Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.403.2025.3.MPU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-04
Teza: Dotyczy dostawy Nieruchomości w ramach Planowanej
Transakcji, która będzie stanowiła dostawę towarów
podlegającą opodatkowaniu VAT, i nie będzie stanowiła
sprzedaży przedsiębiorstwa ani ZCP , rezygnacji ze zwolnienia,
prawa do odliczenia dla kupującego.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość zabudowana
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
odliczenia-prawo do odliczenia
podatek-zwrot podatku-zwrot różnicy podatku
przedsiębiorstwa-sprzedaż przedsiębiorstwa
przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
sprzedaż-sprzedaż opodatkowana
zwolnienie
zwolnienie-rezygnacja ze zwolnienia
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 14
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 27e
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 33
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Zwrot różnicy podatku
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - dostawa
budynków lub budowli trwale związanych z gruntem lub
ich części
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 6-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 10b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 11
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 87-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 3a-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 11
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    Państwa wniosek wspólny z 25 czerwca 2025 roku o wydanie interpretacji indywidualnej
    dotyczący m.in., podatku od towarów i usług, w zakresie uznania, że:
    - dostawa Nieruchomości w ramach Planowanej Transakcji będzie stanowiła dostawę
    towarów podlegającą opodatkowaniu VAT, i nie będzie stanowiła sprzedaży
    przedsiębiorstwa ani ZCP w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT,
    - w związku z planowaną przez Sprzedającego oraz Kupującego rezygnacją z zastosowania
    zwolnienia z opodatkowania VAT dostawy wszystkich budowli posadowionej na
    Nieruchomości, dostawa Nieruchomości będzie opodatkowana VAT z zastosowaniem
    właściwej stawki VAT,
    - Kupujący będzie miał prawo do obniżenia podatku VAT w pełnej wysokości wynikający z
    faktury dokumentującej sprzedaż Nieruchomości oraz prawo do obniżenia za następne
    okresy kwoty podatku należnego o nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym
    powstałą w okresie rozliczeniowym, w którym otrzyma fakturę dokumentującą
    sprzedaż Nieruchomości lub prawo do zwrotu różnicy na rachunek bankowy,
    wpłynął 25 czerwca 2025 r. Uzupełnili go Państwo pismem z 6 sierpnia 2025 r. (wpływ 6
    sierpnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
      (X.) (ul. (...), (...); NIP: (...));
    2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

      (Y.) (ul. (...), (...); NIP: (...)).

## Opis zdarzenia przyszłego

(Y.) (dalej: Sprzedający) jest polską spółką osobową, która na dzień złożenia niniejszego
    wniosku jak i na dzień planowanej transakcji będącej przedmiotem niniejszego wniosku
    będzie zarejestrowana jako podatnik VAT czynny. Głównym przedmiotem działalności
    gospodarczej Sprzedającego jest (...).
    (X.). (dalej: Kupujący) jest polską spółką kapitałową, która na dzień złożenia niniejszego
    wniosku jak i na dzień planowanej transakcji również będzie zarejestrowana jako podatnik
    VAT czynny. Kupujący jest spółką celową grupy kapitałowej zajmującej się (...).
    Sprzedający oraz Kupujący (zwani dalej łącznie: Wnioskodawcami) nie są podmiotami
    powiązanymi w rozumieniu ww. regulacji.
    Sprzedający jest użytkownikiem wieczystym zabudowanych/niezabudowanych działek
    gruntu o nr (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...) położonych w (...) w rejonie ul. (...), dla której Sąd
    Rejonowy w (...) - (...), (...) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą Nr (...), przy
    czym przedmiotem sprzedaży będą działki o numerach (...), (...), (...) (dalej: Nieruchomość).
    Sprzedający nabył Nieruchomość na podstawie umowy sprzedaży z dnia (...) (...) (...) r. w
    ramach czynności opodatkowanej VAT.
    Na działkach (...), (...), (...) znajduje się fragment drogi utwardzonej z płyt betonowych,
    stanowiącej budowlę w rozumieniu Prawa budowlanego.
    Nieruchomość zabudowana jest również innymi naniesieniami budowlanymi, w tym
    urządzeniami budowlanymi zapewniającymi dostawę mediów do budynków znajdujących
    się na nieruchomościach sąsiadujących, jednakże przedmiotowe naniesienia nie należą do
    Sprzedającego i nie będą przedmiotem Planowanej Transakcji.
    Budowla posadowiona na Nieruchomości była wykorzystywana w przeszłości przez
    Wnioskodawcę w ramach umów najmu/dzierżawy bądź w toku prowadzonej działalności
    gospodarczej, pełniąc rolę pomocniczą względem budynków posadowionych na
    sąsiednich nieruchomościach i służąc prawidłowemu ich funkcjonowaniu. Budowla
    również jest wykorzystywane przez Sprzedającego (bądź dawniej były wykorzystywane
    przez poprzednich właścicieli) przez okres znacznie dłuższy aniżeli okres 2 lat.
    W okresie od dnia nabycia przez Sprzedającego do dnia sporządzenia niniejszego
    wniosku, budowla nie była przedmiotem ulepszeń w rozumieniu przepisów o podatku
    dochodowym, których wartość przekroczyłaby co najmniej 30 % ich wartości początkowej.
    Ponadto Sprzedający wskazuje również, iż w związku z planowaną transakcją sprzedaży
    Nieruchomości (która jest przedmiotem niniejszego wniosku o wydanie interpretacji) nie
    planuje dokonywać oraz nie dokona takich ulepszeń.
    Sprzedający wskazuje również, że nie wykorzystywał Nieruchomości (w tym budowli) na
    cele działalności zwolnionej z VAT.
    Sprzedający planuje dokonać sprzedaży na rzecz Kupującego ww. Nieruchomość (dalej:
    Planowana Transakcja) na zasadach opisanych szerzej w dalszej części niniejszego
    wniosku, przy czym Wnioskodawcy wskazują, że Planowanej Transakcji towarzyszyć
    będzie nabycie przez Kupującego prawa własności/prawa użytkowania wieczystego
    również innych nieruchomości, funkcjonalnie związanych z Nieruchomością, a należących
    do innych podmiotów niepowiązanych z Kupującym (dalej: Transakcje Towarzyszące), tj.
    1) prawo własności zabudowanych oraz niezabudowanych działek gruntu o nr (...), (...), (...),
      (...), (...), (...) oraz (...) położonych w (...) w rejonie ul. (...), dla której Sąd Rejonowy w (...)-
      (...), (...) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą Nr (...);
    2) prawo własności zabudowanej działki gruntu o nr (...) położonej w (...) w rejonie ul. (...),
      dla której Sąd Rejonowy w (...)- (...), (...) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę
      wieczystą Nr (...);

    - należących do spółki (...) Spółka z Ograniczoną Odpowiedzialnością Spółka
      Komandytowo-akcyjna
    3) prawo użytkowania wieczystego zabudowanej działki gruntu o nr (...), położonej w (...) w
      rejonie ul. (...), dla której Sąd Rejonowy w (...)- (...), (...) Wydział Ksiąg Wieczystych
      prowadzi księgę wieczystą Nr (...),
    4) prawo własności zabudowanych/niezabudowanych działek gruntu o nr ewidencyjnych
      (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), położonych w (...) w rejonie ul. (...), dla której Sąd
      Rejonowy w (...)- (...), (...) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą Nr (...);
    - należących do (...).
    5) prawo własności zabudowanych/niezabudowanych działek gruntu o nr (...), (...)
      położonych w (...) w rejonie ul. (...), dla której Sąd Rejonowy w (...)- (...), (...) Wydział
      Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą Nr (...);
    - należących do (...).
    Wyżej opisane Nieruchomości nabywane w ramach Transakcji Towarzyszącej i należące do
    ww. podmiotów będą w dalszej części niniejszego wniosku określane jako Nieruchomości
    Towarzyszące, zaś spółki (...), (...) oraz (...) będą w dalszej części niniejszego wniosku
    określane jako Pozostali Sprzedający.
    Zgodnie z wypisem i wyrysem z obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego w rejonie ulic (...), (...) i (...) w (...), z wyłączeniem części wschodniej obszaru
    dawnej (...) (...) w (...) przyjętego Uchwałą nr Nr (...) Rady Miasta (...) z dnia (...) (...) (...) r.
    (Dziennik Urzędowy Województwa (...) z dnia (...) (...) (...) r., poz. (...)) teren położenia
    Nieruchomości oraz Nieruchomości Towarzyszących jest przeznaczony na cele zabudowy
    usługowej (symbol (...)), zabudowy usługowej w zieleni urządzonej (symbol (...)) oraz teren
    (...) (...) (...) – otwarty (...) (...) (symbol (...)).
    W stosunku do Nieruchomości oraz Nieruchomości Towarzyszących uchwalona została w
    dniu (...) (...) (...) r. uchwała Rady Miasta (...) w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji
    mieszkaniowej przy ulicy (...) w (...) na podstawie ustawy z dnia (...) (...) (...) r. o ułatwienia w
    przygotowaniu i realizacji inwestycji (...) oraz inwestycji (...) (Dz. U. z (...) r. poz. (...); dalej:
    uchwała (...)).
    W stosunku do Nieruchomości oraz Nieruchomości Towarzyszących wydane zostały przez
    Prezydenta Miasta (...), dnia (...) (...) (...) r., na rzecz (...) Spółka z Ograniczoną
    Odpowiedzialnością Spółka Komandytowo-akcyjna decyzje o pozwoleniu na budowę:
    1) (...) budynków mieszkalnych wielorodzinnych z częścią usługową, garażami
      podziemnymi i naziemnymi oraz zagospodarowaniem terenu, na działkach nr (...), (...),
      (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), w
      ramach (...) (...) inwestycji polegającej na budowie zespołu (...) budynków mieszkalnych
      wielorodzinnych z częścią usługową, garażami podziemnymi i naziemnymi oraz
      zagospodarowaniem oraz
    2) (...) mieszkalnych wielorodzinnych z częścią usługową, garażami podziemnymi i
      naziemnymi oraz zagospodarowaniem terenu, na działkach nr (...), (...), (...), (...), (...), (...),
      (...), (...), (...), (...), w ramach (...) (...) inwestycji polegającej na budowie zespołu (...)
      budynków mieszkalnych wielorodzinnych z częścią usługową, garażami podziemnymi i
      naziemnymi oraz zagospodarowaniem terenu,
    - dalej łącznie „Pozwolenia na Budowę” ((...) Spółka z Ograniczoną Odpowiedzialnością
      Spółka Komandytowo-akcyjna uzyskała ww. decyzje na podstawie udzielonego jej
      prawa do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane).
    Ponadto w stosunku do Nieruchomości oraz Nieruchomości Towarzyszących wydane
    zostały:

    a) decyzja z (...) (...) (...) roku, udzielająca Sprzedającemu pozwolenia na rozbiórkę (...)
      budynku magazynowego usytuowanego na działce (...), przy ulicy (...) (...) w (...);
    b) decyzja z dnia (...) (...) (...) roku udzielająca Sprzedającemu pozwolenia na rozbiórkę (...)
      budynków oraz (...) (...) w obszarze działek (...), oraz (...), przy ulicy (...) (...), (...) i (...) w (...),
    c) decyzja z dnia (...) (...) (...) roku udzielająca Sprzedającemu pozwolenia na rozbiórkę
      budynku magazynowego usytuowanego na działce (...), przy ul. (...) w (...),
    - wszystkie na rzecz (...) Spółka z Ograniczoną Odpowiedzialnością Spółka Komandytowo-
      akcyjna.
    d) decyzja z dnia (...) (...) (...) roku udzielająca spółce (...), pozwolenia na rozbiórkę budynku
      magazynowego realizowaną w obszarze działek (...) i (...), przy ulicy (...) (...) w (...);
    – dalej łącznie „Decyzje Rozbiórkowe”.
    Wnioskodawcy wskazują również, że:
    1) Spółce (...) Spółka z Ograniczoną Odpowiedzialnością Spółka Komandytowo-akcyjna
      przysługują autorskie prawa majątkowe i prawa zależne do dokumentacji projektowej,
      w oparciu, o które uzyskał ww. Pozwolenie na Budowę i na polach eksploatacji
      umożliwiających w pełnym zakresie korzystanie z tej dokumentacji na potrzeby
      realizacji inwestycji objętej Pozwoleniami na budowę (dalej: „Dokumentacja
      Projektowa”);
    2) spółce (...) i spółce (...) Spółka z Ograniczoną Odpowiedzialnością Spółka Komandytowo-
      akcyjna, przysługują wolne od jakichkolwiek wad prawnych autorskie prawa
      majątkowe i prawa zależne do dokumentacji projektowej, w oparciu, o które uzyskano
      ww. Decyzje Rozbiórkowe i na polach eksploatacji umożliwiających w pełnym zakresie
      korzystanie z tej dokumentacji na potrzeby dokonania wskazanych w nich rozbiórek
      (dalej „Dokumentacja Rozbiórki”,
    Planowanej Transakcji sprzedaży Nieruchomości towarzyszyć będzie więc przeniesienie
    Decyzji Rozbiórkowych oraz Dokumentacji Rozbiórki przez ww. podmioty.
    Również (...) Spółka z Ograniczoną Odpowiedzialnością Spółka Komandytowo-akcyjna,
    przeniesie na rzecz Kupującego Pozwolenia na Budowę oraz Dokumentację Projektową
    wraz z wszelkimi uprawnieniami związanymi z prawami autorskimi dotyczącymi
    Dokumentacji Projektowej
    - zwane łącznie dalej: Świadczeniami Towarzyszącymi.
    Kupujący jest zainteresowany wyłącznie nabyciem Nieruchomości oraz Nieruchomości
    Towarzyszących wraz ze Świadczeniami Towarzyszącymi, z zastrzeżeniem, że w
    przypadku, gdyby z jakiegokolwiek powodu niemożliwym było nabycie łącznie wszystkich
    Nieruchomości oraz Nieruchomości Towarzyszących oraz Świadczeń Towarzyszących
    Kupujący zwolniony będzie ze zobowiązania do nabycia Nieruchomości oraz
    Nieruchomości Towarzyszących jak i jakiejkolwiek jej części oraz pozostałych praw.
    Strony uzgodniły, że umowa sprzedaży zostanie zawarta po spełnieniu się warunku
    zawieszającego tj. niewykonania w określonym przez strony terminie przez Miasto (...),
    prawa pierwokupu w ustawowym terminie w stosunku do Nieruchomości należących do
    (...).
    Sprzedający zobowiązał się do wypowiedzenia umów najmu przed zawarciem umowy
    sprzedaży, przy czym strony uzgodniły, że za wykonanie tego zobowiązania uważać się
    będzie również zawarcie z najemcą umowy rozwiązującej umowę najmu pod warunkiem
    zbycia nieruchomości obejmującej przedmiot najmu. W zakresie, w jakim część umów
    najmu nie zostanie skutecznie rozwiązana lub nie upłynie termin wypowiedzenia tychże
    umów do dnia zawarcia umowy sprzedaży, strony potwierdziły, że z chwilą zawarcia tej
    umowy, Kupujący wstąpi z mocy w prawa i przejmie obowiązki Sprzedającego jako
    wynajmującego, wynikające z umów najmu, z mocy art. 678 § 1 Kodeksu cywilnego, a

    Sprzedający w takim przypadku w dniu zawarcia umowy sprzedaży zobowiązany będzie
    do przelania na rachunek bankowy Kupującego wskazany w tej umowie pobranych od
    tych najemców, a niewykorzystanych kaucji.
    Sprzedający będzie uprawniony do pobierania wszystkich pożytków z przedmiotu
    sprzedaży (w tym czynszów należnych na podstawie umów najmu) należnych za okres do
    dnia zawarcia umowy sprzedaży. Wszystkie koszty związane z przedmiotem sprzedaży, w
    tym koszty utrzymania, napraw, podatków, użytkowania wieczystego oraz dostaw mediów
    wszelkiego rodzaju, należne za okres rozpoczynający się od dnia następującego po dniu
    zawarcia umowy sprzedaży zostaną zapłacone i pokryte przez Kupującego.
    Z kolei Kupujący będzie uprawniony do pobierania wszystkich pożytków (w tym czynszów
    należnych na podstawie umów najmu) z przedmiotu sprzedaży należnych za okres
    rozpoczynający się w dniu następującym bezpośrednio po dniu zawarcia umowy
    sprzedaży. Strony określiły również w tym zakresie sposób rozliczenia pożytków należnych
    za miesiąc, w którym zawarta zostanie odpowiednio umowa sprzedaży.
    Strony postanowiły również, że w uzgodnionym terminie liczonym od dnia zawarcia
    umowy sprzedaży, Sprzedający wypowie lub rozwiąże za porozumieniem stron umowy o
    świadczenie usług lub dostawy mediów dotyczące Nieruchomości ze skutkiem na dzień
    zawarcia umowy sprzedaży, o ile będzie to możliwe na podstawie zawartych umów o
    świadczenie usług lub dostawy mediów lub ze skutkiem na koniec przewidzianego w danej
    umowie okresu wypowiedzenia tych umów a nowe umowy zabezpieczające prawidłową
    eksploatację Nieruchomości zostaną podpisane przez Kupującego ze skutkiem począwszy
    od daty zawarcia umowy sprzedaży. W przypadku jednak, gdy z uwagi na sytuację
    gospodarczą lub prawną zawarcie nowych umów o świadczenie usług lub dostawy
    mediów przez Kupującego ze skutkiem począwszy od dnia zawarcia umowy sprzedaży nie
    będzie możliwe, prawa i obowiązki z poszczególnych umów o świadczenie usług lub
    dostawy mediów (z wyłączeniem obowiązku zapłaty ewentualnych kar umownych lub
    innych kwot związanych z wypowiedzeniem takich umów) mogą zostać przeniesione na
    Kupującego na podstawie odpowiednich porozumień z dostawcami takich usług lub
    mediów i Sprzedającym, z zastrzeżeniem jednak, że takie świadczenie usług lub dostawa
    mediów nie będzie trwać dłużej, niż do czasu zawarcia nowych umów przez Kupującego.
    Ponadto porozumienia takie zawierać będą postanowienia, na podstawie których
    Kupujący zwróci Sprzedającemu koszty (bez jakichkolwiek narzutów lub marży) usług lub
    mediów dostarczonych do przedmiotu sprzedaży na podstawie odpowiednich umów o
    świadczenie usług lub dostawy mediów za okres od dnia zawarcia umowy sprzedaży do
    dnia, w którym zostaną zawarte lub wejdą w życie nowe umowy o świadczenie usług lub
    dostawy mediów. Dla uniknięcia wątpliwości, w ramach umowy sprzedaży, strony nie
    będą zmierzały do cesji umów o świadczenie usług i dostawy mediów, a Kupujący nie
    będzie miał zamiaru prowadzenia działalności na przedmiocie sprzedaży w oparciu o
    umowy zawarte przez Sprzedającego.
    Wnioskodawcy wskazują również, że:
    a) wraz ze sprzedażą nie przejdą na Kupującego księgi handlowe, prawo do firmy,
      rachunki bankowe, wierzytelności (z wyjątkiem praw wynikających z umów najmu,
      które przechodzą z mocy art. 678 Kodeksu cywilnego), środki pieniężne i inne składniki
      przedsiębiorstwa Sprzedającego,
    b) umowa sprzedaży nie obejmie rzeczy ruchomych, choćby stanowiły one przynależności
      Nieruchomości (dalej: Ruchomości) - w umowie sprzedaży Kupujący zobowiąże się do
      umożliwienia Sprzedającemu demontażu i zabrania każdej Ruchomości, która nie
      zostanie zabrana przed zawarciem umowy sprzedaży w zakresie Ruchomości, które
      znajdują się poza wynajętymi częściami Nieruchomości i nie są potrzebne do
      wykonywania umów najmu w terminie do 3 miesięcy od zawarcia umowy sprzedaży, a
      w zakresie Ruchomości, które znajdują się w wynajętych częściach Nieruchomości lub
      będą potrzebne do wykonywania umów najmu – do 30 dni od dnia rozwiązania lub
      wygaśnięcia danej umowy najmu.

    c) Sprzedający zobowiąże się, iż będzie wspierać działania Kupującego w celu
      przeniesienia Pozwolenia na budowę oraz Decyzji Rozbiórkowych i w razie wątpliwości
      złoży wszelkie konieczne oświadczenia, jakie będą wymagane przez organy
      administracji.
    d) Sprzedający w ramach uzgodnionej ceny bez dodatkowego wynagrodzenia, przeniesie
      (wydane na jego rzecz, a w przypadku gdy wydane zostały na rzecz podmiotu
      trzeciego, zapewni by ten podmiot przeniósł) na Kupującego wszelkie uzgodnienia,
      warunki, zezwolenia i zgody, jakie uzyskane zostały od osób trzecich, jeżeli
      uprawnienia z takich uzgodnień, zezwoleń i zgód, decyzji, umów są przenoszalne, a w
      odniesieniu do uprawnień jakie nie mogą podlegać przeniesieniu, w tym uprawnień z
      innych decyzji, umów, zezwoleń, zgód, warunków i uzgodnień, Sprzedający udzieli (lub
      zapewni żeby podmiot, który je uzyskał, udzielił) nieodwołalnej zgody Kupującemu do
      wykonywania uprawnień jakie z nich wynikają, na koszt i ryzyko Kupującego, a w
      przypadku powstania jakichkolwiek roszczeń w stosunku do Sprzedającego na skutek
      wykonywania przez Kupującego uprawnień z powyższych zgód, warunków uzgodnień i
      zezwoleń oraz wynikających ze sprzedaży (przeniesienia) praw i decyzji przeniesionych
      na rzecz Kupującego lub co do których Kupujący uzyskał prawo do wykonywania
      uprawnień jakie z nich wynikają, Kupujący zwolni Sprzedającego z jakiejkolwiek
      odpowiedzialności w powyższym zakresie za wyjątkiem roszczeń wynikających z
      umów, porozumień, uzgodnień itp. co do których Sprzedający zapewni o ich
      rozliczeniu w całości lub braku roszczeń. Sprzedający wyda wszelkie oryginały ww.
      dokumentów, które zostały wydane na jego rzecz wraz z poświadczeniem ich
      ostateczności (o ile były wydane) w dniu zawarcia umowy sprzedaży wraz ze zgodami
      na ich przeniesienie.
    Czynności związane z bieżącym zarządzaniem Nieruchomością wykonywane są
    bezpośrednio przez Sprzedającego.
    Wnioskodawcy wskazują, że na dzień złożenia niniejszego wniosku, jak również w dniu
    Planowanej Transakcji:
    a) Nieruchomość nie jest ani nie będzie organizacyjnie wyodrębnione w strukturze
      Sprzedającego jako zakład, oddział (w szczególności na podstawie uchwały
      odpowiednich organów spółki lub wewnętrznych regulacji);
    b) zakładowy plan kont Sprzedającego pozwala i będzie pozwalał na identyfikację
      przychodów i kosztów związanych stricte z gospodarką finansową Nieruchomości;
    c) Sprzedający nie sporządza sprawozdania łącznego obejmującego Nieruchomość lub jej
      część jako wyodrębnionej jednostki.
    W związku z nabyciem Nieruchomości przez Kupującego:
    1) nie dojdzie do przeniesienia zakładu pracy Sprzedającego, w trybie art. 23¹ ustawy z
      dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy, z uwagi na fakt, iż wolą Stron nie jest
      przeniesienie (w jakiejkolwiek formie) na rzecz Kupującego umów z pracownikami
      zatrudnianymi przez Sprzedającego;
    2) Kupujący nie przejmie (w drodze cesji bądź jakiejkolwiek innej czynności prawnej):
      a) jakichkolwiek znaków towarowych, licencji czy patentów niezwiązanych z
        funkcjonowaniem Nieruchomości;
      b) praw i obowiązków wynikających z umów rachunków bankowych Sprzedającego (w
        tym rachunków bankowych, za pośrednictwem których Sprzedający dokonuje
        rozliczeń z najemcami) oraz środków pieniężnych należących do Sprzedającego,
      c) zobowiązań Sprzedającego związanych z finansowaniem nabycia gruntu (w
        szczególności, zobowiązań wynikających z umów kredytowych bądź pożyczek);
      d) tajemnic przedsiębiorstwa oraz know–how Sprzedającego,

      e) innej dokumentacji (np. umów handlowych, korporacyjnych) niezwiązanej
        bezpośrednio z funkcjonowaniem Nieruchomości,
      f) nazwy przedsiębiorstwa Sprzedającego,
      g) praw i obowiązków wynikających z umów ubezpieczenia dotyczących Nieruchomości
        (stosunki ubezpieczeniowe istniejące na podstawie polis ubezpieczeniowych
        zawartych przez Sprzedającego wygasną z zawarciem umowy przyrzeczonej a
        Kupujący nie przejmie zobowiązań z tych polis ubezpieczeniowych);
      h) jakichkolwiek wierzytelności Sprzedającego;
      i) praw i obowiązków wynikających z innych umów niezwiązanych z funkcjonowaniem
        Nieruchomości.
    Po nabyciu Nieruchomości (oraz Nieruchomości Towarzyszących), Kupujący zamierza
    zrealizować (po wyburzeniu obiektów budowlanych posadowionych na Nieruchomości
    oraz Nieruchomościach Towarzyszących na podstawie Decyzji Rozbiórkowych) własną
    inwestycję nieruchomościową na podstawie Pozwoleń na Budowę nabytych w ramach
    Planowanej Transakcji, po zakończeniu której będzie uzyskiwał przychody z tych inwestycji
    tj. w postaci ceny sprzedaży lokali mieszkalnych i użytkowych zrealizowanych w ramach tej
    inwestycji. Nie jest obecnie znana dokładna data rozpoczęcia tej inwestycji przez
    Kupującego. Kupujący wskazuje, iż chcąc zrealizować własne zamierzenia inwestycyjne,
    będzie zobowiązany do podjęcia w stosunku do Nieruchomości oraz Nieruchomości
    Towarzyszących działań administracyjnych oraz budowlanych.
    Wnioskodawcy będą na moment Planowanej Transakcji zarejestrowani jako czynni
    podatnicy VAT. Sprzedający oraz Kupujący przed finalizacją Planowanej Transakcji złożą do
    naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla Kupującego lub w akcie notarialnym, do
    zawarcia, którego dojdzie w związku z Planowaną Transakcją, zgodne oświadczenie, w
    przedmiocie rezygnacji ze zwolnienia z opodatkowania VAT dla dostawy budowli
    posadowionej na poszczególnych działkach gruntu wchodzących w skład Nieruchomości.
    Wnioskodawcy wskazują, że niniejszy wniosek wprawdzie dotyczy Planowanej Transakcji
    sprzedaży Nieruchomości przez Sprzedającego, niemniej dla pełnego zobrazowania opisu
    zdarzenia przyszłego przedstawili również powyżej okoliczności towarzyszące Planowanej
    Transakcji, a więc sprzedaż Nieruchomości Towarzyszących przez Pozostałych
    Sprzedających. Jest to o tyle istotne, iż wszystkie przedmiotowe transakcje są nie tylko
    biznesowo połączone, ale również zostaną udokumentowane jedną umową sprzedaży.
    W uzupełnieniu wniosku – w odpowiedzi na pytanie Organu:
    1) Jakie jest przeznaczenie działek nr (...), (...), (...) według obowiązującego miejscowego
      planu zagospodarowania przestrzennego? I czy zgodnie z tym przeznaczeniem
      dopuszczalna jest jakakolwiek zabudowa terenu? (proszę odnieść się do każdej działki
      osobno) - odpowiedzieli Państwo:
      Przechodząc do opisu poszczególnych działek, zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego działki o numerach (...), (...) oraz (...) (a więc
      wszystkie o którym mowa w wezwaniu) oznaczone są symbolem (...) – teren zabudowy
      usługowej w zieleni urządzonej. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
      przestrzennego, podstawowym przeznaczeniem dla tych działek jest zabudowa
      usługowa wraz z parkingami i zielenią urządzoną towarzyszącą ogólnodostępną.
      Jednocześnie miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dopuszcza dla
      działek oznaczonych symbolem (...) następujące przeznaczenie:
      (...)
    Tym samym na ww. działkach dopuszczalna jest zabudowa terenu.

    2) Jeżeli dla działek nr (...), (...), (...) przewidziano w planie miejscowym kilka przeznaczeń, to
      czy na ww. działkach wyznaczono linie rozgraniczające tereny posiadające inne
      przeznaczenie? (proszę odnieść się do każdej działki osobno) - odpowiedzieli Państwo:
      Na ww. działkach w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego nie
      przewidziano kilku przeznaczeń.
    3) Jeżeli dla działek będą wyznaczone linie rozgraniczające różne przeznaczenia, to czy dla
      części objętej przeznaczeniem (...) - tereny (...) dopuszczona jest możliwość zabudowy
      – w tym warunkowo albo jako przeznaczenie uzupełniające? - odpowiedzieli Państwo:
      Wobec negatywnej odpowiedzi na pytanie oznaczone numerem 2, odpowiedzieć na
      niniejsze pytanie jest bezprzedmiotowa.
    4) Czy Kupujący będzie wykorzystywał nabytą Nieruchomość będącą przedmiotem
      Transakcji do wykonywania czynności opodatkowanych VAT? - odpowiedzieli Państwo:
      Tak, będzie wykorzystywał przedmiot transakcji (opisane we wniosku Nieruchomości)
      wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług:
    1) Czy dostawa Nieruchomości w ramach Planowanej Transakcji będzie stanowiła dostawę
      towarów bądź świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT, tj. jako dostawa
      niestanowiąca sprzedaży przedsiębiorstwa ani ZCP w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy
      o VAT?
    2) Czy w związku z planowaną przez Sprzedającego oraz Kupującego rezygnacją z
      zastosowania zwolnienia z opodatkowania VAT dostawy wszystkich budowli
      posadowionych na Nieruchomości, dostawa Nieruchomości będzie opodatkowana
      VAT z zastosowaniem właściwej stawki VAT?
    3) Czy po dokonaniu Planowanej Transakcji, w przypadku gdy będzie opodatkowana VAT
      oraz po otrzymaniu prawidłowo wystawionej faktury potwierdzającej jej faktyczne
      dokonanie, Kupujący będzie miał prawo do obniżenia VAT należnego o VAT naliczony
      wynikający z faktury dokumentującej nabycie Nieruchomości w ramach Planowanej
      Transakcji lub prawo do obniżenia za następne okresy kwoty podatku należnego o
      nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym powstałą w okresie rozliczeniowym, w
      którym otrzyma fakturę dokumentującą sprzedaż Nieruchomości lub prawo do zwrotu
      różnicy na rachunek bankowy?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawców:
    1) Dostawa Nieruchomości w ramach Planowanej Transakcji będzie stanowiła dostawę
      towarów podlegającą opodatkowaniu VAT, tj. jako dostawa niestanowiąca sprzedaży
      przedsiębiorstwa ani ZCP w rozumieniu art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT.
    2) W związku z planowaną przez Sprzedającego oraz Kupującego rezygnacją z
      zastosowania zwolnienia z opodatkowania VAT dostawy budowli posadowionej na
      Nieruchomości, dostawa Nieruchomości będzie opodatkowana VAT z zastosowaniem
      właściwej stawki VAT.
    3) Po dokonaniu Planowanej Transakcji, w przypadku gdy będzie opodatkowana VAT oraz
      po otrzymaniu prawidłowo wystawionej faktury potwierdzającej jej faktyczne
      dokonanie, Kupujący będzie miał prawo do obniżenia VAT należnego o VAT naliczony
      w pełnej wysokości wynikający z faktury dokumentującej sprzedaż Nieruchomości w
      ramach Planowanej Transakcji oraz prawo do obniżenia za następne okresy kwoty
      podatku należnego o nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym powstałą w
      okresie rozliczeniowym, w którym otrzyma fakturę dokumentującą sprzedaż
      Nieruchomości lub prawo do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

    Z uwagi na to, że Wnioskodawcy uczestniczą w tym samym opisie zdarzenia przyszłego,
    zgodnie z art. 14b § 1 w związku z art. 14r § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa, występują o
    wydanie interpretacji we wniosku wspólnym.
    Określenie czy dostawa Nieruchomości w ramach Planowanej Transakcji będzie stanowiła
    dostawę towarów bądź świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT, z punktu
    widzenia Sprzedającego pozwala na potwierdzenie ich obowiązków w zakresie rozliczenia
    VAT należnego z tytułu Planowanej Transakcji za właściwy okres oraz wystawienia
    stosownych faktury na rzecz Kupującego.
    Jednocześnie, z punktu widzenia Kupującego, określenie czy dostawa Nieruchomości w
    ramach Planowanej Transakcji będzie stanowiła dostawę towarów bądź świadczenie usług
    podlegające opodatkowaniu VAT, będzie wpływać bezpośrednio na jego prawo do
    odliczenia podatku VAT naliczonego, zapłaconego w ramach ceny, oraz na ewentualny
    obowiązek zapłaty podatku PCC.
    Biorąc pod uwagę powyższe, każda ze stron Planowanej Transakcji ma interes prawny w
    tym, aby wystąpić z wnioskiem wspólnym o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów
    prawa podatkowego, dotyczącej tego samego opisu zdarzenia przyszłego.
    W celu odpowiedzi na pytania Zainteresowanych zadane w niniejszym wniosku, konieczne
    jest w pierwszej kolejności ustalenie, czy Planowana Transakcja będzie podlegała
    przepisom Ustawy o VAT, a następnie, czy nie będzie zwolniona z VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W
    myśl art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt
    1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Towarami,
    zgodnie z art. 2 pkt 6 Ustawy o VAT, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
    energii.
    Jednocześnie jednak, stosownie do treści art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów ustawy nie
    stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa.
    Mając na uwadze powyższe, w kontekście pytań zadanych we wniosku, w pierwszej
    kolejności należy przeanalizować czy Planowana Transakcja nie będzie stanowiła
    transakcję zbycia przedsiębiorstwa lub ZCP.
    Zdaniem Stron, wykładnia terminów użytych w art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT –
    przedsiębiorstwo oraz jego zorganizowana część – ma kluczowe znaczenie dla oceny
    sytuacji podatkowej Kupującego, gdyż rozstrzyga o podleganiu VAT planowanego nabycia
    Nieruchomości.
    W związku z tym, zdaniem Stron, organ wydający interpretację powinien dokonać
    wykładni terminów „przedsiębiorstwo” i „ZCP”, użytych w art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT i tym
    samym dokonać oceny, czy przedstawiona w opisie zdarzenia przyszłego sprzedaż
    Nieruchomości powinna być traktowana jako dostawa towarów opodatkowana VAT.
    2. Brak przesłanek uzasadniających uznanie Planowanej Transakcji za zbycie
      „przedsiębiorstwa” i wyłączenia na tej podstawie Planowanej Transakcji spod zakresu
      VAT.
    2.1. Normatywna definicja przedsiębiorstwa oraz jego zorganizowanej części.
    Przepisy Ustawy o VAT nie definiują pojęcia „przedsiębiorstwa” dla celów tej ustawy. Ze
    względu na powyższe oraz uwzględniając definicję zawartą w innych ustawach, w
    doktrynie prawa podatkowego jest powszechnie akceptowane, iż - dla celów VAT - pojęcie
                                                  1 przedsiębiorstwa powinno być rozumiane zgodnie z jego definicją zawartą w art. 55KC.
    W myśl regulacji zawartej w tym przepisie, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym
    zespołem składników niematerialnych i materialnych, przeznaczonym do prowadzenia
    działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

    1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
      przedsiębiorstwa),
    2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
      wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości,
    3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa
      do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków
      prawnych,
    4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne,
    5) koncesje, licencje i zezwolenia,
    6) patenty i inne prawa własności przemysłowej,
    7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne,
    8) tajemnice przedsiębiorstwa,
    9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie podkreśla się, że iż w celu uznania określonych
    składników majątkowych za przedsiębiorstwo muszą one stanowić całość pod względem
    organizacyjnym oraz funkcjonalnym. Należy również zwrócić uwagę, iż przedsiębiorstwo
    nie jest tylko sumą jego składników, ale także ich zorganizowanym zespołem, co jest
    uwidocznione w ustawowej definicji przedsiębiorstwa oraz zaakcentowane w wielu
    wyrokach wydanych przez sądy administracyjne.
    Jak słusznie podkreślił NSA w wyroku z 13 grudnia 2022 r., sygn. III FSK 1346/21,
    czynnikiem „konstytuującym” przedsiębiorstwo w znaczeniu przedmiotowym jest
    występowanie elementu organizacji oraz funkcjonalnego powiązania różnorodnych jego
    składników umożliwiających traktowanie przedsiębiorstwa, jako pewną całość (zespół).
    Występowanie elementu organizacji pozwala odróżnić przedsiębiorstwo od majątku, gdyż
    ten ostatni jest przedmiotem organizacji i stanowi jedynie zbiór elementów wchodzących
    w skład zorganizowanej całości, jaką jest przedsiębiorstwo. Ważne jest więc, aby w
    zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki między
    poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu
    określonej działalności gospodarczej.
                              1Sformułowanie zawarte w zacytowanym art. 55 KC „obejmuje ono w szczególności”,
    pozwala uznać, że definicja wymienia tylko przykładowe elementy przedsiębiorstwa. W
    rezultacie przedsiębiorstwo może obejmować także inne, niewymienione w tym przepisie
    składniki, jak również może składać się z niektórych tylko elementów wyliczenia zawartego
        1w art. 55 KC. Niemniej przedmiotowe składniki, aby mogły zostać uznane za
                        1przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55 KC (a co za tym idzie, Ustawy o VAT) muszą
    spełniać kluczowy warunek tj. stanowić „zespół” składników materialnych i
    niematerialnych o cechach „zorganizowania” oraz „przeznaczenia do prowadzenia
                              2działalności gospodarczej”. Potwierdza to art. 55 KC, zgodnie z którym „czynność prawna
    mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład
    przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów
    szczególnych”.
    Jednocześnie jednak, pojęcie „przedsiębiorstwo” na gruncie regulacji Ustawy o VAT
    charakteryzuje się pewną autonomią pojęciową, wynikającą z faktu, iż same przepisy
    dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (dalej: Dyrektywa) pozwalają państwom członkowskim na
    wyłączenie z zakresu znaczeniowego pojęcia dostawy towarów transakcji polegających na
    przeniesieniu całości lub części majątku. Dyrektywa nie posługuje się zatem pojęciem
    „przedsiębiorstwa”, lecz pojęciem „całości lub części majątku”. Można więc postawić tezę,
    iż z art. 19 Dyrektywy wynika szersza norma prawna, aniżeli zawarta w art. 6 pkt 1 Ustawy

    o VAT. Niemniej polski ustawodawca skorzystał możliwości, którą stwarza art. 19
    Dyrektywy, normując wyłączenie z opodatkowania VAT transakcji zbycia przedsiębiorstwa
    lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, która niewątpliwie mieści się w zakresie
    pojęcia „całości lub części majątku”.
    W orzeczeniu z 27 listopada 2003 r. w sprawie Zita Modes (C-497/01) Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) stwierdził, że „(...) pojęcie zbycia, czy to za
    wynagrodzeniem, czy też bez lub w charakterze aportu wniesionego do spółki, całości
    aktywów lub jej części, należy interpretować tak, iż obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa
    lub niezależnej części przedsiębiorstwa, włącznie z jego rzeczowymi składnikami oraz, w
    zależności od konkretnego przypadku, składnikami niematerialnymi, które, łącznie,
    stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną do prowadzenia niezależnej
    działalności gospodarczej, natomiast nie obejmuje ono zwykłego zbycia aktywów, takiego
    jak sprzedaż zapasów produktów”.
    Ponadto, w wyroku z 10 listopada 2011 r. w sprawie Christel Schriever (C-444/10) TSUE
    zaznaczył, że uregulowania Dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że pojęcie
    „przekazanie [...] całości lub części aktywów” należy interpretować w taki sposób, iż
    obejmuje ono przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym
    składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na
    przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność
    gospodarczą, lecz nie obejmuje samego zbycia towarów, jak sprzedaż zapasu produktów.
    Stwierdzenie, iż nastąpiło przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w
    rozumieniu art. 5 ust. 8 szóstej dyrektywy 77/388 w sprawie harmonizacji ustawodawstw
    państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych, wymaga, by całość
    przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności
    gospodarczej. Jeżeli działalność gospodarcza nie wymaga użytkowania konkretnych
    pomieszczeń lub pomieszczeń wyposażonych w stałe instalacje konieczne do jej
    prowadzenia, przekazanie aktywów w rozumieniu wspomnianego przepisu szóstej
    dyrektywy może mieć miejsce również bez przekazania prawa własności nieruchomości.
    Z orzecznictwa TSUE wynika więc, iż dla uznania danego zespołu składników majątkowych
    za przedsiębiorstwo niezbędne jest, by przekazane aktywa były wystarczające do
    prowadzenia przez nabywcę w sposób trwały samodzielnej działalności gospodarczej. Za
    przedsiębiorstwo należy uznać już taki zespół składników majątku, który jest zdolny do
    prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej, lecz dla oceny, czy dana transakcja
    stanowi zbycie przedsiębiorstwa należy dokonywać w odniesieniu do konkretnego
    przypadku.
    Zbycie przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 ust. 1 Ustawy o VAT, ma zatem miejsce
    wówczas, gdy cały majątek przedsiębiorstwa lub jego zorganizowana część przechodzi co
    do zasady na własność nabywcy, który kontynuuje działalność gospodarczą zbywcy.
    Kontynuacja działalności przez nabywcę jest warunkiem wyłączenia spod działania Ustawy
    o VAT zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. Jednocześnie jednak, jeżeli
    dla kontynuowania działalności gospodarczej konieczne jest angażowanie przez nabywcę
    innych składników majątku, które nie stanowiły przedmiotu transakcji lub podejmowanie
    dodatkowych działań, to nie można stwierdzić, że zespół składników majątkowych stanowi
    przedsiębiorstwo lub ZCP (wyrok WSA w Szczecinie z 12 czerwca 2019 r., sygn. I SA/Sz 328
    /19).
    Podsumowując, z punktu widzenia uznania składników majątkowych za przedsiębiorstwo
    istotne jest tylko to, czy przedmiot zbycia jest przedsiębiorstwem po stronie zbywcy - w
    chwili zbycia.
    2.2. Przedmiot Planowanej Transakcji vs. elementy normatywnej definicji przedsiębiorstwa.
    Zdaniem Wnioskodawców, nie można uznać, że przedmiot Planowanej Transakcji
    (Nieruchomość) stanowi przedsiębiorstwo Sprzedającego, gdyż nie wyczerpuje
    przytoczonej powyżej definicji przedsiębiorstwa.

    Należy zauważyć, że wyżej przedstawiona definicja opisuje przedsiębiorstwo w ujęciu
    przedmiotowym, jako zespół niematerialnych i materialnych składników stanowiący
                                  1przedmiot prawa w szerokim znaczeniu. Użyte w art. 55 KC określenie „w szczególności”
    wskazuje jedynie na przykładowe wyliczenie składników przedsiębiorstwa. Oznacza to, że
    z jednej strony w jego skład mogą wchodzić inne elementy, niewymienione w tym
    artykule, a z drugiej, brak któregoś z tych elementów nie pozbawia zespołu rzeczy i praw
    przymiotu przedsiębiorstwa.
    W szczególności Planowanej Transakcji kupna - sprzedaży nie będzie towarzyszył transfer
    szeregu istotnych aktywów Sprzedającego, w tym również wszystkich nieruchomości
    posiadanych przez Sprzedającego. W szczególności, Planowanej Transakcji nie będzie
    towarzyszył transfer szeregu opisanych wcześniej kluczowych składników, wchodzących w
    skład definicji i determinujących funkcjonowanie przedsiębiorstwa Sprzedającego, takich
    jak oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
    przedsiębiorstwa, środki pieniężne zgromadzone na rachunku bankowym Sprzedającego,
    tajemnice przedsiębiorstwa, jak również księgi i dokumenty związane z prowadzeniem
    działalności gospodarczej, wierzytelności oraz zobowiązania Sprzedającego niezwiązane z
    Nieruchomością).
    W szczególności, wobec takiego a nie innego zakresu Planowanej Transakcji – po nabyciu
    Nieruchomości – Kupujący będzie prowadził działalność gospodarczą w odniesieniu do
    Nieruchomości, przy wykorzystaniu własnych zasobów oraz zasadniczo w zakresie
    znacznie innym aniżeli działalność prowadzić będzie Sprzedający.
    W istocie, wobec wypowiedzenia umów najmu przez Sprzedającego oraz w perspektywie
    planowanych działań Kupującego wobec Nieruchomości, trudno w jakikolwiek sposób
    argumentować, iż na Dzień Planowanej Transakcji, Nieruchomość miała konstytuować
    przedsiębiorstwo. W istocie będzie to aktywo, które nawet z dnia na dzień nie będzie
    zdolne do kontynuowania działalności Sprzedającego (z tego punktu widzenia nabywane
    składniki majątkowe Sprzedającego będą dla Kupującego aktywami, na bazie których
    będzie on organizował docelowo własną działalność w postaci inwestycji deweloperskiej).
    Z powyższych względów, zdaniem Wnioskodawców nie ma podstaw, aby Planowaną
    Transakcję zaklasyfikować jako zbycie przedsiębiorstwa Sprzedającego.
    3. Brak przesłanek uzasadniających uznanie Planowanej Transakcji za zbycie
      „zorganizowanej części przedsiębiorstwa” i wyłączenia na tej podstawie Planowanej
      Transakcji spod zakresu VAT.
    3.1. Zorganizowana część przedsiębiorstwa.
    Z kolei - w myśl regulacji art. 2 pkt 27e) Ustawy o VAT - przez ZCP rozumieć należy
    organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół
    składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do
    realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne
    przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
    Zgodnie z utrwaloną praktyką organów podatkowych (m.in. interpretacja indywidualna
    Dyrektora KIS z 5 marca 2025 r. sygn. 0114-KDIP1-1.4012.80.2025.1.MM, z 4 marca 2025 r.,
    sygn. 0112-KDIL1-3. 4012.726.2024.2.AKR i wielu innych), z powyższej definicji wynika, iż
    aby zespół składników majątkowych (materialnych i niematerialnych, w tym również
    zobowiązania) mógł zostać uznany za ZCP muszą zostać spełnione łącznie następujące
    przesłanki:
    1) istnienie zespołu składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
    2) zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie,
    3) składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,

    4) zespół tych składników może stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
      realizujące te zadania gospodarcze.
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że ZCP ma swoje miejsce w strukturze
    organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział, itp. Przy czym w doktrynie zwraca się
    uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu,
    regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Zatem, samo nazwanie jednostki
    wewnętrznej określonym mianem nie zapewnia wyodrębnienia organizacyjnego, jeżeli nie
    podąża za tym autonomia decyzyjna, wyposażenie majątkowe i zarządzanie zespołem
    pracowniczym. Ważne jest przypisanie jednostce uprawnień skutkujących samodzielnym
    prowadzeniem działalności „widocznym z zewnątrz”. Oznacza to, że wyodrębnienie musi
    wynikać z określonych decyzji statutowych (zarządczych itp.), które formalnie nadają
    jednostce wewnętrznej uprawnienia uzasadniające jej wydzielenie organizacyjne.
    Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część
    przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna
    występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności
    i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.
    Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której
    przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie
    przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do ZCP. Jak stwierdza się w
    orzecznictwie, wyodrębnienie finansowe oznacza sytuację, w której poprzez odpowiednią
    ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów
    oraz należności i zobowiązań do ZCP. W sytuacji wyodrębnienia finansowego powinno być
    możliwe oddzielenie finansów przedsiębiorstw od finansów jego zorganizowanej części,
    bez potrzeby przeprowadzania analiz czy wyliczeń (tak np. WSA w Gdańsku w wyroku z 7
    września 2021 r., sygn. I SA/Gd 534/21 oraz NSA w wyrokach z 12 stycznia 2021 r. sygn. I
    FSK 324/20 i z 28 stycznia 2019 r., sygn. I FSK 293/17).
    Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji
    określonych zadań gospodarczych. ZCP musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość –
    obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych,
    którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Słusznie w związku z tym podnosi się w
    doktrynie, iż elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych,
    stanowiących ZCP, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik
    ludzki, czy też kadra pracownicza (podobnie w wyroku WSA w Rzeszowie z 6 listopada
    2019 r., sygn. I SA/Rz 525/19).
    Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część,
    musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania
    jako samodzielny podmiot gospodarczy. ZCP tworzą więc składniki, będące we
    wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze
    przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego
    podmiotu gospodarczego. Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej
    przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego
    zorganizowaną część w rozumieniu art. 4a pkt 4 Ustawy o CIT.
    Oznacza to, że ZCP nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie
    można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy
    czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w
    funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i
    funkcjonalnie całość). W związku z powyższym, w rozumieniu przepisów podatkowych, aby
    określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako ZCP, nie jest
    wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać
    pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie
    gospodarczym.

    Jak podkreślił NSA w orzeczeniu z 23 listopada 2017 r., sygn. I FSK 327/16: „okoliczność, że
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzy zespół składników majątkowych zdolny do
    prowadzenia niezależnej (samodzielnej) działalności gospodarczej należy rozumieć w ten
    sposób, że w kształcie, w jakim zespół ten jest zbywany, może on wykonywać określone
    zadania gospodarcze. Innymi słowy, realizacja określonych zadań gospodarczych możliwa
    jest z wykorzystaniem tego określonego zespołu składników majątkowych, nie zaś dopiero
    w połączeniu z innymi składnikami majątkowymi, czy też dopiero w połączeniu z
    przedsiębiorstwem nabywcy”. Innymi słowy, możliwość kontynuacji działalności przez
    nabywcę ZCP powinna wynikać z faktu, że tworzy ją zespół składników majątkowych
    pozwalający na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej.
    3.2. Ocena przedmiotu Planowanej Transakcji w kontekście definicji zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa.
    3.3. Odrębność organizacyjna.
    W niniejszym przypadku zbywane przez Sprzedającego w ramach Planowanej Transakcji
    Nieruchomość nie została formalnie wydzielona w strukturze organizacyjnej
    Sprzedającego. Nie stanowi ona odrębnego działu, wydziału czy też oddziału, lecz zespół
    składników majątkowych. Tym samym, nie można mówić o wyodrębnieniu
    organizacyjnym zespołu składników majątkowych zbywanych w ramach Planowanej
    Transakcji. Sprzedający nie wydzielił organizacyjnie Nieruchomości ani żadnej części
    Nieruchomości ani w sposób faktyczny, ani poprzez uchwalenie dokumentów
    korporacyjnych (jak statut czy regulamin).
    Zdaniem Zainteresowanych odrębność organizacyjna oznacza możliwość ustalenia w
    każdym momencie, które składniki majątkowe przedsiębiorstwa przynależą do danej ZCP.
    Co więcej, odrębność organizacyjna wymaga, by możliwe było przyporządkowanie do
    takiego odrębnego zespołu składników majątkowych i niemajątkowych odrębnej
    dokumentacji, łącznie z księgami rachunkowymi, umowami stanowiącymi źródło praw i
    obowiązków dotyczących wyłącznie zakresu działalności prowadzonej przez ten zespół
    składników, bądź wyłącznie z wykorzystaniem tego zespołu.
    3.4. Odrębność finansowa.
    Z kolei odrębność finansową, zdaniem Zainteresowanych, należy rozpatrywać na
    płaszczyźnie formalnej. Tak rozumiana odrębność oznacza wymóg prowadzenia odrębnej
    księgowości, która pozwalałaby na rozdzielenie przychodów i kosztów działalności ZCP od
    przychodów i kosztów całego przedsiębiorstwa.
    W niniejszym przypadku nie można wskazać odrębności finansowej przedmiotu
    Planowanej Transakcji, bowiem Sprzedający nie prowadził osobnych ksiąg w stosunku do
    Nieruchomości, a możliwe jest jedynie przyporządkowanie przez Sprzedającego do
    Nieruchomości, związanych z nią przychodów oraz kosztów. Dodatkowo, za brakiem
    wyodrębnienia finansowego Nieruchomości przemawia fakt, że Sprzedający nie sporządza
    sprawozdania łącznego obejmującego Nieruchomości lub ich części jako wyodrębnionej
    jednostki.
    3.5. Samodzielność ZCP.
    Wreszcie samodzielność ZCP, zdaniem Zainteresowanych, oznacza, że wyodrębnione
    składniki muszą posiadać pełną zdolność do niezależnego funkcjonowania jako
    samodzielne przedsiębiorstwo. Zdaniem Zainteresowanych, pozostawienie poza
    zakresem Planowanej Transakcji szeregu opisanych wcześniej elementów działalności
    gospodarczej Sprzedającego pozbawia zbywaną Nieruchomość zdolności do samodzielnej
    realizacji zadań gospodarczych. Dopiero w gestii Kupującego będzie leżało takie ich
    zorganizowanie i potencjalnie dodanie nowych składników, aby mogły być
    wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej.
    3.6. Wyodrębnienie funkcjonalne.

    Najistotniejszym elementem konstytutywnym definicji ZCP, który w opinii
    Zainteresowanych nie zostanie również spełniony, co przesądza jednocześnie o braku
    możliwości uznania transferowanej Planowanej Nieruchomości za ZCP, jest
    wyodrębnienie funkcjonalne Nieruchomości w majątku Sprzedającego, tj. przeznaczenie
    do realizacji określonych zadań gospodarczych innych niż zadania gospodarcze
    realizowane przez przedsiębiorstwo Sprzedającego, jako całość. Jako kryterium zdolności
    do funkcjonowania jak niezależne przedsiębiorstwo w praktyce wskazuje się możliwość
    samodzielnego działania na rynku, jako odrębny podmiot prowadzący zadania
    gospodarcze realizowane w obecnym przedsiębiorstwie.
    Przy czym należy uznać, że aby można było mówić o wyodrębnieniu funkcjonalnym,
    zakres wyodrębnionych zadań gospodarczych musi odróżniać je od innych funkcji
    gospodarczych realizowanych przy pomocy tego przedsiębiorstwa. W konsekwencji należy
    stwierdzić, że aby można było mówić o wyodrębnieniu funkcjonalnym:
    1) funkcje przypisane do danego zespołu składników majątkowych muszą być w sposób
      widoczny odseparowane od pozostałych zadań realizowanych w ramach
      przedsiębiorstwa,
    2) przy pomocy takiego zespołu składników majątkowych nie powinny być realizowane
      funkcje przypisane do składników wchodzących w skład pozostałej części
      przedsiębiorstwa,
    3) składniki wchodzące w skład pozostałej części przedsiębiorstwa nie powinny być
      wykorzystywane do realizacji funkcji przypisanych do tego zespołu składników
      majątkowych.
    Na samodzielność jako kluczową okoliczność ZCP wskazują także sądy administracyjne w
    wydanych orzeczeniach. Jak słusznie stwierdził NSA w swoich najnowszych orzeczeniach,
    fakt, że nieruchomość może stanowić przedmiot najmu tak u zbywcy, jak i następnie u
    nabywcy, nie czyni z niej ZCP (wyroki NSA z dnia 12 marca 2021 r. sygn. I FSK 177/20 oraz z
    12 stycznia 2021 r., sygn. I FSK 299/20).
    Jak stwierdził NSA w wyroku z dnia 24 listopada 2016 r. sygn. akt I FSK 1316/15: „Same w
    sobie nieruchomości (zabudowane nieruchomości) nie tworzą całości zdolnej do
    prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej. Nie stanowią zatem zorganizowanej
    części przedsiębiorstwa, nawet jeżeli były wykorzystywane przez sprzedawcę również do
    działalności gospodarczej polegającej na wynajmowaniu tych nieruchomości lub ich części,
    albo znajdujących się na nich obiektów budowlanych i ich części. W sytuacji, gdy dany
    podmiot prowadzi tego rodzaju działalność poprzez wyodrębniony w strukturze
    organizacyjnej zakład (dział, wydział), obejmujący przypisane do tejże działalności w
    zakresie najmu nieruchomości, obsługę (pracowników), finansowanie, umowy, itp.,
    sprzedaż takiego zakładu – jako całości – może spełniać warunek stosownego
    wyodrębnienia i zdolności do prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej.
    Natomiast sprzedaż wyodrębnionych z takiego zakładu pojedynczych lub nawet
    wszystkich nieruchomości, nie mogłaby być uznana za sprzedaż zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa. Bez całej struktury składającej się na działalność w zakresie wynajmu
    nieruchomości – wciąż byłaby to jedynie sprzedaż nieruchomości jako składników
    majątkowych. Okoliczność, że w ramach swojej działalności nabywca nieruchomości
    uprzednio wynajmowanych, także wykorzystuje te nieruchomości do działalności w
    zakresie wynajmu nieruchomości (czyni z nich przedmiot najmu) nie oznacza, że
    nieruchomości te w momencie ich sprzedaży stanowiły zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa, co jest warunkiem zastosowania art. 6 pkt 1 u.p.t.u. Innymi słowy,
    okoliczność, że dane nieruchomości mogą stanowić przedmiot najmu tak u ich zbywcy, jak
    i następnie u nabywcy, nie czyni z nich zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Konieczne
    jest, aby zbywane składniki majątkowe stanowiły zorganizowaną część przedsiębiorstwa u
    zbywcy”.

    Okoliczność, że przedmiotu Planowanej Transakcji pomiędzy Sprzedającym a Kupującym
    nie można uznać za przedsiębiorstwo Sprzedającego znajduje potwierdzenie również w
    najnowszych interpretacjach indywidualnych - dla przykładu wskazać można na
    najświeższe interpretacje indywidualne Dyrektora KIS, w tym np. interpretację z 21 lutego
    2025 r., sygn. 0111-KDIB3-3. 4012.600.2024.3.JSU.
    Na uwagę przy tym zasługuje w szczególności fakt, iż Kupujący wraz z nabyciem
    Nieruchomości nie będzie kontynuował w dłuższej perspektywie czasowej działalności
    Sprzedającego, lecz po wyburzeniu obiektów będzie realizował własną inwestycję
    nieruchomościową.
    Mając na uwadze przedmiot Planowanej Transakcji oraz określenie funkcji i zakres
    działalności, jakiej ma służyć Nieruchomość, nie ulega wątpliwości, iż nie będzie ona
    stanowiła zorganizowanego kompleksu składników materialnych i niematerialnych
    przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych polegających na wynajmie
    Nieruchomości. W przypadku przedmiotu Planowanej Transakcji o takim wyodrębnieniu w
    ramach przedsiębiorstwa prowadzonego przez Sprzedającego nie może być mowy.
    Tym samym, składniki majątku zbywane przez Sprzedającego w ramach Planowanej
    Transakcji nie mogą być uznane za ZCP.
    Powyższe stanowisko Wnioskodawców znajduje swoje potwierdzenie w Objaśnieniach
    Ministerstwa Finansów z dnia 11 grudnia 2018 r. dotyczących opodatkowania podatkiem
    od towarów i usług transakcji zbycia nieruchomości komercyjnych (dalej: Objaśnienia)
    (ogólne wyjaśnienia przepisów prawa podatkowego dotyczące stosowania tych przepisów
    wydawane na podstawie art. 14a § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa. Zgodnie z art. 14n § 4 pkt 1 ww. ustawy zastosowanie się przez podatnika w
    danym okresie rozliczeniowym do objaśnień podatkowych powoduje objęcie go ochroną
    przewidzianą w art. 14k – 14m tej ustawy).
    W przedmiotowych Objaśnieniach, Minister Finansów wskazał, że co do zasady dostawa
    nieruchomości komercyjnych stanowi dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem VAT, a jedynie w wyjątkowych okolicznościach może zostać uznana za czynność
    niepodlegającą VAT, tj. w przypadku spełnienia przesłanek kwalifikacji nieruchomości
    komercyjnej będącej przedmiotem dostawy jako przedsiębiorstwa/ZCP.
    Zgodnie z Objaśnieniami w celu ustalenia czy przenoszony na nabywcę zespół składników
    umożliwia kontynuację działalności prowadzonej przez zbywcę należy przede wszystkim
    ustalić, czy oprócz przeniesienia standardowych elementów typowych dla transakcji
    nieruchomościowych opodatkowanych VAT (takich jak: grunt, budynek (budynki),
    budowle, infrastruktura techniczna oraz przynależności, a także prawa i obowiązki z
    umów najmu, które przechodzą na kupującego z mocy prawa, jak również prawa i
    obowiązki z umów najmu (odpowiednio dzierżawy), na podstawie których wynajmowane
    powierzchnie nie zostały (i nie zostaną do dnia transakcji przekazane najemcom), na
    nabywcę są przeniesione wszystkie poniżej wskazane elementy:
    1) prawa i obowiązki z umów, na podstawie których udzielono zbywcy finansowania
      dłużnego na realizację, nabycie, modernizację, adaptację lub przebudowę
      przenoszonej nieruchomości, o ile zbywca korzystał z takiego finansowania i jest
      stroną takich umów;
    2) umowy o zarządzanie nieruchomością;
    3) umowy zarządzania aktywami;
    4) należności o charakterze pieniężnym związane z przenoszonym majątkiem.
    Za okoliczność wykluczającą możliwość stwierdzenia, że przenoszony na nabywcę zespół
    składników umożliwia kontynuację działalności prowadzonej przez zbywcę, należy uznać
    sytuację, w której konieczne jest podejmowania dodatkowych działań faktycznych lub
    prawnych (np. zawarcia umów) niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej w

    oparciu o przejęte składniki – np. gdy nabywca sam zawarł lub zawiera umowy o
    zarządzanie nieruchomością i zarządzanie aktywami, nawet z tymi samymi podmiotami,
    które świadczyły ww. usługi zarządzania na rzecz zbywcy. Jak wskazano w Objaśnieniach,
    wystarczający jest fakt, że nabywca podejmuje dodatkowe działania w celu kontynuowania
    działalności gospodarczej sprzedającego.
    Nie w każdym przypadku podjęcie dodatkowych działań automatycznie wskazuje, że
    przenoszony na nabywcę zespół składników nie umożliwia kontynuacji działalności
    prowadzonej przez zbywcę – np. kwestia przeniesienia umów na dostarczanie mediów
    (ciepło, gaz, energia elektryczna, itp.) w związku z transakcją nie jest decydująca dla
    kwalifikacji transakcji jako zbycia przedsiębiorstwa/ZCP.
    Nie jest natomiast istotne czy doszło do przeniesienia na nabywcę integralnych dla
    transakcji obejmujących nieruchomości komercyjne elementów – w szczególności – takich
    jak:
    1) ruchomości,
    2) prawa z zabezpieczeń prawidłowego wykonania obowiązków wynikających z umów
      najmu ustanowionych przez najemców,
    3) prawa i obowiązki wynikające z umów serwisowych,
    4) prawa autorskie,
    5) dokumentacja techniczna, dokumentacja prawna.
    W świetle powyższych Objaśnień, przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane
    za: (i) przedsiębiorstwo, o którym mowa w art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT czy też (ii) ZCP w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT, uwzględnić należy następujące okoliczności:
    1) zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez
      zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji
    oraz
    2) faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
      przedmiotem transakcji.
    Przy czym jak wskazuje się w Objaśnieniach, wskazanej oceny należy dokonać na moment
    przeprowadzenia transakcji, stąd też w przypadku, „gdy konieczne dla kontynuowania
    działalności gospodarczej jest angażowanie przez nabywcę innych składników majątku,
    które nie są przedmiotem transakcji lub podejmowanie dodatkowych działań, brak jest
    możliwości stwierdzenia, że w danym przypadku zespół składników majątkowych stanowi
    przedsiębiorstwo lub ZCP”.
    Tym samym, biorąc pod uwagę również brzmienie Objaśnień, w ocenie Zainteresowanych
    przedmiot transakcji nie może zostać w żaden sposób uznany za przedsiębiorstwo bądź
    zorganizowaną jego część.
    Nabywane aktywa Sprzedającego będące przedmiotem niniejszego wniosku przenoszone
    na Kupującego nie będą posiadać w dniu sprzedaży jakiegokolwiek zaplecza
    umożliwiającego kontynuację działalności prowadzonej przez Sprzedającego i nie będą
    wystarczające do prowadzenia tej działalności przez Kupującego.
    Podsumowując zdaniem Wnioskodawców Planowana Transakcja:
    1) nie będzie mieściła się w katalogu czynności niepodlegających przepisom Ustawy o VAT,
      określonym w art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT.
    2) będzie stanowiła odpłatną dostawę towarów w rozumieniu przepisów art. 5 ust. 1 pkt 1
      Ustawy o VAT.
    4. Opodatkowanie Planowanej Transakcji VAT.

    Jak już wskazano powyżej, Planowana Transakcja w ocenie Wnioskodawców będzie
    stanowiła odpłatną dostawę towarów w rozumieniu przepisów art. 5 ust. 1 Ustawy o VAT i
    nie będzie mieściła się w katalogu czynności niepodlegających przepisom Ustawy o VAT,
    określonym w art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT.
    Nie ulega przy tym wątpliwości, iż z uwagi na miejsce położenia Nieruchomości oraz
    miejsce siedziby zarówno Sprzedającego jak i Kupujących (w Polsce), miejscem
    opodatkowania Planowanej Transakcji będzie Polska (art. 22 ust. 1 pkt 3 Ustawy o VAT
    oraz art. 28e Ustawy o VAT).
    Sprzedaż (dostawa) nieruchomości (w tym również Nieruchomości) opodatkowana jest
    bowiem na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 3 Ustawy o VAT w kraju, w którym znajdują się one
    w momencie dostawy (czyli w analizowanym przypadku w Polsce).
    Zgodnie z art. 29a ust. 8 Ustawy o VAT, w przypadku dostawy budynków lub budowli
    trwale z gruntem związanych, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości
    gruntu.
    Sprzedaż gruntów wchodzących w skład sprzedawanej Nieruchomości będzie zatem
    dzieliła traktowanie VAT właściwe dla dostawy budowli, znajdujących się na tych gruntach.
    Jednocześnie, w treści Ustawy o VAT ustawodawca przewidział sytuacje, w których
    dostawa nieruchomości podlega zwolnieniu z VAT. Mając na uwadze powyższe, w
    kontekście pytań postawionych przez Wnioskodawców, należy również przeanalizować,
    czy Transakcja będzie podlegać zwolnieniu z opodatkowania VAT.
    4.1. Podleganie Planowanej Transakcji zwolnieniu z opodatkowania VAT na podstawie art.
      43 ust. 1 pkt 2 Ustawy o VAT w odniesieniu do Nieruchomości.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 Ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę towarów
    wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu
    nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
    dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Warunkiem zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 2 Ustawy o VAT jest więc
    konieczność wykorzystywania towarów, w tym również nieruchomości, będących
    przedmiotem dostawy wyłącznie do działalności zwolnionej od VAT oraz brak prawa do
    obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy ich nabyciu, imporcie lub
    wytworzeniu.
    Odnosząc powyższe do Planowanej Transakcji opisanej w niniejszym wniosku należy
    wskazać w ocenie Wnioskodawców, że nie podlega ona zwolnieniu na mocy art. 43 ust. 1
    pkt 2 Ustawy o VAT.
    W ocenie Wnioskodawców, art. 43 ust. 1 pkt 2 Ustawy o VAT nie znajdzie zastosowania w
    przypadku Planowanej Transakcji w związku z faktem, że Nieruchomość była
    wykorzystywana przez Sprzedającego do prowadzenia działalności opodatkowanej VAT, a
    zatem nie była w ogóle wykorzystywane (tym bardziej wyłącznie) na cele działalności
    zwolnionej z VAT.
    Podsumowując, w odniesieniu do dostawy Nieruchomości nie zostaną spełnione
    przesłanki zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 Ustawy o VAT.
    4.2. Podleganie dostawy Nieruchomości zwolnieniu z opodatkowania VAT na podstawie
      art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT.
    Na podstawie regulacji zawartej w art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT, zwolniona od
    podatku została dostawa budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy:
    1) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    2) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
      okres krótszy niż 2 lata.

    W świetle definicji zawartej w art. 2 pkt 14 Ustawy o VAT, przez pierwsze zasiedlenie
    rozumie się oddanie do użytkowania, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub
    rozpoczęcie, użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
    1) wybudowaniu lub
    2) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku
      dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Biorąc pod uwagę powyższe, zwrócić należy uwagę, iż na przedmiotowej Nieruchomości
    znajduje się wyłącznie budowla, który była przedmiotem czynności (ich wydania w ramach
    najmu) podlegających opodatkowaniu VAT w okresie dłuższym niż 2 lata. Jak bowiem
    zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, budowla była wykorzystywana do celów
    prowadzonej działalności gospodarczej w ramach najmu komercyjnego bądź jako obiekt
    wykorzystywana przez poprzednich właścicieli w ramach działalności gospodarczej, przez
    okres dłuższy niż 2 lata.
    Ponadto, jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, budowla zasadniczo nie jest
    bezpośrednio wynajmowana najemcom, ale pełni rolę pomocniczą względem budynków
    znajdujących się na sąsiednich nieruchomościach, służąc prawidłowemu ich
    funkcjonowaniu (jest użytkowana dla celów działalności gospodarczej Sprzedającego
    opodatkowanej VAT polegającej na wynajmie powierzchni; oczywiście są użytkowane
    również przez najemców na podstawie umów najmu).
    Dodatkowo, jak zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, budowla w okresie od
    dnia oddania do użytkowania, do dnia sporządzenia niniejszego wniosku nie były
    przedmiotem ulepszeń, których wartość przekroczyłaby co najmniej 30 % wartości
    początkowej każdego z nich.
    Zatem, zdaniem Wnioskodawców, w odniesieniu do budowli znajdzie w związku z
    powyższym również zastosowanie zwolnienie z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 10 Ustawy o VAT.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 43 ust. 10 Ustawy o VAT, podatnik może zrezygnować ze
    zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 10 (czyli zwolnienia dostawy budynku, budowli lub
    ich części dokonywanego po upływie dwóch lat od pierwszego zasiedlenia), i wybrać
    opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem, że
    dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:
    1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
    2) złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
      naczelnikowi urzędu skarbowego albo w akcie notarialnym, do zawarcia, którego
      dochodzi w związku z dostawą tych obiektów, zgodne oświadczenie, że wybierają
      opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.
    Jak zaznaczono w opisie zdarzenia przyszłego, zarówno Sprzedający jak i Kupujący będą
    na moment Planowanej Transakcji czynnymi podatnikami VAT, a zatem pierwszy z
    warunków dla wybrania opodatkowania VAT Planowanej Transakcji, wymienionych w
    powołanym przepisie art. 43 ust. 10 Ustawy o VAT, należy uznać za spełniony.
    W związku jednak zaś z tym, że Sprzedający i Kupujący złożą przed dniem dokonania
    sprzedaży do naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla Kupującego, lub w akcie
    notarialnym dokumentującym nabycie Nieruchomości, wspólne oświadczenie, o którym
    mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2 i ust. 11 Ustawy o VAT, tj. zrezygnują w ten sposób ze
    zwolnienia z opodatkowania, przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT, jakie
    znalazłoby zastosowanie w odniesieniu do budowli, Planowana Transakcja w części
    dotyczącej takiej budowli będzie opodatkowana podatkiem VAT.
    Jednocześnie, ponieważ jak zasygnalizowano powyżej, zgodnie z dyspozycją art. 29a ust. 8
    Ustawy o VAT, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych
    albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się

    wartości gruntu, również dostawa gruntów, na których znajduje się budowla, będzie
    opodatkowana VAT.
    4.3.Podleganie Planowanej Transakcji zwolnieniu z opodatkowania VAT na podstawie art.
      43 ust. 1 pkt 10a Ustawy o VAT.
    W ocenie Zainteresowanych do Planowanej Transakcji dostawy Nieruchomości nie
    znajdzie zastosowanie zwolnienie z opodatkowania VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1
    pkt 10a Ustawy o VAT. Jak stanowi bowiem przedmiotowy przepis, przedmiotowe
    zwolnienie znajdzie zastosowanie w stosunku do dostawy budynku, budowli lub ich części
    nieobjętych zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust.1 pkt 10 Ustawy o VAT.
    W związku jednak z faktem, iż dostawa Nieruchomości w ramach Planowanej Transakcji
    będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt
    10 Ustawy o VAT, lecz Strony zrezygnują z tego zwolnienia na podstawie wspólnego
    oświadczenia, Planowana Transakcja będzie ostatecznie opodatkowana VAT. W
    konsekwencji, w ocenie Zainteresowanych do dostawy Nieruchomości w ramach
    Planowanej Transakcji nie znajdzie zastosowania zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 10a Ustawy o VAT.
    5. Prawo do obniżenia VAT należnego o VAT naliczony wynikający z faktury
      dokumentującej sprzedaż Nieruchomości w ramach Planowanej Transakcji przez
      Kupującego oraz prawo do obniżenia za następne okresy kwoty podatku należnego o
      nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym powstałą w okresie rozliczeniowym w
      którym otrzymał fakturę dokumentującą sprzedaż Nieruchomości lub prawo do
      zwrotu różnicy na rachunek bankowy.
    Jak wykazano powyżej, zdaniem Wnioskodawców, Planowana Transakcja będzie stanowiła
    odpłatną dostawę towarów lub świadczenie usług w rozumieniu przepisów art. 5 ust. 1 pkt
    1 Ustawy o VAT i jednocześnie nie będzie mieściła się w katalogu czynności
    niepodlegających przepisom Ustawy o VAT, określonym w art. 6 ust. 1 Ustawy o VAT.
    Ponadto, zdaniem Wnioskodawców, dostawa Nieruchomości będzie opodatkowana VAT.
    Zatem, w przypadku opodatkowania VAT sprzedaży Nieruchomości w ramach Planowanej
    Transakcji, okoliczności wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 Ustawy o VAT, w myśl którego
    podatnik nie jest uprawniony do obniżenia kwoty VAT należnego o VAT naliczony w
    sytuacji, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie jest opodatkowana VAT lub jest
    zwolniona z VAT, nie będą miały miejsca. Ponadto, Wnioskodawcy pragną podkreślić, iż na
    dzień Planowanej Transakcji, Kupujący będzie zarejestrowanym podatnikiem VAT
    czynnym, a zatem nie znajdzie zastosowania ograniczenie zawarte w art. 88 ust. 4 Ustawy
    o VAT.
    Zdaniem Wnioskodawców, elementem kluczowym dla rozstrzygnięcia o prawie do
    obniżenia VAT należnego o VAT naliczony przy nabyciu Nieruchomości przez Kupującego,
    zgodnie z art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT, jest potwierdzenie faktu, iż Nieruchomość będąca
    przedmiotem Planowanej Transakcji będzie wykorzystywana przez Kupującego do
    wykonywania czynności opodatkowanych VAT.
    Jak wynika bowiem z treści art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT, podatnikowi przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego przy nabyciu
    towarów i usług w zakresie, w jakim są one wykorzystywane do wykonywania przez
    podatnika czynności opodatkowanych VAT.
    Z kolei zgodnie z art. 87 ust. 1 Ustawy o VAT w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego
    jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo
    do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
    różnicy na rachunek bankowy.
    Jeżeli zatem dane towary lub usługi są wykorzystywane wyłącznie do wykonywania
    czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia całości VAT
    naliczonego przy ich nabyciu.

    Jak wskazano wcześniej:
    1) Kupujący jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny,
    2) Po nabyciu Nieruchomości, Kupujący zamierza zrealizować (po wyburzeniu obiektów
      budowlanych posadowionych na Nieruchomości oraz Nieruchomościach
      Towarzyszących) własną inwestycję nieruchomościową, po zakończeniu której będzie
      uzyskiwał przychody w postaci pożytków ze sprzedaży lokali mieszkalnych lub
      usługowych opodatkowanej VAT.
    W świetle powyższego, zdaniem Wnioskodawców, po dokonaniu Planowanej Transakcji i
    otrzymaniu od Sprzedającego prawidłowo wystawionej faktury VAT potwierdzającej jej
    faktyczne dokonanie, Kupujący będzie posiadał:
    1) prawo do obniżenia VAT należnego o VAT naliczony wynikający z faktury
      dokumentującej dostawę Nieruchomości w ramach Planowanej Transakcji oraz
    2) prawo do obniżenia za następne okresy kwoty podatku należnego o nadwyżkę podatku
      naliczonego nad należnym powstałą w okresie rozliczeniowym w którym otrzyma
      fakturę dokumentującą dostawę Nieruchomości lub prawo do zwrotu różnicy na
      rachunek bankowy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, w zakresie podatku od towarów i
    usług, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz.U. z 2025 r. poz. 775; zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”):
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz
    ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...).
    Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy:
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art.
    7, w tym również:
    1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;
    2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą
    towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie
    świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań
    podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności
    lub do tolerowania czynności lub sytuacji.

    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
    dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów
    oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt, budynki i budowle spełniają definicję
    towarów wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność
    odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Jednocześnie art. 6 ustawy wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod zakresu
    przepisów ustawy. Są tutaj wskazane te czynności, które, co do zasady, należą do grupy
    czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące się w zakresie odpłatnej dostawy
    towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi jednakże na stosowne wyłączenie,
    czynności te nie podlegają opodatkowaniu.
    Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:
    Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Przy czym należy zaznaczyć, że użyte w cyt. przepisie sformułowanie „transakcja zbycia”
    należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1
    ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę,
    darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu
    niepieniężnego, czyli aportu.
    Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, winien on być
    interpretowany ściśle, co oznacza, że ma on zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia
    (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa lub zorganizowanej jego części,
    zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Zaznaczyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji
    „przedsiębiorstwa”. Dlatego też, dla potrzeb przepisów ustawy o podatku od towarów i
                                    1usług należy posłużyć się definicją sformułowaną w art. 55 ustawy dnia 23 kwietnia 1964
    r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1071), zwanej dalej „Kodeks cywilny”. Zgodnie z
    tym przepisem:
    Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
    materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono
    w szczególności:
    1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
      przedsiębiorstwa);
    2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
      wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
    3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
      prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
      stosunków prawnych;
    4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
    5) koncesje, licencje i zezwolenia;
    6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
    7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
    8) tajemnice przedsiębiorstwa;
    9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

            2W myśl art. 55 Kodeksu cywilnego:
    Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co
    wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności
    prawnej albo z przepisów szczególnych.
    Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem
    organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla badanej kwestii jest
    ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw,
    obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych
    przedsiębiorstwu. Przedsiębiorstwo, w rozumieniu powyższego przepisu, powinno więc
    łączyć mienie w funkcjonalnie zorganizowane przedsięwzięcie gospodarcze, a nie tylko
    stanowić zgromadzone niematerialne i materialne składniki stanowiące sobą
    przedsiębiorstwo w przedstawionym znaczeniu przedmiotowym. Organizacyjna i
    funkcjonalna istota przedsiębiorstwa kreuje powstanie samodzielnego podmiotu
    gospodarczego, zdolnego do funkcjonowania w obrocie na niezmienionych zasadach,
                            1pomimo jego zbycia. Ponadto, przepis art. 55 Kodeksu cywilnego wskazuje, że
    przedsiębiorstwo jest „zespołem składników”. Pojęcie zespół (a nie zbiór) zakłada istnienie
    pewnego poziomu powiązań organizacyjnych pomiędzy składnikami przedsiębiorstwa.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 27e ustawy:
    Przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo
    wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i
    niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań
    gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo
    samodzielnie realizujące te zadania.
    Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby
    zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i
    niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu
    w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach:
    organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań
    gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych,
    stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa
    trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy
    czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być
    dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.
    Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część
    przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna
    występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności
    i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.
    Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału
    osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale
    sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest
    przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji
    określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić
    funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego
    prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby
    zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część,
    musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania
    jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne

    wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić nabywcy
    podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
    Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić
    potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze,
    których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część
    przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także
    posiada wewnętrzną samodzielność finansową.
    Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników
    majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa,
    nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona
    odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie
    gospodarczym.
    Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych
    relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze
    przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego
    podmiotu gospodarczego.
    Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze
    zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące
    przesłanki:
    1) istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;
    2) zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie;
    3) składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
    4) zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
      realizujące ww. zadania gospodarcze.
    Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie
    zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.
    Ponadto, przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane za przedsiębiorstwo w
              1rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o
    której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy uwzględnić należy następujące okoliczności:
    - zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez
      zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz
    - faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
      przedmiotem transakcji.
    Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym, w
    przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie
    przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub
    podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym
    przypadku zespół składników majątkowych stanowi przedsiębiorstwo lub zorganizowaną
    część przedsiębiorstwa.
    Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „Trybunał” lub „TSUE”) w
    wyroku z dnia 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Schriever „przekazanie całości lub
    części aktywów” należy interpretować w taki sposób, że obejmuje ono przekazanie
    przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i
    ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część
    przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą. Podobne
    stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie sądów administracyjnych (wyroki NSA: z

    dnia 25 czerwca 2013 r. sygn. akt I FSK 955/12 oraz z dnia 21 listopada 2016 r. sygn. akt I
    FSK 1316). Zgodnie natomiast z orzecznictwem TSUE (wyrok TSUE z dnia 10 listopada 2011
    r. w sprawie C-444/10 Christel Schriever, pkt 26) ocena, jakie dobra – ruchome lub
    nieruchome – są niezbędne do utworzenia przedsiębiorstwa lub ZCP, musi być
    dokonywana „(...) z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności gospodarczej”.
    W rozpatrywanej sprawie na uwagę zasługuje również orzeczenie NSA z 24 listopada 2016
    r., sygn. I FSK 1316/15, w którym Sąd stwierdził, że „Same w sobie nieruchomości
    (zabudowane nieruchomości) nie tworzą całości zdolnej do prowadzenia samodzielnej
    działalności gospodarczej. Nie stanowią zatem zorganizowanej części przedsiębiorstwa,
    nawet jeżeli były wykorzystywane przez sprzedawcę również do działalności gospodarczej
    polegającej na wynajmowaniu tych nieruchomości lub ich części, albo znajdujących się na
    nich obiektów budowlanych i ich części. (...) Natomiast sprzedaż wyodrębnionych z takiego
    zakładu pojedynczych lub nawet wszystkich nieruchomości, nie mogłaby być uznana za
    sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Bez całej struktury składającej się na
    działalność w zakresie wynajmu nieruchomości – wciąż byłaby to jedynie sprzedaż
    nieruchomości, jako składników majątkowych”. Podobna teza została zawarta w wyroku z
    26 stycznia 2018 r., sygn. I FSK 1127/17.
    Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w
    przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.
    in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych
    uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie,
    przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast
    zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.
    O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa
    decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik
    obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z
    koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.
    Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że głównym przedmiotem
    działalności gospodarczej Sprzedającego jest wynajem i zarządzanie nieruchomościami
    własnymi lub dzierżawionymi.
    Sprzedający jest użytkownikiem wieczystym zabudowanych/niezabudowanych działek
    gruntu o nr (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...) położonych w (...) w rejonie ul. (...), dla której Sąd
    Rejonowy w (...)- (...), (...) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą Nr (...).
    Sprzedający nabył Nieruchomość na podstawie umowy sprzedaży z dnia (...) (...) (...) r. w
    ramach czynności opodatkowanej VAT.
    Nieruchomość będąca przedmiotem sprzedaży składa się z działek o numerach (...), (...),
    (...), na których znajduje się fragment drogi utwardzonej z płyt betonowych, stanowiącej
    budowlę w rozumieniu Prawa budowlanego.
    Nieruchomość zabudowana jest również innymi naniesieniami budowlanymi, w tym
    urządzeniami budowlanymi zapewniającymi dostawę mediów do budynków znajdujących
    się na nieruchomościach sąsiadujących, jednakże przedmiotowe naniesienia nie należą do
    Sprzedającego i nie będą przedmiotem Planowanej Transakcji.
    Zgodnie z Państwa wskazaniem:
    - wraz ze sprzedażą nie przejdą na Kupującego księgi handlowe, prawo do firmy, rachunki
      bankowe, wierzytelności (z wyjątkiem praw wynikających z umów najmu, które
      przechodzą z mocy art. 678 Kodeksu cywilnego), środki pieniężne i inne składniki
      przedsiębiorstwa Sprzedającego,
    - umowa sprzedaży nie obejmie rzeczy ruchomych, choćby stanowiły one przynależności
      Nieruchomości (dalej: Ruchomości) - w umowie sprzedaży Kupujący zobowiąże się do

      umożliwienia Sprzedającemu demontażu i zabrania każdej Ruchomości, która nie
      zostanie zabrana przed zawarciem umowy sprzedaży w zakresie Ruchomości, które
      znajdują się poza wynajętymi częściami Nieruchomości i nie są potrzebne do
      wykonywania umów najmu w terminie do 3 miesięcy od zawarcia umowy sprzedaży, a
      w zakresie Ruchomości, które znajdują się w wynajętych częściach Nieruchomości lub
      będą potrzebne do wykonywania umów najmu – do 30 dni od dnia rozwiązania lub
      wygaśnięcia danej umowy najmu.
    - Sprzedający zobowiąże się, iż będzie wspierać działania Kupującego w celu przeniesienia
      Pozwolenia na budowę oraz Decyzji Rozbiórkowych i w razie wątpliwości złoży
      wszelkie konieczne oświadczenia, jakie będą wymagane przez organy administracji.
    - Sprzedający w ramach uzgodnionej ceny bez dodatkowego wynagrodzenia, przeniesie
      (wydane na jego rzecz, a w przypadku gdy wydane zostały na rzecz podmiotu
      trzeciego, zapewni by ten podmiot przeniósł) na Kupującego wszelkie uzgodnienia,
      warunki, zezwolenia i zgody, jakie uzyskane zostały od osób trzecich, jeżeli
      uprawnienia z takich uzgodnień, zezwoleń i zgód, decyzji, umów są przenoszalne, a w
      odniesieniu do uprawnień jakie nie mogą podlegać przeniesieniu, w tym uprawnień z
      innych decyzji, umów, zezwoleń, zgód, warunków i uzgodnień, Sprzedający udzieli (lub
      zapewni żeby podmiot, który je uzyskał, udzielił) nieodwołalnej zgody Kupującemu do
      wykonywania uprawnień jakie z nich wynikają, na koszt i ryzyko Kupującego, a w
      przypadku powstania jakichkolwiek roszczeń w stosunku do Sprzedającego na skutek
      wykonywania przez Kupującego uprawnień z powyższych zgód, warunków uzgodnień i
      zezwoleń oraz wynikających ze sprzedaży (przeniesienia) praw i decyzji przeniesionych
      na rzecz Kupującego lub co do których Kupujący uzyskał prawo do wykonywania
      uprawnień jakie z nich wynikają, Kupujący zwolni Sprzedającego z jakiejkolwiek
      odpowiedzialności w powyższym zakresie za wyjątkiem roszczeń wynikających z
      umów, porozumień, uzgodnień itp. co do których Sprzedający zapewni o ich
      rozliczeniu w całości lub braku roszczeń. Sprzedający wyda wszelkie oryginały ww.
      dokumentów, które zostały wydane na jego rzecz wraz z poświadczeniem ich
      ostateczności (o ile były wydane) w dniu zawarcia umowy sprzedaży wraz ze zgodami
      na ich przeniesienie.
    - Czynności związane z bieżącym zarządzaniem Nieruchomością wykonywane są
      bezpośrednio przez Sprzedającego.
    Na dzień złożenia niniejszego wniosku, jak również w dniu Planowanej Transakcji:
    - Nieruchomość nie jest ani nie będzie organizacyjnie wyodrębnione w strukturze
      Sprzedającego jako zakład, oddział (w szczególności na podstawie uchwały
      odpowiednich organów spółki lub wewnętrznych regulacji);
    - zakładowy plan kont Sprzedającego pozwala i będzie pozwalał na identyfikację
      przychodów i kosztów związanych stricte z gospodarką finansową Nieruchomości;
    - Sprzedający nie sporządza sprawozdania łącznego obejmującego Nieruchomość lub jej
      część jako wyodrębnionej jednostki.
    W związku z nabyciem Nieruchomości przez Kupującego:
    1) nie dojdzie do przeniesienia zakładu pracy Sprzedającego, w trybie art. 23¹ ustawy z
      dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy, z uwagi na fakt, iż wolą Stron nie jest
      przeniesienie (w jakiejkolwiek formie) na rzecz Kupującego umów z pracownikami
      zatrudnianymi przez Sprzedającego;
    2) Kupujący nie przejmie (w drodze cesji bądź jakiejkolwiek innej czynności prawnej):
      - jakichkolwiek znaków towarowych, licencji czy patentów niezwiązanych z
        funkcjonowaniem Nieruchomości;

      - praw i obowiązków wynikających z umów rachunków bankowych Sprzedającego (w
        tym rachunków bankowych, za pośrednictwem których Sprzedający dokonuje
        rozliczeń z najemcami) oraz środków pieniężnych należących do Sprzedającego,
      - zobowiązań Sprzedającego związanych z finansowaniem nabycia gruntu (w
        szczególności, zobowiązań wynikających z umów kredytowych bądź pożyczek);
      - tajemnic przedsiębiorstwa oraz know–how Sprzedającego,
      - innej dokumentacji (np. umów handlowych, korporacyjnych) niezwiązanej
        bezpośrednio z funkcjonowaniem Nieruchomości,
      - nazwy przedsiębiorstwa Sprzedającego,
      - praw i obowiązków wynikających z umów ubezpieczenia dotyczących Nieruchomości
        (stosunki ubezpieczeniowe istniejące na podstawie polis ubezpieczeniowych
        zawartych przez Sprzedającego wygasną z zawarciem umowy przyrzeczonej a
        Kupujący nie przejmie zobowiązań z tych polis ubezpieczeniowych);
      - jakichkolwiek wierzytelności Sprzedającego;
      - praw i obowiązków wynikających z innych umów niezwiązanych z funkcjonowaniem
        Nieruchomości.
    Analizując podany przez Państwa opis zdarzenia przyszłego w kontekście przywołanych
    wyżej regulacji prawnych, należy stwierdzić, że wskazany we wniosku przedmiot
                                                  1Transakcji, nie będzie stanowił przedsiębiorstwa w rozumieniu powołanego art. 55
    Kodeksu cywilnego, ponieważ zbyciu nie będzie towarzyszył transfer szeregu kluczowych
    składników, wchodzących w skład normatywnej definicji przedsiębiorstwa i
    determinujących funkcjonowanie przedsiębiorstwa Zbywcy. Zbyciu podlegać będzie
    wyłącznie Nieruchomość, której nie sposób uznać za przedsiębiorstwo w rozumieniu
    powołanego przepisu.
    Planowana sprzedaż opisanej przez Państwa Nieruchomości nie będzie stanowiła również
    zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa Zbywcy, ze względu na niespełnienie
    przesłanek zawartych w art. 2 pkt 27e ustawy. W opisie sprawy wskazali Państwo bowiem,
    że zarówno na dzień złożenia przedmiotowego wniosku, jak również w dniu Planowanej
    Transakcji Nieruchomość nie jest ani nie będzie organizacyjnie wyodrębnione w
    strukturze Sprzedającego jako zakład, oddział (w szczególności na podstawie uchwały
    odpowiednich organów spółki lub wewnętrznych regulacji); Sprzedający nie sporządza
    sprawozdania łącznego obejmującego Nieruchomości lub jej części jako wyodrębnionej
    jednostki.
    Analiza opisu sprawy wskazuje, że również kryterium wyodrębnienia funkcjonalnego nie
    zostanie spełnione. Przedmiot transakcji nie będzie stanowił funkcjonalnie odrębnej
    całości – obejmującej elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań
    gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa Sprzedającego.
    Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że po nabyciu Nieruchomości (oraz
    Nieruchomości Towarzyszących), Kupujący zamierza zrealizować (po wyburzeniu obiektów
    budowlanych posadowionych na Nieruchomościach oraz Nieruchomości Towarzyszących
    na podstawie Decyzji Rozbiórkowych) własną inwestycję nieruchomościową na podstawie
    Pozwoleń na Budowę nabytych w ramach Planowanej Transakcji.
    Z powyższego wynika, że chcąc zrealizować własne zamierzenia inwestycyjne, Kupujący
    będzie zobowiązany do podjęcia w stosunku do Nieruchomości działań administracyjnych
    oraz budowlanych.
    Sytuacja ta wyklucza możliwość stwierdzenia, że przenoszony na Kupującego majątek
    umożliwia prowadzenie działalności wyłącznie przy pomocy składników majątkowych
    będących przedmiotem transakcji.

    W związku z powyższym, transakcja sprzedaży opisanej we wniosku Nieruchomości, nie
    może być traktowana jako zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu
    art. 2 pkt 27e ustawy. Przedmiot transakcji będzie ograniczał się do elementów typowych
    dla transakcji „nieruchomościowych”. Przedmiotem transakcji będą bowiem tylko i
    wyłącznie określone składniki majątkowe tj. Nieruchomość (prawo użytkowania
    wieczystego działki nr (...), (...), (...), na których znajduje się fragment drogi utwardzonej z
    płyt betonowych, które na dzień dokonania transakcji nie będą tworzyć organizacyjnej,
    funkcjonalnej całości, za pomocą której można by prowadzić działalność gospodarczą, czy
    też realizować (kontynuować) określone funkcje w ramach takiej działalności.
    Podsumowując, przedmiot transakcji nie będzie stanowić przedsiębiorstwa w rozumieniu
        1art. 55 ustawy Kodeks cywilny ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu
    art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług, a tym samym dostawa
    Nieruchomości w ramach Planowanej transakcji będzie stanowiła dostawę towarów, która
    będzie podlegać opodatkowaniu VAT zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, i nie
    będzie wyłączona spod opodatkowania VAT na podstawie art. 6 pkt 1 tej ustawy.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest zatem prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również kwestii czy w związku z planowaną przez
    Sprzedającego oraz Kupującego rezygnacją z zastosowania zwolnienia z opodatkowania
    VAT dostawy budowli posadowionej na Nieruchomości, dostawa Nieruchomości będzie
    opodatkowana VAT z zastosowaniem właściwej stawki VAT.
    Należy zauważyć, że czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być opodatkowana tym
    podatkiem.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:
    Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
    budowlane.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o
    charakterze rolnym, leśnym, itp.
    Na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych – rozumie się przez
    to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
    decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
    przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    W myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
    Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie
    gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód
    wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów
    zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu,
    należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 wyżej cytowanej ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym:
    Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
    określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
    miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

    Zgodnie z art. 4 ust. 2 ww. ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym:
    W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie
    sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji
    o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
    1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
      inwestycji celu publicznego;
    2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
      się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren
    budowlany” oznacza „każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”.
    Z kolei do dostawy terenów zabudowanych stosuje się przepisy art. 43 ust. 1 pkt 10, pkt
    10a i pkt 2 ustawy.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
    Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim;
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
      upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest –
    co do zasady - zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części,
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Zgodnie z treścią art. 2 pkt 14 ustawy:
    Przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy
    lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków,
    budowli lub ich części, po ich:
    a) wybudowaniu lub
    b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z przepisu tego wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości
    do używania. Pierwsze zasiedlenie budynku/budowli lub ich części ma więc miejsce
    zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku/budowli lub ich części oddano je
    w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku/budowli lub ich części na potrzeby
    własnej działalności gospodarczej podatnika – bowiem w obydwu przypadkach doszło do
    korzystania z budynku/budowli.
    W przypadku nieruchomości zabudowanych niespełniających przesłanek do zwolnienia od
    podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy,
    ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków –
    skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

    Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
    zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
    a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
    b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
      których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
      początkowej tych obiektów.
    Powyższy przepis wskazuje, jakie muszą zostać spełnione warunki, aby sprzedaż
    budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Z
    przepisu tego wynika, że prawo do zwolnienia przysługuje wówczas, gdy w stosunku do
    budynków, budowli lub ich części będących przedmiotem sprzedaży nie przysługiwało
    dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie
    tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30%
    wartości początkowej tych obiektów.
    Analiza powołanych wyżej przepisów prowadzi do stwierdzenia, że jeżeli dostawa
    budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt
    10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a
    stanie się bezzasadne.
    Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze
    zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
    Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
    działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
    tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane
    w tym przepisie, tj.:
    - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
      dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane
    prawo do zwolnienia od podatku dostawy budynków, budowli lub ich części, prowadzi do
    wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do
    zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe
    kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Bowiem

    stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni
    rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię
    literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww.
    preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i
    niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego
    prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.
    Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub
    budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:
    W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części
    takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości
    gruntu.
    W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z
    dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w
    zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu
    stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich
    części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części
    korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa
    gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
    Należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia
    „budynku”, „budowli” oraz „urządzenia budowlanego”. W tym zakresie należy odnieść się
    do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418).
    W myśl art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane:
    Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć
    budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi
    możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem
    wyrobów budowlanych.
    Zgodnie z art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane:
    Przez budowlę należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub
    obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady,
    tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące
    trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle
    ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące
    instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska
    odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne
    przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki,
    a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych,
    elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych
    urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem
    technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.
    Należy również zauważyć, że w myśl art. 43 ust. 10 ustawy:
    Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10,
    i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem, że
    dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:
    1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
    2) złożą:
    a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
      naczelnikowi urzędu skarbowego lub
    b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych
      obiektów

    - zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich
    części.
    Przy czym zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy:
    Oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2 musi również zawierać:
    1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej
      dokonującego dostawy oraz nabywcy;
    2) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
    3) adres budynku, budowli lub ich części.
    Tak więc ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub
    ich części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy po spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji
    ze zwolnienia od podatku i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Przy czym
    podkreślić należy, że niniejsze prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia
    wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Jak wynika z opisu sprawy przedmiotem Transakcji będzie prawo użytkowania wieczystego
    zabudowanych działek gruntu nr (...), (...), (...) na których znajduje się fragment drogi
    utwardzonej z płyt betonowych, stanowiącej budowlę w rozumieniu Prawa budowlanego.
    Nieruchomość zabudowana jest również innymi naniesieniami budowlanymi, w tym
    urządzeniami budowlanymi zapewniającymi dostawę mediów do budynków znajdujących
    się na nieruchomościach sąsiadujących, jednakże przedmiotowe naniesienia nie należą do
    Sprzedającego i nie będą przedmiotem Planowanej Transakcji.
    Budowla posadowiona na Nieruchomości była wykorzystywana w przeszłości przez
    Wnioskodawcę w ramach umów najmu/dzierżawy bądź w toku prowadzonej działalności
    gospodarczej, pełniąc rolę pomocniczą względem budynków posadowionych na
    sąsiednich nieruchomościach i służąc prawidłowemu ich funkcjonowaniu. Budowla
    również jest wykorzystywane przez Sprzedającego (bądź dawniej były wykorzystywane
    przez poprzednich właścicieli) przez okres znacznie dłuższy aniżeli okres 2 lat.
    Z wniosku wynika także, że w okresie od dnia nabycia przez Sprzedającego do dnia
    sporządzenia niniejszego wniosku, budowla nie była przedmiotem ulepszeń w rozumieniu
    przepisów o podatku dochodowym, których wartość przekroczyłaby co najmniej 30 % ich
    wartości początkowej. Ponadto Sprzedający nie planuje dokonywać oraz nie dokona
    takich ulepszeń do dnia planowanej transakcji.
    Analizując przedstawione przez Państwa informacje w kontekście definicji pierwszego
    zasiedlenia należy stwierdzić, że dostawa będącej przedmiotem Transakcji budowli tj.
    fragmentu drogi utwardzonej z płyt betonowych, nie będzie dokonana w ramach
    pierwszego zasiedlenia ani przed nim, gdyż – jak wynika z opisu sprawy – budowla została
    już zasiedlona. Jednocześnie pomiędzy pierwszym zasiedleniem budowli, a planowaną
    dostawą nie upłynie okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem w rozpatrywanej sprawie w odniesieniu do budowli zostaną spełnione przesłanki
    wymagane dla zastosowania zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    W związku z powyższym, w przedmiotowej sprawie, transakcja sprzedaży budowli tj.
    fragmentu drogi utwardzonej z płyt betonowych, przez Sprzedającego będzie korzystała
    ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Tym samym dalsza analiza zwolnień ww. czynności – wynikająca z przepisów art. 43 ust. 1
    pkt 10a lub pkt 2 ustawy – jest bezpodstawna.
    Jak wskazano powyżej, ustawodawca daje podatnikom – po spełnieniu określonych
    warunków – możliwość zrezygnowania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt
    10 ustawy i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych.

    Wskazali Państwo, że na moment Planowanej Transakcji będą zarejestrowani jako czynni
    podatnicy VAT i przed finalizacją Planowanej Transakcji złożą Państwo do naczelnika
    urzędu skarbowego właściwego dla Kupującego lub w akcie notarialnym, do zawarcia,
    którego dojdzie w związku z Planowaną Transakcją, zgodne oświadczenie, w przedmiocie
    rezygnacji ze zwolnienia z opodatkowania VAT dla dostawy budowli posadowionej na
    poszczególnych działkach gruntu wchodzących w skład Nieruchomości.
    Tym samym, mając na względzie, że w zakresie dostawy budowli Strony zrezygnują ze
    zwolnienia z opodatkowania VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT,
    składając stosowne oświadczenie o wyborze opodatkowania VAT tej dostawy na
    podstawie art. 43 ust. 10 w zw. z ust. 11 ustawy o VAT, dostawa ww. budowli, znajdującej
    się na działkach nr (...), (...), (...) będzie opodatkowana podatkiem VAT według właściwej
    stawki tego podatku.
    Mając na uwadze powyższe, dostawa gruntu (prawa użytkowania wieczystego działki nr
    (...), (...), (...)) na którym posadowiona jest ww. budowla – przy uwzględnieniu treści art. 29a
    ust. 8 ustawy – również będzie opodatkowana podatkiem VAT.
    W konsekwencji zgodzić należy się z Państwem w zakresie uznania, że dostawa
    Nieruchomości w ramach Planowanej Transakcji będzie korzystała ze zwolnienia z
    opodatkowania VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, lecz Strony
    zrezygnują z tego zwolnienia na podstawie wspólnego oświadczenia, zatem Planowana
    Transakcja będzie opodatkowana podatkiem VAT.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.
    Mają Państwo także wątpliwości czy po dokonaniu Planowanej Transakcji, w przypadku
    gdy będzie opodatkowana VAT oraz po otrzymaniu prawidłowo wystawionej faktury
    potwierdzającej jej faktyczne dokonanie, Kupujący będzie miał prawo do obniżenia VAT
    należnego o VAT naliczony wynikający z faktury dokumentującej nabycie Nieruchomości w
    ramach Planowanej Transakcji lub prawo do obniżenia za następne okresy kwoty podatku
    należnego o nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym powstałą w okresie
    rozliczeniowym, w którym otrzyma fakturę dokumentującą sprzedaż Nieruchomości lub
    prawo do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
    W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art.
    114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
    Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
    otrzymanych przez podatnika z tytułu:
    a) nabycia towarów i usług,
    b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    W myśl art. 86 ust. 10 ustawy:
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje
    w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez
    podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
    Według art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
    przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej niż
    w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.
    Jak stanowi art. 86 ust. 11 ustawy:

    Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach
    określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji
    podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku
    podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za jeden z
    dwóch następnych okresów rozliczeniowych.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje
    podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem
    podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Art. 87 ust. 1 ustawy stanowi, że:
    W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
    okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
    obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
    różnicy na rachunek bankowy.
    Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone
    zostały w art. 87 ust. 2-6 ustawy.
    Wyjaśnić należy, że przepisy art. 87 ustawy o VAT regulują sposób dokonania przez
    podatnika rozliczenia w sytuacji, gdy w danym okresie rozliczeniowym deklaruje on
    nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym. Przepisy te umożliwiają otrzymanie przez
    podatnika rzeczywistego zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym.
    Warunkiem, który musi spełnić podatnik, by domagać się zwrotu, jest powstanie w okresie
    rozliczeniowym różnicy pomiędzy kwotą podatku naliczonego a kwotą podatku należnego.
    Powyższe wynika z generalnej zasady określonej w przywołanym powyżej art. 87 ust. 1
    ustawy o VAT.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowoprawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Należy również podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
    Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku
    lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja
    udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że będą na moment Planowanej Transakcji
    zarejestrowani jako czynni podatnicy VAT, a Kupujący będzie wykorzystywał przedmiot
    transakcji (Nieruchomości) wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

    Jednocześnie, jak wyjaśniono w niniejszej interpretacji, dostawa Nieruchomości nie będzie
    stanowiła transakcji zbycia przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa i
    nie będzie podlegała wyłączeniu z opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.
    Ponadto, Transakcja - dostawy Nieruchomości - będzie opodatkowana podatkiem VAT
    według właściwej stawki tego podatku.
    W konsekwencji, Kupujący będzie miał prawo do obniżenia VAT należnego o VAT naliczony
    wynikający z faktury dokumentującej nabycie Nieruchomości w ramach Planowanej
    Transakcji lub prawo do obniżenia za następne okresy kwoty podatku należnego o
    nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym powstałą w okresie rozliczeniowym, w
    którym otrzyma fakturę dokumentującą sprzedaż Nieruchomości lub prawo do zwrotu
    różnicy na rachunek bankowy.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa
    wniosku (zadanych pytań). Niniejsze rozstrzygnięcie nie dotyczy innych kwestii
    wynikających z opisu sprawy oraz Państwa własnego stanowiska.
    Zauważyć bowiem należy, że to wyłącznie Wnioskodawca, w treści składanego wniosku,
    kształtuje jego zakres przedmiotowy. Zatem kwestie, które nie zostały objęte pytaniami
    wskazanymi we wniosku, nie mogą być rozpatrzone – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsze rozstrzygnięcie dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług, natomiast w
    zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych, zostanie wydane odrębne
    rozstrzygnięcia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź
    traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
    ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    (...) (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.