) położonej na terytorium Republiki Federalnej Niemiec nie wywołuje żadnych skutków na jej sytuację podatkową jako polskiego rezydenta podatkowego.

Na potwierdzenie swoich argumentów Wnioskodawczyni wskazuje, że w podobnych sprawach Minister Finansów wydawał interpretacje indywidualne korzystne dla podatników, np.:

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 23 maja 2013 r., Nr ITPB2/415-230/13/MU – dot. zasad opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych przychodu uzyskanego z tytułu sprzedaży udziału w nieruchomości położonej na terytorium Republiki Federalnej Niemiec;
*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 9 kwietnia 2015 r., Nr ITPB2/4511-55/15/RS – dot. opodatkowania sprzedaży nieruchomości położonej w Niemczech;
*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 1 kwietnia 2016 r, Nr 1061-IPTPBI.4511.71.2016.1.RK dot. zwolnienia z opodatkowani na terytorium Rzeczypospolitej w Polsce sprzedaży nieruchomości położonej na terytorium Niemiec.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 200 z późn. zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

W myśl art. 3 ust. 2a ustawy, osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ww. ustawy).

Z treści złożonego wniosku wynika, że w 2016 r. nastąpiło otwarcie spadku po ojcu Wnioskodawczyni. W tym samym roku Wnioskodawczyni otrzymała postanowienie niemieckiego sądu o stwierdzeniu nabycia spadku. Przedmiotem spadku był udział w nieruchomości położonej w Niemczech. W 2017 r. współwłaściciele, wśród nich Wnioskodawczyni, sprzedali nieruchomość rezydentowi niemieckiemu po wartości rynkowej zgodnie z prawem niemieckim.

Stosownie do art. 13 ust. 1 Umowy z dnia 14 maja 2003 r. między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku (Dz. U. z 2005 r. Nr 12, poz. 90; dalej: Umowa), zyski osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, z przeniesienia własności majątku nieruchomego w rozumieniu artykułu 6 i położonego w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Określenie majątek nieruchomy ma takie znaczenie, jakie nadaje mu prawo tego Umawiającego się Państwa, na terytorium którego dany majątek jest położony. Określenie to obejmuje w każdym przypadku mienie przynależne do majątku nieruchomego, żywy i martwy inwentarz gospodarstw rolnych i leśnych, prawa, do których mają zastosowanie przepisy prawa powszechnego dotyczące nieruchomości gruntowych, prawa użytkowania nieruchomości, jak również prawa do stałych lub zmiennych świadczeń z tytułu eksploatacji lub prawa do eksploatacji złóż mineralnych, źródeł i innych zasobów naturalnych; statki morskie, statki żeglugi śródlądowej i statki powietrzne nie stanowią majątku nieruchomego – art. 6 ust. 2 Umowy.

Z kolei sformułowanie, dochód z przeniesienia własności majątku może być opodatkowany w drugim państwie oznacza, że drugie państwo (w rozpatrywanym przypadku Państwo, w którym położona jest zbywana nieruchomość) ma prawo opodatkować taki dochód, jeżeli na podstawie przepisów tego państwa dochód ze sprzedaży nieruchomości podlega w tym państwie opodatkowaniu. Sformułowanie to oznacza zatem brak wyłączności do opodatkowania tego dochodu przez Państwo, w którym podatnik ma miejsce zamieszkania. W świetle zapisów cytowanej umowy, dochód osoby mającej miejsce zamieszkania w Polsce, z tytułu sprzedaży majątku nieruchomego położonego w Niemczech może być opodatkowany zarówno w państwie rezydencji, tj. w Polsce, jak i w Niemczech, zgodnie z prawem tego państwa.

W myśl natomiast art. 24 ust. 2 lit. a) ww. Umowy, w przypadku osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, podwójnego opodatkowania unikać się będzie w następujący sposób: jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej osiąga dochód lub posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy może być opodatkowany w Republice Federalnej Niemiec, wówczas Rzeczpospolita Polska zwolni z uwzględnieniem postanowień litery b) taki dochód lub majątek od opodatkowania. Rzeczpospolita Polska może przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu lub majątku tej osoby zastosować stawkę podatkową, która byłaby zastosowana, gdyby dochód lub majątek zwolniony od opodatkowania nie podlegał takiemu zwolnieniu.

Powyższe oznacza, że dochód ze zbycia nieruchomości położonej w Niemczech, który może być w Niemczech opodatkowany zgodnie z prawem tego państwa - w Polsce będzie zwolniony od opodatkowania. Natomiast w Polsce do obliczenia stawki podatkowej, wg której opodatkowany jest pozostały dochód osiągnięty w Polsce, można uwzględnić dochód osiągnięty w Niemczech.

Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.

Wobec powyższego, w przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment ich nabycia.

Z kolei, aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r. poz. 459, z późn. zm.), nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu. Zatem, przez pojęcie nabycie użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.

Z opisu sprawy wynika, że czynnością, na podstawie której Wnioskodawczyni nabyła prawo do udziału w wyżej opisanej nieruchomości było dziedziczenie, które miało miejsce w 2016 r.

Zgodnie z art. 30e ust. 1 ww. ustawy, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw – art. 30e ust. 2 ustawy.

Stosownie do art. 30e ust. 4 ww. ustawy, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł – art. 30e ust. 5.

Biorąc powyższe pod uwagę należy zauważyć, że ponieważ dochód uzyskany przez Wnioskodawczynię podlega opodatkowaniu zarówno w Niemczech, jak i w Polsce, zastosowanie znajdzie metoda unikania podwójnego opodatkowania uregulowana w powołanym wyżej art. 24 ust. 2 lit. a) Umowy. Tak więc dochód uzyskany z tytułu sprzedaży udziału w nieruchomości położonej na terenie Niemiec będzie w Polsce zwolniony z opodatkowania.

W związku z powyższym, dochodu uzyskanego ze sprzedaży udziału w nieruchomości położonej na terenie Niemiec Wnioskodawczyni nie będzie wykazywała w zeznaniu podatkowym PIT 39, gdyż nie wystąpi dochód podlegający opodatkowaniu w Polsce, a w konsekwencji nie znajdzie zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto z uwagi na fakt, że w Polsce dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł (art. 30e ust. 5 ustawy), to dochód uzyskany ze zbycia udziału ww. nieruchomości nie będzie miał wpływu na jakiekolwiek dochody Wnioskodawczyni, a co za tym idzie nie wystąpi obowiązek rozliczenia rocznego na formularzu PIT-36 i obliczenia stopy procentowej wymienionej w art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.