Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/436-569/12-6/AF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-02-04
Teza: Czy opisana powyżej w punkcie 2 stanu faktycznego darowizna gotówki, nieruchomości, rzeczy lub praw dokonana na rzecz spółki osobowej (jawnej lub komandytowej), której wspólnikami są osoby fizyczne, przez osoby fizyczne (będące wspólnikami spółki osobowej lub spoza grona wspólników spółki osobowej) lub inne podmioty wiąże się z powstaniem jakiegokolwiek zobowiązania podatkowego spółki osobowej lub jej wspólników lub darczyńców w szczególności w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych?
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; darowizna; obowiązek-obowiązek podatkowy; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; spółki
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 05.11.2012 r. (data wpływu 06.11.2012 r.) uzupełnionym w dniu 18.01.2013 r. na wezwanie z dnia 16.01.2013 r. Nr IPPB2/436-569/12-2/AF oraz Nr IPPB2/436-570/12-2/AF oraz pismem z dnia 25.01.2013 r. (data nadania 25.01.2013 r., data wpływu 28.01.2013 r.) na wezwanie z dnia 22.01.2013 r. (data doręczenia 24.01.2013 r.) Nr IPPB2/436-569/12-3/AF o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy darowizny przez spółkę osobową - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 06.11.2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy darowizny przez spółkę osobową.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest notariuszem prowadzącym Kancelarię Notarialną. Wnioskodawca jako notariusz jest w zakresie wynikającym z właściwych przepisów prawa płatnikiem podatku od czynności cywilnoprawnych oraz podatku od spadków i darowizn w odniesieniu do czynności prawnych dokonywanych przez osoby trzecie przed Wnioskodawcą w formie aktu notarialnego. Wnioskodawca jako notariusz ma również ustawowy obowiązek wynikający z art. 80 par. 2 i 3 ustawy z dnia 14.02.1991 r. Prawo o notariacie, udzielać stronom czynności dokonywanych w formie aktu notarialnego informacji o treści obowiązujących przepisów, w tym przepisów prawa podatkowego, w związku z czym w przypadku zaistnienia wątpliwości odnośnie ich wykładni, zasadne jest wystąpienie przez Wnioskodawcę z wnioskiem o wydanie stosownej interpretacji indywidualnej.

Zasadniczy stan faktyczny przedstawia się następująco:

Dwie lub więcej osób fizycznych zamieszkałych w Polsce i podlegających w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu zamierzają zawiązać spółkę jawną lub spółkę komandytową (zwaną dalej „spółką osobową”), wnosząc do niej tytułem wkładów gotówkę. Od powyższej czynności zostanie opłacony podatek od czynności cywilnoprawnych, naliczony zgodnie z postanowieniami ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Po rejestracji spółki osobowej, jedna lub więcej osób fizycznych (będących wspólnikami spółki osobowej lub spoza grona wspólników spółki osobowej) lub innych podmiotów zamierza podarować spółce osobowej gotówkę, nieruchomość lub inne rzeczy lub prawa, przy czym umowa lub umowy darowizny zostaną zawarte w formie aktu notarialnego przed niżej podpisanym notariuszem.

Pismem z dnia 16.01.2013 r. Nr IPPB2/436-569/12-2/AF oraz Nr IPPB2/436-570/12-2/AF wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania poprzez dokonanie opłaty w wysokości 40,00 zł na rachunek bankowy Izby Skarbowej w Warszawie i doręczenie kserokopii dowodu uiszczenia opłaty do tut. Organu. Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie.

Następnie pismem z dnia 22.01.2013 r. Nr IPPB2/436-569/12-3/AF wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania poprzez uzupełnienie zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku poprzez wskazanie, czy z tytułu zawarcia umów darowizny dojdzie do przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy.

Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie wyjaśniając, że z tytułu zawarcia umowy darowizny nie dojdzie do przejęcia przez obdarowanego długów lub ciężarów albo zobowiązań darczyńcy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy opisana powyżej w punkcie 2 stanu faktycznego darowizna gotówki, nieruchomości, rzeczy lub praw dokonana na rzecz spółki osobowej (jawnej lub komandytowej), której wspólnikami są osoby fizyczne, przez osoby fizyczne (będące wspólnikami spółki osobowej lub spoza grona wspólników spółki osobowej) lub inne podmioty wiąże się z powstaniem jakiegokolwiek zobowiązania podatkowego spółki osobowej lub jej wspólników lub darczyńców, w szczególności w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych, podatku od spadków i darowizn, podatku dochodowego od osób fizycznych lub podatku od towarów i usług?

Niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy podatku od czynności cywilnoprawnych. W pozostałym zakresie zostały wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Zdaniem Wnioskodawcy, powyższa darowizna nie podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych, ponieważ umowa darowizny nie jest wymieniona w art. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że opisana w pytaniu powyżej darowizna na rzecz spółki osobowej, której wspólnikami są osoby fizyczne, niezależnie od osoby darczyńcy, przedmiotu darowizny i jej wartości, nie skutkuje powstaniem jakiegokolwiek zobowiązania podatkowego spółki osobowej lub jej wspólników będących osobami fizycznymi lub darczyńców w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 649 ze zm.) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy podatkowi temu podlegają następujące czynności cywilnoprawne:

1.  umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
2.  umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
3.  (uchylona),
4.  umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
5.  umowy dożywocia,
6.  umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat lub dopłat,
7.  (uchylona),
8.  ustanowienie hipoteki,
9.  ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
10.  umowy depozytu nieprawidłowego,
11.  umowy spółki.

Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają też zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne (art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy).

Ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Jednocześnie ustawowe wyliczenie zostało wzmocnione zasadą, zgodnie z którą o kwalifikacji określonej czynności prawnej, a w konsekwencji o jej podleganiu opodatkowaniu tym podatkiem decyduje jej treść (elementy przedmiotowo istotne), a nie nazwa. Tym samym, jeżeli strony zawierają umowę i układają stosunki w jej ramach w określony sposób, to dla oceny czy powstanie obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych, w związku z dokonaniem wskazanej w ustawie czynności, miarodajne będą rzeczywiste prawa i obowiązki stron tej umowy pozwalające na ich kwalifikacje pod względem prawnym.

Szczegółowe określenie zakresu przedmiotowego ma określone konsekwencje. Ustawodawca, wprowadzając w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu, wyłączył od opodatkowania inne podobne, które nie zostały wyraźnie wskazane w przepisie. Oznacza to, że czynności niewymienione w ustawowym katalogu nie podlegają opodatkowaniu nawet, gdy wywołują skutki w sferze gospodarczej takie same bądź podobne do tych, które zostały w nim wyliczone.

Stosownie do art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) przez umowę darowizny rozumie się zobowiązanie darczyńcy do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego osobie obdarowanej (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego) i zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za otrzymane świadczenie. Istotą darowizny – jako czynności nieodpłatnej – jest więc brak po drugiej stronie ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego. Darowizna może polegać zarówno na przesunięciach do majątku obdarowanego określonych przedmiotów majątkowych, jak i na innych postaciach dyspozycji majątkowych darczyńcy prowadzących do zmniejszenia jego majątku, a po stronie majątku obdarowanego do zwiększenia aktywów lub zmniejszenia pasywów.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają również umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy.

W myśl art. 6 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy podstawę opodatkowania stanowi w tym przypadku wartość długów albo zobowiązań przejętych przez obdarowanego. Jednakże w przypadku, gdy umowa darowizny, nie wiąże się z przejęciem przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań osoby darującej, to taka umowa darowizny nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że dwie lub więcej osób fizycznych zamieszkałych w Polsce i podlegających w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu zamierzają zawiązać spółkę jawną lub spółkę komandytową (zwaną dalej „spółką osobową”), wnosząc do niej tytułem wkładów gotówkę. Od powyższej czynności zostanie opłacony podatek od czynności cywilnoprawnych, naliczony zgodnie z postanowieniami ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Po rejestracji spółki osobowej, jedna lub więcej osób fizycznych (będących wspólnikami spółki osobowej lub spoza grona wspólników spółki osobowej) lub innych podmiotów zamierza podarować spółce osobowej gotówkę, nieruchomość lub inne rzeczy lub prawa, przy czym umowa lub umowy darowizny zostaną zawarte w formie aktu notarialnego przed niżej podpisanym notariuszem. Z tytułu zawarcia umowy darowizny nie dojdzie do przejęcia przez obdarowanego długów lub ciężarów albo zobowiązań darczyńcy.

Reasumując, należy stwierdzić, iż przyjmując za Wnioskodawcą, że z tytułu zawarcia umowy darowizny nie dojdzie do przejęcia przez obdarowanego długów lub ciężarów albo zobowiązań darczyńcy, to umowa taka nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, jako czynność nie wymieniona w art. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.