Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-1046/09/ASz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-03-18
Teza: prawo do obniżenia podatku należnego o pełną kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dokumentujących nabycie usług leasingu samochodu
Słowa kluczowe: leasing; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; podatek-podatek naliczony; samochód; wydatek
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 14 grudnia 2009r. (data wpływu 16 grudnia 2009r.), uzupełnionym pismem z dnia 3 marca 2010r. (data wpływu 12 marca 2010r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia podatku należnego o pełną kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dokumentujących nabycie usług leasingu samochodu - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 16 grudnia 2009r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia podatku należnego o pełną kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dokumentujących nabycie usług leasingu samochodu.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 3 marca 2010r. (data wpływu 12 marca 2010r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 26 lutego 2010r., znak: IBPP2/443-1046/09/ASz.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest podatnikiem VAT prowadzącym zgodnie z wpisem do ewidencji działalności gospodarczej m. in. działalność w zakresie wynajmu samochodów. Działalność ta jest prowadzona systematycznie i w rozmiarach wskazujących na jej zorganizowany charakter i nie jest działalnością okazjonalną czy jednorazową. W 2006r. Wnioskodawca wziął w leasing samochód osobowy (z 9 miejscami dla pasażerów) dla celów tej działalności (tj. z zamiarem wynajmowania tego samochodu). Umowa leasingu zawarta była na okres 36 miesięcy. Przez cały ten czas samochód przeznaczony był wyłącznie na cele wynajmu, z tym że oczywiście były okresy w których samochód oczekiwał w siedzibie firmy na klientów. Nie był w tym czasie wykorzystywany na inne cele, gdyż Wnioskodawca nie prowadzi działalności np. w zakresie przewozu osób ani nie zatrudnia pracowników, których dowoziłby do pracy. Faktyczna liczba dni wynajmu wyniosła łącznie 200, przy czym w pierwszych dwunastu miesiącach trwania umowy leasingu było to 123 dni, w drugich - 53 i w ostatnich - 24, co wskazuje na wyraźny spadek zapotrzebowania na tego rodzaju usługi. Nie było to jednak w żadnym stopniu związane z planowaną zmianą przeznaczenia tego samochodu. W okresie trwania umowy leasingu Wnioskodawca dokonał obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w wysokości 60% podatku wynikającego z faktur dokumentujących usługę leasingu, z zastosowaniem ograniczenia tego obniżenia do kwoty 6.000 zł. Po przeanalizowaniu przepisów Wnioskodawca doszedł do wniosku, że przysługiwało mu pełne odliczenie podatku naliczonego wynikającego z tych faktur i zamierza dokonać stosownej korekty złożonych deklaracji VAT-7.

W piśmie z dnia 3 marca 2010r. Wnioskodawca wyjaśnił, iż umowa leasingu, o której mowa we wniosku nie jest umową, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 2 i ust. 9 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług. Odpisów amortyzacyjnych od przedmiotu umowy dokonuje finansujący.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawcy przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o pełną kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dokumentujących nabycie usług leasingu samochodu przeznaczonego na wynajem?

Zdaniem Wnioskodawcy, przysługiwało mu prawo do obniżenia podatku należnego o pełną kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dokumentujących nabycie usług leasingu samochodu przeznaczonego na wynajem. Zgodnie z art. 86 ust. 7 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług w przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne samochody, o których mowa w ust. 3, m.in. na podstawie umowy leasingu, kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, przy czym suma kwot tego podatku nie może w tych sytuacjach przekroczyć 6.000 zł. Przepis ten odwołuje się do ust. 3. Jednak decydujące, zdaniem Wnioskodawcy, znaczenie ma w tej kwestii ust. 4 tego samego artykułu, zgodnie z którym ww. ust. 3 nie dotyczy m.in. przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest m.in. (pkt 7 lit. b) oddanie w odpłatne użytkowanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy. Ponieważ w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca objął samochód w posiadanie na podstawie umowy leasingu właśnie w celu jego wynajmowania innym podmiotom i okres tego przeznaczenia był równy okresowi trwania umowy leasingu (tj. wyniósł 3 lata), a nawet łączny okres faktycznego wynajmu przekroczył sześć miesięcy, Wnioskodawca uważa, że ust. 3, do którego odwołuje się z kolei ust. 7 art. 86 ustawy, nie dotyczy tej sytuacji, zatem ograniczenie procentowe i kwotowe zawarte w ust. 7 jako dotyczące wyłącznie samochodów wymienionych w ust. 3, nie ma w tej sprawie zastosowania. Wnioskodawcy przysługuje w konsekwencji prawo do skorygowania złożonych deklaracji VAT-7, w których dokonał obniżenia podatku należnego z ograniczeniem do 60% kwoty wynikającej z faktury, bądź też nie dokonał w ogóle odliczenia - po przekroczeniu kwoty 6.000 zł.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego, na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) cyt. ustawy, stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Powyższe regulacje wskazują, iż odliczenie podatku naliczonego, to przysługujące zarejestrowanemu czynnemu podatnikowi podatku od towarów i usług, całkowite bądź częściowe prawo do obniżenia kwoty podatku należnego dotyczącego opodatkowanych dostaw towarów i świadczenia usług o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim nabywane towary i usługi są lub będą w przyszłości wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Przywołana zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tj. do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług lub czynności niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

Zatem z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług wynika, iż dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług, a wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

W myśl art. 86 ust. 3 ww. ustawy o VAT, w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 6.000 zł.

Limit odliczeń, o którym mowa powyżej nie dotyczy sytuacji wskazanych w art. 86 ust. 4 ustawy o VAT.

Stosownie do art. 86 ust. 4 cyt. ustawy, przepis ust. 3 nie dotyczy:

1.  pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van;
2.  pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków;
3.  pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków;
4.  pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
5.  pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku nr 9 do ustawy tj.: agregat elektryczny/spawalniczy, bankowóz, do prac wiertniczych, koparka, koparkospycharka, ładowarka, oczyszczanie dróg, podnośnik do prac konserwacyjno – montażowych, pomoc drogowa, zimowego utrzymania dróg, żuraw samochodowy;
6.  pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą - jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
7.  przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:

1.  odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
2.  oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Z literalnego brzmienia przepisu art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. b ustawy o VAT wynika, iż koniecznym warunkiem jego zastosowania jest przeznaczenie samochodu do działalności polegającej m.in. na jego wynajmie przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy. Istotne jest, aby przeznaczenie samochodu do działalności polegającej na jego wynajmie trwało nie krócej niż 6 miesięcy, a nie aby jedna czynność wynajmu trwała minimum pół roku.

Należy zauważyć, że wskazana w art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. b cyt. ustawy działalność w zakresie oddania w odpłatne używanie samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, które to samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy, powinna być przez podatnika rzeczywiście prowadzona albo też co najmniej z okoliczności towarzyszących nabyciu samochodów powinno wynikać, że podatnik miał zamiar podjąć tego rodzaju działalność. Nie wystarczy w tym przypadku sama tylko deklaracja podatnika, że prowadzi tego rodzaju działalność (stosowny wpis określający przedmiot działalności w odpowiednich organach ewidencyjnych), jeśli nie towarzyszą temu okoliczności przemawiające za tym, że oddawanie ich do używania na podstawie wskazanych w przepisie umów stanowi rzeczywisty przedmiot działalności podatnika.

W świetle art. 86 ust. 7 ustawy o VAT, w przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe, o których mowa w ust. 3, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60 % kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których mowa w zdaniu pierwszym, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może jednak przekroczyć kwoty 6.000 zł.

Należy ponadto zauważyć, iż w art. 88 ustawy o VAT zostały wskazane sytuacje, w których podatnikowi podatku od towarów i usług nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego.

Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca jest podatnikiem VAT prowadzącym zgodnie z wpisem do ewidencji działalności gospodarczej m. in. działalność w zakresie wynajmu samochodów. Działalność ta jest prowadzona systematycznie i w rozmiarach wskazujących na jej zorganizowany charakter i nie jest działalnością okazjonalną czy jednorazową. W 2006r. Wnioskodawca wziął w leasing samochód osobowy (z 9 miejscami dla pasażerów) dla celów tej działalności (tj. z zamiarem wynajmowania tego samochodu). Umowa leasingu zawarta była na okres 36 miesięcy. Przez cały ten czas samochód przeznaczony był wyłącznie na cele wynajmu, z tym że oczywiście były okresy w których samochód oczekiwał w siedzibie firmy na klientów. Nie był w tym czasie wykorzystywany na inne cele, gdyż Wnioskodawca nie prowadzi działalności np. w zakresie przewozu osób ani nie zatrudnia pracowników, których dowoziłby do pracy. Faktyczna liczba dni wynajmu wyniosła łącznie 200, przy czym w pierwszych dwunastu miesiącach trwania umowy leasingu było to 123 dni, w drugich - 53 i w ostatnich - 24, co wskazuje na wyraźny spadek zapotrzebowania na tego rodzaju usługi. Nie było to jednak w żadnym stopniu związane z planowaną zmianą przeznaczenia tego samochodu. W okresie trwania umowy leasingu Wnioskodawca dokonał obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w wysokości 60% podatku wynikającego z faktur dokumentujących usługę leasingu, z zastosowaniem ograniczenia tego obniżenia do kwoty 6.000 zł. Po przeanalizowaniu przepisów Wnioskodawca doszedł do wniosku, że przysługiwało mu pełne odliczenie podatku naliczonego wynikającego z tych faktur i zamierza dokonać stosownej korekty złożonych deklaracji VAT-7. Umowa leasingu, o której mowa we wniosku nie jest umową, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 2 i ust. 9 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług. Odpisów amortyzacyjnych od przedmiotu umowy dokonuje finansujący.

W świetle powołanych przepisów prawa oraz biorąc pod uwagę opis stanu faktycznego stwierdzić należy, iż jeżeli faktycznie przedmiotem prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności jest oddanie w odpłatne używanie samochodów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, a będący przedmiotem leasingu ww. samochód jest przeznaczony wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy, to Wnioskodawcy przysługuje, na podstawie art. 86 ust. 1 w związku z art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. b ustawy o VAT, prawo do odliczenia całej kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących raty leasingowe dotyczące przedmiotowego samochodu, pod warunkiem jednak, iż nie będą miały miejsca wyłączenia wynikające z art. 88 ustawy o VAT. Jednakże jeszcze raz podkreślić należy, że warunkiem prawa do odliczenia podatku w pełnej kwocie, jak wyraźnie wynika z ww. przepisu art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. b ustawy o VAT, jest to, aby pojazd samochodowy był przeznaczony przez Wnioskodawcę wyłącznie do odpłatnego używania na podstawie umów wymienionych w tym przepisie, przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy.

W konsekwencji powyższego Wnioskodawca ma prawo do skorygowania złożonych deklaracji VAT-7, w których dokonał obniżenia podatku należnego z ograniczeniem do 60% kwoty wynikającej z faktury, bądź też nie dokonał w ogóle odliczenia – po przekroczeniu kwoty 6.000 zł.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, ul. Kośnego 70, 45-372 Opole, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.