Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.559.2025.1.AKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-30
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody z bankiem.
Słowa kluczowe: koszt-koszty zastępstwa procesowego
kredyt-kredyt hipoteczny
nadpłata
przychód
ugody
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 maja 2025 r. złożyła Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku
    jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni będąc w związku małżeńskim z Panem A.A., jako polscy rezydenci
    podatkowi, zawarli 13 maja 2008 r. z ... Bank (od ... r. zmiana firmy na ... Bank) umowę o
    kredyt hipoteczny dla osób fizycznych ... waloryzowany kursem CHF. Bank udzielił
    kredytobiorcom kredytu przeznaczonego na zaspokojenie Ich własnych potrzeb
    mieszkaniowych, tj. na zakup działki budowlanej o nr ..., położonej w miejscowości X,
    powiat Y, refinansowanie kosztów zakupu oraz pokrycie części kosztów ubezpieczenia ....
    Krótko potem, 6 kwietnia 2009 r., do sądu został wniesiony pozew rozwodowy, a 23 lutego
    2010 r. sąd rozwiązał przez rozwód związek małżeński Wnioskodawczyni i Pana A.A..
    Nieruchomość jest do dzisiaj współwłasnością Wnioskodawczyni i Pana A.A., nie
    rozpoczęła się na niej budowa budynku mieszkalnego.
    ... Bank wypłacił kredytobiorcom ... zł, co stanowiło równowartość ... CHF. Umowa o kredyt
    hipoteczny przewidywała następujący sposób wypłaty kredytu: ... zł na rachunek
    sprzedającego działkę, ... zł kredytobiorcom na refinansowanie kosztów zakupu i ... zł na
    pokrycie części kosztów ubezpieczenia .... Kredytobiorcy w 2023 r. pozwali ... Bank przed
    Sądem Okręgowym w Z i wnieśli o stwierdzenie nieważności umowy o kredyt hipoteczny.
    Wnioskodawczyni i Pan A.A. wpłacili do ... Bank łącznie tytułem spłaty rat kapitałowo-
    odsetkowych w wykonaniu umowy o kredyt hipoteczny kwotę ... zł, przy udostępnionej Im
    kwocie kapitału ... zł. Wnioskodawczyni i Pan A.A. wpłacili do ... Bank tytułem
    ubezpieczenia niskiego wkładu własnego ... zł i tytułem składek na poczet ubezpieczenia ...
    zł. Spowodowało to, że po stronie kredytobiorców powstała nadpłata ponad udostępniony
    Im kapitał.
    W toku postępowania sądowego ... Bank przedstawił Wnioskodawczyni i Panu A.A.
    propozycję ugody pozasądowej, która została podpisana przez wszystkie trzy strony 5
    maja 2025 r. Ugoda definiuje, że roszczeniem Wnioskodawczyni i Pana A.A. jest kwota ... zł
    (... zł + ... zł + ... zł), ugoda definiuje, że roszczeniem ... Bank jest kwota ... zł, ugoda zakłada
    wzajemne potrącenie roszczeń, w tym dokonanie wzajemnych rozliczeń, w wyniku czego
    wierzytelności te umarzają się nawzajem do wysokości niższej z tych wierzytelności, a więc
    do wysokości ... zł.
    ... Bank zobowiązał się w treści ugody wypłacić w terminie 30 dni od zawarcia ugody
    Wnioskodawczyni i Panu A.A. ... zł (... zł – ... zł) oraz zobowiązał się w treści ugody dokonać
    w terminie 30 dni od zawarcia ugody zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w kwocie
    .... zł, która to kwota nie przekracza maksymalnych kosztów zastępstwa procesowego
    możliwych do zasądzenia.
    Na skutek ugody Wnioskodawczyni i Pan A.A. mają wycofać pozew. Kredytobiorcy
    poinformowali Sąd Okręgowy w Z o zawarciu ugody z ... Bank i oświadczyli, że cofają
    pozew wniesiony przeciwko ... Bank i zrzekają się w całości roszczeń objętych żądaniem
    pozwu, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
    W treści ugody z 5 maja 2025 r. ... Bank informuje, że w zakresie stanu faktycznego
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał dla niego interpretację podatkową i
    potwierdził, że po stronie kredytobiorców nie powstaje przychód podatkowy, a w związku
    z tym, nie ciąży na nim obowiązek przygotowania informacji PIT-11. ... Bank odmawia
    ujawnienia treści, daty, numeru i innych parametrów tej interpretacji podatkowej.
    Kwotę ... zł ... Bank wypłacił bezpośrednio na rachunek bankowy kancelarii prawniczej
    reprezentującej Wnioskodawczynię i Pana A.A. w sprawie o sygn. akt ....
    Pytania

      1. Czy kwota roszczenia Wnioskodawczyni i Pana A.A. (.... zł), którą ...Bank w części
        potrącił ze swoim roszczeniem i w części wypłacił Wnioskodawczyni i Panu A.A. (...
        zł) stanowi po stronie Wnioskodawczyni przychód?
      2. Jeśli stanowisko Wnioskodawczyni w zakresie wyżej wymienionego pytania nr 1 jest
        nieprawidłowe w całości lub nieprawidłowe w części, to Wnioskodawczyni zadaje
        pytanie, czy ta kwota będzie objęta zaniechaniem poboru podatku, o którym mowa
        w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania
        poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych
        z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe?
      3. Czy kwota zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, którą ...Bank wypłacił
        bezpośrednio na rachunek bankowy kancelarii prawniczej reprezentującej
        Wnioskodawczynię i Pana A.A. w sprawie o sygn. akt ... stanowi po stronie
        Wnioskodawczyni przychód?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, w odniesieniu do pytania nr 1, kwota zwrotu nie stanowi przychodu
    Wnioskodawczyni.
    Pojęcie przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 w zw. z art. 1 w zw. z art. 9 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych wiąże się z przysporzeniem majątkowym po
    stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu
    art. 11 mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Kwota
    zwrotu obejmuje zwrot środków pieniężnych, które kredytobiorcy wcześniej wpłacili do
    Banku w trakcie trwania umowy kredytu. W ocenie Wnioskodawczyni, dochodzi wówczas
    do powrotu w tym zakresie do wcześniej istniejącego stanu posiadania. Kredytobiorcy nie
    otrzymują niczego, czego wcześniej sami nie posiadali. Nie dojdzie zatem do
    przysporzenia w majątku Wnioskodawczyni. Na mocy zawartej ugody nastąpi zwrot
    środków pieniężnych, które wcześniej przekazane zostały na rzecz ... Banku. Potrącenie
    wierzytelności jest jedną z form wygaśnięcia zobowiązania w wyniku wykonania
    świadczenia przez umorzenie wzajemnych wierzytelności między stronami. Wygaśnięcie
    zobowiązania przez potrącenie, czyli kompensata wierzytelności, następuje wówczas,
    jeżeli jedna strona jest w stosunku do drugiej dłużnikiem i jednocześnie wierzycielem, tj.
    ma zarówno wierzytelność, jak i zobowiązanie względem tej drugiej strony. Potrącenie,
    mimo że dotyczy świadczeń tego samego rodzaju (z reguły pieniężnych), prowadzi do
    zaliczenia jednej wierzytelności na poczet drugiej. Dochodzi w ten sposób do zaspokojenia
    wierzyciela i osiągnięcia tym samym celu zobowiązania. Na skutek potrącenia
    wierzytelności obydwu stron umarzają się nawzajem do wysokości wierzytelności niższej.
    Instytucja potrącenia jest substytutem świadczenia, dzięki któremu dłużnik płaci swój dług
    i zwalnia się z zobowiązania. W momencie potrącenia następuje faktyczne spełnienie
    świadczenia. Wprawdzie przez potrącenie strony nie otrzymują efektywnie należnych im
    świadczeń, ale wskutek zaliczenia wierzytelności jednej z nich na poczet wierzytelności
    drugiej każda ze stron zostaje zwolniona ze swego długu, co pozwala uznać ich długi za
    spłacone. Tym samym, potrącenie, jako sposób wygaszenia stosunku zobowiązaniowego
    uznaje się za równoważny spełnieniu świadczenia (zapłacie).

    Stanowisko Wnioskodawczyni odnośnie pytania nr 2: kwota zwrotu będzie objęta
    zaniechaniem poboru podatku, o którym mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów.
    Wnioskodawczyni oraz Pan A.A. nabywając działkę budowlaną o nr ... położoną w
    miejscowości X, powiat Y, dokonali wydatku na własne cele mieszkaniowe. Okoliczność, że
    nie rozpoczęła się na tej nieruchomości budowa budynku mieszkalnego, wynikała z
    rozpadu ich związku małżeńskiego (wyrok rozwodowy z 23 lutego 2010 r.). Nie niweczy to
    faktu, że nabywając działkę ponosili wydatki na własne cele mieszkaniowe.
    Potwierdza to interpretacja indywidualna z 20 września 2024 r., nr 0115-KDIT3.4011.557.
    2024.2.AWO:
    „Z cytowanego art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika więc, że za wydatki poniesione na własne cele mieszkaniowe uważa się
    wydatki poniesione m.in. na nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego.
    Podkreślam jednak, że uregulowane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych jest normą celu społecznego, która w zamierzeniach
    ustawodawcy realizować ma cel, jakim jest zaspokojenie własnych potrzeb
    mieszkaniowych podatnika. Przy czym „własne cele mieszkaniowe” w takim przypadku
    należy rozumieć jednoznacznie zgodnie z wykładnią literalną. Wyraz „mieszkaniowe” w
    wyrażeniu „własne cele mieszkaniowe”, należy odnosić do zamiaru zamieszkiwania
    związanego z różnymi sposobami wydatkowania przychodu, a nie do wydatkowania
    przychodu na nabycie w znaczeniu przedmiotowym. Co jednak istotne — wskazując na cel
    mieszkaniowy — ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie określa jednak
    kiedy i jak długo podatnik powinien cel, o którym mowa wyżej, realizować, żeby nastąpiło
    jego ziszczenie (się).
    Zauważam, że z przedstawionych przez Pana okoliczności wynika, że nabył Pan grunt pod
    budowę budynku mieszkalnego — podał Pan bowiem, że nabyciu podlegała działka
    budowlana. Ponadto, przytoczył Pan, że poniósł Pan (również) następujące wydatki na
    własne cele mieszkaniowe (stosownie do Pana zastrzeżenia – niestanowiące przedmiotu
    wniosku).
    W tym zakresie wymienił Pan m.in.:
      · zakup projektu pod budowę domu jednorodzinnego,
      · opłatę za wykonanie przyłączenia w (...),
      · opłatę za adaptację projektu domu.
    Mając jednak na uwadze okoliczności, z których wynika m.in., że:
      · w akcie notarialnym zostali Państwo wpisani jako współwłaściciele wskazanej działki,
      · przez cały okres obowiązywania małżeństwa panował w Państwa małżeństwie ustrój
        wspólności majątkowej,

      · do Państwa rozwodu doszło (...) 2023 r.,
    — dokonali Państwo częściowego podziału majątku u notariusza – Pana była żona zrzekła
    się na Pana korzyść całości swoich udziałów w tej działce, – nie doszło do dopłat/spłat z
    tego tytułu (...) Zatem, Pana stanowisko, z którego wynika, że: „(...) kwota zakupu działki
    podlega w całości jako wydatkowanie na własne cele mieszkaniowe w związku z ciążącym
    na Panu obowiązkiem podatkowym z powodu sprzedaży nieruchomości przed upływem
    pięciu lat od nabycia” – uznaję więc za prawidłowe”.
    Stanowisko Wnioskodawczyni odnośnie pytania nr 3: kwota zwrotu nie stanowi przychodu
    Wnioskodawczyni.
    W ocenie Wnioskodawczyni, zwrot kosztów zastępstwa procesowego bądź innego rodzaju
    kosztów sądowych nie stanowi przychodu w podatku dochodowym od osób fizycznych
    zarówno wtedy, gdy zostaje zapłacony w związku z zasądzeniem ich przez sąd, jak i wtedy,
    gdy podlega rozliczeniu na podstawie polubownego porozumienia pomiędzy stronami
    sporu.
    Takie stanowisko również zostało potwierdzone w praktyce interpretacyjnej – w
    szczególności w interpretacji indywidualnej z 23 maja 2024 r., nr 0112-KDIL2-
    1.4011.281.2024.4.MKA, która także odnosiła się do „walutowych” kredytów i pożyczek
    hipotecznych i w której organ potwierdził, że: „zwrot przez bank na rzecz klienta, z którym
    zawarł umowę o kredyt hipoteczny, kosztów sądowych i ubezpieczenia niskiego wkładu w
    ramach zawartej ugody pozasądowej nie spowoduje powstania u niego przychodu (...).
    Zwrot tych kosztów i opłat nie stanowi przysporzenia po stronie kredytobiorcy i nie
    podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ po jego
    stronie nie nastąpi realne przysporzenie majątkowe. Kwoty te stanowią jedynie zwrot
    poniesionych wcześniej przez kredytobiorcę wydatków – nie są więc dochodem
    podlegającym opodatkowaniu”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.

    W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Źródła przychodów
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    źródłem przychodów są „inne źródła”.
    Stosownie natomiast do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    W opisie sprawy wskazała Pani, że będąc w związku małżeńskim, zawarła Pani 13 maja
    2008 r. z bankiem umowę o kredyt hipoteczny waloryzowany kursem CHF. Bank udzielił
    Pani i Pani mężowi kredytu przeznaczonego na zaspokojenie własnych potrzeb
    mieszkaniowych, tj. na zakup działki budowlanej. 23 lutego 2010 r. sąd rozwiązał przez
    rozwód Pani związek małżeński. Nieruchomość jest do dzisiaj współwłasnością Pani i Pana
    A.A. (byłego męża), nie rozpoczęła się na niej budowa budynku mieszkalnego.
    Kredytobiorcy w 2023 r. pozwali bank i wnieśli o stwierdzenie nieważności umowy o
    kredyt hipoteczny. W toku postępowania sądowego bank przedstawił Pani i Panu A.A.
    propozycję ugody pozasądowej, która została podpisana przez wszystkie trzy strony 5
    maja 2025 r. Ugoda definiuje, że roszczeniem Pani i Pana A.A. jest kwota ... zł, a
    roszczeniem Banku jest kwota ... zł. Ugoda zakłada wzajemne potrącenie roszczeń, w tym
    dokonanie wzajemnych rozliczeń, w wyniku czego wierzytelności te umarzają się
    nawzajem do wysokości niższej z tych wierzytelności, a więc do wysokości ... zł. Bank
    zobowiązał się w treści ugody, po dokonaniu wzajemnego potrącenia, do wypłaty na rzecz
    Pani i Pana A.A. pozostałej kwoty w wysokości przysługującego Kredytobiorcom
    roszczenia. Ponadto, Bank zobowiązał się również w treści ugody, dokonać zwrotu
    kosztów zastępstwa procesowego.

    Powzięła Pani wątpliwość, czy otrzymana przez Panią w wyniku zawarcia ugody kwota,
    będzie stanowiła Pani przychód, skutkujący powstaniem dla Pani obowiązku podatkowego
    w podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Należy zatem przeanalizować skutki podatkowe powyższych czynności.
    Zwrot w wyniku potrącenia wzajemnych roszczeń
    Ugoda – jako jeden z typów umów – regulowana jest przepisami Kodeksu cywilnego.
    Zgodnie z art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy
    między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej
    niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez
    wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa
    stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy
    ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje
    od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów,
    zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.
    Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną
    ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się
    do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym
    podstawę zawarcia ugody.
    W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z którym kauzalność ugody
    przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć strony po zawarciu ugody.
    Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze wzajemnych ustępstw stron,
    zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub
    zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu istniejącego lub mogącego powstać.
    Instytucja kredytu została natomiast uregulowana przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady –
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako

    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Zasady i skutki dokonywania kompensaty (potrącenia) reguluje przepis art. 498 ustawy
    Kodeks cywilny, zgodnie z którym:
      § 1. Gdy dwie osoby są jednocześnie względem siebie dłużnikami i wierzycielami,
      każda z nich może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelności drugiej strony, jeżeli
      przedmiotem obu wierzytelności są pieniądze lub rzeczy tej samej jakości oznaczone
      tylko co do gatunku, a obie wierzytelności są wymagalne i mogą być dochodzone
      przed sądem lub przed innym organem państwowym.
      § 2. Wskutek potrącenia obie wierzytelności umarzają się nawzajem do wysokości
      wierzytelności niższej.
    Potrącenie wierzytelności jest jedną z form wygaśnięcia zobowiązania w wyniku
    wykonania świadczenia przez umorzenie wzajemnych wierzytelności między stronami.
    Wygaśnięcie zobowiązania przez potrącenie, czyli kompensata wierzytelności, następuje
    wówczas, jeżeli jedna strona jest w stosunku do drugiej dłużnikiem i jednocześnie
    wierzycielem, tj. ma zarówno wierzytelność, jak i zobowiązanie względem tej drugiej
    strony. Potrącenie, mimo że dotyczy świadczeń tego samego rodzaju (z reguły
    pieniężnych), prowadzi do zaliczenia jednej wierzytelności na poczet drugiej. Dochodzi w
    ten sposób do zaspokojenia wierzyciela i osiągnięcia tym samym celu zobowiązania. Na
    skutek potrącenia wierzytelności obydwu stron umarzają się nawzajem do wysokości
    wierzytelności niższej. Instytucja potrącenia jest substytutem świadczenia, dzięki któremu
    dłużnik płaci swój dług i zwalnia się z zobowiązania. W momencie potrącenia następuje
    faktyczne spełnienie świadczenia. Potrącenie jest więc formą wykonania zobowiązania, do
    którego, w myśl art. 503 Kodeksu cywilnego, stosuje się przepisy o zaliczeniu zapłaty.
    Wprawdzie przez potrącenie strony nie otrzymują efektywnie należnych im świadczeń, ale
    wskutek zaliczenia wierzytelności jednej z nich na poczet wierzytelności drugiej każda ze
    stron zostaje zwolniona ze swego długu, co pozwala uznać ich długi za spłacone. Tym
    samym potrącenie jako sposób wygaszenia stosunku zobowiązaniowego uznaje się za
    równoważny spełnieniu świadczenia (zapłacie).
    Pani skutki podatkowe z tytułu wypłaty przez bank na Pani rzecz pozostałej kwoty po
    dokonaniu wzajemnego potrącenia wierzytelności
    W przypadku zwrotu wcześniej wpłacanych środków pieniężnych – taka operacja nie
    spełnia celu przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika – ani poprzez
    zwiększenie aktywów ani poprzez zmniejszenie jego pasywów. Po stronie kredytobiorcy
    nie dochodzi do powstania przysporzenia majątkowego, bowiem otrzymuje on z
    powrotem zwrot swoich własnych środków, które wcześniej wpłacił tytułem spłaty
    zaciągniętego kredytu. Taka wypłata będzie więc kredytobiorcy neutralna podatkowo – po
    jego stronie nie powstanie przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Skoro więc w wyniku wzajemnych potrąceń wierzytelności otrzymała Pani od banku zwrot
    środków pieniężnych z tytułu wpłaconych przez Panią rat kapitałowo-odsetkowych,
    ubezpieczenia niskiego wkładu własnego, składek na poczet ubezpieczenia, to otrzymany

    przez Panią zwrot nie stanowi przychodu w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy i nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    Wobec tego, że otrzymany przez Panią zwrot ww. środków pieniężnych nie stanowi
    przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    stwierdzam, że postawione przez Panią pytanie nr 2 jest bezprzedmiotowe.
    Skutki podatkowe zwrotu kosztów zastępstwa procesowego
    Zgodnie z art. 98 § 1, § 2, § 3, § 4 ustawy z 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania
    cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.):
      § 1. Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego
      żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty
      procesu).
      § 2. Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub
      przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem
      patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do
      sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek
      stawiennictwa w sądzie. Równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać
      wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu
      prowadzącego postępowanie.
      § 3. Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata
      zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych
      przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego
      przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
      § 4. Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu
      oraz kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata,
      radcy prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.
    Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu mają charakter zwrotu wydatków
    poniesionych przez powoda.
    Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu (w tym zastępstwa) mają charakter
    zwrotu wydatków poniesionych przez powoda. Zwrot ten nie rodzi więc obowiązku
    podatkowego w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o
    ile kwota zasądzona tytułem zwrotu kosztów postępowania nie będzie przewyższać
    faktycznie poniesionych przez powoda wydatków.
    Mając na uwadze powyższe, stwierdzam, że zwrot kosztów postępowania procesowego, w
    ramach ugody, którą zawarła Pani z bankiem, nie spowodował powstania u Pani
    przychodu, w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile
    zwrócona przez bank kwota nie przewyższyła poniesionych przez Panią wydatków z tego
    tytułu. W takiej sytuacji zwrot ten nie stanowi po Pani stronie przysporzenia, wzrostu Pani
    majątku. Otrzymana kwota stanowi jedynie zwrot poniesionych wcześniej przez Panią
    wydatków.
    Pieniądze te nie są Pani przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, klasyfikowanym do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw.
    z art. 20 ust. 1 ww. ustawy i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wskazać należy, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej
    sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.
    Natomiast „zainteresowanym” w rozumieniu art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), jest osoba, która występuje z
    wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej i będąca wnioskodawcą. W związku z
    tym, niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani, nie wywołuje skutków prawnych dla
    drugiego kredytobiorcy.
    Ponadto wskazuję, że wydając interpretacje indywidualne nie weryfikuję kwot i obliczeń.
    Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie
    podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek określenia podstawy opodatkowania, a
    prawidłowość takiego obliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy w
    postępowaniu podatkowym.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.