Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.129.2023.3.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2023-04-28
Teza: Możliwość skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej.
Słowa kluczowe: ulga-ulga rehabilitacyjna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podstawa opodatkowania. Odliczenia.-Odliczanie wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 26-ust. 7a

**Interpretacja indywidualna –** **stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe**

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe w zakresie możliwości skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej w związku z wydatkiem na turnus rehabilitacyjny oraz prawidłowe w pozostałym zakresie.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

20 lutego 2023 r. złożył Pan wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismami złożonymi 7 kwietnia 2023 r. i 14 kwietnia 2023 r.

Treść wniosku jest następująca:

**Opis stanu faktycznego**

Wnioskodawca ma dziecko z orzeczoną niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym i w poprzednich latach zgodnie z prawem skarbowym, rozliczając PIT-37 i PIT/0, mógł skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej odliczając od podatku: prywatne zajęcia rehabilitacyjne, dojazdy na zajęcia i turnusy rehabilitacyjne, leki przepisane od lekarza itd. Wszystko udokumentowane rachunkami oraz fakturami.

Syn Wnioskodawcy … od początku 2022 r. zmienił adres zamieszkania i mieszka wraz ze swoją mamą pod innym adresem zamieszkania. Mama sprawuje nad nim opiekę pobierając zasiłek opiekuńczy i w roku podatkowym 2022 nie osiągnęła żadnego dochodu. Wnioskodawca opiekuje się dzieckiem co drugi tydzień, w dniach wolnych od pracy od piątku do niedzieli, oraz kiedy zostanie poproszony przez mamę …, a opieka nie koliduje z Jego pracą. W czasie sprawowania opieki Wnioskodawca z synem korzystają z zajęć na basenie, jeżdżą na termy, starają się w miarę możliwości i czasu pójść do kina, czy teatru. Wnioskodawca łoży na dziecko alimenty oraz opłaca dziecku zajęcia rehabilitacyjne w postaci zajęć logopedycznych, sensorycznych itp. i z tego tytułu chciałby skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej, odliczając podatek za 2022 r.

W informacji podatkowej Wnioskodawca nie uzyskał jednoznacznej odpowiedzi na zadane pytanie i skierowano Go o indywidualną interpretację. Cały zwrot, jaki Wnioskodawca mógłby uzyskać za wyżej wymienione wydatki, będzie przeznaczony na dalszą pomoc dla Jego dziecka. Syn Wnioskodawcy potrzebuje intensywnych terapii, a w dzisiejszych czasach, gdzie ceny towarów i usług, opłaty oraz pomoc dla takich dzieci są bardzo wysokie, każda złotówka jest przeliczana po kilka razy w gospodarstwie domowym. Mama syna Wnioskodawcy potwierdza zaistniałą sytuację i przyłącza się do podania. W tym temacie mają wspólne stanowisko, ponieważ obojgu zależy na dobru dziecka.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że konkretne wydatki w ramach ulgi rehabilitacyjnej w 2022 r. to:

\- zajęcia rehabilitacyjne: zajęcia logopedyczne, suma wydatków 2 100 zł na podstawie faktur,

\- wydatki na samochód dla osoby mającej na utrzymaniu osobę z niepełnosprawnością - maksymalna kwota odliczenia w roku podatkowym wynosi 2 280 zł,

\- turnus rehabilitacyjny – faktura została wystawiona na mamę syna Wnioskodawcy w wysokości 8 750 zł, gdzie dofinansowanie PFRON 2 998 zł, Bon Turystyczny 1 500 zł. Suma, którą Wnioskodawca może odliczyć za turnus to 4 252 zł.

Nazwa organu orzekającego: Powiatowy … .

Data wydania orzeczenia 22 kwietnia 2022 r. i jest to kontynuacja poprzedniego orzeczenia, które dotyczy tego schorzenia i obowiązywało do 31 marca 2022 r., natomiast pierwsze orzeczenie obowiązywało do 31 marca 2019 r. Niepełnosprawność datuje się od urodzenia. Pierwsze orzeczenie datowane było od 11 marca 2016 r. Symbol przyczyny niepełnosprawności: … . Aktualne orzeczenie wydane do dnia 11 kwietnia 2025 r.

Przedmiotowe orzeczenie o stopniu niepełnosprawności nie obowiązywało przez cały okres, ponieważ obowiązujące zostało wydane od 22 kwietnia 2022 r., a poprzednie obowiązywało do 31 marca 2023 r. Wnioskodawca uważa jednak, że orzeczenie obowiązywało ogólnie przez cały rok, a przesunięcie wydania orzeczenia było podyktowane sytuacją epidemii Covid- 19.

Za okres 2022 r. Wnioskodawca nie poniósł żadnych wydatków za leki.

Zabiegi zostały przeprowadzone przez specjalistów i rehabilitantów w …, województwo … . Wnioskodawca posiada dokument potwierdzający odbycie przez Jego syna zleconych zajęć i zabiegów – wypis z placówki Ośrodka. Na turnus rehabilitacyjny zostali skierowani od lekarza ogólnego. Następnie podczas pobytu w ośrodku, lekarz specjalista stworzył cały plan rehabilitacyjny dla syna Wnioskodawcy. Ośrodek posiada status prawny ośrodka rehabilitacyjnego specjalizującego się w rehabilitacji dzieci, jest ukierunkowany na leczenie i rehabilitację dzieci z niepełnosprawnością z różnymi schorzeniami. Wszelkie zabiegi i zajęcia są niezbędne i służą poprawie stanu zdrowia syna Wnioskodawcy w związku z orzeczonym stopniem niepełnosprawności.

Wnioskodawca uzyskał w 2022 r. dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce z tytułu umowy o pracę na podstawie PIT-11 i w związku z tym ma możliwość skorzystać z ww. ulgi.

Syn od stycznia 2022 r. nie mieszka z Wnioskodawcą tylko ze swoją mamą. Natomiast Wnioskodawca łoży na syna alimenty, finansuje jego rehabilitację, realizuje jego potrzeby, zawozi go na zajęcia rehabilitacyjne (np. logopedię, wspomaganie sensoryczne, turnus), zabiera np. na ferie czy wakacje, chodzą razem na baseny i termy, więc utrzymuje i realizuje jego potrzeby nie tylko, kiedy przebywa w miejscu zamieszkania Wnioskodawcy.

Data urodzenia syna: 11 kwietnia 2010 r. Syn nie posiada żadnych dochodów.

Wszelkie wydatki, które Wnioskodawca chciałby odliczyć, zostały poniesione z Jego własnych środków finansowych. Jedynie turnus rehabilitacyjny został w części dofinansowany z PFRON-u oraz z polskiego bonu turystycznego dla dziecka. Oczywiście, Wnioskodawca chce odliczyć tylko koszty poniesione przez siebie.

Wydatki, które Wnioskodawca poniósł, nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, jak i też nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c ani nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. Za zajęcia rehabilitacyjne (logopedyczne) Wnioskodawca posiada faktury, w których istnieją Jego dane, jak i syna jako nabywcy.

Za turnus rehabilitacyjny Wnioskodawca posiada fakturę, na której widnieją dane mamy syna oraz syna Wnioskodawcy.

**Pytanie**

Czy wskazane w opisie stanu faktycznego wydatki Wnioskodawca może odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej?

**Pana stanowisko w sprawie**

Wnioskodawca nie zna się na przepisach prawnych i na które z nich powinien się powołać, dlatego zwrócił się o odpowiedź. Udało Mu się odszukać informację w Krajowej Administracji Skarbowej, że w przypadku, gdy oboje rodzice łożą na utrzymanie niepełnosprawnego dziecka (bez względu na to, czy pozostają w związku małżeńskim czy też nie), każdemu z nich przysługuje prawo do ulgi rehabilitacyjnej w wysokości faktycznie poniesionego przez siebie wydatku. W przypadku wydatków ograniczonych limitem kwotowym każdemu z rodziców przysługuje odrębny (własny) limit.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe w zakresie możliwości skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej w związku z wydatkiem na turnus rehabilitacyjny oraz prawidłowe w pozostałym zakresie.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot: wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7b-7g tego artykułu.

Na podstawie art. 26 ust. 7a ww. ustawy:

Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione m.in. na:

\- odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym – pkt 5;

\- odpłatność za pobyt w zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładach opiekuńczo-leczniczych pielęgnacyjno-opiekuńczych – pkt 6;

\- odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne – pkt 6b;

\- używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16. roku życia - w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł – pkt 14.

Na podstawie art. 26 ust. 7b ww. ustawy:

Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.

W myśl art. 26 ust. 7c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku wydatków, o których mowa w ust. 7a pkt 7, 8 i 14, nie jest wymagane posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość. Jednakże na żądanie organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:

1) wskazać z imienia i nazwiska osoby, które opłacono w związku z pełnieniem przez nie funkcji przewodnika;

2) okazać certyfikat potwierdzający status psa asystującego;

3) (uchylony).

Stosownie do treści art. 26 ust. 7 pkt 4 ww. ustawy:

Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty - w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.

W myśl art. 26 ust. 7d ww. ustawy:

Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub

2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo

3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Zgodnie z przepisem art. 26 ust. 7f ww. ustawy:

Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:

1) I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo

aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo

b) znaczny stopień niepełnosprawności;

2) II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a) całkowitą niezdolność do pracy albo

b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.

Ponadto, zgodnie z art. 26 ust. 7g ww. ustawy:

Odliczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, może być dokonane również w przypadku, gdy osoba, której dotyczy wydatek, posiada orzeczenie o niepełnosprawności wydane przez właściwy organ na podstawie odrębnych przepisów obowiązujących do dnia 31 sierpnia 1997 r.

Zauważyć należy, że odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia niepełnosprawności.

Stosownie do treści art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Zgodnie z art. 26 ust. 7e ww. ustawy:

Przepisy ust. 7a-7d i ust. 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których utrzymaniu pozostają następujące osoby niepełnosprawne: współmałżonek, dzieci własne i przysposobione, dzieci obce przyjęte na wychowanie, pasierbowie, rodzice, rodzice współmałżonka, rodzeństwo, ojczym, macocha, zięciowie i synowe, jeżeli w roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2022 r. poz. 240), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie zalicza się alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c, z uwzględnieniem art. 6 ust. 4e, świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 100a, dodatku energetycznego, o którym mowa w art. 5c ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, dodatku osłonowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz.U. z 2022 r. poz. 1, 202, 1692 i 2687), dodatku węglowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz.U. poz. 1692, 1967, 2236 i 2687), dodatku dla gospodarstw domowych z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła i dodatku dla niektórych podmiotów niebędących gospodarstwami domowymi z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła, o których mowa w art. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz.U. poz. 1967, 2127, 2185, 2236, 2243 i 2687), dodatku elektrycznego, o którym mowa w art. 27 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej (Dz.U. poz. 2127, 2243 i 2687), refundacji kwoty odpowiadającej podatkowi VAT, o której mowa w art. 18 ustawy z dnia 15 grudnia 2022 r. o szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych w 2023 r. w związku z sytuacją na rynku gazu (Dz.U. poz. 2687), oraz przyznanych na podstawie odrębnych przepisów zasiłku pielęgnacyjnego oraz dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów.

W myśl art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:

1) małoletnie,

2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie

\- podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.

Należy zaznaczyć, że katalog wydatków wymienionych w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. Rozszerzająca interpretacja przepisu art. 26 ust. 7a ww. ustawy jest niedozwolona. Zgodnie bowiem z zasadą przyjętą w orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe są wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania. Tak więc przepisy regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle; niedopuszczalna jest ich interpretacja rozszerzająca.

Wskazać należy, że z analizy cytowanego powyżej art. 26 ust. 7a pkt 14 ww. ustawy wynika, że aby skorzystać z możliwości odliczenia od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej poniesionych wydatków związanych z używaniem samochodu osobowego należy:

\- być osobą niepełnosprawną lub mieć na utrzymaniu osobę niepełnosprawną albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16 roku życia,

\- być właścicielem (współwłaścicielem) samochodu osobowego,

\- ponieść z tego tytułu wydatki.

Należy również wyjaśnić, że pod pojęciem wydatków dotyczących eksploatacji samochodu osobowego należy rozumieć nie tylko koszty samego przejazdu, ale i koszty utrzymania samochodu takie jak koszty przeglądów technicznych, napraw, zakupu części czy obowiązkowego ubezpieczenia OC. W przypadku wydatków poniesionych na używanie samochodu osobowego nie jest natomiast wymagane posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość. Jednakże na żądanie organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia. W kontekście przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dowodami tymi będą np. orzeczenie o niepełnosprawności oraz dowód rejestracyjny samochodu. Jeżeli przepisy prawa nie wymagają urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego w drodze zaświadczenia, dowodem może być również odebrane od strony, na jej wniosek, oświadczenie złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania, dotyczące, np. poniesienia wydatku.

Wskazać jednocześnie należy, że określona w ustawie kwota 2 280 zł jest maksymalną kwotą, która może być odliczona za dany rok podatkowy tytułem poniesienia ww. wydatków i to niezależnie od tego, czy osoba niepełnosprawna posiadała orzeczenie o niepełnosprawności i osoba niepełnosprawna lub osoba mająca na utrzymaniu osobę niepełnosprawną była właścicielem samochodu osobowego przez cały rok, czy też uzyskała to orzeczenie lub nabyła własność/współwłasność ww. samochodu w trakcie roku podatkowego.

Odnosząc się do możliwości odliczenia przez Pana w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków poniesionych na zajęcia logopedyczne syna wymienione we wniosku, wskazać należy, że przepis art. 26 ust. 7a pkt 6b ww. ustawy stanowi, że wydatkami, które uprawniają do skorzystania z przedmiotowej ulgi, są wydatki poniesione na odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne. Wymienione przez Pana zajęcia rehabilitacyjne w postaci zajęć logopedycznych mieszczą się w definicji zabiegów rehabilitacyjnych lub leczniczo-rehabilitacyjnych.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „zabieg” i „rehabilitacja”. Zgodnie z definicją tych pojęć zawartą w „Słowniku wyrazów obcych” (PWN, Warszawa 1991 r.) oraz „Encyklopedii” PWN, zabieg stanowi interwencję mającą na celu wywołanie określonego skutku, zwykle będącą środkiem zaradczym przeciwdziałającym czemuś (np. skutkom choroby); rehabilitacja jest to przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej poprzez stosowanie odpowiednich zabiegów leczniczych.

W świetle powyższego, ma Pan prawo odliczyć od dochodu w zeznaniu za 2022 r. w ramach ulgi rehabilitacyjnej udokumentowane wydatki poniesione przez Pana w 2022 r. na zajęcia rehabilitacyjne w postaci zajęć logopedycznych, sensorycznych.

W ramach ulgi rehabilitacyjnej odliczeniu podlegają również między innymi wydatki poniesione na odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym oraz za pobyt w zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładach opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych. Wysokość tych wydatków ustala się na podstawie dokumentów stwierdzających ich poniesienie, z których wynika kto poniósł wydatek, w jakiej wysokości i na jaki cel. Dokumentem takim może być niewątpliwie faktura, jednak aby podatnik mógł skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej, z posiadanych faktur musi wynikać, że to on poniósł ten wydatek. W przypadku wydatków na rehabilitację niepełnosprawnego dziecka faktura może być wystawiona na dziecko niepełnosprawne lub na rodzica, który utrzymuje dziecko niepełnosprawne.

Natomiast jak wynika z informacji zawartych we wniosku, za turnus rehabilitacyjny posiada Pan fakturę, która została wystawiona na mamę syna; na której widnieją dane mamy syna oraz syna. Tym samym, nie dysponuje Pan dokumentem potwierdzającym poniesienie przez Pana wydatku, tj. fakturą wystawioną na Pana jako osobę utrzymującą dziecko niepełnosprawne, a więc nie spełnia Pan jednego z kryterium warunkującego możliwość skorzystania z ulgi. Jeśli z ulgi korzysta osoba, która ma na utrzymaniu osobę niepełnosprawną, to dokument stwierdzający poniesienie wydatku uprawniającego do odliczenia, może być wystawiony na osobę niepełnosprawną, jak i na osobę, która utrzymuje osobę niepełnosprawną.

Podsumowując, przysługuje Panu prawo do odliczenia w zeznaniu rocznym za 2022 r., poniesionych w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków na zajęcia rehabilitacyjne w postaci zajęć logopedycznych, przy spełnieniu pozostałych warunków określonych w ustawie. Stosownie do art. 26 ust. 7a pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest Pan również uprawniony do odliczenia wydatków, o których mowa we wniosku, poniesionych w 2022 r., w związku z używaniem samochodu osobowego.

Nie ma Pan natomiast prawa do odliczenia, w ramach ulgi rehabilitacyjnej, wskazanej w art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wydatków poniesionych za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym, o którym mowa we wniosku. Wysokość ww. wydatku – stosownie do art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – ustala się na podstawie dokumentu zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty, natomiast z opisu sprawy wynika, że Pan takiego dokumentu nie posiada (faktura jest wystawiona na mamę syna; na której widnieją dane mamy syna oraz syna). Nie został zatem spełniony warunek udokumentowania wydatku (nie posiada Pan dokumentu potwierdzającego, że jest Pan kupującym). Wydatek, który nie został prawidłowo udokumentowany, nie może być odliczony przez Pana w ramach ulgi rehabilitacyjnej w zeznaniu podatkowym składanym za 2022 r.

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy przedstawionego przez Pana stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację indywidualną w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.), opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Należy wskazać, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie się różnił od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pana w zakresie przedstawionego stanu faktycznego.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w \`(...)\` . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.).