Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.224.2025.2.PS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-13
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową
(opodatkowanie IP; BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
działalność-działalność badawczo-rozwojowa
komputery-program komputerowy
oprogramowanie
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Definicje ustawowe.-Definicja działalności B+R
1
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 39
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 40
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 26 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie
    możliwości opodatkowania kwalifikowanych dochodów uzyskanych z kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową. Uzupełnił go Pan pismem
    z 10 kwietnia 2025 r. (wpływ 14 kwietnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Przedmiotowa
    działalność dotyczy tworzenia, ulepszania i modyfikacji programów komputerowych lub
    ich części, które według ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych są utworami.
    Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3
    ust. 1 u.p.d.o.f. Wnioskodawca jest rezydentem polskim, który prowadzi działalność
    gospodarczą i wykonuje swoje usługi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Usługi te nie
    są prowadzone za pośrednictwem zakładu w rozumieniu umów o unikaniu podwójnego
    opodatkowania, którego Rzeczpospolita jest stroną, ani w żaden inny sposób.
    Wnioskodawca aktualnie opodatkowuje swoje dochody z tytułu działalności gospodarczej
    podatkiem liniowym.
    Wnioskodawca realizuje prace w celu tworzenia nowych lub ulepszonych produktów,
    technologii i rozwiązań, które po zakończeniu prac będą mogły zostać wykorzystane w
    ramach działalności kontrahenta bądź samego Wnioskodawcy. Obszar prowadzonych
    prac skoncentrowany jest na działalności związanej przede wszystkim z tworzeniem
    nowych bądź ulepszonych rozwiązań w zakresie oprogramowania komputerowego.
    Pod pojęciem program komputerowy należy rozumieć utwór podlegający ochronie na
    podstawie art. 74 ust. 1 i n. ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Utwór ten należy rozumieć jako wyrażony w każdej formie m.in. słowem,
    symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (analogicznie: kodami programowania,
    algorytmami, zmiennymi), przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze.
    W ramach prac, na podstawie zawieranych umów z Wnioskodawcą, ogół autorskich praw
    majątkowych wytworzonych przez Wnioskodawcę, przechodzi na kontrahenta. Dobra
    niematerialne, będące utworami i podlegające ochronie na podstawie ustawy z dnia 4
    lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych, z momentem ich
    wytworzenia stają się przedmiotem własności kontrahenta.
    Własność ta jest pełna, nieodwołalna oraz uprawniająca do rozporządzania prawem na
    wszelkich polach eksploatacji, w szczególności na wszelkich polach eksploatacji w zakresie:
    prawa do trwałego lub czasowego zwielokrotnienia programu komputerowego w całości
    lub w części jakimikolwiek środkami i w jakiejkolwiek formie, w tym wprowadzanie,
    wyświetlanie, stosowanie, przekazywanie i przechowywanie programu komputerowego;
    tłumaczenia, przystosowywania, zmiany układu lub jakichkolwiek innych zmian w

    programie komputerowym; rozpowszechniania, w tym użyczenia lub najmu, programu
    komputerowego lub jego kopii; wprowadzenia do pamięci komputera i sieci
    multimedialnych.
    W zamian za wykonane usługi Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie.
    Powyższe wynagrodzenie obejmuje również wynagrodzenie za przeniesienie autorskich
    praw majątkowych.
    Za rezultat prac podejmowanych na rzecz kontrahenta oraz wykonywane czynności w
    ramach działalności gospodarczej, odpowiedzialność ponosi wyłącznie Wnioskodawca.
    Sposób wykonywania czynności oraz użyte rozwiązania są samodzielnym wyborem
    Wnioskodawcy.
    Świadczone przez Wnioskodawcę usługi polegają na tworzeniu programów
    komputerowych, oprogramowania i jego części. Wnioskodawca jest twórcą tworzonego
    oprogramowania w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Mianowicie, Wnioskodawca tworzy, ulepsza oraz rozwija oprogramowanie komputerowe,
    a następnie całość praw autorskich do tego programu lub jego części przenosi za
    wynagrodzeniem, realizując jednocześnie wiążącą go umowę. Działania Wnioskodawcy
    polegające na ulepszaniu i modyfikacji oprogramowania zmierzają do poprawy jego
    użyteczności albo funkcjonalności tego programu.
    Współpraca Wnioskodawcy odbywa się na podstawie umowy cywilnoprawnej (B2B)
    zawieranej pomiędzy spółką prawa handlowego z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej. Wnioskodawca nie wyklucza również podjęcia współpracy z osobą fizyczną
    prowadzącą działalność gospodarczą oraz spółką prawa z siedzibą poza terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej.
    Co istotne, Wnioskodawca prowadzi prace, wyłącznie na terenie Rzeczypospolitej Polskiej i
    nie prowadzi zakładu w innym państwie. Wybór czasu oraz miejsca realizowanych prac,
    zakres zadaniowy oraz metodyka – dobierane są przez Wnioskodawcę.
    Wśród przykładowych obszarów prowadzonych przez Wnioskodawcę prac można
    wyróżnić:
    · (...).
    Celem ww. prac jest wytworzenie innowacyjnego – nowego, ulepszonego i rozwiniętego –
    produktu (programu komputerowego lub jego części). Ponadto, głównym celem
    Wnioskodawcy jest zdobycie oraz wykorzystanie wiedzy i umiejętności do wytworzenia
    wyżej opisanego utworu, przy zastosowaniu nowoczesnych i niewystępujących w praktyce
    gospodarczej technik.
    Wynik prac rozwojowych mają ustaloną formę. Jest nią fragment kodu programu
    komputerowego – zapisany za pośrednictwem znaków, cyfr i symboli matematycznych –
    wraz z dokumentacją, jako nieodłączną częścią kwalifikowanego prawa IP.
    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą na podstawie wpisu do Centralnej
    Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej od 5 grudnia 2022 r.
    Przeważającą działalnością gospodarczą Wnioskodawca określa jako 62.10.B Pozostała
    działalność w zakresie programowania.
    W wyniku prowadzonych przez Wnioskodawcę prac powstaje autorskie prawo do
    programu komputerowego stanowiące kwalifikowane prawo IP podlegające ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca
    świadcząc usługi na rzecz kontrahenta nie tylko tworzy programy komputerowe lub ich
    części, ale także dokonuje ich ulepszenia i modyfikacji. Do prawidłowego funkcjonowania
    oprogramowania konieczne jest dokonywanie jego rozwijania oraz ulepszania (co wynika z
    istoty działalności programistycznej), w wyniku czego powstają części oprogramowania,
    które również podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych.

    Przedmiotowe prace nad programem komputerowym bądź/oraz jego częściami
    realizowanymi przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej obejmują m.in.
    aplikację mobilną, tworzoną przy użyciu języków (...). Do głównych zadań programu należy
    (...).
    Prace prowadzone przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej obejmują
    również prace nad oprogramowaniem komputerowym tworzonym w oparciu o język
    programowania (...). Zasadniczym celem realizowanych prac jest (...). Działania te
    koncentrują się na (...).
    Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów,
    szczegółową ewidencję w sposób zapewniający wyodrębnienie poszczególnych
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej oraz ustalenie przychodu, kosztów
    uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo
    własności intelektualnej oraz w sposób pozwalający na wyodrębnienie kosztów, o których
    mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób
    zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu, a bardziej precyzyjnie, prowadzi
    odrębną ewidencję, w której uwzględnia informacje o:
    · zbywanym w danym okresie prawie własności intelektualnej, tj. określonym
      Oprogramowaniu;
    · przychodach uzyskiwanych ze zbycia Oprogramowania w danym okresie, tj.
      wynagrodzeniu za przeniesienie autorskich praw majątkowych do Oprogramowania;
    · kosztach faktycznie poniesionych w danym okresie przez Wnioskodawcę na
      prowadzoną bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalność związaną z wytworzeniem
      Oprogramowania;
    · dochodzie ze zbycia Oprogramowania obliczonym jako różnica pomiędzy przychodami i
      kosztami opisanymi powyżej.
    Wnioskodawca bez wątpienia w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób
    systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu
    zasobów wiedzy. Pozostająca w ścisłym związku ze stałym poszerzaniem dostępnych
    elementów wiedzy, przyswajaniem nowych możliwości oraz umiejętności, a których
    wykorzystanie w przyszłości może mieć bezpośredni wpływ na czynności, a w efekcie na
    wytworzony produkt. Podejmowane czynności zmierzają bezpośrednio bądź pośrednio do
    poprawy użyteczności albo funkcjonalności programu. Bez wątpienia działalność na rzecz
    kontrahentów polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej w ramach
    działalności prowadzonej przez nich nie miały miejsca. Oprogramowanie stworzone na
    rzecz kontrahentów powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności.
    Twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu
    largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu jak wskazano w Objaśnieniach
    Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej IP BOX.
    Wobec czego Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności
    gospodarczej, na rzecz danego kontrahenta opracowuje nowe i ulepsza istniejące już
    funkcjonalności i czyni to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności,
    ale niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w skali światowej – gdyż nie weryfikuje
    tego w takiej skali.
    W tym miejscu należy podkreślić, iż Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na
    wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego oprogramowania, jednak
    w razie wystąpienia błędów lub usterek w powstałym na podstawie umowy z
    kontrahentem oprogramowaniu, Wnioskodawca odpowiedzialny jest za naprawienie tych
    błędów i zdanie produktów odpowiadających pierwotnym wymaganiom danego
    kontrahenta.

    Należy podkreślić, że w związku z tak wykonywaną działalnością Wnioskodawca ponosi
    ryzyko gospodarcze zarówno w kontekście odpowiedzialności za jakość i ewentualne wady
    świadczonych usług, jak i zmian Kontrahentów, niepewności efektu i metod dojścia do
    umówionego rezultatu. W ekonomii definiuje się ryzyko jako możliwość wystąpienia
    wyników odmiennych od założonych celów. Zgodnie z tą definicją, działalność
    Wnioskodawcy jest obarczona ryzykiem gospodarczym.
    Uzupełnienie wniosku:
    W uzupełnieniu wniosku z 10 kwietnia 2025 r. (wpływ 18 kwietnia 2025 r.), Wnioskodawca
    wskazuje, że pytanie pierwsze zawarte we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
    obejmuje całość działań realizowanych przez Wnioskodawcę na rzecz kontrahenta w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Działalność ta, jak słusznie zauważa
    Organ obejmuje szereg zindywidualizowanych czynności wchodzących w skład
    przedmiotu realizacji usług w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca oświadcza, iż poprzez sformułowanie "działalność polegająca na tworzeniu
    programów komputerowych" ma na myśli tę część świadczonych usług w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej, odpowiadającą za prace twórcze, prowadzone w
    sposób systematyczny, polegające na wytwarzaniu oprogramowania, do którego autorskie
    prawa majątkowe są przenoszone na Kontrahenta w ramach wynagrodzenia określonego
    w umowie.
    Wnioskodawca oświadcza, iż jest w stanie wyodrębnić konkretną wartość wynagrodzenia,
    odpowiadającą za przeniesienie autorskich praw majątkowych do wytworzonego
    oprogramowania, dzięki szczegółowo prowadzonej ewidencji oraz oświadcza, iż jedynie w
    związku z tą częścią wynagrodzenia, planuje zastosować preferencyjną 5% stawkę
    opodatkowania.
    Wynagrodzenie jest łączną zapłatą za całość czynności opisanych we wniosku tj. za
    tworzenie programów komputerowych i przenoszenie autorskich praw majątkowych do
    nich.
    Przeniesienie autorskich praw majątkowych następuje w momencie wytworzenia,
    powstania utworów, a za to przeniesienie Wnioskodawcy przysługuje wynagrodzenie, o
    którym mowa w umowie. Wynagrodzenie przewidziane w danej umowie za świadczenie
    usług obejmuje wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych na Spółkę.
    W wyniku podjętych przez Wnioskodawcę czynności [w wyniku modyfikacji i rozwijania
    programów komputerowych – dopisek organu] powstaje odrębny od tego programu
    komputerowego utwór, podlegający ochronie na podst. art. 74 ustawy o prawie autorskim
    i prawach pokrewnych.
    Wszelkie oprogramowanie komputerowe (program komputerowy) lub jego części
    obejmujące nowe funkcjonalności, elementy, algorytmy, narzędzia – stanowią nowe i
    odrębne od tego oprogramowania programy komputerowe podlegające ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, które w głównym
    zamiarze zarówno Wnioskodawcy jak i jego kontrahenta ma poprawę użyteczności i
    funkcjonalności tego oprogramowania. Jeżeli w wyniku wykonywania usługi
    Wnioskodawca stworzy utwór – zg. z definicją ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych będzie to program komputerowy – to na mocy umowy autorskie prawa
    majątkowe przechodzą na kontrahenta.
    Wnioskodawca wskazuje, że we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej błędnie
    wskazano, iż przedmiotem zapytania jest zdarzenie przyszłe, podczas gdy intencją
    Wnioskodawcy było odniesienie się do stanu faktycznego.
    W związku z powyższym Wnioskodawca precyzuje, iż ramy czasowe objęte
    przedmiotowym wnioskiem dotyczą okresu od dnia rozpoczęcia prowadzenia działalności
    gospodarczej, tj. od 5 grudnia 2022 roku. Wnioskodawca wskazuje, że w poniższej tabeli
    wskazał wszystkie, wymagane przez Organ informacje, przyporządkowane do określonych

    programów komputerowych bądź ich części, które wytworzył w ramach prowadzonej
    działalności: (...)
    Oryginalność tworzonych programów komputerowych polega na tym, że są one unikalne,
    dedykowane dla klienta oraz wytworzone w oparciu o najnowocześniejsze technologie.
    Wnioskodawca tworzy nowe lub bardziej wydajne algorytmy w oparciu o nowe techniki,
    zwłaszcza w obszarze (...). Prace Wnioskodawcy obejmują m.in. (...).
    Wnioskodawca wskazuje, że w wyniku działań podejmowanych w oparciu o umowę
    łączącą strony – powstają nowe kody, algorytmy oraz funkcjonalności, uzewnętrznione za
    pomocą języków programowania, a podlegające ochronie prawnej zgodnie z art. 74
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wszelkie oprogramowanie komputerowe (program komputerowy) lub jego części
    obejmujące nowe funkcjonalności, elementy, algorytmy, narzędzia – stanowią nowe i
    odrębne od tego oprogramowania programy komputerowe, które w głównym zamiarze
    ma poprawę użyteczności i funkcjonalności tego oprogramowania.
    Wnioskodawca podejmując się ulepszenia określonych programów komputerowych oraz
    ich części, każdorazowo podejmuje następujące czynności:
    1) analiza oraz planowanie: krok ten obejmuje zrozumienie biznesowych wymagań dla
      programu komputerowego bądź jego części (określonej funkcjonalności). Analiza
      dotyczy określonych czynności: istniejącego systemu, identyfikacja obszarów do
      ulepszenia i stworzenie planu dla nowego projektu;
    2) projektowanie: opiera się o stworzenie szkicu architektury programu komputerowego
      bądź jego części. Obejmuje również wybór stosownych technologii i stworzenie
      projektu interfejsu użytkownika;
    3) implementacja: na podstawie zaprojektowanego i określonego planu obejmuje
      rozpoczęcie programowania. Programowanie natomiast przejawia się w tworzeniu
      kodu programu komputerowego bądź jego części, który to tworzy określone funkcje i
      usprawnienia według zawartych w planie celów i wymagań;
    4) testowanie: stanowi nieodłączną czynność obejmującą poprawną realizację każdego z
      projektów. Po zakończeniu implementacji Wnioskodawca pisze testy jednostkowe i
      integracyjne, aby upewnić się, że wszystko działa zgodnie z założonym planem i
      spełnia jego wszelkie oczekiwania;
    5) wdrożenie i utrzymanie: po udanym testowaniu następuje wdrożenie programu do
      środowiska produkcyjnego. Czynności te obejmują monitorowanie jego działania,
      naprawianie ewentualnych błędów i dokonywanie dalszych ulepszeń na podstawie
      opinii użytkowników programu komputerowego. Ponadto, na tym etapie prac
      Wnioskodawca dokonuje każdorazowo obserwacji związanych z działaniem systemu.
    Kroki te są powtarzane przez Wnioskodawcę w cyklach, zarówno w przypadków
    programów komputerowych jak i ich części, w tempie jak są rozwijane i ulepszane.
    Wnioskodawca ponad powyższe wskazuje, że czynności te wykonywał oraz wykonuje w
    sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny.
    W ramach działalności Wnioskodawcy, dochodzi do wykorzystania i rozwijania
    umiejętności związanych z programowaniem obiektowym, asynchronicznym,
    funkcjonalnym, a także z testowaniem jednostkowym i integracyjnym.
    Wnioskodawca wskazuje, że używa „innowacyjnych technologii” takich jak (...).
    Innowacyjne rozwiązania projektowane oraz wykorzystywane przez Wnioskodawcę
    obejmują tworzenie bardziej wydajnych, skalowalnych i bezpiecznych aplikacji, które
    różnią się od istniejących programów poprzez implementację nowoczesnych praktyk
    programistycznych, wykorzystanie najnowszych frameworków i bibliotek, a także poprzez
    ciągłą optymalizację kodu.

    Wnioskodawca wskazuje, że w poniższej tabeli wskazał wszystkie, wymagane przez Organ
    informacje,  przyporządkowane  do  określonych  programów  komputerowych  bądź  ich
    części, które wytworzył w ramach prowadzonej działalności:
    (...)
    Oryginalność tworzonych programów komputerowych polega na tym, żet są one unikalne,
    dedykowane dla klienta oraz wytworzone w oparciu o najnowocześniejsze technologie.
    Celem jest wytworzenie innowacyjnego - nowego, ulepszonego i rozwiniętego - produktu
    (programu komputerowego lub jego części). Ponadto, głównym celem Wnioskodawcy jest
    zdobycie oraz wykorzystanie wiedzy i umiejętności do wytworzenia wyżej opisanego
    utworu, przy zastosowaniu nowoczesnych i niewystępujących w praktyce gospodarczej
    technik.
    Wnioskodawca ponad powyższe wskazuje, że czynności te wykonywał oraz wykonuje w
    sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny.
    Osiągnięte przez Wnioskodawcę cele polegały na wytworzeniu innowacyjnego - nowego,
    ulepszonego i rozwiniętego - produktu (programu komputerowego lub jego części).
    Wnioskodawca samodzielnie stworzył program komputerowy, dysponując swoją wiedzą i
    doświadczeniem.
    W zakresie zasobów ludzkich, tworzenie programów komputerowych oraz ich części nie
    spowodowało zapotrzebowania kadrowego Wnioskodawcy.
    Zasoby rzeczowe: Wnioskodawca wykorzystuje zasoby programistyczne i naukowe,
    materiały internetowe, komputer, sprzęt komputerowy, kartki, długopisy, tusze do
    drukarki, narzędzia programistyczne.
    Zasoby finansowe: środki uzyskane w ramach samodzielnej innowacyjnej pracy
    programistycznej Wnioskodawcy realizowanej w ramach działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca prowadzi pracę według ścisłego harmonogramu. Począwszy od wymagań
    umownych dotyczących poprawnej dokumentacji swojej działalności, to oprogramowanie
    wymaga wielu składowych, tworzonych w odpowiedniej kolejności i z należytą uwagą.
    Działalność Wnioskodawcy nie obejmuje prac empirycznych lub teoretycznych, mających
    przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
    obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne.
    Wnioskodawca wskazuje, że prowadzi prace rozwojowe, które są działalnością obejmującą
    nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i
    umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do
    planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe
    i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń.
    Przed rozpoczęciem prac nad każdym projektem (programem komputerowym)
    Wnioskodawca posiadał już:
    · zaawansowaną wiedzę z dziedziny analizy danych, (...) i języków programowania,
    · doświadczenie w projektowaniu i wdrażaniu systemów backendowych,
    · umiejętności w zakresie integracji systemów,
    · znajomość metod (...).
    Dzięki kolejnym projektom i pracom Wnioskodawca nie tylko wykorzystuje wcześniejsze
    doświadczenia, lecz także nieustannie rozwija wiedzę w obszarach:
    · (...)

    · systemów (...),
    · nowych wzorców projektowych w środowiskach chmurowych,
    · automatyzacji i (...)
    Wnioskodawca łączy i kształtuje istniejącą wiedzę z różnych dziedzin:
    · (...)
    Efektem tych działań jest opracowanie nowatorskich, kompleksowych rozwiązań - np.
    automatycznie (...).
    Odnośnie „innowacyjnych technologii" przy użyciu których powstaną poszczególne
    innowacyjne rozwiązania w programach, Wnioskodawca wskazuje, że wykorzystuje m.in.:
    · (...)
    Dzięki temu możliwe jest (...).
    Odnośnie nowych zastosowań, usprawnień odróżniających tworzone oprogramowania od
    już istniejących u Wnioskodawcy lub na rynku, Wnioskodawca wskazuje, że są to:
    · (...)
    Wszystkie powyższe elementy stanowią istotny krok naprzód w porównaniu z
    dotychczasowymi rozwiązaniami, zarówno u Wnioskodawcy, jak i na rynku, i nie
    sprowadzają się do rutynowych modyfikacji istniejących produktów. Wnioskodawca
    aktywnie poszukuje i wdraża nowe koncepcje oraz wiedzę z zakresu (...), co skutkuje
    powstawaniem oryginalnego, wysoce innowacyjnego oprogramowania.
    Wnioskodawca wskazuje, że nowy, ulepszony charakter produktów nie jest wynikiem
    działalności obejmującej wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do tychże
    produktów.
    Efekty pracy Wnioskodawcy nazywane oprogramowaniem komputerowym i jego częścią
    są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Należy wskazać, że są one produktami o charakterze oryginalnym, twórczym, zawsze są
    kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej - tworzone od zera.
    Produkty te nie są również efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie
    określonych umiejętności programistycznych.
    Pod pojęciem program komputerowy należy rozumieć utwór podlegający ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1062).
    Utwór ten należy rozumieć jako wyrażony w każdej formie m.in. słowem, symbolami
    matematycznymi, znakami graficznymi (analogicznie: kodami programowania,
    algorytmami, zmiennymi), przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze.
    W ocenie Wnioskodawcy należy przyjąć, że Oprogramowanie tworzone przez niego
    powinno, jako nierozerwalna, funkcjonalna całość, być traktowane jak programy
    komputerowe.
    Każda warstwa Oprogramowania - kod źródłowy, zespół instrukcji, warstwa dźwiękowa,
    warstwa graficzna oraz interfejs użytkownika - w kontekście gospodarczym i uzyskiwanych
    dochodów jako całość.
    Przeniesienie każdego z majątkowych praw autorskich do programu komputerowego (lub
    jego części) odbywa się zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych, zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 41 oraz art.
    53 ww. ustawy.

    Wnioskodawca zgodnie z dyspozycją ustawową, na potrzeby ustalenia kwalifikowanego
    dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej oblicza wskaźnik nexus, o
    którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
    Wnioskodawca ustala jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru
    zawartego w ustawie -(a+b)*1,3/a+b+c+d.
    Wnioskodawca ponosi wyłącznie koszty na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej (lit. a wzoru Nexus).
    Data rozpoczęcia prowadzenia ewidencji to 5 grudnia 2022 r. Ewidencja prowadzona jest
    od początku ww. działalności. Wnioskodawca prowadzi ją na bieżąco, czyli od momentu
    poniesienia pierwszych kosztów przypadających na kwalifikowane prawo własności
    intelektualnej.
    Pytania
    1. Czy działalność Wnioskodawcy w zakresie przedstawionym w opisie stanu faktycznego
      stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 w zw. z art. 5a
      pkt. 40 u.p.d.o.f.?
    2. Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 1 jest prawidłowa, to czy Wnioskodawca będzie mógł
      używać stawki 5% od dochodu ze sprzedaży praw autorskich na oprogramowanie
      stworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę?
    Stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy wykonywana przez niego działalność stanowi działalność
    badawczo-rozwojową o której mowa w art. 5a pkt 38 w zw. z art. 5a pkt. 40 u.p.d.o.f.
    Zdaniem Wnioskodawcy będzie mógł on używać stawki 5% od dochodu ze sprzedaży praw
    autorskich na stworzone i rozwijane przez siebie oprogramowanie.
    Uzasadnienie
    1. Prace opisane w stanie faktycznym, wykonywane przez Wnioskodawcę spełniają
      definicję działalności badawczo-rozwojowej, ponieważ zgodnie z u.p.d.o.f. – noszą
      znamiona prac rozwojowych.
    Działalność badawczo-rozwojowa została zdefiniowana w art. 5a pkt 38 u.p.d.o.f., zgodnie
    z którym jest to działalność twórcza obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Ustawą z dnia 3 lipca 2018 r. – Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r., poz. 1669) znowelizowano definicję „badań naukowych”
    oraz „prac rozwojowych” stanowiących łącznie „działalność badawczo-rozwojową” w myśl
    art. 5a pkt 38 u.p.d.o.f. Zgodnie z art. 5a pkt 39 u.p.d.o.f., w brzmieniu obowiązującym od
    dnia 1 października 2018 r., „badania naukowe” to:
    a. badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce,
    b. badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce”.
    W konsekwencji z dniem 1 października 2018 r., przepisy u.p.d.o.f. bezpośrednio referują
    do ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Jak stanowi art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy prawo o szkolnictwie wyższym i nauce „badania
    naukowe” obejmują:

    a. badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
      przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
      obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    b. badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
      umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług
      lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Z kolei, stosownie do art. 5a pkt 40 u.p.d.o.f., w brzmieniu obowiązującym od dnia 1
    października 2018 r., „prace rozwojowe” to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3
    ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. W myśl ww. regulacji „prace rozwojowe” są
    działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej
    aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    Mając na uwadze przytoczone powyżej ramy prawne, o prowadzeniu działalności
    badawczo-rozwojowej można mówić, gdy realizowane prace:
    · mają twórczy charakter,
    · są prowadzone w systematyczny sposób,
    · zostały zrealizowane w określonym celu – zwiększenia zasobów wiedzy oraz ich
      wykorzystania do tworzenia nowych zastosowań,
    · obejmują badania naukowe lub prace rozwojowe.
    Niejednokrotnie w orzecznictwie sądów administracyjnych wskazywano, że twórczy
    charakter działalności badawczo-rozwojowej oznacza, że działalność ta ma posiadać
    charakter kreatywny, a zatem nowatorski, oryginalny w pomyśle, czyli musi być
    nastawiona na tworzenie nowych oryginalnych rozwiązań, często o charakterze
    unikatowym, które nie mają charakteru odtwórczego (por. Wyrok Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Łodzi z 1 grudnia 2020 r., sygn. akt I SA/Łd 443/20).
    Pojęcie "twórczy" zgodnie z definicją słownikową oznacza - mający na celu tworzenie;
    będący wynikiem tworzenia. Zaś "tworzyć" - powodować powstawanie czegoś. Można
    zatem uznać, że działalność podejmowana przez podatnika musi mieć na celu
    opracowanie, wytworzenie, skonstruowanie czegoś. Ustawa nie precyzuje co ma być
    wynikiem owego procesu twórczego. Można zatem przyjąć, że może to być przykładowo
    produkt, materiał, usługa, narzędzie czy też program. Ponadto, wśród synonimów terminu
    "twórczy" można wymienić takie przymiotniki jak: "kreatywny" czy "konstruktywny".
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca podkreśla, że jego działalność ma charakter
    twórczy/innowacyjny, gdyż jest nakierowana na wypracowanie lub wykorzystanie
    dostępnych zasobów wiedzy do tworzenia nowych lub istotnie zmodyfikowanych narzędzi
    na rzecz kontrahenta. Prace wykonywane przez Wnioskodawcę wymagają kreatywnego
    podejścia, nie są wykonywane na schematach, lecz każdorazowo wymagają dokonywania
    rozwiązań koncepcyjnych pozwalających na realizację danego projektu.
    Algorytmy rozwiązań proponowane kontrahentowi w ramach projektów nie powielają
    prostych i funkcjonujących na rynku typowych koncepcji. Klient otrzymuje
    zindywidualizowane, nowoczesne i innowacyjne narzędzia IT (platform-y, systemy,
    aplikacje). Twórczy charakter działalności Wnioskodawcy potwierdza również fakt, iż
    rezultatem jego działań są subiektywnie nowe wytwory intelektu w postaci analiz, kodów
    źródłowych, dokumentacji, algorytmów itp.
    Wyżej wymienione efekty prac odpowiadają definicji programu komputerowego, o którym
    mowa w stanie faktycznym oraz w art. 74 ust. 1 i n. ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. W piśmiennictwie wskazuje się, że ochrona programu

    komputerowego nie jest uzależniona od przybranej przez niego formy wyrażenia. W grę
    wchodzić może zapis aplikacji w formie kodu źródłowego (source code), zawierający
    komendy (w zależności od przyjętego języka programowania niekiedy przybierające
    postać zbliżoną do klasycznych zapisów tekstowych w języku angielskim), a ponadto kodu
    maszynowego (object code), zrozumiałego wyłącznie dla maszyn cyfrowych (E. Ferenc-
    Szydełko (red.), Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz. Wyd. 4,
    Warszawa 2021).
    Jak wskazano we wstępnej części wniosku działalność Wnioskodawcy dotyczy tworzenia,
    ulepszania i modyfikacji programów komputerowych lub ich części. Warto wspomnieć, że
    twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu
    largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu.
    Jak wskazano w Objaśnieniu Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej IP BOX: „wystarczające jest działanie na skalę przedsiębiorstwa (...) nawet
    jeżeli podobne rozwiązanie zostało już opracowane przez inny podmiot" oraz" (...) Zatem
    twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem
    nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce
    gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się
    od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika". Wobec czego Wnioskodawca w ramach
    prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, na rzecz danego kontrahenta
    opracowuje nowe i ulepsza istniejące już funkcjonalności i czyni to z wykorzystaniem
    aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, co w efekcie jest przejawem działalności
    twórczej o spersonalizowanym charakterze, ale nie tworzy innowacyjnych rozwiązań w
    skali światowej.
    Działalność Wnioskodawcy ponownie potwierdzona zostaje w objaśnieniach podatkowych
    Ministerstwa Finansów z dn. 15 lipca 2019 roku dotyczące preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX:
    „Nie ma zatem przeszkód, aby przyjąć, że sformułowanie „zwiększenie zasobów wiedzy”
    odnosi się wyłącznie do wiedzy danego przedsiębiorstwa, gdyż ustawodawca nie
    przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy. Istotny jest
    element celowościowy w postaci zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do
    tworzenia nowych zastosowań, niezależnie od tego czy zastosowania te obejmują
    wyłącznie jedno przedsiębiorstwo czy też całe państwo, kontynent lub świat. Jasne jest
    jednak, że im większa będzie skalowalność wykorzystania zwiększonych zasobów wiedzy,
    tym większy będzie potencjał dochodowości w tym zakresie, co stanowi jeden z głównych
    determinantów prowadzenia przez podatników działalności badawczo-rozwojowej.”.
    Wnioskodawca podejmując się wykonania określonego zlecenia każdorazowo, ze względu
    na fakt istnienia rygorystycznych wymogów stawianych prze klienta (osobę fizyczną bądź
    prawną), wykorzystuje nowe zastosowania – w ogólnym tego słowa znaczeniu, mając na
    względzie branżę, w której działa kontrahent. Istotą działalności Wnioskodawcy jest
    zapewnienie, że wykonywana przez niego praca oraz produkt spełniają i wyczerpują
    zagadnienia prawne, zagadnienia dot. bezpieczeństwa w sieci internetowej oraz rygory
    funkcjonalności (optymalizacja aplikacji/strony, narzędzia, funkcjonalności).
    Pojęcie "systematyczny" oznacza z kolei - robiący coś regularnie i starannie - oraz w
    przypadku działań - prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu.
    Wydaje się również, że należy przez to pojęcie rozumieć nie tylko bieżące prowadzenie
    prac badawczo-rozwojowych rozpoczętych w przeszłości, ale także rozpoczęcie
    działalności w tym zakresie przy założeniu, że podatnik w przyszłości planuje wykonywać
    tego rodzaju prace. Prace te zaś powinny charakteryzować się stosowną regularnością.
    W opinii Wnioskodawcy, przesłanka ta oznacza wyłączenie czynności incydentalnych
    podatnika i konieczność poszukiwania takich przejawów jego aktywności, które
    prowadzone są w uporządkowany oraz regularny sposób.

    Należy wskazać, że prace jakie Wnioskodawca realizuje w ramach działalności nie mają
    incydentalnego charakteru, lecz wykonywane są w systematyczny sposób. Działania te
    stanowią istotę funkcjonowania Wnioskodawcy i podejmowane są w zaplanowany sposób
    poprzez odpowiadanie na zapotrzebowanie kontrahenta.
    Systematyczność realizowanych prac wynika również z funkcji pełnionych przez
    Wnioskodawcę wobec klienta, które dotyczą obsługi informatycznej, w tym realizacji na
    jego rzecz prac polegających na dostarczaniu nowych rozwiązań informatycznych lub ich
    istotnych modyfikacjach.
    Nowe funkcjonalności wprowadzane są zgodnie z dobrymi praktykami
    programistycznymi, tj. dokonywana jest najpierw analiza problemu, powstaje prototyp
    (proof of concept), rozwiązanie jest wdrażane stopniowo na środowiska testowe, a
    następnie pełne rozwiązanie jest wdrażane na środowisko produkcyjne.
    Kod testowany jest ręcznie oraz automatycznie. Z działających aplikacji zbierane są
    metryki, które służą do monitorowania wykorzystania dodanych funkcjonalności. Przed
    wdrożeniem na środowisko produkcyjne kod jest recenzowany przez innych
    programistów celem zapewnienia jakości.
    Działalność badawczo-rozwojowa musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana
    na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.
    Wnioskodawca podkreśla, że podejmowane aktywności ze swej istoty zmierzają do
    uzyskania specjalistycznej wiedzy, która w większości sytuacji jest niedostępna na rynku.
    Efektem zastosowania zasobów wiedzy jest ich wykorzystanie do tworzenia nowych lub
    istotnie zmodyfikowanych/ulepszonych produktów na rzecz kontrahenta. Głównym celem
    realizowanych przez Wnioskodawcę prac jest przede wszystkim tworzenie, rozwój oraz
    optymalizacja (modyfikacja) innowacyjnych i technologicznie zaawansowanych systemów,
    aplikacji, technologii dostępowych oraz innych narzędzi IT.
    Jak wskazano w stanie faktycznym Wnioskodawca, poprzez tworzenie nowego rozwiązania
    technicznego, wykorzystuje dotychczas istniejącą wiedzę oraz opracowuje nową wiedzę z
    dziedziny technologii i informatyki do tworzenia nowych lub ulepszonych produktów,
    technologii i rozwiązań.
    Zdaniem Wnioskodawcy zatem, jego aktywność w ramach prowadzonych prac zasadniczo
    może zostać uznana za prace rozwojowe, gdyż polega m.in. na kształtowaniu i
    wykorzystywaniu wiedzy i umiejętności z dziedziny nauk i technologii do tworzenia i
    projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, technologii i rozwiązań.
    Wnioskodawca wskazuje również, że realizowane przez niego prace nie są prowadzone na
    schematach lub w sposób automatyczny, lecz mają zindywidualizowany charakter i są
    przygotowywane pod danego klienta.
    Ponadto, charakter prac w istotny sposób odbiega od wprowadzania okresowych zmian
    do produktów. Nie polegają one na dostosowaniu produktów w związku z m.in.
    koniecznością aktualizacji oprogramowania lub usunięciu istniejących błędów, lecz polega
    na opracowaniu nowych produktów lub istotnych modyfikacjach istniejących produktów w
    związku ze zgłoszeniem zapotrzebowania przez kontrahenta lub identyfikacją
    zapotrzebowania przez Wnioskodawcę, które są zwykle związane z chęcią optymalizacji
    określonych segmentów prowadzonej działalności.
    Oprócz tego w Objaśnieniach podatkowym z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej – IP Box w definiowaniu działalności B+R następuje odniesienie do kryteriów
    z tzw. Podręcznika Frascati (OECD (2018), Podręcznik Frascati 2015: Zalecenia dotyczące
    pozyskiwania i prezentowania danych z zakresu działalności badawczej i rozwojowej,
    Pomiar działalności naukowo-technicznej i innowacyjnej, OECD Publishing, Paris/GUS,

    Warsaw, https://doi.org/10.1787/9788388718977-pl). Według podręcznika działalność
    badawczo- rozwojowa musi być: nowatorska, twórcza, nieprzewidywalna, metodyczna,
    możliwa do przeniesienia lub odtworzenia.
    Działalność podejmowana przez Wnioskodawcę polega na tworzeniu oprogramowania
    komputerowego w odpowiedzi na zapotrzebowanie biznesowe klienta. Działania te
    stanowią prace rozwojowe w rozumieniu przedmiotowej ustaw. Polegają one bowiem na
    wykorzystaniu nowej i istniejącej wiedzy, tj. wiedzy i narzędzi programistycznych, języków
    programowania, znanych algorytmów, do zaprojektowania nowych i ulepszonych
    rozwiązań.
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, opisane prace spełniają definicję działalności
    badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 5a pkt 38 w zw. z art. 5a pkt 39 i 40 u.p.d.o.f..
    2. Zdaniem Wnioskodawcy, przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa
      własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki
      w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 u.p.d.o.f., podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach
    pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 u.p.d.o.f. kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
    1. patent,
    2. prawo ochronne na wzór użytkowy,
    3. prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
    4. prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
    5. dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
      roślin,
    6. prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
      dopuszczonych do obrotu,
    7. wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
      prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432),
    8. autorskie prawo do programu komputerowego
    — podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
    ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz
    innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot
    ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach
    prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 u.p.d.o.f.).
    Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy dochodem (stratą) z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2
    dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został
    osiągnięty:
    1. z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    2. ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    3. z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży
      produktu lub usługi;

    4. z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu
      sądowym albo arbitrażu.
    W orzecznictwie sądowo-administracyjnym, ugruntowała się jednolita linia
    interpretacyjna, w której wskazuje się, że kwalifikowane IP to prawo własności
    intelektualnej spełniające łącznie trzy warunki:
    1) zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach prowadzonej
      przez niego działalności badawczo-rozwojowej;
    2) należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 u.p.d.o.f.);
    3) podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska (zob.
      Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 29 października 2020 r.,
      sygn. akt I SA/Sz 619/20)
    W zakresie opisywanych ulepszeń, należy na szczególnym względzie mieć pogląd, że na
    równi traktowane jest dokonanie modyfikacji poprzez wprowadzenie elementów
    spełniających przesłanki uznania ich za utwór, jak i innego rodzaju modyfikacji (por. J.
    Barta (red.), Prawo autorskie i prawa pokrewne. Komentarz. Wyd. 4, Warszawa 2017).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie
    art. 30ca są obowiązani:
    1. wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
      księgach rachunkowych;
    2. prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów
      uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane
      prawo własności intelektualnej;
    3. wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
      kwalifikowanego dochodu;
    4. dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający
      ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej - w
      przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności
      intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie
      warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
    5. dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający
      ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do
      tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy
      podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub
      większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w
      prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o
      których mowa w pkt 2-4.
    Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o
    których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji (art. 30cb ust. 2 u.p.d.o.f.).
    Według art. 30cb ust. 3 u.p.d.o.f. w przypadku, gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub
    ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty
    podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

    Jak wynika z powyższych regulacji podatnicy, którzy opodatkowują dochody z
    kwalifikowanych IP stawką 5%, mają obowiązek prowadzenia wyodrębnionej ewidencji dla
    wszystkich operacji finansowych związanych z uzyskiwaniem tych dochodów. Przepisy o IP
    Box nie narzucają podatnikom
    konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji IP Box.
    Biorąc pod uwagę, że prace opisane przez Wnioskodawcę, polegające na tworzeniu
    nowych lub ulepszonych produktów, technologii i rozwiązań, spełniają definicję prac
    badawczo-rozwojowych, to po spełnieniu wymienionych wyżej warunków może on tym
    samym używać stawki 5% od dochodu ze sprzedaży praw autorskich na oprogramowanie
    stworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie wskazuję, że jak wyjaśnił Pan w uzupełnieniu wniosku, ramy czasowe objęte
    przedmiotowym wnioskiem dotyczą okresu od dnia rozpoczęcia prowadzenia działalności
    gospodarczej, tj. od 5 grudnia 2022 roku.
    Zgodnie zatem z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych w stanie prawnym obowiązującym od 2022 r. (t. j. Dz. U z 2021 r., poz.
    1128 ze zm., t. j. Dz. U z 2022 r., poz. 2647 ze. zm.; t. j. Dz. U. z 2024r. poz. 226 ze zm.; t. j.
    Dz. U z 2025 r., poz. 163 ze zm.)
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    W związku z tym, że przepisy dotyczące IP Box odnoszą się do działalności badawczo-
    rozwojowej, należy także przytoczyć definicje, które wynikają w tym zakresie z ustawy o

    podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 574 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
    742 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.).
    Znaczenie pojęcia „działalność badawczo-rozwojowa” zostało wyjaśnione w art. 5a pkt 38
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym
      i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 tej ustawy:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast zgodnie art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Łącząc te elementy można stwierdzić, że działalnością badawczo-rozwojową jest
    działalność twórcza obejmująca:
    · badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 Prawa o szkolnictwie wyższym i
      nauce, a więc prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu
      zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez
      nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; lub
    · badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 Prawa o szkolnictwie wyższym i
      nauce, czyli prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności,
      nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub
      wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń; lub

    · prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli
      działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
      dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych
      lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia
      zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem
      działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet
      jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń,
    - podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą od 5 grudnia 2022 r.
    Przedmiotowa działalność dotyczy tworzenia, ulepszania i modyfikacji programów
    komputerowych lub ich części, które według ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych są utworami. Ma Pan nieograniczony obowiązek
    podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, jest rezydentem polskim, który prowadzi działalność gospodarczą i wykonuje
    swoje usługi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Usługi te nie są prowadzone za
    pośrednictwem zakładu w rozumieniu umów o unikaniu podwójnego opodatkowania,
    którego Rzeczpospolita jest stroną, ani w żaden inny sposób. Aktualnie opodatkowuje Pan
    swoje dochody z tytułu działalności gospodarczej podatkiem liniowym.
    Realizuje Pan prace w celu tworzenia nowych lub ulepszonych produktów, technologii i
    rozwiązań, które po zakończeniu prac będą mogły zostać wykorzystane w ramach
    działalności kontrahenta bądź Pana samego. Obszar prowadzonych prac skoncentrowany
    jest na działalności związanej przede wszystkim z tworzeniem nowych bądź ulepszonych
    rozwiązań w zakresie oprogramowania komputerowego.
    Celem ww. prac jest wytworzenie innowacyjnego – nowego, ulepszonego i rozwiniętego –
    produktu (programu komputerowego lub jego części). Ponadto, głównym celem Pana jest
    zdobycie oraz wykorzystanie wiedzy i umiejętności do wytworzenia wyżej opisanego
    utworu, przy zastosowaniu nowoczesnych i niewystępujących w praktyce gospodarczej
    technik.
    Za rezultat prac podejmowanych na rzecz kontrahenta oraz wykonywane czynności w
    ramach działalności gospodarczej, odpowiedzialność ponosi wyłącznie Pan. Sposób
    wykonywania czynności oraz użyte rozwiązania są samodzielnym wyborem Pana. W
    związku z tak wykonywaną działalnością ponosi Pan ryzyko gospodarcze zarówno w
    kontekście odpowiedzialności za jakość i ewentualne wady świadczonych usług, jak i
    zmian Kontrahentów, niepewności efektu i metod dojścia do umówionego rezultatu.
    W celu odpowiedzi na Pana pierwsze pytanie pierwsze, tj. czy całość działań realizowanych
    przez Pana na rzecz kontrahenta w ramach prowadzonej działalności gospodarczej
    stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, wyjaśniam, że z pracami badawczo-
    rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z
    dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub
    ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace twórcze, prowadzone w
    sposób systematyczny, polegające na wytwarzaniu oprogramowania, do którego autorskie
    prawa majątkowe są przenoszone na Kontrahenta w ramach wynagrodzenia określonego
    w umowie stanowią działalność badawczo-rozwojową, dokonana zostanie w kontekście
    wskazanych przez Pana efektów/cech prowadzonych prac.
    Kryteria działalności badawczo-rozwojowej
    Twórczy charakter działalności badawczo-rozwojowej
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak

    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Badania podstawowe
    Działalność badawczo-rozwojowa może obejmować badania podstawowe w rozumieniu
    Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, a więc:
    · prace empiryczne – czyli prace doświadczalne; lub
    · prace teoretyczne – czyli oparte na teorii naukowej, a nie na doświadczeniu;
    mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
    obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne.
    Co istotne, aby prowadzone przez podmiot działania miały status badań podstawowych w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym muszą być prowadzone z zachowaniem
    odpowiednich standardów.
    Nie każde przeprowadzone doświadczenie jest badaniem podstawowym. Prace
    empiryczne muszą być prowadzone w odpowiednich warunkach (w odpowiednim
    środowisku), w oparciu o określoną metodę działań. Powinny być przeprowadzone w
    odpowiedniej próbie, uwzględniać stopień powtarzalność wyników. Prace te powinny być
    odpowiednio zarejestrowane lub opisane. Szczegółowe standardy prowadzenia prac
    empirycznych są uzależnione od przedmiotu badania.
    Podobnie, nie każde rozważania prowadzone w oparciu o teorie naukowe będą miały
    status prac teoretycznych w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce. Prace
    teoretyczne w rozumieniu tej ustawy także muszą spełniać określone standardy, w tym
    dotyczące metodologii badan naukowych, komparatystyki, zasad wnioskowania.
    Badania aplikacyjne
    Działalność badawczo-rozwojowa może również obejmować badania aplikacyjne w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli prace mające na celu zdobycie
    nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów,
    procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Aplikacja to m.in. „zastosowanie czegoś w praktyce”. Przedmiotem badań aplikacyjnych
    jest więc pozyskanie nowej wiedzy i umiejętności (opartych na wiedzy i doświadczeniu) dla
    potrzeb praktyki produkcyjnej lub usługowej w określonym zakresie. Podmiot
    podejmujący prace aplikacyjne – mając wiedzę o określonych produktach, procesach lub
    usługach (ich cechach, wadach) – podejmuje działalność badawczą, której celem jest
    zdobycie nowej wiedzy i umiejętności po to, aby:
    · opracować nowe produkty, procesy lub usługi lub
    · wprowadzić znaczące ulepszenia do istniejących produktów, procesów lub usług.
    „Nowy” to „niedawno zrobiony, nabyty lub właśnie powstały, założony”, „taki, który zajął
    miejsce poprzedniego”, „spotykany po raz pierwszy, dopiero co poznany lub będący od
    niedawna w jakimś środowisku”, „od niedawna istniejący, właśnie wynaleziony”.

    Celem prac aplikacyjnych jest zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności – czyli takiej
    wiedzy i takich umiejętności, których podmiot prowadzący prace (pomimo bycia
    specjalistą w danej dziedzinie) wcześniej nie posiadał.
    Nowym produktem, procesem lub usługą może być:
    · produkt, proces lub usługa, które nie istniały wcześniej, czyli takie, które zostały
      opracowane po raz pierwszy w wyniku badan aplikacyjnych;
    · produkt, proces lub usługi, które istniały już jako rodzaj produktu, procesu lub usługi,
      ale w wyniku badań aplikacyjnych opracowano ich nową koncepcję.
    Ulepszenie natomiast to „to, co usprawniło funkcjonowanie czegoś”. Ulepszać to „zmienić
    coś tak, żeby stało się bardziej użyteczne lub funkcjonalne”. Celem prac aplikacyjnych
    dotyczących istniejących produktów, procesów lub usług nie są jakiekolwiek ulepszenia,
    ale ulepszenia znaczące – czyli mające duże znaczenie, dużą wagę, istotne z punktu
    widzenia funkcji i dotychczasowych cech ulepszanych produktów, procesów lub usług.
    Jednocześnie jednak skala zmian wprowadzonych do produktu, procesu lub usługi nie
    powoduje, że mówimy o nowym produkcie, procesie lub usłudze, ale o produkcie,
    procesie lub usłudze znacząco ulepszonych.
    Analogicznie jak w przypadku badań podstawowych, także badania aplikacyjne muszą być
    prowadzone z zachowaniem odpowiednich standardów.
    Prace rozwojowe
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, tj. obejmują:
    · nabycie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności; i
    · wykorzystanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzą wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badan rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
    celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.

    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Systematyczność i cele działalności badawczo-rozwojowej
    Działalność badawczo-rozwojowa jest podejmowana:
    · w sposób systematyczny,
    · w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia
      nowych zastosowań.
    Pojęcie „systematyczny” – w odniesieniu do procesów oznacza „zachodzący stale od
    dłuższego czasu”; w odniesieniu do działań oznacza „prowadzony w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu; planowy, metodyczny”.
    Z uwagi na charakter działań, jakie obejmuje działalność badawczo-rozwojowa, pojęcia
    systematyczności tych działań nie należy ograniczać wyłącznie do ich zwykłego
    organizacyjnego uporządkowania i częstotliwości podejmowanych czynności. Znaczenie
    pojęcia „systematyczności” będzie także wynikową przedmiotu prowadzonych działań
    (badań naukowych lub prac rozwojowych) – musi uwzględniać specyfikę podejmowanych
    badań lub prac.
    Celem działalności badawczo-rozwojowej jest: zwiększenie zasobów wiedzy oraz
    wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Punktem wyjściowym dla działalności badawczo-rozwojowej jest więc posiadanie
    pewnego poziomu (określonych zasobów) wiedzy w konkretnym temacie. Aby stwierdzić,
    czy podjęte działania prowadzą do zwiększenia poziomu wiedzy oraz służą
    wykorzystywaniu zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań koniecznym jest
    określenie poziomu wiedzy „wyjściowej” i „wyjściowego” stanu wykorzystywania zasobów
    wiedzy, „wyjściowego” stanu jej zastosowań. Bez takiego nakreślenia „punktu wyjścia” dla
    działalności badawczo-rozwojowej nie da się nakreślić celów podejmowanych działań.
    Należy uwzględnić zatem, iż głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo
    rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem
    działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli
    podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej
    wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmują szereg działań,
    w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod
    względem przydatności do realizacji celu projektu. (zobacz: 3.2.1.3 Objaśnienia w zakresie
    IP Box - Zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do tworzenia nowych
    zastosowań”).
    Istotnym jest więc między innymi to:
    · jakimi zasobami wiedzy podatnik dysponował przed rozpoczęciem realizacji projektu
      badawczo-rozwojowego;
    · jaki rodzaj wiedzy podlegał następnie selekcji, wykorzystaniu i rozwijaniu pod względem
      przydatności do realizacji tego projektu.
    Ocena charakteru Pana działalności

    Jak wskazał Pan we wniosku, oryginalność tworzonych programów komputerowych
    polega na tym, że są one unikalne, dedykowane dla klienta oraz wytworzone w oparciu o
    najnowocześniejsze technologie. Tworzy Pan nowe lub bardziej wydajne algorytmy w
    oparciu o nowe techniki, zwłaszcza w obszarze (...). Prace Pana obejmują m.in. (...).
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan również na cechy oprogramowania powodujące, że
    w znaczymy stopniu różniły się one od rozwiązań już funkcjonujących u niego. Są to w
    szczególności:
    · (...).
    Przykładowo w uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że jako pierwszy w Polsce zastosował
    (...).
    We wniosku wskazano również, że efekty Pana pracy nazywane oprogramowaniem
    komputerowym i jego częścią są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych oraz są one produktami o charakterze oryginalnym, twórczym,
    zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej - tworzone od
    zera. Produkty te nie są również efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu
    jedynie określonych umiejętności programistycznych.
    Biorąc pod uwagę szczegółowy opis konkretnych programów komputerowych
    przedstawiony w uzupełnieniu wniosku w formie tabelarycznej, a w konsekwencji opisane,
    zastosowane i niewystępujące w Pana praktyce gospodarczej nowe funkcje tych
    programów, jak również informacje wskazujące na innowacyjność poszczególnych i
    skonkretyzowanych programów komputerowych, jak np.:
    · wykorzystanie zaawansowanych rozwiązań (...);
    · skalowalność rozwiązania pod kątem (...);
    · możliwość szybkiego dostosowywania zakresu (...) do potrzeb klienta
    · autorskie algorytmy (...);
    · integracja z (...);
    · elastyczne wykorzystanie (...)
    · możliwość (...)
    · wykorzystanie (...);
    · możliwość szybkiego (...);
    · wykorzystanie (...);
    · możliwość szybkiego (...)
    · innowacyjne podejście do (...);
    · podejście (...);
    · ciągła integracja i dostosowywanie algorytmów do (...);
    · innowacyjne techniki (...);
    · elastyczna architektura (...)
    uznać trzeba, że opisana we wniosku, a będąca przedmiotem pytania pierwszego
    działalność polegająca na wytwarzaniu oprogramowania, do którego autorskie prawa
    majątkowe są przenoszone na Kontrahenta, jest działalnością twórczą.
    Jak wynika z wniosku, głównym celem Pana jest zdobycie oraz wykorzystanie wiedzy i
    umiejętności do wytworzenia utworu, przy zastosowaniu nowoczesnych i
    niewystępujących w praktyce gospodarczej technik. Celem jest wytworzenie
    innowacyjnego - nowego, ulepszonego i rozwiniętego - produktu (programu
    komputerowego lub jego części).

    Osiągnięte przez Pana cele polegały na wytworzeniu innowacyjnego - nowego,
    ulepszonego i rozwiniętego - produktu (programu komputerowego lub jego części).
    W zakresie zasobów ludzkich, tworzenie programów komputerowych oraz ich części nie
    spowodowało Pana zapotrzebowania kadrowego. W zakresie Pana zasobów rzeczowych
    wykorzystuje Pan zasoby programistyczne i naukowe, materiały internetowe, komputer,
    sprzęt komputerowy, kartki, długopisy, tusze do drukarki, narzędzia programistyczne. W
    zakresie Pana zasobów finansowych wykorzystuje Pan środki uzyskane w ramach
    samodzielnej innowacyjnej Pana pracy programistycznej realizowanej w ramach
    działalności gospodarczej.
    Jak wynika również z wniosku oraz jego uzupełnienia, prowadzi Pan pracę według ścisłego
    harmonogramu. Podejmując się ulepszenia określonych programów komputerowych oraz
    ich części, każdorazowo podejmuje Pan następujące czynności:
    1) analiza oraz planowanie:
    2) projektowanie;
    3) implementacja;
    4) testowanie;
    5) wdrożenie i utrzymanie.
    Kroki te są powtarzane przez Pana w cyklach, zarówno w przypadków programów
    komputerowych jak i ich części, w tempie jak są rozwijane i ulepszane.
    Wskazał Pan też, że czynności te wykonywał oraz wykonuje w sposób systematyczny,
    zaplanowany i metodyczny.
    Z wniosku wynika więc, że przedmiotowa działalność nosi znamiona działalności
    prowadzonej w sposób systematyczny.
    Przechodząc do kwestii prowadzenia badań naukowych i/lub prac rozwojowych wyjaśnił
    Pan, że jego działalność nie obejmuje prac empirycznych lub teoretycznych, mających
    przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
    obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne.
    Zatem działalność ta nie stanowi badań podstawowych w rozumieniu ustawy Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce.
    Wyjaśnił Pan natomiast, że:
    · prowadzi prace rozwojowe, które są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie,
      kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w
      zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji
      oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń;
    · przed rozpoczęciem prac nad każdym projektem (programem komputerowym) posiadał
      Pan już zaawansowaną wiedzę z (...);
    · dzięki Pana kolejnym projektom i pracom nie tylko wykorzystuje wcześniejsze
      doświadczenia, lecz także nieustannie rozwija wiedzę w obszarach: (...);
    · Łączy i kształtuje Pan istniejącą wiedzę z różnych dziedzin: (...).
    · w ramach działalności Pana, dochodzi do wykorzystania i rozwijania umiejętności
      związanych z (...).
    Efektem tych działań jest opracowanie nowatorskich, kompleksowych rozwiązań - np.
    automatycznie skalującego się systemu do (...).
    Jak Pan wyjaśnił jego prace programistyczne stanowią istotny krok naprzód w porównaniu
    z dotychczasowymi rozwiązaniami, zarówno u Pana, jak i na rynku, i nie sprowadzają się

    do rutynowych modyfikacji istniejących produktów. Aktywnie Pan poszukuje i wdraża
    nowe koncepcje oraz wiedzę z zakresu (...), co skutkuje powstawaniem oryginalnego,
    wysoce innowacyjnego oprogramowania.
    Wskazuje Pan, że nowy, ulepszony charakter produktów nie jest wynikiem działalności
    obejmującej wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do tychże produktów.
    Przedstawiony charakter prac, a w szczególności zasoby wiedzy jakimi dysponuje Pan
    przed realizacją projektów, zasoby wiedzy jakie łączy, wykorzystuje, rozwija, czy kształtuje,
    pozwalają na stwierdzenie, że działalność opisana we wniosku, a będąca przedmiotem
    pytania pierwszego nosi znamiona prac rozwojowych w rozumieniu art. 5a pkt 40 ustawy
    o podatku dochodowy od osób fizycznych.
    Z wniosku wynika również, że celem opisanej działalności jest zwiększenie zasobów
    wiedzy oraz wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Reasumując, działalność Pana będąca przedmiotem pytania pierwszego polegająca na
    wytwarzaniu oprogramowania, do którego autorskie prawa majątkowe są przenoszone na
    Kontrahenta jest działalnością twórczą:
    · podejmowaną w sposób systematyczny;
    · obejmującą prace rozwojowe;
    · podejmowaną w celu wykorzystania posiadanych zasobów wiedzy do tworzenia nowych
      zastosowań.
    Zatem działalność ta stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt
    38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Opodatkowanie preferencyjną stawką podatku
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    Pojęcie „kwalifikowane prawo własności intelektualnej” zostało wyjaśnione w art. 30ca ust.
    2 ustawy. W myśl tego przepisu:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
      - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,

      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
      przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Kolejno art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 tej ustawy:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
        (a+b)x 1,3
        a+b+c+d
        w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez
        podatnika na:
        a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
        związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
        b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d. od podmiotu
        niepowiązanego,
        c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        powiązanego,
        d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Natomiast art. 30ca ust. 5 ww. ustawy stanowi:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 przywołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    W myśl art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;

        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do art. 30cb ust. 3 cytowanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Podkreślenia wymaga, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Z opisu sprawy wynika, że w wyniku prowadzonej przez Pana działalności badawczo-
    rozwojowej powstaje autorskie prawo do programu komputerowego stanowiące
    kwalifikowane prawo IP podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych.
    Jak wskazał Pan, wszelkie oprogramowanie komputerowe (program komputerowy) lub
    jego części obejmujące nowe funkcjonalności, elementy, algorytmy, narzędzia – stanowią
    nowe i odrębne od tego oprogramowania programy komputerowe podlegające ochronie
    na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

    Wobec tego stwierdzić należy, że autorskie prawo do programu komputerowego
    wytwarzane samodzielnie przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach
    prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej i podlegające ww. ochronie prawnej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z wniosku wynika ponadto, że w zamian za wykonane usługi otrzymuje Pan umówione
    wynagrodzenie, które obejmuje również wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw
    majątkowych. Oświadcza Pan62.10.B Pozostała działalność w zakresie programowania.
    Oświadcza Pan, iż jest w stanie wyodrębnić konkretną wartość wynagrodzenia,
    odpowiadającą za przeniesienie autorskich praw majątkowych do wytworzonego
    oprogramowania, dzięki szczegółowo prowadzonej ewidencji oraz oświadcza, iż jedynie w
    związku z tą częścią wynagrodzenia, planuje zastosować preferencyjną 5% stawkę
    opodatkowania.
    Odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję prowadzi Pan na
    bieżąco od początku prowadzonej działalności, czyli od momentu poniesienia pierwszych
    kosztów przypadających na kwalifikowane prawo własności intelektualnej.
    Z wniosku wynika również, że spełnia ona wymagania wskazane w art. 30cb ustawy
    podatkowej, bowiem w ewidencji tej uwzględnia Pan informacje o:
    · zbywanym w danym okresie prawie własności intelektualnej, tj. określonym
      Oprogramowaniu;
    · przychodach uzyskiwanych ze zbycia Oprogramowania w danym okresie, tj.
      wynagrodzeniu za przeniesienie autorskich praw majątkowych do Oprogramowania;
    · kosztach faktycznie poniesionych w danym okresie przez Pana na prowadzoną
      bezpośrednio przez Pana działalność związaną z wytworzeniem Oprogramowania;
    · dochodzie ze zbycia Oprogramowania obliczonym jako różnica pomiędzy przychodami i
      kosztami opisanymi powyżej
    · kosztach, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych, przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w
      sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.
    Z wniosku wynika zatem, że osiąga Pan dochody, o których mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. ze sprzedaży kwalifikowanego IP, a
    na potrzeby skorzystania z ulgi IP Box prowadzi na bieżąco dokumentację zgodną z
    wymogami art. 30cb ustawy podatkowej.
    Mając na uwadze, że ponosi Pan wyłącznie koszty na prowadzoną bezpośrednio przez
    niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, jego stanowisko, w świetle którego może on używać stawki 5% od dochodu
    ze sprzedaży praw autorskich na oprogramowanie stworzone i rozwijane przez Pana jest –
    co do zasady – prawidłowe.
    Pamiętać trzeba jednak, że podstawą opodatkowania 5% stawką podatkową jest suma
    kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych
    w roku podatkowym.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie jego zaistnienia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe wyłącznie wobec Pana i
    tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Pana w złożonym wniosku.

    W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci
    swą aktualność.
    Jednocześnie zaznaczam, że niniejszą interpretację wydałem w oparciu o opis okoliczności
    faktycznych przedstawionych we wniosku.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Nie prowadzę postępowania dowodowego, ograniczam się do analizy okoliczności
    podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyrażam swoje stanowisko, które
    zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego
    w danej sprawie przez Wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania
    kontrolnego organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia
    występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.