Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-677/12/AL
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-10-08
Teza: W zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktury VAT nr 2/07/2009 z dnia 2 lipca 2009r.
Słowa kluczowe: faktura-faktura VAT; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 749) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 18 czerwca 2012r. (data wpływu 27 czerwca 2012r.), uzupełnionym pismem z dnia 17 września 2012r. (data wpływu 20 września 2012r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktury VAT nr 2/07/2009 z dnia 2 lipca 2009r. – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 czerwca 2012r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktury VAT nr 2/07/2009 z dnia 2 lipca 2009r.

Wniosek został uzupełniony pismem, które wpłynęło do tut. organu dnia 20 września 2012r. będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu nr IBPP1/443-677/12/AL z dnia 10 września 2012r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca (podatnik VAT, pełna księgowość) otrzymał 12 sierpnia 2009r. fakturę VAT Nr 2/07/2009 z dnia 02 lipca 2009r. od kontrahenta „X” z tytułu usunięcia usterek w bloku nr 15 znajdującym się w K.

W dniu 17 stycznia 2001r. została zawarta umowa, na mocy której Wnioskodawca miał wykonać znaczną część budynku mieszkalnego. Zgodnie z projektem w pomieszczeniach mieszkalnych miały być wykonane tynki. Protokołem odbioru z dnia 10 czerwca 2002r. „X” odebrał obiekt bez zastrzeżeń. W 2007 roku zarządca budynku zgłosił wykonawcy szereg wad, w tym pękanie tynków w miejscach wskazujących na wady konstrukcji. Miedzy stronami powstał spór, czy wady konstrukcji są skutkiem wadliwego wykonania, czy skutkiem wadliwego projektu. Zgłaszane usterki były usuwane na bieżąco. Dopiero pismem z dnia 21 sierpnia 2008r. Wnioskodawca odmówił uznania wad w postaci odpadających tynków ze względu na upływ gwarancji. Następnie ustalono, że uprawnienia z tytułu rękojmi za wady nie wygasły. Na usunięcie wadliwych tynków, wykonanie ich na nowo i pomalowanie mieszkań „X” wydał xxx zł netto, na którą to kwotę wystawił Wnioskodawcy przedmiotową fakturę.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 17 września 2012r. Wnioskodawca wskazał, iż otrzymał w dniu 12 sierpnia 2009 r. fakturę VAT nr 2/07/2009 z dnia 2 lipca 2009r.

Wnioskodawca występował w roli wykonawcy w zakresie budowy bloku nr 15.

Wykonanie budynku mieszkalnego nr 15 na podstawie zawartej w dniu 17 stycznia 2001r. umowy zostało udokumentowane fakturami częściowymi za poszczególne elementy przedmiotu umowy.

Faktura VAT nr 2/07/2009 z dnia 2 lipca 2009r. otrzymana od „X” Sp. z o.o. to refaktura remontu mieszkań w bloku nr 15 znajdującym się w K. Opis usługi brzmi cyt.: „Refaktura - Remont mieszkań w bloku nr 15 znajdującym się w K. Kwota objęta wezwaniem do zapłaty z 2 lipca 2009r.” Na tej fakturze został wykazany 7% podatek VAT.

Do dnia 21 sierpnia 2008r. Wnioskodawca dokonywał na bieżąco usunięcia usterek poprzez usunięcie wadliwych tynków, wykonał je na nowo i pomalował mieszkania. Wnioskodawca występował tu jako podmiot bezpośrednio dokonujący usunięcia usterek. Dopiero po 21 sierpnia 2008r. Wnioskodawca zaprzestał usuwania usterek. Faktura VAT nr 2/07/2009 z dnia 2 lipca 2009r. dotyczy usunięcia usterek przez inne firmy po dacie 21 sierpnia 2008r.

Spór zaistniał między „X” a Wnioskodawcą. Ustalono, że uprawnienia z tytułu rękojmi za wady nie wygasły.

Kwota w wysokości xxx zł wraz z podatkiem VAT w kwocie xxx zł, czyli brutto xxx zł wynikająca z faktury VAT nr 2/07/2009 z dnia 2 lipca 2009r. została przez Wnioskodawcę zapłacona „X”.

Kwota w wysokości xxx zł to kwota usunięcia usterek, remontu mieszkań w bloku nr 15 znajdującym się w K.

Zakup usług udokumentowany fakturą VAT nr 2/07/2009 z dnia 2 lipca 2009r. był związany wyłącznie z wykonywaniem przez Wnioskodawcę czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Wnioskodawca nie dokonał odliczenia podatku naliczonego wynikającego z fakturyVAT nr 2/07/2009.

Krakowskie Konsorcjum Inwestycyjne „X”. było inwestorem a Wnioskodawca wykonawcą bloku nr 15 znajdującego się w K. Na Wnioskodawcy ciążyła odpowiedzialność wobec nabywcy usługi z tytułu rękojmi. W umowie okres rękojmi zgodnie z Kodeksem Cywilnym ustalono na 3 lata.

Wnioskodawca jest faktycznym nabywcą usług udokumentowanych fakturą VAT nr 2/07/2009.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy można odliczyć VAT naliczony w miesiącu sierpniu 2009r.?

Zdaniem Wnioskodawcy prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktury opisanej w stanie faktycznym powstało w okresie wpływu faktury do Firmy lub w jednym z dwóch następnych okresach rozliczeniowych.

Zgonie z art. 86 ust. l ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (dalej: Ustawa o VAT) podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Natomiast zgodnie z uregulowaniami art. 86 ust 2 pkt 1 lit a) Ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust 3-7, suma kwot podatku określonego w fakturze otrzymanej przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Wnioskodawca informuje ponadto, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie Interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Na wstępie należy zaznaczyć, iż niniejszą interpretację wydano w oparciu o przepisy ustawy o podatku od towarów i usług obowiązujące w 2009r., bowiem Wnioskodawca wskazał, iż sprawa dotyczy zaistniałego stanu faktycznego tj. prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktury VAT nr 2/07/2009 z dnia 2 lipca 2009r. w okresie wpływu faktury do Firmy lub w jednym z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W art. 7 ust. 1 ustawy o VAT postanowiono, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej,
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji,
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy o VAT W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Natomiast art. 86 ust. 2 ustawy o VAT stanowi, iż kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7:

1\. suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

\-z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4;

2\. w przypadku importu - suma kwot podatku wynikająca z dokumentu celnego;

3\. zryczałtowany zwrot podatku, o którym mowa w art. 116 ust. 6;

4\. kwota podatku należnego od importu usług, kwota podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz kwota podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

Natomiast w myśl postanowień art. 86 ust. 10 ustawy o VAT prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje:

1.  w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-4 oraz ust. 11, 12, 16 i 18;
2.  w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 4 - w rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy w podatku należnym u nabywcy odpowiednio od importu usług lub wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest nabywca;
3.  w przypadku nabycia towarów i usług, o których mowa w art. 19 ust. 13 pkt 1, jeżeli faktura zawiera informację, jakiego okresu dotyczy - w rozliczeniu za okres, w którym przypada termin płatności;
4.  w przypadku dokonania spisu z natury określonego w art. 113 ust. 5 i 7 - nie później niż w rozliczeniu za okres, w którym dokonano tego spisu;
5.  w przypadku stosowania w imporcie towarów procedury uproszczonej, polegającej na wpisie do rejestru zgodnie z przepisami celnymi - za okres rozliczeniowy, w którym podatnik dokonał wpisu do rejestru; obniżenie kwoty podatku należnego następuje pod warunkiem dokonania przez podatnika zapłaty podatku wykazanego w tym rejestrze.

W myśl art. 86 ust. 11 ustawy o VAT jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za następny okres rozliczeniowy.

Zgodnie z art. 86 ust. 12 ustawy o VAT w przypadku otrzymania faktury, o której mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a lub lit. c, przed nabyciem prawa do rozporządzania towarem jak właściciel albo przed wykonaniem usługi, z wyłączeniem przypadków, gdy faktura dokumentuje czynności, od których obowiązek podatkowy powstał zgodnie z art. 19 ust. 13 pkt 1, 2, 4, 7, 9-11 - prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje z chwilą nabycia prawa do rozporządzania towarem lub z chwilą wykonania usługi.

Natomiast art. 86 ust. 13 ustawy o VAT stanowi, iż jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 11, 12, 16 i 18, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego.

Analizując powyższe należy stwierdzić, że podatnik w momencie nabycia towarów oraz usług określa, czy nabywane przez niego towary i usługi będą wykorzystywane w prowadzonej przez niego działalności opodatkowanej. W konsekwencji należy stwierdzić, iż podatnik może obniżyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w sytuacji, gdy występuje związek pomiędzy poniesionymi wydatkami, a wykonywanymi z tytułu prowadzonej działalności czynnościami opodatkowanymi. Powyższa zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tj. są wykorzystywane do czynności zwolnionych od podatku VAT lub czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

Ustawodawca stworzył więc podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, jak i niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ww. ustawy o VAT nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Jednakże w pierwszej kolejności koniecznym staje się ustalenie, czy faktura VAT nr 2/07/2009 dokumentuje takie zdarzenie gospodarcze, które tą fakturą VAT faktycznie powinno być potwierdzone. Zatem przed dokonaniem analizy czy Wnioskodawca spełnił warunki uprawniające go do odliczenia podatku naliczonego z faktury VAT tut. organ dokona analizy pod kątem zasadności wystawienia przedmiotowej faktury VAT.

Definicja świadczenia usług ma charakter dopełniający definicję dostawy towarów i jest wyrazem realizacji powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatnika w ramach działalności gospodarczej.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.

Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

1.  w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
2.  świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Należy podkreślić, iż oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało, jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Aby dana czynność (dostawa towarów czy też usługa) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż w dniu 17 stycznia 2001r. pomiędzy Wnioskodawcą a „X” została zawarta umowa, na mocy której Wnioskodawca (wykonawca) miał wykonać znaczną część budynku mieszkalnego nr 15 w K. Z umowy wynikało, iż na Wnioskodawcy ciąży odpowiedzialność wobec nabywcy usługi z tytułu rękojmi. W umowie okres rękojmi zgodnie z Kodeksem cywilnym ustalono na 3 lata.

Zgodnie z projektem w pomieszczeniach mieszkalnych miały być wykonane tynki. Wykonanie budynku mieszkalnego nr 15 na podstawie zawartej w dniu 17 stycznia 2001r. umowy zostało udokumentowane fakturami częściowymi na poszczególne elementy przedmiotu umowy.

Protokołem odbioru z dnia 10 czerwca 2002r. „X” odebrał obiekt bez zastrzeżeń.

W 2007r. zarządca budynku zgłosił Wnioskodawcy (wykonawcy) szereg wad, w tym pękanie tynków w miejscach wskazujących na wady konstrukcji. Między Wnioskodawcą a „X” powstał spór, czy wady konstrukcji są skutkiem wadliwego wykonania, czy skutkiem wadliwego projektu. Ustalono, że uprawnienia z tytułu rękojmi za wady nie wygasły. Do dnia 21 sierpnia 2008r. Wnioskodawca osobiście dokonywał na bieżąco usunięcia usterek poprzez usunięcie wadliwych tynków, wykonał je na nowo i pomalował mieszkania.

Dopiero pismem z dnia 21 sierpnia 2008r. Wnioskodawca odmówił uznania wad w postaci odpadających tynków ze względu na upływ gwarancji.

Na usunięcie wadliwych tynków, wykonanie ich na nowo i pomalowanie mieszkań „X” wydał xxx zł netto, na którą to kwotę wystawił Wnioskodawcy fakturę VAT Nr 2/07/2009 z dnia 02 lipca 2009r. Przy czym faktura ta dotyczy usunięcia usterek przez inne firmy po dacie 21 sierpnia 2008r.

Fakturę Wnioskodawca otrzymał w dniu 12 sierpnia 2012r.

Faktura VAT nr 2/07/2009 z dnia 2 lipca 2009r. otrzymana od „X” to refaktura remontu mieszkań w bloku nr 15 znajdującym się w K. Opis usługi brzmi cyt.: „Refaktura - Remont mieszkań w bloku nr 15 znajdującym się w K. Kwota objęta wezwaniem do zapłaty z 2 lipca 2009r.” Na tej fakturze został wykazany 7% podatek VAT.

Kwota w wysokości xxx zł wraz z podatkiem VAT w kwocie xxx zł, czyli brutto xxx zł wynikająca z faktury VAT nr 2/07/2009 z dnia 2 lipca 2009r. została przez Wnioskodawcę zapłacona „X”.

Zakup usług udokumentowany fakturą VAT nr 2/07/2009 z dnia 2 lipca 2009r. był związany wyłącznie z wykonywaniem przez Wnioskodawcę czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Wnioskodawca nie dokonał odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury VAT nr 2/07/2009.

W ocenie tut. organu w stanie faktycznym opisanym we wniosku o wydanie interpretacji nie występuje usługa, która podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zdaniem tut. organu w przypadku gdy inwestor w skutek niesolidności wykonawcy robót budowlanych (Wnioskodawcy), w sytuacji gdy uprawnienia z tytułu rękojmi nie wygasły, zleca innemu wykonawcy naprawienie usterek, nie dochodzi do wykonania usługi na rzecz niesolidnego wykonawcy (Wnioskodawcy) ani przez inwestora ani przez wykonawcę zastępczego. W takiej sytuacji wykonawca zastępczy robót naprawczych nie może być uznany za podwykonawcę Wnioskodawcy, który nie wykonał naprawy. Brak też jest podstaw do twierdzenia, że inwestor świadczy usługę na rzecz Wnioskodawcy.

W opisanym stanie faktycznym brak jest elementu zarobkowego w postępowaniu inwestora. Podmiot ten w istocie musi podejmować dodatkowe działania w celu usunięcia skutków niesolidnego wykonania robót przez Wnioskodawcę. Jednakże Inwestor w wyniku tej czynności nie osiąga żadnych korzyści, które mogłyby być utożsamione z zarobkiem podmiotu wykonującego działalność gospodarczą. Uzyskiwane przez inwestora od Wnioskodawcy kwoty mają pokryć koszt wykonania zastępczego związanego z niesolidnością Wnioskodawcy. Z tego względu opisane we wniosku o wydanie interpretacji zachowanie „X” nie może być uznane za działanie podmiotu będącego podatnikiem VAT działającego jako taki podatnik.

W ocenie tut. organu w rozpoznanej sprawie brak jest podstaw faktycznych do uznania, że spełnione zostały przesłanki do zastosowania tzw. „refakturowania” czyli odsprzedaży usług.

Odsprzedaż usług i obowiązek ich zafakturowania występuje w sytuacji gdy jeden podmiot będący podatnikiem bierze udział w wykonaniu usługi przez inny podmiot na rzecz podmiotu trzeciego i ten pierwszy podmiot działając w stosunku do wykonawcy usługi w imieniu własnym organizuje to wykonanie usługi. Wówczas należy przyjąć, że każdy z tych podmiotów dokonał świadczenia tej usługi (art. 28 Dyrektywy 112/2006/WE).

W stanie faktycznym występującym w niniejszej sprawie inwestor nie organizuje wykonania usługi przez podwykonawcę na rzecz wykonawcy. W niniejszej sprawie podwykonawca zastępczy nie wykonuje jakiejkolwiek usługi na rzecz Wnioskodawcy, który nie wykonał remontu. Podwykonawca zastępczy działa wyłącznie na rzecz inwestora. Z tego względu w ocenie tut. organu stan faktyczny opisany we wniosku nie odpowiada hipotetycznemu stanowi faktycznemu, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie Dyrektywy.

W świetle powyższego nie można uznać, że inwestor wykonał na rzecz Wnioskodawcy jakąkolwiek czynność, która podlegałaby opodatkowaniu podatkiem VAT.

W myśl art. 106 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

W konsekwencji wcześniejszych rozważań, należy stwierdzić, iż „X” nie mogło dokumentować powyższych czynności fakturą VAT nr 2/07/2009r. z dnia 2 lipca 2009r.

Odnosząc się zatem do kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktury VAT nr 2/07/2009 z dnia 2 lipca 2012r. stwierdzić należy, iż Wnioskodawcy takowe nie przysługuje, ani w rozliczeniu za okres, w którym ją otrzymał, ani w dwóch kolejnych okresach rozliczeniowych z uwagi na fakt, iż faktura ta nie dokumentowała żadnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a zatem w ogóle nie powinna być wystawiona.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Jednocześnie nadmienia się, iż w myśl w art. 14c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższych przepisów wynika więc, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku o interpretację dokumentów (w niniejszej sprawie faktury VAT), nie przeprowadza bowiem postępowania dowodowego, jest zatem związany wyłącznie opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionym przez Wnioskodawcę i jego stanowiskiem.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Niniejsza interpretacja wydana została w indywidualnej sprawie Wnioskodawcy zatem dla kontrahenta Wnioskodawcy – tj. „X” nie wywołuje skutków prawnych, o których mowa w art. 14k-14n ustawy Ordynacja podatkowa.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.