Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-331/09-4/BP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-06-08
Teza: 1. Czy umowy o dzieło koncertowe oraz sprzedaż płyty będą się „sumowały” w ramach „samodzielnie wykonywanej działalności”, a jeżeli tak, to czy po przekroczeniu kwoty 50.000 zł Wnioskodawczyni będzie płacić podatek od towarów i usług? 2. Czy Wnioskodawczyni „podlega kulturze”? 3. Czy Wnioskodawczyni jest zwolniona od podatku od towarów i usług?
Słowa kluczowe: działalność-działalność artystyczna; działalność-działalność gospodarcza; umowa-umowa o dzieło; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 14 marca 2009 r. (data wpływu: 16 marca 2009 r.), uzupełnionym pismem z dnia – bez daty (data wpływu: 8 czerwca 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 marca 2009 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku. Wniosek uzupełniono pismem z dnia – bez daty (data wpływu: 8 czerwca 2009 r.) o doprecyzowanie opisu stanu faktycznego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni na podstawie umowy o dzieło świadczy usługi polegające na wykonywaniu koncertów artystycznych, podczas których wykonawca prezentuje własne utwory słowno-muzyczne, sklasyfikowane w grupowaniu PKWiU 90.01.10.0 – „usługi artystów wykonawców” (według rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług – Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm. – w grupowaniu PKWiU 92.31.2 – „usługi w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego”). Jednocześnie w chwili obecnej Wnioskodawczyni ma zawieszoną działalność gospodarczą obejmującą „działalność w zakresie nagrań dźwiękowych i muzycznych” sklasyfikowaną w grupowaniach PKD 59.20.Z oraz PKWiU 90.01.10.0, którą rozpoczęła z zamiarem stworzenia płyty z własnymi utworami słowno-muzycznymi nagranymi już dawno i wykonywanymi podczas koncertów oraz sprzedaży płyty samodzielnie w sklepach, hurtowniach i podczas koncertów. Według rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług usługi polegające na komponowaniu utworów muzycznych (łącznie ze sprzedażą płyt i kaset z własną muzyką) mieszczą się w grupowaniu PKWiU 92.31.2 – „usługi w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego”.

W przyszłości Wnioskodawczyni chciałaby dawać koncerty w ramach działalności, a nie na umowy o dzieło, jednak nie w chwili obecnej. Wnioskodawczyni dowiedziała się, że artyści „podlegają kulturze” i są zwolnieni od podatku od towarów i usług, ale jednocześnie ich działalność mieści się w pojęciu samodzielnie wykonywanej działalności.

Utwory Wnioskodawczyni są chronione przez ZAiKS. Wnioskodawczyni nie sprzedaje tekstów i melodii ani nie posiada studia nagrań i nie jest związana z żadną wytwórnią fonograficzną.

Pismem z dnia – bez daty (data wpływu: 8 czerwca 2009 r.) uzupełniono wniosek poprzez podanie informacji, że umowy o dzieło mieszczą się w art. 13 pkt 2-9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz, że z tytułu umowy o dzieło Wnioskodawczyni jest związana stosunkiem prawnym co do warunków wykonywanych czynności, wynagrodzenia, ale ponieważ zlecającym jest Urząd Gminy albo Dom Kultury, to „nie podlega on osobom trzecim”.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy umowy o dzieło koncertowe oraz sprzedaż płyty będą się „sumowały” w ramach „samodzielnie wykonywanej działalności”, a jeżeli tak, to czy po przekroczeniu kwoty 50.000 zł Wnioskodawczyni będzie płacić podatek od towarów i usług?
2.  Czy Wnioskodawczyni „podlega kulturze”?
3.  Czy Wnioskodawczyni jest zwolniona od podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawczyni, nie powinna ona podlegać podatkowi od towarów i usług po przekroczeniu kwoty 50.000 zł, nawet jeżeli koncerty oraz sprzedaż płyty łączą się w ramach „samodzielnie wykonywanej działalności”.

W chwili obecnej Wnioskodawczyni daje koncerty i z nich uzyskuje przychód, a jeżeli będzie „VATowcem” (nie osiągając przychodu 50.000 zł), to nie będzie mogła jej wykonywać.

Wnioskodawczyni wskazuje ponadto, że od umów o dzieło płaci się już podatek.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez świadczenie usług – stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Według art. 8 ust. 3 ustawy, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

W myśl § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz. U. Nr 207, poz. 1293) do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług, do dnia 31 grudnia 2009 r. stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Według art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy, za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje się czynności z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), jeżeli z tytułu wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich. Na podstawie przepisu art. 15 ust. 3a ustawy, przepis ust. 3 pkt 3 stosuje się odpowiednio do usług twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzanych w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw artystycznego wykonania albo ich wykonanie, w tym również wynagradzanych za pośrednictwem organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi.

W myśl art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 50 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Pojęcie sprzedaży należy rozumieć zgodnie z definicją określoną w art. 2 pkt 22 ustawy, która pojęciem tym obejmuje odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Jednocześnie przepis art. 113 ust. 2 ustawy stanowi, że do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy, zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. W poz. 11 tego załącznika jako zwolnione od podatku wymieniono usługi sklasyfikowane w grupowaniu PKWiU ex 92 – usługi związane z kulturą, w tym również usługi twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania, usługi związane z rekreacją i sportem – z wyłączeniem:

&nbsp1) usług związanych z taśmami wideo oraz z wszelkimi filmami reklamowymi i promocyjnymi, &nbsp2) usług związanych z wyświetlaniem filmów i taśm wideo, wyświetlaniem filmów na innych nośnikach oraz filmów reklamowych i promocyjnych, &nbsp3) usług w zakresie działalności stadionów i innych obiektów sportowych (PKWiU 92.61), &nbsp4) wstępu na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego (PKWiU 92.31.2), związane z funkcjonowaniem obiektów kulturalnych (PKWiU 92.32.10), świadczone przez wesołe miasteczka, parki rozrywki, cyrki, dyskoteki, sale balowe (PKWiU 92.33, 92.34.11, 92.34.12) oraz wstępu na imprezy sportowe, &nbsp5) wstępu oraz wypożyczania wydawnictw (PKWiU 22.11, 22.12, 22.13) w zakresie usług świadczonych przez biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą (PKWiU 92.5), &nbsp5a) usług związanych z produkcją filmów i nagrań wideo (PKWiU 92.11), usług związanych z dystrybucją filmów i nagrań wideo (PKWiU 92.12), usług związanych z produkcją filmów i nagrań na innych nośnikach, usług związanych z dystrybucją filmów i nagrań na innych nośnikach, &nbsp5b) wstępu do parków rekreacyjnych, plaż i innych miejsc o charakterze kulturalnym (PKWiU ex 92.72), &nbsp6) działalności agencji informacyjnych, &nbsp7) usług wydawniczych, &nbsp8) usług radia i telewizji (PKWiU 92.2), z zastrzeżeniem poz. 12.

Ponadto należy mieć na uwadze objaśnienia zamieszczone przez ustawodawcę pod ww. załącznikiem do ustawy o podatku od towarów i usług, z których m. in. wynika, że „ex” dotyczy tylko danej usługi z danego grupowania. Oznacza to, że umieszczenie „ex” przy konkretnym symbolu grupowania PKWiU powoduje zawężenie stosowania zwolnienia od podatku tylko do usług należących do danego grupowania statystycznego (w tym przypadku PKWiU 92), które spełniają określone przez ustawodawcę warunki wskazane w obowiązujących przepisach.

Jeżeli według klasyfikacji statystycznej usługi mieszczą się w grupowaniu PKWiU ex 92 i nie zostały wymienione w wyłączeniach stosowania powyższego zwolnienia przedmiotowego – korzystają ze zwolnienia od na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy. Ze zwolnienia od podatku nie mogłyby korzystać jedynie opłaty za wstęp na imprezy klasyfikowane również do ww. grupowania PKWiU. Wstęp na ww. imprezy podlega bowiem opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki 7% – na podstawie poz. 156 pkt 1 załącznika nr 3 do ustawy.

Z opisu stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że Wnioskodawczyni na podstawie umowy o dzieło świadczy usługi polegające na wykonywaniu koncertów artystycznych, podczas których prezentuje własne utwory słowno-muzyczne, sklasyfikowane w grupowaniu PKWiU 90.01.10.0 – „usługi artystów wykonawców” (według rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług – w grupowaniu PKWiU 92.31.2 – „usługi w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego”). Jednocześnie w chwili obecnej Wnioskodawczyni ma zawieszoną działalność gospodarczą obejmującą „działalność w zakresie nagrań dźwiękowych i muzycznych” sklasyfikowaną w grupowaniu PKWiU 90.01.10.0, którą rozpoczęła z zamiarem stworzenia płyty z własnymi utworami słowno-muzycznymi nagranymi już dawno i wykonywanymi podczas koncertów oraz samodzielnej sprzedaży płyty w sklepach, hurtowniach i podczas koncertów. Wnioskodawczyni wskazuje ponadto, że umowy o dzieło mieszczą się w art. 13 pkt 2-9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz że z tytułu umowy o dzieło Wnioskodawczyni jest związana stosunkiem prawnym co do warunków wykonywanych czynności, wynagrodzenia, ale ponieważ zlecający to Urząd Gminy albo Dom Kultury, to „nie podlega on osobom trzecim”.

Zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym, zaklasyfikowanie świadczonych usług (wskazanie jakie grupowanie obejmuje poszczególne usługi) do grupowań statystycznych nie leży we właściwości rzeczowej Ministra Finansów. Oznacza to, że podatnik (świadczący usługę), co do zasady, zobowiązany jest do prawidłowego wskazania klasyfikacji statystycznej świadczonych usług. W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania PKWiU sprzedawanych towarów lub świadczonych usług jednostką uprawnioną do wydawania opinii klasyfikacyjnych jest Urząd Statystyczny. Opinie są wydawane na wniosek zainteresowanego podmiotu.

W tym miejscu należy zauważyć, że świadczone przez Wnioskodawczynię usługi, mieszczące się według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu PKWiU 90.01.10.0 – „usługi artystów wykonawców”, według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług i stosowanej nadal do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług, mieszczą się w grupowaniu PKWiU 92.31.2 – „usługi w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego”.

Biorąc pod uwagę przytoczone przepisy prawa oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny, świadczone przez Wnioskodawczynię na podstawie umowy o dzieło usługi, polegające na wykonywaniu koncertów artystycznych, mieszczą się w ramach wykonywanej samodzielnie działalności gospodarczej, pod warunkiem że z tytułu wykonania tych czynności Wnioskodawczyni nie jest związana ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich i tym samym podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów.

Reasumując, wykonywanie koncertów artystycznych oraz działalność w zakresie nagrań dźwiękowych i muzycznych, sklasyfikowane według PKWiU z roku 1997 w grupowaniu 92.31.2, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jednakże jeżeli korzysta ze zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy, to nie jest uwzględniane w obrocie, o którym mowa w art. 113 ust. 1 w zw. z art. 113 ust. 2 ustawy.

Jednocześnie tut. Organ podkreśla, że za prawidłową klasyfikację usług i towarów całkowitą odpowiedzialność ponosi jednostka świadcząca usługi i sprzedająca towary. Organ podatkowy może jedynie potwierdzić zasadność stosowanych przez podatnika stawek podatku od towarów i usług przy dostawie towarów i świadczeniu usług, prawidłowo przez niego sklasyfikowanych.

Niniejszą interpretacją indywidualną został załatwiony wniosek w części odnoszącej się do stanu faktycznego dotyczącego podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku. Natomiast wniosek w części odnoszącej się do zdarzenia przyszłego dotyczącego podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku został załatwiony interpretacją indywidualną z dnia 8 czerwca 2009 r. znak ILPP1/443-331/09-5/BP.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.