Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.902.2025.2.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-21
Teza: Nieuznanie Wnioskodawcy za podatnika podatku VAT z tytułu
sprzedaży udziału we własności działki gruntu.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
nieruchomości-nieruchomość rolna
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
podatnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualne
    11 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 4 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy nieuznania Pana za podatnika podatku VAT z tytułu
    sprzedaży udziału we własności działki gruntu nr 1. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na
    wezwanie – pismem z 13 października 2025 r. (wpływ 21 października 2025 r.). Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest rolnikiem indywidualnym, właścicielem ponad 100 ha gospodarstwa
    rolnego oraz prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą jak również jest
    wspólnikiem spółki komandytowej (komplementariusz), wspólnikiem spółki jawnej oraz
    udziałowcem spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.
    Jednoosobową działalność gospodarczą Wnioskodawca prowadzi od 31 lipca 2018 r. PKD
    49.32.Z. Działalność taksówek osobowych, a od października 2018 r. jest czynnym
    podatnikiem podatku VAT. Podatnik nie zarejestrował się jako czynny podatnik VAT w
    zakresie działalności rolniczej.
    Wnioskodawca planuje sprzedaż nieruchomości rolnej, wchodzącej w skład gospodarstwa
    rolnego, którą nabył w dniu 6 maja 2015 r. do majątku osobistego ze środków
    pochodzących z jego majątku osobistego.
    Nabycia nieruchomości rolnej stanowiącej działkę gruntu numer 1 obręb ... o powierzchni
    12,6700 ha, w tym użytków rolnych 12,67 ha, co stanowi 5,5630 ha przeliczeniowych, a
    będącej przedmiotem wniosku dokonano od Skarbu Państwa - Agencji Nieruchomości
    Rolnych. Działka położona jest w obrębie ..., gmina ..., powiat ..., województwo ..., dla
    której Sąd Rejonowy w ... V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer ....
    W treści § 1 aktu notarialnego z dnia 6 maja 2015 r. dokumentującego zakup
    nieruchomości będącej przedmiotem niniejszego wniosku, wskazano m.in., że:
      zgodnie z pismem Wójta Gminy ... z dnia 18 lutego 2015 r. numer ..., Gmina ... nie
      posiada planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru działki numer 1 (trzy
      łamane przez dwa) położonej w obrębie .... W studium uwarunkowań i kierunków
      zagospodarowania przestrzennego gminy ... przyjętym uchwałą Nr ... z dnia 22
      kwietnia 1999 r. zmienioną uchwałami: Nr ... r. z dnia 24 maja 2007 r., Nr ... z dnia 30
      września 2010 r., ...z dnia 29 listopada 2012 r. obszar nieruchomości określony jest
      jako teren pól, łąk i pastwisk oraz równocześnie jako tereny lokalizacji elektrowni
      wiatrowych. Uchwałą numer ... z dnia 19 czerwca 2013 r. Rada Gminy ... przystąpiła
      do sporządzenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania
      przestrzennego Gminy .... W aktualnie opracowywanym dokumencie nieruchomość
      prawdopodobnie oznaczona będzie jako: R - tereny rolne. W nowo projektowanym
      studium nie zostały wyznaczone obszary umożliwiające lokalizację elektrowni

      wiatrowych. Dla przedmiotowej nieruchomości nie były wydane decyzje o warunkach
      zabudowy. Gmina nie posiada informacji dotyczących planowania lub modernizacji
      inwestycji drogowych o znaczeniu lokalnym lub ponadlokalnym.
      zgodnie z pismem ... Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych ..., Oddział w ... z dnia 6
      listopada 2013 roku, nr ..., Zarząd Melioracji Urządzeń Wodnych we ... Oddział w ...
      nie widzi przeciwwskazań odnośnie sprzedaży nieruchomości objętej niniejszą
      umową,
      zgodnie z pismem ... Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków ..., Delegatura w ... z
      dnia 23 grudnia 2013 roku, nr ..., na nieruchomości nie ma zaewidencjonowanych
      stanowisk archeologicznych i obiektów wpisanych do rejestru zabytków,
      zgodnie z pismem Naczelnika GDDKiA Oddział ... z dnia 24 lutego 2014 r., ..., dla
      nieruchomości nie zamierza się w ciągu najbliższych 6 miesięcy wystąpić z
      wnioskiem o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej oraz
      decyzji o ustaleniu lokalizacji autostrady,
      zgodnie z pismem Marszałka Województwa ...go z dnia 15 listopada 2013 roku nr ...,
      na nieruchomości nie występują udokumentowane złoża kopalin o powierzchni
      powyżej 2 ha, dla których organem właściwym w zakresie administracji geologicznej
      jest Marszałek Województwa ...,
      zgodnie z pismem Zastępcy Dyrektora ... Służby Dróg i Kolei ... z dnia 12 listopada
      2013 roku, ..., nieruchomość nie koliduje z drogami wojewódzkimi oraz planowanymi
      inwestycjami komunikacyjnymi w perspektywie do końca roku 2014, - zgodnie z
      pismem Dyrektora Regionalnego Kolei Państwowych Oddział Gospodarowania
      Nieruchomościami ... z dnia 12 listopada 2013 roku, Nr ..., nieruchomość oznaczona
      jako działka numer 1 (trzy łamane przez dwa) położona jest w znacznej odległości od
      linii kolejowych,
      zgodnie z pismem Starosty ... z dnia 16 lutego 2015 r. nr ..., w granicach działki nr 1
      (trzy łamane przez dwa) obręb ... nie występują udokumentowane złoża kopalin o
      powierzchni do 2ha.
    Zgodnie z § 9 aktu notarialnego z dnia 6 maja 2015 r. dokumentującego nabycie
    nieruchomości niezabudowanej przez Wnioskodawcę, Wnioskodawca oświadczył, że:
    a) jest rolnikiem, a w wyniku nabycia przedmiotowej nieruchomości łączna powierzchnia
    użytków rolnych, będących Jego własnością nie przekroczy 500 ha (pięciuset hektarów),
    jest świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia w tym
    zakresie,
    b) nabyta aktem nieruchomość wykorzystywana będzie na cele rolne i wejdzie w skład
    gospodarstwa rolnego będącego własnością nabywającego,
    c) zobowiązuje się do utrzymania nabywanej nieruchomości zgodnie z zasadami
    prawidłowej gospodarki w celu wykonywania na niej działalności rolniczej,
    d) grunty nabywane niniejszą umową wejdą z dniem dzisiejszym w skład Jego
    gospodarstwa rodzinnego, którego powierzchnia (liczona jako suma wszystkich gruntów,

    których jest właścicielem, użytkownikiem wieczystym, samoistnym posiadaczem lub
    dzierżawcą) łącznie z nabywanymi gruntami nie przekracza 300 ha (trzystu hektarów)
    użytków rolnych.
    W treści § 10 niniejszego aktu notarialnego, Notariusz pouczyła kupującego, że Agencji
    Nieruchomości Rolnych przysługuje ustawowe prawo pierwokupu na rzecz Skarbu
    Państwa przy odsprzedaży nieruchomości w okresie 5 (pięciu) lat od dnia zawarcia
    niniejszej umowy, to jest do dnia szóstego maja dwa tysiące dwudziestego roku (06-05-
    2020).
    Transakcja nabycia nieruchomości na podstawie aktu notarialnego udokumentowana
    została Fakturą VAT, w której wykazano, że transakcja korzysta ze zwolnienia w podatku
    od towarów i usług na podstawie art. 43 ust.1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Zgodnie z zaświadczeniem z dnia 17 maja 2023 r. wydanym przez Wójta Gminy ..., na
    pisemny wniosek Wnioskodawcy, znak ..., działając na podstawie art. 217 § 1 i 2 Kodeksu
    postępowania administracyjnego, Urząd Gminy ... poinformował, że w związku z wejściem
    w życie nowej ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 503) i utratą mocy obowiązującej ustawy z dnia 7
    lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, Gmina ... nie posiada planu
    zagospodarowania przestrzennego na obszar zawarty w granicy działki ewidencyjnej o
    numerze 1 położonej w obrębie geodezyjnym ..., gm. ....
    Jednakże na podstawie art. 30 ust.1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym, w studium uwarunkowań i kierunków
    zagospodarowania przestrzennego gminy ... obszar ten określony jest jako: R - tereny
    rolnicze.
    Określa się następujące obszary funkcyjne w studium uwarunkowań i kierunków
    zagospodarowania przestrzennego, w ramach których dopuszcza się realizację
    następujących funkcji:
    [R] - rolnicze (grunty rolne w rozumieniu przepisów odrębnych), przy czym dopuszcza się
    możliwość:
    a) rozwoju urbanistycznego wsi (przeznaczenie terenów pod funkcje inne niż rolnicze) w
    strefie do 50 m od istniejącej i projektowanej w studium zabudowy na zasadzie ciągłości
    danego obszaru funkcyjnego,
    b) alternatywnego przeznaczania gruntów rolnych pod zalesienie, z wyłączeniem
    możliwości zalesienia łąk znajdujących się w granicach Obszaru Chronionego Krajobrazu
    „...",
    c) lokalizacji napowietrznych i podziemnych sieci oraz urządzeń i obiektów infrastruktury
    technicznej, a także dróg i bocznic kolejowych, zgodnie z przepisami szczególnymi,
    d) prowadzenie eksploatacji złóż kopalin pospolitych (poza obszarami oznaczonymi
    symbolem PG). Zgodnie z informacją zawartą w treści niniejszego zaświadczenia, działka
    numer 1 położona w obrębie geodezyjnym ..., gm. ... nie jest objęta decyzją o warunkach
    zabudowy. Rada Gminy ... nie podjęła uchwały o przystąpieniu do Gminnego Programu
    Rewitalizacji, zgodnie z ustawą z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji (t. j. Dz.U. z
    2021 r., poz. 485). W związku z powyższym w/w nieruchomość nie jest położona na
    obszarze rewitalizacji oraz na obszarze Specjalnej Strefy Rewitalizacji.
    Po otrzymaniu koncesji przez Spółkę komandytową, której komplementariuszem jest
    Wnioskodawca, planowana do sprzedaży nieruchomość niezabudowana, objęta
    niniejszym wnioskiem, mieści się w granicach obszaru i terenu górniczego.
    W dniu 17 lipca 2023 r. decyzją Nr .... Marszałek Województwa ...go, po rozpatrzeniu
    wniosku spółki komandytowej i po uzgodnieniu z organem samorządu terytorialnego -

    Wójtem Gminy ..., orzekł o zmianie koncesji Marszałka Województwa ...go w ten sposób,
                                      2że wyznaczył obszar i teren górniczy o powierzchni 126 700 m w obrębie niniejszej działki.
    Pismem z dnia 25 sierpnia 2023 r. Państwowy Instytut Geologiczny Państwowy Instytut
    Badawczy poinformował Spółkę komandytową, której wspólnikiem jest wnioskodawca, o
    dokonaniu wpisu do rejestru obszarów górniczych i zamkniętych podziemnych składowisk
    dwutlenku węgla, obszaru górniczego ustanowionego decyzją Marszałka Województwa ....
    Wskazać przy tym należy, że nieruchomość gruntowa nie została wniesiona do Spółki
    komandytowej jak również nie została ona udostępniona Spółce w jakiejkolwiek innej
    formie.
    Przez cały okres wykorzystywana była wyłącznie rolniczo.
    W dniu 30 sierpnia 2023 r. na podstawie aktu notarialnego, Wnioskodawca dokonał
    sprzedaży udziału wynoszącego 1/2 części we własności nieruchomości gruntowej rolnej
    niezabudowanej, obejmującą działkę gruntu numer 1 o powierzchni 12,6700 ha.
    Zgodnie z treścią § 4 aktu notarialnego dokumentującego sprzedaż udziału we własności
    nieruchomości przez Wnioskodawcę, wskazano że kupujący:
    1) spełnia warunki określone w art. 5 i 6 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 roku o
    kształtowaniu ustroju rolnego (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz 461), na dowód czego okazuje do
    niniejszego aktu wymienione w § 2 dokumenty, z których wynika, ze jest rolnikiem
    indywidualnym, tj. łączna powierzchnia użytków rolnych będących jego własnością, w
    użytkowaniu wieczystym, w samoistnym posiadaniu lub dzierżawie wynosi 17,5000 i nie
    przekracza 300 ha, posiada kwalifikacje rolnicze - posiada wykształcenie wyższe i prowadzi
    przez okres co najmniej 5 (pięciu) lat osobiście gospodarstwo.
    2) nabycia dokonuje w celu powiększenia prowadzonego gospodarstwa rolnego,
    położonego w gminie ..., to jest w gminie, w której położona jest nieruchomość objęta tym,
    aktem oraz, że w wyniku nabycia przedmiotowej nieruchomości, łączna powierzchnia
    użytków rolnych będących jego własnością nie przekroczy powierzchni określonej w art. 5
    ust.1 pkt 2 wyżej powołanej ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 roku o kształtowaniu ustroju
    rolnego, jak również oświadcza, że od dnia nabycia będzie prowadzić gospodarstwo rolne
    przez co najmniej 5 lat (pięciu lat), a ponadto, że spełnione zostały warunki określone w
    art. 3 ust.7 wyżej wymienionej ustawy,
    3) jest zamieszkały w gminie, na obszarze której są położone nabywane nieruchomości i
    prowadzi gospodarstwo rolne na obszarze gminy, w której położona jest nabywana
    nieruchomość,
    4) są małżeństwem i obowiązuje ich wspólność ustawowa małżeńska.
    Tym samym Wnioskodawca stał się właścicielem 1/2 części we własności nieruchomości
    gruntowej rolnej niezabudowanej, obejmującą działkę gruntu numer 1 o powierzchni
    12,6700 ha. Wnioskodawca planuje dokonanie sprzedaży przedmiotowej nieruchomości w
    1/2 części własności, jednakże biorąc po uwagę uwarunkowania wynikające z przepisów
    ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    423 ze zm.) jak również stan faktyczny i prawny związany z zasobami naturalnymi
    znajdującymi się na przedmiotowej nieruchomości, Wnioskodawca nie jest w stanie
    jednoznacznie określić czy zakupu nieruchomości dokona rolnik indywidualny na
    powiększenie gospodarstwa rolnego zgodnie z unormowaniami prawnymi wynikającymi z
    ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego bądź też, w związku z dokonanym wpisem do
    rejestru obszarów górniczych zakupu dokona nabywca w celu prowadzenia działalności
    koncesjonowanej i skorzysta z wyłączenia, o którym mowa w art. 2a ust. 3 pkt 12 tej

    ustawy. Przedmiotem sprzedaży będzie udział wynoszący 1/2 części we własności
    nieruchomości gruntowej rolnej niezabudowanej obejmującej działkę gruntu 1 o
    powierzchni 12,6700 ha.
    Uzupełnienie zdarzenia przyszłego
    Odpowiadając na wezwania jw. otrzymane w dniu 8 października 2025 r., niniejszym
    Wnioskodawca przedstawia odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania, tj.;
    Ad. 1.1. Wnioskodawca nie zamierza podejmować jakichkolwiek czynności w związku ze
    sprzedażą udziału we własności działki gruntu nr 1. Wnioskodawca, z uwagi na charakter
    transakcji będzie natomiast zobowiązany do dokonania sprzedaży w formie aktu
    notarialnego z udziałem Notariusza.
    Ad. 1.2. Wnioskodawca nie zamierza poczynić jakichkolwiek działań dotyczących
    zwiększenia wartości wskazanej we wniosku o udzielenie interpretacji nieruchomości.
    Ad. 1.3. W związku z planowaną sprzedaż Wnioskodawca nie planuje i nie podpisał umowy
    przedwstępnej z potencjalnym kupującym.
    Ad. 1.4. Jak wynika z treści złożonego wniosku, w danych identyfikacyjnych poz. B.1
    wnioskodawca wskazał numer PESEL z którego jednoznacznie można ustalić wiek
    wnioskodawcy 62 lata, a co za tym idzie, Wnioskodawca dokonywał zakupu i sprzedaży
    nieruchomości z majątku prywatnego, co nie czyni wnioskodawcy przedsiębiorcą w tym
    zakresie, natomiast zakreślony przez organ interpretacyjny termin uniemożliwia
    zadośćuczynienie przez Wnioskodawcę takiego żądania, nawet przy zachowaniu należytej
    staranności, albowiem dotarcie do dokumentów sprzed 20 czy 40 lat jest obiektywnie
    niemożliwe w tak krótkim czasie.
    Z ostrożności procesowej wskazać przy tym należy, że organ interpretacyjny nie uzasadnił,
    jaki wpływ na udzielenie interpretacji indywidualnej przez przedstawionym we wniosku
    stanie faktycznym zdarzenia ma fakt, że kilkanaście czy kilkadziesiąt lat temu
    wnioskodawca dokonała zakupu a następnie sprzedaży zbędnej nieruchomości, bądź też
    sytuacja życiowa do takiej sprzedaży Wnioskodawcę zmusiła.
    Wnioskodawca nie dokonał zakupu nieruchomości w celu ich dalszej odsprzedaży a
    jedynie w celu powiększenia gospodarstwa rolnego i nieruchomości te do tego celu
    nieprzerwanie służyły i nadal służą.
    Z uwagi jednak na fakt, że do Wnioskodawcy zgłaszają się potencjalni kupcy, a
    Wnioskodawca chce wywiązać się rzetelnie ze swoich obowiązków podatkowych, stąd też
    z ostrożności procesowej występuje z wnioskiem o udzielenie interpretacji indywidualnej.
    Zdarzały się dotychczas sytuacje, że pomimo uzyskania interpretacji transakcja taka nie
    doszła do skutku, a Wnioskodawca nadal jest w posiadaniu nieruchomości, która była
    przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Z orzeczeń judykatury jednoznacznie wynika, że w trybie żądania uzupełnienia braków
    formalnych pisma, jakim jest wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, organ
    podatkowy może żądać jedynie uzupełnienia wniosku o takie elementy, bez których nie
    jest możliwa ocena, czy stanowisko przedstawione we wniosku i ocena prawna są
    prawidłowe czy też błędne. Elementy te organ podatkowy powinien precyzyjnie wskazać w
    wezwaniu, wyjaśniając dlaczego ich brak uniemożliwia wydanie interpretacji
    indywidualnej. Interpretacja indywidualna ma bowiem na celu uzyskanie stanowiska

    organu podatkowego w zakresie rozumienia przepisów prawa podatkowego na gruncie
    przedstawionego przez wnioskodawcę, a nie ustalanego przez organ podatkowy, stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 25 lipca 2019 r. sygn. akt II
    FSK 2754/17 odniósł się do kwestii oceny stanu faktycznego przez podatkowy organ
    interpretacyjny i potwierdził, że organy podatkowe nie są uprawnione do prowadzenia
    postępowania dowodowego w zakresie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej, w tym również poprzez wzywanie wnioskodawcy, aby
    coś udowodnił, czy przedstawił dowody na określoną okoliczność.
    WSA w Warszawie - wyroku z dnia 26 marca 2025 r. o sygn. III SA/Wa 1/25 - stwierdził, że:
    „Organ podatkowy ogranicza się do analizy okoliczności podanych we wniosku w zakresie
    sformułowanego pytania. W stosunku tylko do tych okoliczności wyraża następnie swoje
    stanowisko, które winno być ustosunkowaniem się do stanowiska zaprezentowanego w
    sprawie przez wnioskodawcę. Innymi słowy specyfika postępowania w sprawie o wydanie
    interpretacji polega na tym, że jest ona podejmowana w ramach stanu faktycznego lub
    zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę, w granicach zadanego przez
    niego pytania oraz wyrażonej oceny prawnej (zajętego stanowiska) ".
    Jak wskazał w wyroku z dnia 30.05.2018 r. sygn. akt II FSK 1386/16 Naczelny Sąd
    Administracyjny, w postępowaniu zmierzającym do wydania takiego aktu jak interpretacja
    indywidualna, organ interpretacyjny nie prowadzi ustaleń w zakresie stanu faktycznego,
    lecz przyjmuje za podstawę rozstrzygnięcia stan przedstawiony we wniosku o wydanie
    interpretacji. Wynika to bezpośrednio z art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, który stanowi,
    że interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku
    stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z
    uzasadnieniem prawnym tej oceny.
    Jak wskazał w wyroku z dnia 28 października 2020 r. sygn. akt I FSK 245/18 Naczelny Sąd
    Administracyjny, cyt. (...) Zwrócić w tym miejscu należy uwagę na obowiązki podmiotu
    występującego o wydanie interpretacji, które wynikają z art. 14b § 3 O. p. Składający
    wniosek o wydanie interpretacji oprócz przedstawienia stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego, ma również obowiązek przedstawić własne stanowisko w sprawie oceny
    prawnej takiego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Składając wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej, wnioskodawca zmierza bowiem do uzyskania odpowiedzi, czy
    do opisanego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, mają zastosowanie
    wskazane przez niego przepisy prawa podatkowego i czy przyjęte przez niego znaczenie
    powołanych przepisów jest prawidłowe (por. wyrok NSA z dnia 19 grudnia 2017 r., sygn.
    akt II FSK 859/15 - CBOSA). Podkreślenia przy tym wymaga, że specyfika postępowania w
    sprawie wydania pisemnej interpretacji polega między innymi na tym, że organ
    interpretacyjny rozpatruje sprawę tylko i wyłącznie w ramach zagadnienia prawnego
    zawartego w pytaniu podatnika oraz wyrażonej przez podatnika oceny prawnej. Bowiem
    to przez pryzmat budzących u wnioskodawcy wątpliwości interpretacyjnych wyrażonych
    na tle materialnoprawnych przepisów prawa podatkowego trzeba postrzegać zakres
    niezbędnych informacji, jakie muszą znaleźć się we wniosku o wydanie interpretacji
    indywidualnej (por. wyrok NSA z dnia 30 stycznia 2018 r., sygn. akt I FSK 498/16 - CBOSA).
    Interpretacja podatkowa ma służyć wyjaśnieniu problemu prawnego o charakterze
    podatkowym, który to problem przedstawia wnioskodawca wskazując przepisy, które
    budzą jego wątpliwości. Samo zaś udzielenie interpretacji polega na wyrażeniu poglądu
    dotyczącego rozumienia treści poddanych przez wnioskodawcę interpretacji przepisów
    prawa podatkowego i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do wskazanego we
    wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego (por. wyrok NSA z dnia 30 stycznia

    2018 r., sygn. akt II FSK 40/16 - CBOSA). Organ interpretacyjny jest wobec powyższego
    związany nie tylko przedstawionym stanem faktycznym lub zdarzeniem przyszłym, lecz
    również wskazanymi przez wnioskodawcę przepisami prawnymi, których interpretacji
    wnioskodawca się domaga. Wykroczenie poza opisany zakres, skutkowałoby tym, że
    organ interpretacyjny musiałby dokonań interpretacji przepisów innych niż te, które
    zostały podane przez wnioskodawcę, czy też uzupełniać bądź modyfikować powołaną
    przez podatnika podstawę prawną, co byłoby działaniem niedopuszczalnym. W takim
    bowiem przypadku organ interpretacyjny naruszyłby art. 14c § 1 Op., z którego wynika, że
    w interpretacji wskazuje się jedynie, czy stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe, bądź
    nieprawidłowa. Podsumowując, zakres sprawy w postępowaniu interpretacyjnym
    wyznaczany jest przez stan faktyczny/zdarzenie przyszłe podane przez wnioskodawcę,
    wskazane przez niego przepisy prawa podatkowego oraz treść zadanego pytania. (....) ”
    Jak wskazał w wyroku z 17 maja 2019 r., sygn. akt II FSK 1544/17 Naczelny Sąd
    Administracyjny w Warszawie, Sąd orzekający w tej sprawie podzielił stanowisko wyrażone
    w wyroku NSA z 30 maja 2018 r. (sygn. akt II FSK 1386/16), iż specyfika postępowania w
    sprawie wydania pisemnej interpretacji polega m.in. na tym, że organ interpretacyjny
    rozpatruje sprawę tylko i wyłącznie w ramach przedstawionego przez wnioskodawcę
    zagadnienia prawnego oraz wyrażonej przez niego oceny prawnej.
    Z ostrożności procesowej Wnioskodawca oświadcza, że dołoży należytej staranności, aby
    wyjaśnić wszystkie zagadnienia związane z zakresem wniosku w granicach
    obowiązującego stanu prawnego regulującego przedmiotową materię.

## Pytanie

Czy na tle przedstawionego stanu faktycznego Wnioskodawca dokonując sprzedaży działki
    rolnej stanowiącej majątek prywatny będzie uznawany za podatnika podatku od towarów
    i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług, a tym samym czy planowana transakcja sprzedaży działki będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy planowana sprzedaż działek będzie następowała w ramach
    zarządu majątkiem prywatnym, a tym samym Wnioskodawca nie będzie traktowany jako
    podatnik zgodnie z art.15 ust.1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług, więc transakcja sprzedaży działek nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem
    VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich
    części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
    dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik" i „działalność gospodarcza", na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik" tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji.
    Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z
    podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    W stanie faktycznym niniejszej sprawy, wskazać należy że pomimo, iż jak wskazał w opisie
    stanu faktycznego Wnioskodawca, prowadzi on indywidualną działalność gospodarczą
    (PKD 49.32.Z - Działalność taksówek osobowych- wynajem sprzętu transportowego z
    kierowcą), jak również jest wspólnikiem spółki komandytowej (komplementariusz),
    wspólnikiem spółki jawnej oraz udziałowcem spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, to
    nieruchomość niezabudowana (będąca przedmiotem wniosku o interpretację
    indywidualną) jako grunt rolny od dnia zakupu i nadal jest elementem składowym
    indywidualnego gospodarstwa rolnego i tylko takim celom służyła i nadal służy.

    Wnioskodawca nie zarejestrował się również jako czynny podatnik VAT w zakresie
    działalności rolniczej.
    Planowana sprzedaż działki (1/2 udziału) będzie dokonywana w ramach zwykłego zarządu
    majątkiem osobistym. Wydanie koncesji na wydobycie kruszyw naturalnych nie nastąpiło
    na wniosek Wnioskodawcy jako osoby fizycznej, a na wniosek Spółki komandytowej, która
    posiada zdolność do czynności prawnych, a w której Wnioskodawca jest wspólnikiem.
    W uzasadnieniu wyroku z dnia 16 stycznia 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w
    Warszawie sygn. akt I FSK 2198/21 zaprezentował następującą argumentację, cyt. „(...) 3.3.
    Sąd pierwszej instancji dokonując oceny czy określoną osobę fizyczną, która dokonuje
    sprzedaży gruntu, należy uznać za podatnika podatku od towarów i usług, słusznie
    odwołał się do wskazówek zawartych w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej z dnia 15 września 2011 r., w sprawach połączonych Jarosław Słaby (C-180/10)
    oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć (C-181/10), lecz - zdaniem Naczelnego Sądu
    Administracyjnego - zarówno Sąd jak i organy podatkowe wywiodły z tego wyroku, na tle
    okoliczności faktycznych niniejszej sprawy, wadliwe wnioski.
    W wyroku tym TSUE przyjął (co rzetelnie zrelacjonował Sąd pierwszej instancji), że nie
    mogą być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej same z siebie czynności
    związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności, nie ma też decydującego
    charakteru sama liczba i zakres transakcji sprzedaży. Podobnie okoliczność, iż przed
    sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej
    ceny łącznej, sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również
    długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich
    przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego. Inaczej jest natomiast w wypadku, gdy
    zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami,
    angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i
    usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L
    347/1, dalej: Dyrektywa 2006/112/WE). Taka aktywność świadczy o prowadzeniu
    działalności gospodarczej w tym zakresie. Trybunał jako przykład takich działań podał
    uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych oraz działania marketingowe podjęte
    w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, stwierdzając przy
    tym, że stanowią one o takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, które
    mogą wskazywać, że czynności sprzedającego przybierają formę zawodową
    (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną. W ocenie Trybunału, fakt prowadzenia
    takiej działalności uzasadnia uznanie podmiotu za podatnika VAT.
    3.4. Sąd pierwszej instancji podzielił stanowisko organów podatkowych, że Skarżąca wraz
    z mężem podjęła aktywność, wykorzystującą środki typowe dla podmiotów, zajmujących
    się profesjonalnym obrotem nieruchomościami. W tym zaś zakresie wskazano na dwie
    okoliczności:
    1) wystąpienie z wnioskiem o zmianę miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego, w wyniku którego wyodrębniono 18 działek pod zabudowę mieszkaniową
    jednorodzinną oraz grunt pod ogólnodostępną drogę dojazdową, dokonanie podziału
    nieruchomości o nr [...]. o pow. 2,1466 ha na 19 działek, przekazanie w formie darowizny
    na rzecz Gminy działki przeznaczonej na drogę dojazdową,
    2) prowadzenie działań marketingowych poprzez tzw. pocztę pantoflową oraz
    zamieszczanie ogłoszeń w miejscowej telewizji kablowej.
    Sąd pierwszej instancji wyraził pogląd, że fakt wyodrębnienia 19 działek (w tym drogi
    dojazdowej) zaledwie kilka miesięcy po zakupie pozostałej części nieruchomości o nr [...],
    świadczy o zamiarze przeznaczenia nieruchomości na cele handlowe. Działania

    podejmowane w stosunku do nieruchomości oznaczonej numerem geodezyjnym [...] oraz
    do działek powstałych w wyniku jej podziału wskazują, iż dokonanie sprzedaży nie mieściło
    się w zakresie zarządzania majątkiem prywatnym oraz nie polegało na zwykłym
    wykonywaniu prawa własności, lecz spełniało warunki do uznania ich za realizowane w
    ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 1 u.p.t.u.
    WSA w Białymstoku zaznaczył przy tym kwestie konieczności wybudowania domu,
    przeznaczenia uzyskanych środków pieniężnych na spłatę kredytu, czy też przekazanie
    części nieruchomości w darowiźnie synom (które to okoliczności nie są w sprawie
    kwestionowane), są zdarzeniami obojętnym dla oceny, czy skarżący działał w charakterze
    podatnika podatku od towarów i usług. 3.5. Naczelny Sąd Administracyjny nie zgadza się z
    tym stanowiskiem uznając, że w okolicznościach niniejszej sprawy, wbrew stanowisku
    Sądu pierwszej instancji, sporne czynności podejmowane przez Skarżącą nie wykraczają
    poza granice zarządzania majątkiem prywatnym.
    Wskazać bowiem przede wszystkim należy, że z przywołanego wyroku TSUE w sprawach
    połączonych Jarosław Słaby (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć (C-181/10)
    wprost wynika, że sama liczba i zakres transakcji sprzedaży, fakt, że przed sprzedażą
    zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny,
    długość okresu, w jakim te transakcje następowały, jak i wysokość osiągniętych z nich
    przychodów, nie ma znaczenia dla przesądzenia, w jakim charakterze działa podatnik
    dokonujący sprzedaży gruntów, bowiem całość powyższych elementów może odnosić się
    do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego (pkt 37-38 wyroku).
    Wbrew argumentacji organów i Sądu pierwszej instancji wskazywane przez Skarżącą
    okoliczności dotyczące budowy budynku jednorodzinnego na jednej z wydzielonych
    działek, podarowania działek synom oraz związane z kwestią dotyczącą spłaty
    zaciągniętego kredytu związanego z budową domu wzmacniają powyższą argumentację.
    Rację ma bowiem pełnomocnik Skarżącej, że profesjonalny przedsiębiorąca (deweloper)
    nie zachowałby się w taki sposób jak Skarżąca i jej małżonek, mianowicie: nie
    zamieszkałby z rodzina na części nieruchomości, nie darowałby części ziemi swoim
    dzieciom, a sprzedałby działki, aby uzyskać środki na zakup kolejnych nieruchomości,
    zaangażowałby własne środki na podniesienie wartości i atrakcyjności, uzbroiłby działki w
    celu zwiększenia ich wartości.
    3.6. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela
    pogląd Wyrażony w wyroku NSA z dnia 4 lipca 2023 r., sygn. akt 427/23, że przyjęcie, że
    dana osoba fizyczna sprzedając działki budowlane działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że
    jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego
    przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która
    może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną (np. nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy),
    czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla
    sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług
    deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze), przy czym na
    tego rodzaju aktywność "handlową" wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo
    przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu pojedynczych z tych
    okoliczności. (...)”.
    W świetle stanu faktycznego i prawnego, w kontekście orzeczeń judykatury i orzecznictwa
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej Wnioskodawca stoi na stanowisku, że
    planowana transakcja nie będzie podlegała przepisom ustawy o podatku od towarów i
    usług.

    Pomimo, iż jak wskazał w opisie stanu faktycznego Wnioskodawca, prowadzi on
    indywidualną działalność gospodarczą (Działalność taksówek osobowych - wynajem
    sprzętu transportowego z kierowcą) jak również jest wspólnikiem spółki komandytowej
    (komplementariusz), wspólnikiem spółki jawnej oraz udziałowcem spółki z ograniczoną
    odpowiedzialnością, to nieruchomość niezabudowana jako grunt rolny od dnia zakupu i
    nadal jest elementem składowym indywidualnego gospodarstwa rolnego i tylko takim
    celom służyła i nadal służy.
    Wnioskodawca nie zarejestrował się również jako czynny podatnik VAT w zakresie
    działalności rolniczej, a planowana sprzedaż działki rolnej (1/2 udziału) będzie
    dokonywana w ramach zwykłego zarządu majątkiem osobistym.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż
    jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art.
    7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez
    podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i
    usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i
    usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:

      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z
    11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność
      gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku
      rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź

    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży udziału wynoszącego ½ we
    własności nieruchomości gruntowej rolnej niezabudowanej nr 1 , istotne jest, czy w celu
    dokonania tej sprzedaży podjął Pan aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to
    koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w

    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że:
    • jest Pan właścicielem udziału w wysokości 1/2 we własności nieruchomości gruntowej
    rolnej niezabudowanej nr 1 o powierzchni 12,6700 ha,
    • działkę nr 1 nabył Pan do majątku osobistego ze środków pochodzących z Pana majątku
    osobistego od Skarbu Państwa – Agencji Nieruchomości Rolnych.
    • transakcja nabycia ww. nieruchomości na podstawie aktu notarialnego
    udokumentowana została Fakturą VAT, w której wykazano, że transakcja korzysta ze
    zwolnienia w podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust.1 pkt 9 ustawy o VAT,
    • 30 sierpnia 2023 r. na podstawie aktu notarialnego, Wnioskodawca dokonał sprzedaży
    udziału w wysokości 1/2 we własności nieruchomości gruntowej rolnej niezabudowanej
    nr 1 o powierzchni 12,6700 ha,
    • przedmiotem sprzedaży będzie udział w wysokości ½ we własności nieruchomości
    gruntowej rolnej niezabudowanej nr 1 o powierzchni 12,6700 ha,
    • nieruchomość była/jest wykorzystywana w prowadzonym przez Pana gospodarstwie
    rolnym,
    • nie zarejestrował się Pan jako czynny podatnik VAT w zakresie działalności rolniczej,
    • nie zamierza Pan podejmować jakichkolwiek czynności w związku ze sprzedażą udziału
    we własności działki gruntu nr 1,
    • nie zamierza Pan poczynić jakichkolwiek działań dotyczących zwiększenia wartości
    wskazanej we wniosku o udzielenie interpretacji nieruchomości,

    • w związku z planowaną sprzedażą Wnioskodawca nie planuje i nie podpisał umowy
    przedwstępnej z potencjalnym kupującym.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży
    działki nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż
    przedmiotowej działki wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjął Pan takich
    aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o
    angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.
    Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że Pana aktywność w pełni mieści się w
    granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z
    przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.
    Dokonując sprzedaży udziału w wysokości 1/2 we własności nieruchomości gruntowej
    rolnej niezabudowanej nr 1 o powierzchni 12,6700 ha, będzie Pan korzystać z
    przysługującego Panu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest
    wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego
    statusu pozbawia Pana cech podatników podatku VAT, o których mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy, w zakresie sprzedaży udziału w ww. działce, a dostawę - cech czynności
    podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W związku z tym, dokonując sprzedaży udziału w przedmiotowej działce będzie Pan
    korzystać z przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to
    czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy
    ustawy o podatku od towarów i usług.
    W konsekwencji, sprzedaż udziału w wysokości 1/2 we własności nieruchomości gruntowej
    rolnej niezabudowanej nr 1 o powierzchni 12,6700 ha nie będzie czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Tym samym Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi
    Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym
    przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.