Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.212.2025.1.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-21
Teza: Uznanie, że usługa świadczona przez Szkołę Podstawową
dotycząca koncertów orkiestry będzie podlegała zwolnieniu od
podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy.
Słowa kluczowe: działalność-działalność kulturalna
gmina
zwolnienie-zwolnienie podmiotowo-przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi kulturalne świadczone
przez instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane
do rejestru instytucji kultury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 33-lit. a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 10 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy uznania, że usługa świadczona przez Szkołę Podstawową
    Nr x dotycząca koncertów (...) Orkiestry (...) w A. będzie podlegała zwolnieniu od
    podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina A. jest jednostką samorządu terytorialnego, zarejestrowaną jako czynny
    jednostronny podatnik podatku od towarów i usług (płaci podatek VAT należny, nie odlicza
    naliczonego). Gmina A. będąc podatnikiem VAT składa do właściwego urzędu skarbowego
    deklarację VAT-7. W skład Gminy A. wchodzą jednostki budżetowe, jako jednostki
    organizacyjne wykonujące zadania własne Gminy A., w tym m.in. szkoły.
    Stosownie do przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, Gmina
    jest jednostką samorządu terytorialnego posiadającą osobowość prawną, wykonującą
    zadania publiczne we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność (art. 2 ust. 1 i 2 tej
    ustawy). Realizuje swoje zadania własne, które polegają na zaspokajaniu zbiorowych
    potrzeb wspólnoty i obejmują m.in. sprawy z zakresu edukacji publicznej, kultury,
    promocji gminy (art. 7 ww. ustawy).
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, Gmina w celu wykonywania zadań
    może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami.
    Szkoła Podstawowa nr X., która w ramach swojej działalności prowadzi (...) Orkiestrę (...) w
    A. jest jednostką organizacyjną powołaną przez Gminę do realizacji zadań własnych z
    zakresu edukacji publicznej, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy o samorządzie
    gminnym. Jednostka ta nie posiada odrębnej od Gminy osobowości prawnej, a
    podejmowane przez nią działania wywołują skutki bezpośrednio dla Gminy, która
    stosownie do przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym jest
    jednostką samorządu terytorialnego posiadającą osobowość prawną, wykonującą zadania
    publiczne we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność (art. 2 ust. 1 i 2 tej ustawy),
    realizując tym samym swoje zadania własne, które polegają na zaspokajaniu zbiorowych
    potrzeb wspólnoty. Obecnie, z uwagi na dokonaną centralizację rozliczeń VAT, szkoły nie
    są odrębnymi od Gminy podatnikami VAT, lecz wraz z Gminą traktowane są jako jeden
    podatnik VAT. W rezultacie, podejmowane przez nie czynności, w tym dostawa towarów i
    świadczenie usług, a także nabywanie towarów i usług do celów realizacji zadań własnych
    Gminy, zarówno z prawnego punktu widzenia, jak i na gruncie podatku VAT, dokonywane
    są zawsze w imieniu i na rzecz Gminy.
    Szkoła Podstawowa Nr X. w A. funkcjonująca zgodnie z przepisami o systemie oświaty w
    rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz. U. z 2018
    r. poz. 996, 1000 i 1290) i w ramach swojej działalności prowadzi (...) Orkiestrę (...) w A.,
    która składa się z młodzieży szkoły, a warsztatem pracy są sale lekcyjne. W ciągu roku
    orkiestra prezentuje się kilkadziesiąt razy na terenie kraju i za granicą promując przy tym
    Gminę A. oraz prezentuje nabyte umiejętności podczas procesu dydaktycznego.
    Uczestniczy również w różnego rodzaju uroczystościach okazjonalnych, kulturalnych
    sportowych i świętach państwowych.
    Koncerty (...) Orkiestry (...) w A. stanowią usługę kulturalną, która służy tworzeniu,
    upowszechnieniu i ochronie kultury, ponieważ poprzez swoją działalnością muzyczną jaką
    prowadzi w kraju i za granicą podejmuje i inicjuje wszelkie działania w obszarze edukacji
    kulturalnej zmierzające do rozwijania potrzeb lokalnej społeczności i zainteresowania
    kulturą. Łączy się to z popularyzacją kultury i jej dostępem szerokiemu gronu odbiorców.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i
    prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1983, z późn. zm.) działalność

    kulturalna polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury. Zaś jedną z form
    działalności kulturalnej jest orkiestra (art. 2 tej ustawy).
    Działania (...) Orkiestry (...) w A. odbywają się poprzez tworzenie oferty kulturalnej
    skierowanej do różnych grup odbiorców zarówno w kraju, jak i za granicą. Zajęcia
    prowadzone są w ramach godzin pozalekcyjnych kształcą w młodych ludziach poczucie
    zrozumienia kultury, poznania jej walorów i dumę z możliwości prezentowania jej przed
    innymi. Kultura bowiem to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości, a
    także ogół wartości, zasad i norm współżycia przyjętych przez dane zbiorowości; wszystko
    to, co powstaje dzięki pracy człowieka, co jest wytworem jego myśli i działalności.”
    Młodzież biorąca udział w tych zajęciach uczy się od podstaw gry na instrumentach dętych
    i perkusyjnych co również ma duży wpływ na ich rozwój i poczucie wartości kultury w życiu
    człowieka.
    Wnioskodawca podkreśla, że koncerty (...) Orkiestry (...) w A. są świadczeniem usług,
    których celem nie jest osiągnięcie dochodów, lecz zaprezentowanie umiejętności nabytych
    w procesie edukacji przez młodzież szkolną. Szkoła prowadząca (...) Orkiestrę (...) w A. w
    celu zmniejszenia kosztów uczestnictwa w różnych imprezach wystawia f-rę VAT (bez
    sprzedaży biletów) za świadczoną usługę. Pozyskane w ten sposób środki przeznacza
    przede wszystkim na zmniejszenie kosztów udziału w danej imprezie, przede wszystkim
    na pokrycie transportu związanego z dojazdem do miejsca występu, noclegiem jak też
    funkcjonowaniem samej orkiestry czyli m.in. remontem bądź zakupem instrumentów.
    Ponadto koncerty świadczone przez (...) Orkiestrę (...) w A. nie są usługami ściśle
    związanymi z podstawową działalnością prowadzoną przez Szkołę Podstawową nr (...) i
    wykonywanie tych koncertów nie stanowi działalności konkurencyjnej, która głównie
    wpływałaby na osiągnięcie dodatkowego dochodu przez Gminę A. Nadmienić należy
    również, że wykonywane koncerty, nie odbywają się w sposób systematyczny, co
    powoduje że podmiot nie osiąga tym samym systematycznych zysków, a jeśli już je osiąga
    to przeznacza je w całości na kontunuowanie i doskonalenie świadczonych usług. Dodać
    należy, że koncerty odbywane na terenie Gminy A. są bezpłatne, gdyż nie pociągają one za
    sobą kosztów transportu.
    W związku z powyższym skoro wszystkie zadania wykonywane są na rzecz i w imieniu
    Gminy A. za właściwe należy uznać, iż podmiotem świadczącym usługę stanowi podmiot
    prawa publicznego. W myśl art. 2 pkt 2 dyrektywy 2003/98/WE Parlamentu Europejskiego i
    Rady z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie ponownego wykorzystania informacji sektora
    publicznego przez pojęcie „podmiot prawa publicznego” należy rozumieć jakikolwiek
    organ ustanowiony w szczególnym celu zaspokajania potrzeb w interesie ogólnym, który
    nie ma charakteru przemysłowego lub handlowego oraz posiadający osobowość prawną,
    a także finansowany w przeważającej części przez państwo, władze regionalne lub lokalne
    czy tez inne podmioty prawa publicznego.

## Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym, Gmina A. może uznać, że świadczona usługa
    przez Szkołę Podstawową Nr X. o w A. dotycząca koncertów (...) Orkiestry (...) w A. będzie
    podlegała zwolnieniu od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33a?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, koncerty (...) Orkiestry (...) w A. podlegają zwolnionej stawce VAT
    z art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ są to usługi
    kulturalne świadczone przez podmioty prawa publicznego i będą korzystać z tego
    zwolnienia.
    Wnioskodawca swoją ocenę opiera na podstawie analizy poniższych przepisów prawnych.

    W myśl art. 2 pkt 2 dyrektywy 2003/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17
    listopada 2003 r. w sprawie ponownego wykorzystania informacji sektora publicznego
    przez pojęcie „podmiot prawa publicznego” należy rozumieć jakikolwiek organ
    ustanowiony w szczególnym celu zaspokajania potrzeb w interesie ogólnym, który nie ma
    charakteru przemysłowego lub handlowego oraz posiadający osobowość prawną, a także
    finansowany w przeważającej części przez państwo, władze regionalne lub lokalne czy też
    inne podmioty prawa publicznego. Ponadto Gmina A. nie pobiera w sposób
    systematyczny odpłatności za koncerty (...) Orkiestry (...) w A. , w przypadku ich pobierania
    całe środki przeznaczone zostają na doskonalenie i wydatki związane z funkcjonowaniem
    orkiestry. Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku
    od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r. poz. 2174, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą -
    opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne
    świadczenie usług na terytorium kraju. Art. 8 ust. 1 wyraźnie określa czym jest świadczenie
    usług.
    Nie każda czynność stanowiąca odpłatną dostawę towarów lub odpłatne świadczenie
    usług podlega opodatkowaniu. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu musi być
    wykonywana przez podmiot o statusie podatnika działającego w takim charakterze w
    odniesieniu do tej czynności.
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Należy zauważyć, że w świetle art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów
    władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ władzy publicznej lub urząd obsługujący ten organ będą uznane za
    podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonują czynności
    inne niż te, które mieszczą się w ramach ich zadań oraz, gdy wykonują czynności
    mieszczące się w ramach zadań, ale czynią to na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W świetle art. 43 ust. 17a ustawy - zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28,
    29 i 33 lit. a, mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle
    związanych z usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi
    podstawowe.
    Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 31, 32 i 33 lit. a, stosuje się, pod warunkiem że
    podmioty wykonujące czynności, o których mowa w tych przepisach, nie osiągają w
    sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one
    przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług. (art. 43 ust.
    18 ustawy).

    Art. 43 ust. 19 ustawy zawiera ścisły katalog usług, do których nie ma zastosowanie
    zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33. Analizując tę regulację zauważyć należy, że
    warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku jest spełnienie przesłanki o charakterze
    przedmiotowym dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. usług kulturalnych jak również
    przesłanki podmiotowej odnoszącej się do usługodawcy. Niespełnienie chociażby jednej z
    ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie ma zastosowania. W przedstawionym stanie
    faktycznym obie przesłanki są spełnione, gdyż gmina jest podmiotem prawa publicznego,
    nie osiąga w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich
    osiągnięcia przeznacza w całości na kontynuację świadczonych usług (art. 43 ust. 18
    ustawy). Natomiast spełnienie warunku przedmiotowego odnosi się do wyżej
    przytoczonego art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy, zgodnie z którym zwalnia się z podatku usługi
    kulturalne (...). Ustawa nie podaje definicji pojęcia „usług kulturalnych”. Jego znaczenie
    należy zatem ustalić na podstawie dostępnej metody wykładni. W prawie podatkowym
    pierwszorzędne znaczenie ma wykładnia językowa. Zatem zgodnie z jej regułami,
    odnosząc się do znaczenia terminu „usługi kulturalne” w języku potocznym, możemy
    stwierdzić, że pod pojęciem tym kryją się usługi odnoszące się do kultury, w zakresie
    kultury itp.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 tej ustawy z ustawą z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i
    prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1983, z późn. zm.) działalność
    kulturalna polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury. W ślad za art. 2 tej
    ustawy formą organizacyjną działalności kulturalnej jest m.in. orkiestra. A sama
    działalność kulturalna jak stanowi art. 3 ust. 2 ww. ustawy nie stanowi działalności
    gospodarczej wg. odrębnych przepisów.
    Należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie spełniona jest przesłanka podmiotowa
    zwolnienia wskazana w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy. Usługi są świadczone w imieniu i
    na rzecz gminy, który stanowi podmiot publicznego. Dodatkowo spełniony jest warunek
    wynikający z art. 43 ust. 18 ustawy. Wnioskodawca podał bowiem, że z uwagi, iż
    wykonywane koncerty nie odbywają się w sposób systematyczny, podmiot nie osiąga
    systematycznych zysków, a jeśli już je osiąga, to przeznacza je w całości na kontynuowanie
    i doskonalenie świadczonych usług.
    Według Wnioskodawcy koncerty (...) Orkiestry (...) w A. stanowią usługę kulturalną, która
    służy tworzeniu, upowszechnieniu i ochronie kultury, ponieważ poprzez swoją
    działalnością muzyczną jaką prowadzi w kraju i zagranicą podejmuje i inicjuje wszelkie
    działania (w tym w obszarze edukacji kulturalnej) zmierzające do rozwijania potrzeb i
    zainteresowania kulturą. Łączy się to z popularyzacją kultury i udostępnianiem jej (dostęp
    do kultury). Bierze udział w wielu imprezach kulturalnych, rocznicowych,
    okolicznościowych i patriotycznych na szczeblach krajowych i międzynarodowych.
    Działania (...) Orkiestry (...) w A. odbywają się poprzez tworzenie oferty kulturalnej
    skierowanej do różnych grup odbiorców zarówno w kraju, jak i zagranicą.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i
      odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

    Według art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Nie każda jednak czynność, stanowiąca świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez
    podatnika.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Z treści powołanych przepisów art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy wynika, że jednostka
    organizacyjna wykonująca we własnym imieniu i na własny rachunek czynności
    spełniające definicję działalności gospodarczej, określone w art. 15 ust. 2 ustawy, może
    działać w charakterze podatnika.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE
    L 347, s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
    Oznacza to, że organ władzy publicznej lub urząd obsługujący ten organ będą uznane za
    podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonują czynności
    inne niż te, które mieszczą się w ramach ich zadań oraz, gdy wykonują czynności
    mieszczące się w ramach zadań, ale czynią to na podstawie umów cywilnoprawnych.
    W świetle wskazanych unormowań, jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:

    1. podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nie odrębnymi
    przepisami prawa, oraz
    2. podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów
    cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń
    wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone
    lub zwolnienie od podatku.
    Zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od
    zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku
    wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych
    wydanych na podstawie jej upoważnienia.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez:
      a) podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych
      przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji
      kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym
      instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu
      działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną,
      b) indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o
      prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w
      tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do
      artystycznego wykonania utworów.
    Jednocześnie stosownie do art. 43 ust. 17 ustawy:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a,
      nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych
      z usługami podstawowymi, jeżeli:
      1) nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust.
      1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
      2) ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez
      konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników
      niekorzystających z takiego zwolnienia.
    W myśl art. 43 ust. 17a ustawy:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają
      zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z
      usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi
      podstawowe.
    Na podstawie art. 43 ust. 18 ustawy:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 31, 32 i 33 lit. a, stosuje się, pod warunkiem,
      że podmioty wykonujące czynności, o których mowa w tych przepisach, nie osiągają

      w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są
      one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług.
    Zgodnie z art. 43 ust. 19 ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do:
      1) usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach;
      2) wstępu:
      a) na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i
      wykonawstwa artystycznego i literackiego,
      b) do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych,
      c) do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym;
      3) wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez
      biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą;
      4) usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach;
      5) działalności agencji informacyjnych;
      6) usług wydawniczych;
      7) usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34;
      8) usług ochrony praw.
    Analizując powołane wyżej regulacje dotyczące zwolnienia od podatku od towarów i usług
    przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy, w zakresie usług kulturalnych zauważenia
    wymaga, że warunkiem zastosowania ww. zwolnienia od podatku jest spełnienie
    przesłanki o charakterze podmiotowym odnoszącej się do usługodawcy, jak również
    przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług. Niespełnienie chociażby jednej z
    ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie będzie miało zastosowania.
    Ustawodawca zwalnia od podatku usługi kulturalne świadczone przez ściśle określone
    grupy podmiotów. Polski prawodawca określił te podmioty, wymieniając je w ww.
    przepisie, jako: podmioty prawa publicznego; podmioty uznane na podstawie odrębnych
    przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym; wpisane do rejestru instytucji kultury,
    prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w
    rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej;
    indywidualni twórcy i artyści wykonawcy, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, wynagradzani w formie honorariów, w tym za przekazanie lub
    udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i
    prowadzeniu działalności kulturalnej (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 87):
      Działalność kulturalna w rozumieniu niniejszej ustawy polega na tworzeniu,
      upowszechnianiu i ochronie kultury.
    W myśl art. 2 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:
      Formami organizacyjnymi działalności kulturalnej są w szczególności: teatry, opery,
      operetki, filharmonie, orkiestry, instytucje filmowe, kina, muzea, biblioteki, domy
      kultury, ogniska artystyczne, galerie sztuki oraz ośrodki badań i dokumentacji w
      różnych dziedzinach kultury.
    Przepis art. 3 ust. 2 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej
    stanowi, że:

      Działalność kulturalna określona w art. 1 ust. 1 nie stanowi działalności gospodarczej
      w rozumieniu odrębnych przepisów.
    Ustawa nie podaje definicji pojęcia „usług kulturalnych”. Jego znaczenie należy zatem
    ustalić na podstawie dostępnej metody wykładni. W prawie podatkowym pierwszorzędne
    znaczenie ma wykładnia językowa. Zatem zgodnie z jej regułami, odnosząc się do
    znaczenia terminu „usługi kulturalne” w języku potocznym, możemy stwierdzić, że pod
    pojęciem tym kryją się usługi odnoszące się do kultury, w zakresie kultury, itp. Natomiast
    kultura to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości, a także ogół
    wartości, zasad i norm współżycia przyjętych przez dane zbiorowości; wszystko to, co
    powstaje dzięki pracy człowieka, co jest wytworem jego myśli i działalności. Kultura dzieli
    się na: materialną, której zakres pokrywa się z pojęciem cywilizacja i duchową – ogół
    wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, nauki, moralności funkcjonujących w postaci dzieł
    artystycznych, wierzeń, obyczajów, a także uznanych wartości, takich jak: prawda,
    sprawiedliwość, wolność, równość, itp.” (Roman Smolski, Marek Smolski, Elżbieta Helena
    Stadtmüller „Słownik Encyklopedyczny Edukacja Obywatelska” Wydawnictwo Europa,
    Warszawa 1999). Encyklopedia Popularna w haśle „kultura” podaje, że jest to „całokształt
    materialnego i duchowego dorobku ludzkości gromadzony, utrwalany i wzbogacany w
    ciągu jej dziejów, przekazywany z pokolenia na pokolenie; w skład tak pojętej kultury
    wchodzą nie tylko wytwory materialne i instytucje społeczne, ale także zasady współżycia
    społecznego, sposoby postępowania, wzory, kryteria ocen estetycznych i moralnych
    przyjęte w danej zbiorowości i wyznaczające obowiązujące zachowania” (Encyklopedia
    Popularna PWN, Wydanie XV, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1982).
    Przez potoczne rozumienie pojęcia „kultura” możemy zatem uznać całokształt wytworów
    materialnych i umysłowych społeczności. Takie rozumienie pojęcia „kultura”, ma jednak
    niewielkie znaczenie praktyczne, a już w szczególności nie spełni swojej funkcji w procesie
    interpretacji prawa podatkowego.
    Zgodnie zatem z regułami wykładni prawa, w sytuacji, gdy wykładnia językowa nie
    przynosi oczekiwanych rezultatów, wskazanym jest sięgnięcie do wykładni systemowej
    oraz funkcjonalnej. Wykładnia systemowa pozwala na ustalenie zakresu rozumienia
    pojęcia w znaczeniu, w jakim posługują się nim inne akty prawne należące do systemu
    prawa (wykładnia systemowa zewnętrzna). W tym celu należy sięgnąć do ustawy wprost
    lub pośrednio odnoszącej się do działalności prowadzonej w sferze kulturalnej, tj. ustawy
    o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Co prawda definicja działalności
    kulturalnej w języku prawnym, skonstruowana w oparciu o powyższy akt prawny nie
    będzie pełna, jednak pozwoli na sprecyzowanie terminów „kultura” oraz „usługi
    kulturalne” na potrzeby niniejszej interpretacji.
    Ponadto, jak wynika z powołanych powyżej przepisów ustawy o organizowaniu i
    prowadzeniu działalności kulturalnej, działalność kulturalna polega na tworzeniu,
    upowszechnianiu i ochronie kultury. Właściwym więc wydaje się przyjęcie, że kultura to
    ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, funkcjonujących w postaci np. dzieł
    artystycznych, związanych z twórczością artystyczną (np. o charakterze literackim,
    naukowym, plastycznym, muzycznym).
    Reasumując, za usługi kulturalne możemy uznać usługi polegające na upowszechnianiu i
    ochronie kultury, przez którą należy rozumieć naturalne i kulturalne dziedzictwo ludzkości
    o charakterze materialnym i niematerialnym, w szczególności w zakresie historii, nauki i
    sztuki.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo jednostką samorządu terytorialnego,
    zarejestrowaną jako czynny jednostronny podatnik podatku od towarów i usług. Za
    pośrednictwem swojej jednostki organizacyjnej - Szkoły Podstawowej nr X. w A., prowadzą
    Państwo (...) Orkiestrę (...) w A., która składa się z młodzieży szkoły, a warsztatem pracy są

    sale lekcyjne. W ciągu roku orkiestra prezentuje się kilkadziesiąt razy na terenie kraju i za
    granicą promując przy tym Gminę A. oraz prezentuje nabyte umiejętności podczas
    procesu dydaktycznego. Uczestniczy również w różnego rodzaju uroczystościach
    okazjonalnych, kulturalnych sportowych i świętach państwowych. Koncerty (...) Orkiestry
    (...) w A. są świadczeniem usług, których celem nie jest osiągnięcie dochodów, lecz
    zaprezentowanie umiejętności nabytych w procesie edukacji przez młodzież szkolną.
    Szkoła prowadząca (...) Orkiestrę (...) w A. w celu zmniejszenia kosztów uczestnictwa w
    różnych imprezach wystawia fakturę VAT (bez sprzedaży biletów) za świadczoną usługę.
    Pozyskane w ten sposób środki przeznacza przede wszystkim na zmniejszenie kosztów
    udziału w danej imprezie, przede wszystkim na pokrycie transportu związanego z
    dojazdem do miejsca występu, noclegiem jak też funkcjonowaniem samej orkiestry czyli m.
    in. remontem bądź zakupem instrumentów.
    Analiza przedstawionych okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa
    podatkowego prowadzi do wniosku, że wypełniają Państwo przesłankę podmiotową
    wynikającą z art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy. Z opisu sprawy wynika bowiem, że są
    Państwo podmiotem prawa publicznego. Dodatkowo spełniony jest warunek wynikający z
    art. 43 ust. 18 ustawy. Podali Państwo bowiem, że wykonywane koncerty, nie odbywają się
    w sposób systematyczny, co powoduje, że podmiot nie osiąga tym samym
    systematycznych zysków, a jeśli już je osiąga to przeznacza je w całości na kontunuowanie
    i doskonalenie świadczonych usług.
    W następnej kolejności zbadania wymaga, czy będące przedmiotem wniosku koncerty (...)
    Orkiestry (...) będą wypełniały przesłankę przedmiotową do zastosowania zwolnienia
    przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że koncerty (...) Orkiestry (...) w A. stanowią usługę
    kulturalną, która służy tworzeniu, upowszechnieniu i ochronie kultury, ponieważ poprzez
    swoją działalnością muzyczną jaką prowadzi w kraju i za granicą podejmuje i inicjuje
    wszelkie działania w obszarze edukacji kulturalnej zmierzające do rozwijania potrzeb
    lokalnej społeczności i zainteresowania kulturą. Łączy się to z popularyzacją kultury i jej
    dostępem szerokiemu gronu odbiorców. Ponadto z wniosku wynika, że Orkiestra bierze
    udział w wielu imprezach kulturalnych, rocznicowych, okolicznościowych i patriotycznych
    na szczeblach krajowych i międzynarodowych. Działania (...) Orkiestry (...) w A. odbywają
    się poprzez tworzenie oferty kulturalnej skierowanej do różnych grup odbiorców zarówno
    w kraju, jak i zagranicą.
    Tym samym, w świetle przedstawionych okoliczności sprawy, (...) Orkiestra (...) w A.,
    wykonując koncerty, świadczy usługi kulturalne w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy.
    Ponadto, w opisu sprawy nie wynika, że w opisanym we wniosku zakresie świadczą
    Państwo usługi, o których mowa w art. 43 ust. 19 ustawy.
    W konsekwencji należy stwierdzić, że wykonywanie za odpłatnością koncertów przez (...)
    Orkiestrę (...) w A., będzie korzystało ze zwolnienia od podatku od towarów i usług,
    zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy.
    Zatem Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest

    ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia
    przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia
    przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem zdarzenia przyszłego w podanym przez Państwa w złożonym wniosku.
    W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa
    sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
        albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na
        platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.