Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-909/09-2/BD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-10-26
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu transakcji nabycia nieruchomości, wobec której zastosowano rezygnację ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 10 ustawy o VAT.
Słowa kluczowe: czynności; odliczenia-odliczenie podatku; podatek-podatek naliczony; zasiedlenie; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o. , przedstawione we wniosku z dnia 30 lipca 2009 r. (data wpływu: 3 sierpnia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 3 sierpnia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka jest podmiotem wyspecjalizowanym w pozyskiwaniu nowych nieruchomości, budowie obiektów handlowych oraz ich wynajmie na rzecz podmiotu, który prowadzi w tych obiektach działalność handlową.

W związku z powyższym, Spółka nabywa nieruchomości m. in. poprzez kupno praw własności gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów wraz z częściami składowymi należącymi do nabywanych nieruchomości (np. budynki, budowle).

Dnia 27 kwietnia 2009 r., Zainteresowana zawarła w formie aktu notarialnego umowę zakupu nieruchomości. W ramach tej umowy Spółka nabyła zabudowaną nieruchomość (dalej przedmiotowa nieruchomość), składającą się z dwóch geodezyjnie wyodrębnionych działek gruntu, dla których właściwy Sąd Rejonowy prowadzi odrębne księgi wieczyste.

Stan przedmiotowej nieruchomości przedstawia się następująco:

*   działka (…) zabudowana jest:
\- budynkiem biurowym, dwukondygnacyjnym, wybudowanym w roku 1988, - budynkiem o funkcji niemieszkalnej, jednokondygnacyjnym, wybudowanym w roku 1990, - częścią budynku przemysłowego, jednokondygnacyjnego, wybudowanego w roku 1994,*   działka (…) zabudowana jest:
\- budynkiem przemysłowym, jednokondygnacyjnym, wybudowanym w roku 1990, - częścią budynku przemysłowego, jednokondygnacyjnego, wybudowanego w roku 1994.

Przedmiotowe budynki widnieją zarówno na mapie sytuacyjnej, jak i na mapie ewidencyjnej.

Z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wynika, że przedmiotowa nieruchomość położona jest na terenie przeznaczonym pod zabudowę.

Dnia 4 czerwca 2002 r., aktem notarialnym, podmiot sprzedający Spółce ww. nieruchomość (dalej „Sprzedający”), nabył przedmiotową nieruchomość wraz z powyżej wymienionymi zabudowaniami od podmiotu prowadzącego działalność w formie spółki z o.o. Przedstawiciel Sprzedającego poinformował Spółkę, że z tego co mu wiadomo oraz w odniesieniu do zapisów zawartych w akcie notarialnym zakupu przedmiotowej nieruchomości, jej zakup nie był udokumentowany fakturą VAT, a od całości ceny nabycia został zapłacony podatek od czynności cywilnoprawnych w wysokości 2%.

Sprzedający ponadto oświadczył, że każdy z budynków znajdujących się na przedmiotowej nieruchomości, które były przedmiotem sprzedaży Spółce, był ulepszony w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych, o mniej niż 30% wartości początkowej w okresie ostatnich 5 lat.

Spółka otrzymała od Sprzedającego zaświadczenie wystawione w dniu 20 kwietnia 2009 r. o tym, że jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług.

Przed zawarciem umowy ostatecznej na zakup przedmiotowej nieruchomości, Spółka zawarła umowę przedwstępną na jej zakup i na jej podstawie wypłaciła Sprzedającemu dwie zaliczki, a Sprzedający potwierdził ich otrzymanie fakturami VAT:

1.  nr (…) z dnia 24 kwietnia 2008 r. – pierwsza zaliczka zgodnie z aktem notarialnym Repetytorium A nr (…) z dnia 19 marca 2008 r. jako sprzedaż towaru używanego zwolniona od podatku VAT na podstawie art. 43 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.),
2.  nr (…) z dnia 8 lipca 2008 r. – druga zaliczka zgodnie z aktem notarialnym Repetytorium A nr (…) z dnia 19 marca 2004 r. jako sprzedaż towaru używanego zwolniona od podatku VAT na podstawie art. 43 ww. ustawy.

W powyżej wymienionych fakturach nie został wykazany podatek VAT.

W związku z faktem, iż umowa zakupu ostateczna, została zawarta pomiędzy Spółką, a Sprzedającym po zmianie przepisów ustawy o VAT, w dniu 4 maja 2009 r., Sprzedający wystawił fakturę VAT potwierdzającą zawarcie ostatecznej umowy sprzedaży, na której wykazał podatek VAT ze stawką VAT w wysokości 22% od całości transakcji, zgodnie z oświadczeniem o wyborze przez Sprzedającego i Spółkę tzw. „opcji opodatkowania” wysłanym do Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Poznaniu. Spółka informuje, iż do dnia dzisiejszego nie odliczyła wykazanego podatku VAT na powyżej wymienionej fakturze.

Kwestią istotną dla rozliczeń Spółki w zakresie podatku VAT, jest prawo do odliczenia podatku VAT z otrzymanych faktur, dokumentujących otrzymanie przez Sprzedającego zaliczki na zakup powyżej opisanej nieruchomości. W związku z tym, Spółka jako czynny podatnik VAT, składając niniejszy wniosek o wiążącą interpretację przepisów podatkowych, ma ważny interes prawny.

Zgodnie z tezą wyroku WSA, sygn. akt III SA/Wa 1386/06, zgodnie z którą podatek naliczony VAT jest elementem zobowiązania VAT, podatnik VAT ma prawo wystąpić do organów podatkowych z wnioskiem o interpretację w zakresie przepisów podatkowych. Spółka będąca podatnikiem VAT i znajdująca się w kręgu podmiotów uczestniczących w transakcji objętej VAT, ma prawo do uzyskania interpretacji.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Spółka jako podatnik VAT czynny ma prawo w opisanym powyżej stanie faktycznym do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wykazanego na wystawionej przez Sprzedającego fakturze VAT, dokumentującej nabycie nieruchomości?

Zdaniem Wnioskodawcy, Sprzedający był uprawniony do opodatkowania podatkiem VAT transakcji sprzedaży przedmiotowej nieruchomości, zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, natomiast Spółka jako kupujący, jest uprawniona do odliczenia podatku VAT wykazanego w fakturze VAT wystawionej przez Sprzedającego w związku z zakupem przedmiotowej nieruchomości.

Zgodnie bowiem z art. 86 ww. ustawy, Spółce przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z otrzymanych faktur, pod warunkiem, że zakupy udokumentowane tymi fakturami są związane z czynnościami opodatkowanymi, wykonywanymi przez Spółkę.

W związku z faktem, że zakup przedmiotowej nieruchomości jest związany z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą i czynnościami opodatkowanymi (nabywanie, budowa i wynajem nieruchomości), to przysługuje jej prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez Sprzedającego na jej rzecz.

Z uwagi jednak na zapis art. 88 ust. 3a ustawy o VAT, zgodnie z którym Spółce nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur, jeżeli dokumentują transakcję, która nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku, Spółka dokonuje weryfikacji zasadności zastosowania stawki VAT w wysokości 22% przez podmioty sprzedające Spółce nieruchomości.

Ponadto zgodnie z art. 29 ust. 5 ww. ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się stawkę podatku taką, jak przy dostawie budynków albo budowli lub ich części trwale związanych z gruntem.

Z opisanego powyżej stanu faktycznego wynika, że Spółka nabyła działki zabudowane budynkami, które zgodnie z przepisami ustawy o VAT, były już zasiedlone, ponieważ zostały oddane w najem Sprzedającemu w czerwcu 2001 r., nie może być więc mowy o sprzedaży Spółce budynków przez Sprzedającego w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

W związku z brzmieniem powyższych przepisów ustawy o VAT obowiązujących od 1 stycznia 2009 r. oraz w związku ze stanem faktycznym należy przeanalizować przepisy ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.), dalej: „ustawa o VAT z 1993 r.”, obowiązującej w roku 2001.

Na podstawie art. 2 ust. 1 i ust. 3 pkt 5 tej ustawy, opodatkowaniu podlegała sprzedaż towarów i odpłatne – jak i bez pobrania – należności świadczenie usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Natomiast zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT z roku 1993, podatnikami były osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości oraz osoby fizyczne mające siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej, jeżeli wykonywały we własnym imieniu i na własny rachunek czynności, o których mowa w art. 2 tejże ustawy, w okolicznościach wskazujących na zamiar ich wykonywania w sposób częstotliwy, nawet jeżeli zostały wykonane jednorazowo, a także wówczas, gdy czynności te polegały na jednorazowej sprzedaży rzeczy w tym celu nabytej.

Biorąc pod uwagę brzmienie przepisów: ustawy o VAT z roku 1993, ustawy z dnia 11 marca 2004 r. oraz stan faktyczny, zdaniem Spółki pierwsze zasiedlenie nastąpiło w roku 2001 poprzez oddanie w najem Sprzedającemu przedmiotowej nieruchomości, a zatem sprzedaż przedmiotowej nieruchomości Spółce, będzie dokonana po upływie dwóch lat od pierwszego zasiedlenia.

Potwierdzeniem stanowiska Spółki jest interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 23 kwietnia 2009 roku, sygn. IPPP3/443 -1020/09-2/KT, w której stwierdzono, „(\`(...)\`) wynajem budynku, lub jego części po wybudowaniu stanowi oddanie do użytkowania pierwszemu użytkownikowi w wyniku czynności podlegającej opodatkowaniu, a wiec stanowi pierwsze zasiedlenie (\`(...)\`).”

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że do transakcji sprzedaży przedmiotowej nieruchomości, w odniesieniu do budynków, jak i do gruntu, ma zastosowanie zwolnienie od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, ponieważ budynki były zasiedlone ponad 2 lata temu.

Na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, Sprzedający może zrezygnować ze zwolnienia od podatku i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni,
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Z uwagi na fakt, iż Sprzedający spełnia warunki określone w powyższym przepisie, opodatkowanie transakcji jest zasadne, a w konsekwencji Spółka jest uprawniona do odliczenia podatku naliczonego, wykazanego na fakturze dokumentującej nabycie nieruchomości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

– z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Z powyższego uregulowania wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje podatnikowi w związku z zakupem towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1.  przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
2.  wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3.  wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4.  wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5.  ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
6.  oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7.  zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Towarami, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Natomiast dostawa towarów mieści się w definicji sprzedaży, określonej w art. 2 pkt 22 ustawy, która stanowi, iż sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Podstawowa stawka podatku – w myśl art. 41 ust. 1 ustawy – wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże zarówno w treści ustawy o VAT, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki lub zwolnienie od podatku.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r., zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Ponadto w myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Należy podkreślić, że w myśl art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2 – stosownie do art. 43 ust. 11 ustawy – musi również zawierać:

1.  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2.  planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
3.  adres budynku, budowli lub ich części.

Tak więc, ustawodawca daje podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – możliwość zrezygnowania ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych.

Wskazać należy, że ustawodawca wprowadzając przepis art. 43 ust. 10 ustawy dał podatnikom możliwość wyboru opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części w sytuacji, gdy na mocy przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 takie zwolnienie przysługuje.

Ponadto w myśl art. 29 ust. 5 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. A zatem grunty zabudowane podlegają opodatkowaniu według stawki właściwej dla budynku lub budowli.

Przepisu ust. 5 nie stosuje się do czynności oddania w użytkowanie wieczyste gruntu, dokonywanego z równoczesną dostawą budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli (art. 29 ust. 5a ustawy).

Z sytuacji przedstawionej we wniosku wynika, że Spółka zajmująca się pozyskiwaniem nowych nieruchomości, budowie obiektów handlowych oraz ich wynajmie na rzecz podmiotu, który prowadzi w tych obiektach działalność handlową, w dniu 27 kwietnia 2009 r. zawarła w formie aktu notarialnego umowę zakupu zabudowanej nieruchomości. Nieruchomość ta składa się z dwóch geodezyjnie wyodrębnionych działek gruntu, na których znajdują się budynki i budowle wybudowane w latach 1988, 1990 i 1994.

Podmiot sprzedający Spółce ww. nieruchomość wraz z zabudowaniami nabył ją aktem notarialnym w dniu 4 czerwca 2002 r., a od czerwca 2001 r. był jej najemcą.

Przed zawarciem umowy ostatecznej na zakup przedmiotowej nieruchomości, Spółka zawarła umowę przedwstępną na jej zakup i na jej podstawie wpłaciła Sprzedającemu dwie zaliczki. Podmiot sprzedający potwierdził ich otrzymanie fakturami VAT, nie zawierającymi podatku od towarów i usług.

Ostateczna umowa pomiędzy Spółką a Sprzedającym została zawarta w dniu 4 maja 2009 r., Sprzedający wystawił fakturę VAT potwierdzającą zawarcie ostatecznej umowy sprzedaży, w której wykazał podatek VAT ze stawką VAT w wysokości 22% od całości transakcji, zgodnie z oświadczeniem o wyborze przez Sprzedającego i Spółkę tzw. „opcji opodatkowania” wysłanym do właściwego naczelnika urzędu skarbowego.

W świetle powołanych wyżej regulacji prawnych oraz odnosząc się do sytuacji przedstawionej we wniosku należy stwierdzić, że Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wykazanego na fakturze VAT wystawionej przez Sprzedającego. Faktura ta bowiem dokumentuje dostawę nieruchomości, która nie odbywała się w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, a pomiędzy pierwszym zasiedleniem a jej dostawą upłynął okres dłuższy niż 2 lata, co oznacza, że możliwe było zastosowanie rezygnacji ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy.

Ponadto zaznacza się, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisywanym stanie faktycznym, które nie zostały objęte pytaniem oraz własnym stanowiskiem w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego - nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone. Odnosi się to w szczególności do prawidłowości sposobu dokumentowania sprzedaży nieruchomości.

Ponadto w sprawie będącej przedmiotem wniosku należy zwrócić uwagę, iż analiza załączników dołączonych do wniosku nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny prawnej załączników dołączonych przez Wnioskodawcę.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.