Wiążąca informacja stawkowa
Sygnatura: 0112-KDSL2-2.450.1203.2020.5.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-05-04
Teza: WIS TOWAR
Słowa kluczowe: towar
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146aa

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 13 § 2a pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową i art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 7 grudnia 2020 r. (data wpływu 11 grudnia 2020 r.), uzupełnionego pismem z dnia 16 marca 2021 r. (data wpływu 19 marca 2021 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

**Przedmiot wniosku:** towar – dostarczanie (odsprzedaż) energii elektrycznej Najemcom.

**Opis towaru:** Dostarczanie (odsprzedaż) energii elektrycznej Najemcom.

W ramach zawartej umowy najmu lokalu Wnioskodawca obciąża Najemców kosztami opłat za energię elektryczną. Wnioskodawca wskazał, że Najemcami są podmioty gospodarcze kwaterujące pracowników własnych. Wynajmujący podpisuje odrębne umowy bezpośrednio z dostawcą energii i rozlicza się z Najemcami na zasadzie ryczałtu w konkretnej kwocie na osobę. W przypadku przekroczenia zużycia ryczałtu mediów na osobę Najemca obciążany jest dodatkową fakturą odpowiadającą różnicy pomiędzy rzeczywistym zużyciem, a opłaconym dotąd ryczałtem. Wszelkie obliczenia opierają się na danych otrzymanych z faktury z firmy energetycznej, czyli oparte są na wskazaniach liczników w danym lokalu. Nie ma założonych podliczników. Najemca dokonuje ustalenia zużycia energii elektrycznej w danym lokalu w okresie poprzedniego roku. Następnie ustalana jest średnia zużycia w danym lokalu i ta wartość dzielona jest przez ilość dni i ilość osób przebywających w danym dniu w lokalu. Taki ryczałt jest przyjmowany niezależnie od rzeczywistego zużycia energii, jako minimum dziennego zużycia na osobę, na dzień. Jeżeli w trakcie pobytu w następnym miesiącu okaże się, że zużycie było większe, niż ilość dni pobytu razy stawka ryczałtu za dzień, wtedy wyliczana jest dopłata do zużycia rzeczywistego. Najemca obciążany jest wtedy dodatkową fakturą odpowiadającą różnicy pomiędzy rzeczywistym zużyciem, a opłaconym dotąd ryczałtem. Jeżeli opłata za zużycie energii wynikająca z faktury jest mniejsza niż wynik ryczałtu za dni pobytu, wtedy uznaje się, że ryczałt jest prawidłowy.

**Rozstrzygnięcie:** CN 27

**Stawka VAT:** 23%

**Podstawa prawna:** art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 1 i ust. 1a ustawy

**Cel wydania WIS:** określenie stawki podatku od towarów i usług

UZASADNIENIE

W dniu 11 grudnia 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie wiążącej informacji stawkowej w zakresie określenia klasyfikacji według PKWiU i stawki podatku VAT dla usługi dostarczania (odsprzedaży) energii elektrycznej Najemcom. Wniosek uzupełniono w dniu 19 marca 2021 r. o wskazanie prawidłowego numeru NIP, wyjaśnienie omyłki pisarskiej oraz o doprecyzowanie opisu towaru.

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis towaru.

Użyte we wniosku definicje i pojęcia:

Wynajmujący – wnioskodawca firma (…) posiadająca prawo własności do danego lokalu mieszkalnego

Najemca – osoba lub firma której wynajmowany jest dostosowany lokal do zgłoszonych przez nią potrzeb bytowych na cele mieszkaniowe dla pracowników

Umowa najmu – stronami są Wynajmujący i Najemca

Lokal – pomieszczenia mieszkalne z podpisanymi umowami najmu pomiędzy stronami z przeznaczeniem na cele mieszkaniowe – dla pracowników Najemcy cele mieszkaniowe – polegają na udostępnieniu pracownikom Najemców lokalu mieszkalnego bez wykonywania żadnych dodatkowych czynności takich jak sprzątanie dzienne, wymiana ręczników, wymiana wyposażenia sanitariatów, wymiana pościeli itp. Czynności sprzątania mogą odbywać się po opuszczeniu lokalu przez pracowników Najemcy.

Wynajmujący prowadzi działalność w zakresie udostępniania Najemcom lokali wyłącznie mieszkalnych (o powierzchniach od 60 do 250 m.kw.) będących własnością Wynajmującego.

Po dostosowaniu ich do oczekiwań Najemców, Wynajmujący udostępnia je Najemcom, zapewniającym ich pracownikom warunki niezbędne do realizacji ich potrzeb mieszkaniowych poza pracą.

Najemcy to:

*   podmioty gospodarcze kwaterujące w ww. lokalach pracowników własnych,
*   podmioty prowadzące agencje zatrudnienia, kwaterujące w ww. lokalach pracowników tymczasowych z Polski i zagranicy,
*   sporadycznie – osoby fizyczne, prowadzące lub nie prowadzące działalność gospodarczą wykorzystujące ww. lokale wyłącznie na cele mieszkaniowe własne.

PYTANIE

Jaką stawkę VAT stosować ma Wynajmujący w przypadku obciążania Najemców kosztami opłat za energię elektryczną wg. zasad opisanych wyżej we wniosku?

Umowy najmu zawarte pomiędzy Wynajmującym, a Najemcą zawierane są każdorazowo na cele mieszkaniowe. Najemcy udostępniają je swoim Pracownikom, zarówno obywatelom polskim, jak i obcokrajowcom, w następujących wariantach:

1.  w celu odbycia kwarantanny – Pracownicy przebywają w lokalu przez cały okres kwarantanny, zgodnie z obowiązującymi przepisami, a następnie są przenoszeni do innego lokalu – miejsca docelowego zakwaterowania.
2.  w celu użytkowania w dni robocze – Pracownicy wracają na weekend do stałego miejsca zamieszkania, ale ich rzeczy osobiste pozostają na lokalu i są do ich ciągłej dyspozycji.
3.  w celu użytkowania przez 7 dni w tygodniu.

Umowy z Najemcami są zawierane okresy parodniowe, paromiesięczne, jak również na czas nieokreślony z zastosowaniem różnych okresów wypowiedzenia. Maksymalny okres wypowiedzenia trwający 3 miesiące jest stosowany sporadycznie.

Przy najmie w dni robocze (wariant B), rozliczanie Najemców może być realizowane w trybie dobowym lub jako najem stały, w trybie miesięcznym.

Wynajmujący najczęściej wynajmuje jedną lokalizację jednemu Najemcy, ale zdarza się, że lokalizacje o największych powierzchniach wynajmuje większa liczba Najemców. Koszty związane z adaptacją i wyposażeniem lokali:

Wynajmujący adaptuje lokale do potrzeb kwaterowanych pracowników wykonując prace remontowe, takie jak malowanie, naprawy wyposażenia stałego oraz dostosowanie lokali do przepisów bezpieczeństwa przeciwpożarowego, użytkowania instalacji gazowych, elektrycznych i wodociągowych.

Wynajmujący najczęściej wyposaża lokale w niezbędne umeblowanie: łóżka, szafy, szafki, stoły, itp., a także w sprzęt AGD (lodówki, pralki, mikrofalówki). Każdorazowo zapewnia także podstawowe wyposażenie (pościel, garnki, talerze, sztućce itp.). Opłaty za media i usługi zewnętrzne:

Co do zasady, rozliczenia z Najemcami odbywają się w trybie miesięcznym. W umowach krótszych niż miesięczne, każdorazowo określa się to odrębnie, według potrzeb danego Najemcy. Media i usługi zewnętrzne (prąd, gaz, Internet) są rozliczane wg. zasady: Wynajmujący podpisuje odrębne umowy bezpośrednio z Dostawcami (…) i rozlicza się z Najemcami na zasadzie ryczałtu w konkretnej kwocie na osobę. W przypadku przekroczenia zużycia ryczałtu mediów na osobę Najemca obciążany jest dodatkową fakturą odpowiadającą różnicy pomiędzy rzeczywistym zużyciem, a opłaconym dotąd ryczałtem.

Do wniosku dołączono umowę najmu lokalu z dnia 24 sierpnia 2020 r., z której wynika m.in., że „(…) Strony zgodnie ustalają, że czynsz najmu zawiera opłaty za wszystkie media w kwocie 100 zł na każdą osobę przebywającą w lokalu. W przypadku zużycia mediów przekraczającego 100 zł na osobę Najemca ureguluje różnicę na podstawie osobnej faktury – rozliczenia opłat z tytułu mediów będą realizowane raz na kwartał” (§ 5 pkt 2 ww. umowy).

W uzupełnieniu wniosku z dnia 16 marca 2021 r. Wnioskodawca wskazał, co następuje:

*   przedmiotem wniosku jest usługa za którą Wnioskodawca obciąża Najemców kosztami opłat za energię elektryczną;
*   Wnioskodawca wskazał, że Najemcy, z którymi Wynajmująca zawiera umowy, będący przedmiotem wniosku, to podmioty gospodarcze kwaterujące w ww. lokalach pracowników własnych;
*   Wnioskodawca wskazał, iż przedmiotem wniosku są umowy zawarte na okres minimum miesiąca, jednakże pracownicy Najemcy mogą tam przebywać krócej np. w okresach 7 dniowych (Wynajmującego nie interesuje rzeczywista zajętość powierzchni wynajmowanej w obrębie miesiąca);
*   Wnioskodawca wskazał, że okres wypowiedzenia umowy najmu to dwa tygodnie;
*   Wnioskodawca wskazał, że wynagrodzenie rozliczane jest (ustalana cena za najem) za każdy okres pobytowy (minimum miesiąc) wg. zasady, że z danym klientem Najemcą Wnioskodawca ustala okres możliwych ilości okresów miesięcznych wynajmów i w zależności od planowanego zajęcia lokalu ustalana jest cena. Im więcej okresów zajętości tym cena może (ale nie musi) być bardziej atrakcyjna. Nie ma jednolitej zasady;
*   Wydanie i odbiór lokalu następuje na podstawie protokołu odbioru podpisanego przez obie strony;
*   Najemca uiszcza kaucję w wysokości stałej kwoty, liczonej od pokoju w wynajętym lokalu. Średni jest to kwota około 300 zł za pokój;
*   budynek nie jest wyposażony w recepcję;
*   celem zamieszkiwania pracowników Najemcy jest realizacja ich celów mieszkaniowych w trakcie wykonywania przez nich pracy co oznacza, że na stałe mieszkają oni w innym miejscu. Reasumując pracownicy Najemcy nie realizują stałego interesu życiowego w wynajmowanych lokalach. Zamiast mieszkać w hotelu co jest pewnie dla Najemcy o wiele droższym rozwiązaniem wybiera on Najem pomieszczeń dla swoich pracowników, by zamieszkiwali w tym czasie w wynajętym lokalu po kilka osób, tak jak analogicznie w danym pokoju hotelowym może zamieszkiwać kilka osób;
*   Celem najmu jest zaspokojenie potrzeb związanych z czasowym pobytem osoby w lokalu, jest to potrzeba zamieszkiwania w trakcie pobytu w danym mieście na okres kilkudniowy w trakcie wykonywania tam pracy;
*   Nie ma możliwości zameldowania osoby przebywającej w lokalu;
*   Najemca dokonuje ustalenia zużycia energii elektrycznej w danym lokalu w okresie poprzedniego roku. Następnie ustalana jest średnia zużycia w danym lokalu i ta wartość dzielona jest przez ilość dni i ilość osób przebywających w danym dniu w lokalu (tzw. osobo-dni). Tak ustalony ryczałt obciąża dany lokal w trakcie wynajmu za okres miesięczny. Przykład: w lokalu nr l w roku 2019 przebywało dwóch pracowników przez okres 200 dni każdy. Zużycie energii wyniosło 8450 zł co oznacza 8450,00/200 = 42,25 zł na dzień co daje na jedną osobę 21,12 zł. Taki ryczałt jest przyjmowany niezależnie od rzeczywistego zużycia energii jako minimum dziennego zużycia na osobę na dzień. Jeżeli w trakcie pobytu w następnym miesiącu (a dokładnie weryfikacja dokonywana jest po otrzymaniu faktury za zużycie energii w danym okresie) okaże się, że na tych dwóch pracowników zużycie było większe niż ilość dni pobytu razy stawka ryczałtu za dzień, wtedy wyliczana jest dopłata do zużycia rzeczywistego. Jeżeli opłata za zużycie energii wynikająca z faktury jest mniejsza niż wynik ryczałtu za dni pobytu, wtedy uznaje się, że ryczałt jest prawidłowy.

Wszelkie obliczenia opierają się na danych otrzymanych z faktury z firmy energetycznej, czyli oparte są na wskazaniach liczników w danym lokalu. Nie ma założonych podliczników. Oznacza to, że podstawowe obciążenie opiera się na ryczałcie określonym wg. rzeczywistych wskazań, ale uśrednione na każdego użytkownika lokalu, a dodatkowe obciążenie opiera się na rzeczywistych wskazaniach licznika. W przypadku dopłaty w danym miesiącu lokator obciążany jest od rzeczywistego zużycia, ale w miesiącach gdy dopłata nie występuje wg. ryczałtu, czyli nie rzeczywistego zużycia, tylko uśrednionego ryczałtu.

Uzasadnienie sposobu zidentyfikowania świadczenia na potrzeby podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W świetle przepisu art. 2 ust. 6 ustawy – ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jak wynika z powołanego wyżej art. 2 pkt 6 ustawy, towarami są między innymi wszelkie postacie energii. Oznacza to, że w przypadku wykonywania świadczeń dotyczących tych mediów na gruncie podatku od towarów i usług będziemy mieć do czynienia z dostawą towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Należy zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana jest przez ustawodawcę jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy „dostawa” oznacza wszelkiego rodzaju rozporządzanie towarem (sprzedaż, zamianę, darowiznę, oraz każdą inną czynność, która w aspekcie ekonomicznym będzie prowadziła do podobnego rezultatu).

Ponadto dodać należy, że w preambule do Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U.UE.L 347/1 z późn. zm.), w pkt 19 wskazano, że „do celów VAT energię elektryczną i gaz uznaje się za towary. Szczególnie trudne jest jednak określenie miejsca dostawy (…).”

W świetle przepisu art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Przez usługę należy zatem rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów.

W złożonym w dniu 11 grudnia 2020 r. wniosku w części D.1, w poz. 52. „Przedmiot wniosku” Wnioskodawca zaznaczył kwadrat nr 2. „usługa”, natomiast w poz. 54. jako klasyfikację, według której ma zostać zaklasyfikowany przedmiot wniosku – wskazano Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług – kwadrat nr 3.

Uwzględniając przywołane wyżej przepisy ustawy oraz mając na uwadze żądanie Wnioskodawcy, w pierwszej kolejności należy ustalić, czy w okolicznościach niniejszej sprawy mamy do czynienia ze świadczeniem usług, czy z dostawą towaru.

Wnioskodawca wskazał, że przedmiotem wniosku jest dostawa (odsprzedaż) energii elektrycznej Najemcom. Wynajmujący podpisuje odrębne umowy bezpośrednio z dostawcą energii i rozlicza się z Najemcami na zasadzie ryczałtu w konkretnej kwocie na osobę. W przypadku przekroczenia zużycia ryczałtu mediów na osobę Najemca obciążany jest dodatkową fakturą odpowiadającą różnicy pomiędzy rzeczywistym zużyciem, a opłaconym dotąd ryczałtem. Wszelkie obliczenia opierają się na danych otrzymanych z faktury z firmy energetycznej, czyli oparte są na wskazaniach liczników w danym lokalu. Nie ma założonych podliczników. Najemca dokonuje ustalenia zużycia energii elektrycznej w danym lokalu w okresie poprzedniego roku. Następnie ustalana jest średnia zużycia w danym lokalu i ta wartość dzielona jest przez ilość dni i ilość osób przebywających w danym dniu w lokalu. Taki ryczałt jest przyjmowany niezależnie od rzeczywistego zużycia energii, jako minimum dziennego zużycia na osobę, na dzień. Jeżeli w trakcie pobytu w następnym miesiącu okaże się, że zużycie było większe, niż ilość dni pobytu razy stawka ryczałtu za dzień, wtedy wyliczana jest dopłata do zużycia rzeczywistego. Najemca obciążany jest wtedy dodatkową fakturą odpowiadającą różnicy pomiędzy rzeczywistym zużyciem, a opłaconym dotąd ryczałtem. Jeżeli opłata za zużycie energii wynikająca z faktury jest mniejsza niż wynik ryczałtu za dni pobytu, wtedy uznaje się, że ryczałt jest prawidłowy.

Mając na uwadze powyższą analizę oraz opis podany przez Wnioskodawcę należy stwierdzić, że – dla celów stosowania podatku od towarów i usług – dostawę (odsprzedaż) energii elektrycznej Najemcom, będącą przedmiotem wniosku należy uznać za dostawę towaru.

Uzasadnienie klasyfikacji towaru

W tym miejscu należy wskazać, że – zgodnie z art. 5a ustawy – towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Zgodnie z art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej Nomenklatura scalona obejmuje:

1.  nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego;
2.  wspólnotowe podpodziały do tej nomenklatury nazywane „podpozycjami CN” w tych przypadkach, gdy określona jest odpowiadająca stawka celna;
3.  przepisy wstępne, dodatkowe uwagi do sekcji lub działów oraz przypisy odnoszące się do podpozycji CN.

Jednolitemu stosowaniu zarówno Systemu Zharmonizowanego (HS), jak i Nomenklatury scalonej (CN) służą Noty wyjaśniające.

Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze scalonej podlega regułom zawartym w Ogólnych regułach interpretacji Nomenklatury scalonej zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednego i tego samego działu, pozycji i podpozycji z wyłączeniem wszelkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.

Reguła 1. Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej (ORINS) wskazuje, że tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne. Dla celów prawnych klasyfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z Ogólnymi regułami interpretacji Nomenklatury scalonej.

Odnosząc się do klasyfikacji przedmiotowego towaru należy wskazać na dział 27, zatytułowany „Paliwa mineralne, oleje mineralne i produkty ich destylacji; substancje bitumiczne; woski mineralne” mieszczący się w sekcji V – „Produkty mineralne” Nomenklatury scalonej.

W pozycji 2716 mieści się „Energia elektryczna”.

Uwzględniając powyższe, przedmiotowy towar spełnia kryteria i posiada właściwości dla towarów objętych pozycją 27 Nomenklatury scalonej (CN). Klasyfikacja towaru została dokonana zgodnie z postanowieniami 1. reguły Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej.

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy – stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Przy czym, w świetle art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy – w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zgodnie z art. 146aa ust. 1a ustawy, jeżeli w roku następującym po roku, dla którego osiągnięte zostały wartości, o których mowa w ust. 1, zostaną spełnione warunki, o których mowa w art. 112d ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, stosowanie stawek, o których mowa w ust. 1, przedłuża się do końca roku następującego po roku, w którym:

1.  kwota wydatków jest obliczana zgodnie z art. 112aa ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych w związku ze spełnieniem warunków, o których mowa w art. 112d ust. 4 tej ustawy, oraz
2.  wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%.

W związku z powyższym, ponieważ opisany we wniosku towar – energia elektryczna –klasyfikowany jest do pozycji 27 Nomenklatury Scalonej (CN) oraz nie został objęty obniżoną stawką podatku, podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 1 i ust. 1a ustawy.

Informacje dodatkowe

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do towarów tożsamych pod każdym względem z towarem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, w odniesieniu do towaru będącego jej przedmiotem, który zostanie sprzedany, zaimportowany lub wewnątrzwspólnotowo nabyty po dniu, w którym WIS została doręczona (art. 42c ust. 1 pkt 1 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

*   podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),
*   towar, będący przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia jej wydania (art. 42ha ustawy), przy czym wygasa ona z mocy prawa przed upływem tego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług odnoszących się do towaru, będącego przedmiotem tej WIS, w wyniku której WIS staje się niezgodna z tymi przepisami. Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, w wyniku których stała się z nimi niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia, na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała, lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP.

W przypadku wnoszenia odwołania w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).