Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.101.2018.1.JKT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-05-11
Teza: W jaki sposób Spółka powinna określić dochód korzystający ze zwolnienia oraz dochód nie korzystający ze zwolnienia z tytułu sprzedaży mufy sieciowanej, w produkcji której usługa sieciowania była wykonana przez podmiot trzeci poza obszarem strefy?
Słowa kluczowe: strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE); zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 800), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 6 marca 2018 r. (data wpływu 13 marca 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, w jaki sposób Spółka powinna określić dochód korzystający ze zwolnienia oraz dochód nie korzystający ze zwolnienia z tytułu sprzedaży mufy sieciowanej, w produkcji której usługa sieciowania była wykonana przez podmiot trzeci poza obszarem strefy - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 marca 2018 r., wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, w jaki sposób Spółka powinna określić dochód korzystający ze zwolnienia oraz dochód nie korzystający ze zwolnienia z tytułu sprzedaży mufy sieciowanej, w produkcji której usługa sieciowania była wykonana przez podmiot trzeci poza obszarem strefy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca (dalej również: „Spółka”), prowadzi działalność gospodarczą na terenie specjalnej strefy ekonomicznej (dalej: „SSE”). W związku z powyższym, Spółka uzyskała stosowne zezwolenie z 28 stycznia 2016 r.

Zezwolenie to zostało udzielone na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie SSE, rozumianej jako działalność produkcyjna, handlowa i usługowa w zakresie określonym w następujących pozycjach Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) Głównego Urzędu Statystycznego, wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r., poz. 1676):

1.  Płyty, arkusze, rury i kształtowniki z tworzyw sztucznych - sekcja C, klasa 22.21,
2.  Wyroby z tworzyw sztucznych dla budownictwa - sekcja C, klasa 22.23,
3.  Pozostałe wyroby z tworzyw sztucznych - sekcja C, klasa 22.29.

Warunkami prowadzenia działalności gospodarczej na obszarze strefy jest:

1.  Poniesienie na obszarze strefy wydatków inwestycyjnych, w rozumieniu § 6 ust. 1 pkt 1, 2, 3, 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (Dz.U. z 2015 r. poz. 465, zwanego dalej „rozporządzeniem”), w wysokości co najmniej 3 285 000 zł w terminie do 31 grudnia 2017 r.,
2.  Poniesienie na terenie strefy wydatków inwestycyjnych, w rozumieniu § 6 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (Dz.U. z 2015 r., poz. 465), w wysokości co najmniej 4 145 000,00 zł w terminie do 30 kwietnia 2026 r.
3.  Zatrudnienie przez przedsiębiorcę przy prowadzeniu działalności na terenie strefy po dniu uzyskania zezwolenia co najmniej 22 pracowników w terminie do dnia 31 grudnia 2020 r. i utrzymanie zatrudnienia na poziomie 22 pracowników w okresie od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia 31 grudnia 2021 r.
4.  Zakończenie inwestycji w terminie do 31 grudnia 2017 r.

Spółka na obecnym etapie rozwoju zajmuje się w głównej mierze produkcją i sprzedażą wyrobów termokurczliwych oraz rur płaszczowych z polietylenu wysokiej gęstości HDPE 100, a także akcesoriów przeznaczonych dla branży ciepłowniczej i przemysłu. Do głównych wyrobów produkowanych przez Spółkę zaliczyć należy mufy termokurczliwe dla branży ciepłowniczej. Mufy te wykorzystywane są do budowy nowych (lub remontu istniejących) sieci ciepłowniczych i mają za zadanie zabezpieczanie (izolowanie) miejsc połączeń (spawów) rur stalowych rurociągu preizolowanego. Jest to newralgiczne miejsce sieci, któremu należy szczególnie zagwarantować szczelność na migrację wody oraz izolację cieplną tj. zabezpieczenie przed stratami przesyłanego ciepła.

Materiałem wyjściowym do produkcji muf termokurczliwych jest rura wykonana z polietylenu wysokiej gęstości HDPE 100. Rura taka jest wytwarzana przez Spółkę we własnym zakresie. Do produkcji rury potrzebny jest granulat, forma kulek z tworzywa sztucznego o odpowiednich właściwościach, parametrach wyjściowych. Jest to surowiec o analogicznych parametrach jak wytworzona z niego rura. Granulat jest przez Spółkę kupowany poza obszarem SSE i traktowany jest jako surowiec do produkcji rury. Do produkcji mufy niezbędna jest rura, bowiem Spółka nie jest w stanie wytworzyć mufy bezpośrednio z granulatu.

Proces powstawania mufy wiąże się pocięciem rury na odpowiedniej długości odcinki (zależnej od długości gotowego wyrobu - mufy), nagrzaniem jej do zadanej temperatury, uformowaniem tej rury do średnicy większej od początkowej (o ok. 15%-30%), a następnie wyfrezowaniem końców mufy.

Te wszystkie opisane czynności są wspólne (na różnym etapie) dla powstania każdego rodzaju/wersji mufy termokurczliwej.

Na bazie rur HDPE 100 powstają również tzw. mufy sieciowane. Do procesu ich produkcji, oprócz opisanych powyżej czynności, wplata się jeszcze element sieciowania radiacyjnego polietylenu HDPE. 

Spółka korzysta z usług sieciowania w firmie zewnętrznej, która świadczy takie usługi na bazie posiadanego akceleratora elektronowego. Spółka nie posiada takiego urządzenia, gdyż jest ono zbyt drogie, a ponadto nie było by ono w pełni wykorzystywane, biorąc pod uwagę skalę produkcji muf sieciowanych.

W procesie powstawania muf sieciowanych Spółka wykorzystuje proces sieciowania radiacyjnego polietylenu HDPE 100 w zewnętrznym podmiocie. Rury HDPE 100 są specjalnie przygotowane do tego procesu przez pracowników Spółki. Rury są w sposób szczególny skręcane z ołowianymi osłonami, które chronią przed sieciowaniem. Sieciowaniu poddane są pewne elementy, części rury, a pewne nie są poddawane sieciowaniu. Po nałożeniu osłon rury są pakowane w pudełka. Każde pudełko jest opisywane w jaki sposób jego zawartość ma zostać poddana procesowi sieciowania. Usługodawca otrzymuje od Spółki parametry, nastawy (dawkę promieniowania dla każdego pakietu) sieciowania dla akceleratora. Jest to unikalne, indywidualne „know-how” Spółki wypracowane w wyniku wewnętrznych doświadczeń i badań. Pudełka z rurami są wkładane do akceleratora elektronowego, gdzie wiązka przyspieszonych elektronów przechodząc przez tworzywo HDPE 100, powoduje jego sieciowanie - utworzenie przestrzennej sieci w łańcuchach polimeru.

Podmiot świadczący usługę sieciowania nie zna technologii sieciowania rur oraz wpływu na końcowe parametry mufy wykonanej z sieciowanej rury. Nawet jeżeli zna (chociaż jest to technologia wypracowana przez Spółkę, która nie została udostępniona na zewnątrz) to nie jest to aktywo zaangażowane przez ten podmiot. Usługodawca poza strefą nie ma za zadanie nadania określonych cech rurom, co wykonuje poprzez sieciowanie. Usługodawca ma za zadanie poddać sieciowaniu w określony sposób zawartość pudełka, bez względu na jego zawartość. Każde pudełko jest sieciowane w określony sposób, wskazany przez Spółkę.

Usługa sieciowania z użyciem akceleratora elektronowego musi być wykonana przez zewnętrzny podmiot. Cena zakupu takiego urządzenia jest bardzo wysoka, a przy obecnej, a nawet planowanej, zakładanej wielkości produkcji przez Spółkę, wykorzystanie tego rodzaju urządzenia nie przekroczyłoby 1%. Usługodawca nie angażuje know-how, a jedynie urządzenie. Otrzymuje pudełka z rurami, które ma poddać sieciowaniu w określony sposób. Podczas sieciowania wiązka przyspieszonych elektronów przechodząc przez tworzywo HDPE 100, powoduje jego sieciowanie - utworzenie przestrzennej sieci w łańcuchach polimeru.

Akcelerator elektronowy jest wykorzystywany do różnych celów. Podmioty, które posiadają takie urządzenia i świadczą usługę sieciowania poddają temu procesowi zawartość pudełka bez analizy jego zawartości. Akcelerator najczęściej jest wykorzystywany w branży medycznej lub spożywczej. Akcesoria medyczne, przyprawy poddane sieciowaniu ulegają sterylizacji w opakowaniach. Wiązka promieni przenikając przez opakowanie sterylizuje jego zawartość. Akcelerator może być wykorzystywany również w innych celach.

Taka usieciowana rura podlega takim samym procesom jak w przypadku produkcji innych rodzajów muf termokurczliwych. W mufie montowane są specjalistyczne uszczelnienia - mastik butylowy oraz nakładany jest klej termotopliwy. Dodatkowo w zależności od wersji końcowej gotowego wyrobu mufa może mieć również nawiercone otwory, zostać wyposażona w komplet korków, chusteczki czyszczące i być opakowana w folię.

Spółka może również sprzedać „mufę bosą” sieciowaną. Nabywca we własnym zakresie wyposaża mufę w niezbędne elementy, tak aby można ją było zainstalować.

Mufa sieciowana (z wyposażeniem, czy też bosa) jest jednym z wyrobów (rodzaju wyrobów) oferowanych przez Spółkę. Jej cena jest z założenia wyższa niż cena mufy niesieciowanej.

Spółka nie posiada cennika, a ceny ustalane są poprzez odpowiedź na zapytanie ofertowe lub w drodze negocjacji. Dlatego też nie jest możliwym ustalenie różnicy w cenie mufy sieciowanej i niesieciowanej. Spółka te same produkty sprzedaje po różnych cenach różnym podmiotom w tym samym czasie.

W związku z produkcją mufy sieciowanej, Spółka ponosi następujące koszty:

*   koszt wytworzenia rury we własnym zakresie,
*   koszt uformowania (wytworzenia) mufy (koszt pocięcia rury na odpowiednie odcinki, nagrzania do zadanej temperatury, uformowaniem tej rury do średnicy większej od początkowej (o ok. 15%-30%), a następnie wyfrezowaniem końców mufy, wywierceniem otworów),
*   koszt przygotowania mufy do sieciowania tj. zamontowania osłon, opakowania w pudła, oznaczenia pudeł co do odpowiedniej dawki promieniowania,
*   usługa transportowa,
*   koszt sieciowania,
*   wyposażenia mufy w uszczelnienia (mastik), kleje termotopliwe, opakowanie mufy w folię.

Spółka otrzymała interpretację z 11 grudnia 2017 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (0111-KDIB1-2.4010.338.2017.1.MM), w której stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym dochód uzyskany z produkcji i sprzedaży mufy sieciowanej korzysta w całości ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych, zostało uznane za nieprawidłowe.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

W jaki sposób Spółka powinna określić dochód korzystający ze zwolnienia oraz dochód nie korzystający ze zwolnienia z tytułu sprzedaży mufy sieciowanej, w produkcji której usługa sieciowania była wykonana przez podmiot trzeci poza obszarem strefy?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 12 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1010 z późn. zm., dalej: „ustawa o SSE”), dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE w ramach zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, przez osoby prawne są zwolnione z podatku dochodowego na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych. Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 2343 z późn. zm., dalej jako „updop” lub „ustawa o CIT”), wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o SSE, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Na podstawie art. 17 ust. 4 ustawy o CIT, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 34, przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy.

Na podstawie § 5 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r., w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 465, dalej; „Rozporządzenie”), zwolnienia podatkowe przysługują wyłącznie z tytułu działalności prowadzonej na terenie strefy. W przypadku prowadzenia przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej również poza obszarem strefy, działalność prowadzona na terenie strefy musi być wydzielona organizacyjnie, a wielkość zwolnienia określa się w oparciu o dane jednostki organizacyjnej prowadzącej działalność wyłącznie na terenie strefy.

Stosownie natomiast do § 5 ust. 6 rozporządzenia, przy ustalaniu wielkości zwolnienia od podatku dochodowego, przysługującego przedsiębiorcy prowadzącemu działalność na terenie strefy za pośrednictwem jednostki organizacyjnej, o której mowa w ust. 5, przepisy art. 25 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych albo art. 11 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych stosuje się odpowiednio.

W myśl art. 11 ust. 1 updop, jeżeli:

1.  osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, mająca miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwana dalej „podmiotem krajowym”, bierze udział bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu przedsiębiorstwem położonym poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub w jego kontroli albo posiada udział w kapitale tego przedsiębiorstwa, albo
2.  osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, mająca miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwana dalej „podmiotem zagranicznym”, bierze udział bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu podmiotem krajowym lub w jego kontroli albo posiada udział w kapitale tego podmiotu krajowego, albo
3.  ta sama osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej równocześnie bezpośrednio lub pośrednio bierze udział w zarządzaniu podmiotem krajowym i podmiotem zagranicznym lub w ich kontroli albo posiada udział w kapitale tych podmiotów

\-i jeżeli w wyniku takich powiązań zostaną ustalone lub narzucone warunki różniące się od warunków, które ustaliłyby między sobą niezależne podmioty, i w wyniku tego podatnik nie wykazuje dochodów albo wykazuje dochody niższe od tych, jakich należałoby oczekiwać, gdyby wymienione powiązania nie istniały - dochody danego podatnika oraz należny podatek określa się bez uwzględnienia warunków wynikających z tych powiązań.

Jak stanowi art. 11 ust. 2 ustawy o CIT, dochody, o których mowa w ust. 1, określa się w drodze oszacowania, stosując następujące metody:

1.  porównywalnej ceny niekontrolowanej;
2.  ceny odprzedaży;
3.  rozsądnej marży („koszt plus”).

Jeżeli nie jest możliwe zastosowanie metod wymienionych w ust. 2, stosuje się metody zysku transakcyjnego (ust. 3).

Stosownie do treści wskazanych powyżej przepisów, w celu uzyskania zwolnienia z opodatkowania dochodów, prowadzenie działalności gospodarczej objętej zezwoleniem musi się odbywać na terenie specjalnej strefy ekonomicznej.

Jak wynika z otrzymanej przez Spółkę interpretacji z 11 grudnia 2017 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (0111-KDIB1-2.4010.338.2017.1.MM), fakt wykonywania w procesie produkcyjnym określonych czynności poza strefą przez podmiot trzeci nie pozostaje bez wpływu na wysokość zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych dochodów uzyskiwanych ze sprzedaży produktów. Korzystanie z usług sieciowania wykonywanych przez podmiot zewnętrzny poza strefą oznacza, iż odpowiednia część dochodu uzyskanego na produkcji i sprzedaży mufy sieciowanej nie korzysta ze zwolnienia podatkowego - jest opodatkowana na zasadach ogólnych.

Podzielając pogląd wyrażony w otrzymanej przez Spółkę interpretacji, Spółka jako przedsiębiorca strefowy zobowiązana jest do ustalenia wysokości dochodu wynikającego z działalności prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej (korzystającego ze zwolnienia) oraz podlegającego opodatkowaniu na zasadach ogólnych, przypadającego na fazę produkcji realizowanej przez podmiot trzeci poza strefą.

Zatem w przypadku, gdy część procesu produkcyjnego odbywa się na terenie strefy, natomiast część poza jej terenem (sieciowanie), w całkowitych przychodach z tytułu sprzedaży produktu finalnego należy wydzielić tę część przychodów, która dotyczy fazy produkcji prowadzonej w strefie oraz poza strefą. Winno to nastąpić poprzez wydzielenie właściwej części przychodów, która odpowiada poniesionym kosztom, tak aby możliwe było określenie wyniku finansowego na tej fazie produkcji (koszty tej fazy produkcji + marża). Natomiast, koszty uzyskania przychodów należy ustalić na podstawie rzeczywistych kosztów wytworzenia (dotyczy to kosztów, które da się bezpośrednio przypisać do tej fazy produkcji).

W celu dokonania podziału dochodu uzyskanego ze sprzedaży mufy na zwolniony i opodatkowany należy ustalić koszty ponoszone przez Spółkę w strefie i poza strefą. Następnie, przychód uzyskany ze sprzedaży takiej mufy należy podzielić proporcjonalnie do bezpośrednich kosztów wytworzenia mufy ponoszonych w strefie i poza strefą. W ocenie Spółki, do kosztów ponoszonych poza strefą należy uznać wynagrodzenie wypłacane przez Spółkę za usługę sieciowania oraz koszty transportu związane z sieciowaniem. Za koszty strefowe należy uznać pozostałe koszty ponoszone w strefie w związku z wytworzeniem samej mufy, obejmujące:

*   koszt wytworzenia rury we własnym zakresie,
*   koszt uformowania (wytworzenia) mufy (pocięcia rury na odpowiednie odcinki, nagrzania do zadanej temperatury, uformowaniem tej rury do średnicy większej od początkowej (o ok. 15% - 30%), a następnie wyfrezowaniem końców mufy, wywierceniem otworów),
*   koszt przygotowania mufy do sieciowania tj. zamontowania osłon, opakowania w pudła, oznaczenia pudeł co do odpowiedniej dawki promieniowania,
*   wyposażenia mufy w uszczelnienia (mastik), kleje termotopliwe, opakowanie mufy w folię.

Po ustaleniu wysokości powyższych kosztów, ponoszonych w strefie i poza strefą, Spółka powinna uzyskany przychód podzielić proporcjonalnie do ponoszonych kosztów w strefie i poza strefą. W ten sposób ustalony zostanie dochód zwolniony z opodatkowania odpowiadający fazie produkcji realizowanej w strefie oraz dochód opodatkowany na zasadach ogólnych, odpowiadający fazie produkcji realizowanej przez podmiot trzeci poza strefą.

W odniesieniu do kosztów, co do których Spółka nie jest w stanie dokonać takiego podziału, bowiem są to koszty wspólne, zgodnie z art. 15 ust. 2 i 2a updop, można zastosować zasadę proporcjonalnego ich rozliczenia.

Zatem z ogólnej kwoty kosztów uzyskania przychodów - zgodnie z powyższymi zasadami - należy wyodrębnić tę ich część, która dotyczy fazy produkcji prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej oraz poza strefą. W oparciu o poniesione koszty, Spółka powinna określić przychód odpowiadający fazie produkcji w strefie i poza strefą, proporcjonalnie do kosztów poniesionych w strefie i poza nią. W ten sposób Spółka określi dochód zwolniony z opodatkowania i niekorzystający ze zwolnienia. Odnośnie kosztów wspólnych, należy rozdzielić je proporcjonalnie do przychodów z poszczególnych źródeł.

Jako potwierdzenie prawidłowości prezentowanego stanowiska, Spółka wskazuje interpretację indywidualną z 4 maja 2016 r. Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach (sygn. IBPB-1-3/4510-99/16/IZ) oraz interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 15 lutego 2013 r. (sygn. ILPB3/423-399/11/13-S/MM).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M. C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.