Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.700.2025.2.MSO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-30
Teza: Interpretacja indywidualna w zakresie braku prawa do
obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
naliczonego od zakupów związanych z realizacją zadania.
Słowa kluczowe: gmina
odliczenia-brak prawa do odliczenia
projekt-projekt pomocowy
zadania-zadania własne
ścieki
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W związku z naborem wniosków w Urzędzie (...) na realizację projektu w ramach
    Interwencja 1.10.10 infrastruktura na obszarach wiejskich oraz wdrożenie koncepcji
    inteligentnych wsi – obszar a inwestycje w zakresie systemów indywidualnego
    oczyszczania ścieków Gmina X planuje złożyć wniosek na zadanie pn.: „(...)”.
    Przedmiotem operacji będą roboty budowlane projektowane przez wykonawcę
    polegające na zaprojektowaniu, dostawie, montażu i uruchomieniu przydomowych
    oczyszczalni ścieków (POŚ) spełniających wymogi normy: (...).
    Operacja realizowana będzie na terenie gminy w miejscowościach: (...), (...), (...), (...), (...) w
    ilości: (...) kompletów.
    Zakres robót obejmować będzie budowę przydomowej oczyszczalni ścieków z
    przyłączeniami kanalizacji sanitarnej z budynku, odprowadzeniem ścieków oczyszczonych,
    zasilaniem elektrycznym, rozruchem technicznym i technologicznym.
    Powyższa operacja będzie realizowana na nieruchomościach osób fizycznych, którzy
    wyrazili zgodę na jej realizację oraz na utrzymanie przedmiotowej operacji w okresie 5 lat
    od dnia wypłaty płatności końcowej. Wybudowane przydomowe oczyszczalnie ścieków
    będą wykorzystywane wyłącznie do celów mieszkalnych (nie do działalności gospodarczej).
    W związku z powyższym w ramach realizacji Gmina X nie będzie uzyskiwać dochodu, czyli
    projekt będzie niekomercyjny.
    Operacja jest na etapie przygotowania dokumentacji do wniosku aplikacyjnego,
    planowany termin zakończenia robót to (...) 2028 r., wtedy zostanie wystawiona faktura
    przez wyłonionego w postępowaniu przetargowym wykonawcę zadania. Gmina X będzie
    widnieć na fakturze jako nabywca. Zakupione towary i usługi w celu realizacji zadania nie
    będą służyły czynnościom podlegającym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Stąd podatek naliczony wynikający z przedmiotowej inwestycji nie podlega odliczeniu,
    zgodnie z art. 86 ust. 1 UoVAT.
    Pismem z 8 października 2025 r., w odpowiedzi na wezwanie, uzupełnili Państwo opis
    zdarzenia przyszłego o następujące informacje:
    1. Gmina X jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    2. Beneficjentem zadania jest Gmina X, natomiast Odbiorcami ostatecznymi będą
      mieszkańcy Gminy – osoby fizyczne.
    3. Planowane do realizacji zadanie będzie finansowane w (...)% ze środków europejskich,
      natomiast (...)% wkład własny mieszkańca.
    4. Umowy zostaną zawarte z mieszkańcami w sytuacji pozyskania środków przez Gminę X.
    5. Jeśli Gmina pozyska środki to wtedy mieszkańcy będą wpłacać wkład własny w
      procencie wskazanym w pkt 3.
    6. Nie przewiduje się żadnej dodatkowej opłaty od mieszkańców z tytułu przeniesienia
      prawa własności.
    7. Na dzień dzisiejszy mieszkańcy nie wnoszą żadnych opłat, natomiast jeśli Gmina
      pozyska środki to będzie to najwyżej (...)% kosztów danej oczyszczalni.

    8. Na dzień dzisiejszy wkład własny Gminy wynosi 0 zł.
    9. Projekt będzie realizowany w ramach zadań własnych Gminy, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt.
      3) ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2025r., poz. 1153).

## Pytanie

Czy Gmina X ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego od zakupów towarów i usług związanych z realizacją przedmiotowego
    zadania?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Wnioskodawca uważa, że mienie wybudowane z udziałem ww. środków będzie
    wykorzystywane do działalności gminy niepodlegającej opodatkowaniu VAT. Stąd podatek
    naliczony wynikający z przedmiotowej inwestycji nie podlega odliczeniu, zgodnie z art. 86
    ust. 1 UoVAT.
    W związku z powyższym uważamy, że interpretacja jest prawidłowa.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawa o VAT”. W myśl tego przepisu:
    W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art.
    114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
    Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
    otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Z przywołanych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT czynny,
    a towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT lub/i niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości
    lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych,
    wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną,
    ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności

    towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej
    przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich
    wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej. Przy czym związek
    dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą może mieć charakter pośredni lub
    bezpośredni.
    O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić
    wówczas, gdy nabywane towary służą, np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też
    nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących
    przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi
    wykonywanymi przez podatnika. Natomiast pośredni związek nabywanych towarów i
    usług z działalnością przedsiębiorcy występuje wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się
    z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa – mają pośredni związek z działalnością
    gospodarczą, a tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby
    jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z
    działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy
    dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku
    dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup
    towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np.
    poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa
    jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu.
    Powyższe regulacje oznaczają, że aby stwierdzić, czy podatnikowi podatku od towarów i
    usług przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony,
    należy zbadać związek ponoszonych wydatków z wykonywanymi przez podatnika
    czynnościami opodatkowanymi, przy czym związek ten musi mieć charakter niewątpliwy.
    Podatnik musi wykazać związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi,
    tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania
    podatkowego).
    Istnienie związku między nabywanymi towarami i usługami a transakcjami
    opodatkowanymi podatnika jest traktowane jako niezbędny wymóg powstania prawa do
    odliczenia podatku również w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm., zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”). Stanowisko powyższe
    znajduje również potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej.
    Dyrektywa 2006/112/WE jako fundamentalną cechę podatku od wartości dodanej
    wskazuje zasadę neutralności podatku. Cechą podatku od wartości dodanej, wskazaną w
    ust. 2 art. 1 ww. Dyrektywy, jest faktyczne obciążenie ciężarem podatku od wartości
    dodanej jedynie konsumpcji towarów i usług. Z treści tego przepisu należy wnioskować, że
    podatek ten nie powinien obciążać podmiotów biorących udział w obrocie towarami i
    usługami, niebędących ich ostatecznymi odbiorcami. Ograniczenie prawa do odliczenia
    podatku przez podatnika, podobnie jak wszelkie odstępstwa od zasady powszechności
    opodatkowania, powinny mieć charakter wyjątkowy i mogą być wprowadzane jedynie na
    podstawie wyraźnych przepisów prawa.
    Zasada neutralności podatku VAT, a także kwestia pośredniego związku pomiędzy
    podatkiem naliczonym VAT a czynnościami opodatkowanymi jako warunku
    wystarczającego do zachowania prawa do odliczenia VAT były przedmiotem licznych
    orzeczeń TSUE, m.in. wyrok z 15 stycznia 1998 r. w sprawie C-37/95 (Państwo Belgijskie v.
    Ghent Coal Terminal NV), wyrok z 22 lutego 2001 r. w sprawie C-408/98 (Abbey National
    plc v. Commissioners of Customs & Excise), wyrok z 26 maja 2005 r. w sprawie C-465/03
    (Kretztechnik AG v. Finanzamt Linz), wyrok z 27 września 2001 r. w sprawie C#16/00 (CIBO
    Participations SA v. Directeur régional des impôts du Nord-Pas-de-Calais).
    TSUE podkreślał, że co do zasady, prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego
    przysługuje podatnikom wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek poniesionych

    wydatków ze sprzedażą opodatkowaną. Jednakże, brak bezpośredniego związku z
    konkretną czynnością podlegającą opodatkowaniu nie wyklucza prawa do odliczenia
    podatku VAT w przypadku tzw. kosztów ogólnych działania podatnika, o ile koszty te mogą
    być przypisane do działalności podatnika podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Ponadto, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o
    podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, powinien spełnić
    przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od
    towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Art. 15 ust. 1 ustawy:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa
    w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy o VAT:
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
    także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje
    w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:
    „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
    jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
    działalności.
    „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych
    zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności
    wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w
    celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Przepis ten stwierdza, że wykorzystywanie własności dóbr materialnych lub
    niematerialnych do celów zarobkowych w sposób ciągły, należy w szczególności uznać za
    działalność gospodarczą.
    Wskazali Państwo, że są zarejestrowanym i czynnym podatnikiem VAT. Realizują Państwo
    inwestycję pn. „(...)”. Przedmiotem operacji będą roboty budowlane projektowane przez
    wykonawcę polegające na zaprojektowaniu, dostawie, montażu i uruchomieniu
    przydomowych oczyszczalni ścieków (POŚ). Operacja realizowana będzie na terenie gminy
    w miejscowościach: (...), (...), (...), (...), (...) w ilości: (...) kompletów.
    Powyższa operacja będzie realizowana na nieruchomościach osób fizycznych, którzy
    wyrazili zgodę na jej realizację oraz na utrzymanie przedmiotowej operacji w okresie 5 lat
    od dnia wypłaty płatności końcowej. Wybudowane przydomowe oczyszczalnie ścieków
    będą wykorzystywane wyłącznie do celów mieszkalnych (nie do działalności gospodarczej).
    Operacja jest na etapie przygotowania dokumentacji do wniosku aplikacyjnego,
    planowany termin zakończenia robót to (...) 2028 r., wtedy zostanie wystawiona faktura
    przez wyłonionego w postępowaniu przetargowym wykonawcę zadania. Gmina X będzie
    widnieć na fakturze jako nabywca. Zakupione towary i usługi w celu realizacji zadania nie
    będą służyły czynnościom podlegającym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Państwa wątpliwości dotyczą prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego od zakupów towarów i usług związanych z realizacją
    przedmiotowego zadania.
    Jak już wskazano, podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w
    aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT, jest związek dokonywanych nabyć towarów i

    usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą
    generującą podatek należny. Zatem w celu stwierdzenia, czy będzie Państwu
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    od zakupów towarów i usług związanych z realizacją przedmiotowego zadania, należy
    określić czy czynności, w związku z którymi dokonują Państwo zakupów towarów i usług,
    tj. czynności budowy przydomowych oczyszczalni ścieków na terenie gminy, będą
    wykonywane w ramach prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej, o której
    mowa w art. 15 ust. 2 ustawy.
    Art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy stanowi, że:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Art. 8 ust. 1 ustawy wskazuje, że:
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art.
    7, w tym również:
    1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;
    2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Stosownie do art. 8 ust. 2a ustawy o VAT:
    W przypadku, gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej,
    bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i
    wyświadczył te usługi.
    Pojęcie „dostawa towarów” w rozumieniu przepisów ustawy, obejmuje wszelkie czynności,
    w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak
    właściciel.
    Z kolei każde świadczenie niebędące dostawą towarów, polegające na działaniu,
    zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi co do zasady usługę w
    rozumieniu ustawy. Muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
    · w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
        strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
    · świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
        (wynagrodzenie).
    Przy czym oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało,
    jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to
    świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca
    świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot,
    który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym
    związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że dostawa towarów i świadczenie
    usług co do zasady podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wówczas,

    gdy są wykonywane odpłatnie (z wyjątkiem przypadków ściśle określonych w art. 7 ust. 2
    oraz w art. 8 ust. 2 ustawy).
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny. Zatem pod
    pojęciem odpłatności rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub
    świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej
    zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
    W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przyjmuje się, że
    odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą
    towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym
    wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej
    formie dokonane.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to,
    czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko
    koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk
    sprzedającego. Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę,
    wówczas wykonane świadczenie staje się odpłatne. Przepisy nie określają formy zapłaty,
    zatem wynagrodzenie (zapłata) może mieć postać zarówno świadczenia pieniężnego, jak i
    rzeczowego (określonego w naturze), np. w przypadku dostawy towaru w zamian za
    świadczenie usługi, czy też w sytuacji zamiany towarów bądź usług.
    Reasumując, aby dana czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT
    musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną
    usługą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją
    wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.
    W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego otrzymanego przez świadczącego usługę,
    należy uznać czynności wykonywane w ramach zawartej umowy za odpłatne świadczenie
    usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy podatku od towarów i usług, podlegające
    opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Jak już wskazano, aby dana czynność była opodatkowana podatkiem od towarów i usług,
    musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem
    podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, wykonującym określone czynności w
    ramach działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Analizując charakter podejmowanych przez Państwa działań warto wskazać wyrok
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) z 30 marca 2023 r. w sprawie C-612/21
    – Gmina O. przeciwko Dyrektorowi Krajowej Informacji Skarbowej.
    W wyroku tym TSUE wskazał, że:
    „(...), aby czynności dokonywane przez gminę w ramach promowania odnawialnych
    źródeł energii były objęte zakresem stosowania dyrektywy 2006/112, powinny one, po
    pierwsze, stanowić dostawę lub świadczenie usług, które gmina ta wykonuje odpłatnie
    na rzecz swoich mieszkańców w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) i c) tej dyrektywy, a po
    drugie, być dokonywane w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 9 ust. 1
    rzeczonej dyrektywy, tak aby owa gmina działała również w charakterze podatnika”.
    (pkt 24)
    Trybunał zwrócił uwagę na istotne elementy stanu faktycznego, które zaistniały w sprawie
    będącej przedmiotem ww. postępowania:
    „W tym względzie, po pierwsze, należy zauważyć, że podczas gdy przedsiębiorca dąży
    do stałego osiągania dochodu (zob. podobnie wyrok z dnia 20 stycznia 2021 r., AJFP
    Sibiu i DGRFP Braãov, C#655/19, EU:C:2021:40, pkt 27–29 i przytoczone tam
    orzecznictwo), gmina O. wskazała we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji
    podatkowej, jak wynika z postanowienia odsyłającego, że nie zamierza świadczyć

    regularnie usług instalacji systemów OZE i nie zatrudnia ani nie zamierza zatrudniać
    pracowników w tym celu, co odróżnia niniejszą sprawę od spraw, w których
    świadczenia gminne miały charakter trwały. (pkt 36)
    Po drugie, z informacji przedstawionych przez sąd odsyłający wynika, że gmina O.
    wydaje się ograniczać do zaproponowania swoim mieszkańcom będącym właścicielami
    nieruchomości, którzy mogą być zainteresowani systemami OZE, w ramach programu
    regionalnego mającego na celu umożliwienie przejścia na gospodarkę niskoemisyjną,
    dostarczenia i zainstalowania u nich tych systemów OZE za pośrednictwem
    przedsiębiorstwa wybranego w wyniku przetargu, w zamian za ich udział
    nieprzekraczający 25 % kosztów podlegających dofinansowaniu związanych z tą
    dostawą i z tą instalacją, podczas gdy owa gmina płaci danemu przedsiębiorstwu
    wynagrodzenie za te same dostawę i instalację po cenie rynkowej. (pkt 37)
    Tymczasem Trybunał miał już okazję orzec, że jeżeli gmina odzyskuje – w drodze
    otrzymywanych przez nią wkładów – jedynie niewielką część poniesionych przez siebie
    kosztów, a pozostała część jest finansowana ze środków publicznych, taka różnica
    między tymi kosztami a kwotami otrzymanymi w zamian za oferowane usługi może
    sugerować, że wkłady te należy raczej uznać za opłatę aniżeli wynagrodzenie (zob.
    podobnie wyrok z dnia 12 maja 2016 r., Gemeente Borsele i Staatssecretaris van
    Financiën, C#520/14, EU:C:2016:334, pkt 33 i przytoczone tam orzecznictwo). W
    konsekwencji nawet biorąc pod uwagę płatności przyznane gminie O. przez dane
    województwo, które wynoszą 75 % kosztów podlegających dofinansowaniu, suma kwot
    otrzymanych od zainteresowanych właścicieli z jednej strony i od owego województwa
    z drugiej strony pozostaje strukturalnie niższa od łącznych kosztów faktycznie
    poniesionych przez tę gminę, jak wskazano w pkt 31 niniejszego wyroku, co nie
    odpowiada podejściu, jakie przyjąłby w danym wypadku instalator systemów OZE, który
    przy ustalaniu swoich cen starałby się zawrzeć w nich swoje koszty i osiągnąć marżę
    zysku. Natomiast wspomniana gmina ponosi jedynie ryzyko strat, nie mając
    perspektywy zysku. (pkt 38)
    Po trzecie, nie wydaje się ekonomicznie opłacalne, aby taki instalator systemów OZE
    obciążał odbiorców swoich dostaw towarów i świadczenia usług jedynie najwyżej jedną
    czwartą poniesionych przez siebie kosztów, oczekując jednocześnie rekompensaty w
    postaci dofinansowania za zasadniczą część pozostałych trzech czwartych tych kosztów.
    Taki mechanizm nie tylko stawiałby jego przepływy pieniężne w sytuacji strukturalnie
    deficytowej, ale ponadto stwarzałby nietypowy stopień niepewności dla podatnika,
    ponieważ kwestia, czy i w jakim zakresie osoba trzecia zwróci tak istotną część
    poniesionych kosztów, pozostaje faktycznie otwarta do czasu podjęcia przez tę osobę
    trzecią decyzji, co następuje po tym, jak sporne transakcje zostaną dokonane”. (pkt 39)
    Na podstawie powyższej analizy TSUE doszedł do wniosku, że:
    „W konsekwencji nie wydaje się, z zastrzeżeniem dokonania weryfikacji przez sąd
    odsyłający, by gmina O. wykonywała w niniejszym przypadku działalność o charakterze
    gospodarczym w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2006/112. (pkt 40)
    Ponieważ gmina O., w świetle powyższych rozważań, nie wykonuje działalności
    wchodzącej w zakres stosowania dyrektywy 2006/112, nie jest konieczne ustalenie, czy
    działalność ta byłaby również wyłączona z tego zakresu stosowania na podstawie art.
    13 ust. 1 tej dyrektywy”. (pkt 41)
    Ostatecznie Trybunał orzekł, że:
    „(...) art. 2 ust. 1, art. 9 ust. 1 i art. 13 ust. 1 dyrektywy 2006/112 należy interpretować w
    ten sposób, że dostawy towarów i świadczenia usług podlegających opodatkowaniu
    VAT nie stanowi dostarczenie i zainstalowanie przez gminę, za pośrednictwem
    przedsiębiorstwa, systemów OZE na rzecz jej mieszkańców będących właścicielami
    nieruchomości, którzy wyrazili wolę wyposażenia tych nieruchomości w takie systemy,
    jeżeli taka działalność nie ma na celu osiągania stałego dochodu i skutkuje jedynie

    zapłatą przez tych mieszkańców kwot pokrywających najwyżej jedną czwartą
    poniesionych kosztów, a pozostała część jest finansowana ze środków publicznych”.
    (pkt 42)
    Rozpatrując Państwa wątpliwości należy uwzględnić ww. wyrok w sprawie C-612/21, w
    świetle którego dla określenia czy czynności wykonywane przez Państwa będą
    realizowane w ramach działalności gospodarczej zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy,
    kluczowe jest przeanalizowanie realizowanej inwestycji pod kątem ewentualnego
    opodatkowania w świetle przesłanek w nim wskazanych, tj.:
      · brak zarobkowego charakteru podejmowanych czynności – czynność nie ma na celu
        osiągnięcia stałego dochodu,
      · zgoda mieszkańca na wykonanie usługi na jego nieruchomości,
      · uzyskanie dofinansowania,
      · zlecenie zrealizowania inwestycji podmiotowi wyłonionemu w postępowaniu
        przetargowym.
    W analizowanej sprawie ww. przesłanki będą spełnione w zakresie realizacji Projektu na
    nieruchomościach Mieszkańców. Z opisu sprawy wynika, że Projekt będzie finansowany
    głównie z dofinansowania (w (...)% ze środków europejskich). W związku z realizacją
    projektu nie będą uzyskiwać dochodu, projekt będzie niekomercyjny, ostatecznymi
    odbiorcami będą mieszkańcy Gminy. Projekt będzie realizowany w ramach zadań
    własnych Gminy, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym.
    Okoliczności sprawy nie wskazują aby Państwa celem w związku budową przydomowych
    oczyszczalni ścieków było stałe i zorganizowane wykonywanie działalności w celach
    zarobkowych na warunkach, w jakich wykonują ją podmioty gospodarcze, lecz interes
    społeczny.
    Biorąc pod uwagę tezy wyroku TSUE – nie można stwierdzić, że Projekt polegający na
    budowie przydomowych oczyszczalni ścieków, który zrealizują Państwo, ma na celu
    osiąganie przez Państwa z tego tytułu stałych dochodów.
    Jeżeli zatem realizacja przez Państwa Projektu polegającego na budowie przydomowych
    oczyszczalni ścieków nie będzie stanowiła dla Państwa stałego źródła dochodu, to
    realizując ten Projekt będą Państwo ponosili ryzyko strat bez perspektywy zysku i tym
    samym nie będą Państwo działali w charakterze podatnika VAT, o którym mowa w art. 15
    ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu w art. 15 ust. 2
    ustawy.
    Podsumowując, w analizowanej sprawie należy stwierdzić, że skoro w zakresie budowy
    przydomowych oczyszczalni ścieków na nieruchomościach Mieszkańców:
      - inwestycja będzie służyć głównie poprawie warunków życia Mieszkańców gminy;
      - czynności wykonywane przez Państwa polegające na budowie przydomowych
        oczyszczalni ścieków nie będą miały charakteru zarobkowego;
      - faktura zostanie wystawiona przez wyłonionego w postępowaniu przetargowym
        wykonawcę zadania;
      - nie przewidują Państwo żadnej dodatkowej opłaty od mieszkańców z tytułu
        przeniesienia prawa własności;
      - faktury dokumentujące wydatki ponoszone przez Państwa na budowę przydomowych
        oczyszczalni ścieków będą wystawiane na Państwa,
      - koszty inwestycji będą finansowane głównie z otrzymanego dofinansowania,
    to w świetle stanowiska TSUE przedstawionego w ww. wyroku C-612/21, budowa
    przydomowych oczyszczalni ścieków w ramach realizacji opisanego Projektu nie będzie
    stanowiła świadczenia usług na rzecz Mieszkańców i tym samym czynności wykonywane

    przez Państwa na rzecz Mieszkańców, nie będą wykonywane w ramach działalności
    gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem czynności te nie będą
    podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z okoliczności sprawy wynika, że celem budowy przydomowych oczyszczalni ścieków nie
    jest stałe i zorganizowane wykonywanie działalności w celach zarobkowych na warunkach
    w jakich wykonują ją podmioty gospodarcze.
    Zatem realizując Projekt w zakresie budowy przydomowych oczyszczalni ścieków nie będą
    Państwo wykonywali działalności o charakterze gospodarczym w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy i występowali w charakterze podatnika w myśl art. 15 ust. 1 ustawy realizując te
    czynności.
    Skoro realizacja Projektu w zakresie budowy przydomowych oczyszczalni ścieków nie
    będzie wiązała się z wykonywaniem przez Państwa działalności gospodarczej w zakresie
    budowy przydomowych oczyszczalni ścieków na nieruchomościach Mieszkańców, to nie
    będzie Państwu przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwoty
    podatku naliczonego wskazanego na fakturach dokumentujących zakupy związane z
    budową przydomowych oczyszczalni ścieków w ramach realizacji Projektu.
    W zakresie wydatków dotyczących realizacji Projektu nie zostaną spełnione przesłanki
    wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego,
    ponieważ nabywane na potrzeby realizacji Projektu dotyczącego budowy przydomowych
    oczyszczalni ścieków na nieruchomościach Mieszkańców towary i usługi nie będą
    wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    Zatem Państwa stanowisko, że podatek naliczony wynikający z przedmiotowej inwestycji
    nie podlega odliczeniu, zgodnie z art. 86 ust. 1 UoVAT, jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu
    wydania interpretacji.
    W przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli
    celno#skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy od przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy interpretacja nie wywoła skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n Ordynacji
      podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące
      przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są
      przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się,
      jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem

      zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub
      objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.