Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-685/11-3/LK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-08-01
Teza: zastosowanie właściwej stawki podatku dla usług budowlano-montażowych, i ustalanie powierzchni użytkowej budynku, oraz dokumentacja potwierdzająca wielkość powierzchni użytkowej budynku.
Słowa kluczowe: powierzchnia-powierzchnia użytkowa; stawka; usługi-usługi budowlano-montażowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 12.04.2011 r. (data wpływu 16.05.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług:

*   **za prawidłowe** – w zakresie zastosowania właściwej stawki podatku dla usług budowlano-montażowych, oraz ustalania powierzchni użytkowej budynku,
*   **za nieprawidłowe** – w zakresie dokumentacji potwierdzającej wielkość powierzchni użytkowej budynku.

UZASADNIENIE

W dniu 16.05.2011 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania właściwej stawki podatku dla usług budowlano-montażowych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie:

*   Dział 42 PKWiU: Roboty związane z budową obiektów inżynierii lądowej i wodnej;
*   Dział 43 PKWiU: Roboty budowlane specjalistyczne;
*   Dział 46 PKWiU: Handel hurtowy, z wyłączeniem handlu pojazdami samochodowymi;
*   Dział 47 PKWiU: Handel detaliczny, z wyłączeniem handlu detalicznego pojazdami samochodowymi;

Spółka (podatnik podatku VAT), będzie wykonywać usługi budowlano-montażowe polegające między innymi na: wymianie oraz instalacji, należącej do niej (jako towar handlowy) armatury sanitarno grzewczej w budynkach scharakteryzowanych według przykładowo zaprezentowanego projektu budowlanego, jak poniżej:

BUDYNEK MIESZKALNY

Pow. pomieszczeń: 591,35 m²

Pow. użytkowa: 386,87 m²

Pow. zabudowy: 372,44 m²

\- w tym:

1.  Piwnica halI(1): 24,89 m², pomieszczenie gospodarcze(1): 6,09m² pomieszczenie gospodarcze(2): 6,09 m² Łazienka: 7,92 m² Sauna: 6,70 m² Pomieszczenie gospodarcze(3): 26,43 m² pokój rekreacyjny: 43,55 m² kotłownia: 22,21 m2 hall(2): 7,39 m².
2.  Parter Sień: 12,25 m² hall: 23,56 m² WC: 2,56 m² gabinet: 12,86 m² korytarz: 7,32 m² garderoba: 3,53m² łazienka:. 11,45 m² sypialnia: 20,47 m² pokój dzienny: 82,23 m² kuchnia: 19,31 m² spiżarka: 2,96 m² pralnia: 10,36 m² korytarz(2): 7,86 m² łazienka(2): 4,90 m² korytarz(3): 8,26m² garaż: 53,21m² .
3.  Poddasze halI: 35,81 m² sypialnia: 9,62 m² łazienka: 6,69 m² sypialnia(2): 24,01 m² sypialnia(3): 15,28 m² sypialnia(4): 16,82m² łazienka(2): 5,46 m² sypialnia(5): 8,79 m² korytarz: 2,43 m² łazienka(3): 4,68 m² kuchnia: 5,75 m² sypialnia(6): 21,65 m² .

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy Spółka wykonując powyższą usługę budowlano-montażową polegającą na montażu uprzednio zakupionych towarów w części mieszkalnej budynku mieszkalnego będzie-musiała wystawić fakturę VAT z dwiema stawkami:
    1.  8%: 15 510,00 zł. (netto); 1 240,80 zł. (VAT); 16 750,80 zł. (brutto).
    2.  23%: 4490,00 zł. (netto); 1 032,70 zł. (VAT); 5 522,70 zł. (brutto).
2.  Czy Spółka wykonując powyższą usługę budowlano-montażową polegającą na montażu uprzednio zakupionych towarów w znajdującym się na dolnym poziomie budynku, garażu, tj. w części niemieszkalnej będzie musiała wystawić fakturę VAT z dwiema stawkami:
    1.  8%: 15 510,00zł. (netto); 1240,80 zł. (VAT); 16 750,80 zł. (brutto).
    2.  23%: 4 490,00 zł. (netto); 1 032,70 zł. (VAT); 5 522,70 zł. (brutto).
3.  Czy Spółka wykonując powyższą usługę budowlano-montażową polegającą na montażu uprzednio zakupionych towarów w znajdującym się na dolnym poziomie budynku, garażu, tj; w części niemieszkalnej oraz w części mieszkalnej budynku będzie musiała wystawić fakturę VAT z dwiema stawkami:
    1.  8%: 15 510,00zł. (netto); 1 240,80 żł. (VAT); 16 750,80 zł. (brutto).
    2.  23%: 4 490,00 zł. (netto); 1 032,70 zł. (VAT); 5 522,70 zł. (brutto).
4.  Czy Spółka prawidłowo będzie ustalać powierzchnię użytkową budynku?
5.  Jakimi dokumentami można potwierdzić wielkość powierzchni użytkowej budynku?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1)

Zgodnie z brzmieniem art. 41 ust. 12 Ustawy o VAT, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2 — 8% (według rozporządzenia MF z dnia 22 grudnia 2010r. w sprawie wykon ania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług - Oz. U. Nr 246, poz. 1649), stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, rozumie się – w myśl art. 41 ust. 12a Ustawy o VAT– obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Zgodnie z art. 41 ust. 12b Ustawy o VAT, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

Na podstawie art. 41 ust. 12c Ustawy o VAT, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

W związku z powyższym oraz na podstawie przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego, Spółka wykonując usługę budowlano-montażową z wykorzystaniem własnych towarów, w budynkach objętych symbolem PKOB 111, tj. mieszkalnych, uprawniona będzie do zastosowania uprzywilejowanej stawki VAT w wysokości 8%.

Z uwagi jednak na przekroczenie, określonego w art. 41 ust 12b Ustawy o VAT, limitu (300 m2) Spółka zobligowana będzie do zastosowania wyliczeń, opartych na proporcji opisanej w art. 41 ust. 12c, dającej w przedmiotowej sytuacji następujący wynik:

procentowo:

1.  limit dla opodatkowania stawką VAT w wysokości: 8%: 300 m²/ 386,87 m² 77,55 %
2.  opodatkowanie stawką VAT w wysokości: 23%: 100% - 77,55 % = 22,45%,

kwotowo:

1.  8%: 15 510,00 zł. (netto); 1 240,80 zł. (VAT); 16 750,80 zł. (brutto).
2.  23%: 4490,00 zł. (netto); I 032,70 zł. (VAT); 5 522,70 zł. (brutto).

Ad. 2)

Powołując się na wyżej wymienioną, w odpowiedzi do pytania nr 1 podstawę prawną oraz na podstawie przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego, Spółka wykonując usługę budowlano-montażową z wykorzystaniem własnych towarów, w budynkach objętych symbolem PKOB 111, tj. mieszkalnych, w znajdującym się na dolnym poziomie budynku. garażu, tj. w części niemieszkalnej uprawniona będzie do zastosowania uprzywilejowanej stawki VAT w wysokości 8%.

Okolicznością przesądzającą za takim stanowiskiem Spółki jest:,

1.  klasyfikacja ogólna budynku jako mieszkalnego;
2.  znajdowanie się garażu, części niemieszkalnej we wspólnej „bryle” tj. nieruchomości zaklasyfikowanej jako mieszkalnej;
3.  cywilizacyjna potrzeba posiadania pomieszczenia, garażu do „przechowywania” narzędzi pracy, co prawda poza pomieszczeniem mieszkalnym jednak integralnie związanego z budynkiem mieszkalnym.

Z uwagi jednak na przekroczenie, określonego w art. 41 ust 12b Ustawy o VAT, limitu (300 m2) Spółka zobligowana będzie do zastosowania wyliczeń, opartych na proporcji opisanej w art. 41 ust. 12c, dającej w przedmiotowej sytuacji następujący wynik:

procentowo:

1.  limit dla opodatkowania stawką VAT w wysokości: 8%: 300 m²/ 386,87 m² = 7,55 %.
2.  opodatkowanie stawką VAT w wysokości: 23%: 100% - 77,55 % = 22,45%,

kwotowo:

1.  8%: 15 510,00 zł. (netto); 1 240,80 zł. (VAT); 16 750,80 zł. (brutto).
2.  23%: 4 490,00 zł. (netto); 1 932,70 zł. (VAT); 5 522,70 zł. (brutto).

Ad. 3)

Uzasadnienie (odpowiedź) taka sama jak w: Ad. Pyt. 2).

Ad. 4)

Spółka będzie ustalać wielkość powierzchni użytkowej budynku na podstawie (między innymi) dostarczonego przez usługobiorcę (klienta) projektu budowlanego uwzględniającego wydane Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB)- Dz U. Nr 112, poz. 1316 z dnia 31 grudnia 1999r., z późn. zm. lub złożonego przez usługobiorcę (klienta) pisemnego oświadczenia.

Ad. 5)

W opinii Spółki dokumentem stwierdzającym wielkość powierzchni użytkowej budynku, ustalonej w oparciu o wydane Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB)- Dz. U. Nr 112 poz. 1316 z dnia 31 grudnia 1999 r., z późn. zm., jest projekt budowlany lub złożone przez odbiorcę usługi (zgodnie ze stanem faktycznym) w tej sprawie oświadczenie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się:

*   **za prawidłowe** w zakresie zastosowania właściwej stawki podatku dla usług budowlano-montażowych, oraz ustalania powierzchni użytkowej budynku i
*   **za nieprawidłowe** w zakresie dokumentacji potwierdzającej wielkość powierzchni użytkowej budynku.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu tym podatkiem podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów; <
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…) – art. 7 ust. 1 ustawy.

Art. 2 pkt 6 ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. stanowi, iż przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Ponadto, art. 8 ust. 1 ustawy określa, iż przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2 - 12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Należy zaznaczyć, że zarówno w przepisach ustawy, jak i w rozporządzeniach wykonawczych do niej przewidziano możliwość zastosowania obniżonych stawek podatku w stosunku do niektórych czynności.

Stosownie do przepisu art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

W tym miejscu należy zauważyć, iż z dniem 1 stycznia 2011 r. zmianie uległy stawki podatku od towarów i usług. Stosownie do art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Stosownie do art. 41 ust. 12 ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym - zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy - rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Według art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB w dziale 11.

Art. 41 ust. 12b ustawy stanowi, iż do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2,
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej (art. 41 ust. 12c ustawy).

Z treści art. 2 pkt 12 cyt. ustawy o VAT wynika, iż przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Wskazać należy także, iż zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.) budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych.

Natomiast z uregulowań zawartych w ustawie z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623), wynika, że pod pojęciem obiektu budowlanego rozumie się budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi.

Budynkiem zaś jest to taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach (art. 3 pkt 1 lit. a i pkt 2).

Stwierdzić należy, że w powyższej definicji budynku nie mieszczą się elementy infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu. Oznacza to, że ze stawki preferencyjnej korzystają wyłącznie budowy i remonty budynków, rozumianych jako obiekty budowlane wraz z wbudowanymi w bryle budynku instalacjami i urządzeniami technicznymi. Obniżona stawka podatku nie obejmuje więc innych elementów infrastruktury budowlanej.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca będzie dokonywał będzie wykonywać usługi budowlano-montażowe polegające między innymi na: wymianie oraz instalacji, należącej do niej (jako towar handlowy) armatury sanitarno grzewczej w budynkach scharakteryzowanych według PKOB 111 tj. mieszkalnych. Wnioskodawca taką usługę będzie wykonywał również w części niemieszkalnej tego budynku tj. w garażu. Należy jednak zauważyć, iż Wnioskodawca wskazał, że garaż znajduje się we wspólnej bryle tj. nieruchomości zaklasyfikowanej, jako mieszkalnej.

Wątpliwości wnioskodawcy budzi fakt jaką stawkę VAT powinien zastosować dla usług budowlano – montażowych dla budynku mieszkalnego przekraczającego limit powierzchni użytkowej o której mowa w art. 41 ust 12c ustawy jak również jaka stawkę należy zastosować dla budynku w którym znajduje się garaż, oraz w jaki sposób należy obliczyć powierzchnię użytkową budynku i jaki dokument potwierdza powierzchnię użytkową budynku. Niewątpliwie budynek mieszkalny jednorodzinny mieści się w dziale 11 Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych.

W rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) Objaśnieniach wstępnych, w pkt 2 – Pojęcia podstawowe – wskazano, iż całkowita powierzchnia użytkowa budynku obejmuje całą powierzchnię budynku z wyjątkiem:

*   powierzchni elementów budowlanych m.in. podpór, kolumn, filarów, szybów, kominów,
*   powierzchni zajmowanych przez pomieszczenia techniczne instalacji ogólnobudowlanych,
*   powierzchni komunikacji, np. klatki schodowe, dźwigi, przenośniki.

Część „mieszkaniowa” budynku mieszkalnego obejmuje pomieszczenia mieszkalne (kuchnie, pokoje wypoczynkowe, sypialnie), pomieszczenia pomocnicze, piwnice oraz pomieszczenia ogólnego użytkowania (np. wózkarnie, suszarnie).

Z powyższego wynika, że całkowita powierzchnia użytkowa budynku obejmuje jego część mieszkaniową, która z kolei obejmuje pomieszczenia mieszkalne (kuchnie, pokoje wypoczynkowe, sypialnie), pomieszczenia pomocnicze, piwnice oraz pomieszczenia ogólnego użytkowania (np. wózkarnie, suszarnie itp.).

A zatem całkowita powierzchnia użytkowa w rozumieniu art. 41 ust. 12a – 12c budynku mieszkalnego jednorodzinnego obejmuje powierzchnię budynku rozumianą jako powierzchnię lokalu mieszkalnego wraz z pomieszczeniami pomocniczymi i przynależnymi znajdującymi się w budynku, a w szczególności pokoi, kuchni, spiżarni, przedpokoi, holi, korytarzy, łazienek, WC, oraz innych pomieszczeń (piwnic, strychów, komórek, saun, spiżarni, pralni, pomieszczeń gospodarczych) a także powierzchnię balkonów, tarasów garderoby, garaży. Zaznaczyć należy, że w przypadku garaży należy mieć na względzie pomieszczenia znajdujące się w budynku mieszkalnym stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB w dziale 11.

Do powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego jednorodzinnego nie wlicza się powierzchni elementów budowlanych m.in. podpór, kolumn, filarów, szybów, kominów; powierzchni zajmowanych przez pomieszczenia techniczne instalacji ogólnobudowlanych; powierzchni komunikacji, np. klatki schodowe, dźwigi, przenośniki.

Odnosząc powyższe do przedstawionych okoliczności zdarzenia przyszłego, wskazać należy, że jak wskazał Wnioskodawca, garaż znajduje się we wspólnej bryle budynku, co przedmiotowy budynek mieszkalny jednorodzinny. Ma on więc wspólną powierzchnię użytkową, która może być utożsamiana z powierzchnią użytkową budynku mieszkaniowego jednorodzinnego. a zatem usługa budowlano-montażową wykonywana na dolnym poziomie budynku, garażu, tj. w części niemieszkalnej będzie opodatkowana taką samą stawką jak część mieszkalna tego budynku.

W związku z tym, że przepisy dotyczące podatku od towarów i usług nie definiują pojęć „budowa”, „remont”, „modernizacja” „przebudowa” „roboty budowlane”, należy dokonać ich wykładni w oparciu o przepisy z innych dziedzin.

W myśl art. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), ilekroć w ustawie jest mowa o:

*   budowie – należy przez to rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego (pkt 6),
*   robotach budowlanych – należy przez to rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego (pkt 7),
*   przebudowie – należy przez to rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; (…) (pkt 7a),
*   remoncie – należy przez to rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych, polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym (pkt 8).

Modernizacja oznacza unowocześnienie, uwspółcześnienie produktu, trwałe ulepszenie, np. istniejącego obiektu budowlanego prowadzące do zwiększenia jego wartości użytkowej (źródło: Wikipedia, wolna encyklopedia). Z kolei definicja zawarta w słowniku języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, określa, iż modernizacja to unowocześnienie i usprawnienie czegoś.

Wskazać należy, że z uwagi na to, iż obniżone stawki podatku mają charakter wyjątkowy, winny mieć zastosowanie do towarów i usług wskazanych wprost przez ustawodawcę w ustawie o podatku od towarów i usług lub w przepisach wykonawczych do tej ustawy. Preferencyjna stawka podatku miała i ma zastosowanie do wskazanych w przepisach czynności związanych z budownictwem mieszkaniowym, jednakże nie do wszystkich usług dotyczących samego instalowania, czy montażu różnych towarów.

Analizując powyższe przepisy oraz biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, iż Wnioskodawca wykonuje usługi budowlano –montażowe w ramach remontu budynku mieszkalnego. A zatem Wnioskodawca będzie miał prawo do zastosowania stawki preferencyjnej 8% dla usług budowlano – montażowych również dla części garażowej tego budynku. Jednakże z uwagi na przekroczenie limitu powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego, należy stosować stawkę podatku zgodnie z art. 41 ust. 12 c, tj. do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi procentowemu powierzchni użytkowej kwalifikującej budynek do obiektów budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej w wysokości 8 %, natomiast do pozostałej części w wysokości 23%, stosownie do art. 146a ust. 1 i 2 ustawy o VAT.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie należało uznać za prawidłowe.

Wskazać należy, iż w zakresie zastosowania właściwej stawki opodatkowania to na Podatniku ciąży odpowiedzialność w zakresie udowodnienia wystąpienia okoliczności uzasadniających zastosowanie stawki podatku innej niż stawka podstawowa, tj. w tym przypadku 8%. Ustawodawca oczekuje, aby to podatnik wykazał, że świadczone przez niego usługi są związane z budownictwem mieszkaniowym oraz, że powierzchnie użytkowe są odpowiednie. Powyższe ma wynikać z materiału dowodowego jakim dysponuje Podatnik. Ustawa o podatku od towarów i usług oraz rozporządzenia wydane na jej podstawie nie określają rodzaju i formy dokumentów, jednakże podatnik powinien posiadać w swojej dokumentacji dowody wiarygodne, które formalnie i w sposób niebudzący wątpliwości potwierdzać będą powierzchnię użytkową, rozumianą zgodnie z powołanymi powyżej przepisami w tym zakresie, np. kserokopią dokumentacji budowlanej, na podstawie której taką powierzchnię można obliczyć, aktem notarialnym, w którym wymieniona byłaby powierzchnia mieszkania lub budynku, przydziałem ze spółdzielni z wymienionymi powierzchniami poszczególnych pomieszczeń mieszkalnych. Odniesienie powyższego do przedstawionego w złożonym wniosku opisu zdarzenia przyszłego, prowadzi do wniosku, iż w sytuacji, gdy Wnioskodawca będzie dokumentował wielkość powierzchni użytkowej na podstawie projektu budowlanego (dokumentacja budowlana) wówczas należy uznać, iż jest to postępowanie prawidłowe. Jednakże w sytuacji, gdy Wnioskodawca powierzchnię użytkową będzie dokumentował oświadczeniem klienta o wielkości tej powierzchni to stwierdzić należy, iż postępowanie to jest postępowaniem nieprawidłowym.

Fakt posiadania przez Wnioskodawcę oświadczenia klienta o powierzchni użytkowej danego budynku jako potwierdzenie przynależności obiektu do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym nie jest wystarczający do zastosowania preferencyjnej stawki podatku VAT. Jak wskazano bowiem powyżej, dokumenty uprawniające do obniżenia stawki podatku powinny być wiarygodne i w sposób niebudzący wątpliwości powinny potwierdzać związek wykonanych robót z budownictwem mieszkaniowym. Samo oświadczenie nabywcy usług nie jest jednak dowodem w pełni wiarygodnym.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie dokumentacji potwierdzającej wielkość powierzchni użytkowej budynku należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.