Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDWPT.4011.222.2025.2.IS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-23
Teza: Możliwość zastosowania ulgi na powrót.
Słowa kluczowe: Białoruś
rezydencja-rezydencja podatkowa
rezydent podatkowy
ulga-ulga na powrót
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Ulga na powrót.
1
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 152
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 39
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 43-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 43-pkt 2-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 43-pkt 2-lit. b
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 43-pkt 3-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 43-pkt 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 43-pkt 5

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani pismem z 3 października 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    20 sierpnia 2025 r. odbyła Pani osobiste spotkanie w ... Urzędzie Skarbowym w ... z Panią
    ... oraz drugą ..., której danych Pani nie zapamiętała. Podczas rozmowy poinformowano
    Panią, że nie może Pani skorzystać z tzw. ulgi na powrót, ponieważ Pani dzieci przebywają
    obecnie na Białorusi, co - zdaniem urzędników - miałoby świadczyć o braku centrum
    interesów osobistych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Z tą oceną nie może się Pani zgodzić. Podkreśla Pani, że od sierpnia 2022 r. mieszka Pani
    na stale w Polsce i tutaj też nieprzerwanie pracuje na podstawie umowy o pracę.
    Początkowo była Pani zatrudniona w firmie ..., obecnie pracuje Pani w innej firmie,
    również w oparciu o legalną umowę. Posiada Pani Kartę Polaka, uzyskała już Pani
    zezwolenie na pobyt stały, a większość roku podatkowego przebywa Pani fizycznie na
    terytorium Polski.
    Ponadto Pani mężem jest obywatel Rzeczypospolitej Polskiej, z którym prowadzi Pani
    wspólne gospodarstwo domowe i planuje w niedalekiej przyszłości zaciągnięcie kredytu
    hipotecznego. Angażuje się Pani również w życie społeczne i rodzinne w Polsce.
    Kwestia obecnego pobytu Pani dzieci na Białorusi wynika wyłącznie z Państwa wspólnej
    decyzji rodzinnej – postanowili Państwo, że dokończą one tam edukację szkolną, a
    następnie przeprowadzą się do Polski na studia wyższe.
    Stan faktyczny:
      Od sierpnia 2022 r. na stałe mieszka i pracuje Pani w Polsce;
      Posiadała Pani Kartę Polaka, a obecnie ma Pani zezwolenie na pobyt stały w Polsce;
      Pani mąż jest obywatelem Polski;
      Dzieci przebywają obecnie na Białorusi jedynie czasowo, do ukończenia edukacji
      szkolnej;
      Przebywa Pani w Polsce przez większość roku podatkowego;
      Pani centrum interesów osobistych i gospodarczych znajduje się w Polsce.
    Prosi Pani o potwierdzenie, że w świetle przedstawionych faktów przysługuje Pani prawo
    do skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    3 października 2025 r. udzieliła Pani następujących odpowiedzi na pytania zawarte w
    wezwaniu:

    a) Od kiedy (należy wskazać dokładną datę) posiada Pani Kartę Polaka?
      Odpowiedź: Kartę Polaka posiada Pani od 23 listopada 2012 r.
    b) Gdzie – w jakim państwie – miała Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych
      zgodnie z wewnętrznym prawem tego państwa – w okresie trzech lat poprzedzających
      bezpośrednio rok, w którym Pani zmieniła miejsce zamieszkania na terytorium Polski
      do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na
      Polskę?
      Wyjaśniam, że według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD uważa się, iż
      miejsce zamieszkania osoby fizycznej znajduje się tam, gdzie osoba ta posiada stałe
      ognisko domowe. Zgodnie z ww. Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość tego
      ogniska, co oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego
      użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich
      warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki okres.
      Odpowiedź: W latach 2019-2021 oraz do dnia 27 lipca 2022 r. miejscem Pani
      zamieszkania dla celów podatkowych była Białoruś.
    c) Czy posiada Pani certyfikat rezydencji lub inny dowód/inne dowody dokumentujące
      miejsce zamieszkania dla celów podatkowych poza Polską w latach 2019-2021 oraz w
      2022 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeprowadziła się Pani do Polski
      (np. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe,
      zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy
      też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy lub inne – prosimy wyjaśnić jakie)?
      Odpowiedź: W tym okresie posiada Pani dowody potwierdzające rezydencję
      podatkową na Białorusi (posiada Pani zagraniczne zaświadczenie od Pani ostatniego
      pracodawcy, przetłumaczone przez tłumacza przysięgłego, w którym wskazany jest
      okres Pani zatrudnienia od 9 kwietnia 2019 r. do 26 lipca 2022 r.).
    d) Czy w którymkolwiek z lat 2019-2021 w 2022 roku – do momentu Pani przyjazdu do
      Polski, przebywała Pani na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym?
      Odpowiedź: Nie przebywała Pani w Polsce dłużej niż 183 dni w latach 2019-2021 ani do
      dnia przyjazdu w 2022 r.
    e) W którym z krajów – w latach 2019-2021 oraz w okresie od początku roku 2022 do dnia
      poprzedzającego dzień, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na
      Rzeczpospolitą Polską (przyjechała Pani do Polski) – w Polsce czy na Białorusi miała
      Pani ściślejsze powiązania osobiste rozumiane jako powiązania rodzinne (w
      szczególności rodzina, mąż, dzieci, znajomi, aktywność społeczna, polityczna,
      sportową, kulturalna, obywatelska, przynależność do organizacji/klubów, itp.)? Należy
      to szczegółowo opisać.
      Odpowiedź: W latach 2019-2021 oraz do dnia przyjazdu w 2022 r. Pani powiązania
      osobiste były ściślejsze z Białorusią (rodzina, znajomi, aktywność społeczna).
    f) W którym z krajów – w latach 2019-2021 oraz w okresie od początku roku 2022 do dnia
      poprzedzającego dzień, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na
      Rzeczpospolitą Polską (przyjechała Pani do Polski) – w Polsce czy na Białorusi miała
      Pani ściślejsze powiązania gospodarcze (źródła dochodów, posiadane nieruchomości,
      inwestycje, oszczędności, kredyty, konta bankowe, ubezpieczenia na życie lub
      majątkowe, ruchomości, inne umowy o świadczenie dla Pani usług (np. telefonia
      komórkowa, Internet), itp.)? Należy to szczegółowo opisać.
      Odpowiedź: Pani powiązania gospodarcze w tym okresie dotyczyły głównie Białorusi
      (dochody, konto bankowe, mieszkanie).
    g) W którym z krajów – w latach 2019-2021 oraz w okresie od początku roku 2022 do dnia
      poprzedzającego dzień, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na
      Rzeczpospolitą Polską (przyjechała Pani do Polski) – w Polsce czy na Białorusi

      prowadziła Pani aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską,
      przynależała Pani do organizacji/klubów, itp.? Należy to szczegółowo opisać.
      Odpowiedź: Nie prowadziła Pani aktywności społecznej, politycznej ani obywatelskiej w
      Polsce w tym okresie.
    h) W którym z krajów – w latach 2019-2021 oraz w okresie od początku roku 2022 do dnia
      poprzedzającego dzień w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na
      Rzeczpospolitą Polską (przyjechała Pani do Polski) – zazwyczaj Pani przebywała? Należy
      to szczegółowo opisać.
      Odpowiedź: Do sierpnia 2022 r. zazwyczaj przebywała Pani na Białorusi.
    i) Obywatelstwo jakiego państwa posiadała Pani na dzień przeniesienia miejsca
      zamieszkania do Polski?
      Odpowiedź: Obywatelstwo: białoruskie.
    j) Kiedy dokładnie (należy wskazać konkretną datę, tj.: dzień, miesiąc i rok) przyjechała
      Pani do Polski?
      Odpowiedź: Do Polski przyjechała Pani 27 lipca 2022 r.
    k) W jakim celu przyjechała Pani do Polski?
      Odpowiedź: Celem Pani przyjazdu do Polski było zawarcie drugiego małżeństwa z
      obywatelem Polski, Panem ..., w 2021 r., a także osiedlenie się na stałe i podjęcie pracy
      w Polsce.
    l) Jakie – w okresie od dnia przyjazdu do Polski (w sierpniu 2022 r.) – miała Pani powiązania
      gospodarcze z Białorusią (źródła dochodów, posiadane nieruchomości – w tym na
      współwłasność, inwestycje, ubezpieczenia na życie lub majątkowe, konta bankowe,
      oszczędności, kredyty, ruchomości, inne umowy o świadczenie dla Pani usług (np.
      telefonia komórkowa, Internet), itp.)?
      Odpowiedź: Po przyjeździe do Polski w sierpniu 2022 r. nadal miała Pani pewne
      powiązania gospodarcze z Białorusią (mieszkanie, telefonia komórkowa).
    m) Jakie – w okresie od dnia przyjazdu do Polski (w sierpniu 2022 r.)– miała Pani
      powiązania gospodarcze z Polską (źródła dochodów, posiadane nieruchomości – w tym
      na współwłasność, inwestycje, ubezpieczenia na życie lub majątkowe, konta bankowe,
      oszczędności, kredyty, ruchomości, inne umowy o świadczenie dla Pani usług (np.
      telefonia komórkowa, Internet), itp.)?
      Odpowiedź: Po przyjeździe, Pani główne powiązania gospodarcze przeniosły się do
      Polski (dochody z pracy w Polsce, konto w polskim banku, telefonia komórkowa).
    n) Gdzie Pani zamieszkiwała po przyjeździe do Polski, np. w zakupionym lub wynajętym
      mieszkaniu? Jeśli w wynajętym mieszkaniu proszę wyjaśnić na jaki okres ono zostało
      wynajęte?
      Odpowiedź: W Polsce zamieszkała Pani w mieszkaniu wynajętym przez Pani męża w
      2019 r., na podstawie zawartej umowy najmu.
    o) W którym z krajów prowadziła Pani wraz z rodziną gospodarstwo domowe w okresie od
      dnia przyjazdu do Polski (w sierpniu 2022 r.)?
      Odpowiedź: Od przyjazdu gospodarstwo domowe prowadzi Pani w Polsce.
    p) Z którego z krajów zarządzała Pani swoim majątkiem w okresie od dnia przyjazdu do
      Polski (w sierpniu 2022 r.)?
      Odpowiedź: Majątkiem zarządza Pani z Polski.
    q) W którym z krajów w okresie od dnia przyjazdu do Polski (w sierpniu 2022 r.)
      prowadziła Pani aktywność społeczną, polityczną, obywatelską, przynależała Pani do
      organizacji/klubów, itp.?

      Odpowiedź: Po przyjeździe Pani aktywność społeczna i obywatelska koncentruje się w
      Polsce.
    r) W którym z krajów zazwyczaj Pani przebywała w okresie od dnia przyjazdu do Polski (w
      sierpniu 2022 r.)? Ile dni w tym okresie spędził Pan w Polsce, a ile na Białorusi?
      Odpowiedź: Od sierpnia 2022 r. przebywa Pani głównie w Polsce. Raz w miesiącu
      spędza Pani weekend na Białorusi.
    s) Czy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej podlegała/podlega Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w
      Polsce?
      Odpowiedź: Po przeniesieniu miejsca zamieszkania podlega Pani w Polsce
      nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    t) Czy małżonek przyjechał do Polski wraz z Panią? Jeśli nie, proszę podać datę przyjazdu
      do Polski małżonka.
      Odpowiedź: Pani małżonek mieszka w Polsce od urodzenia i nigdy nie przebywał w
      innym kraju.
    u) Czy dzieci pozostają na Pani utrzymaniu? W jakim wieku są Pani dzieci (należy wskazać
      daty urodzenia)?
      Odpowiedź: Dzieci pozostają na Pani utrzymaniu, a także na utrzymaniu ich ojca (daty
      urodzenia: 20 listopada 2008 r. i 27 stycznia 2011 r.
    v) Gdzie Pani dzieci mają stałe miejsce zamieszkania, gdzie uczęszczają do szkoły, kto
      zajmuje się Pani dziećmi, z kim dokładnie przebywają, kiedy Pani przebywa w Polsce?
      Odpowiedź: Dzieci mieszkają w ...., gdzie uczęszczają do szkoły. Opiekę nad dziećmi
      sprawuje ojciec oraz obie babcie.
    w) Czy suma osiąganych przez Panią przychodów przekroczy – w którymkolwiek roku
      podatkowym, w którym chce Pani skorzystać z ulgi na powrót – kwotę 85.528 zł (z
      wyłączeniem przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem
      dochodowym, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie
      przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku)?
      Odpowiedź: Pani przychody nie przekroczą kwoty 85 528 zł w którymkolwiek roku
      podatkowym.
    x) Czy korzystała Pani w całości lub w części, z tzw. „ulgi na powrót”?
      Odpowiedź: Nie korzystała Pani dotąd z ulgi na powrót.
    y) W jakich latach podatkowych chciałaby Pani skorzystać z ulgi (należy wskazać konkretne
      lata podatkowe)?
      Odpowiedź: Chciałaby Pani skorzystać z ulgi w latach 2022-2026, zgodnie z ustawą.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Czy w przedstawionym stanie faktycznym, tj. gdy od sierpnia 2022 r. mieszka i pracuje
    Pani na stałe w Polsce, posiadała Kartę Polaka, uzyskała Pani zezwolenie na pobyt stały,
    niemal nieprzerwanie pracuje tutaj na podstawie umowy o pracę, przebywa Pani w Polsce
    ponad 183 dni w roku podatkowym, Pani centrum interesów osobistych i gospodarczych
    znajduje się w Polsce, a dzieci pozostaję czasowo na Białorusi do ukończenia edukacji
    szkolnej - przysługuje Pani prawo do skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w art.
    21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w latach
    podatkowych 2023-2026?
    Pani stanowisko w sprawie

    Zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: „Za osobę
    mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę
    fizyczną, która:
      posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
      gospodarczych (ośrodek interesów życiowych), lub
      przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
      podatkowym.”
    W Pani ocenie, spełnia Pani oba powyższe warunki - przebywa w Polsce ponad 183 dni w
    roku oraz tutaj znajduje się Pani centrum interesów życiowych: miejsce pracy, miejsce
    zamieszkania, mąż, plany życiowe i społeczne zaangażowanie.
    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani ponownie, iż uważa Pani, że spełnia wszystkie
    ustawowe warunki do skorzystania z ulgi podatkowej dla powracających do Polski w
    latach 2022-2026?

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.):
      Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce
      zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości
      nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
      a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego
        stosunku pracy,
      b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
      c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady
        opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o
        zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
        ewidencjonowanych,
      d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o
        świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
        macierzyństwa
      - w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku
      roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku
      następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Na podstawie art. 21 ust. 39 ww. ustawy:
      Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na
      podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających
      opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej
      ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie
      przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 21 ust. 43 ww. ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
      1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
      2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
        okresie obejmującym:

          a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił
            miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
          b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na
            terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w
            którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
            Polskiej, oraz
      3) podatnik:
          a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż
            Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub
            państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo
            Konfederacji Szwajcarskiej lub
          b) miał miejsce zamieszkania:
              nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w
              państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do
              Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej,
              Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie,
              Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice
              Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej
              lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
              na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co
              najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa
              w pkt 2, oraz
      4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce
        zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa
        do tego zwolnienia, oraz
      5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku
        podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ww. ustawy:
      Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154
      nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
    Powyższe przepisy zostały wprowadzone z dniem 1 stycznia 2022 r. przez art. 1 pkt 13 lit.
    a) tiret 13 ustawy z dnia 23 listopada 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych
    innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.).
    Ponadto, z art. 53 ww. ustawy zmieniającej wynika, że:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma
      zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
    Zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku
    dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie
    następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia
    miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w
    Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Jednakże w celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również
    dodatkowe warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.

    Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest również istotne m.in. aby
    przeniesienie miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca
    zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata
    kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania
    na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na
    terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały
    uregulowane w art. 3 i art. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ww. ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Zgodnie z art. 3 ust. 2a ww. ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W myśl natomiast art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast
    jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił
    podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w
    Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa
    warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce
    zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest
    równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba
    posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie - podlega w kraju
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich
    osiąganych dochodów.
    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów
    osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została
    skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na
    potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek
    interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika

    „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla
    doprecyzowania kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium RP.
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również
    osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni
    w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ww. ustawy analizowany warunek stanowi
    samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną
    od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.
    Ponadto zauważyć należy, że wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem
    umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    Kwestie rezydencji podatkowej w Polsce zostały obszernie przedstawione w Objaśnieniach
    podatkowych z 29 kwietnia 2021 r. wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą
    zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej)
    osób fizycznych w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa PIT) oraz zakresu obowiązku
    podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT. Celem
    objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia obowiązków
    podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja podatkowa nie ma
    charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności.
    Zgodnie z Objaśnieniami, centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy
    rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania
    osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności
    społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W praktyce, czynnikiem branym
    najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich
    dzieci.
    W zakresie centrum interesów gospodarczych Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi
    o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie
    należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym
    państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej,
    główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i
    ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim
    mieniem itd.
    Oceniając możliwość skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art.
    21 ust. 1 pkt 152 ustawy, w pierwszej kolejności należy ustalić od kiedy – w świetle
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – może Pani być uznana za
    osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski, tj. kiedy nastąpiło przeniesienie
    miejsca zamieszkania do Polski.
    Z przedstawionego przez Panią opisu sprawy wynika, że jest Pani obywatelką Białorusi. W
    latach 2019-2021 oraz do dnia 27 lipca 2022 r. miejscem Pani zamieszkania dla celów
    podatkowych była Białoruś. W tym też okresie Pani powiązania osobiste były ściślejsze z
    Białorusią (rodzina, znajomi, aktywność społeczna). Również Pani powiązania gospodarcze
    w tym okresie dotyczyły głównie Białorusi (dochody, konto bankowe, mieszkanie). Od 23
    listopada 2012 r. posiada Pani Kartę Polaka. 27 lipca 2022 r. przyjechała Pani do Polski i od
    sierpnia 2022 r. mieszka Pani na stałe w Polsce i tutaj też nieprzerwanie pracuje na
    podstawie umowy o pracę. Pani mężem jest obywatel Rzeczypospolitej Polskiej, z którym
    prowadzi Pani wspólne gospodarstwo domowe i planuje w niedalekiej przyszłości
    zaciągnięcie kredytu hipotecznego. Od przyjazdu gospodarstwo domowe prowadzi Pani w
    Polsce. Angażuje się Pani również w życie społeczne i rodzinne w Polsce. W Polsce
    zamieszkała Pani w wynajętym przez Pani męża w 2019 r. mieszkaniu, na podstawie
    zawartej umowy najmu. Po przeniesieniu miejsca zamieszkania podlega Pani w Polsce
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Po przyjeździe, Pani główne powiązania
    gospodarcze przeniosły się do Polski (dochody z pracy w Polsce, konto w polskim banku,
    telefonia komórkowa), jednak nadal miała Pani pewne powiązania gospodarcze z
    Białorusią (mieszkanie, telefonia komórkowa). Majątkiem zarządza Pani z Polski. Raz w

    miesiącu spędza Pani weekend na Białorusi. Pani dzieci (daty urodzenia: 20 listopada 2008
    r. i 27 stycznia 2011 r.) mieszkają w ...., gdzie uczęszczają do szkoły. Opiekę nad dziećmi
    sprawuje ojciec oraz obie babcie. Dzieci pozostają na Pani utrzymaniu, a także na
    utrzymaniu ich ojca – Pani byłego męża.
    Skoro zatem, od sierpnia 2022 r. na stałe mieszka i pracuje Pani w Polsce. Pani mężem jest
    obywatel Rzeczypospolitej Polskiej, z którym prowadzi Pani wspólne gospodarstwo
    domowe, uznać należy, że już od sierpnia 2022 r. spełniała Pani warunek pozwalający na
    uznanie Pani za osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce, z uwagi na posiadanie w
    Polsce centrum interesów osobistych.
    Jednakże, mając na uwadze, że w 2022 r. miała Pani powiązania osobiste i gospodarcze z
    Białorusią, ustalając Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych należy się odnieść
    do przepisów Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki
    Białoruś w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od
    dochodu i majątku, z dnia 18 listopada 1992 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 120 poz. 534).
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 ww. Umowy:
      W rozumieniu niniejszej umowy określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub
      siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która zgodnie z
      prawem tego Państwa podlega tam obowiązkowi podatkowemu z uwagi na jej
      miejsce zamieszkania, jej miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne
      kryterium o podobnym charakterze.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ww. Umowy:
      Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania
      w obu Umawiających się Państwach, to jej status będzie określony według
      następujących zasad:
      a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się
        Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe
        miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to uważa się ją za
        mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, z którym ma
        ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych),
      b) jeżeli nie można ustalić, w którym Umawiającym się Państwie osoba ma ośrodek
        interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w
        żadnym z Umawiających się Państw, to uważa się ją za mającą miejsce
        zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym zwykle przebywa,
      c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu Umawiających się Państwach lub nie
        przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to będzie ona uważana za mającą miejsce
        zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, którego jest obywatelem,
      d) jeżeli jest ona obywatelem obu Umawiających się Państw lub nie jest obywatelem
        żadnego z nich, właściwe władze Umawiających się Państw rozstrzygną
        zagadnienie w drodze wzajemnego porozumienia.
    Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się
    zatem bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w
    ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z
    państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego
    obowiązku podatkowego.
    Przy tym wskazać należy, iż według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD
    posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, iż osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła
    dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym
    miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na
    krótki czas.
    Zgodnie z Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o
    ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest

    niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób
    ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter
    krótkotrwały. Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się
    państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne
    powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje
    rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę
    stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką
    inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem.
    Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne
    postępowanie danej osoby. Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie
    tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym
    osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.
    Jeżeli chodzi o koncepcję określenia „ognisko domowe”, w Konwencji zaznaczono, że
    każda forma mieszkania może być wzięta pod uwagę (dom lub apartament będący
    własnością lub wynajęty przez zainteresowanego, wynajęty pokój umeblowany). Istotnym
    czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, a oznacza to, że osoba
    zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej
    dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z
    różnych powodów może mieć krótkotrwały charakter (wycieczka, podróż służbowa,
    podróż w celach oświatowych, w celu odbycia kursu szkoleniowego itd.). Ponadto, jeżeli
    osoba, mająca ognisko domowe w jednym państwie, utworzyła ognisko domowe w
    drugim państwie z zachowaniem w całej pełni pierwszego ogniska, to fakt, iż pierwsze z
    nich zostało zachowane w środowisku, w którym osoba ta zawsze mieszkała, pracowała i
    w którym znajduje się jej rodzina i mienie, może w połączeniu z innymi elementami
    wskazywać, że osoba ta zachowała ośrodek swych życiowych interesów w pierwszym
    państwie.
    Tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej zostały
    wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które
    zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień.
    Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej, nie są źródłem powszechnie
    obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy
    umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.
    Analizując pierwszą z ww. norm kolizyjnych, należy mieć na uwadze, iż w opisie zdarzenia
    wskazała Pani, że po przyjeździe do Polski w sierpniu 2022 r. nadal miała Pani pewne
    powiązania gospodarcze z Białorusią (mieszkanie, telefonia komórkowa). Raz w miesiącu
    spędza Pani weekend na Białorusi. Pani dzieci (daty urodzenia: 20 listopada 2008 r. i 27
    stycznia 2011 r.) mieszkają w ...., gdzie uczęszczają do szkoły. Opiekę nad dziećmi
    sprawuje ojciec oraz obie babcie. Dzieci pozostają na Pani utrzymaniu, a także na
    utrzymaniu ich ojca – Pani byłego męża.
    Jak z powyższego wynika, od sierpnia 2022 r. powiązania gospodarcze łączyły Panią
    zarówno z Białorusią (mieszkanie, telefonia komórkowa), jak i z Polską, gdzie zamieszkała
    Pani w mieszkaniu wynajętym przez Pani męża, tutaj też Pani pracowała. Również
    powiązania osobiste ma Pani zarówno z Białorusią (tam przebywają Pani dzieci), jak i z
    Polską (tu jest Pani obecny mąż). Powyższe wskazuje, że od sierpnia 2022 r. posiadała Pani
    stałe miejsce zamieszkania w obu państwach, zatem nie sposób w oparciu o powyższe
    okoliczności ustalić, w którym z państw w ww. okresie znajdowało się Pani centrum
    interesów życiowych.
    W takiej sytuacji Pani miejsce zamieszkania należy ustalić w oparciu o kolejne normy
    wskazane w art. 4 ust. 2 umowy. Stosownie do tego przepisu, jeżeli nie można ustalić, w
    którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona
    stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, to uważa się ją za mającą miejsce
    zamieszkania tylko w tym Państwie, w którym zwykle przebywa.

    Z przedstawionego przez Panią opisu wynika, że od sierpnia 2022 r. przebywa Pani
    głównie w Polsce. Raz w miesiącu spędza Pani weekend na Białorusi.
    Zatem, z uwagi na fakt, że od sierpnia 2022 r. zazwyczaj Pani przebywała w Polsce, to z
    tego względu uznać należy, że – w okresie od sierpnia 2022 r. – Pani miejscem
    zamieszkania ustalonym w oparciu o normy kolizyjne jest Polska.
    Oznacza to, że warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, dotyczący przeniesienia miejsca zamieszkania po dniu 31 grudnia
    2021 r. – został spełniony.
    Następny warunek określa art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ww. ustawy.
    Z treści wniosku wynika, że nie miała Pani miejsca zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające
    bezpośrednio rok, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Polski
    oraz w okresie od początku roku, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na
    terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmieniła Pani miejsce
    zamieszkania na terytorium Polski. Zatem, spełniła Pani również wymagania wskazane
    w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ww. ustawy.
    Jednym z warunków, wymienionych w art. 21 ust. 43 pkt 3 ww. ustawy jest posiadanie
    przez podatnika Karty Polaka.
    Z treści wniosku wynika, że Kartę Polaka posiada Pani od 23 listopada 2012 r.
    Wobec powyższego wskazać należy, że spełniła Pani również warunek wskazany w art.
    21 ust. 43 pkt 3 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, albowiem
    przeniesienie miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nastąpiło w
    związku z posiadaniem przez Panią Karty Polaka.
    Kolejnym istotnym kryterium umożliwiającym zastosowanie „ulgi na powrót” jest
    stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych
    dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie
    niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 21 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o
      miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy
      organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.
    Z treści ww. regulacji wynika, że dokumentowanie miejsca zamieszkania dla celów
    podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do „ulgi na powrót” może
    alternatywnie nastąpić posiadanym przez podatnika certyfikatem rezydencji lub innym
    dowodem. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą
    jego miejsce zamieszkania w innym państwie, niemniej muszą być to dokumenty
    potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. Takimi dokumentami
    mogą być np. umowa o pracę, albo umowa najmu mieszkania za granicą, albo
    zaświadczenie od byłego pracodawcy.
    Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy
    pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
      Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia
      sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
    Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza
    Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania
    podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi
    bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie
    przedstawić również inne dowody.

    W uzupełnieniu wniosku na pytanie Organu czy posiada Pani certyfikat rezydencji lub inny
    dowód/inne dowody dokumentujące miejsce zamieszkania dla celów podatkowych poza
    Polską w latach 2019-2021 oraz w 2022 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym
    przeprowadziła się Pani do Polski (np. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne
    zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń,
    wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy lub inne – prosimy
    wyjaśnić jakie), wskazała Pani, że posiada Pani dowody potwierdzające rezydencję
    podatkową na Białorusi (posiada Pani zagraniczne zaświadczenie od Pani ostatniego
    pracodawcy, przetłumaczone przez tłumacza przysięgłego, w którym wskazany jest okres
    Pani zatrudnienia od 9 kwietnia 2019 r. do 26 lipca 2022 r.).
    Zatem, z powyższego wynika, że posiada Pani dokumenty potwierdzające, iż Pani
    miejsce zamieszkania dla celów podatkowych przed przeniesieniem się do Polski na
    stałe znajdowało się na Białorusi. Spełniła Pani zatem warunek wskazany w art. 21 ust.
    43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wyjaśnić jednak należy, że ostateczna weryfikacja czy posiadane przez Panią „inne
    dowody dokumentujące miejsce zamieszkania dla celów podatkowych” są wystarczające
    do zastosowania ulgi należy do kompetencji organu podatkowego w toku ewentualnych
    czynności sprawdzających lub postępowania podatkowego, do którego Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej nie jest uprawniony. Przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
    sam przepis prawa.
    Jednocześnie, w sposób oczywisty spełniła Pani również zastrzeżenie wynikające z art.
    21 ust. 43 pkt 5 ww. ustawy, jako że skorzystanie z przedmiotowej ulgi jest możliwe
    dopiero poczynając od rozliczenia za rok 2022.
    Stosownie do przedstawionego we wniosku opisu sprawy, spełniła Pani również
    zastrzeżenie wynikające z art. 53 ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych
    innych ustaw, ponieważ przeniosła Pani swoje miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego oraz powołane
    przepisy prawa podatkowego należy uznać, że przysługuje Pani prawo do skorzystania z
    tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania będzie
    obejmowało przychody do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85
    528 zł, osiągnięte z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. a)-d) ww. ustawy – w
    czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w
    którym nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania, tj. w latach 2022-2025, albo od
    początku roku następnego, tj. w latach 2023-2026.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku. Postępowanie w
    sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do
    sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego
    stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na
    podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania

    indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego
    (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania
    podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
      będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.