Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB2/415-1447/08/BD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-11-19
Teza: Czy składka opłacona z tytułu ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej m.in. członków zarządu oraz prokurentów stanowi dla tych osób przychód?
Słowa kluczowe: członkowie-członkowie zarządu; obowiązek-obowiązek płatnika; odpowiedzialność-odpowiedzialność cywilna; składki; ubezpieczenia; umowa; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 26 sierpnia 2008r. (data wpływu do tut. Biura – 28 sierpnia 2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów z tytułu ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej członków zarządu oraz prokurentów wnioskodawcy - **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 28 sierpnia 2008r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów z tytułu ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej członków zarządu oraz prokurentów wnioskodawcy.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe:

Spółka (VDP) jako podmiot wchodzący w skład grupy kapitałowej „V.” bierze udział w systemie ubezpieczenia D&O&C zawieranym z ubezpieczycielem przez „V. AB” w Szwecji. W ramach polisy ubezpieczeniowej, mającej charakter ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej podmiotami ubezpieczonymi są „V. AB” oraz spółki zależne od „V. AB” tj. m.in. Spółka, a także inne osoby – m.in. członkowie zarządu oraz prokurenci. Ubezpieczenie obejmuje swoim zakresem wyrównanie szkody z tytułu odpowiedzialności cywilnej ubezpieczonych, wyrządzonej samej Spółce bądź osobom trzecim. Koszt ubezpieczenia D&O&C jest dzielony przez „V. AB” na poszczególne kraje, w których działają spółki zależne. Następnie koszty te dzielone są na podmioty z grupy kapitałowej „V” w danym kraju. Kluczem podziału kosztów ubezpieczenia D&O&C na poszczególne spółki z różnych krajów są przychody operacyjne tych spółek za poprzedni rok obrotowy. Ubezpieczenie, do którego przystąpiła Spółka za pośrednictwem „V. AB” ma formę bezimienną tzn. ubezpieczone podmioty (w tym m.in. członkowie zarządu oraz prokurenci) nie są imiennie wymienione na polisie. A zatem ubezpieczenie obejmuje Spółkę i inne osoby ubezpieczone, w tym członków zarządu oraz prokurentów, piastujących funkcje w okresie ubezpieczenia. Dodatkowo zmiana na stanowisku członka zarządu czy też prokurenta, a także ilość osób fizycznych objętych ubezpieczeniem nie wpływa na wysokość polisy, którymi Spółka jest obciążana. Koszt ten uzależniony jest wyłącznie od przychodów Spółki. Do zawarcia ubezpieczenia nie jest wymagana zgoda Spółki jak również pozostałych osób objętych ubezpieczeniem (w tym członków zarządu oraz prokurentów).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy składka opłacona z tytułu ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej m.in. członków zarządu oraz prokurentów stanowi dla tych osób przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem wnioskodawcy, z uwagi na aktualnie panujące realia gospodarcze wiele podmiotów zawiera na rzecz osób, które pełnią funkcje kierownicze w ramach prowadzonej przez przedsiębiorstwo działalności, umowy ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej. Dzieje się tak m.in. z powodu respektowania przez te podmioty zasady polskiego prawa cywilnego wyrażonej w art. 416 Kodeksu cywilnego określającej, że „osoba prawna jest zobowiązana do naprawienia szkody wyrządzonej z winy jej organu”. W tym kontekście należy wskazać, że na gruncie polskich przepisów prawnych dopuszczalne jest zawarcie umowy ubezpieczenia na rzecz osoby trzeciej gdzie do zawarcia takiej umowy nie jest wymagana zgoda tej osoby. Doktryna prawa cywilnego wskazuje, że jako jedną z kategorii ubezpieczeń na rzecz osoby trzeciej może stanowić umowa ubezpieczenia na cudzy rachunek, gdy ubezpieczający ubezpiecza cudzy interes, ale działa przy tym we własnym imieniu. Można twierdzić, że umowa ubezpieczenia członków zarządu od odpowiedzialności cywilnej zawarta przez spółkę należy właśnie do tej kategorii umów. Zgodnie z treścią art. 808 § 2 k.c. w takim przypadku obowiązki wynikające z umowy ubezpieczenia zawartej na rzecz osoby trzeciej obciążają ubezpieczającego (czyli VDP).

A zatem Spółka przystępując do ubezpieczenia zawieranego przez „V. AB” zabezpiecza własne interesy na wypadek ewentualnych szkód spowodowanych nieprawidłowościami w sprawowaniu swoich funkcji przez członków zarządu oraz prokurentów. Spółka zaznacza, że w żadnej sytuacji ani członkowie zarządu ani prokurenci nie otrzymają wypłat z polisy, gdyż ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej jest ubezpieczeniem szkód a nie osób. Powołując art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Spółka podkreśla, iż przepisy ustaw o podatku dochodowym nie definiują w żadnym miejscu pojęcia nieodpłatnego świadczenia. Przyjmując taką metodę regulacji, ustawodawca pozostawił więc definiowanie tego terminu organom stosującym prawo. W ocenie Spółki implikuje to konieczność uwzględniania w każdej sytuacji stosowania prawa wszelkich okoliczności towarzyszących danemu zdarzeniu, w tym wypadku zawarcia umowy ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej podmiotów ubezpieczonych (w tym Spółki i m.in. członków zarządu oraz prokurentów). Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż „nieodpłatnym świadczeniem jest takie zdarzenie, którego następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu (\`(...)\`)”. A zatem należałoby stwierdzić, że wskutek otrzymania nieodpłatnego świadczenia wartość majątku pracownika wzrasta o tę wartość kosztem innego podmiotu. Trzeba jednakże zauważyć, że z brzmienia komentowanego przepisu można wywnioskować, że przychodem są świadczenia faktycznie otrzymane rozumiane jako te, które w rzeczywistości doprowadziły do powiększenia majątku pracownika kosztem innego podmiotu. Spółka ponownie podkreśla, że w omawianym stanie faktycznym beneficjentem odszkodowania będzie zawsze osoba trzecia bądź Spółka, nigdy nie będzie nim natomiast ani członek zarządu ani prokurent. Żadna z tych osób nie otrzyma w związku z zawartym na ich rzecz ubezpieczeniem jakichkolwiek wartości pieniężnych, nie zostaną one również pozostawione do dyspozycji członków zarządu czy prokurentów. Nieprawidłowe jest zatem w ocenie Spółki uznanie, że ubezpieczeni członkowie zarządu lub prokurenci faktycznie coś otrzymują z tytułu opłacania przez VDP składek na ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej tych osób.

Potwierdzeniem takiego stanowiska jest najnowszy wyrok WSA w Warszawie z 20 lipca 2008r., z którego wynika, że „aby świadczenie stanowiło przychód nie może być tylko pozostawione do dyspozycji podatnika musi być również otrzymane”. Należy zauważyć, że to niejako przepisy prawa cywilnego wymuszają na podmiotach prowadzących działalność gospodarczą wykupienie odpowiedniej polisy, aby zminimalizować ryzyko ponoszenia negatywnych konsekwencji decyzji osób kierujących tą działalnością. A zatem nie można uznać, że nastąpiło przysporzenie majątkowe po stronie członków zarządu i prokurenta kosztem Spółki, bo to sama Spółka zabezpieczyła w ten sposób własne interesy na wypadek ewentualnych szkód spowodowanych nieprawidłowościami w zarządzaniu. Poza tym członkowie zarządu i prokurenci nie mają możliwości wyboru czy chcą być objęci takim ubezpieczeniem czy nie. Ubezpieczenie zawierane jest na poziomie Grupy i nie jest konieczna do jego zawarcia zgoda osób ubezpieczonych. W konsekwencji Spółka uważa, że ani członkowie zarządu ani prokurenci nie otrzymują nieodpłatnego świadczenia, a w konsekwencji nie uzyskują przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Spółka dodatkowo chciałaby zwrócić uwagę, że ubezpieczenie D&O&C, do którego przystąpiła za pośrednictwem „V.” ma formę bezimienną tzn. ubezpieczone podmioty (m.in. członkowie zarządu oraz prokurenci) nie są imiennie wymienione na polisie. Dodatkowo podmiotem ubezpieczającym w ramach zawartej przez „V. AB” umowy ubezpieczenia jest Spółka. Należy zauważyć, że brak zindywidualizowania w zakresie osób ubezpieczonych od odpowiedzialności cywilnej powoduje, że ubezpieczony jest cały skład zarządu Spółki oraz wszyscy prokurenci, a nie konkretne osoby, a dodatkowo ubezpieczona jest także Spółka.

Ponadto należy mieć na uwadze, że co prawda w przypadku członków zarządu można mówić o kadencyjności, to jednak członek zarządu może być odwołany, a członek zarządu zatrudniony na podstawie umowy o pracę w każdej chwili może złożyć wypowiedzenie takiej umowy, jak również takie wypowiedzenie może otrzymać – dotyczy to również prokurentów. A zatem może dojść do sytuacji, że po opłaceniu składki na ubezpieczenie nastąpi zmiana w zakresie składu członków zarządu i prokurentów. W takiej sytuacji osoba, która nie była objęta ubezpieczeniem w momencie opłacenia przez Spółkę składki, będzie podlegać ochronie z tytułu ubezpieczenia z chwilą objęcia funkcji członka zarządu czy prokurenta. Natomiast w przypadku osoby ustępującej z funkcji członka zarządu czy prokurenta, taka ochrona zostanie skrócona. Kwota polisy z tytułu ubezpieczenia D&O&C przypadająca do zapłaty na „VDP” nie jest uzależniona od liczebności ubezpieczonej grupy osób, ponieważ kluczem podziału kosztów tego ubezpieczenia na poszczególne spółki z różnych krajów są przychody operacyjne tych spółek za poprzedni rok obrotowy. Konsekwentnie Spółka stwierdza, że brak zindywidualizowania osób ubezpieczonych na polisie i możliwość zmiany osób ubezpieczonych w okresie ubezpieczenia oraz fakt, że ubezpieczona jest również sama Spółka w ramach tej samej polisy powoduje, że niemożliwe okazuje się obliczenie wartości składki przypadającej proporcjonalnie na każdy z tych podmiotów. Nie sposób ustalić, jaką proporcję podziału kosztów składki ubezpieczenia należałoby przyjąć w odniesieniu do części przypadającej na Spółkę oraz członków zarządu i prokurentów. Spółka chciałaby zwrócić uwagę na zbieżność zajmowanego stanowiska z poglądem zajmowanym przez najnowsze orzecznictwo – m.in. z wyrokiem WSA w Warszawie, w którym Sąd stwierdził, że „jeżeli pracodawca wykupuje polisę zbiorowego ubezpieczenia pracowników, to takie działanie pociąga za sobą powstanie przychodu po stronie pracownika jedynie wtedy, gdy konstrukcja składki ubezpieczeniowej pozwala na przypisanie każdemu pracownikowi konkretnej wartości składki. W związku z powyższym, po stronie pracownika nie powstaje przychód, jeśli wysokość składki ubezpieczenia zbiorowego ustalana jest w sposób ryczałtowy dla wszystkich pracowników lub dla wybranej ich grupy”. Z uwagi na powyższą argumentację Spółka stoi na stanowisku, że w omawianym stanie faktycznym brak jest podstaw, by uznać, że na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych powstaje dla członków zarządu oraz prokurentów przychód z racji opłacenia przez Spółkę składki z tytułu ubezpieczenia D&O&C. Tak samo uznał Urząd Skarbowy w Sosnowcu w analogicznym stanie faktycznym stwierdzając, że „Z uwagi na to, że wykupione przez Spółkę dwie polisy ubezpieczeniowe z tytułu ubezpieczenia OC członków Zarządu, Prokurentów i Rady Nadzorczej są umowami ubezpieczeniowymi bezimiennymi, opłacane od nich składki ubezpieczeniowe nie stanowią przychodu ubezpieczonych, a zatem nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych”. Podsumowując, mając na uwadze, że ubezpieczenie D&O&C zabezpiecza przede wszystkim interesy Spółki, a także brak jest możliwości wyodrębnienia jaka wartość opłacanej składki przypada na podmioty ubezpieczone (Spółkę oraz członków zarządu i prokurentów), w ocenie Spółki, opłacona składka z tytułu odpowiedzialności cywilnej D&O&C nie stanowi dla tych osób fizycznych (członków zarządu i prokurentów) przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego stwierdzam, co następuje:

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania. W myśl tej zasady wyrażonej w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Wyrazem jej praktycznej realizacji jest art. 11 ust. 1, tejże ustawy, z którego treści wynika, że przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze oraz innych nieodpłatnych świadczeń. Dotyczy to zarówno podatników osiągających przychody ze stosunku pracy, z działalności wykonywanej osobiście jak i podatników osiągających przychody z innych źródeł.

W praktyce, w pojęciu przychodu mieści się każda realna korzyść, jaką uzyskał podatnik. Do tych korzyści zaliczyć należy również kwoty składek OC pokrywanych przez ubezpieczającego dla członków organów swoich władz. Wobec braku przepisów zwalniających je z opodatkowania stanowią one, co do zasady, przychód podlegający opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 805 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964r. Nr 16, poz. 93 ze zm.) przez umowę ubezpieczenia zakład ubezpieczeń zobowiązuje się spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę, natomiast stosownie do zapisu art. 822 tejże ustawy przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zakład ubezpieczeń zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, względem których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo osoba, na której rzecz zostaje zawarta umowa ubezpieczenia. Z treści tego przepisu wynika, że umowa ubezpieczenia OC nie musi koniecznie dotyczyć osoby ubezpieczającej. Osoba ta może zawrzeć umowę, której przedmiotem ubezpieczenia będzie odpowiedzialność za szkody spowodowane przez inną osobę (np. członka zarządu, rady nadzorczej, prokurenta, Spółki). Sytuacja, w której składka opłacana jest przez inną osobę niż ta, w której interesie majątkowym zawierana jest umowa powoduje jednak powstanie przychodu u osoby, na rzecz której zawierana jest umowa. Jest to bowiem odstępstwo od ogólnej zasady pokrywania kosztów ubezpieczenia przez podmiot, którego interesów umowa dotyczy.

Przychody członków organów osób prawnych są kwalifikowane do źródeł, których rodzaj określany jest w zależności od sposobu, w jaki powierzono organom wykonywanie obowiązków. Stosownie do powyższego, mogą oni osiągać przychody ze źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tzn. m.in.

*   ze stosunku służbowego, stosunku pracy, w tym spółdzielczego stosunku pracy, członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, pracy nakładczej, emerytury lub renty (pkt 1),
*   z działalności wykonywanej osobiście (pkt 2).

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. Wskazany w powołanym przepisie zakres świadczeń uznawanych za przychody ze stosunku pracy nie ma charakteru zamkniętego.

Na gruncie prawa podatkowego przychodem podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jest każda forma przysporzenia majątkowego tzn. zarówno pieniężna jak i niepieniężna.

Świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika należą do nieodpłatnych świadczeń. Ich pojęcia nie definiuje jednak ustawa o podatku dochodowym. Termin „świadczenie” pojawia się na gruncie Kodeksu cywilnego i zgodnie z art. 353 Kodeksu oznacza przedmiot stosunku zobowiązaniowego, który wyraża się obowiązkiem określonego zachowania się przez podmiot zobowiązany. Dla celów podatkowych pojęcie „nieodpłatnego świadczenia” ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono nie tylko działanie lub zaniechanie na rzecz innej strony, ale w jego zakres wchodzą także wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest nieodpłatne przysporzenie majątku innej osobie kosztem majątku innego podmiotu, mające konkretny wymiar finansowy. Świadczenie nie musi mieć charakteru rękodajnego. Wystarczy, że świadczeniodawca swoim działaniem powoduje, że osoba, na rzecz której jest to działanie otrzymuje korzyści finansowe.

Członkowie zarządu wnioskodawcy oraz prokurenci osiągają zatem korzyść finansową, gdyż nie są zobowiązani do zapłaty składki ubezpieczeniowej na własne ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej, ponieważ pokrywa tę składkę za nich wnioskodawca. Dzięki temu u członków zarządu oraz prokurentów dochodzi do przysporzenia w majątku, gdyż inny podmiot ponosi koszt finansowy ubezpieczenia, a tym samym nie muszą oni uszczuplać swojego majątku. Osoby te są zatem beneficjentami ubezpieczenia, gdyż dzięki niemu nie będą narażone na dochodzenie przez ubezpieczającego lub osoby trzecie wobec nich roszczeń wynikających z pełnionych funkcji. Nieodpłatnym świadczeniem będzie zatem zapewnienie ochrony członkom zarządu i prokurentom wnioskodawcy przed ewentualnymi stratami finansowymi wynikającymi z obowiązku pokrycia szkód powstałych w wyniku podjętych przez nich decyzji w sytuacji, kiedy za tę ochronę w postaci polisy ww. osoby nie płacą. A takie działanie, to wbrew twierdzeniu wnioskodawcy oznacza otrzymanie konkretnego, wymiernego świadczenia przez świadczeniobiorcę.

Mając na uwadze powyższe, uzyskiwana przez członka zarządu korzyść w postaci opłaconych przez ubezpieczającego składek na ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej stanowi nieodpłatne świadczenie, które należy zakwalifikować do przychodów określonych w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z uwagi na fakt, że pełnione przez niego obowiązki wynikają ze stosunku pracy.

W sytuacji natomiast sprawowania funkcji na podstawie aktu powołania, otrzymana korzyść nie jest zaliczana do przychodów ze stosunku pracy, lecz do przychodów z działalności wykonywanej osobiście, o których mowa w art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Co zaś tyczy się przychodów prokurentów to w ich przypadku również kwalifikacja określonego świadczenia do konkretnego źródła przychodu uzależniona jest od tego w ramach jakiego stosunku cywilnoprawnego wykonują czynności prokurenta dla Spółki. Może to więc być przychód ze stosunku pracy lub przychód z innych źródeł.

Spółka stoi na stanowisku, iż brak zindywidualizowania osób ubezpieczonych na polisie i możliwość zmiany osób ubezpieczonych w okresie ubezpieczenia oraz fakt, że ubezpieczona jest również sama Spółka w ramach tej samej polisy powoduje, że nie jest możliwe obliczenie wartości składki przypadającej proporcjonalnie na każdy z tych podmiotów. Nie sposób bowiem ustalić, jaką proporcję podziału kosztów składki ubezpieczenia należałoby przyjąć w odniesieniu do części przypadającej na Spółkę oraz członków zarządu i prokurentów.

Argument wnioskodawcy, iż składka ubezpieczeniowa jest bezimienna i nie jest przypisana do konkretnej osoby oraz że zmianie ulega skład osobowy zarządu czy prokurentów, w tym przypadku nie znajduje uzasadnienia, gdyż w każdym okresie objętym ubezpieczeniem, za jaki płacona jest składka znany jest skład członków organów władz jak i prokurentów ubezpieczonych w danym okresie czasu. Ilość członków zarządu czy prokurentów pełniących swe funkcje w okresie objętym ubezpieczeniem i ich dane osobowe znajdują się niewątpliwie w posiadaniu Spółki. W rezultacie można więc wskazać każdą osobę, która jest objęta ubezpieczeniem, a także okres, w którym korzystała z ochrony ubezpieczeniowej. Uwzględniając następnie wysokość zapłaconej składki oraz okres ubezpieczenia można ustalić wysokość przychodu przypadającego na konkretną osobę. Możliwość ustalenia, jakim osobom przysługują korzyści z tytułu opłacanej składki, nie budzi wątpliwości. Tak więc nie ma podstaw, aby umowę ubezpieczenia obejmującą członków zarządu bądź prokurentów traktować jako zdarzenie niepowodujące przysporzenia po stronie ww. osób tylko dlatego, że jest to umowa bezimienna.

Jednocześnie należy zauważyć, iż nie jest również przekonujący argument, że wykupienie łączne polisy ubezpieczeniowej przez Spółkę dotyczącej odpowiedzialności cywilnej dla swoich członków zarządu, prokurentów jak i Spółki uniemożliwia przypisanie konkretnego przychodu dla poszczególnych podmiotów objętych ubezpieczeniem. W interesie wnioskodawcy leży, aby w celu należytego wywiązania się z obowiązku płatnika tak układać stosunki prawne z ubezpieczającym by indywidualizacja świadczeń nie nastręczała trudności. Nadmienić również należy, iż zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym w orzecznictwie sądowym, ewentualne trudności towarzyszące indywidualizacji świadczeń na rzecz poszczególnych świadczeniobiorców mają charakter drugorzędny i nie mogą wpływać na byt i zakres obowiązku prawnego. Tak więc, problemy techniczne związane z ujednoliceniem ogólnej kwoty na polisie ubezpieczeniowej dotyczącej odpowiedzialności cywilnej dla członków zarządu, prokurentów i Spółki nie mogą prowadzić do niemożności wyodrębnienia jaka wartość opłacanej składki przypada na podmioty ubezpieczone.

Podkreślić należy, iż istotą przedmiotowej umowy jest to, że opłacana przez ubezpieczającego składka zwalnia ubezpieczonych (członków organów i prokurentów) z obowiązku poniesienia przez nich, z własnego majątku odszkodowania, którego obowiązek zapłaty może powstać wskutek wyrządzenia szkody, w wyniku ich osobistych działań jako członków zarządu bądź prokurentów. W takiej sytuacji nie dojdzie do uszczerbku na majątku ww. osób. Jeżeli zatem ubezpieczający pokrywa koszty polisy od odpowiedzialności cywilnej dla zatrudnionych na umowę o pracę członków zarządu koszt składek z tytułu ich ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej, zaliczać należy do przychodów ze stosunku pracy. Jeżeli członkowie pełnią funkcję na podstawie powołania należy rozpoznać u nich przychód z działalności wykonywanej osobiście. Skoro są to nieodpłatne świadczenia ponoszone przez ubezpieczającego za osoby, z którymi łączą je różne stosunki prawne to przychód u tych osób powstanie w momencie poniesienia tych świadczeń przez ubezpieczającego, a więc w momencie zapłaty składki ubezpieczeniowej.

Reasumując, składka ubezpieczeniowa płacona przez ubezpieczającego na ubezpieczenie swoich członków zarządu i prokurentów, którzy wykonują obowiązki na podstawie umowy o pracę lub na innej podstawie prawnej, stanowić będzie przychód ww. osób i z tego tytułu na ubezpieczającym ciążą obowiązki płatnika, o których mowa w art. 31, 41 ust. 1 lub art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle powyższego, stanowisko wnioskodawcy nie mogło zostać uznane za prawidłowe.

Odnosząc się natomiast do wskazanych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyrokach sądów, należy stwierdzić, iż orzeczenia sądów nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły.

Jednocześnie tutejszy Organ nadmienia, że powołane przez wnioskodawcę stanowisko Naczelnika Urzędu Skarbowego w Sosnowcu zostało zajęte w indywidualnej sprawie podatnika, który zwrócił się z zapytaniem do tegoż organu. Od dnia 01 lipca 2007r. jedynym organem właściwym do wydawania interpretacji indywidualnych jest Minister Finansów działający przez uprawnionych Dyrektorów Izb Skarbowych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.