Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-169/14/DSZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-05-16
Teza: Sprzedaż spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego przed upływem 5 lat od końca roku, w którym doszło do jego ponownego nabycia.
Słowa kluczowe: fundusz; koszt-koszty uzyskania przychodów; lokal-lokal mieszkalny; przychód; renta; termin; zbycie-odpłatne zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 15 lutego 2014 r. (data wpływu 19 lutego 2014 r.) uzupełnionego pismem z dnia 6 maja 2014 r. (data wpływu 7 maja 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 lutego 2014 r. został złożony ww. wniosek uzupełniony w dniu 7 maja 2014 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego.

We wniosku tym przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Od stycznia 1968 r. Wnioskodawczyni posiadała lokal mieszkalny lokatorski o powierzchni użytkowej 29,50 m2 położony w B. Na mocy decyzji Spółdzielni z 1989 r. do mieszkania tego uzyskała własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. Wnioskodawczyni wskazuje tym samym, że nabycie własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego w Jej wypadku nastąpiło w 1989 r. (lokal ten nie został wydzielony jako odrębna nieruchomość i nie została założona księga wieczysta).

W dniu 8 grudnia 2011 r. Wnioskodawczyni zawarła z Funduszem Hipotecznym umowę w formie aktu notarialnego, na mocy której:

1.  przeniosła na rzecz Funduszu ww. spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a Fundusz wyraził na to zgodę;
2.  w zamian za przeniesienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, Fundusz zobowiązał się do:

1.  renty dożywotniej polegającej na spełnianiu od grudnia 2011 r. aż do dnia śmierci Wnioskodawczyni powtarzających się świadczeń w pieniądzu, co miesiąc, w wysokości 414,25 zł, pomniejszonych przed wypłatą o zryczałtowaną opłatę na poczet czynszu w wysokości 251,77 zł, poprzez dokonywanie do ostatniego dnia każdego miesiąca przelewu na Jej rachunek bankowy;
2.  wypłacenia Wnioskodawczyni przelewem jednorazowego świadczenia w pieniądzu w kwocie 1.000 zł do dnia 16 grudnia 2011 r.;
3.  przeznaczenia kwoty w wysokości 3.000 zł na wystawienie Wnioskodawczyni nagrobka po Jej śmierci;
4.  waloryzowania kwoty wymienionej w punkcie „a” na koniec miesiąca następnego po zakończeniu każdego kwartału kalendarzowego o wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych publikowany przez GUS na koniec kwartału kalendarzowego, przy czym dla pierwszego kwartału kalendarzowego obowiązywania ww. umowy waloryzacja miała być ustalona dla pełnych miesięcy obowiązywania umowy, a także Fundacja zobowiązała się informować Wnioskodawczynię pisemnie o waloryzacji.

Fundusz zobowiązał się ponadto do zorganizowania Wnioskodawczyni pogrzebu odpowiadającego zwyczajom miejscowym, w tym pochówku na Jej koszt (w ramach zasiłku pogrzebowego) na cmentarzu komunalnym oraz do przesyłania Wnioskodawczyni zawiadomień ze Spółdzielni Mieszkaniowej o podwyżkach czynszu i rocznego rozliczenia wody i ciepła.

Jednocześnie Fundusz wyraził zgodę na dożywotnie prawo korzystania przez Wnioskodawczynię z ww. lokalu w normalnych celach mieszkaniowych. Wnioskodawczyni zobowiązała się natomiast korzystać z lokalu w normalny sposób, odpowiadający jego właściwościom i przeznaczeniu oraz dbać o lokal w sposób należyty, w szczególności tak, aby nie narażać go na jakiekolwiek uszkodzenie oraz nie czynić w nim zmian sprzecznych z umową lub jego przeznaczeniem, co dotyczyć miało wszelkich remontów, nie stanowiących bieżącej konserwacji oraz jego przebudowy.

Przejście praw do opisanego lokalu mieszkalnego nastąpiło z chwilą zawarcia ww. umowy w formie aktu notarialnego, tj. z dniem 8 grudnia 2011 r., a dla celów obliczenia i pobrania opłat wartość tej umowy została określona na 136.000 zł.

Wskutek spowodowanego wypadkiem pogorszenia się stanu zdrowia, Wnioskodawczyni została zmuszona do zawarcia z Funduszem Hipotecznym w dniu 14 marca 2014 r. umowy w formie aktu notarialnego, na mocy której:

1.  rozwiązana została umowa przeniesienia w zamian za odpłatną rentę dożywotnią z dnia 8 grudnia 2011 r.;
2.  Fundusz Hipoteczny przeniósł powrotnie na rzecz Wnioskodawczyni spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego położonego w B., natomiast Wnioskodawczyni wyraziła na to zgodę (wydanie przedmiotu umowy już nastąpiło);
3.  wartość przedmiotu tej czynności określono na kwotę 115.000 zł.

Stosownie do § 3 ust. 2 umowy z dnia 14 marca 2014 r., łączna kwota otrzymanych świadczeń, a także wszelkich innych kosztów wynikających z Cennika wykupu umowy dostępnego w siedzibie Funduszu wynosi 22.117,30 zł i aby odzyskać swój lokal Wnioskodawczyni musiała wskazaną kwotę zapłacić. Przed dniem zawarcia umowy przeniesienia powrotnego, tj. przed dniem 14 marca 2014 r. Wnioskodawczyni zapłaciła 20.559,07 zł, natomiast w dniu zawarcia tej umowy uiściła dodatkową kwotę 1.558,23 zł.

Obecnie Wnioskodawczyni przebywa w Spółdzielni Socjalnej, bowiem wymaga całodobowej opieki. Miesięczny koszt pobytu w Spółdzielni wynosi 2.700 zł, podczas gdy Wnioskodawczyni pobiera emeryturę w kwocie 1.800 zł. W konsekwencji, Wnioskodawczyni planuje sprzedać swoje odzyskane od Funduszu Hipotecznego mieszkanie celem pokrycia kosztu pobytu w Spółdzielni.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy od przeniesienia na rzecz Funduszu Hipotecznego spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego w zamian za rentę dożywotnią pomniejszoną przed wypłatą o zryczałtowaną opłatę na poczet czynszu oraz za wypłacone jednorazowe świadczenie w pieniądzu w wysokości 1.000 zł (słownie: jeden tysiąc złotych) powinien być zapłacony podatek dochodowy od osób fizycznych, a także czy ustanowioną rentę wraz z jednorazowym świadczeniem pieniężnym można zakwalifikować do przychodów z tytułu odpłatnego zbycia tego spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego?
2.  Czy przy sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego przed upływem 5 lat licząc od końca roku 2014 r. Wnioskodawczyni będzie musiała płacić podatek dochodowy od osób fizycznych w wysokości 19%, tzn. czy po zakończeniu roku podatkowego będzie musiała Ona złożyć zeznanie podatkowe i w tym zeznaniu wykazać jako dochód ze sprzedaży kwotę uzyskaną ze sprzedaży pomniejszoną o kwotę 22.117,30 zł oraz o koszty sporządzenia aktu notarialnego przeniesienia powrotnego z dnia 14 marca 2014 r., czy też kwoty tej (od zapłaty której dla Funduszu uzależnione było przeniesienie powrotne) wraz z zapłaconymi kosztami aktu notarialnego Wnioskodawczyni nie będzie mogła odliczyć, pomimo faktu, że był to koszt rzeczywiście poniesiony?

Zdaniem Wnioskodawczyni, przeniesienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego w zamian za rentę dożywotnią z prawem do dożywotniego korzystania z tego lokalu przez osobę przenoszącą to prawo i w zamian za jednorazowe świadczenie w wysokości 1.000 zł nie podlegało podatkowi dochodowemu od osób fizycznych, bowiem ww. prawo Wnioskodawczyni nabyła w roku 1989, a do jego przeniesienia na rzecz Funduszu Hipotecznego doszło w dniu 8 grudnia 2011 r., a więc po upływie 5 lat licząc od końca roku, w którym nastąpiło jego nabycie. Ponadto, w opinii Wnioskodawczyni, wypłata renty i jednorazowego świadczenia jest formą opłatności za przeniesienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, w związku z czym nie stanowią one przychodu z innych źródeł w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie stanowią źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu.

Wnioskodawczyni zauważa, że w podobnym stanie faktycznym interpretację wydał Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w dniu 3 marca 2008 r., znak IBPB2/415-476/07/CJS.

Ponadto, Wnioskodawczyni uważa, że wpłacona przez Nią na rzecz Funduszu Hipotecznego przed zawarciem umowy przeniesienia powrotnego i stanowiąca warunek niezbędny do zawarcia tej umowy kwota 22.117,30 zł oraz koszty aktu notarialnego tej umowy są kosztami i jeżeli będzie sprzedawała lokal przed upływem 5 lat od jego odzyskania, to od przychodu uzyskanego z jego sprzedaży będzie mogła te koszty odliczyć.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. nr 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany;

W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z przedstawionego w niniejszej sprawie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawczyni, na mocy decyzji Spółdzielni z 1989 r. uzyskała spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. Następnie, w dniu 8 grudnia 2011 r. zawarła z Funduszem Hipotecznym umowę w formie aktu notarialnego, na mocy której przeniosła na rzecz Funduszu to prawo, a Fundusz wyraził na to zgodę, w zamian zobowiązując się do wypłacania na rzecz Wnioskodawczyni renty dożywotniej, jednorazowego świadczenia w pieniądzu oraz przeznaczenia kwoty w wysokości 3.000 zł na wystawienie Wnioskodawczyni nagrobka po Jej śmierci. Jednocześnie Fundusz wyraził zgodę na dożywotnie prawo korzystania przez Wnioskodawczynię z ww. lokalu w normalnych celach mieszkaniowych.

Wskutek spowodowanego wypadkiem pogorszenia się stanu zdrowia, Wnioskodawczyni została zmuszona do rozwiązania ww. umowy. W dniu 14 marca 2014 r., zawarła z Funduszem Hipotecznym umowę w formie aktu notarialnego, na mocy której Fundusz Hipoteczny przeniósł powrotnie na Jej rzecz spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, natomiast Wnioskodawczyni wyraziła na to zgodę. Stosownie do § 3 ust. 2 tej umowy, łączna kwota otrzymanych świadczeń, a także wszelkich innych kosztów wynikających z Cennika wykupu umowy dostępnego w siedzibie Funduszu wynosiła 22.117,30 zł i aby odzyskać swój lokal Wnioskodawczyni musiała wskazaną kwotę zapłacić.

Obecnie Wnioskodawczyni w związku z planowaną sprzedażą swojego odzyskanego od Funduszu Hipotecznego spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego przed upływem 5 lat licząc od końca roku 2014 r. będzie musiała płacić podatek dochodowy od osób fizycznych w wysokości 19%, tzn. czy po zakończeniu roku podatkowego będzie musiała Ona złożyć zeznanie podatkowe i w tym zeznaniu wykazać jako dochód ze sprzedaży kwotę uzyskaną ze sprzedaży pomniejszoną o kwotę 22.117,30 zł oraz o koszty sporządzenia aktu notarialnego przeniesienia powrotnego.

Mając na uwadze powyższe zauważyć należy, że umowę renty dożywotniej przenoszącą na rzecz Funduszu Hipotecznego spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, w zamian za wypłatę renty dożywotniej oraz jednorazowego świadczenia w pieniądzu niewątpliwie zaliczyć należy do odpłatnych czynności prawnych, które charakteryzują się tym, iż każda ze stron uzyskuje jakąś korzyść majątkową (niekoniecznie w postaci pieniężnej). Skoro bowiem w zamian za przeniesienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu nabywca zobowiązał się zapewnić zbywcy dożywotnią rentę oraz jednorazowe świadczenie pieniężne – umowa taka ma charakter umowy wzajemnej, a w konsekwencji – jest czynnością prawną o charakterze odpłatnym, tj. w jej wyniku dochodzi do odpłatnego zbycia.

Cechą umów odpłatnych jest to, że świadczenie jednej strony umowy znajduje swój odpowiednik w świadczeniu drugiej strony. Jest to sytuacja, gdy każda ze stron umowy uzyskuje ekwiwalent (równoważnik) dla świadczenia własnego. Nie dochodzi więc w takim przypadku do sytuacji, gdy tylko jedna ze stron odnosi korzyść z dokonanego świadczenia, a świadczenie zbywcy nie odbywa się kosztem uszczuplenia własnego majątku. Niewątpliwe w przypadku opisanej w niniejszym wniosku umowy nie mamy do czynienia z klasycznym przykładem ekwiwalentności świadczeń jak przy umowie sprzedaży, gdzie świadczeniu zbywcy odpowiada uiszczenie ceny przez nabywcę. Nie oznacza to jednak, że przeniesienie własności nieruchomości na podstawie umowy o dożywocie następuje pod tytułem darmym. W zamian za swoje świadczenie zbywca nieruchomości uzyskuje bowiem określone świadczenia służące zaspakajaniu jego potrzeb. Świadczenie to ma więc swój odpowiednik (równoważnik) w świadczeniach nabywcy spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu. Nie ma przy tym znaczenia dla kwestii odpłatności to, czy świadczenie nabywcy odpowiada dokładnie wartości lokalu mieszkalnego. Istotą odpłatności wskazanej umowy jest bowiem to, że zbywca dokonując przysporzenia nie czyni tego kosztem własnego majątku, albowiem uzyskuje ekwiwalentne świadczenie, posiadające określony wymiar materialny, przejawiający się choćby w zaoszczędzeniu przez zbywcę tych wydatków, które musiałby ponieść w związku z własnym utrzymaniem, gdyby nie doszło do zawarcia tej umowy.

Przyjąć zatem należy, iż świetle art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych umowa renty dożywotniej w zamian za przeniesienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu stanowi dla Wnioskodawczyni (zbywcy) źródło przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, w sytuacji gdy zawarta zostanie przed upływem 5 letniego terminu liczonego od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie lub wybudowanie.

Mając zatem na uwadze fakt, że w przedstawionym stanie faktycznym odpłatne zbycie nabytego w 1989 r. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu na rzecz Funduszu Hipotecznego na podstawie umowy zawartej w dniu 8 grudnia 2011 r. nastąpiło po upływie pięciu lat od końca roku kalendarzowego, w którym dokonano jego nabycia, nie stanowi ono dla Wnioskodawczyni źródła przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie, w sytuacji opisanej we wniosku, jeśli planowana przez Wnioskodawczynię sprzedaż opisanego w niniejszym wniosku spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nastąpi przed dniem 31 grudnia 2019 r., a więc przed upływem 5 lat od końca roku 2014, w którym doszło do jego ponownego nabycia, wówczas będzie stanowiła ona źródło przychodu, w rozumieniu powołanego wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym według zasad obowiązujących od 1 stycznia 2009 r.

W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Na podstawie art. 30e ust. 4 ustawy po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł (art. 30e ust. 5 ww. ustawy).

Podstawą obliczenia podatku zgodnie z art. 30e ust. 2 ww. ustawy jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ww. ustawy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Do wydatków takich można zaliczyć przykładowo koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe itp. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo – skutkowy.

Natomiast za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, uważa się udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania (art. 22 ust. 6c ww. ustawy).

Z treści art. 22 ust. 6e ww. ustawy wynika, iż wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

Koszty nabycia lub koszty wytworzenia, o których mowa w ust. 6c, są corocznie podwyższane, począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło nabycie lub wytworzenie zbywanych rzeczy lub praw majątkowych, do roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym nastąpiło ich zbycie, w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w okresie pierwszych trzech kwartałów roku podatkowego w stosunku do tego samego okresu roku ubiegłego, ogłaszanemu przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski" (art. 22 ust. 6f ww. ustawy).

W świetle powyższego, definicję kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych ustawodawca precyzuje poprzez bezpośrednie wskazanie, iż koszty takie stanowią m. in. udokumentowane koszty nabycia tej nieruchomości lub prawa majątkowego oraz udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość nieruchomości i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania. Koszt nabycia, co do zasady określa umowa notarialna, na podstawie której podatnik staje się właścicielem nieruchomości. Kosztem nabycia w opisanej we wniosku sytuacji bez wątpienia będzie zatem kwota wydatków, które Wnioskodawczyni poniosła w związku ze sporządzeniem w dniu 14 marca 2014 r. umowy ponownego nabycia tego prawa w formie aktu notarialnego (czyli: taksa notarialna, podatek od towarów i usług, podatek od czynności cywilnoprawnych, koszt wpisów w księdze wieczystej nieruchomości etc.), jak również kwota, którą Wnioskodawczyni musiała zapłacić na rzecz Funduszu Hipotecznego przed oraz w dniu zawarcia ww. umowy.

Opodatkowaniu 19% podatkiem podlegać zatem będzie dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem ustalonym zgodnie z art. 19 ww. ustawy a kosztami uzyskania przychodu, o których mowa w art. 22 ust. 6c. Przychód uzyskany ze sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego będzie mogła pomniejszyć o koszty jego nabycia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.