Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/4512-125/16-7/AT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-05-25
Teza: Brak opodatkowania czynności nieodpłatnego przekazania nieruchomości w drodze darowizny.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu; darowizna; dostawa; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 2 marca 2016 r. (data wpływu 9 marca 2016 r.), uzupełnionym w dniach 1, 21 i 27 kwietnia 2016 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania czynności nieodpłatnego przekazania w drodze darowizny nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 marca 2016 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniach 1, 21 i 27 kwietnia 2016 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania czynności nieodpłatnego przekazania w drodze darowizny nieruchomości.

We wniosku oraz jego uzupełnieniach przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca w 1994 r. wraz z małżonkiem nabył we wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomość gruntową zabudowaną budynkiem restauracji. Transakcja nie była opodatkowana VAT. Do dnia … kwietnia 2008 r. Wnioskodawca wykorzystywał ją w prowadzonej działalności gospodarczej. Od dnia … kwietnia 2008 r. budynek restauracji Wnioskodawca oddał do użytkowania córkom, które prowadziły tam działalność gospodarczą (Wnioskodawca swoją zlikwidował).

W 2013 r. Wnioskodawca przystąpił do spółki cywilnej, działalność nadal była wykonywana w budynku restauracji.

W dniu … stycznia 2016 r. Wnioskodawca wystąpił ze spółki. Obecnie zamierza wraz z małżonkiem podarować córce cały budynek wraz z gruntem.

W 2007 r. rozpoczęto przebudowę części mieszkalnej usytuowanej na poddaszu budynku – prace zakończono w dniu … grudnia 2008 r.

Wydatki poniesione z tego tytułu odliczano od podatku należnego. Czas rozpoczęcia prac – … lutego 2007 r.

Przebudowa dotyczyła wymiany pokrycia dachowego, zmiany konstrukcji dachu i ścian, wskutek czego powstało pięć pokoi noclegowych z komunikacją – powierzchnia poddasza uległa powiększeniu o ok. … m².

Likwidacja działalności gospodarczej w 2008 r. dotyczyła podatku dochodowego w zakresie usług gastronomicznych. Wnioskodawca nadal jest czynnym „płatnikiem” VAT ze względu na wynajem środka trwałego – budynku. Od 2013 r. do dnia dzisiejszego Wnioskodawca oddał budynek dla córek „w nieodpłatne użytkowanie w ich działalności gospodarczej spółka cywilna gastronomia oraz usługi noclegowe”. Wnioskodawca nadal rozliczał podatek należny do u. s.

Obecnie Wnioskodawca chce przekazać w formie darowizny budynek na cele prowadzonej działalności gastronomicznej oraz usług noclegowych.

Budynek na dzień likwidacji przez Wnioskodawcę działalności pozostaje środkiem trwałym, nie dokonano korekty podatku naliczonego, ponieważ podniesienie wartości środka trwałego nie przekroczyło 30% wartości (wycena rzeczoznawcy). Na dzień dzisiejszy budynek wykorzystywany jest wyłącznie dla celów prowadzonej działalności gospodarczej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy darowizna będzie opodatkowana VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, darowizna nie będzie opodatkowana VAT. Artykuł 5 ustawy o VAT wymienia w ust. 1, że opodatkowaniu podlega m.in. odpłatna dostawa towarów na terenie kraju. Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o którem mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności przekazanie lub zużycie na potrzeby osobiste i wszelkie inne darowizny, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Jak z tego wynika, skoro nabycie w 1994 r. nie było opodatkowane VAT, to również darowizna nie będzie tym podatkiem obciążona.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

W myśl regulacji zawartej w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary – stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Według art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Według art. 2 pkt 14a ustawy, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o wytworzeniu nieruchomości – rozumie się przez to wybudowanie budynku, budowli lub ich części, lub ich ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 przywołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z treści cytowanych powyżej przepisów wynika, że warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze – czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – musi być zrealizowana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Stawka podatku, zgodnie z przepisem art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 31 grudnia 2013 r., w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej przewidziano opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Ustawodawca, w art. 2 pkt 14 ustawy, definiuje pojęcie „pierwszego zasiedlenia”, przez które rozumieć należy oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków (budowli lub ich części) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało zatem miejsce m.in., wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany obiekt będzie przedmiotem sprzedaży albo będzie oddany w najem, bądź dzierżawę. Zarówno bowiem m.in. dostawa, najem, czy dzierżawa, są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Przy czym zaznaczyć należy, że przewidziane przepisami prawa podatkowego określone konsekwencje wystąpienia pierwszego zasiedlenia odnosić można wyłącznie względem zasiedlonego budynku, budowli lub jego części.

Na tle powyższego należy zauważyć, że w Naczelny Sad Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 14 maja 2014 r. (sygn. akt I FSK 382/14) orzekł, iż polski ustawodawca niesłusznie zawęził definicję pierwszego zasiedlenia w porównaniu do definicji unijnej. Wykładnia językowa, systematyczna i celowościowa dyrektywy 112 wskazuje wyraźnie, że pierwsze zasiedlenie należy rozumieć szeroko jako pierwsze zajęcie budynku, używanie.

Według art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Z ww. przepisu wynika, że grunty zabudowane podlegają opodatkowaniu według stawki właściwej dla obiektu budowlanego, który się na nim znajduje. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków lub budowli trwale z nim związanych. Jeżeli dostawa budynków lub budowli korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz treści przywołanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, że darowizna opisanej we wniosku nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy w zw. z art. 2 pkt 14a ustawy. Zauważyć należy bowiem, że spełniona została przesłanka wskazana w normie ww. przepisu, gdyż przebudowa budynku stanowiła – w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 14a ustawy – wytworzenie nieruchomości (tu: przebudowę/ulepszenie środka trwałego, podnoszące jego wartość) oraz – jak wynika z treści wniosku dokonano odliczenia podatku naliczonego.

W związku z powyższym zauważyć należy, iż podnoszona przez Wnioskodawcę teza – że darowizna nie będzie opodatkowana, skoro nabycie w 1994 r. (tu: nabycie nieruchomości) nie było opodatkowanie VAT, to również darowizna nie będzie obciążona VAT – wymaga kilku uwag. Zaznaczyć bowiem należy, że czynność darowizny będzie mogła korzystać ze zwolnienia w myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy, skoro od pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy upłynął okres 2 lat. Kluczowy w sprawie braku opodatkowania (tu: zwolnienia) nie będzie fakt braku prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu budynku, tym bardziej że odliczenia dokonano od wydatków na przebudowę poddasza. Istotny będzie fakt, że w sprawie miało miejsce pierwsze zasiedlenie, od którego upłynęły 2 lata. W rezultacie – jak słusznie przyjął Wnioskodawca – darowizna nie będzie obciążona VAT.

Należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Końcowo zastrzega się, że przedmiotem rozstrzygnięcia w niniejszej interpretacji nie była kwestia obowiązku dokonania przez Wnioskodawcę ewentualnych korekt w trybie art. 91 ustawy o VAT, bowiem nie było to przedmiotem zapytania.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.