Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.79.2021.3.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-04-21
Teza: zastosowanie 8% stawki podatku VAT dla świadczonej na terenie obiektu sportowego usługi nauki gry w tenisa, badmintona, padla, tenisa stołowego, w stanie prawnym obowiązującym na dzień 30.06.2020 r.
Słowa kluczowe: stawka-stawki podatku; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 28 stycznia 2021 r. (data wpływu 4 lutego 2021 r.), uzupełnionym pismem z dnia 6 kwietnia 2021 r. (data wpływu 13 kwietnia 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania 8% stawki podatku VAT dla świadczonej na terenie obiektu sportowego usługi nauki gry w tenisa, badmintona, padla, tenisa stołowego, w stanie prawnym obowiązującym na dzień 30.06.2020 r. - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 lutego 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania 8% stawki podatku VAT dla świadczonej na terenie obiektu sportowego usługi nauki gry w tenisa, badmintona, padla, tenisa stołowego, w stanie prawnym obowiązującym na dzień 30.06.2020 r.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 6 kwietnia 2021 r. (data wpływu 13 kwietnia 2021 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny (doprecyzowany w uzupełnieniu wniosku).

Spółka jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT. Przeważającym rodzajem działalności gospodarczej Spółki jest działalność obiektów sportowych sklasyfikowana w PKD pod nr 93.11.Z. W ramach swojej działalności Spółka dzierżawi grunt, na terenie którego znajdują się korty tenisowe, badmintonowe oraz do innych sportów rakietowych takich jak: padel. Spółka w przyszłości planuje również utworzyć infrastrukturę do gry w tenisa stołowego. Spółka jest właścicielem hal sportowych, budynku klubu oraz sprzętu sportowego. Spółka świadczy usługi w dwóch formach. Klienci mogą korzystać samodzielnie z pomieszczeń oraz wyposażenia obiektu sportowego (m.in. z kortów) po wykupieniu wstępu. Druga forma świadczonych usług jest wykupienie wstępu do obiektu sportowego wraz z dodatkowymi usługami towarzyszącemu wstępowi, takimi jak nauka np. gry w tenisa, badmintona, padla indywidualna lub grupowa z instruktorem (pod nazwą …). Usługa ta sprzedawana jest łącznie - w pakiet wchodzi wstęp na kort wraz z nauką gry. Klient, który korzysta z tej formy zajęć nie może zrezygnować z ani jednego elementu usługi. Usługa świadczona jest wyłącznie we wskazanym obiekcie sportowym i nie ma możliwości zmiany miejsca realizacji usługi. Nieodłącznym elementem jest również opieka trenera.

Spółka świadczy usługi nauki gry w tenisa, badmintona i padla jako świadczenie złożone. Usługą pierwotną jest wstęp na teren obiektu sportowego, nauka gry z trenerem (indywidualna lub grupowa) jest świadczeniem dodatkowym, które nie może być realizowane bez wcześniejszego wykupienia wstępu na obiekt sportowy. Usługi te są świadczeniem kompleksowym i nie mogą być rozdzielone. W związku z tym jako usługa złożona została ona sklasyfikowana jako usługa związana z działalnością obiektów sportowych o PKWiU 93.11.10.0.

Wnioskodawca zwraca się z prośbą o wydanie indywidualnej interpretacji na dzień 30.06.2020r.

Jednocześnie Wnioskodawca informuje, że w związku ze świadczeniem usług, objętych zakresem postawionego we wniosku pytania, nie występował z wnioskiem o wydanie Wiążącej Interpretacji Skarbowej. Wniosek o wydanie Wiążącej Interpretacji Skarbowej zostanie złożony w najbliższych dniach.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy świadczona przez Spółkę na terenie obiektu sportowego usługa nauki gry w tenisa, badmintona, padla, a w przyszłości tenisa stołowego może korzystać z 8% stawki VAT, jako usługa związana z działalnością obiektów sportowych (załącznik nr 3 do ustawy o VAT, poz. 179)?

Zdaniem Wnioskodawcy, świadczona przez Spółkę w obiekcie sportowym usługa nauki gry indywidualnej lub grupowej (w każdy z wymienionych przez spółkę sportów) może korzystać z 8% stawki VAT, w szczególności jako usługa związana z działalnością obiektów sportowych (Załącznik nr 3 do ustawy o VAT, poz. 179). Załącznik nr 3 poz. 179 ustawy o VAT przewiduje 8% stawkę VAT dla usług związanych z działalnością obiektów sportowych. Usługa jest świadczona przez Spółkę na dzierżawionym terenie, w którym znajdują się korty należące do spółki. Usługa grupowej i indywidualnej nauki gry w tenisa, badmintona padla i tenisa stołowego bez wątpienia jest związana działalnością tego obiektu sportowego. Jest oczywiste, iż bez odpowiedniej infrastruktury, na którą składają się korty, nie da się nauczyć odpowiednio grać w żaden z wymienionych sportów. Lekcje gry w tenisa, badmintona, padla i tenisa stołowego nie mogą odbywać się bowiem bez udostępnienia obiektu sportowego, tj. kortu. Spółka wskazała jako usługi korzystające z 8% stawki VAT usługi związane z działalnością obiektów sportowych (PKWiU 93.11.10.0). W Polskiej Klasyfikacji Działalności działalność obiektów sportowych została sklasyfikowana w pkt 93.11 Z, który to znajduje się w PKD Spółki. Zgodnie z wyjaśnieniami podklasa ta obejmuje działalność obiektów sportowych na otwartym powietrzu lub obiektów sportowych halowych (otwartych, zamkniętych lub zadaszonych, z miejscami siedzącymi dla widzów lub bez). Prowadzony przez Spółkę obiekt bezsprzecznie jest obiektem sportowym. Analogiczne stanowisko odnośnie lekcji gry w tenisa organizowanych w obiekcie sportowym wyraził także Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w indywidualnej interpretacji podatkowej z 13 lutego 2019 roku, nr 0111-KDIB3-1.4012.944.2018.2.IK. Identyczne stanowisko odnośnie usługi o nazwie Akademia Tenisa wyraził także Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 6 października 2015 roku, nr IPPP2/4512-737/15-2/RR.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja, zgodnie ze wskazaniem Wnioskodawcy zawartym w nadesłanym do wniosku uzupełnieniu, obejmuje swym zakresem stan faktyczny oraz stan prawny obowiązujący na dzień 30.06.2020 r.

Organ zauważa, że przy określaniu prawidłowej stawki podatku od towarów i usług dla danej czynności, której miejsce świadczenia lub dostawy znajduje się na terytorium kraju, istotne jest prawidłowe jej zaklasyfikowanie wg symbolu PKWiU. Tym samym wydając przedmiotową interpretację Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy, tj. na podanej przez Wnioskodawcę klasyfikacji.

Zauważyć należy, że zgodnie z poz. 7.3 Zasad Metodycznych Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług zawartych w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) – dalej: „PKWiU”, zaliczanie danego produktu do odpowiedniego grupowania jest obowiązkiem producenta (względnie usługodawcy). Wynika to z faktu, że właśnie producent (usługodawca) posiada wszystkie informacje niezbędne do właściwego zaliczenia produktu do odpowiedniego grupowania PKWiU, tj. informacje dotyczące rodzaju użytego surowca, technologii wytwarzania, konstrukcji i przeznaczenia wyrobu lub charakteru usługi.

Należy jednak podkreślić, że dokonana przez producenta (usługodawcę) klasyfikacja nie może naruszać zasad budowy i logiki struktury PKWiU. W razie trudności przy zaliczaniu wyrobu (towaru) lub usługi do odpowiedniego grupowania PKWiU można wystąpić w tej sprawie do organów statystycznych. Procedury udzielania informacji w sprawie standardów klasyfikacyjnych (w tym Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług) określa Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych.

Tut. Organ nie jest uprawniony do przyporządkowywania formalnego towarów i usług do określonego grupowania klasyfikacyjnego. Podkreślić należy, że kwestie dotyczące zaklasyfikowania towaru lub usługi do właściwego grupowania statystycznego nie mieszczą się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Tak więc niniejszą interpretację wydano w oparciu o grupowania PKWiU wskazane przez Wnioskodawcę we wniosku.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów opisanego stanu faktycznego (w szczególności w przypadku błędnej klasyfikacji PKWiU wymienionych we wniosku czynności) lub zmiany stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z przepisem art. 5a (w brzmieniu stosowanym do dnia 30 czerwca 2020 r.) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Jak stanowi art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z cytowanych wyżej przepisów ustawy wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów.

Zauważyć należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku, bądź zwolnienie od podatku.

I tak, zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Stosownie do treści art. 146aa ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;
3.  stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;
4.  stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

Na mocy art. 41 ust. 13 ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, niewymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej podlegają opodatkowaniu stawką w wysokości 22%, z wyjątkiem tych, dla których w ustawie lub przepisach wykonawczych określono inną stawkę.

Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku, gdy ani ustawa, ani przepisy wykonawcze nie przewidują dla danego świadczenia obniżonej stawki bądź zwolnienia, należy je opodatkować według 23% stawki podatku.

Należy zaznaczyć, że jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od podatku od towarów i usług możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie, oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

W załączniku nr 3 do ustawy (w brzmieniu stosowanym do dnia 30 czerwca 2020 r.), stanowiącym „Wykaz towarów i usług podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki 7%”, wymienione zostały towary i usługi podlegające opodatkowaniu obniżoną stawką, wynoszącą obecnie 8%.

W poz. 179 ww. załącznika nr 3 do ustawy figurują „Usługi związane z działalnością obiektów sportowych” sklasyfikowane w kategorii PKWiU 93.11.10.0.

W objaśnieniach do PKWiU wskazano, że grupowanie 93.11.10.0 obejmuje:

*   usługi związane z działalnością obiektów sportowych na otwartym powietrzu lub halowych obiektów sportowych, takich jak: stadiony i areny sportowe, lodowiska, baseny, boiska sportowe, pola golfowe, tory do gry w kręgle, korty tenisowe, itp.;

*   usługi związane z działalnością torów wyścigowych dla samochodów, psów i koni;

*   usługi związane z organizowaniem i przeprowadzaniem imprez sportowych dla sportowców zawodowych lub amatorów z wykorzystaniem własnych, otwartych lub zamkniętych obiektów sportowych.

Przez obiekt sportowy należy rozumieć zwarty zespół urządzeń terenowych oraz budynków przeznaczonych do celów sportowych.

Zatem dla opodatkowania świadczonych przez Wnioskodawcę usług obniżoną stawką podatku VAT w wysokości 8% istotne znaczenie ma klasyfikacja statystyczna, a mianowicie fakt zidentyfikowania przedmiotowych usług pod symbolem PKWiU 93.11.10.0.

Należy stwierdzić, że poz. 179 załącznika nr 3, o którym mowa powyżej, wskazuje preferencyjną stawkę podatku w odniesieniu do usług związanych z działalnością obiektów sportowych, sklasyfikowanych w PKWiU jako 93.11.10.0. Zatem obniżoną stawką podatku VAT będą objęte usługi związane z udostępnianiem obiektu sportowego w celu korzystania zgodnie z charakterem obiektu, niezależnie od tego, czy celem wstępu będzie rekreacja, czy uprawianie sportu.

Z opisu sprawy wynika, że Spółka jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT. W ramach swojej działalności Spółka dzierżawi grunt, na terenie którego znajdują się korty tenisowe, badmintonowe oraz do innych spotów rakietowych takich jak: padel. Spółka w przyszłości planuje również utworzyć infrastrukturę do gry w tenisa stołowego. Spółka świadczy usługi w dwóch formach. Klienci mogą korzystać samodzielnie z pomieszczeń oraz wyposażenia obiektu sportowego (m.in. z kortów) po wykupieniu wstępu. Drugą formą świadczonych usług jest wykupienie wstępu do obiektu sportowego wraz z dodatkowymi usługami towarzyszącemu wstępowi, takimi jak nauka np. gry w tenisa, badmintona, padla indywidualna lub grupowa z instruktorem (pod nazwą …). Usługa ta sprzedawana jest łącznie - w pakiet wchodzi wstęp na kort wraz z nauką gry. Klient, który korzysta z tej formy zajęć nie może zrezygnować z ani jednego elementu usługi. Usługa świadczona jest wyłącznie we wskazanym obiekcie sportowym i nie ma możliwości zmiany miejsca realizacji usługi. Nieodłącznym elementem jest również opieka trenera. Spółka świadczy usługi nauki gry w tenisa, badmintona i padla jako świadczenie złożone. Usługą pierwotną jest wstęp na teren obiektu sportowego, nauka gry z trenerem (indywidualna lub grupowa) jest świadczeniem dodatkowym, które nie może być realizowane bez wcześniejszego wykupienia wstępu na obiekt sportowy. Usługi te są świadczeniem kompleksowym i nie mogą być rozdzielone. Z wniosku wynika, że ww. usługi zostały sklasyfikowane jako usługi związane z działalnością obiektów sportowych o PKWiU 93.11.10.0. Wnioskodawca zwraca się z prośbą o wydanie indywidualnej interpretacji na dzień 30.06.2020 r.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia, czy usługi nauki gry w tenisa, badmintona, padla, tenisa stołowego świadczone na terenie obiektu sportowego, stanowiące świadczenie złożone, podlegały opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 8%.

W przedmiotowej sprawie wskazać należy, że przedmiotem nabywanych przez klienta usług (oznaczonych przez Wnioskodawcę jako forma druga), świadczonych przez Wnioskodawcę, jest wejście na teren obiektu sportowego i nauka gry z trenerem (indywidualna lub grupowa). Wobec powyższego, jeżeli przedmiotem sprzedaży są konkretne usługi, nie powinno się wyodrębniać poszczególnych elementów, które składają się na te usługi i opodatkowywać ich osobno, ponieważ usługodawca sprzedaje określone usługi, a nie ich elementy.

Aby móc wskazać, że dana usługa jest usługą złożoną (kompleksową), powinna składać się ona z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na usługę złożoną składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne świadczenia pomocnicze. Natomiast usługę należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania usługi zasadniczej. Pojedyncza usługa traktowana jest zatem jak element usługi kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia usługi pomocniczej jest zdeterminowany przez usługę główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać usługi głównej bez usługi pomocniczej.

Co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedna usługa obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia usługi nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną usługę kompleksową, obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczonej usługi wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu usługi kompleksowej.

Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., nr C-349/96 stwierdzając, że „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.

Jak wskazano na wstępie, na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z poz. 179 załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług, usługi związane z działalnością obiektów sportowych korzystają z obniżonej stawki podatku VAT w wysokości 8%.

Wnioskodawca wskazał we wniosku, że usługi polegające na nauce gry w tenisa, badmintona, padla, tenisa stołowego świadczone na terenie obiektu sportowego, mieszczą się w grupowaniu PKWiU 93.11.10.0 „Usługi związane z działalnością obiektów sportowych”.

W kontekście przedstawionych powyżej przepisów prawa oraz opisu sprawy stwierdzić należy, że usługi nauki gry w tenisa, badmintona, padla, tenisa stołowego świadczona w obiekcie sportowym, sklasyfikowane przez Wnioskodawcę do PKWiU 93.11.10.0, w stanie prawnym obowiązującym na dzień 30.06.2020 r., podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT w wysokości 8% – zgodnie z art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 2 oraz poz. 179 załącznika nr 3 do ustawy.

Mając na uwadze powyższe przepisy oraz opis sprawy należy stwierdzić, iż świadczone przez Wnioskodawcę w obiekcie sportowym usługi nauki gry w tenisa, badmintona, padla, tenisa stołowego – dokonywane w ramach usługi sklasyfikowanej pod symbolem PKWiU 93.11.10.0, w stanie prawnym obowiązującym na dzień 30.06.2020 r. – podlegały opodatkowaniu 8% stawką podatku VAT.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Odnośnie powołanych przez Zainteresowanego interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w…, za pośrednictwem Organu, który ją wydał (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.