Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-1053/12/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-02-13
Teza: Czy w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w sytuacji korzystania na podstawie ww. zgody przez Nadleśniczego z samochodu służbowego wartości dojazdów z miejsca zamieszkania do siedziby Nadleśnictwa należy doliczyć do przychodu ze stosunku pracy?
Słowa kluczowe: dojazdy; nadleśnictwo; pracownik; pracownik-świadczenia na rzecz pracowników; samochód-samochód służbowy; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 15 listopada 2012 r. (data wpływu 19 listopada 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zaliczenia do przychodów ze stosunku pracy wartości dojazdów samochodem służbowym z miejsca zamieszkania do siedziby Nadleśnictwa - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 listopada 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zaliczenia do przychodów ze stosunku pracy wartości dojazdów samochodem służbowym z miejsca zamieszkania do siedziby Nadleśnictwa.

We wniosku tym został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Lasami stanowiącymi własność Skarbu Państwa zarządza Państwowe Gospodarstwo Lasy Państwowe zwane Lasami Państwowymi. Lasy Państwowe jako jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej reprezentuje Skarb Państwa w zakresie zarządzania mienia. W skład Lasów Państwowych wchodzą następujące jednostki organizacyjne: Dyrekcja Generalna Lasów Państwowych, Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych, nadleśnictwa oraz inne jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej.

Wnioskodawca jest jednym z nadleśnictw, podlegających Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w P. Nadleśniczy jest powołany do Służby Leśnej i zgodnie z ustawą o lasach bezpośrednio zarządza lasami, gruntami i innymi nieruchomościami, stanowiącymi majątek Skarbu Państwa, na terenie swojego Nadleśnictwa. Nadleśniczy mieszka na terenie Nadleśnictwa w mieszkaniu służbowym oddalonym od siedziby Nadleśnictwa o 8 km i korzysta z samochodu służbowego.

W zakresie wykonywanej pracy w § 4 Ponadzakładowego Układu Zbiorowego Pracy określono, że miejscem pracy jest teren Nadleśnictwa. Stanowisko Nadleśniczego wymaga pełnej dyspozycyjności w wykonywaniu powierzonego zarządu majątkiem Skarbu Państwa. Dotyczy to szczególnie bezpośrednich zagrożeń dla majątku zarządzanego przez Nadleśnictwo, takich, jak: pożary, kradzieże, huragany itp. Natychmiastowa reakcja na takie wyjątkowe sytuacje, zagwarantowana możliwością szybkiego dotarcia do miejsc prowadzonej działalności gospodarczej może znacząco obniżyć straty.

Lasy Państwowe działają w oparciu o ustawę o lasach (Dz. U. z 2011 r. Nr 12, poz. 59 ze zm.).

Natomiast wg zarządzenia nr 19 z 5 marca 2008 r. Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych, Nadleśniczy jako kierownik jednostki organizacyjnej jest uprawniony do korzystania z samochodu służbowego. Za zgodą dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych może wykorzystywać samochód służbowy do dojazdów pomiędzy stałym miejscem pracy i miejscem zamieszkania.

Nadleśniczy Nadleśnictwa T. otrzymał w dniu 4 sierpnia 2011 r. zgodę dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w P. na wykorzystanie samochodu służbowego na codzienne dojazdy do pracy pomiędzy miejscem zamieszkania, a miejscem pracy – siedzibą Nadleśnictwa wraz z możliwością garażowania samochodu w miejscu zamieszkania. Z uwagi na fakt, że codzienny dojazd Nadleśniczego z miejsca zamieszkania do miejsca pracy (siedziby Nadleśnictwa) i odwrotnie jest utrudniony z uwagi na dyspozycyjny charakter pracy, w dniu 15 czerwca 2012 r. została zawarta również umowa użytkowania samochodu służbowego pomiędzy Nadleśniczym, a dyrektorem Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w sytuacji korzystania na podstawie ww. zgody przez Nadleśniczego z samochodu służbowego wartości dojazdów z miejsca zamieszkania do siedziby Nadleśnictwa należy doliczyć do przychodu ze stosunku pracy?

Zdaniem Wnioskodawcy przejazdy Nadleśniczego z miejsca zamieszkania do miejsca wykonywania pracy, tj. siedziby Nadleśnictwa i z powrotem są konsekwencją wykonywania przez niego obowiązków służbowych. Samochód wykorzystywany jest do celów służbowych, a nie osobistych. Możliwość natychmiastowego skorzystania z samochodu w celu dotarcia do miejsca pracy, jakim jest teren Nadleśnictwa, pozwala na realizację celu służbowego, zabezpieczającego w ten sposób interesy majątku Skarbu Państwa, zarządzanego przez Nadleśniczego.

W ocenie Wnioskodawcy dojazdy Nadleśniczego z miejsca zamieszkania do miejsca pracy i z powrotem nie stanowią nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu przepisów art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie powinny być doliczane do przychodu ze stosunku pracy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W myśl art. 12 ust. 1 cyt. ustawy, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Przepisy dotyczące określania przychodu ze stosunku pracy, w szczególności dotyczące innych nieodpłatnych świadczeń należy rozpatrywać w kontekście przepisów obowiązujących pracowników określających m.in. zasady użytkowania i dbania o powierzone pracownikom mienie. Jak bowiem wynika z dyspozycji art. 124 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t. j. Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.), pracownik odpowiada w pełnej wysokości również za szkodę w mieniu innym niż wymienione w § 1, powierzonym mu z obowiązkiem zwrotu albo do wyliczenia się. Z powyższego wynika, że realizacja obowiązków służbowych przez pracownika nie może generować dla tego pracownika dodatkowego przychodu ze stosunku pracy.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Lasami stanowiącymi własność Skarbu Państwa zarządza Państwowe Gospodarstwo Lasy Państwowe zwane Lasami Państwowymi. Lasy Państwowe jako jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej reprezentuje Skarb Państwa w zakresie zarządzania mienia. W skład Lasów Państwowych wchodzą następujące jednostki organizacyjne: Dyrekcja Generalna Lasów Państwowych, Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych, nadleśnictwa oraz inne jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej.

Wnioskodawca jest jednym z nadleśnictw, podlegających Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w P. Nadleśniczy jest powołany do Służby Leśnej i zgodnie z ustawą o lasach bezpośrednio zarządza lasami, gruntami i innymi nieruchomościami, stanowiącymi majątek Skarbu Państwa, na terenie swojego Nadleśnictwa. Nadleśniczy mieszka na terenie Nadleśnictwa w mieszkaniu służbowym oddalonym od siedziby Nadleśnictwa o 8 km i korzysta z samochodu służbowego.

W zakresie wykonywanej pracy w § 4 Ponadzakładowego Układu Zbiorowego Pracy określono, że miejscem pracy jest teren Nadleśnictwa. Stanowisko Nadleśniczego wymaga pełnej dyspozycyjności w wykonywaniu powierzonego zarządu majątkiem Skarbu Państwa. Dotyczy to szczególnie bezpośrednich zagrożeń dla majątku zarządzanego przez Nadleśnictwo, takich, jak: pożary, kradzieże, huragany itp. Natychmiastowa reakcja na takie wyjątkowe sytuacje, zagwarantowana możliwością szybkiego dotarcia do miejsc prowadzonej działalności gospodarczej może znacząco obniżyć straty.

Lasy Państwowe działają w oparciu o ustawę o lasach (Dz. U. z 2011 r. Nr 12, poz. 59 ze zm.).

Natomiast wg zarządzenia nr 19 z 5 marca 2008 r. Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych, nadleśniczy jako kierownik jednostki organizacyjnej jest uprawniony do korzystania z samochodu służbowego. Za zgodą dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych może wykorzystywać samochód służbowy do dojazdów pomiędzy stałym miejscem pracy i miejscem zamieszkania.

Nadleśniczy Nadleśnictwa T. otrzymał w dniu 4 sierpnia 2011 r. zgodę dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w P. na wykorzystanie samochodu służbowego na codzienne dojazdy do pracy pomiędzy miejscem zamieszkania, a miejscem pracy – siedzibą Nadleśnictwa wraz z możliwością garażowania samochodu w miejscu zamieszkania. Z uwagi na fakt, że codzienny dojazd Nadleśniczego z miejsca zamieszkania do miejsca pracy (siedziby Nadleśnictwa) i odwrotnie jest utrudniony z uwagi na dyspozycyjny charakter pracy, w dniu 15 czerwca 2012 r. została zawarta również umowa użytkowania samochodu służbowego pomiędzy Nadleśniczym, a dyrektorem Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych.

Biorąc pod uwagę powyższe, należy stwierdzić, iż przydzielenie samochodu służbowego i wyznaczenie miejsca garażowania w miejscu zamieszkania, wynikające z charakteru pracy na danym stanowisku nie skutkuje powstaniem przychodu pracownika ze stosunku służbowego, o ile samochód ten jest wykorzystywany w celach służbowych. W konsekwencji przejazdy z miejsca zamieszkania do siedziby Nadleśnictwa nie generują również przychodu ze stosunku pracy. Przychód ze stosunku pracy nie powstaje bowiem w sytuacji gdy przejazdy z oraz do miejsca zamieszkania, a także garażowanie stanowią realizację celu służbowego jakim jest dbałość o powierzone mienie Nadleśnictwa.

Reasumując, należy stwierdzić, iż przejazdy Nadleśniczego samochodem służbowym z miejsca zamieszkania do siedziby Nadleśnictwa - o ile nie służą jego osobistym celom lecz wykonywane są w ramach realizacji zadań służbowych – nie stanowią nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a zatem ich wartości nie można uznawać za przychód pracownika ze stosunku pracy.

Wnioskodawcy przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń