Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-1153/10-4/BD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-01-13
Teza: Czy Starostwo Powiatowe może do celów rozliczeń podatku VAT posługiwać się NIP-em Powiatu, a do celów rozliczeń z ZUS oraz rozliczeń w zakresie podatku dochodowego NIP-em Starostwa Powiatowego?
Słowa kluczowe: numer-Numer Identyfikacji Podatkowej (NIP); podatnik; powiat; starostwo; status; zgłoszenie-zgłoszenie rejestracyjne
Przepisy: [NIP] Ustawa o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników-Rozdział 1-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko (…), przedstawione we wniosku z dnia 12 października 2010 r. (data wpływu do: Izby Skarbowej w Poznaniu 22 października 2010 r., Biura KIP w Lesznie 26 października 2010 r.), uzupełnionym pismem z dnia 8 grudnia 2010 r. (data wpływu: 13 grudnia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zasad ewidencji i identyfikacji podatników i płatników w zakresie nadania numeru identyfikacji podatkowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 października 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej zasad ewidencji i identyfikacji podatników i płatników w zakresie nadania numeru identyfikacji podatkowej. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 8 grudnia 2010 r. o własne stanowisko w sprawie i dodatkową opłatę.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w (..), decyzją z dnia 22 lipca 2003 r. w sprawie nadania numeru identyfikacji podatkowej nadał Powiatowi (…) NIP (…) oraz w dniu 21 października 2003 r. potwierdził dokonanie zgłoszenia rejestracyjnego podatnika podatku od towarów i usług - Powiat (…).

Decyzją w sprawie nadania numeru identyfikacji podatkowej z dnia 21 stycznia 1999 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w (…) nadał Starostwu Powiatowemu w (…) NIP (…) oraz w dniu 7 lipca 2000 r. potwierdził dokonanie zgłoszenia rejestracyjnego przez podatnika podatku od towarów i usług - Starostwo Powiatowe w (…).

Zgodnie z interpretacją Dyrektora Izby Skarbowej w (…) - pismo nr PP II 0711/67/09 z dnia 26 października 2009 r., jednostkami samorządu terytorialnego mającymi – w świetle art. 165 ust. 1 Konstytucji RP, art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. u. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t. j. Dz. u. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.) oraz art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (t. j. Dz. u. z 2001 r. Nr 142, poz. 1590 ze zm.) – osobowość prawną są: gmina, powiat i województwo.

Zgodnie z art. 38 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. u. Nr 16, poz. 93 ze zm.), osoba prawna działa poprzez swoje organy w sposób przewidziany w ustawie i w opartym na niej statucie. Na gruncie powyższych przepisów wyłania się problem podmiotowości prawno-podatkowej organów samorządowych. Pomimo bowiem, iż samorządowe osoby prawne nie mają własnych struktur organizacyjnych, a nałożone na nie zadania wykonują za pośrednictwem urzędu, to podatnikiem podatku od towarów i usług może być wyłącznie jednostka samorządu terytorialnego mająca osobowość prawną, a zatem mieszcząca się w kategorii podmiotów wymienionych w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. gmina, powiat, województwo.

Z treści tego pisma wynika, że rejestracji jako podatnik podatku od towarów i usług podlegają jednostki samorządu terytorialnego, natomiast nie ich organy. w przedmiotowym przypadku podatnikiem podatku od towarów i usług jest Powiat (…), a nie urząd go obsługujący, tj. Starostwo Powiatowe w (…).

Od dnia 1 czerwca 2010 r. w zakresie rozliczeń podatku VAT, Starostwo Powiatowe posługuje się NIP-em Powiatu (…), a w zakresie rozliczeń z Zakładem Ubezpieczeń Społecznych posługuje się numerem NIP Starostwa Powiatowego w (…).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Starostwo Powiatowe może do celów rozliczeń podatku VAT posługiwać się NIP-em Powiatu, a do celów rozliczeń z ZUS oraz rozliczeń w zakresie podatku dochodowego NIP-em Starostwa Powiatowego?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów usług (Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.), podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 ustawy, bez względu na cel lub rezultat tej działalności.

Art. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym stanowi, iż Powiat posiada osobowość prawną, a określone ustawami zadania publiczne wykonuje w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Organem stanowiącym Powiatu jest Rada Powiatu. Organem wykonawczym jest Zarząd Powiatu. Zarząd Powiatu nie posiada własnych struktur organizacyjnych i dlatego też realizuje swoje zadania za pośrednictwem Starostwa Powiatowego, które realizując zadania Powiatu, występuje jako jednostka działająca w imieniu i na rzecz Powiatu.

Z orzecznictwa wynika, iż Starostwo Powiatowe jako urząd nie ma możliwości prowadzenia odrębnej ewidencji księgowej, dotyczącej rozliczeń podatku od towarów i usług dla samorządowych osób prawnych oraz dla ich urzędów, obsługujących od strony techniczno-organizacyjnej te osoby prawne. Dlatego też, zdaniem Wnioskodawcy, wszelkie dokumenty wymagające oznaczenia numeru NIP sporządzane przez Starostwo dotyczące czynności przypisanych prawnie Powiatowi, powinny być sygnowane numerem NIP Powiatu. Zarówno Powiat, jak i Starostwo Powiatowe w związku ze swoimi działaniami powinny sporządzać jedno rozliczenie deklaracyjne dla podatku od towarów i usług.

Starostwo Powiatowe, a nie Powiat jest zakładem pracy dla pracowników samorządowych zatrudnionych na podstawie ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych (Dz. u. z 2001 r. Nr 142, poz. 1593 ze zm.). Na Starostwie Powiatowym spoczywa zatem obowiązek pobierania zaliczek na podatek dochodowy od dokonywanych wpłat ze stosunku pracy oraz rozliczeń z Zakładem Ubezpieczeń Społecznych z tytułu składek ubezpieczeniowych. w związku z tym – w opinii Wnioskodawcy – Starostwo nie może posługiwać się NIP-em Powiatu, ale musi posiadać swój odrębny NIP do ww. rozliczeń.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zasady powstania powszechnego obowiązku ewidencyjnego dla celów podatkowych, w którego zakres wchodzi w szczególności obowiązek dokonania zgłoszenia identyfikacyjnego składanego w celu uzyskania numeru identyfikacji podatkowej, reguluje ustawa z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (t. j. Dz. u. z 2004 r. Nr 269, poz. 2681 ze zm.).

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ww. ustawy, osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, podlegają obowiązkowi ewidencyjnemu oraz otrzymują numery identyfikacji podatkowej, zwane dalej NIP.

Stosownie do ust. 2 i ust. 3 cyt. wyżej przepisu, obowiązkowi ewidencyjnemu podlegają również inne podmioty niż wymienione w ust. 1, jeżeli na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, a w szczególności zakłady (oddziały) osób prawnych, płatnicy podatków oraz płatnicy składek ubezpieczeniowych – podmioty te również otrzymują numer identyfikacji podatkowej (NIP).

Powyższe oznacza, że każdy podmiot, który należy do jednej z ww. kategorii, jest obowiązany do złożenia zgłoszenia identyfikacyjnego. Obowiązek dokonania zgłoszenia identyfikacyjnego dotyczy podmiotów, które na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami lub płatnikami podatków.

W myśl art. 7 § 1 Ordynacji podatkowej (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, podlegająca na mocy ustaw podatkowych obowiązkowi podatkowemu.

Powiat, w rozumieniu ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t. j. Dz. u. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.), jest jednostką samorządu terytorialnego. Posiada osobowość prawną i wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Jest właścicielem mienia i innych praw majątkowych oraz samodzielnie prowadzi gospodarkę finansową na podstawie budżetu powiatu.

Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym, organami powiatu są rada powiatu i zarząd. Zarząd jest organem wykonawczym powiatu (art. 26 ust. 1 powołanej ustawy), który w myśl art. 33 tej ustawy wykonuje zadania powiatu przy pomocy starostwa powiatowego oraz jednostek organizacyjnych powiatu, w tym powiatowego urzędu pracy.

Jak wynika z powyższego, starostwo powiatowe jest jednostką pomocniczą, służącą zarządowi do wykonania zadań powiatu oraz obsługi techniczno - organizacyjnej powiatu. Tak rozumiane starostwo powiatowe jest wyspecjalizowanym biurem o pewnym zespole pracowników oraz zasobie środków materialnych, danych do pomocy organowi w celu realizacji jego zadań i kompetencji.

Z rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 5 lipca 2010 r. w sprawie szczególnych zasad rachunkowości oraz planów kont dla budżetu państwa, budżetów jednostek samorządu terytorialnego, jednostek budżetowych, samorządowych zakładów budżetowych, państwowych funduszy celowych oraz państwowych jednostek budżetowych mających siedzibę poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. u. Nr 128, poz. 861) wynika, że starostwo powiatowe nie ma możliwości prowadzenia odrębnej ewidencji księgowej, dotyczącej rozliczeń podatku od towarów i usług.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.), podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na mocy art. 15 ust. 2 ww. ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 cyt. wyżej ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji, których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Jednostki samorządu terytorialnego takie jak gminy, powiaty czy województwa, są innymi niż organy władzy publicznej uczestnikami sektora finansów publicznych, zatem nie korzystają z wyłączenia z opodatkowania, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, lecz są objęte zwolnieniem wskazanym w § 12 ust. 1 pkt 12 obowiązującego do dnia 31 grudnia 2010 r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 224, poz. 1799 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powyższej konstrukcji prawnej jednoznacznie wynika, iż realizując czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (art. 5 ustawy o podatku od towarów i usług) we własnym imieniu i na własny rachunek (na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych), podatnikiem podatku VAT jest Powiat.

Starostwo Powiatowe jako jednostka wykonująca jedynie zadania Powiatu nie może być odrębnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zatem, wszelkie dokumenty wymagające oznaczenia (numeru) NIP sporządzane przez Starostwo dotyczące czynności przypisanych prawnie Powiatowi, powinny być sygnowane numerem NIP osoby prawnej, w której imieniu wykonywane są te czynności, czyli numerem NIP Powiatu.

Biorąc pod uwagę regulacje prawne wskazane w art. 2 ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników, stwierdza się, że każdy podmiot, który należy do jednej z wymienionych kategorii, jest obowiązany do złożenia zgłoszenia identyfikacyjnego. Należy podkreślić również, że nie jest prawnie dopuszczalna sytuacja nadania jednego NIP dwóm podmiotom, (z których jeden jest podatnikiem np. podatku od towarów i usług, a drugi płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych), jak również posługiwania się numerem identyfikacji podatkowej nadanym innemu podmiotowi. Numer identyfikacji podatkowej nie może być używany w oderwaniu od nazwy podmiotu, która występuje w decyzji administracyjnej o nadaniu NIP. Konsekwencją wydania ww. decyzji jest jednoznaczna identyfikacja podmiotu w systemie Poltax poprzez jego NIP i nazwę.

Wobec powyższego, podatnikiem podatku od towarów i usług w stosunku do całej działalności (Powiatu i Starostwa Powiatowego) jest wyłącznie Powiat jako jednostka samorządu terytorialnego, posiadająca osobowość prawną. Dlatego też dla celów podatku od towarów i usług Powiat i Starostwo powinny stosować jednakowe oznaczenie (numer identyfikacji podatkowej) – tj. NIP nadany Powiatowi oraz składać jedno rozliczenie deklaracyjne w podatku od towarów i usług.

Ponadto tut. Organ zwraca uwagę, iż w oparciu o art. 8 Ordynacji podatkowej, płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Zgodnie z art. 31 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. u. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, zwane dalej „zakładami pracy”, są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

Status prawny pracowników samorządowych określają przepisy ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz. u. Nr 223, poz. 1458 ze zm.). Stosownie do postanowień wspomnianej ustawy, pracownicy samorządowi są zatrudniani m. in. w starostwie powiatowym. Zakładem pracy dla tych osób jest zatem Starostwo Powiatowe i na nim spoczywa obowiązek poboru zaliczek na podatek dochodowy od dokonywanych wypłat ze stosunku pracy.

Starostwo Powiatowe jest, więc zakładem pracy dla pracowników samorządowych i to na nim spoczywa obowiązek poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz odprowadzanie składek na ubezpieczenia społeczne. w związku z powyższym Starostwo Powiatowe jako płatnik nie może posługiwać się numerem identyfikacji podatkowej Powiatu, ale powinno na potrzeby tych rozliczeń, posiadać swój odrębny NIP.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w (…), decyzją z dnia 22 lipca 2003 r. w sprawie nadania numeru identyfikacji podatkowej nadał NIP Powiatowi (…), natomiast decyzją z dnia 21 stycznia 1999 r. nadał NIP Starostwu Powiatowemu w (…).

Od dnia 1 czerwca 2010 r. w zakresie rozliczeń podatku VAT, Starostwo Powiatowe posługuje się NIP-em Powiatu (…), a w zakresie rozliczeń z Zakładem Ubezpieczeń Społecznych, posługuje się numerem NIP Starostwa Powiatowego w (…).

Biorąc pod uwagę opis stanu faktycznego sprawy w odpowiedzi na zadane pytanie tut. Organ stwierdza, że dla celów rozliczeń podatku VAT powinien być stosowany NIP nadany Powiatowi, bowiem – jak wskazano wyżej – podatnikiem podatku od towarów i usług w stosunku do całej działalności (Powiatu i Starostwa Powiatowego) jest wyłącznie Powiat jako jednostka samorządu terytorialnego, posiadająca osobowość prawną.

Zatem, wszelkie dokumenty wymagające oznaczenia (numeru) NIP sporządzane przez Starostwo dotyczące czynności przypisanych prawnie Powiatowi, powinny być sygnowane numerem NIP osoby prawnej, w której imieniu wykonywane są te czynności czyli numerem NIP Powiatu.

Natomiast na potrzeby rozliczeń w podatku dochodowym od osób fizycznych, czy też składek ZUS, Starostwo Powiatowe jako płatnik powinno stosować swój odrębny NIP.

W niniejszej interpretacji odpowiedziano na wniosek w części dotyczącej zasad ewidencji i identyfikacji podatników i płatników w zakresie nadania numeru identyfikacji podatkowej.

Rozstrzygnięcie dotyczące podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowości wystawiania faktur VAT, zawarte zostało w odrębnej interpretacji nr ILPP1/443-1153/10-5/BD w dniu 13 stycznia 2011 r.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.