Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-487/13/LG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-01-22
Teza: Konieczność ustanowienia przedstawiciela podatkowego
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu; podatek-podatek od towarów i usług-rejestracja dla potrzeb podatku od towarów i usług; przedstawiciel-przedstawiciel podatkowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 18

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy - przedstawione we wniosku z 27 września 2013 r. (data wpływu 4 października 2013 r.), uzupełnionym pismem z 9 stycznia 2014 r. (data wpływu 14 stycznia 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustanowienia przedstawiciela podatkowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 października 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustanowienia przedstawiciela podatkowego.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 9 stycznia 2014 r. będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 24 grudnia 2013 r. znak: IBPP4/443-487/13/LG.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca, spełniając wymagania do wykonywania obowiązków przedstawiciela podatkowego, ma zawrzeć umowę z firmą amerykańską umowę ustanawiającą Wnioskodawcę jej przedstawicielem podatkowym.

Amerykański podmiot nie ma siedziby ani miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce. Natomiast będzie sprowadzać na terytorium Polski towary - dyski.

Polski podmiot, do którego towar będzie przekazywany (inny aniżeli przedstawiciel podatkowy) dysponując procedurą uszlachetniania czynnego, w systemie zawieszenia cła, będzie dokonywał przetworzenia dostarczonych elementów: obróbka mechaniczne i badania nieniszczące.

W procesie obróbki powstają odpady w postaci wiór, które firma amerykańska pozostawia do dyspozycji wskazanej powyżej polskiej spółce, a spółka ta sprzedaje je do firm skupujących złom. Natomiast gotowy towar po obróbce będzie przekazywany dalej do podmiotu w Niemczech.

Właścicielem dysków cały czas będzie pozostawać firma amerykańska.

Ponadto w uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że:

1.  Amerykański podmiot, którego przedstawicielem podatkowym ma być Wnioskodawca nie będzie dokonywał importu towaru na terytorium kraju.
2.  Amerykański podmiot którego przedstawicielem podatkowym będzie Wnioskodawca nie będzie sprowadzał na terytorium kraju towary w procedurze uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń. Będzie tego dokonywał polski podmiot inny niż przedstawiciel podatkowy, który posiada zezwolenie na objęcie sprowadzanych towarów procedurą uszlachetnienia czynnego w systemie zawieszeń. Ten podmiot trzeci będzie dokonywał przetworzenia dostarczonych elementów: obróbka mechaniczne i badania nieniszczące.
3.  Natomiast w procesie obróbki powstają odpady w postaci wiór, które firma amerykańska pozostawia do dyspozycji spółce, która dokonuje przetworzenia. Spółka ta dokona dopuszczenia do obrotu na terytorium kraju ww. odpadów (wiór) w ramach procedury uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń.
4.  Polski podmiot nie będący przedstawicielem podatkowym, posiadający zezwolenie na objęcie sprowadzanych towarów procedurą uszlachetnienia czynnego w systemie zawieszeń obejmie tą procedurą sprowadzane towary. Ten podmiot będzie dokonywał przetworzenia dostarczonych elementów: obróbka mechaniczne i badania nieniszczące. I będzie zobowiązany do rozliczenia stosownej procedury.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy biorąc pod uwagę opisany stan faktyczny spółka amerykańska powinna zarejestrować się jako podatnik VAT czynny i ustanowić Wnioskodawcę przedstawicielem podatkowym?
2.  W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie 1, jakie skutki w zakresie podatku VAT dla Wnioskodawcy jako przedstawiciela podatkowego wywoła sprowadzenie towarów na terytorium Polski?
3.  W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie 1, jakie skutki w zakresie podatku VAT wywoła pozostawienie przez firmę amerykańską do dyspozycji spółki polskiej odpadów powstałych w związku z obróbką dysków, a tym samym, czy powstanie po stronie firmy amerykańskiej zobowiązanie podatkowe, co wiąże się z ewentualną odpowiedzialnością Wnioskodawcy, jako przedstawiciela podatkowego?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1

Podmiot amerykański nie ma obowiązku rejestrować się w Polsce na potrzeby podatku VAT, gdyż nie będzie wykonywał na terytorium Polski żadnej czynności podlegającej opodatkowaniu, a tym samym nie ma podstaw do ustanawiania Wnioskodawcy przedstawicielem podatkowym.

Zgodnie z 96 ust. 1 ustawy o VAT każdy podatnik prowadzący działalność gospodarczą (art. 15 ust. 1) ma obowiązek dokonać zgłoszenia rejestracyjnego przed wykonaniem pierwszej czynności podlegającej obowiązku podatkowemu w tym podatku. Przepis ten zawiera tylko jedno odstępstwo od tego obowiązku: podatnicy, którzy będą wykonywać wyłącznie czynności zwolnione od VAT (zwolnienie przedmiotowe lub podmiotowe) - mogą, lecz nie muszą dokonać zgłoszenia rejestracyjnego. Oznacza to zatem, że każdy podmiot zagraniczny prowadzący działalność gospodarczą, który - zgodnie z regułami miejsca opodatkowania czynności - dokona dostawy towarów lub świadczenia usług opodatkowanych na terytorium Polski, ma obowiązek, zgodnie z ustawą o VAT, dokonać zgłoszenia rejestracyjnego.

Ad. 2

Zastosowanie do towarów pochodzących z państw trzecich procedury i uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń na terytorium Polski nie skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego z tytułu importu towarów.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Zgodnie z art. 2 pkt 7 ww. ustawy przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej.

Powyższa definicja importu towarów stanowi implementację art. 30 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. L Nr 347 str. 1 ze zm.), w myśl którego "import towarów" oznacza wprowadzenie na terytorium Wspólnoty towarów, które nie znajdują się w swobodnym obrocie w rozumieniu art. 24 Traktatu.

Powstanie obowiązku podatkowego z tytułu importu towarów jest powiązane z powstaniem obowiązku zapłaty cła lub faktem zaistnienia określonych procedur celnych. Co do zasady, obowiązek podatkowy w imporcie towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego - art. 19 ust. 7 z zastrzeżeniem ust. 8 i 9 ww. ustawy o VAT.

Zgodnie natomiast z art. 19 ust. 9 jeżeli import towarów objęty jest procedurą: składu celnego, odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem od należności celnych przywozowych, uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń, tranzytu; a od towarów tych pobierane są opłaty wyrównawcze lub opłaty o podobnym charakterze i nie powstaje jednocześnie dług celny - obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wymagalności tych opłat. Wskazane w tym przepisie opłaty wyrównawcze i opłaty o podobnym charakterze są to pozataryfowe środki polityki celnej, które mimo że nie są cłami pełnią podobną funkcję. Opłaty te nakładane są we Wspólnocie na towary przywożone spoza Wspólnoty i obejmują niektóre towary najbardziej znanymi są opłaty wyrównawcze pobierane od produktów rolnych.

Opłaty te mają na celu ograniczenia napływu na terytorium Wspólnoty towarów, których nadmierny dopływ mógłby być szkodliwy dla polityki gospodarczej Wspólnoty.

Natomiast objęcie towaru procedurą uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń pozwala na poddanie na obszarze celnym Wspólnoty jednemu lub większej liczbie procesów uszlachetniania towarów niewspólnotowych przeznaczonych do powrotnego wywozu poza obszar celny Wspólnoty w postaci produktów kompensacyjnych, bez obciążania tych towarów należnościami celnymi przywozowymi ani stosowania wobec nich środków polityki handlowej (art. 114 ust. 1 pkt WKC).

Powyższe oznacza, że objęcie towarów procedura uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń nie spowoduje powstania długu celnego.

Zastosowanie tej procedury przewidziano w sytuacjach, w których przedmiotem przywozu na obszar celny Wspólnoty są towary potrzebne do wytworzenia gotowego produktu (tzw. produktu kompensacyjnego), który to produkt jest następnie przeznaczony do wywozu poza obszar celny Wspólnoty. Procedura uszlachetniania czynnego ma w założeniu wspomagać wytwórczą działalność oraz ułatwiać eksport wyrobów wytwarzanych we Wspólnocie. Istotą natomiast zwieszenia poboru należności przy procedurze uszlachetniania czynnego w omawianym systemie związana jest z założeniem, ze zamiarem osoby korzystającej z procedury jest powrotny wywóz produktów kompensacyjnych. W związku z tymi zasadami na stosowanie systemu zawieszeń decydują się zazwyczaj te podmioty, które prowadzą działalność eksportową i mają zapewnione dla produktów kompensacyjnych rynki zbytu poza Wspólnotą. Procedura uszlachetnia w systemie zawieszeń kończy się, gdy produkty kompensacyjne lub towary w stanie niezmienionym zostaną powrotnie wywiezione lub otrzymają nowe dopuszczalne przeznaczenie celne.

Ponieważ przedmiotem analizy są towary sprowadzane spoza Wspólnoty, a więc towary niewspólnotowe, stwierdzić należy, że ich objęcie na terytorium kraju procedurą uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń skutkuje tym, że nie podlegają one należnościom celnym ani środkom polityki handlowej. Dalszą konsekwencją powyższego jest to, że nie podlegają one podatkowi od towarów i usług w związku z wprowadzeniem ich na terytorium kraju.

W tych okolicznościach dochodzi do wykonania przez podatnika czynności przywozu towaru na terytorium kraju z kraju trzeciego, która mimo, że odpowiada treści definicji importu towarów to nie powstaje w stosunku do niej obowiązek podatkowy. Zatem czynność wprowadzenia towarów spoza Wspólnoty na terytorium kraju mimo, że generalnie zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 3 i art. 2 pkt 7 ustawy o VAT podlega przepisom tej ustawy, to w tym konkretnym wypadku jest czynnością nieopodatkowaną, gdyż zgodnie z treścią art. 19 ust. 9 ustawy o VAT w związku z art. 114 ust. 1 lit. a oraz 91 ust. 1 lit. a WKC nie powstaje w stosunku do niej dług celny.

Zgodnie powyższym, zastosowanie do towarów pochodzących z państw trzecich procedury uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń nie skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego z tytułu importu towarów, jeżeli od tych towarów nie są pobierane opłaty wyrównawcze lub opłaty o podobnym charakterze.

Ad. 3

Analizując przepisy ustawy o VAT pod kątem przedmiotu opodatkowania wskazać należy, przedmiotem opodatkowania jest odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju (art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT).

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Z powyższej definicji pojęcia „towary” wynika, iż ustawa o podatku od towarów i usług nie rozróżnia towarów niewspólnotowych i wspólnotowych.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Natomiast w myśl art. 5 ust. 2 ustawy czynności określone w ust. 1 podlegają opodatkowaniu niezależnie od tego czy zostały wykonane z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa. Jednocześnie przepisy ustawy o VAT zawierają regulacje dotyczące nieodpłatnego przekazania towarów.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\-jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Odnosząc się do znowelizowanej definicji nieodpłatnego przekazania towarów wskazać należy, że jednym z warunków koniecznych do przyjęcia, że nieodpłatne przekazanie towarów podlega opodatkowaniu VAT jest wykazanie, że podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Po pierwsze, warunkiem opodatkowania czynności nieodpłatnej nie jest faktyczne skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego. Sam fakt, że obiektywnie prawo podatnikowi przysługiwało, uzasadnia konieczność opodatkowania danego nieodpłatnego przekazania towaru. Po drugie, aby spełniony był omawiany warunek, wystarczy, że podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia przynajmniej części podatku naliczonego.

Z uwagi na fakt, że podmiot amerykański nie ma możliwości skorzystania z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia towarów w postaci wiór, ich nieodpłatne przekazanie Spółce nie będzie skutkowało powstaniem po stronie spółki amerykańskiej obowiązku podatkowego w zakresie VAT. Tym samym wyłącza to ewentualną odpowiedzialność Wnioskodawcy, jako przedstawiciela podatkowego.

W związku z powyższym stanowisko Spółki wyrażone w niniejszym wniosku jest zasadne i powinno zostać w całości uwzględnione.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej "podatkiem", podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 7 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, (…).

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 18a ustawy, podatnik, o którym mowa w art. 15 ust. 1, nieposiadający siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium państwa członkowskiego, podlegający obowiązkowi zarejestrowania się jako podatnik VAT czynny, jest obowiązany ustanowić przedstawiciela podatkowego.

W myśl art. 18a ust. 2 ustawy, podatnik posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju może ustanowić przedstawiciela podatkowego.

Zgodnie z przedstawionym opisem sprawy Wnioskodawca ma zamiar zawrzeć z firmą amerykańską umowę, która ustanowiłaby Wnioskodawcę jej przedstawicielem podatkowym. Firma amerykańska nie posiada siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce. Firma amerykańska w ramach współpracy z polskim podmiotem gospodarczym będzie dokonywać transakcji, których przedmiotem będzie obróbka mechaniczna i badania nieniszczące dyski. Przy czym firma amerykańska nie będzie dokonywała importu tych towarów (dysków) na terytorium kraju, jak również nie będzie sprowadzała na terytorium kraju towarów w procedurze uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń. Będzie tego dokonywał polski podmiot inny niż przedstawiciel podatkowy, który posiada zezwolenie na objęcie sprowadzanych towarów procedurą uszlachetnienia czynnego w systemie zawieszeń. Ten podmiot trzeci będzie dokonywał przetworzenia dostarczonych elementów: obróbka mechaniczne i badania nieniszczące. Natomiast w procesie obróbki powstają odpady w postaci wiór, które firma amerykańska pozostawia do dyspozycji spółce, która dokonuje przetworzenia. Spółka ta dokona dopuszczenia do obrotu na terytorium kraju ww. odpadów (wiór) w ramach procedury uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń. Polski podmiot nie będący przedstawicielem podatkowym, posiadający zezwolenie na objęcie sprowadzanych towarów procedurą uszlachetnienia czynnego w systemie zawieszeń obejmie tą procedurą sprowadzane towary. Ten podmiot będzie dokonywał przetworzenia dostarczonych elementów: obróbka mechaniczne i badania nieniszczące i on będzie zobowiązany do rozliczenia stosownej procedury.

Z opisu sprawy wynika, że firma amerykańska nie będzie dokonywała czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT na terytorium kraju. Tym samym firma amerykańska nie będzie podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy i nie będzie miała obowiązku dokonania zgłoszenia rejestracyjnego dla potrzeb podatku VAT. Zatem firma amerykańska nie jest obowiązana do ustanowienia przedstawiciela podatkowego.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego nr 1 jest prawidłowe.

Tym samym udzielenie odpowiedzi na pytania nr 2 i 3 jest bezprzedmiotowe, bowiem Wnioskodawca nie oczekuje na nie odpowiedzi w sytuacji, gdy firma amerykańska nie ma obowiązku rejestracji dla potrzeb podatku VAT.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.